Francesco Carotta

**Francesco Carotta** (Feneetsje, 1946) is in Italjaanske eardere IT-ûndernimmer , publisist en yngenieur, en ek in ûnôfhinklik taalkundige en filosoof. Carotta is mei-oprjochter fan de Dútske krante *[[die Tageszeitung]]*. As auteur is er bekend wurden mei syn kontroversjele teory dat de teksten oer Jezus fan Nazaret ôfkomstich binne út de boarnen oer Julius Caesar.
Nei in stikmannich publikaasjes yn blêden en de kranten *Stadtzeitung für Freiburg* (april 1989) en *die tageszeitung* (Berlyn, 23-12-1991), publisearre Carotta syn fyzjes yn de boeken *War Jesus Caesar? 2000 Jahre Anbetung einer Kopie* (1999) en yn wittenskiplike tiidskriften sa as it Italjaanske Quaderni Di Storia, *Il Cesare incognito - Da Divo Giulio a Gesù* (2003). De teory waard ek oerset yn it Nederlânsk, Ingelsk en Spaansk.

## Diegetyske transposysje
Nei it fergelykjen fan de ferslaggen oer Julius Caesar (± 100 f.Kr. - 44 f.Kr.) en de Romeinske Boargerkriich fan de histoarisy Suetonius, Appianus, Kassius Dio en Plutarchus mei it Evangeelje fan Markus, kaam Carotta ta de konlúzje dat Markus syn ferhaal oer Jezus basearre wie op de Divus Iulius-kultus, de kultus fan de fergoade Julius Caesar. Carotta wol hawwe dat it Evangeelje fan Markus it ferhaal is fan de Romeinske boargeroarloch fan Caesar's oerstekken fan de Rubikon oant syn dea, begraffenis en de ein fan de republyk, yn in ferbastere foarm fannijs beskriuwt; Jezus syn libben en ferkundiging fan syn doop yn de Jordaan oant syn fêstnimming, krusiging en opstanning as parallel fan Ceasars lêste jierren.   Carotta brûkt foar de ferklearring fan it ûntstean fan it evangeelje in term fan Gérard Genette,, *[[diegesis|diegetyske]] transposysje* (it op’en nij ferheljen fan in ferhaal yn in oare romtlike en/of tiid kontekst); it nije ier-kristlike ferhaal oer Jezus mei tekstferoarings dat him yn in oar gebiet ôfspilet, soe ûntstien wêze troch in proses fan kopiëarflaters, ferkeard oersette wurden, foute útlis fan wurden en oanpassings en redaksje yn in oare kulturele kontekst om politike redenen. De úteinlike foarm fan de nije religy, dy’t de Juliaanske kultus fannijs útlizze moast mei as doel dat dy de Flaviaanske polityk, benammen foar Palestina, fertuten dwaan soe, waard ynfierd ûnder Fespasianus en de histoarikus Flavius Josephus, waans *vita* ek de basis foarme foar it libbensferhaal fan de apostel Paulus sa’t dat ferhelle wurdt yn Hannelingen fan de Apostels, haadstik 2. Neffens  Carotta is Jezus dêrom de Divus Iulius fan de Flaviaanske dynasty (69 – 96). Benammen de Flaviaan keizer Konstantyn de Grutte, dy’t it Kristendom foar syn ryk omearme, soe him tige bewust west hawwe fan it strategysk potinsjeel fan de Julius-kultus yn de nije foarm. Carotta sjocht in kontinuïteit fan de Divus Julius kultus, wêrby't de Romeinske oarsprong ferklearjend is  foar sawol de teksten fan it Nije Testamint as foar de tradysje , liturgy en ikonografy fan it lettere Kristendom. 

## Breder perspektyf
Yn 2008 sette Carotta syn teory yn in breder perspektyf troch in relaasje te lizzen mei it saneamde amulet Orpheos Bakkikos, dat oant no ta fraachtekens oprôp wat echtens onbelanget. Yn in artikel foar de teologyske akademy fan it aartsdiocees fan Sevilla leinen taalkundige Carotta en histoarikus Arne Eickenberg nije arguminten op it kleed troch oan te toanen dat dit amulet te dwaan hat mei Caesar syn kremaasje. 
Eickenberg ferdjippe de teory fan Carotta troch oan te toanen dat der grutte oerienkomsten besteane tusken de frjemde natuerferskynsels by de krúsiging yn it ferhaal oer Jezus en de neisleep by de dea fan 
Caesar.  De Utertske oersetter en undersiker fan it wurk fan Carotta, Tommie Hendriks , beskreau op grûn fan de boarnen de trije dagen fan rou en lulkens nei Caesar syn dea. 
Earder seach de teolooch Ethelbert Stauffer in relaasje tusken de kristlike tradysje en de dea fan Caesar:
'It Romeinske folk ferhearlike de deade Caesar yn in unike passy-liturgy, dy't de âlde easterske kleilieten foar de dea fan 'e grutte goaden fan' e segen echoet, en in protte fan dy motiven litte in ferrassend ferbân sjen mei de Goedfreedliturgy fan 'e Roomske mis. 'Dy't ik rêden haw, hawwe my slein', songen se yn 'e namme fan 'e fermoarde. En Antonius ferklearre foar de timpel fan Fenus, dêr't it lichem fan de soan fan 'e goadinne yn lei: 'Wierlik kin de man net fan dizze wrâld wêze waans wurk wie om te rêden wêr't immen rêden wurde moast.' 
Ek de klassikus Juan Alberto Humanes sjocht oerienkomsten tussen de kremaasje fan Caesar en krusiging fan Kristus. 
De taalkundigen Subba Raju en Bh.V.N. Lakshmi konkludeare dat persoanen en plakken yn beide tekstgroepen deselde funksje hawwe. 
Neffens Carotta is de historyske persoan fan Fulvia verburgen efter Maria Magdalena. Fulvia, as frou fan Markus Antonius, hie in wichtige rol yn de dagen nei de dea fan Caesar, sa as Maria Magdalena yn it Kristusferhaal. 
 
Njonken djipgeand taalkundig ûndersyk hat Carotta ek op it mêd fan archeology en numismatika de teorie fierder 
útwreide.

## 666: kaai ta ûntslúting fan de Iepenbiering fan Jehannes
Carotta stelt dat de eardere ynterpretaasjes fan it getal 666, it teken fan it beest yn de Iepenbiering fan Jehannes dy't ferwize soenen nei lettere Romeinske keizers as Nero of Domitianus, achterhelle binne. Neffens him sit efter 666 Kleopatra, de keninginne fan it keninkryk Egypte. Trije sifers yn de boarnen ferwize alinnich nei har: 

1. ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ Θ(εα) = 616

2. ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ Θ(εα) N(εωτερα) = 666

3. ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ Θ(εα) N(εωτερα) = 665 

De Apokalyps fan Jehannes is in diegetyske transposysje fan 'e dieden fan' e jonge en nije Caesar, Octavianus. It is syn iepenbiering, syn propaganda foar de slach by Filippi, syn syktocht nei de erkenning, de oarloch tsjin Kleopatra en Antonius en de oprjochting fan Nicopolis, 'it nije Jeruzalim'. Sjoch it fraachpetear mei Jan van Friesland (2026)  

Carotta heakket ek oan by Jean-François Champollion, de ûntsjifferer fan de hiëroglyfen﻿. Hy sjocht yn de hiëroglyfen fan Cleopatra har kartouche in religieuze en dynastike boadskip: sy is de nije Isis, de mem dy’t oan ’e fergoade Caesar de godlike soan berne hat — krekt sa’t, yn ’e Romeinske symbolyk, Venus Genetrix de mem wie fan Aeneas en de foarâldlike line fan hearskers.

## Reaksjes
Nei in earste positive besprekking yn de útstjoering fan *Buitenhof* fan 1 desimber 2002  neamde rjochtsgelearde, humanist en publisist Paul Cliteur it boek yn it programma NOVA fan 23 desimber 2002 in "ontdekking die gelijk staat aan de denkbeelden van Darwin en Galileo en die de hele cultuurgeschiedenis omver gooit". Willem Dijkhuis skreau:" een perspektief op het Europees erfgoed dat na lezing in het geheugen gegrift blijft."  De Spaanske preester Pedro García González skreau: 'To my astonishment, the Passion and the whole Gospel had a truly Roman context, and they do lead back to Julius Caesar.’   De Leienske rjochtsfilosoof Andreas Kinneging neamde Carotta's boek op 24 desimber 2002 'it boek fan it jier 2002'.  Neffens nijtestamintikus Henk Jan de Jonge bringt it boek *niets dan klinkklare nonsens, ongefundeerde speculaties op basis van toevallige overeenkomsten tussen de weergaven van het leven van Julius Caesar en Jezus*. Yn it blêd T.F. skriuwt De Jonge: *De theorie van Carotta roept veel meer problemen op dan de theorie die Marcus terugvoert op oudere traditie aangaande een historische persoon Jezus. Carotta stelt ons constant voor nieuwe complicaties, die dan weer nieuwe hypothesen vereisen.*  Henk Versnel, âldhistoarikus kwalifisearre it mei 'Dit is in samling apekoal'.   
De Nederlânske oersetter fan Carotta, de eksperiminteel psycholooch Tommie Hendriks beskreau yn in wiidweidich artikel de nuveraardige ûntfangst fan de teory yn Nederlân. Fierders skreau Hendriks in monografy dêr't er sjen  lit dat Caesar op 17 maart 44 f.Kr. – *tertia die* – byset is, in ekstra bewiis foar Carotta’s syn teory. De klassyk histoarikus Anton van Hooff kwalifisearre de teory fan Carotta as 'ateïstysk byleauwe' en pseudowittenskip. Histoarikus Thomas von der Dunk skreau: 'It klinkt hiel frjemd yn de earen, mar Carotta hat foar dizze stelling tal fan bewiizen.' De linguïst Fotis Kavoukopoulos sprekt oer de teory fan Carotta as 'a paradigm shift in the history of religion.' De Nederlânske programmamakker Jan van Friesland makke in dokumintêre oer Francesco Carotta's teory dat Jezus feitlik Caesar wie. Op 2 novimber 2007 wie de premiêre yn Utert fan 'Het evangelie van Caesar-zoektocht naar de ware Christus'. Yn de dokumintêre seit de Spaanske kultureel-antropolooch Francisco Rodríguez Pascual de teory fan Carotta "mooglik" en dêrom fan belang as wurkhypoteze. De Nederlânske klassikus en Plutarchusoersetter Gerard Janssen (ferbûn oan it Piter Jelles gymnasium yn Ljouwert) beskôget it wurk as in teory fan belang dy't in yngeande wittenskiplike diskusje wurdich is.  
Klassikus Matthew Kruebbe skreau: 'Given the fact that Christianity arose from Judaism at a time when Jews were hostile to Rome and familiar with all of these stories told by Romans, the similarities are far too great for the similarities between Roman and Christian stories to be merely coincidental.  An overview gives one the impression that the creators of Christianity were copying and modifying Roman stories as they created their own literature about Jesus.'  
Maria Wyke beskôget, yn har Caesarbiografy fan 2007, de troch Carotta oandroegen parallellen tusken Caesar en Jezus as *"generalisearjend en faak oerflakkich"*, nettsjinsteande harren detailleardheid en ferantwurding sûnder ein." Pieter Steinz sei oer Wyke har sizzen oer Carotta yn de NRC: *Wyke laat de belachelijkheid van Carotta’s these mooi zien (door zijn argumenten alleen maar te citeren), maar verbindt er een mooie conclusie aan. Vroeger, schrijft ze, werden Caesar en Jezus met elkaar vergeleken om de opmars van de christelijke heilsleer of het "droit divin" te ondersteunen. Tegenwoordig worden de parallellen juist getrokken om de goddelijkheid en de historiciteit van Jezus te ondermijnen. Wyke: ‘Caesar is niet langer de schaduw van Christus, maar Christus is de schaduw van Caesar.’* Sir Peter Stothard skreau dat de teory tige de oandacht fertsjinnet. 
De Spaanske filolooch en nij testamintikus Antonio Piñero  skreau dat Carotta syn teory oer in diegetyske transposysje fan it Evangeelje ien fan de meast yngenieuze benaderingen is as it giet oer it fraachstik fan de histoaryske Kristus.  Filolooch en Caesarbiograaf Luciano Canfora  fynt it wurk fan Carotta 'orizjineel' en komt mei in wichtige oare oerienkomst op 'e hispel: Caesar en Kristus ûntkomme mar amper oan de ûntearing fan harren lichem.  Archeologe Erika Simon  sprekt fan oerienkomsten dy't net earder sa besjoen binne. 
Wim de Ridder sei yn syn ynaugurele rede dat minsken sels mei dizze teory harren takomst ferkenne wolle. J. Kleisen skreau dat Carotta mei in hiele protte arguminten komt wer at de lêzer sels mar syn of har gewicht oan jaan moat. 

Peter Köhler pleatst de teory fan Carotta yn in bredere kontekst fan religieuze mytefoarming en fergeliket it ferskynsel fan 'e fergodliking fan lieders mei âldere en oare foarbylden út 'e âldheid, lykas Gilgamesj, Pythagoras en Plato, dy't ek wol oansjoen waarden as "soan fan God". Hy beklammet dat it kristendom fan it begjin ôf te lijen hat oan in gebrek oan hurd histoarysk bewiis foar it bestean fan Jezus, wêrtroch't romte is foar alternative ferklearrings lykas dy fan Carotta. 
Alban Bonilla skreau yn in filosofysk en religieus artikel dat de tradisjonele assosjaasje fan it getal 666 mei it kwea of ​​de duvel, sa't bekend is út it Boek Iepenbiering, ûnderwurpen is oan ferskate ynterpretaasjes. Bonilla neamt ûnder oaren de bekende teory dat 666 ferwiist nei de Romeinske keizer Nero, mar ferwiist ek eksplisyt nei de taalkundige teory fan Francesco Carotta, dy't stelt dat it getal 666 eins ferwiist nei Kleopatra. 

De Nederlânske wiskundige Thomas Colignatus sprekt oer in ynspirearjende diskusje by it ûntsiferjen fan it 'nûmer fan it bist' troch Carotta dat nei Kleopatra liedt. Hy brocht it ûnderwerp nei in ynternasjonaal wiskundeplatfoarm. Hy skreau:
‘Theologian Ethelbert Stauffer (1902-1979) denounced the eternal damnation of hell, and he allowed all people a purgatory so that all souls could be saved for heaven. Scholarly correct is his discovery:‘He showed that the Easter liturgy does not follow the Gospel but the funerary ritual of Julius Caesar […] and that the Clementia Caesaris was the pre-Christian forerunner of Christ's forgiveness.’ Francesco Carotta shows that the Divus Iulius and
Roman divine emperor cult was turned into Christianity.’  en

Jan van Friesland moete by it meitsjen fan syn dokumintêre The Gospel of Caesar ûnbegryp en tsjinwurking troch wittenskippers. 	

## Literatuer
* F. Carotta, "Verkündigung: Caesars Kreuzigung — Das Evangelium nach Kleopatra", in: Cam (ed.), Memoria 2090 — Kalenden und Iden, Freiburch 1989 ISBN 3-926023-76-7
* F. Carotta, *War Jesus Caesar? 2000 Jahre Anbetung einer Kopie.* Goldmann, München 1999, ISBN 3-442-15051-5
* F. Carotta, *Was Jezus Caesar? Over de Romeinse oorsprong van het christendom. Een onderzoek.* Utjouwerij Aspekt b.v., Soesterberg novimber 2002, ISBN 90-5911-069-2
* F. Carotta, *Jesus was Caesar. On the Julian Origin of Christianity. An Investigative Report.* Utj. Aspekt b.v., Soesterberch 2005, ISBN 90-5911-396-9
* F. Carotta, *War Jesus Caesar? Eine Suche nach dem römischen Ursprung des Christentums.* Verlag Ludwig, Kiel, july 2011, ISBN 978-3-937719-63-4
* F. Carotta, "Christus ein Mythos?", review of G. Courtney (1992), Et tu, Judas? Then fall Jesus, Kirchzarten 2002
* F. Carotta, Jezus Christus = Julius Caesar — Theologen in verwarring ("Tumult": lecture & debate), Luterske Tsjerke, Utert, 11-28-2002
* F. Carotta, Il Cesare incognito – Da Divo Giulio a Gesù, (ferzje), Kirchzarten, maart 2002 
* F. Carotta, "Da Divo Giulio a Gesù - con aspetti iconografici", Kirchzarten maart 2002
* F. Carotta with Rev. P. García González, Caesar on the cross. Passion before Easter, Auditorium Louis Hartlooper Complex, Utert, 03-20-2005
* F. Carotta met Eerwaarde P. García González, *Caesar aan het kruis. Passie voor Pasen.* Id. (Nederlânske oersetting) 
* F. Carotta, "Sull'origine Giuliana del Christianesimo", Conferenza tenuta ad Offnadingen, maart 2005
* F. Carotta, *Die Evangelien als diegetische Transposition: Eine mögliche Lösung der Aporie „Existierte Jesus?“*,  Complutense Universiteit, Escorial 2007 
* F. Carotta met Arne Eickenberg, *Liberalia Tu Accusas! Restituting the Ancient Date of Caesar's Funeral*, Kirchzarten 2009 
* F. Carotta, Orpheos Bakkikos: *The Missing Cross, Isidorianum, Centro de Estudios Teológicos de Sevilla, 2009, Nº 35 
* F. Carotta, 17 de Marzo -liberalia- Victoria de Munda Fundación de la Colonia Astigi, Funeral de Julio César, Écija (Spanje) maart 2010
* F. Carotta, Noche de San Juan, Colaboración: Arne Eickenberg y Daniel Mere, Conferencia Asociación Puerta del Agua, Aguilar de la Frontera. 23-24 juny 2010.
* P. García González, "Contexto histórico y entendimiento entre confesiones religiosas", Rascafría 2006
* P. García González, "Intereses, competencias y niveles de realidad. Diferentes lecturas de las historias de vida", Rascafría 2009
* T. Hendriks, *Rouw en razernij om Caesar. De wraak van het volk voor een politieke moord zonder weerga.'' Utjouwerij Aspekt b.v., Soesterberg april 2008, ISBN 9789059112957