open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The 39 Steps

"**The 39 Steps**" of "**The Thirty-Nine Steps**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

## Boek
*''The Thirty-Nine Steps'' (roman), in roman fan John Buchan út 1915

## Dêrop basearre films
*''The 39 Steps'' (film út 1935), in Britske film út 1935 fan Alfred Hitchcock
*''The 39 Steps'' (film út 1959), in Britske film út 1959
*''The Thirty-Nine Steps'' (film út 1978), in Britske film út 1978
*''The 39 Steps'' (film út 2008), in Britske tillefyzjefilm út 2008

## Oar
*''The 39 Steps'' (toanielstik), in toanielparody fan Patrick Barlow út 2005
*''The 39 Steps'' (fideospultsje), in fideospultsje út 2013
Westerse Molen

De **Westerse Molen** is in poldermûne westlik fan it Grinslânske doarp Nieuw-Scheemda. Eigner fan 'e mûne is de 'Mûnestifting Midden en East-Grinslân'.

De mûne waard yn 1862 boud nei't de foargonger út 1798 ôfbaarnde. Oant yn 'e jierren 1960 bleau de mûne yn bedriuw om it gebiet 'Rode Til' te bemeallen. Dêrnei wie de mûne in reservegemaal. De mûnderswente by de mûne waard yn dy tiid ôfbrutsen.

Eartiids hie de mûne selsswichting, mar sûnt de restauraasje fan 1994 hat de mûne Ald-Hollânsk hekwurk. De roeden hawwe in flecht fan 21,60 meter. In frijwillige mûnder lit de mûne regelmjittich wurkje. 

Alhoewol't op it burd fan 'e mûne de namme 'Zeldenrust' stiet, wurdt de mûne oer it generaal oantsjut as de 'Westerse Molen'.

## Keppeling om utens
* Mûnedatabase (oersjoch technyske ynformaasje oer de mûne)
* Allemolens.nl (ôfbylden)
Joeri Krotkov

**Joeri Vasilevitsj Krotkov** (Kûtaisi, Georgje, 11 novimber 1917 - 26 desimber 1981) wie in Sovjet-Russysk dramaturch en romanskriuwer. Hy wurke as KGB-agint en rûn yn 1963 oer nei it Westen.

Krotkov waard berne yn Kûtaisi, de twadde stêd fan Georgië, en helle syn BA yn literatuer oan de Universiteit fan Moskou. Hy wurke foar TASS en Radio Moskou. Nei de Twadde Wrâldoarloch wie er as KGB-agint ynformaasje-ofsier yn Berlyn, Dútslân. Yn 1956 wied er senarioskriuwer yn Moskou en noch hieltyd KGB-agint. Hy waard selektearre as ien fan de haadaginten yn de ferliedingsoperaasje tsjin Maurice Dejean, de Frânske ambassadeur yn de USSR, en dy syn frou. Krotkov moast de frou ferliede wylst ferskate froulike aginten itselde diene mei har man.

Krotkov fielde him skuldich oer de selsmoard fan de Frânske attasjee Louis Guibaud, dy't ek te meitsjen krige mei sa'n ferliedings-/kompromysoperaasje. Om reden dêrfan rûn er 13 septimber 1963 yn Londen oer nei it Westen. Yn 1964 stie er boarch foar KGB-ofsier Joeri Nosenko. Syn ynformaasje soe laat hawwe ta de ûntmaskering fan John Watkins, Kanadeesk ambassadeur yn de Sovjet-Uny. 
Fan 1967 oant 1968 wenne er yn München, dêr't er omropper by it radiostasjon "Freedom" wie. Yn 1969 ferhuze er nei de Feriene Steaten en waard romanskriuwer. Hy libbe dêr ûnder de skûlnamme George Carlin. Hy skreau dêr *I Am From Moscow* (1967), *The Red Monarch: Scenes From the Life of Stalin* (1979), en *De Nobel Prize* (1980). Dat lêste boek ferskynde yn 1981 yn it Nederlânsk mei de titel *De Nobelprijs*.

Op grûn fan it boek *The Red Monarch* ferskynde yn 1983 de komeedzjefilm mei deselde namme.

## Wurk
* 'Soldaat fan de wrâld': toanielstik yn trije bedriuwen. 1952
* *I Am from Moscow. A View of the Russian Miracle*. New York E. P. Dutton and Co. 1967
* *The Nobel Prize*. Londen, Hamish Hamilton. 1980. — Roman oer de barrens nei't Boris Pasternak Nobelpriis foar de Literatuer krige.
* *The Red Monarch: Scenes From The Life Of Stalin*. New York. 1979.
Taheakke

In **taheakke** (ôfkoarte ta **tah.**), **bylage** of **appendiks** is in bykommend dokumint dat oan in boek, rapport, skripsje, brief of e-mailberjocht fêstkeppele wurdt. Yn sa'n dokumint is oer it algemien eftergrûnynformaasje opnommen dy't de haadtekst ûnnedige lang meitsje soe. By in boek is in taheakke gauris in ferklearjende wurdlist of glossarium. By in sollisitaasjebrief wurdt faak as taheakke in *[[curriculum vitae]]* meistjoerd. By in e-mailberjocht wurdt in taheakke tsjintwurdich yn 'e foar it meastepart Ingelsktalige kompjûterterminology ek wol in ***attachment*** neamd.

## Foarbylden
In goed en hiel bekend foarbyld fan taheakken by in wurk fan fiksje is *[[The Lord of the Rings]]*, fan 'e Ingelske skriuwer J.R.R. Tolkien. Dyselde foege oan syn magnum opus (neffens de paperbackedysje út 2001) mar leafst 103&nbsp;siden oan taheakken ta (de ynhâldsopjefte net meirekkene). Dêryn jout er eftergrûnynformaasje oer de skiednis fan 'e troch him optochte wrâld Midierde, oer de kalinders dy't dêr brûkt wurde, oer de ôfstamming fan 'e haadpersoanen, oer de gronology fan syn ferhaal, oer de stavering en útspraak fan nammen, oer de talen fan syn elven en it skrift dêr't dy talen yn skreaun wurde, ensfh. 

In foarbyld fan taheakken by in non-fiksjewurk is it mânske boek *Adel in Friesland (1780-1880)* fan Yme Kuiper, dat 58 siden taheakken omfiemet. Dy befetsje (fragminten fan) stambeammen fan 'e beskreaune slachten fan 'e Fryske adel; in opsomming fan aadlike famyljes yn Fryslân mei byhearrende aadlike titels en it jiertal fan ferheffing yn 'e adel; in list mei de famkesnammen fan froulju dy't yn 'e beskreaune perioade trouden mei Fryske eallju; in list mei patrysjers dy't yn dy snuorje trouden mei froulju út Fryske aadlike slachten; in list mei de sechstich rykste ynwenners yn Fryslân yn 1813/1814; listen mei de ynwenners fan Fryslân dy't yn 1821, 1851 en 1891 it heechst oanslein waarden foar belesting; en ferskate listen dy't ynsjoch jouwe yn 'e fermogensopbou fan 'e rykste ynwenners fan Fryslân.
Bylage

*bylage (dokumint), in bykommend dokumint dat oan in boek, rapport, skripsje, brief of e-mailberjocht fêstkeppele is
*bylage (katern), in diel fan 'e krante dat op it haadblêd ta levere wurdt
Appendiks

*appendiks (anatomy), in oare namme foar it wjirmfoarmich oanhingsel fan de blineterm
*appendiks (taheakke), in bykommend dokumint dat oan in boek, rapport, skripsje, brief of e-mailberjocht fêstkeppele is
Hendrik Antoon Pothast

**Hendrik Antoon Pothast** (Nijmegen, 13 augustus 1847 – Amsterdam, 1 oktober 1924) wie in Nederlânske skilder.

## Libben en wurk

Pothast wie in soan fan haadmaster Coenradus Pothast (1800-1877) en Elisabeth Hoogveld (1820-1853). Hy wie dekoraasjeskilder en portretskilder; hy skilderde teffens sjenrestikken. Pothast die ûnder mear mei oan in oantal tentoanstellingen fan Libbene Masters. 

Pothast boaske yn 1875 oan Catharina Anna Christina Verhaaren (1850-1903). De húshâlding Pothast-Verhaaren wenne yn Roermond, Halle (om 1878-1883), Amsterdam (1883-1902), De Haach (1902-1903) en fan 1903 ôf wer yn Amsterdam. Ut it houlik waarden ûnder oaren de lettere skilders Willem (1877-1916) en Bernard (1882-1966) en ûnderwizer Joseph Pothast (1890-1960) berne. Dy lêste troude mei ûnderwizeres en berneboekeskriuwster Christina Elizabeth Gimberg.

Pothast stoar yn de âldens fan 77 jier. Hy waard beïerdige op it roomsk-katolike begraafplak Buitenveldert.

## In pear wurken
*Portret fan jonkhear Willem Philip Teding van Berkhout (1884), Hofke fan Noblet
*Portretten fan J.J.A.L. Beuns (1884), J.E. Basquin (1884) en J.H. Schmier (1896?), reginten fan it hûs *Brentano's Steun des Ouderdoms*
*Portret fan Gajac (1886), Museum Hilversum
*Portret fan J. Vernieuwe (1886), Museum Ons' Lieve Heer op Solder
*Portretten (pedanten) fan Douwe Jan Vincent van Sytzama (1886) en Adriana Janke Albarda, Frysk Museum
*Portret fan pastoar J.W. Brouwers (1889) yn Bovenkerk
*Portret fan Samuel Anne van Hoogstraten (1892)
*Portret fan Johannes Galenus van Sytzama (1893)
*Skilderingen fan Amor mei hert, Amor mei pylk en bôge en musisearjende putty (1906), Herengracht 582, Amsterdam. 

## Portretten

Portret van jhr. Willem Philip Teding van Berkhout door H.A. Pothast (1884).jpg|Jhr. W.P. Teding van Berkhout (1884)
Portret van Adriana Janke Albarda door H.A. Pothast.jpg|A.J. Albarda, echtgenote van D.J.V. van Sytzama (1886), Frysk Museum
Portret van Douwe Jan Vincent van Sytzama door H.A. Pothast (1886).jpg|D.J.V. baron van Sytzama (1886), Frysk Museum
Christina Elizabeth Pothast-Gimberg

**Christina Elizabeth Pothast-Gimberg** (Sutfen, 19 jannewaris 1900 – Snits, 15 novimber 1975) wie in Nederlânske skriuwster fan berneboeken.

Gimberg wie in dochter fan publisist Johannes Gimberg en Elisabeth Bax. Se waard ûnderwizeres yn Amsterdam. Se skreau tsientallen berneboeken, dêr't ek in tal fan oerset waarden. Hja troude yn 1928 mei ûnderwizer Joseph H.A. Pothast (1890-1960), in soan fan de skilder Hendrik Antoon Pothast.

## Boeken <small>(in kar)</small>
* *De kerstschoof. Een bundel kerstverhalen voor kinderen*, 1939
* *De kaarsenkroon van Paarlemoertje*, ferhalen, 1940
* *Jantientje*, 1940
* *De akker wordt bereid*, 1942
* *Rondom de toren*, 1948
* *De rode loper*, 1955
* *Corso het ezeltje*, 1959

## Prizen
* 1959 – Berneboek fan it jier foar *Corso het ezeltje*

## Keppeling om utens
* [C.E. Pothast-Gimberg yn de [DBNL]]
Martinus-Willibrordustsjerke (Sappemeer)

De **Martinus-Willibrordustsjerke** is in 19e-iuwsk tsjerkegebou yn it Grinslânske plak Sappemeer.

## Skiednis
De roomske mienskip fan Hoogezand en Sappemeer tsjerken sûnt begjin 1700 yn it buorskip Kleinemeer. Yn 1855 waard de staasje offisjeel in parochy, dy't nei de apostel Willibrordus ferneamd waard. Yn 1865 waard in stik lân kocht foar in nije tsjerke. Pierre Cuypers makke yn 1866 in ûntwerp, mar moast dat twa kear oanpasse yn in lytser en suniger ûntwerp.

It neogoatyske ûntwerp fan 1871 waard goedkard en tusken 1872 en 1873 útfierd. Cuyper's earste ûntwerp waard lang om let brûkt foar de bou fan 'e Blauhúster Sint-Fitustsjerke.

By de swiere novimberstoarm fan 13 novimber 1972 waaide de spits fan 'e toer. Dêrmei gyng it oargel ferlern. In nije spits waard yn augustus 1973 wer op 'e toer set. Sûnt 1976 is de Willibrordustsjerke in ryksmonumint.

De parochy fusearre yn 1990 mei de parochy fan Foksham ta de Martinus-Willibrordusparochy. Fan 'e katolike tsjerke fan Foksham waarden in pear glês-yn-leadramen oernommen.

Tusken 1994 en 2012 waard de tsjerke restaurearre en waarden de muorreskilderings en it fykwurk yn 'e tsjerke opholpen. Yn 2014 fusearre de parochy op 'e nij mei de parochy's fan de Pekela's, Veendam en Winschoten ta de Hillige Norbertusparochy.

Oan 'e súdlike kant fan 'e tsjerke stiet by it tsjerkhôf in Hillich-Hertbyld fan August Falise út 1924.

## Omskriuwing
De tsjerke is in trijeskippige neogoatyske pseudobasilyk sûnder transept mei puntgevels op de sydbeuktraveeën.
Herman Ulrich Huguenin

**Herman Ulrich Huguenin** (Wolvegea, 23 novimber 1808 - Grins, 7 oktober 1873) wie in Frysk rjochter en lid fan de Twadde Keamer. 

## Libben en wurk
Herman Ulrich Huguenin wie in soan fan de militêr en *maire* fan Sonnegea Jan Thomas Ferdinand Huguenin en Lambertina Henriëtte Huber. Syn famylje stamde oarspronklik út Switserlân. Hy studearre oan it Ateneum yn Frjentsjer (1827-1830) en dêrnei Romeinsk en hjoeddeisk rjocht oan de Ryksuniversiteit Grins, dêr't er yn 1830 promovearre. Yn 1831 naam er diel oan de Tsiendeiske Fjildtocht en fan 1833 oant 1838 wurke er as abbekaat op it It Hearrenfean. Yn 1838 waard er beneamd ta rjochter by de Arrondissemintsrjochtbank yn Snits. Yn 1840 troude er yn Snits mei Sytske Meijer, mei wa't er in soan en in dochter krige. 

Fan oktober 1850 ôf wie er lid fan de Twadde Keamer fan de Steaten-Generaal foar it kiesdistrikt Snits. Hy rekke syn sit kwyt yn april 1853 nei de Aprilbeweging, mar kaam yn 1854 foar noch goed in jier werom yn de Twadde Keamer. Yn 1855 moast syn sit dêr fannijs bekrêftige wurde nei syn beneaming ta skoalopsjenner, mar hy waard net op 'en nij keazen. Yn de Twadde Keamer stelde er him as pragmatysk liberaal op, en hie it dêr fral oer justysjele ûnderwerpen. 

Yn 1860 stie Huguenin as fyfde op de oanbefellingslist foar beneaming as riedshear yn ' e Hege Ried fan de Nederlannen. De Twadde Keamer sette him lykwols as earste op 'e foardracht, en sadwaande waard yn maaie 1860 beneamd ta riedshear. 

Hy stoar yn 1873 yn de âldens fan 64 jier.
Koepeltsjerke (Sappemeer)

De **Koepelsjerke** is in tsjerkegebou oan 'e Noorderstraat yn it Grinslânske Sappemeer.

## Skiednis

Mei it oanmeitsjen fan it feangebiet om it hjoeddeiske Sappemeer hinne, waard oan it begjin fan 'e 17e iuw troch it stedsbestjoer fan Grins útein set. Yn 1653 krige in kommisje út 'e Grinzer ried de opdracht om in tsjerke te bouwen neffens it foarbyld fan 'de Koepeltsjerke yn it Brabânske Willemstêd. De boumaster wie Coenraet Roelofs.

Boppe de tagong fan 'e tsjerke is it stedswapen fan Grins oanbrocht en de tekst *Ao SENATUS POPULUS QUE GRONINGANUS 1655* ("ried en folk fan Grins"). It dak fan it achthoekige bouwurk waard mei koper belein. De bou koste yn dy tiid goed 13.000 gûne.

Al gau die bliken dat de koepel de lantearne mei dêryn de klok net drage koe. Der waard apart fan 'e tsjerke in tuorke foar de klok boud, mar tsjin 'e ein fan 'e 18e iuw drige de koepel dochs noch yn te stoarten. De tsjerke krige dêrom yn 1791 in hiel oar oansjen mei twa, inoar krusende, sealtekken. By de restauraasje fan 1990 krige de tsjerke de oarspronklike koepel werom. 

Yn 2006 waard de tsjerke oerdroegen oan 'e Stifting Alde Grinslânske Tsjerken.

## Ynterieur
Yn 'e tsjerke binne fjouwer hearebanken. De brânskildere ramen mei bibelske foarstellings binne oan it begjin fan 'e jierren 1940 yn de tsjerke set.

## Oargel
De tsjerke hat in twamanualich oargel fan 'e bruorren Van Oeckelen út 1875. Neitiid fûnen der gjin feroarings mear plak. It ynstrumint waard yn 2010 restaurearre troch oargelmakkerij Steendam út Roodeschool.

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Ontmoetingskerk (Sappemeer)

De **Ontmoetingskerk** is in ier 20-iuwsk tsjerkegebou oan 'e Noorderstraat yn it Grinslânske Sappemeer.

## Skiednis
Nei de ofskieding waard yn 1835 yn Sappemeer troch 23 minsken in tsjerke stifte ûnder de namme 'Kristlik Ofskieden Grifformearde gemeente' (sûnt 1892: Grifformearde tsjerke). Oant yn 'e jierren 1840 holden hja temûk harren hûstsjinsten. Neffens it reglemint foar de Herfoarme tsjerke wiene der nammentlik gjin oare tsjerketsjinsten yn 'e gemeente tastien. 

Yn 1843 krige de ôfskieden gemeente de tastimming om gear te kommen. Hja krigen yn 1850 in earste dûmny en de fermanje oan 'e Borgercompagniesterstraat waard fan 'e minnisten oernommen om dêr tsjinsten te fieren. 

Tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw wie it gebou te lyts woarn foar de waaksjende gemeente. Der waard in nije tsjerke boud oan 'e Noorderstraat, dy't yn 1910 iepene waard. Letter krige de tsjerke de namme 'Ontmoetingskerk'.

## Beskriuwing
De tagong fan de fan reade bakstien boude tsjerke is fersierd mei in rûnbôgich raam mei glês-yn-lead. Dêrboppe de jiertallen fan 'e stifting fan 'e gemeente (1935) en de foltôging fan it tsjerkegebou (1910) en de tekst *Bewaar uwen voet als gij ten huize gods ingaat* (Preker 4:17a). De tsjerke is in gemeentlik monumint.

## Oargel
It oargel yn 'e tsjerke waard yn 1917 troch de firma Standaart boud en op 29 juny 1917 yn gebrûk nommen. Standaart boude it oargel as in pneumatysk ynstrumint mei ien manuaal, tsien registers en oanhongen pedaal. Yn 2011 restaurearre de firma Van Putten it oargel, dat sûnt de bou gjin feroarings ûndergyng.  

## Keppeling om utens
* ''Kerk en Orgel'': disposysje
Jan Thomas Ferdinand Huguenin

**Jan Thomas Ferdinand Huguenin** (Kûbaard, 8 july 1829 - Havelte, 13 febrewaris 1875) wie in Nederlânske boargemaster.

## Biografy
Huguenin wie in soan fan de predikant Jan Thomas Herman Huguenin en Elisabeth Catharina Maria Theresia Huber. Syn pake mei deselde namme, Jan Thomas Ferdinand Huguenin, wie in ynfanterykaptein en maire fan Sonnegea. Yn 1867 waard Huguenin beneamd ta sekretaris fan de gemeente Starum. Yn 1871 folge er yn dy gemeente boargemaster M.A. Jentink op dy't nei Boalsert gie. Noch gjin jier letter waard Huguenin beneamd ta boargemaster fan Havelte. Dy funksje soe er goed twa jier besette.
Hy stoar dêre yn febrewaris 1875 yn de âldens fan 45 jier.

Huguenin troude op 21 septimber 1863 yn Hattem mei Johanna Wijnanda Schmiedeman, dochter fan de yn 1846 ferstoarne wethâlder fan Hattem Johan Albert Schmiedeman en Alijda Catharina Theodora Aletta Le Cavelier.
Fermanje fan Sappemeer

De **Fermanje fan Sappemeer** is in tsjerkegebou oan 'e Noorderstraat 53 yn it Grinslânske Sappemeer.  

## Skiednis
De tsjerke waard op 1846 yn gebrûk nommen en boud yn in ienfâldige neoklassisistyske styl. Yn 2020 waard de tsjerke restaurearre en geskikt makke foar multyfunksjoneel gebrûk. 

## Oargel

De tsjerke besit in monumintaal oargel fan Gerhard Willem Lohman út Grins. It waard yn 1855 as twamanualich ynstrumint mei oanhongen pedaal boud. Fjouwer jier letter waarden mooglik troch deselde oargelbouwer in pear registers tafoege. Petrus van Oeckelen feroare de disposysje fan it ynstrumint yn 1866 en wreide it út mei in frij pedaal. Dêrby waard de oargelkas in stik breder makke. Yn 'e jierren 1930 feroare De Koff it oargel. Sûnt 1983 restaurearre Mense Ruiter it oargel fasearre werom nei de sitewaasje fan 1866.
## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Filmfestival fan Firginia

It **Filmfestival fan Firginia** (Ingelsk: *Virginia Film Festival*) is in filmfestival dat elts jier ein oktober en/of begjin novimber holden wurdt yn 'e stêd Charlottesville, yn 'e Amerikaanske steat Firginia. It evenemint wurdt organisearre troch de doktoraaloplieding foar de skiene keunsten fan 'e Universiteit fan Firginia. 

## Skiednis
De earste edysje fan it filmfestival fûn plak yn 1988, doe noch ûnder de namme Festival fan de Amerikaanske Film fan Firginia (*Virginia Festival of American Film*). De oprjochting fan it evenemint krige formeel de goedkarring fan it Ministearje fan Ekonomyske Untwikkieling fan it steatsregear fan Firginia, en de organisaasje waard opdroegen oan 'e Universiteit fan Firginia. De bedoeling efter de oprjochting fan it festival wie twafâldich: om ekonomyske ûntjouwing oan te fiterjen troch de produksje fan films binnen de grinzen fan 'e steat oan te moedigjen, en om 'e kreätive belangen en ambachten fan 'e Amerikaanske filmyndustry te fermingen mei de yntellektuele helpboarnen fan in nasjonaal heech oansleine universiteit. 

Yn 1996 besleat de Universiteit fan Firginia om fan it filmfestival in mear yntegraal ûnderdiel fan it lesprogramma te meitsjen troch it ûnder te bringen by de doktoraaloplieding foar de skiene keunsten. It evenemint krige doe ek syn hjoeddeistige namme, om't de fokus útwreide waard fan inkeld Amerikaanske filmproduksjes nei de ynternasjonale sinema. Fan 1990 oant 2009 hie it Filmfestival fan Firginia elts jier in oar tema, op basis wêrfan't it filmprogram gearstald waard (sjoch ûnder it kopke "tema's"). Fan 2010 ôf waard fan 'e tematyske oanpak ôfstapt om in mear fleksibel programma oan te bieden.

## Tema's
*1990 – *Music & the Movies* ("muzyk en de films")
*1991 – *Movies Made in America* ("films makke yn 'e Feriene Steaten")
*1992 – *The Reel South & Other Worlds* ("films oer it Amerikaanske Suden en oare wrâlden")
*1993 – *Film Noir* ("films noir")
*1994 – *Love & Other Obsessions* ("leafde en oare obsesjes")
*1995 – *U.S. & Them* ("ús/Feriene Steaten en harren")
*1996 – *Wild Spaces, Endangered Places* ("wylde romte, bedrige plakken")
*1997 – *Caged!* ("fongen")
*1998 – *Cool* ("cool")
*1999 – *Techno Visions* ("fizioenen fan technology")
*2000 – *Animal Attractions* ("bisteftige oantrekkingskrêften/attraksjes")
*2001 – *Masquerades* ("maskeraden")
*2002 – *Wet* ("wiet")
*2003 – *$$$* ("jild")
*2004 – *Speed* ("faasje")
*2005 – *In/Justice* ("ûn/rjocht")
*2006 – *Revelations* ("iepenbierings")
*2007 – *Kin Flicks* ("films oer famylje")
*2008 – *Aliens!* ("bûtenierdske wêzens/bûtenlanners")
*2009 – *Funny Business* ("nuvere saken")

## Gasten
Ferskate grutte nammen út 'e Amerikaanske en ynternasjonale filmyndustry hawwe troch de jierren hinne op it Filmfestival fan Firginia te gast west, ûnder wa: Sandra Bullock, Matthew Broderick, Nicolas Cage, Robert Duvall, sir Anthony Hopkins, Gregory Peck, Vanessa Redgrave, Gena Rowlands, Jimmy Stewart en Sigourney Weaver. 

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan Filmfestival fan Firginia
Peredelkino

**Peredelkino** (Russysk: Переделкино) is in delsetting fan datsjas op likernôch 20&nbsp;km súdwestlik fan it stedsintrum fan Moskou. It plak leit oan de stedsgrinzen fan de Russyske haadstêd, dêr't it yn 2012 yn opnommen waard, net sa fier it spoar nei Kiev. Peredelkino wurdt beskôge as in keunstnersdoarp.

## Skiednis
De delsetting ûnstie as lângoed, Peredeltsy, dat eigendom fan de Leontievs (fan memmekant besibbe oan Peter de Grutte) wie, dêrnei fan de prinsen Dolgoroekov en de Samarins. Neidat yn de 19e iuw it spoar troch it doarp kaam te rinnen, waard it omneamd ta Peredelkino.
Yn 1934 stelde Maxim Gorky út it gebiet oan it Bûn fan Sovjetskriuwers ôf te stean. Dat hie fan gefolgen dat der binnen in pear jier sa'n 50 houten datsjas foar Sovjetskriuwers set waarden.

By de skriuwers dy't harren yn Peredelkino fêstigen wiene Boris Pasternak, Kornej Tsjoekovski, Arseni Tarkovski (alle trije beërdige op it pleatslik tsjerkhôf), Ilja Ehrenburg, Veniamin Kaverin, Leonid Leonov, Ilja Ilf, Vsevolod Ivanov, Nikolaj Zabolotski, Boris Pilnjak, Lilja Brik, Konstantin Simonov, Aleksander Fadejev, en Michail Bachtin. De soan fan Heinrich Neuhaus, de pianist Stanislav Neuhaus, hat nei de dea fan syn heit mei syn mem en Boris Pasternak yn Peredelkino wenne. Koarter lyn setten ek Jevgeni Jevtoesjenko, Andrej Voznesenski, Bella Achmadoelina, Robert Rozjdestvenski en Zurab Tsereteli harren nei wenjen yn it doarp.

De arrestaasje fan skriuwer Isaak Babel, ien fan de wreedferneamde barrens fan de Grutte Suvering fan Jozef Stalin, wie yn Peredelkino op 15 maaie 1939. Babel waard dêrnei mei de auto nei de Loebjanka-finzenis brocht, tramtearre en troch de NKVD deasketten. 

Yn 1988 waarden de datsjas fan Tsjoekovski en Pasternak útroppen ta betinkingshuzen en Peredelkino waard oanwiisd as "histoarysk en kultureel reservaat". Tsien jier letter waard de datsja van Boelat Okoedzjava ek as museum foar it publyk iepene. Nei de delfal fan de Sovjet-Uny waard Peredelkino oernommen troch de nije rikelju fan Ruslân. Der waarden doe in protte nije appartemintsgebouwen set yn Novo-Peredelkino tichteby.


Church of the Resurrection of Christ in Peredelkino 04.jpg|Ferlosserskapel op it tsjerkhôf
Переделкино Патриаршая резиденция 01.jpg|In gebou fan it kompleks fan de residinsje fan de patriargen fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke yn Peredelkino. 


## Keppelingen om utens
* Webstee fan Peredelkino (Russysk), Ingelsk)
Gerhardus Berend Broekema

**Gerhardus Berend Broekema** (Assen, 2 febrewaris 1866 - Kampen, 3 augustus 1946) wie in Nederlânsk arsjitekt.

## Biografy
Broekema wie in soan fan timmerman Gerhardus Berend Broekema sr. Nei't er de HBS yn Assen helle hie waard er tekener ûnder ryksboumaster Jacobus van Lokhorst (1884-1906) by de bou fan het Gûvernemintsgebou op de brink fan Assen. Dêrnei waard er learling fan arsjitekt Derk Semmelink (1855-1899) fan Nymwegen en wie er in skoft wurksum foar de Provinsjale Wettersteat van Drinte en letter Oerisel.

Yn 1891 wûn er in priisfraach mei in ûntwerp fan in gesticht. Itselde sette er útein mei in eigen praktyk yn Swol. Hy foel yn de jierren dêrnei op mei in oantal ûntwerpen yn eklektyske styl, benammen fan winkels, mei robúst útwurke details. De Jugendstil mei syn rynske fersierings wie krekt wat foar him. De wente oan de Swolse Van Nagellstraat (1898) dy't er ûntwurp wie ien fan de earste huzen yn dy styl yn Noard-Nederlân.

Yn 1898 ferhuze er nei Kamper dêr't er beneamd wie ta haadopsichter by de Tsjinst Gemeentewurken. Tagelyk hie er dêr in praktyk as partikulier arsjitekt. Dat lêste joech wolris swierichheden mei't it ten koste fan syn wurk foar de gemeente gie. Hy naam ûntslach en gie selstannich fierder. Hy ûntwurp almeast gebouwen yn Kampen, Swolle en oanswettende gemeenten, mar ek yn Ljouwert en Almelo.

De tsientallen pânen yn Jugendstil wiene it hichtepunt yn syn oeuvre en behearre yn Nederlân ta de bêste foarbylden fan dy styl. Benammen in lunchroom yn Kampen en de Sintrale Apteek yn Ljouwert, mar ek in pear fillas yn Almelo en Stienwyk en de huzen oan de Emma- en Julianastraat yn Swol. Broekema wie in mearsidich arsjitekt. Hy ûntwurp fillas, wenten, winkels, pleatsen en yndustrygebouwen en paste him ek betreklik maklik by feroarjende moades oan. 

Fierder siet er gâns in hoart yn de Kamper gemeenteried en wie er warber as boukundich adviseur yn de gemeenten om Kampen hinne.

## Wurken
In kar:

Kampen Oudestraat (50).JPG|Oudestraat 148, Kampen
Gasthuisstraat 1-1a, Kampen.jpg|Gasthuisstraat 1-1a, Kampen
RM24435 Leeuwarden - Voorstreek 58.jpg|Sintrale Apteek, Ljouwert
Zwolle van Nagelstraat19.jpg|Van Nagelstraat 19, Swol		


## Literatuer
* . *Villa's, veestallen en fabrieken: Leven en werk van architect G.B. Broekema (1866-1946)*. Kampen, Stichting Ijsselacademie, 2003.

## Keppeling om utens
* Wurk fan Boekema op art.nouveau.world
Johannes van der Zwaag

**Johannes (Joop) van der Zwaag** (Ljouwert, 2 juny 1934 – Dimter, 31 desimber 2003) wie in Nederlânske politikus fan de PvdA.

## Karriêre
Nei de mulo gie er yn Ljouwert oan't wurk op it kantoar fan hannelsmaatskippij R.S. Stokvis en dêrnei kaam er yn tsjinst fan de *Intercommunale Waterleiding Gebied Leeuwarden* (IWGL). Yn dy perioade ferfolde er ek syn tsjinstplicht by de Keninklike Marine. Werom by de wetterlieding studearre er jûnstiids foar it steatseksamen hbs en helle yn 1958 syn diploma. Dêrnei gie er oan't wurk by de oaljemaatskippij BP; earst by de ferkeapadministraasje yn Drachten en fan 1961 ôf op it distriktskantoar yn Grins, dêrneist studearre er foar de MO-akte ekonomy. Yn 1964 kaam er yn tsjinst fan de Drintske gemeente Roden dêr't er it ta haad fan it grûnbedriuw brocht. 
Maaie 1973 waard Van der Zwaag boargemaster fan Hylpen. Hy folge dêr syn partijgenoat Albert Atema op dy't in pear moanne earder ferstoarn wie. Yn septimber 1977 folge syn beneaming ta boargemeester fan Goor wat er oant 1996 bliuwe soe. 
Hy wie ek fan novimber 1985 goed in heal jier waarnimmend boargemaster fan Stad Delden. 

Van der Zwaag stoar op âldjiersdei 2003 yn de âldens fan 69 jier.

## Sjoch ek
* List fan boargemasters fan Hylpen
Dalygat

In **dalygat** is in mei feanich materiaal opfold gat yn de grûn dat noch hieltyd sakket. Sy wurde benammen yn Noard-Hollân fûn.

Dalygatten ûntstiene troch it winnen fan klaai of sân út de ûndergrûn yn feangebiet. De gatten dy't sadwaande ûnstiene waard opfold mei fean. Nei it ferdwinen fan it feantek bleau it feanige opfollingsmateriaal ynsakjen, oars as de klaaigrûn der om hinne.

## Keppeling om utens
*dalygatten yn Zoetermeer
Bad Santa (betsjuttingsside)

"**Bad Santa**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

*''Bad Santa'' (film), in Amerikaanske film út 2003
**[[Bad Santa 2]]*, in Amerikaanske film út 2016, in ferfolch op 'e film út 2003
*Bad Santa, bynamme fan basketballer Kenny Brunner
Van Oordt's Mersken

**Van Oordt's Mersken** is in natuergebiet tusken de Fryske doarpen Nij Beets, Beetsterzwaag en De Gerdyk yn. It gebiet is part fan Natura 2000. De middenrin fan it rivierke De Boarn leit yn dit gebiet. De A7 trochsnijt it gebiet fan it noardeasten nei it súdwesten. De Nije Feart foarmet de westgrins fan it gebiet.

It gebiet leit op de oergong fan sân- (yn it easten) nei leechfeangrûn. It is in wichtich gebiet foar blaugers, djerreblom en oare planten dy't net algemien mear foarkomme. Ek komme der út en troch hoantsen foar. Van Oordt's Mersken is oerbelêste troch  stikstof.

Benammen yn it hegere eastlike diel fan de Mersken komme tsientallen ûndjippe kûlen mei is ôfwikende fegetaasje foar. Dy kûlen hawwe in trochsneed fan op syn heechst in pear meter en in djipte fan mar twa oant trije sentimeter. Earst om 2020 hinne waard út boaimûndersyk dúdlik dat it nei alle wierskyn dalygatten binne dêr't balstienliem út wûn waard. De kûlen waarden nei alle gedachten wer mei fean tichtsmiten. Yn de fiedselearme grûn fan de kûlen komt op plakken bygelyks it seldsume Triedsigge (*Carex lasiocarpa)* foar. 

## Keppeling om utens
* Van Oordt's Mersken by Natura 2000
Wynpark Nij Hiddum-Hou

**Wynpark Nij Hiddum-Hou** is in wynmûnepark dat yn de gemeente Súdwest-Fryslân dy't yn 2022 boud waard.

It wynpark mei njoggen wynturbines leit oan de Kop fan de Ofslútdyk. Seis wynturbines oan de súdkant fan Rykswei 7 yn de omkriten fan de buorskip Hiddum, eastlik fan de buorskip Hou en benoarden it doarp Koarnwert. Trije wynturbines steane súdwestlik fan Goaium oan de noardkant fan de A7.

De Provinsjale Steaten leinen de lokaasje fan it park yn desimber 2014 rûchwei fêst. Yn juny 2016 joegen hja opdracht ta de útwurking fan it plan Nij Hiddum-Hou. Op 18 july 2018 hawwe Provinsjale Steaten fan Fryslân in definityf beslút naam oer it Provinsjaal Ynpassingsplan (PIP) Wynpark Nij Hiddum-Hou. 

De njoggen wynturbines mei in totaal fermogen fan 42&nbsp;megawatt (MW) hawwe in ashichte fan 90-140&nbsp;meter en in tiphichte fan 145-188&nbsp;meter. De diameter fan de rotorblêden is 110-136&nbsp;meter. De bou fan it wynpark wie yn 2022 klear. Vattenfall soe ynearsten fjouwer wynturbinus eksploitearje en Wynpark Gooyum-Hou de oare fiif.

It nije wynpark kaam yn it plak fan it wynpark mei tsien wynmûnen út 1995. Seis oare mûnen dêre waarden nei de oanlis fan it nije wynpark ek sanearre. It totale fermogen fan de 16 mûnen is sa'n 6&nbsp;megawatt (MW); it fermogen soe sadwaande netto mei ûngefear 36&nbsp;megawatt tanimme.

## Beswieren
Op 29 jannewaris 2020 hat de Ried fan Steat de beswieren fan Stichting Hou Friesland Mooi, de Iselmarferiening, de Waadferiening en omwenners sûnder grûn ferklearre. Ferskate beswieren gyngen oer ljocht- en lûdoerlêst, noed foar it Iselmar en it Natura 2000-gebiet fan de Waadsee en de neidielige gefolgen fan it wynpark foar beskerme bistesoarten lykas flearmûzen en rôffûgels.

## Keppeling om utens
* webstee Wynpark Nij Hiddum-Hou
Wynpark Fryslân

**Wynpark Fryslân** is in wynmûnepark dat boud wurdt yn yn it Fryske part fan de Iselmar. De bou fan it wynpark waard begjin 2019 mei útein set en sil yn 2021 klear wêze. De totale boukosten wurde rûsd op 850 miljoen euro.

## Lizzing
It wynpark komt súdlik fan de Ofslútdyk oan de súdeastkant fan Breesândyk yn de gemeente Súdwest-Fryslân te lizzen op in ôfstân fan sa'n sân kilometer fan de Fryske kust. Fan de Ofslútdyk is de koartste ôfstân ta de wynturbines ûngefear 600 meter en op syn meast sa'n 7,7 km. De wynmûnen komme op goed 600 meter fan elkoar te stean.

## Technyk
It park sil bestean út 89 wynturbines mei in fermogen fan 4,3&nbsp;megawatt (MW) it stik. De wynturbines hawwe in ashichte fan 109&nbsp;meter, in tiphichte fan 174&nbsp;meter en de diameter fan de rotorblêden is 130&nbsp;meter. It totale produksjefermogen komt dêrmei op 382&nbsp;MW, genôch om 400.000 húshâldings fan elektrisiteit te foarsjen. De stroom fan it wynpark komt oan lân by it  transformatorstasjon op de Breesândyk. Dêrwei wurde kabels nei Boalsert oanlein, dêr't it oansletten wurdt op it Fryske heechspanningsnet fan  TenneT.

De bouopdracht waard gund oan in kombinaasje fan baggelbedriuw Van Oord en Siemens Gamesa Renewable Energy (SGRE). Van Oord soarget foar it ûntwerp, de fabrikaazje en de ynstallaasje fan de fûneminten en de kabels fan it wynpark en leveret ek it materieel foor de ynstallaasje fan de turbines. SGRE is ferantwurdlik foar it ûntwerp, de fabrikaazje en it yn it wurk bringen fan de turbines en it tuskenstasjon op lân.

Foar de oanlis sil besuden de Ofslútdyk by Koarnwertersân in wurkeilân fan twa hektare oanlein wurde. Wannear't de bou klear is wurdt dat in natuergebiet.

## Beswieren
Yn july 2018 hat de Ried fan Steat beswieren fan in oantal organisaasjes, ûnder oaren de Iselmarferiening en It Fryske Gea, ûnbegrûne ferklearre. De IJsselmeervereniging siet benammen yn noed oer de fersteuring fan de fûgeltrek en dat fûgels troch de wjukken rekke wurde kinne. It fuortbestean fan beskerme soarten, lykas de wytstirns en blaustirns yn it Iselmargebiet, wurdt dêrtroch bedrige. Neffens de Ried fan Steat binne der lykwols gjin grutte neidielige gefolgen foar de rekreaasjefeart en wurde de natuerlike skaaimerken fan it gebiet net oantaast troch it park.
 
## Webstee
* www.windparkfryslan.nl
Hartoch fan Edinburgh

De **hartoch fan Edinburgh** (Ingelsk: *Duke of Edinburgh*) is in Britske dynastike titel, neamd nei de Skotske haadstêd Edinburgh

## Skiednis
De titel waard foar it earste skepen yn 1726 troch kening George I foar syn pakesizzer Freark Loadewyk, de soan fan de lettere kening George II, dy't doe de prins fan Wales wie. Doe't yn 1727 George II kening waard, krige Freark ek de titel fan prins fan Wales. Yn 1751 ferstoar Freark, foar syn heit, en beide titels giene nei syn soan, prins George. Doe't dy yn 1760 kening waard, gie de titel "hartoch fan Edinburgh" op yn de kroan.

De nije kening joech yn 1764 syn jongere broer Willem Hindrik de titel hartoch fan Gloucester en Edinburgh. Nei dy syn dea, waard de titel troch syn soan, Willem Freark, oernommen. Doe't dy yn 1834 sûnder opfolgers ferstoar, stoar de titel út.

Keninginne Fiktoaria joech de titel yn 1866 oan har twadde soan, prins Alfred, dy't yn 1893 regearjend hartoch fan Saksen-Coburg en Gotha waard. Hy hie mar ien soan dy't lykwols foar him ferstoar, en dêrmei stoar de titel fannijs út.

De titel waard foar in tredde kear skepen yn 1947 troch kening George VI foar Philip fan Grikelân en Denemark, de oarehelte fan syn dochter, de lettere keninginne Elizabeth II. Prins Philip ferstoar op 9 april 2021, dêr't de titel nei oergie op syn âldste soan, Charles, prins fan Wales.

## Hartoggen fan Edinburgh
### Earste skepping, 1726

### Twadde skepping, 1866

### Tredde skepping, 1947

## Keppeling om utens
* De Hartoch fan Edinburgh
Jacobus van Lokhorst

**Jacobus van Lokhorst** (Utert, 8 juny 1844 - De Haach, 16 febrewaris 1906) wie in Nederlânsk arsjitekt en Ryksboukundige.

## Biografy
Van Lokhorst krige syn oplieding oan de *Stadsschool van Teken- en Bouwkunst* yn Utert en behelle ek in diploma as beëdige lânmjitter. Nei syn oplieding wurke er by de Utertske arsjitekt Nicolaas Kamperdijk. Hy waard yn 1875 rykstekener en ûntwerper by de wurken ûnder behear fan de Sjeny yn Naarden.

Van Lokhorst wie fan 1878 oant syn ferstjerren yn 1906 ryksboukundige by it ministearje fan Ynlânske Saken. Mei Pierre Cuypers en Cornelis Peters wie er ferantwurdlik foar de bou fan in protte ryksgebouwen yn neorenêssânsestyl. De boumasters wurken ek mei-inoar op, bygelyks by de restauraasje fan de Leienske Akademy, dêr't Cuypers de plannen fan makke en Van Lokhorst de restauraasje útfierde.
Van Lokhorst ûntwurp ûnder oaren gebouwen foar it ûnderwiis, lykas ferskate skoallen en laboratoaria yn ûnder mear Delft, Grins, Leien, Wageningen, Utert en Maastricht. Hy boude syn lettere wurk faak yn de neogoatyske styl.

Lokhorst stoar yn it Roomsk sikehûs yn De Haach. Hy wie troud mei publisiste Hester de Quack; Emmy (skriuwster) en Marius van Lokhorst (militêr en boargemaster) wiene bern fan harren.

## Kar út bouwurken

* 1877 Naarden: Utrechtse Poort
* 1879-1881 Grins: Steateseal Provinsjehûs
* 1880 Maastricht: Rykskweekskoalle ('Hof van Tilly')
* 1881 Maastricht: restauraasje Helpoort
* 1881 Grins: Ryksargyf
* 1881-1883 Den Bosch: Ryksargyf
* 1882-1886 Assen: Gûvernemintsgebou
* 1889-1902 Grins: Natuerkundich Laboratoarium (*Physisch Laboratorium der Rijks Universiteit*)
* 1890-1892 Utert: Laboratoarium foar anorganyske skiekunde en sûnenslear
* 1891-1895 Ljouwert: Steateseal Provinsjehûs fan Fryslân
* 1891-1902 Delft: ferskate gebouwen foar de Technyske Universiteit Delft
* 1892 Leien: útwreiding Akademysk Sikehûs
* 1895-1898 Swolle: útwreiding Provinsjehûs Oerisel
* 1895 Delft: Bacteriologisch Laboratorium der Polytechnische School
* 1895-1898 Leien: Farmaseutysk laboratoarium
* 1896-1898 Leien: Laboratoarium foar Organyske Gemy
* 1897-1901 Assen: Ryksargyf (tegearre mei Cornelis Peters)
* 1898-1899 Leien: Custoswenten
* 1898-1901 Grins: Mineralogysk-Geologysk Ynstitút (*Het Kasteel*)
* 1899-1910 Leien: Ryksmuseum fan Natuerlike Histoarje
* 1905-1907 De Haach: Gymnasium Haganum
* Medemblik: Rykskranksinnigegesticht
Britske prinsen-gemaal en keninginnen-gemalinne

De **Britske prinsen-gemaal en keninginnen-gemalinne** (Ingelsk: *royal consort*) binne de oarehelten fan de Britske monargen, dy't fan 1707 ôf de monargen fan it keninkryk Grut-Brittanje en it Feriene Keninkryk wiene. De prinsen-gemaal wiene de oarehelten fan de keninginnen, wylst de keninginnen-gemalinne de oarehelten fan de kening wiene. Prins Philip, de oarehelte fan keninginne Elizabeth II wie de langst tsjinjende en âldste oarehelte fan in Britske monarch. Syn skoanmem, keninginne-mem Elizabeth Bowes-Lyon, dy't yn de âldens fan 101 jier ferstoar, wie lykwols âlder, mar hie net de posysje as keninginne-gemalinne, want har man, kening George VI ferstoar 50 jier earder. 

## Skiednis
Sûnt de *[[Acts of Union]]* yn 1707, doe't de keninkriken Ingelân en Skotlân feriene waarden, hawwe der trije prinsen-gemaal en sân keninginnen-gemalinne west. Keninginnen-Gemalinne tusken 1727 en 1814 wiene tagelyk ek karfoarstinnen fan Hannover, om't harren oarehelten de karfoarsten fan Hannover wiene. De personele uny tusken it Feriene Keninkryk en Hannover einige yn 1837 mei de kroaning fan keninginne Fiktoaria, om reden fan de Salyske Wet yn Hannover, dy't ferbea dat froulju de titel oernimme koene wannear't der manlike erfgenamten wiene. Yn 1866 waard it Keninkryk Hannover troch Prusen anneksearre.

## Hûs Stuart

## Hûs Hannover

## Hûs Saksen-Coburg en Gotha (letter Windsor)

## Keppeling om utens
* www.royalty.nu
Wynpark A7

**Wynpark A7** is in wynmûnepark yn Fryslân oan de noardkant fan Rykswei 7 westlik fan de buorskip Harkesyl en súdwestlik fan de buorskip Kâldehuzum yn de gemeente Súdwest-Fryslân. It wynpark waard op 7 maaie 2009 iepene troch minister fan VROM Jacqueline Cramer.

It park bestiet út fjouwer yn in rjochte line sette wynmûnen mei in mêsthichte fan 78 meter. Wynpark A7 wie de ferfanging fan tolve ferâldere, ferspraat steande twawjukkers dy't yn de jierren 1980 by de kop fan de Ofslútdyk delset waarden. De âlde mûnen wekken enerzjy op foar 850 húshâldings; it nije park kin enerzjy foar 10.000 húsgesinnen leverje. 

ofbyld:Windpark A7.jpg|Trije fan de fjouwer wynmûnen by de A7 del.
ofbyld:Windpark A7 met parkeerplaats Wildinge en begeleidend fietspad.jpg|Wynpark A7 mei parkearplak Wildinge en begeliedend fytspaad
Body double (betsjuttingsside)

"**Body double**" of "**Body Double**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

*body double, immen dy't yn in film in sêne spilet yn it stee fan 'e eigentlike akteur, op sa'n wize dat syn gesicht net te sjen is (dêrby giet it almeast om neakensênes)
*''Body Double'' (film), in Amerikaanske film út 1984
*''Body Double'' (roman), in roman fan Tess Gerritsen út 2004
Sem Dresden

*Sem Dresden (komponist) (1881-1957), in Nederlânsk komponist en dirigint
*Sem Dresden (skriuwer) (1914-2002), in Nederlânsk publisist en letterkundige
Body double

In **body double** (Ingelsk foar "lichemsdûbelgonger") is immen dy't yn in spylfilm in sêne spilet yn it stee fan 'e eigentlike akteur dy't yn dy rol cast is, sûnder dat syn of har gesicht yn byld brocht wurdt. Dêrby giet it almeast om neakensênes. In body double is net itselde as in stand-in. In stand-in is immen dy't it plak fan in (bekende) akteur ynnimt by repetysjes as dy akteur dêr sels net by oanwêzich wêze kin of wol, mar yn 'e úteinlike film is de stand-in nea te sjen.

Der binne ferskate redens om in body double yn te setten. Fral yn 'e Feriene Steaten, dêr't noarmen en wearden oangeande neakenens yn film en op 'e tillefyzje hiel oars (folle kekener) binne as yn Jeropa, komt it faak foar dat in akteur of aktrise wegeret om in neakensêne te spyljen. Dan kin dêr in body double foar ynset wurde. Yn sokke gefallen wurdt nea it gesicht fan 'e body double yn byld brocht. Soms wurde bylden mei it gesicht fan 'e echte akteur of aktrise ôfwiksele mei bylden fan it lichem fan 'e body double. It is by soks fansels nedich dat de lichemsbou fan 'e body double oerienkomt mei dy fan 'e akteur of aktrise. 

It kin ek wêze dat it om stuntwurk giet, dêr't de eigentlik akteur of aktrise net ta yn steat is. Ek yn sokke gefallen wurdt hy of sy ferfongen troch in body double, hoewol't men dan ornaris sprekt fan in **stunt double**. Ek by oare feardichheden dy't de akteur of aktrise net hat, kin in body double ynset wurde, lykas by jonglearjen, hynsteriden of it bespyljen fan in muzykynstrumint. Yn it lêste gefal wurde faak òf it gesicht fan 'e akteur of aktrise (en net de hannen), òf de hannen fan 'e body double (en net it gesicht) yn byld brocht, sadat it liket dat de akteur of aktrise sels in ynstrumint bespilet. By hynsteriden of jonglearjen of by stunts moat de body double fan efteren of út 'e fierte yn byld brocht wurde, sadat it ferskil mei de akteur of aktrise net te sjen is.

Noch wer in oar gefal wêrby't body doubles faak ynset wurde, is as de akteur of aktrise in rol spilet fan immen dy't op 'e iene of oare wize skeind rekke is, bgl. as by him of har in finger of in earm ôfset is. As it giet om in finger of in oar lyts diel fan it lichem, is it mooglik om yn 'e measte sênes te fertsjustermoanjen dat de akteur of aktrise eins dy skeining net hat. By it ferlies fan in earm of in skonk kin dat net, mar as it om in inkele sêne giet, bgl. oan 'e ein fan in film, kin dêrfoar in body double ynset wurde. As it in gruttere rol is, sil almeast nei in akteur of aktrise mei de skeining dêr't ferlet fan is, socht wurde, sadat it 'earlik' yn byld brocht wurde kin sûnder dat der in body double ynset hoegd te wurden.
Zookeeper

"**Zookeeper**", "**Zoo Keeper**" of "**The Zookeeper**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**zookeeper*, it Ingelske wurd foar "oppasser" yn in dieretún
*''Zookeeper'' (film), in Amerikaanske komeedzjefilm út 2011
*''The Zookeeper'' (film), in Britsk-Deensk-Nederlânsk-Tsjechyske dramafilm út 2001
*''Zoo Keeper'' (fideospultsje út 1982), in Amerikaansk fideospultsje út 1982
*''Zoo Keeper'' (fideospultsje út 2003), in Japansk fideospultsje út 2003
*Apache ZooKeeper, in softwareprogramma foar it koördinearjen fan prosessen fan applikaasjes
Provinsjaal monumint

In **provinsjaal monumint** is in bouwurk, argeologysk fynplak of lânskippelike struktuer dy't op grûn fan in provinsjale monuminteferoardening beskerme wurdt om reden fan bysûndere kultuerhistoaryske of arsjitektonyske wearde. Objekten mei in provinsjale monumintstatus binne faak fan regionaal belang; monuminten fan nasjonaal of ynternasjonaal belang, binne yn in nasjonaal register ynskreaun.

Objekten dy't fan nasjonaal belang binne, binne as ryksmonumint ynskreaun. Yn Nederlân kin in objekt ek as gemeentlik monumint oanmurken wurde; dy objekten binne dan fan pleatslik belang. Provinsjale monuminten komme allinne yn Drinte en Noard-Hollân foar, al hat de provinsje Limburch wol in provinsjaal belied op it mêd.

## Sjoch ek
* Gemeentlik monumint
* Ryksmonumint
Kastiel Keppel

**Kastiel Keppel** is in 17e-iuwsk kastiel yn it stedsje Laag-Keppel yn 'e provinsje Gelderlân. It kastiel wurdt omfieme troch it wetter fan 'e Alde Isel, waard yn 1582 ferneatige mar neitiid wer opboud.

## Bouskiednis
Om in midsiuwske wentoer út likernôch 1300 ûntstie in kastiel, dêr oant de 16e iuw net in soad feroare wêze sil. Troch kriichsgeweld ferfoel it kastiel tusken 1582 en 1609 yn brekfalligens, mar sûnt 1609 waard útein set mei in weropbou. Yn 1612 krige boumaster Willem fan Bommel út Emmerik de opdracht om it hiele kastiel wer op te bouwen. Dêrby brûkte er de stiennen fan 'e noch steande muorren op 'e nij. Tusken 1614 en 1620 waard de renêssânse topgevel tsjin de sydgevels fan 'e poarte foltôge. In útwreiding fan it kastiel fûn yn 'e jierren 1743-1750 plak, doe't boumaster Gerrit Ravenschot út Sutfen in al earder tekene ûntwerp út 1729 oan 'e efterkant útfierde. It poartegebou ûndergyng yn 1780 grutte feroarings. Mei it ferbinen fan 'e Isel- en de Sealfleugel yn 1850 waard de bou foltôge.

## Striid
Benammen yn 'e Tachtichjierrige Kriich wie der om it kastiel hinne in soad striid. Yn 1581 waard it kastiel nei in belegering oernommen troch de Steatske troepen. Frederik fan Pallandt, soan fan Johan fan Pallandt en Elisabeth fan Voorst en Keppel, slagge by in tsjinoanfal der yn it kastiel op 'e nij yn te nimmen. Yn septimber 1582 waard it kastiel foar in twadde kear troch de Steatske troepen oanfallen. Dat moast tige hoeden barre fanwegen de grutte foarried buskrûd, sadat it kastiel op âlderwetske wize ynnommen wurde moast, wêrby't it gebou tige skeind rekke. Nei de werbou fan it kastiel namen troepen fan biskop Bearend fan Galen yn 1665 it kastiel yn. Nei't hja de ferdigeningswurken om it kastiel sljochten, teagen hja wer fuort. Yn 1672 rjochte Loadewyk XIV it kastiel yn as haadkertier, mar yn datselde jier brochten plonderjende Frânske en Munsterske troepen skea oan it kastiel. Nei de Frâns-Nederlânske Kriich (1672-1679) briek foar it kastiel in frediger tiid oan. 

## Besit
Sûnt 1962 is it kastiel yn hannen fan 'e Pallandt van Keppel Stifting, dy't der foar soarge dat it kastiel, de ynrjochting en it park by inoar bleau, sadat it noch troch de famylje bewenne wurde kin. It kastiel is nea ferkocht en de hjoeddeiske bewenners stamme fan 'e 14e-iuwske bouhear ôf. Kastiel Keppel foarmet ûnderdiel fan in lângoed, dat yn 'e 19e iuw noch 1600 hektare grut wie, mar yn 'e 21e iuw slonk ta 560 hektare. It bestiet út bosk, wenhûzen en in tal pleatsen.
Benny Odinga

**Bernardus (Benny/Ben) Odinga** (Ljouwert, 22 desimber 1919 – dêre, 20 novimber 2003) wie in Nederlânske politikus fan de PvdA fan Frysk komôf.

Hy wie in soan fan Klaas Odinga (1898-1962) en Hijlkje Klaassen (1898-1982). Yn 1929 ferhuze de húshâlding nei Huzum (destiids it haadplak fan de gemeente Ljouwerteradiel) dêr't syn heit in boekhâld- en belestingkantoar hie. Nei de mulo koe er yn 1936 fanwegen de krisis ynearsten gjin wurk fine, mar op it lêst koe er begjinne by in fersekeringskantoar.
Under de Twadde Wrâldoarloch siet er in skoft ûnderdûkt. Dêrnei wurke er by in distriktsburo fersoarging oarlochsslachtoffers. In skoftsje letter waard er mei de *[[Earste Difyzje 7 Desimber|Eerste Divisie 7 December]]* nei Nederlânsk-Ynje stjoerd. Hoewol't er gewissebeswieren hie, is er doe dochs gien. 
Werom yn Nederlân gie er oan't wurk by de gemeentesekretary fan Ljouwert. Teffens wie er fan de jierren 60 ôf aktief yn de PvdA. Yn 1962 waard er ponghâlder fan de ôfdieling Ljouwert en fan 1965 oant 1978 wie er sekretaris fan de ôfdieling Fryslân fan de PvdA. Yn 1969 waard er  personeelskonsulint by de gemeentlike plysjekorpsen yn Fryslân. Fan 1978 oant 1982 wied er lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân. Yn dat lêste jier waard er, nei it ôfgean fan Jan Schurer, waarnimmend boargemaster fan de gemeente Utingeradiel dy't yn 1984 by de gemeentlike weryndieling fan Fryslân opheft waard. 

Odinga stoar novimber 2003 yn de âldens fan 83 jier.
Wettermûne fan Laag-Keppel

De **wettermûne fan [[Laag-Keppel]]** is in nôtmûne yn it Gelderske Laag-Keppel. Sûnt de 14e iuw hat it doarp al in wettermûne. De hjoeddeiske mûne waard yn 'e 19e iuw boud en wie oant 1945 yn bedriuw. 

Troch it kanalisearjen fan 'e Alde Isel ferlear de wettermûne it needsaaklike ferfal om op wetterkrêft te meallen. Yn 1945 krige de mûne in elektromotor en sûnt soarge dy foar it oandriuwen fan it mealwurk. 

Yn 1968 waard in plan makke om de wêttermûne wer op de tradisjonele wize draaie te litten. Foar dat doel waard út Follegea in spinnekopmûne oerbrocht nei Laag-Keppel. Dy wynmûne waard dêr opboud om sa it wetter fan 'e mûnekolk mei 1,5 meter leger te hâlden om sa keunstmjittich foar ferfal te soargjen. De oplossing wurket, mar de kapasiteit fan 'e greidemûne is net genôch om de wettermûne op syn bêst wurkje te litten.

## Sjoch ek
* Follegea Mûne
## Keppeling om utens
* Molendatabase (oersjoch technyske ynformaasje oer de mûne)
* Allemolens.nl (ôfbylden)
* Fer. De Hollânske Mûne