open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wapen fan Skraard

It **wapen fan Skraard** is it wapen fan it doarp Skraard, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. It wapen waard yn 1969 registrearre.

## Beskriuwing
De blazoenearring fan it wapen is:

*Yn grien rjochts-skean oardere fan boppen nei ûnderen in gouden seispuntige stjer, in sulveren roas en in gouden leelje.*

De heraldyske kleuren binne: sinopel (grien), goud en sulver.

## Symbolyk

* Grien fjild: ferwiist nei de greiden yn de omkriten fan it doarp.
* Ster, roas en leelje: oernommen út it wapen fan de famylje Fan Aylva, dy't noardlik fan it doarp in stins bewenne.

Ofbyld:Van Aylva wapen.svg|link=Bestand:Van_Aylva_wapen.svg|alt=Het wapen van Van Aylva.|It wapen fan de famylje Fan Aylva.


## Sjoch ek

Ofbyld:Schraard vlag.svg|link=Bestand:Schraard_vlag.svg|alt=Vlag van Schraard|Flagge fan Skraard
Ofbyld:Wonseradeel wapen.svg|Wapen fan Wûnseradiel
Ofbyld:Sûdwest-Fryslân wapen nieuw.svg|Wapen fan Súdwest-Fryslân
Annette Rogers

**Annette Joan Rogers** (San Francisco, 22 oktober 1913 - Des Plaines, 8 novimber 2006) wie in Amerikaanske sprintster en heechspringster.

Sy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Sy waard twa kear Olympysk kampioene, op de 4x100 meter estafette, by beide spullen einige Rogers by it heechspringen as sechsde. Annette Rogers ferstoar op 8 novimber 2006, yn 'e âldens fan 93 jier.
Westlike Himalayastrûksjonger

De **Westlike Himalayastrûksjonger** (*Locustella kashmirensis*, synonym: *Bradypterus kashmirensis*) is in sjongfûgel út de famylje fan 'e Imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*).

## Fersprieding
De soarte libbet yn 'e westlike Himalaya fan Kasjmir oant Kumaon. 

## Status
Net bekend is hoe grut de populaasje is. It ferspriedingsgebiet fan it fûgeltsje is net hiel grut. Om 't der fierder gjin bewiis is foar it tebekrinnen fan 'e soarte troch serieuze bedrigingen, wurdt de Westhimalaja-strûksjonger troch de IUCN as net bedrige op 'e Reade list klassifisearre.
Wapen fan Sibrandabuorren

It **wapen fan Sibrandabuorren** is it wapen fan it doarp Sibrandabuorren, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. It wapen waard yn 1986 registrearre.

## Beskriuwing
De blazoenearring fan it wapen is:

*Yn read in sulveren dwarsbalke, belein mei trije griene klaverblêden.*

De heraldyske kleuren binne: kiel (read), sulver en sinopel (grien).

## Symbolyk

* Klaverblêden: ferwize nei it agraryske karakter fan it doarp.
* Kleurstelling en yndieling: oernommen út it wapen fan Raerderhim, de gritenij en gemeente dêr't it doarp eartiidsk part fan wie.

Ofbyld:Rauwerderhem wapen.svg|Wapen fan Raerderhim


## Sjoch ek

Ofbyld:Sibrandabuorren vlag.svg|link=Bestand:Sibrandabuorren_vlag.svg|alt=Vlag van Sijbrandaburen|Flagge fan Sibrandabuorren
Ofbyld:Boornsterhem wapen.svg|Wapen fan Boarnsterhim
Ofbyld:Sûdwest-Fryslân wapen nieuw.svg|Wapen fan Súdwest-Fryslân
Betty Robinson

**Elizabeth (Betty) Robinson** (Riverdale, 23 augustus 1911 - Denver, 18 maaie 1999) wie in Amerikaanske sprintster. Se wie yn 1928 de earste Olympysk kampioene op de 100 meter foar froulju.

Sy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1928 en 1936). Sy waard twa kear Olympysk kampioene, yn 1928 te Amsterdam op de 100 meter dy't foar froulju foar it earst op it programma stie, en yn 1936 op de 4x100 meter estafette mei Annette Rogers, Harriet Bland en Helen Stephens. 

Yn 1931 wie Robinson belutsen by in fleantúchûngelok en rekke slim ferwûne. De manlju dy't har fûnen, tochten sels dat sy dea wie en brochten har mei in frachtwein yn earste ynstânsje nei it mortuarium. Dêrnei lei se sân wiken lang yn koma en die der dêrnei twa jier oer om wer normaal rinne te kinnen. Uteinlik werstelde se, mar se miste hjirtroch al de Spullen fan 1932 yn eigen lân. Fiif jier nei it ûngelok pleatste se har foar de Spullen fan 1936 yn Berlyn, nei dizze Spullen sette Betty Robinson in punt efter har sportkarriêre. Se bleau wol belutsen by de atletyk as official. Betty Robinson ferstoar op 18 maaie 1999, yn 'e âldens fan 87 jier.
Flagge fan Boazum

De **flagge fan Boazum** is de flagge fan it doarp Boazum, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. De flagge waard yn 2001 registrearre.

It ûnwerp is fan J.C. Terluin en R.J. Broersma.

## Beskriuwing
De beskriuwing fan de flagge is:

*Giel mei in blau rút, de rannen fan de flagge reitsjend, en op it blau in wite steande raam; de giele flakken oan de broekside skean dield, wêrfan by it boppeste flak de dielline rint fan 3/4 flaggehichte oant 1/4 flaggelingte oan de boppeside fan de flagge, en by it ûnderste flak fan 1/4 flaggehichte oan de ûnderside fan de flagge, de flakken oan de broekside grien.*

De kleuren komme út it wapen fan Boazum.

## Symbolyk

* Raam: oernommen út it wapen fan Boazum.
* Rút: oernommen út it wapen fan de famylje Walta, dy't by it doarp in stins bewenne.
* Kleuren: oernommen fan de flagge fan Baarderadiel.
* Griene hoeken: ferwize nei de eardere Middelseediken by it doarp.

Ofbyld:Boazum wapen.svg|Wapen fan Boazum
Ofbyld:Flag of Baarderadeel.svg|Flagge fan Baarderadiel


## Sjoch ek

Ofbyld:Littenseradiel flag.svg|Flagge fan Littenseradiel
Ofbyld:Súdwest-Fryslân Gemeentevlag.svg|Flagge fan Súdwest-Fryslân
Flagge fan Easterwierrum

De **flagge fan Easterwierrum** is de flagge fan it doarp Easterwierrum, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. It wapen waard yn 1995 registrearre.

It ûntwerp is fan P. Bultsma.

## Beskriuwing
De beskriuwing fan de flagge is:

*Grien, mei in giele ynknikte broekingstrijehoeke oant de flechtside, troch út de hoeken wei earst de flaggediagonaal oan in fjirde flaggelingte te folgjen, op it giel in ôfsneid swarte hynsteholle fan ûngefear 7/15 flaggelingte.*

De kleuren komme út it wapen fan Easterwierrum.

## Symbolyk

* Broekingstrijehoeke: ferbyldet de Toer fan Easterwierrum.
* Griene fjilden: oernommen út it de griene terp fan it wapen fan Easterwierrum.
* Hynsteholle: ferwiist nei de hynstemerk fan Easterwierrum.

Ofbyld:Easterwierrum wapen.svg|Wapen fan Easterwierrum


## Sjoch ek

Ofbyld:Flag of Baarderadeel.svg|Flagge fan Baarderadiel
Ofbyld:Littenseradiel flag.svg|Flagge fan Littenseradiel
Ofbyld:Súdwest-Fryslân Gemeentevlag.svg|Flagge fan Súdwest-Fryslân
Flagge fan Raerd

De **flagge fan Raerd** is de flagge fan it doarp Raerd, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. It wapen waard yn 1986 registrearre.

By it gemeenteriedsbeslút fan 8 desimber 1985 binne in wapen en flagge fêststeld foar de 18 doarpen fan de eardere gemeente Boarnsterhim.

## Beskriuwing
De beskriuwing fan de flagge is:

*Twa lingtebanen fan wyt en read, ferhâlding fan lingten 2:1; yn de wite baan in reade roas.*

De kleuren komme út it wapen fan Raerd.

## Symbolyk

* Roas: oernommen út it wapen fan de famylje Fan Jongema, dy't by it doarp de Jongemastate bewenne.
* Kleurstelling: oernommen út it wapen fan Raerderhim, de gritenij en gemeente wêr't it doarp eartiidsk part fan wie.

Ofbyld:Rauwerderhem wapen.svg|Wapen fan Raerderhim


## Sjoch ek

Ofbyld:Rauwerd wapen.svg|link=Bestand:Rauwerd_wapen.svg|alt=Wapen van Rauwerd|Wapen fan Raerd
Ofbyld:Rauwerderhem vlag.svg|Flagge fan Raerderhim
Ofbyld:Flag of Boarnsterhim.svg|Flagge fan Boarnsterhim
Ofbyld:Súdwest-Fryslân Gemeentevlag.svg|Flagge fan Súdwest-Fryslân
Wapen fan Broeksterwâld

It **wapen fan Broeksterwâld** is it wapen fan it doarp Broeksterwâld, yn de Fryske gemeente Dantumadiel. It wapen waard yn 2002 registrearre.

## Beskriuwing
De blazoenearring fan it wapen is:

*Yn goud in út de ûnderrâne fan it skyld opriizende, stilearre elzebeam mei fiif blêdden, twa oan beide siden fan de stam en ien op de top; tusken de ûnderste blêdden, oan beide siden fan de stam, in takke mei twa saneamde moaltriedkatsjes en tusken de boppeste blêdden en oan beide siden fan it boppeste blêd, in takke mei trije joadeprommen, alles fan grien; de beam yn de skyldhoeken beselskippe fan in blauwe sûkereiblom; in weagjende skyldfoet fan seis weagjende stikken fan swart, goud, blau, goud, swart en goud, wêrby de swarte balken oer de griene stam gie en de oare blaken achter de stam lâns gie.*

De heraldyske kleuren binne: goud, sinopel (grien), azuer (blau) en sabel (swart).

## Symbolyk

* Gouden fjild: ferwiist nei de sângrûn wêr't it doarp op leit.
* Elzebeam: sawol de grauwe elzebeam en de swarte elzebeam komme in soad foar in de omkriten fan it doarp. Dizze beam ferwiist nei it diel "wâld" yn de plaknamme.
* Skyldfoet: de kleur swart ferwiist nei de feanterij yn de omkriten fan it doarp. De kleur blau ferwiist nei de Broekster Feart. De weagen ferwize nei it diel "broek" yn de plaknamme, wat sompige grûn betsjut.
* Sûkereiblom: ferwiist op de ferbou fan sûkerei.

## Sjoch ek

Ofbyld:Broeksterwâld vlag.svg|Flagge fan Broeksterwâld
Ofbyld:Coat of arms of Dantumadeel.svg|Wapen fan Dantumadiel
Helen Stephens

**Helen Herring Stephens** (Fulton, 3 febrewaris 1918 - St. Louis, 17 jannewaris 1994) wie in Amerikaanske sprintster. 

Sy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Sy waard yn Berlyn twafâldich Olympysk kampioene, op de 4x100 meter estafette mei Harriet Bland, Annette Rogers en Betty Robinson en yndividueel op de 100 meter. 

Stephens hâlde koart op nei de spullen op mei atletyk en spile profesjoneel honkbal en softbal. Fan 1938 oant 1952 hie se har eigen semy-profesjonele basketbalteam; se wie de earste frou dy't in semy-profesjoneel basketbalteam hie. Helen Stephens ferstoar op 17 jannewaris 1994, yn 'e âldens fan 75 jier.
Flagge fan Goutum

De **flagge fan Goutum** is de flagge fan it doarp Goutum, yn de Fryske gemeente Ljouwert. De flagge waard yn 1994 registrearre.

It ûntwerp is fan Rudolf J. Broersma.

## Beskriuwing
De beskriuwing fan de flagge is:

*In blauwe broeking mei in lingte gelyk oan 1/3 flaggehichte; de flecht yn twa banen wyt-read, de dielline mei trije kantielen mei in kantieldjipte, gelyk oan 1/4 flaggehichte.*

De kleuren komme út it wapen fan Goutum.

## Symbolyk

* Blauwe broeking: stiet foar it Van Harinxmakanaal dy't noardlik fan it doarp rint.
* Trije kantielen: ferwize nei de trije staten dy't it doarp ryk wie: de Drinkuitsmastate, de Burmaniastate en de Schenkinsmastate.

## Sjoch ek

Ofbyld:Goutum wapen.svg|link=Bestand:Goutum_wapen.svg|alt=Wapen van Goutum|Wapen fan Goutum
Ofbyld:Flag of Leeuwarderadeel.svg|Flagge fan Ljouwerteradiel
Ofbyld:Leeuwarden vlag 2014.svg|Flagge fan Ljouwert (gemeente)
Baikalstrûksjonger

De **Baikalstrûksjonger** (*Locustella davidi*, synonym: *Bradypterus davidi*) is in sjongfûgel út de famylje fan 'e strûksjongers (*Locustella*). De fûgel is ferneamd nei Armand David, in misjonaris en natuerûndersiker yn Sina. 

## Fesprieiding
De fûgeltsjes briede fan it súdlike diel fan it Russyske Fiere Easten (ynklusyf de Baikalmarkrite) oant noardeastlik Sina en Noard-Koreä. De Baikalstrûksjonger is in wintergast fan it suden fan Sina oant noardlik Tailân.

De soarte briedt yn strewellen by iepen plakken en by streamkes fan taigabosken oant 1200 m hichte. Baikalstrûksjongers ha in grut ferspriedingsgebiet yn 'e taiga fan Sibearysk Ruslân en noardeastlik Sina en oerwinteret yn Yndosina. Yn syn briedgebiet en yn syn wintergebiet yn Birma, Laos en Tailân komt de Baikalstrûksjonger lokaal algemien foar.

## Undersoarten
De soarte bestiet út twa ûndersoarten:

* L. d. davidi: súdeastlik Sibearje en noardeastlik Sina.
* L. d. suschkini: it súdlike diel fan Sintraal-Sibearje.

## Status
It is net bekend hoefolle fûgels der likernôch fan 'e soarte binne. De fûgel is ôfhinklik fan it boskbiotoop en tusken 2012 en 2022 is sa'n 8% fan it bosk yn it ferspriedingsgebiet ferdwûn. Dêrfandinne wurdt de ôfname fan 'e soarte op likernôch 1% oant 19% rûsd. Dochs wurdt der oannommen dat de soarte net direkt bedrige wurdt troch it ferlies fan biotoop.
Wapen fan Feanwâlden

It **wapen fan Feanwâlden** is it wapen fan it doarp Feanwâlden, yn de Fryske gemeente Dantumadiel. It wapen waard yn 1990 registrearre.

## Beskriuwing
De blazoenearring fan it wapen is:

*Yn goud in toer fan kiel, mei in dak fan azuer, mei in sletten poarte en fiif finsters, yn de boppeste skyldhoeken beselskippe fan in elzenblêd fan sinopel; en in skyldfoet skake fan sulver en sabel fan fiif rijen fan sân balken.*

De heraldyske kleuren binne: goud, kiel (read), azuer (blau), sinopel (grien), sulver en sabel (swart).

## Symbolyk

* Skyldfoet: de skake skyldfoet ferwiist nei de oanwêzigens fan fean yn de omkriten fan it doarp.
* Elzeblêdden: ferize nei de lizzing fan it doarp yn de Fryske Wâlden. It oantal twa stiet foar de eardere doarpen Eslawâld en Sint-Jehanneswâld, wêr út Feanwâlden ûntstien is.
* Stins: ferbyldet de Skierstins yn it doarp.
* Kleurstelling: oernommen út it wapen fan Dantumadiel.

Ofbyld:Coat of arms of Dantumadeel.svg|Wapen fan Dantumadiel


## Sjoch ek

Ofbyld:Veenwouden_vlag.svg|link=Bestand:Veenwouden_vlag.svg|alt=Vlag van Veenwouden| Flagge fan Feanwâlden
Flagge fan Hieslum

De **flagge fan Hieslum** is de flagge fan it doarp Hieslum, yn de Fryske gemeente Súdwest-Fryslân. De flagge waard yn 1969 registrearre.

It ûntwerp is fan Klaas Sierksma.

By gemeentlik beslút fan 19 april 1955 is in flagge fêststeld foar de 27 doarpen fan de eardere gemeente Wûnseradiel.

## Beskriuwing
De beskriuwing fan de flagge is:

*Besteande út twa diagonale flakken yn it swart en wyt linksskeand, mei yn it wyt in reade pompeblêd, oan de mastside de fersmelle flagge fan Wûnseradiel.*

De kleuren komme út it wapen fan Hieslum.

## Symbolyk

* Pompeblêd: ferwiist nei de eardere marren yn de omkriten fan it doarp.
* Fersmelle flagge: flagge fan Wûnseradiel, de gritenij en gemeente dêr't it doarp part fan wie.

Ofbyld:Flag of Wonseradeel.svg|Flagge fan Wûnseradiel


## Sjoch ek

Ofbyld:Hieslum wapen.svg|link=Bestand:Hieslum_wapen.svg|alt=Wapen van Hieslum|Wapen fan Hieslum
Ofbyld:Súdwest-Fryslân Gemeentevlag.svg|Flagge fan Súdwest-Fryslân
Bûnte strûksjonger

De **bûnte strûksjonger** (*Locustella thoracica*, synonym: *Bradypterus thoracicus*) is in 12 oant 14 sm lange sjongfûgel út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*).

## Beskriuwing
De bûnte strûksjonger is in waarmbrún fûgeltsje mei in relatyf koarte, rûne sturt, lange brune ûndersturtdekfearren mei wite punten en lytse plakjes op 'e kiel en it boarst. Se binne fierder griis op 'e wangen en it boarst en oliifbrún op 'e flanken.

## Fersprieding
Bûnte strûksjongers libje fan 'e Himalaya oant Sintraal-Sina. De fûgels libje yn strewellen oan 'e rânen fan bosken en yn heech gers. Wnterdeis sykje se de dellings op.

## Undersoarten
De fûgel wurdt monotypysk behannele of ferdield yn twa ûndersoarten:

* *Locustella thoracica thoracica* (Himalaya fan Nepal oant Assam, yn súdeastlik Tibet en súdwestlik Sina)
* *Locustella thoracica przevalskii* (yn 'e bergen fan westlik Sina oant súdeastlik Tibet en it noarden fan Birma).

De soarte liket in soad op 'e Westhimalaja-strûksjonger en de Baikalstrûksjonger, dy't earder as in ûndersoarten fan 'e bûnte strûksjonger behannele waarden, mar se ferskille yn sang, uterlik en ek genetysk. 

## Iten en nêst
De bûnte strûksjonger yt ynsekten, dy't se yn it tichte gers sykje. Se briede fan maaie oant july. 

## Status
De soarte hat in tige grut ferspriedingsgebiet. Om 't der fierder gjin bewiis is foar it tebekrinnen fan 'e soarte troch serieuze bedrigingen, wurdt de bûnte strûksjonger troch de IUCN as net bedrige op 'e Reade list klassifisearre.
William Roberts

**William (Bill) Roberts** (Salford, 5 april 1912 - Timperley, 5 desimber 2001) wie in Ingelske atleet.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1936 en 1948). Hy waard ien kear Olympysk kampioen, yn 1936 op de 4x400 meter estafette mei Frederick Wolff, Godfrey Rampling en Godfrey Brown yn 3.09,0.

Nei de Twadde Wrâldkriich en syn tsjinst by de RAF sette Roberts syn sportkarriêre wer troch. Hy helle sulver by de Europeeske kampioenskippen atletyk fan 1946. Tolve jier nei de Spullen fan 1936 ferdigene Roberts syn Olympyske titel, mei syn ploechgenoaten strâne Roberts yn de searjes.

William Roberts ferstoar op 5 desimber 2001, yn 'e âldens fan 89 jier.
Frederick Wolff

**Frederick Ferdinand (Freddie) Wolff** (Britsk Hongkong, 13 oktober 1910 - Londen, 26 jannewaris 1988) wie in Ingelsk sprinter. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen.Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 4x400 meter estafette mei Godfrey Rampling, William Roberts en Godfrey Brown yn 3.09,0. 

Wolff hâlde koart op nei de spullen op mei atletyk. Al foar de Spullen fan 1936 wie er yn 1929 it famyljebedriuw *Rudolf Wolff & Co.* gean wurkjen. Yn de Twadde Wrâldkriich tsjinne Wolff yn de *Oxfordshire and Buckinghamshire Light Infantry* en waard befoardere ta de rang fan Kaptein. Wolff foege him yn 1946 wer by *Rudolf Wolff & Co.* en waard partner yn 1951. Wolff wie boaske mei in dochter fan de Amerikaanske skriuwster Mary Freeman Byrne, it pear krige fiif bêrn. Frederick Wolff ferstoar op 26 jannewaris 1988, yn 'e âldens fan 77 jier.
Godfrey Rampling

**Godfrey Lionel Rampling** (Londen, 14 maaie 1910 - Bushey, 20 juny 2009) wie in Ingelske atleet. Hy wie de heit fan aktrise Charlotte Rampling.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard ien kear Olympysk kampioen, op de 4x400 meter estafette mei Frederick Wolff, William Roberts en Godfrey Brown yn 3.09,0. 

Rampling wie njoggenentweintich jier lang beropsmilitêr en beklaaide by syn ôfswaaien yn 1958 de rang fan offisier. Fan oktober 2007 ôf wie er de lêste noch libjende manlike medaljewinner yn it atletyk fan de Olympyske Simmerspullen fan 1932, en de lêste manlike gouden medaljewinner by it atletyk fan de Olympyske Simmerspullen fan 1936. 

Godfrey Rampling ferstoar op 20 juny 2009, yn 'e âldens fan 100 jier.
Archie Williams

**Archie Franklin Williams** (Oakland, 1 maaie 1915 - Fairfax, 24 juny 1993) wie in Amerikaansk atleet. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 400 meter yn 46.5 . Letter yn 1936 moast er fanwegen en yn Sweden oprûne blessuere ophalde mei atletyk. Williams studearre yn 1939 ôf as wurktúchboukundige en behelle er syn piloatenbrevet en syn ynstruksjefoech. Nei in pear jier as ynstrukteur foar de boargerloftfeart, gie er yn 1942 yn tsjinst by de Amerikaanske Loftmacht as ynstrukteur, dêrnjonken hold er him dwaande mei de meteorologyske foarsizzingen. Hy gie 22 jier letter mei pinsjoen as luitenant-kolonel.

Archie Williams ferstoar op 24 juny 1993, yn 'e âldens fan 78 jier.
John Woodruff

**John Youie Woodruff** (Connellsville, 5 july 1915 - Fountain Hills, 30 oktober 2007) wie in Amerikaansk atleet. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 800 meter yn 1:52.9. Yn 1941 gie er as twadde luitenant yn it leger en ferliet it leger yn 1945 as kaptein. Yn'e Koreaanske Oarloch waard er op 'e  nij militêr en yn 1957 waard er befoardere ta luitenant-kolonel. Dêrnei wurke er by de *Children's Aid Society* yn New York as learaar.

John Woodruff ferstoar op 30 oktober 2007, yn 'e âldens fan 92 jier. By syn ferstjerren wie er de lêste noch libjende Amerikaanske goudenmedaljewinner fan de Olympyske Spullen yn 1936.
Godfrey Brown

**Arthur Godfrey Kilner (Godfrey) Brown** (Bankura, 21 febrewaris 1915 - Coneyhurst, 4 febrewaris 1995) wie in Britsk atleet. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen.Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 4x400 meter estafette mei Godfrey Rampling, William Roberts en Frederick Wolff yn 3.09,0. En hy wûn in sulveren medaille op de 400 meter. Twa jier letter wûn Brown by de Europeeske kampioenskippen atletyk 1938 yn Parys de Europeeske titel op de 400 meter en de sulveren medalje op de 4x400 meter.

Godfrey Brown ferstoar op 4 febrewaris 1995, yn 'e âldens fan 79 jier.
John Lovelock

**John (Jack) Edward Lovelock** (Crushington, 5 jannewaris 1910 - New York, 28 desimber 1949) wie in Nijseelânsk atleet.

Hy twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard ien kear Olympysk kampioen, yn 1936 op de 1500 meter yn in wrâldrekôrd fan 3:47.8. 

Yn de Twadde Wrâldkriich tsjinne er yn de rang fan majoar by it Royal Army Medical Corps. Hy boaske yn 1945 en krige twa dochters. Yn 1946 gie er oan it wurk yn it *Manhattan Hospital* yn New York. 

John Lovelock ferstoar op 28 desimber 1949, yn 'e âldens fan 39 jier, ta gefolch fan in ûngelok mei in metro. Wylst er wachte op it metrostasjon *Church Avenue Subway* Waard er waard er dûzelich. Dêr hie er soms lêst fan sûnt er yn 1940 fan in hynder fallen wie. Lovelock foel op'e rails en waard deadlik troffen troch in kommende metro.
Strûksjongers

**Strûksjongers** foarmje in fûgelskaai yn 'e famylje imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*). 

It skaai bestiet út 23 soarten, dat yn grutte dielen fan Europa en Aazje oant yn it noardeasten fan Sibearje en it skiereilân Kamtsjatka oant en mei Timor en dielen fan Afrika foarkomt.

It binne yn 'e regel brune sjongfûgels, dy't meast op iepen reid- en yn gerslân, strewellen en sompige gebieten libje. Guon soarten binne effen, oaren ha dreech waar te nimmen streekpatroanen. Se ite ynsekten. 

De fûgels dy't yn in tuskenbeide klimaat libje binne trekfûgels.

Yn 2018 ferhûzen seis soarten nei molekulêr fylogenetysk ûndersyk nei it nije skaai imerkesjongerfûgels (*Helopsaltes*).

## Soarten
*Kinabalustrûksjonger *Locustella accentor* 
*bamboestrûksjonger *Locustella alfredi*
*Taiwanstrûksjonger *Locustella alishanensis* 
*Sulawesistrûksjonger *Locustella castanea*
*langsturtstrûksjonger *Locustella caudata* 
*Sichuanstrûksjonger *Locustella chengi*  
*Baikalstrûksjonger *Locustella davidi*
*Burusstrûksjonger *Locustella disturbans* 
*wekkerke *Locustella fluviatilis*
*Dalatstrûksjonger *Locustella idonea*
*westlike Himalayastrûksjonger *Locustella kashmirensis*
*lyts reidimerke *Locustella lanceolata*
*snilekrûper *Locustella luscinioides*
*brune strûksjonger *Locustella luteoventris*
*langsnaffelstrûksjonger *Locustella major* 
*readbrún imerke *Locustella mandelli*
*Javaansk imerke| *Locustella montis*
*Ceramstrûksjonger *Locustella musculus* 
*reidimerke *Locustella naevia*
*Taliabustrûksjonger *Locustella portenta* 
*Benguetstrûksjonger *Locustella seebohmi*  
*Sineeske strûksjonger *Locustella tacsanowskia*
*bûnte strûksjonger *Locustella thoracica*
Gunnar Höckert

**Gunnar Mikael Höckert** (Helsinki, 12 febrewaris 1910 - Johannes, 11 febrewaris 1940) wie in Finsk atleet. 

Hy die yn 1936 mei oan de Olympyske Simmerpullen yn Berlyn en waard olympysk kampioen op de 5000 meter mei in olympysk rekôr fan 14:22.2.

Höckert tsjinne foar it Finske leger yn 'e winteroarloch en sneuvele op 11 febrewaris 1940 yn 'e âldens fan 29 jier, in dei foar syn tritichste jierdei yn de buert fan Johannes, it hjoeddeiske Sovetsky op de Karelyske Lâningte.
Ilmari Salminen

**Ilmari Salminen** (Elimäki, 21 septimber 1902 - Kouvola, 5 jannewaris 1986) wie in Finsk atleet. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 10.000 meter yn 30:15.4 .

Njonken syn olympyske titel ferovere Ilmari Salminen op de 10.000 meter ek twa Europeeske titels: sawol op de Europeeske kampioenskippen fan 1934 as dy fan 1938 wie er op dizze ôfstân de sterkste. Op it EK yn 1934 wûn hy boppedat ek noch in brûnzen plak op de 5000 meter. 

Nei it beëinigjen fan syn wedstriid karriêre bleau er nau belutsen by de sport. Sa wie er yn 1952 presidint fan it komitee dat ferantwurdlik wie foar de organisaasje fan de Olympyske Spullen fan 1952 yn Helsinki.
Ilmari Salminen ferstoar op 5 jannewaris 1986, yn 'e âldens fan 83 jier.
Sineeske strûksjonger

De **Sineeske strûksjonger** (*Locustella tacsanowskia*, synonym: *Bradypterus tacsanowskius*) is in sjongfûgel út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*). De wittenskiplike namme fan 'e fûgel is in earbetoan oan 'e Poalske soöloch en samler Władysław Taczanowski (1819-1890).

## Beskriuwing
De Sineeske strûksjonger is in 13 oant 14 sm lange brúneftige fûgel. De boppekant is griisbrún, de ûnderkant  gieleftich mei oan 'e ûnderste sturtdekfearren bleke einen. It ûnderste diel fan 'e kiel hat lytse plakjes. Guon eksimplaren hawwe lytse, donkere plakjes.

## Fersprieding
De Sjineeske strûksjonger briedt yn it easten fan Ruslân (Krasnojarsk nei it easten oer Transbaikal oant de regio Chabarovsk en it oanbuorjende noarden fan Mongoalje. Fierder yn it noardeasten, midden en suden fan Sina. Winterdeis migrearje de fûgels nei Súd- en Súdeast Aazje, mar de eksakte lokaasjes binne fanwegen beheinde waarnimmings net goed bekend. De soarte wurdt as monotypysk behannele, dat wol sizze dat der gjin ferdieling yn ûndersoarten is. 

De fûgel libbet yn berchgreiden op in hichte fan 2.800 oant 3.600 m boppe seenivo en oerwinteret yn reid en strewellen, op greiden en yn rysfjilden. 

## Iten en nêst
De fûgels ite ynsekten dy't se yn it gers sykje. Se briede yn juny oant july.

## Status
De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet, de populaasje is stabyl en wurdt neffens tinken net oan substansjele bedrigingen bleatsteld. De omfang fan 'e wrâldpopulaasje is net bekend, mar wurdt as lokaal algemien omskreaun.
Glenn Hardin

**Glenn Foster Hardin** (Derma, 1 july 1910 - Baton Rouge, 6 maart 1975) wie in Amerikaansk horderinner.

Hy twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard ien kear Olympysk kampioen, yn 1936 op de 400 meter horden yn 52.4 sekonden. By de spullen fan 1932 behelle der in sulveren medalje efter de Ier Bob Tisdall dy't in wrâldrekôr fan 51.7 sekonden rûn, mar om't Tisdall de lêste horde omstjitte kaam de tiid fan Hardin op papier te stean as wrâldrekôr. Op 26 july 1934 yn it Sweedske Stockholm ferpulvere Hardin it wrâldrekôr nei 50,6. Dit rekôr bleau mar leafst njoggentjin jier stean. 

Glenn Hardin ferstoar op 6 maart 1975, yn 'e âldens fan 64 jier
Volmari Iso-Hollo

**Volmari Fritijof (Vomma) Iso-Hollo** (Ylöjärvi, 5 jannewaris 1907 - Heinola, 23 juny 1969) wie in Finsk horderinner.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard twa kear olympysk kampioen op de 3000 meter steeplechase.
By de Spullen fan 1932 yn Los Angeles hie Iso-Hollo mooglik in wrâldrekôr fêstige, mar troch in flater fan in skiedsrochter waard de 3000 meter steeplechase in rûnte langer. De man hie him by it tellen in omgong fersint. Dêrmei wie dizze steeplechase net 3000 meter mar 3460 meter. In dei letter wûn er op de 10.000 meter hurdrinnen in sulveren medalje, yn 1936 behelle er in brûnzen medalje op dy ôfstân. 

Volmari Iso-Hollo ferstoar op 23 juny 1969 yn 'e âldens fan 62 jier
Sohn Kee-chung

**Sohn Kee-chung** (Sinuiju, 29 augustus 1912 - Seoel, 15 novimber 2002) wie in Koreaansk atleet, wie in Koreaansk atleet.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerspullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de maraton yn in Olympysk rekôr fan 2:29:19.2. 

Syn ynskriuwing foar dat nûmer wie útsûnderlik. Net allinne om't er as Japansk fertsjintwurdiger ûnder de namme **Son Kitei** ynskreaun wie, mar foaral fanwegen syn jonge jierren. De hearskjende opfetting yn dy tiid wie nammentlik, dat jongere atleten mear geskikt wiene foar de eksplosive nûmers en se mear úthâldingsfermogen krigen as se âlder waarden. Dat Kee-chung foar Japan útkaam, kaam om't Japan yn de earste helte fan de 20e Koreä 35 jier lang besette. Nei de Olympyske Spullen waard Kee-chung foarsitter en trainer fan de *Koreaanske Sport Assosjaasje*. 

Sohn Kee-chung ferstoar op 15 novimber 2002 yn 'e âldens fan 90 jier.
Imerkesjongers

De **imerkesjongers** (*Helopsaltes*) foarmje in skaai yn 'e famylje imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*).

In útwrydske molekulêre fylogenetyske stúdzje fan 'e famylje fan 'e imerkesjongerfûgels, dy't yn 2018 publisearre waard, joech de konklúzje dat it skaai strûksjongers (Locustella) út twa klades bestie. It skaai waard dêrom opsplitst en seis soarten waarden fan it skaai strûksjongers ferset nei it nije skaai imerkesjongers mei it Sibearysk reidimerke (*Helopsaltes certhiola*) as de typesoarte.

De seis soarten fan it skaai binne:

* grutte snilekrûper (*Helopsaltes fasciolatus*)
* Koreaansk reidimerke (*Helopsaltes pleskei*)
* Ochotskreidimerke (*Helopsaltes ochotensis*)
* Sachalinreidimerke (*Helopsaltes amnicola*)
* Sibearysk reidimerke (*Helopsaltes certhiola*)
* Japansk reidimerke (*Helopsaltes pryeri*)
Harold Whitlock

**Hector Harold Whitlock** (Londen, 16 desimber 1903 - Wicklewood, 27 desimber 1985) wie in Ingelsk hurdwandeler.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1936 en 1952). Hy waard yn 1936 ien kear Olympysk kampioen op de 50 kilometer yn in tiid fan 4:30:41.4. Twa jier letter waard er Europeesk kampioen op dizze ôfstân. Sechstjin jier nei syn Gouden olympyske wedstriid yn Berlyn, stie de yntusken 48 jier âlde Whitlock op 'e nij oan de start fan in Olympyske 50 kilometer, nammentlik dy fan 1952 yn Helsinki, en waard hjir alfde yn 4:45.12,6. Hjirnei gie Whitlock fierder as coach en sjuerylid. Harold Whitlock ferstoar op 27 desimber 1985, yn 'e âldens fan 82 jier
Naoto Tajima

**Naoto Tajima** (Iwakuni, 15 augustus 1912 - Dêre, 4 desimber 1990) wie in Japansk fierspringer en hink-stap-springer.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard yn 1936 ien kear Olympysk kampioen by it hink-stap-springen mei in wrâldrecôrd fan 16 meter. Tajima waard dêrmei boppedat de earste atleet fan 'e wrâld dy't de grins fan sechstjin meter oer sprong. By it fierspringen behelle hy mei 7.74 meter in brûnzen medalje.

Yn 1938 beëinige Tajima syn atletykkarriêre. Yn de jierren dêrnei wie er direkteur fan it Japanske sportbûn foar amateurs. Tajima's wrâldrekôr waard 15 jier letter yn 1951 mei ien sintimeter ferbettere troch de Braziliaan Adhemar da Silva. Naoto Tajima ferstoar op 4 desimber 1990, yn 'e âldens fan 78 jier.
Forrest Towns

**Forrest Grady (Spec) Towns** (Fitzgerald, 6 febrewaris 1914 - Athens, 9 april 1991) wie in Amerikaansk horderinner. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de 110 meter horden yn 14.2. Trije wiken letter die er mei oan in wedstriid yn it Bislettstadion yn Oslo. Hy rûn dêr as earste horderinner ea ûnder de 14 sekonden. Hy sette in nij wrâldrekôr fan 13.7. Dit wrâldrekôr soe pas yn 1950 ferbrutsen wurde. 

Nei it beëinigjen fan syn aktive atletykkarriêre waard Forrest Towns yn 1938 earst assistint-atletykcoach op de universiteit fan Georgia en fan 1942 ôf haadcoach, in posysje dy't er behold oant 1975. Forrest Towns ferstoar op 9 april 1991, yn 'e âldens fan 77 jier oan in hertoanfal.
Trebisonda Valla

**Trebisonda (Ondina) Valla** (Bologna, 20 maaie 1916 - L'Aquila, 16 oktober 2006) wie in Italjaansk atlete.

Sy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Sy waard yn Berlyn Olympysk kampioene, op de 80 meter horden yn in Olympysk rekôr fan 11.7. Valla wie de earste Italjaanske frou  ea dy't in Olympyske gouden medalje wûn. Mei it Italjaanske 4x100 meter estafette team einige sy as fjirde. Trebisonda Valla ferstoar op 16 oktober 2006, yn 'e âldens fan 90 jier.
Sibearysk reidimerke

It **Sibearysk reidimerke** (*Helopsaltes certhiola*, synonym: *Locustella certhiola*) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*) út it skaai imerkesjongers (*Helopsaltes*).

Oant 2018 wie de fûgel yndield yn it skaai strûksjongers (*Locustella*). In yn 2018 publisearre molekulêr fylogenetyske stúdzje fan 'e famylje fan 'e imerkesjongerfûgels wiisde út dat it skaai *Locustella* út twa klades bestie. Mei fiif oare soarten ferhûze it Sibearysk reidimerke nei it nije skaai *Helopsaltes*.

## Fersprieding
Sibearyske reidimerkes komme yn it easten fan Aazje foar. De fûgels wurdt oantroffen yn heech gers by sompen en wiete greiden. Winterdeis migrearje de fûgels nei Súd- en Súdeast-Aazje. 

Lykas de oare soarten fan 'e famylje is de fûgel dreech te sjen en libbet er yn 'e begroeiïng.

De fûgel is in tige seldsume dwaalgast yn Europa. Yn septimber 2024 waard de soarte troch it fûgelringstasjon yn 'e Kroon's Polders op Flylân oantroffen.

## Undersoarten
Der binne fan it skaai fjouwer ûndersoarten:

* *H. c. certhiola*: fan Súd-Sibearje oant Mantsjoerije en de Japanske See, winterdeis nei Yndia.
* *H. c. sparsimstriata*: fan Súd-Sibearje oant it noardlike Altai-berchtme, de bergen fan Sajan en Transbaikaalje. 
* *H. c. centralasiae*: fan súdeastlik Sibearje oant noardeastlik Sina, winterdeis nei de Andamanen en de Nikobaren.
* *H. c. rubescens*: noardlik Sibearje oant de See fan Ochotsk en Kamtsjatka, winterdeis nei Súd-Yndia.

Guon ûnderskiede in fyfte ûndersoarte, de *H.c. minor*, mei in fersprieding yn Amoerlân en it noardeasten fan Sina.

## Status
Der bestiet gjin rûzing fan 'e totale populaasje, mar de soarte wurdt as algemien en lokaal sels talryk beskreaun (1997). Oannommen wurdt dat it oantal fûgels ôfnimt troch de oanhâldende ferneatiging fan syn leefgebiet, mar net sa slim dat er bedrige wurdt.
Cornelius Johnson

**Cornelius (Corny) Cooper Johnson** (Los Angeles, 21 augustus 1913 - Kalifornje, 15 febrewaris 1946) wie in Amerikaansk heechspringer.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard yn 1936 ien kear Olympysk kampioen by it heechspringen mei in olympysk rekôr fan 2.03 meter. 

Yn 1938 beëinige Johnson syn sportkarriêre. Hjirnei waard er yn tsjinst by de Amerikaanske posterijen yn Los Angeles en yn 1945 kaam er yn tsjinst by de Amerikaanske Marine. Cornelius Johnson ferstoar op 15 febrewaris 1946, yn 'e âldens fan 32 jier, oan de gefolgen fan in longûntstekking, hy wie doe wurksem as skipsbakker oan board fan de *Santa Cruz* fan rederij *Grace Lines*.
Ibolya Csák

**Ibolya Csák** (Bûdapest, 6 jannewaris 1915 - Dêre, 10 febrewaris 2006) wie in Hongaars heechspringster. 

Sy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Sy waard yn Berlyn Olympysk kampioene mei in sprong fan 1.60 meter. twa jier letter waard se yn Wenen ek Europeesk kampioene op dit ûnderdiel mei in sprong fan 1.64 meter. Nei har sportkariêre wurke se as kantoormeiwurkster en waard mem fan twa bern. Ibolya Csák ferstoar op 10 febrewaris 2006, yn 'e âldens fan 91 jier.
Ochotskreidimerke

It **Ochotskreidimerke** (*Helopsaltes ochotensis*, synonym: *Locustella ochotensis*) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*) út it skaai imerkesjongers (*Helopsaltes*).

De namme ferwiist nei de See fan Ochotsk. Yn 'e gebieten om dy see hinne briedt de soarte. 

## Fersprieding en ûndersoarten
De soarte is yn twa ûndersoarten te ferdielen:

* *Helopsaltes ochotensis (ochotensis)*: – simmerdei fan East-Sibearje oant it noardwesten fan Japan, winterdeis op 'e Filipinen, Borneo en Sulawesi.
* *Helopsaltes ochotensis (subcerthiola)* – simmerdeis op it skiereilân Kamtsjatka, de noardlike Koerilen; winterdeis op 'e Filipinen.

## Status
Der binne gjin rûzings fan 'e wrâldpopulaasje fan 'e fûgel. Oannommen wurdt lykwols dat it oantal ôfnimt. De fûgel hat in grut ferspriedingsgebiet en de ôfname giet net hiel hurd. Dêrom kategorisearret de IUCN de fûgel as net bedrige.
Earle Meadows

**Earle Elmer Meadows** (Corinth, 29 juny 1913 - Fort Worth, 11 novimber 1992) wie in Amerikaansk heechljepper. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen by it heechljeppen mei in mei in olympysk rekôr fan 4.35 meter. Nei syn sport karriêre hie meadows in ûndernimming yn muzyk ynstruminten yn Teksas. Earle Meadows ferstoar op 11 novimber 1992, yn 'e âldens fan 79 jier.
Hans Woellke

**Hans-Otto Woellke** (Bischofsburg, 18 febrewaris 1911 - Khatyn, 22 maart 1943) wie in Dútsk kûgelstjitter. 

Hy die twa kear mei oan it Europeesk kampioenskip, en ien kear oan de Olympyske Simmerspullen yn 1936. Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen mei in olympysk rekôr fan 16.20 meter, en behelle yn 1938 yn Parys by it Europeesk kampioenskip in brûnzen medalje.

Woellke tsjinne ûnder de Twadde Wrâldkriich by de Waffen-SS, wêrby't er Finzenbewarder wie by Operaasje Barbarossa Hy waard dêrby rekke troch fijanlik fjoer fan seis kilometer ôfstân. Hans Woellke ferstoar op 22 maart 1943, yn 'e âldens fan 32 jier.
Koreaansk reidimerke

It **Koreaansk reidimerke** (*Helopsaltes pleskei*, synonym: *Locustella pleskei*) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*) út it skaai imerkesjongers (*Helopsaltes*).

Oant 2018 wie de fûgel yndield yn it skaai strûksjongers (*Locustella*). In yn 2018 publisearre molekulêr fylogenetyske stúdzje fan 'e famylje fan 'e imerkesjongerfûgels wiisde út dat it skaai *Locustella* út twa klades bestie. Mei fiif oare soarten ferhûze it Koreaansk reidimerke nei it nije skaai *Helopsaltes*.

## Beskriuwing
De 13 oant 14 sm lange fûgel hat in effen brune boppekant en in blekere búk. Koreaanske reidimerkes ha de minst konstrastearjende wynbraustreek fan 'e Aziatyske reidimerkes. 

## Fersprieding
De soarte libbet yn it easten fan Aazje fan it eastlikste Sibearje oant Koreä, Kyushu en de Izu-eilannen. De fûgel oerwinteret yn it suden fan Sina.

## Status
De totale populaasje wurdt lytser as 10.000 fûgels rûsd. De wiete gebieten fan syn winterferbliuw wurde ferneatige en de fûgel rekket ek briedgebieten op guon eilannen kwyt. Der wurdt oannommen dat de oantallen tebekrinne en dêrom wurdt de fûgel op 'e Reade list fan 'e IUCN as gefoelich klassifisearre.
Karl Hein

**Karl Hein** (Hamburg, 11 juny 1908 - Dêre, 10 july 1982) wie in Dútsk kûgelslingerder. 

Hy die ien kear mei oan it Europeesk kampioenskip, en de Olympyske Simmerspullen yn 1936. Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen, mei in olympysk rekôr fan 56.49 meter, en yn 1938 Europeesk kampioen mei in ôfstân fan 58.77 meter. Hy waard ek fiif kear Dútsk kampioen. 

Nei de Twadde Wrâldkriich bleau er noch lange tiid yn de wedstriidsport aktyf. Karl Hein ferstoar op 10 july 1982, yn 'e âldens fan 74 jier, oan de gefolgen fan in oerhaal.
Kenneth Carpenter

**William Kenneth (Ken) Carpenter** (Compton, 19 april 1913 - Fullerton, 15 maart 1984) wie in Amerikaansk diskussmiter. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen by it diskussmiten mei in olympysk rekôr fan 50.48 meter. Yn de Twadde Wrâldkriich siet Carpenter by de Amerikaanske marine. Nei de kriich waard er trainer en sportlearaar by in College. Kenneth Carpenter ferstoar op 15 maart 1984, yn 'e âldens fan 70 jier.
Sachalinreidimerke

It **Sachalinreidimerke** (*Helopsaltes amnicola*, synonym: *Locustella amnicola*) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*) út it skaai imerkesjongers (*Helopsaltes*).

Oant 2018 wie de fûgel yndield yn it skaai strûksjongers (*Locustella*). In yn 2018 publisearre molekulêr fylogenetyske stúdzje fan 'e famylje fan 'e imerkesjongerfûgels wiisde út dat it skaai *Locustella* út twa klades bestie. Mei fiif oare soarten ferhûze it Sachalinreidimerke nei it nije skaai *Helopsaltes*.

## Beskriuwing
De fûgel is de grutste fan 'e reidimerkes en is hast like grut as de reidklyster. In folwoeksen fûgel hat in effen, oliifbrune rêch, in effen griis boarst en in feal ûnderbealchje.

De fûgel is dreech te ûnderskieden fan 'e grutte snilekrûper, mar it Sachalinreidimerke is trochstrings waarmer fan kleur en hat faaks in wat fealer boarst.

## Fersprieding
De lytse moskeftige fûgel briedt op it eilân Sachalin, de súdlike Kurilen en Hokkaido. Hy oerwinteret yn eastlik Yndoneezje, op it eilân Mindanao yn 'e súdlike Filipinen en teffens yn East-Timor en súdwestlik Papoea Nij-Guineä. Syn biotoop is it leechlân en de kustkrite. It nêst wurdt yn strewellen en bosk boud.

## Status
Oannommen wurdt dat de soarte net te lijen hat fan grutte feroaringen yn syn leefgebiet. Alhoewol't der gjin rûzings binne oer de oantallen fan 'e populaasje, wurdt der oannommen dat dy stabyl is. De fûgel wurdt dêrom troch de IUCN as net bedrige klassifisearre (2016).
Gisela Mauermayer

**Gisela Mauermayer** (München, 24 novimber 1913 - Dêre, 9 jannewaris 1995) wie in Dútsk diskussmitster en kûgelstjitster. 

Sy die ien kear mei oan it Europeesk kampioenskip, en de Olympyske Simmerspullen yn 1936. Sy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioene mei in olympysk rekôr fan 47.63 meter, en behelle yn 1938 yn Parys by it Europeesk kampioenskip in sulveren medalje by it kûgelstjitten en waard Europeesk kampioene by it diskussmiten. Yn 1942 sette se in punt efter har sportkarriêre.

Fan 1938 oant it ein fan de Twadde Wrâldkriich wie Gisela Mauermayer sportlearares by in gymnasium yn München. Op grûn fan har nazyferline, Mauermayer wie al yn 1932 lid wurden fan de NSDAP, krige se nei de kriich gjin baan mear as learares. Se studearre biology, en wie fan 1954 oant 1975 manager fan de biblioteek Zoologische Staatssammlung yn München. Gisela Mauermayer ferstoar op 9 jannewaris 1995, yn 'e âldens fan 81 jier.
Gerhard Stöck

**Gerhard Karl Eduard Stöck** (Kaiserswalde, 28 july 1911 - Hamburg, 29 maart 1985) wie in Dútsk kûgelstjitter en spearsmiter. 

Hy die ien kear mei oan it Europeesk kampioenskip, en ien kear oan de Olympyske Winterspullen yn 1936. Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen spearsmiten mei in ôfstân fan 71.84 meter, by it kûgelstjitten waard Stöck tredde mei 71.84 meter, en behelle yn 1938 yn Parys by it Europeesk kampioenskip in sulveren medalje by it kûgelstjitten.

Stöck hie in graad yn filology en wurke sûnt 1938 as learaar. Earder yn 1933 waard er lid fan de paramilitêre nazy-organisaasje, de *[[Sturmabteilung]]* (SA), en waard yn 1944 promovearre ta SA-Sturmbannführer. Yn de oanrin nei Operaasje Uranus wie Stöck dejinge dy't in ferwachte Sovjetoanfal dy dei melde oan de difyzje fan generaal Schmidt, dizze oanfal wie de earste fan de operaasje. It berjocht waard lykwols net trochjûn oan Schmidt om't tocht waard dat it wer in falsk alarm wie.

Nei de Twadde Wrâldkriich bleau er meidwaan oan wedstriden oant it begjin fan de jierren 1950, dêrnei wurke er as sportbestjoerder. Hy tsjinne as Chef de Mission fan it feriene Dútske Olympyske team yn 1956 en 1960 en as plakferfangend Chef de Mission yn 1964. 

Syn militêre aktiviteiten út it ferline kamen pas oan it ljocht nei syn dea yn 1985. Der waard ûnder oare ûntdutsen dat er syn bertejier ferfalske fan 1911 nei 1910. Gerhard Stöck ferstoar op 29 maart 1985, yn 'e âldens fan 73 jier.
Japansk reidimerke

It **Japansk reidimerke** (*Helopsaltes pryeri*, synonym: *Locustella pryeri*) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e imerkesjongerfûgels (*Locustellidae*) út it skaai imerkesjongers (*Helopsaltes*).

De wittenskiplike namme fan 'e fûgel ferwiist nei de Britske entomolooch Henry James Stovin Pryer (1850-1888), dy't in wichtige bydrage levere oan 'e stúdzje fan 'e Japanske fauna. 

Oant 2018 wie de fûgel yndield yn it skaai strûksjongers (*Locustella*). In yn 2018 publisearre molekulêr fylogenetyske stúdzje fan 'e famylje fan 'e imerkesjongerfûgels wiisde út dat it skaai *Locustella* út twa klades bestie. Mei fiif oare soarten ferhûze it Koreaansk reidimerke nei it nije skaai *Helopsaltes*.

## Beskriuwing
De likernôch 14 sm lange fûgel hat ljocht brúneftige boppedielen mei swarte streken, útsein op 'e stút en de foarholle. De wynbroustreek is net skerp en feal. De bleekgiele búk wurdt op 'e flanken donkerder. De ûndersturtdekfearren binne bleekgiel.

## Fersprieding
De soarte libbet yn 'e reidfjilden yn dielen fan Sina, Japan, Mongoalje en Sibearje en is ynsidinteel waarnommen yn Súd-Koreä en Tailân. 

## Status
De populaasje fan 'e soarte is relatyf lyts en fragmintearre yn in oantal isolearre populaasjes. Oannommen wurdt dat de oantallen tebekrinne troch de ferneatiging fan wiete gebieten yn sawol de briedgebieten as de wintergebieten.
Tilly Fleischer

**Ottilie (Tilly) Fleischer** (Frankfurt, 2 oktober 1911 - Lahr, 14 july 2005) wie in Dútsk Spearsmytster en diskussmytster.

Sy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Sy waard yn 1936 yn Berlyn ien kear Olympysk kampioen by it spearsmiten mei in olympysk rekôr fan 45.18 meter, by de Spullen fan 1932 yn Los Angeles wie se tredde wurden mei in ôfstân fan 43.00 meter. 

Yn 1936 beëinige Fleischer har sportkarriêre, sy hat twa kear boaske west en hie út har earste houlik twa bern. Nei de Twadde Wrâldkriich wie Fleischer eigeneresse fan twa tassewinkels yn it Swarte Wâld. Tilly Fleischer ferstoar op 14 july 2005, yn 'e âldens fan 93 jier.
Glenn Morris

**Glenn Edward Morris** (St. Louis, 18 juny 1912 - Burlingame, 31 jannewaris 1974) wie in Amerikaansk atleet dy't útkaam op de mearkamp. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen op de tsienkamp. Nei oanlieding fan syn prestaasjes yn Berlyn krige Morris in filmrol oanbean yn de Tarzan film Tarzan's Revenge dy't yn 1938 útkaam. Morris syn aventoer yn Hollywood bleau by dizze film. Yn de Twadde Wrâldkriich siet Morris by de Amerikaanske marine, dêr't er ûnder mear foar aktyf wie yn de Grutte Oseaan. Nei de kriich hie er ferskate lytse baantsjes, en hat twa kear boaske west. Glenn Morris ferstoar op 31 jannewaris 1974, yn 'e âldens fan 61 jier.
Arie van Vliet

**Arie Gerrit van Vliet** (Woerden, 18 maart 1916 - dêre, 9 july 2001) wie in Nederlânsk baanhurdfytser. 

Hy die fjirtjin kear mei oan de Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen, trije kear oan de Europeeske kampioenskippen en yn 1936 ien kear oan de Olympyske Simmerspullen. Hy waard by dizze kampioenskippen trije kear wrâldkampioen en Europeesk kampioen sprint en ien kear Olympyske kampioen. Hy waard ek tretjin kear Nederlânsk kampioen sprint.

Yn 1957 beëinige van Vliet syn sportkarriêre, njonken it hurdfytsen wie Van Vliet eigener fan in garaazjebedriuw yn Woerden. Hy wie in soan fan Gerrit van Vliet, dy't yn 1906 Nederlânsk kampioen op 'e dyk waard. Arie van Vliet ferstoar op 9 july 2001, yn 'e âldens fan 85 jier.
Bonjour tristesse

***Bonjour tristesse*** (Frânsk, lykernôch "Goendei fertriet") is in roman fan de Frânske skriuwster Françoise Sagan út 1954, útjûn troch Éditions Julliard yn Parys. It is in ferhaal yn twa bannen, mar der is nea in Fryske ferzje fan útbrocht.

## Ynhâld
*Cécile*, út Parys bringt de simmer fan har santjinde jier troch oan 'e Côte d'Azur mei har heit fan fjirtich, *Raymond*, en syn leafste fan dat stuit, *Elsa*. Raymond behannelet syn dochter lykwols net as tienerbern, mar as noch in folwoeksene mear. As der dan perslot in serieuze houlikspartner, *Anne*, foarby komt, spylje beide oare froulju dêrtsjin yn, mei in minne ôfrin.

Heit en dochter geane úteinlik werom nei har lege libbentsje sa't it wie foardat Anne harren simmer fersteurde.

## Wurdearring
* De roman krige yn 1954 de Prix des Critiques.
* Yn 1958 waard it boek ferfilme, mei deselde titel, mei artysten as Geoffrey Horne, Deborah Kerr, Jean Seberg, en David Niven.
* *Bonjour tristesse* waard yn 1999 opnaam yn Le Monde's 100 boeken fan de iuw.
Toni Merkens

**Nikolaus Anton (Toni) Merkens ** (Keulen, 21 juny 1912 - Bad Wildbad, 20 juny 1944) wie in Dútsk baanhurdfytser. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen op de sprint. Nei syn oerwinning waard er der troch de Nederlânske ploech fan beskuldige Arie Van Vliet hindere te hawwen. Mar yn stee fan in diskwalifikaasje mocht Merkens syn goud hâlde en krige er inkeld in boete fan 100 mark. 

Merkens waard prof nei de Olympyske Spullen fan 1936. Yn 1937 en 1939 wûn hy súlver op de sprint by de Dútske kampioenskippen. Yn 1940 waard er Dútsk kampioen by de lange ôfstân en yn 1941 wer sulver. Yn 1942 waard er Dútsk kampioen op de sprint.

Net lang nei syn lêste kampioenskip waard Merkens oproppen foar de Wehrmacht. By gefjochten mei de Sovjets oan it Eastfront, waard er rekke troch in granaatsplinter tusken it hert en de longen. Toni Merkens ferstoar op 20 juny 1944, yn 'e âldens fan 31 jier, yn in sikehûs yn Bad Wildbad nei't er harsenfluesûntstekking oprûn hie.
Roger-Jean Le Nizerhy

**Roger-Jean Le Nizerhy** (Parys, 3 desimber 1916 - Créteil, 28 jannewaris 1999) wie in Frânsk baanhurdfytser. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen op de Efterfolging mei Robert Charpentier, Jean Goujon en Guy Lapébie. Yn 1939 waard er prof op de dyk en ried yn 1949 de Omgong fan Frankryk. Hy hold yn 1952 op mei hurdfytsen. Roger-Jean Le Nizerhy ferstoar op 28 jannewaris 1999, yn 'e âldens fan 82 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1949 - net finisht;