open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bryna Productions

**Bryna Productions** wie in Amerikaanske filmstudio, dy't yn 1955 oprjochte waard troch akteur Kirk Douglas. Dyselde waard dêrta ynspirearre troch it súkses fan syn freon Burt Lancaster, dy't ek in eigen filmstudio begûn wie. Douglas ferneamde syn bedriuw nei syn mem, Bertha Demsky, dy't eins Bryna Danielovitch hiet. Bryna Productions makke tusken 1955 en 1986 sa'n tweintich films, en nochris 6 oaren waarden produsearre troch in dochterûndernimming, **Joel Productions**, dy't Douglas ferneamde nei syn twadde soan Joel.
__TOC__
## Skiednis
Kirk Douglas begûn yn 1950 tariedings te meitsjen foar de oprjochting fan Bryna Productions, doe't er opsjes naam op 'e ferfilmings fan romans as *The Fearmakers* en *The Shadow*. Yn maart 1952 seid er yn in fraachpetear dat er mei Bryna Productions trije films yn it jier meitsje woe. Yn jannewaris 1955 folge de formele oprjochting, wêrnei't Douglas in kontrakt foar seis films sleat mei de gruttere studio United Artists (UA). Dêrby stimde er deryn ta om yn guon, mar net alle, fan dy films de haadrol te spyljen.

De earste twa films dy't Bryna produsearje soe, wiene *The Vikings* (dy't úteinlik yn 1958 útkaam) en in biografyske film oer it libben fan Vincent van Gogh. Douglas spile Van Gogh lykwols yn 1956 yn 'e MGM-film *Lust for Life*. De earste film fan Bryna Productions waard sadwaande de western *The Indian Fighter*. Yn maaie 1958 sleat Bryna in kontrakt foar twa films ôf mei Universal Pictures. Behalven films produsearren Bryna en Joel Productions yn 1963 ek de toanielfoarstelling *One Flew over the Cuckoo's Nest* op Broadway.

## Films fan Bryna Productions en Joel Productions
Wite beweging

De **wite beweging** wie in militêre en politike bondeling fan krêften en groepen, dy't him yn de Russyske Boargerkriich fan 1919 oant de oerwinning fan de bolsjewiken yn 1922/1923 fersette tsjin de kommunistyske bolsjewiken, ek wol "readen" neamd. Yn 'e regel wurde se koartwei mei **witen** oantsjutten. De assosjaasje mei de kleur wyt ûntstie om't wyt sûnt de Frânske Revolúsje fan 1789 ynternasjonaal assosjearre wurdt mei it monargisme.

De militêre tûke hiet it **Wite Leger**. Nei 1923 bleau it Wite Leger op folle lytsere skaal oant likernôch de Twadde Wrâldkriich noch aktyf yn en bûten de Russyske grinzen fan Sibearje.

Yn de boargerkriich funksjonearre de wite beweging as in politike paraplu dy't allegear Russyske fraksjes yn de striid tsjin de kommunistyske bolsjewiken feriene. It ferskaat fariearre fan republikeinske liberalen en sosjaal-demokraten oan de lofter kant oant tsaristyske groepen en ultra-nasjonalistyske organisaasjes lykas de Swarte Hûndert oan de rjochter kant.

Nei't de witen militêr ferslein wiene bleaune der ferskillende lytse fraksjes fan de beweging oer, wêrfan't guon net in soad stipe hiene. Bliuwend wie de gruttere wite emigrantenmienskip, dy't it úthold oant de fal fan it kommunisme troch de East-Europeeske revolúsjes fan 1989 en de dêr op folgjende ûntbining fan de Sovjet-Uny yn de jierren 1990-1991. De ferballe anty-kommunistyske mienskip wie te ferdielen fan liberalen en konservativen, wêrfan't guon noch altiten hopen op it herstel fan de Romanov-dynasty.
Anty-oarlochsfilm

De **anty-oarlochsfilm** is in sjenre fan films dat krityk uteret op oarloggen en oare wapene konflikten, mei as doel om 'e fysike en psychologyske gefolgen sjen te litten dy't oarloch op soldaten en boargers hat. It is dêrmei in subsjenre fan 'e oarlochsfilm. By de krityk yn sokke films kin it gean om krityk op it hiele konsept fan oarlochfiering of om beskate ûnderdielen fan oarloch, lykas it gebrûk fan gifgas of atoombommen, of it begean fan genoside of oare oarlochsmisdieden tsjin 'e boargerbefolking. Guon anty-oarlochsfilms, lykas *[[Dr. Strangelove]]*, brûke satire en swarte humor om oarloch te parodiëarjen. In stikmannich bekende anty-oarlochsfilms binne:
Wildwood Enterprises

**Wildwood Enterprises**, eins **Wildwood Enterprises, Inc.**, is in Amerikaanske filmstudio dy't oprjochte is troch en eigendom is fan 'e ferneamde akteur, regisseur en filmprodusint Robert Redford. It bedriuw waard yn 2008 stifte. Redford brocht der doe alle (earder) troch him produsearre films en tillefyzjefilms ek by ûnder. Wildwood Enterprises is fêstige yn Provo, yn 'e Amerikaanske steat Utah. As alternative namme wurdt soms (op 'e ôftiteling fan films) ek **South Fork Pictures** brûkt. Redford is ek belutsen by de tillefyzjestudio Sundance Productions.

## Produksjes
Sundance Productions

**Sundance Productions** is in Amerikaanske tillefyzjestudio dy't yn 2012 oprjochte waard troch de ferneamde akteur, regisseur en filmprodusint Robert Redford en tillefyzjeprodusinte Laura Michalchyshyn. It bedriuw produsearret tillefyzjesearjes, dokumintêres en dokumintêresearjes.

Produksjes fan Sundance Productions binne û.m.:
**Chicagoland* (foar CNN)
**Cathedrals of Culture*, dat toand waard op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Berlyn
**The March* (foar PBS)
**[["All the President's Men" Revisited]]*, in foar in Emmy Award nominearre dokumintêre oer de film *[[All the President's Men (film)|All the President's Men]]* (út 1976, oer it Watergateskandaal, mei Redford yn ien fan 'e haarollen)
**Green Porno Live!* (in rige koarte films fan Isabella Rosselini oer it fuortplantingsgedrach fan bisten)
**To Russia with Love* (foar ePix)

Redford is ek oprjochter en eigner fan 'e filmstudio Wildwood Enterprises.

## Keppelings om utens
Offisjele webside fan Sundance Productions
Max Payne

* ''Max Payne'' (franchise), in Amerikaanske mediafranchise besteande út in rige fideospultsjes en in dêrop basearre film
* ''Max Payne'' (fideospultsje), in Amerikaanske fideospultsje út 2001
* *[[Max Payne 2: The Fall of Max Payne]]*, in Amerikaanske fideospultsje út 2003
* *[[Max Payne 3]]*, in Amerikaanske fideospultsje út 2012
* ''Max Payne'' (film), in Amerikaanske film út 2008
* Max Payne (autokoereur) (1940), in Britsk autokoereur
* Maxx Payne (1961), Amerikaansk muzikant, akteur en showwrakselder
Charlie's Angels

* ''Charlie's Angels'' (franchise), in Amerikaanske mediafranchise
* ''Charlie's Angels'' (tillefyzjesearje út 1976), in Amerikaanske tillefyzjesearje dy't foar it earst útstjoerd waard fan 1976 oant 1981
* ''Charlie's Angels'' (film út 2000), in Amerikaanske film yn 2000 op basis fan 'e tillefyzjesearje út 1976
* *[[Charlie's Angels: Full Throttle]]*, in Amerikaanske film út 2003, it ferfolch op 'e film út 2000
* ''Charlie's Angels'' (fideospultsje), in Amerikaansk fideospultsje út 2003 op basis fan 'e films út 2000 en 2003
* *[[Behind the Camera: The Unauthorized Story of Charlie's Angels]]*, in Amerikaansk tillefyzjedokudrama út 2004
* ''Charlie's Angels'' (tillefyzjesearje út 2011), in Amerikaanske remake-tillefyzjesearje dy't foar it earst útstjoerd waard fan yn 2011
* ''Charlie's Angels'' (film út 2019), in Amerikaanske film yn 2019 op basis fan 'e tillefyzjesearje út 1976
Tsjeljabinsk

**Tsjeljabinsk** (Russysk: Челябинск) is wat ynwenners oanbelanget de sânde stêd (2020) fan 'e Russyske Federaasje en it bestjoerlike sintrum fan 'e oblast Tsjeljabinsk. De stêd is ien fan 'e grutste yndustriële, ekonomyske, kulturele en saaklike sintra fan it lân. De stêd leit op de geologyske grins fan de Oeral en Sibearje yn it Aziatyske diel fan Ruslân. Troch de op 'e eastlike hellings fan it Oeralgeberchte lizzende stêd streamt de Miass, dy't beskôge wurdt as de grins tusken de Oeral en Sibearje.

## Untwikkeling
De stêd waard yn 1736 stifte as in fort en ûntwikkele him yn 'e 19e iuw as ien fan 'e grutste hannelssintra yn 'e Oeral. Troch de spoarferbining mei de haadstêd Moskou koe de stêd sûnt 1892 sels ien fan 'e grutste hannelssintra fan it Russyske Ryk wurde. De stêd wie yn dy tiid it útgongspunt foar de oanlis fan de Transsibearyske Spoarwei. Ek Stalin's fiifjierrenplan yn 'e jierren 1930 en wat letter de ferhûzing fan fabriken yn 'e Twadde Wrâldkriich nei it easten droegen by oan 'e foarse groei fan 'e stêd as ien fan 'e grutste yndustriële sintra fan 'de Sovjet-Uny. Fanwegen de grutte produksje fan tanks, lykas de T-34, en oar militêr materjeel, lykas de Katûsja-raketsystemen (de saneamde Stalin-oargels), waard de stêd yn 'e kriichstiid yn 'e folksmûle "Tankograd" neamd. Oant 1992 wie de hiele oblast Tsjeljabinsk noch sletten foar bûtenlanners.

De ekonomysk drege tiden fan 'e jierren 1990-2000 makke in ein oan in tal grutte fabriken yn 'e stêd. Tsjin 'e ein fan it earste dessinium hie Tsjeljabinsk te krijen mei in soad miljeuproblematyk, benammen de loftfersmoarging. Dat wie de oarsaak fan in grutte úttocht fan bewenners nei oare dielen fan it lân. Oare swierrichheden fan 'e stêd binne de ôfwêzigens fan foarsjennings en in oantreklike arsjitektuer en in min ûnderholden ynfrastruktuer.

Op 15 febrewaris 2013 ûntplofte in meteoroïde yn 'e omkriten fan Tsjeljabinsk yn it Russyske Oeralgebiet. Om 09:15 oere lokale tiid waarden dêr ferskate eksploazjes heart en in fjoerbal oan 'e himel sjoen. Likernôch 1.600 minsken rekken ferwûne en in soad hûzen en gebouwen hiene te krijen mei skea.

### Befolkingsûntwikkeling
Volgodonsk

**Volgodonsk** (Russysk: Волгодо́нск) is in stêd yn de oblast Rostov yn Ruslân. Volgodonsk hat in drokke haven en is in lokaal yndustrieel sintrum mei wat swiere yndustry. 

## Geografy
De stêd leit yn de Don-regio yn de oblast Rostov, likernôch 1000 súdlik fan Moskou en ûngefear 190 km. eastlik fan Rostov oan de Don. De stêd dy't it meast deunby leit is Zimljansk, sa'n 20 kilometer noardlik fan Volgodonsk. 

## Skiednis
Volgodonsk (letterlik "Wolga-Don-Stêd") waard yn 1950 as in arbeiderskoloanje foar de bou (en letter it ûnderhâld) fan it Wolga-Don-kanaal oanlein en krige yn 1956 stedsrjochten.

Yn de jierren 1999 en 2000 waard de stêd tegearre mei Bûjnaksk en Moskou troffen troch in rige terroristyske oanslagen op appartemintekompleksen, wêrby 't yn Volgodonsk 14 deaden foelen. 

## Sjoch ek
*Katedraal fan de Berte fan de Hear
Henk Heithuis

**Henk Heithuis** (1935 - Oud Ade (Súd-Hollân), 28 oktober 1958) wie in Nederlânske learling op in katolike kostskoalle en slachtoffer fan seksueel misbrûk dy't letter kastrearre waard.

## Biografy
Nei de skieding fan syn âlden waard Heithuis op in ynternaat yn Súd-Nederlân pleatst. Yn it katolike ynternaat yn Harreveld (Gelderske Achterhoeke) krige er beropsûnderwiis fan 1950 oant 1953.

### Misbrûk
Op 30 jannewaris 1956 die Heithuis oanjefte tsjin de bruorren fan it ynternaat yn Harreveld; hy sei dat er mear as ien kear seksueel misbrûkt west wie. Ek yn 1955, doe't er al klear wie mei syn oplieding, gong er yn it wykein werom nei de skoalle, omdat er net nei de famylje koe. Ek yn dy wykeinen waarden seksuele hannelingen dien tusken de bruorren en Heithuis .

### Kastraasje
Nei de oanklacht waard Heithuis der fan beskuldige de bruorren ferlieden te hawwen. Dêrnei waard er opnommen yn de roomsk-katolike psychiatryske ynstelling Hûs Padua. Hy waard omskreaun as perfersk. By wize fan "behanneling" waard er kastrearre. De operaasje wie yn it Sint-Jozef Sikehûs yn Veghel. Heithuis wie doe 20 jier en neffens it Nederlânske rjocht fan dy tiid minderjierrich.

### Libben nei de kastraasje
Heithuis waard seeman. Hy hie lêst fan de psychologyske en hormonale effekten fan de kastraasje. Yn 1957 melde er him by it Nederlânske Konsulaat yn Kobe, Japan, dêr't er fan board gong. Mei help fan IJsbrand Rogge, dy't doe wurksum wie by in Nederlânsk bankfiliaal yn Japan, kearde Heithuis werom nei Nederlân. Hy wie fan doel om in juridyske en publisitêre kampanje te begjinnen tsjin it ûnrjocht dat him oandien wie. 

Heithuis ferhelle IJsbrand Rogge en syn broer Cornelius Rogge, destiids 24 en 27 jier âld, yn dat jier oer syn libben as in bern yn de katolike ynstellings. De bruorren Rogge seagen ea it skeinen fan syn genitaliën; neffens de bruorren "wie alles wei". Heithuis die yn 1957 opnij oanjefte, dit kear op grûn fan de kastraasje.

Heithuis kaam yn 1958 om it libben by in autoûngemak. De plysje naam al syn persoanlike besittings en de dokuminten dy't gearhongen mei de oanjefte yn beslach en ferneatige se noch op de dei fan syn dea. Heithuis hie Cornelius Rogge frege syn ferhaal iepenbier te meitsjen as him wat oerkomme soe. Yn 2012 melde Rogge de twongen kastraasje fan Henk Heithuid oan de kommisje Deetman dy't it seksueel misbrûk yn de Roomsk-Katolike Tsjerke ûndersocht.
Doom

**doom*, in Ingelsk wurd dat "doem" betsjut

## Fideospultsjes
*''Doom'' (franchise), in Amerikaanske mediafranchise besteande út in rige fideospultsjes en dêrfan ôflate media
**''Doom'' (fideospultsje út 1993), in Amerikaansk fideospultsje út 1993
**''Doom'' (fideospultsje út 2016), in Amerikaansk fideospultsje út 2016
***[[Doom II]]*, in Amerikaansk fideospultsje út 1994
***[[Doom 3]]*, in Amerikaansk fideospultsje út 2004
***[[Doom 64]]*, in Amerikaansk fideospultsje út 1997
***[[Doom Eternal]]*, in Amerikaansk fideospultsje út 2020
***[[Final Doom]]*, in Amerikaansk fideospultsje út 1996

## Films
*''Doom'' (film), in Amerikaanske film út 2005 basearre op it fideospultsje *Doom 3*
***', in Amerikaanske film út 2019 basearre op it fideospultsje út 1993 
*''[[Justice League: Doom]]'', in Amerikaanske animaasjefilm út 2011

==Geografy==
*[[Doom (berch)]], in berch op Vancouvereilân, yn Kanada
*[[Doom (eilân)]], in eilân yn West-Papoea, yn Yndoneezje
*[[Doom Mons]], in berchtme en berchtop op Titan, in moanne fan Saturnus

==Literatuer==
*[[Doom (romansearje)|''Doom'' (romansearje)]], in romansearje basearre op 'e earste beide fideospultsjes fan 'e ''Doom''-franchise, skreaun troch Dafydd ab Hugh en Brad Linaweaver
****', in roman út 1995
****', in roman út 1995
****', in roman út 1996
****, in roman út 1996

## Muzyk
*doom metal, in foarm fan heavy metal-muzyk
*Doom (Britske band), in Britske punkband
*Doom (Japanske band), in Japanske heavy metal-band
*MF Doom (b. 1974), in Amerikaanske hiphopmuzikant en muzykprodusint
*''Doom'' (album), in album fan Mood út 1997
*''Doom'' (EP), in EP fan Job for a Cowboy út 2005

## Oar
*''Doom'' (boerdspul), in adaptaasje ta in boerdspul fan 'e fideospultsjes fan 'e *Doom*-franchise
*Doom (showwrakseljen), in artysteduo út it showwrakseljen besteande út Ron Simmons en Butch Reed
*DOOM Inc., in Amerikaanske filmstudio
*Thulsa Doom, in personaazje út 'e ferhalen oer Conan de Barbaar fan Robert E. Howard
* *Sjoch foar de neibetsjuttings fan Dr. Doom by [[Dr. Doom]]*
Mainade

In **mainade** of **maenade** (Aldgryksk: μαϊνάδες, *mainades*) binne yn 'e Grykske mytology de tsjinstfammen fan Dionysus, de god fan wyn, dronkenskip en ekstatyske ferfiering. Dêrby kin ferwiisd wurde nei de nimfen dy't de wichtichste leden fan 'e entoeraazje fan 'e god foarmen, mar ek nei syn minsklike (froulike) oanhingers. De term 'mainaden' kin letterlik oerset wurde as "dwyljenden" of "wartaal útslaanden". Yn 'e Romeinske mytology stiene de mainaden bekend as **bachanten** of ***bacchae***, de folgelingen fan Dionysus syn Romeinske wjergader Bachus. Se waarden dêr ek **bassariden** neamd, nei de gewoante fan Bachus om in *[[bassaris]]* of foksehûd te dragen.

Yn 'e myten út 'e Grykske Aldheid wurde mainaden gauris ôfskildere as nimfen of froulju dy't troch Dionysus ynspirearre wurde ta in steat fan ekstatyske ferfiering troch in kombinaasje fan dronkenskip en wylde dûnsen. Under dy rituëlen, dy't ornaris nachts op in ôfhandich plak yn 'e wyldernis plakfûnen, soene mainaden harren klaaie yn hûden fan hartejongen en in tyrsus by har drage, in lange stôk bewikkele yn klimmerblêd of druveblêden, mei oan 'e útein in dinne-apel. Ek soene se krânsen fan klimmerblêd op 'e holle drage of oars in helm yn 'e foarm fan in bollekop ta eare fan harren god. Fierders soene gauris slangen by har hawwe of oanreitsje.

It soe skoan kinne dat der yn 'e Aldheid wier sa'n soarte kultus om Dionysus hinne bestie, en dat de froulju dy't dêroan meidiene letter mytologisearre waarden as de "sljochtsinnige froulju" dy't yn it mytyske Nysa de minnen fan Dionysus wiene. Yn it toanielstik *De Bachanten* fan Euripides leit kening Penteus fan Tebe it near op 'e ferearing fan Dionysus, dy't syn folle neef is. As er dêrnei troch Dionysus it wâld yn lokke wurdt, falle de mainaden yn harren ekstatyske steat op him oan en skuorre him mei de bleate hân útinoar. It lyk fan Penteus wurdt dêrnei skeind troch syn eigen mem, Agave, dy't him de holle ôfskuort om't se mient dat it de kop fan in liuw is. Yn in oar ferhaal oer mainaden skuorre se Orfeus útinoar yn in orgy fan geweld, nei't dy wegeret om seks mei harren te hawwen.

## Sjoch ek
*Dionysus
*nimf
Last Call

* *last call*, de Ingelske term foar it lêste rûntsje, in oankundiging yn 'e hoareka dat de bar ticht giet

## Films
* ''Last Call'' (film út 1958), in Australyske tillefyzjefilm út 1958
* ''Last Call'' (film út 1991), in Amerikaanske film út 1991
* *Last Call*, de Ingelske titel foar de Belgysk-Nederlânske film *[[Hoogste Tijd]]*, út 1995
* ''Last Call'' (film út 1999), in Sileensk-Amerikaanske film út 1999
* ''Last Call'' (film út 2002), in Kanadeesk-Amerikaanske film út 2002
* ''Last Call'' (film út 2004), in Amerikaanske film út 2004
* ''Last Call'' (film út 2005), in Amerikaanske koarte film út 2005
* ''Last Call'' (film út 2006), in Amerikaanske film út 2006
* ''Last Call'' (film út 2008), in Amerikaanske film út 2008
* ''Last Call'' (film út 2012), in Amerikaanske film út 2012

## Literatuer
* ''Last Call'' (roman fan Tim Powers), in roman fan Tim Powers út 1992
* *[[Last Call: Memoirs of an NFL Referee]]*, in autobiografy fan Jerry Markbreit út 1999
* ''Last Call'' (ferhalebondel), in ferhalebondel fan K.L. Cook út 2004
* ''Last Call'' (roman fan James Grippando), in roman fan James Grippando út 2008
* ''Last Call'' (koart ferhaal), in koart ferhaal fan Jim Butcher út 2009
* *[[Last Call: The Rise and Fall of Prohibition]]*, in skiednisboek oer de Drûchlizzing fan Daniel Okrent út 2010

## Tillefyzje
* ''Last Call'' (film út 1958), in Australyske tillefyzjefilm út 1958
* ''Last Call'' (tillefyzjesearje), in Amerikaanske komeedzjesearje
* ''Last Call'' (Amerikaansk praatprogramma), in Amerikaansk praatprogramma
* ''Last Call'' (Kanadeesk praatprogramma), in Kanadeesk praatprogramma
* *[[Last Call with Carson Daly]]*, in Amerikaansk praatprogramma

## Muzyk
* ''Last Call'' (album fan Betty Blowtorch), in album fan Betty Blowtorch út 2003
* ''Last Call'' (album fan Cayouche), in album fan Cayouche út 2003
* ''Last Call'' (album fan Jeff Healey), in album fan Jeff Healey út 2010
* ''Last Call'' (album fan Rittz), in album fan Rittz út 2017

* ''Last Call'' (liet fan Junior Walker & The All-Stars), in liet fan Junior Walker & The All-Stars út 1966
* ''Last Call'' (liet fan Dave Van Ronk), in liet fan Dave Van Ronk út 1973
* ''Last Call'' (liet fan Alkaholiks), in liet fan Alkaholiks út 1993
* ''Last Call'' (liet fan Elliott Smith), in liet fan Elliott Smith út 1994
* ''Last Call'' (liet fan Patti Smith), in liet fan Patti Smith út 1997
* ''Last Call'' (liet fan OutKast), in liet fan OutKast út 2003
* ''Last Call'' (liet fan Kanye West), in liet fan Kanye West út 2004
* ''Last Call'' (liet fan de Plain White T's), in liet fan 'e Plain White T's út 2005
* ''Last Call'' (liet fan Lee Ann Womack), in liet fan Lee Ann Womack út 2008
* ''Last Call'' (liet fan The Saturdays), in liet fan The Saturdays út 2011
* ''Last Call'' (liet fan Logic), in liet fan Logic út 2018

## Oar
*Last Call (winkel), in Amerikaanske keatling fan winkels yn twaddehâns guod yn 
* ''Last Call'' (fideospultsje), in Amerikaansk fideospultsje út 2000
Trije-ienheidstsjerke (Bataisk)

De **Trije-ienheidstsjerke** (Russysk: Свято-Троицкий храм; *Svjato-Troitski chram*) is in Russysk-otterdokse tsjerke yn 'e súd-russyske stêd Bataisk yn 'e oblast Rostov. 

## Skiednis
Oan it begjin fan 'e twadde helte fan 'e 19e iuw waard in majestueuze fiifkoepelige tsjerke boud. De tsjerke, wijd oan 'e Hodegetria, hoege wat folume oanbelanget net yn it skaad te stean fan 'e doedestiids nije katedraal fan Rostov. Njonken de tsjerke waarden der ek skoallen en in refter boud. De tsjerke waard yn 1937 sloopt en yn dy tiid waard it ferneatige tsjerkekompleks brûkt as finzenis. Yn 'e Twadde Wrâldkriich waard de lokaasje fan 'e ferneatige tsjerke omfieme mei stikeltried en troch de Dútsers brûkt om kriichsfinzenen fêst te setten.

Nei de kriich waard in skoalle oer de fûneminten fan 'e âlde tsjerke boud en letter ek in bioskoop. Doe't de Perestrojka yn 'e Sovjet-Uny begûn, waard besletten in nije tsjerke te bouwen op 'e lokaasje fan 'e ôfbrutsen tsjerke. De otterdokse mienskip krige de bioskoop en feroare dy yn in tsjerke, dy't no wijd waard oan 'e Trije-ienheid, wylst ien fan 'e alters oan 'e Hodegetria wijd waard.

## Nijbou
De bou fan in nije, monumintale tsjerke sette yn septimber 2000 útein. Wylst de bou foardere en yn 2003 de earste twa koepels en in klok yn 'e toer ynstalearre waard, waard op 27 septimber op it plein foar de tsjerke in byld fan S.M. Isakov fan 'e apostel Andréas ûnthulle. 

Yn 2006 waard ek begûn mei de weropbou fan in nije skoalle. By in arsjitekturale wedstriid yn Stavropol yn 2007 waard de tsjerke útkeazen as it aldermoaiste religieuze gebou yn oanbou fan it suden fan Ruslân. De Trije-ienheidtsjerke waard yn 2013 foltôge.

Ofbyld:Hram-Bataysk-7.JPG|Detail Ikonostaze.
Ofbyld:Hram-Bataysk-4.JPG|Kapel mei fresko fan 'e hilligen fan Postsjaji.
Ofbyld:Hram-Bataysk-5.JPG|Tsjerke-skoalle.
Oyten (gemeente)

**Oyten** (Platdútsk *Eiten*) is in gemeente yn it distrikt Verden fan de dielsteat Nedersaksen. De gemeente waard neamd nei it doarp mei deselde namme, dat no de kearn foarmet. By Bremen is er is te finen op in geastrêch oan de rjochterside fan de Weser. Hy wurdt yn it noarden begrinzge troch it rivierke de Wümme.

## Ynwenners it doarp
* Bassen (3318 ynwenners)
* Bockhorst (1037 ynwenners)
* Meyerdamm (508 ynwenners)
* Oyten-Nord (2483 ynwenners)
* Oyten-Süd (5702 ynwenners)
* Oyterdamm (248 ynwenners)
* Sagehorn (1773 ynwenners)
* Schaphusen (533 ynwenners)
(30 juny 2016)

## Buorgemeenten
De dielsteat Bremen leit bewesten, de flekke Ottersberg benoarden en beëasten en de stêd Achim besuden Oyten.

## Namme
De histoaryske feriening fan Oyten giet derfan út dat de foarm Oyten fan oarsprong út it Frysk komt, mar de foarm is yn it Frysk net te efterheljen dat hy liket earder út it Nedersaksysk te kommen. De namme soe krekt as it stedsdiel Oythe yn Vechta, de stêd Friesoythe en ek it dêrnjonken lizzende Altenoythe in oantsjutting wêze foar in “hichte by wetter” of in geast. Oyten leit op in geastrêch fan ienentweintich meter hichte dy’t hjir njonken de rivier de Weser leit. De nammekundige Jürgen Udolph ûntduts, dat yn it jier 1189 de namme "Oita" brûkt waard. Foar 1204 fûn er "Oythe" en oan it begjin 14e iuw wie der sprake fan "Oiten".

## Iere bewenners
Yn *Wischbruch*, oan de igge fan it eardere streamke de *Eyter*, waarden by in buorkerij urnen fûn. Dêr lei tusken de “Lindenstraße” en de buorskip in urnehôf út de foar-Romeinske tiid fan 700 f. Kr. oant it begjin fan de jiertelling.

## Tsjerke

De Evangelyske Sint-Petritsjerke yn it doarp Oyten is in bakstiennen gebou út 1861. De krúsfoarmige Sealtsjerke hat in polygonale apsis en oan de westkant in toer. Troch de pylders ûnder de kreaken wurdt it langhûs fan binnen yn trije skippen dield, mei dêr oerhinne ien houten souder. De âlde kleurstelling fan de romte waard yn 1986/87 wersteld; troch ferve pylders en ribben krige de apsis lidden. Bysûnder is de troch Carl Vinnen út Düsseldorf makke alterskildering fan 1880.

## Keppelingen om utens
* Webside fan de Gemeente Oyten
* Boek oer 800 jier Oyten fan de Histoaryske Feriening (Internet Archive)
Bataisk

**Batajsk** (Russysk: Батайск, tr. Bataisk) is in stêd yn it súdwesten fan Ruslân. De stêd is ûnderdiel fan de oblast Rostov en hat 126.769 (2018) ynwenners. Batajsk waard yn 1769 stifte. De stêd leit 15 kilometer súdeastlik fan Rostov oan de Don en is part  fan de stêdekloft Rostov. 

## Sjoch ek
* Trije-ienheidstsjerke
Baaiklean

**Baaiklean**, **badklean** of **swimklean** binne klean dy't bedoeld binne om te dragen by it swimmen, bgl. yn in swimbad, de see of in oar oerflaktewetter. Se wurde faak ek droegen by oare wettersportaktiviteiten, lykas dûken, snorkeljen, surfen, wakeboarding of it beriden fan jetskys, en teffens by besiken oan it strân en om te sinnebaaien. Fierders draacht men soms ek baaiklean om jins lichem te toanen, lykas yn in skientmewedstryd of by in bodybuildingkompetysje. Modellen klaaie har ek wol yn baaiklean foar fotoreportaazjes yn reklamekrantsjes en glamourtydskriften.

## Beskriuwing
Der bestiet in grut ferskaat oan baaiklean, wêrby't de measte soarten òf troch manlju, òf troch froulju droegen wurde. Sa is in swimbroek dúdlik bedoeld foar manlju en jonges, wylst in baaipak of in bikiny bedoeld is foar froulju en famkes. Dêrnjonken besteane ek foarmen fan mear 'bedutsen' baaiklean, lykas wetsuits en drysuits, dy't sawol troch manlju as froulju droegen wurde kinne. Ek by de meast foarkommende soarten baaiklean, swimbroeken, baaipakken en bikinys, besteane der ferskate stilen, dy't útinoar rinne op it mêd fan it brûkte materiaal en oangeande hoefolle fan it lichem se bedekke.

Hokker kar oft dragers fan baaiklean meitsje, leit oan persoanlike smaak, mar ek oan moade en de jildende noarmen en wearden fan wat maatskiplik talitber is. Sa binne swimmers yn 'e Westerske wrâld 'bleater' as yn islamityske lannen, en binne se yn Jeropa faak ek 'bleater' as yn 'e Feriene Steaten. Oer it algemien kin steld wurde dat baaiklean foar manlju en jonges it boarst bleat lit, wylst baaiklean foar froulju en famkes de boarsten bedekt. As dat net sa is, sprekt men fan in frou dy't 'topless' is, dus sûnder klean oer it boppeste (*top*) diel fan it lichem.

## Ferskate soarten baaiklean
### Swimbroeken

File:USC_Waterpolo_Player.jpg|in koarte swimbroek (*swim briefs*)
File:Roma_Pride_2008.JPG|in fjouwerkante koarte swimbroek
File:Boy_in_Swimming_Trunks.JPG|in lange swimbroek (*swim trunks*)
File:Boardshorts.jpg|boardshorts
File:Man_wearing_jammer_on_diving_block.jpg|in jammer


### Baaipakken en bikinys

File:Chloe Sutton.jpg|in 'gewoan' baaipak
File:Dorthy modeling a nice swimwear outfit (IMG 7736a) (5461706898).jpg|in tankiny
File:2010 Run to the Sun Fashion Show in Anchorage Alaska 16.jpg|in skirtini
File:Young_woman_at_the_beach_(3).jpg|in 'gewoane' bikiny
File:Blonde in red bikini.jpg|in stringbikiny
File:Bandeau Bikini adjusted.jpg|in bandokiny
File:Jessica Canizales 2.jpg|in mikrokiny


### Oare foarmen fan baaiklean

File:Burkini_modesty_swimsuit_PROP_178_MG_2016_01.jpg|in boerkiny
File:Rashguard.jpg|in rashguard
File:Surfer_in_wetsuit_carries_his_surboard_on_the_beach.JPG|in wetsuit
File:US Navy 060329-F-3759D-001 U.S. Navy divers assigned to the rescue and salvage ship USS Safeguard (ARS 50) prepare to dive (cropped).jpg|in drysuit
Jens Nygaard Knudsen

**Jens Nygaard Knudsen** (25 jannewaris 1942 - Hvide Sande, 19 febrewaris 2020) wie in Deensk boartersguodûntwerper. Hy is de útfiner fan de Legopopkes (*minifigs*).

## Karriêre
Knudsen sollisitearre yn 1968 nei in baan by Lego yn Billund. Yn 't earstoan boude er hûnderten modelauto's fan Legoblokjes, dêr't guon fan as boupakket ferkocht waarden. Yn de jierren santich fan de foarige iuw hat Lego it assortimint bot útwreide en ferbrede mei ferskate *kits* lykas plysjeburo's, brânwachtkazernes en sokssawat, dy't troch Knudsen ûntwurpen waarden. Doe't it grutter wurdend ûntwerpteam dêrnei ferdield waard yn ferskate subgroepen, wie er dêr tsjin mei't er alles leaver sels die. Hy begûn sels de Lego-figueren dy't we hjoed-de-dei kenne te ûntjaan en dêr't yn 1978 patint op kaam. Yn 1979 waard in romteskip mei de popkes de op de Neurenbergske Boarterguodbeurs keazen ta "European Toy of the Year". Troch de tanimmende omset fan de figueren, wêrfan't der oant 2020 goed acht miljard makke wiene, moast Lego neffens in lettere ûntwerper 500 nije meiwurkers yn tsjinst nimme en waard Knudsen dêrnei promovearre ta haadûntwerper. Hy gie yn 2000 mei pinsjoen, mar bleau dwaande mei it meitsjen fan Lego-figueren - foar in part as freelancer, mar meast op eigen manneboet om't er der nocht oan hie. 

Jens Nygaard Knudsen wie troud en heit fan trije bern. 


File:USD253711-1.png|Untwerp fan in Legomantsje
File:USD253711-2.png|Untwerp fan in Legomantsje
Koart pleit

In **koart pleit** is in koart rinnende boargerlike proseduere foar driuwende saken dy't fluch beslist wurde moatte. In gewoane rjochtsaak duorret langer, om't der earst in skriftlike behanneling plakfynt en partijen nei skriftlike en mûnlinge behanneling deskundigen of tsjûgen hearre litte kinne.

Saken dy't driuwend binne, sa as bygelyks it fersykjen om rebûlje te ferbieden of it fersykjen in publikaasje, dy't mooglik skea oan belutsenen en of harren belangen bringe kin, te ferbieden. Ek kin der tocht wurde oan in befel oan de fersekerder om in driuwend needsaaklik medysk hanneljen te beteljen, at de fersekerder dêr net klear foar is. Yn soksoarte foarbylden is in flugge útspraak needsaaklik. Yn it lêste foarbyld soe de pasjint al ferstoarn wêze as it wachtsjen op de útspraak te lang duorret.

De útspraak yn in koart pleit is foarriedich, dochs wol in binend oardiel. As in partij net mei de útspraak iens is, kin er yn heger berop gean of mei in normale proseduere in útwreide behanneling freegje. Yn de praktyk blykt lykwols dat men him almeast deljout nei de útspraak yn in koart pleit.
Kompetysje

**Kompetysje** (fan it Frânske *competition*) is in ferskynsel dat him foardocht as twa partijen stribje nei in doel dat net dield wurde kin. In skaaimerk fan dit fenomeen is dat der (ornaris) mar ien winner wêze kin, en dat alle oare partijen ferliezers binne. Kompetysje wurdt faak beskôge as it tsjinstelde fan gearwurking, hoewol't yn 'e reäliteit de measte sitewaasjes mingfoarmen fan beide binne. As ferskynsel wurdt kompetysje bestudearre troch ferskate tûken fan de wittenskip, wêrûnder psychology, sosjology, antropology en biology.

Kompetysje komt foar yn 'e natoer, sawol tusken bisten fan ferskillende soarten, as tusken eksimplaren fan deselde soarte. It doel dêr't yn sokke gefallen om striden wurdt, is faak iten, territoarium, de kâns op fuortplanting en, by sosjale bisten lykas apen of wolven, sosjale status en liederskipsposysjes. Ek planten kenne kompetysje, bgl. om it measte sinneljocht op te fangen.

Yn de minsklike maatskippij is kompetysje ien fan 'e wichtichste skaaimerken fan frije-merkekonomyen, wêryn't bedriuwen mei-inoar stride om 'e geunst fan 'e klant en om in sa heech mooglike winst. Kompetysje op ekonomysk mêd wurdt almeast omskreaun as konkurrinsje. Op it nivo fan gewoane minsken komt ek in soad kompetysje foar, benammen om rykdom, macht, erkenning en prestiizje (faak yn 'e foarm fan prizen), en seksuële partners.

Kompetysje tusken minsken wurdt lykwols benammen assosjearre mei sport, wêryn't lju it tsjininoar opnimme op it mêd fan fysike krêft en feardichheid. In inkele kompetysje op it mêd fan sport wurdt oer it algemien in **wedstryd** neamd. In stikmannich byinoar hearrende wedstriden foarmje yn dy kontekst in **kompetysje**. In inkel evenemint wêrby't twa fuotbalteams it tsjininoar opnimme, is bgl. in fuotbalwedstryd, mar alle wedstriden fan in groep byinoar hearrende fuotbalteams út in seizoen foarmje in fuotbalkompetysje. De lieding oer in wedstryd is yn 'e regel yn 'e hannen fan in skiedsrjochter, of by guon sporten (lykas keunstdûken of keunstriden) fan in sjuery. Sokken toetse it ferrin fan in wedstryd oan yn 't foar opstelde spulregels.

Spesjale soarten wedstriden binne de **thúswedstryd**, in wedstryd dy't op eigen terrein spile wurdt, en de **útwedstryd**, in wedstryd dy't op 'e gerjochtichheid fan 'e tsjinpartij spile wurdt. As der twa byinoar hearrende wedstriden binne fan deselde partijen, sprekt men by de lêste fan 'e beide wedstriden fan in **return** of in **returnwedstryd**. In wedstryd wêrby't it derom giet om sa fluch mooglik in taak te folbringen, is in race.
Pûsjkino

**Pûsjkino** (Russysk: Пушкино) is in stêd yn 'e oblast Moskou op likernôch 30 kilometer noardeastlik fan it Reade Plein yn de Russyske haadstêd Moskou. De tichtstbylizzende stêd is it seis kilometer eastlik lizzende Ivantejevka.

## Skiednis
As delsetting is Pûsjkino sûnt 1498 skriftlik ûnder de hjoeddeiske namme bekend. It plak wurdt fakentiden betiizge mei it russyske wurd *pûsjka*, oerset yn it Frysk 'kanon' (yn de kontreien wie in wapenjitterij aktyf). Lokale histoarisy geane der fan ût dat de namme ôfstamt fan de famyljenamme fan de 14e-iuwske lânbesitter, de bojaar Grigori Mortsjinin-Pûsjka. Dy wie in foarfaar fan de ferneamde dichter Aleksander Pûsjkin, dy't sels lykwols mei it plak fierder neat fan dwaan hie.    

Lange tiid bleau Pûsjkino in ûnbekend plakje, mar yn it midden fan de 19e iuw krige it wat ekonomyske betsjutting troch de fêstiging fan in tekstylfabryk. Ek de oanlis fan it spoar tusken Moskou-Jaroslavl-Arkhangelsk yn de jierren 1860 droech by oan de yndustriële ûntjouwing fan Pûsjkino.

Ien fan de grutste bedriuwen fan it 19e-iuwske Pûsjkino wie dy fan de yndustrieel Evgeni Ivanovitsj Armand, famylje fan kommuniste Inessa Armand, ien fan de meast machtige frouwen yn it revolúsjonêre Moskou nei de fal fan it tsarendom.

Troch de moaie ûmjouwing, de geunstige lizzing foar Moskou oer en goede ferbiningen waard Pûsjkino in populêr plak om de frije tiid troch de bringen en lieten rike boargers fan Moskou dêr harren datsja's bouwe. Yn it ramt fan de toeristyske ûntwikkeling krige de stêd yn 1896 in simmerteäter, dat troch foarstellings fan ferneamde keunstners (Leonid Sobinov, Konstantin Stanislavski, Fjodor Sjaljapin) bekendheid krige. 

Yn 1925 krige it doarp, dat doe ûnderwilens mear as 3.000 ynwenners hie, yn it ramt fan in weryndieling stedsrjochten. Oant de dei fan hjoed is Pûsjkino in plak dêr't Russen simmerdeis graach wêze meie.

## Befolkingsûntwikkeling

## Ekonomy en ferkear
Pûsjkino hat noch altiten namme as yndustrystêd. It aksint leit op de tekstyl-, de elektro- en meubelyndustry en de fabrikaazje fan apparaten. Pûsjkino hat in ûndersyksynstitút foar boskbou en yn de omkriten is de haadkampus fan de russyske Universiteit foar Toerisme en Tsjinstferliening.

De stêd leit oan it spoar fan Moskou nei Jaroslavl. Pûsjkino wie yn 1929 ien fan de earste plakken yn de Sovjet-Uny dy't in elektrifisearre spoarferbining krige.   

Pûsjkino hat in goede oansluting op de autowei M8, de saneamde Jaroslavskoje Sjosse.

## Ofbylden

Ofbyld:Pushkino city.JPG|*Moderne nijbou*
Ofbyld:MosObl Pushkino Strukov Dacha asv2019-06 img2.jpg|*Datsja fan Strûkov*
Ofbyld:Деревянный краеведческий музей в Пушкино..JPG|*Stedsmuseum*
Ofbyld:Church of Saint Pantaleon (Pushkino) 06.jpg|*Pantaléontsjerke* (2000-2002)
Ofbyld:Memorial in Pushkino (01474).jpg|*Kriichsmonumint*
Farmers Defence Force

**Farmers Defence Force** is in Nederlânske organisaasje dy't opkomt foar de belangen fan boeren.

De organisaasje waard yn maaie 2019 oprjochte. In besetting fan in bargestâl yn Boxtel troch diere-aktivisten late ta de oprjochting fan de organisaasje om boeren te helpen dy't "konfrontearre wurde troch eksessen fan miljeu-ekstremisten". Al gau waard it wurkmêd fan de organisaasje grutter en kom foar de belangen fan boeren op in grutter flak. De aktivistyske hâlding waard tekenjend foar de organisaasje, en it waard yn fan de liedende organisaasjes fan de boereprotesten yn 2019. De organisaasje twivelet oer de rekkenmetoades fan de RIVM oangeande it útstjitten fan stikstof troch de lânbou.

Der ûntstie ek argewaasje omtrint de organisaasje, nei't foarsitter Mark van den Oever it behanneljen fan de boeren troch de Nederlânske oerheid ferlike mei de Joadeferfolging yn de Twadde Wrâldkriich. Op 5 febrewaris 2020 die de organisaasje in útspraak oangeande it petear dat it kabinet hie mei keatlingpartijen út de fleis-, suvel- en foersektor. De organisaasje neamde dat "ferrie" en "Judas" en dat skeaten minister-presidint Mark Rutte en lânbouminister Carola Schouten yn it ferkearde kielgat en stelden harren gearkomste mei it Lânbou-Kollektyf oer de stikstofkrisis út. De organisaasje bea in dei letter syn ekskús oan.

Op 20 april 2021 wûn FDF in rjochtsaak tsjin de Steat fan 'e Nederlannen en de publike omropferiening AVROTROS, nei't dy yn it programma *Opsporing Verzocht* de organisaasje ûnrjochtlik yn ferbân brocht hie mei brânstiftings foaroangeande in demonstraasje yn Bilthoven.
Indecent Proposal

* ''Indecent Proposal'' (roman), in roman fan Jack Engelhard út 1988
* ''Indecent Proposal'' (film), in Amerikaanske film út 1993, basearre op dy roman
* ''Indecent Proposal'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan dy film, dat útkaam yn 1993
* ''Indecent Proposal'' (album), in album fan Timbaland & Magoo út 2001
Nij-Beierlân

**Nij-Beierlân** (Nederlânsk en offisjeel: *Nieuw-Beijerland*) is in doarp en eardere gemeente yn it westlike part fan de Hoekske Waard yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân. Yn 2019 hie it doarp likernôch 3993 ynwenners. Nij-Beierlân leit oan de tijrivier de Spui. It wetter yn de omkriten fan Nij-Beierlân is noch hieltyd ûnder ynfloed fan tijen.

Nij-Beierlân wie foar 1984 in selsstannige gemeente doe't it mei de doarpen Goudswaard, Piershil, Súd-Beierlân en it eilân Tiengemeten de gemeente Korendijk foarme. Dy gemeente waard by in gemeentlike weryndieling mei yngong fan 1 jannewaris 2019 part fan de nije gemeente Hoekske Waard.

Der is in fearferbining mei Hekelingen, dat de fluchste manier is om yn Spijkenisse te kommen.

De pleatslike fuotbalferiening is *NBSVV* en waard oprjochte yn 1949. Nij-Beierlân hat twa basisskoallen: Iepenbiere skoalle *Onder de Wieken* en de kristlike skoalle *School met de Bijbel*.

De mûne *De Swaen*, dy't yn 1703 boud waard, wie in twangmûne. Eltsenien wie ferplichte harren nôt dêr mealle te litten. De mûne is mei de Herfoarme Tsjerke in ryksmonumint.

## Ferneamde ynwenners
* Nicolaas Hendrik Beversluis 1850-1931, dûmny fan de Grifformearre Gemeenten
* Wil den Hollander 1915-2000, skriuwster, oant 1947
* Francisco van Jole 1960, sjoernalist
* Cees Veerman 1949, boer, ekonoom, politikus en âld minister fan Lânbou

## Galery

Ofbyld:Nieuw-Beijerland molen De Swaen.jpg|De mûne *De Swaen*
Ofbyld:Veer Nieuw Beijerland Hekelingen.jpg|It fear oer de Spui
Ofbyld:Nieuw-Beijerland haven.jpg|Haven
Julius Scholz

**Julius Scholtz**, folsleine namme **Gottfried Julius Scholtz** (Breslau, 12 febrewaris 1825 - Dresden, 2 maaie 1893) wie in Dútske histoarje- en portretskilder.

## Wurk
Sjoch :de:Julius Scholtz#Werke

## Literatuer
Sjoch :de:Julius Scholtz#Literatur

## Keppelingen om utens

* Wurk fan Julius Scholtz by europeana.eu
* Julius Scholtz, fan Hans-Joachim Neidhardt op H.W. Fichter Kunsthandel
Korendijk

**Korendijk** wie ien fan de fiif gemeenten op it eilân Hoekske Waard yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân. Sûnt 1 jannewaris 2019 is de eardere gemeente Korendijk tegearre mei de gemeenten Binnenmaas, Strijen, Cromstrijen en Ald-Beierlân part fan de nije gemeente Hoekske Waard. It eilân Tiengemeten hearde ek by de gemeente.

It gemeentehûs stie yn Piershil. Lânbou en beamhôven nimme it measte romte yn it gebiet fan de eardere gemeente. De diken wurde begerske troch skiep en kij. Op Tiengemeten rinne ek in tal Skotske Heechlanners. It gebiet skaaimerket him troch it griene en stille karakter en lûkt in soad deitoeristen.

## Skiednis
De gemeente Korendijk ûntstie op 1 jannewaris 1984 út it gearfoegjen fan de gemeenten Goudswaard, Nij-Beierlân, Piershil en Súd-Beierlân. It eilân Tiengemeten hearde ek by Korendijk. Besuden lizze it Hjerringfliet en it Vuile Gat. Bewesten rint it Spui dy't it Hjerringfliet mei de Alde Maas ferbynt.

De namme fan de gemeente by de gemeentlike weryndieling waard ynearsten foarsteld as *Coorndijck*. Dy namme komt fan it âldste part fan de gemeente: de polder *de Oude Korendijk* yn de eardere gemeente Goudswaard. De *ruwaart* fan Putten joech yn it begjin fan de fyftjinde iuw opdracht in nij *coornland* ("nôtlân" fan it wurd *coorn* dat nôt betsjut). De provinsje Súd-Hollân en de Twadde Keamer namen it foarstel oan mei betingst dat de namme op de moderne manier skreaun wurde soe.

Korendijk waard mei yngong fan 1 jannewaris 2019 opheft nei't alle gemeenten yn de Hoekske Waard gearfoege waarden ûnder de nije gemeente Hoekske Waard.
Goudswaard

**Goudswaard** is in doarp en eardere gemeente yn it uterste westen fan de Hoekske Waard yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân. Yn 1984 waard de doetiidske gemeente Goudswaard gearfoege mei de gemeenten Nij-Beierlân, Súd-Beierlân en Piershil ta de nije gemeente Korendijk. Sûnt 1 jannewaris 2019 is it doarp part fan de nije gemeente Hoekske Waard. It doarp hie yn 2019 2.065 ynwenners. 

It doarp waard yn 1439 stifte, tagelyk mei it bedykjen fan de polder *Oud Korendijk*. It doarp Goudswaard is ek wol ferneamd as *De Korendijk*. Goudswaard wie fan 1903 oant 1956 ferbûn mei Rotterdam mei de tram.

Yn it doarp is in nôtmûne; de *Windlust*. Der binne twa basisskoallen; de kristlike skoalle *School met de Bijbel* en de iepenbiere skoalle *De Gouwaert*.
Eartiids wiene de measte winkels en foarsjennings oan en om de *Dorpsstraat* hinne. Hjoed-de-dei binne dy foarsjennings hast allegear fuort of ferpleatst nei it lytse winkelkompleks oan de *Polderboom*.

Tichteby Goudswaard binne de *Korendijkse Slikken*, dy't in fûgelreservaat binne, dat beheard wurdt troch de Feriening Natuermonuminten. Dy besit en beheard tagelyk ek it flakby lizzende eilân Tiengemeten. Besuden it doarpleit it Sandeesche Bosk.

It doarp telt trije tsjerklike gemeenten: 
* Herfoarme tsjerke (binnen PKN)
* Grifformearde Gemeente
* Grifformearde Gemeente yn Nederlân

## Berne
* Henk Koesveld (23 desimber 1958), berneboekeskriuwer

## Galery

Ofbyld:Overzicht_voorgevels_-_Goudswaard_-_20377359_-_RCE.jpg|Foargevels
Ofbyld:Gereformeerde_Gemeente_te_Goudswaard_vooraanzicht.JPG|Grifformearde gemeente
Ofbyld:Goudswaard_-_molen_Windlust_met_dijk.jpg|Mûne *De Windlust*
Spui (rivier)

It **Spui** is in tijrivier yn de Nederlânske provinsje Súd-Hollân dy't de Alde Maas ferbynt mei it Hjerringfliet en is 16 km lang. It Spui foarmet ek de skieding tusken de eilannen Foarne-Putten en de Hoekske Waard. It Spui ûntstie troch de Allerheljenfloed fan 1532, dêr't troch in dyktrochbrek de ferbining fan it Spui mei de (Alde) Maas reekaam.

It Spui is as wetterwei nijsgjirrich, om't de streamrjochting omkeard is. Dat is it gefolch fan de Deltawurken om it sâltich wurden fan de Nije Wetterwei tefoaren te kommen. It wetter fan it Hjerringfliet (eartiids in see-earm) streamt net streekrjocht mear nei de see, mar streamt troch it Spui nei de Alde Maas, en dêrnei oer de Nije Wetterwei de see yn te streamen. Om't it Spui frij smel is en dochs in soad wetter ferfiert, is der in sterke streaming. Yn kombinaasje mei krêftige tijstreamen, dy't fan de Spui ôf de see berikke, is it Spui reedlik gefaarlik foar swimmers en wettersporters. By ebbe of in leger wurdende tij is de djipte fan it Spui likernôch 5,5 meter. Bij floed kin it oant trochsneed 11 meter oprinne. Weachslach, sûgen of streamen kinne gefaarlik foar swimmers wêze.

Yn sydrivier is de Bernisse op Foarne Putten, dy't by Simonshaven, foar Goudswaard oer, mei in ynlaatslûs op it Spui oanslút. It Spui leveret swiet wetter dat oer de Bernisse nei de Brylske Mar rint en dêr in buffer tsjin it sâlt wurden foarmet.

Oer it Spui lizze gjin brêgen. Der fart in fearboat tusken Nij-Beierlân en Hekelingen by Spijkenisse en der fart in fytsfear tusken Ald-Beierlân en Beereplaat, ek bij Spijkenisse en Rhoon.

Oan it Spui is der ek rekreaasje mooglik. Bygelyks de *Oude Tol* yn Ald-Beierlân, de sinnegreide oan it Spui by Piershil en "de Costa del Spui" yn Goudswaard.

## Keppeling om utens
* Rykswettersteat (oersicht fan de farwegen): Spui
Tsjerke fan de Ikoan fan de Mem Gods (Saratov)

De **Tsjerke fan de Ikoan fan de Mem Gods** (fan it type "Fersêftsje myn lijen"; Russysk: Храм в честь иконы Божией Матери "Утоли моя печали") is in Russysk-otterdokse tsjerke yn Saratov, Ruslân. De tsjerke waard tusken 1904 oant 1906 by it paleis fan de biskop boud yn it sintrum fan de stêd en is tsjintwurdich ien fan de monuminten fan de stêd.

## Skiednis
De tsjerke waard as hûskapel foar de biskop troch de Russyske arsjitekt Pjotr Mitrofanovitsj Zibin boud. De bou fan 'e tsjerke, mei mar ien alter, sette útein yn 1904 en waard foltôge yn 1906. De deistige tsjinsten yn 'e tsjerke waarden fersoarge troch de bruorskip fan it biskoplike paleis, dy't oan it begjin fan 'e 20e iuw 16 muontsen en 13 novisen telde.

Yn 'e Sovjet-tiid waard de tsjerke net ôfbrutsen en foar it measte yn 'e oarspronklike steat holden, mar lykas in soad oare tsjerken yn Ruslân krige it gebou in oare funksje en tsjinne it gebou yn dy tiid as it planetarium fan Saratov. 

Yn 'e jierren 1960 waarden yn opdracht fan 'e oerheid de kristlike symboalen fan 'e tsjerke ferwidere, mar yn 1965 tsjinnen aartsbiskop Pimen en de biskop fan Saratov-Volgograd in fersyk yn om 'e tsjerke op kosten fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke te restaurearjen. De autoriteiten wiene ferbjustere oer it útstel; yn dy tiid wie it renovearjen fan eardere tsjerkegebouwen taboe en it ûnfoege útstel om tsjerklike stipe waard dan ek ôfwiisd. Mar de brieken dochs oare tiden oan en der wie beweging yn 'e hâlding foar de tsjerken oer. Sa joech it Utfierend Komitee dochs opdracht om wat kosmetyske reparaasjes oan it planetarium út te fieren. De earste sekretaris fan it regionale partijkomitee A.I. Sjibaev ferliende sels op eigen manneboet tastimming om de krusen fan de draaide sipels werom te setten. Mei de rekonstruksje fan 'e sipel op 'e spits waard letter ek it fergulde krús op it heechste punt fan 'e tsjerke werom set. Sûnt dy tiid is de tsjerke ien fan 'e toeristyske attraksjes fan Saratov.       

## Weromjefte
Yn 1990 folge de weromjefte fan 'e tsjerke oan it bisdom. It bisdom liet in oan Sergius fan Radonezj wijde sydkapel tafoegje om dêr it alter fan it oan it begjin fan 'e jierren 1960 sletten seminaarje ûnder te bringen. It ynterieur waard opknapt en renovearre en in nije klokketoer waard tafoege. 

Yn 'e jierren 2004-2008 folge in grutte restauraasje fan 'e tsjerke. De tsjerke krige in ikonostaze yn âldrussyske styl en in nij doopfont, dêr't neffens de otterdokse tradysje yn ûnderdompele wurde kin. Ek waard it ferwulft rekonstruearre en binne de spitsen mei koper belein. 

De bibleteek fan de parochy is ien fan 'e bêste fan it hiele bisdom Saratov en hat sa'n 8.500 titels.