open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Matthias Ettrich

**Matthias Ettrich** (14 juny 1972 yn Bietigheim yn Dútslân) is in ynformatikus en de inisjatyfnimmer fan it KDE-projekt. Hy joech yn 1996  op it Usenet de oanset foar in „konsistinte, kreaze en frije buroblêdûmjouwing“ foar Unix, dat op de Qt-GUI-Toolkit basearre is. De *Ingelske* ôfkoarting GUI (Graphical User Interface) stiet foar grafyske-brûker-ynterfaasje en de toolkit is in samling (diel)programma's.
   
Earder programmearre Matthias Ettrich yn 1995 it grafyske TeX-front LyX, dat er as studint as ûnderdiel fan 'e stúdzje ûntwikkele. Om't LyX benammen foar Linux betocht wie, besocht er it Linux-buroblêd foar brûkers ienfâldiger te meitsjen. It ynsjoch, dat soks allinne mar mooglik wie troch soks yn partsjes op te dielen, late úteinlik ta it opsetten fan it KDE-projekt. 
 
Ettrich studearre oan it Wilhelm-Schickardynstitút foar ynformatika fan de Eberhard Karlsuniversiteit yn de Súddútske stêd Tubingen. Nei de stúdzje  wurke er by de firma Trolltech yn Oslo oan it fierder ûntwikkeljen fan Qt, de basis ûnder KDE. Sûnt 2006 fungearret er als lieder fan de yn dat jier iepene festiging fan *Trolltech* yn Berlyn, dy't sûnt 2012 as takke fan it Finske *Digia* - hjoeddeiske eigener fan Qt Development Frameworks - fierder giet.

Yn 2009 waard Matthias Ettrich foar it inisjatyf fan it iepenboarne-projekt KDE de Oarder-foar-fertsjinsten fan de Bûnsrepublyk Dútslân ferliend.

## Keppelings om utens
* KDE-Initiator Matthias Ettrich Ynterview fan Anika Kehrer, ferskynd yn „Linux Magazin Online“, 9 oktober 2009
Jerboä's (boppefamylje)

De **jerboä's** (wittenskiplike namme: *Dipodoidea*) foarmje in boppefamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*) en it ûnderskift fan 'e mûzen en jerboä's (*Myomorpha*), dêr't mear as 50 soarten jerboä's, springmûzen en bjirkemûzen ta hearre. Dizze boppefamylje moat net betize wurde mei de bekendere famylje fan de jerboä's (*Dipodidae*) dy't der ûnderdiel fan útmakket. De fersprieding fan 'e libbene soarten fan dizze boppefamylje is beheind ta de Alde Wrâld.

## Boppefamylje-opbou
Jerboä's

De **jerboä's** (wittenskiplike namme: *Dipodidae*) foarmje in famylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*) en de lyknammige boppefamylje fan 'e jerboä's (*Dipodoidea*). Dizze taksonomyske groep bestiet út mear as 50 ûnderskate soarten, dy't lânseigen binne yn Jeraazje en Noard-Afrika. Dêrûnder binne de fjouwer skaaien fan echte jerboä's, dat yn 'e regel woastynbewenners binne, en fierders de dêrmei nau besibbe springmûzen en bjirkemûzen, dy't foarkomme yn greidlân, wâlden en bergen. In skaaimerk dêr't alle jerboä's har mei ûnderskiede fan oare kjifdieren is dat se by steat binne om út stân wei grutte sprongen te meitsjen op 'e beide efterpoaten, sûnder dêrby mei de foarpoaten de grûn oan te reitsjen.

## Famylje-opbou
Harmannus Huber

**Harmannus Huber** (folút: **Harmannus Ulriks Huber**; Frjentsjer, 5 april 1663 – Ljouwert, 18 novimber 1730), wie in Frysk jurist en politikus. Hy wurdt soms ek wol Hermannus of Hermanus Huber neamd, mar syn doopnamme, sa't dy fêstlein is op 5 april 1663 yn it herfoarme doopregister te Frjrentsjer, is "Harmannus".

Huber wie de soan fan Ulrik Huber (1634-1694), in perfester oan de Frjentsjerter Universiteit, en dy syn frou Agnieta Althusius (1641-1663). Hy brocht it fanôf 1682 ta siktaris fan 'e Steaten fan Fryslân, mar joech dy funksje yn 1718 op om boargemaster fan Snits te wurden. Dêrnjonken naam er twaris sitting yn it Kolleezje fan Deputearre Steaten fan Fryslân.

Huber troude op 29 desimber 1695 te Marsum mei de fan Ljouwert ôfkomstige Elizabeth de Hertoghe (1667-1751), mei wa't er him yn Dronryp, op it bûten Skatzenburch, nei wenjen sette en sân bern krige, trije soannen en fjouwer dochters. Huber ferstoar yn 1730 te Ljouwert, doe't er 67 jier wie.

## Keppelings om utens
*Stambeam fan Harmannus Huber syn famylje en ynformaasje oer de leden fan syn gesin
Elizabeth Huber-De Hertoghe

**Elizabeth Huber-De Hertoghe** (berne as: **Elizabeth de Hertoghe**; De Haach, 17 oktober 1666 – Ljouwert, 12 augustus 1751), wie de frou fan Harmannus Huber, de siktaris fan 'e Steaten fan Fryslân en boargemaster fan Snits. Hja troude mei him op 29 desimber 1695 te Marsum, wêrby't oantekene waard dat se ôfkomstich wie út Ljouwert, dat mooglik is hja dêr opgroeid. Har heit wie Abraham Michiels de Hertoghe (1620-1681) en har mem wie Maria Margareth Rumph (1624-1699), de dochter fan Kristiaan baron Rumph (1580-1645).

Mei har man Harmannus wenne Elizabeth Huber-De Hertoghe jierrenlang op it bûten Skatzenburch, yn Dronryp. Se krige mei him sân bern, trije soannen en fjouwer dochters:
* Ulricus Huber (1689-<1700)
* Maria Agnes Huber (1699-1756)
* Ulricus Joan Huber (1700-1727)
* Abraham Christiaan Huber (1701-1776)
* Agnes Alida Huber (1702-1774)
* Judith Anna Huber (1703-1748)
* Elizabeth Sofrida Huber (1706-1723)
Elizabeth Huber-De Hertoghe ferstoar yn 1751, yn 'e âldens fan 84 jier.
Agnes Alida Huber

**Agnes Alida Huber** (Ljouwert, 24 septimber 1702 – dêre, 1 juny 1774), wie ien fan 'e dochters fan Harmannus Huber (1663-1730), de siktaris fan 'e Steaten fan Fryslân en boargemaster fan Snits, en dy syn frou Elizabeth Huber-De Hertoghe (1666-1751).

Hja troude nea en hie gjin bern, mar wenne jierrenlang op it bûten Skatzenburch, yn Dronryp, dat yn it besit fan har famylje wie. Yn 1745 stifte se it earste rychje fan seis wenten fan it Rypster gasthûs (âldereintehûs) "Vredenhof", oan wat letter de Dûbelestreek wurde soe. Agnes Alida Huber ferstoar yn 1774 te Ljouwert, yn 'e âldens fan 71 jier.
Bjirkemûzen

De **bjirkemûzen** (wittenskiplike namme: *Sicista*) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), de famylje fan 'e jerboä's (*Dipodidae*) en de lyknammige ûnderfamylje fan 'e bjirkemûzen (*Sicistinae*) dy't mar ien skaai telt. Ta dit skaai hearre 13 soarten lytse kjifdieren dy't sterk op mûzen lykje, mar dat gjin echte mûzen binne. Bjirkemûzen ûnderskiede har troch in lange sturt en tige lange efterpoaten, dêr't se opmerklike fier mei springe kinne. Se komme foar yn Jeraazje. De bekendste soarte út it skaai is de (gewoane) bjirkemûs (*Sicista betulina*), dy't û.m. yn Denemark en Noard-Fryslân libbet, mar net yn 'e Benelúks.

## Soarten
Springmûzen

De **springmûzen** (wittenskiplike namme: *Zapodinae*) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e mûzen en jerboä's (*Myomorpha*), de boppefamylje fan 'e jerboä's (*Dipodoidea*) en de lyknammige famylje fan 'e jerboä's (*Dipodidae*). De springmûzen omfetsje fiif libbene soarten, wêrfan't fjouwer yn Noard-Amearika libje, en ien yn Aazje.

Hoewol't se der rûchwei útsjogge as mûzen, ûnderskiede dizze kjifdieren har troch ferlingde efterpoaten dy't se brûke om har al huppend fuort te bewegen. De sturt foarmet 60% fan 'e totale lichemslingte en wurdt brûkt om by de faak grutte sprongen oer ûneffen oerflakken it lykwicht te hâlden. Teffens beskikke springmûzen oer wangpûden om iten yn op te slaan.

De springmûzen (dy't yn it Nederlânsk *huppelmuizen* neamd wurde) binne nau besibbe oan 'e bjirkemûzen. Foarhinne wiene dy beide groepen sadwaande yndield yn in aparte taksonomyske famylje: de **slingermûzen** (*Zapodidae*). Nij ûndersyk hat lykwols útwiisd dat se like nau besibbe binne oan 'e jerboä's, sadat se frij resint by de famylje jerboä's (*Dipodidae*) ûnderbrocht binne. De oantsjuttings slingermûzen en *Zapodidae* binne sadwaande efterhelle en wurde yn 'e moderne taksonomy net mear brûkt.

## Underfamylje-opbou
Sonny Shroyer

**Sonny Shroyer** (folút: **Otis Burt Shroyer jr.**; Valdosta (Georgia), 28 augustus 1935), is in Amerikaansk akteur en sjonger dy't it bekendst wurden is mei syn rol as de wat ûnnoazele helpsheriff Enos Strate, yn 'e populêre tillefyzjesearje *[[The Dukes of Hazzard (telefyzjesearje)|The Dukes of Hazzard]]*.

## Libben en karriêre
Sonny Shroyer waard yn 1935 berne yn Valdosta, yn 'e steat Georgia. Hy bemachtige in sportbeurs om te studearjen oan 'e Steatsuniversiteit fan Floarida, mar moast in gâns ûnthjittende karriêre yn it Amerikaansk football ôfbrekke fanwegen in blessuere. Syn stúdzje makke er ôf oan 'e Universiteit fan Georgia.

Neitiid begûn Shroyer yn 1961 oan in wurkpaad as profesjoneel model, wêrnei't er fia fia wat langer wat mear yn 'e aktearwrâld bedarre. Syn earste rol yn in film hied er yn 1972 yn *[[Payday (film út 1972)|Payday]]*. Letter hied er ek in lyts roltsje yn 'e aksjekomeedzje *[[Smokey and the Bandit]]* (1977).  Hy rekke hàst *[[typecast]]* as in *bad guy* (smjunt), mar dat feroare doe't er yn 1978 de rol fan 'e naïve helpsheriff Enos Strate bemachtige yn 'e tillefyzjerige *[[The Dukes of Hazzard (telefyzjesearje)|The Dukes of Hazzard]]*. Dy searje waard ûnferwachts in grut súkses, en rûn sân tillefyzjeseizoenen, fan 1979 oant 1985.

Yn 1980 besleaten de makkers fan 'e rige om helpsheriff Enos syn eigen *[[spin-off]]*-rige te jaan, de detektivesearje *[[Enos (telefyzjesearje)|Enos]]*, en sadwaande waard Shroyer út *The Dukes of Hazzard* skreaun, dêr't syn personaazje ferfongen waard troch helpsheriff Cletus Hogg (spile troch Rick Hurst), dy't kwa persoanlikheid as twa drippen wetter op Enos liek. Doe't de nije searje gjin súkses bliek, waard dy nei achttjin ôfleverings en twa seizoenen stopset, wêrnei't Shroyer yn 'e rol fan Enos Strate yn 1982 weromkearde yn *The Dukes of Hazzard*, dêr't er doe oant de eins fan 'e searje yn 1985 by bleau.

Ek yn 1982 brocht Shroyer in muzykalbum mei berneferskes út ûnder de titel *Back in Hazzard*. Dêrop song er û.m. de klassiker fan Roger Miller *You Can't Rollerskate in a Buffalo Herd*. Nei de beëiniging fan *The Dukes of Hazzard* bleau Shroyer aktyf as akteur, wêrby't er in ferkaat oan gastrollen, kameorollen en oare lytse roltsjes spile, sawol op 'e tillefyzje as yn films. Sa fertolke er de rol fan Paul "Bear" Bryant, de coach fan it footballtiim fan 'e Universiteit fan Alabama, yn *[[Forrest Gump]]*, dy fan Delbert Birdsong yn *[[The Rainmaker (film út 1997)|The Rainmaker]]* en dy fan gûverneur Jimmie Davis yn *[[Ray (film)|Ray]]*. Njonken syn aktearkarriêre wie Shroyer ek wurksum as sjonger fan country- en gospelmuzyk. Sa naam er yn 2001 it liet *Children in Need* op mei kollega-akteur Randall Franks, foar Franks syn cd *God's Children*. Ek hat er *live*-optredens jûn mei Franks. Sonny Shroyer is troud en hat twa soannen, Chris en Mark.

## Keppelings om utens
*  Offisjele webside fan Sonny Shroyer
*  Folsleine filmografy fan Sonny Shroyer yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Rick Hurst

**Rick Hurst** (folút: **Richard Douglas Hurst**; Houston (Teksas), 1 jannewaris 1946), is in Amerikaansk akteur. Hy krige bekendheid doe't er yn 'e tillefyzjeseizoenen 1980 en 1981 de rol fan helpsheriff Cletus Hogg spile yn 'e populêre tillefyzjesearje *[[The Dukes of Hazzard (telefyzjesearje)|The Dukes of Hazzard]]*.

Dêrmei ferfong er Sonny Shroyer, dy't earder yn 'e rige deselde "ekologyske nys" ferfolle hie mei de rol fan helpsheriff Enos Strate, mar dy't yn 1980 syn eigen *[[spin-off]]*-searje krige, yn 'e foarm fan 'e detektiverige *[[Enos (telefyzjesearje)|Enos]]*. Doe't dat lykwols gjin grut súkses waard en dy rige al nei twa seizoenen opdoekt waard, kearde Sonny Shroyer as Enos Strate wer yn *The Dukes of Hazzard* werom, en waard Cletus Hogg ôftanke. Letter mocht Hurst dizze rol lykwols nochris op 'e nij ferfolje yn ferskate *Dukes of Hazzard*-reünyen, wêrûnder de tillefyzjefilms *[[The Dukes of Hazzard: Reunion!]]* (1997) en *[[The Dukes of Hazzard: Hazzard in Hollywood!]]* (2000). Fierders hied er lytse roltsjes yn in grut tal films, wêrfan't *[[The Karate Kid Part III]]*, út 1989, wierskynlik de bekendste is. Hurst spile dêryn de rol fan 'e oankundiger by de grutte wedstryd. Hurst syn soan Ryan Hurst is yn syn heite fuotstappen folge en ek akteur wurden.

## Keppelings om utens
*  Folsleine filmografy fan Rick Hurst yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Sheena Shaw

**Sheena Shaw**, echte namme Samantha Ann McElwain (Minneapolis, 30 septimber 1985), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Angelsaksysk-Amerikaansk en Skotsk etnysk komôf. Neffens har offisjele opjefte is se 1.52 m, mei in gewicht fan 43 kg en kupmaat 30B.

## Libben en karriêre
Sheena Shaw waard yn 1985 berne yn Minneapolis, yn 'e steat Minnesota. Op har sântjinde jierdei, yn 2002, naam se tsjinst yn it Amerikaanske Leger, dêr't se oplaat waard ta Morse-koadespesjaliste. Nei't se tsien moanne letter ôfswaaid wie, sette se útein mei in karriêre as stripper, wêrby't se yn ferskate stripklubs wurke. Dêrnjonken posearre se ek wol foar neakenblêden; sa stie se yn novimber 2012 yn 'e *[[Penthouse (tydskrift)|Penthouse]]*.

Yn 2011, doe't se 25 jier wie, makke Shaw har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn in stik as njoggentich pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as *[[Evil Angel (filmstudio)|Evil Angel]]*, *[[Jules Jordan Video]]*, *[[Pure Play Media]]*, *[[Devil's Film]]*, *[[Digital Sin]]*, *[[Elegant Angel]]*, *[[Zero Tolerance (filmstudio)|Zero Tolerance]]*, *[[New Sensations (filmstudio)|New Sensations]]* en *[[Adam & Eve (bedriuw)|Adam & Eve]]*. Ek hat Shaw in protte foar pornosites as *[[BangBros]]* en *[[Kink.com]]* wurke. Yn 2014 waard se nominearre foar fiif ûnderskate *[[AVN Award]]s* (de *[[Oskar|Oskars]]* fan 'e pornowrâld).

## Prizen en nominaasjes

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan Sheena Shaw
* Biografy en filmografy fan Sheena Shaw yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Sheena Shaw yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
Stepanakert

**Stepanakert** (Armeensk: Ստեփանակերտ; Azerbeidzjaansk: *Stepanakert*) is de haadstêd fan de republyk Nagorno-Karabach, dy't *[[de jure]]* ta Azerbeidzjan rekkene wurdt, mar hjoed de dei *[[de facto]]* ûnôfhinklik is. Dêr wenje goed 50.000 minsken. By de lêste Sowjetfolkstelling fan 1989 waard in befolkingstal fan 56.700 registrearre. Yn de Oarloch yn Nagorno-Karabach waard de stêd swier skansearre troch bombardeminten en doe binne in soad minsken de stêd útflechte. De stêd is wilens foar it grutste part fannijs opboud. Stepanakert is it wichtichste kulturele en yndustriële sintrum yn Nagorno-Karabach.


Ofbyld:Apartments in NKR.JPG|Typyske appartemintsgebouwen út de Sowjettiid yn Stepanakert.
Ofbyld:Stepanakert-road-P1003102.JPG|Ien fan de haadwegen yn de stêd
File:2014 Stepanakert, Państwowy Uniwersytet Arcachu (03).jpg|De Artsakh Universiteit op de eftergrûn
File:Stepanakert Fountain During the Day.JPG|Fonteinen op it Shahumyanplein
File:Stepanakert Airport Daytime.JPG|Ferkearstoer fan de nije lofthaven (2012)


## Berne yn Stepanakert
* Fakhraddin Manafov, Azerbeidzjaansk akteur en skriuwer
* Robert Kotsjarjan (earste presidint fan de republyk Nagorno-Karabach en twadde presidint fan Armeenje)
* Vladimir Arzumanyan, Armeensk sjonger
* Serzj Sarkisian, hjoeddeiske presidint fan Armeenje

## Susterstêden
* Montebello (Kalifornje, Feriene Steaten)

## Keppelings om utens
*  Armeniapedia ''Stepanakert''
* Artikels en foto's fan de Britske fotosjoernalist Russell Pollard
* Kaart fan Stepanakert
Trijekleurmûs

De **trijekleurmûs** of **trijekleurige mûs** (wittenskiplike namme: *Sicista subtilis*) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), de famylje fan 'e jerboä's (*Dipodidae*) en it skaai fan 'e bjirkemûzen (*Sicista*), dat foarkomt yn súdeastlik Jeropa en Sintraal-Aazje. Dizze soarte is nau besibbe oan 'e bekendere (gewoane) bjirkemûs (*Sicista betulina*), dy't noardliker libbet. 

## Fersprieding en biotoop
De trijekleurmûs libbet yn Jeropa yn eastlik Eastenryk, Slowakije, Roemeenje, Bulgarije, de Oekraïne (ynkl. de Krim), súdlik Ruslân en de Koeban. Ek bestiet der in isolearre populaasje yn Hongarije. Bûten Jeropa strekt syn ferspriedingsgebiet him út oer it súdwesten fan Sibearje, noardlik Kazachstan en dielen fan Sinkiang-Oeigoerje. Trijekleurmûzen binne typyske bewenners fan 'e steppe, en jouwe sadwaande de foarkar oan mear iepen gebieten as de bjirkemûs, dat mear in boskdier is. Behalven op 'e wylde flakten komme trijekleurmûzen ek foar yn rûge greiden en yn oare gebieten mei in protte strewelleguod.

## Uterlike skaaimerken
De trijekleurmûs hat trochinoar in kop-romplingte fan 5½-7⅓ sm, mei in sturtlingte fan 6-9 sm en in gewicht fan 9½-14 g. Krekt as by de bjirkemûs (*Sicista betulina*) rint der by de trijekleurmûs in swarte streek oer de wringe, fan 'e kop oant de sturt, mar by de trijekleurmûs wurdt dy streek oan wjerskanten flankearre troch in bleke, ljochtgiele bân. De rest fan 'e pels op 'e rêch is griisbrún, wylst de bealch gielgrizich oant wyt kleure is. De sturt is by trijekleurmûzen minder lang as by de bjirkemûs, mar likegoed bedraacht de sturtlingte noch sa'n 130% fan 'e kop-romplingte.

## Hâlden en dragen
Trijekleurmûzen binne nachtdieren, dy't op 'e steppe in ûndergrûnske hoale graven, mar yn oare gebieten ek wol boppe de grûn, yn rotsspjalten, strûken en beamholten, rûne nêsten oanlizze fan gersresten en moas. It binne goede klimmers, dy't har lange sturten brûke om har lykwicht te hâlden, mar ek wol om har wat ekstra hâldfêst te jaan oan twiichjes en tûken, ek al is it gjin echte grypsturt. Krekt as oare bjirkemûzen is de trijekleurmûs in omnivoar, wêrfan't it menu njonken plantaardich fretten, lykas sieden en fruchten, foar in grut part bestiet út ynsekten, larven en oare lyts krûpend dierte. Fan oktober oant april hâldt er in wintersliep. De peartiid begjint likernôch in moanne nei't er wekker wurden is, yn maaie of juny. Yn tsjinstelling ta in protte oare kjifdieren (mar krekt as de gewoane bjirkemûs) plantsje trijekleurmûzen har mar relatyf stadich fuort, mei't wyfkes mar ien nêst fan 2-8 jongen it jier smite.

## Status
De trijekleurmûs hat de IUCN-status fan "net bedrige", mei't er yn it grutste part fan syn romme ferspriedingsgebiet noch rûnom foarkomt en syn populaasje stabyl liket te wêzen. De tastân fan 'e isolearre Hongaarske ûndersoarte *Sicista subtilis trizona*, dy't inkeld foarkomt yn it Beskerme Lânskip Borsodi Mezőség, is lykwols krityk, en dêrom is dy strang beskerme. Yn 2006 waard fan dizze ûndersoarte it earste libbene eksimplaar yn 70 jier oantroffen.
Aleida Schot

**Aleida Gerarda Schot** (Amsterdam, 9 july 1900 – dêre, 8 juny 1969) wie in Nederlânsk slaviste en fertaalster.

## Biografy
Nei de HBS studearre Aleida Schot Ingelsk oan de Universiteit fan Amsterdam dêr't se yn 1923 har kandidaats- en yn 1930 har doktoraalstúdzje foltôge. Tafallich moete se dêr professor Bruno Becker, heechlearaar Russyske kultuerskiednis. Mei help fan Becker sette Schot útein mei in stúdzje Russysk en yn 1937 sette hja har earste boek út it Russysk oer. Yn de Twadde Wrâldkriich bewenne se in hierwenning oan de Beethovenstrjitte yn Amsterdam. Om troch de tiid te kommen joech hja byles yn Ingelsk en hânwurkles. 

Koart nei de oarloch rjochte Aleida Schot tegearre mei Becker de stúdzjeferiening *Beseda* op. 
Nei de oarloch krige hja skeel mei Charles B. Timmer doe't dy har net opnimme woe yn syn team fan fertalers fan de *Russische Bibliotheek*. Dat brocht hja op it aljemint yn in petear mei útjouwer Geert van Oorschot en sy wiisde him op it feit dat Timmer yn de oarloch in twifelige rol spile hawwe soe.

Yn 1950 krige Aleida Schot in oanstelling by de Universiteit fan Amsterdam. Sy waard de assistinte fan professor Nico Donkersloot en joech Nederlânske les oan Britske studinten dy't yn Amsterdam studearren. Yn 1955 ûntfong se tagelyk mei Bertus van Lier de earste Martinus Nijhoff-priis foar har oersettings fan literêre wurken út it Russysk. Yn 1956 waard se wittenskiplik meiwurker earste klasse en yn 1963 haadweittenskiplik meiwurker. Doe't de frou fan Bruno Becker yn 1962 ferstoar smieten sy de lapen gear. Becker stoar yn 1968, Aleida Schot stoar in jier letter hommels, in moanne foar har 69e jierdei, oan de gefolgen de gryp. 

Karel van het Reve merke yn in memoariam yn Het Parool fan 13 juny 1969 op dat der foar de fertalingen fan Aleida Schot feitlik gjin folweardige oersetting út it Russysk yn it Nederlânske makke wie. 

Aleida Schot hat nea yn Ruslân west. Sy fertaalde allinne wurk fan skriuwers fan foar de Russyske Revolúsje fan 1917, de klassike skriuwers, lykas Gogol, Poesjkin, Dostojevski en Tolstoj. 

Schot lei yn har testamint de basis foar de Aleida Schot-priis, dy't alle twa jierren útrikt wurdt foar literêre oersettings út in Slavyske taal yn it Nederlânsk.

## Keppeling om utens
* Aleida Schot by de DBNL
Open-source software

**Open-source software**, of yn it Frysk **iepenboarne programmatuer**, is programmatuer foar de kompjûter mei boarnekoaden dêr't de lisinsjehâlder de lisinsje fan frijjûn hat. Soks om dy programma's te bestudearjen, te feroarjen, oan oaren troch te jaan en rûnom frij ta te passen. Iepenboarne programma's wurde gauris ûntwikkele as in projekt dêr't frijwilligers fan oer de hiele wrâld oan dielnimme kinne.
Echte springmûzen

De **echte springmûzen** of **Noardamerikaanske springmûzen** (wittenskiplike namme: *Zapus*) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), de famylje fan 'e jerboä's (*Dipodidae*) en de ûnderfamylje fan 'e springmûzen (*Zapodinae*). Ta dit skaai hearre 3 soarten lytse kjifdieren dy't sterk op mûzen lykje, mar dat gjin echte mûzen binne. Echte springmûzen hawwe in lange sturt, lange efterpoaten dy't se brûke om op te huppen en in pels dy't op 'e rêch gielbrún en op 'e bealch witich is, wêrby't de beide kleuren faninoar skaat wurde troch in giel-oranje-eftige streek oer de fangen. De echte springmûzen binne de iennichste libbene sûchdieren mei in gebit dat út 18 tosken bestiet. 

## Soarten
Grillen

De **grillen** of **grilken** (Latynske namme: *Calidris*), ek wol bekend as de **strânrinners**, al is dat eins in hollanistyske ynterferinsje, foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e fûgels (*Aves*), it skift fan 'e wilstereftigen (*Charadriiformes*) en de famylje fan 'e snipfûgels (*Scolopacidae*). Grillen binne steltrinners dy't yn it Artysk gebiet briede, mar yn súdliker oarden oerwinterje, wêrby't se grutte swaarmen foarmje oan 'e mûningen fan rivieren. Se binne lyts oant middelgrut, mei lange wjukken en relatyf koarte snabels mei gefoelige úteinen dêr't se proaidieren mei opspoare kinne dy't har yn 'e drek yngroeven hawwe.

## Taksonomy
De ûnderlinge besibskip fan 'e ferskate soarten dy't it grilleskaai foarmje, binne noch net alhiel ûnttize. Ferskate skaaien dy't earder as selsstannich beskôge waarden, wurde no yn 'e regel by de grillen ûnderbrocht, lykas dat fan 'e steltgril (*Calidris himantopus*), mar de nije yndieling is net folslein befredigjend. Sa is ûnderwilens útsteld om 'e trijeteangril (*Calidris alba*) yn in monotypysk skaai mei as namme *Crocethia* ûnder te bringen, wylst de krombekgril (*Calidris ferruginea*) it skaai *Erolia* foarmje kinne soe. Oan 'e oare kant wolle guon de hjoeddeistige, monotypyske (út ien soarte besteande) skaaien fan 'e brâninggrillen (*Aphrizia*), de breedbekgrillen (*Limicola*) en de leppelbekgrillen (*Eurynorhynchus*) krekt mei de grillen op ien bulte smite.

Yn 2004 die út genetysk ûndersyk bliken dat it grilleskaai nei alle gedachten yndie opspjalte wurde moat, mar der wie net genôch DNA-materiaal fan 'e seldsumer soarten as de krombekgril (*Calidris ferruginea*) beskikber om 'e relaasjes tusken de ûnderskate soarten persiis út te puzeljen. Boppedat is it bekend dat de ferskillende grillesoarten har yn oansjenlike mjitte mei-inoar fuortplantsje kinne, wat ûndersyk dat inkeld berêst op mitogondriaal DNA ûnbetrouber makket.

## Soarten
Om't de persize ûnderlinge besibskip fan 'e ferskillende soarten grillen noch net alhiel útiten is, is it hjirûnder beane skema ûnder foarbehâld. De mooglik selsstannige skaaien wurde hjir as ûnderskaaien werjûn.
Carl Steffeck

**Carl Constantin Heinrich Steffeck** (Berlyn, 4 april 1818 - Königsberg, 11 july 1890) wie in Dútsk keunstskilder en grafikus. Hy waard fral bekend fan syn skilderijen fan hynders en hûnnen.

## Libben en wurk
Steffeck syn heit hie ek niget oan keunst. Doe't er noch op it gymnasium siet folge er ek al lessen oan de Prusyske Akademy fan Keunsten. Yn 1837 folge er lessen fan  hynsteskilder Franz Krüger en letter gie er oan 't wurk yn de ateliers fan Carl Joseph Begas. Yn 1839 studearre er twa moanne by Paul Delaroche yn Parys en waard dêr beynfloede troch it wurk fan Horace Vernet. Fan 1840 oant 1842 hâlde er ta yn Itaalje.

Werom yn Dútslân wijde er him yn 't foarste plak oan it skilderjen fan jagers en bisten. Yn de rin fan de tiid konsentrearre er him mear op hynders, mar gie ek troch mei it skilderjen fan portretten, makke histoarjestikken, litografyen, etsen en sels lytse brûnzen fan bisten. Max Liebermann, syn learling, koe him te binnen bringe dat er lytse ruterportretten skildere, dy't er foar seis Friedrichsdor it stik ferkocht at se noch net iens opdrûge wiene.

Fan de fyftiger jierren ôf oan, wijde er him hieltyd mear oan lesjaan. Yn 1859 waard er perfester oan de Prusyske Akademy en yn 1880 waard er beneamd ta direkteur fan de  keunstakademy fan Keningsbergen.  ta syn meast ferneamde wurken dy't gjin bisten ta ûnderwerp hawwe hearre 'De Eksekúsje fan Robert Blum yn Brigittenau' en in rige sênes út de skiednis fan Prusen foar it Wilhelms-Gymnasium yn Königsberg.

Hy ferstoar hommels oan in beroerte en waard beïerdige op it Frânsk Tsjerkhof yn Berlyn.

## Galery

Ofbyld:Carl Steffeck Schimmel Hund Bursche.jpg|Skimmel, hûn en jonge
Ofbyld:Carl Steffeck Hunde 1856.jpg|Hûnen, 1856
Ofbyld:Königin Luise mit ihren Söhnen.jpg|Keniginne Louise mei har âldste soannen


## Fierder lêze
**Carl Steffeck : (1818–1890); seine Kunst, sein Leben, seine Werke zur Ausstellung aus dem Nachlasse Carl Steffecks Oktober 1913*, fan Max Liebermann, et al., Cassirer, Berlyn (1913)

## Keppelings om utenss
*ArtNet: skiderijen fan Steffeck
Japanske Gouden Skiifpriis

De **Japanske Gouden Skiifpriis** of de ***Japan Gold Disc Award*** (Japansk: 日本ゴールドディスク大賞) is de namme fan in groepke Japanske prizen dy't sûnt 1987 ienris yn it jier útrikt wurde foar de populêrste muzikale wurken (yn Japan) fan it foargeande jier. De tawizing fan 'e prizen en de útrikkingsseremoanje wurdt fersoarge troch de *[[Recording Industry Association of Japan]]* (RIAJ), dy't de winnende nûmers ek útbringt op ien cd. Foar it bûtenlân is fral de kategory "ynternasjonale artyst fan it jier" ynteressant, dy't û.m. wûn is troch Madonna (5 kear), de Beatles (4 kear), Celine Dion (3 kear) en Mariah Carey (2 kear). Sjoch foar in list fan alle winners fan 'e kategoryen "artyst fan it jier" en "ynternasjonale artyst fan it jier" de list op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan 'e Japanske Gouden Skiifpriis''
World Music Award

De ***World Music Awards*** binne in groep ynternasjonale prizen ûnder it beskermhearskip fan prins Albert II fan Monako, dy't ienris yn it jier by in seremoanje yn it Monegaskyske Monte Carlo útrikt wurde foar de bêst ferkeapjende muzikale wurken en artysten fan 'e wrâld fan it foargeande jier en oan 'e bêst ferkeapjende muzikale wurken en artysten yn beskate dielen fan 'e wrâld fan it foargeande jier. De ferkeapsifers dêr't de tawizing fan 'e prizen op basearre is, wurde byholden troch de *[[International Federation of the Phonographic Industry]]* (IFPI). Fierders binne der njoggen publyksprizen, wêroer't *online* in stimming holden wurdt dêr't yn prinsipe in elk oan meidwaan kin. De *World Music Awards* waarden yn 1989 foar it earst útrikt, mar yn 2009, 2011, 2012 en 2013 waard der gjin útrikking holden.

Der binne trije spesjale prizen. De *Legend Award* wurdt útrikt oan tige goed ferkeapjende artysten, en is yn it ferline wûn troch sokke grutte nammen as de Bee Gees, Mariah Carey, Cher, Celine Dion, Whitney Houston, Eminem, Elton John, Michael Jackson, Beyoncé Knowles, Jennifer Lopez, Lionel Richie, Diana Ross, Tina Turner en Stevie Wonder. De *Diamond Award* is foar artysten dy't yn har karriêre mear as 100 miljoen platen ferkocht hawwe, en is mar seis kear útrikt, oan Rod Stewart, Mariah Carey, Celine Dion, Bon Jovi, Michael Jackson en de Beatles. De *Millennium Award* waard yn 2000 útrikt oan 'e bêst ferkeapjende manlike en froulike artyst aller tiden: Michael Jackson en Mariah Carey.

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan 'e ''World Music Awards''
Soul Train Music Award

De **Soul Train Music Awards**, of koartwei **Soul Train Awards**, binne in groep Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier útrikt wurde foar de bêste Afro-Amerikaanske muzikale wurken fan it foargeande jier, by in live op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerde seremoanje. De prizen binne ferneamd nei it tillefyzjemuzykprogramma *[[Soul Train]]*, en se wurde útrikt troch de produsinten fan dat programma. De earste útrikking wie yn 1987.

Foarhinne foel dy útrikking almeast yn febrewaris, maart of april, en waard de seremoanje yn Los Angeles holden. Tsjintwurdich fynt de útrikking plak yn novimber (meast yn it Thanksgiving-wykein). Yn 2010 en 2011 waard de seremoanje foar it earst bûten Los Angeles holden, yn Atlanta, en fanôf 2012 fynt it barren plak yn Las Vegas. Yn 2008 sloech men mei de útrikking fan 'e prizen in jier oer, fanwegen de oername fan 'e organisaasje troch in oare produsint, in staking fan 'e Amerikaanske senarioskriuwers dy't Hollywood frijwol lam lei, en de sykte fan *Soul Train*-betinker Don Cornelius. De tawizing fan 'e Soul Train Music Awards wurdt ferrjochte troch in faksjuery. Sjongster Beyoncé Knowles hat it rekôr yn 'e hannen fan 'e measte *Soul Train Music Awards* wûn troch in froulike artyst (20), wylst Michael Jackson noch altyd it rekôr foar in manlike artyst (ek 20) hat. 

## Kategoryen
* album fan it jier
* liet fan it jier
* plaat fan it jier
* bêste nije artyst
* bêste R&B/soul-fideoklip
* bêste R&B/soul-artyste
* bêste R&B/soul-artyst
* bêste R&B/soul-groep/band of -duo
* bêste gospel-album
* bêste jazz-album
* bêste rap-album
* bêste ûnôfhinklike R&B/soul-artyst of -groep (sûnt 2012)
* spesjale prizen
** Quincy Jones Award for Career Achievement (oeuvrepriis)
** Heritage Award - Career Achievement (oeuvrepriis)
** Sammy Davis, Jr. Award for Entertainer of the Year (foar sjongers dy't dêrnjonken ek komyk en/of presintator binne)
** Artist of the Decade Award - for Extraordinary Artistic Achievements (tsienjierlikse priis foar bûtengewoane prestaasjes)
** Stevie Wonder Award for Outstanding Achievements in Song Writing (foar lietsjeskriuwers)
** Soul Train Music Award for Legend Award

;Ophefte kategoryen
* bêste rap-single
* bêste gospel-album (solo)
* bêste gospel-album (groep of band)
* bêste jazz-album (solo)
* bêste jazz-album (groep, band of duo)
* Sprite Award for Best R&B/Soul of Rap Dance Cut

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan 'e ''Soul Train Music Awards''
Mariah Madysinn

**Mariah Madysinn**, echte namme: **Marilyn Taylor** (Hanford (Kalifornje), 7 maart 1986), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63&nbsp;m, mei in gewicht fan 50 kg en kupmaat 32D, dy't se krigen hat troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean.

## Libben en karriêre
Mariah Madysinn waard yn 1986 berne yn Hanford, yn 'e steat Kalifornje. Yn 2010, doe't se 24 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn krapoan fjirtich ûnderskate pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as *[[Evil Angel (filmstudio)|Evil Angel]]*, *[[West Coast Productions]]*, *[[Hustler Video]]*, *[[Penthouse (fideolabel)|Penthouse]]*, *[[Diabolic Video]]*, *[[Jules Jordan Video]]*, *[[Digital Sin]]*, *[[Devil's Film]]* en *[[Pure Play Media]]*. Ek hat se in protte wurke foar pornosites as *[[Brazzers]]*, *PornPros* en *[[Kink.com]]*.

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan Mariah Madysinn yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Mariah Madysinn yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
Valparaíso

**Valparaíso** is in stêd yn Sily. Hy hat 270.242 ynwenners (2002) en in gebiet fan 401,6 km². 

## Keppeling om utens
* municipalidaddevalparaiso.cl - Offisjele portaal *Spaansk*
Azerbeidzjanen

De **Azerbeidzjanen** (Azery: *Azərbaycanlılar*) binne in Turksk folk of etnyske kloft dy't har oarsprong hat yn de Kaukasus en Sintraal-Aazje. In grut part is dêr altyd wenjen bleaun, benammen yn Azerbeidzjan, mar in protte binne ferspraat nei oare parten fan de wrâld. De Azerbeidzjanen hienen earder wichtige minderheden yn lannen as Iran, Geörgje, Ruslân, Turkije, Oekraïne, Kazakstan, Oezbekistan en Turkmenistan. Nei skatting wenje oer de hiele wrâld 35 oant 40 miljoen Azerbeidzjanen. Harren taal makket ûnderdiel út fan Ogoezyske of súdwestlike groep fan de Turkske talen. De Azerbeidzjanen hawwe meastepart it islamityske Sjiïsme as religy.

Harren oarspronklike thúslân lei yn Sintraal-Aazje fermoedlik en yn it súdeasten fan Mongoalje. Der wurdt ûnderskied makke tusken de "wiere" Azerbeidzjanen en de neisieten fan de tenearsten Persysk, letter Turkssprekkende, oarspronklike bewenners fan Azerbeidzjan.

Yn Nederlân wenje sa'n 18.000 Azerbeidzjanen.

## Sjoch ek
* Azerbeidzjan
Azerbeidzjaansk

**Azerbeidzjaansk** of **Azeary** (Azerbeidzjaansk: *Azərbaycan dili*) is ien fan de Turkske talen en de offisjele taal fan Azerbeidzjan. It is ek ien fan de offisjele talen fan 'e autonome republyk Dagestan yn Ruslân. Der binne sa'n 45-50 miljoen Azerbeidzjaansksprekkers. Bûten Azerbeidzjan wurdt de taal sprutsen troch Azerbeidzjaanske minderheden yn lannen fan it Midden-Easten, Sintraal-Aazje en de Kaukasus, lykas Iran, Georgje, Ruslân, Turkije, Irak, Syrje, de Oekraïne, Kazachstan, Oezbekistan en Turkmenistan. It Azerbeidzjaansk wurdt ek sprutsen troch in soad ymmigranten yn oare lannen, lykas Frankryk, it Feriene Keninkryk, Dútslân, de Feriene Steaten, Kanada, en Austraalje. It is in agglutinearjende taal mei fokaalharmony. Hiel faak wurdt it Azerbeidzjaansk as foarbyld neamd as der sprutsen wurdt oer agglutinearjende talen. 

## Besibbe talen
It Azerbeidzjaansk makket diel út fan de famylje fan Turkske talen, dy't ek sprutsen wurde yn in grut part fan Sintraal-Aazje, en dy't sa'n grutte ûnderlinge sibskip hawwe, dat se foar it meastepart ûnderling fersteanber binne. De Turkske talen wurden op harren beurt rekkene ta de Altayske talen, dy't hegerop gearkomme mei de Oeralyske talen, alteast, neffens guon akademisy lykas de Eastenrykske taalkundige Hermann F. Kvergić. It grutte tal oerienkomsten yn 'e wurdskat tusken dy groepen talen, lykas it Altayske Turksk en it Oeralyske Finsk, spilet hjirby in grutte rol.

## Skrift
It Azerbeidzjaansk wurdt skreaun mei it Latynsk alfabet yn Azerbeidzjan, mei it Arabysk alfabet yn Iran en mei it Syrillysk alfabet yn Ruslân. 

## Sjoch ek
* Turkske talen

## Keppeling om utens
* 

## Literatuer
*  La Psychologie de Quelques Éléments des Langues Turques (Wenen 1935)
Delslach

**Delslach** is wetter yn floeibere of fêste foarm út wolken op 'e ierde falt. Eksimpels fan delslach binne rein, iisrein, snie, heil ensfh. út 'e loft falt.
Hugo Gernsback

**Hugo Gernsback** (Lúksemboarch, 16 augustus 1884 - New York City, 19 augustus 1967) wie in útfiner, skriuwer, redakteur en tydskriftútjouwer.
 
Gernsback wie in soan fan Berta (Dürlacher), hûsfrou, en Moritz Gernsbacher, wynmakker. Syn famylje wie joadsk. Gernsback emigrearre nei de Amearika yn 1904.  Hy troude dêr trije kear: mei Rose Harvey yn 1906, Dorothy Kantrowitz yn 1921 en Mary Hancher yn 1951. 

Yn 1925 stichte er it radiostasjon WRNY dat útsjoerde fan de 18e ferdjipping fan it The Roosevelt Hotel yn New York City. Teffens wie er belutsen by de earste tillefyzjeútstjoerings.

Gernsback wurdt beskôge as grûnlizzer fan it science fictiongenre, meidat er yn 1926 oan de widze stie fan it allerearste 'echte' SF-tydskrift *[[Amazing Stories]]*. Hy spile ek in rol by it opgong meitsjen fan it science fiction-fandom troch adressen fan briefskriuwers yn syn tydskrift te publisearjen.

De Hugo Award, mei de Nebula Award de wichtichste SF-priis, is nei Gernsback ferneamd. 

Gernsback skreau sels ek de science fiction-roman *Ralph 124C 41+*, mar dat wurk falt mear op troch rikens oan ideeën as troch literêre kwaliteiten. Hy hat yn syn libben ek 80 patinten op syn namme brocht.


Ofbyld:Science and Mechanics Nov 1931 cover.jpg|Omslach fan *Everyday Science and Mechanics*, novimber 1931


## Keppelings om utens
* Gernsbach yn de ''Internet Speculative Fiction Database''
Bevers en goffers

De **bevers en goffers** (wittenskiplike namme: *Castorimorpha*) foarmje in ûnderskift fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*) en it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), dêr't û.m. de bevers en de goffers ta hearre. Der binne sa'n hûndert libbene soarten bevers en goffers, wêrfan't de measten yn Noard- en Midden-Amearika libje, mei in pear yn it noarden fan Súd-Amearika en ien yn Jeraazje.

## Underskiftopbou
Bevereftigen (boppefamylje)

De **bevereftigen** (wittenskiplike namme: *Castoroidea*) foarmje in boppefamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*) en it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*), dêr't de beide libbene soarten bevers ta hearre. Dizze boppefamylje moat net betize wurde mei de bekendere famylje fan 'e bevereftigen (*Castoridae*), dy't der ûnderdiel fan útmakket, noch mei de ûnderfamylje fan 'e bevereftigen (*Castorinae*).

## Boppefamylje-opbou
Bevereftigen

De **bevereftigen** (wittenskiplike namme: *Castoridae*) foarmje in famylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*) en de lyknammige boppefamylje fan 'e bevereftigen (*Castoroidea*). Dizze famylje omfettet in hiel soad útstoarne en mar twa libbene soarten, dy't beide ta itselde skaai hearre, nammentlik dat fan 'e bevers (*Castor*). Bevereftigen binne grutte, semy-akwatyske, herbivoare kjifdieren dy't yn groepen libje en yn it wetter flugger en liniger binne as op it lân. Se hawwe in ôfplatte sturt dy't har helpt by it swimmen, en se lizze dammen oan om har boarch te befeiligjen.

## Famylje-opbou
Bevereftigen (ûnderfamylje)

De **bevereftigen** (wittenskiplike namme: *Castorinae*) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*), de boppefamylje fan 'e bevereftigen (*Castoroidea*) en de famylje fan 'e bevereftigen (*Castoridae*). De ûnderfamylje fan 'e bevereftigen omfettet beide libbene soarten bevers. Dizze ûnderfamylje moat net betize wurde mei de bekendere famylje fan 'e bevereftigen (*Castoridae*), noch mei de boppefamylje fan 'e bevereftigen (*Castoroidea*).

## Underfamylje-opbou
Teen Choice Award

De ***Teen Choice Awards*** binne in grutte groep Amerikaanske prizen dy't sûnt 1999 ienris yn it jier útrikt wurdt foar de bêste wurken en prestaasjes op it mêd fan muzyk, film, tillefyzje, moade, sport en literatuer fan it foargeande jier. De tawizing fan 'e prizen soe bewurkmastere wurde troch in *online*-stimming dêr't inkeld tiners tusken de 13 en 19 jier oan meidwaan meie. Sawol dy stimming as de útrikkingsseremoanje wurde organisearre troch de tillefyzjestjoerder *[[Fox Broadcasting Company|FOX]]*, dy't de seremoanje ek útstjoerd. De winners krije in surfplanke (op wiere grutte) útrikt, dy't bedrukt is mei it logo fan 'e útrikkingsseremoanje fan dat jier. 

Yn augustus 2014 kaam troch de *[[twitter|tweets]]* fan ferskate winners nei bûten dat sy al in wike foar't it stimmen foarby wie op 'e hichte steld wiene fan har oerwinning. Desyllúzjonearre fans begûnen de *[[hashtag]]* "#TeensDontHaveAChoiceAwards" te brûken en murken einlings de *[[disclaimer]]* yn 'e ôftiteling fan 'e útrikkingsseremoanje op wêryn't steld waard dat de produsinten it rjocht foarbeholden om sels de winners út te kiezen. Doe begûnen se har ôf te freegjen wêr't se eins om stimd hiene. It is noch net dúdlik oft en sa ja, hoe't dit de *Teen Choice Awards* fan 2015 beynfloedzje sil.

## Kategoryen

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan 'e ''Teen Choice Awards''
Pavia

**Pavia** is in stêd yn de Italjaanske regio Lombardije. It is de haadstêd fan de provinsje Pavia. Pavia leit yn de Poflakte, 25 kilometer besuden Milaan. De rivier Ticino streamt troch de stêd, in stikmannich kilometers foardat er in de Po útmûnet.

Yn de tiid fan it Romeinske Ryk hjitte de stêd, lykas als de rivier *Ticinum*. Doe't nei de delfal fan dat ryk ferskate Germaanske folken de kontreien ynfoelen waard de stêd fan strategysk belang. Under de namme *Papia* wie Pavia fan de 7e iuw ôf oan de haadstêd fan de Longobarden. De stêd krige yn de 14e iuw in universiteit. Yn dy perioade waard de dom ek boud.

Hjoeddedei is Pavia ien fan de yndustriële sintrums op de Poflakte, spesjalisearre yn ûnder mear fiedingsmiddelen, gemy en tekstyl. Yn de *Enoteco regionale* is in permaninte útstalling fan winen út Lombardije ynrjochte. Acht kilometer fan de stêd ôf leit it *Certosa di Pavia*, in bekend kartuzerkleaster mei in protte let-romaanske en goatyske keunstúterings.

## Foto's

Ofbyld:Church_S.Maria_del_Carmine_in_Pavia.jpg|Tsjerke S. Maria del Carmine yn Pavia
Ofbyld:Aula magna-University-Pavia-Italy.jpg|Aula Magna fan de universiteit
File:Antiche mura01.JPG|Antike muorre yn Pavia


## Berne yn Pavia
* Girolamo Cardano (24 septimber 1501), wittenskipper
* Francesco Corbetta (1615–1681), gitaarfirtuoas, learaar en komponist
* Tranquillo Cremona (1837–1878), keunstskilder
* Claudia Muzio (1889–1936), operasjonger
* Carlo M. Cipolla (1922–2000), ekonomysk histoarikus

## Stoarn yn Pavia
* Boëtius (480-526), skriuwer
* Durk fan Hollân (?-1197), biskop

## Sjoch ek
* Slach by Pavia

## Keppelings om utens
* Toeristyske ynformaasjei
* Toerisme yn Pavia
* Ofbylden fan Pavia
* It waar yn Pavia
Dierepark SânjesZoo

**Dierepark Sânjeszoo** (Nederlânsk en offisjeel: *Dierenpark Sanjeszoo*), of koartwei **Sânjeszoo**, is in dieretún yn Feanwâlden. De dieretún is ûnderdiel fan Sânjes Safary, dat ek it boarterspark SânjesFertier en ferdivedaasjepark SânjesPlezier omfiemet.

It dierepark gie yn july 2012 iepen en wie in útwreiding fan de al besteande Sânjesparken.

## Natuermuseum Bruinenberg
Yn 2012 moast Natuermuseum Bruinenberg yn Dokkum in oar ûnderkommen sykje. Dat waard fûn yn it Dierepark Sânjeszoo. Ein 2012, of ier yn 2013 ferhuze it museum út Dokkum wei nei Feanwâlden, dêr't it syn yntrek naam op de earste ferdjipping fan it haadgebou fan it dierepark. Op 31 maaie 2013 wie de offisjele iepening fan it museum.

## Keppeling om utens
* Offisjele webside fan Dierepark SânjesZoo
* Webstee Natuermuseum Bruinenberg
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais

De **Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais** (**PUC-MG**), earder ek oantsjutten as *Universidade Católica de Minas Gerais* (*UCMG*), is in universiteit yn Belo Horizonte, dielsteat Minas Gerais, Brazylje.

De Cefet-MG bestiet sûnt 1958 en hat 63.528 studinten.

## Keppeling om utens
* Offisjele hiemside fan de PUC-MG (Portegeesk)
Dino Baumberger

**Dino Baumberger**, echte namme: **Josef Baumberger** (Wenen, 1944), is in Eastenryksk-Dútsk pornoprodusint en -regisseur dy't yn Dútslân ien fan 'e bekendste fertsjintwurdigers fan 'e pornoyndustry is. Sûnt 1997 is er troud mei de eardere (en yn Dútslân noch altyd tige populêre) pornoaktrise Dolly Buster, oan wa har súkses oft hy in wichtige bydrage levere.

## Libben en karriêre
Baumberger waard yn 1944 berne yn 'e Eastenrykske haadstêd Wenen, en studearre yn Bad Hall radio- en tillefyzjetechnyk. Om't er yn syn heitelân gjin takomst seach, ferfear er nei Dútslân, dêr't er yn 't earstoan yn Hamburch tahold en letter yn Düsseldorf. Yn 1976 iepene er in seksshop yn Wesel, net fier oer de Nederlânske grins by Arnhim.

Yn 1985 rjochte Baumberger op in yndustrygebiet yn Wesel syn filmstudio DBM op (folút: *Dino Blue Movie Videovertrieb GmbH*). Noch altyd befine har dêr de montaazjestudio's fan syn bedriuw. Fan 1989 oant 2003 wied er aktyf as produsint en regisseur fan hast hûndert ûnderskate pornografyske films, wêrûnder ferskaten mei syn lettere frou Dolly Buster yn 'e haadrol. Dêrnjonken hied er as produsint ek de hân yn 'e makkelei fan pornfilms ûnder rezjy fan oaren. Yn syn heechtijdagen publisearre Baumberger eltse moanne alve ferskillende fideo's, en makke er in jieromset fan 15 miljoen D-mark. Yn 'e 1990-er jierren waarden syn films karakterisearre troch opnamen op eksoatyske lokaasjes, lykas Majorka, Ibytsa en Las Vegas.

Sûnt 2003 makket Baumberger eins gjin nije films mear, mar produsearret er inkeld noch kompilaasjes fan âlder wurk, al publisearret er teffens sabeare "priveefilmkes", dy't de yndruk wekje moatte dat it net foar publikaasje bedoelde *home video's* binne fan willekeurige lju, mar dy't wol deeglik opnommen wurde om útbrocht te wurden, sij it inkeld mei amateur-akteurs.

Yn 2004 ûntstie der yn Dútslân in grut skandaal om 'e Dútsk-Turkske aktrise Sibel Kekilli hinne, dy't doe krekt furoare makke mei har haadrol yn 'e mannichfâld bekroande film *[[Gegen die Wand]]*, dy't û.m. de haadpriis wûn op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Berlyn. Baumberger brocht doe nei bûten ta dat Kekilli yn 2001 en 2002 yn ferskate fan syn (porno)films spile hie, brocht in dvd út dêr't de oangeande films op gearbrocht wiene, en stelde fergees fotomateriaal beskikber foar de tillefyzjestjoerder RTL en de krante *[[Bild (krante)|Bild]]*. Yn 2012 koed er fan in nij skandaal profitearje, doe't er in pornografysk filmke mei aktrise en *[[Playboy (tydskrift)|Playboy]]*-model Radost Bokel, dêr't hy de rjochten fan opkocht hie, yn syn assortimint opnaam.

## Keppelings om utens
* Biografyske gegevens en filmografy fan Dino Baumberger yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Klûsewier

**Klûsewier** wie in delsetting op in terpke likernôch ien kilometer beëasten de Feanhoop en sa'n 250 m. besuden de Wide Ie, yn de gemeente Smellingerlân, tichtby it plak dêr't no de wynmotor De Feanhoop stiet.
  
Op de 19e-iuwske kaart fan Eekhoff wurdt op it plak fan Klûsewier noch in terpke oanjûn, mar de sekuere Topografyske en Militêre Kaart (TMK) fan 1851/55 lit op dat plak neat sjen.

Yn 1976 waard it eardere terpke yn it ramt fan de ruilferkaveling 'Boarnburgum' archeologysk ûndersocht. Neist de pealgatten fan twa pleatsen út de 10e- of 11e iuw waarden doe ek de fûneminten fan in stiennen tsjerkje, op in sânfûnemint yn it fean, bleatlein. Argeolooch Gilles Jan de Langen datearre de tsjerke op om 1100 hinne. Teffens waarden inkelde grêven út de 11e of 12e iuw fûn, in stikmannich putten en in protte potdiggels fan Pingsdorfs-ierdewurk.

De stiennen tsjerke wiist op in selsstannich doarp, it earste tsjerkedoarp fan Smellingerlân, mei grif mear pleatsen dêrta dan de twa dy't by it ûndersyk fûn binne. Ynklinking fan fean, sâltwinning út leechfean en tichtslykjen fan de Middelsee sille de oarsaak west hawwe fan it hieltyd wieter wurden fan dizze kontrei en it ferlitten fan dit doarp yn de 12e of 13e iuw. Dit gebiet kaam doe ûnder dat fan Boarnburgum dat faaks troch migraasje fan west nei east ûntstien is.