open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gross-out

**Gross-out**, ek skreaun as **grossout** en **gross out**, is in subsjenre fan 'e komeedzje, benammen op it mêd fan films, mar ek wol op 'e telefyzje. De namme is Ingelsk, fan it tiidwurd *to gross out*, dat "walging oanjeie" betsjut. Films en programma's fan dit soarte binne bedoeld is om it publyk oan it laitsjen te krijen troch de minsken te skokken mei grappen dy't smaakleas of simpelwei ûnsmaaklik binne. Dêrby kin men tinke oan toilethumor en grappen dy't te krijen hawwe mei koarjen, sperma en oare saken op it mêd fan seks, lykas, net selden, masturbaasje. Fral yn 'e Feriene Steaten, dêr't it publyk tige keken is, kin ek gewoane neakenens al brûkt wurde om te skokken.

Gross-outfilms befetsje yn 'e regel neakenens dy't net nedich is foar it fertellen fan it ferhaal, ûnreälistyske agresje, benammen foar besittings oer, en in protte leedfermaak. De films binne ornaris rjochte op in jonger publyk fan tusken de 16 en 24&nbsp;jier (yn Nederlân). Yn 'e Feriene Steaten moat men oer it algemien 18 jier wêze om sokke films sjen te meien. Faak steane gross-outfilms dêr ek bleat oan sinsuer. Foarbylden fan bekende gross-outfilms binne:
* *[[Porky's]]* (1981)
* *[[Porky's: The Next Day]]* (1983) 
* *[[Porky's Revenge!]]* (1985)
* *[[There's Something About Mary]]* (1998)
* *[[American Pie (film)|American Pie]]* (1999)
* *[[American Pie 2]]* (2001)
* *[[American Pie 3: The Wedding]]* (2003)
* *[[EuroTrip]]* (2004)
* *[[American Pie Presents: Band Camp]]* (2005)
* *[[Wedding Crashers]]* (2005)
* *[[American Pie Presents: The Naked Mile]]* (2006)
* *[[American Pie Presents: Beta House]]* (2007)
* *[[American Pie Presents: The Book of Love]]* (2009)
* *[[The Hangover]]* (2009)
* *[[American Pie 4: Reunion]]* (2012)

## Sjoch ek
* Jongereinfilm
Ryksdeibrân

De **Ryksdeibrân** wie in brân yn it Dútske Ryksdeigebou op 27 febrewaris 1933. De Ryksdei wie it Dútske parlemint yn de Weimarrepublyk. De Nederlânske kommunist Marinus van der Lubbe, dy't sjoen waard by it Ryksdeigebou op it momint fan de brân, waard derfan beskuldige en oppakt en ta dea feroardield. Tagelyk mei Van der Lubbe waarden ek de Dútske kommunist Ernst Torgler en de Bulgaarske kommunisten Georgi Dimitrov, Blagoi Popov en Wassil Tanev oppakt. Mar dy oare fjouwer kommunisten waarden letter wer frijlitten.
De brân kaam krekt nei't Hitler op 30 jannewaris fan dat jier beneamd waard ta Rykskânselier troch Rykspresidint Paul von Hindenburg. De brân kaam Hitler en de nazys goed út. Hja beskuldigen de kommunisten derfan en tochten foargoed mei de loftsen ôf te rekkenjen. It is net iens wis dat Van der Lubbe en/of de kommunisten de brân oanstutsen hawwe of der sels by belutsen wiene. Guon tinke dat de nazys der sels efter sieten.
Hitler hie oant no ta net de mearderheid yn syn kabinet en measte fan syn ministers wiene gjin nazys. Boppedat hie er te krijen mei in sterke sojalistyske en kommunistyske opposysje. Utstellen dy't troch him en syn kabinet yntsjinne wiene, waarden gauris fuortstimd. Foar maart 1933 waarden der nije ferkeizings útskreaun en de nazys sochten in reden en rekkenje mei de tsjinstanners ôf. 
Nei de brân waard it gebou wer opboud en kundige Hitler needwetten oan dy't de oarder wer ophelpe soene. De Ryksdeibrânferoardering en de Machtigingswet beheinden de macht fan de Ryksdei en joegen Hitler mear macht. Hy hie dêr twatredde fan de stimmen nedich. Dêrtroch koene de nazys de kommunisten befjochtsje en yntimidearje en waard it dus slimmer foar de KPD en fier in effektive kampanje. In soad Dútsers trapen yn dy propaganda. Mei de ferkiezings fan maart 1933 ferlearen de sosjaaldemokraten en kommunisten stimmen en wûnen de nasjonaalsosjalisten 44 persint fan de stimmen. Hja hiene noch gjin absolute mearderheid, mar mei help fan de konservative en monargistyske DNVP, dy't lykwols ek 8 prosint ferlern hiene, koene de nazys genôch sitten krije. Doe koene de nazys sa stadichoan de Ryksdei bûtenspul sette en wiene de Rykspresidint, it leger en de SA de iennigen dêr't Hitler om tinke moast, mar nei de Nacht fan de Lange Messen en it ferstjerren fan Hindenburg rekke it paad frij foar totale diktatuer.
Marinus van der Lubbe waard op 10 jannewaris 1934 yn Leipzig ûnthalze.
Lisa Smit

**Lisa Smit** (Amsterdam, 26 oktober 1993) is in Nederlânsk tillefyzje- en filmaktrise. 

## Libben en karriêre
Smit waard yn 1993 berne yn Amsterdam en makke yn 2005, doe't se tolve jier wie, har debút op 'e tillefyzje yn in byrol yn 'e telefilm *Gezocht: Man*, fan Patrice Toye. Har earste haadrol hie se datselde jiers as Liselore yn 'e bernefilm *De Griezelbus*, fan regisseur Pieter Kuijpers en filmprodusint BosBros. 

Yn 2007 spile Smit yn *Willemspark*, in tillefyzjesearje oer it opgroeien fan rike bern yn 'e wyk Amsterdam-Súd, en yn 2008 wie se mei Theo Maassen te sjen yn 'e skriller *TBS*, fan Pieter Kuijpers, oer in ûntsnapte tbs-er dy't in famke fan trettjin gizelet. Foar dy rol krige hja begjin 2009 in CosmoGirl! Born to Lead Award yn 'e kategory opkommende stjer. Ek sleepte se der datselde jiers in nominaasje mei yn 'e wacht foar de Rembrandt Award foar bêste aktrise.

Yn 2010 hie Smit in gastrol as Baukje yn it twadde seizoen fan 'e tillefyzjerige *We Gaan Nog Niet naar Huis*. Ek spile se dat jiers de froulike haadrol yn 'e filmhûsfilm *Shocking Blue*, fan Mark de Cloe. Fierders hie se yn 2010 en 2011 in trije kear weromkearende rol yn 'e plysjesearje *Flikken Maastricht* as Loretta Versteeghe. Yn 2011 fertolke se ek in byrol yn 'e film *Lena*, fan 'e Flaamske regisseur Christophe van Rompaey, dy't op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Toronto yn premiêre gie.

Smit spile yn 2012 de rol fan Laura yn 'e Dútske film *Quellen des Lebens*, dêr't se yn 2013 loovjende kritiken foar krige út Hollywood. By de grutte Dútske filmprizen, de Lola's waard dy film nominearre foar de kategory bêste spylfilm. Yn 2012 krige Smit ek in fêste rol as de jongste dochter fan it titelpersonaazje (spile troch Monique van de Ven) yn 'e op Flylân spyljende dramasearje *[[Dokter Deen]]* (dy't anno 2018 noch altyd rint). 

Fierders hie Smit yn 2013 in wichtige byrol yn 'e tillefyzjesearje *Zusjes* en teffens de haadrol yn 'e searje *Max & Billy's Drill Machine Girl*. Dy oarspronklik foar it ynternet makke mar ek troch Veronica op 'e tillefyzje útstjoerde rige waard nominearre foar in Amerikaanske Digital Emmy Award. Yn 2014 fertolke Smit de haadrol yn trije koarte films: *Guys' Night*, fan regisseur Ivan Lopez Nuñez, *Forever After*, fan Charlotte Scott-Wilson, dy't op it filmfestival fan Palm Springs yn premiêre gie, en *De Laatste Dag van de Zomer*, fan Feike Santbergen, dy't selektearre waard foar it Ynternasjonaal Filmfestival fan Toronto. 

Ek yn 2014 spile Smit yn 'e histoaryske film *[[Kenau (film)|Kenau]]*, oer Kenau Simonsdochter Hasselaar. Yn 2015 wie Smit op it wite doek te sjen yn 'e filmhûsfilm *Zomer*. Ek fertolke se in gastrol yn 'e populêre tillefyzjerige *Danni Lowinski*. Yn 2016 hie se ien fan 'e haadrollen yn 'e dramasearje *Project Orpheus*. Yn 2018 spile se yn 'e histoaryske aventoerefilm *[[Redbad (film)|Redbad]]*, fan Roel Reiné, de rol fan 'e mêtresse fan it titelpersonaazje, de achtste-iuwske Fryske kening Redbad, in rol fan Gijs Naber.

## Keppelings om utens
*  Lisa Smit op Twitter
*  Webside oer Lisa Smit fan har ympressariaat
*  Folsleine filmografy fan Lisa Smit yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Basilica minor

In ***basilica minor*** (*lytsere basilyk*) is sûnt de 18e iuw in bysûndere status foar in roomske tsjerke, dy't troch de paus jûn wurdt. De titel jout in sterke bining fan in yndividueel tsjerkegebou mei de biskop fan Rome oan. Tagelyk hat in basilyk yn de omkriten ek in hegere betsjutting.

De gebouwen en flaggen fan in basilica minor kinne de krúste kaaien drage, sa't dy op it wapen fan de paus te sjen binne. De giel-read streepte parasol (it *conopeum*), dy't oarspronklik de preester by prosesjes beskermje moast, en it *[[tintinnabulum]]*, in liturgyske klok, binne as symboalen fan in basilica minor net mear ferplichte. Se steane meastentiids opsteld yn it preesterkoer.

It proses om de titel fan in basilica minor te ferlienen wurdt hjoed-de-dei benammen troch de *Acta Domus ecclesiae de titulo basilicae minoris* fan de Kongregaasje foar de Earetsjinst en de Sakramintsoarder fan 9 novimber 1989 regele. Oan de ferliening fan de titel wurde beskate easken steld. Sa moat de tsjerke regelmjittich iepen wêze foar de eare- en bychttsjinst en sawol de personele besetting as de ynrjochting moatte geskikt wêze neffens de fernijde liturgyske easken, sa't dy troch Rome foarskreaun wurde.   

Op it stuit binne der likernôch 1.800 basilike tsjerken (stân 31 desimber 2017: 1.766), dêrfan 571 yn Itaalje. Fral beafeartstsjerken wurdt de titel ferliend. In basilica minor is te werkennen oan in skyld mei it pauslike wapen boppe of by it portaal. Fan in noch hegere rang is de titel fan *[[Basilica maior]]*. Dy titel is tsjintwurdich foarbeholden oan fjouwer tsjerken yn Rome. 
 
De earste Fryske basilica minor stiet yn Boalsert. Sûnt 28 maaie 2017 draacht de Sint-Fransiskusbasilyk dêr de titel.
Agata (hillige)

De hillige **Agata fan Sisylje** (Catania, ±225 - dêre, ±250) wurdt yn de Roomsk Katolike Tsjerke as martelder fereare. Hja ferstoar nei alle gedachten tusken 249 en 251 yn in tiid doe't keizer Decius de kristenen ferfolge. Somtiden wurdt Agata ôfbylde mei in skaal dêr't har boarsten op lizze, dy't har by de tamtaasje ôfsnien waarden. As attribút draacht se ek fakentiden in palmtûke, symboal fan it martlerskip. Se is ien fan de meast bekende hilligen yn Europa en har namme stiet op de âldste katolike list fan hilligen. De oarspronklik as roomske tsjerke boude en tsjintwurdich protestanske Sint-Agatatsjerke fan Aldegea is ferneamd nei de hillige.

## Libben

Neffens de oerlevering waard Agata as dochter fan rike âlders berne. Om't Agata oan God opdroegen waard en ûnthjitten hie jongfaam te bliuwen, wiisde hja in houliksfersyk fan de heidenske Quintinianus, steedhâlder fan Sisylje, ôf. Ek nei't de steedhâlder har in skoft yn in bordeel opsletten hie bleau hja by har wegering en dêrom liet de steedhâlder har tamtearje en de boarsten ôfsnije. Neffens it ferhaal besochten dy nachts de hillige Petrus mei in ingel de jongfaam yn har sel om har de wûnen te fersoargjen. Doe't dat ûntdutsen waard joech de steedhâlder opdracht om Agata oer gleone koallen en skerven te slepen oant hja oan har ferwûnings ferstoar.  

In jier nei har dea briek op har feestdei de fulkaan Etna út. Mei de wale fan Agata teagen de bewenners fan Catania de lavastream yn 'e mjitte, dy't doe fuort ynienen stoppe.

Agata leit yn de dom fan Catania begroeven en is patroanhillige fan de stêd Catania, fan de Maltezers, fan earmen en hoeders, fan klokkejitters en wurkfolk yn de heechovens, wevers, goudsmeden en lokaal ek beskermhillige fan de brânwacht. Hja wurdt oanroppen by ierdbevings, in útbraak fan de Etna, brân, by boarstsyktes, kanker en by feesyktes. 

In Maltezer oerlevering wol ha dat Agata earst noch flechte nei Malta, dêr't se har in skoftke yn de omkriten fan Rabat yn de katakomben skûl hold. Dy katakomben hjitte tsjintwurdich de Agata-katakomben.

## Feestdei en tradysje

De ferearing fan Agata wreide him om likernôch 500 út. Sawol yn de Katolike as yn de Otterdokske Tsjerke wurdt har feestdei op 5 febrewaris holden. Yn de dom fan Catania wurdt, tegearre mei oare reliken lykas ien fan har boarsten, de wale fan Agate bewarre. It grutste oerbliuwsel fan har bonkerak leit yn it Kleaster Kamp, krekt oer de Nederlânske grins yn Dútslân, dêr't har plasse bewarre wurdt.      

Op guon plakken waard op de feestdei fan de hillige it saneamde Agata-brea segene. Ek waarden eartiids segene Agatabriefkes útdield, briefkes mei in ôfbyld fan de hillige mei in hieljende tekst.

## Trivia
Koartswilich wurdt Agata fan Catania ek wol de beskermhillige fan *Catan* neamd, it sabeare eilân fan Klaus Teuber's populêre buordspul *De kolonisten fan Catan*. Agata waard yn in útwreiding fan it spul yn 2006 betocht mei in kaart fan in oan har wijde kapel.
Frelle

**Frelle** (de Nederlânsktalige foarm *freule* is yn Fryslân faaks hast bekender) is in oansprekfoarm foar net troude froulike ealju. It is gjin aadlike titel en ek gjin aadlik predikaat. De manlike tsjinhinger fan frelle is jonker (dat net itselde is as jonkhear).
Platz der Republik

De **Platz der Republik** (yn 't Frysk: Plein fan de Republyk) is in plein yn de Berlynske wyk Tiergarten. It plein hiet it *Königsplatz* (Keningsplein) tusken 1867 en 1926 en tusken 1933 en 1945. It plein is likernôch 36.900 kante meter en bestiet winliken út in grut gêrsfjild. It wurdt omfieme troch in tal wichtige Dútske oerheidsgebouwen, bygelyks de Ryksdei en it *Bundeskanzleramt*, it wurkstee fan de Bûnskânselier. De Switserske ambassade stiet ek oan it plein.

## Skiednis
It plein oan 'e kant fan de Tiergarten ûntstie yn 1735 doe't de Berlynske tolmuorre nei it westen ta ferlein waard. It plein tsjinne yn de tiid fan kening Freark Willem I as oefenfjild foar it Prusyske leger. Om't de Brandenburger Tor net fier ôf stiet, neamde men it plein doe ek wol *Exerzierplatz vor dem Brandenburger Tor*. Yn 1867 waard it plein in wier stedsplein en krige it de namme *Königsplatz* (Keningsplein). Oan de eastkant fan it plein stie earst it paleis fan de Prusyske greve Atanazy Raczynski. Dat paleis waard yn 1884 ôfbrutsen en makke plak foar it Ryksdeigebou, dat tusken 1884 en 1894 boud waard.

Op it plein stiene in stikmannich bylden, dy't jin oan de Dútske weriening yn it sin bringt. Yn 1873 waard midden op it plein de *[[Siegessäule]]* (Oerwinningspylder) boud. Foar de Ryksdei kaam yn 1901 it Nasjonale Bismarckmonumint, ta neitins fan Rykskânselier Otto von Bismarck. Oan de noardkant fan it plein waard yn 1904 in byld fan de Prusyske kriichsminister Albrecht von Roon boud. Yn 1906 kaam der oan de westkant fan it plein in byld fan generaal Von Moltke
te stean.

Yn de tiid fan de Weimarrepublyk waard yn 1926 de namme fan it plein feroare ta *Platz der Republik*, om't it plein foar de Ryksdei lei. Men fûn it doe wichtich dat de namme net mear ta tinken die oan de monargy. De nazys feroaren yn 1933 de namme lykwols wer ta *Königsplatz*.

Adolf Hitler en syn arsjitekt Albert Speer hiene grutte plannen foar de omkriten fan it plein en ferhûzen de bylden yn 1938 nei de Großer Stern, sa't dy plak meitsje koene foar nije gebouwen. Troch it útbrekken fan de Twadde Wrâldkriich, waard lykwols net fierder mei de plannen úteinset. Yn de Slach om Berlyn oan 'e ein fan de Twadde Wrâldkriich rekke it plein lyksa as de Ryksdei swier skansearre.

De Berlynske Muorre rûn efter de Ryksdei lâns en stie dus ek ticht by it plein. It plein lei yn de ferdieling fan Berlyn oan de râne fan West-Berlyn en tsjinne as in parkearplak. Op 3 oktober 1990 waard de Flagge fan de Ienheid op it plein omheech brocht yn it ramt fan de Dútske weriening. Yn de jierren dêrnei ward it plein fannijs ynrjochte en it waard it sintrum fan in nije oerheidswyk. Oan de noardkant waarden allegear nije oerheidsgebouwen boud en it Ryksdeigebou waard wer yn gebrûk naam troch it sitten fan de Bûnsdei.
Nikolaastsjerke (Húns)

De **Nikolaastsjerke** fan Húns is in 13e-iuwsk tsjerkegebou fan de protestanske gemeente Hilaard-Húns-Leons. De gemeente hâldt de tsjinsten ôfwikseljend yn de tsjerken fan Hilaard, Húns en Leons. De "Stifting Tsjerken Húns-Leons" is ferantwurdlik foar it behear fan it gebou.

## Skiednis en beskriuwing
De oarspronklik op ien fan de heechste terpen fan Fryslân boude tsjerke waard eartiids wijd oan Nikolaas fan Myra. It 13e- iuwske, ienskepige bouwurk mei in healrûn koer is fan bakstien en is yn de 19e iuw bepleistere. Alhoewol't de tsjerke letter goatyske finsters krige, is it oarspronklik in romaanske tsjerke. Oan de noardlike kant is ûnder de daksgoate de muorre mei in keperfries fersierd. Oan de noardlike kant bestiet de tsjerke út grutte giele kleastermoppen, ôfwiksele mei hjir en dêr reade stien. Dêr sit ien goatysk finster yn en twa tichtmitsele yngongen, ien rûnbôgich en ien spitsbôgich.    

Oant 1846 hie de tsjerke noch in sealtektoer, dy't doe ferfongen is troch it hjoeddeiske ienfâldige geveltuorke. Sûnt 1854 foarmet Húns mei behâld fan eigen tsjerkfâlden in tsjerklike gemeente mei Leons.

Net earder as mei de restauraasje fan 2013 waard de tsjerke op wetter, gas en elektrysk oansletten.
## Ynterieur

It ynterieur wurdt oerkape mei in houten tonferwulft. De blau farve preekstoel stiet yn it koer en is mei it doophek 17e-iuwsk. Ek de twa hearebanken binne 17e-iuwsk. Oer de flier leit û.o. in preestersark út 1577 foar pastoar Sibren Jacobs. Opfallend binne de noch oanwêzige 19e-iuwske oaljelampen.

De klok yn it geveltuorke waard yn 1619 getten troch Hans Falck.

## Oargel
Sûnt 1961 hat de tsjerke in oargel fan Willem Hardorff. It waard yn 1875 boud foar de herfoarme tsjerke fan Leons, mar dy soe yn de jierren 1960 sloopt wurde en dêrom waard it ynstrumint dêr demontearre en yn 'e tsjerke fan Húns wer opboud. Fan de sloop fan de Leonser tsjerke kaam neat telâne, it gebou waard sels restaurearre en stiet dêr noch jimmeroan, mar it monumintale Hardorff-oargel bleau yn Húns. Yn 2013 restaurearre de firma Bakker & Timmenga it oargel. Op de linker kant fan it oargel stiet noch altiten de stoel foar de pûstertrapper, dy't foar loft yn de oargelpipen in hendel de blaasbalge oanswingelje moat. 
## Sjoch ek
* Jehannes de Dopertsjerke, Hilaard
* Katarinatsjerke, Leons
## Keppeling om utens
* Stifting Tsjerken Húns-Leons
* Disposysje oargel op de PKN-side
Jacob van Leeuwen

**Jacob van Leeuwen** (Nieuwkoop, 29 april 1787 - Ljouwert, 12 july 1857), wie griffier fan it Provinsjaal Gerjochtshôf en argivaris-bibliotekaris fan de Provinsje Fryslân. Van Leeuwen wie mei-oprjochter fan 'e stúdzjerûnte Constanter.

## Literatuer
* W. Eekhoff, ‘Voorlezing over het leven van Jacob van Leeuwen en zijne verdiensten omtrent de geschiedenis en letterkunde van Friesland’, *[[De Vrije Fries (Frysk Genoatskip)|De Vrije Fries]]* 1859, p. 337. Digitaal

## Keppeling om utens
*  Biografy yn it NNBW
Katarinatsjerke (Leons)

De **Katarinatsjerke** yn Leons is in 14e iuwsk tsjerkegebou fan de protestanske gemeente Hilaard-Húns-Leons. De gemeente hâldt de tsjinsten ôfwikseljend yn de tsjerken fan Hilaard, Húns en Leons. De "Stifting Tsjerken Húns-Leons" is ferantwurdlik foar it behear fan de tsjerke. 

## Skiednis

De tsjerke waard yn de 14e iuw boud en oan de hillige Katarina fan Aleksandrje wijd. It giet om in ienskippich gebou mei in trijesidich sletten koer. De súdlike muorre waard letter op 'e nij opmitsele. De âldste dielen fan de tsjerke binne te sjen oan de noardlike en eastlike kant fan de tsjerke. Dêr bleaune lytse rûnbôgige finsters bewarre. De twa yngongen binne dêr tichtmitsele. Yn it koer sit noch in mei reade bakstien tichtset letromaansk finster. Yn de 19e iuw is de midsiuwske toer ommitsele. 

Foar de tsjerke drige yn de jierren 1950-1960 ôfbraak. It Hardorff-oargel wie al útboud, mar de sloop gyng troch protesten net troch. Yn de jierren 1968-1970 folge ûnder lieding fan A. Baart en J.D. van der Molen in restauraasje fan it ryksmonumint. Boaiemfynsten fan dekorearre stiennen wurde yn de tsjerke útstald. De tsjerke krige sels wer in oargel dat earder yn de Evangelysk-Luterske tsjerke fan Hilversum stien hie.   

De pastorij njonken de tsjerke stamt út 1878 en is ek in ryksmonumint.

## Ynterieur
Fan de midsiuwske tsjerke binne noch in pear grutte rûnbôgige nissen yn de noardlike muorre oerbleaun. Ek in nis rjochts fan de preekstoel datearret noch fan foar de reformaasje. Yn de tsjerke lizze in pear âlde sarken. De preekstoel en it doopfont binne net âld.    

De keunstskilder Giovanni Dalessi makke fan de oarspronklike patroanhillige in skilderij foar de tsjerke fan Leons. De Stifting Nije Keunst yn Alde Tsjerken kocht it skilderij foar de Katarinatsjerke oan, tegearre mei oar wurk fan de skilder foar tsjerken út de omkriten.
## Oargel
De tsjerke hie in monumintaal oargel fan Willem Hardorff út 1875, dat yn ferbân mei de oansteande ôfbraak ferhuze nei de tsjerke fan Húns. Doe't de sloop fan de tsjerke dêrnei net trochgyng en der in restauraasje folge, krige de tsjerke in ienfâldich oargel dat oarspronklik yn de Evangelysk-Luterske tsjerke fan Hilversum stien hat.
## Sjoch ek
* Jehannes de Dopertsjerke, Hilaard
* Nikolaastsjerke, Húns

## Ofbylden

Katarinatsjerke, Leons, koer.jpg|*Koer* 
Katarinatsjerke, Leons, fragmint fynst.jpg|*Dekorearre stien*
Katarinatsjerke, Leons, nis.jpg|*Nis*
Katarinatsjerke, Leons, Bibel.jpg|*Bibel*

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Stonehenge Festival

It **Stonehenge Festival** is in muzykfestival dat elts jier oan 'e ein fan 'e moanne july holden wurdt yn Stienwyk, yn 'e Nederlânske provinsje Oerisel. It is neamd nei it bekende Stonehenge-monumint yn it Ingelske greefskip Wiltshire, dêr't it fierders neat mei te krijen hat.

It Stonehenge Festival is wijd oan it hardrock-subsjenre heavy metal. It waard foar it earst holden yn 1994, en it fiert yn 2019 syn fiifentweintichjierrich bestean. Dêrmei is it (anno 2018) it âldste noch besteande heavy metal-festival yn Nederlân. It waard foarhinne holden yn 'e tún fan Jongereinsintrum De Buze, mar ferfear yn 2017 nei in nije lokaasje fuortby it Stasjon Stienwyk. Hoewol't dat handich is foar besikers dy't mei it iepenbier ferfier komme, wie dat net de reden fan 'e ferhuzing, dy't feroarsake waard trochdat it âlde terrein sa njonkelytsen te krap waard.

It Stonehenge Festival lûkt elts jier likernôch twatûzen minsken, en de kaartsjes binne ornaris in pear wiken yn 't foar al útferkocht. Op it festival trede sawol Nederlânske as bûtenlânske artysten op. Sa wie der bgl. yn 2018 in line-up fan 26 bands, wêrûnder Pestilence en Asphyx út Nederlân, Suffocation en D.R.I. út 'e Feriene Steaten en Grave út Sweden.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan it Stonehenge Festival
Berlin-Tiergarten

**Tiergarten** of **Berlin-Tiergarten** is in wyk yn it distrikt (*bezirk*) Mitte yn de Dútske haadstêd Berlyn. De wyk is ûntstien yn 2001 nei it ferpartsjen fan it eardere stedsdistrikt Tiergarten yn de hjoeddeiske wiken Tiergarten, Moabit en Hansaviertel. De wyk hat likernôch 12.000 ynwenners.
Yn de wyk stiet it Ryksdeigebou, it Dútske parlemint, mei it Plein fan de Republyk (*[[Platz der Republik]]*). Ek it ferneamde Potsdamer Platz leit yn de wyk. In grut part fan de wyk bestiet út it park Großer Tiergarten.
Fernuniversität Hagen

De **Fernuniversität in Hagen** (*Ofstânsuniversiteit yn Hagen*) is in Dútske universiteit dy't universitêr ôfstânsûnderwiis biedt. De universiteit is fêstige yn de stêd Hagen. Dêrneist hat de universiteit yn oare Dútske stêden en yn it bûtenlân regionale stúdzjesintra. Mei sa likernôch 75.000 studinten is it de grutste universiteit fan Dútslân.

De universiteit sette yn 1974 útein as universiteit en hegeskoalle. Sûnt 2003 wurde der inkeld noch universitêre stúdzjes oanbean. De universiteit kriget oerheidsjild en de diploma's fan de Fernuniversität Hagen binne lykweardich oan diploma's fan reguliere universiteiten.

## Organisaasje
Yn april 2018 hie de universiteit 85 professoaren yn tsjinst.

### Fakulteiten
De universiteit is hat de neikommende fakulteiten:
* Fakulteit foar kulturele en sosjale wittenskippen.
* Fakulteit foar wiskunde en ynformatika.
* Fakulteit foar ekonomyske wittenskippen.
* Fakulteit foar Rjochtsgeleardheid.

### Regionale stúdzjesintra
De regionale stúdzjesintra binne dependânses fan de Fernuniversität Hagen yn Dútslân en it bûtenlân. Sa hawwe studinten de mooglikheid om (relatyf) tichtby hûs aktiviteiten by te wenjen, toetsen te meitsjen, literatuer te lêzen of fragen te stellen.

De 13 Dútske regionale stúdzjesintra binne fêstige yn: Berlyn, Bonn, Coesfeld, Frankfurt am Main, Hagen, Hannover, Hamboarch, Karlsruhe, Leipzig, München, Neuss, Nürnberg en Stuttgart.

It stúdzjemateriaal kin de hiele wrâld oer stjoerd wurde sadat in stúdzje yn it bûtenlân ek mooglik is. De universiteit hat gearwurkingspartners en stúdzjesintra yn: Eastenryk, Hongarije, Letlân, Ruslân en Switserlân.

## Oantal studinten
Gertrudistsjerke (Baard)

De **Gertrudistsjerke** oan 'e Dekemawei yn Baard is ien fan de tsjerkegebouwen fan de protestanske gemeente Lankmeamert, dêr't ek de doarpen Winsum en Easterlittens ûnder falle.

## Skiednis

De tsjerke fan Baard waard yn 1876 boud en ferfong doe in âldere tsjerke. De earste tsjerke yn Baard waard likernôch om 1250 hinne boud. Mooglik wie dat in houten gebou, dat letter ferfongen waard troch in tsjerke fan stien. Yn de rin fan de tiid waard de tsjerke ferskate kearen op 'e nij boud.  

Yn de katolike tiid foel de oan Gertrudis fan Nijvel wijde tsjerke ûnder it dekanaat Winsum. De bân mei Winsum bleau ek nei reformaasje bestean: altiten hat Baard de dûmny dield mei Winsum. Doe't de eardere herfoarme tsjerke in PKN-tsjerke waard, krige de tsjerke de namme fan de hillige werom.   

## Ynterieur
By de lêste restauraasje ein 20e iuw waard it doophek mear de tsjerke yn set en ferhuze de preekstoel fan út it koer nei de súdlike muorre om sa de tsjerke ek foar oare aktiviteiten geskikt te meitsjen. Yn de tsjerke bleaune de banken foar de manlju (rjochts) en froulju (lofts) bewarre. 

Under de flier is út de roomske tiid de alterstien weromfûn en restaurearre.     

De patroanhillige wurdt yn it koer oan de muorre dêr't eartiids de preekstoel stie betocht mei in skilderij fan Giovanni Dalessi (Eindhoven, 1964). 

Yn de foartsjerke binne yn de muorre twa 14e-iuwske read Bremersânstiennen bernesarkjes fan it Dekemaskaai ynmitsele.

## Oargel
Nei de foltôging fan de tsjerke boude Bakker & Timmenga yn 1878 it oargel fan de Gertrudistsjerke. It ienmanualige ynstrumint op it stuit (2018) net mear te bespyljen en tsjerke en doarp binne warber om it jild (€ 60.000), dat needsaaklik is foar de restauraasje, yn te sammeljen.

## Ofbylden

Baard, Gertrudistsjerke, ynterieur.jpg|*Ynterieur*
Interieur, aanzicht orgel,orgelnummer 115 - Baard - 20417229 - RCE.jpg|*Oargel*
Baard, Gertrudistsjerke, kelk preestersark.jpg|*Tsjelke fan in preestersark*
Baard, Gertrudistsjerke, bernesarkjes Dekemaskaai.jpg|*Bernesarken*


## Keppeling om utens
* Disposysje oargel op de Orgelsite
Gertrudis fan Nijvel

**Gertrudis fan Nijvel** (ek: Sint-Geartrui; * 626; † 17 maart 659) wie in abdisse fan it Augustinekleaster Nijvel yn Belgje en wurdt yn de roomske tsjerke fereare as hillige. 

## Libben
Gertrudis wie de dochter fan de Pepyn de Aldere, hôfmaster fan Austraasje, en syn frou Ida (of Iduberga) en dêrmei wie hja besibbe oan Karel de Grutte. Doe't Gertrudis fjirtjin waard, ferliet hja it âlderlik hûs om te wenjen yn it troch har mem stifte dûbelkleaster fan Nijvel. Nei de dea fan har mem yn 652 naam Gertrudis oant har fertsjerren de lieding fan it kleaster oer.

As abdisse krige Gertrudis namme troch har grutte soarch foar siken en widdo's. Se joech rûnreizgjende pylgers en selssippen te iten en fersocht Ierske muontsen te kommen om te ûnderwizen yn de Bibel, liturgy en de keunst. Oeral liet hja tsjerken, kapellen skoallen en gasthûzen bouwe. 

Gertrudis ferstoar yn de âldens fan 33 jier

## Ikonografy
Gertrudis wurdt fakentiden yn in benediktynsk habyt mei kromstêf ôfbylde. Hja hat faak in mûs of mear mûzen by har, in boek, in spinwiele, in sylskip of twa ringen oan de rjochter earm.  
    
## Ferearing
Sint-Gertrudis is beskermhillige fan sikehûzen, earmen, widdo's, pylgers en reizgers. Hja wurdt oanroppen tsjin mûze- en rattepleagen, mar ek by koarts, ekseem en kwalen mei de eagen of senuwoandwanings.

De skryn fan Sint-Gertrudis waard yn 1940 troch in Dútsk bombardemint op de stêd Nijvel yn de Twadde Wrâldkriich ferneatige. Yn de jierren 1990 is in nije skryn makke, wêrby't fragminten fan de midskiuwske skryn yntegrearre binne.    

## Feestdei
De feestdei fan Gertudis wurdt op 17 maart holden.

## Fryske Gertrudistsjerken
* Abbegea: Gertrudistsjerke
* Achlum: Gertrudistsjerke
* Baard: Gertrudistsjerke
* Hynljippen: Grutte of Sint-Gertrudistsjerke
* Idaerd: Gertrudistsjerke
* Lytsewierrum: Gertrudistsjerke
* Peins: Gertrudistsjerke
* Warkum: Grutte of Sint-Gertrudistsjerke

Ek de tsjerke fan Lichtaard wurdt somtiden mei de namme Gertrudis oantsjut. Dit is lykwols in misfetting dy't stamt út de 19e iuw, doe't der yn de literatuer betizing west hat mei de Gertrudistsjerke fan Lytsewierrum.

## Keppeling om utens
*  De hillige op Heilignnet
Sibrand fan Hallum

**Sibrand fan Hallum** (kleasternamme: **Sibrandus**; yn Fryslân, ein 12e iuw – Hallum, 1238) wie in Frysk mûnts dy't yn 1230 syn foargonger Siard fan Hallum opfolge as de sechsde abt fan it norbertynske kleaster Mariëngaarde by Hallum. Syn bewâld dêre duorre acht&nbsp;jier, oant syn ferstjerren yn 1238. Jarich fan Hallum (*Jaricus*) folge Sibrand fan Hallum op.

## ''Vita Fretherici''
Sibrand waard benammen bekend as de auteur fan it yn it Latyn skreaune hilligelibben *[[Vita Fretherici]]*, oer de hillige Freark fan Hallum. Dat wie de earste abt fan Mariëngaarde, dy't it kleaster yn 1163 stifte. Nei eigen sizzen skreau Sibrand dat wurk om't er dêr in fersyk ta krigen hie fan Gertrude, de prioresse fan it Kleaster Betlehem by Bartlehiem (dat út Mariëngaarde ûntstien wie), en fan Bernilde, in foaroansteande non yn dat kleaster. Hoewol't Sibrand it libben fan syn yllústere foargonger om 1231 hinne beskreau, dus 56 jier nei Freark syn dea, wiene guon minsken dy't him kend hiene doe noch yn libben, sadat Sibrand beskate ferhalen út 'e earste hân optekenje koe.
CKM (tydskrift)

***CKM*** is in Poalsk neakenblêd en manljusblêd dat bestiet sûnt 1998. De ôfkoarting 'CKM' stiet yn it Poalsk foar *Czasopismo Każdego Mężczyzny*, dat letterlik "Allemans Tydskrift" betsjut. Mar as men it yn lytse letters lêst, kin it ek betsjutte: *ciężki karabin maszynowy*, "swier masinegewear". Foar de ôfkoarting is ek in offisjele Ingelske betsjutting betocht: *Cool Kind of Men*.

## Skiednis en profyl
*CKM* waard yn 1998 as tydskrift oprjochte troch útjouwerij Marquard Media Polska. It is in neakenblêd foar in manlik publyk, mei semy-eroatyske fotoreportaazjes fan froulju. Dêrnjonken is it blêd ek sterk rjochte op fermaak en feiten oangeande ûnderwerpen dy't manlju ynteressearje (sport, auto's, lifestyle, ensfh.). De toan is frijmoedich en provokatyf, mar giet ek serieus yn op earnstige ûnderwerpen. 

Fan 1998 oant 2013 bestie der ek in Hongaarske edysje fan *CKM*, wêrby't de titel stie foar *Céltudatos Kalandvágyó [Férfiak] Magazinja*. In Servyske edysje bestie fan 2003 oant 2014, wêrby't de ôfkoarting stie foar *Cice, Kola Medvedi*. Beide bûtenlânske edysjes wiene útjeften fan Marquard Media.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan ''CKM''
Radioprogramma

In **radioprogramma** is in útstjoering mei in strukturearre ynhâld fia de radioweagen fan 'e eter. Sa'n útstjoering wurdt dien mei in radiostjoerder, en de harkers kinne de útstjoering ûnfange mei harren radiotastellen. Sûnt likernôch 2000 wurde radioprogramma's ek wol digitaal útstjoerd, oer it ynternet. Dêrfoar is gjin radiostjoerder nedich en harkers moatte dan, ynstee fan in radiotastel te hawwen, oer in kompjûter beskikke mei tagong ta breedbânynternet.

By in radioprogramma kin it gean om in útstjoering foar ien kear of om in weromkearende útstjoering. Alle byinoar hearrende weromkearende útstjoerings mei-inoar foarmje in radiosearje, wylst ien sa'n útstjoering in ôflevering út 'e searje is. In oar ûnderskie tusken radioprogramma's is dat in protte *live* útstjoerd wurde, wylst oaren yn 't foar opnommen binne. De measte radioprogramma's binne tsjintwurdich ynformatyf (lykas nijsprogramma's en aktualiteiterubriken) of rjochte op fermaak (lykas muzykprogramma's). Fiktive radioprogramma's, yn 'e foarm fan in toanielstik op 'e radio, besteane ek; soks hjit in harkspul.
Atlas

* atlas (boek), in boek mei kartografyske kaarten
* Atlas (mytology), in figuer út de Grykske mytology
* Atlas (berchtme), in berchtme yn Noard-Afrika
* atlas (wringe), de boppeste nekwringe, it diel fan 'e rêchbonke dêr't de holle op rêst

## Astrology
* Atlas (moanne), in moanne fan 'e planeet Saturnus
* Atlas (stjer), stjer yn it stjerrebyld Bolle
## Bedriuwen
* Atlas (útjouwerij), Nederlânske útjouwerij
* Atlas (Birmingham), in Britsk motorfytsmerk
* Atlas (Coventry), in Britsk motorfytsmerk
* Atlas (Leipzig), in Britsk motorfytsmerk
* Atlas (automerk út 1907), in Amerikaansk frachtautomerk
* Atlas (automerk út 1916), in Amerikaansk frachtautomerk
* Atlas (automerk út 1950), in Frânsk frachtautomerk
* Atlas Copco, in Sweedsk merk graafmasines
## Eksakte wittenskip
* ATLAS (eksperimint), in dieltsjesdetektoreksperimint
* ATLAS (programmeartaal), in taal foar automatisearre testapparatuer
* Atlas (topology), in term út 'e differinsjaaltopology, in dielgebiet fan 'e wiskunde
## Film, telefyzje en radio
* ''Atlas'' (film), in Amerikaanske film út 1961
* ''Atlas'' (radioprogramma), in radioprogramma fan omrop LLiNK
* ''Atlas'' (Flaamsk telefyzjeprogramma), in Flaamske telefyzjekwis
* ''Atlas'' (Nederlânsk telefyzjeprogramma), in Nederlânsk telefyzjeprogramma fan 'e AVRO
## Muzyk
* ''Atlas'' (album fan Parkway Drive), in album fan Parkway Drive út 2012
* ''Atlas'' (liet fan Coldplay), in liet fan Coldplay út 2013
## Sport
* Atlas (Poalsk hurdfytsploech), in eardere Poalske hurdfytsploech
* Atlas Personal-Jakroo, in Switserske hurdfytsploech
## Oar
* atlas (hop), in hopfariëteit, brûkt foar it brouwen fan bier
* Atlas (gearwurkingsferbân), in gearwurkingsferbân fan spesjale yntervinsje-ienheden fan plysje en leger yn 'e Jeropeeske Uny
* Atlas (raketfamylje), in rige raketten foar it lansearjen fan satelliten 
*Atlas (robot), in minskeftige robot fan Boston Dynamics
*The Atlas (kompjûterspultsje), in strategyspultsje út 1991
Koepeltsjerke (Smilde)

De **Koepeltsjerke** is de tsjerke fan 'e protestantske gemeente fan Smilde. De monumintale tsjerke waard yn 1788 troch de gemeente yn gebrûk nommen en is in ryksmonumint.

## Skiednis
It graven fan it kanaal fan Meppel nei Assen yn 'e jierren 1767-1780 late ta de stifting fan nije feankoloanjes lykas Hijkersmilde en Kleasterfean. It ôfgraven fan it fean smiet in soad jild op en doe't de bewenners fan 'e koloanjes fregen om 'e bou fan in nije tsjerke waard dêr al gau tastimming foar jûn. Op 5 july 1786 waard yn it doedestiidske Hijkersmilde de earste stien lein foar de nijbou neffens in ûntwerp fan 'e arsjitekt Abraham Martinus Sorg. Troch it útbrekken fan 'e Fjirde Ingelsk-Nederlânske Kriich en in skeel tusken de arsjitekt en de oannimmer duorre de foltôging fan 'e tsjerke noch oant 1788.

De tsjerke fan Hijkersmilde tsjinne letter ta foarbyld foar de bou fan 'e Koepeltsjerke yn Feanhuzen.

Mei de ôfskieding fan 1834 rekke de tsjerke in soad leden kwyt, mar nei it begjin fan it Samen-op-Wegproses wie de tsjerke wer te lyts. De grifformearde en de herfoarme gemeenten fusearren yn 2007 ta de Protestanske gemeente Smilde.

## Ynterieur
It Loadewyk XVI-ynterieur fan 'e achthoekige tsjerke datearret foar it measte noch út de boutiid en is neffens de easken fan in typyske protestantske preektsjerke út dy tiid: it bankeplan oriïntearret him op 'e preekstoel yn 'e dooptún. De oarspronklike banken binne yn jannewaris 1981 út de tsjerke helle en ferfongen troch banken dy't ôfkomstich binne út de Eusebiustsjerke fan Arnhim. Se binne fersierd mei bibelske motiven. Tusken de fjouwer pylders binne rûnom galerijen ynboud.  

## Oargel
Plannen foar de gemeente om in oargel te bouwen bestiene der al sûnt 1827, mar net earder as yn 'e jierren 1840-1841 boude Petrus van Oeckelen it oargel fan 'e tsjerke. Op snein 26 desimber 1841 waard it ynstrumint yn gebrûk nommen. Soannen fan Van Oekelen renovearren it oargel yn 1895 en feroaren de disposysje. Yn 1955 en 1998 wurke de firma Flentrop oan it ynstrumint. Yn 'e jierren 2016-2017 ûndergyng it ynstrumint in grutte restauraasje, dy't ûnder advys fan Theo Jellema útfierd waard troch Adema út Hillegom.

## Keppeling om utens
*  Diposysje en skiednis fan it oargel op de side ''Orgels in Drenthe''
Kaart fan Fryslân

Yn de kartografy binne de **kaarten fan [[Fryslân]]** al yn de earste atlassen opnomd. Ortelius, Kaerius, famylje De Jode, Mercator hawwe fan Fryslân tige fraaie kaarten útjûn. Grinslân, as hearrende by Frisia, is ek stees opnomd. It binne libbene kaarten, ek al meidat de Waadsee en faak in stik Noardsee en Sudersee by it kaartbyld hearre. Op it mêd fan de seeën leefden de makkers har út mei driigjende, spuitsjende seemûnsters en sierlike, mei bolle seilen, farrende skippen en ynkleurde wynrozen.

Yn in soad lytse bûsatlaskes út de 16e iuw steane se bot soberder ôfdrukt. Fia it kaartbyld fan Jodocus Hondius en Blaeu, wêryn't Fryslân as aparte kaart foarkomt, komt de mânske N.J. Visserkaart, de Schotanuskaart fan 1664 en de saneamde Stiennen Mankaarten, dêr't de Allard-útjefte de meast seldsume fan is.
Yn de 18e iuw wurdt it kaartbyld soberder en de ferneamde Tirionkaart bringt it net fierder as in beskieden cartouche mei it wapen fan Fryslân en in lytse wynroas.

De tritich gritenijen komme yn de 'Beskriuwing fan Fryslân' fan 1664 foar en letter yn de Schotanusatlas.

De Eekhoff-atlas fan mid 19e iuw is in atlasútjefte dy't troch it provinsjebestjoer bekostige waard. Grutte dúdlike kaarten, mar sûnder franje; mear kadasterkaarten (werútjefte 1969). De alve stêden binne op Warkum nei foar it earst troch Braun en Hogenberg útjûn. Dan folgje de Geelkerckenkaarten, de Boutattsútjeften, Guicciardini, Merian, Janssonius, de Witt, Coronelli en Blaeu. Fan de doarpen binne net sa folle plattegrûnen bekend. De ôfbylden dêrfan steane meast yn de *Vaderlansdsche Gezichten* en yn de *[[Tegenwoordige Staat van Friesland]]*. Yn hânskriften en argiven komme tafallich kaarten fan bepaalde gebieten en plakken foar: Drachten, It Hearrenfean, Menaam, Bakkefean en Haulerwyk.
Søren Malling

**Søren Malling** (folút: **Søren Dyrberg Malling**; Kjellerup, 3 febrewaris 1964) is in Deensk akteur. 

## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Malling waard yn 1964 berne yn it doarp Kjellerup, yn sintraal Jutlân. Hy folge in oplieding ta akteur oan 'e Skuespillerskolen yn Odense, dêr't er yn 1992 ôfstudearre.

### Aktearkarriêre
Malling begûn syn karriêre as akteur op it toaniel. Fan 1997 ôf spile er yn in grut tal Deenske tillefyzjesearjes en fan 1998 ôf wied er ek te sjen yn in soad Deenske films. Hy briek yn syn heitelân yn 2007 troch mei syn rol as resjersjeur Jan Meyer yn 'e tillefyzjeskriller *Forbrydelsen*. Yn 2009 wurke er as stimakteur mei oan 'e tekenfilm *Æblet & Ormen*.

Ynternasjonaal rekke Malling bekend doe't er yn 2010 de rol fan Torben Friis fertolke yn 'e hitsearje *Borgen*. Yn 2013 ûntfong er de Lauritzen Award, in wichtige Deenske filmpriis. Yn 2014 rispe er mei de haadrol yn 'e searje *1864* sawol nasjonaal as ynternasjonaal in protte lof. Yn 2018 fertolke Malling de rol fan 'e (legindaryske) Deenske kening Wiglek yn 'e Nederlânske histoaryske aventoerefilm *[[Redbad (film)|Redbad]]*, fan regisseur Roel Reiné, oer Redbad, de achtste-iuwske kening fan 'e Friezen.

### Priveelibben
Malling is yn syn frije tiid in fanatyk tennisser. Hy is troud mei aktrise Petrine Agger, dy't yn *Forbrydelsen* de frou fan syn eigen personaazje spile. Ek yn *Borgen* wurken Malling en de frou gear.

## Keppelings om utens
*  Folsleine filmografy fan Søren Malling yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Ashley Hobbs

**Ashley Hobbs** (Harbor City (Kalifornje), 3 septimber 1989), is in Amerikaansk neakenmodel. Hobbs hat ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Ashley Lockard en Ashley Danielle.

## Libben en karriêre
Hobbs waard yn 1989 berne yn Harbor City, in wyk fan Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Hja waard bekend doe't hja yn 2010 as Playmate yn 'e Amerikaanske edysje fan it neakenblêd *[[Playboy (tydskrift)|Playboy]]* stie. Hobbs wie Playmate of the Month foar de moanne desimber fan dat jier. Har fotoreportaazje as centerfold waard makke troch neakenfotograaf Arny Freytag. Neitiid wurke Hobbs mei oan ferskate *Playboy*-fideo's, wêrûnder *Playmate Casting Call: The Mansion*, út 2011. Ek posearre se foar guon bysûndere útjeften fan *Playboy*. Fierders wurke Hobbs yn 2014 as produksje-aasistinte mei oan 'e horrorfilm *2 Bedroom 1 Bath*, fan regisseur Stanley Yung. 

## Lichemsskaaimerken
Ashley Hobbs is blank, mei blauwe eagen en blûn hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.67&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 55&nbsp;kg, en in natuerlike kupmaat 34C. Njonken de wenstige piercings troch de earlellen hat se in nâlpiercing en in piercing troch har klitoris. Se hat ek twa tatoeaazjes: ien fan in tekst op har lofterheup en ien fan letters op har bikinyline.

## Keppelings om utens
* Ashley Hobbs op Twitter
* Biografy en filmografy fan Ashley Hobbs yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens fan Ashley Hobbs op ''FreeOnes''
* Beheinde biografy fan Ashley Hobbs
Abraham Martinus Sorg

**Abraham Martinus Sorg** (Sappemeer, 1 jannewaris 1738 - Kampen, 6 maart 1825) wie in Nederlânsk arsjitekt.

## Libben en wurk
Sorg (ek: Sorgh) wie fan likernôch 1770 ôf timmerman en arsjitekt yn Assen. De measte fan syn bern waarden lykwols doopt yn de Lutherske tsjerke yn Grins. Nei 1774 ferboude er ûnder mear it rintmastershûs oan de Brink yn Assen ta Drostehûs. Troch dat wurk hie er kunde krigen oan ûntfanger-generaal Johannes fan Lier; foar him boude er yn 1777-1778 de filla *Overcingel*. By de bou fan de Koepeltsjerke yn Smilde, in stikmannich jierren letter, krige er skeel mei de oannimmers. Hy waard derfan beskuldige dat er materialen dy't bedoeld wiene foar de tsjerke foar syn eigen hûs (it lettere Hofstedehûs), dat er yn Assen oan it bouwen wie, brûkte.

Ein 18e iuw ferhuze Sorg fan Assen nei Kampen, dêr't stedsarsjitekt waard. Yn Kampen wie er ûnder mear belutsen by de bou fan in nije spits op de toer fan de Boppetsjerke (1808). Hy waard yn 1816 korrespondint-ynstitút fan de KNAW.

## Wurk (kar-út)

Ofbyld:Kloosterstraat 1 Assen - Drostenhuis.jpg|It Drostehûs yn Assen
Ofbyld:Oostersingel 27 Assen - Overcingel.jpg|De filla *Overcingel* yn Assen
Ofbyld:Markt 11 Assen.jpg|It Hofstedehûs yn Assen
File:Koepeltsjerke, Smilde.jpg|De Koepeltsjerke yn Smilde


## Sjoch ek
* List fan Nederlânske arsjitekten
Han van der Horst

**Han van der Horst** (folút: **Johannes J. van der Horst**; Skiedam, 1949) is in Nederlânsk histoarikus. Hy hat ferskate publikaasjes oer histoaryske ûnderwerpen op syn namme stean, en is dêrnjonken aktyf as blogger op 'e opinywebside *[[Joop.nl]]*.

## Libben en karriêre
Van der Horst waard yn 1949 berne yn it Súdhollânske Skiedam. Hy wurke fan 1978 oant syn pinsjonearring yn 2012 by de Nuffic, in Nederlânske organisaasje foar ynternasjonale gearwurking yn it heger ûnderwiis. Fierders wied er in stikmannich jierren efterinoar boekbesprekker by it VPRO-radioprogramma *OVT*, dat yn it teken stie fan 'e skiednis. Sels publisearre er ek boeken oer histoaryske ûnderwerpen, dy't skreaun binne op populêr-wittenskiplike toan foar in breed publyk. Utjeften fan him ferskynden û.m. by de útjouwerijen Scriptum, Prometheus en Polak & Van Gennep. Ek is Van der Horst foarsitter fan it Comité Open Monumentendagen Schiedam.

## Publikaasjes
* 1984 – *Geen Ideaalmenschen: De Afdeling Schiedam van de SDAP (1899-1917)*
* 1990 – *Schiedam in Panorama*
* 1993 – *Een Wereldstichting uit Den Haag* (in útjefte fan 'e Nuffic; werútjûn yn 2002)
* 1996 – *The Low Sky. Understanding the Dutch / De Lage Hemel: Nederland en de Nederlanders Verklaard*
* 1998 – *De Lage Hemel: Een Beeldverhaal*
* 1998 – *Spinnende Poezen en Speelse Katjesl Het Werk van Henriëtte Ronner-Knip (1821-1909)*
* 1999 – *Schiedam: De Kracht van een Stad*
* 1999 – *Rotterdam: De stad en de Rvier*
* 2000 – *Linking People Worldwide: Turning Stories into Reality* (in útjefte fan 'e Nuffic)
* 2000 – *Nederland: De Vaderlandse Geschiedenis van de Prehistorie tot Nu*
* 2002 – *Gezichten van de Nuffic* (in útjefte fan 'e Nuffic)
* 2003 – *De Straat van de Zilversmeden: Over Internationale Marketing van Instellingen voor Hoger Onderwijs* (in útjefte fan 'e Nuffic)
* 2004 – *Avontuur van Nederland: Van Babyneushoorn tot Hippie: Nederlandse Geschiedenis voor Kinderen*
* 2006 – *Buurtbetrokkenheid in Historisch Perspectief: Wanneer Hielden We in Schiedam op met de Stoep Schrobben?*
* 2007 – *Onze Premiers (1901-2002): Hun Weg naar de Top*
* 2008 – *Een Bijzonder Land: Het Grote Verhaal van de Vaderlandse Geschiedenis*
* 2009 – *Schep Vreugde in 't Leven, Zet de Zorgen aan de Kant: Levenslessen uit de Grote Depressie*
* 2010 – *Schiedammers van Betekenis*
* 2011 – *Een Wereld te Winnen: Historische Aspecten van Internationalisering in het Hoger Onderwijs* (in útjefte fan 'e Nuffic y.g.m. útjouwerij Scriptum)
* 2013 – *De Mooiste Jaren van Nederland: 1950-2000*
* 2015 – *Nederland en Luxemburg: Twee Eeuwen Parallellen* (in útjefte fan it Nederlânsk Ministearje fan Bûtenlânske Saken)
* 2015 – *Handel Dapper, Lessen uit de Strijd om Betaalbaar Wonen in Deventer* (haadstik 3 o/m 9)
* 2017 – *Rotterdam, Bruid van de Maas: Van Prehistorie tot Nu*
* 2017 – *Een Stadswijk Redt Zichzelf: Schiedam-Nieuwland en Tien Jaar Wijkactieprogramma*
* 2018 – *Nepnieuws, een Wereld van Desinformatie*
* 2020 - ''Zwarte Jaren. Nederland in de Tweede Wereldoorlog. 

## Keppelings om utens
*  Han van der Horst op Twitter
Protestantske tsjerke fan Bovensmilde

De **Herfoarme tsjerke** yn Bovensmilde is in wettersteatstsjerke út 1896. Sawol de tsjerke as de njonkenlizzende pastorij binne yn 1995 op 'e list fan 'e ryksmonuminten set. Yn 2010 hat de protestantske gemeente Bovensmilde de tsjerke oerdroegen oan 'e Stifting *[[Het Drentse Landschap]]*. Sûnt 2015 is de stifting ek eigner fan 'e pastorij. Nei in restauraasje makket de protestantske gemeente wer gebrûk fan 'e tsjerke. De pastorij wurdt troch de stifting brûkt as kantoargebou. 

## Skiednis en beskriuwing

De tsjerke waard yn 'e jierren 1868-1869 boud foar de herfoarme gemeente fan Bovensmilde en ferfong doe in gebou út 1836. It boujier is yn in gevelstien ferivige. Yn 1902 folge oan 'e achterkant fan 'e tsjerke de oanbou fan in konsistoarje. Oan 'e foarkant hat de tsjerke in útboud portaal mei in houten dakruter as bekroaning. Yn 'e finsters binne kleurde glês-yn-lead-ramen oanbrocht. Foar de preekstoel oer is in brânskildere raam ynbrocht mei in ôfbyld fan Kristus en rûnom de wurden "*komt herwaarts tot mij allen die vermoeid en belast zijt en ik zal u rust geven*".

Yn 2004 waard de herfoarme tsjerke yn it ramt fan 'e fúzje mei de grifformearde gemeente ôfstjitten. Op 21 novimber fûn de lêste tsjinst plak. Om't de frijmakke-grifformearde gemeente fan Assen groeide en dy yn 'e nije wyk Kleasterfean in nije tsjerke bouwe liet, koe it gebou fan 2005 oant 2009 ferhierd wurde oan dy gemeente. De herfoarme tsjerke waard nei it opsizzen fan de hier yn 2010 oerdien oan *Het Drentse Landschap*. Dy liet de tsjerke restaurearje. By de restauraasje waard ûnder de flier de orizjinele tegelflier ûntdutsen, dy't wer yn oarder makke is. Ek in bygebou achter de tsjerke waard hielendal nij opboud. It ynterieur fan 'e tsjerke is geskikt makke foar mear aktiviteiten en foar dat doel binne doe banken ferwidere en ferfongen troch stuollen. Nei de restauraasje waard de wettersteatstsjerke wer in echte tsjerke, dy't alle sneinen brûkt wurdt troch de protestantske gemeente.

## Oargel
It oargel waard oarspronklik yn 1684 foar de Waalske tsjerke yn Kampen boud. Wa't it oargel boud hat is net te sizzen, wol bekend is dat bekende oargelbouwers Albertus Antoni Hinsz en Luitjen Jacob van Dam oan it ynstrumint wurke hawwe. Om't de tsjerkeried fan 'e yntusken troch de mennisten oernommen Waalske tsjerke yn Kampen in nij oargel bouwe litte woe, waard it ynstrumint tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw ôfbrutsen. De bouwer fan it nije oargel, Jan Proper, boude yn 1897 it ôfbrutsen oargel út Kampen yn Bovensmilde wer op. Yn 'e jierren 1980 waard it ynstrumint restaurearre en werom brocht yn 'e sitewaasje fan 1809.

## Ofbylden

Interieur, overzicht preekstoel - Bovensmilde - 20342136 - RCE.jpg|*Ynterieur (foar de lêste restauraasje)*
Interieur, glas in loodraam - Bovensmilde - 20342140 - RCE.jpg|*Glês-yn-lead-raam*
Interieur, boven hoofdingang glas in loodraam - Bovensmilde - 20342141 - RCE.jpg|*Brânskildere raam fan Kristus* 
Overzicht pastorie en kerk - Bovensmilde - 20342125 - RCE.jpg|*Pastorij*


## Keppeling om utens
* ''Orgels in Drenthe'': skiednis oargel