Margareta-Marije Alacoque

**Margareta-Marije Alacoque** (Marguerite-Marie Alacoque, 1647–1690) wie in Frânske roomske non en mystika. Har namme is ûnferbreklik ferbûn mei de ûntwikkeling fan 'e devoasje fan it Hillich Hert fan Jezus. 

## Libben
Hja waard berne op 22 july 1647 yn it Boergondyske plak L'Hautecour (no part fan Verosvres). Har jongerein wie tekene troch sykte en frommens. Doe't hja njoggen jier âld wie, krige se reumatyske koarts. Se wie fjouwer jier lang hast hielendal ferlamme en koe net út bêd komme. Doe't neat mear holp, die se in ûnhjit oan 'e Jongfaam Marije: as se wer better wurde soe, soe se har libben oan God wije en non wurde. Neffens de oerlevering waard hja fuort nei dy tasizzing wer better. Om Marije te tankjen foar it wûnder, foege se by har foarmsel de namme Marie (Marije) ta. Sûnt dy tiid neamde se harsels Margareta-Marije. 

Yn 1671 gie se nei it kleaster fan 'e  Fisitandinnen yn Paray-le-Monial. Dêr hie se tusken 1673 en 1675 in rige mystike fizioenen, wêryn't neffens har tsjûgenis Kristus har syn Hert toande as symboal fan Syn leafde foar de minske. Yn dy fizioenen frege Kristus om in bysûndere devoasje foar syn Hillich Hert, ûnder mear troch it ynstellen fan in spesjale feestdei en troch persoanlike tawijing.

Har boadskip waard yn it begjin wat ôfhâldend oanheard, ek yn it kleaster. In wichtige stiper waard de jezuyt Claude de la Colombière, dy't har ûnderfiningen wol serieus naam en bydroech oan 'e teologyske ûnderbouwing en fersprieding fan 'e devoasje. Troch syn ynfloed en dy fan 'e jezuïten krige de Hillich Hert-devoasje stadichoan gruttere bekendheid yn Frankryk en dêrnei yn 'e hiele katolike wrâld.

Margareta-Marije hie in libben fan ienfâld, gebed en lijen; se waard net sparre fan krityk en fysike swierrichheden. Se stoar op 17 oktober 1690 yn Paray-le-Monial. Har geastlike ynfloed groeide lykwols nei har dea. Yn 1864 waard se sillich ferklearre en yn 1920 folge de hillichferklearring troch paus Benediktus XV.

Hjoed-de-dei wurdt hja as de grutte apostel fan it Hillich Hert beskôge. Har grêf yn Paray-le-Monial is in wichtich beafeartsplak woarn en har spiritualiteit  hat djippe spoaren neilitten yn 'e roomske folksfrommens fan 'e 19e en 20e iuw.

## Hillichdom

De skryn fan Marguerite-Marie stiet yn Paray-le-Monial yn it kleaster fan 'e Fisitandinnen, dêr't se sels libbe en stoar. Har skryn mei reliken wurdt bewarre yn 'e Kapel fan 'e Ferskinings (Chapelle des Apparitions) fan it kleaster. Dat plak is it doel fan 'e beafeart foar minsken dy't de Hillich Hert-devoasje folgje of belangstelling hawwe foar har mystike erfgoed. De kapel stiet tichteby de gruttere basilyk en makket ûnderdiel út fan it religieuze sintrum fan 'e stêd.
 
## Ikonografy
Yn 'e ikonografy wurdt hja yn it kleasterhabyt fan 'e Fisitandinnen útbylde, yn 'e regel mei in symboal fan it Hillich Hert fan Jezus of knibbeljend foar Kristus yn in fizioen. Attributen kinne in kroan fan blommen of in boek as symboal fan har kontemplative libben wêze.   

## Patroanhillige
Sint-Margareta is de patroanhillige fan 'e Hillich Hert-devoasje, fan minsken mei hertkwalen, fan 'e Fisitandinnen en fan pylgers nei Paray-le-Monial. 

## Feestdei
De liturgyske feestdei fan har is fêststeld op 16 oktober.