Trijekleurpappegaaiamandine

De **trijekleurpappegaaiamandine** of **blaukoppappegaaiamandine** (*Erythrura trichroa*) is in lytse fûgel út de famylje fan 'e prachtfinken (*Estrildidae*). De soarte hat in tige grut ferspriedingsgebiet yn Oseaanje en dielen fan Súdeast-Aazje. Fan alle pappegaaiamandines is dit ien fan 'e meast foarkommende soarten yn 'e avikultuer.

## Ferskining
De trijekleurpappegaaiamandine is likernôch 12 oant 13 sm lang. De fûgel is foar it grutste part grien fan kleur. De meast opfallende skaaimerken binne de kobaltblauwe kop (it masker) en de reade boppesturtdekfearren en sturt. De snaffel is swart en de poatsjes binne ljochtbrún oant fleiskleurich.

Der is in lyts ferskil tusken de mantsjes en wyfkes: it mantsje hat meastentiids in feller en grutter blau masker as it wyfke. By it wyfke rint it blau faak minder fier oer de kop troch en is it grien fan it lichem wat doffer. Jongfûgels binne folslein grien en krije earst nei it earste ferfearjen it blauwe masker en de reade sturt.

## Fersprieding en systematyk
De fûgel komt foar yn in breed gebiet dat fan Yndoneezje (Selebes en de Molukken) en Papoea Nij-Guineä rint oant it noardeasten fan Austraalje (Queensland) en ferskate eilannegroepen yn 'e Stille Oseaan, lykas de Salomonseilannen en Fanuatû. Se libje foaral oan 'e rânen fan it reinwâld, yn sekundêr bosk, op iepen plakken mei gers en yn bamboebosk, faak op hichten tusken de 800 en 2400 meter.

De soarte wurdt ferdield yn alve ûndersoarten mei de folgjende fersprieding: 

**Erythrura trichroa sanfordi* - Selebes (Latimojongbergen en Nasionaal Park Lore Lindu)
**Erythrura trichroa modesta* - noardlike Molukken (Ternate, Tidore, Halmahera en Bacan)
**Erythrura trichroa pinaiae* - Súd-Molukken (Seram en Buru)
**Erythrura trichroa sigillifera* - Nij-Guineä en Bismarckarsjipel
**Erythrura trichroa macgillivrayi* – noardeastlik Queensland (Kaap York oant Cairns)
**Erythrura trichroa eichhorni* – Sint-Mattiaseilannen (noardlik fan 'e Bismarckeilannen)
**Erythrura trichroa pelewensis* – Palau-eilannen (eastlike Karoline-eilannen)
**Erythrura trichroa clara* – Chuuk, Pohnpei (Karoline-eilannen) 
**Erythrura trichroa trichroa* – Kosrae (Karoline-eilannen)
**Erythrura trichroa woodfordi* – Guadalcanal en op 'e Salomonseilannen
**Erythrura trichroa cyanofrons* - Fanûatû en de Loyaliteitseilannen (Lifou en Maré)

## Hâlden en dragen
 
It binne skrutene, mar tige beweechlike fûgels dy't harren faak ferstopje yn it tichte strûkguod. De fûgel yt benammen sied fan gers en bamboe, mar is ek sljocht op lytse ynsekten en figen. Bûten de briedtiid om wurde se faak sjoen yn lytse groepen. It nêst is in bolfoarmich bousel fan gers en moas en sit goed ferside tusken it grien. In lechsel bestiet út 3 oant 6 wite aaikes.

## Status
De trijekleurpappegaaiamandine stiet as net bedrige (*Least Concern*) op 'e Reade list fan 'e IUCN. Troch it grutte ferspriedingsgebiet en it fermogen fan 'e fûgel om him oan te passen oan feroarjend leefgebiet (lykas kapte bosken dy't wer tichtgroeie), is de populaasje stabyl.

## Avikultuer
Yn 'e avikultuer is de trijekleurpappegaaiamandine in populêre en sterke fûgel. Se binne makliker te kweekjen as in soad oare soarten út itselde skaai. Der binne ferskillende mutaasjes ûntstien, wêrfan de lutino (giel mei reade eagen) faaks de meast bekende is. Se ha ferlet fan in baaiplak, in waarm klimaat en it mei net sige yn it fûgelhok.