open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tsjerke fan de Hillige Martinus de Belider (Moskou)

De **Tsjerke fan de Hillige Martinus de Belider** (Russysk: Церковь Святого Мартина Исповедника; *Tsjerkov Svjatogo Martina Ispovednika*) is in otterdokse tsjerke yn Moskou, Ruslân. De tsjerke stiet oan 'e Ulitsa Aleksandr Solzjenitsyn yn it tsjintwurdige stedsdiel Tanganksi, dat ea ûntstie út de sloboda Taganskaja, in delsetting fan gieljitters. 

De tsjerke falt ûnder it Pokrovskoje dekanaat fan it bisdom Moskou. It haadalter fan 'e tsjerke is wijd oan 'e Himelfeart en hat twa kapellen, dêr't ien fan wijd is oan de hillige paus Martinus, dêr't de tsjerke nei ferneamd waard. 

## Skiednis
Unbekend is wannear't dêr foar it earst in tsjerke stie, mar nei alle gedachten stie der al yn 1502 in tsjerke op it plak. Foar it earst waard dy tsjerke yn 1625 neamd. 

De hjoeddeiske Martinustsjerke waard tusken 1792 en 1806 boud en hie slim te lijen fan 'e brân fan Moskou yn 1812 en de restauraasje dêrfan duorre oant 1821. De tsjerke wie in simmertsjerke en krige pas yn 1904 ferwaarming om ek winterdeis de earestsjinst fiere te kinnen. 

Nei't de bolsjewiken oan 'e macht kamen ferlear de tsjerke it liturgysk reau en yn 1931 waard de tsjerke sletten. It bouwurk tsjinne yn de Sovjet-tiid as argyf foar in filmstudio, dêrnei brûkte in organisaasje dy't him dwaande hold mei Russyske publikaasjes de tsjerke en sûnt de jierren 1980 wie der in computersintrum fan in Moskous ûndersykynstitút ûnderbrocht. 

Yn 1996 krige de Russysk-Otterdokske Tsjerke it gebou werom. Op 28 maaie 1998 fersoarge patriarch Aleksius II de grutte konsekraasje fan 'e tsjerke.

## Arjitektuer
De tsjerke heart ta de moaiste foarbylden fan klassisistyske arsjitektuer yn Moskou en waard boud yn 'e foarm fan in latynsk krús. De haadkoepel fan 'e tsjerke hat in trochsnit fan 17 meter. De hoeken fan 'e sintrale bou drage fjouwer koepels, dy't in stik lytser binne. Oan 'e westlike kant fan 'e tsjerke stiet in trije ferdjippings en 60 meter hege klokketoer, dy't oant de jierren 1820 noch frijsteand wie. 

Yn 'e tsjerke binne de muorrefresko's fan Antonio Claudio bewarre bleaun.
Canadian Country Music Association

De **Canadian Country Music Association** ("Kanadeeske Feriening foar Countrymuzyk") is in Kanadeeske organisaasje dy't him ynset foar it útdragen en de fierdere ûntwikkeling fan 'e countrymuzyk yn Kanada. It is in feriening dy't yn 1976 oprjochte waard as de **Academy of Country Music Entertainment** (ACME). Yn 1987 waard de organisaasje omneamd ta syn hjoeddeistige namme.

## Canadian Country Music Awards
De Canadian Country Music Association is it bekendst om 'e Canadian Country Music Awards, dy't sûnt 1982 op jierlikse basis útrikt wurde yn in tal kategoryen dat troch de jierren hinne oan feroaring bleatstien hat. Yn 2016 wiene der trettjin kategoryen:
*manlike artyst fan it jier
*froulike artyst fan it jier
*groep of duo fan it jier
*opkommende stjer
**roots*-artyst of -groep fan it jier
*ynteraktive artyst fan it jier
*lietsjeskriuwer(s) fan it jier
*album fan it jier
*bêstferkeapjende album
*bêstferkeapjende Kanadeeske album
*single fan it jier
*fideoklip fan it jier
*publykspriis
Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Canadian Country Music Association
Sunburst Award

De **Sunburst Award**, offisjeel de **Sunburst Award for Canadian Literature of the Fantastic** ("Sinnestrielepriis foar Kanadeeske Literatuer fan it Fantastyske"), is in Kanadeeske literatuerpriis dy't op jierlikse basis útrikt wurdt oan skriuwers fan de as bêste beoardiele wurken op it mêd fan spekulative fiksje fan it ôfrûne jier. Yn oanmerking foar dizze priis komme auteurs fan romans of fan ferhalebondels fan romanlingte, dy't behearre ta de sjenres fan science fiction, fantasy, horror, magysk reälisme, surreälisme, myten of leginden. Sokke gadingmakkers kinne de Kanadeeske nasjonaliteit hawwe of in oare nasjonaliteit hawwe mar yn Kanada ûnreplik goed besitte. 

De earste útrikking fan 'e Sunburst Award fûn plak yn 2001. De priis is ferneamd nei *Sunburst* (1964), de earste roman fan skriuwster Phyllis Gotlieb. Fan 2002 oant en mei 2008 wie der ien inkele priis. Fan 2009 oant en mei 2016 wiene der twa kategoryen: literatuer foar folwoeksenen en literatuer foar jong-folwoeksenen. Yn 2016 waard in trêde kategory tafoege foar koarte ferhalen. De winners wurde útornearre troch in faksjuery, wêrfan't de gearstalling elts jier wikselet. Behalven dat de winners in medalje útrikt krije, is oan 'e Sunburst Award ek in jildbedrach fan K$1.000 ferbûn. Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Sunburst Award
Indigenous Music Award

De **Indigenous Music Awards** ("Lânseigen Muzykprizen") binne in groep Kanadeeske prizen dy't op jierlikse basis útrikt wurde foar de as bêste beoardiele wurken op it mêd fan 'e muzyk fan lânseigen artysten yn Kanada. Dizze prizen hieten oarspronklik de Aboriginal Peoples' Choice Music Awards ("Muzykpublyksprizen fan 'e Lânseigen Folken") en waarden ûnder dy namme yn 2006 ynsteld. Om foar de Indigenous Music Awards yn oanmerking te kommen, moat men (behalven muzikant) fan Yndiaanske, Inûyt- of Mety-ôfstamming wêze.

De útrikkingsseremoanje fan 'e Indigenous Music Awards fynt elts jier plak mids maaie yn Winnipeg, yn 'e Kanadeeske provinsje Manitoba. De prizen wurde subsidiëarre troch it Ministearje fan Kanadeesk Erfskip fia de Canadian Online Strategy. De útrikking wurdt elts jier *live* útstjoerd op it Aboriginals Peoples Television Network. Yn 2014 wie Iceis Rain de earste iepentlike twigeast dy't optrede mocht ûnder de útrikkingsseremoanje.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Indigenous Music Awards
Canadian Radio Music Award

De **Canadian Radio Music Awards** binne in groep Kanadeeske prizen, dy't op jierlikse basis útrikt wurde foar de as bêste beoardiele Kanadeeske muzyk dy't op 'e radio draaid wurdt. De organisaasje en tawizing fan 'e prizen is yn 'e hannen fan 'e Canadian Association of Broadcasters (CAB; "Kanadeeske Feriening fan Radiopresintators"). De útrikkingsseremoanje makket ûnderdiel út fan 'e Kanadeeske Muzykwike, dy't mids april falt.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Canadian Radio Music Awards
Bedriging

* bedriging (misdriuw), it dwaan fan in bedriging yn 'e strafrjochtlike sin
* bedriging (risiko), in gefaarlik foarfal of de mooglikheid dêrta
Bedriging (misdriuw)

In **bedriging** yn 'e strafrjochtlike sin fan it wurd omfiemet almeast it driigjen mei lichaamlik geweld tsjin in persoan, syn neisten of syn besittings. As der drige wurdt mei geweld oant de dea derop folget, sprekt men fan in **deadsbedriging**. Bedrigings kinne op in grut tal ûnderskate manearen utere wurde, fan direkte mûnlinge kommunikaasje oant yn in tillefoanpetear, fia de e-mail (haatmail) of yn in brief (in driichbrief of kûgelbrief). Guon bedrigings binne tige subtyl, wylst oaren dat beslist net binne. Bedrigings kinne fuortkomme út in winsk om beskate konkrete belangen te ferwêzentlikjen, út 'e ferdigening fan besteande rjochten, út wraak of út emosjonele útbarstings. Oerlaping tusken dizze fjouwer kategoryen komt in soad foar.

Bedriging is yn it Nederlânske strafrjocht strafber ûnder kêst 285 fan it Wetboek fan Strafrjocht. Dêryn wurdt spesifyk neamd: bedriging fan ynternasjonaal beskerme persoanen (lykas steatshaden, regearingslieders en oare heechpleatste funksjonarissen); bedriging mei geweld yn it algemien; en bedriging mei moard, ferkrêfting, seksuële oantaasting, gizeling (misdriuw),, swiere mishanneling of brânstifting. Hjirop stiet in finzenisstraf fan maksimaal twa jier of in jildboete fan 'e fjirde kategory. Skriftlike bedrigings yn dit ramt wurde de dieder slimmer oanrekkene en kinne bestraft wurde mei maksimaal fjouwer jier finzenisstraf of in jildboete fan de fjirde kategory. Op bedriging mei in terroristysk eachmerk stiet seis jier finzenisstraf of in jildboete fan de fjirde kategory, en as de bedriging dien wurdt om in oar terroristysk misdriuw mooglik te meitsjen, kin de straf noch in trêdepart ferhege wurde.
White Pine Award

De **White Pine Award** is in Kanadeeske literatuerpriis dy't op jierlikse basis útrikt wurdt oan de skriuwer fan it as bêste beoardiele wurk op it mêd fan jong-folwoekseneliteratuer fan it foargeande jier. De organisaasje en útrikking fan dizze priis wurde beävensearre troch de Ontario Library Association (OLA), de provinsjale feriening fan bibleteken yn 'e Kanadeeske provinsje Ontario.

De White Pine Award, wêrfan't de namme "Wite-Dinnebeampriis" betsjut, waard foar it earst útrikt yn 2002. De doelen dy't de OLA foar eagen hat mei it útrikken fan de priis, binne it oanfiterjen fan lêzen ûnder jong-folwoeksenen, it bewust meitsjen fan dy leeftydsgroep fan 'e kwaliteit fan de Kanadeeske literatuer, en it oanmoedigjen fan diskusjes oer literatuer ûnder learlingen oan de middelbere skoallen troch it nominaasjeproses fan 'e priis.

Yn it ramt fan dat lêste punt wurdt de winner fan de White Pine Award útornearre troch in stimming, holden ûnder learlingen út hiel Ontario. Om oan 'e stimming diel te nimmen, moat men lid wurde fan jins pleatslike bibleteek en teminsten fiif fan 'e tsien nominearre boeken lêzen hawwe. De dei dat der stimd wurde kin, falt ornaris op 18&nbsp;april.

## Keppeling om utens
*Offisjele webside fan White Pine Award
Julianna Vega

**Julianna Vega**, echte namme ûnbekend (yn Kuba, 5 july 1981), is in Kubaansk-Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise. Hja sette yn 2014 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in stikmannich films. Ein 2014 krige Vega bredere bekendheid troch har rol yn 'e film *[[Mia Khalifa Is Cumming for Dinner]]*, dy't foar in soad opskuor soarge.

## Libben en karriêre
Vega waard omtrint 1987 berne op Kuba, mar groeide op yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2014, doe't se likernôch 27 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Vega neitiid yn teminsten acht films, wêrby't it yn hast alle gefallen om produksjes fan 'e pornowebside BangBros gie. Dêropta spile se yn ien film fan 'e lytse studio Airerose Entertainment. Njonken har aktearwurk is Vega ek aktyf as neakenmodel.

Vega krige in beskate bekendheid troch har rol yn 'e film *[[Mia Khalifa Is Cumming for Dinner]]*, út it neijier fan 2014. Dêryn hie se in trioke mei akteur Sean Lawless en de Libaneesk-Amerikaanske pornostjer Mia Khalifa. It feit dat Vega en Khalifa dêrby hidjaabs droegen, in stik klean dat ornaris assosjearre wurdt mei islamityske froulju, soarge yn it Midden-Easten en benammen Khalifa har bertelân Libanon foar in protte krityk, dy't yn Khalifa har gefal sels útrûn op deadsbedrigings. Dat nettsjinsteande it feit dat Khalifa it grutste part fan har libben yn 'e Feriene Steaten trochbrocht hie en fan hûs út net islamitysk mar eastersk-katolyk is. Vega ûntkaam troch har Kubaanske eftergrûn fierhinne oan soksoarte eksessen. Troch alle trelit waard *Mia Khalifa Is Cumming for Dinner* ien fan 'e populêrste pornofilms dy't BangBros ea makke hat.

## Lichemsskaaimerken
Julianna Vega is in Latina mei in blanke en yndiaansk hûdskleur, brune eagen en brún hier. Gegevens oer har lingte en gewicht binne net foarhâns, mar se hat kupmaat 34E, wêrfoar't se in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien hat. Se hat, behalven troch har earlellen, gjin piercings, mar wol hat se in *[[tribal]]*-tatoeaazje yn 'e foarm fan in bân om har rjochterboppe-earm hinne.

## Keppelings om utens
* Julianna Vega op Twitter
* Biografy en filmografy fan Julianna Vega yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Julianna Vega yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Julianna Vega op ''FreeOnes''
Hel (betsjuttingsside)

* hel, in foarm fan it hjirneimels dy't wijd is oan bestraffing fan kwealju
* Hel (goadinne), de Germaanske goadinne fan 'e ûnderwrâld
* Hel (skiereilân), in skiereilân yn Poalen
* Hel (Poalen), in stêd yn Poalen op it skiereilân mei deselde namme
* Hel (band), in Sweedske rockband
Hel

De **hel** is yn it ramt fan religy, mytology en folkloare de namme foar in foarm fan it hjirneimels dêr't de ferstoarnen bleatsteld wurde sille oan bestraffing en tramtearring. Sa'n plak komt yn in protte religyen foar, hoewol't der meastal in eigen namme foar bestiet, wylst mei 'hel' spesifyk nei de hel fan it kristendom en mooglik it joadendom en de islaam ferwiisd wurdt. Yn 'e measte tradysjes stiet de 'hel' ûnder it bewâld fan in god fan de dea, lykas Hades yn 'e Grykske mytology of Pluto yn 'e Romeinske mytology. Yn it kristendom, it joadendom en de islaam ferfollet de duvel, in fallene ingel, dy funksje.

De term 'hel' komt fan it Oergermaanske wurd **haljæ*, dat "deaderyk" of "ûnderwrâld" betsjutte. Yn 'e Germaanske mytology wie Hel de keninginne fan 'e ûnderwrâld, dy't Niflheim, Helheim of Niflhel hiet. Dat wie in plak dêr't yn prinsipe alle ferstoarnen hinne giene, oft dy har by it libben no goed of tsjoed holden en droegen hiene. Inkeld dyjingen dy't útkard waarden troch oare goaden ûntkamen oan dit lot.

It idee dat de hel in foarm fan bestraffing is, ûntstie yn it Westen pas mei de abrahamityske religyen (joadendom, kristendom en islaam). Dêrby kaam men te leauwen dat der nei de dea in skieding oanbrocht wurde soe tusken lju dy't by har libben goed dien hiene en lju dy't kwea dien hiene. De goeddoggers giene dan nei de himel ta, mooglik nei't harren ferjoubere sûnden yn it faaiefjoer fuortbaarnd wiene, wylst de kweadoggers foar ivich yn 'e hel kamen. De ivichduorjendheid fan 'e ferballing fan kweadoggers nei de hel is karakteristyk foar religyen mei in lineêre skiednis, wylst religyen mei in syklyske skiednis dy't berêst op it konsept fan reynkarnaasje de hel almeast as in tydlik plak sjogge.

Net-abrahamityske tradysjes beskôgje it hjirneimels faak net as in plak fan beleanning of bestraffing, mar ienfâldichwei as in opfangplak foar de sielen fan 'e deaden. Dat wie bygelyks sa yn it Germaanske leauwe en ek yn 'e Grykske mytology, dêr't oan 'e ûnderwrâld Hades gjin konnotaasjes fan goed of tsjoed sieten oant dy der troch lettere, kristlike assosjaasjes oan tafoege waarden.
Boaris- en Glebtsjerke op it Arbatskajaplein

De **Boaris- en Glebtsjerke** (Russysk: Церковь Бориса и Глеба на Арбатской площади) is in (diels) rekonstruearre tsjerke-kapel op it Arbatskajaplein yn it histoarykse distrikt Bely Gorod fan 'e Russyske haadstêd Moskou. De tsjerke waard yn 1997 boud foar it Ministearje fan Definsje oer, op it plak dêr't santich jier earder de oarspronklike Boaris- en Glebtsjerke ferneatige waard.

## Skiednis

De Boaris- en Glebtsjerke waard op kosten fan greve Aleksej Bestûzjev-Rjûmin sûnt 1763 yn fiif jier tiid boud en konsekrearre yn 1768. It ûntwerp wie ôfkomstich fan 'e arsjitekt Karl Ivanovitsj Blank, in arsjitekt dy't as ien fan 'e lêsten de barokke styl yn syn wurk tapaste en de earste Moskouse arsjitekt dy't neoklassisistyske gebouwen bouwe liet. De tsjerke gyng troch as ien fan 'e moaiere foarbylden fan barok yn Moskou. 

It jier 1929 waard bekend dat de autoriteiten fan doel wiene om de Boaris- en Glebtsjerke ôf te brekken. De offisjele motivaasje wie dat de tsjerke wike moast om 'e ferkearssitewaasje te ferbetterjen, mar alternative útstellen waarden ôfwiisd en it die al gau bliken dat it de oerheid om 'e tsjerke te dwaan wie. Der waard ferset oantekene út de hoeke fan 'e sintrale organisaasje, dy't him dwaande hold mei restauraasje en op in gearkomste waard it plan om 'e fierder goed ûnderholden tsjerke ôf te brekken ûnreedlik neamd. Ek de parochianen ûndernamen aksje en stjoerden in brief nei it Presidium fan it Utfierend Komitee. It makke de autoriteiten lilk en op Krystjûn 1929 naam it Sintraal Utfierend Komitee it beslút om net allinnich de Boaris- en Glebtsjerke te slopen, mar ek de Marije fan Egyptetsjerke fan it Stretenski-kleaster (1482) en de Tsjerke fan Us Leaffrou fan 'e Baarnende Strûk (tusken  1679 en 1680) ôf te brekken.

## Nijbou
De sloop fan 'e Boaris- en Glebtsjerke en de twa oare tsjerken folge yn 1930 en yn 1997 waard der by it oarspronklike plak fan 'e tsjerke in lyts monumint ta oantinken fan 'e tsjerke delset. Yn 1997 naam de Moskouse oerheid it beslút om yn it ramt fan it 850-jierrich bestean fan de stêd in nije Boaris- en Glebkapel op it plein te bouwen. De nijbou kaam in stikje fierderop te stean fan it oarspronklike plak op 'e lokaasje, dêr't ea de yn 1933 ôfbrutsen Tichontsjerke (1689-1756) stien hat. De hjoeddeiske tsjerke folget de barokke foarmen fan 'e âlde struktuer fan de Boaris- en Glebtsjerke. It ynterieur koe net rekonstruearre wurde, om't krekte ynformaasje dêroer net bestiet.
Fryske Klassiken

De ***Fryske Klassiken*** wiene in rige fan fjirtjin klassikers út 'e Fryske literatuer dy't tusken 1992 en 1995 op 'e nij publisearre waarden troch trije ûnderskate útjouwerijen: Utjouwerij Fryslân/Afûk, Utjouwerij A.J. Osinga/Friese Pers Boekerij en de Koperative Utjouwerij. Fierders ferlienden ek de Fryske Akademy, it Frysk Letterkundich Museum en Dokumintaasjesintrum (FLMD) en de Stifting It Fryske Boek har meiwurking oan dit projekt. De kar foar de boeken dy't yn 'e rige *Fryske Klassiken* útkamen, waard makke troch de útjouwers yn oerlis mei in 'kommisje fan editoriaal tafersjoch', besteande út Philippus H. Breuker, Trinus Riemersma en Tineke Steenmeijer-Wielenga. Dyselden wiene ek ferantwurdlik foar de tekstbesoarging, en dêrnjonken waard oan elts fan 'e útjeften troch ien fan 'e kommisjeleden in beheinde taljochting op boek, skriuwer en eardere útjeften taheakke. Yn dy artikels, dy't standert efteryn de boeken pleatst waarden, waard û.m. in (tige) koart libbensbeskriuwing fan 'e auteur jûn, waard yngien op it plak fan it boek yn it oeuvre fan dyselde auteur, en waard oanjûn òf en sa ja, yn hokker opsjoch oft dizze nije printinge ferskilde fan eardere edysjes.

## ''Fryske Klassiken''
De rige *Fryske Klassiken* bestiet út fjirtjin nûmere dielen:
# Simke Kloosterman, *De Hoara's fan Hastings*
# Nyckle J. Haisma, *Peke Donia de Koloniaal*
# Douwe H. Kiestra, *De Froulju fan de Fetweider*
# Paulus Akkerman, *Hessel Ypma*
# Reinder Brolsma, *Heechhôf Trilogy*
# bruorren Halbertsma, *[[Rimen en Teltsjes]]*
# Ulbe van Houten, *[[De Rook fan it Lân]]*
# Hoatse de Jong, *Trude*
# Hjerre Gjerrits van der Veen, *De Kaartlizzer*
# Simke Kloosterman, *It Jubeljier*
# Paulus Akkerman, *It Freark Jabiks Folk*
# Piter Terpstra, *Fjouwer Minsken yn in Stêd*
# Reinder Brolsma, *Grûn en Minsken*
# Trinus Riemersma, *Fabryk*

## ''Fryske Klassiken II''
Tusken 1998 en 2003 waard ûnder de namme ***Fryske Klassiken II*** troch deselde útjouwerijen en deselde kommisje fan editoriaal tafersjoch nochris in rige Frysktalige literêre klassikers werútjûn. Diskear gie it om in rige fan tolve nûmere dielen:
# Ype Poortinga, *Elbrich*
# Tjitte Piebenga, *It Lyk Wurdt Oantaast*
# Fedde Schurer, *De Besleine Spegel*
# Watse Cuperus, *Swart Mar Leaflik*
# S.K. Feitsma, *Ut 'e Underste Lagen*
# Sjoerd van der Schaaf, *Abbingawâld*
# Ypk fan der Fear, *Ta Him Dyn Begearte*
# Jo Smit, *Wês Foarsichtich, Watse*
# R.R. van der Leest, *Komme dy Kepers?* / *Boef fan Rys*
# Waling Dykstra, *[[De Silveren Rinkelbel]]*
# J.P. Wiersma, *Aldfaars Grûn*
# Bokke R.S. Pollema, *Lok en Lijen*
Bokke R.S. Pollema

**Bokke R.S. Pollema** (folút: **Bokke Reinder Simens Pollema**; Makkum, 2 juny 1883 – Drylts, 21 septimber 1948) wie in Frysk skriuwer en dichter. 

## Libben en karriêre
Pollema waard yn 1883 berne yn Makkum en wurke letter as sjoernalist. Hy wie yn 1915 ien fan 'e oprjochters fan 'e Jongfryske Mienskip. Dêrnjonken wie Pollema aktyf as skriuwer fan koarte ferhalen en gedichten. Ut syn ferhalen, dy't folle mear wurdearre waarden as syn poëzij, sprekt faak in beskate ûnfrede oer de deistige sleur fan it bestean, mar mei de personaazjes dy't besykje en brek út dat rûtinemjittich libben wei, rint it almeast ferkeard ôf. Fierders skopte Pollema graach tsjin hillige húskes oan. Sa koe it dat op ien fan syn ferhalen fûleindige krityk kaam fanwegen de 'seedlike moraal'. Pollema kaam yn 1948 yn 'e âlderdom fan 65 jier yn Drylts te ferstjerren.

## Wurk
* 1935 – *Lok en Lijen: In Samling Ferhalen út it Bûnte Libben* (ferhalebondel, yn 2002 werútjûn as ûnderdiel fan 'e rige *[[Fryske Klassiken II]]*)

## Keppeling om utens
* [Bokke Pollema yn de [DBNL]]
Ada Sanchez

**Ada Sanchez**, echte namme ûnbekend (Miami, 28 desimber 1994), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan etnysk Kubaansk komôf. Hja sette yn 2014 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in stikmannich films. 

## Libben en karriêre
Sanchez waard yn 1994 berne yn Miami, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2014, doe't se tweintich jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Sûnt hat Sanchez neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn in sechstjintal films spile, benammen foar pornowebsiden op it ynternet, lykas BangBros, Reality Kings en Brazzers. Dêrby hat se gearwurke mei û.o. Diamond Kitty en Sean Lawless. Njonken har aktearwurk is Sanchez ek aktyf as neakenmodel.

## Lichemsskaaimerken
Ada Sancheiz is in Latina fan blank ras, mei brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 61&nbsp;kg, en in natuerlike kupmaat 32C. Behalven troch har earlellen hat se gjin piercings, en likemin hat se tatoeaazjes.

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan Ada Sanchez (deade link)
* Ada Sanchez op Twitter
* Biografy en filmografy fan Ada Sanchez yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Ada Sanchez yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Ada Sanchez op ''FreeOnes''
Pornhub

**Pornhub** (Ingelsk foar "Pornoknooppunt") is in Kanadeeske webside dêr't pornografyske films besjoen en dield wurde kinne. It is de grutste (hoewol net de populêrste) pornografyske webside op it ynternet, dy't sawol profesjonele as amateurpornografy oanbiedt. Pornhub waard yn 2007 oprjochte en is fêstige yn Montreal, yn 'e Kanadeeske provinsje Kebek. Dêrnjonken hat it bedriuw ek kantoaren yn San Francisco, Houston en New Orleans yn 'e Feriene Steaten, en yn Londen yn Grut-Brittanje. Yn maart 2010 waard Pornhub oernommen troch MindGeek (foarhinne bekend as Manwin).

## Skiednis
Pornhub waard begjin 2007 oprjochte troch ynternetûnwikkelder Matt Keezer as in pornografyplatfoarm binnen it gruttere ferbân fan Interhub. Yn maart 2010 waard it bedriuw oankocht troch de Dútske sakeman Fabian Thylmann, wêrnei't it ûnderbrocht waard by dy syn Manwinkonglomeraat, dat letter omneamd waard ta MindGeek. Dêrbinnen makket Pornhub no ûnderdiel út fan it Pornhub NETWORK, mei ferskate oare pornografyske fideo-útwikselingswebsiden, lykas YouPorn, RedTube en PornMD. Yn 2009 hiene Pornhub, RedTube en YouPorn mei-inoar yn totaal mear as 100 miljoen yndividuële besikers. MindGeek is ek eigner fan 'e Amerikaanske filmstudio Digital Playground, fan 'e pornowebsiden Brazzers en Reality Kings en fan 'e keabeltillefyzjestjoerder Playboy TV.

## Wurkwize
Op Pornhub kinne besikers pornografyske fideo's út ferskate kategoryen besjen, wêrûnder behalven profesjonele kategoryen ek amateurpornografy. Dêrby kin men gebrûk meitsje fan in stikmannich tsjinsten, lykas it dielen fan sokke fideo's fia sosjale media, en teffens kin men se like of dislike. As men in fergese account op Pornhub oanmakket, kin men boppedat kommentaar efterlitte op 'e fideo's, de fideo's downloade of in list fan favoriten gearstalle, en ek jins eigen fideo's uploade. Fideo's mei yllegale ynhâld, dy't har bgl. net oan auteursrjochten hâlde of dy't wetlik ferbeane foarmen fan seks sjen litte (ferkrêfting, seksuële oantaasting, yllegaal makke downblouse- of upskirtfilmkes, ensfh.), wurde daliks fan 'e webside ferwidere sadree't se opmurken wurde. Oare besikers wurde oanfitere om sokke fideo's te markearjen, sadat se foar behearders makliker op te spoaren binne.

## Oare wurkmêden
Yn juny 2015 kundige Pornhub oan dat it bedriuw fan doel wie om in pornofilm te meitsjen wêryn't foar it earst wiere seksuële omgong yn in romteskip yn in baan om 'e Ierde te sjen wêze soe. Akteurs Johnny Sins en Eva Lovia waarden ree fûn om 'e rollen yn dizze fideo op har te nimmen, en soene in healjier lang astronautetrening ûndergean. It wie de bedoeling dat dizze fideo yn 2016 makke wurde soe, mar dat kaam der net fan. It is no ûndúdlik oft dit projekt noch trochgong fine sil. Op 1 febrewaris 2016 sette Porhub fierders útein mei in eigen online-kasino.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Pornhub
Point Grondine Reservaat 3

It **Point Grondine Reservaat 3** (Ingelsk: *Point Grondine 3 Reserve*) is in Yndianereservaat dat oan 'e noardkust fan 'e Hueronmar leit, yn it distrikt Sudbury, yn 'e Kanadeeske provinsje Ontario. It hat in oerflak fan 139,0&nbsp;km², mar it is ûndúdlik hoefolle ynwenners oft der binne.

It Point Grondine Reservaat waard yn 1850 oprjochte ûnder de kêsten fan it Robinson-ferdrach fan de Hueronmar, foar de Ottawa, Odjibwe en Potawatomy. Yn 1968 kaam it yn 'e hannen fan 'e Wikwemikong Unôfstiene Earste Naasje, doe't de Point Grondine-troep mei twa oare Yndiaanske troepen bestjoerlik opgie yn dy nije organisaasje. 

## Keppelings om utens
● Offisjele webside fan 'e Wikwemikong Unôfstiene Earste Naasje
● Profyl fan it Point Grondine Reservaat 3 op 'e webside fan Indigenous and Northern Affairs Canada
Gehenna

**Gehenna** (útspr.: [ɡə'hɛna], likernôch: "guh-hen-na") is in âlderwetske oantsjutting foar in lytse delling yn Jeruzalim dy't tsjintwurdich bekend stiet as de **Hinnomdelling**. Dizze delling leit fan east nei west yn in bôge om 'e Alde Stêd fan Jeruzalim en de berch Sion hinne. Deunby de súdeastlike hoeke fan 'e Alde Stêd komt de Hinnomdelling út yn 'e gruttere Delling fan de Kidron. Fan âlds stie de Hinnomdelling yn it Hebriuwsk bekend as de גיא בן הינום, *Gai ben-Hinnom*, oftewol de "Delling fan de Soan fan Hinnom", in namme dy't meitiid ôfsliet ta de foarm *Ge Hinnom*: "Delling fan Hinnom". Dy foarm waard oernommen yn it Aldgryksk as γέεννα, *geënna*, in fonetyske transkripsje fan it Arameeske ܓܗܢܐ, *Gēhennā*. 

De delling wurdt ferskate kearen neamd yn 'e Bibel, wêrûnder yn *[[Jozua (bibelboek)|Jozua]]* 15:8 en *[[Jeremia (bibelboek)|Jeremia]]* 7:31 en 32, 19:2 en 6 en 32:35. Neffens *Jeremia* 7:31 wie it it plak dêr't de Israeliten "*har soannen en dochters de fjoerwijing ûndergean*" lieten; d.w.s. dêr't se har bern ta minske-offers makken troch se libben te ferbrânen yn 'e earetsjinst oan 'e god Moloch. Neffens *Jeremia* 19:6 soe dat plak dêrom "de delling fan de ôfslachting" komme te hjitten. It waard troch fromme joaden as in ferflokt plak beskôge, en kaam sadwaande meitiid bekend te stean as in bestimming foar kweaminsken en as in synonym foar de hel.

Yn dy foarm waard de namme *Ge Hinnom* brûkt yn 'e lettere rabbynske joadske literatuer, wylst 'Gehenna' as sadanich yn 'e kristlike literatuer brûkt waard. Yn âldere oersettings fan it Nije Testamint komt it wurd 'Gehenna' alve kear foar yn 'e trije synoptyske evangeeljes. Yn 'e Nije Fryske Bibeloersetting sil men der lykwols omdôch nei sykje, mei't it dêr ferfongen is troch oare ferwizings nei de hel, lykas yn *[[Evangeelje fan Mattéus|Mattéus]]* 5:22, dêr't stiet: "*En wa't syn broer útskelt foar stommeling, moat him foar de Hege Rie ferantwurdzje; en wa't him 'grutte gek' neamt, dy fertsjinnet it hellefjoer.*" (Oarspronklik: "[...] *dy fertsjinnet it om nei Gehenna stjoerd te wurden.*") Noch letter naam de islaam de ferbastering جهنم, *Ǧahannam* (útspr.: [ʤa'hannam], likernôch: "Dzjahannam") oer as synonym foar de hel.

## Sjoch ek
* Tofet
Pieter Soepboer

**Pieter Soepboer** (Nes, 6 juny 1920 – Ljouwert, 16 july 1998) wie in Nederlânsk lokaal politikus fan de ARP en letter it CDA.

Soepboer waard berne yn Nes yn de eartydske gemeente Westdongeradiel en nei syn oplieding oan in lânbouskoalle wie er fan 1942 ôf oan 't wurk by de lânboufoarljochting. Yn 1957 stapte er oer nei it lânbou-ûnderwiis dêr't er oant 1975 dosint bliuwe soe. Njonken dat wie er fan 1958 lid fan de gemeenteried fan Ljouwerteradiel dêr't er yn 1969 ek wethâlder waard. Yn april 1980 waard Soepboer waarnimmend boargemaster fan Eastdongeradiel. Op 1 jannewaris 1984 waard dy gemeente mei Dokkum en Westdongeradiel de nije gemeente Dongeradiel en ferfoel syn funksje. 

Mids 1998 stoar er yn de âldens fan 78 jier.
Klemenstsjerke (Moskou)

De **Tsjerke fan de Hillige Martler Klemens, Paus fan Rome** (Russysk: Храм священномученика Климента, Папы Римского) is in barokke tsjerke yn Moskou, Ruslân. De otterdokske tsjerke falt ûnder it Moskovoretsky dekanaat fan it bisdom Moskou en waard ferneamd nei paus Klemens I. It is de grutste tsjerke fan it distrikt Zamoskvoretsje. 
 
Om't it belangrykste alter wijd waard oan 'e transfiguraasje fan de Hear stiet de tsjerke ek bekend ûnder de namme **Transfiguraasjetsjerke** (Преображенская церковь).

## Skiednis
Yn skriftlike boarnen wurdt de tsjerke foar it earst yn 1612 neamd. Dat wie doe noch in houten tsjerke. De earste stiennen tsjerke op it plak datearre fan 1657. De tsjerke waard op 'e nij boud yn 1720 en yn de jierren 1756-1768 waard der in refektoarium en klokketoer tafoege. De tastimming om de âlde tsjerke ôf te brekken en oant 1769 te ferfangen troch de hjoeddeiske, mei fiif koepels bekroande, barokke tsjerke folge yn 1762.

De Klemenstsjerke hie te lijen fan de brân fan Moskou yn 1812. De skea oan 'e Klemenstsjerke bleau lykwols beheind ta it eksterieur, mar om't de parochy sa earm wie, waard de tsjerke troch it bisdom op de list fan de fjirtjin tsjerken set, dy't de measte help nedich hie , sadat yn in jier tiid de skea wer ferholpen wie. 
 
## De Klemenstsjerke yn de Sovjet-tiid
Yn de Sovjet-tiid bleau de Klemenstsjerke oant 1929 foar de earetsjinst iepen. Dêrnei waard it gebou oan 'e Lenin-bibleteek jûn om materjaal op te slaan.

## Weromjefte en restauraasje
Yn 2008 waard de tsjerke, wêrfan't it eksterieur goed bewarre bleau wie en it ynterieur ek ta in sekere hichte, oerdroegen oan de otterdokske mienskip. Mei finansjele help fan 'e Moskouse oerheid waard in restauraasje oan 'e fertutearzge tsjerke útfierd. Foar de tsjerketsjinsten waard ynearsten it noardlike skip brûkt.

Op 27 septimber 2014 fûn de rite fan de grutte konsekraasje fan de restaurearre tsjerke troch patriarch Kirill plak.

## Ofbylden

Церковь священномученика Климента, папы Римского Москва1.jpg|thumb|*Tsjerke, refter en toer*
StClement Church Moscow 01-2016 img4.jpg|thumb|*Muorredekoraasje*
Moscow Clement Church asv2018-08 img7.jpg|thumb|*Ynterieur refter*
Sudertsjerke (Drachten)

De **Sudertsjerke** is in tsjerkegebou yn Drachten, gemeente Smellingerlân, yn Fryslân.

## Beskriuwing
De krústsjerke mei portaal en de besiden steande toer waard werd yn 1924-1925 boud neffens plannen fan J. Bosma. Ta de bou waard besletten doe't de Noardertsjerke nei in pear ferbouwings docht te lyts wie om it oanwinnend tal grifformearde leden te herbergjen. De grifformearde tsjerke en pastorij, in ûntwerp fan arsjitekt T. van der Kooi, binne in gemeentlik monumint.

It oargel út 1904 waard makke troch Maarschalkerweerd & Soan foar de Adelstsjerke (sloopt yn 1984) yn Ald Beets. It oargel waard yn 1957 oerbrocht troch de firma Reil. Dêrfoar fersoarge it korps *Crescendo* 34 jier lang de begelieding fan de gemeentesang.

Yn 2021 waard de tsjerkeseal hielendal ferboud. De grutste feroaring wie it fuortheljen fan de kreake mei fan gefolgen dat de tsjerke in stik ljochter waard. It liturgysk sintrum waard fergrutte en krige in rûne foarm yn't plak fan in fjouwerkante. It meubulêr fan it liturgysk sintrum waard ferfongen troch dat fan de Menorah dy't yn 2021 troch de Protestantske Gemeente Drachten ôfstjitten waard.


Gereformeerde kerk en pastorie Drachten 03.JPG|Gevelstien mei Psalm 84:11
Gereformeerde kerk en pastorie Drachten 06.JPG|Tsjerke en pastorije


## Sjoch ek
* List fan gemeentlike monuminten yn Drachten
* Grutte Tsjerke (Drachten)

## Keppelings om utens
*  Skiednis Zuiderkerk Drachten
*  Ynformaasje oargel Sudertsjerke Drachten
Godlike Ferlossertsjerke

De **Godlike Ferlossertsjerke** is in tsjerkegebou yn Drachten yn 'e gemeente Smellingerlân. 

## Skiednis
De moderne roomsk-katolike tsjerke fan de parochy De Godlike Ferlossertsjerke waard ûntwurpen troch Coen Bekink. Op 19 maaie 1962 waard de earste stien lein en op 19 juny 1963 waard de tsjerke wijd. 

Alhoewol't de tsjerke in gemeentlik monumint is, wurdt it gebou mei ôfbraak bedrige om 't de parochy de lesten net mear betelje kin. De parochy wol in lytsere tsjerke bouwe, mar it Cuypersgenoatskip, in organisaasje dy't stribbet nei it behâld fan tsjerken, makke yn 2022 bekend dat dy besykje wol om de ôfbraak tefoarren te kommen. 

## Oargel
It oargel út 1963 waard makke troch Bernard Pels.

## Sjoch ek
* Tsjerken yn Fryslân

## Keppeling om utens
* Orgelsite: disposysje oargel
Noardertsjerke (Drachten)

De **Noardertsjerke** is in eardere grifformeard tsjerkegebou yn Drachten yn de gemeente Smellingerlân. 

## Beskriuwing
Yn 1844 waard in lytse sealtsjerke mei in lantearne set foar de ôfskieden gemeente dy't ynearsten gearkaam yn in skuorre oan de Noarderdwersfeart yn Drachten. Op 9 novimber 1844 waard de tsjerke yn gebrûk naam. Yn 1880 krige de tsjerke twa kreaken. Yn 1884 kaam der in oargel dat yn Purmerein kocht wie. Under mear om it oargel plak jaan te kinnen waard de tsjerke fergrutte. De romte bleau lykwols krap dat yn 1914 waard de tsjerke nochris fergrutte oant 800 sitplakken. 

De grutste ferbouwing wie yn 1959-60. De tsjerke waard bot ferbrede en modernisearre; fan de âlde tsjerke bleau net folle oer. It oargel waard yn 1978 makke troch Pels & Van Leeuwen. It bedriuw makke dêrby gebrûk fan it eardere oargel fan J. Reil (1949) en de oargelkast fan L. van Dam en Soannen (1845) út de Evangelysk-Lutherske tsjerke fan Harns. It oargel waard yn 1997 door Bakker & Timmenga oerset nei de nije tsjerke ''De Oase'' yn Drachten. 

De tsjerke waard yn 1998 ôfbrutsen. De Grifformearde tsjerke fan Fryske Peallen naam de banken oer.


INTERIEUR, OVERZICHT - Drachten - 20285955 - RCE.jpg|Ynterieur mei preekstoel
INTERIEUR, OVERZICHT NAAR HET ORGEL - Drachten - 20285956 - RCE.jpg|Ynterieur mei oargel
File:INTERIEUR, STICHTINGSSTEEN - Drachten - 20285958 - RCE.jpg|Stichtingsstien


## Sjoch ek
* Grutte Tsjerke (Drachten)
* Minnistetsjerke (Drachten)
* Godlike Ferlossertsjerke
Simone West

**Simone West**, echte namme ûnbekend (Los Angeles, 27 novimber 1979), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Hja sette yn 2004 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in stikmannich films. Yn 2006 beëinige West har karriêre as pornoaktrise.

## Libben en karriêre
West waard yn 1979 berne yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn 2005, doe't se 26 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile se neitiid yn in tritichtal films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as New Sensations, Evil Angel, Red Light District, Zero Tolerance, Jules Jordan Video en Digital Sin.

Dêrnjonken wie West ek wol yn 't spier foar minder bekende studio's, lykas West Coast Productions, Metro, Legend Video en Jon Dough Productions. Se wurke dêrby gear mei manlike tsjinspilers as Erik Everhard, Manuel Ferrara, Jon Dough, Brandon Iron, Mr. Pete en Michael Stefano. Njonken har aktearwurk wie West ek wol aktyf as neakenmodel. Yn 2006 loek se har út 'e pornoyndustry werom.

## Lichemsskaaimerken
West is swart, mei brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 54&nbsp;kg, en in natuerlike kupmaat 34C. Behalven troch har earlellen hat se gjin piercings, mar wol hat se in tatoeaazje op har rjochterskouder en teffens in ûnderrêchtatoeaazje.

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan Simone West yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Simone West yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Simone West op ''FreeOnes''
Koepel (boukunde)

|
|-
|
|-
|
|}
In **koepel** of **dom** is in elemint út de arsjitektuer besteande út in heale bol of in heale ellipsoïde. De grûnslach fan in koepel kin in sirkel, ellips, fjouwerkant of mearhoeke wêze. De koepel stiet meastal op in dak fan in gebouw. Soms foarmet de koepel it heule gebou.

## Ferneamde koepels
* 125 - Panteön yn Rome
* 537 - Hagia Sofia yn Istanbûl
* 691 - Rotskoepel in Jeruzalim
* 1312 - Soltaniyeh yn Iran
* 1436 - Santa Maria del Fiore yn Florâns
* 1502 - San Pietro in Montorio in Rome
* 1557 - Süleymaniye-moskee yn Istanbûl
* 1593 - Sint-Pitersbasilyk yn Fatikaanstêd
* 1616 - Sultan Ahmetmoskee yn Istanbûl
* 1653 - Taj Mahal yn Yndia
* 1659 - Gol Gumbaz yn Yndia
* 1708 - Hôtel des Invalides yn Parys
* 1708 - St Paul's Cathedral yn Londen
* 1749 - Radcliffe Camera yn Oxford
* 1858 - Izaäkkatedraal yn Sint-Petersburch
* 1850 - Kapitoal yn Washington
* 1907 - Nasjonale basilyk fan it Hillich Hert
* 1953 - Grêftombe fan de Báb yn Haifa
* 1965 - Reliant Astrodome yn Houston
* 2000 - Millennium Dome yn Londen

## Soarten koepels

Ofbyld:Haengekuppel.png|Hingkoepel
Ofbyld:Penditifkuppel.png|Pendentyfkoepel
Ofbyld:Penditifkuppel-mit-Tambour.png|Pendentyfkoepel mei tamboer


## Sjoch ek
* Koepeltsjerke
* Koepelfinzenis
* Koepelferwulft
* Sipel
Minnistetsjerke (Drachten)

De **Minnistetsjerke** (fermanje) is in tsjerkegebou yn Drachten yn Fryslân.

## Beskriuwing
De sealtsjerke út 1790 mei pilastergevel krige om 1860 in eklektyske yngang (1878). De east- en westmuorre wurde troch lisenen yn trije traveeën mei in rûnbôgefinster ferdield. It hege skylddak hat twa wynwizers yn de foarm fan in hynder en in skip.

It ynterieur is oerdutsen mei in tonferwulft fan tripleks. Der binne twa brânskildere ruten (1950) fan glêzenier H. Duchêne mei de teksten: *Het volk dat in duisternis wandelt zal een groot licht zien* (Jesaja 9:1), *Brande ons hart niet in ons toen Hij tot ons sprak en ons de schriften openbaarde* (Lukas 24:32). 

It oargel út 1857 is makke troch L. van Dam & Soannen en útwreide yn 1928.


File:Consistorie- en kosterskamer Doopsgez. kerk, Zuiderbuurt 28, Drachten.JPG|Konsistoarje en kosterskeamer
File:Hoofdingang van de Kerk.JPG|Haadyngong
File:Interieur, aanzicht orgel, orgelnummer 372 - Drachten - 20370701 - RCE.jpg|Ynterieur


## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
## Sjoch ek
* Tsjerken yn Fryslân
Coen Bekink

**Coenraad Herman (Coen) Bekink** (Nymwegen, 3 septimber 1922 – dêre, 5 febrewaris 1996), yn fakliteratuer ek wol **C.H. Bekink** neamd, wie in Nederlânsk architekt en stêdeboukundige, dy't fral út Grins wei yn it noarden fan Nederlân wurke.

Bekink, waans styl wol omskreaun is as '"byldzjend funksjonalisme"', ûntwurp ferskate roomsk-katolike tsjerken, wêrfan syn *[[Mariakerk (Groningen)|Mariakerk]]* (1959-1960) yn Grins as ien fan de ferneamdste jildt. Hy ûntwurp ek katolike tsjerken yn Drachten (1963) en Emmen (1965). Bekink wie teffens dwaande mei wenningbou, ûnder mear yn de Grinzer wiken Corpus den Hoorn en Lewenborg, yn Dimter, Winsum en Zoetermeer. As stêdeboukundige wie er ek belutsen by it ûnwerp fan de wenwyk Beijum yn Grins.

## Galery

20120326 Landsteinerlaan 2 (Mariakerk-Magnalia Deï-kerk) Groningen NL.jpg|De eardere RK-tsjerke *Mariakerk* (1959-1960) yn de Grinzer wyk Corpus den Hoorn yn 2012. Ynspirearre troch it wurk fan Le Corbusier (1887-1965)
File:Aanzicht vanuit het noorden - Drachten - 20419224 - RCE.jpg|Godlike Ferlossertsjerke, Drachten
File:Protestantse Gemeente, Hoogkarspel.JPG|Protestantske tsjerke Hoogkarspel tegearre mei Jan Bijlefeld


## Sjoch ek
* List fan Nederlânske arsjitekten
Koos Alberts

**Koos Alberts**, skûlnamme fan **Jacobus Johannes (Koos) Krommenhoek** (Amsterdam, 3 febrewaris 1947 - Ynskedee, 28 septimber 2018), wie in Nederlânsk sjonger fan it libbensliet. 

## Biografy

Koos Alberts begûn as sjonger yn kroegen, op brulloften en feesten. Ek kaam er troch de tiid as mitselder en snackbarhâlder yn Sint Pancras. Doe't Bart van der Post, Peter de Wijn en Willem van Kooten harren yn 1984 mei syn karriêre bemuoiden, waard Koos yn koarte tiid in populêre artyst. Syn debútsingle *Ik verscheurde je foto* waard fuortendaliks in klassiker yn it libbenslietsjenre. Ek de opfolgers *Gisteren heeft zij mij verlaten* en *Waarom ben ik met Kerstmis zo alleen?* hiene sa'n súkses dat Alberts yn desimber 1984 twa wiken yn de Top 10 fan de Nasjonale Hitparade stie mei trije hitsingles: #4: *Waarom ben ik met Kerstmis zo alleen*; #5: *Ik verscheurde je foto en #7: *Gisteren heeft zij mij verlaten*. 

Bart van der Post wie foar in tal nûmers fan Alberts de arranzjeur en produsint.

Koos koe it súkses sa't it like sûnder muoite fuortsette, oant er op [[29 oktober]] [[1987]] in slim auto-ûngemak krige mei't er efter it stjoer yn 'e sliep fallen wie. Koos waard in skoft sels klinysk dea ferklearre. Sûnt is syn ûnderlichem ferlamme troch in [[dwerslesy]] en docht mar ien [[stimbân]]. Nei revalidaasje wie er fan dat stuit ôf oanwiisd op in [[rolstoel]].

De opnames foar syn nije album wiene foar it ûngemak al dien en yn [[1988]] wie de plaat in grut súkses. Mei de single *Eenmaal kom jij terug* slagge it him en haw likefolle súkses as mei *Ik verscheurde je foto*.

Yn [[1989]] ferskynde Alberts wer as sjonger op telefyzje. Sels syn grutste fans koen der net omhinne dat syn stim bot te lijien hâm hie troch it ûngemak, mar syn krigelens twong oeral respekt ôf. Yn [[1990]] makke Alberts in súksefolle [[comeback]]toernee en yn [[1991]] ferskynde in nij album: *Zolang je van geluk kunt dromen*.

Hoewol't Alberts de lêste jierren gjin hits mear hân hat, bliuwt er ien fan Nederlân's populêrste folkssjongers. Yn [[2000]] waard Alberts beneamd ta [[Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau]]. Sûnt april [[2006]] is er ambassadeur fan it [[Dwerslesy Fûns]].

Yn maart [[2007]] krige er in plak yn de [[Walk of Fame Europe|Walk of Fame]] fan [[Rotterdam]]. Op [[12 septimber]] [[2008]] waard by de [[TROS]] in dokumintêre oer it libben fan Alberts útstjoerd.

Ali B's programma *op volle toeren* makke dêrnei mei Brownie Dutch, Nino (rapper), en fansels Koos Alberts, noch in fariant op *Ik verscheurde je foto''.

Yn 2018 wie Alberts gastartyst by de konserten fan De Toppers yn de Johan Cruijff ArenA.

## De ein
Yn de simmer 2018 waard der blaaskanker by him fêststeld. Ein augustus 2018 waard Alberts operearre yn it Medisch Spectrum Twente yn Ynskedee. Fanwegen komplikaasjes waard er op 6 septimber fannijs  operearre en lei er wer op de Intensive Care. 
Nei in twadde swiere operaasje hat Alberts in pear dagen oan de beäzeming lein. Hy gong dêrnei lytse stapkes foarút, mar problemen bleaune der.
 
Op 28 septimber 2018 is Koos Alberts yn de âldens fan 71 stoarn oan de gefolgen fan syn sykte.

## Keppeling om utens
* Diskografy Koos Alberts
Tsaritsyno

**Tsaritsyno** (Russysk: Царицыно) is de namme fan in gebiet yn de Russyske haadstêd Moskou mei in kompleks fan in grut neogoatysk slot, poarten en bygebouwen. It gebiet wurdt foarme troch in grut lânskipspark, it Birjûljovo-arboretum en fivers mei wetterfal mei in oangrinzgjend bosk. Yn de gebouwen fan it slot binne sûnt 1984 musea oer skiednis, arsjitektuer en keunst ûnderbrocht. 

## Skiednis

It gebiet waard yn 1712, doe't it noch ûnder de oarspronklike namme "Tsjornaja Grjas" ('Swarte Modder') hiet, troch tsaar Peter I oan de Moldauske prins D.K. Kantemir skonken. Syn soan A.D. Kantemir ferkocht it lângoed oan Katarina de Grutte, dy't it gebiet omdope liet yn Tsaritsyno ('plak fan de tsarina'). Hja wie fan doel om dêr foar de poarten fan Moskou in residinsje te bouwen en joech de opdracht om dêr in slot del te setten, dat net ûnderdwaan moast foar de grutte Sint-Petersburchske bouwurken. Nei tsien jier wurk ûnder lieding fan de arsjitekt Vassili Basjenov wie Katarina de Grutte tige min te sprekken oer it risseltaat en liet it fuort wer ôfbrekke. 

Sûnt 1793 waard fierder oan in twadde ûntwerp fan Matvej Kazakov wurke, de bou stûke lykwols doe't Katarina ferstoar. Har soan en opfolger Paul I hie fierder gjin ynteresse yn it paleis. Sadwaande bleaune it haadgebou en de wichtichste nevenbouwurken foar mear as de helte ûnfoltôge. 

Yn de rin fan de 19e iuw waarden in pear lytsere nevengebouwen yn neoklassisistyske styl foltôge, mar it haadgebou bleau foar in diel dochs noch oant it begjin fan it nije millenium ûnfoltôge.

Yn de jierren 1980 waarden dielen fan it haadgebou as museum ynrjochte. Boppedat foarme it park mei de ruïnen in populêr rekreaasjegebiet. Yn dy tiid wie it gebiet noch steatsbesit, mar yn 2004 droech de steat it gebiet yn ruil foar in oar museum oan de stêd Moskou oer. Sûnt dy tiid boude de stêd Moskou fierder en begjin 2007 waard de restauraasje en foltôging fan it slot en de nevengebouwen ôfsletten.

## Park
Yn it lânskipspark binne paviljoenen, pergola's, priëlen, grotten en brêgen oanlein. Foar it slot oer stiet de Tsjerke fan de Mem Gods fan de Boarne dy't libben jout. It atrium wurdt brûkt foar konserten. Ut de 11e oant 13e iuw stamme de grêfheuvels fan de Slavyske stam de Vjatitsjen. Ek is der in rekreaasjesintrum mei in restaurant. 

## Ofbylden

Moscow 05-2012 Tsaritsyno 07.jpg|*Tagong*
Moscow 05-2012 Tsaritsyno 05.jpg|*Wyngerdpoarte*
Царицыно3.jpg|*Fonteinen*
Нерастанкино01.jpg|*Paviljoen Nerostankino*
Мост-через-овраг-01.jpg|*Grutte brêge*
Moscow 05-2012 Tsaritsyno 02.jpg|*Earste ridderhûs*
Moscow 05-2012 Tsaritsyno 10.jpg|*Brêge*
Moscow 05-2012 Tsaritsyno 03.jpg|*Twadde ridderhûs*
Tsjerke fan it Hillich Antlit fan Kristus de Ferlosser (Sotsji)

De **Tsjerke fan it Hillich Antlit fan Kristus de Ferlosser** (Russysk: Храм Нерукотворного Образа Христа Спасителя; ek: Ferlossertsjerke) is in otterdokse tsjerke yn 'e Russyske stêd Sotsji. De tsjerke waard tusken 2012 en 2014 njonken it olympysk kompleks foar de Olympyske Winterspullen 2014 boud.

## Skiednis en beskriuwing
De bou fan 'e tsjerke sette op 29 augustus 2012 útein. De foltôge tsjerke waard op 3 jannewaris 2014 ynwijd. De Russyske presidint Vladimir Pûtin wenne op 6 jannewaris 2014, doe't it otterdokse Krystfeest fierd waard, in tsjinst by.

Foar de nijbou wie de earste stien ôfkomstich fan 'e resten fan in âlde Byzantynske tsjerke út de 9e iuw, dy't yn 2010 ûntdutsen waarden. Noch foar de stifting fan 'e Kiëvse Rûs waarden hjir kristlike martlers begroeven. De 43 meter hege tsjerke stiet op in twa ferdjippings tellende basis, dy't ornearre is foar konferinsjes en útstallings, wêrûnder in útstalling oer de skiednis fan it Kristendom yn 'e Kaukasus. Oan 'e westlike kant stiet in lytse klokketoer. 

Oan it beskilderjen fan 'e muorren fan 'e tsjerke wurken 25 keunstners fan de Russyske Akademy fan Skilderkeunst, Byldhoukeunst en Arsjitektuer. De fresko's waarden yn fjouwer moannen oanbrocht en fertsjintwurdigje de styl fan Art Nouveau en it realisme, dy't tinken dogge oan it wurk fan Viktor Vasnetsov. Bibelske karakters en ingels hawwe lykwols in eigen karakter.
Twigen út in Alde Stamme

***Twigen út in Alde Stamme***, oarspronklik stavere as: ***Twîgen uwt ien Alde Stamme***, wie in lytse samling koarte ferhalen en gedichten skreaun troch Joast en Eeltsje Hiddes Halbertsma, dy't yn 1840 by fa. J. de Lange yn Dimter publisearre waard. It wie in (los ferskynde) oanfolling op harren eardere ferhale- en dichtbondel *[[De Lapekoer fan Gabe Skroar]]*, en soe yn 1871 opnommen wurde yn 'e earste printinge fan *[[Rimen en Teltsjes]]*, dêr't it wurk fan 'e bruorren Halbertsma postúm yn sammele waard. Ta *Twigen út in Alde Stamme* hearde û.m. it gedicht *[[De Likeblommen]]*.

## Ynhâld
(E = Eeltsje; J = Joast)
* *Foarwurd* (E?)
* *De Winter fan 1624 yn it Wetterlân* (E)
* *It Swealtsje Ferjit* (E)
* *[[De Likeblommen]]* (E)
* *De Blauwe Skine* (E)
* *Ald Greult-omme* (E)
* *Murk fan Ipekolsgea* (E)
* *It Feartflagjen* (E)
* *Taheakke* (J)
* *It Boaike fan Seisbierrum* (E)
* *Tsjerk Hiddes* (J)
* *Dokter Eeltsjes Letterke* (J)
* *Skipper Hylke fan De Lemmer* (J)