Zografou-kleaster

It **Zografou-kleaster** (Gryksk: Μονή Ζωγράφου), Bulgaarsk: Зографски манастир) is ien fan 'e twintich kleasters op 'e berch Atos, Grikelân. De offisjele namme is **Kleaster fan 'e hillige Joaris Sograf** (Bulgaarsk: манастир "Светѝ Гео̀рги Зогра̀ф"). It is yn 'e hiërargy de njoggende yn rang fan 'e Atos-kleasters.

It kleaster waard ferneamd nei in ikoan fan Sint-Joaris, bekend as Sint-Joaris de Zograf. De lêste namme komt fan 'e oerlevering dat de ikoan op in wûnderlike wize sûnder minskehannen op in paneel waard skildere (*zografos* betsjut yn it Gryksk skilder).  

## Skiednis
It kleaster waard neffens de tradysje stifte troch de trije út Ohrid ôfkomstige muontsen Moazes, Aäron en Jehannes. Neffens in oare boarne soe de stifter Joaris de Skilder wêze, oan wa't it kleaster wijd is. 

It âldste bewiis fan it bestean fan it kleaster stamt út 980. Yn 'e midsiuwen waard it kleaster rynsk stipe troch Bulgaarske foarsten, lykas Ivan Asen II en Ivan Aleksander. It wie foar de Bulgaarsk-Otterdokske Tsjerke in earesaak om in kleaster op Atos te hawwen, mar ek Byzantynske en Servyske hearskers droegen oan 'e ûntwikkeling fan it kleaster by troch stikken lân te jaan.  

In grutte tragedy fûn plak yn 1275, doe't it kleaster op fersyk fan de Byzantynske keizer plondere waard troch krúsfarders. De muontsen op Atos fersetten harren tsjin de Uny fan Lyon, dy't de keizer om politike redenen oplizze woe. Sels woe de keizer syn fingers net baarne oan it delslaan fan 'e opskuor, benaud dat er wie foar it oerslaan fan it protest nei de befolking, en dêrom stjoerde er as foarbyld foar oare kleasters de krúsfarders op 'e Slavyske muontsen ôf. Nei húsholden te hawwen yn Vatopedy en Iviron teach it leger moardzjend nei Zografou, dêr't 26 muontsen fermoarde waarden. De martelders wurde alle jierren op 10 oktober (23 oktober op 'e Gregoriaanske kalinder) yn otterdokse tsjerken betocht.

Ek piraten fan 'e Katalaanske Kompanjy foelen de kleastersteat oan en plonderen yn 'e jierren 1307-1309 in soad kleasters fan Atos. Fan 'e oarspronklik 300 kleasters op it eilân bleaune oan 'e begjin fan 'e 14e iuw mar 35 oer. Byzantynske keizers en Donau-foarsten holpen it kleaster der wer by op. It kleaster krige ek in grut tal *metochia* (eigendommen) yn dielen fan Roemeenje, Ruslân, Bulgarije en wat hjoeddedei Turkije is, mar allinne de metochia fan Grikelân bleaune foar it kleaster beholden.

It tsjintwurdige kleaster hat it 16e-iuwske oansjen, wylst de gebouwen út it midden fan 'e 18e iuw datearje. De súdlike fleugel waard yn 1750 boud, de eastlike fleugel yn 1758, de lytse tsjerke stamt út 1764 en de grutte út 1801. Yn 'e twadde helte fan 'e 19e iuw waarden de noardlike en westlike muorren boud. De grutskalige bouplannen einigen yn 1896 mei de bou fan in nije Siryl- en Metoadiustsjerke en in klokketoer.

Yn it kleaster wurde twa mirakuleuze ikoanen bewarre: de ikoan fan 'e *Panagia fan de Akatist* en de *Epakouousa*.

## Bibleteek
De bibleteek fan it kleaster is tige wichtich foar de Bulgaarske kultuer. Yn 'e kleasterbibleteek wurde 388 manuskripten yn it Tsjerkeslavysk en 126 yn it Gryksk bewarre. Dêrnjonken besit de bibleteek nochris 10.000 printe boeken. Twa midsiuwske Bulgaarske keninklike hânfesten binne yn 'e bibleteek ûntdutsen: it Zograf-hânfest en it Rila-hânfest.