Jeanne Bieruma Oosting

**Adriana Johanna Wilhelmina Bieruma Oosting**, of **Jeanne Oosting**, (Ljouwert, 5 febrewaris 1898 - Almen, 14 july 1994) wie in tekenaresse en grafysk keunstneresse.

## Biografy
Jeanne Oosting waard yn Ljouwert berne út in foarnaam Frysk geslacht; hja brocht har jonkheid troch yn in regintehûs oan de Wurdumerdyk en krige dêr tegearre mei har suske les fan in húsûnderwizer. Se begûn al jong te tekenjen. Op har njoggende reizge de húshâlding nei bûtenpleats De Cloese yn Lochem; se brocht dêr in soad tiid troch op de byhearrende pleats. Ek dêr tekene se in soad; se wie sa'n alve jier doe't se fan har muoike in akwareldoaske krige dêr't se har earste lânskipkes mei skildere. De simmermoannen brocht se troch by har pake, op it Fryske bûten Lauswolt, yn Beetstersweach, dêr't se in soad troch de bosken swalke. As bern al hie se in soad leafde foar de plante- en bistewrâld: 'alles wat in soad poatsjes, skobben of fearren hat (1988)'. Fan har sânde ôf learde se piano spyljen, dêr't se fol fan wie. .

Har earste skilderlessen krige se om har 16e jier hinne fan Marianne Bleeker te Lochem, dêr't se oant 1918 wurkjen learde mei oaljeferve. Dêrnei gie se twa kear yn de wike mei de stoomtram nei Deventer om der les te krijen fan Paul Bodifée, mei wa't se foar it earst de natuer yn luts en dêr skildere. Op har eigen fersyk stjoerden har âlden Jeanne nei in famkeskostskoalle yn Bloemendaal, dêr't se goed learde akwarellearen fan Frits Grabijn.

Dêrnei studearre se oan de Keunstniverheidsskoalle fan Haarlim, by Albert Roelofs, de Akademy foar Byldzjende keunsten yn De Haach en yn Parys by Stanley Hayter en Buckland Wright. Hja wenne yn Amsterdam en wurke yn Nederlân, Itaalje, Frankryk en Spanje. Hja wie ien fan de earste Nederlânske keunstners dy't sels mei de lithotechnyk eksperimintearre. Fan grutte betsjutting foar har ûntwikkeling en status as fernijer wie in lang tahâlden yn Parys (1929–1940) dêr't se nei de la Grande Chaumiere gie. Jeanne Oosting heart mei Charlotte van Pallandt en Ro Mogendorff, Kees Verwey, Paul Citroen en Carel Willink, ta de generaasje fan 1900, de keunstners dy't berne binne yn de tiid fan wat de 'wending' neamd wurdt, de omslach fan de njoggentjinde-iuwske keunst nei de moderne kunst.

Oosting makke sa'n 150 boekmerken, ûntwurp bernepostsegels en yllustrearre ûnder oare Poe en Baudelaire. Har skilderingen wienen meastal lânskippen, ynterieurs en stillibben. Bieruma Oosting mocht graach bisten tekenje, (bygelyks yn it sirkus). Se hie in libbene geast mei fantasij en gefoel foar it eigentiidske.  Wylst har wurk yn oaljeferve yn in tradisjonele styl skildere is, binne hat akwarellen en grafiken folle frije en ekspressiver. Dêrfoar keas Jeanne ûnderwerpen as it nachtlibben, de selskant fan it bestean en de teaterwrâld, dy't se opdie yn Parys. Dêrneist drukte se eangsten en fisioenen út yn har wurk.

Hja wie lid fan 'Arte et Amicitiae' te Amsterdam, de Hollandse Aquarellisten Kring en fan 'De Grafische'.
Wurk fan har is yn it Haachsk Gemeentemuseum, it Sintraal museum fan Utert, it Singer Museum te Laren en yn de Rykskolleksje. Se helle in brûnzen medalje op de wrâldtentoanstelling yn Parys yn 1937 en in 1e ynternasjonale fredespriis. Sûnt 1970 wurdt jierliks de troch har ynstelde Jeanne Oosting Priis útrikt.

## Galery <small>(kar-út)</small>

Postzegel NL nr469-473.jpg|Postsegels mei bern op 't hynder yn draaimûne (1946)


## Keppeling om utens
* RKD-profyl fan Jeanne Bieruma Oosting