open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Omgong fan Itaalje 2000

De 83ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 13 maaie oant en mei 5 juny 2000. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Rome, de haadstêd fan Itaalje en tagelyk haadstêd fan de regio Latium en de provinsje mei deselde namme *Rome*.

De einstreek lei yn Milaan de haadstêd fan de Italjaanske regio Lombardije. Teffens is it de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. De stêd leit noardeastlik fan Turyn en bewesten Verona.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Aichi D3A

De **Aichi D3A Type 99** (alliearde koadenamme "Val") is in dûkbommesmiter foar fleandekskippen út de Twadde Wrâldoarloch. It wie de primêre dûkbommewerper fan de Keizerlike Japanske Marine (KJM) en wie belutsen by hast alle KJM-aksjes, ûnder oare de oanfal op Pearl Harbor.

De AichiD3A wie it earste Japanske fleantúch dat yn de oarloch Amerikaanske doelen bombardearre, te begjinnen mei Pearl Harbor en Amerikaanske bases op de Filipinen, lykas de Clark Air Force Base. Se brochten mear alliearde oarlochsskippen te sink as alle oare fleantugen fan de Asmogendheden (Nazi-Dútslân, Italië en Japan).

## Skiednis

De ûntwikkeling fan de Aichi D3A begûn yn it begjin fan 1936 op basis fan stúdzjes fan de Dútske Heinkel modellen He 66 en He 70. It tastel waard ûntwurpen as in ienmotorige iendekker mei leech oan romp fêstmakkes fleugel en in fêst lâningsgestel en wie de earste folslein metalen dûkbommesmiter en iendekker fan Japan. De Aichi D3A krige dêrnei de oantsjutting (letterlik oerset) "99 type bommewerper brûkt troch fleandekskippen" fan de Keizerlike Japanske Marine. De earste flecht wie yn augustus 1936. Dit earste fleantúch waard noch oandreaun troch in njoggensilinder stjermotor fan it type Nakajima-Hikari-1 mei in fermogen fan 710 pk (523 kW).

De produksje fan it type *D3A1* begûn yn jannewaris 1938. Dy ferzje krige in 1.075 hk (791&nbsp;kW) 14-silinder Mitsubishi-Kinsei-44 dûbelstjermotor. Yn totaal waarden 470 fleantugen fan dizze earste searje produsearre oant 1942. Dêrnei waard de opfolger *D3A2* makke, dy 't ferbettere aerodynamika en in Mitsubishi-Kinsei-54 motor fan 1300 pk (970&nbsp;kW) hie en dêr 't 1016 fan boud waarden oant 1944.

Yn 'e hannen fan in betûft piloat wie dit tastel bûtengewoan krêftich en manûvrearber. Neidat it syn bommelêst smiten hie, wie it ek yn steat om in loftgefjocht mei in jager oan te gean en him steande te hâlden - oant yn de middenfaze fan de Pasifyske Oarloch. De Aichi D3A hat yn de hiele oarloch tsjinst dien.

Yn de lêste faze fan de oarloch waard de Aichi D3A yn syn tradisjonele rol ferfongen troch modernere fleanmasines en dêrnei ek brûkt foar kamikazemisjes. As modernere opfolger waard de Yokosuka D4Y Suisei ûntwikkele, dy 't foar it earst fleach yn desimber 1940 en ek tsjinst die oant de ein fan de oarloch.

## Technyske gegevens

## Sjoch ek
Ferlykbere ûntwerpen út deselde tiid:
* ANBO VIII
* Blackburn Skua
* Breda Ba.65
* Curtiss SB2C Helldiver
* Douglas SBD Dauntless
* Fairey Barracuda
* Junkers Ju 87
* Loire-Nieuport LN.401
* Saab 17
* Vultee A-31 Vengeance
* Yokosuka D3Y
* Yokosuka D4Y
Laage

**Laage** is in stêd yn 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren en makket ûnderdiel út fan 'e lânkring Rostock. Laage hat sûnt de 14e iuw stedsrjochten. 

De stêd is ek it bestjoerssintrum fan it amt mei deselde namme, dêr't noch trije gemeenten by hearre. 

Om 1980 hinne waard by Laage in loftmachtbasis boud, dêr it *Jagdbombenfliegergeschwader 77* en it *Marinefliegergeschwader 28* fan 'e East-Dútske loftmacht stasjonearre waard. Sûnt 1994 wurdt it fleanfjild ek foar boargerferkear brûkt, dat bekend stiet as Flughafen Rostock-Laage.

## Sjoch ek
* Stadtkirche (Laage)
Rostock (Landkreis)

De **lânkring Rostock** (Dútsk: *Landkreis Rostock*) is in bestjoersdistrikt yn it noard fan de Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It grinzget mei de klok mei fanút it west oan de lânkring Noardwest-Meklenburch, de Eastsee, de kringfrije stêd Rostock en de lânkringen Foarpommeren-Rügen, Mecklenburgische Seenplatte en Ludwigslust-Parchim. Haadstêd fan de lânkring is de stêd Güstrow.

De lânkring Rostock ûntstie op 4 september 2011 troch it gearfoegjen fan de doetiidske lânkringen Bad Doberan en Güstrow.

## Stêden en gemeenten
De lânkring is bestjoerlik wer ûnderferdield yn 'e folgjende stêden en gemeenten:
Strjitten yn Rottum (Fryslân)

De **Strjitten yn [[Rottum (Fryslân)|Rottum]]:**

## A
* *Alde Postwei* - De wei oer Rottum fan De Lemmer-Grins foar de postkoets. Earst *Rotster Hegedyk* neamd. "It opsichtershûs", in dûbele wenning, waard bewenne troch de pachter en syn feint. It stie op de súdhoeke fan it lân dat westlik oan de Moleleane leit en eastlik oan de eardere feart bylâns it begraafplak. In bakkerij stie noardlik fan de Molepôle oer de Rotsterhegedyk dy't sûnt 1954 Alde Postweg neamd wurdt. Der wurdt sein dat hjir eartiids in postwein ried fan De Lemmer nei It Hearrenfean en dat yn dy buert de hynders ferwiksele waarden. De bakkerij en de opsichtershúskes binne om 1890 hinne ôfbrutsen. Oer de Tsjerkeleane of Moleleane is ferbining mei de Binnenstreek. Oan de Hegedyk stie de Rotster Rogmole, dy't yn 1813 op ôfbraak ferkocht is. Dêr wie in saneamd Chercher húske by dat yn eigendom wie by de bekende houthanneler Hiddenga fan It Hearrenfean. De mole is faak yn oare hannen oergien, De mûnder wie tagelyk bakker.

## B
* *Badwei* - nei it swimbad yn it Nannewiid. De wei waard eartiids Sândyk en Lange Dyk neamd. Krekt besuden de feanskieding is in gedielte wei, lizzend tusken "Vergraven Landen", ferfallen. Yn 1912 is der in ferhurde fytspaad oanlein neist de ûnferhurd wei, hjirfan skieden troch pealtsjes.
* *Binnendyk* - earder Binnenpaad mei barten. Krige syn namme nei opheffing fan de draai oer de Engelenfeart yn 1957. Oan de Binnenstreek stiet de doarpsskoalle mei ûnderwizerswenning, de doarpsherberch, inkele boerepleatsen en in stik of wat arbeiderswenningen. Hjir leit it fuotpaad, rinnende fan de opwei fan Sint Jansgea nei It Hearrenfean. It koe allinnich oant de yn 1841 groeven Engelenfeart mei hynder en wein passearre wurde. Om 1860 is de "keunstwei" oanlein, dy't no wer stadige ferkearswei woarn is. Men is grif al earder dwaande west meide ferbining Badwei-Engelenfeart, omdat dy yn 1858 mei hynder en wein begeanber wie. (grintwei)

## F
* *Fang* - moleûnderdiel om de gong fan de wjukken ôf te remjen. Oan de ein fan de Moleleane stie eartiids in nôtmole.
* *Fonder* - fonder of flonder neamd nei barten yn it eartiidse Binnenpaad (no Binnendyk).

## H
**Heechhout* - in Heechhout is in lang heech houten brechje. Der siet in heechhout yn de Hege Dyk oer de yn 1962 tichtsmiten Hegedykster Feart.

## K
* *Ketting* - Oant 1929 hong in ketting oer de Engelenfeart om toljild te ynjen.

## M
* *Moleleane* - Nei de yn 1815 ôfbrutsen nôtmole. Op in âlde tekening fan de Rottumer moolner foar it kleaster fan it Hasker Konvint wurdt it jier 1507 neamd. Eartiids waard de leane *[[Lykwei]]* of *Tsjerkewei* neamd.

## S
**Skâns* - nei de skâns út 1583 dy't grinze oan de Feanskieding en de Tsjonger. Boud as ferdigening tsjin de Saksen.
* *Sydtakke* - syddyk fan Binnenpaad nei Hege Dyk.

## V
* *Vogelzangwei* - ruilferkavelingsdyk troch lannen mei in soad fûgels.

## W
* *Wjukslach* - Nei de wjukslaggen fan de eardere mole oan de Molewei.
Aichi E13A

De **Aichi E1 A** (alliearde koadenamme: "Jake") wie in langeôfstânsferkenningswetterfleantúch dat fan 1941 oant 1945 brûkt waard troch de Keizerlike Japanske Marine (KJM). It wie yn getallen útdrukt de wichtichste driuwerfleanmasine fan de KJM en koe in bemanning fan trije en in bommelêst fan 250 kg (550 lb) ferfiere.

## Operasjonele skiednis
Yn Sina operearre it tastel fan wetterfleantúchtenders en krusers ôf. Letter waard er brûkt as ferkenner foar de oanfal op Pearl Harbor en waard er ynset by gefjochten mei de Amerikaanske Marine by de slach yn de Koraalsee en de slach by Midway. It tastel wie yn it hiele konflikt yn tsjinst foar kustpatrûljes, oanfallen tsjin de skippen, ferbiningen, trânsport fan offisieren, rêdingen fan skipbrekkelingen en oare misjes, lykas in pear kamikazemisjes yn de lêste dagen fan de oarloch.

Ien Aichi E 13 A waard troch Nazi-Dútslân brûkt neist twa Arado Ar 196's fan de basis op Penang ôf. De trije fleantugen foarmen de *East Asia Naval Special Service* om de Dútske *Monsun Gruppe* en lokale Japanske marineoperaasjes te assistearjen. 

Acht eksimplaren waarden brûkt troch de Frânske *Force maritime de l'aéronautique navale* yn de Earste Yndosineeske Oarloch fan 1945 oant 1947,  wylst oare foar de oarloch nei alle gedachten brûkt waarden troch de Keninklike Taiske Marine. Ien eksimplaar (MSN 4326) waard nei de ein fan de fijanlikheden oerdroegen oan de Nij-Seelânske striidkrêften en waard koarte tiid flein troch RNZAF-personiel, mar waard net reparearre nei 't in driuwer skansearre wie en dêrnei sonk op syn lisplak yn de baai fan Jacquinot yn Papoea Nij-Guineä. 

## Technyske gegevens

## Literatuer
* : *Japanese Aircraft of the Pacific War*, US Naval Institute Press, 1987, ISBN 978-0-87021-313-7.
Douglas TBD Devastator

De **Douglas TBD-1 Devastator** wie in Amerikaanske torpedobommesmiter. It tastel waard yn 1934 besteld, fleach foar it earst yn 1935 en kaam yn 1937 yn tsjinst. Op dat stuit wie it it meast avansearre fleantúch dat fleach foar de Amerikaanske marine en mooglik foar eltse marine yn de wrâld. Troch de flugge evolúsje fan fleantugen rekke de Devastator lykwols rillegau ferâldere. Se wiene faak stasjonearre op Amerikaanske fleandekskippen en spilen in wichtige rol yn de iere Twadde Wrâldoarloch. It wie it earste folslein metalen fleantúch mei hydraulysk ynklapbere fleugels.

De Devastator prestearre goed yn iere gefjochten, benammen yn de Slach yn de Koraalsee, mar krige bekendheid troch it katastrofale optreden by de Slach om Midway wêrby 't 41 Devastators nul torpedotreffers makken en mar seis tastellen oerlibben om werom te kearen nei harren fleandekskippen. De Mitsubishi Zero-jagers dêr 't se mei te krijen krigen, wiene folle flugger en manûvrearberder  en it grutste part fan de striidkrêft waard fuortfage mei net folle gefolgen foar it ferrin fan de slach útsein it ôflieden fan de Zero's fan de SBD Dauntless dûkbommewerpers dy 't fjouwer fleandekskippen en in swiere kruser te sink brochten. Hoewol 't in soad fan de minne prestaasjes fan de Devastator letter taskreaun waarden oan alle, goed dokumintearre defekten, yn de Amerikaanske Mark 13 torpedo, waard it tastel nei Midway weromlutsen út de frontliny en ferfongen troch de Grumman TBF Avenger.

## Farianten
;XTBD-1
:Prototype oandreaun mei in 800 hk XR-1830-60, ien fan makke.
;TBD-1
:Produksjefariant mei in 850 hp R-1830-64-motor, 129 fan makke.
;TBD-1A
:Ien TBD-1 mei twa driuwers.

## Technyske gegevens

## Literatuer
* Adcock, Al. *TBD Devastator in Action, Aircraft Number 97*. Carrollton, TX, Squadron/Signal Publications Inc., 1989. ISBN 0-89747-231-4.
* Doll, Thomas E. *The Douglas TBD Devastator, Aircraft in Profile Number 171*. Leatherhead, Surrey, Profile Publications Ltd., 1967. No ISBN.
* Drendel, Lou. *U.S. Navy Carrier Bombers of World War II*. Carrollton, TX, Squadron/Signal Publications Inc., 1987. ISBN 0-89747-195-4.
* Ginter, Steve. *Douglas TBD-1 Devastator, Naval Fighters Number Seventy-one*. Simi Valley, California, Ginter Publishing Company, 2006. ISBN 0-942612-71-X.
* Jackson, B.R. and Doll, Thomas E. *Douglas TBD-1 "Devastator", Aero Series 23*. Fallbrook, CA, Aero Publishers, 1973. ISBN 0-8168-0586-5.
* Lawson, Robert and Tillman, Barrett. *U.S. Navy Dive and Torpedo Bombers of WWII*. St. Paul, MN, MBI Publishing Company, 2001. ISBN 0-7603-0959-0.
* Tillman, Barrett. *TBD Devastator Units of the U.S. Navy, Combat Aircraft Vol. 20*. Oxford, Osprey Publishing, 2000. ISBN 1-84176-025-0.
Foarpommeren-Rügen

De **lânkring Foarpommeren-Rügen** (Dútsk: *Landkreis Vorpommern-Rügen*) is in bestjoersdistrikt yn it noard fan 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It grinzget fanút it west mei de klok mei oan 'e Eastsee en de lânkringen Foarpommeren-Greifswald, Mecklenburgische Seenplatte en Rostock. Haadstêd fan 'e lânkring is de hânzestêd Stralsund.

De lânkring omfiemet it noardlike diel fan Foarpommeren en westlik fan Recknitz en Trebel in lyts diel fan Meklenburch en ûntstie yn 2011 troch it gearfoegjen fan de eardere lânkringen Noardfoarpommeren en Rügen en de earder kringfrije stêd Stralsund. De namme fan 'e  nije lânkring waard mei in referindum op 4 septimber 2011 fêststeld.

It gebiet is populêr by toeristen út binnen- en bûtenlân. Rügen is it grutste eilân fan Dútslân. In oar bekend eilân is Hiddensee. Fischland-Darß-Zingst is in 45 kilometer lang skiereilân tusken Rostock en Stralsund. De binnenstêd fan Stralsund is ûnderdiel fan it UNESCO-wrâlderfgoed.

## Stêden en gemeenten
Noardwest-Meklenburch

De **lânkring Noardwest-Meklenburch** (Dútsk: *Landkreis Nordwestmecklenburg*) is in bestjoersdistrikt yn it noardwestlike diel fan 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It bestjoerlike sintrum is de stêd Wismar. 

De lânkring leit oan 'e kust fan 'e Eastsee en grinzget yn it west oan 'e dielsteat Sleeswyk-Holstein. Oanbuorjende distrikten binne fanút it easten mei de klok mei: de lânkringen Rostock en Ludwigslust-Parchim, de kringfrije stêd Schwerin, de kring Lauenburg en de kringfrije stêd Lübeck yn Sleewyk-Holstein. 

Yn Noardwest-Meklenburch lizze foar in part twa grutte marrren: oan de westlike kant de eastlike helte fan de Schaalsee (23 km²) en yn it suden de noardlike helte fan de Schweriner See (63 km²). Fierder hat Noardwest-Meklenburch noch twa lytsere marren: de Bibowsee (0.79 km²) en de Mechower See (km²). It yn 'e Eastsee lizzende eilân Poel heart ek by Noardwest-Meklenburch. 

## Skiednis
Noardwest-Meklenburch ûntstie yn 1994 troch de gearfoeging fan 'e eardere distrikten Gadebusch, Grevesmühlen en Wismar mei in pear lytsere dielen fan de distrikten Sternberg en Schwerin-Land. By de weryndieling fan 2011 waard it gearfoege mei de eardere kring-frije stêd Wismar. De namme fan 'e lânkring waard mei in referindum op 4 septimber 2011 fêststeld.
 
## Stêden en gemeenten
Foarpommeren-Greifswald

De **lânkring Foarpommeren-Greifswald** (Dútsk: *Landkreis Vorpommern-Greifswald*) is in bestjoersdistrikt yn it easten fan 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It grinzget út it westen wei mei de klok mei oan 'e lânkringen Mecklenburgische Seenplatte en Foarpommeren-Rügen, de Eastsee, de lânsgrins mei Poalen en de dielsteat Brandenburch. Haadstêd fan 'e lânkring is de hânzestêd Greifswald.

Foarpommeren-Greifswald ûntstie troch it gearfoegjen fan 'e eardere lânkringen Eastfoarpommern en Uecker-Randow en de amten  Jarmen-Tutow en Peenetal/Loitz (út de eardere lânkring Demmin) en de eardere kringfrije stêd Greifswald yn it ramt fan de weryndielings yn 'e dielsteat fan septimber 2011. De namme waard op 4 septimber 2011 mei in referindum fêststeld. 

## Yndieling stêden en gemeenten
Ludwigslust-Parchim

De **lânkring Ludwigslust-Parchim** (Dútsk: *Landkreis Ludwigslust-Parchim*) is in bestjoersdistrikt yn it súdwesten fan 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It is mei in oerflak fan 4752 km² de op ien nei grutste lânkring fan Dútslân. Dêrnjonken is it ek de lânkring mei de leechste befolkingstichtens fan 'e dielsteat. De haadstêd is Parchim, mar yn Ludwigslust steane ek in diel fan de oerheidsgebouwen.   

De lânkring grinzget mei de klok mei fanút it westen oan 'e dielsteat Sleeswyk-Holstein, de lânkring Noardwest-Meklenburch, de kringfrije stêd Schwerin, de lânkringen Rostock en Mecklenburgische Seenplatte en de dielsteaten Brandenburch en Nedersaksen. 

Yn 'e lânkring lizze in tal marren, wêrûnder:

* Goldberger See
* Damerower See
* Barniner See
* Kleinpritzer See
* Woseriner See

## Skiednis
De lânkring Ludwigslust-Parchim ûntstie yn it ramt fan de weryndielings fan 2011 yn 'e dielsteat troch it gearfoegjen fan 'e eardere distrikten Ludwigslust en Parchim. De namme fan 'e lânkring waard mei in referindum op 4 septimber 2011 fêststeld.

## Stêden en gemeenten
De lânkring bestiet út 15 ''amten'' en fiif Amtfrije stêden. Meiïnoar hat de lânkring 142 gemeenten, wêrfan 16 stêden.
Mecklenburgische Seenplatte

De **Mecklenburgische Seenplatte** (Frysk: Meklenburchske Marrekrite) is in lânkring yn 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It is wat oerflak oanbelanget fierwei de grutste lânkring fan Dútslân en twaris sa grut as it Saarlân. De haadstêd is Neubrandenburg, mar dielen fan de oerheidsgebouwen binne ek yn 'e lytsere plakken Demmin, Neustrelitz en Waren ûnderbrocht.

De lânkring ûntstie yn it ramt fan 'e weryndielings yn 'e dielsteat fan 2011 troch it gearfoegjen fan 'e eardere distrikten Müritz, Mecklenburg-Strelitz en it grutste part fan Demmin (útsein de amten Jarmen-Tutow en Peenetal/Loitz) mei de eardere kringfrije stêd Neubrandenburg. De namme fan 'e lânkring waard mei in referindum op 4 septimber 2011 keazen.

## Stêden en gemeenten
Laurent Jalabert

**Laurent Jalabert** (Mazamet, 30 novimber 1968) is in earder Frânsk hurdfytser. Jalabert behelle 138 seges, wêrûnder twa kear de Waalse Pijl. De twa "hurdfyts monumenten" Milaan-San Remo en de Omgong fan Lombardije wûn hy elk ien kear. Hy wie gjin útsprútsen spesjalist en naam sawol de griene trui as de boltsjestrui fan de Omgong fan Frankryk mei nei hûs. Yn 1995 wûn Jalabert de Omgong fan Spanje en yn 1997 waard er wrâldkampioen tiidriden.

Laurent Jalabert is de âldere broer fan earder hurdfytser Nicolas Jalabert.

## Karriêre
Jalabert, wie net allinnich in klimmer, mar ek in poerbêste sprinter. Benammen yn it begjin fan syn karriêre (by de Spaanske hurdfytsploech Once) koe er goed mei sprinters lykas Wilfried Nelissen, Djamolidin Abdoezjaparov, Olaf Ludwig en Johan Museeuw. Yn 1992 en 1995 wûn er de griene trui (punteklassemint) yn de Omgong fan Frankryk.

De earelist fan Jalabert is lang en ferskaat. Jalabert behelle oerwinningen yn klassikers lykas Milaan-San Remo en de Waalske Pylk, mar ferovere ek it einklassemint fan de Omgong fan Spanje yn 1995. Ek behelle er de wrâldtitel tiidriden yn 1997.

Yn de rin fan de jierren lei er him mear ta op it klimmen. By de Deenske hurdfytsploech CSC krige hy dêr alle kâns ta. Yn 2001 en 2002 wûn hy de bolletsjestrui (Boltsjestrui) yn de Omgong fan Frankryk. Yn 2002 wûn er ek syn lêste klassiker: de Clásica San Sebastián. Nei 2002 sette Jalabert in punt efter syn karriêre.

## Nei it hurdfytsen
Nei syn karriêre waard Jalabert aktyf as kommentator by wedstriden foar de Frânske telefyzje en fan 2009 oant 2012 wied er bûnscoach fan it Frânske hurdfytsen, die er mei oan triatlons en maratons. Yn 'e maitiid fan 2013 rekke Jalabert slim ferwûne nei't er op 'e fytst oanriden waard troch in auto.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
* 1991 - 71ste;
* 1992 -  34ste; winner 6e etappe
* 1993 - net finisht;
* 1994 - net finisht;
* 1995 -  4e; winner 12e etappe
* 1996 - net finisht;
* 1997 - 43ste;
* 1998 - net finisht;
* 2000 - 54ste;
* 2001 -   19e; winner 4e en de 7e etappe
* 2002 -   42ste;

### Dielname oan de Omgong fan Spanje
* 1990 - 70ste;
* 1993 - 35ste; winner 2e en de 6e etappe
* 1994 -  74ste; winner 1e, 2e, 4e, 11e, 12e, 15e en de 20ste etappe
* 1995 -    1ste; winner 3e, 5e, 8ste, 15e en de 17e etappe
* 1996 -  19e; Winner 3e en de 13e etappe
* 1997 -  7e; Winner 6e en de 20ste etappe
* 1998 - 5e;
* 1999 - net finisht;

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 1992 - net finisht;
* 1999 - 4e; Winner 4e, 9e en de 16e etappe

## Ploegen
* 1989-1991 - Toshiba
* 1992-2000 - ONCE
* 2001-2002 - CSC
Omgong fan Itaalje 1998

De 81ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 16 maaie oant en mei 7 juny 1998. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Nice, in stêd yn it súdeasten fan Frankryk oan 'e Middellânske See.

De einstreek lei yn Milaan de haadstêd fan de Italjaanske regio Lombardije. Teffens is it de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. De stêd leit noardeastlik fan Turyn en bewesten Verona.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Fantasia (film út 1940)

**Fantasia** is in Amerikaanske tekenfilm produsearre troch Walt Disney. De film waard útbrocht op 13 novimber 1940 en is de trêde jûnfoljende tekenfilm dy't makke waard troch de Walt Disney Productions.

De film duorret ûngefear 125 minuten. Yn 1999 kaam in ferfolch op de film út ûnder de namme *[[Fantasia 2000]]*.
Neubrandenburg

**Neubrandenburg** (Nij-Brandenburch, Nedersaksysk: *Niegenbramborg*) is in plak en gemeente yn 'e Dútske dielsteat Meklenburch-Foarpommeren. It is de haadstêd fan 'e lânkring Mecklenburgische Seenplatte. Oant 2011 wie Neubrandenburg in kringfrije stêd. De tsjintwurdige binnenstêd is it kulturele en toeristyske hert fan 'e stêd. 

De stêd leit tusken de Eastsee yn it noarden, de Poalske stêd Szczecin yn it easten, de Dútske haadstêd Berlyn yn it suden en de havenstêd Hamburch yn it westen.

## Skiednis
Neubrandenburg is ferneamd nei de stêd Brandenburch oan de Havel en de Mark Brandenburch. Merkgreve Jehan I fan Brandenburch stifte de stêd op 4 jannewaris 1248. 

De planmjittich oanleine binnenstêd waard oan it ein fan 'e Twadde Wrâldoarloch systematysk troch it Reade Leger yn 'e brân stutsen. Mear as 80% fan 'e út de 18e en 19e iuw datearjende bebouwing gie ferlern. By de grutte brân fan 29 nei 30 april 1945 gyngen alle iepenbiere gebouwen yn 'e binnenstêd en it grutste part fan 'e winkels en hûzen binnen de stedsmuorren ferlern. Ek it Stedsslot en it âlde Riedshûs oan it Merkplein waarden net sparre.

De weropbou fan 'e binnenstêd hat sûnt de jierren 1950 it stedsbyld bot feroare. De measte wengebouwen datearje út de tiid fan 'e DDR. De histoarisearjende nijbou, dy't in bytsje basearre binne op de barokke en klassisistyske foaroarlochske arsjitektuer, ûntstie yn 'e jierren 1950. Dy binne sûnt 1951 yn it ramt fan it doetiidske kultuerprogramma yn 'e styl fan it Sosjalistysk klassisme boud.

## It besjen wurdich
### Stedsmuorre
Neubrandenburg is bekend fanwegen de goed bewarre dûbele stedsmuorre. De stedsmuorre is 2,3 kilometer lang en 7 kilometer heech en omklammet it hiele histoaryske sintrum. Om de omkriten te beweitsjen waarden fakwurkhûzen yn 'e muorren boud, de saneamde *Wiekhäuser*. 

### Stedspoarten

Mei ferwizing nei de noch besteande stedspoarten neamt de stêd himsels *Vier-Tore-Stadt*. De Treptower Tor, Neues Tor, Stargarder Tor en de Friedländer Tor binne de fjouwer poarten dy't tagong joegen ta de midsiuwske stêd. De 20 meter hege Friedländer Tor is de âldste poarte en datearret út 1300. De poarte is mar leafst 88 meter lang. De op ien nei âldste poarte is de Stargarder Tor, dy't tsien jier letter boud waard. Om 1400 hinne waard de 32 meter hege Treptower Tor boud, de heechste poarte fan 'e stêd. Healwei de 15e iuw waard de Neues Tor boud, wêrfan in diel fanwegen brekfalligens ferlern gyng.

### Marijetsjerke
By de bombardeminten troch it Reade Leger yn 1945 waard de 7 iuwen âlde Marijetsjerke ferneatige. Yn 'e jierren 1970 waard de tsjerke wer opboud en iepene as konsertseal. 

### Musea
* Regional Museum Neubrandenburg
* Kunstsammlung Neubrandenburg
Sleeping Beauty (film út 1959)

**Sleeping Beauty** is in Amerikaanske tekenfilm fan Walt Disney. De film basearre op it bekende mearke *[[Toarnroaske]]*. De film waard útbrocht op 29 jannewaris 1959.
Encanto

***Encanto*** is in Amerikaanske fantasyfilm út 2021 yn 'e foarm fan in lange kompjûteranimearre tekenfilmmusical. De film, de 60e jûnfoljende tekenfilm dy't makke waard troch de Walt Disney Animation Studios, stie ûnder rezjy fan Jared Bush en Byron Howard.

*Encanto* waard útbrocht op 24 novimber 2021. De film krige oer it algemien tige positive resinsjes fan 'e filmkritisy.

## Rolferdieling
* Stephanie Beatriz as Mirabel Madrigal
* María Cecilia Botero as "Abuela" Alma Madrigal
* John Leguizamo as Bruno Madrigal
* Mauro Castillo as Félix Madrigal
* Jessica Darrow as Luisa Madrigal
* Angie Cepeda as Julieta Madrigal
* Carolina Gaitán as Pepa Madrigal
* Diane Guerrero as Isabela Madrigal
* Wilmer Valderrama as Agustín Madrigal
* Rhenzy Feliz as Camilo Madrigal
* Ravi Cabot-Conyers as Antonio Madrigal
* Adassa as Dolores Madrigal
* Maluma as Mariano Guzman

## Nûmers
# *"The Family Madrigal"*
# *"Waiting on a Miracle"*
# *"Surface Pressure"*
# *"We Don't Talk About Bruno"*
# *"What Else Can I Do?"*
# *"Dos Oruguitas"*
# *"All of You"*
# *"Colombia, Mi Encanto"*

## Keppelings om utens
*  Offisjele webside fan ''Encanto''
*  Ynformaasje oer ''Encanto'' yn 'e Internet Movie Database (IMDb)
Grutte Tsjerke (Epe)

De **Grutte of Sint-Martenstsjerke** is in goatysk tsjerkegebou mei in romaanske toer yn it Gelderlânske plak Epe.

## Bouskiednis
De pseudobasilyk waard yn 'e earste helte fan 'e 12e iuw boud. Nei alle gedachten barde dat op it plak fan in houten foargonger. Ut de boutiid binne de ûnderste lidden fan 'e toer bewarre bleaun. Yn 'e 13e iuw waard de toer heger makke en yn 'e 15e iuw nochris, nei't de tsjerke in nij koer en in nij skip krige hie en doe de hjoeddeiske pseudobasilikale foarm krige. De toer is 52,5 meter heech.   

De tsjerke fan Epe tsjinne ynearsten as de memmetsjerke fan Hattem, Heerde en Vorchten, dy't yn 1176 troch de Utertske biskop Godfryd fan Epe losmakke waarden. Vaassen en Oene bleaune ek dêrnei ûnder Epe fallen. Yn 1598 gie Epe oer op de grifformearde lear. Hjoed-de-dei wurdt de Grutte Tsjerke brûkt troch de Herfoarme Gemeente Grutte Tsjerke, dy't by de PKN oansletten is.

De tsjerke waard yn 'e jierren 1951-1962 en 2010-2012 restaurearre. De restauraasje fan 'e toer folge yn 2017.

## Ynterieur
De tsjerke hat in oargel út 1809, dat boud is troch Abraham Meere. Ut de tiid fan foar de reformaasje datearje de ferwulftbeskilderings yn it noardlike skip en it 15e-iuwske doopfont. It ikehouten koerhek is flak nei de reformaasje delset en stiet sûnt de lêste restauraasje wer op it oarspronklike plak.

## Keppeling om utens
* Stifting Freonen Grutte Tsjerke en Toer
* Oargelside: Disposysje oargel
* Stifting Meere-oargel
Epe

**Epe** is in plak yn it noarden fan 'e provinsje Gelderlân. It plak leit yn it noardeastlike diel fan 'e Feluwe en is it haadplak fan 'e gemeente mei deselde namme. Under it doarp falle ek de buorskippen Dijkhuizen, Tongeren, Vemde, Wissel en Zuuk.

## Skiednis
Sûnt it begjin fan 'e jiertelling wurdt de krite fan 'e hjoeddeiske gemeente bewenne. Yn 'e doarpshimrik lizze ferskillende grêfheuvels út de Nije Stientiid (4000 oant 1700 f.Kr.). Ek binne út dy tiid in soad fynsten bekend.
   
Neffens û.o. Van Berkel en Samplonius is de namme Epe fan it ier-Germaanske of faaks sels pre-Germaanske wurd *apa* ôflaat, dat wetterrin betsjut. It âldste dokumint weryn de namme fan it doarp *de Apa* stiet, stamt út it jier 1176. 

Fan 2 septimber 1887 oant 8 oktober 1950 hie Epe in stasjon oan 'e Baronnespoar tusken Apeldoarn en Swol.  

Sûnt 1966 waarden yn Epe ek Tomos-brommers boud. Tomos wie de lêste bromfytsefabryk fan Nederlân en waard yn desimber 2009 sletten.

Op 20 augustus 2024 gie de Regenboogkerk in grifformearde tsjerke oan de Beekstraat troch brân ferlern.

## It besjen wurdich

* Yn it doarpssintrum stiet de Grutte Tsjerke, in pseudobasilyk út de 12e iuw.
* It doarp telt noch ferskillende pleatskes út de 18e en 19e iuw.
* De kopermûne oan 'e Kopermolenweg 5 datearret út 1750.
* Yn 'e himrik fan Epe lizze in grut tal argeologyske monuminten

## Gea

Om Epe hinne lizze in soad bosk- en heidegebieten, dy't hjir en dêr ôfwiksele wurde troch agrarysk grûngebrûk. Op de grins mei Heerde leit it natoergebiet De Renderklippen. Om wyld te sjen binne der yn 'e himrik fan Epe in pear wyldskerms set.   

## Museum
* Museum Veluws museum Hagendoornse Plaatse

## Keppeling om utens
* VVV Epe
Epe (gemeente)

**Epe** is in gemeente op it noardeastlike diel fan 'e Feluwe yn 'e provinsje Gelderlân. It haadplak fan 'e gemeente is it doarp Epe. De gemeente hat  () ynwenners.

## Skiednis
It gemeentegebiet waard al foar de kristlike jiertelling bewenne. Der binne in soad prehistoaryske fynsten en grêfheuvels út de Nije Stientiid (4000-1700 foar Kristus). Bysûnder foar Nederlân binne de saneamde *celtic fields*, fan ierden wâltsjes omklamme prehistoaryske ikkers mei in fjouwerkante foarm. Dêrfan lizze der in grut tal fan meiïnoar 76 hektare by Vaassen ticheby de Gortelseweg. Se datearje út 'e Izertiid.    

Neffens Van Berkel en Samplonius soe de namme Epe ôflaat wêze fan in ier-Germaansk of faaks sels it pre-Germaanske wurd *apa*, itjinge wetterrin betsjut. It âldste dokumint dêr't de namme fan it doarp *Ape* yn neamd wurdt, datearret út it jier 1176.  

Op 1 jannewaris 1812 waarden Vaassen en Emst fan Epe ôfsplitst om as selsstannige gemeente fierder te gean, mar op 1 jannewaris 1818 waard dy nije gemeente wer opheft en waarden de doarpen op 'e nij by Epe yndield.

## Gemeenteyndieling
* De gemeente Epe hat fjouwer doarpen: Epe, Vaassen , Emst en Oene.
* Buorskippen: Boshoek, Dijkhuizen, Geerstraat, Gortel, Hanendorp, De Hegge, De Jonas, 't Laar, Laarstraat, Loobrink, Niersen, De Oosterhof, Schaveren, Tongeren, Vemde, Westendorp, Wijnbergen, Wissel en Zuuk.

## Gea

De gemeente leit op 'e Feluwe en de natoer mei in soad bosk en heide lykas de Renderklippen bringt in soad toeristen nei Epe. Ek binne der ferskillende plakken dêr't efter skermen wyld sjoen wurde kin.   

Yn 'e bosken en by paden of diken lâns is oeral it wurk fan wylde bargen fan omwrotten grûn te sjen. Alle jierren soargje de wylde bargen foar in soad oerlêst. De bewenners beskermje harren tunen mei hekken mei gaas. Ek wurde der in soad bargen oanriden, somtiden mei deadlike ôfrin. Yn 'e simmer fan 2008 wie it sa slim, dat Epe it lanlike nijs helle. De provinsje hat doe it beslút nommen om 60% fan 'e populaasje ôf te sjitten.

## Tsjerklikens
De gemeente Epe is troch it doarp Epe gjin typyske Bibelgurdle-gemeente. Ofgeande op it stimgedrach wykt it grutste doarp yn 'e gemeente sterk ôf fan de oan 'e gemeente grinzgjende gemeenten Oldebroek en Nunspeet. De doarpen Oene, Vaassen en Emst hawwe lykwols in folle tsjerkliker ynslach as it haadplak.
Aapkeskoetsier

In **aapkeskoetsier** wie in koetsier fan hierkoetsen, klaaid yn unifoarm.

## Skiednis
De beneaming ûntstie nei alle gedachten yn Amsterdam doe 't dêr yn 1880 in hynstetaksybedriuw, de *Amsterdamsche Rijtuig Maatschappij*, oprjochte waard. De koetsiers op 'e koetseweinen moasten har ûnderskiede fan de al besteande, wat earmoedige, ienmansferfierbedriuwkes en waarden dêrta yn in havanakleurige riidrok, in read fest, in wytlakte hoed en in swarte reinjas stutsen.

Sa seagen se der tige opfallend, mar ek wat clownesk, út en waarden dêrom aapkes neamd. Yn dy tiid rûnen der nammentlik ek potsemakkers mei yn unifoarm stutsen lytse aapkes om. De namme aapke gie úteinlik op 'e koets oer, wêrmei 't de koetsier dus aapkeskoetsier hjitte soe.

## Trivia
In folkslietsje út dy tiid makket gewach fan de skrille tsjinstelling tusken it sabeare unifoarm en de werklike, lege, posysje dy 't de koetsier yn de doetiidske maatskippij taparte waard:

::*Gekleed als een aapje maken wij nog veel zwier
::*Maar ik kan 't niet helpen ik ben maar koetsier

## Keppeling om utens
* [[Meertens Ynstitút]: straatliederen, *Aapjes koetsier*]
Bakfyts

In **bakfyts** is in transportfyts mei twa (meast) of trije tsjillen en in grutte laadbak foarop, dêr 't bagaazje mei ferfierd wurde kin.

## Skiednis en beskriuwing

In gewoane bakfyts mei trije tsjillen hat twa tsjillen oan de foarkant, mei dêrtusken de laadbak. De bestjoering bart meastal om in inkelde as  dy 't yn 'e midden ûnder de bak sit. Dy bestjoering is ienfâldich fan konstruksje mar net stabyl en in bakfyts is by hege faasje dreech te bestjoeren. De bak hat oan de efterkant in stange, dy 't as stjoer tsjinst docht. De bak kin in iepen platte bak wêze, mar ek in kiste mei in lid of in grutte koer (b.g. in bakkersbakfyts). In bakfyts kin oandreau wurde troch traapjen of in ferbrâningsmotor. Der binne hjoed-de-dei ek bakfytsen mei stipe fan in elektromotor.

In soad âlde bakfytsen hawwe in lange libbensdoer. Dochs naam it tal bakfytsen jierrenlang ôf fanwegen de yntroduksje fan de (lytse) frachtwein en auto mei oanhingwein. Nei in soad ynnovative oanpassingen oan de bakfyts wurde der sûnt sawat 1995 in soad nije bakfytsen produsearre. Yn it stedsferkear wurdt de bakfyts blykber ûnderfûn as in effektive ferfanger fan 'e auto.

Oant yn 'e jierren 1960 wie in bakfyts foaral in ferfiermiddel foar beropsmjittich gebrûk. In soad leveransiers, lykas bakkers en winkellju giene mei de bakfyts by de huzen del. Sy brûkten in houten bak of reiden koer mei lid. Hjoed-de-dei wurdt de bakfyts benammen troch jonge gesinnen brûkt yn stee fan in auto.

De bak kin ek ferfongen wurde troch in stoel, sadat der passazjiers mei ferfiere kinne. Dat wurdt ûnder oare yn tropyske lannen dien (fytstaksy). In fariant dêrop is it model mei in lytse bak dêr 't bern yn sitte kinne. Sûnt likernôch 2000 hat dit model yn Nederlân in soad populariteit krigen. Benammen yn stêden, dêr 't it autoferkear tige dreech is, mar ek yn de Feriene Steaten, ride tûzenen bakfytsmemmen en - heiten mei harren bern en boadskippen yn lytse, moderne bakfytsen fan ferskillende fabrikanten. Bern sitte op ien of twa bankjes yn de bak, en lytse poppen yn in bernestuoltsje of in Maxi-Cosi
Airat Ichmouratov

**Airat Rafailovich Ichmouratov** (Russysk: Айрат Рафаилович Ишмуратов, sekuerdere transliteraasje: *Ajrat Rafailovitsj Ichmoeratov*; Kazan, 28 juny 1973) is in Russysk-Kanadeesk komponist, dirigint en klezmerspyljend klarinettist fan etnysk Wolgatataarsk komôf. 

Hy wie dirigint en komponist-in-residence fan it Symfony Orkest fan Longueuil (2018-2021), klarinettist fan de klezmergroep Kleztory út Montreal en op útnûging heechlearaar oan de Laval Universiteit yn Kebek.

## Diskografy
* Klezmermuzyk, Kleztory (2002)
* Barber, Copland, Britten, Bruch, Kazan Chamber Orchestra La Primavera, Ak Bars (2002) 
* Klezmer, Kleztory, Yuli Turovsky & I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Chandos Records (2004)
* Nomade, Kleztory, Opus Award winner 2007, Amerix (2007) 
* Shostakovich, Weinberg, Ichmouratov, I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Analekta (2008) 
* Symphonique, Le Vent du Nord et Quebec Symphony Orchestra, CBC (2010) 
* Carte Postale, Alcan Quartet, ATMA Classique (2011) 
* Beethoven, Fioelekonsert (kadens fan Ichmouratov), Symfony nr. 7, Alexandre Da Costa, Taipei Symphony Orchestra, Warner Classics (2013) 
* Arrival, Kleztory, Amerix (2014)
* Tales from the Dinarides, Michael Bridge, Guillaume Tardif, Kornel Wolak, Wirth Institute (2017)
* Klezmer Dreams, Andre Moisan, Jean Saulnier en Molinari Quartet, ATMA Classique (2017) 
* Nigun, Kleztory, Amerix (2017) 
* Melodies of Nations, Romic - Moynihan Duo, Hedone Records (2017)
* Brief fan in ûnbekende frou, Three Romances for Viola, Concerto Grosso No. 1 - Belarusian State Chamber Orchestra, Evgeny Bushkov - Chandos (2019) 
* Youth' Ouverture, Maslenitsa Ouverture, Symphony, Op. 55 'On the Ruins of an Ancient Fort' – Orchestre de la Francophonie, Jean-Philippe Tremblay – Chandos (2020)
* Momentum, Kleztory - Chandos (2020)
* Julia MacLaine, Preludes - Analekta (2022)
* Ichmouratov: Viola Concerto No.1 / Piano Concerto – London Symphony Orchestra, Airat Ichmouratov dirigent – Chandos (2023)

## Keppelings om utens
* Offisjele webside
* Kleztory groep klezmer
* Canadian Music Center
Omgong fan Itaalje 1993

De 76ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 23 maaie oant en mei 13 juny 1993. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Porto Azzurro, in gemeente op it eilân Elba, dat ta heard oan de Italjaanske provinsje Livorno (regio Toskane).

De einstreek lei yn Milaan de haadstêd fan de Italjaanske regio Lombardije. Teffens is it de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. De stêd leit noardeastlik fan Turyn en bewesten Verona.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Itaalje 1989

De 72ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 21 maaie oant en mei 11 juny 1989. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Taormina, in stêd op Sisylje.
De einstreek lei yn Florâns de haadstêd fan de regio Toskane en de provinsje Florâns.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Belis fan Ljouwert (1498)

It **Belis fan Ljouwert** wie in belegering fan de stêd Ljouwert troch it leger fan Albrecht fan Saksen dat ûnder befel stie fan Wilwolt von Schaumberch. It belis duorre njoggen wiken en einige op 23 oktober 1498 mei it ynnimmen fan Ljouwert troch it Saksyske leger. 

## Oanrin
It lêste desennium fan de 15e iuw wie in rûzige tiid foar Fryslân. Hartoch Albrecht fan Saksen krige Fryslân, mei ynbegryp fan de Ommelannen yn besit fan keizer Maksimiliaan yn 1498 as betelling foar syn tsjinsten oan de keizer. Hy waard beneamd ta gûverneur (potestaat) fan Fryslân. Fryslân dat dan wol diel útmakke fan Hillige Roomske Ryk hie nea in hear kend, alteast in hear hie der nea bliuwend gesach fine kinnen. Oan de ein fan de fyftjinde iuw wiene De Fryske lannen it striidtoaniel fan de konflikten tusken Skieringers en Fetkeapers. De stêd Grins like yn dy konflikten de iennichste machtsfaktor dy 't fanwegen komme koe en wreide har macht út oant hast hiel Fryslân en de Ommelannen. Om de macht fan de stêd yn te damjen, waard Albrecht troch guon yn Fryslân mei iepen earms ûntfongen.

Albrecht stjoert yn de maitiid fan 1498 syn legeroanfierder Von Schaumberg mei in duchtige troepemacht nei Fryslân om it foar him yn besit te nimmen. Ljouwert wie ien fan de stêden dy 't him te war stelde. Yn trije gefjochten waarden de Friezen troch him ferslein. Yn april op wei nei Grins, op 10 juny yn de slach by Laaksum en yn de moannen septimber en oktober by it belis fan Ljouwert.

## Belis en gefolch
Foaroan yn de striid tsjin de hartoch fan Saksen moast Ljouwert him, nei in belis fan njoggen wiken, oerjaan oan de steedhâlder fan de hartoch, Wilwolt fan Schaumburg. Dy twong by de ûnderhannelingen ôf dat de hartoch in twangboarch binnen de stêd, it Blokhûs, bouwe mocht en dy mei syn manlju te besetten. Mei de ynname fan Ljouwert hie Albrecht Fryslân en de Ommelannen min ofte mear pasifisearre en de Saksetiid bruts oan dy 't foar Fryslân fiergeande gefolgen hawwe soe. In nij bestjoersapparaat waard opset mei it Dútsk as offisjele taal. Dy feroaring late ta in grutte tebekgong fan de Fryske taal en makke in ein oan it brûken fan it Frysk yn it offisjele ferkear.
Omgong fan Itaalje 1988

De 71ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 23 maaie oant en mei 12 juny 1988. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Urbino, de stêd leit op 485 meter hichte, op in heuvel. En is ien fan de twa haadstêden fan de provinsje Pesaro e Urbino yn it noardlike part fan de Italjaanske regio De Marken. 

De einstreek lei yn Vittorio Veneto in stêd yn de regio Veneto oan de foet fan de Trevisaanske Foaralpen, en heart ta de provinsje Treviso.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Johan van der Velde

**Johan van der Velde** (Rijsbergen, 12 desimber 1956) is in earder Nederlânsk hurdfytser. De sprinter Van der Velde wie aktyf fan 1978 oant 1990 en naam trije kear as winner fan it punteklassemint de pearze trui fan de Omgong fan Itaalje mei nei hûs.

## Karriêre
Van der Velde, wie net allinnich in sprinter, mar ek in poerbêste klimmer, benammen yn it begjin fan syn karriêre. Yn 1980 wûn hy de Dauphiné Libéré, Dat selde jier wûn er it Nederlânsk kampioenskip. Ek yn 1982 waard er nochris Nederlânsk kampioen. Yn 1985 wie er de earste Nederlanner dy't it slagge it punteklassemint yn de Omgong fan Itaalje te winnen ek yn 1987 en 1988 naam Johan van der Velde de pearze trui mei nei hûs.

## Nei it hurdfytsen
Nei syn karriêre hie van der Velde te krijen mei in Amfetamine ferslaving; in karriêre as ynbrekker as gefolch fan syn ferslaving kaam him op in finzenis straf fan alve moanne te stean. Yn 2001 ferskynde in biografy oer Johan van der Velde *Langs het Ravijn, Het veelbewogen wielerleven van Johan van der Velde* skreaun troch sjoernalist Bart Jungmann, en Omrop Max stjoerde yn 2012 in dokumintêre út oer it libben fan Johan van der Velde.  Fan 2015 hat er in oantal jierren sjauffeur west op de bussen fan Nederlânske ploegen

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
* 1979 - 14e;
* 1980 -  12e;
* 1981 - 12e; winner 2e en de 21ste etappe
* 1982 - 3e;
* 1983 - net finisht;
* 1986 - 52ste; winner 5e etappe

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 1984 - 5e;
* 1985 -  5e;
* 1986 - 16e; winner 19e etappe
* 1987 -  9e; winner 15e en de 16e etappe
* 1988 -  85ste;
* 1989 - net finisht;

## Ploegen
* 1978-1983 - TI-Raleigh
* 1984 - Metauro Mobili
* 1985 - Vini Ricordi
* 1986 - Panasonic
* 1987 - Gis Gelati
* 1988 - GIS-Ecoflam 
* 1988-1989 - TVM
* 1989 - Carrera Jeans
* 1990 - Artiach-Royal
* 1990 - Tulip
Erik Breukink

**Erik Christiaan Breukink** (Rheden, 1 april 1964) is in earder Nederlânsk hurdfytser. Breukink wie benammen in betûft tiidrider.  

## Karriêre
Breukink begûn syn karriêre by de hurdfytsferiening *R en TV de Zwaluwen* út Doetinchem en helle dêr al gau suksessen. As junior toande Breukink foar de earste kear syn klasse, doe't er yn 1982 nasjonaal kampioen efterfolging waard. Tegearre mei Gert Jakobs, Maarten Ducrot en Jos Alberts naam hy diel oan de 100 km ploegetiidrit op de Olympyske Spullen yn Los Angeles. It Nederlânske kwartet behelle it fjirde plak. Yn 1985 wûn Breukink twa tiidritten yn Olympia's Tour, dernei tekene er syn earste kontrakt as profesjoneel hurdfytser by Skala. Yn 1986 stapte er oer nei de Panasonic ploeg. Yn de jierren dy't folgen wûn Breukink benammen tiidrit etappen en in tal berchetappen. Yn 1989 wûn Breukink de Prolooch fan de Omgong fan Frankryk en fytste ien dei yn de giele trui, datselde jier fytste hy ek fiif dagen yn de rôze liederstrui fan de Omgong fan Itaalje.    

Erik Breukink stapte yn 1990 oer nei de PDM-ploech, yn 1991 ferlieten Breukink en de folsleine PDM- tagelyk de Omgong fan Frankryk, offisjeel as gefolch fan in fiedselfergiftiging troch it iten fan bedoarne hin. Nei't PDM yn 1992 útienfallen wie, tekene er in kontrakt by it Spaanske ONCE. Yn 1993 waard er krekt foar de Omgong fan Frankryk oanriden troch in auto. As gefolch dêrfan moast er mei problemen oan syn knibbel oerjaan. Letter dat jier fytste er nei in 7e plak yn it einklassemint fan de Omgong fan Spanje. Yn 1996 die er foar de twadde kear mei oan de Olympyske Simmerspullen hy waard 17e by de tiidrit en 45e yn de dykwedstriid. Yn 1997 stopte Breukink mei fytsen op heech nivo.

## Nei it hurdfytsen
Nei syn karriêre hie er earst in pr-funksje by de Rabobank ploech. Nei in jier stopte hy der alwer mei en waard kommentator by de NOS. Sûnt 2004 wie er ploechlieder fan de hurdfytsploech Rabobank. Fan 2010 oant en mei 2012 wie hy dêr technysk direkteur. Yn 2014 wie Breukink mei-oprjochter fan Team Roompot, dêr't er ek ploechlieder fan waard. De ploech hat oant en mei  2019 bestien.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
* 1987 - 21ste; winner 13e etappe
* 1988 -  12e; 
* 1989 - net finisht; winner prolooch
* 1990 - 3e; winner 12e en de 20ste etappe
* 1991 - net finisht; 
* 1992 - 7e; 
* 1993 - net finisht;
* 1994 - 29ste
* 1995 - 20ste
* 1996 - 34ste
* 1997 - 52ste

### Dielname oan de Omgong fan Spanje
* 1992 - 27ste; winner 7e etappe
* 1993 - 7e;
* 1994 - 18e;

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 1986 - 71ste;
* 1987 - 3e; winner 1e etappe
* 1988 - 2e; winner 14e etappe
* 1989 - 4e;
* 1995 - 59ste;

## Ploegen
* 1985 - Skala
* 1986-1989 - Panasonic
* 1990-1992 - PDM
* 1993-1995 - ONCE
* 1996-1997 - Rabobank
Omgong fan Itaalje 1987

De 70ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 21 maaie oant en mei 13 juny 1987. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn San Remo, in baaiplak oan de Rivièra del Ponente, yn de Italiaanske provinsje Imperia, regio Liguerje. De einstreek lei yn Saint-Vincent in gemeente yn de regio Aostadelling. 

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Itaalje 1986

De 69ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 12 maaie oant en mei 2 juny 1986. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Palermo, de haadstêd fan it Italjaanske eilân Sisylje en fan de provinsje Palermo dat krekt besuden it Italjaansk skiereilân leit. De stêd leit yn it noardwesten fan it eilân, oan de Tyrreenske See dat wer in part is fan de Middellânske See.

De einstreek lei yn Meran in stêd yn de Italjaanske autonome provinsje Bozen-Súd-Tiroal.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Itaalje 1985

De 68ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje]]** waard hâlden fan 16 maaie oant en mei 9 juny 1985. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Verona, de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme Verona yn de regio Veneto. De stêd leit eastlik fan Milaan, bewesten Feneesje en  westnoardwestlik fan Padûa. De einstreek lei yn Lucca, de haadstêd fan de provinsje Lucca yn de regio Toskane.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Transfiguraasjekatedraal (Novokûznetsk)

De **Transfiguraasjekatedraal** (Russysk: Спасо-Преображенский собор; *Spaso-Preobrazjenski sobor*) is in Russysk-otterdokse katedraal yn Novokûznetsk, Ruslân. De katedraal is de haadtsjerke fan it otterdokse bisdom Kemerovo-Novokûznetsk en stiet oan 'e Vodopadnaja Ulitsa 18. 

## Skiednis
Yn 1621 waard de earste tsjerke yn it fort fan it doetiidske Kûznetsk boud en wijd oan 'e Transfiguraasje fan 'e Heare. De houten tsjerke baarnde yn 1734 ôf en ferfongen troch in nije houten tsjerke. Tsjin 'e ein fan 'e 18e iuw waard net fier fan dy tsjerke in begjin makke mei de bou fan in stiennen katedraal. Fanwegen jildbrek moast de bou al gau foar in skoft útsteld wurde, sadat allinne de earste ferdjipping klear wie. Yn 1822 waarden dochs wer prikken yn it wurk steld om de bou te foltôgjen. Yn 1830 wie lang om let de foltôging fan 'e tsjerke. Dêrnei waard der noch fiif jier oan it ynterieur wurke. Meiïnoar hat de bou 43 jier duorre. De ynwijing fan 'e katedraal fûn op 5 augustus 1835 plak.

Troch in ierdskodding op 7 juny 1898 waard de tsjerke skansearre. Yn 1907 folge de restauraasje fan it gebou.

## Nei de Oktoberrevolúsje
Yn 1919 waard de katedraal oanfallen troch in kliber anargisten en yn 'e brân stutsen. Nei de oanfal waard de ûndertsjerke wer safier hinne geskikt makke foar de earetsjinst. Foardat de katedraal yn 1934 sletten waard, makke de Libbene Tsjerke noch in skoft gebrûk fan 'e katedraal. Yn 1935 waard it gebou plondere troch leden fan 'e Konsomol. De koepels en alle kristlike symboalen waarden ferwidere en de toer foar in grut part ôfbrutsen. Dêrnei tsjinne it gebou noch in skoft as skoalle en bakkerij. Healwei de jierren 1950 stie it ferrinnewearre gebou leech en it duorre oant de jierren 1980 dat it arsjitektoanyske belang fan it ferfallen gebou erkend waard. Der wiene plannen om de tsjerke te renovearjen en der in konsertgebou fan te meitsjen, mar tsjin 'e ein fan 'e jierren 1980 doarden otterdokse kristenen it oan om it gebou werom te freegjen fan 'e autoriteiten. Yn in sitting fan 'e gemeenteried yn 1989 waard it beslút nommen de tsjerke wer oer te dragen oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke.

## Weriepening
Nei de weromjefte waard it tsjerkegebou restaurearre en foar in part rekonstruearre. Yn 1991 waard foar it earst sûnt lange tiid wer in Godlike Liturgy opdroegen. De restauraasje soe meiïnoar 15 jier duorje en yn 2004 waard it wurk ôfsletten.

## Arsjitektuer
De lange boutiid hat ynfloed hân op de styl fan 'e katedraal. Karakteristyk foar de Sibearyske barok binne de koepels, mar it gebou sels giet mear yn 'e rjochting fan it neoklassisisme. De dekorative eleminten dêrfoaroer ferwize wer nei de Sibearyske barok.