open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Delotta Brown

**Delotta Brown** (7 septimber 1977) is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, pornografysk aktrise en prostituee fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn Atlanta, yn 'e steat Georgia. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2005. Neffens har offisjele opjefte is se 1.68 m lang, mei in gewicht fan 65 kg en kupmaat 34G. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Delatta Brown en Delotta.

## Keppelings om utens

*  Delotta Brown yn 'e ''Internet Movie Database''
*  Delotta Brown yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Delotta Brown yn 'e ''Adult Film Database''
*  Delotta Brown yn 'e ''FreeOnes''
*  Delotta Brown yn 'e ''Boobpedia''
* Delotta Brown yn 'e ''Twitter''
Fanfiksje

**Fanfiksje** is in foarm fan fiksje besteande út ferhalen dy't skreaun binne troch fans oer personaazjes út it (oarspronklike) wurk fan in oare auteur. Sokke ferhalen borduerje dus fuort op in earder wurk, en mei't se mar komselden op oanfraach fan 'e oarspronklike auteur of dy syn útjouwer makke wurde, kinne se yn 'e regel fanwegen problemen op it mêd fan auteursrjochten net op 'e normale manear útjûn wurde. Lykwols hat dit ferskynsel him sûnt de komst fan it ynternet, dat de fersprieding fan sok materiaal boppemjitte folle makliker makke hat, ta in tige populêre foarm fan skriuwwurk ûntjûn. Reäksjes fan 'e oarspronklike auteurs en harren útjouwers op it ferskinen fan fanfiksje kinne útinoar rinne fan oanmoediging oant lulkens of in stap nei de rjochter.

It ierst bekende gefal fan fanfiksje die him foar nei't Samuel Richardson yn 1740 syn roman *Pamela, or: Virtue Rewarded* útbrocht hie; neitiid ferskynden der ferskate ûnautorisearre wurken fan oaren dy't fertelden hoe't it de haadpersoan fergie nei ôfrin fan 'e foarfallen yn it orizjinele boek. In personaazje dat in bûtenwenstige protte fanfiksje oproppen hat, is de detektive Sherlock Holmes, in personaazje dat oarspronklik betocht waard troch de Britske skriuwer sir Arthur Conan Doyle. Fanfiksje as modern fenomeen ûntstie yn 1967, doe't der in spesjaal tydskrift foar sok wurk (in saneamd *fanzine*) oprjochte waard mei as titel *Spockanalia*, foar ferhalen fan fans oer de personaazjes út 'e populêre science fiction-tillefyzjesearje *[[Star Trek]]*.
Fokker F.VIII

De **Fokker F.VIII** wie in troch Fokker boud fleantúch út de jierren tweintich fan de 20e iuw. De F.VIII wie in ûntwerp fan Reinhold Platz.
It wie in twa-motorrige heechdekker mei twablêdige propeller. De F.VIII hie de ferneamde houten Fokkerfleugels. De kabine wie fan in metalen freem beklaaid mei kanvas en hie in kapasiteit fan 15 passazjiers.

De F.VIII syn oarspronklik ûntwerp hie trije motors lykas de F.VII. De middenmotor waard by de bou dochs weilitten meidat Fokker fan betinken wie dat fleantúchmotors wilens betrouber genôch wiene om ien ferfalle te litten en der sadwaande minder lêst fan lûd, benzinedampen en trillings yn de kabine wie. Boppedat ûntstie der sa romte foar ekstra bagaazje yn de noas, dat de F.VIII krige in opklapbere foarkant.

KLM hie Anthony Fokker frege om in grutter fleantúch foar har Jeropeeske rûtes. KLM bestelde totaal 7 F.VIII's dy't brûkt waarden oant yn de jierren tritich doe't se oerstallich waarden.

## Spesifikaasjes
* bemanning: 2
* lingte: 16,8 m
* spanwiidte: 23,0 m
* hichte: 4,2 m
* passazjiers: 15 (maks. 16)
* gewicht leech: 3350 kg
* fleugeloerflak:  82 m²
* maks. startgewicht: 5.800 kg
* motors: 2× Bristol Jupiter IV (480 hk) of Gnome-Rhône Jupiter (525 hk)
* krúsfaasje: 118 km/o
* maks. faasje: sa'n 180 km/o
* tsjinstplafond: 5.500m
* maks. fleanberik: 1.100 km

## Ungemakken
* Op 22 augustus 1927 kresjte de H-NADU fan KLM ûnder Sevenoaks, Kent nei it tastel it sturtflak ferlern hie..
* Op 11 april 1928 moast in F.VIII fan KLM in needlâning meitsje by Nigtevecht nei in motorsteuring.
* Op 10 augustus 1938 ferûngemakke in F.VIII fan Malert fuort nei it opstigen fan Lofthaven Debrecen, alle 12 passazjiers en 2 bemanningsleden ferlearen it libben.
* Op 27 desimber 1938 stoar in Urker jonge fan 10 nei't er rekke wie troch de sturt fan de F.VIII dy't yn in strange winter post ôflevere op Urk.

## Sjoch ek
* Fokker F.VII
* Ford Tri-Motor

## Keppeling om utens
*''Dutch Aviation''
Sapphira Chanel

**Sapphira Chanel** (24 septimber 1976) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn Shreveport, yn 'e steat Louisiana. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2009. Neffens har offisjele opjefte is se 1.65 m lang, mei in gewicht fan ? kg en kupmaat 34B.

## Keppelings om utens

*  Sapphira Chanel yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Sapphira Chanel yn 'e ''FreeOnes''
Diva Devine

**Diva Devine** (30 novimber 1979) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2004. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 57 kg en kupmaat ?.

## Keppelings om utens

*  Diva Devine yn 'e ''Internet Movie Database''
*  Diva Devine yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Diva Devine yn 'e ''Adult Film Database''
*  Diva Devine yn 'e ''Define Sexy Babes''
Harley Raine

**Harley Raine**, echte namme: **Yvonne Custard** (New York, 23 septimber 1972), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper, pornografysk aktrise en prostituee, wa har namme oft ek wol misstavere wurdt as Harley Rain, Harley Rains, Harley Raines, Haley Raine. Fierders hat se ek wol gebrûk makke fan 'e artystenamme Mistress Harley. 

## Libben en karriêre
Harley Raine is hikke en tein yn New York. Mei 23 jier sette se 1995 útein mei in karriêre as stripper, wêrby't se fia-fia yn kontakt kaam mei de Amerikaanske pornoyndustry. Twa jier letter, yn 1997, makke se har debút yn in pornografyske film, en neitiid spile se, neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn mear as 170 pornofilms.

Dêrby wurke se û.m. foar sokke foaroansteande labels as *[[Elegant Angel]]*, *[[New Sensations (filmstudio)|New Sensations]]*, *[[Devil's Film]]*, *[[Sin City (filmstudio)|Sin City]]*, *[[Vivid Entertainment]]* en *[[Adam & Eve (bedriuw)|Adam & Eve]]*, mar ek wol foar minder bekende studio's, lykas *[[West Coast Productions]]* en *[[Extreme Associates]]*. Fanwegen har romboarstich foarkommen wie Raine ek te sjen yn films fan studio's dy't har talizze op produksjes fan it grutte-boarstesjenre, lykas *[[Napali Video]]* en *[[Big Top Video]]*.

Yn 2012 loek Raine har út 'e pornoyndustry werom, mar neffens har offisjele webside is se noch wol aktyf as stripper en eskort. Neffens har offisjele opjefte is Harley Raine 1.60&nbsp;m, mei in gewicht fan 45&nbsp;kg en kupmaat 38DD, dêr't se oan kommen is troch in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean.

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan Harley Raine
* Biografy en filmografy fan Harley Raine yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Harley Raine yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
Havana Ginger

**Havana Ginger**, echte namme: **Monica Pendas** (Los Angeles, 27 febrewaris 1984), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Afro-Kubaansk-Spaansk-Yndiaansk etnysk komôf. Yn it begjin fan har karriêre hat hja ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Havana, Mika Brown, Mika en Mica, wylst har úteinlike skûlnamme ek wol misstavere wurdt as Havanna Ginger.

## Libben en karriêre
Havana Ginger waard yn 1984 berne yn Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2004, doe't hja tweintich jier wie. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn likernôch 220 ûnderskate films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as *[[New Sensations (filmstudio)|New Sensations]]*, *[[Elegant Angel]]*, *[[Sin City (filmstudio)|Sin City]]*, *[[Hustler Video]]*, *[[Third Degree Films]]*, *[[Wicked Pictures]]*, *[[Red Light District]]*, *[[Devil's Film]]*, *[[Anabolic Video]]*, *[[Zero Tolerance (filmstudio)|Zero Tolerance]]*, *[[Vivid Entertainment]]*, *[[VCA Pictures]]*, *[[Evil Angel (filmstudio)|Evil Angel]]*, *[[Digital Sin]]*, *[[Pure Play Media]]* en *[[Adam & Eve (bedriuw)|Adam & Eve]]*.

Ek hat Havana Ginger wol wurke foar minder bekende studio's, lykas *[[West Coast Productions]]*, *[[Black Ice (filmstudio)|Black Ice]]* en *[[Platinum X Pictures]]*. Fierders hat se ek in protte yn 't spier west foar pornosites op it ynternet, lykas *[[Reality Kings]]* en *[[BangBros]]*. Dêrnjonken posearre hja ek foar ferskate neakenblêden, en wie hja aktyf as stripper. Yn 2014 loek se har úteinlik út 'e pornoyndustry werom. Neffens har offisjele opjefte is Havana 1.60&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 55&nbsp;kg en kupmaat 34D, dy't se krigen hat troch (yn it begjin fan har karriêre) in boarstfergruttingsoperaasje te ûndergean. Havana Ginger har twillingsuster is ek wurksum as pornoaktrise, ûnder de namme Savana Ginger.

## Keppelings om utens
● Offisjele webside fan Havana Ginger
● Havana Ginger har side op ''Twitter''
● Biografy en filmografy fan Havana Ginger yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
● Biografyske gegevens en filmografy fan Havana Ginger yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
● Biografyske gegevens en filmografy fan Havana Ginger yn 'e ''Adult Film Database'' (AFD)
● Biografyske gegevens fan Havana Ginger op ''FreeOnes''
Jaimee Foxworth

**Jaimee Monae Foxworth** (17 desimber 1979) is in Amerikaansk aktrise, model, sjonger en rêstend pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Sy waard berne yn Belleville, yn 'e steat Illinois. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2000. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Crave en Monet.

## Keppelings om utens

*  Jaimee Foxworth yn 'e ''Internet Movie Database''
*  Jaimee Foxworth yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Jaimee Foxworth yn 'e ''Adult Film Database''
*  Jaimee Foxworth yn 'e ''FreeOnes''
Fokker B.I (1922)

De **Fokker B.I** wie in troch Fokker yn 1922 boude fleanmasine ornearre foar ferkenning. De B.I wie in ûntwerp fan Walter Rethel. Yn 1926 folge in ferbettere ferzje, de **B.III**.

It wie in konvinsjonele twadeks-fleanboat. De motor mei fjouwerblêdige triuwpropeller siet oan de boppefleugel. De romp fan duraluminium hie trije iepen cockpits - ien yn de noas foar in skutter, ien foar de ûnderfleugel foar de fleander en boardwurktúchkundige en ien efter de fleugels foar in twadde skutter. De B.I wie in amfibyfleantúch, de lâningstsjellen koene tsjin de romp fâlde wurde, mar dy ynrjochting waard weilitten by de B.III. 

De B.I fleach in tal jierren yn Nederlânsk-Ynje by de Marine Loftfearttsjinst en foldie dêr goed, mar dochs waarden der net mear fan besteld. Fokker hope dat de modernere en ferbettere B.III foar nije ynteresse foar it type soargje soe, en ûntwurp it tastel sa dat der in passazjierskabine yn de romp makke wurde koe, yn de hope kommersjele klanten te lûken. Dat barde lykwols net en de B.III waard net ferkocht. It tastel waard lang om let nei de Fokkerfestiging yn de FS stjoerd dêr't de romp as basis foar de Fokker F.11 brûkt waard. Uteinlik waard it fleantúch troch Harold Vanderbilt kocht.

## Spesifikaasjes
;Algemien
* Bemanning: 4 - Piloat, boardwurktúchkundige, twa skutters
* Lingte: 11,85 m (38 ft 10 in)
* Spanwiidte: 18,00 m (59 ft 1 in)
* Hichte: 3,95 m (13 ft 0 in)
* Fleugeloerflak: 59.0 m2 (603 ft2)
* Gewicht leech: 1.870 kg (4,120 lb)
* Gewicht fol: 3.070 kg (6,770 lb)
* Oandriuwing: 1 × Napier Lion-motor, 336 kW (450 hk)

;Prestaasjes
* Heechste faasje: 180 km/o 
* Tsjinstplafond: 3.700 m (12,100 ft)
* Klimfaasje: 3.0 m/s (600 ft/min)

;Bewapening
*2 × beweechbere masinegewearen op de romp

## Keppeling om utens
*  *The New Fokker Amphibian Flying Boat* yn Flight fan 21 desimber 1922, s.772–73 hjir
Walter Rethel

**Walter Karl Paul Rethel** (Wesel, 15 augustus 1892 – 1977) wie in Dútsk fleantúchûntwerper.

Al yn de Earste Wrâldkriich arbeide Rethel as yngenieur by Kondor yn Gelsenkirchen. Yn de iere jierren tweintich wurke er in skoft foar de *[[Nederlandsche Automobiel- en Vliegtuig Onderneming]]* (NAVO), en dêrnei by Fokker, dêr't er de Fokker B.I (in fleanboat) en de Fokker F.VII ûntwurp. Dêrnei wurke Rethel foar Arado Flugzeugwerke yn Dútslân. Op oanstean fan de *Reichswehr* waard er begjin 1932 ferfongen troch Walter Blume. Rethel gie by Messerschmitt oan 'e gong, dêr't er as haadyngenieur mei Willy Messerschmitt belutsen wie by it ûntwerpen fan de ferneamde Bf 109.

Walter Rethel, in neikommeling fan Alfred Rethel (1816–1859), wie de heit fan de skilder en ûntwerper Alfred Rethel (1922–2003) en pake fan aktrise Simone Rethel.

## Keppeling om utens
* Walter Rethel personnel file and career, *wehrmacht-history.com* (mei in foto)
Fokker F.XX

De **Fokker F.XX** wie in troch Fokker yn 1922 ûntwurpen en boude passazjiersfleanmasine. 

De F.XX wie in trijemotorige heechdekker. De masine koe maksimaal 12 passazjiers meinimme. De F.XX waard troch Fokker makke fanwege de KLM, dy't foar de loftline nei Nederlânsk-Ynje in tastel hawwe woe dat sa'n 50 km/o flugger wie as de F.XVIII. Mei fluggere fleantugen woe de KLM bewize dat it gjin doel hie om spesjale postfleantugen op Ynje yn te setten. It ûntwerp fan de F.XX wie in ferbettering fan de F.XVIII. It tastel krige in ynklapber lâningsgestel as iennichste Fokker fan foar de oarloch en hie as earste Fokker in ovale romp yn trochsnee ynstee fan de tradisjonele fjouwerkante. Hoewol't de F.XX moderner wie as de eardere Fokkers, makke de komst fan de twamotorige Douglas DC-2 en DC-3 it tastel rillegau âlderwetsk. 

Der waard mar ien F.XX boud, de *"Zilvermeeuw"* (PH-AIZ). Op 18 desimber 1933 soe it tastel besykje om yn in rekordtiid post nei Ynje te bringen. De middenmotor joech lykwols by de oanrin fan it opstigen belies. Reparaasje soe tefolle tiid naam hawwe en dêrom waard de F.XVIII "Pelikaan" yn 'e gauwens reemakke foar de flecht nei Batavia, dy't - hoewol't er 50 km/o stariger wie - it slagge de tocht dochs yn it skema fan de "Zilvermeeuw" te folbringen.

Nei tsjinst by de KLM waard de fleanmasine ferkocht oan it Spaansk Republikeinsk regear om liaisontsjinsten tusken Madrid en Parys út te fieren. It tastel ferûngemakke yn Spanje yn 1938

## Spesifikaasjes
;Algemien
* Bemanning: 3 
* Passazjiers: 12
* Lingte: 16,70 m (38 ft 10 in)
* Spanwiidte: 25,70 m 
* Hichte: 4.80 m 
* Fleugeloerflak: 96.0 m2 
* Gewicht leech: 6.455 kg 
* Gewicht fol: 9.400 kg 
* Oandriuwing: 3 × Wright R-1820-F Cyclone 9-sylinder radiaalmotors, 477 kW (644 hk) it stik

;Prestaasjes
* Heechste faasje: 305 km/o 
* Krúsfaasje: 250 km/o
* Tsjinstplafond: 6.200 m
* Fleanberik: 1.410 km
Fokker F.XXII

De **Fokker F.XXII** (as **Fokker F.22**) wie in troch Fokker yn de jierren tritich ûntwurpen en boude passazjiersfleanmasine. De **F.XXII** wie in fjouwermotorige heechdekker. De masine koe maksimaal 22 passazjiers meinimme (dêrfandinne de namme).
De F.XXII wie feitlik in ferlytse Fokker F.XXXVI en waard op de tradisjonele Fokkerwize boud, mei in houten frame beklaaid mei kanvas en sûnder ynklapber lâningstsjellen. Troch it fêsthâlden oan dat konsept ferlear Fokker syn liedende rol yn de bou fan ferkearsfleanmasines. De grutste konkurrint fan dit tastel wie de folle modernere fan aluminium makke Douglas DC-2.

## Skiednis fan de fjouwer F.XXII's
Der binne troch Fokker fjouwer F.XXII's boud, trije foar de KLM en ien foar ABA. De PH-AJQ "Kwikstaart", ien fan de F.XXII's fan de KLM, ferûngemakke op 14 july 1935 op de lineflecht fan Amsterdam (oer Hamburg en Kopenhagen) nei Malmö krekt bûten Skiphol, mar trije moannen nei ôflevering. Fan de 20 minsken yn it tastel oerlibben 14 persoanen de ramp. De oan ABA levere F.XXII *"Lapland"* makke yn juny 1936 troch in fersin fan de piloat in mislearre lâning op it fleanfjild fan Malmö. Der foelen gjin deaden, mar it tastel gie ferlern.

Twa Fokker F.XXII's en de F.XXXVI waarden koart foar it útbrekken fan de Twadde Wrâldoarloch ferkocht oan Grut-Brittanje. De *"Roerdomp"* bedarre by de British American Air Service en de *"Papegaai"* kaam yn tsjinst fan Scottish Aviation. It wie de bedoeling de trije fleantugen yn te sette op de nachtline Edinburgh-Glasgow-Londen, mar dat gie net troch út reden fan de oarloch. Ynstee waarden de tastellen brûkt as fleanende klaslokalen yn tsjinst fan de Royal Air Force-oplieding foar navigators. Op 3 july 1943 verongelukte de *"Roerdomp"* toen er tijdens de vlucht brand uitbrak. De *"Papegaai"* wie op dat stuit al net mear te brûken fanwege in motorbrân op 3 april 1943, mar waard nei de oarloch wer oerdroegen oan Scottish Aviation. Dy knapte it tastel wer op en naam it op 18 oktober 1946 yn tsjinst as ferkearsfleanmasine. Hy wie beskildere as ien fan Scottish Airlines, mar hierd troch British European Airways (BEA). It tastel fleach oant augustus 1947 op de rûte Prestwick-Belfast. Dêrna waard it Nederlân oanbean, mar dat waard ôfwiisd út reden fan jildkrapte en brekme oan opslachromte.

## Spesifikaasjes
;Algemien
* Bemanning: 2  
* Passazjiers: 22
* Lingte: 21,52 m
* Spanwiidte: 30 m 
* Hichte: 4,60 m 
* Fleugeloerflak: m2 
* Gewicht leech: 8.100&nbsp;kg 
* Gewicht fol: 13.000&nbsp;kg 
* Oandriuwing: 4 × 9-sylinder radiaalmotors Pratt & Whitney Wasp T1D1, 500 hk it stik
;Prestaasjes
* Heechste faasje: 285&nbsp;km/o (177&nbsp;mph) 
* Krúsfaasje:  km/o
* Tsjinstplafond: 4.900 m
* Fleanberik: 1.350&nbsp;km

## Bibliografy
*R.de Leeuw, *Fokker Commercial Aircraft*. 1994, Fokker, De Haach
*A.J. Jackson, *British Civil Aircraft since 1919* diel 2, 1974, Putnam, Londen, ISBN 0-370-10010-7

## Keppelings om utens
* Oer de F.XXII op *Fokker, een levende historie*.
* Oer de F.XXII op dutch-aviation.nl
* Side oer it ûngemak mei de "Kwikstaart"
Vernal (Utah)

**Vernal** is in stêd yn it súdeasten fan 'e Amerikaanske steat Utah, sa'n 280 km east fan Salt Lake City en 32 km bewesten de grins mei Kolorado. It is it haadplak fan Uintah County. Ynwennertal: 9.817 (2012)


File:Bank of Vernal Utah.jpeg|De bank fan Vernal
File:St Pauls Episcopal Church Vernal Utah.jpeg|De Episkopale tesjerke
File:Vernal Regional Airport.jpg|It fleanfjild fan Vernal


## Berne yn Vernal
* William F. Hanson (1887-1969), komponist en musikolooch
* Earl W. Bascom (1906–1995), rodeoruter, cowboy, keunstskilder, akteur, byldhouwer en útfiner
* Valoy Eaton (1938), lânskipsskilder
* James Woods (1947), akteur

## Keppeling om utens
* Statistiken, kaarten en oare ynformaasje oer Vernal op city-data.com
Douglas B-18

De **Douglas B-18 Bolo** wie in middelswiere bommesmiter dy't tsjinne by it United States Army Air Corps en de Royal Canadian Air Force (as **Douglas Digby**) ein jierren tritich en begjin jierren fjirtich. De Bolo waard makke troch de Douglas Aircraft Company en it ûntwerp wie basearre de DC-2 en wie ornearre as opfolger fan de Martin B-10.

Tsjin 1940 wie de B-18 al ferâldere; hy hie te min motorfermogen, te min defensive bewapening en de bomlading wie te lyts om noch langer foldwaan te kinnen. In protte tastellen giene ferlern by de Oanfal op Pearl Harbor en dy op de Filipinen yn desimber 1941.

Yn 1942 waarden oerbleaune B-18's útrist as anty-ûnderseeboatfleantúch as ynset as transporttastel. In B-18 wie ien fan de easrte Amerikaanske fleantugen dy't in Dútske ûnderseeër te sink brocht, de U-654, op 22 augustus 1942 yn de Karibyske See.

## Technyske gegevens

## Literatuer
* René J. Francillon: *McDonnell Douglas Aircraft Since 1920.* Diel I. Putnam, Londen 1979, ISBN 0-87021-428-4.

## Weblinks
*  USAF-museum, beskriuwing fan de B-18
*  AeroWeb.com B-18
*  Side oer de Digby Mk I
Farman (fleantúchbouwer)

**Farman** wie in Frânske fleantúchbouwer en motorbouwer dy't oprjochte waard troch de bruorren Henri Farman en Maurice Farman. Yn 1913 kaam ek de tredde broer, Dick Farman, by it bedriuw en waard it omneamd ta *Farman Frères*. It fabryk ûntwurp en makke fleanmasines tusken 1908 en 1936. By de nasjonalisaasje en reörganisaasje fan de Frânske loftfeartyndustry kaam Farman by de *Société Nationale de Constructions Aéronautiques du Centre* (SNCAC).

Yn 1941 rjochten de bruorren Farman it bedriuw fannijs op, mar no mei de namme *Société Anonyme des Usines Farman* (SAUF). It bedriuw waard lykwols mar trije jier letter opslokt troch Sud-Ouest. Yn 1952 besocht de soan fan Maurice Farman, Marcel Farman it nochris mei de SAUF. Dy kear waard de SAUF opheft yn 1956.

Der waarden goed 200 types fleantugen (en motors) troch de bruorren Farman boud tusken 1908 en 1941.

## List fan Farmanfleanmasines
* Farman III
* Farman IV
* Farman XV
* Farman F.20
* Farman F.30
* Farman F.31
* Farman F.40 Horace Farman
* Farman F.50
* Farman F.51
* Farman F.60 Goliath
* Farman F.70
* Farman F.121 Jabiru
* Farman F.166
* Farman F.180 Oiseau Bleu
* Farman F.190
* Farman F.222
* Farman F.230
* Farman F.271
* Farman F.402
* Farman F.430 Alize
* Farman HF.20
* Farman HF.27 
* Farman M.F.7 Longhorn
* Farman M.F.11 Shorthorn
* Farman NC.470

## Sjoch ek
* Dick Farman
* Henri Farman
* Maurice Farman

## Keppelings om utens
*  Aviafrance.com
Lockheed L-188 Electra

De **Lockheed L-188 Electra** is in ferkears- en transportfleantúch mei fan de Amerikaanske fleantúchfabrikant Lockheed. Hy wie it iennichste grutte Amerikaanske ferkearsfleantúch mei turbopropoandriuwing. 

Nei American Airlines skaften ferskate oare fleanmaatskippijen de Electra oan. Yn Jeropa brûkte allinne de KLM dizze masine, de L-188c (12 stiks), fan 1959 oant 1969.

## Untwerp
Lockheed sette yn 1954 út ein mei it ûntwerpen dit fleantúch. It waard een leechdekker mei fjouwer turbopropmotors mei plak foar 66 oant 98 passazjiers. Neist it orzjinele ûntwerp, de L-188A, kaam der ek in langeôfstânsferzjen, de L-188C. Totaal binne der 170 Electra's makke. Ut de Electra is de Lockheed P-3 Orion ûntwikkele, in maritym patrûljefleanmasine dy't ek troch de Keninklike Marine brûkt waard.

## Spesifikaasjes


Image:Lockheed L188C PH-LLK KLM MAN 23.12.63 edited-2.jpg|L188C Electra fan KLM op it fleanfjild fan Manchester, 1963
Image:Atlantic.airlines.electra.g-lofd.arp.jpg|In L-188CF fan Atlantic Airlines
Image:NWT Air Lockheed Electra at Vancouver Airport in August 1983.jpg|In Electra-frachtfleantúch fan NWT Air yn Vancouver, augustus 1983
File:Lockheed L-188 Electra (TAN Airlines 1970).jpg|Lockheed L-188 Electra fan TAN Airlines (Transportes Aéreos Nacionales S.A.) yn Managûa, Nikaragûa, 1970


## Keppelings om utens
*  Ynformaasje, fotoos en produksjelist
*  airliners.de: Lockheed L-188 Electra
Turboprop

In **turboprop** (folút: **turbopropeller**) is in type fleanmasinemotor. It is in gasturbine dy't in propeller oandriuwt. Oars as by in turbojet hawwe de útlitgassen te min enerzjy om driuwkrêft fan betsjuttin te jaan, meidat hast alle motorfermogen brûkt wurdt om de propeller oan te driuwen.
Om de gasturbine behindich te hâlden is er ûntwurpen foar in heech toeretal. In propeller draait lykwols effisjint by in betreklik leech toeretal. Dêrom is der in reduksje-kamrêdkast tusken turbine en propeller oanbrocht. 

Meidat in propeller tige effisjint is by lege fleansnelheden, wurdt dit motortype fral fûn yn lytse passazjiersfleantugen en frachtfleantugen. Propellers wurde net brûkt by flugge fleantugen omdat by hegere toeretallen de luchtstream by de úteinen fan de rotorblêden in supersoanyske faasje krijt, wat liedet ta folle mear luchtwjerstân en sadwaande in legere effektiviteit.
Yn de útlit fan de turbopropmotor kin in strielbuis oanbrocht wurde, wêrtroch't de útlitgassen fan de motor fierder útsette kinne. Sa ûntstiet der in striel mei hege snelheid. Yn dat gefal is der in kombinaasje fan twa oandriuwingsprinsipes: de kâlde striel fan de propeller, goed foar 90% fan de driuwkrêft, en de hjitte striel út de útlit, dy't foar 10% fan de driuwkrêft soarget. De striel kin net allinne nei efteren, mar ek nei ûnderen rjochte wêze om it fleantúch mear liftkrêft te jaan (lykas by in helikopter).


File:Turboprop operation-en.svg|Skematyske tekening fan de wurking fan in turboprop
File:Principe turboprop met straaluitgang.JPG|Turboprop mei strielbuis
Philipp Otto Runge

**Philipp Otto Runge** (Wolgast, 23 july 1777 - Hamboarch, 2 desimber 1810) wie, mei Caspar David Friedrich, in wichtich Dútsk keunstskilder en tekener út it tiidrek fan de Romantyk.

## Priuwke fan syn wurk

Ofbyld:Philipp Otto Runge - Die Eltern des Künstlers.jpg|De âlden fan de keunstner
Ofbyld:Philipp Otto Runge - Die kleine Perthes.jpg|De lytse Perthes
File:Philipp Otto Runge - Die Hülsenbeckschen Kinder.jpg|De bern fan Hülsenbeck


## Keppelings om utens
*  Philipp Otto Runge Stichting
* ''Runge-Haus'' yn Wolgast
Layton Benton

**Layton Benton** (10 oktober 1991) is in Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansken en Latino komôf. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2012. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70 m lang, mei in gewicht fan 61 kg en kupmaat 38D.

## Keppelings om utens
*  Layton Benton yn 'e ''Internet Movie Database''
*  Layton Benton yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Layton Benton yn 'e ''Adult Film Database''
*  Layton Benton yn 'e ''FreeOnes''
*  Layton Benton yn 'e ''Boobpedia''
*  Layton Benton yn 'e ''Twitter''
Bloomsbury Publishing

**Bloomsbury Publishing PLC** is in foaroansteande Britske útjouwerij dy't oprjochte waard yn 1986 en dy't fêstige is yn Londen. Dit bedriuw bringt sawol fiksje as non-fiksje op 'e merk, en hat ynternasjonale bekendheid krigen as de oarspronklike útjouwer fan 'e *[[Harry Potter]]*-rige fan skriuwster J.K. Rowling.

## Skiednis
Bloomsbury waard op 26 septimber 1986 oprjochte troch útjouwer Nigel Newton, dy't it haadkertier fan it nije bedriuw fêstige oan it Bedford Square, yn 'e Londenske dielgemeente Camden. Sûnt hat de útjouwerij kantoaren iepene yn it sintrum fan Londen, Oxford, New York, Sydney en Delly. Yn 1994 gie Bloomsbury as in publyk bedriuw nei de effektebeurs, en mei de ferkeap fan oandielen, dy't £5,5 miljoen opbrocht, waard de útwreiding nei de *[[paperback]]*- en berneboekemerk bekoste. Mei in nije útjefte fan oandielen, yn 1998, dy't £6,1 miljoen opbrocht, waard de oprjochting fan in Amerikaanske difyzje, Bloomsbury USA, betelle.

Likegoed wie Bloomsbury de earste fyftjin jier fan syn bestean in lytsere spiler op 'e Britske en ynternasjonale útjouwersmerk, en de grutte groei dy't sûnt likernôch 2000 plakfûn hat, is fierhinne it gefolch fan it ûnbidige wrâldwide súkses fan 'e *[[Harry Potter]]*-rige fan J.K. Rowling, wêrfan't Bloomsbury yn juny 1997 it earste diel, *[[Harry Potter and the Philosopher's Stone]]*, publisearre. Dat stelde Bloomsbury by steat en keapje ferskate lytsere útjouwerijen op, lykas A & C Black yn 2000, Berg Publishers yn 2008 en Osprey Publishing yn 2014. Mei de oernamme fan it lytse Walker & Co., yn 2004, bejoech Bloomsbury him ek op it mêd fan 'e publikaasje fan non-fiksje. Yn 2008 gie it bedriuw in *[[joint venture]]* mei de Qatar Foundation oan foar de oprjochting fan Bloomsbury Qatar Foundation Publishing, in útjouwerij dy't fêstige is yn 'e Katareeske haadstêd Doha en dy't him meast taleit op 'e publikaasje fan Ingelske oersettings út it Arabysk en Arabyske oersettings út it Ingelsk.

## Difyzjes
Bloomsbury Publishing bestiet út fjouwer ûnderskate útjouwersdifyzjes:
* wittenskiplik en profesjoneel
* folwoekseneliteratuer
* berneboeken en ûnderwiiskundich materiaal
* ynformatyf en saaklik
Fierders binne der twa algemiene ôfdielings dy't alle fjouwer útjouwersdifyzjes ûnderstypje, te witten ferkeap en marketing, en finânsjes en technology. Ymprints wurde yndield by de difyzje dêr't se thúshearre.

## Ymprints
* A & C Black (sûnt 2000)
* Andrew Brodie Publications (sûnt 2003)
* Applied Visual Arts Publishing (sûnt 2012)
* Arden Shakespeare (sûnt 2008)
* Berg Publishers (sûnt 2008)
* Bloomsbury USA Books for Young Readers (oprj. yn 2002)
* Bristol Classical Press (sûnt 2010)
* Continuum International Publishing Group (sûnt 2011)
* Fairchild Books (sûnt 2012)
* Hart Publishing (sûnt 2013)
* John Wisden & Co. (sûnt 2008)
* Methuen Drama (sûnt 2006)
* Osprey Publishing (sûnt 2014)
* Peter Collin Publishing (sûnt 2002)
* T & AD Poyser (sûnt 2002)
* Thomas Reed Publications (sûnt 2002)
* Tottel Publishing (sûnt 2009)
* Walker & Co. (sûnt 2004)
* Whitaker's Almanack (sûnt 2002)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Bloomsbury Publishing
Constable & Robinson

**Constable & Robinson Ltd.**, soms ôfkoarte ta **C&R**, is ien fan 'e meast foaroansteande lytsere útjouwerijen yn Grut-Brittanje. It bedriuw is fêstige yn Londen, en bringt sawol fiksje as non-fiksje út. Teffens is it tige aktyf op it mêd fan 'e publikaasje fan e-boeken. Yn 2014 waard it oernommen troch de Little, Brown Book Group.

## Skiednis
Constable & Robinson ûntstie yn 1999 troch de fúzje fan twa al langer besteande útjouwerijen. **Constable & Co.** waard yn 1795 yn it Skotske Edinburch oprjochte troch Archibald Constable, in ûndernimmer dy't syn tiid fier foarút wie. Sa wied er yn 1813 de earste útjouwer dy't syn skriuwers royaltys betelle, en yn 1825 begûn er as earste mei de publikaasje fan literêre edysjes foar de massamerk. Constable & Co. krige oan it begjin fan 'e njoggentjinde iuw bekendheid as útjouwer fan 'e wurken fan sir Walter Scott (wêrûnder bgl. *[[Ivanhoe]]*). Yn 1897 kaam by dizze útjouwerij ek de wiidferneamde horrorroman *[[Dracula (boek)|Dracula]]*, fan Bram Stoker út.

**Robinson Publishing Ltd.** waard yn 1983 stifte troch Nick Robinson, dy't syn bedriuw yn 1999 mei Constable & Co. fúzjearje liet ta Constable & Robinson. Dêrmei is dizze útjouwerij de âldste yn 'e Ingelsktalige wrâld dy't noch aktyf is ûnder de namme fan syn oprjochter (yn dit gefal Archibald Constable). Yn 2000 wie Constable & Robinson de earste útjouwer fan *[[ynternet|online]]*-boeken. Yn 2007 naam it bedriuw Right Way Books oer, in lytse útjouwerij (sûnt 1944) fan "wat & hoe"-gidsen. De ymprint Corsair, dy't wijd is oan baanbrekkende fiksjedebuten, waard yn 2009 oprjochte, folge troch Canvas foar kommersjele fiksje yn 2011. It jiers dêrop kaam út Corsair de berneboeke-ymprint Much-in-Little fuort. Dêrnjonken publisearret Constable & Robinson ek non-fiksje, lykas biografyen, selfhelplektuer en wurken oer skiednis, psychology en humor, en fierders teffens misdieromans ûnder de ymprint C&R Crime (sûnt 2013). Yn 2014 waard Constable & Robinson oernommen troch de Britske Little, Brown Book Group.

## Ymprints
* Constable & Co.
* Robinson Publishing
* C&R Crime
* Canvas Books
* Corsair Books
* Much-in-Little
* Right Way Books

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Constable & Robinson
Éditions Gallimard

**Éditions Gallimard** (útspr.: [edi'ʃõ ɡali'ma:ʀ]) is ien fan 'e meast foaroansteande Frânske útjouwerijen, dy't fêstige is yn Parys. It bedriuw waard yn 1911 oprjochte troch útjouwer Gaston Gallimard (1881-1975), ûnder de namme fan *Les Éditions de la Nouvelle Revue Française* (NRF), in namme dy't troch Gallimard noch altiten brûkt wurdt as in soarte fan ymprint.

De Britske kwaliteitskrante *[[The Guardian]]* hat Éditions Gallimard omskreaun as de útjouwerij mei *"de bêste [[fûnskatalogus]] fan 'e wrâld."* Yn 2003 allinnich al publisearren Gallimard en syn ymprints 1.418 nije titels. Yn 2012 naam de útjouwerij konkurrint Groupe Flammarion oer fan 'e RCS MediaGroup.

## Ymprints
* *Éditions Denoël*
* *Les Éditions du Mercure de France*
* *Nouveaux Loisirs* (toeristyske gidsen)
* *[[Groupe Flammarion]]*
* Futuropolis
* *Gallimard Jeunesse* (berneboeken)
* P.O.L. (wêryn't Gallimard in mearderheidsbelang fan 88% hat)
* *Les Éditions de la Table Ronde*
* *Bibliothèque de la Pléiade*
* *[[Découvertes Gallimard]] <small>([[:en:Découvertes Gallimard|en]])</small>*

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Éditions Gallimard
Fûnskatalogus

In **fûnskatalogus** (of yn it Ingelsk in ***backlist***) is in list fan âldere boeken fan in útjouwerij (wêrfan't dy útjouwerij de útjourjochten noch yn besit hat), yn tsjinstelling ta nij-útkommen titels.

It opbouwen fan in sterke fûnskatalogus wurdt tradisjoneel beskôge as dé manier om in winstjaande útjouwerij te krijen. Foar de boeken dy't diel útmeitsje fan sa'n fûnskatalogus binne de wichtichste kosten ommers al betelle, en de iennichste ûnkosten dy't dan noch oerbliuwe binne de priis fan it werprintsjen en de royalties dy't ôfdroegen wurde moatte oan 'e auteur. Neffens in artikel yn 'e krante de *[[New York Times]]* soene werprintingen út 'e fûnskatalogussen tsjintwurdich 25% oant 30% fan 'e ynkomsten fan 'e gemiddelde útjouwerije omfiemje. In bykommend foardiel by sokke útjeften is dat fanwegen eardere printingen frij akkuraat bepaald wurde kin hoefolle eksimplaren ferkocht wurde sille, en dat de omfang fan 'e werprintinge dêr dan oan oanpast wurde kin, sadat der net in protte ûnferkochte eksimplaren lizzen bliuwe sille. By nije titels leit dat hiel oars; dêr is it altyd mar wer ôfwachtsjen oft se oanslaan sille.
Éditions Grasset & Fasquelle

**Éditions Grasset & Fasquelle** (útspr.: [edi'ʃõ ɡʀa'sɛ e fas'kɛl]) is in foaroansteande Frânske útjouwerij, dy't fêstige is yn Parys. Dit bedriuw publisearret sawol oarspronklike Frânsktalige as oersette útlânske literatuer, en fierders in protte essaybondels en oare non-fiksje. Grasset & Fasquelle is sûnt 1992 ûnderdiel fan Hachette Livre.

## Skiednis
Éditions Grasset & Fasquelle waard yn 1907 ûnder de namme Éditions Bernard Grasset (of koartwei Éditions Grasset) oprjochte troch de útjouwer Bernard Grasset (1881-1955), dy't oant syn dea oan it haad fan it bedriuw stean bleau. Nei syn ferstjerren waard de útjouwerij oernommen troch syn omkesizzer Bernard Privat, dy't it bedriuw yn 1959 fúzjearje liet mei konkurrint Éditions Fasquelle (oprjochte yn 1896). Under de nije namme Éditions Grasset & Fasquelle gie it bedriuw fierder mei Privat as presidint-direkteur en Jean-Claude Fasquelle as algemien direkteur.

Éditions Grasset & Fasquelle ûntjoech him ta in tige foaroansteande útjouwerij, dy't net inkeld wurk fan Frânske auteurs útbrocht, mar ek de Frânske oersettings fan boeken fan skriuwers as F. Scott Fitzgerald, Truman Capote en Gabriel García Márquez. Yn 1981 waard de útjouwerij oernommen troch de Groupe Lagardère en doe waard Fasquelle presidint-direkteur. Yn 2000 waard er yn dy hoedanichheid opfolge troch Olivier Nora, wylst er sels opskode nei de funksje fan foarsitter fan 'e ried fan tafersjoch. Underwilens wie Grasset by in troch Lagardère trochfierde reorganisaasje ûnderdiel wurden fan Hachette Livre.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Éditions Grasset & Fasquelle
Gebrüder Paetel Verlag

**Gebrüder Paetel Verlag** wie in foaroansteande Dútske útjouwerij dy't fêstige wie yn Berlyn.

## Skiednis
It bedriuw waard op 2 jannewaris 1837 oprjochte troch útjouwer Alexander Duncker, ûnder de namme fan A. Dunckers Buchverlag. Duncker krige letter it predikaat fan *Königlichen Hofbuchhändler* ("Keninklike Hofboekhanneler") fan Prusen. Per 1 jannewaris 1870 waard de útjouwerij oernommen troch de bruorren Elwin en Hermann Paetel, dy't op 2 juny 1871 de namme feroaren yn Gebrüder Paetel Verlag.

Under de nije namme krige de útjouwerij benammen bekendheid troch de publikaasje fan it wittenskiplik-literêre tydskrift *[[Deutsche Rundschau]]* en troch de útjeften fan it samle wurk fan 'e Dútsktalige Noardfyske skriuwer Theodor Storm. De briefkerij tusken Storm en de bruorren Paetel is bewarre bleaun en letter útjûn, en foarmet tsjintwurdich ien fan 'e wichtichste primêre boarnen oer Storm syn libben en gedachtewrâld.

Op 1 april 1884 loek Hermann Paetel him út 'e útjouwerij werom, en kaam it bedriuw folslein yn eigendom fan syn broer Elwin. Dyselde waard op 1 july 1899 as direkteur opfolge troch syn soan Georg Paetel, en nei Elwin syn ferstjerren, yn 1907, waard dy ek eigner fan 'e útjouwerij. Georg Paetel bleau oant syn dea yn 1936 direkteur fan Gebrüder Paetel Verlag, en mei syn oanhâldend krewearjen loadste er de útjouwerij troch de Krisisjierren hinne. Neitiid moast it bedriuw ûnder de Twadde Wrâldoarloch lykwols opdoekt wurde.
Dom fan Berlyn

De **Dom fan Berlyn** (Dútsk: *Berliner Dom*) is in 19e-iuwske protestantske katedraal yn it sintrum fan Berlyn op it Spree-eilân. It is ien fan 'e grutste tsjerken fan Dútslân en de grutste tsjerke fan Berlyn. 

De domtsjerke lit ynfloeden fan 'e Italjaanske hege renêssânse en neobarok sjen.

## Bouskiednis
### Goatyske tsjerke

Om it slot fan Berlyn stiene eartiids ferskillende tsjerken. Yn 'e midsiuwen stie súd fan it kastiel in Dominikaansk kleastertsjerke, dy't yn opdracht fan karfoarst Joachim II yn 1535 hinne fergrutte en as foarstelik begraafplak ynrjochte waard. De domtsjerke waard yn 1536 ynwijd, mar yn 1539 gie Joachim II op 'e nije, lutherske leare oer en de katolike domtsjerke waard no in protestantske domtsjerke. Yn 1608 waard ek it kapittel opheft, de dom wie no de belangrykste parochytsjerke fan Cölln, ien fan de twa oarspronklike Berlynske susterstêden.    

### Barokke tsjerke
 
De ferfallen midsiuwske tsjerke waard yn opdracht fan Freark II ôfbrutsen en tusken 1747 en 1750 ferfongen troch in barokke tsjerke. Dat barde oan 'e Lutstgarten, de hjoeddeiske lokaasje fan 'e dom. Tagelyk ferhûzen ek de sarken nei de krypte ûnder de nijbou. Arsjitekt fan de op 6 septimber 1750 ynwijde nijbou wiene de Nederlanner Jan Bouman en Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff.

### Neoklassisistyske tsjerke
 
Yn it ramt fan de unikaasje fan de lutheranen en kalvinisten yn Dútslân waard de tsjerke yn 'e jierren 1816-1821 yn neoklassisistyske styl ferboud neffens in ûntwerp fan  Karl Friedrich Schinkel.

### Hjoeddeiske dom
Doe't Berlyn yn 1871 de haadstêd fan it Dútske Keizerryk waard, wie de katedraal te lyts foar in keizerlike haadstêd. De arsjitekt Julius Raschdorff presintearre yn 1885 syn ûntwerp foar in nije domtsjerke dy't bettere past by de keizerlike status, mar it duorre noch oant keizer Willem II it beslút naam om de âlde domtsjerke ôf te brekken en te ferfangen troch in nijenien, dy't yn 1905 foltôge waard. 

## Krypte
Under de domtsjerke is in grutte krypte foar de grêven fan de Prusyske keninklike famylje. Yn 'e krypte binne in soad grêven fan de karfoarsten fan Brandenburch en lettere Prusyske kenings, mar gjin ien Dútske keizer waard dêr byset. De lêste kening fan Prusen dy't dêr byset waard wie Freark Willem II. De krypte is lykas de domtsjerke iepen foar toeristen. 

## Twadde Wrâldkriich en werbou

Yn 'e Twadde Wrâldkriich rekke de Berliner Dom swier skansearre. Yn 1951 krige de stikkene tsjerke in provisoarysk dak. De rekonstruksje begûn yn 1975 en yn 1992 waard de nije tsjerke iepene. 

It bouwurk is 116 meter heech op in oerflak fan 73 by 93 meter. De koepel hat in trochsneed fan 33 meter en der binne 2100 sitplakken yn 'e domtsjerke. Mei in trep kinne besikers by de koepel komme, dêr't se rûnom sicht hawwe oer de stêd.

## Keppeling om utens
* Hiemside fan de Berliner Dom
Fort Wayne (Indiana)

**Fort Wayne** is in stêd yn it súdeasten fan 'e Amerikaanske steat Indiana. It is it haadplak fan Allen County. Ynwennertal: 253.691 (2010).
Éditions du Seuil

**Éditions du Seuil** (útspr.: [edi'ʃõ dy sœj]), wat oerset wurde kinne soe as "Utjouwerij de Drompel", is in Frânske útjouwerij dy't fêstige is yn Parys. De namme slacht op it oer de drompel stappen by nije (literêre) aventoeren. It bedriuw is eigendom fan La Martinière Groupe.

## Skiednis
Éditions du Seuil waard yn 1935 oprjochte en yn 1937 oernommen troch Paul Flamand en Jean Bardet, twa juweliers sûnder ûnderfining yn it útjouwersfak. Nettsjinsteande dat ûntjoech de útjouwerij him benammen fan 'e fyftiger jierren ôf ta ien fan 'e meast foaroansteanden fan Frankryk. By Éditions du Seuil kamen û.m. wurken fan skriuwers as Jacques Lacan, Roland Barthes, Philippe Sollers, Edgar Morin, Maurice Genevoix en Pierre Bourdieu út. Teffens publisearre de útjouwerij de *Don Camillo*-rige fan Giovanni Guareschi, it *[[Lytse Reade Boekje]]* fan Mao Zedong, *De Gûlag Arsjipel* fan Aleksander Solzjenitsyn en it grutste part fan it oeuvre fan Nobelpriiswinner Elie Wiesel. Dêrnjonken spile Éditions du Seuil ek in wichtige rol op it mêd fan 'e Frânsktalige berneliteratuer.

Fan 1979 oant 1989 stie Michel Chodkiewicz as direkteur oan it haad fan 'e útjouwerij, en nei him Claude Cherki, oant Éditions du Seuil begjin 2004 oankocht waard troch La Martinière Groupe. Nei de oername waard Pascal Flamand oansteld as algemien direkteur, en Olivier Cohen as útjouwer-direkteur. Fierders waard doe in eigen distribúsjebedriuw oprjochte, mei as namme *Volumen*. Yn dyselde snuorje stifte Cohen de ymprint *L'Ovier*, en yn 2005 ferskode er syn wurkmêd hielendal nei dy ymprint, wylst er yn syn âlde funksje opfolge waard troch Laure Adler. Ek yn 2005 krige de *[[paperback]]*-ymprint *Points* in eigen útjou-organisaasje. Underwilens waarden de lytsere selsstannige útjouwerijen *Danger Public* en *Petit à Petit* oernommen. Trochdat de direksje him mear talei op bedriuwsbelied as op útjou-aktiviteiten, ûntstie der lykwols rebûlje yn 'e organisaasje, mei as gefolch dat Flamand yn 2006 as algemien direkteur ferfongen waard troch sjoernalist en auteur Denis Jeambar.

## Ymprints
* *L'Olivier*
* *Points*
* *Danger Public*
* *Petit à Petit*

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Éditions du Seuil
Airbus A380

De **Airbus A380** is in passazjiersfleantúch fan it Jeropeeske concern Airbus. It fleantúch hat twa ferdjippings oer de hiele lingte fan de romp en hat plak foar heechstens 853 passazjiers. Trochsneed kinne der 555 persoanen yn. De A380 is it grutste passazjiersfleantúch fan de wrâld; allinne it frachtfleantúch Antonov An-225 is grutter.

De earste testflecht wie op 27 april 2005. Op 25 oktober 2007, makke de A380 syn earste kommersjële flecht. Yn tsjinst fan Singapore Airlines fleach de A380 doe fan Singapore nei Sydney. Dit wie ek de earste rûte dêr't mei in A380 in linetsjinst ûnderholden waard. Yn desimber 2014 hiene tolve loftfeartmaatskippijen meiïnoar 152 tastellen yn tsjinst.

Op 8 juny 2010 lâne der foar it earst in A380 op Brussels Airport (Zaventem). In moanne letter, op 15 july, wie Lofthaven Skiphol oan bar. By dy gelegenheid waard de technyske test fan it tastel ôfhannele.

## Spesifikaasjes Airbus A380
* Lingte: 72,7 m
* Spanwiidte: 79,8 m
* Hichte: 24,1 m
* Ynterieurbreedte: 
**Haaddek: 6,58 m
**Boppedek: 5,92 m
* Fleugeloerflak: 845 m²
* Maks. startgewicht: 560 ton
* Gewicht leech: 361 ton
* Brânstof maks.: 320.000 liter
* Motors: 4 Rolls-Royce Trent 900of 4 Engine Alliance GP-7200
** Driuwkrêft de motor: 311 kN/340 kN
* Krúsfaasje: Mach 0,89 (1.090 km/o)
* Maks. fleanberik: 15.700 km/10.400 km(mei maks. belading)
* Tal passazjiers: 555 (3 klassen) of 853 passagiers (1 klasse)
* Maks. lading: 150 ton

## Bestellingen en leveringen

Om út de kosten te kommen hie Airbus 420 tastellen ferkeapje moatten. Febrewaris 2019 makke Airbus buorkundich dat de ferkeap sa tsjinfalt dat de produksje yn 2021 staakt wurde sil  

## Keppelings om utens
*  Profyl fan de Airbus A380 op Airliners.net
*  Profyl fan de Airbus A380 op de webside fan Airbus
Provo (Utah)

**Provo** is in stêd yn it súdeasten fan 'e Amerikaanske steat Utah, 70 km besuden Salt Lake City. It is it grutste plak en haadplak fan Utah County.  Ynwennertal wie 112.488 yn 2010.

## Ut 'e skiednis

Silvestre Velez de Escalante, in Spaansk Fransiskaansk misjonaris en ûntdekkingsreizger, wurdt beskôge as de earste Jeropeaan dy't it gebiet besocht yn 1776. Escalante hat dy earste Jeropeeske ekspedysje nei de oarekant fan de Great Basin woastyn beskreaun.
Provo waard ynearsten Fort Utah neamd doe't yn 1849 33 Mormoanske hûshâldings út Salt Lake City harren dêr fêstigen, mar waard yn 1850 ferneamd nei Étienne Provost (1785 – 3 july 1850), in Frânsk-Kanadeesk pelsjager (*trapper*) dy't yn 1825 yn dy kontreien tahold. De Slach by Fort Utah waard by Provo útfjochte yn 1850.

## Stoarn yn Provo
* William F. Hanson (1887-1969), komponist en musikolooch

## Galery

Image:Provo iv.jpg|Brigham Young Universiteit
Image:BYU East.jpg|Brigham Young Universitei, westkant
Image:Provo Utah Temple 2.jpg|De Mormoanske timpel yn Provo


## Keppeling om utens
* www.provo.org
Grand Central Publishing

**Grand Central Publishing** is in Amerikaanske útjouwerij, dy't yn maart 2006 oprjochte waard as in difyzje fan 'e Hachette Book Group. Foartiid makke de ynfrastruktuer fan dit bedriuw sûnt 1970 ûnder de namme **Warner Books** diel út fan 'e Time Warner Book Group, in ôfdieling fan Time Warner, dy't yn 2006 oerdien waard oan Hachette Livre.

Guon ferneamde auteurs dy't harren wurken by Grand Central Publishing publisearre hawwe, binne David Baldacci, Jane Goodall, Gwyneth Paltrow en Jacqueline Carey.

## Ymprints
Behalven Grand Central Publishing sels omfiemet de difyzje fjouwer ymprints:
* Business Plus
* Forever
* Forever Yours
* Grand Central Life & Style
* Twelve
* Vision

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Grand Central Publishing
Candace Von

**Candace Von**, echte namme: **Shinea Smith** (New York, 19 septimber 1984), is in Amerikaansk neakenmodel, pornografysk aktrise en prostituee fan mingd Afro-Amerikaansk en Dominikaansk etnysk komôf. Har artystenamme wurdt gauris op ferskate manearen ferhaspele, ta Candance Von, Candice Von, Candace, Candice en Candise.

## Libben en karriêre
Candace Von waard yn 1984 berne en is hikke en tein yn 'e Newyorkske wyk de Bronx. Yn 2005, doe't se 21 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film, en sûnt hat se neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) yn krapoan 180 ûnderskate films spile. Von hat û.m. wurke foar sokke foaroansteande labels as *[[Red Light District]]*, *[[Elegant Angel]]*, *[[New Sensations (filmstudio)|New Sensations]]*, *[[Vivid Entertainment]]*, *[[Shane's World]]*, *[[Third Degree Films]]*, *[[Evil Angel (filmstudio)|Evil Angel]]*, *[[Digital Sin]]*, *[[Jules Jordan Video]]*, *[[West Coast Productions]]*, *[[VCA Pictures]]* en *[[Hustler Video]]*.

Teffens hat se wol yn films spile dy't útbrocht waarden troch minder bekende studio's, wêrûnder guon dy't har talizze op *[[negroïde ras|ebony]]*-pornografy (lykas *[[Platinum X Pictures]]*, *[[Afro-Centric Productions]]* en *[[Black Ice (filmstudio)|Black Ice]]*) en ek wol guon dy't har talizze op it grutte-boarstesjenre (lykas *[[The Score Group|Score]]*). Yn guon films ferskynde se as dominatriks. Fierders hat se ek in protte yn 't spier west foar pornosites op it ynternet, wêrûnder *[[BangBros]]* en *[[Reality Kings]]*. Dêrnjonken posearre hja as neakenmodel foar ferskate neakenblêden en ek hat se wurke as eskort.

Von hat har populariteit yn 'e Amerikaanske seksyndustry te tankjen oan har wielderige foarmen. Neffens har offisjele opjefte is se 1.75&nbsp;m, mei in gewicht fan 61&nbsp;kg en in natuerlike kupmaat 36DD. Hja wennet yn Hollywood, yn 'e steat Kalifornje, en njonken har pornokarriêre folget hja op 't heden in oplieding yn it heger ûnderwiis.

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan Candace Von yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Candace Von yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Candace Von op ''FreeOnes''
Universiteit fan Algiers

De **Universiteit fan Algiers Benyoucef Benkhedda** (Arabysk:جامعة الجزائر - بن يوسف بن خـدة ) is in universiteit yn de haadstêd fan Algerije, Algiers. De universiteit waard stichte yn in 1909 en hat sân fakulteiten. De universiteit waard letter ferneamd nei de Algerijnske politikus Benyoucef Benkhedda (1920-2003).

## Fakulteiten
*Politikology en Ynformaasje
*Sosjale en Geasteswittenskippen
*Ekonomy en Management
*Literatuer en Talen
*Rjochtsgeleardheid
*Genêskunde
*Islamityske Wittenskippen
Inch

In ***inch*** (Ingelske útspr.: [ɪnʧ], "intsj"; meartal *inches*, [ɪnʧɪ:z], "intsjeaz"; ôfkoarte ta **in.** of **″**) is in lingtemjitte dy't brûkt wurdt yn it ymperiale stelsel en it Amerikaansk stelsel fan mjitten. It is in frij lytse mjitte, dy't ferlykber is mei de Nederlânsk/Fryske tomme, fan foar de ynfiering fan it metrike stelsel. Yn it ferline ferskilden ûnderskate tradisjonele standerts foar de presize lingte fan in *inch*, mar sûnt july 1959, doe't de ynternasjonale *[[yard]]* fêststeld waard op 0,9144 m, is de ynternasjonale *inch* persiis 2,54 sm. Der sitte 12 *inches* yn 1 ynternasjonale foet, en 36 *inches* yn 1 *yard*.