open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Il Gesù (Rome)

De **Chiesa Santissimo Nome di Gesù**  (Tsjerke fan 'e alderhilligste Namme Jezus) is in tsjerkegebou yn Rome. It is de belangrykste tsjerke fan 'e yn 1534 troch Ignatius fan Loyola stifte oarder fan 'e Jezuïten. Lykas de Sint-Piter oefene ek de **Il Gesù** grutte ynfloed op 'e barokke tsjerkebou út. De tsjerke stie boppedat model foar in Jezuïtetsjerke en oare tsjerkegebouwen yn Europa.  

It begjin fan 'e troch de arsjitekt Giacomo Barozzi da Vignola ûntwurpen tsjerke wie yn 1568. Alhoewol't it monumint fan 'e kontrareformaasje al yn it jubeljier 1575 brûkt waard, duorre it noch njoggen jier ea't de tsjerke yn 1584 offisjeel wijd waard. Op it oansjen fan 'e tsjerke oefene kardinaal Alessandro Farnese ynfloed út, in pakesizzer fan paus Paulus III en beskermhear fan 'e oarder. Hy makke de bou finansjeel mooglik en waard yn 'e tsjerke byset.

## Ynterieur

It oarspronklik ienfâldige ynterieur waard tusken 1668 en 1673 yn opdracht fan kardinaal Giovanni Francesco Negroni yn heechbarokke styl feroare. Tige nijsgjirrich is it plafondfresko yn it skip fan 'e tsjerke. It stelt de Ferhearliking fan 'e Namme fan Jezus foar en waard troch Giovanni Battista Gaulli (Baciccia) oanbrocht.

It monumintale grêf fan 'e hillige Ignatius fan Loyola yn it lofter dwersskip waard tusken 1696 en 1700 makke troch de jezuïte-arsjitekt Andrea Pozzo. It keunstwurk foarmet ien fan 'e hichtepunten fan 'e barokke byldhoukeunst yn Rome. Op 'e urn mei de resten fan 'e hillige stiet it byld fan Ignatius, dat net mear it orizjineel is. It oarspronklike byld fan massyf sulver waard yn 'e Frânske tiid út de tsjerke helle en omraant. It tsjintwurdige byld is in bewurke ferzje út 1814. Tusken de byldegroep dy't de bekroaning fan it alter foarmje is in ierdbol te sjen fan lazuerstien. De bol soe fan 'e grutste lazuerstien makke wêze dy't ea fûn waard.

Yn 'e tsjerke wurdt ek de mummifisearre earm fan Fransiskus Ksavearius bewarre, dy’t de missy yn east-Aazje opsette.
Santa Maria Immacolata a via Veneto

De **Santa Maria Immacolata** (ek: **Nostra Signora della Concezione dei Cappuccini**) oan 'e Via Veneto yn Rome is in yn opdracht fan 'e kapusynske muonts Antonio Barberini yn 'e 17e iuw boude tsjerke. Paus Urbanus VIII segene op 4 oktober, op 'e feestdei fan Sint-Fransiscus, de earste stienlizzing. It ûntwerp fan 'e tsjerke is ôfkomstich fan 'e pauslike arsjitekt Michele da Bergamo († 1641). Fanwegen it skrinkelhûs ûnder de krypt wurdt de tsjerke ek wol "bonketsjerke" neamd.   

## Beskriuwing

De tsjerke wurdt beheard troch kapusynske muontsen, dy't yn it oangrinzgjende kleaster wenje dat tusken 1928 en 1933 boud waard. It oarspronklike kleaster waard mei de klokketoer yn 'e 19e iuw ôfbrutsen om romte te meitsjen foar de Via Veneto en de bou fan it doe nije Ministearje fan Bedriuwen.

De tsjerke bestiet út in skip mei tsien sydkapellen (fiif oan eltse kant). Yn 'e tsjerke hingje keunstwurken fan ferneamde Italjaanske keunsters lykas Guido Reni (Oerwinning fan aartsingel Michael op Satan), Giovanni Lanfranco (Berte fan Kristus), Domenichino (Sint-Fransiskus kriget de stigmata) en Mario Balassi (Transfiguraasje). 

Lofts fan it haadalter is it moarmeren grêf fan 'e Poalske prins Alexander Sobieski dy't yn 1714 ferstoar, de soan fan Jan III Sobieski dy't yn 1683 de Turken fersloech by Wenen. It is in wurk fan Camillo Rusconi en de oanwêzigens fan it grêf wie de iennige reden dat de tsjerke sparre waard foar de ôfbraak yn it ramt fan in werynrjochting fan it hiele gebiet. It ferwulft waard yn 1796 beskildere mei it tema de himelfeart fan Marije troch de neoklassisistyske skilder Liborio Coccetti.

De sakristy fan 'e tsjerke is tsjintwurdich in museum, dêr't ferskate keunstwurken en sakrale saken bewarre bleaun binne. It neamen wurdich is in oan Caravaggio taskreaun wurk fan Sint-Fransiskus yn meditaasje.

## De krypte
Bekender as de tsjerke is de krypt ûnder de tsjerke, dy't fersierd is mei de bonken fan likernôch 4.000 kapusynske muontsen. De krypt is ferdield yn fiif lytse kapellen oan in mienskiplike gong, dy't meiïnoar in makaber keunstwurk foarmje. Kardinaal Antonio Barberini liet yn 1631 de skeletten en bonken fan it âlde begraafplak fan 'e oarder opgrave en nei de tsjerke bringe. It grutste part fan 'e bonken waarden brûkt om de krypt mei te fersieren mei de oerbliuwsels, wylst der ek hiele bonkerakken fan muontsen steane of lizze yn 'e foar de kapusinen karakteristike pijen. Oant 1870 bleaune de kapusinen harren ferstoarne bruorren yn 'e krypt sammeljen. 

By de yngong fan 'e krypt hinget foar de libbenen in plakette mei de fermoanning: *Quello che voi siete noi eravamo; quello che noi siamo voi sarete* (Wastû bist wiene wy, wat wy binne silstû wêze).


Our Lady of the Conception of the Capuchins.jpg
Rom, Santa Maria Immacolata a Via Veneto, Krypta der Kapuziner 2.jpg


Rom, Santa Maria Immacolata a Via Veneto, Krypta der Kapuziner 1.jpg
Rome, Convento dei Cappuccini; skulls and skeletons of the Wellcome V0031277.jpg
American Fantasy (tydskrift)

***American Fantasy*** wie yn 'e 1980-er jierren in Amerikaansk tydskrift dêr't fiksje fan 'e sjenres fantasy en horror yn publisearre waard. It tydskrift wie in amateurútjefte dy't printe waard op papier fan US Letter-formaat, en byinoar holden waard troch in pear nytsjes yn 'e midden. Nettsjinsteande dat wie it ynhâldlik fan hege kwaliteit. It waard útjûn troch Robert T. Garcia en syn frou Nancy, fanút harren wente yn Woodstock yn 'e Amerikaanske steat Illinois. *American Fantasy* kaam likernôch ienris yn it fearnsjier út.

## Skiednis
De earste edysje fan *American Fantasy* ferskynde yn febrewaris 1982, fan 'e hân Robert T. Garcia allinnich. Dêryn wiene benammen resinsjes opnommen fan literêre útjeften op it mêd fan fantasy en horror, en ek guon oangeande films fan dy sjenres. Fierders stie yn 'e earste edysje in lang fraachpetear mei horrorskriuwer Peter Straub. Nei de twadde edysje, dy't útkaam yn maaie 1982, hold *American Fantasy* op, en kaam it blêd pas wer út yn 'e hjerst fan 1986, mei in nije edysje nûmer 1.

De twadde searje edysjes, dêr't ek Garcia syn frou Nancy oan meiwurke, befette in grutter ferskaat oan materiaal, wêrûnder fiksje fan auteurs as Lois McMaster Bujold, Andrew M. Greeley, Mercedes Lackey en Tanith Lee. Fierders waarden fraachpetearen opnommen mei û.o. Ramsey Campbell, Alan Moore en Gene Wolfe, en frijwat rensinsjes dy't bydroegen wiene troch Charles L. Grant en oaren. Dy giene fral oer it wurk fan horrorskriuwers as Hugh B. Cave, Fritz Leiber en Manly Wade Wellman. Nettsjinsteande dat it tydskrift fan hege kwaliteit wie en yn 1988 in bysûndere World Fantasy Award wûn yn 'e kategory 'net-profesjoneel tydskrift', moasten de Garcia's nei de edysje fan winter 1988 mei *American Fantasy* ophâlde om't it harren net slagge en win genôch lêzers. 

Robert T. Garcia is noch altyd aktyf op it mêd fan it útjaan fan spekulative fiksje mei syn útjouwerij American Fantasy Press.
Basilica of Saint Mary (Minneapolis)

De **Basilyk fan 'e Hillige Marije** (Ingelsk: *Basilica of Saint Mary*) is in tsjerkegebou yn Minneapolis yn 'e Amearikaanske steat Minnesota. De tsjerke is de ko-katedraal fan it roomske bisdom Saint Paul-Minneapolis, wêrfan't de Pauluskatedraal yn Saint Paul is.

## Skiednis
De hjoeddeiske basilyk ferfong in earder tsjerkegebou, dy't oan de ûnbeflekte ûntfinzenis wijd wie. Dy waard oarspronklik yn 1871 boud en stie oan de 3rd Street en 3rd Avenue North. De groei fan 'e stêd late oan it begjin fan 'e 20e iuw ta de plannen foar de bou fan in nije tsjerke. Foar de bou fan 'e nije tsjerke joech Lawrence S. Donaldson yn 1905 in lape grûn oan 'e Hennepin Avenue by Loring Park. 

De Frânsk-Amearikaanske arsjitekt Emmanuel Louis Masqueray, dy't likernôch tagelyk de Sint-Pauluskatedraal yn Saint Paul ûntwurp, krige ek de opdracht it Beaux-Arts ûntwerp foar de nijbou yn Minneapolis te leverjen. It tariedend wurk sette yn 1907 útein en op 31 maaie 1908 waard de earste stien lein foar de nijbou yn it ramt fan in plechtichheid, dy't troch 30.000 katoliken, 20 biskoppen en 300 preesters bywenne waard.

De tsjerke waard op 31 maaie 1914 foar it earst brûkt, mar oant 1921 bleau de tsjerke de âlde namme fan 'e Unbeflekte Untfinzenis te dragen. Oant 1925 waard der noch wurke oan 'e foltôging fan it ynterieur. Paus Pius XI ferliende de basilyk yn 1926 as earste fan de Feriene Steaten de status fan basilica minor. 
   
Yn 1975 waard it gebou tafoege oan it *[[Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken|National Register of Historic Places]]*.

Nei wetterskea yn 'e jierren 1980 waard de tsjerke yn  e jierren 1990 renovearre en it koper fan it dak ferfongen.

## Basilica Block Party
Sûnt 1995 wurdt alle jierren it muzykfestival *Basilica Block Party* organisearre. De ynkomsten fan it festival, dat twa dagen duorret, komme it ûnderhâld fan 'e katedraal en minsken yn need ta.

## Oargel
It oargel waard yn 1949 troch de oargelbouwer Wicks Organ Co boud. It oargel besit 80 registers op fiif manualen en pedaal. Yn 2006 krige it oargel by in reoganisaasje nije elektryske traktueren en in nije spyltafel.
American Fantasy Press

**American Fantasy Press** is lytse Amerikaanske útjouwerij, fêstige yn Woodstock, yn 'e steat Illinois. It bedriuw is eigendom fan en wurdt rund troch Robert T. Garcia en dy syn frou Nancy Garcia, en leit him ta op it publisearjen fan spesjaliteitsútjeften yn beheinde oplagen op it mêd fan 'e literêre sjenres fan science fiction, fantasy en horror.

De útjouwerij waard yn 1996 troch de Garcia's oprjochte en kaam fuort út Robert Garcia syn blêd *[[American Fantasy (tydskrift)|American Fantasy]]*, dat yn 1988 in bysûndere World Fantasy Award wûn yn 'e kategory net-profesjoneel tydskrift. By American Fantasy Press is wurk útjûn fan skriuwers as Dennis Etchison, Steve Rasnic en Melanie Tem, Neil Gaiman en Gene Wolfe, Michael Moorcock, Jo Fletcher, Mike Resnick en Mary Frances Zambreno. De útjefte fan American Fantasy Press fan *The Man on the Ceiling*, fan Rasnic en Tem, wûn in World Fantasy Award, in International Horror Guild Award en in Bram Stoker Award.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan American Fantasy Press
Hôpital Sainte-Périne - Rossini - Chardon-Lagache

It **Sainte-Périne - Rossini - Chardon-Lagache Hospitaal** (*Hôpital Sainte-Périne - Rossini - Chardon-Lagache*) is in akademysk sikehûs yn Parys. It wie ien fan de wichtichste en meast bekende sikehuzen fan Europa op it mêd fan geriatrics.

It is in part fan it *Assistance publique - Hôpitaux de Paris* en in learklinyk fan Universiteit fan Versailles. It sikehûs waard yn 1807 stichte.
Ko-katedraal

In **ko-katedraal** is in katedrale tsjerke, dy't de funksje fan biskopstsjerke dielt mei in katedraal op in oar plak binnen de grinzen fan itselde bisdom. De namme fan it bisdom draacht dan njonken de namme fan it plak fan de katedraal ek de namme fan it plak dêr't de ko-katedraal stiet.  

Yn Nederlân is de Louwerter Bonifatiustsjerke in ko-katedraal fan it bisdom Grins-Ljouwert. De katedraal fan dat bisdom is de Sint-Joazefkatedraal yn de stêd Grins.
Bêzje

**Bêzje** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan wyt of fan giel. It wurdt op ferskate manearen omskreaun, bgl. as in bleke sânkleur, in grizige taankleur, in ljochtgrizich gielich brún of in bleek of grizich giel. De namme 'bêzje' komt fan it Frânske wurd *beige*, dat de oarspronklike betsjutting hie fan natuerlike wol fan wite skiep, foar't dy bleke of ferve waard. Tsjintwurdich wurdt der in ferskaat oan tinten mei oantsjut dy't in neutraal of bleek waarm foarkommen hawwe.


File:Royal_Winter_Fair_Wool.jpg|ûnbewurke skieppewol
File:ATTtelephone-large.jpg|in bêzje tillefoan
File:Strawberry_ice_cream_dessert.jpg|ierdbeien mei (krêmkleurige) slachrjemme
File:Jacket,_woman's_(AM_1997.84.1-1).jpg|in jaske fan ûnbleke side
File:Chamois-natural.jpg|in buffkleurich stik lear


## Skiednis
As namme foar in kleur waard bêzje yn it Frânsk foar it earst brûkt tusken 1855 en 1860. Tsjin 1877 wie de term sa ynboargere rekke dat de skriuwer Edmond de Goncourt him brûkte yn syn roman *La Fille Elisa* en derop fertrouwe koe dat syn lêzers wisten wat er bedoelde. It ierste fêstleine gebrûk fan *beige* as lienwurd yn it Ingelsk datearret fan 1887. It liket wierskynlik dat it wurd tsjin 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw ek de Nederlânske taal ynkrong, en miskien justjes letter yn it Frysk opnommen waard.

Oan it begjin fan 'e 1920-er jierren rekke de betsjutting fan bêzje útwreide, sadat it net inkeld mear brûkt waard foar bleek gielich brune kleuren, mar ek foar in breed beskaat oan bleek brune en ljochtbrune tinten. 

## Druktechnyk
Bêzje is in kleur dy't derom bekendstiet dat er tige dreech te reprodusearjen is yn 'e druktechnyk mei gebrûk fan in tradisjoneel CMYK-kleursysteem. Dat komt trochdat it in ljochte kleur is dêr't mar hiele lytse bytsjes inket foar nedich binne. Printers en drukparsen hawwe dêr muoite mei en kinne folle better omgean mei it printsjen fan dûnkerder kleuren. Sadwaande giet der gauris wat mis by it printsjen fan bêzje en is it resultaat pearzich of grienich of fariëarret it binnen in printedysje.

## Assosjaasjes
Bêzje wurdt faak assosjearre mei saaiheid, karakterleazens, it konvinsjonele of sels mei smaakleazens. Yn dy kontekst wurdt it ek wol as metafoar brûkt en as suver sprekwurdlik kontrast mei mear libbene en opwinende kleuren.

## Bêzjetinten
Hjirûnder inkele kleurtinten dy't wol omskreaun wurde as 'bêzje':
Hôpital Lariboisière

It **Lariboisière Hospitaal** (*Hôpital Lariboisière*) is in akademysk sikehûs yn Parys, Île-de-France. It is ien fan de grutste hospitalen fan Europa mei likernôch 1350 bêden.

It sikehûs wie ien fan de protte dy't stichte waarden nei de twadde goalerapandemy, dy't yn 1832 Parys berikt hie en dy't late ta nije klam op hygiënyske praktiken yn sikehuzen. It waard boud fan 1846 oant 1853 troch arsjitekt Pierre Gauthier en bestiet út seis gebouwen om in sintraal binnenplak hinne, dy't ferbûn binne troch pyldergongen. Op it terrein stiet ûnder mear it grêfmonumint makke fan Carlo Marochetti fan Élisa de Lariboisière, dy't in grut part fan de middelen foar de bou fan it sikehûs donearre. 

It is in part fan it *Assistance publique - Hôpitaux de Paris* en in learklinyk fan *Université Paris Cité*. It sikehûs waard yn 1854 stichte.
Gizeling

* gizeling (ûnderpân), it gebrûk, benammen yn 'e Midsiuwen, wêrby't in lienhear ien of mear famyljeleden (faak bern) fan syn lienman (yn almeast tige lúksueuze omstannichheden) finzen hold om trou ôf te twingen en opstannigens foar te kommen
* gizeling (oerheidsmaatregel), in oerheidsmaatregel wêrby't immen finzen set en mei swiere straffen bedrige wurdt om aksjes tsjin 'e oerheid troch syn oanhingers tsjin te kearen
** gizeling (Twadde Wrâldoarloch), it finzen setten fan boargers troch de Dútske besetter om aksjes fan it ferset tsjin te kearen
* gizeling (twangmaatregel), in maatregel wêrby't immen finzen set wurdt om dyselde persoan te twingen in befel op te folgjen, in boete te beteljen of te tsjûgjen yn in rjochtsaak
* gizeling (sivylrjocht), in maatregel wêrby't immen finzen set wurdt om dyselde persoan te twingen om oan syn ferplichtings te foldwaan (ornaris om syn skulden te beteljen)
* gizeling (misdriuw), in misdriuw wêrby't ien of mear persoanen yllegaal finzen holden wurde troch in priveepersoan mei as doel om beskate easken oan oare partijen krêft by te setten
Unbesmodzge Untfinzenis fan de Jongfaam Marije

De **Unbesmodzge Untfinzenis** (Latyn: *Immaculata conceptio*, Nederlânsk: *Onbevlekte ontvangenis*) is de roomsk-katolike lear dat de jongfaam Marije fan it momint ôf dat se oanset waard (dus noch foar har berte), frij fan sûnde wie. 

Yn 'e pauslike bul *Ineffabilis Deus* fan 1854 naam paus Pius IX it dogma oan fan 'e Unbesmodzge Untfinzenis fan 'e Jongfaam Marije. De bul folge op in tiid fan 'e tanimmende folksferearing fan Marije, dy’t fan it begjin fan 'e 19e iuw ôf oplôge. Karakteristyk foar dy tiid wiene ek de talrike ferskiningen fan 'e Jongfaam Marije. De ferneamdste Marije-ferskining soe plak fûn ha yn Lourdes, dêr't Marije oant 16 kear ta oan Bernadette Soubirous ferskynde.  

De betinkingsdei fan it feest fan 'e Unbesmodzge Untfinzenis is op 8 desimber fêststeld, njoggen moanne foar it âldere feest fan 'e Berte fan Marije. As dy datum op in advintssnein falt skoot de dei op nei 9 desimber. Yn in soad katolike lannen is it in frije dei.
## Oare tsjerken
De protestantske tsjerken wize de Unbesmodzge Untfinzenis ôf mei in ferwizing nei Bibelteksten dat allinne Jezus sûnder sûnde wie. Ek de otterdokske tsjerken diele de katolike lear fan de ûnbesmodzge ûntfinzenis net.   

## Ikonografy
De foarstelling fan Maria Immaculata yn 'e keunst toant yn 'e regel in steande Marije sûnder it bern Jezus en meastentiids op in moannesikkel en op wolken, fakentiden ek noch op in wrâldbol mei in slang, it Bibelske symboal fan 'e sûnde. De holle fan Marije wurdt omfieme mei in krâns fan, yn 'e regel tolve, stjerren. Dêrnjonken wurde op skilderijen fakentiden ek roazen of leeljes ôfbylde. 

De keunstsinnigens fan 'e Maria Immaculata berikte in hichtepunt yn 'e Spaanske Gouden Iuw mei keunstwurken fan û.o. Bartolomé Esteban Murillo, José Antolínez, Jusepe de Ribera, Zurbarán, Juan Carreño de Miranda, Francisco Rizi en Mateo Cerezo.


File:Inmaculada Concepción, de José de Ribera (Convento de las Agustinas de Salamanca).jpg|*Jusepe de Ribera  (1591–1652)*
File:Inmaculada Concepcion (La Colosal).jpg|*Bartolomé Esteban Murillo  (1617–1682)*
File:La Inmaculada Concepción, de José Antolínez (Museo del Prado).jpg|*José Claudio Antolinez  (–1675)*
File:Tiepolo, Giambattista - Die Unbefleckte Empfängnis - 1767 - 1768 - Hi Res.jpg|*Giovanni Battista Tiepolo  (1696–1770)*
File:José Campeche - Imaculada Conceição, 1804.jpg|*José Campeche  (1751–1809)*
File:Antonio Ciseri, immacolata. Firenze, Chiesa del Sacro Cuore.jpg|*Antonio Ciseri  (1821–1891)*
Goud (kleur)

**Goud** of **goudgiel** is in kleur dy't beskôge wurdt as in tint fan giel. It wurdt op yn 'e regel omskreaun as in 'waarme' kleur giel, d.w.s. in wat dûnkerder tint as dat giel normaal hat. It kin ek in metallic-kleur giel wêze, dy't mear de kant fan bêzje útskaait. De namme 'goud' komt fan it ealmetaal goud. Yn 'e heraldyk komt goud as in tinktuer foar, dat ek *or* neamd wurdt, mar yn dy kontekst wurdt mei 'goud' yn 'e regel gewoan giel bedoeld.


File:GoldNuggetUSGOV.jpg|in goudklomp
File:Kylie_Minogue_IMG_4379.JPG|goudkleurige jurk
File:Monarch_on_Goldenrod.jpg|in monarchflinter op in goudgjirdeblom
File:GOLD_METALLIC_TEXTURE_(7241678418).jpg|metallic goud
File:California_Poppy_(3772276269).jpg|in Kalifornyske klaproas


## Yn 'e kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzje- en kompjûterskermen) is goud in sekundêre kleur, dy't produsearre wurdt troch read en grien ljocht te mingen. By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it ek in sekundêre kleur, dy't dêr oanmakke wurdt troch de minging fan giel mei in bytsje maginta. It is ek mooglik om 'e yllúzje fan goud te wekjen troch in foarwerp mei in glânzgjende of metallic-kleur sulver oer te skilderjen mei in transparant laachje giele ferve; soks wurdt gauris dien mei krystfersierings.

## Goudtinten
Hjirûnder inkele kleurtinten dy't wol omskreaun wurde as 'goud':

1) in offisjele kleur fan 'e Steatsuniversiteit fan Arizona (ASU)
2) in offisjele kleur fan 'e Kalifornyske Steatspolytechnyske Universiteit Pomona (Cal Poly Pomona)
3) in offisjele kleur fan 'e Universiteit fan Missoery (MU)
4) in offisjele kleur fan 'e Universiteit fan Kalifornje te Berkeley (UC Berkeley)
5) in offisjele kleur fan 'e Universiteit fan Kalifornje, Los Angeles (UCLA)
6) in offisjele kleur fan 'e Universiteit fan Súdlik Kalifornje (USC)

## Sjoch ek
*giel
*brûns (kleur)
*koper (kleur)
*sulver (kleur)
Goudbrún

**Goudbrún** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan brún of soms fan goud. It kin omskreaun wurde as in ljochtbrune tint dy't in bytsje nei giel niget.

By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is goudbrún in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it ek in tertiêre kleur, dy't produsearre wurdt troch it mingen fan 'e primêre kleuren maginta, giel en syaan (hoewol yn 'e praktyk meastal maginta, giel en swart brûkt wurde).

As namme foar in kleur waard de oantsjutting 'goudbrún' ynsafier bekend foar it earst registrearre yn 1891. Nei goudbrún wurdt benammen in soad ferwiisd yn resepten as de kleur dêr't itensieders nei stribje moatte yn harren bakte en frituerde itenswaren. 

## Sjoch ek
*brún
*goud (kleur)
US Letter

**US Letter** (Ingelsk foar "Amerikaanske brief", of yn dizze kontekst eins "Amerikaansk briefformaat") is in papierformaat foar typmasine- en printerpapier dat yn 'e Feriene Steaten, Kanada, Meksiko, Kosta Rika, Panama, de Dominikaanske Republyk, Kolombia, Fenezuëla, Sily en de Filipinen it measte brûkt wurdt. US Letter is in standert dy't definiëarre wurdt troch it American National Standards Institute (ANSI). Yn 'e measte oare lannen wurdt ynstee A4 brûkt,  dat definiëarre wurdt troch de Ynternasjonale Organisaasje foar Standerdisaasje (ISO).

## Ofmjittings
US Letter-papier mjit 81/2 by 11&nbsp;inch (21,59 by 27,94&nbsp;sm). Ta ferliking: A4 mjit 21,0 by 29,7&nbsp;sm. It besibbe papierformaat Half Letter, ek bekend as Statement of Organizer&nbsp;L, is persiis de helte lytser as US Letter, en mjit 51/2 by 81/2&nbsp;inch (13,97 by 21,59&nbsp;sm).

## Massa
Yn 'e Feriene Steaten wurdt papiermassa ornaris metten yn Amerikaanske pûnen per *ream*. Ien *ream* befet 500 fel. US Letter hat yn 'e regel in basisgewicht fan 20 of 24 pûn (9,1 of 10,9&nbsp;kg): it gewicht fan in *ream* fan 500 fellen papier fan 17 by 22&nbsp;inch (43,18 by 55,88&nbsp;sm) by in temperatuer fan 21&nbsp;°C en in luchtfochtigens fan 50%. Ien *ream* fan 20-pûns US Letter-papier weaget 5&nbsp;Amerikaansk pûn (2,3&nbsp;kg), en ien inkel fel US Letter-papier weaget 0,16&nbsp;ounce (4,54&nbsp;g), wat itselde is as 75,19&nbsp;g/m². Op 'e ferpakking fan in Amerikaanske *ream* papier wurdt yn 'e regel ek metrike ynformaasje fermelden; sa stiet op 'e ferpakking fan 20-pûns US Letter-papier ek "75&nbsp;g/m²" oanjûn. Ta ferliking: 500 fel 'gewoan' A4-papier hat in massa fan 80&nbsp;g/m².

## Skiednis
De krekte oarsprong fan US Letter is ûnbekend. Neffens de American Forest & Paper Association (AFPA) soe it formaat weromgean op 'e tiid dat papier noch hânmjittich makke waard. De lingte fan ien fel US Letter (11&nbsp;inch) soe likernôch in fearn fan it berik fan 'e earms fan in papiermakker wêze, dy't dus in fel papier oanmeitsje koe dêr't yn 'e lingte fjouwer fellen US Letter út snien waarden. 

US Letter falt binnen it berik fan it histoaryske quarto-papierformaat, dat al sûnt de Renêssânse yn gebrûk wie en ferwiisde nei fellen papier fan 8-9&nbsp;inch (20-23&nbsp;sm) breed en 10-11&nbsp;inch (25-28&nbsp;sm) lang. US Letter is ek frijwol persiis ien fearn fan it âlde Britske papierformaat Demy 4to, dat 171/2 by 221/2&nbsp;inch (44 by 57&nbsp;sm) wie, as men derfan útgiet dat by it bijsnijen fan 'e úteinlike fellen likernôch  1/2&nbsp;inch ferlern gie.

It regear fan 'e Amerikaanske presidint Ronald Reagan makke US Letter oan it begjin fan 'e 1980-er jierren de noarm foar formulieren fan 'e Amerikaanske oerheid. Foartiid waard dêrfoar it lytsere Government Letter-formaat brûkt, dat 8 by 101/2&nbsp;inch (20,32 by 26,67&nbsp;sm) meat. Dat wie in útsûndering, want US Letter wie ek foàr de 1980-er jierren al it standertpapierformaat yn 'e kantoaren fan frijwol alle Amerikaanske bedriuwen en ynstellings en ek foar thúsgebrûk.

## Sjoch ek
*A4
A4

**A4** is in papierformaat foar typmasine- en printerpapier dat yn Jeropa en Japan en in grut diel fan 'e rest fan 'e wrâld it measte brûkt wurdt. De term A4 is sà ynboargere rekke, dat men yn Nederlân gauris sprekt fan "in A4-ke" as men doelt op in koarte tekst of in lytse hoemannichte ynformaasje yn it algemien. Yn 'e Feriene Steaten, Kanada, Meksiko, Kosta Rika, Panama, de Dominikaanske Republyk, Kolombia, Fenezuëla, Sily en de Filipinen wurdt ynstee fan A4 gebrûk makke fan in oar papierformaat fan hast (mar net hielendal) gelikense grutte: US Letter.

## Skiednis
A4 waard oarspronklik definiëarre troch in DIN-noarmearring (om persiis te wêzen DIN 476 út 1922) fan it Deutsches Institut für Normung. Letter is it troch de Ynternasjonale Organisaasje foar Standerdisaasje (ISO) oernommen as de hjoeddeistige noarm ISO 216. Fral yn Dútslân wurdt A4 noch wol as "DIN A4" oantsjut. 

## Ofmjittings
A4 mjit 210 by 297&nbsp;mm, oftewol 21,0 by 29,7&nbsp;sm. De "4" tsjut derop dat A4 like grut is as in fel A0-papier dat fjouwer kear troch de helte dien is. A0 hat in oerflak fan persiis 1&nbsp;m² en in lingte-breedteferhâlding fan √2:1. A4 hat dêrom in oerflak fan 1/2 × 1/2 × 1/2 × 1/2 = 1/16&nbsp;m², mei deselde lingte-breedteferhâlding as A0. Ta ferliking: US Letter mjit 81/2 by 11&nbsp;inch (21,59 by 27,94&nbsp;sm). A3 is in papierformaat dat dûbel sa grut is as A4, wylst A5 in papierformaat is dat heal sa grut is as A4.

## Massa
As de massa fan A4 net spesifyk oanjûn wurdt, kin men der oer it algemien fan útgean dat it giet om 80&nbsp;grams papier. Dy oantsjutting is ôflaat fan 'e massa fan ien fel A0-papier. De eigentlike massa fan ien fel A4-papier is dus 80/16 = 5&nbsp;g. Ek dûbeltsjûk A4-papier fan 160&nbsp;g is rûnom yn kantoarboekhannels te krijen, mar oars as 80 grams A4, dat almeast yn pakken fan 500 fel ferkocht wurde, besteane pakken 160 grams A4 ornaris út 250 fellen. Dêrmei bliuwt it gewicht per pak dus gelyk.

## Sjoch ek
*US Letter
Saints Peter and Paul Church (San Francisco)

De **HH. Petrus- en Paulustsjerke** (Ingelsk: *Saints Peter and Paul Church*; Italjaansk: *Ss. Pietro e Paolo*) is in troch de Salesianen fan Don Bosco behearde parochytsjerke yn North Beach yn San Francisco. Sûnt de wijing wurdt de tsjerke brûkt troch de Italjaansk-Amearikaanske mienskip en der wurde missen yn it Ingelsk, Italjaansk en Kantoneesk jûn. De tsjerke stiet ek bekend as *la Cattedrale italiana dell'Ovest*, de Italjaanske Katedraal fan it Westen, ek al tsjinnet it gebou net as katedraal.  

## Skiednis
De earste Petrus- en Paulustsjerke waard yn 1884 boud op 'e hoeke fan 'e Filbert Street en Grant Avenue en waard ferneatige by de grutte ierdskodding fan 1906. De bou fan 'e hjoeddeiske tsjerke waard yn 1924 foltôge.

Yn 'e jierren 1926-1927 waard de tsjerke ferskate kearen oanfallen troch radikale anargisten. Yn in jier tiid fierden de anty-katolike anargisten fiif bomoanslagen út. Op 6 maart 1927 skeat in plysjeman ien fan 'e dieders dea, wylst in oare slim ferwûne rekke, doe't se besochten it lont fan in grutte dynamytbom foar de tsjerke oan te stekken. De deade man, allinne bekend as "Ricca", waard nea folslein identifisearre, wylst de oare, Celsten Eklund, letter troch de gefolgen fan syn ferwûnings ferstoar.

De lêste jierren wurdt de tsjerke ek as parochytsjerke brûkt troch Sjineeske migranten. Njonken missen yn it Ingelsk, Italjaansk en Kantonees wurdt der ienris yn 'e moanne in misse yn it Latyn holden. 

De tsjerke falt ûnder it aarstbisdom San-Francisco.

## Oars
Yn 'e plysjefilm *[[Dirty Harry (film)|Dirty Harry]]* mei Clint Eastwood foarmet de tsjerke it dekor fan 'e oanfallen fan 'e slûpskutter 'Scorpio Killer'. Fan 'e yn 1923 opnommen film *[[The Ten Commandments (film út 1923)|The Ten Commandments]]* fan Cecil B. DeMille binne sênes fan 'e doe noch net foltôge tsjerke te sjen. De tsjerke is ek te sjen yn 'e films *[[What's Up, Doc? (film út 1972)|What's Up, Doc?]]* (1972) en yn dielen fan *[[Sister Act 2]]* (1993). Yn 'e rampefilm *[[San Andreas (film)|San Andreas]]* (2015) is de tsjerke en de omjouwing te sjen as in tsûnamy North Beach oerspielt.

Nei't it houlik fan Marilyn Monroe en honkbalspiler Joe DiMaggio foar de wet sletten wie, gyngen se nei de Petrus en Paulustsjerke om op de treppen foto's te meitsjen. It houlik mei Marilyn Monroe koe fanwegen de skieding net yn 'e tsjerke sels sletten wurde, om't DiMaggio earder yn 1939 mei Dorothy Arnold yn 'e tsjerke troude en syn skieding fan har net troch de tsjerke erkend waard. Op 11 maart 1999 fûn de routsjinst foar ien fan de grutste honkbalspilers fan de Feriene Steaten yn de tsjerke plak.
Ierdskodding fan San Francisco (1906)

De **Ierdskodding fan San Francisco yn 1906** wie in grutte ierdskodding dy't San Francisco, Kalifornje en de kust fan noardlik Kalifornje op woansdei, 18 april fan dat jier de moarns om 05:12 oere trof.

Alhoewol't de rûzings fan de ierdskodding tusken 7.7 en 8.25 op de momintmagnitudeskaal lizze, wurdt de mjitting fan 7.8 M_\mathrm{w} it meast akseptearre. It epysk sintrum fan de ierdskodding lei likernôch 3 kilometer út de kust en rûn by de San-Andreasbreuk lâns nei it noarden en suden ta oer in lingte fan 477 kilometer. 

It skodzjen fan de ierde koe fan Oregon oant Los Angeles en yn it binnenlân oant sintraal Nevada field wurde.    

## Gefolgen
De ierdskodding en de dêr op folgjende brannen wurde as ien fan de grutste natuerlike rampen yn de skiednis fan de Feriene Steaten beskôge. It tal deadlike slachtoffers fan de ramp wurdt op mear as 3.000 rûsd. Mear as de helte fan de ynwenners rekke dakleas en likernôch 28.000 gebouwen gyngen ferlern.
Old First Reformed Church

De **Old First Reformed Church**, offisjeel de **Reformed Dutch Church of the Town of Breukelen** (Nederlânsk herfoarme tsjerke fan Breukelen), is in Nederlânsk herfoarme tsjerkegebou oan 'e 126 7th Avenue op 'e hoeke fan Carroll Street yn it Park Slope-kertier fan Brooklyn, New York. 

## Skiednis
De gemeente waard as ien fan 'e earste herfoarme gemeentes fan New York yn 1654 stifte troch Nederlânske kolonisten. Yn dat jier liet gûverneur Pieter Stuyvesant trije tsjerken bouwe: ien yn Flatbush, ien yn Flatlands en ien yn Park Slope. De gemeente kaam ynearsten ûnder in beam by inoar, letter yn in skuorre en yn 1666 waard de earste tsjerke boud yn it doedestiidske Breukelen, wat no Fulton Street hjit. Nei in iuw waard de tsjerke ferfongen en in nij tsjerkhôf oanlein. Mear feroarings folgen yn 'e 19e iuw.

Op 'e hjoeddeiske lokaasje waard yn 'e jierren 1888–1893 de neogoatyske tsjerke neffens in ûntwerp fan 'e arsjitekt George L. Morse boud. De gevel en de toer binne fan Indiana-kalkstien boud en 'e tsjerke rêst op in graniten basis.

De tsjerke is goed 30 meter breed en in lytse 50 meter lang. De toer mei spits is krapoan 65 meter heech. 

It gebou waard yn 1998 tafoege oan it National Register of Historic Places.
Brooklyn

**Brooklyn** (Kings County) is ien fan de fiif boroughs yn New York City. It is mei likernôch 2.5 miljoen ynwenners it tichtst befolke stedsdiel fan New York.

Brooklyn waard oarspronklik stifte as de ûnôfhinklike stêd Breuckelen troch emigranten út Nederlân. De tekst *Een draght maeckt maght* yn it wapen fan Brooklyn betinkt dy Nederlânske stifting. 

Yn 1898 ferlear de stêd de selsstannigens en waard Brooklyn yndield by de stêd New York City.    

Yn Brooklyn lizze getto's mei Afro-Amerikanen, mar ek buerten dy't troch joaden, Italjanen of Spaansktaligen dominearre wurde.

Brooklyn wurdt troch de Brooklyn Bridge ferbûn mei Manhattan.
Readbrún

**Readbrún** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan brún. It wurdt ornaris omskreaun wurde as in readich brún. Kleurtechnysk sjoen is it lykwols eins in tint fan read. Histoarysk en tradisjoneel wurdt dizze kleur 'readbrún' neamd, in beneaming dy't yn elts gefal al yn gebrûk is sûnt 1682, doe't de Ingelske namme *red-brown* foar it earst fêstlein waard. It is ek de tint dy't keazen is as de webkleur 'brún'. Normaal wurdt lykwols in dûnkere oranjige kleur  as 'brún' beskôge.

## Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is readbrún in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it ek in tertiêre kleur, dy't yn teory produsearre wurdt troch de trije primêre kleuren maginta, giel en syaan te fermingen. Yn 'e praktyk wurdt lykwols ornaris ynstee fan syaan gebrûk makke fan swart, om't dat bettere resultaten jout.

## Sjoch ek
*brún
*read
*feal readbrún
Feal readbrún

**Feal readbrún** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan brún. It is in wat ferbleke brún mei in dizenich read-oranjige swym. By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is feal readbrún in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it in ek in tertiêre kleur, dy't yn teory produsearre wurdt troch de trije primêre kleuren maginta, giel en syaan te fermingen. Yn 'e praktyk wurdt lykwols ornaris ynstee fan syaan gebrûk makke fan swart, om't dat bettere resultaten jout.

## ''Russet''
Wylst 'feal readbrún' in wat bombidich omskriuwende beneaming is, hat it Ingelsk in echte namme foar dizze kleur: *russet*. It ierst oerlevere gebrûk fan *russet* as oantsjutting foar dizze kleur datearret fan 1562. Oarspronklik ferwiisde *russet* nei in grouwe eigenspûne wollene stof, kleure mei in mingsel fan wede en miede dy't it in feale grizige of readbrune tint joech. Sok materiaal waard yn 'e Midsiuwen troch sljochtwei folk yn it Keninkryk Ingelân brûkt om harren klean fan te meitsjen. Earmen wiene ta it dragen fan *russet* ferplichte troch in wet dy't oannommen waard yn 1363.

Om't it yn 'e natoer in hjerstkleur is, waard *russet* neitiid yn 'e Ingelske literatuer gauris assosjearre mei fertriet of earnst. Yn dy betsjutting brûkte de grutte toanielskriuwer William Shakespeare it yn komeedzje *[[Leafde's Lêst Net Leanne]]* (5e bedriuw, 1e sêne), wêryn't er it personaazje Biron, dy't foarútsjocht nei in libben fan spyt, sizze lit: "*Henceforth my wooing mind shall by expess'd / In russet yeas and honest kersy noes.*"

## Sjoch ek
*brún
*read
*readbrún
*fealbrún
Fealbrún

**Fealbrún** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan brún. It kin omskreaun wurde as in ljocht gielich of in bleek grizich brune kleur of in dûnkere foarm fan bêzje.
__NOTOC__
## Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is fealbrún in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it in ek in tertiêre kleur, dy't yn teory produsearre wurdt troch de trije primêre kleuren maginta, giel en syaan te fermingen. Yn 'e praktyk wurdt lykwols ornaris ynstee fan syaan gebrûk makke fan swart, om't dat bettere resultaten jout.

## Foarkommen

Yn it Ingelsk wurdt dizze tint *fallow* ("braak") neamd, nei de kleur fan 'e sângrûn fan braaklizzende ikkers. It is ek de kleur fan 'e deim (*Dama dama*), in soarte hart dat ek yn Fryslân foarkomt, en dat yn it Ingelsk *fallow deer* neamd wurdt. *Fallow* is ien fan 'e âldste Ingelske kleurnammen, en it ierste oerlevere gebrûk as sadanich datearret fan it jier 1000. 

## Sjoch ek
*brún
*giel
*griis
*feal readbrún
Herfoarme tsjerke fan Newtown

De **Herfoarme tsjerke fan Newtown** (Ingelsk: *Reformed Church of Newtown*) is in herfoarme tsjerke yn it distrikt Elmhurst fan de *borough* Queens, New York City. De gemeente waard yn 1731 stifte troch Nederlânske emigranten. Oarspronklik waard it distrikt as in útbuorren fan Nij Amsterdam yn 1652 as "Middenburgh" stifte. Nei't de Ingelsen it bestjoer fan 'e Nederlânske koloanje Nij-Nederlân yn 1664 oernaam, krige it doarp de Ingelske namme New Town, letter ferienfâldige ta Newtown. Doe't de namme Newtown tsjin it ein fan 'e jierren 1890 feroare yn Elmhurst bleau de tsjerke (lykas ek de hegeskoallen en it metrostasjon) de âlde namme Newtown hâlden.

## Gebou
De Herfoarme Tsjerke yn Amearika (Reformed Church in America) is de âldste protestantske denominaasje fan 'e Feriene Steaten. De yn 1735 foltôge tsjerke oerlibbe de striid yn 'e Amearikaanske Revolúsje, doe't de Britten de tsjerke brûkten foar wapenopslach. Yn 1832 waard de tsjerke ferfongen troch it hjoeddeiske gebou, mar de hoekstien fan it oarspronklike bouwurk bleau bewarre oan de basis fan 'e hjoeddeiske tsjerke. De tsjerke en de oangrinzgjende *felloswhip-hall* is, as ien fan de seldsume noch besteande houten tsjerken fan New York, in beskerme monumint.

## Gemeente
Oarspronklik wie de fiertaal Nederlânsk, mar dy waard ferfongen troch it Ingelsk. Yn 1956 besocht presidint Dwight D. Eisenhower yn it ramt fan it 225-jierrich jubileum de tsjerke. 

It tsjerkekompleks waard yn 1980 tafoege oan it *[[Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken|National Register of Historic Places]]*.

Yn 'e jierren 1980 waard Elmhurst troch migranten út oare dielen fan 'e wrâld jimmeroan multikultureler. Tsjintwurdich wurde der njonken Ingelsk ek tsjinsten yn Taiwaneesk en Tamil fierd.
Amber (kleur)

**Amber** is in kleur dy't de midden hâldt tusken giel en oranje en yn 'e kleuresirkel ek persiis tusken dy beide kleuren yn leit. It wurdt yn 'e regel beskôge as in tint fan giel of fan goud, en kin omskreaun wurde as in 'waarme' kleur giel. De namme 'amber' komt fan it materiaal barnstien (ek bekend as amber), dat eins in fossilisearre hars is dat ta de healealstiennen rekkene wurdt. As kleuroantsjutting wurdt it wurd amber teminsten al sûnt 1500 brûkt, doe't it as sadanich foar it earst yn it Ingelsk fêstlein waard.

## Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is amber in sekundêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan 'e primêre kleuren read en grien. By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it krektlyk in sekundêre kleur, dy't produsearre wurdt troch de primêre kleuren giel en maginta te fermingen.

## Foarkommen
Amber is it bekendst fan it middelste ljocht fan ferkearsljochten, dy't yn 'e regel trije ferskillend kleure ljochten hawwe, fan boppen nei ûnderen: read, amber en grien. Read betsjut dat men stilhâlde moat, amber betsjut dat it ljocht hast read wurdt en dat men begjinne moat mei stil te hâlden, en grien betsjut dat men trochride mei. Ek de rjochtingoanwizers fan auto's binne amberkleurich, yn tsjinstelling ta koplampen en efterlampen, dy't wyt binne, en remlampen, dy't read binne. Sawol by ferkearsljochten as by rjochtingoanwizers wurdt de kleur yn Nederlân yn 'e folksmûle oantsjut as 'oranje'.

De oarspronklike Amberkeamer yn it Katarinapaleis yn Tsarskoje Selo, by de Russyske stêd Sint-Petersburch, wie in keamer dy't folslein ynrjochte wie mei barnstienpanelen mei dêrefter blêdgoud en spegels. Fanwegen de alderferskuorrendst grutte skientme dy't dat opsmiet, waard dat fertrek wol oantsjut as it 'Achtste Wrâldwûnder'.

## Amber, giel en oranje

## Sjoch ek
*giel
*goud (kleur)
*oranje
Antrasyt (kleur)

**Antrasyt** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan griis. It is in dûnkergriis dat kwa tint wat de kant fan syaan útskaait. De namme komt fan antrasyt, in foarm fan stienkoal dy't oan hege druk en temperatuer bleatstien hat.

By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is antrasyt in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it krektlyk in tertiêre kleur, dy't yn prinsipe produsearre wurdt troch de ferminging fan 'e primêre kleuren maginta, giel en syaan. Yn 'e praktyk wurdt lykwols ynstee fan syaan swart tafoege.

## Sjoch ek
*griis
Vanessa Sky

**Vanessa Sky**, echte namme ûnbekend (Rapid City (Súd-Dakota), 4 maart 1996), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan Latino-komôf. Hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e artystenammen Vanessa Cyrus, Vanessa Glam, Vanessa Angel en Vanessa Sweet. Sky sette yn 2017 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films. 

## Libben en karriêre
Vanessa Sky waard yn 1996 berne yn Rapid City, yn 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota. Yn 2017, doe't se 21 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se mids 2019 yn likernôch 55 films spile.

Sky hat spile yn films fan sokke foaroansteande labels as Evil Angel, Zero Tolerance en Jules Jordan Video. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Third Degree Films, Mile High Media en Metro. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers, Naughty America en Kink.com.

Under har karriêre hat Vanessa Sky gearwurke mei kollega-aktrises as Vienna Black, Victoria June en Cindy Starfall, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Mick Blue, Keiran Lee, J. Mac, Ramon Nomar, Mr. Pete, Lexington Steele en Mark Wood.

## Lichemsskaaimerken
Vanessa Sky is in Latina mei in ljochtbrune hûdskleur. Fierders hat se brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 53&nbsp;kg, en in natuerlike cupmaat 32B. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat Sky ek in nâlpiercing. 

Ek hat se ferskate tatoeaazjes, wêrûnder roazen op har rjochterskouder, in pauwefear op har rjochterpols, de tekst "*Walk by faith*" op har rjochterside ûnder har boarst, in lytse reade tatoeaazje oan 'e rjochterkant fan har ûnderbúk, in omleechwizend pistoal op har lofterheup, en in kolom fan ferskate symboalen fan boppen nei ûnderen oer har wringe.

## Keppelings om utens
* Vanessa Sky op Twitter
* Vanessa Sky op Instagram
* Biografy en filmografy fan Vanessa Sky yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Vanessa Sky yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Vanessa Sky op ''FreeOnes''
Hazzenút (kleur)

**Hazzenút** is in kleur dy't yn 'e regel beskôge wurdt as in tint fan brún. It wurdt op ferskate manearen omskreaun, bgl. as in gielich ljochtbrún of as in dûnker bêzje. De namme komt fan 'e kleur fan 'e dop fan 'e hazzenút. As kleur wurdt hazzenút benammen brûkt om in beskate tint ljochtbrune eachkleur oan te tsjutten, de saneamde hazzenútkleurige eagen.
__NOTOC__
## Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is hazzenút in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it yn teory ek in tertiêre kleur, dy't produsearre wurdt troch it mingen fan 'e primêre kleuren syaan, maginta en giel. Yn 'e praktyk wurdt dêrby lykwols gebrûk makke fan swart ynstee fan syaan.

## Besibbe tinten

## Sjoch ek
*brún
*bêzje
*eachkleur
Shumagineilannen

In **Shumagineilannen** (útspr.: ['ʃumaɡin], likernôch: "sjû-ma-gyn"; Ingelsk: *Shumagin Islands*; Aleoetysk: *Qagiiĝun*) binne in groep fan tweintich lytse eilannen dy't bestjoerlik diel útmeitsje fan (it distrikt) Aleutians East Borough yn 'e Amerikaanske steat Alaska. De arsjipel leit yn 'e Golf fan Alaska, foar de súdkust fan it Alaska-skiereilân yn Súdwest-Alaska, op 54°54'–55°20' noarderbreedte by 159°15'–160°45' westerlingte. 

## Namme
De Shumagineilannen binne ferneamd nei Nikita Sjûmagin, ien fan 'e Russyske seelju fan 'e Grutte Noardlike Ekspedysje nei eastlik Sibearje en Alaska yn 1741, ûnder lieding fan 'e Deenske ûntdekkingsreizger yn Russyske tsjinst Vitus Bering. Sjûmagin stoar yn Alaska oan skuorbot en waard begroeven op it eilân Nagai.

## Geografy
De grutste eilannen fan 'e groep binne Unga, Popof, Korovin en Nagai. Oare eilannen binne Andronica, Big Koniuji, Little Koniuji, Simenof, Chernabura en Bird. Yn totaal beslane de Shumagineilannen in oerflak fan 1.192,4&nbsp;km².

## Demografy
Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 wennen der doe 953 minsken op 'e eilannen, foar it meastepart yn 'e stêd Sand Point op it eilân Popof, mei in minderheid yn Squaw Harbor op Unga. De befolkingstichtens yn 'e arsjipel bedroech dêrmei 0,8 persoanen de km². De eilânbewenners binne foar it meastepart etnyske Aleoeten, mei't de Shumagineilannen oarspronklik ta it wengebiet fan dat folk hearde.


File:Castle_Rock_at_Shumagin_Islands.jpg|Castle Rock
File:Shumagins,_Big_Koniuji_Island_with_MV_Tiglax.jpg|Big Koniuji
Poughkeepsie (New York)

**Poughkeepsie**, offisjeel de **City of Poughkeepsie**, is in stêd yn de Amearikaanske steat New York. De stêd is it bestjoerlik sintrum fan Dutchess County. De stêd Poughkeepsie moat net betize wurde mei de *town* (plattelânsgemeente) yn Dutchess County mei deselde namme. Poughkeepsie leit oan eastlike kant fan de Hudson healwei tusken New York City en Albany.

## Skiednis
De namme stamt út de taal fan de Wappinger en betsjut safolle as "it mei reid dutsen ûnderkommen by it lytse wetter", dat ferwiisde nei in lytse boarne dy't yn de Hudson útkomt súdlik fan de hjoeddeiske binnenstêd fan it plak. 

Poughkeepsie hie net te lijen fan de Amearikaanske Unôfhinklikheidskriich en soe fuort nei dy tiid New York's twadde haadstêd wurde. 

Nei de oankeap fan it gebiet fan de yndianen setten Nederlanners harren yn de 17e iuw nei wenjen op it plak. It gyng de delsetting goed en yn 1720 waard der in herfoarme tsjerke boud.    

Eartiids foarme de ferwurking fan walfisken in wichtige boarne fan ynkommen. Letter droegen de skipfeart, papiermûnen en bierbrouwerijen by oan de ekonomy fan de stêd. Hjoeddedei is IBM in grutte wurkjouwer. 

Om't it plak net fier fan New York City leit en de omjouwing fan Poughkeepsie in oantreklik lânskip biedt, lieten rike famyljes lykas de Astors en de Vanderbilts dêr harren bûtenferbliuwen bouwe. 

De grutte brêgen *Mid-Hudson Bridge* en de *Walkway over the Hudson* (in eardere spoarbrêge) behearskje it stedsbyld.

## Ofbylden

File:Mid-Hudson Bridge-1-edit.jpg|*Mid-Hudsonbrêge*
File:The Reformed Church, Poughkeepsie NY.jpg|*Herfoarme tsjerke*
File:Hudson River from Waryas Park in Poughkeepsie, NY 2.JPG|*De eardere spoarbrêge*
File:Violet Avenue School, Poughkeepsie, NY.jpg|*Violet Avenue Skoalle*


## Lju út Poughkeepsie
### Berne yn Poughkeepsie

*Philip Schuyler Crooke (1810-1881), politikus
*Homer Augustus Nelson (1829-1891), politikus en militêr
*Lee Miller (1907-1977), model en fotografe
*Jane Bolin (1908-2007), earste froulike Afro-Amerikaanske rjochter yn 'e Feriene Steaten
*Ed Wood (1924-1978), akteur en regisseur
*Debi Thomas (1967), keunstrydster
*Kendall Francois (1971-2014), searjemoardner
*Delilah Strong (1982), pornoaktrise

### Stoarn yn Poughkeepsie

*Matthew Vassar (1792-1868), filantroop en stifter fan it Vassar Kolleezje
*Homer Augustus Nelson (1829-1891), politikus en militêr
*Robert Sheckley (1928-2005), skriuwer
Herfoarme Nederlânske tsjerke fan Poughkeepsie

De **Herfoarme Nederlânske tsjerke fan Poughkeepsie** (Ingelsk: *Reformed Dutch Church*) is in histoarysk tsjerkegebou oan 'e 70 Hooker Avenue yn Poughkeepsie, New York.

De herfoarme gemeente waard yn 1716 stifte. 

It hjoeddeiske gebou waard yn 1921 boud neffens it neogoatyske ûnwerp fan Charles Collens en yn 2008 tafoege oan it Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken.
Timpel fan Draper

De **Timpel fan Draper** (Ingelsk: *Draper Utah Temple*) is in timpelgebou fan de Tsjerke fan Jezus Kristus fan de Hilligen fan de Lêste Dagen yn Draper, Utah. De timpel waard op 20 maart 2009 iepene troch de 16e Mormoanske presidint Thomas Spencer Monson en is de 129e timpel fan de mienskip en de tolfte timpel fan Utah. Njonken de Salt Lake Temple (1893) en de Jordan River Utah Temple (1981) is it de tredde timpel fan Salt Lake Valley.

De timpel tsjinnet likernôch 60.000 leden fan de Mormoanske mienskip.

De 5.300 m² grutte timpel is ynklusyf it byld fan de ingel Moroni 51 meter heech. Lykas by de measte timpels stiet de ingel Moroni op it heechste punt fan it gebou.
Poughkeepsie

* Poughkeepsie (New York), in plak yn 'e Amerikaanske steat New York
* Poughkeepsie (town), in *town* (plattelânsgemeente) yn 'e Amerikaanske steat New York
* Poughkeepsie (Arkansas), in plak yn 'e Amerikaanske steat Arkansas