open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Franz Ziereis

**Franz Ziereis** (München, 13 augustus 1905 - Gusen, 24 maaie 1945) wie *Lagerkommandant* ('kampkommandant') fan konsintraasjekamp Mauthausen yn de Twadde Wrâldoarloch.

Ziereis waard berne yn Múnchen, dêr't er acht jier nei de legere skoalle gie. Dêrnei waard er learling en boardskipjonge yn in warehûs. Jûns studearre er hannelswittenskip. Yn 1922 gie er oan 't wurk yn in timmerwinkel.
Ziereis tekene yn 1924 as soldaat foar de Reichswehr in kontrakt foar tolve jier en ferliet de Wehrmacht yn 1936 yn de rang fan *Feldwebel*. Dêrnei waard hy *SS-Obersturmführer* by de Schutzstaffel (SS). Yn 1938 wie er belutsen by de anneksaasje fan Eastenryk, en yn 1939 krige er it kommando oer Mauthausen. Dêrfoar hie er al in skoft yn Buchenwald west.

Yn 1944 waard Ziereis fanwegen 'bysûndere prestaasjes as Lagercommandant' befoardere ta SS-Standartenführer.

Ziereis flechte mei syn frou 3 maaie 1945, mar waard op 20 maaie by syn jachthutte op 'e berch Pyhrn yn Eastenryk troch Amerikaanske troepen arrestearre. Doe't er besocht út te naaien waard er rekke troch in kûgel. Yn de nacht dêrnei waard Ziereis ûnderfrege en sy ferklearring opskreaun. Koart skoft dêrnei stoar Ziereis oan syn ferwûningen; syn lichem waard troch eardere kampfinzenen oan it stek fan it kamp ophongen.

## Militêre karriêre
*Soldat: 1924
*Feldwebel: 1936
*SS-Obersturmführer: 1 oktober 1936
*SS-Hauptsturmführer: 12 septimber 1937
*SS-Sturmbannführer: 25 augustus 1939
*SS-Obersturmbannführer: 1 septimber 1941
*SS-Standartenführer: 20 april 1944

## Registraasjenûmer
*SS-nr.: 276 998

## Keppeling om utens
*It lyk fan Franz Ziereis ophongen troch eardere finzenen fan it konsintraasjekamp Mauthausen.
Bojaar

De **bojaren** (Russysk: бояре, *bojare*; Roemeensk: *boieri*) wiene tusken de 10e en de 17e iuw de leden fan de feodale aristokrasy yn Ruslân, Roemenië, Bulgarije, Walachije, Moldavië en het Kiëvske Ryk. Binnen de aristokrasy wie it de heechste posysje, direkt ûnder dy fan grutfoarst of prins. De titel libbet troch as efternamme yn Ruslân, Ukraïne, Roemenië en yn Finlân, dêr't it *Pajari* stavere wurdt.
Hegumen

De **hegumen**, **hegumenos**, **igumen** of **ihumen** (Russysk: игумен; Servysk: игуман of iguman; Gryksk: ἡγούμενος; Arabysk: القمص; Oekraynsk: ігумен; Roemeensk: egumen) is de titel foar it haad fan in kleaster fan de eastersk otterdokse-tsjerken of eastersk-katolike tsjerken. It wurd komt út it Gryksk (hēgoúmenos, ἡγούμενος) en betsjut: 'dejinge dy't de lieding hat'.

De hegumen stiet op deselde foet mei in abt of oerste yn de Roomsk-Katolike Tsjerke.
It haad fan in kleaster foar monialen wurdt hegoumena of ihumenia (Russysk: игумения; Gryksk: ἡγουμένη; Servysk: игуманија of igumanija) neamd.

De titel waard oarspronklik brûkt foar it haad fan hokker kleaster ek. Nei 1874, doe't Russyske kleasters sekularisearre waarden en yn trije ferskate kategoryen ûnderbrocht waarden, waard de titel hegumen allinne foar de leechste klasse reservearre. It haad fan in kleaster fan de twadde klasse krige de status fan archimandryt.
In de Gryksk-Katolike Tsjerke wurdt it haad fan in tal kleasters yn in beskaat gebiet "protohegument" neamd.

De plichten fan in hegumen en archimandryt binne deselde, al wurdt de archimandryt weardiger achte. Yn de Russysk-Otterdokske Tsjerke wurdt de titel hegumen as in earetitel skonken oan eltse preestermuonts, ek al bestjoert dy gjin kleaster.
Kûzma Minin

**Kûzma Minin** (Russysk: Кузьма Минин, folsleine namme: Russysk: Кузьма Минич Захарьев Сухорукий, Kûzma Minitsj Zacharev Sûchorûky, berne yn de lettere jierren 1500, ferstoarn op 21 maaie 1616) wie in Russyske keapman út Nizjni Novgorod en waard tegearre mei prins Dmitry Pozjarski in nasjonale held fanwegen it oandiel yn de ferdigening fan Ruslân tsjin de ynfaazje fan Poalen en Litouwen yn de 17e iuw.

## Libben
Fan syn jonge jierren is net in soad bekend. Oarspronklik komt er út Balachna, dêr't syn famylje nei alle gedachten yn de sâltwinning wurke. It praat gyng dat er in doopte Tataar wie, dy't foar syn doop Kirisja Minibajev hiet. 

Yn 1610 besocht de Poalske kening Sigismund III syn soan Władysław IV op de tsarentroan te setten en yn Ruslân it katolike leauwen yn te fieren. De patriarch fan Moskou Hermogenus of it Trije-ienheidskleaster fan Sergiev Posad stjoerde dêrom in fersyk om it otterdokske leauwen te ferdigenjen en rôp op ta ferset tsjin de Poalsk-Litouwske besetting fan in rige Russyske stêden. Kûzma Minin stipe de oprop yn Nizjni Novgorod en begûn mei it ynsammeljen fan jild en oanhingers. Doe't der genôch jild wie stelde er de foarst Pozjarski út as oanfierder fan it leger. Dy koe him dêr wol yn fine, mar hy stelde wol it betingst dat Minin foar it logistike diel fan de ûndernimming ferantwurding nimme soe.

Al gau diene mear stêden mei en yn it begjin fan april 1612 waard yn Jaroslavl in folksleger ûnder lieding fan Pozjarski en Minin organisearre, dat yn augustus 1612 it Poalske leger ûnder lieding fan hetman Chodkiewicz fersleach. In pear moanne letter moast ek it Poalske garnizoen Moskou opjaan. Yn july 1613 waard Michael Romanov ta tsaar kroand en al in dei letter waard Minin fan 'e adel makke en waard er lid fan de Bojaar-Dûma. 

Minin hie it fertrouwen fan de tsaar, itjinge ek die bliken dat er de lieding oer Moskou krige doe't de tsaar op in reis nei it Trije-ienheidskleaster fan Sergiev Posad makke. Minin ferstoar yn de kontreien fan Kazan doe't dêr in opstân ûnder de Tataren wie. Hy waard yn it kremlyn fan Nizjni Novgorod yn de katedraal fan de Aartsingel Michael begroeven. 

Mini en Pozjarski wurde mei it 'Minin en Pozjarsky-monumint' op it Reade Plein fuort by de Basiliuskatedraal yn Moskou betocht.
Christoph Dientzenhofer

**Christoph Dientzenhofer** (Tsjechysk **Kryštof Dientzenhofer**) (St. Margarethen ûnder Brannenburg, Beieren, 7 july 1655 - Praach, 20 juny 1722) wie in foaroansteand Beiersk arsjitekt fan de Súd-Dútske-, Eastenryksk- en Boheemske Barok. Hy kaam út de ferneamde arsjitektefamylje Dientzenhofer en wie de heit fan Kilian Ignaz Dientzenhofer.

Ta syn bekende wurken hearre de Sint-Nikolaastsjerke (1703–11, letter dienmakke troch syn soan), it Brevnovkleaster (1708–21) yn Praach en de Sint-Klaratsjerke yn Eger (Cheb) (1708–11). Guon fan syn wurken binne troch gebrek oan dokumintaasje dreech te identifisearjen.

## Galery

PrahaMSSvMikulas01.jpg|De St. Nikolaastsjerke yn Praach
File:Cheb sv Klára od J 1711 DSCN1446.JPG|Sint Klara (Cheb)
File:South facade of Saint Nicholas in Malá Strana.jpg|Súdgevel fan de Sint-Nikolaas yn Malá Strana
File:Basilica of Saint Margaret.JPG|De Sint-Margareta-basilyk, Praach


## Keppeling om utens
* Pension Dientzenhofer Home of Christoph, birthplace of Kilian Ignaz Dientzenhofer
Olympyske Winterspullen

De **Olympyske Winterspullen** foarmje sûnt 1924 in ynternasjonaal evenemint op it mêd fan wintersport, dat om de fjouwer jier organisearre troch it Ynternasjonaal Olympysk Komitee (IOC). Eltse edysje fan 'e Winterspullen fynt plak yn in oar lân en wurdt organisearre yn in oare stêd. Oant en mei 1992 waarden de Winterspullen yn itselde jier holden as de gruttere (en yn in grut part fan 'e wrâld ek bekendere) Olympyske Simmerspullen. Sûnt 1994 wurde se lykwols yn 'e even jierren tusken de ferskillende edysjes fan 'e Simmerspullen yn organisearre.

## Sporten

## Edysjes

## Keppelings om utens
* Offisjele webside Ynternasjonaal Olympysk Komitee
Weard (strjitte)

De **Weard** (Nederlânsk en offisjeel: *Weerd*) is in strjitte yn it sintrum fan 'e Fryske haadstêd Ljouwert. De Weard is koart en frij smel, en rint rûchwei yn noard-súdrjochting. Dêrby ferbynt dizze strjitte de stille kant fan 'e Nijstêd (d.w.s. de Nijstêd-Noardkant), yn it suden, mei de Beginestrjitte yn it noarden. De Weard begjint ter hichte fan 'e eastkant fan 'e Lange Piip (in tige brede brêge dy't de beide kanten fan 'e Nijstêd mei-inoar ferbynt). Hy komt út op 'e eastlike ein fan 'e Beginestrjitte, dêr't dy in knik nei it noarden makket.
Edirne

**Edirne** (histoarysk: **Adrianopel**; Gryksk: Αδριανούπολις, *Adrianoúpolis*; Bulgaarsk: Одрин', *Odrin*), is in stêd yn it Jeropeeske diel fan Turkije. De stêd hie 119.298 ynwoners (2000) en leit oan de gearrin fan de Tunca en de Meriç. Edirne is de haadstêd fan provinsje mei deselde namme.

## Keppeling om utens
* www.edirne.bel.tr
Maire

* it Frânske wurd foar boargemaster, sjoch Maire (boargemaster)
* in hearlikheid en eardere gemeente yn Seelân, Maire (Seelân)
* Mairé, in gemeente yn it Frânske departemint Vienne
Sitaatpuzel

In **sitaatpuzzel** (*Ingelsk: Quotefall*) is in puzelsoarte mei in ferburgen sitaat, sprekwurd of sin. By krekt ynfoljen foarmje de wurden fan lofts nei rjochts en rigel foar rigel in sitaat.

It sitaat kin komme fan in bekend persoan.. Ynstee fan sitaten wurde ek siswizen of sprekwurden brûkt. Der binne ek sitaten dy ’t út in boek of film komme. 

De boppeste helte fan de puzel bestiet út kolommen mei letters. Dy letters moatte út de kolom wei leadrjocht nei ûnderen yn it diagram ‘falle’. De letters steane alfabetysk yn elke kolom.

De wurden fan it sitaat binne fan elkoar skieden troch swarte hokjes. In wurd dat oan de ein fan in rigels ferbrutsen wurdt, giet op de folgjende rigel fierder. Hokjes yn it antwurddiagram dy ’t al fold binne mei lêstekens of sifers wurde net mei letters fold. At de sitaatpuzel klear is, binne der gjin letters oer.

By ienfâldige sitaatpuzels steane al inkele letters of lêstekens ynfold. Der besteane ek sitaatpuzels sûnder swarte hokjes yn it oplossingsfjild.

Soms wurdt in sitaatpuzzel kombinearre mei in krúswurdpuzel of kryptogram. Dêrby kinne oplossingsletters fan de krúswurdpuzel of it kryptogram oerbrocht wurde nei de sitaatpuzel.

By geocaching puzels binne yn de sitaatpuzel koördinaten ferburgen.

Sitaatpuzels binne in relatyf jong puzelsoarte, dat foar it earst ferskynde yn in Frânsk puzelboek út 1975 mei as titel *100 Jeux et Casse-tête*. Skriuwer Pierre Berloquin is in bekende Frânske puzelauteur en auteur fan ferskate puzelhantliedings.

## Oplossingsstrategy
De brûkte *kolomletters* kinne trochstreke wurde. Om in begjin te finen kin socht wurde nei
*‘koarte’ kolommen of kolommen mei dûbelde letters.
* koarte wurden
* wurden dy’t logysk yn de sin passe
* oerbleaune kolomletters
* logyske wurden fan net-trochstreke letters
* oanfolling fan in wurddiel
* ferbannen mei al oploste wurden
* kombinaasjes fan boppesteande metoades
Basilius Alting

**Basilius Alting** (Heidelberch, 17 novimber 1572 - Emden, 5 novimber 1637) wie in soan fan teolooch Menso Alting, apteker en in tige wichtich gemeentebestjoerder út de skiednis fan Emden.

## Libben en wurk
Doe't er 17 jier wie begûn er syn oplieding farmasy by J. Langelerius, in freon fan syn heit, yn La Rochelle, Frankryk, om him yngeand ta te rieden op syn berop. Nei syn oplieding gie er werom nei Emden en iepene yn 1598 in apteek yn de súdfleugel fan it stedhûs, dy't oant 1780 as "Adler-Apotheke" bestie. 

Alting syn fertsjinsten yn de gemeentepolityk fan Emden wiene grut. Yn 1610 waard er lid fan it Kolleezje fan Fjirtich (*Vierzigerkollegium*) en fan 1619 oant 1621 wie er dêr foarsitter fan. Dat jier waard hy ta lid fan de ried keazen. Sûnt 1616 wie er presbyter (*Kirchenältesten*) fan de parochy, sûnt 1628 meardere kearen lid fan it nedergerjocht, yn 1629 *Ratsrentmeister* en sûnt 1615 kaptein fan de Boargerkompanjy. 
Hy wie in begoedich man en hie oandielen yn in rederij. 

Op 20 maaie 1604 boaske er oan Anna Fijtken en op 16 novimber 1606 waard harren soan berne, Gerhardus Alting († Emden, 1693). 

## Literatuer
* Wolfgang-Hagen Hein, Holm-Dietmar Schwarz: *Deutsche Apotheker-Biographie Band I*.
Aleksander-Svirski kleaster

It **Aleksander Svirskikleaster** (Russysk: Александро-Свирский монастырь; Aleksandro-Svirski monastyr) is in Russysk-otterdoksk kleaster yn 'e bosken fan 'e oblast Leningrad, Ruslân. It leit súdlik fan 'e grins mei de republyk Kareelje. De gouden iuw fan it kleaster wie yn 'e 17e iuw en út dy tiid stamme de measte gebouwen. Bysûnder is de klokketoer mei trije spitsen, in type dêr't net in soad fan de tiid trochstien hawwe.

## Skiednis

It kleaster waard yn 1487 stifte, doe't in muonts mei de namme Aleksander út it Valaam-kleaster, him tusken heidenske folken nei wenjen sette, op sa'n 20 kilometer eastlik fan 'e Ladogamar en seis kilometer fan 'e rivier de Svir. Dêr krige de muonts yn in dream de opdracht fan 'e Hillige-Trije-ienheid om twa tsjerken te bouwen, dy't wijd wurde moasten oan 'e Trije-ienheid en 'e Transfiguraasje fan 'e Hear. Dy beide tsjerken foarmen it begjin fan 'e kleasters Trije-ienheid en Transfiguraasje, tegearre bekend ûnder de namme Aleksander-Svirski kleaster. Al doe't de stifter noch libbe bestie it kleaster út twa aparte kompleksen, dy't troch in paad by de mar del mei inoar ferbûn wiene. 

Lykas oare kleasters yn Ruslân krige it Aleksander-Svirski kleaster te meitsjen mei perioades fan bloei en delgong. Mei de ynvaazjes yn Ruslân waarden de kleasters jimmeroan wer yn brân stutsen en plondere, mar altiten wer fûn der in werbou plak en yn 'e heechtijdagen hie it kleaster wol acht tsjerken, in rike sakristy en herberge it tal fan keunstwurken lykas weardefolle ikoanen en âlde boeken en manuskripten. Yn 'e 19e iuw waard it kleaster sels it "Noardlike Lavra" neamd.

It âldste gebou fan it tsjintwurdige kleaster is de stiennen Foarbeatsjerke út 1533. De bou fan 'e yn Novgorod-styl boude tsjerke mei refter en klokkestoel waard moooglik makke troch donaasjes fan tsaar Vasili III.

## Nei 1917

Nei de Oktoberrevolúsje yn 1917 waarden de muontsen út harren kleaster ferjage. Guon waarden fermoarde, lykas de argimandryt fan it kleaster, dy't yn Olevets troch de Tsjeka eksekutearre waard. De bolsjewiken ferwideren de reliken fan de hillige Aleksander út it kleaster; it kompleks waard ûnderdiel fan 'e Gûlag en bekend ûnder de namme Svirlag. Net earder as yn 'e jierren 1970 fûnen der wer restauraasjes plak.

## Weromjefte
It kleaster waard yn 1997 oan 'e Russysk-Otterdokske Tsjerke werom jûn. De muontsen troffen in foar in grut part ferrinnewearre kleaster oan en moasten hurd wurkje om de gebouwen wer yn oarder te meitsjen. Op 30 july 1998 kamen ek de reliken werom fan 'e stifter fan it kleaster. De tsjerken fan beide kleasters waarden restaurearre en wer yn gebrûk nommen foar de earetsjinst. Sûnt 1953 wie der in psychiatrysk sikehûs yn it Trije-ienheidskleaster fêstige en dat bleau noch sa oant de ferhûzing dêrfan yn 2009. Tsjintwurdich hat it hiele Aleksander Svirski wer in religieuze funksje.

## Tsjerken
Fredericus Anna Jentink

**Fredericus Anna Jentink** (Wymbritseradiel, 20 augustus 1844 – Leien, 4 novimber 1913) wie in Nederlânsk soölooch fan Frysk komôf.

## Libben en wurk
Jentink promovearre yn 1875 oan de Universiteit fan Leien ta doktor yn de soölogy mei it proefskrift *Over Systematiek en Generatie Organen van Naakte [[Longslakken|Pulmonaten]]*. Hy waard dat jier konservator oan it Ryksmuseum fan Natuerlike Histoary yn Leien. Yn 1884 folge er Hermann Schlegel op as direkteur fan it museum, in funksje dy't er oant syn ferstjerren yn 1913 útoefene. Hy wie ek redakteur fan it tydskrift *Notes from the Leyden Museum*. Yn 1895 wie er foarsitter fan it tredde ynternasjonaal soölogysk kongres, dat yn Leien holden waard. Hy wie itselde jier ek ien fan de stichters fan de *[[International Commission on Zoological Nomenclature]]* (ICZN).

Jentink syn wittenskiplik wurk wie foaral rjochte op de systematyk fan de sûchdieren. Hy is de wittenskiplike skriuwer fan stúdzjes nei mear as ien soart fan kjifdieren, flearmûzen en rôfbûdeldieren, ûnder mear fan Lorentz' bûdelmûs út Nij-Guineä, de wytwjukfampierflearmûs út Latynsk-Amearika en Müllers rôt fan Malakka, Sumatra en Borneo.

Yn 1908 beskreau er de sûchdieren dy't in jier earder sammele wiene ûnder de Earste Súd-Nij-Guinea Ekspedysje, laat troch Hendrikus Albertus Lorentz.

Jentink wie ridder yn de Oarder fan de Nederlânske Liuw.

Oldfield Thomas ferneamde de Jentinkdûker en it iikhoarntsje *[[Sundasciurus jentinki]]* nei F.A. Jentink.

## Literatuer
* Fredericus Anna Jentink (1844–1913). Yn: *Notes from the Leiden Museum*, Bd. 36, 1913. S. 254
* Bo Beolens, Michael Watkins, Michael Grayson: *The Eponym Dictionary of Mammals* JHU Press, 2009, ISBN 9780801893049: S. 211–212
* L. B. Holthuis: *1820 - 1958 Rijksmuseum van Natuurlijke Historie* C.h.j.m. Fransen, C. van Achterberg, P.j. van Helsdingen (wúj.) Nationaal Natuurhistorisch Museum 1995 (PDF online)

## Keppelings om utens
*Virtual International Authority File (VIAF): 223155391
*Holthuis, Lipke B. Rijksmuseum van Natuurlijke Historie: 1820-1958. Nasjonaal Natuerhistoarysk Museum, 1995.
Wopke Harmens de Vries

**Wopke Harmens de Vries** (Ikkerwâld, Dantumadiel 12 maaie 1821 - Kûkherne, 2 augustus 1893) wie wûnderdokter út Kûkherne. Hy wie bekend as **Grutte Wopke**. Hy waard faak rieplachte by sykten dy't troch tsjoenderij feroarsake wêze soene; it folk neamde dizze singeliere man dêrom ek duvelbanner. Oant fier yn de 20e iuw giene der in protte ferhalen oer him. 

## Biografy
Hy wie in soan fan Harmen Wybes de Vries en Minke Wopkes (Menke) van der Ploeg en boaske yn 1864 yn Tytsjerksteradiel mei Riemkje Luitsens Fink, dy't mar 39 jier wurde soe. It pear krige twa jonges, dy't jong stoaren, en in famke.

Wopkes heit wie hûsfeint en koetsier by dokter (*Medicinae Doctor*) Petrus H. Feenstra dy't op it slot *[[Jagtlust (Kûkherne)|Jagtlust]]* yn Kûkherne wenne. At dokter it fjild yngie om genêskrêftige krûden en woartels te sykjen, naam er heit Harmen, en letter ek de jonge Wopke wol mei as 'assistint'. Sadwaande krige Wopke kennis fan de genêskrêft fan de ferskate planten. Dy kennis brûkte er ynearsten foar it better meitsjen fan fee, mar doe't dokter Feenstra yn 1852 kaam te ferstjerren en der gjin nije dokter yn Kûkherne kaam, begûn Wopke sels in medyske praktyk yn syn hûs oan de Swemmer. Hy wie doe 32 jier. Fan dokter Feenstra urf er ferskate medyske hânboeken.

Fan fier en hein kamen de minsken foar advys en genêzing nei Wopke de Vries, ek begoedige lju. Ut de ferhalen docht bliken dat Wopke ek in goed minskekenner wie en saaklik ynsjoch him net frjemd wie. 

Wopke de Vries stoar yn de âldens fan 72 jier en kaam te hôf by de tsjerke fan Feanwâlden. Syn frou wie al weirekke yn 1869. Harren dochter Minke (* 1865) sette de praktyk fan har heit op beskieden wize fuort.
Poppoadium

In **poppoadium** is in plak (almeast in gebou) dêr't muzykoptredens holden wurde op it mêd fan 'e popmuzyk. It binne foar it meastepart lytsere sealen yn ferliking mei teätersealen of konsertsealen. Yn Nederlân foldogge guon poppoadia oan 'e kritearia fan kearnpoadium; dêrtroch hawwe se rjocht op spesjale subsydzjeregelings yn it ramt fan harren muzykprogrammearing. Foarbylden fan poppoadia yn Fryslân binne: Neushoorn en Poppoadium Romein yn Ljouwert en Iduna yn Drachten.
Ferbiningskanaal (Dokkum)

It **Ferbiningskanaal** is in wetter yn de gemeente Dongeradiel. It kanaal oan de noardkante fan Dokkum ferbynt de Alde Peazens mei de Ealsumer Feart.

De namme *Ferbiningskanaal* jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere namme *Verbindingskanaal*.

## Sjoch ek
* Fryske wetters
Ferbiningskanaal

* It Ferbiningskanaal, in kanaal yn Dokkum.
* It Ferbiningskanaal, in kanaal yn Drachten.
* It Ferbiningskanaal, in kanaal yn Ljouwert.
Hilesleat

De **Hilesleat** is in sleat yn Tytsjerksteradiel oan 'e noardkante fan De Leien. De sleat is de westgrins fan de Mâle, en rint fan de mar hast oant de Mâlewei oan ta. Nei it suden ta kaam de sleat earder út op de De Lits, mar mei't dy letter troch De Leijen kaam te rinnen is der in stik sleat bykaam dat de sleat mei de mar ferbynt.

## Sjoch ek
* Fryske wetters
Feanrivier

In **feanrivier** is in rivier dy't it wetter út it fean ôffiert. Benammen by leechfean binne der gjin grutte hichteferskillen, dat it wetter rint mar stadich fuort. Om't it wetter stoffen meinimt dy frijkomme by it ôfbrekken fan planten, hat it in brune kleur. Der wurdt lykwols ornaris gjin ierde meinaam, dat it wetter is al helder.
Presidium (Moskou)

It  **Presidium** yn it Kremlyn (Russysk: Административный корпус Кремля), dat ek bekend stie ûnder **Gebou 14** (Russysk: 14-й корпус), wie in bouwurk yn it kremlyn fan Moskou, Ruslân. It waard yn de jierren 1932-1934 boud foar it Reade Leger. Fanôf 1938 tsjinne it gebou foar de Opperste-Sovjet, it heegste bestjoersorgaan fan de Sovjet-Uny. Nei de ûntbining fan de Sovjet-Uny wiene yn it gebou de presidinsjele kantoaren ûnderbrocht. It Presidium is yn 2016 ôfbrutsen.

## Skiednis
It Presidium waard tusken 1932 en 1934 neffens in ûntwerp fan Ivan Ivanovitsj Rerberg op it plak fan it yn 1929 sloopte Tsjûdovkleaster út 1365, it Himelfeartkleaster en it Lytse Nikolaaspaleis boud. Josef Stalin liet dy gebouwen yn 1929 ôfbrekke as ûnderdiel fan de ateïstyske steatskampanje, dy't in weach fan ferneatiging fan tsjerklike gebouwen ta gefolch hie.

Twa jier nei de dea fan de arsjitekt waard it Presidium foltôge. Ynearsten die it gebou tsjinst as de Militêre Akademy foar ofsieren fan it Reade Leger. De Akademy ferhûze yn 1935 en sûnt 1938 waard it gebou ornearre foar de kantoaren fan it Presidium fan de Opperste-Sovjet.

Fan 1958 oant en mei 1961 die in diel fan it gebou tsjinst as it Kremlyn-teater mei in auditorium mei 1.200 sitplakken. De lokaasje wie lykwols ûngelokkich útsocht en it teater ferhûze yn 1961 nei it nij boude Steatspaleis fan ut Kremlyn.

## Ofbraak
De earste renovaasjes fan it Presidium waarden yn 2001 útfierd. Nei't de kantoaren yn 2011 ferhûzen nei *Staraje Plosjad* (Alde Plein) waard in begjin makke mei de grutskalige renovaasje, dy't neffens plan oant 2015 duorje soe. Alhoewo't der al in soad wurk ferset wie, dat troch guon as jildfergrimerij fan mienskipsjild bekritisearre waard, kamen der yn de rin fan de tiid oare útstellen foar it gebou. 

Yn 2014 stelde Vladimir Pûtin ynienen foar om op it plak fan it Presidium de eardere kleasters en it Nikolaaspaleis te rekonstruearjen. Dêrmei soe in histoaryske oansjen fan dit diel fan it kremlyn in eare hersteld wurde. Alhoewol't Pûtin mei klam ûnderstreke dat syn wurden net in as in definityf beslút sjoen wurde moast, lieten de direkteur fan it Kremlyn-Museum Andrej Batalov en de direkteur fan it Moskouse Arsjitektuer-Ynstitút Dmitri Sjvidkovsky witte ree te wêzen om it histoarysk ûndersyk foar dat projekt te lieden. 

Yn it midden fan novimber 2015 waard it beslút nommen it Presidium te slopen. Tagelyk waard ek ynformaasje bekend makke foar de ûntwikkeling fan it projekt om de kleasters en it paleis te rekonstruearjen. In definityf beslút sil letter folgje. It Presidium waard yn de maaitiid fan 2016 ôfbrutsen. Op it frijkommen gebiet binne paden, lantearns en grien oanlein.
Stedsgrêft

* De Stedsgrêft fan Boalsert.
* De Stedsgrêft fan Frjentsjer.
* De Stedsgrêft fan Ljouwert.
* De Stedsgrêft fan Snits.
* De Stedsgrêft fan Starum.
Stedsgrêft (Ljouwert)

De **stedsgrêft fan Ljouwert** is de âlde begrinzing fan de stêd Ljouwert. Ear't de trije parten fan Ljouwert yn 1435 gearfoege waarden ta ien stêd, hie Nijehou al stêdsgrêften. De nije stêd lei ek in nije stêdgrêft oan, foar ferdigening, mei in nije wâl. Op de kaart fan Jabik fan Dimter fan 1580 leit de stêd al binnen de grêft sa't dy no is.  Doe't de wâl oerstallich waard is dy foar it meastepart wer ôfgroeven. Parten binne oerbleaun as plantsoen. Der hawwe altiten delsettings bûten de stêd lein, mar yn de 19e ieu waard de stêd sels útwreide bûten de stêdsgrêft. Sûnt is de stêd safolle grutter wurden dat de stedsgrêft no mar om in lyts part fan de stêd hinne rint.

De grêft wurdt opdield nei de kant fan de stêd:
* De Easter Stedsgrêft
* De Suder Stedsgrêft
* De Wester Stedsgrêft
* De Noarder Stedsgrêft

Binnen de stêdsgrêft is in tal fan de grêften dimpt, mar der binne der ek noch in stikmannich oer. Fan bûten slute noch trije wetters oan op de stêdsgrêft: De Dokkumer Ie, it Nije Kanaal, de Harnzer Feart. De fjirde ferbining, It Flyt, is yn 1966 dimpt.

## Sjoch ek
* Skiednis fan Ljouwert
* Fryske wetters
Nije Kanaal

* It Nije Kanaal súd fan de Foanejachtbrêge
* It Nije Kanaal yn Ljouwert
* It Nije Kanaal by Drachten
* It Nije Kanaal, fan de Smeliester Sân nei de haven fan Drachten 
## Sjoch ek
* Het Nieuwe Kanaal, in útjouwerij yn Ljouwert
Demetrice Nguyen

**Demetrice Nguyen** (Compton (Kalifornje), 9 juny 1994) is in Amerikaansk akteur. Hy hat benammen lytse en figuranterollen hân, en is mooglik noch it bekendst fan syn rol as Mark yn 'e film *Stolen*, út 2012, mei Nicolas Cage.

## Filmografy
* 2011: *Meet The Browns*
* 2011: *Pair of Kings*
* 2012: *Stolen*
* 2012: *The Walking Dead*
* 2013: *The Flash*
* 2013: *After Earth*
* 2013: *12 Rounds*
* 2016: *Kickboxer: Vengeance*
* 2017: *Jumanji*

## Keppeling om utens
* Demetrice Nguyen yn de Internet Movie Database (IMDb)
Himelfeartkatedraal (Jelets)

De **Himelfeartkatedraal** (Russysk: Вознесенский собор; transliterearre *Voznesenski sobor*) is in otterdokske tsjerke yn de Russyske stêd Jelets.

## Skiednis
Op it plak fan de hjoeddeiske katedraal stie in âldere katedraal út 1745. It tanimmende tal ynwenners fan Jelets makke tsjin it ein fan de 18e iuw de bou fan in gruttere katedraal needsaaklik. In earste ûntwerp út 1824 waard ôfkard troch de Hillige Synoade. It twadde ûntwerp krige gjin ynstimming fan de bewenners. Yn maaie 1842 waard Konstantyn Thon fersocht in ûntwerp te leverjen. Dat ûntwerp krige wol de ynstimming fan de synoade en op 22 augustus 1845 waard de earste stien foar de nijbou lein. Foar de lieding fan de bou waard de arsjitekt Ivan Osipovitsj Valdin frege en letter, doe't de foltôging tichterby kaam, assistearre ek Aleksander Stefanovitsj Kaminski by de bou. Dy lêste makke ek de tekening foar de ikonostaze.

De klokketoer, dy't neffens de boutekeningen sa'n 7 meter boppe it krús fan de sintrale koepel útkomme moast, waard nea foltôge. Ek de iepen portiken foar de noardlike en súdlike yngong binne nea útfierd. 

Nei in bouperioade fan hast fiifenfjirtich jier konsekrearre biskop Misail fan Orlov en Sevsk op 22 augustus 1889 de katedraal.

## Sovjet-Uny
De katedraal waard yn 1934 troch de ateïstyske oerheid sletten. Yn de tsjerke sels binne doe de ikoanen ferbaarnd en it plondere gebou waard dêrnei brûkt foar de opslach foar nôt. Nei de Twadde Wrâldkriich waard de katedraal yn 1947 wer iepensteld foar de earetsjinst.

## Beskriuwing
It gebou bestiet út in ûnbidich grutte kubusfoarmige tsjerke, bekroand mei fiif koepels op achthoekige tamboeren. Oan de tsjerke slút in refter oan mei in net foltôge klokketoer. Oan de kant fan it alter wurdt de tsjerke ôfsletten troch trije healrûne apsissen.

De Himelfeartkatedraal stiet yn it sintrum fan Jelets oan it Reade Plein en hat (ynklusyf it krús op de sintrale koepel) in hichte fan 74 meter, in lingte fan 84 meter en in maksimale breedte fan 34 meter. It gebou heart ta de gruttere tsjerken fan Ruslân en is te ferdielen yn in simmer- en in wintertsjerke en in benedentsjerke. 

Yn de katedraal stiet in ikonostase fan trije ferdjippings, dy't makke is fan ferguld fykwurk. De ikonostase wie in ûntwerp fan Aleksander Kaminski, dy't by Thon's wurk de ynrjochting fersoarge. Allinne al yn de tsjerke sels binne 220 fresko's, skilderijen en ikoanen te sjen. De measte dêrfan binne foar in grut part makke troch de bêste Russyske keunsters út dy tiid: leden fan De Swalkers lykas Klavdi Lebedev en Aleksej Korzûchin.
Konstantin Thon

**Konstantin Andrejevitsj Thon** (Russysk: Константин Андреевич Тон) (Sint-Petersburch, 6 novimber 1794 - dêre, 6 febrewaris 1881), wie in Russysk arsjitekt. 

Hy wie in soan fan in Dútske juwelier yn Sint-Petersburch en gie nei de Sint-Petruskoalle. Doe't er noch mar njoggen jier wie waard er ynskreaun by de Petersburchske Keunstakademy, dêr't er oant 1815 studearre by ûnder oaren de arsjitekt Andrei Woronichin. Guon fan syn projekten dy't er yn de rin fan syn oplieding makke, smieten medaljes op. Fan 1819 oant 1828 hold er yn Rome en Florâns ta foar keunststúdzjes.

Yn desimber 1828 gie er werom nei Ruslân. Yn 1830 waard er lid fan de keunstakademy en trije jier letter waard er beneamd ta learaar oan de Peterburchske Keunstakademy. Yn 1854 waard er ta rektor fan de fakulteit arsjitektuer fan de akademy beneamd.

Hy wurke histoarisearjend en yn neostilen. De oermjittich útfierde rige sealen yn it nije paleis yn it Kremlyn fan Moskou waard troch him foar tsaar Nikolaas I ûntwurpen. Thon boude ek in protte katedralen en tsjerken. Faaks is de Kristus Ferlosserkatedraal yn Moskou syn ferneamdste wurk.

Konstantin Thon wie ridder yn de Oarder fan Sint-Vladimir.

## Wurk
In kar:

Ofbyld:Christus verlosser kathedraal.jpg|Kristus Ferlosserkatedraal yn Moskou
File:Sobor and Monument Dmitry Rostovsky Rostov on Don.jpg|Berte fan Kristus-katedraal, Rostow oan de Don
File:Cathedral of St Catherine (Tsarskoye Selo, June 2010).jpg|Katedraal fan Sint-Katerine, Tsarskoje Selo
Feint

* feint (frijer), in ynformele beneaming foar in jonge of man mei wa't men ferkearing hat
* feint (tsjinner), in algemiene beneaming foar in manlike tsjinner
* feint (arbeider), in boere-arbeider
Faam

* faam (frijster), in ynformele beneaming foar in famke of frou mei wa't men ferkearing hat
**faam (jongfammesteat), in jonge frou dy't noch gjin geslachtsferkear hân hat
* faam (tsjinster), in algemiene beneaming foar in froulike tsjinner
* faam (rom), ferneamdens of de rop dy't fan immen giet
Boris en Glebtsjerke yn Plotniki (Veliki Novgorod)

De **Boris- en Glebtsjerke yn Plotniki** (Russysk: Церковь Бориса и Глеба в Плотниках) is in otterdokse tsjerke yn Veliki Novgorod, Ruslân. De tsjerke stiet yn it noardeastlike diel fan 'e stêd oan 'e lofter kant fan 'e Volchov, tusken de saneamde Hannelskant en de eardere wyk fan 'e timmerlju. De tsjerke waard yn 1536 boud mei fiif koepels op it plak fan in houten tsjerke mei mar ien koepel.

## Skiednis
De tsjerke waard yn 1536 troch de ynwenners boud, mei finansjele stipe fan de keaplju út Moskou en Novgorod. Yn 'e kroniken stiet beskreaun dat de bou yn fiif moannen foltôge wie. Likernôch twintich boumasters mei namme út Novgorod soargen foar de lieding fan 'e bou, dêr't hja elk 53 rûbel foar barden. Foar de bou waarden de âlde fûnenminten fan 'e foargonger op 'e nij brûkt. 

Wat de struktuer oanbelanget is de tsjerke te fergelykjen mei de 14e-iuwske tsjerken fan Novogrod. Oan 'e oare kant sleat de nije tsjerke hielendal oan op 'e nij moade yn 'e arsjitektuer fan it Novgorod fan 'e 16e iuw. Dêrfan tsjûgje de fiif koepels op it dak, in ûngewoan oantal yn 'e lokale tsjerke-arsjitektuer fan 'e 13e oant 15e iuw. Dat jildt ek foar de oarspronklik kylfoarmige *[[sakomary]]* (tsjintwurdich rjocht en flak), de mearfâldige gevels oan alle kanten fan it gebou en de dekorative friezen mei fiifhoekige nissen om de tamboeren en ûnder de dakrâne fan de apsis.    

Lykas oare tsjerken yn Novgorod út dy tiid waard ek de Boris en Glebtsjerke boud fan bakstien.

De tsjerke waard yn april 1937 troch de ateïstyske oerheid sletten. Yn 'e Twadde Wrâldkriich ûndergyng de tsjerke net in soad skea. Om 1955 hinne folge in restauraasje neffens in plan fan de arsjitekt Z.I. Vasiljev. Yn dy tiid wie de klokketoer noch yn in ridlike steat. Yn 'e jierren 1960 begûn de stedsuntwikkeling by de kant fan 'e Volchov lâns fan 'e Boris en Glebtsjerke oant de Aleksander Nevskibrêge. In tsjerketoer paste neffens de plannemakkers net yn 'e nije skyline fan dat part fan 'e stêd en dus waard dy toer ôfbrutsen. 

Letter waard de tsjerke brûkt as pakhûs. Yn 'e jierren 1980 en 1990 bestudearre de arsjitekt V.A. Popov it monumint foar in folgjende restauraasje, dy't yn 1991 foltôge waard.  De tsjerke waard in jier letter werom jûn oan it bisdom Novgorod fan 'e Russysk-Otterdokske Tsjerke. Tichteby de tsjerke stiet in monumint fan Aleksander Nevski fan 'e byldhouwer Joeri Tsjernov. Likernôch 160 meter noardlik stiet de Tsjerke fan Jehannes de Teoloog yn Vitka.
Jehannesburch (Súd-Afrika)

**Jehannesburch** (Afrikaansk en Ingelsk: *Johannesburg*, Sûlû: *iGoli*, Xhosa: *eGol*; kort: *Joburg* of *Jozi*) is in stêd yn Súd-Afrika. It is it haadplak fan de provinsje Gauteng en de grutste stêd fan it lân. Yn Jehannesburch stiet it grûnwetlik gerjochtshôf fan Súd-Afrika.

Yn 2010 wie Jehannesburch ien fan de stêden dêr't it WK fuotbal spile waard.

## Keppeling om utens

* Offisjele webstek fan de stêd Johannesburg Ingelsk
Hillige Geastkleaster (Veliki Novgorod)

It **Hillige Geastkleaster** (Russysk: Ду́хов монастырь; *Dûchov Monastir*) is sûnt de 12e iuw in otterdoks kleaster yn Veliki Novgorod, Ruslân. It ferlear mei de fal fan it tsaredom de funsksje as kleaster en wurdt hjoed-de-dei troch de oerheid brûkt. 

## Skiednis
It kleaster is tige âld en waard yn kroniken al foar it earst yn 1162 neamd. It hat ea ien fan 'e grutte kleasters fan 'e stêd west, dy't mei it Joerjev-kleaster, it Antoniev-kleaster, it Chûtinkleaster en it kleaster fan Vjazjisjtsjski meunsterje koe. Tsjintwurdich binne allinne de katedraal en de Trije-ienheidtsjerke mei de refter, it hûs fan 'e abt en de ruïne fan in gebou noardlik fan it kleaster bewarre bleaun. 

Oant de 14e iuw wiene alle kleastergebouwen noch fan hout. Yn 1357 ferriisden de earste stiennen gebouwen, wêrûnder de Katedraal fan 'e Hillige Geast.

De hast yn it sintrum fan it kleastergebiet steande Trije-ienheidstsjerke waard yn 1557 yn opdracht fan hegumen Jonas boud. Oan 'e tsjerke is in refter mei twa ferdjippings boud; de boppeferdjipping wie de refter sels, wylst de keuken, in bakkerij en twa kelders ûnder wiene ûnderbrocht. It ûntwerp fan 'e tsjerke folge de nije moade fan 'e Moskouse tsjerkegebou út de 16e iuw. De tsjerke hat in soad te lijen hân ûnder de Sweedske besetting tusken 1611 en 1617. Ek in brân yn 1685 brocht skea oan it gebou.

Op 5 maart 1786 waard it manljuskleaster omset yn in kleaster foar froulju. De earste nonnen kamen út twa ferskillende kleasters by inoar yn it Hillige Geastkleaster.     

Yn 1822 joech tsaar Aleksander I in bedrach fan 10.000 rûbel foar de restauraasje fan it kleaster.

De hjoeddeiske katedraal fan it kleaster waard yn 'e jierren 1877-1892 boud op it plak fan 'e stiennen katedraal út 1357. It eklektyske bouwurk wurdt sûnt 1926 brûkt foar de opslach fan 'e stedsargiven. Under de besetting fan 'e Dútsers yn 'e Twadde Wrâldkriich wie de *Kommandantur* dêr fêstige. Hjoed-de-dei hawwe ek de argiven fan 'e oblast Novgorod dêr in plak krige.
Blake Clark

**Blake Clark** (Macon, 2 febrewaris 1946) is in Amerikaansk komyk, akteur, en telefyzjepresintator.

## Filmografy

|-

|-
| 1992 
|*[[Toys (film)|Toys]]*
|Hagenstern
|
|-
| 1992 
|*[[Love Potion No. 9 (film)|Love Potion No. 9]]
|Agint
|
|-
| 1994
|*The Mask*
|Murray
|
|-
| 1998
|*The Waterboy*
|Boer Fran
|
|-
| 2000
|*Little Nicky*
|Jimmy the Demon
|
|-
| 2002
|*Mr. Deeds*
|Buddy Ward
|
|-
| 2004
| *50 First Dates* 
|Marlin Whitmore
|
|-
| 2004 
|*The Ladykillers* 
|Fuotbalcoach
|
|-
| 2006
| *Car Babes*
|"Big Len" Davis
|
|-
| 2007
|*Wieners*
|Mr. Appelbaum
|
|-
| 2010
|*Toy Story 3*
| Slinky Dog (stim)
|
|-
| 2010
|*Grown ups*
|Coach
|
|-
| 2011
|*Rango* 
|Buford (stim)
|
|-
| 2011
|*Hawaiian Vacation* 
|Slinky Dog (stim)
|
|-
| 2019
|*Toy Story 4''
|Slinky Dog (stim)
|
|}

## Keppelings om utens
* Blake Clark yn de IMDb
Refektoarium

In **refter** of in **refektoarium** is in grutte romte mei in meastentiids leech plafond of ferwulft dat as ytseal yn in kleaster tsjinst docht. It wurd stamt fan it Latynske *reficere*, wat ophelpe (yn dizze betsjutting dus "jin ferhelje") betsjut.

Yn roomske kleasters stiet yn de refter oan it ein fan de tafels en banken fakentiden in lessener of in buro. Wylst hja swijend ite harkje de muontsen of nonnen dan nei de wurden fan de tafellêzing. Dat kinne stichtlike stikken wêze, mar ek nijs of oare opbouwende ferhalen.

Yn de otterdoksy wurde refters fakentiden beskildere neffens in fêst tradisjoneel programma. Utbylde wurde Bibelske foarstellings dy't mei iten en drinken te krijen hawwe. Yn roomske kleasters ûntbrekt sa'n fêst byldprogramma en stiet de dekoraasje frij, alhoewol't ûnder ynfloed fan de Italjaanske renêssânse it wol moade waard om in soad refters mei fresko's fan it Lêste Jûnsmiel te beskilderjen.

## Keppeling om utens
Hagia Sofia (Tessaloniki)

De **Hagia Sofia** of de **Tsjerke fan 'e Hillige Wiisheid** is in grysksk-otterdokse tsjerke yn Tessaloniki, Grikelân. De tsjerke foarmet ien fan 'e Ierkristlike en Byzantynske Monuminten fan Tessaloniki, dy't meiïnoar steane ynskreaun as wrâlderfgloed op 'e UNESCO-list. 

## Skiednis
Sûnt de 3e iuw stiet der op it plak fan 'e hjoeddeiske Hagia Sofia in tsjerke. It tsjintwurdige tsjerkegebou waard yn 'e 8e iuw boud, wêrfan't it plan bassearre wie op 'e Hagia Sofia yn Konstantinopel. Krúsfarders makken yn 1205 fan 'e tsjerke in katedraal en dat bleau sa oant de stêd yn 1246 wer oan it Byzantynske Keizerryk tafoel. 

Doe't de Ottomaanske sultan Murad II op 29 maart 1430 de stêd ferovere, liet dy de tsjerke yn in moskee feroarje. Mei't der in ein oan 'e Turkske besetting kaam en de stêd yn 1912 troch de Griken befrijd waard, krige it gebou de oarspronklike funksje as tsjerke werom.

In brân yn 1890 brocht ek in soad skea oan 'e Hagia Sofia. Tusken 1907 en 1909 fûn der ûnder tafersjoch fan 'e Frânske histoarikus Charles Diehl in restauraasje plak. Nei de grutte stedsbrân yn 1917 waard in grut part fan it ynterieur bespleistere. De koepel waard net earder as yn 1980 restaurearre.

## Ynterieur
De tsjerke waard nei de Byzantynske byldestriid fan binnen mei fresko's beskildere. Eartiids wie de koepel fan 'e apsis mei gouden mozaïken en in grut krús fersierd. Yn 'e jierren 787-797 waard nei de oerwinning fan 'e ikoaneferearders it krús ferfongen troch in foarstelling fan 'e Teotokos. Yn 'e haadkoepel is sintraal Kristus útbylde mei de Grykske tekst út Hannelingen 1:11 (*Jimme Galileeërs, wêrom steane jim dêr sa nei de himel te stoareagjen?*). Om Kristus hinne steane de tolve apostels, Marije en twa ingels.
Tsjerke fan Panagia Kapnikarea

De **Tsjerke fan Panagia Kapnikarea** (Gryksk: Εκκλησία της Παναγίας Καπνικαρέας) of allinne **Kapnikarea** (Καπνικαρέα) is in Gryksk-otterdokske tsjerke yn it sintrum fan 'e Grykske haadstêd Atene. It is ien fan 'e âldste tsjerken yn Atene.  

## Skiednis
Der wurdt fan útgien dat de tsjerke earne yn 'e 11e iuw boud waard, mooglik om 1050 hinne. Lykas wênst mei in soad ier-kristlike tsjerken waard de tsjerke boud oer in heidenske Grykske timpel, faaks wijd oan Atene of Demeter. Doe't kening Otto I de Beierske arsjitekt Leo von Klenze útnoege om de stêd op 'e nij oan te lizzen soe de tsjerke sloopt wurde. It wie de kening fan Beieren, Loadewyk I, dy't beswier makke tsjin de ôfbraak en der yn slagge om it monumint te behâlden.

## Beskriuwing

It liket der op dat de Kapnikarea-tsjerke oarspronklik in katolikon fan in kleaster west hat. De tsjerke bestiet út in kompleks fan trije ferskillende dielen, dy't oan inoar boud binne: de grutte súdlike tsjerke dy't oan 'e presintaasje fan Marije oan 'e Timpel wijd is; de kapel fan Barbara oan 'e noardlike kant en de eksonarteks mei de foarhal oan 'e westlike kant. 

De súdlike tsjerke is de grutste fan 'e twa tsjerken en hat in koepel. Op grûn fan morfologyske kritearia wurdt de tsjerke krekt efkes nei 1050 datearre.

## Lokaasje
De tsjerke stiet yn it sintrum fan Atene sintraal yn it drokke winkelgebiet fan 'e Ermou-strjitte, op de grins mei it Plaka-distrikt.
Pantokratoros-kleaster

It **Pantokratoros-kleaster** (Gryksk: Μονή Παντοκράτορος) is in eastersk-otterdoks kleaster yn 'e autonome monastike steat fan 'e berch Atos. It kleaster stiet op 'e noardeastlike kant fan it skiereilân. 

It kleaster waard yn 1363 stifte troch de *megas stratopedarchēs* Aleksios en de *megas primikērios* Jehannes en stiet op it sânde plak yn 'e hiërargy fan 'e sechtjin kleasters op Atos.

De katolikon fan it kleaster is tagelyk mei it kleaster boud en wijd oan 'e Transfiguraasje fan de Hear. Yn 'e katedraal binne fresko's dy't werom geane op it tredde fearn fan 'e 14e iuw, mar dy't yn 1854 op 'e nij skildere binne. De klokketoer is 19e-iuwsk.

It kleaster bewarret in grut tal reliken fan hilligen, in stikje fan it Wiere Krús, in part fan it skyld fan Sint-Merkurius en ikoanen út de 14e iuw. Yn 'e bibleteek fan it kleaster wurde likernôch 350 manuskripen en 3.500 boeken bewarre.
Tsjerke fan de Hillige Apostels (Atene)

De **Tsjerke fan 'e Hillige Apostels**, ek bekend ûnder de namme **Hillige Apostels fan Solaki** (Gryksk: Άγιοι Απόστολοι Σολάκη) of **Agii Apostoli** (Gryksk: Αγιοι Αποστολοι Αθηνα), is in tsjerke njonken it Stoa fan Attalos yn 'e âlde agoara fan Atene, Grikelân. De bou fan 'e tsjerke wurdt op 'e ein fan 'e 10e iuw datearre.

Solakis soe de famyljenamme wêze kinne, dy't in lettere renovaasje fan 'e tsjerke betelle hat. De namme Solaki soe ek in ferwizing wêze kinne nei it tichtebefolke gebiet om 'e tsjerke hinne yn 'e 19e iuw. 

De tsjerke is benammen fan belang om't it, oars as de timpel fan Hefaistos, it iennige monumint yn 'e agoara is dy't sûnt de stifting yntakt bleaun is. Ek de arsjitektuer fan 'e tsjerke is wichtich: it wie de earste belangrike tsjerke út de middelste Byzantynske perioade yn Atene. De tsjerke markearre it begjin fan it saneamde "Ateenske type", in troch fjouwer pylders droegen krúskoepeltsjerke. Ut waarnimmings fan eardere restauraasjes en rekonstruksjes binne fjouwer ferskate boufases te ûnderkieden. It oarspronklik plan fan 'e tsjerke is in krús mei in apsis oan fjouwer siden en in westlike narteks mei fjouwer pylders, dy't de koepel drage. It alter en de flier wiene oarspronklik fan moarmer. De tegels oan 'e bûtenmuorren binne mei dekorative Kûfyske motiven fersierd.   

De tsjerke is tusken 1954 en 1957 werom brocht yn 'e oarspronklike foarmen. Fan 'e fresko's yn 'e tsjerke binne der allinne 17e-iuwske fragminten bewarre bleaun. Ek fresko's fan oare tsjerken binne yn 'e Aposteltsjerke ûnderbrocht.
Piperstrjitte (Ljouwert)

De **Piperstrjitte** (Nederlânsk en offisjeel: *Peperstraat*) is in koarte strjitte yn it sintrum fan 'e Fryske haadstêd Ljouwert. Dizze strjitte giet rûchwei yn east-westrjochting. Hy rint fan 'e krusing oan 'e westkant, dêr't de Wurdumerdyk út it suden en de Sint-Jabikstrjitte út it noarden komt, oant de krúsing oan 'e eastkant, dêr't de Weaze út it suden komt en de Grientemerk út it noarden. De Piperstrjitte leit yn it ferlingde fan 'e Nijstêd, oan 'e westkant, en de Alde Easterstrjitte, oer de grêft oan 'e eastkant. De Piperstrjitte is mei Nijstêd, Wurdumerdyk, Foarstreek en Ruterskertier ien fan 'e wichtichste winkelstrjitten fan Ljouwert.
De Tynje

* It doarp De Tynje yn Opsterlân.
* De Fuotbalferiening De Tynje op it doarp De Tynje
* De wetteringte De Tynje yn Boarnsterhim
* It wetter De Tynje yn Ljouwert
* De Wynmotor De Tynje tichtby it doarp De Tynje

## Sjoch ek
* Tynje
Agiou Pavlou-kleaster

It **Agiou Pavlou-kleaster** (Gryksk: Μονή Αγίου Παύλου; Sint-Pauluskleaster) is in eastersk-otterdoksk kleaster op 'e súdwestlike helling fan 'e berch Atos yn Grikelân. It kleaster leit likernôch oardel km fan 'e kust op in hichte fan 150 m boppe seenivo en in heal oere te gean fan it Dionysiou-kleaster. It Pauluskleaster is fjirtjinde yn rang fan 'e kleasters op it skiereilân en de katolikon is oan 'e Presintaasje fan Jezus yn de Timpel wijd. 

## Skiednis
De stifting fan it kleaster fûn tusken it lêste fan 'e 10e en it begjin fan 'e 11e iuw plak troch Paulus fan Kseropotamou, dy't ek it kleaster mei deselde namme op it skiereilân stifte. Nei de stifting fan it kleaster wiene der twa kleasters op Atos mei deselde namme. Sûnt 1108 krige it kleaster de hjoeddeiske namme.

It kleaster rekke yn ferfal en tusken 1355 en 1365 kocht de Servyske ealman Antonije Bagaš tegearre mei Nikola Radonja it kompleks. Hja restaurearren it kleaster mei stipe fan Radonja's bruorren Vuk Branković en Grgur Branković en Antonije Bagaš waard de earste abt fan it nije kleaster. Dêrmei begûn de Servyske perioade yn 'e skiednis fan it kleaster. Lang gyng it kleaster in tiid fan wolstân yn 'e mjitte en mannich foarst út it Donau-gebiet droech rynsk oan 'e rykdom fan it kleaster by, mar troch de wrede belestings fan 'e Ottomaanske besetter folge yn 'e 18e iuw in tiid fan delgong.  

Mei't de sitewaasje oan it begjin fan 'e 19e iuw ferbettere koe it kleaster de skulden wer ôfbetelje. Tusken 1839 en 1844 waard in nije katolikon boud. De katolikon hat in ikonostaze fan moarmer. 

By it kleaster hearre tolve kapellen. De kapel fan Sint-Joaris is de âldste en fersierd mei fresko's út 1555. De bibleteek fan it kleaster bestiet út 494 manuskripen en mear as 12.000 boeken. Wichtige reliken út it kleaster binne de geskinken fan 'e Trije Wizen, de foet fan Gregoarius de Teolooch, in stikje fan it Wiere Krús, liturgysk reau en religieus tekstyl.
Berkswell

**Berkswell** is in plak en civil parish yn it bestjoerlik gebiet Solihull, yn it Ingelske greefskip West Midlands en it histoaryske greefskip Warwickshire. It leit sa'n 11 km westlik fan it stedssintrum fan Coventry.

It plak hie 3.139 ynwenners yn 2011.

File:Berkswell - the well 1m08.JPG|De boarne (*well*) yn Berkswell


## Films
Foar tal fan telefyzjesearjes waarden sênes opnaam yn Berkswell - ûnder oaren BBC's *Beat the Boss* en ITV's Comedy/Drama *Love and Marriage*.

## Berne yn Berkswell
* Jeremy Brett (berne as Peter Jeremy William Huggins, 1933–1995) - akteur
Dionysiou-kleaster

It **Dionysiou-kleaster** (Gryksk: Μονή Διονυσίου) is ien fan 'e eastersk-otterdokse kleasters op 'e berch Atos yn Grikelân. It kleaster stiet op it súdwestlike diel fan it skiereilân tusken Agiou Pavlou en it Osiou Gregoriou en is it fyfte yn 'e hiërargy fan 'e Atos-kleasters.

## Skiednis
It kleaster likernôch healwei de 14e iuw troch de muonts Dionysios fan Koryssos stifte. Syn broer Teodosius wie metropolyt fan Trebizond en dy wist keizer Aleksios III oer te heljen om it kleaster mei rynske jeften te begeunstigjen. Ek keizers fan it Byzantynske Ryk en de prinsen fan 'e Donaufoarstedommen soargen foar foarse finansjele stipe.  

Yn 1535 waard it kleaster foar in grut part troch in brân yn 'e jiske lein. In weropbou folge en sûnt is der net in soad mear oan 'e arsjitektuer feroare.

It op in hichte fan 80 meter boppe de seespegel lizzende kleaster leit op in smelle útrinner fan 'e berch. De krappe romte makke it needsaaklik dat de kleastergebouwen om de katolikon hinne oanboud binne.  

De readkleurige katolikon fan it kleaster is wijd oan 'e berte fan Jehannes de Doper. De tsjerke waard tagelyk mei it kleaster boud, mar it fjoer fan 1534 ferwoastge de tsjerke. Nei de weropbou waard it ynterieur yn 1546 troch Zorzi út Kreta beskildere mei fresko's. De Apokalypssyklus yn 'e katolikon en it refektoarium is de âldste noch komplete foarstelling yn fresko's fan it tema yn 'e otterdokse wrâld. Yn 'e tsjerke stiet in fergulde ikonostaze.    

It kleaster besit in bibleteek mei 804 manuskripten en mear as 4000 printe boeken. De âldste manuskripten stamme út de 11e iuw. Fan it grutte tal reliken fan it kleaster is benammen de rjochterhân fan Sint-Jehannes de Doper it neamen wurdich. Ek besit it kleaster in reliëf fan 'berte fan Jehannes de Dopere krusiging út de 10e iuw.
Huorrebuert

In **huorrebuert**, **rôze buert**, **read-ljochtdistrikt** of **prostitúsjegebiet** (Ingelsk: *Red-light district*; Dútsk: *Rotlichtviertel*) is in buert of wyk dêr't legale prostitúsje bedreaun wurdt. Yn Nederlân binne de De Wallen yn Amsterdam de bekendste huorrebuert.

## Huorrebuerten yn Nederlân
* Achterdam – Alkmaar
* Prostitúsjegebieten yn Amsterdam – Amsterdam
* Spijkerkwartier – Arnhim (wei)
* Westervoortse Dijk - Arnhim
* Geleenstraat – De Haach
* Doubletstraat – De Haach
* Bokkingshang – Dimter
* Baeklandplein - Eindhoven
* Nieuwstad – Grins
* Begijnhof – Haarlim
* Munnikstrjitte - It Hearrenfean
* Prostitúsje yn Ljouwert – Ljouwert
* Zandpad – Utert (wei)
* Hardebollenstraat – Utert
* Nieuwe Markt - Nymwegen

## Galery

File:Reeperbahn at dawn.jpg|Reeperbahn yn Hamburch, Dútslân
File:Soi Cowboy - Bangkok.jpg|Soi Cowboy, Tailân
Ofbyld:WLM - westher - Bokkingshang 16 - Deventer.jpg|Raamprostitúsje yn Dimter
Ofbyld:Weaze 32 Leeuwarden.jpg|Pân oan de Weaze, Ljouwert
Katolikon

In **katolikon** (fan it Grykske καθολικον, *katholikon*‚ 'it algemiene') is yn de Eastersk-otterdoksy de haadtsjerke fan in kleaster en de katedraal fan in diosee.

De gemeenteromte (yn it skip) fan in otterdokse tsjerke, tusken de narteks en it hillichdom, wurdt ek wol katolikon neamd.