open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stasjon Delden

**Stasjon Delden** (**Ddn**) is in stasjon yn de Nederlânske stêd Delden (gemeente Hôf fan Twinte) yn de provinsje Oerisel. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS  fjirde klasse en is ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. En ien fan de sân stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1863 ree, en waard iepene op 1 novimber 1865 foar treinreizgers doe't ek it spoar fan Steatsline D oanlein wie. Yn 1904 is oan de rjochterkant in fleugel oanboud.  It stasjon leit hjoed-de-dei oan it part fan it spoar dat eksploitearre wurdt troch Keolis. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as galery. 

## Treinferbinings
Stasjon Middelburch

**Stasjon Middelburch** (**Mdb**)  iepene op 1 maart 1872, is in stasjon yn de Nederlânske stêd Middelburch yn de provinsje Seelân. Oan de Steatsline F (Roosendaal - Flissingen). 

## Gebou
It gebou wie ree yn 1870 en waard yn gebrûk naam op 1 maart 1872 mei de iepening fan Steatsline F. It stasjon heart ta de Standertstasjons fan de Steatsspoarwegen, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw. 
Fan de fiif noch oanwêzige stasjons fan it Type SS tredde klasse binne der trije bylâns Steatsline B, It giet dêrby om Stasjon Harns (1863), Ljouwert (1863) en Wynskoat (1865). De fjirde stiet oan Steatsline F en dat is stasjon Middelburch (1870) en de fiifde noch besteande stasjon is stasjon Alkmar (1865). Yn tsjinstelling ta de stasjons fan Ljouwert en Alkmar, dy't letter yngeand ferboud waarden, en dy fan Alkmar sels net mear te werom te kennen is as in stasjon fan it type tredde klasse, is it stasjon fan Middelburch noch foar in grut part yn de âlde steat. It gebou is ûntwurpen troch de yngenieur Karel Hendrik van Brederode.

It stasjon befynt him krekt binnen it histoaryske stedssintrum, tusken it Kanaal troch Walcheren, dat op it plak troch de stasjonsbrêge oerspand wurdt, en, de eardere bûtenfest, de Segeerssingel. It stasjonsgebiet hat sûnt it jier 2000 in stalferwikseling ûndergien. Der waard in nij busstasjon oanlein wêrby't in direkte oerstap út de trein wei mooglik is, foarhinne befûnen de haltes harren oan de oare kant fan it kanaal mei it probleem fan in regelmjittich iepensteande brêge.

## Treinferbinings
Stasjon Boxtel

**Stasjon Boxtel** (**Btl**) is it spoarweistasjon fan Boxtel en waard iepene yn 1863 oan de Steatslinen E (Breda - Maastricht) en Steatsline H (Utert-Sintraal - Boxtel). Fan 1878 oant 1950 wie der ek persoaneferfier oer de spoarline nei Wesel ek bekend as it Dútsk lyntsje. Dy line is yn 1950 sletten foar persoaneferfier en yn de rin fan de jierren diels opbrútsen. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch de yngenieurs Karel Hendrik van Brederode it stasjonsgebou kaam yn 1863 reen en waard iepene op 1 maaie 1865 foar treinreizgers. It is boud as in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS fjirde klasse.

Nei njoggen jier waard der al in nij stasjonsgebou iepene yn Boxtel, mar der wurdt oan twivele of't it wier in folslein nij gebou wie of dat it giet om in yngreven ferbouwing en útwreiding mei twa fleugels fan it stasjonsgebou út 1863. It sintrumgebou fan dit twadde stasjonsgebou hie yn protte oerienkomsten mei it eardere gebou fan it type SS fjirde klasse. Yn 1890 is de linkerkant fan it stasjon nochris ferlinge.

Foar de spoarferdûbeling fan twa nei fjouwer spoaren tusken Boxtel en Eindhoven waard in nij stasjon boud mei twa eilânperrons, ferbûn troch in glêzen rinbrêge oer de spoaren. De bou fan it nije stasjon begûn yn 1996 mei de pleatsing fan de kuierbrêge. Heal 1998 waard it âlde stasjonsgebou ôfbrutsen. It nije stasjonsgebou in ûntwerp fan arsjitekte Wienke Scheltens waard iepene yn 2000.

It stiet mear yn de rjochting fan it doarpssintrum, op it plak dêr 't eartiids spoar 1 en 2 leine. It nije gebou hat in hege stasjonshal en wachtromte dêr't in kiosk yn fêstige is. Yn 2012 waard bekend dat ProRail it stasjon fan Boxtel yngreven ferbouwe soe. Doe is de kape oan de foarkant fan de hal nei efteren skood, sadat de kaartsjesautomaten ûnder it dak pleatst wurde koene. 

Noardlik fan it stasjon stiet oan de Parallelweg Noord de eardere frachtloads fan Van Gend & Loos. Fuort dêrefter, oan de Spoorstraat 9, in wite houten wenning út 1899. Dit wie de tsjinstwenning fan de Steatsspoarwegen en is no in ryksmonumint.

## Treinferbinings
General Aircraft Hamilcar

De **General Aircraft GAL 49 Hamilcar** of **Hamilcar Mk.I** wie it grutste alliearde frachtsweeffleantúch yn de Twadde Wrâldoarloch; de earste flecht wie yn 1942. Mei in laadfermogen fan sa'n acht ton koe de Hamilcar in lichte tank lykas de Mk VII Tetrarch, in M22 Locust of twa Bren Carriers ferfiere. It sweeffleantúch wie hast hielendal fan hout en waard tôge troch Stirling-, Lancaster- of Halifax- bommesmiters mei in maksimale snelheid fan 240 km/o.

Yn totaal waarden der 344 boud, dy't ûnder oare brûkt waarden by D-Day, operaasje Market Garden en de Operation Varsity, it oerstekken fan de Ryn yn maart 1945.

De GAL 58 Hamilcar X, dy't oandreaun waard troch twa Bristol Mercury 31 radiaalmotors, wie in lettere ûntwikkeling. It kasko waard hast net feroare.

## Technyske feiten
Susan Peters

**Suzanne Carnahan**, letter bekend as **Susan Peters** (Spokane, 3 july 1921 — Visalia, 23 oktober 1952) wie in Amerikaanske aktrise dy't yn 'e rin fan har tsienjierrige karriêre yn mear as tweintich films spile. Hoewol't se har karriêre begûn yn ûnregistrearre en rollen as 'ûnskuldich bern', soe se har yn 'e midden fan de jierren fjirtich as in serieuze aktrise yn drama's ûntjaan.

## Karriêre
Peters waard grutbrocht troch har mem, in widdo, yn Portland, Oregon, en letter yn Los Angeles. Doe 't se ôfstudearre oan de Hollywood High School wie, studearre se aktearjen by de Eastenrykske teaterregisseur Max Reinhardt en tekene in kontrakt by Warner Bros. Pictures. Se ferskynde yn gâns byrollen foardat se in lytse byrol krige yn *Santa Fe Trail* (1940 ). Se makke har lêste film foar Warner Bros. yn 1942, de *[[film noir]]* *The Big Shot* mei Humphrey Bogart en Richard Travis; nei de release besleat Warner  har kontrakt net te ferlingjen.

Yn 1942 spile Peters in byrol yn Tish, wat har in kontrakt opsmiet by Metro-Goldwyn-Mayer (MGM ). Itselde jier hie se in haadrol yn it troch Mervyn LeRoy regissearre drama *Random Harvest*, wat har in Academy Award-nominaasje opsmiet foar Bêste Byrol en har fêstige as in serieuze dramatyske aktrise. Peters spile dêrnei de haadrol yn gâns films foar MGM, bygelyks rollen yn de romantyske komeedzje *Young Ideas* (1943), en ferskate oarlochsfilms: *Assignmint yn Brittany* (1943), *Song of Russia* (1944) en *Keep Your Powder Dry* (1945).

Op nijjiersdei 1945 waard Peters har rêchmoarch slim skansearre troch in skotwûn, wêrtroch't se foar altyd ferlamme rekke. Har auto waard útrist mei in hângaspedaal en hânremmen om har by steat te stellen om te riden nei har ferlamming. Peters kearde werom nei de film en spile in smjunt yn in rolstoel yn *The Sign of the Ram* (1948).
Peters stapte dêrnei oer nei it teäter, as Laura Wingfield yn in produksje fan *The Glass Menagerie* fan Tennessee Williams út 1949, dy 't in bytsje oanpast waard sadat Peters yn in rolstoel spylje koe. Dêrnei folge in produksje fan *The Barretts of Wimpole Street*, dêr't se de lichaamlik handicapte dichteres Elizabeth Barrett Browning yn fertolke. Yn 1952 hie Peters lykwols al in pear jier in klinyske depresje as gefolch fan de ûntbining fan har houlik en har beheinde karriêremooglikheden. Ein 1952 begûn se harsels út te hongerjen, wat yn kombinaasje mei har ferlamming late ta groanyske nierynfeksjes en longûntstekking. Se ferstoar dat jier yn de âldens fan 31 jier oan de gefolgen dêrfan.

Yn 1944 waard se neamd yn de top 10 list fan akteurs dy 't yn stjerren feroare binne. Oare neamden binne Esther Williams, Laraine Day, Kathryn Grayson, Van Johnson, Margaret O'Brien, Ginny Simms, Robert Walker, Gene Kelly en George Murphy.

## Filmografy
Stasjon Scheemda

**Stasjon Scheemda** (**Sda**) is in stasjon yn de Nederlânske doarp Scheemda yn de provinsje Grinslân. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fjirde klasse en is ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dy klasse boud is. It is ien fan de sân stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1865 ree, en waard iepene op 1 maaie 1868 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline B oanlein wie. Dy line wurdt tsjintwurdich eksploitearre troch Arriva. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as kantoargebou. 

## Treinferbinings
Stasjon Roermond

**Stasjon Roermond** (**Rm**) is in stasjon yn de Nederlânske stêd Roermond yn de provinsje Limburch. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS  fjirde klasse en is ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. En ien fan de sân stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

Stasjon Roermond is in wichtich iepenbier ferfierknooppunt yn Midden-Limburch. Net allinnich passearje alle treinen nei Súd-Limboarch dit stasjon, it is ek it begjin - en einpunt fan in soad buslinen yn de regio. Mei goed 11.000 passazjiers deis (2017) is it nei Maastricht it drokste stasjon fan Limburch.

## Gebou

 
It stasjonsgebou kaam yn 1862 ree, en waard iepene op 1 novimber 1865 foar treinreizgers doe't ek it spoar fan dit part fan de Steatsline E oanlein wie. Noch foar de iepening waard it gebou yn 1864 oan wjerskanten al útwreide mei in ekstra eingeboutsje. Nei de iepening fan de frachtspoarline Izeren Ryn, Yn 1881 kaam waard der in leech part foar de foargevel pleatst mei in plat dak. Ek kamen yn dat jier oan wjerskanten fan de eingebouwen lange sydfleugels. Letter kaam der noch in lytse útbou foar dat tsjinst die as yngong. Dat part is tsjintwurdich lykwols net mear oanwêzich en hat plakmakke foar in yngong mei skodoarren en koarte glêzen oerkaping. 

Yn de tweintichste iuw waard it eilânperron oerkape en berikber fia in fuotgongerstunnel. De oanpassingen hawwe derfoar soarge dat it oarspronklike gebou wat ferskûle leit efter de ferbouwingen, wêrtroch't stasjon Roermond noch mar dreech te werkennen is as standerttype SS 4e klasse.

## Treinferbinings
Jehannestsjerke (Sohrol)

De **Jehannestsjerke** fan Sohrol (Armeensk: Սուրբ Յովհաննէս Եկեղեցի; Perzysk: کلیسای هوانس سهرل, کلیسای هوهانس مقدس of کلیسای سهرل) is in leech Armeensk-apostoalysk tsjerkegebou, dy't yn 'e Iraanske provinsje East-Azerbeidzjan by it doarp Sohrol stiet, likernôch 25 km fan 'e stêd Tabriz.

## Lokaasje
De Jehannestsjerke stiet op in heuvel oan 'e súdwestlike râne fan it doarp Sohrol, likernôch 25 km himelsbreed fan Tabriz en 13 km fan 'e autodyk Tabriz–Marand. 

## Skiednis

Op it plak waard yn 'e 5e/6e iuw nei Kristus in tsjerke boud, dêr't yn 'e 19e iuw allinne in ruïne fan oer wie. Yn 1840 waard op 'e fûneminten fan dy tsjerke mei it jild fan in rike Armeen ûnder lieding fan 'e Russyske generaal Samson Jakovljevitsj Makintsev in nije tsjerke boud. De tsjerke rekke yn 1936 troch in ierdskodding skeind en dêrnei waarden de doarren en de ramen fan 'e tsjerke plondere. Nei de emigraasje fan in soad Armeenske kristenen nei de Twadde Wrâldkriich, fral nei de Sovjet-Uny, kaam de tsjerke leech te stean.

## Arsjitektuer
De tsjerke is 18,45 m lang, wylst de breedte by it alter 5,7 m en foar de rest 4,5 m mjit. De bakstiennen tsjerke hat yn it west in tagong, yn 'e midden in sintrale rjochthoekige hal en in alterromte yn it easten.

Boppe de westlike tagong hat de tsjerke in achtpuntige klokketoer mei in pyramidefoarmige koepel. Fierder hat de sintrale hal in grutte kegelfoarmige koepel en boppe it alter in lytsere koepel mei in achtsidige, pyramidefoarmige koepel. 

## Oars
By de fotowedstriid *Wiki Loves Monuments* wûn in troch Farzin Izaddoust Dar makke ôfbyld fan it tsjerkegebou it earste plak.
Jiro Horikoshi

**Jirō Horikoshi** (Japansk: 堀越 二郎, *Horikoshi Jirō*; ûnder Fujioka, 22 juny 1903 – Tokio, 11 jannewaris 1982) wie in Japansk fleantúchûntwerper fan gâns fleantúchtypen, lykas de Mitsubishi J2M ''Raiden'' en de Mitsubishi A7M ''Reppu'', mar waard benammen bekend troch syn ûntwerp foar de Mitsubishi A6M Zero.

Horikoshi studearre oan de Universiteit fan Tokio dêr't er yn 1927 ôfstudearre. Dêrnei wurke er yn Nagoya by *Mitsubishi Shipbuilding & Engineering Company* dy't fan 1934 ôf *Mitsubishi Heavy Industries* hjitte soe. Dêr die Horikoshi sines oan de ûntwikkeling fan jachtfleantugen. Hy wie haadûntwerper fan de Mitsubishi A6M Zero dêr't sa'n 10.400 eksimplaren fan boud waarden yn de Twadde Wrâldoarloch.

Nei de Twadde Wrâldoarloch wurke Horikoshi mei Hidemasa Kimura oan it ferkearstastel NAMC YS-11. Hy naam ûntslach by Mitsubishi, joech ferskate kursussen en wie fan 1963 oant 1965 lektor by it Ynstitút foar Loft- en Romtefeart fan de Universiteit fan Tokio. Dêrnei wied er oant 1969 heechlearaar oan de Nasjonale Definsjeakademy.

Yn 1973 krige er de Oarder fan de Riizjende Sinne, tredde klasse. Hy ferstoar yn de âldens fan 78 jier yn in sikehûs yn Tokio.

## Kar-út fleantugen dêr't Horikoshi as ûntwerper by belutsen wie

File:A5M Claude.jpg|Mitsubishi A5M (1935)
File:Zero Akagi Dec1941.jpg|Mitsubishi A6M2 *Zero* Model 21 (1941)
File:Mitsubishi J2M.JPG|Mitsubishi J2M *Raiden* (1943)
File:Mitsubishi A7M2 in a hangar, circa in late 1945 (80-G-193473).jpg|Mitsubishi A7M *Reppu*
File:JASDF-NAMC YS-11P-52-1152-Fukuoka airport-20081212-160918.JPG|NAMC YS-11


## Boek
*  *Eagles of Mitsubishi: The Story of the Zero Fighter.* University of Washington Press (1992)
André Nieuwkoop

**André Nieuwkoop** (berne yn Werkendam yn 1990) is in bekende Nederlânske organist. 

## Biografy
As jonge hie Nieuwkoop al niget oan muzyk. Thús spile er fakentiden op it oargel. Alhoewol't er oantrune waard oargelles te nimmen, learde Nieuwkoop himsels it oargelspyljen sûnder stúdzje oan.

Doe't er jong wie wurke er as skipper op 'e binnenfeart en by de Keninklike Marine. Yn 2016 waard Nieuwkoop organist fan de Grifformearde Gemeente yn Aalburg. By syn beëdiging as aspirant-plysjeman yn 'e Rotterdamske Laurenstsjerke spile er sels op it oargel. Hy die dat letter nochris oer en sette it filmke op Twitter, itjinge tsientûzenen kear besjoen waard.  

Hjoed-de-dei jout er rûnom oargelkonserten en op de grutte oargels fan Sâltbommel, Doardt, Gorkum, Goes, Hasselt en Kampen liet er fan syn muzyk in rige CD's opnimme. 

## Wurk
### Diskografy

### Bledmuzyk
**Psalm 51 : 6*
**Psalm 139 :14*
**Psalm 33 : 8*
**Psalm 26 : 9  Wanneer G’ Uw arm verheft*
**Psalm 134 : 2 Heft uwe handen naar omhoog*
**Psalm 26 : 9  Wanneer G’ Uw arm verheft*
**Psalm 134 : 2 Heft uwe handen naar omhoog*
**Psalm 146 : 1 Prijs den HEER’ met blijde galmen*
**Psalm 51 : 6*
**Psalm 139 : 14*
**Psalm 33*
Altena (Noard-Brabân)

**Altena** is in gemeente yn 'e Nederlânske provinsje Noard-Brabân. De gemeente hat  ynwenners (, boarne: CBS).

## Skiednis
De gemeente ûnstie op 1 jannewaris 2019 troch it gearfoegjen fan trije Brabânske buorgemeenten yn it Lân fan Heusden en Altena: Aalburg, Werkendam en Woudrichem. Oant de foarming fan 'e gemeente Lân fan Cuijk op 1 jannewaris 2022 wie Altena mei in oerflak fan 226,64&nbsp;km² de grutste gemeente fan 'e provinsje Noard-Brabân. It gemeentehûs stiet yn Almkerk, mar Werkendam hat de measte ynwenners.

By de earste ferkiezingen yn 2018 waard it CDA de grutste partij, folge troch Altena Lokaal en de SGP.

## Namme
De gemeentenamme Altena ferwiist nei it Lân fan Altena, de krite dy't noardlik fan 'e fúzjegemeente leit. It súdeastlike part fan 'e gemeente leit yn it Lân fan Heusden.

Nei't in kommisje fiif opsjes foar de nije gemeentenamme makke, koene de gemeenterieden fan 'e te fusearjen gemeenten dêrút elk trije kieze. Dêrnei koe de befolking fan 16 jier ôf stimme oer de keazen nammeopsjes. De namme Altena waard mei goed 70% fan 'e stimmen de winnende namme.
## Plakken

### Buorskippen
*Oudendijk 
*Uppel
Ellen Vogel

**Ellen Marie Elze Anthing Vogel** (Den Haag, 26 jannewaris 1922 – Amsterdam, 5 augustus 2015) wie in Nederlânske aktrise.

## Biografy
Vogel wie lid fan de patrysjersfamylje (Anthing) Vogel en wie in dochter fan de foardrachtskeunstner (Louis) Albert Vogel senior en de foardrachtskeunstneres Ellen Buwalda, bekend ûnder de artystenamme Ellen Vareno. Har broer Albert en suster Tanja giene beiden ek oan it toaniel.

Vogel gie yn 1942 nei de toanielskoalle, debutearre yn 1945 by Comedia en spile fan 1950 oant 1971 ôf by de Nederlandse Comedie. Dêrneist wie se in protte yn films en op 'e telefyzje te sjen. Yn 1961 krige sy de Theo d'Or foar har rollen yn *Kasteel in Zweden* en *Joseph in Egypten*.

By har fyftichjierrich jubileum yn 1995 waard Vogel *grande dame* fan it Nederlânske teäter neamd, in offisjeuze titel dy 't foarhinne weilein wie foar Mary Dresselhuys. Op snein 29 novimber krige sy de *[[Bliuwend Applaus Priis|Blijvend Applaus Prijs]]* 2009 útrikt.

By gelegenheid fan har 85e jierdei ferskynde in webside mei fideo- en audiomateriaal en waard it boek *Ellen Vogel* oer har libben en wurk útjûn. It boek waar skreaun troch Tonko Dop en Anneke Muller.

Ellen Vogel hat troud west mei akteur Hans Tobi, mei wa't se yn 1946 in soan krige, Peter Paul Tobi . Nei har skieding fan Tobi yn 1949 wenne se oant 1955 mei regisseur Fons Rademakers. Sûnt 1976 wie se troud mei Jimmy Münninghoff. Hy stoar yn juny 2012 yn 'e âldens fan 86 jier.

Ellen Vogel ferstoar yn 2015 yn de âldens fan 93 jier. De kremaasjeplechtichheid wie op Westgaarde yn Amsterdam.

## Telefyzje
* 1969: *[[De kleine zielen]]*
* 1975: *[[Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan (tf-rige)|Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan]]*
* 1982 en 1984: *Mensen zoals jij en ik*, frou Leeghwater resp. Eugenie Oldeveld
* 1982-1983: *Armoede*
* 1983: *Herenstraat 10*
* 1984: *[[Willem van Oranje (tf-rige)|Willem van Oranje]]*
* 1992-1998: *Zonder Ernst*
* 1998: *[[Villa Felderhof]]*, mei Edgar Vos
* 2003: *Oude koeien*
* 2006: *Ellen Vogel, koningin van het toneel* (*Close Up*-dokumintêre fan Jan Fillekers en Henk van der Horst)
* 2009: *Bernhard, schavuit van Oranje*
* 2012: *Beatrix, Oranje onder vuur*
* 2013: *Doris (tf-rige)|Doris*
* 2013: *Sterren op het Doek*

## Teäter
* 1945: *Weekend in Californië* (debút)
* 1983-1984: *[[De kersentuin (toanielstik)|De kersentuin]]* (Anton Tsjechov)

## Film

* 1946: *[[Bezet gebied (film)|Bezet gebied]]*
* 1960: *Makkers, staakt uw wild geraas*
* 1961: *[[Het mes]]*
* 1969: *[[Monsieur Hawarden (film)|Monsieur Hawarden]]*
* 1981: *De vergeten zuster*
* 1983: *[[Brandende liefde (film)|Brandende liefde]]* (nei de roman fan Jan Wolkers)
* 1985: *[[Paul Chevrolet en de ultieme hallucinatie |Paul Chevrolet en de ultieme hallucinatie]]*
* 2001: *[[The Discovery of Heaven]]*
* 2002: *[[De Tweeling (film)|De tweeling]]*
* 2005: *[[Masterclass (film)|Masterclass]]*

## Keppelingen om utens
*  Fideo- en audiomateriaal Ellen Vogel
*  Hanny Alkema, 'Vogel, Ellen Marie Elze', yn: ''Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland''.
Huub Oosterhuis

**Hubertus Gerardus Josephus Henricus (Huub) Oosterhuis** (Amsterdam, 1 novimber 1933 – 9 april 2023) wie in Nederlânske teolooch, dichter, eks-jezuyt en úttrêde pryster. Syn namme is ferbûn oan de modernistyske tendinzen binnen de Nederlânske tsjerkeprovinsje nei it Twadde Fatikaansk Konsily en de dêrmei anneks polarisaasje tusken modernisten en bemiddelingen. Hy publisearre in grut tal lieten en gedichten en beynfloede de modernistyske tinkbylden oer liturgy en tsjerklik libben yn Nederlân djip. Huub Oosterhuis wie de heit fan sjongeres Trijntje Oosterhuis en komponist Tjeerd Oosterhuis

Huub Oosterhuis ferstoar op 9 april 2023, yn 'e âldens fan 89 jier nei in koart siik wêzen.
Running joke

In ***running joke*** (Ingelsk foar "rinnende grap") of ***running gag*** is in narratologyske technyk dy't in protte brûkt wurdt yn komeedzjesearjes op 'e tillefyzje, mar dy't ek wol foarkomt yn films, literêre wurken, fideospultsjes, strips, kluchten, ensfh. It giet hjirby om in grap dy't hieltyd weromkomt, soms yn persiis deselde foarm, mar soms ek yn ûnderskate fariaasjes. Neigeraden dat it publyk went oan 'e *running joke*, begjint it út te sjen nei it weromkearen derfan. In *running joke* kin sawol ferbaal wêze (in útspraak) as fisueel (in sitewaasje). Fisuele *running jokes* skaaie faak in hiel ein út nei slapstick.

It kin wêze dat de humor fan in *running joke* folslein fuortkomt út hoe faak oft de grap werhelle wurdt, mar ornaris is de ûnderlizzende sitewaasje of útspraak ek al grappich op himsels. In triviale útspraak kin net samar in *running joke* wurde troch werhelle te wurden. Wol is it mooglik dat de útspraak op himsels net grappich is, mar syn grappichheid ûntliend oan 'e ûnfoechsumens yn ferhâlding ta de kontekst wêryn't er foarkomt. In technyk dy't mei de *running joke* te krijen hat is de *bait and switch* ("lokies en omwikseling"), wêrby't mei opsetsin by it publyk de ferwachting wekke wurdt dat de *running joke* wer weromkomme sil, om dy dan op it lêste stuit om te ruiljen foar wat oars. 

## Sjoch ek
*inside joke
The Post

## Kranten
**The Post*, in ferkoarte namme dy't faak brûkt wurdt foar *[[The Washington Post]]*
*oare kranten dy't offisjeel *The Post* hjitte:
**''The Post'' (krante yn Connecticut), in pleatslike rante yn 'e Amerikaanske steat Connecticut
**''The Post'' (krante yn Firginia), in pleatslike krante yn 'e Amerikaanske steat Firginia
**''The Post'' (krante yn Ingelân), in nasjonale tabloid yn Ingelân
**''The Post'' (krante yn Ohio), in pleatslike krante yn 'e Amerikaanske steat Ohio
**''The Post'' (krante yn Pakistan), in nasjonale krante yn Pakistan
**''The Post'' (krante yn Sambia), in nasjonale krante yn Sambia
**''The Post'' (krante yn Teksas), in pleatslike krante yn 'e Amerikaanske steat Teksas
*oare kranten dy't wol *The Post* neamd wurde:
***[[The Christian Post]]*, in evangelyske Amerikaanske krante yn Washington, D.C.
***[[New York Post]]*, in Amerikaanske krante yn New York
***[[The Denver Post]]*, in Amerikaanske krante yn Denver
***[[The Jerusalem Post]]*, in Ingelsktalige Israelyske krante yn Jeruzalim
***[[The Kathmandu Post]]*, in Ingelsktalige Nepaleeske krante yn Kathmandu
***[[The National Post]]*, in nasjonale Kanadeeske krante 
***[[Pittsburgh Post-Gazette]]*, in Amerikaanske krante yn Pittsburgh
***[[St. Louis Post-Dispatch]]*, in Amerikaanske krante yn St. Louis
***[[Saturday Evening Post]]*, in Amerikaansk wykblêd
***[[South China Morning Post]]*, in Ingelsktalige Sineeske krante yn Hongkong
***[[The Sunday Business Post]]*, in Ierske sneinskrante
***[[The Sunday Post]]*, in Skotske sneinskrante

## Oar
*''The Post'' (film), in Amerikaanske film út 2017
Green Book

"**Green Book**" of "**The Green Book**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**[[The Green Book Magazine]]*, in Amerikaanske ier 20e-iuwsk tydskrift oer teäter en frouljusûnderwerpen
**The Green Book*, in eardere susterpublikaasje fan it Amerikaanske tydskrift *The Red Book*, no *[[Redbook]]*
**[[The Negro Motorist Green-Book]]*, in Amerikaanske reisgids dy't tusken 1936 en 1966 útbrocht waard foar swarten dy't troch it segregearre Amerikaanske Suden reizgen
*''The Green Book'' (berneboek), in berneboek fan Jill Paton Walsh út 1981
*''The Green Book'' (album fan Twiztid), in album fan Twiztid út 2003
*''The Green Book'' (koart ferhaal), in koart ferhaal fan Amal El-Mohtar út 2010
*''The Green Book'' (toanielstik), in toanielstik fan Will Scheffer út 2011
*''Green Book'' (film), in Amerikaansk-Sineeske film út 2018
**''Green Book'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2018
**[[The Green Book: Guide to Freedom]]*, in Amerikaanske dokumintêre út 2019
Minsk-akkoarten

De **Minsk-akkoarten** of **Minsk-ôfspraken** wiene in oantal ynternasjonale oerienkomsten dy't besochten de Donbasoarloch tusken it leger fan Oekraïne en de bewapene Russyske groepen te einigjen. De earste, it **Minsk Protokol** (ek wol "Minsk I"), waard yn 2014 opsteld en tekene op 5 septimber 2014 yn Minsk, Wyt-Ruslân, mei as doel in wapenstilstân yn te fieren. Nei ferskate oertredings fan it wapenstilstân oan beide kanten bruts de striid wer út yn jannewaris 2015 wat resultearre yn in neije oerienkomst, **Minsk II**, dy't tekene waard op 12 febrewaris 2015. Yn begjin 2022, ferklearre Vladimir Pûtin dat de Minsk-ôfspraken "net mear bestean" wernei't hy op 24 febrewaris 2022 Oekraïne oanfoel.
SNETA

**SNETA (Syndicat National d'Etude des Transports Aériens)** is in earder Belgysk loftfeartbedriuw dat op 31 maart 1919 oprjochte waard troch Georges Nélis mei stipe fan kening Albert I.

De earste flechten fan de Lofthaven Haren, by Brussel, giene nei Londen, Parys en Amsterdam. De float bestie yn't earstoan út trijee Breguet XIV tastellen, eardere bommesmiters fan it Frânske leger, trije De Havilland Airco DH.9's, eardere bommesmiters fan it Britse leger en trije Rumpler C-IV tastellen, dy't earder tsjinnen as ferkenningstastellen yn it Dútske leger.

Yn 1921 begûn de maatskippij mei flechten yn Belgysk Kongo fia har dochterûndernimming CENAC (*Comité d' Etude pour la Navigation Aérienne du Congo* en letter as *Ligne Aérienne du Roi Albert*) nei Matadi, Léopoldville en Stanleyville mei seis Lévy-Le Pen wetterfleantugen.

Under de piloaten fan SNETA wiene Tony Orta en fan 1920 oant 1922 Iwan Smirnoff. Op 27 septimber 1921 gie in houten fleantúchloads yn'e ljochte lôge, sân fan de trijentweintich fleantugen fan SNETA giene yn de flammen op.

Op 1 juny 1922 wie er genôch ynformaasje sammele en waarden alle eksperimintele flechten fersteld. Dit makke it paad frij foar de oprjochting fan in echte Belgyske kommersjele maatskippij, SABENA, dy't op 23 maaie 1923 oprjochte waard. De SNETA gie doe yn dy nije loftfeartmaatskippij op.
Georges Levy G.L.40

**Georges Levy G.L. 40 HB2** wie in trijesits Frânsk, amfibysk fleantúch dat ûntwurpen waard yn 1917. It tastel wie in ûntwerp fan Blanchard en Le Pen en dêrom waard it tastel ek wol de **Lévy-Le Pen** neamd. Le Pen wie Maurice Jules-Marie Le Pen berne yn Lorient, Morbihan, Frankryk yn 1889; hy kaam om by in auto-ûngelok yn 1919. Der waard útholden dat dit it bêste Frânske amfibyske fleantúch fan de Earste Wrâldoarloch wie, mar dat is wierskynlik te witen oan de leechskalige produksje fan sokke fleantugen yn Frankryk yn dy tiid. 

De Finske loftmacht kocht 12 Georges Levy G.L. 40 HB2's, mar se wiene der net bliid mei. Trije tastellen giene ferlern yn ûngelokken dy 't libbens easken - en it tastel krige de bynamme "de fleanende deakiste" yn de jierren 1920.

Yn 1920 sette it Belgyske regear mei in loftfeartmaatskippij útein yn it doetiidske Belgyske Kongo. Dy *Ligne Aérienne du Roi Albert* (LARA) eksploitearre seis Levy-Lepen wetterfleantugen oer de rivier de Kongo fan Leopoldville (no Kinshasa) streamôf nei Stanleyville (no Kisani) oer in ôfstân fan 1725 kilometer. De flechten begûnen yn juny 1921 en waarden ien of twa jier letter staakt.

## Spesifikaasjes (G.L. 40 HB2)
;Algemien
* Bemanning: 2 of 3
* Lingte: 12,4 m
* Spanwiidte: 18,5 m 
* Hichte: 3,85 m 
* Fleugeloerflak: 68,75 m2 
* Gewicht leech: 1,450 kg 
* Maks. gewicht by opstigen: 2,350 kg 
* Oandriuwing: 1 × Renault 12Fe V-12 wetterkuolle motor, 224 kW (300 hk)
* Propellers: ien 4-blêdige *fixed-pitch* triuwpropeller

;Prestaasjes
* Maks. faasje: 145 km/o 
* Krúsfaasje: 115 km/o
* Fleanberik: 400 km 
* Tsjinstplafond: 3,505 m (11,499 ft)
; Bewapening
* Geskut: 1 × masinegewear
* Bomlading: 200 kg (440 lb) bommen
Stasjon Dedemsfeart

**Stasjon Dedemsfeart** (**Ddv**) wie in stasjon oan de Steatsline A yn de buert fan Rouveen yn de gemeente Staphorst yn de provinsje Oerisel. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS  fjirde klasse en is ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. It stasjon wie op it plak dêr't it spoar de Dedemsfeart krúst. 

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1865 ree, en waard iepene op 1 oktober 1867 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline A oanlein wie. Yn 1893 is oan de rjochterkant in fleugel oanboud. It stasjon waard sletten yn 1938 en it stasjonsgebou waard yn 1952 ôfbrútsen. Der is hjoed-de-dei neat mear fan is stasjon en stasjonsgebou werom te finen.
Basilyk (boufoarm)

In **basilyk** is de foarm fan in gebou út de âldheid en yn de romaanske en goatyske tsjerke-arsjitektuer. 

## Aldheid
De term *basilica* is in bouwkundich begryp út de klassike âldheid. De basilica wie in mearskippich gebou, yn 'e regel mei in heger middendiel. Dat hegere middenpart hie finsters boppe de oangrinzgjende sydskippen, de saneamde ljochtbeuk. In basilica tsjinne fral as merk of hannelsgebou en yn de keizertiid ek as rjochtsseal. Foar dat lêste doel waard oan de basilica in rjochthoekige of healrûne útbou tafoege, de apsis. De basilica stie yn 'e regel oan it forum. 

## Tsjerke-arsjitektuer

Ut de Romeinske basisica ûntstie de romaanske tsjerke-arsjitektuer. Tuorren waarden pas letter oan de tsjerken tafoege en ûntstiene út de Romeinske wachttuorren. Al yn 'e Romeinske tiid waarden oan in basilyk somtiden twa apsiden tafoege. De romaanske basiliken hawwe lykwols yn 'e regel ien apsis oan de eastlike kant, alhoewol't der ek tsjerken mei twa apsiden bekend binne. Dat wie tagelyk it plak dêr't it haadalter set waard. Ierkristlike basiliken hawwe net selden ien of mear ambo's (stiennen kânsels).    

In basilyk is yn 'e regel in trijeskippich bouwurk, werfan't de sydskippen leger binne dan it middenskip. It hichteferskil tusken it dak fan it middenskip en de legere dakken fan de sydskippen wurdt troch in muorre mei finsters opfolle, dy't de ljochtbeuk neamd wurdt. 

Yn de 19e en 20e iuw waarden de romaanske en goatyske boustilen wêr populêr foar de bou fan nije tsjerken en sa ûnstiene der yn dy tiid ek in soad neoromaanske en neogoatyske basiliken.

## Krúsbasilyk
In soad basiliken hawwe ek ien of mear dwersskippen. Yn dat lêste gefal wurdt de basilyk in krúsbasilyk neamd. 

## Pseudobasilyk

It ferskil tusken in basilyk en in pseudobasilyk is dat der gjin finsters boppe de sydskippen sitte. Der is by in pseudobasilyk dus gjin ljochtbeuk. De dakken fan de sydskippen kinne op dat fan it middenskip oanslute, mar dat hoecht net perfoarst. Yn dat lêste gefal sit der noch in stikje muorre sûnder finsters.    

## Earetitels
Njonken de boufoarm kin mei in basilyk ek de earetitel fan in tsjerke ornearre wurde, dy't de paus oan in roomsk-katolyk tsjerkegebou mei in spesifike betsjutting ferliend. Yn dy útlis binne der twa soarten basiliken: de basilica maior en de basilica minor. 

Der binne fjouwer *basilicae maiores*, dy't allegear yn Rome steane:

*Sint-Pitersbasilyk
*San Paolo fuori le Mura
*Santa Maria Maggiore
*San Giovanni in Laterano

Der binne folle mear *basilicae minores* en ien dêrfan stiet yn Boalsert: de Fransiskusbasilyk.
Betheltsjerke

* Betheltsjerke (Assen)
* Betheltsjerke (Genemuiden)
* Betheltsjerke (Ljouwert)

;En ek nei
* Frije Baptistegemeente Bethel, Drachten
New Yorker

"**New Yorker**" of "**The New Yorker**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

*New Yorker, in ynwenner fan 'e stêd New York of de steat New York
**sjoch ek: list fan minsken dy't berne en/of stoarn binne yn New York (stêd)
*New Yorker (kleanmerk), in Dútsk kleanmerk
*''The New Yorker'' (tydskrift), in Amerikaansk opinyblêd
**[[The New Yorkers]]*, in musical fan Cole Porter út 1930
*New Yorker Films, in Amerikaanske filmstudio
**[[The New Yorker Radio Hour]]*, in Amerikaansk radioprogramma
*New Yorker Theatre, de eardere namme fan Studio 54, in skouboarch yn New York (stêd)
*Chrysler New Yorker, in model auto fan it merk Chrysler
*Wyndham New Yorker Hotel, in hotel yn New York (stêd)
Acolyte

"**Acolyte**", "**The Acolyte**", "**Acolytes**" of "**The Acolytes**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**acolyte*, it Ingelske wurd foar "akolyt", immen mei de rang fan assistint en learling, almeast yn in religieuze kontekst
*''Acolyte'' (album), in album fan Delphic út 2010
*''Acolytes'' (film), in Australyske horrorfilm út 2008
*Acolytes (supersmjunten), in team fan mutearre supersmjunten út 'e strips fan Marvel Comics
*''The Acolyte'' (roman), in roman fan Thea Astley út 1972
*''The Acolyte'' (tydskrift), in mei in Hugo Award bekroand Amerikaansk fanzine
*''The Acolyte'' (tillefyzjesearje), in live-actiontillefyzjesearje yn it ramt fan 'e *Star Wars*-franchise, dy't yn 2024 útkomt
Shinfield Studios

De **Shinfield Studios** binne in studiokompleks yn it Ingelske doarp Shinfield, yn it greefskip Berkshire. It leit yn 'e neite fan 'e stêd Reading. De Shinfield Studios waarden yn 2021 oprjochte en as de bou yn 2024 hielendal foltôge is, moat it ien fan 'e grutste studiokompleksen fan it Feriene Keninkryk wêze. Anno 2023 binne de opnamen fan al films en tillefyzjesearjes der al begûn.

## Skiednis
De Shinfield Studios waard yn 2021 oprjochte troch (en binne eigendom fan) Shadowbox Studios, in ynternasjonaal bedriuw dat ek studiokompleksen by Atlanta (Georgia) en Santa Clarita (Kalifornje) besit. Shadowbox is in dochterûndernimming fan Commonwealth Asset Management en Silver Lake. Faze&nbsp;1 fan 'e Shinfield Studios, besteande út fjouwer hypermoderne soundstages, kaam yn 2022 ree, wêrnei't fuortendaliks úteinset waard mei de opnamen foar de earste films en tillefyzjesearjes. Faze&nbsp;2, de bou fan nochris 14 soundstages en tabehearrende produksjeromten, is anno 2023 geande en sil nei ferwachting oan 'e ein fan 'e simmer fan 2024 klear wêze.

## Geografy en berikberens
De Shinfield Studios steane op it bedriuweterrein Thames Valley Science Park by it doarp Shinfield. Dat leit yn 'e neite fan 'e stêd Reading yn it Ingelske greefskip Berkshire, westlik fan 'e Britske haadstêd Londen. It studiokompleks is goed berikber om't it lyk oan 'e autosnelwei M4 leit. De reistiid fan 'e Lofthaven Londen Heathrow ôf bedraacht sadwaande 30&nbsp;minuten yn 'e auto of in oere mei de trein.

## Fasiliteiten
Anno 2023 besteane de Shinfield Studios út fjouwer hypermoderne soundstages, wêrfan twa mei in oerflak fan 1.600&nbsp;m² en twa mei in oerflak fan 2.000&nbsp;m², allegear mei in wurkbere hichte fan 35&nbsp;m. Der binne noch fjirtjin oare soundstages yn oanbou, wêrfan't de earste fiif oan 'e ein fan 'e maityd fan 2023 oplevere wurde sille. It hiele kompleks moat oan 'e ein fan 'e simmer fan 2024 klear wêze. 

Njonken de soundstages beskikke de Shinfield Studios anno 2023 ek al oer fjouwer wurkplakken foar de produksje fan dekôrstikken, dy't yn grutte útinoar rinne fan 370 oant 1.375&nbsp;m². It kompleks omfettet ek kantoarromte, fasiliteiten foar preproduksje, postproduksje en de produksje fan special effects, klaaikeamers, romten foar fisazjy en hierstilearring en in grut parkearterrein. Alle soundstages en ûnderstypjende romten mei-inoar sille, as it kompleks klear is, in oerflak hawwe fan krapoan 70.000&nbsp;m². 

## Produksjes
### Tillefyzje
In seleksje fan tillefyzjesearjes dy't alteast foar in diel yn 'e Shinfield Studios opnommen binne:
**[[The Acolyte (tillefyzjesearje)|The Acolyte]]* (2024)

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan 'e Shinfield Studios
Slochteren (gemeente)

**Slochteren** (Grinslânsk: *Slochter*) is in eardere gemeente yn de Noardnederlânske provinsje Grinslân. It haadplak wie it doarp Slochteren en hie goed 14.000 ynwenners yn 'e tiid doe't de gemeente opheft waard. De gemeente kaam foar in grut part oerien mei de histoaryske lânkrite Duerswâld. Mei yngong fan 1 jannewaris 2018 gie de gemeente, tegearre mei de gemeenten Hegesân-Sappemeer en Menterwâlde op yn de nije fúzjegemeente Midden-Grinslân.

## Geografy
De gemeente Slochteren hie in oerflak fan 158,77&nbsp;km² (wêrfan 5,73&nbsp;km² wetter) en omfieme:

* de doarpen Froombosch, Harkstede, Hellum, Kolham, Luddeweer, Overschild, Scharmer, Schildwolde, Siddebuorren, Slochteren, Steendam, Tjuchem en Woudbloem;
* de buorskippen en útbuorrens Blokum, Denemarken, Gaarland, Heidenschap, Klein Harkstede, Lageland, Leentjer, Oostwold, De Paauwen, Ruiten, Schaaphok, Veendijk, Wilderhof en Zandwerf.

Nei it graven fan it Iemskanaal om 1870 hinne waard in part fan de gemeente Ten Boer (mei Blokum en Luddeweer) by Slochteren foege. De nije buert Meerstad gie op 1 jannewaris 2017 nei de gemeente Grins.

## Skiednis

De gemeente Slochteren hie in lintbebouwing dy't foar it grutste part in sânrêch folge. Dat wie in oerbliuwsel fan de iistiid. Oare oerbliuwsels dêrfan binne pingoruïnen en in balstienrêch yn Schildwolde. Op dy lêste is in juffertoer boud.

Yn 1959 krige Slochteren waard ferneamd om it finen fan ierdgas yn de boaiem. By Kolham waard de earste fynst dien. De ierdgasbel fan Slochteren bliek ûnbidich grut te wêzen: 2.700 miljard m³ en waard de wichtichste ierdgaswinning yn Nederlân. Dêrtroch waard Nederlân de wichtichste ierdgas ynternasjonale leveransier fan ierdgas.

De Skyldmar wie de noch iennige grutte mar yn de gemeente. De stedswyk Meerstad by Harkstede, dy't in nije wenwyk oan in nije groeven mar is, soe ynearsten in selsstannich doarp foar in part op it gebiet fan de gemeente Slochteren boud wurde. Doe't de gemeentlike weryndieling wier wurde soe, waard er mei yngong fan 1 jannewaris 2017 by de gemeente Grins foege.

Op 1 jannewaris 2018 gie de gemeente Slochteren tegearre mei de gemeenten Hegesân-Sappemeer en Menterwâlde op in de nije gemeente Midden-Grinslân.

&nbsp;&nbsp;

## Sjoch ek
* Duerswâld (krite)
Stasjon Goes

**Stasjon Goes** (**Gs**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Goes yn de provinsje Seelân. En waard iepene yn 1868 oan de Steatsline F (Roosendaal - Flissingen). 

## Gebou
 
 
It oarspronklike spoarweistasjon fan Goes wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS fjirde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud waard. It gebou wie ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van BrederodeIt stasjon wie sûnt de iepening meardere kearen útwreide. Yn 1873 oan wjerskanten al útwreide mei twa fleugels, de fleugel oan de rjochterkant waard yn 1902 útwreide de linkerfleugel folge yn 1914. Yn de jierren 30 waard der in leech part foar de foargevel pleatst mei in plat dak.  It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1982. 

It stasjon waard yn 1982 ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Koen van der Gaast. De oarspronklike perronoerkaping waard lykwols behâlden. It eilânperron fan stasjon Goes kin fanút de stasjonshal, dy't noardlik fan de spoaren leit, berikt wurde troch middel fan in fuotgongerstunnel. Oan de westkant fan it perron is der ek in oerwei, dy 't liedt nei it busstasjon. Yn 2002 waard de tunnel ferlinge en fan in twadde útgong oan de súdkant fan it stasjon foarsjoen. Yn 2012 waard it stasjon foarsjoen fan liften om de tagonklikens foar reizgers mei in rolstoel te ferbetterjen.

## Treinferbinings
Stasjon Helmond

**Stasjon Helmond** (**Hm**) is it wichtichste spoarweistasjon fan Helmond en waard iepene yn 1870 oan de Steatsline E (Breda - Maastricht). Yn dizze Brabânske stêd is yn 2015 it tredde stasjonsgebou sûnt 1864 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch de yngenieurs Karel Hendrik van Brederode en Louis Abraham Reuvens en iepene op  1 oktober 1866 syn doarren foar treinreizgers. It is boud as in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS Fjirde Klasse.
En wie ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. Al yn 1876 kaam de earste ferbouwing. Oan beide kanten waard in lange fleugel byboud. Yn 1911 waard de linkerfleugel ferlinge, sadat dy 3 kear sa lang waard.

Yn april 1987 waard it earste stasjonsgebou sloopt en ferfongen troch nijbou, ûntwurpen troch de arsjitekt Paul Corbey. Dit stasjon hie in dragend skelet, dêr't men ynboupakketten yn oanbringe koe. De reiziger kaam út it stasjonsgebou wei as earste terjochte op perron 1. Om nei it eilânperron by spoar 2 te rinnen moast hja gebrûk meitsje fan in oerstek dy 't bedoeld wie foar fuotgongers.

It stasjonsgebou út 1987 waard yn febrewaris 2012 ôfbrutsen om't it al fan it begjin ôf net foldie. De bou fan it nije stasjonsgebou begûn yn 2013, in jier letter yn 2014 waard it nije stasjonsgebou iepene. It earste perron fan it stasjon is justjes mear nei it westen ferpleatst neffens de situaasje út 1987. De beide perrons binne berikber makke troch middel fan twa liften en twa treppen. Dêrmei waard it stasjon ek fuortendaliks tagonklik makke foar reizgers mei in rolstoel.

## Treinferbinings
Stasjon Sittard

**Stasjon Sittard** (**Std**) is in spoarweistasjon yn Sittard en waard iepene yn 1865 oan de Steatsline E (Breda - Maastricht). Yn dizze Limboarchske stêd is yn 1993 it tredde stasjonsgebou sûnt 1865 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch de yngenieurs Karel Hendrik van Brederode en Louis Abraham Reuvens en iepene op   	21 novimber 1865 syn doarren foar treinreizgers. It is boud as in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS Fjirde Klasse.
En wie ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. Al yn 1885 kaam de earste ferbouwing. Oan beide kanten waard in lange fleugel byboud en kaam der in part oan de foarkant. Yn 1903 waard de rjochterfleugel fergrutte en fan it oarspronklike gebou wurdt it dak ferhege. It dak fan it haadgebou ûndergiet in wiziging. De "knik" ferdwynt. 

Yn 1923 waard it earste stasjonsgebou sloopt en ferfongen troch nijbou, ûntwurpen troch de arsjitekt Schelling. Dit wie it earste stasjonsgebou yn Nederlân mei allinnich platte dakken. It gebou hie in heech middendiel mei twa legere wjukken dy't wat nei foaren stiene foar it middendiel.

It stasjonsgebou út 1923 waard yn 1993 ôfbrutsen, en ferfongen troch in ûntwerp fan arsjitekt J.A. van Belkum krekt as by it amstelstation waard de stationshal heaks op de spoaren pleatst. It stasjon falt op fanwgen syn weagjende dak mei glêzen puien. Yn 1996 krige it stasjon liften sadat it stasjon ek tagonklik waard foar reizgers mei in rolstoel. 

## Treinferbinings
Stasjon Echt

**Stasjon Echt** (**Ec**) is in stasjon yn de Nederlânske stêd Echt yn de provinsje Limburch. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS  fiifde klasse en is ien fan de achtentritich stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. En ien fan de njoggen stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1862 ree, en waard iepene op 21 novimber 1865 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline E oanlein wie. Yn 1884 is der oan beide kanten in fleugel oanboud, yn 1911 krige it middenpart der in ferdjipping by. Yn 1938 waard it stasjon sletten, mar yn 1949 waard it stasjon op 1 maaie weriepene. It stasjon leit hjoed-de-dei oan it part fan it spoar dat eksploitearre wurdt troch Arriva. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as winkel.

## Treinferbinings
Piet Soer

**Piet Soer** (Eursinge (Havelte), 4 jannewaris 1903 - Brilon, 6 april 1935) wie in Nederlânske piloat dy't bekend waard as ko-piloat fan de ferneamde krystflecht fan de "Pelikaan" yn 1933 njonken Iwan Smirnoff.

## Biografy
Piet Soer waard grutbrocht troch syn beppe nei 't syn mem al betiid ferstoar. Yn 1919 gie er frijwillich yn militêre tsjinst. Twa jier letter waard er yndield by de *[[Luchtvaartafdeeling]]* op fleankamp Soesterberg en yn 1924 helle er syn fleanbrevet. Op 10 maart 1927 waard er piloat by de KLM. Syn bekendste flecht wie dy mei de Fokker F.XVIII "Pelikaan" yn 1933. Tegearre mei Iwan Smirnoff, C.H. van Beukering en J. Grosfeld leine sy yn in rekôrtiid de ôfstân Amsterdam - Batavia ôf om sadwaande dochs de post mei de krystdagen ôf te leverjen.

### Ungemak mei de "Leeuwerik"
Op 6 april 1935 stoarte Piet Soer mei de Fokker F.XII "Leeuwerik" del by de Burgberg by Brilon yn it Sauerland. Net ien fan de ynsittenden oerlibbe de ramp, ûnder de ynsittenden wie ek de soan fan de Amsterdamske boargemaster Willem de Vlugt.

Op sneon 6 april 1935 sette de Fokker F.XII mei fleantúchregistraasje "PH-AFL" fan it fleanfjild fan Praach ôf foar de reis nei Rotterdam. Nei de tuskenlâning yn Halle-Leipzig set it tastel ôffoar it nei Essen, mar komt dan yn striemin waar telâne. Der is in swiere sniestoarm, it sicht is maksimaal 200 meter. It offisjele ûndersyk konkludearre: *Er moet een ernstige oorzaak zijn geweest, welke de vlieger met grondzicht deed vliegen.* Der waarden in tal mooglike oarsaken neamd foar dat leechfleanen, lykas perblemen mei de motoaren en de eangst foar iisôfsetting op de fleugels. De wiere oarsaak waard net fêststeld, mar de gearstallers fan it rapport neame as meast wierskynlike oarsaak it te leech fleanen om sicht op de grûn te krijen.

## Underskiedingen
* Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau
* gouden medalje fan de gemeente Amstelveen

## Literatuer
* *Piet Soer en anderen van de oude Indiënroute* (J.H. Frenken, 1995 útjouwerij Davidhuis, ISBN 9073251028 )
Stasjon Kruiningen-Yerseke

**Stasjon Kruiningen-Yerseke** (**Krg**) is in stasjon yn de Nederlânske doarp Kruiningen yn de gemeente Reimerswaal. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fiifde klasse en is ien fan de achtentritich stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is en ien fan de njoggen stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1863 ree, en waard iepene op 1 july 1868 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline F oanlein wie. Yn 1890 is der oan beide kanten in fleugel oanboud. Oan de linkerkant in lege fleugel en oan de rjochterkant in hege fleugel;  yn 1902 waard de rjochter fleugel fergrutte. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as ynformaasjesintrum.

## Treinferbinings
Twitch

**Twitch** (ek wol bekend ûnder de namme **Twitch.tv**) is in fideoside rjochte op it streamen fan persoanlike kanalen, wêrby 't kompjûterspultsjes it wichtichste part binne. Elkenien kin der, fia in eigen kanaal, útstjoeringen meitsje oer ûnderwerpen nei eigen kar, en dêr in publyk by sammelje. 

De webside waard op 6 juny 2011 iepene.
Stasjon Laren-Almen

**Stasjon Laren-Almen** (**Lr**) is in earder stasjon oan de Steatsline D yn Laren yn de gemeente Lochem yn de provinsje Gelderlân. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fiifde klasse en is ien fan de achtentritich stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is en ien fan de njoggen stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1865 ree en waard iepene op 1 novimber 1865 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline D oanlein wie. Yn 1914 is oan de linkerkant in fleugel oanboud en krige it middenpart der in ferdjipping by. It stasjon waard sletten yn 1938. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei partikulier besit. 

## Namme
By de iepening hjitte it stasjon, *stasjon Harkelbrug*, ferneamd nei de brêge oer de Harfense Beek. Letter waard de namme *stasjon Laren-Almen*. Yn 1925 feroare it Ministearje fan Wettersteat mei yngong fan de nije tsjinstregeling de namme yn *stasjon Laren*.
Stasjon Markelo

**Stasjon Markelo** (**Mk**) is in earder stasjon oan de Steatsline D yn de buorskip Stokkum yn de gemeente Hôf fan Twinte yn de provinsje Oerisel. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fiifde klasse en ien fan de achtentritich stasjons dy't ea yn dy klasse boud waard. Ek is it ien fan de njoggen stasjons fan dat type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1863 ree, en waard iepene op 1 novimber 1865 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline D oanlein wie. Yn 1901 is oan de linkerkant in koarte fleugel oanboud en yn 1914 krige it middenpart der in ferdjipping by. Yn de Twadde Wrâldkriich rekke it stasjon slim skansearre, mar waard yn 1947 wer opknapt. It stasjon waard sletten yn 1953. 

## Namme
Oant 1910 hjitte it stasjon, *stasjon Diepenheim*, nei ien fan de twa doarpen dy't beide op fjouwer kilometer fan it stasjon lizze. Mar yn 1910 krige Diepenheim in eigen stasjon net oan de steatsline D, mar oan it Spoar fan Neede nei Hellendoorn, derom krige dit stasjon de namme *stasjon Markelo* neamt nei it oare doarp op fjouwer kilometer.