open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Europeesk kampioenskip fuotbal froulju 1997

It **[[Europeesk kampioenskip fuotbal foar froulju]] 1997** waard fan 29 juny oant en mei 12 july 1997 ferspraat oer fiif fuotbalstadions yn Noarwegen en Sweden organisearre. Werfan twa stadion yn Sweden en trije yn Noarwegen, de finale wie yn Oslo de haadstêd fan Noarwegen. Dútslân waard foar de 4e kear Europeesk kampioen.

## Groepen
*De teams mei tsjokke letters giene fierder nei de knock-outfaze fan 'e lêste 4.*

## Stadions
### Sweden

### Noarwegen

## Groepsfaze
### Groep A

### Groep B

## Knock-outfaze
Europeesk kampioenskip fuotbal froulju 1995

It **[[Europeesk kampioenskip fuotbal foar froulju]] 1995** begûn mei in kwalifikaasjeronde wêryn 29 teams yn acht groepen ferdield waarden. De groepswinners streamden troch nei de kwartfinales en de winners dêrfan nei de heale finales. Beide omgongen bestiene út in thús - en útwedstriid. De finale waard op 26 maart spile yn Dútslân, Dútslân waard foar de 3e kear Europeesk kampioen.

## Kwartfinales

## Heale finales

## Finale
Novise

In **novise** (Latyn: novice; "nijkommer") is immen dy't foar proef in tiid yn it kleaster libbet. Sa'n proeftiid wurdt **novisiaat** neamd. It tsjerklik rjocht ferplichtet sa'n proeftiid foardat de tydlike ûnthjitten ôflein wurde kinne.  

It doel fan it novisiaat is om út te finen oft de ropping echt is, sawol foar de novise sels as foar de oarder. De klam leit op 'e persoanlike ûntwikkeling en ferdjipping fan it leauwe en it meidwaan oan it ritme fan gebed, wurk en stilte. In novise draacht faak kleasterklean, mar net altiten deselde klean as de leden fan 'e oarder. Meastentiids binne de klean fan novisen ienfâldiger. De novise kriget begelieding fan in *magister novitiorum*, in novisemaster of masteres.  

It novisiaat duorret meast in jier oant yn guon gefallen twa jier. Nei ôfrin fan it novisiaat kin de novise beslute om it kleaster te ferlitten of trochgean en de tydlike ûnthjitten ôf te lizzen (foar 1 oant 3 jier). As letter de ivige ûnthjitten ôflein wurde wurdt immen folslein lid fan 'e oarder.

Njonken de proeftiid wurdt ek it kleaster dêr't novisen binne in novisiaat neamd. De kleasterregels hawwe bepalingen oer de gong fan saken yn it novisiaat.    
 
Betingsten om in novise te wurden binne:

* in leeftyd fan teminsten 17 jier,
* hy of sy mei net troud wêze,
* hy of sy moat in folwoeksen karakter ha,
* der mei gjin twang fan bygelyks famylje in rol spylje, de kar foar it kleaster moat frij wêze,
* der meie gjin bannen mei oare religieuze oarders wêze,
* der moat in bewiis fan doop en foarmsel oerlange wurde.
Europeesk kampioenskip fuotbal froulju 1993

It **[[Europeesk kampioenskip fuotbal foar froulju]] 1993** waard fan 29 juny oant en mei 4 july 1993 ferspraat oer fjouwer fuotbalstadions yn Itaaljaanske regio Emylje-Romanje organisearre. It toernoai begûn mei de kwalifikaasje, fjouwer lannen pleatste har foar it eintoernoai yn Itaalje. Sy kamen fuortendaliks yn de heale finales. Noarwegen waard foar de 2e kear Europeesk kampioen.

## Stadions

## Knock-outfaze
Sint-Finsintiustsjerke (Velp)

De **Sint-Finsintiustsjerke** is de eardere parochytsjerke fan it Noard-Brabânske plak Velp. De tsjerke stiet tusken it Emmausskleaster en it eardere kleaster De Bronkhorst.

## Skiednis
De tsjerke wie oarspronklik oan Finsintius Madelgarius wijd, mar nei alle gedachten yn 'e 17e iuw waard de patroanhillige feruile foar Finsintius fan Saragossa. De tsjerke wie earder ferbûn oan it kapittel fan Sint-Finsintius yn Zinnik (of Soignies, Belgje).  

Op it plak stie eartiids in ienfâldige romaanske sealtsjerke fan dowestien. It âldste diel fan 'e hjoeddeiske tsjerke is in stik fan 'e súdmuorre, dat út 'e 12e en mooglik de 10e iuw datearret. Dat is in oerbliuwsel fan it orizjinele tsjerkegebou en kin ien fan 'e âldste oerbleaune tsjerkemuorren yn Noard-Brabân wêze. It rjochthoekige koer fan 'e romaanske tsjerke waard by opgravings yn 1957 ûntdutsen. Yn it begjin fan 'e 16e iuw waard dat koer ferfongen troch in breder, trijesidich sletten goatysk koer. It skip waard doe ferhege en in noardlike sydskip waard tafoege. De toer datearret út 'e 14e iuw.

Doe't it katolisisme mei de ynfiering fan 'e reformaasje ferbean waard yn 'e Meierij fan De Bosk en it Lân fan Cuijk, bleau de religieuze frijheid yn it Lân fan Ravenstein en dus Velp bestean. De Sint-Finsintiustsjerke waard dus net oan 'e protestanten oerdroegen en bleau roomsk. 

Op 29 july 1674, by it belis fan Grave, dat troch de Frânsen beset wie, waard de tsjerke yn 'e brân sketten. In restauraasje folge, mar de tsjerke waard dêrby wol wat lytser makke. De toer krige in spits en yn 1675 in klok. In nij oargel waard yn 1755 ynstalleare. Sa bestiet de tsjerke hjoed-de-dei noch.

Om't de âlde tsjerke te lyts waard, waard yn 1936 útein set mei de bou fan in nije, gruttere parochytsjerke, dy't 2.500 meter fierderop yn Nij-Velp boud waard. De klok en it oargel ferhûzen dêr hinne en yn 1937 folge de ynwijing fan 'e nije Sint-Finsintiustsjerke. De âlde tsjerke stie leech en rekke yn ferfal. Fan 1944 oant 1945 brûkten alliearde soldaten de tsjerke en dat makke de steat fan it gebou der net better op. Lang om let folge der tusken 1961 en 1963 in restauraasje ûnder lieding fan arsjitekt J. Strik. By dy restauraasje waarde de 17e- en 18e-ieuske feroarings ferwidere. Dêrnei tsjinne it gebou noch foar in lyts skoft as kapel.

Doe't de tsjerke op 'e nij leech kaam te stean, hat de gemeente yn 1970 de tsjerke yn gebrûk jûn oan 'e Stifting *Kunst in ‘t Kerkje*. Sûnt brûkt dy stifting de tsjerke foar keunsteksposysjes en somtiden ek konserten.
Europeesk kampioenskip fuotbal froulju 1991

It **[[Europeesk kampioenskip fuotbal foar froulju]] 1991** waard fan 10 oant en mei 14 july 1991 ferspraat oer trije fuotbalstadions yn Denemark organisearre. It toernoai begûn mei de kwalifikaasje, fjouwer lannen pleatsten har foar it eintoernoai yn Denemark. Sy kamen fuortendaliks yn de heale finales. Dútslân waard foar de 2e kear Europeesk kampioen.

## Stadions

## Knock-outfaze
Europeesk kampioenskip fuotbal froulju 1984

It **[[Europeesk kampioenskip fuotbal foar froulju]] 1984** It wie it earste toernoai dat foar de froulju organisearre waard. It eintoernoai bestie út de heale finales en de finales. Beide omgongen bestiene út in thús - en útwedstriid. De lêste wedstriid waard op 27 maaie spile yn Ingelân, en waard mei penalty's beslist. Sweden waard de earste Europeesk kampioen fuotbal by de froulju.

## Heale finales

## Finale
Omgong fan Spanje foar froulju 2020

De 6e edysje fan de **[[Omgong fan Spanje foar froulju]]** waard hâlden fan 6 oant en mei 8 septimber 2020 yn de ôfslutende wike fan de Omgong fan Spanje foar manlju. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Talavera de la Reina, in gemeente yn de Spaanske provinsje Toledo yn de regio Kastylje-La Mansja. De einstreek lei yn Madrid de haadstêd en grutste stêd fan Spanje. De stêd leit yn de midden fan it lân, op de Spaanske Heechflakte. Madrid is ek de haadstêd fan de Spaanske regio mei deselde namme Madrid.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Mimikry

**Mimikry** (fan it Grykske *mimetikos*, dat "neibearend" betsjut) is in troch evolúsje ta stân kommen fysike likenis fan in soarte organisme en wat oars. Dat oars is gauris in oare soarte organisme, mar it kin ek in libbenleas ding wêze, lykas in rots of in stien. Men sprekt fan mimikry as de likenis folle grutter is as op basis fan tafal, libbenswize of mienskiplike ôfstamming ferwachte wurde meie soe. Mimikry kin in foarm fan skutkleur wêze.

Der besteane ferskate types fan mimikry, wêrûnder:
* De mimikry fan Müller, ferneamd nei Fritz Müller: ferskate gefaarlike (bgl. giftige) soarten lykje opinoar, mei as doel om rôfdieren ien mienskiplik byld te jaan fan in bist dat se net besykje moatte op te iten. Foarbylden binne ferskate soarten stekkende meepsen en bijen dy't allegear min oft mear deselde swart-giele streken oer it liif hawwe.
* De mimikry fan Bates, ferneamd nei Henry Walter Bates: in ûngefaarlike soarte liket op in gefaarlike soarte, om derfan te profitearjen dat rôfdieren dy gefaarlike soarte gewurde litte. Foarbylden binne ûngefaarlike sweefmiggen dy't deselde swart-giele streken oer it liif hawwe as meepsen en bijen.
* Agressive mimikry of (selden brûkt) de mimikry fan Peckham, ferneamd nei George en Elizabeth Peckham: in rôfdier liket op syn proai of op in oare ûngefaarlike soarte út it om-en-by fan syn proai om sa de proai ûngemurken benei komme of lokje te kinnen. Foarbylden binne spinnen of bidsprinkhoannen dy't de kleur fan blommen hawwe om dêr nektardrinkende ynsekten op te wachtsjen.
* De mimikry fan Vavilov, ferneamd nei Nikolaj Vavilov: ûnkrûden beare it uterlik fan it sied fan lânbougewaaksen nei, om sa troch de minske ferspraat wurde te kinnen. In foarbyld is boerewikke (*Vicia angustifolia*) dat it sied fan 'e reade eart (*Lens culinaris*) neibeart.
* De mimikry fan Pouyanne, ferneamd nei Maurice-Alexandre Pouyanne: planten beare mei har blommen kwa foarm en kleur in ynsekt nei, sadat oare ynsekten fan dy soarte oanlutsen wurde om te pearjen. Dat slagget fansels net, mar sa wurde de ynsekten wol brûkt foar de oerdracht fan stomoal, dat de fuortplanting fan 'e plant skewielet. In foarbyld is de spegelorchis (*Ophrys speculum*), dy't yn foarm, kleur en rook it wyfke fan 'e trilhierdolkmeeps (*Dasyscolia ciliata*) neibeart om mantsjes fan dy soarte te lokjen.
*Automimikry, of de mimikry fan Brower, ferneamd nei Lincoln Brower: it neibearen fan in lichemsdiel fan itselde bist op in oar part fan it lichem fan dat bist. Men kin dan bygelyks tinke oan flinters dy't grutte eagen lykje te hawwen op har wjukken om rôfdieren ôf te skrikken of te mislieden.

Behalven fisuele mimikry bestiet der ek akoestyske mimikry. Beskate ûnytbere nachtflinters út 'e ûnderfamylje fan 'e bearflinters (*Arctiinae*) meitsje klikkende ultrasoane lûden as reäksje op 'e echolokaasje fan flearmûzen. Oare, wol ytbere nachtflinters dy't deselde lûden meitsje, wurde troch flearmûzen mijd nei't se in kear in bearflinter besocht hawwe op te iten.
Overlangel

**Overlangel** is in plak yn 'e Noard-Brabânske gemeente Oss. 

## Bestjoerlike yndieling
Sûnt 1810 hearde it doarp by de gemeente Herpen, dy't ym 1941 anneksearre waard troch de gemeente Ravenstein. De gemeente Ravenstein waard yn 2003 by de gemeente Oss weryndield.  

## Namme
De namme fan it doarp stamt fan *langelo*, itjinge langhalich bosk betsjut. It foarheaksel *over* tsjut op boppe de stream (yn tsjintstelling ta Neerlangel).   

## Skiednis
Neffens fynsten is soe it mooglik wêze dat it plak al yn 'e Izertiid bewenne west hat. Yn 'e midsiuwen wie Overlangel ûnderdiel fan 'e hearlikheid Langel yn it Lân fan Herpen. Dêr hearde ek Neerlangel by. Yn 1360 waard tusken Neerlangel en Overlangel de stêd Ravenstein stifte. Om't it machtssintrum dêrhinne ferskode, waard it letter it Lân fan Ravenstein neamd.

Om 1500 hinne hie it doarp in Sint-Antoniuskapel, dy't yn 1814 renovearre waard. Yn 1854 waard Overlangel ôfskieden fan 'e parochy fan Herpen en in selsstannige parochy. Doe waard de hjoeddeiske neogoatyske Sint-Antoniustsjerke boud.

Overlangel lei eartiids oan 'e Maas en der wie in haven dêr't stienkoal, nôt, wyn en hop ferhannele waarden. Der wie in skipswerf en al gau kamen der kafees en winkels. Sa ûntstie it doarp Overlangel. Mei de hannel kaam ek it jild, benammen foar de famylje De Bruijn. Dy famylje hannele yn nôt en wyn en betelle foar in grut part de bou fan 'e nije tsjerke. Nei't de sylskippen yn 'e twadde helte fan 'e 19e iuw ferfongen waarden troch de steamboaten waard Overlangel minder oandien. Dêrtroch naam de hannel ôf en ûnstie der earmoede yn it doarp. De kanalisaasje fan 'e Maas yn 1938 wie de lêste klap foar it doarp, om't dêrmei de tûke fan 'e Maas ôfsnien waard dêr't Overlangel oan lei.

Op snein 6 febrewaris 1972 helle it doarp de nasjonale krantekoppen nei in oanfal troch de Palestynse Fatah op in gasdistribúsjestasjon tusken Overlangel en Ravenstein. Der ûntstie in grutte brân en it stasjon waard foar in part ferneatige, mar nimmen rekke ferwûne. De reden foar it kiezen fan dat doelwyt is nea dúdlik woarn. 

## It bestjen wurdich
De Sint-Antoniustsjerke is in lyts tsjerkje út 1854 yn 'e iere neogoatyske styl. De arsjitekt wie W.J. van Vogelpoel fan Utert. De toer hat in iepenwurke spits fan getten izer, foar dy tiid fan nijs en in symboal fan 'e Yndustriële Revolúsje. Yn 'e tsjerke stiet in houten byld fan 'e Jongfaam Marije út 1735.

## Natoer

Overlangel lei oant 1938 oan in bocht yn 'e Maas. Troch de kanalisaasje ûnstie der in uterwaard dy't eartiids yn Gelderlân lei en sûnt 1958 ta de provinsje Noard-Brabân heart. Dêr leit no it nije natoerreservaat Keent.

Súdwestlik fan Overlangel lizze ferskate dobben en wielen yn by de Hartochswjittering lâns.
Sint-Antoniustsjerke (Overlangel)

De **Sint-Antoniustsjerke** is in roomsk-katolyk tsjerkje yn it Noard-Brabânske plak Overlangel. De tsjerke is oan Sint-Antonius fan Egypte wijd.

## Skiednis

De tsjerke waard yn 1854 boud neffens in ûntwerp fan arsjitekt Wilhelmus Jacobus van Vogelpoel en ferfong in kapel doe't it doarp in selsstannige parochy waard. Van Vogelpoel paste de neogoatyske boustyl ta. Yn septimber 1854 waard de tsjerke troch biskop Joannes Zwijsen ynwijd. 

De tsjerke hat in opfallende, smelle toer bekroand mei in iepen spits fan jitizer. De tagong fan 'e toer is fersierd mei in frontaal en boppe it frontaal stiet it stânbyld fan Sint-Antonius. It boppeste diel is achthoekich en stipet de spits. 

Yn 1858 waard in oargel fan Franciscus Cornelius Smits yn 'e tsjerke ynstalleare. It alter datearret fan 1895.

De sealtsjerke hat in ienfâldich neogoatysk ynterieur en ribferwulften.

Sûnt 1976 is de tsjerke in ryksmonumint.

## Keppeling om utens
* Oargeldatabase: ynformaasje en disposysje Smits-oargel.
Omgong fan Spanje foar froulju 2017

De 3e edysje fan de **[[Omgong fan Spanje foar froulju]]** waard hâlden op 10 septimber 2017. It wie de lêste kear dat de omgong mar út ien etappe bestie. De omgong fan Spanje waard wat ûntsierd troch it ûntbrekken fan in protte topploegen.

## Dielnimmende ploegen

## Algemien klassemint
Omgong fan Spanje foar froulju 2015

De 1ste edysje fan de **[[Omgong fan Spanje foar froulju]]** waard hâlden op 13 septimber 2015. De wedstriid fan 87 km yn de strjitten fan Madrid wie yndield yn de UCI 1.1-kategory. De Amerikaanske Shelley Olds wûn de sprint fan it peloton foar de Italiaanske Giorgia Bronzini en de Nederlânske Kirsten Wild. 

De wedstriid waard riden op de lêste snein fan de Omgong fan Spanje foar de manlju, foarôfgeand oan de lêste etappe foar de manlju. De wedstriid bestie út 15 omgongen fan 5,8 km, tegearre 87 kilometer lang en gie by it Palacio de Comunicaciones del oer it Plaza de Cibeles. Der diene 88 fytsters mei.

## Dielnimmende ploegen

## Algemien klassemint
Omgong fan Itaalje foar froulju 1988

De 1ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 21 juny oant en mei 29 juny 1988. ferdield yn acht etappes plus in earste tiidrit, begjinnend yn Milaan en einigjend yn Rome. De oerwinning gie nei de Italjaanske Maria Canins, dy't it parkoers ôflei yn 20h02'23", mei in gemiddelde faasje fan 38,973 km/o, foar de Australyske Elizabeth Hepple en de East-Dútske Petra Rossner. 

## Dielnimmende ploegen
De dielnimmende ploegen waarden, foarme troch lannen ploegen. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Milaan de haadstêd fan de Italjaanske regio Lombardije. Teffens is it de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. De stêd leit noardeastlik fan Turyn en bewesten Verona. De einstreek lei yn Rome de haadstêd fan Itaalje en tagelyk haadstêd fan de regio Latium en de provinsje mei deselde namme *Rome*.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Itaalje foar froulju 2021

De 32ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 2 oant en mei 11 july 2021. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Fossano in gemeente yn de provinsje Cuneo, regio Piëmont. De einstreek lei yn Cormons in gemeente yn de provinsje Gorizia, regio Friûly-julysk Feneesje.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Gassel

**Gassel** (Brabânsk: Gààsel) is in doarp yn 'e Noard-Brabânske gemeente Lân fan Cuijk. Gassel leit tusken de palkken Grave en Beers. 

## Bestjoerlike yndieling
Gassel wie tusken 1811 oant 1942 in selsstannige gemeente. Yn dat jier waard it plak yndield by de gemeente Beers. Yn 1994 waard de gemeente Beers ferdield tusken de gemeenten Cuijk en Grave. Op 1 jannewaris 2022 waard de gemeente Cuijk by de folle gruttere gemeente Lân fan Cuijk yndield.

## Skiednis
Gassel leit op in ferheging yn it lânskip likernôch 1 km súdlik fan 'e hjoeddeiske Maas. Dy hichte bea beskerming tsjin de doe wylde rivier. De Bearske Maas streamde súdlik fan it hjoeddeiske doarp.

Yn 1964 waard by it ploegen by de buorkskip Nieuw-Gassel in brûnzen bile mei in foet út likernôch 800 f.Kr. ûntdutsen. Oerbliuwsels út 'e Merovingyske tiid waarden ek by Gassel fûn, ynklusyf spoaren fan in pleats út 'e 7e iuw en fjouwer Merovingyske putten.

It doarp ûntstie út in kluster fan pleatsen oan 'e râne fan 'e rivierdún. De ynwenners fan it plak bewurken lytse ikkers en greiden yn 'e omkriten. Bestjoerlik hearde Gassel sûnt de midsiuwen ta it Lân fan Cuijk. De âldste fermelding fan Gassel datearret út 1337. 

Midden op 'e natuerlike ferheging stiet de Jehannestsjerke, oarspronkelik in goatyske tsjerke mar yn 'e lette 19e iuw ferfongen troch in neogoatysk gebou. Tegearre mei de tsjerke foarmet it Julianaplein it doarpssintrum. De struktuer fan Gassel hat noch foar in grut part in histoarysk karakter. De iennige grutte feroaring wie de oanlis fan 'e provinsjale dyk oan 'e noardlike kant fan it doarp. 

Gassel hat eartiids in oerset oer de Maas nei Overasselt hân, mar dy is al in skoft lyn opheft.

Yn 'e jierren 1930 waard de Gasselse Heide yn it ramt fan 'e wurkferskaffing beplante mei konifearen en dêrmei kaam in ein oan 'e sânferstowings.

## Untwikkeling ynwennertal
By de folkstelling fan 1795 hie Gassel 308 ynwenners. Om 1865 hinne, neffens de saneamde Kuiperkaart, wennen der 575 ynwenners yn 'e doetiidske gemeente Gassel op in oerflak fan 1006 bunder. Yn 1972 wie dat oantal 900 ynwenners en yn 2007 wiene dat der 1173.

## Wapen
It wapen fan it doarp hat de rykskleuren blau en goud. Op it blauwe skyld wurdt yn goud de evangelist Jehannes mei in earn, syn symboal, yn goud toand.

## It besjen wurdich
* De Sint-Jehannestsjerke (wijd oan Jehannes de Doper);
* De nôtmûne Bergzicht út 1817.
Omgong fan Itaalje foar froulju 2020

De 31ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 11 oant en mei 19 septimber 2020. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start yn Grosseto wie yn earste ynstânsje pland op 26 juny en de omgong soe duorje oant en mei 5 july 2020. Fanwegen de Koroanafiruspandemy waard de wedstriid útsteld. Dat de start yn Grosseto in stêd yn de regio Toskane, om 150 kilometer noardwestlik fan Rome en ek de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme, wie earst op 11 septimber. De einstreek lei yn Motta Montecorvino in gemeente yn de provinsje Foggia, regio Apûlje.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Bergzicht

**Bergzicht** is in nôt- en bultmûne yn it Noard-Brabânske plak Gassel yn 'e gemeente Lân fan Cuijk. De namme komt fan it útsjoch dat de heechlizzende mûne eartiids op 'e Mookske Berch hie, dy't no mei beammen begroeit is. 

## Skiednis
De mûne waard yn 1817 boud en ferfong in mûne út 1805 dy't yn 1814 troch weromlûkende Frânske troepen yn 'e brân stutsen wie. It is in achthoekige houten bultmûne op in stiennen basis. Oarspronklik wie it achtkant mei daklear beklaaid, mar fanwegen de konstruksje fan it achtkant sûnder fjildkrusen levere it daklear faak skuorren op en dêrom waard it daklear by in restauraasje yn 1963 mei reid dutsen. It is de ienige oerbleaune echte achthoekige mûne yn Brabân. De flecht fan 'e mûne is is 24,90 /25,30 m.

Yn it ferline mealle de mûne ek bast, mar hjoed-de-dei allinnich noch nôt. De folslein wurkjende nôtmûne wurdt no betsjinne troch frijwilligers en kin op tongersdeis fan 10.00 oere oant 15.00 oere besocht wurde.
Omgong fan Itaalje foar froulju 1989

De 2e edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 13 juny oant en mei 21 juny 1989. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Feneesje, in stêd yn it noardeasten fan Itaalje. It leit oan de noardwestigge fan de Adriatyske See, eastlik fan Ferona, westlik fan Triëst en te noardeasten fan Bologna. It is haadstêd fan de regio Veneto en fan de provinsje mei deselde namme.

De einstreek lei yn Agrigento in stêd op Sisylje, en ek haadstêd fan de provinsje mei deselde namme, de súdlikste fan Itaalje.

## Etappe-oersjoch
Omgong fan Itaalje foar froulju 1990

De 3e edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 13 july oant en mei 21 july 1990, it wie foarearst de lêste omgong fan Itaalje foar froulju. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Cosenza, de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme, Cosenza, yn de regio Kalaabrje. De stêd leit oan de foet fan it Sila-berchtme en wurdt trochsnien troch de rivier de Busento.

De einstreek lei yn Verona de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme Verona yn de regio Veneto. De stêd leit eastlik fan Milaan, bewesten Feneesje en  westnoardwestlik fan Padûa.

## Etappe-oersjoch
Sint-Jehannestsjerke (Gassel)

De **Sint-Jehannes de Dopertsjerke** of **Sint-Jânstsjerke** is in roomsk tsjerkegebou yn Gassel yn 'e Noard-Brabânske gemeente Lân fan Cuijk. De tsjerke stiet oan it Julianaplein 1 en is wijd oan Jehannes de Doper.

## Skiednis
De hjoeddeiske tsjerke waard yn 1875 nefens in ûntwerp fan J. Werten boud. De hjoeddeiske neogoatyske tsjerke ferfong in goatyske tsjerke. 

Op 27 maaie 2003 waard it tsjerkegebou opnommen yn it ryksmonuminteregister.

## Ynrjochting
De tsjerke is foar it grutste part ynrjochte mei 19e-iuwsk neogoatysk meubilêr. In byld fan Jehannes de Doper datearret fan it lêste fearn fan 'e 18e iuw. 

## Oargel

It oargel fan 'e tsjerke is âlder as de tsjerke sels en waard yn 'e jierren 1846-1847 boud troch Fransicus Cornelius Smits út Reek. Alhoewol't de oargelbouwer in oargel mei in haadwurk en in ûnderposityf foar eagen hie, levere hy in oargel mei allinnich in haadwurk. De wynlade en it piipwurk foar it ûnderposityf bleaune reservearre. Yn 1997 krige de firma Verschueren de opdracht om it oargel te restaurearjen. De plannen foar it foltôgjen fan it posityf waarden net útfierd. Op 6 maaie 2001 is it oargel wer yn gebrûk nommen.

## Arsjitektuer
Oars as wenst is de Jehannestsjerke in net-oriïntearre neogoatyske tsjerke. De fan reade bakstien hat de toer op it suden en it koer op it noarden. De trijeskippige tsjerke is fjouwer traveeën lang en hat in trijesidich sletten koer fan ien travee. 

De toer wurdt oan beide kanten foar in part omklamme troch de sydskippen. De fjouwerlidde toer hat opinoar lizzende diagonale steunbearen en wurdt bekroand troch in leech piramidetek omklamme troch in balustrade mei pinakels op 'e hoeken.

## Keppeling om utens
* Noard-Brabânske oargelkultuer: ynformaasje en disposysje oargel.
Selebesdo

De **Selebesdo** (*Cryptophaps poecilorrhoa*) is in fûgelsoarte út 'e famylje dowen (*Columbidae*). It is de iennige soarte yn it skaai Selebesdowen (*Cryptophaps*) 

## Skaaimerken
Selebesdowen wurde likernôch 47 sm lang en binne ien fan 'e grutste fruchtdowen. It formaat fan 'e fûgel is likernôch dy fan 'e hôfdo. Yn ferlikening mei dy soarte is de sturt lykwols langer en de wjukken binne koarter. Der is gjin seksueel dimorfisme.

De fearren fan 'e kop en yn 'e nekke binne griis. De foarholle en it ûnderboarst binne helder ljochtgriis. De boppeboarst en mantel binne donkergriis. De búk is brúneftich en de búkfearren hawwe brede gielbrune seamen, wêrtroch't in skobbich patroan ûntstiet. De mantel, de rêch, de boppeste sturtdekfearren en wjukken binne donker oliifgrien. De sturt is donker en hat in smelle, heldergiele oant wytgiele bân oan 'e ein.

## Hâlden en dragen
De fûgel is in relatyf seldsume soarte en wurdt yn 'e regel allinnich waarnommen. Hy sit meastentiids yn 'e hege beamlagen en makket gjin leven. Dat en syn ûnopfallende fearrekleed meitsje him tige lestich te finen. It iten bestiet út út palmsied. Der is neat bekend oer it briedgedrach fan 'e fûgel.

## Fersprieding
De Selebesdo is endemysk foar Selebes en libbet dêr yn 'e berchwâlden fan noardlik en súdeastlik Selebes, ien fan 'e gruttere eilannen fan Yndoneezje. Dat eilân leit tusken Borneo en Nij-Guinea.

## Status
Oannommen wurdt dat de oantallen fan 'e soarte troch de ferneatiging fan it habitat tebekrinne. Der wurdt bosk kapt foar lânbou, houtwinning en plantaazjes. Se komme allinnich foar yn relatyf heechlizzende reinwâlden en as dat troch de kap ferdwynt binne der net in soad útwykmooglikheden. De fûgel wurdt troch de IUCN as net bedrige klassifisearre.
Omgong fan Itaalje foar froulju 2019

De 30ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 5 oant en mei 14 july 2019. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Cassano Spinola gemeente yn de Italiaanske provinsje Alessandria, regio Piëmont. De einstreek lei yn Udine de haadstêd fan 'e provinsje Udine en leit yn 'e autonome regio Friûly-Julysk Feneesje. De stêd leit op 'e taalgrins tusken oan 'e iene kant Friûlanen en Italjanen en oan 'e oare kant Slovenen. 

## Etappe-oersjoch
Yn maart 2019 waard bekend dat de fiifde etappe finishe soe op de 2600 meter hege Gaviapas. It soe de earste kear wêze dat de berch troch froulju yn wedstriid beklommen wurdt en de earste kear überhaupt dat der in koers finisht; de Giro d ' Italia foar manlju gie al njoggen kear oer de Gavia (wêrûnder yn 1988, doe't Johan van der Velde as earste de top berikte en Erik Breukink de etappe wûn), mar finishte der noch nea.

Krekt as oardel moanne earder by de Giro foar manlju koe de Gavia net beklommen wurde troch snie en lawinegefaar. De finish waard ferpleatst nei it tichtby lizzende Lago di Cancano, wêrtroch't de oarspronklik 100 km lange berchetappe mei 12 km ynkoarte waard, mar it profyl wie dochs noch bercheftich.

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Nijkaledoanyske fruchtdo

De **Nijkaledoanyske fruchtdo** (*Drepanoptila holosericea*) is in fûgelsoarte út 'e famylje dowen (*Columbidae*). It is de iennige soarte yn it skaai Nijkaledoanyske fruchtdowen (*Drepanoptila*).

## Skaaimerken
De 32 oant 35 sm lange fûgel is in middelgrutte do. De rêch en de kop binne grien. It kin is wyteftich. De wjukken binne grien mei wite bannen. Oer it boarst rint in twakleurige boarstbân, wyt boppe en swart ûnder. Boppe de boarstbân is it boarst grien, ûnder de boarstbân is de fûgel felgiel. 

## Fersprieding
De fûgel is endemysk foar it eilân Nij-Kaledoanje yn 'e Stille Súdsee, in oerseesk gebietsdiel fan Frankryk, dêr't er faak yn fochtige boskgebieten fan 400 oant 600 m hichte waarnommen wurdt. De soarte wurdt ek súdlik fan Nij-Kaledoanje op hiel Île des Pins waarnommen, mar net op 'e Loyaliteitseilannen.

## Status
Ut undersyk (1993) hat bliken dien dat de hiele populaasje út likernôch 100.000-140.000 fûgels bestiet. Der is hjir en dêr sprake fan jacht, mar is it net bekend hokker effekten dat hat op 'e populaasje. De fûgel liket him relatyf goed oan te passen oan in degradearre habitat. Der wurdt lykwols fanút gien dat de fûgel stadichoan yn oantallen ôfnimt, mar net sa fluch dat de soarte as bedrige beskôge wurdt. Dêrfandinne klassifisearret de IUCN de fûgel as net bedrige.
Omgong fan Itaalje foar froulju 1993

De 4e edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 4 july oant en mei 10 july 1993, nei twa jier sûnder Omgong fan Itaalje foar froulju, waard yn 1993 de fjirde edysje organisearre. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Mogliano Veneto, in gemeente yn de provinsje Treviso, regio Veneto. De einstreek lei yn Lucca de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme yn de regio Toskane.

## Etappe-oersjoch
Omgong fan Itaalje foar froulju 2018

De 29ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 6 oant en mei 15 july 2018. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Verbania in stêd oan de westkant fan it Lago Maggiore yn de regio Piëmont. It is de haadstêd fan de provinsje Verbano Cusio Ossola. De einstreek lei yn Cividale del Friuli in gemeente yn de provinsje  Udine, regio Friuli-Venezia Giulia. 

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Laplânûle

De **Laplânûle** (*Strix nebulosa*) is in fûgelsoarte yn it skaai wâldûlen (*Strix*) út de famylje ûlefûgels (*Strigidae*). It is ien fan 'e grutste ûlen en allinnich de oehoe en de snieûle binne grutter. Laplânûlen libje yn it hege noarden. 

## Skaaimerken

Laplânûlen wurde 62 oant 70 sm lang en ha in tige lange sturt. De spanwiidte is likernôch 139 sm oant 146 sm. Wyfkes binne grutter en swierder as mantsjes. De fûgel liket foarser as er is mei't er in tichte laach fearren hat, dy't oant de poaten hingje en him goed tsjin de kjeld beskermje. De kleur fan 'e fûgel is meast griis en dêrom wurdt er yn it Ingelsk ek wol grutte grize ûle (*Great Grey Owl*) neamd. Se ha in rûne kop mei tige grutte eachkrânsen. De eagen binne relatyf lyts en giel. Tusken de eagen en de snaffel rinne yn 'e foarm fan in heale moanne wite streken en hy hat in swart burd.   

## Fersprieding
It ferspriedingsgebiet fan Laplânûlen leit oer in brede gurdle fan Skandinaavje nei it noarden fan Ruslân en Sibearje oant it noarden fan Noard-Amearika. It habitat fan 'e soarte bestiet út âlde spjirre, dinne- en bjirkebosken mei iepen plakken dêr't er jeije kin. 

De soarte wurdt yn twa ûndersoarten ferdield:

* De nominaatfoarm *Strix nebulosa nebulosa* (Forster, 1772) komt yn it noarden fan Noard-Amearika foar.
* De *Strix nebulosa lapponica* (Thunberg, 1798) komst yn it noarden fan Europa en Aazje foar.

## Hâlden en dragen
Laplânûlen jeie oerdeis en nachts. Se sitte op in plak dêr't se de omjouwing oereidzje en stoarte harren fanôf dat plak op 'e proai, somtiden yn in tsjokke laach snie. De fûgels frette lytsere bisten lykas wrotmûzen, spitsmûzen en somtiden lytse fûgels.

Foar it brieden brûke se âlde nêsten fan oare fûgels yn in beam of in holte yn in stobbe. Se ha net sokke grutte territoaria en binne yn 'e regel ek net aggresyf nei oanbuorjende pearkes.   

## Status
Laplânûlen dogge it goed en harren oantallen nimme ta. Yn 2021 rûsde BirdLife International it oantal fûgels op 50.000 oant 100.000 folwoeksen fûgels. De fûgel wurdt troch de IUCN as net bedrige klassifisearre. De moderne bosbou wurket yn it neidiel foar de fûgel om't ek de alde stobben opromme wurde en der gjin âlde nêsten fan rôffûgels beskikber binne, mar as kompinsaasje wurde der op in soad plakken keunstmjittige nêsten boud. Dat makket dat ek jong bosk foar de soarte geskikt is om yn te brieden.
Dieden

**Dieden** is in doarpke oan 'e Maas yn 'e Noard-Brabânske gemeente Oss.

## Besjoer
Oant 1810 wie Dieden in selsstannige gemeente. Doe't it Keninkryk Hollân yn 1810 troch Frankryk anneksearre waard, waard Dieden yn opdracht fan Napoleon Bonaparte gearfoege mei de gemeente Demen en Langel, wêrnei't de gemeente Dieden, Demen en Langel ûntstie. Dieden wie it haadplak fan dy gemeente. Yn 1923 waard dy gemeente ûnderdiel fan 'e gemeente Ravenstein, dy't op 1 jannewaris 2003 ûnderdiel waard fan 'e gemeente Oss.

## Namme
De stavering fan 'e namme fan it doarp is yn 'e rin fan 'e jierren ferskate kearen feroare. Sa waard it plak earder as Dichden, Diechden, Diegden, en sels Dieten skreaun. De namme is in kombinaasje fan *dic* (dyk) en *den* (in bewenber plak). De namme betsjut dêrfandinne eins in bewenber plak oan 'e dyk.

## Skiednis
Dieden wie tradisjoneel in ûnôfhinklike hearlikheid dat ûnderdiel wie fan it Lân fan Maas en Waal, dat ta Gelre hearde. It kastiel fan Dieden waard om 1875 hinne ôfbrutsen. De resten fan dat kastiel binne noch sichtber yn it lânskip: de grêft, it brêgehaad, in feeskuorre en in diel fan it koetshûs. It kastiel stie westlik fan it doarp.

## It besjen wurdich

* Oan 'e Maasdyk stiet de 12e of 13e iuwske romaanske Sint-Laurentiustsjerke. 
* Eastlik fan it doarp stiet de Stella Polaris, in rûne stiennen mûne út 1865 .

## Gea
Dieden leit oan 'e Maas. Westlik fan Dieden leit it natoerreservaat Diedense Uiterdijk. Tsjin de Maasdyk oan lizze in oantal wielen, dy't bekend binne as de Puollen fan Dieden.
Omgong fan Itaalje foar froulju 1994

De 5e edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 4 july oant en mei 11 july 1994. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Arta Terme, in gemeente yn de provinsje  Udine, regio Friuli-Venezia Giulia. De einstreek lei yn Pescia in stêd yn de provinsje Pistoia, dy't diel útmakket fan de regio Toskane. De stêd leit oan 'e iggen fan 'e rivier Pescia, dy't it plak yn twaen dielt.

## Etappe-oersjoch
Omgong fan Itaalje foar froulju 2017

De 28ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 30 juny oant en mei 9 july 2017. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Aquileia in Italiaanske gemeente en Ald-Romeinske keizerlike stêd yn de provinsje provinsje Udine, regio Friuli-Venezia Giulia. De stêd leit oan 'e râne fan de Adriatyske See, grinzjend oan 'e lagunes, sa'n 6 kilometer fan 'e see, oan 'e rivier de Natisone. 

De einstreek lei yn Torre del Greco in stêd lizzend yn'e Súd-Italjaanske regio Kampaanje en is ûnderdiel fan'e metropolitane stêd Napels. Torre del Greco leit oan de foet fan de fulkaan Fesuvius dy't yn it ferline faak foar ferwoaststingen fan de stêd soarge hat.

## Etappe-oersjoch
Yn 'e sânde etappe fan Isernia nei Baronissi kaam de 21-jierrige Italjaanske Claudia Cretti fan Valcar-PBM, nei in beklimming by it nei ûnderen riden slim te fallen, hja waard yn kritike tastân nei it sikehûs fan Benevento ferfierd.

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Melissa fan Marsianopolis

De hillige **Melissa fan Marsianopolis** (Italjaansk en Lombardysk: *Melissa*; Latyn: *Melissae*; Aldgryksk: Μελιτινή, *Melitinē*, letter Μελιτίνη, *Melitini*) wie in faam en legindarysk martelster fan 'e kristlike tradysjes fan 'e 2e iuw. Neffens de leginde wie se in misjonaris ôfkomstich út noardlik Itaalje en soe se yn Marsianopolis, yn Traasje, wenne hawwe om dêrsanne it evangeelje te fersprieden. Dat wie yn 'e tiid dat Traasje regearre waard troch de gûverneur Antiochus. Se stoar troch syn tadwaan de marteldea ûnder de ferfolging fan keizer Antoninus Pius. Har liturgysk feest wurdt fierd op 16 septimber.

## Oerlevering
Melissa, in tawijde kristen út Brescia yn noardlik Itaalje, waard as misjonaris nei Traasje stjoerd ûnder it regear fan Antoninus Pius. Dêr, ûnder it bewâld fan 'e kristenferfolger Antiochus, dy't gûverneur fan Traasje wie, bekearde sy mei har preken in protte heidenen. Antiochus furdige dêrom in arrestaasjebefel tsjin har út. Neffens de leginde wie Melissa bejeftige mei wûnderbaarlike jeften, wat har by steat steld hawwe soe om troch gebed de ôfgodsbylden fan Apollo en Hearakles te ferneatigjen. Dat feroarsake in skandaal en sterke de grime fan 'e autoriteiten tsjin har fuort. Omdat se wegere har kristlik leauwe ôf te swarren, waard Melissa oerdroegen oan 'e frou fan Antiochus en in groepke oare ynfloedrike froulju dy't om 'e nocht besochten har derfan te oertsjûgjen har leauwe op te jaan.

It besykjen om har har leauwe ôf swarre te litten mislearre. Melissa wjerstie alle manipulaasje en bekearde de frou fan Antioches en ferskate oare froulju yn it heidenske fermidden. De frou dy't har ta ôfgoaderij liede moast, waard sa sels kristen. Tegearre begûnen se yn it geheim te evangelisearjen, wylst se it konstante gefaar fan ferfolging trotsearren. 

Doe't Antiochus hearde fan 'e bekearing fan syn frou, waard hy lilk en joech opdracht ta de eksekúsje fan har en Melissa. Beide waarden ûnthalze en stoaren as martelsters foar it leauwe. Melissa gie neffens it ferhaal de dea mei wisberettens yn 'e mjitte en ûntfong de kroan fan ivige gloarje.

Letter hearde Akasius, in kristen út Masedoanje, dat it stoflik omskot fan Melissa net begroeven wiene. Hy frege de gûverneur om tastimming om it mei te nimmen en mei eare te begraven. Antiochus stimde yn, sûnder him bewust te wêzen fan 'e wiere bedoeling fan it fersyk. Akasius sette seil mei it lichem fan 'e hillige, mar waard siik en stoar ûnderweis. It skip lei oan op it eilân Lemnos, dêr't syn selskipslju harren beiden tegearre begroeven, sa't syn winsk west hie.

It oantinken oan Sint Melissa en Akasius libbet yn 'e roomske, eastersk-otterdokse en oriïntaalsk-otterdokse tradysjes fuort as in foarbyld fan leauwe, iver en moed yn it gesicht fan ferfolging.

## Hjeldei
* Roomsk-Katolike Tsjerke, Eastersk-Otterdokse Tsjerken, Armeensk-Apostoalyske Tsjerke, Koptysk-Otterdokse Tsjerke: 16 septimber
* Maronityske Tsjerke: 3 septimber, 16 septimber.
Oerskotdeading

**Oerskotdeading**, ek bekend as **eksessyf deadzjen**, it **hinnehoksyndroom** of, mei in Ingelsk lienwurd, **overkill**, is in gauris foarkommende foarm fan hâlden en dragen by rôfdieren. Dêrby deadet in rôfdier yn ien kear mear proaien as er fuortendaliks opfrette of ferbergje en foar letter bewarje kin. De term 'oerskotdeading' in lienfertaling fan it Ingelske *surplus killing*, waard yn 'e soölogy yntrodusearre troch de Nederlânske biolooch Hans Kruuk, nei't er dit gedrach by de bûnte hyena yn Afrika en de foks yn Ingelân bestudearre hie. De term 'hinnehoksyndroom' slacht op it bekende barren dat in foks of in murd by nacht in hinnehok binnen kringt en dêr alle hinnen deadet, hoewol't er mar ien of twa opfret.

Foarbylden fan bisten dy't har soms oerjouwe oan oerskotdeading, binne: 
*bearen lykas de brune bear (*Ursus arctos*), de Amerikaanske swarte bear (*Ursus americanus*) en de iisbear (*Ursus maritimus*); 
*kateftigen lykas de jagûar (*Panthera onca*), it loaihoars (*Panthera pardus*), de liuw (*Panthera leo*), de Jeraziatyske lynks (*Lynx lynx*), de Kanadeeske lynks (*Lynx canadensis*), de reade lynks (*Lynx rufus*), de karakal (*Caracal caracal*) en de poema (*Puma concolor*); 
*hûneftigen lykas de wolf (*Canis lupus*), de prêrjewolf (*Canis latrans*), de foks (*Vulpes vulpes*) en de hûn (*Canis lupus familiaris*);
*martereftigen lykas de murd (*Mustela putorius*), de beamotter (*Martes martes*), de stienmurd (*Martes foina*), de wezeling (*Mustela nivalis*), de harmeling (*Mustela erminea*), de Amerikaanske harmeling (*Mustela richardsonii*), de Amerikaanske nerts (*Neogale vison*) en de hunichdas (*Mellivora capensis*);
*oare rôfdieren lykas de waskbear (*Procyon lotor*) en de bûnte hyena (*Crocuta crocuta*);
*wringeleazen lykas spinnen, miten en wetterjuffers.

De oarsaken fan dizze foarm fan hâlden en dragen wurdt troch biologen socht yn 'e oandriuw fan rôfdieren ta it oanlizzen fan itensfoarrieden wannear't de kâns him dêrta foardocht en teffens yn it opdwaan fan weardefolle ûnderfining op it mêd fan it fangen en deadzjen fan proaidieren.
Omgong fan Itaalje foar froulju 1995

De 6e edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 21 juny oant en mei 2 july 1995. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Grosseto, in stêd yn de regio Toskane, sa'n 150 kilometer noardwestlik fan Rome. It is ek de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme.

De einstreek lei yn Florâns de haadstêd fan de regio Toskane en de provinsje deselde namme. en leit oan de rivier de Arno. De stêd stiet bekend as de widze fan de Renêssânse en jildt dêrmei as ien fan de wichtichste kultuerstêden fan Europa. 

## Etappe-oersjoch
Sint-Laurentiustsjerke (Dieden)

De **Sint-Laurentiustsjerke**, ek wol bekend as de herfoarme tsjerke, is in protestantsk tsjerkegebou yn it Noard-Brabânske plak Dieden. De tsjerke is oarspronklik wijd oan Laurentius fan Rome.

## Skiednis

De tsjerke is op in sânrêch boud oan 'e Maas en datearret foar in part út 'e 13e iuw. De oarspronklik roomske tsjerke foel yn 1614 yn protestantske hannen. Sûnt 1648 tsjerkten de katoliken yn 'e Sint-Willibrordustsjerke yn it oanbuorjende Demen. De tsjerke rekke yn 'e 20e iuw bûten gebrûk en it krúsferwulft stoarte op it lêst yn. Yn 1965 waarden de tsjerke en de toer as ryksmonumint oanwiisd. Dêrnei folge yn 'e jierren 1970-1971 in restauraasje en krige de tsjerke en toer wer in sealtek, in spits en in treptoer. 

De tsjerke is net liturgysk yn gebrûk en eigendom fan it Monuminten Fûns Brabân. In lêste restauraasje folge yn 2008.

## Beskriuwing
It tsjerkegebou hat oan 'e sydmuorren twa goatyske finsters, dy't sûnt de 15e iuw mei steunbearen ôfwiksele wurde doe't it skip ferhege waard.    

De 15e-iuwske toer is trijelidde en hat útsein in pear bline nissen yn 'e twadde lidding net in soad fersiering. Yn 'e legere dielen is dowestien op 'e nij brûkt en foar de rest bestiet de toer út bakstien.

Yn it boppediel sitte dûbele galmgatten yn rûnbôgenissen. De ynsnuorre spits is achtsidich. 

## Gebrûk
De tsjerke wurdt brûkt as keunstatelier.
Omgong fan Itaalje foar froulju 2016

De 27ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 1 oant en mei 10 july 2016. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Gaiarine, in gemeente yn de provinsje Treviso, regio Veneto.
De einstreek lei yn Verbania in stêd dy't leit oan de westkant fan it Lago Maggiore yn de regio Piëmont. It is de haadstêd fan de provinsje Verbano-Cusio-Ossola.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Itaalje foar froulju 2015

De 26ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 3 oant en mei 12 july 2015. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn de Sloveenske haadstêd Ljubljana, dat leit oan de rivier de Ljubljanika.
De einstreek lei yn San Domenico di VarzoIn plak yn de gemeente Varzo yn de provinsje Verbano-Cusio-Ossola, regio Piëmont.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Carl Offterdinger

**Carl Offterdinger** (Stuttgart, 8 jannewaris 1829 – dêre, 12 jannewaris 1889) wie in Dútske figuere- en sjenreskilder en yllustrator.

## Yllustraasjes fan boeken
Offterdinger wie in learling fan Heinrich von Rustige; hy yllustrearre yn 'e twadde helte fan 'e 19e iuw tal fan berne- en jongereinboeken, mearkes, aventoereromans en plaatsjeboeken.

Offterdinger is benammen bekend om syn skilderijen fan mearkesênes en syn yllustraasjes fan literêre wurken lykas *Nussknacker und Mausekönig* fan E.T.A. Hoffmann, *Till Eulenspiegel*, *Robinson Crusoe*, en *Gulliver's Travels*. Yn 1874 yllustrearre er de earste edysje fan Theodor Storm syn novelle *Pole Poppenspäler* yn it tydskrift *Deutsche Jugend*.

## Galery

Robinson Crusoe and Man Friday Offterdinger.jpg|*Robinson Crusoe und Freitag* (om 1880 hinne)
Cooper-Offterdinger.jpg|Omslachyllustraasje by *Lederstrumpf* (Oarspronlike titel *The Leatherstocking Tales* fan James Fenimore Cooper)
Offterdinger Rotkappchen (2).jpg|Yllustraasje by *[[Rotkäppchen]]*
File:Robinson Offterdinger 001.jpg|Omslach roman *Robinson*
File:Offterdinger-deutsche-helden.jpg|Omslach *Deutsche Helden in Kamerun*, in fertelling foar de jongerein fan Karl Bastrow
Omgong fan Itaalje foar froulju 1997

De 8ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 2 oant en mei 13 july 1997. 

## Startplak en einstreek
De start wie yn Barrea, in gemeente yn de provinsje L'Aquila, regio Abruzzen. De einstreek lei yn Triëst in stêd eastlik fan Feneesje, oan de grins mei Sloveenje, en de haadstêd fan de gemeente Giuliana yn de regio Friûly-Julysk Feneesje.

## Etappe-oersjoch
Stella Polaris (Dieden)

De **Stella Polaris** (Latyn foar Poalstjer) is in eardere nôtmûne yn it Noardbrabânske doarpke Dieden yn 'e gemeente Oss. De Stella Polaris wie oant 1957 yn gebrûk. 

## Skiednis
De mûne waard yn 1865 as in nôtmûne boud. By de bou waarden twaddehâns materialen brûkt. De dikke stipebalken fan 'e mealsouder en de stiennen souder kamen fan in ôfbrutsen mûne dy't oan 'e oare kant fan 'e Maas stie. Dy balken binne folle âlder as de mûne.

Faak wie it meallen fanwegen te min wyn net mooglik en dêrom waard oan 'e noardwestkant in romte tafoege foar in diselmotor. As der gjin wyn wie, koe dy de mûne oandriuwe. As it hurd frear wie it winterdeis lykwols lestich om de diselmotor draaiend te krijen. Om de kontinuïteit better te garandearjen, waard ein 1956 in elektrysk oandreaune meallerij oan 'e Voorstraat yn gebrûk nommen.

Yn 1958 waard de mûne foar 6.000 gûne oan in frommis ferkocht om yn 'e mûne te wenjen. Om dat mooglik te meitsjen waard it binnenwurk útbrutsen. Allinnich it binnenwurk fan 'e kape en it kroanrêd binne bewarre bleaun. Ek waarden de muorren sânstriele, wêrtroch't de muorren nei alle gedachten poreuzer waarden. It wenjen yn 'e mûne foel har bot ôf want it wie kâld en fochtich en winterdeis wie it net te dwaan. Ek it kreakjen fan 'e wjukken by hurde wyn makke it minske benaud, dat nei trije jier krige hja har nocht en gie se fuort. 

De mûne waard yn 1964 wer ferkocht oan in Rotterdamske reder en dy nije eigner brûkte de mûne om syn argiven yn op te slaan. Mar de nije eigner ferhuze noch yn nei it bûtenlân en liet de mûne ferkomme en dy rekke al gau yn ferfal. Troch it focht waard it ynterieur oantaast en de mûne wie ek it doel fan fernieling. 

Nei it ferstjerren fan 'e reder yn 1972 waard de mûne kocht troch in jonge stel, dy't wol wat renovaasjewurk útfierden mar noch yn itselde jier wer fuortgyngen fanwegen de kjeld en it focht en op 'e nij stie de mûne leech. 

Yn 'e jierren 1980 wenne de loftfeartsjoernalist Hugo Hooftman in skoft yn 'e mûne. Ek waard de mûne yn dy jierren restaurearre en de mûne wie dêrnei better te bewenjen. Ek hjoed-de-dei wurdt de mûne bewenne en as atelier brûk. De mûne is noch jimmeroan yn partikulier eigendom.

## Beskriuwing
De Stella Polaris is in rûne stellingmûne. De stelling is 4,1 m heech. De mûne hat in flecht fan 24,5 m en de wjukken binne Aldhollânsk ophekt. De kape fan 'e mûne is dutsen mei teklear.
Omgong fan Itaalje foar froulju 2014

De 25ste edysje fan de **[[Omgong fan Itaalje foar froulju]]** waard hâlden fan 4 oant en mei 13 july 2014. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak en einstreek
De start wie yn Caserta, in stêd yn Kampaanje, likernôch 30 kilometer noardlik fan Napels. It is de haadstêd fan de provinsje mei deselde namme. Caserta leit oan de râne fan de Kampaanyske Vlakte op in hichte fan 68 meter.

De einstreek lei by de Madonna del Ghisallo folút *Santuario della Madonna del Ghisallo*, in tsjerkje út 1632 op it grûngebiet fan de gemeente Magreglio, boppe op de heuvel Ghisallo, tichtby it Comomar yn Itaalje.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Ozzy Osbourne

**Ozzy Osbourne** berne as *John Michael Osbourne* (Birmingham, 3 desimber 1948 – Londen, 22 july 2025) wie in Ingelsk Sjonger. Hy waard bekend as sjonger fan de band Black Sabbath en hie letter in solo karriêre Yn febrewaris 2019 waard by Ozzy Osbourne de diagnoaze sykte fan Parkinson steld. Op 5 july 2025 wie der in grut ôfskiedskonsert fan Ozzy Osbourne en Black Sabbath yn Villa Park yn Birmingham *"Back to the Beginning'"* mei optredens fan ûnder oaren metallica, Mastodon, Slayer en Gojira.

Ozzy Osbourne ferstoar op 22 july 2025, yn 'e âldens fan 76 jier, oan de gefolgen fan de sykte fan Parkinson. 

## Diskografy
### Studio-albums
Polymorfy (biology)

**Polymorfy** (fan it Grykske πολύς, *polys*, "folle" of "mear", en μορφή, *morfe*, "foarm") is yn 'e biology it foarkommen fan ferskillende fenotypes of oare fariaasjes fan uterlik binnen ien-en-deselde soarte. Sokke ferskillen binne faak trasearber as fariaasjes fan it DNA, mar se kinne ek it resultaat wêze fan miljeufaktoaren. 

In bekende foarm fan polymorfy is seksuele dimorfy, it feit dat by in protte soarten bisten it mantsje en it wyfke in dúdlik ferskillend uterlik hawwe. Dat is bygelyks it gefal by de fazant (*Phasianus colchicus*), mar ek by de liuw (*Panthera leo*). In oar foarbyld is it fan natuere foarkommen fan in melanistyske ferskiningsfoarm by beskate bistesoarten. Dat is bygelyks by it loaihoars (*Panthera pardus*) en de jagûar (*Panthera onca*) sa, wêrfan't de melanistyske foarm (by beide soarten) bekend stiet as in swarte panter. Ferskil fan uterlik tusken ûnderskate ûndersoarten fan deselde soarte is dan wer gjin foarm fan polymorfy.


File:Male_and_female_pheasant.jpg|seksuele dimorfy by de fazant
File:Jaguar_head_shot.jpg|In normaal kleure jagûar
File:Black_jaguar.jpg|In melanistyske jagûar