open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sylvana IJsselmuiden

**Sylvana Indira Nikita IJsselmuiden** (Ljouwert, 24 novimber 1994) is in Frysk presintatrise en aktrise.
## Libben en karriêre
### Komôf
Sylvana IJsselmuiden is berne op 24 novimber 1994 yn de Fryske haadstêd Ljouwert.

## Karriêre
Sylvana IJsselmuiden har karriêre begûn op it beukertoniel en poadium. Sy gong dêrnei nei de hafû. Nei de hafû studearre se artyst drama. Sylvana IJsselmuiden har telefyzjekarriêre begûn as presintatrise by SBS 6. Hja krige dêr ferskate putsjes as presintatrise foar programma’s by SBS 6. Dêrneist docht se ek in soad by Dumpert, ûnder oare as presintatrise. 

Ek wie Sylvana IJsselmuiden te sjen yn in tal searjes en films. Hja is ek tige aktyf op it sosjalemediaplatform Instagram, dêr't se in soad folgers hat. Yn 2020 waard se ferkeazen ta moaiste frou fan 2020 fan Nederlân. Dêrneist presintearre sy de Formule 1 show fan *Autobahn* en spile sy yn de film *Kameleon*. 

Yn 2021 die Sylvana IJsselmuiden ek mei oan it telefyzjeprogramma *Expeditie Robinson*. Dat hat har karriêre in grutte ympuls jûn, om't se dêrtroch noch mear bekend waard as foarhinne. Ek die se in 2023 mei oan *Hunted Vips*. Sylvana foarme dêr in duo mei Sandra Ysbrandy.
Mirka Antolović-Tipurić

**Mirka Antolović** (Bosnië, 1981) is in Frysk politika.

## Libben en karriêre

### Komôf
Mirka Antolović is berne yn it noarden fan Bosnië.

### Bernetiid en oplieding
Mirka Antolović hat in oplieding foar Heger ûnderwiis folge op de NHL Hogeschool.

### Houlik en gesin
Oer Mirka Antolović har húshâlding en famylje koe ik neat fine. Nei alle gedachten is de oarsaak hjirfan dat se net yn Nederlân berne is. Wol haw ik fine kinnen dat har efternamme Antolović-Tipurić is. Se dus wol troud.

### Oare wichtige perioade út har libben
Mirka Antolović is op har alfde (1992) flechte foar de Kroätysk-Bosnyske Oarloch. De oarloch makke diel út fan de grutte Bosnyske Boargeroarloch. Se besleaten om mei de hiele húshâlding nei Nederlân te flechtsjen.

### Karriêre
Mirka Antolović is de fraksjefoarsitter fan de PvdA Ljouwert. Se regelet alle saken oer Jeugd, behear iepenbiere romte, feiligens en hanthavening, sirkulêre ekonomy, kennis en ynnovaasje, ekonomyske saken, kultuer en eveneminten, mobiliteit en ynfrastruktuer, finânsjes, programma ekonomy, ûnderwiis en arbeidsmerk. 
Mirka Antolović is ek de direkteur fan Tûmba yn Ljouwert. Dit is in meldpunt fan diskriminaasje.

## Keppelings om utens

* Mirka Antolović-Tipurić - PvdA Leeuwarden
* Mirka Antolović is de nieuwe fractievoorzitter van PvdA Leeuwarden - Friesch Dagblad
* Mirka Antolović-Tipurić PvdA Leeuwarden
* In gesprek met Mirka Antolović over racisme in Friesland: "Laten we met elkaar praten" - RondOm Vandaag
* Tûmba-directeur Antolović vertelt in een webinar over haar leven in oorlogstijd in Kroatië - Omrop Fryslân
Lieke Wevers

**Lieke Wevers** (Ljouwert, 17 septimber 1991) is in Nederlânsk turnster.

## Libben en karriêre
Lieke is berne yn Ljouwert en opgroeid yn Oldenzaal. Sy hat in twillingsuster, Sanne Wevers, en se binne beide mei 6 jier mei turnjen begûn. Se wurde traind troch harren heit Vincent Wevers.

Lieke wenne yn Oldenzaal en turne earst by Bason TON yn Almelo. Fan 2011 ôf traint har heit har en har suster. Letter makke sy tegearre mei har heit en twillingsuster de oerstap nei Topsport Noord op It Hearrenfean.

Yn 2015 hat Lieke nei de Europeeske Spullen west en dêr hat se ferskate prizen wûn. In gouden plak op de balke en op de flier, mearkamp en lannewedstriid hie se in brûnzen medalje. It jier dêrnei gie sy mei it Nederlânske team nei de Olympyske Spullen yn Rio. Dêr helle sy mei it Nederlânsk team it 7e plak. Ek pleatste Lieke har foar de finale mearkamp yndividueel dêr't se op it 20ste plak einige. Mei har sus pleatste se har foar de Olympyske Simmerspullen fan 2024 yn Parys.

## Keppeling om utens
*  artikel yn Elle
Gaatske Wiersma

**Gaatske Wiersma-Visser** (ek wol neamd: **Fûgelmem**; Kollumersweach, 23 maart 1954 – Ljouwert, 3 maart 2021), wie in Frysk natoerbeskermster dy't bekendheid krige trochdat hja de *Fûgelpits* yn Iezumasyl runde.

## Libben en karriêre
Gaatske Wiersma har âlden rjochten ein jierren '70 de Fûgelpits yn Iezumasyl op. De leafde foar fûgels hat Gaatske fan hûs út meikrigen. Op 19 novimber 1978 kaam de earste hoarnûle binnen, en sa is it ferhaal begûn.

### Bernetiid en oplieding
Oer de jeugd fan Gaatske Wiersma is net folle bekend. Gaatske Wiersma hie twa susters, Akke Bijma-Visser en Aukje Visser. De bern hienen fan hûs út al in soad dingen oer fûgels meikrigen.

### Houlik en gesin
Gaatske Wiersma troude Sape Willem Wiersma. Se hawwe 45 jier troud west. Sy krigen trije soannen, Jappie, Sikke en Eelke Jan.

### Oare wichtige perioade út har libben
Troch in iepen dei mei ferkeap fan twaddehâns guod besleat Gaatske om yn 2015 yn Dokkum in ynbringwinkel (kringloopwinkel) op te rjochtsjen. De opbringst gie nei de bisten.

### Karriêre
Gaatske Wiersma har âlden rjochten ein jierren '70 de Fûgelpits yn Iezumasyl op. Op 19 novimber 1978 kaam de earste hoarnûle binnen, en sa is it ferhaal begûn. De heit fan Gaatske ferstoar yn 1983 en Gaatske besleat mei de famylje it wurk troch te setten. De Fûgelpits krige it yn de jierren '80 drok doe 't in soad fûgels slachtoffer waarden fan de oaljerampen. Om de grutte stream fan de slachtoffers oan te kinnen, ferhuze de opfang yn 1989 nei Eanjum. Letter ferhuzen se nei Moddergat. De Fûgelpits krige yn de jierren '90 lanlik bekendheid troch de 'fûgelmasine', in apparaat dat de mei oalje besmarde fûgels wer skjin meitsje koe.

### Lettere jierren en ferstjerren
Gaatske Wiersma bleau altyd harsels. Ek doe 't se yn de jierren '90 sjoernalisten út Japan, Australy en Amearika ûntfong. Se bleau altyd de fûgelmem dy't alles foar de fûgels oer hoe. Se wie it boechbyld en it oansprekpunt fan de Fûgelpits. Gaatske Wiersma is op 3 maart 2021 yn Ljouwert ferstoarn neidat se al in skoft siik wie. Se is 66 jier wurden.

## Neilittenskip
It wurk op de Fûgelspits wurdt fuortset troch de famylje. 

## Keppeling om utens
* www.fugelpits.nl
Tiffany van der Wal

**Tiffany (Tsjits) van der Wal-Boersma** (bynamme: **Tjits Floch**; Broeksterwâld, 24 july 1988), is in Frysk programmamakster dy't ek in protte oare dingen by de ein hat.

## Libben en karriêre

### Komôf
Tiffany van der Wal-Boersma waard berne yn Broeksterwâld. Se hat twa susters.

### Bernetiid en oplieding
Tiffany gie nei de Rockabilly High School en hat har middelbere skoaltiid trochbrocht op Kristlik Mafû De Saad yn Damwâld. Dêrnei studearre hja oan it SCW-Theater. Har lêste oplieding wie klinyske psychology.

### Houlik en gesin
Op 25 maaie 2012 is Tifanny troud mei Jelke Boersma. It pear hat twa bern krigen, Sake en Yldau. De húshâlding wennet yn har berteplak, Broeksterwâld.

### Karriêre
Tiffany is nei har lêste oplieding eigeneresse wurden by Teater Mirakel yn Broeksterwâld, dat is in jeugdteaterskoalle. Fan 2014 oant 2021 wurke Tjits by Wender, ZIENN, as ambulant meiwurkster yn de ferslavingssoarch. Fan 2018 ôf wurket se by de Teatertún yn Broeksterwâld en fan 2021 ôf is se programmamakker by Omrop Fryslân. Dêr en op YouTube jout Tsjits fiif dagen yn de wike in blik yn har libben. Dat docht se fan 2020 ôf. Se giet mei har "Tjits Floch Fruit Tour" nei basisskoallen yn hiel Fryslân om sûn libben te promoatsjen. Ek makket se foarlêsfideo's en berneferskes.
Jenny Douwes

**Jenny Douwes** (De Harkema, 1 augustus 1978) is in Frysk ûndernimmer en waard lannelik bekend as dielnimmer yn it debat oer Swarte Pyt. Hja wie yn novimber 2017 de inisjatyfnimmer fan de autodykblokkade op de A7 by Aldehaske. Dy blokkade moast de bussen mei aktivisten fan Kick Out Zwarte Piet út Rotterdam en Amsterdam keare om tefoarren te kommen dat hja by de lanlike yntocht fan Sinteklaas yn Dokkum demonstrearje soene tsjin de persoan fan Swarte Pyt..

## Libben en karriêre
### Komôf
Jenny Douwes waard berne op 1 augustus yn 1978 op De Harkema. Hja is tige grutsk op har Fryske komôf en hâldt har dêr ek mei dwaande.

### Bernetiid en oplieding
Douwes studearre heger laboratoariumsûnderwiis op de Hânzehegeskoalle yn Grins. Yn 2001 helle Douwes har diploma en gie oan it wurk as researchanalist yn it UMCG.

### Karriêre
Yn 2007 begûn Douwes te wurkjen by famyljebedriuw “Douwes Materieel”, dêr ’t hja mei-eigener fan is.

## Blokkade
Om de tiid fan de Sinteklaasyntocht yn Dokkum op 18 novimber 2017 sette Douwes in oprop op Facebook. Dêryn rôp sy minsken op om te behinderjen dat de demonstranten tsjin Swarte Pyt Dokkum berikke soene. Op fersyk fan de plysje moast Douwes de oprop fuorthelje, mar nettsjinsteande dat se de oprop fuorthelle hie, kamen der in soad minsken op ôf. Sympatisanten fan Douwes' oprop kearden de bussen, sadat dy net fierder ride koene.

Yn novimber moast Douwes tegearre mei 33 oaren, yn de media "blokkearfriezen" neamd, foar de rjochtbank ferskine. Hja waarden allegearre feroardiele. Douwes krige de heechste straf: 240 oeren taakstraf en in selstraf ûnder betingst fan in moanne fanwegen it begjinnen fan in demonstraasje.  Yn heger berop waard de straf feroare nei in taakstraf fan 90 oeren.
Sherida Spitse

**Sherida Spitse** (bynamme: **It Spitske**; Snits, 29 maaie 1990) is in Frysk fuotbalster.

## Libben en karriêre
### Bernetiid en oplieding
Doe’t Sherida fiif wie rekke se foar it earst de fuotbal oan. Doe spile se by V.V. Sneek by de jonkjes as iennichst famke. Mar se moest fan har âlden earst har swimdiploma helje, sei se yn in ynterview mei it Jeugdjournaal. Se is begûn mei it fuotbaljen om’t it fuotbaljen yn har famylje siet. Op in stuit krige se dêr yn it jongesteam de oanfierdersbân om har earm. Oant har sechstjinde hat se by dy klub fuotballe.

### Houlik en gesin
Sherida krige yn 2011 in relaasje mei Jolien van der Tuin. Yn 2018 troude se mei har, mei dy frou hat Sherida in soan Jens en in dochter mei de namme Mila. Beide bern ha de efternamme Spitse krigen. Har frou, Jolien, is befallen fan harren soan yn 2017. Se is yn 2020 befallen fan de dochter.

### Oare wichtige perioade út har libben
Doe't se 16 jier wie, yn 2006, debutearre se yn it Nederlânsk alvetal. Op dit stuit spilet se dêr noch altyd by: se is no oanfierder fan dat frouljusteam. Neidat se by VV Sneek spile is se ûntdutsen en hat se yn 2007 har debút makke by SC Hearrenfean. Dêr hat se oant 2012 fuotballe. Dêrnei hat se in *transfer* makke nei FC Twinte, se hie der in kontrakt tekene foar twa seizoenen. Yn 2014 is se nei it bûtenlân ta gien, de klub dêr ‘t se doe hinne gong is is LSK Kvinner FK yn de Toppserien. Dit is in topklub út Noarwegen. Mei dy klub had se trije kear de kompetysje wûn en trije kear de beker. Yn 2018 gie se wer nei FC Twinte, mar nei 1 jier is se wer nei Noarwegen gien om’t har âld-coach har wer opbelle. Yn stee fan de foarige Noarske klub gie se no by Vålerenga fuortbaljen. Dêr is se mei har team 2e wurden yn de kompetysje en hawwe se meidien oan de Champions League. Yn 2021 is se weromgien nei Nederlân en spilet se anno 2023 by Ajax.

### Karriêre
Sherida Spitse hat fan 2006 ôf oant no altyd by de seleksje foar it Nederlânsk frouljusteam sitten. Underwilens hat se mear as 200 ynterlâns op har namme stean. Dat is in rekôr. Ek is se al meardere jierren oanfierder fan dat frouljusalvetal. Se is benammen bekend wurden as oanfierder fan it Nederlânsk alvetal dat yn 2017 Europeesk kampioen waard en by it WK dêrnei 2e waard.
Rigtje Boelstra

**Rigtje Boelstra** (Stiens, 7 septimber 1893 – Jelsum, 26 april 1969) wie in Frysk boerinne en tekeneresse.

## Libben en karriêre
### Komôf
Boelstra waard yn 1893 berne yn Stiens. Hja wie de dochter fan Johannes Boelstra en Grietje Olivier en hie in suster dy't Neeltje Boelstra hiet. 

### Bernetiid en oplieding
Se gong nei de Middelbere Famkesskoalle yn Ljouwert, letter nei yn kostskoalle yn Lausanne (Switserlân) en úteinlik nei in *[[finishing school]]* yn Ingelân.

### Houlik en gesin
Yn 1916 troude Boelstra mei kowefokker Jan Wassenaar, mar harren houlik bleau sûnder bern.

### Karriêre
Yn 1936 makke Boelstra 11 tekeningen foar it FRS foar de brosjuere *Friesch Vee: Topografie en Geraamte*. Letter wurke hja as fotografe  by it FRS. Se makke ek noch foarljochtingsfilms foar dy organisaasje. Dêrnjonken besiet se twa melkfeehâlderijbedriuwen, en hoewol't dêr bedriuwslieders op buorken, wie Boelstra dêr op deistige basis by belutsen.

### Lettere jierren en ferstjerren
Boelstra ferstoar yn 1969 yn Jelsum.

## Wikiwomen-projekt
Boelstra waard foar it projekt Wikiwomen (om mear biografyen oer froulju op 'e Wikipedy te krijen) brûkt as foarbyldbiografy. De biografy waard troch learlinge Frysk kopiearre om oanpasse te kinnen nei eigen 'WikiWoman'.

## Keppelings om utens
*:nl:Rigtje Boelstra 
*resources.huygens.knaw.nl
*biografischportaal.nl
Trienke Elshof

**Trienke Elshof** (±1968) is in Fryske boerinne en bestjoerster fan LTO Noard.

## Libben en karriêre
### Bernetiid en oplieding
Oer har bernetiid is net folle bekend. Se hat in oplieding folge om ferpleechster te wurden.

### Karriêre
Foar't se foarsitter waard by LTO noard hat se oant 1991 ferpleechkundige west.

Trienke Elshof wennet yn Weststellingwerf op in pleats. Har man buorket, mar Trienke Elshof is wol bot belutsen by it wurk. Se is foarsitter fan LTO Noard. Yn dy organisaasje komt hja op foar de belangen fan sa 'n 10.000 boeren en yn de provinsjes Fryslân, Grinslân en Drinte.

### Houlik en gesin
Trienke is troud mei har man Henk en tegearre hawwe se 3 bern.
Stasjon Culemborg

**Stasjon Culemborg** (**Cl**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Culemborg yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1868 oan de Steatsline H  (Utert-Sintraal - Boxtel). 

## Gebou
 
It oarspronklike spoarweistasjon fan Culemborg wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type Houten, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de fyftjin stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou wie ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode  en Gerrit van Diesen It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1974. 

It stasjon waard ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Cees Douma. It stasjonsgebou bestiet út twa ferdjippings ien op strjittenivo en ien op perronnivo. Under is in stasjonsrestauraasje en boppe yn de eardere stasjonsrestauraasje is yn 2014 de streekomrop SRC (Stads Radio Culemborg) ynlutsen. Yn 2011 waarden der liften boud om it stasjon wer tagonkelik te meitsjen foar reizgers mei in rolstoel. Earder wiene de perrons berikber mei in hellingbaan mar die moast wike foar in fergrutting fan de fytsenstalling. 

## Treinferbinings
Tieneke Clevering

** Tieneke Clevering** (Haulerwyk, 3 novimber 1993) is in Frysk amtner en bestjoerder.

## Libben en karriêre
### Komôf en oplieding
Tieneke Clevering waard berne yn Haulerwyk, mar letter ferhuze nei Warten dêr’t se op dit momint (2023) wennet. Se is de suster fan de olympysk kampioen roeien Ymkje Clevering. 

Nei de basisskoalle hat se earst de Havo dien. Nei de Havo is se nei de Thorbecke Akademy yn Ljouwert gong en hat se de oplieding Bestjoerskunde dien en dêrnei hat se Sosjale Geografy en Planology oan de Ryksuniversiteit Grins studearre. Letter folge se noch in NCOI-oplieding *Effectief overtuigen en beïnvloeden*.

### Houlik en gesin
Tieneke Clevering hat twa bern. Se wennet mei har man yn Warten dêr’t se û.o. aktyf is yn it doarpsbelang.

### Karriêre
Se wurket ek foar de Provinsje Fryslân as projectlieder fan it Iepen Mienskipsfûns, dit is in fûns wat graach fynansjeel en ynhâldelik byspringt yn projekten fan únderop dy’t Fryslân moaier meitsje.

Yn 2015 waard se de jongste wetterskipsbestjoerder fan Nederlân.  Tieneke Clevering is listtriuwer foar D66 Ljouwert.
Stasjon Geldermalsen

**Stasjon Geldermalsen** (**Gdm**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Geldermalsen yn de provinsje Gelderlân. It waard iepene yn 1868 oan de Steatsline H (Utert-Sintraal - Boxtel). 

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Geldermalsen wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type Houten, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en ien fan de seis stasjons dy 't ea yn dy klasse boud wie. It gebou waard ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode  en Gerrit van Diesen. It earste stasjongsgebou waard al yn 1884 ôfbrutsen, fanwegen oanpassingen oan it spoar troch de krusing mei de Betuweline.  

It stasjon waard ferfongen troch in grut asymetrysk gebou. In middenpart fan it stasjon is 2,5 ferdjipping heech, en hat twa 1,5 ferdjipping hege fleugels. Yn 2011 waard op stasjon Geldermalsen in nije fuotgongersbrêge yn gebrûk naam. Dy traverse ferfong de tunnel oan de eastkant, dy't as sosjaal ûnfeilich typearre waard, en de âlde, smelle brêge oan de westkant. De nije brêge, is foarsjoen fan liften sadat it stasjon ek tagonklik is foar reizgers mei in rolstoel. De fuotgongersbrêge waard yn 2021 alwer ferfongen troch in nije fuotgongerstunnel.

## Treinferbinings
Stasjon Schalkwijk

**Stasjon Schalkwijk** (**Skw**) wie in stasjon oan de Steatsline H yn it doarp Schalkwijk yn de gemeente Houten yn de provinsje Utert. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Houten en is ien fan de seis stasjons dy 't ea yn dy klasse boud waard. 

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1867 ree, en waard op 1 novimber 1868 foar treinreizgers iepene doe't ek Steatsline H oanlein wie. Yn 1914 krige it middelste part der in ferdjipping by. It stasjon waard yn 1935 sletten en it stasjonsgebou waard yn 1964 ôfbrútsen. It stasjon hie in swiere fundearring. By de bou yn 1867 bliek dat it oanbrochte sânlichem oan it fersakjen wie. Dêrtroch koe gjin gebrûk makke wurde fan in sânfundearring lykas by stasjon Houten. Ut tekeningen yn It Utertsk Argyf blykt dat yn de grûn bôgen fan 3 meter heech mitsele binne. Dy bôgen stiene wer op houten peallen. It stasjon waard dêrtroch mei wat fertraging yn de planning oplevere, mar al op 'e tiid foar it yn tsjinst stellen fan de spoarline. Der is hjoed-de-dei hast neat mear fan it stasjon en stasjonsgebou werom te finen. It stasjon stie oan de *Spoorlaan*.

## Ungelokken
Der wiene twa ûngelokken by stasjon Schalkwijk. Op 25 maaie 1871 bedarre de flugge trein út Utert fanwegen in ferkearde wikselstân op in ferkeard spoar en ramde in lading mei fee en in loads. In meiwurker fan de spoarweimaatskippij kaam dêrby om it libben. 
Yn 1946 botste op 'e hichte fan it eardere stasjon in trein op de efterkant fan in frachttrein, wêrtroch't in wagon ferbrizele waard. By dat foarfal rekke net ien ferwûne.
Stasjon 's-Heer Arendskerke

**Stasjon 's-Heer Arendskerke** (**Ha**) wie in stasjon oan de Steatsline F yn it doarp 's-Heer Arendskerke yn de gemeente Goes yn de provinsje Seelân. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Houten en is ien fan de seis stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. 

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1866 ree, en waard iepene op 1 maart 1872 foar treinreizgers ek doe't dit part  Steatsline F oanlein wie. Njonken it stasjon ûnstie in buorskip dat de namme Eindewege krige It stasjon waard sletten yn 1935 en it stasjonsgebou waard yn 1963 ôfbrútsen, it middenpart en de westlike fleugel fan it stasjonsbou fan stasjon 's-Heer Arendskerke wiene doe al ferdwûn.. Der is hjoed-de-dei hast neat mear fan is stasjon en stasjonsgebou werom te finen. It stasjon stie oan de Spoorstraat.
Stasjon Waardenburg

**Stasjon Waardenburg** (**Wb**) wie in stasjon oan de Steatsline H yn it doarp Waardenburg yn de gemeente West Betuwe yn de provinsje Gelderlân. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Houten en is ien fan de seis stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. 

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1866 ree, en waard iepene op 1 novimber 1868 foar treinreizgers ek doe't Steatsline H oanlein wie. It stasjon waard sletten yn 1935. Yn 1940, yn de Twadde Wrâldkriich, rekke it stasjonsgebou slim skansearre troch in bombardemint, it stasjonsgebou is dêrnei wersteld. it stasjonsgebou waard yn 1970 ôfbrútsen. Hjoed-de-dei is alline de lokaasje fan it stasjon noch te werkennen oan it ein fan de Stationsweg
Stasjon Arnemuiden

**Stasjon Arnemuiden** (**Arn**) is in stasjon yn de Nederlânske plak Arnemuiden yn de provinsje Seelân. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Sâltbommel en is ien fan de sân stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. En ien fan de twa stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is, it oare stasjon is Stasjon Vught.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1871 ree, en waard iepene op 1 maart 1872 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline F oanlein wie. It gebou hat in heech middenpart en twa koarte fleugels. Opfallend oan Stasjon Arnemuiden is dat it mar twa ruten yn it middelstepart hat en ien rut yn eltse fleugel. De beide perrons fan it stasjon lizze net foarinoar oer, mar befine se har oan wjerskanten fan de oerwei (bajonetlizzing) oer de Doeleweg.

## Emplasemint
It emplasemint Arnemuiden wie tige sober ynrjochte en bestie inkeld út it stasjonsgebou en in lytse frachtloads. Der wie noch gjin frachtspoar oanwêzich. Yn 1877 waard it emplasemint útwreide mei in frachtspoar en in los- en laadplak. It frachtferfier bestie benammen út it ferfieren fan fisk, garnalen en sûkerbiten en it oanfieren fan stienkoal en itensguod. Oant 1960 feroare der net folle op it emplasemint. Yn de jierren sechtich rekke de los- en laadplak stadichoan yn ûnbrûk. Yn 1969 waard de los- en laadplak en it frachtspoar bûten gebrûk steld.

## Treinferbinings
Stasjon Vught

**Stasjon Vught** (**Vg**) is in stasjon yn it Nederlânske plak Vught yn de provinsje Noard-Brabân. It stasjon is in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Sâltbommel en is ien fan de sân stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. En ien fan de twa stasjons fan dit type dy't noch oanwêzich is, it oare stasjon is Stasjon Arnemuiden.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1866 ree, en waard iepene op 1 jannewaris 1868 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline H oanlein wie. It gebou hat in heech middenpart en twa fleugels. Yn 1938 waard it stasjon sletten, mar yn 1940 waard it stasjon op 1 juny weriepene. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as kantoar.

## Treinferbinings

## Kriichsmonuminten

Yn de bûtenmuorre fan it stasjonsgebou oan de perronkant (perron 1) is in tinkstien oanbrocht ta oantinken oan de 14.000 joadske manlju en froulju en 1.800 joadske bern út Kamp Vught dy't yn 1943 en 1944 hjirwei op transport steld waarden nei de ferneatigingskampen yn Dútslân en Poalen. De tinkstien is ûntwurpen troch Otto Treumann en waard op 1 oktober 1984 troch prinses Juliana ûntbleate.

Foar de haadyngong fan it stasjon stiet in monumint dat oprjochte is ta oantinken oan de Belgyske politike finzenen dy 't ynternearre wiene yn Kamp Vught en dêr ombrocht waarden of nei konsintraasjekampen yn Dútslân oerbrocht waarden.
Stasjon Sâltbommel

**Stasjon Sâltbommel** (**Zbm**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Sâltbommel yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1869 oan de Steatsline H (Utert-Sintraal - Boxtel). 

## Gebou
 
It oarspronklike spoarweistasjon fan Sâltbommel wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type Sâltbommel, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de sân stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou wie ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1984. 

It stasjon waard yn1984 ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Koen van der Gaast. It stasjon kaam sa'n 700 meter tichter by it sintrum fan de stêd, mar ek tichter by de spoarbrêge oer de Waal te lizzen. Om it hjirtroch ûntstiene hichteferskil fan 7,5 meter (it stasjon leit boppe-oan it talúd nei de brêge) binne beide perrons foarsjoen fan in lift. De lift oan de strjitkant begjint op strjitte nivo. Mei dizze lift, in trep of fia in stadich stigend paad komt men op it nivo fan de hal, en de fuotgongerstunnel, dy't ûnder de spoarbaan trochrint. Oan de ein fan de fuotgongerstunnel leit de twadde lift nei it twadde perron. Fan dit tusken nivo ôf geane de liften en liede treppehuzen, dy't bûten om it gebou slingerje, nei it perron nivo. De oerkaping op de perrons is tritich meter lang.

## Treinferbinings
Stasjon Barendrecht

**Stasjon Barendrecht** (**Brd**) is in spoarweistasjon yn Barendrecht en waard iepene yn 1872 oan de Steatsline I (Breda - Rotterdam Sintraal). Yn dizze Súd-Hollânske stêd is yn 2001 it tredde stasjonsgebou sûnt 1870 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch Karel Hendrik van Brederode en iepene op 1 novimber 1872 syn doarren foar treinreizgers. It is boud as in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type Sâltbommel. It earste stasjonsgebou stie op de krúsing fan de Stationsweg mei de Wilhelminastraat. 

Yn 1973 waard it earste stasjonsgebou sloopt en ferfongen troch nijbou Inkelde hûnderten meters noardliker, nei ûntwerp fan arsjitekt Cees Douma. In kantich gebou mei plat dak, en in toer mei oerwurk.

It stasjonsgebou út 1973 waard yn 2001 ferfongen troch in ûntwerp fan arsjitekte Wienke Scheltens, it nije stasjon leit folslein yn in tunnel bekend as de Kap fan Barendrecht, fan bûten ôf is fan it stasjon alline sichterber fanút it easten, oan de westlike kant sjogge je allinne it part fan it dak dat fan glês is en in treppehûs mei lift. It stasjonsgebou út 1973 dat sa ûngefear njonken it hjoeddeiske treppehûs stie waard yn 2003 ôfbrútsen. 

## Treinferbinings
Stasjon IJsselmonde

**Stasjon IJsselmonde** wie in stasjon oan de Steatsline I yn it hjoeddeiske Rotterdamske stêdsdiel IJsselmonde yn de gemeente Rotterdam yn de provinsje Súd-Hollân. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type Sâltbommel en is ien fan de sân stasjons dy't ea yn dy klasse boud is. 

## Gebou
It stasjonsgebou waard iepene op 1 novimber 1872 foar treinreizgers ek doe't Steatsline I oanlein wie. It stasjon waard sletten yn 1926. It stasjonsgebou is yn 1940, yn de Twadde Wrâldkriich ferlern gien. Der is hjoed-de-dei neat mear fan is stasjon en stasjonsgebou werom te finen. It stie oan de hjoeddeiske Olympiaweg flak besúden it hjoeddeiske Stasjon Rotterdam Stadion.
Stasjon Zwijndrecht (Nederlân)

**Stasjon Zwijndrecht** (**Zwd**) is in spoarweistasjon yn Zwijndrecht en waard iepene yn 1867 oan de Steatsline I (Breda - Rotterdam Sintraal). Yn dit Súd-Hollânske doarp is yn 1965 it tredde stasjonsgebou sûnt 1872 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch Karel Hendrik van Brederode en iepene op 1 novimber 1872 syn doarren foar treinreizgers. It is boud as in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type Sâltbommel. It stie oan de de hjoeddeiske oude stationsweg. 

Al yn 1894 waard stasjon fanwegen de ûngeunstige lokaasje fier bûten it doarp en fier bûten oare plakken yn de omjouwing ferhúze nei in lokaasje tichter by it doarp, it earste stasjonsgebou waard sloopt. Wa it nij stasjonsgebou ûntwurpen hie is net alhiel dúdlik mooglik dat dit ek van Brederode west hat. 

It stasjonsgebou út 1894 waard yn 1965 ôfbrutsen, en ferfongen troch in ûntwerp fan arsjitekt Cees Douma. Yn 1996 waard it stasjon ferboud der kamen perronoerkapingen, en der waarden liften boud om it stasjon tagonklik te meitsjen foar reizgers mei in rolstoel.

## Treinferbinings
Stasjon Zwijndrecht

; Stasjon Zwijndrecht kin ferwize nei: 
* in Nederlânsk Spoarstasjon iepene yn 1872, Stasjon Zwijndrecht (Nederlân)
* in Belgysk Spoarstasjon iepene yn 1849, Stasjon Zwijndrecht (Belgje)
* in earder Belgysk Spoarhalte iepene yn 1970, Stasjon Zwijndrecht (OW4)
* in earder Belgysk Spoarhalte iepene yn 1922, Station Zwijndrecht-Fort
Stasjon Rotterdam Delftsche Poort

**Stasjon Rotterdam Delftsche Poort** (**DP**) wie in stasjon oan de Alde line en Steatsline I yn Rotterdam yn de provinsje Súd-Hollân. It stasjon stie besúden it hjoeddeiske Stasjon Rotterdam Sintraal. Njonken it stasjon is yn 1857 de Diergaarde iepene.

## Gebou

It earste stasjon Delftsche Poort waard iepene yn 1847 by it ôfmeitsjen fan it spoar fan Amsterdam nei Rotterdam. It stasjon waard ûntwurpen troch Cornelis Outshoorn, in assistint fan Frederik Willem Conrad. Hy keas foar in neotudorstyl mei trije grutte bôgen oer it spoar dêr't de stoomtrein ûnder troch koe.

Yn 1868 waard besletten in spoarweifiadukt (it Loftspoar) troch de stêd te bouwen foar de ferbining mei Doardt. It stasjonsgebou fan stasjon Delftsche Poort bliek net te kombinearjen mei it oan te lizzen fiadukt, wêrnei't in nij stasjon Delftsche Poort boud waard 500 meter fan it âlde stasjon. Dit stasjon wie ûntwurpen troch K.H. van Brederode en waard oplevere yn 1877. It eardere stasjonsgebou waard om 1878 hinne ôfbrutsen. 

It stasjon waard útfierd as kopstasjon mei lânspoaren. Dêrtroch hat stasjonsgebou in bysûndere foarm, nammentlik de foarm fan in heak. It bestiet út in trapesium-foarmich middenpart mei oan wjerskanten lange fleugels. Yn de fleugel dy't op de kopspoaren útkaam wie de HIJSM húsfeste wylst Steatsspoar yn de tsjinoerlizzende fleugel siet. It stasjonsgebou waard yn 1934 yngreven ferboud troch arsjitekt Van Ravesteyn. By dizze ferbouwing waard de gevel fan it middenpart ferfongen troch in nije glêzen yngong en der waard in nije eftertagong tafoege.

By it bombardemint op Rotterdam yn 1940 rekke it stasjon slim skansearre, besletten waard om it stasjon net te reparearjen mar om in folslein nij stasjon te bouwen 500 meter westlik fan it skansearre stasjon. De restanten fan it skansearre stasjon ha noch oant 1957 de iepening fan it nije stasjon tsjinst dien.
Gerard Gratama

**Gerrit (Gerard) David Gratama** (Grins, 22 maart 1874 – Haarlim, 20 augustus 1965) wie in Nederlânske skilder fan portretten, figueren en stillibbens, en keunstkritikus.

Fan 1912 oant 1941 wie Gratama direkteur fan it Frans Hals Museum yn Haarlim. Hy wie ûnder oare lid fan Pulchri yn De Haach en Arti yn Amsterdam. Hy wie in freon fan Carel de Nerée tot Babberich, waans portret er skilderde.

## Biografy
Hy waard berne yn Grins en wie de broer fan de arsjitekt Jan Gratama en de skilderes Lina Gratama (1875-1946 ). Hy studearre oan de Haachske keunstakademy fan 1892 oant 1895 en studearre dêrnei fierder fan 1895-1897 oan de Keninklike keunstakademy yn Antwerpen. Dêr wied er learling fan Albrecht De Vriendt en Henri Heymans en goefreon fan Hendrik van Borssum Buisman, Simon Maris, Toon Dupuis, Isidoor Opsomer, Walter Vaes en H.J. Wouter.

Yn 1912 waard er beneamd ta direkteur fan it Frans Hals Museum, wat betsjutte dat er taseach op de folsleine renovaasje fan it eardere Oude Mannenhuis en de ferhuzing fan de kolleksje út de boppeste ferdjippingen fan it stedhûs. Ta syn taken hearden ûnder mear it organisearjen fan útstallingen en it by de tiid hâlden fan de museumkatalogus. By gelegenheid fan syn 25 - jierrich jubileum as direkteur organisearre er in Frânsk Hals-monografytentoanstelling ta gelegenheid fan it 75 - jierrich bestean fan it Haarlimsk gemeentemuseum en skreau er yn 1937 tegearre mei J.L.A.A.M. van Rijckevoorsel de Frans Halstentoanstellingskatalogus.

Gratama syn wurk waaard ek opnommen yn de tentoanstelling (mei ferkeap) *Onze Kunst van Heden* yn 1939 yn it Ryksmuseum Amsterdam.

Hy waard net allinnich oannommen as konservator en direkteur, mar wie ek *artist-in-residence* yn it museum en hie dêr in atelier. Hy gie yn 1940 offisjeel mei pinsjoen, mar waard frege om yn de oarloch oan te bliuwen en tafersjoch te hâlden op de opslach fan de kolleksjehichtepunten yn de dunen. Yn 1946 gie er nei 33 jier yndied mei pensjoen, mar hy bleau oant heech op jierren skilder. Hy waard as direkteur fan it museum opfolge troch Henricus Petrus Baard. 

Hy ferstoar yn Haarlim yn de âldens fan 89 jier.
Dirk Antonie Nicolaas Margadant

**Dirk Antonie Nicolaas Margadant** (De Haach, 22 febrewaris 1849 – Amsterdam, 26 oktober 1915) wie in Nederlânske arsjitekt; hy ûntwurp ferskate stasjonsgebouwen foar de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HIJSM).

## Karriêre
Margadant kaam yn 1870 yn tsjinst by de boukundige ôfdieling fan de HIJSM. Hy ûntwikkele him dêr ta arsjitekt. Yn 1874 ûntwurp er syn earste stasjon, de lytse halte Maartensdijk. Yn syn karriêre ûntwurp er foar de HIJSM in searje stasjonsgebouwen, dêr 't Den Haach HS (1891, twadde stasjon) en Haarlim (1906, fjirde stasjon) de wichtichste foarbylden fan binne.

Margadant syn iere ûntwerpen binne yn de styl fan de Delftske renêssânse. It leit yn 'e reden dat Margadant him dy styl eigen makke fia it wurk fan Christiaan Posthumus Meyjes sr., dy ’t tusken 1880 en 1887 as arsjitekt foar de HIJSM wurksum wie. Margadant ûntwurp yn 1884 tegearre mei Posthumus Meyjes it haadkantoar fan de HIJSM yn Amsterdam. Meyjes wie ferantwurdlik foar de bûtengevels fan it gebou, Margadant ûntwurp it oare, ynklusyf de gevels om it binnenplak hinne. [ 1 ] Yn it lettere wurk fan Margadant wurdt mear de ynfloed fan H.P. Berlage sichtber.

Margadant hie ek in pear opdrachten bûten de HIJSM om. Hy fergrutte bygelyks yn 1899-1900 it Amstel Hotel mei in ekstra ferdjipping.

## Kar-út syn ûntwerpen

File:Station Den Haag HS - 20396138 - RCE.jpg|Stasjon De Haach HS
File:Station Haarlem Hoofdgebouw.jpg|Stasjon Haarlim, haadgebou
File:Station Lisse (14632722903).jpg|Stasjon Lisse
File:LEI001020553.jpg|Stasjon Leien Sintraal
File:HUA-170108-Gezicht op het H.S.M.-station Schiedam te Schiedam.jpg|Stasjon Schiedam
File:Santpoort-Zuid, treinstation foto2 2011-06-12 13.49.JPG|Stasjon Santpoort-Súd
Halte Wurdum

**Halte Wurdum** (**Wdm**) wie in halte oan de Steatsline A by it doarp Wurdum yn de gemeente Ljouwert yn de provinsje Fryslân. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fiifde klasse en is ien fan de fjirtich stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. It stasjon stie sa ûngefear oan de Oenemadyk.  

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1867 ree, en waard iepene op 1 septimber 1868 foar treinreizgers doe't ek dit part fan it spoar fan Steatsline A oanlein wie. Yn 1938 waard it stasjon sletten, mar yn 1940 waard it stasjon op 16 maaie weriepene, yn 1949 waard de halte op 15 maaie definitief sletten. It stasjonsgebou waard yn 1983 ôfbrutsen Der is hjoed-de-dei hast neat mear fan de halte en stasjonsgebou werom te finen.
Stasjon Leien Sintraal

**Stasjon Leien Sintraal** (**Ledn**) is it sintraal stasjon fan de Nederlânske stêd Leien, en waard iepene yn 1842 oan de Alde line (Amsterdam Sintraal - Rotterdam Sintraal). Yn dizze Súd-Hollânske stêd is yn 1996 it fjirde stasjonsgebou sûnt 1842 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon waard ûntwurpen troch de arsjitekt Frederik Willem Conrad en iepene op 17 augustus 1842 syn doarren foar treinreizgers. middenpart mei in arkade. De loketen sieten yn in sirkelfoarmich part. Oan wjerskanten fan it middenpart in fleugel mei kroanlist.

Yn 1879 makke it earste stasjonsgebou plak foar nijbou, nei ûntwerp fan arsjitekt Dirk Margadant. It nije gebou, wie ek wer in gebou mei in heech middenpart, mar mei twa nei efteren pleatste fleugels, dy't elk einige yn in heger hoekgebou op deselde roailine pleatst as it middengedielte.

Yn 1953 kamen de spoaren heger te lizzen en moast der in nij stasjonsgebou komme. nei in ûntwerp fan arsjitekt Schelling. In stasjon waard útfierd mei in protte beton, fergelykber mei de stasjonsgebouwen fan Arnhim, Ynskedee, Hengelo en Sutfen. Der wiene in soad pylders yn de hal en de gongen. Fia in trep koe de haadútgong berikt wurde.

Nei de komst fan de Skipholline waard it stasjon fan Schelling te lyts befûn foar it hieltyd fierder groeiende tal reizgers. Benammen de hal en de tunnel nei de perrons waarden te krap. It stasjonsgebou út 1953 waard yn 1995 ofbrútsen it nije stasjonsgebou ûntwurpen troch arsjitekt Harry Reijnders waard yn 1996 iepene. It stasjonsgebou bestiet út wite fakwurkkonstruksjes. Kenmerkend is de entree, besteande út in bûgde wite skulp.

## Treinferbinings
Stasjon Vries-Súdlaren

**Stasjon Vries-Súdlaren** (**Wdm**) wie in stasjon oan de Steatsline C by it doarp Tynaarlo yn de provinsje Drinte. It stasjon wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen type SS fiifde klasse en is ien fan de fjirtich stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. It stasjon stie oan de Stationsstraat.  

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1868 ree, en waard iepene op 1 maaie 1870 foar treinreizgers doe't ek it spoar fan Steatsline C oanlein wie. Yn 1938 waard it stasjon sletten, mar yn 1948 waard it stasjon op 1 juny weriepene, yn 1952 waard de halte op 18 maaie definitief sletten. It stasjonsgebou waard yn 1968 ôfbrutsen Der is hjoed-de-dei neat mear fan it stasjon en stasjonsgebou werom te finen.
Stasjon Beilen

**Stasjon Beilen** (**Bl**)  is in spoarweistasjon  yn it doarp Beilen yn de gemeente Midden-Drinte yn de provinsje Drinte. En waard iepene yn 1870 oan de Steatsline C (Meppel - Grins).

## Gebou

It oarspronklike spoarweistasjon fan Beilen wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS fiifde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de fjirtich stasjons dy 't ea yn dy klasse boud wie. It gebou waard ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode.

It stasjon waard yn 1970 ôfbrútsen en ferfongen troch in nij gebou bekend as Standerttype Beilen fan de hân fan arsjitekt Cees Douma. It 2e stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as kantoar

## Treinferbinings
Stasjon Wijhe

**Stasjon Wijhe** (**Wh**)  is in spoarweistasjon yn it Nederlânske doarp Wijhe yn de gemeente Olst-Wijhe yn de provinsje Oerisel. En waard iepene yn 1866 oan de Steatsline A (Arnhim - Ljouwert). 

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Wijhe wie in standertstasjon fan de Steatsspoarwegen, in stasjon fan it type SS fjirde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de santjin stasjons dy't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou wie ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode. Yn 1898 krige it stasjon oan de rjochterkant in lange fleugel en oan de eftergevel (by de perrons) waard in utbou oanboud. Yn 1936 waard it stasjon sletten, mar yn 1940 waard it stasjon op 1 juny weriepene

It âlde stasjon út 1864 waard yn 1975 ôfbrutsen en ferfongen troch in tal abry's. Op it plein foar it stasjon stiet in masinistebunker as kriichsmonumint. In lyts betonnen hokje dat yn de kriich op de lokomotyf pleatst wie sadat de stoker en de masinist in bytsje beskut sieten as harren trein besketten waard.

## Treinferbinings
Stasjon Grins

**Stasjon Grins** (**Gn**) is it haadstasjon fan de Nederlânske stêd Grins, en waard iepene yn 1866. It leit besuden de binnenstêd, krekt oer it Ferbiningskanaal.

## Gebou

By de iepening fan de spoarline nei Ljouwert kaam in in houten stasjonsgebou yn gebrûk, krekt bûten de doetiidske fêsting. Dit wie in houten gebou omdat der in bouferbod jilde yn ferbân mei it skoatsfjild.

Dizze wurd letter ferfongen troch in laach en lang stasjonsgebou, besteande út styl- en regelwurk, opfold mei stien, ôfsmard mei semint. It stasjon foldocht hjirmei oan de strange bepalingen fan de Fêstingswet.

De fêstingwet waard yn 1874 oanpast, en it 1e stasjonsgebou út 1865 waard yn 1894 ôfbrutsen om plak te meitsjen foar nijbou. It nije stasjonsgbou is in ûntwerp fan arsjitekt Isaac Gosschalk. It ûntwerp wie in mingeling fan renêssânse- en goatyske styleleminten, dat resultearre yn in rykfersierd stasjonsgebou, mei in heech middenpart, twa lege fleugels elk mei in eingebou, en waard op 16 april 1896 iepene.

Yn 2019 waard begûn mei in ferbouwing fan de it stasjonsgebied en oanpassing fan de perrons. 

## Treinferbinings
Alida van Houten

**Alida van Houten** (Grins, 22 augustus 1868 – dêre, 2 desimber 1960) wie in Nederlânske skilder en grafikus.

## Biografy

Van Houten wie in dochter fan Hindrik van Houten (1833-1883), houthanneler en lid fan Provinsjale Steaten yn Grinslân, en Alida Cornelia Christina ten Bruggen Cate (1840 -1923 ). Har heit wie amateurtekener en ek oare leden fan de famylje, wêrûnder har muoike Sientje Mesdag-van Houten, wiene keunstsinnich aktyf. Se folge, krekt as har broer Gerrit van Houten, in oplieding oan Akademy Minerva yn de stêd Grins. Se krige les fan ûnder oaren Ferdinand Oldewelt en Dirk de Vries Lam. Yn 1897, by it hûndertjierrich bestean fan de akademy, krige se de sulveren medalje yn de frouljusklasse. Afina Goudschaal helle de brûnzen medalje.

Van Houten skildere portretten, lânskippen en stillibbens yn oaljeferve. Se wie lid fan it Kunstlievend Genootschap Pictura yn Grins en fan de Amsterdamske ferienings Arti et Amicitiae en Sint Lucas. Se musisearre en skreau ek, ûnder oare oer har broer Gerrit. 

Se ferstoar yn de âldens fan 92 jier en waard beïerdige op it Suderbegraafplak yn Grins.

## Keppeling om utens
*Fiif skilderijen fan Van Houten op MutualArt
Stasjon Dimter

**Stasjon Dimter** (**Dv**) is it stasjon fan de Nederlânske stêd Dimter yn de provinsje Oerisel, en waard iepene yn 1865 oan de Steatsline A (Arnhim - Ljouwert).

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Dimter wie in in leech en lang stasjonsgebou, besteande út styl- en regelwurk, opfold mei stien, ôfsmard mei semint. It stasjon foldie dêrmei oan de strange bepalingen fan de Fêstingswet.

De fêstingwet waard yn 1874 oanpast, en it 1e stasjonsgebou út 1864 waard yn 1914 ôfbrutsen om plak te meitsjen foar nijbou. It nije stasjonsgbou is in ûntwerp fan arsjitekt Henri Menalda van Schouwenburg. In asymmetryske gebou, mei sterk ferskillende geveldielen. Links it eigentlike stasjon rjochts in goederenloads. De haadyngong is yn de rjochterhoeke, by in skeane sydgevel. Opfallend oan it stasjon binne de mannichte oan oarspronklike skaaimerken, lykas de tegeltablo's en de houten banken.

## Treinferbinings
Koolhoven F.K.52

De **Koolhoven F.K.52** wie in twaddeks jachtfleanmasine en ferkenningsfleantúch. It tastel, konstruearre troch Fleantúchfabryk Koolhoven, hie in tichte cockpit.

It prototype fan de F.K.52 makke syn earste flecht yn febrewaris 1937. It tastel gie lykwols ferlern by in ûngemak op 11 augustus fan datselde jier. Hoewol't it ûntwerp yn 1938 al ferâldere wie, besleat Koolhoven der dochs in pear te bouwen. De Nederlânske loftmacht bestelde 36 stiks yn 1939, mar der wiene mar 4 ôfboud (en noch net ôflevere) doe't Nazi-Dútslân Nederlân ynfoel yn 1940. 

De Sweedske greve en loftfeartpionier Carl Gustav von Rosen kocht twa F. K .52 jagers en skonk dy oan de Finske loftmacht. De tastellen waarden op 18 jannewaris 1940 nei Finlân flein. Yn maart 1940 bombardearren en beskeaten se Sovjettroepen dy't oer it iis rjochting Virolahti oanfoelen. Beide jagers hawwe yn de Winteroarloch boppe Finlân sa'n 15 gefjochtsmisjes flein.

## Spesifikaasjes
* Type: **Koolhoven F.K.52**
* Fabryk: Koolhoven
* Rol: jager en ferkenningsfleanmasine
* Bemanning: 2
* Lingte: 8,25 m
* Spanwiidte: 9,80 m
* Gewicht leech: 1650 kg
* Maksimum gewicht: 2500 kg
* Motor: 1 × Bristol Mercury VIII njoggensilinder luchtkuolle stjermotor, 838 hk
* Propeller: trije blêden, fariabele faasje
;Prestaasjes:
* Maks. faasje: 380 km/o
* Krúsfaasje: 308 km/o
* Fleanberik: 1130 km
* Plafond: 9800 m
;Bewapening:
* Geskut: 2 7,7 mm masinegewear yn de fleugels
* Bomlading: 150 kg bommen
Stasjon Breda

**Stasjon Breda** (**Bd**) is it haadstasjon fan de Nederlânske stêd Breda, en waard iepene yn 1855. It leit benoarden de binnenstêd. Yn dizze Brabânske stêd is yn 2014 it fjirde stasjonsgebou sûnt 1854 iepene. 

## Gebou

It earste stasjon yn Breda waard iepene op 1 maaie 1855,  Dit wie in houten gebou omdat der in bouferbod jilde yn ferbân mei it skoatsfjild. Omdat Breda doe noch in fêsting wie en it stasjon ûnder de beheiningen fan de Fêstingwet foel, wie it sa útfierd dat it yn tiden fan oarloch gau sloopt wurde kinne soe. It gebou hat der oant 1968 stien.

Doe't steatsline E oanlein waard krige Breda in nij stasjonsgebou  dit waard in laach en lang stasjonsgebou, besteande út styl- en regelwurk, opfold mei stien, ôfsmard mei semint. It stasjon foldie hjirmei ek oan de strange bepalingen fan de Fêstingswet.
De fêstingwet waard yn 1874 oanpast, mar it 2e stasjonsgebou fan breda is oant 1974 bestean bleaun.

Yn 1975 kaam it 3e stasjonsgebou fan Breda ree nei ûntwerp fan arsjitekt Koen van der Gaast, It bestie benammen út in hege oerkaping oer de twa oarspronklike eilânperrons, mei dêrfoar in ienfâldich yngongsgebou.

2014 makke it stasjonsgebou út 1975 plak foar in nij stasjon nei ûntwerp fan Koen van Velsen, in strak gebou mei winkels, kantoaren en apparteminten en in parkeargaraazje.

## Treinferbinings
Koolhoven F.K.43

De **Koolhoven F.K.43** wie in Nederlânske lytse fjouwersits iendekker passazjiersfleantúch mei ien motor makke troch N.V. Koolhoven. It tastel hie plak foar fjouwer persoanen, de piloat meirekkene, en wie in direkte opfolger fan de Koolhoven F.K.41.

## Skiednis
De Koolhoven F.K.43 waard ûntwurpen foar de Amerikaanske multymiljonêr Van Lear Black. Yn 1930 krige Koolhoven de opdracht en begûn mei de bou fan it tastel. Yn augustus foel Van Lear Black lykwols oerboard fan syn jacht en ferdronk.

It wie in frij suksesfol ûntwerp mei goede fleankwaliteiten. De KLM kocht tolve tastellen en brûkte se as fleanende taksy en foar de oplieding fan piloaten. Twa dêrfan waarden boud troch Aviolanda.

By it útbrekken fan de Twadde Wrâldoarloch waarden fjouwer F.K.43s foardere troch de Keninklike Loftmacht. Ien dêrfan ûntsnapte oan de ûndergong troch nei Ingelân te fleanen, dêr't it troch de Royal Air Force yn gebrûk naam waard as ferbiningsfleantúch.

Nei de oarloch waarden noch acht tastellen, oandreaun troch in Armstrong Siddeley Genet Major radiaalmotor fan 165 pk (123 kW) troch Fokker produsearre (de tastellen waarden "Fokhovens" neamd ).  Mar ien fan dy swier modifisearre tastellen hat it oant no ta oerlibbe.

## Spesifikaasjes (F.K.43)

Parameters fan de Koolhoven FK-43: Le Dernier Survivant 
; Algemiene gegevens
* Bemanning: 1
* Kapasiteit: 2–3 passazjiers
* Lingte: 8,30 m 
* Spanwiidte: 11 m 
* Fleugeloerflak: 17 m²
* Gewicht leech: 605 kg 
* Maks. gewicht: 1100 kg
* Motor: 1 × de Havilland Gipsy Major 4-sylinder omkearde luchtkuolle linemotor, 97 kW (130 hk)

; Prestaasjes
* Maks. faasje: 210 km/o op seenivo
* Krúsfaasje: 190 km/o (80% fermogen)
* Fleanberik: 720 km 
* Tsjinstplafond: 4.100 m (13,500 ft)
* Klimfaasje: 3,3 m/s
BAT F.K.23 Bantam

De **BAT F.K.23 Bantam** wie in Britsk ienpersoans jachtfleantúch dat yn 'e Earste Wrâldoarloch produsearre waard troch de British Aerial Transport Company (BAT). De dûbeldekker wie in ûntwerp fan de Nederlânske fleantúchûntwerper Frits Koolhoven. De typoantsjutting *Bantam* ferwiist nei in Javaanske fjochthoanne. De earste flecht wie yn 1918. Der binne mei-inoar 15 eksimplaren makke.

Frits Koolhoven syn earste ûntwerp yn tsjinst fan de Britske fleantúchbouwer BAT wie it ienpersoans F.K.22 jachtfleantúch. Syn opfolger, de wat gruttere F.K.23, wie in fluggere dûbeldekker mei in houten konstruksje en metalen noas. De romp (útsein de noas) bestie út in semy-monokoque skaalkonstruksje fan hout yn lagen mei binnenyn in tal fersterkingen. De houten fleugelribben wiene bespand mei doek. Tusken de fleugelsteanders sieten spantriedden as ferstevigeging . De F.K.23 syn topfaasje fan 222 km/o wie foar dy tiid tige heech. It inisjële kontrakt mei de Royal Air Force (RAF) wie foar seis stiks. It prototype fleach foar it earst yn jannewaris 1918. Troch problemen mei de bestjoerberheid by in tolflecht én de rotaasjemotor dy't ynearsten brûkt waard, fertrage de levering. Troch it einigjen yn 1918 fan de Earste Wrâldoarloch kaam de F.K.23 te let foar de striid. De RAF ferlear doe syn belangstelling en der kamen gjin ferfolchgorders.

## Spesifikaasjes F.K.23 Bantam

* Bemanning: 1
* Lingte: 5,61 m
* Spanwiidte: 7,62 m
* Hichte: 2,06 m
* Leechgewicht: 376 kg
* Maks. gewicht: 605 kg
* Brânstofkapasiteit: 100 liter 
* Motor: ABC Wasp II sânsylinder stjermotor, 200 hk
* Propeller: Twablêds, hout
* Bewapening: 2 × Vickers 7,7 mm fêste masinegewearen

**Prestaasjes:**
* Maks. faasje: 222 km/o
* Klimfaasje: 8 m/s, 5 min 10 sek. nnei 1.980 m
* Lâningsfaasje: 80 km/o
* Tsjinstlafond: 6.100 m
Stasjon Bergen op Soom

**Stasjon Bergen op Soom** (**Bgn**)  is in spoarweistasjon  yn de stêd Bergen op Soom yn de provinsje Noard-Brabân. En waard iepene yn 1870 oan de Steatsline F (Roosendaal - Flissingen).

## Gebou
It oarspronklike stasjonsgebou fan Bergen op Soom wie in  in laach en lang stasjonsgebou, besteande út styl- en regelwurk, opfold mei stien, ôfsmard mei semint. It stasjon foldie hjirmei ek oan de strange bepalingen fan de Fêstingswet. It gebou waard ûntwurpen troch de arsjitekt Karel Hendrik van Brederode. yn 1914 waard der oan wjerskânten in heech eingebou oanboud. 

It stasjonsgebou waard yn 1971 ôfbrútsen en ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Cees Douma. It 2e stasjonsgebou is 8 meter heech en hie oarspronklik in stasjonsrestauraasje op de 1e ferdjipping. 

## Treinferbinings