open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wesley C. Dykstra

**Wesley Calvin Dykstra** (Súd-Dakota, 16 desimber 1922 – Cleveland (Ohio), 16 desimber 2008) wie in Amerikaansk predikant en heechlearaar filosofy fan etnysk Frysk komôf. 

## Libben en karriêre
Dykstra waard yn 1922 berne yn 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota, as de soan fan 'e yn Nederlânske ymmigrantefermiddens yn 'e Feriene Steaten bekende útjouwer, skriuwer en predikant Broer Doekeles Dykstra (1871-1955) en dy syn frou Nellie Schippers (1890-1975). 

Nei't er yn 1946 ôfstudearre wie oan it Hope Kolleezje yn Holland, yn 'e steat Michigan, learde Dykstra fierder oan it Western Theological Seminary yn Holland, en oanslutend died er in doktorale stúdzje oan it Union Theological Seminary yn New York.

Hy wurke neitiid ferskate jierren as heechlearaar filosofy oan it Muskingum Kolleezje yn New Concord, yn Ohio, oant er yn 1958 yn dyselde posysje oansteld waard oan it Alma Kolleezje yn Alma (Michigan). Yn 1985 naam er ôfskie as heechlearaar, mar Dykstra bleau oan it Alma Kolleezje ferbûn oant syn pinsjoen, yn 1987. Neitiid bleau er yn Alma wenjen, mar hy kaam yn 2008 te ferstjerren yn Cleveland Clinic yn Cleveland, yn 'e âlderdom fan 86 jier. Hy hie gjin bern.
Vergil Dykstra

**Vergil Dykstra** (folút: **Vergil Homer Dykstra**; Harrison (Súd-Dakota), 1925 – Falls Church (Firginia), 31 desimber 2010) wie in Amerikaansk heechlearaar filosofy en ûnderwiisbestjoerder fan etnysk Frysk komôf. Hy wie in soan fan 'e yn Nederlânske ymmigrantefermiddens yn 'e Feriene Steaten bekende útjouwer, skriuwer en predikant Broer Doekeles Dykstra.

## Libben en karriêre
Dykstra waard yn 1925 berne yn Harrison, yn 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota, as de achtste fan 'e njoggen oerlibjende bern fan 'e útjouwer, skriuwer en predikant Broer Doekeles Dykstra (1871-1955) en dy syn frou Nellie Schippers (1890-1975). Hy wie ferneamd nei twa literêre reuzen út 'e Klassike Aldheid: de Romeinske dichter Firgilius en de Aldgrykske skriuwer Homêros. Dykstra groeide op yn Iowa, en tsjinne ûnder de Twadde Wrâldoarloch fan 1943 oant 1946 by de Amerikaanske Marine. Yn 1949 studearre er *[[cum laude]]* ôf oan it Hope Kolleezje yn Holland, yn 'e steat Michigan. Letter behelle er in masterstitel en in doktoraat yn 'e filosofy oan 'e Universiteit fan Wiskonsin te Madison.

Dêrnei joech Dykstra les yn filosofy, etyk en logika oan 'e Universiteit fan Cincinnati yn Cincinnati. Hy wie heechlearaar filosofy oan 'e Universiteit fan Oregon, yn Eugene, en doe oan 'e Universiteit fan Minnesota, yn Minneapolis en St. Paul. Fan 1962 oant 1973 wied er as heechlearaar en fise-presidint-direkteur ferbûn oan 'e Steatsuniversiteit fan New York Binghamton (no de Binghamton Universiteit), yn Vestal. Fan 1973 oant 1977 wie Dykstra presidint-direkteur fan 'e George Mason Universiteit (GMU) yn Fairfax yn Firginia, ûnder de reek fan 'e Amerikaanske haadstêd Washington, D.C. Dat wie yn 1972 krekt in selsstannige ûnderwiisynstelling wurden nei de ôfskieding fan 'e Universiteit fan Firginia. Dykstra stie dêr oan it roer yn in tiid fan flugge útwreiding oangeande it tal studinten en stúdzjerjochtings en grutskalige nijbou op it mêd fan 'e ynfrastruktuer.

Nei't er de GMU ferlitten hie, wurke Dykstra fan 1978 oant syn pinsjoen, yn 1989, as fise-presidint-direkteur op it mêd fan bestjoerlike saken oan it Montgomery Kolleezje yn Rockville, yn Marylân. Doe't er offisjeel opholden wie mei wurkjen, bleau er noch aktyf as adviseur fan 'e Amerikaanske Feriening fan Steatskolleezjes en -Universiteiten (AASCU) en it Ynternasjonaal Korps foar Utfierende Tsjinsten (IESC). Dykstra wie twaris troud, earst mei Shirley Leslie, en dêrnei mei Wanda Rappaport, mar beide houliken einigen yn in skieding. Ut syn earste houlik hied er fjouwer bern: Leslie, Kevin, Lynne en Craig; syn twadde houlik bleau sûnder neiteam. By syn dea hied er fierders fiif pakesizzers en ien oerpakesizzer. Dykstra bleau oan op hege jierren yn Fairfax wenjen, mar op 't lêst moast er opnommen wurde yn it Capital Hospice, yn Falls Church. Dêr kaam er op âldjiersdei 2010, yn 'e âlderdom fan 85 jier, te ferstjerren oan 'e gefolgen fan in oerhaal.
Cum laude

***Cum laude*** (fan it Latynske *cum*, "mei", en *laus*, "lof") is in oantsjutting dy't wrâldwiid brûkt wurdt as studinten mei hege sifers slagje foar har universitêre stúdzje. Ek wurdt dizze kwalifikaasje wol brûkt as minsken op treflik nivo har doktoraaleksamen ôflizze. Der besteane ferskillende soarten "lofprizings" binnen de ynternasjonale universitêre wrâld, en faak wurde datoangeande trije ferskillende gradaasjes oanholden:
* ***cum laude*** ("mei lof"), útspr.: [kum 'laṷdɛ], likernôch: "kûm laude"
* ***magna cum laude*** ("mei in protte lof"), útspr.: ['maŋna kum 'laṷdɛ], likernôch: "mangna kûm laude"
* ***summa cum laude*** ("mei de heechste lof"), útspr.: ['sumɑ kum 'laṷdɛ], likernôch: "sûmma kûm laude"
In fjirde gradaasje, ***egregia cum laude***, "mei bûtengewoane lof" (útspr.: [ɛ'ɡrɛɡjɑ kum 'laṷdɛ], likernôch: "eggreggia kûm laude") wurdt mar komselden brûkt. Dizze foarm waard betocht foar studinten dy't *summa cum laude* slaggen, mar dan yn mear as ien fak of stúdzjerjochting tagelyk. Noch seldsumer is ***maxima cum laude***, "mei grutte lof" (útspr.: ['mɑksimɑ kum 'laṷdɛ], likernôch: "maksima kûm laude"). Dat is in tuskenfoarm tusken *magna cum laude* en *summa cum laude*, dy't soms fan stâl helle wurdt om oan te jaan dat it yn sa'n gefal om in studint giet dêr't ek los fan 'e stúdzjeresultaten neat op oan te merken falt.

As men net *cum laude* slagget, wurdt dat yn 'e regel net oanjûn, oars as troch it feit dat de *cum laude*-oantekening ûntbrekt. Soms wurdt by sokke studinten de term *rite* ("adekwaat") tafoege om oan te jaan dat oan alle akademyske ferplichting foldien is; dat komt fral yn Dútslân en guon oare Jeropeeske lannen foar.
Gaie Sebold

**Gaie Sebold** (yn 'e Feriene Steaten, ±1980) is in Amerikaansk-Britsk fantasyskriuwster, dichteresse en leararesse, dy't ferskate romans en koarte ferhalen skreaun hat.

## Libben en karriêre
Sebold waard yn 'e Feriene Steaten berne, mar groeide op yn Ingelân. Hja is de dochter fan in Amerikaanske heit en in Ingelske mem, en wurke foarhinne as skjinmakster, siktaresse, kassiêre, toerneemanager en redakteur. Se omskriuwt harsels op har eigen webside as *"skriuwster, túnker en draachster fan learzens. Faak allegear op ien en deselde dei."* Se wennet yn 'e Londen, dêr't se gearwennet mei de skriuwer David Gullen en harren *"paranoïde"* kat Schrödinger.

Neffens eigen sizzen *"begûn se te skriuwen koart nei't se leard hie te lêzen, en se hat ûnderwilens in protte wurden produsearre, wêrfan in soad ferskillende."* Om't se har mei har skriuwwurk net ûnderhâlde kin, hat se in baan by in goeddiedichheidsynstelling. Ek jout se út en troch workshops en lêzings op it mêd fan kreätyf skriuwen en alle omballingen dêrfan, wêrûnder it betinken fan personaazjes en plot; it opstellen fan in koarte gearfetting fan it ferhaal foarôfgeande oan it eigentlike skriuwwurk; en it finen fan tiid om dat eigentlike skriuwwurk te dwaan. 

Sebold begûn har skriuwkarriêre as dichteresse. Nei eigen sizzen wie poëzij har earste leafde, ien dy't hja út en troch noch wer ris opsiket. Har gedichten publisearre se yn ferskate tydskriften, wêrûn *Chizine*, en yn 2001 kaam by útjouwerij *The Tall Lighthouse* har dichtbondel *Urban Fox* út. Neitiid begûn Sebold ek koarte ferhalen te skriuwen, dy't se krektlyk publisearre yn (ûnderwilens opdoekte) tydskriften, lykas *Legend*, *Black Gate* en *On Spec*. Har lêste koarte ferhaal, *A Silver Music*, ferskynde yn 'e blomlêzing *The Mammoth Book of Ghost Stories by Women*.

Yn 2012 kaam Sebold har earste roman út, mei as titel *Babylon Steel*. It titelpersonaazje is in troch jildkrapte pleage bordeelhâldster dy't tsjin wil en tank behelle rekket yn 'e syktocht nei in jongfaam fan aadlik komôf dy't weiwurden is yn 'e stêd dêr't sy wennet. Underwilens waret der in searjemoardner om dy't it op prostituees foarsjoen hat, en boppedat komt har eigen ferline, dat se tweintich jier lyn feilich ûntflechte tocht te hawwen, har ynienen wer oer 't mad. In jier letter, yn 2013, kaam it ferfolch *Dangerous Gifts* út. Yn 2014 folge *Shanghai Sparrow*, it earste diel yn 'e *Gears of Empire*-searje, dy't ta it subsjenre fan 'e steampunk heart, en spilet yn 'e heechtijdagen fan it Britske Ryk. It twadde diel, *Sparrow Falling*, kaam út yn 2016. Yn 2019 publisearre Sebold fierders de novelle *A&nbsp;Hazardous Engagement*, wêryn't se it misdiesjenre (spesifyk heistfiksje) mei fantasy kombinearre.

## Wurk
* 2001 – *Urban Fox* (dichtbondel)
* *Babylon Steel*-rige
** 2012 – *Babylon Steel*
** 2013 – *Dangerous Gifts*
* 2013 – *A Silver Music* (koart ferhaal, yn 'e blomlêzing *The Mammoth Book of Ghost Stories by Women*, û.red.f. Marie O'Regan)
* *Gears of Empire*-rige
** 2014 – *Shanghai Sparrow*
** 2016 – *Sparrow Falling*
* 2019 – *A Hazardous Engagement* (novelle)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Gaie Sebold
Floruit

***Floruit*** (útspr.: ['floruit], likernôch: "florûyt"), is in Latynske term dy't "hy bloeide" of "hy florearre" betsjut. Dizze oantsjutting wurdt, faak yn 'e foarm fan 'e ôfkoarting **fl.** of, seldsumer, **flor.**, brûkt om in perioade of in tiid oan te jaan wêrfan't men mei wissichheid sizze kin dat de persoan yn kwestje doe aktyf of alteast yn libben wie. Dat is benammen ynteressant foar persoanen út 'e Midsiuwen of noch eardere tiidrekken, dêr't faak gjin berte- en/of stjerdatum fan bekend is. De wize fan brûken is dan sa: Jan Klazes (fl. 1229-1242).
Doktoraat

In **doktoraat** is de heechste graad dy't men oan in universiteit behelje kin. De drager fan in doktoraat is in doktor (as predikaat faak ôfkoarte ta 'dr.'). Men kriget in doktoraat troch te promovearjen op in beskaat proefskrift (of dissertaasje), in wittenskiplik non-fiksjewurk dat men oer in ûnderwerp skriuwe moat oangeande de stúdzje dêr't men yn promovearje wol. It skriuwen fan sa'n proefskrift folget op it dwaan fan wittenskiplik ûndersyk nei it ûnderwerp dêr't men faak yn oerlis mei jins stúdzjebegelieder(s) foar keazen hat, en dat yn 'e praktyk 4-6 jier yn beslach nimt. Dêrnei kin mei it eigentlike skriuwwurk faak ek noch ferskate jierren muoid wêze. Gauris wurde doktoraal-kandidaten foar de perioade fan it skriuwen fan it proefskrift fia in arbeidskontrakt of stúdzjebeurs oansteld as assistint oan 'e universiteit.

It eigentlike beheljen fan in doktoraat wurdt de promoasje neamd, en de persoan dy't dat docht is de promovindus. Neidat in promoasjekommisje fan saakkundigen it proefskrift beoardiele hat, komt it yn it gefal fan goedkarring ta in promoasjeplechtichheid. Dy kin op syn betiidst trije jier nei oanfang fan it ûndersyk plakfine. Sa'n seremoanje bestiet út in iepenbiere mûnlinge ûnderfreging troch dosinten en heechlearaars fan 'e oangeande fakulteit, wêrby't de promovindus syn of har proefskrift ferdigenje moat tsjin krityske fragen en opmerkings. Sa't de namme al seit is dit lykwols inkeld in plechtichheid, en bestiet der nei goedkarring troch in promoasjekommisje yn prinsipe gjin kâns mear dat it proefskrift by de promoasjeplechtichheid noch ôfwiisd wurde kin. Oan 'e ein fan 'e seremoanje wurdt oan de promovindus syn of har doktoraatsdiploma (of promoasjebul) oerlange.

Der besteane ek earedoktoraten. Dat binne ûnderskiedings ta earbetoan dy't troch universiteiten útrikt wurde oan lju dy't har bysûnder fertsjinstlik makke hawwe foar de maatskippij yn it algemien. Hjirfoar hoecht dus net studearre te wurden.

It doktoraat moat net betize wurde mei it doktoraaleksamen, it ôfslutende eksamen dat foarhinne yn Nederlân late ta de titel doktorandus (drs.), dy't ûnderwilens ferfongen is troch dy fan master.
Edward Turner Bennett

**Edward Turner Bennett** (ek wol bekend as **E.T. Bennett**; Hackney, 6 jannewaris 1797 – Londen, 21 augustus 1836) wie in Britsk soölooch en publisist, dy't him û.m. talei op 'e entomology en de ornitology. Hy wie de âldere broer fan 'e botanikus John Joseph Bennett.

## Libben en karriêre
Bennett waard yn 1797 berne yn it Ingelske Hackney en groeide op yn in begoedige fermidden. Hy learde foar sjirurch en praktisearre ek, mar syn hert gie dochs altyd út nei de soölogy. Yn 1822 wied er belutsen by de oprjochting fan in entomologysk genoatskip yn it Feriene Keninkryk, in organisaasje dy't letter, yn ferbân mei it taksonomyske en natoerhistoaryske Linnaeysk Genoatskip fan Londen, ferbrede waard ta in soölogysk selskip. Dêr kaam yn 1826 dan wer it Soölogysk Genoatskip fan Londen út fuort, wêrfan't Bennett sels fan 1826 oant 1831 fise-siktaris wie, en fan 1831 oant 1836 siktaris.

De bekenste wurken fan Bennett binne *The Tower Menagerie* (1829) en *The Gardens and Menageries of the Zoological Society* (1831). Yn gearwurking mei G.T. Lay skreau er ek it stik oer fisken yn 'e *Zoology of Beechey's Voyage*, dat pas nei syn ferstjerren, yn 1839, útkaam. Boppedat droech er in grut tal artikels by oan faktydskriften út syn tiid. Ferneamd is ek it wurk *White's Natural History and Antiquities of Selborne* (1837), fan 'e dûmny en amateur-ornitolooch Gilbert White, dat troch Bennett besoarge waard, en wêrfan't yn 1875 in werprintinge útbrocht waard dy't op 'e nij besjoen wie troch J.E. Harting. Foar dit wurk brocht Bennett yn 1835 in besyk oan it Súdingelske Selborne, dêr't er in grutte hoemannichte kennis opdie dy't er letter yn White syn boek ferwurke. Foar't *Selborne* lykwols útkomme koe, kaam Bennett yn 1836 te ferstjerren. Hy waard 39 jier.

## Wurk (in kar)
* 1829 – *The Tower Menagerie*
* 1831 – *The Gardens and Menageries of the Zoological Society*
* 1837 – *White's Natural History and Antiquities of Selborne* (û.red.f. Bennett)
Blomlêzing

In **blomlêzing** of **karlêzing** is in literêre term foar in samling fan 'e moaiste en bêste stikken út 'e poëzij of proaza fan in beskaat literêr mêd. Synonimen binne **antology** (fan it Grykske *anthologia*), **florilegium** (Latyn foar "blomlêzing") en **analekta** (Gryksk foar "útlêzen stikken"). Yn it Nederlânsk kaam it wurd *bloemlezing* yn 'e achttjinde iuw yn 'e mode as letterlike oersetting fan it Grykske *anthologia*; foartiid brûkte men al wol de oantsjutting *bloemkrans*. Ut it Nederlânsk wei waard it Fryske 'blomlêzing' oernommen.

Blomlêzings besteane yn 'e regel út wurk fan mear as ien auteur, mar it is ek mooglik dat se út it oeuvre fan ien skriuwer gearstald binne. Se kinne wurk omfiemje út in beskate (literêre) perioade, fan in beskate literêre streaming of fan in beskaat sjenre. Ek kinne se tematysk fan aard wêze. Der wurdt ornaris keazen foar it bêste wurk fan in auteur, mei as beheining dat de smaak fan 'e gearstaller, de saneamde **blomlêzer**, fansels beskiedend is foar de gearstalling. Dêrfandinne dat blomlêzings in rol spylje by de foarming fan literêre kanons. By tematyske blomlêzings komt it trouwens ek faak foar dat skriuwers spesifyk frege wurde om dêrfoar in koart ferhaal of gedicht oan te leverjen. Yn sokke gefallen hoecht it fansels net om it bêste wurk fan 'e oangeande skriuwer te gean.
Workshop

In **workshop** (Ingelsk foar "wurkpleats") is in koarte ûnderwiisaktiviteit wêrby't aktive dielname in wichtige rol spilet. It is beheind yn tiid, en kin datoangeande útinoar rinne fan in healoere oant twa of trije dagen. Ek kinne workshops yn searjes foarkomme; dan lykje se sterk op kursussen.

Workshops binne in foarm fan ûnderrjocht wêrby't teory- en praktykûnderwiis tagelyk plakfine. Wylst de dosint (of immen út 'e praktyk dy't foar it doel fan 'e workshop in dosearjende rol op him of har nimt) útlis jout oer it ûnderwerp, lit hy of sy daliks ek sjen hoe't soks yn 'e praktyk útfierd wurde moat. Dêrnei wurdt fan 'e dielnimmers ferwachte dat hja de learstof daliks aktyf tapasse.

Oars as by in lêzing, wêrby't de oanwêzigen inkeld taharkje, wurdt yn in workshop faak ek de mooglikheid ta yntinsive diskusje en it oefenjen en ferbetterjen fan 'e feardichheden jûn, wêrby't de workshoplieder oanwêzich is om by te stjoeren en oanfoljende ynformaasje te ferskaffen.

Dizze manear fan lesjaan wurdt sawol tapast op ferskate karriêrerjochte opliedings as dêrbûten, bygelyks om wurkrelatearre feardichheden te ferbetterjen (lykas dy op it ynterpersoanlike flak). Teffens komme workshops foar op it mêd fan hobbys en oare ynteresses.
Johann Jakob von Tschudi

**Johann Jakob von Tschudi** (Glarus, 25 july 1818 – Lichtenegg, 8 oktober 1889) wie in Switsersk biolooch, natoerûndersiker, ûntdekkingsreizger en diplomaat. Teffens ynteressearre er him foar folkekunde, taalkunde en skiednis. Yn 'e 1860-er jierren tsjinne er in skoft lang as de Switserske ambassadeur yn Brazylje, en oanslutend wied er ambassadeur yn Eastenryk-Hongarije.

## Libben en karriêre
Von Tschudi waard yn 1818 berne yn it Switserske Glarus, as telch fan in âlde aadlike famylje. Hy studearre natoerwittenskippen en medisinen oan 'e universiteiten fan Neuchâtel, Leien, Suerich en Parys, en letter yn Berlyn en Würzburg. Yn 1838 reizge er nei Perû, dêr't er fiif jier bleau en ûnderwilens in rike botanyske kolleksje oanlei yn 'e Andes. Yn dy jierren kaam er yn 'e kunde mei Mariano Eduardo de Rivera yn Ustariz, de direkteur fan it Perûviaanske Nasjonaal Museum foar Archeology, Antropology en Skiedkunde, mei wa't er neitiid oan ferskate projekten gearwurke.

Yn 1843 ferbleau Von Tschudi in hoart yn Wenen, en yn 1848 schafte er him yn Lichtenegg, by Wiener Neustadt, in bûten oan mei de namme Jakobshof. Fan 1857 oant 1859 reizge er op 'e nij nei Súd-Amearika, dêr't er Brazylje, Argentynje, Oerûguay, Sily, Bolivia en op 'e nij Perû besocht. Yn 1860 waard Von Tschudi oansteld as ambassadeur foar Switserlân yn Brazylje, in amt dat er oant 1868 beklaaide. Yn dy jierren kombinearre er syn diplomatike beuzichheden mei lange reizen wêrby't er it lân ferkende en op 'e nij in protte planten samle foar museä yn Neuchâtel, Glarus en Freiburg. Fan 1866 ôf wie Von Tschudi ek Switsersk folmacht yn Eastenryk-Hongarije, en yn 1868 waard er promovearre ta ambassadeur yn Wenen, dat er oant 1883 ta bleau.

Behalven op botany lei Von Tschudi him ek ta op soölogy, en yn it bysûnder op 'e ornitology. Boppedat ferkende er op syn reizen soms gebieten dêr't noch nea gjin oare Jeropeänen west hiene, en dêrnjonken hied er ek belangstelling foar folkekunde, taalkunde en skiednis. Hy publisearre oer syn reizen en ûndersiken ferskate boeken, wêrûnder it monumintale, fiif dielen tellende *Reisen durch Südamerika*. Fierders droech er ek by, as skriuwer en redakteur, oan *Antigüedades Peruanas*, wêryn't er mei it ûndersyk nei de skedelfoarm fan 'e lânseigen befolking fan Perû fuortborduere op it wurk fan 'e Nederlânske antropolooch Petrus Camper. 

Von Tschudi loek him yn 1883 werom op syn bûten yn Lichtenegg, dêr't er yn 1889 yn 'e âlderdom fan 71 jier kaam te ferstjerren. Hy wie troud mei de dochter fan 'e Dútske romantyske keunstskilder Julius Schnorr von Carolsfeld. Syn soan Hugo von Tschudi wie in bekend keunsthistoarikus.

## Wurk
;eigen wurk
* 1844-1847 – *Untersuchungen über die Fauna Perus*
* 1846 – *Peruanische Reiseskizzen während der Jahre 1838-42* (2 dielen)
* 1853 – *Die Ketchuasprache* (2 dielen)
* 1860 – *Reise durch die Andes von Südamerika*
* 1863 – *Die Brasilianische Provinz Minas-Geraes*
* 1866-1869 – *Reisen durch Südamerika* (5 dielen)
;redaksje
* 1851 – *Antigüedades Peruanas* (û.red.f. Von Tschudi en Mariano Eduardo de Rivera)
Folmacht (diplomaat)

In **folmacht** of ***chargé d'affaires*** (Nederlânsk: *zaakgelastigde*) is yn 'e diplomasy in funksjonaris dy't, yn 'e ôfwêzichheid fan in ambassadeur, in diplomatike missy liedt.

In folmacht fertsjintwurdiget syn of har thúslân yn it lân dêr't hy of sy yn oansteld is, en genietet deselde privileezjes en diplomatike ymmuniteit as in gewoane ambassadeur. Folmachten hawwe lykwols in legere rang as ambassadeurs, en sille by formele diplomatike plechtichheden alle ambassadeurs fan oare lannen foargean litte moatte. Yn 'e measte gefallen is de funksje fan folmacht in tydlikenien, om't de ambassadeur siik, stoarn, ôftreden, út syn amt set of om oare twingende redens ûnbeskikber is. Om yn sa'n oerbrêgingsskoft dochs in diplomatyk fertsjintwurdiger te hawwen wurdt dan faak foar ûnbeskate tiid in hege ambassadefunksjonaris as folmacht oansteld. Ek is it mooglik dat de relaasjes tusken de beide lannen sa min binne dat de ambassadeur weromroppen of it hawwen fan in diplomatike fertsjintwurdiging op heger nivo as ûnwinsklik beskôge wurdt. Yn sokke gefallen kinne folmachten foar langere tiid 'op 'e winkel passe' moatte.
Hugo von Tschudi

**Hugo von Tschudi** (Lichtenegg (Eastenryk), 1851 – Stuttgart, 1911) wie in Eastenryksk-Switsersk keunsthistoarikus, museumdirekteur en konservator, dy't benammen bekend wurden is as sammeler fan ympresjonistyske keunstwurken.

## Libben en karriêre
Von Tschudi waard yn 1851 berne op it bûten Jakobshof, yn it Eastenrykske Lichtenegg, by Wiener Neustadt. Syn heit wie Johann Jakob von Tschudi, in ferneamd biolooch, ûntdekkingsreizger en diplomaat, en syn mem wie de dochter fan 'e Dútske romantyske keunstskilder Julius Schnorr von Carolsfeld. Von Tschudi wie in telch út in âld aadlik Switsersk laach, en hy groeide op yn it Switserske Sint-Gallen. Letter liet er him ta Switser naturalisearje.

Nei't er fan 1870 oant 1875 rjochten studearre hie yn Wenen, learde Von Tschudi fanôf 1879 ûnder Rudolf Eitelberger von Edelberg foar keunsthistoarikus oan it Eastenryksk Museum foar Keunst en Niverheid, ek te Wenen. Yn 1884 waard er as assistint oannommen troch Wilhelm von Bode, de direkteur fan it Kaiser Friedrich Museum yn Berlyn, en yn 1895 waard er op oanrieden fan Bode oansteld as direkteur fan 'e Nationalgalerie, ek yn Berlyn. Dêr ûntjoech er him ta in earsten kenner fan 'e moderne keunst.

As direkteur fan 'e Nationalgalerie kocht Von Tschudi benammen Frânske stikken oan, mei't Frânske keunstners, lykas Manet, Renoir, Monet en Gauguin om 'e iuwwiksel hinne de ynternasjonale keunstwrâld behearsken. Likegoed fielden Dútske keunstners har passearre. Underwilens hie Von Tschudi op eigen kosten Guiguin syn kontroversjele skilderij *De Berte fan Kristus* oanskaft, in wurk wêrfan't de ferminging fan it hillige mei it wrâldske yn dy tiid oer it algemien net wurdearre waard, om it mar sêft út te drukken. Doe't Von Tschudi it yn 1908 bestie om dat skilderij yn 'e Nationalgalerie tentoan te stellen, waard er troch keizer Willem II út syn funksje as museumdirekteur ûntslein.

Von Tschudi fûn lykwols daliks in nije posysje, as direkteur fan 'e Neue Pinakothek, yn München, yn it keninkryk Beieren, dêr't er oant syn dea wurksum bliuwe soe. Hy naam Gauguin syn skilderij mei dêrhinne, en *De Berte fan Kristus* is hjoed de dei ien fan 'e topstikken fan 'e kolleksje fan 'e Neue Pinakothek. Troch Von Tschudi syn aktiviteiten waard der yn München ek in ymposante samling oare ympresjonistyske en post-ympresjonistyske keunstwurken gearbrocht, wêrûnder 44 skilderijen, 9 byldhouwurken en 22 tekenings. Von Tschudi stoar yn 1911 yn Stuttgart, doe't er 60 jier wie.
Botany

**Botany** of **plantkunde** is de foarm fan biology dy't him dwaande hâldt mei it bestudearjen fan planten. Biologen dy't har dêrop talizze, wurde botanisy (inkeltal: botanikus) of plantkundigen neamd. De term "botany" komt fan it Aldgrykske wurd βοτάνη, *botanē*, dat "greide", "gers" of "foer" betsjut. Tadisjoneel omfiemet de botany ek:
* bryology, de stúdzje fan moassen, levermoassen en haumoassen; 
* fykology, de stúdzje fan algen
* lichenology, de stúdzje fan koarstmoassen
* mykology, de stúdzje fan skimmels (ynkl. poddestuollen).
Hoewol't no dúdlik is dat algen en skimmels gjin planten binne, hearre de fykology en de mykology noch altyd ta it wurkmêd fan it Ynternasjonaal Botanysk Kongres. Tsjintwurdich bestudearje botanisy sa'n 400.000 soarten organismes, wêrûnder likernôch 260.000 soarten faskulêre planten (*Tracheophyta*) en ûngefear 248.000 soarten blommen. 

## Skiednis
Botany giet werom op it iere herbalisme út 'e prehistoarje, wêrby't minsken besochten om ytbere, genêskrêftige en giftige planten te ûnderskieden en letter ek om dy te kultivearjen. Dêrmei is it ien fan 'e âldste tûken fan 'e wittenskip. Yn 'e Midsiuwen waarden yn krûdetunen, dy't faak oanlein waarden by kleasters, planten fan medisinale wearde ferboud. Letter kamen dêrút fanôf de 1540-er jierren de earste botanyske tunen fuort, as ûnderdiel fan universiteiten en oare ûnderwiissintra. Troch datsoarte tunen waard de wittenskiplike stúdzje fan planten makliker makke. It besykjen fan iere ûndersikers om harren planten te beskriuwen en te klassifisearjen stie oan 'e widze fan 'e taksonomy, en late yn 1753 ta it ûntstean fan it moderne twanammige systeem fan 'e grutte Sweedske biolooch Carolus Linnaeus, dat oant hjoed de dei tsjinst docht.

Yn 'e njoggentjinde en tweintichste iuw waarden nije techniken ûntwikkele foar it wittenskiplik ûndersyk nei planten, wêrûnder ferskate metoaden fan optyske mikroskopy en elektroanemikroskopy, dy't it waarnimmen fan libbene sellen en gromosomale analyze mooglik makken. Mei de moderne kennis fan molekulêre erflikheid binne botanisy sûnt de 1980-er jierren dwaande west om it DNA fan plantesoarten te ûntraffeljen, sadat se akkurater klassifisearre wurde kinne. Oare moderne ûndersykmêden binne bgl. de stúdzje fan anatomy, groei en differinsjaasje, fuortplanting, biogemy, metabolisme, sykten, ûnderlinge evolúsjonêre relaasjes, genetika en taksonomy by planten.
Leopold Fitzinger

**Leopold Fitzinger** (folút: **Leopold Joseph Franz Johann Fitzinger**; Wenen, 13 april 1802 - dêre, 20 septimber 1884) wie in Eastenryksk soölooch mei in spesjalisaasje yn herpetology. Ek wied er as amtner belutsen by it regionaal bestjoer fan 'e provinsje Nedereastenryk. Fitzinger wie de auteur fan it yn syn tiid gesachhawwende *Systema Reptilium*.

## Libben en karriêre
Fitzinger waard yn 1802 berne yn 'e Eastenrykske haadstêd Wenen, en studearre letter botany oan 'e Universiteit fan Wenen ûnder heechlearaar Nikolaus Joseph von Jacquin. Yn 1817, doe't er noch mar fyftjin jier wie, kaam er as frijwillich assistint by it Weenske Natoerhistoarysk Museum te wurkjen. Om't in fêste oanstelling útbleau, ferliet Fitzinger it museum yn 1821 om siktaris fan 'e provinsjale folksfertsjintwurdiging fan Nedereastenryk te wurden. Syn nije wurkjouwer stie him lykwols ta om ek dêrnei ûnder kantoaroeren foar it museum yn 't spier te bliuwen.

Yn 1832 publisearre Fitzinger in katalogus fan sûchdieren, reptilen en fisken dy't foarkamen yn it aartshartochdom Eastenryk. Dat wurk skreau er op grûn fan withoefolle reizen troch it hiele lân, wêrby't er foar de ichtyologyske ûnderwerpen help krige fan Johann Jacob Heckel, dy't him letter ûntjaan soe ta ien fan 'e meast foaroansteande ichtyologen fan Eastenryk. Yn 1844 krige Fitzinger einlings en te'n lêsten in fêste oanstelling yn it Natoerhistoarysk Museum, as assistint-konservator mei tafersjoch oer de sûchdiere- en reptilekolleksjes. 

Syn wichtichste wurken hied er doe lykwols al publisearre. Dêrby gie it om *Neue Classification der Reptilien nach Ihren Natürlichen Verwandtschaften* (1826); *Entwurf einer Systematischen Anordnung der Schildkröten nach den Grundsätzen der Natürlichen Methode* (1835); en *Systema Reptilium* (1843). Fral dat lêste wurk, dat de gekko's, kameleöns en leguanen besloech, waard doedestiden as in standertwurk beskôge. Neitiid brocht Fitzinger noch *Über den Proteus anguinus der Autoren* (1850) út en yn 1861 folge in katalogus fan reptilen en amfibyen dy't er sammele hie ûnder de ekspedysje oan board fan 'e *Novara* (1857-1859), nei Súd-Aazje en de Stille Súdsee.

Yn 1861 ferliet Fitzinger it Natoerhistoarysk Museum foargoed. Letter wurke er as direkteur fan dieretunen yn München en Boedapest. Syn prestaasjes op it mêd fan 'e soölogy en yn it bysûnder oangeande de herpetology waarden rûnom erkend, en der waarden him earedoktoraten taparte troch universiteiten yn Wenen, Napels en Philadelphia. Hy stoar yn 1884 yn 'e Weenske wyk Hietzing, yn 'e âlderdom fan 82 jier.

## Wurk (in kar)
* 1826 – *Neue Classification der Reptilien nach Ihren Natürlichen Verwandtschaften*
* 1835 – *Entwurf einer Systematischen Anordnung der Schildkröten nach den Grundsätzen der Natürlichen Methode*
* 1843 – *Systema Reptilium*
* 1850 – *Über den Proteus anguinus der Autoren*
Konservator

In **konservator** (of yn gruttere museä in **haadkonservator**) is de behearder fan in keunstsamling of in kolleksje fan oare foarwerpen en data mei artistike en/of wittenskiplike wearde.

## Yn museä
Yn in grut museum is de haadkonservator de haadferantwurdlike dy't yn gearwurking mei de wittenskiplike stêf de opbou en ynstânhâlding fan 'e museumkolleksje beävensearret. Sa'n kolleksje kin bygelyks bestean út keunstfoarwerpen of oare saken fan kultuerhistoaryske of wittenskiplike wearde. Yn lytse museä kin de konservator himsels wier-wier bemuoie mei de konservaasje fan 'e kolleksje. Yn 'e regel wurket er dêrfoar lykwols gear mei in tiim fan mear ambachtlik spesjalisearre restaurators. Yn grutte museä bart de restauraasje ûnder it tafersjoch fan 'e konservator dy't oer de oangeande dielkolleksje giet.

In konservator of haadkonservator stalt fierders de permaninte tentoanstelling fan in museum gear en organisearret wikseltentoanstellings. Foar dat lêste wurk kin lykwols ek in gastkonservator oanlutsen wurde, dy't spesjalisearre is oangeande it oanbelangjende ûnderwerp. Fan in konservator wurdt ferwachte dat hy of sy de kolleksje ûntslút troch dy te dokumintearjen en ek troch it jaan fan lêzings en it publisearjen fan publykskatalogussen en wittenskiplike artikels yn faktydskriften. Hieltyd faker bart de katalogisearring fan sa'n museumynventaris mei help fan digitale middels. In mooglike foaroplieding is foar in konservator de stúdzjerjochting keunstskiednis, of foar in natoerhistoarysk museum de rjochting biology.

De term 'haadkonservator' wurdt faak brûkt as min ofte mear synonym mei 'museumdirekteur', al hawwe gruttere museä njonken in 'artistysk direkteur' (de haadkonservator) ek in 'ekonomysk direkteur', dy't oer de sinten giet.

## Ferskil mei kurator
In kurator is immen dy't foar in museum, meastal op projektbasis, in tentoanstelling organisearret en dêr de artistike ferantwurdlikheid foar nimt. Dat is mar ien fan 'e wurkmêden dy't in konservator hat, en 'konservator' is dus in folle rommer begryp. De term 'kurator' komt út it Ingelsk, en kin tsjintwurdich as synonym mei 'tentoanstellingsgearstaller' beskôge wurde, wylst in konservator mear in 'museumoppasser' is.
Clarence Addison Dykstra

**Clarence Addison Dykstra** (Cleveland (Ohio), 25 febrewaris 1883 – Laguna Beach (Kalifornje), 6 maaie 1950) wie in Amerikaansk heechlearaar, politikus en ûnderwiisbestjoerder fan Frysk etnysk komôf.

## Libben en karriêre
Dykstra waard yn 1883 berne yn Cleveland, yn 'e Amerikaanske steat Ohio. Yn 1903 studearre er mei in bachelorstitel ôf oan 'e Universiteit fan Iowa, yn Iowa City, wêrnei't er in masterstitel yn skiednis en politikology behelle oan 'e Universiteit fan Chicago. Hy joech in jier lang les oan 'e Steatsuniversiteit fan Ohio yn Kolumbus, en wurke dêrnei oan 'e Universiteit fan Kansas yn Lawrence, dêr't er in nije fakulteit politikology oprjochte. 

Yn 1918 kearde Dykstra werom nei syn bertestêd Cleveland, om útfierend siktaris fan 'e pleatslike ôfdieling fan 'e National Civic League te wurden, in non-profitorganisaasje dy't iepenheid en transparânsje yn 'e polityk oanfiteret. Letter ferfolle er deselde funksje yn Chicago en doe yn Los Angeles, en yn 1926 waard er beneamd as kommissaris fan it Departemint fan Elektrisiteit en Wetter fan 'e Gemeente Los Angeles. Dêrnjonken wie Dykstra fan 1923 oant 1929 ek heechlearaar gemeentlik bestjoer oan 'e Universiteit fan Kalifornje, Los Angeles.

Dykstra waard yn 1930 yn Cincinnati oansteld as de earste *city manager* fan 'e Feriene Steaten, in funksje dy't it bêst omskreaun wurde kin as in ôfslanke boargemasterskip. Dy post beklaaide er oant 1937, doe't er beneamd waard as presidint-direkteur fan 'e Universiteit fan Wiskonsin-Madison, yn Madison. Under de Twadde Wrâldoarloch waard Dykstra dêrnjonken yn 1940 troch presidint Franklin D. Roosevelt beneamd as earste haad fan 'e Selective Service System, de Amerikaanske tsjinstplichtregistraasje. Yn 1941 waard er ek noch foarsitter fan 'e nije National Defense Mediation Board, in alvekoppige advysrie dy't oer arbeidskonflikten gear moast. 

Nei't er yn 1945 ôftreden wie as universiteitsbestjoerder, wylst dat jiers mei de ein fan 'e oarloch ek syn funksjes yn Washington, D.C. beëinige waarden, ferfear Dykstra nei súdlik Kalifornje, dêr't er de post fan provoast fan 'e Universiteit fan Kalifornje, Los Angeles (UCLA) oannaam. Dêr bleau er oant syn dea wurksum. Dykstra kaam yn 1950, yn 'e âlderdom fan 67 jier, yn it Kalifornyske Laguna Beach te ferstjerren.

## Keppelings om utens
* Biografy fan Clarence Addison Dykstra op 'e webside fan 'e Universiteit fan Wiskonsin
Aziatyske pronkiikhoarntsjes

De **Aziatyske pronkiikhoarntsjes** (Latynske namme: *Callosciurinae*) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e iikhoarntsjes en sliepmûzen (*Sciuromorpha*) en de famylje fan 'e iikhoarntsjes (*Sciuridae*). Ta dizze ûnderfamylje hearre likernôch 65 soarten iikhoarntsjes, dy't benammen yn Súdeast-Aazje foarkomme. De wittenskiplike namme fan 'e groep is ôflaat fan dy fan it skaai *[[Callosciurus]]*, dat "kreaze iikhoarntsjes" betsjut.

## Underfamylje-opbou
Pronkiikhoarntsjes

De **pronkiikhoarntsjes** (Latynske namme: *Callosciurus*) foarmje in tûke fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e iikhoarntsjes en sliepmûzen (*Sciuromorpha*), de famylje fan 'e iikhoarntsjes (*Sciuridae*), de ûnderfamylje fan 'e Aziatyske pronkiikhoarntsjes (*Callosciurinae*) en de tûke fan 'e echte Aziatyske pronkiikhoarntsjes (*Callosciurini*). 

Ta dit skaai hearre likernôch 15 ûnderskate soarten iikhoarntsjes, dy't benammen yn Súdeast-Aazje foarkomme, mei in pear yn Nepal, noardeastlik Yndia, Banglades en súdlik Sina. Ferskate soarten libje ek op it súdwestlike diel fan 'e Yndyske Arsjipel. De wittenskiplike namme *Callosciurus* betsjut "kreaze iikhoarntsjes", in ferwizing nei de ynnimlik kleure pelzen fan in protte soarten fan dit skaai.

Foarhinne waarden ek de Aziatyske streekte iikhoarntsjes (*Tamiops*), de byldhouweriikhoarntsjes (*Glyphotes*) en de Selebesreuze-iikhoarntsjes of readbealchiikhoarntsjes (*Rubrisciurus*) ta dit skaai rekkene, mar dy wurde no erkend as selsstannige skaaien.

## Soarten
Sjaryf

**Sjarif** (Arabysk: شريف, sekuerdere transliteraasje: *šarīf*, likernôch: "sjariif"; yn 'e Arabyske sprektaal ornaris *šurfa*, likenôch: "sjûrfa") is in tradisjonele Arabyske titel, dy't safolle betsjut as "ealman" of "lid fan 'e hegerein". De froulike foarm is **sjarifa** (Arabysk: شريفة; *šarīfaẗ*, likernôch "sjariifa"). Yn it Arabysk is de meartalfoarm fan *šarīf*: اشراف, *’ašrāf*, likernôch: "asjraaf").

Yn 'e Arabyske wrâld wurdt de term "sjaryf" troch soenniten brûkt foar de ôfstammelingen fan Hassan ibn Ali, wylst de term "sajyd" of *sayyid* brûkt wurdt om 'e ôfstammelingen fan Hûssein ibn Ali mei oan te tsjutten. Sawol Hassan as Hûssein wiene soannen fan Ali ibn Abi Talyb en Fatima, de dochter fan 'e profeet Mohammed, de stifter fan 'e islaam. Sûnt de ein fan 'e hearskippij fan 'e Hasjemiten (dy't sizze ôf te stamjen fan 'e Hassan ibn Ali) oer de hillige stêd Mekka, yn 1925, wurdt de term "sajyd" trouwens troch soenniten ek wol brûkt foar ôfstammelingen fan Hassan. De sjiïten brûke de termen "sajyd" en "habyb" om 'e ôfstammelingen fan sawol Hassan as Hûssein oan te tsjutten.

Fan 1201 oant 1925, doe't Ibn Saûd, de stifter fan it modern Saûdy-Araabje, de Hidjas (de westkust fan it Arabysk Skiereilân), en dêrmei Mekka ferovere, hiene de Hasjemiten it amt fan sjaryf fan Mekka yn 'e hannen. Dêrnjonken wiene se faak ek emir en letter kening fan 'e Hidjas. De neikommelingen fan Hûssein bin Ali, de foarlêste Hasjemityske sjaryf fan Mekka, regearje no oer it Hasjemityske Keninkryk Jordaanje. Ek de keningen fan Marokko hâlde út dat se fan 'e profeet Mohammed ôfstamje en meitsje dêrom oansprake op 'e titel sjaryf.

Der wurdt wolris tocht dat it Arabyske wurd "sjaryf" wat mei it Ingelske wurd *[[sheriff]]* te krijen hat, mar dat is net sa. Hoewol't de wurden opinoar lykje, binne se net besibbe. *Sheriff* is feitliks in gearlûking fan it Aldingelske *scīrgerefa* (yn modern Ingelsk soe dat *shire-reeve* wêze), dat men oersette kinne soe mei "gritenijskout", dus de hanthavener fan 'e wet yn in lytseftige krite fan it lân, yn it gefal fan Ingelân in *shire* oftewol *county* ("greefskip").
Steampunk

**Steampunk** (útspr. Ingelsk: ['sti:mpʌŋk], likernôch "stiimpank", of Frysk: ['stɪəmpœŋk], "steam-punk") is in subsjenre fan science fiction en soms fan fantasy, dat ynspirearre is troch de njoggentjinde-iuwske yndustriële steam-oandreaune masinery. Hoewol't de literêre oarsprong fan dit subsjenre soms oan 'e futuristyske cyberpunk (in oar science fiction-subsjenre) taskreaun wurdt, spilet steampunk almeast yn in alternative skiednis fan 'e Britske Fiktoriaanske Tiid of soms fan it Amerikaanske Wylde Westen. Ek komt it wol foar dat steampunkwurken yn in post-apokalyptyske takomst spylje dêr't steamkrêft op 'e iene of oare manear yn gebrûk bleaun is, of yn in folslein optochte fantasywrâld dêr't steamkrêft in wichtich ûnderdiel fan it dekôr foarmet. Steampunk wurdt dêrom ek wol omskreaun as "neo-fiktoriaansk".

Dit sjenre ken men it bêste werom oan anagronistyske technologyen en/of retro-futuristyske útfinings, sa't minsken út 'e njoggentjinde iuw dy foar eagen stien hawwe kinne soene. Behalven op steamkrêft grypt steampunk ornaris ek werom op oare njoggentjinde-iuwske eleminten, lykas de doetiidske moade, kultuer, opfettings, arsjitektuer en keunst. Ek loftskippen en fiktive masines fan it type dat men tsjinkomt yn 'e wurken fan Jules Verne en H.G. Wells wurde der yn steampunk-literatuer gauris by helle. Fierders kin steampunk noch in grienmank oan bykommende eleminten omfiemje fan fantasy, horror, histoaryske fiksje en *[[alternate history]]*, sadat it faak dreech yn te dielen falt.

De term "steampunk" waard ynsafier bekend foar it earst brûkt yn 1987, mar no wurde der mei weromwurkjende krêft ek literêre wurken mei oantsjutten út 'e 1950-er en 1960-er jierren.

De beneaming "steampunk" is ek yn gebrûk foar keunst- en moadestilen en subkultueren dy't op estetyske basis weromgripe op deselde boarnen as de steampunk-literatuer.
Marisa Petroro

**Marisa Petroro** (Elizabeth (Nij-Jersey), 11 febrewaris 1972) is in Amerikaansk model en aktrise fan etnysk Italjaansk komôf. Hja wurket soms ûnder de namme Marisa Parker.
__NOTOC__
## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Petroro waard yn 1972 berne yn Elizabeth, yn 'e Amerikaanske steat Nij-Jersey. Doe't se fjouwer jier wie, die se foar it earst mei oan in skientmewedstryd. Mei acht jier joegen har âldelju har op foar in aktearoplieding oan 'e heech oanskreaune HB Studio, yn New York. 

### Karriêre
Har profesjonele karriêre begûn Petroro yn 1997, doe't se 25 jier wie. Se ferfear dat jiers nei Los Angeles, oan 'e oare kant fan 'e Feriene Steaten, om yn Hollywood in aktearkarriêre nei te stribjen. Al rillegau hie se har earste roltsje te pakken, yn 'e tillefyzjesearje *Ned and Stacey*. Dochs briek se úteinlik troch as model, yn in reklamespotsje foar it merk *Clear Blue* dat regisearre waard troch David Lynch, en letter 4 tillefyzjeseizoenen lang as ien fan 'e tsjeppe froulju dy't de kofferkes mei de jildprizen fêstholden yn 'e kwis *Deal or No Deal*. Dêrby hie hja kofferke nûmer 18 yn 'e hannen. Yn 'e mande mei har *Deal or No Deal*-kollega's Leyla Milani en Patricia Kara die Petroro mei oan in ôflevering fan 'e kwis *Catch 21* foar bekende Amerikanen, wêrby't se $2.500 foar it goede doel byinoar brochten.

Yn 2004 wurke Petroro mei oan 'e fideoklip foar it countrynûmer *Whiskey Lullaby*, fan Allison Krauss en Brad Paisley. Troch de bekendheid dy't se mei *Deal or No Deal* krigen hie, waard Petroro dêrnei faker frege foar rollen yn tillefyzjesearjes. Sa wie se û.m. te sjen yn searjes as *Rescue 77*, *The Pretender*, *The Young and the Restless*, *According to Jim*, *Reno 911!*, *Las Vegas*, *Scrubs* en *Rules of Engagement*. Ek spile se mei Eva Longoria yn 'e soapsearje *Desperate Housewives*, hie se in weromkearende rol yn it fjirde seizoen fan *Dexter*, en wurke se as tsjinspylster fan Breckin Meyer en Mark-Paul Gosselaar mei oan *Franklin & Bash*. Yn 2012 spile se de seksy Amber Raines yn *Drop Dead Diva* en de Italjaanske yngenieur Ipolita yn *Touch*.

## Keppelings om utens
*  Offisjele webside fan Marisa Petroro
*  Folsleine filmografy fan Marisa Petroro yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Hidden Hills (Kalifornje)

**Hidden Hills** is in stêd yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje, ûnder de reek fan Los Angeles, oan 'e westgrins fan Los Angeles County. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wennen der doe krapoan 1.900 minsken, wêrûnder in protte akteurs út 'e filmyndustry fan Hollywood en oare ferneamde Amerikanen. Hidden Hills stie ferskate kearen boppe-oan op 'e ranglist fan rykste stêden fan 'e Feriene Steaten.

## Skiednis
Hidden Hills waard yn 'e 1950-er jierren ûntwurpen en oanlein troch A.E. Hanson, in ferneamde Kalifornyske lânskipsarsjitekt en fêstgoedûntwikkeler. It plakje krige yn 1961, tagelyk mei syn earste bewenners ek daliks stedsrjochten.

## Geografy
Hidden Hills leit yn 'e súdlike Simi Hills, oan 'e westein fan 'e San Fernandofallei, dy't ta de stêd Los Angeles heart. It is in sletten mienskip mei in publyk tagonklike legere skoalle by ien fan 'e trije tagongspoarten. Oan 'e noardkant grinzget de stêd oan it natoerpark de *[[Upper Virgenes Canyon Open Space Preserve]]*, dat bedoeld is foar hynsteriden, fytsen, kuierjen en oare foarmen fan rekreaasje. Besuden Hidden Hills leit it Leonis Adobe *National Historic Landmark*, in iepenloft-pioniersmuseum.

## Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Hidden Hills 15,9% âlder as 65 jier en 28,6% jonger as 18 jier. Fierders bestie 16,9% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 0% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 87,4% blanken; 6,6% Latino's; 2,3% Aziaten; 2,0% swarten; 1,7% oaren of fan mingd etnysk komôf.

Ferneamde ynwenners fan Hidden Hills binne û.m.: realitystjer Kim Kardashian, sjongster en aktrise Jennifer Lopez, aktrise Denise Richards, countrysjongster LeAnn Rhimes, popstjer Britney Spears en rapper Kanye West. Ek *[[special effects]]*-technikus en *[[Oscar]]*-winner Grant McCune wenne oant syn dea yn 2010 yn Hidden Hills.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Hidden Hills
Fideoklip

In **fideoklip** is in koart filmke dat troch in muzikant, sjonger of band makke wurdt by in muzykstik, mei as bedoeling om dat muzykstik te promoatsjen. Hoewol't dizze oantsjutting út it Ingelsk komt, wurdt yn dy taal de term *music video* foar sa'n soarte filmke brûkt, wylst in *video clip* de namme is foar wat yn it Frysk in webfilmke hjit.

## Skiednis
Oarspronklik is de fideoklip yn 'e jierren santich ûntstien by wize fan ferfanging as de oangeande artyst net *live* op 'e tillefyzje optrede koe. As alderearste fideoklip wurdt faak dy fan it nûmer *Bohemian Rhapsody*, fan 'e Britske band Queen neamd, út 1975. Dat is lykwols net wier, hoewol't it al de earste wie dy't mei in fideokamera opnommen waard. Letter hat de Amerikaanske sjonger Michael Jackson in pioniersrol ferfolle by de fierdere ûntwikkeling fan 'e fideoklip. Fral de klip fan syn nûmer *Thriller*, út 1983, is tige ferneamd. De opkomst fan tillefyzjestasjons dy't spesjalisearre binne yn it útstjoeren fan fideoklips, lykas MTV, TMF, The Box, ensfh., hat der ta laat dat tsjintwurdich hast gjin artyst mear in cd of single útbringt sûnder in byhearrende fideoklip te produsearjen.
Finlaysoniikhoarntsje

It **finlaysoniikhoarntsje**, **Finlaysons iikhoarntsje**, **finlaysonklapperiikhoarntsje** of **Finlaysons klapperiikhoarntsje** (Latynske namme: *Callosciurus finlaysonii*, soms misstavere as *C. finlaysoni*) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), de famylje fan 'e iikhoarntsjes (*Sciuridae*) en it skaai fan 'e pronkiikhoarntsjes (*Callosciurus*), dat foarkomt yn Súdeast-Aazje.
__TOC__
## Fersprieding
Finlaysoniikhoarntsjes binne lânseigen yn eastlik, sintraal en noardwestlik Tailân, yn 'e westlike grinsstripe fan Laos, yn hiel Kambodja bewesten de rivier de Mekong, yn it uterste súdlike puntsje fan Fjetnam en yn in grut diel fan súdwestlik Birma. De ûndersoarte *Callosciurus finlaysonii floweri*, dy't him oanpast hat oan it libjen yn 'e stedsparken en tunen yn 'e Taiske haadstêd Bangkok, is troch de minske yntrodusearre yn Singapoer, in hiel ein bûten syn natuerlike ferspriedingsgebiet, dêr't er no as eksoat foarkomt.

## Undersoarten
Der wurde fan it finlaysoniikhoarntsje mear as 15 ûndersoarten erkend, dy't kwa kleurpatroan tige útinoar rinne. Ien fan dizze ûndersoarten, *Callosciurus finlaysonii ferrugineus*, wurdt soms ek wol beskôge as in selsstannige soarte (*Callosciurus ferrugineus*). De ûndersoarte *Callosciurus finlaysonii boonsongi* is ferneamd nei en ta eare fan 'e Taiske soölooch en natoerbeskermer Boonsong Lekagul. Hjirûnder in opsomming fan alle ûndersoarten:
Boonsong Lekagul

**Boonsong Lekagul** (Taisk: บุญส่ง เลขะกุล; Songkhla, 15 desimber 1907 – Bangkok, 9 febrewaris 1992) wie in Taisk medikus, biolooch en publisist, dy't ferneamd waard troch syn krewearjen om 'e natoer fan syn heitelân te beskermjen.

## Libben en karriêre
Boonsong waard yn 1907 berne yn 'e stêd Songkhla, yn it uterste suden fan Tailân, net fier benoarden de Maleizyske grins. Hy learde foar dokter oan 'e Chulalongkorn Universiteit yn 'e Taiske haadstêd Bangkok, dêr't er yn 1933 ôfstudearre. Yn 1935 rjochte er yn Bangkok de earste poliklinyk fan Tailân op.

Hoewol't er yn 't earstoan in entûsjast jager wie, ûntjoech Boonsong him ta in wisberet natoerbeskermer doe't er seach hoe't de Taiske oerwâlden ferrinnewearre en fragmintearre rekken en de fauna yn 'e ferdrukking kaam. Yn 1952 stifte er de Taiske Feriening foar it Behâld fan it Wylde Dierte. Healwei de fyftiger jierren sette er him yn foar de oprjochting fan in fûgelreservaat oan 'e igge fan 'e rivier de Chao Phraya, om it iennichste nêstplak yn Tailân fan 'e Yndyske gapper, in soarte fan earrebarre, te beskermjen.

Fierders stifte Boonsong yn 1962 de Fûgeldersklub fan Bangkok, dêr't yn 1993 it Fûgelbeskermingsgenoatskip fan Tailân út fuorkaam. Hy wurke oan ferskate projekten gear mei it Ynternasjonaal Komitee foar de Fûgelbeskerming en mei it Wrâldnatoerfûns. Yn 1980 krige Boonsong út 'e hannen fan prins Bernhard de Oarder fan 'e Gouden Ark opspjelde, de heechste Nederlânske ûnderskieding op it mêd fan natoerbeskerming. Ek waard er yn 1974 beneamd ta kommandeur yn 'e (Taiske) Oarder fan de Wite Oaljefant, en ûntfong er eardoktoraten fan 'e Chulalongkorn Universiteit en de Kasetsart Universiteit, beide yn Bangkok.

Fierder waarden der ferskate nije bistesoarten en -ûndersoarten nei him neamd, wêrûnder de grutte Aziatyske rûnblêdflearmûs (*Hipposideros lekaguli*), de boonsongkylrêch (*Opisthotropis boonsongi*), in soarte fan slange, en de ûndersoarte *C. f. boonsongi* fan it finlaysoniikhoarntsje (*Callosciurus finlaysonii*). Boonsong kaam yn 1992 yn Bangkok yn 'e âlderdom fan 85 jier te ferstjerren.

## Wurk (in kar)
* 1968 – *Bird Guide of Thailand* (werútjûn yn 1974)
* 1969 – *Monitors (*Varanus*) of Thailand* (yn *Conservation News of S.E. Asia*)
* 1977 – *Fieldguide to the Butterflies of Thailand* (mei Karen Askins, Jarujinta Nabhitabhata en Aroon Samruadit)
* 1977 – *Mammals of Thailand* (mei Jeffrey A. McNeely)
* 1991 – *A Guide to the Birds of Thailand* (mei Philip D. Round