Pokrovsky-kleaster (Kiëv)

It **Pokrovsky-kleaster** (Oekraynsk: Покровський монастир) of it **Kleaster fan de Foarbea en de Beskerming fan de Mem Gods** is in otterdoksk kleaster yn it bisdom Kiëv fan 'e Oekraynsk-Otterdokske Tsjerke (patriargaat Moskou).

It Pokrovsky-kleaster oan 'e Bechterevsky Provûlok moat net betiizge wurde mei it kleaster mei deselde namme foar muontsen, dat yn 'e súdlike kant fan Kiëv stiet.  

## Stifting

It kleaster waard op 11 jannewaris 1889 troch grutfoarstinne Aleksandra Petrovna Romanov (yn har bernetiid Alexandra Frederika Wilhelmina fan Holstein-Gottorp) stifte, nei't hja troch har ûntrouwe man grutfoarst Nikolaas út de hûshâlding ferballe waard en nei Kiëv ferhûze. Hja waard non, naam de kleasternamme Anastasia (Russysk: Анастасия) oan en stiek har hiele kaptaal yn 'e bou fan it kleaster, dat ek funksjonearre as sikehûs foar earme minsken. Yn 'e rin fan 'e tiid (1889-1911) ûntstiene der sa'n 30 gebouwen op it kleasterterrein: njonken tsjerken en ûnderkommens foar de nonnen waarden tal fan gebouwen mei in sosjale en medyske funksje oan it kompleks tafoege. Aleksandra Petrovna liet it sikehûs fan 'e modernste apparatuer foarsjen en it wie it earste sikehûs fan Kiëv, dêr't röntgenapparatuer kaam te stean. Yn 'e earste tsien jier (1893-1903) makken mear as 5.000 pasjinten gebrûk fan it sikehûs, medisinen waarden sûnder jild te freegjen oan 'e minsken jûn en der waarden yn dat tiidrek mear as 2.200 operaasjes útfierd op 'e sjirurgyske ôfdieling. De grutfoarstinne assistearre sels ek by de operaasjes. Oan 'e ein fan 'e 19e iuw liet de keizerlike famylje noch nije gebouwen tafoegje, sadat it tal opnommen pasjinten tanimme koe ta 500 deis. Aleksandra Petrovna ferstoar op 13 april 1900 yn it kleaster en waard dêr begroeven, mar har wurk gyng nei har dea troch. 

## Nikolaaskatedraal
De Russyske arsjitekt Vladimir Nikolajevitsj Nikolajev (1847-1911) makke it ûntwerp foar de katedraal en liede de bou fan it kleaster. Hy wie hûsarsjitekt fan it bisdom Kiëv en letter hûsarsjitekt fan it Kiëvske Petsjersk-lavra. De Foarbeatsjerke en de Sint-Nikolaaskatedraal, wêrfoar't Aleksandra's soan Peter de sketsen levere, waarden troch Nikolajev boud yn in pseudorussyske styl. De earste stienlizzing fan 'e katedraal fûn op 21 augustus 1896 plak troch tsaar Nikolaas II. De twadde stien waard lein troch tsarina Aleksandra Feodorovna en de tredde troch grutfoarstinne Aleksandra Petrovna sels. De bou waard mooglik makke troch de Kiëvske filantroop Nikolas Teretsjtsjenko en duorre 15 jier. Op 9 maaie 1911 wijde biskop Pavel (1843-1911) fan 'e Russysk-Otterdokske Tsjerke it haadalter fan 'e katedraal. Troch it útbrekken fan de Earste Wrâldkriich wie der gjin tiid mear om de binnenmuorren fan 'e katedraal mei fresko's te beskilderjen .  

## Nei de revolúsje

Nei de Russyske Revolúsje waard it kleaster yn 1925 troch de bolsjewiken sletten, mar ûnder de Dútske besetting fan 'e stêd waard it kleaster yn 'e hjerst fan 1941 wer iepene. Yn 1943, doe't it front tichter by Kiëv kaam, wegeren de nonnen it kleaster te ferlitten en sieten se 40 dagen finzen yn 'e benedentsjerke fan 'e katedraal tusken de fjochtsjende partijen.

De nonnen bleaune yn it kleaster en namen harren taken yn 'e ferpleging wer op. Ek de swier skeinde Nikolaaskatedraal waard wer renovearre. De renovaasje fan it ynterieur fan 'e katedraal waard yn maaie 1949 foltôge. Oan 'e bûtenkant bleau de katedraal lykwols sûnder koepels. Dy hiene de bolsjewiken yn 'e jierren 1920 mei it sluten fan it kleaster ôfbrutsen. Pas yn 'e jierren 2006-2010 krige de katedraal syn oarspronklike oansjen mei koepels en krusen werom. It tal gebouwen fan it kleaster wie foars redusearre, fan 'e mear as tritich gebouwen dy't eartiids fan it kleaster wiene, bleane der mar sân foar it kleaster oer. De rest fan 'e gebouwen waarden troch oare organisaasjes brûkt of ôfbrutsen. De gebouwen krigen somtiden funksjes, dy't neat mear mei de oarspronklike funksje te krijen hiene en sa waarden guon kleastergebouwen brûkt troch bygelyks wetshanthaveningsorganisaasjes of in abortusklinyk. Oant de dei fan hjoed is mar in part fan it oarspronklike tal gebouwen werom jûn oan it kleaster.

Troch bliksemynslach yn 1981 waard de katedraal troffen troch brân. Alhoewol't it fjoer de katedraal net binnendrong, hiene de muorren fan it dwêsten slim te lijen. Yn 'e jierren dêrnei waard, nei't it dak wer sletten wie, it stúkwurk renovearre en krigen de binnenmuorren fan 'e katedraal foar it earst beskilderings. Yn 'e jierren 1990 waard ek de Foarbeatsjerke wer restaurearre.