Echte spjochten

De **echte spjochten** (wittenskiplike namme: *Picinae*) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e fûgels (*Aves*), it skift fan 'e spjochteftigen (*Piciformes*), it ûnderskift fan 'e echte spjochteftigen (*Pici*), it tuskenskift fan 'e spjochtfûgels (*Picides*) en de famylje fan 'e spjochten (*Picidae*). It is, mei likernôch 210 ûnderskate soarten, fierwei de grutste fan 'e fjouwer ûnderfamyljes fan 'e spjochten. Dizze kloft omfettet de fûgels dêr't men oan tinkt as men it wurd "spjochten" heart, yn tsjinstelling ta de oare trije ûnderfamyljes fan spjochten: de draainekken (*Jynginae*), dwerchspjochten (*Picumninae*) en ûnechte dwerchspjochten (*Sasiinae*).

## Skaaimerken
: *Sjoch ek: [[Spjochten#Skaaimerken|§ Skaaimerken yn it artikel Spjochten]].*
Echte spjochten binne middelgrutte fûgels dy't foar it meastepart in arboreaal (beambewenjend) bestean liede. Se steane derom bekend dat se mei de snaffel gatten yn beammen úthakje. Dat dogge se by it foerazjearjen nei ynsekten en larven dy't ûnder de skoars of yn rottich hout sitte, mar ek wannear't se yn 'e peartiid in eigenmakke nêstholte meitsje om har aaien yn út te brieden. Dêrnjonken trommelje se ek mei de snaffel op beamstammen en oare oerflakken om by wize fan kommunikaasje, fral om har territoarium ôf te beakenjen en om pearingspartners oan te lûken.

Utsein de trije soarten trijeteanspjochten (*Picoides*) hawwe echte spjochten allegearre sygodaktyle poaten, mei twa teannen dy't nei foarren wize en twa teannen dy't nei efteren wize. Dat is in anatomysk ferskynsel by fûgels dat ek foarkomt by de ûle-eftigen (*Strigiformes*) en de pappegaai-eftigen (*Psittaciformes*). Yn 'e mande mei de skerpe klauwen oan 'e útein fan 'e teannen en de koarte, krêftige skonken jout dit echte spjochten it fermogen om fertikaal by beamstammen op en del te rinnen en har stevich fêst te hâlden by it foerazjearjen en úthakjen fan nêstholten.

## Taksonomy
De echte spjochten waarden yn 1838 as taksonomyske ûnderfamylje yntrodusearre troch de Italjaansk-Frânske ornitolooch prins Karel Lusiaan Bonaparte.

De ûnderfamylje is opmakke út 33 skaaien, dy't ferdield binne oer 5 tûken. Dy yndieling hat frijwat wederwarichheden trochmakke. Yn 1975 dielden John Moroney en syn mei-auteurs fan *Reference List of the Birds of the World* de echte spjochten foar it earst op yn tûken. Sy kamen ta seis tûken: de eksterspjochten (*Melanerpini*), de spikkelbûnte spjochten en sibben (*Campetherini*), de grûnspjochten en sibben (*Colaptini*), de reuzespjochten (*Campephilini*), de gewoane spjochten (*Picini*) en de kerfspjochten (*Meiglyptini*). Dyseldichste yndieling waard yn 1982 ek brûkt troch Lesley Short yn syn gesachhawwende wurk *Woodpeckers of the World.

De yntroduksje fan [[DNA|DNA-ûndersyk]] late oan it begjin fan 'e [[ienentweintichste iuw]] lykwols ta in substansjele reorganisaasje fan 'e echte spjochten, wêrby't de eardere tûken as efterhelle ôftanke waarden. Yn [[2005]] dielden [[David Webb (ornitolooch)|David Webb]] en [[William Moore (ornitolooch)|William Moore]] de ûnderfamylje yn trije tûken yn, dy't se de [[wittenskiplike namme]]n *Megapicini* ("reuzespjochten"), *Malarpicini* ("snaffelspjochten" of "kaakspjochten") en *Dendropicini* ("beamspjochten") joegen. Dy yndieling waard al rillegau frij algemien akseptearre troch oare ornitologen.

Mar yn [[2013]] wiisden [[Edward C. Dickinson]] en [[Leslie Christidis]] de nije nomenklatuer ôf yn harren gesachhawwende wurk *The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World*. Harren argumint wie dat de âlde nammen neffens de regels fan 'e [[taksonomy]] foarrang hiene op nij betochte nammen. Dêr hiene se gelyk oan, dat de [[Ynternasjonale Uny fan Ornitologen]] (IOU) besleat de *Malarpicini*, *Megapicini* en *Dendropicini* fan Webb en Moore wer om te neamen ta de oarspronklike *Pici*, *Campephilini* en *Melanerpini*. Dickinson en Christidis yntrodusearren ek twa nije tûken foar de [[Westyndyske dwerchspjochten]] (*Nesoctitini*) en de [[koartsturtspjochten]] (*Hemicircini''). Sadwaande bestiet de ûnderfamylje fan 'e echte spjochten tsjintwurdich wer út 5 tûken, al binne dat net persiis deselden dy't yn 1975 yntrodusearre waarden.

## Underfamylje-opbou