open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Súdeinsterfeart

De **Súdeinsterfeart** is de feart dy't troch de Grutte Súdein fan Twellingea rint. Oan de noardkant is it no in dea ein, om 't dêr foarby, dwêrs dêrop, it Prinses Margrietkanaal rint. Lykwols is yn de atlas fan Eekhoff  te sjen dat it wetter earder troch rûn as it Ges. Krekt hokfoar namme doe brûkt waarde op 'e Súdein is op de kaart net te sjen.

Lykwols rint de feart fierder nei it súdeasten, en komt op de Hoarsewei út. Dêrfoarby rûn noch in oare greft fierder troch Doanjewerstâl dy't in ferbining foarme mei de Jentsjemar, mar dy is der no net mear.

Underweis yn de Súdeinsterfeart is der noch in dwersfeart nei it easten, de Sjuwesleat, mar dy rint no dea eart dy op de Nauwe Geau út komt. Krekt sa wie der ticht by de súdein de Tsjerkesleat sleat nei it westen, dêr't lykwols by Eekhoff al fan oanjûn wurdt dat dy doe droech stie; skynber hat it lang gjin brûkber wetter west, hokfoar tsjerke der oarspronklik ek mei berikt wurde koe.
Steatsline D

}

|}
|}
**Steatsline D** is de neffens de Wet op de Oanlis van Steatsspoarwegen fan 18 augustus 1860 troch de Steat fan de Nederlannen oanleine spoarwei tusken Sutfen en Glanerbrug. De folsleine spoarline waard op 1 jannewaris 1868  Yn 1951 waard it part tusken Hengelo en Ynskedee elektrifisearre. 

## Skiednis
Omdat de spoarweibou yn Nederlân relatyf stadich op gong kaam, besleat de Steat yn 1860 om tusken de wichtichste Nederlânske plakken sels spoarlinen oan te lizzen. Foar de ûntsluting fan Twente en in ferbining mei Dútslân waard Staatslijn D projektearre. De line soe Sutfen mei Hengelo, Ynskedee en Dútslân ferbine. 

De spoarline waard yn trije fazen iepene:

Twa wiken foardat it earste part fan de line iepene waard, kaam yn 1865 lykwols de spoarline Almelo - Salzbergen klear. Dizze spoarline wie oanlein troch de partikuliere spoarweimaatskippij Spoorweg-Maatschappij Almelo-Salzbergen (AS) en ferbûn Almelo en Hengelo mei de wichtige spoarline nei Hannover. De trochgeande ynternasjonale treinen fan de Steatsspoarwegen rieden nei it klearkommen fan Steatsline D foar in part fia de line fan de AS by Oldenzaal de grins oer. Dat wie de earste tsien jier sawiesa nedich, omdat de spoarline tusken Glanerbrug en Gronau pas yn 1875 ree wie. De spoarline wie benammen fan belang foar it frachtferfier.
Doe't de HSM de eksploitaasje op de KNLS-spoarline Dimter - Almelo en de AS-line nei Dútslân oernaam, krige dizze maatskippij yn 1892 de koartste streekrjochte ferbining tusken Amsterdam en Berlyn yn hannen. Dêrmei ferdwûn it belang fan Steatsline D foar in grut part. It trajekt Hengelo - Enschede is as iennichste part fan it trajekt yn 1951 elektrifisearre. It trajekt makket diel út fan de ferbining tusken de Rânestêd en Twinte.

Tusken Ynskedee, Glanerbrug en Gronau ried op 27 septimber 1981 de lêste trein. It spoar waard dêrnei net mear ûnderhâlden mar om strategyske redenen net opbrutsen. Tweintich jier letter, yn 2001, waard dit trajekt wer yn bedriuw steld en sûnt dy tiid ride der twa treinen yn 'e oere.

## Stasjonsgebouwen
Lâns de spoarline ferskynden út soarte de standertstasjons fan de Steatspoarwegen. Wat opfalt is dat lâns de spoarline Sutfen - Hengelo alle stasjonsgebouwen fan de tuskenstasjons bewarre bleaun binne. Sels de sletten stasjons Markelo en Laren-Almen.

Sutfen en Hengelo krigen yn de jierren 50 in nij stasjonsgebou om 't dizze twa stasjonsgebouwen ferlern gien wiene by bombaredeminten yn de Twadde Wrâldkriich. Ynskedee krige yn dizze tiid ek in nij stasjonsgebou mar dit wie om't hja fûnen dat it stasjon te fier bûten de stêd stie.

Pas 130 jier nei de iepening fan de spoarline is der foar it earst in nij stasjon iepene. Healwei Hengelo en Ynskedee waard yn 1996 Ynskedee Kennispark iepene. By de reaktivearring fan it trajekt Enschede - Gronau yn 2001 krige Ynskedee in twadde foarstêdshalte: Enschede De Eschmarke. Yn 2012 waard der foar de tredde kear in nij stasjon iepene oan dizze line; Hengelo Gezondheidspark.

## Sjoch ek
* Steatslinen
Cor de Wit (1922-2018)

**Cor de Wit** (Donkerbroek, 2 jannewaris 1922 - Twello, 12 jannewaris 2018) wie in Nederlânske arsjitekt, publisist en glêssamler.

## Biografy
De Wit folge de oplieding ta arsjitekt oan de Technyske Hegeskoalle Delft en wie fan 1972 oant 1979 foarsitter fan it Bûn fan Nederlânske Arsjitekten. Hy wie belutsen by de Stichting *Goed Wonen* en mei troch dy funksje hie er kunde oan in soad modernistyske arsjitekten lykas Mart Stam en Piet Zwart. Hy publisearre in stikmannich wurken oer moderne arsjitekten, designers, en publisearre letter yn eigen behear ferskate essays.

De Wit wie troud mei Sjoukje Jelsma (1920-2009). Hja sammelen fan 'e santiger jierren ôf benammen Skandinavysk glês, unika likegoed as fabryksglês. Harren kolleksje fan 800 stikken donearren sy oan it Museum Boijmans Van Beuningen. Yn 2012 organisearre it museum in tentoanstelling oer en mei Finsk glês út dy kolleksje; sy sammelen spesjaal Finsk glês út de jierren 1950, út de saneamde 'Finske Gouden Jierren', dêr't De Wit ek oer publisearre.

De Wit ferstoar begjin 2018, tsien dagen nei syn 96e jierdei.

## Bibliografy
**Johan Niegeman 1902-1977. Bauhaus, Sowjet Unie, Amsterdam*. [Z.p.], 1979.
**Chris en Agathe Wegerif. Dragers van de nieuwe kunst in Apeldoorn*. Apeldoarn, [1994].
Kastiel fan Rumbeke

**Kastiel Rumbeke** is in kastiel yn Rumbeke, in dielgemeente fan de Belgyske stêd Roeselare. It is ien fan de âldste renêssânse kastielen yn Belgje.

## Skiednis
Neffens de oerlevering flechte de Flaamske greve Boudewyn mei de Izeren Earm nei de ûntfiering yn Senlis yn 862 tegearre mei Judith, de dochter fan keizer Karel de Keale, nei it kastiel dat hjir doe stie. Dat late, nei tuskenkomst fan de paus, ta in houlik yn Auxerre en de oprjochting fan it greefskip Flaanderen.

Iuwenlang waard it kastiel bewenne troch de greven fan Thiennes en fan Limburg Stirum, oant it troch de geuzen en yn 'e oarloggen fan Loadewyk XIV fan Frankryk, de Frânske Revolúsje en de Earste- en Twadde Wrâldkriich skansearre waard.

It oarspronklike diel fan it wetterslot datearret fan foar 1535 en waard yn 1538 mei in kapel, fiif tuorren en in westlike fleugel útwreide. Letter binne in dowetoer (1609) en in westlik en in eastlik poartegebou (1731) boud. Yn de 18e iuw folge in klassisistyske ferbouwing, wêrby't it *Sterrebos* oanlein waard mei it Prater fan Wenen as foarbyld. De yngong ferhûze yn 1730 nei de súdkant. Boppe de tudorbôge fan de Easterpoarte is it wapen fan de famylje Fan Thiennes oanbrocht, dy't it kastiel bouwe liet. Om 1780 hinne waarden de grêften mei sân tichtsmiten.

It kastiel bleau noch lang eigendom fan it neiteam fan de famylje Fan Thiennes, mar gyng troch it houlik yn 1856 fan Asthérie de Thiennes mei greve Dirk fan Limburg Stirum oer op de famylje Fan Limburg Stirum.

Yn de Earste- en Twadde Wrâldoarloch waard de krite troch de Dútsers beset. De ferneamde Dútske piloat Manfred von Richthofen, ek bekend as de Reade Baron, hie yn 1917 syn ferbliuw yn it kastiel. It kastiel waard ek brûkt as ofsierskertier en der binne noch jimmeroan spoaren te finen fan de Twadde Wrâldoarloch: it âlde parket is op guon plakken skeind troch de hakken fan de saluearjende Dútske soldaten.

Greve Guillome fan Limburg Stirum ferkocht yn 1988 it kastiel oan it bedriuw N.V. Sterrebos, dat noch jimmeroan eigner is. Yn de jierren 2001-2004 waard it kastiel restaurearre.  

## Domein
It kastiel leit oan it *Sterrebos*, dat tusken 1769 en 1774 ûnder lieding fan lânskipsarsjitekt F. Simoneau oanlein waard. By de grutte greide en fiver is in arboretum oanplante. Op it plein foar it kastiel stiet in foarse plataan, dy't nei alle gedachten út de 18e iuw datearret doe't it park oanlein waard. Op it domein stiet ek in monumint foar de sân fallen Belgyske soldaten, dy't  by de swiere gefjochten om it kastiel op 26 maaie 1940 ferstoaren.
Rumbeke

**Rumbeke** is in doarp yn 'e Belgyske provinsje West-Flaanderen en in dielgemeente fan 'e stêd Roeselare mei in befolking fan likernôch 15.000. Oant de gemeentlike weryndieling fan 1977 wie Rumbeke in selsstannige gemeente. It âlde doarpssintrum leit likernôch twa kilometer eastlik fan it sintrum fan Roeselare. Troch nije wenwiken en yndustryterreinen oan it kanaal Roeselare-Leie is de kearn ien wurden mei de stêdekloft Roeselare. De eastlike grins fan Rumbeke wurdt foarme troch de autodyk A17/E403; fuort dêrnei begjint it stedsgebiet Izegem.

De buorskippen Zilverberg en Beitem lizze ek op it grûngebiet fan de eardere gemeente Rumbeke.

## Skiednis
De âldste fermelding fan Rumbeke is yn de 12e iuw as *Rumbeca* (brede stream). Njonken Rumbeke omfieme de parochy oarspronklik ek Oekene en Kachtem, dy't yn 1143 ôfspjalte waarden. Yn 1889 spjalte ek Beitem ôf, wylst Zilverberg yn 1935 in selsstannige parochy waard. Fan 1116 oant 1559 hie de Abdij fan Sint-Bertinus yn Sint-Omaars it patronaatsrjocht fan Rumbeke.

Yn de tiid fan de godstsinstoarloggen waard de tsjerke fan Rumbeke plondere. Tusken 1678 en 1713 wie Rumbeke Frânsk besit.

Sûnt de 16e iuw wie de bou en de ferwurking fan flaaks fan grut belang foar de ekonomy. Weven en spinnen waard in soad thús dien, mar yn de krisis fan 1845-1847 emigrearren in soad ynwenners nei Frankryk, dêr't de meganisaasje al fierder wie. Yn de 2e helte fan de 19e iuw waard de bou fan sûkerei wichtich en Rumbeke krige ek ferskillende stienûnen.  

Yn 1849 waard in kantonale weefskoalle oprjochte. Yn 1906 waard de earste meganyske weverij troch Adolf Sioen oprjochte. Yn 1899 kaam de Société sous nom collectif Boucquey-Sabbe him, dy't yn 1912 oergie op meganisaasje. Ek yn 1912 waard de *Lainière des Flandres* oprjochte. Yn 1928 ferskynde in jacquardweverij en yn 1923 kaam der in blikfabrikant yn wurking, ûnder de namme Optima N.V.

## It besjen wurdich
* It renêssânse Kastiel fan Rumbeke leit yn it *Sterrebos* en waard boud tusken 1520 en 1535. It is ien fan de âldste kastielen yn Belgje. It is foar it grutste part fan bakstien boud mei hjir en dêr de tapassing fan sânstien. De sipel is letter oanbrocht.
* It baljuwhûs.
* De Petrus- en Paulustsjerke.
* De Kazandmûne.
Kazandmûne

De **Kazandmûne** is in stiennen nôtmûne yn it Belgyske plak Rumbeke, in dielgemeente fan Roeselare yn de provinsje West-Flaanderen. It is de iennige noch besteande mûne fan de earder trettjin mûnen dy't yn Rumbeke stien hawwe. De namme is nei alle gedachten ôflaat fan 'Caeslant', de namme fan in stik grûn tichteby de mûne. De mûne krige yn de rin fan de tiid in soad nammen dy't ferwiisden nei de eigner. Pas sûnt 1936 draacht de mûne de hjoeddeiske namme.

## Skiednis
Yn 1773 boude Jacobus-Emmanuel Mattys in houten standermûne om oalje te stampen. It mûnehûs waard yn 1785 ferkocht oan Hilarus Demets, dy't mear as in heale iuw op de mûne wurke en dy de namme Metskens-mûne joech.

Yn 1810 baarnde de mûne en it mûnehûs folslein ôf, wernei't de mûne yn 1813 yn de hjoeddeiske foarm mei bakstiennen op 'e nij boud waard. Henri Dumoulin, dy't de mûne yn 1869 kocht, boude in hege skoarstien by de mûne en liet in stoommasine sette. Nei't de mûne yn 1876 ferkocht waard, lieten de nije eigners de skoarstien en stoommasine wer  ferwiderje. 

Op 7 novimber 1928 waard de mûne kocht troch de maatskippij "Eigen Heerd" út Rumbeke om tefoarren te kommen dat de mûne sloopt wurde soe. Nei in restauraasje waard de mûne fierder troch Michel Joye oan it wurk holden, de jongste soan fan de doetiidske pachter. Yn  1936 wie it dien mei de mûne op wynkrêft en waard der in dieselmotor set. Yn 1941 kocht Michel de mûne fan de maatskippij op betingst dat er dy oan it wurk sette soe. Op 4 april 1942 krige de mûne de status fan beskerme monumint. 

Op 16 novimber 1943 baarnde de Kazandmûne folslein út. Fan 1956 oant 1957 fûn weropbou plak en yn 1959 draaiden de wjukken wer. Fan 1982 oant 1983 waard de stiennen romp restaurearre. De mûne waard foar it lêst restaurearre sûnt 2006 en doe wer mealree makke en op 8 septimber 2007 feestlik yn gebrûk nommen.

## Keppeling om utens
* ''Molenecho's'': details fan de mûne
Feriene Keninkryk fan Grut-Brittanje en Ierlân

It Feriene Keninkryk, folút it **Feriene Keninkryk fan Grut-Brittanje en Ierlân**, wie fan 1801, doe't Ierlân deselde status krige as de Keninkriken yn Grut-Brittanje, oant 1922 doe't it meastepart fan Ierlân har selsstannigens krige, in lân yn West-Jeropa.

De haadstêd wie Londen. It ryk hie keningen út it Hûs Hanover, doe Edward fan de Eilannen as it Hûs Saksen-Koburch-Gota, en perslot keningen fan it Hûs Windsor.
Amsterdam (gemeente)

**Amsterdam** is in **gemeente** yn Nederlân. It is in gemeente yn de provinsje Noard-Hollân. Wichtichste plak binnen de gemeente is de stêd Amsterdam. Fierder omfiemet de gemeente de doarpen Driemond, Durgerdam, Holysloot, Ransdorp, Ruigoord, Schellingwoude en Zunderdorp.
Masedoanje (Grikelân)

**Masedoanje**, *Súd-Masedoanje*, is in eardere provinsje yn **[[Grikelân]]**, dy't fral yn it nijs kaam is as de grûn wêrom Grikelân spul mei har buorlju oer de namme Masedoanje wichtiger fûn as freonskip mei it nij buorlân Masedoanje.
Jasmin Babe

**Jasmin Babe**, echte namme unbekend, is in Dútsk neakenmodel en pornografysk aktrise fan Turksk komôf.
BNA-kubus

De **BNA Kubus** is in ûnderskieding dy't sûnt 1965 útrikt wurdt troch de *[[Branchevereniging Nederlandse Architectenbureaus]]* oan in persoan of in ynstelling as blyk fan wurdearring foar in bysûndere fertsjinste foar de arsjitektuer yn Nederlân.

## Untfangers
*H. Lammers, 17 desimber 1965
*ir. E.H. Kraayvanger, 20 maaie 1966
*ir. H.G. Schelling, 26 maaie 1967
*F.J. Gouwetor, 26 maaie 1967
*Herm. Klok, 10 juny 1970
*H.O. Thunnissen, 31 augustus 1970
*M.P. van der Linden, 1971
*prof. ir. J.H. van den Broek, 17 maaie 1974
*ir. W.F. Schut, 27 oktober 1981
*prof. ir. J.F. Berghoef, 12 novimber 1982
*prof. ir. S.J. van Embden, 12 novimber 1982
*prof. C. van Eesteren, 12 novimber 1982
*J.P. Kloos, 12 novimber 1982
*RAI gebouw BV, 18 oktober 1984
*Stichting Bouwkunst Den Bosch, 25 oktober 1985
*W.G. Quist, 1 july 1986
*prof. J. van Stigt, 1 july 1987
*W.E. van Scherpenhuijsen Rom, NMB Bank, 1 july 1988
*Bestuur en Diensten Gemeente Rotterdam, 30 juny 1989
*Nic. Tummers, 29 septimber 1989
*Ryksboumasterskip, 30 juny 1990
*prof. ir. H. Hertzberger, 1 july 1991
*Technische Universiteit Delft, 1 july 1992
*F.J. van Gool, 30 juny 1993
*Aldo en Hannie van Eyck, 1 july 1994
*Jo Coenen, 1 july 1995
*Adviesbureau voor Bouwtechniek ABT, 28 juny 1996
*J.M. Stokla, 1 july 1997
*prof. H. Kollhoff, 10 oktober 1998
*Benthem & Crouwel, 16 oktober 1999
*Quadrat, 7 oktober 2000
*Kees Rijnboutt, 6 oktober 2001
*Koen van Velsen, 5 oktober 2002
*prof. ir. N.J. Habraken, 12 novimber 2003
*prof. ir. Hubert-Jan Henket en ir. Wessel de Jonge, 12 novimber 2004
*prof. ir. Wiel Arets, 11 novimber 2005
*F.J. van Dongen, 8 desimber 2006
*Office for Metropolitan Architecture, 10 novimber 2007
*architectenbureau cepezed, 12 desimber 2008
*Neutelings Riedijk, 19 novimber 2010
*UNStudio, 2016
* Francine Houben, 2018
* Ton Schaap, 2021
Marilyn Crystal

**Marilyn Crystal**, echte namme ûnbekend (11 augustus 1997), is in Oekraynsk neakenmodel en pornografysk aktrise. Neffens har offisjele opjefte wie se ûnder har pornokarriêre 1.70 m, gewicht net bekend.				
 		
## Keppelings om utens
* Marilyn Crystal op ''FreeOnes''
* Marilyn Crystal yn 'e ''Internet Movie Database''
* Marilyn Crystal yn 'e ''Internet Adult Film Database''
* Marilyn Crystal yn 'e ''Adult Film Database''
Hermanus Gerardus Jacob Schelling

**Hermanus Gerardus Jacob Schelling** (Stompwijk, 15 oktober 1888 - Driebergen, 8 juny 1978) wie in Nederlânske arsjitekt.

Schelling wie as arsjitekt ferbûn oan de Nederlandse Spoorwegen. Hy ûntwurp yn de jierren tweintich oant sechstich fan de 20e iuw ferskate stasjons yn Nederlân. Yn syn eardere wurk (stasjon Naarden-Bussum) is de ynfloed te fernimmen fan Frank Lloyd Wright. Yn syn lettere wurk liet er him ynspirearje troch Auguste Perret.

## Wurken (kar-út)

## Bibliografy
* Blokland, Herber, *De verzamelaar en zijn vrienden: ter herinnering aan Ir. H.G.J. Schelling* (1984) útj. Arethusa Pers, Baarn.
* Blokland, Herber, *In memoriam Ir. H. G. J. Schelling: 15 oktober 1888-8 juni 1978* (1979) útj. Herber Blokland, Baarn.
* Schelling, H.G.J., *Tsjechoslowaakse grafici: tentoonstelling van boekillustraties, exlibris en postzegels uit Tsjechoslowakije* (1968) útj. Museum van het boek, De Haach.
* Schelling, H.G.J., *Met burijn en guts: honderd hedendaagsche in hout gesneden exlibris en gelegenheidsgrafiek uit binnen- en buitenland* (1946) útj. De Haan, Utrecht.
Skoalgebou

In **skoalgebou** is in gebou dêr't in skoalle yn sit.

In skoalgebou kin neffens struktuer ferskille, mar yn haadlinen bestiet sa'n gebou út klaslokalen, dêr't learlingen les yn krije fan in ûnderrjochter, in mediateek, in kantine, in haadyngong, in resepsje, gearkomsteromten en skoftromten foar it personiel. Om sa'n gebou hinne, benammen by skoallen foar primêr ûnderrjocht, binne skoalpleinen en fytsestallings fêstige. 

Yn Nederlân is de gemeente ornaris de eigner fan in skoalgebou, dy't dan ek de frantwurdlikens hat foar de feiligens yn sa'n gebou. Der binne strange easken neffens de Arbowet en Boubeslút. Wichtige feiligenseasken binne de brânfeiligens en luchtkwaliteit. It gebou moat brânfeilich boud wêze, brândwêsters en in needútgong hawwe. Ek moat it gebou in goede fentilaasje hawwe.
Grins (Eastenryk)

**Grins** is in gemeente yn it distrikt Landeck yn Tiroal, Eastenryk.

## Geografy
Grins leit yn it Stanzetal yn it westen fan de Eastenrykske dielsteat Tiroal. De kearn fan de gemeente leit oan de foet fan de 3036 meter hege Parseierspitze.

De gemeente bestiet út de kearnen (*[[Ortsteil]]e*) Grins, Innerdorf, Außerdorf, Fals, Tasseier, Graf, Gurnau, Grist, Ochsenberg, Pazol, Gmar (sûnt 2000).

## Skiednis
It gebiet fan Grins waard al yn de stientiid bewenne. Fynsten fan in stiennen bile en diggels fan urnen binne it bewiis dêrfan. De doarpsnammen fan alle doarpen yn de gemeente hawwe harren oarsprong út de Romeinske tiid. Sa komt "Grins" fan *crines* itjinge "spjalte" betsjut.

It doarp Grins waard yn 1288 foar it earst neamd yn in oarkonde as *Grinnes* fan greve Meinhard II fan Tiroal. Dêrút komt ek nei foaren dat yn dy snuorje de (ikker)bou, benammen it ferbouwen fan koarn, de wichtichste boarne fan bestean wie.

Yn in oardering fan de Tiroaler lânshearen waard yn 1330 fêstlein dat in wichtige hannelsdyk, de *Arlbergstraße* fan east nei west troch Grins rinne moast. Dêrtroch krige it plak in goede ferbining.

Yn 1434 lei de biskop fan Brixen de ekskommunikaasje op oer Grins omreden de Grinzers harren deaden sûnder it bywêzen fan in pastoar begroeven. Nei't twa jier letter de ekskommunikaasje opheft waard, krige Grins syn eigen pastoar. Yn dy snuorje waard ek de Nikolaustsjerke yn Grins foar it earst neamd. 

De produksje fan dowestien wie yn dy tiid ek wichtich foar Grins. Sa waarden ferskate pleatslike tsjerken dêrfan boud.

Neffens leginden kaam Margareta fan Tiroal gauris nei de waarmwetterboarnen by Grins. Yn 1925 waard it plak in kueroarde.

Yn novimber 1945 bruts der yn in herberch in brân út dy't him al rap nei omlizzende gebouwen fersprate. De doarpsbewenners en brânwachten fan de buordoarpen wiene sa gau net by steat de brân te dwêsten en sadwaande baarnde in grut part fan it doarp ôf. By de weropbou waard besocht it oarspronklike doarpskarakter fannijs werom te bringen.

## Befolkingsferrin

* Boarne: Statistyk Austria

## It besjen wurdich
* De letbarokke Sint-Nikolaus-karspeltsjerke fan 1775-1779
* De "Romeinske brêge" (*Römerbrücke*) út 1330
* 14 histoaryske monuminten

## Galery

Pfarrkirche_Grins.JPG|Sint-Nikolaus-karspeltsjerke
Römerbrücke_Grins.JPG|*Römerbrücke*
Grins_-_panoramio_(4).jpg|Strjitte yn Grins


## Keppeling om utens
* Offisjele webside fan de gemeente Grins
Michelle Samba

**Michelle Louise Samba** (Ljouwert, 21 augustus 1990) is in muzikante.       

## Libbensrin
Michelle is berne yn 'e wyk de Meenthe yn Ljouwert. Se is opgroeid yn Boazum by in pleechgesin, dêr't se fan har sechsde oant har sechstjinde wenne hat. Yn Boazum siet se op folksdûnsjen ûnder lieding fan Margreet Enequist. Se die de middelbere skoalle op de Kristlike Skoallemienskip Bogerman yn Snits. Dêr krige Michelle drumles fan Arjen Oosterhaven. Dêrnei hat se Pop en Media dien yn Ljouwert, wat no D'drive hjit, en in oplieding *sounddesign* ôfrûne. Doe is se nei de Akademy foar Popkultuer gong yn Ljouwert en is dêr ôfstudearre yn 2017. 

## Karriêre
Michelle har karriêre begûn yn in klezmerbandje, mei de namme de Bêrnde. Dy band waard begelaat troch Carel van Leeuwen. Yn 2016 hie Michelle har grutste konsert by de Toppers. Se mocht trije dagen optrede as perkusjonist. Doe't Michelle klear wie mei har oplieding oan de akademy foar popkultuer, hat se in protte gearwurke mei Claudia de Breij. Earst drums, bas en sang yn de tëatershow #NU yn 2020. Mei de âldjierskonferense yn 2019 spile se op de basgitaar. Ek spile se de basgitaar by de famyljefoarstelling 'Hier ben ik'. Foar dy show hat se ek it album ynspile en in oantal ferskes meiskreaun. Yn it programma 'Safe Cave' fan Claudia de Breij, wat op NPO 3 te sjen wie yn 2021, wie Michelle de fêste muzikant tegearre mei *multiperformer* Abdelhadi Baaddi. 

Ek hat Michelle Samba meispile yn twa films, *Buiten is het Feest* en de dokumentêre *Hier zijn wij*. 

Michelle hat ek gedichten skreaun. Twa fan dy gedichten stean op de side fan Visit Friesland, dat is in ûnderdiel fan it projekt 'Wjerspegelje'. Ek stiet der in dichtregel fan har op it gemeentehûs fan Ljouwert: 'We sjogge mei-inoar nei de sinne'.

## Priveelibben
Michelle har mem wie in Friezinne út Dokkum dy't yn 1993 dea stutsen waard yn discotheek Het Wapen van Dokkum. Har heit is in Frânsman en wennet yn Parys. Hy is berne yn de Republyk Kongo. Op it stuit wennet Michelle yn Amsterdam.
Walt Klink

**Walt Klink** (* Bakkefean, 2002 ) is in yn Fryslân berne Nederlânsk akteur. 

## Wurkpaad
Klink sette yn 2018 útein mei in akteursoplieding oan de 'Noorderpoort' yn Grins.

Hij krige bekendheid fanwegen syn rol Nick yn 'e tillefyzjesearje 'Brugklas' (2019-2020). Ek spile er de haadrol yn de fideoklip 'Smoorverliefd' fan de Nederlânske rapper Snelle. Njonken Craig Scott en Bill Barberis hie Klink in haadrol yn de koarte film 'Barrière' (Ingelske titel: 'Barrier'), dy't yn maaie 2020 yn it ramt fan 75 jier befrijing foar it Siuwske filmprojekt de 'Slag om de Schelde' makke waard.

Yn 2022 krige Klink in haadrol yn de Amerikaanske searje 'Rabbit Hole', nei't er earder byrollen yn de Amazon-searje 'The English' en de Finske searje 'Artic Circle' (Ivalo) krige. 

## Filmografy
* 2019-2020: *Brugklas* - Nick
* 2020: *Smoorverliefd*
* 2020: *Barrière*  
* 2020: *Lieve Mama*
* 2020: *Maus*
* 2020-2021: *Arctic Circle*
* 2021: *Onze straat: Neontetra*
* 2021: *U-47700*
* 2022: *Rabbit Hole*

## Keppeling om utens
* Walt Klink op IMDb
Ingwierrumer Polder

De **Ingwierrumer** **Polder** is in polder en wie in dykwetterskip yn de eardere gemeente East-Dongeradiel, yn it noardeasten fan Fryslân. It wetterskip bestie fan 1810 oant 1962. It wurkmêd fan it eardere wetterskip falt no ûnder Wetterskip Fryslân.
East-Holwerter Polder

De **East-Holwerter Polder** is in polder en wie in dykwetterskip yn de eardere gemeente West-Dongeradiel, yn it noardeasten fan Fryslân. It wetterskip bestie fan 1733 oant 1962. It wurkgebiet fan it wetterskip falt no ûnder Wetterskip Fryslân.

## Sjoch ek

* West-Holwerter Polder
* Ternaarder Polder
Seediken Kontribúsje Kollumerlân en Nijkrúslân

**Seediken Kontribúsje Kollumerlân en Nijkrúslân** wie in dykwetterskip yn de eardere gemeente Kollumerlân en Nijkrúslân, yn it noardeasten fan Fryslân. It wetterskip bestie fan 1668 oant 1961. It wurkmêd fan it wetterskip falt no ûnder it Wetterskip Fryslân.
Biltpôlen

De **Biltpôlen** is in polder en wie in wetterskip yn de eardere gemeente It Bilt, yn it noarden fan Fryslân. It wetterskip bestie fan 1736 oant 1979. It wurkmêd fan it wetterskip falt no ûnder it Wetterskip Fryslân.

## Sjoch ek
* It Nije Bilt
Pipenpoyske brulloft

De **Pipenpoyske brulloft** is in rige fan oarspronklik tsien skilderijen út de earste helte fan de 17e iuw, dy't de fiering fan it houliksfeest fan Eraert fan Pipenpoy (1576-1638) en Jel fan Liauckama (1585–1650) op de Liauckamastate yn Seisbierrum ferbyldet. Dat houlik wie om 1616 hinne.

Dy rige skilderijen is de earstbekende 'houliksreportaazje' yn Nederlân, en wol fan in grut Frysk houlik dat yn Nederlân syn gelikense net kenne soe. It wurk is ek bysûnder om 't it de klean en gebrûken út dy tiid en yn de regio sjen lit. Sa ûnderskiedt de brêgeman him fan de oare manlju troch syn bûtenlânske ridderklean. It houliksmiel is fierder in goed foarbyld fan in dutsen feesttafel út it begjin fan de santjinde iuw. 

De skilderijen hongen oant de sloop fan Liauckamastate yn 1823 yn de grutte seal en 
neistlizzende romte dêre. Fan de seis skilderijen dy't yn de grutte seal hongen, hat it Frysk Museum sûnt 2013 twa yn de samling.
Fiifdielen Slachtedyk

**Fiifdielen Slachtedyk** wie in dykwetterskip yn it noardwesten yn Fryslân. It bestie fan 1763 oant 1868. De wurkmêd fan it wetterskip falt no ûnder it Wetterskip Fryslân. De namme ferwiist nei de Frjentsjerter Fiifdielen en nei de Slachtedyk.
Romte (natuerkunde)

**Romte** is yn de natuerkunde in trochgeand fjild, beskreaun yn trije rjochtings. It omfiemet lokaasjes, en beweech. Of it fjild sels in bestean hat, as allinnich mar de opsomming is fan de lokaasjes dy't der fan beskreaun wurde, is in iepen fraach.
Jan de Salle

**Jan Urbeijns de Salle** (berne yn De Haach, ferstoarn om 1626 hinne) wie in Frysk portretskilder út de 17e iuw.

De Salle waard yn 1599 ynwenner fan Ljouwert en troude dêr itselde jier mei Sara Abraham Lenerts. Under oare Mathias Heimans en Hendrik Geerts wiene dêr syn learlingen. De klean fan de portrettearren yn syn skilderijen wurde wol as foarbyld fan de Spaanske moade yn dy tiid brûkt. 

Yn 1628 waard syn hûs yn de Bontepapestege yn Ljouwert, troch skuldeaskers ferkocht. Syn wurken binne benammen yn it Frysk Museum en yn Ryksmuseum Twinte te besjen.

## Galery

Jan Urbeijns de Salle - Portret van Geertruydt van Engelstede (Engelsteedt) - S2001-004 - Fries Museum.jpg|Geertruydt fan Engelstede (Engelsteedt)
Anonymous - Portret van Doedt van Holdinga - S2000-002 - Fries Museum.jpg|Doedt fan Holdinga
Jan Urbeijns de Salle - Portret van Buwe van Jeltinga - S07621 - Fries Museum.jpg|Buwe fan Jeltinga	
File:Jan Urbeijns de Salle - Portret van Frans van Donia - S2001-003 - Fries Museum.jpg|Frâns fan Donia
De Nes (Skylge)

**De Nes** leit súd fan Hoarn (Skylge). Der is in dyk net fier fan de waaddyk dy't *Nesweg* hjit. Lykwols jout dat net de krekte oanwizing. Op kaarten fan it gebiet kin men sjen dat *De Nes* no krekt yn if fjild benoarden de Nesweg leit, fierder de kant fan Hoarn út.
Beowulf (film út 1999)

**Beowulf** is in Amearikaanske film út 1999 ûnder regy fan Graham Baker, mei Christopher Lambert yn de titelrol. De film is basearre op it epysk gedicht Beowulf.
Beveren aan de IJzer

**Beveren aan de IJzer** (ek: **Beveren-IJzer**) is in doarp yn de Belgyske provinsje West-Flaanderen. Sûnt 1971 is it net mear in selsstannige gemeente. Yn dat jier waard it doarp by de gemeente Stavele foege en yn 1977 by in folgjende weryndieling waard it in dielgemeente fan Alveringem.

Om it plak te ûnderskieden fan oare Belgyske plakken mei deselde namme wurdt faak de namme fan de rivier de Izer tafoege, dy't de súdlik grins foarmet fan it doarp. Yn it súdwesten leit oan de Deade Izer it buorskip Beveren-Kalsijde.

## Befolkingsferrin

	
## It besjen wurdich
* De Sint-Audomarustsjerke is in trijeskippige goatyske halletsjerke út de 15e iuw, dy't om 1761 hinne ferboud is. It is sûnt 1939 in beskerme monumint. 
* Op it begraafplak lizze acht Belgyske en tweintich Britske fallen soldaten út de Earste Wrâldkriich en acht Britske fallen soldaten út de Twadde Wrâldoarloch begroeven. 
* De wytkalke Brouckmûne út 1872 is in beskerme monumint.
* De Rohardushof yn it buorskip Beveren-Kalsijde hat in ierdewurkmuseum.
Wûnseradiel Sudersee Diken

**Wûnseradiel Sudersee Diken** wie in dykwetterskip yn de eardere gemeente Wûnseradiel, yn it westen fan Fryslân. It wetterskip bestie fan 1533 oant 1937. It wurkmêd fan it wetterskip falt no ûnder it Wetterskip Fryslân.
Sint-Walburgatsjerke (Veurne)

De **Sint-Walburgatsjerke** is in goatysk tsjerkegebou yn 'e Belgyske stêd Veurne.

## Skiednis
De tsjerke ûnstie út in oan Us-Leaffrou wijde kapel. Yn 'e 10e iuw krige de tsjerke reliken fan Sint-Walburga, sadat de namme om dy tiid hinne feroare waard yn Sint-Walburgatsjerke. 

De tsjerke krige ek in relikwy fan it Hillich Krús, dat de oanset betsjutte ta de oprjochting fan in bruorreskip, dy't prosesjes organisearre en oant yn 'e 20e iuw aktyf wie.     

Oan 'e tsjerke wie in kapittel fan 30 koarhearen ferbûn. De romaanske tsjerke waard yn 'e 13e of 14e iuw troch brân ferneatige en de weropbou folge yn 'e iergoatyske styl. Der waard ek mei de bou fan in nije westlike toer útein set, mar dy waard nea foltôge. De ûnderbou waard letter foar in skoft brûkt foar de opslach fan buskrûd en letter omboud ta in reinwetteropslach. 

Tsjin de súdlike muorre fan 'e koeromgong waard yn 1529 in kapittelseal oanboud. Dêrby waard de súdlike romaanske earm fan it dwersskip ôfbrutsen en ferfongen troch in klassisistyske earm. 

Yn 'e Frânske tiid waard it kapittel opheft en de tsjerke ferkocht om ôfbrutsen te wurden. De ynwenners fan Veurne slaggen der lykwols yn om harren eigen tsjerke werom te keapjen en sa bleau de tsjerke bewarre. Yn 'e jierren 1865-1874 waard it koer restaurearre. 

Oan it begjin fan 'e 20e iuw folge de ôfbraak fan de âlde romaanske noardlike earm fan it dwersskip en de klassisistyske súdlike earm en de bou fan in nij neogoatysk transept mei in koart skip neffens de plannen fan de Gintske arsjitekt Auguste Van Assche.

## Ynterieur

De tsjerke is ryk oan skilderijen en ien fan 'e meast bekende dêrfan is *Kristus wasket mei Syn bloed de sielen út it fagefjoer*, in wurk fan Vigor Boucquet. De preekstoel datearret fan 1727. De koarbanken datearje fan 1596

### Oargel
It trijemanualige oargel waard yn 'e jierren 1743-1745 boud troch Jean-Godefroy Gobert en Joseph Bosquet en yn de jierren 1784-1785 troch Jean-Joseph Van der Haeghen fergrutte mei in posityf. Yn 'e Frânske tiid waard der in soad út de tsjerke stellen en ek de pipen fan it oargel wiene net feilich. Yn 1809-1813 renovearre René Germain it oargel. Dêrnei folgen ferskillende renovaasjes. Yn 'e jierren 1966-1967 krige it oargel fan 'e firma Joseph Loncke in soad nije pipen, nije mechaniken, wynladen, in nije wynfoarsjenning en in nije klaviatuer. Simmerdeis wurde der oargelkonserten yn 'e tsjerke jûn.

## Beskriuwing
De tsjerke hat in koart skip en in yn ferhâlding lang koer fan fiif traveeën (ornearre foar de 30 koarhearen) mei in fiifsidige apsis. Op de krusing is in hege, slanke krusingstoer.

## Ofbylden

PM 129300 B Veurne.jpg|Foet fan de preekstoel
0 Furnes - Mise au tombeau - Église Sainte-Walburge.JPG|Grêflizzing
PM 131038 B Veurne.jpg|Sydalter
PM 131936 B Veurne.jpg|20e-iuwsk ramen
PM 130890 B Veurne.jpg|Kroaning fan Marije


## Keppeling om utens
* Orgelsite: disposysje oargel
Vigor Boucquet

**Victor Boucquet** of **Vigor Boucquet** (Veurne, 1619 – dêre, 11 febrewaris 1677) wie in Flaamske skilder ferneamd fan syn portretten en skilderijen fan bibelske ûnderwerpen. 

## Biografy
Boucquet wie benammen aktyf yn syn berteplak Veurne en omkriten, dêr't er frege waard foar alterstikken foar de pleatslike tsjerken en kleasters. Hy wurke yn de typyske Flaamske barokstyl fan syn tiid, mei oanstriid ta somber realisme. 

Hy wie in soan fan Marcus Boucquet (in net sa bekende skilder). Yn syn bertestêd wied er lid fan de Sint-Sebastiaansgilde en fan it troch it Jansenisme ynspirearre *Sodaliteit fan de Gekruisigde Zaligmaker*. Hy skildere histoaryske ûnderwerpen en waard ek wurdearre as portretskilder. Wurk fan him hinget yn ferskate Flaamske tsjerken. It wichtichste alterstik yn de Kapusinetsjerke fan Oostende, in Krúsôfnimming, wurdt taskreaun oan Boucquet.

Wurk fan Boucquet is te besjen yn musea yn Parys, Brussel en Rijsel en yn tsjerken te Veurne, Ieper, Houtem, Izenberge, Gistel, Vlamertinge, Woumen, Lampernisse en Alveringem.

## Galery

Victor Boucquet - Portrait of a man standing by a table draped with a red cloth, holding his gloves.jpg|*Portret fan in man*
PM 130916 B Veurne.jpg|*Hillige Sebastiaan*
Vigor Boucquet - The judgement of Cambyses.jpg|*Kambyses II*
PM 127339 B Ieper.jpg|*Maria* (Ieper)
Vigor Boucquet - They cleaned their souls in the blood of Christ.jpg|*Bloed fan Kristus* (Veurne)


## Literatuer
* Lien De Keukelaere, *Vigor Boucquet (1618/19-1677). Monografie van een barokschilder uit de Westhoek*, 2 dln., lisinsjaatstesis KU Leuven, 1998
* Louis Vanheule, "Vigor Boucquet", yn: *Bachten de Kupe*, 1967, nr. 2, s. 44-56

## Keppeling om utens
Kastiel Beauvoorde

**Kastiel Beauvoorde** is in wetterkastiel yn Wulveringem yn de gemeente Veurne fan de Belgyske provinsje West-Flaanderen.

## Skiednis
De earste bekende bewenner fan it kastiel wie Jan de Valuwe, dy't yn 1408 de lienhearrjochten krige fan Jan sûnder Freze.

It kastiel waard yn 1584 troch de geuzen yn 'e brân stutsen en om 1616 hinne mei behâld fan in pear muorredielen yn renêssânsestyl op 'e nij boud. De bewenner doe wie Jacob de Bryarde. Syn neiteam hie it kastiel oant 1828 yn besit. Tsjin dy tiid wie it domein in kastielhoeve woarn en lang om let net mear as in pleats, dy't ôfbrusten wurde soe. 

Yn 1875 koe Arthur Merghelynck it kastiel troch in restauraasje en werbou mar krekt foar de folsleine ôfbraak sparje. De hjoeddeiske ynrjochting is ek fan him ôfkomstich. Hy liet it kastiel troch de stedsarsjitekt fan Veurne, Jozef Vinck, útwreidzje en hy rjochte it kastiel mei 17e-iuwsk wurk en reproduksjes yn. Ek liet er in Frânsk-Ingelske tún oanlizze.

Merghelynck († 14 july 1908) hie gjin bern en yn 1905 liet er by testamint syn besit nei oan de Belgyske Steat, dy't it ornearje  moast foar de Keninklijke Akademy fan Nederlânske Taal en Letteren (KANTL). Syn widdo Julienne Flyps bleau oant har ferstjerren yn 1941 noch op it kastiel wenjen en dêrom koe de Flaamske Akademy der pas nei de Twadde Wrâldkriich gebrûk fan meitsje.

It kastiel waard yn 1987 as monumint beskerme. Yn 1998 droech KANTL it behear oer oan de *Stichting Vlaams Erfgoed* (letter *Erfgoed Vlaanderen*), wylst de Belgyske Steat it kastieldomein yn 2003 oerdroech oan de Flaamske Mienskip. Sûnt dy tiid soarget de feriening Erfgoed Vlaanderen foar it behear. Yn 2012 waard Erfgoed Vlaanderen opnaam yn de nije Flaamske erfgoedorganisaasje *Herita*.

Kastiel fan Beauvoorde kin yndividueel besichtige wurde mei in audiogids. Der is in besikerssintrum. Simmerdeis wurde der ekposysjes en oare kulturele aktiviteiten organisearre.
Sint-Karelsmûne

De **Sint-Karelsmûne** is in wynmûne oan de Debarkestrjitte yn it doarp De Moeren, dat heart ta de West-Flaamske gemeente Veurne, Belgje. 

De funksje fan de rûne stiennen mûne wie it bemeallen fan polder De Moeren.

## Skiednis
Mei ear as 20 wynmûnen waard yn de 17e iuw it polderlânskip fan De Moeren droechlein. Fan dy mûnen bleau gjin ien oer. De hjoeddeiske Sint-Karelsmûne waard tusken 1814 en 1820 boud en yn 1850 op 'e nij boud. Oarspronklik hie de mûne de namme *De Schelde*.   

De mûne waard yn 1930 renovearre en yn 1934 krigen de roeden it Dekker-systeem. De houten fizel waard yn 1939 ferfongen troch in fizel fan metaal. Yn 1943 waard de mûne erkend as monumint.

In diselgemaal ferfong yn 1967 de wynkrêft en letter kaam der in elektrysk gemaal.  

De mûne is yn de jierren 2014-2018 restaurearre en mealree makke. It is de iennige wurkjende fizelmûne fan Belgje.

## Keppeling om utens
* De mûne op ''Molenecho's''
Alice Romain

**Alice Romain**, echte namme ûnbekend (11 jannewaris 1991), is in rêstend Roemeensk neakenmodel en pornografysk aktrise en prostituee. Neffens har offisjele opjefte wie se ûnder har pornokarriêre 1.60 m, gewicht 54 kg.				
 		
## Keppelings om utens
*  Alice Romain op ''FreeOnes''
*  Alice Romain yn 'e ''Internet Movie Database''
*  Alice Romain yn 'e ''Internet Adult Film Database''
*  Alice Romain yn 'e ''Adult Film Database''
*  Biografyske gegevens fan Alice Romain yn 'e ''Boobpedia''
Dimter (gemeente)

**Dimter** (Nederlânsk: *Deventer*) is in gemeente yn de Nederlânske provinsje Oerisel mei  ynwenners (, boarne: CBS) op in oerflak fan 134,33&nbsp;km². Dimter is nei Ynskedee en Swol de tredgrutte gemeente neffens ynwennertal yn Oerisel.

Op 1 jannewaris 2005 fusearre de doetiidske gemeente Dimter mei de gemeente Bathmen. Sûnt 2001 foarmet Dimter mank mei de Gelderske gemeenten Apeldoarn, Brummen, Epe, Lochem, Sutfen en Voorst it gearwurkingsferbân Stêdetrijehoeke of *Cleantech-regio*. Dat regionale gearwurkingsferbân hat as doel yn 2030 enerzjyneutraal te wêzen en ûntwikkelet meiïnoar oparbeidzjend belied op fysyk (romtlike oardering, wenjen, ferkear ensfth), ekonomysk en sosjaal mêd.

## Geografy
De gemeente Dimter hat in oerflak fan 134,37 km² en hat as haadplak de stêd Dimter, dy't likernôch 82.000 inwoners hat. Oare grutte kearnen yn de gemeente binne Bathmen (liekrnôch 5.500 ynwenners), Diepenveen (likernôch 4.800 ynwenners) en Schalkhaar (likernôch 6.000 ynwenners). De gemeente grinzget yn it noardwesten oan de gemeente Olst-Wijhe, yn it noardeasten oan Raalte, yn it easten oan Rijssen-Holten, yn it suden oan Lochem (Gelderlân) en yn it westen oan Voorst (Gelderlân).

### Plakken

***** ynklusyf Colmschate (offisjele kearn) en De Hoven mei it bûtengebiet op de westlike ouwer fan de Isel.
Marijn Kuipers

**Marijn Kuipers** (It Oranjewâld, 9 april 2000) is in Nederlansk-Fryske presintatrise, flogger en *influencer*.
Leeuwarder Courant

## Jeugd en oplieding
Marijn groeide op yn Oranjewâld (tichtby It Hearrenfean) mei in âldere suster. En fan har sechsde ôf, nei de skieding fan har âlden, groeide se ek foar in part op yn Ketlik by har mem. Kuipers gie nei de middelbere skoalle en it mbo op It Hearrenfean, se folge dêr de oplieding Wellness & Lifestyle oan it Friesland College. Yn 2020 stie se yn de finale fan de Miss Beauty of Fryslân ferkiezing.

## Karriêre
Marijn docht presintaasjewurk foar it online platfoarm Rumag, docht mei oan de Youtube-searje Hooligirls en is ambassadeur fan de stichting *[https://makeawishnederland.org/ Make A Wish]*. It begûn foar har allegearre yn 2018, yn de sportskoalle op It Hearrenfean. Tegearre mei in freondinne pleatste se fitness kontint op Instagram.

Doe 't in manljusaccount mei goed 500.000 folgers ien fan har fitnessfotos poste, groeide har bekendheid enoarm. Se is sûnt 2020 aktyf foar Rumag, nei in berjochtsje fan Danny Membre, de baas fan RUMAG. Se hat op it stuit (maart, 2023) 36.300 folgers op YouTube, 325.000 op Instagram en 525.000 op TikTok.

## Prizen
Marijn Kuipers waard yn 2022 troch manljusblêd *[[FHM]]* bekroand ta *[https://fhm.nl/marijn-kuipers-social-media-queen/ Social Media Queen]* 2022 fanwegen har nije knappe ferskining, grappige filmkes op TikTok, har moaie kykjes op Instagram en har optredens op de kanalen fan Rumag.

## Persoanlik
Marijn wennet op it stuit mei 2 fammen út Fryslân yn Amsterdam.
Hanneke Frankema

**Hanneke Frankema** (30 juny 1983) is Nederlânsk en Europeesk kampioen *floral design* (blomsierkeunst). Se wennet yn it lytse stedsje Schipluiden tegearre mei har freon profesjoneel fotograaf Nico Alsemgeest. Frankema hat meidien oan ferskate wedstriden en wûn ûnder oare de earste edysje fan de Barcelona World Flowers Cup, ferskate Nederlânske kampioenskippen en behelle in 6e plak yn de Europeeske jeugdkompetysje. Se is diplomearre karmaster en siet twa seizoenen yn de sjuery fan SBS-talintejacht *Hollands Beste Bloemstylist* (2015 en 2017 ).

## Biografy
Fan jongs ôf oan hâldt se fan blommen en fûn se it aardich om der dingen mei te meitsjen. Se hie 8 jier in blommewinkel mar die der in soad dingen neist en dêr fokust se har no folslein op en wurket tsjintwurdich as freelance blommist en reizget de wrâld oer om les te jaan yn blomskikken, wedstriden te dwaan, blommedemonstraasjes te jaan, blommeynstallaasjes te meitsjen op grutte shows en blommepromoasjes te dwaan. Ek makket se dekoraasjes op beurzen. 

Hanneke Frankema kwalifisearre har as jongste blommist ea ta Masterblommist.

### 2022/2023
Europeesk kampioenskip Katowice Poalen 2022 - Frankema pakte de earste priis en mei harsels fjouwer jier lang de bêste florist fan Europa neame.

### 2018/2019
Nederlânsk kamioenskip Blomsierkeunst 2018 - Frankema pakte de earste priis. De finale fûn plak op woansdei 5 septimber yn it fakevent Florall Inspiration.

### 2012/2013
Barcelona World Flower Cup 2012 - Frankema behelle út de 51 blomskikkers de WK titel.

### 2007/2008
Nederlânsk kampioenskip bloemsierkeunst 2007 - Frankema wint de earste priis.

### 2006/2007
Nei ferskate blomskip opliedingen behelle Frankema yn 2006 har diploma Meesterbindster.
Us-Leaffrouwetsjerke (Poperinge)

De **Us-Leaffrouwetsjerke** is in parochytsjerke yn it West-Flaamske Poperinge yn Belgje.

## Skiednis
De tsjerke waard foar it earst yn 1290 neamd, doe't de abt fan it Sint-Bertinus-kleaster yn Sint-Omaars en de biskop fan Terwaan tastimming joech foar de bou fan twa nije tsjerken yn Poperinge, nammentlik de Us-Leaffrouwetsjerke en de Sint-Jehannestsjerke. Oanlieding dêrta wie de oanwaaks fan it ynwennertal troch de ekonomyske opgong fan 'e stêd. 

De bou fan 'e tsjerke fûn tusken de ein fan 'e 13e en it begjin fan 'e 14e iuw plak. Nei alle gedachten waard mei it skip en it koer útein set, folge troch it dwersskip en de sydkoaren. De westlike toer waard om 1400 hinne foltôge.

Yn 'e 2e helte fan 'e 16e iuw fûn de byldestoarm plak, wêrby't de ynrjochting fan 'e tsjerke fernield waard, mar it gebou waard sparre. Yn 1640 ûnstie der in brân yn 'e tsjerke, dy't benammen it dak skansearre. Nei in bliksemynslach yn 'e toer moast dy renovearre wurde en yn 1692 wie der skea troch in ierdskodding.

Yn 1780 waard in nije spits tafoege. Fan 1837-1838 waard ûnder lieding fan J. Lernould it ynterieur yn neoklassisistyske styl renovearre. Yn 1905 waard in nije bakstiennen spits boud.

## Ynterieur

It tsjerkemeubilêr is benammen 18e-iuwsk. In skilderij fan 'e Opwekking fan Lazarus is út de 1e helte fan 'e 17e iuw. De iken preekstoel is in ûntwerp fan de arsjitekt J. Lernould (Iper) út 1833.

## Oargel
It oargel datearret út 1715 en wurdt taskreaun oan J. van den Eynde út Iper. Fan dat ynstrumint is noch in lyts part piipwurk oer. Mear piipwurk datearret fan 1731 en 1735, doe't de oargelbouwer Berger út Brugge oan it ynstrumint wurke. Yn 'e jierren 1910-1911 ferboud Jules Anneessens út Menen it oargel yngreven. Ek it oargel is in beskerme monumint.

## Keppeling om utens
* Orgelsite: disposysje oargel
Seeklimaat

In **seeklimaat** of **maritym klimaat** is in klimaat mei koele simmers en sêfte winters. Dêrmei is it tsjinoerstelde fan in lânklimaat dat him kenmerke troch ekstreme temperatueren yn simmer en winter.  

Seeklimaat komt oeral op 'e wrâld foar, dêr't de ôfstân ta de see beheind is, dêr't de ynfloed fan de oseaan en seeën waarnimber troch is. Omdat it seeoerflak wiet is, hâldt it de temperatuer maklik fêst. Dat is wêrom de temperatueren simmers en winters net botte fier útelkoar rinne.
Boskgoudstjer

De **boskgoudstjer** (wittenskiplike namme: *Gagea lutea*) heart ta de ynlânske wylde planten. Yn Fryslân lit er him eins allinne noch mar yn Feanwâlden fine. Tusken de Skierstins en de pastorij binne der yn 'e maitiid, sa om maart hinne, lytse tropkes fan dizze goudstjerren lâns de Muontsewei te sjen. Neffens D.T.E. van der Ploeg liket dat it iennige plak yn Fryslân te wêzen dêr't er him hanthavenje koe. Sok hanthavenjen hat nei alle gedachten te krijen mei de bysûndere boaiem om 'e Skierstins hinne.
Sofia Rose

**Sofia Rose** (24 july 1975), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd komôf. Neffens har offisjele opjefte wie se ûnder har pornokarriêre 1.70 m, mei in gewicht fan 109 kg.

## Keppelings om utens
* Sofia Rose yn 'e ''Internet Movie Database''
* Sofia Rose yn 'e ''Internet Adult Film Database''
* Sofia Rose  yn 'e ''Adult Film Database''
* Sofia Rose op ''FreeOnes''
* Sofia Rose yn 'e ''Boobpedia''
Flamingo

De **flamingo** (*Phoenicopterus roseus*), ek wol **gewoane flamingo** of **Jeropeeske flamingo** neamd, is de grutste fan de seis flamingosoarten fan de wrâld en de iennichste dy't yn Jeropa yn it wyld foarkomt.

## Foarkommen
De flamingo sit yn haadsaak wyt yn de fearren, mei wat rôze. De fûgel hat in ekstreem lange nekke, in stompe, hoekige snaffel mei in swart utein, ekstreem lange poaten en koarte teanen mei swimfluesen. De lingte is sa’n 150 sm en it gewicht 3-4 kg.

## Fersprieding
De flamingo komt wiidferspraat foar yn Afrika en yn it Súdwesten en Suden fan Sintraal-Jeraazje. De fûgels komme yn ferskate swiet- en sâltwetterbiotopen foar, foaral yn undjippe, sâlte marren, estuaria en lagunes.

Yn Jeropa komt de flamingo foar yn de Camargue yn Súd-Frankryk, dat de measte Jeropeeske fûgels herberget. Dêrneist komt de flamingo yn Portegal, Spanje, Itaalje, de Westlike Balkan en Grikelân foar.

Yn Nederlân komme jierliks inkelde tsientallen flamingo’s as trekfûgel of wintergast foar; yn Fryslân soms oan de Waadseekust. 

## Keppelings om utens
* Sovon Oantallen en fersprieding fan de Flamingo yn Nederlân
Bo Sinn

**Bo Sinn**, echte namme: **Yannick Deveaux** (8 novimber 1985), is in Kanadeesk neakenmodel en pornografysk akteur. Sinn sette yn 2013 útein mei syn karriêre, en hat sawol heteroseksuële as homoseksuële en transseksuële pornografy makke.
 		
## Keppelings om utens
* Bo Sinn yn 'e ''Internet Movie Database''
* Bo Sinn yn 'e ''Internet Adult Film Database''
* Bo Sinn yn 'e ''Adult Film Database''
Ulan (pornografysk akteur)

**Ulan**, echte namme: **Milan Ponjevic** (4 jannewaris 1994), is in Servysk neakenmodel en pornografysk akteur. Neffens syn offisjele opjefte wie er ûnder syn pornokarriêre 1.83 m, mei in gewicht fan 75 kg.
 		
## Keppelings om utens
* Ulan yn 'e ''Internet Movie Database''
* Ulan yn 'e ''Internet Adult Film Database''
* Ulan yn 'e ''Adult Film Database''
Romte (tagonklik diel fan in gebou)

In **Romte** is in tagonklik part fan in gebou, dat foar in part, of hielendal, troch konstruksjes (muorren) ôfskaat is. Gruttere romten neamt men fertrekken of keamers. Oare romten binne bgl. in hal, gong of húske.
Butt-Numb-A-Thon

De **Butt-Numb-A-Thon** (letterlik: "Kont-Sliept-a-Ton", in wurdboarterij op "maraton", fanwegen de lange sit), soms ôfkoarte ta **BNAT**, wie in lytsskalich Amerikaansk filmfestival dat fan 1999 oant en mei 2016 elts jier yn 'e moanne desimber holden waard yn 'e Teksaanske haadstêd Austin. It waard oprjochte en presintearre troch Harry Knowles, en bestie út 24&nbsp;oeren wêryn't oan ien wei troch films fertoand waarden. Nei't yn 2017 bekend waard dat Knowles fan seksuele oantaasting beskuldige waard, wie it dien mei it festival.

## Skiednis
De Butt-Numb-A-Thon waard yn desimber 1999 foar it earst organisearre troch Harry Knowles, dy't bekend wurden wie mei de webside *[[Ain't It Cool News]]*. It wie fan oarsprong eins in út 'e hân rûn jierdeisfeest, mar ûntjoech him meitiid ta in echt filmfestival, dêr't behalven filmklassikers ek nije films yn premiêre giene. Foarbylden fan films dy't op 'e Butt-Numb-A-Thon foar it earst publyklik fertoand waarden, binne *[[The Passion of the Christ]]* (2004), *[[Black Snake Moan (film)|Black Snake Moan]]* (2006), *[[The Cabin in the Woods]]* (2011) en ** (2014).

Op it festival wiene gauris grutte nammen út 'e filmyndustry fan Hollywood te gast, ûnder wa regisseurs as Zack Snyder, Peter Jackson, Mel Gibson, Rian Johnson. McG en Guillermo del Toro, en akteurs as Seth Rogen, Elijah Wood en Joseph Gordon-Levitt.

It festival waard de earste acht jier holden yn it Alamo Drafthouse, in bioskoop yn 'e binnenstêd fan Austin (Teksas). Doe't dy yn juny 2007 tichtgie, presintearre Styles ta gelegenheid dêrfan in hastich organisearre lytse en ferkoarte ferzje fan 'e Butt-Numb-A-Thon, dy't er "Half-Ass-A-Thon" neamde (letterlik: "Heal-Kont-a-Ton", in wurdboarterij nei *half-assed*, dat "ûnberet" betsjut). Fan desimber 2007 ôf waard de Butt-Numb-A-Thon yn oare lokaasjes fan it Alamo Drafthouse holden.

Mids septimber 2017 waard troch de media bekendmakke dat Harry Knowles beskuldige waard fan seksueel oer de grins geand gedrach en seksuele oantaasting. Op 25&nbsp;septimber makke it Alamo Drafthouse bekend dat it alle bannen mei Knowles ferbriek. Knowles stapte sels op by syn webside *Ain't It Cool News*. De Butt-Numb-A-Thon fan 2017 gie net troch en letter die bliken dat de edysje fan desimber 2016 de lêste west hie.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Butt-Numb-A-Thon <small>(argivearre)</small>