open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pamela Brown (sjoernaliste)

**Pamela Brown** (folút: **Pamela Ashley Brown**; Lexington (Kentucky), 29 novimber 1983) is in Amerikaansk ferslachjouster, nijslêzeresse en sjoernaliste. Hja komt út in famylje fan politisy, mar hat sels foar in karriêre yn 'e sjoernalistyk keazen. Brown hat fral bekendheid krigen as ferslachjouster foar CNN USA en CNN International mei as spesjalisme nijsberjochten oer misdriuwen en rjochtsaken.

## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Brown waard yn 1983 berne yn Lexington, yn 'e Amerikaanske steat Kentucky. Hja is de dochter fan 'e sakeman en eardere gûverneur fan Kentucky John Y. Brown jr. en dy syn frou, de ûndernimster en eardere Miss America Phyllis George. Fierders is Brown in pakesizzer fan politikus John Y. Brown sr. en de healsuster fan 'e eardere steatssiktaris fan Kentucky John Y. Brown III.

Hja is ferneamd nei har muoike Pamela Brown, dy't yn 1970 mei 28 jier yn 'e mande mei har man Rod Anderson en ballonfarder Malcolm Brighton omkaam by in tragysk ûngelok wylst se besochten de Atlantyske Oseaan oer te stekken mei in hjitte-luchtballon. Brown folge de middelbere skoalle yn Lexington, en behelle neitiid in bachelortitel yn tillefyzjesjoernalistyk oan 'e Universiteit fan Noard-Karolina te Chapel Hill. Yn har studintetiid wie se in ferslachjouster foar de universiteitskrante *Carolina Week*. 

### Karriêre
Brown sette mei har karriêre útein by de lokale tillefyzjestjoerder WJLA-TV yn 'e Amerikaanske haadstêd Washington, D.C., dy't ferbûn is mei de nasjonale stjoerder ABC. Dêr begûn se as ferslachjouster, mar klom al rillegau op ta nijslêzeresse op 'e sneintejûnen. Se die by WJLA û.m. ferslach fan 'e orkaan Sandy, in ûntspoaring yn 'e Washingtonske metro en de Amerikaanske sniestoarm fan 2010. Fierders waard se yn 2010 útstjoerd nei Haïty doe't dat lân troffen wie troch in swiere ierdbeving. Letter kearde se op eigen manneboet werom om ferslach te dwaan fan 'e weropbou yn 'e haadstêd Port-au-Prince en omkriten.

Yn 2013 stapte Brown oer nei de nijsstjoerder CNN, dêr't se yn 't earstoan as algemien ferslachjouster berjochte oer û.m. de terroristyske oanslach op de Maraton fan Boston, de ferwuostging fan dielen fan Oklahoma troch tornado's, de oanslach op 'e redaksje fan it Paryske tydskrift *[[Charlie Hebdo]]* en it ûndersyk nei it delstoarten fan Germanwings-flecht 9525 yn 'e Alpen. Dêropta bestege Brown in protte tiid oan it meitsjen fan reportaazjes oer frouljushannel, twongen prostitúsje en moderne slavernij.

Letter spesjalisearre Brown har yn ferslachjouwing oer misdriuwen en rjochtsaken yn ferbân mei it Amerikaansk Ministearje fan Justysje en it Amerikaansk Heechgerjochtshôf. Dêrta is har útfalsbasis it CNN-kantoar yn Washington, D.C. Oer ûnderwerpen op dat terrein berjochtet hja geregeldwei op sawol de Amerikaanske nasjonale fariant fan CNN, CNN USA, as de ynternasjonale nijsstjoerder CNN International.

## Keppelings om utens
*  Profyl fan Pamela Brown op CNN.com
*  Folsleine filmografy fan Pamela Brown yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Wraak

**Wraak** is in primitive foarm fan it ta stân bringen fan in gefoelsmjittige gerjochtichheid foar oandien ûnrjocht of leed, dy't troch priveepersoanen útfierd wurdt bûten de wet en it rjocht om, en it tabringen fan letsel oan ien of mear oare persoanen omfiemet. Soks kin foarkomme yn sitewaasjes of maatskippijen dêr't gjin (funksjonearjend) rjochtssysteem bestiet, mar it komt ek wol foar as dat wis wol bestiet, mar immen fielt dat him of har ûnder dat systeem gjin rjochtdien is, bygelyks om't de dieder fan in misdriuw foar syn of har gefoel in fiersten te lege straf krigen hat of sels frijsprutsen is fanwegen gebrek oan bewiis. Wraak moat ûnderskaat wurde fan ferjilding, dat oars as wraak wol deeglik diel útmakket fan it rjochtssysteem en ien fan 'e basisprinsipes foarmet foar bestraffing fan misdiedigers. Yn funksjonearjende rjochtssystemen hat de oerheid it allinnerjocht op ferjilding.

De emoasje dy't oan wraak t'en grûnslach leit, is **wraaksucht**. Dy emoasje wurdt troch guon beskôge as ûnfoech om't er net rasjoneel wêze soe. Oaren sjogge wraaksucht lykwols as in oerâlde minsklike reäksje op oandien ûnrjocht (ferlykje de ferneamde bibelske passaazje "each om each, tosk om tosk"). Likegoed is wraaksucht in gefaarlike emoasje, dy't gauris in obsesje wurde kin en de wraaknimmer likegoed ferdylget as dejingen op wa't hy of sy wraak nimme wol. Yn it strafrjocht wurdt wraak sjoen as ûntalitber en in foarm fan figilantisme (it rjocht yn eigen hân nimmen). It prinsipe fan wraak, nammentlik it feroarsaakjen fan ekstra ûnrjocht of leed by de dieder fan earder ûnrjocht of leed, wurdt yn it strafrjocht net akseptearre, en wraaknimmers sille sadwaande yn 'e regel ek net ûntsjoen wurde by de ferfolging foar de misdriuwen dy't se as ûnderdiel fan harren wraak begien hawwe. In ferneamd literêr wurk dat giet oer wraak en wraaksucht is de roman *De Greve fan Monte-Cristo* (1844), fan 'e Frânske skriuwer Alexandre Dumas.

Spesjale foarmen fan wraak binne bloedwraak en earwraak. By bloedwraak reitsje twa (of mear) famyljes of oare maatskiplike groepen deilis om tabrocht ûnrjocht of leed. Soks begjint faak mei in lytse mislediging, mar kin útgroeie ta in deilisskip dy't generaasjes lang oanhâldt. Faak draait it út op moard en wjermoard, wêrby't foar eltse moard troch de iene groep wraak nommen wurdt mei in moard troch de oare groep, sadat de fete oant yn it ûneinige oan 'e gong holden wurdt. Lannen dy't histoarysk (en yn beheinde mjitte noch wol) om sokke bloedwraak of fendetta's bekend stiene, binne û.o. Korsika en Albaanje. By earwraak draait it om it weinimmen fan gesichtsferlies of in as sadanich beskôge famyljeskande, wêrby't faak it slachtoffer fan in earder misdriuw, lykas in ferkrêfte frou, troch har eigen famylje om hals brocht wurdt om 'e "skande út te wiskjen". Soks komt in protte foar yn lannen as Pakistan en Afganistan.
Klaas Bouma

**Klaas Bouma** (Lippenhuzen, 2 april 1914 – Westerbork, 25 septimber 1944) wie in Nederlânsk keunstskilder en tekenlearaar fan Frysk komôf.

## Libben en wurk
Bouma wie in soan fan Pier Bouma en Jitske Klazema. Hy studearre yn De Haach en helle de aktes M.O. (1936) en N.O.-*nijverheid* (1939). Hy boaske yn 1942 mei Siemtje (Sien) Wubbena (1917-1999). Hy waard skilder en wie  tekenlearaar oan de MTS yn de stêd Grins.

Yn de Twadde Wrâldoarloch wie Bouma, ûnder de skûlnamme *Gekke Gerrit*, by it ferset en de Lanlike Organisaasje foar Help oan Underdûkers belutsen. Hy ferfalske persoansbewizen en stempels yn 'e mande mei de Oardertsjinst. Bouma waard ferret en op 15 septimber 1944 troch de Sicherheitsdienst arrestearre; syn skoanheit Eltje Wubbena waard troch Pieter Johan Faber deasketten. Bouma waard nei it Scholtenhûs en letter nei Kamp Westerbork brocht, dêr't er op 25 septimber 1944 deasketten waard.

Op 28 desimber 1945 waard it gebou fan it 'Kunstlievend Genootschap Pictura' yn Grins opnij iepene. By de iepeningstentoanstelling waard wurk toand fan ûnder oaren Bouma, Alida van Houten, Klaas van Dijk en Evert Musch, Bouma waard yn de iepeningsrede troch de foarsitter betocht.

#### Earbetoan
Bouma's namme stiet op in betinkstien yn de Van Doornenveste, part fan de Hânzehegeskoalle Grins en op it yn 1948 ûntfâlde Oarlochsmonumint Esserveld yn Grins.
Peter Verstegen

**Peter Verstegen** (De Haach, 30 july 1938) is in Nederlânsk dichter, publisist en literêr fertaler.

Peter Verstegen wie fan 1960 oant 1962 redakteur fan it studintewykblêd *[[Propria Cures]]* en fan 1974 oant 1976 fan it literêre tydskrift *[[De Revisor (tydskrift)|De Revisor]]*. Yn 1980 hie er de lieding oer de fertalersaksje "Geef ons heden" en rjochte er tegearre mei Marko Fondse it literêre blêd *[[De Tweede Ronde]]* op.

Sûnt 1972 wie er de libbenspartner fan aktrise en abbekate Saskia Holleman.

## Prizen
* 1959 - PC-Onthooftpriis voor *Vraaggesprek met ds. Zandt*
* 1960 - PC-Onthooftpriis foar *Adenauer raus*
* 1973 - Martinus Nijhoff Priis foar syn fertaling út it Ingelsk fan Nabokov's *Pale Fire*
* 2005 - Fertaalpriis Fûns foar de Letteren

## Bibliografy
* 1983 - *Je vaart nog als een edelman* (dichtbondel)
* 1985 - *De muze met de [[Januskop]]* (kollaazje fan 'e meast memorabele passaazjes út 'e sjueryrapporten oangeande de winners fan 'e Martinus Nijhoff-priis)
* 1988 - *Vol van ziel en zelfgevoel* (dichtbondel)
* 1989 - *Natuur zal kunst nooit blijvend evenaren. De West-Europese poëzie in honderd gedichten*
* 1993 - *Vertaalkunde versus vertaalwetenschap* (proefskrift), ISBN 9051702132
* 2001 - *Oompjes droom. Komedie* (toanielstik nei Dostojevski)

## Kar-út oerset wurk
* 1982 - E.E. Cummings, *Het driehoekig waarom (en andere gedichten)*
* 1990 - Emily Dickinson, *Ik vind vervoering in het leven. Vijftig brieven aan haar mentor*
* 1995 - Charles Baudelaire, *De bloemen van het kwaad* (*Les fleurs du mal*, 1857)
* 1996 - Rainer Maria Rilke, *Nieuwe gedichten 1*
* 1997 - Rainer Maria Rilke, *Nieuwe gedichten 2*
* 1998 - Johann Wolfgang von Goethe, *Het dagboek* (*Das Tagebuch*)
* 1999 - William Shakespeare, *Mijn liefde is een koorts: de sonnetten*, ISBN 9041701680
* 2000 - Dante Alighieri, *[[De goddelijke komedie]]* (*La Divina Commedia*, met Ike Cialona)
* 2002 - Paul Verlaine, *Een droom vreemd en indringend*
* 2003 - John Milton, *Het paradijs verloren* (*[[Paradise Lost (gedicht)|Paradise Lost]]*), ISBN 9025334059
* 2005 - Emily Dickinson, *Gedichten 1*
* 2007 - Emily Dickinson, *Gedichten 2*
* 2008 - Petrarca, *Het Liedboek*
* 2009 - Heinrich Heine, *Duitsland, een wintersprookje en andere gedichten*
* 2011 - Emily Dickinson, *Verzamelde gedichten*
* 2012 - Charles Bukowski, *De genoegens van de verdoemden*
* 2014 - Shakespeare, *Venus en Adonis*
* 2016 - Shakespeare, *De schennis van Lucretia*
* 2017 - Goethe, *Erotica; werprint proefskrift Vertaalkunde versus vertaalwetenschap* (1993)
* 2018 - Shakespeare, *Hamlet*
* 2019 - Shakespeare, *Othello*
* 2020 - Verstegen, *Verzamelde gedichten*
* 2020 - Shakespeare, *Macbeth*

## Fertaling teäterstikken
Tusken 1975 en 1995 fertaalde er foar Nederlânske selskippen teäterstikken fan ûnder oaren:
*Beaumarchais 
*Edward Bond 
*Bertold Brecht
*Alan Brown 
*Michael Frayn
*D.H. Lawrence
*Lesage
*Molière
*Peter Nichols
*Sartre
*Bernard Shaw
*Tom Stoppard
*Botho Strauss
*George Tabori
*Ruth Wolff
Himelfearttsjerke (Jekaterineburch)

De **Tsjerke fan de Himelfeart fan Kristus** (Russysk: Вознесенская церковь; *Voznesenskaja tserkov*) is ien fan 'e âldste otterdokse tsjerken yn 'e Russyske stêd Jekaterineburch.

## Skiednis
De earste Himelfearttsjerke waard yn maaie 1770 boud en op 19 septimber fan itselde jier ynwijd. Dy earste tsjerke wie in tige lytse houten konstruksje. It timpeltsje rekke al yn 1789 boufallich en op fersyk fan 'e parochy waard doe besletten in stiennen tsjerke fan twa ferdjippings te bouwen. Dat fûn syn beslach tusken 1792 en 1818.

De ûnder- of simmertsjerke waard wijd oan 'e Berte fan de Hillige Jongfaam Marije en de boppe- of wintertsjerke oan 'e Himelfeart fan 'e Hear. De tsjerke waard yn 'e 19e iuw ferboud en útwreide mei kappellen oan 'e súdlike en noardlike kant en yn it begjin fan 'e 20e iuw telde de tsjerke al seis kapellen. 

Yn 1926 moast de tsjerke fan 'e nije autoriteiten de doarren slute en waard der yn it gebou in skoalle en dêrnei in museum fêstige. 

Op 16 novimber 1990 naam it stedsbestjoer it beslut om de tsjerke werom te jaan oan 'e oarspronklike eigner en op 15 febrewaris 1991 koe der foar it earst sûnt lange tiid wer in tsjerketsjinst fierd wurde. Sûnt 1995 wie de Kazankapel tydlik yn gebrûk troch de mienskip fan 'e Aldleauwenden. De tsjerke ûndergyng yn dy tiid in grutte restauraasje. De oarspronklike dekoraasjes en de ikonostaze oerlibben de Sovjet-tiid net en moasten ferfongen wurde. 

## Keppeling om utens
*  Side fan de Himelfearttsjerke
Henri de Toulouse-Lautrec

**Henri Marie Raymond greve fan Toulouse-Lautrec-Monfa** (Alby, 24 novimber 1864 - kastiel Malromé (Gironde), 9 septimber 1901) wie in Frânsk keunstskilder, grafikus en litograaf.

Toulouse-Lautrec wie fan Oksitaansk komôf en hiet eins Enric Maria Ramon de Tolosa-Lautrèc-Montfan. Hy heart mei Cézanne, Van Gogh en Gauguin ta de meast bekende skilders fan de Postympresjonistyske perioade. Yn 2005 brocht it skilderij *La Blanchisseuse*, in betiid skilderij fan in waskfrou, by in feiling troch Christie's  US$22.4&nbsp;miljoen op, in nij rekord foar in wurk fan dizze skilder.

## Skilderstyl
It wurk fan Toulouse-Lautrec wurdt rekkene ta it ympresjonisme; fanôf de iere jierren 1890 is it mear postympresjonisme, mei as skaaimerken de sekuere flakferdielingen, dúdlik ôfbeakene en skelle kleuren.

## Skilderijen
* *In de Moulin rouge*
* *De jonge Routy in Céleyran*, 1882
* *La Blanchisseuse*, 1884-1886
* *A montrouge*, 1886
* *Circus Fernando*, 1886
* *Albert Grenier*, om 1887
* *The Englishman at the Moulin Rouge*
* *Cheval blanc gazelle* 1881
* *The Sofa*
* *Riders*, 1880
* *Poudre de riz*, 1887, Oaljeferve op doek, 56 x 46&nbsp;cm http://www3.vangoghmuseum.nl/vgm/index.jsp?page=3949&collection=454&lang=nl
* *La Clownesse in the "Moulin Rouge"*, 1897
* *Woman with an Umbrella* (Berthe the Deaf in the Garden of Monsieur Forest), 1889
* *La Goulue arriving at the Moulin Rouge*, 1892

## Galery

Henri de Toulouse-Lautrec 047.jpg|*Monsieur Boileau*, (1893)
Henri de Toulouse-Lautrec 044.jpg|*Maxime Dethomas* (1896)
Henri de Toulouse-Lautrec 025.jpg|*Au Moulin de la Galette* (1889)
Henri de Toulouse-Lautrec 005.jpg|*[[La Danse au Moulin Rouge]]* (1890)
Lautrec at the moulin rouge 1892.jpg|*Au moulin rouge* (1892)
(Albi) Au Salon de la rue des Moulins - Henri de Toulouse-Lautrec 1894 MTL.inv181.jpg|*Au Salon de la rue des Moulins* (1894)
(Albi) Louis Pascal 1893 - Henri de Toulouse-Lautrec - Musée Toulouse-Lautrec.jpg|*Monsieur Louis Pascal* (1893)
Brooklyn Museum - Aux Folies-Bergere-Brothers Marco from La Rire - Henri de Toulouse-Lautrec.jpg|Sirkusskets, 1895
Madame Lily Grenier.jpg|Lily Grenier, 1888
(Albi) La modiste, Melle Louise Blouet dite d'Enguin 1900 - Toulouse-Lautrec, MTL.212.jpg|*La modiste*, 1900


### Affysjes

Henri de Toulouse-Lautrec 049.jpg|*[[Moulin rouge - La Goulue]]* (1891)
Lautrec la troupe de mlle eglantine (poster) 1895-6.jpg|*La troupe de Mille Eglantine*
Lautrec ambassadeurs, aristide bruant (poster) 1892.jpg|*Aristide Bruant*
Lautrec jane avril at the jardin de paris (poster) 1893.jpg|*[[Jane Avril]]*

* *Le moulin rouge: Bal Tous les soirs,
* *Ambassadeurs Aristide Bruant dans son cabaret.
* *La revue blanche
* *Divan japonais
* ''L'estampe originale

### Fotoos

File:Guibert 2.jpg|Mr. Toulouse skilderet Mr. Lautrec (om 1891)
File:Guibert 3.jpg|Foto troch Maurice Guibert (1892)
File:Guibert 4.jpg| 
File:Guibert 5.jpg|(om 1887)


## Keppeling om utens
* Henri de Toulouse-Lautrec op artcyclopedia mei in protte keppelings
Henri Roorda

**Henri Philippe Benjamin Roorda van Eysinga** (Brussel, 30 novimber 1870 – Lausanne, 7 novimber 1925) wie in Frânsktalich Switsersk publisist fan Nederlânsk-Frysk komôf, soan fan de anargist Sicco Roorda van Eysinga, dy't fan 1872 ôf yn Clarens, oan de Mar fan Sjenêve, as frijwillich balling tahold. 

Roorda wie yn beheind fermidden bekend as auteur fan krityske geskriften oer ûnderwiisfernijing. Under de skûlnamme Balthasar skreau er satiryske stikken yn dei- en wykblêden. Hy waard it meast bekend fan it boekje *Mon Suicide*, dat yn 1926 ferskynde, in skoftke nei't er himsels tekoart dien hie. Henri Roorda jildt as de grutste humorist fan Frânsktalich Switserlân.

Lausanne hat sûnt 2003 in *Association des Amis de Henri Roorda*. Nei it earste Samle Wurk-útjefte yn 1969, ferskynde  yn 2011 in nije, útwreide twadde edysje.

## Sitaten
* 'Waar de mensheid naartoe gaat weet ze niet, maar sinds een eeuw heeft ze duidelijk de bedoeling daar zo snel mogelijk te komen'. (út *Le roseau pensotant*)
* 'Ik stel me voor hoe de rijken zouden kijken als de armen op grote schaal zelfmoord pleegden om hun grauwe bestaan te bekorten. Ze zouden vast zeggen dat dat *immoreel* is'. (út *Mijn zelfmoord*)
* 'Het universum wordt veel onbelangrijker als ik er niet meer ben'. (út *Mijn zelfmoord*)

## Publikaasjes
* *L’École et l’apprentissage de la docilité* (1898) 
* *Mon internationalisme sentimental* (1915)
* *Le pédagogue n'aime pas les enfants* (1917)
* *À prendre ou à laisser* (1919)
* *Le Roseau pensotant* (1923), Éditions L'Âge d'Homme, 2003
* *Les Almanachs Balthasar* (1923–1926)
* *Le débourrage de crâne est-il possible ?* (1924)
* *Avant la grande réforme de l’an 2000* (1925)
* *Le Rire et les rieurs* (1925)
* *Mon suicide* (1926) (*Mijn zelfmoord*, fert. Rokus Hofstede, mei neiwurd fan André de Raaij, Vantilt, 1998)
* *Oeuvres complètes*, 1969

## Literatuer
* Hugues Lenoir: *Henri Roorda ou le zèbre pédagogue*. Genf : Bibliothèque Romande, 2010
* *Henri Roorda et l’humour zèbre*. Lausanne, Éditions HumuS, 2009
* Edmond Gilliard: *À Henri Roorda - L’École contre la Vie*, Genf : Bibliothèque Romande, 1973
* René Fonjallaz: *A la mémoire de Henri Roorda.*. Lausanne 1928
Tsjerke fan de Berte fan de Hear (Jekaterineburch)

De **Tsjerke fan 'e Berte fan 'e Hear** (Russysk: Храм в честь Рождества Христова) yn Jekaterineburch is in otterdoks tsjerkegebou en de earste nije tsjerke fan Jekaterineburch nei it útienfallen fan 'e Sovjet-Uny.

## Skiednis

De earste stienlizzing fan 'e tsjerke fûn op 30 septimber 1996 plak. De bou eine fluch en de iepening wie op 7 jannewaris 1999, op it otterdokse bertefeest fan Kristus.     

Op 19 septimber 2000 waard yn it ramt fan 2000 jier Kristendom op it grûngebiet fan 'e tsjerke in fan brûns getten byld ûntbleate fan 'e aartsingel Michael. It byld hat in hichte fan 2,5 meter en weecht mear as 2 ton. De wijing fan it byld waard troch patriarch Aleksius II fersoarge.

## Keppeling om utens
*  Side fan de Bertetsjerke
Kirill fan Moskou

**Kirill fan Moskou** (Russysk: Кирилл, transliterearre Kirill; wrâldske namme Vladimir Michailovitsj Gûndjajev, Russysk: Владимир Михайлович Гундяев; Leningrad, Sovjet-Uny, 20 novimber 1946) is sûnt 27 jannewaris de patriarch fan Moskou en hiel Ruslân en dêrmei it haad fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke.   

Yn 1969 waard Kirill ta preester wijd. Fan 1974 oant 1984 wie Kirill rektor fan de Teologyske Akademy fan Leningrad. Hy waard ynwijd as biskop fan Vyborg yn 1975 en promovearre nei aartsbiskop yn 1977. Ear't Kirill keazen waard ta patriarch wie hy fan 1988 ôf de aartsbiskop fan Smolensk en Kaliningrad. Yn 1991 waard Kirill metropolityt, it heechste amt ûnder de patriarch.   

Nei de dea fan patriarch Aleksius II waard Kirill op 2 desimber 2008 yn de simmerresidinsje fan de patriarch yn Peredelkino by Moskou as *[[locum tenens]]* fan it amt fan patriach fan de Russysk-otterdokske Tsjerke keazen. Op 27 jannewaris 2009 waard Kirill keazen ta patriarch en op 1 febrewaris 2009 folge de kroaning yn de Kristus de Ferlosserkatedraal te Moskou.

## Famylje
Kirill komt út in preesterfamylje. Syn heit, dy't ferstoar yn 1974, wie ek preester. De pake fan Kirill waard yn de jierren 1920, 1930 en 1940 om syn leauwen ferbannen en syn striid tsjin de fernijers nei Solovky-kamp op de Solovetsky-eilannen. De âldere broer fan Kirill is aartsbiskop en professor oan de Teologyske Akademy fan Sint-Petersburch en rektor oan de Transfiguraasjekatedraal yn Sint-Petersburch.
Transfiguraasjetsjerke (Jekatarineburch)

De **Tsjerke fan de Transfiguraasje** (Russysk: Преображенская церковь; *Preobrazjenskaja tsjerkov*) is in russysk-otterdokske tsjerke yn it súdlike distrikt Tsjkalovsk fan Jekaterineburch, Ruslân. De tsjerke waard boud tusken 1808 en 1821, mar yn 'e Sovjet-tiid folslein ferneatige en omboud ta in fabryk foar rubberprodukten.   

## Skiednis
De earste tsjerke op it plak dêr't no de Transfiguraasjetsjerke stiet waard stifte yn 1712 en wie wijd oan 'e hillige Nikolaas. De houten Nikolaastsjerke die 95 jier tsjinst en baarnde yn 1807 alhiel ôf. 

Op it plak waard doe de earste stien lein foar in nije stiennen tsjerke. De nijbou krige oan 'e súdlike kant in kâlde kapel, dy't wijd waard oan 'e ikoan fan 'e Mem-Gods-fan-Kazan en oan noardlike kant in kapel, dy't wijd waard oan Sint-Nikolaas. It haadalter waard oan 'e Transfiguraasje fan 'e Hear wijd. It tsjerkegebou waard yn 'e twadde helte fan 'e 19e iuw te lyts en moast yn 1860 grutter makke wurde. Dêrfoar moasten oant 1863 de sydkapellen ôfbrutsen en ferfolgens oan 'e gruttere tsjerke wer op boud wurde.

Nei de Oktoberrevolúsje begûn de ferfolging fan it leauwen yn Ruslân. De koepel fan 'e Transfiguraasjetsjerke waard al yn 1930 foar in diel fernield. Yn 1937 waard de tsjerke definityf sluten en yn 1942 oerdroegen oan in fabryk, dy't yn ferbân mei de Dútske oanfal op Ruslân út Moskou nei Jekaterineburch evakuëarre wurde moast om produkten fan rubber te produsearjen. Yn dy tiid waard de tsjerke fan binnen folslein ferboud om it geskikt te meitsjen foar de produksje. 

Wylst it gebou noch net oerdroegen wie oan 'e tsjerke waard mei it peaskefeest fan 1995 foar it earst in earetsjinst yn it gebou fierd. Dêrnei sette de weropbou en de restauraasje fan 'e tsjerke útein. De folsleine oerdracht oan 'e Russysk-otterdokske Tsjerke fûn yn itselde jier plak mei de feestdei fan 'e Transfiguraasje fan 'e Hear. Sûnt 1996 wurde der wer alle dagen tsjinsten fierd.

## Keppeling om utens
*  Ofbylden fan de restauraasje op de side fan de Transfiguraasjetsjerke
Transgender Erotica Award

De **Transgender Erotica Awards**, soms ôfkoarte ta **TEA** en foarhinne bekend as de **Tranny Awards**, binne in groep Amerikaanske prizen dy't op jierlikse basis útrikt wurde foar de bêste transseksuële pornografy fan it foargeande jier. Dêrby leit de klam benammen op neakenfotografy en pornografyske films. De tawizing en útrikking fan 'e priis wurdt beävensearre troch de transseksuële pornografyske filmstudio Grooby Productions, en de earste útrikking fûn plak yn 2009. De útrikkingsseremoanje, dy't yn begjin maart yn Los Angeles holden wurdt, stiet ek wol bekend as de TEA Show.

Nominaasjes foar de Transgender Erotica Awards kinne troch sawol bedriuwen út 'e Amerikaanske pornoyndustry as troch fans yntsjinne wurde. De winners wurde neitiid útornearre troch in faksjuery dêr't sawol fans as filmprodusinten, pornoakteurs en profesjonele resinsinten fan transseksuële pornografy yn fertsjintwurdige is. Elts jier wurdt dy faksjuery gearstald út lju dy't der it foargeande jiers net diel fan útmakke hawwe. Under de aktrises dy't alris in Transgender Erotica Award wûnen, binne Eva Lin, Venus Lux, Vicki Richter, Hazel Tucker en Vaniity. Joey Silvera hat al fiif kear (2010, 2012-2014 en 2016) de Transgender Erotica Award foar bêste regisseur (dvd) wûn. Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.

## Kategoryen
;produksjekategoryen
* bêste dvd
* bêste sêne
* bêste female to male-sêne
* bêste persoanlike webside
;technyske kategoryen
* bêste regisseur fan in sêne
* bêste regisseur fan in dvd
* bêste neakenfotograaf
* bêste beropspersoan út 'e pornoyndustry

;artystekategoryen
* bêste nije gesicht
* bêste solomodel
* bêste pornomodel
* bêste female-to-male-artyst
* bêste net-transseksuële artyst (manlik)
* bêste net-transseksuële artyst (froulik)
* bêste bûtenlânske artyst
* bêste ynternetpersoanlikheid
* Fan Choice Award (publykspriis)
* Ms. Unique Award
;spesjale en sponsore kategoryen
* Shemale Strokers Model fan it Jier
* Bob's TGirls Model fan it Jier
* Kink's Kinkiest T-Girl Domme
* Dr. Sinclair's Transcendence Award
* Trans500 Model fan it Jier
* Lifetime Achievement Award (oeuvrepriis)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Transgender Erotica Awards
Nicole Beharie

**Nicole Beharie** (West Palm Beach (Floarida), 3 jannewaris 1985) is in Amerikaansk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf. Hja spile ûnder mear yn 'e films *American Violet* en *Shame* en it biografyske sportdrama *42*. It bekendst waard Beharie lykwols mei har rol as resjersjeur Abbie Mills yn 'e tillefyzjesearje *Sleepy Hollow*.

## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Beharie waard yn 1985 berne yn West Palm Beach, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida, as de dochter fan in Jamaikaanske heit en in Nigeriaanske mem. Om't har heit in Amerikaansk diplomaat wie, brocht Beharie har iere jonkheid fierhinne om utens troch, yn Grut-Brittanje, Jamaika, Nigearia en Panama. Letter begûn se de middelbere skoalle oan 'e Orangeburg Wilkinson High School yn Orangeburg, yn 'e Amerikaanske steat Súd-Karolina. Beharie helle yn 2003 har eineksamens oan 'e South Carolina Governor's School for the Arts & Humanities, in kostskoalle yn Greenville. Fan 2003 oant 2007 die se in keunstoplieding oan 'e Juilliard School yn New York. Teffens wûn se in Shakespeare-stúdzjebeurs om yn Ingelân in aktearoplieding te folgjen.

### Aktearkarriêre
Yn 2008 makke Beharie har akteardebút yn 'e film *American Violet*, dêr't se mei-iens de haadrol yn fertolke. Yn datselde jier wie se ek as tsjinspylster fan Rob Brown belutsen by de sportfilm *The Express*. Yn 'e tillefyzjefilm *Sins of the Mother* spile Beharie yn 2010 Shay Hunter, in studinte dy't it learen suver boppe de macht giet en dy't ôfset op in reis om har problematyske relaasje mei har mem (in rol fan Jill Scott) te reparearjen.

Yn 2011 song Beharie fiif lieten yn 'e musical en romantyske komeedzje *My Last Day without You*, as tsjinspylster fan 'e Dútske akteur Ken Duken. Datselde jiers wie se ek te sjen as Marianne yn 'e film *Shame*, fan Steve McQueen, oer in seksferslaafde man, dy syn myriaden seksuële eskapades en wat der bart as syn koppige jongere suster by him ynlûkt. Yn 2012 hie Beharie de rol fan Piper, in jonge frou mei psychyske problemen dy't as klúzner yn har appartemint libbet, yn 'e filmadaptaasje fan it toanielstik *Apartment 4E* fan regisseur en toanielskriuwer Russell Leigh Sharman. Yn 2013 spile Beharie fierders Rachel Robinson, de frou fan honkballer Jackie Robinson (spile troch Chadwick Boseman), yn it biografyske sportdrama *42*.

Beharie ferskynde yn 2009 foar it earst op 'e tillefyzje mei in gastrol yn 'e searje *Three Rivers*. Neitiid hie se noch ferskate oare gastrollen, yn searjes as *The Good Wife*, *Law & Order: Special Victims Unit* en *Bones*. Fan 2013 oant 2016 fertolke se ien fan 'e haadrollen, as resjersjeur Abbie Mills, yn 'e fantasytillefyzjesearje *Sleepy Hollow*, dy't loskes basearre wie op it koarte ferhaal *The Legend of Sleepy Hollow*, út 1820, fan skriuwer Washington Irving. It wie mei dy rol dat Beharie by in breder publyk bekendheid krige. Fierders stie se yn 2010 en 2011 op Broadway mei de rol fan Margery Jolicoeur yn it stik *A Free Man of Color*.

## Keppelings om utens
*  Folsleine filmografy fan Nicole Beharie yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Aurealis Award

De **Aurealis Awards** binne in groep Australyske prizen op it mêd fan 'e literatuer dy't op jierlikse basis útrikt wurde foar treflikens yn spekulative fiksje (in sammelnamme foar science fiction, fantasy en horror). Allinne Australyske auteurs en bûtenlanners dy't al lange tiid yn Austraalje wenje, komme foar de prizen yn oanmerking. De Aurealis Awards waarden yn 1995 ynsteld troch Chimaera Publications, de útjouwerij dy't it tydskrift *[[Aurealis (tydskrift)|Aurealis]]* publisearret, dat wijd is oan spekulative fiksje. Yn 1996 waarden de prizen foar it earst útrikt. De winners wurde útornearre troch in trijekoppige faksjuery.

## Kategoryen
Troch de jierren hinne binne de kategoryen wêryn't de Aurealis Awards útrikt wurde, wat feroare. Anno 2016 besteane de folgjende kategoryen:
* bêste blomlêzing
* bêste ferhalebondel
* bêste berneboek
* bêste roman foar jongfolwoeksenen
* bêste koarte ferhaal foar jongfolwoeksenen
* bêste roman (fantasy)
* bêste koarte ferhaal (fantasy)
* bêste roman (horror)
* bêste koarte ferhaal (horror)
* bêste roman (science fiction)
* bêste koarte ferhaal (science fiction)
* bêste yllustrearre boek of grafyske roman
* Convenor's Award for Excellence
Sûnt 2009 wurdt fierders op 'e útrikking fan 'e Aurealis Awards ek de Kris Hembury Encouragement Award, in oanfiteringspriis, útrikt, hoewol't dat feitliks gjin Aurealis Award is.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Aurealis Awards
Aurealis (tydskrift)

***Aurealis*** is in Australysk tydskrift op it mêd fan 'e literêre sjenres fan science fiction en fantasy. It is it âldste tydskrift fan syn soarte yn Austraalje. It wurdt publisearre troch de útjouwerij Chimaera Publications en de redaksje is fêstige yn Melbourne, de haadstêd fan 'e Australyske steat Fiktoaria.

*Aurealis* waard yn septimber 1990 oprjochte om in platfoarm te bieden foar nije fantasy- en science fiction-literatuer. Dêrby wie it fral bedoeld om Australyske auteurs fan dy sjenres bekendheid te jaan. Yn oktober 2011 waard *Aurealis* in e-publikaasje dy't inkeld noch yn digitale foarm ferskynde. It bleau in moanneblêd dat eltse moanne útkomt, útsein yn jannewaris en desimber.

Sûnt 1995 rikt Chimaera Publications, de útjouwerij efter *Aurealis*, de Aurealis Awards út foar treflikens op it mêd fan 'e Australyske science fiction-, fantasy- en horrorliteratuer.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan ''Aurealis''
J.T. Money

"**J.T. Money**" of "**JT Money**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* J.T. Money (rapper), in Amerikaansk rapper
* J.T. Money (pornografysk akteur), in Amerikaansk pornoakteur en -regisseur
J.T. Money (pornografysk akteur)

**J.T. Money**, echte namme: **Joseph Putersbaugh** (Fort Lauderdale (Floarida), 22 augustus 1979), is in Amerikaansk rêstend pornografysk akteur en regisseur fan etnysk Dútsk komôf. Hy hat ek wol wurke ûnder de artystenammen J.T., JT, Johnny Rod, Ron Dickams en Ron Dickums. De skûlnamme 'J.T. Money' is ûntliend oan 'e rapper mei deselde namme. Money begûn yn 2005 oan in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Yn 2015 beëinige er syn karriêre as pornoakteur.

## Libben en karriêre
J.T. Money waard yn 1979 berne yn Fort Lauderdale, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2005, doe't er 26 jier âld wie, sette er útein mei in karriêre as pornoakteur. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile er yn totaal yn mear as 150 pornografyske films, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Vivid Entertainment, New Sensations, The Score Group, Red Light District en ClubJenna.

Fierders wie Money ek wol aktyf foar minder bekende filmstudio's, lykas Pure Play Media en Mile High Media. Teffens wied er in protte yn 't spier foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, mar benammen BangBros, dêr't er jierrenlang in fêste meiwurker wie fan 'e websiden Ball Honeys en Ass Parade. 

Under syn karriêre wurke J.T. Money gear mei aktrises as Eva Angelina, Carmella Bing, Tori Black, Ashlynn Brooke, Renae Cruz, Sophie Dee, Danielle Derek, Jada Fire, Diamond Foxxx, Savannah Gold, Holly Halston, Sara Jay, Jenaveve Jolie, Chastity Lynn, Marie McCray, Gianna Michaels, Trina Michaels, Maxi Mikita, Caroline Pierce, Sativa Rose, Daphne Rosen, Dylan Ryder, Shyla Stylez, Puma Swede, Flower Tucci, Michelle Tucker, Juelz Ventura en Candace Von.

Njonken syn aktearwurk wie Money tusken 2006 en 2009 ek wurksum as regisseur fan sechstjin ûnderskate pornofilms, wêrfan't tolve op 'e merk brocht waarden troch Bang Productions, de memme-ûndernimming fan BangBros. Under dy films wiene titels as *Ass Parade 9*, *Mr. Camel Toe* diel 5 en 6 en de earste fjouwer dielen fan 'e *Street Ranger*-searje. Foar ClubJenna regisearre Money de film *My Neighbor's Sex Tapes 3*. Uteinlik loek J.T. Money him yn 2015 hielendal út 'e pornoyndustry werom.

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan J.T. Money yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan J.T. Money yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
JT Money (rapper)

**JT Money**, echte namme: **Jeffrey Thompkins** (Miami, 25 maaie 1967) is in Amerikaansk rapper fan Afro-Amerikaansk komôf. Hy is de lieder fan 'e hiphopband Poison Clan, dy't út Miami komt.

## Libben en karriêre
JT Money waard yn 1967 berne yn Miami, yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Floarida. Hy waard ein jierren tachtich troch Luke Skyywalker fan 'e band 2 Live Crew ûntdutsen by in talintejacht dy't yn Miami holden waard. Skyywalker besoarge JT Money en dy syn band Poison Clan neitiid in kontrakt by syn eigen platemaatskippij Luke Records. Yn 1990 brocht Poison Clan syn earste album út, mei as titel *2 Low Life Muthas*.

Koarte tiid letter ferliet Debonaire, de twadde man fan Poison Clan, tegearre mei syn broer Drugzie de band om him by in oare groep, Home Team, te jaan. Dêrtroch bleau JT Money oer as de iennichste rapper fan Poison Clan, mei as ûnderstypjende bandleden Madball, Uzi, Big Ram, Shorty-T en Trigga.

It twadde album fan Poison Clan, *Poisonous Mentality*, út 1992, befette it nûmer *Shake What Ya Mama Gave Ya*, dat letter troch it tydskrift *[[XXL (tydskrift)|XXL]]* oantsjut waard as ien fan 'e top 250 hiphoplieten fan 'e 1990-er jierren. Neitiid kamen der noch twa albums fan Poison Clan út: *Ruff Town Behavior* yn 1993 en *Straight Zooism* yn 1995. Guon oare bekende nûmers fan Poison Clan binne *Action*, *Bad Influence*, *Dance All Night*, *Fire Up This Funk*, *The Girl That I Hate* en *Don't Sleep on a Hizzo*.

Yn 1999 sette JT Money útein mei in solokarriêre as rapper. Syn earste album, dat datselde jiers noch útkaam, wie *Pimpin' on Wax*. Dêrmei berikte er net allinnich súkses yn 'e hiphop-subkultuer, mar ek yn 'e *mainstream*-kultuer, benammen mei de hit *Who Dat*. Dat nûmer, wêrfoar't JT Money gearwurke mei Solé, berikte it fyfde plak yn 'e Amerikaanske top 100 en wûn yn 1999 de Billboard Music Award yn 'e kategory bêste rapsingle. Neitiid brocht JT Money noch fjouwer oare solo-albums út: *Blood, Sweat and Years* (2001), *Return of the B-Izer* (2002), *Undeniable* (2005) en *Pimpin' Gangsta Party* (2016), mar hy koe nea wer it kommersjele súkses fan *Pimpin' on Wax* belykje.

## Diskografy
;albums
* mei Poison Clan
** 1990 – *2 Low Life Muthas*
** 1992 – *Poisonous Mentality*
** 1993 – *Ruff Town Behavior*
** 1995 – *Straight Zooism*
* solo-albums
** 1999 – *Pimpin' on Wax*
** 2001 – *Blood, Sweat and Years*
** 2002 – *Return of the B-Izer*
** 2005 – *Undeniable*
** 2016 – *Pimpin' Gangsta Party*
;singles
:* 1999 – *Who Dat*
:* 2001 – *Hi-Lo*

## Keppelings om utens
*  Offisjele webside fan JT Money
*  JT Money yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Keninginne-gemalinne

In **keninginne-gemalinne** (mt.: keninginnen-gemalinne) is de aadlike titel dy't taparte wurdt oan 'e frou fan in regearjend kening. Oarsom wurdt de man fan in regearjend keninginne ornaris in prins-gemaal neamd. Yn 'e regel wurdt de tafoeging 'gemalinne' lykwols weilitten en sprekt men simpelwei fan 'keninginne', behalven as men it ferskil oantsjutte wol tusken in keninginne-gemalinne (dy't inkeld keninginne is fanwegen har houlik mei in kening) en in regearjend keninginne (dy't út eigen namme keninginne is).

Begjin 2017 wiene der yn 'e wrâld njoggen keninginnen-gemalinne fan ûnôfhinklike lannen (nammentlik fan Belgje, Bûtan, Jordaanje, Lesoto, Nederlân, Noarwegen, Spanje, Sweden en Tonga). De Nederlânske keninginne-gemalinne wie Máxima Zorreguieta, de frou fan kening Willem-Alexander.

Dêrnjonken wurdt de oarehelte fan 'e sultan fan Brûnei oantsjut as de *raja isteri*, wat ekwivalint is mei in keninginne-gemalinne. Men kin fierders de term 'gemalinne', in formele oantsjutting foar in froulike houlikspartner, ek taheakje oan oare titels: **keizerinne-gemalinne** (lykas de frou fan 'e keizer fan Japan), **gruthartoginne-gemalinne** (lykas de frou fan 'e gruthartoch fan Lúksemboarch), **foarstinne-gemalinne** (lykas de frou fan 'e foarst fan Lychtenstein), **prinsesse-gemalinne** (lykas de frou fan 'e prins fan Monako), ensfh. 

## Sjoch ek
* Britske prinsen-gemaal en keninginnen-gemalinne
Wyk

In **wyk** of **wenwyk** is in diel fan in stêd dat (oars as bgl. in yndustry-, winkel- of havengebiet) yn it foarste plak yn gebrûk is om te wenjen, en sadwaande benammen bestiet út wenten. Dêrby kin it gean om heechbou of leechbou of om in mjuks fan beide. In wyk dêr't benammen earmere lju wenje, neamt men wol in arbeiderswyk of ek wol in folkswyk. In wyk dêr't fral rikere lju (yn filla's) wenje, is in fillawyk. In wyk oan 'e râne fan in stêd hjit in bûtenwyk.

In wyk dêr't har benammen ymmigranten of allochtoanen nei wenjen set hawwe, wurdt ek wol in migrantewyk neamd. In bekend foarbyld dêrfan is bygelyks de Chinatown mei in Sineeske migrantemienskip dy't yn ferskate Amerikaanske en Kanadeeske stêden foarkomt. De namme Yndyske buert wurdt yn Nederlân lykwols benammen brûkt foar wiken wêrfan't de strjitnammen ûntliend binne oan it eardere Nederlânsk-Ynje.

Aldere stedswiken binne faak op 'organyske' wize groeid, sûnder dat dêr tafersjoch op útoefene waard. Ek kin it wêze dat sokke âldere wiken oarspronklik selsstannige plakken wiene, dy't opslokt binne troch in grutter en úttynjend buorplak. Fan it begjin fan 'e tweintichste iuw ôf waarden nije wiken lykwols yn 'e regel yntegraal ûntwurpen troch in stêdeboukundige. Dêrby waard mear begroeiïng en romte ynpast as yn âldere wiken, en dêrfandinne wurde sokke 'griene' wiken ek wol túndoarpen neamd. Faak kin in wyk wer ûnderferdield wurde yn ferskate buerten.

## Sjoch ek
*bûtenwyk
*sloppewyk
*dielgemeente
*buert
Prins-gemaal

**Prins-gemaal** (mt.: prinsen-gemaal) is de aadlike titel dy't taparte wurdt oan 'e man fan in regearjend keninginne of keizerinne. Oarsom wurdt de frou fan in kening of keizer in keninginne-gemalinne of keizerinne-gemalinne neamd. Nettsjinsteande dat is bekend makke dat Camilla Parker-Bowles, de frou fan 'e Britske kroanprins Charles, nei dy syn troansbestiging fanwegen har eardere houlik en beskate gefoelige famyljerelaasjes de frijwol nea brûkte titel **prinsesse-gemalinne** krije sil.

De titel 'prins-gemaal' is yn it libben roppen om't in keninginne tradisjoneel beskôge waard as de gemalinne fan in kening. Om oan te tsjutten dat 'keninginne' de hegere titel fan 'e regearjende houlikspartner wie, koe dus net sprutsen wurde fan in "kening-gemaal". Sadwaande hat men dêrfoar yn 't plak de titel fan prins nommen, dy't yn dit ferbân oars oan 'e soannen fan 'e kening tahearde. 

Yn 'e Nederlânske skiednis hawwe trije prinsen-gemaal bestien: Hindrik fan Meklenburch-Schwerin, de man fan keninginne Wilhelmina; Bernhard fan Lippe-Biesterfeld, de man fan keninginne Juliana; en Claus von Amsberg, de man fan keninginne Beatrix. Oare bekende prinsen-gemaal wiene of binne: Albert fan Saksen-Coburg en Gotha, de man fan 'e Britske keninginne Fiktoaria; Philip Mountbatten (better bekend as de hartoch fan Edinburgh), de man fan 'e Britske keninginne Elizabeth&nbsp;II; en Hindrik de Laborde de Montpezat, de man fan keninginne Margareta fan Denemark.

## Sjoch ek
* Britske prinsen-gemaal en keninginnen-gemalinne
Kroan (betsjuttingsside)

"**Kroan**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* kroan, in holdeksel droegen troch in regearjend foarst as teken fan syn macht

## Oare betsjuttings
### Heraldyk
* kroan (heraldyk), in heraldysk stik yn 'e foarm fan in kroan
### Oantsjutting foar in regear
;algemien
* Kroan (regear), in oantsjutting foar in regear en dêrmei besibbe saken lykas gebiet, autoriteit of macht
;spesifyk
* Kroan fan Aragon, in histoaryske steat yn Jeropa dy't bestie fan 1162 oant 1716
* Kroan fan Kastylje, in histoaryske steat yn Jeropa dy't bestie fan 1230 oant 1516
* Kroan fan it Poalske Keninkryk, de namme foar it Keninkryk Poalen ûnder it Poalsk-Litouske Mienebêst (1569-1795)
* Lannen fan de Boheemske Kroan, de namme foar it keninkryk Bohemen en dêrmei yn in personele uny ferbûne gebieten, lykas it markgreefskip Moraavje en it hartochdom Sileezje (1348-1918)
### Jild
;algemien
* kroan (munt), de kroan as munt
;besteande muntienheden
* Deenske kroan, de muntienheid fan Denemark
* Fêreuske kroan, de muntienheid fan 'e Fêreu-eilannen
* Yslânske kroan, de muntienheid fan Yslân
* Noarske kroan, de muntienheid fan Noarwegen
* Sweedske kroan, de muntienheid fan Sweden
* Tsjechyske kroan, de muntienheid fan Tsjechje (sûnt 1993)
;eardere muntienheden
* Boheemsk-Moravyske kroan, in muntienheid yn gebrûk yn Bohemen en Moraavje ûnder de Dútske besetting yn 'e Twadde Wrâldoarloch, tusken 1939 en 1945
* Estyske kroan, in muntienheid yn gebrûk yn Estlân tusken 1928 en 1940, en tusken 1992 en 2011 (doe't de euro ynfierd waard)
* Hongaarske kroan, in histoaryske beneaming foar de Hongaarske forint
* Eastenrykske kroan, in muntienheid yn gebrûk yn Eastenryk tusken 1892 en 1924
* Slowaakske kroan, in muntienheid yn gebrûk yn Slowakije tusken 1993 en 2009 (doe't de euro ynfierd waard)
* Tsjechoslowaakske kroan, in muntienheid yn gebrûk yn Tsjechoslowakije tusken 1919 en 1939, en tusken 1945 en 1993
;oare histoaryske muntstikken
* Britske kroan, in Britsk muntstik ter wearde fan fiif skelling
### Oar
* kroan (plant), in diel fan in plant of blom 
* kroan (toskhielkunde), it natuerlike of keunstmjittige boppeste diel fan in tosk of kies
* kroan (horloazje), de knop wêrmei't in horloazje opwûn of lykset wurde kin
* kroan (gewei), in bysûndere fertakking fan it gewei by guon eksimplaren fan beskate harteftigen (wêrûnder it reahart)
* Noarderkroan, in stjerrebyld
* Suderkroan, in stjerrebyld
Hobbit

In **hobbit** is in soarte fan fiktyf, mytysk wêzen, dat betocht waard troch de ferneamde Britske fantasy-auteur J.R.R. Tolkien. Hobbits, dy't ek wol healmlingen neamd wurde, spylje in wichtige rol yn Tolkien syn berneboek *[[The Hobbit]]* (1937) en syn lettere *[[The Lord of the Rings|Lord of the Rings]]*-trilogy (1954-1955). Fierders wurde se ek sydlings neamd yn oare wurken fan Tolkien, lykas *[[The Silmarillion]]* en *[[Unfinished Tales]]*. Yn 'e moderne fantasyliteratuer en oanbesibbe saken lykas fideospultsjes en role-playing games komme hobbits gauris foar ûnder de oantsjutting healmlingen, om't de erven Tolkien de rjochten op 'e namme 'hobbit' hawwe.

Tolkien miende dat er it wurd 'hobbit' útfûn hie as in spekulative ôflieding fan 'e Aldingelske term *holbytla* ("hoalebouwer"), mar jierren nei syn ferstjerren kaam oan it ljocht dat it wurd al foàr Tolkien bestie, sij it mei in oare betsjutting. It konsept fan 'de hobbit' wie lykwols wol deeglik in eigen betinksel fan Tolkien, dat er foar in part gearstalde út eleminten út it berneboek *The Marvellous Land of Snergs* (1927), fan Edward Wyke Smith, en de roman *Babbitt* (1922) fan Sinclair Lewis. 

Yn 'e prolooch fan *The Lord of the Rings* skreau Tolkien yn 'e seksje mei as titel *Oer Hobbits*, dat soksoarte wêzens tige op minsken lykje, mar dat se mar heal sa lang fan stal binne, trochinoar sa'n 1.07&nbsp;m, mei fuotten dy't bûtenproporsjoneel grut binne. Hja klaaie har yn felle kleuren, benammen giel en grien, en geane bleatsfoets. Se binne skruten foar oare wêzens oer en ferskreppe har net. It measte hâlde se fan dingen dy't se al kenne en dêrom bejouwe se har mar komselden bûten fertroude fermiddens.

Lykwols binne se, as it nypt en wedernypt, by steat ta dieden fan grutte moed. Se hawwe skerpe earen en binne wetterfluch, sadat se in minske fan fierrens oankommen hearre kinne en al lang in sideplak opsocht hawwe as sa'n minske foarby komt. Neffens Tolkien is dat de reden dat se nea sjoen wurde. In oare eigenskip fan hobbits is harren skerpe gesichtsfermogen, dat makket dat se mei treflike akkuratens in stien of klute smite kinne. Hobbits libje yn wenten dy't yn heuvelskeanten yn 'e grûn útgroeven binne (saneamde 'smiellen') en hawwen in trochsneed libbensferwachting fan hûndert jier.
Kroaning

In **kroaning** is in seremoanje mei ornaris in mingd religieus en sekulier karakter, wêrmei't in regearjend monarch en/of dy syn/har gema(a)l(inne) as sadanich ynhuldige wurdt. De namme 'kroaning' ferwiist nei it ritueel fan it pleatsen fan 'e kroan, in symboal fan macht en wetlikens, op 'e holle fan dejinge dy't kroane wurdt. Dat wurdt yn 'e regel ferrjochte troch in biskop of oare geastlike, mei't de macht fan in monarch yn 'e kristlike tradysje fan God hjit te kommen; sa'nent regearret ommers 'by de graasje Gods'. 

Behalven de kroan wurde by in kroaning histoarysk ek de oare kroanjuwiellen en regalia ritueel oan 'e monarch oerlange. Wat dy krekt binne, ferskilt fan lân ta lân, mar faak hearre dêrta: de skepter (in symboal fan gesach), de ryksapel (in symboal foar it territoarium fan 'e monarch) en it steatsswurd (in symboal fan regearmacht). Fierders omfiemet in kroaning faak ek in salving fan 'e monarch, wêrby't him in dripke oalje op 'e holle getten wurdt, krekt sa't de keningen fan it bibelske keninkryk Israel salve waarden. Dêropta fynt der faak in seremoniële klaaiïng fan 'e monarch plak, troch him de keningsmantel fan harmelingebûnt oer de skouders te lizzen. Uteinlik folget de rituële plaknimming op 'e troan. Fierders kin in kroaningsseremoanje ek it ôflizzen fan spesjale eden of ûnthjitten troch de monarch omfetsje en gebedens foar de monarch en syn kommende regear troch de oanwêzige geastlike liedslju.

Hjoed de dei regearje guon monargen sûnder kroane te wêzen. Yn in demokratysk lân, dêr't in skieding fan tsjerke en steat bestiet, leit it foar de hân dat in monarch inkeld ynhuldige wurdt, en net kroane. Yn Nederlân, bygelyks, is it sa dat Loadewyk Napoleon Bonaparte, de kening fan it Keninkryk Hollân, en neitiid alle keningen fan 'e Nederlannen fan Willem&nbsp;I ôf, nea kroane mar inkeld ynhuldige binne, om't de kening neffens de Nederlânske grûnwet in tsjinner fan it folk is. By dy ynhuldiging wurdt de Nederlânske keningskroan sadwaande net op 'e holle fan 'e monarch pleatst, mar njonken it steatsswurd, de ryksapel en in eksimplaar fan 'e grûnwet op in kredenstafel lein.

Yn lannen dêr't in steatstsjerke bestiet, wurdt de monarch faak noch wol kroane. Dat is bygelyks sa yn it Feriene Keninkryk (dêr't de Anglikaanske Tsjerke de posysje fan steatstsjerke hat), mar yn Denemark, dat in lutherske steatstsjerke hat, wurde de keningen sûnt 1850 lykwols inkeld noch ynhuldige. Belgje hat hielendal gjin kroan, en dêr wurde de keningen sadwaande net kroane, en likemin ynhuldige, mar lizze se inkeld in eed ôf yn it parlemint.
Mainstream

***Mainstream*** (útspr.: ['me:nstɹi:m], likernôch: "meenstriim") is in Ingelske term dy't "haadstreaming" betsjut. Dêrmei wurdt ferwiisd nei aktiviteiten (bgl. yn 'e literatuer, filmyndustry en muzyk) dy't foar in grutte mannichte minsken ynteressant binne of wêze kinne. Sokke *mainstream*-sjenres binne dêrom ek oerdúdlik yn 'e maatskippij oanwêzich. It tsjinstelde fan *mainstream* binne sjenres dy't har spesifyk rjochtsje op in beskaat publyk, lykas science fiction, fantasy, horror en westerns yn 'e literatuer en de filmyndustry, en reggae, hiphop, jazz en country yn 'e muzyk. Yn in breder ferbân kin it tsjinstelde fan *mainstream* yn in maatskippij ek foarme wurde troch kultueruterings yn it algemien dy't (oant no ta) mar in bytsje minsken oansprekke, en dy't betitele wurde as subkultueren en/of de underground.
Mainstream (betsjuttingsside)

"**Mainstream**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* mainstream, in hearskjende streaming yn 'e maatskippij
## Oare betsjuttings
* Mainstream (band), in Ingelske band út 'e 1990-er jierren
* ''Mainstream'' (album fan Lloyd Cole and the Commotions), in album fan Lloyd Cole and the Commotions út 1967
* ''Mainstream'' (album fan Quiet Sun), in album fan Quiet Sun út 1975