open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ernst Ihbe

** Hermann Ernst Ihbe** (Erlbach, 20 desimber 1913 - Leipzig, 30 augustus 1992) wie in Dútsk baanhurdfytser. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn mei Carl Lorenz Olympysk kampioen op de tandem. 

Yn de Twadde Wrâldkriich waard er oproppen foar de Wehrmacht wêrtroch't syn karriêre fan 1939 oant 1945 ûnderbrutsen waard. Nei syn weromkommen út kriichsfinzenskip yn 1945 besocht Ihbe prof te wurden, it bleau sûnder sukses. Letter wurke er as hurdfytscoach by ferskate klups. Ernst Ihbe ferstoar op 30 augustus 1992, yn 'e âldens fan 78 jier.
Carl Lorenz

** Carl Lorenz** (Riesa, 27 novimber 1913 - Bad Liebenwerda, 25 novimber 1993) wie in Dútsk baanhurdfytser. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn mei Ernst Ihbe Olympysk kampioen op de tandem. Carl Lorenz waard profesjoneel yn 1937, mar helle gjin grutte suksessen. Nei de Twadde Wrâldkriich wurke er ynearsten by de ferkearsplysje yn Chemnitz. Yn 1955 waard Lorenz trainer, hy bleau trainer oant 1964. Dêrnei waard er haad fan de roeiôfdieling by *SC Dynamo Berlin*. Carl Lorenz ferstoar op 25 novimber 1993, yn 'e âldens fan 78 jier.
Guy Lapébie

**Robert Charpentier** (Maule, 28 novimber 1916 - Issy-les-Moulineaux, 8 maart 2010) wie in Frânsk hurdfytser en twafâldich Olympysk kampioen. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen hy kaam sawol út op de dyk en de baan. Op de baan waard hy yn Berlyn Olympysk kampioen op de Efterfolging mei Roger-Jean Le Nizerhy, Jean Goujon en Robert Charpentier. Op de dyk wûn hy en mei Robert Charpentier en Robert Dorgebray de dykwedstriid foar lannen op de yndividuele dykwedstriid waard hy twads. Nei de spullen waard er prof op de dyk en ried trije kear de Omgong fan Frankryk. Hy hold yn 1952 op mei hurdfytsen.

Guy Lapébie wie in broer fan Roger Lapébie, de omke fan Christian Lapébie en de heit fan Serge Lapébie. Guy Lapébie ferstoar op 8 maart 2010, yn 'e âldens fan 93 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1948 - 3e; winner 3e etappe
* 1949 - net finisht; winner 8ste etappe
* 1952 - net finisht; 

## Ploegen
* 1937-1942 - Hutchinson
* 1943-1944 - Dunlop
* 1945 - Garin-Wolber
* 1946-1952 - Mercier-R.Lapébie
Robert Charpentier

**Robert Charpentier** (Maule, 4 april 1916 - Issy-les-Moulineaux, 29 oktober 1966) wie in Frânsk hurdfytser en trijefâldich Olympysk kampioen. 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen hy kaam sawol út op de dyk en de baan. Op de baan waard hy yn Berlyn Olympysk kampioen op de Efterfolging mei Roger-Jean Le Nizerhy, Jean Goujon en Guy Lapébie. Op de dyk wûn hy de dykwedstriid en mei Guy Lapébie en Robert Dorgebray wûn hy de dykwedstriid foar lannen. Yn 1937 waard er prof op de dyk en ried yn 1947 de Omgong fan Frankryk. Hy hold yn 1951 op mei hurdfytsen. Robert Charpentier ferstoar op 29 oktober 1966, yn 'e âldens fan 50 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1947 - net finisht;

## Ploegen
* 1937 - Alcyon-Dunlop
* 1946-1947 - Hutchinson
* 1948-1949 - Dunlop
* 1950-1951 - J.B. Louvet
Jean Goujon

**Jean Goujon** (Parys, 21 april 1914 - Chaville, 28 april 1991) wie in Frânsk hurdfytser 

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen hy kaam sawol út op de dyk en de baan. Op de baan waard hy yn Berlyn Olympysk kampioen op de Efterfolging mei Roger-Jean Le Nizerhy, Robert Charpentier en Guy Lapébie. Op de dyk waard hy sechstjinde by de dykwedstriid. Yn 1937 waard er prof op de dyk en ried datselde jier de Omgong fan Frankryk dêr't er as 35ste einige. Hy hold yn 1949 op mei hurdfytsen. Jean Goujon ferstoar op 28 april 1991, yn 'e âldens fan 77 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1937 - 35ste;

## Ploegen
* 1937 - Armor-Dunlop
* 1938-1939 - Lucien Michard
* 1941-1949 - Hutchinson
Joe Fortenberry

**Joe Cephis Fortenberry** (Leo, 1 april 1911 - Amarillo, 3 juny 1993) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Fortenberry diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy njoggenentweintich punten. Hy wie ien fan de earsten dy't *dunkte* by it basketbal. *(In dunk is yn it basketbal in aksje wêrby't in spiler in hege sprong makket en de bal dan yn'e basket slacht, en dêrmei in doelpunt makket.)*

Nei de Olympyske Spullen spile Fortenberry fiif seizoenen by de *Phillips 66ers*. Joe Fortenberry ferstoar op 3 juny 1993, yn 'e âldens fan 82 jier.
Sam Balter

**Samuel (Sam) Balter Jr.** (Detroit, 15 oktober 1909 - Los Angeles, 8 augustus 1998) wie in Amerikaansk basketballer en sportkommentator. 

Yn 1936 makke Balter diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, mar net de finale.

Letter gie er oan de slach as sportkommentator foar radio en telefyzje. Nei de Twadde Wrâldkriich hie Balter ek ferskate rollen yn films en searjes, benammen yn de rol fan radio-omropper. Sam Balter ferstoar op 8 augustus 1998, yn 'e âldens fan 88 jier, as gefolch fan komplikaasjes by in operaasje.
Ralph Bishop

**Ralph English Bishop** (Brooklyn, 1 oktober 1915 - Santa Clara, 1 oktober 1974) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Bishop diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. Bishop wie de iennichste kolleezjespiler yn de Amerikaanske ploech. By dit toernoai spile er trije wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy fjouwer punten.

Bishop spile letter as prof foar de *Denver Nuggets* yn de *National Basketball League*, in foarrinner fan de National Basketball Association. Ralph Bishop ferstoar op 1 oktober 1974, yn 'e âldens fan 59 jier.
Tex Gibbons

**John Haskell (Tex) Gibbons** (Elk City, 7 oktober 1907 - La Habra, 30 maaie 1984) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Gibbons diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er ien wedstriid, en skoarde hy seis punten.

Nei syn karriêre as spiler waard hy trainer fan it team fan UCLA. Tex Gibbons ferstoar op 30 maaie 1984, yn 'e âldens fan 76 jier.
Francis Johnson

**Francis Lee Johnson** (Hartford, 5 augustus 1910 - Chesterfield, 18 april 1997) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Johnson diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy tweintich punten. Francis Johnson ferstoar op 18 april 1997, yn 'e âldens fan 86 jier.
Carl Knowles

**Carl Stanley Knowles** (San Diego, 24 febrewaris 1910 - Los Angeles, 4 septimber 1981) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Knowles diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy seis punten. Nei syn karriêre as spiler wurke er yn de filmyndustry. Carl Knowles ferstoar op 4 septimber 1981, yn 'e âldens fan 71 jier.
Frank Lubin

**Frank John Lubin** (Los Angeles, 7 jannewaris 1910 - Glendale, 8 july 1999) wie in Litousk-Amerikaansk basketballer. 

Lubin waard berne oan’e eastkant fan Los Angeles, Kalifornje, yn in húshâlding fan Litouske ymmigranten.
Yn 1936 makke Lubin diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy twaentweintich punten. Yn 1937 en 1939 wûn hy it Europeesk kampioenskip basketbal mei it nasjonale team fan Litouwen.

Doe’t yn 1939 de Twadde Wrâldkriich útbruts, wie Lubin yn Itaalje om in Litousk frouljusteam te coachen. Trochdat Dútslân fuortendaliks op it paad werom nei Litouwen lei, moasten Italjaanske amtners it team helpe werom te kearen yn Litouwen, dit gie mei de trein en boat, wêrtroch't se Dútslân wisten te mijen. 

Dêrnei flechte Lubin mei syn húshâlding út Litouwen nei de Feriene Steaten, mei it each op de Sovjetinvasy dy't úteinlik in jier letter plak hie. Lubin spile dêrnei foar it 20 th Century Fox team oant 1955, doe't er fanwegen problemen mei syn knibbels ophâlde moast.
Frank Lubin ferstoar op 8 july 1999, yn 'e âldens fan 89 jier.
Art Mollner

**Arthur Owen (Art) Mollner ** (Saranac Lake, 20 desimber 1912 - Westlake Village, 16 maart 1995) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Mollner diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy seis punten. Nei syn karriêre as spiler waard hy coach fan it team *Los Angeles Fibber McGee & Molly*, en wurke er by de plysje yn Los Angeles. 
Art Mollner ferstoar op 16 maart 1995, yn 'e âldens fan 82 jier.
Donald Piper

**Donald Arthur Piper** (Peoria, 5 maart 1911 - Temple City, 25 maart 1963) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Piper diel út fan it Amerikaansk basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, en skoarde hy twa punten. Nei de Spullen gie Piper it bedriuwslibben yn. Donald Piper ferstoar op 25 maart 1963, yn 'e âldens fan 52 jier.
Jack Ragland

**Donald Arthur Piper** (Hutchinson, 9 oktober 1913 - Tucson, 14 juny 1996) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Ragland diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy sân punten. Nei syn karriêre as spiler gie er oan it wurk by de *Phillips Petroleum Company*, de sponsor fan syn lêste team. Jack Ragland ferstoar op 14 juny 1996, yn 'e âldens fan 82 jier.
Werlau

**Werlau** is in *[[Stadtteil]]* fan Sankt Goar yn 'e Rhein-Hunsrück-Kreis yn Rynlân-Palts, Dútslân. 

It doarp leit op 'e lofterkant fan 'e hellingen fan 'e Middenryndelling. 

Oant 7 juny 1969 wie Werlau in selsstannige gemeente, dy't yn it ramt fan in weryndieling opheft en by de stêd Sankt Goar foege waard.
Willard Schmidt

**Willard Theodore Schmidt** (Swanton, 14 febrewaris 1910 - Coffeyville, 13 april 1965) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Schmidt diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er ien wedstriid, en skoarde hy acht punten. 
Willard Schmidt ferstoar op 13 april 1965, yn 'e âldens fan 55 jier.
Carl Shy

**Carl Leslie Shy** (Los Angeles, 13 septimber 1908 - Orange County, 17 desimber 1991) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Shy diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er trije wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde hy tsien punten. Nei syn karriêre as spiler wurke er by de plysje yn Los Angeles. 
Carl Shy ferstoar op 17 desimber 1991, yn 'e âldens fan 83 jier.
Duane Swanson

**Duane Alexander Swanson** (Waterman, 23 augustus 1913 - Cumberland Furnace, 13 septimber 2000) wie in Amerikaansk basketballer. 

Yn 1936 makke Swanson diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, en skoarde hy fjouwer punten. 

Nei syn karriêre as spiler, tsjinne Swanson yn de Twadde Wrâldkriich by it Amerikaanske Leger. Dernei wurke er fiifentweintich jier yn de filmyndustry foar de CBS Studios.
Duane Swanson ferstoar op 13 septimber 2000, yn 'e âldens fan 87 jier.
Bill Wheatley

**William John (Bill) Wheatley** (Gypsum, 5 july 1909 - El Cerrito Kaliforje, 5 febrewaris 1992) wie in Amerikaanske basketballer. 

Yn 1936 makke Wheatley diel út fan it Amerikaanske basketbalteam dat meidien hat oan de Olympyske Spullen yn Berlyn. By dit toernoai spile er twa wedstriden, ynklusyf de finale, en skoarde er njoggen punten. 

Nei syn karriêre as spiler wie er wurksum as trainer, dêrnei gie er yn 1948 wurkjen yn de bou as opsichter.
Bill Wheatley ferstoar op 5 febrewaris 1992, yn 'e âldens fan 82 jier.
Ulderico Sergo

** 	Ulderico Sergo ** (Fiume, 4 july 1913 - Cleveland de Feriene Steaten, 20 febrewaris 1967) wie in Italjaansk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 53,5 kg *(Bantamgewicht)*.

Sergo waard yn 1941 prof, hy focht syn lêste profesjonele wedstriid op 29 maart 1952. Datselde jier emigrearre Sergo mei syn húshâlding nei de Feriene Steaten. Ulderico Sergo ferstoar op 20 febrewaris 1967, yn 'e âldens fan 53 jier.
Prûmkopparkyt

De **prûmkopparkyt** of **promkopparkyt** (*Psittacula cyanocephala*) is in pappegaaieftige fan it skaai ealparkiten. De soarte is endemysk op it Yndiaaske subkontinint en it wie earder in ûndersoarte fan 'e bloeiselkopparkyt (*P. roseata*), foardat de prûmkopparkyt in aparte soarte waard. Prûmkopparkiten wurde faak yn groepen sjoen.

## Beskriuwing
De prûmkopparkyt is foar in grut part in griene pappegaai fan 33 sm lang mei in sturt oant 22 sm. 

It mantsje hat in reade oant nei de nekke ta pearsblauwe kop, nekke en wangen. De fûgel hat in smelle, swarte halskraach mei kopergrien ûnder de nekke en in swarte kinstreek fanôf de ûnderkaak. De fûgels ha in read plak op 'e skouders. De stút en sturt binne blaugrien; de sturt hat in wite punt. De boppesnaffel is oranjegiel en de ûndersnaffel is donker.

It wyfke hat in blaugrize kop en mist de swarte en kopergriene kraach, dy't dêr giel is. De boppesnaffel is mear gielich en der is gjin swarte kinstreek en likemin in read plak op 'e skouder. 

Juvenilen ha in griene kop en beide kaken binne gielich. Pas nei in jier ferkleuret de kop.
## Fersprieding

De prûmkopparkyt is in fûgel fan bosk en iepen bosk en somtiden sels fan stedstunen. Harren ferspriedingsgebiet leit tusken de útrinners fan 'e súdlike Himalaya nei it suden ta oant en mei Sry Lanka. Se libje net yn 'e drûge gebieten fan West-Yndia. Prûmkopparkiten wurde ek as koaifûgels holden en ûntsnapte fûgels liede ta waarnimmingen bûten it ferspriedingsgebiet yn bygelyks New York, Florida en op guon plakken yn it Midden-Easten.

## Gedrach

De fûgels ite nôt, fruit, blommen en plonderje somtiden lânbougrûn en hôven. 

Se briede yn Yndia fan desimber oant april en yn Sry Lanka fan july oant augustus. Se ha harren nêsten yn holtes dy't troch de fûgels sels mei harren snaffels makke wurde. De nêsten besteane út fjouwer oant seis aaien, dy't troch it wyfke útbret wurde. Se ha bûten de briedtiid mienskiplike sliepplakken. De fûgels binne by it fleanen tige manûvrearber. Yn finzenskip kin de fûgel it praten oanleare. 

## Status

De grutte fan 'e wrâldpopuaasje is net bekend, mar de soarte is relatyf algemien yn Nepal en oer it generaal algemien yn Yndia. Yn it ferspriedingsgebiet hat de fûgel likernôch 6% fan syn biotoop ferlern en dêrom wurdt der fanút gien dat de fûgel yn oantal ôfnimt.
Willy Kaiser

**Wilhelm Gustav (Willy) Kaiser** (Pudewitz, 16 jannewaris 1912 - Gladbeck, 24 july 1986) wie in Dútsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 50,8 kg *(michgewicht)*

Yn de Twadde Wrâldkriich bedarre Kaiser yn kriichsfinzenskip yn de Sovjet-Uny, dêr't er pas yn 1949 út weromkaam. Hy boaske yn 1950 en krige fjouwer soannen. Nei syn weromkommen wijde er him folslein oan de dowesport. Oant syn pensjoen wurke er as gemeente-amtner yn Gladbeck. Willy Kaiser ferstoar op 24 july 1986, yn 'e âldens fan 74 jier.
Manuëla Kemp

**Manuëla Kemp** (Kwadijk, 13 febrewaris 1963 - Hilfertsom, 17 jannewaris 2025) wie in Nederlânsk presentatrise en sjongster. Manuëla Kemp ferstoar op 17 jannewaris 2025, yn 'e âldens fan 61 jier, oan de gefolgen fan in ûngelok mei in scooter yn Portegal.
Oscar Casanovas

** 	Ulderico Sergo ** (Avellaneda, 15 maaie 1914 - 1987) wie in Argentynsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 57,2 kg *(Feargewicht)*. Ulderico Sergo ferstoar yn 1987, yn 'e âldens fan ûngefear 73 jier.
Aleksanderparkyt

De **Aleksanderparkyt** (*Psittacula alexandri*) is de typesoarte fan it skaai ealparkiten  (*Psittacula*) út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Beskriuwing

De 33 oant 38 sm lange griene parkyt hat in rôzeread boarst (dêrfandinne ek de Ingelske namme *red-breasted parakeet*). De kop is blaugriis mei in swarte streek oer de foarholle tusken de eagen en swart op it kin en it ûnderwang. Op 'e griene wjukken hat de fûgel in giel plak. De relatyf koarte sturt fan 'e Aleksanderparkyt is blaueftich. Mantsjes ha in reade snaffel mei in giele punt en wyfkes ha in swarten-ien. Wyfkes binne op it boarst ek minder rôzeread as mantsjes.

## Fersprieding
Aleksanderparkiten komme fan noardlik Yndia oant it suden fan Sina yn it easten en oant Java en Borneo yn it suden foar. De soarte is troch minsken yntrodusearre yn Singapoer, Hongkong en Tokyo.

## Undersoarten
* *P. a. alexandri* , 1758: Java, Baly en súdlik Borneo.
* *P. a. abbotti* (, 1919): Andamanen.
* *P. a. cala* (, 1912): Simeulue (west fan Sumatra).
* *P. a. dammermani* , 1932: Karimundjawa (Javasee).
* *P. a. fasciata* (, 1776): noardlik Yndia oant súdlik Sina en Yndosina.
* *P. a. kangeanensis* , 1962: Kangean-eilannen (Javasee).
* *P. a. major*  (, 1902): Lasia en Baby (west fan Sumatra).
* *P. a. perionca* (, 1912): Nias.

## Status

It is net bekend hoe grut de populaasje is, mar dy wurdt as frij algemien omskreaun. Oannommen wurdt dat de populaasje slim te lijen hat fan streuperij en ferlies fan leefgebiet. Dêrfandinne wurdt de soarte op 'e Reade list fan 'e IUCN as gefoelich klassifisearre.
Imre Harangi

**Imre Harangi** (Nyíradony, 16 oktober 1913 - Bûdapest, 4 febrewaris 1979) wie in Hongaarsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 61,2 kg *(lichtgewicht)* Yn de heale finale wie er ferwûne rekke oan syn lofter eachbrau dat hy focht yn de finale mei ferbân om 'e holle. 

Nei syn karriêre as bokser, waard Harangi piloat. Yn de Twadde Wrâldkriich focht Harangi foar de *[[Luftwaffe]]* (*Hongarije wie yn'e Twadde Wrâldkriich in bûnsmaat fan [[nazy-Dútslân]]*). Yn 1941 rekke er slim ferwûne by in needlâning. April 1945 waard er yn Eastenryk yn kriichsfinzenskip set. Nei't hy frijkaam waard Haringi trainer by in boksskoalle yn Bûdapest. Imre Harangi ferstoar op 4 febrewaris 1979, yn 'e âldens fan 65 jier.
Heimlich & Co.

***Heimlich & Co.*** (Dútsk, likernoch: "Firma Geheim") is in spul fan Wolfgang Kramer foar 2 oant 6 spilers út de 1984, foar spielers fan likernôch 8 jier en âlder, útjûn troch Ravenburger. Dat *Heimlich* is in wurdspel dêr't it in persoansnamme by wêze koe, mar ek in wurd foar *ferhoalen*. Om't dat him net maklik oersette lit nei oare talen, brûke oare ferzjes gauris oare assosjasjes: *Aginten*, *CIA*, *Detective & Co.*, *Safe & Partners*, *Top Secret*, *Top Secret Spies* en *Under Cover*. It spul jildt as in betiid foarbyld fan in spul mei in skoarspoar.

## Spul
By it spul wurde sân aginten troch in doarp fan tsien hûzen set. Yn de ferskate húzen fine hja ynformaasje, oer it nije soarte fan brânkast fan de Firma Heim. Op it skoarspoar wurdt byhâlden krekt hoefolle ynformaasje bekend is by hokfoar agint. It spul rint ôf as ally 41 ynformaasjes bekend kaam binne. Lykwols wit men net hokfoar kleur agent by hokfoar spieler heart; der binne sels altiten mear aginten as spilers. Earst nei ôfûn fynt men út hokfoar spiler de heechste skoare hat.

## Wurdearring
*Heimlich & Co.* waard yn 1986 wurdeare as Spiel des Jahres.
Sten Suvio

**Sten Suvio** (Hannila, 25 novimber 1911 - Helsinki, 19 oktober 1988) wie in Finsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 66,7 kg *(weltergewicht)*.  

Suvio focht mei yn de Ferfolchkriich en rekke yn 1941 ferwûne oan syn hân. Nei syn karriêre as bokser yn 1949, trainde Stuvio de Sweedske (1949-1957) en dêrnei Turkske (1957-1960) boksers. Sten Suvio ferstoar op 19 oktober 1988, yn 'e âldens fan 76 jier.
Jean Despeaux

**Jean Despeaux** (Parys, 22 oktober 1915 - Largentière, 25 maaie 1989) wie in Frânsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 72,6 kg *(Middengewicht)*.  

Nei syn karriêre as bokser yn 1946, gie er oan it wurk as akteur en spile yn tal Frânske films. Jean Despeaux ferstoar op 25 maaie 1989, yn 'e âldens fan 73 jier.
Roger Michelot

**Roger Michelot** (Bettancourt-la-Ferrée, 8 juny 1912 - Toulon, 19 maart 1993) wie in Frânsk bokser.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerpullen (yn 1932 en 1936). Hy waard ien kear Olympysk kampioen yn Berlyn, yn de klasse oant 79,4 kg *(Healswiergewicht)*. Michelot  waard yn 1942 prof, mar as prof wûn er gjin titels. Roger Michelot ferstoar op 19 maart 1993, yn 'e âldens fan 80 jier.
Herbert Runge

**Herbert Runge** (Elberfeld, 23 jannewaris 1913 - Wuppertal, 11 maart 1986) wie in Dútsk bokser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse boppe 79,4 kg *(swiergewicht)*

Runge waard nei de Twadde Wrâldkriich prof, mar wie net suksesfol en wûn er mar fiif fan syn 26 gefjochten. Herbert Runge ferstoar op 11 maart 1986, yn 'e âldens fan 73 jier.
Blauwjukparkyt

De **blauwjukparkyt** (*Psittacula columboides*) is in endemyske fûgelsoarte yn Yndia fan it skaai ealparkiten  (*Psittacula*) út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Beskriuwing

De likernôch 38 sm lange blauwjukparkyt is foar it measte blau-griis. De holle, it boarst en de mantel binne blaugriis, de wjukken binne blau en de meast blauwe sturtfearren binne fan ûnder giel. Wyfkes en mantsjes ha in swarte halsbân, dy't by it mantsje dêrûnder in blaugriene râne hat. Fierder is it wyfke oer it generaal griener en minder blau as it mantsje en hat se in folslein donkere snaffel, dy't by it mantsje felread is.

## Fersprieding
De parkyt libbet yn fochtige bosken op in hichte fan 100 oant 1600 m yn 'e West-Ghats fan 'e Yndiaaske dielsteaten Maharashtra, Karnataka en Kerala yn it súdwest fan Yndia. De soarte wurdt as monotypysk behannele, dat wol sizze dat de soarte net yn ûndersoarten is ferdield. 

## Gedrach

De fûgel bringt in soad tiid troch yn 'e toppen fan 'e beammen, dêr't er blommen en fruit siket, mar hy yt ek sied fan 'e grûn. It is in sosjale fûgel, dy't faak mei prûmkopparkiten te sjen is. De soarten hat syn nêst fan desimber oant maart yn in beamholte op in hichte fan seis oant tritich m boppe de grûn.

## Status
De wrâldpopulaasje wurdt net bedrige, mar stiet lokaal op 'e reade list. It ferspriedingsgebiet is relatyf lyts en der wurdt oannommen dat it oantal tebekrint. Yn Yndia is in ferbod op 'e hannel yn 'e fûgel.
Robert Dorgebray

**Robert Dorgebray** (Nesles-la-Vallée, 16 oktober 1915 - Parys, 29 septimber 2005) wie in Frânske hurdfytser.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen, en twa kear oan de wrâldkampioenskippen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, op de dykwedstriid foar lannen mei Guy Lapébie en Robert Charpentier. Dorgebray die trije kear mei oan de Omgong fan Frankryk, mar Parys helle er nea. Yn 1947 helle er syn grutste sukses mei it winnen fan Parys-Camembert. Dat is in Frânske wedstriid fan ien dei, ferneamd nei haadstêd Parys en it plak Camembert en nammejouwer fan de tsiis mei deselde namme, dy't trochstrings yn april ferriden wurdt. De winner fan Parys-Camembert kriget tradisjoneel syn lichemsgewicht yn Camembert-tsiis. 
Robert Dorgebray ferstoar op 29 septimber 2005, yn 'e âldens fan 89 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1947 - net finisht;
* 1949 - net finisht;
* 1950 - net finisht;

## Ploegen
* 1942-1944 - Hutchinson
* 1945-1952 - Dunlop
Griiskopparkyt

De **griiskopparkyt** of **Finsch' parkyt** (*Psittacula finschii*) is in pappegaaieftige fan it skaai ealparkiten út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Beskriuwing

De 36 oant 40 sm lange fûgel liket in soad op 'e Himalayaparkyt (*Psittacula himalayana*). Earder waard de griiskopparkyt as in ûndersoarte fan 'e Himalayaparkyt behannele, mar se oerlaapje inoar net yn it ferspriedingsgebiet. De griiskopparkyt is wat lytser en hy hat in ljochtere grize kop as de Himalayaparkyt. 

It mantsje fan 'e griiskopparkyt hat in donkergrize kop mei in smelle swarte kraach, dy't nei de kiel ta breder wurdt en omheech rint. De kop fan it wyfke is folle ljochter griis en de swarte kraach ûntbrekt. Mantsjes en wyfkes fan 'e soarte ha in reade snaffel en fierder oer it algemien in grien fearrekleed mei in lange, blau mei griene sturt.

## Fersprieding
De soarte komt fan it meast eastlike diel fan Yndia oant súdlik Sina, Birma en Yndosina foar yn iepen bosk en kultivearre gebieten oant 3800 m hichte. De fûgels ite knoppen, figen, nôt, sied, fruit en blommen. Yn Sintraal- en Sud-Birma briedt de fûgel tusken jannewaris en maart. In nêst bestiet út likernôch 4 aaien. 

## Status
It is net bekend hoe grut de populaasje is, mar oannommen wurdt dat de soarte yn oantal tebekrint. It ferlies fan it oarspronklike biotoop hat lykwols minder grutte gefolgen om't de fûgel him ek oanpast oan kultivearre lân en mear iepen gebieten. De hannel dêrfoaroer yn fral Birma en Sina is wol in soarch. Dêrnjonken giet de soarte ek achterút troch it kappen fan geskikte nêstbeammen. Op 'e Reade list fan 'e IUCN is de soarte dêrom as gefoelich klassifisearre.
Himalayaparkyt

De **Himalayaparkyt** (*Psittacula himalayana*) is fûgelsoarte fan it skaai ealparkiten  (*Psittacula*) út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Fersprieding
De soarte libbet yn Himalayabosken fan Afganistan oant Bûtan. 

## Beskriuwing

De Himalayaparkyt is in 40 sm lange griene parkyt mei in donkergriize kop. Op 'e skouders hat de fûgel in lytse rûne reade flek en de lange, puntige sturt is oan 'e ein giel. De fûgel hat in swarte kraach dy't nei it kin breder waard. Yn 'e nekke is de fûgel blaugrien. De boppesnaffel is read en de ûndersnaffel giel. It wyfke mist it reade skouderplak op 'e wjukken.

De Himalayaparkyt liket in soad op 'e griiskopparkyt, dy't earder as in ûndersoarte fan 'e Himalayaparkyt behannele waard. De griiskopparkyt libbet mear eastlik, is lytser en hat in ljochtere grize kop.

## Status
Unbekend is hoe grut de populaasje is. De soarte wurdt lykwols omskreaun as algemien. Alhoewol't oannommen wurdt dat de soarte troch it ferlies fan biotoop yn oantal efterút giet, stiet de fûgel op 'e Reade list fan 'e IUCN as net bedrige klassifisearre.
Bruno Venturini

**Bruno Venturini** (Carrara, 26 septimber 1911 - Lecce, 7 maart 1991) wie in Italjaansk doelman, dy’t mei it Italjaanske fuotbal alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn.

## Karriêre
Venturini waard berne yn Carrara en begûn mei fuotbaljen as doelman foar Carrarese Calcio. Letter spile er yn de Serie A foar *ACF Fiorentina*, *Sampierdarenese* en *A.C. Liguria*. Hy spile ek yn de Serie B foar *Spezia Calcio 1906*. Venturini wie lid fan it Italjaanske Olympyske team, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai fan 1936.
Bruno Venturini ferstoar op 7 maart 1991, yn 'e âldens fan 79 jier.
Alfredo Foni

**Alfredo Foni** (Udine, 20 jannewaris 1911 - Lugano Switserlân, 28 jannewaris 1985) wie in Italjaanske fuotbaltrainer en fuotballer.

## Karriêre
Foni starte syn profkarriêre by de Italiaanske ploech "Udinese", hy spile der oant yn 1929. Hy stapte oer nei *Lazio Roma* dêr't er spyljen bleau oant yn 1931. Hy ferhuze yn 1931 nei*Padova* dêr’t er trije seizoenen spyljen bleau foardat er oer gie nei *Juventus*. Mei harren waard er lânskampioen yn 1935 en wûn de beker yn 1938 en 1942. 

Hy spile 23 ynterlâns foar Itaalje, wêryn't er net skoare koe. Hy naam mei de Italjaanske ploech diel oan de Olympyske Spullen yn 1936; se wûnen de gouden medalje. Twa jier letter op it WK fuotbal 1938 wûn er mei de ploech de wrâldtitel.

Foni waard nei syn karriêre as spiler fuotbaltrainer, nea bleau er earne lang en sa folgen de ploegen inoar rap op. Mei *Inter Milaan* waard er lânskampioen yn 1953 en 1954. Hy wie ek noch bûnscoach fan Itaalje en Switserlân. Alfredo Foni ferstoar op 28 jannewaris 1985, yn 'e âldens fan 74 jier.
Pietro Rava

**Pietro Rava** (Cassine, 21 jannewaris 1916 - Turyn, 5 novimber 2006) wie in Italjaansk fuotbaltrainer en fuotballer.

## Karriêre
Rava spile as ferdigener foar de klups US Alessandria, Juventus en Novara. Foar Juventus spile er 289 wedstriden, wêryn't er trettjin kear skoarde. Hy wûn twa kear de Italjaanske beker en yn 1950 de scudetto.

Hy spile 30 ynterlâns foar Itaalje, wêryn't er net skoare koe. Hy naam mei de Italjaanske ploech diel oan de Olympyske Spullen yn 1936, se wûnen de gouden medalje. Twa jier letter op it WK fuotbal 1938 wûn er mei de ploech de wrâldtitel.

Foni waard nei syn karriêre as spiler fuotbaltrainer, under oare by Sampdoria, US Citta di Palermo en syn âlde klups Alessandria en Novara. Pietro Rava ferstoar op 5 novimber 2006, yn 'e âldens fan 90 jier, nei in operaasje oan in brutsen bilbonke.
Giuseppe Baldo

**Bruno Venturini** (Piombino Dese, 21 july 1914 - Montecatini Terme, 31 july 2007) wie in Italjaansk middenfjilder, dy’t mei it Italjaanske fuotbal alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn.

Baldo waard berne yn Piombino Dese en begûn syn fuotbalkarriêre by Padova foardat er yn 1935 nei Rome ferhuze om foar Lazio te spyljen. Yn 1963 waard Baldo mei de Italjaanske ploech Olympysk kampioen, hy spile dit toernoai fjouwer wedstriden wer by hy net wist te skoaren. Giuseppe Baldo ferstoar op 31 july 2007, yn 'e âldens fan 93 jier.
Achille Piccini

**Achille Piccini** (Carrara, 24 oktober 1911 - Carrara, 13 septimber 1995) wie in Italjaansk fuotballer, dy’t mei it Italjaanske fuotbal alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn.

## Karriêre
Piccini spile yn syn karriêre foar ferskate Italiaanske klups, wêrûnder *Fiorentina*, *Carrarese*, *Bari* en *Napoli*. Piccini wie lid fan it Italjaanske Olympyske team, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai fan 1936, hy spile dit toernoai fiif wedstriden wer by hy net wist te skoaren.
Achille Piccini ferstoar op 13 septimber 1995, yn 'e âldens fan 83 jier.
Ugo Locatelli

**Ugo Locatelli** (Toscolano-Maderno, 5 febrewaris 1916 - Turyn, 28 maaie 1993) wie in Italjaansk fuotballer.

## Karriêre
Locatelli waard berne yn Toscolano-Maderno, yn de buert fan Brescia, Lombardije. Op klupnivo hie er in suksesfolle karriêre, hy wûn twa kear de Scudetto mei *Inter Milaan*, yn 1938 en 1940. 

Hy spile 22 ynterlâns foar Itaalje, wêryn't er net skoare koe. Hy naam mei de Italjaanske ploech diel oan de Olympyske Spullen yn 1936, se wûnen de gouden medalje. Twa jier letter op it WK fuotbal 1938 wûn er mei de ploech de wrâldtitel.

Hy einige syn karriêre by Juventus yn 1949. Ugo Locatelli ferstoar op 28 maaie 1993, yn 'e âldens fan 77 jier.
Annibale Frossi

**Annibale Frossi** (Muzzana del Turgnano, 6 july 1911 - Milaan, 26 febrewaris 1999) wie in Italjaanske fuotbaltrainer en fuotballer.

## Karriêre
Foni begûn syn profkarriêre by de Italiaanske ploech "Udinese", hy spile der oant yn 1931. Hy stapte oer nei *Padova* dêr't er spyljen bleau oant yn 1933. Hy ferhuze nei *Bari* dêr’t er ien seizoen spyljen bleau foardat er werom gie nei *Padova*. foardat er fia *L'Aquila* yn 1936 by *Inter Milaan* bedarre. 

Hy spile fiif ynterlâns foar Itaalje, wêryn't er acht kear skoare soe. Hy naam mei de Italjaanske ploech diel oan de Olympyske Spullen yn 1936, se wûnen de gouden medalje. Frossi wie mei sân doelpunten, werfan de twa winnende doelpunten yn de finale, de topskoarder op de Spullen. 

Frossi waard nei syn karriêre as spiler fuotbaltrainer, nea bleau er earne lang en sa folgen ferskate ploegen inoar op. Annibale Frossi ferstoar op 26 febrewaris 1999, yn 'e âldens fan 87 jier.
Libero Marchini

**Libero Marchini** (Castelnuovo Magra, 31 oktober 1914 - Triëst, 1 novimber 2003) wie in Italjaansk fuotballer, dy’t mei it Italjaanske fuotbal alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai. Libero Marchini ferstoar op 1 novimber 2003, yn 'e âldens fan 89 jier.
Carlo Biagi

**Carlo Biagi** (Viareggio, 20 april 1914 - Milaan, 16 april 1986) wie in Italjaanske fuotballer, dy’t mei it Italjaanske fuotbal alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai; hy skoarde fjouwer kear yn de kwartfinale tsjin Japan. Yn de Twadde Wrâldkriich tsjinne Biagi frijwillig yn it Italjaanske leger. Carlo Biagi ferstoar op 16 april 1986, yn 'e âldens fan 71 jier.
Giulio Cappelli

**Giulio Cappelli** (La Spezia, 4 maart 1911 - Massa, Toskane, 16 desimber 1995) wie in Italjaanske fuotbaltrainer en fuotballer, dy’t as fuotballer mei it Italjaanske alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai; hy skoarde dat toernoai ien kear yn de kwartfinale tsjin Japan. Nei de Twadde Wrâldkriich gie Cappelli oan it wurk as fuotbaltrainer ûnder oare twa perioades foar Inter Milaan. Giulio Cappelli ferstoar op 16 desimber 1995, yn 'e âldens fan 84 jier.
Sergio Bertoni

**Sergio Bertoni** (Pisa, 23 septimber 1915 - La Spezia, 15 febrewaris 1995) wie in Italjaanske fuotbaltrainer en fuotballer, dy’t as fuotballer mei it Italjaanske alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai. Nei de Twadde Wrâldkriich hat Bertoni trije perioades fuotbaltrainer west by Spezia. Sergio Bertoni ferstoar op 15 febrewaris 1995, yn 'e âldens fan 79 jier.
Alfonso Negro

**Alfonso Negro** (Brooklyn de Feriene Steaten, 27 juny 1915 - Florâns, 7 novimber 1984) wie in Italjaanske fuotballer, dy’t mei it Italjaanske alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai. Hy skoarde dat toernoai ien kear yn de heale finale tsjin Noarwegen. Alfonso Negro ferstoar op 7 novimber 1984, yn 'e âldens fan 69 jier.
Francesco Gabriotti

**Francesco Gabriotti** (Rome, 12 augustus 1914 - dêre, 11 febrewaris 1987) wie in Italjaanske fuotballer, dy’t mei it Italjaanske alvetal meidie oan de Olympyske Simmerspullen fan 1936 yn Berlyn, dat de gouden medalje wûn by it Olympyske fuotbaltoernoai. Francesco Gabriotti ferstoar op 11 febrewaris 1987, yn 'e âldens fan 72 jier.
Smaragdparkyt

De **smaragdparkyt** (*Psittacula calthrapae*) is in endemyske fûgelsoarte op Sry Lanka fan it skaai ealparkiten  (*Psittacula*) út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Beskriuwing

De smaragdparkyt is in relatyf lytse soarte fan it skaai en is 29 oant 31 sm lang. De fûgel hat in grize rêch en in blauwe stút mei in foar it skaai relatyf koarte sturt. De kop is foar it grutste part griis mei om it each grien. Under de snaffel hat de fûgel in swart burd, dy't nei de nekke ta smeller wurdt en ferdwynt. De lange fearren fan 'e sturt binne blau mei in giel ein. By it mantsje is de boppeste snaffelhelte read en de ûnderste helte swart. It wyfke is doffer fan kleur en har snaffel is hielendal swart.  

## Fersprieding
De fûgel is endemysk op Sry Lanka en libbet yn bosk by iepen plakken. De fûgel komt ek wol yn parken foar. De soarte wurdt as monotypysk behannele, itjinge sizze wol dat de soarte gjin ûndersoarten hat.

## Gedrach
 
Lykas oare fûgels fan it skaai briedt de smaragdparkyt yn beamholtes. In lechsel hat trije oant fjouwer aaien. Syn iten bestiet út fruit, sied, blommen en knoppen. Bûten de briedtiid wurdt de fûgel ek yn lytse groepkes waarnommen. 

## Status
Der bestiet gjin rûzing oer de oantallen fan 'e soarte, mar lokaal is de fûgel algemien. Alhoewol't der fanút gien wurdt dat de fûgel fanwegen biotoopferlies yn oantal ôfnimt, stiet de soarte op 'e Reade list fan 'e IUCN as net bedrige kwalifisearre.
Anthony Terlazzo

**Anthony (Tony) Terlazzo** (Patti, Itaalje, 28 july 1911 - Los Angeles, 26 maart 1966) wie in Amerikaansk gewichtheffer, fan Italjaansk komôf.

Hy die twa kear mei oan it Wrâldkampioenskip en twa kear oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1932 en 1936). Hy waard by dizze kampioenskippen twa kear wrâldkampioen en ien kear Olympysk kampioen by de Spullen yn Berlyn. By de Spullen yn 1932 behelle Terlazzo in brûnzen medalje. Hy waard ek tolve kear Amerikaansk kampioen. 

Anthony Terlazzo ferstoar op 26 maart 1966, yn 'e aldens fan 54 jier.
Nikobarenparkyt

De **Nikobarenparkyt** (*Psittacula caniceps*) is in fûgelsoarte fan it skaai ealparkiten  (*Psittacula*) út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Beskriuwing
De Nikobarenparkyt is in grutte, griene parkyt fan 56 oant 61 sm mei in lange sturt en grize kop. Lykas by de Derby's parkyt hat de fûgel in swarte slabbe op 'e kiel. Ek hat er in swarte streek tusken de eagen oer de foarholle, mar krêftiger as by de Derby's parkyt. It mantsje hat in reade boppesnaffel mei in kiele punt en in swarte ûndersnaffel. By wyfkes is de snaffel hielendal swart.   

## Fersprieding
De soarte is endemysk op 'e Nikobaren, in groep Yndiaaske eilannen yn 'e Golf fan Bingalen yn it easten fan 'e Yndyske Oseaan. 

## Status
De soarte bestiet út in relatyf lytse populaasje yn in lyts ferspriedingsgebiet. De fûgel wurdt út de natuer fongen om as kouwefûgel te hâlden en der is sprake fan biotoopferlies. Syn ferspriedingsgebiet is lykwols net fragmintearre en dêrom wurdt de fûgel as gefoelich op 'e Reade list fan 'e IUCN klassifisearre. Mooglik hat de tsûnamy yn 'e Yndyske Oseaan fan 2004 grutte skea oan 'e populaasje brocht. 

It oantal eksimplaren wurdt tusken 10.000 oant 19.999 rûsd. Dat betsjut dat der 6.000 oant 15.000 folwoeksen fûgels binne.
Robert Fein

**Robert Fein** (Wenen, 9 desimber 1907 - Dêre, 2 jannewaris 1975) wie in Eastenryksk gewichtheffer.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 67,5 kg, tegearre mei de Egyptyske Anwar Mesbah. Nei de Twadde Wrâldkriich hie er ferskate hege funksjes yn de Eastenrykse en ynternasjonale gewichthefbûn.  
Robert Fein ferstoar op 2 jannewaris 1975, yn 'e aldens fan 67 jier.
Anwar Mesbah

**Anwar Mesbah** (Aleksanderje, 8 april 1913 - Dêre, 25 novimber 1998) wie in Egyptysk gewichtheffer.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, yn de klasse oant 67,5 kg, tegearre mei de Eastenriker Robert Fein. 

Trochdat de Egyptyske media net berjocht hiene oer Mesbahs sukses yn Berlyn, hie er syn gouden medalje jierrenlang by him as bewiis, want sels syn famylje woe him yn earste ynstânsje net leauwe. Hy wie sportlearaar fan berop, luts him yn 1945 werom út de aktive sport en wurke as trainer.
Anwar Mesbah ferstoar op 25 novimber 1998, yn 'e aldens fan 85 jier.
Chadr El-Tûni

**Chadr El-Tûni** (ek stavere as **Khadr El Touni**; Kaïro, 15 desimber 1916 - dêre, 22 septimber 1956) wie in Egyptysk gewichtheffer.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1936 en yn 1948). Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Olympysk kampioen by de Spullen yn Berlyn. 

El-Tûni waard de nacht foar de Spullen fan 1948 siik en hie operearre wurde moatten. De dokters advisearren him om net mei te dwaan. Mar El-Tûni wie frustrearre fanwegen de ôfsizzing fan de foargeande twa edysjes fan de Olympyske Spullen, dat hy wegere de oarders fan de dokters op te folgjen. Hy waard nettsjinsteande syn sykte dochs noch fjirde.

Chadr El-Tûni ferstoar op 22 septimber 1956, yn 'e aldens fan 39 jier, ta gefolch fan elektrokúsje.
Louis Hostin

**Louis Hostin** (Saint-Étienne, 21 april 1908 - Boisseron, 28 juny 1998) wie in Frânsk gewichtheffer.

Hy die fiif kear mei oan de Europeeske kampioenskippen twa kear oan it Wrâldkampioenskip en trije kear oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1928, 1932 en 1936). Hy waard by dizze kampioenskippen twa kear Europeesk kampioen en Olympysk kampioen yn de klasse oant 82,5 kilogram. By de Spullen yn 1928 behelle Hostin in sulveren medalje. Hy waard ek tretjin kear Frânsk kampioen. 
Louis Hostin ferstoar op 28 juny 1998, yn 'e aldens fan 90 jier.
Josef Manger

**Josef Manger** (Bamberg, 26 maaie 1913 - Tutzing, 13 maart 1991) wie in Dútsk gewichtheffer.

Hy die twa kear mei oan de Europeeske kampioenskippen en it Wrâldkampioenskip en ienris oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1936). Hy waard by dizze kampioenskippen ien kear Europeesk kampioen twa kear wrâldkampioen en ien kear Olympysk kampioen. Hy waard ek seis kear Dútsk kampioen. 

Nei de Twadde Wrâldkriich waard Manger sakeman. Josef Manger ferstoar op 13 maart 1991, yn 'e aldens fan 77 jier.
Mauritsiusparkyt

De **Mauritsiusparkyt** (*Psittacula eques*) is in pappegaaieftige fan it skaai ealparkiten út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

In ûndersyk yn 2015 troch it DNA fan 'e Mauritsiusparkyt te ferlikenjen mei in stik hûd dat oan 'e Reünionparkyt taskreaun wurdt, befêstige dat de fûgels ûndersoarten fan deselde soarte binne. Om't de Reünionparkyt it earst beskreaun waard, waard de binomiale namme fan 'e Réunionparkyt brûkt foar de soarte. Dêrfandinne waard de Reünion-ûndersoarte *P. eques eques*, wylst de Mauritius-ûndersoarte *P. eques echo* waard. Harren neist besibbe fûgel wie de útstoarne Rodriguesparkyt. 

## Beskriuwing
De 34 oant 42 sm lange fûgel weaget 167-193 gram en hat in spanwiidte fan 49 oant 54 sm. De fûgel is hast hielendal grien (it wyfke is wat donkerder grien). It mantsje hat om 'e nekke in swarte en rôze bân en it wyfke in griene en in ûndúdlike swarte bân. De boppesnaffel fan it mantsje is read en de ûndersnaffel swartbrún, wylst de hiele snaffel fan wyfkes swart is. De hûd om 'e eagen is oranje en de poatsjes binne griis. Juvenilen ha in readoranje snaffel, mar as se krekt útflein binne ha se in swarte snaffel.

## Fersprieding

Mauritsiusparkiten libje yn bosken mei lânseigen begroeiïng. Dêrfandinne is it ferspriedingsgebiet foar it grutste part beheind ta it Nasjonaal Park Black River Gorges yn it súdwesten fan Mauritsius.

## Gedrach
De fûgel libbet yn beammen en fral yn 'e krunen fan 'e beammen, dêr't er rêst en yt. Se hawwe harren nêst yn holtes fan âlde beammen en lizze meastentiids twa oant fjouwer wite aaien. It wyfkes briedt se út, wylst it mantsje foar iten soarget. De fûgel yt fruchten fan lânseigen planten, alhoewol't waarnommen is dat de fûgels ek fan yntrodusearre planten ite. De fûgel is net altiten monogaam en somtiden hâldt in mantsje der meardere briedende wyfkes op nei.

## Status

De Reünionparkyt stoar yn 1732 út troch de jacht en de ferneatiging fan 'e bosken. De iere besikers op Mauritius joegen ek op 'e Mauritiusparkyt en troch de ferneatiging fan syn oarspronklike biotoop sakke it oantal fûgels fan 'e soarte yn 'e 20e iuw ta noch mar acht oant tolve eksimplaren yn 'e jierren 1980. Yn dy tiid waard de griene Mauritiusparkyt  as de meast seldsume pappegaai fan 'e wrâld oantsjut. Mei in soad krewearjen om de fûgels yn 'e jierren 1990 yn finzenskip te fokken, koe it útstjerren fan 'e soarte tefoarren kommen wurde. Yn 2007 waaard de status 'earnstich bedrige' oanpast nei 'bedrige'. Mei't de populaasje yn 2019 750 fûgels telde, waard de status fan 'e fûgel op 'e nij oanpast as 'kwetsber/gefoelich'.
Langsturtparkyt

De **langsturtparkyt** (*Psittacula longicauda*) is in pappegaaieftige fan it skaai ealparkiten út de famylje pappegaaien fan de Alde Wrâld (*Psittaculidae*).

## Omskriuwing
De langsturtparkyt is in 42 sm lange pappegaaiefûgel mei, lykas de namme seit, in relatyf lange sturt. De fûgel ûnderskiedt him fan syn neiste sibben troch de kombinaasje fan rôzereade wangen, in griene krún, swarte streken tusken de eagen en op it kin, in griisgriene nekke en mantel, in blaugriene stút en blauwe sturtfearren. It wyfke hat minder read en in grienere kop en it swart is minder oanwêzich. 

## Fersprieding
De soarte libbet op 'e Andamanen, Maleizje, Sumatra en Borneo. De fûgels ha in foarkar foar kustgebieten lykas mangroves, sompebosken en boskrânen oant in hichte fan 300 m. De fûgel is ek te sjen op plantaazjes en yn parken en tunen, dêr't er iten siket, mar foar it brieden is de fûgel ôfhinklik fan bosk. De fûgels binne net honkfêst en kinne ynienen yn grutte groepen earne wêze en dêrnei wer foar in pear jier ferdwine.     

## Undersoarten
De langsturtparkyt is te ferdielen yn fiif ûndersoarten:

* *P. l. tytleri*: de Andamanen en Kokoseilannen.
* *P. l. nicobarica*: de Nikobaren.
* *P. l. modesta*: Enggano (tichteby súdwestslik Sumatra).
* *P. l. longicauda*: Súd-Maleizje, Borneo, Sumatra, Nias en Banka.
* *P. l. defontainei*: de Natuna-eilannen (tichteby westlik Borneo).

De ûnderstoarten *P. l. tytleri* en *P. l. nicobarica* binne morfologysk en fokaal ferskillend fan inoar en fan alle oare ûndersoarten en kinne mooglik twa aparte soarten fertsjintwurdigje. Dy opfetting wurdt troch in resinte stúdzje, dy't ha wol dat de hjoeddeiske ynterne taksonomy de soarte polyfyletysk makket. Dy resultaten ha lykwols noch net ta taksonomyske feroarings laat (sitewaasje 2025).

## Status
Der bestiet gjin rûzing fan 'e oantallen fan 'e soarte, mar yn in part fan syn ferspriedingsgebiet is de fûgel algemien oant sels talryk (Brûnei). Oannommen wurdt dat de soarte fan it kappen fan bosken en it fangen fan 'e fûgel foar de hannel slim te lijen hat. Dêrfandinne wurdt de fûgel op 'e Reade list fan 'e IUCN as gefoelich klassifisearre.
Konrad Frey

**Konrad Frey** (Bad Kreuznach, 24 april 1909 - dêre, 24 maaie 1974) wie in Dútsk turner. Hy waard yn 1936 trijedûbeld Olympysk kampioen.

## Biografy
Hy die ienris mei oan it Wrâldkampioenskip, en oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1936). Hy waard by dizze kampioenskippen trije kear Olympyske kampioen. Hy waard ek trije kear Dútsk kampioen.

Nei syn dielname oan de Olympyske Spullen waard Frey sportlearaar. Nei't it lidmaatskipsferbod fan de NSDAP ferrûn wie, tsjinne er op 6 july 1937 in oanfraach yn om lid te wurden fan de NSDAP en waard mei weromwurkjende krêft oant 1 maaie fan itselde jier akseptearre. Yn'e Twadde Wrâldkriich tsjinne er as sersjant oan it Eastfront. Nei de kriich waard Frey op 'e nij befoege as  sportlearaar, mar der is neat bekend oer syn untnazifisearring.

Yn 1954 waard Frey beneamd ta amtner foar it libben en fan 1955 oant 1961 wie er spesjalisearre adviseur foar skoalsport; hy gie yn 1967 mei pensjoen. Konrad Frey ferstoar op 24 maaie 1974, yn 'e aldens fan 65 jier. 

## Resultaten
### Olympyske Simmerspullen

### wrâldkampioenskippen turnen
Aleksanteri Saarvala

**Aleksanteri  (Ale) Saarvala** (Vyborg, 9 april 1914 - Toronto Kanada, 7 oktober 1989) wie in Finsk turner.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1936 en 1948). Hy waard by dizze kampioenskippen twa kear Olympysk kampioen. Hy waard ek tretjin kear Finsk kampioen. 

Yn 1957 emigrearre Saarvala nei Kanada dêr't er oan it wurk gie as boufakker.Aleksanteri Saarvala ferstoar op 7 oktober 1989, yn 'e âldens fan 76 jier. 

## Resultaten
### Olympyske Simmerspullen
Alois Hudec

**Alois Hudec** (Račice-Pístovice, 12 july 1908 - Praach, 23 jannewaris 1997) wie in Tsjechysk turner, dy't útkaam foar it doetiidske Tsjechoslowakije.

Hy die yn 1936 ienris mei oan de Olympyske Simmerpullen. Hy waard yn Berlyn Olympysk kampioen, oan de ringen. Alois Hudec ferstoar op 23 jannewaris 1997, yn 'e âldens fan 88 jier. 

## Resultaten
### Olympyske Simmerspullen

### wrâldkampioenskippen turnen
Alfred Schwarzmann

**Karl Alfred Markus (Afred) Schwarzmann** (Fürth, 23 maart 1912 - Goslar, 11 maart 2000) wie in Dútsk turner. Hy waard yn 1936 trijedûbeld Olympysk kampioen.

Hy die twa kear mei oan de Olympyske Simmerspullen (yn 1936 en 1952). Hy waard by dizze kampioenskippen trije kear Olympysk kampioen.

Yn 1929 gie Schwarzmann yn tsjinst by it Dútske leger. Hy wie as parasjutist belútsen by de ynvaazje yn Poalen, de slach om Nederlân, (*dêr't hy yn de omkriten fan [[Moerdijk]] by ferwûne rekke*), en de lâning op Kreta.

Fan 1946 oant 1947 wie Schwarzmann sportlearaar yn Braunschweig. Yn 1948 kaam er nei Goslar, dêr't er sportlearaar wie oan it *Ratsgymnasium Goslar*. Yn 1952 mocht er opnij meidwaan oan de Olympyske Simmerspullen. Yn Helsinki wûn er in sulveren medalje oan de rekstôk. 

Alfred Schwarzmann ferstoar op 11 maart 2000, yn 'e âldens fan 87 jier. 

## Resultaten
### Olympyske Simmerspullen