open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mustapha Oukbih

**Mustapha Oukbih** (útspr. ['mustafa 'ukbi], likernôch: "mûstafa ûkby; Rabat, 20 jannewaris 1964 – Amsterdam, 22 april 2017) wie in Nederlânsk sjoernalist, ferslachjouwer en dokumintêremakker fan Marokkaansk komôf. Hy begûn as freelance-sjoernalist en wurke letter jierrenlang foar de VPRO. De measte bekendheid krige er as Midden-Easten-ferslachjouwer foar de NOS.

## Libben en karriêre
Oukbih waard yn 1964 berne yn 'e Marokkaanske haadstêd Rabat. Yn 1975 kaam er mei njoggen jier mei syn mem oer nei Nederlân yn it ramt fan gesinsweriening mei syn heit, dy't hjir gastarbeider wie. Nei't er de middelbere skoalle trochrûn hie, begûn er te skriuwen foar it *Buitenlanders Bulletin*, sûnder in  sjoernalistike oplieding folge te hawwen. Dat krantsje wie in útjefte fan it Nederlânsk Sintrum Bûtenlanners (NCB) en behannele ymmigraasjefraachstikken. 

Yn 1985 en 1986 wie Oukbih belutsen by de gearstalling fan it tillefyzjeprogramma *Hollandse Nieuwe*, oer allochtoanen yn Nederlân, dat troch jonge ymmigranten sels makke waard. Neitiid wied er ferskate jierren wurksum as freelance-sjoernalist foar û.o. *[[Trouw]]* en *[[De Groene Amsterdammer]]*. Yn 1987 wûn Oukbih tegearre mei Elma Verhey de ADO Mediapriis foar in rige artikels oer de multikulturele maatskippij, dy't yn it tydskrift *[[Vrij Nederland]]* publisearre waard yn in taheakke mei as titel *De Hollandse Droom*.

Nei't er yn 1994 in skoft lang haad ynformaasje en foarljochting west hie fan it Nederlânsk Sintrum Bûtenlanners, besleat Oukbih om werom te kearen yn 'e sjoernalistyk, dêr't syn hert lei. Hy krige doe de gelegenheid om radioferslaggen te meitsjen oer Marokko, Algerije, Turkije en Jordaanje. Teffens wied er tsien jier lang ferbûn oan 'e VPRO, wêrfoar't er ek dokumintêres makke oer de Arabyske wrâld.

Yn 2003 kaam Oukbih yn 'e tsjinst by de NOS, en waard er ferslachjouwer yn it Midden-Easten foar it *Radio 1 Journaal*, as opfolger fan Joris Luyendijk. Syn stânplak wie Amman, yn Jordaanje, dêr't er it hiele Midden-Easten wei bestriek, Noard-Afrika oant en mei de Magreb ynbegrepen. Om't it Arabysk syn memmetaal wie, hied er dêrby fuortendaliks in foarsprong op 'e measte oare Westerske sjoernalisten, dy't dy taal net of amperoan machtich wiene. Oukbih lies de Arabyske kranten en folge op dy wize ek de Arabyske kant fan it pleatslike nijs. Fierders wied er ien fan 'e mar in pear Nederlânske korrespondinten dy't ferslach diene fan 'e Irakoarloch. Fan 2006 ôf wurke Oukbih nau gear mei Nicole le Fever, dy't ek Amman as stânplak hie, en mei Sander van Hoorn, dy't te Tel Aviv stie. Trijeresom foarmen se it buro Midden-Easten fan 'e NOS.

Nei sân jier yn Jordaanje wenne te hawwen, kearde Oukbih yn 2010 werom nei Nederlân. Hy waard bûtenlânredakteur by de nijsredaksje fan 'e NOS, mar moast dy funksje neitiid al rillegau opjaan doe't er oanhelle rekke mei kanker. Yn 2017 kaam Oukbih nei in lang siikbêd yn 'e âlderdom fan 53 jier yn Amsterdam te ferstjerren.
Ratifikaasje

In **ratifikaasje** of **ratifisearring** is de formele bekrêftiging troch in opdrachtjouwer fan in ôfspraak mei in trêde partij dy't makke is troch in fertsjintwurdiger fan 'e opdrachtjouwer, wêrby't it wurd fan 'e fertsjintwurdiger sels net wetlik binend wie foar syn opdrachtjouwer. Yn 'e praktyk giet it hjirby frijwol altyd om in ynternasjonaal (of yntranasjonaal) ferdrach, wêrby't de minister fan Bûtenlânske Saken of in oare hege diplomaat fan in lân de ôfspraken makket, dy't dan letter bekrêftige (ratifisearre) wurde moatte troch it parlemint fan dat lân. Foar 'ratifikaasje' yn 't plak wurde yn dit ferbân ek wol folgjende termen brûkt: tatrêding, aksesje, goedkarring of formele befêstiging. Yn 'e measte ferdraggen is stipulearre dat se pas yn wurking trêdzje sille nei't in beskaat tal ûndertekenjende lannen it oangeande ferdrach ratifisearre hawwe.
Binnensteat

In **binnensteat** is in soeverein lân dat alhiel omsletten wurdt troch drûch lân of dat oan in binnensee leit dy't net direkt yn ferbining stiet mei de iepen oseaan (lykas de Kaspyske See of de Fiktoariamar). Yn it Ingelsk wurde sokke lannen *landlocked* neamd, dat letterlik "omsletten troch lân" betsjut, mei as suggestje dat se 'op 't slot' sitte, dat wol sizze: gjin tagong ta de see hawwe.

Binnensteaten hawwe yn 'e regel te krijen mei swierrichheden dy't oaren lannen net kenne, benammen op it mêd fan 'e hannel, dy't òf troch de loft plakfine moat, wat tige djoer is, òf fia oare lannen rinne moat, dy't foar sok hannelsguod yn 'e regel trochfierheffings oplizze. Dêrfandinne hawwe binnensteaten der histoarysk faak nei stribbe om tagong ta de see te krijen, sels as dat mank gie mei in hege priis oangeande jild, polityk kaptaal of minskelibbens. Oan 'e oare kant is it ûnder beskate omstannichheden foar binnensteaten ek mooglik om fan harren problematyske geografyske sitewaasje in foardiel te meitsjen, sa't bgl. Switserlân en Eastenryk dien hawwe, dy't gauris profitearre hawwe fan 'e neutraliteit dy't fierhinne út harren status fan binnensteat fuortkomt.

Der binne 44 algemien as ûnôfhinklike en soevereine lannen erkende binnensteaten:

Dêrfan lizze der mar twa, Bolivia en Paraguay op it westlik healrûn; alle oare binnensteaten lizze yn Jeraazje en Afrika. Der binne 3 saneamde enklavelannen, dy't folslein omsletten wurde troch ien en itselde oare lân. Dat binne: it Fatikaan en San Marino (beide folslein omsletten troch Itaalje) en Lesoto (dat folslein omsletten wurdt troch Súd-Afrika). Fierders binne der 2 saneamde 'dûbele binnensteaten', dy't folslein omjûn wurde troch oare binnensteaten. Om fanút sokke lannen by see te kommen, moatte dus minimaal twa grinzen oerstutsen wurde. Hjirby giet it om Lychtenstein (dat folslein omjûn wurdt troch de binnensteaten Switserlân en Eastenryk) en Oezbekistan (dat folslein omjûn wurdt troch de binnensteaten Afganistan, Kazachstan, Kirgyzje, Tadzjikistan en Turkmenistan).

Njonken de boppeneamde 44 algemien erkende binnensteaten binne der ek noch 4 binnensteaten wêrfan't de ûnôfhinklikheid en soevereiniteit net algemien erkend wurdt. Dat binne:
Udenhausen (Boppard)

**Udenhausen** is ien fan de tsien *Ortsbezirken* fan de stêd Boppard yn it Rhein-Hunsrück-Kreis yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts. Oant de yndieling by de nije gemeente Boppard op 31 desimber 1975 wie Udenhausen in selsstannige gemeente.

Byldbepalend foar it doarp binne benammen de katolike Sint-Nikolaastsjerke, inkelde fakwurkhûzen en it âlde bakhûs, dêr't mei spesjale gelegenheden noch wol ris bôle bakt wurdt. Sûnt maaie 2007 hat it doarp ek in eigen Heimatmuseum.

## Geografy
Udenhausen leit súdlik fan de stêd Koblenz op de Hunsrück op in hichte fan 395 meter boppe seenivo tusken de rivieren de Ryn en de Mûzel.

## Ofbylden

Udenhausen, filiaaltsjerke Sint Nikolaas.jpg|*Sint-Nikolaastsjerke*
Udenhausen, bakhûs.jpg|*Bakhûs*
Udenhausen, fakwurkhûs.jpg|*Fakwurkhûs*
Udenhausen, Heimatmuseum.jpg|*Heimatmuseum fan Udenhausen*
Eklektisisme (arsjitektuer)

**Eklektisisme** is it byinoar bringen yn in ien wurk fan eleminten fan ferskaat oan stilen of streamingen. Yn de architektuer (en ynterieurûntwerp) wurdt de term benammentlik brûkt foar in rjochting yn it 19e-iuwske en ier 20e-iuwske histoarisme, de eklektyske styl.

In de 19e-iuwse byldzjende keunst bestie der gjin oerhearskjende, alles befiemjende styl. De bloei fan de wittenskip en de keunstskiednis foarmen in stimulâns om âlde stilen ta nij libben komme te litten, wat in histoarisearjende foarmjouwing fan gefolch hie. De (bou)technyk hie him geweldich ûntjûn mar dat fertaalde him lykwols net nei in nije foarmjouwing. Der koe ommers keazen wurde út de folsleine arsjitektoanyske erfenis. Sa ûntstiene ferskate neostilen, ûnder oaren:
*Neogotyk
*Neoromaansk
*Neoklassisisme

## Untfangst
It wie elsenien dúdlik dat by in styl dy't sa'n grutte kreätive frijheid joech en (noch) gjin rjochtinen hie, risiko op in mislearre ûntwerp der wol yn siet. Projekten dy't mislearren mei't de ferskillende stilen net harmoanieus byinoarst brocht wiene kaam de arsjitekt op krityk fan fakgenoaten te stean (fral fan dejingen dy't tsjin de beweging wiene).

## De ein
It entûsjasme foar it eklektisisme naam hurd ôf nei 1930 en it ferdwûn stadichoan yn de kurrikulums fan desingneskoallen om plak te meitsjen foar in nije styl. It Modernisme waard wichtich mei't yn protte lju it as avant-garde seagen en nije technologyen en materialen út dy jierren makken grutte  ynnovaasjes mooglik. Hoewol't it eklestisisme as styl ferlitten waard, bleau dy perioade fan histoarysk belang mei't er 'de doarren fannijs op sette foar ynnovaasje en nije foarmen' fan arsjitektuer yn de neifolgjende jierren.

## Foarbylden fan eklektisistyke arsjitektuer

Antwerpen Centraal station 1930s.jpg|Stasjon Antwerpen-Sintraal
WSM station Naaldwijk.jpg|Tremstasjon Naaldwijk, eklektyske styl mei jugendstil- en sjaletstyl-eleminten
File:Sagrada Familia 01.jpg|Sagrada Familia, Barseloana
File:Rijksmuseum Amsterdam.jpg|Ryksmuseum Amsterdam fan Pierre Cuypers
Sportfleantúch

In **sportfleantúch** of **sportfleanmasine** is in licht fleantúchje dat brûkt wurdt foar fleanen foar de leafhawwerij. Sa'n tastel hoecht net perfoarst foar dat doel ûntwurpen te wêzen.

Der wurde faak rûnflechten mei makke. Njonken de piloat kinne meast 2 of 3 passazjiers meinaam wurde.

Foar it fleanen mei in sportfleantúch is in (RPL of PPL) fereaske. In sportfleanpiloat mei syn passzajiers allinnich in evenredich part fan de kosten fan de flecht rekkenje (hy moat sels ek ta de beurs), oars jildt de flecht as in kommersjele fleacht en jilde hiel oare regels.


Image:Cessna.172e.g-asss.arp.jpg|Sportfleantúch type Cessna 172E
Ofbyld:Boeing Stearman N67193.jpg|De klassike Stearman wurdt noch brûkt as sportfleantúch
Paula Udondek

**Paula Nkoyo Udondek** (Lagos, 15 febrewaris 1967) is in Nederlânsk telefyzje-presintatrise, aktrise, kollumniste en (toanielstikkeskriuwster. Har heit is in Nigeriaan, har mem in Nederlânse.

Nei de middelbere skoalle studearre se twa jier teäterwittenskippen en stapte dêrnei oer nei de toanielskoalle. Yn 1993 studearre se ôf en krige dêrnei in stúdzjebeurs foar in heal jier foar aktearles oan de universiteit fan West-Firginia. Nei't hja weron yn Nederlân wie, hat se by ferskate teäterselskippen oan 't wurk west.

Udondek hat ferskaat oan telefyzjeprogrammas presintearre, lykas *[[Waku Waku]]*. Op telefyzje briek se echt troch mei de presintaasje fan de  kwis *[[Get the Picture]]* wêrmei't se goed trije jier fiif kear yn 'e wike op telefyzje ferskynde. Se hat it programma 1215 kear presintearre. Ek brocht se in tal jierren *[[Knoop in je Zakdoek]]* en presintearre se ferskate festivals, ûnder oaren it Kinderrechtenfestival, HaSchiBa en de UITmarkt.

Udondek is fierders ambassadrise foar de Harsensstichting en it boechbyld fan de Stichting VT&T. Fan 2004 oant 2005 hie se alle wiken in kollumn yn ûnder mear de Haagsche Courant. Fierder hat se ferskate (toaniel)stikken skreaun, "Komkommer & Kwel" en "Dit leven gaat voorbij" (in soapsearje). Ek hat se in protte reklames ynsprutsen.

Yn 2006 brocht Udondek de koartfilm *Dobli* út. Yn 2009 wie sy kandidate yn it AVRO tf-programma *Wie is de Mol?* , wêryn 't se ôffoel yn de fjirde ôflevering. Sawol yn 1996 as yn 2020 hie se in lytse rol yn *Goede tijden, slechte tijden*. Udondek is ek aktyf as selsstannich coach.
Plantaazjetsjerke (Swol)

De **Plantaazjetsjerke** (*Plantagekerk*) is in tsjerke fan de frijmakke mienskip yn de Oeriselske stêd Swol. It gebou wurdt brûkt troch in grutte tsjerklike gemeente mei in soad jonge leden.   

## Skiedis
It tsjintwurdige ryksmonumint  waard oarspronklik boud foar de trije grifformearde gemeenten, dy't nei de ôfskieding yn 1835 yn Swol oer in langere perioade ûntstien wiene. De trije gemeenten waarden yn 1869 wer byinoar foege ûnder de namme Kristlik Grifformearde Tsjerke. De besteande gebouwen wiene no te lyts foar de nije gemeente en yn 1872 naam de tsjerkeried it beslút ta nijbou. Op in stik grûn by de stedsmuorre waard in lape bougrûn oankocht en op 25 july 1875 waard de tsjerke iepene.. It ûntwerp is ôfkomstich fan de arsjitekt J.W. Bosboom Sr. 

Oarspronklik hie it gebou in tuorke, dat yn 1892 ferfongen waard troch de hjoeddeiske gevelbekroaning.

Yn 'e jierren 1980 waard de tsjerke restaurearre.

## Ynterieur
It oargel yn 'e tsjerke, dat fersierd is mei de bylden fan in harpspyljende kening David en blazers op in bazún, is âlder dan de tsjerke sels en waard yn 'e earste helte fan 'e 19e iuw boud. De kânsel is oarspronklik út in tsjerke út it Súd-Hollânske Gouderak ôfkomstich. De banken binne oarspronklik, mar steane net mear alhiel neffens it âlde skema.
Page (Arizona)

**Page** is in stêd yn Coconino County, yn 'e Amerikaanske steat Arizona. It leit tichtby de Glen Canyondaam en it Powellmar. Yn 2010 wennen der 7.247 minsken yn de stêd.

## Skiednis
Page waard 1957 stifte as wenplak foar arbeiders en harren famyljes tidens de oanlis fan de Glen Canyondaam yn de Koloradorivier. Nei't yn de sechstiger jierren de daam ôfmakke waard, groeide de stêd ta it hjoeddeiske ynwennertal fan goed 7.000. Fanwegen de nije ynfrastruktuer is Page no de wichtichste tagong ta it Powellmar en Glen Canyon National Recreation Area, dêr't alle jierren mear as trije miljoen besikers komme.
Dominikanekleaster (Swol)

De **Dominikanetsjerke** is mei it oangrinzgjende kleaster oan 'e *Assendorperstraat* in ryksmonumint yn 'e Oeriselske stêd Swol.

## It earste kleaster
Mear as fiif iuwen lyn kochten de preekhearen in lape grûn oan bûten de stedsmuorren fan Swol om dêr in kleaster te bouwen. Earste prior fan de mienskip wie Engelbertus Messenmaker út Sutfen. Der waard in twaskippige halletsjerke sûnder toer boud, dy't om en de by yn 1493 foltôge waard. Yn it kleaster wenne en ferstoar yn 1475 de Bretonske muonts Alanus de Rupe, de útfiner fan de roazekrâns.

Alhoewol't de Dominikanen nei de reformaasje net langer wolkom wiene yn Swol, bleau dat earste kleaster as gebou bewarre en wurdt it tsjintwurdich brûkt troch it *Stedelijk Conservatorium* (kleaster) en in boekhannel (tsjerke).

## It hjoeddeiske kleaster

Yn it begjin fan 'e 20e iuw stiften de preekhearen op 'e nij in kleaster yn Swol en lieten troch de arsjitekt J. Kayser út Maastricht in nij kleasterkompleks bouwe. De earstestienlizzing fûn op 3 maaie 1900 plak en op 12 desimber 1901 wie it safier dat de earste bewenners harren yn it kleaster fêstigen. Yn it begjin fan 1902 waard ek de kleastertsjerke foltôge. Op 19 augustus fan dat jier fûn de konsekraasje fan de trijeskippige oan 'e hillige Tomas fan Akwino wijde tsjerke plak. It kleaster waard troch frater-studinten en harren dosinten, bruorren en paters bewenne.

Yn 1933 waard it kleaster troffen troch in grutte brân dy't de hiele boppeferdjipping fan it kleaster ferwoastge. Om't it tal bruorren tanaam waard tagelyk mei de renovaasje it kleaster mei in ferdjipping ferhege. Oant yn de jierren 1950 wennen der noch likernôch tachtich bruorren yn it kleaster.

Sûnt it ferdwinen fan de oplieding yn de jierren 1960 en de delgong fan de it tal dominikanen yn oplieding ferhiert it kleaster romten dy't net mear nedich binne. It ûnderhâld fan it kompleks waard yn 1995 oerdroegen oan in stifting.

De kleastertsjerke is sûnt 1965 ek in rektoraatstsjerke en wurdt regelmjittich iepen steld foar besichtiging. Saterdeis en sneins wurde der tsjinsten holden.  

## Arsjitektuer
It kompleks waard yn neogoatyske styl oplusten. Njonken de krúsbasilyk leit it kleaster mei fjouwer fleugels om kleastergong mei in binnenhôf hinne. 

## Ofbylden

Swol, Dominikanentsjerke, sidealter.jpg|*Sydalter*
Swol, Dominikanentsjerke, fesperbyld.jpg|*Fesperbyld*
Swol, Dominikanentsjerke, reliëf 2.jpg
Johannes Kayser

**Johannes Hermandus Julius (Johan) Kayser** (Harns, 11 novimber 1842 - De Bosk, 15 maart 1917) wie in Nederlânsk arsjitekt, dy't fral warber wie op it mêd fan tsjerkebou. Teffens ûntwurp er skoallen en kleasters en wie er belutsen by tal fan restauraasjes.

Yn de jierren sechtich wie Kayser foar P.J.H. Cuypers oant wurk, fral as opsichter by de restauraasje fan de Sint-Servaastsjerke yn Maastricht. Dêrnei festige Kayser him yn 1873 as selsstannich arsjitekt yn Fenlo, dêr't er ek stedsarsjitekt waard. Yn 1891 ferhuze er nei Maastricht. Hy ûntwurp meast tsjerken yn neogoatyske styl. Ynearsten waard er ynspirearre troch de Frânske gotyk, mar fan 1878 ôf oan wiene sy ûntwerpen geregeldwei beynfloede troch de bakstiengotyk fan Noard-Dútslân.

Kayser syn soan Jules (1879-1963) waard ek arsjitekt.

## Wurk
Op de Nederlânsktalige Wikipedia is hjir mear fan syn wurk te sjen.
### Priuwke fan sin wurk

Beek Rijksmonument 35784 grote St.Bartholomeus Kerkberg 1.JPG|Sint-Bartoloméustsjerke (Beek)‎
Basiliek Sittard.JPG|Sittard: Basilyk fan Us-Leaf-Frou fan it Hillich Hert
Sint-Pieter boven 20080914.jpg|Sint-Piter Boppe, Maastricht
Lambertuskerk Reuver.JPG|Lambertustsjerke, Reuver
Rotterdam woongebouw de kerk.jpg|Allerhilligste Ferlossertsjerke, Rotterdam
Dominicanenklooster.JPG|Dominikanekleaster (Swol)


## Sjoch ek
* List fan Nederlânske arsjitekten
Grutte Tsjerke (Swol)

De **Grutte -**  of **Sint-Michaelstsjerke** is in protestantske tsjerke oan de Grutte Merk (*Grote Markt*) yn de Oeriselske stêd Swol.

## Skiednis

Op it plak fan de hjoeddeiske stie oarspronklik in houten tsjerke út de 10e iuw, dy't letter ferfongen waard troch in stiennen tsjerke. Yn de *Korte Ademhalingssteeg* is in romaansk reliëf fan dy tsjerke ynmitsele. Tusken 1406 en 1466 waard de tsjerke ferboud ta in trijeskippige goatyske halletsjerke, wêrfan't de sydskippen like heech binne as it middenskip.  

Oan de tsjerke stie ea de heechste klokketoer fan Nederlân. De toer wie 115 oant 120 meter heech en waard meardere kearen troch de bliksem troffen. Dat ferswakke de toer en lang om let stoartte de toer mei in swiere stoarm yn 1682 yn. Tidens dizze ramp gyng ek in diel fan it westlike part fan de tsjerke en it âlde oargel ferlern. Op it plak fan de toer waard in achtsidige konsistoarje boud en dêrmei waard de tsjerke foars koarter. Ta oantinken fan de patroanhillige fan de Grutte Tsjerke stiet de ingel op it spits fan it foarportaal en is der in ôfbyld yn it koarraam oanbrocht. Sûnt 2010 stiet der ek in moderne ingel fan glês op it plein foar de tsjerke. It orkest Musica Michaelis fynt har oarsprong yn de Grutte Tsjerke en ek de kantorij dy't alle freedtejûnen repetearret yn de kosistoarje fan de tsjerke draacht de namme Michael.

## Oargel
It monumintale oargel fan de Grutte Tsjerke waard boud troch de Noard-Dútske oargelbouwer Arp Schnitger en nei syn dea yn 1719 foltôge troch syn soannen Frans Casper en Johann George. It wurdt rekkene ta de bêste barokoargels fan de wrâld en hat mear as 4000 pipen en 64 registers. It front is in ûntwerp fan de Amsterdamske byldhouwer Jurriaan Westerman.

## Ofbylden

Grutte- of Michaeltsjerke, Swol, preekstoel.jpg|Preekstoel
Grutte- of Michaeltsjerke, Swol, fresko's ferwulft.jpg|Ferwulft
Grutte- of Michaeltsjerke, Swol, koerhek.jpg|Koerhek
Grutte- of Michaeltsjerke, Swol, muorrereliëf.jpg|Muorrereliëf


## Keppeling om utens
* Side fan de Grutte Tsjerke
* Side fan de stifting Schnitgerorgel Zwolle
Mae Busch

**Mae Busch** (Melbourne (Australië, 18 juny 1891 - San Fernando Valley (Kalifornje),  19 april 1946) wie in Australysk aktrise.

Busch wie in dochter fan de populêre Australyske vaudeville-artysten Elizabeth Maria Lay en Frederick William Busch. Sy begûn har karriêre ek yn de vaudeville. Har filmdebút wie yn 1912. Busch' filmkarriêre gie yn 't earstoan wat stadich. Pas nei de tweintiger jierren krige se haadrollen yn films. De yn 1922 ferskynde stomme film *Foolish Wives* fan en mei Erich von Stroheim makke har ek ynternasjonaal bekend. Op it hichtepunt fan har karriêre waard Busch as *versatile vamp* oantsjut. Har meast memorabele optredens binne dy yn de Laurel en Hardy-films; mei dat duo makke se 13 films.

## Priveelibben
Busch troude trije kear: mei akteur Francis McDonald (1915–1922); mei John Earl Cassell (1926–1929); mei yngenieur Thomas C. Tate (1936–har dea).

Ein 1945 waard Busch slim siik. Nei fiif moannen stoar se oan de gefolgen fan Grutte Termkanker. Oant har dea spile se yn films.

## Filmografy
In kar út sa'n 130 films:
*1922 *[[Foolish Wives]]*
*1923 *[[Souls for Sale]]*
*1925 *[[The Unholy Three (1925)|The Unholy Three]]*
*1927 *[[Love 'Em and Weep]]*
*1928 *[[West of Zanzibar (1928)|West of Zanzibar]]*
*1929 *[[Alibi (1929)|Alibi]]*
*1929 *[[Unaccustomed As We Are]]*
*1931 *[[Chickens Come Home]]*
*1931 *[[Fly My Kite]]* (*[[Our Gang]] film*)
*1932 *[[The Purchase Price]]*
*1932 *[[Doctor X]]*
*1932 *[[Their First Mistake]]*
*1933 *[[Sons of the Desert (film)|Sons of the Desert]]*
*1934 *[[Oliver the Eighth]]*
*1934 *[[Going Bye-Bye!]]*
*1934 *[[The Live Ghost]]*
*1935 *[[Tit for Tat]]*
*1935 *[[The Fixer Uppers]]*
*1936 *[[The Bohemian Girl]]*
*1938 *[[The Big Broadcast of 1938]]*
*1938 *[[Marie Antoinette (1938)|Marie Antoinette]]*
*1941 *[[Ziegfeld Girl]]*
*1942 *[[The Mad Monster]]*
*1945 *[[The Stork Club]]*
*1946 *[[The Blue Dahlia]]*

## Keppelings om utens
*  Mae Busch by Virtual History
*  Mae Busch by de Laurel and Hardy Society
Westkapelle (Nederlân)

**Westkapelle** (Siuwsk: *Weskappel*) is in plak mei histoaryske status as stêd yn 'e gemeente Feare op it westlike útein fan it eardere eilân Walcheren yn 'e provinsje Seelân. Westkapelle hie yn 2010 krekt mear as 2.700 ynwenners.

## Bynammen
Lange tiid hat Westkapelle in tige besletten mienskip west. Dat wie (en is ek hjoeddedei noch) goed te sjen oan it lytse tal efternammen dat hja yn it doarp tsjinkomme. Om't trochstrings de bern nei harren pakes, beppes, omkes en tantes ferneamd waarden, hienen in protte minsken eins deselde namme. Sa binne *Minderhoud*, *Gabriëlse* en *Roelse* efternammen dy't yn Westkapelle in soad foarkomme.

Om fertribeling foar te kommen, waarden (en wurde) ornaris bynammen brûkt. Dizze nammen binne somtiden persoansbûn, mar wurde ek wol yn 'e famylje trochjûn; meastentiids is in kombinaasje fan beide it gefal. De bynamme kin bygelyks fan immens echte namme ôflaat wêze of ferwize nei ien fan syn of har (foar)âlden. Inkelde bynammen hawwe te krijen mei foarfallen dy't generaasjes werom plakfûn hawwe, wêrtroch't it ek sa wêze kin dat dy ferfongen wurde troch nijere bynammen. Minsken fan bûten it doarp dy't net op 'e hichte binne, kinne sels swierrichheden ûnderfine, om't immens echte namme yn inkelde gefallen hast net bekend is.

Foar offisjelere saken waard meastentiids de earste letter fan 'e heit, folge troch de letter 'z' of 'd' (*zoon* of *dochter*), efter de famyljenamme set. Sa betsjut bygelyks de namme *Johanna Minderhoud Hd* dat hja de dochter fan *H. Minderhoud* wie. Sa gong dat ek yn rouadvertinsjes.
Oblyk

De **oblyk** (falsk kursyf) is in ferskiningsfoarm fan in letterfoarm wêrby't dat lettertype justjes nei rjochts oerhellet en dus op deselde wize brûkt wurdt as de kursyf. It ferskil tusken de twa is lykwols, dat de letterfoarmen fan de kursyf ek werklik ferskille fan dy fan de romein, wylst de letterfoarmen fan de oblyk gewoan in skeanmakke romein binne.
Romein (lettertype)

Mei **romein** as lettertype kinne twa ferskate saken oantsjut wurde. De namme is werom te lieden nei de stilistyske oarsprong fan dizze lettersoarte: de haadletters dy't brûkt wurde yn it Romeinske Ryk.

* ien fan de grutte lettertypefamyljes dy't synonym binne mei skreefletters en oare antiqua-lettertypes.
* de *gewoane* of rjochtopsteande fariant fan in lettertype (net-kursyf).

## Romein (letterstyl)
Romein is de beneaming foar ien fan de trije farianten dy't in lettertype ha kin. De oare twa binne oblyk en kursyf.
Gawang

**Chödje Lama ''Gawang'' Rinpoche** (omtrint 1927, East-Tibet - Hantum, 6 septimber 2014) wie in Tibetaansk geastlike út de karma kagyütradysje fan it Tibetaansk boedisme. Yn 1986 stichte er it kleaster Karma Deleg Chö Phel Ling yn Hantum.

Hy waard beskôge as de heechste fertsjintwurdiger fan it Tibetaansk boedisme yn Nederlân. Dat die bliken doe't keninginne Beatrix him yn 2005 útnoege om by har 25-jierrich regearingsjubileum te wêzen.

Lama Gawang wie in tige betûft rituele- en retrête-master mei yngeande kennis fan de Tibetaanske astrology en geomanty.

## Keppeling om utens
*  Bodhitv (7 april 2009) ''Tibetaanse fonkeling in de Noord-Friese polder'' (argivearre)
Waalske Tsjerke (Swol)

De **Waalske Tsjerke** is in letgoatysk ryksmonumint yn 'e Oeriselske haadstêd Swol. De protestanske mienskip fan de Waalske Tsjerke is in lytse mienskip en tsjintwurdich wurdt de tsjerke ek foar kulturele manifestaasjes brûkt. Ienris yn 'e twa wiken wurdt der lykwols noch jimmeroan in Frânsktalige tsjinst holden. Foar minsken dy't it Frânsk minder goed machtich binne wurdt de preek yn it Nederlânsk op skrift jûn.   

## Skiednis
Oarspronklik wie de hjoeddeiske Waalske Tsjerke in yn 1504 boude kapel fan in oan it ein fan 'e 14e iuw stifte nonnekleaster.

Nei't yn 1685 in twadde weach hugenoaten út Frankryk nei Nederlân flechte, stiften hja ek yn Swol in tsjerklike gemeente. Foar it fieren fan tsjerketsjinsten waard harren de kapel fan it eardere kleaster ta beskikking steld. De earste dûmny fan de Waalske mienskip dy't oansteld waard yn Swol wie de hugenoat Philippe Bech út Saint-Marcellin yn de Dauphiné yn it súdeasten fan Frankryk. Yn de 18e en 19e iuw naam it tal leden fan de mienskip stadichoan ta. Njonken hugenoaten waarden ek ynwenners fan Swol lid fan de mienskip, om't hja niget hiene oan de Frânske taal. Grut hat de gemeente lykwols nea west.

## Beskriuwing
De kapel is in goatysk gebou mei ien skip en een mearsidige ôfsluting. Njonken de foargevel is in treptuorke. `

## Oargel
It oargel yn 'e tsjerke is oarspronklik ôfkomstich út de Grinzer Dominikustsjerke oan de Carolieweg en waard troch Johannes Wilhelmus Timpe yn 1820 boud. Tweintich jier letter ferhûze it oargel nei de Waalske Tsjerke yn Swol. Oan it ein fan 'e 19e iuw waard it oargel fergrutte en yn 'e rin fan 'e 20e iuw fûnen der meardere lytse wizigings oan it instrumint plak. 

Foar it lêst waard it oargel yn 2015 restaurearre troch de oargelmakkerij Reil út Heerde.
Navaho (folk)

De **Navaho** (Amerikaansk-Ingelsk: **Navajo**; Navaho: *Diné* of *Naabeehó*) binne in folk fan Noard-Amerikaanske yndianen yn it Súdwesten fan de Feriene Steaten. Mei 300.460 registrearre Navajo (2015) binne sy de twadgrutste yndianestam dy't troch de Amerikaanske federale oerheid tjilde wurdt. Mear as twa tredde fan de Navajo-populaasje wennet yn Arizona en Nij-Meksiko.
Kursyfke

In **kursyfke** is in foar in part ferhalend, foar in part skôgjend proazastikje yn in dei- of wykblêd of tydskrift. It giet oer in ferskynsel út it alledeiske libben, dat skerp observearre wurdt en mei humor beljochte.

It kursyfke hat syn namme fan de kursive letter dêr't it stikje yn de krante oarspronklik yn ferskynde. Letter waarden datsoarte stikjes yn in gewoan lettertype (romein) yn in kaderke set. Ut it kursyfke ûntjoech him yn de jierren 70-90 de kollumn.

## Bekende Fryske kursyfkeskriuwers
* Pieter de Groot
* Trinus Riemersma
* Johan Veenstra

## Bekende Nederlânske kursyfkeskriuwers
* Piet Bakker
* Nicolaas Beets
* Jan Blokker
* Godfried Bomans
* Martin Bril
* Simon Carmiggelt
* Mary Dorna
* Okke Jager
* Yvonne Kroonenberg
* Inte Onsman
* Nico Scheepmaker
* Justus van Effen
* Kees van Kooten
* Yvonne Keuls
Setspegel

It beprinte part fan in side hjit de **setspegel**. Mei’t in side eins nea yn syn hiele hear en fear mei tekst beprinte wurde sil, hat de setspegel wite rânen om him hinne, de wytmarzjes. In part fan de setspegel kin lykwols oan de râne fan it papier trochrinne: dat prosedee wurdt benammen by byldmateriaal tapast, sadat der bûten de yllustraasjes gjin wyt mear is. By byldfoljende yllustraasjes wurdt sels de folsleine setspegel negearre. De yllustraasjes hjitte dan *ôfrinnend*.

## Posysjonearring
It gehiel fan setspegel, marzjes en ôfrinnende stikken, dus de fisuele yndruk dy’t it blêd útstrielet, hjit blêdspegel. De posysjonearring fan de setspegel op de blêdspegel folget ferskate regels, ôfhinklik fan de útjouwer en syn útjouformule, of yn guon gefallen fan de foarmjouwing fan it boek (of oare útjefte) as totaalkonsept.

### Farianten
Ién mooglik stramyn giet út fan in ‘’spread’’ (twa iepentearde siden njonkeninoar), wêrby’t de bûtenhoeken troch tinkbyldige diagonalen ferbûn wurde (ôfb. **1**). De bûtenste hoeken fan de setspegel fan elke side moatte dan yn alle gefallen elk op ien fan de diagonalen lizze; dêr binne ferfinings op mooglik (ôfb. **3**).
Der binne lykwols ek in soad oare farianten dy’t fan gâns oare, bytiden ferrassende útgongspunten út geane. Sa binne der útjeften wêrby’t it tekstblok op de lêste side fan in haadstik as fjouwerkant set wurdt, wat bot ôfwikende marzjes opsmyt, dy’t dêrtroch sels as fisueel elemint opfalle sille (ôfb. '''2).


Image:Satzspiegel-2.svg|De diagonaalkonstruksje yn mear detailEarste ûntwerpfaze
Image:Satzspiegel-3.svg|Twadde ûntwerpfaze
Image:Satzspiegel-4.svg|Brûken fan de ‘gulden snede’
Image:Page lay-out.jpg|Blêdspegel mei ôfrinnend byld(c)
Blêdspegel

De **blêdspegel** fan in (printe) blêdside is de yndieling fan dy side, besjoen as de ferhâlding tusken de setspegel (it beprinte part, **a** yn de ôfbylding) en de marzjes (net-beprinte wytrânen, **b**).

## Drukkeunst
It bylkjen fan de blêdspegel komt út troch in tal eleminten, dêr't de wichtichste fan binne:
* *de omfang fan de setspegel*: Der kin in relatyf grut part fan it papieroerflak oan marzjes bestege wurde, mar de druk kin ek mear romte nimme, en krekt in soad romte freegje foar de setspegel; by deselde lettergrutte krijt in side dan mear wurden.
* *de posysjonearring fan de setspegel*: De marzjes kinne sawat itselde wêze, mar der kin ek in bysûndere, faak opfallende marzjinearring keazen wurde; ien fan de marzjes wykt dan bygelyks útwrydsk ôf yn grutte.
* *it brûken fan de marzjes*: Inkeld wurde de marzjes net wyt litten, mar hawwe se kommentaar of binne der guon dy't byskriften of yllustraasjes hawwe.
* *ôfrin*" by yllustraasjes wurdt inkeld oan de râne fan it papier printe (**c** yn de ôfbylding), sadat der by it yllustraasjepart fan de blêdspegel gjin marzje mear is; op dat plak is der *ôfrinnend* printwurk op de blêdspegel. De opmakker sil yn de praktyk hast altyd op syn minst 3 mm bûten de marzjes fan de blêdspegel troch wurkje sûnder dêr elemintêre ynformaasje del te setten. Troch it ôfsnijen by de biner liket it as is der sekuer oan de râne ta wurke wat komselden it gefal is. Oars soe der by de alderlytste missnijïng in sichtber wytrântsje ûntstean.

## Hânskriftkunde
Yn de grafology wurdt oan de blêdspegel bytiden ek omtinken jûn, omdat dy ek wat fan de persoanlikheid sjen litte soe. Litte jo in soad wytromte tusken de regels, brûke jo lytse marzjes; is de loftermarzje oerdreaun grutter of lytser as de rjochtermarzje; fersmelje of ferbreedzje de marzjes har neigeraden jo leger op de side komme ensfh.
Joseph Kotalla

**Joseph Johann (Jupp) Kotalla** (Bismarckhütte, 14 july 1908 – Breda, 31 july 1979) wie yn de Twadde Wrâldoarloch haad fan de administraasje yn Kamp Amersfoart. Kotalla wie fertsjintwurdiger fan syn berop en wie ferskate kearen opnaam west fanwege psychyske problemen. Septimber 1942 waard hy fan *Schutzhaftlagerführer II* Karl Peter Berg yn Amersfoart oansteld.

Ek nei dy oanstelling stie Kotalla ûnder behanneling fan in psychiater. Fan desimber 1942 ôf oant april 1943, waard hy ferplege op de psychiatryske ôfdieling fan in Dútsk militêr sikehûs yn De Haach. Kotalla wie *UnterSchutzhaftlagerführer* en yn dy fuksje ferfong hy Berg as kommandant at dy dêr net wie.

Kotälla waard kwalifisearre as ien fan de meast wreedferneande kampbeulen fan Amersfoart en krige de bynamme *Beul fan Amersfoart*. Hy hie it fral net stean op Joaden en prysters. Kotalla die ferskate kearen mei yn in fjoerpeloton.

Yn 1949 waard Kotalla ta de dea feroardiele, in straf dy't 1951 feroare waard yn libbenslange finzenisstraf. Hy waard yn Breda fêstset, mei Willy Lages, Ferdinand aus der Fünten en Franz Fischer (sjoch ek: de Fjouwer fan Breda). Kotalla stoar 1979 yn de finzenis fan Breda.
Reinder Spriensma

**Reinder Spriensma** (Oerterp, 8 juny 1916 - Sachsenhausen, 30 jannewaris 1945) wie in Frysk fersetsstrider yn de Twadde Wrâldoarloch.

## Ferset
Reinder Spriensma wie bouboer yn Oerterp en aktyf yn it ferset. Hy die mei oan it ferset út syn grifformeard leauwensoertsjoeging wei. Hy waard behelle yn de Lanlike Organisaasje foar Help oan Underdûkers (de L.O.). Reinder wie ien fan de oprjochters fan LO-Opsterlân.(?)

## Arrestaasje en konsintraasjekamp
Op 9 augustus 1944 waard er oanholden troch de Dútsers fanwegen it ferskûljen fan twa Joadske ûnderdûkers op syn pleats. De trije waarden nei Grins brocht, dêr't Reinder troch de SD ûnderfrege waard yn it beruchte Scholtenhûs, dêr't it haadkertier fan de SD en de Gestapo yn Noard-Nederlân siet. Om de arrestanten oan 'e praat te krijen oer harren kontakten mei de yllegaliteit waarden se slim mishannele en tramtearre. Reinder joech lykwols gjin krimp.

It arrestearre Joadske pear dr. Abraham Simeon Jacobson (1879-1944), KNO-dokter, en Rosa Granaat (1888-1944), lid fan de famylje Jacobson, is op 3 septimber 1944 nei Auschwitz deportearre en dêr fuortendaliks op 6 septimber fergast.

Spriensma waard fêstset yn it Hûs fan Bewar yn Grins. Op 21 augustus 1944 waard er oerbrocht nei it konsintraasjekamp Kamp Vught yn Noard-Brabân. Lang hat er dêr net west. Na Mâle Tiisdei, 5 septimber 1944, waard de oare dei it kamp al ûntromme. De froulju waarden nei it frouljuskamp Ravensbrück brocht. De manlju, ek Reinder, waarden dy dei mei de trein op transport set nei Oranienburg. Hy moast oan 't wurk yn kamp Sachsenhausen bij Berlyn. Begjin jannewaris 1945 krige er in swiere longûntstekking. Dy waard him fataal. Syn stoflik omskot is kremearre yn it kamp. Reinder Spriensma wie doe 26 jier. Hy liet in jonge húshâlding mei twa lytse bern efter; syn frou wie swier fan harren tredde.

Reinder Spriensma waard postúm it Fersetsbetinkingskrús (VHK) takend.

Op 4 maaie 2018 waard op it tsjerkhôf yn Oerterp in monumint ûntbleate ta neitins oan Reinder Spriensma. De stichting '40-'45 hat yn oerlis mei de neibesteanden in betinkingspylder pleatst mei dêryn syn namme, rjocht tsjinoer de oare betinkingspylder mei de nammen fan oare oarlochsslachtoffers út it doarp.
Waalske Tsjerke (Ljouwert)

De **Waalske Tsjerke** yn Ljouwert is it tsjerkegebou fan 'e remonstrantske gemeente. Oarspronklik is it yn yn 1530 ynwijde kapel fan it Katarinakleaster.

## Skiednis

De Waalske Tsjerke waard as kapel fan it Katarinakleaster (ek: Dominikanessen- of Wite Nonnekleaster) boud, dat yn 1507 stifte wie en mei de reformaasje yn 1580 hinne ûnteigene waard. De kapel kaam nei it opheffen fan it kleaster leech te stean, mar se hold altiten in tsjerklike funksje en waard sûnt 1659 de tsjerke fan Frânsksprekkende protestanten, dy't yn 'e tiid fan 'e Nassaus nei Ljouwert kamen. Dat bleau de tsjerke oant 1888, mar ek neitiid hold de tsjerke de namme "Waalske Tsjerke".It koer fan 'e tsjerke waard yn 1839 ôfbrutsen.

Boppe de tagong is in gevelstien fan in iepen Bibel oanbrocht mei de Frânsktalige tekst *Venez, et montons à la montagne de l'Eternel, A la maison du Dieu de Jacob Ésaïe 2:3* (oersetting: Lit ús de berch fan de Ivige opgean, nei it hûs fan de God fan Jakob (Jesaja 2:3).

Yn 'e tsjerke stiet in preekstoel út ± 1630. Yn 'e dakruter hinget in klok fan klokkejitter Jurjen Balthasar út 1661.http://www.hethuisvanoranje.nl/11%20De%20Friese%20Nassaus/WaalseKerk.html hethuisvanoranje.nl]

Tsjintwurdich is de tsjerke yn gebrûk troch de remonstrantske gemeente. 

## Oargel

Yn 'e Waalske tsjerke stiet in bysûnder oargel, dat troch Anna fan Hannover oan 'e tsjerke skonken waard. It instrumint waard yn 1740 boud troch de oargelmakker Johann Michael Schwartsburg, in learling fan Christian Müller, en it front is ryklik fersierd mei houtsnijwurk en de wapens fan Maria Louise fan Hessen-Kassel en Jehan Willem Friso fan Nassau-Dietz. It oargel waard yn 2001 restaurearre troch Bakker & Timmenga en doe werom brocht yn 'e steat fan 1854.

## Keppeling om utens
* Disposysje fan it Schwartsburg-oargel
Bassie en Adriaan

**Bassie en Adriaan** (Bas en Aad van Toor) wie in Nederlânsk artysteduo. Harren earste aktiviteiten ûnder dizze namme wienen yn 1976, mar se waarden foaral ferneamd mei ferskate telefyzjesearjes (1978-1996), foarstellings en 'merchandising'. De telefyzjesearjes wienen ôfgryslik populêr en binne noch hieltyd ien fan de ferneamdste Nederlânske bernesearjes.

## Wurkoersjoch
In kar:
### Telefyzjesearjes
De telefyzjesearjes hawwe yn de rin fan de tiid ferskate (nei)bewurkings hân.
* Bassie & Adriaan: De Plaaggeest (1978)
* Bassie & Adriaan: Het Geheim van de Sleutel (1978-1979)
* Bassie & Adriaan: De Diamant (1979-1980)
* Bassie & Adriaan: De Huilende Professor (1982)
* Leren & Lachen met Bassie & Adriaan 1 en 2 (1984, 1986)
* Bassie & Adriaan: Het Geheim van de Schatkaart (1987)
* Bassie & Adriaan: De Verdwenen Kroon (1988)
* Bassie & Adriaan: De Verzonken Stad (1989)
* Leren & Lachen met Bassie & Adriaan 3 (1990)
* Bassie & Adriaan: De Geheimzinnige Opdracht (Reis troch Europa) (1992)
* Bassie & Adriaan: De Reis vol Verrassingen (Reis troch Amearika) (1994)
* Liedjes uit Grootmoeders Tijd (1995-1996)

### Spesjale útstjoerings
In kar:
* Honderd maal Bassie & Adriaan (alternative titel Winterpret) (1987)
* Brieven aan de Koningin (1992)
* De Verdwenen Trosster (1994)

### De Stop-en-Stap-Sjo
* Leer het Verkeer (1986-1987)

### Yn it sirkus
* Bassie & Adriaan in het circus (1981-1989)

### Yn it teater
* LIVE! (2002)
* 25 Jaar Theater (2003)
* Lachspektakelshow (2005)

### Bioskoopfilm
* Keet & Koen en de Speurtocht naar Bassie & Adriaan
Ybe van der Wielen

**Ybe van der Wielen** (Greeley, Kolorado, 26 april 1913 - Swol, 4 oktober 1999) wie in Nederlânsk byldhouwer en keunstskilder.

Van der Wielen wie in soan fan Jarich van der Wielen en waard grutbrocht yn Fryslân. Hy folge in oplieding oan de Ryksakademy foar Byldzjende Keunsten yn Amsterdam (1942-1947), dêr't er learling wie fan Jan Bronner. Ek studearre er by Frits van Hall en Jos Rovers. Yn 1951 festige er him yn Swol. Earder wurke er ek yn Bakkefean ûnder lieding fan de Fryske skilder Andries van der Sloot.

Hy wurke ynearsten figuratyf, mar sloech ein fyftiger jierren in mear abstrakte rjochting yn. Yn syn lettere wurk waarden geometryske foarmen wichtich; hy makke ferskate komposysjes mei ûnder mear fjouwerkanten en rjochthoeken.

Van der Wielen wie lid fan it Boun fan Fryske keunstners. 

## Galery
In kar út syn wurk:

HetGevleugeldDenken YbeVanDerWielen Leeuwarden.JPG|*Het Gevleugelde Denken*, Ljouwert
Schipper Ybe van der Wielen Schieringerweg Leeuwarden.JPG|*Schipper* (1958), Ljouwert
Jong Leven Ybe van der Wielen Schieringerweg Leeuwarden.JPG|*Jong leven*, Ljouwert


## Literatuer
*  (2006) *Ybe van der Wielen, beeldhouwer*. Bloemendaal: Van der Wielen.
Chipotle Mexican Grill

**Chipotle Mexican Grill, Inc.** is in keatling fan Amerikaanske fastfoodrestaurants mei fêstigings yn de Feriene Steaten, Grut-Brittanje, Kanada, Dútslân en Frankryk. It bedriuw waard july 1993 oprjochte troch Steve Ells en is spesjalisearre yn Meksikaansk iten lykas tako's en burrito's.

Doe't yn 1998 *[[McDonald's]] Corporation* in wichtige jildsjitter waard, hie Chipotle 16 restaurants (doe allegear yn Kolorado), wylst dat hjoeddedei mear as 2.000 binne. McDonald's is sûnt 2006 lykwols net mear oan it bedriuw ferbûn.

Yn 2015 makke Chipotle in omset fan rom €400 miljoen en hie it mear as 45.000 meiwurkers.
Taco Bell

**Taco Bell** is in Amerikaansk keatling fan fastfoodrestaurants mei Teksaansk-Meksikaansk iten lykas tako's, burrito's, kesadilla's en nacho's. Taco Bell hat mei syn 7.000 restaurants mear as twa miljard klanten per jier.

It bedriuw waard yn 1962 oprjochte troch Glen Bell en hat syn haadkantoar yn de Kalifornyske stêd Irvine.

Op 4 april 2017 iepene de earste Nederlânske fêstiging fan Taco Bell har doarren yn Eindhoven.

## Keppeling om utens
* Offisjele Nederlânske webside
Ronald Plasterk

**Ronald Hans Anton Plasterk** (De Haach, 12 april 1957) is in Nederlânsk politikus, wittenskipper en ûndernimmer. Fan 5 novimber 2012 oant 26 oktober 2017 wie er PvdA-minister fan Binnenlânske Saken en Keninkryksrelaasjes yn it kabinet-Rutte II. Plasterk hat biology studearre, is dêryn promovearre en hat him spesjalisearre yn de molekulêre genetika.

Fan jannewaris 2019 ôf is er CEO en oprjochter fan *Frame Therapeutics*. Njonken syn wurk by Frame is er sûnt septimber 2018 heechlearaar  *Novel strategies for access to therapeutics* oan de Universiteit fan Amsterdam.
Buckeye (Arizona)

**Buckeye** is in stêd yn de Amerikaanske county Maricopa yn de steat Arizona. It is de meast westlike foarstêd fan Phoenix en hie yn 2010 krapoan 51.000 ynwenners.

## Geografy
Buckey leit sa'n 48 kilometer bewesten it sintrum fan Phoenix en beslacht in oerflak fan 377.6 km².

### Buerten

De âlde kearn fan Buckeye leit om Monroe Avenue, de haadstrjitte fan it plak, hinne. Der binne op dit stuit 30 nije buerten yn oanbou, wêrfan't der al in pear bewenne binne: Riata West, Sundance, Verrado, Westpark, Tartesso en Festival Ranch.

### Klimaat
Buckeye hat neffens de klimaatklassifikaasje fan Köppen in waarm woastynklimaat mei in protte sinneskyn. De simmers binne tige waarm en drûch mei gemiddelde maksimumtemperatueren fan boppe de 40 °C en inkeld sels temperatueren fan boppe de 50 °C. Yn de wintermoannen is it oerdeis mei 20 oant 25 °C ek waarm, mar yn de nachten leit de temperatuer dan meastentiids om it friespunt hinne. Snie hat der lykwols net west yn de perioade 1971 oant 2000.

## Keppelings om utens
* Webside fan Buckeye
René van der Gijp

**René van der Gijp** (Doardt, 4 april 1961) is in Nederlânsk fuotbalanalist en earder proffuotbalspiler.

Tidens syn betellefuotbalkarriêre, dy't fjirtjin jier duorre hat, spile Van der Gijp yn de Earedifyzje foar Sparta Rotterdam, PSV en It Hearrenfean. Bûten Nederlân wie er aktyf foar it Belgyske KSC Lokeren en de Switserske klups Neuchâtel Xamax en FC Aarau. Ek kaam hy lykas syn heit Wim en omke Cor út foar it Nederlânsk alvetal.

Nei it beëinigjen fan sy'n spilerskarriêre waard Van der Gijp analist by fuotbaltelefyzjeprogramma's lykas *Voetbal Inside*.
Walmart

**Wal-Mart Stores, Inc.**, mei hannelsnamme **Walmart**, is in Amerikaansk keatling fan supermerken. It bedriuw waard 31 oktober 1962 oprjochte troch Sam Walton en hat syn haadkantoar yn Bentonville, Arkansas.

Walmart hat yn 28 lannen mear as 11.000 winkels, dêr't meiïnoar sa'n 2,3 miljoen minsken wurkje. It is dêrmei de grutste partikuliere wurkjouwer fan de wrâld.

## Keppelings om utens
* Offisjeel webstee
* Wal-Mart Watch
Pesto

**Pesto** is in Italjaanske saus, oarspronklik makke troch (Ligueryske) oliifoalje, basilikumbledsjes (út Pra, in wyk yn Genua), knyflok (út Fessaliko), seesâlt, pekorino en/of Parmesaanske tsiis, en pynbeampitten fyn te meallen. De yngrediïnten waarden yn in fizel gearwreaun. De namme 'pesto' betsjut dan ek 'prakt'.

Yn Itaalje kombinearret men pesto mei pastagerjochten. De saus is ek populêr bûten it lân, mar dêr wurdt it ek tapast op toast, oer carpaccio en hin of as smaakmakker yn salades, op pizza of op broadsjes.
Subway (restaurant)

**Subway IP Inc.**, mei hannelsnamme **Subway**, is in fan Amerikaansk keatling fan fastfoodrestaurants, spesjalisearre yn beleine broadsjes (*subs*) dy't de klant sels gearstelle kin. It bedriuw hie ein 2016 hast 45.000 fêstigings yn alle wrâlddielen.
Federal Aviation Administration

De **Federal Aviation Administration**, faak ôfkoarte ta **FAA**, is sûnt 1958 it buro fan de Amerikaanske nasjonale loftfeartautoriteit en falt ûnder it Amerikaanske ministearje fan Transport. De FAA fersoarget de folsleine regeljouwing fan de boargerloftfeart en alles wat dêrmei te krijen hat, lykas loftferkearslieding, personiel- en fleantúchsertifikaasje, mar ek de operaasje fan fleanfjilden yn it hiele lân.

## Kearntaken
De FAA hat meardere taken, wêrfan't de meast wichtige hjirûnder beskreaun wurde:
* It regulearjen fan kommersjeel loftferkear yn de Feriene Steaten
* It fêstlizzen fan noarmen oangeande navigaasjefasiliteiten en dêrmei gearhingjende ynspeksjes
* It stypjen en ûntwikkeljen fan loftfearttechnology
* It útjaan en ynlûken fan fleanbrevetten
* It regulearjen fan de boargerloftfeart ta ferbettering fan de feiligens
* It ûntwikkeljen en útfieren fan loftferkearslieding foar sawol boarger- as militêre fleantugen
* It ûndersyk dwaan nei en ûntwikkeljen fan it nasjonale loftrom (*National Airspace System*)
* It ûntwikkeljen en útfieren fan programma's oangegande miljeu-effekten fan de boargerloftfeart
Joazeftsjerke (Assen)

De **Joazeftsjerke** (*Jozefkerk*, foarhinne de **Grutte Tsjerke**) is in protestantsk tsjerkegebou yn Assen. De tsjerke waard oan 'e doedestiidske râne fan 'e stêd boud nei't de âlde kleastertsjerke oan 'e Brink te lyts waard foar it tanimmende ledetal fan 'e gemeente. 

## Skiednis

Foar de jimmeroan groeiende gemeente wie noch foar de bou fan 'e hjoeddeiske tsjerke de eardere kleastertsjerke (ek Marijetsjerke) al ferskate kearen fergrutte. Yn 1840 sette de gemeente prikken yn it wurk om in gruttere, folslein nije tsjerke op in oar plak te bouwen. Der waard jild ynsammele en nei fjouwer jier slagge it de gemeente de begrutting slettend te krijen. Der kaam in tsjerke yn klassisistyske styl neffens in ûntwerp van C.J. Spaan, de haadingenieur fan it Ministearje fan Wettersteat en Publike Wurken. De bou foldocht oan 'e eigenskippen fan in typyske wettersteatstsjerke en waard op 30 april 1848 iepene.

Op 13 juny 1910 waard troch ynslach fan 'e bliksem de toer fan 'e Grutte Tsjerke troffen. Fanwegen de hichte wie de brân min te dwêsten en sadwaande moast de toer troch in nije toer neffens in ûntwerp fan 'e Grinzer arsjitekt Huurman ferfongen wurde. Ek it oargel fan Van Dam út 1896 rekke troch wetterskea skansearre.

## Restauraasje
Oan it begjin fan 'e jierren 1980 folge in restauraasje fan 'e tsjerke. By dy restauraasje waarden ek in tal feroarings oan it gebou werom draaid. Tichtmitsele finsters waarden wer iepen brutsen, de banken yn 'e tsjerke waarden wer neffens it oarspronklike plan opsteld en de preekstoel kaam wer oan 'e noardlike muorre te stean. It yn 'e jierren 1930 ferlege ferwulft bleau lykwols hanthavene. By de restauraasje waard ek it oargel mei de oanfolling fan in tal net mear oanwêzige registers wer yn 'e oarspronklike steat werom brocht. De earste tsjinst nei de restauraasje fûn op snein, 4 july 1982 plak.

Foar it lêst waard yn 2008 grut ûnderhâld en in pear modernisearings oan foarsjennings útfierd.  

## Keppeling om utens
* Ynformaasje Van Dam-oargel op de side Oargels yn Drinte
Koepeltsjerke (Feanhuzen)

De **Koepeltsjerke** is de tsjerke fan 'e sûnt 18 april 2017 selsstannige PKN-gemeente fan Feanhuzen, Drinte. De wettersteatstsjerke is in ryksmonumint. 

## Skiednis

De tsjerke waard yn 'e jierren 1825-1826 yn opdracht fan 'e Maatskippij fan Woldiedichheid neffens it foarbyld fan de Koepeltsjerke yn Smilde boud en wie ornearre foar it persoaniel en de bewenners fan 'e trije gestichten dy't yn Feanhuzen stifte wiene. Earder wiene de bewenners fan Feanhuzen op tsjerklik mêd op Noarch oanwiisd. 

De earste stien foar de nije tsjerke waard op 25 july 1825 lein en op 25 juny waard it godshûs iepene. It achtkante bouwurk wurdt bekroand mei in koepel en krige earst yn 1946 in liedklok. 

Restauraasjes fûnen yn it begjin fan 'e jierren 1960 en 2000 plak.  

## Oargel
It oargel yn 'e tsjerke waard yn 1821 troch Jan Adolf Hillebrand foar de herfoarme tsjerke fan Akkrum boud en ferhûze yn 1856 doe't Akkrum in nij oargel krige fan Petrus van Oeckelen nei de Koepeltsjerke fan Feanhuzen.

## Keppeling om utens
* It oargel op de side fan Oargels yn Drinte.