open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jan Maurits Quinkhard

**Jan Maurits Quinkhard** (Rees (Dútslân), 28 jannewaris 1688 - Amsterdam, 11 novimber 1772), ek wol Quinckhard of Quinkhardt, wie in Nederlânsk keunstskilder, tekener en keunsthanneler fan Dútsk komôf.

## Libben en wurk
Quinkhard kaam út in laach fan Dútske portretskilders. Hy waard berne yn Rees by Kleef yn Noardryn-Westfalen as soan fan de skilder Julius Quinkhard. Hy waard ûnderrjochte foar de wittenskip, mar keas yn 1705 dochs noch foar de keunst, en wie oant sy 22e yn de lear by syn heit.

Om 1710 ferfear er nei Amsterdam, dêr't er learling wie fan efterelkoar Arnold Boonen, Krzysztof Lubieniecki en Nicolaas Verkolje. Op 21 oktober 1723 waard er ynskreaun as boarger fan Amsterdam (*Jan Mouritse Quinchart van Reis*). Hy wie ien fan de oprjochters fan de Amsterdamske Stedstekenakademy. Oant syn dea yn 1772 arbeide er as keunstner en keunsthanneler yn Amsterdam. Hy hold ek in skoft yn Utert ta.

Tal fan skilders hawwe les fan him hân, lykas Jurriaen Andriessen, Jan de Beijer, Tibout Regters, Izaäk Schmidt, Adriaan Schregardus, Jan Gerard Waldorp en ek syn soan Julius Henricus Quinkhard (1736-1776), mar dy gie letter de hannel yn.

Hy was fral bekend as portretskilder, hoewol't er ek miniatueren, ynterieurs, histoarjestikken en regintestikken skildere. Fan 1730 oant 1760 wie er de bekendste portretskilder fan Amsterdam. Hy wie ek ien fan de earste portrettisten dy't lanlik bekend wie. Syn portretten foelen fral op troch de hângebearen dy't er de portrettearre persoanen joech. Hy makke portretten fan ûnder oaren in rige heechleararen fan Nederlânske universiteiten. Fan in oantal dêrfan waard in ets makke troch de graveurs Jacob Houbraken, Pieter Tanjé en Reinier Vinkeles.

Werk fan Quinkhard is ûnder mear te finen yn de kolleksje fan it Ryksmuseum yn Amsterdam, it Amsterdam Museum, it Frans Hals Museum in Haarlim, it Museum Rotterdam, het Noardbrabânsk Museum yn De Bosk en it Stedelik Museum Alkmaar. It Sintraal Museum yn Utrert hat in tekening fan Quinkhard yn besit mei it ôfbyld fan syn soan Julius doe't dy 17 jier wie.

## Galery

File:Walter Senserff.jpg|Walter Senserff, 1731-1750
File:Cornelis schrijver.jpg|Cornelis Schrijver, 1736
File:Michiel de Roode (1685-1771) and Jan Punt (1711-1779), holding a miniature portrait of Joost van den Vondel by Jan Maurits Quinkhard.jpg|Michiel de Roode en Jan Punt mei in miniatuerportret fan Joost van den Vondel, 1738
File:Gustaaf Willem baron van Imhoff2.jpg|Gustaaf Willem fan Imhoff, 1742
File:Quinkhard Drawing lesson.jpg|*Tekenles*, 1762
File:SA 454-De overlieden van het Chirurgijnsgilde.jpg|De *overlieden* fan it Amsterdamske sjirurgynsgilde, 1732
It Marke

***It Marke*** is in gedicht fan 'e hân fan 'e Fryske skriuwer en dichter Eeltsje Hiddes Halbertsma (1797-1858). It waard foar it earst publisearre yn 1829, as ûnderdiel fan 'e twadde printinge fan 'e ferhale- en dichtbondel *[[De Lapekoer fan Gabe Skroar]]*, dy't letter, yn 1871, mei it oare wurk fan 'e bruorren Halbertsma útgroeie soe ta de ferneamde samling *[[Rimen en Teltsjes]]*. Yn *It Marke* sjocht de ik-persoan werom op in simmerjûn dat er mei syn faam út te boatsjefarren gie op in mar, eat dat ien fan 'e hichtepunten fan syn libben wie.

## Tekst
:::::::::**It Marke**
J. Mac

**J. Mac** (útspr.: ['ʤe:mɛk], likernôch: "dzjeemek"), echte namme: **John Lawrence McGill** (yn Floarida, 12 maart 1985), is in Amerikaansk pornografysk akteur fan etnysk Iersk komôf. Syn skûlnamme wurdt ek wol stavere wurdt as J Mac, J-Mac of JMac. Hy sette yn 2006 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Yn 2008 waard er nominearre foar in AVN Award.

## Libben en karriêre
J. Mac waard yn 1985 earne yn 'e Amerikaanske steat Floarida berne. Yn 2006, doe't er 21 jier wie, sette er útein mei in karriêre as pornografysk akteur. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hied er begjin 2017 yn mear 580 pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as New Sensations, Evil Angel, The Score Group, Vivid Entertainment, ClubJenna, Digital Playground, Red Light District en Digital Sin. Fierders hat er ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, wylst er mear noch yn 't spier west hat foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America. Yn 2008 waard er nominearre foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory bêste manlike nijynkommeling.

Under syn karriêre hat J. Mac gearwurke mei aktrises as Nadia Ali, Bella Bellz, Bethany Benz, Maya Bijou, Vienna Black, Amy Brooke, Abbey Brooks, Charisma Cappelli, Kayla Carrera, Angelina Castro, Adriana Chechik, Miko Dai, Claire Dames, Candice Dare, Dana DeArmond, Danielle Derek, Lacey Duvalle, Shay Evans, Jada Fire, Diamond Foxxx, Keisha Grey, Aaliyah Hadid, Diamond Jackson, Jade Jantzen, Sara Jay, Dani Jensen, Jenaveve Jolie, Victoria June, Kagney Linn Karter, Katja Kassin, Mia Khalifa, Diamond Kitty, Remy LaCroix, Rebeca Linares, Lexxxi Lockhart, Tanner Mayes, Jynx Maze, Gianna Michaels, Maxi Mikita, Mariah Milano, Moriah Mills, Kelsi Monroe, Mandy Muse, Skyla Novea, Olivia O'Lovely, Brittany O'Neil, Priya Price, Jaylene Rio, Veronica Rodriguez, Imani Rose, Daphne Rosen, Dylan Ryder, Vanessa Sky, Vina Sky, Dakota Skye, Saya Song, Lela Star, Rachel Starr, Jada Stevens, Shae Summers, Jamie Valentine, Juelz Ventura, Jezabel Vessir, Brittney White, Ricki White en Harmony Wonder.

## Prizen en nominaasjes

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan J. Mac yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan J. Mac yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
Kazankleaster (Jaroslavl)

It **Kazankleaster** (Russysk: Казанский монастырь, *Kazanski monastir*) is in otterdoks nonnekleaster yn 'e Russyske stêd Jaroslavl.

## Skiednis
It opheffen fan belis fan Jaroslavl oan it begjin fan 'e 17e iuw troch de Poalsk-Litouske troepen yn 'e Tiid fan Unstjoer waard troch de bewenners fan Jaroslavl taskreaun oan 'e tuskenkomst fan Us-Leaffrou-fan-Kazan. Ta oantinken oan dat barren waard yn 'e jierren 1610 begûn mei de bou fan in Kazantsjerke yn it noardwestlike part fan 'e doedestiidske posad. By de tsjerke waarden kleastersellen boud foar de nonnen fan it Bertekleaster, dat yn 'e dagen fan it belis troch de Poalen yn 'e jiske lein wie.

Yn 'e 19e iuw waarden in soad gebouwen ferfongen troch nijbou. Op it plak fan 'e âlde houten tsjerke feriisde tusken 1835 en 1845 de katedraal fan it Kazanikoan-fan-de-Mem Gods. Doe't it kleaster it 300-jierrich jubileum fierde, wennen der likernôch 400 nonnen yn it kleaster. Yn july 1910 late Tichon, de aartsbiskop fan it bisdom Jaroslavl-Rostov en lettere patriarch fan 'e Russysk-Otterdokske Tsjerke, de jubileumtsjinst yn 'e kleastertsjerke. 

It kleaster wie ferneamd fanwegen de sangkeunst, it goudborduerwurk en it skilderjen fan ikoanen.  

Nei de opstân tsjin 'e bolsjewiken yn Jaroslavl waard it monastike libben yn it kleaster troch it nije rezjym ôfskaft en de katedraal krige de funksje fan argyf.

Sûnt 1998 is it kleaster wer iepen.

## Tsjerken

It Kazankleaster bestiet út twa tsjerken en in kapel.
* Katedraal fan de it Kazan-ikoan fan de Mem Gods (boud yn 1835-1845, arsjitekt Avraam Ivanovitsj Melnikov);
* Tsjerke fan 'e Foarbea fan de Mem Gods (boud yn 1820-1828, arsjitekt Timofev Aleksevitsj Medvedev);
* Kazankapel mei klokketoer as ûnderdiel fan de súdeastlike kleastermuorre (boud yn 1818, ôfbrutsen tusken 1920 en 1930).
Fte

**Fte**, ôfkoarting fan **foltiidsekwifalint**, *[[full-time]]-equivalent*, is in rekkenienheid dêr't de omfang fan in tsjinstferbân of de personielssterkte mei útdrukt wurde kin. 

Ien fte is in folsleine wurkwike. In funksje fan bygelyks 0,6 fte is — rekkene mei in wurkwike fan 38 oeren — in funksje fan 0,6 × 38 = 22,8 oere de wike.

Yn it Nederlânsk ûnderwiis wurdt somtiids de term 'wurktiidfaktor' brûkt foar fte.
Pieter Klazes Pel (1852-1919)

**Pieter Klazes Pel** (Drachten, 22 febrewaris 1852 - Amsterdam, 15 febrewaris 1919) wie in Nederlânsk dokter fan Frysk komôf en heechlearaar ynterne genêskunde.

## Underwiis
Pel gie nei it gymnasium yn Snits en studearre dêrnei medisinen fan 1869 oant 1873 oan de Universiteit Leien. Hy waard dêr assistint fan ien fan syn mentors, heechlearaar Dr. Rosenstein. Pel studearre *[[cum laude]]* ôf yn 1876 op de skripsje *The Fever Inducing Effect of Digitaline*.

## Karriêre
Yn 1878 waard Pel beneamd ta "chef de clinique” fan it Universiteitsikehûs yn Amsterdam; dêr wijde er him oan de ynterne genêskunde, sawol as dokter en ûndersiker. Dat betsjutte yndertiid alle kanten fan de genêskunde útsein sjirurgy en gynekology.  Yn 1880 waard Pel beneamd ta lektor Besmetlike Sykten en Fysiologyske Diagnostyk en yn 1883 folge syn beneaming as heechlearaar Ynterne Sykten. Yn 1891 waard er útnoege om oan de Universiteit fan Leien te dosearjen, mar hy besluet om yn Amsterdam te bliuwen.

## Bydragen oan de medyske wittenskip

Pel is faaks it meast bekend fan syn beskriuwing fan de Pel-Ebsteinkoarts, in seldsum by pasjinten mei de Sykte fan Hodgkin foarkommende koarts. Pel beskreau yn 1885 de kasus fan twa pasjinten mei koartsperioaden fan 12 oant 14 dagen dy't ôfwiksele waarden mei in koartsfrije perioaden fan 10 dagen yn de *Berliner Klinische Wochenschrift*. Pel stelde by it *post-mortem* ûndersyk splenomegaly (fergrutte milt) en ek fergrutte lymfklieren fêst. Yn 1887 beskreau de Dútske dokter Wilhelm Ebstein in selde kasus yn it selde blêd. Der folge in polemyk; de iene woe hawwe dat it ferskynsel in symptoom wie fan wat doetiids "pseudo-leukemia" neamd waard (Pel) en de oare tocht dat it in aparte sykte oanbelange (Ebstein).

Pel wie ek de ûntdekker fan wat letter de "Krisis fan Pel" neamd wurde soe, definiearre as 'Okulêre krises yn de tabes dorsalis (in degeneraasje fan in part fan it rêchpiid), skaaimerke troch paroksismale senuwpinen, dy't de eagen en it gebiet dêr omhinne oantaast'.

Pel wie it mei syn tiidgenoat Sir William Osler iens, dat it better wie om medyske studinten oan it bêd fan de pasjint te ûnderrjochtsjen en te trenen, yn stee fan de kolleezjeseal. Yn syn inaugurale rede lei Pel ek de klam op it belang fan klinysk ûnderrjocht, wat in protte seit oer hoe swier at it foar him telde dat dy lespraktyk ynfierd wurde soe.
Seksuele opwining

**Seksuele opwining** is in gefoel fan seksuele begearte ûnder of foarútrinnend op seksuele aktiviteit. Dêrby dogge har in stikmannich fysiologyske feroarings yn it minsklik lichem foar as tarieding op it bedriuwen fan geslachtsmienskip. Feroarings oangeande de geslachtsorganen binne it meast opfallend. Men moat yn dat ramt by manlju tinke oan it krijen fan in ereksje en it produsearjen fan foarfocht, en by froulju fan it hurd wurden fan 'e spiennen, it opsetten fan 'e fagina en klitoris en it produsearjen fan faginaal focht. Ek mentaal dogge har feroarings foar, dy't feroarsake wurde trochdat it lichem beskate hormoanen oanmakket. 

Seksuele opwining omfiemet ferskate stadia fan tanimmende opwining. It is mooglik dat dit úteinlik net liedt ta eigentlike seksuele aktiviteit dy't fierder giet as mentale opwining en de fysiologyske feroarings yn it lichem dy't dêr mank mei geane. Dat kin wêze om't ien of beide partners op it lêste momint ôfsjogge fan dy seksuele aktiviteit, of om't se ûnderbrutsen wurde ear't it dêrta komme kin. As seksuele opwining by minsken mank giet mei genôch seksuele stimulaasje, kin der in hichtepunt berikt wurde yn 'e foarm fan in orgasme. Seksuele opwining kin lykwols ek oangenaam wêze en mei opsetsin socht wurde sels as yn 't foar dúdlik is dat der gjin sprake wêze sil fan in orgasme.

## Sjoch ek
*seksuele aktiviteit
*seksuele oantrekking
*seksuele stimulaasje
Ungelok

* ûngelok (pech), ûngeunstich ferrin fan 'e omstannichheden, it tsjinstelde fan gelok
* ûngelok (aksidint), in ûnferwachts en by fersin ta stân kommen barren dat mooglik skea of letsel tabringt
Ungemak

* ûngemak (aksidint), in ûnferwachts en by fersin ta stân kommen barren dat mooglik skea of letsel tabringt
* ûngemak (ûngeriif), eat dat lêst jout
* ûngemak (rûzje), in heech oprinnend ferskil fan miening
Ungemak (aksidint)

In **ûngemak**, **ûngelok** of **aksidint** (fan it Frânske *accident*) is eat dat ûnferwachts en by fersin misrint, mei (meastal) materiële skea en/of lichaamlik letsel as gefolch. Ungemakken komme faak foar yn it ferkear, mar ek gewoan thús kin men in ûngemak krije, want, sa't it sprekwurd seit: "in ûngemak sit yn in lytse hoekje". De meast foarkommende oarsaken fan ûngemakken binne minsklike flaters (benammen ûnoplettendheid en gebrek oan konsintraasje), organisatoaryske flaters en brekmen oan meganyske ûnderdielen fan fiertugen of oare apparaten.

Thús hawwe ûngemakken almeast te krijen mei in fal. Men kin dan tinke oan fallen fan in kokentrepke, by de trep del fallen, of útglydzjen op wiete tegels, bygelyks ûnder de dûs. Oarsoartige ûngemakken thús komme foar as men ark en reau brûkt en men jinsels bgl. mei de hammer op 'e finger slacht, of jinsels ferwûnet mei elektryske apparaten, lykas in boarmasine, in dekûpearseage, in skuormasine of in elektryske haachskjirre. Fierders krije in protte lju op wintersport sky-ûngemakken, wêrby't se faak in skonk of in earm brekke.

Under ferkearsûngemakken ferstiet men yn 'e regel ûngemakken op 'e iepenbiere wei wêrby't auto's, frachtweinen, autobussen, motorriders, bromfytsers, fytsers en/of fuotgongers belutsen binne. Fierders binne der ek noch treinûngemakken, fleantúchûngemakken en skipsrampen. Men sprekt fan in ramp as der tige grutte skea oanrjochte wurdt en/of in soad (deadlike) slachtoffers binne.
De Boalserter Merke

***De Boalserter Merke*** is in gedicht en folksferske fan 'e hân fan 'e Fryske skriuwer en dichter Eeltsje Hiddes Halbertsma (1797-1858), dy't derta ynspirearre waard troch it Dútsktalige fers *Hans und Verene*, fan Johann Peter Hebel. Halbertsma neamde de haadpersoanen om fan Hans en Verene nei Hoatse en Wobbel, ferskode de eftergrûn fan in Súddútske boarne nei de Boalserter merke, en brocht ek gâns oare, lytsere feroarings oan. *De Boalserter Merke* waard foar it earst publisearre yn 1822, as ûnderdiel fan lytse ferhale- en dichtbondel *[[De Lapekoer fan Gabe Skroar]]*, dy't letter, yn 1871, mei it oare wurk fan 'e bruorren Halbertsma útgroeie soe ta de ferneamde samling *[[Rimen en Teltsjes]]*. 

Neffens it byhearrende stikje proazatekst (troch Joast Hiddes Halbertsma) soe it gedicht taskreaun wurde moatte oan 'e fiktive figuer fan Gabe Skroar. Yn *De Boalserter Merke* rekket de ik-persoan fereale op Wobbel, in famke dat er op 'e merke yn Boalsert sjocht. Hy hinget de hiele dei yn har neite om, mar kin de moed net fine om har oan te sprekken, oant Wobbel har kammeraatskes him dêrta twinge. It gedicht is letter op muzyk set en in folksferske wurden, dat opnommen waard yn 'e lietebondel *[[Fryslân Sjongt]]* (nû. 71 yn 'e útjefte fan 2000).

## Tekst
::::::::**De Boalserter Merke**
::::::::**Fan Hoatse mei syn Wobbel**

### Byhearrend proaza
*Dit sankje het Gabe makke op 'e bêste snein fan 'e Boalserter merke, dy't er nea fersomme. Dêr sjit ús by yn 't sin dat er de lêste reis mei poarte-lieden de stêd útgong, en doe't er in heal kertier op 'e wei west hie, him in siktaris mei in oeribel tsjokke wynbealch mette. Dizze frege him: "Jongetje! Zou ik nog door de poort kunnen?" "Jawol, hear!" sei Gabe. "Daalk is der noch in weide hea mei twa grouwe hynzers sonder kantroeren trochriden."*
Roxy Raye

**Roxy Raye**, echte namme ûnbekend (yn Floarida, 2 juny 1989), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise, wa har skûlnamme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Roxy Ray. Hja sette yn 2010 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Raye stiet benammen bekend om 'e ekstreme foarmen fan anale seks dêr't se oan docht. Yn 2015 waard se nominearre foar twa AVN Awards.

## Libben en karriêre
Raye waard yn 1989 earne yn 'e Amerikaanske steat Floarida berne. Begjin 2008 begûn se as webcamgirl te wurkjen, en letter uploade se op fergese pornografyske útwikselingswebsiden ferskate amateurpornografyske filmkes, dêr't op te sjen wie hoe't se seks hie mei har doetiidske freon. Nei't se dêr positive reäksjes op krigen hie, besleat se om in karriêre as pornoaktrise te begjinnen. Sadwaande makke se yn oktober 2010, doe't se 21 jier wie, se har debút yn in (profesjonele) pornografyske film.

Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie Raye begjin 2017 yn mear as sechstich pornofilms spile, benammen foar it foaroansteande label Evil Angel. Dêrnjonken hat se ek wurke foar studio's as Jules Jordan Video, Mile High Media en Girlfriends Films, en foar pornowebsiden op it ynternet, lykas Brazzers en Kink.com. Raye stiet fral bekend om 'e foarmen fan ektreme anale seks dy't se beoefenet, lykas anale fisting en sênes mei ûnbidich grutte dildo's en oar seksboartersguod. Hja waard yn 2015 nominearre foar twa AVN Awards (de Oscars fan 'e pornowrâld), yn 'e kategoryen lesbyske groepsekssêne en skandalichste sekssêne.

Under har karriêre hat Raye gearwurke mei kollega-aktrises as Tori Black, Amy Brooke, Ava Devine, Skin Diamond, Ashley Fires, Lea Lexis,  Chastity Lynn, Krissy Lynn, Kelsi Monroe, Bobbi Starr, Jada Stevens, Stoya,  Alexis Texas, Dana Vespoli en Jessie Volt, en mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Jordan Ash, Mick Blue, James Deen, Manuel Ferrara, Steve Holmes, Sean Michaels, Rocco Siffredi, Lexington Steele, Criss Strokes en Mark Wood. Neffens eigen sizzen mei Raye yn har frije tiid graach non-fiksjeboeken lêze en te angelfiskjen gean.

## Lichemsskaaimerken
Roxy Raye is blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 58&nbsp;kg, en in beskieden kupmaat 34B, dêr't se lykwols in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven troch har earlellen hat se ek piercings troch har spiennen en in nâlpiercing. As tatoeaazjes hat se de tekst "*Strength to Fight*" ("Krêft om te Fjochtsjen") yn 'e nekke stean, in ûntwerp mei wetter op har rjochterkût, en in lytse hertsje op 'e mulfinger fan har lofterhân.

## Prizen en nominaasjes

## Keppelings om utens
* Offisjele webside fan Roxy Raye
* Roxy Raye op Twitter
* Biografy en filmografy fan Roxy Raye yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Roxy Raye yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Roxy Raye op ''FreeOnes''
Dak

In **dak** of **tek** (benammen mei reid) is it boppeste diel fan in gebou of in oar bouwurk (lykas in carport of in weranda), dat bedoeld is om beskutting te bieden tsjin fleanend dierte en tsjin waar (yn 't bysûnder tsjin delslach, wyn, kjeld en sinneljocht). Under de term 'dak' wurdt ornaris sawol ferstien de eigentlike ôfdekking fan in bouwurk as it ramtwurk dat dy ôfdekking ûnderstipet. It krekte arsjitektoanyske ûntwerp fan in dak ferskilt fan gebiet ta gebiet, en hinget net inkeld fan 'e yn sa'n regio tradisjonele boustyl ôf, mar wurdt ek sterk beynfloede troch de pleatslike klimatologyske omstannichheden en de beskikbere boumarialen.

Der besteane ferskate soarten dakken, dy't yn it foarste plak yndield wurde kinne nei foarm:
*koepeldak: in dak yn 'e foarm fan in heale bol
*plat dak: in horizontaal ôfplatte dak, dat faak berikber is fia in treppen en yn gebrûk is foar it drûgjen fan wask, sinnebaaien of it oanlizzen fan in daktún
*sealdak (of seal): in dak besteande út twa skeane flakken (of dakskylden), dy't yn 'e midden op it heechste punt (in line: de naal) gearkomme
*skylddak (of wulfdak, wolvedak): in dak besteande út fjouwer skeane flakken (of dakskylden), dy't op it heechste punt gearkomme
Dakken kinne ek yndield wurde nei dakbedekkingsmateriaal:
*laaien dak
*panne dak (of pannedak)
*reidtek (of tekdak)
*seadden dak (of beseadde dak)
*strietek

Underdielen fan in dak kinne wêze:
*daklaai: soarte dakbedekking fan natoerstien
*dakpanne: bakte klaaiene soarte fan dakbedekking
*dakrút: in rút yn it dak
*dakruter: in lyts spits tuorke dat oerskrank op 'e naal stiet
*daksgoate: in langwerpige bak oan 'e ûnderrâne fan in skean dak dêr't it reinwetter yn opfongen wurdt foar ôffier
*dakskyld: it skeane sydflak fan in dak
*húskiste: in lûk yn it dak fan in pleats, ta fentilaasje
*kajút: út it skeane dakflak stykjend dakfinster
*koepel: healrûn, bolfoarmich dak
*naal (of naald, naad): de line dêr't twa dakskylden op it heechste punt gearkomme
*oes: de ûnderste dakrâne, by de daksgoate
*panheak: heakje om in dakpanne mei fêst te setten
*panlatte: ûnderdiel fan it ramt fan latten dêr't de dakbedekking op rêst
*wjerljochtlieder: in apparaat dat op it dak oanbrocht wurdt om wjerljochtynslaggen fuort te lieden
*tsjinkape (of jinkape): it dak boppe it bûthús fan in pleats, mei it skuordak yn in hoeke gearrinnend
*ûleboerd: trijehoekich slútstik oan 'e naal fan it dak fan in pleats
*ûndertek: de ûnderste laach fan it tekreid op it dak
*wynoes: de wynrâne
*wulfsein: it foar- en efterskyld fan in skylddak
Spion

In **spion** (fan it Frânske *espion*), froulike foarm: **spionne**, ek wol in **geheim agint**(**e**) neamd, is immen dy't temûk en faak op yllegale of alteast klandestine wize ynformaasje garret. Sokken kinne foar in oerheidsynstânsje (almeast in feilichheidstsjinst) wurkje, mar ek foar in bedriuw. De term 'spion' wurdt benammen troch bûtensteanders brûkt; yn 'e ynljochtingewrâld sprekt men fan in 'agint' of in 'ynljochtinge-ofsier'. De gegevens dy't troch sokke lju byinoar socht wurde, tsjut men yn it fakjargon oan as *HumInt*, dat stiet foar *human intelligence* (Ingelsk foar "minsklike ynljochtings"). 

Der wurdt ûnderskie makke tusken ferskate soarten spionnen. In ynljochtinge-ofsier is in wurknimmer fan in feilichheidstsjinst. In agint is in bûtensteander dy't net op 'e leanlist fan 'e feilichheidstsjinst stiet en meastal ek net in oplieding folge hat om spion te wurden, mar dêr dochs foar wurket, ornaris yn ruil foar in finansjele tsjinprestaasje. In ynformant is immen dy't allinnich mar ynljochtings leveret, soms út eigen beweging, soms tsjin betelling, en soms ek om't hy of sy dêrta sjantearre wurdt.

Aginten en ynformanten rinne it risiko, as se steatsgeheime ynformaasje oan in bûtenlânske macht trochspylje, om foar lânferrie berjochte en feroardiele te wurden. Fierders is der noch de saneamde dûbelspion, dat in agint is dy't oan beide kanten ynljochtinge-ofsieren fan ynformaasje foarsjocht, wylst in mol in agint is dy't willemoeds yn in fijannige feilichheidstsjinst ynfiltrearret. 

## Literatuer
*, *The Craft of Intelligence*, Guilford (Konettikut), 1963 (The Lyons Press), ISBN 1 59 22 82 970
*, *Spies & Spymasters*, Frome, 1977 (Butler & Tanner), ISBN 0 50 00 11 788.
*, *Spy Book: The Encyclopedia of Espionage*, New York, 1997 (Random House), ISBN 1 85 36 72 785.
Hofhâlding

In **hofhâlding** of in **hof** is it gehiel fan persoanen (**hôvelingen**) wêrmei't in hege wrâldske of geastlike machthawwer him omjout. Dat kin sjoen wurde as in útwreide húshâlding dy't foarhinne faak út tûzenen persoanen bestean koe. Tsjintwurdich besteane yn monargyen noch altyd hofhâldings, hoewol't dy't yn ferliking mei de sitewaasje út it ferline no in sterk ferlytse en fersobere foarm hawwe. It is sels sa dat der no net mear in soad ferskil bestiet tusken de hofhâldings sa't dy yn monargyen foarkomme, en de presidinsjele stêf dy't yn in republyk deselde funksje ferfollet. 

## Histoaryske hofhâldings
Histoarysk bestiene hofhâldings yn it foarste plak út it gesin fan 'e machthawwer en oare famyljeleden, oanfolle mei tsjinstfolk (lykas lakeien), liifwachten, funksjonarissen lykas de hofpredikant en de hofgenêshear, en lju dy't foar fermaak soargen, lykas de hofnar, jongleurs, akrobaten en minstreels. Mar ek heger pleatste persoanen dy't gjin famylje fan 'e machthawwer wiene, waarden derta rekkene, lykas riedslju en hofdames en soms ministers en/of útlânske gesanten. Sokke heechpleatste personaazjes waarden hovelingen neamd, en ek wol oantsjut as it gefolch of de entoeraazje fan 'e machthawwer.

Yn Middeneastlike en oriïntaalske hofhâldings hearden ta de hofhâlding fan in hearsker yn it ferline ek faak de harem of ûnderskate konkubines en dêropta eunuchen dy't in ferskaat oan funksjes útoefenen. Soms wie dêrby de harem ôfskutte fan 'e rest fan 'e hofhâlding, mar yn Aazje wiene konkubines yn 'e regel in tige sichtber en ynfloedryk ûnderdiel fan it hof.

## Funksjes binnen in hofhâlding
In pommerant dy't yn in hofhâlding in hege funksje beklaait, neamt men in **hofdignitaris**. De heechstpleatsten fan dy kategory binne de saneamde grutofsieren, lykas:
* de grutmaster
* de hofmaarskalk of opperhofmaarskalk
* de hofmaster of opperhofmaster
* de jachtmaster of jagermaster
* de keamerhear of opperkeamerhear en keamerfrouwe of opperkeamerfrouwe
* de kennelmaster
* de opperseremoanjemaster
* de stâlmaster of opperstâlmaster
Robert Vaughn (betsjuttingsside)

"**Robert Vaugh**" of "**Robert Vaughan**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* Robert Vaughn (1932-2016), Amerikaansk akteur
## Oare betsjuttings
* Robert Vaughan, 2e baronet (1768-1843), Welsk grutgrûnbesitter en politikus
* Robert Vaughan (predikant) (1795-1868), Ingelsk predikant
* Robert Vaughn (Australysk politikus) (1833-1908), Australysk politikus
* Robert Vaughn (pionier) (1836-1918), Welsk-Amerikaansk pionier yn Montana
* Robert Vaughn (skriuwer) (±1955), Amerikaansk skriuwer
* Bobby Vaughn (1975), Amerikaansk moade-ûntwerper
Tine de Vries (reedrydster)

**Tine van der Weide-de Vries** (Koartsweagen, 12 febrewaris 1931 – Aldeberkeap, 1 july 2014) wie in Frysk sporter dy bekend waard as reedrydster. 

Se wûn as hurdrydster in protte wedstriden op de koartebaan. Se wie 15 jier doe't se op 6 febrewaris 1947 yn Aldeboarn famkeskampioene werd. Op 29 jannewaris 1954 waard hja yn Huzum kampioene fan Fryslân en op 26 febrewaris 1955 waard se yn Ljouwert kampioene fan Nederlân. It slagge Atje Keulen-Deelstra nea om fan har te winnen. 

Neist reedriden die De Vries oan atletyk en kuorbal, by de ferienings ODK út Koartsweagen en Lintjo út Aldeberkeap. Fan beide ferienings wie hja mei-oprjochtster.
Underhanneling

In **ûnderhanneling** is in dialooch tusken twa of mear persoanen of partijen om in oerienkomst, kontrakt of ferdrach te berikken. Sa'n oerienkomst kin foar alle belutsenen optimaal wêze, mar it is ek mooglik dat ien persoan of partij oan it langste ein lûkt, of guon fan 'e persoanen of partijen. Meastal wurdt hjirby sprutsen fan **ûnderhannelings** yn 'e meartalsfoarm. Underhannelings binne bedoeld om in kompromis, of alteast oerienstimming, te berikken op punten dêr't ferskil fan ynsjoch of ferskil fan miening bestiet. Men docht soks ornaris troch in begjinpunt te formulearjen, in saneamde **ûnderhannelingsposysje**, en yn 'e rin fan it oerlis stadichoan lytse konsesjes te dwaan yn 'e rjochting fan 'e ûnderhannelingsposysje fan 'e tsjinpartij(en). Om foar alle belutsenen in optimale útkomst te bewurkmasterjen, soene de partijen inoar úteinlik 'yn 'e midden' tusken de ûnderhannelingsposysjes moetsje moatte.

Yn 'e praktyk rint it lykwols net altyd sa, mei't it gauris foarkomt dat ien of mear fan 'e partijen in sterkere ûnderhannelingsposysje hawwe as de oare(n). In klassyk foarbyld dêrfan binne ûnderhannelings oan 'e ein fan in oarloch, wêrby't de oerwinners mear yn 'e molke te krommeljen hawwe as de ferliezers. Soks kin lykwols liede ta in brike útkomst dy't de ferhâldings foar langere tiid yn negative sin beynfloedzje kin. Sa waard Dútslân, de ferliezende partij yn 'e Earste Wrâldoarloch, by de ûnderhannelings dy't laten ta it Ferdrach fan Versailles, troch de oerwinners (benammen op ynstigaasje fan Frankryk en Belgje) tige swiere strafmaatregels oplein. Histoarisy ornearje dat dat ien fan wichtichste oanliedings wie foar de opkomst fan it nazisme yn Dútslân, dat meitiid wer ta de Twadde Wrâldoarloch late.

Foar ûnderhannelings moat der meiwurking fan alle partijen wêze; sûnder meiwurking liede ûnderhannelings nearne ta. Yn dat ramt is it fan grut belang dat der in mjitte fan fertrouwen tusken de partijen bestiet. Faak kinne ûnderhannelings makliker makke wurde troch de ynset fan in midsman, dy't tusken de ûnderskate partijen bemiddelet. Yn 'e ynternasjonale betrekkings foarmje ûnderhannelings ien fan 'e wichtichste ûnderdielen fan 'e diplomasy. Mar ûnderhannelings fine ek plak yn 'e sakewrâld, hannel ('hantsjebakken'), detailhannel ('ôftingjen'), yn 'e nasjonale, regionale en lokale polityk, tusken de ferskillende ynstânsjes fan ien en deselde oerheid, en ek yn it deistich libben fan eltsenien, as ûnderdiel fan it arbeidsproses, it houlik (en skieding), de opfieding, ensfh. De tûke fan 'e wittenskip dy't ûnderhannelings bestudearret, wurdt de ûnderhannelingsteory neamd. Lju dy't foar ûnderhanneljen trochleard hawwe, binne û.o. diplomaten en gizelingsûnderhannelers.
De Reis nei de Jichtmasters

***De Reis nei de Jichtmasters*** is in koart ferhaal fan 'e hân fan 'e Fryske skriuwer en dichter Eeltsje Hiddes Halbertsma (1797-1858). It waard foar it earst publisearre yn 1829, as ûnderdiel fan 'e twadde printinge fan 'e ferhale- en dichtbondel *[[De Lapekoer fan Gabe Skroar]]*, dy't letter, yn 1871, mei it oare wurk fan 'e bruorren Halbertsma útgroeie soe ta de ferneamde samling *[[Rimen en Teltsjes]]*. Yn *De Reis nei de Jichtmasters* jout Halbertsma in fermaaklik byld fan 'e syktocht fan in man om genêzing fan syn kwaal by in medyske stân dy't benammen mei de eigen ponge dwaande is. Dêrmei nimt er mei mylde spot syn eigen beropsgroep (hy wie dokter) op 'e hak.

## Ynhâld
Pibe, de heit fan Gabe Skroar, rekket oanhelle mei jicht, wat er sels in 'hûnemiezel' neamd. Hy leit suver krom fan 'e pine en kin neat mear. Syn frou Saske makket in húsmiddeltsje foar him, dat lykwols neat jout. Dan komt de pastoarske del, dy't in oar húsmiddeltsje hat, dat likemin helpt. Master Freark, de pleatslike dokter, wurdt der dan by helle, dy't benammen geduld oanriedt, mar dêr hat Pibe net safolle fan. Dat hy reizget nei Frjentsjer ta, dêr't ien fan 'e perfesters oan 'e Universiteit fan Frjentsjer him (tsjin betelling) iten oanriedt dêr't er noch nea fan heard hat, en it dragen fan sidene klean dy't er net betelje kin.

Dêrop reizget Pibe nei Ljouwert, dêr't de boal ek mient dat er wat fan genêskunde ôfwit. Dyselde docht him in lang wynsel om en jout him in potsje salve mei, dat lykwols ek neat jout. Uteinlik hellet Gabe master Freark der wer by, dy't nochris syn rie oer geduld werhellet, mar seit dat se oars marris yn Grins sjen moatte, by syn eigen âlde learmaster Pfificus. De reis giet earst oer Boalsert, dêr't Saske jern nei de wever bringe moat. Dy wever, Toon, is in poep dy't mient dat moster in wûndermiddel foar alle kwalen is.

Ienris yn Grins arrivearre, kriget Pibe fan dokter Pfificus in fleske mei in middeltsje mei, dat lykwols op 'e weromweis mei de koets brekt, sadat al it djoere guod ferpuozze rekket. Se binne dan earne yn 'e Wâlden, en ien by de herberge dêr't se stilhâlde, riedt harren oan om nei in pleatslike krûdedokter ta, dy't de namme hat in duvelbander te wêzen. Dy giet oer Pibe gear, en hoewol't dat efter sletten doarren bart en Gabe net krekt wit wat der foarfalt, is syn heit der neitiid eang fan. Oft it middeltsje dat de duvelbander Pibe meijout, wol wurkje soe, dat komt nimmen te witten, want as se wer thúskomme, docht al rillegau bliken dat it gjin jicht is, mar in ûntstekking, en as it abses trochstutsen wurdt, is Pibe al rillegau wer de âlde.
J.M.A. Biesheuvelpriis

De **J.M.A. Biesheuvelpriis** is in literêre priis dy't sûnt 2015 alle jierren útrikt wurdt oan de skriuwer fan de bêste koartferhaalbondel yn de Nederlânske taal. De priis is ferneamd nei de skriuwer Maarten Biesheuvel. Yn it Radio 1-programma *Nooit meer slapen* waard de auteur yntervieuwd oer de oprjochting fan de priis troch Anton de Goede.

De inisjatyfnimmers fan de priis binne redakteur Irwan Droog, literêr kritikus en kollumnist fan NRC Handelsblad en biograaf fan Geert van Oorschot Arjen Fortuin, direkteur fan de Stichting Literêre Aktiviteiten Amsterdam Daphne de Heer, produsint en redakteur Esther Kuijper, skriuwster Roos van Rijswijk en redakteur en boekferkeaper Edith Vroon. Alle edysjes hawwe in oare sjury. 

De priis wurdt finansjearre middels *[[crowdfunding]]*. 
:Yn 2015 berûn it prizejild 4867 euro; 
:Yn 2016 wie it in bedrach fan 4875,35 euro;
:Yn 2017 waard 5105,70 byinoar brocht.
:Yn 2018 7336 euro. Foar in part troch *crowdfunding*; it oare part mei't de eardere winner de priis foar de kommende edysjes ta foldwaan jûn hie.
:Yn 2019 7683,44 euro.
;Yn 2021 8774 euro.

## Ambassadeurs
Yn de oanrin nei de útrikking fan de J.M.A. Biesheuvelpriis kommer der ferskate ambassadeurs fan it koarte ferhaal oan it wurd op de offisjele webside fan de priis; dêr ferskynde ûnder mear oarspronklik wurk fan Herman Koch, Gustaaf Peek, Thomas Heerma van Voss, A.H.J. Dautzenberg, Mensje van Keulen en Annelies Verbeke. 

## Winners
* 2025: Julien Ignacio foar syn bondel *Goudjakhals* (Ujouwerij Van Oorschot)
* 2024: Net útrikt.
* 2021: Mensje van Keulen mei har bondel *Ik moet u echt iets zeggen*.
* 2020: Gjin utrikking fanwegen te min kwaliteit.
* 2019: Maria Vlaar foar *Diepe aarde* (De Arbeiderspers)
* 2018: Annelies Verbeke foar *Halleluja* (De Geus)
* 2017: Maarten 't Hart foar *De moeder van Ikabod* (De Arbeiderspers)
* 2016: Marente de Moor foar har bondel *Gezellige verhalen* (Querido)
* 2015: Rob van Essen foar de ferhalebondel *Hier wonen ook mensen* (Atlas Contact)
Johannes Anthony Boreel de Mauregnault

Jhr. **Johannes Anthony Boreel de Mauregnault** (De Haach, 11 novimber 1916 - Amsterdam, 22 juny 1947) wie in Nederlânsk nasjonaalsosjalistysk polityk aktivist.

## Famylje
De Mauregnault behearde ta de famylje De Mauregnault en wie in soan fan jhr. Johnnes Jacobus Boreel de Mauregnault (1880-1945) en Johanna Josephine Elisabeth Kits van Heyningen (1880-1960). Hy boaske yn 1943 mei Kommerijn Gerittine Kooijmans (1915-2008) dy't yn 1953 fannijs troude mei de sjoernalist en skriuwer Sjoerd Leiker (1914-1988)

## Wurkpaad
Yn 1942 wie De Mauregnault lektor by it nasjonaalsosjalistyske Departemint fan Folksfoarljochting en Keunsten. Tagelyk wie er redakteur fan Het Nationale Dagblad. Nei't er in skoft yn Berlyn west hie waard er haad Parsesaken fan de Nasjonaal-Sosjalistyske Beweging (NSB) fan ir. A.A. Mussert. Yn desimber 1943 en jannewaris 1944 fungearre er as plakferfangend baas fan de reportaazjetsjinst fan de Nederlandsche Omroep.
Twadde Keamerferkiezings 2017

De **Twadde Keamerferkiezingen 2017** waard holden op 15 maart 2017. By dy ferkiezingen waarden de 150 leden fan de Twadde Keamer keazen.

Nei it stimmetellen yn 388 gemeenten wie de sterkste partij de konservatyf-liberale VVD fan premier Mark Rutte. Geert Wilders en syn rjochts-populiste PVV. hie it twadbêste resultaat mei 13,1% fan de stimmen. De opkomst wie 81,6%. Dat wie 7% heger as by de lêste Twadde Keamerferkiezingen 2012. 

## Dielnimmende partijen

## Utslach

De offisjele útslach waard op 21 maart 2017 wrâldkundich makke.Hjirûnder steane de partijen dy't in sit helle ha yn de Twadde Keamer:

## Sjoch ek
* Twadde Keamerferkiezingen 2021

## Boarnen

## Navigaasje
Dora Söderberg

**Dora Söderberg** (Stokholm, 10 novimber 1899 - dêr, 9 novimber 1990) wie in Sweedsk aktrise.

Söderberg wie in dochter fan skriuwer Hjalmar Söderberg. Se wie troud mei filmregisseur en akteur Rune Carlsten fan 1925–1970.

## Filmografy
* 1933 – *Kära släkten* - Tyra
* 1933 – *Tystnadens hus*
* 1934 – *Karl Fredrik regerar*
* 1935 – *Valborgsmässoafton*
* 1945 – *Barnen från Frostmofjället* - Britta
* 1948 – *Lars Hård*
* 1956 – *Moln över Hellesta* - Agnes
* 1958 – *Mannekäng i rött*
* 1958 – *Körkarlen*
* 1963 – *Prins Hatt under jorden*
* 1964 – *Att älska*
* 1967 – *Jag är nyfiken gul*
* 1975 – *Släpp fångarne loss, det är vår!*
* 1976 – *Långt borta och nära*
* 1978 – *En och en*
* 1983 – *P&B*
* 1987 – *Jim och piraterna Blom*


Barnen Söderberg med Lisa.jpg|Dora Söderberg mei har bruorren Mikael, Tom en tsjinstfaam Elisabeth Andersson.
Påsk 1946.jpg|Doris Svedlund en Dora Söderberg yn *Pâques* fan August Strindberg, 1946
Jan Palach

**Jan Palach** (Všetaty, 11 augustus 1948 – Praach, 19 jannewaris 1969) wie in Tsjecho-Slowaakske studint dy't himsels yn 'e brân stiek op 16 jannewaris 1969 yn Praach as protest tsjin de besetting fan Tsjecho-Slowakije troch de Warschaupakttroepen as antwurd op de Praachske Maitiid fan 1968 en fanwegen it brekme oan demokrasy yn syn lân.
Všetaty (okres Mělník)

**Všetaty** (Dútsk: *Wschetat*) is in Tsjechyske gemeente en plak yn de regio Midden-Bohemen en is part fan it distrikt (*okres*) Mělník tichtby de Elbe. It plak is in spoarknooppunt fan belang.

Všetaty hat sa'n 2300 ynwenners.

## Berne yn Všetaty
* Jan Palach (1948-1969), studint dy't himsels yn de brân stiek yn Praach út protest tsjin de besetting fan Tsjecho-Slowakije troch de Warsjaupakttroepen
Foarum foar Demokrasy

It **Foarum foar Demokrasy** (Nederlânsk: *Forum voor Democratie*, ôfkoarte as **FvD** of **FVD**) is in Nederlânske politike partij.

## Skiednis
It Foarum foar Demokrasy waard yn 2015 oprjochte laat fan Thierry Baudet. It wie oarspronklik in tinktank en wie sa ien fan de triuwende krêften efter de beweging GeenPeil en dêrmei ien fan de inisjatyfnimmers foar it Nederlânsk referendum oer de Assosjaasjeoerienkomst tusken de Jeropeeske Uny en Oekraïne. Yn septimber 2016 waard it foarum omset yn in politike partij; de organisaasje wie fan betinken dat er as tinktank net genôch ynfloed útoefenje koe. Troch part fan it demokratysk systeem te wurden hopen jin dat systeem te feroarjen. By de Twadde Keamerferkiezingen fan 2017 helle it Foarum foar Demokrasy twa sitten, by de ferkiezingen yn 2021 acht sitten.

## Bekende leden
* Thierry Baudet, jurist en skiedkundige
* Iem al Biyati, foarsitter JFVD

## Fertsjintwurdiging

## Keppeling om utens
*Offisjeel webstee mei ferkiezingsprogramma
Transfiguraasjetsjerke (Kovalevo, oblast Novgorod)

De **Transfiguraasjetsjerke yn Kovalevo** (Russysk: Церковь Спаса на Ковалёве) yn it rajon Novgorodsk yn 'e oblast Novgorod (Ruslân) waard om it jier 1345 hinne boud. De tsjerke wie benammen bekend fanwegen de 14e-iuwske fresko's, mar de tsjerke waard yn 'e Twadde Wrâldkriich ferneatige. Yn 1970 fûn de weropbou plak en sûnt binne ek fragminten fan 'e fresko's rekonstruearre. 

De tsjerke leit likernôch fjouwer kilometer eastlik fan 'e stêd Veliki Novgorod op 'e rjochter kant fan 'e Mali Volchovets-rivier.
## Skiednis

De tsjerke waard yn 1345 boud as de katolikon fan in lyts kleaster yn opdracht fan 'e bojaar Ontsifor Zjabin. De súdlike tafoeging wie nei alle gedachten ornearre foar de famylje om dêr begroeven te wurden. Yn 1380 waard de tsjerke foarsjoen fan fresko's.

Tusken 1941 en 1943 waard de tsjerke ferwoastge. De resten waarden nei de kriich feilichsteld en yn 1960 waarden fragminten fan 'e fresko's restaurearre. Alhoewol't mar 16 m² skilderwurk it kriichgeweld oerlibbe, slaggen de restaurateurs ûnder lieding fan Aleksander Grekov en Valentina Grekova der yn om út it pún 160 m² op te heljen. 
    
De tsjerke waard yn 1970 neffens in ûntwerp fan Leonid Krasnoretjsev rekonstruearre.

## Fresko's
De 14e-iuwske fresko's bedutsen oarspronklik de apsis, de koepel, de súdlike en noardlike muorren, guon pylders en it ynterieur fan 'e westlike kapel. Nei alle gedachten waarden se oanbrocht troch in groep skilders út Servje. De styl fan 'e fresko's toane gjin oerienkomsten mei oare fresko's yn Novgorod út dy tiid, mar der binne eigenskippen dy't ferwize nei de âldere Byzantynske tradysje. Oarspronklik besiet de tsjerke 450 m² oan fresko's.  

Yn 'e koepel waarden de profeten ôfbylde, mar de measte fresko's bestienen út kriichhilligen. De ferklearring dêrfoar lei yn 'e reden dat yn 'e jierren 1370 it Grutfoarstedom Moskou mei help fan oare Russyske steaten harren tariede moasten op in grutte slach tsjin de Gouden Heap; yn 1380 fûn de Slach by Kûlikovo plak. Yn 'e tsjerke is ek de âldste foarstelling fan in deade Kristus yn it grêf.  

## Ofbylden

Kovalevo wall.jpg|*Fresko's oan 'e noardlike muorre*
Novgorod warrior.jpg|*Hillige kriger (mooglik Sint-Merkurius) *
Не рыдай Мене, Мати.JPG|*Fragminten fan 'e foarstelling Kristus yn it grêf*
Transfiguration 1380 église du Sauveur -sur- Kovalev IMG 1026.JPG|*Transfiguraasje fan 'e Hear* 
Первомученик Архидиакон Стефан. Фреска из церкви Спаса на Ковалёве близ Новгорода. 1380 год. Фрагмент.jpg|*Sint-Stefanus*
Евпл, архидиакон Катанский.jpg|*Euplius fan Katania*
Преподобный Никита Исповедник, игумен обители Мидикийской. 1380 год. Из церкви Спаса на Ковалёве.jpg|*Nikita de Belider*
Kastylje (betsjuttingsside)

"**Kastylje**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* Kastylje, in histoaryske regio yn Spanje
** Ald-Kastylje, in Spaanske lânstreek dy't it diel fan 'e histoaryske regio Kastylje noardlik fan Madrid omfiemet
** Nij-Kastylje, in Spaanske lânstreek dy't it diel fan 'e histoaryske regio Kastylje súdlik fan Madrid omfiemet
* Greefskip Kastylje, in histoaryske steat dy't bestie fan 850 oant 1037 (as ûnderdiel fan earst it Keninkryk Astuerje en letter it Keninkryk Leön)
* Keninkryk Kastylje, in histoaryske steat dy't bestie fan 1037 (fanôf 1065 as ûnôfhinklik lân) oant 1230
* Kroan fan Kastylje, in histoaryske steat dy't bestie fan 1230 oant 1715, wêrnei't it opgie yn it Keninkryk Spanje
Uitgeverij Atlas

**Uitgeverij Atlas** wie in algemiene literêre útjouwerij dy't fêstige wie yn Amsterdam en yn oktober 1991 oprjochte waard troch Emile Brugman en Ellen Schalker. Geandewei de 1990-er en 2000-er jierren ûntjoech dit bedriuw him ta ien fan 'e meast foaroansteande útjouwerijen fan Nederlân. Atlas publisearre likernôch hûndert nije titels yn 't jier op it mêd fan fiksje en non-fiksje, wêrby't it gie om sawol oarspronklik Nederlânsktalich as oerset wurk. De útjouwerij spesjalisearre him yn 't bysûnder op 'e publikaasje fan reisliteratuer, literêre non-fiksje, poëzij, strips en werútjeften fan literêre klassikers.
__NOTOC__
## Skiednis
Yn 'e mande mei twa oare útjouwerijen foarme Atlas yn 't earstoan de literêre tûke fan 'e Veen Uitgeversgroep, dy't letter opgie yn earst de Veen, Bosch & Keuning Uitgeversgroep, en wer letter ûnderdiel waard fan NDC VBK. Binnen dy lêste organisaasje foarme Atlas yn 'e mande mei Augustus, Business Contact, L.J. Veen, Houtekiet en de pocketútjouwerij Pandora / Olympus / Eldorado de groep Amstel Uitgevers. Yn 2011 waard Emile Brugman as direkteur fan Atlas opfolge troch Erna Staal, dy't fan Uitgeverij Contact kaam. Yn 2012 fúzjearren Atlas en Contact ta de Uitgeverij Atlas Contact. Staal ferliet de nije útjouwerij yn 2014.

## Skriuwers
Guon auteurs fan wa't wurk by Atlas ferskynde, wiene Asis Aynan, Alain de Botton, Jeroen Brouwers, Kristien Hemmerechts, Mensje van Keulen, Geert Mak, Haruki Murakami, Cees Nooteboom, Frank Westerman en Erik Zevenhuizen.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Uitgeverij Atlas
Temme Reitsema

**Temme Reitsema** (Zuurdijk, 5 febrewaris 1856 - Liens, 15 febrewaris 1941), meast **T. Reitsema** neamd, wie in Nederlânsk arsjitekt. Hy wurke op it Grinslanner Hogeland, dêr't er fral pleatsen en wenten ûntwurp. Guon fan syn bouwurken hawwe de status fan ryksmonumint krigen. Hy wie de heit fan de arsjitekt Willem Reitsema (1885-1963).

## Wurk <small>(in kar)</small>
* 1912: Rintenierswent oan de *Wierde*, Liens
* tusken 1913: Rintenierswent *Klazienaheem*, Den Andel Stenvert, Ronald [et.al.] (1998) *Groningen. Monumenten in Nederland, deel 4.* Zeist: Rykstsjinst foar de Monumintesoarch / Swol: Waanders. ISBN 90 400 9258 3
* 1915: Filla *Hecticum*, Adorp
* 1915-1916: Pleats *[[De Blokken (Baflo)|De Blokken]]*, Baflo

File:Den Andel - Klazienaheem.jpg|*Klazienaheem*, Den Andel 
Ofbyld:Wierde 31 Leens.jpg|thumb|Rintenierswent oan de Wierde 31 yn Liens fan T. Reitsema
Ofbyld:De Blokken.jpg|Fillapleats *De Blokken* oan de Maarhuizerweg ûnder Baflo, it foarhûs is in ûntwerp fan Reitsema


## Sjoch ek
* List fan Nederlânske arsjitekten
De Seis Swannen

***De Seis Swannen***, yn it oarspronklike Dútsk: ***Die Sechs Schwäne***, is in mearke dat yn 1812 optekene waard troch de bruorren Grimm, as ferhaal nûmer 49 fan harren samling *Kinder- und Hausmärchen*. It fertelt it ferhaal fan seis bruorren dy't yn fûgels feroare wurde, en fan harren suster dy't in drege taak folbringe moat om harren te rêden. Oare, nau besibbe ferhalen fan dit type binne û.m. *[[De Sân Ravens]]*, de *[[De Tolve Wylde Einen]]* en *[[Udea en har Sân Bruorren]]*. De roman *[[Daughter of the Forest]]*, fan 'e Nijseelânske fantasy-auteur Juliet Marillier, is in werfertelling fan *De Seis Swannen*, dêr't de skriuwster har eigen draai oan jûn hat.

## Ynhâld
Seis bruorren út it earste houlik fan in kening wurde yn swannen feroare troch harren styfmem. Hja kinne eltse jûn inkeld in kertier har wiere foarm wer oannimme. Om 'e betsjoening te ferbrekken, moat harren suster Elsa fan brânnettels seis baitsjes foar harren weevje, en ek mei se sân jier lang gjin wurd sizze, oars sil de betsjoening nea mear ferbrutsen wurde kinne.

De kening fan in oar lân ûntdekt Elsa wylst se de baitsjes oan it weevjen is. Fanwegen har skientme wurdt er fereale op har en nimt er har mei werom nei hûs om mei har te trouwen. Sa makket er Elsa, tsjin 'e wil fan syn eigen mem, ta syn keninginne. As Elsa har earste bern te wrâld bringt, wurdt dat ûntfierd troch de keninginne-mem, dy't dêrop Elsa beskuldiget fan moard op 'e poppe. Om't se neat sizze kin, is it har ûnmooglik om har tsjin 'e beskuldiging te ferdigenjen, en sadwaande wurdt se as hekse feroardiele ta de brânsteapel.

Op 'e dei fan har eksekúsje hat se de baitsjes foar har bruorren fierhinne ôf, hoewol't yn guon ferzjes fan it ferhaal oan it sechsde baitsje noch in mouwe ûntbrekt. As se nei de brânsteapel laat wurdt, nimt se de baitsjes mei. Krekt foar't se fêstbûn wurdt, binne de sân jier om en kin se har bruorren roppe om harren de baitsjes om te smiten, sadat se harren minsklike foarm weromkrije. No't Elsa wer prate kin, wjersprekt se de beskuldigings fan har skoanmem, dy't dêrop twongen wurdt om 'e poppe fan it sideplak te heljen dêr't se him ferburgen hie. Neitiid makket it minske har sa lulk dat se it bestjert.
Petrus- en Paulustsjerke yn Kozjevniki (Veliki Novgorod)

De **Petrus- en Paulustsjerke** (Russysk: Петропавловская церковь; *Petropavlovskaja tserkov*) is in Russysk-otterdoks tsjerkegebou yn Veliki Novgorod, Ruslân. De krúskoepeltsjerke waard boud yn 1406.

## Skiednis en beskriuwing
Under de tsjerken fan Veliki Novgorod is de Petrus- en Paulustsjerke fan ienfâldige en beskieden omfang. Nettsjinsteande dat binne de fan kalkstiennen blokken boude gevels, de apsissen en de unike tamboer dekorearre mei bakstiennen mitselwurk fan krusen, bôgen, friezen en roazetten. De tsjerke stiet yn it sintrum fan 'e stêd sûd fan it Zverin-Pokrovski-kleaster.

De namme fan 'e Petrus- en Paulustsjerke wurdt assosjearre mei Kozjevniki, de wyk fan 'e learloaiers, om't harren gild de bou fan 'e tsjerke bekostige (Russysk: ремесленники-кожевники; remeslenniki-kozjevniki). De tsjerke út 1406 kaam yn it plak fan in houten tsjerke út 1227, dy't yn 1384 ôfbaarnde. Hjoed-de-dei is de Petrus -en Paulustsjerke in museum. De ikoanen fan 'e tsjerke wurde útstald yn it Histoarysk Museum yn it kremlyn fan Veliki Novgorod.   

De klokketoer fan 'e tsjerke waard yn 'e jierren 1930 ôfbrutsen. Yn 'e Twadde Wrâldkriich rekke de tsjerke slim skansearre, mar yn 1959 folge werbou.
Het Nieuwe Kanaal

**Het Nieuwe Kanaal** is in útjouwerij dy't fêstige is oan 'e Emmakade yn Ljouwert. Dit bedriuw waard yn 2016 oprjochte troch Wim de Vries en Laura Luiks, dy't doe al mear as fiifentweintich jier yn 'e útjouwerijsektor wurksum wiene. It doel fan Het Nieuwe Kanaal is nei eigen sizzen om op beskieden skaal opmerklike boeken op 'e merk te bringen yn sawol it Frysk as it Nederlânsk, troch de ynset fan redakteurs, oersetters, fotografen en yllústrators mei ûnderfining yn har berop. De útjouwerij is ferneamd nei it Nije Kanaal, de grêft dy't by de Emmakade lâns rint.

Guon fan 'e earste útjeften fan Het Nieuwe Kanaal wiene *Mijn Wadden*, fan Gerrit Jan Zwier; *De Lêste Floed*, fan Durk van der Ploeg; *Groninger Toparchitect A.Th. van Elmpt*, fan Bertus Fennema, *Kovvietied*, fan Bert Uil; *[[Hoe't God Ferdwûn út Jorwert]]*, de Fryske oersetting troch Abe de Vries fan Geert Mak syn klassiker *[[Hoe God Verdween uit Jorwerd]]*; en *Completen*, fan Marga Claus. Begjin 2017 waard oankundige dat mei koarten ek *Nuttige Handwerken*, fan Aly van der Mark, *Nieuwe Friezen 2.0*, fan Marja Boonstra, en *Famke, Famke*, fan Ale S. van Zandbergen by Het Nieuwe Kanaal útkomme soene.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Het Nieuwe Kanaal