open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tobrûk (festingwurk)

In **tobrûk** (Dútsk: *Ringstand*) is in betonnen lytse bunker, dy't ûnder de Twadde Wrâldoarloch troch de Dútsers boud binne neffens in standertûntwerp (*Regelbau*). Der waarden grutte oantallen fan oprjochte, foaral as part fan de Atlantikwall, de Westwall en de Oder-Warthe-stelling. Der waarden ferskate types boud om masinegewearen, granaatsmiters, geskutskoepels en lytsere kanonnen te ynstallearjen. Alle *Ringstände* hawwe it 360°- geskutsfjild mien en ûnderskiede harren dêrtroch fan bunkers mei geskut dat ien kant út sjitte kin. 

De namme Tobrûk is ôflaat fan it plak Tobrûk yn Libië, dêr't sokke bouwurken yn 1941 foar it earst set waarden troch it Italjaanske leger. Letter waard it model oernommen troch de Dútsers en fan 1942 ôf yn Europa ynbrocht .


File:Esempio di costruzione di un Tobruk.jpg|In tobrûk yn oanbou (1941)
File:Tobuk in Finistere (Britanny-France).jpg|In tobrûk yn Bretanje
File:Bunker Steenbergen tobruk.jpg|In tobrûk op in bunker fan de *Eendrachtstelling* by Steenbergen
Hector Livius fan Haersma (1737-1820)

**Hector Livius fan Haersma** (Jelsum, 8 desimber 1737 - Aldegea, 15 jannewaris 1820) wie in Fryske grytman.

## Libben en wurk
Fan Haersma wie in soan fan Eelco fan Haersma en Johanna Maria Saackma fan Wijckel. Hector syn mem boaske fannijs yn 1758 mei har sweager Livius fan Haersma, grytman fan Smellingerlân. Hy troude sels mei Catharina de Blocq van Scheltinga (1737-1813); sy krigen twa dochters.

Yn 1742 lei Hector Livius fan Haersma de earste stien foar de Grutte Tsjerke fan Drachten. Hy waard yn 1757 sekretaris fan de gritenij Smellingerlân. Yn 1770 folge er syn omke en styfheit Livius van Haersma op as grytman. Hy hearde ta de oranzjisten en waard dêrom yn 1795 ôfset. Hy soe terjochtsteld wurde, mar waard rêden troch de ynfal fan de Frânsen. Yn 1805 waard er oansteld as drost fan Smellingerlân, Opsterlân en Eaststellingwerf. Yn 1810 waard er baljuw fan deselde krite (Smellingerlân en Opsterlân).

Nei de Frânske tiid waard syn pakesizzer Hector Livius Haersma fan Vierssen grytman yn Smellingerlân. Fan Haersma ferstoar yn de âldens fan 82 jier op Grut-Haersmastate.
NBC (betsjuttingsside)

"**NBC**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

*NBC stiet ornaris foar National Broadcasting Company, in nasjonaal kommersjeel tillefyzjenetwurk yn 'e Feriene Steaten

## Organisaasjes
### Banken
*NBC, National Bank of Cambodia, de faak brûkte Ingelske namme foar de Nasjonale Bank fan Kambodja
*NBC, National Bank of Canada, de Nasjonale Bank fan Kanada
### Ferfiersbedriuwen
*NBC, de National Bus Company (Austraalje), in nasjonaal ferfiersbedriuw yn Austraalje (1993-2013)
*NBC, de National Bus Company (Feriene Keninkryk), in nasjonaal ferfiersbedriuw yn it Feriene Keninkryk (1969-1988)
### Media
*NBC, de National Broadcasting Company, in nasjonaal kommersjeel tillefyzjenetwurk yn 'e Feriene Steaten
*NBC, de Namibian Broadcasting Corporation, de steatsomrop fan Namybje
*NBC, de Nation Broadcasting Corporation, in tillefyzjestjoerder yn 'e Filipinen
*NBC, de Newfoundland Broadcasting Company, de eardere namme fan in tillefyzjestjoerder yn 'e Kanadeeske provinsje Nijfûnlân en Labrador, dy't no CJON-DT hjit
*NBC, de Norwegian Broadcasting Corporation, de Ingelske namme foar de Norsk Rikskringkasting (NRK), de steatsomrop fan Noarwegen
*NBC PNG, de steatsomrop fan Papoea Nij-Guineä
*MSNBC, in Amerikaanske tillefyzjestjoerder liëarre oan 'e National Broadcasting Company
### Sportorganisaasjes
*NBC, it National Baseball Congress, in Amerikaanske federaasje fan honkbalkompetysjes
*NBC, de National Basketball Competition, it bestjoerend orgaan fan 'e National Basketball League yn Australaazje (Austraalje + Nij-Seelân)
*NBC, de National Billiard Council, de eardere namme fan it Billiard Congress of America, it Amerikaanske nasjonale biljertbûn
*NBC, de Nürnberger Basketball Club, in Dútske profesjonele basketbalklub út Neurenberch

### Oare organisaasjes
*NBC, it National Ballet of Canada, it Kanadeeske nasjonale balletselskip 
*NBC, de National Baptist Convention, USA, Inc., in Amerikaansk baptistysk tsjerkgenoatskip oprjochte yn 1880
*NBC, de National Baptist Convention of America, Inc., in Amerikaansk baptistysk tsjerkgenoatskip dat yn 1915 ûntstie as ôfspjalting fan 'e National Baptist Convention, USA, Inc.
*NBC, National Bedding Company, in Amerikaanske matrasseprodusint
*NBC, National Biscuit Company, de eardere namme fan 'e Amerikaanske koekjesprodusint Nabisco
*NBC, it National Business Center, in oerheidsynstânsje dy't ûnderdiel útmakket fan it Amerikaansk Ministearje fan Binnenlânske Saken
*NBC, de Naval Base Coronado, de Amerikaanske Marinebasis Coronado
*NBC, de Neotropical Bird Club, in organisaasje fan fûgelers

## Oar
*NBC, de IATA-koade foar de Lofthaven Begisjevo, yn it Russyske Tatarstan
*NBC, it Neal Blaisdell Center, in konserthal
*NBC, *[[NeoGeo Battle Coliseum]]*, in fideospultsje
*NBC, Next Byte Codes, in kompjûtertaal
*nbc, *[[non-brewed condiment]]*, in ferfangingsmiddel foar jittik
*nbc, *nuclear, biological and chemical*, in ferâldere oantsjutting foar massaferneatigingswapens; no: *[[chemical, biological, radiological, and nuclear]]*
**NBC-pak, in soarte militêre beskermingspak
Tylwyth teg

***Tylwyth teg*** (Welsk foar "tsjeppe famylje"; útspr.: ['təlwɪθ te:ɡ], likernôch: "tul-wiz teek") is yn 'e folkloare fan Wales de gongberste beneaming foar de mytyske wêzens dy't yn 'e Ierske folkloare bekend steane as de *[[sídhe]]*, en dy't omskreaun wurde kinne as elven. Oare Welske beneamings foar sokke wêzens binne ***bendith y mamau*** ("seine fan 'e memmen"), ***gwyllion*** en ***ellyllon***. In hege frouwe fan 'e *tylwyth teg* is in ***jili ffrwtan*** (útspr.: [ʤili frutan], likernôch: "dzji-ly frû-tan"). De ierste fermelding fan 'e term *tylwyth teg* komt foar yn in Midsiuwsk gedicht dat taskreaun wurdt oan Dafydd ap Gwilym. Dêryn rekket de haadpersoan op nuodlike mar komyske wize paadbjuster as er by nacht in besite bringe wol oan syn faam.

Yn lettere boarnen wurde de *tylwyth teg* omskreaun as blûnhierrich en begearich nei blûne minsklike bern, dy't se ûntfiere om se sels grut te bringen. Dêrby litte se wikselbern (Welsk: *crimbilion*, inkeltal: *crimbil*) yn it plak fan 'e ûntfierden efter. By nacht kin men, neffens de Welske folkloare, de *tylwyth teg* soms sjen wylst se yn optocht foarby ride of dûnsje yn in heksering. Se libje ûnder de grûn of ûnder wetter, mar besykje huzen dêr't de bewenners nachts in skaaltsje molke bûtendoar sette. Minsken op wa't se goedgeunstich delsjogge, skinke se rije jeften, dy't lykwols spoarleas ferdwine as men der oer praat. Soms giet in *jili ffrwtan* in houlik oan mei in minsklike man dy't fereale op har rekke is, mar dat stelt sa'nent net frij fan 'e tradisjonele taboes fan 'e *tylwyth teg*. Sa moat se soargje dat se nea izer oanrekket, oars ferdwynt se op slach nei it ryk fan 'e *tylwyth teg* en sil har man har nea wer sjen.

Neffens folklorist Wirt Sykes is de term *tylwyth teg* eins in oerkoepeljende beneaming foar hiel ferskillende soarten ierdgeasten. Hy ûnderskiedt fiif soarten *tylwyth teg*: 
**ellyllon*: elven lykas de Ierske *[[sídhe]]*
**coblynau*: dwergen, ferlykber mei de Skandinavyske *[[svartálfar]]*
**bwbachod*: húshâldelfkes dy't yn it Ingelsk *[[brownie (mytysk wêzen)|brownies]]* neamd wurde en yn it Frysk wol 'kabouterkes'
**[[gwragedd Annwn]]*: froulike geasten fan marren en rivieren
**[[gwyllion]]*: berchelven dy't mear op heksen lykje.
As hearsker oer de *tylwyth teg* wurdt behammen Gwyn ap Nudd, mar ek Mab neamd.
Gouden Ring fan Ruslân

De **Gouden Ring** (Russysk: Золото́е кольцо́ / *Zolotoje koltso*) is in grut gebiet noardeastlik fan Moskou. Dy ring fan âldrussyske stêden is ien fan de meast ferneamde attraksjes fan Ruslân. De stêden fan de Gouden Ring tsjûgje fan de skiednis fan it ûnstean fan Ruslân. Oer de fraach hokker stêden by de Gouden Ring hearre, bestiet gjin ienriedigens. It begryp Gouden Ring waard it earst troch de skriuwer Joeri Bitsjkov (1913-2016) brûkt.

## Skiednis
De measte stêden wiene yn it ferline otterdokse of ekonomyske sintra en/of rike delsettings fan ambachts- en keaplju. De geunstige geografyske lokaasje, nochal wat stêden lizze oan de Wolga of oan ien fan de sydrivieren, liet de stêden yn de midsiuwen bloeie. Fanôf de 12e iuw ûntwikkele de noardeastlike Rûs him as it nije sintrum fan de Kiëvske Rûs. Dat diel hie folle minder te lijen fan de driging fan de Mongoalen. Fanút de súdlike ryksdielen folge lang tiid in flechtlingenstream fan minsken om oan de oanfallen fan de Mongoalen te ûntkommen. Yn it noarden koene de oerbosken de minsken folle better tsjin fijannelike oanfallen beskermje. De Noardeastlike Rûs foarme de kymsel foar de lettere Russyske ekspânsje.

## Toerisme
Yn stêden lykas Sûzdal, Uglitsj, Rostov Veliki, Sergiev Posad of Pereslavl-Zalesski liket de wrâld sa op it earste gesicht sûnt iuwen net folle feroare te wêzen. Noch jimmeroan oerhearske de klokketuorren fan prachtige katedralen dêr it stedsbyld. Jaroslavl en Vladimir binne dêr foaroer tsjintwurdich middelgrutte stêden wurden. Se steane lykwols allegear yn it skaad fan de miljoenenstêd Moskou. 

De monuminten fan de regio binne yn de Sovjet-tiid better bewarre bleaun as yn in soad oare gebieten fan de Sovjet-Uny.         

Oars as by in oare reisdoelen fan Ruslân hawwe de stêden fan de Gouden Ring in relatyf goede ynfrastruktuer foar toeristen. Dat hat ek te krijen mei de relatyf lytse ôfstân fan Moskou. In soad ynwenners fan Moskou brûke de wykeinen om histoaryske gebouwen te besichtigjen, mar ek bûtenlânske toeristen witte de Gouden Ring te finen. Yn de tiid fan de Sovjet-Uny slagge it bûtenlanners net om de hiele Ring yn syn gehiel te besjen. De yndustrystêd Ivanovo, sa healwei tusken Sûzdal en Kostroma, wie foar toeristen út it Westen sels in ferbean gebiet.

## List fan stêden

* Aleksandrov (Александров)
* Bogoljûbovo (Боголюбово)
* Gorochovets (Гороховец)
* Gûs-Chrûstalny (Гусь-Хруста́льный)
* Ivanovo (Иваново) 
* Jaroslavl (Ярослáвль)
* Joerjev-Polski
* Kaljazin (Калязин) 
* Kideksja (Кидекша)
* Kostroma (Кострома)
* Moerom (Муром)
* Palech (Палех)
* Pereslavl-Zalesski  (Переславль-Залесский)
* Pljos (Плёс) 
* Rostov (Ростов)
* Rybinsk (Рыбинск)
* Sergiev Posad Сергиев Посад) 
* Sûzdal (Суздаль) 
* Tûtajev (Тута́ев) 
* Uglitsj (Углич)
* Vladimir (Владимир)
Dirk Matzer van Bloois

**Dirk Matzer van Bloois** (Zoelen, 23 desimber 1907 – Arnhim, 19 jannewaris 1991) wie in Nederlânsk politikus út namme fan de CHU.

## Libben en wurk
Hy waard berne as Dirk Matzer, soan fan ds. Herman Matzer, hear fan Bloois (1871-1935) en dy syn earste frou Suzanna Cornelia Isebree Moens (1878-1924), telch út it yn it Nederlânsk Patrysjaat opnommen laach Moens. Hy studearre ôf yn de rjochten en waard yn 1935 wethâlder yn Wijhe. Letter wie er abbekaat en prokureur yn Haarlim.

Yn maaie 1942 waard Matzer van Bloois boargemaster fan Achtkarspelen as opfolger fan Pier Eringa (1879-1962) dy't troch de Dútske besetter út syn amt set wie. Guon minsken yn Bûtenpost tochten dat er dan wol oan de kant fan de Dútsers stean soe, mar dat wie net sa. Sa hat er bygelyks joadske ûnderdûkers warskôgje litten foar in ankommende razzia. Nei de befrijing kaam de wilens pensjonearre Eringa in pear moannen werom as (waarnimmend) boargemaster, mar Matzer van Bloois mocht dêrnei oanbliuwe. 

Yn 1949 folge syn beneaming ta boargemaster fan de Gelderske gemeente Renkum. Yn jannewaris 1973 gie er dêr mei pinsjoen. 

Mr. D. Matzer van Bloois wie troud mei Alida Mina van Vliet (1912-1993) mei wa't er ferskate bern krige. Yn 1965 waard er beneamd ta ofsier yn de Oarder fan Oranje-Nassau. Begjin 1991 stoar er yn de âldens fan 83 jier.
Jenze Jan Talsma

**Jenze Jan Talsma** (Hallum, 24 july 1884 - Oosterbeek, 24 oktober 1961) wie in Nederlânsk politikus fan Frysk komôf. Hy wie boargemaster fan de gemeenten Kamerik en Renkum.

## Biografy
Talsma hie al jong niget oan polityk. Yn 1903 wie Talsma út namme fan de Frijsinnige Kiesferiening kandidaat foar de gemeenteried fan Ferwerderadiel. Talsma wurke fan 1910 oant 1916 as gemeentesekretaris yn East-Dongeradiel. Dêrnei wie er op 'e gemeentesekretary fan De Bilt en Nijkerk. Yn 1916 waard Talsma beneamd ta boargemaster yn Kamerik. Achttjin jier letter makke er de oerstap nei de gemeente Renkum. 

As boargemaster fan Renkum sette Talsma him yn foar natuerbeskerming en behâld fan it lânskip om ideële en toeristyske redenen. Yn septimber 1944 waarden grutte dielen fan de gemeente Renkum, ek Talsmas wenplak Oosterbeek, ferwoastge ûnder de gefjochten by de Slach om Arnhim. Daliks dêrnei waard de befolking twongen evakuearre mei't Renkum frontgebiet wurden wie. 

Nei de oarloch wie der krityk op de rol dy't Talsma neffens guon spile hie ûnder it Dútske bewâld. De Renkumske fersetslieder Johan Snoek skreau: *"Terwijl hij het juist was die, als er in ons dorp op last van de Duitsers Joden moesten worden opgehaald, een paar dagen met vakantie ging en intussen zijn politieagenten het vuile werk liet opknappen. We sidderden van afgrijzen"*. It Militêr Gesach woe ynearsten dat Talsma net weromkaam as boargemaster. As offisjele reden waard opjûn dat er te âld wie. Leden fan it eardere ferset betochten in plan om Talsma te ûntfieren doe't er nei njoggen moannen dochs weromkomme mocht, mar stapten dêr op advys fan de Drintske fersetsman Frits Slomp fan ôf. Talsma wie dêrnei noch trije jier boargemaster fan  Renkum, ear't er mei pensjoen gie. 

Talsma wie Ridder yn de Oarder fan Oranje-Nassau en siet yn it bestjoer fan it Geldersk Lânskip en Natuermonuminten. 

### Priveelibben
Talsma wie troud mei Hiltsje Pel (1890 -1953). Tegearre hiene hja in pleechdochter. Yn Oosterbeek waard de Burgemeester Talsmalaan nei him ferneamd en yn Kamerik de Burgemeester Talsmaweg.
World Servants

**World Servants** is in ynternasjonale frijwilligersorganisaasje op Kristlike grûnslach dy't in 1986 yn de Feriene Steaten troch Jack Larson oprjochte waard. De Nederlânske tûke World Servants Europe (fan 2007 ôf World Servants Nederland hjitten) waard yn 1988 oprjochte troch Joop van der Meer. 

World Servants assistearret yn ûntwikkelingslannen troch it bieden fan stipe by de realisaasje fan needsaaklike gebouwen, lykas skoalgebouwen en kliniken. World Servants docht dit troch it útstjoeren fan teams fan Nederlânske jongeren. It biedwurd fan World Servants is "Bouwen aan verandering", dat "Oan feroaring bouwe" betsjut. Yn de wurkwize fan World Servants is persoanlike feroaring fan jonge frijwilligers like wichtich as it ta stân kommen fan de needsaaklike gebouwen.

Yn de rin fan de jierren binne de Nederlânske en de Amerikaanske tûke kwa wurkwize útinoar groeid. Yn 2009 is it ynternasjonale bestjoer fan World Servants ûntbûn, wêrtroch't beide tûken gjin formele bân mear mei inoar ha. Sûnt 2018 is Gerben Huisman direkteur fan de Nederlânske tûke fan World Servants.
Ferkundigingskleaster (Moerom)

It **Ferkundigingskleaster** (Russysk: Благовещ́eнский монасты́рь; *Blagovesjtsjenski Monasteryr*) is in otterdoks kleaster foar muontsen yn 'e stêd Moerom, Ruslân. It kleaster is wijd oan it feest fan 'e Ferkundiging fan 'e ingel Gabriel oan 'e jongfaam Marije, dat hja útkeazen wie om berte te jaan oan 'e soan fan God. 

## Skiednis

It kleaster waard boud op it plak fan in oan 'e ferkundiging wijde houten tsjerke, wêrfan't de bou neffens de tradysje taskreaun wurdt oan 'e hillige prins Konstantyn († 1205). Neffens de oerlevering bleaune de bewenners fan Moerom noch lang yn heidenske natoergoaden leauwen. Doe't prins Konstantyn dêr oer hearde woed er de bewenners ta it kristendom bringe, dêrby holpen troch syn twa soannen Michael en Feodor. Mar de heidenen fan Moerom woene dêr net oan en fermoarden doe de jongste soan Michael. Doe't Konstantyn dat hearde, gyng er nei de dieders mei de ikoan fan 'e Mem Gods, dat in wûndere útstrieling hie op 'e heidenen. Hja krigen spyt fan harren misdied; bekearden har ta it kristlike leauwe en lieten har dope yn it wetter fan de mar fan Kstovo, tichteby de stêd. 

It kleaster waard yn 1553 stifte troch Ivan de Ferskriklike, dy't yn Moerom wie yn it ramt fan in reis nei Kazan in jier earder. Yn 1616 waard it plondere en fernield troch de Poalen, mar yn 'e rin fan 'e 17e iuw krige it monastike libben wer stadichoan foarm yn 'e restaurearre ruïnes. 

De keapman Taras Borisovitsj Tsvetnov liet de katedraal yn 1664 op syn kosten renovearje en in klok yn 'e toer hingje. Op 'e kleastergrûn waard yn 1791 in lyts otterdoks seminaarje boud. It kleaster waard yn 1792 troffen troch in brân, mar de stiennen gebouwen oerlibben de brân. It lytse seminaarje ferhûze nei in plak wat mear fansiden en waard yn 1800 sletten.

## Sovjet-Uny

Yn 1919 waard it kleaster sletten, mar de muontsen setten harren nei wenjen yn Moerom en bleaune de tsjinsten yn 'e kleasterkatedraal fieren. Op 22 maaie 1923 waard de skryn fan Sint-Konstantyn, Sint Michail en Sint-Feodor iepene om in publike autopsy út te fieren. Nei de ûntwijing fan 'e skryn waarden de reliken oerbrocht nei it museum fan Moerom om útstald te wurden, dêr't se oant 1989 bleane. De katedraal waard yn 1940 sletten, mar twa jier wer letter as parochytsjerke iepene. De katedraal soe oant 1991 de iennige funksjonearjende tsjerke fan Moerom bliuwe. 

Yn 1945-1946 wurke de preestermuonts Pimen yn it kleaster, dy't fan 1971 oant syn dea yn 1990 patriarch fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke wurde soe.

De Hillige Synoade fan de ROT naam yn septimber 1991 it beslút om it kleaster nij libben yn te blazen.

Yn 'e krypte fan 'e katedraal rêste de oerbliuwsels fan Sint Basilius fan Moerom en de 17e-iuwske askeet Iûliana. De skryn mei de trije hilligen waard nei it ferbliuw yn it museum fan Moerom yn 1991 werom jûn oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke.

## Keppeling om utens
*  It kleaster op monasterium.ru
Opstanningskleaster (Moerom)

It **Opstanningskleaster** (Russysk : Воскресе́нский монасты́рь; *Voskresenski Monastyr*) yn Moerom is in russysk-otterdoks nonnekleaster yn it bisdom Moerom. It kleaster leit yn it noardeastlike diel fan it sintrum fan 'e stêd oan 'e Oka, dêr't de rivier mei de Wolga gearrint.

Neffens de oerlevering is it kleaster boud op it âlde plak fan it paleis fan it prinslike pear Peter en Fevronia fan Moerom. It bestean fan dat paleis wurdt yn boarnen sûnt de 16e iuw neamd. It kleasterkompleks, dat foar in part datearret út de 17e iuw, hat de Sovjet-tiid oerlibbe. 

## Skiednis
De skiednis fan 'e Opstanningskatedraal giet werom op it jiertal 1566. Yn 'e Tiid fan Reboelje fermoarden Poalske troepen fan Aleksander Józef Lisowski de abt Ionna. Ut in yn 1637 opmakke ynvintaris fan 'e stêd Moerom docht bliken dat it kleaster 13 ikoanen, 2 tinnen fazen, in sulveren krús en 25 printe boeken of manuskripten besiet. Yn 1646 jout de ynvintaris oan dat it tal sellen fan it kleaster tanommen wie ta 30 en dat se fan hout wiene. Sûnder de abdis wie it tal nonnen yn 1678 26 en yn 1723 wie dat tal net feroare.

## Opheffing kleaster
It monastike libben einige yn 1764, doe't Katarina II de sekularisaasje ynfierde en de kleasterbesittings ûnteigene. De kleastertsjerken waarden gewoane parochytsjerken en de noch oanwêzige nonnen waarden oerbrocht nei it Trije-ienheidskleaster fan Moerom. 

Yn 'e rin fan 'e 19e iuw oant it begjin fan 'e 20e iuw bleaune de tsjerken parochytsjerken fan Moerom. By it kleaster lei ien fan 'e fjouwer begraafplakken fan 'e stêd en dat bleau oant dy tiid sa.

## Sovjet-tiid
Nei de oktoberrevolúsje dielde it kleaster yn itselde lot as de oare tsjerken fan de stêd. De tsjerken waarden sletten foar de earetsjinst, de weardefolle saken nei it museum stjoerd en de gebouwen brûkt foar opslach. Yn 1929 waard it tsjerkhôf opheft en ferneatige. Yn 1950 waard op it plak oer de grêven in fuotbalfjild oanlein. Tusken 1970 en 1980 ferbouden se de Opstanningtsjerke ta in fitness-sintrum. 

## Weriepening
Yn 1998 waard it kleaster oan it bisdom Vladimir-Sûzdal werom jûn en op 'e nij as kleaster yn gebrûk nommen. Sûnt de stifting fan in selsstannich bisdom Moerom falt it kleaster ûnder dat bisdom.
Trije-ienheidskleaster (Moerom)

It **Trije-ienheidskleaster** (Russysk: Троицкий монастырь; *Troitski Monastyr*) is in kleaster fan it bisdom Moerom fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke. It stiet yn 'e stêd Moerom, Ruslân, en is bekend fanwegen it bewarjen fan 'e reliken fan 'e hilligen Peter en Fevronia, dy't yn Ruslân fereare wurde as de patroanhilligen fan it houlik en it hûsgesin.

## Skiednis

It kleaster waard yn it twadde fearn fan 'e 17e iuw stifte (1643) troch de keapman Tarasijem Tsvetnov. Neffens in pear lokale histoarisi stiet it kleaster op it plak, dêr't prins Konstantyn, dy't de heidenen fan Moerom ta it kristendom bekearde, in oan 'e hilligen Boris en Gleb wijde houten tsjerke bouwe liet.

Tarasijem Tsvetnov liet yn 'e jierren 1642–1643 op it plak fan 'e Boris en Gleb-tsjerke de stiennen Trije-ienheidskatedraal bouwe, dy't der ek no noch altiten stiet. Yn 1643 frege de keapman oan 'e biskop fan Rjazan en Moerom tastimming om in kleaster oan 'e tsjerke te ferbinen. De tsjerke is fersierd mei fergulde krusen en benammen de dekoraasje mei tegels ûnderskiedt de Trije-ienheidskatedraal fan oare tsjerken yn Moerom. 

Wat letter waard yn 'e jierren 1648-1652 op it súdlike diel fan it kleaster in oan 'e Ikoan fan de Mem-Gods-fan-Kazan wijde tsjerke boud. De poartetsjerke hat ien tintefoarmige toer en in oangrinzgjende klokketoer fan meardere ferdjippings. 

It kleaster waard op befel fan 'e Sovjet-autoriteiten yn 1923 sletten. Yn 1975 waard de houten Sergius fan Radonezj-tsjerke út it doarp Krasnov oerbrocht nei it kleasterterrein, dat in monumint fan 'e houten arsjitektuer út de 18e iuw is.

## Weriepening fan it kleaster
Op 15 maaie 1991, op de feestdei fan de hillige prinsen Boris en Gleb, waard it kleaster op 'e nij iepene. De reliken fan 'e otterdokse hilligen Peter en Fevronia foarmje de belangrykste reliken fan it kleaster. Oant 1921 rêsten de reliken yn 'e yn 'e jierren 1930 ferneatige Katedraal fan de Berte fan Kristus. Se waarden doe oerbrocht nei it lokale museum fan Moerom en binne yn it ramt fan 'e weriepening fan it kleaster oan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke werom jûn.  

## Gebouwen
* Trije-ienheidkatedraal (1642-1643).
* Tsjerke fan de Kazan-ikoan (1648).
* Sergius fan Radonezj-tsjerke (1715).
* Peter en Frevoniakapel (2010).

## Ofbylden

Ofbyld:Собор Троицы Живоначальной и колокольня троицкого собора.jpg|Trije-ienheidkatedraal.
Ofbyld:Казанская надвратная церковь и колокольня Свято-Троицкий женский монастырь Муром.JPG|Tsjerke fan de Kazan-ikoan.
Ofbyld:Свято-Троицкий женский монастырь Муром 12.JPG|Kapel fan Peter en Fevronia.
Ofbyld:Ансамбль Троицкого монастыря.jpg|Monumint foar Peter en Fevronia.


## Keppeling om utens
* It kleaster op 'e hiemside fan 'e Synodale ôfdieling foar kleaster en it kleasterlibben.
Boris en Gleb

**Boris en Gleb** (Russysk: Борис и Глеб; Oekraynsk: Борис і Гліб) wiene foarsten fan it Kiëvske Ryk en waarden de earste minsken dy't nei it kristenjen fan it Kiëvske Ryk ta hilligen ferklearre waarden. Boris († 24 july 1015) krige as doopnamme Romanus en Gleb († 5 septimber 1015) David. 

## Libben
Neffen in 11-iuwske biografy oer de hilligen wiene Boris en Gleb bern fan Vladimir de Grutte en hiene se in Bulgaarske mem. Vladimir hold mear fan Boris en Gleb dan fan syn oare soannen. Unbekend is wannear't hja berne binne, mooglik earne om 986 en 987 hinne. Om 995 (of 1010?) waard Boris foarst fan Rostov en Gleb foarst fan Moerom. Mear ynformaasje oer harren libben is der net oerlevere.

Beide jongens waarden yn de striid om de erfopfolging yn 1015-1019 fermoarde troch harren heidenske healbroer Svjatopolk. Boris wie ferwûne doe't er fan in syktocht nei de Petsjenegen werom kaam dy't in oanfal útfierd hiene. Hy waard mei in lâns om it libben brocht, wylst Gleb de kiel trochsnien waard troch in tsjinder doe't er nei syn stjerrende heit ôfreizge. 

## Ferearing
De ferearing fan de beide bruorren sette al om 1050 hinne yn en soe letter yn it religieuze en politike libben fan Ruslân in grutte rol spylje. De beide bruorren hearden ta de populêrste âldrussyske hilligen. Se waarden as de earste east-slavyske minsken hillich ferklearre, nei alle gedachten yn 1071 (of 1072) yn it ramt fan it oerbringen fan de omskotten fan Boris en Gleb yn de nei harren ferneamde tsjerke fan Vysjhorod by Kiëv.

Meardere tsjerken en kleasters binne nei de twa hilligen ferneamd. Se wurde as beskermhilligen fan Ruslân en Moskou beskôge. Yn de ikonografy wurde de twa bruorren hast altiten tegearre ôfbylde. Somtiden sitte se op it hynder. Hja hawwe yn 'e regel mei bûnt ôfsette mûtsen op 'e holle en drage faak in swurd of in krús.  

Yn 1704 waard de russyske stêd Borisoglebsk nei harren ferneamd.

### Roomsk-Katolike Tsjerke
Paus Benediktus XIII ferklearre Boris en Gleb yn 1724 ek foar de Roomsk-Katolike Tsjerke hillich. 

### Feestdagen
Boris en Gleb wurde op 24 july betocht (otterdoksy, roomsk-katolisisme). Oare betinkingsdagen binne 2 maaie (it oerbringen fan de reliken) en 5 septimber (betinking fan de moard). De Armeenske Tsjerke hat dêrnjonken noch 5 maaie as betinkingsdei.
Scream Award

De **Scream Awards** wiene in groep Amerikaanske prizen op it mêd fan film dy't útrikt waarden troch de tillefyzjestjoerder Spike TV, dy't ek de útrikkingsseremoanje útstjoerde. De prizen stiene dêrom ek wol bekend as de **Spike TV Scream Awards**. De prizen leine har ta op films fan 'e sjenres science fiction, sjenre en horror. De earste útrikking fan 'e Scream Awards fûn plak yn 2006. Nei de útrikkingsseremoanje fan 2011 waarden de prizen om net bekend makke redens ôfskaft.

## Wichtichste kategoryen
*bêste science fiction-film
*bêste fantasyfilm
*bêste horrorfilm
*bêste aksjefilm
*bêste stripferfilming
*bêste tillefyzjesearje

*bêste akteur yn in science fiction-film
*bêste aktrise yn in science fiction-film
*bêste akteur yn in fantasyfilm
*bêste aktrise yn in fantasyfilm
*bêste akteur yn in horrorfilm
*bêste aktrise yn in horrorfilm
*gjalpkeningine (*scream queen*)
*bêste heldhaftige optreden
*bêste superheld
*bêste smjunt
*bêste trochbraakrol

*ultime gjalp (*ultimate scream*)
*meast memorabele skeining (*most memorable mutilation*)
*sêne fan it jier (*scene of the year*; yn guon jierren de 'Holy Sh!t Award' of de 'Jump-from-Your-Seat Award' neamd)
James DiGiorgio

**James DiGiorgio** (yn 'e Feriene Steaten, 1950), is in Amerikaansk rêstend regisseur, produsint en senarioskriuwer fan pornografyske films. Hy sette yn 1987 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en makke mear as hûndert films. Yn 2010 beëinige er syn karriêre.

## Libben en karriêre
DiGiorgio waard yn 1950 berne earne yn 'e Feriene Steaten. Hy is fan Italjaansk etnysk komôf. Hy sette yn 1987, doe't er 37 jier wie, útein mei in karriêre as regisseur yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Dêrby fungearre er ek wolris as filmprodusint, en skreau er faak syn eigen senario's. Hy wurke foar filmstudio's as VCA Pictures, Vivid Entertainment, Sin City, Red Light District, Hustler Video, Shane's World en Legend Video. 

Ien fan 'e bekendste films fan DiGiorgio wie *[[Boobwatch]]*, út 1996, in parody fan it grutte-boarstesjenre op 'e aksjesearje *[[Baywatch (tillefyzjesearje)|Baywatch]]*, dy't yn 'e 1990-er jierren tige populêr wie. Foar *Broken*, út 2008, waard er nominearre foar in prestizjeuze AVN Award (de Oscar fan 'e pornoyndustry) yn 'e kategory bêste fideografy. Yn totaal makke DiGiorgio neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) 113 pornofilms.

De Internet Movie Database (IMDb) telt fierders 39 films wêrby't er as kameraman belutsen wie, 15 films wêrfoar't er de montaazje die, 8 films dêr't er it senario foar skreau, 8 films dêr't er de kamerarezjy foar fersoarge, 4 films dy't er produsearre, 3 films wêrfoar't er de produksjemanager wie, en 1 film dêr't er as artdirector yn behelle wie. DiGiorgio spile ek wol as akteur yn syn eigen films, mar altyd yn net-seksuële figuranteroltsjes. Yn 2010 breide er in ein oan syn wurkpaad yn 'e pornoyndustry.

## Prizen en nominaasjes

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan James DiGiorgio yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan James DiGiorgio yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens en filmografy fan James DiGiorgio yn 'e ''Adult Film Database'' (AFD)
Mike Horner

* Mike Horner (sportsjitter) (b. 1928), in Keniaansk sportsjitter
* Mike Horner (pornografysk akteur) (b. 1955), in Amerikaansk pornografysk akteur
* Mike Horner (politikus út Floarida) (b. 1968), in Amerikaansk politikus
* Mike Horner (politikus út Georgia) (b. 19??), in Amerikaansk militêr en politikus
Boobwatch

***Boobwatch*** is in Amerikaanske pornofilm fan it grutte-boarstesjenre út 1996. It is in pornografyske parody op 'e aksjesearje *[[Baywatch (tillefyzjesearje)|Baywatch]]*, oer it wol en wee fan in groep strânwachten oan 'e kust fan it Kalifornyske Malibu, dy't yn 'e 1990-er jierren tige populêr wie. Wylst de titel fan *Baywatch* oerset wurde kin as "Baaiwacht", bestjut "*Boobwatch*" safolle as "Titewacht". *Boobwatch* wie in produksje fan filmstudio Sin City. De film kaam letter mei weromwurkjende krêft bekend te stean as ***Boobwatch&nbsp;1***, mei't der ferskate ferfolgen op makke waarden.

## Plot
In stikmannich froulju dy't strânwacht wurde wolle, geane yn training by strânwachtfeteranen Alex en Rod. De nijste lichting strânwachten blykt gjin ferlet mear te hawwen fan rêdingsboeien, mei't se tarist binne mei eigen apparaten dy't harren driuwende hâlde. Nei in drege en útputtende training slagje de froulju allegearre mei flagge en wimpel, en krije se harren diploma as strânwacht útrikt.  

## Rolferdieling
;haadrollen


;byrollen

## Sêne-yndieling
*sêne 1: Rocki Roads en Ringman
*sêne 2: Sophia Staks en Vince Vouyer
*sêne 3: Chrissy Canfield en Stevie Starr
*sêne 4: Ruby en Colt Steel
*sêne 5: Rocki Roads en Mike Horner

## Produksje
*Boobwatch* waard regissearre troch James DiGiorgio, nei in senario dat er sels skreaun hie. Filmprodusint wie Luc Wylder, foar filmstudio Sin City. As útfierend produsint wie Matthew Taylor by it projekt belutsen, wylst Jack Remy de kamerarezjy die. 

## Keppelings om utens
*  Ynformaasje oer ''Boobwatch'' yn 'e ''Internet Movie Database''
* Ynformaasje oer ''Boobwatch'' yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)

## Sjoch ek
**[[Babewatch]]*
Curse

"**Curse**" of "**Curses**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**curse*, in Ingelsk wurd foar "flok" (sawol yn 'e betsjutting fan "grou wurd" as fan "ûnheilsbeswarring")

## Fideospultsjes
* ''Curse'' (fideospultsje), in fideospultsje út 1989 foar de Sega Mega Drive-console
* ''Curses'' (fideospultsje), in ynteraktyf kompjûterspultsje út 1993

## Films
* *[[Curses!]]*, in Amerikaanske stomme film út 1925

## Literatuer
* ''Curses'' (koart ferhaal), in koart ferhaal fan Jim Butcher út 2011

## Muzyk
* Curse (rapper) (b. 1978), in Dútsk rapper

* ''Curse'' (album fan The Legendary Pink Dots), in album fan The Legendary Pink Dots út 1983
* ''Curse'' (album fan Alien Sex Fiend), in album fan Alien Sex Fiend út 1990
* ''Curses'' (album fan Vanna), in album fan Vanna út 2007
* ''Curses'' (album fan Future of the Left), in album fan Future of the Left út 2007

* ''Curse'' (liet fan Bullet for My Valentine), in liet fan Bullet for My Valentine út 2004

## Oar
*Curse, Inc., in softwarebedriuw en online-fideospultsjesportaal
* curses (programmearbibleteek), in programmearbibleteek foar Unix en Unix-eftige systemen

## Sjoch ek
*The Curse
Curse of the Billy Goat

De **Curse of the Billy Goat** (Ingelsk foar "Bokkeflok") wie in flok dy't nei't men sei oer it Amerikaanske honkbalteam fan 'e Chicago Cubs útsprutsen wêze soe troch in William Sianis, de eigner fan 'e Billy Goat Tavern. Dyselde wie yn 1945 oanwêzich by in wedstryd yn it ramt fan 'e World Series fan dat jier yn Wrigley Field, it stadion fan 'e Cubs. Hy waard dêr lykwols útset om't er syn geit Murphy by him hie, dy't sa stonken hawwe soe dat oare leden fan it publyk der lêst fan hiene. Sianis, dy't fan etnysk Gryksk komôf wie, ûntstiek yn grutte grime oer dy behanneling, en soe sein hawwe: "*Them Cubs, they ain't gonna win no more.*" ("Dy Cubs, dy winne neat mear.") De World Series fan 1945 ferlearen de Cubs fan 'e Detroit Tigers.

De algemiene ynterpretaasje dy't troch Cubs-fans neitiid oan 'e wurden fan Sianis jûn waard, wie dat it in ûnheilsbeswarring wie, dy't út wraak oer harren team útsprutsen wie. Sianis soe bedoeld hawwe dat de Chicago Cubs, in team dat yn 'e National League (NL) fan Major League Baseball (MLB) spile, nea wer de World Series winne soe, it kampioenskip fan 'e MLB dat spile wurdt tusken de winnende teams fan 'e NL en de American League (AL).

Dit Broadsje-Aapferhaal waard populêr as ferklearring foar de 71 jier fan 1945 oant 2016 wêryn't de Chicago Cubs net ien kear ta de World Series troch wisten te kringen, lit stean dat se it kampioenskip wûnen. (Om't de Cubs foar it lêst de World Series wûn hiene yn 1908, wie de eigentlike lingte fan 'e 'kampioenskipsdrûchte' fan 'e Cubs 108 jier.) De 'flok' waard opheft doe't de Cubs yn 2016 (saillant detail: op 'e 46e stjerdei fan Sianis) it kampioenskip fan 'e NL wûnen fan 'e Los Angeles Dodgers, wêrnei't se yn 'e World Series mei 4 tsjin 3 wûne wedstriden de Cleveland Indians fersloegen.
Wim Beeren

**Wim Aart Louis Beeren** (Sint-Joost-ten-Noode (Brussel), 29 jannewaris 1928 - Amsterdam, 21 augustus 2000) wie direkteur fan it Museum Boijmans Van Beuningen yn Rotterdam en dêrnei fan it Steds Museum Amsterdam.

Beeren stydearre keunstskiednis en archeology yn Nijmegen en sette mei syn karriêre útein by it Gemeentemuseum De Haach.

Beeren brocht as direkteur fan it Steds Museum in stikmannich wichtige útstallingen fan ûnder oaren Kasimir Malevich, Keith Haring, Jeff Koons en Sigmar Polke ta stân. Hy brocht teffens wurken fan Andy Warhol, Piet Mondriaan en de baarch fan Jeff Koons yn eigendom fan it museum.

Beeren wie direkteur fan it Steds Museum yn Amsterdam doe't yn 1986 it wurk "Who's afraid of Red, Yellow and Blue" fan Barnett Newman fernield waard. Beeren fertroude de restauraasje fan dat skilderij ta oan de Amerikaan Daniel Goldreyer, dy't yn 't plak fan in miljoen fervestippen de kleurfakken folde mei in ferverôler. Hy hold lykwols út dat de restauraasje 'ridlik slagge' wie.

Beeren wie troud mei Dorine Mignot (1944-2018), konservator by it Amsterdamske Steds Museum. Hy stoar yn de âldens fan 72 jier yn Amsterdam.

## Bibliografy
**Wim Beeren - om de kunst. Opvattingen van een museumman over moderne kunst, kunstenaars, musea en kunstbeleid*. Rotterdam, 2005
Frans Sijtsma

**Frans Sijtsma** (Ealsum, 2 july 1899 – gemeente Ommen, 8 oktober 1994) wie in Nederlânsk politikus fan Frysk komôf út namme fan de ARP.

## Libben en wurk
Hy waard berne as soan fan Syds Lieuwes Sijtsma (1868-1939; lânbouwer fan Eanjum) en Sidonia Catharina Miedema (1870-1953). Syn heit wie fan 1904 oant 1934 boargemaster fan East-Dongeradiel en teffens Earste Keamerlid.

Frans Sijtsma begûn syn amtlik wurkpaad as folontêr by de gemeente East-Dongeradiel en yn 1922 gie er oan de gong by de gemeentesekretary fan Baarderadiel. Fan begjin 1924 ôf wie er amtner by de gemeente Ommen. Goed tsien jier letter folge er syn heit op as boargemaster fan East-Dongeradiel. Yn novimber 1940 waard er net fannijs beneamd fanwege skeel mei de Dútske besetter en krige East-Dongeradiel op 24 april 1941 in NSB'er as boargemaster, Auke IJkema. Nei de befrijing yn 1945 kaam Sijtsma werom yn syn âlde fuksje.

Hy gie yn 1964 mei pensjoen en stoar yn 1994 yn de âldens fan 95 jier. Hy waard te hôf brocht yn Ommen.

Sijtsmas pleechsoan Louw de Jager kaam yn 1961 lanlik yn it nijs doe't er by in spionaazjemissy foar de Bûtenlânske Ynljochtingetsjinst (BID) yn de Sovjet-Uny arrestearre en letter feroardiele waard.
Kideksja

**Kideksja** (Russysk: Ки́декша) is in doarpke yn it Russyske oblast Vladimir. Kideksja leit likernôch fjouwer kilometer eastlik fan Sûzdal, net fier fan de mûning fan de Kamenka yn de Nerl. 

## Skiednis
Yn Kideksja stie yn de 12e iuw de residinsje fan de foarst Joeri Dolgorûki. De foarst keas it plak nei alle gedachten fanwegen de strategysk geunstige lokaasje. Dy makke it mooglik om sa oer it wetter in eintsje de stream op nei Sûzdal, dat oan de Kamenka leit, te beweitsjen.

## Boris- en Glebtsjerke

Yn it doarp bleane in pear gebouwen út de 12e oant de 18e iuw beholden. Dêrûnder is de yn 1152 boude Boris- en Glebtsjerke, dy't as hôftsjerke fan de residinsje boud woarn wie. De tsjerke tsjinne ek as begraafplak foar ien fan de soannen fan Joeri Dolgorûki, prins Boris Joerijevitsj, dy't ferstoar yn 1159. Boris' frou Maria († 1161) en harren dochter  Eufrosine († 1202) waarden dêr ek begroeven.

Njonken de Transfiguraasjekatedraal yn Pereslavl-Zalesski is it de âldste tsjûgenis fan de kalkstienarsjitektuer fan it foarstendom Vladimir-Sûzdal. Yn de tiid fan de ynfallen fan de Mongoalen waard it bouwurk fernield. Yn 1239 waard it nochris renovearre, mar wat letter ferfoel de tsjerke dochs noch. Pas yn de 16e en 17e iuw waard de ferfallen tsjerke yn in oare foarm wer opboud. 

Yn 1780 waard njonken de Boris- en Glebtsjerke waarden de Stefanustsjerke en de achthoekige, skeve klokketoer boud.
Thijs van Hout

**Thijs van Hout** (Balk, 16 july 1911 – Koudum, 30 novimber 1977) wie in Nederlânske politikus fan de CHU.

Hy wie in soan fan Klaas van Hout (1877-1959) en Antje Haga (1878-1962). Nei de ulo gie er yn  1928 as folontêr oan 't wurk op de gemeentesekretary van Gaasterlân dêr't syn heit gemeentesekretaris wie. Yn 1930 kaam er as 3e amtner yn tsjinst by de gemeente Sleat, mar oardeljier letter gie er wer oan 't wurk by de gemeente Gaasterlân. Utsein in heal jier dat er yn 1945 wurksum wie foar it Militêr Gesach yn Snits, bleau er oant 1956 amtner by de gemeente Gaasterlân dêr't er it brocht ta  haadkommys. 
Yn oktober 1956 waard Van Hout boargemaster fan Starum wat er oant sy pensjoen yn augustus 1976 bliuwe soe. 
Hy stoar goed in jier letter yn de âldens fan 66 jier.

Trije bruorren fan Van Hout waarden ek boargemaster: Johannes yn Hinnaarderadiel (1945), Bauke yn Marken (1952) en Henk yn Gramsbergen (1958).
Piethein Focken

**Piethein Focken** (Beilen, 7 augustus 1891 – 20 febrewaris 1988) wie in Nederlânske boargemaster.

## Libben en wurk
Hy waard berne as soan fan notaris Johannes Petrus Cornelis Focken (1849-1931) en Geertje Kaaskooper (1859-1940). Hy die de hbs en helle yn 1915 it earste part fan it notarieel steatseksamen. Hy soe lykwols gjin notaris wurden en gie yn 1918 as folontêr oan 't wurk op de gemeentesekretary fan Meppel dêr't er letter noch bliuwe koe as tydlik amtner. Yn 1921 waard er earste amtner op de sekretary fan Skylge en ein 1922 kaam er as kommys yn tsjinst by de gemeente Haskerlân.
Yn maart 1944 waard Focken, dy't net by in politike partij hearde, beneamd ta boargemaster fan Starum. Yn jannewaris 1945 waard er troch de Dútske besetter hjitten om manlju oan te wizen foar de oanlis fan ferdigeningswurken by de haven. Omdat er dat wegere waard er op transport set nei de Dútske stêd Wilhelmshaven en per 1 febrewaris 1945 ûntslein as boargemaster. Dêrnei wie de NSB-er Klaas Olij oant 15 april boargemaster fan Starum. 

Yn april 1945 kaam er werom yn it wilens befrije Starum en waard dêr waarnimmend boargemaster. Fan augustus 1946 ôf wie die wer boargemaster fan dy gemeente en nei syn pensjoenearring yn septimber 1956 bleau er noch in skoftke oan as waarnimmend boargemaster.

Focken stoar yn febrewaris 1988 yn de âldens fan 96 jier.
Slach by Altenesch

De **Slach by Altenesch** wie de beslissende slach yn de Krústocht tsjin de Stedingers yn Bûtjadingen. De fjildslach barde op 27 maaie 1234 yn Altenesch, in diel fan de hjoeddeiske gemeente Lemwerder, tsien kilometer noardwest fan Bremen.

## Skiednis
Yn de slach stiene de Stedinger boeren tsjinoer it krústochtleger fan Gerard II, de aartsbiskop fan Bremen, en syn bûnsmaten. It wie de ienige krústocht op it grûngebiet fan it hjoeddeistige Dútslân. De slach einige yn in oerwinning foar it leger fan de biskop.

## Earbetoan oan de sneuvele Friezen
Yn 1834 waard op it plak, dêr’t de slach 600 jier earder bard wêze soe, troch in pleatslike geastlike in jitizeren monumint oprjochte, wijd oan Sint-Fitus.
Op it monumint stiet de tekst: *Den im Kampfe für Freiheit und Glauben auf diesem Schlachtfelde gefallenen Stedingern. Am 27. Mai 1234 unterlag den mächtigen Feinden das tapfere Volk. Bolko von Bardenfleth, Thammo von Huntorp, Detmar vom Dieke fielen mit ihren Brüdern. Am Jahrestag der Schlacht 1834 geweihet von späten Nachkommen.*

Ut de tekst fan it monumint blykt dus in sympaty mei de Stedinger boeren. Dat blykt ek út it feit, dat yn Grollân, in stedsdiel fan Bremen dat oan de súdkant fan de Wezer leit en yn it eardere gebiet fan de Stedinger boeren, nei de boerelieders *Bolko von Bardenfleth, Thammo von Huntorp* en *Detmar vom Dieke* strjitten neamd binne, tichtby in strjitte dy’t ek wer *Stedingsehre* hjit.

It monumint krige al gau nei pleatsing de bynamme Stedingsehre.

## Nazistysk kultusplak
It feit, dat de slach 700 jier lyn barde, waard troch de nazy's yn 1934 brûkt om yn it 10&nbsp;km fan Altenesch lizzende Bookholzberg, gemeente Ganderkesee, ten suden fan Bremen, in "nazy-kultusplak" mei de namme Stedingsehre yn te rjochtsjen. Dat bestie út in iepenloftteäter, troch de nazy's *Thingstätte* neamd, dêr’t ûnder oare yn 1935 en 1937 foar it each fan tsientûzenen taskôgers saneamde *Thingspiele* holden waarden. Dat wiene toanielstikken, wêryn’t de deugden fan de Germaanske foarâlden, en yn it bysûnder de noarmen en wearden fan de Blut und Boden-ideology ferhearlike waarden. Yn 1939 wier der noch in nazistysk simmer-sinnewendefeest. Om it plak fan dit theater waard ek in doarp yn Ald-Dútske styl neiboud. Dêrfan gie de doarpstjerke yn de Twadde Wrâldoarloch troch in alliëard bombardemint ferlern. Nei 1945 bleau in diel fan it kompleks bewarre. It hiele terrein is, ta foarkomming fan ûnwinsklike besite troch benammen neo-nazy's, strang ferbean foar  ûnbefoegden. Yn de gebouwen sit no ien fan de mear as 20 Dútske *Berufsförderungswerk*e. In *Berufsförderungswerk* is in ynstelling, dêr’t lichaamlik en/of ferstanlik beheinden neffens in oanpast opliedings- en treningsprogramma oplieding krije foar in folweardich berop.


Stedingen.jpg|St.-Fitusmonumint yn Altenesch
Stveit.jpg|St.-Fitusmonumint, ynformaasjeboerd, 1984
Stedingsehre bookholzberg.jpg|Restant, û.a. tribune, fan it Stedingsehre-terrein (2010)
Sjarade

In **sjarade**, ek: **charade** (fan it Frânske *charade*) is in riedsel yn fersfoarm. Neist de bestjutting fan de losse wurdlidden (of gedieltlike wurden) fan in te rieden wurd wurdt ek it hiele wurd beskreaun.

Sjarades wurde meast fûn op plakken mei soartgelikense taalboarterijen lykas anagram, letter- en siferpuzel, homonym, logogryf of palindroam. Ofhinklik fan it tal wurdlidden kin ûnderskied makke wurde tusken sjarades fan twa, trije en fjouwer wurdlidden. 

Talen mei in soad gearstalde wurden liene har goed foar sjarades. 

## Oarsprong
De oarsprong fan it wurd *charade* is ûnwis, mar kin sjoen wurde as ôflieding fan it Keltyske *chwar* (spul).  Sjarades waarden as in foarm fan literêre riedling yn de 18e iuw populêr yn Frsnkryk. Yn de twadde helte fan dy iuw waard de term 'charade' yn it Ingelsk liend út it Frânsk. De 'charade' wie yn Nederlân yn de njoggentsjinde iuw en yn de earste helte fan de tweintichste  iuw populêr.  Charades wiene rjochte op bern en ferskynden yn tydskriften en boeken. Yn Frankryk en Itaalje ferwiist it wurd 'poppekast' noch altyd nei dit riedingsoarte. 

Neist wurdsjarades binne der ek byld- en silhûetsjarades. De wurdlidden en it wurd binne dan ferfongen troch ôfbylden of silhûetten. 
Dan is sprake fan libbene sjarades. De mimysk útspile sjarades waarden út Frankryk wei oernomd troch de Ingelske hegerein. Aktearre sjarades wurde bygelyks beskreaun yn William Thackeray syn *Vanity Fair* en yn Charlotte Brontë har *[[Jane Eyre]]*. Yn Nederlân waard de teäterfoarm fan charade yn de tweintichste iuw bekend as telefysjespultsje *Hints*, dat yn Ingelân *Charades* neamd wurdt.

Twa foarbylden fan in sjarade, it ûnderwerp sprekt:

## Logogryf
Besibbe oan de sjarade is de **logogryf** (Gryksk: *logos* (wurd, fgl. logika) + *griphos* (net, strikfraach, riedsel).  In logogryf is in riedselsftige omskriuwing dêr’t in wurd rieden wurde moat. Yn in riedseleftige gbeskriuwing wurdt ek oanjûn op hokker plak guon letters fan it wurd steane.  Guon letters fan it sochte wurd wurde dan dus nûmere.

Foarbyld fan in logogryf:
: *Sân letters foarmje myn gehiel,*
: *Bin’ mei elkoarren myn portret*
: *Der lykje mear as in soad fan my te wêzen*
: *Mar ‘k bin gjin frjemde fûgel.*
: *sûnder ein bin ik in gâns*
: *Sûnder twa bin ik in skilder*
: *Doch ik promoasje foar in wetterbist*
: *sûnder 2, 4 en 5 wurd ik optein*
: *5, 6, 7 en ien dy steane op de klaai*
: *Mar komt 3 trije tusken 5 en 6,7*
: *Dan sjocht elts wol by my op*
Trije-ienheid-Sergius Varnitski kleaster

It **Trije-ienheid-Sergius Varnitski kleaster** (Russysk: Троице-Сергиев Варницкий монастырь; *Troitse-Sergiev Varnitski monastir*) is in kleaster fan it bisdom Jaroslavl fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke, in pear kilometer fan 'e stêd Rostov. It is in úthôf fan it Trije-ienheid-Sergius Lavra en it falt fuort ûnder de patriarch fan Moskou en hiel Ruslân.

## Skiednis
It bestean fan it kleaster is al yn dokuminten bekend sûnt 1614. Neffens de oerlevering waard it yn 1427 stifte troch biskop Efraim fan Rostov yn in delsetting bûten de grinzen fan Rostov, mei de namme Varnitsa op it plak dêr't neffens in net al te betroubere tradysje de grutte russyske hillige Sergius fan Radonezj berne wie. 

Foar lange tiid bleau it in earmoedich kleaster. Jild foar stiennen gebouwen wie der net. It earste stiennen gebou wie de yn 1763-1771 boude Trije-ienheidskatedraal. Op 16 oktober 1771 waard de katedraal ynwijd troch biskop Atanasius, opdrachtjouwer en finansier fan 'e bou. In twadde, oan 'e Presintaasje fan Marije yn de timpel, wijde stiennen tsjerke, waard yn 1826-1828 boud op kosten fan de Rostover keapman Plesjanov.

Yn 1919 waard it kleaster troch de autoriteiten sletten en de folgjende jierren waard it hast folslein ferneatige. De Trije-ienheidskatedraal, de muorren, de wen- en ekonomyske ferbliuwen waarden ôfbrutsen en oer it kleastergebiet waard in wei oanlein. Allinne de Presintaasjetsjerke oerlibbe de ôfbraak troch't it gebou brûkt wurde koe om der hinnen yn ûnder te bringen. Ek bleaune inkelde kleastersellen bewarre.

## Hjoeddeiske status
Op 13 febrewaris 1995 fûn de weromjefte plak fan it gebiet oan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke. Yn 'e jierren 2000-2003 waard de Trije-ienheidskatedraal wer opboud. De Presintaasjetsjerke waard restaurearre en oer de Hillige Poarte waard in tsjerke boud en wijd oan 'e âlden fan Sergius fan Radonezj, Kirill en Marija. Ek nije wenferbliuwen, kantoaren en oare wurkromten waarden boud. De yn Moskouse styl ûntwurpen Sergius fan Radonezjkatedraal waard yn 2014 tafoege oan it kompleks.

De úthof fan it Trije-ienheids-Sergius Lavra falt fuortendaliks ûnder de jurisdiksje fan de patriarch fan Moskou en hiel Ruslân.
## Gebouwen

Ofbyld:Varni2w.jpg|*Trije-ienheidskatedraal*  (2000-2003)
Ofbyld:Собор Сергия Радонежского в Варницах.tif|*Sergius fan Radonezjkatedraal*  (2007-2014)


Ofbyld:Ростов Великий Троице-Сергиев Варницкий монастырь 5 ноября 2016.jpg|*Marije-Presintaasjetsjerke*  (1828)
Ofbyld:Варницы. Троице-Варницкий монастырь39.jpg|*Kirill en Marijatsjerke*  (2003-2006)