open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Empire Award

De **Empire Awards** wiene in groep Britske prizen op it mêd fan film en tillefyzje, dy't elts jier yn maart útrikt waarden oan 'e as bêste beoardiele Britske en bûtenlânske filmyske wurken fan it foargeande jier. De winners krigen in trofee besteande út in byldsje. De Empire Awards waarden foar it earst útrikt yn 1996. De útornearring fan 'e winners en de organisaasje fan 'e útrikkingsseremoanje wiene yn 'e hannen fan it tydskrift *[[Empire (tydskrift)|Empire]]*. Fan 2009 oant en mei 2017 waarden de Empire Awards sponsore troch it drankmerk Jameson Irish Whiskey, en yn dy snuorje stiene se dêrom offisjeel bekend as de **Jameson Empire Awards**. Yn 2018 wie Rakuten TV de nije sponsor, mar nei de útrikking fan dat jier waarden de prizen om net taljochte redens opdoekt.

## Kategoryen
;kategoryen anno 2018
* bêste akteur (fan 1996 ôf)
* bêste aktrise (fan 1996 ôf)
* bêste regisseur (fan 1996 ôf)
* bêste manlike nijynkommeling (fan 2012 ôf)
* bêste froulike nijynkommeling (fan 2012 ôf)
* bêste akteur yn in tillefyzjesearje (fan 2018 ôf)
* bêste aktrise yn in tillefyzjesearje (fan 2018 ôf)

* bêste film (fan 1996 ôf)
* bêste Britske film (fan 1996 ôf)
* bêste komeedzjefilm (fan 2006 ôf)
* bêste horrorfilm (fan 2006 ôf)
* bêste science fiction/fantasyfilm (fan 2006 ôf)
* bêste skrillerfilm (fan 2006 ôf)
* bêste tekenfilm (fan 2016 ôf)
* bêste dokumintêre (fan 2016 ôf)
* bêste tillefyzjesearje (fan 2016 ôf)

* bêste soundtrack (2008-2009 en fan 2016 ôf)
* bêste senario (fan 2016 ôf)
* bêste make-up en hierstyling (fan 2016 ôf)
* bêste kostúmûnwerp (fan 2016 ôf)
* bêste produksje-ûntwerp (fan 2016 ôf)
* bêste special effects (fan 2016 ôf)

;eareprizen
* Empire Hero Award (fan 2010 ôf)
* Empire Icon Award (2006, 2008-2011 en fan 2014 ôf)
* Empire Inspiration Award (1997, 1999-2002, 2004-2006, 2008 en fan 2010 ôf)
* Legend of Our Lifetime Award (2014 en fan 2018 ôf)

;prizen foar ien kear
* Actor of Our Lifetime (2009)
* Action Hero of Our Lifetime (2014)
* Icon of the Decade (2005)
* Heath Ledger Tribute (2009)

;ôfskafte kategoryen
* bêste Britske akteur (1996-2005)
* bêste Britske aktrise (1996-2005)
* bêste Britske regisseur (1997-2001 en 2005)
* bêste byrol fan in akteur (2014)
* bêste byrol fan in aktrise (2014)
* bêste debút (1996-2002) of bêste nijynkommeling (2003-2011)
* bêste koarte film (2016-2017)
* sêne fan it jier (2003-2007)
* The Art of 3D (2012-2013)
* Done in 60 Seconds Award (2008-2014)

;ôfskafte eareprizen
* Career Achievement Award (2004)
* Contribution to Cinema Award (2000)
* Empire Legend Award (2012-2013 en 2015-2017)
* Independent Spirit Award (2002-2005)
* Lifetime Achievement Award (1996-2003 en 2006)
* Movie Masterpiece Award (1999-2000)
* Outstanding Contribution Award (2013)
* Outstanding Contribution to British Cinema Award (2005-2006)
* Outstanding Contribution to British Film Award (2008-2010)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Empire Awards
Ebele Talstra

**Ebele Talstra** (Mearum, 21 febrewaris 1920 – Grins, 28 septimber 1987) wie in Nederlânsk politikus fan de ARP en letter it CDA.

## Wurkpaad
Lykas syn heit Arnoldus Talsma begûn Ebele Talsma syn karriêre yn it ûnderwiis. Nei syn oplieding oan de Kristlike Kweekskoalle yn Dokkum stie er fan 1939 ôf oan legere skoallen yn Surhuzum en Gruttegast. Koart skoft dêrnei moast er yn militêre tsjinst en nei de kapitulaasje fan Nederlân yn 1940 kaam er yn tsjinst by de gemeenteplysje fan De Haach. Yn 1944 ried er mei in tal freonen yn in stellen Dútske legerwein nei it Noarden. Mei de Binnenlânske Striidkrêften makke er yn de omkriten fan Surhuzum de befrijding mei wêrnei't er earste luitenant waard by de 'intelligence' fan it Kanadeeske leger. Letter wie er tagefoege offisier by de Binnenlânske Feilichheidstsjinst.

Yn septimber 1947 gie er in skoftke werom nei de Haachske gemeenteplysje en nei't er ek wer ûnderwizer west hie waard er yn 1948 ynspekteur fan de befeiligingssektor foar de Europeeske rûtes fan de KLM. Om 1952 hinne gie er oan 't wurk as personielssjef by in werf en masinefabryk yn Haarlim. Letter waard er haad fan de sintrale ôfdieling personielssaken fan it ministearje fan Kultuer, Rekreaasje en Maatskiplik Wurk (CRM). 
Yn juny 1971 waard Talstra beneamd ta boargemaster fan Dantumadiel. Nei twa amtsterminen fan elts seis jier seach er ôf fan in tredde termyn. Wol wie er noch hast trije moannen waarnimmend boargemaster fan Westdongeradiel oant dy gemeente yn jannewaris 1984 opgie yn de gemeente Dongeradiel. Dêrnei ferfolde er noch in stikmannich funksjes yn de sûnenssoarch. 

Yn 1987 stoar Talstra yn de âldens fan 67 jier en waard beïerdige yn Mearum.
Wapen fan Noardeast-Fryslân

It **wapen fan Noardeast-Fryslân** is it wapen dat fierd wurdt troch de Fryske gemeente Noardeast-Fryslân, dy't op 1&nbsp;jannewaris 2019 ûntstie út de gearfoeging fan 'e eardere gemeenten Dongeradiel, Ferwerderadiel en Kollumerlân. It wapen fan Noardeast-Fryslân waard op 2&nbsp;jannewaris 2019 by in parsekonferinsje yn it gemeentehûs yn Dokkum formeel ûntbleate. It is ûntwurpen troch in wurkgroep besteande út Piet Bultsma, heraldysk tekener fan 'e Hege Ried fan Adel yn De Haach, Piet Visser, âld-boargemaster fan Kollumerlân en âld-foarsitter fan 'e Fryske Heraldyske Kring, Haije Talsma, âld-wethâlder fan Ferwerderadiel en saakkundige op it mêd fan 'e regionale skiednis, Ihno Dragt, direkteur fan it Museum Dokkum, en Bearn Bilker, âld-boargemaster fan Kollumerlân en histoarikus.

It wapen bestiet út in grien fjild, dat de ûnderste trijekwart fan in wapenskyld yn beslach nimt, belein mei in seispuntige stjer fan goud. Boppe it griene fjild hat it wapen twa horzontale banen fan gelikense hichte, de boppeste blau en de ûnderste goud, dy't faninoar skaat wurde troch in weagjende line. It skyld is dutsen troch in mei fonkelstiennen fersierde kroan fan trije blêden en twaris trije pearels.

De betsjutting fan de heraldyske eleminten is sa. It griene fjild slacht op it agraryske karakter fan Noardeast-Fryslân. It blau stiet foar de Waadsee en de Lauwersmar en de goudene baan ferwiist nei de seediken. De weagjende skieding tusken blau en goud moat útbyldzje dat it om 'e skieding tusken lân en wetter giet. De seispuntige stjer is in elemint dat oernommen is út 'e wapens fan 'e trije fúzjegemeenten (it wapen fan Kollumerlân hie in reade stjer, dat fan Dongeradiel omfette trije goudene stjerren, en it wapen fan Ferwerderadiel bestie út sân goudene stjerren op in blau fjild). Histoarysk waard de seispuntige stjer troch de einierde boerestân fiert as teken fan macht en oansjen.  De kroan boppe it wapenskyld is in saneamde gritenijkroan, dy't oernommen is út de wapens fan Kollumerlân en Dongeradiel.

## Sjoch ek
* List fan Fryske gemeentewapens
The Intern

"**The Intern**" of "**The Interns**" (Ingelsk foar "De Stazjêr(en)") hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* ''The Interns'' (film), in Amerikaanske film út 1962
** *[[The New Interns]]*, in Amerikaanske ferfolchfilm út 1964
** ''The Interns'' (telefyzjesearje), in Amerikaanske telefyzjesearje út 1970 op basis fan 'e beide films út 'e jierren '60
* ''The Intern'' (film út 2000), in Amerikaanske film út 2000
* ''The Intern'' (film út 2015), in Amerikaanske film út 2015
* The Interns (band), in Britske rockband
* The Viceroys, in Jamaikaanske band dy't ek wol The Interns neamd wurdt
Antependium

Mei it **Antependium**, in Latynske gearfoeging fan 'e wurden *ante* (foar) en *pendere* (hingje), wurdt de beklaaiing fan 'e foarkant en/of de siden fan 'e ûnderbou fan it alter bedoeld. De beklaaiing is meastentiids yn 'e foarm fan stof, mar kin likegoed fan hout, stien of edelmetaal wêze.
 
Antependia komme sawol yn protestantske as yn roomske tsjerken foar. Lykas paraminten (de kazuifel fan in preester of de stola fan in dûmny) wurde se yn 'e liturgyske kleuren holden en binne se faak fersierd mei symboalen dy't passe by de tiid fan it tsjerklik jier. 

It komt ek foar dat it begryp rommer útlein wurdt as in doek, dat earne tsjin oan of oer hinget, lykas oer de preekstoel.

## Skiednis
Al sûnt de 4e iuw is by it alter in foarhang gebrûk. Se waarden eartiids *pallium* of *vestus altaris* neamd en beklaaiden foar in part alle kanten fan it alter. It wurd antependium dûkt pas yn 'e lette midsiuwen op. Yn 'e midsiuwen is it alter fan 'e *[[Mensa (alter)|mensa]]* (de alterplaat) oant de flier fakentiden net mei stof, mar mei bewurke hout, edelmetaal of stien beklaaid. Ek dy beklaaiing wurdt antependium neamd. As de beklaaiing fan stof wie, waard eartiids de foarkant ryk en kostber mei motiven bestikke.
Joadsk Begraafplak (It Hearrenfean)

It **Joadsk begraafplak** op **[[It Hearrenfean (plak)|It Hearrenfean]]** bestiet sûnt 1804. It begraafplak mei mar sân grêfstiennen, yn Feanslûs op de grins fan 't Mar en De Knipe, wie yn gebrûk tusken 1860 en 1880. Yn 1883 waard it begraafplak op It Oranjewâld yn gebrûk naam.

## Sjoch ek
* List fan Joadske begraafplakken yn Fryslân
Maten

***Maten*** is de tredde single fan The Bounty Hunters ft. Johannes Rypma. It nûmer út 2018 giet oer freonskip sûnder betingsten. Yn it trio “Bounty Hunters” spilet sjonger Johannes Rypma op basgitaar, Hille de Jong op gitaar en Robin Lammers op drums.

It nûmer waard skreaun troch Marcel Smit. De maten út de keet by Greonterp binne allegear te sjen yn de klip dy ’t yn juny 2018 opnomd waard yn kafee De Freonskip yn Blauhûs.

It nûmer kaam ein 2018 nij binnen op it achtste plak fan de Fryske Top 100.
Noelle Easton

**Noelle Easton**, echte namme ûnbekend (Knoxville (Tennessee), 17 desimber 1994), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise, dy't yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e skûlnammen Alexis en Mattison Reid. Hja sette yn 2013 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Easton stiet benammen bekend om har natuerlike grutte boarsten.

## Libben en karriêre
Easton waard yn 1994 berne yn Knoxville, yn 'e Amerikaanske steat Tennessee. Hja is fan mingd Angelsaksysk&nbsp;Amerikaansk, Iersk en Portorikaansk etnysk komôf. Easton sette yn 2012, doe't se 18 jier wie en dêrmei mearderjierrich waard, útein mei in wurkpaad as stripper en neakenmodel. Se wurke yn ferskate stripklubs ear't se yn septimber 2013 har debút makke as aktrise yn in pornografyske film.

Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie Easton begjin 2019 yn krapoan 150 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Jules Jordan Video, Vivid Entertainment, Devil's Film, Evil Angel en Digital Sin. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Pure Play Media, Metro, The Score Group, Mile High Media en Girlfriends Films. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.

Easton wist al rillegau in beskate populariteit te winnen, benammen troch har grutte boarsten, dêr't gjin silikoan oan te pas kommen is. Under har karriêre as pornoaktrise hat Easton sênes opnommen mei kollega-aktrises as Veronica Avluv, Keisha Grey, Holly Halston, Peta Jensen, Penny Pax en Jennifer White. Ek hat se gearwurke mei manlike tsjinspilers as Jordan Ash, Mick Blue, James Deen, Tommy Gunn, Jules Jordan, Sean Michaels, Ramon Nomar, Mr. Pete, Johnny Sins, Criss Strokes, Bruce Venture en Prince Yahshua.

## Lichemsskaaimerken
Noelle Easton is blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.62&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 59&nbsp;kg, en in folslein natuerlike kupmaat 34DD. Behalven de wenstige piercings troch har earlellen hat Easton ek in tongpiercing, in nâlpiercing en in piercing troch har rjochternoaswjuk. Fierders hat se in tatoeaazje fan in oaljefant op har lofterskonk en in *[[floral]]* om har lofterankel. Foarhinne hie se ek in *[[tribal]]* fan in hert op har rjochterûnderearm, mar dy hat se letter bedekke litten troch in nije tatoeaazje fan in swarte panter.

## Keppelings om utens
* Noelle Easton op Twitter
* Biografy en filmografy fan Noelle Easton yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Noelle Easton yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Noelle Easton op ''FreeOnes''
The Bounty Hunters

**The Bounty Hunters** is in band dy 't bestiet út sjonger  Johannes Rypma op basgitaar, Hille de Jong op gitaar en Robin Lammers op drums. It rocktrio spilet benammen rock (and roll)-covers.

The Bounty Hunters (*Frysk:Preemjejagers*) waard yn 2015 foarme troch sjonger Johannes Rypma, Hille de Jong en Robin Lammers. De band trede op yn de 'Nacht fan Fryslân' en it Feanhoopfestival. De debútsingle fan The Bounty Hunters *De weg terug* ferskynde yn maart 2017 en waard produsearre troch Nico Outhuijse, de drummer fan De Kast. In pear moanne letter folge it nûmer *Skûtsjesilen*. 

Omdat de band net mei in lûdsbân optrede woe, seinen se in optreden ôf op de De Fryske Jûn fan 2018 dy’t yn AFAS Live yn Amsterdam hâlden waard. Foar iishokkyklup UNIS Flyers skreau The Bounty Hunters in Ingelsk rocknûmer oer de iishokkypassy fan spilers en fans.  

Harren nûmer *[[Maten]]* kaam yn 2018 nij binnen yn de Fryske Top 100.

## Diskografy
* *[[Maten]]* (2018)
* *Skûtsjesilen* (2017)
* *De weg terug* (2017)
Kastiel fan Durham

It **Kastiel fan Durham** (Ingelsk: *Durham Castle*) is in Normandyske boarch yn de stêd Durham yn it greefskip Durham, Ingelân. De boarch stiet op in heuvel boppe de rivier de Wear foar de katedraal fan Durham oer. It kastiel foarmet mei de katedraal wrâlderfgoed fan UNESCO.

## Skiednis
De boarch waard oarspronklik yn de 11e iuw boud om de biskop fan Durham tsjin ynfallen te beskermjen. Yn dy tiid wie it noarden fan Ingelân, benammen nei de ferovering fan it lân troch de Normandjers  yn it jier 1066, in tige ûnrêstich gebiet. De boarch stiet model foar de yn dy tiid yntrodusearre Normandyske arsjitektuer.   

De yn de iere 14e iuw troch biskop Antony Bek boude ridderseal (*Great Hall*) wie yn dy tiid de grutste yn hiel Grut-Brittanje oant biskop Richard Fox de hal tsjin it ein fan de 15e iuw lytser makke. Hjoed-de-dei is de Great Hall 14 meter heech en mear as 30 meter lang.

## Kapellen
It kastiel hat twa kapellen: de *Norman Chapel*, boud om 1078 hinne, en de *Tunstall's Chapel* (ferneamd nei biskop Cuthbert Tunstall), boud yn 1540.

De *Norman Chapel* is it âldste diel fan de boarch en ek it âldste bouwurk fan de stêd. De bou mei syn ryk bewurke kapitelen stamt út 1080 en is fan Saksyske oarsprong, nei alle gedachten fanwegen it feit dat Saksen twongen waarden om de kapel te bouwen. Yn de 15e iuw liet biskop Hatfield de *keep* (donjon of haadtoer) fergrutsje, wêrtroch't de kapel net mear tagonklik waard. Mooglik is dat de reden wêrom't de kapel fierder sûnder feroarings en oanpassings troch de tiid kommen is. Oant 1841 waard de kapel net mear brûkt en dêrnei tsjinne er as passaazje nei de donjon. Yn de Twadde Wrâldkriich brûkte de Royal Air Force de kapel as kommandopost en waard it oarspronklike belang ûntdutsen. Koart nei de oarloch waard de kapel wer ynsegene en ek tsjintwurdich wurdt de kapel alle wiken brûkt foar tsjerketsjinsten.   

De *Tunstall's Chapel*, de grutste fan de twa kapellen, wurdt faker foar tsjinsten brûkt, mar ek foar konserten. De bou fan de kapel waard ûnder biskop Cuthbert Tunstall yn 1540 foltôge oan it begjin fan de reformaasje. De biskoppen Cosin en Crewe fergrutten de kapel yn it lêste diel fan de 17e iuw. Achter yn de kapel binne noch 16e-iuwske misericordes.

## Universiteitskolleezje
Yn 1837 droech biskop Edward Maltby de boarch oer oan de nije Universiteit fan Durham as wenromte foar studinten. De boarch krige doe de namme *University College*. De fiktoriaanske arsjitekt Anthony Salvin rekonstruearre de ferfallen donjon neffens de oarspronklike plannen. Yn 1840 waard it kastiel wer iepene en tsjintwurdich wenje der noch jimmeroan mear as 100 studinten, dêr't de measten fan yn de donjon ûnderbrocht binne. 

Foar it publyk is de boarch allinne yn it ramt fan rûnliedings tagonklik.
Zea (band)

**Zea** is in band, tsjintwurdich in soloprojekt fan Arnold de Boer (Makkum, 1974). Yn 1995 bestie de indierockband út fjouwer persoanen, yn 1996 oanfold mei in fyfde. Fan 2002 oant 2008 bestie Zea as duo en sûnt 2008 is Zea in soloprojekt. By it meitsjen fan de muzyk brûkt Arnold de Boer samples, dance-eleminten en Afrikaanske ynfloeden. Zea trede op yn lannen as Ghana, Ethiopië en Ruslân.

Ein jierren njoggentich brocht Zea trije tapes út (*Lots*, *Zooom* en *Leopoldo*). Yn 2000 ferskynde it debútalbum *Kowtow To An Idiot* op it Amsterdamske Transformed Dreams-label, yn 2003 folge *Today I Forgot To Complain* en yn 2006 *Insert Parallel Universe*, beide ek op Transformed Dreams. Yn 2010 ferskynde it album *The Beginner* yn eigen behear. 

De Boer learde yn Makkum oargelspyljen. Nei it ferstjerren fan syn mem skreaun er it nûmer *Ik kin der net by*. Op syn earste Fryske album *Moarn Gean Ik Dea* (2017) steane tsien persoanlike teksten oer it tema's tiid en de dea. Sûnt 2009 is Arnold de Boer sjonger en gitarist fan de Nederlânske punkband The Ex. 

## Bernlefpriis
Yn 2017 wûn Zea de Fryske Bernlefpriis
Kjeld (band)

**Kjeld** is in Fryske blackmetalband út de Fryske Wâlden. De metalband hellet har teksten út de Fryske skiednis, rituelen en mytes.

Kjeld waard oprjochte yn 2003 en nei in EP yn 2010 ferskynde harren debútalbum *Skym* yn 2015. Kjeld wie yn 2018 winner fan de Bernlefpriis. Deputearre Sietske Poepjes neamde by de bekendmakking yn popsintrum Neushoorn de muzyk in bysûnder eksportprodykt foar de Fryske taal. Kjeld sjongt Fryske nûmers as *De tiid hâldt gjin skoft* (2010) en *Ivich libben* en hat ek bûten de provinsje in soad súkses. De band wie net by de útrikking fan de Bernlefpriis troch in optreden yn Eindhoven. Yn maart 2022 makke de band op harren facebookside bekind dat gitarist Bile nei seis jier de band persoanlike redenen ferlitten hat. Bile sil yn earsten by optredens ferfongen wurde troch Jouter fan Grafjammer oant Kjeld in nije gitarist fûn had, op 20 april 2022 makke Kjeld op syn facebookside bekend dat Jouter fan no ôf ûnder de namme *Fjoer* de nije gitarist fan de band is.

## Diskografy
### Studio-albums

### Split-albums

;EP
* De tiid hâldt gjin skoft - (Febrewaris, 2010) -  Frisia Magna
* Banier fan Frisia - (11 oktober, 2018) - Heidens Hart
Jonathan Cape

* Jonathan Cape (útjouwer) (1879-1960), in Ingelsk útjouwer
* Jonathan Cape (útjouwerij), de útjouwerij dy't troch him oprjochte waard
Agint

* agint (plysjerang), in rang by de plysje
* agint (fertsjintwurdiger), in tuskenpersoan dy't saaklike aktiviteiten regelet út namme fan in oar
* agint (polityk), in soarte fan ministersfunksje yn 'e Nederlânske Patriottetiid
* agint (ekonomy), in aktor en beslisser yn in ekonomysk model
* geheim agint, in spion
* spesjaal agint, in resjersjeur by ferskate, benammen Amerikaanske plysje- en feilichheidstsjinsten
* Yndiaansk agint, foarhinne yn 'e Feriene Steaten in amtner dy't as tuskenpersoan fungearre tusken de oerheid en de Yndianen
Regionale Rie (Frankryk)

In **Regionale Rie** (Frânsk: *Conseil Régional*) is in keazen folksfertsjintwurdiging fan in bestjoerlike regio fan Frankryk. De Rieden wurde keazen foar in termyn fan seis jier, fia algemien, inkelfâldich kiesrjocht. Yn syn midden wurdt in útfierend komitee keazen dy't bestiet út in foarsitter (*Président du Conseil Régional*) en inkelde fise-foarsitters. De Presidint fan de Regionale Rie is it haad fan it bestjoer fan in regio.
De Regionale Rieden waarden op 5 july 1972 oprjochte. Ynearsten wiene hja net mear as riedjouwende kommisjes en hiene gjin echte macht. Nei it ynfieren fan de desintralisaasjewet fan 1982 krigen de Regionale Rieden echte macht.
Grutte Easten

It **Grutte Easten** (Frânsk: *Grand Est*) is in bestjoerlike regio yn it noardeasten fan Frankryk dy't op 1 jannewaris 2016 ûntstie nei de gearfoeging fan 'e eardere regio's Elzas, Loataringen en Sjampanje-Ardinnen yn it ramt fan 'e weryndieling fan de bestjoerlike regio's yn Frankryk.

## Namme
De wetstekst joech de foarriedige wurknammen foar de measte gearfoege regio's dêr't de nammen fan de eardere regio's skaat mei keppelstreekjes byïnoar foege waarden. Foar dizze regio waard de namme dus ynearsten **Elzas-Sjampanje-Ardinnen-Loataringen** (Frânsk: *Alsace-Champagne-Ardenne-Lorraine*). By in stimming fia it ynternet, dêr't keazen wurde koe tusken *Acalie*, *Grand Est*, *Nouvelle-Austrasie* en *Rhin-Champagne*, krige *Grand Est* (Grutte Easten) 75% fan de 277.000 útbrochte stimmen. Dy kar waard op 29 april 2016 befêstige troch de Regionale Rie en op 28 septimber fan dat jier fêststeld troch in feroardering fan de Rie fan Steat en op 30 septimber offisjeel.

## Departeminten fan de regio

## Histoaryske provinsjes
Komeedzjedrama

**Komeedzjedrama** is in sjenre fan literatuer, film en tillefyzje dat skaaimerken fan 'e komeedzje en it drama kombinearret. It wurdt ek wol **drameedzje** (of yn it Ingelsk *dramedy*) neamd, in gearlûking fan 'e wurden 'drama' en 'komeedzje' (of yn it Ingelsk fan *drama* en *comedy*). It komeedzjedrama kin beskôge wurde as in subsjenre fan sawol komeedzje as drama, of as in foarm fan 'e âldere tragikomeedzje. Dat wie oarspronklik in toanielsjenre dat eleminten fan 'e tradisjonele komeedzje fermong mei skaaimerken fan 'e trageedzje. Hjoed de dei komme komeedzjedrama's benammen foar as films en as tillefyzjeprogramma's. Foarbylden binne de Amerikaanske tillefyzjesearje *Moonlighting*, út 'e 1980-er jierren, en de film *[[The Intern (film út 2015)|The Intern]]*, út 2015.
The BFG

* ''The BFG'' (boek), in berneboek fan Roald Dahl út 1982, yn it Frysk oerset as *De GFR*
* ''The BFG'' (film út 1989), in Britske tekenfilm út 1989
* ''The BFG'' (film út 2016), in Amerikaanske live-actionfilm fan Walt Disney Pictures út 2016
Langspylfilm

In **langspylfilm**, **lange film**, **jûnfoljende film** of yn it Ingelsk ***feature film*** is in film mei in spyldoer fan mear as in oere. Foarhinne duorre de trochsneed langspylfilm likernôch oardel oere, mar tsjintwurdich geane se gauris rom oer dy tiidslimyt hinne. De measte langspylfilms duorje no tusken de 70 en 210&nbsp;minuten. It tsjinstelde fan in langspylfilm is in koarte film, dy't almeast mar in healoere of noch koarter duorret.

De tiidsdoer tusken in healoere en in oere is wat in griis gebiet, want hoewol't de Amerikaanske Academy of Motion Picture Arts and Sciences (dy't de Oscars útrikt), it American Film Institute en it British Film Institute allegearre úthâlde dat in film mei in lingte fan 2.400 tellen (d.w.s. 40 minuten) al in langspylfilm is, sille de measte minsken in film fan 40 minuten net as in lange film beskôgje. It Frânske Centre National de la Cinématographie definiëarret in langspylfilm as "in 35&nbsp;mm-film langer as 1.600&nbsp;m", wat foar lûdsfilms delkomt op persiis 58&nbsp;minuten en 29&nbsp;sekonden. Neffens it Amerikaanske Screen Actors Guild moat in langspylfilm teminsten in doer hawwe fan 80&nbsp;minuten (oftewol 1&nbsp;oere en 10&nbsp;minuten).

Langspylfilms binne yn earste ynstânsje bedoeld foar fertoaning yn 'e bioskoop. De Ingelske term *feature film* kin oerset wurde as 'haadfilm', wêrmei't ferwiisd wurdt nei de iere praktyk yn Amerikaanske bioskopen om foarôfgeande oan 'e *feature film* ek in bioskoopsjoernaal en in koarte film te fertoanen. De earste langspylfilm út 'e filmskiednis wie de Australyske film *[[The Story of the Kelly Gang]]*, út 1906, hoewol't al yn 1897 it 100&nbsp;minuten duorjende *[[The Corbett-Fitzsimmons Fight]]* útkaam. Dat wie lykwols gjin narrative film, mar in opname fan in bokswedstryd, dy't dêrom yn 'e regel beskôge wurdt as de earste lange dokumintêre.
The General's Daughter

* ''The General's Daughter'' (stomme film), in Amerikaanske koarte en stomme film út 1911
* ''The General's Daughter'' (roman), in roman út 1992 fan Nelson DeMille
* ''The General's Daughter'' (film), in Amerikaanske film op basis fan dy roman, út 1999
* ''The General's Daughter'' (tillefyzjesearje), in Filipynske tillefyzjesearje út 2019
Roel Dijkstra (politikus)

**Roel Willem Dijkstra** (Padang, 21 april 1942) is in Nederlânsk earder politikus fan de ARP en letter it CDA.

Hy waard berne op Sumatra yn it doetiidske Nederlânsk-Ynje dat doe troch Japan beset wie. Hy wie ûnder dy besetting mei syn âlden ynternearre yn in jappekamp. Mids 1946 kamen se yn Nederlân oan. 
Hy die it gymnasium yn Rotterdam en ferfolde dêrnei syn tsjinstplicht. Yn 1964 sette er út ein mei de stúdzje rjochten oan de Ryksuniversiteit Leien dêr't er yn 1969 ôfstudearre  is. Yn dat jier gie er oan 't wurk as algemien sekretaris fan de Drintske Provinsjale Planologyske Tsjinst en ein 1971 waard er adjunkt-sekretaris fan it doetiidske stedsgewest Nijmegen. Yn septimber 1973 waard Dijkstra de boargemaster fan Eastdongeradiel en yn maart 1980 folge syn beneaming as boargemaster fan Hardinxveld-Giessendam.
Yn augustus 1984 stapte er oer nei de sûnenssoarch doe't er algemien direkteur waard fan de stichtingen *Het Hooge Land* en *Hullenoord* yn Beekbergen. Dêrnei gie er oan 'e gong by *PUM Netherlands Senior Experts* (Programma Utstjoering Managers) dêr't er ûnder oare in projekt yn Kameroen foar dien hat.
Film (betsjuttingsside)

"**Film**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

* film, in rige opinoar folgjende stilsteande bylden op in ljochtgefoelige tinne laach (de eigentlike film) dy't mei-inoar de yllúzje fan beweging wekje

## Oare betsjuttings
* film (fotografy), in ljochtgefoelich materiaal dat in tin lint bedekt, lykas by in fotorôltsje of in filmrol
* film (laach), in tinne laach fan in beskaat materiaal (bgl. oalje op wetter)
* Film (Sweden), in doarp yn Sweden
* Film (band), in Kroätyske band
* ''Film'' (film), in Amerikaanske koarte film út 1966 nei in senario fan Samuel Beckett
* ''Film'' (liet), in liet út 1981 fan P-MODEL
* ''Film'' (Iraansk tydskrift), in Iraansk tydskrift mei filmresinsjes
* ''Film'' (Poalsk tydskrift), in Poalsk tydskrift mei filmresinsjes
* /Film (útsprutsen as "slashfilm"), in bloch oer filmnijs en filmresinsjes
Mantel-en-degenfilm

In **mantel-en-degenfilm** is in sjenre fan films dat karakterisearre wurdt troch in histoaryske eftergrûn, swurdgefjochten en in heldhaftige haadpersoan. It kin beskôge wurde as in subsjenre fan 'e histoaryske film, mar ek as in subsjenre fan 'e aventoerefilm. De Ingelske term foar dit filmsjenre is ***swashbuckler film***, in namme dy't ôflaat is fan in *buckler*, in lytseftich skyld dat yn 'e Midsiuwen wol foar swurdgefjochten brûkt waard. In dúdlik ôfgrinzge subsjenre fan 'e mantel-en-degenfilm is de **piratefilm**. Mantel-en-degenfilms kinne oerlaapje mei guon oare sjenres, lykas de sandalefilm.

Mantel-en-degenfilms spylje yn 'e regel fan 'e Lette Midsiuwen (Robin Hood) en de Renêssânse (De Trije Musketiers) oant de tiid fan 'e Frânske Revolúsje of it begjin fan 'e njoggentjinde iuw (Zorro). Sokke films omfetsje swurdgefjochten (faak mei degens ynstee fan wiere swurden), aventoerlike helden en faak ek in 'jonkfrou yn need' dy't rêden wurde moat, wat dan foar in romantysk elemint soarget. De moraliteit fan 'e film is yn 'e regel glêshelder (en ûnreälistysk): de protagonist is fan in folslein ûnbesmodzge karakter, wylst de antagonist delset wurdt as in gemiene smjunt dy't nearne ta doocht.
Detektivefilm

De **detektivefilm** is in sjenre fan films dat ta it bredere mêd fan 'e misdiefilm heart. Yn sokke films draait de plot om it oplossen fan in misdriuw, wêrby't it almeast om in moard giet. Dejinge dy't it misdriuw oplosse moat, kin in privee-detektive wêze, in amateur-ûndersiker of in plysje. Yn it lêste gefal is der sprake fan oerlaping mei it besibbe sjenre fan 'e plysjefilm. Oare besibbe sjenres binne de skrillerfilm en de spionaazjefilm. Detektivefilms wurde fierders faak karakterisearre troch mysterieuze omstannichheden by it misdriuw, de ûntdekking fan oanwizings troch speurwurk en it ûnderfreegjen fan tsjûgen, en it ûntraffeljen fan 'e tadracht fan it misdriuw troch fernimstich riddenearjen. De detektivefilm is in foarm fan detektivefiksje; de wjergader op 'e tillefyzje is de detektivesearje. As de film komyske aspekten hat, sprekt men fan in **detektivekomeedzje**, in subsjenre fan 'e misdiekomeedzje.

It riedsel wa't de dieder is, wurdt faak sa lang mooglik bewarre foar it filmpublyk, mei as doel om 'e spanning fêst te hâlden. Oare techniken dy't dêrfoar ynset wurde, binne de soundtrack (mei spannende filmmuzyk op spannende mominten yn 'e film), it brûken fan beskate kameraposysjes, dy't net alles sjen litte, swiere skaden, dy't ek dingen ferburgen hâlde, en ûnferwachtse plotdraaiïngs. De ferneamde regisseur Alfred Hitchcock makke frij gebrûk fan alle neamde techniken, mar makke soms ek it publyk bewust fan in gefaar foar de haadpersoan dêr't dy him noch net fan bewust wie, om 'e driging dan út te rekken foar it dramatysk effekt. Benammen oer personaazjes as Sherlock Holmes, Miss Marple en Hercule Poirot binne in soad detektivefilms makke.
Max Tailleur

**Mozes (Max) Tailleur** (Amsterdam, 12 juny 1909 – Amstelfean, 12 oktober 1990) wie in Nederlânske humorist. Hy spesjalisearre him yn Joadske humor en waard ferneamd mei syn *Sam-en-Moos*-moppen. Tusken 1953 en 1988 waarden fan syn moppebondels 1,6 miljoen stiks ferkocht.

## Libben en wurk

Tailleur waard berne yn in ienfâldige húshâlding yn de Amsterdamske Joadebuert. Heit Hijman Tailleur wie hannelsreizger en fabrikant en mem Schoontje Erwteman wie húsfrou. As skoaljonge wie Tailleur al dwaande mei it fermeitsjen fan oaren. Serieuze betrekkingen as hannelsreizger en diamantsliper mislearren him. Op 23 maart 1936 troude Max Tailleur mei Sophia Wijnschenk (1908-1990). Se krigen gjin bern.

Under de Dútske besetting fan Nederlân slagge it Tailleur en wyk út nei Switserlân. Nei de ynvaazje yn Frankryk yn juny 1944 gie er nei Ingelân, dêr't er him by de Prinses Irene Brigade oanslute koe. Hy trede dêr op foar de militêren en letter werom yn Nederlân ek. Hy waard tekstskriuwer foar kabaretiers lykas Snip en Snap.

Op 7 novimber 1952 begûn Tailleur it kabaret *De Doofpot* yn in earder kafee oan it Rembrandtplein yn Amsterdam, dêr't er oant 1966 mei in protte súkses syn moppen fertelde. Om reden fan sûnens moast er ein jierren sechtich ophâlde, mar yn 1971 sette er út ein mei *De Geinlijn*, dy't men belje koe om in opname fan 'de mop fan de dei' te hearren. Yn it pykjier 1979 waard dy line sa'n acht miljoen kear belle.

Syn biedwurd wie:
:*Ik lach om niet te huilen*.

Yn 2012 kaam it teäterstik *Max Tailleur: Ik lach om niet te huilen* út, regissearre troch Helmert Woudenberg.

## Bibliografy

## Diskografy

## Biografy

## Keppelingen om utens
* Biografisch Woordenboek van Nederland - Wiidweidige biografy mei ynformaasje oer syn reuma, de stichtingen dy't er oprjochte om jild te garjen foar reumapasjinten mei in bytsje jild, foaral troch âlde klean op te heljen ("Beter met Max", "Geef Max de zak"), en hoe't er lang om let fergetten waard.
* ''Max Tailleur - Mijn leven was geen mop'' fia Google Books
Biografyske film

De **biografyske film** of **filmbiografy** is in sjenre fan films dat de biografy of in diel fan 'e biografy sjen lit fan in persoan dy't wier bestiet of bestien hat. In bekende Ingelske beneaming foar films fan dit soarte is **biopic** (útspr.: ['ba:i̭oʊpɪk], likernôch: "baaiopik"), in gearlûking fan 'e wurden *biographical* ("biografyske") en *picture* ("film"). Biografyske films jouwe oer it algemien it libben fan 'e persoan dy't it ûnderwerp is, wer op in licht dramatisearre wize. Om't sokke films faak geane oer ferneamde persoanen, dy't by it publyk tige bekend binne, wurde haadrollen yn biografyske films beskôge as de dreechste filmrollen dy't akteurs hawwe kinne. 

Guon bekende biografyske films binne: *[[Patton (film)|Patton]]*, oer de Amerikaanske generaal George S. Patton (spile troch George C. Scott); *[[MacArthur (film)|MacArthur]]*, oer de Amerikaanske generaal Douglas MacArthur (spile troch Gregory Peck); *[[Gandhi (film)|Gandhi]]*, oer de Yndiaaske aktivist Mahatma Gandhi (spile troch Ben Kingsley); *[[Michael Collins (film)|Michael Collins]]*, oer de Ierske frijheidsstrider Michael Collins (spile troch Liam Neeson); *[[Walk the Line]]*, oer de Amerikaanske countryleginde Johnny Cash (spile troch Joaquin Phoenix); en *[[Ray (film)|Ray]]*, oer de Amerikaanske sjonger Ray Charles (spile troch Jamie Foxx).
Winst (betsjuttingsside)

* winst (ûndernimming), it positive ferskil tusken ynkomsten en útjeften by in bedriuw
* winst (ekonomy), it positive ferskil tusken ynkomsten en oppertuniteitskosten
* koerswinst, it ferskil tusken de oankeap- en ferkeapkoerts fan oandielen
* oerwinst, in it ferskil tusken ynkomsten en in normale fergoeding foar al it fermogen
Plysjefilm

In **plysjefilm** is in sjenre fan films dat ta it mêd fan 'e dramafilms heart en as subsjenre fan 'e misdiefilm beskôge wurde kin. Plysjefilms binne de wjergader op it wite doek fan plysjesearjes op 'e tillefyzje, en geane oer misdriuwen (almeast ien of mear moarden) dy't oplost wurde moatte troch de plysje. In bekende foarm fan 'e plysjefilm is de **buddy cop movie** (Amerikaansk-Ingelsk foar "freonesmearisfilm"), wêryn't de haperjende ynteraksje tusken twa plysjeminsken ien fan 'e wichtichste motiven is. Faak begjint in buddy cop movie mei twa plysjes dy't inoar net lije meie en tsjin wil en tank twongen wurde om gear te wurkjen. Op 'e ein fan 'e film hawwe se leard om inoar te wurdearjen en binne se freonen wurden.

Foarbylden fan buddy cop movies binne de ''Lethal Weapon''-filmsearje, *[[48 Hrs.]]* en *[[Another 48 Hrs.]]*, *[[The Last Boyscout]]*, *[[Red Heat]]* en *[[Tango & Cash]]*. Foarbylden fan oare plysjefilms binne *[[Dirty Harry (film)|Dirty Harry]]*, de ''Die Hard''-filmsearje, de ''Beverly Hills Cop''-filmsearje, *[[Cop Land]]*, *[[Murder at 1600]]*, ''The Naked Gun''-filmsearje, *[[Snake Eyes]]* en *[[Stakeout (film út 1987)|Stakeout]]*.
Filmyndustry

De **filmyndustry** beslacht de hiele sektor fan 'e wrâldekonomy dy't rjochte is op it meitsjen fan films. Dêrûnder falle filmstudio's, sinematografyske prosessen en technologyen, senarioskriuwen, alles dat te krijen hat mei de preproduksje, postproduksje en distribúsje fan films, filmfestivals, bioskopen, filmhuzen, filmakteurs, filmregisseurs, filmcrews, filmprodusinten, útfierend produsinten, senarioskriuwers en alle oare lju dy't mei it meitsjen, distribuëarjen en fertoanen fan films harren brea fertsjinje. 

De kosten dy't ferbûn binne oan it meitsjen fan films hat derta laat dat filmproduksje frijwol fan it begjin ôf oan konsintrearre is yn 'e hannen fan grutte(re) filmstudio's. Troch de opkomst fan it ynternet en troch technologyske en digitale ûntwikkelings, mar ek troch de útwreiding fan 'e mooglikheden om films te finansieren (bgl. troch crowdfunding) wurde tsjintwurdich lykwols folle mear ûnôfhinklike films makke as eartiids.

De âldste konsintraasje fan filmyndustry yn 'e wrâld, en de grutste as men rekkenet neffens de hichte fan 'e winst dy't der makke wurdt, is Hollywood, yn Súdlik Kalifornje, hoewol't ûnder de beneaming 'Hollywood' ornaris ek de films beflapt wurde dy't yn 'e rest fan 'e Feriene Steaten makke wurde. De Yndiaaske filmyndustry (mei as wichtichste sintrum Bollywood, yn Bombay) is lykwols it grutst as men rekkenet neffens bioskoopkaartsjes dy't jiers ferkocht wurde (3,5&nbsp;miljard tsjin 2,6&nbsp;miljard ferkocht troch Hollywood).

Oare wichtige konsintraasjes fan 'e filmyndustry binne Nollywood (de Nigeriaanske filmyndustry) en fierders de filmsektors fan Sina, Japan, Frankryk, it Feriene Keninkryk, Súd-Koreä, Spanje, Dútslân, Itaalje, Kanada, Austraalje en Hongkong.
Snip en Snap

**Snip en Snap** wie in komysk duo besteande út Willy Walden (Snap) en Piet Muijselaar (Snip). Mei harren eigen revu lutsen se yn de perioade fan 1937 oant 1977 folle sealen.

## Skiednis
Snip en Snap waard betocht troch Jacques van Tol, dy't it foar in grut part ôfsjoen hie fan in act fan it duo Lion Solser en Piet Hesse: "Wip en Snip". Walden en Muijselaar wiene foar it earst Snip en Snap yn 1937 yn in útsjoering fan it AVRO-radioprogramma *[[De bonte dinsdagavondtrein]]*. It duo hie yn 't earstoan gjin nocht oan it yn frouljusklean útwikseljen fan brike grapkes, mar oanstean fan teäterprodusint René Sleeswijk woene se yn in radioútstjoering foar ien kear wol in útsûndering meitsje. It optreden wie it publyk sa entûsjast oer, dat de AVRO in promoasjetoernee by Sleeswijk bestelde dêr't Snip en Snap yn as publykslûkers fungearje moasten. Nei in jier ferfette Sleeswijk de toernee los fan de AVRO ûnder de titel *De Snip & Snap Revue*; sadwaande soe de útsûndering foar ien kear fjirtich jier oanhâlde. Fan 1950 ôf stie de revu alle jierren in oantal moannen yn Teäter Carré.

Willy Walden sei yn in fraachpetear: *"Ik was zelf helemaal niet dol op die jurken. We vonden het eigenlijk allebei vreselijk. Maar ja, het hoorde erbij. De mensen bleven erom vragen. En dan doe je die jurk toch maar weer aan."*

## Liet
Juffer Snip en juffer Snap makken ûnder oare furoare mei it grappich lietsje:

:*Want Snip snapt niet wat Snap snapt.*
:*En Snap snapt niet wat Snip snapt.*
:*Als Snip Snap snapt en Snap snapt Snip,*
:*verdwijnt het Snip en Snap begrip.*

:*Maar Snip snapt niet wat Snap snapt*
:*en Snap snapt niet wat Snip snapt.*
:*Als Snap Snip snapt en Snip snapt Snap,*
:*doen Snip en Snap geen klap.*

## Telefyzje
Fan 1961 ôf oan wie it duo Snip en Snap ek op telefyzje te sjen. By de protte bekende artysten dy't yn de Snip & Snap Revu optreden hearden Corry Brokken, Donald Jones, Teddy Scholten en Mieke Telkamp. In protte teksten waarden skreaun troch Max Tailleur en Jacques van Tol, en de shows waarden regissearre troch Ger Lugtenburg.

## Keppelingen om utens
* Profyl yn Teäterargyf
* Snip & Snap yn de Teäterensyklopedy
Sydrivier

In **sydrivier** is in rivier dy't net útmûnet yn 'e see, mar yn in gruttere rivier (in saneamde haadrivier) of yn in mar. In bekend foarbyld fan in sydrivier is de Moezel, dy't in sydrivier is fan 'e Ryn.

It tsjinstelde fan in sydrivier is in ôfspjalting: dy fiert gjin wetter oan nei de haadrivier, mar liedt der wetter by wei. De Isel en de Waal binne bygelyks ôfspjaltings fan 'e Ryn (hoewol't se gauris foutyf sydrivieren neamd wurde). In ôfspjalting fan in rivier kin lykwols ek wer by dyselde rivier weromkeare; yn sa'n gefal is it sawol in ôfspjalting as in sydrivier. Benammen yn flechtsjende rivieren en rivierdelta's komme sydrivieren en ôfspjaltings in protte foar.

In sydrivier hat faak sels ek wer sydrivieren, dy't dan yndirekte sydrivieren fan 'e haadrivier binne. Sydrivieren en haadrivier fersoargje mei-inoar de ôfwettering fan grûnwetter en oerflaktewetter fan harren streamgebiet of ôfwetteringsgebiet. It plak dêr't in sydrivier útmûnet yn in haadrivier of yn in oare sydrivier wurdt de gearfloeiïng, gearrin of gearstreaming neamd.

By sydrivieren wurdt ûnderskie makke tusken rjochter- en loftersydrivieren, rekkene fanôf de boarne fan 'e haadrivier. Sa is de Ruhr in rjochtersydrivier fan 'e Ryn, wylst de Mûzel in loftersydrivier is. Opsommings fan sydrivieren fan in haadrivier wurde ornaris dien yn 'e orografyske folchoarder, fan 'e boarne nei de mûning.
Roasfinster

In **roasfinster** is in sirkelfoarmich finster, dat troch maaswurk segmintearre is en opfold wurdt mei al as net brânskildere glês. 

Roasfinsters komme benammen foar yn goatyske katedralen en gruttere tsjerken. De oarsprong fan it roasfinster is lykwols âlder en se waarden yn ferskate foarmen yn it hiele midsiuwske tiidrek yn de bou tapast. Mei it opkommen fan de neogotyk waard it roasfinster op 'e nij populêr, sadat roasfinsters hjoed-de-dei oer de hiele wrâld yn tsjerken foarkomme.
May Thai

**May Thai**, echte namme ûnbekend (Triëst, 24 desimber 1997), is in Italjaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan etnysk  Taisk komôf. Hja hat yn it ferline ek wol gebrûk makke fan 'e skûlnamme Ayshana, wylst har gongbere artystenamme wol misstavere wurdt as Mai Thai. Hja sette yn 2016 útein mei in wurkpaad yn 'e Jeropeeske pornoyndustry en spile yn frijwat films. 

## Libben en karriêre
May Thai waard yn 1997 berne yn 'e Noarditaljaanske stêd Triëst, út etnysk Taiske âlden. Yn 2016, doe't se 19 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se tsjin begjin 2019 yn 44 films spile, hoewol't dêrby oantekene wurde moat dat de IAFD in Amerikaanske database is, dy't inkeld bûtenlânske films opnimt ynsafier't dy't yn 'e Feriene Steaten útbrocht binne.

Thai is benammen aktyf yn 'e Jeropeeske pornoyndustry, en hat benammen wurke foar *LegalPorno.com*, in pornowebside op it ynternet. Dêrnjonken hat se sporadysk ek warber west foar sokke foaroansteande Amerikaanske labels as Wicked Pictures en Evil Angel, foar it Kanadeeske Mile High Media en foar de Amerikaanske pornowebside Reality Kings. Under har karriêre hat Thai gearwurke mei kollega-aktrises as Jureka del Mar en mei manlike tsjinspilers as Brandon Iron en Rocco Siffredi.

## Lichemsskaaimerken
May Thai is mongolide, mei brune eagen en swart hier, dat lykwols troch fervjen of miskien ferkleuring troch de sinne gauris brún liket. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 52&nbsp;kg, en in natuerlike kupmaat 34B. Thai hat gjin tatoeaazjes. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se inkeld in piercing troch de hûd fuort boppe de skamstreek.

## Keppelings om utens
* Biografy en filmografy fan May Thai yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan May Thai yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan May Thai op ''FreeOnes''
Mai Tai

* Mai Tai (drankje), in cocktail dy't foar it grutste part út rum bestiet, en dy't assosjearre wurdt mei Polyneezje
* Mai Tai (band), in Nederlânske fammeband, dy't mei tuskenskoften bestiet sûnt 1983

## Sjoch ek
* Maitai (Nij-Seelân), in plak yn Nij-Seelân
* Maitai (rivier) of Mahitahi, in rivier yn Nij-Seelân
* May Thai (soms stavere as Mai Thai), in Italjaansk pornoaktrise
* Muay Thai, in oare namme foar de sport Taiboksen
Letterkast

In **letterkast** is in laad dêr't fakken yn oanbrocht binne foar it opbergjen fan hânletters. Nei it útfinen fan de boekdrukkeunst binne der twa ferskillende kasten: de boppekast foar haadletters en de ûnderkast foar de lytse letters. Op de bok wurdt de boppekast op de ûnderkast pleatst. Yn de tweintichste iuw waarden de boppe- en ûnderkast gearfoege yn de *trijefearnskast*.

Op 't heden wurdt in letterkast of letterbak faak as sierobjekt oan de muorre hongen mei dêryn lytse sierfoarwerpkes.
Underkast

**Underkast**, ek wol **minuskel** neamd, is yn de typografy de oantsjutting foar de **lytse letters**, dy't foar boppekast (ek wol haadletters, kapitalen of majuskel neamd). In Foarbyld:

*DIT IS BOPPEKAST
*dit is ûnderkast

De namme *ûnderkast* hat syn komôf út de grafyske yndustry yn de tiid doe't der noch yn lead setten waard. De letters waarden bewarre yn in letterkast, in laad mei in soad fakken. De kast waard op de bok setten en dêrnei waarden de letters stik foar stik út de kast helle en setten.

Yn Nederlân wie it lange tiid, benammen yn de njoggentjinde iuw wenstich en bergje de letters fan in hichtemaat yn twa soarten kasten: de boppekast, dêr't de haadletters yn sieten, en de ûnderkast, dêr't de lytse letters yn sieten. It laad mei de haadletters hie yn de bok in fêste plak boppe it laad mei de lytse letters. De lytse letter krige de namme *ûnderkast*, dus nei it plak fan it laad yn de bok.

De ûnderkast is ûntstien út de lytse skriuwletter. Yn 670 waard der yn de Abdij fan Luxueil it earste skrift mei *lytse letters* skreaun, dy't neffens foarm ferskilden mei de haadletters. Yn de tiid fan Karel de Grutte waard de Karolingyske minuskel ûntwikkele. Doe wie der noch gjin sprake fan letterkasten, want skriften waarden doe mei de hân skreaun. It ferskil yn foarm fan de letters waard lykwols oernaam by de ûntwikkeling fan de boekdrukkeunst, sa om 1450 hinne.

Fan de foarm en yndieling fan letterkasten bestiene in soad farianten. De ferskillende talen, sa as bygelyks Dútsk, Frânsk en Ingelsk hiene in grut ferskil yn letterfrekwinsjes en it brûken fan aksinten. Dat late ta dat romten, dy't foar de letters yn de kasten ornearre wiene, ferskillend waarden. Sa ûntstiene der grutte ferskillen tusken de letterkasten fan de ferskillende lannen.

Letterkasten dy't mei lead folle wiene, waarden al tige swier, benammen fan de gruttere hichtematen dy't al gau 30 oant 40 kilo weegje koene. Troch de letter oer twa kasten te ferdielen, koe it gewicht wat beheind holden wurde. Yn de tweintichste iuw waarden de twa laden gearfoege yn ien laad; de *trijfearnskast*. Dochs wiene der noch wol gruttere, en dus swierdere, kasten, dy't oeral troch de iuwen hinne brûkt waarden.

De term *minuskel* waard benammen brûkt foar letters dy't mei de hân skreaun wiene (kalligrafy).

## Sjoch ek
*Karolingyske minuskel
*Ligatuer
Abdij fan Corbie

De **Abdij fan Corbie** wie in Benediktynsk kleaster yn it Frânske plak Corbie yn de delling fan de Somme op sa'n 15 kilometer fan de stêd Amiens. De abdij wie tawijd oan de hillige Petrus.

## Skiednis
It kleaster waard tusken 659 en 661 stifte en stie ûnder Merovingyske keninklike beskerming fan Batilde, widdo fan Klovis II, en har soan Klotarius III. De earste muontsen kamen fan de Abdij fan Luxeuil, dy't yn 590 stifte wie troch de hillige Kolumbanus (om 540-615), in Ierske sindeling. De regels fan it kleaster leine op it grûnwurk *[[Regula Benedicti]]* sa't Kolumbanus se oanpast hie.

Syn skriptoarium waard ien fan de mulpunten fan it skriuwen fan manuskripten. Dat wie doe noch frij nij yn West-Jeropa. De Karolingyske minuskel, dy't in skrift wie dat op sa'n manier ûntwikkele waard dat it dúdlik te lêzen en te skriuwen wie, waard dêre ûntwikkele. Yn it iere Merovingyske tiidrek wie it wurk yn Corbie syn tiid al sa foarút dat der wurk fan minsken, sa as bygelyks Hieronymus, te sjen wie. Der waard net lang lyn in manuskript ûntdutsen dat yn Corbie al skreaun wie foar Karel de Grutte. Dat wie winliken de foarrinner fan it Karolingyske minuskel.

Njonken de jeften, dy't de Abdij fan Corbie ûntfong, krigen de abten ek noch ûtsûnderings (eksimpsjes), sa't hja frij wiene fan it gesach fan pleatslike biskoppen. De eksimpsjes waarden befêstige troch paus Benediktus III en de abt krige de rang fan greve. Hy mocht ek munten slaan.

De Abdij fan Corbie hold allegeduerigen kontakt mei de Karolingyske keningen. Yn 774 waard Desidearius, de lêste kening fan de Langobarden, ferballe nei Corbie nei syn nederlaach tsjin Karel de Grutte. Tusken 850 en 854 siet Karel fan Akwitaanje, dy't letter aartsbiskop fan Mainz wurde soe, in skoftke fêst. Sels guon leden fan it keningshûs waarden abt, sa as bygelyks Adalardus, in pakesizzer fan Karel Martel en dus in neef fan Karel de Grutte.

De Abdij fan Corbie stifte sels ek oare abdijen. De wichtichste wie de Abdij fan Corvey (yn Latyn *Corbeia Nova*, "Nij-Corbie") by Höxter yn de hjoeddeiske Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen. Dy abdij waard troch Adalardus yn 822 stifte. Yn de njoggende iuw wie de Abdij fan Corbie sels grutter as dy fan Tours en Parys.

Corbie hie yn de rin fan de Midsiuwen in grutte bibleteek, dêr't in soad manuskripten, dy't in soad wurdich wiene, opburgen wiene. Yn 1638 waarden sa'n 400 manuskripten oerbrocht nei de abdij fan Saint-Germain-des-Prés. Yn de Frânske Revolúsje waard de rest fan de bibleteek, mei sa'n 300 manuskripten, oerbrocht nei de bibleteek fan Amiens. De manuskripten fan Saint-Germain-des-Prés kamen op de merke telâne en kamen yn de hannen fan in Russyske diplomaat dy't hja nei Sint-Petersburch oerbrocht. Oare manuskripten fan Corbie waarden opkocht troch de Nasjonale Bibleteek fan Frankryk. Men rûst dat der sa'n 200 manuskripten út de oarspronklike biblioteek fan Corbie besteane.

It grutste part fan de kleaster waard yn 1790 ôfbrutsen. Allinne de tsjerke stiet der hjoed-de-dei noch.