open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Admiraliteitsdagen

De **Admiraliteitsdagen** binne in festival dat elts jier yn 'e earste helte fan 'e moanne septimber holden wurdt yn 'e Fryske stêd Dokkum. De namme fan it barren ferwiisd nei de Admiraliteit fan Fryslân, dy't oarspronklik yn Dokkum fêstige wie, mar letter, doe't de stêd troch it tichtslibjen fan it Dokkumer Djip fan 'e Lauwerssee ôf mar skraachoan mear te berikken wie, ferpleatst waard nei Harns. De Admiraliteitsdagen waarden foar de earste kear holden yn 2010. Yn acht jier tiid groeide it evenemint hûndert kear sa grut.

## Beskriuwing
De Admiraliteitsdagen duorje fjouwer dagen (fan tongersdei oant en mei snein), en fine plak yn 'e Dokkumer binnenstêd. Dêr kin it publyk taskôgje by in breed skala oan eveneminten dy't allegear in tema hawwe dat mei wetter, de see of skipfeart te krijen hat. Sa wurde der yn 'e greften demonstraasjes organisearre fan brânwacht, plysje te wetter en marine, en teffens binne der stuntshows fan profesjonele jetskyriders. Der is ek in swimwedstryd troch de greften, dy't de Nautyske Myl fan Dokkum hjit, en it is mooglik om in rûnfeart troch de stêd te meitsjen mei in histoarysk lûkskip of in pream.

By it Easterbolwurk wurde sportwedstriden holden foar û.m. kanofarders en peddelsurfers, en dêr wurde ek spullen foar bern yn grutte wetterballen organisearre. Fierders is der in protte teäter (benammen strjitteäter), muzyk en iterij. De freed- en sneontejûns binne der ornaris optredens fan lanlik bekende muzikanten op it haadpoadium dat boppe it wetter fan 'e Dokkumer greften makke is. Sa wiene yn 2017 Nielson, Jeroen van der Boom en Miss Montreal te sjen, en yn 2018 André Hazes jr., Waylon en rapper Kraantje Pappie. Under de Admiraliteitsdagen kinne tradisjoneel ek âlde skippen besichtige wurde dy't yn 'e histoaryske binnenstêd ôfankere binne, mei dêrûnder skûtsjes, kotters, tsjalken en sleepboaten.

## Groei
By de earste edysje, yn 2010, hie de organisaasje fan 'e Admiraliteitsdagen in budget fan net mear as €5.000. De njoggende edysje fan it evenemint, yn 2018, hie in budget dat hûndert kear sa grut wie: €500.000. Dat net inkeld it budget mar ek it tal besikers elts jier oanwoeks, waard yn 2017 pynlik dúdlik doe't de organisaasje op in stuit de minsken by de râne fan 'e Dokkumer binnenstêd heine en keare moast, om't it te fol wie. "Dat klinkt stoer," sei foarsitter Michiel van der Gang yn in fraachpetear mei de *[[Ljouwerter Krante]]*, "mar dat wolst net. Wolst alle besikers bergje kinne." Yn 2018 wiene der sadwaande foar it earst trije poadia (sadat de besikers mear oer de binnenstêd spraat waarden), wylst it evenemint it yn eardere jierren mei 'oardel' poadium dwaan moast. Troch de opstelling fan 'e poadia op De Syl, de Merk en yn 'e Breedstrjitte koe it publyk yn 2018 in rûntsje troch de binnenstêd meitsje, wat behalven aardiger ek feiliger wie wat it crowdmanagement oanbelange. Oer fjouwer dagen ferdield waarden sa'n 75.000 besikers ferwachte, 15.000 mear as yn 2017, mar it waarden der úteinlik 85.000.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Admiraliteitsdagen
VVV

De **VVV** (in Nederlânsktalige ôfkoarting foar *Vereniging voor Vreemdelingenverkeer*, "Feriening foar Frjemdlingeferkear") is in Nederlânske organisaasje dy't him taleit op it oanfiterjen en fasilitearjen fan toerisme en rekreaasje. De regionale ôfdieling fan 'e VVV foar de provinsje Fryslân is VVV Fryslân.

## Organisaasje
De VVV bestiet út in lanlike koepelorganisaasje, VVV Nederlân, dêr't pleatslike en regionale VVV's, lykas VVV Fryslân, by oansletten binne. Dy pleatslike of regionale buro's binne gearwurkingsferbannen fan pleatslike of regionale rekreaasjebedriuwen en -ynstânsjes, dy't bedoeld binne om safolle mooglik toeristen en rekreänten nei harren stêd of streek te lokjen. De VVV wurdt finansierd de ferkeap fan saken dy't toerisme en rekreaasje fasilitearje, lykas lânkaarten, plattegrûnen, reisgidsen, kadobonnen en sûvenirs. Dêrnjonken drage sawol de dielnimmende bedriuwen as de fertsjintwurdige gemeenten finansjeel by oan 'e aktiviteiten fan 'e VVV.

## Skiednis
It earste VVV-buro waard yn Nederlân yn 1885 oprjochte yn Falkenburch, yn Súd-Limburch. Yn 1910 bestiene der yn it hiele lân al 88 ôfdielings fan 'e VVV, wêrby't yn totaal 429 fêstigings oansletten wiene. Dêrnjonken wiene der ek noch 11 regionale buro's. De hiele organisaasje waard doe draaiende holden troch 1.300 wurknimmers en 1.000 frijwilligers.

## Oare lannen
Yn oare lannen besteane soartgelikense organisaasjes as de VVV. Sa wurdt yn Flaanderen deselde rol ferfolle troch Toerisme Flaanderen, en hat Dútslân it Verkehrsamt.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e VVV

## Sjoch ek
*VVV Fryslân
*VVV Ljouwert
Folkshegeskoalle Allardseach

De **Folkshegeskoalle Allardseach** (Nederlânsk en offisjeel: *Volkshogeschool Allardsoog*) wie de earste folkshegeskoalle yn Nederlân. Dit ynstitút foar folwoeksene-ûnderwiis, dat de foarm fan in ynternaat oannaam, waard yn 1932 op inisjatyf fan Jarich van der Wielen oprjochte yn Allardseach, by Bakkefean, deunby it trijeprovinsjepunt.

## Skiednis
De Folkshegeskoalle Allardseach stie fan 1932 oant 1948 ûnder lieding fan H.G.W.G. van der Wielen, H.D. de Vries Reilingh en O.V.L. Guermonprez. Nei 1948 stie C.&nbsp;Stapel der oan it roer. De ynstelling hie yn 'e 1950-er jierren in gebouwekompleks yn trije sintra op in terrein dat likernôch 100&nbsp;ha meat.

Yn 1933 begûn de Folkshegeskoalle Allardseach mei buerthûswurk, wêrby't yn 1958 400 húshâldings ûnderwiis folgen. Yn 1933 kaam der ek de earste lânbouhúshâldkursus, dy't him ta in skoalle mei 250 learlingen ûntjoech, krekt as de earste lân- en túnbou- en ymkerijkursus, dêr't de legere lânbouskoalle mei 80 learlingen út groeide. Yn 1934 waard op 'e folkshegeskoalle it earste sintrale wurkplak foar fakûntwikkeling yn Nederlân stifte (tagelyk mei Doardt). Yn 1938 folge it earste gesinsfersoarchstersynternaat. Yn 1956 giene 1.742 kursisten op 12.386 moandagen jiers nei de Folkshegeskoalle Allardseach.

De delgong sette begjin 1980-er jierren yn, doe't it Nederlânske regear yn 'e subsydzje oan folkshegeskoallen begûn te snijen. Boppedat waard yn 1985 it *Herstructureringsplan Internaatsvormingswerk* ynfierd, dat easke dat folkshegeskoallen teminsten sân folsleine banen hiene foar stêfleden dy't har útslutend taleine op it ûnderwiis. Dêr koe Allardseach net oan foldwaan, en om't útwreiding finansjeel net helber wie, moast der in fúzje komme mei in oare folkshegeskoalle.

Dy fúzjepartner waard fûn yn Folkshegeskoalle 't Oldörp, yn it Grinslânsk Uithuizen. Op 1&nbsp;maaie 1987 waard de fúzje in feit; dêrby waard fêstlein dat beide fêstigings bestean bliuwe soene, en dat Allardseach him op Fryslân rjochtsje soe, wylst 't Oldörp Grinslân ta wurkgebiet krige. De nije konstruksje bliek lykwols net genôch om rindabel te bliuwen, en sa kaam der yn 1988 nei 56&nbsp;jier in ein oan 'e Folkshegeskoalle Allardseach.
StreetArt Festival Harns

It **StreetArt Festival Harns** (Nederlânsk en offisjeel: *StreetArt Festival Harlingen*) is in keunstmanifestaasje yn 'e Fryske stêd Harns. Dit evenemint is wijd oan 'e keunstfoarm dy't earder as graffity weiset waard. Dêrby wurde grutte keunstwurken skildere op 'e muorren fan beskate gebouwen yn Harns. It ferline en imago fan Harns as havenstêd yn acht nommen, litte de keunstners har datoangeande ynspirearje troch maritime tema's. It StreetArt Festival waard foar de earste kear holden fan 4 o/m 13&nbsp;july 2018. 

## Keppelings om utens
*Offisjele Faceboikside fan it StreetArt Festival Harns
*''Harlingen Boeit'' oer it StreetArt Festival Harns
Tsjerke fan Noardwyk

De **Tsjerke fan Noardwyk** oan 'e Westerwei yn Noardwyk (Grinslân) is in tsjerkegebou fan 'e Stifting Alde Grinslânske Tsjerken. De eardere Herfoarme tsjerke wurdt benammen brûkt foar kulturele aktiviteiten, mar út en troch ek foar fespertsjinsten fan 'e protestanske gemeente Mearum-Noardwyk. 

## Skiednis
De op in keunstmjittige ferheging steande tsjerke waard nei alle gedachten yn it begjin fan 'e 14e iuw fan kleastermoppen boud yn 'e styl fan 'e romanogotyk. Oan 'e noardlike kant fan it koer is noch in tichtsetten yngong foar de preester. Yn 1868 fûn in grutte renovaasje fan 'e tsjerke plak. Dêrby waard de noardlike muorre wer yn oarder makke en alle finsters oanpast. Ek waard de tsjerke bepleistere mei in patroan yn blokfoarm. 

De wynwizer op de dakruter ferwiisd nei it wapen fan Carel Ferdinand von Inn- und Kniphausen, hear fan Nienoard, dy't patroan wie fan 'e tsjerke. De dakruter is yn 1710 boud en krige fan Von Inn- und Kniphausen in yn 1712 yn Amsterdam getten klok. It oerwurk stamt fan 1866 en is troch de Grinzer ynstrumintmakker H. Deutgen makke. 

Yn 1999 waard de tsjerke oernommen troch de Stifting Alde Grinslânske Tsjerken. Yn 2004 waard útein set mei in restauraasje. De earder wite tsjerke krige doe de oarspronklike okergiele kleur werom. Ek waard de ynrjochting werombrocht nei de 19e iuwske sitewaasje. Op 30 septimber 2005 koe de tsjerke wer offisjeel yn gebrûk nommen wurde.

## Ynterieur
Yn 'e ienskepige tsjerke stiet in preekstoel út 1600. De renêssânse preekstoel is fan ikehout makke mei ebben ynliswurk en stie eartiids yn 'e tsjerke fan Midwolde. Letter hat de kânsel yn 'e Like stien en fan dêrwei kaam de preekstoel nei Noardwyk. Oan it begjin fan 'e 20e iuw fûnen guon it doophek oerstallich. It ferdwûn út de tsjerke en kaam as hikke úteinliks yn 'e stâl fan in pleats by Drachten telâne. Nei de restauraasje krige ek it doophek wer in plak yn 'e tsjerke. Fierder binne in 17e iuwsk doopfont en in 18e iuwske kroanluchter it neamen wurdich.

## Oargel
De Herfoarme gemeente koe yn 1871 troch feanferkeap foar 1.700 gûne in oargel bouwe litte troch Petrus van Oeckelen út Haren. Yn 2010 waard it strieminne oargel folslein demontearre en yn Soest troch de oargelboufirma Elbertse restaurearre.  Op snein, 22 april 2011 waard it ynstrumint wer op 'e nij yn gebrûk nommen.    

It oargel hat ien manuaal en oanhongen pedaal. 

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Bart Meinema

**Bartele Pieter (Bart) Meinema** (Burchwert, 29 july 1947) is in Nederlânsk politikus fan it CDA.

Nei oan 't wurk west te hawwen by de gemeenten Amersfoart en Bodegreve, gie Meinema yn 1979 by it *[[Iepenbier Lichem Súdlike Iselmarpolders|Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders]]* (OL ZIJP) oan 'e gong dêr't er ûnder oare plakferfangend direkteur Wolwêzen west hat. Meinema wie belutsen by de foarming fan de nije gemeente Zeewolde dêr't er yn 1984 gemeentesekretaris waard.
Yn 1992 folge syn beneaming ta boargemaster fan de Súd-Hollânske gemeente Vlist en alve jier letter waard Meinema boargemaster fan de Noard-Brabânske gemeente Cranendonck. Yn april 2011 waard bekend dat er ein 2011 mei pinsjoen gean woe. Op 1 jannewaris 2012 kaam der in ein oan syn boargemasterskarrêre. Marga Vermue-Vermue hat Meinema opfolge.
Eelze Ploegh

**Eelze Ploegh** (Sigerswâld, 25 febrewaris 1896 - ?) wie in skaker.

Hy learde it skaken earst yn 1926. Yn 1934 waard er kampioen fan Fryslân. Fan syn berop wie er learaar boekhâlden yn Ljouwert.

Hy boaske yn 1922 oan Egberdina Dikken fan Bloksyl. 

## Keppelingen om utens
* Eelze Ploegh tsjin Lodewijk Prins op www.chessgames.com
* philidor1847.nl/fk2018/hof.php
Feriening foar Folksfermaken Klaas Mug

De **Feriening foar Folksfermaken Klaas Mug** (Nederlânsk en offisjeel: *Vereniging voor Volksvermaken Klaas Mug*) is in organisaasje yn it Fryske doarp Rie. Dizze feriening is de pleatslike keatsklub, mar organisearret dêrnjonken ek elts jier it Riester doarpsfeest. De Feriening foar Folksfermaken Klaas Mug waard yn 1898 oprjochte, en fierde sadwaande yn 2018 syn 120-jierrich bestean.

Dat waard dien mei in útwreide doarpsfeest fan fjouwer dagen fan freed 6 oant en mei moandei 9&nbsp;july, mei in optocht fan fersierde prealweinen, fytsen en persoanen, in keatspartij en in merke. Op 'e freedtejûn wie der in optreden fan Rockabilly en Rock 'n Rollband Tess and Her Highway Patrol, en op sneontejûn fersoarge coverband Prime Suspect de muzyk yn 'e feesttinte.

## Jubileumboek
* , *Honderd jaar Klaas Mug; 1898-1998*, 1998

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Feriening foar Folksfermaken Klaas Mug
Claude Lanzmann

**Claude Lanzmann** (Parys, 27 novimber 1925 – dêre, 5 july 2018) wie in Frânsk filosoof, sjoernalist en heechlearaar dokumintêre-films oan de *European Graduate School* yn Saas-Fee (Switserlân). 

Lanzmann wie redakteur fan it tydskrift *Les Temps Modernes*, dat oprjochte waard troch Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir. 

Lanzmann syn meast bekende wurk is de goed njoggen oere duorjende dokumintêre *Shoah* út 1985. Dat is in skiednis fan de Holokaust yn de foarm fan fraachpetearen mei slachtoffers, tsjûgen en oare belutsenen. Lanzmann ynterviewet sels en stelt iepen fragen en giet koart om 'e hoeke. De film wurdt troch in protte minsken as de wichtichste dokumintêre oer de Holokaust beskôge. 

Yn 1993 waard Lanzmann troch de Stichting Keunstnersferset 1942-1945 lauwere mei de Fersetspriis fan de Stichting Keunstnersferset. 

## Filmografy
In kar-út:
* *Pourquoi Israel* (1974)
* *[[Shoah (film)|Shoah]]* (1985)
* *[[Tsahal (film)|Tsahal]]* / Claude Lanzmann ; ... et al. - S.l. : BBC 2, 1994. - 2 fideokassettes. Dokumintêre oer it Israelyske leger.
* *[[Un vivant qui passe]]*, (1997). Sjoch by *Sobibor*.
* *[[Sobibor, 14 octobre 1943, 16 heures]]*, (2001) / un film de Claude Lanzmann ; prod. Beatrice Mauduit, Martine Cassinelli. *Un vivant qui passe* / un film de Claude Lanzmann. - S.l. : Video/Film Express, 2005. - 1 dvd-fideo (95, 65 min.). Fideoferzje fan de films mei deselde namme. - Frankrĳk : Les Films Aleph etc., 2001, resp. 1997. Ynhâld: ynterview mei in oerlibbene fan de opstân yn it konsintraasjekamp Sobibor, folge troch in fraachpetear mei in Switser, dy't yn 1944 as fertsjintwurdiger fan it Reade Krús in ynspeksjebesite brocht oan it Tsjechyske 'modelkamp' Theresienstadt.
* *Lights and Shadows* (2008)
* *Le rapport Karski* (2010)
* *Le dernier des injustes* (2013)
* *Napalm* (2017)
* *Les quatre soeurs* (2018)

## Keppeling om utens
*  Lanzmann yn de IMDb
Bloedige Snein fan Altona

De **Bloedige Snein fan Altona** (Dútsk: *Altonaer Blutsonntag*) wie in gewelddiedige rebûlje tusken de Sturmabteilung (SA), Schutzstaffel (SS) en de plysje mei oanhingers fan de Kommunistyske Partij fan Dútslân op 17 july 1932 yn Altona, dat no in part fan Hamburch is, mar doe noch in part fan de Prusyske provinsje Sleeswyk-Holstein. Der kamen 18 minsken om it libben.

## Oanrin en ferrin
Nei't it regear fan rykskânselier Franz von Papen it ferbod, dat sûnt april 1932 fan krêft wie, op de SA en SS ophefte op 28 juny 1932 om de Nazys temjitte te kommen, brutsen der in stikmannich rebûljes en strjitfjochterijen út tusken nasjonaalsosjalisten en kommunisten.
Yn july stie de sosjaaldemokratyske haad fan de plysje, Otto Eggerstedt, in demonstraasje fan SA en SS ta yn in arbeiderswyk fan Altona, nettsjinsteande warskôgings fan de kommunisten. Kreksa as ferwachte wie late dat ta in konfrontaasje tusken 7000 nasjonaalsosjalisten en kommunisten fan Altona, dêr't de plysje massaal yn by belutsen rekke. Achttjin minsken, dêrfan 2 leden fan de SA, kamen om it libben. Measten wiene rekke troch kûgels fan de plysje. De rebûljes waarden troch Von Papen brûkt as in reden foar syn Prusyske steatsgreep, de saneamde *[[Preußenschlag]]* op 20 july fan datselde jier.
Doe't de nazys de macht oernamen yn maaie 1933 waarden de 15 kommunisten dy't oppakt wiene, beskuldige fan moard. Yn tafoeging fan de finzennisstraffen waarden fjouwer fan de beskuldigen ta dea feroardield. Hja waarden op 1 augustus 1933 ûnthalze. Yn de njoggentiger jierren fan de tweintichste iuw hat de Bûnsrepublyk Dútslân de beskuldigings weromdraaid en ferklearre de beskuldigen ûnskuldich.

## Sjoch ek
* *[[De bile fan Wandsbek]]* in film út 1951 fan Falk Harnack dat besibbe wie oan de rebûlje
* Christian Zentner, Friedemann Bedürftig (1991). *[[The Encyclopedia of the Third Reich]]*.  Macmillan, New York.
Walle Melis Oppedijk van Veen

**Walle Melis Oppedijk van Veen** (De Haach, 25 juny 1906 - Doorn, 6 novimber 1991) wie in Nederlânske politikus fan Frysk komôf.

## Famylje
Walle Melis wie in soan fan Rienk van Veen, lid fan de Twadde Keamer foar de Frij-Antyrevolúsjonêre Partij, en Jeannette Elisabeth Oppendijk. Hy wie ferneamd nei pake fan memmekant, Walle Melis Oppedijk, houthanneler en politikus. By Keninklik Beslút waard yn 1920 syn famyljenamme wizige fan 'Van Veen' yn 'Oppedijk van Veen'. Hy wie troud mei Helena Huiberta Visker (1911-1984).

## Karriêre
Oppedijk van Veen helle yn 1931 syn kandidaatsbul en yn 1935 it doktoraaleksamen rjochtswittenskippen oan de Universiteit Utert. Hy wurke as frijwilliger op de gemeentesekretary fan de gemeente Alphen aan den Rijn doe't er mei yngong fan 15 july 1936 beneamd waard ta boargemaster fan Warkum.

Yn it begjin fan de Twadde Wrâldoarloch bleau Oppedijk fan Veen oan as boargemaster, op 21 july 1942 waard er noch op 'en nij beneamd. Op 5 maaie 1943 waard er lykwols arrestearre troch de besetter en by beslút fan de kommissaris-generaal foar Bestjoer en Justysje fan 25 maaie 1943 mei Frederik Willem Steenhuisen, boargemaster fan Tytsjerksteradiel, en seis oare boargemasters ûntslein. Oppedijk van Veen dûkte dêrnei ûnder yn Gelderlân. Nei de befrijding krige op 17 maaie 1945 syn âlde funksje werom.

Yn 1948 folge er Steenhuisen op as boargemaster fan Tytsjerksteradiel. Yn 1971 gie er mei pinsjoen en sette him dêrnei nei wenjen yn Doorn. Hy stoar dêr yn de âldens fan 85 jier. 

## Underskiedingen
Oppedijk van Veen waard beneamd ta Ridder (1958) en Ofsier yn de Oarder fan Oranje-Nassau (1971) en wie eareboarger en drager fan de earemedalje fan Tytsjerksteradiel. 
Yn Warkum waard it Oppedijk van Veenplantsoen nei him neamd, dat oanlein waard op it plak fan it eardere NAD-arbeidskamp *[[Kamp Warkum|It romme fjild]]*. July 2018 krige it park in ynformaasboerd oer boargemaster Oppedijk van Veen.
Tsjerke fan Nuis

De **Tsjerke fan Nuis** is in midsiuwske sealtsjerke yn it doarp Nuis yn it Grinslânske Westerkertier. Eigner fan it ryksmonumint is sûnt 6 july 2001 de Stifting Alde Grinslânske Tsjerken; de tsjerke wurdt regelmjittich brûkt troch de PKN-gemeente Niebert-Nuis.

## Beskriuwing
De tsjerke is yn 'e omkriten in seldsum foarbyld fan 'e romanogotyk. It gebou stiet op in heech punt fan in sânrêch yn 'e noardlike kearn fan Nuis. Oant yn 'e 19e iuw waard de tsjerke troch in grêft en hege ikebeammen omklamme. Grêf en beammen moasten ferdwine fanwegen de úwreiding fan it tsjerkhôf. Eartiids waard it earme folk benoarden de tsjerke te rêste lein, súdlik fan 'e tsjerke fûnen de eigners fan de pleatsen harren lêste rêstplak.

## Eksterieur
Lisenen ferdiele de noardlike en súdlike muorre yn trije traveeën. De muorren hawwe heech lizzende finsters dy't mei siermitselwurk tichtset binne. Yn 'e 18e iuw binne in tal rûnbôgefinsters ynbrocht. De eastlike gevel datearret noch folslein út de 13e iuw en dêr is de romanogoatyske styl fan 'e tsjerke goed te ûnderskieden. De muorre is fersierd mei sparfjilden mei bôgefriezen. De trije sintrale finsters yn it ûnderste diel fan 'e muorre binne finsters, dy't oarspronklik iepen wiene en letter tichmitsele binne. De oarspronklike noardlike en súdlike yngong binnen tichset. In dakruter mei in sealtek waard yn 1873 ferfongen troch it hjoeddeiske tuorke mei in nudlespits. Yn 'e dakruter hinget in klok út 1777, getten troch J. Borchard út Inkhuzen. Tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw waard oan 'e westlike muorre in isolearjende dikke muorre mitsele. It portaal stamt út 1906 en is in ûntwerp fan de arsjitekt T. Glastra út Mearum.

## Ynterieur
De 18e iuwske preekstoel stiet oan 'e eastlike muorre yn it ferhege koer en is dekorearre mei de symboalen fan de fjouwer jiertiden. Yn 'e flier fan it koer lizze de sarken fan 'e eigners fan 'e Coendersboarch (Fossema, Auwema en Van Teyens). Ek yn it koer steane twa hearebanken út de 18e iuw en in nachtmieltafel út 1809. By in restauraasje fan 'e tsjerke yn 'e jierren 1980 waard rjochts fan 'e preekstoel in goatyske piskina ûntdutsen. Yn 'e tsjerke hingje tolve rútfoarmige roubuorden fan 'e famyljes Fockens en Van Teyens, dy't oarspronklik yn 'e herfoarme tsjerke fan Beetstersweach hongen. Yn 'e Frânske tiid moasten de buorden út de tsjerke ferwidere wurde. Se waarden opslein yn 'e Coendersboarch en kamen letter yn it besit fan 'e tsjerkfâldij fan Nuis.

## Oargel
Oant 1953 waard de sang begelaat troch in harmoanium. Yn dat jier boude J. van der Bliek it piipoargel yn 'e tsjerke. Dêrby makke de oargelbouwer gebrûk fan it 17e iuwske piipwurk fan it oargel fan 'e Huzumer tsjerke. It neogoatyske oargelfront is ôfkomstich út in oare Fryske tsjerke. De oargelgalerij moast doedestiids foar de bou fergrutte wurde. It ienmanualige ynstrumint hat 6 stimmen en in oanhongen pedaal.

## Sjoch ek
* Tsjerke fan Niebert
Poptagasthûs

It **Poptagasthûs** is in earder gasthûs yn it Fryske doarp Marsum, yn it âlde Menameradiel (no De&nbsp;Waadhoeke). It gebou mei binnenhôf hat de status fan ryksmonumint.

## Skiednis
It Poptagasthûs waard yn 1711 stifte troch dr. Henricus Popta, de doetiidske eigner (en de nammejouwer) fan it Marsumer Poptaslot. It wie in filantropysk ûndernimmen wêrby't in gasthûs (rêsthûs) ûntstie dêr't earmlestige froulju in soargeleaze âlde dei trochbringe koene. By it ferstjerren fan Popta, yn 1712, liet dyselde ek it Poptaslot nei oan 'e fâden fan it gasthûs.

It Poptagasthûs hie oarspronklik 26 ienkeamerswenten om in hofke hinne. De trochgong yn 'e midden fan 'e eastfleugel oan 'e Hegedyk hat in yngong mei in halsgevel. De omlisting yn Loadewyk&nbsp;XIV-styl mei Korintyske pilasters wurdt dêrby bekroane mei twa allegoaryske frouljusfigueren en it wapen fan Popta. De koarte fleugels oan 'e east- en westside fan it gebou hawwe halsgevels mei klaustikken.

Yn 1852 waard ek oan 'e noardkant, by de Buorren lâns, in rige huzen boud. It sânstiennen poartsje oan dy side fan it gebou, dat datearret út 1713, waard dêrby beholden. It poartsje hat Korintyske pilasters, festoenen en sierfazen, en jout tagong ta it hofke mei de oare wenten fan it gasthûs. Yn 1952 waarden de ienkeamerswenten ferboud ta gruttere wendielen, en tagelyk dêrmei waard fan it eardere waskhûs in tsjettelhûs makke.

## Gallery

File:Marssum_imp_116.JPG|it poartsje oan 'e Buorren
File:Marssum_imp_130.JPG|detail yngongsbekroaning
File:Poptagasthuis.jpg|de westkant fan it binnenhôf
File:Marssum_gasthuis.JPG|de eastkant fan it binnenhôf
Spandaufinzenis

De **Spandaufinzenis** wie in finzenis yn Berlyn-Spandau oan de Wilhelmstraße. De bou duorre fan  1876 oant 1879.

Oarspronklik wie it gebou in militêre finzenis. Fan 1919 ôf waarden dêr ek boargers fêstholden.

De finzenis foel nei de Twadde Wrâldoarloch ûnder it bestjoer fan de fjouwer besettingsmachten (de Feriene Steaten, Frankryk, Grut-Brittanje en de Sovjet-Uny). Elke moanne fan it jier hie in oare besettingsmacht sizzenskip oer de finzenis.

Totaal waarden der sân Dútske oarlochsmisdiedigers, feroardield by de Prosessen fan Neurenberch, opsletten. Op 18 july 1947 waarden se nei Spandau oerbrocht.
De finzenen waarden net by harren namme neamd, mar mei harren nûmer. Baldur von Schirach wie nûmer 1, Albert Speer nûmer 5 en Rudolf Hess nûmer 7. De regels yn de Spandaufinzenis wie folle stranger as yn oare Dútske finzenissen, foaral yn de earste jierren.

## Sloop nei de dea fan Hess

Nei de dea fan Hess yn 1987 waard it gebou sloopt, om foar te kommen dat it in pylgersoarde foar neonazy's wurde soe. Om seker te wêzen fan folsleine ferneatiging waard fierwei it measte pún ferpulvere en yn de Noardsee smiten. Op it plak fan de finzenis waard in winkelsintrum foar Britske militêren set, it *Britannia Center Spandau*, dat nei it fuortgean fan de Britske troepen yn 1994 omboud waard ta in gewoan winkelsintrum.
Elspeet

**Elspeet** is in doarp yn de gemeente Nunspeet op de Feluwe yn de Nederlânske provinsje Gelderlân. It doarp hat mei it bûtengebiet likernôch 4400 ynwenners. Nei Nunspeet is Elspeet is grutste doarp fan de gemeente. 

## Geografy
It doarp leit sa'n tsien kilometer súdlik fan Nunspeet en likernôch fjouwer kilometer noardlik fan it doarp Uddel op de noardlike Feluwe. It doarp leit yn in lânbougebiet, dat omseame wurdt fan bosk en heide. Elspeet is in toeristysk sintrum en hat trije kempings. 

## Religy

Elspeet stiet bekend as tige tsjerklik. It doarp hat in Hersteld Herfoarme gemeente, in PKN-gemeente, in Grifformearde Gemeente, in Ald Grifformearde gemeente en in Grifformearde Gemeente yn Nederlân. 

## Polityk
By de riedsferkiezings fan 3 maart 2010 krige de Steatkundich Grifformearde Partij (SGP) 61,6% fan de stimmen. By de Steateferkiezings yn 2011 wie it persintaazje sels 65,3%. Yn 2010 waard hast 90% fan de stimmen op in kristlike partij útbrocht.

## Monuminten (kar-út)
* Herfoarme tsjerke (16e iuw), Nunspeterweg 5
* Mûne De Hoop (1894), Molenweg 12
* Pleats (1731), Apeldoornseweg 13
* Pleats (18e iuw), Nunspeterweg 72
* Meardere grêfheuvels yn de omkriten út it neolitikum en/of de brûnstiid
## Keppeling om utens
* Side oer de skiednis fan Elspeet
* Doarpsferiening Elspeet
* Elspeet Info
* Museum Elspeet
Herfoarme tsjerke (Elspeet)

De **Herfoarme tsjerke** is it tsjerkegebou fan de herfoarme gemeente Elspeet-Vierhouten yn Elspeet yn de provinsje Gelderlân. De gemeente is oansletten by de Protestantske Tsjerke yn Nederlân en hat in otterdoksk-grifformearde sinjatuer.  

## Skiednis

De doarpstsjerke fan Elspeet is in yn de 16e iuw letgoatysk bouwurk mei in trijesidich koer. De ienskippige tsjerke waard yn de 19e iuw ferboud en útwreide yn deselde styl. Yn 1990 binne de dwersskippen nochris fergrutte, sa't it tal sitplakken hjoed-de-dei op 1050 útkomt. It koer fan de tsjerke is wyt bepleistere.

De fúzje fan de Nederlânsk Herfoarme Tsjerke mei de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân en de Evangelysk-Lutherske Tsjerke ta de Protestantske Tsjerke yn Nederlân brocht lykas op oare plakken in skuorring yn 'e herfoarme gemeente fan Elspeet. In grut diel fan de gemeente gyng net mei en sleat har oan by de Hersteld Herfoarme Tsjerke. Oant de foltôging fan syn nije tsjerke oan 'e *Vierhouterweg* bleau de Hersteld Herfoarme gemeente gebrûk meitsjen fan de doarpstsjerke.  

## Ynterieur
It ynterieur fan de tsjerke is foar in part 17e-iuwsk. Dat jildt foar de preekstoel, dielen fan de banken en de kroanluchters. In grêfsark stamt út 1612. 

Yn 'e toer hingje trije klokken, wêrfanb de âldste yn 1612 getten waard. De twa oare klokken stamme út 1659.

## Oargel
Op woansdei 19 july 1989 naam de herfoarme tsjerke in nij meganysk piipoargel yn gebrûk, dat boud is troch de firma Hendriksen en Reitsma út Nunspeet. Oarspronklik wiene hja fan doel it ynstrumint achter it 19e-iuwske front fan it oargel fan Henrich Christiaan Haffmans op te bouwen, mar it waard in hiel nij front wêrby't de âlde foarm respektearre waard.

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel op de side ''Kerk en Orgel''
Ljouwerter Bosk

De **Ljouwerter Bosk** (Nederlânsk en offisjeel: *Leeuwarder Bos*) is in bosk yn 'e Nederlânske provinsje Fryslân, dy't yn 'e gemeente Ljouwert leit, fuort oan 'e noardrâne fan 'e stêd Ljouwert, grinzgjend oan 'e wyk Bilgaard. De bosk is bedoeld as rekreaasjegebiet. De VVV omskriuwt it as 'in moai stikje natoer, dêr't hûnen lekker har gong gean kinne." 
__NOTOC__
## Skiednis
De oanplant fan 'e Ljouwerter Bosk wie in inisjatyf fan 'e FACE Foundation, in stifting dy't oeral yn 'e wrâld bosken oanplantet by wize fan kompinsaasje foar de útstjit fan koalstofdiokside. (FACE is in ôfkoarting fan *Forest Absorbing Carbondioxide Emissions*, "Wâld Absorbearret Koalstofdiokside Utstjit".) De oanlis fan 'e Ljouwerter Bosk begûn yn 1992. Yn 1996 wie de bosk klear en koed er iepene wurde foar it publyk. 

Yn 2016 -2017 is twa hektare fan de bosk feroare yn in 'fiedselbosk'.  

## Beskriuwing
Underwilens is de Ljouwerter Bosk útwoeksen ta in gebiet mei in oerflak fan 140&nbsp;ha, in multyfunksjoneel karakter en in soarterike floara en fauna. Behalven de oarspronklike funksjes fan koalstofdiokside-opname en rekreaasje, is it tsjintwurdich ek wichtich foar de natoer, en hat it bykommende funksjes krigen op it mêd fan lânskipsbehear en houtproduksje. De bosk wurdt trochsnien troch sân- en skulpepaden, en omfiemet ek stikken greidlân. It gebiet is tagonklik fanôf in (fergees) parkearterrein oan 'e Fjouwerthústerwei.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Ljouwerter Bosk
Hersteld Herfoarme tsjerke (Elspeet)

De **Hersteld Herfoarme tsjerke** of **Rehobôthtsjerke** (Nederlânsk: *Rehobothkerk*) is it tsjerkegebou fan de hersteld herfoarme gemeente yn Elspeet yn de provinsje Gelderlân. 

## Skiednis

De nije tsjerke waard op 19 maaie 2010 yn gebrûk nommen troch de hersteld herfoarme gemeente fan Elspeet. Dûmny H. Zweistra preke by dy gelegenheid út it bibelboek Hannelingen 2:37-47. Yn 'e tsjerke is plak foar 1000 minsken en ynklusyf de galerijen 1250 minsken.

De nijbou is in ûntwerp fan Van Beijnum út Amerongen, in arsjitektburo dat mear tekeningen foar nije tsjerken foar it yn 2004 oprjochte tsjerkegenoatskip levere. 

## Oargel
It oargel fan 'e tsjerke is in ynstrumint dat troch de firma Oscar Metzler & Söhne oarspronklik boud waard foar de kleastertsjerke yn it Switserske Wettingen. Norbert Sperschneider ferhûze it oargel yn 1991 nei de Hillich Herttsjerke (*Herz Jesukirche*) fan Weimar yn Dútslân. Om't it oargel dêr it sicht op it roasfinster weinaam, waard it te keap oanbean. Nei de keap demontearre in fiifkoppige oargelkommisje it ynstrumint om it nei Elspeet te bringen. Mei help fan in soad frijwilligers waard it yn de nije Hersteld Herfoarme tsjerke opboud. It front fan it oargel is hielendal nij. Yn 2013 waard it ynstrumint troch Ide Boogaard mei in rêchwurk útwreide ta in trijemanualich oargel.

## Klokken
Yn de toer fan de Rehobothtsjerke hingje twa klokken dy't ôfkomstich binne útde Marijetsjerke (*Mariakerk*) út Soest. 

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Nunspeet (plak)

**Nunspeet** is in doarp yn de Nederlânske provinsje Gelderlân en leit op de râne fan de bosken fan de Feluwe en de greiden oan de rânemarren. It is it haadplak fan de gemeente mei deselde namme. It plak Nunspeet telt 19.688 ynwenners (01.01.2016). In diel fan de befolking sprekt Nunspeetsk, in lokale fariant fan it Nedersaksysk.

## Skiednis
Oarspronklik is Nunspeet in iesdoarp, ûntstien op de grins fan bosk en wetter. It âldste diel fan de doarpstsjerke datearret út it begjin fan de 16e iuw, mar der moat al yn it jier 1313 in tsjerke op dat plak stien ha. De struktuer fan it hjoeddeiske doarp is lykwols ûntstien fanôf it midden fan de 19e iuw. De ynwenners fan Nunspeet wiene eartiids earm en fûnen harren bestean as lytse boeren, deihierarbeiders en iikskylders, dy't benammen yn spitketen wennen.

De oanwêzigens fan wetter, bosk, heide en sânferstowings om Nunspeet hinne meitsje it plak tsjintwurdich populêr by toeristen. Nunspeet registrearret alle jierren mear as in miljoen oernachtings. Om it plak hinne lizze ferskate kampings en der binne tal fan kuier- en fytsrûtes útset. Nunspeet wie yn de twadde helte fan de 19e en earste helte fan de 20e iuw in plak dat in grutte oanlûkingskrêft op keunstners útoefene. Yn it *Noord-Veluws Museum* binne tal fan wurken fan dy keunstners te sjen.

## Religy
Nunspeet is in tsjerklik plak en leit yn de saneamde Bibelgurdle. De grutste tsjerklike gemeente yn Nunspeet is de herfoarme gemeente, dy't meardere tsjerken yn it plak hat. De tsjerke fan de Grifformearde Gemeente fan Nunspeet heart mei likernôch 1.900 sitplakken ta de grutste tsjerkegebouwen fan Nederlân. 

## Polityk
By de riedsferkiezings fan 2018 wie de Steatkundich Grifformearde Partij de grutste partij fan it doarp. In mearderheid fan de befolking fan Nunspeet stimde by dy ferkiezings op in partij fan kristlike sinjatuer. 

## Monuminten (kar-út)
* Toer fan de Nederlânsk Herfoarme tsjerke (begjin 16e iuw), Dorpsstraat  
* Mûne "De Duif" (1886), Molenweg 91
* Pleats (1873), Molenweg 102
* Pleats (18e iuw), Harderwijkerweg 71
* Pleats (1861), Oosteinderweg 83
* Pleats (1868), Wezenland 34
* Pleats (twadde helte 19e iuw, Plakkewegje 13
Ensertsjerke

De **Ensertsjerke** is de eardere herfoarme tsjerke op it doedestiidske eilân Skoklân. De tsjerke ferfong yn 1834 in tsjerke út 1717 en is tsjintwurdich in ryksmonumint. 

## Skiednis
Yn 1717 waard njonken de pastorij fan 1650 op 'e terp Middelbuurt op in mitseld muorke in houten tsjerke boud. De tsjerke wie ornearre om de Ensenertsjerke op 'e Súdpunt fan Skoklân te ferfangen. It houten tsjerkje hie slim te lijen fan 'e Stoarmfloed fan 1825. Yn 1830 wie it sa fier dat de gebouwen sloopt wurde moasten.  

Mei finansjele stipe fan it Ryk koe yn 1834 in nije tsjerke boud wurde. De tsjerke wie in ûntwerp fan 'e haadingenieur fan Wettersteat. By de ûntfolking fan Skoklân yn 1899 bleau de tsjerke sparre.  

Yn 1942 foel de Noardeastpolder droech. Om it earder eilân lei no lân. De tsjerke wie yn gebrûk as hynstestâl. Fanôf 1947 waard it Museum Schokland yn 'e tsjerke ûnderbrocht. Oant 1990 fûnen der wikseljende eksposysjes plak en sûnt is it ynterieur yn 'e oarspronklike steat werom brocht. Tsjintwurdich wurdt it brûkt as ekposysjeromte en troulokaasje fan 'e gemeente Noardeastpolder.  

De tsjerke besit in elektronysk Heyligers-oargel.
Komeedzjesearje

In **komeedzjesearje** of **comedysearje** is in sjenre fan tillefyzjesearje dat bedoeld is om 'e sjoggers oan it laitsjen te meitsjen. Soks bart troch it meitsjen fan grappen (lykas wurdboarterij), it pleatsen fan 'e haadpersoanen yn absurde sitewaasjes en oare foarmen fan humor. Faak spylje ek aparte karaktereigenskippen fan 'e haadpersoanen in rol, dy't ta ûnkonvinsjoneel hâlden en dragen liede (kinne), mei as gefolch it ûntstean fan komyske foarfallen. Om't komeedzjesearjes har ôfspylje yn aldendeiske omstannichheden, is werkenberheid ien fan 'e meast oansprekkende punten fan dit soarte fan tillefyzjeprogramma.

In Ingelsk synonym dat tsjintwurdich yn Nederlân ek fluch ynboargere rekket is **sitcom**, in gearlûking fan *situation comedy* ("sitewaasjekomeedzje"). Dy oantsjutting ferwiist nei de fêste sitewaasje dêr't de haadpersoanen har yn befine, lykas in thússitewaasje (*According to Jim*, *Flodder*, *Married... with Children*, *Oppassen!!!*), in freonegroep (*The Big Bang Theory*, *Friends*, *SamSam*, *Seinfeld*), in wurksitewaasje (*’Allo ’Allo!*, *Are You Being Served?*, *Cheers*, *Fawlty Towers*, *Just Shoot Me!*, *Spin City*) of in skoalle (*Saved by the Bell*, *Victorious*). De namme 'sitcom' tsjinnet ek om komeedzjesearjes mei haadpersoanen yn fêste rollen te ûnderskieden fan tillefyzjesearjes dy't opboud binne út losse sketches dêr't de akteurs yn eltse sêne in oare rol fertolkje, of út optredens op it mêd fan stand-up comedy, wêrby't komiken grappen fertelle oan in live-publyk. Yn 'e Nederlânske kontekst wurde sokke programma's lykwols ornaris net sûnder mear as 'komeedzjesearjes' oantsjut. 

Komeedzjesearjes ûntstiene oarspronklike as programma's op 'e radio yn 'e Feriene Steaten, mar komme tsjintwurdich hast inkeld noch op 'e tillefyzje foar, dêr't se ien fan 'e dominante fiksjefoarmen binne, tegearre mei dramasearjes. It komt foar dat komeedzjesearjes opnommen wurde mei in live-publyk yn 'e tillefyzjestudio, sadat der op 'e eftergrûn laitsjen te hearren is as der in grap makke wurdt of as in humoristysk foarfal bart. Yn 'e Feriene Steaten rekke it lûd fan dat laitsjen yn 'e rin fan 'e tiid sa ynboargere, dat de sjoggers it begûnen te missen as it der net wie. Sadwaande meitsje de measte Amerikaanske (en ek in soad net-Amerikaanske) komeedzjesearjes dy't net mei in live-publyk yn 'e studio opnommen binne, tsjintwurdich gebrûk fan in laughtrack, in bânopname fan laitsjen dy't letter as in soarte fan soundtrack ûnder de bylden set wurdt. In foarm fan komeedzjesearje wêrby't de laughtrack ûntbrekt is de mockumentary, dy't de foarm fan in nep-dokumintêre oannimt. De sênes wurde dan ôfwiksele mei 'fraachpetearen', wêrby't de haadpersoanen har streekrjocht ta de sjoggers rjochtsje om kommentaar te jaan op wat der krekt bard is. In goed foarbyld dit soarte fan komeedzjesearje is *Modern Family*.
Drama (sjenre)

In **drama** (fan it Grykske δράμα, "drama", "hanneling") is (yn 'e ingere sin) in film (dramafilm of filmdrama) of tillefyzjesearje (dramasearje) fan in sjenre fan ferheljende fiksje dat bedoeld is om earnstich fan toan te wêzen. Yn dy sin ûnderskiedt it him fan it sjenre fan 'e komeedzje (komeedzjefilm of komeedzjesearje), dat as doel hat om it publyk oan it laitsjen te meitsjen. Alle foarmen fan film en tillefyzje meitsje diel út fan drama yn 'e bredere sin, dat synonym is mei toanielspyljen. Yn 'e moderne tiid begûn men dy term lykwols te brûken foar in sjenre fan toanielstik dat noch komeedzje, noch trageedzje wie, en út dy betsjutting groeide it tsjintwurdige gebrûk fan drama yn 'e ingere sin.

Drama yn 'e ingere sin is lykwols ek noch in hiel breed mêd, dat by it medium film sokke ferskillende subsjenres omfiemet as aventoerefilm, histoaryske film, aksjefilm, oarlochsfilm, plysjefilm en western, en oangeande tillefyzje subsjenres as aksjesearje, detektivesearje, plysjesearje, histoaryske dramasearje, westernsearje, sikehûssearje en soapsearje. Minysearjes binne yn 'e regel ek dramasearjes. Fierders bestiet der in heal-om-healfoarm dy't drama mei komeedzje fermingt en oantsjut wurdt as komeedzjedrama.
Gijs Naber

**Gijs Naber** (Finkefean, 9 augustus 1980) is in Nederlânsk film-, tillefyzje- en toanielakteur. Yn 2014 wûn er it Gouden Keal yn 'e kategory bêste akteur foar syn rol yn 'e film *Aanmodderfakker*.

## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Naber waard yn 1980 berne yn Finkefean, dêr't er syn hiele jonkheid trochbrocht. Nei't er slagge wie foar de HAVO yn Uthoarn, studearre er oan 'e Toanielakademy Maastricht. Yn 1998 debutearre er mei santjin jier as akteur mei in rol yn 'e tillefyzjefilm *De Ziener*.

### Karriêre
Op 'e tillefyzje wie Naber fierders te sjen yn 'e tillefyzjefilm *Lieve Céline* (2013) en yn fêste rollen yn 'e dramasearjes *Lieve Liza* (2012) en *Penoza* (2013-2017). Ek hied er gastrollen yn 'e tillefyzjesearjes *Spoorloos Verdwenen* (2006), *De Co-assistent* (2007) en *Van God Los* (2012). Sûnt 2007 is er ferbûn oan it Ro Teäter, wêrfoar't er û.m. spile yn 'e toanielstikken *Woef Side Story* en *De Komst van Xia*. Yn 2013 wûn Naber de Musical Award yn 'e kategory bêste manlike byrol foar syn trije roltsjes yn 'e musical *Lang en Gelukkig*.

Op it wite doek makke Naber syn debút yn 2004, mei de rol fan Wouter Heemskerk yn 'e film *06/05*. Oare films dêr't er yn spile, wiene û.o. *Zwartboek* (2006), *De Laatste Dagen van Emma Blank* (2009), *Vreemd Bloed* (2010), *Loft* (2010), *Homies* (2015), *Zwarte Tulp* (2015) en *Oh, Baby* (2017).

Yn 2010 fertolke er de rol fan kroanprins Willem-Alexander yn 'e film *Majesteit*. Yn *De Heineken Ontvoering*, út 2011 (oer de ûntfiering fan Freddy Heineken), hie Naber de rol fan ûntfierder Cor van Hout. Yn 2014 wûn er in Gouden Keal foar bêste akteur mei syn fertolking fan 'e rol fan Thijs yn 'e film *Aanmodderfakker*. Yn 2018 hied er de titelrol yn 'e histoaryske aventoerefilm *[[Redbad (film)|Redbad]]*, fan regisseur Roel Reiné, oer de histoaryske persoan fan Redbad, kening fan 'e Friezen.

### Priveelibben
Gijs Naber hat sûnt 2012 in relaasje mei aktrise Thekla Reuten, mei wa't er gearwennet. It pear krige yn augustus 2015 in soan. Yn oktober 2018 krigen sy harren twadde soan.

## Keppelings om utens
*  Folsleine filmografy fan Gijs Naber yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Beachrockers Festival

It **Beachrockers Festival** is in twadeisk muzykfestival dat elts jier op in freedtejûn en de dêropfolgjende sneon yn begjin july organisearre wurdt yn it Fryske doarp Sint-Nyk. It ûntlient de ferwizing nei it strân (*beach*) oan 'e lokaasje, yn it rekreaasjegebiet De Ulesprong, dat east fan Sint-Nyk oan 'e noardkant fan 'e Tsjûkemar leit. It Beachrockers Festival waard foar it earst holden yn 2009. De organisaasje is yn 'e hannen fan 'e Stifting Beachrockers Festival, dy't anno 2018 ûnder lieding stie fan Sint-Nykster Gerrit Kooystra, better bekend as DJ Praia del Sol.

It Beachrockers Festival besiket elts jier in bekende Nederlânske muzikant of band te finen om op harren evenemint op te treden. Yn 2018 wie dat bygelyks de band Broederliefde. De organisaasje fan it festival, dêr't likernôch 150 frijwilligers by belutsen binne, begjint sân moannen yn 't foar al, as de artysten boekt wurde moatte.

Op 'e earste edysje, yn 2009, ferwachten de organisators in publyk fan sa'n 500 persoanen, mar der kamen tûzen man opsetten. Sûnt groeit it Beachrockers Festival elts jier wat. Yn 2018 wiene der op 'e freedtejûn 2.000 minsken, en op 'e sneon 6.000. De kaartsjes wiene de tiisdei foarôfgeande oan it festival al útferkocht, en der wie dus mear fraach as oanbod, mar de organisaasje woe net mear minsken talitte om't de foarsjennings (tagong fan 'e bar, húskes ensfh.) dêr net op berekkene wiene.

## Keppelings om utens
*Webside fan it Beachrockers Festival
*It Beachrockers Festival op Facebook
Kacie Castle

**Kacie Castle**, echte namme ûnbekend (Miami, 8 desimber 1987), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan mingd Angelsaksysk&nbsp;Amerikaansk, Kubaansk en Sisyljaansk etnysk komôf. Har skûlnamme wurdt inkeld ek wol stavere as Kaci Castle. Hja sette yn 2015 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films.

## Libben en karriêre
Castle waard yn 1987 berne yn Miami, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Hja makke yn 2015, doe't se 27 jier wie, har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat se sûnt yn likernôch 50 pornofilms spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Evil Angel, Devil's Film, Digital Sin en Diabolic Video.

Ek hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder Reality Kings, BangBros en Kink.com. Under har karriêre hat Castle gearwurke mei manlike tsjinspilers as Mike Adriano, Marco Banderas, Mick Blue, Manuel Ferrara, Lance Hart, Sean Lawless, Logan Long, Ramon Nomar, Mr. Pete, Criss Strokes en Mark Wood.

## Lichemsskaaimerken
Kacie Castle is foar in part Latina mei in blanke hûdskleur, brune eagen en brún hier. Fanwegen har behindich stal liket se jonger as dat se is. Neffens har offisjele opjefte is se 1.62&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 51&nbsp;kg, en in natuerlike kupmaat 34A. Behalven de wenstige piercings troch de earlellen hat Castle ek in nâlpiercing.

Fierders hat se ferskate tatoeaazjes: in ôfbylding fan Mickey Mouse en in anargysymboal op har lofterûnderearm, in ôfbylding mei de tekst *siempre* (Spaansk foar "altyd") op har rjochterûnderearm, in haai op har rjochterskouder, haaietosken tusken har kaaibonken en lytsere tatoeaazjes op har beide skinen en ûnder har lofterearm. Ta einbeslút hat Castle ûnder elts fan har boarsten in heale-sirkelfoarmige regel tekst tatoeëarje litten, wêrby't de beide regels ien sin foarmje. Under har rjochterboarst: *I solemnly swear that* ("Ik swar plechtich dat"), en ûnder har lofterboarst: *I am up to no good* ("ik net folle goeds fan doel bin").

## Keppelings om utens
* Kacie Castle op Twitter
* Kacie Castle op Instagram
* Biografy en filmografy fan Kacie Castle yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Kacie Castle yn 'e ''Internet Adult Film Database'' (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Kacie Castle op ''FreeOnes''
Nôtdragershúske

It **Nôtdragershúske** (Nederlânsk en offisjeel: *Korendragershuisje* of ek wol *Zakkendragershuisje*) is in monumintaal hûs yn 'e Fryske stêd Frjentsjer. Foarhinne die dit gebou tsjinst as tolhûs foar de trochfier fan nôt. Tsjintwurdich hat it de funksje fan museum en de status fan ryksmonumint. It is yn it besit fan 'e Stifting Monuminten De&nbsp;Waadhoeke.

## Beskriuwing
It tolhûs waard yn 1634 boud yn in let-renêssansistyske boustyl mei maniëristyske eleminten. It hat in sealdak en in boppe de grêft oerkraagde (útstykjende) sydgevel. De halsgevel is foarsjoen fan klaustikken mei foluten. Op 'e foargevel fan it hûs binne seis sierlike muorre-ankers oanbrocht en teffens binne der fiif aparte gevelstiennen ynmitsele.

Op 'e meast yn it each springende gevelstien is in nôtmjitter te sjen dy't in nôtmjitte draacht mei de ynhâld fan in skepel. Oare gevelstiennen toane it wapen fan Frjentsjer (in goudkleurige klok op in blau fjild), en de letters TAK (foar *Tol, Accijns, Korenmeten*). De lêste beide gevelstiennen drage it wurd "Anno" en it jiertal "1634".

It Nôtdragershúske behold oant yn 'e tweintichste iuw yn oarspronklike funksje; oant yn 1937 hie de Gemeente Frjentsjer noch twa nôtmjitters yn 'e tsjinst. It Nôtdragershúske ûndergie yn 1924 en op 'e nij yn 1975 in restauraasje. Tsjintwurdich docht it tsjinst as in (fergees tagonklik) museum, dat beheind iepen is (anno 2018 allinne op snein en moandei).

## Galery

File:Zakkendragershuisje05.jpg|de oerkraagde sydgevel
File:Zakkendragershuisje02.jpg|gevelstien mei in nôtmjitter
File:Zakkendragershuisje03.jpg|gevelstien mei it stedwapen fan Frjentsjer


## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan it Nôtdragershúske
Aus Greidanus sr.

**Aus Greidanus sr.** (folút: **Ausonius Greidanus**; Amsterdam, 19 febrewaris 1950) is in Nederlânsk toaniel-, tillefyzje- en filmakteur. Hy wurket út en troch ek as regisseur.

## Libben en karriêre
### Jonkheid en oplieding
Greidanus waard yn 1950 berne yn Amsterdam, as de soan fan Aad Greidanus (1923-2005), in toanielskriuwer en mei-oprjochter en saaklik lieder fan toanielselskip De Appel, en dy syn frou Cornelia Petronella de Haan (1926-1998). Hy folge syn oplieding ta akteur oan De Teäterskoalle yn Amsterdam.

### Karriêre
Greidanus makke yn 1971 syn debút by Toanielgroep De Appel. Fan 1975 ôf is er fêst ferbûn oan dat toanielselskip, dêr't er yn 1999 artistyk lieder fan waard. It grutste part fan syn karriêre brocht er troch op it toaniel.

Yn 1974 spile Greidanus mei yn 'e harkspulrige *De Koperen Tuin*, nei de roman mei deselde namme fan Simon Vestdijk. Op 'e tillefyzje wied er û.m. te sjen yn *De Avonturen van Pa Pinkelman en Tante Pollewop* (1976-1977) en yn *Mahagonny* (1981-1982), en letter yn in gastrol yn 'e plysjesearje *Baantjer*. Ek fertolke er de rol fan Pieter Menten yn 'e dramasearje *De Zaak Menten*, út 2016.

Op it wite doek wie Greidanus te sjen yn 'e spylfilm *Hoge Hakken, Echte Liefde*, út 1981. Yn 2018 hied er in lytse rol yn histoaryske aventoerefilm *[[Redbad (film)|Redbad]]*, fan regisseur Roel Reiné, oer de histoaryske persoan fan Redbad, kening fan 'e Friezen. Njonken syn aktearkarriêre wurket Greidanus út en troch ek as regisseur; sa regissearre er yn 2003 de foarstelling *Clowns*, yn it ramt fan it Festival De Parade.

### Priveelibben
Greidanus syn earste frou wie aktrise Sacha Bulthuis (1948-2009), mei wa't er twa bern krige: in soan, akteur Aus Greidanus jr. (1975), en in dochter, aktrise Pauline Greidanus (1976). Syn earste houlik einige lykwols yn in skieding. Mei aktrise Martine de Moor krige Greidanus yn 1991 noch in soan, akteur Kay Greidanus. Yn 2005 wertroude Greidanus mei aktrise en regisseur Saskia Mees.

## Keppelings om utens
*  Folsleine filmografy fan Aus Greidanus sr. yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Skoalle foar Wis- en Seefeartkunde

De **Skoalle foar Wis- en Seefeartkunde** (Nederlânsk en offisjeel: *School voor Wis- en Zeevaartkunde*) wie in skoalle foar ûnderwiis op it mêd fan 'e seefeart, dy't fêstige wie yn 'e Fryske stêd Harns. Dit ynstitút wie in hegere seefeartskoalle, ferlykber mei de tsjintwurdige Hegere Seefeartskoalle Willem Barentsz yn West-Skylge.

De Skoalle foar Wis- en Seefeartkunde waard oprjochte yn 1818, en bestie 116&nbsp;jier oant de opheffing yn 1934. De skoalle levere fan it begjin ôf oan in protte stjoerlju en kapteins ôf, en fersoarge letter, nei de yntroduksje fan 'e steamfeart, ek in oplieding foar skipsmasinisten. 

Nei de opheffing fan 'e Skoalle foar Wis- en Seefeartkunde ûntstiene der yn Harns oare opliedings foar deselde beroppen, lykas de Maritime Akademy Harns (foar stjoerlju en kapteins), de Binnenfeartjûnsskoalle (foar binnenskippers), de Ambachtsskoalle (foar masinisten) en de Middelbere Skoalle foar Skipswurktúchkundigen.

Yn 'e simmer fan 2018 waard oandacht bestege oan 'e Skoalle foar Wis- en Seefeartkunde yn it ramt fan 'e tentoanstelling *Een Droom... aan Duigen* oer 200 jier maritym ûnderwiis yn Harns en de argeologyske fynsten út it Harnzer kofskip *De Jonge Seerp*, dy't op 11&nbsp;juny 1791 by in stoarm foar de Poalske kust yn 'e Baai fan Gdańsk te sink gie.