Peter Bradshaw

**Peter Bradshaw** (folút: **Peter Nicholas Bradshaw**; yn Ingelân, 19 juny 1962) is in Britsk sjoernalist en filmkritikus, dy't ek aktyf is as skriuwer. Sûnt 1999 is er de wichtichste filmkritikus fan 'e foaroansteande krante *[[The Guardian]]*. Bradshaw is ek bydragend redakteur fan it tydskrift *[[Esquire (tydskrift)|Esquire]].

==Libben en karriêre==
===Jonkheid en oplieding===
Bradshaw genoat [[ûnderwiis]] oan 'e Haberdashers' Aske's Boys' School yn it [[Ingelske greefskip]] [[Hertfordshire]]. Hy studearre [[Ingelske taal- en letterkunde]] oan 'e [[Universiteit fan Cambridge]], dêr't er yn [[1984]] in [[bachelorgraad]] behelle. Neitiid folge er in [[doktor]]ale stúdzje yn [[Ier Moderne Tiid|ier moderne]] [[skiednis]], dêr't er yn [[1989]] op [[promoasje (universiteit)|promovearre]].

===Karriêre===
Begjin [[1990-er jierren]] fûn Bradshaw [[wurk]] as [[kollumnist]] by de Britske [[krante]] de *Evening Standard*. Yn 'e oanrin nei de [[Britske parlemintsferkiezings (1997)|Britske parlemintsferkiezings]] fan [[1997]] waard him frege in rige [[parody]]en te skriuwen yn 'e foarm fan sabeare [[deiboek]]skriuwsels fan [[parlemintslid]] en [[histoarikus]] [[Alan Clark]], in lid fan 'e [[Konservative Partij (Feriene Keninkryk)|Konservative Partij]]. Dyselde koe dêr lykwols net om laitsje, en klage de krante en Bradshaw persoanlik oan foar [[kwealaster]]. 

De [[rjochtsaak]], dy't de earste yn 'e [[Britske skiednis]] wie wêrby't in krante foar de [[rjochter]] dage waard troch it ûnderwerp fan in [[satire]], duorre oant [[jannewaris]] [[1998]]. Bradshaw waard troch *The Guardian* út 'e wyn holden en hoegde gjin [[tsjûge (rjocht)|tsjûgenis]] ôf te lizzen. Rjochter [[Gavin Lightman]] kedize úteinlik dat Clark yn syn rjocht stie, mei't de stikjes publisearre wiene op sa'n manear dat men der reedlikerwize fanút gean mocht dat in oansjenlik diel fan 'e lêzers leauwe soe dat Clark de stikjes sels skreaun hie. Bradshaw kwalifisearre de rjochtsaak as "it meast bizarre en surreälistyske foarfal út myn profesjonele bestean". 

Yn [[1999]] waard Bradshaw by *The Guardian* oannommen as wichtichste [[filmkritikus]], en sûnt skriuwt er yn it katern *Film&Music* fan dy krante eltse [[freed]] in [[resinsje]] fan in nij útkommen [[film]]. Dêrnjonken is er geregeldwei te gast yn 'e [[tillefyzjeprogramma|filmrubryk]] *Film …* (folje foar de puntsjes it oangeande jiertal yn), op 'e [[BBC]]-[[tillefyzje]]. Bradshaw waard troch de jierren hinne fjouwer kear nominearre foar de [[British Press Award]] foar filmkritikus fan it jier (te witten yn [[2001]], [[2007]], [[2013]] en [[2014]]). Yn [[septimber]] [[2019]] waard in kar út syn filmresinsjes ûnder de [[titel (namme)|titel]] *The Films That Made Me …* yn [[boek]]foarm publisearre troch [[útjouwerij]] [[Bloomsbury Publishing]].

Los fan syn wurk as sjoernalist is Bradshaw ek aktyf as [[skriuwer]]. Anno [[2021]] binne der fan syn hân trije [[roman]]s ferskynd: *Lucky Baby Jesus* ([[1999]]), *Dr. Sweet and His Daughter* ([[2003]]) en *Night of Triumph* ([[2013]]). Ferskaten fan syn [[koarte ferhalen]] binne yn foarlêzen foarm útstjoerd oer de [[BBC]]-[[radio]]. Bradshaw skreau ek it [[harkspul]] *For One Horrible Moment*, dat yn [[1998]] troch de BBC útstjoerd waard. Fierders wied er by de [[komeedzjesearje]] *Baddiel's Syndrome*, dy't yn [[2001]] op 'e [[tillefyzjestjoerder]] [[Sky One]] te sjen wie, belutsen as sawol [[senarioskriuwer]] as [[akteur]].

==Wurk==
*1998 – *For One Horrible Moment* <small>([[harkspul]])</small>
*1999 – *Lucky Baby Jesus* <small>([[roman]])</small>
*2003 – *Dr. Sweet and His Daughter* <small>(roman)</small>
*2013 – *Night of Triumph* <small>(roman)</small>
*2016 – *Reunion* <small>([[koart ferhaal]])</small>
*2017 – *Neighbours of Zero* <small>(koart ferhaal)</small>
*2020 – *Senior Moment'' (koart ferhaal)

## Keppelings om utens
*  Offisjele webside fan Peter Bradshaw