open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Road Trip

**road trip*, ek stavere as *roadtrip*, it Ingelske wurd foar in lange reis mei de auto, almeast mei in rekreätyf doel

## Fideospultsjes
*''Road Trip'' (fideospultsje), in fideospultsje út 2002 foar Playstation 2
**[[Road Trip Adventure]]*, in fideospultsjes út 2002 foar PlayStation 2
**[[ModNation Racers: Road Trip]]*, in fideospultsje út 2012 foar PlayStation Vita

## Films
*''Road Trip'' (film út 2000), in Amerikaanske film út 2000
*''Road Trip'' (film út 2013), ek bekend as *A Mother's Rage*, in Amerikaanske tillefyzjefilm út 2013

## Muzyk
### Albums
*''Road Trip'' (soundtrack út 2000), it soundtrackalbum fan 'e film út 2000
*''Road Trip'' (album fan Duane Eddy), in album fan Duane Eddy út 2011
*''Road Trip'' (album fan Girl Authority), in album fan Girl Authority út 2007
*''Road Trip'' (albumsearje fan de Grateful Dead), in rige cd's mei opnamen fan live-konserten fan de Grateful Dead út 2007–2001

### Lieten
*''Road Trip'' (liet fan Steriogram), in liet fan Steriogram út 2004
*''Road Trip'' (liet fan de D.E.s), in liet fan de D.E.s út 2008
*''Road Trip'' (liet fan The Firemen), in liet fan The Firemen út 2008
*''Road Trip'' (liet fan Ninja Sex), in liet fan Ninja Sex út 2015
*''Road Trip'' (liet fan De Vet Du), in liet fan De Vet Du út 2017
*''Roadtrip'' (liet), in liet fan Dream út 2021

## Tillefyzje
*''Road Trip'' (tillefyzjesearje), in Filipynske tillefyzjesearje út 2017
**[[The Great American Road Trip]]*, in Amerikaansk realitytillefyzjeprogramma út 2009
Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen

De **wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen** binne wrâldkampioenskippen foar ferskate dissiplines en ôfstannen yn it baanhurdfytsen en wurde organisearre troch de UCI.

De kampioenskippen waarden foar it earst yn 1893 hâlden, yn it Amerikaanske Chicago. Dizze kampioenskippen waarden organisearre troch de *International Cycling Association*. Fan de kampioenskippen fan 1900 ôf naam de UCI de lieding op him. Oant no ta waard der alle jierren in kampioenskip hâlden, mei útsûndering fan 1915-1919 (Earste Wrâldkriich) en 1940-1945 (Twadde Wrâldkriich). By it kampioenskip fan 1939 waard de finale by de sprinters tusken de Nederlanner Arie van Vliet en de Belch Jef Scherens skrast, troch it útbrekken fan de kriich. De Dútser Albert Richter krige syn brûnzen medalje noch al útrikt.

Yn 1958 stiene ek foar it earst dissiplinen foar froulju op it programma. Yn 1993 waard der ôfstapt fan de twa klassen dy 't ûnderskied makken tusken profesjonele hurdfytsers en amateurs.

## [[Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen manlju]]
* Sprint - sûnt 1893
* Teamsprint - sûnt 1995
* Efterfolging - sûnt 1946
* Ploege-efterfolging - sûnt 1993
* Keirin - sûnt 1980
* Omnium - sûnt 2007
* Tiidrid (1 km) - sûnt 1966
* Puntekoers - sûnt 1977
* Scratch - sûnt 2002
* Offalkoers - sûnt 2021
* Koppelkoers - sûnt 1995
* Tandem - fan 1966 oant 1994
* Stayeren - fan 1893 oant 1992

### Medaljes
Medaljeferdieling nei persoan oant en mei 2022 (top-10 klassemint):

## [[Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen froulju]]
* Sprint - sûnt 1958
* Teamsprint - sûnt 2007
* Efterfolging - sûnt 1958
* Ploege-efterfolging - sûnt 2008
* Keirin - sûnt 2002
* Omnium - sûnt 2009
* Tiidrit (500 m) - sûnt 1995
* Puntekoers - sûnt 1988
* Scratch - sûnt 2002
* Offalkoers - sûnt 2021
* Koppelkoers - sûnt 2017

### Medaljes
Medaljeferdieling nei persoan oant en mei 2022 (top-10 klassemint):

## Sjoch ek
* Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen Manlju/Froulju
* Wrâldkampioenskippen fjildriden Manlju/Froulju
* Wrâldkampioenskippen dykhurdfytsen 
* Wrâldkampioenskippen berchfytsen
Wrâldkampioenskippen berchfytsen

De **wrâldkampioenskippen berchfytsen** wurde sûnt 1990 jierliks organisearre troch de Ynternasjonale Hurdfytsuny (UCI).

## Manlju

## Froulju

## Sjoch ek
* Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen Manlju/Froulju
* Wrâldkampioenskippen fjildriden Manlju/Froulju
* Wrâldkampioenskippen dykhurdfytsen
Duff

## Bouwurken
*Duff House, in lânhûs by Banff, yn Skotlân
*Duff Building, in monumintaal gebou yn Owosso (Michigan)

## Films
*''The DUFF'' (film), in Amerikaanske film út 2015 op basis fan 'e roman fan Kody Keplinger

## Geografy
### Bergen
*Duff Hill, in berch yn Ierlân
*Duff Peak, in berch op Antarktika
*Mont Duff, in berch yn 'e Mangareva-eilannen yn Frânsk-Polyneezje
*Mount Duff, in berch op 'e grins fan 'e Kanadeeske provinsjes Alberta en Britsk-Kolumbia

### Plakken
*Duff (Indiana), in plak yn 'e Amerikaanske steat Indiana
*Duff (Nebraska), in plak yn 'e Amerikaanske steat Nebraska
*Duff (Saskatchewan), in plak yn 'e Kanadeeske provinsje Saskatchewan
*Duff (Tennessee), in plak yn 'e Amerikaanske steat Tennessee
*Duff Point, in plak op it eilân Greenwich, by Antarktika

### Oare geografy
*Duff (rivier), in rivier yn Ierlân
*Duffeilannen, in arsjipel dy't diel útmakket fan 'e Salomoneilannen

## Literatuer
*''The DUFF'' (roman), in jeugdroman fan Kody Keplinger út 2010

## Nammen
*Duff (efternamme), in Ingelsktalige efternamme
*Duff (foarnamme), in Ingelsktalige foarnamme
*Clan MacDuff, in Skotske clan

## Oar
**duff*, in Ingelske sprektaalterm foar "kont"
*Duff (neigesetsje), in tradisjoneel Bahamaansk neigesetsje
Kody Keplinger

**Kody Keplinger** (Owensboro, 8 augustus 1991) is in Amerikaansk skriuwster fan benammen literatuer foar jongfolwoeksenen. Se is it bekendst wurden mei har debútroman *[[The DUFF (roman)|The DUFF]]*.

## Libben en karriêre
Keplinger waard yn 1991 berne yn Owensboro, yn 'e Amerikaanske steat Kentucky. Hja genoat har oplieding oan it Ithaca Kolleezje yn Ithaca (New York).

Yn it lêste jier fan 'e middelbere skoalle, doe't se santjin jier wie, skreau Keplinger har debútroman *[[The DUFF (roman)|The DUFF]]*. Doe't dat boek yn 2010 útjûn waard, helle it de bestsellerlist fan *[[The New York Times]]*. It is noch altyd har bekendste wurk. It waard yn 2015 ûnder deselde titel ferfilme.

Anno 2023 hat Keplinger noch seis oare romans skreaun, wêrûnder *Lying Out Loud* (2015), dat deselde setting hat as *The DUFF*, mar mei oare haadpersoanen gjin ferfolch neamd wurde kin. Yn 2021 skreau Keplinger fierders yn gearwurking mei yllustratrise Sara Kipin de grafyske roman *Poison Ivy: Thorns*, oer de supersmjuntinne Poison Ivy.

## Priveelibben
Keplinger wennet yn New York, dêr't se workshops yn kreätyf skriuwen jout.

## Wurk
;romans
*2010 – *[[The DUFF (roman)|The DUFF]]*
*2011 – *Shut Out*
*2012 – *A Midsummer's Nightmare*
*2014 – *The Swift Boys & Me*
*2015 – *Lying Out Loud*
*2016 – *Run*
*2020 – *That's Not What Happened*
;grafyske romans
*2021 – *Poison Ivy: Thorns* (mei yllustratrise Sara Kipin)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Kody Keplinger
Wrâldkampioenskippen fjildriden

De **wrâldkampioenskippen fjildriden** wurde jierliks organisearre troch de UCI. Der wurde WK's ferriden yn de kategoryen elite (manlju en froulju), beloften (manlju en froulju) en junioaren (manlju en froulju).

De earste edysje foar manlju fûn plak yn 1950, wylst de earste edysje foar froulju hâlden waard yn 2000. De manlju beloften rieden foar it earst in aparte wedstriid yn 1996, de froulju beloften moasten hjirfoar wachtsje oant yn 2016. Yn 1979 fûn de earste edysje foar de manlju junioaren plak, by de froulju junioaren waard der pas foar it earst in aparte wedstriid ynrjochte yn 2020. Fan 1967 oant 1993 waard der ek in wrâldkampioenskip foar amateurs of leafhawwers organisearre.

Yn 2021 koene foar it earst yn de skiednis fan it WK fjildriden net alle oarspronklik plande wedstriden ferriden wurde. Twa wiken foar it WK besliste de UCI om de wedstriden foar manlju en froulju junioaren te skrassen yn ferbân mei de koroanapandemy.

## Sjoch ek
* Wrâldkampioenskippen baanhurdfytsen Manlju/Froulju
* Wrâldkampioenskippen fjildriden manlju/froulju
* Wrâldkampioenskippen dykhurdfytsen 
* Wrâldkampioenskippen berchfytsen
Mathieu van der Poel

**Mathieu van der Poel** (Kapellen, Belgje 19 jannewaris 1995) is in Nederlânsk fjildrider, berchfytser en dykhurdfytser. Mathieu is in soan fan hurdfytser Adrie van der Poel en in pakesizzer fan de Frânske hurdfytser Raymond Poulidor. Mathieu syn broer David is ek fjildrider.

## Biografy
Van der Poel wie yn 2015 yn Tábor de jongste wrâldkampioen fjildriden ea, en ferovere ek yn 2019, 2020, 2021 en 2023 de reinbôgetrui. Dêrneist waard er trije kear Europeesk kampioen fjildriden, seis kear Nederlânsk kampioen fjildriden, twa kear Nederlânsk kampioen  op de dyk, ien kear Europeesk kampioen berchfytsen en ien kear Nederlânsk kampioen berchfytsen.

Op de dyk wûn er klassikers as Milaan-San Remo, twa kear de Omgong fan Flaanderen, Parijs-Roubaix, de Amstel Gold Race, de Strade Bianche, twa kear Dwers troch Flaanderen en de Brabânske Pylk. Yn de Omgong fan Frankryk helle er in etappewinst en hie er seis dagen it giele liedershimd oan. Ek yn de Omgong fan Itaalje skreau er in etappe op syn namme en droech er trije dagen it rôze liedershimd.

Yn 2021 die er yn Tokio mei oan it Berchfytsen op de Olympyske Simmerspullen hy gie hjirby yn de earste omgong ûnderút op in sprong hie gie earst noch al fjirder mar moast twa omgongen letter dochs út de wedstriid stappe, ta gefolch fan dizze fal koe er in moanne letter ek net meidwaan oan it Wrâldkampioenskip berchfytsen yn Itaalje.

Yn 2023 begûn er it jier mei it Wrâldkampioenskip fjildriden dat er foar de fyfde kear wûn, yn de maitiid wûn hy Milaan-San Remo en Parys-Roubaix, mar yn de simmer behelle er it wrâldkampioenskip dykhurdfytsen as earste Nederlanner yn 38 jier tiid, hy folge hjirmei Joop Zoetemelk op, dy't it wrâldkampioenskip yn 1985 wûn.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 2021 - net finisht; winner 2e etappe.
* 2022 - net finisht;
* 2023 - 57ste;
* 2024 - 96ste 
* 2025 - net finisht; winner 2e etappe.

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 2022 - 57ste; winner 1ste etappe.

## Ploegen
* 2014-2016 - BKCP
* 2016-2017 - Beobank-Corendon
* 2018-2019 - Corendon-Circus
* 2020-no - Alpecin
Wout van Aert

**Wout van Aert** (Herentals, 15 septimber 1994) is in Flaamsk fjildrider en dykhurdfytser. 

## Biografy
Van Aert waard trije kear op rige wrâldkampioen fjildriden yn de jierren 2016, 2017 en 2018, en pakte ek fjouwer kear sulver yn dizze dissipline. Hy wûn ek medaljes op de wrâldkampioenskippen dykhurdfytsen yn 2020 by de dykwedstriid en sulver yn it tiidriden yn 2020 en 2021. Ek yn de dykwedstriid fan de Olympyske Simmerspullen fan 2020 naam er in sulveren medalje mei nei hûs. Dêrneist waard er fiif kear Belgysk kampioen fjildriden, twa kear Belgysk kampioen tiidriden en ien kear Belgysk kampioen op de dyk.

Njonken de kampioenskippen wûn er ûnder mear hurdfytsmonumint Milaan-San Remo en klassikers as de Strade Bianche, Amstel Gold Race, Gent-Wevelgem, E3 Harelbeke, Omloop Het Nieuwsblad en de Bretagne Classic.

Yn de Omgong fan Frankryk wûn Van Aert njoggen etappes mei ûnder mear twa yndividuele tiidritten, in rit mei in dûbele beklimming oer de Mont Ventoux en de prestisjeuze slotetappe op de Champs-Elysées. Yn 2022 wie er einwinner fan it griene himd yn it punteklassemint en wûn er de Priis fan de striidberste fytser.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 2019  - net finisht; winner 10e etappe.
* 2020 - 20ste; winner 5e en de 7de etappe.
* 2021 - 19e; winner 11e, 20ste en de 21ste etappe.
* 2022 -   22ste; winner 4e, 8ste en de 20ste etappe.
* 2023 - net finisht;
* 2024 - 52ste; 
* 2025 - 67ste; winner 21ste etappe

### Dielname oan de Omgong fan Spanje
* 2024 - net finisht; winner 3e, 7e en de 10e etappe

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 2025 - 72ste; winner 9e etappe

## Ploegen
* 2012-2014 - Telenet-Fidea
* 2014-2016 - Vastgoedservice
* 2017-2018 - Verandas Willems-Crelan
* 2018-2019 - Cibel
* 2019-no - Jumbo-Visma
Raymond Poulidor

**Raymond Poulidor** (Masbaraud-Mérignat, 15 april 1936 – Saint-Léonard-de-Noblat, 13 novimber 2019), bynammen *Poupou* en *Ivige Twadde*, wie in Frânsk hurdfytser. Hy wie aktyf as profesjoneel hurdfytser tusken 1960 en 1977. Poulidor wie de pake fan de Nederlânske hurdfytsers Mathieu en David van der Poel.

## Karriêre
Poulidor skikte him maklik yn syn rol fan underdog. Yn Frankryk is er bekend ûnder syn bynamme *Poupou*, mar hy waard ek *Ivige Twadde* neamd, om't er yn tal fan wedstriden krekt njonken de haadpriis grypte. Under mear yn de Omgong fan Frankryk waard er trije kear twadde (1964, 1965 en 1974) en fiif kear tredde (1962, 1966, 1969, 1972 en 1976), sûnder in etappe yn it giele himd riden te hawwen. Yn it begjin fan syn karriêre wie Jacques Anquetil syn grutste rivaal, letter wie it Eddy Merckx, dêr't er mei ôfweve moast.

Yn 1964 kaam Poulidor it tichtst by in oerwinning yn de Omgong fan Frankryk. Op de Puy de Dôme focht er in duel út mei de grutte favoryt Jacques Anquetil, dy't yn tsjinstelling ta Poulidor oan de ein fan syn krêften wie. Anquetil wist syn wurgens lykwols te ferbergjen, en dêrtroch wachte Poulidor te lang mei syn oanfal. Yn Parys skiede him úteinlik mar 55 sekonden fan it giele himd.

As earbetoan begûn de njoggende etappe fan de Omgong fan Frankryk 2004 yn Saint-Léonard-de-Noblat, it wenplak fan Poulidor.
Raymond Poulidor ferstoar op 13 novimber 2019, yn 'e âldens fan 83 jier.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1962 - 3e; winner 19e etappe
* 1963 - 8ste;  	
* 1964 - 2e; winner 15e etappe
* 1965 - 2e; winner 5e en de 15e etappe
* 1966 - 3e; winner 14e etappe
* 1967 - 9e; winner 22ste etappe
* 1968 - net finisht; 	
* 1969 - 3e;
* 1970 - 7e;  	
* 1972 - 3e;
* 1973 - net finisht;
* 1974 - 2e; winner	16e etappe
* 1975 - 19e   	
* 1976 - 3e;

### Dielname oan de Omgong fan Spanje
* 1964 -  1e; winner 15e, 16e en de 17e etappe.
* 1965 - 2e; winner 4e en 16e etappe.
* 1967 - 8e; winner 15e etappe
* 1971 - 9e;

## Ploegen
* 1960-1977 - Mercier
Stout Bushmaster 2000

De **Bushmaster 2000** wie in lyts forinzefleantúch boud yn de Feriene Steaten, in besykjen om it Ford Trimotor-ûntwerp nij libben yn te blazen. It wurk begûn yn 1953 mei it testen fan in âlde Trimotor en yn 1954 kocht Bill Stout de ûntwerprjochten fan de orizjinele Trimotor. Troch lisinsjeproblemen mei de "Ford Tri-Motor" krige de Ford 15 - AT-D de namme Bushmaster 2000. Op 15 jannewaris 1955 makken Stout en partner Robert Hayden fan de Hayden Aircraft Corporation buorkundich dat se fan doel wiene om 1000 nije Bushmasters te bouwen, mar it soe noch alve jier duorje foardat it earste prototype fan it nije ûntwerp fleane soe.

De Bushmaster 2000 ûnderskiede him fan it oarspronklike ûntwerp út 1920 troch in soad nijmoadrichheden, benammen yn de kar fan materialen en konstruksjetechniken. Hy hie ek krêftigere motors, gruttere kockpitruten, in lichtere en sterkere hûd fan aluminiumlegearring, in grutter stabilo en in rêchfinne om de giering te ferminderjen, moderne trimflakken en betsjinningskabels oan de binnenkant yn stee fan de bûtenkant.

Mar sels mei moderne motoaren en trijeblêdige propellers wiene de prestaasjes fan it tastel net te ferlykjen mei dy fan hjoeddeiske ûntwerpen mei in ferlykbere kapasiteit en der folge gjin ferkeap. Yn kombinaasje mei finansjele, management- en marketingproblemen waarden der mar twa eksimplaren boud en in tredde romp waard nea foltôge.

De earste Bushmaster, N 7501 V waard boud yn 1966, en is eigendom fan Pleasant Aviation LLC At mid America flight Museum en stasjonearre op Mt Pleasant Regional Airport by Mount Pleasant, Teksas. It twadde tastel N 750 RW waard 18 jannewaris 1985 ôfboud troch Ralph Williams, de presidint fan Hydro-Forming yn Long Beach, Kalifornje. Dat fleantúch waard ôfskreaun by in ûngelok op Fullerton Municipal Airport, Kalifornje op 25 septimber 2004.

## Technyske feiten
Adrie van der Poel

**Adrianus Aloysius Jacobus (Adrie) van der Poel** (Bergen op Soom, 17 juny 1959) is in earder Nederlânsk fjildrider, en dykhurdfytser. Adrie van der Poel is de heit fan hurdfytsers Mathieu en David van der Poel

## Biografy
Van der Poel hie in ymposante karriêre mei seis klassiker oerwinningen, twa etappe oerwiningen yn de Omgong fan Frankryk en it wrâldkampioenskip fjildriden yn 1996. Hy behelle boppedat yn protte eareplakken yn wichtige wedstriden, sa waard er twadde op it wrâldkampioenskip op de dyk yn 1983 en helle er fiif twadde plakken op wrâldkampioenskippen fjildriden.

Hy begûn syn karriêre op de dyk, en foel al yn syn earste seizoen by de profesjonele fytsers op mei twadde plakken yn Parys-Nice en de Waalske Pylk. Geandewei syn karriêre gie er ek fjildriden om it hiele jier yn kompetysje bliuwe te kinnen. Al gau die bliken dat er yn dy dissipline by de wrâldtop hearde en de lêste jierren fan syn karriêre hold er him suver allinne noch mei it fjildriden dwaande.

Adrie van der Poel waard yn syn karriêre twa kear op doping trappearre. Yn 1983 rûn er tsjin de lampe fanwegen strychninegebrûk. It ekskús dat er opfierde wie: *"Ik heb duivenvlees gegeten, en die duivenmelkers drogeren hun beesten, dus vandaar"*. Yn 1984 waard er by de Omgong fan Sisylje betrape op it ferbeane middel efedrine. Dit middel wie ôfkomstich fan in hoastdrank dy't er nommen hie tsjin ferkâldheid, hy waard foar trije moannen skorst.

Yn 1986, it jier dat er de Omgong van Flaanderen wûn, waard er ûnderskieden mei de *Gerrit Schulte Trofee* foar de bêste Nederlânske profhurdfytser. Adrie is boaske mei in dochter fan de Frânske hurdfytser Raymond Poulidor.

## Dielname oan grutte omgongen
### Dielname oan de Omgong fan Frankryk
		
* 1982 - 102ste;  	
* 1983 - 37ste;   	
* 1984 - net finisht;
* 1985 - 51ste;  	
* 1986 - 110ste;   	
* 1987 - 105ste; winner 9e etappe.
* 1988 - 84ste; winner 16e etappe.
* 1989 - net finisht;
* 1990 - 111ste;  	
* 1992 - net finisht;

### Dielname oan de Omgong fan Spanje
* 1991 - 71ste;

### Dielname oan de Omgong fan Itaalje
* 1993 - 100ste;

## Ploegen
* 1981-1982 - DAF Trucks
* 1983 - Jacky Aernoudt Meubelen-Rossin
* 1984-1986 - Kwantum Hallen
* 1987-1988 - PDM
* 1989 - Domex-Weinmann
* 1990 - Weinmann-SMM Uster
* 1991-1992 - Tulip Computers
* 1993 - Mercatone Uno-Medeghini
* 1994-1995 - Collstrop
* 1996-2000 - Rabobank
Kung Fu Panda

*''Kung Fu Panda'' (franchise), in Amerikaanske kompjûteranimearre mediafranchise

## Fideospultsjes
*''Kung Fu Panda'' (fideospultsje), in fideospultsje út 2008
**[[Kung Fu Panda: Legendary Warriors]]*, in fideospultsje út 2008
**[[Kung Fu Panda World]]*, in fideospultsje út 2010
*''Kung Fu Panda 2'' (fideospultsje), in fideospultsje út 2011
**[[Kung Fu Panda: Showdown of Legendary Legends]]*, in fideospultsje út 2015

## Films
### Lange films
*''Kung Fu Panda'' (film), in Amerikaanske lange tekenfilm út 2008
**[[Kung Fu Panda 2]]*, in Amerikaanske lange tekenfilm út 2011
**[[Kung Fu Panda 3]]*, in Amerikaanske lange tekenfilm út 2016
**[[Kung Fu Panda 4]]*, in Amerikaanske lange tekenfilm út 2024
### Koarte films
**[[Kung Fu Panda: Secrets of the Furious Five]]*, in Amerikaanske koarte tekenfilm út 2008
**[[Kung Fu Panda Holiday]]*, in Amerikaanske koarte tekenfilm út 2010
**[[Kung Fu Panda: Secrets of the Masters]]*, in Amerikaanske koarte tekenfilm út 2011
**[[Kung Fu Panda: Secrets of the Scroll]]*, in Amerikaanske koarte tekenfilm út 2016

## Muzyk
*''Kung Fu Panda'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2008
*''Kung Fu Panda 2'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2011
*''Kung Fu Panda 3'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2016

## Tillefyzje
**[[Kung Fu Panda: Legends of Awesomeness]]*, in Amerikaanske tekenfilmsearje út 2011-2016
**[[Kung Fu Panda: The Paws of Destiny]]*, in Amerikaanske tekenfilmsearje út 2018-2019
**[[Kung Fu Panda: The Dragon Knight]]*, in Amerikaanske tekenfilmsearje út 2022
Anouska Koster

**Anouska Helena Koster** (De Westereen, 20 augustus 1993) is in Frysk hurdfytster.

Yn 2011 waard Koster 23e op it WK op de dyk foar junioaren yn it Deenske Kopenhagen.  Se waard 7e by it NK tiidriden yn 2012 by de elite. Yn 2013 wûn se it Nederlânsk kampioenskip foar studinten.

Yn 2014 en 2015 waard se 5e en 4e op it EK op de dyk foar beloften. Yn 2016 waard se Nederlânsk kampioen op de dyk troch it peloton foar te bliuwen en meiflechtster Janneke Ensing te ferslaan yn de sprint op de Brouwersdaam op Goeree-Oerflakkee. Yn 2017 wist se har titel net te ferdigenjen, mar stie se mei in twadde plak wol wer op it poadium. Yn dat jier wûn se in etappe en it punteklassemint yn de Tsjechyske wedstriid *Gracia Orlová* en wûn se op de Muorre fan Geraardsbergen de slotrit en dêrmei tagelyk it einklassemint fan de *[[Omgong fan Belgje]]*.

Yn 2019 wûn Koster in etappe yn de *Tour de l'Ardèche*. Yn 2020 stie se op 'e nij op it poadium fan it Nederlânsk kampioenskip; diskear wûn se brûns. Yn de *Simac Ladies Tour* 2021 wûn se de boltsjestrui fan it berchklassemint.

Yn 2023 starte se as kopfrou fan de UNO-X ploech yn de Omgong fan Itaalje en de Omgong fan Frankryk.

## Ploegen
* 2012 - Dolmans-Boels
* 2013-2014 - Futurumshop.nl
* 2015-2016 - Rabo Liv Women
* 2017 - WM3
* 2018 - WaowDeals
* 2019 - Virtu Cycling Women
* 2020 - Parkhotel Valkenburg
* 2021-2022 - Jumbo-Visma
* 2023-no - Uno-X
Sopwith Triplane

De **Sopwith Triplane** wie in Britsk iensits jachtfleantúch ûntwurpen en boud troch de Sopwith Aviation Company yn de Earste Wrâldoarloch. It wie de earste militêre trijedekker dy't operasjoneel ynset waard.

De Triplane waard ûntwikkele troch de eksperimintele ôfdieling fan it bedriuw as in privee-ûndernimming, it projekt waard laat troch de ûntwerper Herbert Smith. Ofsjoen fan it dúdlike ferskil yn fleugelkonfiguraasje, hie it tastel in soad oerienkomsten mei it suksesfolle twaddekkerjager fan it bedriuw, de Sopwith Pup. It prototype fan de Triplane makke syn earste flecht op 28 maaie 1916 en waard twa moanne letter nei it Frânske front stjoerd, dêr't it in soad lof rispe foar syn útsûnderlike klimfaasje en grutte manûvrearberens. Ein 1916 begûn de searjeproduksje fan it type yn antwurd op oarders fan de admiraliteit. Begjin 1917 kamen produksje-eksimplaren fan de Triplane by squadrons fan de Royal Naval Air Service oan.

De Triplane waard al gau en as in sukses beskôge troch de squadrons dy't dermei fleagen. Ek de piloaten fan de tsjinpartij, Keizerryk Dútslân, wiene bot ûnder de yndruk fan de prestaasjes fan de Triplane. De Dútsers bestudearren de Triplane yngeand fia bútmakke tastellen en produsearre koart dêrnei withoefolle trijefleugelige fleantugen. Nettsjinsteande dat waard de Triplane yn relatyf lytse oantallen boud yn ferliking mei de mear konvinsjonele Sopwith Pup. Der waard besletten om de Triplane út aktive tsjinst te nimmen doe 't der yn de twadde helte fan 1917 hieltyd mear Sopwith Camel-tastellen oankamen. Oerbleaune Triplanes bleaune yn tsjinst as operasjonele trainers en eksperimintele fleantugen oant moannen nei de ein fan it konflikt.

## Technyske gegevens


Clerget 9B.jpg|9-silinder-rotaasjemotor Clerget 9 B
Sop3pit.jpg|Cockpit fan de Triplane


## Sjoch ek
* Fokker Dr.I

## Keppeling om utens
*  The Aviation History On-Line Museum Sopwith Triplane
Juan Vicens Cots

**Juan Vicens Cots** (Barcelona, 1830 - dêre, 1886) wie in Spaanske skilder út de 19e iuw. Hy hearde ta de generaasje fan letromantyske skilders fan histoarjestiken.

Hy wie bekend om syn skilderijen oer histoaryske tema's, lykas *La primera hazaña del Cid* ("De earste died fan El Cid"), dat bewarre wurdt yn de Universiteit fan Barcelona en bekroand waard mei de tredde medalje op de Nasjonale Utstalling fan 1864. Under oare skilder Ramón Casas studearre tusken 1878 en 1881 yn Cots syn atelier yn Barcelona.

## Wichtichste wurken
**La primera hazaña del Cid*, ynbrocht foar de Nasjonale Utstalling fan 1864.
**Alegoría de las Ciencias Morales y Sociales*, 1881.
**Alegoría de las Ciencias Exactas, Físicas y Naturales*, 1881.
**Alegoría de la Maternidad*, 1882.		

## Keppeling om utens
Hanshin Tigers

**Hanshin Tigers** (Japansk:阪神タイガース) is in profesjonele honkbalklup yn Osaka yn Japan. De klup waard stifte yn 1935 en spilet yn it Koshien stadion, dêr't 43.508 minsken yn kinne.

## Keppeling om utens
* Offisjele webstee fan Hanshin Tigers
Marcos Hiráldez de Acosta

**Marcos Hiráldez de Acosta** (Sevilla, 1830 - Madrid, 1896) wie in Spaanske keunstskilder út de 19e iuw.

## Karriêre
Hy kaam oarspronklik út Sevilla en wie in learling fan Antonio María Esquivel en Picot. Op de útstalling fan 1860 presintearre er de *Aparición de Venus a Anquises, de cuyo encuentro resultó Eneas* ('Ferskining fan Venus oan Anchises, út waans moeting Aeneas fuortkaam'), en krige er in earfolle fermelding. Deselde ûnderskieding krige er op de Tentoanstelling fan Skiene Keunsten yn 1862, dêr't er twa skilderijen útstalde: *Dafne y Cloé* ('Daphne en Chloë') en *Faraón restituyendo a Abraham su esposa Sara* ('Farao dy't syn frou Sarah oan Abraham weromjout').

Yn 1864 krige er in medalje twadde klasse foar syn *Jura de Santa Gadea*, in wurk dat oankocht waard troch de Senaat. By de folgjende tentoanstelling yn 1866 krige er in medalje, twadde klasse, foar ien fan de trije portretten dy't er presintearre. It skilderij fan Daphne waard ek opnaam yn de Wrâldtentoanstelling yn Parys yn 1867.

Op de Nasjonale Utstalling fan 1871 yn Madrid presintearre er in skilderij mei *La heroína Agustina de Zaragoza* ('De Heldin Agustina fan Saragossa') en in *Un retrato de señora* ('Portret fan in dame'). Yn 1878 presintearre er it skilderij: *El poeta* ('De Dichter'). Hy skildere ek in portret fan kening Amadeo (*El Rey Amadeo*), dat er yn 1871 makke foar it Ministearje fan Genede en Justysje, en twa portretten fan kening Alfonso, dy't er yn 1880 foltôge.

Hy wie assistint-dosint yn it ambachtsûnderwiis en Ridder yn de Oarders fan Maria Victoria en Karel III.
Omgong fan Frankryk 2023

De 110e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 1 oant en mei 23 july 2023. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start wie yn it Spaansk Baskyske Bilbao. It wie de twadde kear dat de Omgong fan Frankryk yn Spanje begûn. De earste kear - yn 1992 - barde dat ek yn it Baskelân.

## Puy de Dôme
Foar it earst sûnt 1988 krige de organisaasje tastiming om de sliepende fulkaan Puy de Dôme te beklimmen. De fulkaan stiet sûnt 2010 op de wrâlderfgoedlist en is sûnt de iepening fan in treinspoar yn 2012 ôfsletten foar fytsers en oar ferkear. Taskôgers wiene yn de lêste 4 kilometer fan de 9e etappe op 9 july net wolkom op de smelle diken fan de fulkaan, folchauto's likemin. 

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 2022

De 109e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** wurd hâlden fan 1 oant en mei 24 july 2022. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start fan de Omgong fan Frankryk wie earst foar 2021 pland yn Keappenhaven. Troch it ferpleatste Europeesk kampioenskip fuotbal dat ek yn 2021 foar in part yn Keappenhaven plak hie, waard besletten om de Grand Départ yn Denemark te ferskowen nei 2022.

It wie de earste kear dat Keappenhaven as startplak fan de Omgong fan Frankryk fungearre; tagelyk wie it it noardlikste plak dêr 't de Omgong ea úteinset is. De earste trije etappes fûnen plak yn Denemarken; nei in tiidrit yn Keappenhaven folgje der noch in rit op de eilannen Seelân en Fún en in rit yn Jutlân op it Deenske fêstelân.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 2021

De 108ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** wurd hâlden fan 26 juny oant en mei 18 july 2021. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start fan de Ronde fan Frankryk wie earst pland yn Keappenhaven, Denemark. It soe foar Keappenhaven de earste kear wêze dat it as startplak fan de Omgong fan Frankryk fungearje soe; tagelyk soe it noardlik plak wêze dêr 't de omgong ea starten is. Troch it ferpleatste Europeesk kampioenskip fuotbal dat no ek yn 2021 yn Keappenhaven plak ha soe, waard besletten om de Grand Départ yn Denemark te ferskowen nei 2022. De organisaasje fûn mei Brest in nij plak dat de start fan de Omgong fan Frankryk ûntfange woe. De earste fjouwer etappen hiene plak yn Bretanje yn de omjouwing fan Brest.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 2020

De 107e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 29 augustus oant en mei 20 septimber 2020. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start yn Nice wie yn earste ynstânsje pland op 27 juny en de omgong soe duorje oant en mei 19 july 2020. Op 13 april 2020 makke de Frânske presidint Emmanuel Macron bekent. dat oant heal july yn ferbân mei de koroanapandemy, dy't ek yn Frankryk hearske, gjin grutte publike eveneminten organisearre wurde mochten. De Omgong fan Frankryk koe dêrtroch ein juny net fan start gean.

Op 15 april 2020 makke de organisaasje bekend dat de nije planning wie om de omgong ferride te litten fan 29 augustus oant en mei 20 septimber. It trochgean waard ôfhinklik steld oan de ûntwikkelingen fan de koroanakrisis. De rûte feroare net. De start fan de trije wiken duorjende wedstriid wie yn Nice en de finish lykas wenst op de Champs-Élysées yn Parys.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 2019

De 106e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 6 oant en mei 28 july 2019. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
Om't it 50 jier lyn wie dat Eddy Merckx yn 1969 foar it earst de Omgong fan Frankryk wûn, setten de earste twa etappes útein yn Brussel. It wie de twadde kear dat de Omgong fan Frankryk yn Brussel fan start gie, de earste kear wie yn 1958 foar de 45ste omgong fan Frankryk.

## Modderlawines
Op 26 july 2019 waard de njoggentjinde etappe fan Saint-Jean-de-Maurienne nei Tignes stillein fanwegen de waarsomstannichheden, dy't in fuortsetting fan de wedstriid ûnmooglik makken. Troch modderlawines wie it parkoers ûnberydber wurden. Der waard besletten om gjin etappe winner oan te tsjutten, noch de priis foar de striidberens út te rikken. Foar it klassemint wiene de trochkomst tiden op de Col de l'Iseran bepalend. De etappe fan 27 july 2019 waard yn it foar ynkoarte, op 'e nij fanwegen it waar.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 2018

De 105e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 7 oant en mei 29 july 2018. 

## Dielnimmende ploegen
Foar it earst sûnt 1987 waard it tal hurdfytsers it team werombrocht. Sûnt 1987 bestie elke dielnimmende ploech út njoggen hurdfytsers, yn dizze edysje mochten der noch mar acht opsteld wurde.

## Startplak
De earste etappe (Noirmoutier-en-l'Île - Fontenay-le-Comte) gie net oer de ferneamde Passage du Gois, berucht fanwegen in grutte falpartij yn de edysje fan 1999. De dyk is der yn 'e regel glêd by heech wetter. De hurdfytsers namen yn stee dêrfan de justjes fierderop lizzende brêge. It wie de earste kear dat de Omgong fan Frankryk fan start gie yn Noirmoutier-en-l'Île.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1992

De 105e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 4 oant en mei 26 july 1992. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start wie yn it Spaansk Baskyske San Sebastián. De haadstêd fan de provinsje Gipuzkoa. It wie de earste kear dat de start fan de Omgong fan Frankryk yn Spaansk Baskelân wie.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1903

De 1ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 1 oant en mei 19 july 1903.

Op 19 jannewaris, waard de earste Omgong fan Frankryk oan de parse foarsteld. Dit foarstel waard lykwols net fuortendaliks entûsjast ûnthelle, sadat de inisjatyfnimmers bang wiene dat de Omgong der nea komme soe. In wike foar it sluten fan de ynskriuwingen hiene mar 15 hurdfytsers harren ynskreaun. Dat wie op 6 maaie. De earste Omgong soe begjinne op 1 juny en duorje oant 5 july.

Fan needs moast Desgrange al in tal dingen tajaan. De earste Omgong soe pas op 1 july 1903 úteinsette en it startjild waard troch de helte dien. Uteinlik skreaune 108 hurdfytsers harren yn, en 60 dêrfan ferskynden op 1 july ek echt oan de startline. De Omgong bestie út seis etappes. Om nei te gean oft de hurdfytsers it foarsjoene parkoers ôfleine, wiene ûnderweis kontrôleposten ynstallearre. Uteinlik rieden fan de 60 mar 21 hurdfytsers de wedstriid út. Maurice Garin wûn mei in foarsprong fan hast trije oeren op de nûmer twa, al wie it, de perikels yn de omgong fan it dêropfolgjende jier yn acht nommen, wol de fraach oft er echt de hiele omgong op de fyts folbrocht hie. 

## Etappe-oersjoch
Omgong fan Frankryk 1933

De 27ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 27 juny oant en mei 23 july 1966.

## Dielnimmende ploegen
Yn de Omgong fan Frankryk fan 1933 diene Belgje, Itaalje, Switserlân, Dútslân en Frankryk mei, mei nasjonale ploech, besteande út acht hurdfytsers. Dêrneist diene 40 hurdfytsers sûnder ploech, mei oan de wedstriid, *(lân fan komôf stiet hjirûnder al as ploech neamd)*.

## Etappe-oersjoch

## Berchklassemint
De Omgong fan Frankryk hie dit jier wat nijs: It berchklassemint, dêr't punten foar te fertsjinjen wiene op de toppen fan de bergen (cols). De earste berchtrui wurdt mei grutte oertsjûging wûn troch de Spaanske klimmer Vicente Trueba, bynamme *"de vlo"*. Suver op eltse hege berch is er as earste boppe. In hege posysje yn it algemien klassemint of in etappe oerwinning is der foar him lykwols net by: sa goed as hy yn it klimmen is, sa min is er yn dalen. Sa hat er oan de top fan de Galibier hast 13 minuten foarsprong, mar wurdt er by de ôfdaling dochs noch ynhelle. En oankomsten berchop stiene pas yn 1952 foar it earst op it programma.

## Einklassearing
Omgong fan Frankryk 1966

De 53ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 21 oant en mei 14 july 1966.

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start hie plak yn Nancy, de haadstêd fan it departemint Meurthe-et-Moselle. It wie de twadde kear dat Nancy it startplak wie fan de Omgong fan Frankryk. De earste kear wie yn 1962

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1993

De 80ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 4 oant en mei 26 july 1993. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start hie plak yn Puy du Fou, in skiedkundich temapark yn it plak Les Epesses yn it Frânske departemint Vendée. It park wie it twadde atraksjepark yn de skiednis dêr't de Omgong fan start gie, it earste park wie Futuroscope yn Poitiers yn 1990.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Deiblêdsegel

De **deiblêdsegel** wie in segel dêr 't yn de njoggentjinde iuw troch it segelrjocht belesting mei heft waard op deiblêden. In stimpel op 'e krante betsjutte dat it deiblêdsegel betelle wie.

## Skiednis
De belesting waard ûnder de Frânske besetting ynfierd. Yn Nederlân waard de deiblêdsegel yn 1812 ynfierd. Yn de rin fan de njoggentjinde iuw waard it segelrjocht ek útwreide nei advertinsjes. Troch de ekstreme hichte fan dizze belesting, de belesting wie yn 1832 twaenheale sint, wiene kranten mar foar in rike elite beskikber. Boppedat behindere de regeling it oprjochtsjen fan nije deiblêden. In soad koerantiers brûkten de frijstelling foar lytse blêden, troch útjefte fan 'lilliputterpers', meastal opposisjonele periodykjes op tige lyts formaat. De oerheid makke yn 1845 in ein oan dizze praktyk troch tenei elts formaat te belêsten. It protest tsjin de maatregel waard fan goed 1850 ôf hieltyd lûder.

Yn 1867 waard it anty-Deiblêdsegel-ferbûn oprjochte.  Yn 1869 brocht Pieter Philip van Bosse de wet ta ôfskaffing fan it segelrjocht op printe stikken en advertinsjes yn nijspapieren ta stân.  Kening Willem III, benaud foar politike ûnrêststokerij troch deiblêden, besocht de Earste Keamer noch oer te heljen en fersmyt it wetsfoarstel. Mar mei ûnder druk fan 'e protesten skaft de oerheid it deiblêdsegel mei yngong fan 1 july 1869 ôf.  Yn België waard it deiblêdsegel yn 1848 ôftanke. De ôfskaffing fan 'e deiblêdsegel die de priis fan kranten yn 'e helte en soarge foar in sterke tanimming yn 'e mannichte printwurk dy 't produsearre waard. De Leidsche Courant bygelyks, oprjochte as Frânsktalige krante op 23 maart 1677, liet op 30 juny 1869 witte dat de krante tenei, útsein snein - en feestdagen, alle dagen ferskine soe. Foarhinne ferskynde de krante mar trije kear yn 'e wike.

Yn Fryslân seach Jacob Hepkema nei it ôfskaffen fan de belesting syn kans en set yn 1874, yn’e mande mei J. Hingst, útein mei it *Nieuw Advertentieblad*.

## Literatuer
* Hemels, J.M.H.J.: *De Nederlandse pers voor en na de afschaffing van het dagbladzegel in 1869*, Van Gorcum, Assen 1969.
* Rooij, M.: *Kranten: dagbladpers en maatschappij*, Wetenschappelijke uitgeverij, Amsterdam 1947.
Omgong fan Frankryk 1967

De 54ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 29 juny oant en mei 23 july 1967.

## Dielnimmende ploegen
De foargeande jierren waard de Omgong betwist troch sponsore teams. Tourdirekteur Félix Lévitan hold de team sponsors ferantwurdlik foar een staking fan de hurdfytsers yn de Omgong fan Frankryk fan 1966, en dêrom waard de formule wizige en kearden de nasjonale teams werom. De omgong gie fan start mei 130 hurdfytsers, ferdield oer 13 ploegen fan 10 hurdfytsers.

## Startplak
De start hie plak yn Angers, de haadstêd fan it departemint Maine-et-Loire. It wie de earste kear dat dizze stêd yn it westen fan Frankryk it startplak wie fan de Omgong fan Frankryk. It wie de lêste kear dat de Omgong fan Frankryk finishte yn it stadion Parc des Princes, dat fan 1905 ôf it fêste finishplak west hie fan de omgong.

## Tom Simpson
Yn de 13e etappe by de beklimming fan de Mont Ventoux kaam in dielnimmer om it libben. De Ingelske hurdfytser Tom Simpson ien fan de favoriten foar de einoerwinning. Simpson foel op wat mear as in kilometer fan de top fan syn fyts. Syn ploechlieder holp him wer op 'e fyts, mar even letter foel Simpson opnij. Hy ferstoar ûnderweis nei it sikehûs. Syn ferstjerren wie it gefolch fan it brûken fan amfetaminen, yn kombinaasje mei de hjitte, de swiere beklimming en problemen mei de mage.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1904

De 2e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 2 oant en mei 24 july 1904.

## Rebûlje
In Omgong dy't neffens de Frânske parse ek de lêste wêze soe. It like derop dat de wedstriid, nei it sukses fan de edysje 1903, deroan gean soe oan eigen populariteit. Spitigernôch wiene der yn dizze twadde edysje in tal swierrichheden. Yn it foarste plak gie it dêrby om aksjefierende omwenjenden, omdat de omgong harren nachtrêst fersteure soe (doe waard der ek nachts koerst). Fierders foelen op de Col de la République supporters fan Faure de achterfolgjende Garin lestich, wiene der strjitten dêr't bewust glêsdiggels struid wiene en waard de koers fersteurd troch fjochtpartijen. In fûl swierwaar makke de slotetappe nei it Parc des Princes ûnmooglik.

## Diskwalifikaasjes
Ienris yn Parys die bliken dat Maurice Garin syn twadde oerwinning boekt hie, diskear mei in foarsprong fan mar trije en in heale minút op Lucien Pothier. Mar de freugde duorre net lang. It Frânske hurdfytsbûn wegere de útslach fanwegen alle ûnregelmjittichheden, lykas it foar in part "riden" fan de rûte mei trein. In flink tal hurdfytsers, wêrûnder de earste fjouwer fan it einklassemint, waard út de útslaggen skrast en Pothier waard foar it libben op non-aktyf set. Maurice Garin krige in startferbod fan twa jier. De oerwinning gie úteinlik nei Henri Cornet, dy't hast trije oeren efterstân hie op Garin. De lêste hurdfytser dy't yn Parys oer einstreek kaam die der goed 101 oeren langer oer.

## Etappe-oersjoch
Omgong fan Frankryk 1994

De 81ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 2 oant en mei 24 july 1994. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start wie yn Lille. It wie de twadde kear dat de haadstêd fan de regio Opper-Frankryk en de wichtichste stêd yn en teffens haadplak fan it departemint Nord, startplak wie fan de Omgong fan Frankryk, de earste kear wie yn 1960.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1968

De 54ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 27 juny oant en mei 21 july 1968.

## Dielnimmende ploegen
Ek yn 1968 stiene der yn de omgong lanneploegen oan de start yn stee fan sponsore teams.

## Startplak
De start wie yn Vittel, in gemeente yn it Frânske departemint Vosges (regio Grand Est). It plak leit yn it arrondissemint Neufchâteau. De einstreek lei foar it earst op it Vélodrome Jacques-Anquetil yn it súdeasten fan Parys. 

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1935

De 29ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 4 oant en mei 28 july 1935. 

## Dielnimmende ploegen

## Oer de grins
Dit wie de earste Omgong fan Frankryk dy't in etappefinish en - start hie yn in stêd dy't net yn Frankryk lei. Op 8 july gie de 5e etappe (eins etappe 5a), in flakke etappe dy't moarns feriden waard, fan Belfort nei it Switserske Genève, en waard wûn troch de Frânske hurdfytser Maurice Archambaud. De middeisetappe (etappe 5b), in yndividuele tiidrit, fierde wer werom nei Frankryk. De einstreek fan dizze tiidrit lei yn Evian. De tiidrit waard wûn troch de Italjaan Rafaele di Paco.

## Francisco Cepeda
Op 11 july yn de sânde etappe, de twadde etappe yn de alpen, kaam de Spaanske hurdfytser Francisco Cepeda te fallen yn de delgong fan de Col du Galibier. Yn it sikehûs fan Grenoble waarden slimme ferwûningen oan syn plasse konstatearre. Hy ferstoar op 14 july oan syn ferwûningen. Hy wie de earste hûrdfytser dy't ferstoar as gefolch fan in ûngelok yn in etappe yn de Omgong fan Frankryk.

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Omgong fan Frankryk 1905

De 3e edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 9 oant en mei  30 july 1905.

## Oanpassingen
De omgong gie foar it earst fan start yn Parys en de einstreek lei foar it earst yn it Parc des Princes. eins soe de omgong van 1904 al dêr einigje mar dit gie op it lêst net troch ta gefolch fan swier waar.

Nei de skokkende Omgong fan 1904, doarde organisator Henri Desgrange dochs in tredde edysje oan. Al woe er de enoarme tiidsferskillen yn de koers beheine en sa de spanning werombringe. Dêrom waard besletten ta in punteklassemint op basis fan ien punt de 5 minuten efterstân, mei in maksimum fan 10 punten. Ek waarden lange ritten skrast, sadat der net mear yn it tsjuster fytst hoegde te wurden. Dêr stie tsjinoer dat it tal ritten fan seis nei alve útwreide waard.

Yn de twadde rit in sportive sensaasje: de hurdfytsers waarden foar de earste kear oer in berch stjoerd, de Ballon d'Alsace. René Pottier wist dizze berch as iennichste hurdfytser sûnder ôf te stappente nimmen. De berch, mei in ûnferhurde weidek, beklom er mei in gemiddelde fan 20 km/o. It waard ek syn lêste wapenfeit yn dizze omgong, want in dei letter moast er mei in slimme blessuere oan in knibbel opjaan.

De fytsers fytsten net yn ploegen, mar der wiene in tal fytsers dy't sponsore waarden.

## Etappe-oersjoch
Nôtmûzen fan de Nije Wrâld

De **nôtmûzen fan 'e Nije Wrâld** (wittenskiplike namme: *Reithrodontomys*) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), de famylje fan 'e wrotmûseftigen (*Cricetidae*), de ûnderfamylje fan 'e Noardamerikaanske mûzen en rotten (*Neotominae*) en de tûke fan 'e hartemûzen (*Reithrodontomyini*). Ta dit skaai hearre 21 libbene soarten wrotmûseftigen en ien fossilenien, dy't allegearre foarkomme yn Noard-Amearika en Midden-Amearika.

## Soarten
Nôtmûzen

*nôtmûs (*Micromys minutus*), ek wol de reidmûs, hjouwermûs of dwerchmûs neamd, in kjifdier dat lânseigen is yn grutte dielen fan Jeropa (wêrûnder Fryslân) en Aazje
*nôtmûzen fan de Nije Wrâld (*Reithrodontomys*), in kjifdiereskaai wêrfan't de soarten yn Noard- en Midden-Amearika foarkomme
Omgong fan Frankryk 1995

De 81ste edysje fan de **[[Omgong fan Frankryk]]** waard hâlden fan 1 oant en mei 23 july 1995. 

## Dielnimmende ploegen

## Startplak
De start wie yn Saint-Brieuc. It wie de earste kear dat de gemeente yn it Frânske departemint Côtes-d'Armor, yn de regio Bretanje, startplak wie fan de Omgong fan Frankryk.

Miguel Induráin kaam mei syn oerwinning lyk mei Jacques Anquetil (1964), Eddy Merckx (1974) en Bernard Hinault (1985) dy't elk ek fiif kear de omgong wisten te winnen. Miguel Induráin wie al de earste dy't dit mei in oanslettene rige die.

## Fabio Casartelli
Op 18 july yn de 15 etappe, in berchetappe fan Saint-Girons nei Cauterets kaam de Italjaanske hurdfytser en regearjend Olympysk kampioen Fabio Casartelli raar te fallen by de ôfdaling fan de Col de Portet-d'Aspet. De 24-jierrige Olympyske kampioen fan Barcelona '92 stoar oan de oprûne ferwûningen. Op it plak fan it ûngelok stiet no in tinkteken foar Carsatelli. 

## Etappe-oersjoch

## Klassemintslieders nei eltse etappe
Strjitten yn De Hoeve

De **Strjitten yn De Hoeve:**

De *Meerdiek* wie in âld paad dat bylâns de eardere Easterhoevenske Mar rûn mar is allang gjin trochgong mear. In heidemarke, dat bekend stie as de *Keizerspoel*, wie oan it begjin fan de 20e iuw noch in *[[snoek]]plekkie* en lei yn it ferlingde fan de *Keizerswâl*. De *Keizerswâl* wie, krektas de *Keizerspoel*, neamd nei de famylje (Jan, Kobus en Geertien) Keizer. Hja wennen doe op it plak dêr't de Noardwâlder Feart in bocht makket.

## A
* *Alde Jokwei*

## C
* *Contermanswei* (ferneamd nei Jan Harm Contermans)

## F
* *Finkegeafeartwei*

## H
* *Hoevewei*

## I
* *Ikewei* 

## J
* *Jokwei*

## K
* *Kletterleane*

## R
* *Rattelleane*
Goffereftigen

De **goffereftigen** (wittenskiplike namme: *Geomorpha*) foarmje in tuskenskift fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*) en it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*). Ta dizze taksonomyske groep hearre de goffers en mûsgoffers en harren fossile sibben, mei yn totaal sa'n 100 libbene soarten.

## Tuskenskiftopbou
Goffers en mûsgoffers

De **goffers en mûsgoffers** (wittenskiplike namme: *Geomyoidea*) foarmje in boppefamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*) en it tuskenskift fan 'e goffereftigen (*Geomorpha*). Ta dizze boppefamylje hearre de goffers en mûsgoffers (of wangpûdmûzen) en harren fossile sibben. Yn totaal giet it om sa'n 100 libbene soarten, dy't benammen foarkomme yn Noard-Amearika, hoewol't guon harren fersprieding troch de Grutte Amerikaanske Utwikseling útwreide hawwe nei it noardlike part fan Súd-Amearika.

## Boppefamylje-opbou
Mûsgoffers

De **mûsgoffers** (wittenskiplike namme: *Heteromyidae*), ek wol **wangpûdmûzen** of **wangsekmûzen** neamd, foarmje in famylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (*Mammalia*), it skift fan 'e kjifdieren (*Rodentia*), it ûnderskift fan 'e bevers en goffers (*Castorimorpha*), it tuskenskift fan 'e goffereftigen (*Geomorpha*) en de boppefamylje fan 'e goffers en mûsgoffers (*Geomyoidea*). 

## Beskriuwing
Ta dizze famylje hearre de skeintoskmûsgoffers, stikelmûsgoffers, kangoeroemûzen en kangoeroerotten. Yn totaal giet it dêrby om likernôch 65 libbene soarten. Dy komme benammen foar yn Noard-Amearika, hoewol't guon harren fersprieding troch de Grutte Amerikaanske Utwikseling fia de lânbrêge fan Midden-Amearika útwreide hawwe nei it noardlike diel fan Súd-Amearika.

De mûsgoffers binne lytseftige herbivoaren, dy't komplekse ûndergrûnske hoalestelsels oanlizze yn 'e prêrjes en woastinen fan 'e westlike helte fan Noard-Amearika. Guon soarten komme lykwols foar yn it tropysk reinwâld, dêr't se in selde soarte hâlden en dragen fertoane. Mûsgoffers hawwe wangpûden dy't net yn 'e mûle sitte, mar oan 'e bûtenkant oer de wangen hinne en nei efteren rinne oant oer de sydkant fan 'e hals. De wangpûden binne fan binnen mei hier begroeid en hawwe iepenings oan 'e foarkant, deunby de mûle. Mûsgoffers libje foar it meastepart fan sied en oare dielen fan planten, dy't se yn mânske hoemannichten garje yn harren wangpûden en sa mei weromnimme nei harren hoalen. By kâld of reinich waar bliuwe de mûsgoffers binnen en tarre se op 'e foarrieden fretten dy't se oanlein hawwe.

## Famylje-opbou