open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Noarderhaven 29 (Harns)

De grêftenwenning oan de **Noarderhaven 29**  is in monumintaal pân yn Harns.

## Skiednis
De listgevel fan it gebou oan de Noarderhaven 29 komt út de perioade om 1770. It pân hat in kroanlist mei metopen, triglyfen sniene rokoko konsoles. De dakkapel boppe de kroanlist hat snijwurk yn Loadewyk XV-styl. Boppe de dakkapel is in seilmakker ôfbylde. It snijwurk is fan de hân fan Johann Georg Hempel. Boppe de tagongsdoar sit in raam mei in snijfinster. Foar de yngong in stoepe mei oan beide siden stoepepeallen. It grêftenpân is erkend as in ryksmonumint.

De wenning stiet yn Harns bekend as it *moardpân*. Yn 1894 skeat de hjir wenjende dûmny Johan Barger syn kategisante Catherina Helene (Cato) Mirande dea.
Noarderhaven 33 (Harns)

De grêftenwenning oan de **Noarderhaven 33**  is in monumintaal pân yn Harns.
  
## Skiednis

It grêftenpân oan de Noarderhaven 33 is út de 18e iuw. It dwersdak wurdt bekroand mei twahoekskoarstiennen. It dak wurdt oan de foarkant skieden troch in dakkapel, mei oan de beide sydkanten byldhoude figueren fan Neptunus en Mercurius (sjoch ôfbyld). De yngong oan de linkerside sit zich tusken twa ioanyske pylders en ûnder in heal rûn snijfinster mei fersierde swikken, in patroan dat werhelle wurdt yn de beide finsters fan de ûnderferdjipping. De boppeferdjipping telt oan de foarside trije njoggenrútsramen, wêrfan de ûndersiden, krektas by de beide finsters fan de ûnderferdjipping, lûken hawwe.

Oan de efterside fan de wenning is in dakfinster makke dat de bewenners útsjoch joech oer de Waadsee. It pân is erkend as ryksmonumint.
Jan Johannes Blanksma

**Jan Johannes Blanksma** (Penjum, 24 jannewaris 1875 - Leien, 22 augustus 1950) wie in Nederlânsk heechlearaar organyske gemy oan de Ryksuniversiteit Leien.

## Oplieding
Blanksma folge de trijejierrige Hegere Boargerskoalle-kursus yn Harns en de oare jierren oan de fiifjierrige HBS yn Ljouwert; hy folge dêr lessen by ûnder mear de gemikus dr. J. Ariëns Kappers; dêrnei studearre Blankema in jier âlde talen mei privaatlessen yn Ljouwert, wêrnei't er skiekunde studearjen gie yn Amsterdam; syn learmasters dêr wiene Jacobus van 't Hoff, Gunning, Hendrik Bakhuis Roozeboom en Cornelis Adriaan Lobry van Troostenburg de Bruyn; yn 1900 hellde Blankema it doktoraat yn de gemy mei it proefskrift *Bijdrage tot de kennis der organische zwavelverbindingen.* Hy bleau noch twa jier wurkjen yn it laboratoarium fan Lobry de Bruyn as assistint. 

## Wurkpaad
Blanksma waard beneamd ta earste skiekundige fan it Laboratoarium fan it Departemint fan Finânsjes ûnder de technolooch jhr. Willem Alberda van Ekenstein; hjir waarden ûndersikingen op it mêd fan sûkers, earder ûnder Lobry de Bruyn begûn, yn gearwurking mei Alberda van Ekenstein fuortset. It slagge om nije sûkers te meitsjen, benammen ribose; ek slagge it om nei te gean hokker stof ûntstie as men sûkers mei soer ferhjitte, it oksymetylfurfurol, in ferbining dy't mei bepaalde reagintsia sekere kleurferoarings joech, wêrtroch't it mooglik waard om sûkers op te spoaren. Dy stof liende him der ek foar om keunsthuning, dêr't se yn foarkaam, te ûnderskieden fan natuerhuning, wêryn't se net foarkaam. 

Al earder slagge it Blanksma  ferbinings gear te stallen, dy't in soad liken op de bekende eksplosyfstof: pikrinesoer (trinitrofenol); dizze nije eksplosyfstoffen, wichtich om harren wittenskiplike betsjutting, mar te djoer foar gebrûk yn de praktyk, wiene it besibbe tetranitrofenol en pentanitrofenol. Blanksma beskreau dy ferbiningen en oaren (soms tegearre mei Alberda van Ekenstein) yn ûnder mear de *Verslagen van de [[Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen]]*, de *Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft*, it *Recueil des Traveaux Chimiques des Pays Bas et de la Belgique* en it *[[Chemisch Weekblad]]*.

Fan 1903 - 1909 ûnderhâlde Blanksma de relaasjes mei de Universiteit fan Amsterdam troch it ferfoljen fan de funksje fan privaatdosint yn de organyske gemy, tagelyk mei de betrekking oan it laboratoarium. Yn 1914 waard hy beneamd ta heechlearaar oan de universiteit fan Leien.
Dana de Vries

**Dana Erna de Vries** (Frjentsjer, juny 1993) is in selliste.

Se studearre oan it Prins Claus Konservatoarium yn Grins en waar yn septimber 2011 talitten oan it *Conservatoire de Boulogne* yn Parys. Se krige les fan Jan-Ype Nota en Michel Strauss. It Dames Tiemersma Fûns hat har dêrby stipe.

De basis foar har stúdzje waard sûnt har seisde lein troch Jiri Prchal. Doe't se njoggen jier wie, wie se foar it earste te hearren mei it Frysk Jeugdorkest. Neist optredens yn Nederlân, stie se ek yn de Carnegiehall yn New york, yn Portegal en yn Europeeske lannen mei ûnder mear it Nederlânsk Filharmonyorkest (NedPhO), it Noard Nederlânsk Orkest (NNO), it Nasjonaal Symfoanysk Keamerorkest (NASKA) en Jeugdorkest Nederlân (JON), it Haydn Jeugd Strykorkest (HJSO) út Grins en it Jeugd Keamerorkest fan it Mieczyslaw Karlowitz Muzieklyceum út Poznan (Poalen). As keamermusikus trede se al op mei ûnder mear Emmy Verhey.
Dana folge masterklassen en die mei oan festivals as it Orlando Festival en it Peter de Grutte Festival.

Se bespilet in D. Nicolas Aine-sello út 1790, dy't se yn brûklien hat fan Michel Dispa. De Lapierre-strykstôk brûkt se fan har âld-learaar Jiri Prchal. 

## Prizen
Prizen wûn se by de Jûn fan de Jonge Musikus, it Prinses Christina Konkoers, it Haydn Muzyk Festival en de Stichting Jong Muziektalent Nederland.
 
## Trivia
* op 11 maaie 2012 kaam se yn it nijs doe't se út de trein nei Grins setten waard omdat se gjin kaartsje foar har sello hie.
Marieke Swart

**Marieke Swart** (Sint-Anne, 10 desimber 1994) is sjongster, presintatrise en ambassadrise foar Warchild Fryslân. 

## Bist wizer
Yn 2004 spilet se in rol yn de nije telefyzjerige *Bist wizer* foar Omrop Fryslân en Z@ppelin. De jouwer ôffleveringen geane oer bisten. Mei Jorrit Kingma út Burgum goe de doe 9-jierrige Marieke yn de rige op stap mei bistefersoarger Minke Spoelstra fan Aqua Zoo Friesland, by de Griene Stjer.
## Annie
Yn it seizoen 2005/2006 krijt se de rol fan it readhierrige famke Annie yn de musical Annie, produsearre troch Albert Verlinde. Se treedt dan op yn de foarstellings yn Noard-Nederlân.
## Warchild
Yn 2009 wie se te hearren op de  single ‘Dyn Eagen' dat opnommen waard as inisjatyf fan Omrop Fryslân. Skoaltelefyzje woe yn syn telefyzjeprogramma's en op ynternet dat jier safolle mooglik omtinken jaan oan WarChild. Van Wieren waard frege om in nûmer te skriuwen, sjonger Robbie van Wieren skreaun de tekst en de band makke de muzyk.

## Witwat
Marieke Swart presintearre al op har fyftjinde it skoaltelefyzjeprogramma WitWat en docht dêryn ek mei as gastsjongeresse  Se siet op dat stuit noch op it vwo fan skoallemienskip Ulbe van Houten yn Sint Anne.
WitWat is in searje skoaltelefyzjeprogrammas fan Omrop Fryslân en wurdt makke foar groep 3 en 4. Yn dit programma siket se mei har kleptop nei antwurden op fragen fan bern. It byhearrende ferske is makke troch Clara Rullmann.
Brio Sylmaraton

De **Brio Sylmaraton** is in jierlikse sylwedstryd foar iepen sylboaten dy't organisearre wurdt troch wettersportferiening Onder Ons út (kameleondoarp)Terherne. De 25ste Brio Sylmaraton waard hâlden op sneon 12 maaie 2012. Brio wie in brêgerop om eartiids troch de brêge te wollen.

Yn 1988 waard begûn mei 30 boaten, letter groeide it út nei it maksimum fan 150 boaten. De rûte hat in lingte fan 60 km, en giet troch it súdwesten fan Fryslân. Fan de Snitser Mar oer de Goaiingarypster Puollen, Noarder Alde Wei, Langwarder Wielen, Tsjûkemar en Follegea nei Sleat. Dêrnei giet de rûte fierder yn noardlike rjochting oer de Sleattemer Mar nei Wâldsein, Oazingahuzen en Drylts. Fia de Swarte-en Wite Brekken en wer oer de Goaiingarypster Puollen, troch de Hearrensylbrêge oer de Terkaplester Puollen komme de dielnimmers wer yn Terherne. De rûte moatte binnen tolve oeren werom wêze. 

## Handicap
It type boat is frij. Dat kin omdat de syltiden omrekkene wurde mei de ynternasjonale handikapformule: (berekkene tiid = syltiid x 100 : SW) SW, Snelheidsfaktor Wettersport, is in systeem dat it mooglik makket om in soad ferskillende types boat earlik tsjin elkoar sile te litten. It handikapsifer jout in yndikaasje fan de snelheidsferwachting fan elk skip fergelike mei in skip mei handicap 100. As in sylboat in handicap hat fan bygelyks 80, dan betsjut dat, dat fergelike mei in sifer fan 105 mar leafst 25 minuten hurder fard wurde moat yn 100 minuten. Sa wurde de tiden korrizjearre. De faktor is bepaald middels basisgegevens as gewicht, lingte wetterline en seiloerflak. Der wurdt ek rekken hâlden mei histoaryske prestaasjes, wêrby't de sifers jierliks bepaald wurde troch it KNWV.
Ald Stoutenburch

**Old Stoutenburg**, **Ald Stoutenburch** of **Olt Stoutenburght** is in 'kastiel' yn Blesdike, gemeente Weststellingwerf.
It "kastiel" is in folly en hat nea echt bestien. 

Tusken de Blesse en Blesdike stiet in sabeare-midsiuwsk kastiel. It is boud troch Gregorius Halman, dy't histoaryske klean ferhiert. De namme Olt Stoutenburght komt fan stout=flink,dryst. It bousel is histoarysk lang net ferantwurde, mar de gemeente seach hjir de lol wol fan yn en hat in bysûndere boufergunning ferliend. Gregorius Halman docht alles sels.  

It fjouwerkante gebou hat mânske grutte hoektuorren. Der is in ridderseal, kapel, kelders en dus ek tsjerkers. It gebou is oplutsen fan âld bakstienmateriaal, al wienen der yn de midsiuwen noch gjin bakstiennen yn it waalformaat. Boppedat leit de folly tusken de beammen, wyls in kastiel in frij skoatsfjild hawwe moat. Halman wit soks wol mar hy wol hjir gewoan syn ferbylding sjen litte. Hy luts al de oandacht fan telefyzjeprogramma's as "Hea!" en "Man bijt Hond". It kastiel is sûnt in oantal jier in offisjele trouwlokaasje, ek is der njonken it kastiel in oernachtingsplak foar minsken dy't mei in kampearwein reizgje.
Lolle Klaas Okma

**Lolle Klaas Okma** (Heech, 5 augustus 1876 - Amsterdam, 29 april 1936) wie in Nederlânsk boargemaster foar de AR.

Okma wie in soan fan feehâlder en politikus Ruurd Klazes Okma (1839-1915) en Tryntsje Douwes Douma (1842-1862). Hy troude mei Alida Bakhuizen (1879-1955).

Okma studearre rjochten en wie nei syn stúdzje earst abbekaat yn Snits, assosearre mei syn broer. Hy wie lid fan de Anty-Revolúsjonêre Partij. Yn 1913 waard hy beneamd as boargemaster fan Frjentsjer. Dêrnei hie hy dit amt yn Wûnseradiel en Kampen. Okma hie meardere byfunksjes.

Okma ferstoar yn de Valeriusklinyk yn Amsterdam, dêr't hy in pear dagen dêrfoar opnomd wie. Hy waard begroeven yn IJsselmuiden. Op syn grêf stiet in monumint mei dêrop syn portret op in plakette. It monumint waard troch de Kamper iisclub T.O.G., dêr't Okma earefoarsitter fan wie, oan de famylje oanbean.
Frjentsjerter lannen

De **Frjentsjerter lannen** is in stik lân yn de gemeente It Bilt dat yn 1501 troch Hindrik de Fromme en Joaris mei it Burd, de soannen en erfgenamten fan Albrecht fan Saksen, oan de stêd Frjentsjer skonken waard as tank foar de troch de stêd diene tsjinsten.

## Skiednis
Yn 1499 waard Hindrik fan Saksen troch syn heit Albrecht III fan Saksen oansteld as syn waarnimmer yn de Fryske gebieten. Albrecht wie it jier dêrfoar troch keizer Maximiliaan beneamd as erflik *gubernator en [[potestaat]]* oer dizze gebieten. Al gau kaam it ta in opstân tsjin syn bewâld, mei help fan de stêd Grins. Hindrik en George fan Saksen twongen yn de striid tsjjin it Fryske ferset de help ôf fan de stêd Frjentsjer, doe't Hindrik dêr belegere waard. Foar dy help krige Frjentsjer in stik lân fan 200 moargen yn it Bilt. It gie om doe noch bûtendyks lân, kwelders. Mei de opbringst fan it lân koe Frjentsjer de stêd fersterkje mei wâlen en tuorren.

De Frjentsjerterlannen lizze noardwestlik fan Sint Jabik tusken de Aldebiltdyk, Kadal en de Holle Rij. Doe't de Aldebiltdyk yn 1505 oanlein waard, kamen dy lannen yndyksk te lizzen. De Frjentsjerter lannen binne no noch besit fan de gemeente Frjentsjerteradiel.
Tsjerke fan Goaiïngaryp

De **Tsjerke fan Goaiïngaryp** is in tsjerkegebou yn Goaiïngaryp yn de gemeente De Fryske Marren.
 
## Skiednis
De sealtsjerke út 1770 is boud as ferfanging fan in eardere tsjerke. Foar dy tiid stie op itselde plak de midsiuwske foargonger. Hokker patroanhillige de tsjerke yn 'e midsiuwen hie is net mear bekend. Yn in ynstjoerd stik yn de Jouster Krante neamde pastoar Menno Brada Willibrord as patroanhillige. 

Johan Vegilin van Claerbergen, grytman fan Doanjewerstâl, liet boppe de yngong in gevelstien ynmitselje mei syn famyljewapen. Syn pakesizzer jonkhear Frans van Eisinga lei op 24 april de earste stien. Dit wurdt fermelden op in memoarjesstien fan J. Wiarda yn de bûtenmuorre fan it koar. 

Tsjerke en klokkestoel binne ryksmonuminten en eigendom fan Stichting Alde Fryske Tsjerken. 

## Ynterieur
It ynterieur wurdt oerkape fan in tonferwulft. It oargel út de jierren 1960 iuw is makke troch de firma Vierdag út Ynskedee en besit trije registers op ien manuaal. 

De seis brânskildere ramen fan de wapens dy't de bou fan de tsjerke mooglik makken (Willem V, de Fryske rekkenmasters, it Hof fan Fryslân, grytman Johan Vegelin van Claerbergen, it Mindergetal, Deputearre Steaten fan Fryslân)  binne makke troch Ype Staak fan Snits.



## Klokkestoel
Yn de klokkestoel hinget in troch Geert van Wou getten klok út 1527.

## Sjoch ek
*Tsjerken yn Fryslân

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Lütetsburg

De gemeente **Lütetsburg** (Eastfrysk: *Lütsbörg*) leit yn it distrikt Auwerk fan de Dútske dielsteat Nedersaksen. Lütetsburg hat 758 ynwenners (2013). De gemeente is ûnderdiel fan de Samtgemeinde Hage. De gemeente leit ek yn de regio East-Fryslân.

Yn de gemeente leit it lykneamde slot Lütetsburg, dêr't de gemeente nei neamd is. It is in saneamde wetterboarch. It kastiel hat in kastieltún, dy't te besjen is. It bewenne kastiel is net iepen foar publyk.
Pieltsjerke

De **Pieltsjerke** is in tsjerkegebou oan de Jan Jelles Hofstrjitte yn De Gaastmar, gemeente Súdwest-Fryslân.

Om 1540 hie De Gastmar al in tsjerke. Pastoar Heero Lyoloffsoan hie mei de prebendarius Doythie Jayesoan de ynkomsten út sa’n 55 bunder lân. Fan de Midsiuwske tsjerke binne gjin gegevens bekend, de skoalmaster fan Gaastmar makket om 1850 melding fan dat de tsjerke begjin 18e iuw noch in swiere stompe toer hie., dêr’t de fûneminten noch fan yn de grûn sieten. Neffens Jacob Hepkema siet yn 1890 noch in stien yn de toer dêr’t út blykte dat der yn 1752 in nije toer boud wie. 

De trijesidich sluten sealtsjerke út de 19e iuw waard yn 1953 hast hielendal werboud. De houten geveltoer út 1940 mei ynsnoerde spits waard werpleatst. De liedklok út 1519 is getten troch de klokkejitters Geert van Wou en Johannes Schonenborch. De preekstoel komt út de 17e iuw. It oargel út 1890 is makke troch Bakker & Timmenga. De herfoarme tsjerke is in ryksmonumint.

Interieur naar het oosten - Gaastmeer - 20074872 - RCE.jpg|Ynterieur mei preekstoel
Interieur naar het westen - Gaastmeer - 20074871 - RCE.jpg|Ynterieur mei oargel


## Sjoch ek
* Tsjerken yn Fryslân
André Roosenburg

**Andries ("André") Hendrik Roosenburg** (De Haach, 18 augustus 1923 – Frjentsjer, 26 july 2002) wie in Nederlânsk fuotballer.

Roosenburg waard op jonge leeftiid ûntdekt troch ADO Den Haag. Hy bruts oan it begjin fan de Twadde Wrâldoarloch troch by de club en waard mei ADO twa kear lânskampioen. Yn de oarloch gie hy nei Delfsyl dêr't hy letter foar VV Neptunia spylje soe. Hjirnei fuotballe hy foar Fuotbalferiening Sneek en makke dêrwei in transfer nei it Italjaanske Fiorentina. Werom yn Nederlân waard hy om it spyljen fan betelle fuotbal skorst en mocht pas by de yntroduksje fan it betelle fuotbal yn Nederlân yn 1954 wer spylje. Dit die hy noch foar Helmondia '55 en Fuotbalferiening Leeuwarden dêr't hy yn it seizoen 1958/59 mei 29 doelpunten topscorer waard fan de earste difyzje. Yn 1959 gie hy nei N.E.C. dêr't hy yn syn earste wedstriid blessearre útfoel en dêrnei stoppe mei fuotbaljen.

Hy kaam njoggen kear út foar it Nederlânsk alvetal en die mei oan de Olympyske Spullen yn 1948 dêr't hy yn de wedstrriid tsjin Ierlân syn ienige doelpunt makke.

Syn soans André Roosenburg (ek keatser) en Claus (letter trener) kamen út foar SC Cambuur.

## Earelist
* Nederlânsk kampioen: 1942, 1943
Wiegersma

De famylje **Wiegersma** is in laach fan medisy en keunstners mei syn woartels yn de omkriten fan Dokkum, Rinsumageast en Dantumawâld. 

## Foarskiednis yn Fryslân

Jacob Wiegers Wiegersma (Boppeknipe, 1815 - Boarnburgum, 1883), soan fan Wieger Jacobs Wiegersma en Korneliske Kornelis de Jong, wie neist ûnderwizer ek froed- en hielmaster. Syn soan Hendrik (1840-1887) wie ek genêshear.

## Bekendheid yn Brabân
Hendrik syn soan Jacob Hendrik Wiegersma (Surhústerfean, 1863 - Zeist, 1931) ferhuze as jonge dokter nei it Noard-Brabânske rivierdoarp Lith, lizzend oan de Maas. Hy soe nei syn dea tegearre mei syn soan model stean foar Tjerk van Taeke út Antoon Coolen syn roman Dorp aan de rivier.
Wiegersma fêstige him yn in 17e-iuwsk pân oan de Lithsedyk, dêr't hy syn praktyk fan húsdokter hie. Ut syn houlik mei Elisabeth J.M. Blancke (1864-1903) waarden njoggen bern berne. Syn âldste soan Hendrik, oer him fierderop mear, wie krektas syn heit húsdokter. Soan Jacob (Jaap) waard antikêr yn Utert, en Gerrit (Gerard) eachdokter te Breda.
Nei de dea fan syn earste frou wertroude Jacob mei Anna Catharina Daniels, dochter fan in militêr út Nymwegen. It houlik bleau sûnder bern. Nei de dea fan syn twadde frou yn 1928 fêstige Jacob him as dokter yn Heerewaarden, dêr't hy opnij troude en trije jier letter begroeven waard.
Sûnder mis de bekendste Wiegersma wie de medikus, ekspresjonistysk skilder en skriuwer Hendrik Wiegersma (1891-1969), dy't him yn 1917 as jonge dokter yn it Brabânske Deurne fêstige. Yn 1925 lei hy mei syn start as keunstskilder de basis foar in laach fan keunstners. Wiegersma wie troud mei Petronella J.A.M. Daniels (1892-1962) út Nymwegen, nicht fan ien fan syn styfmemmen. Se krigen tegearre fiif soannen.

Wiegersma syn âldste soan Jaap waard krektas syn heit húsdokter en ferhuze op lettere leeftyd nei Ingelân. De twadde soan fan Hendrik, Pieter Wiegersma (1920-2009) waard glêzenier, keunstskilder, skriuwer en ûntwerper fan tapiten en sieraden. De fjirde soan, Friso Wiegersma (1925-2006), hie in karriêre as dekôrskilder, keunstskilder en tekstdichter fan syn partner Wim Sonneveld. Yn 1999 ferhuze Pieter Wiegersma as lêste Wiegersma út Deurne. Keunst spilet yn de famylje noch altiten in rol yn de foarm fan de galery Wiegersma Fine Art, dy't foarhinne yn Deurne en Parys siet en no út Brussel wei opereart.
Ilse Kraaijeveld

**Ilse Kraaijeveld** (Dokkum, 22 desimber 1990) is in Frysk swimster.

## Karriêre
Op de Iepen Nederlânske kampioenskippen swimmen 2009 yn Eindhoven stie Kraaijeveld foar de earste kear op het NK-podium, sulver op sawol de 50 as de 100 meter frije slach. Twa wiken letter, op de NK sprint,foldie se oan de limyt foar de Europeeske kampioenskippen koartebaanswimmen 2009 yn Istanboel op de 50 meter frije slach. Yn Istanboel strrâme se yn de searjes fan de 50 meter frije slach. 

By de Amsterdam Swim Cup 2010 wist Kraaijeveld in plak te bemachtigjen yn de 4x100 meter frije slach foar de Europeeske kampioenskippen swimmen 2010 yn Boedapest. Nei ôfrin fan de Amsterdam Swim Cup waard bekend dat se nei de simmer oerstapt nei it Nasjonaal Swimynstitút Eindhoven, yn Eindhoven sil se trene ûnder lieding fan Jacco Verhaeren. Op de Europeeske kampioenskippen yn Boedapest waard de Nederlânske útskeakele yn de searjes fan sawol de 50 as de 100 meter frije slach, tegearre mei Saskia de Jonge, Elise Bouwens en Femke Heemskerk einige se as seisde op de 4x100 meter frije slach. Yn Eindhoven nom Kraaijeveld diel oan de Europeeske kampioenskippen koartebaanswimmen 2010, op dit toernoai strâne se yn de searjes fan de 100 meter frije slach. Op de 4x50 meter frije slach swom se mei Inge Dekker, Saskia de Jonge en Marleen Veldhuis yn de searjes, yn de finale ferovere Dekker mei Femke Heemskerk, Hinkelien Schreuder en Ranomi Kromowidjojo de Europeeske titel. Foar har oandiel yn de searjes waard Kraaijeveld leanne mei de gouden medalje.

By de Europese kampioenskippen koartebaanswimmen 2011 yn Szczecin waard se útskekele yn de searjes fan de 100 meter frije slach, mei Tamara van Vliet, Rieneke Terink en Maud van der Meer einige se as fjirde op de 4x50 meter frije slach.

Yn 2012 beslut Kraaijeveld om wer nei Swimferiening Orka yn Ljouwert te gean om te trenen by Henri Koek

## Resultaten
### Ynternasjonale toernoaien

### Nederlânske kampioenskippen swimmen

## Persoanlike rekords
*Bywurke oant en mei 5 desimber 2010*

### Koartebaan

### Langebaan

## Keppeling om utens
* Webstee fan Ilse Kraaijeveld.
It Lytsdjip

**It Lytsdjip** is in rivierke binnen de stedsgrêften fan Dokkum. It rivierke rint fan de Dokkumer Ie by de mûne Zeldenrust op it Baantsjebolwurk, eastoan nei De Syl (de eardere slûs), dêr’t it oanslút op it Dokkumergrutdjip.

## Skiednis
Dokkum is grif ûntstien op de terp dy’t no de Merk is. Besuden dy terp run in iepen see-earm, of rivier (it hjoeddeiske Dokkumer Djip), dy’t it oerskot oan wetter fan it Eastergoa, de omkriten fan Dokkum, nei it easten ôffierde nei wat letter de Lauwerssee wurde soe. Tanksij dy rivier hie de delsetting in ferbining mei de see, sadat yn de Midsiuwen it plak útgroeie koe ta in stêd.

Om de ynfloeden fan eb en floed te behearskjen waarden yn dy rivier slûzen oanlein. Earst bewesten Dokkum, mei nammen as "Leppesyl", of "Alde Syl", mar yn 1583 waard der in slûs yn Dokkum sels oanlein; de Syl. East fan dy slûs bestie noch altiten de iepen ferbining mei de see, it Dokkumer Djip. Bewesten de slûs waard in wetterferbining mei Ljouwert makke, de Ljouwerter Feart en letter de Dokkumer Ie neamd.

Yn 1585 waarden der om Dokkum festingwâlen oanlein, de bolwurken. It wetter fuort bewesten en eastlik fan de Syl foel no binnen de stedsgrêften en waarden tegearre "It Djip" neamd.  It wetter kaam yn it westen Dokkum yn oer de saneamde "Trije Pipen", in poarte yn de stedsomwâling. Dy poarte mei it poartewachtershúske is yn 1836 ôfbrutsen.  De ferbining yn it easten bleau iepen by de Easterpoarte, dy't feitlik allinnich mar in ophelbrêge wie. Omdat it eastlike diel fan it Djip in iepen ferbining mei de see hold, waard dat stik letter *Grutdjip* neamd, wêrnei't it lytse, westlike part fansels de namme "Lytsdjip" krige.

## Betsjutting foar de stêd
It Grutdjip en it Lytsdjip foarmje mei de Syl in wichtich en werkenber gebiet yn de midden fan Dokkum. As gehiel wurde se ek beskerme as Ryksmonumint. It brede wetter foarme in ideale haven, wêrby't it Grutdjip de bûtenhaven foarme en it Lytsdjip de binnenhaven.  Oan beide kanten fan it wetter wiene kaaien mei ferlege losplakken, dêr't skippen fan oer see harren hannelslading losten. Dy ferlege loskaaien binne der noch altiten. Oan de kaaien ferriisden pakhuzen, kroegen, fabrykjes en in brouwerij.

Tichtbij de lossende skippen waard by 't soad hannele. Ferskate merken krigen in eigen plak oan de kaai. Tsjintwurdich ferwize inkele strjitnammen noch nei dy hannelsplakken. Fan de Syl ôf sjoen is *Vleesmarkt* oan de linkerkaai, wylst oan de rjochterkaai de *Suupmarkt* en de *Turfmarkt* lizze. Op de *Suupmarkt* waard benammen suvel ferhannele, de naam "Suup" komt fan it wurd sûpe.

## Alvestêdetocht
Mei de Alvestêdetocht komme de dielnimmers de binnenstêd fan Dokkum yn op It Lytsdjip. De riders moatte ûnder de (Bontebrêge) troch om harren stimpel te heljen. By de stimpelpost op it Lytsdjip leit it kearpunt, wêrnei't de riders it lêste stik oer de Dokkumer Ie rjochting Bartlehiem op Ljouwert oan geane. As oantinken oan dit kearpunt is oan de Suupmarkt in bankje setten yn de foarm fan in Fryske trochrinder.
De Lêste Stoer

**De Lêste Stoer** (Nedersaksysk: *De Léste Stuver*) is in buorskip east fan Bûtenpost en besuden fan Lytsewâld in de gemeente Achtkarspelen. De buorskip lei oant 2010 op it krúspunt fan de Trekwei en de wei tusken Ljouwert en Grins, oan de Stroobossertrekfeart. Dy krusing is ferpleatst en ferfongen troch in rotonde yn ferbân mei de oanlis fan de eastlike rûnwei by Bûtenpost. De buorskip bestiet út trije wenningen en ien pleats.

De buorskip krige syn namme meidat hjir eartiids it lêste tolhûs stie op de farrûte oer de Stroobossertrekfeart fan Dokkum nei it Prinses Margrietkanaal. Troch de hege kosten fan de oanlis fan dy trekfeart gie de stêd Dokkum fallyt. De trekfeart gie oer nei in groep skuldeaskers, dy’t tolhuzen setten om sa de skuld ôfbetelje te kinnen. De lêste Stoer wie it lêste tolhûs oan de trekfeart as men fan Dokkum kaam. Dy tolheffing is yn it bejin fan de 20e iuw ôfskaft.

Yn de 18e en 19e iuw stie oan de Stroobossertrekfeart op it steed fan de hjoeddeiske buorskip in herberch mei ek de namme *De laatste Stuiver*, hoewol’t yn de 19e iuw dy herberch ek wol *de Eerste Stuiver* neamd waard of koartwei 'De Stuiver'. Dy herberch hat dêr noch oant 1878 bestien. Dêrnei waard it gebou troch de earmfâdij brûkt om der saneamde "bedielden" yn ûnder te bringen.

De brêge, dêr’t de provinsjale wei oer de Stroobossertrekfeart giet, hjit tsjinstwurdich ek *Lèste Stuver*. Eartiids hjitte dy brêge de *Stienharstertil*, neamd nei de eartiidske buorskip/plak Stienharst.
Freerik Walters

**Freerik Walters** (Oude Pekela, 9 juny 1925 - Dokkum, 22 jannewaris 1945) wie in Nederlânsk plysjeman en fersetsstrider yn de Twadde Wrâldoarloch.

## Biografy
Walters wie in soan fan de fabryksarbeider Hendrik Walters en Arina Stutvoet. Hy wie net-troud. Walters wie plysje yn Nieuwe Pekela en wie Lutersk.

Walters wie yn de Twadde Wrâldoarloch lid fan de Oardertsjinst, it *Plysjeferset* en de Binnenlânske Striidkrêften. Hy waaard op 13 jannewaris 1945 arrestearre as repressalje foar in likwidaasje. Hy waard op 22 jannewaris 1945 fusillearre yn Dokkum.

Walters is begroeven op it gemeentlike begraafplak yn Oude Pekela.
Slach by Noardhorn

De **Slach by Noardhorn** wie in fjochterij tusken Steatske en Spaanskgesinde troepen op 30 septimber 1581. 

## Oanrin
De Steatske troepen wiene it foarôfgeande jier in swiere slach tabrocht, meidat George fan Lalaing, greve fan Rennenberg, fan Steatske kant nei de Spaanske kant oerrûn. Dat waard letter ek wol bekend ûnder de namme *[[Ferrie fan Rennenberg|Ferried fan Rennenberg]]*. Dêrtroch kamen ûnder mear de stêd Grins en de Ommelannen yn Spaanske hannen. Under lieding fan de Steatske oanfierder Diederik Sonoy waarden yn 1581 de Fryske stêden Sleat, De Lemmer en Dokkum werom ferovere troch de Steatske troepen. Yn de simmer fan 1581 ferstoar George fan Lalaing en waard de lieding fan de stêd Grins tydlik oerdroegen oan Johan Baptiste fan Taxis en dêrnei oan Francisco Verdugo. Verdugo wûn mei Maarten Schenck grutte stikken grûn en fêstige him yn Noardhorn.

Noardhorn wie in doarpke tusken it yn Steatske hannen wêzende Fryslân en it Spaansksinnige Grinslân. Under Fryske druk om de Spaanskgesinde troepen oan te fallen waard dêrom yn de hjerst fan 1581 in Steatsk leger nei Noardhorn stjoerd.

## Ferrin
Op 30 septimber 1581 troffen beide legers elkoar in eintsje bewesten it plak Noardhorn. Ynearsten like de striid yn it foardiel fan de Steatsen te fallen, mar dêrnei sette Verdugo kanonnen yn. Beide kanten ferlearen in soad soldaten yn de fjochterijen, mar de Spaanskgesinden krigen de oerhân en sloegen de Steatske troepen werom. De Steatske oanfierders Sonoy en Willem Loadewyk fan Nassau-Dillenburg moasten har fjochtsjendewei weromlûke. Fan Nassau-Dillenburg waard yn de slach meardere kearen rekke troch kûgels, mar dy ketsten op syn harnas ôf. De Spaanskgesinden wûnen de slach.

Verdugo luts him nei de slach werom nei Grypskerk, mar waard dêr ferdreaun meidat Steatskgesinde troepen in dyk trochstutsen.

## Spoaren
It gebiet by Noardhorn dêr't de slach levere waard, wurdt noch altiten oantsjutten as Norritsfjld, ferneamd nei de Steatske oerste John Norreys.
Eilard Attema

**Eilard Jacobus Attema** (Snits, 23 desimber 1818 - Drachten, 8 febrewaris 1886) wie in Fryske notaris en liberaal politikus. 

Nei syn oplieding ta notaris wurke hy yn in tal notariskantoaren, oant hy yn 1848 notaris waard yn Drachten. Hy wie de soan fan in ofsier fan justysje. Oant syn oanstelling as notaris yn Drachten wie hy koart gemeenteriedslid yn Smellingerlân, de gemeente dêr’t Drachten ûnder falt, en yn 1875 waard hy foar it kiesdistrikt It Hearrenfean lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân. 

Yn 1884 mong Attema him yn de striid om de keamersitten - net allinich mei kandidaten fan anty-revolúsjonêre komôf, mar ek fan oare liberale streamingen. Foar de twa sitten dy’t beskikber wiene yn kiesdistrikt Dokkum, wienen der fjouwer liberale kandidaten, wêrûnder it sittende keamerlid Van Welderen Rengers - dat him weromluts úteinlik. Attema profilearre him ûnder mear troch te pleitsjen foar de ôfskaffing fan de sinsus, in belesting op kapitaal, foar de frijhannel en foar besunigingen. Uteinlik waard hy by de earste stimming keazen mei 1197 stimmen. 

In soad gebrûk hat er net fan syn funksje meitsje kind. Yn syn Keamerlidmaatskip hat hy fiifkear sprutsen, wêrfan trije kear as rapporteur, ienkear as ferdigening fan de belangen fan de notarisoplieding en ienkear oer de bestriding fan longsykten by Frysk fee. Dêrneist wie hy foarsitter fan de Twadde Keamerkommisje foar de fersykskriften. 

Sûnt 13 maart 1885 wenne hy al gjin gearkomst mear by fan de Keamer wegens sykte, en op 1 augustus naam hy ûntslach út de Keamer, Provinsjale Steaten en as foarsitter fan de Grutte Feanpolder yn Opsterlân en Smellingerlân.
Ulrich Huber (1842-1917)

**Ulrich Herman Huber** (Ljouwert, 15 desimber 1842 - De Haach, 5 maart 1917) wie in Nederlânsk politikus.

Huber wie in njoggentjinde-iuwsk antyrevolúsjonêr politikus út in foaroansteand Frysk juristelaach, Huber. Hy wie sels in skoft abbekaat yn Ljouwert. Yn 1883 keas it distrikt Gouda him ta Twadde Keamerlid. Yn 1888 waard hy ôffurdige foar Dokkum. Yn de Keamer spruts hy oer juridyske, bestjoerlike en wettersteatkundige ûnderwerpen. Nei syn twongen fertrek út de Keamer yn 1894 waard hy steatsried en dat bleau hy hast trettjin jier.
Jacob Bleeker

**Jacob Bleeker** (Dokkum, 24 augustus 1885 - Bilthoven, 14 novimber 1961) wie in Nederlânske boargemaster.

## Libben en wurk
Bleeker waard berne yn Dokkum as soan fan Gabe Bleeker en Feikje Jacobs Wijntjes. Hy begûn syn karriêre op de siktarij fan Tytsjerksteradiel. Dêrnei waard er 1e amtner op de siktarij yn Stienwyk en wie dêrneist learaar steatswittenskip oan de H.B.S.. Yn 1910 waard hy gemeentesekretaris fan Raarderhim. Hy wie troud mei Geertruida Luciena Maria Dorothea Monsieur (1885-1926) en Johanna Anitia van Lookeren Campagne (1893-1979)

## Boargemaster
Bleeker waard yn 1912 beneamd ta boargemaster fan Raarderhim en dêrnei fan Utingeradiel (1919) en Opsterlân (1929). Hy wie boargemaster fan Doardt fan 1937 oant 6 maaie 1943.  Hy waard ôfsetten yn de Twadde Wrâldoarloch neidat hy wegere hie oan de besetter listen te jaan fan persoanen dy’t foar tewurkstelling yn Dútslân yn oanmerking komme soenen. Bleeker waard ferfongen troch de NSB-boargemaster Johan Gijsbert van Houten. Ynearsten hâlde Bleeker him skûl yn Zaltbommel mar kaam op 25 septimber 1943 werom nei Dordrecht op fersyk fan de Undergrûnske. As ûnderdûker hâlde er earst ta by it Leger des Heils en letter yn it Sint Jacobsgesticht yn de Houttunen. 
Op 7 maaie 1945 begûn Bleeker wer mei syn wurk as boargemaster fan Dordrecht, yn de dagen foarôfgeande oan de kapiltulaasje hie hy mei de Duitse befelhawwer ûnderhannele oer de oerjefte fan de stêd. By Keninklik Beslút fan 7 juny 1946 waard hy wer formeel ta boargemaster fan Dordrecht beneamd. 

Yn 1947 waard Jacob Bleeker beneamd ta Ridder yn de Oarder fan de Nederlânske Liuw en per 1 septimber 1950 waard him by Keninklik Beslút earfol ûntslach ferliend *"mei tankbetsjûging foar de langduorjende en gewichtige tsjinsten troch him as boargemaster bewezen"*. 

Hy mocht 11 jier fan syn pensjoen genietsje en ferstoar yn 1961. Yn 2002, 41 jier nei syn dea, beneamde de gemeenterie fan Dordrecht Bleeker dochs noch as eareboarger fan dy stêd.
Dokk'em Open Air

**Dokk'em Open Air** is begûn as in twajierliks heavy metal festival yn Raard, tichtby Dokkum, dat sûnt 2002 organiseare wurdt. De fiifde edysje wie yn juny 2010 en sûnttiids wurdt it festival alle jierren organisearre. Yn 2012 wie de 7e edysje.

## Optredende bands
Súdhoarne

**Súdhoarne** (Nederlânsk: *Zuidhorn*) is in buorskip iyn de gemeente Eaststellingwerf. It leit súdwest fan Elslo (dêr’t it offisjeel by heart), oan in bocht fan de Donkerewei. 

Yn 1840 stienen der 2 huzen. Tsjintwurdich binne dat in stik of seis huzen.
Herman Vermeer

**A. Herman Vermeer** (Appelskea, 6 septimber 1957) is in Nederlânske boer en earder politikus.

Vermeer wie fan novimber 2001 oant july 2004 lid fan it Europeesk Parlemint foar de VVD. Hy hie dêr sitting yn de ELDR, de Europeeskse Liberaal Demokraten.

Binnen het EP hie er as aktiviteiten:
*Tsjinne in ferslach yn oer de beskerming fan fuotgongers en oare kwetsbere dykgebrûkers by in botsing mei in motorreau (meibeslissingsproseduere, earste lêzing), july 2003.
*Frege oan de Europeeske kommisje in stúdzje te dwaan nei de tastânbringing fan in sertifisearre sloopproses fan fersmoarge skippen, om de eksport fan âlde Europese skippen nei lannen as Yndia en Bangladesj foar te kommen. Yn maaie 2004 makke de Europese Kommisje plannen bekend dy’t oanheakken by de eko-dock ûntmantelingwerf STOP (Stichting Tanker Ontmanteling Platform) yn de Iemshaven.

Vermeer is fan berop bouboer en wennet yn Swifterbant. Dêr is hy ûnder mear bekend troch syn trije wynmûnen fan it bedriuw Vestas dy’t hy op syn lân stean hat. Hy is troud en hat fjouwer bern.
Formaasje fan Appelskea

De **Formaasje fan Appelskea** of **Appelskea Formaasje** (*[[Sic (Latyn)|sic]]*, ôfkoarting: AP) is in geologyske formaasje yn de ûndergrûn fan it noarden en easten fan Nederlân. De formaasje is neamd nei Appelskea en bestiet út fluviatyl sân en grind út it Bavelien en Ier-Cromerien (1,03 oant 0,6 miljoen jier âld, Ier en Midden Pleistoseen; "preglassiaal"). De formaasje komt amper oan it oerflak, útsein op plakken dêr’t de ûndergrûn troch gletsjers yn it Saalien of Elsterien is opdrukt is ta kearwâllen of dêr’t sâltdiapieren de sediminten fan ûnderen opheech drukt hawwe.

## Litology
De Formaasje fan Appelkea bestiet út pakketten sân en grind, mei ferskillende kerrelgruttes, fan frij fyn sân oant bytiden tige grou grind. Soms kommme tinne leechjes klaai of liem foar. De klasten komme út boarnegebieten yn Sintraal-Europa, lykas it Thüringer Wâld, en oanfierd troch in ferdwûne rivierrin dy’t de Eridanos neamd wurdt.

In de formaasje wurdt ien laachpakket ûnderskieden: it Laachpakket fan Weerdinge, dat bestiet út grou sân.

## Stratigrafy
De Formaasje fan Appelskea leit boppe-op de (âldere) Lagen fan Hattem, dy’t hearre by de Formaasje fan Peize. Dizze formaasje bestiet út ek út it easten oanfierd fluviatyl sân mei grind. It ûnderskied tusken de twa formasjes wurdt makke op mineraalynhâld. It boarnegebiet fan de sediminten út de formaasje fan Peize (it Baltysk gebiet) lei boppedat noardkliker as dat fan dy út de Formaasje fan Appelskea.

Meastal leit de formaasje ûnder de jongere, ek fluviatile formaasjes fan Urk en Sterksel, wêrfan it sedimint in súdliker oarsprong hat en oanfierd waard troch de Ryn.

De Formaasje fan Appelskea komt oerien mei de Yarmouth Roads Formaasje yn de ûndergrûn fan de Noardsee.

## Relaasje mei net mear brûkte ienheden
Dizze formaasje komt gedieltlik yn it plak fan de Formaasje fan Ynskedee. De Lagen van Hattem dy’t earder ta de Formaasje fan Ynskedee rekkene waarden, binnen o by de ûnderlizzende Formaasje fan Peize yndield. Fierders wurde de ôfsettingen út de eardere Mingsône dy’t ta de Formaasje fan Urk hearden no as Laachpakket fan Weerdinge by de Formaasje fan Appelskea yndield.
Klaas Knillis Hofstra

**Klaas Knillis Hofstra** (Easterwâlde, 26 april 1959) is in dichter, regisseur en presintator. Hy wennet yn Grins.

Hy waard berne yn Easterwâlde, gemeente Eaststellingwerf. Hy hat trije dichtbondels yn it Stellingwerfsk op syn namme stean, twa betinkboeken, sân toanielstikken en ferskate kollumns yn ferskate blêden en tydskriften. Hy skriuwt ek yn it Nederlânsk en Grinslânsk.

Hy hat yn de leste 25 jier 35 toanielstikken regissearre. Boppedat hat er yn it ferline faak it literêr botanysk festival Dichters yn de Prinsetún presintearre.

Hofstra is lid fan de Dichtklup yn Grins.

## Keppeling om utens
* Hofstra yn de Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Fledder Aa

De **Fledder Aa** (Nederlânsk en offisjeel: *Vledder Aa*) is in lytse beek yn it súdwesten fan Drinte.

De boarne fan de beek leit yn it Aekingerbroek, net fier fan Appelskea yn Súeast-Fryslân. De beekrint dan nei it súdwesten lâns (Drintske) doarpen Wateren, Doldersum, Fledder en Frederiksoard. By Stienwyk krijt de beek in oare namme: It Stienwiker Djip. De ôfstân fan de boarne oant Stienwyk is sa’n 25 kilometer.

De Fledder Aa is bysûnder omdat it de ienige beek yn nederlân is wêrfan de bopperin yn in natuerlike omjouwing leit. It Aekingerbroek wie oant begjin jierren njoggentich in greidlân midden yn de boskwachterij Smilde. No’t dit gebiet diel wurden is fan it Nasjonaal Park Drintsk-Fryske Wâld is dit gebiet opnij ynrjochte. Bosk is kapt en greiden binne wer omfoarme ta natoerterrein.

Oant tsien kilometer streamôfwert is it streamgebiet fan de Fledder Aa yn 2002 en 2003 opnij ynrjochte. De beek krige har âlde rin wer werom en meänderet no wer troch it Doldersummer fjild. Ek it beekdal fan de Tilgrup, in beek dy’t yn de Fledder Aa útkomt, waard gedieltlik wer wersteld. Boppedat waard de keunstmjittige ynstream fan gebietsfrjemd en fersmoarge wetter út de Drintske Haadfeart fia de Tilgrup nei de Fledder Aa ôfsluten.

## Poëzij

:De mensen gaan wondere wegen,zegt de beek. Wat is de zin?Ik heb de tijd, ik ken mijn plaatsmijn stroomgebied; ik kom, ik ga.Een stukje eeuwigheid: de Fledder Aa
::Fragmint fan it gedicht Fledder Aa fan Marga Kool
Haadbrêge fan Easterwâlde

De **Haadbrêge fan [[Easterwâlde (Fryslân)|Easterwâlde]]** leit yn it sintrum fan it plak en ferbynt de twa ouwers fan de Opsterlânske Kompanjonsfeart, ûnderdiel fan de Turfrûte. De provinsjale brêge is bysûnder om twa redenen:
:1) it is in hefbrêge mei mat twa pyloanen;
:2) de brêge is de earste fan komposyt (rizelfersterke keunststof) foar de swierste ferkearsklasse.

De fal is makke foar in bewegende brêge; middels hydraulyk kin it yn fertikale rjochting beweegd wurde om skipfeart trochgong jaan te kinnen. Yn dizze opset is de brêge fan komposyt de earste fan de wrâld.

De brêge is makke yn opdracht fan de Provinsje Fryslân. It ûntwerp is fan Witteveen + Bos en Arsjitekteburo irs VEGTER bi. De produksje fan de komposite fal is útfierd troch FiberCore Europe yn Rotterdam; Knol Akkrum wie de haadoannimmer fan it projekt.

De kar foar komposyt sit yn de eigenskippen fan dit materiaal. Om't de pyloanen net yn’e midden fan de brêge oanbrocht binne, wie in licht materiaal nedich dat mei relatyf in bytsje kontragewicht balânsearre wurde wurde koe. Soks koe allinnich mei komposyt; yn stiel of beton hie dizze brêge net makke wurde kind. Dêrneist spile ek it duorsume karakter fan komposyt in rol.

De brêge is 12 meter lang en 11,2 meter breed en is op 8 july 2010 oplevere.
Gerlof Bontekoe

**Gerlof Auke Bontekoe** (Hurdegaryp, 21 febrewaris 1900 - Easterwâlde, 22 septimber 1988) wie in Nederlânsk boargemaster en heraldikus fan Frysk komôf.

## Biografy
Bontekoe studearre rjochten yn Leien. Hy wurke dêrnei op de gemeentesekretary yn Wymbritsersdiel en Snits. Yn 1927 waard er boargemaster fan Sleen en yn 1938 yn Eaststellingwerf. Hy bleau dêr oant syn pinsjoen yn 1965.

Bontekoe wie belutsen by it tastân kommen fan in betinkingsstien as oantinken oan de yn de Twadde Wrâldoarloch omkommen Frânske parasjutisten en krige dêrfoar fan Frankryk in sulveren earemedalje (1958). Hy wie ek Offisier yn de Oarder fan Oranje-Nassau (1965). Yn 1966 krige er de Kulturele priis fan Drinte. Bontekoe en syn frou ferstoaren mar ien oere nei elkoar. Se waarden begroeven yn Langedike. Syn opfolger as boargemaster fan Eaststellingwerf, Tieme Oosterwijk waard njonken him begroeven.

## Untwerper fan wapens
Doe't er boargemaster fan Sleen waard, hie dy gemeente noch gjin gemeentewapen, dêrom ûntwurp Bontekoe der ien. Dêrnei ûntwurp hy ek wapens foar 25 oare Drintske gemeentes en de flagge fan Drinte. Yn 1979 waard er yn it provinsjehûs yn Assen huldige, omdat er syn 150e oerheidswapen (dat fan de gemeente Buren) ûntwurpen hie. 

Bontekoe hat ûnder oaren de wapens ûntwurpen foar Anloo, Almeare, Beilen, Borger, Coevorden, Dalen, Diever, Drinte, Dronten, Eelde, Emmen, Feandam, Fledder, Gasselte, Hensbroek, Lelystêd, Nijeveen, Noarch, Noardeastpolder, Odoorn, Oosterhesselen, Ruinen, Ruinerwold, Schoonebeek, Sleen, Smilde, Stienwyk, Stein, Súdlaren, Vries, Westerbork, De Wijk, Zuidwolde en Zweeloo.

## Sjoch ek
* List fan boargemasters fan Eaststellingwerf
Lytsdjip

It **Lytsdjip** (Stellingwerfsk en offisjeel: *Kleindiep*) is in rivierke bewesten Easterwâlde. It is ûngefear 5 kilometer lang. Eartiids hie it wetter in frije rin, mar it is yn de rin fan de tiid kanalisearre en eigentlik feroare yn in brede sleat. It wetter ûntsprong súdwestlik fan Easterwâlde, mar troch de útwreiding fan it doarp en de oanlis fan de N381 is de oarspronklike boarne ferdwûn. It wetter rint lâns de buorskip Legeduerswâld en rint tusken Makkingea en Easterwâlde út yn de rivier de Tsjonger.

It eartiidske iepenloftswimbad yn Easterwâlde lei ûngefear yn/by it eardere begjin en hjitte dan ek *Lyts Djip*.
Stellingwerf Kolleezje

It **Stellingwerf Kolleezje** is in middelbere skoalle yn de gemeente Eaststellingwerf. De skoalle stiet yn Easterwâlde en waard yn 1993 oprjochte.

De skoalle hat yn 2010 sa’n 1300 learlingen. Der wurdt fan VMBO oant VWO+ les oanbean.
Provinsjale wei 979

De **provinsjale wei 979** of **N979**, oanlein yn 1977, is in provinsjale wei yn de provinsjes Grinslân, Drinte en Fryslân. De wei foarmet de ferbining tusken De Like en Haulerwyk, dêr’t de wei oergiet yn de N918 rjochting Easterwâlde.

De wei is foar in part útfierd as twastripe-hiemtagongswei dêr't in maksimumfaasje fan 60 km/o. tastien is. Yn de gemeente Westerkertier hjit de wei *Diepswal*, *Kromme Kolk*, *Hoofddiep* en *Oudestreek*, yn de gemeente Noordenveld *Hoofdweg* en yn de gemeente Eaststellingwerf *Leeksterweg*.
Weperbult

De **Weperbult** is in eardere dwingel yn de buorskip Weper yn de gemeente Eaststellingwerf. Jiske út de provinsje Fryslân waard hjir stoarten. It dwingelân waard brûkt tusken 1970 en 1994. Neidat hy bûten gebrûk nommen is, is hy op natuerlike wze ynpast yn it lânskip. Boppe-op de bult stiet in keunstwurk fan Ids Willemsma.

Njonken de bult stiet in wettersuvering, dy’t it wetter út de bult suvert. Dêr wurdt e kit ôffongen ôffalgas ferbaarnd yn in gasturbine wêrnei’t de produsearre elektrisiteit weromfierd wurdt yn it net. De waarmte wurdt brûkt om de gebouwen te ferwaarmjen.

## Utsjoch
By helder waar is der prachtich útsjoch fanôf de Weperbult. Yn it noardeasten is it Fochtelerfean te sjen mei dêrefter Assen. Yn it easten is de telefyzjetoer fan Smilde te sjen. Yn it noardwesten it Gasunygebou yn Grins en yn it suden de bebouwing fan De Fochtel en Easterwâlde.
Sint-Fransiskustsjerke (Wolvegea)

De **Sint-Fransiskustsjerke** yn Wolvegea is in katolyk tsjerkegebou út 1939. De Fransiskustsjerke is sûnt 2014 ien fan 'e tsjerken fan 'e Petrus- en Paulusparochy.

## Skiednis
Nei de reformaasje waard op 'e stins fan 'e famylje Terwisscha yn Teridzert temûk missen opdroegen. Yn 1745 folge de bou fan in tsjerke yn Aldeholtpea. Om't de preesters Fransiskanen wiene, waard de tsjerke wijd oan de hillige Fransiskus fan Assisy.

Nei de ynstallaasje fan pastoar Lucas Mulder waard neffens in ûntwerp fan de arsjitekt Hendricus Johannes Wennekers útein set mei de bou fan in nije neogoatyske tsjerke en pastorije. De earste misse waard dêr op 13 oktober 1861 opgedroegen. Dy tsjerke moast fanwegen brekfalligens ferfongen wurde troch in nij tsjerkegebou fan Wolter te Riele (1867-1937). De tsjerke waard op 21 april 1914 ynwijd.

Yn 'e jierren 1930 wie dy tsjerke al wer te lyts woarn en yn 1937 waard besletten de tsjerke mei behâld fan de toer te ferfangen. Foar de tsjerke tekene Pierre Cuypers jr. foar it ûntwerp. De tsjerke waard yn 1938 foltôge. 

## Oargel
It oargel fan de firma E.F. Walcker & Cie út 1983 waard yn 2000 troch de firma Steendam ynnommen, dy't it piipwurk foar in nij oargel brûkte foar de Grifformearde Gemeente fan Terneuzen.
 
Yn 2020 krige de Fransiskustsjerke in nij oargel. It oargel is in histoarysk ynstrumint dat ôfkomstich is út de Grifformearde tsjerke fan Koerherne (Grinslân). It twamanualige oargel waard yn 1860 yn Dunstable boud troch Samual Atterton. De grifformearden fan Kuorhinne kochten it oargel yn 'e jierren 1980 oan. Op 4 novimber 2019 sette Van der Putten út Wynskoat útein mei de bou fan it oargel yn 'e Sint-Fransiskustsjerke. 

## Oars
Op it tsjerkhôf efter de tsjerke stiet in neogoatyske kapel.

## Ofbylden

Wolvega RK kerk - Interieur -003.JPG|*Haadalter*
Wolvegea, kapel roomsk begraafplak.jpg|thumb|*Kapel*


## Keppeling om utens
* Orgelsite: disposysje oargel
Jan Nijland

**Jan Nijland** (Willemsoard, 14 juny 1935 - Wolvegea, 27 septimber 2011) wie fan 1981 oant 1994 Twadde Keamerlid foar it CDA.  

Nijland wie feehâlder (mestfee) út Weststellingwerf, dy’t warber wie by de CHU-jongerein en letter gemeenteriedslid waard. Hy waard Twadde Keamerlid doe’t hy op it puntstiie om ta wethâlder keazen te wurden. Yn de Keamer wie hy wurdfierder foar lânbou, fiskerij en wettersteat. Boppedat wie hy foarsitter fan de kommisje foar de Fiskerij. As regiofertsjintwurdiger kaam er op foar de belangen fan it Noarden fan Nederlân.
Nieuwe Weme

Gerardus Johannes **Nieuwe Weme** iepene yn 1905 yn Ynskedee in bakkerij op de hoeke fan de Walhofstrjitte, Drienerwei en Deurningerstrjitte. Dy winkel foarme hy om ta in krûdeniersaak en syn soan Bernard naam it oer en syn pakesizzer Gerard makke der in supermerk fan. In oare soan fan Gerardus Johannes, Leo, kocht yn 1946 in winkel op It Hearrenfean, wat it begjin wie fan de bekende supermerkkeatling "Nieuwe Weme". Dy keten groeide, ûnder direksje fan Leonardus Jozef en letter ûnder lieding fan dy syn soan Gerardus J.M., út ta in yn it noarden sterk fertsjintwurdige supermerkkeatling mei 38 fêstigingen yn Fryslân, Grinslân, Drinte, Flevolân en Oerisel. Letter gie ek de winkel yn Ynskedee (eigener wie neef Gerard, soan fan Bernard), op yn dit op It Hearrenfean fêstige konsern. Yn 1989 kocht Nieuwe Weme it Grinslanner Dreize-konsern.

Yn 1996 ferkocht de famylje Nieuwe Weme de ûndernimming foar 180 miljoen gûne oan Groenwoudt, dat op syn beurt yn 2000 oernomd waard troch Laurus (tsjintwurdich Super de Boer N.V.). Itselde jier waarden hast alle winkels omboud ta Konmar.

De earste fêstiging fan Nieuwe Weme gie by de fjoerwurkramp fan 2000 yn flammen op.
Jack de Heer

**Jack Garth Dick de Heer** (Ledbridge, Kanada, 17 maaie 1953) is topscorer fan alle tiden fan de Nederlânske iishockeyploech mei 114 doelpunten en 96 assists yn 119 interlands. 

De oanfaller Jack de Heer spile yn de jierren santich en begjin jierren tachtich by earst Tilburg, It Hearrenfean, Arosa (Switserlân) en opnij It Hearrenfean. Hy stie te boek as in *goalgetter* en makke diel út fan de ferneamde Nederlânske ploech dy’t yn 1980 as njoggende einige by de Olympyske Winterspullen yn Lake Placid. Mei yngong fan it seizoen 1999-2000 waard in nei him neamde trofee ynsteld foar de topscorer yn de iishockey-earedifyzje. 

Nei syn aktive karriêre gie de emigrantesoan werom nei Kanada, dêr’t er yn syn berteplak Lethbridge de drukkerij fan syn heit oernaam. Ein jannewaris 2005 wie De Heer op It Hearrenfean oanwêzich foar in galawedstriid ta gelegenheid fan in ferbouwing fan de Thialfhal.

Op snein 21 febrewaris 2010 spruts Mart Smeets lang mei De Heer en Larry van Wieren oer de Nederlânske dielname fan it iishockey oan de Olympyske Winterspullen fan Lake Placid.
Fokje Bleeker-Dijkstra

**Fokje Bleeker-Dijkstra** (15 maart 1910 - 6 jannewaris 2000) wie yn de Twadde Wrâldoarloch in Nederlânske fersetsstrider.

Tegearre mei har man, Johan Bleeker, fong hja yn de Hiele oarloch in soad, meast Joadske ûnderdûkers út it hiele lân wei op yn harren hûs-skuonmakkerij Tjepkemastrjitte 22 yn It Hearrenfean. Ien fan de bekendste hjirfan wie Letty Rudelsheim fan de fersetsgroep fan Joop Westerweel dy’t yn 1942 by harren ûnderdûkt siet.

Se krigen hjirfoar yn 1981 de Yad Vashem-ûnderskieding.