Sint-Omaars

**Sint-Omaars** (Frânsk: *Saint-Omer*) is in plak en gemeente efkes besuden Duinkerken op 'e grins tusken Frânsk-Flaanderen en Arteezje (*Artois*) yn it hjoeddeiske departemint Pas-de-Calais yn 'e regio Opper-Frankryk, oan 'e rivier de Aa en it Kanaal fan Neuffossé. De stêd hat in oerflak fan 16,59 km2 en hat sa'n 14.500 ynwenners (2023). Sint-Omaars is in regionaal fersoargings- en kultuersintrum (mei skoallen, merk, musea) mei wat yndustry (ûnder oaren tekstyl, fiedsel, glês, masines).

## Ut de skiednis
Sint-Omaars waard foar it earst yn dokuminten yn 'e sânde iuw neamd ûnder de namme *Sithiu* oangeande de abdij fan Sint-Bertinus, dy't op inisjatyf fan biskop Audomarus, Omaar of Otmar fan Terwaan stifte waard.

Yn 'e njoggende iuw naam it doarp dat om it kleaster hinne woeks de namme Sint-Omaars oan. De Noarmannen plonderen it plak om 860 en 880 hinne. Tsien jier letter waard der in ferdigeningsmuorre om it plak en it kleaster boud. 

Mei't Sint-Omaars lei oan 'e grinzen fan gebieten dy't Frânsken, Flamingen, Ingelsken en Spanjerts inoar ûntstriden, wie it plak gauris it toaniel fan strideraasjes en belegerings.
 
Yn 932 ferovere greve Arnulf I fan Flaanderen it greefskip Arteezje en Sint-Omaars waard in part fan it greefskip Flaanderen yn 'e folgjende trije iuwen. Yn 1071 waarden Filips I fan Frankryk en de jonge Arnulf III fan Flaanderen by Sint-Omaars ferslein troch Arnulf syn omke en beskermhear, Robrecht de Fries, dy't neitiids greve fan Flaanderen waard oant syn dea yn 1093.

Mei de lekkenyndustry waard Sint-Omaars yn 'e tolfde en trettjinde iuw in woltierige stêd. It krige yn 1127 stedsrjochten fan greve Willem Klito, en waard dêrmei de earste stêd in westlik Flaanderen mei stedsrjochten. Letter ferlear de stêd syn liedende rôl yn de tekstylyndustry oan Brugge.

Yn 1214, nei't it greefskip Flaanderen ferswakke waard, kaam Arteezje oan Frankryk. Yn 1340 waard der by de stêd in grutte slach fochten tusken in Ingelsk-Flaamsk en in Frânsk leger, dêr't it Ingelsk-Flaamske leger belies jaan moast. Yn 1384 waard it part fan 'e Boergondyske Nederlannen, sûnt 1482 waard it part fan 'e Habsburchske Nederlannen en sûnt 1581 oant 1678 fan 'e Spaanske Nederlannen. Nei 1678 foel de stêd nei earder fergees besykjen definityf oan Frankryk ta.

Tusken 1787 en 1795 giene tûzenen Noard-Nederlânske patriotten as ballingen nei Sint-Omaars en wide omkriten (Bethune, Waten, Sint-Winoksbergen, Grevelingen, Dúntsjerk). Tusken 1787 en 1795 wie it in taflechtsoarde fan Fryske patriotten lykas Court Lambertus fan Beyma en Johannes Valckenaer nei't in sterk Prusysk leger de steedhâlderlike macht yn Nederlân werstelde.

Yn 'e Earste en Twadde Wrâldkriich waard de stêd swier skansearre.

## Ofbylden

Saint-Omer - Cathédrale vue des jardins.jpg|Katedraal fan Sint-Omaars
0 Saint-Omer - La gare (1).JPG|Stasjon.
Saint-Omer - Hôtel de Ville (cropped).jpg|Stedhûs


## Ferneamde persoanen Sint-Omaars
* Audomar (* 600; † 670) wie biskop fan Thérouanne en wurdt ûnder de namme Sint-Omaar as hilllige fereare.
* Gottfried fan Saint-Omer, meistifter fan 'e oarder fan 'e Timpeliers yn 1118.
* Victor-Jules Génisson (St. Omaars, 24 febrewaris 1805 - 1860), keunstskilder