George Vancouver

**George Vancouver** (King's Lynn (Ingelân), 22 juny 1757 – Petersham (Ingelân), 10 maaie 1798) wie in Britsk marine-ofsier en ûntdekkingsreizger fan Ingelsk komôf. Hy waard ferneamd troch de Vancouver-ekspedysje, in maritime ûntdekkingstocht dy't fan 1791 oant 1795 ûnder syn lieding plakfûn en wêrby't de kusten fan Alaska, Britsk-Kolumbia, Washington en Oregon oandien waarden. Vancouver ferkende ek de Hawaï-eilannen en de súdwestkust fan Austraalje. Yn Kanada waarden letter de stêd Vancouver en Vancouvereilân nei him ferneamd, en yn 'e Feriene Steaten de stêd Vancouver (Washington). Fierders drage ek twa bergen, in rivier en in mar syn namme.

## Libben
### Jonkheid
Vancouver waard yn 1757 yn in heger maatskiplik fermidden berne yn King's Lynn, yn it Ingelske greefskip Norfolk. Yn 1771, doe't er trettjin jier wie, naam er tsjinst by de Britske Keninklike Marine as in 'jongehear' en in takomstich kandidaat foar adelboarst (marine-kadet). Hy waard útkeazen om yn dy hoedanichheid te tsjinjen oan board fan 'e *HMS Resolution*, it skip fan 'e ferneamde ûntdekkingsreizger James Cook, ûnder dy syn twadde reis fan 1772 oant 1775 op 'e siik nei it ûnbekende Súdlân.

Neitiid naam Vancouver ek diel oan Cook syn trêde reis (1776-1778), diskear oan board fan it susterskip fan de *Resolution*, de *HMS Discovery* (boud yn 1774). Sadwaande wied er oanwêzich by de ûntdekking fan 'e Hawaï-eilannen en de dea fan Cook dêre by in troch de grutte ûntdekkingsreizger sels folslein ferkeard ynskatte konfontaasje mei de lânseigen befolking. Nei de weromkear fan dy ekspedysje yn Grut-Brittanje, yn 1779, waard Vancouver befoardere ta luitenant-op-see, mei befel oer de sloep *HMS Martin* en de opdracht om 'e Britske kustlinen sekuerder yn kaart te bringen.

Oan de ein fan de 1780-er jierren briek de Nootka-krisis út, wêrby't Spanje en Grut-Brittanje op in hier nei yn oarloch rekken om it besit fan de Nootka Sound, oan 'e kust fan wat letter Vancouvereilân komme soe te hjitten, en it dêrmei ferbûne rjocht om 'e westkust fan wat no Kanada is, te kolonisearjen. Vancouver waard doe oerpleatst nei it oarlochsskip de *HMS Courageux*, ûnder kaptein Joseph Whidbey. Doe't de krisis yn 1790 einige mei de Nootka-konvinsje, wêrby't de Britten en de Spanjerts de westkust fan Noard-Amearika opdielden, waard Vancouver mei de rang fan kaptein-luitenant-op-see it befel taparte oer de nije *HMS Discovery* (boud yn 1789) en krige er de opdracht om 'e Nootka Sound yn besit te nimmen de kusten dêrsanne te ferkennen.

### Untdekkingstochten
Vancouver sette yn april 1791 mei twa skippen ôf op syn ûntdekkingstocht, dy't de Vancouver-ekspedysje komme soe te hjitten. Yn it earste jier reizge er fia Kaapstêd nei Austraalje, Nij-Seelân, Tahity en Sina, wêrby't ûnderweis oan ien wei troch ûnbekende kustlinen yn kaart brocht waarden en botanysk ûndersyk ferrjochte waard. Neitiid fear Vancouver troch nei Noard-Amearika, dêr't er de kusten fan 'e hjoeddeiske Amerikaanske steaten Washington en Oregon folge. Yn april 1792 hied er foar de kust fan Oregon in moeting mei de Amerikaanske kaptein Robert Gray, dy't doe op it punt stie om oan syn ekspedysje nei de rivier de Kolumbia te begjinnen.

Op 29 april 1792 sylde Vancouver de Strjitte fan Juan de Fuca yn, dy't Vancouvereilân fan it fêstelân fan Washington skiedt. Hy hie opdracht om dêrwei de westkust fan Noard-Amearika oant yn Alaska yn kaart te bringen, wat dien waard fanút sloepen dy't sawol mei in seil as mei roeirimen tarist wiene. Om yn ûnbekende wetters mei in grutter sylskip sa deunby de kust te kommen, waard nammentlik te gefaarlik achte. Vancouver ferneamde ferskate lânskipseleminten nei freonen en kunde fan sines, wêrûnder de Mount Baker, de Mount St. Helens, de Puget Sound, de Mount Hood en de Mount Rainier.

Op 13 juny 1792 wie Vancouver de twadde Jeropeaan dy't de Burrard-ynham ynsylde, dy't er ferneamde nei syn freon sir Harry Burrard-Neale. Hjoed oan 'e dei is dat de tagong ta de haven fan 'e stêd Vancouver. De dagen dêrnei brocht Vancouver de Howe Sound en de Jervis-ynham yn kaart, foar't er op 22 juny weromkearde nei Point Grey, dêr't tsjintwurdich de Universiteit fan Britsk-Kolumbia fêstige is. Dêr mette er ûnferwachts in Spaanske ekspedysje ûnder lieding fan Dionisio Alcalá Galiano en Cayetano Valdés y Flores. Yn syn lochboek skreau Vancouver dat er him "fernedere" fielde doe't de Spanjerts him meidielden dat se al beskikten oer in rûge kaart fan 'e Strjitte fan Georgia, dy't gearstald wie op basis fan gegevens dy't sammele wiene ûnder de ekspedysje fan José María Naváez en Francisco de Eliza, út 1791. Nettsjinsteande dat wurken de Britten en de Spanjerts trije wiken lang gear by de fierdere ferkenning fan 'e Strjitte fan Georgia en de Discovery-eilannen, foar't se elts op eigen gelegenheid nei Vancouvereilân ta sylden.

Oan 'e ein fan it simmerseizoen, doe't fierdere kartografyske aktiviteiten troch it minder wurdende waar ûnmooglik makke waarden, bejoech Vancouver him yn novimber nei de Nootka Sound, oan 'e kust fan Vancouvereilân, dat doedestiden de wichtichste haven yn 'e krite wie. Dêr moast er neffens de ôfspraken fan 'e Nootka-konvinsje de gebouwen en oar ûnreplik goed yn ûntfangst nimme fan 'e Spaanske kommandant Juan Francisco Bodega y Quadra. Harren omgong mei-inoar wie tige hoask, en se wikselen de kaarten dy't se makke hiene út, mar koene it net iens wurde oer de oerdracht en besleaten datoangeande op fierdere ynstruksjes út Jeropa te wachtsjen. Wol waarden se it deroer iens om it eilân "Quadra- en Vancouvereilân" te neamen; doe't neitiid de Spaanske ynfloed yn it gebiet belune, waard dy namme ynkoarte ta Vancouvereilân.

Under syn ferbliuw yn 'e Nootka Sound bemachtige Vancouver ek in kaart fan 'e ûnderrin fan 'e rivier de Kolumbia, makke troch Robert Gray, dy't nei syn rivierekspedysje ek nei de Nootka Sound kommen wie om 'e winter troch te bringen en ûnderhâld oan syn skip te dwaan. Vancouver besefte hoe wichtich oft it wie om Gray syn ynformaasje nei te gean en de rivier op yngeandere wize yn kaart te bringen. Sadwaande sylde er it oare jiers werom nei de mûning fan 'e Kolumbia, dêr't er noch yn oktober 1792 luitenant-op-see William Robert Broughton derop útstjoerde mei ferskate sloepen. Broughton ferkende de rivier oan 'e Kleau fan de Kolumbia ta, en ûntdiek dêrby de Mount Hood.

Neitiid sylde Vancouver súdoan by de kust lâns fan Opperkalifornje (de hjoeddeiske Amerikaanske steat Kalifornje), wêrby't er doarpen fan 'e Sjûmasj-Yndianen oandie by Point Conception en Mission San Buenaventura. De winter fan 1792 op 1793 brocht er yn 'e tropen troch, mei in yngeandere ferkenning fan 'e Hawaï-eilannen. Yn 1793 kearde er werom nei it lettere Britsk-Kolumbia en fear by de kust lâns stadichoan fierder nei it noarden ta. Hy wie him folslein ûnbewust dat er dêrby in moeting hawwe kinnen hie mei de ûntdekkingsreizger Alexander Mackenzie, de earste Jeropeaan dy't de westkust fan it letter Kanada oer lân berikte, as er mar 48 dagen letter oan syn ferkenningstocht fan dat jier begûn wie.

Vancouver brocht de kust fan Britsk-Kolumbia yn kaart fan Point Menzies, yn it Burke-kanaal, oant de noardwestkust fan Prince of Waleseilân. Om dat eilân sylde er hinne, en datselde died er mei it eilân Revillagigedo. Neitiid brocht er dielen fan 'e kustlinen fan 'e eilannen Mitkof, Zarembo, Etolin, Wrangell, Kuiu en Kupreanof yn kaart. Doe't it waar yn it neijier almar minder waard, sylde er súdoan nei Opperkalifornje, yn 'e hope dêr Bodega y Quadra te treffen, sadat er de oerdracht fan 'e Nootka Sound foltôgje koe. Doe't de Spanjert lykwols net te finen wie, sette er koerts nei Hawaï, dêr't er op 'e nij de winter trochbrocht.

Yn it foarjier fan 1794 fear Vancouver earst nei de Cook-ynham, it noardlikste punt fan syn eardere ferkenning, en folge dêrwei de kust wer nei it suden om blanko plakken yn syn kaart op te foljen. Hy brocht de eastkust fan 'e eilannen Chichagof en Baranof yn kaart, fear hielendal om it Admiraliteitseilân hinne en ferkende de yngong fan it Lynn-kanaal. Teffens brocht er de rest fan Kuiu yn kaart en hast de hiele kust fan Kupreanof. Doe fûn er it blykber moai west, en sette fia Kaap Hoarn koerts nei Grut-Brittanje, dêr't er yn septimber 1795 oankaam.

### Lettere jierren en dea
Nei syn thúskomst rekke Vancouver yn 'e swierrichheden trochdat er ûnder syn ekspedysje net botte rekken holden hie mei de rangen en stannen, wat yn 'e Britske maatskippij fan dy tiid in ûnferjoulike sûnde wie. Sa klage de foaroansteande biolooch Archibald Menzies dat syn tsjinstfeint ûnder in needsitewaasje mei tapakke moatten hie oan dek. Slimmer wie dat Vancouver in fijân makke hie fan Thomas Pitt, 2e baron Camelford, dy't er foar withoefolle oertrêdings ferskate kearen teplakset hie en úteinlik ûnearfol nei hûs stjoerd hie. Pitt wie de folle neef fan 'e Britske premier William Pitt de Jongere, en koe it libben foar Vancouver sadwaande goed soer meitsje.

De premier en oare bûnsgenoaten fan Pitt foelen Vancouver oan yn 'e parse, mar Thomas Pitt sels pakte it direkter oan. Op 29 augustus 1796 stjoerde er Vancouver in brief fol misledigings, dy't einige mei in útdaging ta in duël. Vancouver antwurde dat er as priveepersoan net oanspraaklik wie foar syn hâlden en dragen yn syn offisjele hoedanichheid fan marine-ofsier. Dêrop keas Pitt derfoar om Vancouver fysyk te efterfolgjen en him op 'e strjitte fan Londen oan te fallen. Om't hja troch harren juridyske striid yn prinsipe twongen wiene om 'e frede tusken har beiden te bewarjen, wegere Vancouver himsels te ferdigenjen, mar der wie neat dat syn broer Charles, dy't by him wie, tsjinhold om Pitt in bêst wan bruien te jaan. Neitiid fleagen de beskuldigings en tsjinbeskuldigings oer en wer, wêrby't de rike Pitt-kliber fierhinne yn it foardiel wie.

Tsjin dy tiid wie Vancouver troch syn lange tsjinst by de marine yn 'e minnichte rekke, en op 10 maaie 1798 kaam er yn syn hûs yn Petersham, yn it greefskip Surrey (no in wyk fan Londen), te ferstjerren. Hy waard mar 40 jier âld. Vancouver syn oantins wurdt yn libben holden troch de namme fan Vancouvereilân, de stêden Vancouver yn Britsk-Kolumbia, en Vancouver (Washington), yn 'e Feriene Steaten, de bergen de Mount Vancouver, op 'e grins fan Alaska en de Yukon, de oare Mount Vancouver, yn Nij-Seelân, de Vancouver-mar yn Washington en de rivier de Vancouver, yn Britsk-Kolumbia.