open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
De Fontein (Aldemardum)

De **Fontein** yn Aldemardum is in tsjerkegebou fan de protestanske gemeente Aldemardum-Nijemardum-Sondel. De tsjerke is in ryksmonumint.

## Skiednis
De tsjerke is yn 1790 as in herfoarme tsjerke boud. Dat fûn plak op de fûneminten fan in 12e of 13e-iuwske  tsjerke fan dowestien. Dy eartiids katolike tsjerke hearde by de Noard-Dútske abdij fan Corvey en wie wijd oan Markus en/of Martinus. Lêste pastoar wie Andries Attes Yn 1926 waard de tsjerke oan de noardlike kant útwreide.

## Ynrjochting

By de restauraasje yn 1999-2000 ûnder lieding fan de arsjitekt Jelle de Jong út De Lemmer is de ynrjochting werom brocht sa't dy wie foar de restauraasje yn 1926. De preekstoel mei it doophek binne 17e-iuwsk en krigen yn it ramt fan de lêste restauraasje wer it tradisjonele plak oan de súdlike muorre. Ek krige it bankeplan in tradisjonele opstelling werom. De tsjintwurdige banken komme oarspronklik út in herfoarme tsjerke fan Skeveningen. De kreake waard by de útwreiding fan 1926 ôfbrutsen. 

Fan de oarspronklik fjouwer troch Ype Staak brânskildere ramen bleaune nei min waar yn 1879 mar ien oer. Op dat raam is it wapen fan Fryslân ôfbyld.

Yn de ynsnuorre geveltoer hinget in troch Steven Butendiic getten klok út 1458. 

## Oargel
It oargel datearret fan 1900 en is troch Bakker & Timmenga boud. 

## Oare tsjerken fan de PKN gemeente
De oare tsjerken fan de PKN-gemeente binne:
* De Hoekstien (Nijemardum)
* De Haven (Sondel)

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Time Fades Away (album fan Neil Young)

“**Time fades away** “is in album fan Neil Young, dat er útbrocht hat yn 1973 as opfolger fan syn grutte sukses “Harvest”. It is in live album mei konsertopnamen fan in tournee  fan 62 konserten dy ‘t  er begjin 1973 holden hat. It album bestiet  út nije lietsjes, dêr’t er  ek letter nea in studioferzje fan útbrocht hat.  

De begeliedingsband wie The Stray Gators, dêr ’t Danny Whitten ek diel fan útmeitsje soe. Whitten wie al lang in fêste gitarist fan Neil by Crazy Horse mar hy stoar ein 1972 oan in oerdoasis heroyne.

De muzyk wykt hiel bot ôf fan de foargonger “Harvest”.  Minsken dy ’t nei it konsert kaam wienen om ferskes te hearren lyk as “Heart of gold”, hearden nuver op. It  wie nochal rauwe muzyk wat se foarset krigen. In bekind sitaat fan Neil Young is: “*Heart of Gold put me in the middle of the road. Travelling there soon became a bore so I headed for the ditch. A rougher ride, but I saw more interesting* *people*”. Nei oanlieidng fan dit sitaat wurde de treie albums dy ’t nei “Harvest” útkaam binne en dy’t nochal rau en tsjuster binne, ek wol “*the Ditch Trilogy*” neamd. 

Yn de rin fan de tournee krige Neil Young hieltyd mear lêst fan de stim, troch it oermjittich brûken fan alkohol en it sjongen mei in falsetto stim moasten der in tal konserten ôfsein wurde. Neil Young wie net sa goed te sprekken oer dit album en woe dêrom ek nea in cd útbringe mei dizze muzyk, hoe bot de fans en kritisy der ek om fregen. 

## Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten.  
* Time fades away ****
* Journey through the past*****
* Yonder stands the sinner****
* LA****
* Love in mind****
* The Bridge*****
* Last Dance****

De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch  “*The Ultimate Music Guide: Neil Young*”. Op de hiemside “*All Musyk Guide* “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat **fjouwer stjerren** krigen.

## Muzikanten

* Neil Young (sang, gitaar, piano, harmonika)
* Ben Keith (pedal steelgitaar, eftergrûn sang)
* Jack Nitzsche (piano)
* Tim Drummond (basgitaar)
* Johnny Barbata (drums)
* David Crosby (eftergrûn sang en gitaar)
* Graham Nash (eftergrûn sang en gitaar)

## Keppeling om utens
*  Diskografy
On the Beach (album fan Neil Young)

**On the Beach** is it seisde solo-album fan de Kanadeeske sjonger en gitarist Neil Young. Dit album foarmet mei de albums “Time Fades Away” en “Tonight’s the Night” de “Ditch Trilogy” neamd nei in tsjustere perioade yn syn libben dy ’t folge op syn grutte súkses mei “Harvest”. De muzyk op dit album is rau en rûch mei meast sombere teksten. 

## Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten.  

* Walk on ****
* See the sky about to rain ***
* Revolution blues*****
* For the turnstiles*****
* Vampire blues****
* On the beach*****
* Motion pictures****
* Ambulance blues*****

De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch  “*The Ultimate Music Guide: Neil Young*”. Op de hiemside “*All Musyk Guide* “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat **fiif stjerren** krigen.

## Muzikanten
* Neil Young – sang, gitaar, Wurlitzer, , banjo, harmonica 
* Ben Keith - slide-gitaar,sang, steel-gitaar , dobro, Wurlitzer-piano, elektroanysk oargel, perkusje, basgitaar
* Tim Drummond – basgitaar, perkusje
* Ralph Molina – drums, sang, perkusje
* Billy Talbot - basgitaar
* Levon Helm - drums 
* David Crosby –sang, gitaar 
* Rick Danko - basgitaar 
* George Whitsell - gitaar 
* Graham Nash – sang, Wurlitzer-piano
* Rusty Kershaw - slide-gitaar, fiddle 

## Keppeling om utens
*  Diskografy
Comes a Time (album)

**Comes a Time** is it njoggende studio-album fan Neil Young, opnaam yn 1978. It is ek de titel fan de single dy’t fan dit album ôfkomstich is. Op dit album keart Neil Young nei seis en in heal jier werom nei de country- en folkrock fan syn grutste sukses "*Harvest*". De titelsong is op single útbrocht en wie de earste top 10 hit nei “Harvest”. It wie earst it doel dat  it album “*Gone with the wind*” hjitte soe en der binne noch seldsume eksimplaren mei dy namme der op. Neil Young wie fan doel en meitsje der in solo album fan, mar de platemaatskippij frege him oft er begelieding taheakje woe. 

Syn begeliedingsband Crazy Horse spilet mei op de ferskes “*Look out for my love*” en “*Lotta love*”. “*Human highway*” wie skreaun foar Crosby, Stills, Nash, en Young, mar dy hawwe der nea wat mei dien. Op in tal ferskes sjongt Nicolette Larson mei, meastentiids twadde stim en op “*Motorcycle mama*” dielt sy de earste stim mei Neil Young. It album slút ôf mei “*Four strong winds*”  dat skreaun is troch Ian Tyson. Op sommige ferskes spilet it “*Gone with the wind Orchestra*” mei, besteande út gitaren en fioelen. 

## Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten. 
* Goin’ back*****
* Comes a time*****
* Look out for my love****
* Lotta love****
* Peace of mind****
* Human highway***
* Already one*
* Field of opportunity**
* Motorcycle Mama**
* Four strong winds***

De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “The Ultimate Music Guide: Neil Young”. Op de hiemside “All Music Guide “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat **fjouwer en in heale stjer** krigen.

## Muzikanten
* Neil Young – sang,  gitaar, harmonika
* Nicolette Larson – sang 
* Frank Sampredo- ritmegitaar
* Billy Talbot – bas, sang
* Ralph Molina – drums, sang
* Tim Mulligan – saksophoan
* Ben Keith -  steel gitaar
* Carl Himmel – drums
* Spooner Oldham – piano
* Rufus Thibodeaux -  fioele
* Joe Osborne – bass
* Larrie Londin – drums
* J. J. Cale – elektryske gitaar
* Farrel Morris - perkusje
* Tim Drummond – basgitaar
* Gone With the Wind Orchestra

## keppeling om utens
*  Diskografy
Grumman J2F Duck

De **Grumman J2F Duck** (bedriuwsoantsjutting **G-15**) wie in Amerikaansk ienmotoarich amfibyske twadekker.  
It tastel operearre sawol fan fleanfjilden as fleandekskippen.

## Skiednis
De J2F wie in ferbettere ferzje fan de eardere JF Duck, waans prototype al yn 1933 fleach en yn 1936 oan United States Navy levere waard. De *J2F-1* gie ym 1937 mei in sterkere 760 hk(559 kW) Wright R-1820-stjermotor yn searjeproduksje. Meiïoar kamen der seis farianten fan de J2F (J2F-1 oant J2F-6). De lêste ferzje *J2F-6* mei in 1.050 hk Wright R-1820-54-stjermotor waard yn 1940/41 boud. Totaal waarden 567 stiks makke, alle farianten meirekkene.

It tastel tsjinne by alle grutte ûnderdielen fan de Amerikaanske Striidkrêften fan mids tritiger jierren oant in skoftke nei de Twadde Wrâldoarloch, foaral noch foar algemiene tsjinsten en rêdingen op see. It tastel waard ek brûkt troch de Argentynske Marine fan 1937 ôf oan. Nei de oarloch bedarren de J2F Ducks by partikulieren, mar ek by de striidkrêften fan Kolombia en Meksiko.

De lêste tastellen wiene noch oant 1955 operasjoneel.

## Technyske gegevens

## Keppelings om utens
* (1945) NAVAER 01-220QA-1 Pilot's Handbook of Flight Operating Instructions Navy Model J2F-6 Airplane
* Histarmar website, Grumman J2F5/6 s. 
* Histarmar website, Grumman G-15/20 s.
Egidio Miragoli

**Egidio Miragoli** (Pandino, 20 july 1955) is in Italjaansk roomsk-katolyk geastlike. Hy is sûnt 2014 biskop fan it bisdom Mondovì en folge doe Luciano Pacomio op. 

## Libbensrin

Mgr. Miragoli waard op 23 juny 1979 ta pryster wijd. 

Op 29 septimber 2017 beneamde paus Fransiskus him as biskop fan Mondovì.  Hy waard troch Maurizio Malvestiti, biskop fan it bisdom Lodi, ta biskop wijd. en waard op 8 desimber dat jier ynstallearre.  

## Keppelings om utens
* Catholic Hierarchy bio
Hans Vermeulen

**Hans Vermeulen** (Foarburch, Súd-Hollân, 18 septimber 1947 – Ko Samui, 9 novimber 2017) wie in Nederlânsk sjonger, komponist, muzykprodusint, gitarist en toetsenist.

## Biografy
Vermeulen begûn yn 1961 mei de band Sandy Coast, dêr't er hits lykas *I see your face again, True love that's a wonder*, *Just a friend*, *Capital Punishment* en *Summertrain* mei skoarde. Yn de jierren '70 gie de band út elkoar en rjochte Vermeulen Rainbow Train op; syn  oarehelte Dianne Marchal song dêr ek yn mei. Oer har skreau er letter it nûmer *Hilde*. Yn dy tiid stie Vermeulen as produsint ek oan de widze fan de súksessen fan ûnder oaren Margriet Eshuijs en Anita Meyer. Op de single *[[Stars on 45 (single)|Stars on 45]]* naam er de sjongpartijen fan George Harrison foar syn rekken.

Iere jierren '80 makke Sandy Coast in comeback en hiene se mei *[[The eyes of Jenny]]* nei 8 jier wer in hit. Dat nûmer waard yn tsientallen lannen útbrocht. Ein jierren 80 folge wer in comeback en in nij album. Vermeulen wie yn dy jierren de ûntdekker fan û.o. Nadieh, Ruth Jacott en Hans de Booij.

Yn de jierren '90 rekke Vermeulens karriêre yn de nederklits en emigrearre er nei Tailân. Hy troude fannijs mei de Taiske sjongster Jariya Chatsuwan, bekend as Aom, en brocht ein jierren 90 ûnder mear in album út mei Nederlânsktalige nûmers. Yn 1994 en 2000 hie er in beskieden projekt ûnder de namme The Rest. Yn 2001 trede er mei Marlayne en City to City op yn it telefyzjeprogramma De vrienden van Amstel LIVE. Dat late yn 2002 ta ûnder mear in optreden mei it Metropole Orkest laat troch Dick Bakker, dêr't Vermeulen ek wer mei Marlayne optrede.

Vermeulen ûntfong ûnder mear in ontving Gouden Harp en in Edison. Hy wenne op it eilân Ko Samui yn de Golf fan Tailân. In pear kear yn 't jier kaam er nei Nederlân en trede er op yn kafees. David Vermeulen, syn soan, waard ek muzikant.

Vermeulen stoar yn de âldens fan 70 jier.

## Keppeling om utens
* Offisjele webside
Tsjerke fan Tsjerkgaast

De **Tsjerke fan [[Tsjerkgaast]]** is ien fan de trije tsjerken fan de PKN-gemeente Op 'e Noed. De oare tsjerken fan de gemeente steane yn Sint-Nyk en Jiskenhuzen. De tsjerke is in ryksmonumint.

## Skiednis

Foar de bou fan de tsjerke fan Tsjerkgaast waard op 25 juny 1703 de earste stien lein. De mei in trijesidich koer ôfsletten tsjerke ferfong in âldere tsjerke út de midsiuwen. Fan in ôfbyld is oerlevere dat it in nochal grut gebou west hat mei mar in pear finsters.. De sealtektoer fan dowestien waard yn 1759 ferfongen troch it houten geveltuorke mei ynsnuorre spits. De westlike gevel fan de tsjerke is yn 1941 mei behâld fan it poartsje út 1703 folslein op 'e nij oplutsen. 

Yn it ramt fan it 300-jierrich jubileum is der yn 2003 in boekje útbrocht oer de skiednis fan de tsjerklike gemeente mei de titel "Kerken rondom de toren". Yn de publikaasje wurdt ek omtinken jûn oan de katolike, herfoarme en grifformearde tsjerken fan Sint-Nyk en Jiskenhuzen en de net mear besteande tsjerken fan Dunegea en Legemar. 

De sarkofaach by de tsjerke is yn 1946 fûn. Op de sarkofaach út de 12e of 13e iuw binne in krús en kromstêven te sjen.  
## Ynrjochting
De tsjerke besit in 17e iuwske iken preekstoel mei doophek. Oer de flier yn it koer lizze in tal sarken mei wapens út de 17e en 18e iuw. De tsjerke hat fjouwer finsters mei brânskildere ramen. Yn de toer hinget in 1,577 ton swiere klok út de âlde sealtektoer, dy't  yn 1577 getten waard troch Willem Wegewaert.

## Oargel
It oargel datearret út 1922 en is boud troch de firma Bakker & Timmenga út Ljouwert. By de bou makke it bedriuw gebrûk fan âldere dielen. 

## Flearmuzen
Under it tsjerkedak huzet simmerdeis in koloanje marflearmuzen. Winterdeis oerwinterje de beestjes yn de grotten fan Súd-Limboarch.
Frederikustsjerke (Sleat)

De **Sint-Frederikustsjerke** is in katolike tsjerke yn Sleat. Mei de roomske tsjerken fan De Jouwer, Bakhuzen, Balk, Sint-Nyk, De Lemmer en Wâldsein foarmet de tsjerke de *Hillige Kristoffelparochy*. De tsjerke is in ryksmonumint.

## Skiednis

Nei de reformaasje hiene de minsken dy't trou bleaune oan it roomske leauwen in plak yn it Achterom om de misse by te wenjen. Under tafersjoch fan it Ministearje fan Wettersteat en meiwurking fan de herfoarme gemeente koe der foar de katoliken yn 1818 in echte tsjerke op it tsjintwurdige plak boud wurde. Dy wettersteatstsjerke waard wijd oan de hillige Frederikus en yn 1933 ferfongen troch de hjoeddeiske tsjerke, in ûntwerp fan de arsjitekt Arjen Witteveen út Ljouwert.

Oant 1981 hie de parochy Sleat in eigen pastoar, dy't wenne yn de pastorije by de tsjerke. Dêrnei betsjinnen de preesters fan De Lemmer de roomske mienskip fan Sleat en fanôf 1991 foarme Sleat ien parochy mei Wâldsein, Balk en Bakhuzen. De pastory waard yn de jierren 1980 fan de hân dien. Sûnt 2012 foarmje dy doarpen tegearre mei De Jouwer, Sint-Nyk en De Lemmer ien parochy.  

## Ynrjochting

It ienfâldige haadalter wurdt foarme troch in krusifiks boppe in koperen tabernakel op in moarmeren alter. Krekt as it lofts fan de spitsfoarmige apsis steande Marije-alter is it heechalter makke troch Brom út Utert. De bylden fan Marije, Joazef (achter de opmitsele preekstoel) en de patroanhillige Frederikus stamme noch út de wettersteatstsjerke en binne yn 1850 makke. Jaap Ydema út Blauhûs fersoarge de krúsweistaasjes.

Yn de súdlike oan it middenskip steande toer hingje trije klokken út 1948 en 1961, dy't de yn de Twadde Wrâldkriich troch de Dútsers foardere en omraande klokken ferfongen.

## Oargel
De tsjerke hat ferskate oargels hân. Sûnt 2004 stiet der op de galerij in ynstrumint fan de oargelmakkerij Reil út Heerde.

## Keppeling om utens
* Orgelsite: disposysje oargel
Rust Never Sleeps (album)

**Rust never sleeps** is in album út 1979 fan de Kanadeeske sjonger, gitarist en lietsjeskriuwer Neil Young. It grutste part fan it album is live opnaam by in konsert yn San Fransisko en letter oanpast yn de studio. Hoewol’t it lûd fan it publyk sa folle mooglik fuorthelle is, is it op sommige mominten noch goed te hearren. De earste helte fan it album bestiet út akoestyske ferskes en de twadde helte út elektryske.  It begjint mei “*My my, hey, hey (out of the blue*)” en it einiget mei in oare ferzy fan dat selde ferske “*Hey* *hey, my my” (into the black*)”. It ferske “*Sail away*” is opnaam tidens de sesjes foar it album “Comes a Time” mei Nicolette Larson (sang), Joe Osborne (basgitaar) en Carl Himmel (drums) en “*Pocahontas*” waard troch Neil Young solo opnaam. 

## Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten. 
* My My, Hey Hey (out of the blue)*****
* Trasher ****
* Ride my Llam***
* Pocahontas****
* Sail away***
* Powderfinger*****
* Welfare mothers****
* Sedan delivery****
* Hey Hey, My My*****

De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “*The Ultimate Music Guide: Neil Young*”. Op de hiemside “*All Music Guide* “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat fiif stjerren krigen.

## Muzikanten
* Neil Young  (sang, gitaar, harmoanika) 
* Frank Sampredo (gitaar en sang op side 2)
* Billy Talbot  (bas, sang op side 2)
* Ralph Molina (drums, sang op side 2)
* Nicolette Larson (sang op “Sail away”)
* Karl T. Himmel (drums op “Sail away”)
* Joe Osborn (bas op “Sail away”)

## Keppeling om utens
*  Diskografy
Tsjerke fan Haskerhoarne

De **Tsjerke fan [[Haskerhoarne]]** is ien fan de twa tsjerken fan de protestanske gemeente Haskeroard. De tsjerke is sûnt 1968 in ryksmonumint en wurdt tsjintwurdich allinnich foar spesjale tsjinsten brûkt. 

## Skiednis
De tsjerke waard yn 1913 op de fûneminten fan in âldere tsjerke boud. Dy foargonger wie in tsjerke út 1691 en waard yn 1722 tekene as in sealtsjerke mei oan de westlike kant in hege sealtektoer.  
  
Om't it foar de lytse protestanske gemeente jimmeroan dreger waard om de twa tsjerkegebouwen fan Haskerhoarne en Aldehaske te ûnderhâlden, is der yn 2013 de *Stifting behâld tsjerklike gebouwen* oprjochte mei as doel finansjeel te helpen mei it ûnderhâld fan de beide tsjerken. De ynwenners fan Haskerhoarne, Aldehaske en Vegelinsoard joegen harren massaal op as donateur fan de stifting, om sa de twa protestanske tsjerken ek yn de takomst foar de doarpen te bewarjen.

## Ynrjochting

Ut de âlde tsjerke stamt noch de 17e-iuwske preekstoel. Oer de flier lizze in 16e-iuwske, in 17e-iuwske en trije 18e-iuwske sarken.

De âlde klok fan de tsjerke waard ûnder de Dútske besetting foardere en omraand. Yn 1948 is in nije klok getten troch de firma Eijsbouts út Asten.

By de lêste restauraasje fan de ynrjochting binne de measte banken ferfongen troch moderne stuollen.

## Oargel
Yn de 19e iuw krige de herfoarme tsjerke fan De Jouwer in nij oargel. Van Dam boude it âlde Jouster oargel wer op yn de tsjerke fan Haskerhoarne. It ynstrumint wurdt datearre yn it midden fan de 18e iuw mei piipwurk út de twadde helte fan de 17e iuw.    

## Keppeling om utens
* Stifting behâld tsjerklike gebouwen Haskerhoarne en Aldehaske
* Disposysje oargel
Tsjerke fan Ealahuzen

De **Tsjerke fan Ealahuzen** is in protestanske tsjerke yn Ealahuzen. De gemeente is noch jimmeroan selsstannich en net oansletten by in grutter ferbân, itjinge in bewuste strategy wie om de tsjerke foar it doarp te behâlden. 

## Skiednis
Fanwegen brekfalligens moast yn 1857 de âlde tsjerke fan Ealahuzen ôfbrutsen wurde. Der waard in nije tsjerke boud, mar op 13 juny ferwoastge in brân feroarsake troch bliksemynslach noch yn itselde jier de nijbou. Fuortendaliks waard it wurk wer oppakt en al op 18 desimber 1864 wie de tsjerke foltôge. 

De tsjerke is in ienfâldige sealtsjerke mei neoklassisistyske eleminten. Yn 1950 folge de oanbou fan in konsistoarje.

Rjochts fan de yngong is yn 1968 yn opdracht fan doarpsbelang in gevelstien mei it wapen fan Ealahuzen oanbrocht.

## Ynrjochting
By de lêste restauraasje binne der in tal banken ferwidere, dy't troch stuollen ferfongen binne. 

Yn it geveltuorke hingje twa klokken. De lytse klok is waard yn 1864 yn Heiligerlee getten. De grutte klok (1832) waard yn Aarle-Rixtel getten. 

## Oargel
Mei de bou fan de nije tsjerke boude Willem Hardorff út Ljouwert ek in piipoargel. It waard op 16 july 1865 yn gebrûk nommen. Yn 1993 waard it ynstrumint restaurearre en sûnt is it in monumint.
Freedom (album fan Neil Young)

**Freedom** is in album fan de Kanadeeske muzikant en ferskeskriuwer Neil Young. Dit album is yn 1989 útkaam en it wie syn earste suksesfolle album sûnt “Rust never sleeps” dat yn 1979 útbrocht wie. It liet “*Rockin’ in the Free World*”stiet twa kear op dit album, it begjint mei in akoestyske fersje en it einiget mei in elektryske. Linda Ronstadt sjongt mei op de ferskes "*Hanging on a limb*” en "*Too far gone*"

## Tracklist
It album bestiet út de folgjende lieten. 

* Rockin’in the free world (akoestysk)*****
* Crime in the city (sixty to zero part one)****
* Don’t cry****
* Hangin’on a limb****
* Eldorado****
* The way of love***
* Someday****
* Wrecking ball****
* No more***
* Too far gone****
* Rockin’in the free world (elektrysk)****
De stjerren jouwe de beoardieling oan fan de lieten troch “The Ultimate Music Guide: Neil Young”. Op de hiemside “All Music Guide “ wurde de albums fan in bepaalde artyst beoardiele. Beide beoardielingen rinne fan ien stjer (“striemin” ) oant fiif stjerren (“poerbêst)”. Dit album hat fjouwer en in heale stjer krigen.

## Muzikanten
* Neil Young – sang,  gitaar 
* Frank Sampredo- gitaar
* Rick Rosas – basgitaar
* Chad Cromwell – drums
* Steve Lawrence – tenoar saksofoan
* Ben Keith – altsaksofoan , steelgitaar, keyboards
* Larry Cragg – baritonsaksofoan
* Claud Cailliet – trombone
* Poncho Villa – gitaar
* John Fumo – trompet
* Tom Bray – trompet
* Tom Marsico – bas
* Linda Ronstadt - sang

## Keppeling om utens
*  Diskografy
Tsjerke oan it Dok

De **Tsjerke oan it Dok** oan it Tsjerkhôf 1 is de eardere herfoarme tsjerke en tsjintwurdige tsjerke fan de PKN-gemeente op De Lemmer. Oant 2019 hie de PKN ek noch in tsjerke oan de Nijbuorren 36, de grifformearde tsjerke út 1889. De grifformearde tsjerke is yn 2019 bûten gebrûk steld en ferkocht. 

## Bouskiednis
De tsjerke is yn 1716 as fjirde tsjerke op it plak boud en ferfong doe in âldere gebou út 1516. Al yn de 13e iuw hat dêr in tsjerke stien. Troepen fan de biskop fan Utert stieken yn 1413 de nei alle gedachten doe noch houten tsjerke yn 'e brân. De Hollanners brochten yn 1516 op 'e nij geweld nei De Lemmer, mar nettsjinsteande de skea troch brân bleau it gebou stean oant yn 1540, doe't de tsjerke wer ôfbaarnde. Der folge weropbou fan de tsjerke, mar fanwegen brekfallichheid moast dy yn it begjin fan de 18e iuw ôfbrutsen wurde om plak te meitsjen foar de hjoeddeiske tsjerke..  

De nijbou fûn plak ûnder lieding fan boumaster Auke Bouwes Disma út Snits. De sealtsjerke mei in trijesidich koer waard yn 1759 nochris útwreide mei in dwersskip oan de noardlike kant. Krekt as it skip fan de tsjerke krige ek it dwersskip in trijesidige ôfsluting. De healwei ynboude toer hat in achtkante lantearne mei in koepeldak as ôfsluting. De konsistoarje oan de súdlike muorre is in 19e iuwske tafoeging.

Yn 1955 is yn de muorre fan de toer boppe de tagong in brûnzen reliëf oanbrocht ta oantinken fan de slachtoffers yn de Twadde Wrâldkriich. Under de knibbeljende man dy't in do fleane lit steane de wurden 'Har dea us frijdom 1940-1945'.

De tsjerke is yn de jierren 1980 restaurearre.

## Ynrjochting
De tsjerke hat in houten tonferwulft en yn it âldste diel fan de tsjerke is dat ferwulft as in himel beskildere mei wolken en fûgels. De stjerren, sinne en moanne binne fan blêdgoud. Yn 1984 waard by in restauraasje de beskildering ûntdutsen en foar it ljocht helle. Yn de tsjerke stiet in preekstoel fan Gerben Jelles Nauta mei tige ryk fykwurk fan bibelske foarstellings en kristlike symboalen. Ek de âlde flier kaam mei de restauraasje yn de jierren 1980 wêr tefoarskyn. De flier bestiet út sa'n fjirtich sarken. It ynterieur wurdt ferljochte troch trije 18e-iuwske kroanluchters.

De stuollen fan de tsjerke binne al twahûndert jier âld. De banken dêr foar oer binne 19e-iuwsk.  
 
Yn de toer hinget in klok dy't yn 1949 troch Eysbouts út Asten getten waard. De klok ferfong in âlde klok út 1598, dy't yn de Twadde Wrâldkriich yn opdracht fan de besetter foardere is en net werom kaam. De klok draacht it opskrift: 'In dief stiel de klok út de âlde toer / yn har plak sil ik liede / doarp mar en greiden oer'. In oerwurk út 1643 waard yn 1983 ferfongen troch in karriljon mei 18 klokken. 
 
## Oargel
It oargel stamt út 1842 en waard doe boud troch de Boalserter Dirk Sjoerd Ypma. Van Dam út Ljouwert ferboude yn 1863 mei behâld fan in soad materjaal fan Ypma's oargel it ynstrumint.

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Fermanje (De Jouwer)

De **[[Fermanje]]** oan de Midstrjitte is in mennistetsjerke op 'e Jouwer

## Skiednis
De mennistegemeente op 'e Jouwer ûntstie healwei de 16e iuw. Nei't de twa ferskillende gemeenten yn 1817 by inoar kamen ûntstie der in grutte gemeente. Op it plak fan de besteande tsjerke oan de Midstrjitte moast doe in nije tsjerke boud wurde, dy't yn septimber 1824 yn gebrûk nommen waard.

Yn 1863 waard de tsjerke ferboud. Yn 1955 wie der in restauraasje.

## Beskriuwing
It tsjerkegebou waard efter de roailine boud. De neoklassisistyske trijesidich sluten sealtsjerke hat in tútgevel mei pilasters en in timpaan. 
It ynterieur wurdt dekt troch in tûneferwurf. De preekstoel komt út de 18e iuw.

Foar de trijesidich ôfsletten sealtsjerke is in plein dat ôffrede wurdt mei in smei-izeren stek. Op de tútgevel stiet in iepen koepelfoarmige dakruter mei in wynwizer yn de foarm fan in laam. It gebou hat grutte rûnbôgeramen.   

Under it oargel stiet in iken kânsel dy't, krekt as de tekstbuorden, út de jierren 1750-1775 stamt. Boppe de tagong is in kreake.

## Oargel
It oargel yn 'e tsjerke waard yn 1858 boppe de preekstoel boud troch L. van Dam en Soannen. It is opmerklik dat de kast fan it oargel deselde is as dy fan it Van Dam-ynstrumint fan de Lippenhúster tsjerke. De disposysje fan it oargel is yn 1979-1980 troch de firma Bakker & Timmenga yn de oarspronklike steat werom brocht. It oargel hat tsien registers ferdield oer ien manuaal en oanhongen pedaal.

## Sjoch ek
* List fan ryksmonuminten op De Jouwer
Edo Wiemken de Jongere

**Edo Wiemken de Jongere** (om 1454 - 19 april 1511) wie in Eastfryske haadling en de lêste manlike regint fan de Hearlikheid Jever út it haadlingelingelaach Wiemken. Hy waard sa'n 50 jier nei syn dea troch syn dochter en opfolgster, Maria von Jever, yn in prachich grêfmonumint yn de stedstsjerke fan Jever byset.

## Hûs Wiemken
Edo Wiemken de Aldere, haadling fan it goa Östringen, Rüstringen en Bant en it Wangerlân, wie de pake fan  Sibet Lubbenson en styf-pake fan Hajo Harlda, styf-oerpake fan dy syn soan Tanno Düren en sadwaande styf-oer-oerpake fan dy syn soan Edo Wiemken de Jongere.

## Keppeling om utens
* Bekende persoanen út Jever
Martin B-26 Marauder

De **Martin B-26 ''Marauder*** is in [[Feriene Steaten|Amerikaanske]] twamotorige middelswiere [[bommesmiter]]. De earste flecht wie op [[25 novimber]] [[1940]]. It tastel waard foar it earst ynset yn [[Oseaanje]], mar letter ek foar missys yn it [[Noard-Afrika]], it [[Middellânske Seegebiet]] en yn [[West-Jeropa]].

== Skiednis ==
Yn it earstoan barden der in protte ûngemakken by de start en lânings mei de B-26 en krige it tastel de bynamme "Widdomakker". Under mear wie de lâningsfaasje heech (193 oant 217 km/o) wêr't de fleanders net oan went wiene. De B-26 waard in feiliger fleantúch doe't de bemanningen fannijs treent wiene en nei't in tal [[aerodynamika|aerodynamyske]] ferbetteringen tapast wiene, ûnder mear it fergrutsjen fan de fleugelspanwiidte en in gruttere stabilisator en rjochtingsroer. Oan de ein fan de [[Twadde Wrâldkriich|oarloch]] wie de Marauder de bommesmiter fan de USAAF mei de lytste ferliezen.

Totaal waarden der 5.288 fan makke tusken febrewaris 1941 en maart 1945; 522 dêrfan fleagen by de [[Royal Air Force]] en de [[Súd Afrikaanske Loftmacht]]. Tsjin de tiid dat de [[United States Air Force]] selsstannich kriichsmachtûnderdiel waard yn 1947, los fan it leger, wiene alle Martin B-26s al út tsjinst helle. De [[Douglas A-26 Invader]] krige doe de oantsjutting B-26 — foar't dy yn maaie 1966 syn eardere beneaming "A for Attack" werom krige.

== Technyske gegevens ==



== Sjoch ek ==
Ferlykbere tastellen wat ûntwerp en rol oanbelanget:
* [[de Havilland Mosquito]]
* [[Dornier Do 217]]
* [[Douglas A-26 Invader]]
* [[Mitsubishi G4M]]
* [[North American B-25 Mitchell]]
* [[Vickers Wellington]]

== Keppelings om utens ==
* Baugher, Joe. [http://www.joebaugher.com/usaf_bombers/b26.html "Martin B-26 Marauder."] *Encyclopedia of American Aircraft''.
* The Army Asked For A Miracle – The Answer Was The B-26 artikel út begjin 1943, fotoos fan de earste B-26s]
* B-26 Marauder Digital Collection by de Universiteit fan Akron Archival Services
* b26.com Side wijdt oan de bamanningen dy't mei de Marauder flein hawwe
Doarpstsjerke (De Rottefalle)

De **Doarpstsjerke** oan de Buorren is in protestanske tsjerke op De Rottefalle, gemeente Smellingerlân. Alhoewol't de tsjerke sûnt 2011 oernommen is troch de Stifting Alde Fryske Tsjerken, bliuwt it gebou beskikber foar de earetsjinst. Dêrnjonken wurde der spesjale tsjinsten lykas brulloften en begrafenissen holden. Tagelyk mei de oerdracht oan de Stichting Alde Fryske Tsjerken krige de eardere herfoarme tsjerke de namme "Doarpstsjerke".

## Beskriuwing
De Doarpstsjerke is in sealtsjerke út de jierren 1724-1725 op in ferhege tsjerkhôf mei in trijesidich koer. Tsjerklik wie De Rottefalle foar dy tiid oriëntearre op De Pein. It jild foar de bou waard foar in grut part troch kollektes yn Fryslân, Grinslân en Amsterdam en omkriten opbrocht. Ek Marije Louise fan Hessen-Kassel, de grytman fan Achtkarspelen en de Steaten droegen by oan de bou. It skip fan de tsjerke hat oan beide siden fjouwer grutte rûnbôgefinsters, wylst ek yn de bûtenste siden fan it koer grutte rûnbôgeramen binne ynbrocht. Oan wachens en de ferrizenis fan Kristus docht de hoanne op de geveltoer tinken. Op it eastlike ein fan it dak fan de tsjerke stiet in hynderke as wynwizer, in ferwizing nei it agraryske ferline fan it doarp.

## Ynrjochting
De ynrjochting fan de tsjerke is tige ienfâldich. De preekstoel datearret út de boutiid fan de tsjerke en is makke troch Korneles Meines. De ferheging fan it koer, de tegels oer de flier en de banken stamme fan de restauraasje fan 1968. De kânselbibel is printe yn 1682. 

## Oargel
It ienmanualige oargel is oarspronklik boud foar de Galiléakapel yn Ljouwert troch L. van Dam. By de bou yn 1865 makke Van Dam gebrûk fan it materjaal fan in âlder oargel út 1857. It ynstrumint ferhûze yn 1924 nei de herfoarme tsjerke fan De Rottefalle en ferfong dêr in harmoanium. It hat sân registers en waard foar it lêst yn 2001 troch Mense Ruiter restaurearre. 

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
* De tsjerke op de side fan de Stifting Alde Fryske Tsjerken
Protestantske tsjerke fan De Rottefalle

De **protestantske tsjerke** (ek: **Eben-Haëzer**) is de eardere grifformearde tsjerke fan De Rottefalle en tsjintwurdich de tsjerke fan de protestantske gemeente fan it doarp. De yn 1937 neffens in ûntwerp fan de arsjitekt T. van der Kooi út Drachten boude tsjerke fertoant grutte oerienkomsten mei de yn deselde snuorje boude Twizeler Rehobothtsjerke. De protestantske gemeente fan De Rottefalle wurket nau gear mei de gemeente fan Noard-Jeruël yn 'e Houtigehage, ek al is dat offisjeel in selsstannige gemeente mei in eigen tsjerkeried. 

## Skiednis
Nei de ôfskieding yn 1834 sochten ek jimmeroan mear ynwenners fan De Rottefalle oansluting by de nije kristlik-grifformearde gemeenten yn de omkriten, mar it duorre noch oant 1873 ear't hja foar it earst yn De Rottefalle by inoar kamen. Dat barde ynearsten yn in skuorre, mar yn maart 1874 waard der oan de Kompanjonswei foar de gemeente de earste stien foar in echte tsjerke boud. Yn 1892 foegen de dolearjenden harren by de gemeente en tenei hiet de tsjerke no *grifformearde tsjerke*. Nei't de tsjerke al in hiel set te lyts woarn wie, ferhûzen de grifformearden yn 1937 nei de nijbou oan de Buorren. 

De tsjerke is yn 1950 en 1971 oan de achterkant feroare. 
  
Yn 2004 gyngen de herfoarme en grifformearde gemeente oer nei de protestantske Tsjerke yn Nederlân, itjinge resultearre yn in fúzje fan de twa gemeenten op 29 maaie 2011. Der waard keazen om Eben-Haëzer as tsjerke oan te hâlden en de herfoarme tsjerke oer te dragen oan de Stifting Alde Fryske Tsjerken].

De tsjerke is mei de muorre foar de tún in ryksmonumint en it ynterieur is yn 2016 renovearre.
## Oargel
Sûnt de bou fan de tsjerke oan de Buorren stie der in ynstrumint fan Valckx & Van Kouteren yn de tsjerke, dat in hiel ienfâldich oargel wie mei in soad mankeminten. Om't der net genôch jild wie om de bou fan in nij oargel út te besteegjen, naam de gemeente yn de jierren 1990 it beslút om sels in nij oargel te bouwen. Mei de ynset fan in soad frijwilligers moast foar it nije oargel de tsjerke ferboud wurde en in nije galerij boppe de tagong boud wurde. Foar it nije oargel waarden twa besteande oargels oankocht, dy't earder yn de Ljouwerter Baptistentsjerke oan de Trompstrjitte en de roomkse tsjerke fan Skagen tsjinst dien hiene. Beide oargels wiene oarspronklik makke troch Jos Vermeulen en waarden yn De Rottefalle ta ien oargel omboud, oanfolle mei noch inkelde oankochte registers. It wurk oan it twamanualige ynstrumint mei 32 registers duorre fiif jier.

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel yn artikel fan it Frysk Deiblêd
Willy Brill

**Willemien Jacoba "Willy" Brill** (Rotterdam, 21 septimber 1926 – Amsterdam, 10 novimber 2017) wie in Nederlânsk stimaktrise, harkspulregisseur en fertaalster.

## Wurkpaad
Oarspronklik wie Willy Brill toanielaktrise. Fan de jierren 1950 ôf makke se karriêre as stimaktrise en harkspulregisseur. Fan 1968 oant 1992 wie se te hearren op tillefoannûmer 002 (letter 06-8002), dat de beller fia in fan Brill yn 1968 ynsprutsen lûdsbân de krekte tiid fernijde. Yn dy perioade wie dat it op ien nei meast belle telefoannûmer yn Nederlân.

Willy Brill, wa har heit oft Joadsk wie, krewearre foar it behâld fan it Jiddysk. Brill joech ek les yn it Jiddysk, fertaalde boeken fan de Jiddyske Bibleteek en rjochte yn 2000 de Stichting Jiddisj op, dy't de Jiddyske taal, literatuer en kultuer bewarje woe. Mei gitarist Pieter van der Staak en poppespiler Feike Boschma fierde se jierrenlang Jiddyske teäterfoarstellingen op.

Willy Brill wie boaske oan sosjolooch J.A.A. van Leent. Letter hie se ferkearing mei sosjograaf A.K. Constandse (1929-1989). Se stoar yn 2017 yn de âldens fan 91 jier.
Mount Hood

**Mount Hood**, troch de Multnoma-yndianen **Wy'east** neamd, is in stratofulkaan yn de Amerikaanske steat Oregon, sa'n 70 km eastlik fan de stêd Portland. De berch stiet op de grins fan Hood River County en Clackamas County. Mei syn hichte fan 3429 meter is it de heechste berch fan Oregon. Mount Hood wurdt beskôge as in fulkaan, dy't aktyf wêze kin, mar de lêste útbarsting wie yn 1782. Op de hellings fan Mount Hood binne likernôch tolve gletsjers. Dizze gletsjers rikke oant sa'n 2100 meter.
De âldens fan it stiente wurdt rûsd op 500.000 jier. De berch waard foar it earst beklommen troch Sam Barlow
Paula Patricio

**Ana Paula da Silva Patricio Gomes** (Lissabon, 20 jannewaris 1958) is in Portegeesk-Nederlânsk presintatrise. Nei in stúdzje Frânsk sette se út ein as aktrise.

## Biografy
Patricio wie foar it earst op de Nederlânske telefyzje te sjen yn in gastrol yn de doedestiids tige populêre comedyrige *[[Zeg 'ns Aaa (1981)|Zeg 'ns Aaa]]*. Dêrnei waard hja omropster by de VARA. Ek presintearre se ferskate programma's foar de VARA, lykas it *TV-Werkjournaal* en *VARA's Belastingshow*.

Yn 1993 gie Paula Patricio by de VARA wei. Se presintearre in kursus Portugeesk foar Teleac en wurke by de KRO. 
Paula Patricio presintearre yn it tf-seizoen 1999/2000 foar de KRO de filmkwis *Voor een briefkaart op de eerste rang*. Tegearre mei har eartydske freon Henk Temming skreau se in tal songteksten, ûnder mear foar De Kast, Paul de Leeuw en Kinderen voor Kinderen. Yn 2009 skreau se in stikmannich nûmer foar it album *Chords of Life* fan Jan Keizer.

Yn 2000 presintearre Paula Patricio foar de lêste kear in programma foar de publike omrop. Hjoed de dei jout se ûnder oaren presintaasjekursussen.
Design Museum Holon

**Design Museum Holon** (מוזיאון העיצוב חולון - Untwerp Museum Holon) is it earste museum yn Israel wijd oan ûntwerpen. It gebou fan it museum waard pland en ûntwurpen troch de Israelyske arsjitekt en yndustrieel ûntwerper Ron Arad yn gearwurking mei Bruno Asa. It museum stiet yn it eastlik part fan it nije kultuergebiet fan Holon dat ek de Médiathèque (sintrale bibleteek, teäter, bioskoop hat. Tichtby is de fakulteit fan ûntwerp yn it Holon Institute of Technology.

It museum waard iepene op 3 maart 2010. Dat is it earste gebou dat ûntwurpen waard troch Ron Arad.

It museum waard troch reisblêd *[[Conde Nast Traveler]] * as ien fan 'e nije wrâldwûnders neamd.

## Galery

File:PikiWiki Israel 8158 design museum in holon.jpg|
File:PikiWiki Israel 9393 Design Museum Holon.JPG|
File:PikiWiki Israel 10494 Design Museum- Holon.jpg|
File:PikiWiki Israel 9392 Design Museum Holon.JPG
File:PikiWiki Israel 9396 Design Museum Holon.JPG
File:PikiWiki Israel 10495 Design Museum- Holon.jpg
Pontianustsjerke (Marsum)

De **Pontianustsjerke** oan de Buorren is in protestanske tsjerke op it hichste punt fan de terp fan Marsum.

## Bouskiednis
De âldste dielen fan de yn de roomske tiid oan paus Pontianus wijde tsjerke datearje út likernôch 1200 en binne boud fan dowestien en kleastermoppen. Foaral oan de noardlike kant fan de tsjerke is it muorrewurk fan dowestien bewarre bleaun. Ek binne dêr noch twa tichmitsele romaanske finsters te sjen en hoe heech de oarspronklike tsjerke west hat. Yn de 15e iuw krige de tsjerke mei de doe noch lytse heechlizzende ramen yn de súdlike muorre foar it earst gotyske finsters. Om 1770 waarden in grut part fan de tsjerke fernijd en it tsjintwurdige koer út giele bakstien boud. 

De oarspronklik fan kleastermoppen boude toer is 13e iuwsk en waard oan de súdlike en westlike kant mei gieltsjes ommantele. Lykas oare Fryske tsjerken wie de toer oarspronklik mei in sealtek ôfsletten. Healwei de 19e iuw waard it sealtek ferfongen troch de hjoeddeiske spits op de toer. Yn de toer is in smei-izeren oerwurk út 1500, de twa wizerplaten binne fan 1646.

## Ynrjochting

De ynrjochting út it ein fan de 17e iuw is noch foar in grut part oanwêzich. Foar de iken preekstoel oer steane twa hearebanken út 1670 en 1671. In tredde hearebank út de 18e iuw stiet yn it koer.

Yn de toer hingje twa klokken fan Hans Falck, dy't getten binne yn 1618.

## Oargel
Yn 1804 boude Albertus van Gruisen in nij oargel yn de Marsumer tsjerke. Bakker & Timmenga restaurearre it ynstrumint yn 1984. It oargel hat 16 registers, ferdield oer haadwurk en rêchwurk en oanhongen pedaal.

## Tsjerklike gemeente
Fanôf 14 desimber 2003 foarmen de herfoarme gemeente fan Marsum, de herfoarme gemeente fan Bitgum en Ingelum en de grifformearde gemeente fan Bitgummole in Samen op Weg-federaasje. Dat rûn op 17 febrewaris 2013 út op in fúzje fan de gemeenten. 

Om't it foar de protestanske gemeente jimmeroan dreger waard de fjouwer monumintale tsjerkegebouwen te ûnderhâlden, waard de Marsumer tsjerke yn 2013 tegearre mei dy fan Bitgum en Ingelum oerdroegen oan twa stiftings. De stifting "De krobbe derút" draacht sûnt soarch foar it ûnderhâld en behâld fan de Pontianustsjerke. De protestanske gemeente bliuwt it gebou brûken foar tsjerketsjinsten.Doarpsside Marsum, 10.02.2013

## Sjoch ek
* Martinustsjerke, Bitgum 
* Tsjerke fan Bitgummole
* Tsjerke fan Ingelum

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Tsjerke fan Ingelum

De **Tsjerke fan [[Ingelum]]** is in tsjerkegebou fan de protestanske gemeente, dêr't ek de gemeenten fan Bitgum, Bitgummole en Marsum ûnder falle. De tsjerke is in ryksmonumint.

## Skiednis

De yn de 13e iuw boude midsiuwske tsjerke wie oarspronklik oan de hillige Kristoffel wijd en waard yn 1584 in protestanske tsjerke. Tsjerklik waard Ingelum doe fanwegen brek oan dûmny's by Bitgum foege. Dy gearfoeging hat duorre oant 1674. Fan dy midsiuwske tsjerke stamt nei alle gedachten noch it binnenste diel fan de toer, dy't yn de 19e iuw ommitsele waard. Oant de fernijing fan de toer tsjin it ein fan de 19e iuw hie de toer noch in sealtek ynstee fan in spits. It midsiuwske skip fan de tsjerke waard yn de twadde helte fan de 18e iuw ôfbrutsen en ferfongen en yn 1887 tagelyk mei de toer nochris fernijd.   

Op 4 maaie 1975 baarnde de tsjerke foar in grut part út. De tsjerke waard oant 1980 wer restaurearre. 

Sûnt 14 desimber 2003 foarmen de herfoarme gemeente fan Marsum, de herfoarme gemeente fan Bitgum en Ingelum en de grifformearde gemeente fan Bitgummole in Samen op Weg-federaasje. Dat rûn op 17 febrewaris 2013 út op in fúzje fan de gemeenten. 

Om't it foar de protestanske gemeente jimmeroan dreger waard de fjouwer monumintale tsjerkegebouwen te ûnderhâlden, waard de Ingelumer tsjerke yn 2013 mei dy fan Bitgum en Marsum oerdroegen oan stiftingen. De Ingelumer tsjerke falt tegearre mei de Bitgumer tsjerke ûnder de Stifting Tsjerken Bitgum & Ingelum. Dy stifting hat as doel de tsjerke foar de takomst te behâlden. De protestanske gemeente bliuwt it gebou brûken foar spesjale tsjerketsjinsten.

## Ynrjochting
It ynterieur wurdt oerkape troch in houten tonferwulft. De 17e iuwske preekstoel yn it trijesidige koer is fan ryk fykwurk fersjoen. Yn de tsjerke binne de bewenners fan de yn ± 1800 ôfbrutsen Sirtemastins te rêste lein. Under de flier leit in grutte sark fan Grovestins-Asscheberg XVII.

## Oargel
By de brân fan 1975 gyng ek it Van Dam-oargel fan de tsjerke ferlern. It hjoeddeiske oargel is boud troch it oargelbedriuw Mense Ruiter. By de bou makke Mense Ruiter gebrûk fan in front en in tal pipen út 1890 fan in ynstrumint fan J.F. Kruse, dat oarspronklik foar de kristlik-grifformearde tsjerke yn Dokkum boud wie en foar de ferfanging fan in nij oargel fan Mense Ruiter ôfbrutsen wie. Foarbyld fan it nije oargel wie it Van Dam-oargel út Warten, dat yn 1874 boud is.

## Sjoch ek
* Tsjerke fan Bitgummole
* Martinustsjerke, Bitgum 
* Pontianustsjerke, Marsum

## Keppeling om utens
* Stifting Tsjerken Bitgum & Ingelum
* Disposysje op de ''Orgelsite''
Stratofulkaan

In **stratofulkaan** is in hege kegelfoarmige en ek it meast foarkommende type fulkaan. Hy is opboud út lagen ôfkuolle lava en tefra. De namme stratofulkaan is ôflaat fan it Latynske wurd foar *laach*; *stratum*, meartal *strata*. Stratofulkanen wurde meastentiids foarme boppe subduksjesônes as in rige of bôge lâns de rânen fan tektoanyske platen, dêr't de oseänyske koarst him ûnder de kontinintale koarst drukt, sjoch bygelyks nei de Ring fan Fjoer, dy't de Grutte Oseaan omslút.

De Fesuvius yn by Napels yn Súd-Itaalje, dy't yn 79 nei Kr. útbarste en de Romeinske stêd Pompejy bedobbe, is in stratofulkaan.
Menno Huizinga jr.

**Menno Huizinga jr.** (Harns, 21 febrewaris 1876 - Felp, 1959) wie in kristenanaristysk dûmny en tolstojaan.

## Libben en wurk
Menno Huizinga jr. troude mei Arnolda Johanna Geertruid Sannes. Menno syn heit Jurriaan Menno Huizinga wie dokter en boaske oan Guurtje Koekebakker. Hy wie in folle neef fan de histoarikus Johan Huizinga en de heit fan de fotograaf Menno Huizinga.

Nei in stúddzje teology yn Amsterdam wie er predikant yn Nes op It Amelân. Yn 1909 waard er *chef de bureau* by in libbensfersekeringsmaatskippij yn Utert. Mei't er de belangen fan de fersekerden by libbensfersekeringen foaropsette krige er dien. Dêrnei waard er dopersk predikant, efterelkoar yn Swartslús (1910), Schagerbrug en Zijpe yn de kop fan Noard-Hollân (1914). Yn dy lêste amtsperioade siet er yn septimber 1916 goed twa wike fêst yn Alkmaar fanwegen it ûndertekenjen fan it Tsjnstwegeringsmanifest en in ‘Manifest tsjin de Oarloch’. Krekt op dat stuit ûnfong er in keninklike ûnderskieding foar syn ynset en trochtaastend optreden by de wettersneed yn jannewaris 1916. Fan 1923 oant syn op wachtjild stean yn 1937 waard Huizinga fersekeringsagint yn De Haach. Yn de Twadde Wrâldoarloch ferhuze er nei fersoarginshûs 'Avondzon' yn Velp.
  
## Rein Leven Beweging

Menno Huizinga jr. wie as kristen-sosjalist in oanhinger fan de ideeën van Lev Tolstoj. Dy woe in foarm fan kristendom op grûn fan it begjinsel fan de leafde, sa't yn de Berchrede ferkundige wie. Dat moast net troch revolúsje mar troch it ferbetterjen fan elts persoanlik berikt wurde. Troch selsdisipline en neisteleafde moast eltsenien der nei stribje in better minske te wurden. Dy ideeën waarden ek útdroegen troch de Nederlânske Rein Leven Beweging. Huizinga wie fan it ferskinen fan it earste nûmer yn july 1901 ôf meiredakteur fan it orgaan *Rein Leven* fan de beweging. Doe't it brein efter de Rein Leven Beweging, Felix Ortt, in ‘frij houlik’ begûn besleat Huizinga it redakteurwêzen oer te jaan.

Fan de oprjochting yn 1897 ôf troch de kristen-anargist Jacob van Rees wie Huizinga belutsen by de Algemeene Nederlandsche Geheel-Onthoudersbond.

Menno Huizinga syn gefoel foar neisteleafde die bliken doe't er fanwegen de frouljushannel bern fan yn de ûnderwâl rekke froulju en alkoholisten by him yn 'e hûs naam.
Andreaskatedraal (Singapore)

De **Sint-Andreaskatedraal** (Ingelsk: Saint Andrew's Cathedral, Sineesk: 圣安德烈座堂; Pinyin: Shèng Āndéliè Zuòtáng) is in anglikaanske katedraal yn Singapore. De tsjerke is de grutste katedraal fan it lân en stiet tichteby de City Hall yn it Downtown Core yn it sintrum fan it sakedistrikt fan de stedssteat. Op it plak stiet al sûnt 1836 in tsjerke, mar de hjoeddeiske neogoatyske katedraal waard boud tusken 1856 en 1861.

Yn 1942 flak foar de Japanske besetting fan Singapore waard de katedraal brûkt as needsikehûs. De betinkingsromte foar dyjingen dy't ferstoaren yn de Twadde Wrâldkriich is in tafoeging út 1952.

De noardlike en súdlike dwersskippen fan de katedraal binne oarspronklik boud foar it reau fan it tsjerkefolk. Beide dwersskippen binne útwreide mei sealen en romten foar û.o. gearkomsten.

Yn 2003 waard der út ein set mei in grutte útwreiding, dy't de namme *Cathedral New Sanctuary* draacht. Om it monumintale oansjen fan de katedraal te behâlden fûn de bou foar in grut part ûnder de grûn plak. It nije hillichdom waard yn novimber 2005 foltôge.

De katedraal is sûnt 28 juny 1973 in nasjonaal monumint.
Fermanje (Berltsum)

De **Fermanje** oan de Vermaningstrjitte is in dopersk tsjerkegebou yn Berltsum.

## Skiednis
Yn Berltsum wie al foar 1550 in doperske mienskip. De fermanje fan Berltsum datearret fan 1841 en ferfong doe in âldere skûltsjerke achter de Buorren 61. Grut hat de gemeente fan Berltsum lykwols nea west. Yn de Twadde Wrâldkriich loek it tal leden wat oan en it hichtepunt fan de gemeente wie yn 1960, doe't der 130 leden wiene. Dêrnei sakke it ledetal wer.  

It 165-jierrich jubileum fan de mennistegemeente yn 2006 wie de oanset foar in restauraasje fan de tsjerke. Om de tsjerke ek tagongkliker te meitsjen foar oare aktiviteiten waard der by dy gelegenheid in blok houten banken ferwidere.

## Oargel
De minnisten fan Berltsum holden lang fêst oan in foarsjonger, mar yn 1916 krige harren tsjerke dochs noch in oargel achter in neogoatysk front. It ienmanualige oargel mei oanhongen pedaal wie yn de rin fan de tiid nea restaurearre, mar krige op 't lêst jimmeroan mear mankeminten. It slagge de lytse gemeente yn 2015 genôch jild by inoar te krijen foar in restauraasje fan it doe hast 100-jierrige ynstrumint, dy't ûnder tafersjoch fan Theo Jellema troch Bakker & Timmenga útfierd waard. It oargel hat njoggen registers. 

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel