open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rypster Merke

De **Rypster Merke** is de merke dy't alle jierren om ein maaie en/of begjin juny hinne yn it Fryske doarp Dronryp holden wurdt. Mei sa'n sechstjin attraksjes en achttjin eveneminten op it mêd fan sport en ferdivedaasje is it de grutste doarpsmerke fan Noard-Nederlân. Yn 2018 waard it 125-jierrich bestean fan 'e Rypster Merke fierd mei in jubileumdoarpsfeest dat 2½ wike duorre.

## Skiednis
Fan âlds waard de Rypster Merke organisearre troch de pleatslike keatsferiening, de Feriening foar Folksfermaken Sjirk de Wal (dy't ferneamd is nei de Rypster keatsleginde Sjirk de Wal). De bân mei it keatsen is logysk as men wit dat de merke oarspronklik in bykomstichheid wie fan 'e wichtichste keatswedstryd dy't yn Dronryp organisearre waard. Neigeraden dat de merke in grutter evenemint waard as de wedstryd sels, en de organisaasje derfan de keatsferiening sadwaande boppe de macht gie, waard de merke ûnderbrocht by in selsstannich operearjende merkekommisje. Bewizen oangeande it jier wannear't de merke ynsteld is, binne net werom te finen, mar wol is bekend dat yn 1918 it 25-jierrich bestean fan 'e keatsferiening fierd waard, dy't dus yn 1893 oprjochte wêze moat. Sadwaande wurdt dat jier formeel oanholden as begjinjier fan 'e Rypster Merke.

## Keppeling om utens
* Offisjele webside fan 'e Rypster Merke
Mersker Heide

De **Mersker Heide** is in heidegebiet tusken Sigerswâld en Oerterp oan de noardkant fan de strjitte De Mersken. It gebiet fan 20 ha leit ticht by it Keningsdjip en heart ek by de drûge ferbiningssône fan it ûntwikkelplan rûn it Keningsdjip.
Hurdsilen op de Olympyske Simmerspullen 1980

De **[[Olympyske Simmerspullen 1980]]** ek wol de **XXIIe Olympiade** neamd waarden yn 1980 yn Moskou,  de Sovjetuny hâlden.
It hurdsilen waard hâlden yn Pirita op de Finske Golf.

## útslaggen
### Manlju

### Iepen

## Medaljespegel
De top njoggen fan lannen dy't by it silen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1980.
Hanna Beekhuis

**Johanna Hendrika Elisabeth (Hanna) Beekhuis** (Ljouwert, 24 septimber 1889 – Bloemendaal, 2 febrewaris 1980) wie in Nederlânsk komponiste en pianiste.

## Libben en wurk
Se waard berne as dochter fan advokaat en prokureur mr. Cornelis Beekhuis en Johanna Catharina van Giffen. Pake Christiaan Houdijn Beekhuis wie ficepresidint fan it gerjochtshôf yn Ljouwert; har beppe wie Geesje Feddes skriuwster fan de brosjuere *Gelijk recht voor allen!* oer de  de ûngelikense posysje fan troude froulju. Suster Geesje Houdijn Beekhuis wie keunstneres. Herman Bieling hat har yn in portret fêstlein (Nei Hanna Beekhuis). Yn de Twadde Wrâldoarloch wenne se yn Switserlân, se wie dêr doe't de oarloch útbriek. De lêste jierren brocht se troch yn in tehûs foar âlde minsken yn Bloemendaal. Se waard kremearre op Driehuis-Westerveld. 

Beekhuis studearre by Peter van Anrooy, Dirk Schäfer, Frits Schuurman en ek yn it bûtenlân by Otto Barblan (Genêve) en oan it konservatoarium fan Keulen. Sy die eineksamen piano. Dêrnei foarme sy in trio mei To van der Sluys (sang) en Johan Feltkamp (fluit) en trede sy ferskate kearen op mei Nederlânske orkesten yn konserten fan Mozart, dy't har favorite komponist wie. 

Yn har komposysjes gie sy faak út fan in tekst, in byld of stimming. It wurk fan Strawinsky, Debussy en Ravel wienen ynspiraasjeboarnen foar har.
Se wie ien fan de oprjochters fan "Kunst in intiemen kring", in stimulâns foar útfieringen fan nije (Nederlânske) muzyk.

## Wurk
In kar:
* Fjouwer Fryske lieten op tekst fan Halbertsma, útfierd yn 1914 by in gearkomst fan de Nationale Vrouwenraad.
* *Catalonia suite*
* *Djaa el Fnaa suite*
* *O et O et Gloria*
* Wurk foar piano
* Keamermuzyk (*Rondo Capriccio* foar fluit en piano, Sonatine foar fagot en piano, blaaskwintet)
* Lieten (ek foar koar, mei orkest)
* Deklamatoarium: *De Zeven boeren*
* *Cupidootje* foar mezzosopraan en piano op tekst fan Adama van Scheltema (1951)

## Underskiedings
Yn 1951 waard har *Cupidootje* bekroand en yn 1961 krige sy in gouden medalje en in earediploma yn Buenos Aires foar *Reflets du Japon*.
Hobart (Tasmaanje)

**Hobart** is de haadstêd fan de Australyske dielsteat Tasmaanje. De havenstêd leit oan de súdeastkust fan it eilân. Hobart is stifte yn 1803 as in strafkoloanje fan Ingelân en is nei Sydney de âldste stêd fan Austraalje. Hobart hat sa'n 50.000 ynwenners, Grut-Hobart goed 200.000. De stêd leit oan de rivier de Derwent, de *Tasman Highway* en oan de foet fan de 1271 meter hege Mount Wellington. Yn Hobart is de Universiteit fan Tasmaanje festige.

De stêd is it finansjele- en bestjoerssintrum fan Tasmaanje en tsjinnet as útfalsbasis foar Australyske en Frânske Antarktyske ekspedysjes.

## Ut de skiednis
De earste delsetting begûn yn 1803 as in strafkoloanje by Risdon Cove op de eastigge fan de rivier Derwent, dêr't Frânske ûntdekkingsreizgers har ek al sjen litten hienen. Yn 1804 waard in better plak socht, it waard it plak fan it Hobart fan no by Sullivans Cove. Yn it earstoan hjitte it plak **Hobart Town** of **Hobarton**, neamd nei de minister fan Koloanjes Lord Hobart. De lânseigen ynwenners hearden ta de heal-nomadyske *Mouheneener*-stam. In rige bluodrige konflikten mei de Jeropianen en de syktes dy't hja meibrochten twongen de *aboriginals* te ferhúzjen. Har plak waard al rillegau ynnaam troch frije lânferhuzers en finzenen. Charles Darwin besocht Hobart Town febrewaris 1836 op syn Beagle-ekspedysje. Hy skriuwt oer Hobart en it estuarium fan de Derwent yn *Voyage of the Beagle*:
*...The lower parts of the hills which skirt the bay are cleared; and the bright yellow fields of corn, and dark green ones of potatoes, appear very luxuriant... I was chiefly struck with the comparative fewness of the large houses, either built or building. Hobart Town, from the census of 1835, contained 13,826 inhabitants, and the whole of Tasmania 36,505*.

Omadat de rivier de Derwent in goede haven wie en in hannelssintrum foar de walfiskfeart en de seehûnejacht yn de Súdlike Oseaan, koe Hobart rillegau ta in haven fan belang wurde, dy't yndustryen sa as skipsbou luts. Hobart Town waard in stêd op 21 augustus 1842 en krige yn 1875 de namme Hobart.

## Berne yn Hobart
* Kroanprinsesse Mary fan Denemark (5 febrewaris 1972)

## Stedebân
*  Invercargill (Nij-Seelân)
Hendrik Helder Psn.

**Hendrik Helder Psn.** (Ealsum, 26 maart 1849 - De Haach, 19 juny 1926) wie in Grinslânsk fertsjintwurdiger (1873), keapman (1882) en nôthanneler (1897), dy't oan it haad stie fan ien fan de famyljes dy't de Grinzer nôthannel fan ein 19e en begjin 20e iuw yn hannen hienen. Helder siet fan 21 july 1891 oant 2 septimber 1919 yn de Grinzer gemeenteried, yn ferskate riedskommisjes.  

Hendrik Helder wie in soan fan hanneler Pieter Helder (1811-1883), dy't in houtwinkel (en lân) yn Ealsum hie, en Grietje van der Meulen. Hy troude 15 oktober 1873 yn Grins mei Anna Geertruida Hesselink, dochter fan de ferfeanter Hindrik Hesselink en Catharina Blaupot. Sy krigen fjouwer bern. 

## Hannel
Tegearre mei syn sweager Simon Hesselink rjochte Hendrik Helder in fennoatskip ûnder firma op, dat him talei op de hannel yn flaaks, hjidde (flaaksrûch), wol, lynsied en nôt.

Nei de dea fan Simon Hesselink yn 1894 feroare Helder de firma yn de "N.V. Helder en Hesselink's graan- en zaadhandel". Yn de Earste Wrâldkriich stoarte de nôthannel yn en ûnder de Twadde Wrâldkriich krige it bedriuw de deastek; der moast ta likwidaasje fan it bedriuw oergien wurde.

## Frijmitselarij
Hendrik Helder Psn. wie in warber lid fan de Grinzer frijmitselderij. Fan 1910 oant 1920 wie er foarsittend master fan de frijmitselderslôzje "L' Union Provinciale" (sûnt 1772). Under syn bewâld waard der ek in nije lôzje oprjochte foar yn Grins legere Ingelske militêren, de "Gastvrijheid Lodge".
Peest

**Peest** is in brinkdoarp dat heart ta de gemeente Noordenveld yn de provinsje Drinte. Oant 1 jannewaris 1998 wie Peest ûnderdiel fan de gemeente Norg. It doarp hie op 1 jannewaris 2008 80 ynwenners. De namme is mooglik ôflaat fan it Latynske (Romeinske) *Pastio* of **Pieste**, dat (barge-)greide betsjut. De âldste skriftlike fernijing fan Peest is fan ± 1300, mar út archeologyske fynsten mei oannomd wurde dat de streek al foar de jiertelling bewenne wie.

## Histoarje
Peest heart ta de âldere doarpen fan Drinte; al tusken 1298 en 1304 komt Peest al foar yn de registers fan ynkomsten dy't de proasdij fan Sint Piter yn Utert tabehearre.
Oant ± 1900 stienen de pleatsen allegear om en by de Brink, nei 1900 hat it doarp him oan de westkant rjochting Noarch útwreide.

## De Lebbestoak
Dêr't de Skiepsdyk en de Fjildwei gearkomme, stiet de *Lebbestaok*. No stiet der ek in tinksteen. Eartiids waard dit plak oanjûn mei in skylde jonge iik. Op dit plak, doe noch woaste heide, soe yn it fiere ferline (op in kaart út 1639 stiet dizze stoak al oanjûn) in deade frou fûn wêze mei de namme 'Lebbe'. De boeren út Peest woenen net foar de begraffeniskosten opdraaie en bewearden dat de frou net yn harren 'marke' lei. De boeren út Zeijen wienen der wis fan dat de frou wol yn de Peester marke lei. Uteinlik hawwe de boeren fan Zeijen de frou begroeven ûnder it beding dat it fynplak tagelyk de skieding waard tusken de beide markes. It skynt dat Peest doe hiel wat hektares fan har marke kwytrekke is.

## Twadde Wrâldoarloch

Peest waard yn de Twadde Wrâldoarloch troch de Dútsers brûkt as strategysk punt. Yn 1941 waard ynwenners fan Noarch en omkriten ôpdracht jûn om mei te wurkjen by de oanlis fan in fleanfjild. Yn it sompige gebiet, krekt bûten Peest, waarden 4 lanningsbanen makke. Ek kaam der in wetterbekken yn de foarm fan in fleantúch, dy't út de loft wei goed werom te kennen wie. Oare boarnen beweare, dat de ôfgraving de foarm fan in heakekrús útbyldzje moast. Dit wetterbekken, Westerfean neamd (yn de folksmûle ek wol Hitlerring) wie tagelyk bedoeld as wetterfoarsjenning yn gefal fan brân. Yn tiid fan oarloch wienen der yn Peest wol twa brânwarkazernes.  De lanningsbanen blykten fierstente sompich foar fleantugen, sadwaande is it fleanfjild mar ien kear brûkt. Ek wie de oarloch al hast oer doe't it fleanfjild ree wie. Neist it fleanfjild en it Westerfean waard ek in dikke bunker boud, dy't noch altiten te besjen is. Begjin 2011 waarden de lêste eksplosiven út it terrein fuorthelle. Sûnt 1999 binne 200.000 stiks munysje weihelle.
Peize

**Peize** (Drintsk: *Paais*) is in esdoarp yn it noarden fan de provinsje Drinte, ûngefear tsien kilometer súdlik fan de stêd Grins.

Oant 1 jannewaris 1998 wie Peize in selsstannige gemeente. Nei de gemeentlike weryndieling fan Drinte makket it diel út fan de gemeente Noardenfjild. Tsjintwurdich is Peize in forinzedoarp mei sterke oriïntaasje op de stêd Grins.

It tal ynwenners (ynklusyf Altena, Peizermiede en Peizerwâlde) is 5.525 (2020).
## Hoptylt
Eartiids wie it in typysk Drintsk boeredoarp mei benammen mingde bedriuwen. Yn de sechtjinde en santjinde iuw stie it doarp bekend om it kweken fan hop, benammen brûkt foar it biermeitsjen yn de stêd Grins. De hopbel wie it byldmerk yn it gemeentewapen. De namme hop komt o noch foar yn ferskate nammejouwings lykas Hoppekampwei, feriening De Hopruters, âldereinsintrum De Hoprank en wykblêd de Hopbel.

Ta learing en ferdivedaasje is troch in groep frijwilligers in oantal saneamde hopkûlen ynrjochte. Dit 'libbene museum' leit oan it fytspaad dat útkomt op de Hoppekampwei en toant de klassike hoptylt.

Om in byld te jaan fan de grutte fan de hoptylt yn Peize en omlizzende doarpen: út grûnskattingsregisters fan 1650 blykt dat 54% fan alle hoptylt yn Noard Drinte barde yn Peize. Elke boer yn Peize die mei oan de hoptylt, fjouwer fan harren dienen neat oars. It gemiddeld oantal "hopkûlen" de kweker lei op 1043 (in hopkûle is in omwâle perkje fan 1 m² wêrbinnen in oantal hopplanten tsjin hege peallen of staken omheech groeie).

Yn de earste helte fan de njoggentjinde iuw wie de hoptylt hast hielendal ferdwûn.

## It besjen wurdich
* Hoptún.
* Ten noarden fan it doarp, ûnder de reek fan de stêd Grins leit it natoergebiet *de [[Peizer- en Eeldermieden]]*.
#### Tsjerke

De Jehannestsjerke is in midsiuwske tsjerke út de 13e iuw. Yn dy tsjerke stiet in oargel út de 17e iuw, boud troch A. Verbeeck en letter feroare troch Arp Schnitger en Albertus Antoni Hinsz. It oargel is yn 1862 troch P. van Oeckelen fan de Pepergasthústsjerke yn Grins oerpleatst nei Peize.
#### Paiser Meul

De Paiser Meul is regelmjittich yn gebrûk foar it meallen fan nôt en ein 19e iuw en mei selsswichting. Eastlik fan it doarp stiet in restaurearre Amerikaanske wynmotor.


Peize - Johanneskerk.jpg|*De 13e-iuwske Jehannestsjerke*
20130915 Vm Gemeentehuis Peize Dr NL.jpg|*Earder gemeentehûs (2013)*
Nôtmûne 'Paiser Meul', Peize.jpg|*Paiser Meul*
Peizerwolde.jpg|*[[Peizerwold]] (2006)*


## Sport en rekreaasje
* It Iepenlofstswimbad is yn de sechtiger jierren boud en wurdt sûnt 1988 troch in grutte groep frijwilligers yn stân hâlden.

## Bekende Nederlanners berne of wenjend yn Peize
* Warmolt Tonckens (22 novimber 1848), jurist en gûverneur fan Suriname.
* Wytske van Dijk-Meindersma (Wânswert, 11 febrewaris 1902 - Peize, 10 novimber 2010), nei it ferstjerren fan Bertha van Hasselt in skoftke de âldste ynwenner fan Nederlân. 
* Harmen Siezen, eks-nijslêzer.
* Gerard Kemkers, trainer en eks-rider.
Hurdsilen op de Olympyske Simmerspullen 1976

De Olympyske Simmerspullen 1976 ek wol de **XXIe Olympiade** neamd waarden yn 1976 yn Montreal, Kanada hâlden.
It hurdsilen waard hâlden yn Kingston yn de *Portsmouth Olympic Harbour*.

## Frjemd ynsidint
Nei de Spullen barde der in frjemd ynsidint.
Alan Warren en David Hunt stutsen har boat dêr't se yn de Tempest Klasse meim útkamen, yn 'e brân.
Mei dy boat hiene se noch sulver wûn by de Spullen yn 1972. Mar tidens it transport nei de Spullen yn Kanada rekke de boat beskeadige en Warren en Hunt einigen yn Kanada op it fjirtjinde plak. Nei oanlieding fan it ynsidint ferklearre Alan Warren dat de boat kreupel wie en dat se har gean litte moasten . De Kanadadeeske Dûane koe net oanfurdigje dat de boat net foar har beskikber wie om te ynspektearjen.

## Utslaggen
### Manlju

### Iepen

## Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it silen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1976.

## Boarnen
Pieter Helder

**Pieter Helder** (Ealsum, 1811 - dêre, 13 july 1883) wie in houthanneler en provinsjaal politikus.

## Biografy
Pieter wie in soan fan Hermannus Helder († 1859)  en Grietje Harmens Binnema. Hy troude yn septimber 1834 mei Grietje Johannes van der Meulen (Drachten, 1814 - Ealsum, 1900). It pear krige 8 of 9 bern, dêr't twa fan yn de âldens fan 10 moannen stoaren. Hendrik Helder Pzn‎ wie in soan fan harren.

Yn 1866 wurdt it fennoatskip Pieter Helder oprjochte; mei J. Helder hat er de houtseachmûne 'Eben Haëzer', in *"panfabriek"* en hannelt er yn *"verdere bouwmaterialen"* . Yn 1883 waard de mûne oerdien oan J. van de Wint, dy't him yn 1927 ôfbrekke liet.

Helder wie in warber man foar de mienskip. Sa wie er lid fan de gritenijried fan East-Dongeradiel, assessor (wethâlder) fan dy ried, letter wethâlder fan de gemeente Eastdongeradiel, bestjoerslid fan de kiesferiening *Oost Dongeradeel*, lid fan Provinsjale Steaten fan Fryslân, meifoarsitter fan de Keamer fan Keaphannel yn Dokkum en oanswettende gemeenten en presidint fan it bestjoer fan de Sparbank te Dokkum.

Teffens wie er lid fan it Dokkumer lêsselskip *"Ledige Uren Nuttig Besteed"* 

Yn 1883 komt er te ferstjerren yn de âldens fan 72 jier.
Wiën Tsjan

**Wiën Tsjan** (*'Vientiane*, Laotiaansk: ວຽງຈັນ *Wieng Chan*, IPA: wiəŋ-ʧan), is de haadstêd fan Laos en leit yn it Prefektuer Vientiane (*Kamphaeng Nakhon Wieng Chan*). De stêd leit oan de noardlike ouwer yn in bocht fan de rivier Mekong. De namme Wiën Tsjan komt fan *Wieng* (stêd of bemuorre plak) en *Chan* (de Lao ferfoarming fan it Sanskryt wurd Tjandana dat sandelhout betsjut). De Frânsen ferromanisearren de stavering ta *Vientiane*. 

Wiën tjan wurdt mei Pnom Pen yn Kambodja en Saigon (Ho Tsji Minstêd) beskôge as de trije klassike Frânske Yndosineeske stêden. Dy wurde yn ferbân brocht mei de klassike koloniale Europeeske arsjitektuer.


Ofbyld:VillaColVientiane.jpg|Frânsk koloniaal hûs
|Nijbou yn it sintrum
Ofbyld:Laos 3 Vientiane 006.jpg|Kultureel sintrum (2000)
Elias Canetti

**Elias Canetti** (Roese (Bulgarije), 25 july 1905 - Surich, 14 augustus 1994) wie in Dútsktalige skriuwer en winner fan de Nobelpriis foar de Literatuer yn 1981. Canetti wie de broer fan de Frânske plate-útjouwer en teaterdirekteur Jacques Canetti.

## Libben
Elias Canetti wie de âldste soan fan in ferneamde keapmansfamylje fan Sefardysk-Joadsk komôf en brocht syn bernejierren troch yn Bulgarije en Ingelân. Nei de iere dea fan syn heit (1912) wenne er mei syn mem en jongere bruorren yn ûnderskate Dútsktalige lannen: yn Eastenryk, Switserlân en Dútslân. Fan 1924 ôf wenne er yn Wenen, oant de ynfal fan Dútslân him twong yn 1939 mei syn frou Veza nei Ingelân te emigrearjen, dêr't er ek nei de Twadde Wrâldkriich bleau.

Yn de jierren santich wenne er faak, yn de jierren tachtich hast inkeld en allinne yn Switserlân. Yn 1967 waard him de Grutte Eastenrykske Steatspriis takend. Yn 1972 krige er de Georg-Büchner-Preis. Yn 1981 krige er de Nobelpriis foar de Literatuer. Canetti stoar 1994 yn Surich en waard dêr begroeven flakby it lêste rêstplak fan James Joyce.

Canetti skreau de roman *Die Blendung* (yn de Fryke oersetting *It Martyrium*), trije toanielstikken, de wiidweidige psychologyske en antropologyske stúdzje *Masse und Macht*, it reisferslach *Die Stimmen von Marrakesch*, ûnderskate bondels essays, oantekenings en aforismen (ûnder oare *Die Provinz des Menschen* en in meardielige autobiografy (ûnder mear *Die gerettete Zunge*). Hast hiel syn oeuvre waard yn it Nederlânsk oerset. Yn 2007 sette Anne Tjerk Popkema Canetti's boek *Der Ohrenzeuge. Fünfzig Charaktere.* fan 1974 oer yn it Frysk mei de titel "De harksizzer. Fyftjin karaktersketsen".

## Wurk


Ofbyld:Die Blendung.jpg|*Die Blendung*
Ofbyld:Elias Canetti, Die gerettete Zunge 1977.jpg|*Die gerettete Zunge*


* *Komödie der Eitelkeit* (1934)
* *[[Die Blendung]]* (1935) 
* *Die Befristeten* (1956)
* *[[Masse und Macht]]* (1960)
* *Aufzeichnungen 1942 - 1948* (1965) (sketsen)
* *Die Stimmen von Marrakesch* (1968)
* *Der andere Prozess* (1969)
* *Hitler nach Speer* (essay)
* *Die Provinz des Menschen* Aufzeichnungen 1942 - 1972
* *Der Ohrenzeuge. Fünfzig Charaktere* (1974)
* *Das Gewissen der Worte* (1975) (essays)
* *Die Gerettete Zunge* (1977)
* *Die Fackel im Ohr* Lebensgeschichte 1921 – 1931 (1980)
* *Das Augenspiel* Lebensgeschichte 1931 – 1937 (1985)
* *Das Geheimherz der Uhr.* Aufzeichnungen (1987)
* *Die Fliegenpein* (1992)
* *Nachträge aus Hampstead* (1994)
* *The Voices of Marrakesh*
* *Party im Blitz* (2003)
* *Aufzeichnungen für Marie-Louise* (1942, postúm útjûn yn 2005)

## Oer Elias Canetti
* *Elias Canetti*. Themanummer BZZLLETIN 181/182, des. '90/jan. '91, mei bydragen fan û.o. Salman Rushdie en Johan Polak
Hurdsilen op de Olympyske Simmerspullen 1972

De **[[Olympyske Simmerspullen 1972|Olympyske Simmerspullen]]** fan de **XXe Olympiade** waarden yn **1972** hâlden yn it Westdútske München. 
It hurdsilen waard hâlden yn Kiel-Schilksee yn de *Olympic Yachting Center*. Alhiel yn it noarden fan Dútslân.

## Utslaggen
### Manlju

### Iepen

## Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it silen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1976.
Roaneries

**Roaneries** (de ies fan Roan), Nederlânsk en offisjeel **Roderesch**, is in doarpke sawat 1,5 km súdlik fan Roan, yn de Drintske gemeente Noordenveld (Drinte). Op 1 jannewaris 2008 wennen der 346 minsken.

De earste seis huzen fan Roaneries binne út 1850. It doarpke ûntstie om 1900. De bebouwing konsintreare him yn de buert fan de skoalle, dêr't ek bern út Alteveer en Steenbergen hinne gienen. Oant 1998 wie Roaneries ûnderdiel fan de gemeente Roan.

Westlik fan it doarp leit it eardere Wurkkamp Roden.
Roanerwâlde

**Roanerwâlde**, offisjeel: **Roderwolde** (Drintsk: *Rowôl*), is in doarp yn de provinsje Drinte, fallend ûnder de gemeente Noardenfjild.

## Demografy
Mei it oanbuorjende Sandebuer hat it sa'n 500 ynwenners, wêrfan it meastepart forins is.

## Geografy
Meidat it doarp gjin grutte trochgeande diken hat is het alâlde lanlike karakter foar in grut part behâlden bleaun.
Roanerwâlde leit oan de âlde ferbiningswei fan Roan nei de stêd Grins. Troch de oanlis fan de nije wei tusken Peize en Grins oan de ein fan de njoggenetjinde iuw ferlear Roanerwâlde dizze funksje.
In bysûnder skaaimerk fan Roanerwâlde is dat it doarp yn de ôfrûne iuwen ferhuze is. Soks is te sjen oan it plak fan it hôf dat hast in kilometer bûten it doarp leit. De tsjerke dy't der midden yn stie, is fersetten nei in nije sintrum fan Roanerwâlde. Op âlde kaarten is te sjen dat it dorp ea om dit begraafplak lei.

## It besjen wurdich
### Woldzigt

Blikfanger yn it doarp is de grutte wynmûne Woldzigt út 1852 dy't noch geregeldwei yn it wurk stiet. Unyk oan dizze mûne is wol dat er  foar it mealen fan nôt brûkt wurde kin mar ek foar it slaan fan oalje. Der is ek faak wat te rêden yn de mûne.

### Jabikstsjerke

De lytse wite Jabikstsjerke waard boud yn 1831. It âlde tolfde-iuwske tsjerkje by Sandebuer waard doe ôfbrutsen. Foar de bou fan it spitske waarden eartiids de stiennen fan de midsiuwske tsjerke brûkt. Fan it âlde tsjerkegebou binne allinnich noch it sânstienen doopfont út 1560, de tsjerkeklok út 1634 en de tsjerkebeker út 1651 bewarre bleaun.

### Haven

It haventsje fan Roanerwâlde waard op freed 19 maaie 2006 ûnder barre waarsomstannichheden weriepene. Foar de opkomst fan transport oer de dyk wie dit haventsje, en dêrmei de farferbining oer it Peizerdjip fan libbensbelang foar it doarp. Sa waarden benei alle produkten foar en fan de mûne *Woldzigt* troch it beurtskipperslaach Belga oer it wetter fefierd. Nei de oanlis fan in ferhurde wei nei Grins yn 1934 ferruile Belga de skippen foar frachtweinen. De haven rekke mear en mear yn ûnbrûk en waard úteinlik yn 1964 tichtsmiten. Op it frijkommende stik grûn boude transportbedriuw Belga in loads. Nei't de loads yn 1999 ôfbaarnde, ferhûze Belga syn bedriuw nei Roan. Al gau gienen stimmen op om it haventsje wer yn eare te werstellen. Op ynisjatyf fan Doarpsbelang waard in wurkgroep ynsteld en mei ûnderstipe fan de Brede Oerlisgroep Lytse Doarpen waard de rekonstruksje ûndersocht en taret. 

Nei ferwachting sil it haventsje nije ympulsen biede foar toerisme. Bykommend foardiel is de betsjutting as bluswetterfoarsjenning foar in brângefoelich objekt as de tichtbysteande mûne.

### De Kleibosk
Dit natoergebiet leit súdlik fan it doarp en is ien fan de pear restanten fan it Drintske Wâld.
Sandebuur

**Sandebuur** is in buorskip yn it noarden fan de provinsje Drinte. Nei Peizermiede is it de meast noardlike wenkearn fan de provinsje. Sandebuur makket diel út fan de gemeente Noordenveld. It bestiet út sechtjin pleatsen, dêr't op noch mar trije dêrfan buorke wurdt.

De buorskip leit oan de súdrâne fan it Leekstermargebiet op ien fan de hege sântongen dy't in útrinner is fan it Drintske sângebiet. It lânskip is hjir licht gloaiend. De sânkop stekt wat boppe it omlizende lân út, wat noch fersterke wurdt trochdat de rest fan de omjouwing is ynklonken is troch ûntlûking fan focht oan it fean. Hjirtroch is it allinnich fanút it suden oer de dyk te berikken. Nei it noarden ta liket it hjir de ein fan de wrâld te wêzen, mar op inkele kilometers ôfstân  ferheft him it steedlik silhûet fan Hoogkerk en de stêd Grins.

It meastepart fan de huzen fan Sandebuur stiet as by in lintdoarp oan de dyk dy't in pear hûndert meter fan west nei east rint, mar oan beide siden hommels einget. 500 meter ten easten fan it buorskip leit in nuveraardich begraafplak fan Roanerwâlde, dat op syn beurt wer sa'n 500 meter ten suden fan it begraafplak leit. Undersyk hat útwiisd dat oant ûngefear twa iuwen lyn it doarp Roanerwâlde om it begraafplak lei, mar nei it suden fersetten wurde moast fanwege problemen mei de grûnwetterstân. Dêrút kin opmakke wurde dat Sandebuur en Roanerwâlde yn it ferline ien doarp foarme hawwe.
Hjidde

**Hjidde**, ek wol flaaksrûch, braakrûch, en knoprûch neamd, is de koarte tried fan flaaks en himp dy't by it swingeljen frijkomt.  

By it swingeljen fan flaaks giet om lange triedden dy't frijkomme, dy wurde foar de produksje fan linnen brûk. Yn gefal fan himp giet it ek om de lange fezels dêr't ûnder oaren himptou fan makke wurdt. De oerbliuwende hjidde waard meastal ferbaarnd omdat it gjin merkwearde hie neat. Guon fabriken, sa as de *Zaklinnenfabriek* fan Harns, hawwe in kommersjele oplossing foar hjidde fûn en makken der grou jern fan.

## Sjoch ek
* Hendrik Helder Pzn, in bekende hanneler yn ûnder oaren hjidde.
Steenbergen (Noardenfjild)

**Steenbergen** (Drintsk: *Stienbargen*) is in doarpke sawat 4 km ten súdwestlik fan Roan, yn de Noard-Drintske gemeente Noordenveld. Op 1 jannewaris 2008 wennen der 222 minsken.

De namme fan it doarp is ôflaat fan it tichtby it doarp lizzende hunebêd (D1), dat op syn Drintsk *steinbarge* hjit. Dy namme is grif ferkeard begrepen as meartalsfoarm, sadat ek wol tocht wurdt dat de meardere hunebêden yn de buert lein hawwe moatte.

Troch it doarp rint de dyk fan Roan nei Ien. It leit tichtby it meast noardlike gedielte fan dit plak. Dat it der net ta rekkene wurdt hat dermei te krijen dat Een en Steenbergen eartiids ta twa ferskillende gemeenten hearden (Steenbergen by Roan, Een by Noarch). Boppedat hie Steenbergen in eigen marke.
Sicko Heldoorn

**Klaas Sikko (Sicko) Heldoorn** (Snits, 6 septimber 1956) is in Nederlânsk PvdA-politikus.

## Wurkpaad
Heldoorn studearre sosjology oan de Ljouwerter subfakulteit fan de Ryksuniversiteit Grins. Hy waard yn de jierren '70 bestjoerslid fan de ôfdieling Huzum fan de PvdA. Letter krige er in sit yn it gewestlik bestjoer fan de partij. Yn 1987 waard er lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân, neist syn baan as konsulint fan de *Stichting Samenwerking Dorpshuizen in Friesland*. Twa jier letter waard er foarsitter fan de PvdA-fraksje. Yn 1992 waard er keazen ta lid fan Deputearre Steaten fan Fryslân. Yn 1999 waard er lid fan it deistich bestjoer fan it Ynter Provinsjaal Oerlis (IPO) en foarsitter fan de IPO-kommissy wetter, miljeu, natuer en lânbou.

Yn 2002 waard Heldoorn boargemaster fan Opsterlân. Itselde jier waard er troch de Ljouwerter wettersportferienigingen de Meeuwen en LWS beneamd ta 'Wettersporter fan it Jier', fanwege syn ynset foar it baggerbeliedsplan fan de Fryske wetterwegen. Fan 2002 oant 2010 wie er dêrneist foarsitter fan de Kombinaasje fan Beropsfiskers. Maart 2012 waard Heldoorn beneamd ta foarsitter fan de Feriening foar Beropsskipfeart BBZ.

In 2007 ferruile Heldoorn Opsterlân foar it Drintske Assen, dêr't er Dineke van As-Kleijwegt opfolge. Hy bleau dêr oant 2013, doe't er fuortmoast om't de Asser gemeenteried him net foardrage woe foar werbeneaming. Yn 2014 waard Heldoorn ynstallearre as waarnimmend boargemaster yn Dantumadiel. Yn desimber 2017 waard er yn dy gemeente opfolge troch Klaas Agricola. Yn maart 2018 folge syn beneaming ta waarnimmend boargemaster fan de Noard-Hollânske gemeente Huizen. 

Sûnt 13 novimber 2019 is Niek Meijer boargemaster fan Huizen. Yn febrewaris 2020 waard Heldoorn beneamd ta waarnimmend boargemaster fan de gemeente Waterland per 2 maart 2020. [ 7 ] Op 11 maart 2021 waard Marian van der Weele boargemaster fan Waterland. Heldoorn waard mei yngong fan 24 juny 2021 beneamd ta waarnimmend boargemaster fan Heemskerk.   

Sûnt 1 maart 2024 is Heldoorn foarsitter fan Stichting De Fryske Mole.
Hurdsilen op de Olympyske Simmerspullen 1968

De **[[Olympyske Simmerspullen 1968]]**, ek wol de **XIXe Olympiade** neamd, waarden yn 1968 yn Meksiko-Stêd, Meksiko hâlden. It hurdsilen waard hâlden yn Acapulco yn de *Club de Yates de Acapulco*.

## Utslaggen
### Manlju

### Iepen

## Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it silen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1968.
Sibrandahûs (Noardeast-Fryslân)

**Sibrandahûs** is in buorskip dy’t yn de gemeente Noardeast-Fryslân leit. Sibrandahûs leit eastlik fan Ealsum, noardeastlik fan Dokkum en súdwestlik fan Wetsens. Sibrandahûs leit yn de himrik fan Ealsum.

De bebouwing fan de buorskip leit oan de Sybrandawei en de Stinstrawei. De kearn bestiet út 5 adressen oan de Sybrandawei en 1 oan de Stinstrawei.

## Skiednis

### Namme
Yn 1511 komt de delsetting foar as *Sijbranda Huyijs*. Yn 1543 waard it plakje fernijd as *Sybrandehuysum*, yn 1545 as *Sybranthuisen*, yn 1164 en om 1700 as *Sibranda Huys* en yn 1855 as *Sibrandahuis*.

### Gemeentlike weryndieling
Sûnt 2019 leit Sibrandahûs yn de gemeente Noardeast-Fryslân, dêrfoar lei it yn de gemeente Dongeradiel en foar 1984 lei de buorskip yn sawol de gritenij as de gemeente East-Dongeradiel.

## Gebouwen

### Stinstrastate
It fierst eastlik yn 'e buorskip leit Stinstrastate, in kop-hals-romppleats mei in grêft rûnom en mei it binhûs foar in part oplutsen út âlde friezen. De pleats is in ryksmonumint. Stinstrastate wurdt yn 1583 yn it saneamde *Weesboek* neamd as it hûs fan *Jan Peterz. toe Stins*, út de beskriuwing blykt dat it om in Aldfrysk langhûs gie. Der is lykwols neat bekend oer in stins op dat plak. 

### Miedemastate
Westliker stiet de pleats Miedemastate, ek in kop-hals-romppleats, mar mei in 19e iuwsk dwerssteand foarhûs.


Ofbyld:Miedemastate.JPG|Miedemastate
Ofbyld:Stinstrastate foarein.JPG|It binhûs fan Stinstrastate
Ofbyld:Stinstrastate skuorre.JPG|Skuorre fan Stinstrastate
Ofbyld:Sibranda 1771.JPG|Efterein kop-hals-romppleats út 1771, Sibrandahûs


## Keppeling om utens
* Stinseninfriesland.nl oer Stinstrastate

*  (2007). *Friese plaatsnamen: alle steden, dorpen en gehuchten*. Ljouwert, Friese Pers/Noordboek.
Sibrandahûs

* Sibrandahûs (Dantumadiel), it lytste doarp fan Dantumadiel
* Sibrandahûs (Dongeradiel), yn de himrik fan Ealsum yn de gemeente Dongeradiel
* Sibrandahûs (Littenseradiel), súdeast fan Hinnaard
Alteveer

**Alteveer** is in buorskip goed in kilometer súdlik fan it doarp Roan yn it noarden fan de provinsje Drinte. Hy makket diel út fan de gemeente Noardenfjild.


Alteveer - silhouet.jpg|Silhûet fan Alteveer fan de Melkweg ôf sjoen
Alteveer - Melkweg.jpg|Alde beammen oan de Melkweg benoarden Altevear
Hannie Bruinsma-Kleijwegt

**Johanna (Hannie) Bruinsma-Kleijwegt** (Nij Beets, 14 july 1936 - Drachten, 21 febrewaris 2021) wie in Nederlânsk politika en lid fan de PvdA.

Bruinsma kaam út in polityk aktive famylje. Har jongere suster Dineke van As-Kleijwegt hat fan 1990 oant 2007 boargemaster fan Assen west, wylst har broer Corstiaan Kleijwegt sûnt 2001 boargemaster is fan Hellevoetsluis.

Bruinsma waard yn 1970 lid fan de gemeenteried van Eastdongeradiel (wenne doe yn Ie dêr't har man hûsdokter wie), in funksje dy't hja oant 1974 ferfold hat. Sy wie it earste froulike riedslid fan Eastdongeradiel. Dêrnei siet sy oant 1991 yn de Provinsjale Steaten fan Fryslân, fan 1981 oant 1991 ek as deputearre.

Yn 1992 waard Bruinsma beneamd ta boargemaster fan Saanstêd. Yn 1985 kaam sy dêr yn opspraak, neidat se har yn in kranteynterview kritysk útlitten hie oer in korpssjef dy't doe fuortgean soe. Hoewol't sy in moasje fan wantrouwen oerlibbe, is sy in jier letter al mei pinsjoen gien.
Swarte Mosk

**Swarte Mosk** is in buorskip dy’t yn de gemeente Noardeast-Fryslân leit. Swarte Mosk leit eastlik fan Ealsum, noardeastlik fan Dokkum en súdwestlik fan Wetsens. Swarte Mosk leit yn de himrik fan Ealsum.

De bebouwing fan de buorskip leit rûn de lyknammige krúsing fan de Dokkumerwei, de Sybrandawei en de Mockamawei. De kearn bestiet út 2 adressen oan de Mockamawei en 1 oan de Dokkumerwei.

## Skiednis

### Eartiids
Op de Swarte Mosk stienen fanâlds twa lytse buorkerijen; no is dêr ek in nije pleats. De kadastrale minútkaart fan 1832 jout in lyts gebou by 'Swarte Mosk' dat al lang fuort is. 

Yn it ferline kaam de jeugd út de omkriten yn Swarte Mosk byinoar.
De skriuwer Durk van der Ploeg, dy't yn Ealsum wenne hat, ferwiist yn syn romans *De Jacht* (1988) en *Foarby it Boarkumer fjoer* (2002) nei Swarte Mosk. 

### Untstean en namme
De oarsprong fan de namme is ûnwis. Guonts tinke dat it de namme fan in kroechje west hat. Letter hie in boerespultsje de namme Swarte Mosk dat yn de iere jierren fyftich ôfbrutsen waard meidat it it ferkear yn 'e wei stie. Swarte Mosk komt net foar yn de beide Schotanusatlassen, de atlassen út de 19e iuw en ek net op de frijwat sekuere earste TMK.  De Bosatlas van Fryslân jout de namme foar it earst wol.

### Gemeentelike weryndieling
Sûnt 2019 leit Swarte Mosk yn de gemeente Noardeast-Fryslân, dêrfoar lei it yn de gemeente Dongeradiel en foar 1984 lei de buorskip yn sawol de gritenij as de gemeente East-Dongeradiel.
Hurdsilen op de Olympyske Simmerspullen 1960

De **[[Olympyske Simmerspullen 1960]]**, ek wol de **XVIIe Olympiade** neamd waarden yn 1960 hâlden yn Rome, de haadstêd fan Itaalje. It hurdsilen waard hâlden by Napels yn de *Golf van Napels*.

## Utslaggen
### Manlju

### Iepen

## Medaljespegel
De top tsien fan lannen dy't by it silen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1964.
Remco Heite

**Hendrik Reint (Remco) Heite** (Steggerda, 8 febrewaris 1946 - Wolvegea, 2 febrewaris 2026) wie in Frysk politikus fan de PvdA.

Heite is ôfstudearre yn de Nederlânske taal en letterkunde oan de Universiteit fan Amsterdam en waard yn 1975 learaar Nederlânsk oan it Professor Ter Veen Lyceum (no Zuyderzee College)  yn Emmeloard. Yn 1982 waard er gemeenteriedslid yn  Weststellingwerf en rillegau ek wethâlder. Fan 1987 ôf naam er as loko-boargemaster de *honeurs* waar fan de sike boargemaster Jan Schurer dy't yn junt 1989 kaam te ferstjerren. Hoewol't it net wenst wie, waard Heite letter dat jier fan loko-boargemaster ta boargemaster fan deselde gemeente beneamd. Ut reden fan swierrichheden mei syn sûnens joech Heite yn 2005 it boargemasterwêzen oer.

By syn ôfskied waard it *Remco Heite Schaaktoernooi* yn it libben roppen. Heite hie in soad niget oan skaken. Hy garre skaakboeken en hat sels ek boeken oer skaken en skakers skreaun, lykas de biografy en bibliografy fan Haije Kramer. Heite fersoarge goed tolve jier (oant yn 2021) de skaakrubryk yn de Ljouwerter Krante.

Remco Heite ferstoar op 3 febrewaris 2026 yn’e âldens fan 79 jier.

## Sjoch ek
* List fan boargemasters fan Weststellingwerf
Matsloot

**Matsloot** is in streek en buorskip yn de gemeente Grins (Grinslân) en diels yn de gemeente Noardenfjild yn Drinte.
De streek is neamd nei de yn Drinte lizzende *Matsloot*, in brede wettergong dy't útrint yn de Lykstermar. *Mat* betsjut *mêd* ('miede'). 

It diel fan Matsloot benoarden de A7 falt ûnder Grinslân.
Dat gebiet wurdt op it stuit (2009-2011) ynrjochte as yndustryterrein, mei as namme Westpoarte.
It diel besuden de A7 falt ûnder Noordenveld. Dêr is ûnder oare de bekende *[[bordeel|nightclub]]* (seksklup) de 'Woeste Hoeve' te finen.

Op de wier Hoogheem hie it sistersjinzer nonnekleaster Mariënkamp te Assen in úthôf of foarwurk foar de berging fan fee en hea.

## Ferskaat
De Falkplan-plattegrûn fan Grins, 60e edysje (2010), betitelet Matsloot-súd as 'gemeente Leek' ynstee fan Noardenfjild.
Terheijl

**Terheijl** (ek: *Ter Heijl*) is in buorskip yn de gemeente Noardenfjild yn provinsje Drinte. Terheijl leit besuden it doarp Nietap dêr't er formeel ek ta heart.

Yn de 15e iuw wie Terheijl yn it besit fan it kleaster fan Aduard, dat dêr in úthof en in stienbakkerij hie. Yn 1490 stichte abt Wolter fan it kleaster Aduard by de úthof in kapel op in plak dat bekend stie as "De Helle", troch him *It Paradys* neamd. Terheijl krige hjirtroch syn namme *De Helle*. De úthof waard dêrnei troch abt Godefridus ferboud ta slot, de lettere havezate, dy't Terheijl neamd waard. De namme waard yn it ferline ferkeward begrepen as: *ter Helle*, dus: yn de hel. Dit kin ferklearje dat in by it buorskip lizzend marke (in pingoruïne) de naam *Faaiefjoer* krige. De namme *helle* betsjut lykwols leechte, poel of helling.

## Sêge
Oer it ûntstean fan de namme bestiet in sêge:
De hear en frou fan Terheijl hawwe sân soannen. Ien foar ien stjerre der seis troch de byt fan in njirre. Dêrom wurdt besluten om in kastiel mei dikke muorren te bouwen, sadat nimmen (dus foaral gjin slang) sûnder sjoen te wurden nei binnen komme kin. As it ienige oerbleaune bern, de jongste wol it ferhaal, 18 wurdt hâldt er in grut feest. As de jongste in appel fan de oerfolle skaal pakke wol, wurdt hy biten troch in slange dy't dêrtusken temûk binnenkomd is. De âlden oardiele dêrnei dat se yn de hel ferkeare en sette ôf.
Westervelde

**Westervelde** is in doarpke sa'n 1,5 km súdwestlik fan Noarch, yn de gemeente Noardenfjild yn Drinte. Op 1 jannewaris 2008 wennen der 158 minsken.

## Histoarje
Westervelde waard al neamd yn 1486. Om 1800 wie Westervelde it grutste doarp fan karspel Noarch. Yn Westervelde stie it gemeentehûs fan de gemeente Noarch, tagelyk de residinsje fan de famylje Tonckens. Meardere leden fan dit laach wienen boargemaster fan Noarch. It gemeentehûs, oan de Haadwei, wurdt no brûkt as hotel/restaurant en is noch altiten yn it besit fan de famylje Tonckens. Oant 1998 makke Westervelde diel út fan de gemeente Noarch. Sûnt 1998 is Westervelde ûnderdiel fan de weryndielde gemeente Noardenfjild.

Flakby Westervelde lizze it hunebêd D2 en it Noargerholt, ien fan de âldste bosken yn Nederlân.
Kleaster fan Aduard

It **kleaster fan Aduard** (*Ad Sanctum Bernardum*) wie in abdij yn Aduard, provinsje Grinslân. De St. Bernardusabdij waard stifte yn 1192 fanút it kleaster Klaarkamp yn Rinsumageast. It kleaster hearde ta de oarder fan de Sistersjenzers en wie wijd oan de hillige Bernard fan Clairvaux. Op it hichtepunt wie it ien fan de grutste abdijen yn Jeropa. De oanset fan de ein fan it kleaster kaam yn 1580 doe't it oermastere waard troch steatske troepen. Tsjintwurdich is allinne noch de sikeseal oer, no de tsjerke fan Aduard, en in part fan it *refugium* yn Grins.

## Literatuer
*  (2004): "De stenen letters van Aduard", 2. Aufl., Omnia Uitgevers, Grins, ISBN 978-90-75354-08-9
* *De abtenkroniek van Aduard : studies, editie en vertaling*; redaksje Jaap van Moolenbroek en J.A. (Hans) Mol ; meiwurking fan Jakob Loer. - Hilfertsom : *Verloren* ; Ljouwert : Fryske Akademy, 2010. - 373 s. : ill., krt. ; 25 cm. - (Midsiuwske stúdzjes en boarnen, ISSN 0929-9726 ; 121) (FA ; nr. 1035). Mei lit. opjefte, reg. ISBN 978-90-8704-116-8 geb.

## Keppelings om utens
* Webside histoaryske feriening Aduard
* Webside fan it St Bernardushof - Kleastermuseum Aduard
Zuidvelde

**Zuidvelde**, is in doarp yn de Drintske gemeente Noardenfjild.

## Skiednis
Yn 1325 waar der foar it earst oer Zuidvelde skreaun, mar fier dêrfoar wienen der ek al bewenners, sa't bliken docht út de fynst fan twa tumuli en in âlde wetterput.

## De Fledders
Mids jierren tritich is oan De Fledders yn it ramt fan de wurkferskaffing in wurkkamp boud foar de ûntginning fan woaste grûn. It hat oant en mei de jierren fyftich it ferbliuplak west foar ferskate groepen minsken: wurkleazen, joadske flechtlingen út Dútslân, joadske twangarbeiders en froulju mei bern, kollaborateurs, en (ûnder de namme *wenoarde De Fledders*) Molukkers. Yn 1959 of 1960 is it kamp ôfbrutsen. No herinnert allinnich noch in tinkplaat oan dit kamp.
Ratko Mladić

**Ratko Mladić** (Servysk: Ратко Младић) (Kalinovik, 12 maart 1943) wie fan 1992 oant 1995 heechste befelhawwer fan de Bosnysk-Servyske troepen. 

## Bosnje-kriich
Mladić waard 12 maaie 1992 heechste befelhawwer fan it doe krekt foarme leger fan de Servjers dy't yn Bosnje wennen. De Servjers woenen dat Bosnje by Servje (Joegoslaavje) bleau. Under de lieding fan Radovan Karadžić hat er in protte etnyske suveringen yn Bosnje útfierd, sa as dyn nei de fal fan Srebrenica. It op fideo fêstleine petear dat er nei de delfal fan de enklave mei oerste fan de Dutchbatters Thom Karremans hie is tige bekend wurden. De deis fan syn beneaming warskôge Mladić syn politike sjef Radovan Karadžić dat dy syn plannen om oarloch te fieren tsjin de Bosnyske Moslim- en Bosnysk-Kroatyske boargerbefolking op massamoard delkomme soe. Hy ferklearre doetiids: 'Mensen zijn geen sleutels die je uit de ene in de andere zak kan verplaatsen. Dit, mijn heren, is massamoord, ik weet niet hoe de heren Karadžić en Krajisnik dit later aan de wereld willen uitleggen'. (It beslút fan 12 maaie 1992 is ûnder nûmer 02-130/92 publisearre yn de 'Steatskrante' fan Republika Srpska op 26 novimber 1993, yn it nûmer 22).

## Oanklacht en arrestaasje
Mladić waard troch it Joegoslaavje-tribunaal oanklage foar genoside. Hy ferskûle him lykwols, fermoedlik yn Servje. Nei de arrestaasje fan Karadžić yn july 2008 wie er tegearre mei Goran Hadžić de lêste wichtige Servyske fertochte dy't noch net oppakt wie. De Europeeske Uny wegere oer it tatreden fan Servje by de uny te praten salang't Mladić net útlevere wêze soe.

Yn 2008 wie it hjitting dat Mladić 'foar ein augustus' oppakt wurde soe en oerlevere wurde soe oan it Joegoslaavje-tribunaal yn De Haach. It Servyske kabinet woe sa de wei frijmeitsje foar it hurd ta de EU.

Mladić bleau lykwols net te finen. Op 16 juny 2010 tsjinne de abbekaat fan de famylje in foardering by de rjochtbank yn Belgrado yn om him dea te ferklearjen, sadat syn frou neibesteandepinsjoen krije koe en de plysje gjin ynfallen mear dwaan soe yn it famyljehûs yn de hope spoaren fan Mladić te finen. De rjochter woe dêr neat fan witte.

Oktober 2010 loofde Servje in premy út foar de tip dy't ta it oanhâlden fan Mladić late soe. Wilens wie men wol bang dat Mladić himsels te koart dwan soe om in proses te ûntwinen. 

Op 26 maaie 2011 waard Mladić arrestearre yn Lazarevo yn noardwest Servje. Hy soe dêr under de namme *Milorad Komadic* tahâlden hawwe en seach der bot âlder út as op de lêst makke foto's. 
 Mladić wie mei Goran Hadžić de lêste, troch it Joegoslaavje-tribunaal oanklage, oarlochsmisdiediger. Hadžić is noch altyd op de flecht.

Mladić is 31 maaie nei Nederlân oerbrocht en fêstset yn de finzenis fan Skeveningen. Dêrnei waard er oerdroegen oan it Joegoslaavje-tribunaal yn De Haach fertocht fan folkemoard, oarlochsmisdieden en misdieden tsjin de minsklikheid. 3 juny 2011 moast er foarkomme yn it Tribunaal.

## Keppelings om utens
* Profyl Ratko Mladić
* Opsporingsverzoek Mladić fan Ynterpol
* Oanklacht fan it Joegoslaavje-tribunaal tsjin Mladic
Lykstermar

De **Lykstermar** is de grutste mar fan Drinte. Hy is part fan it Drintsk-Grinslanner marregebiet en is op in natuerlike wize ûntstien. De mar omfiemet 335 hektare en is 1-1,50 meter djip.

De Lykstermar leit yn de gemeente Noardenfjild en makket diel út fan it gruttere Lykstermargebiet, in Natura 2000-gebiet. Foar de (Grinslanner) gemeentlike weryndieling rûn de provinsjegrins troch de mar, dêrnei is de grins op de noardlike ouwer komd te lizzen. De mar is neamd nei De Like.

De mar wurdt ek wol de *Sultermar* of *[[Sulte (Roan)|Sulte]]* neamd, nei de streek tusken Nijtap en Roan. It noardeastlik part wurdt ek wol *Reidboar* neamd.

It Lykster Haaddjip, de *Leutingerwâlderpolder*, de Roanerfeart en de Roderwâlder Matsleat komme yn de mar út. It wetter ferlit de mar fia it Lettelberterdjip oan de noardside en de Munnikesleat (of *Munnikefeart*) en de Gave oan de noardeastside. It Lettelberterdjip en de Gave komme beide út yn it Hoendjip.

## In sâlt mar?
De namme *Sulte* wurdt wol ferklearre as: *sâlt mar*, omdat it oant de 16e iuw yn iepen ferbining stie mei de see. De ôfstân is lykwols te grut om fan ynfloed west hawwe te kinnen, ek omdat der tusken de mar en de see yn it ferline noch inkele silen west hawwe, nammentlik de Niesyl en it Aduardersyl.


Ofbyld:20090705 Leekstermeer Drenthe NL.jpg|*De Lykstermar, sjoen fan it begjin fan it *Lettelberterdjip'' ôf (2009)
Lykster Haaddjip

It **Lykster Haaddjip** (ek: *Lyksterhaaddjip*) is in kanaal yn de provinsje Grinslân fan Zevenhuizen nei de Lykstermar. 

It kanaal waard om 1560 groeven fanwege Wigbold fan Ewsum, foar de ôfwettering en as far foar turfskippen. Neidat hy yn 1525 Nienoard stifte hie woe er úteinsette mei grutte turfwinning. It Haaddjip wie nedich om de feanterij te ferbinen mei de turfmerken, benammen de stêd Grins. It Lykster Haaddjip waard it earste feankoloniale kanaal yn de provinsje Grinslân.

Oan it kanaal lizze de plakken De Like, Tolbert, Nijtap en Sânhuzen, de buorskippen Djipswâl, Oostindië en Terheijl, de wyk Eastynje en it lângoed Nienoard. Yn it sintrum fan De Like is it kanaal bedûkere.
Wulfoald

**Wulfoald** (? - Austraasje, 680) wie hofmeier fan de Franyske kening Gilderik II (dy't regearre fan 662 oant 675). Hy waard tusken 11 maart en 14 desimber 662 earst as riedshear fan Gilderik II oanstelle en letter yn maart/maaie 673 syn hofmeier. Hy wie in skoftlang hofmeier oer it hiele Merovingyske Ryk. 

## Skiednis
Wulfoald bestjoerde as regint fan Gilderik II oer Austraasje doe't dy noch minderjierrich wie en ek dêrnei hâlde hy (yn de funksje fan hofmeier) kontrôle oer de jonge kening. Nei alle gedachten wie Wulfoald it haad fan in kloft eallju dy't de Pippyniden (in machtich Frankysk laach) fijannich sint wienen. Dizze opstelling soe him úteinlik needlottich wurde want ûnder syn bewâld hie hy te krijen mei in soad tsjinwurking. Gilderik II, dy't yn 673 nei de dea fan syn broer Klotarius III allinnichhearsker wurden wie, foel yn 675 ten proai troch in komplot opsetten troch Neustryske eallju. Hy waard fermoarde en Wulfoald moast flechte en socht in goed hinnekommen nei Austraasje. Dêr ienkear oankommen, proklamearre hy mei de machtigen fan it ryk de keningssoan Dagobert II as nije kening. Lykwols woenen Wulfoalds tsjinstanners, wêrûnder de krêftige Ebroin, Klovis II in ferûnderstelde soan fan Klotar III op de troan hawwe. Yn it kylwetter fan de betizing dy't folge op de moard op Gilderik bruts in grinsoarloch út tusken Austraasje en Neustrje, dy't doarre oant 677 doe't it bewâld fan Dagobert troch  Neustrje erkend waard. Mar al gau (yn 679) foel ek dizze kening troch moardners hannen. Wulfoald oerlibbe dizze kening mar koart en stoar yn 680.

## Literatuer
* , *Prosopographie der Amtsträger des Merowingerreiches (613-741)*, München, 1974, s. 241-243.
Readtsjerkje

It **Readtsjerkje** is in tsjerkegebou yn Readtsjerk. De tsjerke wie oarspronklik wijd oan Martinus. 

## Beskriuwing
Foar it each fanôf de dyk liket it Readtsjerkje in 18e iuwsk gebou, mar achter de bakstiennen beklaaiing fan it skip giet swier muorrewurk fan dowestien skûl. De romaanske sealtsjerke út de 12e iuw, krige yn de 18e iuw in nije westgevel mei geveltoer. It koer waard yn de 19e iuw op 'e nij boud mei deselde bakstien as de beklaaing fan de súdlike muorre. De tsjerke is in ryksmonumint. 

Oant de renovaasje fan om 1880 hinne hie de tsjerke in sânstiennen sarkofaachlid ynmitsele neist de doar yn de súdmuorre. Earst yn 2013 kaam út dat it lid yn it Frysk Museum bedarre wie. It lid mei in figuer dy't de hannen foar it boarst hâld stiet no wer op it oarspronklik plak. 

## Ynrjochting
De tsjerke wie ea ryk oan roubuorden. Hjoeddedei hingje der noch twa rútfoarmige buorden mei wapens yn in wyt moarmere list. Yn de toer hinget in klok út 1307. De klok is ien fan de âldste noch liedende klokken fan Fryslân. Oer de flier leit yn it gongpaad in grêfsark foar Feijo Harinxma. De preekstoel is dekorearre mei fykwurk en de tekst út Jehannes 6:35-40. 

## Oargel
Yn 1996 krige it Readtsjerkje in nij oargel. It ynstrumint waard yn it midden fan 19e iuw boud troch de firma William Hill & Sons. It stie yn de Anglikaanske tsjerke fan Itteringham (Ingelân) en om't dy tsjerke in nij oargel krige, waard it troch Fokko Feenstra ôfbrutsen en wer op boud yn de herfoarme tsjerke fan Readtsjerk.

## Sjoch ek
* Tsjerken yn Fryslân

## Keppeling om utens
* Disposysje oargel
Swiggelte

**Swiggelte**, offisjeel: **Zwiggelte**, is in esdoarp yn de provinsje Drinte, lizzend yn de gemeente Midden-Drinte. It doarp leit ten noardwesten fan Westerbork.