open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stasjon Harderwyk

**Stasjon Harderwyk** (**Hd**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Harderwyk yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1865 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
  
It oarspronklike spoarweistasjon fan Harderwyk wie in standertstasjon fan de NCS, in stasjon fan it type earste Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de fjouwer stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou dat twa jier nei de iepening fan it stasjon ree kaam, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk It stasjon wie sûnt de iepening meardere kearen útwreide. Yn 1880 kaam der oan de foarkânt it stikje oan. Yn 1919 waard de yngong feroare, it tochtportaal waard ôfbrútsen en de yngong waard ferhúze nei de linkerfleugel fan it gebou, de eardere yngong waard in rút. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1983. 

It stasjon waard yn 1983 ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Koen van der Gaast. In rjochthoekich gebou, mei yn it midden in silinder. Dizze silinder stekt troch it dak hinne en foarmet in reade trommel op it platte dak. Dit dak hat in brede, swarte râne en stekt oan alle kanten royaal oer. It gebou is opboud út in stielskelet en bestiet benammen út glêzen pieën, dy 't troch swarte, houten listen yn fakken ferdield wurde. Yngongen binne oan de foarkant en oan de rjochter sydkant fan it gebou.

## Treinferbinings
Reichsdeputationshauptschluss

It **Reichsdeputationshauptschluss** (om krekter te wêzen: it *Hauptschluss der außerordentlichen Reichsdeputation*; oerset: "it Haadbeslút fan de bûtengewoane Ryksôffurdiging") waard op 25 febrewaris 1803 yn it âlde riedshûs fan Regensburg fêstlein en foarme de basis fan de lêste belangrike wet fan it Hillige Roomske Ryk.

Mei de Frede fan Lunéville yn 1801 kaam der in ein oan de Twadde Koalysjeoarloch tsjin Frankryk. As gefolch dêrfan karde in kommisje fan de Dútske Ryksdei op inisjatyf fan Frankryk yn 1803 it Reichsdeputationshauptschluss goed. 

Om de Dútske steaten dy't troffen waarden troch de oerdracht fan de lofterkant fan de Ryn oan Frankryk te kompinsearjen foar harren gebietsferliezen, waard it Hillige Roomske Ryk reorganisearre mei territoriale, konstitúsjonele en tsjerklike feroarings. Hast alle tsjerklike foarstedommen en lytsere ryksstêden  waarden opheft. In soad tsjerklik besit waard sekularisearre en de measte ryksstêden waarden opnommen yn de nije steaten. Sa waard it tal steaten foars lytser en dy't oerbleane faak grutter, itjinge as foardiel hie dat dy better tarist wiene om it lân te bestjoeren.

De ûnteigening fan abdijen en tsjerkelân fan fral de Roomsk-Katolike Tsjerke late ta in folle swakkere posysje fan de Tsjerke. It besit waard oerdroegen oan de stêden en de wrâldske foarstedommen. Troch de opheffing fan de roomske karfoarstedommen krigen boppedat de protestanten de oerhân yn de *Reichsfürstenrat* (Keizerlike Ried fan Foarsten) en it *Kurcollegium* (Ried fan Karfoarsten), dêr't foarsten it rjocht hiene in kening te kiezen.    

Meiïnoar waarden twa karfoarstedommen, 9 heechstiften, 44 ryksabdijen en 45 ryksstêden opheft. Foar in gebiet fan 45.000 km² en hast 5 miljoen minsken bestutte it Reichsdeputationshauptschluss nije hearskers.

Mei it ferlies fan de geastlike foarsten en de tradisjoneel oan de keizer trouwe ryksstêden ferlear de keizerlike rykskohesy syn belangrykste pylders. De útfiering fan it Reichsdeputationshauptschluss betsjutte de oantaasting fan de fûneminten fan it Hillige Roomske Ryk. Neffens de skiedkundige Christopher Clark bestie it besteansrjocht fan de it Ryk út it beskermjen fan it grutte ferskaat oan polityk en stannen fan it âlde Midden-Europa. Troch de ûndergong fan de tsjerklike foarstedommen en de measte keizerlike stêden as gefolch fan it Reichsdeputationshauptschluss, wûn de ambysje fan de gruttere foarstedommen neffens steatssoevereiniteit oan belang. 

Op 6 augustus 1806 lei de lêste Roomsk-Dútske keizer Frâns II de keizerskroan del en ferklearre er it Ryk foar ûntbûn. Alhoewol't dy stap al yn de planning stie, joech Napoleon's ultimatum fan 22 july de trochslach: as keizer Frâns net op 10 augustus ôfgyng, dan soene de Frânsen Eastenryk oanfalle. Om 't er it ferlies fan status al lang oan seach kommen, hie Frans II twa jier earder op 11 augustus 1804 it Eastenrykske Keizerryk útroppen en sûnt 6 augustus 1806 neamde er him Frâns I fan Eastenryk.
Nicolaas Johannes Kamperdijk

**Nicolaas Johannes Kamperdijk** (Utert, 3 maart 1815 - Voorburg, 8 febrewaris, 1887) wie in Nederlânske arsjitekt.

## Libben en wurk
Oer de karriêre fan Nicolaas J. Kamperdijk is net folle bekend.
Kamperdijk folge partikuliere lessen by Christiaan Kramm en nei alle gedachten wie er letter ek in skoft yn tsjinst by de Utertske túnarsjitekt S.A van Lunteren. Hy wie sels wurksum as arsjitekt fan om 1840 ôf oant yn de jierren 1870. Hy ûntwurp twa tsjerken yn in neogotyske styl, wêrfan't de herfoarme tsjerke fan Seist de meast bekende is. Letter ûntwurp Kamperdijk yn neoklassisistyske styl. Dêrfan binne de spoarstasjons it bêste foarbyld. Yn 1863 ûntwurp Kamperdijk trije klassen standerdstations foar de Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij. Hy soe ek Stasjon Swol en Stasjon Dordrecht ûntwerpe. Hoewol't dy stasjons taskreaun wurde oan Karel Hendrik van Brederode, wie Kamperdijk de arsjitekt fan dy stasjons.  Kamperdijk wie ek belutsen by in tal restauraasjeprojekten. Sa wie er belutsen by de restauraasje fan 'e Dom fan Utert en de *Berte fan 'e Hillige Johannes de Doper* yn Montfoort. Yn Utert ûntwurp hy om 1871 hinne it konsertgebou yn Park Tivoli.

## Wurk
In kar:

File:Rijksmonument524871.JPG|Koetshûs mei stâl en wenning yn Oud-Zuilen, ûntwurpen yn 1858
File:2007-04-23 10.24 Zwolle, NSstation.JPG|Stasjon Swol
File:Dordrecht Station.jpg|Stasjon Doardt
File:Aartsbisschoppelijk paleis 2.JPG|Aarstbiskoplik paleis, Utert
Stasjon Kampen

**Stasjon Kampen** (**Kpn**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Kampen yn de provinsje Oerisel. En waard iepene yn 1865 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
  
It oarspronklike spoarweistasjon fan Kampen wie in standertstasjon fan de NCS, in stasjon fan it type earste Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de fjouwer stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk (1815 - 1887). It gebou stie mei de foargevel nei it spoar, omdat dat de kant fan de stêd is. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1911. 

It stasjon waard yn 1911 ferfongen troch in nij gebou. In strak mar asymmetrysk gebou foarsjoen fan tuorkes. Yngong dúdlik oanjûn troch in bordes tusken twa tuorkes. It Rjochterpart fan de rjochterfleugel is heech. Ein markearre troch fjouwerkante tuorke mei de doar fan de wenning fan de stasjonsjef.

## Treinferbinings
Stasjon 't Harde

**Stasjon 't Harde** (**Hde**)  is in spoarweistasjon yn it Nederlânske doarp 't Harde yn de gemeente Elburch yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1863 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
 
 
It oarspronklike spoarweistasjon fan 't Harde wie in standertstasjon fan de NCS, in stasjon fan it type twadde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de twa stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk (1815 - 1887). Yn 1903 fergrutte mei oan wjerskanten in fleugel, De linkerfleugel waard brûkt foar fracht en de rjochterfleugel befette de wachtromte 3e klasse. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1979. 

It stasjon waard yn 1979 ferfongen troch in nij gebou nei ûntwerp fan arsjitekt Cees Douma. In lyts geboutsje mei in opfallend tsjok dak mei ôfrune rânen. It nije geboutsje wie better keppele oan reizgerstunnel. It twadde stasjonsgebou waard yn 2005 ôfbrútsen en ferfongen troch in tal abry's, de tunnel is al behâlden bleaun. It stasjon hat gjin liften, reizgers mei in rolstoel kinne it twadde perron berikke fia de oerwei yn de Eperweg en de P+R.

## Treinferbinings
Stasjon Soestduinen

**Stasjon Soestduinen** (**Sdn**) is in earder stasjon oan de Sintraalspoarwei yn it buorskip Soestduinen yn de gemeente Soest yn de provinsje Utert. It stasjon wie in standertstasjon fan de NCS type twadde klasse en is ien fan de twa stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is en de iennichste fan dit type dy't noch oanwêzich is.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1863 ree en waard iepene op 20 augustus 1863 foar treinreizgers doe't ek de Sintraalspoarwei oanlein wie. Yn 1910 is it gebou sa yngreven ferboud dat it net mear werkenber is as in NCS type twadde klasse. It stasjon waard op 24 maaie 1998 sletten. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn	gebrûk as restaurant.

## Namme
By de iepening hjitte it stasjon, stasjon Soest, it stasjon Soest yn Soest sels, oan de Stichtske Line bestie doe noch net. Nei't de Stichtske Line iepene wie waard it stasjon Soest-Soestduinen, fan 1922 ôf hjitte it stasjon Soestduinen.
Ugchelen

**Ugchelen** is in doarp yn de gemeente Apeldoarn yn de Nederlânske provinsje Gelderlân. It doarp leit oan de eastlike râne fan de eastflank fan de Feluwe. It doarp hat 6.275 ynwenners (2021) en is part fan de Apeldoarnske wyk Apeldoarn-Súdwest. It doarp is dêrtroch winliken in buert fan de kearn Apeldoarn, dochs wurdt as in eigen doarp beskôge.

## Namme
De namme kin faaks besibbe wêze oan it Aldsaksyske *ûchta* en it Midnederdútske *uchte* "moarns/moarnstwiljocht", Westfaalske *uchte* "moarnsgreide, greidlân dêr't it fee moarns op dreaun wurdt".

De namme komt foar it earst foar yn 1243 as *in monte qui dicitur Uchtelerberg* yn 1294-1295 *apud Uggelremere*, 1330 *uchtelen*, sechtjinde iuw *Oechelen*, *Ugchelen*, *Uchelen* en yn 1839 as *Ugchelen*.

## Skiednis
Spoaren fan bewenning yn it gebiet fan Ugchelen binne fûn fan om 2000 f.Kr. hinne. Hunebêdbouwers fan Drinte fêstigen harren ek yn de omkriten. Skerven fan ierdewurk út dy snuorje wei binne fûn. Ut de izertiid en de brûnstiid, justjes foar de jiertelling, binne der grêfheuvels fan  Germaanske stammen, lykas de Gamaven dy't yn de omkriten wennen, fûn.

It doarp ûntstie yn de sechtjinde iuw doe't it gebiet gaadlik fûn waard foar papieryndusry. Troch de hichteferskillen, fan 21 oant 90 meter boppe seenivo, koene der springelbeken, as wetterboarnen foar de papiermnûnen, oanlein wurde. Der hawwe wol 11 papiermûnen stien yn en by Ugchelen.

Yn 1924 waard de Nederlânsk-Herfoarme tsjerke boud dy't in lokaal fan 1891 ferfong. Yn 1910 waard der in markant gebou by Ugchelen boud, it roomsk-katolike berne- en ophelpoarde *Ceasarea* ûntwurpen troch G.E. Caesar. Hy ûntjoech dêrby in fakânsjekoloanje mei in kapel foar stedske bern.

Yn de tweintichste iuw kaam Ugchelen ûnder de reek fan it úttynjende Apeldoarn te lizzen dêr't it letter alhiel oan fêstwoeks. Hjoed-de-dei is Ugchelen winliken in buert yn de wyk Apeldoarn-Súdwest. Ugchelen is lykwols noch hieltyd in eigen doarp mei in doarpsk karakter, om't de ynwenners fan Ugchelen gjin part fan Apeldoarn wêze wolle.

## Galery

Ugchelen.jpg|Strjitbyld yn Ugchelen
Kapel_Caesarea.jpg|Kapel fan hûs *Caesarea*
Oude-_of_Altena_Molen,_Hoenderloseweg_145_-_Ugchelen_-_20211034_-_RCE.jpg|Papierfabryk Altena
Leesterheide.jpg|Leesterheide


## Berne yn Ugchelen
* Robin Linschoten (1956), politikus
* Dirk Egbert Witteveen (1949-2007) bankier

## Keppeling om utens
* Webside fan it doarp
Stêdetrijehoeke

De **Stêdetrijehoeke** (Nederlânsk: *Stedendriehoek*) is in bestjoerlik gearwurkingsferbân tusken sân Gelderske gemeenten en de Oeriselske gemeente Dimter. It gebiet omfiemet de trijehoeke om de stêden Apeldoarn, Dimter en Sutfen. De krite hat goed 447.000 ynwenners en in oerflak fan 1.183&nbsp;km². De krite Stêdetrijehoeke is in iepenbier lichem op grûnwurk fan de Wet mienskiplike regelingen. (WGR). De Stêdetrijehoeke brûkt sûnt 2016 gauris de namme **Cleantech Regio**.

## Bestjoer
It bestjoer wurdt foarme troch de Kriteried en it Deistich Bestjoer. De Kriteried is it algemien bestjoer fan it iepenbier lichem Stêdetrijehoeke. De ried bestiet út 14 persoanen' twa de meidoggende gemeente, mei dêrnjonken in plakferfangend lid de gemeente. De leden, mei de foarsitter ynbegrepen, wurde troch de rieden fan de meidoggende gemeenten oanwiisd. De Kriteried komt fjouwer kear yn 't jier byinoar en de gearkomsten binne iepenbier. It Deistich Bestjoer bestiet út njoggen leden' ien lid fan de sân meidoggende gemeenten út de Kriteried wei en foar beide provinsjes in deputearre as adviseur. It foech fan it deistich bestjoer is te ferlykjen mei it foech fan it kolleezje fan b & w op gemeentlik mêd. It Deistich Bestjoer komt njoggen kear yn t jier byinoar en de gearkomsten binne net iepenbier.

## Skiednis
De namme "Stêdetrijehoeke" komt út de 1960-er jierren doe't de gemeente Dimter in feriersoerienkomst mei guon Gelderske gemeenten sleat. Ier 1970 waard de Stifting Keargroep Stêdetrijehoeke oprjochte. Dêr wiene de gemeentebestjoeren fan Apeldoarn, Dimter, Voorst en Sutfen by belutsen. De stifting waard mei yngong fan 1 jannewaris 1986 opheft omreden it bytsje belangstelling fand e belutsen gemeenten.

De hjoeddeistige Krite Stêdetrijehoeke, dy't as gearwurkingsferbân oer provinsjegrinzen hinne tsjinnet, ûntstie by it besluten fan provinsjale steaten fan Gelderlân en Oerisel yn oktober 1993 De oanwizing en meitsje in stedsgewest fan de gemeenten Apeldoarn, Dimter en Sutfen yn de Fjirde Nota Romtlike Oardering wie de wichtichste reden om  eardere gearwurkingsferbannen yn beide provinsjes te ferbrekken en oer te gean nei de Krite Stêdetrijehoeke. De namme Stêdetrijehoeke waard fannijs keazen om't dy namme al lang yn gebrûk wie.

Yn 2001 hawwe oanbelangjende gemeente- en provinsjebestjoeren de yntinsje útsprutsen en ûntjou oparbeidzjend belied op mêd fan romtlike oardering, wenjen, ferkear, ekonomy en sosjale saken itjinge late ta in publykrjochtlik gearwurkingsferbân. Yn septimber 2018 waard de gemeente Heerde ta de Krite Stêdetrijehoeke talitten. 

## Meidoggende gemeenten

## Keppeling om utens
* Offisjele webside
Stasjon Nunspeet

**Stasjon Nunspeet** (**Ns**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske doarp Nunspeet yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1863 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
  
It oarspronklike spoarweistasjon fan Nunspeet wie in standertstasjon fan de NCS, in stasjon fan it type tredde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de trije stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk (1815 - 1887).  It stasjon waard sûnt de iepening meardere kearen ferboud. Yn 1876 útwreide en yn 1892 waarden de platte dakken fan de beide fleugels ferfongen troch in brutsen dak.  It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1930. 

It de stasjonsfunksje fan it earste stasjonsgebou waard yn 1906 ferfongen troch in twa nije geboukes ûnder in oerkaping op it perron, it oarspronklike stasjonsgebou bleau noch oant 1930 yn gebrûk as wenhûs. Yn it foarste gebou komme loketten en in frachtôfdieling en yn it achterste gebou de wachtromten en húskes. Yn 1960 is it foarste gebou yngreven ferboud. Sa komt der in nije yngong wêrby't ek in part fan de sydmuorren op ienfâldige wize werboud binne. By de ferbouwing is de frachtôfdieling sloopt. It oare gebou bliuwt foaral oan de bûtenkant noch foar in grut part yn de oarspronklike steat bewarre.

## Treinferbinings
Stasjon Hattemerbroek

**Stasjon Hattemerbroek** (**Htb**) wie in stasjon oan de Sintraalspoarwei yn de buert fan Hattemerbroek yn de gemeente Oldenbroek yn de provinsje Gelderlân. It stasjon wie in standertstasjon fan de NCS type tredde klasse en is ien fan de trije stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud is. It stasjon wie krekt foar it plak dêr't it spoar fan Apeldoarn en hjoed de dei de Hânzeline oanslút op de sintraalspoarwei.

## Gebou
It stasjonsgebou kaam yn 1863 ree, en waard iepene op 20 augustus 1863 foar treinreizgers doe't it spoar fan de Sintraalspoarwei oanlein wie. Yn 1876 waarden er fleugels oanboud en yn 1905 waard der oan de links noch ris in stik oanboud. It stasjon waard sletten yn 1938, mar waard yn 1945 weriepene, dizze weriepening duorre mar in jier op 6 maaie 1946 waard it stasjon definitief sletten, en it stasjonsgebou waard yn 1970 ôfbrútsen, earder wie de boppeferdjipping fan it gebou al ferdwûn. Der is hjoed-de-dei neat mear fan is stasjon en stasjonsgebou werom te finen. It stie oan it hjoeddeiske fytspaad mei de namme "Centraalspoor", sa'n 170 meter fan de Hijsdijk ôf.
Stasjon Putten

**Stasjon Putten** (**Pt**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Putten yn de provinsje Gelderlân. En waard iepene yn 1863 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
  
It oarspronklike spoarweistasjon fan Putten wie in standertstasjon fan de NCS, in stasjon fan it type tredde Klasse, boud yn de jierren sechtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de trije stasjons dy 't ea yn dizze klasse boud wie. It gebou, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk (1815 - 1887).  It stasjon waard sûnt de iepening meardere kearen ferboud. Yn 1876 útwreide en yn 1892 waarden de platte dakken fan de beide fleugels ferfongen troch in brutsen dak.  It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1929. 

It stasjon waard yn 1929 ferfongen troch in nij gebou, nei ûntwerp fan arsjitekt Schelling. In strak mar asymmetrysk gebou mei in heech middenpart útrinnend yn ien punt, en twa fleugels. Oan de kant fan de strjitte bestiet it gebou út twa parten, wylst oan de perron kant trije ferskillende parten te sjen binne. It gebou krijt in pear tsjinstromten, loketten en in wachtromte. Yn 'e linkerfleugel komt de fracht ôfhanneling. Yn 1972 kriget it stasjon in fuotgongersbrêge tusken beide perrons. It stasjon hat gjin liften, reizgers mei in rolstoel kinne it twadde perron berikke fia de oerwei yn de Stationstraat en de P+R.

## Treinferbinings
Stasjon Utert Overvecht

**Stasjon Utert Overvecht** (**Uto**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Utert. En waard iepene yn 1968 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
  
It oarspronklike spoarweistasjon fan Utert Overvecht wie in Standerttype Sextant. It gebou, wie ûntwurpen troch de arsjitekt Cees Douma. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 'e njoggentiger jierren, om plak te meitsjen foar útwreiding fan it tal spoaren en in tunnel tusken de wenwiken oan wjerskanten fan it spoar. 

It stasjonsgebou waard yn 1995 ferfongen troch in nij gebou, nei ûntwerp fan arsjitekte C.M. Laboyrie. In opfallend gebou mei in totale hichte fan mar leafst tsien meter. It grutste part fan it skots en skeane gebou bestiet lykwols út lege romte. De treppen oan de kant fan it stasjonsgebou binne útfierd as in amfiteäter. It healrûne teäter is omseame troch in swarte kolonnade. As lêste is it nije eilânperron foarsjoen fan in markante perronoerkaping dy't ophongen is oan in hege skeane pylder. Yn 2011 is it grutste part fan de treppen ferfongen troch in tún. Oan de kant fan it stasjonsgebou is in glydbaan nei it perron makke. 

## Treinferbinings
Stasjon Bilthoven

**Stasjon Bilthoven** (**Bhv**)  is in spoarweistasjon yn de Nederlânske doarp Bilthoven yn de gemeente It Bilt yn de provinsje Utert; it waard iepene yn 1863 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Bilthoven wie in lyts gebouke, boud yn 1865, ûntwurpen troch de arsjitekt Nicolaas Johannes Kamperdijk (1815 - 1887). It stasjonsgebou waard yn 1876 útwreide mei in ekstra ferdjipping. Dy ferdjipping waard it wenhûs fan de stasjonsjef, de benedenferdjipping hie dêrnei in folsleine stasjonsfunksje. It earste stasjongsgebou waard ôfbrutsen yn 1907. 

It stasjonspart fan it earste stasjonsgebou waard yn 1901 ferfongen troch in twa nije geboukes ûnder in oerkaping op it perron. Yn it foarste gebou kamen loketten en in frachtôfdieling en yn it achterste gebou de wachtromten en húskes. In jier earder wei ek de nije wenning fan de stasjonsjef ree kaam. In pear jier letter is de kap oan beide kanten fan it perron gâns ferlinge. Sawol begjin jierren 60 as ein jierren 90 binne de gebouwen op it perron yngripend ferboud. Yn 2013 kaam der in tunnel mei treppen en liften om feilich op it perron komme te kinnen. Dêrfoar moast de eardere wenning fan de stasjonssjef al wike. Dat gebou is stien foar stien nei it spoarweimuseum yn Utert ferhuze. 

It stasjon waard oant 1918 "stasjon De Bilt" neamt; it doarp Bilthoven bestie noch net doe't it stasjon oanlein waard. 

## Treinferbinings
Looline

|}

De **Looline**, **Keningsline** of it **Paleisspoar** wie fan 1876 oant 1954 in ôfslissing fan de Nederlânske Easterspoarwei nei paleis Het Loo yn Apeldoarn. It spoar krige yn 1887 sels in ôfsplissing dy't de Baronneline foarme.

## Skiednis
It diel Amsterdam Sintraal - Amersfoart fan de Easterspoarwei wie yn 1874 ree, de oanlis nei Apeldoarn en Sutfen kaam yn 1876 ree. Doe waard ek in ôfsplissing west fan stasjon Apeldoarn yn noardlike rjochting oanlein, dy't as einpunt paleis Het Loo hie. Dat baanfak hie in lingte fan 3,3 kilometer. De ferlinging wie in inisjatyf fan kening Willem III, dy't graach streekrjochte treinreizen fan De Haach nei It Loo mooglik meitsje woe. It trajekt fan de line gie de Waterloseweg del, nei de Prinsesse Beatrixlaan en de Koning Lodewijklaan del. In part fan it trajekt oer de Koning Lodewijklaan is hjoed-de-dei in kuierpaad.

It earste plan wie om it perron op de *bassecour* of it foarplein fan it paleis te bouwen, mar op oanrieden fan in hofarsjitekt waard dat de ein fan 'e leane, lyk foar it tagongsstek. It offisjele yn gebrûk nimmen wie op 1 maaie 1876 troch Willem III sels. 

Yn 1887] waard de lokaalspoarline fan Dieren nei Apeldoarn iepensteld. Dy spliste by Apeldoarn ôf yn noardlike rjochting en sleat mei in eastlike bôge oan op de Looline. Koart foar it paleis takte de line dan wer ôf yn eastlike rjochting en hie ynearsten as einpunt stasjon Het Loo. Letter waard de line trochlutsen nei Swol: de Baronneline. Yn 1908 waard it perron fan Paleis het Loo ferlinge om de langere keninklike treinen plak jaan te kinnen.
Yn de Twadde Wrâldkriich brutsen de Dútske besetters lykas op in soad plakken yn Nederlân dielen fan it paleisspoar op, alteast it part fan de ôfslissing nei Swol oant paleis Het Loo.. Letter waard dit trajekt opnij oanlein, nei de kriich makke Wilhelmina der noch geregeldwei gebrûk fan.

Nei Wilhelmina’s troansôfstân yn 1948 rekke de line yn ûnbrûk. De Looline waard yn 1954 opbrutsen, neidat ek it persoaneferfier oer de line nei Swol al staakt wie.

## Restanten

Apeldoorn - Koningslijn, wachtpost Soerenseweg hoek Koning Lodewijklaan (13 juni 2017).jpg|Ald-wachtpost oan de Soerenseweg.
Lodewijklaan, Loolijn.jpg|Eardere trajekt Lodewijklaan.
Apeldoorn, voormalig overwegwachtershuisje van de Baronnenlijn.jpg|Eardere wachtpost 1A.
Stasjon Den Dolder

**Stasjon Den Dolder** (**Dld**) is in stasjon oan de Sintraalspoarwei yn Den Dolder yn de gemeente Seist yn de provinsje Utert. It waard iepene op 1 jannewaris 1895, en waard oant 1 maaie 1912 "stopplak Dolderscheweg" neamt.

## Gebou
Yn 1914, njoggentjin jier nei iepening fan it stasjon en twa jier nei't it fan stopplak promovearre wie ta stasjon, krige it Stasjon Den Dolder in stasjonsgebou. It rjochthoekige gebou dat op it perron stiet, bestiet út lege bakstiennen muorren mei dêrboppe suver allinnich hout en in protte glês. It sealtek stekt oan beide siden sadanich út dat it as perronoerkaping funksjonearret. Efter it stasjonsgebou stiet noch in gebouke mei húskes en opslachromte. It gebouke hat deselde foarm as it haadgebou mar is hast hielendal yn bakstien útfierd.

## Treinferbinings
Dominicus Arumaeus

**Dominicus Arumaeus**, latinisearring fan **Douwe fan Arum** (Ljouwert, 1579 – Jena, 24 febrewaris 1637) wie in Dútsk rjochtsgelearde fan Frysk komôf.

Hy studearre rjochten yn Frjentsjer (al yn 1593), Oxford, Rostock en as lêste Jena, dêr 't er op 31 maart 1600 troude mei Anna Penitzer. Hy bleau professor, rektor en riedslid yn Weimar en waard op 27 febrewaris 1637 yn Jena beïerdige.

Mei syn *Discursus akademici de iure publico* (1615-1623) fan fiif dielen wie Arumaeus in pionier op it mêd fan it publykrjocht as apart stúdzjegebiet. Under ynfloed fan it Nederlânske humanisme rjochte syn metoadyske analyze fan it konstitúsjonele rjocht fan it Hillige Roomske Ryk him net langer op it Romeinske rjocht, mar op keizerlike boarnen fan publykrjocht, lykas keizerlike basiswetten en ferkiezingskapitulaasjes.

In protte konstitúsjonele juristen en tinkers dy 't letter ferneamd waarden, wiene syn learlingen, ûnder oare Johannes Limnaeus en Bogislaw Philipp von Chemnitz.

## Wurk

* *Tractatus methodicus de mora.* Jena 1603, 1608 (books.google.de), u. ö.
* *Exercitationes Iustiniani ad Institutiones juris.* Jena 1607 (books.google.de).
* *Decisionum et Sententiam.* Jena 1608 (books.google.de), 1612
* *Disputationes ad praecipuas Pandectarum et Codicis leges, consuetudines feudales, quatuor Institionum libros.* Jena 1613, 1620, 1628.
* *Discursus academici de iure publico.* Jena 1616–1623, 5. Bde.; (1. Band books.google.de).
* *Discursus academici ad Auream Bullam Caroli Quarti Romanorum Imperatoris etc.* Jena 1617, 1619, 1663 (books.google.de).
* *Commentarius Juridico-historico-politicus de comitiis Romano-Germanici Imperii.* Jena 1630, 1660 (books.google.de).
Stasjon Amersfoart Schothorst

**Stasjon Amersfoart Schothorst** (**Amfs**) is in stasjon oan de Sintraalspoarwei yn Amersfoart yn de provinsje Utert. 

## Gebou
It waard yn gebrûk naam op 31 maaie 1987. It stasjonsgebou is in ûntwerp fan arsjitekt Hans Bak. It stasjonsgebou bestiet út in giel kubus-foarmich skelet dat foar de helte opboud is út bakstien en glês mei dêryn in lytse stasjonshal, loketten en tsjinstromten. De yngong fan it gebou leit oan it stasjonsplein dat boppedat tagong jout ta de perrontunnel. De boppeste helte fan it gebou bliuwt iepen mei oan elke kant in NS-logo. It stasjonsgebou is hjoed-de-dei yn gebrûk as ytgelegenheid en it giel fan de kubus is yntusken swart oerskildere.

## Treinferbinings
Stasjon Wezep

**Stasjon Wezep** (**Wz**) is in spoarweistasjon yn Wezep yn de gemeente Oldebroek yn de provinsje Gelderlân en waard iepene yn 1863 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). Yn dit Gelderske doarp is yn 1957 it tredde stasjonsgebou sûnt 1870 iepene. 

## Gebou

Stasjon Wezep krige yn 1870 sân jier nei de iepening fan it stasjon, in lyts gebouke mei loket.
Yn 1910 waard it gebouke troch in simpel houten gebouke ferfongen dat earder op in lânboutentoanstelling yn Seist brûkt wie.
It houtene gebouke ferdwûn yn 1955 en waard yn 1957 ferfongen troch in nij gebou, bekend as Standerttype Vierlingsbeek fan de hân fan arsjitekt Willem Bernhard Kloos. It gebou waard yn 2002 ôfbrutsen en ferfongen troch in tal abry's.
De perrons fan it stasjon lizze yn in saneamde bojonetlizzing, perron 1 leit westlik fan de oerwei yn de stationsweg en perron 2 leit eastlik fan dizze oerwei. 

## Treinferbinings
Stasjon Swol Stadshagen

**Stasjon Swol Stadshagen** (**Zlsh**) is in spoarweistasjon yn de stêd Swol yn de provinsje Oerisel en waard iepene yn 2019 oan de Sintraalspoarwei (Utert-sintraal - Kampen). It stasjon waard yn 2017 boud by de modernisearring en elektrifikaasje fan it Kamperlyntsje.  It is in typyske foarstedshalte mei abrys, in iepen fytsestalling mei fytsklûzen, en in P+R. De iepening fan Swol Stadshagen wie pland by it yngean fan de nije tsjinstregeling 2018. Troch de minne boaiemtastân die bliken dat de maksimaal talitbere faasje op 'e line lykwols net tarikkend wie om de foarstêdshalte te betsjinjen. Nei in soad gebliksem en oanpassingen oan it baanfak test Keolis yn juny 2019 oft de plande tsjinstregeling nettsjinsteande de lege baanfakfaasje yn de praktyk mooglik is. Op 15 desimber dat jier is de halte definityf yn de tsjinstregeling opnaam.

## Treinferbinings
Stasjon Amersfoart Vathorst

**Stasjon Amersfoart Vathorst** (**Avat**) is in stasjon oan de Sintraalspoarwei yn Amersfoart yn de provinsje Utert. 

## Gebou
It waard yn gebrûk naam op 28 maaie 2006. It stasjonsgebou is in ûntwerp fan arsjitekt Edwin Megens. It stasjonsgebou bestiet út in lange aluminium oerkaping mei houten binnenkant en in gevel fan glês. Ek de treppehuzen en lift binne safolle mooglik mei glêzen gevels útfierd. Boppe-op it hege part fan de perronoerkaping stiet de namme fan it stasjon. Op liftskachten by beide yngongen fan it stasjon binne de stasjons-oerwurken befêstige. 

## Treinferbinings
Stasjon Ermelo

**Stasjon Ermelo** (**Eml**)  is in spoarstasjon yn de Nederlânske doarp Ermelo yn de provinsje Gelderlân. It waard iepene yn 1882 oan de Sintraalspoarwei (Utert-Sintraal - Kampen). 

## Gebou
It oarspronklike spoarstasjon fan Ermelo wie in lyts gebouke fergelykber mei dat fan Stasjon Hulshorst. It ienfâldige rjochthoekige gebou hat op 'e begeane grûn alle needsaaklike stasjonsfoarsjenningen en op 'e earste ferdjipping in wenning foar de stasjonsjef. Yn tsjinstelling ta Hulshorst hat Ermelo in dak mei in knik. It earste stasjonsgebou waard ôfbrutsen yn 1960. 

It de stasjonsfunksje fan it earste stasjonsgebou waard al yn 1897 ferfongen troch in nij gebouke ûnder in oerkaping op it perron. Yn dat gebou sieten loketten, in bagaazje-ôfdieling, twa wachtromten en húskes. it oarspronklike stasjonsgebou út 1882 bleau noch oant 1960 yn gebrûk as wenhûs. It stasjonsgebou út 1897 is hjoed de dei yn gebrûk as ytgelegenheid.

## Treinferbinings
Stasjon Weesp

**Stasjon Weesp** (**Wp**)  is in spoarstasjon yn de Nederlânske stêd Weesp, yn de gemeente Amsterdam yn de provinsje Noard-Hollân. It waard iepene yn 1874 oan de Easterspoarwei (Amsterdam Sintraal - Sutfen). 

## Gebou

It oarspronklike spoarstasjon fan Weesp wie in grut gebou fan itselde ûntwerp as Naarden-Bussum. It hege gebou hat in middenpart mei oan beide siden in wat nei foaren steand eingebou. It symmetryske gebou biedt romte oan de ferskate stasjonsfoarsjenningen wêrûnder in grutte restauraasje. Boppedat binne yn it stasjonsgebou mar leafst trije wenningen foar spoarwei-personiel. Oan de kant fan it perron en de rjochter sydgevel komt in perronkape. It earste stasjonsgebou waard ôfbrutsen yn 1967. 

It stasjon waard yn 1967 ferfongen troch in nij gebou fan de hân fan arsjitekt Cees Douma. Foar de komst fan it nije gebou waard it heech lizzende stasjonsplein ôfgroeven. It nije gebou hat twa ferdjippingen. Ien op it nivo fan it fernijde plein en de tunnel ûnder de spoaren en perrons troch, en ien op it perron nivo. De begeane grûn jout tagong ta de tunnel en de fytsestalling. Op de earste ferdjipping kamen de oare foarsjenningen wêrûnder in restauraasje en loketten foar de treinkaartsjes en jout tagong nei it earste perron. Njonken it gebou stiet in klokketoer.

Tusken 1980 en 1985 waard it stasjonsgebiet fan Weesp mei it each op de oan te lizzen Flevoline fergrutte en it stasjonsgebou yngreven ferboud. Sa ferhúzje de loketten nei de beneden ferdjipping en wurd de restauraasje sletten. De boppeferdjipping leit troch oanpassingen net langer oan in perron. De twa nije perrons krije in oerkaping yn styl fan de stasjons oan de Flevoline.

Yn de earste helte fan 2013 is it stasjonsgebou op 'e nij yngreand ferboud. Bûten de dragende muorren en it dak is de boppeferdjipping hast hielendal ôfbrútsen. Hjirnei krijt de ferdjipping in glêzen bûtenmuorre en wurdt de romte dy't jierrenlang leech stien hat, ynrjochte as fytsestalling. De treppe oan de foarkant makket dêrom plak foar in hellingbaan.

## Treinferbinings
Fuotgongerstunnel

In **fuotgongerstunnel** is in tunnel dy't inkeld troch fuotgongers brûkt wurde mei.

Soksoarte tunnels wurde soms tydlik oanlein by bouwurksumheden, mar ek foar altyd. De tunnel wurdt oanlein parallel oan autotunnels, by guon grutte wegekrúspunten yn de stêd, as ûndertrochgong by in snelwei, mar ek as spoarûndertrochgong.

Soms feroaret de funksje en wurdt in oarspronklik oanleine fuotgongerstunnel brûkt foar sawol fuotgongers as fytsers. In bekende fuotgongerstunnel dêr't sûnt 1995 ek fytsers gebrûk fan meitsje meie is de Sint-Annatunnel yn Antwerpen.


Sint-Annatunnel_Antwerpen_(1).jpg|Sint-Annatunnel yn Antwerpen
Tunnel til Nordre Ringgade 2.jpg|Fuotgongerstunnel ûnder de rotonde fan de Nordre Ringgade yn Denemark
Fuotgongersbrêge

In **fuotgongersbrêge** is in brêge dy 't allinnich brûkt wurde mei of wurde kin troch fuotgongers (en ek troch fytsers as se ôfstappe). De ienfâldichste foarbylden hjirfan binne lytse brêgen, lykas yn parken. By guon spoarweistasjons binne de perrons berikber makke troch in fuotbrêge oer de spoaren.

De opgong en delgong fan in fuotgongersbrêge is trochstrings in trep, mar in fuotgongersbrêge kin yn in tal gefallen ek berikt wurde mei in lift, sadat ek minsken yn in rolstoel en lju dy't min op 'e gong binne oan de oare kant komme kinne. It wurd fuotgongersbrêge wurdt ek brûkt foar ienfâldigere konstruksjes lykas ien of mear planken as oerbrêging fan in sleat of op in bouplak.

Fuotgongersbrêgen wurde net allinnich boud om wetter, ravinen of (drokke) ferkearsieren te oerbrêgjen, mar ek hieltyd faker om twa ticht byinoar lizzende gebouwen te ferbinen sadat men net nei it strjitnivo werom hoecht om fan it iene gebou yn it oare te kommen, mar heech (en drûch) de oerstek meitsje kin. Yn Nederlân fynt men sokssoarte, meastal oerdekte, ferbiningen ûnder oare by sikehuzen en universiteitsgebouwen.


Hoogholtje Achterdiep Sappemeer.jpg|In hoogholtje oer it Achterdiep yn Sappemeer
Torres_Petronas_Mayo_2004.jpg|Fuotgongersbrêge tusken de Petronastuorren yn Kuala Lumpur
Puente sobre el río Fucha Bogotá.JPG|Fuotgongersbrêge yn Bogota
Dinxperlo, modern straatzicht foto4 2010-07-19 14.23.JPG|Fuotgongersbrêge tusken Dinxperlo yn Nederlân en Suderwick yn Dútslân
Walk the Line

*''Walk the Line'' (album fan Mary Wilson), in album fan Mary Wilson út 1992
*''Walk the Line'' (film), in Amerikaanske biografyske film út 2005 oer Johnny Cash
**''Walk the Line'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2005
*''Walk the Line'' (tillefyzjesearje), in Britske tillefyzjesearje út 2021

## Sjoch ek
*I Walk the Line (betsjuttingsside)
**[[We Walk the Line: A Celebration of the Music of Johnny Cash]]*, in tribute-album út 2012 mei muzyk fan Johnny Cash útfierd troch oare artysten
I Walk the Line

*''I Walk the Line'' (liet), in liet fan Johnny Cash út 1956
*''I Walk the Line'' (album út 1964), in album fan Johnny Cash út 1964
*''I Walk the Line'' (film), in Amerikaanske film út 1970
**''I Walk the Line'' (soundtrackalbum), it soundtrackalbum fan dy film, mei muzyk fan Johnny Cash
**[[I Walk the Line Revisited]]*, in liet fan Rodney Crowell út 2001, mei meiwurking fan Johnny Cash

## Sjoch ek
*Walk the Line (betsjuttingsside)
**I Walked the Line: My Life with Johnny Cash*, de autobiografy fan Vivian Liberto, de earste frou fan Johnny Cash, út 2007
**[[We Walk the Line: A Celebration of the Music of Johnny Cash]]*, in tribute-album út 2012 mei muzyk fan Johnny Cash útfierd troch oare artysten
Ulbe van Dijk

**Ulbe van Dijk** (Gau 1841- Amsterdam 1909) wie yn de 19e iuw in bekende koartebaanrider. 

## Karriêre
Ulbe van Dijk waard as boeresoen berne en it doel wie dat er syn heit opfolgje soe. Yn 'e âldens fan 19 jier died er mei oan in hurdriderij op 'e Jouwer, dy't er wûn. Van Dyk makke namme en yn febrewaris 1864 skreau de krante al dat der yn de omkriten grute waard dat Van Dijk wol 600 gûne de moanne fertsjinne mei it riden. Jierren wie Van Dijk de kampioen op de koarte baan en hy koe wol 160 meter yn 11 sekonden ôflizze.    

Ulbe wûn sa'n soad prizen dat de aardichheid der foar guon iisklups ôf wie en him yn 1871 net mear by harren hurdriderijen hawwe woene. Yn 1873 waard Van Dijk lang om let dochs ferslein. Sûnt sette de delgong yn. 

Van Dijk wûn meiïnoar 99 prizen en preemjes en hy woe graach de 100 fol meitsje, mar dat is him net mear slagge.  

## Libben
Van Dijk troude de boeredochter Aetske Terpstra en tegearre krigen hja 11 bern. Hja buorken sûnt 1882 yn Raerd, mar nei in krisis yn 'e lânbou waard er keapman en slachter yn Wytgaard. Dêr gyngen de saken net goed en nei in fallisemint hat er noch in skoftke as arbeider yn Dronryp wurke.

By in jubileumfiering fan de iisklup Thialf op It Hearrenfean wie ek de doe 63 jier âlde Ulbe van Dijk en hy hat dêr noch riden. Yn 1909 ferhûze Van Dijk fan Dronryp nei Amsterdam en dêr ferstoar er op 25 novimber 1910. Van Dijk waard yn Gau op it hôf begroeven, mar syn grêf bestiet net mear.
Colombiana

*Colombiana (kola), in merk kola
*''Colombiana'' (film), in Ingelsktalige Frânske aksjefilm út 2011
*Compañía Colombiana Automotriz, koartwei Colombiana, in Kolombiaanske autofabrikant
**[[Pleurothallis]]*, syn. *Colombiana*, in skaai fan orgideeën
Glandieuwetterfal

De **Glandieuwetterfal** (Frânsk: *Cascade de Glandieu*) is in lytse wetterfal yn Frankryk. De wetterfal leit yn Glandieu, yn it departemint Ain, tusken de doarpen Brégnier-Cordon en Saint-Benoît.

De wetterfal bestiet út twa opienfolgjende wetterfaltriemmen, mei in totale hichte fan 60 meter, dy't it wetter fan 'e Gland nei it Rhônebekken fiere.

## Fotogalery

Glandieu (Saint-Benoît).JPG|De limyt tusken Brégnier-Cordon en Saint-Benoît.
Cascade_Glandieu.JPG|Oare werjefte fan 'e Fall.
Jules-Eugène Lenepveu

**Jules-Eugène Lenepveu** (Angers, 12 desimber 1819 - Parys, 16 oktober 1898) wie in Frânske keunstskilder.

Hy waard berne yn Angers. Yn 1833 gied er nei de tekenskoalle yn Angers en waard dêr learling fan Jean-Michel Mercier. Dêr krige er ek kunde oan de byldhouwer Ferdinand Taluet. Hy studearre fan 1837 ôf oan de *école des Beaux-Arts* yn Parys en wie letter learling fan François-Édouard Picot. Hy gie nei de *École nationale*. Nei't er yn 1847 de Prix de Rome wûn hie mei syn skilderij 'De dea fan Vitellius' (*La Mort de Vitellius*), gie er nei Rome om syn oplieding ôf te meitsjen.

Lenepveu waard ferneamd troch syn mânske histoaryske wurken, lykas de plafonds fan de Opéra de Paris (1869-71) dat sûnt 1964 bedutsen is troch in wurk fan Marc Chagall. Chagall woe lykwols it wurk fan Lenepveu net ferneatigje en sa waard syn nije wurk oer dat fan Lenepveu hinne spand. In oar foarbyld is it plafond fan it teäter fan Angers (1871). Hy wie direkteur fan de Frânske Akademy yn Rome fan 1872 oant 1878.  Tusken 1886 en 1890 skildere er it fresko fan it libben fan Jeanne d'Arc yn it Panthéon yn Parys.

Yn 1900, twa jier nei syn dea, waard in monumint foar him oprjochte op it binnenplak fan it Musée des Beaux-Arts d'Angers, en letter waard in autofrije strjitte yn Angers nei him neamd. Teffens waard er yn syn berteplak beïerdige op it Cimetière de l'Est

## Galery

Lenepveu La mort de Vitellius.JPG|*La Mort de Vitellius* (1847), Parys, École nationale supérieure des beaux-arts.
Jules Eugene Lenepveu The Martyrs in the Catacombs.jpg|*De martlers yn de katakomben* (*Les Martyrs aux catacombes*) (1855), Parys, musée d'Orsay.
Lune Grand Palais - Velleda. Effet de lune - Jules Lenepveu - without border.jpg|*Velleda. Effet de lune*, musée des Beaux-Arts de Quimper.
Portrait de Joséphine Berthault - Lenepveu - MBA Angers.jpeg|*Portret fan Joséphine Berthault*, musée des Beaux-Arts d'Angers.
Portrait de Louis-Jules André - Lenepveu - Académie de France à Rome.jpeg|*Portret fan Louis-Jules André*, Académie de France à Rome.
Charles-vii-courronement- Panthéon III.jpg|*Kroaning Karel VII yn de katedraal fan Rheims* (Panthéon, Parys)


### Sênes út de leginde fan Jeanne d'Arc

Image:Jeanne d'Arc - Panthéon I.jpg|Jeanne as harderinne
Image:Lenepveu, Jeanne d'Arc au siège d'Orléans.jpg|Jeanne yn it harnas yn Orléans
Image:Jeanne d'Arc - Panthéon III.jpg|Jeanne yn de katedraal fan Reims
Image:Joan_of_arc_burning_at_stake.jpg|Jeanne op de brânsteapel yn Rouen
South Australian Film Corporation

De **South Australian Film Corporation** (Ingelsk foar "Súdaustralyske Filmkorporaasje"), gauris ôfkoarte ta **SAFC**, is Australysk steatsbedriuw dat yn 1972 oprjochte waard troch it regear fan 'e dielsteat Súd-Austraalje. It doel fan 'e organisaasje is om 'e produksje fan films en tillefyzjesearjes yn Súd-Austraalje te promoatsjen en te fasilitearjen, om sa mear ynkomsten nei de dielsteat ta te heljen en de regionale ekonomy oan te fiterjen. It haadkertier fan 'e SAFC is fêstige yn 'e Súdaustralyske haadstêd Adelaide.

De SAFC fungearret as in troch it Súdaustralyske regear finansierde filmstudio, dy't sels film en tillefyzjeproduksjes makket, of ko-produksjes yn gearwurking mei oare studio's. De organisaasje fasilitearret ek de produksjes fan trêden fia de **Adelaide Studios**, in hypermodern film- en tillefyzjestudiokompleks dat yn 2011 foar de priis fan 43&nbsp;miljoen Australyske dollar boud waard yn Glennside, in eastlike foarstêd fan Adelaide. Dêrnjonken fasilitearret de SAFC ek de opnamen fan films en tillefyzjesearjes troch trêden op lokaasje yn oare dielen fan Súd-Austraalje.

Ien fan 'e bekendste produksjes dy't troch de SAFC fasilitearre waarden, wie de soapsearje *[[McLeod's Daughters]]*, dy't fan 2001 oant en mei 2009 op it plattelân fan Súd-Austraalje filme waard.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e South Australian Film Corporation
Village Roadshow Studios

De **Village Roadshow Studios** binne in studiokompleks yn 'e Gold Coast, yn it súdeasten fan 'e Australyske steat Queenslân. It bedriuw waard yn 1986 oprjochte troch de Italjaansk-Amerikaanske filmprodusint Dino De Laurentiis en kaam yn 1988 yn 'e hannen fan it Australyske bedriuw Village Roadshow. Yn 'e Village Roadshow Studios binne in grut tal films en tillefyzjesearjes opnommen, wêrûnder *[[Aquaman (film)|Aquaman]]*, ** en *[[The Shallows (film)|The Shallows]]*. De Village Roadshow Studios foarmje ien fan 'e trije grutte filmstudiokompleksen fan Austraalje, njonken de Disney Studios Australia yn Sydney en de Docklands Studios yn Melbourne.

## Skiednis
It studiokompleks dat no de Village Roadshow Studios hjit, waard yn 1986 oprjochte troch de Italjaansk-Amerikaanske filmprodusint Dino De Laurentiis foar syn De Laurentiis Entertainment Limited (DEL). Yn 1988 waard DEL oernommen troch it Australyske bedriuw Village Roadshow, wêrnei't it kompleks syn hjoeddeistige namme krige. It studiokompleks waard earder boud as it oanbuorjende ferdivedaasjepark Warner Bros. Movie World, dat út 1991 datearret. De Studio Tour-rûnlieding fan it ferdivedaasjepark die yn 't earstoan ek it studiokompleks oan. Nettsjinsteande de fysike neite en de operasjonele bannen tusken it studiokompleks en it ferdivedaasjepark hawwe it lykwols altyd ferskillende bedriuwen west. 

Yn 2004 briek der ûnder de opnamen fan 'e film *[[House of Wax (film út 2005)|House of Wax]]* brân út yn Soundstage 8, wêrby't dat hiele gebou ferlern gie. Yn 2018 waarden de grutte soundstages fan 'e Village Roadshow Studios ynset as sportakkomodaasjes foar de Mienebêstspullen fan 'e lannen en territoaria fan it Britske Mienebêst, dy't dat jiers yn 'e Gold Coast holden waarden. Dêrfoar waarden de soundstages tarist mei tribunes foar publyk, sadat in maksimum fan 6.200 taskôgers de eveneminten besykje koene dy't dêr holden waarden, te witten: it boksen en it tafeltennis.

## Fasiliteiten
De Village Roadshow Studios omfetsje njoggen soundstages fan ferskate grutte. Der binne ek trije wettertanks (ien binnendoar en twa bûtendoar), wêrûnder de grutste filmwettertank fan Austraalje. Fierders beskikt it kompleks oer klaaikeamers en romten foar fisazjy en hierstilearring, fiif wurkplakken foar bgl. de produksje fan dekôrstikken, twa garderôbes mei waskerettes foar kostúms, kantoarromte, bergings, fasiliteiten foar postproduksjewurk lykas filmmontaazje en previewfertoanings, en in special effects-studio.

## Produksjes
### Films
In seleksje fan films dy't alteast foar in diel yn 'e Village Roadshow Studios opnommen of produsearre binne:

### Tillefyzje
In seleksje fan tillefyzjesearjes dy't alteast foar in diel yn 'e Village Roadshow Studios opnommen of produsearre binne:
**[[Paradise Beach]]* (1993–1994)
**[[Beastmaster (tillefyzjesearje)|Beastmaster]]* (1999–2002)
**[[H2O: Just Add Water|H<sub>2</sub>O: Just Add Water]]* (2006–2010)
**[[Animalia (tillefyzjesearje)|Animalia]]* (2007–2008)
**[[Sea Patrol]]* (seizoen 2, 2008–2009)
**[[Terra Nova (tillefyzjesearje)|Terra Nova]]* (2011)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan 'e Village Roadshow Studios
Steatspark Grizzly Creek Redwoods

It **Steatspark Grizzly Creek Redwoods** (Ingelsk: *Grizzly Creek Redwoods State Park*) is in steatspark yn it noardwesten fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje. It waard oprjochte yn 1943 om 'e kustmammoetbeammen oan 'e rivier de Van Duzen te beskermjen.

## Beskriuwing
It Steatspark Grizzly Creek Redwoods leit yn Noardlik Kalifornje yn 'e county Humboldt, likernôch 32&nbsp;km besuden de stêd Eureka en 27&nbsp;km eastlik fan Fortuna oan State Route&nbsp;36. It neiste plak is Carlotta. It steatspark is nei Amerikaanske mjitstêven lyts en hat in oerflak fan yn totaal 170&nbsp;ha, ferdield oer trije net opinoar oanslutende perselen. It Steatspark Grizzly Creek Redwoods hat in mediterraan klimaat mei waarme simmers en mylde winters. It behear fan it park is yn 'e hannen fan it Kalifornysk Departemint fan Parken en Rekreaasje (CDPR).

## Skiednis
It Steatspark Grizzly Creek Redwoods koe yn 1943 oprjochte wurde troch in donaasje oan 'e Steat Kalifornje troch Owen R. Cheatham, de oprjochter fan 'e Georgia-Pacific Corporation. Dyselde woe dêrmei it fuortbestean fan twa bosken kustmammoetbeammen (*Sequoia sempervirens*) oan 'e rivier de Van Duzen oant yn ivichheid feilichstelle. Yn 1983 waard troch it krewearjen fan 'e Save the Redwoods League, in aksjegroep dy't him ynset foar it behâld fan 'e mammoetbeammen (Ingelsk: *redwoods*), in trêde perseel oan it park tafoege. Dat wie de Cheatham Grove, dy't likernôch 6,4&nbsp;km bewesten it haadperseel leit. 

Yn 2008 waard it Steatspark Grizzly Creek Redwoods mei sluting bedrige. Yn july 2012 wie dat jitris it gefal, doe't it ien fan 70 Kalifornyske steatsparken wie wêrfan't it fuortbestean faai stie. Beide kearen koe sluting foarkomd wurde troch it trochfieren fan yngeande besunigings op iepeningsoeren en ûnderhâld.

## Gebrûk
It Steatspark Grizzly Creek Redwoods is in tige besletten park fanwegen syn ôfhandigens yn ferhâlding ta U.S. Route&nbsp;101, de grutte trochgeande wei troch de krite. Op in troch-de-wykse dei kin in inkele besiker skoan de iennichste minske yn it hiele park wêze.

Cheatham Grove omfettet in koart kuierpaad fan likernôch oardel kilometer lang. It steatspark hat in beskate bekendheid krigen as ien fan 'e filmlokaasjes foar de ferneamde science fiction-film *[[Star Wars: Episode&nbsp;VI&nbsp;– Return of the Jedi]]* mei Mark Hamill, Carrie Fisher en Harrison Ford. Yn 'e film giet it steatspark troch foar it lânskip fan 'e Boskmoanne Endor.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan it Steatspark Grizzly Creek Redwoods
Mary Poppins

*''Mary Poppins'' (romansearje), in romansearje oer in Ingelske gûvernante mei magyske krêften fan P.L. Travers, dy't ferskynde fan 1934 oant 1988
**''Mary Poppins'' (roman), it earste diel út dy searje, út 1934
*Mary Poppins (personaazje), it titelpersonaazje út 'e romansearje fan P.L. Travers
*''Mary Poppins'' (film), in Amerikaanske filmmusical út 1964 op basis fan 'e romansearje fan P.L. Travers
**''Mary Poppins'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 1964
**[[Mary Poppins, Goodbye]]*, de ynternasjonale titel fan in Sovjet-Russyske filmmusical út 1983 op basis fan 'e romansearje fan P.L. Travers
*''Mary Poppins'' (musical), in Britske toanielmusical út 2004 op basis an 'e romansearje fan P.L. Travers en de film út 1964
**[[Mary Poppins Returns]]*, in Amerikaanske film út 2018, in ferfolch op 'e film út 1964
**''Mary Poppins Returns'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2018
Proposal

"**Proposal**", "**Proposals**" of "**The Proposal**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**proposal*, it Ingelske wurdt foar "foarstel" of "houliksoansiik"

## Films
*''The Proposal'' (film út 1957), in Australyske tillefyzjefilm út 1957
*''The Proposal'' (film út 2001), in Amerikaanske film út 2001
*''The Proposal'' (film út 2009), in Amerikaanske film út 2009

## Literatuer
*''The Proposal'' (roman), in roman fan K.A. Applegate út 1999, it 35e diel út 'e *Animorphs*-romansearje

## Muzyk
*''The Proposal'' (album), in album fan Statik Selektah út 2013

## Tillefyzje
*''The Proposal'' (film út 1957), in Australyske tillefyzjefilm út 1957
*''The Proposal'' (Amerikaanske tillefyzjesearje), in Amerikaanske realitydatingsearje út 2018
*''The Proposal'' (Australyske tillefyzjesearje), in Australyske realitydatingsearje, basearre op it Amerikaanske format

## Toaniel
*''Proposals'' (toanielstik), in toanielstik fan Neil Simon út 1997