open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Epifanytsjerke (Sint-Petersburch)

De **Epifanytsjerke** (Russysk: Богоявленская церковь; *Bogojavlenskaja tserkov*), is in Russysk-otterdoks tsjerkegebou yn Sint-Petersburch oan 'e Dvinskaja Ulitsa op it Gûtûjevski-eilân.

## Skiednis
De likernôch 48 meter hege tsjerke waard út tankberens boud omdat tsarevitsj Nikolaj Aleksandrovitsj op 29 april 1891 by in oanslach troch in Japanske fanatikus yn 'e Japanske stêd Otsu oerlibbe hie en allinne wat ferwûne rekke. 

Ynearsten wie besletten om in kapel te bouwen, mar de rike tekstylfabrikant Ivan Voronin makke jild frij foar de bou fan in tsjerke yn Russyske styl. Op de earste jierdei fan 'e mislearre oanslach op 'e tsarevitsj waard de earste stien lein foar de neffens in ûntwerp fan Vasili Antonovitsj Kosjakov boude tsjerke.

De foltôge Epifanytsjerke waard op 29 april 1899 troch metropolyt Antoni fan Sint-Petersburch ynwijd. It tsjerkegebou is ynspirearre op de Kristus-Ferlossertsjerke fan Borki.
 
## Sovjet-tiid
De tsjerke waard yn maaie 1935 foar earetsjinsten sletten. De lêste preester waard dêrnei oppakt en deasketten. It rike ynterieur gie hielendal ferlern. Fan it moarmeren alter, de ivoaren ikonostaze en de fresko's dy't alle muorren oerdutsen bleau neat oer. Ek it gebou sels hie slim te lijen fan fernielings en ferwaarleazging. It bouwurk krige ferskillende funksjes lykas in grienteopslach, in sjippefabryk en in mortuarium. Yn 'e Twadde Wrâldkriich waard de tsjerke ek noch ris troffen troch in slimme brân. Om 'e tsjerke stie in betonnen muorre.

## Weriepening
Yn 1991 krige de Russysk-Otterdokse Tsjerke it brekfallige gebou werom. Op de otterdokse datum fan it Feest fan 'e Epifany waard op 19 jannewaris 1992 foar it earst wer in tsjinst opdroegen. Fuort dêrnei sette in grutte restauraasje útein. Op 4 maaie 1995 waard it krús wer op 'e grutte koepel set. Nei jierren restauraasjewurk waard de tsjerke wer yn syn âlde gloarje werombrocht. Ek it ynterieur is wer yn âlde steat werom brocht. Yn 2006 waard noch in skoulilke, betonnen muorre foar de tsjerke ôfbrutsen.

## Replika's
Neffens it ûntwerp fan 'e Epifanytsjerke yn Sint-Petersburch binne noch trije tsjerken boud: 

* De Trije-ienheidskatedraal fan Blagovesjtsjensk, boud yn 'e jierren 1896-1902 en ferneatige yn 1936;
* de noch besteande Foarbeatsjerke yn it doarp Novoivanovskaja yn 'e kraj Krasnodar (1909-1912);
* de noch besteande Sofiakatedraal fan Harbin (1923-1932).
Tsjerke fan de Berte fan de Hear (Sint-Petersburch)

De **Tsjerke fan 'e Berte fan de Hear** (Russysk: Церковь Рождества Христова на Песках; *Tserkov Rozjdestva Christova Na Peskach*) is in Russysk-otterdoks tsjerkegebou yn 'e Russyske stêd Sint-Petersburch. De tsjerke waard yn 'e jierren 1781-1789 yn 'e histoaryske wyk Peski boud en yn 1934 ôfbrutsen.

Tusken 2017 en 2020 waard de tsjerke rekonstruearre.  

## Skiednis
De arsjitekt Pjotr E. Egorov (1731-1789) boude de tsjerke yn 'e jierren 1781-1789 yn 'e styl fan it klassisisme. It gebou ferfong in houten tsjerke út 1753, dy't te lyts waard fanwegen it groeiende ynwennertal. De nije tsjerke wie yn 1787 foltôge, mar de lêste kapel waard pas yn 1798 ynwijd. 

Yn 'e rin fan 'e 19e iuw waard de tsjerke in belangryk karitatyf sintrum. Yn'e jierren 1886-1887 waard de tsjerke neffens in ûntwerp fan Ivan Ropet ferboud en waarden in sakristy en in narteks tafoege.

It tsjerkegebou waard al yn in pear moanne nei de sluting troch de anty-religieuze autoriteiten yn 1934 ferneatige. De lêste rektor fan 'e tsjerke, Grigori Serbarnov, waard oppakt en yn 1938 deasketten. Op it plak fan 'e tsjerke waard dêrnei in plein oanlein.  

## Werbou
Yn 2011 foel it beslút om de tsjerke wer op te bouwen. Ein 2014 waard de tastimming krige om op itselde plak de tsjerke te bouwen. Op 17 febrewaris 2018 waard de segening fan 'e earste stien fierd. Al op 1 juny 2019 waarden de krusen wer op de koepels fan 'e rekonstruearre tsjerke set. De offisjele iepening fan 'e foltôge tsjerke fûn yn july 2020 plak.

De tsjerke fertoant in soad oerienkomsten mei de Trije-ienheidskatedraal fan it Aleksander Nevski-kleaster.


Church of the Nativity of Christ ("in Peski"), 1884-85.jpg|Westlik oansjen foar de ferbouwing, 1884-1885.
Rojdestva Hristova na Peskah SPB photo 30-30908.jpg|Westlik oansjen nei de ferbouwing yn 1886-1887.


Rojdestva Hristova na Peskah SPB photo 30-30909.jpg|Eastlik oansjen nei de ferbouwing yn 1886-1887.
Church of the Nativity of Jesus, Saint Petersburg, Russia. 2022-12-09 (3).jpg|Eastlik oansjen yn 2022.
List fan FCI-nûmers

**FCI-nûmers** binne de nûmers wêrmei't de *[[Ynternasjonale Kynologyske Federaasje]]* (FCI) de troch dy organisaasje erkende hûnerassen oantsjut. Dy binne yndield yn tsien rasgroepen en mei in rasgroep yn seksjes. Sjoch hjirfoar ek de list fan hûnerassen.
Foarbeatsjerke oan de Borovaja Ulitsa

De **Foarbeatsjerke** (Russysk: Покровская церковь; *Pokrovskaja tserkov*) is in Russysk-otterdoks tsjerkegebou oan 'e Borovaja Ulitsa (Боровая улица) yn Sint-Petersburch yn 'e Russyke Federaasje.

## Skiednis

De tsjerke waard yn 'e jierren 1890-1897 troch de arsjitekt Nikolaj Nikititsj Nikonov boud foar in yn 1883 stifte biskoplike bruorskip. Dat bruorskip hie as doel om it otterdokse leauwe te befoarderjen troch mear religieuze en morele foarljochting, it opsetten fan parochiale skoallen en bibleteken, it útjaan fan religieus wurk en de organisaasje fan tsjerkekoaren.

De benedentsjerke waard op 12 oktober 1893 oan 'e hillige martler Bonifatius wijd en de boppetsjerke op 9 maart 1897 oan 'e foarbea fan 'e Jongfaam Marije. De tsjerke waard foar de revolúsje in sintrum fan religieus ûnderwiis mei in soad aktiviteiten. Tsjinsten wiene yn it Russysk, Ingelsk, Dútsk en Letsk en de tsjerke hie in grut misjonêre rol. De tige dekorative tsjerke fertsjintwurdiget de styl fan 'e Russyske tsjerke-arsjitektuer út de 17e iuw. 

## Sovjet-tiid
Nei de ôftwongen sluting yn 1935 sette it ferfal fan 'e tsjerke yn. De tsjerke waard as bedriuw en fabryk brûkt en nei de oarloch as pakhûs. It yndustriële misbrûk fan it gebou sette de delgong noch hurder yn. Foar de nije funksje waard it ynterieur foar in grut part ferboud. De hege spits waard folslein ôfbrutsen en ek de koepels waarden ferwidere.  
 
## Weropbou

It gebou waard yn 1989 troch de Ried foar Religieuze Saken tawiisd oan 'e Evangelyske kristenbaptisten, dy't útein setten mei yntern restauraasjewurk, it skjinmeitsjen, de ferwidering fan masines en pún en it tichtsjen fan it dak, dêr't yntusken al ferskillende beammen op groeiden. Nei fjouwer moanne wurk koene de baptisten dêr harren earste tsjinsten hâlde, dy 't de tsjerke yn 1992 as it 'Hûs fan it Evangeelje' iepenen.

Yn 2012 krigen de baptisten in oar gebou en sa krige it bisdom fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke de tsjerke werom. De tsjerke waard yn itselde jier in metochion fan it Sint-Antonius-Dimski kleaster. De earste otterdokse tsjinst yn 'e tsjerke fûn op 11 augustus 2012 plak.

It gebou hie in hiel soad fan it oarspronklike oansjen ferlern. In krekte stúdzje fan in pear ôfbylden fan 'e tsjerke brocht genôch ynformaasje, wêrmei't in rekonstruksje útfierd wurde koe. Sûnt 2019 waard de tsjerke foar in bedrach fan 24,7 miljoen rûbel wer yn 'e âlde gloarje werom brocht. Op 7 desimber 2019 waarden de fjouwer koepels en de grutte koepel wer op de tsjerke set.
Cedin

**Cedin** is in stifting dy ’t tsjinsten oanbiedt oan it ûnderwiis en soarch leveret foar bern en jongerein yn Noard-Nederlân. Cedin waard oprjochte yn 1979 en is fêstige yn Drachten. De namme is in gearfoeging fan de wurden 'Centrum' en 'Dienstverlening'. De stifting jout advys, begelieding en stipe oan skoallen en bern. It bedriuw advisearret skoallen by it ferbetterjen fan de ûnderwiiskwaliteit. Dêrneist begeliedet en behannelet de organisaasje bern en jongerein yn de jeugdhelp, dysleksysoarch en learlingesoarch. Cedin jout stipe by de opfieding en by learlingen dy ‘t ekstra soarch nedich hawwe. Dat kin lizze op it mêd fan ûndersteuning by passende didakdyk of it medysk hanneljen by sike bern yn it ûnderwiis.
 
Utjouwerij Eduforce is ûnderdiel fan Cedin en ûntwikkelt ûnderwiismaterialen foar it basisûnderwiis.

## Histoarje
Cedin is fuortkomd út de skoalbegeleiding dy’t finansierd waard troch ryks- en gemeentlike oerheden. De tsjinstferliening bestiet noch altyd út it advisearjen en ûndersteunen fan skoalbestjoeren, direkteuren en learkrêften by it ûnderwiis.

### Soarch foar yndividuele learlingen
Al yn de njoggentjinde iuw, doe ’t de ynfloed fan de ryksoerheid noch net sa grut wie, betellen in tal gemeentes al medyske en pedagogyske soarch foar bern. Nei de Twadde Wrâldoarloch ûntstiene op gemeentlik nivo de earste skoalpsychologyske tsjinsten, medysk-opfiedkundige buro’s en ynstellings foar skoalmaatskiplik wurk. De ûndersteuning foar it ûnderwiis wie meastentiids rjochte op de soarch foar yndividuele learlingen.

### Begelieding fan skoallen
Nie 1954 kamen der pleatslike en regionale ynisjativen mei beneamings as *skoalpedagogyske tsjinst*, *ûnderwiisadvyssintrum*, *skoaladvystsjinst*, *ûnderwiisbegeliedingstsjinst* of *skoalfersoargingstsjinst*. De ûndersteuning waard mear rjochte op de ûnderwiisorganisaasje, dus op alle bern. Dat gie fan advisearring fan learkrêften, yntroduksje fan nije lesmetoades oant begelieding fan skoalteams. Oant 1975 waarden yn Nederlân sa ‘n 64 ûnderwiisbegeliedingstsjinsten oprjochte. 

### Mingde finansiering
Mei de ynfiering fan de Ryksregeling subsidiearring skoalbegelieding yn 1981 ûntstie foar it earst rjocht op betelling fan in diel fan de kosten troch it Ryk. De bydrage bestie út in fest bedrach per learling. It lanlike budzjet foar ûnderwiisbegelieding waard fia de gemeenten omsetten nei begeliedingsoeren op in skoalle. De regionale ûnderwiisbegeliedingstsjinsten makken mei de skoallen ôfspraken oer de útfiering fan dizze oeren. Elke skoalle hie in eigen ûnderwiisbegeliedingstsjinst en der wie in lanlik dekkend netwurk fan tsjinsten.

### Fraachfinansiering skoalbegelieding
Mei de Wet fraachfinansiering skoalbegelieding krigen skoallen sûnt 2006 ien bedrach fan it Ryk. It jild foar ûnderwiisbegelieding gie sûnttiids streekrjocht nei de skoallen. Dêrmei waarden de ûnderwiisbegeliedingstsjinsten fan in subsidiearre organisaasje mei skoallen dy ’t ferplicht by harren ôfnimme moasten, ta in privaat advysburo far ûnderwiis en jeugdhelp.
Triedhierrige Dútske steande hûn

De **Triedhierrige Dútske steande hûn** is in mearsidige jachthûn. Dy siket mei in gefoelige noas op in planmjittige, effisjinte wize it terrein ôf op syk nei wyld. De triedhier is ek in echte kammeraat en húsgenoat dy't yn húslike rûnte goed út 'e fuotten kin.

## Untstean
 De Triedhierrige Dútske steande hûn is in rûchhierrige steande hûn, dy't neffens de fokkerijbegjinsels oan de ein fan de 19e iuw sûnt de iuwwiksel fokt waard mei it útdruklike doel, in lykwichtige en sterk prestearjende, triedhierrige Dútske jachtgebrûkshûn te kreëarjen. En is troch it krusen fan de rûchhierrige rassen (Poedelpointer, Griffon Koarthals, Stikelhierrige Dútske steande hûn) en mei it krúsen fan de Koarthierrige Dútske steande hûn de Triedhierrige Dútske steande hûn ûntstien, dy't har ûnderskiedt troch in praktyske, behiering gjin lêst had fan waarsynfloeden en sterk is op ferskate ûnderdielen dy't wichtig binne by de jacht sadat jagers net ferskate hûnen nedich ha by it wurk.

In folwoeksen rikel is likernôch 61 oant 68 sintimeter heech, in folwoeksen teef sa'n 57 oant 64 sintimeter. It gewicht fan dizze hûn fariearret fan 25 oant 30 kilogram. fjouwer kleuren Triedhierrige Dútske steande hûn binne erkent brúnskimmel, swartskimmel, helskimmel en brún. 

Triedhierrige Dútske steande hûnnen kinne lêst hawwe fan Heupdysplasie en de Sykte fan Von Willebrand, in erflike bloedsykte dy 't derfoar soarget dat it bloed net of minder gau stolt. Fokkers litte beide âlderbisten offisjeel ûndersykje op de ôfwêzigens fan Heupdysplasie en de Sykte fan Von Willebrand.
Dit ras hat in libbensferwachting fan sa'n 12 oant 14 jier.

## Karakter
De Triedhierrige Dútske steande hûn hat in soad enerzjy. As er syn enerzjy net kwyt kin, wurdt er ûnderfûn as in drokke hûn. Kin er syn enerzjy wol kwyt, dan is er yn 'e hûs rêstich. Hy kin ek goed yn in kennel hâlden wurde. As de hûn yn syn jeugd goed sosjalisearre en begelaat is, kin er it poerbêst mei bern en oare húsbisten fine. It binne tûke, leargjirrige hûnen. Se hawwe al in konsekwinte baas nedich. Dizze hûnen kinne in stevige oanpak ferneare sûnder senuweftich te wurden. Triedhierrige Dútske steande hûnnen kinne goed oer in stjitsje en hawwe in sterke eigen wil. Triedhierrige Dútske steande hûnen kinne behoarlik wach wêze. Se binne oer it algemien freonlik tsjin oare minsken. Is de hûn oan it wurk, dan sil syn oandacht foaral dêrop rjochte wêze.
Willem Doorenbos

**Willem Doorenbos** (Dearsum, 28 maaie 1820 - De Haach, 18 febrewaris 1906) wie in Nederlânske skriuwer en letterkundige. Hy hie in soad ynfloed op de beweging fan de Tachtigers.

## Libben en wurk
Hy wie in soan fan in predikant dy't al yn 1827 stoar; syn mem Martha Doorenbos, berne Liefsting, fêstige har doe foar de opfieding fan de bern yn Grins, dêr 't Willem doe't er sân wie op skoalle dien waard by master Rijkens. Al op syn 12e koe er nei 't gymnasium ta.

Doorenbos studearre klassike en easterske talen yn Frjentsjer en Leien en promovearre op in dissertaasje oer Sofokles (*de Moribus Creontis qualem descripsit Sophocles*). Fan 1865 oant 1884 dosearre er Nederlânsk en skiednis oan in HBS yn Amsterdam. Hy wie dêr learaar fan ûnder oaren Jacques Perk, Willem Kloos, Frank van der Goes en Albert Verwey, dy 't koart dêrnei ta de beweging fan de Tachtigers hearre soene. Doorenbos foel op troch syn ûnôfhinklik oardiel, syn frijsinnige humanistyske oertsjûgingen en syn polemysk fermogen fol fjoer. It " Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek" seit oer him: *"Doorenbos was een man van buitengewone talenten, thuis in oude en nieuwe letteren als weinigen. Zij die hem gekend hebben in de bruisende kracht van zijn leven, zullen niet licht zijn geestige kop met de fijne gelaatstrekken en gloedvolle ogen vergeten. Bescheiden in zijn optreden, was hij een vijand van aanmatiging en uitwendig vertoon, een vriend van al wat waar was, eenvoudig en echt"*.

Doorenbos wie tige populêr ûnder syn learlingen, dêr't dus ferskate leden fan lettere Tachtigers by wiene, op waans opstannige fernijingsdrang er fan grutte ynfloed wie. Foar guon fan harren soe er in soarte fan mentor wurde. Oars wie syn ynfloed mear basearre op syn persoanlikheid as op syn gedachteguod. Opfallend is bygelyks syn ôfwizing fan it naturalisme, wylst dy streaming troch de Tachtigers al gau omearme wurde soe.

Doorenbos skreau teffens krityske artikels yn ferskate tydskriften, lykas De Nederlandsche Spectator (ûnder it pseudonym Keerom), wykblêd De Amsterdammer en letter De Nieuwe Gids. Syn wichtichste wurk wie de twadielige Hantlieding ta de Skiednis fan de Letterkunde (1869, 1873; twadde printinge 1883 -1885). Hy skreau ek in stúdzje oer Petrarca.

Doorenbos syn learlingen mochten him graach lije, mar ûnder in soad fakgenoaten wie dat krekt oarsom. Sadwaande krige er gjin professoraat yn Amsterdam en letter yn Leien.
 
Hy ferstoar yn 1906, 85 jier âld.

## Keppelingen om utens
* Doorenbos op DBNL
* Doorenbos op DNBL 2
* Doorenbos yn it Nieuw Nederlandsch Woordenboek
Mienskiplik Sintrum foar Underwiisbegelieding

It **Mienskiplik Sintrum foar Underwiisbegelieding** (MSU) wie in organisaasje yn Fryslân dy’t him dwaande hâlde mei it stypjen fan ûnderwiis. De organisaasje bestie fan 1971 oant 1998. It MSU is letter opgien yn it Cedin.

It MSU wie ferantwurdlik foar it ûntwikkeljen fan ûnderwiismateriaal foar skoallen yn Fryslân. Sa waard ferwurkingsmateriaal brûkt by de Fryske Skoalleradio en de útstjoerings fan Teleboerd. 'Teleboerd damjen' wie ien fan de ûnderwerpen dy ’t troch it MSU behannele waarden. It MSU spile in wichtige rol by it stypjen fan ûnderwiis en kultuer yn it Fryske taalgebiet.  Meiwurkers wiene ûnder oaren Jelle Bangma en Willem Tjerkstra.

‘De Holder’ wie it tydskrift fan it MSU.

## Lourens van der Ley
Lourens van der Ley út Ketlik wie yn 1971 stifter en earste direkteur fan it 'Gemeenschappelijk Centrum voor Onderwijsbegeleiding' yn Fryslân.  It haadburo fan it MSU wie fêstige yn 'De Hege Wier' oan de Sixmastrjitte yn Ljouwert. It sintrum hie in bykantoar yn Warkum.
Grutte Priis Formule 1 fan Azerbeidzjan 2023

Utslaggen fan de **[[Grutte Priis Formule 1 fan Azerbeidzjan]]** 2023 yn Bakû op 30 april.
It wie de fjirde race fan de plande 23 races fan de Formule 1 yn 2023. Hy waard op it Baku City Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 51 omgongen, op it 6 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 306 kilometer. It wie de earste race fan it seizoen mei in sprintrace. De sprintrace jilde net mear as kwalifikaasje foar de haadrace op snein.

## Kwalifikaasje sprintrace

## Utslach sprintrace
* Logan Sargeant gie net fan start fanwegen in ungelok wilens de kwalifikaasje.
* Esteban Ocon starte út de pitstrjitte wei.

## Kwalifikaasje
* Nyck de Vries slagge it net om in tiid te setten yn de kwalifikaasje, mar mocht dochs starte.

## Utslach Grutte Priis
* Esteban Ocon en Nico Hülkenberg starten út de pitstrjitte wei.

## Top fiif yn it wrâldkampioenskip nei de wedstriid
Hanna (profetesse)

De profetesse **Hanna** (roomsk-katolike namme; by protestanten bekend as **Anna**; * 90 f. Kr. yn Israel; † nei 5 f. Kr. yn Israel), is in bibelsk figuer út it Nije Testamint. Har namme betsjut 'de begenedigde'. 

Yn Lukas 2:36-38 wurdt Hanna as de 84 jier âlde widdo beskreaun, dy't altiten yn 'e timpel fan Jeruzalim te finen wie en dêr God dei en nacht mei bidden en fêstjen tsjinne. Hja wie in joadinne en de dochter fan Fanuel út de stamme fan Azer. Op iere leeftyd hie hja nei har jongfammetiid sân jier troud west.

Lykas earder Simeon herkende Hanna by de presintaasje yn 'e timpel Jezus as de ferlosser en fertelde dat oan alle minsken, dy't hopen op in befrijing fan Jeruzalim. 

Hanna is de iennige profetesse dy't it Nije Testamint neamd. Har lofsang is net lykas de lofsang fan Simeon wurdlik bewarre bleaun, mar kin as in befêstiging fan wat Simeon oer Jezus sei beskôge wurde. 

## Ferearing
Hanna wurdt as hillige fereare yn 'e Roomsk-Katolike Tsjerke (3 febrewaris, 1 septimber), yn 'e Eastersk-otterdoksy (3 febrewaris, 28 augustus), de Armeensk-Apostoalyske Tsjerke (3 febrewaris, 9 april, 16 april en 1 septimber) en de Syrysk-Otterdokse Tsjerke (2 febrewaris).   

## Ikonografy
Yn 'e keunst wurdt Hanna fakentiden mei Simeon yn 'e timpel útbylde. Rembrandt skildere Hanna yn 1627 ek mei Simeon yn 'e timpel. Hy brûkte syn mem as model foar it yn 1631 skildere portret fan 'e de profetes Hanna.
Fontanka

De **Fontanka** (Russysk: Фонтанка) is in 6,7 km lange rivier yn Ruslân en de lofter earm fan 'e Neva yn Sint-Petersburch. 

De Fontanka is ien fan 'e 93 rivieren en kanalen yn Sint-Petersburch en waard ea it 'Nammeleaze Rivierke' (Безымянный ерик) neamd. It Russyske wurd ерик (jerik) is in âlde oantsjutting foar bepaalde streamkes of wetterferbinings.

Oan 'e kaai fan 'e Fontanka steane in soad gebouwen fan 'e eardere Russyske adel en ferskillende monumintale brêgen oerspanne de rivier. De hjoeddeiske namme datearret fan 1719 en ferklearret dat it wetter fan 'e rivier in soad brûkt waard foar de fonteinen yn 'e tunen fan it Simmerpark en de oan de rivier steande hûzen fan 'e adel.
Nevski Prospekt

De **Nevski Prospekt** (Russysk: Не́вский проспе́кт ) is ien fan 'e bekendste strjitten fan Sint-Petersburch en miskien ek wol fan hiel Ruslân.

Mei de oanlis fan 'e Nevski Prospekt waard yn 1709 yn opdracht fan Peter de Grutte útein set. De strjitte waard ferneamd nei nei de hilich ferklearre grutfoarst Aleksander Nevski.

De goed fjouwer km lange strjitte is fral bekend fanwegen it grutte tal gebouwen dy't it besjen wurdich binne. De strjitte begjint by de Admiraliteit en einiget by it Aleksander Nevski-kleaster. De gebouwen binne fral yn barokke, neoklassisistyske en Jugendstil boud. Ek fanwegen de winkels, bioskopen en restaurants wurdt de Nevski Prospekt in soad besocht troch toeristen. 

De Nevski Prospekt hat altiten in ynternasjonaal karakter hân. Oan 'e strjitte steane bygelyks in grut tal net-Russyske tsjerken, lykas de Nederlânsk-herfoarme tsjerke, dy't boud waard foar de Nederlânske mienskip. Alexandre Dumas neamde de Nevski Prospekt de strjitte fan religeuze tolerânsje. Ek yn 'e Russyske literatuer spile de strjitte in wichtige rol.  

Likernôch healwei sit er in lytse knik yn 'e strjitte. 

## Ofbylden monuminten Nevski Prospekt <small>(kar-út)</small>

Admiralty SPB.jpg|Admiraliteit.
Stroganovsky Palace SPB 01.jpg|Stroganoff-paleis.
Spb 06-2012 Beloselsky Palace.jpg|Belozerski-paleis.
Sculptures on Anichkov Bridge 03.jpg|Byld by de Anitsjkov-brêge.
Сквер (1).jpg|Kazankatedraal.
Singer House SPB 01.jpg|Singer-hûs.
Невский проспект (1).jpg|Nikolai Akimov-teäter. 
Невский 33, Дума.jpg|Dûma-toer.
Square (32821460975).jpg|Helden-obelisk.
Green Bridge SPB (img1).jpg|Griene brêge.
Revenant

"**Revenant**", "**The Revenant**", "**Le Revenant**", "**Revenants**" of "**The Revenants**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**revenant*, it Ingelske wurd foar "skym", "geast" of "spûk"

## Fideospultsjes
*''Revenant'' (fideospultsje), in fideospultsje út 1999

## Films
*''Le Revenant'' (film út 1903), in Frânske stomme film út 1903
*''Le Revenant'' (film út 1946), in Frânske film út 1946
*''The Revenant'' (film út 2009), in Amerikaanske film út 2009
*''The Revenant'' (film út 2015), in Amerikaanske film út 2015

## Literatuer
*''The Revenant'' (roman fan Mel Odom), in roman fan Mel Odom út 2001 yn it ramt fan 'e *Buffy the Vampire Slayer*-franchise
*''The Revenant'' (roman fan Michael Punke), in roman fan Michael Punke út 2002, dêr't letter de film út 2015 op basearre waard
*''The Revenant'' (koart ferhaal), in koart ferhaal fan Lucy Sussex út 2006

## Muzyk
*''The Revenant'' (soundtrack), it soundtrackalbum fan 'e film út 2015
*''Revenants'' (album), in album fan Conducting the Grave út 2010
*''Revenants'' (liet), in liet fan Conducting the Grave út 2010

## Oar
*The Revenant (hynder) (2015), in Britsk racehynder
*''The Revenant'' (strip), in strip dy't yn ferskate foarmen fan 2001 oant en mei 2008 publisearre waard
*Revenant Mountain, in berch yn 'e Kanadeeske provinsje Alberta
*Revenant Records, in Amerikaanske platemaatskippij
Tekkel

De **tekkel** of **dashûn** of **takshûn** is in hûneras dat de lytste jachthûn foarmet. Tekkels jeie boppe en ûnder de grûn en foar- en nei it skot. Se binne tûk en fernimstich en tige oanhinklik foar de baas oer. Se binne bûtengewoan wach en hawwe in moedich en nijsgjirrich karakter.

 Tekkels binne tige koartpotige brakken dy't troch harren lege postuer geskikt binne foar de jacht op foksen. Ek it lûd-op-spoar (blaffen) fan de brak is fan natuere oanwêzich by dizze hûnen. Tekkels wurde fokt yn trije ferskillende maten, oars dan by oare bisten net op basis fan de skofthichte mar útgeande fan de boarstomfang. Dêrneist binne der trije hierfariëteiten: koart-, lang- en rûchhierrich. De grutste en foar de jacht op de foks meast brûkte fariant is de rûchhierrige Standert- en Dwerchekkel. De rûchhierrige Dwerch- en Knyntekkels wurde ek wol ynset foar de jacht op kninen.

Tekkels binne koartpoatige, lange hûnen dy't yn trije ferskillende grutten foarkomme:
* Standerttekkel: boarstomfang boppe de 35 sm, gewicht oant maksimaal 9 kilo.
* Dwerchtekkel: boarstomfang fan 30 o/m 35 sm, gewicht fariearjend tusken 6 en 7 kilo.
* Knyntekkel: boarstomfang oant 30 sm, gewicht fariearjend tusken 4 en 5 kilo.
Tekkels kenne trije hierfariëteiten: koart-, lang- en rûchhierrich.

Tekkels binne goede gesinshûnen, foaral as tekkels bûtendoarren genôch dwaande hâlden wurde, binne Tekkels perfekte húshûnen. Tekkels kinne poerbêst mei harren soartgenoaten oerwei. Oare húsbisten en katten wurde wol akseptearre, as sy der fan jongs ôf oan mei opgroeie, mar Tekkels kinne meastal net oerwei mei kjifdieren en fûgels. Tekkels binne bûtengewoan wach en hawwe in moedich karakter. Foar frjemden oer stelle se har wat reservearre op. Tekkels hawwe de eigenskip dat se graach foar harsels wurkje en wat minder foar de baas: de hûn docht foaral himsels in protte wille as er oan it wurk is. Ofhinklik fan harren taak, sykje Tekkels al bewust eachkontakt mei harren baas. De lange rêch fan 'e tekkel is in kwetsber punt: in soad Tekkels krije lêst fan hernia- en rêchklachten. Hûnen fan dit ras kinne dêrneist lije oan de eachsykten PRA, Cataract en Distichiasis. Tekkels ha in libbensferwachting fan sa'n 13 jier.
Simeon- en Annatsjerke (Sint-Petersburch)

De **Tsjerke fan 'e Rjochtfeardige Simeon en de Profetes Anna** (Russysk: церковь святых и праведных Симеона Богоприимца и Анны Пророчицы) is in Russysk-otterdoks tsjerkegebou yn 'e Russyske stêd Sint-Petersburch. It is ien fan 'e âldste tsjerken yn Sint-Petersburch.

## Skiednis
 
De tsjerke waard yn 'e jierren 1731-1734 tichteby de rivier de Fontanka yn opdracht fan Anna Ivanovna boud. De haadarsjitekt wie de ferneamde Russyske arsjitekt Michail Zemtsov. De tsjerke waard yn 'e styl fan Peter de Grutte boud, de saneamde petrine barok, op it plak fan in houten oan 'e aartsingel Michael wijde tsjerke, dy't dêr sûnt 1714 stie. De spits fan 'e 47 meter hege klokketoer wie in ûntwerp fan 'e Nederlanner Harmen van Bol'es. Op 27 jannewaris 1734 koe de trijeskippige Simeon- en Annatsjerke ynwijd wurde. 

It haadalter waard oan Simeon en Anna wijd, de sydalters oan 'e aartsingel Michael en de hillige Efrem. 

Oant 1802 wie de tsjerke in hôftsjerke. Yn 'e jierren 1869-1872 waard de tsjerke fergrutte en renovearre ûnder lieding fan arsjitekt G.I. Winterhalter. Oan de tsjerke wie in sikehûs en in weeshûs ferbûn. 

## Sovjet-tiid
Yn jannewaris 1938 waard de tsjerke sletten. It meubilêr en it besit waarden plondere en it gebou yn gebrûk nommen as pakhûs. Nei de oarloch folge yn 'e jierren 1951-1954 in restauraasje en yn 'e jierren 1980 wie yn 'e tsjerke in meteorologysk museum ûnderbrocht. 

## Weriepening
Yn 1991 waard de tsjerke oan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke werom jûn. Op 1 jannewaris 1995 waard de tsjerke op 'e nij ynwijd.
Black Panther

"**Black Panther**", "**Black Panthers**" of "**The Black Panther**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**black panther*, de Ingelske oantsjutting foar "swarte panter"

## Fideospultsjes
*''Black Panther'' (fideospultsje), in fideospultsje út 1987

## Films
*''Black Panther'' (film), in Amerikaanske superheldefilm út 2018
**[[Black Panther: Wakanda Forever]]*, in Amerikaanske superheldefilm út 2022, in ferfolch op 'e film út 2018
*''Black Panthers'' (film), in koarte dokumintêre út 1968
*''The Black Panther'' (film), in Britske film út 1977
**[[The Black Panthers: Vanguard of the Revolution]]*, in Amerikaanske dokumintêre út 2015

## Persoanen
*Black Panther, de bynamme fan Fritz Joubert Duquesne (1877–1956), in Afrikaner spion yn 'e Twadde Boere-oarloch
*Black Panther, de bynamme fan Donald Neilson (1936–2011), in Britske oerfaller en moardner
*Black Panther (wrakselder), de artystenamme fan in anonime Meksikaanske showwrakselder
*Black Panther, de bynamme fan João Ramos, in akteur út Makau

## Polityk
*Lowndes County Freedom Organization, ek wol bekend as de Black Panther Party, in politike partij yn 'e Amerikaanske steat Alabama, aktyf fan 1965 oant 1970
*Black Panther Party, in Afro=Amerikaanske politike organisaasje yn it ramt fan 'e Black Power-beweging, aktyf fan 1966 oant 1982
*British Black Panthers, in Black Power-organisaasje yn it Feriene Keninkryk, aktyf fan 1968 oant 1973
*Australian Black Panther Party, in Aboriginal-organisaasje yn Austraalje, aktyf fan 1972 oant yn 'e 1980-er jierren
*New Black Panther Party, in Amerikaanske swart rasistyske organisaasje yn Teksas dy't gjin bannen hat mei de oarspronklike Black Panther Party, oprjochte yn 1989
*Revolutionary Black Panther Party, in Afro-Amerikaanske politike organisaasje dy't beweard in fuortsetting te wêzen fan 'e oarspronklike Black Panther Party, oprjochte yn 1991
*New Afrikan Black Panther Party, in Afro-Amerikaanske marxistysk-leninistysk-maoïstyske politike organisaasje, oprjochte yn 2005

## Tillefyzje
*''Black Panther'' (tillefyzjesearje), in Amerikaanske tillefyzjesearje út 2010

## Oar
*Black Panther (band), in Sineeske rockband
*Black Panther (personaazje), in swarte superheld út 'e strips fan Marvel Comics
*''The Black Panther'' (krante), in offisjele útjefte fan 'e Afro-Amerikaanske Black Panther Party
Grutte Priis Formule 1 fan Miami 2023

Utslaggen fan de **[[Grutte Priis Formule 1 fan Miami]]** 2023 yn Miami op 7 maaie.
It wie de fyfde race fan de plande 23 races fan de Formule 1 yn 2023. Hy waard op it Miami International Autodrome hâlden. De race waard hâlden oer 57 omgongen, op it 5,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308,5 kilometer.

## Kwalifikaasje

## Utslach Grutte Priis
* Carlos Sainz krige in straf fan fiif sekonden foar te hurd riden yn de pitstrjitte.

## Top fiif yn it wrâldkampioenskip nei de wedstriid
Oarlochsroman

De **oarlochsroman** is in sjenre fan literatuer dat oer oarloch giet. It wichtichste skaaimerk fan 'e oarlochsroman is dat de plot him yn haadsaak op it slachfjild ûntjout, of oars yn in boargerlike setting fier (of net sa fier) fan it slachfjild dêr't de personaazjes drok binne mei de oarlochsynset of de (oer it algemien negative) effekten fan 'e oarloch ûndergeane. De oarlochsroman is, mei de oarlochsfilm, de bekendste foarm fan **oarlochsfiksje**, mar it sjenre komt ek foar yn 'e foarm fan novelles, koarte ferhalen, tillefyzjesearjes en sels harkspullen. In protte oarlochsromans binne tagelyk ek histoaryske romans, mei't faak weromgrypt wurdt op in wierbarde oarloch út it ferline. 

Sa geane in protte Westerske oarlochsromans út 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw oer de Twadde Wrâldoarloch. Foarbylden fan sokke oarlochsromans binne: *[[De Aanslag (roman)|De Aanslag]]* fan Harry Mulisch, *[[De Fûke (roman)|De Fûke]]* fan Rink van der Velde, *[[The Guns of Navarone (roman)|The Guns of Navarone]]* fan Alistair MacLean, *[[Oorlogswinter (roman)|Oorlogswinter]]* fan Jan Terlouw, *[[Le Pont de la rivière Kwaï]]* fan Pierre Boulle en *[[The Winds of War (roman)|The Winds of War]]* en *[[War and Remembrance (roman)|War and Remembrance]]* fan Herman Wouk.

Oare oarloggen dêr't in protte oarlochsromans oer geane, binne de Earste Wrâldoarloch (bgl. *[[Im Westen nichts Neues]]* fan Erich Maria Remarque), de Boere-oarloggen (bgl. *[[De Held van Spionkop]]* fan Louwrens Penning), de Amerikaanske Yndiaanske oarloggen (bgl. *[[Dances with Wolves (roman)|Dances with Wolves]]* fan Michael Blake en de boeken oer Winnetou en Old Shatterhand fan Karl May), de Amerikaanske Boargeroarloch (bgl. *[[Gone with the Wind (roman)|Gone with the Wind]]* fan Margaret Mitchell, *[[The Killer Angels]]* fan Michael Shaara en de romansearje *[[North and South (romansearje)|North and South]]* fan John Jakes), de Napoleontyske Oarloggen (bgl. *[[Vojna i Mir (roman)|Vojna i Mir]]* ("Oarloch en Frede") fan Lev Tolstoj) en de Trojaanske Oarloch (bgl. de *[[Ilias]]* fan Homearus en de *[[Troy (trilogy)|Troy]]*-trilogy fan David Gemmell).

## Sjoch ek
*oarlochsfilm
Cathy Belton

**Cathy Belton** (Galway, 17 jannewaris 1970) is in Ierske aktrise.  

Sy hat yn in grut tal toaniel-, film-, radio- en tillevyzjeproduksjes spile. Se is berne yn it westen fan Ierlân en ôfstudearre oan it Trinity College yn Dublin. Har toanielwurk omfettet in soad produksjes yn it Abbey Theatre en Gate Theatre yn Dublin. Har telefyzjewurk omfettet Maura O' Brien in *Roy*, *The Clinic*, *Glenroe*, *Red Rock* en *Paths to Freedom*. Se hat ek te sjen west yn films as *The Tiger's Tail* en *Intermission*. Teffens spile se Ivy yn de telefyzjerige *Miss Scarlet and The Duke*.

Belton waard nominearre foar Bêste Aktrise by de 2015 IFTA Television Awards, foar har rol yn *Red Rock*.

## Filmografy
Sjoch: :en:Cathy Belton#Filmography
Martin van Maele

**Martin Van Maele** - ek wol skreaun as Martin Van Maële - (Boulogne-Billancourt, 12 oktober 1863 – Varennes-Jarcy, 5 septimber 1926) wie in Frânsk yllustrator spesjalisearre yn eroatyske ôfbyldingen. Hy wie in tiidgenoat fan Édouard-Henri Avril. Soms brûkte er de skûlnamme *A. Van Troizem*.

## Libben en wurk
Fan Maele waard berne as Maurice François Alfred Martin. Syn âlden Virginie Mathilde Jeanne Van Maele en Louis Alfred Martin kamen nei alle gedachten út België.  Syn heit wie sels graveur/skriuwer en sûnt 1885 learaar oan de hege skoalle fan de skiene keunsten *Haute école d' appliques* yn Genève.

Oer it libben fan Van Maele is fierders net folle mear bekend as syn aktive perioade fan 1901 oant 1926. Hy wurke sawol yn Brussel as Parys. Yn 1901 begûn syn karriêre earst goed mei it yllustrearjen fan *The First Men in the Moon* fan H.G. Wells dat publisearre waard troch Felix Juven. De jierren dêrnei soe er ek in tal omslaggen fan de aventoeren fan Sherlock Holmes by dyselde útjouwer yllustrearje.

Yn dy snuorje begûn er ek te wurkjen oan sadomasogistyske literatuer foar de útjouwer Charles Carrington en ek oan de wurken fan Apuleius en Thaïs fan Anat-France. Syn earste eigen wurk liet er útjaan ûnder de namme *La Grande Danse macabre des vifs* - 'De grutte grouwélige dûns fan libbene deaden' - yn 1905.  Yn dat wurk lit er yn fjouwer rigen sjen fan tsien cartoons op humoristyske en absurde wize seksueel tinte praktiken, fallyske fantasyen rûge makabere seks mei in earste glimp fan de oankommende dea. It meast bekende wurk fan him binne de yllustrearre útjeften fan Paul Verlaine's gedichten dy 't yn lytse ûnopfallende oplagen troch Carrington útjûn waarden.

Nei 't Carrington yn 1907 út Frankryk ferdreaun wie, gie Van Maele oan't wurk foar de útjouwer Jules Chevrel dêr 't er yllustrearre foar Pierre Choderlos de Laclos, Jules Michelet en Denis Diderot. Tusken 1909 en 1919 publisearre Van Maele sels mar fiif boeken - miskien as gefolch fan de oarloch.

Fan 1920 ôf wurke er gear mei Jean Fort oan klassike eroatyske wurken fan Pietro Aretino, Charles Sorel en oaren. Dêrnjonken ek oan it wurk fan Pierre Mac-Orlan. Meastentiids gie it om it sadomasochistyske sjenre, mar ek wol minder bekende praktiken as klysmafily.

Van Maele wie troud mei Marie Françoise Genet. It pear krige gjin bern. Doe't Van Maele yn de âldens fan 62 jier ferstoar wie er dwaande mei it diensmeitsjen fan syn bydrage oan Aretino's *Dialogues*. Hy waard beïerdige op it tsjerkhôf fan Varennes-Jarcy.

## Galery

File:Martin Van Maele - La Grande Danse macabre des vifs - A.jpg|De foarplaat fan de earste searje *La Grande Danse macabre des vifs*
Ofbyld:Martin van Maele - Thais 02.jpg|Yllustraasje by it wurk fan Anatole France
Ofbyld:Martin van Maele - Trilogie érotique 02.jpg|Yllustraasje by in gedicht fan Paul Verlaine
File:Martin Van Maele - La Grande Danse macabre des vifs - 10.jpg|"Illustration de La Grande Danse macabre des vifs, 1905."


## Keppelingen om utens
* Martin Van Maele – The Erotica Bibliophile 
* History of Erotic Art - Martin van Maele
Severodonetsk

**Severodonetsk** (Oekraynsk: Сіверськодонецьк, Russysk: Северодонецк) is in stêd yn 'e Oekraynske oblast Lûhansk. Grutte stêden yn 'e omkriten binne Lysytsjansk en Rûbizjne.

## Skiednis
It plak ûntstie yn 1934 om it gemyske fabryk Azot, noch jimmeroan de grutste wurkjouwer yn 'e kontreien. De stêd leit oan 'e rivier Severski Donets, dêr't de stêd yn 1950 nei ferneamd waard. Foar 1950 wie de namme fan it plak Lischimstroj. 

### Donbas-oarloch
Nei it ôfsetten fan 'e sittende pro-Russyske Oekraynske president Viktor Janûkovitsj op 22 febrewaris 2014 en der nije presidentsferkiezingen waarden útskreaun, ûnstie op 12 april dat jier de oarloch yn 'e Donbas, dêr't in grutte Russyske minderheid wennet. Yn maaie waard Severodonetsk ynnommen troch in 1.000 man sterke separatistyske beweging. Tagelyk mei de ôfsetting fan Viktor Janûkovitsj waarden betidere presidentsferkiezingen útskreaun op 25 maaie 2014, mar dy waarden yn Severodonetsk net holden, om't de separatisten de stêd op dat stuit al yn hannen hiene.   

Op 22 july 2014 oermasteren Oekraynske troepen nei in fûle striid de stêd op 'e separatisten werom. Sûnt de stêd Lûhansk oan it begjin fan it konflikt yn 'e Donbas al yn hannen foel fan separatistyske troepen, tsjinne Severodonetsk tusken 2014 en 2022 as it bestjoerlike sintrum fan 'e oblast Lûhansk. 

### Russyske ynfaazje 2022

Nei de Russyske ynfaazje yn 2022 waard de stêd swier ûnder fjoer nommen troch Russyske troepen en wie it de frontstêd yn 'e Slach om 'e Donbas, sadat grutte dielen fan 'e stêd fernield waarden, ynklúsuf wenwiken. Op 25 juny 2022 waard de stêd folslein oarmastere troch Russyske en separatistyske troepen. Sûnt dy tiid is de stêd beset en wurdt de stêd bestjoerd troch Ruslân.

## Demografy
### Befolkingsferrin

De etnisiteit fan 'e stêd neffens de Oekraynske folkstelling fan 2001:

* Oekraïners: 59%
* Russen: 38.7%
* Wyt-Russen: 0.6%
* Oars: 1.7%

## Ekonomy
Tegearre mei de oanbuorjende plakken foarmet Severodonetsk in stêdekloft mei in soad gemyske yndustry. Severodonetsk Azot is de grutste chemyske ûndernimming fan Oekraïne.
Tsutomu Seki

**Tsutomu Seki** (Japansk: Seki Tsutomu; Kōchi, prefektuer Kōchi, 3 novimber 1930) is in Japanske amateur-astronoom. Hy is direkteur fan it Geisei Observatorium yn Geisei en lid fan de kometeseksje fan de Oriental Astronomical Association. 

Seki is eins oplaat as konsertgitarist, mar yn de rin fan de jierren hat er him hieltyd mear talein op astronomy, benammen op de syktocht nei kometen. Hy hat oant no ta 34 kometen ûntdutsen, wêrûnder de tige heldere Ikeya-Seki yn 1965, dy 't oerdeis sels sichtber wie njonken de sinne, en de nei him neamde kometen C/1961 (Seki) en C/1967 C 1 (Seki). 
Hy ûntduts ek 224 asteroïden , dêr 't er der in soadfan neamde nei plakken en monuminten yn de prefektuer Katy, lykas (2396) Kochi, (2571) Geisei of (2582) Harimaya-Bashi.

De planetoïde (3426) Seki, ûntdekt troch Karl Reinmuth op de stjerrewacht fan Heidelberg yn 1932, waard nei him ferneamd.

## Keppelingen om utens
*  Tsutomu Sekis hiemside
* ''A list of minor planets discovered by Tsutomu Seki''
Nammedei

De **nammedei** (*panigyria*) fan in persoan is de tinkdei fan de hillige dêr 't dy katolike of otterdokse persoan nei neamd is (meastal ûnder de doop, de saneamde doopnamme). Tinkdagen fan hilligen falle oer it generaal op har stjerdei. In bekend foarbyld is Sint-Nikolaas. Hy ferstoar neffens de oerlevering op 6 desimber yn it jier 342.

Yn guon katolike en otterdokse regio's of lannen is de fiering fan de nammedei wichtiger as of op syn minst like wichtich as dy fan de jierdei.

In Fryslân wurd in nammedei net sa faak fierd, ek yn de rest fan Nederlân en België net. Allinne in Limburch soms. Yn Bosnje-Hertsegovina, Finlân, Letlân, Itaalje, Kroaasje, Spanje, Grikelân, Ruslân, Oekraïne, Hongarije, Servje, Roemeenje, Poalen, Slowakije, Tsjechje, Sweden en Bulgarije wurdt de nammedei ek fierd.
Stasjon Grins Noard

**Stasjon Grins Noard** (**Gnn**), ek bekend as it **Noarderstasjon**, is in spoarweistasjon yn de Nederlânske stêd Grins yn de provinsje Grinslân. En waard iepene yn 1884 oan it spoar fan Grins nei Delfsyl. 

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Grins Noard wie in langliddige stasjonsgebou en hie oan 'e strjitkant in heger middendiel en twa lege wjukken. It gebou hie lykas ferskate soartgenoaten fraaie plafonds yn de hal en wachtkeamers.

It stasjon waard yn 1972 ôfbrútsen omdat begjin jierren ’70 de spoarline lâns de noardlike stedswiken omheech brocht wurdt, om de noardlike stedswiken better berikber te meitsjen fanút de binnenstêd en de âldere stedswiken. It âlde stasjonsgebou waard yn 1974 ferfongen troch in fiadukstasjon. Under it fiadukt komt in stasjonshal mei loketten. De twa sydperronnen binne beide fia twa oerdekte treppehuzen berikber. De perronnen krije lange oerkapingen. Yn 2007 binne de fjouwer treppehuzen fan it Noarderstasjon sletten en ferfongen troch twa nije treppen. Underoan de treppen steane opfallende poarten. Yn de âlde treppehuzen binne ateliers, en de stasjonshal is yn gebrûk as ytgelegenheid. Behalve fia de twa treppen binne de perrons ek te beriken mei twa hellingbanen. 

## Treinferbinings
Beguiled

"**Beguiled**" of "**The Beguiled**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**beguiled*, it Ingelske wurdt foar "mislaat" (troch bedroch) of "betsjoend" (yn 'e figuerlike sin, troch garisma)
*''The Beguiled'' (roman), in roman fan Thomas P. Cullinan út 1966, oarspronklik útjûn ûnder de titel *The Painted Devil*
*''The Beguiled'' (film út 1971), in Amerikaanske film út 1971 basearre op 'e roman fan Cullinan
*''The Beguiled'' (film út 2017), in Amerikaanske film út 2017, in remake fan 'e film út 1971
Echte fazantfûgels

De **echte fazantfûgels** (wittenskiplike namme: *Phasianini*) foarmje in tûke fan 'e klasse fan 'e fûgels (*Aves*), it boppeskift fan 'e goes- en hineftigen (*Galloanserae*), it skift fan 'e hineftigen (*Galliformes*), de boppefamylje fan 'e fazantfûgels (*Phasianoidea*), de famylje fan 'e fazanteftigen (*Phasianidae*) en de ûnderfamylje fan 'e echte fazanten (*Phasianinae*). Ta dizze tûke hearre likernôch 25 soarten dy't foarkomme yn Jeropa en Aazje. De echte fazanten waarden foar it earst yn 1821 wittenskiplik beskreaun troch de Amerikaanske ornitolooch Thomas Horsfield. De yndieling waard ûnderstipe troch in nije analyze fan 'e taksonomy fan 'e hineftigen dy't yn 2021 akseptearre waard troch de Ynternasjonale Uny fan Ornitologen (IOU).

## Tûke-opbou
Patrizen

De **patrizen** (wittenskiplike namme: *Perdix*) foarmje in skaai fan 'e klasse fan 'e fûgels (*Aves*), it boppeskift fan 'e goes- en hineftigen (*Galloanserae*), it skift fan 'e hineftigen (*Galliformes*), de boppefamylje fan 'e fazantfûgels (*Phasianoidea*), de famylje fan 'e fazanteftigen (*Phasianidae*) en de ûnderfamylje fan 'e echte fazanten (*Phasianinae*). Ta dit skaai hearre trije soarten, dy't foarkomme yn Aazje en Jeropa. Ien soarte, de (gewoane) patriis, komt as eksoat ek foar yn Noard-Amearika, Súdlik Afrika en Australaazje. 

## Taksonomy
It skaai fan 'e patrizen waard yn 1760 troch de Frânske soölooch Mathurin Jacques Brisson yntrodusearre. De wittenskiplike namme *Perdix* is it Latynske wurd foar "patriis", dat eins in lienwurd is op basis fan it Aldgrykske πέρδιξ, *perdiks*, mei deselde betsjutting. De fûgel waard yn it Gryksk lykwols ferneamd nei in figuer út 'e Grykske mytology, in Perdiks, dy't de omkesizzer fan Daedalus wie. Perdiks wie in jongeman dy't feroare waard yn in fûgel doe't syn omke him út jaloerskens fermoarde troch him fan in hege heuvel ôf te smiten dy't hillich wie foar de goadinne Pallas Atene. Sa leine de Griken út dat patrizen hege plakken mije en harren nêsten net yn beammen meitsje mar op 'e grûn. 

De patrizen binne yndield by de ûnderfamylje fan 'e echte fazanten (*Phasianinae*), om't se frij nau besibbe binne oan 'e rûchpoathinnen (*Tetraonini*) en de echte fazantfûgels (*Phasianini*). Mar it krekte plak dat de patrizen yn 'e ûnderfamylje ynnimme is noch net alhiel dúdlik, en sadwaande wurde se binnen it ferbân fan 'e echte fazanten klassifisearre as *incertae cedis* ("yndieling ûnwis"). Mei de oare 'patrizen' út subtropyske kontreien, lykas de stienpatrizen (*Alectoris*) en de Yndyske boskpatrizen (*Rhizothera*), dy't sa neamd wurde om't se de echte patrizen kwa lichemsbou belykje, binne de patrizen net bysûnder nau besibbe.

## Soarten

Der binne ek inkele fossile soarten fan dit skaai bekend:
**Perdix margaritae*
**Perdix palaeoperdix*
De lêste soarte wie yn it Pleistoseen tige algemien yn Súd-Jeropa en foarme troch bejaging in wichtige itensboarne foar de Neändertalers en de Cro Magnon-minsken.
Nekfel

It **nekfel** is in los, ûngefoelich stik hûd yn 'e nekke by beskate soarten sûchdieren, lykas hûneftigen, kateftigen, martereftigen en bearen. Memmebisten drage de jongen troch se mei de tosken yn it nekfel fêst te pakken. Dat gedrach is fral bekend fan húskatten, dy't op dy manear gauris jongkatsjes ferhúzje fan it iene plak nei it oare. Troch se by it nekfel op te pakken, wurde de bistkes tydlik ymmobilisearre en hingje se del sûnder tsjin te akseljen. By kateftigen grypt it mantsje it wyfke by de pearing ek fêst by it nekfel, wat helpt om har te kalm en te plak te hâlden.
Fritz Wepper

**Fritz Wepper** (München, 17 augustus 1941 - Oberbayern, 25 maart 2024) wie in Dútsk akeur. Wepper spile fan 1974 oant en mei 1998 spile Wepper de rol van *Harry Klein* yn de Dútske searje Derrick. Fritz Wepper ferstoar op 25 maart 2024 yn 'e âldens fan 82 jier oan de gefolgen fan hûdkanker.
Def Rhymz

**Def Rhymz** echte namme **Dennis Bouman**, (Paramaribo Suriname, 3 maaie 1970 -  Utert, 24 maart 2024) wie in Nederlânsk rapper en sjef-kok fan Surinaamsk komôf. Begjin jierren njoggentich hier er twa hits mei de nûmers *Doekoe*, dat ien wike op nr ien stie en *Schudden* dat twa wiken op nr ien stie yn de Nederlânske Top 40. Yn 2023 waard bekend dat Bouman problemen hie mei syn hert en op de wachtlist stie foar een herttransplantaasje.

Dennis Bouman ferstoar op 24 maart 2024, yn 'e aldens fan 53 jier, oan de gefolgen fan hertfalen. 

## Diskografy
### Studio-albums
Carolina Verhoeven

**Carolina Verhoeven** (Boxmeer, 5 septimber 1952 – Haulerwyk, 14 febrewaris 2024) wie in Nederlânske kulinêr etnolooch. 

## Aktiviteiten
Verhoeven joech lêzings, workshops, skreau boeken en makke podcasts om har ensyklopedyske kennis fan de histoaryske koken mei oaren te dielen. Har doel wie om bytiden iuwenâlde itensiertechniken te bewarjen foar folgjende generaasjes. 

Mei it Kulinêr Museum yn Sânhuzen as útfalbasis gie se nei merken, beurzen en demonstraasjes.
Tegearre mei histoarikus Redmer Alma stoarte se har yn 2021 op it 17e-iuwske itensiedersboek fan de Grinslanner Occa Johanna Ripperda.
Verhoeven waard berne yn Noard-Brabân en wurke tsien jier by de bernebeskerming yn Nijmegen. Ein jierren njoggentich fan de tweintichste iuw iepene se har Itensiedmuseum De Flear yn Appelskea, dêr ’t se mei har twadde man wenne. Yn Amsterdam skreau hja har yn foar in stúdzje etnology.

Fan 2014 hie se de Landskeuken op havesate De Mensinghe yn Roan. Ek hie se de website Culinair Historisch Erfgoedmuseum. Har Stichting Culinair Erfgoed Centrum wurket gear mei in soad nasjonale en ynternasjonale keukens, mei horeka, it ûnderwiis, bibleteken, it bedriuwslibben en parikulieren.

Alle jierren wie se sjuerylid fan de kampioenskippen foar potiten en snert en skreau se in boek oar de herinneringen oan iten, *Alleen de geur blijft hangen*.

## Ynternasjonaal
Foar in programme foar it Ministearje fan Bûtenlânske Saken kaam se as adviseur yn mear as fjirtich lannen fan de wrâld. Se sette mei restaurants op, joech workshops en brûkte útstapkes om har fierder te fedjipjen yn kulinêre tradysjes. Yn de lêste faze fan har libben ferdjippe se har yn de kulinêre tradysjes en rituelen rûnom rou en dea. Dat late ta in konferinsje dêr’t hja as 'funerair foodcoach' fertelde oer treastiten troch de iuwen hinne. 
Sûnt begjin 2022 wie Verhoeven trije fearnsjier haadredakteur by de lokale omrop Odrie. Om sûnensredenen moast se dêrmei ophâlde.

Yn 2023 waard Verhoeven troch boargemaster Werkman beneamd as Ridder yn de Oarder fan Oranje Nassau. 

## Bibliografy
* *Wecken Inmaken Fermenteren Drogen, Oude technieken voor nieuwe smaken*; útjouwerij Het Zwarte Schaap (2020) ISBN 9492821133
* *Alleen de geur blijft hangen: herinneringen aan een eetmoment - historisch volkskookboek*; útjouwerij Migg, (2009) ISBN 9789080821248
### as ko-auteur
* Ambachtelijk ijs bereiden, mei W. Prinsen (2016) ISBN 9789077548226
**Vegetarisch Nieuwe Stijl*; mei Jozef Schildermans útjouwerij Kosmos (2011) ISBN 9789021550534
**Lieve schat, wat vind je lekker? het koocboec van Antonius Magirus en de Italiaanse keuken van de Renaissance*; mei Jozef Schildermans (2007) ISBN 9789058265005
* *Kostelijk Fryslân*; mei Harrie Ernst, útjouwerij Migg (2004) ISBN 9080821225
Stasjon Sauwerd

**Stasjon Sauwerd** (**Swd**)  is in spoarweistasjon  yn it doarp Sauwerd yn de gemeente It Hegelân yn de provinsje Grinslân. En waard iepene yn 1884 oan it Spoar fan Grins nei Delfsyl yn 1893 kaam dêr ek noch it spoar nei Roodeschool by.

## Gebou
It oarspronklike spoarweistasjon fan Sauwerd wie in Standerttype Loppersum, boud yn de jierren tachtich fan de 19e iuw, en wie ien fan de njoggen stasjons dy 't ea fan dit type boud wie. It ienfâldige gebou hie in leech middendiel parallel oan it spoar en twa ferskillende eingebouwen heaks op it spoar. It stasjonsgebou waard yn 1975 ôfbrútsen en ferfongen troch in abry. De wachterswente fan 1884 is al bewarre bleaun.

## Treinferbinings

Sjoch foar it meast aktuele tsjinstroaster op de side fan Arriva.