open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paulus- en Petruskatedraal (Kazan)

De **Petrus en Pauluskatedraal** (Russysk: Петропавловский собор) is in russysk-otterdokse katedraal yn 'e Russyske stêd Kazan.

## Skiednis
De tsjerke waard op kosten fan 'e rike eigner fan in lekkenfabryk, Ivan Afanasievitsj Michljaev, boud. Tsaar Peter I besocht by syn fjildtocht tsjin Perzje foar de tredde kear Kazan en útfanhuze doe yn it stiennen hûs fan 'e keapman, dat njonken de âlde houten katedraal stie. Ta neitins dêr oan joech de keapman yn 1723 opdracht om de houten Petrus- en Paulustsjerke ôf te brekken en in nije stiennen katedraal te bouwen yn 'e styl fan de saneamde Narysjkin-barok. 

De gong fan 'e bou siet der goed yn en al yn 1726 koe de tsjerke ynwijd wurde. Yn itselde jier waard ek de frijsteande klokketoer foltôge. Under de toer waard in grêfkelder foar de famylje Michljaev oanlein, dêr't yn 1728 de keapman sels yn begroeven waard.

De katedraal oerlibbe in grut tal brannen (1742, 1749, 1774, 1815 en 1842) mar waard jimmeroan wer restaurearre. 

Tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw rekke de katedraal brekfallich en ek de toer begûn te fersakjen. Under lieding fan 'e arsjitekt Michael Nilovitsj Litvinov moast dêrom yn 'e jierren  1888-1890 in grutte restauraasje útfierd wurde. Dêrby waard de katedraal safolle mooglik yn 'e oarspronklike steat werombrocht. Mei help fan âlde tekenings waarden lettere feroarings ferwidere en net mear besteande eleminten wer oanfolle.

## Sovjet-tiid
De katedraal bleau yn 'e Sovjet-tiid noch iepen oant 1939. Nei it sluten foar de earetsjinst bleau de tsjerke in monumint, dy't beskerming fan 'e oerheid hie. Sûnt de jierren 1950 wie der in planetarium yn 'e katedraal ûnderbrocht.

## Weriepening
Yn 1989 waard de ferfallen katedraal nei mienskiplike aksjes fan 'e otterdokse mienskip en de Kazaner intelligintia, fral ek troch de haadredakteur fan 'e meast ynfloedrike stedskrante fan Kazan, oan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke werom jûn. Mear as in heale iuw hie de katedraal sletten west foar de earetsjinst, mar de sân ferdjippings hege ikonostaze út 1723-1726 (nei de brân fan 1815 restaurearre) is al dy tiid bewarre bleaun. De katedraal waard nei de weromjefte restaurearre en yn 'e âlde gloarje werom brocht.
Tsjerke fan de ikoan fan de Mem Gods fan Tichvin (Kazan)

De **Tsjerke fan de ikoan fan de Mem Gods fan Tichvin** (Russysk: Храм Тихвинской иконы Божией Матери; Tataarsk: Казан Тихвин чиркәве), of koartwei de **Tichvin- of Tichvinskajatsjerke** (Тихвинская церковь, *Tichvinskaja tserkov*), is in barok tsjerkegebou yn Kazan, Ruslân.

## Skiednis
De tsjerke waard tusken 1646 en 1685 boud. Sûnt it begjin besiet de tsjerke in ikoan fan de Mem Gods fan Tichvin, mar lang bleau it in lyts, net opfallend tsjerkje foar in lytse parochy yn 'e Ald-Tataarske delsetting fan Kazan. Dat feroare doe't de Tichvin-ikoan sûnt 1844 de namme krige fan wûnderdiedich. Doe't yn 1859 by in brân yn 'e delsetting ek nochris in fizioen sjoen waard fan 'e Mem Gods boppe de tsjerke en de brân dêrnei dôve, makke dat grutte yndruk op de Kazanen. De pylgers dy't dêrnei de tsjerke besochten, brochten in soad jild yn 'e ponge en makke tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw in grutte ferbouwing en útwreiding mooglik. De tsjerke krige doe it hjoeddeiske oansjen yn in styl, dy't karakteristyk wie yn Ruslân tsjin 'e ein fan 'e 19e iuw.

## Sovjettiid
De tsjerke bleau iepen oant 8 oktober 1938. Dêrnei rekke de tsjerke slim yn ferfal. It 19e-iuwske sierstek om de tsjerke waard ferneatige. 

## Weriepening
Yn 1997 folge it werom jaan fan 'e ferrinnewearre tsjerke oan it bisdom Kazan, dy't de tsjerke oerdroech oan in etnyske minderheid, de Krjasjeni. De Krasjeni binne in folk fan doopte Tataren en foarmje in subgroep fan 'e Wolga-Tataren. De Tichvin-tsjerke is it sintrum fan alle parochy's fan 'e mienskip en se hawwe dêr in sneinsskoalle en in eigen koar en der wurdt yn gearwurking mei it Russysk Bibelgenoatskip yn Sint-Petersburch wurke oan 'e oersetting fan 'e Hillige Skrift yn 'e taal fan 'e Krjasjens. By de tsjerke waard yn 2015 in museum iepene oer 'e skiednis en kultuer fan 'e Krjasjens. Ek de tsjinsten fine yn harren eigen taal plak.

## Tichvin-ikoan
De ikoan fan 'e Mem Gods fan Tichvin waard nei de wûnderlike genêzings en de brân fan 1859 ien fan 'e wichtichste hillichdommen fan 'e stêd en wurdt tsjintwurdich yn 'e Sint-Nikolaaskatedraal bewarre.
Kamizoal

In **kamizoal** (fia it Frânske *camisole* fan it Oksitaanske *camisola*, in ferlytsingsfoarm fan *camisa*, "himd") is in stik ûnderguod foar froulju, dat oer it boppeliif droegen wurdt. It hat de foarm fan in mouleas topke, dat de boarsten bedekt en ornaris oan 'e mul ta rikt, mar net leger (dan soe it in sjemize wêze). As in frou inkeld in kamizoal en in slipke draacht, bliuwt der dus in streek hûd bleat op 'e ûnderrêch en tusken de nâle en de skamstreek. Kamizoalen binne mei tinne 'spagettybantsjes' oer de skouders befêstige, en kinne oer in beha hinne droegen wurde, mar ek sûnder beha derûnder. Fan 1989 ôf hawwe guon kamizoalen in ynboude beha mei ûnderbûgel, sadat ek foar froulju mei gruttere boarsten gjin ferlet mear hawwe soene fan it dragen fan in beha.

Kamizoalen binne oer it algemien makke fan lichte materialen, lykas satyn, nylon of katoen, en se binne gauris ôfwurke mei kanten fersierings. Oarspronklike sieten kamizoalen frij los oer it liif. De yntroduksje fan lycra as materiaal foar kamizoalen, begjinnend om 2000 hinne, soarge derfoar dat sokke kleanstikken strakker om it liif kamen te sitten en dêrmei dúdliker de rûnings fan 'e boarsten sjen lieten. Mei't kamizoalen fan lycra en oare rekbere stoffen yn 'e regel gjin kantene fersierings hawwe dy't harren dúdlik oanmerke foar ûnderguod, kaam it yn 'e earste helte fan 'e 2000-er jierren yn 'e moade om sokke kamizoalen as boppeklean te dragen. As dat dien wurdt, sprekt men ornaris lykwols net mear fan in kamizoal, mar fan in topke.
Mem Gods fan Kazan

De **Mem Gods fan Kazan**, ek **Us-Leaffrou fan Kazan**, (Russysk: Казанская Богоматерь; *Kazanskaja Bogomater*), wie in tige hillich ikoan fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke. De ikoan stelde de Jongfaam Marije foar as beskerm- en patroanhillige fan de stêd Kazan. De Mem Gods fan Kazan hie foar it lân in nasjonale status as de Hillige Beskermster fan Ruslân. 

Neffens de leginde wie de ikoan oarspronklik ôfkomstich út Konstantinopel. De ikoan gyng ferlern yn 1438 en waard 140 jier letter yn Kazan op wûnderlike wize werom fûn yn 1579 troch in famke op in plak, dat har yn in dream troch de Mem Gods oanwiisd wie. Op it plak fan de fynst waard noch itselde jier in kleaster stifte, it Bogoroditski-kleaster.

Neffens russyske kommandanten lykas Dmitri Pozjarski yn de 17e iuw en Michail Kûzûtov yn de 19e iuw wie it te tankjen oan it oanroppen fan de Mem Gods fan Kazan dat it lân de Poalske ynvaazje fan 1612, de Sweedske ynvaazje fan 1709 en de Frânske ynvaazje fan 1812 wist ôf te slaan. De Kazan-ikoan waard alderheislikst populêr yn it lân en njonken de orizjinele ikoan wiene der nochris njoggen (of tsien) wûnderdiedige replika's fan dit ikoan-type.

De orizjinele ikoan waard yn 1904 út de katedraal fan it Bogoroditski-kleaster yn Kazan stellen. Oer it lot fan de ikoan is fierder neat mear fernommen, mooglik wie it de dief allinne te dwaan om de kostbere list fan de ikoan en is de ikoan sels neitiid ferneatige. 

Yn Ruslân binne twa tige ynternasjonaal bekende katedralen wijd oan de Mem Gods fan Kazan: de Kazan-katedraal yn Moskou en de Kazan-katedraal yn Sint-Petersburch. Yn dy katedralen wurde, lykas ek yn oare oan de Mem Gods fan Kazan wijde tsjerken, ikoanen bewarre dy't styloerienkomsten hawwe mei de oarspronklike ikoan. 

Yn 1953 kocht de ingelske skriuwer en aventurier Frederick Albert Mitchell-Hedges in replika fan de ikoan yn in westerske keunstwinkel, dy't yn 1917 yn Sint-Petersburch stellen waard. Undersyk wiisde út dat de ikoan it wurk wie fan in betûfte ikoaneskilder út de 16e iuw. De ikoan waard letter kocht foar de byzantynske tsjerke yn Fátima, Portugal. Dêr bleau it oant 1993, doe't de ikoan nei it Fatikaan brocht waard. Paus Jehannes Paulus II joech de ikoan yn 2004 werom oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke, dy't de ikoan oan it weriepene Bogoroditski-kleaster yn Kazan oerdroech. 

Ikoanen fan de Mem Gods fan Kazan binne ek yn katolike tsjerken te finen. De feestdagen fan de Mem Gods fan Kazan falle op 21 july en op de dei fan de Nasjonale Ienheid yn Ruslân op 4 novimber.
Paraskevatsjerke (Kazan)

De **Tsjerke fan de hillige grutte martler Paraskeva Pjatnitsa** (Russysk: Храм святой Параскевы Пятницы) is in tsjerkegebou fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke tichteby it kremlyn yn Kazan, Ruslân.

## Skiednis
Oarspronklik stie op it plak in, oan Nikolaas fan Zaraisk wijde, houten tsjerke út 1566, mei in sydkapel dy't wijd wie oan 'e hillige Paraskeva. De grutte stedsbrân fan 1579 ferneatige mei it hiele noardeastlike diel fan 'e *[[posad]]* ek dy houten tsjerke. 

De hjoeddeiske tsjerke waard yn 1728 op kosten fan 'e lekkenfabrikant Ivan Afanasevitsj Michljaev foar syn arbeiders boud, doe de rykste yndustrieel fan Kazan. De tsjerke grinzge oan it Bogoroditski-kleaster en hie foar de haadsaak earme parochianen. Dêrom stie it kleaster altiten noed foar de tsjerke.

Oant it begjin fan 'e 19e iuw baarnde de tsjerke by de stedsbrannen ferskate kearen hielendal út en bleaune allinne de muorren stean. 

Alhoewol't it haadalter wijd wie oan 'e Epifany, neamden de minsken de tsjerke yn 'e regel Paraskevatsjerke.

## Sovjettiid

De tsjerke tsjinne fan 1923 oant 1937 as de katedraal fan 'e revationisten. In soad hillichdommen fan troch de autoriteiten sletten en ferneatige tsjerken en kleasters waarden mei tastimming fan 'e bolsjewiken nei de Paraskevatsjerke brocht en sa waard de tsjerke in soarte fan tsjerkemuseum. 

Nei it sluten fan 'e tsjerke yn 1937 waard de tsjerke brûkt om minsken finzen te setten, dy't nei de feroardieling nei de kampen stjoerd waarden. As der in deafonnis foel waard de eksekúsje noch op itselde plak útfierd. It slachtoffer waard yn of om 'e tsjerke begroeven.     

Yn 'e jierren 1950 folge de ôfbraak fan 'e klokketoer en de tsjerke ferfoel aloan mear.

## Weromjefte
Nei de fal fan 'e Sovjet-Uny waard de tsjerke yn 1993 oerdroegen oan it Ministearje fan Kultuer fan 'e Republyk Tatarstan. Doe waard der útein set mei in restauraasje mei it doel om yn it gebou in ikoanemuseum ûnder te bringen, mar yn 'e twadde helte fan 'e jierren 1990 folge in weromjefte oan it bisdom fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke. It bisdom wiisde de tsjerke ta oan 'e Tsjûvasjen, in Turksk folk dat otterdoks-kristlik is.   

De yn 'e Sovjettiid ôfbrutsen klokketoer waard yn it jier 2000 wer opboud. Yn 2008 waard op 'e noardwestlike hoeke fan 'e tún fan 'e tsjerke in kapel boud.

## Massagrêven
Sûnt de restauraasje fan 'e tsjerke waarden yn en om 'e tsjerke de massagrêven fan 'e politike ûnderdrukking yn 'e Sovjettiid bleatlein. De omskotten fan 'e slachtoffers waarden ynearsten op 'e nij begroeven op it Samosirovski-tsjerkhôf, mar op 17 maaie 1999 fûnen mear as 400 minsken harren lêste rêstplak by de tsjerke. Nei in routsjinst troch de preester waard oer it grêf in betinkingskrús ûntbleate, folge troch in grêfkapel yn 2004.
Tichvin

**Tichvin** (Russysk: Тихвин) is in stêd yn de oblast Leningrad, Ruslân. De stêd leit oan de rivier de Tichvinka, likernôch 215 kilometer eastlik fan Sint-Petersburch. 

## Skiednis
Tichvin waard yn 1383 foar it earst neamd en besit sûnt 1773 stedsrjochten. 

De stêd is bekend as it berteplak fan de yn 1844 berne komponist Nikolaj Andrejevitsj Rimski-Korsakov. Ek hat de stêd foar de otterdokse mienskip betsjutting fanwegen de ikoan fan de Mem Gods fan Tichvin. Neffens de oerlevering waard de ikoan noch yn de tiid fan de Jongfaam Marije troch de evangelist Lukas skildere.  

Yn de Twadde Wrâldkriich waard de stêd yn novimber 1941 troch de Dútske Legergroep Noard oermastere. De Dútsers moasten de stêd lykwols al wer nei in moanne opjaan om't it bliken die dat it Sovjetyske ferset te sterk wie. Tichvin markearre de fierste opmars foar de Legergroep Noard yn it hiele ferrin fan de kriich.

## Befolkingsûntwikkeling

## Berne
* Nikolaj Rimski-Korsakov (1844-1908), komponist
* Natalja Sorokina (1982- ); biatleet

## Sjoch ek
* Untsliepeniskleaster fan Tichvin
Ikoan

In **ikoan** (fan it Grykske εικων, ôfbyld) is in foarstelling fan in bibelsk figuer of in hillige of meardere hilligen, dy't fral yn otterdokse tsjerken te finen binne. Ek yn de roomske tsjerken binne fakentiden wol ikoanen te sjen, mar folle minder as yn otterdokse tsjerken. Fakentiden giet it dan om in foarstelling fan Us Leaffrou fan altydduorjende Help.

De ikoan is meastentiids in op hout skildere foarstelling, mar ek fan oar materjaal kinne ikoanen makke wurde. Sa binne der bygelyks foarstellings op muorren, mozaïeken, tekstyl of sels fan byldhouwurk. Hiel faak giet it om foarstellings fan de Jongfaam Marije mei it Bern Jezus, mar it kinne likegoed oare bibelske figueren wêze of hilligen. It ôfbyld wurdt net allinnich as in yllustraasje beskôge, mar it makket diel út fan in religieus boadskip en wurdt sjoen as de fysike manifestaasje fan wa't it fertsjintwurdiget. 

De wand fan ikoanen dy't it alderhillichste yn in otterdokse tsjerke ôfskermet fan de rest fan de tsjerke wurdt in ikonostaze neamd (te fergelykjen mei it doksaal dat eartiids yn westerske tsjerken it heechalter en it koer skiede fan de rest fan de tsjerke). Yn otterdokse hûshâldings hingje en/of steane yn in spesjale hoeke fan de keamer fakentiden famylje-ikoanen, fakentiden mei in baarnende oaljelampe. 

Somtiden hawwe ikoanen in frame fan ealmetaal (ferguld, fersulvere of fan goud). Sa'n metalen beskerming wurdt in *riza* (Russysk: риза, transliterearre: riza; oersetting: "himd") of *oklad* (оклад, tr:. oklad; "bedutsen") neamd. De riza fan belangrike ikoanen yn tsjerken wurde fakentiden ek noch fersierd mei ealstiennen.
Hexed

* ''Hexed'' (film), in Amerikaanske komeedzjefilm út 1993
* ''Hexed'' (roman), in roman Kevin Hearne út 2011, it twadde diel fan *The Iron Druid Chronicles*
* ''Hexed'' (ferhalebondel), in ferhalebondel út 2011 dy't fjouwer fantasynovelles omfettet
* ''Hexed'' (album), in album út 2019 fan 'e Finske death metal-band Children of Bodom
Hexed (ferhalebondel)

***Hexed*** is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel. De titel betsjut "Betsjoend" mei as bybetsjutting dat alles as gefolch dêrfan misrint (*hex* is in Ingelsk wurd foar in betsjoening dy't dingen fernielt of yn 'e war bringt). It boek omfettet fjouwer novelles, dy't, neffens de tekst op 'e omslach, oer "magy en gaos" geane. Se binne spesjaal foar dizze bondel skreaun troch Ilona Andrews, Yasmine Galenorn, Allyson James en Jeanne C. Stein. *Hexed* waard yn 2011 publisearre troch de New&nbsp;Yorkske útjouwerij Berkley Books.

## Novelles
# Ilona Andrews, *Magic Dreams*
# Yasmine Galenorn, *Ice Shards*
# Allyson James, *Double Hexed*
# Jeanne C. Stein, *Blood Debt*
Night Shift

"**Night Shift**", "**Nightshift**" of "**The Night Shift**" of "**The Nightshift**" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:

**night shift*, it Ingelske wurd foar "nachtploech" (fan in ploegetsjinst) 

## Films
* ''Night Shift'' (film út 1982), in Amerikaanske film út 1982
* ''Night Shift'' (film út 2018), de ynternasjonale namme foar in Russyske film út 2018
* ''The Night Shift'' (film), in Amerikaanske film út 2011

## Literatuer
* ''Night Shift'' (roman), in roman út 1942 fan Maritta Wolff
* ''Night Shift'' (ferhalebondel út 1978), in ferhalebondel fan Stephen King út 1978 
* ''Night Shift'' (ferhalebondel út 2014), in ferhalebondel út 2014 mei fjouwer fantasyferhalen fan fjouwer ferskillende auteurs 

## Muzyk
### Bands
* Night Shift (band), in Servyske band
* The Night Shift (band), in Ingelske band út 'e 1960-er jierren
### Konserten
* ''The Night Shift'' (konsert), in rige konserten troch it Orchestra of the Age of Enlightenment
### Albums
* ''Night Shift'' (album fan Foghat), in album fan Foghat út 1976
* ''Night Shift'' (album fan The Commodores), in album fan The Commodores út 1985
* ''Night Shift'' (album fan Turboweekend), in album fan Turboweekend út 2007
### Lieten
* ''Night Shift'' (liet fan Bob Marley & The Wailers), in liet fan Bob Marley & The Wailers út 1976
* ''Night Shift'' (liet fan The Commodores), in liet fan The Commodores út 1985
* ''Night Shift'' (liet fan The Birthday Massacre), in liet fan The Birthday Massacre út 2012
* ''Night Shift'' (liet fan Jon Pardi), in liet fan Jon Pardi út 2016
* ''Night Shift'' (liet fan Lucy Dacon), in liet fan Lucy Dacon út 2018
* ''Nightshift'' (liet fan Siouxsie & The Banshees), in liet fan Siouxsie & The Banshees út 1981
* ''Nightshift'' (liet fan South Park Mexican), in liet fan South Park Mexican út 1998

## Tillefyzje
* ''Night Shift'' (Hongkongske tillefyzjesearje), in Hongkongske tillefyzjesearje út 2015
* ''Night Shift'' (Britske tillefyzjesearje), in Britske tillefyzjesearje út 1992–1994 en 1998
* ''Night Shift'' (Iersk tillefyzjeprogramma), in Iersk muzykprogramma út 2006–2008
* *[[General Hospital: Night Shift]]*, in Amerikaanske soapsearje út 'e simmers fan 2007 en 2008
* ''The Night Shift'' (tillefyzjesearje), in Amerikaanske tillefyzjesearje út 2014–2017
* *The Night Shift*, de Ingelske namme foar *[[Næturvaktin]]*, in Iislânske tillefyzjesearje
* ''The Nightshift'' (tillefyzjeprogramma), in Britsk tillefyzjeprogramma út 2010–2015

## Oar
* ''Night Shift'' (fideospultsje), in Amerikaansk fideospultsje út 1990
* ''Night Shift'' (tydskrift), in fergees muzyktydskrift útjûn yn Oxford (Ingelân)
* Night Shift (software), in softwareprogramma foar iOS en macOS
Night Shift (ferhalebondel út 2014)

***Night Shift*** is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel. De titel betsjut "Nachtploech" (yn 'e sin fan 'e nachtploech fan in ploegetsjinst). It boek omfettet fjouwer novelles, dy't, neffens de tekst op 'e omslach, "in ljocht skine litte oer wat der nei tsjuster barre kin." Se binne spesjaal foar *Night Shift* skreaun troch Nalini Singh, Ilona Andrews, Lisa Shearin en Milla Vane. De novelles fan Singh en Andrews hearre ta it subsjenre fan 'e urban fantasy, wylst Shearin en Vane paranormal romance skriuwe. *Night Shift* waard yn 2014 publisearre troch de New&nbsp;Yorkske útjouwerij Berkley Books.

## Novelles
# Nalini Singh, *Secrets at Mignight*
# Ilona Andrews, *Magic Steals*
# Lisa Shearin, *Lucky Charms*
# Milla Vane, *The Beast of Blackmoor*
Peterhôf (stêd)

**Peterhôf** (Russysk: Петерго́ф), fan 1944 oant 1997 **Petrodvorets**, is mei in ynwennertal fan 85.177 (2019) in middelgrutte foarstêd fan de russyske stêd Sint-Petersburch. Peterhôf leit súdwestlik fan Sint-Petersburch oan de Nevabaai, it meast eastlike diel fan de Finske Golf. 

De stêd is benammen bekend fanwegen it troch de russyske tsaren boude grutte paleizekompleks, dat yn 1723 oanlein waard en yn de tiid fan it Russyske Ryk tsjinne as simmerresidinsje fan de tsaren. It paleis, park en de histoaryske binnenstêd waarden yn 1990 op de list fan it wrâlderfgoed fan UNESCO set.  

## Skiednis

Peterhôf waard yn 1705 troch tsaar Peter de Grutte stifte. Yn it begjin koene de boaten dêr fertrekke om de tsaar nei it eilân Kotlin te farren. It plak waard ynearsten Piterhôf neamd, mar sûnt de jierren 1740 waard it Peterhôf. 

Nei it oanlizzen fan in haven yn de jierren 1710 en de bou fan it paleis fan 1723 ôf ûnstie der in delsetting dy't yn 1762 offisjeel stedsrjochten krige. It paleizekompleks mei de parken en tunen waarden yn de 18e en 19e iuw grutter makke.  

Nei it ynstoarten fan it keizerryk troch de Oktoberrevolúsje yn 1917 ferlearen de paleizen harren  betsjutting as simmerresidinsje fan de tsaar en waarden se in museum.

Yn de Twadde Wrâldkriich lei de stêd yn de frontliny. It museumkompleks rekke slim skansearre, alhoewol't in soad fan de ynrjochting noch yn feiligens brocht wurde koe. De weropbou fan it museum duorre oant yn de jierren 1970.

## Befolkingsûntwikkeling


Петра и Павла собор 2008 02.jpg|*[[Petrus- en Pauluskatedraal (Peterhôf)|Petrus- en Pauluskatedraal]]*
Church of Grand Peterhof Palace 02.jpg|*Paleistsjerke*
Peterhof SampsonFountain.jpg|*Paleis mei de Simsonfontein* 
"Львиный каскад".JPG|*Liuwekaskade*
Hex Appeal

***Hex Appeal*** is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel, gearstald troch de Amerikaanske redaktrise P.N. Elrod. De titel betsjut letterlik "Oantrekkingskrêft fan Betsjoenings" (fan *hex*, "betsjoening" en *appeal*, "oantrekkingskrêft"), mar it is in wurdboarterij op *sex appeal*, dat "seksuële oantrekking" betsjut. It boek omfettet njoggen koarte ferhalen fan it fantasysjenre dy't oer tsjoenderij geane, skreaun troch foaroansteande auteurs as Jim Butcher, Ilona Andrews, Simon R. Green en Carrie Vaughn. Alle ferhalen út *Hex Appeal* waarden yn dizze bondel foar it earste útjûn, hoewol't de measten neitiid troch de respektivelike skriuwers op 'e nij útjûn binne yn eigen ferhalebondels. *Hex Appeal* waard yn 2012 publisearre troch de New&nbsp;Yorkske útjouwerij St. Martin's Griffin.

## Ferhalen
# Ilona Andrews, *Retribution Clause*
# Jim Butcher, *[[Bigfoot on Campus]]* (ûnderdiel fan *[[The Dresden Files (romansearje)|The Dresden Files]]*)
# Rachel Caine, *Holly's Balm*
# Carole Nelson Douglas, *Snow Job*
# P.N. Elrod, *Outside the Box*
# Simon R. Green, *How Do You Feel?*
# Lori Handeland, *There Will Be Demons*
# Erica Hayes, *Cherry Kisses*
# Carrie Vaughn, *The Arcane Art of Misdirection*
Harmony Wonder

**Harmony Wonder**, echte namme ûnbekend (Miami, 8 juny 1999), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise, dy't ek wol gebrûk makke hat fan 'e artystenammen Harmony Wonders en Harmony Winters. Hja sette yn 2018 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn frijwat films. 

## Libben en karriêre
Harmony Wonder waard yn 1999 berne yn Miami, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2018, doe't se 19 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hie se ein 2019 yn likernôch 90 films spile.

Dêrby wurke Wonder mei yn produksjes fan sokke foaroansteande labels as Penthouse, Wicked Pictures, Digital Sin, Zero Tolerance, Evil Angel, New Sensations, Hustler Video en Digital Playground. Fierders wie se ek wol aktyf foar minder bekende studio's, lykas Mile High Media en Girlfriends Films. En teffens wie se in protte yn 't spier foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America. 

Under har karriêre hat Wonder gearwurke mei kollega-aktrises as Bridgette B, en mei manlike tsjinspilers as James Deen, Tommy Gunn, Sean Lawless, Logan Long, J.&nbsp;Mac, Ramon Nomar en Prince Yahshua.

## Lichemsskaaimerken
Harmony Wonder is blank, mei brune eagen en brún hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60&nbsp;m lang, mei in gewicht fan 48&nbsp;kg, en in natuerlike cupmaat 32C. Se hat gjin tatoeaazjes, mar njonken de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se ek in piercing troch it tuskenskud fan har noas.

## Keppelings om utens
* Harmony Wonder op Twitter
* Biografy en filmografy fan Harmony Wonder yn 'e Internet Movie Database (IMDb)
* Biografyske gegevens en filmografy fan Harmony Wonder yn 'e Internet Adult Film Database (IAFD)
* Biografyske gegevens fan Harmony Wonder op ''FreeOnes''
Film 44

**Film 44** is in Amerikaanske film- en tillefyzjestudio.

## Skiednis
Film 44 is in Amerikaanske film- en tillefyzjestudio dy't yn 2009 oprjochte waard troch filmprodusint Peter Berg. Dyselde brocht der ek guon fan syn eardere projekten by ûnder. It bedriuw is fêstige yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje, en der wurkje likernôch acht minsken. Neffens de eigen webside leit de studio him ta op it meitsjen fan "oprjochte" films, mei ferhalen dy't "sekuer werjûn wurde op in wize dy't it publyk wat docht en soms ynspirearret […]". 

## Filmografy
;films
**[[Friday Night Lights (film)|Friday Night Lights]]* (2004)
**[[Battleship (film)|Battleship]]* (2012)
**[[Lone Survivor (film)|Lone Survivor]]* (2013)
**[[Deepwater Horizon (film)|Deepwater Horizon]]* (2016)
**[[Patriots Day (film)|Patriots Day]]* (2016)
**[[Hell or High Water (film út 2016)|Hell or High Water]]* (2016)
**[[Wind River (film út 2017)|Wind River]]* (2017)
;tillefyzjesearjes
**[[Friday Night Lights (telefyzjesearje)|Friday Night Lights]]* (2006–2011) 
**[[The Leftovers (telefyzjesearje)|The Leftovers]]* (2014–2017)

## Susterstudio's
Film 44 hat twa susterbedriuwen, **Film 45** en **Film 47**, dy't ek eigendom binne fan Berg en dy't allebeide gebrûk meitsje fan 'e ynfrastruktuer fan Film&nbsp;44. Wylst Film&nbsp;44 him taleit op 'e produksje fan films en tillefyzjesearjes, makket Film&nbsp;45 skriptleaze tillefyzjeprogramma's (lykas kwissen en realitytillefyzje), en Film&nbsp;47 reklamespotsjes.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Film 44
Reboot (fiksje)

In **reboot** (út it Ingelsk; útspr.: [ɹi.'bu:t], likernôch: "rii-bûût") is it op 'e nij begjinnen mei in al langer besteand fiktyf universum, wêrby't alle foargeande kontinuïteit nei de foddekoer ferwiisd wurdt. Dat betsjut dat de personaazjes, plotlinen en eftergrûnen wer hielendal weromset wurde nei it begjinpunt, en dat alle ûntwikkelings dy't yn 'e tuskentiid plakfûn hawwe, as net-bard beskôge wurde. In reboot is wat oars as in remake, wêrby't fan in fiksjewurk dat al bestiet in nije ferzje makke wurdt. Reboots komme fral foar by filmsearjes en oare mediafranchises dy't wat yn it slop rekke binne. In reboot wurdt yn sokke gefallen beskôge as in frisse start dy't it spul wer nij libben ynblaze kin troch nije belangstelling te wekjen by it publyk. Foar in filmstudio is in reboot fan in âlde searje minder finansjeel riskant as in folslein nije film, mei't der foar in reboot al in besteande fanbase is. Reboots hawwe it bykommende foardiel dat regisseurs en filmprodusinten in nije en almeast jongere groep akteurs yn bekende rollen caste kinne, wat hooplik ek in jonger publyk oanlûke sil.
Reboot

* reboot (kompjûter), it op 'e nij opstarten fan in kompjûtersysteem 
* reboot (fiksje), it op 'e nij begjinnen mei in fiktyf universum, wêrby't alle foargeande kontinuïteit nei de lapekoer ferwiisd wurdt

## Fideospultsjes
* ''ReBoot'' (fideospultsje), in fideospultsje út 1998 op basis fan 'e tillefyzjesearje út 1994

## Muzyk
* ''Reboot'' (album fan London), in album fan London út 2012
* ''Reboot'' (album fan de Wonder Girls), in album fan de Wonder Girls út 2015
* ''Reboot'' (album fan Brooks & Dunn), in album fan Brooks & Dunn út 2019
* *[[Re-Boot: Live '98]]*, in album fan Front 242 út 1998

* ''Reboot'' (liet), in liet fan Tohoshinki út 2017

## Tillefyzje
* *[[ReBoot]]*, in Kanadeeske tekenfilmsearje út 1994
* **, in Kanadeeske live-action-tillefyzjesearje út 2018 op basis fan 'e tekenfilmsearje út 1994
Nightwish

**Nightwish** is in Finske metalband oprjochte yn 1996 yn Kitee. De band brocht yn 1997 syn debútalbum *[[Angels Fall First]]* út. De teksten fan de band gean benammen oer de leafde, natoer, astrology, religy en fantasy. 'Nightwish hat njoggen studio-albums en njoggen live-albums útbrocht. 

## Skiednis
Nightswish waard yn 1996 oprjochte yn Kitee, troch toetsenist Tuomas Holopainen, gitarist Emppu Vuorinen en sjongeres Tarja Turunen, mei drummer Jukka Nevalainen en bassist Sami Vänskä. Nei it tredde album Wishmaster út 2000 waard bassist Vänskä ferfongen troch bassist en sjonger Marko Hietala. Yn 2005 waard sjongeres Turunen ûntslein, pas twa jier letter yn 2007 waard de Sweedske sjongeres Anette Olzon presentearre as de nije sjongeres hoewol't Olzon net lyk as Turunen in sopraan is. Olzon waard 1 oktober 2012 op har beurt wilens in toernee yn amearika ek ûntslein. De Nederlânske sjongeres Floor Jansen, waard holderdebolder ynflein om yn elk gefal it toernee ôf meitsje te kinnen. In jier letter yn oktober 2013 waard bekend dat Jansen by de band bleau. Op 6 augustus 2014 waard bekend dat drummer Nevalainen fanwegen sûnensproblemen net dielnimme soe oan it achtste album fan Nightwish. Hy waard ferfongen troch drummer Kai Hahto earder fan Wintersun. Op 15 july 2019, waard bekend dat Nevalainen definityf net werom komme soe efter de drumkit. Hahto waard hjirmei Nightwish's permaninte nije drummer. Yn 2021 waard bekent dat nei tweintich jier optreden mei de band, dat bassist Marko Hietala yn jannewaris 2021 ôfskied naam hie fan de band. Hy wurd by optredens ferfongen troch Wintersun bassist Jukka Koskinen. Yn augustus 2022 waard bekend makke dat Koskinen definityf de ferfanger waard fan Hietala.

## Diskografy
### Studio-albums

### Live-albums

### Kompilaasje-albums
Silver Pictures

**Silver Pictures** is in Amerikaanske filmstudio en tillefyzjestudio dy't yn 1980 yn Hollywood oprjochte waard troch filmprodusint Joel Silver. It bedriuw brûkt in logo dat ek wol *The Chip* neamd wurdt, en basearre is op in blokpatroan ûntwurpen troch arsjitekt Frank Lloyd Wright. Silver Pictures wie fral yn 'e 1980-er en 1990-er jierren ferantwurdlik foar de produksje fan in stikmannich grutte films, wêrûnder *[[Commando (film út 1985)|Commando]]*, *[[Lethal Weapon]]*, *[[Predator (film)|Predator]]*, *[[Die Hard (film)|Die Hard]]*, *[[Lethal Weapon&nbsp;2]]*, *[[Die Hard&nbsp;2]]*, *[[Predator&nbsp;2]]*, *[[Lethal Weapon&nbsp;3]]*, *[[Assassins (film)|Assassins]]*, *[[Lethal Weapon&nbsp;4]]* en *[[The Matrix (film)|The Matrix]]*. 

## Skiednis
Silver Pictures waard op 24&nbsp;juny 1980 yn Hollywood oprjochte troch filmprodusint Joel Silver. Yn 1991 sleat it bedriuw in kontrakt mei de folle gruttere studio Warner Bros., dy't fan doe ôf (begjinnend mei *[[Ricochet (film)|Ricochet]]*) alle films foar Silver Pictures distribuëarre en ek de rjochten op 'e films yn besit krige. Ek de marketing waard troch Warner Bros. dien. 

Oan dy gearwurking kaam yn 2012, nei 21 jier, in ein. Eins wie yn it kontrakt bepaald dat de ûnderlinge relaasje 25 jier duorje soe, mar Joel Silver kocht de lêste fjouwer jier ôf om't er almar minder te sprekken wie oer de wize fan Warner Bros. om syn films oan 'e man te bringen. Nettsjinsteande dat skeel wurken Silver Pictures en Warner Bros. yn 2016 wer gear oan 'e film *[[The Nice Guys (film)|The Nice Guys]]*. 

Nei it ôfbrekken fan it kontrakt mei Warner Bros. yn 2012, sleat Silver Pictures in fiifjierrige oerienkomst mei Universal Pictures wêrby't Universal de distribúsje en marketing foar de produksjes fan Silver dwaan soe, te begjinnen mei de skriller *[[Non-Stop (film)|Non-Stop]]*, dy't yn febrewaris 2014 útkaam. Yn it nije kontrakt waard fêstlein dat Universal him net mei de produksje fan 'e films bemuoie soe. Yn 2015 gie Silver Pictures in partnerskip oan mei in nije finansier yn 'e foarm fan 'e Kanadeeske ûndernimmer Daryl Katz. (Katz is de oprjochter en eigner fan 'e Katz Group of Companies, mei belangen op it mêd fan 'e farmaseutyske yndustry, sport, entertainment en ûnreplik goed.) Foartiid hie Silver Pictures foar de finansiering fan filmprojekten altyd ferlet fan 'e stipe fan in gruttere studio, mar troch de bân mei Katz wie dat fan dy tiid ôf net mear nedich.

Op 24 juny 2019, persiis 39 jier nei't er Silver Pictures oprjochte hie, waard de pinsjonearring fan Joel Silver oankundige.

## Produksjes
### Films
(Fan 'e troch Silver Pictures produsearre films bestiet mear as de helte út ko-produksjes mei oare studio's.)

### Tillefyzjesearjes
**[[Action (telefyzjesearje)|Action]]* (1999)
**[[The Strip (telefyzjesearje)|The Strip]]* (1999)
**[[Next Action Star]]* (2004)
**[[Veronica Mars]]* (2004-2007)
**[[Moonlight (telefyzjesearje)|Moonlight]]* (2007-2008)

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan Silver Pictures
Ferkundigingstsjerke op it Vasiljevski-eilân (Sint-Petersburch)

De **Ferkundigingstsjerke** (Russysk: Благовещенская церковь, tr. *Blagovesjtsjenskaja tsjerkov*) is in monumintale otterdokse tsjerke op it Vasiljevski-eilân yn Sint-Petersburch, Ruslân.

De tsjerke falt ûnder it bisdom Sint-Petersburch fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke.

## Skiednis
Yn it noardlik diel fan it Vasiljevski-eilân waard yn 1738 in earste houten tsjerke boud. It soe in tydlik gebou wurde oant der genôch jild wie om in stiennen tsjerke te bouwen. Yn it midden fan 'e 18e iuw namen Irodion Tsjirkin en syn soan Ivan it beslút dy nije stiennen tsjerke te bouwen. De earste stien waard op 24 maaie 1750 lein, njonken de houten tsjerke. Op 15 septimber 1762 koe de foltôge tsjerke ynwijd wurde en yn 'e jierren 1780 folge de bou fan 'e klokketoer.

Yn 'e jierren 1844-1854 waard de tsjerke, mei al it besit dat der by hearde, oerdroegen oan it Voskresenski Novodevitsji-kleaster. It bisdom besocht de parochianen te ferdielen oer oanbuorjende parochy's en der waard oer neitocht om in nije tsjerke foar de parochy te bouwen, mar yn 1854 ferhûze it kleaster nei in oar plak en de parochy krige doe de tsjerke werom.

Yn 'e Sovjet-tiid waard de tsjerke oerdroegen oan it Kommissariaat fan de Loftfeartyndustry, dy't it gebou brûkte foar produksje en opslach. It gebou waard ferdield yn ferskillende romtes. De 19e-iuwske muorreskilderings waarden oerstrutsen en it oarspronklike ynterieur fierder fernield mei de ynbou fan treppen en liften. De âlde ikonostaze ferhûze yn 1946 nei de Trije-ienheidstsjerke oan de Prospekt Obûchovskoi Оboroni, dy't yn dat jier wer foar de earetsjinst iepene wurde mocht.  

Nei weromjefte fan 'e tsjerke is it gebou sûnt 1997 restaurearre. De plafonds, masjines en de oanbrochte feroarings waarden stadichoan ferwidere. Spesjalisten slaggen der yn de gewelven skjin te meitsjen en de oarspronklike beskilderings út it begjin fan d' 19e iuw wer foar it ljocht te heljen.

## Tsjerkhôf
Yn 'e 18e en 19e iuw lei by de tsjerke in begraafplak, dêr't û.o.de Russyske wittenskipper-útfiner Andrei Nartov (1683—1756, de grafikus-kartograaf Michail Machajev (1718-1770), de skilder Anton Losenko (1737-1773) en de ûntdekkingsreizger Stepan Krasjeninnikov (1711-1755) begroeven waarden.
Pûsjkin (stêd)

**Pûsjkin** (Russysk: Пушкин; oant 1918 **[[Tsarskoje Selo]]** (Царское Село, "Tsaredoarp"), nei de Oktoberrevolúsje fan 1917 oant 1937 **Detskoje Selo** (Детское Село, "Bernedoarp") neamd, is in stêd 25 kilometer súdlik fan Sint-Petersburch, Ruslân. Sûnt 1998 falt de stêd bestjoerlik ûnder Sint-Petersburch.

Yn 1937 waard Tsarskoje Selo omneamd ta Pûsjkin, nei de grutte Russyske dichter Aleksandr Poesjkin, waans hûndertste stjerdei yn dat jier betocht waard.

Tsarskoje Selo wie de eardere simmerresidinsje fan de russyske tsaren en is tsjintwurdich in unyk plak fan paleizen, parken en  paviljoens. It besjen wurdich binne û.o. it Pûsjkinmuseum, de eardere simmerresidinsje fan de tsaren, it Katarinapaleis (in barokke skepping fan Bartolomeo Rastrelli), de eardere haadresidinsje fan de tsaren yn it Aleksanderpaleis en meardere lânhûzen en is sintrum fan de stêd. 
Nei oan it Katharinapaleis wie 33 jier it ferneamde Tsarskoje Selo-lyseum festige.

Tsarskoje Selo waard yn 1990 troch UNESCO op de list fan it wrâlderfgoed set.
Julius Vitringa Coulon (1824-1878)

**Julius Vitringa Coulon** (Ljouwert, 9 augustus 1824 - Wommels, 14 july 1878) wie in Nederlânsk bestjoerder fan Frysk komôf.

## Libben
Vitringa Coulon wie in soan fan dr. Aemilius Vitringa Coulon en Nieske Zeper. Syn beide pakes dr. Julius Vitringa Coulon (1767-1843) en Pier Zeper hawwe boargemasters west yn Ljouwert.

Hy waard yn of foar 1858 beneamd ta residint *ter Kuste van Guinea*, de Nederlânske Goudkust. Hy wie teffens rjochter yn Elmina, lid fan de koloniale ried en kommandant fan in tal forten oan de Goudkust. Mei yngong fan 15 maaie 1866 waard er op eigen fersyk ûntslein as residint. 

Hy gie werom nei Nederlân en sette him nei wenjen yn Boxmeer. Yn 1869 boaske er dêre oan Elisabeth Johanna van Hien (1840-1918), dochter fan syn kollega koloniaal bestjoerder Carel van Hiem. Vitringa Coulon waard yn 1874 beneamd ta boargemaster fan Sleat; it jier dêrnei folge syn beneaming yn Hinnaarderadiel. 

Vitringa Colon stoar, nei in sykte fan in pear wiken, yn de âldens fan 53 jier.

## Kaart fan it distrikt Axim
Doe't Vitringa Coulon kommandant fan Fort Sint Anthony yn Axim wie, hjitte it Nederlânske koloniale bestjoer alle kommandanten om in kaart fan it gebiet om harren fort hinne te tekenjen, as part fan in administrative herfoarming dy't as doel hie de om sûzereiniteit oer de folken yn de omkriten fan it fort te festigjen. De kaart dy't Vitringa Coulon tekene, wurdt bewarre yn it Nasjonaal Argyf yn De Haach.
Lucille

* Lucille (foarnamme), in famkesnamme

## Geografy
* Lucille (Alabama), in plak yn 'e Amerikaanske steat Alabama
* Lucillemar, in mar yn 'e Amerikaanske steat Alaska

## Muzyk
### Ynstruminten
* Lucille (gitaar), de namme fan in opienfolging fan gitaren bespile troch blues-leginde B.B. King
### Albums
* ''Lucille'' (album fan B.B. King), in album fan B.B. King út 1968
* ''Lucille'' (album fan The Vasco Era), in album fan The Vasco Era út 2010
### Lieten
* ''Lucille'' (liet fan Clyde McPhatter en The Drifters), in liet fan Clyde McPhatter en The Drifters út 1954
* ''Lucille'' (liet fan Little Richard), in liet fan Little Richard út 1957
* ''Lucille'' (liet fan Kenny Rogers), in liet fan Kenny Rogers út 1977
Cover (muzyk)

In **cover** of **coverferzje** is yn 'e moderne muzyk in bewurking fan in besteand liet troch in oare artyst as de oarspronklike útfierder. Dêrby wurdt de orizjinele ferzje tydlik oan it gesicht ûntlutsen oftewol bedutsen (Ingelsk: *to cover*), dêrfandinne de namme. Coverferzjes fan besteande lieten kinne persiis deselde tekst hawwe as it orizjineel, mar it kinne ek oersettings nei in oare taal wêze of ferzjes yn deselde taal, mar mei in oanpaste tekst. Ek komt it geregeldwei foar dat in coverferzje oan 'e smaak fan 'e nije útfierder oanpast wurdt en dêrom yn in folslein oar muzyksjenre útbrocht wurdt, lykas in countryliet yn popstyl of in reggaeferzje fan rockballad. It meitsjen fan in cover kin in oade oan 'e oarspronklike artyst wêze, mar it kin ek bedoeld wêze as parody of sels as iepentlike krityk. 

Ferskate motiven kinne in rol spylje by sa'n werynterpretaasje fan in âlder wurk. Sa kin it wêze dat de coverartyst meiliftsje wol op it súkses fan it orizjineel. Oan 'e oare kant kin it ek wêze dat it orizjineel hielendal net súksesfol wie, mar dat in ferneamde artyst it sa'n moai ferske fynt dat er it sels sjonge wol. Yn sa'n gefal kin it wêze dat in liet pas yn 'e coverferzje bekendheid by in breder publyk kriget. In trêde faak foarkommende reden is nostalgy fan 'e coverartyst nei de muzyk út syn of har jonkheid. 

Inkele foarbylden fan bekende covers binne:
**Brandend Zand* fan Anneke Grönloh (1962): in cover fan *Heißer Sand* fan Mina (1962)
**Knockin' on Heaven's Door* fan Guns N' Roses (1991): in cover *Knockin' on Heaven's Door* fan Bob Dylan (1973)
**[[I Will Always Love You]]* fan Whitney Houston (1992): in cover fan *I Will Always Love You* fan Dolly Parton (1974)
**Dromen Zijn Bedrog* fan Marco Borsato (1994): in cover fan *Storie di Tutti i Giorni* fan Riccardo Fogli (1984)
**American Pie* fan Madonna (2000): in cover fan *American Pie* fan Don McLean (1971)
**Nothing Else Matters* fan Lucie Silvas (2006): in cover fan *Nothing Else Matters* fan Metallica (1991)
Cornelis Gabes Gouma

**Cornelis Gabes Gouma** (Spangea, 15 augustus 1882 - Grins, 2 jannewaris 1926) wie in Frysk kristenanargist, antymilitêrist, fegetariër, hielûnthâlder en samler fan dingen dy't keunst oanbelangje. Hy wie in freon fan de skilder Jan Mankes.

Gouma wurke fan 1903 oant 1909 by it fegetaryske sanatoarium *Natur Heilanstalt Monte Vérità* yn Ascona, Italië. Hy bedarre dêr yn in ynternasjonaal fermidden fan frijtinkers. Fan ein 1905 ôf makke er in jier lang reizen troch Italië, Frankryk en Spaansk Baskelân. Nei de sluting fan it sanatoarium gie er werom nei Nederlân.

Letter wenne er op De Knipe dêr't Jan Mankes doe ek wenne en mei wa't er al briefke. De singuliere Gouma, mei syn lange hier en lange burd, kuiere in soad mei Mankes en makke him sadwaande paadwiis yn Skoatterlân. Mankes neamde him *de Stapper*. Neffens de RKD hat Mankes him ek portretearre
Gouma wenne en wurke letter yn Skerpenseel (Weststellingwerf) en waard dêr ek beïerdige.

Gouma levere bydragen oan ûnder oare de *[[Vegetarische bode]]*.

## Keppeling om utens
* Biografy by humanitarisme.nl
Vegetarische bode

De ***Vegetarische bode: orgaan van den Nederlandschen Vegetariersbond: maandblad gewijd aan de belangen van het vegetarisme*** wie in moanneblêd dat tusken 1897 en 1950 ferskynde.

It tydskrift wie it offisjele orgaan fan *[[de Nederlandse Vegetariërsbond]]*, dy't yn 1894 oprjochte wie. *De vegetarische bode* waard yn 1971 fuortset ûnder de namme *Leven & laten leven* en gie yn 2000 oer op de titel *Leven*. Yn de tiid fan de oprjochting fan it tydskrift wie it fegetarisme yn Nederlân noch net sa bekend. Iten sûnder fleis waard om 1895 hinne as tige ferkeard foar de sûnens beskôge en fruit waard ta de middelen om te genietsjen rekkene. It Fegetariërsbûn besocht, ûnder oare troch de wei fan it tydskrift, dat byld fan fegetarisme te feroarjen. *De vegetarische bode* die alle moannen ferslach fan de wurksumheden fan de fegetaryske beweging. It blêd hie bydragen oer it tameitsjen fan iten en de streksumens fan fegetaryske mielen en artikelen oer de ideologyske aspekten fan fegetarisme.
Dêrneist stiene der ledelisten en ferslaggen fan gearkomsten fan it bûn yn it tydskrift.
Must Love Hellhounds

***Must Love Hellhounds*** is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel. De titel betsjut "Moat fan Hellehûnen Hâlde" (in humoristyske ferwizing nei de tekst dy't men gauris yn kontaktadvertinsjes sjocht, dêr't dan stiet "moat fan hûnen hâlde" of "moat fan katten hâlde"). It boek omfettet fjouwer novelles, dy't, neffens de tekst op 'e omslach, oer "duvelske hûnen" geane. Se binne spesjaal foar *Must Love Hellhounds* skreaun troch Charlaine Harris, Nalini Singh, Ilona Andrews en Meljean Brook. *Must Love Hellhounds* waard yn 2009 publisearre troch de New&nbsp;Yorkske útjouwerij Berkley Books.

## Novelles
# Charlaine Harris, *The Brittlingens Go to Hell*
# Nalini Singh, *Angels' Judgment*
# Ilona Andrews, *Magic Mourns*
# Meljean Brook, *Blind Spot*
St. Patrick’s Cathedral (Karachi)

De **Sint-Patrickkatedraal** yn Saddar yn Karachi (Pakistan) is de sit fan it roomsk-katolike aartsbisdom Karachi. De neogoatyske tsjerke waard yn 1881 foltôge en hat plak foar 1.500 parochianen. Foar de katedraal stiet it wite monumint fan Kristus-Kening, tusken 1926 en 1931 oanlein om de jezuïtyske missy yn 'e provinsje Sindh te betinken.

## Skiednis
De earste Patricktsjerke yn Sindh waard yn 1845 op itselde plak boud as in misjetsjerke fan 'e jezuïten. Mei it tanimmen fan de katolike ynwenners fan 'e stêd sammelen de parochianen jild yn foar de bou fan in nije tsjerke. Yn 1878 waard dêr mei útein set en it gebou waard op 24 april 1881 ynwijd. Nettsjinsteande it nije gebou bleau de lytse earste tsjerke yn gebrûk, oant in stoarm yn 1885 de missytsjerke fernielde.

Yn 1935 namen de Fransiskanen de tsjerke oer en letter waard it gebou oerdroegen oan it Bisdom Karachi (stifte yn 1948 en sûnt twa jier letter in aartsbisdom).

De katedraal bestie yn 1978 100 jier en yn it ramt fan it iuwfeest joech de Pakistaanske Post twa betinkingspostsegels út. Yn it ramt fan 'e Minderhedewike waard de katedraal mei oare religieuze bouwurken ek op in postsegel út 2009 ôfbylde.

Yn novimber 1991 brocht Mem Teresa fan Kalkutta in besite oan 'e katedraal.

Op 22 desimber 1998 brocht in bomoanslach krekt nei de fiering fan 'e misse skea oan it gebou. De measte minsken wiene doe al krekt de tsjerke út, mar ien frou rekke ferwûne.  

De Sint-Patrickkatedraal wie eartiids de grutste katolike tsjerke fan it lân, mar mei de bou fan de Sint-Pitertsjerke yn Karachi mei in kapasiteit fan 5.000 minsken rekke se dy status kwyt. 

De tsjerke is sûnt 2003 in monumint.
Davis Entertainment

**Davis Entertainment** is in Amerikaanske film- en tillefyzjestudio. It bedriuw wie yn it ferline ferantwurdlik foar de produksje fan in stikmannich grutte films, wêrûnder *[[Predator (film)|Predator]]*, *[[Predator 2]]*, *[[Waterworld]]*, *[[Daylight (film út 1996)|Daylight]]*, *[[Courage Under Fire]]*, *[[Dr. Dolittle (film út 1998)|Dr. Dolittle]]* en *[[Alien vs. Predator (film)|Alien vs. Predator]]*.

## Skiednis
Davis Entertainment waard yn 1984 oprjochte troch filmprodusint John Davis. It bedriuw hat trije difyzjes: spylfilm, ûnôfhinklike film en tillefyzje. It ûntwikkelet en produsearret spylfilms en tillefyzjefilms en tillefyzjesearjes foar grutte Hollywood-studio's, ûnôfhinklike filmdistributeurs, tillefyzjenetwurken en keabeltillefyzjestjoerders. Davis Entertainment hie yn it ferline lange tiid in kontraktuële ôfspraak mei de grutte studio 20th Century Fox, wêrby't it bedriuw it rjocht hie as earste in kar te meitsjen út 'e nije projekten fan Fox.

## Films

## Tillefyzjefilms

## Tillefyzjesearjes
**[[The Blacklist (telefyzjesearje)|The Blacklist]]* (2013–no)
**[[Ironside (telefyzjesearje út 2013)|Ironside]]* (2013) 
**[[The Player (telefyzjesearje út 2015)|The Player]]* (2015) 
**[[Dr. Ken]]* (2015–2017)
**[[Timeless (telefyzjesearje)|Timeless]]* (2016–2018) 
**[[Alex, Inc.]]* (2018)
**[[Magnum, P.I. (telefyzjesearje út 2018)|Magnum, P.I.]]* (2018–no)
**[[Rebel (telefyzjesearje út 2021)|Rebel]]* (2021)
**[[The Equalizer (telefyzjesearje út 2021)|Magnum, P.I.]]* (2021–no)
**[[Blockbuster (telefyzjesearje)|Blockbuster]]* (2022)

## Keppelings om utens
*  Ynformaasje oer Davis Entertainment yn 'e ''Internet Movie Database'' (IMDb)
Down These Strange Streets

***Down These Strange Streets*** is in blomlêzing yn 'e foarm fan in ferhalebondel, gearstald troch de Amerikaanske redakteuren en skriuwers George R.R. Martin en Gardner Dozois. De titel betsjut letterlik "Dizze Frjemde Strjitten Del". It boek omfettet 16 koarte ferhalen (eins 15 ferhalen en in novelle) fan it fantasysjenre. De ferhalen binne skreaun troch foaroansteande auteurs as Charlaine Harris, Simon R. Green, Glen Cook, Diana Gabaldon en Patricia Briggs. Alle ferhalen út *Down These Strange Streets* waarden yn dizze bondel foar it earst publisearre, hoewol't de measten neitiid troch de respektivelike skriuwers op 'e nij útjûn binne yn eigen ferhalebondels. *Down These Strange Streets* waard yn 2011 publisearre troch de New&nbsp;Yorkske útjouwerij Ace Books.

## Ferhalen
# George R.R. Martin, *The Bastard Stepchild* (ynlieding*)</small>
# [[Charlaine Harris]], *Death by Dahlia* <small>(ûnderdiel fan *The Southern Vampire Mysteries*)</small>
# [[Joe R. Lansdale]], *The Bleeding Shadow*
# [[Simon R. Green]], *Hungry Heart*
# [[Steven Saylor]], *Styx and Stones*
# [[S.M. Stirling]], *Pain and Suffering*
# [[Carrie Vaughn]], *It's Still the Same Old Story*
# [[Conn Iggulden]], *The Lady is a Screamer*
# [[Laurie R. King]], *Hellbender*
# [[Glen Cook]], *Shadow Thieves*
# [[Melinda Snodgrass]], *No Mystery, No Miracle*
# [[M.L.N. Hanover]], *The Difference Between a Puzzle and a Mystery*
# [[Lisa Tuttle]], *The Curious Affair of the Deodand*
# [[Diana Gabaldon]], *Lord John and the Plague of Zombies* <small>([[novelle]]; ûnderdiel fan 'e [[Lord John (romansearje)|*Lord John*-searje]])</small>
# [[John Maddox Roberts]], *Beware the Snake*
# [[Patricia Briggs]], *In Red, with Pearls* <small>(ûnderdiel fan 'e [[Mercy Thompson (romansearje)|*Mercy Thompson*-searje]])</small>
# [[Bradley Denton]], *The Adakian Eagle''