open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tsjerke fan Zweeloo

De **tsjerke fan Zweeloo** is in tsjerkegebou fan 'e herfoarme gemeente fan it Drintske doarp Zweeloo yn 'e gemeente Coevorden. It waard boud yn 'e twadde helte fan 'e trettjinde iuw. 

## Skiednis
De tsjerke waard boud op it fûnemint fan in houten tsjerkje út de tolfde iuw. It gebou lit de skaaimerken sjen fan it oergongstiidrek tusken de romaanske en goatyske boustyl. De tsjerke stiet oan de súdeastkant fan it doarp Zweeloo oan de râne fan 'e beboude kom. De tsjerke soe, faaks fanwegen it besit fan de fjirtjinde iuwske Marijeklok, dy't yn 'e dakruter hinget, oan Marije wijd wêze kinne. Op de klok stiet de tekst: "UTILIS.AD.VARIA.FUNGOR.VOCOR.CLCD.MARIA", troch Warmolts oersetten as: "ik doch tsjinst by ferskate gelegenheden, men hat my yn 1500 Marije neamd". De klok bleau yn de Twadde Wrâldkriich, om syn grutte histoaryske wearde, besparre. De ruten binne spitsbôge-eftich mei romanogoatyske skaaimerken, mar net allegear oarspronklik. Yn 1929 en 1930 waard de tsjerke alhiel restaurearre, dêr't der nije finsters oan taheake waarden.

Yn it ynterieur binne guon eleminten dy't opfalle: it romaanske doopfont fan Bentheimer sânstien út de trettjinde iuw, de goatyske wijwetterbak út de fyftjinde iuw en de preekstoel mei houtsnijwurk út 1709. It doopfont waard nei de reformaasje út de tsjerke weihelle en waard doe brûkt as drinktrôch foar fee en as slypstien foar knyften. It Drintsk Museum hat it doopfont werom fûn en dêrnei werom setten yn de tsjerke fan Zweeloo. It museum hat noch hieltyd in âlde kollektebus út de santjinde iuw, dy't fan de tsjerke fan Zweeloo komt. Dy kollektebus waard om 1892 hinne troch de tsjerkfâden ôfstien oan it museum op fersyk fan it doetiidske bestjoerslid Van den Biesheuvel Schiffer.

It oargel waard yn 1904 makke troch oargelbouwer Jan Proper en yn 2006 restaurearre.

## Nijsgjirrich
Op it tsjerkhôf om de tsjerke hinne leit de skriuwer en dûmny Alexander Lodewijk Lesturgeon begroeven. Hy wie ien fan de trije podagristen en stie oan de widze fan de Drintske literatuer. Lesturgeon wie fan 1864 oant syn ferstjerren yn 1878 dûmny fan Zweeloo.

Doe't Vincent van Gogh yn Drinte útfanhûs wie, makke er in skets fan de tsjerke.

## Galery

Kerk van Zweeloo.jpg|Tsjerke fan Zweeloo troch Vincent van Gogh
Kerk van Zweeloo voor 1892.jpg|Tsjerke fan Zweeloo om 1892 hinne (west- en noardkant)
Kerk Zweeloo.jpg|Kerk van Zweelo (west- en súdkant om 2011 hinne)


Hervormde-kerk Zweeloo Nederland.JPG|Herfoarme tsjerke Zweeloo mei dêrnjonken it kriichsgrêf
Kerk Zweeloo2.jpg|Tsjerke fan Zweeloo (súd- en eastkant)
Interieur naar het westen - Zweeloo - 20228170 - RCE.jpg|Ynterieur nei it westen mei it oargel fan Proper


## Keppeling om utens
* Tsjerke fan Zweeloo
Primaatskapel

De **Tsjerke fan it Primaat fan Petrus** (ek: *Mensa Christi*; Tafel fan Kristus) is in tsjerkegebou yn Tabgha, in lyts doarpke oan 'e noardlike kant fan 'e Mar fan Tiberias yn Galiléa yn Israel.

## Skiednis
De kapel stiet neffens de tradysje op it plak, dêr't Jezus nei de opstanning foar de tredde kear foar de dissipels ferskynde en mei harren oan 'e mar fisk en bôle iet. Op dat plak droech Jezus Petrus op om oer Syn skiep te weidzjen (Jehannes 21), neffens de katolike tradysje de folmacht om de Tsjerke fan Kristus te lieden (it primaat). Yn 'e 9e iuw waard de tsjerke it "Plak fan 'e Koalen" neamd. Dy namme ferwiisde nei it houtskoalfjoer dat Jezus makke foar it tarieden fan it iten foar de apostels (Jehannes 21:9). Yn 'e selde iuw waarden ek de "Tolve Troanen""  neamd, in tal hertfoarmige stiennen dy't by de kant fan 'e mar dellein waarden om de tolve apostels te betinken.

De tsjerke bleau langer dan oare tsjerken yn 'e kontrijen stean, oant it gebou yn 1263 lang om let ferneatige waard. De moderne tsjerke waard yn 1933 boud. Fan 'e 4e iuwske tsjerke binne tsjintwurdich oan 'e westlike kant oan 'e basis fan 'e tsjerke noch de resten te sjen. 

De hjoeddeiske Fransiskaanske kapel út 1933 waard opnommen yn 'e pausreizen fan Paulus VI en Jehannes Paulus II doe't se Israel yn resp. 1964 en 2000 besochten. 

## Mensa Christi

Yn 'e tsjerke leit foar it alter in stik rots dat fereare wurdt as de *Mensa Christi*, Latynsk foar de "Tafel fan de Heare". Neffens de oerlevering soe dat it plak wêze dêr't Jezus nei de wûnderlike fiskfangst mei de apostels bôle en fisk iet en Petrus de opdracht joech om oer Syn skiep te weidzjen (Jehannes 21: 1-24). 

It is net wis oft it no dizze tafel wie of dy fan 'e oanbuorjende Fermannichfâldigingstsjerke, dy't de pylger Egeria yn har 4e iuwske ferslach oer it Hillige Lân neamde. Ek de Mensa-Christi-tsjerke fan Nazaret hat noch in "Tafel fan de Heare".
Meppen (Drinte)

**Meppen** is in doarp yn de gemeente Coevorden, yn de Nederlânske provinsje Drinte. It doarp hearde foar 1998 by de eardere gemeente Zweeloo. It doarp hie op   ynwenners. Dy binne ferparte oer 130 wenten en in oerflak fan 60 km². 

## Geografy
It doarp leit yn it noardwesten fan de gemeente Coevorden, benoarden Oosterhesselen en bewesten Aalden. It doarp grinzget oan it bosk *De Mepperdennen* en it jeneverbeigebiet *De Palms*.

## Skiednis

De âldste spoaren fan bewenning binne fan om 5000 f.Kr. hinne. Der binne by Meppen meskes fûn, dy't hûd fan dieren bewurken. Ek is der in brûnzen út de brûnstiid fûn. Letter, yn de Midsiuwen waard Meppen it mulpunt fan bewenning yn it gebiet. De namme Meppen waard lykwols foar it earst neamd yn 1335, wylst oare plakken, dy't letter ûntstien binne, al earder neamd waarden. 

Dy plakken, it hjoeddeiske Aalden, Zweeloo, Oosterhesselen, De Klencke, Gees, Zwinderen en in part fan Wezup soene letter ûnder de Marke fan Meppen falle. Dat wie de grutste marke fan it âlde Lânskip Drinte. De marke waard by de Markeskieding (1862 en 1868) útinoar helle.

Meppen hat ek in stoomtram hân. It idee fan in stoomtram tusken Coevorden nei Beilen oer Zweeloo, mei in ôftakking nei Schoonoord, sette út ein yn 1903. Mar it byelkoar krijen fan it nedige jild ferrûn dreech en úteinlik wie der ek krekt wat te min. Yn 1913 waard it fannijs besocht, ditkear foar in line tusken Coevorden en Assen (ek wer oer Zweeloo en Schoonoord). Yn 1914 like it derop dat der genôch jild foar wie en sette men út ein mei it oanlizzen fan de line dy't dwers troch heidelân gie. De line waard datselde jier yn gebrûk naam en waard benammen brûkt foar frachtferfier, mar ek foar persoaneferfier. De tram stopte yn Meppen by de tramhalte en kafee *Nijhoving*, dêr't no brassery *HetTramlokaal* yn fêstige is. De tram waard yn 1947 opheft om't dy net mear konkurrearje koe mei it ferfier oer de dyk.

Skriuwer Anne de Vries hat in skoft yn Meppen wenne.

## It besjen wurdich
* Buorkerij *Prakkehof* út 1699, Middendorpstraat 2. Dêr wie in winkelmuseum yn fêstige, mar dat is wilens wer opheft.
* *'t Frensenhoes* út let 1800, Dennekampen. Houtseagerij en houtbewurking mei masinen fan let 1800.
Eleanor Tomlinson

**Eleanor May Tomlinson** (Londen, 19 maaie 1992) is in Ingelske aktrise en model. Se waard benammen ferneamd troch har rol fan prinsesse Isabelle yn de film *Jack the Giant Slayer* út 2013 en as Demelza Poldark yn de telefyzjerige *Poldark* út 2015.

## Libben en wurkpaad
Tomlinson waard berne yn Londen. Op jonge leeftyd ferhuze se mei har âlden nei Beverley, East Riding of Yorkshire, en gie dêr nei de Beverley High School. Se is in dochter fan sjongster Judith Hibbert en akteur Malcolm Tomlinson. Har broer Ross Tomlinson is ekk akteur.

Tomlinson ferskynde yn de film *The Illusionist* (2006) as de jonge Sophie. Yn de tsienerfilm *Angus, Thongs and Perfect Snogging* spile se Jas. Yn de ynternasjonale produksje *Hepzibah - Sie holt dich im Schlaf* fan de Dútsk kommersjele stjoerder ProSieben hie se de rol fan Kirsten njonken David Bamber, ûnder de rezjy fan Robert Sigl. Yn 2009 spile hja  Eve, in *[[Bûtenierdsk libben|alien]]*, yn *The Mad Woman in the Attic*, ôfleveringen trije en fjouwer fan it tredde seizoen fan *The Sarah Jane Adventures* en wie Fiona Chataway yn de film *Alice in Wonderland* út 2010. Yn 2013 spile se Xenya yn de film *Educazione Siberiana* fan Gabriele Salvatores, en nei lang sykjen waard hja selektearre foar de rol fan prinsesse Isabelle yn de film *Jack the Giant Slayer*, dy't regisearre waard troch Bryan Singer. Ek docht se mei yn de BBC-searje *The White Queen* as Lady Isabel Neville en yn de BBC-searje Poldark as Demelza.

## Persoanlik
Tomlinson hie in ferhâlding mei stuntman Ben Atkinson fan ier 2015 oant juny 2017. Se hat fan harsels blûn hier, mar ferve har hier read foar yn de telefyzjerige *Poldark* mei't se tocht dat dat better by har rol paste.

## Filmografy

## Keppeling om utens
* Profyl by Allmovie
Sint-Petrustsjerke (Kapernaüm)

De **Sint-Petrustsjerke** (Hebriuwsk: כנסיית בית פטרוס‎; ek de Pylgerstsjerke fan Sint-Petrus) is in moderne katolike pylgerstsjerke op 'e archeologyske lokaasje fan Kapernaüm yn Noard-Israel. De tsjerke makket diel út fan it Fransiskaanske kleaster yn Kapernaüm en waard wijd oan 'e apostel Petrus, neffens katoliken de earste paus fan 'e Roomsk-Katolike Tsjerke. 

By de archeologyske opgravings op 'e lokaasje waard ek noch in laach ruïnes ûntdutsen, dêr't yn 'e earste helte fan 'e earste iuw in tsjerke op boud wie. Dy wurdt beskôge as it earste tsjerkegebou fan 'e wrâld en mooglik wie it it hûs fan 'e apostel Petrus. Yn 'e 5e iuw waard in achthoekige tsjerke op it plak boud, dêr't de fûneminten fan yn 'e midden fan it ynterieur te sjen binne. 

Oer de oerbliuwsels fan dy âlde tsjerken waard yn 1990 in moderne pylgerstsjerke boud, dy't tagelyk as beskerming tsjinnet foar de ruïnes. Lykas de 5e-iuwske tsjerke hat de tsjintwurdige tsjerke in achthoekich grûnplan. Om de archeologyske omjouwing net te oerhearskjen is de hichte fan 'e tsjerke beheind bleaun. De steunbearen yn it ienfâldige ynterieur binne dekorearre mei acht houten reliëfs fan foarstellings út it evangeelje.
In lammenien wurdt better makke

**In lammenien wurdt better makke** is neffens de evangeeljes fan Mattéus (9:1–8), Markus (2:1–12) en Lukas (5:17–26) ien fan de wûnders fan Jezus.

Doe't Jezus yn Kapernaüm wie en dêr it folk yn in hûs ûnderwiisde, barde it dat der in pear manlju mei in ferlamme man op in draachbêd kamen. Hja woene mei de man nei Jezus ta om't Dy de krêft besiet minsken better te meitsjen, mar fanwegen de grutte drokte slagge it harren net der yn te kommen. Hja gyngen doe nei it dak, makken dêr in gat en lieten de lamme man nei ûnderen sakje sa't er midden it folk by Jezus syn fuotten telâne kaam. Doe't Jezus seach hoe't de manlju leauden sei er "Soan, jo sûnden binne jo ferjûn". 

Guon Fariseeërs beskuldigen Jezus doe fan godslaster om't it neffens har allinne oan God wie om sûnden te ferjaan. Neffens Markus fernaam Jezus fuort wat der yn harren omgyng en Dy sei doe tsjin har: Wêrom tinke jim oan sokke saken? Wat is ienfâldiger tsjin de ferlamme man te sizzen: "De sûnden binne jo ferjûn" of "Kom oerein, krij it bêd en gean dyn wei. Mar dat jimme witte dat de Minskesoan de autoriteit hat om op ierde sûnden te ferjaan". Dêrom sei er tsjin de man: "pak dyn bêd op en gean nei hûs".    

It evangeelje fan Markus ynformearret dat dit wûnder yn Kapernaüm plakfûn. Neffens Mattéus barde it yn "syn eigen stêd" nei't er yn 'e boat nei de oare kant fan de Mar fan Galiléa foer. De evangelist Lukas neamt fierder gjin lokaasje.
## Keppeling om utens
Garfield

## Persoan
* James Garfield - 20ste Presidint fan de Feriene Steaten

## Plak
* Garfield County (Washington) - in county yn it de steat Washington fan de Feriene Steaten.
Sint-Janskrûd

It **sint-janskrûd** (*Hypericum perforatum*) is in plant út de Sint-Janskrûdfamylje (*Hypericaceae*). De fêste plant wie hiem yn Europa en hat him dêrút wei fierder ferspraat. It krûd bloeit om de nammedei fan Sint-Johannes op 24 juny hinne. De soart wurdt fanâlds as genêskrêftich krûd brûkt en is as plantaardich antydepressivum te krijen. 

Sint-janskrûd is rûnom te finen yn ‘e berms lâns de diken en it spoar.
De plant wurdt 20-85 sm heech en hat in rûne stâle mei oant twa smelle listen. De keale, elliptyske oant aairûne geefrânige, 1,5-3 sm lange blêden hawwe in soad trochsichtige punten en in stompe blêdfoet. Dy trochsichtige puntsjes binne folle mei etearyske oalje.
It Sint-Janskrûd bloeit fan juny oant septimber mei giele blommen. De kroanblêden binne 1-1,6 sm lang. De tsjelkblêden binne lansetfoarmich, spits en geefrânich. De kroanblêden hawwe mar in pear swarte punten. De blommen teare iepen as in tichtteard doaske dat jo oan ien klep iepenlûke.  Yn in *reagebol * fan blomstêfkes is de stamper suver ferstoppe. De giele blommen foarmje in strûs en bloeie likernôch trije dagen.  
Yn parken en tunen wurdt in ferskaat oan kweekte farianten fan de Sint-Janskrûdfamylje brûkt as boaiembedekker. Dêr binne guon ûnder mei blommen fan wol 7 oant 8 sm.
## Sompe-sint-Janskrûd
Yn it natoergebiet It Houtwiel boppe Feanwâlden groeit in hiel bysûnder famyljelid fan de Sint-Janskrûden, it Sompe-sint-Janskrûd.
Tsjerke fan de Sillichprizings

De **Tsjerke fan 'e Sillichprizings** (Hebriuwsk: כנסיית הר האושר‎) is in roomsk-katolike tsjerke op 'e Berch fan de Sillichprizings by de Mar fan Galiléa tusken Tabgha en Kapernaüm yn Israel.

## Skiednis
De tsjerke leit op in lytse heuvel mei it útsjoch oer de Mar fan Galiléa, de tradisjonele "berch" dêr't Jezus de berchrede spriek. De hjoeddeiske tsjerke leit wat heger de heuvel op as de ruïnes fan in lytse tsjerke út de Byzantynske tiid út de 4e iuw, mei dêrûnder in út de rotsen houde systerne en nei it súdeasten de resten fan in lyts kleaster. In diel fan 'e orizjinele mozaykflier is weromfûn en te sjen yn Kapernaüm.  

It plak wurdt sûnt de 4e iuw fereare troch kristlike pylgers. Yn har reisferslach nei it Hillige Lân skreau de pylger Egeria út Bordeaux nei har beskriuwing oer de Fermannichfâldigingstsjerke yn likernôch 381: "Flak dêrby op in berch is de rots, dêr't de Ferlosser op klom en de sillichprizings útspriek". Sawol paus Paulus VI as paus Johannes Paulus II fierden de misse yn 'e tsjerke doe't hja nei it Hillige Lân pylgeren.

## Beskriuwing
De moderne tsjerke waard tusken 1936 en 1938 boud by de lokaasje fan 'e 4e iuwske byzantynske ruïnes. It grûnplan is achthoekich, ien hoek foar eltse sillichprizing. De tsjerke is neobyzantynsk fan styl mei moarmeren wanden en in gouden mozayk yn 'e koepel. Om it alter hinne binne op 'e flier mozaïken fan d'e symboalen fan 'e sân deugden oanbrocht. De tsjerke waard ûntwurpen troch de ferneamde Italjaanske tsjerke-arsjitekt Antonio Barluzzi, yn opdracht fan Benito Mussolini.
Leek

## Persoan
*leek (religy), immen dy't binnen in religy gjin diel útmakket fan 'e ynwijden, oftewol de geastlikheid
*leek (algemien), immen dy't gjin ferstân hat fan in beskaat fakgebiet

## Geografy
*Leek (Grinslân), in plak yn 'e Nederlânske provinsje Grinslân, sjoch: De Like (plak)
*Leek (gemeente), in eardere gemeente yn 'e Nederlânske provinsje Grinslân, sjoch: De Like (gemeente)
*Leek (Ingelân), in plak yn it Ingelske greefskip Staffordshire
Schoonoord

**Schoonoord** is in doarp yn de gemeente Coevorden (foar 1998 gemeente Sleen) yn de Nederlânske provinsje Drinte. It hie op   ynwenners.

## Skiednis
It plak waard yn 1854 stifte nei it oanlizzen fan it Oranjekanaal. De namme waard betocht troch feanter Klijn, dêr't *schoon* ferwiist nei "kreas" of "moai". It neiere Schoonloo sil ek wol in rôl by de kar fan de namme spile hawwe.

It doarp waard boud op de kop fan in sânrêch, dy't heger as it omkringjende lân is. De earste bewenners wiene kanaalgravers dy't fan Smilde weikamen. Letter, doe't it neiere Odoornerveen oanmakke waard, kamen der ek feanters nei Schoonoord, dat ta in rom doarp útwoeks, trochsnien troch it Oranjekanaal.

Yn juny 1854 hie it doarp al 30 hûshâldings mei 148 ynwenners.

## It besjen wurdich
Yn it ramt fan it hûndertjierrich bestean fan it doarp, waarden der in stikmannich spitketen en feanhûskes op in stik heidelân neimakke. Dat is njonkelytsen woeksen ta in iepenloftmuseum: it *[[Iepenloftmuseum Ellert en Brammert]]*.

Besuden it doarp leit it ferneamde hunebêd: de *[[Papeloze kerk]]*.

## Nijsgjirrich
In ferneamd ferhaal út de omkriten fan Schoonoord is dy fan Ellert en Brammert, twa grutte rûge reuzen. It ien en oar spilet him ôf op wat no't it Ellertsfjild hjit. 

## Galery

Ellert en Brammert (4869071072).jpg|Bylden fan Ellert en Brammert yn it Ellert en Brammertmuseum
Papelozekerk1.jpg|It hunebêd *de Papeloze kerk*
Oranjekanaal.jpg|It Oranjekanaal yn Schoonoord


## Keppeling om utens
* Ynformaasje oer Schoonoord (webstee fan de Gemeente Coevorden)
* Schoonoord en De Kiel (webstee fan it doarp Schoonoord - De Kiel)
Tsjerke fan de Hillige Apostels (Kapernaüm)

De Gryksk-otterdokske **Tsjerke fan de Hillige Apostels** (Hebriuwsk: כנסיית השליחים; Gryksk: Εκκλησία Αποστόλων) is de katolikon fan it Gryksk-otterdokse lleaster fan 'e Hillige Apostels yn Kapernaüm. It gebou stiet by de resten fan it bibelske Kapernaüm (Kfar Nachum) oan 'e kant fan 'e Mar fan Galiléa yn Israel, likernôch 150 meter eastlik fan 'e Fransiskaanske Sint-Petrustsjerke.

Bytiden wurdt de tsjerke ek wol **Tsjerke fan 'e Sân Apostels** neamd, neffens de sân dissipels dy't yn Jehannes 21:1-2 neamd wurde, mar de offisjele wijing is oan 'e tolve apostels fan Jezus. Om de tsjerke te ûnderskieden fan it Fransiskaanske kleaster yn it súdlike diel fan Kapernaüm wurdt er ek wol ienfâldich de Gryksk-otterdokse tsjerke fan Kapernaüm neamd.

## Skiednis

Yn 1838 fûn de Amearikaanske geolooch Edward Robinson âlde ruïnes oan 'e noardlike kant fan 'e Mar fan Tiberias. Hy assosjearre de ruïnes lykwols doe noch net mei it bibelske Kapernaüm. Dat die de Brit Charles William Wilson (1836-1905) yn 1866, dy't op 'e lokaasje in lyts archeologysk ûndersyk útfierde en de ruïnes beluts op 'e stêd fan Jezus. 

Yn 1894 koe de Fransiskaanske pater Giuseppe Baldi út Napels likernôch twatredde fan it lân fan Bedoeïnen oerkeapje. De Fransiskanen lieten de ruïnes gau ôffreedzje om se sa te beskermjen tsjin it jimmeroan faker foarkommende fandalisme. It oare tredde diel oan 'e eastlike kant kaam yn hannen fan it Gryksk-otterdokse Patriargaat, dat yn 'e jierren 1927-1931 it Kleaster fan 'e Tolve Apostels bouwe liet.  

Nei de earste Israelyksk-Arabyske Kriich stie it kleaster yn 1949 yn in demilitarisearre sône, dy't ûnstien wie troch de Israelysk-Syryske wapenstilstân. Yn dy tiid wenne der yn it ferlitten kleaster in Druzyske hûshâlding; de tsjerke tsjinne foar koarte tiid as skuorre. Yn 1969 kaam der in Grykske muonts en dy sette útein mei de renovaasje fan it gebou. It kleaster stiet hjoed-de-dei leech en wurdt troch in Gryk beheard.

## Beskriuwing
It krúsfoarmige gebou is oerdutsen mei twa sintrale koepels en seis lytsere dêr omhinne, allegear yn it read en bekroand mei in krús. Under de koepels binne rûne finsters foar it ljocht ynbrocht. Yn 'e tsjerke stiet in ryk bewurke ikonostaze fan read moarmer en de muorren binne mei fresko's fan bibelske foarstellings dekorearre. De fresko's binne troch skilders út Grikelân oanbrocht. Yn 'e twa grutste koepels wurde Jezus mei âldtestamintyske profeten en Jezus mei Mozes en hilligen ôbylde. By it kleaster leit in moaie tún mei in soad beammen.
Sleen

**Sleen** (Nedersaksysk: *Slien*) is in doarp en wie in eardere gemeente yn de Nederlânske provinsje Drinte. It doarp wie oant 1998 it haadplak fan de eardere gemeente Sleen en waard yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling fan 1998 by de gemeente Coevorden foege. 

Sleen leit oan twa lange-ôfstân-kuierpaden it Piterpaad en it Drintepaad en grinzget oan it natuergebiet *Sleenerzand* fan likernôch 1600 bunder.

## Skiednis
De âldste spoaren fan bewenning komme fan sa'n 4500 jier ferlyn. Ut dy tiid komme de hunebêden fan de omkriten. Letter wie Sleen it haadplak fan de dingspel Sudenfjild. Dat dingspel wie in rjochtgebiet dat bestie út de kerspels Sleen, Emmen, Odoorn, Zweeloo, Oosterhesselen, Dalen, Schoonebeek en Roswinkel. Yn 1518 waard Sleen in eigen skoutamt en yn 1819 in eigen gemeente. De gemeente waard op 1 jannewaris 1998 by de Coevorden foege.

De Fries Gerlof Bontekoe wie fan 1927 oant 1938 boargemaster fan Sleen.

De Belgyske striptekener Marc Sleen is eareboarger fan Sleen.

## Doarpstsjerke

Sleen hat in grutte tsjerke mei trije beuken. De tsjerke stiet oan de âlde wei fan Grins nei Coevorden. It goatyske koer ûntstie nei alle gedachten al yn de fjirtjinde iuw. De tsjerketoer is mei 68 meter hichte de heechste tsjerketoer fan Drinte. Nei't de spits yn 1867 ôfbaarnd wie, krige de toer in lantearnebekroaning, dy't yn 1923 troch de hjoeddeiske nullespits ferfongen waard. Yn 1883 waard de tsjerke folslein restaurearre.

## Eardere gemeentehûs
It gebou dat oant 1998 it gemeentehûs fan Sleen wie, wurdt no brûkt as multyfunksjoneel sintrum. De trouseal fan it ryksmonumint is noch wol yn gebrûk.

## Berne yn Sleen
* Roelof Klinkhamer, helte fan it Drintsktalige kabaretduo Harm en Roelof
* Salomo Polak (1879-1942)), ûndernimmer en politikus
* Reinder Gebbienus de Lange (1896-1943), kaptein, ridder Militêre Willems-Oarder
* Freerk Bos (1965), akteur
* Joël Voordewind (1965), politikus
* Peter Uneken (1972), fuotballer
* Marijn de Vries (1978), hurdfytster, sjoernalist
* Klaas Wilting (1943), polysjeman, korrespondint, mediatrener, telefyzjepresentator en politikus
* Tim de Zeeuw (1956), astronoom
* Bart Woering (1991), fuotbaldoelman

## Galery

Ofbyld:-Hervormde_kerk.jpg|Tsjerke fan Sleen
Ofbyld:Molen_de_Hoop_Sleen.jpg|Mûne *[[De Hoop (Sleen)|de Hoop]]* yn Sleen
Ofbyld:Papelozekerk4.jpg|*[[De Papeloze kerk]]* yn it bosk *Sleenerzand*
Ofbyld:Raadhuis Sleen.jpg|Gemeentehûs fan de earderee gemeente Sleen


## Keppeling om utens
* Gemeente Coevorden
* Webstee fan it doarp Sleen
* Histoaryske tsjerken fan Drinte
* It eardere gemeentehûs, no multyfunksjoneel sintrum
* Mûne fan Sleen
Geesbrug

**Geesbrug** (Nedersaksysk: *Giesbrugge*) is in doarp yn de gemeente Coevorden (foar 1998 gemeente Oosterhesselen) yn de Nederlânske provinsje Drinte oan de Verlengde Hoogeveense Vaart. Op  hie it doarp  ynwenners.

## Omskriuwing
Geesbrug is in doarp dat ûntstien is nei it oanlizzen fan de *Verlengde Hoogeveense Vaart* yn de twadde helte fan de njoggentjinde iuw yn it feangebiet fan de doetiidske gemeente Oosterhesselen. Alle seis brêgen oer it kanaal hinne dy't yn de gemeente leine, waarden neamd nei it doarp dat it tichtst by lei of dêr't de brêge ta late. De meast westlike fan de seis brêgen waard nei it sândoarp Gees neamd. By dy brêge ûntstie in útbuorren, dat him nei de Twadde Wrâldkriich ûntjoech as it doarp Geesbrug. Dêrfoar waard it ek wol oantsjutten as *Zwinderscheveen*, *Zwinderscheveld* of *Geeserveld*.

Dêrtroch binne der mar in bytsje âlde gebouwen yn it doarp, útsein in pear monumintale pleatsen. It doarp ûntjoech him pas nei de Twadde Wrâldkriich, doe't der nijbouwiken bykamen. Der binne mar in pear foarsjennings: sportfjilden, fuotbalklup *VCG*, in iepenbiere en in protestantsk-kristlike legere skoalle, in supermerk en in kafee. Der binne lykwols wol in stikmannich bedriuwen fêstige op it bedriuweterrein besúdwesten it doarp, bylâns de A37. Healwei it doarp en it bedriuweterrein stiet tusken de lintbebouwing in lytse, mar moaie Nederlânske herfoarme tsjerke fan Geesbrug út 1912.
It gea om it doarp hinne skaaimerket him troch lânbougrûn, mei allinne oan de súdkant fan it doarp lytse stikken bosk. Benoarden it doarp leit de 1600 bunder grutte Boskwachterij Gees. 

## Keppeling om utens
* Ynformaasje oer Geesbrug (webstee fan de Gemeente Coevorden)
Jan Bottema

**Jan Bottema** (Aldeboarn, 21 july 1908 - Wormerveer, 17 desimber 1944) wie in Nederlânske luitenant-op-see en fersetsstrider yn de Twadde Wrâldoarloch fan Frysk komôf.

## Keppelingen om utens
* Bottema op it webstee fan de Earebegraafplak Bloemendaal
* Deborah van Dam Filmproducties
Berch fan Fersiking

De **Berch fan Fersiking** is in berch yn de Judeeske Woastyn yn it Westjordaanlân en wurdt holden foar it plak dêr't Jezus neffens Mattéus 4:8 trijeris troch de duvel yn 'e ferlieding brocht waard. Wat it krekte plak west hat is net te sizzen, mar it wurdt yn 'e regel holden op de 366 meter hege heuvel noardwestlik fan de stêd Jericho yn Palestina.

## Beskriuwing
Healwei de berch leit it Gryksk-otterdokske Kleaster fan de Ferlieding of, yn it Arabysk, Deir al-Qarantal.

Boppe de berch is in muorre dat it Hasmoneeske fort Dok (1 Makkabeeërs 16:15) markearret. De muorre waard tsjin it ein fan de 19e iuw boud, doe't de Gryksk-otterdoksken fan doel wiene om dêr noch in kleaster te bouwen. De plannen waarden lykwols fanwegen brek oan jild nea foltôge.
 
Yn 1998 boude in Eastenryksk-Switsersk bedriuw in 1.300 lange kabelbaan fan Tell es-Sultan by Jericho, it plak fan de prehistoaryske en bibelske stêd, nei it kleaster fanwegen in ferwachte grutte oanrin fan toeristen.
## Keppeling om utens
Technicolor

**Technicolor** is de beneaming foar in rige prosedees foar it ynkleurjen fan kleurefilms, dy't ûntwikkele waarden yn de Feriene Steaten. It earste prosedee waard yn 1916 ûntwikkele en kleure swart-wytfilms troch it gebrûk fan additive kleurminging yn by de fertoaning yn 'e bioskoop. Dat waard dien troch it ljocht fan 'e projektor earst troch twa prisma's tagelyk te stjoeren, ien mei in grien filter en ien mei in read filter. Dat wie gjin grut súkses, en yn 1922 waard úteinset mei it twadde prosedee, dat films ynkleure troch it gebrûk fan subtraktive kleurminging by de opnamen. Neitiid waard dat systeem troch de desennia hinne noch ferskate kearen ferbettere.

Technicolor is it op ien nei âldste súksesfolle kleurproses foar films (nei it Britske Kinemacolor), en yn 'e filmyndustry fan Hollywood wie it tusken 1922 en 1952 it meast brûkte kleurproses. It wûn in reputaasje foar tige dúdlike, felle kleuren, en waard oarspronklik it measte brûkt foar tekenfilms lykas *[[Snow White and the Seven Dwarfs (film út 1937)|Snow White and the Seven Dwarfs]]* (1937), *[[Gulliver's Travels (film út 1939)|Gulliver's Travels]]* (1939) en *[[Fantasia (film út 1940)|Fantasia]]* (1940), foar filmmusicals lykas *[[The Wizard of Oz (film út 1939)|The Wizard of Oz]]* (1939) en *[[Down Argentine Way]]* (1940), en foar kostúmdrama's lykas *[[The Adventures of Robin Hood (film)|The Adventures of Robin Hood]]* (1938) en *[[Gone with the Wind (film)|Gone with the Wind]]* (1939). Wat better de technology waard, wat mear oft Technicolor ek brûkt waard foar minder spektakulêre dramafilms en foar komeedzjefilms. Ut en troch ferskynde der sels in film noir dy't yn Technicolor opnommen wie, lykas *[[Leave Her to Heaven]]* (1945) en *[[Niagara (film út 1953)|Niagara]]* (1953). Fan 1954 waard it Technicolor-proses brûkt foar frijwol alle films dy't noch makke waarden (útsein swart-wytfilms fansels), en dêrom sjocht men ûnderoan op 'e ôftiteling fan sa goed as alle moderne films de tekst "Color by Technicolor" stean.

It bedriuw dat it Technicolor-proses ûntwurp wie de Technicolor Motion Picture Corporation, oarspronklik in selsstannich bedriuw, letter in dochterûndernimming fan Technicolor, Inc., mar no in difyzje fan it Frânske bedriuw Technicolor SA. De Technicolor Motion Picture Corporation waard yn 1914 yn Boston oprjochte troch Herbert Kalmus, Daniel Frost Comstock en W. Burton Wescott. It "tech-" yn 'e namme waard ynspirearre troch de it Massachusetts Institute of Technology (MIT), dêr't sawol Kalmus as Comstock studearre hiene en letter wurk fûnen. Technicolor Inc. waard yn 1921 oprjochte yn Delaware as holding foar de Technicolor Motion Picture Corporation.

## Keppelings om utens
*Offisjele webside fan it bedriuw Technicolor SA
Sjantaazje

**Sjantaazje** (fan it Frânske *chantage*) is it ôftwingen fan meiwurking ûnder bedriging mei it útbringen fan geheime ynformaasje. Immen dy't him of har oan sjantaazje skuldich makket, is in **sjanteur**. Sjantaazje is in foarm fan ôfparsing en wurdt yn 'e measte lannen beskôge as in misdriuw. De ôftwongen meiwurking kin bestean út it oerdragen fan jild of oare kostberheden of it útfieren (of neilitten) fan beskate aksjes dêr't de sjanteur foardiel fan ûnderfynt. De bedriging kin bestean út it iepenbier meitsjen fan wiere of falske ynformaasje dy't fysyk letsel of mentale of emosjonele skea tabringe sil oan it slachtoffer of in famyljelid of freon fan him of har, of dy't liede sil ta gerjochtlike ferfolging fan it slachtoffer of in famyljelid of freon. 

Yn Nederlân stiet sjantaazje yn it juridysk jargon bekend as **ôfdriging**, en is it ferbean ûnder kêst 318 fan it *[[Wetboek fan Strafrjocht (Nederlân)|Wetboek fan Strafrjocht]]* en kêst 331 fan it *[[Wetboek fan Strafrjocht (BES)]]*. It wurdt dêr omskreaun as: "mei it eachmerk om jinsels of in oar ûnrjochtlik te befoardieljen, troch bedriging mei smaad, smaadskrift of iepenbiering fan in geheim" immen te twingen "ta de ôfjefte fan lykfol hokker guod dat hielendal of foar in part oan dyselde of oan in trêde [partij] taheart, of ta it oangean fan in skuld of it teneate dwaan fan in ynskuld, of ta it ta beskikking stellen fan gegevens mei jildswearde yn it hannelsferkear". Under dy deliktomskriuwing falt dus net it mei sjantaazje twingen ta it dwaan of neilitten fan eat, lykas it ôftwingen fan seksuële tsjinsten. Sokke misdriuwen moatte dêrom ferfolge wurde fia oare wetsartikels, lykas it ferbod op bedriging.

Ofdriging is yn it Nederlânske strafrjocht in klachtdelikt (wêrby't in fertochte pas ferfolge wurde kin nei't it slachtoffer oanjefte fan in misdriuw dien hat) om 'e foar de hân lizzende reden dat amtlike ferfolging krekt troch de iepenbierens fan 'e rjochtspraak oan it ljocht bringe soe wat it slachtoffer ferburgen hâlde wolle kin. Opmerklik is fierder dat it ek strafber is om immen te sjantearjen ta eat dêr't it slachtoffer sivylrjochtlik al ta ferplichte is. Mei oare wurden: sjantaazje is gjin legaal ynkassomiddel. Ofdriging kin ûnder de Nederlânske wet bestraft wurde mei in jildboete fan 'e fyfde kategory of in finzenisstraf fan maksimaal trije jier.
Gees

**Gees** (Nedersaksysk: *Gies*) is in iesdoarp yn de gemeente Coevorden (foar 1998 Oosterhesselen) yn de Nederlânske provinsje Drinte. It doarp hat  ynwenners (). Yn 2008 fierde it doarp syn 800-jierrich bestean. 

## Geografy
In part fan it doarp, beëasten de *Dorpsstraat*, is beskerme doarpsgesicht en dêr steane in soad Saksyske pleatsen. It doarp hat mar in bytsje nijbou en hat syn oarspronklike karakter goed bewarre. Grutte iezen en weidlannen, dy't bylâns de beek de *Geeserstroom* lizze, binne tekenjend foar de marke fan Gees , allyk de bosken en heidelân fan de 1600 bunder grutte Boskwachterij Gees (Steatsboskbehear), dy't de helte fan it doarpsgebiet beslaan. Dy bosken waarden yn de tritiger jierren fan de tweintichste iuw op it heidelân oanlein. De *Hooge Stoep* is noch in bewarre bleaun stik heidelân.

## Skiednis
Gees waard foar it earst neamd yn in oarkonde út 1208. De namme is nei alle gedachten ôflaat fan *gies*, dat sokssawat as "ûnfruchtber" betsjut. It doarp leit nammers op in lange sânheuvel yn in gea dat eartiids ûnfruchtber wie. Net fier fan de marke fan Gees lizze stikken lân, dy't omkringe wurde troch beamwâlen, yn de deltmen fan it *Loodiep* en it *[[Drostendjip]]*. Dy deltmen, streamdellings, binne no part fan it natuergebiet de *Hooge Stoep*.

## It besjen wurdich
* De karakteristike pleatsen
* De Stien fan Gees: in grutte balstien, dy't yn it doarp leit foar it restaurant mei deselde namme. It is ien fan de grutste balstiennen yn Nederlân.
* Galery en Byldetún *Beelden in Gees*.
* Om it doarp hinne binne inkelde fakânsjeparken

## Foarsjennings
Njonken de restaurant en inkelde ateliers binne der yn Gees net folle foarsjennings. Der is in grifformearde tsjerke en in grifformearde tsjerke frijmakke. De measte bewenners wiene lykwols fanâlds Nederlânsk herfoarme, mar dy giene nei Oosterhesselen, dêr't Gees foar 1998 gemeentlik ek ûnder foel. It doarp hat noch in iepenbiere legere skoalle. De protestantsk-kristlike legere skoalle hold der yn 2017 mei op.

## Keppeling om utens
* Ynformaasje oer Gees (webstee fan de Gemeente Coevorden)
* Webstee fan Gees
Mar Saba

It **Hillige Lavra fan Sint-Sabbas**, yn it Syrysk bekend as **Mar Saba** (Syrysk: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܣܒܐ‎, Arabysk: دير مار سابا‎; Hebriuwsk: מנזר מר סבא; Gryksk: Ἱερὰ Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου) is in Eastersk-otterdoksk kleaster oan it súdlike klif fan de Kidron-delte yn de Woastyn fan Judeä, healwei tusken Jeruzalim en de Deade See, yn it Palestynske gûvernemint Bethlehem oan de Westlike Jordaanoere. It kleaster falt ûnder de jurisdiksje fan de otterdokske tsjerke fan Jeruzalim. 

It kleaster waard yn 483 stifte troch de muonts Sabbas. It wurdt beskôge as ien fan de âldst bewenne kleasters fan 'e wrâld en it hâldt noch jimmeroan oerâlde tradysjes yn eare. Ien dêrfan is dat froulju gjin tagong ha ta it kleaster. It wurdt froulju allinne tastien om de saneamde "Froulju's Toer" bûten de kleastermuorren yn te gean, dy't Sabbas foar syn mem Sofia bouwe liet en dat letter tsjinne as ferbliuw foar froulju dy't by it kleaster woene wêze. Tsjin it ein fan it libben fan Sint-Sabbas wennen der oant 5.000 muontsen yn it troch him stifte kleaster. De tusken 494 en 501 boude Katedraal fan de Ferkundiging waard ûnder keizer Justitianus foltôge. Yn in glêze kiste leit dêr it oerskot fan Sint-Sabbas.

Yn it kleaster wenne ek oant syn dea de teoloog Jehannes fan Damaskus (676-749), dy't in wichtige rol spile yn it Byzantynsk ikonoklasme. De tombe fan de hillige stiet yn in grot ûnder it kleaster.

It kleaster waard yn de 7e iuw troch de Perzen skeind mar in renovaasje folge. De skedels fan de yn de 7e iuw fermoarde muontsen wurde yn fitrines yn grotten bewarre. It kleaster waard yn de 9e iuw fortifisearre. 

Yn de krúsfarderstiid makke it kleaster in grutte bloei troch en waard it feridere fortifisearre. De krúsfarders namen by harren ôftocht de reliken fan Sint-Sabbas mei nei Feneesje. Se bleaune yn Itaalje oant paus Paulus VI se yn 1965 werom joech oan it kleaster om sa de otterdokske kristenen in hân te rikken.    

Under de Ottomaanske besetting waard it kleaster ferskate kearen oerfallen troch lokale bedoeïnen. It rekke ek skansearre troch in 19e iuwske ierdskodding, mar waard dêrnei yn 1840 restaurearre troch it Russyske Keizerryk.

It kleaster hat in wichtige rol spile yn de histoaryske ûntwikkeling fan de liturgy fan de otterdokske tsjerke om't it *Typikon* (de wize fan fiering fan de earetsjinst) fan it kleaster fan Sint-Sabbas standert waard yn de Eastersk-otterdokske tsjerke en de Eastersk-katolike tsjerke dy't de byzantynske ritus folget.
Zwinderen

**Zwinderen** (Nedersaksysk: *Zwindern*) is in doarp dat oan de A37 leit yn de gemeente Coevorden (foar 1998 Oosterhesselen) yn de Nederlânske provinsje Drinte , yn de trijehoeke, Coevorden, Hoogeveen en Emmen. It plak leit besúdwesten Oosterhesselen, beëasten Hoogeveen, benoardwesten Coevorden en bewesten Dalen. Benoarden it doarp leit de *Zwindersche Esch*, besúdwesten it doarp is it grutte *Zwindersche Veld* mei dêryn de nije delsetting Nij-Zwinderen oan it Kanaal Coevorden-Zwinderen, besuden Geesbrug, trochsnien troch it *Zwindersche Kanaal*. Zwinderen sels leit oan de Verlengde Hoogeveense Vaart mei de "Johannes Postbrêge'", "Zwinderskebrêge" en "Driftbrêge". De famyljes Rigterink en Oldenhuis hawwe in wichtige rôl yn de skiednis fan it doarp spile.

## Skiednis
Op de brink fan it doarp leit in balstien ta betinking fan it 775-jierrich bestean fan Zwinderen (1217-1982). Zwinderen wurdt yn in oarkonde neamd fan de biskop fan Utert.

Boarnen neame: *in Suinre* (1217), *de Swinre* (1276), *Swijnre* (1295), *Zwynderen* (1527), *Swinder* (1811-13). Der binne twa teoryen fan dêr't plaknamme  gearstald út wêze kin: 
* *swin*, *zwin* = wetterrin, ril, streamke (ôflaat fan *swinan* = ferdwine, *verzwinden*) en *horne* (= hoeke, herne).
* *swin* en *heri*, *hara* = mei bosk bewoeksen hichte. 
It kin dus betsjutte:
* hoeke/herne oan de natuerlike wetterrin
* sânige, bewoeksen hichte oan de wetterrin, yn dat gefal it *Loodiep*.
Yn Zwinderen lei yn de Midsiuwen inkelde geastlike guod. Yn 1615 waard it lienrjocht, dy't it kleaster Dikninge hie op it hiem Oldenhuis, foar 120 gûne ôfkocht troch in famylje, dy't himsels Oldenhuis neamde. Yn de santjinde iuw telde Zinderen fjouwer buorkerijen en ien skeperij. Yn 1794 wiene der fyftjin buorkerijen as gefolch fan it yntensivearjen fan de lânbou dy't yn Drinte geande wie.

## Galery

Ronde van Drenthe in Zwinderen.jpg|Omgong fan Drinte troch Zwinderen
RM 478202 Boerderij te Zwinderen.jpg|Monumintale pleats 't Muldert
Carbid-schieten 31-12-2009, Zwinderen (8).JPG|Karbidsjitterij


## Keppeling om utens
* Ynformaasje oer Zwinderen (webstee fan de Gemeente Coevorden)
Heorot

* Heorot (''Beowulf''), in gebou yn it Aldingelske epos *Beowulf*
* ''Heorot'' (romansearje), in duology fan Larry Niven, Jerry Pournelle en Steven Barnes, besteande út:
** *[[The Legacy of Heorot]]*, in roman út 1987
** *[[The Dragons of Heorot]]* (yn Noard-Amearika útjûn as *Beowulf's Children*), in roman út 1995
* ''Heorot'' (koart ferhaal), in koart ferhaal fan Jim Butcher út 2007
Hoareb

De **berch Hoareb** (Hebriuwsk: חֹרֵב, Gryksk yn de Septuaginta: χωρηβ, Latynsk yn 'e Fulgata: Horeb) is de berch dêr't neffens it boek Deuteronomium fan it Alde Testamint God de Tsien Geboaden oan Moazes joech. By de Hoareb sloech Moazes mei de stôk wetter út de rots Eksodus 17:5. Ek moete de profeet Elía God by de Hoareb (1 Keningen 19:1) nei't Elía flechtsje moast foar de wraak fan keninginne Izébel.
 
## Lokaasje
Yn de tradysje wurdt Hoareb sûnt de 4e iuw lokalisearre yn it suden fan it skiereilân Sinaï, in plak dat bekend stiet as de *Jebel Musa*, (Berch fan Moazes), mar der binne folle mear plakken dy't oanspraak meitsje op it plak. Fêst stiet dat de berch earne lizze moat yn it grûngebiet dêr't eartiids de stam fan de Midianiten wenne. Op grûn fan stúdzje, ûndersyk en tal fan fynsten yn de jierren 1980 foege de Italjaan Emmanuel Anati de berch Karkom yn de Negev-woastyn yn Israel oan de list fan mooglike plakken ta.

## Namme
Yn Eksodus 3:1 en 1 Keningen 19:8 wurdt Hoareb de "Berch fan God" neamd (of de Berch fan YHWH).

Op oare plakken yn 'e Bibel fine de foarfallen plak op de Berch Sinaï. De measte gelearden tinke dat Sinaï en Hoareb twa ferskillende nammen foar ien en itselde plak binne. Der binne lykwols ek guon dy't tinke dat it wolris twa ferskillende plakken west hawwe kinne.

De reformator Jehannes Kalvyn wie fan betinken dat it by Sinaï en Hoareb om deselde berch gyng. Neffens Kalvyn waard de eastlike kant fan de berch Sinaï neamd en de westlike kant Hoareb. De Spaanske rabbyn Abraham ibn Ezra stelde út dat it om ien berch gyng mei twa toppen, dy't foar de ferskillende nammen soargen.
Theodor Kittelsen

**Theodor Severin Kittelsen** (Kragerø, 27 april 1857 – Jeløya, 21 jannewaris 1914) wie in Noarske keunstner. Hy is ferneamd fan syn natuerskilderijen en syn yllustraasjes fan mearkes en sêgen, benammen dy fan trollen.

## Styl
Kittelsen syn skilderstyl kin yndield wurde tusken de neoromantyske en naïve keunst. As nasjonaal keunstner wurdt er yn Noarwegen tige respektearre en is er ferneamd, mar hy krijt net in soad ynternasjonaal omtinken en dêrtroch is syn namme faak net opnaam yn registers fan ynternasjonaal erkende skilders en keunstners.

## Galery

File:Kittelsen fra Lofoten.jpg|*Æolsharpen*, 1888. (Lofoten)
File:Theodor Kittelsen - Pesta i trappen, 1896 (Pesta on the Stairs).jpg|*Pesta i trappen*, 1896 ('De pest op 'e trep')
File:Theodor Kittelsen - Skogtroll, 1906 (Forest Troll).jpg|*Skogtroll*, 1906 ('Bosktrol')
File:Gutt på hvit hest.jpg|In jonge op 'e rêch fan in *bækhest* dat mei him yn 'e rivier springt (op it skilderij *Gutt på Hvit Hest*)
File:Theodor Kittelsen Huldra forsvant.jpg|*Huldra forsvant* ('De Hulder dy't ferdwûn')
Kleaster fan Mar Elian

It **Kleaster fan Mar Elian** wie in Syrysk-katolyk kleaster by Al-Qaryatayn, in stêd yn de Syryske provinsje Homs. It kleaster wie wijd oan de hillige Elian (Mar Elian), mar waard yn augustus 2015 troch Islamityske Steat ferneatige nei't de striders fan de terreurgroep it gebiet by de slach by Al-Qaryatayn feroveren.

## Skiednis
De skiednis fan it kleaster gyng werom op de fyfte iuw, doe't it stifte waard yn in oaze dêr't al in oan de hillige martler Elian fan Emesa wijde tsjerke stie út de 4e iuw. Alhoewol't it kleaster yn de 18e iuw de funksje fan kleaster ferlear bleau de lokaasje in wichtich plak foar kristenen yn Syrje. Sûnt 2001 waard der mei Britske help argeologysk ûndersyk útfierd. Twa muontsen út it kleaster *[[Deir Mar Musa al-Habashi]]* brochten yn 2007 nij monastyk libben yn it kleaster. Hja hiene as doel in moetingsplak foar kristenen en moslims te foarmjen. Sûnt it begjin fan de boargerkriich yn Syrje waarden yn it kleaster flechtlingen út Homs en omlizzende plakken opnommen. 

De prior fan it kleaster, pater Jacques Mourad, waard yn maaie troch striders fan IS ûntfierd. Yn oktober 2015 wist de pater mei help fan in islamityske freon oan IS te ûntkommen. 

## Ferneatiging fan it kleaster
Yn de nacht fan 5 op 6 augustus 2015 waard Al-Qaryatayn troch de IS-striders ynnommen en twa wiken letter waard de âlde kleastertsjerke mei in bulldozer mei de grûn lykmakke. De oare gebouwen waarden yn 'e brân stutsen. Nei it ynnimmen fan de stêd waarden in tal kristenen fermoarde om se harren net bekeare lieten ta de islaam of wegeren harren ûnder de regels fan it kalifaat del te jaan. Oare leden fan de lytse kristlike mienskip waarden finzen nommen en/of as slaaf meinommen.  

It Syryske leger ferovere yn april 2016 Al-Qaryatayn op de IS-striders werom. De resten en de fernielde sarkofaach fan Sint-Elian waarden werom fûn en op 'e nij begroeven op de lokaasje. Der binne plannen om it kleaster wer op te bouwen.

## Replika
Nei't Islamityske Steat Mar Elian ferneatige naam de Italjaanske sakeman Michelangelo De Salvo it inisjatyf om yn Granozzo, Noard-Itaalje, in replika fan de kleastertsjerke te bouwen. Op 23 desimber 2016 waard dêr foar it earst in misse fierd.
Ten Arlo

**Ten Arlo** is in buorskip, dat ûnder it doarp Zuidwolde falt, yn de gemeente De Wolden, yn de Nederlânske provinsje Drinte. It buorskip leit tusken de A28 en de N48 tichteby knooppunt Hoogeveen.

In part fan it buorskip foarmet in beskerme doarpsgesicht. Tichteby leit it natuerkampearterrein *De Bulte*. Yn de Twadde Wrâldkriich wie der yn Ten Arlo NAD-*Kamp Ten Arlo*.

## Galery

Overzicht - Ten Arlo - 20024336 - RCE.jpg|Hoogeveenseweg 18-16-12
Exterieur - Ten Arlo - 20024333 - RCE.jpg|Hoogeveenseweg 3
Exterieur overzicht barak werkkamp uit 1941 - Ten Arlo - 20322547 - RCE.jpg|Barak wurkkamp út 1941
Exterieur overzicht restanten werkkamp uit 1941 - Ten Arlo - 20322545 - RCE.jpg|Oerbliuwsel wurkkamp út 1941
Sint-Joariskleaster (Homs)

It **Deir Mar Georges** (Arabysk: دير مار جرجس) of **Sint-Joariskleaster** is in antiochysk-otterdoksk kleaster yn it doarp Humaira by Marmarita, in plak yn de provinsje Homs, fiif kilometer noardwestlik fan it kastiel Krak des Chevaliers yn Syrje. It kleaster falt ûnder it gryksk-otterdokske Patriarchaat fan Antiochje.

It kleaster stiet yn de saneamde "Delling fan de Kristenen" (Wadi al-Nasara / وادي النصارى) en leit oan de romeinske wei fan Tripoly nei Homs. It is sûnt de 6e iuw in regionaal sintrum fan de gryksk-otterdokske tsjerke. Fan de 32 doarpen yn de delling binne tsjintwurdich 27 noch kristklik. Fan de oare fiif doarpen wurde hjoed-de-dei fjouwer foar it measte bewenne troch Alaviten en ien, it doarp al-Hisn, is soennitysk woarn.

## Skiednis
Neffens de oerlevering soe it kleaster yn de 6e iuw toch Justinianus I stifte wêze, mar histoaryske boarnen binne der net. De Perzyske moslim at-Tabarī (839–923) makke foar it earst melding fan it kleaster.

By de moderne tsjerke giet it om in weropbou út 1857. Yn it kleaster binne lykwols in soad âldere saken bewarre bleaun dy't yn it kleaster útstald wurde. De yngong giet troch in trijefâldige bôge mei twa sintrale pylders fan byzantynske komôf. In âlde grutte stien mei religieuze foarstellings is yn de súdlike poarte fan it kleaster te sjen. De houten ikonostase yn de tsjerke is fersierd mei prachtich fykwurk en foarmet in keunstwurk fan grutte wearde. De ikonanen stellen ferskillende foarstellings út it libben fan Jezus foar.  

Under de binnenhôf fan it kleaster is in âldere, 13e-iuwske kapel mei in lytsere ikonostase dy't teminsten trije iuwen âld is. De ikoanen fan dy ikonostase stelle sênes út it libben fan de hillige Joaris foar, in populêre hillige fan it easterske kristendom. Op dat legere nivo is ek in tagong dy't nei alle gedachten de tagong wie fan it oarspronklike 6e-iuwske kleaster.

It Joariskleaster besit noch in soad âlde foarwerpen, lykas krusen, manuskripten, boeken, fykwurk, tsjelken, ensafuorthinne. Ek wurdt dêr in manuskript bewarre fan de kalyf Umar ibn al-Khattab, in ferhanneling oer de relaasje tusken moslims en kristenen. 

It kleaster wurdt it meast besocht troch pylgers op de feesten fan Sint-Joaris (6 maaie) en de Krúsferheffing (14 septimber). 

## Boargerkriich
De Syryske Boargerkriich brocht it Joariskleaster yn grut gefaar. Yn augustus 2013 waard it troch islamityske ekstremisten oanfallen. Frijwillers fan de militêre takke fan de Koerdyske PKK wisten de oanfal op it kleaster mei súkses te ferdigenjen. By de ferdigening ferlearen alve kristlike soldaten it libben, mar de ekstremisten waarden twongen harren werom te lûken yn it gebiet om it Krak de Chevalliers hinne en slaggen der net yn om it kleaster te ûntwijen.

Yn de Goede Wike fan 2014 waard in skoalle by it kleaster rekke troch in mortieroanfal. By de oanfal waarden ferskate bern deade en ferwûne.
Tichel

**Tichel** is in âlde namme foar bakstien. It wurd is besibbe oan tegel en it Dútske *Ziegel* (= bakstien) en komt fan it Latynske *tegula* (= dakpanne). Immen dy't tichels makket is in ticheler.

De famyljenamme Tichelaar (= stienbakker) is derfan ôflaat. Ek de plaknammen Tegelen (om 1100: *Tieglon*) en Tielrode (866: *Tigelrodo*) ferwize nei bakstienproduksje.

Yn Grinslân wurdt noch praat fan *afgeticheld* lân. Dat is lân dêr't de boppeste meter fan fergroeven is foar de produksje fan bakstiennen. Dêrtroch leit dat lân sa'n heale meter leger as de omkriten en wurdt it jierren nei it ôfgraven noch *tichelland* neamd. It stee dêr't ea it fabryk wie, is somtiid noch altyd bekend as *tichelwurk* (= stienfabryk), bygelyks de Tichelwerkspolder súdlik fan Bedum. Yn Fryslân hat de buorskip It Tichelwurk syn namme krigen fan de tichelwurken dy't dêr wiene.

Ien fan de klaaisoarten út Noard-Nederlân  dy't bysûnder gaadlik is om mei te bakken is potklaai (klaai om potten fan te bakken). It bewurkjen fan dy grûnsoarte is in drege saak foar de lânbou en dêrom wurdt dy hast altyd as greide ynrjochte.

## Sjoch ek
* Keninklike Tichelaar Makkum
Erlkönig

* ''Erlkönig'' (gedicht), in ferneamd gedicht fan Johann Wolfgang von Goethe út 1782
* ''Erlkönig'' (personaazje), it titelpersonaazje út dat gedicht