Kappen Illhugin

Úr kvæðasavninum Norske Folkeviser, útgivið av Magnus Brostrup Landstad í 1852. 

**Kappen Illhugin**

**1.**	Liti var hon Hellelíti, 
var burte ei jólenott, 
deð var den gamle gyvre-mó’ri  
hon stal hennar burt sá skjótt.

**2.** Kongin legge langskipið  
og mange hestar skór, 
sume leitar nieð langskipið  
og sum pá öyðeskóg. 

**3.** Kongin leitar pá langskipið 
eino jonsok-nott, 
han fekk inki varmen kveikje 
fer hnjoskið deð var rátt.

**4.** Deð eine var hnjoskið, deð aðre var tundrið 
deð treða var flinti den har’e 
deð fjór’e var báðe jönn og stál, 
som sille fer varmen ráðe.

**5.** Kongin leitar pá langskipið
jonsok-notti den dýre,
dá vart han vari bjartar ellen
up under helleren lýse.

**6.** Og deð var danske kongin
rópar han ivir sjá:
den som vil hente att’ Hellelíti
han skal vist henna fá!

**7.**	Alle lúta hatto neð
og ingin sá torðe svara,
bere han unge kappen Illhugin
han tottes ‘ki til at spara.

**8.** Og deð var unge kappen Illhugin
svaraðe han derpá:
eg skal hente att’ Hellelíti,
má eg vist henna fá.

**9.** Förðe han af seg sit riddareklæði
drog pá ein fillutte flange:
denni tikis meg goð nok vera
I trollehendar at gange.

**10.** Og deð var unge kappen Illhugin
klive han bergi blá
atte stoð alle kongins menn
og undrast dei uppá.

**11.** Og deð var unge kappen Illhugin
klive han bergi slétte,
atte stoð alle kongins men,
og mange af dei han grötte. 

**12.** Deð var unge kappen Illhugin
keme sá seint um kvelli,
der site den gamle giver-mó’ri
og rótar með nasan i elli.

**13.** Site den gamle giver-mó’ri
og rótar með nasan I elli;
hot er deð fer eit kogabánn
som kogar sá seint um kvelli.

**14.** Den som kallar meg eit koga bánn
den vi letter vándum leite,
men kale meg unge kappen Illhugin
sá lyster denni gúten heite.

**15.** Eg er komin I bergið in
eg lýte mit mál framföre,
eg ill’ hente bjartan ellen
fer Herbjönn her suð pá gröði.

**16.** Du fer inki bjartan ellen
under min helleren út
fór du seie meg sanningin
af allom dinom tru.

**17.** Áren din er i hynno breið,
du skipar út ivir ‘an elli,
deð sver eg eiðen af minom tru
han finst der ‘ki slík I bergi.

**18.** Nasan hev du som nautefjósið
enna heve du bratt,
deð sver eg eiðen af minom tru
kvort ór’ið sá seie eg satt.

**19.** Nasan dine er som nautefjósið
kjæften som bikkjetrýne,
mine augo er skarpe I haus
dine som fuði pá svine.

**20.** Deð høyrer eg pá drengin den
at han er hugað pá möy,
I nott má du henna sova hjá
imorgo sá skal du döy.

**21.** Til svarað hon Hellelíti
up I sengi hon lág:
deð er sá litið at hugleggje
bere ei einaste nott.

**22.** Deð var árle um morgun
dagin den grýr um kring
dá kom den gamle giver-mó’ri
með kvasse soxi si.

**23.** Hon treiv uti hans gule lokk
og rykkjer en fram pá golv,
deð totte unge kappen Illhugin
alt deð I augo lóg.

**24.** Deð var den gamle gyvre-mo’ri
vart hon sá full af grái,
hon kastar en up I sengi atte:
rekist no deran báðe!

**25.** Sette hon luren fer blóðga munni
blés hon deri með vreiðe,
deð höyrðe hennas systar sjau
norð under Lýseheiði.

**26.** Hon sette luren fer blóðga munni
blés hon deri með veriðe,
deð höyrðest til Jorun Joklekápa
lengst norð under heiði.

**27.** Deð var unge kappen Illhugin
han ság seg út ivir fjórð
der ság han Jorun Joklekápa
i sterke jönnbáten hon rór.

**28.** Deð var ungi kappen Illhugin
han vart I hugin sá vreið:
eg helsar deg Jorun Joklekápa
du geve ‘kon drenginne freð!

**29.** Deð var unge kappen Illhugin
han tok til tútarhonn,
sekte han neð tenna Jorun Joklekápa
með alle sine bónn.

**30.** Sette han luren fer bloðga munni
blés han i sá hátt,
sekte han neð Jorund Joklekápa
herút  pá hafsens bott’.

**31.** Der kom stúk I aurum halli
stúkar og mykin bresti,
der komu hannars systar sjau
alle með ringskódde hestar.

**32.** Og deð var unge kappen Illhugin
springe han beri umkring
hoggi han hennars systar sjau
at de lág alle i ein ring.

**33.** Sá hoggi han til den gamle gyvre-mó’ri
at sverðið stoð alt til navle,
næste stoð hennars yngste son
han torðe slet inki tala.

**34.** Og deð var unge kappen Illhugin
var beðre hell aðre drengir,
no má han sova með Hellelíti
báðe vel og lengi.

Bólkur:Føroyskur dansur
Bólkur:Kvæði