چاقوی رزمی

**چاقوی رزمی** () گونه‌ای چاقوی جنگی است که برای مصارف نظامی طراحی شده و اغلب برای نبردهای تن به تن یا نزدیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. از زمان پایان جنگ سنگر به سنگر، بیشتر چاقوهای رزمی نظامی به‌طور ثانویه برای مصارف کاربردی (پاک کردن شاخ و برگ، بریدن شاخه‌ها برای پوشش، باز کردن جعبه‌های مهمات و غیره) طراحی شده‌اند.

خنجرهایی که برای استفاده نظامی در درگیری‌های نزدیک طراحی شده‌اند، هزاران سال است که توسط سربازان حمل می‌شوند. استفاده از خنجرهای جنگی ساخته شده از آهن، نقطه عطف مهمی در توسعه چاقوهای رزمی بود، و چنین سلاح‌هایی در ارتش‌های باستانی خاورمیانه بسیار ارزشمند بودند. خنجرهای نظامی فرانسوی و ایتالیایی قرن چهاردهم نخستین خنجرهایی بودند که تیغه‌های باریک، نوک تیز و دو لبه داشتند و با هدف نفوذ در زره‌های جدید طراحی و ساخته شدند. انگلیسی‌ها و اسکاندیناوی‌ها چاقوی رزمی معروف به «خنجر بولوک» را در حدود سال ۱۳۵۰ میلادی وارد خدمت نظامی کردند. افزایش استفاده از سلاح گرم منجر به کاهش استفاده از خنجرهای جنگی و چاقوها به عنوان سلاح‌های نظامی شد.

## تاریخچه
خنجرهایی که برای استفاده نظامی در درگیری‌های تن‌به‌تن طراحی شده‌اند، هزاران سال است که توسط سربازان حمل می‌شوند. پذیرش خنجرهای مبارزه ساخته شده از آهن، نقطه عطف مهمی در توسعه چاقوهای نبرد بود و این سلاح‌ها در ارتش‌های باستان خاورمیانه بسیار ارزشمند بودند. خنجرهای نظامی فرانسوی و ایتالیایی قرن چهاردهم اولین خنجرهایی بودند که تیغه بسیار باریک، نوک‌تیز و دو لبه را به عنوان واکنشی به بهبودهای صورت گرفته در طراحی زره و نیاز به بهره‌برداری از نقاط ضعف در حفاظت زرهی معرفی کردند. انگلیسی‌ها و اسکاندیناویایی‌ها یک چاقوی رزمی به نام «خنجر بیضه» را در حدود سال ۱۳۵۰ وارد خدمت نظامی کردند، در حالی که پونیارد فرانسوی و دیرک اسکاتلندی خنجرهایی بودند که از ابتدا به عنوان سلاح‌های نظامی طراحی شده بودند.

افزایش استفاده از سلاح‌های گرم منجر به کاهش استفاده از خنجرها و چاقوهای رزمی به عنوان سلاح‌های سازمانی نظامی شد. با این حال، چاقوهایی که به صورت شخصی خریداری می‌شدند اغلب توسط سربازان پیاده برای استفاده به عنوان سلاح کمکی و ابزار کاربردی حمل می‌شدند. برخی از نیروهای نظامی برای کارزارهای خاص یا برای نیروهای متخصص مانند واحدهای پیشرو یا مهندسی میدانی چاقو صادر می‌کردند، اما این ابزارهای برش در درجه اول برای استفاده به عنوان چاقوی رزمی طراحی نشده بودند.

## چاقوهای رزمی امروزی
بند|راست|۳۰۰ پیکسل|چاقوی رزمی ان‌آر ۴۳ شوروی
«چاقوی رزمی» که پیش‌تر به عنوان چاقوی سنگر شناخته می‌شد، توسط هر دو طرف در جبهه غربی در طول جنگ جهانی اول استفاده شد. از آن زمان، چاقوهای رزمی توسط ارتش‌های بسیاری از ملل صادر شده است. اگرچه آن‌ها در جزئیات با هم تفاوت دارند، اما همه آن‌ها دارای ویژگی مشترک طراحی هدفمند برای استفاده نظامی هستند که نقش اصلی آن‌ها به عنوان یک سلاح نبرد تن‌به‌تن است.

### جنگ جهانی دوم
در طول جنگ جهانی دوم، چاقوی مبارزه فربیرن-سایکس بریتانیایی توسط ویلیام ای. فربیرن و اریک ای. سایکس، دو عضو سابق پلیس شهرداری شانگهای که بسیاری از سربازان را در نبرد تن‌به‌تن آموزش دادند، طراحی شد. چاقوی فربیرن-سایکس الهام‌بخش چندین چاقوی مشابه در آن دوران شد، مانند استیلتو وی-۴۲ که توسط سرهنگ دوم رابرت تی. فردریک، فرمانده مشترک نیروی خدمات ویژه اول آمریکا و کانادا طراحی شد و استیلتو ریدر تفنگداران دریایی ایالات متحده که توسط سرهنگ دوم کلیفورد اچ. شوی طراحی شده بود. در اتحاد جماهیر شوروی، ارتش سرخ چاقوهای رزمی را بر اساس یک الگوی واحد به نام «سری NR» صادر کرد.

[بند|راست|«[کا-بار» چاقوی رزمی تفنگداران دریایی ایالات متحده، چاقوی رزمی استاندارد سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده در طول و پس از جنگ جهانی دوم]]

در اواخر سال ۱۹۴۲، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده مدل 1219C2 را پذیرفت که بعدها «چاقوی رزمی مارک ۲ یواس‌ام‌سی» نامیده شد، اما در اصطلاح عامیانه بیشتر با نام کا-بار شناخته می‌شود. کا-بار با چاقوهای رزمی ایالات متحده در دوران جنگ جهانی اول تفاوت داشت، زیرا به عنوان یک ابزار دو منظوره طراحی شده بود که هم برای نبرد و هم به عنوان یک چاقوی کاربردی سازگار بود. این چاقو با چاقوهای قبلی یواس‌ام‌سی مانند استیلتو مارین ریدر تفاوت داشت، به طوری که چاقوی جدید از یک تیغه تنومند و پهن با نوک منحنی استفاده می‌کرد که حملات برشی و همچنین ضربات تیغه را تسهیل می‌کرد. گزارش‌ها در مورد اثربخشی چاقوی جدید در نبردهای جنگلی، تصمیم سپاه تفنگداران دریایی برای تعیین کابار به عنوان چاقوی مبارزه یواس‌ام‌سی برای تفنگداران انفرادی را توجیه کرد.

ارتش ایالات متحده چاقوی سنگر ام۳ را در سال ۱۹۴۳ به عنوان چاقوی رزمی استاندارد خود پذیرفت. ام۳ جایگزین چاقوی سنگر مارک ۱ قدیمی مربوط به جنگ جهانی اول در خدمت رزمی شد. ام۳ یک چاقوی رزمی واقعی بود، زیرا صرفاً برای استفاده نظامی طراحی شده بود و در درجه اول به عنوان یک چاقوی مبارزه در نظر گرفته شده بود، اگرچه برخی سازش‌ها در طراحی برای حفظ مواد استراتژیک صورت گرفته بود. هنگامی که برای کارهای کاربردی مانند باز کردن قوطی‌های جیره یا جعبه‌های مهمات استفاده می‌شد، محدودیت‌های ام۳ به سرعت آشکار می‌شد.

در ایالات متحده، بو راندال تولید «چاقوی مبارزه همه منظوره» را آغاز کرد و در کاتالوگ خود به آن شماره «۱» داد. بین سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۵، راندال مید نایوز ۴,۰۰۰ عدد از این چاقوها را برای استفاده در میدان نبرد توسط نیروهای آمریکایی تولید کرد که حدود ۱,۰۵۸ چاقو نیز به پیمانکار فرعی شرکت کارد و چنگال نورث‌همپتون در اسپرینگفیلد، ماساچوست برای برآوردن تقاضای زمان جنگ سپرده شد. در دهه ۱۹۵۰، راندال الگوی کلی چاقوی بوئی را برای چندین طراحی چاقوی مبارزه خود پذیرفت.

### پس از جنگ جهانی دوم
اکثر نیروهای نظامی امروزه تا حد زیادی انواع چاقوی رزمی صادر شده برای سربازان را استاندارد کرده‌اند. به عنوان مثال، نیروهای تکاوری شیلی در استفاده از کوروو، یک سلاح نظامی سنتی شیلی، آموزش دیده‌اند. هنگ‌های گورکا از کوکری حمایت می‌کنند، یک ابزار برش و سلاح عمومی با تیغه پهن و منحنی که بیشتر به یک ماشتی یا چاقوی بولو فیلیپینی شبیه است تا یک چاقو. در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده، چاقوی رزمی استاندارد از زمان جنگ جهانی دوم، چاقوی رزمی-کاربردی یواس‌ام‌سی (کابار) بوده است.

مدل ۱۴ راندال «اتک» که برای استفاده نظامی با نظرات کاپیتان جورج اینگراهام، جراح رزمی در واحد ۹۴ پزشکی ارتش ایالات متحده طراحی شده بود، یک چاقوی رزمی محبوب بود و به طور گسترده توسط سربازان و تفنگداران دریایی به صورت انفرادی خریداری می‌شد. در طول درگیری جنگ ویتنام، راندال بازخوردی از کاپیتان اینگراهام دریافت کرد که خواستار دندانه‌هایی در پشت تیغه برای بریدن بدنه هواپیماهای سقوط‌کرده جهت نجات پرسنل گرفتار و یک دسته توخالی برای ذخیره تجهیزات بقا شده بود. راندال این تغییرات را اعمال کرد و نتیجه آن اولین چاقوی از چاقوهای بقای مدرن بود.

چاقوی رزمی دیگری که در طول جنگ ویتنام ظاهر شد، گربر مارک ۲ بود که برای استفاده نظامی توسط کاپیتان ارتش ایالات متحده، باد هولزمن و ال مار طراحی شد که به نوبه خود بر اساس الگوی یک گلادیوس رومی یا شمشیر کوتاه بود. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، شاگرد و حامی فربیرن، سرهنگ رکس اپل‌گیت با طراح چاقو بیل هارسی جی آر برای طراحی چاقوی مبارزه اپل‌گیت-فربیرن همکاری کرد؛ نام‌گذاری آن به این دلیل بود که به عنوان بهبودیافته فربیرن-سایکس بر اساس بحث‌هایی که اپل‌گیت و فربیرن در طول جنگ جهانی دوم برای رفع نقاط ضعف چاقوی F-S داشتند طراحی شده بود. اولین سری از این چاقوها توسط ال مار نایوز بر اساس طرح‌های هارسی ساخته شد.

[بند|راست|یک [کی‌ام۲۰۰۰|KM2000 مدرن متعلق به نیروی زمینی آلمان]]
چاقوساز بیل هارسی بعداً با کریس ریوز برای طراحی «چاقوی یاربورو» همکاری کرد، یک چاقوی رزمی که به هر فارغ‌التحصیل دوره مقدماتی نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده اهدا می‌شود. در آخرین گام از این تکامل، بیل هارسی و کریس ریوز با پدر برنامه مبارزات ارتش مدرن، مت لارسن، برای طراحی «چاقوی رزمی LHR» همکاری کرده‌اند.


پرونده:Glock Feldmesser FM 78 noBG.jpg|چاقوی فیلدمسر گلوک اف‌ام ۷۸ و غلاف آن
پرونده:Coltello Extrema Ratio NIMBUS Ordinanza.JPG|چاقوی رزمی نیروی زمینی ایتالیا مدل Extrema Ratio NIMBUS


ارتش آلمان از KM2000 ساخت ایکهورن به عنوان چاقوی سازمانی استاندارد خود استفاده می‌کند. طراحی آن یک تانتو غربی شده است که برای بوندس‌ور صادر می‌شود. تیغه بسته به مدل‌های مختلف از فولاد 440A یا N695 ساخته شده است. برخی از آن‌ها از فولاد فنر 55Si7 استفاده می‌کنند. چاقوساز ایکهورن در زولینگن آلمان، سرنیزه‌های KCB-77 را برای ارتش کانادا و سپاه تفنگداران دریایی آمریکا صادر کرده است. به جز KM2000، چاقوهای بسیار دیگری از ایکهورن وجود دارد، از جمله سری‌های KM3000، KM4000، KM5000، ParaCommando و Aviator. چاقوهای ایکهورن بسیار مستحکم و برای استفاده حرفه‌ای هستند. این چاقوها همچنین مورد علاقه نیروهای نظامی در سراسر جهان هستند.

نیروهای اتریش از چاقوی گلوک استفاده می‌کنند. این چاقو همچنین به عنوان سرنیزه برای تفنگ اشتایر AUG با طراحی بولپاپ که توسط نیروهای اتریشی استفاده می‌شود، کاربرد دارد. تیغه از فولاد کربنی فسفاته ساخته شده است. دسته از یک پلیمر قوی خاص ساخته شده توسط شرکت گلوک است. چاقوی گلوک توسط نیروهای ویژه در سراسر جهان نیز استفاده می‌شود.

## جستارهای وابسته
* سرنیزه
* چاقوی شکاری
* چاقوی پرتابی
* ینک لوی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:سلاح‌های برنده
رده:کاردهای نظامی