پرل (مجله)

***پرل: مجله‌ای از فکاهیات و خواندنی‌های شهوت‌انگیز *** ، یک مجله ماهنامه پورنوگرافی بود که در اواسط دوره ویکتوریا توسط ویلیام لازنبی در لندن منتشر می‌شد. این مجله به دلیل نقض استانداردهای معاصر در زمینه وقاحت، توسط مقامات بریتانیایی تعطیل شد.

## انتشار
*پرل* در هجده شماره از ژوئیه ۱۸۷۹ تا دسامبر ۱۸۸۰، به‌همراه دو ضمیمه کریسمس منتشر شد. به‌عنوان یک نشریه زیرزمینی، شمارگان آن به ۱۵۰ نسخه محدود بود و بیست و پنج پوند قیمت داشت که آن را نسبت به نشریات پورنوگرافی مشابه در آن زمان، به‌طرز غیرمعمولی گران‌قیمت می‌کرد. سالنامه کریسمس، که ضمیمه‌ای با تولید نه‌چندان ظریف و در ۶۰ صفحه بود، به قیمت سه گینه به فروش می‌رسید. تنها شماره‌های ویژه حاوی تصویرسازی بودند. ناشر و سردبیر، ویلیام لزنبی، خود نیز بخشی از محتوا را می‌نوشت. این مجله به‌صورت مخفیانه و از طریق سفارش پستی توزیع می‌شد. بر اساس هزینه و موضوع، به نظر می‌رسد مخاطبان هدف، متخصصان طبقه متوسط و مرفه بوده‌اند. دو مورد از اشعار با موضوع شلاق‌زنی توسط الگرنون چارلز سوینبرن سروده شده بود، هرچند مشخص نیست که آیا او اجازه انتشار آن‌ها را داده بود یا خیر. ساختار این مجله، در ترکیب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه، داستان‌های دنباله‌دار، وقایع جاری و نامه‌هایی به سردبیر، نقیضه‌ای بر مجلات خانوادگی معاصر مانند *[[مجله خانگی زن انگلیسی]]* بود که خود حاوی تصویرسازی‌هایی از تنبیه بدنی بود. بخش‌هایی از این مجله بعدها گردآوری و به آلمانی ترجمه شد.

پس از تعطیلی مجله، ویلیام لازنبی اقدام به انتشار سه مجله پورنوگرافی دیگر به نام‌های *کرِمورن* (۱۸۸۲)، *اویستر* (۱۸۸۳) و *بودوآر* (۱۸۸۳) کرد. محبوبیت مجلات پورنوگرافی مانند *پرل* بخشی از جریانی بود که در دهه ۱۸۶۰ و با بهره‌برداری از سودآوریِ نوشتن دربارهٔ مسائل جنسی آغاز شد؛ امری که تا زمان *[[فرجام قرن]]* در انگلستان، به گسترش گفتمان‌ها دربارهٔ میل جنسی کمک کرد.

## محتوا
ساختار کلی این نشریه به این صورت بود که سه داستان شهوت‌انگیز دنباله‌دار را به‌طور هم‌زمان منتشر می‌کرد که به‌ترتیب به موضوعات سکس در طبقه اشراف، زنا با محارم و شلاق‌زنی اختصاص داشتند. این رمان‌ها که در مجموع شش عدد بودند، با لیمریک‌ها (اشعار طنز پنج‌بیتی)، سرودهای مذهبی، قصاید، ترانه‌ها، اشعار کودکانه فکاهی، اشعار آکروستیک (موشح)، نقیضه‌ها، آگهی‌های بازرگانی جعلی و نامه‌های ساختگی به سردبیر در هم آمیخته بودند. موضوعات تصویر شده در رمان‌ها و اشعار بسیار گسترده بود و مواردی چون حق رأی زنان، معلولیت جسمی، ناتوانی جنسی، انجمن‌های سری جنسی، نزدیکی با حیوانات، آلت‌های مصنوعی لاستیکی، تجاوز به بردگان، دوئل‌ها، مصلوب کردن‌های ساختگی، حرم‌سراهای ترکی و ابزارهای پیشگیری را شامل می‌شد. *پرل* اغلب حاوی تفاسیر سیاسی گسترده‌ای بود، از جمله ارجاعاتی به لوایح اصلاحات و قوانین بیماری‌های واگیردار، و بسیاری از چهره‌های عمومی جنجالی از جمله آنی بسانت، چارلز اسپورجن، ویلفرید لوسون، نیومن هال، ادموند برک، ویلیام اوارت گلادستون و رابرت پیل را به تصویر کشیده یا به آن‌ها اشاره می‌کرد.

*پرل* حاوی نخستین داستان مستهجن دربارهٔ برده‌داری در قاره آمریکا است. این داستان که «*قصه مادربزرگ من*» نام دارد، شلاق‌زنی وحشیانه و جنسی‌شدهٔ یک دختر برده سیاه‌پوست هند غربی توسط یک مباشر با پیشینه نژادی مبهم را به تصویر می‌کشد که تحت فرمان یک مالک سفیدپوست مزرعه عمل می‌کند.

رمان دنباله‌دار *لیدی پوکینگهام* در مجله *پرل*، که در آن یک بیمار مسلولِ زمین‌گیر ماجراهای جنسی خود را از روی صندلی چرخ‌دار بازگو می‌کند، به دلیل به تصویر کشیدن گذرا بودنِ عمر، زوال جسمانی و مرگ مورد توجه قرار گرفته است؛ امری که بدین ترتیب شواهدی برخلاف ایده مطرح شده توسط استیون مارکوس ارائه می‌دهد که معتقد بود پورنوگرافی دوره ویکتوریا یک «پورنوتوپیا» (آرمان‌شهر جنسی) را ترسیم می‌کند.

## میراث قانونی و فرهنگی
نوشته‌های سوینبرن دربارهٔ شلاق‌زنی در *پرل*، در استدلال‌های حقوقی بریتانیا به‌عنوان شواهدی علیه ایمنی و سودمندی تنبیه بدنی در مدارس مورد استناد قرار گرفته است.

در سال ۲۰۱۱، یک شورایار محلی در استرالیا به دلیل داشتن «مواد مربوط به استثمار کودکان» محکوم شد، زیرا یک نسخه دیجیتال از *پرل* در لپ‌تاپ او پیدا شده بود. گِرِگ بارنز، مدیر اتحادیه وکلای استرالیا، خاطرنشان کرد که این محکومیت به معنای مجرمانه بودنِ داشتنِ هر تعداد از آثار هنری و ادبی است؛ همچنین گزارش‌های رسانه‌ای اشاره کردند که انتشارات هارپرکالینز این مجله را در سال ۲۰۰۹ بازنشر کرده و در حال حاضر در آمازون موجود است. هنگامی که در مرحله تجدیدنظر، منشأ این مطالب مربوط به دوره ویکتوریا تشخیص داده شد، حکم محکومیت لغو گردید.

گزیده‌ای از داستان لیدی پوکینگهام در صحنه‌ای از فیلم *[[استاد (فیلم ۲۰۱۲)|استاد]]* (محصول ۲۰۱۲) خوانده می‌شود.

شخصیت‌ها و مکان‌های *پرل*، به دلیل تعلق به دوران ویکتوریا، در کمیک *انجمن نجیب‌زادگان عجیب* اثر آلن مور به چشم می‌خورند. به نظر می‌رسد یک مدرسه دخترانه توسط روحی (به نام «روح‌القدس») تسخیر شده است که به دانش‌آموزان تجاوز کرده و آن‌ها را باردار می‌کند. مدیره این مدرسه رزا کوت است، شخصیتی که از یکی از داستان‌های دنباله‌دار *پرل* گرفته شده است. در نهایت مشخص می‌شود که آن «روح‌القدس» در واقع همان هالی گریفین یا «مرد نامرئی» است.

## منابع

## کتاب‌شناسی

**The Pearl: A Journal of Voluptuous Reading, the Underground Magazine of Victorian England*, Grove Press, 1968, 

## پیوند به بیرون
*وبگاهی با هر ۱۸ شمارۀ مجله
رده:مجله‌های اروتیک منتشرشده در بریتانیا
رده:مجله‌های پورنوگرافی بریتانیا
رده:مجله‌های لندن
رده:مجله‌های ماهانه بریتانیا
رده:مجله‌های منحل‌شده بریتانیا
رده:مناقشه‌های وقاحت در ادبیات