لا دیفسا دلا رازا

***لا دیفسا دلا رازا*** () یک مجله فاشیستی بود که بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳ در دوران حکومت فاشیست‌ها در ایتالیا در رم منتشر می‌شد. عنوان فرعی آن علم*, مستندات، جنجال* ( بود). این سازمان نقش مهمی در اجرای ایدئولوژی نژادی پس از حمله به اتیوپی و وضع قوانین نژادی در سال ۱۹۳۸ ایفا کرد.

## تاریخچه و مشخصات
*مجله «دیفسا دلا رازا»* اولین بار در ۵ اوت ۱۹۳۸ منتشر شد. این مجله توسط دفتر رسیدگی به مشکلات نژادی به ریاست گیدو لاندرا تأسیس شد. مدیر بنیانگذار این مجله جولیو کوگنی بود، اما وقتی متوجه شد که ایده‌هایش در مورد نژادها توسط رهبران فاشیست بدون هیچ اشاره‌ای به او مورد استفاده قرار گرفته است، این سمت را ترک کرد. کوگنی جای خود را به تلسیو اینترلاندی در این سمت داد. جورجیو آلمیرانته به عنوان دبیر تحریریه آن خدمت می‌کرد و دستیار اینترلاندی بود. هیئت تحریریه این مجله شامل پزشکان و دانشمندان برجسته بود. این مجله هر دو هفته یکبار منتشر می‌شد، اما بعداً به دو ماه یکبار تغییر یافت.

*مجله «لا دیفسّا دلا رازا»* توسط چندین مؤسسه دولتی، از جمله وزارت فرهنگ عامه، بانک‌ها، شرکت‌های صنعتی و بیمه تأمین مالی می‌شد. هر شماره از این مجله به مدارس و دانشگاه‌های سراسر ایتالیا تحویل داده می‌شد. این مجله پس از انتشار ۱۱۸ شماره، در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۳ تعطیل شد.

## ایدئولوژی، محتوا و مشارکت‌کنندگان
اولین شماره این مجله شامل بیانیه‌ای *به نام «مانیفست دلا رازا*» از سوی محققان بود که اصل راهنمای ایدئولوژی نژادپرستانه ایتالیای فاشیست بود. پس از انتشار این بیانیه، رویکرد دولت نسبت به یهودیان ایتالیا و سیاست‌های استعماری آن تغییر کرد. این مجله در اولین شماره اهداف خود را به شرح زیر شرح داد:ما با کمک محققان رشته‌های مختلف مرتبط با این مسئله، مفاهیم اساسی که دکترین نژادپرستی ایتالیایی بر آنها استوار است را رواج خواهیم داد؛ و ثابت خواهیم کرد که علم در کنار ماست.*مجله «لا دیفسا دلا رازا»* اغلب شامل تصاویر گرافیکی، عکس‌ها، کارتون‌ها و فتومونتاژهایی بود که با زیرنویس‌های توهین‌آمیز و مبتذل همراه بودند. تیترهای آن عمدتاً جنجالی بودند. این مجله حامی شبه‌علم، نژادپرستی فرهنگی و بدویت ایتالیایی بود و اصول مدرنیسم اروپایی را رد می‌کرد. بیشترین موضوعی که در این مجله به آن پرداخته می‌شد، یهودستیزی بود. در ماه مه ۱۹۴۲، در مقاله‌ای از جورجیو آلمیرانته، خون به عنوان تنها گواه ایتالیایی بودن که ایتالیایی‌ها را از یهودیان و افراد سیاه‌پوست دورگه متمایز می‌کرد، در نظر گرفته شد. هر دو گروه از طریق عکس‌ها به شیوه‌ای منفی در این مجله به تصویر کشیده شدند. در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳، این مجله ادعا کرد که بریتانیایی‌ها نسبت به افرادی که در مستعمرات آن زندگی می‌کردند، رفتار بی‌رحمانه‌ای داشتند.

برخی از نویسندگان آن عبارت بودند از لینو بوسینکو، لوئیجی کاستالدی، الیو گاستینر، گویدو لاندرا و مارچلو ریچی که چهره‌های علمی بودند و مقالاتی در مورد نژادپرستی بیولوژیکی منتشر می‌کردند. مقالات گویدو لاندرا عمدتاً مربوط به بیماری‌های ارثی بود. فردیناندو لوفردا مرتباً مقالاتی برای این مجله می‌نوشت که در آنها دیدگاه‌های ضد فمینیستی خود را ارائه می‌داد.

### گردش خون
اندکی پس از انتشار، *مجله «لا دیفسّا دلا رازا»* در هر شماره ۱۵۰۰۰۰ نسخه فروخت. با این حال، از نوامبر ۱۹۴۰ به دلیل شروع جنگ جهانی دوم، تیراژ آن به‌طور قابل توجهی کاهش یافت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۸ (میلادی) در ایتالیا
رده:رسانه‌های دولتی پیشین
رده:روزنامه‌ها و مجله‌های پروپاگاندا
رده:کتاب‌های یهودستیزانه
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:مجله‌های دوماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های منتشرشده در رم
رده:یهودستیزی در ایتالیا