همجنس‌گرایی در ورزش‌های مدرن

جامعهٔ لزبین، گی، دوجنس‌گرا، تراجنسیتی و کوئیر در جوامع ورزش در سراسر جهان حضور گسترده دارند.

تعدادی از ورزشکاران سرشناس به‌طور علنی به‌عنوان اعضای جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی شناخته شده‌اند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به جیسون کالینز، جان کری، ارلاندو کروز، بیلی جین کینگ، جاش کاوالو و... اشاره کرد. در سال ۱۹۸۲، بازی‌های همجنس‌گرایان بنیان‌گذاری شد. از آن زمان تاکنون، سازمان‌های ورزشی متعددی مرتبط با جامعهٔ همجنس‌گرا شکل گرفته‌اند و رویدادهای ورزشی گوناگونی برگزار شده‌اند که ورزشکاران همجنس‌گرا در آن‌ها حضور دارند.

با وجود آن‌که به‌طور کلی روند جهانی به سوی پذیرش آشکار ورزشکاران همجنس‌گرا حرکت کرده است، سطح این پذیرش بسته به عواملی همچون سن ورزشکار، رشتهٔ ورزشی و موقعیت جغرافیایی متفاوت است. در نتیجهٔ وجود همجنس‌گراهراسی در جامعهٔ ورزشی، پرونده‌های حقوقی قابل توجهی نیز در مقابله با این تبعیض مطرح شده‌است.

## همجنسگراهراسی در فرهنگ ورزشی
دگرجنس‌گراهنجاری از ورزش حرفه‌ای گرفته تا ورزش‌های کودکان، به‌عنوان الگوی غالب در فرهنگ ورزشی دیده می‌شود. این مفهوم به دیدگاهی اشاره دارد که دگرجنس‌گرایی را به‌عنوان گرایش جنسی معیار یا ترجیحی می‌پذیرد. این شیوهٔ تفکر انحصاری در فرهنگ ورزشی اغلب به شکل افراطی بروز می‌کند و در نتیجه بر مردانگی هژمونی تأکید دارد. 
آرند کروگر نشان داده است که ریشه‌های همجنس‌گرایی در ورزش به دوران باستان بازمی‌گردد. شیوع تفکر دگرجنس‌‌گراهنجار در ورزش باعث شکل‌گیری فرهنگی شده است که به‌طور سنتی تحمل‌ اندکی نسبت به همجنس‌گرایی دارد.
این نگرش به‌ویژه در ورزش‌های نوجوانان مشاهده شده است. مطالعه‌ای اخیر توسط دنی آزبورن و ویلیام ای. واگنر سوم نشان داد که نوجوانان پسر شرکت‌کننده در ورزش‌های محبوب مانند فوتبال آمریکایی، بسکتبال و بیسبال، به‌طور قابل توجهی بیشتر از همسالان خود، نگرش‌های همجنس‌گراهراسانه دارند. در سال ۱۹۹۵، سه ورزشکار (در ان‌اف‌ال، ان‌بی‌ای و دوومیدانی) که با مجلهٔ ادوکیت مصاحبه کردند، اظهار داشتند که از واکنش هم‌تیمی‌های خود بیشتر از واکنش رسانه‌ها هراس داشتند.

در مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۹ دربارهٔ سلامت روان جوانان همجنسگرا در ایالات متحد دریافتند که خودپنداره منفی و نرخ بالاتر افسردگی در این نوجوانان شایع است.  پژوهشگران جامعه‌شناسی، سارتوره و کانینگهام نیز دریافتند که در مورد مربیان همجنس‌گرا، موارد مشابهی از تبعیض اجتماعی وجود دارد؛ مثلا والدین دبیرستانی تمایل نداشتند فرزندانشان توسط مربی همجنس‌گرا آموزش ببینند. آنها همچنین دریافتند که نگرش مشابهی از سوی خود ورزشکاران دبیرستانی نسبت به حضور در تیم‌هایی که مربی آن‌ها همجنس‌گرا است، وجود دارد. با این حال، پژوهشگران اخیر روندی رو به افزایش را در جهت پذیرش ورزشکاران آشکارا همجنس‌گرا در ورزش‌های دبیرستانی و دانشگاهی مستند کرده‌اند.
### لیگ‌های ورزشی
در لیگ‌های حرفه‌ای ورزشی، همجنس‌گرایی همچنان به‌طور گسترده‌ای در چهار لیگ حرفه‌ای اصلی آمریکای شمالی با انگ اجتماعی روبرو است. جیسون کالینز، همراه با کارل نسیب و مایکل سم از لیگ ملی فوتبال، در حالی که هنوز فعالانه بازی می‌کردند، آشکارا اعلام همجنس‌گرایی کردند، و تعداد کمی از ورزشکاران پس از پایان دوران حرفه‌ای خود آشکارسازی کرده‌اند؛ مانند وید دیویس، کوامه هریس، دیوی کوپِی، رایان اوکالاگان، روی سیمونز، اسرا توآولو، بیلی بین، گلِن بِرک و جان امیچی.
این روند مشابه در انجمن فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلستان (PFA) نیز دیده می‌شود، زیرا یک کمپین تبلیغاتی در سال ۲۰۱۰ توسط PFA علیه همجنس‌گراهراسی موفقیت‌آمیز نبود، چون که هیچ بازیکن حرفه‌ای فوتبالی حاضر نبود در این تبلیغ شرکت کند.  این روند همچنین در میان هواداران فوتبال انگلیس رایج است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸ نشان داد که در میان هواداران حاضر در مسابقات، استفاده از الفاظ توهین‌آمیز همجنس‌گراهراسانه بسیار رایج است. این مطالعه نشان می‌دهد که انگیزه پشت این زبان توهین‌آمیز این است که هواداران "سعی دارند برای تیم خود مزیت کسب کنند".

جامعه‌شناسانی که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ زنان همجنس‌گرا در ورزش آمریکایی را بررسی کردند، مکانیزم‌های آشکار و پنهانی از تبعیض اجتماعی را شناسایی کردند. با این حال، همجنس‌گراهراسی در دهه‌های اخیر به سرعت کاهش یافته است، و در سال ۲۰۱۳ مطالعات نشان داد که نگرش‌ها نسبت به همجنس‌گرایی زنان در ورزش نبست به اواسط دهه ۱۹۹۰ بهبود یافته است.

تعداد ورزشکارانی که به‌صورت عمومی به عضویت جامعه ال‌جی‌بی‌تی خود اذعان کرده‌اند، افزایش یافته است. علاوه بر این، از دهه ۲۰۰۰ سازمان‌هایی مانند مرکز ملی حقوق لزبین تلاش‌های متعددی برای کاهش نگرش‌های همجنس‌گراهراسانه در ورزش‌های تیمی دانشگاهی و حرفه‌ای انجام داده‌اند. مرکز ملی حقوق لزبین با سان فرانسیسکو فورتی ناینرز و دپارتمان‌های ورزشی دانشگاهی در دانشگاه‌هایی مانند کارولینای شمالی، فلوریدا و استنفورد همکاری کرده است تا سیاست‌های تیمی را به‌گونه‌ای بازنویسی کنند تا بتوانند ورزشکاران ال‌جی‌بی‌تی را آشکارتر پذیرش کنند.

"Out on the Fields"، یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ انجام داد. این نظرسنجی توسط اعضای کمیتهٔ سازماندهی جام بینگهام سیدنی ۲۰۱۴، جام جهانی راگبی همجنس‌گرایان، و اعضای باشگاه سیدنی کانویکتس آغاز شد، که اولین و بزرگ‌ترین مطالعهٔ بین‌المللی دربارهٔ همجنس‌گراهراسی در ورزش محسوب می‌شود. این مطالعه ۹۴۹۴ ورزشکار با هویت‌های جنسی مختلف (۲۵٪ آن‌ها خود را دگرجنس‌گرا معرفی کردند) را مورد بررسی قرار داد.
نظرسنجی نشان داد که تنها ۱٪ شرکت‌کنندگان معتقد بودند ورزشکاران لزبین، گی و دوجنسگرا در فرهنگ ورزشی 'کاملاً پذیرفته شده‌اند'، در حالی که ۸۰٪ پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که شاهد یا تجربه‌کننده همجنس‌گراهراسی در محیط ورزشی بوده‌اند. میزان تبعیض مبتنی بر گرایش جنسی در ورزش بالاست، به‌طوری که ۶۲٪ پاسخ‌دهندگان معتقدند همجنس‌گراهراسی در ورزش‌های تیمی بیشتر از هر بخش دیگری از جامعه رایج است. علاوه بر این، مطالعه نشان داد که ایالات متحده کمترین میزان پذیرش ال‌جی‌بی‌تی را دارد، در حالی که کانادا بیشترین میزان پذیرش را دارد.

اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی (NCAA) در سال ۲۰۱۰ از دانشجویان ورزشکار، مربیان و مدیران ال‌جی‌بی‌تی در ورزش‌های دانشگاهی اعلام حمایت کرد. از آن زمان، این انجمن به دفاع از ارزش‌های بنیادین برابری، انصاف و احترام برای همه افراد در ورزش‌ها و رویدادهایش پرداخته است.

## منابع

رده:گرایش جنسی و ورزش‌ها