لوئیجی سوم ناپل

**لوئیجی سوم ناپل** (؛ ۲۵ سپتامبر ۱۴۰۳ – ۱۲ نوامبر ۱۴۳۴) از سال ۱۴۱۷ تا ۱۴۲۶ مدعی پادشاهی ناپل و همچنین کنت پروانس، فورکالکیه، پیمونت و ماین و از سال ۱۴۱۷ تا ۱۴۳۴ دوک آنژو بود. به عنوان وارث تعیین‌شده برای تاج و تخت ناپل، او از سال ۱۴۲۶ تا ۱۴۳۴ دوک کالابریا بود.

## پیشینه
پسر ارشد و وارث کنت پرووانس و پادشاه اسمی ناپل، لویی دوم آنژو، و یولاند آراگون، دختر شاه جان اول آراگون و یولاند بار (۱۳۶۵–۱۴۳۱)، دختر رابرت اول، دوک بار، و ماری والوا، دختر شاه جان دوم، پادشاه فرانسه. والدین او همچنین به عنوان «شاه و ملکه چهار پادشاهی» شناخته می‌شدند: سیسیل، اورشلیم، قبرس و آراگون. در تفسیر دیگری، عنوان ناپل جدا از سیسیل، به استثنای قبرس، در نظر گرفته شده است.

## زندگی‌نامه
هنگامی که در سال ۱۴۱۰، تاج و تخت آراگون پس از مرگ مارتین اول، که بدون وارث درگذشته بود، خالی بود، یولاند، دختر جان اول، سلف مارتین، تاج و تخت را برای پسر شش ساله‌اش لویی ادعا کرد.

اما در آن زمان، معیارهای حاکم بر جانشینی سلطنتی در آراگون و بارسلونا همیشه خویشاوندان مرد را بر هر وارث زن ترجیح می‌داد: در واقع، به همین دلیل بود که مارتین، عموی یولاندا، پس از مرگ برادرش جان، تاج و تخت را به ارث برده بود. در غیاب هرگونه وارث مستقیم مشروع، مرگ مارتین منجر به یک دوره خالی شدن تاج و تخت، معروف به دوره فترت، شد که دو سال به طول انجامید و تاج و تخت آراگون را به آستانه جنگ داخلی کشاند، زیرا پنج مدعی، از جمله لویی سوم آنژو، خود را معرفی کرده بودند.

پس از مصالحه کاسپه در سال ۱۴۱۲، فردیناند آنتکوئرا، پسر دوم النور آراگون و جان اول کاستیا، به عنوان پادشاه آراگون انتخاب شد.

## چهار پادشاهی
لوئی تنها هشت سال داشت، اگرچه خانواده‌اش هنوز متصرفاتی را تحت سلطنت آراگون در روسیون و منطقه مون‌پلیه حفظ کرده بودند، اما حق پادشاه شدن در یکی از چهار پادشاهی خود را که عناوین والدینش را داشتند، از دست داد. با این حال، یولاند و پسرش همچنان خود را وارثان مشروع می‌دانستند و علاوه بر سایر عناوین سلطنتی که در اختیار خاندان آنژوین بود، از عنوان پادشاه آراگون نیز استفاده می‌کردند. در هر صورت، یولاند و خانواده‌اش فقط برای مدت کوتاهی در تمام پادشاهی‌های ذکر شده متصرف بودند: هم لویی و هم برادرش، رنه آنژو، مالکیت پادشاهی ناپل را به دست آوردند. رنه در طول جنگ داخلی کاتالونیا برای مدت کوتاهی پادشاه آراگون بود. در حالی که سیسیل، قبرس و اورشلیم هرگز در واقع تصرف نشدند.

در سال ۱۴۱۷، لویی پس از مرگ پدرش، تمام عناوین خود را به دست آورد.

## رقابت‌ها برای تاج و تخت ناپل
در همین حال، در سال ۱۴۱۴، خواهر لادیسلاوس، خوانا، جانشین لادیسلاوس در پادشاهی ناپل شد. در سال ۱۴۱۹، پس از جدایی از همسر دومش، جیمز دوم از بوربون-لا مارکه، خوانا با عنوان خوانا دوم به عنوان تنها ملکه ناپل تاجگذاری کرد. رقابت‌های دیرینه بین خانواده لویی و شاخه آنژو-دوراتزو، که لویی اول و لویی دوم از آنژو را در مقابل یکدیگر قرار داده بود، و حاکمان دوراتزو، چارلز سوم و لادیسلاوس، اکنون با خوانا دوم به پایان رسیده به نظر می‌رسید. در واقع، در ۴ نوامبر ۱۴۱۹، پاپ مارتین پنجم، لویی سوم از آنژو را به عنوان وارث پادشاهی ناپل منصوب کرد، در حالی که قرار بود سرجیانی کاراچیولو، مورد علاقه ملکه، که توسط موتزیو آندتولو اسفورزا دستگیر شده بود، تبعید شود.

با این حال، دومی، پس از آزادی دوباره، با پادشاه جوان آراگون، آلفونسو پنجم، مذاکره و اتحاد برقرار کرد و خوانا را که اکنون به پنجاه سالگی نزدیک می‌شد و فرزندی نداشت، متقاعد کرد که آلفونسو را وارث خود اعلام کند و بدین ترتیب مسئله جانشینی خود را حل و فصل کرد و متحدی قوی در برابر دشمنانش به دست آورد.

در اوت ۱۴۲۰، لویی سوم، بی‌خبر از پیمان بین خوانا و آلفونسو، در سواحل کامپانیا پیاده شد و وارد ناپل شد. با این حال، ماه بعد، ناوگان آراگونی از راه رسید که طبق توافق با ملکه خوانا، بندر ناپل را اشغال کرد و منتظر ورود خود آلفونسو بود که در فوریه ۱۴۲۱ در سیسیل پیاده شد و در ژوئیه همان سال وارد ناپل شد. سپس به نظر می‌رسید که لویی و پاپ، با رها کردن یک جنگ پرهزینه و بی‌ثمر، بازی را باخته بودند، زیرا در اوایل سال ۱۴۲۳، روابط بین خوانا و آلفونسو ناگهان رو به وخامت گذاشت.[۳] پس از اقدام آلفونسو برای سرپیچی از فرمان، که منجر به دستگیری کاراچیولو، نخست‌وزیر و فرد مورد علاقه ملکه، شد، خوانا در ماه مه ۱۴۲۳ ناپل را ترک کرد و به آورسا رفت، جایی که با لویی آنژو آشتی کرد و فرزندخواندگی آلفونسو را باطل اعلام کرد. به جای او، پادشاه، خود لویی، از نوادگان رقبای قدیمی خانواده دوراتزو، را به عنوان پسر و وارث خود پذیرفت و عنوان سنتی دوک کالابریا را به او اعطا کرد.

آلفونسو پس از اطلاع از پیوستن فیلیپو ماریا ویسکونتی، دوک میلان، به ائتلاف ضد آراگونی و دریافت خبر درگیری برادرانش، هنری و جان، در کاستیا، ناپل و بخشی از پادشاهی را به دست برادر کوچکترش، پدرو، سپرد و به سمت پرووانس (شهرستان دشمنش، لویی سوم) حرکت کرد. او بندر و شهر مارسی را ویران کرد و سپس به سمت بارسلونا حرکت کرد.

ناوگان جنوایی ویسکونتی، همچنین در سال ۱۴۲۳، گائتا، پروچیدا، کاستلاماره و سورنتو را فتح کرد و بندر ناپل را محاصره نمود. ناپل که از خشکی توسط نیروهای فرانچسکو اسفورتزا (پدرش، موزیو، در جنگ لاکویلا درگذشته بود) محاصره شده بود، چند ماه مقاومت کرد و در آوریل ۱۴۲۴ تسلیم شد. پدرو مجبور به بازگشت به سیسیل شد، همچنین به این دلیل که در ماه ژوئن، متحد آراگونی، فورتبراسیو دا مونتونه، در لاکویلا شکست خورده و زندانی شده بود.

خوانا دوباره پادشاهی را به دست گرفت و از لویی سوم که مورد احترام و علاقه دربار و رعایای او بود، استقبال کرد. کاراچیولو، که به احترام لویی حسادت می‌کرد، او را به قلمرو کالابریایی خود فرستاد، جایی که سال‌ها در انتظار فراخوانده شدن به تخت سلطنت زندگی کرد، تا سال ۱۴۳۲ که کاراچیولو در یک توطئه درباری کشته شد.

اگرچه لویی در رقابت با آلفونسو آراگون پیروز شد، اما هرگز پادشاه ناپل نشد: در ۱۲ نوامبر ۱۴۳۴، در کوزنتسا، دوک بر اثر مالاریا درگذشت و نتوانست به حقوق سلطنتی که به سختی به دست آورده بود، دست یابد. خوانا، که اکنون سالخورده بود، در وصیت‌نامه خود تصریح کرد که پس از مرگش، تاج و تخت به برادر لویی، رنه اول آنژو، منتقل شود و در ۲ فوریه ۱۴۳۵، او نیز کمتر از سه ماه پس از لویی درگذشت.

در سال ۱۴۳۲، لویی سوم با مارگارت ساووی (۱۴۱۶–۱۴۷۹)، دختر آمادئوس هشتم ساووی، ازدواج کرد، اما این زوج فرزندی نداشتند.

پس از لویی سوم، برادرش رنه آنژو، جانشین او شد.

## ادعای آراگون
لویی پسر ارشد و وارث لویی دوم آنژو و یولاند آراگون بود. تاج و تخت آراگون در سال ۱۴۱۰ با مرگ عموی یولاند، شاه مارتین، خالی شد. یولاند به عنوان دختر شاه جان اول آراگون، برادر و سلف مارتین، مدعی تاج و تخت آراگون برای لویی جوان شد. با این حال، هرچند نامشخص بود، اما قوانین جانشینی پادشاهی آراگون و شهرستان بارسلونا در آن زمان به این صورت بود که همه بستگان مرد را قبل از هر زن ترجیح می‌دادند. مارتین در سال ۱۴۱۰ بدون فرزندی درگذشت و پس از دو سال بدون پادشاه، املاک آراگون با مصالحه کاسپه در سال ۱۴۱۲ برادرزاده مارتین، فردیناند کاستیل، را به عنوان پادشاه بعدی آراگون انتخاب کرد. خانواده لویی برخی از زمین‌های آراگونی را در مون‌پلیه و روسیون به دست آوردند.

یولاند و پسرانش خود را وارثان با ادعای بالاتر می‌دانستند و شروع به نامیدن خود به عنوان پادشاه و ملکه سیسیل (از جمله ناپل)، اورشلیم، آراگون و مایورکا کردند. از این میان، تنها بخش اصلی سیسیل همیشه مستقیماً توسط لویی و آن هم به مدت کوتاهی در اختیار بود. لویی همچنین ادعاهایی بر عنوان امپراتور لاتین داشت که پدربزرگش لویی اول در سال ۱۳۸۳ خریداری کرده بود، اما به نظر نمی‌رسد هرگز از این عنوان استفاده کرده باشد.

## ادعا بر ناپل
پاپ مارتین پنجم در ۴ دسامبر ۱۴۱۹ لویی سوم را به عنوان پادشاه سیسیل (ناپل) منصوب کرد. این در تضاد با اراده ملکه بی‌فرزند و سالخورده پادشاهی ایتالیا، خوانا دوم، بود که آلفونسو پنجم آراگون را به عنوان وارث خود پذیرفته بود. در سال ۱۴۲۰، لویی در کامپانیا پیاده شد و ناپل را محاصره کرد، اما با ورود ناوگان آراگونی مجبور به فرار شد. آلفونسو در سال ۱۴۲۱ وارد شهر شد و لویی حمایت پاپ را که از هزینه‌های جنگ خسته شده بود، از دست داد. با این حال، هنگامی که روابط بین آلفونسو و ملکه پس از دستگیری جیانی کاراچیولو، معشوق و نخست‌وزیر خوانا، ناگهان رو به وخامت گذاشت، ملکه به آورسا نقل مکان کرد و لویی به او پیوست. او به فرزندی پذیرفته شد و به جای آلفونسو به عنوان وارث منصوب شد و عنوان دوک کالابریا را به او داد. هنگامی که آلفونسو مجبور به بازگشت به آراگون شد، پادشاهی آرام شد. لویی به ملک فئودالی خود در کالابریا نقل مکان کرد و در آنجا با همسرش، مارگارت ساووی، زندگی کرد. آنها فرزندی نداشتند.

لویی هرگز به‌طور مؤثر پادشاه نشد، زیرا در سال ۱۴۳۴ بر اثر مالاریا در کوزنتسا درگذشت. برادرش رنه سال بعد پس از مرگ خوانا، جانشین او شد.

## منابع

* Amedeo Miceli di Serradileo, "Una dichiarazione di Luigi III d'Angiò dalla città di San Marco", *Archivio Storico per la Calabria e la Lucania*, Rome, XLIII,1976, pp. 69–83.
* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد بیزانسی‌تبار
رده:پسران شاهان
رده:حکم‌رانان ناپل
رده:درگذشتگان ۱۴۳۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت مالاریا
رده:دودمان والیوس آنژو
رده:دوک‌های کالابریا
رده:زادگان ۱۴۰۳ (میلادی)
رده:کنت‌های پروانس