open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
جزایر بورومین

**جزایر بورومین** (، ) گروهی از سه جزیره کوچک و دو جزیره خرد در بخش ایتالیایی دریاچه ماجیوره هستند که در بازوی غربی دریاچه، بین وربنیا در شمال و استرسا در جنوب واقع شده‌اند. این جزایر با مساحتی بالغ بر ، به دلیل چشم‌انداز زیبای خود، از جاذبه‌های گردشگری محلی اصلی به شمار می‌روند.

نام آنها از خانواده بورومئو گرفته شده است که در اوایل قرن شانزدهم شروع به تصاحب آنها (ایزولا مادره) کردند و هنوز هم مالک اکثر آنها (ایزولا مادره، بلا، سن جیووانی) هستند.

#**[[ایزولا بلا (لاگو ماجیوره)|ایزولا بلا]]**، که به نام ایزابلا، کنتس بورومئو نامگذاری شده است، در اصل یک صخره عمدتاً بایر بود. پس از اولین بهسازی‌ها و ساختمان‌ها که توسط کنت کارلو سوم بین سال‌های ۱۶۲۹ تا ۱۶۵۲ افتتاح شد، پسرش ویتالیانو ششم یک کاخ تابستانی جذاب ساخت و مقادیر زیادی خاک برای ساخت سیستمی از ده تراس برای باغ آورد. این ساختمان ناتمام، نقاشی‌هایی از هنرمندان لومباردی و ملیله‌های فلاندری را به نمایش می‌گذارد.
#**[[ایزولا مادره]]**، بزرگترین کاخ از این سه کاخ، به خاطر باغ‌هایش نیز مشهور است که از حدود سال ۱۸۲۳ به سبک انگلیسی نگهداری می‌شوند. کاخ آن، اگرچه خالی از سکنه است، اما به طرز باشکوهی با شاهکارها و نقاشی‌های ایتالیایی قرن‌های ۱۶ تا ۱۹ میلادی مبله شده است.
#**[[ایزولا دی پسکاتوری]]** یا **ایزولا سوپریوره** اکنون تنها جزیره مسکونی در مجمع‌الجزایر است. این جزیره دارای یک دهکده ماهیگیری است که در سال ۱۹۷۱ جمعیتی بالغ بر ۲۰۸ نفر داشت.
#**[[ایزولینو دی سن جیووانی]]** در نزدیکی پالانزا (که امروزه بخشی از وربنیا است) در شمال واقع شده است.
#صخره کوچک و خالی از سکنه «مالگرا» با مساحت تنها ۲۰۰ متر مربع، بین ایزولا بلا و ایزولا دی پسکاتوری قرار دارد و دارای پوشش گیاهی بوته‌ای و یک ساحل کوچک است. http://www.illagomaggiore.com/2471,Poi.html


پرونده:Isola Bella-approdo.jpg|ایزولا بلا
پرونده:Isola Superiore.jpg|ایزولا دی پسکاتوری
پرونده:Isola Madre.jpg|ایزولا مادره
پرونده:Isole Borromee.svg|نقشه


## جستارهای وابسته
* فدریکو برمئو

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:جزایر پیه‌مونته
رده:مجمع‌الجزایرهای ایتالیا
داریو بالدان بمبو

**داریو بالدان بمبو** (؛ زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۴۸) آهنگساز، خواننده و تنظیم‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
داریو بالدان بمبو در میلان تولد شد و فعالیت موسیقی خود را به عنوان نوازنده کیبورد برای افرادی مانند لوسیو باتیستی و آدریانو چلنتانو آغاز کرد.

در سال ۱۹۷۰، به گروه اکیپ۸۴ پیوست و به عنوان آهنگساز با آنها شروع به کار کرد. در سال ۱۹۷۲، اولین موفقیت‌های خود را به عنوان نویسنده دو آهنگ نوشته شده برای میا مارتینی به دست آورد و پس از آن در سال ۱۹۷۳ آهنگ مینوئتو و در سال ۱۹۷۴ آهنگ «Inno» را منتشر کرد. در سال ۱۹۷۵، او اولین حضور خود را به عنوان خواننده با آهنگ «Aria» تجربه کرد که در فهرست آهنگ‌های برتر ایتالیا رتبه دوم را کسب کرد و به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد.

در سال ۱۹۸۱، او با آهنگ «Tu cosa fai stasera» وارد رقابت‌های جشنواره موسیقی سانرمو شد و مقام سوم را کسب کرد. این آهنگ بعداً توسط Guys 'n' Dolls با نام «Broken Dreams» و توسط سارا برایتمن با نام «Just Show Me How to Love You» بازخوانی شد. او در سال ۱۹۸۵ با آهنگ «Da quando non ci sei» به سانرمو بازگشت.

آهنگ معروف او به عنوان ترانه‌سرا، «آمیکو اِ» بود، آهنگ پایانی مسابقه‌ی مایک بونجیورنو به نام *سوپرفلش* که بعدها به یک شعار فوتبالی بسیار محبوب تبدیل شد.

به عنوان آهنگساز، از همکاری‌های او میتوان به گروه دانیل سنتاکروز، مینا و اورنلا وانونی اشاره کرد.

## ترانه‌شناسی
**آهنگ**

* ۱۹۷۵ - آریا
* ۱۹۷۵ - کرشندو
* ۱۹۷۷ - غیرمهاجر
* ۱۹۷۸ - پیکولینا
* ۱۹۷۹ - جیورو
* ۱۹۸۱ - تو چقدر سختی می‌کشی؟
* ۱۹۸۳ - آمیکو ای به همراه کاترینا کازلی
* ۱۹۸۳ - صدای شهر
* ۱۹۸۴ - فلش‌بک با نام «فیلارمونیک فضایی»
* ۱۹۸۵ - از وقتی که رفتی

**آلبوم‌های استودیویی**

* ۱۹۷۵ - *آریا*
* ۱۹۷۵ - *کرشندو*
* ۱۹۷۷ - *مهاجرت*
* ۱۹۷۹ - *داریو بالدان بمبو*
* ۱۹۸۱ - *وولیا دازورو*
* ۱۹۸۲ - *اتریو*
* ۱۹۸۲ - *اسپیریتو دلا ترا*
* ۱۹۸۵ - *واحد اسپازی*
* ۱۹۹۱ - *کمی برای زندگی، کمی برای رویاپردازی*
* ۱۹۹۶ - *سرودهای آسمانی*
* ۱۹۹۹ - *آمیکو ای - من جانشین شدم*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 
* 

رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان مرد اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:تنظیم‌کنندگان موسیقی اهل ایتالیا
رده:خوانندگان اهل میلان
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان پاپ اهل ایتالیا
رده:نوازندگان کیبورد اهل ایتالیا
مارکو نیکولیچ (مربی فوتبال)

**مارکو نیکولیچ** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.

از باشگاه‌هایی که در آن عضویت داشته می‌توان به باشگاه فوتبال راد اشاره کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل صربستان و مونته‌نگرو
رده:زادگان ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:مربیان باشگاه آ. ا. ک آتن
رده:مربیان باشگاه زسکا مسکو
رده:مربیان باشگاه شباب الاهلی
رده:مربیان باشگاه لوکوموتیو مسکو
رده:مربیان باشگاه وویوودینا
رده:مربیان سوپر لیگ فوتبال صربستان
رده:مربیان سوپر لیگ فوتبال یونان
رده:مربیان فوتبال اهل صربستان
رده:مربیان فوتبال دور از وطن اهل صربستان
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در اسلوونی
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در امارات متحده عربی
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در روسیه
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در مجارستان
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در یونان
رده:مربیان لیگ برتر روسیه
رده:ورزشکاران اهل بلگراد
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل صربستان در اسلوونی
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل صربستان در امارات متحده عربی
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل صربستان در روسیه
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل صربستان در مجارستان
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل صربستان در یونان
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
آلیاندرو بالدی

**آلیاندرو بالدی** (؛ زادهٔ ) خواننده و آهنگساز اهل ایتالیا است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده است.

## زندگی و حرفه
بالدی که در گروه این کیانتی فلورانس با نام اصلی **آلاندرو سیوای** نابینا متولد شد، نوازندگی گیتار را به صورت خودآموخته در کالج نابینایان رجو ئل امیلیا آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۶ اولین حضور خود را تجربه کرد و با آهنگ «La nave va» که خودش آهنگسازی و تنظیم کرده بود، وارد جشنواره موسیقی سانرمو شد و در بخش تازه واردان رتبه دوم را کسب کرد. او بعداً در سال ۱۹۹۲، در یک دوئت با فرانچسکا آلوتا با آهنگ «Non amarmi» که بعداً با عنوان " نو مه امس به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد، در بخش تازه واردان جشنواره سانرمو برنده شد. در سال ۱۹۹۴، بالدی دوباره در جشنواره سانرمو، این بار در بخش هنرمندان بزرگ با آهنگ «Passerà» برنده شد. این آهنگ توسط گروه ایل دیوو در اولین آلبومشان بازخوانی شد. در سال ۱۹۹۴، یک کتاب زندگینامه‌ای به *نام* *«Il sole dentro»* را منتشر کرد که با همکاری مارچلو لازرینی نوشته شده بود.

بالدی علاوه بر حرفه موسیقی، متخصص فیزیوتراپی نیز هست.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**

* ۱۹۸۷ - *آلیاندرو بالدی*
* ۱۹۸۹ - *ایسیا کوزی*
* ۱۹۹۲ - *ایل سول*
* ۱۹۹۴ - *یه چیز دیگه هم هست*
* ۱۹۹۶ - *تو سی می*
* ۲۰۰۲ - *ایل مِگلیو و ایل نووو*
* ۲۰۰۷ - *ترانه‌های آزادی*
* ۲۰۱۰ - *آهنگ‌های عاشقانه ایتالیایی*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 

رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان مرد اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:اهالی گروه این کیانتی
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۹ (میلادی)
جنگ بین جنگ‌ها

**جنگ بین جنگ‌ها**  به عملیات مخفیانه و هدفمند بین دو جنگ اشاره دارد که توسط دولت اسرائیل انجام می‌شود. این کار از طریق ارتش اسرائیل و جامعه اطلاعاتی اسرائیل، با جلوگیری از دشمنان اسرائیل، هر که باشند، از توسعه قابلیت‌هایی که آنها را قادر می‌سازد تا از طریق شناسایی و نابودی گزینشی تهدیدات نوظهور برای امنیت اسرائیل، توازن بازدارندگی اسرائیل را نقض کنند، انجام می‌شود.

از جمله فعالیت‌های منتسب به اسرائیل: حمله سال ۲۰۰۷ به یک رآکتور هسته‌ای مشکوک در سوریه (عملیات باغ میوه)، ترور ژنرال سوری محمد سلیمان (اگرچه علناً به اسرائیل نسبت داده نشده است، فقط گفته شده که در مورد این ترور با اسرائیل مشورت شده است)، عماد مغنیه، فرمانده نظامی حزب‌الله لبنان و پسرش، و محمود المبحوح. حملات هوایی ۲۰۰۹ سودان در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، حملات مه ۲۰۱۳ به محموله‌های تسلیحاتی ایران به حزب‌الله لبنان در دمشق، حمله هوایی ژانویه ۲۰۱۳ ریف دمشق، حمله فوریه ۲۰۱۴ به کاروان تسلیحاتی سوریه به حزب‌الله در بعلبک، فعالیت‌های علیه برنامه هسته‌ای ایران، و تحویل حدود ۸۰۰ بمب علیه ۲۰۰ هدف در سراسر سوریه در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸.

## جستارهای وابسته
* تاریخ اسرائیل

## پیوند به بیرون
* ایتامار لیفشیتز و ارز سری-لوی. (۲۰۲۲). «دکترین مبارزات بین دو جنگ اسرائیل: از فرصت‌طلبی تا اصول». ***مجله مطالعات استراتژیک.*** 

## منابع

رده:تاریخ نظامی
رده:راهبرد نظامی
رده:نیروی نظامی اسرائیل
مردانگی (کتاب)

**«مردانگی»** کتابی است به قلم هاروی سی. منسفیلد که نخستین بار توسط انتشارات دانشگاه ییل در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. منسفیلد استاد مبحث «حکومت» و حکم‌رانی در دانشگاه هاروارد است. او در این کتاب، مردانگی را «اعتماد به نفس در موقعیت‌های پرخطر» تعریف می‌کند و می‌گوید که این ویژگی در حال حاضر در جامعه غربی، کم‌ارزش تلقی می‌شود.

او می‌گوید این ویژگی در مردان شایع‌تر از زنان است، ولی همه‌ی زنان را بی‌بهره از این خصیصه نمی‌داند و مثلا از مارگارت تاچر نام می‌برد. او همچنین می‌گوید که این خصیصه «هن خوب و هم بد» است، نه کاملاً خوب، و نه کاملاً بد. نکته اصلی او این است که ایدئولوژی بی‌طرفی جنسیتی، هم واقعیتِ ویژگی‌های خاص جنس و هم اجزای ارزشمند این ویژگی‌ها را انکار می‌کند و به ضرر جامعه است.

منسفیلد، ظهور ایدئولوژی بی‌طرفی جنسیتی را در درجه اول به فردریش نیچه، کارل مارکس و ژان پل سارتر و سپس به فمینیست‌هایی نسبت می‌دهد که این ایده‌ها را به عنوان بخشی از یک برنامه‌ی سیاسی، دوباره مطرح کردند. او از سیمون دوبوار، بتی فریدان و ژرمن گریر نام می‌برد.

## خلاصه محتوا

منسفیلد، مردانگی را به آن شکلی که در تمدن غرب تعریف و فضائل مربوطش مشخص می‌شدند، ارج می‌نهد. منسفیلد از تام آشبروک (Tom Ashbrook) از ان‌پی‌آر نقل می‌کند:«برخی می‌گویند مردانگی وجود ندارد، برخی می‌گویند وجود دارد و خیلی بد است؛ من می‌گویم وجود دارد و هم خوب است … و هم بد است.»

منسفیلد با نظر به علم، ادبیات و فلسفه‌ی کلاسیک، مردانگی را فضیلتی می‌نامد که با جنس مذکر مرتبط دانسته می‌شده و آن را بر ایدئولوژی نهادی بی‌طرفی جنسیتی، ترجیح می‌دهد.

نویسنده در آغاز با اشاره به یافته‌های تازه‌ی علوم، چگونگی تأثیر واقعیاتِ (آبجکتیوِ) زیست‌شناختی بر هویت جنسیتی و نقش جنسیتی را توضیح می‌دهد و سپس در حوزه‌ی ادبیات، با اشاره به هُمِر، رودیارد کیپلینگ و ارنست همینگوی می‌کوشد این تزش را توجیه کند که مردانگی همواره جزءِ مانای رفتار و جسمِ مذکر بوده است.

او در پایان کتاب، تحلیلی از جریان تاریخیِ سده‌ی نوزدهم و ابتدای سده‌ی بیستم میلادی، با نویسندگانی مانند سیمون دوبوار، بتی فریدان و ژرمن گریر، ارائه می‌کند و این جریان را عامل سَلّاخیِ مفهوم مردانگی می‌داند. به زعم منسفیلد، نویسندگان این جریان، از کارل مارکس، پیش‌فرضِ «استثمار اقتصادی» و از نیچه، اشتغال ذهنی به نهیلیسم را گرفته بودند. در نهایت، برای شناسایی ویژگی «شجاعت فلسفی» به ارسطو به عنوان مفسر کهن الگوی مردانگی روی می‌آورد، که منسفیلد آن را درک ایده‌آل از مردانگی می‌داند.

## منابع
فتیش دستکش

راست|بندانگشتی|دستش‌های لاتکس سیاه
راست|بندانگشتی|لاتکس
**فتیش دستکش**  نوعی فتیش جنسی است که با علاقه‌ جنسی به انواع دستکش‌ها مشخص می‌شود. افراد دارای این فتیش ممکن است با دیدن، پوشیدن یا تعامل با دستکش یا دست‌های دستکش‌دار، از نظر جنسی برانگیخته شوند. این فتیش می‌تواند مختص دستکش‌هایی باشد که از مواد خاصی مانند چرم، پنبه، لاتکس، نیتریل، پی‌وی‌سی، ساتن یا نایلون ساخته شده‌اند.

حرکات انجام شده توسط انگشتان یا دست‌های دستکش‌دار می‌تواند برای فرد، محرک بصری و برانگیختگی جنسی ایجاد کند. علاوه بر این، بسیاری از افراد گزارش می‌دهند که از فعالیت‌های جنسی که در آن شریک جنسی آن‌ها دستکش به دست دارد، تحریک جنسی دریافت می‌کنند که می‌تواند بخش بزرگی از این فتیش باشد.

## تاریخچه
یک مقاله با عنوان دستکش به عنوان شیء فتیش در داستان‌ها و فرهنگ قرن هجدهم در سال ۲۰۱۹ در نشریه‌ای از انتشارات دانشگاه تورنتو منتشر شده است.

## جستارهای وابسته

* فتیش دست

## منابع

رده:پارافیلی
رده:دستکش‌ها
نیروی دریایی آب‌های قهوه‌ای

یک **نیروی دریایی آب‌های ساحلی** یا **نیروی دریایی رودخانه‌ای**، به‌طور کلی، نیروی دریایی‌ای است که قادر به انجام عملیات نظامی در آب‌های داخلی (رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و دریای داخلی) و مناطق ساحلی نزدیک به ساحل است. این اصطلاح در نیروی دریایی ایالات متحده طی جنگ داخلی آمریکا پدید آمد، زمانی که به نیروهای اتحادیه اشاره داشت که در رود می‌سی‌سی‌پی گل‌آلود گشت می‌زدند، و از آن زمان برای توصیف ناوچهها و قایق گشتیهای کوچک که معمولاً در رودخانه‌ها استفاده می‌شوند به‌کار رفته است، همراه با «کشتی‌های مادر» بزرگ‌تری که از آن‌ها پشتیبانی می‌کردند.

نیروهای دریایی آب‌های ساحلی معمولاً تنها برای گشت‌زنی و اعمال قانون در آب‌های داخلی استفاده می‌شوند، در مقابل نیروی دریایی آب‌های آبی که قادر است به‌طور مستقل در اقیانوس‌های آزاد عملیات انجام دهد و قدرت خود را دور از ساحل اعمال کند. نیروی دریایی آب‌های سبز، که عمدتاً در خورهای آب شور، خور ها و دریاهای کم‌عمق نسبتاً نزدیک به ساحل (معمولاً در محدوده منطقه انحصاری اقتصادی) فعالیت می‌کنند، شکاف عملیاتی بین نیروهای دریایی آب‌های ساحلی و آب‌های آزاد را پر می‌کنند.

## منابع
تولیو چیانتی

**تولیو چیانتی** (;  – )  در ماپوتو، موزامبیک) سیاستمدار فاشیست ایتالیایی بود که به‌خاطر فعالیت‌هایش در اتحادیه‌های کارگری شناخته می‌شد.  

پسر یک کشاورز بود. چیانتی در سال ۱۹۱۷ سربازگیری شد و تا سال ۱۹۲۱ به‌عنوان ستوان در ارتش ایتالیا خدمت کرد. پس از بازگشت به آسیزی، به‌عنوان معلم کار کرد و هم‌زمان در تأسیس فاشیو در شهر مشارکت داشت و در سال ۱۹۲۲ دبیر آن شد. او به ترنی منتقل شد تا اتحادیه را سازمان‌دهی کند، پیش از آنکه به درجه سروان ارتقا یافته و در سال ۱۹۲۴ به‌عنوان دبیر منطقه‌ای اتحادیه‌ها در اومبریا منصوب شود. همان سال برای مدتی پس از مرگ جاکومو ماتئوتی از فاشیسم فاصله گرفت و گمانه‌هایی مطرح شد که او بیش‌ازحد چپ‌گراست. با این حال، تا سال ۱۹۲۵ او به‌عنوان دبیر اتحادیه‌ها در سیراکوزا بازگشت، پیش از آنکه به درجه سرگردی ارتقا یابد و سپس نقش‌های مشابهی را در کارارا، مسینا، ماترا و تره‌ویزو بر عهده بگیرد.  

در سال ۱۹۳۱ او به درجه سرهنگی ارتقا یافت و به‌عنوان دبیر فدراسیون ملی معدن‌کاران و سنگ‌بُران منصوب شد و در این نقش برای دستمزدهای بالاتر تلاش کرد. با این‌که گاهی تمایل داشت با دولت درگیر شود، همچنان در حال افزایش نفوذ بود و به‌عنوان دبیر کنفدراسیون فاشیستی اتحادیه‌های کارگری صنعتی و نایب‌رئیس مؤسسه بیمه اجتماعی خدمت کرد. به‌عنوان رئیس کنفدراسیون، چیانتی در سال ۱۹۳۷ با رابرت لای توافقی امضا کرد که به کارگران ایتالیایی اجازه می‌داد برای کار به آلمان نازی بروند. رهبران جبهه کارگری آلمان آن‌قدر برای او احترام قائل بودند که کارخانه اصلی فولکس‌واگن حتی یک مجموعه تفریحی به نام «تالار چیانتی» به افتخارش ساخت.  

رشد چیانتی ادامه یافت، هنگامی‌که در نوامبر ۱۹۳۴ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و به شورای عالی فاشیسم منصوب شد و در سال ۱۹۳۹ به‌عنوان معاون وزارت شرکت‌ها انتخاب گردید. او در آوریل ۱۹۴۳ به اوج رسید، زمانی‌که به درجه مارشالی ارتقا یافت و وزیر شرکت‌ها شد. با این حال، گرایش‌های مخالف او ادامه پیدا کرد، زیرا چیانتی به نفع دینو گراندی و طرح برکناری موسولینی رأی داد، پس از آنکه گراندی به او گفته بود تمام کاری که می‌کند این است که شاه را در بار سنگین حکومت با موسولینی شریک می‌کند. چیانتی بلافاصله پس از آن نامه‌ای برای *ایل دوچه* نوشت و عذرخواهی کرد.  

چیانتی یکی از فاشیست‌هایی بود که همراه با گالئاتسو چیانو در محاکمه ورونا در ۸ تا ۱۰ ژانویه ۱۹۴۴ محاکمه شد. با این حال، از میان همه متهمان، او تنها کسی بود که شرایط مخففه عمومی به او اعطا شد و بنابراین از اعدام معاف گردید و به‌جای آن به ۳۰ سال زندان محکوم شد. نامه عذرخواهی که او به موسولینی نوشته بود، جانش را از اعدام نجات داد. پس از آزادی، او آزاد شد و به تبعید در موزامبیک پرتغالی رفت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اهالی آسیزی
رده:درگذشتگان ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:دور از وطن‌ها در موزامبیک
رده:دور از وطن‌های اهل ایتالیا
رده:دولت انداموار
رده:زادگان ۱۸۹۹ (میلادی)
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:وزیران دولت ایتالیا
پائولو چیرینو پومیچینو

**پائولو چیرینو پومیچینو** (؛ زادهٔ ) **پائولو چیرینو پومچینو** (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۳۹) یک سیاستمدار اهل ایتالیا است که در انتخابات سراسری ۲۰۰۶ ایتالیا به مجلس نمایندگان انتخاب شد و نمایندهٔ دموکراسی مسیحی برای خودمختاری‌ها بود.

## زندگی‌نامه
پومچینو در ناپل به دنیا آمد. او در رشتهٔ پزشکی و جراحی فارغ‌التحصیل شد و به حزب دموکراسی مسیحی پیوست که در آن نخست عضو شورای شهر ناپل و سپس در سال ۱۹۷۶ عضو مجلس نمایندگان ایتالیا شد؛ مقامی که تا سال ۱۹۹۴ در اختیار داشت.

او عضو جریان جولیو آندره‌اوتی بود و در فاصلهٔ ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ معاون وزیر وظایف عمومی و در فاصلهٔ ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ وزیر بودجه بود. او به نام مستعار *o' ministro* (به معنی «وزیر» در گویش ناپلی) شناخته می‌شد. در دوران عضویت او در حزب دموکراسی مسیحی، وی به جرم تأمین مالی غیرقانونی محکوم شد (یک سال و هشت ماه زندان) و همچنین برای فساد و وجوه پنهان با مذاکره به دو ماه حبس (با پذیرش جرم) محکوم شد. او همچنین در رسوایی مدیریت بودجهٔ بازسازی پس از زمین‌لرزه ۱۹۸۰ ایرپینیا دخیل بود.

پیش‌تر او نمایندهٔ پارلمان اروپا برای منطقهٔ جنوبی بود که با لیست اوده‌اور انتخاب شد. او در پارلمان اروپا عضو کمیته امور اقتصادی و پولی بود و همچنین عضو هیئت نمایندگی همکاری پارلمانی اتحادیهٔ اروپا-قزاقستان، اتحادیهٔ اروپا-قرقیزستان و اتحادیهٔ اروپا-ازبکستان و برای روابط با تاجیکستان، ترکمنستان و مغولستان بود و همچنین جانشین هیئت نمایندگی روابط با کشورهای مغرب عربی و اتحادیه مغرب عربی (شامل لیبی) بود. با این حال، میزان حضور او در جلسات عمومی پارلمان اروپا بسیار پایین بود؛ تنها ۴۴ حضور میان سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶.
## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:زندانیان ایتالیا
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:نمایندگان ایتالیا در پارلمان اروپا ۰۹–۲۰۰۴
باربایادا

***باربایادا''' ،'' که به [[زبان ایتالیایی|ایتالیایی]] ***بارباگلیاتا*' نیز نامیده می‌شود،* یک نوشیدنی شیرین کف‌دار میلانی است که در قرن نوزدهم و دهه‌های اولیه قرن بیستم محبوب بود، اما هنوز هم گاهی سرو می‌شود. این نوشیدنی با شکلات زده شده، شیر و قهوه به نسبت مساوی، به همراه هر مقدار شکر و احتمالاً با خامه تهیه می‌گردد. این نوشیدنی در زمستان به صورت گرم و معمولاً برای همراهی با دسرهایی مانند پانتونه یا سایر غذاهای لذیذ میلانی سرو می‌شود. در گذشته یک نوع سرد آن نیز در تابستان سرو می‌شد.

طبق گزارش‌ها، دستور تهیه این نوشیدنی ساخته دومنیکو باربایا (از این رو این نام را به خود گرفته است) بود که در آن زمان *گارزون* (پیشخدمت) یک کافه بود. این نوشیدنی چنان موفق بود که باربایا سرانجام به اندازه کافی ثروتمند شد تا *مدیر* تئاتر و همچنین صاحب کافه‌ای در مکان لوکس پیازا دلا اسکالا شود.

## منابع

رده:آشپزی لمباردی
رده:دسرهای ایتالیایی
رده:قهوه در ایتالیا
رده:نوشیدنی‌های شکلاتی
اومبرتو بالسامو

**روزاریو اومبرتو بالسامو** (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام **اومبرتو بالسامو** شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل پادشاهی ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
بالسامو در کاتانیا متولد شد و کوچکترین فرزند از پنج برادر بود. در سال ۱۹۶۴ به میلان نقل مکان کرد و در آنجا با  لوچیانو برتا شروع به همکاری کرد و برای افرادی مانند ایوا زانیکی و اوریتا برتی آهنگ ساخت. در سال ۱۹۶۸، اولین حضور خود را به عنوان خواننده با آهنگ «Il mio cuore riposa» که با نام مستعار باب نرو منتشر شد، تجربه کرد. بالسامو اولین موفقیت خود را در سال ۱۹۷۲ با آهنگ «Se fossi diversa» به دست آورد که در جدول آهنگ‌های برتر ایتالیا رتبه نوزدهم را کسب کرد. او سال بعد با آهنگ «Amore mio» در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد. در سال ۱۹۷۷ با آهنگ «L'angelo azzurro» در صدر جدول آهنگ‌های پرفروش قرار گرفت و بیش از یک میلیون نسخه از آن به فروش رسید. در سال ۱۹۷۹ با آهنگ «Bala» که ترکیبی از موسیقی تارانتلا و دیسکو بود، موفقیت بزرگی کسب کرد. وی در دهه ۸۰ میلادی بر آهنگسازی تمرکز کرد و با آهنگ «Italia» که توسط مینو ریتانو در جشنواره موسیقی سانرمو خوانده شد، به موفقیت چشمگیری دست یافت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان مرد اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
جولیو پروجی

**جولیو پروجی** (;  – ) ژنرال ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. پس از جنگ، او عضو مجلس مؤسسان ایتالیا شد.

## زندگی‌نامه
او در ۱۴ ژوئن ۱۸۸۶ در ویتربو زاده شد. پس از ثبت نام در ارتش سلطنتی ایتالیا، در سال‌های ۱۹۰۵–۱۹۰۷ به عنوان دانشجوی دانشکده نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام مودنا مشغول به کار شد و پس از آن به عنوان ستوان دوم پیاده‌نظام منصوب شد و به هنگ ۵۹ پیاده «کالابریا» اعزام شد. او در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام شرکت کرد و مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد. پس از جنگ، او در مدرسه جنگ ارتش در تورین پذیرفته شد و تا سپتامبر ۱۹۲۲ در آنجا ماند، زمانی که به خدمت با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام بازگشت.

بین دو جنگ جهانی، او فرمانده هنگ ۱۵۷ پیاده‌نظام «لیگوریا» بود. او در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی به عنوان رئیس دفتر حمل و نقل ارتش شرکت کرد و سپس در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به دلیل شایستگی جنگی به سرتیپ ارتقا یافت. سپس فرمانده تیپ پیاده‌نظام «فوسالتا» و سپس سرتیپ ستاد ارتش دوم شد. از ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ فرمانده لشکر ۳۶ فورلی شد و در ۱ ژانویه ۱۹۴۰ به درجه سرلشکر ارتقا یافت.

پس از ورود پادشاهی ایتالیا به جنگ جهانی دوم، در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، او در عملیات علیه فرانسه در آلپ غربی در رأس لشکر فورلی شرکت کرد. در ۱ اکتبر ۱۹۴۰ او به وزارت جنگ منتقل شد و از ۹ دسامبر به فرماندهی لشکر ۵۱ پیاده‌نظام سینا منصوب شد و تا ژانویه ۱۹۴۱ در جنگ یونان و ایتالیا شرکت داشت. در طول ضدحمله یونان در اواخر ۱۹۴۰، لشکر او تلفات سنگینی متحمل شد و تصمیم پروگی برای عقب‌نشینی از هیمارا به شدت توسط مافوقش اوبالدو سودو مورد انتقاد قرار گرفت. سپس او به وطن بازگردانده شد و از ۱ اوت ۱۹۴۱ به فرماندهی لشکر ۲۶ پیاده‌نظام آسیتا (مستقر در سیسیل) منصوب شد، پستی که تا ۳۰ آوریل ۱۹۴۲ در اختیار داشت، زمانی که ژنرال پیترو زاگلیو جایگزین او شد.

در همان تاریخ، او به فرماندهی دفاع منطقه‌ای پالرمو منصوب شد و تا ۱ ژوئیه ۱۹۴۳ در این سمت باقی ماند. از ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۳، او فرمانده دفاع منطقه‌ای اودین شد؛ پس از آتش‌بس کاسیبیل، او درخواست‌های ضدفاشیست‌های محلی برای سازماندهی مقاومت علیه آلمانی‌ها را رد کرد و به آنها اجازه داد تا وارد پادگان‌ها و انبارهای ایتالیا شوند و بی‌سروصدا کنترل اودین را به دست بگیرند. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳، او دستگیر و در زندان اوفلاگ در شوکن، لهستان، زندانی شد و تا ۹ اکتبر ۱۹۴۵ در آنجا ماند.

پس از آزادی و بازگشت به ایتالیا، او متعاقباً به مجلس نمایندگان در صفوف جبهه مردم عادی انتخاب شد و در مجلس مؤسسان خدمت کرد، جایی که عضو کمیسیونی بود که وظیفه تهیه پیش‌نویس قانون اساسی ایتالیا را بر عهده داشت. او در ۲۳ فوریه ۱۹۴۹ در رم درگذشت.

## منابع

* 

رده:درگذشتگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۶ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ عثمانی و ایتالیا اهل ایتالیا
الکس بارونی

**آلساندرو گویدو الکس بارونی** (;  – ) خواننده اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.

او در طول زندگی خود چهار آلبوم منتشر کرد.

## زندگی و حرفه
الکس بارونی در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۶ در میلان  از کارلوی فیزیکدان و مارینا ریاضیدان متولد شد. والدینش اشتیاق خود به علم را به او و برادر کوچکترش گویدو منتقل کردند. در واقع الکس در رشته شیمی از دانشگاه میلان فارغ‌التحصیل شد و در آغاز کار خود به عنوان یک موسیقیدان، چندین سال به عنوان معلم شیمی در مؤسسات فنی دولتی و خصوصی کار کرد، در حالی که گویدو در رشته مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد و کرسی استادی را در گروه الکترونیک و مهندسی زیستی دانشگاه پلی‌تکنیک میلان به دست آورد.

الکس از سنین بسیار پایین علاقه ذاتی به موسیقی نشان داد؛ او این علاقه را در سن ۱۷ سالگی، پس از یک تصادف موتورسیکلت، در خود پرورش داد. او به خاطر آن تصادف مجبور بود یک سال تمام در رختخواب بماند. در پایان مدت طولانی بستری در بیمارستان، که در آن آواز خواندن را عامل اصلی حواس‌پرتی از بی‌تحرکی اجباری یافت، از لوکا یورمان درس گرفت، با برخی از دوستانش گروهی تشکیل داد و شروع به اجرا در کلوپ‌های مختلف میلان کرد و آهنگ‌های فانک، سول و بلوز ساخته شده توسط هنرمندان آمریکایی و ایتالیایی، به ویژه پینو دانیله را بازخوانی کرد.

بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ با جورجیا وارد رابطه شد.

وی در اوایل سال ۲۰۰۲ در یک سانحه رانندگی در کمربندی رم، در بیمارستان بستری شد؛ و چند هفته بعد، در ۱۳ آوریل ۲۰۰۲ درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:خوانندگان اهل میلان
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان حادثه جاده‌ای در ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
جان کاستر-مولن

**جان کاستر-مولن** (;  – ) عکاس، و راننده کامیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک عکاس صنعتی، راننده کامیون و باستان‌شناس هسته‌ای آمریکایی بود که نقش مهمی در ایجاد یک سند عمومی از طراحی اولین بمب‌های اتمی (جنگ‌افزار اتمی) ایفا کرد. او به خاطر کتاب (خود-منتشر شده خود با عنوان «بمب‌های اتمی: راز برتر، داستان درونی پسر کوچک و مرد چاق» شناخته می‌شود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:تاریخ‌نگاران جنگ‌افزارهای هسته‌ای
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ویسکانسین-مدیسن
رده:درگذشتگان ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
لدا باتیستی

**لدا باتیستی** (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
باتیستی که در پوجیو بوستونه  متولد شد، در رشته گیتار کلاسیک در کنسرواتوار ریتی فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۹۲ برنده مسابقه تلویزیونی «دوبل» با اجرای پیپو بائودو شد.

پس از ثبت نام در یک مدرسه موسیقی که توسط موگول تأسیس و مدیریت می‌شد، و پس از چندین همکاری مهم از جمله اوتمار لیبرت در سال ۱۹۹۸، وی اولین موفقیت خود را با آهنگ «بیا بیابان» کسب کرد. باتیستی در همان سال در نسخه اصلی فیلم انیمیشن *لاکی و زوربا،* لاکی را دوبله کرد و همچنین آهنگ بدون آواز را که بخشی از موسیقی متن فیلم است، ضبط کرد.

در سال ۱۹۹۹، با آهنگ «Un fiume in piena» وارد جشنواره موسیقی سانرمو شد و در بخش تازه واردان رتبه سوم را کسب کرد و جایزه منتقد را از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۶، در برنامه واقع‌نمای «*Music Farm»* بازی کرد. در سال ۲۰۰۷ به جشنواره سانرمو بازگشت و این بار با آهنگ «Senza me ti pentirai» وارد بخش هنرمندان بزرگ شد. او در سال ۲۰۱۲، در موسیقی متن فیلم انیمیشن *[[پینوکیو (فیلم ۲۰۱۲)|پینوکیو]]* ساخته لوسیو دالا  همکاری کرد.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**

* ۱۹۹۸ - *لدا باتیستی*
* ۲۰۰۰ - *شور و شوق*
* ۲۰۰۶ - *تو، عشق و آرامش*

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی استان ریتی
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ راک
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۷۱ (میلادی)
ریچارد جی. هیولت

**ریچارد جی. هیولت** (;  – ) مورخ عمومی اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر کارش به عنوان مورخ ارشد کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده شناخته می‌شود.

## زندگی‌نامه
هیولت در سال ۱۹۲۳ در تولدو، اوهایو متولد شد.

## منابع

رده:تاریخ‌نگاران اهل ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ‌نگاران جنگ‌افزارهای هسته‌ای
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه شیکاگو
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد
رده:دانش‌آموختگان کالج دارتموث
رده:درگذشتگان ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۳ (میلادی)
رده:نظامیان ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی دوم
کاترین وستفال

**کاترین وستفال** (؛ زادهٔ) یک مورخ آمریکایی تاریخ علم است که به خاطر کارهایش در زمینه مستندسازی تاریخچه آزمایشگاه‌های ملی وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا شناخته شده است.

## تحصیلات و حرفه
وستفال مدرک دکترا را در سال ۱۹۸۸ از دانشگاه ایالتی میشیگان دریافت کرد؛ تز دکترای او «اولین آزمایشگاه واقعاً ملی: تولد فرمی لب» بود.

وستفال علاوه بر کار در آزمایشگاه‌ها برای مستندسازی تاریخ آنها، از سال ۲۰۰۸ در کالج لیمن بریگز دانشگاه ایالتی میشیگان تدریس می‌کرد.

## کتاب‌ها
وستفال به همراه لیلیان هادسون و آدرین کولب، نویسنده مشترک کتاب «آزمایشگاه فرمی: فیزیک، مرز و ابرعلم» (انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۸) است. 

او به همراه هادسون، پاول دبلیو. هنریکسن و راجر ای. مید، نویسنده مشترک «مجمع انتقادی: تاریخچه فنی لوس آلاموس در طول سال‌های اوپنهایمر، ۱۹۴۳–۱۹۴۵» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۹۳) است. 

## تقدیر
در سال ۲۰۰۹، وستفال پس از نامزدی از سوی انجمن تاریخ فیزیک APS، به عنوان عضو انجمن فیزیک آمریکا (APS) معرفی شد، «به خاطر تحقیقات تاریخی پیشگامانه‌اش در پنج آزمایشگاه ملی آمریکا و به خاطر کار سازمانی‌اش در تاریخ فیزیک، به ویژه در مجموعهٔ پربار و مداوم کنفرانس‌های تاریخ آزمایشگاه».

## منابع

## منابع

رده:تاریخ‌نگاران علم اهل ایالات متحده آمریکا

رده:استادان دانشگاه ایالتی میشیگان
رده:اعضای انجمن فیزیک آمریکا
رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایالتی میشیگان
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
استیون جی. زالوگا

**استیون جی. زالوگا** (;  –) مورخ نظامی، مورخ، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.

او کتاب‌های زیادی در مورد فناوری نظامی مدرن، و به ویژه تانک‌ها و جنگ‌افزارهای زرهی شوروی و CIS منتشر کرده است. او تحلیلگر ارشد گروه تیل است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران اهل ماساچوست
رده:تاریخ‌نگاران اهل مریلند
رده:تاریخ‌نگاران اهل نیویورک (ایالت)
رده:تاریخ‌نگاران نظامی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه یاگیلونیا
رده:دانش‌آموختگان کالج یونین نیویورک
رده:زادگان ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل پیتزفیلد، ماساچوست
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل ایالات متحده آمریکا
متئو بکوچی

**متئو بکوچی** (؛ زادهٔ ) خواننده پاپ و نوازنده اهل ایتالیا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.

او بیشتر به خاطر برنده شدن در فصل دوم مسابقه خوانندگی ایکس فاکتور در سال ۲۰۰۹ شناخته می‌شود.

## زندگی و حرفه
متئو بکوچی در تاریخ ۴ اوت ۱۹۷۰ در لیورنو متولد شد، در سال ۱۹۹۰، در سن ۲۰ سالگی، اولین اجرای خود را با اجراهایی در زادگاهش، به همراه ریچارد تاورز و کلودیو فابیانی انجام داد. سه سال بعد، به گروه «Rien à faire» پیوست که در سال ۱۹۹۵ منحل شد. بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵، چند کنسرت برای سرجیو کاپوتو اجرا کرد. در سال ۱۹۹۵، با فرانکو چِکانتی یک گروه دونفره به نام «Check-Back» تشکیل داد که در سال ۱۹۹۷، زمانی که بِکوچی شروع به همکاری با گروه آقای پیتیفول سول کرد، منحل شد و در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید. در سال ۲۰۰۰، آلبوم *«Come una cosa andrò»* را برای موسیقی متن فیلم «نه مثل یه انفجار» ساخته ماریانو لامبرتی منتشر کرد. در سال ۲۰۰۳، آلبوم «*Liberi di mente»* را که اولین آلبوم خواننده لگهورن بود، منتشر کرد. از سال ۲۰۰۷ او صدای مرد گروه «بابلز مونتنیسا بند»، یک گروه ده نفره بود که تا سال ۲۰۰۸ با آنها همکاری داشت.

او در سال ۲۰۰۸، توسط مورگان برای شرکت در دومین فصل ایتالیایی اکس فاکتور انتخاب شد و در طول فینال، تک‌آهنگ «*Impossibile»* را که با همکاری برنده بلژیکی اکس فاکتور نوشته شده بود، اجرا کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، تنها با ۱۶ رأی بیشتر، از *گروه* *«The Bastard Sons of Dioniso»* برنده اکس فاکتور اعلام شد و قراردادی به ارزش ۳۰۰۰۰۰ یورو با سونی موزیک منعقد کرد. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۹، پس از پیروزی در اکس فاکتور، اولین آلبوم کوتاه خود با نام «*Impossible»* را منتشر کرد که عنوان خود را از تک‌آهنگ منتشر شده گرفته و جایزه طلا را از آن خود کرد.

این خواننده در آخرین اثر خود، موفقیت آلبوم کوتاه منتشر شده در فینال ایکس فاکتور را تکرار نمی‌کند؛ تصمیم می‌گیرد آهنگی را برای ''جشنواره'' ''موسیقی سانرمو'' معرفی کند، اما از این کار کنار گذاشته می‌شود. در سال ۲۰۱۰، تصمیم گرفت تئاتر موزیکال را امتحان کند: نقش یهودا را در تئاتر موزیکال «Jesus Christ Superstar» بازی کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:برندگان سری فاکتور اکس
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
گوین لانگ

**گوین لانگ** (;  – ) روزنامه‌نگار، و مورخ اهل استرالیا بود. او سردبیر کل مجموعه تاریخ رسمی «استرالیا در جنگ ۱۹۳۹–۱۹۴۵» و نویسنده سه جلد از بیست و دو جلد آن بود.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون افسر نشان امپراتوری بریتانیا شده است.

## اوایل زندگی
گوین لانگ در ۳۱ مه ۱۹۰۱ در فاستر، ویکتوریا به دنیا آمد، او بزرگ‌ترین فرزند از شش فرزند جورج مریک لانگ، یک روحانی، و همسرش، فلیسی الکساندرا جویس بود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد جنگ جهانی دوم اهل استرالیا
رده:افسران رتبه امپراتوری بریتانیا
رده:تاریخ‌نگاران جنگ جهانی دوم
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل استرالیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه سیدنی
رده:درگذشتگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل استرالیا
رده:زادگان ۱۹۰۱ (میلادی)
جانی بلا

**جووانی جانی بلا** (; ) خواننده و آهنگساز اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
بلا که در کاتانیا متولد شده بود، کار خود را به عنوان آهنگساز برای خواهرش مارچلا بلا آغاز کرد و چندین آهنگ موفق برای جانکارلو بیگاتسی ساخت. در دهه ۷۰ میلادی، او خود به عنوان خواننده شروع به کار کرد و اولین موفقیت بزرگ خود را در سال ۱۹۷۴ با آهنگ «Più ci penso» به دست آورد که در فهرست آهنگ‌های برتر ایتالیا رتبه دوم را کسب کرد. در سال نیز ۱۹۷۶، او در صدر فهرست آهنگ‌های برتر قرار گرفت و با آهنگ «Non si può morire dentro» که در ابتدا قرار بود توسط خواهرش خوانده شود، در مسابقه فستیوال‌بار برنده شد. در سال ۱۹۸۱، با آهنگ «Questo amore non si tocca» در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۷، پنج بار دیگر به سانرمو بازگشت، که سه بار آن به همراه خواهرش مارچلا بود. در سال ۱۹۸۳، بلا همکاری با بیگاتسی را متوقف کرد و در کنار موگول مرحله جدیدی را آغاز کرد. بین اواخر دهه ۹۰ میلادی، این زوج موفقیت‌های فروش فوق‌العاده‌ای را برای آدریانو چلنتانو امضا کردند. در ژانویه ۲۰۱۰، او دچار سکته مغزی شد و قدرت تکلم و استفاده از یک پایش را از دست داد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 
* 

رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان مرد اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:خوانندگان اسپانیایی‌زبان ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
مارک سلدن

**مارک سلدن** (؛ زادهٔ ) مورخ، و جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. هماهنگ‌کننده ژورنال دسترسی آزاد
مجله آسیا-اقیانوسیه: تمرکز بر ژاپن، یک همکار ارشد تحقیقاتی در برنامه شرق آسیا در دانشگاه کرنل است.

## کتابشناسی
او متخصص ژئوپلیتیک مدرن و معاصر، اقتصاد سیاسی و تاریخ چین، ژاپن و آسیا-اقیانوسیه است و آثارش به مضامین جنگ و انقلاب، نابرابری، توسعه، تغییرات اجتماعی منطقه‌ای و جهانی و حافظه تاریخی پرداخته است.

## منابع

رده:استادان دانشگاه بینگهمتون
رده:استادان دانشگاه کرنل
رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ییل
رده:زادگان ۱۹۳۸ (میلادی)
کیوکو ایریه سلدن

**کیوکو ایریه سلدن** (;  – ) متخصص ادبیات، و مترجم بود.

## منابع

رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۶ (میلادی)
رده:مترجمان آثار ادبی
رده:مترجمان از ژاپنی به انگلیسی
رده:مترجمان انگلیسی-ژاپنی
ریچارد رودز

**ریچارد رودز** (;  – ) نویسنده، مورخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی کتاب، کمک‌هزینه گوگنهایم، و جایزه پولیتزر برای ادبیات غیرداستانی عمومی شده است.

## بیوگرافی
ریچارد رودز در سال ۱۹۳۷ در کانزاس سیتی، کانزاس متولد شد. پس از خودکشی مادرش در ۲۵ ژوئیه ۱۹۳۸، رودز و برادر بزرگترش استنلی در منطقه کانزاس سیتی، میسوری، توسط پدرش، که یک سازنده دیگ بخار راه آهن با تحصیلات کلاس سوم بود، بزرگ شدند. وقتی رودز ده ساله بود، پدرشان دوباره ازدواج کرد. همسر جدید، بچه‌ها را گرسنگی می‌داد، مورد استثمار و آزار و اذیت قرار می‌داد. روزی استنلی وارد یک ایستگاه پلیس شد و شرایط زندگی آنها را گزارش داد.

برادران از حضانت پدرشان خارج و به موسسه اندرو درام، موسسه‌ای برای پسران که در سال ۱۹۲۸ در ایندیپندنس، میسوری تأسیس شده بود، فرستاده شدند. پذیرش برادران کمی غیرعادی بود زیرا این موسسه برای پسران یتیم یا بی‌بضاعت طراحی شده بود و آنها در هیچ یک از این دسته‌ها قرار نمی‌گرفتند. موسسه درام هنوز هم در حال فعالیت است و اکنون هم پسران و هم دختران را می‌پذیرد. رودز در سال ۱۹۹۱ عضو هیئت امنا شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه ملی کتاب
رده:تاریخ‌نگاران اهل کالیفرنیا
رده:تاریخ‌نگاران جنگ‌افزارهای هسته‌ای
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خاطره‌نویسان اهل آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ییل
رده:روزنامه‌نگاران اهل کالیفرنیا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۳۷ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل کانزاس
رده:نویسندگان اهل کانزاس‌سیتی، کانزاس
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل ایالات متحده آمریکا
ساموئل برسانی

**ساموئل برسانی** (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

او در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲ به ترتیب با آهنگ‌های «Replay» و «Un pallone» جایزه منتقدان را در جشنواره موسیقی سانرمو دریافت کرد. از جمله شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های او می‌توان به «Giudizi universali» که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و در سال ۲۰۱۷ به عنوان تک‌آهنگ پرفروش پلاتینیوم توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا تأیید شد و «Spaccacuore» که بعداً توسط خواننده ایتالیایی لائورا پائوزینی بازخوانی شد، اشاره کرد.

او در سال ۲۰۰۰، موسیقی متن فیلم *«از من بپرس که آیا خوشحالم؟»* را ضبط کرد. در سال ۲۰۰۷، برنده جایزه عفو بین‌الملل ایتالیا برای «Occhiali rotti» شده که به یاد روزنامه‌نگار انزو بالدونی نوشته شد. او *در سینما ساموئله* جایزه تارگا تنکو را برای بهترین آلبوم در سال ۲۰۲۱ دریافت کرد.

## زندگینامه
ساموئل برسانی در ۱ اکتبر ۱۹۷۰ در ریمینی در منطقه امیلیا-رومانیا ایتالیا متولد شد. پدرش معلم موسیقی و مادرش کارمند بود. او در *لیسئوم کلاسیک* تحصیل کرد، اما چند ماه قبل از فارغ‌التحصیلی مدرسه را ترک کرد. برسانی در نوجوانی در چندین گروه محلی نوازندگی کرد و در مسابقات آواز محلی شرکت کرد. در سال ۱۹۹۱، قبل از کنسرتی که قرار بود دالا در سن بندتو دل ترونتو در مرکز ایتالیا برگزار کند، با خواننده و ترانه‌سرای ایتالیایی لوچو دالا ملاقات کرد. برسانی از دالا خواست تا به ضبط آهنگ اصلی او «Il mostro» گوش دهد و چند دقیقه بعد، تهیه‌کنندهٔ دالا رنزو کرمونینی به او گفت که کنسرت را با اجرای این آهنگ آغاز کند. بعد از آن، برسانی به عنوان خواننده آغازین کنسرت‌های باقی‌مانده از تور کامبیو دالا انتخاب شد.

اولین آلبوم برسانی به نام «*C'hanno preso tutto»* در نوامبر ۱۹۹۲ منتشر شد. این آلبوم شامل آهنگ «Il mostro» و همچنین تک آهنگ «Chiccho e Spillo» بود که به برسانی اجازه داد توجه رسانه‌ها را به خود جلب کند، به یک آهنگ موفق رادیویی تبدیل شود و از فروش آلبوم که بیش از ۲۰۰۰۰ نسخه در ایتالیا فروخته شد، حمایت کند. در سال ۱۹۹۵، او دومین آلبوم خود به نام «*Freak»* را منتشر کرد. تک آهنگ اصلی این آلبوم در فوریه همان سال منتشر شد، اما برخی از ایستگاه‌های رادیویی ایتالیا به دلیل اشاره به ائتلاف محافظه‌کاران ایتالیا و حزب کمونیست ایتالیا، تصمیم به پخش آن نگرفتند، که این امر نقض قانون «par condicio» محسوب می‌شد، که برای ایستگاه‌هایی که در طول مبارزات انتخاباتی قبل از انتخابات منطقه‌ای ایتالیا، آهنگ‌هایی از جمله پیام‌های سیاسی را پخش می‌کردند، هزینه دریافت می‌کرد. در نتیجه، ناشر آثار برسانی تصمیم گرفت انتشار دومین تک‌آهنگ از آلبوم«Spaccacuore» را انجام دهد. هر دو آهنگ «Freak» و «Spaccacuore» بعداً توسط برسانی در طول برنامه تلویزیونی سیار فستیوال‌بار در تابستان ۱۹۹۵ اجرا شدند. این آلبوم یک موفقیت تجاری بود و با فروش بیش از ۱۳۰،۰۰۰ نسخه در ایتالیا، گواهی پلاتینیوم دریافت کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی ریمینی
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
فرانچسکو بیانکونی

**فرانچسکو بیانکونی** (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

او خواننده اصلی گروه ایندی راک ایتالیایی است.

## زندگی و حرفه
فرانچسکو بیانکونی در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۷۳ در مونته پولچیانو متولد شد، در دبیرستان علمی آنتونیو دا سانگالو تحصیل کرد و در رشته علوم ارتباطات از دانشگاه سیه‌نا فارغ‌التحصیل شد.

در دهه ۹۰ میلادی، او گروه باوستله را تأسیس کرد و اولین آلبوم خود *با نام* *«Sussidiario illustrato della giovinezza»* را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. پس از نقل مکان به میلان برای کار به عنوان روزنامه‌نگار، او به انتشار آلبوم‌های خود با این گروه ادامه داد و در عین حال با هنرمندانی مانند ویرجینیا میلر همکاری کرد. و همچنین تهیه‌کنندگی آهنگ‌های افراد در صحنه موسیقی ایتالیا از جمله ایرنه گراندی، نومی، پائولا تورچی و آنا اوکسا را بر عهده داشته است.

در سال ۲۰۲۰، او اولین آلبوم انفرادی خود به نام «*Forever»* را منتشر کرد و به دنبال آن در سال ۲۰۲۲ آلبوم *«Accade»* را منتشر کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۷۳ (میلادی)
ساخت بمب اتمی

***ساخت بمب اتمی*** ()، یک کتاب تاریخی است که توسط روزنامه‌نگار و مورخ آمریکایی ریچارد رودز نوشته شده و اولین بار توسط سیمون و شوستر در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این کتاب جوایز متعددی از جمله جایزه پولیتزر برای کتاب‌های غیرداستانی عمومی را از آن خود کرد. این روایت، افراد و وقایعی را از اکتشافات اوایل قرن بیستم که منجر به علم شکافت هسته‌ای شد، تا پروژه منهتن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی پوشش می‌دهد.

## پیشینه
ریچارد رودز پیش از نوشتن «ساخت بمب اتمی»، چندین کتاب داستانی نوشته بود و به عنوان روزنامه‌نگار مستقل کار می‌کرد. او به نویسندگی علمی علاقه داشت، هرچند به گفته خودش، تنها آموزش او «دوره‌ای در دانشگاه ییل بود که ما آن را فیزیک برای شاعران می‌نامیدیم». وقتی شروع به کار روی کتاب کرد، متوجه شد که «مقالات اولیه در فیزیک هسته‌ای بسیار واضح نوشته شده‌اند».

## منابع

رده:برندگان جایزه پولیتزر برای کتاب‌های غیرداستانی عام
رده:کتاب‌های تاریخی درباره جنگ جهانی دوم
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۸۶ (میلادی)
انتشارات دانشگاه توکیو

**انتشارات دانشگاه توکیو** ، یک نشر دانشگاهی وابسته به دانشگاه توکیو در ژاپن ژاپن است. این دانشگاه در سال ۱۹۵۱، به دنبال سازماندهی مجدد دانشگاه پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۱ (میلادی) در ژاپن
رده:دانشگاه توکیو
رده:شرکت‌های انتشاراتی کتاب در توکیو
روابط خارجی ایالات متحده (مجموعه کتاب)

**روابط خارجی ایالات متحده** ()، مجموعه کتابی است که توسط دفتر مورخان در وزارت امور خارجه ایالات متحده منتشر شده است. این مجموعه، مستند رسمی سوابق تاریخی از تصمیمات مهم سیاست خارجی ایالات متحده و فعالیت‌های دیپلماتیک مهم را ارائه می‌دهد. این مجموعه در سال ۱۸۶۱ آغاز شد و اکنون شامل بیش از ۴۵۰ جلد مجزا است. جلدهای منتشر شده در دو دهه گذشته به‌طور فزاینده‌ای شامل سوابق از طبقه‌بندی خارج شده از تمام آژانس‌های امور خارجه است.

## مرور کلی
جلدهای «روابط خارجی» شامل اسنادی از کتابخانه‌های ریاست جمهوری، وزارتخانه‌های امور خارجه و دفاع، شورای امنیت ملی، آژانس اطلاعات مرکزی، آژانس توسعه بین‌المللی و سایر آژانس‌های امور خارجه و همچنین اسناد خصوصی افراد دخیل در تدوین سیاست خارجی ایالات متحده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اسناد طبقه‌بندی‌شده
رده:کتاب‌های دنباله‌دار
سال ۶۰۰۰

**[[آنو موندی|سال عبری]] ۶۰۰۰** بر اساس منابع کلاسیک یهودی خاخامی، آخرین زمان برای آغاز عصر مسیحایی است. تلمود، میدراش، *پیرکی د-ربی الیزر*، و *[[زوهر]]* تصریح می‌کنند که تاریخی که مسیح در سال ۶۰۰۰ پس از خلقت ظهور خواهد کرد.

طبق سنت، تقویم آنو موندی از زمان خلقت، یعنی ۳۷۶۱ سال قبل از میلاد، آغاز شده است. سال عبری فعلی (۲۰۲۴/۲۰۲۵) برابر با ۵۷۸۵ است. با این محاسبه، آغاز شش هزارمین سال در شبانگاه ۲۹ سپتامبر ۲۲۳۹ و پایان آن در شبانگاه ۱۶ سپتامبر ۲۲۴۰  در تقویم میلادی خواهد بود.
## جستارهای وابسته
* فرجام‌شناسی یهودی
* مسیح در یهودیت
* ظهور دوم
## منابع

رده:هزاره ۳ (میلادی)
رده:موعودگرایی یهودی
رده:هزاره‌گرایی
کلیسای مریم مقدس (تسپنی)

**کلیسای مریم مقدس (تسپنی)** (؛ Ծպնիի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تسپنی، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در  سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.

## نگارخانه

Ծպնիի եկեղեցի Հայկական Սովետական Հանրագիտարան (Soviet Armenian Encyclopedia).jpg
Ծպնիի եկեղեցի բարձրաքանդակ Հայկական Սովետական Հանրագիտարան (Soviet Armenian Encyclopedia).jpg


## منابع

* 
* Հայկական սովետական հանրագիտարանից

رده:صومعه‌ها و کلیساهای ارمنی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۷ (میلادی)

رده:صومعه‌های مسیحی در ارمنستان
رده:فرهنگ در ارمنستان
رده:کلیساهای ارمنی در ترکیه
رده:کلیساهای حواری ارمنی
رده:کلیساهای سده ۷ (میلادی)
رده:کلیسای حواری ارمنی
رده:معماری ارمنی
کلیسای استپانوس مقدس (کوش)

**کلیسای استپانوس مقدس (کوش)** (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کوش، استان آراگاتسوتن ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در  سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.

## نگارخانه

Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի Պատմական Հետք (2).jpg
Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի Պատմական Հետք (3).jpg
Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի Պատմական Հետք (5).jpg
Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի Պատմական Հետք (8).jpg
Church of Saint Stephen (Kosh), ՎԱՍ 2.jpg


## منابع

* 

رده:صومعه‌ها و کلیساهای ارمنی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۷ (میلادی)
رده:صومعه‌ها و کلیساهای اسقف‌نشین آراگاتسوتن
رده:صومعه‌های مسیحی در ارمنستان
رده:فرهنگ در ارمنستان
رده:کلیساهای حواری ارمنی
رده:کلیساهای سده ۷ (میلادی)
رده:کلیسای حواری ارمنی
رده:معماری ارمنی
تتراسیون

[چپ|بندانگشتی|alt=یک گرافیک رنگارنگ با حلقه‌هایی که با حرکت چشم به سمت راست، شدت رنگشان بیشتر می‌شود|[رنگ‌آمیزی دامنه تتریشن هولومورفیک *<sup>z</sup>e*، که در آن فام (hue) نشان‌دهنده آرگومان تابع و روشنایی (brightness) نشان‌دهنده قدر مطلق آن است.]]

**تِترِیشن** (به انگلیسی: Tetration) یا **اَبَرتوان**، در ریاضیات، چهارمین هایپر اپریشن پس از جمع، ضرب و توان است. تتریشن به صورت «برج توان» یا به توان رساندن مکرر تعریف می‌شود. واژه تتریشن از ترکیب *تترا-* (چهار) و *ایتریشن* (تکرار) ساخته شده است.

تتریشن برای اعداد طبیعی به صورت زیر تعریف می‌شود:
{^n a} = \underbrace{a^{a^{\dots^{a}}}}_{n \text{ times}}

که در آن *n* بار عدد *a* در برج توان تکرار می‌شود.

## مقدمه و تعریف
چهار هایپر اپریشن اول عبارتند از:
# **جمع**: a + n = a + \underbrace{1+1+\dots+1}_{n}
# **ضرب**: a \times n = \underbrace{a+a+\dots+a}_{n}
# **توان**: a^n = \underbrace{a \times a \times \dots \times a}_{n}
# **تتریشن**: {^n a} = \underbrace{a^{a^{\dots^{a}}}}_{n \text{ times}}

برخلاف سه عملیات قبلی، تتریشن خاصیت شرکت‌پذیری ندارد. ترتیب محاسبه در تتریشن از بالا به پایین (یا از راست به چپ) است. برای مثال:
{^4 2} = 2^{2^{2^2}} = 2^{(2^{(2^2)})} = 2^{(2^4)} = 2^{16} = 65536
محاسبه به ترتیب دیگر نتیجه‌ای کاملاً متفاوت می‌دهد:
((2^2)^2)^2 = (4^2)^2 = 16^2 = 256

## نشانه‌گذاری
روش‌های مختلفی برای نمایش تتریشن وجود دارد. برخی از رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از:
* **نشانه‌گذاری استاندارد**: {^n a} (توسط رودولف رکرمن)
* **نشانه‌گذاری پیکان بالای کنوث**: a \uparrow\uparrow n
* **نشانه‌گذاری تابع آکرمن**: A(2, n) (فقط برای پایه ۲)
* **نشانه‌گذاری زنجیره‌ای کانوی**: a \to n \to 2

## مثال‌ها
مقادیر تتریشن به سرعت بسیار زیادی رشد می‌کنند.
* {^2 3} = 3^3 = 27
* {^3 2} = 2^{2^2} = 2^4 = 16
* {^3 3} = 3^{3^3} = 3^{27} = 7,625,597,484,987
* {^4 2} = 2^{16} = 65,536

## تعمیم‌ها
تتریشن را می‌توان از ارتفاع صحیح (*n*) به ارتفاع حقیقی یا مختلط نیز تعمیم داد. این کار یکی از مسائل حل نشده در ریاضیات است و راه حل یکتایی برای آن وجود ندارد.
تصویر استفاده شده در این مقاله، نمایش تابع {^z e} برای مقادیر مختلط *z* است که با استفاده از روش رنگ‌آمیزی دامنه به تصویر کشیده شده است. الگوهای پیچیده و فرکتالی در این تصویر نشان‌دهنده رفتار آشوبناک تابع در صفحه مختلط است.

## عملیات معکوس
همانطور که تفریق معکوس جمع، و ریشه و لگاریتم معکوس توان هستند، تتریشن نیز دو عملیات معکوس دارد:
* **ابرریشه (Super-root)**: ریشه برج توانی را پیدا می‌کند. مثلاً ابرریشه دوم عدد ۲۵۶ برابر است با ۴، زیرا {^2 4} = 4^4 = 256.
* **ابرلگاریتم (Super-logarithm)**: ارتفاع برج توانی را مشخص می‌کند. مثلاً ابرلگاریتم ۱۶ در پایه ۲ برابر است با ۳، زیرا {^3 2} = 16.

## جستارهای وابسته
* هایپر اپریشن
* تابع اکرمن
* اعداد بزرگ

## منابع

## پیوندهای بیرونی
* صفحه تتریشن در وب‌سایت MathWorld

رده:اعداد بزرگ
رده:نمایی‌ها
رده:عملیات روی اعداد
دنباله جی‌پی‌ال

**دنباله‌های جِی‌پی‌اِل**  یا **توالی جِی‌پی‌اِل** یا **کُدهای جِی‌پی‌اِل**  از دو رجیستر شیفت با بازخورد خطی (اِل‌اِف‌اِس‌آر) تشکیل شده‌اند که طول دنباله کد آنها *L*a و *L*b باید اول (نسبتاً اول) باشد. در این حالت، طول دنباله کد دنباله کلی تولیدشدهٔ *L*c برابر است با:

: L_c = L_a \cdot L_b = (2^n - 1)(2^m - 1)

همچنین این امکان وجود دارد که بیش از دو اِل‌اِف‌اِس‌آر از طریق چندین ایکس‌اُر در خروجی به هم متصل شوند، مادامی که طول تمام دنباله‌های کد اِل‌اِف‌اِس‌آر مربوطه نسبت به یکدیگر اول باشند.

دنباله‌های کُد جِی‌پی‌اِل در ابتدا در آزمایشگاه‌های پیش‌رانش جِت توسعه داده شدند، که نام این دنباله‌های کد از آن گرفته شده است.

زمینه‌های کاربرد شامل اندازه‌گیری فاصله با استفاده از سیگنال‌های طیف گسترده برای ماهواره‌ها و در فناوری فضایی است. آنها همچنین در کد پی/وای نظامی دقیق‌تر مورد استفاده در سامانه موقعیت‌یابی جهانی (جیی‌پی‌اِس) نیز استفاده می‌شوند. با این حال، آنها در حال حاضر با کُد-اِم جدید جایگزین شده‌اند.

با توجه به دنباله‌های گُسترنده نسبتاً طولانی، می‌توان از آنها برای اندازه‌گیری بُردهای نسبتاً طولانی بدون ابهام، همان‌طور که برای ماموریت‌های فضایی عمیق مورد نیاز است، استفاده کرد. با داشتن یک همگام‌سازی تقریبی بین گیرنده و فرستنده، این امر را می‌توان با دنباله‌های کوتاه‌تر نیز به دست آورد. مزیت اصلی آنها این است که دنباله‌های نسبتاً طولانی را تنها با دو اِل‌اِف‌اِس‌آر تولید می‌کنند، که باعث می‌شود از نظر انرژی کارآمد و به دلیل ضریب گسترش زیاد، تشخیص آن بسیار دشوار باشد. از همین ساختار می‌توان برای تحقق یک مولد لرزشی (dither) استفاده کرد که به عنوان منبع نویز افزایشی برای حذف بایاس عددی در محاسبات دیجیتال استفاده می‌شود (به دلیل حساب نقطه ثابت، که یک عدد منفی بیشتر از عدد مثبت دارد، یعنی مقدار میانگین کمی منفی است).

## جستارهای وابسته
* دنباله گُلد
* دنباله کاسامی

## منابع

## پیوند به بیرون
* https://www.gps.gov/technical/icwg/

رده:کدینگ خط
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان آلمانی
قانون به مطابق لیدیا پوئت

***قانون به مطابق لیدیا پوئت*** () یک مجموعه تلویزیونی درام جنایی تاریخی ایتالیایی است که توسط گویدو ایوکولانو ساخته شده است. و دیوید اورسینی، تا حدودی بر اساس زندگی لیدیا پوئت، اولین وکیل زن مدرن در ایتالیا. فصل اول در ۱۵ فوریه ۲۰۲۳ از نتفلیکس منتشر شد. فصل دوم در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد.

## فرضیه
در سال ۱۸۸۳، دادگاه تجدیدنظر در تورین حکم داد که ثبت نام لیدیا پوئت در *دوره کارآموزی وکالت* غیرقانونی است و او را از وکالت محروم کرد. لیدیا در حالی که مشغول آماده کردن درخواست تجدیدنظر خود برای لغو حکم دادگاه بود، در دفتر وکالت برادرش شغلی پیدا کرد.

## بازیگران
* ماتیلدا دی آنجلیس در نقش لیدیا پوئت
* ادواردو اسکارپتا در نقش جاکوپو باربریس
* پیر لوئیجی پاسینو در نقش انریکو پوئت
* سیناد تورنهیل در نقش ماریانا پوئت
* سارا لازاروس در نقش ترزا باربریس
* داریو آیتا در نقش آندره آ کاراکیولو
* جانمارکو سارینو به عنوان فورنو

## تولید
این سریال در تورین فیلمبرداری شده است و مکان‌های فیلمبرداری خاصی از جمله پارکو دل والنتینو، پالازو بارولو دارند. میدان کاوور (تورین) و جدید. فیلمبرداری فصل دوم در ژوئن ۲۰۲۳ آغاز شد.

## انتشار
فصل اول در ۱۵ فوریه ۲۰۲۳ در نتفلیکس منتشر شد. در ژوئن ۲۰۲۳، نتفلیکس تأیید کرد که این سریال برای فصل دوم تمدید شده است. فصل دوم، شامل شش قسمت، در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. در دسامبر ۲۰۲۴، نتفلیکس تأیید کرد که این سریال برای فصل سوم تمدید شده است.

## جنجال‌ها
این مجموعه توسط نوه برادر لیدیا پوئت به دلیل جنسی جلوه دادن پوئت و مبهم کردن ریشه‌های والدنسایی او، استفاده از الفاظ رکیک و فقدان زمینه تاریخی مورد انتقاد قرار گرفت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:برنامه‌های تلویزیونی به زبان ایتالیایی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی تاریخی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی جنایی ایتالیا
رده:مجموعه‌های تلویزیونی جنایی درام در دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی واقع‌شده در دهه ۱۸۸۰ (میلادی)
رده:نمودهای فرهنگی مردم ایتالیا
رده:نمودهای فرهنگی وکیلان