پادشاهی خودخوانده

**پادشاهی خودخوانده** به نظامی گفته می‌شود که در آن شخصی بدون هیچ‌گونه پیوند تاریخی با دودمان‌های پیشین، خود را پادشاه یا امپراتور اعلام کند. در بسیاری از موارد چنین شخصی به یک مدعی تاج و تخت تبدیل می‌شود، به‌ویژه هنگامی که دودمان حاکمی از پیش بر آن سرزمین فرمان‌روایی می‌کند. پادشاه خودخوانده ممکن است از یک کشور شناخته‌شده باشد، مانند زوگ یکم در آلبانی، یا از یک ریزکشور، مانند لئونارد کزلی از شاهزاده‌نشین هات ریور در استرالیای غربی.

پدیدهٔ پادشاهی خودخوانده در دوران‌های گوناگون تاریخ و در سرتاسر جهان دیده شده‌است. از نمونه‌های برجسته می‌توان به ناپلئون بناپارت اشاره کرد که در سال ۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه اعلام کرد، یا ژان-بدل بوکاسا که در ۱۹۷۶ خود را امپراتور آفریقای مرکزی خواند. برخی از این پادشاهی‌ها عمر بسیار کوتاهی داشتند و تنها چند روز دوام آوردند، در حالی که برخی دیگر سال‌ها پابرجا ماندند. در دوران معاصر نیز برخی افراد در چارچوب ریزکشورها خود را شاهزاده یا پادشاه خوانده‌اند.

## پادشاهی‌های خودخوانده گذشته
### آلبانی
در سال ۱۹۲۸، احمد زوگو، رئیس‌جمهور آلبانی، خود را «زوگ یکم» خواند و پادشاهی خویش را اعلام کرد. او ۱۱ سال در یک پادشاهی مشروطهٔ اسمی فرمان‌روایی کرد که سرانجام با حمله ایتالیا به آلبانی سرنگون شد.

### آندورا
در سال ۱۹۳۴، بوریس اسکوسیرف خود را «بوریس یکم، پادشاه آندورا» خواند. فرمان‌روایی ادعایی او تنها چند روز به درازا کشید؛ پس از آنکه به ژوستی گیتار ای ویلاردبو، اسقف اورخل و یکی از هم‌شاهزادگان آندورا، اعلان جنگ داد، اخراج شد.

### استرالیا
در سال ۱۹۷۰، پس از اختلاف بر سر سهمیه‌های تولید گندم، لئونارد کزلی مزرعهٔ گندم خود در استرالیای غربی را «شاهزاده‌نشین هات ریور» نامید و خود را «والاحضرت شاهزاده لئونارد یکم هات» خواند. دولت استرالیا ادعای استقلال او را به رسمیت نشناخت. کزلی در سال ۲۰۱۷ از مقام خود کناره‌گیری کرد و شاهزاده‌نشین را به پسرش «شاهزاده گریم یکم» واگذاشت. این شاهزاده‌نشین در سال ۲۰۲۰ رسماً منحل شد.

### کامرون
لکآکا الیور فرمانده شورشی جدایی‌طلبی بود که در بحران انگلیسی‌زبانان کامرون می‌جنگید. در سال ۲۰۱۹ خود را «فرمان‌روای برتر» یا «پادشاه» لبیالم، یکی از بخش‌های کامرون، خواند. این اقدام هم از سوی هواداران دولت کامرون و هم از سوی دیگر شورشیان محکوم شد. الیور در سال ۲۰۲۲ کشته شد.

### جمهوری آفریقای مرکزی
در سال ۱۹۷۶، دیکتاتور جمهوری آفریقای مرکزی، ژان-بدل بوکاسا، خود را «امپراتور بوکاسا یکم» خواند و نام کشور را به «امپراتوری آفریقای مرکزی» تغییر داد. سال پس از آن، مراسم تاج‌گذاری پرهزینه‌ای برگزار کرد. او در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد.

### شیلی

در سال ۱۸۶۰، ماجراجویی فرانسوی به نام اورلی-آنتوان دو تونان با پشتیبانی رؤسای بومی ماپوچه، «پادشاهی آراکانیا» را در شیلی اعلام کرد و خود را «اورلی-آنتوان یکم» خواند. او در سال ۱۸۶۲ از سوی دولت شیلی دستگیر و تبعید شد.

### چین
هونگ شیوچوئن در سال ۱۸۵۱ در جریان شورش تایپینگ خود را رهبر «پادشاهی بهشتی تایپینگ» خواند.

در سال ۱۹۱۵، رئیس‌جمهور چین، یوآن شیکای، بازگرداندن پادشاهی چین را اعلام کرد و خود بر تخت امپراتوری نشست. این طرح شکست خورد و او مجبور به کناره‌گیری شد.

از آن پس، افراد بسیاری بارها کوشیدند خود را امپراتور یا امپراتریس چین بخوانند. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، چند شورشی روستایی خود را از خانه ژو دانستند و در پی احیای دودمان مینگ برآمدند، از جمله امپراتوران خودخواندهٔ «چو نهم» (۱۹۱۹–۱۹۲۲) و «وانگ ششم» (۱۹۲۴). در جریان شورش‌های «سرباز روحانی» (۱۹۲۰–۱۹۲۶)، یک کارگر مزرعه و رهبر شورشی به نام یوآن خود را «امپراتور جید» خواند.

پس از جنگ داخلی چین، صدها مدعی پادشاهی در برابر حزب کمونیست چین ایستادند و هر یک گروه کوچکی از هواداران گرد خود آوردند. از نمونه‌های شناخته‌شده می‌توان به لی ژو (اعلام دودمان نو در ۱۹۵۴)، سونگ ییوفانگ (رهبر «راه نُه‌کاخ» که پس از ورود پنهانی به شهر ممنوعه در ۱۹۶۱ از سوی پیروانش تاج‌گذاری شد)، یانگ شوئه‌هوا (امپراتریس «فرقه کاخ آسمانی» که در ۱۹۷۶ دستگیر و اعدام شد) و چائو یوهوا (امپراتریس «دودمان حکیم بزرگ» که در ۱۹۸۸ در یک کارخانه تاج‌گذاری شد) اشاره کرد. بیشتر این خودخواندگان کامیاب نبودند و به‌سرعت از سوی نیروهای امنیتی دستگیر شدند. با این حال، یکی از آنان به نام لی گوانگچانگ توانست فرقه‌ای بزرگ از هواداران سازمان دهد و از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ بر سرزمین کوچکی در شهرستان سانگنان به نام «کشور ذِشِن» فرمان‌روایی کند. او سرانجام پس از تلاش برای سازمان‌دهی شورشی گسترده‌تر دستگیر شد.

### کنگو
اندکی پس از استقلال جمهوری کنگو از بلژیک، این کشور نوپا میان جناح‌های سیاسی رقیب و دخالت‌های خارجی دچار بحران شد. آلبر کالونجی با ادعای ستم‌دیدگی قوم بالوبا، در ۸ اوت ۱۹۶۰ خودمختاری کاسای جنوبی را اعلام کرد و خود را رهبر آن خواند. در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ پدر کالونجی لقب «مولوپوه» (به معنای تقریبی «امپراتور» یا «پادشاه-خدا») را دریافت کرد، اما بی‌درنگ به سود پسرش «کناره‌گیری» کرد. کالونجی نام خود را به آلبر یکم کالونجی دیتونگا تغییر داد. این اقدام حتی در میان اعضای حزب خود کالونجی جنجال‌برانگیز بود. سرانجام نیروهای دولتی کنگو کاسای جنوبی را اشغال کردند و کالونجی دستگیر شد؛ او گریخت اما کاسای جنوبی سرانجام به کنگو بازگشت.

### فرانسه
در سال ۱۷۳۶، تئودور اشتفان فون نویهوف خود را پادشاه کرس خواند تا این جزیره را از فرمان‌روایی جمهوری جنوا آزاد سازد.

در سال ۱۸۰۴، ناپلئون بناپارت، کنسول فرانسه، خود را «امپراتور ناپلئون یکم» خواند. هرچند این رژیم امپراتوری با سقوط او پایان یافت، برادرزادهٔ وی، لویی-ناپلئون بناپارت، در سال ۱۸۴۸ به ریاست‌جمهوری فرانسه برگزیده شد. در سال ۱۸۵۲ خود را «امپراتور ناپلئون سوم» خواند و در سال ۱۸۷۰ سرنگون شد.

### هائیتی

در سال ۱۸۰۴، فرماندار کل هائیتی، ژان ژاک دسالین، خود را «امپراتور ژاک یکم» خواند و دو سال فرمان‌روایی کرد. در سال ۱۸۱۱، رئیس‌جمهور هانری کریستوف خود را «پادشاه هانری یکم» خواند و تا ۱۸۲۰ فرمان راند. در سال ۱۸۴۹، رئیس‌جمهور فوستن سولوک خود را «امپراتور فوستن یکم» خواند و تا ۱۸۵۹ فرمان‌روایی کرد.

### مکزیک
در ۱۹ مه ۱۸۲۲، اگوستین د ایتروبیده به عنوان امپراتور مکزیک تاج‌گذاری کرد. او ژنرالی مکزیکی‌تبار بود که در ارتش اسپانیا خدمت کرده بود اما در ۱۸۲۰ در جریان جنگ استقلال مکزیک به شورشیان پیوسته بود. هنگامی که فرناندو هفتم پادشاه اسپانیا از پذیرش پادشاهی مشروطه سر باز زد، ایتوربیده تاج‌گذاری کرد. او کمتر از یک سال بر مکزیک فرمان‌روایی کرد و در مارس ۱۸۲۳ کناره‌گیری کرد و به تبعید رفت. در ۱۴ ژوئیه ۱۸۲۴ به مکزیک بازگشت و به دست دولت موقت مکزیک اعدام شد.

### رومانی
فلورین چوآبا خود را «پادشاه رومن‌ها در همه‌جا» خواند. او در سال ۲۰۱۳ درگذشت.

### فیلیپین
در سال ۱۸۲۳، در مانیل، یک سروان هنگ به نام آندرس نووالس شورشی راه انداخت و خود را «امپراتور فیلیپین» خواند. پس از یک روز، نیروهای اسپانیایی از پامپانگا و اینتراموروس او را برکنار کردند.

### ترینیداد
در سال ۱۸۹۳، جیمز هاردن-هیکی، ستایشگر ناپلئون سوم، خود را «جیمز یکم شاهزاده‌نشین ترینیداد» خواند. او دو سال تلاش کرد اما نتوانست ادعای خود را به کرسی بنشاند.

### ایالات متحده
در سال ۱۸۵۰، جیمز جی. استرنگ که خود را جانشین جوزف اسمیت در رهبری جنبش مقدسین آخرین زمان می‌دانست، خود را پادشاه پیروانش در جزیرهٔ بیور در میشیگان خواند. در ۸ ژوئیه ۱۸۵۰ در مراسم تاج‌گذاری باشکوهی تاج بر سر نهاد. استرنگ از اتهام خیانت دولت فدرال گریخت و تا ۱۸۵۶ فرمان‌روایی کرد، سالی که دو تن از پیروان ناراضی‌اش او را ترور کردند.

در سال ۱۸۵۹، جاشوا آبراهام نورتون، بازرگان شکست‌خورده‌ای از سان فرانسیسکو، خود را «امپراتور ایالات متحده» خواند و در ۱۸۶۳ در پی مداخلهٔ فرانسه در مکزیک، لقب «حامی مکزیک» را نیز بر خود نهاد. او تا پایان عمر شخصیتی محبوب و مشهور در شهر باقی ماند.

## پادشاهی‌های خودخوانده کنونی
### آلمان
چندین پادشاهی خودخوانده در آلمان در چارچوب جنبش «شهروندان رایش» پدید آمده‌اند؛ جنبشی که در آن برخی افراد خود یا گروهشان را فرمان‌روای بر حق رایش آلمان یا بخشی از آن یا ریزکشور خودشان می‌خوانند. از چهره‌های شناخته‌شده پتر فیتسک است که در سال ۲۰۱۲ با عنوان «پتر یکم پادشاهی آلمان» تاج‌گذاری کرد. فریدریش مایک نیز از سال ۲۰۱۹ ادعای ریاست بر مکلنبورگ را دارد.

### ایتالیا
شاهزاده‌نشین سبورگا () ریزکشوری است که مدعی سرزمینی به مساحت ۱۴ کیلومتر مربع در شمال‌غربی ایتالیا در استان ایمپریا در لیگوریا، نزدیک مرز فرانسه و در حدود ۳۵ کیلومتری موناکو است. در آغاز دهه ۱۹۶۰، جورجو کاربونه اندیشهٔ بازگرداندن استقلال تاریخی سبورگا به عنوان شاهزاده‌نشین را پیش کشید. در ۱۹۶۳ مردم سبورگا او را به ریاست برگزیدند و او لقب «والاحضرت جورجو یکم، شاهزاده سبورگا» را بر خود نهاد و تا زمان مرگش در ۲۰۰۹ این لقب را داشت. شاهزاده‌نشین سبورگا یک پادشاهی انتخابی است و هر هفت سال یک‌بار انتخابات برگزار می‌شود. پس از کاربونه، مارچلو منه‌گاتو (شاهزاده مارچلو یکم) از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ فرمان‌روایی کرد. او در ۲۰۱۹ کناره‌گیری کرد و نینا منه‌گاتو در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹ به عنوان شاهدخت نینا به ریاست برگزیده شد.

### بریتانیا
در سال ۱۹۶۷، پدی روی بیتس، افسر پیشین نیروی زمینی بریتانیا، دژ دریایی راف تاور را در نزدیکی ساحل سافک تصرف کرد و آن را «شاهزاده‌نشین سیلند» خواند. پس از مرگ او در ۲۰۱۲، پسرش مایکل جانشینش شد.

### کانادا
رومانا دیدولو، زنی فیلیپینی-کانادایی، در ژوئن ۲۰۲۱ ادعا کرد «ملکه پنهان کانادا» است و پیروانی فرقه‌گونه به دست آورد که بیشترشان از هواداران راست‌گرای کیو آنان بودند و نزدیک به ۱۷٬۰۰۰ کاربر در تلگرام داشت. او و پیروانش نامه‌های «توقف و منع» به مردم و کسب‌وکارها فرستادند و خواستار پایان دادن به محدودیت‌های کووید-۱۹ شدند.

دیدولو مدعی شد که الیزابت دوم به‌طور محرمانه اعدام شده و خودش از سوی «همان گروهی که به ترامپ کمک کرده‌اند» به ملکگی منصوب شده‌است. الیزابت دوم در واقع در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ بر اثر کهن‌سالی درگذشت.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* فهرست ریزکشورهای خودخوانده در وبگاه WorldStatesmen

رده:پادشاهی
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان آلمانی
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده