لشکر ۴۹ پارما

**لشکر ۴۹ پارما** () لشکر پیاده‌نظام ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. پارما در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۹ در ماچراتا فعال شد و به نام شهر پارما نامگذاری شد. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، این لشکر توسط نیروهای آلمانی در ولوره در آلبانی منحل شد.

## تاریخچه
اصل و نسب این لشکر با تیپ «پارما» آغاز می‌شود که در ۱۷ اکتبر ۱۸۵۹ با هنگ‌های پنجم و ششم پیاده‌نظام ارتش استان‌های متحد ایتالیای مرکزی تأسیس شد. در ۲۵ مارس ۱۸۶۰، تیپ «پارما» سه روز پس از الحاق استان‌های متحد ایتالیای مرکزی به پادشاهی ساردینیا، وارد ارتش سلطنتی ساردینیا شد. پیش از ورود به ارتش سلطنتی ساردینیا، دو هنگ پیاده‌نظام این تیپ در ۳۰ دسامبر ۱۸۵۹ به عنوان هنگ ۴۹ پیاده‌نظام و هنگ ۵۰ پیاده‌نظام شماره گذاری شده بودند.

### جنگ جهانی اول
این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید. در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۶ فرماندهی تیپ منحل شد و دو هنگ آن به تیپ‌های دیگر واگذار شدند: هنگ ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» به تیپ نهم پیاده‌نظام و هنگ ۵۰ پیاده‌نظام «پارما» به تیپ هفتم پیاده‌نظام واگذار شد. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۹، لشکر ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» در ماچراتا فعال شد و دو هنگ پیاده‌نظام همنام خود و هنگ توپخانه ۴۹ تازه تأسیس «پارما» را دریافت کرد. پارما تا حدی در پادگان لشکر ۵۳ پیاده‌نظام «آرتزو» که در ژوئن ۱۹۴۰ به آلبانی منتقل شده بود، مستقر شد.

### جنگ جهانی دوم
در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، ایتالیا با حمله به فرانسه وارد جنگ جهانی دوم شد. پارما تا اکتبر ۱۹۴۰ در ماچراتا باقی ماند تا اینکه برای جنگ قریب‌الوقوع یونان و ایتالیا به آلبانی اعزام شد. با شروع جنگ در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰، پارما در مرز یونان و آلبانی در جنوب دریاچه پرسپا، از ماجا کالوگجریت تا دوبرانژ، به عنوان بخشی از سپاه بیست و ششم ارتش مستقر شد. در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۰، حملات یونانیان، پارما را مجبور به عقب‌نشینی از دره بالایی رودخانه دوول کرد و در ۳۱ اکتبر ۱۹۴۰، این لشکر مجبور به ترک شهر بیتینک و روستاهای ترن و ورنیک شد. در ۱ نوامبر ۱۹۴۰، پارما حمله یونانیان به پونچاره و در ۲ نوامبر ۱۹۴۰ حمله‌ای به یک موضع کوهستانی در جناح جنوبی لشکر را دفع کرد. در حالی که پونچاره در ۳ نوامبر ۱۹۴۰ به‌طور منظم تخلیه شد، پیشروی یونانی‌ها در ماجا کالوگجریت در همان روز منجر به از دست دادن شهر سرجه و فروپاشی استحکامات ایتالیایی‌ها در رودخانه دوول شد. از ۶ نوامبر، نیروهای یونانی شروع به بهره‌برداری از پیشروی خود کردند و ابتدا در بیلیشت با ایتالیایی‌ها درگیر شدند. در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۰ درگیری‌های شدیدی در منکولاس و کوشنیچه، در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۰ در گیراس، و در ۱۶ نوامبر در درنووه در جنوب کورچه ثبت شد. از ۱۷ تا ۱۹ نوامبر ۱۹۴۰، نبردهای شدیدی در گذرگاه کوهستانی منتهی به بوبوشتیچه درگرفت. این گذرگاه چندین بار دست به دست شد. در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۰، پارما از وظایف خط مقدم برکنار و با لشکر دوم آلپ «تریدنتینا» جایگزین شد.

در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۰، پارما به خط مقدم در بخش مجته - ملوه - ماخا و کولماکس بازگشت. بلافاصله یونانی‌ها حمله‌ای را به ملوه و سپس به زالوشنیه آغاز کردند. پارما با نظم و ترتیب به سمت دره رودخانه توموریسا عقب‌نشینی کرد و در ۱۵ دسامبر ۱۹۴۰ موفق شد پیشروی یونانی‌ها را متوقف کند. حملات شدید بیشتر یونانی‌ها در ۳۰ و ۳۱ دسامبر ۱۹۴۰، پارما را مجبور به عقب‌نشینی به خط لمنوشه - مال تومور کرد. سپس ابتکار عمل به پارما سپرده شد که در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۱ موفق به تصرف و حفظ دوبرنیه شد. در حالی که پارما مواضع قله کوه را تثبیت کرد، حمله ایتالیایی‌ها از طریق دره بین دوبرنیه و رودخانه توموریسا با شکست مواجه شد و متوقف شد. با شروع نبرد یونان و عقب‌نشینی یونان، پارما در ۱۴ آوریل ۱۹۴۱ به مالی و کولماکس پیشروی کرد و در آن زمان ارتباط با ارتش در حال عقب‌نشینی یونان از بین رفت. برای جبران عقب‌ماندگی، پارما در ۱۵ آوریل ۱۹۴۱ به دره اوسوم در نزدیکی کلسی‌یره نقل مکان کرد. تا ۱۹ آوریل ۱۹۴۱، این لشکر کنترل محکمی بر راه‌آهن کورچه-ارسکه داشت. پس از غلبه بر برخی مقاومت‌های یونانیان در ایکیناس و بورووه، پارما در ۳۰ آوریل ۱۹۴۱ به مرز یونان و آلبانی در پراتی رسید.

پس از پایان جنگ، پارما در آلبانی برای انجام وظایف ضد پارتیزانی و دفاع ساحلی در منطقه تپلنه-جیروکاستر-هیمار-ولوره باقی ماند. در حالی که پارما در آلبانی در حال انجام وظیفه بود، انبارهای هنگ این لشکر در ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۱ لشکر ۱۵۲ پیاده‌نظام «پیچنو» را تشکیل دادند: انبار هنگ ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» هنگ ۲۳۵ پیاده‌نظام «پیچنو» را تشکیل داد، انبار هنگ ۵۰ پیاده‌نظام «پارما» هنگ ۲۳۶ پیاده‌نظام «پیچنو» را تشکیل داد و انبار هنگ ۴۷ توپخانه «پارما» هنگ ۱۵۲ توپخانه «پیچنو» را تشکیل داد. در نوامبر ۱۹۴۱، انبار هنگ ۵۰ پیاده‌نظام «پارما» همچنین هنگ ۳۱۳ پیاده‌نظام «پینرولو» را برای لشکر ۲۴ پیاده‌نظام «پینرولو» تشکیل داد.

پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، بخش عمده‌ای از لشکر توسط نیروهای آلمانی در نزدیکی ولوره در آلبانی منحل شد، در حالی که فرماندهی هنگ ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» و گردان اول این هنگ در حال انتقال به کورفو بودند. در آنجا، گردان اول به همراه هنگ ۱۸ پیاده‌نظام «آکی» از لشکر ۳۳ پیاده‌نظام «آکی» تا ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۳ در برابر نیروهای آلمانی مقاومت کردند. پس از تسلیم ایتالیا در کورفو، آلمانی‌ها افسران دو هنگ را اعدام کردند.

گردان دوم از هنگ ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» از دستور آلمان برای تسلیم شدن سرپیچی کرد و در مسیر پیشروی خود به سمت سارانده به لشکر ۱۵۱ پیاده‌نظام «پروجا» پیوست. در آنجا، پروجا و گردان دوم تا ۵ اکتبر ۱۹۴۳ در برابر نیروهای آلمانی مقاومت کردند. پس از تسلیم ایتالیا در سارانده، آلمانی‌ها تمام افسران اسیر ایتالیایی را اعدام کردند.

## منابع

* 

رده:آلبانی در جنگ جهانی دوم
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۴۳ (میلادی)