نظم نوین (ونزوئلا)

**نظم نوین** (، یا به اختصار NOR) یک حزب سیاسی ملی‌گرای ونزوئلایی بود که گرایش‌های ضدکمونیستی و فاشیستی داشت. این حزب از یک جنبش دانشجویی شکل گرفت که تحت تأثیر اندیشه‌های اقتدارگرای مارکوس اوانجلیستا پرز خیمنز، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا قرار داشت. این جنبش از دانشگاه مرکزی ونزوئلا سرچشمه گرفت و در ابتدا با نام «جبهه ملی‌گرا» (*Frente Nacionalista*) شناخته می‌شد، اما بعدها در سال ۱۹۷۳ با «جبهه متحد ملی‌گرا» (*Frente Unido Nacionalista*) ادغام شد و چند سال پیش از برگزاری انتخابات همان سال، از آن جدا گردید. این حزب به‌عنوان یک حزب ملی در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۷۴ در کاراکاس بنیان‌گذاری شد و نام «نظم نوین» (Nuevo Orden) را برای خود برگزید. رهبری اولیه آن بر عهده میگوئل سِوِدو مارین بود، اما در سال ۱۹۷۸ فلیکس دیاز اورتگا به رهبری سازمان رسید و حزب را بیشتر به سمت گرایش‌های نئونا‌زی سوق داد.

## تاریخچه
### انتخابات
بندانگشتی|برگه‌های رأی انتخابات ونزوئلا در سال ۱۹۸۸ نشان می‌دهند که حزب نظم نوین نیز در این انتخابات حضور داشته و نام آن در ردیف چهارم و ستون دوم درج شده است.
دفتر مرکزی ملی حزب «نظم نوین» در خیابان شافر، در منطقه بوئِنا ویستا در پتاره در کاراکاس قرار داشت. این دفتر در پروژه‌های متنوع دانشجویی، اتحادیه‌ای، اجتماعی و بشردوستانه فعال بود و به‌ویژه به کمک سالمندان مبتلا به دیابت می‌پرداخت. این حزب در بیش از ۱۵ ایالت ونزوئلا حضور داشت و قوی‌ترین پایگاه‌های آن در کاراکاس، میراندا، دلتا آماکورو، یاراکوی، فالکون، کارابوبو و لارا متمرکز بود.

این حزب بلافاصله پس از جدا شدن از «جبهه متحد ملی‌گرا» در چندین انتخابات ملی و منطقه‌ای شرکت کرد و سعی داشت جایگاه خود را در صحنه سیاسی ونزوئلا تثبیت کند. از سال ۱۹۷۳، حزب خود را به‌عنوان یک حزب ملی معرفی کرد و ساختار و برنامه‌هایش را برای فعالیت گسترده‌تر در سطح کشور آماده ساخت، اما از آنجایی که تأسیس رسمی آن پس از پایان فرآیند نامزدی‌های ریاست‌جمهوری صورت گرفته بود، نتوانست در انتخابات همان سال شرکت کند.

اگرچه حزب در سال ۱۹۷۳ تنها چند صد رأی به‌دست آورد و نتایج چندان چشمگیری نداشت، اما در سال ۱۹۷۴ در انتخابات منطقه‌ای موفق شد و بیش از ۱۰٬۰۰۰ رأی کسب کرد؛ این بیشترین میزان آرا در کل تاریخ حزب به شمار می‌آید و نشان‌دهنده رشد آهسته اما محبوبیت پایدار آن در میان مردم بود. این موفقیت اولیه، انگیزه‌ای برای حزب ایجاد کرد تا برنامه‌ها و فعالیت‌های خود را در ایالت‌های مختلف گسترش دهد و حضورش را در صحنه سیاسی محلی مستحکم کند.

در سال ۱۹۷۸، فلیکس دیاز اورتگا، که در آن زمان عضو رسمی حزب نبود، نقش مهمی در تغییر مسیر حمایت حزب ایفا کرد و باعث شد حمایت حزب به سمت حزب دوحزبی دیگری به نام «کوپِی» (Copei) تغییر یابد؛ این اقدام موجب بروز اختلافات داخلی و بازنگری در راهبردهای حزب شد. پیش از این، حزب به رهبری میگوئل سِوِدو مارین کاندیدای ریاست‌جمهوری خود را برای حزب دوحزبی «اکسیون دموکراتیکا» (Acción Democrática) معرفی کرده بود؛ اقدامی که نشان‌دهنده تمایل حزب به همکاری با جریان‌های سیاسی بزرگ‌تر و تلاش برای تأثیرگذاری در سیاست ملی بود. اما به‌زودی، فلیکس دیاز اورتگا به رهبری حزب رسید و نقش محوری در جهت‌دهی دوباره فعالیت‌ها و سیاست‌های حزب ایفا کرد؛ روندی که تأثیر قابل توجهی بر مسیر آینده حزب «نظم نوین» داشت و پایه‌های سیاست‌های بعدی آن را شکل داد.

در انتخابات سال ۱۹۸۸، حزب «نظم نوین» خوزه دِ لا ترینیداد روخاس کونترِراس را به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری معرفی کرد. این اقدام تحت ائتلاف Coalición Nacional para el Cambio (ائتلاف ملی برای تغییر) و همراه با جنبش مستقل آراگوانی انجام شد. در سال ۱۹۹۲، حزب توانست آرای کافی برای دستیابی به حقوق در شهرداری تازه تأسیس چاکائو در کاراکاس کسب کند، اما دولت وقت این حقوق را نادیده گرفت.

از انتخابات سال ۱۹۹۳ و در سال‌های پس از آن، فلیکس دیاز اورتگا خود را به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری معرفی کرد. با این حال، او همواره نتایج ضعیفی کسب می‌نمود. در سال ۲۰۰۱، فلیکس دیاز اورتگا همراه با دیگر جنبش‌های مخالف دولت هوگو چاوز، تظاهرات و پلاکاردهایی با مضمون «کمونیسم را از پادگان‌ها بیرون کنید!» برگزار کردند. در سال ۲۰۰۲، با تصمیم و تصویب شورای ملی انتخابات، حزب منحل شد و رسما وجود آن خاتمه یافت.

### انجمن
حزب «نظم نوین» همواره روابط خود را با حزب فاشیستی اسپانیاییِ FET y de las JONs تقویت کرده بود. همچنین این حزب روابط خود را با حزب اسپانیایی Fuerza Nueva مستحکم کرد، به ویژه در دوران گذار اسپانیا به دموکراسی. در سال ۱۹۹۵، زمانی که سیاستمدار فرانسوی و رهبر حزب جبهه ملی، ژان-ماری لوپن، توانست به سومین نیروی سیاسی کشور تبدیل شود، حزب «نظم نوین» روابط خود را با جبهه ملی فرانسه نیز تقویت کرد.

پایگاه‌های شبه‌نظامی این حزب متنوع بودند و شامل طرفداران نوستالژیک رئیس‌جمهور سابق مارکوس پرز خیمنز، حامیان جناح راست نوین و نئونا‌زی‌ها می‌شدند. دانشگاه تل‌آویو در سال ۱۹۹۷ حزب «نظم نوین» را به انتشار تبلیغات ضدیهودی در کاراکاس متهم کرد؛ این اتهام به دلیل گرافیتی‌هایی بود که روی دیوارها نوشته شده بودند، مانند: «من یک کوره آدم‌سوزی در جیبم دارم» و «مرگ بر یهودیان».

## برنامه
اهداف حزب در قالب ۲۵ نکته عملی مشخص شده بودند که با هدف طراحی و توسعه یک دولت فرضی تدوین شده بودند. این نکات چارچوب کلی دیدگاه‌ها و برنامه‌های حزب را برای مدیریت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ارائه می‌کرد و نشان‌دهنده جهت‌گیری ایدئولوژیک و سیاست‌های مورد نظر حزب در صورت به قدرت رسیدن بود.جاه‌طلبی‌های حزب در ۲۵ نکته عملی با هدف توسعه یک دولت فرضی خلاصه می‌شد:

# افزایش مشارکت در تمامی سطوح دولت.
# اجرای سیستم فدرال.
# بازگشت کشور به مرزهای سال ۱۸۱۱.
# اجرای اصلاحات ارضی برای تبدیل ونزوئلا به یک قدرت کشاورزی.
# پس‌انداز تدریجی منابع طبیعی تجدیدناپذیر و استفاده منطقی از منابع ملی.
# برنامه ملی مسکن، با هدف رفع بحران مسکن در بازه زمانی ۲۰ ساله.
# آموزش رایگان و اجباری برای همه افراد زیر ۱۸ سال.
# اصلاح اداره عمومی با معیار صرفه‌جویی در مدیریت و آزادی سرمایه‌گذاری.
# جهت‌دهی مجدد اقتصاد ملی به نفع اکثریت. اعمال کارکرد اجتماعی برای سرمایه خصوصی و دولتی.
# بازآرایی جمعیتی و سرزمینی و ساماندهی منطقی مهاجرت.
# اجرای سیستم تأمین اجتماعی که فرد را از قبل از تولد و حتی پس از مرگ محافظت کند.
# اصلاح قانون اساسی ۱۹۶۱ در زمینه حقوق اقتصادی.
# خدمت نظامی اجباری.
# انتخاب بر اساس رقابت در تمامی شاخه‌های قضایی، برای جلوگیری از اخراج‌های سیاسی یا غیرموجه.
# ایجاد پلیس ملی و نیروهای پلیس منطقه‌ای.
# تصویب قانون جامع دفاع از میهن.
# سیاست خارجی مستقل در برابر منافع سایر کشورها.
# حذف انحصارات و الیگوپولی‌های رسمی یا خصوصی.
# تضمین آزادی مطلق بیان، تجارت، حرفه و صنعت بدون محدودیت به جز منافع عمومی.
# سیاست ملی در حمل‌ونقل عمومی با مشارکت بخش خصوصی، کاربران و دولت‌های منطقه‌ای و ملی.
# ساخت شبکه راه‌آهن به طول ۵۰٬۰۰۰ کیلومتر.
# کار یا تحصیل اجباری برای هر فردی بین ۱۶ تا ۶۰ سال.
# حذف تدریجی امتیازات و مزایای رسمی برخی بخش‌های کشور.
# ایجاد سیستم دموکراتیک چندبعدی که قادر به فراهم کردن دموکراسی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی برای کشور باشد.

## نتایج انتخابات
 

## منابع



رده:حزب‌های منحل‌شده در ونزوئلا
رده:حزب‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:حزب‌های منحل‌شده در ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:ضدکمونیسم در ونزوئلا
رده:احزاب سیاسی نئونازی