تأثیرات زیست‌محیطی جنگ در افغانستان

بندانگشتی|گودال سوزاندن زباله در فضای باز در پایگاه عملیاتی مقدم شرنه، پکتیکا، افغانستان، در سال ۲۰۱۳
**تأثیرات زیست‌محیطی مداوم جنگ در افغانستان**، از آغاز جنگ شوروی و افغانستان در سال ۱۹۷۹ تا خروج ایالات متحده از افغانستان در سال ۲۰۲۱، بر سلامت غیرنظامیان افغان و کهنه سربازان آمریکایی، زیرساخت‌ها، نیروی کار و ساختارهای اجتماعی تأثیر منفی می‌گذارد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:واضح بیان کنید|<span title="The text near this tag may need clarification or removal of jargon. (اوت ۲۰۲۲)">نیاز به توضیح</span>]]* &#x5D; تأثیرات زیست‌محیطی شامل اما نه محدود به گودال‌های سوزاندن زباله در فضای باز وزارت دفاع ایالات متحده (DoD) و تخریب سیستم‌های آبیاری سنتی است. گودال‌های سوزاندن زباله، گازهای خطرناکی تولید می‌کردند که به‌طور قطعی با ظهور بیماری‌های مزمن و گاهی کشنده در آینده مرتبط نبودند. تأثیرات آبیاری - که به دلیل خشکی زمین قابل توجه هستند - توسط فعالیت‌های نظامی و اثرات اجتماعی درگیری تشدید شده‌اند. این تأثیرات به افزایش تولید تریاک افغانستان کمک کرده‌اند.

## گودال‌های سوزاندن زباله در فضای باز
سوزاندن زباله در گودال‌های روباز، روش غالب مورد استفاده وزارت دفاع برای دفع زباله از پایگاه‌های نظامی خود در جنگ ایالات متحده در افغانستان تا سال ۲۰۱۳ بود. زباله‌ها در مزارع روباز با استفاده از سوخت جت جی پی-۸ و دیزل به عنوان سوخت، آتش زده می‌شدند. گودال‌های سوزاندن زباله در هوای آزاد، بدون نظارت و کنترل بودند. زباله‌ها شامل موادی بودند که وزارت دفاع آنها را خطرناک و ممنوعه می‌دانست، از جمله پلاستیک، قوطی‌های آئروسل، لاستیک، فلزات و باتری. در سال ۲۰۱۰، وزارت دفاع روزانه تقریباً ۱۲۷۰۰ کیلوگرم زباله از پایگاه عملیاتی مقدم سالرنو را در میان ۱۸۴ گودال سوزاندن می‌سوزاند. سوزاندن آنها، در نزدیکی جوامع و زمین‌های کشاورزی افغانستان، باعث تولید گازهای سمی حاوی ترکیبات آلی فرار (VOCs)، ذرات معلق (PM)، هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای (PAHs)، دیوکسین‌ها و آکرولئین شد که هوا، محصولات غذایی و آبراه‌ها را آلوده کرده و منجر به قرار گرفتن در معرض خارجی، استنشاقی یا خوراکی شد. اثرات فوری شامل سوزش یا درد پوست، چشم و گلو و مشکل در تنفس بود. قرار گرفتن در معرض طولانی مدت با آسیب ریه، اختلالات عصبی، سرطان، بیماری‌های تنفسی، قلبی عروقی و خودایمنی مرتبط بوده است، اگرچه به دلیل داده‌های محدود، پیوندهای سببی هنوز قطعی نیستند. پیامدهای شدید و طولانی مدت سلامتی مرتبط با سوزاندن گودال‌های روباز برای غیرنظامیان افغان و جانبازان ارتش ایالات متحده به اثرات عامل نارنجی در جنگ ویتنام تشبیه شده است.

## سیستم‌های آبیاری
[بندانگشتی|کاریز فروریخته در [پایگاه هوایی شیندند، هرات، افغانستان، در سال ۲۰۱۰]]
بین سال‌های ۱۹۷۹، زمان حمله شوروی و ۲۰۱۴، پایان حضور نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت در افغانستان، هکتارهای زمین‌های آبیاری شده ۴۰ درصد کاهش یافت. شکست سیستم‌های آبیاری را می‌توان به تخریب فیزیکی و پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جنگ‌ها در این دوره نسبت داد. عملیات و نگهداری آبیاری زمانی بخشی از یک سیستم کار جمعی و اشتراکی بود که توسط *میرآب،* بخشی از حکومت سنتی آبیاری، اداره می‌شد. با این حال، فرسایش روابط اجتماعی به دلیل تنش و بی‌اعتمادی ناشی از درگیری و کنترل مجاهدین و به دنبال آن شورشیان طالبان، سیستم حکومتداری را مختل کرده است. فروپاشی نهادی و اقتصادی با توجه به نیروی کار و شدت مالی سیستم‌های آبیاری سنتی مانند *[[قنات|کاریز]]*، به ویژه مخرب بوده است. این فروپاشی و خشونت، مهاجرت از سیستم‌های ''کاریز'' را که در مناطق روستایی واقع شده‌اند، نیز به دنبال داشته و انتقال دانش آبیاری را کاهش داده است. علاوه بر این، تونل‌های *کاریز* در اثر انفجار در جنگ‌های زیرزمینی ارتش‌های شوروی و افغانستان، پایگاه‌های نظامی ایالات متحده که بر روی آنها ساخته شده بودند، و تخریب حومه شهر توسط شوروی - جایی که شورش‌ها از آنجا سرچشمه می‌گرفتند - آسیب دیده‌اند.

### کشت تریاک
بندانگشتی|کشاورزانی که در سال ۲۰۱۲ در جنوب پایگاه عملیاتی مقدم شیر غازی، هلمند، افغانستان، در حال کشت خشخاش هستند.
سیستم‌های آبیاری فرسوده بخشی از مجموعه‌ای از عوامل محیطی هستند که تا حدودی باعث رونق تولید تریاک در افغانستان از زمان حمله شوروی شده‌اند. کمبود آبیاری، همراه با تخریب باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی توسط شوروی، وابستگی بیش از ۷۰ درصد از محصولات کشاورزی افغانستان به آبیاری به دلیل خشکی منطقه، و خشکسالی شدید و فزاینده، باعث از بین رفتن گندم، غلات و مراتع شده است. این پیامدها باعث ناامنی غذایی و از بین رفتن دام و معیشت شده است. بدهی حاصل، همراه با تسلط کشاورزی در اقتصاد افغانستان و نابرابری و بی‌ثباتی اقتصادی ناشی از جنگ، کشاورزان را به تغییر از دامداری به کشت خشخاش ترغیب کرده است. خشخاش مقاوم‌تر است و تقریباً به ۸۰ درصد آب کمتر از محصولات قانونی نیاز دارد و ارزش تضمین‌شده‌ای در بازار جهانی دارد؛ بنابراین، کشاورزان کشت خشخاش را به دلیل توانایی‌اش در حفظ زمین‌های خود معتبر می‌دانند.

## جستارهای وابسته
* درگیری افغانستان (۱۹۷۸–تاکنون)
* حمله ایالات متحده به افغانستان
* مسائل زیست‌محیطی در افغانستان
* تأثیر جنگ بر محیط زیست

## منابع

رده:پیامد زیست‌محیطی جنگ
رده:درگیری افغانستان
رده:محیط زیست افغانستان