اعتراضات ۲۰۲۵ نسل زد مراکش

**اعتراضات نسل زد مغرب در سال ۲۰۲۵** یک سری تظاهرات مستمر به رهبری جوانان است که در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در مغرب آغاز شد. این اعتراضات که توسط گروه‌های غیرمتمرکز و ناشناس به نام‌های جن‌زد ۲۱۲ و صدای جوانان مراکش سازماندهی شده بود، خواستار بهبودهای قابل توجه در آموزش عمومی و مراقبت‌های بهداشتی بودند، در حالی که هزینه‌کرد دولت بر روی رویدادهای ورزشی بین‌المللی مانند جام جهانی فیفا ۲۰۳۰ و جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ را مورد انتقاد قرار دادند. معترضان نارضایتی خود را نسبت به وضعیت اقتصاد، تنزل کیفیت خدمات عمومی و سرمایه‌گذاری دولت در زیرساخت‌های رویدادهای ورزشی بین‌المللی به جای خدمات عمومی ابراز کردند.

سه معترض پس از حمله به ایستگاه ژاندارمری سلطنتی در لقلیعه به ضرب گلوله کشته شدند. بر اساس اعلام وزارت کشور، حداقل ۴۰۹ معترض دستگیر شدند (که اکثر آنها نوجوان بودند)، ۲۸ معترض مجروح شدند (از جمله یک نفر در وضعیت بحرانی در وجده)، و ۳۲۶ نیروی امنیتی مجروح شدند. خسارات مادی شامل ۲۷۱ خودروی پلیس، ۱۷۵ خودروی شخصی و خرابکاری بیش از ۸۰ مؤسسه عمومی و کسب‌وکار خصوصی بود.

## زمینه
این اعتراضات در پس‌زمینه‌ای از بیکاری بالای جوانان پدید آمد که آمار رسمی آن را ۳۵٫۸٪ اعلام کرده بود، همراه با نارضایتی عمومی نسبت به نابرابری اجتماعی در مغرب. بیش از نیمی از جمعیت مغرب زیر ۳۵ سال هستند که باعث می‌شود مغرب شاهد انفجار جمعیت جوان باشد. رشد اقتصادی در سال‌های اخیر به‌طور متوسط حدود ۳٪ بوده است که کمتر از ۶٪ است که مدل توسعه کشور به عنوان هدف تعیین کرده بود. خشم عمومی در سپتامبر ۲۰۲۵ پس از مرگ هشت زن در حین زایمان در یک بیمارستان دولتی در آگادیر تشدید شد که به‌طور گسترده‌ای به عنوان نشانه‌ای از شکنندگی سیستم بهداشت و درمان تلقی شد. این حادثه منجر به اخراج مدیر بیمارستان و سایر مقامات بهداشتی منطقه‌ای توسط امین تهراوی، وزیر بهداشت، شد.

بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، مغرب تنها ۷٫۷ پزشک به ازای هر ۱۰٬۰۰۰ نفر دارد، که برخی مناطق مانند آگادیر ۴٫۴ پزشک به ازای هر ۱۰٬۰۰۰ نفر را ثبت می‌کنند، که به مراتب کمتر از ۲۵ توصیه شده است. مغرب به خاطر کمبود دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی عمومی مورد انتقاد قرار گرفت.

در سال‌های منتهی به اعتراضات، مغرب با انتقاد از سیستم آموزشی و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی عمومی، و همچنین اتهامات فساد و نابرابری اجتماعی روبرو شد. همچنین انتقاداتی دربارهٔ هزینه‌کرد دولت در ساخت و بازسازی استادیوم‌ها برای جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۵ و جام جهانی فیفا ۲۰۳۰ ابراز شد که هر دو توسط مغرب میزبانی یا میزبانی مشترک می‌شوند. این تضاد در اولویت‌های هزینه‌کرد، شعارهای عامه‌پسندی مانند «استادیوم‌ها اینجا هستند، اما بیمارستان‌ها کجا هستند؟» را برانگیخت. آماده‌سازی برای جام جهانی فیفا ۲۰۳۰ به دلیل مصادره املاک و هزینه‌های عمومی صرف استادیوم‌ها و زیرساخت‌هایی که توسط بخش‌هایی از جمعیت غیرضروری تلقی می‌شدند، جنجال‌برانگیز شد. گروه‌های رفاه حیوانات نیز کشتن سگ‌های ولگرد توسط مقامات را برجسته کردند.

## هماهنگی دیجیتال و مطالبات اجتماعی
سرور دیسکورد GenZ 212 توسط چهار کاربر در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد و در زمان راه‌اندازی کمتر از ۱٬۰۰۰ عضو داشت. این سرور از ۳٬۰۰۰ عضو به حدود ۲۵۰٬۰۰۰ عضو تا ۷ اکتبر افزایش یافت که نشان‌دهنده گسترش سریع این جنبش در میان جوانان بود. GenZ 212 دیسکورد را به دلیل ماهیت غیرمتمرکز آن و ناآشنایی پلیس مغرب با آن انتخاب کرد. سازماندهان اعتراضات GenZ 212 در بیانیه‌ای در دیسکورد گفتند که «حق بهداشت، آموزش و زندگی شرافتمندانه یک شعار توخالی نیست، بلکه یک مطالبه جدی است.» آنها با استناد به محمد ششم مراکش، از معترضان خواستند که مسالمت‌آمیز بمانند و «رویکردهای امنیتی سرکوبگرانه» مقامات را مورد انتقاد قرار دادند. هماهنگ‌کنندگان اصلی گفتند که می‌خواهند ناشناس بمانند و گفتند که «زیرا سیستم امنیتی کشور به خونریزی معروف است.» با افزایش محبوبیت سرور، مقامات به آن نفوذ کردند و اعضای رهبری به سازماندهی از طریق کاربران مورد اعتماد متکی شدند. آنها مطالبات خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشتند که شامل موارد زیر بود اما محدود به آنها نمی‌شد: آموزش رایگان و با کیفیت بالا بدون تبعیض؛ مراقبت‌های بهداشتی عمومی قابل دسترس و بدون تبعیض؛ مسکن مقرون‌به‌صرفه‌تر و با کیفیت بالاتر؛ حمل‌ونقل عمومی بهتر؛ یارانه و کاهش قیمت برای کالاهای اساسی؛ بهبود دستمزد و بازنشستگی؛ فراهم کردن فرصت‌های شغلی به ویژه برای جمعیت جوان؛ کاهش بیکاری؛ و پذیرش انگلیسی به عنوان زبان ملی دوم مغرب پس از عربی، جایگزین فرانسه.

مطالبات دیگر شامل کاهش هزینه‌های زیرساخت‌های ورزشی و اقدام علیه فساد نهادی است. معترضان همچنین از نخست‌وزیر عزیز اخنوش خواسته‌اند که استعفا دهد. در نامه‌ای خطاب به محمد ششم مراکش، آنها از وی خواستند که دولت و احزاب سیاسی فاسد را برکنار کند، بازداشت‌شدگان را آزاد کند و یک مجمع دولتی برای پاسخگو کردن مقامات فاسد تشکیل دهد. با وجود اختیارات پادشاه، آنها مخالفت خود را متوجه مقامات دولتی کردند و از پادشاه خواستند که بر اصلاحات نظارت کند.

جنبش‌های اعتراضی از اعتراضات نسل زد نپال، ماداگاسکار و پرو الهام گرفتند، زیرا به شیوه مشابهی سازماندهی شده بودند؛[۹] سازماندهان از طریق سرورهای دیسکورد هماهنگی کردند که توسط تیک‌تاک و اینستاگرام تقویت شده است.

## گاهشمار
### ۲۷ تا ۳۰ سپتامبر
اولین اعتراضات در ۲۷ و ۲۸ سپتامبر در رباط، مراکش و کازابلانکا برگزار شد. رسانه‌های محلی و گروه‌های حقوق بشری از بازداشت‌های اولیه خبر دادند.

در ۲۹ سپتامبر، تظاهرات و درگیری‌ها در کازابلانکا، رباط و مراکش ادامه یافت. اعتراضات جدید در آگادیر و حداقل هفت شهر دیگر آغاز شد. پس از آنکه معترضان یک بزرگراه اصلی را در کازابلانکا مسدود کردند، چندین بازداشت انجام شد. پلیس ضدشورش و مأموران لباس شخصی در چندین شهر مداخله کردند.

در ۳۰ سپتامبر، شورش، آتش‌سوزی عمدی و پرتاب سنگ در چندین شهر گزارش شد، از جمله آیت امیرا، انزکان، آگادیر، تزنیت، وجده و تماره. در آیت امیرا، یک شعبه بانک به آتش کشیده شد و دو خودروی پلیس واژگون شدند؛ درگیری‌های پیوسته با نیروهای امنیتی نیز رخ داد. یک دانشجوی معترض ۱۹ ساله در دانشگاه محمد اول در وجده توسط خودروی پلیسی که به‌طور عمدی به سمت پیاده‌رو منحرف شد مورد اصابت قرار گرفت و در وضعیت بحرانی در بیمارستان CHU محمد السادس وجده بستری شد، قبل از اینکه به دلیل این حادثه یک پا قطع شود و پای دیگرش دچار عفونت باکتریایی شود. در کازابلانکا، مقامات اعلام کردند که ۲۴ نفر به دلیل مسدود کردن بزرگراه در روز قبل تحت تحقیقات قضایی قرار دارند؛ در رباط، ده‌ها نفر که روزهای قبل بازداشت شده بودند، در انتظار تحقیقات آزاد شدند. GenZ 212 در بیانیه‌ای در فیس‌بوک «تأسف خود را نسبت به اعمال شورش یا خرابکاری که اموال عمومی یا خصوصی را تحت تأثیر قرار داد» ابراز کرد و از شرکت‌کنندگان خود خواست که مسالمت‌آمیز بمانند.

### ۱ اکتبر
وزارت کشور در ۱ اکتبر آمار رسمی را اعلام کرد: ۲۶۳ نیروی امنیتی مجروح، ۲۳ معترض مجروح و ۴۰۹ نفر بازداشت شدند. مقامات همچنین از خسارت به ۱۴۲ خودروی پلیس و ۲۰ خودروی شخصی خبر دادند.

طبق دستور سلطنتی، جوان ۱۹ ساله که در وجده توسط خودروی پلیس مورد اصابت قرار گرفته بود، با بالگرد به بیمارستان نظامی در رباط منتقل شد. در کازابلانکا، راهپیمایی برای این مرد برگزار شد. طنجه و تطوان شاهد استفاده مقامات از زور برای متفرق کردن تظاهرکنندگان بودند، در حالی که کازابلانکا برای اولین بار از زمان شروع اعتراضات از استفاده از زور خودداری کرد و رویکردی محتاطانه‌تر برای جلوگیری از تشدید اوضاع اتخاذ کرد. اعمال خرابکاری در شهرهای سلا و تماره رخ داد که خودروهای پلیس و اموال عمومی و خصوصی، از جمله مراکز خرید و بانک‌ها، هدف قرار گرفتند.

چندین شهر مغربی در شب ۱ اکتبر شاهد درگیری‌های خشونت‌آمیز بین معترضان و نیروهای امنیتی بودند. در قلیعه، ویدئوها پرتاب سنگ به سمت معترضان و پرسنل ژاندارمری سلطنتی را نشان داد. خشونت و خرابکاری منجر به تیراندازی از سوی ژاندارمری شد. سه نفر پس از شلیک گلوله در خارج از ایستگاه ژاندارمری در لقلیعه جان باختند. مقامات محلی در استان اینزگان-آیت ملول ابتدا مرگ دو نفر را اعلام کردند، قبل از اینکه نخست‌وزیر عزیز اخنوش مرگ نفر سوم را در بیانیه‌ای اعلام کند. نیروهای کمکی به آرام کردن اوضاع کمک کردند و سپس بازداشت‌های گسترده‌ای علیه معترضان جوان مظنون انجام شد. دادستانی عمومی اعلام کرد که ۱۹۳ نفر به ظن خشونت یا خرابکاری متهم شدند که ۱۶ نفر از آنها تا زمان محاکمه در بازداشت نگه داشته شدند.

استانداری ادعا کرد که پرسنل ژاندارمری سلطنتی در قلیعه «مجبور شدند از سلاح‌های خدمتی خود، در دفاع مشروع از خود، برای دفع حمله و هجوم گروه‌هایی از افراد به ایستگاه ژاندارمری سلطنتی استفاده کنند. این حمله تلاشی برای تصرف مهمات، تجهیزات و سلاح‌های خدمتی پرسنل ژاندارمری بود.» به گفته مقامات، معترضان یک خودروی پلیس و چهار موتورسیکلت از ایستگاه دزدیده بودند و شروع به حمله به خوابگاه‌های ایستگاه کردند که تیراندازی آغاز شد. هیچ شاهدی نتوانست ادعاهای مقامات محلی را تأیید کند. بعداً، مقامات فیلم مداربسته را منتشر کردند که حمله به ایستگاه ژاندارمری را نشان می‌داد، و گزارش دادند که افسران از گلوله‌های واقعی برای «دفاع از خود، دفع حمله و یورش» به ساختمان استفاده کرده‌اند.

تحقیقات قضایی در ۲ اکتبر تحت نظارت دادستانی عمومی برای کشف شرایط و جزئیات کامل این رویدادها، شناسایی تمام دست‌اندرکاران این اعمال و تعیین عواقب قانونی آن، به گفته مقامات محلی، آغاز شد.

### ۲ اکتبر تا کنون
در ۲ اکتبر، اعتراضات برای ششمین روز متوالی در شهرهای مختلف از جمله کازابلانکا، رباط و طنجه ادامه یافت. «مردم خواهان رفتن اخنوش هستند» یکی از برجسته‌ترین شعارهای اعتراضات نسل Z بود. تظاهرات به وضوح مسالمت‌آمیز بودند و معترضان در محل‌های اعتراض تجمع کرده و شعارهایی را سر می‌دادند که خواستار اصلاحات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بودند. برعکس، نیروهای امنیتی حاضر در محل‌های اعتراض، برخلاف آغاز این موج اعتراضات در ۲۷ سپتامبر، برای جلوگیری از تحصن‌ها مداخله نکردند. در کازابلانکا، معترضان از پادشاه محمد ششم خواستند تا برای برآوردن خواسته‌هایشان مداخله کند و شعار دادند: «مردم خواهان مداخله پادشاه هستند.» آن‌ها همچنین خواستار آزادی فعال ناصر زفزافی و همه زندانیان عقیدتی شدند. راهپیمایی مردمی در کازابلانکا در همبستگی با جوانی که در وجده زیر خودروی پلیس له شد، برگزار شد. در رباط، معترضان شعارهایی را سر دادند که خواستار رفتن نخست‌وزیر عزیز اخنوش بودند. با وجود ماهیت مسالمت‌آمیز اعتراضات در رباط و کازابلانکا، مشاهده شد که تعدادی از مغازه‌ها زودتر از موعد بسته شدند، در حالی که برخی دیگر از کالاها و جواهرات خالی شدند به دلیل ترس از تخریب احتمالی. در همین حال، نیروهای امنیتی در حال نظارت دقیق بر وضعیت بدون رویارویی مستقیم مشاهده شدند. در حالی که برخی شهرها شاهد مداخلات امنیتی شدید برای متفرق کردن معترضان بودند، هیچ خشونتی در کازابلانکا، طنجه و تطوان گزارش نشد که منابع محلی آن را به عنوان «رویکردی محتاطانه» برای جلوگیری از تشدید توصیف کردند. شرکت‌کنندگان بر ماهیت مسالمت‌آمیز جنبش‌های خود تأکید می‌کنند و اظهار می‌دارند که خواسته‌های آن‌ها «عمدتاً اجتماعی» است.
بندانگشتی|تظاهرات در رباط در ۴ اکتبر با پلاکاردی که روی آن نوشته شده بود «آزادی برای همه»
یونس سکوری، وزیر اقتصادی، در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت که اکثریت قریب به اتفاق جوانانی که برای بیان نظرات خود در اعتراضات نسل Z خارج شدند، در خشونت و تخریبی که در طول شب رخ داد، دخیل نبودند.

در ۳ اکتبر، اعتراضات در چندین شهر، به ویژه کازابلانکا، رباط، طنجه، تطوان و فاس ادامه یافت. معترضان شعارهایی را مطرح کردند که خواستار بهبود شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بودند. آن‌ها همچنین همبستگی خود را با زندانیان سیاسی و آرمان فلسطین ابراز کردند. صدها جوان در میدان مارشال در کازابلانکا تجمع کردند و خواستار آزادی همه بازداشت‌شدگان شدند. آن‌ها شعارهایی سر دادند که خواستار استعفای دولت بودند و پلاکاردهایی حمل می‌کردند که روی آن‌ها نوشته شده بود «Freekoulchi» به معنای «آزادی برای همه». در رباط، آن‌ها مقابل ساختمان پارلمان تظاهرات کردند و خواستار پاسخگویی فاسدان و اصلاح بخش‌هایی مانند بهداشت و آموزش شدند. در فاس، گروهی از معترضان برای مطالبه اصلاحات اجتماعی و اقتصادی تجمع کردند و پرچم فلسطین را در همبستگی با مردم غزه به اهتزاز درآوردند. تظاهرات مردمی همچنین در طنجه و تطوان ادامه یافت. جوانان نسل Z در سندی خطاب به پادشاه محمد ششم خواستار برکناری دولت فعلی شدند. معترضان توضیح دادند که آن‌ها، بر اساس ماده ۴۷ قانون اساسی که به پادشاه اختیار انتصاب و برکناری نخست‌وزیر و اعضای دولت را می‌دهد، خواستار برکناری دولت عزیز اخنوش به دلیل ناتوانی آن در حفاظت از قدرت خرید و تضمین عدالت اجتماعی هستند.

شورای ملی حقوق بشر گزارش داد که اعتراضات ۳ و ۴ اکتبر مسالمت‌آمیز بودند.
بندانگشتی|اعتراضات در رباط در ۹ اکتبر
اعتراضات در تاریخ ۶ اکتبر توسط GenZ 212 در رباط، طنجه، کازابلانکا، فاس، برکان و ۱۶ شهر دیگر در سراسر کشور اعلام شدند. در بیانیه دیگری، آن‌ها جلسه‌ای را که توسط شاخه جوانان حزب جنبش مردمی سازمان‌دهی شده بود رد کردند و آن را به عنوان تلاشی برای تصاحب این آرمان توصیف کردند.

در ۹ اکتبر، پس از یک وقفه میان هفته‌ای، اعتراضاتی با جمعیت کمتری برگزار شدند.

اعتراضات در ۱۱ اکتبر توسط GenZ 212 در بیانیه‌ای به‌طور موقت به حالت تعلیق درآمد و این گروه اعلام کرد که تعلیق آن «یک گام استراتژیک برای تقویت سازماندهی و هماهنگی است تا مرحله بعدی جنبش مؤثرتر و تأثیرگذارتر باشد».

## جستارهای وابسته
* اعتراضات نسل زد
* اعتراضات ۲۰۲۵ نسل زد نپال
* بهار عربی

## پانویس

رده:اعتراضات ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:اعتراضات نسل زد
رده:جام جهانی فوتبال ۲۰۳۰
رده:مراکش در ۲۰۲۵ (میلادی)