کارتینی

**کارتینی** (;  – ) فعال حقوق زنان اهل هند شرقی هلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فهرست پهلوانان ملی اندونزی شده است.

او در یک خانواده اشرافی جاوه‌ای در هند شرقی هلند (اندونزی امروزی) متولد شد. پس از گذراندن یک مدرسه ابتدایی به زبان هلندی، او می‌خواست تحصیلات خود را ادامه دهد، اما زنان جاوه‌ای در آن زمان از تحصیلات عالی محروم بودند. در عوض، کارتینی وارد دوره‌ای از انزوا شد که برای دختران نوجوان تا زمان ازدواج اجباری بود. او با خواندن کتاب و مکاتبه با مردم اندونزی و هلند دانش کسب کرد. پدرش از سال ۱۸۹۶ به او اجازه داد تا وارد جامعه شود، اگرچه او همچنان یک زن مجرد و مجرد باقی ماند. او با انزوای پرده‌نشینی دختران نوجوان و چندهمسری مخالف بود.

او با مقامات و افراد بانفوذ مختلفی از جمله جی اچ آبندانون ملاقات کرد. او سنت تأسیس و اداره مدارس را در میان سه خواهرش آغاز کرد. پس از مرگ او، مدارس توسط بنیادی که در هلند تأسیس شده بود، تأسیس شدند. برخی از دوستان اندونزیایی او نیز مدارس کارتینی را تأسیس کردند.

پس از مرگ او، خواهرانش راه او را در حمایت از آموزش دختران و زنان ادامه دادند. نامه‌های کارتینی در یک مجلهٔ هلندی منتشر شد و سرانجام در سال ۱۹۱۱ در قالب کتابی با عنوان «از تاریکی به سوی روشنایی» به چاپ رسید و نسخه‌ای به زبان انگلیسی نیز با عنوان «نامه‌های یک شاهزاده‌خانم جاوه‌ای» منتشر شد.

در سال ۱۹۶۴، کارتینی به عنوان قهرمان ملی اندونزی اعلام شد، و اکنون تولد او در اندونزی به افتخار او به عنوان روز کارتینی جشن گرفته می‌شود.

## پیشینه
در طول زندگی کارتینی، اندونزی با منابع طبیعی لاستیک و نفت و تولید تنباکو که مهاجران هلندی بیشتری را نسبت به سایر مستعمرات هلندی جذب می‌کرد، به یک مستعمره مهم هلندی تبدیل شد.  هلندی‌ها در پی کنترل کل مجمع‌الجزایر اندونزی بودند که تا قرن بیستم به آن دست یافتند. در این میان، با افتتاح کانال سوئز در سال ۱۸۶۹، ایجاد خطوط تلگراف و ساخت راه‌آهن، پیشرفت‌های تکنولوژیکی رخ داد که این مستعمره را به عصر مدرن وارد کرد.  با مهاجرت بیشتر هلندی‌ها به اندونزی، مشاغل خصوصی بیشتری تأسیس شد و فرصت‌های آموزشی برای طبقه اشراف اندونزی فراهم شد، زمانی که مدارس هلندی برای مهاجران افتتاح شد. جنبش فمینیستی در هلند شروع به گسترش به فرهنگ سنتی اندونزی کرد.  چندهمسری در بین اشراف اندونزی رایج بود. مسلمانان می‌توانستند تا چهار همسر داشته باشند. همسران عادی  کمی در خانواده‌های شوهران خود داشتند. آنها اغلب از خود حمایت می‌کردند و در ساختمان‌های جداگانه‌ای از شوهران خود زندگی می‌کردند.  زنان عموماً نفوذ کمی در جامعه مردسالار اندونزی داشتند. جایگاه اجتماعی مردان با تعداد همسرانشان تعیین می‌شد. 

## زندگی‌نامه
### اوایل زندگی
بندانگشتی|کارتینی به همراه خانواده‌اش، ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۴
کارتینی در ۲۱ آوریل ۱۸۷۹ در جاوه، اندونزی، در روستای مایونگ متولد شد.  والدین او رادن آدیپاتی سوسرونینگرات،  عضوی از *پریاایی* (اشراف جاوه) و نگاسیرا، دختر یک عالم مذهبی بودند. پدرش برای امپراتوری استعماری هلند در هند شرقی هلند  به عنوان رئیس اداری شمال مرکزی جاوه کار می‌کرد.  در سال ۱۸۸۰، او نایب‌السلطنه جپارا شد، که به احتمال زیاد به این معنی بود که کارتینی با نایب‌السلطنه دیگری ازدواج خواهد کرد. 

مادرش، نگاسیرا، هنگام ازدواج با سوسرونیگرات، ۱۴ ساله و از افراد عادی بود. والدین او نیای حاجی سیتی امینا، که به زیارت مکه رفته بود، و کیای مودیرونو، احتمالاً مسلمانانی معتقد بودند.  نگاسیرا همسر اول سوسرونیگرات بود که از او هشت فرزند داشت.  همسر بعدی او، رادن آیو سوسرونیگرات، اشراف‌زاده بود که از او سه دختر داشت. از نایب‌السلطنه‌ها انتظار می‌رفت که با اشراف ازدواج کنند. کارتینی، نامادری خود را «مادر» خطاب می‌کرد، نه مادران واقعی‌اش. 

کارتینی پنجمین فرزند و دومین دختر بزرگ در خانواده‌ای یازده نفره، شامل خواهر و برادرهای ناتنی‌اش، بود. او در خانواده‌ای با سنت فکری قوی متولد شد. پدربزرگش، پانگران آریو تیوندرونگورو چهارم، در سن ۲۵ سالگی به مقام نایب‌السلطنه رسید، در حالی که برادر بزرگتر کارتینی، سوسروکارتونو، زبان‌شناسی چیره‌دست بود.

### آموزش
کارتینی از شش سالگی در یک مدرسه هلندی تحصیل کرد که آغاز ورود او به دنیای غرب بود. او جزو اولین کودکان اندونزیایی بود که در یک مدرسه اروپایی تحصیل کرد و توسط معلمان و همکلاسی‌هایش مورد بدرفتاری قرار گرفت. با این حال، با گذشت زمان، به خاطر هوشش مورد توجه قرار گرفت.  کارتینی به زبان هلندی مسلط بود. اکثر دختران اندونزیایی به زبان مالایی صحبت می‌کردند.  در حالی که در مدرسه هلندی بود، نزد ماری اوینک-سور، همسر یکی دیگر از اعضای هیئت حاکمه، نیز درس می‌خواند که به کارتینی خیاطی یاد می‌داد و دیدگاه‌های فمینیستی را به او آموزش می‌داد. او تا نوجوانی در مدرسه هلندی ماند تا اینکه از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۵، زندگی در سایه‌ای از حجاب را که برای یک زن جوان اشرافی مناسب بود، تجربه کرد.   این دوره، از او انتظار می‌رفت که فروتن و مطیع قوانین و آداب فرهنگی سختگیرانه باشد. او آشپزی و انجام سایر کارهای خانه را آموخت. او پارچه باتیک و لباس‌هایش را می‌دوخت.  کارتینی که از دستورات سلسله مراتبی ناراحت بود، نسبت به زیردستان خود ملاحظه‌کار بود و انتظار نداشت که خدمتکاران، افراد عادی یا خواهر و برادرهای کوچکترش طبق سنت‌های فرهنگی با او رفتار کنند.  او به ویژه زمانی که زنان دختران جوان، که پایین‌ترین رتبه را در نردبان سلسله مراتب داشتند، مورد سرزنش یا سرزنش قرار می‌دادند، آزرده خاطر می‌شد.  کارتینی از حق خود برای رفتن همه زنان به مدرسه دفاع کرد.
بندانگشتی|پرتره‌هایی از - از چپ به راست - سه خواهر کارتینی، کاردینا و روکمینی توسط دو مادر مختلف. کارتینی و کاردینا دختران نگاسیرا بودند. روکمینی دختر همسر اصلی، رادن آیو سوسرونیگرات، ۱۹۰۲ بود.
کارتینی در طول دوران انزوای خود، نشریات فمینیستی و سیاسی، از جمله آثار پاندیتا رامابای ساراسواتی را مطالعه می‌کرد. او در مورد این فعال حقوق زنان و مطرودان گفت: «بنابراین، نه تنها زنان سفیدپوست می‌توانند از خود مراقبت کنند، بلکه یک زن قهوه‌ای‌پوست نیز می‌تواند خود را آزاد و مستقل کند.» 

کارتینی و خواهرانش، کاردینا و روکمینی، به یک طریق می‌توانستند از انزوای گاه به گاه فرار کنند. آنها برای آموزش پیانو و صنایع دستی به ماری اووینک-سور مراجعه می‌کردند. 

کارتینی به زبان هلندی مسلط بود و چندین دوست مکاتبه‌ای هلندی داشت. یکی از آنها دختری به نام رزا آبندانون بود که بعدها دوست صمیمی او شد. کارتینی نظرات خود را در مورد فمینیسم و نگرانی‌اش در مورد آداب و رسوم سنتی جاوه‌ای با دوستانش از مدرسه هلندی و اوینک-سور در میان می‌گذاشت. او به ویژه نگران این بود که دختران جاوه‌ای اغلب از تحصیل محروم می‌شوند و در جوانی مجبور به ازدواج می‌شوند. او معتقد بود که آموزش برای رشد فردی و آمادگی برای مادر شدن مهم است و با ازدواج‌های از پیش تعیین‌شده و چندهمسری مخالف بود.  کارتینی معتقد بود که زنان باید در تصمیم‌گیری‌های خود آزاد باشند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:حقوق زنان در اندونزی
رده:درگذشتگان ۱۹۰۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۹ (میلادی)
رده:فعالان حقوق زنان اهل اندونزی
رده:فمینیست‌های اهل اندونزی
رده:قهرمانان ملی اندونزی
رده:مرگ‌ها در زایمان