یوپاتریوم کانابینوم

**یوپاتریوم کانابینوم** ، که معمولاً با نام **شاه‌دانه اگرمون** شناخته می‌شود، گیاهی علفی از خانواده کاسنیان است. این گیاه چندساله، بومی اروپا، شمال غربی آفریقا، ترکیه، سوریه، ایران، عراق، اردن، قفقاز و آسیای مرکزی است، و در زیستگاه‌های نیمه‌مرطوب تا مرطوب (و همچنین به ندرت در خاک‌های خشک) رشد می‌کند، معمولاً در زمین‌های پست اما در بریتانیا تا ارتفاع ۴۱۰ متر نیز شناخته شده است. این گیاه به‌عنوان یک گیاه زینتی کشت می‌شود و گاهی به‌عنوان یک پناهگاه باغ در مکان‌های پراکنده در چین، ایالات متحده و کانادا یافت می‌شود. این گیاه برای پروانه‌ها بسیار جذاب است، دقیقاً مانند دم‌موشی.

اگر جنس یوپاتریوم به معنای محدود (حدود ۴۲ گونه) تعریف شود، یوپاتریوم کانابینوم تنها گونه از این جنس بومی اروپا است و بقیه در آسیا یا آمریکای شمالی پراکنده‌اند.

## شرح
گیاه یوپاتریوم کانابینوم گیاهی چندساله با ارتفاع تا ۱٫۷۵ متر است که به‌صورت توده‌های گسترده تشکیل می‌شود و ساقه‌های مایل به قرمز آن پوشیده از موهای کوچک است. برگ‌ها متقابل، عمیقاً ۳ لوبی، گاهی ۵ لوبی و دارای حاشیه‌های دندانه‌دار هستند. این گیاه دوپایه است و دارای خوشه‌هایی از گل‌های بنفش رنگ است که از تیر تا اوایل شهریور توسط حشرات گرده‌افشانی می‌شوند. انواع مختلفی از حشرات از گل‌ها بازدید می‌کنند و دارای یک نشانگان گرده‌افشانی عمومی هستند. گل‌ها از خوشه‌های متراکمی از گلچه‌های ۲ تا ۵ میلی‌متری با ظاهری کرکی تشکیل شده‌اند و می‌توانند صورتی یا بنفش یا به ندرت سفید باشند. میوه آن فندقه‌ای به‌طول حدود ۲ یا ۳ میلی‌متر است که توسط یک پاپوس با موهایی به طول ۳ تا ۵ میلی‌متر حمل می‌شود که توسط باد توزیع می‌شود. این گیاه به‌عنوان یک همی‌کریپتوفیت زمستان را سپری می‌کند.

## آرایه‌شناسی
دو زیرگونه توسط برخی مراجع پذیرفته شده‌اند، اما توسط پایگاه داده آنلاین گیاهان جهان متمایز در نظر گرفته نمی‌شوند:
* *یوپاتریوم کانابینوم* L. زیرگونه. *کانابینوم* - بیشتر گونه‌ها
* *یوپاتریوم کانابینوم* L. زیرگونه. *کورسیکوم - <small>(Req. ex Loisel.) P.Fourn.</small> - کورسیکا، ساردینیا، باسیلیکاتا، آپولیا*

## سمیت
گیاه یوپاتریوم کانابینوم حاوی آلکالوئیدهای پیرولیزیدین تومورزا است. این آلکالوئیدها ممکن است در مواد گیاهی به‌صورت ان-اکسید وجود داشته باشند.

## طب عامیانه
یوپاتریوم کانابینوم که در زبان محلی با نام‌های نپالی *بانمارا* و *کالیجهار* شناخته می‌شود، در طب عامیانه ایالت سیکیم هند در شرق هیمالیا (که این گیاه بومی آن نیست، بلکه مقدمه‌ای برای آن است) به‌عنوان یک داروی بندآورنده خون استفاده می‌شود.برگ‌ها و ساقه‌های لطیف آن را تازه خرد می‌کنند و آب آن را روی بریدگی‌ها و کبودی‌ها می‌مالند. گاهی، وقتی زخم بزرگ است، بقایای فشرده شده گیاه را به شکل ضماد روی زخم قرار می‌دهند. خونریزی فوراً متوقف می‌شود و زخم از عفونت محافظت می‌شود.

## نگارخانه

File:Eupatorium_cannabinum_Craig_Rhosyfelin_flowers.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Eupatorium_cannabinum_Craig_Rhosyfelin_flowers.jpg|White flowers.
File:Eupatorium_cannabinum_bluete.jpeg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Eupatorium_cannabinum_bluete.jpeg
File:Eupatorium_cannabinum0.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Eupatorium_cannabinum0.jpg
File:Butterflies_on_Hemp_Agrimony_-_geograph.org.uk_-_1281656.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Butterflies_on_Hemp_Agrimony_-_geograph.org.uk_-_1281656.jpg
File:Eupatorium_cannabinum_3_RF.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Eupatorium_cannabinum_3_RF.jpg
File:Eupatorium_cannabinum_4_RF.jpg|پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Eupatorium_cannabinum_4_RF.jpg


## منابع

رده:گونه‌های گیاهی نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
رده:گیاهان توصیف‌شده در ۱۷۵۳ (میلادی)
رده:گیاهان در اروپا
رده:یوپاتریوم