open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
خانواده آدامز (موزیکال)

***خانواده آدامز*** () یک کمدی موزیکال با موسیقی و ترانه‌سرایی اندرو لیپا و نمایشنامه‌ای از مارشال بریکمن و ریک الیس است. این نمایش بر پایهٔ شخصیت‌های خانواده آدامز ساختهٔ چارلز آدامز در کارتون‌های تک‌قاب طنز او شکل گرفته است؛ کارتون‌هایی که خانواده‌ای آمریکایی با روحیات هولناک و علاقه‌مند به هر چیز ماورایی و وهم‌آلود را به تصویر می‌کشند. گرچه اقتباس‌های متعددی از کارتون‌های آدامز در قالب فیلم و مجموعه تلویزیونی وجود دارد، این موزیکال نخستین نمایش صحنه‌ای است که بر اساس این شخصیت‌ها ساخته شده است. موزیکال *خانواده آدامز* همچنین نخستین نمایشی بود که توسط کمپانی الفنت آی تیاتریکالز تولید شد.

پس از اجرای آزمایشی در شیکاگو در سال ۲۰۰۹، این موزیکال در آوریل ۲۰۱۰ روی صحنهٔ برادوی رفت. در گروه بازیگران اصلی، ناتان لین در نقش گومز و بیب نیوورث در نقش مورتیشیا ایفای نقش کردند. این اجرا در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ به پایان رسید و از سپتامبر ۲۰۱۱ تور ملی بازبینی‌شده‌ای در آمریکای شمالی آغاز شد.

*خانواده آدامز* در دوران اجرای برادوی خود چندین جایزه دریافت کرد، از جمله جایزهٔ دسک دراما برای بهترین طراحی صحنه، جایزهٔ انجمن منتقدان بیرونی برای بهترین طراحی صحنه، و جایزهٔ لیگ دراما در سال ۲۰۱۰ برای دستاورد برجسته در تئاتر موزیکال (که به ناتان لین اهدا شد). این نمایش همچنین نامزد دو جایزهٔ تونی و چندین نامزدی دیگر شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* The Addams Family UK
* The Addams Family UK on Facebook
* The Addams Family UK on Instagram
* 
* ''The Addams Family'' at Broadway.com
* ''The Addams Family'' Song Lyrics
* The Addams Family Malta

رده:موزیکال‌های برادوی
یخ‌زده (فرنچایز)

***یخ‌زده*** () یک فرنچایز رسانه‌ای از دیزنی است که با فیلم پویانمایی آمریکایی *[[یخ‌زده (فیلم ۲۰۱۳)|یخ‌زده]]* (۲۰۱۳) آغاز شد. این فیلم توسط کریس باک و جنیفر لی کارگردانی شده، فیلم‌نامهٔ آن توسط جنیفر لی نوشته شده و تهیه‌کنندگی آن را پیتر دل وچو بر عهده داشته است. موسیقی متن فیلم توسط کریستوف بک ساخته شد و ترانه‌ها توسط رابرت لوپز و کریستن اندرسون-لوپز نوشته شدند. جان لستر که در آن زمان مدیر ارشد خلاقیت استودیو انیمیشن والت دیزنی بود، به‌عنوان مدیر اجرایی تولید در ساخت فیلم حضور داشت. فیلم اصلی از داستان «ملکه برفی» اثر هانس کریستیان آندرسن الهام گرفته شده است.

از زمان اکران فیلم در نوامبر ۲۰۱۳، این فرنچایز به سرعت گسترش یافته است. تاکنون فرنچایز شامل جاذبه‌های پارک‌های تفریحی دیزنی، محصولات و اسباب‌بازی‌ها، بازی‌های ویدئویی، کتاب‌ها، نمایش دیزنی روی یخ، یک نمایش موزیکال در برادوی و دو انیمیشن کوتاه شده است. دیزنی همچنین فیلم *[[یخ‌زده ۲]]* را در سال ۲۰۱۹ منتشر کرده و یک مجموعه کتاب جدید نیز عرضه کرده است. در نوامبر ۲۰۱۴، وبگاه *TheStreet.com* نوشت که «*یخ‌زده* دیگر یک فیلم نیست، بلکه یک برند جهانی است، فرنچایزی بزرگ‌تر از زندگی واقعی که حول محصولات، پارک‌های تفریحی و دنباله‌هایی ساخته شده که ممکن است تا قرن آینده ادامه داشته باشند». فیِل کنتریانو، تحلیلگر ارشد باکس‌آفیس نیز گفته است: «این فرنچایز بسیار عظیم شده است». این فرنچایز یکی از پردرآمدترین فرنچایزهای رسانه‌ای تمام دوران محسوب می‌شود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فرانشیزهای رسانه گروهی معرفی‌شده در ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:فرنچایز شده‌های استودیوهای والت دیزنی
رده:مجموعه فیلم‌های انیمیشن
رده:ملکه برفی (فیلم ۲۰۱۳)
فرانسیس لفورت

[بندانگشتی|220px|پرتره فرانسیس لفورت اثر [میخیل فون موسر در سال ۱۶۹۸ میلادی]]
**فرانسیس جِیکوبْز لِفورت**  یا آن‌طور که در روسیه شناخته می‌شود **فرانس یاکووْلِویچ لفورت**  ( – )، دولتمرد و فرمانده نظامی سوئیسی در روسیه تزاری بود.

او در سال ۱۶۵۶ در ژنو در یک خانواده تاجر ثروتمند و بانفوذ به دنیا آمد. فرانسیس در اوایل جوانی داوطلبانه به خدمت سربازی درآمد و به هلند رفت تا علیه فرانسه بجنگد. او در سال ۱۶۷۵ (۱۹ سالگی) به روسیه تزاری که مشغول جذب و استخدام ارتشیان کارآمد غربی بود، رفت. وی در طول یک دهه با نزدیک شدن به فرمانده‌اش پاتریک گوردون و خدمات گوناگون، در ارتش روسیه تزاری ترقی کرد و در لشکرکشی‌های روسیه به کریمه (۱۶۸۷–۱۶۸۹) شرکت کرد. فرانسیس لفورت جنگاوری شجاع، خوش سخن، بشاش و دارای ذهنی سرزنده بود و توانست از سال ۱۶۹۰ توجه صمیمانه پتر کبیر را به خود جلب کند. خود پتر نیز بسیار به او علاقه و ارادت داشت. لفورت با پول تزار، تالار عظیمی را در محل سکونت خود (در شهرک آلمانی‌های مسکو) ترتیب داد که همواره در آن مهمانی‌های غربی برگزار می‌شد و توجه پتر جوان را به خود جلب می‌کرد. با اینکه لفورت از نفوذ زیادی در دربار برخوردار بود، در امور دولتی که از آنها سر در نمی‌آورد، دخالت نمی‌کرد. او به یکی از نزدیک‌ترین دوستان پتر جوان تبدیل شد و تقریباً در تمام سفرهای تفریحی و آموزشی تزار (از سال ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۴) و لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) حضور داشت. فرانسیس لفورت تا درجه ژنرال دریاسالار روسیه ترقی کرد و در سال ۱۶۹۷، از روسای هیئت سفارت بزرگ پتر کبیر به اروپا بود. او در ترغیب تزار به این سفر و فرستادن سفرایی به دربارهای غربی نقش داشت و اندکی پس از پایان سفارت و بازگشت به روسیه، در سال ۱۶۹۹ درگذشت.

## منابع
*  
رده:زادگان ۱۶۵۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۶۹۹ (میلادی)
رده:نظامیان سده ۱۷ (میلادی) اهل روسیه
رده:اهالی ژنو
فیلیپو بونانی

**فیلیپو بونانی** یا **بوانانی** (۷ ژانویه ۱۶۳۸ – ۳۰ مارس ۱۷۲۳) یک کشیش یسوعی و دانشمند ایتالیایی بود. آثار او از کالبدشناسی تا موسیقی را در بر می‌گرفت. او نخستین راهنمای عملی و مصور گردآورندگان صدف را در سال ۱۶۸۱ منتشر کرد و به همین دلیل یکی از بنیان‌گذاران صدف‌شناسی شناخته می‌شود. او همچنین پژوهشی درباره لاک چینی منتشر کرد که پس از مرگش نیز ارزش علمی خود را حفظ کرده است.

## زندگی
بندانگشتی|راست|کک ترسیم‌شده توسط بونانی (۱۶۹۱)
بندانگشتی|راست|صدف‌ها از کتاب ''سرگرمی چشم و ذهن''
بندانگشتی|راست|ترجمه فرانسوی ''رساله درباره لاک''

بونانی در سال ۱۶۳۸ در رم زاده شد و در ۱۶۵۴، در حالی که ۱۷ سال داشت، به انجمن عیسی پیوست. پس از گذراندن نوآموزی، در سال ۱۶۵۶ به کالج رومی اعزام شد و شاگرد آتانازیوس کیرشر دانشمند آلمانی شد. او در آنجا به ساخت عدسی‌های میکروسکوپی پرداخت و میکروسکوپ خود را ساخت. سپس به بررسی علمی گونه‌های گوناگون پرداخت. او همچنین به مهارت در کنده‌کاری روی مس دست یافت. 

بونانی از رم به تدریس در کالج‌های یسوعی اورویتو و آنکونا فرستاده شد. پس از کناره‌گیری کیرشر از استادی ریاضیات در کالج رومی، بونانی جانشین او شد. در ۱۶۹۸ به‌عنوان سرپرست موزه کیرشر منصوب شد. او سپس فهرست‌نامه موزه را در اثر بزرگ *موزه کیرشر* (۱۷۰۹) منتشر کرد که شامل اشیای باستانی، ابزارها و نمونه‌های طبیعی بود.
بونانی مانند ارسطو به نظریه تولید خودبه‌خودی باور داشت. او در نقد پژوهش‌های فرانچسکو ردی از دیدگاه ارسطویی دفاع کرد. با وجود این، در زمینه سنگواره‌ها تردیدهایی ابراز کرد و آنها را به دو گروه تقسیم نمود: بقایای موجودات زنده و «محصولات نیروهای طبیعی». این دیدگاه‌ها همسو با اندیشه نوین «دگرگونی‌های شگرف زمین» بود.

### صدف‌شناسی
بونانی در اثر دو جلدی *سرگرمی چشم و ذهن* (۱۶۸۱) نخستین راهنمای مصور گردآوری صدف‌ها را نوشت. این کتاب نخستین رساله‌ای بود که کاملاً به نرم‌تنان اختصاص داشت و کنده‌کاری‌های بسیاری در آن گنجانده شد. برخی نام‌های رده‌بندی لینه‌ای مانند *Bivalvia* نیز از همین اثر او گرفته شد.

### لاک
او درباره ترکیباتی که صنعتگران چینی برای ساخت لاک چینی در ظروف چینی به‌کار می‌بردند پژوهش کرد و سپس با آزمایش دستورهای گوناگون، اثر *رساله درباره لاک موسوم به چینی* (۱۷۲۰) را منتشر نمود. این کتاب بارها در سده‌های بعدی تجدید چاپ شد و همچنان مرجع باقی ماند.

## آثار علمی
بندانگشتی|''موزه کیرشر'' (۱۷۰۹)
بونانی آثار متعددی در زمینه‌های مختلف برجای گذاشت:
* ***سرگرمی چشم و ذهن*** (۱۶۸۱) – درباره صدف‌ها.  
* ***مشاهداتی درباره موجودات زنده در اجسام بی‌جان*** (۱۶۹۱) – پژوهشی با میکروسکوپ سه‌عدسی درباره تولید خودبه‌خودی.  
* ***سکه‌های پاپ‌های رومی*** (۱۶۹۶–۱۷۰۲) – مطالعه‌ای در دو جلد درباره سکه‌های پاپ‌ها.  
* ***موزه کیرشر*** (۱۷۰۹) – فهرست اشیای گردآوری‌شده توسط کیرشر.  
* ***رساله درباره لاک موسوم به چینی*** (۱۷۲۰).  
* ***کابینتوی هارمونیکو*** (۱۷۲۲–۱۷۲۳) – مجموعه‌ای از ۱۵۲ تصویر از سازهای جهان.

## منابع


## پیوند به بیرون
* 
* 

{رده:حشره‌شناسان اهل ایتالیا
رده:دانشمندان یسوعی
رده:درگذشتگان ۱۷۲۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۳۸ (میلادی)
رده:صدف‌شناسان
رده:طبیعت‌گرایان اهل ایتالیا
فرانکا اوانجلیستی

**فرانکا اونجلیستی** (زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۳۵) ترانه‌سرا و خواننده ایتالیایی است.  

## زندگی و حرفه
اونجلیستی در رم زاده شد و نزد آهنگساز لینو بندتو به یادگیری آواز پرداخت.  

در نیمه دوم دهه ۱۹۵۰، فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان خواننده با نام هنری **اِوی آنجلی** آغاز کرد. او خوانندهٔ چندین ارکستر بود و در تورهای گسترده شرکت داشت و همچنین چندین بار در تلویزیون آمریکا اجرا کرد.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، اونجلیستی با آر.سی.ای ایتالیانا به‌عنوان ترانه‌سرا قرارداد بست و به‌ویژه به مدت حدود بیست سال همکاری نزدیکی با رناتو زرو داشت و ترانه‌های شناخته‌شده‌ای چون «ال کاروتسونه»، «آمیکو»، «مدام»، «سسو ا اسه» را برای او نوشت.  

او در این نقش در چهار دوره جشنواره موسیقی سن‌رمو شرکت داشت و از جمله ترانهٔ پتی پراوو با عنوان «پیگرامنته سینیورا» در سال ۱۹۸۷ را نوشت.  

از دیگر هنرمندانی که با اونجلیستی همکاری داشته‌اند می‌توان به دومنیکو مودونیو، مینا، سیلوی وارتان، میا مارتینی، نیکولا دی باری، ریکاردو فولی، میکله زاریلو، داریا بالدان بمو و آدریانو پاپالاردو اشاره کرد.  

## منابع

## پیوند به بیرون
*
* 
رده:افراد زنده
رده:اهالی رم
رده:ترانه‌سرایان اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)
کامیلا گینی

**کامیلا گینی** (زادهٔ ۲۲ مارسِ ۱۹۹۴) مجری تلویزیونی، شخصیت رادیویی و مانکن اهل ایتالیا است.

## زندگی
او در سال ۱۹۹۴ در رم از مادرش فدریکا لورای و پدرش ماسیمو گینی (بازیگر و کارگردان تئاتر) به دنیا آمد. کامیلا یک برادر دوقلو به نام لورنزو، یک نابرادر به نام لئوناردو و یک ناخواهر به نام مارگریتا دارد که از ازدواج پدرش با طراح لباس سابق پائولا رومانو متولد شده‌اند. پس از دبستان، او تصمیم گرفت در دبیرستان کلاسیک شهر خود ادامه تحصیل دهد.

## حرفه
در سال ۲۰۰۸، در پانزده سالگی در مینی‌سریال تلویزیونی *[[راکونتامی]]* ظاهر شد. پس از پایان دبیرستان، او رم را ترک کرد و به میلان رفت و نخستین دوره‌های کارآموزی ارتباطات را گذراند و در شرکت تولیدی 3zero2TV کار کرد. در سال ۲۰۱۲، در فیلم کوتاه *ارواح بیچاره بدبخت* به کارگردانی ماتئو پیچینینی بازی کرد.

در سپتامبر ۲۰۱۶، پس از بازگشت به رم، نخستین گام‌های خود را در دنیای سرگرمی برداشت و به جمع همکاران برنامه قضایی *[[فوروم (برنامه تلویزیونی ایتالیا)|فوروم]]* در کاناله ۵ و *[[فوروم (برنامه تلویزیونی ایتالیا)|لو اسپورتلو دی فوروم]]* در رته ۴ پیوست. 

از سال ۲۰۱۹ او به عنوان مجری رادیو در ایستگاه‌هایی چون آر.تی.ال ۱۰۲٫۵ و رادیو زتا فعالیت کرد. او در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ برنامهٔ *میزریا ئه نوبیلتà* را در آر.تی.ال ۱۰۲٫۵ اجرا نمود و در کنار پائولا دی بندتو و جودی چکتو میزبان رویداد *Radio Zeta Future Hits Live* بود. در سال ۲۰۲۳، او در فیلم *[[دختران رمانتیک]]* به کارگردانی پیلا فوگلیاتی بازی کرد.  

در سال ۲۰۲۴ به رادیو ۱۰۵ پیوست و از مه همان سال اجرای برنامهٔ *۱۰۵ ویلیج* را آغاز کرد. در نوامبر همان سال، او با دانیله باتالیا و دیلتتا لئوتا مجری برنامه *۱۰۵ تیک اوی* شد.
## فیلم‌شناسی
### بازیگر
#### فیلم

#### تلویزیون

#### فیلم کوتاه

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی رم
رده:دوقلوهای اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:مانکن‌های دوقلو
رده:مانکن‌های زن اهل ایتالیا
رده:مجریان رادیویی اهل ایتالیا
رده:مجری‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
رده:مجری‌های تلویزیونی زن اهل ایتالیا
النا جیانینی بلوتی

**النا جیانینی بلوتی** (۲ دسامبرِ ۱۹۲۹ – ۲۴ دسامبرِ ۲۰۲۲) نویسنده، آموزگار و کنشگر ایتالیایی بود.  

## زندگی
جیانینی بلوتی در رم در ۲ دسامبرِ ۱۹۲۹ به دنیا آمد و نخست در حوزه مراقبت از کودکان فعالیت کرد. سالِ ۱۹۶۰ مدیر مرکز تولد مونتسوری شد و این سمت را تا سال ۱۹۸۰ بر عهده داشت. در سال ۱۹۷۳، کتاب *به سود دختران* را برای *[[فلترینلی]]* منتشر کرد که به موضوع شکل‌گیری زودهنگام نقش زنان می‌پرداخت. در ۱۹۸۰، کتاب *اول زنان و کودکان* را برای ریزولی نوشت که باز هم درباره موضوع نقش‌پذیری جنسیتی بود.  

در کتاب *پیمپی اوزلی*، او زندگی کودکان در برگامو و رم در دوران ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲–۱۹۴۳) را به تصویر کشید و بر سختی فقر و جدایی جنسیتی تأکید داشت. در ۲۰۰۳، رمان *پیش از آرامش* را نوشت که داستان تراژیک  را روایت می‌کرد. در سال ۲۰۰۷،  کتاب *باز هم به سود دختران* را منتشر کرد که بازخوانی‌ای بر مضامین مطرح‌شده توسط بلوتی پس از سی‌وپنج سال بود.  

جیانینی بلوتی در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۲ در رم درگذشت و ۹۳ سال داشت.

## جایزه‌ها
* جایزه ناپل (۱۹۸۵)
* جایزه راپالو کاریجه (۲۰۰۱)
* جایزه گرینتسانه کاوور (۲۰۰۴)
* افسر بزرگ نشان شایستگی جمهوری ایتالیا (۲۰۱۰)

## آثار
* *به سود دختران* (*Dalla parte delle bambine. L'influenza dei condizionamenti sociali nella formazione del ruolo femminile nei primi anni di vita*, ۱۹۷۳)  
* *چه جور دختری* (*Che razza di ragazza*, ۱۹۷۹)  
* *اول زنان و کودکان* (*Prima le donne e i bambini*, ۱۹۸۰)  
* *نه فقط مادر* (*Non di sola madre*, ۱۹۸۳)  
* *گل ختمی* (*Il fiore dell'ibisco*, ۱۹۸۵)  
* *عشق و پیش‌داوری: تابوی سن در روابط عاطفی* (*Amore e pregiudizio. Il tabù dell'età nei rapporti sentimentali*, ۱۹۸۸)  
* *آداجیو کمی متحرک* (*Adagio un poco mosso*, ۱۹۹۳)  
* *پیمپی اوزلی* (*Pimpì oselì*, ۱۹۹۵)  
* *در سحرگاه درها را بگشا* (*Apri le porte all'alba*, ۱۹۹۹)  
* *پروازها* (*Voli*, ۲۰۰۱)  
* *پیش از آرامش: داستان ایتالیا دوناتی* (*Prima della quiete. Storia di Italia Donati*, ۲۰۰۳)  
* *نان تلخ: یک مهاجر ایتالیایی در آمریکا* (*Pane amaro. Un immigrato italiano in America*, ۲۰۰۶)  
* *اتصال کوتاه* (*Cortocircuito*, ۲۰۰۸)  
* *آخرین کریسمس* (*L'ultimo Natale*, ۲۰۱۲)  
* *موج بلند* (*Onda lunga*, ۲۰۱۳)

## منابع
 

رده:اهالی رم
رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:نویسندگان ادبیات کودک اهل ایتالیا
رده:نویسندگان اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کارشناسان آموزش و پرورش اهل ایتالیا
رده:نویسندگان اهل رم
آدریانا جیرامونتی

**آدریانا جیرامونتی** (زادهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۲۰۱۶) یک سرآشپز ایتالیایی-آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۷ رستوران *جیرامونتی* را در میلوالی، کالیفرنیا بنیان‌گذاری کرد.

## زندگی و تحصیلات اولیه
آدریانا سیلوستری در ۲۴ مهٔ ۱۹۲۹ در پرسنزانو به دنیا آمد. پدر و مادر او، کلوتیلده پاسکاله و اومبرتو سیلوستری بودند. او یکی از پنج خواهر و برادر بود. خانواده در روستایی نزدیک مونته کاسینو زندگی می‌کردند که در طول جنگ جهانی دوم توسط آلمانی‌ها اشغال شد. آلمانی‌ها برای غذا و آذوقه به روستا یورش می‌بردند و خانواده اغلب گرسنه می‌ماندند. در کودکی نقاشی می‌کرد و در یک مسابقه هنری برنده شد و جایزه‌اش بوسه‌ای از موسولینی بود.

پس از جنگ، خانواده به رم نقل مکان کردند. والدینش به او آشپزی آموختند و با مواد اولیهٔ تازهٔ بازارهای رم برای خانوادهٔ پرجمعیتشان غذاهای ساده آماده می‌کردند. او در کودکی دوست سوفیا لورن بود، رابطه‌ای که تا پایان زندگی ادامه یافت. تابستان‌ها را در نتونو می‌گذراند.

سیلوستری در ۱۹۵۶ به سان فرانسیسکو مهاجرت کرد و در محلهٔ نورث بیچ ساکن شد. او قصد داشت معلم شود، اما نتوانست در این حوزه شغلی بیابد.

## حرفه
سیلوستری در آشپزخانهٔ یک رستوران ایتالیایی به نام لیتل جو مشغول به کار شد. در همان‌جا با نینو جیرامونتی آشنا شد که در رستوران‌های مختلف کار می‌کرد. آن‌ها با هم ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند.

پس از پانزده سال کار در لیتل جو، آدریانا و نینو تصمیم گرفتند رستوران تازه‌ای به نام *جیرامونتی* در میلوالی، کالیفرنیا افتتاح کنند. منوی رستوران بر آشپزی رمی متمرکز بود و شعار باستانی اس‌پی‌کیوآر (SPQR) روی منو و تابلوها نقش بسته بود. رستوران در سال ۱۹۸۱ نقد مثبتی در مجله *[[گورمه (Gourmet)]]* دریافت کرد.  

جیرامونتی در ۱۹۸۵ رستوران دیگری به نام *آدریانا* در سن رافائل، کالیفرنیا افتتاح کرد. این رستوران روزانه حدود ۱۰۰ وعده سرو می‌کرد و سالانه یک میلیون دلار درآمد داشت.  

## سال‌های پایانی و میراث
او به نوه‌هایش آشپزی می‌آموخت و گنوکی غذای محبوبشان بود. همچنین تا پایان عمر نقاشی می‌کرد و آثارش را در خانه‌اش به نمایش می‌گذاشت.  

آدریانا جیرامونتی در ۶ ژوئن ۲۰۱۶ در سن رافائل، کالیفرنیا درگذشت.  

## منابع
  

## پیوند به بیرون
* 

رده:آشپزان اهل ایتالیا
رده:اهالی رم
رده:اهالی سان رافائل (کالیفرنیا)
رده:اهالی کازرتا
رده:ایتالیایی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:رستوران‌داران اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نقاشان زن اهل ایتالیا
رده:نقاشان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نقاشان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
بوریس شریمیتف

[بندانگشتی|220px|پرتره کنت بوریس شریمیتف اثر [ایوان آرگونوف در سال ۱۷۶۸ میلادی]]
**بوریس پِتروویچ شِریمیتِف**  ( – )، دیپلمات و ژنرال فیلد مارشال روسیه تزاری در زمان پتر کبیر بود.

او در سال ۱۶۵۲ در یک خانواده اشرافی اصیل روس به دنیا آمد و از ۱۶۶۹ (۱۷ سالگی) در مقام پیشکار به تزار الکسی یکم خدمت می‌کرد. شریمیتف در انعقاد پیمان صلح ابدی (۱۶۸۶) نقش داشت و در لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) با موفقیت شرکت کرد. با آغاز جنگ بزرگ شمالی، دوره فعالیت جدی شریمیتف هم آغاز شد. روسیه شروع خوبی در آن جنگ نداشت؛ در طول نبرد ناروا (۱۷۰۰) پتر و شریمیتف هر دو از میدان گریختند. با این حال، پتر شریمیتف را به فرماندهی تمام قوای مهاجم روسیه در سرزمین‌های بالتیک منصوب کرد. به دلیل پیروزی‌اش در نبرد اراستفر، تزار او را به مقام فیلد مارشال رساند. یک سال بعد در نبرد هوملسهوف سپاه سوئد را در هم کوبید و در سراسر لیوونیا و اینگریا جولان داد. سپس در محاصره نوتبورگ (۱۷۰۲) به تزار کمک کرد و تا سال ۱۷۰۳ سراسر اینگریا را فتح کرده بود. در سال ۱۷۰۴، پتر شریمیتف را برای سرکوب شورش تهدیدآمیز آستراخان فرستاد و پس از موفقیت او در آرام کردن منطقه، به او ۲۴۰۰ خانوار رعیت پاداش داد و پسرش هم به درجه سرهنگی ارتقا یافت. بلافاصله پس از بازگشت از آستراخان، وی به کورلند اعزام شد. بوریس در نبرد گماورتهوف مقابل آدام لودویک لیونهاوپت سوئدی به سختی شکست خورد و در سال ۱۷۰۸ در نبرد گولوفچین نیز ناکام ماند. سال بعد در نبرد پولتاوا که به پیروزی سرنوشت‌ساز روس‌ها ختم شد، شریمیتف فرماندهی دسته مرکزی سپاه روسیه را بر عهده داشت. وی در لشکرکشی رودخانه پروت هم مشارکت کرد و در پایان جهت انعقاد پیمان صلح به استانبول رفت. او پس از بازگشت، به کارزارهای خود در جنگ بزرگ شمالی ادامه داد. بوریس شریمیتف تمام زندگی خود را وقف خدمت به پتر کبیر کرد و از مهم‌ترین فرماندهان نظامی او بود؛ اما به دلیل شخصیت خاص و خصومتش با الکساندر منشیکوف، آنچنان از مرحمت تزار برخوردار نشد. با اینکه او به فرهنگ غربی متمایل بود، از تزارویچ آلکسی پتروویچ سنت‌گرا حمایت می‌نمود و در محاکمه منجر به قتل وی شرکت نکرد. سرانجام شریمیتف در سال ۱۷۱۹ میلادی درگذشت.

## منابع
*
محاصره نوتبورگ (۱۷۰۲)

**محاصرهٔ نوتبورگ** (به ، به ) محاصرهٔ ۱۵ روزه قلعهٔ سوئدی نوتبورگ توسط سپاه روسیه تزاری در جریان جنگ بزرگ شمالی بود. پتر یکم تزار روسیه قوایی متشکل از حداقل ۲۰ هزار سرباز را برای این کار گرد آورد و ده روز به سمت رود نوا راهپیمایی کرد. حدود ۱۲ هزار تن از سپاه او در سواحل رودخانه مستقر شدند و تا ۶ اکتبر در آنجا اردو زدند. در آن روز، فرماندهی قوای اصلی روسیه به بوریس شریمیتف واگذار شد و او پیشروی به سمت قلعهٔ نوتبورگ را آغاز کرد. نخستین یورش سربازان روس بر برج و باروها ناکام ماند و گوستاو ویلهم فون اشلیپنباخ فرماندهٔ سوئدی قلعه، از تسلیم فوری آنجا خودداری کرد. در نتیجه سپاه روسیه شروع به بمباران بی‌امان قلعه کرد. مدافعان تا ده روز مقاومت کردند؛ اما سرانجام در ۲۲ اکتبر ناچار به تسلیم شدند. اشلیپنباخ به محض ورود تزار، کلید قلعه را به او تقدیم کرد و پتر پس از دریافت آن، نام قلعه را به شْلیسِلبورگ به معنی «قلعهٔ کلیدی» تغییر داد. از دست دادن این قلعه ضربهٔ سنگینی بر تسلط امپراتوری سوئد روی دریای بالتیک وارد آورد و شروع عقب‌نشینی‌های بیشتر آن کشور از منطقه بود.

## منابع
* 

رده:نبردهای جنگ بزرگ شمالی
رده:درگیری‌ها در ۱۷۰۲ (میلادی)
رده:تاریخ استان لنینگراد
نبرد لسنایا

**نبرد لِسنایا** (به ، به ) یکی از مهم‌ترین نبردهای جنگ بزرگ شمالی بود که در ۹ اکتبر ۱۷۰۸ بین سپاهی از روسیه تزاری به فرماندهی تزار پتر یکم و سپاه تدارکاتی امپراتوری سوئد به فرماندهی آدام لودویک لیونهاوپت ژنرال توانمند سوئدی در گرفت. کارل دوازدهم پادشاه سوئد در تهاجم خود به روسیه دچار کمبود آذوقه و مهمات شده بود. به همین دلیل، از ابتدای تابستان به لیونهاپت دستور داد تا هرچه زودتر با تدارکات و قوای کمکی به او بپیوندد. اما لیونهاوپت نتوانست زود خود را برساند و پتر که شکست دادن سوئدی‌ها را در صورت تجدیدقوا غیرممکن می‌دانست، تصمیم گرفت دست به حمله‌ای پیشدستانه بزند. در ماه اکتبر، قوای کمکی سوئدی‌ها که با ۴٬۵۰۰ واگن تدارکاتی خود، در مسیر جنوب شرقی به رود دنیپر رسیده بودند، متوجه حضور سواره‌نظام روس شدند. روس‌ها مهاجمان را تا روستایی به نام *لسنایا* واقع در نزدیکی مرز میان مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی و روسیه تزاری، تعقیب کردند و در روز نهم اکتبر نبردی خونین آغاز شد. درگیری برای هشت ساعت، با تلفات سنگین و بدون پیروزی هر جناح ادامه پیدا کرد؛ اما در عمل موجب از هم پاشیدگی سپاه سوئد شد.

با نزدیک شدن شب، روس‌ها تصمیم گرفتند به نزدیک‌ترین جنگل عقب‌نشینی کنند و نبرد را صبح روز سر بگیرند. با این وجود، سوئدی‌ها جهت آماداگی در صورت حمله مجدد، ساعت‌ها در طول شب در آرایش جنگی خود ماندند. بدون هیچ نشانه‌ای از نبرد بیشتر و دریافت اخباری مبنی بر رسیدن نیروهای کمکی بیشتر روسیه، سوئدی‌ها نیز به نوبهٔ خود از محل نبرد عقب‌نشینی کردند تا به ارتش اصلی تحت فرمان کارل دوازدهم بپیوندند. لیونهاوپت از ترس تعقیب و گریز تمام‌عیار روس‌ها، فرمان داد بیشتر تجهیزات و تدارکات حیاتی را که به سختی تا میانهٔ راه حمل کرده بودند، بسوزانند یا رها کنند تا بتوانند سریع‌تر بگریزند. این عمل موجب خشم و سرکشی بسیاری از سربازان سوئدی شد که واگن‌های رها شده را غارت کردند یا به جنگ‌ها گریخته و مفقود شدند. لیونهاوپت سریعاً با باقی ارتش خود از رود سوژ عبور کرد تا موقعیت امنی بیابد. پس از چند روز، او درحالی که نیمی از کل سپاه اولیه‌اش را از دست داده و تدارکات بسیار کمی برایش باقی مانده بود، در روکووا با کارل ملاقات کرد. تلفات سوئدی‌ها در نبرد لسنایا که (به نسبت) بسیار از روس‌ها بیشتر بود، کارایی قوای کمکی سوئد را عملاً از بین برد. پتر یکم موفق شد پیش از رسیدن دو سپاه سوئدی به هم، تدارکات اعزامی را نابود کند که در آینده مهاجمان را بیش از پیش در تنگنا قرار داد.

## منابع
* 

رده:اروپا در ۱۷۰۸ (میلادی)
رده:نبردهای سوئد
رده:نبردهای جنگ بزرگ شمالی
رده:درگیری‌ها در ۱۷۰۸ (میلادی)
رده:تاریخ نظامی بلاروس
فیودور آپراکسین

بندانگشتی|220px|پرتره کنت فیودور آپراکسین اثر واسیلی نیکیفوروویچ بووین در سال ۱۸۴۸ میلادی
**فیودور ماتْویِویچ آپِراکْسین**  ( – )، دولتمرد، فرمانده نظامی و نخستین دریاسالار روسیه تزاری در زمان پتر کبیر بود.

او در سال ۱۶۵۶ در خاندان اشرافی آپراکسین به دنیا آمد. تزارینا مارفا آپراکسینا دومین همسر تزار فیودور سوم، خواهر او بود. از سال ۱۶۸۲، فیودور یک استولنیک  (پیشخدمت سلطنتی) در دربار روسیه بود و در ایجاد واحدهای سپاه بازی پتر کبیر نقش داشت. او بین سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۶ فرماندار  بود و کارخانه‌های کشتی‌سازی را در نزدیکی بندر آرخانگلسک تأسیس کرد. فیودور در دومین مرتبه از لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۶) شرکت فعال داشت و سه سال بعد، نخستین مانورهای دریایی تاریخ روسیه را در دریای آزوف رهبری کرد. از فوریه ۱۷۰۰، وی رئیس اداره دریاسالاری روسیه تزاری بود و هم‌زمان بر ساخت و بازسازی بندرها و نخستین ناوگان روسیه نظارت داشت. او یک کارخانه توپ‌سازی در لیپتسی (استان خارکوف امروزی) و کارخانه‌های کشتی‌سازی در تاوروف تأسیس کرد. در طول جنگ بزرگ شمالی (۱۷۰۰–۱۷۲۱)، فیودور آپراکسین در سال ۱۷۰۸ فرماندهی تمام قوای مهاجم دریایی و زمینی روسیه در اینگریا را بر عهده داشت و یک‌بار، حمله نیروهای سوئدی به سنت پترزبورگ را دفع کرد و با آنها به جنگ فرسایشی پرداخت. او در محاصره ویبورگ (۱۷۱۰) به فرماندهی تزار مشارکت داشت و از همان سال، فرماندار کل منطقه آزوف بود که شهرهای آنجا را برای دفاع در برابر تهاجم احتمالی تاتارهای کریمه آماده می‌کرد. فیودور پس از انعقاد پیمان پروت (۱۷۱۱) فرمان گرفت ساکنان، پادگان و تدارکات نظامی را از بندر آزوف تخلیه کند. در سال ۱۷۱۲، به دستور تزار به فنلاند لشکرکشی کرد؛ اما با موقعیت مستحکم سوئدی‌ها مواجه شد و ناکام بازگشت. او در طول لشکرکشی‌ها به فنلاند در سال‌های ۱۷۱۳ تا ۱۷۱۴، فرماندهی تمام ناوگان گالی روسیه را بر عهده داشت و در نبرد گانگوت (۱۷۱۴) قوای اصلی ناوگان سوئد را شکست داد. از سال ۱۷۱۴ تا ۱۷۱۹، فیودور آپراکسین فرماندار فنلاند بود که توسط قوای روسیه اشغال شده بود و از دسامبر ۱۷۱۷، ریاست وزارت دریاسالاری روسیه را بر عهده داشت. او در سال‌های ۱۷۱۴ و ۱۷۱۸ به فساد مالی متهم شد. اتهام او در سال ۱۷۱۴ اثبات نشد؛ بار بعد محکوم شد ولی مجازاتش به دلیل شایستگی، به جریمه نقدی محدود گشت. فیودور از سال ۱۷۱۸ سناتور در سنای روسیه بود و هم‌زمان به عضویت هیئت تحقیق برای پرونده آلکسی پتروویچ، تزارویچ روسیه درآمد که منجر به قتل تزارویچ شد. فرماندهی تهاجم ناوگان روسیه به سواحل سوئد در سال ۱۷۱۹، آخرین فعالیت او در جنگ بزرگ شمالی بود. فیودور سپس فرمانده ناوگان امپراتوری روسیه در لشکرکشی پتر کبیر به ایران (۱۷۲۲–۱۷۲۳) در دریای خزر بود و میان سال‌های ۱۷۲۳ تا ۱۷۲۶، ریاست ناوگان کشورش را در دریای بالتیک بر عهده داشت. او در سال ۱۷۲۶ و ۱۷۲۷، عضو شورای عالی خصوصی و از حامیان الکساندر منشیکوف بود. فیودور آپراکسین به ترتیب در سال ۱۷۱۰ و ۱۷۲۵، نشان «سنت اندرو اول» و نشان «سنت الکساندر نوسکی» را دریافت کرد و در سال ۱۷۲۸ در مسکو درگذشت.

## منابع
* 
رده:زادگان ۱۶۶۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۷۲۸ (میلادی)
رده:کنت‌های روسیه
رده:افراد در جنگ‌های ایران و روسیه
رده:نظامیان اهل روسیه در جنگ بزرگ شمالی
رده:دریافت‌کنندگان نشان سنت اندرو
هربرت اشپیگل

هربرت اِشپیگل (Herbert Spiegel, 1914–2009) روان‌پزشک آمریکایی و از پیشگامان علمی هیپنوتیزم بود. 

او در جنگ جهانی دوم به‌عنوان روان‌پزشک ارتش با استفاده از هیپنوتیزم به درمان درد و اختلالات روانی سربازان کمک کرد. پس از جنگ، شاخص‌های مهمی مانند تست حرکت چشم (Eye Roll Sign) و پروفایل القای هیپنوتیک (Hypnotic Induction Profile) را برای سنجش میزان تلقین‌پذیری افراد ابداع کرد. 

اشپیگل معتقد بود هیپنوتیزم پدیده‌ای علمی و قابل اندازه‌گیری است و می‌تواند در درمان اضطراب، فوبیا، اختلالات خواب، هویت تجزیه‌ای و مدیریت درد به‌کار رود. 

اثر مهم او کتاب “Trance and Treatment” است.

## منابع

رده:روان‌پزشکان
رده:روان‌پزشکان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هیپنوتیزم‌کنندگان
گارد ریاستی امارات متحده عربی

**گارد ریاستی امارات متحده عربی** (به عربی: حرس الرئاسة لدولة الإمارات العربیة المتحدة) یک واحد عملیات ویژه نظامی نخبه از نیروهای مسلح امارات متحده عربی است. این یک واحد نظامی است که خارج از چارچوب متعارف نیروهای مسلح سنتی فعالیت می‌کند. تخمین زده می‌شود که ۱۲۰۰۰ پرسنل آن یک واحد رزمی برتر در خاورمیانه و جهان عرب محسوب می‌شوند.

وظایف آن شامل محافظت از رئیس امارات متحده عربی است.

## تاریخچه
گارد ریاستی امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۱ با ادغام گارد امیری، فرماندهی عملیات ویژه و گردان تفنگداران دریایی از نیروی دریایی امارات متحده عربی تشکیل شد.

در یک جامعه قبیله‌ای سنتی، یک شیخ ارشد توسط ملازمان مسلح خود محافظت می‌شد. این ملازمان از قبایلی هستند که وفاداری طولانی‌مدت خود را به حاکم نشان داده‌اند. با تشکیل نیروهای مسلح حرفه‌ای، این ملازمان مسلح به گارد امیری تبدیل شدند. در سال ۲۰۱۱، فرماندهی گارد امیری نیروهای مسلح امارات متحده عربی در فرماندهی جدید گارد ریاستی ادغام شد.

چندین افسر خارجی در این گارد خدمت کرده‌اند و یا در حال خدمت هستند، از جمله فرمانده گارد، سرلشکر مایک هیندمارش از ارتش استرالیا. در اکتبر ۲۰۱۱، وزارت امور خارجه ایالات متحده، پشتیبانی آموزشی ارائه شده توسط سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده برای این گارد را تحت ماموریت آموزشی سپاه تفنگداران دریایی امارات متحده عربی (MCTM-UAE) تأیید کرد. تقریباً در همان زمان، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده رسماً گارد ریاستی امارات متحده عربی را به عنوان همتای تفنگداران دریایی خود تعیین کرد.

در ژانویه ۲۰۱۷، یک گروه ۱۴۹ نفره از گارد ریاستی و همچنین یک گروه موسیقی ۳۵ نفره، در حضور شیخ محمد بن زاید آل نهیان و پراناب موکرجی، رئیس جمهور هند، در رژه روز جمهوری دهلی در سال ۲۰۱۷، در راجپات رژه رفتند.

در سال ۲۰۱۹، نیروهای گارد ریاستی امارات متحده عربی، پارک شهدا را که به پرسنل گارد ریاستی امارات متحده عربی که در حین انجام وظیفه کشته شده بودند، اختصاص داده شده بود، افتتاح کردند.

## استقرارها
'''جنگ افغانستان'''

گارد ریاستی امارات متحده عربی در جنگ افغانستان در حمایت از تلاش‌های ائتلاف علیه طالبان شرکت کردند. نقش آنها عمدتاً در ارائه کمک‌های بشردوستانه و همچنین حمایت از توسعه زیرساخت‌های اساسی جامعه در افغانستان فعال بوده است.

'''جنگ داخلی یمن'''

گارد ریاستی در جنگ داخلی یمن در حمایت از دولت رئیس جمهور عبد ربه منصور هادی نقش داشته است.

## سازمان
گارد ریاستی امارات متحده عربی، فرماندهی عملیات ویژه امارات را تحت کنترل خود دارد. همچنین دارای واحد ماموریت ویژه است.

**ستاد فرماندهی**

دفتر مرکزی گارد در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی واقع شده است. این ساختمان شامل یک زیرزمین، یک طبقه همکف و سه طبقه فوقانی است. مساحت آن حدود ۳۱۰۰۰ متر مربع است.

## منابع

رده:واحدهای ستیزه‌جوی بنیانگذاری شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:نیروی نظامی امارات متحده عربی
کلیسای گئورگ مقدس (کاراشن)

**کلیسای گئورگ مقدس (کاراشن)** (؛  (Սուրբ Սարգիս)) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کاراشن، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در  سده ۱۸ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.

## نگارخانه

## منابع

* 

رده:صومعه‌ها و کلیساهای ارمنی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۸ (میلادی)
رده:صومعه‌ها و کلیساهای اسقف‌نشین سیونیک
رده:صومعه‌های مسیحی در ارمنستان
رده:فرهنگ در ارمنستان
رده:کلیساهای حواری ارمنی
رده:کلیساهای سده ۱۸ (میلادی)
رده:کلیسای حواری ارمنی
رده:معماری ارمنی
پاستا انکاشاتا

**پاستا اِنکاشاتا** یک غذای پاستای تنوری جشن محسوب می‌شود که خاستگاه آن کمونه (شهرداری) مسینا در سیسیل است؛ با این حال امروزه نسخه‌های گوناگونی از آن در هر استان سیسیل و کالابریا وجود دارد. مواد اولیه بسته به منطقه و همچنین سلیقهٔ شخصی متفاوت است. برای نمونه، اگرچه این غذا معمولاً از دو نوع پنیر استفاده می‌کند، اما سس بشامل می‌تواند جایگزین یکی از پنیرها شود. در گذشته، این غذا در ظرفی پخته می‌شد که بر روی زغال‌های داغ قرار داده و با همان پوشانده می‌شد. این غذا با آثار آندره‌آ کامی‌لری و شخصیت بازرس مونتالبانو شناخته‌شده‌تر شد.

## انواع
### مسینا
نسخه مسینا یکی از رایج‌ترین انواع آن است و عموماً با پاستای ماکارونی، راگو، بادمجان سرخ‌شده، *[[کاچیوکاوالو]]* (به زبان سیسیلی *کاسیوکاوادو*)، *پنیر پکورینو سیسیلیانو*، شراب سفید، ریحان و اغلب مواد اضافی مانند *سوپرساتا*، کوفته قلقلی، سالامی، تخم‌مرغ آب‌پز، نخود فرنگی و پودر سوخاری تهیه می‌شود.

### راگوسا
نسخه راگوسا حاوی نخود فرنگی، سوسیس خرد شده و پنیر ریکوتا است.

### پالرمو
در نسخه پالرمو ، سس گوجه فرنگی جایگزین راگو می‌شود.

### آنا
نسخهٔ انا بیش از دیگر نسخه‌ها متفاوت است، زیرا در آن از راگو، بادمجان یا کاتجوکاوالو استفاده نمی‌شود. در عوض، از گل‌کلم، پکورینو سیسیلیانو، سوسیس و دیگر مواد بهره گرفته می‌شود.

### سیراکیوز
نسخهٔ سیراکوزا بیشترین شباهت را به نسخه‌های استان‌های همسایهٔ راگوزا و اِنّا دارد، زیرا در آن نیز از راگو، بادمجان و کاتجوکاوالو استفاده نمی‌شود. در عوض، از ریکوتا، پکورینو سیسیلیانو، گل‌کلم و تخم‌مرغ (که پیش از پخت بر روی غذا ریخته می‌شود) بهره گرفته می‌شود.

### کالتانیستا
در گلا، در استان کالتانیستا، گاهی اوقات به جای بادمجان از گل کلم نیز استفاده می‌شود و گاهی اوقات ماهی کولی نیز به آن اضافه می‌شود.

### کالابریا
نسخهٔ کالابریا بیشترین شباهت را به نسخهٔ مسینا دارد که با ماکارونی، راگو، کوفته‌قلقلی، تخم‌مرغ پخته، بادمجان سرخ‌شده، کاتجوکاوالو یا پروولا سیلانا، پکورینو سیسیلیانو و اغلب مواد اضافی همچون سوپرساتا، سالامی، تخم‌مرغ پخته و خرده‌نان تهیه می‌شود.

## جستارهای وابسته
* غذاهای سیسیلی
* فهرست پاستا

## منابع

رده:آشپزی سیسیل
رده:غذاهای پاستا
آسیه (نام کوچک)

**آسیه** نامی زنانه عربی، اسلامی است که در کشورهای مختلف و توسط مسلمانان استفاده می‌شود.

## افراد دارای این نام
* آسیه: همسر فرعون
* آسیه امینی: شاعر ایرانی 
* آسیه جبار: مترجم و زبان‌شناس الجزایری
* آسیه جوادی: محقق و نویسنده ایرانی 
* آسیه مادر فتحعلی‌شاه 
* آسیه خانم همسر اول بهاالله
* آسیه‌خانم دولو همسر فتحعلی شاه 

 

رده:نام‌های کوچک
رده:نام‌های عربی
اولریک مانفرد دوم

**اولریک مانفرد دوم** (; ۹۰۱ – ) کنت تورین و مارکی سوسا در اوایل قرن یازدهم بود. او آخرین مرزبان مرد از سلسله آردوینی بود. دختر اولریک مانفرد، آدلاید، بیشتر دارایی او را به ارث برد. اتو ساووی، پسر کوچکتر کنت هامبرت اول ساووی، از طریق ازدواج با آدلاید (حدود ۱۰۴۵)، مرزبان تورین شد. نوادگان آنها بعدها خاندان ساووی را تشکیل دادند که بر ساردینیا و ایتالیا حکومت می‌کردند.

## زندگی‌نامه
اولریک مانفرد که در تورین متولد شد، پسر مانفرد اول و پرانگاردا (دختر آدالبرت آتو کانوسا) بود. اولریک مانفرد قلمرو وسیعی را به مرکزیت تورین (۱۰۰۰) به ارث برد که از سرزمین‌های جدش آردوین گلابر ایجاد شده بود. یک دیپلم امپراتوری، به تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۰۰۱، ثبت می‌کند که امپراتور اتو سوم، به پاس خدمات وفادارانه‌اش، دارایی‌های اولریک مانفرد را تأیید کرد و امتیازات متعددی به او اعطا نمود.

اولریک مانفرد، بلافاصله پس از جانشینی، شروع به تحکیم قدرت خود در برابر آردوین از مارش ایوریا از یک سو و هنری دوم از سوی دیگر کرد. در نبرد بر سر حکومت ایتالیکوم، او سرزمین‌های زیادی را به قیمت مارش ایوریا به دست آورد.

دو منشور صادر شده توسط اولریک مانفرد و همسرش برتا (فروش به کشیش سیگیفرد، پسر آدالگیس در سال ۱۰۲۱ و اهدایی به صومعه اس. سولوتوره در تورین در سال ۱۰۳۱)، تصور خوبی از شهرها و شهرستان‌هایی که اولریک مانفرد کنترل می‌کرد، ارائه می‌دهد که شامل: تورین، ایوریا، آلبنگا، ونتیمیگلیا، اوریات، تورتونا و ورچلی می‌شد. در تمام جنگ‌های بین آردوین و هنری، اولریک مانفرد با احتیاط از هرگونه رویارویی با این دو رهبر اجتناب کرد و به تدریج با توسل به سلاح (او در سال ۱۰۱۶ با مرزبان توسکانی، بونیفاس سوم، در جنگ بود) و با افزایش اقتدار خود در حوزه‌های تحت حاکمیت خود، قلمرو خود را گسترش داد. در سال ۱۰۲۴، پس از مرگ هنری دوم، او با انتخاب کنراد دوم مخالفت کرد و در عوض از ویلیام پنجم آکیتن دعوت کرد تا تاج و تخت ایتالیا را به دست گیرد، اما فایده‌ای نداشت.

اولریک مانفرد در تورین کاخی داشت، اما مانند بسیاری از اربابان قرون وسطایی دیگر، زندگی سیاری داشت. او برای حفظ کنترل و اداره قلمرو خود، از قلعه‌ای به قلعه دیگر نقل مکان می‌کرد. اغلب گفته می‌شود که آدلاید، دختر اولریک مانفرد، تورین را به عنوان پایتخت رها کرد و شروع به اقامت دائم در شوش کرد. این نادرست است. آدلاید در کاخ مارگراویال تورین بسیار بیشتر از هر جای دیگری ثبت شده است.

در حدود سال ۱۰۲۸، اولریک مانفرد به همراه برادرش، اسقف آلریک آستی، اسقف اعظم آریبرت میلان و اسقف لندولف تورین، برای سرکوب جنبشی بدعت‌آمیز که در مونفورته شکل گرفته بود، اقدام کردند.

اولریک مانفرد کلیسای قدیمی سانتا ماریا ماجیوره در شوش و صومعه نووالسا را بازسازی کرد. در ماه مه ۱۰۲۸، اولریک مانفرد به همراه همسرش برتا، صومعه سانتا ماریا را در کارامانیا تأسیس کرد. سال بعد، در ژوئیه ۱۰۲۹، اولریک مانفرد به همراه همسرش، برتا، و برادرش، اسقف آلریک از آستی، صومعه بندیکتین را در سنت جوستو در شوش تأسیس کرد که یادگارهای سنت جوستو از نووالسا را در خود جای داده بود. کلیسای صومعه سن جوستو اکنون کلیسای جامع شوش است.

اولریک مانفرد روستاهای اکسیلس و باردونکیا را مستحکم کرد.

او در سال ۱۰۳۳ یا ۱۰۳۴ درگذشت و در کلیسای جامع تورین به خاک سپرده شد.

## خانواده
اولریک مانفرد حداکثر تا سال ۱۰۱۴ با برتا ازدواج کرد (در آن سال، امپراتور هنری دوم اهدای مشترک آنها را به صومعه فروتواریا تأیید کرد).

اولریک مانفرد از برتا صاحب سه دختر شد:
* آدلاید، وارث او
* ایمیلا
* برتا

## منابع

* 

رده:درگذشتگان دهه ۱۰۳۰ (میلادی)
رده:زادگان سده ۱۰ (میلادی)
رده:سال تولد مشکوک
رده:سال درگذشت نامعلوم
مانفرد اول تورین

**مانفرد اول تورین** (; ۹۰۱ – ۱۰۰۰) دومین مارکی آردوینیچی سوسا از سال ۹۷۷ تا زمان مرگش بود.

مانفرد پسر ارشد آردوین گلابر بود که از او شهرستان اوریاته و مرز وسیع شوش را به ارث برد. این مرز از دره سوسا در کنار کوه‌های آلپ در جنوب و از طریق رود پو تا دریای لیگوریا امتداد داشت. اگرچه او تقریباً بیست و پنج سال حکومت کرد، اما شواهد کمی از فعالیت‌های او در منابع باقی مانده وجود دارد. در زمان او، پاویا به یک شهر تجاری تبدیل شد. او همچنین جاده بین جنوا و مارسی را کنترل می‌کرد.

## زندگی‌نامه
اطلاعات کمی در مورد مانفرد اول (یا مگنیفرد)، پسر آردوین گلابر و جانشین او در مدیریت مارش تورین وجود دارد. مسلم است که او حدود سال ۱۰۰۰ درگذشته است، اما حتی این تاریخ نیز نامشخص است، همان‌طور که منابع کمی وجود دارند. تاریخ آغاز مارشیزات او نیز نامشخص است.

در زمان حکومت او، سرزمین‌های تابع حکومت شهر تورین از لیگوریا تا آلپ و تا دره پو امتداد داشت.

او با پرانگاردا، دختر آدالبرتو آتو اهل کانوسا ازدواج کرد: او برای مانفرد، نواده و جانشین او، اولدریکو مانفردی دوم، و آلاریکو، که بعدها اسقف آستی شد، را به دنیا آورد.

مانفرد دومین مارکیز آردوینی سوسا از سال ۹۷۷ تا زمان مرگش بود. مانفرد پسر ارشد آردوین گلابر بود که از او شهرستان اوریاته و مرز وسیع شوش را به ارث برد. این مرز از دره شوش از طریق آلپ، از طریق رودخانه پو تا دریای لیگوریا امتداد داشت. اگرچه او تقریباً ۲۵ سال سلطنت کرد، اما شواهد کمی از فعالیت‌های او در منابع باقی مانده وجود دارد. در زمان او، پاویا به یک شهر تجاری تبدیل شد. او همچنین جاده‌ای را که جنوا و مارسی را به هم متصل می‌کرد، کنترل می‌کرد.

مانفرد احتمالاً پس از سال ۹۶۲ با پرانگاردا، دختر آدالبرت آتو از کانوسا، ازدواج کرد. پرانگاردا و مانفرد چندین فرزند داشتند، از جمله اولریش مانفرد دوم تورین، آلریک، اتو، آتو، هوگ، ویدو. گوندولف؛ پدر آنسلم کانتربری، ممکن است یکی از پسران یا نوه‌های او بوده باشد.

## خانواده
مانفرد احتمالاً پس از سال ۹۶۲ با پرانگاردا، دختر آدالبرت آتو اهل کانوسا، ازدواج کرد. مانفرد از پرانگاردا چندین فرزند داشت، از جمله:
* اولریک مانفرد
* آلریک
* اتو
* اتو
* هوگو
* ویدو
* گوندولف، پدر سنت آنسلم، ممکن است یکی از پسران یا نوه‌های او بوده باشد.

## منابع

* .
* 
* . 
* . 
* 

رده:درگذشتگان دهه ۱۰۰۰ (میلادی)
رده:سال درگذشت نامعلوم
رده:سال زادروز نامشخص
زیبا (نام کوچک)

**زیبا** نامی دخترانه با ریشه ایرانی است که به معنی خوشگل، قشنگ، خوب و نیکو است. این نام در سایر کشورها نیز استفاده می‌شود اما اصالت آن به ایران باستان برمی‌گردد.

## افراد دارای این نام

* زیبا بروفه: بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی
* زیبا میرحسینی: پژوهشگر و استاد دانشگاه ایرانی
* زیبا غنی‌یوا: فرمانده نظامی شوروی
* زیبا افلاطون: بازیکن سابق تیم ملی بسکتبال ایران
* زیبا امیدی‌فر: روزنامه‌نگار کردتبار ایرانی
* زیبا بختیار: بازیگر پاکستانی
* زیبا شیرازی: خواننده و موسیقی‌دان ایرانی
* زیبا شکیب: روزنامه‌نگار و نویسنده آلمانی

## معنی زیبا
معنی اسم زیبا: اسم زیبا معانی زیادی دارد که از جمله آن‌ها: پری‌چهر، پریرو، جمیل، خوبرو، خوب صورت، خوش‌اندام، خوشگل، خوش‌منظر، رعنا، زیبارو، شیک، صبیح، ظریف، قشنگ، لطیف، لعبت، مطبوع، مقبول، ملیح، نازنین، نیک منظر، نیکورو، وجیه، وسیم، باطراوت، تماشایی، خوش و شکیل، می‌باشد.

متضاد زیبا: زشت
زیبا. (نف) از: «زیب» + «ا» (فاعلی و صفت مشبهه). زیبنده. (حاشیه برهان چ معین). بمعنی نیکو و خوب است که نقیض زشت و بد باشد. (برهان) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج)
جمیل. حَسَن. خوب. مقابل زشت. نیکو. وسیم. خوبروی. قشنگ. خوشگل. (یادداشت به خط دهخدا)

## زیبا در شعر
* زیبا نهاده مجلس و خالی گزیده جای
ساز شراب پیش نهاده.
(شاکر بخارایی)
* درشتی نه زیباست ازشهریار
پدر نامور بود و تو نامدار.
(فردوسی)
* به پیش همه موبدان شاه گفت
که زیبا بود شاه را ماه جفت.
(فردوسی)
* گفتار تو بار است و کاربرگ است
که اشنود چنین بار و برگ زیبا.
(ناصرخسرو)
* که مرا بی بقای خدمت او
زندگانی کثیف و نازیباست.
(خاقانی)
* این چرخ نازیبا لقب از دست بوست کرده لب
شیرین تر از اشک طرب از چشم مینا ریخته.
(خاقانی)
* هرچه از آن خلط و خون زیبا بود
مبتلای آن شدن بیجا بود.
(عطار)
* بیاراست رخ را بسان بهار
وگرچند زیبا نبودش نگار.
(فردوسی)
* خردمند و زیبا و چیره سخن
جوانه بسال وبدانش کهن.
(فردوسی)
* جوانی دژم ره زده بر در است
که گویی به چهر از تو زیباتر است.
(اسدی)
* زیبا به خرد باید بودنت و به حکمت
زیبا تو به تختی و به صدری و نهالی.
(ناصرخسرو)
* ای چرخ از آن ستاره رعنا چه خواستی
وی باد از آن شکوفه زیبا چه خواستی.
(خاقانی)
* جان فشانند بر آن خال و بر آن حلقه زلف
عاشقان کان رخ زیتونی زیبا بینند.
(خاقانی)
* چند بارش دیده‌ام در خواب لیک
طلعتش این بار زیبا دیده‌ام.
(خاقانی)
* وگر بر وی نشستن ناگزیر است
نه شب زیباتر ازبدر منیر است.
(نظامی)

## منابع

 

رده:نام‌های ایرانی
رده:نام‌های زنان ایران
رده:نام‌های فارسی زنان
رده:نام‌های کوچک فارسی
رده:نام‌های کوچک
برتا میلان

**برتا میلان** (; ۹۹۷ – ۱۰۴۰) سیاستمدار اهل ایتالیا بود. او با اولریک مانفرد دوم تورین ازدواج کرد و در سال ۱۰۳۳ نایب‌السلطنه تورین و شوش برای دخترش آدلاید شوش شد.

او گاهی اوقات با برتا که با آردوین ایوریا ازدواج کرده بود، یکی دانسته می‌شود.

## زندگی
برتا اهل میلان (برتا دی لونی، برتا دگلی اوبرتنگی یا برتا دِسته) با اولدریکو مانفردی ازدواج کرد. او گاهی اوقات با برتا که با آردوین ایوریا ازدواج کرده بود، یکی دانسته می‌شود.

اگرچه مشخص است که برتا عضوی از سلسله اوبرتنگی بود، اما در مورد اینکه والدین او چه کسانی بودند، بحث‌هایی وجود دارد. اغلب گفته می‌شود که پدرش اوبرتو دوم بوده است، اما برخی دیگر معتقدند که پدر برتا در واقع اوتبرت سوم میلان بوده است.

حداکثر تا سال ۱۰۱۴، برتا با اولریک مانفرد ازدواج کرده بود (در آن سال، امپراتور هنری دوم اهدای مشترک آنها را به صومعه فروتواریا تأیید کرد). جهیزیه او شامل زمین‌هایی در شهرستان‌های تورتونا، پارما و پیاچنزا بود.

در ماه مه ۱۰۲۸، برتا به همراه همسرش، اولریک مانفرد، صومعه سانتا ماریا را در کارامانیا تأسیس کرد. سال بعد، در ژوئیه ۱۰۲۹، برتا به همراه همسرش و برادرش، اسقف آلریک از آستی، صومعه بندیکتین را در سنت جوستو در شوش تأسیس کرد که محل نگهداری یادگارهای سنت جاست (سن جوستو) بود که گمان می‌رود راهبی شهید از صومعه نووالسا باشد. کلیسای صومعه سن جوستو اکنون کلیسای جامع شوش است.

پس از مرگ اولریک مانفرد (در دسامبر ۱۰۳۳ یا ۱۰۳۴)، برتا برای مدت کوتاهی به عنوان نایب‌السلطنه دخترشان، آدلاید شوش، عمل کرد.

در سال ۱۰۳۷، برتا فرستادگانی را که می‌خواستند از پیمونت به شامپاین از آلپ عبور کنند، دستگیر کرد و بدین ترتیب توطئه‌ای علیه امپراتور کنراد دوم را خنثی کرد. کنراد دوم با صدور دیپلم امپراتوری که کمک‌های برتا به صومعه سنت جوستو در شوش را تأیید می‌کرد، به خاطر نقش او در سرکوب شورش علیه خود، به او پاداش داد.

## خانواده
برتا از اولریک مانفرد سه دختر داشت:
* آدلاید
* ایمیلا
* برتا

## منابع

* H. Bresslau, *Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Konrad II.*, 2 vols. (1884), accessible online at: archive.org
* C.W. Previté-Orton, *The Early History of the House of Savoy (1000-1233)* (Cambridge, 1912), accessible online at:  archive.org
* G. Sergi, ‘Una grande circoscrizione del regno italico: la marca arduinica di Torino,’ in *Studi Medievali* XII (1971), 637-712
* C. Violante, ‘Quelques caractéristiques des structures familiales en Lombardie, Emilie, et Toscane aux Xle et XII siècles,’ in G. Duby and J. le Goff, eds. , *Famille et parenté dans l’Occident médiéval* (Paris, 1977), pp. 87–148.
* M. Nobili, ‘Formarsi e definirsi dei nomi di famiglia nelle stirpi marchionali dell’Italia centro-settentrionale: il caso degli Obertenghi,’ in *Nobiltà e chiese nel medioevo e altri saggi*, ed. C. Violante (Rome, 1993), pp. 77–95.
* G.C. Alessio, *Cronaca di Novalesa* (Turin 1982).
* 

رده:اهالی لمباردی
رده:درگذشتگان دهه ۱۰۴۰ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۹۹۰ (میلادی)
رده:سال تولد مشکوک
رده:سال درگذشت نامعلوم
رده:کنتس‌های اهل ایتالیا
نافیترومایسین

**نافیترومایسین** () یک داروی آنتی‌بیوتیک تجربی برای درمان پنومونی است.

## منابع

* 

رده:آنتی‌بیوتیک‌ها
رده:تتراهیدروپیران‌ها
رده:ترکیب‌های ۲-پیریدیل
رده:ترکیب‌های دی‌متیل‌آمینو
رده:ترکیب‌های متوکسی
رده:ترکیب‌های هتروسیکل (۲ حلقه)
رده:تیادی‌آزول‌ها
رده:لاکتون‌ها
اولسالازین

**اولسالازین** () یک داروی ضد التهابی است که در درمان کولیت اولسراتیو استفاده می‌شود.

اولسالازین خود پیش‌داروی مزالازین (5-آمینوسالیسیلیک اسید یا 5-ASA) است و در روده کوچک جذب نمی‌شود. در عوض، به روده بزرگ ادامه می‌یابد و در آنجا توسط آزوردوکتازهای تولید شده توسط باکتری‌های روده بزرگ به دو مولکول 5-ASA تجزیه می‌شود. بنابراین، اولسالازین اثر ضد التهابی خود را با تجزیه روده بزرگ به 5-ASA اعمال می‌کند که سیکلواکسیژناز و لیپوکسیژناز را مهار می‌کند و در نتیجه تولید پروستاگلاندین و لکوترین را کاهش می‌دهد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اسید سالیسیلیک
رده:بیماری‌های گوارشی
رده:پیش‌داروها
رده:هیدرازون‌ها
جودی روزن

**جودی روزن** (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۶۹) روزنامه‌نگار و نویسنده آمریکایی است. او نویسنده همکار *[[مجله نیویورک تایمز]]* است.

## حرفه
### روزنامه‌نگاری
روزن پیش از پیوستن به مجله *تایمز*، به عنوان منتقد سیار برای *مجله استایل نیویورک تایمز* ، منتقد موسیقی پاپ برای *[[نیویورک (مجله)|نیویورک]]* و منتقد موسیقی برای *[[اسلیت (مجله)|اسلیت]]* فعالیت می‌کرد. او همچنین برای نشریاتی مانند *[[نیویورکر]]* و *[[رولینگ استون]]* مطلب نوشته است.

### کتاب‌ها
روزن نویسندهٔ کتاب‌های *کریسمس سفید: داستان یک آهنگ آمریکایی* و *دو چرخ خوب: تاریخچه و رمز و راز دوچرخه* است.

## کتابشناسی
* ۲۰۲۲ – *دو چرخ خوب: تاریخچه و رمز و راز دوچرخه*؛ 
* ۲۰۰۷ – *کریسمس سفید: داستان یک آهنگ آمریکایی*؛ 

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد در مجله رولینگ استون
رده:افراد در مجله نیویورک
رده:افراد زنده
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:کارکنان نیویورکر
رده:منتقدان موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
استئیت

**استئیت** () به معنی التهاب استخوان است و به طور ویژه، می‌تواند به یکی از شرایط زیر اشاره داشته باشد:

*استئومیلیت یا استئیت عفونی، عمدتاً استئیت باکتریایی
*استئیت آلوئولار یا "حفره خشک"
*استئیت متراکم (یا استئیت کندانس)
*استئیت دفورمانس (یا بیماری پاژه استخوان)
*استئیت فیبروز کیستیک (یا استئیت فیبروز یا بیماری فون رکلینگهاوزن استخوان)
*استئیت پوبیس
*استئیت تشعشعی
*استئیت کندانس ایلی
*پانوستئیت، یک بیماری استخوان بلند در سگ‌های نژاد بزرگ

در اسب‌ها، استئیت پدال اغلب با لامینیت اشتباه گرفته می‌شود.

## جستارهای وابسته
* استئوکندریت

## منابع

* 

رده:آماس
رده:استئوپاتی‌ها
اکسی‌بندازول

**اکسی‌بندازول** () یک داروی بنزیمیدازول است که برای محافظت در برابر کرم‌های گرد، استرونگل‌ها، کرم‌های نخی، کرم‌های سنجاقی و آلودگی‌های کرم ریه در اسب‌ها و برخی از حیوانات خانگی استفاده می‌شود. اکسیبندازول مانند مبندازول، پلیمریزاسیون توبولین را مهار می‌کند. معمولاً ظاهری سفید تا زرد دارد و ممکن است به شکل پودر، قرص یا خمیر باشد. 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ایمیدازول
رده:ترکیب‌های پروپوکسی
رده:داروهای دام‌پزشکی
رده:فنول اترها
رده:کاربامات‌ها
تیتو لیویو بوراتینی

بندانگشتی|صفحه عنوان اندازه جهانی
چپ|بندانگشتی|بوراتینی به سراسر جهان سفر کرد، سازه‌های مختلفی را اندازه‌گیری کرد و ماشین‌هایی مانند این «اژدها وانت را طر'' ''احی کرد. " (به صورت تحت اللفظی "اژدهای پرنده").
**تیتو لیویو بوراتینی** (، ۸ مارس ۱۶۱۷–۱۷ نوامبر ۱۶۸۱) مخترع، معمار، مصرشناس، دانشمند، ابزارساز، جهانگرد، مهندس و نجیب‌زاده‌ای بود که زندگی کاری خود را در لهستان و لیتوانی گذراند. او در آگوردو، ایتالیا متولد شد و در پادوا و ونیز تحصیل کرد. در سال ۱۶۳۹، او به همراه ریاضیدان انگلیسی جان گریوز، هرم بزرگ جیزه را کاوش کرد. بوراتینی و سر ایزاک نیوتن هر دو از اندازه‌گیری‌های گریوز در تلاش برای تعیین دقیق محیط زمین استفاده کردند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۲۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در سال ۱۶۴۱، دربار پادشاه لادیسلاوس چهارم او را به عنوان نماینده آلمان به کشورهای مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی دعوت کرد. بوراتینی در سال ۱۶۴۷ در ورشو یک هواپیمای مدل با چهار بال ثابت گلایدر ساخت. این هواپیما که به عنوان «چهار جفت بال متصل به یک اژدهای پیچیده» توصیف شده است، گفته می‌شود که در سال ۱۶۴۸ با موفقیت یک گربه را بلند کرد، اما خود بوراتینی این کار را نکرد. طبق *کتاب «پیشینهٔ تاریخ پرواز»* نوشتهٔ کلایو هارت، او قول داد که «فقط جراحات بسیار جزئی» ناشی از فرود این وسیله نقلیه باشد.

او بعدها یک سیستم اندازه‌گیری اولیه بر اساس زمان، شبیه به سیستم بین‌المللی یکاهای امروزی، توسعه داد؛ او آن را در کتاب خود اندازه جهانی منتشر کرد. (به معنای واقعی کلمه "معیار جهانی") در سال ۱۶۷۵ در ویلنیوس. سیستم او شامل متر کاتولیک است. (به معنای واقعی کلمه "متر  یعنی جهانی")، یک واحد طول معادل طول یک آونگ ثانیه‌شمار آزاد؛ این واحد با متر مدرن نیم سانتی‌متر تفاوت دارد. او اولین کسی محسوب می‌شود که نام *متر را* برای یک واحد طول توصیه کرد.

بوراتینی به همراه دو نفر دیگر که در کراکوف ملاقات کرد، «آزمایش‌های نوری انجام داد و در کشف بی‌نظمی‌هایی روی سطح زهره، قابل مقایسه با بی‌نظمی‌های روی ماه، نقش داشت». او عدسی‌هایی برای میکروسکوپ‌ها و تلسکوپ‌ها ساخت و برخی از آنها را به کاردینال لئوپولدو د مدیچی داد. او همچنین به خاطر ساخت یک ماشین محاسبه که آن را به گراند دوک فردیناندو دوم اهدا کرد، شناخته می‌شود. این ماشین محاسبه از ماشین بلز پاسکال و میله‌های نپیر الهام گرفته شده است. او در سن ۶۴ سالگی در کراکوف درگذشت.

## جستارهای وابسته
* جان ویلکینز

## منابع

## پیوند به بیرون

* ''اندازه جهانی'' (۱۶۷۵، در گالیکا)
* نونکیوس: اننالس اف هیستوری اف سکینکه، شماره ۱۹۹۸، به ویژه بخش با عنوان " جی. موناکو، برخی ملاحظات در مورد "ماکسیموس توبوس" هولیوس.

رده:درگذشتگان ۱۶۸۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۱۷ (میلادی)
کلیلیا گریلو بورومئو

**سلیلیا گریلو بورومئو آرسه** (۱۶۸۴–۲۳ اوت ۱۷۷۷) یک فیلسوف طبیعی ایتالیایی (جنوایی)، ریاضیدان و دانشمند  بود.

## زندگی و تحصیل
کللیا بورومئو عضوی از یکی از مهم‌ترین خانواده‌های اشرافی شمال ایتالیا بود. او در جنوا به دنیا آمد و دختر مارکانتونیو گریلو، دوک موندراگون، و ماریا آنتونیا ایمپریال بود.

بورومئو در چندین زبان، ریاضیات، علوم طبیعی و مکانیک تحصیل کرد. او به هشت زبان صحبت می‌کرد و به هندسه، علوم طبیعی و ریاضیات علاقه‌مند بود. او ابتدا توسط مادرش و سپس در یک صومعه آموزش دید، اما مشخص نیست که در کجا در موضوعاتی که به آنها مشهور شد، آموزش دیده است.

در سال ۱۷۰۷، او با کنت جووانی بندتو بورومئو آرسه (۱۷۰۷–۱۷۴۴) ازدواج کرد و مادر هشت فرزند شد.

بورومئو در ۲۳ اوت ۱۷۷۷ در میلان درگذشت.  او در کلیسای دانشگاهی سانتا ماریا پودونه به خاک سپرده شد. 

## مشارکت‌ها
بورومئو به خاطر توانایی‌اش در حل هر مسئله ریاضی که به او ارائه می‌شد، مشهور بود. بورومئو به عنوان فردی مستقل توصیف می‌شد، که به دلیل اینکه برای جنسیت او طبیعی تلقی نمی‌شد، به عنوان فردی عجیب و غریب در نظر گرفته می‌شد. او در آن سال‌ها سالن خود را به روی بهترین ذهن‌های علمی آن زمان باز کرد. بیشترین بازدیدکننده از سالن کنتس، آنتونیو والیسنری، پزشک، طبیعت‌شناس و استاد پزشکی در دانشگاه پادوا بود.

در سال ۱۷۱۹ او آکادمی کللیان را تأسیس کرد که اعضای آن در کاخ او در میلان گرد هم می‌آمدند.  این آکادمی با الگوبرداری از آکادمی دل سیمنتو، انجمن سلطنتی و آکادمی علوم فرانسه ساخته شد. اعضای برجسته آن شامل راهب بزرگ لوئیجی گویدو گراندی، یسوعیان و ریاضیدانان برجسته توماسو سوا و جیووانی ژیرولامو ساکری، فیزیکدانان جیووانی فرانچسکو کریولی (عضو انجمن سلطنتی، طرفدار اهمیت برابر فیزیک نظری با فیزیک تجربی) و الساندرو ولتا و دانشمندان فرانچسکو ساوریو کوادریو و جوزپه آنتونیو ساسی بودند.  والیسنری خود اساسنامه آکادمی را تدوین کرد. 

آکادمی کللیان نقش مهمی در بحث‌های علمی و فرهنگی آن زمان ایفا کرد. این آکادمی نقش مهمی در انتشار فیزیک نیوتنی و فلسفه لایب‌نیتسی در ایتالیا ایفا کرد. 

در طول جنگ ۱۷۴۶، بورومئو طرف اسپانیا را در مقابل اتریش گرفت و به همین دلیل تبعید شد. وقتی به او اجازه بازگشت به میلان داده شد، به عنوان یک قهرمان مورد تجلیل قرار گرفت.

## منحنی‌های کلیلیا
در سال ۱۷۲۸، لوئیجی گویدو گراندی در کتاب خود با عنوان *«فلورس هندسی از رودونه‌آروم و کللیاروم»* که آن را به بورومئو تقدیم کرد، منحنی‌های موسوم به «کللیا» را توصیف کرد. این‌ها منحنی‌هایی روی کره هستند که برای نقاط آن‌ها رابطه‌ای خطی بین طول جغرافیایی و عرض جغرافیایی وجود دارد؛ یعنی مختصات کروی آن‌ها در  مقداری 

## شناخت
شهر جنوا با اهدای مدالی با کتیبه *Genuensium Gloria* (افتخار جنوا) از او تجلیل کرد.

## منابع

## کتابشناسی

* 
* 
* 
* 
رده:بنیانگذاران زن
رده:دانشمندان زن اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۷۷۷ (میلادی)
رده:ریاضی‌دانان سده ۱۷ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:ریاضی‌دانان سده ۱۸ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۶۸۴ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات زندگی‌نامه با چندین والد استفاده می‌کنند
رده:فیلسوفان سده ۱۸ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کنتس‌های اهل ایتالیا
رده:فیلسوفان طبیعی