open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
جنگ خنده‌دار کثیف کوچک

***جنگ خنده‌دار کثیف کوچک*** (با عنوان اصلی No habrá más penas ni olvido به‌معنای «دیگر اندوه و فراموشی در کار نخواهد بود») فیلمی کمدی-درام محصول سال ۱۹۸۳ سینمای آرژانتین به کارگردانی اکتور الیورا است که بر پایهٔ رمانی از اسوالدو سوریانو و با فیلم‌نامه‌ای از خود او و روبرتو کوسا ساخته شده است. این فیلم توسط فرناندو آیالا و لوییس او. رپتو تهیه شده و بازیگرانی همچون فدریکو لوپی، میگل آنخل سولا، اولیسس دومونت، هکتور بیدونده و ویکتور لاپلاس در آن ایفای نقش می‌کنند.

این فیلم که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در روستایی خیالی در مرکز آرژانتین می‌گذرد، منازعهٔ سیاسی بین شهردار و معاونش را به تصویر می‌کشد که به درگیری مسلحانه‌ای تمام‌عیار بین نیروهای پلیس، شبه‌نظامیان راست‌گرا (AAA) و چپ‌گرایان مونتونروس تبدیل می‌شود.

## بازیگران
* فدریکو لوپی در نقش ایگناسیو فوئنتس
* میگل آنخل سولا در نقش خوان
* خولیو د گراسیا در نقش گروهبان گارسیا
* اولیسس دومونت در نقش سروینیو
* لاوتارو موروا در نقش شهردار گوگلیلمینی
* هکتور بیدونده در نقش سوپریو
* رودولفو رانی در نقش رئیس پلیس یانوس
* رائول ریزو در نقش معاون روسی
* لوئیس مارتینز روسکونی در نقش روخلیو آلمیدو
* امیلیو ویدال در نقش رینالدو
* ویکتور لاپلاس در نقش پرودنسیو گوسمان
* آلیسیا بایستروچی در نقش ماتیلدا گومس
* خوزه ماریا لوپز در نقش ماتیو
* آرتورو مالی در نقش توتو
* گراسیلا دوفائو در نقش همسر فوئنتس
* پاتریسیو کونترراس در نقش افسر پلیس کومینی
* فرناندو ایگلسیاس در نقش مویانیتو
* ماریا سوکاس در نقش دختر عضو گروه JP
* سالو پازیک در نقش خبرنگار
* رودولفو بریندیسی در نقش «دیوانه» سرس
* اکتور الیورا در نقش شورشی (حضور کوتاه)
* اسوالدو سوریانو در نقش شورشی (حضور کوتاه)

## زمینه

این فیلم بر پایهٔ درگیری‌های سیاسی واقعی دههٔ ۱۹۷۰ در آرژانتین ساخته شده است. ماجرای فیلم اشاره‌ای غیرمستقیم به نزاع خونین میان جناح چپِ جنبش پرونیست یعنی مونتونروس و جناح راستِ وفادار به خوان پرون دارد.

## اکران
فیلم نخستین‌بار در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در آرژانتین اکران شد و سپس در جشنواره‌هایی چون جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، جشنواره فیلم پلیسی کونیاک در فرانسه و جشنواره فیلمسازان نو / فیلم‌های نو در نیویورک به نمایش درآمد.

## واکنش منتقدان
وینسنت کانبی، منتقد *[[نیویورک تایمز]]* نوشت: «فیلم چنان با بازی‌های قوی و ضرباهنگ حساب‌شده‌ای پیش می‌رود که تماشاگر فرصت نمی‌کند به معنای عمیق‌تری بیندیشد؛ اگرچه پایان فیلم تلخ است، اما همین که چنین فیلمی ساخته شده، آن هم با این سبک و سیاق، مایهٔ امیدواری‌ست.»

## جوایز
**برنده**
* جشنواره فیلم برلین ۱۹۸۴: جایزهٔ خرس نقره‌ای هیئت داوران، جایزهٔ فیپرشی، جایزهٔ C.I.C.A.E.
* جشنواره فیلم پلیسی کونیاک: جایزهٔ بزرگ، ۱۹۸۵

**نامزد**
* جشنواره فیلم برلین ۱۹۸۴: جایزهٔ خرس طلایی

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* ''No habrá más penas ni olvido'' در cinenacional.com 
* تریلر فیلم در یوتیوب

رده:فیلم‌ها به زبان اسپانیایی
رده:فیلم‌های ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های آرژانتینی
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های آرژانتینی
رده:فیلم‌های درام ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره تروریسم
رده:فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط اکتور الیورا
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل آرژانتین
رده:فیلم‌های واقع‌شده در آرژانتین
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۱۸-۲۰۱۷

**فصل ۱۸–۲۰۱۷ [[لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان]]** بیست و ششمین فصل از زمان تأسیس آن و رقابت‌های فوتبال دسته دوم ارمنستان بود. در ۷ اوت ۲۰۱۷ آغاز شد و در ۲۸ مه ۲۰۱۸ به پایان رسید. بانانتس مدافع عنوان قهرمانی لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۱۷-۲۰۱۶ است.

## تغییرات تیم
۳ تیم تازه تأسیس به فصل لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۱۸-۲۰۱۷ پیوسته‌اند:

* لوری از وانادزور، استان لوری
* آرتساخ از ایروان
* آرارات-موسکووا از ایروان (در نیم فصل اول با نام باشگاه فوتبال آوان آکادمی بازی می‌کرد)

## ورزشگاه‌ها و موقعیت‌ها
۱۰ تیم در مسابقات این فصل شرکت خواهند کرد که از این تعداد، تنها ۴ تیم - آرتساخ، اربونی، لوری، و آرارات-مسکو - واجد شرایط صعود به لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۹–۲۰۱۸ تا پایان مسابقات هستند. ۶ تیم باقیمانده، تیم‌های ذخیره باشگاه‌های فوتبالی هستند که در حال حاضر در مسابقات لیگ برتر ارمنستان شرکت می‌کنند.

* 1اربونی به جای ورزشگاه اختصاصی خود در اربونی، ایروان، در ورزشگاه کاساغی مارزیک، آشتاراک بازی خواهد کرد. با این حال، این تیم تا بازی روز نهم از چندین ورزشگاه در ایروان استفاده کرد.
* 2 به دلیل بازسازی ورزشگاه همیشگی‌شان، ورزشگاه شهر وانادزور، لوری در زمین تمرین اصلی آکادمی فوتبال وانادزور بازی خواهد کرد.

### کادر فنی و لباس

:۱. پشت پیراهن، upside.
:۲. پشت پیراهن، downside.
:۳. در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۱۷ بر اثر تصادف رانندگی درگذشت (پس از بازی روز 4).
:۴. در پایان نیم فصل اول از تیم جدا شد (پس از بازی روز 14).

## جدول لیگ


## آمارهای فصل
### گلزنان برتر
As of 2۸ مه ۲۰۱۸

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

:رده:فصل‌های لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان

:Category:2017–18 in Armenian football
Armenia
رده:فصل‌های لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان
لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۲۱-۲۰۲۰

**[[لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان]] ۲۱–۲۰۲۰** بیست و نهمین فصل از زمان تأسیس آن بود. در ۱۴ اوت ۲۰۳۰ آغاز شد و در ۲۹ مه ۲۰۲۱ به پایان رسید

## ورزشگاه‌ها و موقعیت‌ها

## جدول لیگ


## آمارها
### گلزنان برتر
.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فصل‌های لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان
Armenia
فوتبال ارمنستان در ۲۱–۲۰۲۰
راین سندبرگ

**راین دی سندبرگ** (۱۸ سپتامبر ۱۹۵۹–۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵)، ملقب به " **راینو** "، بازیکن، مربی و مدیر حرفه‌ای بیسبال آمریکایی بود. او ۱۶ فصل در لیگ برتر بیسبال به عنوان بازیکن دوم برای تیم‌های فیلادلفیا فیلیز (۱۹۸۱) و شیکاگو کابز (۱۹۸۲–۱۹۹۴، ۱۹۹۶–۱۹۹۷) بازی کرد.
سندبرگ پس از شروعی نه چندان درخشان در دوران حرفه‌ای خود، تدریجاً توانست برای خود شهرت و اعتباری کسب کند. پس از آن، سندبرگ خود را به عنوان یکی از نامزدهای همیشگی آل استار و دستکش طلایی تثبیت کرد و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱، ۱۰ بار به صورت متوالی در آل استار حضور یافت و ۹ بار پیاپی دستکش طلایی را از آن خود کرد. درصد فیلدینگ ۰٫۹۸۹ او در دوران حرفه‌ای‌اش، زمانی که در سال ۱۹۹۷ بازنشسته شد، یک رکورد در لیگ‌های اصلی در بیس دوم بود. او با هفت جایزه سیلور اسلاگر، با خوزه آلتووه، در بیشترین تعداد جایزه سیلور اسلاگر برای یک بازیکن بیس دوم مشترک است. در سال ۲۰۰۵، سندبرگ به تالار مشاهیر ملی بیسبال راه یافت.

سندبرگ پس از دوران بازیگری‌اش، در لیگ‌های پایین‌تر برای تیم‌های کابز و فیلیز مربیگری کرد. پس از مدت کوتاهی خدمت به عنوان مربی پایه برای فیلیز، در اواسط فصل ۲۰۱۳ سرمربی فیلیز شد و تا زمان استعفایش در اواسط فصل ۲۰۱۵ در این سمت خدمت کرد.
بندانگشتی|جایزه دستکش طلایی ۱۹۸۸، دریافت شده توسط سندبرگ

## سوابق مدیریتی
}
|
|-
! فیلیز
! ۲۰۱۴
| ۱۶۲
| ۷۳
| ۸۹
| 
| پنجم در شرق هلند
| –
| –
| 
|
|-
! فیلیز
! ۲۰۱۵
| ۷۴
| ۲۶
| ۴۸
| 
| استعفا داد
| –
| –
| 
|
|- style="background:#fdd;"
! colspan="2" | مجموع
! ۲۷۸
! ۱۱۹
! ۱۵۹
! 
!
! –
! –
! 
!
|}

## منابع

رده:بازیکنان فیلادلفیا فیلیس
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۵۹ (میلادی)
اسطوره‌شناسی گیلکی

**اسطوره‌‍‌شناسی گیلکی** یا **افسانه‌های مردم گیلان** شامل باورهای محلی، داستان‌ها و شخصیت‌های اساطیری است که در فرهنگ شفاهی مردم گیلک رواج دارد. این اسطوره‌ها نشان‌دهنده‌ی جهان‌بینی و ارزش‌های اخلاقی مردم گیلان در ارتباط با طبیعت، جامعه و مذهب هستند.

## شخصیت‌های اساطیری
### کوکو تی‌تی (Kuku Titi)
پرنده‌ای افسانه‌ای با صدای حزن‌انگیز که در گیلان نماد یتیمی یا تنبلی شناخته می‌شود. روایت کوکو تی‌تی داستان دخترک یتیمی است که مادرش را از دست می‌دهد و به‌صورت نمادین پرنده‌ای تنها و غمگین می‌شود.

### سِهره (Sehreh)
جوان تهیدستی که عاشق دختر پادشاه می‌شود و برای به‌دست آوردن دل او، تبدیل به پرنده‌ای می‌شود. این پرنده اکنون همیشه در جنگل‌ها دنبال تکه چوب مناسب می‌گردد تا شرط پادشاه را برآورده کند.

### آب‌لاکو (Ab Laku)
در گیلکی به معنی «دختر آب» یا «لاک‌پشت». داستانی از تازه‌عروسی که ناگهان به شکل لاک‌پشت درآمده و در آبنه شناور می‌ماند تا اینکه ناپدید می‌شود.

### سیاگالش (Sia-Galesh)
=
نماد فرهنگ دامداری و طبیعت‌دوستی در شرق گیلان و تالش؛ افسانه‌هایی درباره نگهبانان طبیعت و درختان مقدس در فرهنگ روستایی گیلک وجود دارد.

### عروس‌گوله (Arus‑Guleh)
نمایش سنتی نوروزی: حضور شخصیت‌هایی مانند «یساقول» (غول) و «نازخانوم» (عروس) که نماد خیر و شر‌اند؛ با اجرای رقص و ترانه در شب‌های نوروزی در برخی شهرهای گیلان.

## جستارهای وابسته
* اسطوره‌شناسی ایرانی
** اسطوره‌شناسی سیستانی
** اسطوره‌شناسی مازندرانی
** اسطوره‌شناسی آذری
** اسطوره‌شناسی کردی

## پانویس

## پیوند به بیرون


رده:فرهنگ در ایران
رده:فرهنگ عامه ایران
پاکستان رنجرز

**پاکستان رنجرز** () دو سپاه شبه‌نظامی فدرال اجرای قانون در پاکستان هستند. این دو سپاه عبارتند از رنجرهای پنجاب (که در استان پنجاب با ستاد مرکزی در لاهور فعالیت می‌کنند) و رنجرهای سند (که در استان سند با ستاد مرکزی در کراچی فعالیت می‌کنند). یک ستاد مرکزی سپاه سوم در اسلام‌آباد وجود دارد، اما فقط برای واحدهایی است که از سپاه دیگر برای انجام وظایف در پایتخت فدرال منتقل می‌شوند. هر دوی آنها بخشی از نیروهای مسلح غیرنظامی هستند.

این سپاه‌ها از نظر اداری تحت نظر نیروی زمینی پاکستان اما تحت ساختارهای فرماندهی جداگانه فعالیت می‌کنند و یونیفرم‌های کاملاً متفاوتی می‌پوشند. با این حال، آنها معمولاً توسط افسرانی که از ارتش پاکستان مأمور شده‌اند، فرماندهی می‌شوند. هدف اصلی آنها تأمین امنیت و دفاع از مرز تقریباً ۲۲۰۰ کیلومتری (۱۴۰۰ مایلی) هند و پاکستان است که به‌طور متقابل به رسمیت شناخته شده است. این مرز شامل خط کنترل به شدت نظامی در درگیری کشمیر نمی‌شود، جایی که استان پنجاب پاکستان در مجاورت جامو و کشمیر تحت کنترل هند قرار دارد. در نتیجه، خط کنترل توسط رنجرهای شبه‌نظامی پنجاب اداره نمی‌شود، بلکه توسط ارتش پاکستان اداره می‌شود. آنها همچنین اغلب در عملیات‌های امنیتی داخلی و خارجی عمده با ارتش عادی پاکستان مشارکت دارند و به نیروهای پلیس استانی برای حفظ قانون و نظم در برابر جرم، تروریسم و ناآرامی کمک می‌کنند. علاوه بر این، رنجرهای پنجاب، به همراه نیروی امنیت مرزی هند، در مراسم باشکوه پایین آوردن پرچم در گذرگاه مرزی واگاه-عطاری در شرق لاهور شرکت می‌کنند.

به عنوان بخشی از نیروهای مسلح غیرنظامی شبه‌نظامی، رنجرها می‌توانند در زمان جنگ و هر زمان که ماده ۲۴۵ قانون اساسی پاکستان برای ارائه «کمک نظامی به قدرت مدنی» مورد استناد قرار گیرد، به کنترل کامل عملیاتی ارتش پاکستان منتقل شوند. نمونه‌ای از این امر، استقرار رنجرهای سند در کراچی برای مقابله با افزایش جرم و تروریسم است. اگرچه این استقرارها رسماً موقت هستند زیرا دولت‌های استانی و فدرال باید اختیارات پلیسی را به این سپاه اختصاص دهند، اما در واقع به دلیل تمدید مکرر این اختیارات، دائمی شده‌اند.

در ژوئیه ۲۰۲۵، یک حادثه در کراچی، توجه‌ها را به وخامت روحیه و شرایط کاری در میان رنجرهای پاکستان جلب کرد. درگیری بین یک پرسنل رنجرز و یک افسر پلیس به تیراندازی مرگباری منجر شد که منجر به مرگ وسیم اختر، پاسبان پلیس و جراحات جدی به یک افسر رنجرز، نعمان، که با گروه ۳۴ اعزام شده بود، شد. نعمان، که طبق گزارش‌ها تحت استرس شدید بود، همچنان در بیمارستان بیهوش است.

ناظران و منابع اجرای قانون خاطرنشان کردند که این درگیری منعکس کننده مسائل سیستمی عمیق‌تری، از جمله حمایت ضعیف از سلامت روان، دستمزد پایین و شرایط نامناسب زندگی پرسنل شبه‌نظامی است. این حادثه بحث‌های عمومی را در مورد فقدان اصلاحات نهادی و عوارض روانی بر نیروهای خط مقدم که در استقرار شهری پرفشار فعالیت می‌کنند، دوباره شعله‌ور کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۹ (میلادی) در پاکستان
رده:سازمان‌های دولتی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:نظامی‌گری در ایالت سند
رده:نظامی‌گری در پنجاب، پاکستان
کمیته ستاد مشترک نیروهای مسلح پاکستان

**کمیته ستاد مشترک نیروهای مسلح پاکستان** () یک نهاد اداری متشکل از رهبران ارشد نظامی یونیفرم‌پوش نیروهای مسلح پاکستان است که در مورد مسائل مهم استراتژیک نظامی و غیرنظامی به دولت غیرنظامی پاکستان، شورای امنیت ملی، وزیر دفاع، رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر پاکستان مشاوره می‌دهد. این نهاد طبق قانون تعریف شده و متشکل از یک رئیس، روسای ستاد نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی است، که هر چهار نفر، افسران چهار ستاره هستند که توسط رئیس‌جمهور و به توصیه نخست‌وزیر منصوب می‌شوند. رئیس کمیته مشترک نیروهای مسلح پاکستان بر اساس ارشدیت و شایستگی از روسای سه شاخه نیروهای مسلح پاکستان انتخاب می‌شود. هر رئیس ستاد نیرو، خارج از تعهدات ستاد مشترک، وظیفه خود را مستقیماً برای وزارت دفاع انجام می‌دهد.

به دنبال کمیسیون حمود الرحمان، کمیته ستاد مشترک ارتش اختیار فرماندهی عملیاتی ندارد. در عوض، کمیته ستاد مشترک ارتش یک نهاد مشاوره نظامی اصلی است و عملیات فرماندهی را بین نیروها هماهنگ می‌کند. این کمیته توسط افسر چهار ستاره‌ای که به عنوان رئیس کمیته مشترک تعیین می‌شود، رهبری می‌شود. رئیس ستاد مشترک، فرمانده کل قوای تمام نیروهای مسلح پاکستان است، اما اختیار عملیاتی بر نیروهای رزمی که مستقیماً به روسای ستاد خود گزارش می‌دهند، ندارد.

ستاد مشترک، در راولپندی، نزدیک به ستادهای نیروی دریایی، هوایی و ستاد فرماندهی مرکزی، مستقر است. کمیته ستاد مشترک متشکل از تمام پرسنل نظامی یونیفرم‌پوش از هر یک از این نیروها است که به رئیس ستاد در هماهنگی تلاش‌های نظامی کمک می‌کنند.

## جستارهای وابسته
* ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا
* ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه
* ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری کره
* جنگ مشترک

## منابع

* 

رده:فرماندهان نظامی اهل پاکستان
رده:نیروی نظامی پاکستان
نوربرت اشمیت

**نوربرت اشمیت** (؛ ) زبان‌شناس کاربردی آمریکایی و استاد بازنشسته زبان‌شناسی کاربردی در دانشگاه ناتینگهام بریتانیا است. او برای کارهایش در زمینه فراگیری واژگان زبان دوم و آموزش واژگان زبان دوم شناخته شده است. اشمیت کتاب‌ها و مقالات متعددی در زمینه فراگیری واژگان به چاپ رسانده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ناتینگهام
رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:زبان‌شناسان اهل بریتانیا
رده:زبان‌شناسان کاربردی
شچی

**شچی** () یا **سوپ کلم روسی**، گاه به صورت *šči* نیز نوشته می‌شود) نوعی سوپ کلم به سبک آشپزی روسی است. زمانی که از کلم‌ترش استفاده شود، این سوپ **شی ترش** نامیده می‌شود، در حالی که سوپ‌هایی بر پایه ترشک درشت، اسفناج، گزنه دوپایه و گیاهان مشابه، **شی سبز** () نام دارند. در گذشته، واژه «شی ترش» همچنین به نوشیدنی‌ای نیز اطلاق می‌شد که گونه‌ای از کواس بوده ولی ارتباطی با سوپ نداشت.

## تاریخچه
شی (از ، جمع واژه *съто* (s(i)to) به‌معنای «چیزی سیرکننده، خوراک») یک سوپ سنتی روسی است. سوپ‌های کلم از سده ۹ میلادی، کمی پس از ورود کلم از امپراتوری بیزانس، در روس کیف شناخته شده‌اند. محبوبیت شی در روسیه ناشی از چند عامل بود:
* شی به‌نسبت ساده آماده می‌شود؛
* می‌توان آن را با یا بدون گوشت تهیه کرد؛
* در زمستان می‌توان آن را منجمد کرده و در سفرها به‌شکل جامد با خود برد و هنگام نیاز برش زده و مصرف کرد.
در نتیجه، تا سده ۱۰ میلادی شی به یک قوت غالب در روسیه تبدیل شد و ضرب‌المثلی از این موضوع نشأت گرفت: «Щи да каша — пища наша.» (*شی و [[کاشا]] خوراک ماست*)

### مواد اولیه تاریخی
مواد اصلی اولیه شی شامل کلم، گوشت (گاو، خوک، بره یا مرغ)، قارچ، آرد و ادویه (بر پایه پیاز و سیر) بودند. کلم و گوشت به‌طور جداگانه پخته می‌شدند و در زمان سرو سمتانا به‌عنوان چاشنی اضافه می‌شد. به‌طور سنتی شی با نان چاودار خورده می‌شود.

مواد اولیه شی به‌تدریج تغییر کردند. آرد که پیش‌تر برای افزایش ارزش کالریایی استفاده می‌شد، برای بهبود طعم حذف شد. ترکیب ادویه با فلفل سیاه و برگ‌بو غنی‌تر شد که در سده ۱۵ میلادی از بیزانس وارد روسیه شدند. گاهی گوشت با ماهی جایگزین می‌شد، به‌خصوص به‌خاطر روزه‌داری‌های کلیسای ارتدکس شرقی. در میان سبزیجات، هویج و جعفری (گیاه) نیز به شی اضافه می‌شد. در روسیه، گوشت گاو رایج‌ترین نوع گوشت برای شی بود، در حالی که در اوکراین گوشت خوک رواج بیشتری داشت. نسبت آب به کلم متغیر بود و در گذشته شی آن‌قدر غلیظ بود که قاشق در آن می‌ایستاد، اما بعدها تهیه رقیق‌تر آن مرسوم شد.

## مواد امروزی
گاهی، سس‌های گوجه‌فرنگی (مانند کچاپ) به شی اضافه می‌شود (که به سوپ گوجه‌فرنگی نزدیک می‌شود).

برای کاهش تندی، شوری یا ترشی زیاد ناشی از کلم‌ترش (مثلاً کواشِنایا کاپوستا)، می‌توان مقدار کمی پاستا پخته‌شده (مثل ریگاتونی، پنه یا ماکارونی) به شی اضافه کرد.

توشونکا نیز گاه به جای گوشت یا ماهی در شی استفاده می‌شود.

در برخی موارد، خاویار بادمجان (پوره بادمجان پخته) یا خاویار کدو (پوره کدو سبز) برای افزایش غلظت سوپ به آن افزوده می‌شود. خاویار یا اشپل (مثلاً اشپل پولاک) نیز به‌صورت افزودنی هنری و نه جزء اصلی، در شی یافت می‌شود.

## زبان‌شناسی
واژه دو حرفی щи شامل حرف اشچا است که معادل دقیقی در بیشتر الفباهای غیرسیریلیک ندارد و به‌شکل‌های گوناگونی آوانویسی می‌شود. در زبان آلمانی، щی به صورت هشت‌حرفی *Schtschi* نوشته می‌شود. خط دیواناگری می‌تواند щи را تنها با یک نویسه شچِی (श्ची) نمایش دهد، گرچه برای تایپ آن نیاز به چهار ضربه کلید ش ् چ ी هست که با هم ترکیب شده و श्ची را تشکیل می‌دهند.

## جستارهای وابسته
* سوپ برش
* سولیانکا
* فهرست غذاهای روسی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:سوپ‌های روسیه
رده:غذاهای ملی
آینه، آینه ۳: چشم‌چران

***آینه، آینه ۳: چشم‌چران***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی ریچل گوردون و ویرجینیا پرفیلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیلی دراگو، دیوید ناتن، مونیک پرنت و مارک رافلو ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم‌های آینه، آینه و آینه، آینه ۲ است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های دنباله آمریکایی
رده:فیلم‌های ترسناک شهوانی آمریکایی
کیک میکادو

**کیک میکادو** ()، که با نام **میکادو** نیز شناخته می‌شود، یک کیک لایه‌ای ارمنی است که در جمهوری شوروی  سوسیالیستی ارمنستان اختراع شد و با شیر عسلی یا کرم کره‌ای دولسه د لچه، خامه ترش و روکش شکلات رنده شده تهیه می‌شود.

## جستارهای وابسته
* آشپزی ارمنی
* کیک استرهازی
* کیک دوبوش

## منابع

رده:دسرهای ارمنستانی
رده:کیک‌های اسفنجی
رده:کیک‌های لایه‌ای
سم اوکویه

**سم اوکویه** (به انگلیسی: Sam Okoye؛ ۱ مهٔ ۱۹۸۰ – ۳۱ اوت ۲۰۰۵) دروازه‌بان فوتبال نیجریه‌ای بود که در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۱۹۹۹ نمایندهٔ نیجریه بود.

## درگذشت
چهار ماه پس از بیست و پنجمین سالگرد تولدش، در حالی که در تهران زندگی می‌کرد، بنا به گزارش‌ها پس از چند روز بیماری در آنجا درگذشت. علت و شرایط مرگ او به طور کامل روشن نشده است و مقامات ایرانی تا ماه مهٔ ۲۰۰۶ بقایای او را برای بازگرداندن به میهن و دفن در نیجریه تحویل ندادند. عرفان اولروم و سانی اوکویه که در فوتبال ایران بازی می‌کردند، گزارش دادند که مقامات باشگاه فوتبال سرخ‌ پوشان موافقت کرده‌اند که هزینه‌های پرواز این فوتبالیست فقید را پرداخت کنند.

## منابع

رده:زادگان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:بازیکنان فوتبال اهل لاگوس
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل نیجریه
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل نیجریه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ایران
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل نیجریه
رده:دروازه‌بانان مرد فوتبال
سرنوشت مارتی فاین

***سرنوشت مارتی فاین***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی مایکل هکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون نورمن فل، مایکل ایرون‌ساید، آلن گلفانت، کاترین کینر، جیمز لوگرو، گلن پلامر، جان دیهل، مارک رافلو و کاترین لاناسا ایفای نقش کرده‌اند. 
## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
ثروت و دارایی

***ثروت و دارایی***  فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی هریش شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجندرا کومار، مالا سینها، ریشی کاپور، نیتو سینگ، پریم چوپرا، پران، قادرخان و آقا ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
*
ماریانا مونتیانو

**ماریانا مونتیانو** (متولد ۱۴ اوت ۱۹۸۹) بنیان‌گذار و رئیس صندوق آب و هوای روسیه، یک سازمان حفاظت از محیط زیست است. این صندوق با هدف مقابله با تغییرات اقلیمی، ارتقای آگاهی عمومی، و حمایت از پروژه‌های پایدار در مناطق آسیب‌پذیر روسیه تأسیس شده است. در سال ۲۰۱۹، مونتیانو به دلیل رویکرد نوآورانه خود در حفاظت از محیط زیست، جایزه سازمان ملل متحد " قهرمانان زمین " را دریافت کرد.

## تعهد زیست‌محیطی
وقتی آتش‌سوزی‌ها در سال ۲۰۱۰ تقریباً دو میلیون هکتار از جنگل‌های سراسر کشور را نابود کردند، مونتیانو به جنبش حفاظت از محیط زیست ECA, که در نتیجه آن آتش‌سوزی‌های جنگلی تأسیس شده بود، پیوست. او مدیریت این اداره را در منطقه کوستروما بر عهده گرفت. با حمایت مالی تولیدکننده لوازم آرایشی روسی فابرلیک و حمایت داوطلبان متعدد، این سازمان موفق شد تا سال ۲۰۱۵ ده میلیون درخت بکارد.

بعدها، مونتیانو به *رهبر «جنگل را بکارید»* در جنبش ECA تبدیل شد. او علاوه بر کاشت درخت، متعهد به کار بر روی یک مفهوم ارتباطی فراگیر به منظور افزایش آگاهی از آب و هوا و محیط زیست در بین مردم بود. به عنوان مثال، در آستانه روز ولنتاین، ۲۰۱۹، بازی تلفن همراه «جنگل را بکارید» توسط تیمی پیرامون مونتیانو به زبان‌های روسی و انگلیسی منتشر شد. این برنامه به کاربران اجازه می‌دهد تا به صورت مجازی در زمین‌های بایر درخت بکارند، از جنگل‌های حاصل از آن در برابر آتش‌سوزی و آفات محافظت کنند و نحوه بازگشت حیوانات به آنجا را تجربه کنند. در عین حال، آنها این فرصت را دارند که پول اهدا کنند تا جنگل‌ها نیز در واقعیت پدیدار شوند. مونتیانو به دلیل این رویکرد نوآورانه و تعهد به حفاظت از جنگل‌ها، در سال ۲۰۱۹ مفتخر به دریافت جایزه سازمان ملل متحد «قهرمانان جوان زمین» شد. سازمان ملل متحد هر ساله این جایزه را به هفت فعال جوان محیط زیست اهدا می‌کند.

در سال ۲۰۲۰، مونتیانو سازمان خود، صندوق آب و هوای روسیه، را تأسیس کرد. او با این کار می‌خواهد به احیای جنگل‌ها ادامه دهد و یک کمپین جامع حفاظت از آب و هوا را هدایت کند. کاشت درخت بخش مهمی از این برنامه خواهد بود و همچنین تمرکز بر آموزش محیط زیست با تمرکز بر تغییرات آب و هوایی وجود دارد. پادکست‌هایی که ماهانه منتشر می‌شوند به بازیگران مهم محیط زیست اجازه می‌دهند تا نظرات خود را بیان کنند، مانند آرشاک ماکیچیان، رهبر «جمعه‌ها برای آینده» روسیه یا اریک آلبرشت، نویسنده کتاب «نسل گرتا». پادکستی در مورد چگونگی مدیریت شرکت‌ها برای پایدارتر شدن در حال برنامه‌ریزی است.

صندوق آب و هوای روسیه در حال حاضر ۱۲ نفر را در مسکو استخدام کرده است. آنها با کمک داوطلبان قصد دارند تا سال ۲۰۵۰، ۱ میلیارد درخت بکارند. برای این کار، این سازمان به اهداکنندگان بالقوه - از جمله شرکت‌ها - پیشنهاد می‌دهد تا میزان انتشار CO₂ خود را محاسبه کرده و بر اساس آن، با کاشت درخت یا اهدای پول برای کمپین‌های کاشت، آن را جبران کنند. صندوق آب و هوای روسیه به هر اهداکننده یک گواهی و گزارشی حاوی مختصات جنگل در حال رشد وعده می‌دهد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:کنشگران اقلیمی
رده:فعالان محیط زیست اهل روسیه
موبی (سرویس استریم)

**موبی** (، ) یک پلتفرم جهانی رسانه جاری، شرکت تولید فیلم و توزیع‌کننده فیلم است. این شرکت تا پیش از سال ۲۰۱۰ با نام the Auteurs شناخته می‌شد. موبی فیلم‌هایی از فیلم‌سازان نوظهور و مطرح جهان را تولید و به صورت سینمایی اکران می‌کند و سپس به‌طور انحصاری از طریق پلتفرم خود پخش می‌کند. فهرست فیلم‌های موبی عمدتاً شامل آثار سینمای جهان، از جمله فیلم‌های هنری، مستند و مستقل است. علاوه بر این، موبی نشریه‌ای با عنوان *نوت‌بوک* منتشر می‌کند که به نقد و خبرهای سینمایی اختصاص دارد و همچنین از طریق سرویس موبی گو (MUBI GO) هر هفته بلیت سینما برای برخی فیلم‌های جدید منتخب ارائه می‌دهد.

پلتفرم استریم موبی در بیش از ۱۹۰ کشور در دسترس است و از طریق وب، اندروید تی‌وی، کروم‌کست، دستگاه‌های روکو، اپل ویژن پرو، پلی‌استیشن، آمازون فایر تی‌وی، اپل تی‌وی، و تلویزیون‌های هوشمند ال‌جی و سامسونگ، همچنین روی گوشی‌ها و تبلت‌های آیفون، آی‌پد و اندروید قابل استفاده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:بانک‌های اطلاعاتی برخط فیلم‌ها
رده:خدمات ویدئو درخواستی اشتراکی
رده:متعلقات اینترنت بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:وبگاه‌های فیلم
آباره روستوکینو

بندانگشتی|300x300پیکسل|آباره روستوکینو
آباره روستوکینو که با نام پل میلیونی نیز شناخته می‌شود، یک آباره سنگی تاریخی است که بر روی رودخانه یاوزا در منطقهٔ روستوکینو شهر مسکو، روسیه قرار دارد. ساخت این آباره در فاصلهٔ سال‌های ۱۷۸۰ تا ۱۸۰۴ انجام شد و هدف از احداث آن، انتقال آب از منابع طبیعی اطراف به مناطق مرکزی شهر بود. این آباره بخشی از شبکهٔ آبرسانی میتیشچی محسوب می‌شد که نخستین تأسیسات آب‌رسانی متمرکز در مسکو به‌شمار می‌رفت. طراحی و ساخت آن تحت نظارت مهندسان آن دوران انجام شد و از مصالحی مانند سنگ و آجر بهره گرفته شد. امروزه، آباره روستوکینو تنها سازهٔ باقی‌مانده از این سامانهٔ آبرسانی تاریخی است و به‌عنوان یکی از آثار مهندسی در قرن هجدهم در روسیه شناخته می‌شود.

## تاریخچه
این کانال به دستور کاترین دوم روسیه برای مهندسی فریدریش ویلهلم باوئر ساخته شد. کاترین هزینه ۱٫۱ میلیون روبل و ۴۰۰ سرباز را تصویب کرد. سازندگان از سنگ‌های دست دوم باقی مانده از تخریب استحکامات بِلی گورود استفاده کردند. ساخت و ساز، که مرتباً متوقف می‌شد، به مدت ۲۵ سال به طول انجامید، زیرا مهندسان سرباز برای جنگ با ترکیه (۱۷۸۷–۱۷۹۲) و کارهای مختلف دیگر احضار شدند. در این فرایند، کاترین و باوئر هر دو درگذشتند. سرهنگ ایوان جرارد پس از مرگ باوئر در سال ۱۷۸۳ رهبری این پروژه را بر عهده گرفت. پسر کاترین، پاول اول، مجبور شد ۴۰۰۰۰۰ روبل تأمین مالی کند؛ الکساندر اول ۲۰۰۰۰۰ روبل به آن اضافه کرد. در نهایت، این کانال با هزینه بی‌سابقه ۲ میلیون روبل تکمیل شد، به همین دلیل *پل میلیونی* نامیده شد.

## مشخصات
طول کل  است، ارتفاع از سطح رودخانه یاوزا . ۲۱ طاق وجود دارد که هر کدام  دهانه دارند. . کانال آب با مصالح بنایی اولیه  عرض و  ارتفاع در دهه ۱۸۵۰ با لوله آهنی جایگزین شد.

آب به‌طور طبیعی از طریق یک کانال بنایی ۲۰ کیلومتری به سیستمی از شیرهای آب فواره‌ای جریان می‌یافت؛ در سال ۱۸۹۲، این سیستم با ساخت پمپ‌ها و مخازن آب در شهر ارتقا یافت. آبرسانی میتیشچی در سال ۱۹۳۷ بسته شد، زمانی که یک آبرسانی بهتر، بخشی از پروژه کانال مسکو، تکمیل شد.

## پارک آکوداکت
بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، این آباره تحت مرمت قرار گرفت و به یک پل عابر پیاده تبدیل شد. متخصصان یک لوله اصلی گرمایش را برداشتند، نرده‌ها و یک سقف تزئینی نصب کردند و نورپردازی معماری به آن افزودند. در اطراف این بنای معماری، پارکی با مسیرهای راحت و نیمکت ایجاد شد.

در سال ۲۰۱۳، پل و مناطق اطراف آن به مدیریت پارک سوکولنیکی منتقل شد. «پارک آباره» به‌طور منظم میزبان جشنواره‌ها و رویدادهای جشن، از جشن‌های کریسمس گرفته تا نمایش‌های چندرسانه‌ای است. گالری آباره در آخر هفته‌ها و تعطیلات رسمی برای بازدیدکنندگان باز است. در مارس ۲۰۱۸، برنامه‌هایی برای بهبود بیشتر پارک اعلام شد. بعداً در همان سال، پارک آباره از پارک سوکولنیکی به مدیریت دفتر نگهداری مسکن منطقه روستوکینو منتقل شد.

## آباره ایچکا (تخریب شده)
یک آبار کوچک‌تر و تک‌دهانه بر روی رودخانه ایچکا در طول نوسازی سیستم میتیشچی در سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۲ ساخته شد. این آباره در سال ۱۹۹۷ برای ساخت بزرگراه مکد تخریب شد.

## منابع

رده:پل‌های کامل‌شده در ۱۸۰۴ (میلادی)
پیر گرابه

بندانگشتی|پیر گرابه در سال ۱۹۸۹
پیر گرابه، متولد ۶ دسامبر ۱۹۰۸ در لشو دو فوند و درگذشته ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۳ در لوزان، سیاستمدار سوئیسی و عضو حزب سوسیالیست بود. او از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ عضو شورای فدرال و در سال ۱۹۷۵ رئیس کنفدراسیون بود

## زندگی‌نامه
پیر گرابه در ۶ دسامبر ۱۹۰۸ در لشو-دو-فوند متولد شد. او اصالتاً اهل همان شهر و اهل لانگنبروک، در کانتون بازل-لاندشافت بود. پدرش ارنست-پل گرابه (۱۸۷۵–۱۹۵۶)، عضو شورای ملی از ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۳، و فعال فمینیست بلانش وویلومیه بود.

## فعالیت سیاسی

### کانتون
پیر گرابه، عضو حزب سوسیالیست، از دهه ۱۹۳۰ برخلاف بسیاری از سوسیالیست‌های وودوا که به لئون نیکول ژنوی نزدیک بودند و به اتحاد جماهیر شوروی گرایش داشتند، با کمونیست‌ها سرسختی نشان داد. 

### عضویت در شورای ملی
پیر گرابر، از ژوئن ۱۹۴۲ تا ژوئن ۱۹۶۲ و از دسامبر ۱۹۶۳ تا دسامبر ۱۹۶۹ در شورای ملی، مجلس سفلی مجمع فدرال، عضویت داشت و در سال ۱۹۶۶ رئیس آن بود او همچنین از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ رهبری گروه پارلمانی سوسیالیست‌ها را بر عهده داشت.

## شورای فدرال
پیر گرابر در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۹ با ۱۸۸ رأی از ۲۲۱ رأی معتبر به عضویت شورای فدرال سویس انتخاب شد و جانشین همکار حزبی خود ویلی اشپولر (۱۹۰۲–۱۹۹۰) شد.
## منابع

رده:اعضای شورای فدرال سوئیس
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه نوشاتل
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه وین
خانه الکساندر بستوژف

**خانهٔ الکساندر بستوژف** که با عنوان **خانه-موزهٔ یادبود آ.ای. بستوژف-مارلینسکی** نیز شناخته می‌شود، موزه‌ای اختصاصی در شهر دربند، جمهوری داغستان در روسیه است. این خانه محل زندگی نویسنده و دکابریست برجسته، الکساندر بستوژف، در سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۴ بوده است. او پس از تبعید در یاکوتسک به قفقاز منتقل شد، جایی که به دلیل مشارکت در قیام میدان سنا در سال ۱۸۲۵ به آنجا فرستاده شد. این موزه بخشی از مجموعه موزه-ذخیره‌گاه تاریخی، معماری و باستان‌شناسی ایالت دربند محسوب می‌شود و شامل اسناد، آثار هنری، دست‌نوشته‌ها، و اشیای شخصی متعلق به بستوژف است.

## تاریخچه
چپ|بندانگشتی|302x302پیکسل|پرتره، آ.ای. بستوژف-مارلینسکی، سال ۱۸۳۵
این موزه یک مجموعه یادبود است که شامل یک خانه سنگی دو طبقه و یک حیاط است که نمونه بارزی از معماری دربند در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ است و در بخش قدیمی (محله) شهر واقع شده است. نویسنده تبعیدی دسامبریست، الکساندر بستوژف، به مدت چهار سال از سال ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۴ در این خانه زندگی می‌کرد امروزه، ساختمان موزه یک بنای تاریخی با اهمیت فدرال است. یک پلاک یادبود به یادبود الکساندر بستوژف بر روی دیوار خانه نصب شده است.

پس از انقلاب، این خانه برای مدت طولانی در مالکیت خصوصی بود، تا اینکه مدیر موزه تاریخ محلی دربند، پیوتر ایوانوویچ اسپاسکی، ابتکار ایجاد موزه در آن را به دست گرفت. او با همکاری مقامات محلی و پژوهشگران فرهنگی، فرایند مستندسازی و بازسازی خانه را آغاز کرد تا آن را به یک مکان یادبود عمومی تبدیل کند. در سال ۱۹۴۱، این ساختمان خریداری شد، اما آغاز جنگ بزرگ میهنی ۱۹۱۴–۱۹۴۵ سازماندهی موزه را به تأخیر انداخت. برای مدت طولانی، خانه خالی بود، سپس یک کتابخانه کودکان در آن قرار گرفت، و در سال ۱۹۸۶ مرمت آن آغاز شد و با مشارکت نهادهای فرهنگی محلی، در ۱۲ اکتبر ۱۹۸۸ موزه افتتاح شد.

نمایشگاه خانه-موزه در دو طبقه واقع شده و از چهار سالن تشکیل شده است. در اتاق‌های نشیمن سابق، اثاثیه اتاق‌های بستوژف بازسازی شده‌اند، جایی که هم اقلام اصیل مورد استفاده نویسنده دسامبریست (یک مبل چوبی، صندلی، یک پیانو، یک میز) و هم وسایل و ظروف خانگی به نمایش گذاشته شده‌اند و فضای داخلی و دکوراسیون خانه یک ساکن ثروتمند دربند در قرن نوزدهم را بازسازی می‌کنند. افزون بر این، تابلوهای اطلاعاتی در کنار هر شیء، توضیحاتی دربارهٔ منشأ، دوره تاریخی و کاربرد آن ارائه می‌دهند. نورپردازی ملایم و چیدمان دقیق اشیاء، تجربه‌ای نزدیک به زندگی روزمره بستوژف در دوران تبعید را برای بازدیدکنندگان فراهم می‌سازد.

بخش جداگانه‌ای از نمایشگاه موزه به فعالیت‌های موزه‌ای و علمی پیوتر ایوانوویچ اسپاسکی، سازمان‌دهنده خانه-موزه الکساندر بستوژف، اختصاص داده شده است.

یکی از اشیاء به نمایش گذاشته‌شده در موزه، سنگ قبر اولگا نسترتسوا، خیاط ۱۹ ساله‌ای است که بنا بر برخی منابع، با الکساندر بستوژف ارتباط داشته است. اولگا در پی حادثه‌ای در خانه‌اش درگذشت. سنگ قبر او با طراحی ساده در بخشی از موزه نگهداری می‌شود. اطلاعات بیشتر دربارهٔ زندگی شخصی او و ارتباطش با بستوژف در منابع تاریخی محدود است و نیازمند بررسی بیشتر منابع معتبر می‌باشد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:تاریخ دربند
رده:فرهنگ در دربند
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:موزه‌ها در دربند
رده:موزه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۶ (میلادی)
رده:یادمان‌های میراث فرهنگی در دربند
خانه ولکونسکی

بندانگشتی|ساختمان در سال ۲۰۰۹، قبل از بازسازی
**خانه ولکونسکی** واقع در خیابان وُزدویژنکا ۹ در مرکز مسکو، روسیه، نمونه اولیه خانه شاهزاده بولکونسکی پیر در رمان *[[جنگ و صلح]]* اثر لئو تولستوی در سال ۱۸۶۹ محسوب می‌شود. این ساختمان در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ ساخته شده است، اما در سال ۲۰۱۳ به‌طور کامل بازسازی شد و ارتفاع آن از دو طبقه به چهار طبقه افزایش یافت.

## تاریخچه
واسیلی ولادیمیروویچ گروشِتسکی (۱۷۴۳–۱۸۱۳) این زمین را در سال ۱۷۷۴ خریداری کرد و بخش زیادی از خانه را طی چند سال بعد ساخت. او افسر هنگ نگهبانان زندگی سمنوف بود و در جنگ روسیه و ترکیه ۱۷۶۸–۱۷۷۴ جنگید. او خویشاوند و زیردست شاهزاده واسیلی دولگوروکوف بود که به خاطر فتح کریمه مشهور است. گروشِتسکی در حمله به پرکوپ و نبرد آلوشتا جنگید.

این خانه بعدها به دخترش پی.وی. موراوِوا-آپوستول تعلق گرفت که خانه را در سال ۱۸۱۶ به شاهزاده نیکولای سرگئیویچ ولکونسکی فروخت. ولکونسکی پدربزرگ مادری لئو تولستوی بود و اعتقاد بر این است که نمونه اولیه شاهزاده بولکونسکی در *رمان جنگ و صلح* است. این رمان به «خانه‌ای قدیمی و تاریک در وُزدویژنکا» اشاره دارد، جایی که برخی از صحنه‌های رمان در آن رخ می‌دهد.

از دهه ۱۸۳۰ این عمارت متعلق به خانواده رومین بود که از اشراف ریازان بودند. تولستوی از خانواده ریومین دیدن کرد و در این خانه با پی.اس. شرباتووایا آشنا شد. او نمونه اولیه کیتی شرباتسکایا در رمان *[[آنا کارنینا]]* در سال ۱۸۷۸ بود.

در اوایل قرن بیستم، این عمارت متعلق به شمسی اسدالله‌اف، یک نفتگر اهل باکو، آذربایجان بود. در دوران شوروی، این ساختمان توسط چندین سازمان از جمله کمیساریای خلق برای امور دریایی، دفاتر تحریریه «روزنامه دهقان» و «تاریخ جنگ داخلی» و دیگران اشغال شده بود. بعدها، این خانه متعلق به وزارت امور خارجه شد. اکنون در مالکیت خصوصی است.

ظاهر مدرن خانه در بازسازی‌های آغاز قرن بیستم و دهه ۲۰۱۰ شکل گرفت. نمای شمالی رو به خیابان وُزدویژنکا در سال ۱۸۹۷ توسط معمار ک. تِرِک بازسازی شد و نمای رو به کوچه صلیب مقدس و گنبد گوشه خانه توسط پ. زاروتسکی در سال ۱۹۰۷ اضافه شد. قبل از سال ۲۰۰۹، این خانه با پلاکی به عنوان میراث فرهنگی شناخته می‌شد.

در سال ۲۰۱۳، با وجود اعتراضات متعدد سیاستمداران و چهره‌های فرهنگی، این بنا بازسازی شد و ارتفاع آن از ۲ طبقه به ۴ طبقه افزایش یافت و گنبد آن نیز بازسازی شد.

## مالکیت فعلی
به گزارش رویترز، این ساختمان متعلق به مرکز توسعه ارتباطات بین فردی (CDIC) است که توسط لیودمیلا پوتینا، همسر سابق ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، کنترل می‌شود.

دفاتر CDIC در این ساختمان قرار دارند، اما عمدتاً توسط مستاجران تجاری، از جمله وی‌تی‌بی بانک، اسبربانک , گروه سورستروی - یک شرکت ساختمانی، یک رستوران سوشی و یک برگر کینگ اشغال شده است. کل اجاره بهای این ساختمان حدود ۳ تا ۴ میلیون دلار است.

مستاجران اجاره خود را به شرکتی به نام مریدین پرداخت می‌کنند که به نوبه خود متعلق به شرکتی به نام اینترسرویس است که کاملاً متعلق به لیودمیلا الکساندرونا شکربنیووا، نام خانوادگی قبل از ازدواج پوتینا، است. خواهر پوتینا، اولگا الکساندرونا تسومایوا، قبلاً مدیر کل اینترسرویس بود. آرتور اوچرتنی، همسر فعلی پوتینا، ریاست هیئت مدیره CDIC را بر عهده دارد.

## منابع

رده:جنگ و صلح
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:لئو تولستوی
زویی وینترز

**زویی وینترز** (؛ زادهٔ ۲۰ فوریه ۱۹۸۵) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه *[[جانشینی (مجموعه تلویزیونی)|جانشینی]]* (۲۰۱۸–۲۰۲۳) شناخته می‌شود؛ نقشی که به خاطر آن، برندهٔ جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین اجرای گروه بازیگران در مجموعه درام شد. وینترز همچنین در فیلم‌های *[[جولز (فیلم)|جولز]]* (۲۰۲۳) و *[[مادی‌گرایان]]* (۲۰۲۵) حضور داشته است. او سابقهٔ بازی در چندین تئاتر آف برادوی را نیز دارد، از جمله نمایش *قهرمانان چرخش چهارم* که برای آن نامزد دریافت جایزهٔ لوسیل لورتل شد و همچنین جایزه اوبی را دریافت کرد. از دیگر آثار برجستهٔ او می‌توان به تئاترهای *والدن* و *صداهای دهان کوچک* اشاره کرد.

## اوایل زندگی
زویی وینترز در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۵ در سانتا کروز، کالیفرنیا، ایالات متحده به دنیا آمد. او در دانشگاه ایالتی نیویورک در پرچیس تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۷ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.

## حرفه
وینترز بیش از همه به‌واسطهٔ ایفای نقش کری کاستلاباته در مجموعه تحسین‌شدهٔ وراثت *[[جانشینی (مجموعه تلویزیونی)|جانشینی]]* شناخته می‌شود؛ نقشی که برای آن، همراه با سایر بازیگران، برندهٔ جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین اجرای گروه بازیگران در مجموعه درام شد.

او همچنین در فیلم‌های *در خانواده*، *[[جولز (فیلم)|جولز]]* و *[[مادی‌گرایان]]* نقش‌آفرینی کرده است.

وینترز در تئاترهای متعدد آف برادوی به روی صحنه رفته است، از جمله نمایش *قهرمانان چرخش چهارم* که برای آن نامزد دریافت جایزهٔ لوسیل لورتل شد و همچنین جایزه اوبی را دریافت کرد. از دیگر آثار نمایشی او می‌توان به *یک اکترون*، *والدن* و *صداهای دهان کوچک* اشاره کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی سانتا کروز (کالیفرنیا)
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:صداپیشگان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل سانتا روزا، کالیفرنیا
لوییزا جیکوبسن

**لوییزا جیکوبسن گامر** (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۹۱) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او کوچک‌ترین فرزند بازیگر مریل استریپ است و مدرک کارشناسی ارشد در بازیگری را از مدرسه درام ییل دریافت کرده است. جیکوبسن بیشتر برای ایفای نقش در مجموعهٔ *عصر طلایی* محصول شبکهٔ اچ‌بی‌او شناخته می‌شود.

## اوایل زندگی
لوییزا جیکوبسن در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۱ در لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده به دنیا آمد. او فرزند بازیگر مریل استریپ و مجسمه‌ساز دان گامر است. جیکوبسن خواهر کوچکتر موسیقی‌دان هنری گامر و بازیگران میمی گامر و گریس گامر است. او تحصیلات دبیرستانی خود را در مدرسهٔ پالی پرپ کانتری دی گذراند و در سال ۲۰۱۳ با مدرک روان‌شناسی از کالج واسر فارغ‌التحصیل شد. جیکوبسن همچنین در دورهٔ تابستانی سه هفته‌ای آکادمی درام بریتانیا و آمریکا در آکسفورد شرکت کرد و سپس از مدرسهٔ درام ییل با مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در رشتهٔ بازیگری فارغ‌التحصیل شد.

## زندگی شخصی
در روز شنبه، ۲۲ ژوئن ۲۰۲۴، لوییزا جیکوبسن هم‌زمان با ماه افتخار به صورت علنی خود را کوئیر معرفی کرد و رابطه‌اش با شریک زندگی‌اش، آنا بلاندل را علنی ساخت. او در حساب کاربری اینستاگرام خود نوشت: «خوشبختم که وارد دوران نوین و سرشار از شادی شده‌ام، عزیزم» و این پیام را با ایموجی‌های پرچم رنگین‌کمان همراه کرد.

## فیلم‌شناسی

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل لس آنجلس
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان کالج واسر
رده:دانش‌آموختگان مدرسه درام ییل
رده:زادگان ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:مانکن‌های زن اهل ایالات متحده آمریکا
لیر رکس

***لیر رکس*** () فیلم درام آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی برنارد رز است. این فیلم اقتباسی از *[[شاه لیر]]* اثر ویلیام شکسپیر است.

## بازیگران
* آل پاچینو در نقش ری لیر
* جسیکا چستین در نقش گونریل
* آریانا دبوز در نقش کوردلیا
* ریچل بروزناهان در نقش ریگن
* کیت استنفیلد در نقش ادموند
* پیتر دینکلیج در نقش دلقک
* کریس مسینا در نقش دوک کورنوال
* تد لواین در نقش ارل کنت
* دنی هوستون در نقش دوک آلبانی
* ریس کویرو در نقش اسوالد
* استیون درف در نقش تام بی‌نوا
* هپی اندرسن در نقش کاپیتان

## تولید
در آوریل ۲۰۲۳، آل پاچینو اعلام کرد که در حال توسعهٔ اقتباسی جدید از نمایشنامهٔ *[[شاه لیر]]* اثر ویلیام شکسپیر است. این اقتباس در فوریه ۲۰۲۴ تأیید شد؛ برنارد رز به‌عنوان نویسنده و کارگردان پروژه معرفی شد و پاچینو برای ایفای نقش لیر انتخاب شد. همچنین جسیکا چستین در نقش گونریل به پروژه پیوست. در ماه اوت، حضور بازیگرانی چون آریانا دبوز، ریچل بروزناهان، کیت استنفیلد و پیتر دینکلیج به‌عنوان بخشی از ترکیب بازیگران جدید اعلام شد.

### فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی از ۱۲ اوت ۲۰۲۴ در لس آنجلس آغاز شد و در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ به پایان رسید.

## منابع

## پیوند به بیرون
*لیر رکس در IMDB

رده:فیلم‌ها به کارگردانی برنارد رز
رده:فیلم‌های اقتباس شده از شاه‌لیر
رده:فیلم‌های اکران آینده انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های اکران آینده
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های درام دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در لس آنجلس
رده:فیلم‌های درام انگلیسی‌زبان
اتوبوس گمشده

***اتوبوس گمشده*** () یک فیلم درام بقای آمریکایی است که توسط پل گرینگرس کارگردانی شده و فیلم‌نامهٔ آن را نیز با همکاری برد اینگلزبی نوشته است. این فیلم بر اساس کتاب *بهشت: تلاش یک شهر برای بقا در برابر آتش‌سوزی جنگل آمریکایی* نوشتهٔ لیزی جانسون، منتشرشده در سال ۲۰۲۱، ساخته شده است. در این فیلم متیو مک‌کانهی، آمریکا فررا، یول وازکوئز و اشلی اتکینسن ایفای نقش کردند.

این فیلم قرار است برای نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۵ در اوایل سپتامبر همان سال به نمایش درآید.

## داستان
یک رانندهٔ اتوبوس باید در میان کمپ فایر ۲۰۱۸، مرگ‌بارترین آتش‌سوزی جنگل تاریخ کالیفرنیا، اتوبوسی حامل کودکان و معلم آن‌ها را به منطقه‌ای امن هدایت کند.

## بازیگران
* متیو مک‌کانهی در نقش کوین مک‌کی، رانندهٔ اتوبوس
* آمریکا فررا در نقش مری لودویگ، معلم مدرسه
* یول وازکوئز در نقش ری مارتینز
* اشلی اتکینسن در نقش روبی
* اسپنسر واتسون در نقش هاپکینز
* دنی مک‌کارتی در نقش مک‌کنزی

## تولید
در ژوئن ۲۰۲۲ اعلام شد که جیمی لی کرتیس از کامت فیلمز و جیسون بلام از بلوم‌هاوس پروداکشنز در حال توسعهٔ این فیلم به‌عنوان تهیه‌کننده هستند. این پروژه اقتباسی از کتاب *بهشت: تلاش یک شهر برای بقا در برابر آتش‌سوزی جنگل آمریکایی* نوشتهٔ لیزی جانسون است. در ژانویه ۲۰۲۴، حضور پل گرینگرس به‌عنوان کارگردان قطعی شد، متیو مک‌کانهی برای ایفای نقش اصلی انتخاب شد و شرکت اپل نیز وارد مذاکره برای توزیع فیلم شد. در فوریه ۲۰۲۴، آمریکا فررا به گروه بازیگران فیلم پیوست و همچنین تأیید شد که اپل مسئولیت پخش فیلم را بر عهده خواهد داشت. در مه ۲۰۲۴، یول وازکوئز، اشلی اتکینسن و اسپنسر واتسون نیز به جمع بازیگران پیوستند.

### فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی در ۱ آوریل ۲۰۲۴ در رویدوسو، نیومکزیکو آغاز شد.

## انتشار
*اتوبوس گمشده* قرار است برای نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۵ که در اوایل سپتامبر ۲۰۲۵ برگزار می‌شود، به نمایش درآید. اکران محدود فیلم از ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵ در برخی سالن‌های سینما آغاز خواهد شد و پس از آن، در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ از طریق سرویس اپل تی‌وی پلاس منتشر می‌شود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:آثار موسیقی جیمز نیوتن هاوارد
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌ها به کارگردانی پل گرینگرس
رده:فیلم‌ها درباره آتش‌سوزی‌های جنگل
رده:فیلم‌های ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های اصلی اپل تی‌وی پلاس
رده:فیلم‌های اکران آینده انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های اکران آینده
رده:فیلم‌های برگرفته از کتاب‌های غیرداستانی
رده:فیلم‌های بلوم هاوس پروداکشنز
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی جیسون بلوم
رده:فیلم‌های درام ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های درام اقتباس‌شده از رویدادهای واقعی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در نیومکزیکو
رده:فیلم‌های مرتبط با حوادث فاجعه‌انگیز و بلایای طبیعی آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۲۰۱۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در کالیفرنیا
پدر مادر خواهر برادر

***پدر مادر خواهر برادر*** () فیلم آمریکایی محصول ۲۰۲۵ در ژانر کمدی درام آنتولوژی به نویسندگی و کارگردانی جیم جارموش است. در این فیلم تام ویتس، آدام درایور، ماییم بیالیک، شارلوت رمپلینگ، کیت بلانشت، ویکی کریپس، سارا گرین، ایندیا مور و لوکا سابات ایفای نقش کردند. این فیلم سه رابطهٔ خانوادگیِ از هم پاشیده را در سه کشور مختلف در سراسر جهان دنبال می‌کند.

این فیلم برای نخستین بار در بخش رقابت اصلی هشتاد و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و در این رویداد، برنده شیر طلایی شد. این فیلم در تاریخ ۲۴ دسامبر توسط موبی در سینماهای ایالات متحده اکران شد.

## بازیگران
* کیت بلانشت در نقش لیلِث
* ویکی کریپس در نقش تیموتیا
* آدام درایور در نقش جف
* ماییم بیالیک در نقش امیلی
* تام ویتس
* شارلوت رمپلینگ
* ایندیا مور در نقش اسکای
* لوکا سبت در نقش بیلی

## تولید
### توسعه
جیم جارموش در آوریل ۲۰۲۳، در جریان جشنواره اوت‌لوک اعلام کرد که در حال کار روی فیلم جدیدی است که آن را «فیلمی بسیار لطیف و آرام… خنده‌دار و غم‌انگیز» توصیف کرد. او همچنین اشاره کرد که ممکن است این فیلم هیچ موسیقی‌ای نداشته باشد. در نوامبر ۲۰۲۳ گزارش شد که عنوان این فیلم *پدر مادر خواهر برادر* خواهد بود. تولید فیلم بر عهدهٔ اکسوسکلتن است و با همکاری انیمال کینگدام و سی‌جی سینما ساخته می‌شود.

### انتخاب بازیگران
در دسامبر ۲۰۲۳ گزارش شد که کیت بلانشت به عنوان یکی از بازیگران فیلم انتخاب شده است. در ژانویه ۲۰۲۴، تصاویری از صحنهٔ فیلم‌برداری منتشر شد که ویکی کریپس را با لباس شخصیتش نشان می‌داد. در مه ۲۰۲۴، حضور آدام درایور، ماییم بیالیک، تام ویتس، شارلوت رمپلینگ، ایندیا مور و لوکا سبت به عنوان اعضای اصلی گروه بازیگران اعلام شد.

### فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی در نوامبر ۲۰۲۳ در وست میلفورد، نیوجرسی آغاز شد. در اوایل سال ۲۰۲۴، بخش‌هایی از فیلم در دوبلین ضبط شد. فیلم‌برداری در پاریس و در اوایل سال ۲۰۲۴ به پایان رسید.

## انتشار
در جریان یک جلسهٔ پرسش و پاسخ در جشنواره جنوب از جنوب غربی لندن در ژوئن ۲۰۲۵، افه چاکارل، مدیرعامل پلتفرم استریم و توزیع‌کنندهٔ موبی اعلام کرد که فیلم *پدر مادر خواهر برادر* در بخش رقابت اصلی جشنواره ونیز ۲۰۲۵ برای کسب جایزهٔ شیر طلایی به نمایش درخواهد آمد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌ها به کارگردانی جیم جارموش
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های برنده جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز
رده:فیلم‌های چندگانه ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های چندگانه ایتالیا
رده:فیلم‌های چندگانه ژاپن
رده:فیلم‌های چندگانه فرانسه
رده:فیلم‌های درباره خانواده‌ها
رده:فیلم‌های درباره رابطه مادر و دختر
رده:فیلم‌های درباره هم‌نیایی
رده:فیلم‌های ژاپنی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ژاپنی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فرانسوی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در جمهوری ایرلند
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در فرانسه
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در نیوجرسی
رده:فیلم‌های کمدی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی-درام ایتالیا
رده:فیلم‌های کمدی-درام ایرلند
رده:فیلم‌های کمدی-درام ژاپن
رده:فیلم‌های کمدی-درام فرانسه
فانوس دریایی تونک

**فانوس دریایی تِوِنِک** () یک فانوس دریایی است که در نوک غربی منطقهٔ برتانی (در دپارتمان فینیستر) واقع شده و در بخش شمالی گذرگاه خطرناک راز د سن، در نزدیکی دماغهٔ پوئن دو ون قرار دارد. این فانوس که در سال ۱۹۱۰ خودکارسازی شد، در کنار فانوس دریایی لاویل به هدایت ایمن کشتی‌ها در این گذرگاه دشوار کمک می‌کند. صخره‌های اطراف تِونِک در گذشته با نام استِوِنِت بَنکس شناخته می‌شدند. این فانوس دریایی طبق فرمانی در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ در فهرست آثار تاریخی فرانسه به ثبت رسید.

## منابع
ایل دو سن

**ایل دو سن** (؛ ) جزیره‌ای در اقیانوس اطلس لست که در منطقهٔ برتانی فرانسه و در دپارتمان فینیستر واقع شده است. این جزیره در فاصلهٔ هشت کیلومتری از دماغهٔ پوئن دو راز قرار دارد (واژهٔ راز در زبان برتونی به معنای «جریان آب» است) و گذرگاه دریایی خطرناک راز د سن، آن را از این دماغه جدا می‌کند. جزیرهٔ ایل دو سن همراه با جزایر کوچک اطراف خود، کمون ایل دو سن را در دپارتمان فینیستر در شمال غربی فرانسه تشکیل می‌دهد. ساکنان این جزیره در زبان فرانسوی سِنان (Sénans) نامیده می‌شوند. این جزیره در مسیرهای دریایی منتهی به جنوب از کانال مانش قرار دارد و به دلیل خطرات دریایی اطرافش به خوبی شناخته شده است. ناحیهٔ شوسه د سن، منطقه‌ای وسیع از صخره‌های دریایی است که بیش از ۳۰ مایل از شرق تا غرب گسترده شده است و به همین دلیل نیازمند فانوس‌های دریایی، چراغ‌های راهنما و بویه‌های متعدد است. از جمله فانوس‌های دریایی اطراف این صخره‌ها می‌توان به آر-من، لاویل و تِوِنِک اشاره کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
*  State Lighthouse "la VIEILLE" dated April 19, 2009
*  State Lighthouse "Enez-Sun" dated April 19, 2009
* 
*Having defied the Nazis,Islanders take on the sea 23. July.2012 *[[The New York Times]]*
*Mayors of Finistère Association 

رده:جزیره‌های برتاین
رده:زمین‌چهرهای فینیستر
رده:کمون‌های فینیستر
شام در اماوس

## شام در اماوس( کاراواجو-لندن)
*شام در اماوس*' (به ایتالیایی: *Cena in Emmaus*، به انگلیسی: *Supper at Emmaus*)) یک نقاشی رنگ روغن اثر نقاش باروک ایتالیایی کاراواجو است که در سال ۱۶۰۱ میلادی خلق شده‌است. این اثر یکی از مشهورترین نقاشی‌های مذهبی کاراواجو به‌شمار می‌رود و هم‌اکنون در گالری ملی لندن نگهداری می‌شود.

### توصیف اثر
جایگزین=|بندانگشتی|311x311پیکسل|نقاشی شام در اماوس
این نقاشی لحظه‌ای از انجیل لوقا (۲۴:۳۰–۳۱) را به تصویر می‌کشد؛ جایی که عیسی مسیح پس از رستاخیز، در خانه‌ای در شهر اماوس، هنگام شکستن نان، توسط دو تن از حواریون خود(که گمان می‌رود لوقا و کلئوپاس باشند) شناخته می‌شود و سپس ناپدید می‌گردد. در این صحنه، مسیح در مرکز تصویر نشسته و دستانش را به حالت دعا باز کرده‌است، در حالی که حواریون با حالتی از شگفتی و تعجب واکنش نشان می‌دهند. کلوپائوس پوسته‌ی گوش ماهی به تن دارد و با حرکاتی که از نظر پرسپکتیو چالش‌برانگیز است، دستانش را به نشانه حیرت گشوده‌است. حواری دیگر لباس های پاره ای پوشیده و درحال برخاستن از صندلی است.

در پس‌زمینه، مردی میانسال (احتمالاً صاحب‌خانه یا خدمتکار) دیده می‌شود که بی‌خبر از معنای صحنه، مشغول تماشاست. چهره مسیح در این نقاشی برخلاف سنت متداول، بدون ریش و با ظاهری جوان ترسیم شده‌است.

## سبک و نمادگرایی
کاراواجو در این اثر از تکنیک کیاروسکورو (تضاد شدید میان نور و سایه) برای برجسته‌کردن حالات چهره و درام صحنه استفاده کرده‌است. نور از سمت چپ تابیده و چهره‌ها را روشن می‌سازد، در حالی که پس‌زمینه در تاریکی فرو رفته‌است.

در پیش‌زمینهٔ نقاشی، سبدی از میوه‌ها دیده می‌شود که سایه‌اش بر لبهٔ میز به شکل ماهی افتاده‌است؛ ماهی یکی از نمادهای اولیهٔ مسیحیت است. در کنار آن، نان، مرغ بریان، پارچ آب و دیگر عناصر طبیعی‌گرایانه، نوعی واقع‌گرایی بصری ایجاد می‌کنند که هم‌زمان با نمادگرایی دینی همراه شده‌است.

## زمینه تاریخی
کاراواجو این نقاشی را در اوج شهرت خود و احتمالاً برای یکی از حامیانش به نام چیریکو ماتئی خلق کرد. این اثر بعدها وارد مجموعه‌های خصوصی شد و نهایتاً در سال ۱۸۳۹ به گالری ملی لندن اهدا گردید.

## مقایسه با نسخهٔ میلان
کاراواجو حدود پنج سال بعد، نسخهٔ دیگری از این صحنه را نقاشی کرد که اکنون در بررا، میلان قرار دارد. آن نسخه حال‌وهوای آرام‌تری دارد، حرکات در آن ملایم‌تر است و نورپردازی نیز نرم‌تر صورت گرفته‌است. این تفاوت‌ها احتمالاً بازتابی از دگرگونی‌های روحی و شرایط زندگی کاراواجو در آن دوران است.
بندانگشتی|نقاشی شام در اماوس نسخه میلان
پارکینگ خورشیدی

جایگزین=نمای جانبی از پارکینگ خورشیدی با سه خودرو زیر پنل‌های خورشیدی در فضای سبز|بندانگشتی
**پارکینگ خورشیدی** (به انگلیسی: *Solar Carport*) نوعی سازه فلزی یا بتنی است که سقف آن از پنل‌های خورشیدی فتوولتاییک تشکیل شده و علاوه بر ایجاد سایه برای خودروها، توانایی تولید برق دارد. این نوع پارکینگ‌ها در محیط‌های شهری، دانشگاهی، صنعتی و مسکونی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

## تاریخچه
اولین نمونه‌های پارکینگ خورشیدی در دهه ۱۹۹۰ میلادی در ایالات متحده و ژاپن ساخته شد. با گسترش فناوری انرژی‌های تجدیدپذیر و توسعه خودروهای برقی، پارکینگ‌های خورشیدی به عنوان یک راهکار ترکیبی برای ذخیره‌سازی و شارژ خودروها نیز مورد توجه قرار گرفتند.

## اجزای اصلی
پارکینگ‌های خورشیدی معمولاً از اجزای زیر تشکیل می‌شوند:

* پنل خورشیدی فتوولتاییک
* سازه نگه‌دارنده فلزی مقاوم
* اینورتر خورشیدی برای تبدیل DC به AC
* سیستم ذخیره‌سازی انرژی (باتری)
* شارژر خودروهای برقی (در برخی پروژه‌ها)

## مزایا

* تولید برق پاک بدون آلایندگی
* کاهش مصرف برق شهری
* ایجاد سایه و محافظت از خودروها در برابر عوامل جوی
* استفاده بهینه از فضاهای بلااستفاده مانند پارکینگ‌ها
* قابلیت استفاده در زمان قطع برق به عنوان منبع پشتیبان

## کاربردها
پارکینگ خورشیدی در موارد زیر کاربرد دارد:

* مجتمع‌های اداری و تجاری
* دانشگاه‌ها، مدارس و بیمارستان‌ها
* فضاهای شهری و پارک‌ها
* مجتمع‌های مسکونی و ویلاها
* ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی

## نمونه‌های اجرا شده

### در ایران

* دانشگاه فردوسی مشهد – ظرفیت ۱۰۰ کیلووات با فضای پارک برای ۳۴ خودرو
* بوستان آبشار تهران – پارکینگ خورشیدی با ظرفیت ۳۰ کیلووات
* سازمان محیط‌زیست لرستان – نخستین نمونه پایلوت با ظرفیت ۲۷ کیلووات

### در جهان

* فرودگاه بین‌المللی ابوظبی – پروژه ۳ مگاواتی با ۷۵۰۰ پنل فتوولتاییک
* دانشگاه راتگرز در آمریکا – تأمین برق ۱۰۰۰ خانه از طریق پارکینگ خورشیدی
* انگلستان– بزرگ‌ترین پارکینگ خورشیدی اروپا با ظرفیت بیش از ۹۰٬۰۰۰ پنل

## جستارهای وابسته

* پنل خورشیدی
* برق خورشیدی
* انرژی تجدیدپذیر
* خودرو برقی
## منابع

* وزارت انرژی ایالات متحده - داستان‌های موفقیت در انرژی خورشیدی
* Wikipedia انگلیسی - Solar canopy
* مقاله علمی امکان سنجی پارکینگ‌های خورشیدی برای خودروهای برقی
* معرفی و بررسی پارکینگ خورشیدی در ایران
رده:پارکینگ‌ها
رده:انرژی خورشیدی