ماریو مگنوتا

**ماریو مگنوتا** (۱۴ اکتبر ۱۹۴۲–۴ ژانویه ۲۰۰۹) سرایدار ایتالیایی یک مدرسه بازرگانی در لاکیلا، ابروتزو بود. او پس از اینکه قربانی چندین تماس تلفنی شوخی‌آمیز شد، که در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ توسط برخی از دانشجویان سابق این مؤسسه برقرار شد، در ایتالیا بسیار مشهور شد این تماس‌ها بعداً در کاست‌های صوتی و در نهایت در اینترنت پخش شدند.

## زندگی‌نامه
مگنوتا در پیوه دی تکو، در استان ایمپریا، لیگوریا، متولد شد. او پسر جیووانی مگنوتا و رومیلدا سیکونولفی بود که در سال ۱۹۴۵ به دلیل کار، خانواده‌اش را به لاکیلا نقل مکان دادند.

## تماس‌های شوخی‌آمیز
مانیوتا پیش از ظهور اینترنت نیز مشهور بود، از طریق نقل‌قول‌های شفاهی و تکثیر و پخش نوارهای صوتی. با گذشت زمان، شهرت او در سراسر ایتالیا گسترش یافت. سال‌ها پس از تماس‌های تلفنی بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷، این ضبط‌ها دیجیتالی شده و در اینترنت منتشر شدند که باعث افزایش بیشتر شهرت او شد. موفقیت در فضای آنلاین عمدتاً به دلیل خشم و استفاده از کلمات توهین‌آمیز مذهبی توسط مانیوتا و همچنین لهجه «آکویلانو» او بود؛ لهجه‌ای که مهم‌ترین گونه از گویش سابینو محسوب می‌شود و شکل استاندارد آن به‌شمار می‌رود و برای کاربران اینترنتی بسیار سرگرم‌کننده به نظر می‌رسد. شوخی‌های تلفنی سه موضوع داشتند:
* دو تماس جعلی از یک انجمن ایتالیایی برای حمایت از کودکان در مورد دخترش و رابطه ساختگی او با یکی از همکارانش.
* چند تماس از *آقای برونو*، که وانمود می‌کرد شریک جدید همسر سابقش است، و از او برای نگهداری از او پول می‌خواست.
* معروف‌ترین شوخی مربوط به ماشین لباسشویی‌ای بود که ماریو مگنوتا در واقع در سال ۱۹۸۱ خریده بود. یک فروشنده قلابی، *آقای بونتمپی*، ۶ سال پس از فروش، از او خواست که قسطی به مبلغ ۴۸۰٬۰۰۰ `[[لیره ایتالیا|ITL]]` بپردازد. این تماس و تماس‌های دیگر از افراد دیگر (یکی که خود را جای مدیر *Sangiorgio Elettrodomestici* میلان، یک تولیدکننده لوازم برقی ایتالیایی، جا زده بود) باعث شد او فکر کند که توسط *آقای بونتمپی* در یک کلاهبرداری از شرکت گرفتار شده است. در آخرین تماس‌هایش، مگنوتا، با خشمی شدید، معروف‌ترین نقل قول (و ناخواسته خنده‌دار) را به بونتمپی می‌گوید: «من به تروریست‌ها ملحق می‌شوم *»* - و به دنبال آن «پورکو دیو»، یک فحش معمول ایتالیایی که به معنای واقعی کلمه «خدای خوک» است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئن ۲۰۲۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## شهرت
حتی پیش از راه‌اندازی وب‌سایت رسمی، مانیوتا دو بار به برنامه‌های گفت‌وگومحور تلویزیون ملی ایتالیا RAI دعوت شد و به‌طور غیرمنتظره‌ای در برخی رویدادهای محلی که به او اختصاص داشت، حضور یافت. در یکی از کنسرت‌های آنتونلو وندیتی در شهر لاکویلا، مانیوتا توسط خود خواننده به صحنه دعوت شد؛ زیرا وندیتی کنجکاو بود تا شخصاً با او آشنا شود.

شهرت مانیوتا به حدی رسید که سیمونه کریستیکی، خواننده ایتالیایی و برنده جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۰۷، در یکی از ترانه‌هایش به نام «ایتالیای پیرو»، بخشی از شعر را به او اختصاص داد. در این بخش آمده است:

«Piero non rinuncerebbe mai alla lotta, e si iscrive ai terroristi come fa il Magnotta»

(یعنی: «پیرو هرگز از مبارزه دست نمی‌کشد، و مثل مانیوتا به تروریست‌ها می‌پیوندد»)

این اشاره طنزآمیز به جمله معروف مانیوتا در یکی از تماس‌های تلفنی‌اش است که در اوج عصبانیت گفته بود: (من عضو تروریست‌ها می‌شوم!)، جمله‌ای که بعدها به نمادی فرهنگی در فضای اینترنتی ایتالیا تبدیل شد. شهرت او، که از شوخی‌های صوتی آغاز شد، به تدریج به یک پدیده اجتماعی و فرهنگی بدل شد که در موسیقی، رسانه و حتی رویدادهای عمومی بازتاب یافت.

## مرگ
ماگنوتا در ژانویه ۲۰۰۹ در لاکویلا بر اثر آمبولی ریوی درگذشت. در سال ۲۰۱۲، شورای شهر لاکویلا تصمیم گرفت خیابانی را به او اختصاص دهد؛ این کار هنوز انجام نشده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست پدیده‌های اینترنتی

## منابع
رده:اهالی لاکوئیلا
رده:درگذشتگان ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:سرایداران