آیریس ورساری

**آیریس ورساری** (؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۱۸ اوت ۱۹۴۴) چریک ایتالیایی و از مبارزان مقاومت ایتالیا در جریان جنگ جهانی دوم بود. او به دلیل شجاعت و از خودگذشتگی‌اش پس از مرگ به دریافت مدال طلای شجاعت نظامی نائل شد.

## زندگی‌نامه
آیریس، دختر آنجلو ورساری، با خانواده‌اش در تردوزیو، شهری کوچک در نزدیکی فورلی، زندگی می‌کرد. از سنین جوانی، آیریس با فرار از توجه ناخواستهٔ اعضای مرد خانواده‌های ثروتمند فورلی که در آنجا به عنوان خدمتکار کار می‌کرد، روحیهٔ قوی خود را نشان داد. این تحقیر، شخصیت قوی او را شکل داد.

کمی پس از بازگشت آیریس به خانه‌اش در تردوزیو، در پاییز ۱۹۴۳، خانواده‌اش تصمیم گرفتند یک تیپ پارتیزانی را در خانه‌شان پنهان کنند. خانهٔ خانوادگی‌شان در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ توسط نازی‌ها به آتش کشیده شد. ورساری موفق به فرار شد، اما خانواده‌اش (پدر، مادر و دو نفر از سه برادرش) دستگیر شدند. پدرش محاکمه و به چهار سال زندان محکوم شد، سپس در اردوگاه کار اجباری نازی‌ها زندانی شد و در همان‌جا درگذشت.

## کمک به جنبش مقاومت ایتالیا
در ژانویه ۱۹۴۴، آیریس به تیپ پارتیزان‌های ایتالیایی به فرماندهی سیلویو کورباری پیوست، در کنار او جنگید و همچنین معشوقه او شد. آنها با هم در بسیاری از عملیات شجاعانه علیه نیروهای نازی شرکت کردند.

در ۱۸ آگوست ۱۹۴۴، هنگام سپیده دم، در کا کورنیو (نزدیک تردوزیو)، خانه‌ای که آیریس به همراه سیلویو کورباری، آرتورو اسپاتزولی و آدریانو کاسادی در آن پنهان شده بود، توسط نیروهای نازی محاصره شد. سربازان که از طریق یک جاسوس از حضور آنها مطلع شده بودند، سعی کردند وارد خانه شوند. اگرچه آیریس به دلیل زخمی شدن پایش در درگیری مسلحانه قبلی نمی‌توانست حرکت کند، اما موفق شد اولین سربازی را که وارد خانه شد، بکشد. اما سپس متوجه شد که می‌تواند مانعی برای فرار رفقایش باشد و تصمیم گرفت خودش را بکشد. با وجود فداکاری او، کورباری، اسپاتزولی و کاسادی دستگیر و کشته شدند. جسد او، به همراه دیگر رفقایش، زیر ستون‌های خیابان کاستروکارو ترمه و سپس بر روی تیر چراغ برق در میدان مرکزی فورلی آویزان شد تا همه بتوانند آنها را ببینند.

## مرگ
در ۱۸ اوت ۱۹۴۴، واحد ورساری در منطقهٔ تره‌دوتسیو توسط نیروهای دشمن محاصره شد. او که مجروح شده بود، برای جلوگیری از افتادن همرزمانش به دست دشمن، خود را فدا کرد. این اقدام او به نمادی از فداکاری در جنبش مقاومت ایتالیا تبدیل شد.

کمی پس از بازگشت آیریس به خانه‌اش در تردوزیو، در پاییز ۱۹۴۳، خانواده‌اش تصمیم گرفتند یک تیپ پارتیزانی را در خانه‌شان پنهان کنند. خانه خانوادگی‌شان در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ توسط نازی‌ها به آتش کشیده شد. ورساری موفق به فرار شد، اما خانواده‌اش (پدر، مادر و دو نفر از سه برادرش) دستگیر شدند. پدرش محاکمه و به چهار سال زندان محکوم شد، سپس در اردوگاه کار اجباری نازی‌ها زندانی شد و در آنجا درگذشت.

## افتخارات
به پاس فداکاری‌ها و شجاعتش، آیریس ورساری پس از مرگ به دریافت مدال طلای شجاعت نظامی مفتخر شد. نام و یاد او در تاریخ مقاومت ایتالیا به‌عنوان الگویی از ایثار و شجاعت ثبت شده است.

## تقدیرنامه‌ها و افتخارات
دو مدرسه متوسطه در ایتالیا به نام آیریس ورساری نامگذاری شده‌اند: یک مدرسه فنی و حرفه‌ای در چزنا (FC) و یک دبیرستان در چزنا مادرنو (MB). خیابان‌هایی در فورلی، چزنا (۱۹۴۹) و رم (۱۹۹۳) نیز به نام او نامگذاری شده‌اند.

در سال ۲۰۰۷، لایحه‌ای برای بزرگداشت زنانی که در جنبش مقاومت ایتالیا شرکت داشتند، ارائه شد که ساخت دو بنای یادبود با تصویر آیریس ورساری، یکی در فورلی و دیگری در پورتیکو و سن بندتو (FC) را تصویب می‌کرد.

ورساری در ۱۶ آوریل ۱۹۷۶ به دریافت مدال طلای شجاعت نظامی مفتخر شد:زن جوانی با اصالتی ساده، در دهه بیست زندگی‌اش، با پیروی از سنت مردم شجاع رومانیا، بدون هیچ تردیدی خود را در معرض خطر قرار داد تا با پیوستن به یک تیپ پارتیزانی محلی، با ستم متکبرانه متجاوز مبارزه کند. او با جسارت و بی‌باکی، در عملیات چریکی متعددی شرکت فعال داشت و خود را به عنوان یک رهبر و جنگجوی شجاع متمایز کرد. در آخرین نبردش، هنگامی که دشمنان او و دیگر پارتیزان‌ها را در یک مزرعه دورافتاده محاصره کردند، اگرچه زخمی شده بود و قادر به حرکت نبود، اما یارانش را به شکستن حلقه محاصره تشویق کرد و با نبردی شدید، فرار آنها را تسهیل کرد. پس از سرنگون کردن افسر دشمن که برای اولین بار وارد مزرعه شد، با آگاهی از سرنوشتی که در صورت زنده افتادن به دست دشمن بی‌رحم در انتظارش بود، خودکشی کرد. بدین ترتیب، او زندگی جوان خود را فدای آرمان‌هایی کرد که در زندگی کوتاه اما باشکوه خود پرورش داده بود. – سپتامبر ۱۹۴۳ – ۱۸ آگوست 1944

## فیلم‌شناسی

* والنتینو اورسینی، کورباری، با جولیانو جما، تینا اومونت، 1971
* ادی بیسولی، زنی به نام آیریس، مستند، 2006
* آنتونیو اسپینو، پارتیزان ها. داستان گردان کوربری، مستند، 1375

## پیوند به بیرون
* زندگی‌نامه آیریس ورساری در وبگاه ANPI 

## منابع

رده:خودکشی با سلاح گرم در ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)