نیروی اجرای صلح

**نیروی اجرای صلح** (**IFOR - آی‌فور**) یک نیروی چندملیتی به رهبری ناتو در بوسنی و هرزگوین بود که بر اساس یک مأموریت یک ساله از ۲۰ دسامبر ۱۹۹۵ تا ۲۰ دسامبر ‍۱۹۹۶ با نام *رمز *'عملیات تلاش مشترک (Operation Joint Endeavour)*' فعالیت می‌کرد.*

## پیشینه
در سال ۱۹۹۵، سازمان آتلانتیک شمالی (ناتو) از سوی سازمان ملل متحد (UN) موظف شد تا مفاد توافقنامه صلح دیتون را که به جنگ بوسنی پایان می‌داد، اجرا کند. مذاکرات توافقنامه صلح دیتون در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۵ توسط روسای جمهور بوسنی، کرواسی و صربستان (به نمایندگی از صربستان و جمهوری صرب بوسنی) آغاز شد. امضای رسمی آن در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵ در پاریس انجام شد. این توافق مجموعه‌ای شامل «توافقنامه چارچوب کلی» و یازده پیوست تکمیلی به همراه نقشه‌ها بود. این توافقنامه‌ها سه هدف اصلی داشتند: پایان دادن به خصومت‌ها، مجوز اجرای برنامه‌های نظامی و غیرنظامی و تشکیل دولت مرکزی بوسنی و هرزگوین. با این شرط که افرادی که تحت محکومیت یا اتهام دادگاه‌ بین‌المللی جنایات جنگی هستند، از مشارکت در اداره دولت کنار گذاشته شوند. نقش ویژه آی‌فور اجرای پیوست‌های نظامی *توافقنامه چارچوب کلی برای صلح (GFAP) در بوسنی و هرزگوین* بود.

نیروی اجرای صلح (IFOR) جایگزین نیروی حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) شد که در ابتدا در سال ۱۹۹۲ برای انتقال قدرت تحت قطعنامه ۱۰۳۱ شورای امنیت وارد شده بود. تقریباً ۶۰ هزار سرباز ناتو به همراه نیروهایی از کشورهای غیرعضو ناتو در بوسنی مستقر شدند. «عملیات تلاش قاطع» با کد عملیاتی SACEUR OPLAN 40105 که از ۶ دسامبر ۱۹۹۵ آغاز شد، بخشی از «عملیات تلاش مشترک» بود. نیروی اجرای صلح (آی‌فور) عملیات خود را در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۵ آغاز کرد. 

توافق دیتون نتیجه‌ مجموعه‌ای طولانی از رویدادها بود، به‌ویژه شکست طرح‌های صلح به رهبری اتحادیه اروپا ، عملیات طوفان کروات‌ها در اوت ۱۹۹۵ و فرار ۲۰۰ هزار غیرنظامی صرب، جنایات جنگی صرب‌های بوسنی، به‌ویژه قتل عام سربرنیتسا، و تصرف نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد به عنوان سپر انسانی در برابر عملیات نیروی عمدی ناتو. 

ویلیام پری، وزیر دفاع ایالات متحده و پاول گراچف، همتای روسی او، در ۸ اکتبر توافق کردند که نام عملیات حفظ صلح، نیروی اجرایی توافقنامه صلح در بوسنی و هرزگوین باشد، که البته به ناتو اشاره‌ای ندارد؛ سایر اختلافات در آن زمان حل نشده بود (زنجیره فرماندهی، حوزه فرماندهی و کنترل).  در ۲۷ اکتبر آنها توافق کردند که «واحد روسی بخشی از نیروی حفظ صلح ناتو نخواهد بود، اما فعالیت‌های مهندسی، حمل و نقل و ساخت و ساز ویژه را انجام خواهد داد.»". 

دریاسالار لیتون دبلیو اسمیت جونیور، فرمانده کل نیروهای متفقین جنوب اروپا (CINCSOUTH)، به عنوان اولین فرمانده نیروی مشترک برای این عملیات که با نام فرمانده آی‌فور (COMIFOR) نیز شناخته می‌شود، خدمت کرد. او فرماندهی این عملیات را از زمان استقرار آی‌فور در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۵ از ستاد فرماندهی در زاگرب و بعداً از مارس ۱۹۹۶ از اقامتگاه در سارایوو بر عهده داشت.  دریاسالار توماس جی. لوپز از ۳۱ ژوئیه تا ۷ نوامبر ۱۹۹۶ فرماندهی این عملیات را بر عهده داشت و پس از او ژنرال ویلیام دبلیو. کراوچ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ فرماندهی این عملیات را بر عهده داشت.  سپهبد مایکل واکر ، فرمانده سپاه واکنش سریع متفقین (ARRC)، به عنوان فرمانده بخش زمینی این عملیات عمل کرد و فرماندهی آن را از ستاد ARRC (فوروارد) ابتدا در کیسلیاک مستقر بود و از اواخر ژانویه ۱۹۹۶ از ستاد ARRC (اصلی) در ایلیدژا بر عهده داشت. این اولین استقرار زمینی ناتو در خارج از منطقه بود. بخش مربوط به زمین در این عملیات با نام عملیات «تلاش استوار» شناخته می‌شد.

در اوج خود، نیروی اجرای صلح (آی‌فور) شامل نیروهایی از ۳۲ کشور بود و تعداد آنها حدود ۵۴.۰۰۰ سرباز در داخل کشور بوسنی و هرزگوین و در مجموع حدود ۸۰.۰۰۰ سرباز درگیر (با نیروهای پشتیبانی و ذخیره مستقر در کرواسی ، مجارستان ، آلمان و ایتالیا و همچنین در کشتی‌های دریای آدریاتیک ) بود. در مراحل اولیه عملیات، بخش عمده‌ای از ترکیب اولیه IFOR شامل واحدهایی بود که بخشی از UNPROFOR بودند اما در جای خود باقی ماندند و به سادگی نشان سازمان ملل خود را با نشان IFOR جایگزین کردند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (December 2017)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## مشارکت‌کنندگان و یگان‌ها
بندانگشتی|نقشه بخش‌های بین‌المللی تحت توافقنامه صلح.
کشورهای عضو ناتو که نیرو اعزام کردند شامل بلژیک، کانادا، دانمارک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند، نروژ، پرتغال، اسپانیا، ترکیه، بریتانیا و ایالات متحده بودند. کشورهای غیرعضو ناتو که نیرو اعزام کردند عبارت بودند از: استرالیا، اتریش، بنگلادش، جمهوری چک، مصر، استونی، فنلاند، مجارستان، لتونی، لیتوانی، مالزی، مراکش، نیوزیلند، پاکستان، لهستان، رومانی، اسلواکی، سوئد، روسیه و اوکراین.
ماموریت‌های یگان‌های زمینی توسط سه لشکر چندملیتی انجام می‌شد:
*لشکر چندملیتی (جنوب‌شرق), موستار – به رهبری فرانسه. همچنین با عنوان «لشکر سالاماندر» شناخته می‌شود.   ستاد این لشکر ابتدا توسط تیپ ششم زرهی سبک فرانسه و سپس لشکر هفتم زرهی فرانسه تأمین شد.
** تیپ فرانسوی آلفا، یابلانیتسا 
***هنگ دوم چتربازان لژیون خارجی
***گردان مراکش – ایگمان
** تیپ فرانسوی براوو، سارایوو
***هنگ ششم تفنگداران دریایی چترباز
***هنگ بیست‌ویکم تفنگداران دریایی
***گردان اوکراینی
** تیپ «برسالیری گاریبالدی» ایتالیا، سارایوو
***هنگ هشتم برسالیری
***گردان پرتغال
***گردان مصر
**تیپ ۴۲ کوهستان اسپانیا، مدجوگوره – سرهنگ خولیو لوپس-گوارتش مورو
***هنگ ۶۴ شکارچیان کوهستان «گالیسیا» – مورستار
***هنگ یازدهم سواره‌نظام زرهی سبک «اسپانیا» – تربینیه
*لشکر چندملیتی (جنوب‌غرب), بانیا لوکا – به رهبری بریتانیا. نام رمز بریتانیا برای مشارکت نیروهای مسلحش در IFOR «عملیات ریزولوت» بود. ستاد لشکر ابتدا توسط لشکر سوم مکانیزه بریتانیا و سپس لشکر یکم زرهی بریتانیا تأمین شد.
** تیپ چهارم زرهی بریتانیا، شیپوُوو – سرتیپ ریچارد دانت
***گردان دوم، سواره‌نظام سبک
***گردان یکم، هنگ سلطنتی فوزیلیرها
***گردان هلندی – شیشاوا
***گردان مالزی (MALBATT) – لیونو
** تیپ دوم مکانیزه کانادا، چورالیچی – سرتیپ بروس جفریز
***گردان کانادا
***هوسارهای سلطنتی ملکه – مرکونیچ گراد
***گردان چک – لیوبیا
*لشکر چندملیتی (شمال), کمپ ایگل در توزلا – به رهبری ایالات متحده. نیروی عملیاتی ایگل.لشکر یکم زرهی ایالات متحده تحت فرماندهی سرتیپ ویلیام ال. نش بخش عمدهٔ نیروهای زمینی نیروی عملیاتی ایگل را تشکیل می‌داد. آنان از ۱۸ دسامبر ۱۹۹۵ شروع به استقرار کردند و در اواخر ۱۹۹۶ به آلمان بازگشتند.
** تیپ یکم، لشکر یکم زرهی، کمپ کیم – سرهنگ گرگوری فانتنو.
***سربازخانه اول، هنگ یکم سواره‌نظام – کمپ جنتری
***گردان سوم، هنگ پنجم سواره‌نظام – کمپ مک‌گاورن
***گردان چهارم، هنگ ۶۷ زرهی – کمپ استیفنز
** تیپ دوم، لشکر یکم زرهی، کمپ لیزا – سرهنگ جان باتیست
***سربازخانه سوم، هنگ چهارم سواره‌نظام – کمپ مالی، کمپ آلیسیا
*** گردان چهارم، هنگ دوازدهم پیاده – کمپ دِمی، کمپ پَت
***2nd Bn, 68th Armor - Camp Linda
*** گردان دوم، هنگ ۶۸ زرهی – کمپ لیندا
** تیپ یکم مستقل هوابرد، کمپ اوگلِویک – سرهنگ الکساندر ایوانوویچ لِنتسوف
***گردان یکم هوابرد – پریبوی
***گردان دوم هوابرد – سیمین‌هان
** تیپ نوردیک–لهستانی، دوبوی – سرتیپ دانمارکی فین سِرمارک–تومسن
***گردان دانمارکی (استونی، لتونی و لیتوانی هر یک یک دسته برای تقویت گردان اعزام کردند) – کمپ دانِوِیرک، کمپ وال‌هالا
***گردان سوئدی – کمپ اودن
***گردان لهستان – تسلیچ، ژپچه
***گردان مهندسی فنلاند – کمپ یوسی
***گردان لجستیکی نروژ – مودریتسا
** تیپ ترکیه، زنیتسا – سرهنگ احمد بربراوغلو
***گردان ترکیه
***گردان مهندسی رومانی
در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶، مأموریت IFOR توسط SFOR بر عهده گرفته شد. سپس، در سال ۲۰۰۴، SFOR توسط نیروی اروپایی یوفر آلتئا جایگزین شد. ناتو زمانی که پشتیبانی از عملیات حفظ صلح در یوگسلاوی سابق را آغاز کرد، اعطای مدال‌های خدماتی را نیز شروع نمود؛ که این امر به اعطای نشان ناتو به نیروهای IFOR منجر شد.

## گالری

پرونده:Two_Russian_BTR_80_personnel_carriers,_commanded_by_LT_Aleksei_Terebov,_Military_Police,_Platoon_Leader,_1ST_Battalion,_Airborne_Brigade,_76th_Airborne_Division,_follow_a_high_mobil_-_DPLA_-_d8e506033fdf01d054e5ecbe7d10cc4c.jpeg|جایگزین=Two Russian BTR-80 APCs following an American Humvee in Zvornik| دو نفربر زرهی BTR-80 روسی به دنبال یک هاموی آمریکایی در زورنیک
پرونده:BTR-80_and_Bradley.jpg|جایگزین=An American M2 Bradley and a Russian BTR-80 during a patrol near Zvornik| یک دستگاه ام۲ بردلی آمریکایی و یک دستگاه بی تی آر-۸۰ روسی در حال گشت زنی در نزدیکی زورنیک
پرونده:Centauro01.JPEG|جایگزین=An Italian Army B1 Centauro during a patrol in Bosnia-Herzegovina as part of IFOR during 1996| یک فروند بی۱ سنتارو ارتش ایتالیا در حال گشت‌زنی در بوسنی و هرزگوین به عنوان بخشی از نیروهای حافظ صلح بین المللی در سال ۱۹۹۶
پرونده:Swedish_soldier_in_Bosnia-Herzegovina_1996.JPEG|جایگزین=A Swedish soldier manning a civilian checkpoint leading to the Joint Civilian Commission meeting in Doboj| یک سرباز سوئدی که در حال نگهبانی یک ایست بازرسی غیرنظامی منتهی به جلسه کمیسیون مشترک غیرنظامی در دوبوی است
پرونده:Danish_Leopard_1A5_destroys_a_Serbian_M55_AA_gun_1996.jpg|جایگزین=A Danish Leopard 1 preparing to drive over and crush a Serbian Zastava M55 anti-air gun| یک تانک لئوپارد ۱ دانمارکی در حال آماده شدن برای عبور از روی یک توپ ضدهوایی زاستاوا ام۵۵ صربستانی و له کردن آن
پرونده:IVECO_-_OTO_Melara_Centauro_B1_close_up.JPEG|جایگزین=The crew of an Italian B1 Centauro deployed as part of IFOR| خدمه یک فروند هواپیمای بی۱ سنتارو ایتالیایی به عنوان بخشی از نیروی بین المللی هوایی (IFOR) مستقر شدند.
پرونده:Unimog_truck_of_the_Bundeswehr_in_Croatia.JPEG|جایگزین=German Unimog medical vehicles in Trogir| خودروهای پزشکی یونیماگ آلمانی در تروگیر
پرونده:British_Army_vehicles_convoy_through_Kupres_during_deployment_-_DPLA_-_4efbc2d5315644ee45092693c2848c70.jpeg|جایگزین=A British convoy passing through Kupres| کاروان بریتانیایی که از کوپرس عبور می‌کند
پرونده:Greek_Army_-_IFOR_-_Bosnian_elections_DD-SD-00-00344.jpg|جایگزین=Greek soldiers guarding a truck carrying polling equipment for the 1996 Bosnian general election in Zenica| سربازان یونانی در حال محافظت از کامیون حامل تجهیزات رأی‌گیری برای انتخابات عمومی بوسنی در سال ۱۹۹۶ در زنیتسا


## همچنین ببینید

* گروه پشتیبانی ملی (NSG)
* عملیات تلاش مصمم

## یادداشت‌ها

## مطالعهٔ بیشتر

*Charles Bertin, [برتن، [https://web.archive.org/web/20110904031337/http://www.anolir.org/spip/IMG/pdf/Bosnie_1996_BERTIN.pdf

*
*

*
*

*
*

*
*

*
*

== پیوندهای خارجی ==


* [http://www.dodccrp.org/html4/research_bosnia.html تحقیقات و انتشارات CCRP بوسنی](https://web.archive.org/web/20110904031337/http://www.anolir.org/spip/IMG/pdf/Bosnie_1996_BERTIN.pdf

*چارلز)
* اطلاعات مربوط به عملیات مشترک در وب‌سایت ناتو

رده:تاریخ جمهوری صرب بوسنی
رده:تاریخ نظامی بوسنی و هرزگوین
رده:عملیات‌های نظامی ناتو
رده:عملیات‌های نظامی پرتغال
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی ناتو
رده:تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در سده ۲۰ (میلادی)