open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
هونگ جون پیو

**هونگ جون پیو** (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۵۴) سیاستمدار اهل کره جنوبی و دادستان پیشین است که از سال ۲۰۲۲ شهردار ده‌گو بوده است. او پیش‌تر به مدت پنج دوره نماینده مجلس ملی، فرماندار استان گیونگ‌سانگ جنوبی و رهبر حزب محافظه‌کار حزب ملی بزرگ در سال ۲۰۱۱ و سپس رهبر جانشین آن، یعنی حزب لیبرتی کره از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ بوده است. او در انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی ۲۰۱۷ نامزد حزب لیبرتی کره بود و در نهایت در انتخابات عمومی به مقام دوم رسید و در مقابل مون جه این شکست خورد. هونگ در انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی ۲۰۲۲ نیز به عنوان نامزد حزب محافظه‌کار قدرت مردم وارد رقابت شد و در مرحله مقدماتی به مقام دوم رسید و با اختلاف کمی از یون سوک یول شکست خورد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:اعضای مجلس ملی کره جنوبی
رده:افراد پادکمونیست اهل کره جنوبی
رده:افراد زنده
رده:پروتستان‌های اهل کره جنوبی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کره
رده:زادگان ۱۹۵۴ (میلادی)
کیم مون سو

**کیم مون سو** (؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۵۱) سیاستمدار اهل کره جنوبی است که از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ به عنوان وزیر اشتغال و کار خدمت می‌کرد. پیش از این، او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ فرماندار استان گیونگ‌گی بود. کیم که در گذشته فعال کارگری بود، وارد سیاست شد و در سال ۱۹۹۰ در تأسیس حزب مردم شرکت کرد. او به عنوان نامزد حزب کره جدید در پانزدهمین انتخابات مجلس ملی برای ناحیه سوسا، بوچون انتخاب شد. سپس در دوره‌های شانزدهم و هفدهم مجلس هم به نمایندگی ادامه داد و در نهایت در سال ۲۰۰۶ به عنوان چهارمین فرماندار منتخب استان گیونگ‌گی از طریق انتخابات عمومی برگزیده شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 

رده:اعضای مجلس ملی کره جنوبی
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:کاتولیک‌های رومی اهل کره جنوبی
یو سونگ مین

**یو سونگ مین** (؛ زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۵۸) اقتصاددان و سیاستمدار اهل کره جنوبی است. او پیش از این عضو مجلس ملی بود و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ نامزد حزب بارون شد. یو فرزند یو سو هو، وکیل و رئیس دادگاه ده‌گو و نماینده فقید مجلس ملی برای ناحیه جونگ‌گو از ده‌گو است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای مجلس ملی کره جنوبی
رده:افراد زنده
رده:اهالی دئگو
رده:بوداییان اهل کره جنوبی
رده:زادگان ۱۹۵۸ (میلادی)
کیم دونگ یون

**کیم دونگ یون** (؛ زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۵۷) سیاستمدار اهل کره جنوبی است که از ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ به عنوان سی و ششمین فرماندار استان گیونگ‌گی فعالیت می‌کند. پیش از این، او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ وزیر اقتصاد و دارایی و معاون نخست‌وزیر بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه میشیگان
رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:میانه‌گرایی در آسیا
رده:وزیران دولت کره جنوبی
غذا (خوراک)

چپ|بندانگشتی| یک بشقاب گوشت گاو مغولی
چپ|بندانگشتی| برنج سرخ شده چینی در بشقاب سرو می‌شود
یک **غذا** در غذاشناسی به یک آماده‌سازی خاص غذایی اشاره دارد، یک «ماده یا نوع خاص از غذا»، که آماده خوردن یا سرو شدن است.

یک غذا ممکن است بر روی ظروف غذاخوری سرو شود، یا ممکن است با دست خورده شود.

یک غذا ممکن است بر روی ظروف غذاخوری سرو، یا ممکن است با دست خورده شود.

دستورالعمل‌های تهیه یک غذا به نام دستور پخت شناخته می‌شوند.

برخی غذاها، مانند هات داگ با کچاپ، به ندرت دارای دستور پخت‌های خود در کتاب‌های آشپزی هستند زیرا آن‌ها با ترکیب دو غذای آماده به سادگی تهیه می‌شوند.

## نامگذاری
بسیاری از غذاها نام‌های خاصی دارند، مانند ساوربراتن، در حالی که برخی دیگر نام‌های توصیفی دارند، مانند «استیک دنده کبابی». بسیاری از آن‌ها به اسم مکان‌های خاصی نام‌گذاری شده‌اند، گاهی به دلیل ارتباط خاصی با آن مکان، مانند لوبیاهای پخته بوستون یا *بیستکا آلا فیورنتینا*، و گاهی نه: تخم‌مرغ‌های پخته فلورنتینی به معنای «تخم‌مرغ‌های پخته با اسفناج» است. برخی از غذاها به نام افراد خاصی نام‌گذاری شده‌اند:
* برای افتخار به آن‌ها: به عنوان مثال، پنیر بریلات-ساوران، که به افتخار گورمِه و شخصیت سیاسی مشهور فرانسوی قرن هجدهم ژان آنتلم بریلات-ساوران نام‌گذاری شده است؛
* به نام اولین شخصی که غذا برای او تهیه شده است: به عنوان مثال، استیک چالیاپین، که به دستور خواننده اپرای روسی فیودور ایوانوویچ شالیاپین در سال ۱۹۳۴ در ژاپن تهیه شده است؛
* به نام مخترع، یا به دلیل اینکه نام غذا توسط آن شخص داده شده یا اینکه غذا در آشپزخانه مخترع تهیه شده است.

برخی غذاها داستان‌های زیادی دربارهٔ خلق خود دارند که گاهی می‌تواند دانستن منشأ واقعی نام یک غذا را دشوار کند.

## منابع

رده:آماده‌سازی مواد غذایی
رالی استونی ۲۰۲۱

**رالی استونی ۲۰۲۱** یک رویداد اتومبیل‌رانی برای خودروهای رالی بود که در چهار روز بین ۱۵ تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۱ برگزار شد. این رویداد یازدهمین دوره رالی استونی بود. هفتمین مرحله از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، قهرمانی رالی جهانی-۲ و قهرمانی رالی جهانی-۳ بود. همچنین این رویداد سومین مرحله از مسابقات قهرمانی رالی جهانی جوانان ۲۰۲۱ به حساب می‌آمد. رویداد ۲۰۲۱ در شهر تارتو در شهرستان تارتو برگزار شد که شامل بیست و چهار مرحله ویژه بود که مسافت رقابتی کلی آن ۳۱۹.۳۸ کیلومتر (۱۹۸.۴۵ مایل) را پوشش میداد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:رالی استونی
رده:رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱
رده:رویدادهای ورزشی ژوئیه ۲۰۲۱ در اروپا
رده:ورزش استونی در ۲۰۲۱ (میلادی)
کیم کیونگ سو

**کیم کیونگ سو** (؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۶۷) سیاستمدار اهل کره جنوبی است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ عضو مجلس ملی کره جنوبی بود و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به عنوان فرماندار استان گیونگ‌سانگ جنوبی فعالیت می‌کرد، تا اینکه به دلیل دستکاری نظرات عمومی محکوم و دستگیر شد.

## منابع

* 

رده:اعضای مجلس ملی کره جنوبی
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:سیاستمداران محکوم‌شده به جرم اهل کره جنوبی
قلعه دنکه

**قلعهٔ دِنکه** () یک محوطهٔ باستان‌شناسی در عراق است که در کرانهٔ رود زاب کوچک و در استان سلیمانیه در شمال شرق کشور واقع شده است. کاوش‌های باستان‌شناسی در این مکان از سال ۲۰۱۶ آغاز شد، زمانی که به‌طور تصادفی قطعه‌ای از یک لوح گِلی میخی کشف شد. نتایج این کاوش‌ها هر سال در قالب گزارش‌های مقدماتی و نشریات باستان‌شناسی منتشر می‌شود.

قلعه دنکه عمدتاً شامل بازمانده‌های یک شهر آشوری نو است که حدود ۶۰ هکتار را در بر می‌گیرد. نام کهن این شهر هنوز ناشناخته است. حفاری‌های غیرقانونی در دوران معاصر، لایه‌های باستان‌شناسی این محوطه را به‌شدت آسیب زده‌اند و همین امر مطالعهٔ ویرانه‌ها را دشوارتر کرده است. آثار قدیمی‌تری از دورهٔ مس‌سنگی نیز در بخش‌های گوناگون شهر یافت شده است، از جمله یک کوره که به‌طور کامل از زیر خاک بیرون آورده شده است.

با بهره‌گیری از بررسی‌های مغناطیس‌سنجی، ابعاد و ساختار این شهر به‌طور نسبی شناخته شده است. ویرانه‌ها بر فراز تپه‌ای گسترش یافته‌اند که باستان‌شناسان آن را «دژ» می‌نامند و بخش اصلی شهر نیز در شمال این دژ قرار دارد که به آن «شهر پایین‌دست» می‌گویند. در نقاط گوناگون شهر، حفاری‌هایی محدود انجام گرفته است. خانه‌های مسکونی از سنگ‌ریزه ساخته شده‌اند، اما تاکنون هیچ خانه‌ای به‌طور کامل کاوش نشده است. یک بنای خاص که احتمالاً متعلق به یکی از شهروندان ثروتمند بوده، دارای تالاری بزرگ با کف آجری است. در این مکان، سه دوره قابل تشخیص‌اند: نخست بقایای دیواری قدیمی در زیر خانه کشف شده که نشانگر ساخت‌وسازهای پیشین است؛ سپس دوره‌ای که خانه در آن ساخته شده؛ و در نهایت دوره‌ای که گورها روی این محل پراکنده شده‌اند. این گورها عمدتاً شامل هدایای تدفینی مانند جواهرات بوده‌اند، اما یک کاسهٔ مفرغی نسبتاً سالم نیز در میان آن‌ها یافت شده است.

در بخش اصلی شهر، بیشتر یافته‌ها سفال بوده‌اند. افزون بر آن، مُهرهای استوانه‌ای نیز به‌دست آمده‌اند که از نظر سبک‌شناسی به نیمهٔ نخست هزارهٔ یکم پیش از میلاد تعلق دارند. همچنین سرپیکان‌های آهنی فراوان و آثار تب‌آور (احتمالاً بقایای بیماری‌ها یا ابزار مرتبط با آن) کشف شده‌اند.

همچنین گورهایی از دورهٔ ساسانی در این محوطه شناسایی شده‌اند. این گورها معمولاً تنها شامل چند قطعه جواهرات به‌عنوان هدیه بوده‌اند که بیشتر آن‌ها از مهره‌های سنگی و شیشه‌ای تشکیل شده‌اند.

## نگارخانه
 
File:Excavations, Qalat-i Dinka, Peshder Plane Project, Sulaymaniyah Governorate, Iraqi Kurdistan.jpg|نمایی از اتاق شماره ۵۸. برخی از یافته‌های کاوش‌شده در سطل‌هایی قرار داده شده‌اند 
File:43. Excavations. Qalat-i Dinka, the Peshder Plane Project, Sulaymaniyah Governorate, Iraqi Kurdistan.jpg|نمایش گور شماره ۱۰۹ 
File:47. Excavations. Qalat-i Dinka, the Peshder Plane Project, Sulaymaniyah Governorate, Iraqi Kurdistan.jpg|بخشی از سطح یکی از فضاهای بیرونی مجاور. این ناحیه با چاله‌هایی که حفاران غیرقانونی ایجاد کرده‌اند، سوراخ‌سوراخ شده است 
File:48. Excavations. Qalat-i Dinka, the Peshder Plane Project, Sulaymaniyah Governorate, Iraqi Kurdistan.jpg|بخشی از یک اسکلت نمایان است. گور شماره ۱۰۳ 


## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استان سلیمانیه
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در عراق
فروریختن سقف کلوپ شبانه جت ست

در ۸ آوریل ۲۰۲۵، سقف کلاب شبانه جت ست در سانتو دومینگو، پایتخت جمهوری دومینیکن، در حین یک اجرای زنده موسیقی فرو ریخت. این فاجعه منجر به مرگ ۲۲۶ نفر و مجروح شدن ۱۸۹ نفر گردید. این حادثه به یکی از مرگبارترین بلایای غیرطبیعی در تاریخ این کشور تبدیل شد.

در میان افرادی که جان خود را از دست دادند، فرماندار استان مونته کریستی، نسلی کروز، بازیکنان سابق لیگ برتر بیسبال اکتاویو دوتل و تونی بلانکو، و موسیقیدان مرنگ، روبی پرز که در حین اجرای برنامه سقف فرو ریخت، حضور داشتند.

هماهنگ‌کننده کابینه سیاست اجتماعی جمهوری دومینیکن، تونی پنا گوا با، این فاجعه را به عنوان «بدترین فاجعه غیر جوی» در تاریخ این کشور توصیف کرد. مقامات دومینیکن، از جمله رئیس‌جمهور لوئیس ابیندر، شش روز عزای ملی اعلام کردند و تحقیقاتی را در مورد علت سقوط آغاز کردند. این حادثه با تسلیت مقامات دولتی، افراد مشهور و رهبران خارجی، واکنش‌های داخلی و بین‌المللی گسترده‌ای را در پی داشت.

## منابع

* 

رده:جمهوری دومینیکن در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:فاجعه‌ها در باشگاه‌های شبانه
رده:فاجعه‌ها در کنسرت‌ها
رده:فاجعه‌های ۲۰۲۵ (میلادی) در آمریکای شمالی
رده:فاجعه‌های انسان‌ساخت در جمهوری دومینیکن
نیژنی آلیشتان

**نیژنی آلیشتان** () یک شهرک در شهرستان فیودوروفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.

## منابع

* 

رده:محلات روستایی در شهرستان فیودوروفسکی، باشقیرستان
زمان سرنوشت

***زمان سرنوشت***  فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی گرگوری ناوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلیام هرت، تیموتی هاتن، ملیسا لیو، استاکرد چنینگ، فرانسیسکو رابال، مگان فالوز و فردریک کافین ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام جنگی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۸۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های جنگی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌ها به زبان باسکی
رده:فیلم‌های کلمبیا پیکچرز
رده:فیلم‌های گرگوری ناوا
رده:آثار موسیقی انیو موریکونه
رده:جوزپه وردی
آلیس پگلر

**آلیس مارگاریت پگلر** (۲۱ ژوئیه ۱۸۶۱ میلادی - ۱۷ ژوئن ۱۹۲۹ میلادی) معلم و جمع‌آوری کننده گیاه اهل آفریقای جنوبی بود.

آلیس، فرزند اس. مکین پگلر، در صومعه دومینیکن واقع در کنس تحصیل کرد. او با وجود این که آموزش‌های معلمی دیده بود، حرفهٔ خود را رها کرد و در شهر کنتانی ساکن گشت. او در طول حیاتش از مشکلات مرتبط به سلامتی رنج می‌برد و دچار مشکلات مزمن بیماری بود.

او در طول اقامتش در کنانتی شروع به جمع‌آوری نمونه‌های گیاهی موجود در شعاع پنج مایلی روستا کرد. کلکسیون جمع‌آوری شده توسط آلیس باعث شد که او با گیاه شناسانی همچون پیتر مک اوان، هری بلوس، هنری هارولد ولش پیرسون، سلمار شونلند از طریق نامه نگاری ارتباط برقرار کند. او یادداشت‌هایی از مشاهدات خود از گیاهان کنتانی در طول فصل‌های مختلف سال در مجلات علمی منتشر کرد. هرچند کار او خود را محدود به گیاهشناسی نبود بلکه همچنین او به جمع‌آوری سوسک‌ها، مگس‌های گال زا، عنکبوت‌ها و عقرب‌ها نیز پرداخت. در سال ۱۹۰۳ او به ایالت ترانسوال آفریقای جنوبی سفر کرد و به کار جمع‌آوری خود در منطقه بین راستنبرگ و ژوهانسبورگ ادامه داد. در نهایت مشکلات مربوط به بیماری باعث شد که تمرکزش را تنها بر مطالعه قارچ‌ها و جلبک‌ها قرار دهد. در سال ۱۹۱۸ فهرستی از قارچ‌هایی که جمع‌آوری کرده بود را در مجله علمی منتشر کرد. به خاطر زحماتی که علیرغم مشکلات سلامتی برای جمع‌آوری این نمونه‌ها کشیده بود، هری بلوس گیاه‌شناس، در جلد دوم کتاب ارکیدهای آفریقای جنوبی خود به او ادای احترام کرد. بلوس از وی به عنوان فردی یاد کرد که «علیرغم سلامتی شکننده اش، در کشف گیاهان اطراف خود خستگی ناپذیر بود». مطالعات آلیس در هفت سال پایانی عمر به علت بیماری متوقف شد. نمونه‌های جمع‌آوری شده او که به حدود ۲۰۰۰ نمونه می‌رسید به مؤسسه ملی گیاه‌شناسی آفریقای جنوبی در پرتوریا اهدا شد.

در سال ۱۹۱۲، او به افتخار استثنایی عضویت انجمن لینه‌ای‌های لندن نائل شد. به افتخار آلیس پگلر گیاه Aloe peglerae، جنس Peglera Bolus (که مترادف برای Nectaropetalum گشت)، Chironia peglerae Prain, Chionanthus peglerae (C.H. Wr.) Stearn، و قارچ‌های Puccinia peglerans,Evenaalie و بسیاری از گونه‌های دیگر از اسم او نام‌گذاری شدند.

## منابع

* 

رده:درگذشتگان ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۱ (میلادی)
مدل سازماندهی

**مدل سازماندهی**، همان‌طور که این اصطلاح به اتحادیه‌های کارگری (و گاهی دیگر سازمان‌های اجتماعی) اشاره دارد، تصوری وسیع از چگونگی جذب، عملکرد و پیشبرد منافع اعضای این سازمان‌ها است. هرچند که عملکردهای خاص این مدل به تفصیل بیشتری در زیر بحث می‌شود. این مدل معمولاً شامل تعداد زیادی سازمان‌دهنده تمام‌وقت است که با ایجاد اعتماد و شبکه‌ها و رهبران قوی در میان نیروی کار، و از طریق کمپین‌های مقابله‌ای با مشارکت تعداد زیادی از اعضای اتحادیه کار می‌کنند. مدل سازماندهی به شدت با اتحادیه‌گرایی جنبش‌های اجتماعی و اتحادیه‌گرایی اجتماعی مرتبط است. این مدل به بحث دربارهٔ چگونگی معکوس کردن روند کاهش عضویت اتحادیه‌ها کمک می‌کند، که در بیشتر کشورهای صنعتی با آن مواجه‌اند، و همچنین چگونگی بازپس‌گیری برخی از قدرت سیاسی که جنبش کارگری در طول قرن گذشته از دست داده است.

## سازماندهی در مقابل خدمات رسانی
توسعه مدل سازماندهی در مقابل مدل خدماتی قرار دارد و تفاوت‌های مختلفی بین این دو مدل برای ساختار اتحادیه وجود دارد. ادموند هیری، ملانی سیمز، دیو سیمپسون، ریک دلبریج و جان سالمون به این موضوع اشاره می‌کنند که در مدل خدماتی، «... کارکرد اتحادیه ارائه خدمات جمعی و فردی به اعضایی است که به سازمان رسمی و سلسله‌مراتب مقام‌های آن وابسته‌اند تا نیازهای خود را تأمین کنند.» آن‌ها بیان می‌کنند که مدل سازماندهی با مدل خدماتی متفاوت است زیرا به جای بیگانه کردن اعضای اتحادیه از کل فرایند و محیط اتحادیه، بر توانمندسازی اعضا تمرکز دارد.

## جستارهای وابسته
* اتحادیه کارگری
* جنبش کارگری
* مدل خدمات
* اتحادیه گرایی جامعه
* اتحادیه جنبش اجتماعی
* سازمان دهنده اتحادیه

## منابع

## پیوند به بیرون
* صفحات اتحادیه گرایی جدید TUC بریتانیا. بخش منابع میزبان تعدادی جزوه است که مشارکت مفیدی از هر دو طرف در بحث سازماندهی و خدمات است.
* مقاله ای از یادداشت‌های کار که خلاصه ای از پنج کتاب است که به‌طور سازنده SEIU را از چپ مورد انتقاد قرار می‌دهد.
* مقاله مقایسه راهبردهای اتحادیه کارگری در آمریکا و نیوزلند. شامل جزئیات منشأ سازماندهی به عنوان یک مفهوم رسمی شناخته شده در آمریکا است. سارا آکسنبریج، مقاله کار، مارس ۲۰۰۰.
* دو قدم به جلو، یک قدم به عقب: احیای اتحادیه استرالیا. هانلی و هلند، مقاله کار، می ۲۰۰۳
* جدول متضاد مدل‌های سازماندهی و خدماتی از جنبه‌های مختلف. خلاصه ای از LA Labor.
* سازماندهی واقعی: بحثی در مورد سازماندهی از منظر رتبه و پرونده. همچنین توسط LA Labor میزبانی شد.
* کتابچه راهنمای کمیته سازماندهی از LA Labor.
* The Unite To Win Proposes from New Unity Partnership. این پیشنهادها مربوط به ساختارهای اتحادیه در سطح ملی است که به گفته آنها، برای تسهیل مدل سازماندهی ضروری است.
* استدلال علیه پیشنهادهای متحد برای برنده شدن NUP
* مقالات میزبانی شده توسط یادداشت‌های کار در مورد پیشنهادهای NUP
* [سازماندهی اتحادیه در حیاط خلوت بیگ بلو](https://risweb.st-andrews.ac.uk/portal/en/researchoutput/union-organising-in-big-blues-backyard(3f411cd4-9861-4e22-9602-1b718e89acea).html) – مطالعه موردی توسط Findlay P. McKinlay A، در سال ۲۰۰۳ در مجله روابط صنعتی، در مورد کمپین سازماندهی ISTC (اکنون جامعه) در اسکاتلند منتشر شد. مقاله ممکن است فقط برای کسانی در دسترس باشد که اشتراک آنلاین مجله را دارند، مانند بسیاری از دانشگاه‌ها.
* "وکلای بنیاد "عدالت واقعی برای سرایداران" را ارائه می‌کنند" مقاله ای که توسط بنیاد دفاع حقوقی حق کار ملی، Inc.

رده:تاکتیک
رده:اتحادیه‌های صنفی
رده:جنبش کارگری اهل استرالیا
رده:روابط کاری
رده:قانون کار
تل بازموسیان

**تل بازموسیان** () یا **تپه بازموسیان** یک محوطه باستانی در کرانهٔ راست زاب کوچک در دشت رانیه (استان سلیمانیه، عراق) است. کاوش در این محوطه بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ انجام شد؛ فصل نخست توسط ابوالسوف و دو فصل دیگر توسط ع. ال‌تکریتی، در چارچوب یک پروژهٔ باستان‌شناسی نجات صورت گرفت تا آثار فرهنگی‌ای که با ساخت سد دوکان و ایجاد دریاچه دوکان زیر آب می‌رفتند، مستند شوند. دو فصل پایانی این کاوش تاکنون منتشر نشده‌اند.

افزون بر تپه بازموسیان، در جریان این عملیات چهار محوطهٔ دیگر نیز کاوش شدند: الدَم، کَمَریان، قَراشینه و تل شمشاره. بازموسیان یک تَلّ یا تپهٔ استقراری است با محیطی برابر با  و بلندی . این محوطه همراه با تپه شمشاره، از بزرگ‌ترین مکان‌های باستانی در دشت رانیه به‌شمار می‌رود. در آغاز کاوش‌ها، دامنهٔ جنوب‌شرقی تپه با روستایی اشغال شده بود که تنها در آغاز سدهٔ بیستم بنیان نهاده شده بود. امروزه این محوطه در زیر آب‌های دریاچه دوکان قرار دارد.

کاوش‌ها ۱۶ لایهٔ استقراری را آشکار کرده‌اند که از دورهٔ فرهنگ سامراء (هزاره ششم پیش از میلاد) تا سدهٔ نهم میلادی را در بر می‌گیرند. یافته‌های لایهٔ I شامل پی‌سازی‌هایی با قلوه‌سنگ، سفال‌های سده نهم میلادی و خشت خام بوده‌اند. لایهٔ II نیز شامل آثاری اسلامی بوده است. در لایهٔ III که به اواخر هزاره دوم پیش از میلاد مربوط می‌شود، یک نیایشگاه تک‌اتاقه با دیوارهای ضخیم خشتی شناسایی شد. سفال‌های این لایه نیز به میانه تا اواخر هزاره دوم پیش از میلاد تعلق دارند. در گودالی در بیرون این نیایشگاه، چند قطعهٔ لوح رسی به‌دست آمد. هرچند این الواح به‌دلیل آسیب‌دیدگی خوانا نبودند، اما از روی ویژگی‌های سبک‌شناختی آن‌ها را به دورهٔ امپراتوری آشور نسبت داده‌اند. نسخه‌ای قدیمی‌تر از همین نیایشگاه در لایهٔ IV نمایان شده است. در لایهٔ V، دیوارهای خشتی اندود شده کشف شده‌اند. لایه‌های VI تا XVI شامل آثاری مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد، دوره اوروک و فرهنگ‌های سامرا و فرهنگ حلافی بوده‌اند، اما هنوز گزارشی از این یافته‌ها منتشر نشده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استان سلیمانیه
رده:تل‌ها (باستان‌شناسی)
رده:فرهنگ حلف
رده:فرهنگ سامراء
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در عراق
رده:مناطق مسکونی پیشین در عراق
لقاح معصوم (فیلم)

***لقاح معصوم*** یا **باروری پاک**  فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی جامی دهلوی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز ویلبی، ملیسا لیو، شبانه اعظمی، ضیاء محی‌الدین، جیمز کازینز و بیل بیلی ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های بریتانیایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام بریتانیایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در پاکستان
تل صوان

**[[تل (باستان‌شناسی)|تَلِّ]] صَوّان** () یکی از مهم‌ترین محوطه‌های وابسته به فرهنگ سامراء در استان صلاح‌الدین، عراق است. این محوطه در فاصلهٔ  شمال بغداد و در جنوب سامرا قرار دارد و بر پرتگاهی به بلندی ۱۲ متر مشرف بر رود دجله واقع شده است.

این محوطه عمدتاً دارای آثاری از دوره‌های دوره عبید، فرهنگ حسونه و فرهنگ سامراء است و چند گور متعلق به تمدن بابل نیز در آن کشف شده است. تل صوان به‌عنوان محوطه شاخص فرهنگ سامراء شناخته می‌شود.

## تاریخچه
ساکنان تل صوان کشاورزانی بودند که با بهره‌گیری از آب دجله آبیاری انجام می‌دادند، چراکه بارندگی در منطقه نامطمئن بود. آنان از ابزارهایی سنگی و سنگ آتش‌زنه مشابه ابزارهای فرهنگ حسونه استفاده می‌کردند. رونق زندگی در این منطقه – که احتمالاً بر پایهٔ کشت آبی پایدار بوده است – با کشف سفال‌های ظریف سامرایی و ظروف شفاف مرمری گواهی می‌شود.

در گورهای زیرکف مربوط به بزرگسالان و کودکان، تندیس‌های تراکوتا و مرمر گچی از زنان و مردان در حالت‌های مختلف یافت شده است؛ برخی از این تندیس‌ها دارای چشم‌های بزرگ و سرهای نوک‌تیز بودند که از ویژگی‌های معمول دوره عبید هستند.

## باستان‌شناسی
تل صوان تپه‌ای بیضی‌شکل به طول  و عرض  با بیشینهٔ بلندی  است. این محوطه از سه تل تشکیل شده است که از شمال به جنوب با نام‌های A, B و C شناخته می‌شوند. بخشی از منطقهٔ غربی محوطه به‌دلیل فرسایش رود از بین رفته است. تپهٔ اصلی با یک خندق دفاعی به پهنای سه متر و دیواری نیرومند از خشت خام محصور شده بود. روستای نوسنگی، که بر تل‌های B و C قرار داشت، شامل خانه‌های بزرگ خشتی و سازه‌هایی بود که احتمالاً انبار غله بودند. در این محل پنج لایهٔ استقراری شناسایی شده است. از جمله یافته‌ها می‌توان به ۷۷ نشانهٔ گِلی نوسنگی اشاره کرد. همچنین، شمار زیادی گلولهٔ گِلی مخصوص فلاخن در کنار خندق و دیواری که باستان‌شناسان آن را دفاعی تفسیر کرده‌اند، به‌دست آمده است. تاریخ‌گذاری رادیوکربن خندق، سال ۵۷۳۰ ± ۷۵ پیش از میلاد را نشان می‌دهد.

تل صوان نخستین‌بار در سال ۱۹۳۰ توسط ارنست هرتسفلد در جریان کارهایش در سامرا شناسایی شد. این محوطه در هفت فصل بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱ توسط تیمی از اداره کل آثار باستانی عراق کاوش شد. فصل‌های اول، سوم و چهارم به سرپرستی بهنام ابوالسوف، فصل دوم با مدیریت خالد احمد الاعظمی، و فصل‌های ششم و هفتم توسط ولید یاسین انجام شد. «دانی جورج یوکانا» در سال ۱۹۸۵ مدتی کوتاه در این محل کار کرد. در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ نیز کاوش‌هایی توسط سی. برنیکه برای هیئت باستان‌شناسی فرانسه در عراق انجام شد.

## نگارخانه

File:Female figurine Tell es Sawwan DAO33.jpg|تندیس زنانه از تل صوان، موزه لوور
File:Mother goddess from Tell es-Sawwan, Iraq, 6000-5800 BCE. Iraq Museum in Baghdad.jpg|تندیس ایزدبانوی مادر از تل صوان، عراق، ۶۰۰۰–۵۸۰۰ پیش از میلاد. موزه عراق
File:Mother goddess from Tell es-Sawwan, Iraq, 6000-5800 BCE. Iraq Museum, Baghdad.jpg|تندیس ایزدبانوی مادر از تل صوان، عراق، ۶۰۰۰–۵۸۰۰ پیش از میلاد. موزه عراق
File:Alabaster jar with a necklace from Tell es-Sawwan, Iraq. 6000-5800 BCE. Iraq Museum.jpg|ظرف مرمری همراه با گردنبند از تل صوان، عراق، ۶۰۰۰–۵۸۰۰ پیش از میلاد. موزه عراق
File:Bowl with human bones from Tell es-Sawwan, Iraq, 6000-5800 BCE. Iraq Museum.jpg|کاسه‌ای حاوی استخوان انسان از تل صوان، عراق، ۶۰۰۰–۵۸۰۰ پیش از میلاد. موزه عراق


## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:دوره عبید
رده:فرهنگ حسونه
رده:فرهنگ سامراء
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در عراق
رده:مناطق مسکونی پیشین در عراق
لی جاف

لی جاف (متولد 1950) هنرمند، عکاس، فیلمساز، موسیقی دان و تهیه کننده آمریکایی است. نوه او بازیگر میا گاث است.

## اوایل زندگی
جافه که در برانکس در یک خانواده یهودی متولد شده، در شهر نیویورک بزرگ شد. Jaffe پس از برآورده کردن شرایط دبیرستان خود در سن شانزده سالگی، نیویورک را ترک کرد تا در دانشگاه پن استیت تحصیل کند و در آنجا تاریخ و ادبیات آمریکا، تاریخ هنر و فلسفه مدرن را مطالعه کرد. 

### فیلم های اولیه و هنر مفهومی
Jaffe در سن 19 سالگی ایالت پن را ترک کرد، برای مدت کوتاهی به نیویورک بازگشت و در گروه‌های مختلف سازدهنی و گیتار زد و سپس به طور ناگهانی به برزیل نقل مکان کرد. از طریق صحنه موسیقی آنجا، او به حلقه دوستانی که فیلم های تجربی می‌ساختند معرفی شد. او در آنجا فیلم هایی مانند فیلم 16 میلی متری نه راه مردن را کارگردانی کرد که در کوه های دورافتاده برزیل ساخته شد. جافه به فیلمساز بانفوذ برزیلی نویل دی آلمیدا و هنرمند هلیو اوتیتیکا نزدیک شد و در نمایشگاه آوریل 1970 "از بدن تا زمین" در بلو هوریزونته با آنها همکاری کرد.

هنگامی که جافه در سال 1971 به نیویورک بازگشت، به ساختن فیلم هایی مانند Impact با هنرمند مفهومی ویتو آکونچی و بروکلین بریج با گوردون ماتا کلارک ادامه داد. در سال 1971، او همچنین در نمایشگاه مفهومی برجسته "پروژه ها: اسکله 18" برای موزه هنر مدرن نیویورک، به سرپرستی Willoughby Sharp شرکت کرد.

## حرفه موسیقی و اقامت در جامائیکا
در سال 1972، در حالی که با Island Records کار می کرد، باب مارلی را در اتاق هتلی در نیویورک ملاقات کرد. او پس از مارلی به جامائیکا بازگشت که در ابتدا یک تعطیلات دو هفته ای بود، اما در نهایت برای پنج سال آینده ماند. Jaffe با مارلی زندگی می‌کرد. Jaffe همچنین با پیتر توش ملاقات کرد، و او آلبوم خود را Legalize It تولید کرد و جلد نمادین آن را در سال 1977 ثبت کرد.

## نقاشی
جافه در سال 1977 به نیویورک بازگشت، در حالی که هنوز با پیتر توش کار می کرد. در سال 1983 جافه به نقاشی روی آورد. آثار او به‌عنوان «مجموعه تاریخی چندرسانه‌ای در مقیاس بزرگ» شناخته می‌شوند. او از طریق آثارش موضوعات مختلفی از حاشیه‌نشینی در تاریخ آمریکا را بررسی کرده است، مانند «استثمار بازیگر سیاه‌پوست در آمریکا، ظلم صنعت خز، رابطه بومیان آمریکا با محیطش، ابهام جابیت‌ها و خائنان بزرگ آمریکا.

## کار اخیر
در اواسط دهه 80، Jaffe برای جو هیگز، پیشگام رگی، The Wailing Souls نامزد جایزه گرمی و Barrington Levy مبتکر سالن رقص، رکوردهایی تولید کرد. او در سال 2003 کتاب ONE LOVE: Life with Bob Marley and the Wailers را نوشت. این کتاب نوعی زندگی‌نامه است که در آن جافه جزئیات گرانبهایی را در مورد ملاقات‌ها و روابط خود با باب مارلی و دیگر هنرمندان خارق‌العاده از جمله پیتر توش، هلیو اوتیسیکا، ویتو آکونچی و ژان میشل باسکیا نشان می‌دهد. جافه امروز در نیویورک زندگی می‌کند، جایی که به تولید فیلم و خلق نقاشی و مجموعه‌های خود ادامه می‌دهد.

## منابع

رده:هنرمندان
رده:عکاسان
رده:زادگان ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رده:هنرمندان یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:افراد زنده
فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون

لوئیس همیلتون یک راننده مسابقه‌ای بریتانیایی است. او در طول دوران حرفه‌ای خود در رده‌های پایه، قهرمان مسابقات فرمول رنو ۲٫۰ بریتانیا (۲۰۰۳)، سوپرجایزه بحرین (۲۰۰۴)، سری قهرمانی فرمول ۳ اروپا (۲۰۰۵)، رقابت مسترز فرمول ۳ (۲۰۰۵) و سری مسابقات جی‌پی۲ (۲۰۰۶) شد. در دوران فعالیتش در فرمول یک، همیلتون موفق به کسب هفت عنوان قهرمانی جهان شده است؛ رکوردی که با راننده آلمانی، میشائیل شوماخر، مشترک است.
## فرمول یک
### قهرمانی جهان

## پیروزی‌ها
**توضیحات:**
* **شماره.** – شماره پیروزی؛  به عنوان مثال، عدد "۱" نشان دهنده اولین پیروزی همیلتون در این مسابقات است.
* **مسابقه** – شماره مسابقه در کارنامه فرمول یک همیلتون؛  به عنوان مثال "۱۵" به معنای پانزدهمین حضور همیلتوندر فرمول یک است.
* **گرید** – جایگاه آغازین راننده در مسابقه، مثال عدد ۱ نشان دهنده شروع مسابقه از خط یک است.
* **فاصله** – حاشیه پیروزی، اختلاف با نفر دوم در قالب دقیقه: ثانیه، میلی ثانیه
*  – لوئیس همیلتون در آن فصل موفق به کسب قهرمانی جهان شده است.

## جستارهای وابسته
* لوئیس همیلتون
* فهرست پیروزی‌های آیرتون سنا در مسابقات جایزه بزرگ فرمول یک
* فهرست پیروزی‌های تیم مک‌لارن در مسابقات فرمول یک

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
رده:لوئیس همیلتون
مسابقات فوتبال زیر ۱۹ سال آسیا ۱۹۷۷

مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در سال ۱۹۷۷ به میزبانی ایران در شهر تهران برگزار شد.این آخرین میزبانی ورزشگاه آریامهر از یک رقابت های بین المللی قبل انقلاب بود.از این مسابقات دو تیم فینالیست مستقیم به جام جهانی نوجوانان راه پیدا کردند عراق در ورزشگاه آریامهر تهران با نتیجه ۴ بر ۳ در مقابل جوانان ایران و در حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر پیروز شد.هر دو تیم به مسابقات قهرمانی جوانان جهانی تونس در سال ۱۹۷۷ راه یافتند. تیم ملی جوانان ایران و عراق از قاره آسیا نخستین نماینده های آسیا در جام جهانی جوانان بودند.

## تیم ها

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## استادیوم ها

## مرحله گروهی
### Group A

 8 - 0 

 3 - 0 

 0 - 0 

### Group B

 4 - 0 

 3 - 0 

    4 - 0 

### Group C

 5 - 0 

 1 - 1 

 3 - 1 

### Group D

 2 - 0 

 0 - 0 

 0 - 0 

 1 - 1 

 3 - 0 

 3 - 0 

## یک چهارم نهایی

 3 - 0 

  5 - 1 

     0 - 0 
3-1 after penalties

     2 - 2 
5-6 after penalties

## نیمه نهایی

  2 - 1 

  3 - 0 

## رده بندی

   3 - 1 

## فینال

## راهیابی به مسابقات قهرمانی جوانان جهان
جام جهانی 1977

* 
* 

## منبع
*Details on RSSSF
*ویکی پدیای انگلیسی

رده:آسیا در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:ایران در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:رقابت‌های بین‌المللی فوتبال
رده:رقابت‌های بین‌المللی فوتبال به میزبانی ایران
رده:رویدادهای ورزشی مه ۱۹۷۷
رده:رقابت‌های ورزشی در ایران
رده:فوتبال ایران در ۷۷–۱۹۷۶ (میلادی)
مسجد بزرگ سلیمانیه

**مسجد جامع سلیمانیه** ()، که با نام **مسجد بزرگ** () نیز شناخته می‌شود، مسجدی تاریخی در شهر سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق است. این مسجد همچنین با نام **مسجد شیخ احمد** نیز شناخته می‌شود، زیرا آرامگاه حاجی کاکه احمد، روحانی کرد نیکوکار که به بخشش غذا به نیازمندان معروف بود، در آن قرار دارد. مسجد در سال ۱۷۸۴ میلادی بنیان نهاده شد و در سال ۱۷۸۵ به‌دست ابراهیم پاشای بابان، از امیران خاندان بابان، ساخته شد. همچنین در این مسجد آرامگاهی برای محمود برزنجی، یکی از رهبران کردها که علیه قیمومت بریتانیا بر عراق جنگید، بنا شده است. این مسجد به‌عنوان نخستین مسجد شهر سلیمانیه شناخته می‌شود. در کنار ساختمان مسجد، آرامگاه خاندان بابان نیز قرار دارد؛ این خاندان قدرتمند که در جنگ چالدران به امپراتوری عثمانی یاری رساندند، بنیان‌گذاران شهر امروزی سلیمانیه نیز به‌شمار می‌روند.

## تاریخچه
این مسجد در آغاز با خشت گِلی و گل ساخته شده بود. در سال‌های ۱۹۴۰، ۱۹۵۰ و سرانجام در ۱۹۶۸، این مسجد به‌طور کامل با آجر بازسازی شد، با حفظ نقشهٔ اصلی و برخی جزئیات سازهٔ اولیه. منارهٔ مسجد در سال ۱۸۸۰ به دستور سلطان عبدالحمید دوم به آن افزوده شد. حاجی کاکه احمد در سال ۱۸۲۰ و در دوران بحران اقتصادی، یک غذاخوری در کنار مسجد افتتاح کرد تا غذای رایگان عرضه کند. او در سال ۱۸۸۷ درگذشت و در گوشه‌ای از مسجد به خاک سپرده شد، و آن گوشه بعدها به زیارتگاهی برای وی بدل شد.

## معماری

ورودی مسجد در شمال آن قرار دارد و به حیاط باز می‌شود. سپس در سمت شمالی مسجد، راهرویی طولانی واقع شده است. نمازخانه‌ای نیز ویژه فصل تابستان ساخته شده و در سمت چپ آن، اتاقی برای مدرسان علوم دینی و همچنین کتابخانه‌ای بزرگ وجود دارد که دربردارندهٔ کتاب‌های ارزشمند دینی است. شبستان اصلی مسجد در گسترش‌های بعدی با پیروی از الگوی معماری کلاسیک اسلامی ساخته شد و هم‌زمان یادآور سبک خشت‌گِلی بنای اولیه است. آیات قرآنی بر نمای آن نوشته شده‌اند.

در کنار شبستان، گذرگاهی به سوی آرامگاه شاهی خاندان بابان وجود دارد که گنبدی بر فراز آن قرار دارد. آرامگاه حاجی کاکه احمد و نوه‌اش محمود برزنجی نیز در اتاقی در یکی از گوشه‌های مسجد واقع شده و ضریحی برای آن‌ها ساخته شده است.

## کاربری
مسجد همچنان برای اقامهٔ نمازهای روزانه فعال است. غذاخوری وابسته به مسجد هنوز دایر است و به نیازمندان غذا می‌رساند. این مکان در ماه رمضان نیز وعده‌های افطار را فراهم می‌کند. در حال حاضر، سرپرستی مسجد را محمد شیخ سالار، از نوادگان حاجی کاکه احمد، بر عهده دارد.

## منابع

* 

رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۷۸۵ (میلادی)
رده:مسجدهای تسنن در عراق
رده:مسجدهای عراق
انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه

در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۷:۴۵ شب به وقت محلی، انفجاری در شهر سلیمانیه در شرق اقلیم کردستان عراق از کشور عراق رخ داد که منجر به ویرانی سه خانه شد. مقام‌های مسئول علت این انفجار را تجمع گاز در داخل خانه به‌دلیل نشتی مخزن گاز مایع ال‌پی‌جی اعلام کردند که باعث آتش‌سوزی در یک منطقه مسکونی شد و ده‌ها کشته و زخمی برجای گذاشت. همچنین چند خانه و خودرو نیز تخریب شدند. مقامات محلی اعلام کردند که انفجار در یک خانه شلوغ در محله قه‌زیوه روی داد و منجر به فروریختن کامل ساختمان و گرفتار شدن ده‌ها نفر در زیر آوار شد. شمار نهایی قربانیان ۱۵ کشته و ۱۲ زخمی اعلام شد. از میان ۱۲ مجروح، شش نفر بلافاصله به بیمارستان شار در سلیمانیه منتقل شدند که چهار نفر از آن‌ها تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفتند و یک نفر نیز به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد.

## واکنش‌ها
استاندار سلیمانیه، هوال ابوبکر، به‌دلیل جان‌باختن شماری از شهروندان، یک روز عزای عمومی در استان اعلام کرد. نچیروان ادریس بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق، با انتشار توییتی به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت و برای مجروحان شفای عاجل آرزو کرد.

ریبر احمد، وزیر کشور اقلیم کردستان، برای ارائه کمک و اعلام همدردی با آسیب‌دیدگان، به‌نمایندگی از مسرور بارزانی، نخست‌وزیر اقلیم، در محل حادثه حضور یافت. هیئت مساعدت سازمان ملل متحد برای عراق (یونامی) این رویداد را «هولناک» توصیف کرد و از تلاش بی‌وقفه نیروهای امدادی ستایش کرد.

ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، با صدور پیامی، حادثه را به دولت و مردم عراق تسلیت گفت. او همچنین با خانواده‌های قربانیان ابراز همدردی کرد و برای مجروحان آرزوی بهبودی نمود.

وزارت امور خارجه اردن نیز با انتشار بیانیه‌ای همبستگی خود را با دولت و ملت عراق اعلام کرد، به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت و برای مجروحان شفای کامل آرزو کرد.

همچنین سفیر ایالات متحده در عراق نیز با انتشار پیامی، ضمن تسلیت به خانواده‌های جان‌باختگان، از تلاش امدادگران قدردانی کرد.

## منابع

* 

رده:آتش‌سوزی‌های ۲۰۲۲ (میلادی) در آسیا
رده:انفجارها در ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:ریزش بناها در ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:فاجعه‌های ۲۰۲۲ (میلادی) در عراق
دویچه روندشاو

بندانگشتی| جلد کتاب چاپ اول ''دویچه روندشاو'' (۱۸۷۴) (ویرایش ادواری توسط جولیوس رودنبرگ، برلین)
بندانگشتی| صفحه اول و صفحه اول ''دویچه روندشاو'', جلد ۲۶ (۱۸۸۱) با آغاز «شعر آواز»، چرخه رمان اثر گوتفرید کلر
***دویچه روندشاو*** یک نشریه ادبی و سیاسی بود که در سال ۱۸۷۴ منتشر می‌شد و توسط جولیوس رودنبرگ تأسیس گردید. این نشریه به شدت بر سیاست، ادبیات و فرهنگ آلمان تأثیر گذاشت و یکی از موفق‌ترین نشریات ادواری در آلمان به حساب می‌آید. از جمله نویسندگان آن می‌توان به تئودور فونتان *(نویسنده رمان [[افی بریست]])*، پل هیس، تئودور استورم (نویسنده رمان *[[سوار بر اسب سفید]]*)، گوتفرید کلر و ارنست رابرت کورتیوس اشاره کرد. ریچارد موریتز مایر، مورخ ادبیات آلمانی، سبک چاپ *دویچه روندشاو* را سبک دانشگاه چاپی توصیف کرد. انتشار این نشریه با وقفه‌هایی در دوران نازی‌ها تا سال۱۹۴۶ ادامه داشت.

## تاریخچه
پس از مرگ جولیوس رودنبرگ، برونو هیک ناشر *روندشاو* شد و در سال ۱۹۱۹ توسط رودولف پچل ادامه پیدا کرد. *دویچه* *رودنشاو* تا جنگ جهانی دوم سخنگوی محافظه‌کاران جوان و بعداً مخالفان محافظه‌کار نازی‌ها بود. در سال ۱۹۴۲ پچل به زندان افتاد و نشریه توقیف شد. چهار سال بعد، *دویچه روندشاو* دوباره توسط پچل منتشر شد. پس از مرگ پچل، انتشار ماهنامه توسط پسرانش یورگن و پیتر پچل و هری پراس ادامه یافت. بورگارد فرودنفلدو هانس یواخیم نتزر آخرین ویراستاران این نشریه بودند. انتشار این مجله در سال۱۹۶۴ متوقف شد.

سنت *دویچه روندشاو* به وسیله روزنامه‌های خواهر آن ادامه پیدا کرد، *دویچه روندشاو* یک مجله آنلاین چند زبانه بود و توسط هاینریش فون لوش ویرایش می‌شد. *دویچه روندشاو* در قالب مدرن تجدید نظر کرد و کار خود را به عنوان یک نشریه ویرایش شده خانوادگی ادامه داد و روش نگارش غیرحزبی در خصوص طیف گسترده‌ای از مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مرتبط با آلمان و نقش آن در جهان را حفظ کرد.

چندین نشریه دیگر نیز از عنوان «*دویچه روندشاو*» استفاده کردند، از جمله: *دویچه روندشاو*, *هاروی، شمال داکوتا* (۱۹۱۵–۱۷)؛ *دویچه روندشاو*, *کوئرو، [[تگزاس]]*(۱۸۸۰-ca. ۱۹۰۰)، *دویچه روندشاو در [[پولن]].*

## انتشارات روندشاو
* چندین نشریه در طول سال‌ها از عنوان دویچه روندشاو استفاده کرده‌اند، از جمله:
* دویچه روندشاو، هاروی، داکوتای شمالی (۱۹۱۷–۱۹۱۵)
* ژرمن ریویو، کوئرو، تگزاس (۱۸۸۰–حدود ۱۹۰۰)
* بررسی آلمانی در لهستان (۱۹۳۹)
* دویچه روندشاو، لندشات(RVG-ورلاگ، ۱۹۹۴–۱۹۹۰)
* صفحه آلمانی–دویچه روندشاو آلمانی. توسط هاینریش فون لوش، نشریه الکترونیکی چندزبانه

## ادبیات
* رولاند بربیگ، ژوزفین کیتزبیچلر (ویراستار): بحث روندشاو۱۸۷۷. مجله پل لیندو «جنوب و شمال» و ژولیوس رودنبرگ «دویچه رودشاو». مستندات. پیتر لانگ، برن ۱۹۹۸، .
* مارگو گولر: نگهبان فرهنگ. طبقه متوسط تحصیل کرده در مجلات فرهنگی «دویچه روندشاو» و «نوه رودشاو» (۱۸۹۰ تا ۱۹۱۴) (= انتشارات دانشگاه اروپایی. سری سوم تاریخ و علوم کمکی آن. شماره ۱۰۸۲). پیتر لانگ، فرانکفورت آم ماین ۲۰۱۱، .
* ویلمونت هاکه: یولیوس رودنبرگ و روندشاو آلمانی. مطالعه روزنامه‌نگاری لیبرالیسم آلمانی ۱۸۷۰–۱۹۱۸. فونوینکل، هایدلبرگ ۱۹۵۰.

## منابع

رده:انحلال‌های ۱۹۶۴ (میلادی) در آلمان غربی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۷۴ (میلادی) در آلمان
رده:مجله‌های آلمانی زبان
رده:مجله‌های انگلیسی‌زبان
رده:مجله‌های چندزبانه
رده:مجله‌های خبری آلمان
رده:مجله‌های ماهانه آلمان
آلالاخ

**آلالاخ** () یا تل آتچانا، آلالاخ، پایتخت پادشاهی فراموش‌شده موکیش در هزاره دوم پیش از میلاد است که در دره آموق در استان ختای، در نزدیکی آنتاکیهٔ امروزی قرار دارد. این محوطه، همراه با محوطه همسایهٔ تل تاینات، بخشی از یک کلان‌شهر چندلایه است که توسط رود اورنت شکل گرفته است.

آلالاخ شهری باستانی در دوران برنز بود. این شهر حدود سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد تأسیس شد و تا حدود سال ۱۲۰۰ پیش از میلاد به‌عنوان یک مرکز شهری مهم باقی ماند. آلالاخ دارای کاخ‌ها، معابد، خانه‌های مسکونی و استحکامات بود و در دوره برنز پسین، پایتخت پادشاهی محلی موکیش محسوب می‌شد.

## تاریخچه
دوران برنز میانی: آلالاخ در این دوره تحت حاکمیت پادشاهی امهدی (حلب) بود. کاخ‌های سلطنتی و معابد در این دوره ساخته شدند و شهر به‌عنوان یک مرکز مهم تجاری و فرهنگی شناخته می‌شد.

دوران برنز پسین: پس از سقوط امهد، آلالاخ به پایتخت پادشاهی موکیش تبدیل شد. در این دوره، کاخ‌ها و معابد جدیدی ساخته شد و شهر به‌عنوان یک مرکز مهم در منطقه باقی ماند.

دوران آهن: برخلاف تصورات قبلی مبنی بر ترک شهر پس از قرن دوازدهم پیش از میلاد، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که آلالاخ در دوران آهن (حدود ۱۲۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد) نیز مسکونی بوده است.

## کاوش‌های باستان‌شناسی
کاوش‌های اولیه در آلالاخ بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ و سپس ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ توسط سر لئونارد وولی انجام شد. در این کاوش‌ها، بقایای کاخ‌ها، معابد و خانه‌های مسکونی کشف شد. کاوش‌های بعدی در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی به سرپرستی ک. آصلحان ینر ادامه یافت و اطلاعات بیشتری دربارهٔ ساختارهای شهری و تاریخچه آلالاخ فراهم کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تل‌ها (باستان‌شناسی)
رده:جغرافیای استان ختای
رده:شام باستان
رده:عموری‌ها
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در هزاره ۳ (پیش از میلاد)
رده:مناطق مسکونی پیشین در ترکیه
رده:مناطق مسکونی منحل‌شده در سده ۷ (پیش از میلاد)
رده:میتانی
رده:هوری‌ها
تریدینگ‌ویو

**تریدینگ‌ویو** () یک شبکه رسانه اجتماعی، پلتفرم تجزیه و تحلیل و برنامه تلفن همراه برای معامله گران و سرمایه گذاران است. این شرکت در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و دارای دفاتری در نیویورک و لندن است. در سال ۲۰۲۰، این شرکت در رتبه‌بندی ۱۳۰ وب سایت برتر جهان بر اساس الکسا قرار گرفت.

## تاریخچه
تریدینگ‌ویو در سال ۲۰۱۱ توسط کارآفرینان روسی، کنستانتین ایوانوف (مدیر ارشد فناوری)، دنیس گلوبا (مدیر عامل اجرایی) و استن بوکوف (مدیر عملیاتی) تأسیس شد. دفتر مرکزی تریدینگ‌ویو در نیویورک قرار دارد و دفتر مرکزی بازار اروپای آن در لندن است. هدف این پلتفرم این است که با بحث در مورد ایده‌های سرمایه‌گذاری در یک انجمن باز به کاربران در سراسر جهان کمک کند تا بازارهای مالی را بهتر درک کنند. در تابستان ۲۰۱۳، این پروژه برای شتاب‌دهنده استارت آپ Techstars انتخاب شد و در آنجا قراردادهایی با مایکروسافت و CME امضا کرد. این شرکت بعداً ۳٫۶ میلیون دلار بودجه از iTech Capital و سایر سرمایه گذاران (TechStars, Right Side Capital Management, Irish Angels) دریافت کرد.

در ماه مه ۲۰۱۸، این شرکت دور دیگری از سرمایه‌گذاری خطرپذیر را به مبلغ ۳۷ میلیون دلار به رهبری شرکای سرمایه‌گذاری اینسایت، DRW Venture Capital و جامپ کپیتال بست و TradeIT را خریداری کرد. در اکتبر ۲۰۲۱، به عنوان بخشی از دور بعدی تأمین مالی، تریدینگ ویو ۳ میلیارد دلار ارزش گذاری شد و ۲۹۸ میلیون دلار اضافی از سرمایه گذارانی، از جمله تایگر گلوبال جذب کرد.

## پانویس

رده:شرکت‌های خدمات مالی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:فروشندگان داده‌های مالی
مریه‌نو

**مریه‌نو** () طبقه‌ای از نجیب‌زادگان جنگجو و ارابه‌سوار موروثی بودند که در بسیاری از جوامع خاور نزدیک باستان در دوران عصر برنز وجود داشتند. واژهٔ *Maryannu* واژه‌ای هوری‌شده از ریشهٔ هندوآریایی کهن است که با افزودن پسوند هوریِ «-nni» به ریشهٔ هندوآریاییِ «márya» ساخته شده است؛ «márya» به معنای «مرد (جوان)» یا «جنگجوی جوان» است. زبان‌شناس مارتین ال. وست پیشنهاد کرده است که نام *[[مریونس (اسطوره)|مریونس]]*، یکی از شخصیت‌های حماسه‌های هومری، «همانند» واژهٔ *maryannu* است. بنابراین، *Mērionēs* می‌تواند شکل یونانی هومری این واژه باشد که در شعر پیشا-میسنی به شکل *Mārionās* بازتاب یافته است.

این اصطلاح در نامه‌های عمارنه که به‌دست هاپی نوشته شده‌اند، نیز آمده است. بیشتر مریه‌نوها نام‌های سامی و هوری داشتند.

## جستارهای وابسته
* فروپاشی تمدن در اواخر عصر برنز

## منابع

* 

رده:افراد هندو-آریایی
رده:جنگ‌های تاریخ باستان
رده:میتانی
رده:نامه‌های عمارنه
بیجان (جزیره)

**بیجان** (Bijân) جزیره‌ای است در میانهٔ رود فرات، در سرزمین تاریخی سوهوم (واقع در عراق امروزی). این جزیره متعلق به گروهی از جزایر است که در آن‌ها محوطه‌های باستان‌شناسی شناسایی شده‌اند.

## پژوهش‌های باستان‌شناسی
پژوهش‌های نجات‌بخش باستان‌شناسی در جزیرهٔ بیجان در چارچوب طرح بین‌المللی نجات سد حدیثه انجام شد. این منطقه قرار بود به‌واسطهٔ ساخت سدی بر رود فرات زیر آب برود؛ اکنون این منطقه بخشی از دریاچه قادسیه است. به درخواست ادارهٔ آثار باستانی عراق، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ چندین هیئت باستان‌شناسی عراقی و خارجی در این منطقه به فعالیت پرداختند. یکی از نخستین و فعال‌ترین گروه‌ها توسط مرکز لهستانی باستان‌شناسی مدیترانه‌ای دانشگاه ورشو (که آن زمان مرکز پژوهشی قاهره، مرکز باستان‌شناسی مدیترانه‌ای دانشگاه ورشو نام داشت) زیر نظر میخائو گاولیکوفسکی و سپس ماریا کروگولسکا سازماندهی شد. این هیئت طی پنج سال، هشت فصل کاوش انجام داد.

## توصیف محوطه
قدیمی‌ترین ساختارهای شناسایی‌شده، مربوط به آغاز هزارهٔ یکم پیش از میلاد هستند و شامل دیوارهایی از بلوک‌های بزرگ سنگ‌آهکی با ضخامت ۵ تا ۶ متر می‌شوند. در دوران امپراتوری آشوری نو (سدهٔ هفتم پیش از میلاد)، دژی از خشت خام بر این جزیره ساخته شد و بعدها توسعه یافت. پس از حدود ۶۰۰ سال وقفه در سکونت، اشغال این مکان در دوره‌های شاهنشاهی اشکانی، امپراتوری روم و آغاز دورهٔ اسلامی ادامه یافت. از مهم‌ترین یافته‌ها می‌توان به یک مجمر مفرغی اشکانی با دسته‌ای به‌شکل اسب، کاسه‌ای سفالی با کتیبه‌ای جادویی به زبان آرامی، سکه‌ها و چراغ‌های رومی، و سفال و شیشه‌های متعلق به دوران عباسیان (دورهٔ اسلامی نخستین) اشاره کرد.

## منابع
* Marta Mierzejewska. حوضچه‌های عباسی از جزیرهٔ بیجان. «باستان‌شناسی لهستان در مدیترانه»، جلد ۲۳/۱ (۲۰۱۴)، ص ۶۴۳–۶۶۲
* Maria Krogulska و Andrzej Reiche. «اشکانیان در جزیرهٔ بیجان»، در: Ch. Kepinski, O. Lecomte, A. Tenu (ویراستاران)، *Studia Euphratica. Le moyen Euphrat iraquien révélé par les fouilles préventives de Haditha* (Travaux de la Maison René-Ginouvès 3)، پاریس: De Bocard، ۲۰۰۶، ص ۳۳۹–۳۶۵
* Maria Krogulska. بیجان. «باستان‌شناسی لهستان در مدیترانه»، جلد ۱ (۱۹۹۰)، ص ۱۰–۱۳
* Maria Krogulska. «بیجان – چراغ‌های لایهٔ "رومی"». *Mesopotamia*، جلد ۲۲ (۱۹۸۷)، ص ۹۱–۱۰۰
* Zsolt Kiss، *۵۰ سال کاوش‌های لهستانی در مصر و خاور نزدیک*، ۱۹۸۶

## پیوند به بیرون
* بیجان – توصیف در وبگاه مرکز باستان‌شناسی مدیترانه‌ای دانشگاه ورشو

## منابع

* 

رده:بین‌النهرین
رده:تمدن‌های باستانی در غرب آسیا
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در عراق
آگاثوکلیا

**آگاثوکلیا** (؛ ) نجیب‌زادهٔ اهل مصر باستان بود. وی معشوقه مورد علاقهٔ فرعون یونانی-مصری بطلمیوس چهارم فیلوپاتور بود که مابین سال‌های ۲۲۱ تا ۲۰۵ پیش از میلاد سلطنت کرد. او خواهر آگاثوکلیس وزیر بطلمیوس چهارم بود.

آگاثوکلیا یک نجیب‌زاده مصری بود. او یکی از دختران اینانثی مصری بود. در مورد نام پدرش اطمینان کامل وجود ندارد. پولیبیوس بیان می‌کند که آگاثوکلیا خویشاوندانی داشت که به سلسله بطلمیوسی خدمت می‌کردند: نیکون یک فرمانده یا کاپیتان ناوگان در زمان بطلمیوس چهارم و فیلامون که توسط برادرش به عنوان فرماندار کورنا منصوب شد.

آگاثوکلیا ممکن است صاحب یک قایق غلات بوده باشد. آگاثوکلیا و برادرش که هر دو نفوذ تقریباً نامحدودی بر فرعون داشتند، توسط مادر جاه‌طلب خود به او معرفی شدند. پولیبیوس (۱۵٫۳۱٫۱۳)، بیان می‌کند که آگاثوکلیا مدعی شد که بخ پسر بطلمیوس چهارم شیر داده است. با وجود ازدواج بطلمیوس چهارم با خواهرش آرسینوئه سوم در سال ۲۲۰ قبل از میلاد، آگاثوکلیا همچنان مورد علاقه او بود. در اواخر ق. ۲۱۰ قبل از میلاد، آگاثوکلیا ممکن است از رابطه خود با بطلمیوس چهارم پسری به دنیا آورد که احتمالاً اندکی پس از تولد او مرده است و همچنین گفته شده است که بطلمیوس پنجم در واقع از آگاثوکلیا متولد شده است.

پس از مرگ بطلمیوس چهارم در سال ۲۰۵، آگاثوکلیا و دوستانش این رویداد را مخفی نگه داشتند تا فرصتی برای غارت خزانه سلطنتی داشته باشند. آنها همچنین با سوسیبیوس توطئه‌ای ترتیب دادند تا آگاثوکلیس را بر تخت سلطنت بنشانند یا حداقل او را نایب السلطنه بطلمیوس پنجم کنند. آنها با حمایت سوسیبیوس، آرسینوئه سوم را به قتل رساندند. آگاثوکلیس سپس به عنوان نگهبان پادشاه جوان بطلمیوس پنجم خدمت کرد.

در سال ۲۰۳/۲۰۲ پیش از میلاد، مصریان و یونانیان اسکندریه که از ظلم  آگاثوکلیس خشمگین شده بودند، علیه او قیام کردند و فرماندار نظامی تله‌پلموس خود رهبری این معترضان را به عهده گرفت. آنها شبانه کاخ را محاصره کردند و به زور وارد کاخ شدند. آگاثوکلیس و خواهرش التماس دعا کردند، اما بیهوده بود. آگاثوکلیس توسط دوستانش کشته شد تا از بروز واقعه‌ای بی‌رحمانه‌تر جلوگیری کند. آگاثوکلیا با خواهرانش و اینانثی که به معبدی پناه برده بودند، بیرون کشیده شدند و در حالت برهنگی کامل در معرض خشم جمعیت قرار گرفتند که به معنای واقعی کلمه اعضای بدن آن‌ها را جدا و تکه‌تکه کردند. تمام همدستان آنها و کسانی که در قتل آرسینوئه سوم سهمی داشتند نیز به همین ترتیب به قتل رسیدند.

زن دیگری با نام «آگاثوکلیا» هم در آن دوران وجود داشت که دختر مردی به نام آریستومنس بود که در اصل یک آکارنانی بود و در مصر به قدرت فراوانی رسید.

## منابع

## کتاب‌شناسی

*

رده:درگذشتگان سده ۳ (پیش از میلاد)
رده:زادگان سده ۳ (پیش از میلاد)
رده:زنان مصر باستان در سده ۳ (پیش از میلاد)
رده:کشته‌شدگان اهل مصر
رده:یونانی‌ها در سده ۳ (پیش از میلاد)
مدال ناتو

**مدال ناتو** () یک نشان نظامی بین‌المللی است که تحت نظارت سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به اعضای ارتش‌های مختلف جهان اعطا می‌شود. این مدال توسط شرکت ایکلرس-سنتینی اینترنشنال، در شهر امیکسم، بلژیک تولید می‌شود.

مدال ناتو برای اولین بار در سال ۱۹۹۶ برای قدردانی از افرادی که در نیروی پیاده‌سازی به‌عنوان بخشی از عملیات کوشش مشترک در یوگسلاوی سابق خدمت کرده بودند، اهدا شد. در سال ۱۹۹۹ یک نوار جدید برای شرکت کنندگان در بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در کوزوو اضافه شد. با متداول شدن عملیات‌های ناتو، نوارهای مختلفی برای هر عملیات در این مدال ایجاد شد. مدال ناتو در اوایل سال ۲۰۰۳ به فرم کنونی تغییر یافت.

## جستارهای وابسته
* صلح‌بانی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:مدال‌های ناتو
مارینا آیتووا

**مارینا الکساندروونا آیتووا**، با نام خانوادگی پیشین **کُرژُووا**(؛ زادهٔ ) ورزشکار قزاقستانی در پرش ارتفاع است. رکورد شخصی او ۱٫۹۹ متر است که در ژوئیهٔ ۲۰۰۹ در آتن به‌دست‌آورد.

## زندگی‌نامه
آیتووا در قراغندی، جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان، اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. او نخستین حضورهای بین‌المللی خود را در سال ۲۰۰۳ تجربه کرد و در مسابقات جهانی دو و میدانی داخل سالن ۲۰۰۳ و مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۳ شرکت کرد، اما در هیچ‌یک از این رقابت‌ها نتوانست از مرحله مقدماتی عبور کند. آیتووا کشورش را در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نمایندگی کرد، ولی باز هم از مرحلهٔ مقدماتی فراتر نرفت. او در مسابقات جهانی ۲۰۰۷ شرکت کرد و در فینال، به مقام هفتم رسید. در سال ۲۰۰۸، پنجمین جایگاه را در مسابقات دو و میدانی داخل سالن جهان کسب کرد و در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ حضور یافت و در مجموع، دهم شد. او دومین حضور خود را در مسابقات جهانی دو و میدانی، در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۹ تجربه کرد، اما به مرحله نهایی راه نیافت. آیتووا در قهرمانی دو و میدانی داخل سالن آسیا ۲۰۱۰ به مدال طلا دست یافت و با پرشی به ارتفاع ۱٫۹۳&nbsp;متر، رکورد رقابت‌ها را برابر کرد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:افراد قزاقستانی روس‌تبار
رده:زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:مدال‌آوران بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲
رده:مدال‌آوران بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶
رده:مدال‌آوران بازی‌های آسیایی در دو و میدانی
رده:مدال‌آوران طلا بازی‌های آسیایی اهل قزاقستان
رده:مدال‌آوران نقره بازی‌های آسیایی اهل قزاقستان
رده:مدال‌آوران یونیورسیاد در دو و میدانی
رده:ورزشکاران دو و میدانی بازی‌های المپیک قزاقستان
رده:ورزشکاران دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۰۴
رده:ورزشکاران دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۰۸
رده:ورزشکاران دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۱۲
رده:ورزشکاران دو و میدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲
رده:ورزشکاران دو و میدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶
رده:ورزشکاران دو و میدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴
نادژدا دوبوویتسکایا

**نادژدا دوبوویتسکایا** (؛ زادهٔ ) ورزشکار قزاقستانی است که در رشتهٔ پرش ارتفاع تخصص دارد. او مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ را به دست آورد. دوبوویتسکایا از ۸ ژوئن ۲۰۲۱ رکورددار آسیا در پرش ارتفاع زنان است.

رکورد شخصی او در فضای باز ۲٫۰۰ متر است (در آلماتی، ۲۰۲۱) که یک رکورد جدید آسیایی محسوب می‌شود و یک سانتی‌متر بیشتر از رکورد قبلی هم‌وطنش مارینا آیتووا در سال ۲۰۰۹ است. رکورد شخصی او در فضای بسته ۱٫۹۸ متر است (در بلگراد، ۲۰۲۲).

## جوایز
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:فاقد محل تولد (افراد زنده)
رده:مدال‌آوران بازی‌های آسیایی در دو و میدانی
رده:مدال‌آوران برنز بازی‌های آسیایی اهل قزاقستان
رده:مدال‌آوران در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸
رده:مدال‌آوران مسابقات دو و میدانی داخل سالن جهان
رده:ورزشکاران دو و میدانی بازی‌های المپیک قزاقستان
رده:ورزشکاران دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۰
رده:ورزشکاران دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴
رده:ورزشکاران دو و میدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸
اریک اسمیت

**اریک اسمیت** (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از سپتامبر ۲۰۲۳ به‌عنوان سی و نهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کند.

اسمیت فعالیت نظامی را در سال ۱۹۸۷ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ فرماندهی نیروهای جنوبی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت، از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ دستیار ارشد نظامی وزیر دفاع آمریکا بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به‌عنوان فرمانده لشکر ۱ تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ فرماندهی نیروی سوم تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت. 

وی از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون توسعه و ادغام رزم سپاه تفنگداران دریایی آمریکا بود و فرماندهی توسعه رزمی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ به‌عنوان جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:پرسنل تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در جنگ خلیج فارس
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تگزاس ای اند ام
رده:دریافت‌کننده مدال دلیری نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:ژنرال‌های نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
رده:کارکنان سپاه تفنگداران دریایی آمریکا در جنگ عراق
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:نظامیان اهل تگزاس
رده:اهالی پلینو
یانا شچربان

**یانا والریِونا شچِربان** (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است که در پُست دریافت‌کننده قدرتی بازی می‌کند. او عضو تیم ملی والیبال زنان روسیه است و در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۱ در چین، مونترو والی مسترز ۲۰۱۴، جایزه بزرگ جهان (در ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶)، والیبال قهرمانی زنان جهان ۲۰۱۴ در ایتالیا، قهرمانی والیبال زنان اروپا ۲۰۱۵ در بلژیک و هلند، جام جهانی والیبال زنان ۲۰۱۵ در ژاپن، و المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در برزیل شرکت کرده است.

## حرفه
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو اشاره کرد.

در سطح باشگاهی، او برای تیم‌های AES Balakovo, Universitet Vizit, Proton Balakovo و دینامو کراسنودار بازی کرده و در سال ۲۰۱۴ به تیم دینامو مسکو پیوست.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان والیبال بازی‌های المپیک روسیه
رده:بازیکنان والیبال در المپیک تابستانی ۲۰۱۶
رده:بازیکنان والیبال زن اهل روسیه
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:مدال‌آوران یونیورسیاد در والیبال
رده:ورزشکاران اهل بیشکک