آخرین رومی

اصطلاح **آخرین رومیان** () در طول تاریخ برای توصیف شخصی به‌کار رفته است که گمان می‌رفت ارزش‌های تمدن روم باستان را در خود مجسم می‌کرده است؛ ارزش‌هایی که به‌طور ضمنی با مرگ او منقرض شده‌اند. این عنوان برای افراد متعددی استفاده شده است. نخستین نمونهٔ ثبت‌شده، توصیف ژولیوس سزار از مارکوس یونیوس بروتوس است، که او را کسی دانست که با مرگش روح کهن رومی نیز از میان خواهد رفت.

## فهرست افرادی که به‌عنوان «آخرین رومیان» توصیف شده‌اند
### در مدیترانهٔ باستان و اوایل قرون وسطی
* گایوس کاسیوس لونگینوس (درگذشتهٔ ۴۲ پیش از میلاد)، که توسط بروتوس و مورخ باستانی آئولوس کرموتیوس کوردوس چنین نامیده شد.
* آسینیوس پولیو (۷۵ پیش از میلاد – ۴ میلادی)، یکی از آخرین خطیبان و نویسندگان بزرگ جمهوری روم.
* والنتینیان یکم (۳۲۱–۳۷۵)، آخرین امپراتور غربی که به‌طور گسترده در هر دو سوی مرزهای راین و دانوب لشکرکشی کرد.
* والنس (۳۲۸–۳۷۸)، «آخرین رومیِ واقعی»  امپراتور شرقی (و برادر والنتینیان یکم) که ارتش خود را به شکستی فاجعه‌بار در نبرد آدریانوپل رهبری کرد.
* استیلیکو، ژنرال قدرتمند وندالی–رومی در اوایل قرن پنجم میلادی. همچنین در فصل سی‌ام کتاب ادوارد گیبون با عنوان *[[تاریخ زوال و سقوط امپراتوری روم]]* «آخرین ژنرال رومی» نامیده شده است. 
* فلاویوس آئتیوس (۳۹۶–۴۵۴)، ژنرال اواخر امپراتوری روم غربی که از گل در برابر فرانک‌ها و دیگر بربرها دفاع کرد و آتیلا را در دشت‌های کاتالونی در نزدیکی شالون در سال ۴۵۱ شکست داد. این عنوان توسط پروکوپیوس به او داده شد.
* کنت بونیفاس (درگذشتهٔ ۴۳۲)، ژنرال اواخر امپراتوری روم غربی و رقیب فلاویوس آئتیوس. این عنوان را پروکوپیوس به او داده است.
* گالا پلاچیدیا (۳۸۸–۴۵۰)، امپراتریس همسر کنستانتیوس سوم و مادر والنتینیان سوم، که «آخرین امپراتریس رومی» نامیده شده است و از سال ۴۲۵ تا ۴۳۷ حاکم بالفعل امپراتوری روم غربی بود.
* ماژوریان (۴۲۰–۴۶۱)، امپراتور روم میان سال‌های ۴۵۷ تا ۴۶۱. او آخرین امپراتوری بود که به‌طور جهانی به‌عنوان حاکم بالفعل سراسر امپراتوری غربی شناخته شد و برای مدتی کوتاه بیشتر سرزمین‌های از‌دست‌رفته در گل و هیسپانیا را بازپس گرفت.
* آمبروسیوس اورلیانوس (قرن پنجم میلادی)، فرمانده نظامی رومانو-بریتانیایی در برابر یورش آنگلوساکسون‌ها. این عنوان را گیلداس به او داده است.
* رومولوس آگوستولوس (برکنار شده در ۴۷۶)، آخرین امپراتور روم غربی که بر تخت سلطنت بود.
* آنیسیوس مانلیوس سورینوس بوئتیوس (۴۸۰–۵۲۵)، یکی از آخرین فیلسوفان بزرگ روم. او از سوی مارتین گرابمان به‌عنوان «آخرین رومیان» و نخستین متفکران مدرسی‌گری قرون وسطی شناخته شد؛ همچنین به مقام قدیسی رسید.
* گیلداس (فعال در اوایل قرن ششم)، روحانی، نویسنده و قدیس رومانو-بریتانیایی.
* ژوستینین یکم «بزرگ» (۴۸۲–۵۶۵)، دومین امپراتور از سلسله ژوستینینی و احتمالاً آخرین امپراتور بیزانسی که زبان لاتین زبان مادری‌اش بود.
* فلاویوس بلیساریوس (۵۰۵–۵۶۵)، ژنرال برجستهٔ امپراتوری بیزانس در دوران ژوستینین که به‌خاطر بازپس‌گیری بخش‌هایی از امپراتوری غربی شناخته می‌شود.
* فلاویوس ماگنوس اورلیوس کاسیودوروس سناتور (حدود ۴۸۵ – حدود ۵۸۰)، سیاستمدار و نویسندهٔ رومی.
* گرگوری بزرگ (۵۴۰–۶۰۴)، پاپ تأثیرگذار و زادهٔ روم.
* دزیدریوس اهل کاهور (۵۸۰–۶۵۵)، اشراف‌زادهٔ گالو-رومی اسقف و قدیس.

### در اسپانیای قرون وسطی
* قدیس اولوگیوس کوردوبا (۸۰۰–۸۵۹)، که با عنوان «آخرین هیسپانو-رومی» شناخته می‌شود. خانوادهٔ او از طبقهٔ سناتوری بودند و از دوران روم باستان در کوردوبا (کوردوبا) زمین‌دار بودند.

### در انگلستان
* ویلیام کانگریو، که توسط الکساندر پوپ «Ultimus Romanorum» نامیده شد.
* ساموئل جانسون، که توسط توماس کارلایل «Ultimus Romanorum» نامیده شد.
* اچ. اچ. اسکوئیث که عنوان «آخرین رومیان» بارها پس از سقوطش از قدرت در سال ۱۹۱۶ برای او به‌کار رفت.

### در ایالات متحده آمریکا
در ایالات متحده، عنوان «آخرین رومیان» در اوایل قرن نوزدهم بارها به‌عنوان لقب برای رهبران سیاسی و دولتمردانی به‌کار رفت که در انقلاب آمریکا شرکت داشتند، اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا را امضا کردند، در جنگ استقلال آمریکا حضور داشتند یا قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را بنیان نهادند.

## جستارهای وابسته
* سقوط امپراتوری روم غربی
* جانشینی امپراتوری روم
* سقوط قسطنطنیه
* جانشینی امپراتوری بیزانس
* میراث امپراتوری روم

## منابع

رده:عنوان‌های افتخاری