آشپزی توسکانی

**آشپزی توسکانی** () شامل سنت‌های آشپزی توسکانی در ایتالیا است که به خاطر سادگی و تمرکز بر مواد اولیه تازه و باکیفیت مانند روغن زیتون، حبوبات و گوشت مشهور است. این آشپزی ریشه در  دارد و بر استفاده از مواد فصلی و طعم‌های ساده به جای سس‌ها و ادویه‌های پیچیده تأکید دارد.

توسکانی همچنین خانه برخی از مشهورترین شراب‌های جهان مانند کیانتی، برونلو دی مونتالچینو و وینو نوبیله دی مونته‌پولچیانو است.

نان نقش بسیار مهمی در آشپزی توسکانی دارد. یکی از خصوصیات آشپزی توسکانی، نان سفید ساده و بدون نمک است که همراه با تمامی غذاها سرو می‌شود. این نان منشأ خود را به قرن شانزدهم بازمی‌گرداند، زمانی که مالیات سنگینی بر نمک وضع شده بود.

## نمای کلی

سادگی محور اصلی آشپزی توسکانی است. حبوبات، نان، پنیر، سبزیجات، قارچ و میوه تازه استفاده می‌شوند. نمونه خوبی از غذای معمول توسکانی،  است، یک سوپ معروف که نامش به معنای «بازجوشانده شده» است. مانند اکثر غذاهای توسکانی، این سوپ ریشه دهقانی دارد.  در اصل با گرم کردن مجدد (یعنی بازجوشاندن) سوپ مینسترونه یا سبزیجات باقی‌مانده از روز قبل تهیه می‌شد. نسخه‌های زیادی وجود دارد، اما مواد اصلی همیشه شامل نان باقی‌مانده، لوبیا کانلی و سبزیجات ارزان قیمت مانند هویج، کلم، لوبیا، برگ چغندر، کالو نرو (کلم توسکانی)، پیاز و روغن زیتون هستند.

یک نوع پاستای منطقه‌ای توسکانی به نام  شبیه اسپاگتی ضخیم و زبر است و اغلب با دست رول می‌شود. قارچ ترافل سفید از سان مینیاتو در ماه‌های اکتبر و نوامبر دیده می‌شود. گوشت گاو باکیفیت، که برای استیک فیورنتینا سنتی استفاده می‌شود، از نژاد گاو کیانینا در دره کیانا و مارمانا از مارمما تهیه می‌شود.

گوشت خوک نیز تولید می‌شود. این منطقه همچنین به شکارگاه غنی خود معروف است، به ویژه گراز وحشی، خرگوش اروپایی، گوزن‌های زرد، شوکا و قرقاول (سرده)) که اغلب برای تهیه غذاهای پاپاردله استفاده می‌شوند.  یا «گوشت خوک مست»، یکی دیگر از غذاهای منطقه‌ای است که در آن گوشت خوک در شراب کیانتی پخته می‌شود و اغلب با کلم توسکانی همراه است.  نوعی  از چربی گوشت خوک است که به صورت برش‌های نازک یا خمیر سرو می‌شود؛ یکی از انواع مشهور آن  است.

دسرهای منطقه‌ای شامل  (بیسکویت‌های بادامی بیضی‌شکل)،  (کیک آرد شاه‌بلوط)،  (نان شیرین حاوی کشمش و رزماری)،  (تهیه شده با عسل، میوه و مغزها)،  (بیسکویت‌هایی با پایه بادام همراه شکر، عسل و سفیده تخم‌مرغ)،  (گالت تهیه شده با آرد شاه‌بلوط) و  (شیرینی تهیه شده با بادام، میوه‌های خشک‌شده، گشنیز، آرد و عسل) هستند.

شراب‌های مشهور منطقه‌ای شامل برونلو دی مونتالچینو، کارمینانو، کیانتی، مورلینو دی اسکانسانو، پارینا، ساسیکایا و ورناتسیا دی سان جیمینیانو هستند.

## تاریخچه

آشپزی توسکانی ترکیبی از تمدن اتروسک و سنت‌های آشپزی روم است. اتروسک‌ها که پیش از ظهور رم در این منطقه زندگی می‌کردند، در کشت انگور و تولید شراب مهارت داشتند. آنها همچنین به جستجوی قارچ‌های ترافل می‌پرداختند، ماده‌ای که به یکی از عناصر ارزشمند در آشپزی آنها تبدیل شد.

اساس آشپزی توسکانی در طول رنسانس شکل گرفت، به ویژه تحت تأثیر دودمان مدیچی. مدیچی‌ها نه تنها کیفیت و پیچیدگی غذاهای توسکانی را ارتقا دادند، بلکه از طریق کاترین مدیچی که با شاه هنری دوم ازدواج کرد، آشپزی توسکانی را به فرانسه منتقل کردند و تأثیر مهمی بر آشپزی فرانسوی گذاشتند.

در مناطق روستایی توسکانی، سنت «بازاستفاده» یا "riuso" شکل گرفت، که بر فلسفه «هیچ چیز را دور نینداز» مبتنی بود. این رویکرد منجر به استفاده خلاقانه از مواد اولیه شد و غذاهای نمادینی مانند *ریبولیتا* و *پانزانلا* را الهام بخشید، که با مواد ساده و باقی‌مانده، وعده‌های غذایی غنی و کامل تهیه می‌کنند.

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:آشپزی ایتالیایی
رده:توسکانی