وینچنزو وینچیگوئرا

**وینچنزو وینچیگوئرا** عضو پیشین جنبش‌های نئوفاشیست آوانگارد ملی و سازمان نو بود. از سال ۱۹۷۹ در زندان به سر می‌برد و به دلیل قتل سه کارابینیری در کشتار پته‌آنو ۱۹۷۲، محکوم به حبس ابد شده است. تحقیقات این پرونده، که شش شهروند بی‌گناه گوریزیایی به اتهام آن متهم شده بودند، با پذیرش مسئولیت توسط او در سال ۱۹۸۴ به پایان رسید.

### بمب‌گذاری پته‌آنو
در ۳۱ مه ۱۹۷۲، در پته‌آنو (یکی از بخش‌های ساگرادو در استان گوریزیا) یک فیات ۵۰۰ با دو سوراخ گلوله رها شده منفجر شد و موجب مرگ کارابینیری‌ها: دوناتو پوورومو ۳۳ ساله، فرانکو دونجیووانی ۲۳ ساله و آنتونیو فرّارو ۳۱ ساله شد. یک تماس ناشناس کارابینیری‌ها را از خودروی مشکوک مطلع کرده بود. در تلاش برای باز کردن کاپوت، انفجار رخ داد و آن‌ها کشته شدند.

### تلاش برای ربودن هواپیما در رونکی دی لیگیوناری
در ۶ اکتبر ۱۹۷۲ ایوانو بوکاچیو، از اعضای سازمان نو در اودینه، تلاش کرد در فرودگاه ترسته - رونکی دی لیگیوناری هواپیمای فوکر ۲۷ به مقصد باری را ربوده و درخواست ۲۰۰ میلیون لیره باج کند. او هفت مسافر را در ازای سوخت‌رسانی آزاد کرد، اما بعد از فرار خدمه هواپیما به تنهایی باقی ماند و توسط پلیس دستگیر شد. در سال ۱۹۷۵ وینچیگوئرا و کارلو چیکوتینی به دلیل این تلاش مورد بازجویی و محاکمه قرار گرفتند: در مرحله نخست تبرئه شدند، اما در تجدیدنظر در ۱۹۷۶ محکوم شدند.

### تبعید
به منظور جلوگیری از دستگیری به خاطر حادثه رونکی دی لیگیوناری، در آوریل ۱۹۷۴ وینچیگوئرا به اسپانیا فرانکو رفت، جایی که شبکه ضدکمونیستی بین‌المللی آگینتر پرس فعال بود و توسط ایو گورین-سراک هدایت می‌شد.  
او در اسپانیا با استفانو دلّه کیا ملاقات کرد و پس از اطمینان از هم‌دستی سازمان نو با نیروهای اطلاعاتی و نظامی ایتالیا، فعالیتش در این سازمان را پایان داد و به آوانگارد ملی پیوست. در ژوئن ۱۹۷۷ به شیلی تحت حکومت پینوشه رفت و در آوریل ۱۹۷۸ به آرژانتین نقل مکان کرد.

### بازگشت و تسلیم شدن
در فوریه ۱۹۷۹ به رم بازگشت و فعالیتش در آوانگارد ملی را نیز پایان داد. در سپتامبر همان سال، با توجه به از بین رفتن شرایط ادامه مبارزه علیه دولت با روش‌های پیشین، خود را تسلیم کرد.

### محاکمه
در سال ۱۹۸۴ مسئولیت حمله پته‌آنو را پذیرفت، نه از سر پشیمانی، بلکه برای افشای روابط میان راست افراطی و نهادهای دولتی. وی در طول محاکمه، به نقش خود به عنوان «سرباز سیاسی» پایبند ماند و هرگز از همکاری با عدالت یا تغییر موضع صرف نظر نکرد.  

### محکومیت
در پایان محاکمه، وینچیگوئرا به حبس ابد محکوم شد و از تجدیدنظر صرف‌نظر کرد تا نشان دهد شهادت‌هایش با هدف کسب مزایای شخصی نبوده است. او خود را یک «سرباز سیاسی» می‌داند.

## آثار
* وینچنزو وینچیگوئرا، *Ergastolo per la libertà. Verso la verità sulla strategia della tensione*, آرنود، فلورانس، ۱۹۸۹.
* وینچنزو وینچیگوئرا، *La strategia del depistaggio*, ادیزیونی ایل فنیچوتر، ساسو مارکونی، ۱۹۹۳.
* وینچنزو وینچیگوئرا، *Camerati, addio*, ادیزیونی دی آوانگاردیا، تراپانی، ۲۰۰۰.
* وینچنزو وینچیگوئرا، *Stato d'emergenza*, لولو.کام، ۲۰۱۴.
* وینچنزو وینچیگوئرا، *Storia cronologica del conflitto medio mediorientale*, یوکان‌پرینت، ۲۰۱۵، ISBN 9788891187055.
* وینچنزو وینچیگوئرا، *Il tradimento degli Anarchici*، قابل دریافت از I Volti di Giano، ۲۰۲۰.

## منابع


## کتاب‌شناسی
* G. Salvi (a cura di), *La strategia delle stragi. Dalla sentenza della Corte d'Assise di Venezia per la strage di Peteano*, Editori Riuniti, Roma 1985
* Gian Piero Testa, *La strage di Peteano*, Einaudi, Torino 1976
* Giovanni Bianconi, *Stragi con pochi colpevoli ancora in cerca di verità*, Corriere della Sera, ۲ اوت ۲۰۱۳
* Achille Melchionda, *Piombo contro la Giustizia*, Pendragon, Roma 2010, ISBN 8883428641

## پیوند به بیرون
* مصاحبه با وینچنزو وینچیگوئرا، ۸ ژوئیه ۲۰۰۰
* مجموعه نوشته‌های وینچنزو وینچیگوئرا درباره استراتژی تنش
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:نئوفاشیست‌های اهل ایتالیا
رده:زندانیان محکوم به حبس ابد اهل ایتالیا