روابط ایتالیا و مونته‌نگرو

ایتالیا و مونته‌نگرو از زمان برقراری روابط دیپلماتیک در ۳ ژوئن ۲۰۰۶، پس از به رسمیت شناختن استقلال مونته‌نگرو توسط ایتالیا، روابط دوجانبه قوی و چندوجهی را ایجاد کرده‌اند. این همکاری حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، دفاعی و فرهنگی را در بر می‌گیرد که با عضویت مشترک در سازمان‌های بین‌المللی مانند ناتو، شورای اروپا و اتحادیه مدیترانه تقویت می‌شود. علیرغم همکاری‌ها در بخش‌های مختلف، روابط متضاد بین دو کشور نیز برجسته شده است.

## پیشینه تاریخی
روابط ایتالیا و مونته‌نگرو را می‌توان در سه دوره مختلف که این رابطه از سر گذرانده است، توصیف کرد. در دوران قرون وسطی، جمهوری ونیز کنترل دریای آدریاتیک را در دست داشت. از قرن ۱۵ تا قرن ۱۸، شهرهای ساحلی مانند کوتور، بودوا و شهر بندری بار تحت اشغال ونیزی‌ها بودند. این دوره امکان تبادل فرهنگی، از جمله تأثیرات معماری، حقوقی و هنری را فراهم می‌کرد. سواحل دریای آدریاتیک مونته‌نگرو تحت تأثیر معماری ونیزی، سیستم‌های حکومتی و تجارت دریایی قرار دارد. مرحله دوم مربوط به نقش ایتالیا در ولایت بلخان در طول قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ است. موقعیت استراتژیک مونته‌نگرو، توجه ایتالیا را در طول جنگ‌های بالکان (۱۹۱۲–۱۹۱۳) به خود جلب کرد، زیرا این کشور به دنبال گسترش نفوذ خود در منطقه بود. در طول جنگ جهانی اول، مونته‌نگرو با ایتالیا متحد بود، اما پس از تأسیس پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها (که بعدها یوگسلاوی نامیده شد) تنش‌هایی به وجود آمد. سیاست خارجی ایتالیا در قبال مونته‌نگرو بخشی از استراتژی دیپلماتیک گسترده‌تر آن در قبال یوگسلاوی شد و باعث ایجاد اصطکاک گردید. حاکمیت مونته‌نگرو در طول قرن گذشته دستخوش تحولات بسیاری شده است. این کشور که در سال ۱۸۷۸ به عنوان یک پادشاهی مستقل به رسمیت شناخته شد، در سال ۱۹۱۸ با ادغام در پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها، خودمختاری خود را از دست داد. با وجود اینکه مونته‌نگرو یکی از شش جمهوری در یوگسلاوی سوسیالیستی بود، سیاست خارجی آن توسط دولت فدرال کنترل می‌شد. پس از فروپاشی یوگسلاوی در دهه ۱۹۹۰، تا سال ۲۰۰۶ در اتحاد با صربستان باقی ماند. 

پس از پیمان سه‌جانبه سپتامبر ۱۹۴۰، ایتالیا از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ به عنوان بخشی از جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه فاشیستی خود در زمان بنیتو موسولینی، مونته‌نگرو را اشغال کرد. این اشغال با مقاومت گسترده پارتیزان‌های مونته‌نگرو روبرو شد. پس از تسلیم ایتالیا در سال ۱۹۴۳، نیروهای آلمانی تا پایان جنگ کنترل را به دست گرفتند. پس از جنگ جهانی دوم، ایتالیا از تجاوز به دیپلماسی، به ویژه در طول جنگ سرد، روی آورد. روابط دیپلماتیک پس از استقلال مونته‌نگرو از یوگسلاوی در سال ۲۰۰۶ در سطح بین دولتی برقرار شد روابط دوجانبه مدرن شامل توافقات مختلفی در زمینه‌هایی مانند همکاری حقوقی، اقتصادی و سیاسی است که تا به امروز در حال تکامل است.

## روابط و توافقات دیپلماتیک

روابط دیپلماتیک بین ایتالیا و مونته‌نگرو با اذعان ایتالیا به استقلال مونته‌نگرو به‌طور کامل برقرار شد. پس از همه‌پرسی استقلال مونته‌نگرو در سال ۲۰۰۶، روابط مونته‌نگرو با ایتالیا تقویت شد و ایتالیا به شریکی کلیدی در سازمان‌های بین‌المللی و صحنه سیاسی بین‌المللی تبدیل شد و همچنین به عاملی مهم برای دستیابی به اهداف سیاست خارجی مونته‌نگرو و همچنین توسعه داخلی آن تبدیل شد. ایتالیا از اصلاحات اداری و قانونی پایتخت مونته‌نگرو که برای عضویت حیاتی هستند، حمایت کرده و به الحاق مونته‌نگرو به اتحادیه اروپا کمک کرده است. یکی از آنها حمایت ایتالیا از اصلاحات قضایی و اقتصادی در مونته‌نگرو است؛ بنابراین، مونته‌نگرو در نهایت دعوت ناتو را پذیرفت و در سال ۲۰۱۷ به عضویت رسمی درآمد همکاری نظامی ایتالیا با مونته‌نگرو شامل برنامه‌های مشترک رزمایش نظامی، ابتکارات آموزشی و توافق‌نامه‌های اشتراک‌گذاری اطلاعات است. روابط به‌طور کلی مثبت است و اختلافاتی بر سر سیاست‌های تجاری و مرزهای دریایی وجود داشته است.

## روابط اقتصادی و تجاری

ایتالیا یکی از شرکای تجاری کلیدی مونته‌نگرو است، جایی که مناطق ایتالیایی مولیزه و مونته‌نگرو قرابت قابل توجهی با هم دارند و از این همکاری برای نوسازی اقتصاد خود از طریق، به عنوان مثال، همکاری‌های فرامرزی برای نوسازی بخش کشاورزی و تقویت گردشگری استفاده می‌کنند. روابط اقتصادی همچنین شامل منابع انرژی، تجارت، گردشگری و توسعه زیرساخت‌ها می‌شود. این همکاری در حوزه انرژی قابل مشاهده است. شرکت‌های ایتالیایی در بخش انرژی مونته‌نگرو، از نیروگاه‌های برق آبی گرفته تا پروژه‌های انرژی بادی، سرمایه‌گذاری کرده‌اند. ایتالیا متعهد شده است که در پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر سرمایه‌گذاری کند و همچنین با شرکت‌های مونته‌نگرو برای اجرای اهداف انرژی تجدیدپذیر همکاری کند. شرکت‌های انرژی ایتالیایی، از جمله انل، در مونته‌نگرو مستقر شده‌اند تا صادرات برق به بازار اروپا را گسترش دهند. یکی دیگر از حوزه‌های تعامل اقتصادی، گردشگری است. سواحل دریای آدریاتیک مونته‌نگرو مکانی مورد علاقه در بین گردشگران ایتالیایی است، و سایر سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با گردشگری از سوی ایتالیا به توسعه بخش مهمان‌نوازی مونته‌نگرو کمک کرده است. سرمایه‌گذاری ایتالیا در گردشگری مونته‌نگرو و مزایای اقتصادی آن نتیجه این تعاملات است. روابط اقتصادی همچنین شامل توسعه زیرساخت‌های حیاتی است. شرکت‌های ساختمانی و مهندسی ایتالیایی روی پروژه‌های بزرگ مونته‌نگرو، از جمله ساخت شبکه‌های جاده‌ای و گسترش بنادر، کار کرده‌اند، جایی که باید استعدادهای محلی جذب شوند.

## وابستگی فرهنگی و آموزشی
پیوندهای تاریخی و فرهنگی بین ایتالیا و مونته‌نگرو منجر به اشاعه فرهنگی دیرینه آنها، یعنی گسترش ویژگی‌های فرهنگی، مانند زبان، هنر یا آداب و رسوم، از یک گروه به گروه دیگر از طریق تماس و تعامل شده است. میراث فرهنگی یک کشور به قلب یک جامعه پیوند می‌خورد و جوهره یک زندگی و واقعیت جدید را در میان تاریخ‌ها و خاطرات موجود در طول قرن‌ها و هزاره‌ها می‌دمد.

بندانگشتی|محققان ایتالیایی و محققان مونته‌نگرو
مداخله در میراث فرهنگی کشور دیگر اغلب خطر اقتباس دیدگاه استعماری نسبت به میراث فرهنگی را به همراه دارد. با این حال، رابطه قوی بین ایتالیا و مونته‌نگرو با این پروژه، Doclea، بیشتر تقویت شده است. پتانسیل‌های شناسایی شده در تبادلات مداوم بین محققان ایتالیایی و محققان مونته‌نگرو (به تصویر ۱ مراجعه کنید) به‌طور متقابل بارور شده‌اند. این همکاری منجر به کار در محل، مشارکت مشترک در کنفرانس‌های بین‌المللی، ترویج پروژه‌ها برای عموم مردم و موارد دیگر شده است. تبادلات بین‌المللی دانش و ارتقای میراث فرهنگی شناسایی شده‌اند. روابط فرهنگی نیز از طریق تبادلات زبانی انجام شده است. گویش مونته‌نگرو در ساحل تا حدودی ایتالیایی را جذب کرده است و تعداد کلمات قرضی ایتالیایی نشان دهنده این نزدیکی است. توافقات مونته‌نگرو با ایتالیا شامل همکاری آموزشی بین دو کشور، مانند حوزه برادری‌های دروغین دانشجویی بین دانشگاه‌های ایتالیا و مونته‌نگرو، بوده است. دانشجویان مونته‌نگرو می‌توانند از طریق برنامه‌های بورسیه دولتی در ایتالیا تحصیل کنند. و اینکه چگونه چنین برنامه‌هایی به تقویت روابط دوجانبه کمک می‌کنند، در این بخش بررسی خواهد شد. مؤسسه فرهنگی ایتالیا در پودگوریتسا بر ترویج و آموزش زبان و فرهنگ ایتالیایی مونته‌نگرو نظارت دارد.

## مشارکت انرژی بالقوه

رابطه بین ایتالیا و مونته‌نگرو را می‌توان از دریچه چارچوب انرژی پتانسیل شناسایی کرد. برای اولین بار یک پل الکتریکی بین بالکان و اروپا معرفی شد. ترنا طولانی‌ترین کابل زیر دریایی بود که ایتالیا را قادر ساخت تا به عنوان یک مرکز انتقال برق اروپایی و مدیترانه‌ای از قدرت خود استفاده کند. کل زیرساخت از نظر اتصال برق به صورت استراتژیک برنامه‌ریزی شده بود تا دو کشور، ایتالیا و مونته‌نگرو، را به هم متصل کند.
بندانگشتی|واردات و صادرات برق ایتالیا
این پروژه مشترک با تضمین انتقال بهتر برق از جنوب شرقی اروپا به ایتالیا، به بهبود روابط ایتالیا و مونته‌نگرو کمک کرد. راه‌حل‌های فنی مدرن برای مدیریت اتصال کابلی برق پرقدرت بین ایتالیا و مونته‌نگرو انتخاب شد. این امر نشان‌دهنده وجود یک ادغام بلندمدت انرژی دوجانبه در دو کشور است. پلتفرم فنی، انجمن اپراتورهای سیستم انتقال مدیترانه)، توسط اپراتورهای سیستم انتقال مدیترانه از ۱۲ کشور از ۱۹ کشور در رم برای برق تأسیس شد. عضویت مشترکی از جمله ایتالیا و مونته‌نگرو یافت شد. این همکاری با هدف ادغام سیستم‌های برق مدیترانه و تقویت امنیت منطقه‌ای و توسعه اجتماعی-اقتصادی انجام شد. برعکس، از نظر سیاست‌های زیست‌محیطی، کشورهای منطقه آدریاتیک، از جمله ایتالیا و مونته‌نگرو، رتبه نسبتاً پایینی دارند. آخرین بحران مالی در ایتالیا، سیاست‌های زیست‌محیطی را تضعیف و بی‌ارزش کرده بود. به‌طور مشابه، اگرچه تعدادی از برنامه‌های ملی زیست‌محیطی در مونته‌نگرو برای مقابله با تنوع زیستی شناسایی شده‌اند، اما فاقد بودجه و ثبات سیاسی هستند. با این حال، در چشم‌انداز انرژی در حال تحول ایتالیا، ظرفیت اتصال متقابل افزایش یافته و خطوط اتصال جدید با کشورهایی از جمله مونته‌نگرو ساخته شده است. کنترل ایتالیا بر نیروگاه ترموالکتریک در پلیفلیا، تأثیر منفی بر محیط زیست مونته‌نگرو داشته است، زیرا این نیروگاه زغال‌سنگ استخراج‌شده محلی را می‌سوزاند و گوگرد را به محیط زیست آزاد می‌کند؛ بنابراین، رابطه ایتالیا و مونته‌نگرو از نظر انرژی سودمند اما نامتقارن است. ایتالیا به عنوان یک سرمایه‌گذار و شریک فنی، نقش غالب را در کنترل مونته‌نگرو ایفا می‌کند.
بندانگشتی|دریای آدریاتیک بین شبه جزیره ایتالیا و بالکان. مونته‌نگرو با رنگ سیاه مشخص شده و استان‌های نفتی مورد انتظار با رنگ قرمز مشخص شده‌اند.
بهره‌برداری و اکتشاف منابع غنی میدان‌های نفت و گاز اطراف دریای آدریاتیک، به ویژه توسط مونته‌نگرو، یکی دیگر از موارد مورد مناقشه بوده است. مونته‌نگرو واکنشی علیه دولت کرواسی که می‌خواست از طریق اجاره‌داران خارجی، منابع منطقه دریایی را بهره‌برداری و اکتشاف کند، برانگیخته بود. توافق کرواسی همزمان توسط دولت ایتالیا حمایت شد و منجر به تشکیل مناطق انحصاری اقتصادی شد. تعیین حدود مناطق انحصاری اقتصادی هنوز موفقیت‌آمیز نبوده است، زیرا مونته‌نگرو تاکنون منطقه انحصاری اقتصادی خود را اعلام نکرده است. ایتالیا برای اجرای منطقه انحصاری اقتصادی خود، به توافق کشورهای همسایه، مانند مونته‌نگرو، نیاز دارد. اگرچه همکاری‌هایی شناسایی شده است، اما آنها بدون نگرانی‌های زیست‌محیطی و وابستگی نیستند.

## راهبردهای متضاد در استفاده از منابع طبیعی
رابطه نزدیک بین ایتالیا و مونته‌نگرو توسط زمین‌شناسان مورد انتقاد قرار گرفته است. شبه‌جزیره‌های ایتالیا و بالکان دارای موقعیت‌های زمین‌شناسی متفاوتی هستند، اگرچه منشأ آنها یکسان است. وجود دریاچه‌های بزرگ در مناطق ایتالیا و مونته‌نگرو در فاصله کمی از خطوط ساحلی آنها رایج است. به عنوان مثال، وارانو در ایتالیا و اشکودر که از مرز مونته‌نگرو عبور می‌کند. به‌طور مشابه، با نگاهی به الگوی ژئومورفولوژیکی، می‌توان تفاوت‌های دیگری را شناسایی کرد. در دره‌های وسیع شبه‌جزیره ایتالیا، رودخانه‌ها به دلیل خشکسالی تابستان با تخلیه متناوب به پایین سرازیر می‌شوند، در حالی که رودخانه‌های دره‌های شیب‌دار شبه‌جزیره بالکان به سرعت و به‌طور مداوم جریان دارند. جریان‌های اخیر مانند نهرهای آلپ بسیار سردتر هستند. در دره‌های باریک اما شیب‌دار مونته‌نگرو، سدهای قوسی بیشتری برای سدسازی وجود دارد که مخازن طویل را برای جمع‌آوری آب و تولید برق آبی پر می‌کنند. از سوی دیگر، سدهای ایتالیا تنظیم شده و عمدتاً به عنوان مخزن برای جمع‌آوری آب باران در بهار و زمستان استفاده می‌شوند. این آب سپس در روزهای خشک تابستان توزیع می‌شود.

## چالش‌ها و مسائل معاصر
علیرغم روابط عموماً مثبت بین ایتالیا و مونته‌نگرو، موانع خاصی همچنان پابرجاست. مهاجرت در قلب یکی از بزرگ‌ترین مسائل قرن بیست و یکم بوده است. یکی از این مسائل محوری در روابط ایتالیا و مونته‌نگرو، مهاجرت است. در سال ۲۰۱۸، دو کشور تفاهم‌نامه‌ای را برای افزایش همکاری در مدیریت مرزها و مبارزه با مهاجرت نامنظم، به ویژه در دریا، امضا کردند. را در مورد حقوق کار و سیاست‌های مهاجرتی برانگیخته است. پروژه‌های انرژی نیز تنش‌هایی را دامن زده‌اند، به طوری که نگرانی‌های زیست‌محیطی در مورد پروژه‌ها و تأثیر اکولوژیکی آنها بر دریای آدریاتیک وجود دارد. گروه‌های محیط زیستی در هر دو کشور نگرانی‌هایی را در مورد آلودگی ناشی از برخی پروژه‌های زیرساختی و انرژی ابراز کرده‌اند. چالش‌های سیاسی، از جمله اختلافات پراکنده در مورد سیاست‌های اقتصادی، نیز پدیدار شده است. به‌طور جداگانه، عدم تعادل تجاری و اختلافات نظارتی بین ایتالیا و مونته‌نگرو گاهی اوقات باعث ایجاد اصطکاک در مذاکرات شده است.

## مسئله در حال تحول مهاجرت
مهاجرت از دیرباز جنبه مهمی از روابط ایتالیا و مونته‌نگرو بوده و بر تعامل اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بین دو ملت تأثیر گذاشته است. جدا از الگوی مهاجرت تاریخی، مهاجران مونته‌نگرو در ایتالیا، تحول تحرک نیروی کار را در چارچوب ادغام اروپا منعکس کرده‌اند. مدیریت مهاجرت از طریق توافق‌نامه‌های کاری شامل کمک به جوامع مهاجران، ترویج توسعه متقابل و همکاری‌های دوجانبه است. در طول تاریخ، مشاهده شده است که موضوع مهاجرت به‌طور پیچیده‌ای با شهروندان مونته‌نگرو مرتبط است. آمار سازمان ملل متحد نشان داده است که کل جمعیت مهاجران مونته‌نگرو در سراسر جهان بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ از ۱۴۸۹۸۲ به ۱۵۳۰۰۹ نفر افزایش یافته است ایتالیا یکی از کشورهای محبوب بسیاری بود که بیشترین تعداد مهاجران مونته‌نگرو در آن یافت می‌شد. با این حال، در طول سال‌ها، تغییر در ترجیح کشورهای مهاجرپذیر رخ داده است. در سال ۲۰۱۹، بیشترین مجوزهای اقامت برای مهاجران مونته‌نگرو در کشورهایی مانند کرواسی و اسلوونی یافت شد. ورود مهاجران به شکل حواله‌های مالی ۸۶٫۶ درصد بود. میلیون دلار در سال ۲۰۰۷، در حالی که ۹۶٫۶ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱. به همین دلیل، کشورهای اروپایی، به ویژه ایتالیا، به مقاصد مطلوبی برای کارگران مونته‌نگرو تبدیل شدند. نزدیکی جغرافیایی ایتالیا، ارتباط آن با دریای آدریاتیک و تقاضای نیروی کار در این روند نقش داشته است. اگرچه مونته‌نگرو به حواله‌های ارزی وابسته است، اما این حواله‌ها برای رشد تولید ناخالص داخلی بلندمدت قابل توجه تلقی نمی‌شوند. این حواله‌ها ثبات کوتاه‌مدت را فراهم می‌کنند زیرا توسعه ساختاری را ارتقا نمی‌دهند؛ بنابراین، ایتالیا به عنوان یک کشور فرستنده حواله عمل می‌کند. حواله‌های ارزی ارسالی به منطقه، سطح فقر را کاهش می‌دهد، سرمایه‌گذاری‌های تجاری را افزایش می‌دهد، سرمایه انسانی را تقویت می‌کند و اطلاعات و فناوری را بهبود می‌بخشد. این موضوع با روابط ایتالیا و مونته‌نگرو مرتبط است، جایی که مهاجران مونته‌نگرو از اقتصاد محلی در زمینه‌هایی مانند گردشگری و مشاغل کوچک حمایت می‌کنند. این امر همچنین بر حفظ فرهنگ و زبان مونته‌نگرو در ایتالیا با تمرکز بر هویت‌های فرهنگی و سیاسی مختلط تأکید دارد. با این حال، علاوه بر این، توجه را به جرمی که به دیاسپورا مرتبط است، جلب می‌کند که یک مسئله مهم در منطقه آدریاتیک است؛ بنابراین، این یک پیشگیری مربوط به جرایم فرامرزی است. این مقاله پویایی‌های دیاسپورا را بررسی می‌کند که به عنوان چارچوبی برای درک رابطه بین مونته‌نگرو و ایتالیا عمل می‌کند و مزایا و چالش‌های این رابطه را برجسته می‌کند.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه مونته‌نگرو