open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
کریستینا روکاتی

**کریستینا روکاتی** (۲۴ اکتبر ۱۷۳۲ در روویگو - ۱۶ مارس ۱۷۹۷ در روویگو) فیزیکدان و شاعر ایتالیایی بود که در سال ۱۷۵۱ از دانشگاه بولونیا مدرک گرفت. این سومین مدرک دانشگاهی بود که تاکنون توسط یک دانشگاه ایتالیایی به یک زن اعطا شده است.

## زندگی‌نامه
روکاتی فرزند جیوان باتیستا و آنتونیا کامپو بود که از خانواده‌ای مرفه در روویگو، ایتالیا بودند.

روکاتی زبان‌های کلاسیک را زیر نظر پیتر برتالیا آرکوا، رئیس حوزه علمیه روویگو، آموخت و در سن ۱۵ سالگی به خاطر اشعارش از آکادمی کنکوردی اُردنا تقدیرنامه دریافت کرد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۳)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; در سال ۱۷۴۷، والدینش به او اجازه دادند تا تحت سرپرستی برتالیا در دانشگاه بولونیا فلسفه طبیعی بخواند. در آنجا، او در همان سال به عنوان اولین دانشجوی غیر بولونیایی در دانشگاه پذیرفته شد. او ادبیات، منطق، متافیزیک، اخلاق، هواشناسی و نجوم را مطالعه کرد، اما بیشتر تلاش خود را بر فیزیک و علوم طبیعی متمرکز کرد.

او به خاطر اشعار و غزل‌هایش در بولونیا، درست همان‌طور که در روویگو بود، نشان افتخار دریافت کرد. او عضو آکادمی کنکوردیا (۱۷۴۹)، آکادمی آپاتیستی در فلورانس (۱۷۵۰) و آکادمی نِل آرکادیا (با نام آگانیس آرِتوسیانا) (۱۷۵۳) و همچنین آکادمی آردِنتی در بولونیا و ریکوراتی در پادوا شد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۳)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در ۵ مه ۱۷۵۱، در زمانی که فرصت‌های آموزش عالی اغلب از زنان سلب می‌شد، روکاتی که یک نابغه محسوب می‌شد، مدرک فلسفه دریافت کرد و به گفته ورتهایم، «تنها سومین زنی بود که تا به حال مدارک دانشگاهی کسب کرده است.» او در دانشگاه پادوا با تمرکز بر فیزیک نیوتنی، یونانی و عبری تحصیل کرد، در حالی که همچنان به پرورش علایق ادبی خود و سرودن اشعار جدید ادامه می‌داد. از سال ۱۷۵۱، او به عنوان معلم فیزیک در آکادمی کنکوردی روویگو فعال بود (و حداقل تا سال ۱۷۷۷ در آنجا تدریس می‌کرد). با این حال، در سال ۱۷۵۲، خانواده‌اش دچار ورشکستگی مالی شدند و او را مجبور کردند تحصیلات خود را در پادوا قطع کند و به خانه‌اش در روویگو بازگردد، جایی که به تدریس فیزیک پرداخت.

در آکادمی کنکوردی در روویگو، روکاتی دوره‌های عصرگاهی فیزیک نیوتنی را برای سایر اعضا برگزار می‌کرد. از برنامه‌های درسی او برای آن سخنرانی‌ها، تنها ۵۱ مورد یافت شده است. در سال ۱۷۵۴، او به عنوان رئیس آکادمی کنکوردی روویگو انتخاب شد.

## جستارهای وابسته
* النا کورنارو پیسکوپیا
* لورا باسی
* سوفیا الیزابت برنر
* گاهشمار زنان در علم

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 
* 

رده:دانشمندان جمهوری ونیز
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بولونیا
رده:درگذشتگان ۱۷۹۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۳۲ (میلادی)
ترزا سیسری کاستیلیونی

**ترزا سیسری کاستیلیونی** (آنجرا، ۱۵ اکتبر ۱۷۵۰ - کومو، ۲۹ مارس ۱۸۲۱) مخترع و کشاورز ایتالیایی بود که در معرفی کشت سیب زمینی به منطقه خود در ایتالیا نقش اساسی داشت.

## زندگی‌نامه
ترزا کاستیگلیونی، دختر کنت جیوباتا کاستیگلیونی زانبونی، در سال ۱۷۷۰، در سن ۲۰ سالگی، با یک اشراف‌زاده ۴۳ ساله اهل کومو ازدواج کرد. همسرش، چزاره لیبراتو سیسری، از خانواده‌ای معتبر بود و این زوج صاحب ۱۲ فرزند شدند. آنها در مرکز کومو در یک مجتمع ساده با ۵۹ اتاق (در جایی که اکنون ویا دیاز نامیده می‌شود) زندگی می‌کردند. در سال‌های اولیه زندگی مشترکشان در کامناگو ولتا، محله ای در کومو، خانواده مالک مقدار قابل توجهی زمین و همچنین املاک رینزا و فیگارولا بودند. آنها خدمتکار، دایه، داماد و نوازنده داشتند. چیزی که کم بود پول نقد بود، بنابراین شوهر ترزا اغلب به وام و فروش بخش‌هایی از زمین‌هایش متوسل می‌شد تا به پسرانش اجازه تحصیل و ازدواج دخترانش را بدهد.

### مطالعات و اکتشافات
ترزا سیسری با استفاده از نام خانوادگی‌اش که از ازدواجش گرفته بود، در علوم کشاورزی تخصص یافت و در این زمینه مشارکت‌های متعددی داشت. او همچنین به هنر و کاربردهای مفید در صنعت علاقه‌مند بود. به گفته میتا فرارو، «او اولین کسی بود که در لومباردی کشت سیب‌زمینی را در میان دهقانان خود معرفی کرد و موفق شد از ساقه لوپین نخ به دست آورد.»

برای مثال، سیسری سیستمی برای به دست آوردن نخ برای بافتن و ساخت پارچه از لوپین (که معمولاً به آن کلاه آبی می‌گویند) که گیاهی است که معمولاً در خاک‌های اسیدی یافت می‌شود، ابداع کرد. او هنر «شانه کردن، ریسیدن، پیچاندن و بافتن پوست لوپین» را همان‌طور که مائوریتزیو مونتی در کتاب *«داستان کومو»* نوشته است، ترویج داد. برخی از قطعاتی که او خودش تولید کرده است، هنوز در موزه مدنی کومو نگهداری می‌شوند، همان‌طور که پرتره او توسط سوسکو سیسری نقاشی شده است.

در ۱ فوریه ۱۷۸۶، انجمن میهن‌پرستان میلان، سیسری را به خاطر کشف لوپین، و مهم‌تر از همه به خاطر معرفی کشت سیب‌زمینی در منطقه کومو، به عنوان «خبرنگار ملی سوزیا برای دانش و اشتیاق به ترتیب برای موضوعات کشاورزی و هنر» منصوب کرد.

شیمیدان الساندرو ولتا در عضویت او در انجمن میهن‌پرستان میلان نقش مهمی داشت. ولتا در نامه‌ای به کاوالیر لاندریانی نوشت: «... راهب کارلو آمورتی بوم نقاشی و سایر آثار نمایشی از پرزهای ترمس را به انجمن میهن‌پرستان خواهد آورد و آنها را به همراه شرح فعالیت‌هایشان به همان انجمن تقدیم می‌کند، سینیورا دونا ترزا سیسری، «داما کومااسکا»، معشوقه و دوست بی‌نظیر من…» (از فلاویا اسکاتی با نام خانوادگی کاستیگلیونی).

کشت سیب‌زمینی توسط سیسری همچنین توسط دون ماریو مونتی، کشیش بخش بروناته، مورد تحسین قرار گرفت، که در سال ۱۸۳۲ نوشت که در آن زمان ۱۰ نوع سیب‌زمینی در اطراف روستا کشت می‌شد و وظیفه انجام این آزمایش‌های کشاورزی بر عهده زمین‌داران ثروتمند بود.

دوست سیسری، الساندرو ولتا، در ۴ نوامبر ۱۷۷۶ در خانه او در آنگرا مهمان بود، زمانی که مقداری گاز را که از باتلاقی در آن نزدیکی آزاد می‌شد، جمع‌آوری کرد. او در ابتدا آن را «هوای بومی قابل اشتعال باتلاق‌ها» نامید؛ اما بعداً به عنوان گاز متان طبقه‌بندی شد. ولتا به عنوان کاشف متان شناخته می‌شود.

## میراث
دبیرستان ترزا سیسری در کومو، ایتالیا، به نام او نامگذاری شده است.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۸۲۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۵۰ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
جواکینو لانزا تومازی

**جواکینو لانزا تومازی** (به ایتالیایی: *Gioacchino Lanza Tomasi*؛ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۴ – ۱۰ مهٔ ۲۰۲۳)، با نام اصلی **جواکینو لانزا برانچیفورته رامیرز**، موسیقی‌شناس و استاد دانشگاه اهل ایتالیا بود. او مدیریت چندین نهاد فرهنگی از جمله تئاتر سان کارلو، تئاتر اپرای رم و انستیتوی ایتالیایی فرهنگ در نیویورک را برعهده داشت.

## زندگی و حرفه
لانزا تومازی در رم زاده شد. او از خویشاوندان دور و فرزندخواندهٔ رمان‌نویس جوزپه تومازی دی لامپدوزا بود که بیشتر با رمان *[[یوزپلنگ (رمان)|یوزپلنگ]]* شناخته می‌شود. او فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان منتقد موسیقی روزنامهٔ *[[ال‌اُرا]]* آغاز کرد.  

لانزا تومازی در طول زندگی حرفه‌ای خود به‌عنوان مدیر هنری چندین نهاد فرهنگی خدمت کرد که از آن جمله می‌توان به آکادمی فیلارمونیکای رم و پالرمو، ارکستر سمفونیک ملی رای، تئاتر سان کارلو، تئاتر اپرای رم، تئاتر ماسیمو و تئاتر کوموناله بولونیا اشاره کرد. او همچنین مدیریت انستیتوی ایتالیایی فرهنگ در نیویورک را برعهده داشت، کتاب‌های متعددی نوشت و استاد تاریخ موسیقی در دانشگاه سالرنو و دانشگاه پالرمو بود.  

لانزا تومازی در ۱۰ مهٔ ۲۰۲۳ در پالرمو و در سن ۸۹ سالگی درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* جواکینو لانزا تومازی در کتابخانه باز
* 
* 

رده:استادان دانشگاه پالرمو
رده:استادان دانشگاه سالرنو
رده:اهالی رم
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ساپینزا رم
رده:درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۴ (میلادی)
رده:موسیقی‌شناسان ایتالیا
پایه دوازدهم

**پایهٔ دوازدهم** () (که با نام‌های **سال پایانی** یا **کلاس دوازدهم** نیز شناخته می‌شود) دوازدهمین و آخرین سال آموزش رسمی یا تحصیلات اجباری است. این پایه معمولاً آخرین سال دبیرستان و دورهٔ کی–۱۲ در بیشتر نقاط جهان به‌شمار می‌آید. دانش‌آموزان پایهٔ دوازدهم معمولاً بین ۱۷ تا ۱۸ سال سن دارند. در برخی کشورها پایهٔ سیزدهم نیز وجود دارد، در حالی که در برخی دیگر اصلاً پایه یا سال دوازدهم پیش‌بینی نشده است.

## جستارهای وابسته
* مقطع تحصیلی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آموزش متوسطه
کی–۱۲

**کی–۱۲** () (از کودکستان تا پایهٔ دوازدهم) اصطلاحی در زبان انگلیسی است که به دورهٔ کامل آموزش ابتدایی و متوسطهٔ عمومیِ تحت حمایت دولت در ایالات متحده آمریکا و کانادا اشاره دارد. این دوره معادل سال‌های تحصیل پیش از آموزش عالی در شماری از کشورهای دیگر نیز هست، از جمله افغانستان، ارمنستان، استرالیا، چین، اکوادور، مصر، هند، ایران، فیلیپین، کره جنوبی، و ترکیه.

در ایالات متحده، ادارهٔ مدارس عمومی این دوره به‌طور محلی و از طریق واحدهای مستقلی به نام ناحیهٔ مدرسه‌ای انجام می‌شود. هر ناحیهٔ مدرسه‌ای ممکن است محدودهٔ یک شهر، یک شهرستان، یا چند منطقهٔ کوچک‌تر را دربر گیرد که بر اساس جمعیت و نزدیکی جغرافیایی در یک واحد اداری گرد آمده‌اند. این ناحیه‌ها دارای هیئت‌مدیره و بودجهٔ مستقل هستند و دربارهٔ سیاست‌های آموزشی، برنامه‌های درسی و ادارهٔ مدارس حوزهٔ خود تصمیم‌گیری می‌کنند.

## جستارهای وابسته

* نگهداری از کودک

## منابع

* 

رده:آموزش در آمریکای شمالی
رده:مرحله‌های آموزش
سونداریا شارما

**سونداریا شارما**  (زاده ) بازیگر هندی است.

از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های خدا را شکر و خانه شلوغ ۵ اشاره کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 

رده:افراد زنده
شب‌های طولانی ورونیکا

***اما تو مرده بودی*** () فیلمی ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۶ به کارگردانی، تهیه‌کنندگی، فیلمبرداری و تدوین جانی ورنچیو است. 

## طرح
جیووانی برناردی پس از کشته شدن والدینش در یک تصادف رانندگی، به دیدار پدربزرگش، کنت مارکو آنسلمی، می‌رود. او در ویلای پیرمرد، دختری روح مانند به نام ورونیک را می‌بیند. جیووانی متوجه می‌شود که او در جنگ جهانی اول کشته شده است، اما روح او هنوز در اطراف پرسه می‌زند و زندگان را آزار می‌دهد.

## بازیگران
* آلبا ریگاتزی - ورونیک
* کریستینا گایونی - کریستینا
* الکس موریسون
* آنتونیو بلانی
* والتر پوزی - کنت مارکو آنسلمی
* جینین فالکونی

## تولید
*اما «تو مرده بودی»* توسط شرکت کوچک مستقر در میلان، مرکورفین، تأمین مالی شد و تماماً در لومباردی فیلمبرداری شد.  روبرتو کورتی، مورخ فیلم ایتالیایی، اظهار داشت که اگرچه این فیلم به عنوان یک فیلم ترسناک به بازار عرضه شد، اما بیشتر یک «ملودرام ماوراءالطبیعه» بود. 

## انتشار
فیلم *«اما تو مرده بودی»* در اول اکتبر ۱۹۶۶ توسط شرکت مرکورفین در سینماهای ایتالیا توزیع شد.  این فیلم در مجموع ۶۱ میلیون لیر ایتالیایی در داخل کشور فروش داشت.  این فیلم توسط شرکت کازمو ویدیو در ایتالیا به صورت VHS منتشر شد.  این فیلم در بریتانیا با عنوان *«اما تو مرده بودی»* منتشر شد. 

در نقدی که همزمان با این فیلم منتشر شد، *ماهنامه فیلم بولتن* این فیلم را «به‌طرز عجیبی خسته‌کننده» اعلام کرد و نوشت: «سرعت فیلم حزن‌انگیز است، دیالوگ‌های دوبله‌شده بیشتر خنده‌دار است تا آزاردهنده، و روایتی که از قبل هم گیج‌کننده بوده، به دلیل تمایل کارگردان به درج فلش‌بک‌ها در فواصل دلخواه، عملاً غیرقابل‌فهم شده است.»

با توجه به نقدهای گذشته، کرتی احساس کرد که با یک کارگردان بهتر، داستان می‌توانست بهتر از آب دربیاید و بر بازی‌های ضعیف و فیلمنامهٔ آشفته غلبه کند.  در *کتاب «دایرةالمعارف فیلم‌های ترسناک»* نوشتهٔ فیل هاردی و تام میلن، نقدی این فیلم را «داستان ارواح کند و پرزحمت» توصیف کرد.  لوئیس پاول در کتاب خود دربارهٔ کارگردانان فیلم‌های ترسناک ایتالیایی، این فیلم را «مبهم» توصیف کرد و گفت که این فیلم تلاشی برای تکرار فیلم‌های گوتیک اوایل دههٔ ۱۹۶۰ بوده، اما در نهایت مانند آن فیلم‌ها نمی‌شود.  

## منابع
### پانویس

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌های ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ایتالیا
آتیلیو رگولو (هاسه)

بندانگشتی|دومنیکو آنیبالی در نقش آتیلیو رگولو
***آتیلیو رگولو*** یک اپرای سریالی به زبان ایتالیایی اثر یوهان آدولف هاسه است که بر اساس داستان مارکوس آتیلیوس رگولوس، یک ژنرال رومی که در کارتاژ اسیر شد و مرگ را به باج ترجیح داد، ساخته شده است. پیترو متاستازیو این لیبرتو را در سال ۱۷۴۰ برای تولد امپراتور چارلز ششم نوشت و یادداشت‌های دقیقی برای تنظیم موسیقی آن به هاسه ارائه داد، با وجود اینکه آهنگساز پیش از آن چندین لیبرتوی متاستازیو را تنظیم کرده بود. هاسه آهنگسازی را ظرف سه ماه به پایان رساند، اما بیماری امپراتور و سپس مرگ او مانع از اجرای اپرا شد. اولین اجرای اپرا تا ۱۲ ژانویه ۱۷۵۰ در اپراهاوس آم زوینگر در درسدن انجام نشد. نقش رگولو توسط کاستراتو دومنیکو آنیبالی اجرا شد، در حالی که نقش آتیلیا برای همسر هاسه، فاستینا بوردونی، ساخته شد.

## ضبط‌ها
* *آتیلیو رگولو* اکسل کولر (رگولو)، مارکوس شافر (مانلیو)، مارتینا بورست (آتیلیا)، سیبیلا روبنس (پوبلیو)، کارمن فوگیس (بارسه)، مایکل وول (لیسینیو)، راندال وونگ (امیلکار)، کاپلا ساگیتاریانا درسدن، فریدر برنیوس. اجرای کنسرت ۱۹۹۷، پروفایل ۲۰۱۸

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* جزئیات کار, کوراگو، دانشگاه بولونیا
* لیبرتو (۱۷۵۰)
* لیبرتو (۱۷۷۵)

رده:اپرا سریا
رده:اپراها به زبان ایتالیایی
رده:اپراها
یک پورتو باسو

***اپرای باسو پورتو*** (*در بندرگاه سفلی*) اپرایی در سه پرده اثر آهنگساز نیکولا اسپینلی است. این اپرا از لیبرتوی ایتالیایی اثر اوژن چچی استفاده می‌کند که بر اساس نمایشنامه *«او وتو»* اثر گوفردو کوگنتی در سال ۱۸۸۹ نوشته شده است. این اپرا برای اولین بار در ۱۸ آوریل ۱۸۹۴ در اپرای کلن به روی صحنه رفت و با موفقیت چشمگیری روبرو شد. این اثر به‌طور گسترده به عنوان بزرگ‌ترین اثر اسپینلی شناخته می‌شود و مقدمه پرده سوم این اپرا توسط ارکسترهای متعددی برای اجرا در کنسرت برنامه‌ریزی شده است.

## سابقه عملکرد
*یک پورتو باسو* برای اولین بار در انگلستان توسط شرکت کارل روزا در مارس ۱۸۹۹ در برایتون و توسط ارکستر کوئینز هال در ۱۱ اکتبر ۱۹۰۰ به رهبری هنری وود اجرا شد. این اپرا بر محله‌های فقیرنشین ناپل تمرکز دارد، جایی که اسپینلی در چندین جای موسیقی ارکستر خود از ماندولین و گیتار استفاده کرد. نوازندگان ماندولین فلوریموند و چزاره کاسترز بودند. ماندولین‌ها بخش مهمی از اپرا بودند که آهنگ تنور پرده دوم و فینال پرده سوم را همراهی می‌کردند. اسپینلی یک *اینترمتزو برای ماندولین و ارکستر*، به عنوان مقدمه‌ای برای پرده سوم و آخر، ساخت که از سازهای مرسوم فاصله گرفته بود. فیلیپ جی. بون گفت که واکنش مخاطبان به *اینترمتزو* «فوق‌العاده» بود. بون، مورخ موسیقی، جزئیات بیشتری در مورد استفاده اسپینلی از ماندولین‌ها اضافه کرد و گفت: «اسپینلی از ماندولین‌ها به خوبی استفاده می‌کند و یک کادنزای استادانه با دو توقف و قطعات کروماتیک سریع می‌نویسد که نشان‌دهنده آشنایی عملی او با این ساز است.» او همچنین گفت که بخش‌هایی از اینترمتزو که برای ماندولین نوشته شده‌اند، به همراه ملودی نوشته شده برای ویولنسل، برجسته‌ترین ویژگی‌های *اینترمتزو* بوده‌اند.

این اثر در سال ۱۹۰۰ توسط گروه اپرای «کاسل اسکوئر» هنری دبلیو. سویج در برادوی در قالب یک اجرای انگلیسی‌زبان با عنوان *«در بندرگاه پایینی»* به روی صحنه رفت. این اجرای برادوی در ۲۲ ژانویه ۱۹۰۰ در تئاتر آمریکایی به روی صحنه رفت و در مجموع هشت اجرا داشت. رهبری گروه‌های موسیقی بر عهده رومالدو ساپیو، رهبر ارکستر، بود و بازیگرانی چون سلما کرونولد در نقش ماریا، ویلیام پروت در نقش چیچیلو، مری کارینگتون در نقش سسلا، هری دیویس در نقش لوئیجینو، هرمان برند در نقش پیچیلو و فرانک اچ. بلچر در نقش پاسکال در این نمایش ایفای نقش کردند.

## نقش‌ها
چپ|بندانگشتی|جلد اپرای ''«آ باسو پورتو»'' چاپ ۱۸۹۵، اثر نیکولا اسپینلی.

## منابع

رده:اپراها به زبان ایتالیایی
رده:اپراها
رده:اپراهای ۱۸۹۴ (میلادی)
رده:اپراهای اقتباس شده از نمایشنامه‌ها
دیپلمات (فیلم ۲۰۲۵)

***دیپلمات***  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۵ و به کارگردانی شیوام نایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، سعدیه خطیب، جاگجیت ساندو، کوماند میشرا، شریب هاشمی، رواتهی و آشوات بات ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
*
رحیم شوقی چهار ده

رحیم شوقی چهارده (زاده ۱۳۶۳ : کاچا چهارده، گیلان)  شهردار کلانشهر رشت است.
## تحصیلات
رحیم شوقی چهارده دارای مدرک کارشناسی عمران، کارشناسی ارشد عمران با گرایش سازه، و دکترای جغرافیا با گرایش برنامه‌ریزی روستایی است.

## سوابق شغلی
از جمله مهم‌ترین مسئولیت‌های رحیم شوقی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

* پنجاه و پنجمین شهردار رشت (اردیبهشت ۱۴۰۲ تا کنون) 
* معاون مدیرکل دفتر فنی استانداری گیلان 
* مدیرکل دفتر فنی و حمل و نقل و ترافیک استانداری گیلان 
* معاون فنی و امور زیربنایی منطقه آزاد انزلی
* سرپرست معاونت بندری و امور خزر سازمان منطقه آزاد انزلی
* عضو هیأت مدیره شرکت توسعه منطقه آزاد انزلی
* عضو هیأت مدیره سازمان شهرداری‌های استان گیلان
* عضو هیأت مدیره شرکت آب و فاضلاب استان گیلان

## جستارهای وابسته

* شهرداری رشت

## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:شهرداران
رده:شهرداران رشت
پاماکین

**پاماکین** () یک داروی ۸-آمینوکینولین است که پیش‌تر برای درمان مالاریا استفاده می‌شد. این دارو ارتباط نزدیکی با پریماکین دارد.

## کاربرد
پاماکین علیه هیپنوزوئیت‌های مالاریای عودکننده (P. vivax و P. ovale) مؤثر است؛ و برخلاف پریماکین، در برابر مراحل گلبول‌های قرمز هر چهار مالاریای انسانی نیز بسیار مؤثر است. یک کارآزمایی بالینی کوچک از پاماکین به عنوان یک پیشگیری‌کننده علی ناامیدکننده بود (در حالی که پریماکین یک پیشگیری‌کننده علی بسیار مؤثر است).

پاماکین سمی‌تر و کم‌اثرتر از پریماکین است؛ بنابراین، پاماکین دیگر به طور معمول استفاده نمی‌شود و از بین این دو، تنها پریماکین در حال حاضر توسط سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌شود.

## عوارض جانبی
مانند پریماکین، پاماکین باعث کم‌خونی همولیتیک در بیماران مبتلا به کمبود G6PD می‌شود. بنابراین بیماران باید پیش از تجویز پاماکین، همیشه از نظر کمبود G6PD غربالگری شوند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ترکیبات دی اتیل آمینو
رده:عوامل ضدمالاریا
رده:فنول اترها
رده:کینولین‌ها
باشگاه مبارزه (فیلم ۲۰۲۳)

***باشگاه مبارزه*** (به انگلیسی: Fight Club) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور هندی به زبان تامیلی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی عباس ای. رحمت در اولین تجربه کارگردانی‌اش و تهیه‌کنندگی لوکیش کاناگاراج با بازی ویجی کومار، مونیشا موهان منون، کارتیکیان سانتانام و شانکار تاس است. این فیلم عمداً با نام فیلم آمریکایی سال *[[باشگاه مبارزه|۱۹۹۹]]* نامگذاری شد، اما به عنوان ادای احترامی به آن فیلم است تا بازسازی آن.

باشگاه مبارزه در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ اکران شد. حقوق پخش آنلاین و ماهواره‌ای این فیلم توسط دیزنی پلاس هات‌استار و استار ویجی خریداری شد. پخش آنلاین این فیلم از ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴ آغاز شد.

## خلاصه داستان
سلوا، دانشجوی دانشگاه با آرزوهای فوتبال، از کمبود فرصت‌ها ناامید می‌شود. خشم او را به سمت درگیری‌هایی سوق می‌دهد که بر خودش و خانواده‌اش تأثیر می‌گذارد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های هندی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های تامیلی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اکشن مهیج هند
مسی فرگوسن ۳۹۹

بندانگشتی|تراکتور مسی فرگوسن ۲۸۵ اس
تراکتور **مسی فرگوسن ۳۹۹** قدرتمندترین تراکتور در سری **۳۰۰** بود که در کارخانه‌ی مسی فرگوسن واقع در **بنر لین، کاونتری، انگلستان** ساخته شد. این تراکتور به‌صورت جهانی در سال **۱۹۸۶** عرضه گردید.

## منابع

رده:تراکتور های مسی فرگوسن
رده:مسی فرگوسن
لیلا میکل‌ویت

**لیلا میکل‌ویت** ، فعال و مدیرعامل آمریکایی است که در زمینه مبارزه با قاچاق جنسی فعالیت می‌کند و بنیان‌گذار سازمان «صندوق دفاع از عدالت» است.

او در سال ۲۰۲۰، جنبش جهانی «Traffickinghub» را با هدف «تعطیلی وب‌سایت Pornhub» به دلیل توزیع و کسب درآمد از جرایم جنسی راه‌اندازی کرد و همچنان رهبری این تلاش را بر عهده دارد. عریضه او برای «تعطیلی پورن‌هاب و پاسخگو کردن مدیران آن» تاکنون بیش از ۲ میلیون امضا از ۱۹۲ کشور جهان جمع‌آوری کرده است.

فعالیت و رهبری او در این جنبش نقشی حیاتی در قطع همکاری کامل شرکت‌های ویزا، مسترکارت و دیسکاور با پورن‌هاب داشت. همچنین، در پی این فشارها، پورن‌هاب بیش از ۸۰ درصد محتوای خود را حذف کرد که شامل بیش از ۳۰ میلیون تصویر و ۱۰ میلیون ویدیو بود. روزنامه فایننشال تایمز این اقدام را «احتمالاً بزرگ‌ترین حذف محتوا در تاریخ اینترنت» نامید.

در ژوئیه ۲۰۲۴، انتشارات «پنگوئن رندوم هاوس» خاطرات او را با عنوان Takedown (ساقط کردن) منتشر کرد. این کتاب به سرعت در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های یو.اس.ای. تودی قرار گرفت.

میکل‌ویت فعالیت خود را از طریق مصاحبه‌ها در رسانه‌هایی مانند سی‌ان‌بی‌سی، پادکست‌های جردن پیترسون و جردن هاربینگر و سایر شبکه‌ها به اشتراک گذاشته است. آثار و نوشته‌های او در نشریاتی چون نیویورک تایمز، واشینگتن پست و نیویورکر منتشر شده است.

## تحصیلات و سابقه
میکل‌ویت مدرک کارشناسی ارشد دیپلماسی عمومی خود را از دانشکده ارتباطات اننبرگ و دانشکده روابط بین‌الملل دورنسایف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (یواس‌سی) و با همکاری وزارت امور خارجه ایالات متحده دریافت کرد.

او سپس در سازمان ملل متحد در ژنو، سوئیس، کارآموزی کرد و پس از آن به عنوان مدیر سیاست‌گذاری و امور عمومی و سپس مدیر بخش مبارزه با برده‌داری در سازمان غیرانتفاعی آمریکایی Exodus Cry مشغول به کار شد.

در سال ۲۰۲۰، میکل‌ویت صندوق دفاع از عدالت را تأسیس کرد و از زمان تأسیس، به عنوان مدیرعامل آن فعالیت می‌کند. مأموریت این سازمان «توانمندسازی بازماندگان قاچاق جنسی با کمک فناوری، مواد سوءاستفاده جنسی از کودکان و سوءاستفاده جنسی مبتنی بر تصویر است تا از طریق دعاوی حقوقی راهبردی و حمایت، به دنبال عدالت باشند». همچنین، این سازمان برای پیشبرد حمایت از «اصلاحات سیاست‌های دولتی و شرکتی با هدف جلوگیری از جرایم جنسی آنلاین» تلاش می‌کند.

## منابع
* 
رده:زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:فعالان زن اهل ایالات متحده آمریکا
ژولیوس سزار، فاتح گال

***ژولیوس سزار، فاتح گال*** () یک فیلم درام تاریخی حماسی ایتالیایی محصول ۱۹۶۲ به کارگردانی تانیو بوچیا است. این سناریو بر اساس *[[خاطراتی در باب جنگ گالی]]* اثر جولیوس سزار است.

طرح داستان حول نبرد ژولیوس سزار با شورشیان در گال می‌چرخد.

## خلاصه داستان
در سال ۵۴ پیش از میلاد، ژولیوس سزار با نبردهایی در دو جبهه روبرو می‌شود: در گال علیه گال‌ها به رهبری ورسینگتوریکس، و در رم علیه رقبای سیاسی خود، از جمله سیسرو و پومپه. در نهایت، او در برابر همه آنها پیروز می‌شود.

## بازیگران
* کامرون میچل در نقش جولیوس سزار
* ریک باتالیا در نقش ورسینجتوریکس
* دومینیک ویلمز در نقش ملکه آسترید
* ایویکا پاجر در نقش کلودیوس والرین
* رافائلا کارا در نقش پوبلیا
* کارلو تامبرلانی در نقش پمپی
* چزاره فانتونی در نقش کایوس اوپیو
* جولیو دونینی در نقش اپوردوریکس
* نریو برناردی در نقش سیسرو
* کارلا کالو در نقش کالپورنیا
* پیرو پالرمینی
* برونو توچی در نقش مارک آنتونی
* آلدو پینی در نقش کوینتوس سیسرو
* لوسیا رندی در نقش کللیا
* فدل جنتیله در نقش سنتوریون
* انزو پتراکا در نقش تیتوس آزیوس
* آلبرتو مانتی

## منابع

## پیوند به بیرون
* ''قیصر فاتح (۱۹۶۲)'' در مؤسسه فیلم DBCult
* 

رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌ها به کارگردانی تانیو بوچا
رده:فیلم‌های ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های تاریخی درام ایتالیایی
رده:فیلم‌های تاریخی درام دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های حماسی تاریخی
رده:فیلم‌های درام ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام زندگی‌نامه‌ای دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره رهبران نظامی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در روم باستان
رده:نمودهای فرهنگی سیسرو
رده:نمودهای فرهنگی ورسینگتوریکس
لذت‌های شنبه‌شب

***لذت‌های شنبه‌شب ***() یک فیلم ایتالیایی محصول ۱۹۶۰ به کارگردانی دانیله دآنزا با بازی آندرینا پاگنانی، ژان والری، سیلا گابل، و السا مارتینلی است. ژان مورات نیز ظاهر می‌شود.

## طرح
پشت نمای یک خانه مد در میلان، که توسط آرابلا اداره می‌شود، یک حلقه فحشای سطح بالا و کارآمد نهفته است.

## بازیگران
* آندرینا پاگنانی در نقش آرابلا
* ژان والری در نقش پائولا ماستی
* ماریا پرشی در نقش کلودیا
* سیلا گابل در نقش پاتریزیا
* السا مارتینلی در نقش ماریسا، مدل
* پیر برایس در نقش آلدو، وکیل
* ژان مورات در نقش ژنرال ماستی، پدر پائولا و سیلوانا
* رومولو والی در نقش کمیسر
* روبرتو ریسو در نقش کارلو مالپیگی
* کورادو پانی در نقش باج‌گیر جوان
* رناتو اسپزیاله در نقش لوئیجی، معشوقه آرابلا
* جوزپه پورلی در نقش مداح پائولو یاوکیا
* لوئیجی پاوزه در نقش بالدونی
* ماریا گرازیا اسپینا در نقش سیلوانا
* ماریلو تولو در نقش معشوقه لوئیجی
* کارلو پیزاکانه در نقش پیرمرد ناپل
* پائولا باربارا در نقش خانم ماستی، مادر پائولا و سیلوانا
* آلدو ژیوفر در نقش ارنستو
* میشل مالاسپینا به عنوان یکی از مشتریان آتلیه
* روی سیکولینی در نقش موری، فوتبالیست
* سزارینا گرالدی در نقش لیزا، خدمتکار خانه ماستی
* نینو پاوزه در نقش بازرس دی استفانی
* سیلوانو ترانکویلی به عنوان معاون کمیسر
* تام فلگی در نقش موکل سوئیسی
* جولیو مارکتی به عنوان یکی دیگر از مشتریان سوئیسی
* آرنالدو نینچی در نقش فوتبالیست
* روبرتو برونی به عنوان یکی از مشتریان آتلیه
* آرتورو دومینیچی به عنوان یکی از مشتریان آتلیه
* لورا نوچی به عنوان یکی از مشتریان آتلیه
* لیندا سینی به عنوان یکی از مشتریان آتلیه

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌های ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ایتالیا
پیری (فیلم)

پیری (فیلم) (اکران شده در آمریکای شمالی با عنوان ***Careless***) یک فیلم ایتالیایی محصول ۱۹۶۲ به کارگردانی مائورو بولونینی است. کلودیا کاردیناله و آنتونی فرانسیوزا با بازی کلودیا کاردیناله و بر اساس رمان پیری نوشته ایتالو اسووو ساخته شده است.

## طرح
امیلیو که به چهل سالگی نزدیک می‌شود، در میان ایده‌ها و کتاب‌ها زندگی کرده و به دنبال یک رابطه کوتاه‌مدت و بدون مسئولیت است. او به دنبال تقلید از دوستش استفانو (یک زن‌باره موفق) و داستان‌های ماجراجویی است که در کتاب‌ها دربارهٔ آنها خوانده اما تجربه نکرده است.

او با آنجیولینای جوان‌تر، بانویی زیبا و سرزنده، که او را آزاد و بی‌گناه می‌داند، آشنا می‌شود. او او را با آداب و رسوم دنیا آشنا می‌کند و ساده‌لوحی‌اش را کاهش می‌دهد.

او با خوشحالی ماجرای این ملاقات را برای خواهرش، آمالیا، که با او زندگی می‌کند، تعریف می‌کند. آمالیا به او می‌گوید که هیچ کار احمقانه‌ای نکند و می‌پرسد که آیا آن خانم صادق است یا نه.

یکی از همکارانش اشاره می‌کند که آنجیولینا ممکن است آن «فرشته کوچکی» که اسمش نشان می‌دهد، نباشد. عکس‌های خانه‌اش نیز نشان می‌دهد که او قبلاً با تعدادی از مردان آشنا بوده است. مشاهدات بیشتر از آنجیولینا، در اطراف تریسته، نشان می‌دهد که او با مردان متعددی در ارتباط بوده است.

در طول رفتن به یک رستوران، آنجیولینا همچنین فوراً با استفانو رابطه‌ای دوستانه برقرار می‌کند و استفانو او را متقاعد می‌کند که در کارش به عنوان یک مجسمه‌ساز، برایش (با لباس) ژست بگیرد.

در همین حال، خواهرش آمالیا شیفتهٔ استفانوی بااستعداد می‌شود. وقتی امیلیو مانع از ملاقات استفانو با او می‌شود، عواقب غم‌انگیزی به بار می‌آید…

## بازیگران
* آنتونی فرانسیوزا: امیلیو برنتانی
* کلودیا کاردیناله: آنژولینا زاری
* بتسی بلر: آمالیا برنتانی
* فیلیپ لروی: استفانو بالی
* ریموندو ماگنی: ویسنتینی
* آلدو بوفی لندی: سوریانی

## افتخارات
* ۱۹۶۲ - جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین
** کونچا د پلاتا بهترین کارگردان: مائورو بولونینی
* ۱۹۶۳ - ناسترو دارجنتو
** بهترین طراح لباس: پیرو توسی
** بهترین سنوگرافی: لوئیجی اسکاچیانوس

## میراث
مستندی *به نام «سنیلیتا – دا ایتالو سووو آ مائورو بولونینی»* محصول ۲۰۰۹، «قصد دارد آن روزها را ۵۰ سال پیش، از طریق خاطرات کسانی که در فیلمبرداری فیلم شرکت داشتند یا فقط در آن حضور داشتند، زنده کند».

در سال ۲۰۱۹، در مراسم مرور آثار بولونینی در سینماتک فرانسه، یادآوری شد که این فیلم نمونهٔ خوبی از «استثنایی بودن کارگردانی بازیگران توسط این فیلمساز» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
*[https://www.varietydistribution.it/en/catalogue/careless/ بی خیال]* در توزیع انواع
رده:آثار موسیقی پیرو پیچونی
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌ها به کارگردانی مائورو بولونینی
رده:فیلم‌های ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام رمانتیک ایتالیایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در تریسته
پنتاوالان

واکسن پنج گانه سبب حفاظت کودک علیه 5 بیماری تهدید کننده زندگی یعنی دیفتری ، سیاه سرفه، کزاز، هپاتیت ب و هموفیلوس انفلوانزا نوع ب می‌شود. برنامه دریافت واکسنهای سه گانه ، هپاتیت ب و هموفیلوس انفلوانزا مشابه است. بنابراین اگر این سه واکسن بصورت مجزا دریافت شوند کودک  سه تزریق در یک زمان خواهد داشت. دریافت واکسن بصورت پنج گانه تعداد تزریق را کاهش خواهد داد. واکسن پنج گانه به دو شکل مختلف مایع و لیوفلیزه وجوددارد. بدلیل سهولت استفاده و اجرا، در کشور ایران فقط از نوع تمام مایع واکسن استفاده می‌شود. ویال های 10 دزی را به شرط رعایت دستورالعمل مشابه واکسن سه گانه، می توان تا یک ماه پس از اولین استفاده، مورد استفاده قرار داد. درج تاریخ اولین استفاده از ویال 10 دزی بر روی ویال واکسن الزامی است. واکسن پنج گانه را می توان به کودکان 2 تا 59 ماهه تجویز کرد.
## پیشینه

در اکتبر ۲۰۰۴، آژانس دارویی اروپا به واکسن پنج ظرفیتی کوینتانریکس، تولید شده توسط شرکت گلاکسواسمیت‌کلاین، مجوز بازاریابی اعطا کرد. کوینتانریکس در سال ۲۰۰۸ داوطلبانه توسط تولیدکننده از بازار خارج شد.

در سپتامبر ۲۰۰۶، اولین فرمولاسیون واکسن پنج ظرفیتی، تأییدیه پیش‌صلاحیت را از سازمان بهداشت جهانی دریافت کرد.

در سال ۲۰۱۲، یونیسف و سازمان بهداشت جهانی بیانیه مشترکی را به بخش ایمن‌سازی، وزارت بهداشت و رفاه خانواده، دولت هند و سایر کشورهای در حال توسعه در اسناد جداگانه‌ای در مورد استفاده از واکسن‌های پنج ظرفیتی برای محافظت در برابر پنج مورد از علل اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری با واکسن در کودکان صادر و توصیه کردند.

تا سال ۲۰۱۳، واکسن‌های پنج ظرفیتی ۱۰۰٪ واکسن‌های حاوی DTP تهیه شده توسط یونیسف را تشکیل می‌دادند که واکسن بخش بزرگی از کودکان جهان را تأمین می‌کند. در سال ۲۰۱۴، سودان جنوبی آخرین کشور از ۷۳ کشور تحت حمایت GAVI بود که واکسن پنج‌گانه را معرفی کرد.

## پیامدهای ناخواسته
دریافت واکسن پنج گانه موجب واکنشهای شدید نمی‌گردد، اگرچه همانند واکسن سه گانه، قرمزی ، تورم ، درد محل تزریق و تب ممکن است رخ دهد. این علائم معمولاً  همان روز دریافت واکسن بروز می کنند و یک تا سه روز بعد از بین میروند. برای تسکین این علایم همانند واکسن سه گانه اقدام می‌شود.

## منابع
رده:دیفتری
رده:سیاه‌سرفه
رده:کزاز
رده:واکسن‌ها
رده:واکسن‌های ترکیبی
رده:هپاتیت ب
رده:هموفیلوس
مارگارت بورلی

**مارگارت بورلی** که گاهی **مارگارت اورشلیم** نیز خوانده می‌شود، زائر مسیحی و صلیبی در اواخر قرن ۱۲ میلادی در اراضی مقدس بود. او احتمالاً در میانه قرن ۱۲ میلادی به دنیا آمده است و میانه دهه ۱۱۸۰ میلادی نیز به اراضی مقدس و اورشلیم برای زیارت رفت که در میانه حوادث پیش از جنگ صلیبی سوم و هجوم صلاح‌الدین ایوبی به اراضی مقدس در اورشلیم ماندگار شد. وی در جریان محاصره اورشلیم در سال ۱۱۸۷ میلادی حضور داشت و چندین ماه به اسارت گرفته شد تا آن که آزاد و در نبردی دیگر در نزدیکی انطاکیه در سال ۱۱۸۸ شرکت جست. او سرانجام در سال ۱۱۸۹ میلادی اراضی مقدس را ترک کرد و پس از مدتی مبدل به راهب در صومعه سیسترسی‌ها در فرانسه شد.

## جستارهای وابسته
* زنان در جنگ‌های صلیبی

## منابع

* 

رده:اهالی انگلستان در سده ۱۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۲۱۵ (میلادی)
رده:سفرهای زیارتی مسیحی
رده:مسیحیان سده ۱۲ (میلادی)
رده:اهالی پادشاهی اورشلیم
برق آبی در ایتالیا

[بندانگشتی|نیروگاه برق آبی قدیمی، که اکنون به موزه تبدیل شده است، در [چدگولو، وال کامونیکا]]
ایتالیا چهاردهمین تولیدکننده بزرگ برق آبی در جهان است که در سال ۲۰۱۰ در مجموع ۵۰۵۸۲ گیگاوات ساعت برق تولید کرد. انرژی الکتریکی حاصل از نیروگاه‌های آبی حدود ۱۸٪ از تولید برق ملی را در سال ۲۰۱۰ تشکیل می‌داد.

در سال ۲۰۱۰، در مجموع ۲۷۲۹ نیروگاه فعال وجود داشت که از این میان ۳۰۲ نیروگاه ظرفیتی بیش از ۱۰ مگاوات داشتند. نیروگاه‌های برق‌آبی به‌ویژه در شمال کشور، جایی که رودخانه‌ها و کوه‌های فراوان وجود دارد، بسیار گسترده‌اند. استان‌های لمباردی، پیمونت و ترنتینو-آلتو آدیجه در سال ۲۰۱۰ نزدیک به ۶۰٪ از کل تولید انرژی را به خود اختصاص دادند.

نیروگاه‌های برق‌آبی نقش مهمی در توسعه بخش انرژی در ایتالیا ایفا کردند، چرا که تا دههٔ ۱۹۵۰ تقریباً تمام انرژی برق تولیدشده در کشور از این منبع تأمین می‌شد. در واقع، تقریباً تمام ظرفیت کنونی در نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم نصب شده است.

گیاهان در ایتالیا همچنین برای ذخیره انرژی اضافی از منابع دیگر در دوره‌های غیر اوج مصرف استفاده می‌شوند.

## تاریخچه
بندانگشتی|تولید برق در ایتالیا از سال ۱۸۸۳ تا ۲۰۱۲: برق آبی (به رنگ آبی) از دهه ۱۹۵۰ تقریباً ثابت مانده است.
از آن‌جا که شبه‌جزیره ایتالیا یک ساختار زمین‌شناسی نسبتاً جدید است، ذخایر زغال‌سنگ و نفت تجاری ندارد؛ بنابراین، برق‌آبی نخستین منبعی بود که به‌طور گسترده در ایتالیا برای تولید انرژی الکتریکی به‌کار گرفته شد، و دست‌کم تا دههٔ ۱۹۶۰ منبع اصلی باقی ماند. برای نمونه، از مجموع ۱۵٫۵ تراوات‌ساعت انرژی تولیدشده در سال ۱۹۳۸، سهم نیروگاه‌های برق‌آبی ۱۴٫۶ تراوات‌ساعت، یا ۹۴٪ بود. انرژی برق‌آبی از اواخر سدهٔ نوزدهم نقشی اصلی در صنعتی‌شدن ایتالیا ایفا کرد. ‏[۲] برق‌آبی از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۶۰ حدود ۸۷٫۵٪ از کل انرژی تولیدی کشور را تشکیل می‌داد.

از دهه ۱۹۶۰، سهم برق آبی به دلیل افزایش نیازهای انرژی و تقریباً بدون تغییر در ظرفیت کل، به‌طور مداوم کاهش یافته است. تا سال ۱۹۸۰، سهم برق آبی کمتر از ۲۵ درصد بود. در آن زمان، اکثر انرژی توسط سوخت‌های فسیلی تولید می‌شد. برای مقایسه، انرژی مصرف شده در ایتالیا در سال ۲۰۱۰ حدود ۲۰ برابر سال ۱۹۳۸ بود.

برآوردها نشان می‌دهد که حدود ۹۰ درصد از پتانسیل برق‌آبی ایتالیا تاکنون به کار گرفته شده است. همین امر توضیح می‌دهد که چرا طی نیم‌قرن گذشته ظرفیت نصب‌شده این بخش تقریباً بدون تغییر باقی مانده است. در واقع، بیشتر مکان‌های جغرافیایی مناسب برای احداث نیروگاه‌های برق‌آبی پیش‌تر شناسایی و مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این وضعیت موجب شده است که امکان توسعه‌ی بیشتر در این حوزه با چالش‌های جدی فنی، اقتصادی و زیست‌محیطی همراه باشد. از یک سو، هزینه‌های بالای ساخت و نگهداری در مناطق کمتر دسترس‌پذیر، و از سوی دیگر پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از تغییرات در بستر رودخانه‌ها و اکوسیستم‌های آبی، محدودیت‌های قابل‌توجهی را بر سر راه ایجاد نیروگاه‌های جدید قرار می‌دهد. بنابراین، رشد آینده در تولید برق آبی ایتالیا نه از طریق توسعه ظرفیت‌های بزرگ‌مقیاس جدید، بلکه بیشتر از راه بهینه‌سازی و نوسازی نیروگاه‌های موجود، بهبود راندمان توربین‌ها و ادغام با سایر منابع تجدیدپذیر دنبال خواهد شد.

## بزرگ‌ترین نیروگاه‌های برق آبی
بندانگشتی|سد چیوتاس در آنتراکه
بندانگشتی|مخزن پایینی نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای ادولو

## جستارهای وابسته
* انرژی تجدیدپذیر در ایتالیا
* تولید برق در ایتالیا
* سد وایونت
* انرژی خورشیدی در ایتالیا
* انرژی بادی در ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون
* ترنا - اپراتور شبکه برق ایتالیا

رده:برق‌آبی بر پایه کشور
فلورین بورگوندی

**فلورین بورگوندی** جنگجوی زن صلیبی، دختر دوک بورگوندی، اودو یکم، و سیبلا و همچنین همسر اسوین، شاهزاده دانمارکی بود. با وجود افسانه‌های حول حضور وی در اراضی مقدس طی جنگ‌های صلیبی، برخی مورخان نسبت به تاریخی بودن شخصیت وی مردد هستند چرا که تنها وقایع‌نگار مقارن با وی که به اسم اشاره کرده است، آلبرت آخنی است. همچنین ویلیام صوری نیز تنها به نام شوهر وی اشاره کرده است.

## جستارهای وابسته
* زنان در جنگ‌های صلیبی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۰۹۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۰۸۳ (میلادی)
رده:زنان اهل غرب آسیا در جنگ
رده:زنان در جنگ‌های قرون وسطای اروپا
رده:مسیحیان نخستین جنگ صلیبی
خاموشی سراسری ایتالیا در سال ۲۰۰۳

**خاموشی سراسری ایتالیا در سال ۲۰۰۳** حادثه‌ای بود که در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۳ در شبکه برق ملی ایتالیا رخ داد و جدی‌ترین رویداد از این نوع در تاریخ ایتالیا بود.

## علل
بندانگشتی|خط لاورگو-مِتلن در گذرگاه لوکومانیو
تقریباً ساعت ۳ بامداد روز یکشنبه، ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۳، تقریباً  برق با  در امتداد خط حرکت کرد. از گذرگاه لوکمانیر، که از متلن، شهری در نزدیکی اینویل، در مرکز سوئیس، تا لاورگو، در کانتون تیچینو، نقطه شروع خط اتصال با ایتالیا به سمت موسیگنانو، در استان وارسه، امتداد دارد. این خط، با ظرفیت اعلام شده ، ۸۶٪ شارژ شده بود؛ به دلیل گرمایش ناشی از جریان‌های بالا، طول هادی‌ها افزایش یافت و آنها را به زمین نزدیک‌تر کرد. در ساعت ۰۳:۰۱، به دلیل نزدیکی بیش از حد خط به زمین، تخلیه‌ای به سمت درخت رخ داد که باعث باز شدن مدارشکن‌های خط شد. سپس بار به خطوط باقی‌مانده گسترش یافت که خود را دچار اضافه بار و خاموشی یافتند.

پس از حدود ۲۴ دقیقه، دو خط دیگر اتصال با کانتون تیچینو نیز باز شدند. مدیر شبکه انتقال سوئیس، اترانس، اقدامی را که تنها می‌توانست مشکل را حل کند انجام نداد: تغییر برنامه تبادل با ایتالیا به میزان دست‌کم ۲۰۰۰ مگاوات؛ اقدامی که مدیر شبکه انتقال ایتالیا، می‌توانست با قطع پمپ‌های نیروگاه‌های برق‌آبی ذخیره‌ای اجرا کند. همان مدیر سوئیسی، به‌جای این کار، پس از باز شدن نخستین خط و در شرایطی که خطی نزدیک در وضعیت اضافه‌بار قرار داشت، تلاش‌هایی بر روی شبکه خود انجام داد که بی‌اثر از کار درآمد.

## حادثه
ساعت ۳:۲۷ بامداد روز یکشنبه ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۳، تقریباً تمام سرزمین ملی ایتالیا بدون برق بود. این پدیده باعث اختلال قابل توجهی شد: قطع حمل و نقل (از جمله فرودگاه‌ها و راه‌آهن)، خاموش شدن چراغ‌های راهنمایی و مسدود شدن آسانسورها؛ افرادی که در داخل ساختمان‌ها محبوس شده بودند، درخواست مداخله آتش‌نشانی را کردند.

ترس از خاموشی به دلیل اضافه بار شبکه برق، پیش از این در تابستان به دلیل موج گرمای استثنایی و استفاده گسترده از کولرهای گازی و سیستم‌های تبرید برقی افزایش یافته بود. در برخی مناطق، ترافیک جاده‌ای نیز به دلیل بارندگی که در آن زمان در حال باریدن بود، بدتر شده بود.

خاموشی در حالی ایتالیا را تحت‌تأثیر قرار داد که در رم نخستین دوره «نویی بلانش» در حال برگزاری بود؛ رویدادی که حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر در آن شرکت داشتند و بسیاری از آنان در خیابان‌ها و متروی رم گرفتار شدند.

وضعیت در طول روز بهبود یافت و برق ابتدا در شمال و سپس در جنوب وصل شد. در شمال، برق حدود ساعت ۹ صبح، در مرکز ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر (در رم حدود ساعت ۱۱:۳۰ صبح)، در جنوب ساعت ۷ بعد از ظهر و در سیسیل ساعت ۱۰ شب وصل شد. تنها مناطقی از خاک ایتالیا که درگیر این رویداد نشدند، جزایر پانتلریا، کاپری، اگادی و ساردینیا بودند.

## اثرات
علاوه بر خسارات اقتصادی، از جمله غیرقابل استفاده شدن ذخایر غذایی، ۴ مورد مرگ ناشی از خاموشی گزارش شده است.

## منابع

رده:بحران انرژی
رده:علم اقتصاد در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:فناوری در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:فاجعه‌های صنعتی ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:حوادث و سوانح صنعتی در ایتالیا
تنومند ترین درخت

ال آربول دل تول(**El Árbol del Tule** اسپانیایی به معنی درخت تول) درختی است که در محوطه کلیسایی در مرکز شهر سانتا ماریا دل تول در ایالت اوآخاکای مکزیک، تقریباً در 9 کیلومتری (6 مایلی) شرق شهر اوآخاکا در جاده میتلا واقع شده است. این درخت سرو مونتزوما (Taxodium mucronatum) یا آهوهوته (به معنی "پیرمرد آب" در زبان ناهواتل) است. این درخت، تنومندترین تنه درخت جهان را دارد. در سال 2001، این درخت در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو قرار گرفت، اما در سال 2013 از این فهرست حذف شد.

## ویژگی‌ها
در سال ۲۰۰۵، محیط تنه آن ۴۲ متر (۱۳۷.۸ فوت) بود که معادل قطر ۱۴.۰۵ متر (۴۶.۱ فوت) است، که نسبت به اندازه‌گیری ۱۱.۴۲ متر (۳۷.۵ فوت) در سال ۱۹۸۲ افزایش یافته است. با این حال، تنه به شدت شاخه شاخه شده است و قطر بیشتری نسبت به سطح مقطع واقعی تنه نشان می‌دهد؛ با در نظر گرفتن این موضوع، قطر تنه «صاف» ۹.۳۸ متر (۳۰.۸ فوت) است. این درخت کمی پهن‌تر از درخت تنومند بعدی شناخته شده، یک سکویای غول‌پیکر با قطر ۸.۹۰ متر (۲۹.۲ فوت) است.

اندازه‌گیری ارتفاع به دلیل تاج بسیار پهن آن دشوار است. اندازه‌گیری سال ۲۰۰۵ که با لیزر انجام شد، ۳۵.۴ متر (۱۱۶ فوت) است، که کوتاه‌تر از اندازه‌گیری‌های قبلی ۴۱ تا ۴۳ متر (۱۳۵ تا ۱۴۱ فوت) است.

این درخت آنقدر بزرگ است که در ابتدا تصور می‌شد چندین درخت است، اما آزمایش‌های DNA ثابت کرده‌اند که فقط یک درخت است. این فرضیه دیگری را رد نمی‌کند که می‌گوید شامل چندین تنه از یک درخت است.سن آن ناشناخته است و تخمین‌ها بین 1200 تا 3000 سال و حتی یک ادعا 6000 سال است؛ بهترین تخمین سن علمی بر اساس نرخ رشد، 1433 تا 1600 سال است. دانش محلی زاپوتک می‌گوید که این درخت حدود 1400 سال پیش توسط پچوچا، کاهن خدای باد آزتک، ائکاتل، کاشته شده است - این سن با تخمین علمی کاملاً مطابقت دارد؛ موقعیت آن در یک مکان مقدس (که بعداً توسط کلیسای کاتولیک روم تصاحب شد) نیز این موضوع را تأیید می‌کند. این درخت گاهی اوقات به دلیل تصاویر حیواناتی که به طور مشهور در تنه گره‌دار درخت قابل مشاهده هستند، "درخت زندگی" نامیده می‌شود. به عنوان بخشی از یک پروژه رسمی، دانش‌آموزان محلی گردشگران را به بازدید از درخت می‌برند و اشکال موجودات روی تنه، از جمله جگوار و فیل، را به آنها نشان می‌دهند.[نیازمند منبع]

در سال ۱۹۹۰ گزارش شد که این درخت به آرامی در حال خشک شدن است زیرا ریشه‌های آن به دلیل کمبود آب، آلودگی و ترافیک آسیب دیده است، به طوری که روزانه ۸۰۰۰ خودرو در بزرگراهی در نزدیکی آن تردد می‌کنند.

## منابع
رده:درختان در دین
رده:فولکلور مکزیک
رده:مخروطیان نامدار
رده:مکان‌های مذهبی بومیان آمریکای شمالی
پیوستن به خانواده

**پیوستن به خانواده** در بسیاری از کشورها دلیل شناخته‌شده‌ای برای مهاجرت است، زیرا حضور یک یا چند عضو خانواده در یک کشور خاص، به بقیه اعضای خانواده از هم جدا شده یا فقط اعضای خاصی از خانواده اجازه می‌دهد تا به آن کشور مهاجرت کنند.

قوانین مربوط به پیوستن به خانواده تلاش می‌کنند بین حق زندگی مشترک خانواده و حق کشور برای کنترل مهاجرت تعادل برقرار کنند. نحوه ایجاد تعادل و اینکه کدام اعضای خانواده می‌توانند دوباره به هم بپیوندند، تا حد زیادی در هر کشور متفاوت است.

یکی از زیرمجموعه‌های الحاق خانواده، مهاجرت از طریق ازدواج است که در آن یکی از زوج‌ها به کشور همسرش مهاجرت می‌کند. مهاجرت از طریق ازدواج ممکن است قبل از ازدواج انجام شود و سپس تحت دسته مهاجرت از راه ازدواج قرار گیرد، یا می‌تواند پس از ازدواج انجام شود و سپس تحت قوانین الحاق خانواده قرار گیرد. برخی از کشورها در صورتی که بتوانند رابطه صمیمی مداومی را که بیش از یک دوره زمانی خاص ادامه داشته است، اثبات کنند، به زوج‌های مجرد اجازه الحاق به خانواده را می‌دهند.

در سال‌های اخیر، خبرهایی از سفرهای خطرناک چندین فرد زیر سن قانونی برای درخواست پناهندگی سیاسی و فراهم کردن امکان پیوستن خانواده‌هایشان به آنها منتشر شده است. در برخی کشورها، متقاضیان باید حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند و فقط می‌توانند با فرزندان تحت تکفل زیر ۱۶ سال یا شریک زندگی خود، و نه با والدین یا خواهر و برادر، دوباره به کشور خود ملحق شوند.

## اروپا
بخش عمده‌ای از مهاجران به اروپا از طریق قوانین مرتبط با پیوستن به خانواده این کار را انجام می‌دهند. بسیاری از کشورهای اروپایی در سال‌های اخیر قوانینی را تصویب کرده‌اند تا توانایی افراد برای انجام این کار را محدود کنند.

### دانمارک
در مورد ازدواج، قانون دانمارک ایجاب می‌کند که هر دو همسر حداقل ۲۳٫۵ سال داشته باشند. این قانون به عنوان قانون ۲۴ سال شناخته می‌شود. علاوه بر این، ارتباط زوجین با دانمارک باید قوی‌تر از کشور مبدأ باشد، در عمل همسر در دانمارک باید ۱۲ سال در آنجا اقامت داشته باشد.

## جستارهای وابسته
* کودک لنگر
* خرید پناهندگی
* پناهجو
* برنامه خردسالان آمریکای مرکزی
* مهاجرت زنجیره‌ای

## منابع

رده:خانواده
رده:قوانین مهاجرت
مهاجرت بازگشتی

**مهاجرت بازگشتی** به معنی تصمیم فردی یا خانوادگی یک مهاجر برای ترک کشور میزبان و بازگشت دائمی به کشور مبدا خود است. مباحث تحقیقاتی شامل فرآیند مهاجرت بازگشتی، انگیزه‌های بازگشت، تجربیاتی که افراد بازگشتی با آن مواجه می‌شوند و تأثیرات مهاجرت بازگشتی بر کشورهای میزبان و مبدا است. 

اعداد دقیق مشخص نیستند و محل بحث هستند، اما مارک وایمن نتیجه گرفته است که: «مجموع این اعداد بسیار زیاد است: حداقل یک سوم از ۵۲ میلیون اروپایی که بین سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۹۲۴ اروپا را ترک کردند، برای همیشه به سرزمین‌های خود بازگشتند.» 

«مهاجرت بازگشتی» را می‌توان در مقابل بازگشت به وطن قرار داد. بازگشت به وطن یعنی دولت میزبان گروه مشخصی از مهاجران را مجبور به بازگشت به کشور خود می‌کند.  همچنین باید آن را از مهاجرت دایره‌ای که در آن مهاجران بارها و بارها بین کشورهای مبدا و مقصد سفر می‌کنند، مثلاً برای کاشت و برداشت محصولات کشاورزی در هر فصل، متمایز کرد.
رده:مهاجرت انسان
رده:مهاجرت معکوس
رده:پناهنده
رده:آزادی حرکت
رده:مقاله‌های با گزیده‌ها
رابرت چزان

**رابرت چزان** (;  – )، مورخ آمریکایی مطالعات عبری و یهودی دانشگاه نیویورک بود. وی در سال ۱۹۸۸ برنده کتاب سال ملی یهودیان بخاطر کتاب «European Jewry and the First Crusade» شد.

## منابع

* 

رده:استادان دانشگاه نیویورک
رده:دانش‌آموختگان کلمبیا کالج (نیویورک)
رده:درگذشتگان ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۶ (میلادی)
رده:قرون‌وسطی‌شناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل آلبانی، نیویورک
روث مازو کاراس

**روث مازو کاراس** (;  – ) محقق دانشگاهی و مورخ تاریخ قرون وسطی آمریکایی که در حوزه تاریخ جنسیت، ادیان و ازدواج در قرون وسطای متأخر فعالیت می‌کند. او همچنین نویسنده و محقق در حوزه مردانگی در میان جوامع مسیحی و یهودی قرون وسطی است و اثر وی در این رابطه برنامه جایزه جوآن کلی در سال ۲۰۱۲ شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آکادمیک‌های کالج ترینیتی دوبلین
رده:استادان دانشگاه پنسیلوانیا
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه مینه‌سوتا
رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:قرون‌وسطی‌شناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
الن وی. موری

**الن وی. موری** ()، مورخ و زبان‌شناس اسکاتلندی که حوزه تاریخ جنگ‌های صلیبی، تاریخ منطقه بالتیک در قرون وسطی و جنگاوری و مسابقات قرون وسطی، زبان و ادبیات آلمانی بالای میانه تخصص دارد. او همچنین استاد تاریخ اروپای قرون وسطی دانشگاه است است.

## منابع

* 

رده:اعضای انجمن سلطنتی تاریخ
رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران جنگ‌های صلیبی
رده:تاریخ‌نگاری جنگ‌های صلیبی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه سنت اندروز
خاندان جوینی

**خاندان جوینی** یک خانواده پارسی بود که اصالتاً اهل منطقه جوین در خراسان بودند. معروف‌ترین اعضای این خانواده شمس‌الدین جوینی (درگذشته ۱۲۸۴ میلادی) و برادر بزرگ‌ترش عطاملک جوینی (درگذشته ۱۲۸۳ میلادی) بودند. این خانواده به حمایت از دانشمندان و شاعران، مانند سعدی شیرازی، همام تبریزی و خواجه نصیرالدین طوسی شهرت داشتند.

این خانواده خود را از نسل فضل بن ربيع (درگذشته ۸۲۳/۴ میلادی) می‌دانستند که در زمان خلیفه عباسی هارون الرشید (حکومت ۷۸۶–۸۰۹ میلادی) در مناصب عالی خدمت کرده بود. این خانواده در دوران شکوفایی خود تحت سلسله‌های مختلفی خدمت می‌کردند، از جمله زیاریان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان و ایلخانان.

## پانویس

## منابع
*  
*
* 

رده:خاندان جوینی
روحی مشتهی

بندانگشتی|مشتهی در ۲۰۱۳
**روحی مشتهی** (درگذشتهٔ ۲۰۲۴) یک شبه‌نظامی فلسطینی و از اعضای بنیان‌گذار حماس بود. او رئیس دولت حماس در نوار غزه بود. در اکتبر ۲۰۲۴ اعلام شد که او سه ماه قبل در حمله هوایی اسرائیل کشته شده است. در ژانویه ۲۰۲۵، حماس مرگ او را در یک حمله هوایی توسط اسرائیل تأیید کرد.

## زندگی‌نامه
در سال ۲۰۱۲، مشتهی به عنوان عضو دفتر سیاسی حماس انتخاب شد. در سال ۲۰۱۵، نام او به همراه محمد ضیف و یحیی سنوار به فهرست تروریست‌های جهانی ویژه وزارت امور خارجه آمریکا اضافه شد.

## منابع

رده:اعضای ترورشده حماس
رده:اعضای نظامی حماس
رده:بدون سال تولد
رده:درگذشتگان ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:رهبران حماس
رده:زادگان سده ۲۰ (میلادی)
رده:غیرنظامیان کشته‌شده در جنگ غزه
رده:مرگ‌های ناشی از حملات هوایی اسرائیل در طول جنگ غزه
سامح سراج

**سامح سراج**، یک شخصیت سیاسی ارشد فلسطینی و عضو دفتر سیاسی حماس بود. او همچنین بخشی از رهبری این گروه در غزه بود و بر عملیات امنیتی داخلی در نوار غزه نظارت داشت. سراج در اوت ۲۰۲۴ در بحبوحه جنگ غزه در حمله هوایی اسرائیل کشته شد.

## حرفه سیاسی
سراج در سال ۲۰۲۱ به عضویت دفتر سیاسی حماس انتخاب شد. او علاوه بر نقش ملی خود، در رهبری منطقه‌ای غزه نیز خدمت کرد و مسئولیت امنیت داخلی و امور مالی را بر عهده داشت. این سمت، او را تحت نظارت مستقیم یحیی سنوار، رهبر حماس در غزه، قرار می‌داد.

## مرگ
در ۱۵ اوت ۲۰۲۴، سراج در حمله هوایی ارتش اسرائیل که یک مجتمع تونل حماس را در منطقه صنعتی جنوب شهر غزه هدف قرار داده بود، کشته شد. در همین حمله، روحی مشتهی، یکی دیگر از مقامات ارشد حماس، نیز کشته شد.

## میراث
بنا به گزارش‌ها، سراج در مجموعه‌ای از «کارت‌های بازی حماس که توسط اسرائیل صادر شده و تحت تعقیب هستند» به عنوان «بی‌بی پیک» ظاهر شده است که نشان‌دهنده اهمیت او در رهبری این گروه است.

## منابع

رده:اعضای ترورشده حماس
رده:اعضای نظامی حماس
رده:درگذشتگان ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:مرگ‌های ناشی از حملات هوایی اسرائیل در طول جنگ غزه
ایمن سیام

**ایمن سیام** (درگذشتهٔ نوامبر ۲۰۲۳) یکی از فرماندهان ارشد حماس در گردان‌های عزالدین قسام بود. بنا به گزارش‌ها، او مسئول واحدهای موشکی و توپخانه‌ای این گروه بود و نقش اصلی را در هماهنگی و اجرای حملات موشکی علیه اسرائیل ایفا می‌کرد.

## دوران نظامی
سیام به عنوان رئیس نیروهای توپخانه و موشک‌انداز حماس در شمال غزه خدمت می‌کرد. او در سازماندهی و نظارت بر پرتاب موشک‌ها در طول درگیری‌های متعدد با اسرائیل نقش مهمی داشت. او پیش از این از چندین قتل هدفمند توسط ارتش اسرائیل، از جمله در طول جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و جنگ ۲۰۱۴ غزه، جان سالم به در برده بود.

## گزارش‌های متناقض از مرگ
در سال ۲۰۱۴، رسانه‌های اسرائیلی گزارش دادند که سیام در جریان درگیری در غزه در یک حمله هوایی کشته شده است. با این حال، حماس این ادعا را رد کرد و اظهار داشت که او هنوز زنده است.

## مرگ
در نوامبر ۲۰۲۳، حماس مرگ سیام را در حمله هوایی اسرائیل به شمال غزه تأیید کرد. این حمله زیرساخت‌های زیرزمینی حماس را هدف قرار داد و طبق گزارش‌ها، دیگر فرماندهان ارشد، از جمله احمد غندور نیز کشته شدند.

## میراث
سیام یکی از باتجربه‌ترین فرماندهان حماس در زمینه برنامه موشکی آن محسوب می‌شد. کار او در توسعه و نظارت بر قابلیت‌های توپخانه‌ای حماس، او را به چهره‌ای کلیدی در ساختار نظامی این گروه تبدیل کرده بود. مرگ او به عنوان ضایعه‌ای قابل توجه برای رهبری حماس در طول جنگ غزه تلقی شد.

## منابع

رده:اعضای نظامی حماس
رده:بدون سال تولد
رده:درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:مرگ‌های ناشی از حملات هوایی اسرائیل در طول جنگ غزه
گروه‌گرایی

**گروه‌گرایی** () دیدگاهی در جامعه‌شناسی است که بر این باور است پایبندی به قوانین یا هنجارهای یک گروه — مانند خانواده، خویشاوندی، نژاد، قومیت، دین یا ملیت — می‌تواند منافع مشترکی همچون به‌رسمیت‌شناخته‌شدن، برخورداری از حقوق، دسترسی به قدرت و احساس امنیت را به همراه داشته باشد. بر پایهٔ این دیدگاه، هویت اصلی یا مهم‌ترین هویت هر فرد، عضویت او در یک شبکهٔ اجتماعی است. طرفداران گروه‌گرایی معتقدند اعضای یک گروه، زمانی که یک مرجع قدرت هدفی مشترک برایشان تعیین کند، گرایش و تعهد بیشتری به آن گروه پیدا می‌کنند.

مفهوم گروه‌گرایی در رشته‌هایی مانند جامعه‌شناسی، روان‌شناسی اجتماعی، انسان‌شناسی، تاریخ سیاسی و فلسفه به شیوه‌های گوناگون تعریف و نقد شده است. در بیشتر فرهنگ‌نامه‌ها، «گروه‌گرایی» به رفتاری گفته می‌شود که در آن فرد مطابق با هنجارهای گروه می‌اندیشد و عمل می‌کند، حتی اگر این کار به معنای چشم‌پوشی از فردیت او باشد. این اصطلاح در میانهٔ سدهٔ نوزدهم پدید آمد و نخستین کاربرد ثبت‌شدهٔ آن به سال ۱۸۵۱ بازمی‌گردد. در انگلیسی هندی، این واژه معمولاً برای اشاره به گرایش به تشکیل دسته‌ها یا جناح‌ها در یک سازمان به‌کار می‌رود. همچنین، در گذشته این اصطلاح برای اشاره به «اصول یا شیوه‌های جنبش گروه آکسفورد» نیز استفاده می‌شد که امروزه کاربردی تاریخی و نادر دارد.

## منابع

* 

رده:نظریه‌های جامعه‌شناسی
میتروویتسا شمالی

**میتروویتسا شمالی**  یا **کوزووسکای شمالی میتروویتسا** ،  یک شهر و  استان میتروویتسا در کوزوو است . در سال ۲۰۱۵، جمعیت آن ۲۹,۴۶۰ نفر بوده است.  مساحت آن ۱۱ کیلومتر مربع (۴ مایل مربع) است.

میتروویتسا شمالی بخشی از کوزووی شمالی است ، منطقه‌ای با اکثریت قومی صرب . این شهرداری در سال ۲۰۱۳ پس از بحران کوزووی شمالی تأسیس شد ،  که پیش از این محل سکونت شهر میتروویکا بود که توسط رودخانه ایبار از هم جدا شده بود .

پس از توافق‌نامه بروکسل در سال ۲۰۱۳ ، قرار است این شهرداری مرکز اداری جامعه شهرداری‌های صرب باشد .

## تاریخچه
این شهر تا زمان جدایی رسمی‌اش در سال ۲۰۱۳ بخشی از میتروویکا بود . این جدایی در نتیجه بحران کوزوو شمالی ، پس از اعلام استقلال کوزوو از صربستان در فوریه ۲۰۰۸، رخ داد. این شهرداری در سال ۲۰۱۳ قبل از انتخابات محلی کوزوو توسط دولت کوزوو به رسمیت شناخته شد .

این شهر به عنوان پایتخت *غیررسمی منطقه* کوزوو شمالی عمل می‌کرد که از همکاری با نهادهای جمهوری کوزوو خودداری می‌کرد. بنابراین، صرب‌های محلی مجلس شورای شهرداری‌ها را تشکیل دادند که فقط توسط صربستان حمایت می‌شد .

با این حال، با امضای توافقنامه بروکسل در سال ۲۰۱۳ پس از بحران کوزوو شمالی ، بین دولت‌های کوزوو و صربستان ، صربستان رسماً حمایت خود را از این مجلس قطع کرد و با ایجاد یک انجمن جدید شهرداری‌های صرب ، انجمنی از شهرداری‌ها با اکثریت صرب در کوزوو، موافقت کرد.  مجلس آن هیچ اختیار قانونگذاری نخواهد داشت و مقامات قضایی در چارچوب قانونی کوزوو ادغام و فعالیت خواهند کرد. 

## منابع

رده:شهرهای کوزوو
رده:شهرهای تقسیم‌شده