رودریگو پاز پریرا

**رودریگو پاز پریرا** (تلفظ اسپانیایی: [roˈðɾiɣo ˈpas peˈɾejɾa]؛ متولد ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۷) سیاستمدار بولیویایی و رئیس‌جمهور منتخب بولیوی است. او پسر ارشد رئیس‌جمهور سابق، خایمه پاز زامورا، از سال ۲۰۲۰ به عنوان سناتور تاریجا خدمت کرده است. او پیش از این از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ به عنوان شهردار تاریجا و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ به عنوان عضو مجلس نمایندگان، به نمایندگی از جنبش چپ انقلابی پدرش خدمت کرده است.

## اوایل زندگی و حرفه
رودریگو پاز پریرا در ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۷ در سانتیاگو د کامپوستلا، اسپانیا، به دنیا آمد. او پسر اول کارمن پریرا کاربالو، اهل اسپانیا، و خایمه پاز زامورا، تبعه تبعیدی آن زمان بولیویایی، است. او پسرعمه کامیلا بوسا، بازیگر گالیسیایی است

پاز دوران کودکی و نوجوانی خود را در تبعید سیاسی گذراند، که محصول جانبی فعالیت سیاسی پدرش در دوران دیکتاتوری نظامی دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ بود. او در مدارس متعدد یسوعی در چندین کشور تحصیل کرد و هنگامی که دموکراسی در بولیوی دوباره برقرار شد، در مدرسه سن ایگناسیو در لاپاز تحصیل کرد. بعدها، پاز در دانشگاه آمریکایی در واشینگتن دی سی، ایالات متحده، تحصیل کرد و از آنجا با مدرک لیسانس در روابط بین‌الملل با گرایش اقتصاد و مدرک کارشناسی ارشد در مدیریت سیاسی فارغ‌التحصیل شد. در طول دومین دوره ریاست جمهوری هوگو بانزر - که دولتش توسط حزب MIR حمایت می‌شد - او به عنوان وابسته تجاری در سفارت بولیوی در اسپانیا کار کرد و به عنوان کاردار در سازمان تجارت جهانی خدمت کرد.

## حرفه سیاسی
او به همراه برادرش، خایمه پاز پریرا، یکی از به اصطلاح «وارثان سیاسی» کشور بود، گروهی از دولتمردان جوان که مشاغل سیاسی آنها به دلیل ارتباطاتشان با رهبران برجسته حزبی کشور تسهیل شده بود. در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۲، حزب MIR پاز را به عنوان کاندیدای خود برای تاریا در محدوده ۴۹ (آویلس - مندز)، یکی از پایگاه‌های اصلی حمایت از حزب، معرفی کرد. او با کسب اکثریت آرا، به عنوان نماینده این منطقه برای کنگره ملی ۲۰۰۲–۲۰۰۷ انتخاب شد. اگرچه درگیری‌های اجتماعی قابل توجه آن زمان به فروپاشی نظام حزبی سنتی منجر شد، اما حرفه سیاسی از پیش تثبیت شده پاز همچنان پابرجا ماند. وقتی دورهٔ نمایندگی مجلس قانونگذاری دو سال کاهش یافت، او توسط حزب میرِ تضعیف‌شده به عنوان کاندیدای خود برای تاریجا در بند ۴۶ (Cercado) برای انتخابات عمومی ۲۰۰۵، در اتحاد با قدرت سوسیال دموکرات خورخه کویروگا، معرفی شد.

### شهردار تاریجا (۲۰۱۵–۲۰۲۰)
تا اوت ۲۰۰۶، ناتوانی حزب MIR در دستیابی به حد نصاب ۲٪ رأی مورد نیاز در انتخابات مجلس مؤسسان آن سال منجر به از دست دادن ثبت ملی آن شد. با این اتفاق، پاز به صفوف اتحاد برای نوسازی (UNIR) به رهبری اسکار مونتس، شهردار سابق *میریستا و تاریا، پیوست. در* انتخابات منطقه‌ای ۲۰۱۰، او در صدر فهرست اعضای شورای UNIR در تاریا قرار گرفت و از نامزدی مونتس برای سومین دوره شهرداری حمایت کرد. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، او تحت ریاست مونتس به عنوان رئیس شورای شهر تاریا خدمت کرد و در انتخابات منطقه‌ای ۲۰۱۵ به عنوان نامزد شهرداری UNIR برای جانشینی مونتس نامزد شد. پاز در این رقابت پیروز شد و تقریباً ۶۰٪ از آرای شهر را به دست آورد.

مونتس در مراسم تحلیف شهرداری خود در ۳۰ مه ۲۰۱۵، تأکید کرد که «این MIR و سپس UNIR بوده‌اند که برای بیست سال متوالی بر تاریجا حکومت خواهند کرد». با این حال، پروژه سیاسی خود پاز، که بر «نجات ریشه بزرگ *میریستای*» حزب پدرش متمرکز بود، در نهایت منجر به گسست اتحاد او با مونتس و خروج او از UNIR تنها یک سال پس از تصدی سمتش شد، تحت اتهاماتی مبنی بر اینکه او در تلاش برای «تخریب UNIR به منظور ساختاردهی جنبش چپ انقلابی» است. اوج پروژه سیاسی پاز در ۳ آوریل ۲۰۱۹ با تأسیس گروه مدنی «اول مردم» رقم خورد. PG با رهبری خود، هدف خود را تجمیع بخش‌های شهری و اداری در یک اتحاد سیاسی قرار داد که «ایدئولوژی آن مردم است».

پس از بحران سیاسی سال ۲۰۱۹، دوره شهرداری پاز یک سال دیگر تمدید شد. با این حال، او با ارائه استعفای خود در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰ برای تصدی سمت در مجلس قانونگذاری چند ملیتی، این دوره را کوتاه کرد. پس از چهار روز بحث، شورای شهرداری به پذیرش استعفای پاز رأی داد و رئیس خود، آلفونسو لما، را به عنوان جانشین او انتخاب کرد.

در فوریه ۲۰۲۴، دفتر دادستانی تاریجا رسماً پاز را به تخلفات ادعایی مربوط به پل 4 de Julio، یک پروژه عمرانی که در دوران تصدی شهرداری او اعطا شده بود، متهم کرد. این پل - که اکنون به‌طور گسترده به عنوان «پل میلیون دلاری» شناخته می‌شود - در سال ۲۰۱۸، در زمان مدیریت پاز، با مبلغ ۷۳٫۲ میلیون بات قرارداد بسته شد، اما چند سال [*چه زمانی؟*] بعد، زمانی که او دیگر در سمت خود نبود، تکمیل شد. این پرونده پس از شکایت شهردار فعلی، جونی تورس، مطرح شد و توسط دادگاه چهارم مبارزه با فساد تاریجا در حال رسیدگی است.

### مجلس سناتورها
نوشتار اصلی: انتخابات عمومی بولیوی ۲۰۲۰

در انتخابات عمومی ۲۰۱۹، حزب دموکرات مسیحی (PG) با حزب دموکرات مسیحی (PDC) ائتلاف کرد که پدر پاز، رئیس‌جمهور سابق، جیمی پاز زامورا، را به عنوان نامزد ریاست جمهوری خود معرفی کرد. با این حال، اندکی پس از آن، پاز زامورا به دلیل اختلافات داخلی با حزب دموکرات مسیحی، نامزدی خود را پس گرفت و باعث شد پاز حمایت خود را به کارلوس مسا از حزب جامعه مدنی (CC) تغییر دهد. در ۳ فوریه ۲۰۲۰، حزب دموکرات مسیحی با حزب دموکرات مسیحی ائتلاف کرد و پاز را به عنوان نامزد ائتلاف برای اولین سناتور تاریجه معرفی کرد.

پاز در دوران تصدی خود، با توجه به روند برنامه‌ریزی شده برای اواخر سال ۲۰۲۲، از طرفداران سرسخت اصلاحات سرشماری بود. در ژانویه همان سال، پاز لایحه‌ای برای تأسیس مؤسسات آماری دپارتمانی (IDE) ارائه داد که هدف آن تولید اطلاعات آماری دپارتمانی، شهری و منطقه‌ای بود. در صورت تصویب، این قانون فرایند سرشماری را - تحت نظارت مؤسسه ملی آمار (INE) - غیرمتمرکز می‌کرد و پاز اطمینان داد که سرشماری سال ۲۰۲۲ را به «سرشماری مردم» تبدیل خواهد کرد. پاز همچنین از عدم شفافیت در مورد آماده‌سازی‌ها و فعالیت‌های در حال انجام برای انجام سرشماری انتقاد کرد. در ۷ فوریه، کمیته مرکزی آمار دادخواستی را به وزارت برنامه‌ریزی توسعه ارائه داد و درخواست گزارشی در مورد فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده را کرد. در اوایل ماه مارس، کمیته مرکزی آمار اعلام کرد که تاکنون پاسخی دریافت نکرده است. پاز که به دلیل کمبود وقت برای تأسیس چنین مؤسساتی، ایجاد IDEها را با شکست مواجه کرد، همچنین پیشنهاد تشکیل کمیته‌های نظارت بین نهادی متشکل از فرمانداری‌ها، شهرداری‌ها، دانشگاه‌ها، اتاق‌های منطقه‌ای، سازمان‌های اجتماعی و سایر گروه‌های مرتبط را برای تضمین شفافیت در این فرایند ارائه داد.

او به کمیسیون‌های زیر منصوب شد:
* هیئت رئیسه مجلس سنا (معاون دوم رئیس سنا؛ ۴ نوامبر ۲۰۲۰–۴ نوامبر ۲۰۲۱)
* کمیسیون ملل و مردمان بومی روستایی، فرهنگ‌ها و بین فرهنگی (رئیس؛ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱-اکنون)

## رئیس‌جمهور منتخب بولیوی
رودریگو پاز پریرا به عنوان نامزد حزب دموکرات مسیحی برای انتخابات عمومی ۲۰۲۵ معرفی شد. او با حدود ۳۲ درصد آرا، در دور اول رأی‌گیری در ۱۷ آگوست در جایگاه اول قرار گرفت و در ۱۹ اکتبر با ۵۴٫۵ درصد آرا در دور دوم در مقابل رئیس‌جمهور سابق، خورخه کویروگا، پیروز شد. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، و گیدئون ساعر، وزیر امور خارجه اسرائیل، به او تبریک گفتند.

## منابع

رده:سیاستمداران
رده:رئیس‌جمهورها
رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل بولیوی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه امریکن
رده:افراد زنده
رده:اهالی سانتیاگو د کمپوستلا
رده:رئیس‌جمهورهای بولیوی