شورش‌های جام دیویس مالمو ۲۰۰۹

**شورش‌های جام دیویس مالمو ۲۰۰۹** شورش‌هایی بر ضد اسرائیل در شهر مالمو سوئد علیه مسابقهٔ تنیس جام دیویس بین سوئد و اسرائیل در ۷ مارس ۲۰۰۹ بود.

## پیش‌زمینه
در ماه فوریه، ائتلاف شهری قرمز-سبز مالمو تصمیم گرفت که تماشای این مسابقه را به روی عموم ببندد، تصمیمی که از سوی فدراسیون بین‌المللی تنیس (ITF) مورد انتقاد قرار گرفت. ایلمار ریپالو، شهردار مالمو، گفت که معتقد است این بازی به‌دلیل آنچه که او جنایات علیه حقوق بشر توسط اسرائیل در جریان جنگ غزه توصیف کرد، اصلاً نباید برگزار شود. فدراسیون تنیس سوئد تصریح کرد که آن‌ها مسابقه را از دست نخواهند داد و مالمو مسئول برگزاری آن طبق برنامه است. *[[اشپیگل]]* نوشت که این تصمیم ممکن است بیشتر به سیاست مربوط باشد تا نگرانی‌های امنیتی.

## راهپیمایی اعتراضی و شورش در بالتیسکا هالن
در حالی که انتظار می‌رفت اعتراضاتی شکل بگیرد، حدود ۱٬۰۰۰ افسر پلیس منطقهٔ وسیعی در اطراف ورزشگاه تنیس بالتیسکا هالن را برای دور نگه داشتن معترضان و آشوبگران محاصره کردند. گزارش شده است که ۱۷۰ کامیون حامل سنگفرش پیش از اعتراضات از منطقه خارج شده و سه مدرسه نیز تعطیل شده است. علاوه بر این، برای نخستین بار در تاریخ، خودروهای ضد شورش از دانمارک وارد مالمو شدند.

در ۷ مارس، ۶٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ نفر (به گزارش پلیس) از معترضان ضد اسرائیلی در استورتورگت راهپیمایی کردند؛ جایی که لارس اوهلی، رهبر حزب چپ و پر گارتون، رئیس انجمن همبستگی فلسطین سخنرانی‌هایی ایراد کردند. سپس تظاهرکنندگان به سمت حلقه‌های پلیس در بالتیسکا هالن راهپیمایی کردند. چند صد فعال مبارز نیز به تظاهرکنندگان پیوستند.

به محض رسیدن راهپیمایی‌کنندگان به بالتیسکا هالن، گروهی متشکل از چند صد نفر از راهپیمایی جدا شدند تا به پلیس حمله کنند و ترقه، بمب‌های رنگی، بطری و سنگفرش به سمت پلیس پرتاب کنند. تظاهرکنندگان جنگ‌طلب شامل ضد فاشیست‌ها از جمله آنتی‌فاشیستیک اکشن، اسلام‌گرایان جنگ‌طلب، نئونازی‌های سازمان‌یافته، و همچنین فعالانی از کشورهای همسایه بودند. پلیس در نهایت حدود ۱۰۰ شورشی را بازداشت کرد که ده نفر از آن‌ها دستگیر شدند. هجده شورشی دیگر بعداً شناسایی و به دلیل نقش خود در شورش‌ها محاکمه شدند که چندین نفر آنان با محکومیت مواجه شدند.

## پیامدها
تصمیم به تعطیلی مسابقهٔ تنیس به روی عموم منجر به محرومیت مالمو از میزبانی مسابقات تنیس توسط فدراسیون بین‌المللی تنیس به مدت پنج سال شد. علاوه بر اینکه انجمن تنیس سوئد مجبور به ارائهٔ حداقل ۱۵٬۰۰۰ دلار رسید ورودی برای مسابقه شد، ۲۵٬۰۰۰ دلار دیگر نیز جریمه شد. انجمن تنیس سوئد با صدور جریمه‌هایی برای شهردار مالمو، ایلمار ریپالو، به‌دلیل دخالتش در این رویداد، به این اقدام واکنش نشان داد.

با توجه به اعتراض و شورش‌ها و همچنین برگزاری بازی‌ها در سکوهای خالی، خاخام آبراهام کوپر و مورخ هارولد براکمن در مقاله‌ای در روزنامه جروزالم پست سوئد و مالمو را به یهودستیزی و آپارتاید متهم کردند.

کریستین گرنر، استاد تاریخ سوئدی، این وضعیت را «بدترین بحران برای یهودیان در سوئد از زمان جنگ جهانی دوم» توصیف کرد.

یک مسابقه مقدماتی بین سوئد و اسرائیل برای مسابقات قهرمانی هندبال مردان اروپا ۲۰۱۲ که قرار بود در ژوئن ۲۰۱۱ در کلسکرونا برگزار شود، به‌دلیل شورش‌ها نگرانی‌هایی را ایجاد کرد و مقامات ورزشی سوئد در نظر داشتند که محل برگزاری آن را به مکان دیگری منتقل کنند. این مسابقه طبق برنامه برگزار شد و یک تظاهرات کوچک ضد اسرائیلی نیز در آن برپا شد.

## منابع

رده:اسلام‌گرایی در سوئد
رده:تنیس در ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
رده:روابط اسرائیل و سوئد
رده:سوئد در ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:سیاست و ورزش
رده:شورش‌های ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:شورش‌های ورزشی
رده:مالمو در دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:مناقشه‌های تنیس
رده:یهودستیزی در سوئد