open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
مدرسه ملی پل‌ها و راه‌ها

**مدرسه ملی پل‌ها و راه‌ها** (École nationale des ponts et chaussées) که به اختصار ENPC نامیده می‌شود و با لقب Ponts نیز شناخته می‌شود، پیش‌تر با عنوان École des Ponts ParisTech شناخته می‌شد. این مدرسه یکی از مدارس عالی تخصصی فرانسه در حوزه‌های علوم، مهندسی و فناوری است و زیرمجموعه‌ای از مؤسسه پلی‌تکنیک پاریس، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی، به‌شمار می‌رود. این مدرسه در سال ۱۷۴۷ توسط دانیل-شارل تردن تأسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین مدارس عالی فرانسه محسوب می‌شود.

در گذشته، مأموریت اصلی این مدرسه آموزش مهندسان دولتی و مهندسان عمران بود، اما امروزه برنامه‌های آموزشی گسترده‌ای در زمینه‌های علوم رایانه، ریاضیات کاربردی، مهندسی عمران، مکانیک، مالی، اقتصاد، نوآوری، مطالعات شهری، محیط زیست و مهندسی حمل‌ونقل ارائه می‌دهد. مدرسه پل‌ها امروزه چهره‌ای بین‌المللی دارد؛ ۴۳ درصد از دانشجویان آن مدرک دوگانه از دانشگاه‌های خارجی دریافت می‌کنند و ۳۰ درصد از دانشجویان دوره مهندسی آن را دانشجویان بین‌المللی تشکیل می‌دهند.

دفتر مرکزی این مدرسه در مارن-لا-واله، یکی از حومه‌های پاریس، قرار دارد. این مدرسه از بنیان‌گذاران مؤسسه فناوری پاریس (ParisTech) و مدرسه اقتصاد پاریس بوده است. مدرسه تحت نظارت وزارت بوم‌شناسی، توسعه پایدار و انرژی فرانسه فعالیت می‌کند. از تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۴، این مدرسه به‌طور رسمی به عضویت مؤسسه پلی‌تکنیک پاریس درآمده است.

## منابع
* Wikipedia contributors, 'École nationale des ponts et chaussées', Wikipedia, The Free Encyclopedia, 16 August 2025, 06:36 UTC,  [accessed 15 September 2025]
رده:منطقه ۶ پاریس
رده:دانشگاه‌ها و کالج‌های مهندسی در فرانسه
رده:مدارس عالی فرانسه
رده:لندمارک‌های تاریخی مهندسی عمران
رده:مدرسه‌ها در پاریس
جینا لومبروسو

بندانگشتی|لومبروزو در سال ۱۸۹۲
**جینا النا زفورا لومبروزو** (همچنین با نام **فررو-لومبروزو** شناخته می‌شود؛ ۵ اکتبر ۱۸۷۲ در پاویا - ۲۷ مارس ۱۹۴۴ در ژنو) پزشک، نویسنده، روان‌پزشک و جرم‌شناس ایتالیایی بود که بیشتر به خاطر نوشته‌های ناشناسش در زمینه جرم‌شناسی و روان‌پزشکی که با پدرش، انسان‌شناس، چزاره لومبروزو، نوشته بود و نوشته‌های انفرادی‌اش در مورد وضعیت زنان و صنعتی شدن به یاد آورده می‌شود. او همسر مورخ و نویسنده ایتالیایی، گوگلیلمو فررو، بود.

## زندگی
جینا النا زفورا لومبروزو در ۵ اکتبر ۱۸۷۲ در پاویا متولد شد. او دومین فرزند از پنج فرزند پدرش، انسان‌شناس ایتالیایی، سزارا لومبروزو بود. او پس از تحصیل در رشته ادبیات و فلسفه، در سال ۱۸۹۱ دیپلم پزشکی گرفت. عنوان پایان‌نامه او *«فواید انحطاط*» بود.

او پزشک، نویسنده، روان‌پزشک و جرم‌شناس ایتالیایی بود که بیشتر به خاطر نوشته‌های ناشناسش در زمینه جرم‌شناسی و روان‌پزشکی که با پدرش چزاره لومبروزو نوشته بود، و نوشته‌های انفرادی‌اش در مورد وضعیت زنان و صنعتی شدن، به یاد آورده می‌شود. او همسر مورخ و نویسنده ایتالیایی، گوگلیلمو فررو (۱۸۷۱–۱۹۴۲) بود و از این رو نام خانوادگی فررو-لومبروزو را برای خود برگزید. پسر آنها، لئو فررو (۱۹۰۳–۱۹۳۳)، نویسنده و نمایشنامه‌نویس، در یک تصادف رانندگی در سانتافه (ایالات متحده آمریکا) درگذشت.

لومبروزو یک ضد فمینیست و ضد حق رأی زنان بود. او *کتاب* «*روح زن: تأملاتی در باب زندگی*» را در سال ۱۹۲۰ منتشر کرد و توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد. این کتاب به دوازده زبان و در سه نسخه منتشر شد. برخی ادعا کردند که ظاهراً نسخه فرانسوی مسئول شکست حق رأی در فرانسه بوده است.

در سال ۱۹۲۷، لومبروزو در کنار ماریا مونتسوری به عنوان یکی از «روانشناسان و متخصصان بهداشت برتر» مجله دفترچه‌های روان‌پزشکی معرفی شد.

او در ۲۷ مارس ۱۹۴۴ در ژنو درگذشت. او به همراه همسر و پسرش در گورستان سلطنتی ژنو، سوئیس به خاک سپرده شده است.

## آثار قابل توجه
* *شرایط اجتماعی اقتصادی دیجی اپرای در سوبورگو در تورینو* (۱۸۹۶)
* ضرایب پیروزی در ضربات (۱۸۹۷)
* دربارهٔ علل و راهکارهای بی‌سوادی اجتماعی (۱۸۹۸)
* مزایای انحطاط (۱۹۰۴)
* *سزار لومبروزو یادداشت‌هایی دربارهٔ زندگی. آثار (۱۹۰۶)*
* *در آمریکای جنوبی (برزیل-اروگوئه-آرژانتین)* (۱۹۰۸)
* *سزار لومبروزو تاریخچه زندگی و آثار او به روایت دخترش (۱۹۲۱)*
* *لا دونا نلا ویتا. تأملات و استنتاجات (۱۹۲۳)*
* *انیمه دی دونا. زندگی‌های واقعی (۱۹۲۵)*
* زنان در جامعه معاصر (۱۹۲۷)
* *تراژدی دل پیشرفت مکانیکو* (۱۹۳۰)

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:اهالی پاویا
رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:جرم‌شناسان اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:روان‌پزشکان اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۷۲ (میلادی)
رده:زنان مخالف فمنیسم
رده:نویسندگان اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن اهل ایتالیا
کلیلیا لولینی

بندانگشتی|سلیلیا لولینی، از یک نشریه مربوط به سال ۱۹۱۹.
**سلیلیا لولینی** (۱ مه ۱۸۹۰–۲۴ نوامبر ۱۹۶۳) پزشک ایتالیایی بود. او به تأسیس فدراسیون بین‌المللی زنان پزشک و انجمن پزشکی زنان ایتالیا کمک کرد.

## اوایل زندگی
کللیا لولینی در رم متولد شد، دختر ویتوریو لولینی و الیزا آگنینی. پدرش وکیل و مادرش روزنامه‌نگار و فمینیست بود. هر چهار دختر لولینی (اولگا، کلارا، لیویا و کللیا) تحصیلات عالی و مشاغل حرفه‌ای را دنبال کردند. کللیا لولینی مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۱۵ به پایان رساند.

## شغل
در طول جنگ جهانی اول، او به عنوان جراح در یک بیمارستان نظامی در ونیز ثبت نام کرد و مشغول به کار شد. در سال ۱۹۱۹، او در کنفرانس بین‌المللی پزشکان زن انجمن زنان مسیحی جوان در نیویورک شرکت کرد، که در آن سخنرانی‌ای در مورد «فحشا و پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی در ایتالیا» ارائه داد، و تلاش‌های خود را برای افزودن بهداشت اجتماعی به برنامه‌های درسی مدارس دولتی ایتالیا شرح داد. او همچنین یک کلینیک پیش از زایمان برای زنان مجرد در رم افتتاح کرد.

او یکی از بنیانگذاران فدراسیون بین‌المللی زنان پزشک شد. او و میرا کارکوپینو-فراری کمی بعد انجمن پزشکی زنان ایتالیا را تأسیس کردند. تجربه شخصی او از بیماری سل، از جمله دو سال اقامت در آسایشگاه، منجر به تمرکز او بر مراقبت از بیماران مسلول شد. از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ او مسئول کنسرسیوم ضد سل ماسا بود. او در سال ۱۹۳۸ به طرابلس نقل مکان کرد و کار خود را در زمینه سل در آنجا ادامه داد.

## زندگی شخصی و میراث
سلیلیا لولینی به زبان‌های ایتالیایی، فرانسوی، آلمانی، انگلیسی و عربی صحبت می‌کرد. او در سال ۱۹۶۳، در سن ۷۳ سالگی، پس از عمل جراحی چشم در طرابلس درگذشت.

سیلویا موری رمانی با *عنوان «ماه کامل»* (۲۰۱۴) نوشت که بر اساس دوران حضور لولینی در کنسرسیوم ضد سل در ماسا نوشته شده بود.

## منابع

رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۰ (میلادی)
ورسالیسم

**ورسالیسم** (انگلیسی:Versalism) یک رویکرد معاصر در هنرهای تجسمی است که در دوران معاصر توسط سید حمیدرضا علوی و سید علی علوی بوجود آمده است. این جنبش با آمیختن آگاهانه سبک‌ها و تکنیک‌های هنری گوناگون شناخته می‌شود و به جای پایبندی به انسجام فرمی، بر بی‌واسطگی عاطفی تاکید دارد. هر بخش از یک اثر ورسالیستی می‌تواند سنت بصری ویژه خود را به کار گیرد و در نتیجه ترکیب‌هایی چندلایه و پویا پدید آورد.

## فلسفه
ورسالیسم، «خود» انسانی را سیال، متغیر و چندلایه می‌بیند. واقعیت از خلال یک لنز یگانه تجربه نمی‌شود، بلکه گاه رئالیستی، گاه اکسپرسیونیستی، سوررئالیستی یا کوبیستی درک می‌گردد. ورسالیسم این چندگانگی را می‌پذیرد و در آفرینش هنری به کار می‌گیرد.

## ویژگی‌ها
* هر بخش از بوم می‌تواند سبک ویژه خود را داشته باشد؛ مانند پرتره‌ای هایپررئالیستی در برابر پس‌زمینه‌ای کوبیستی با بافت‌های امپرسیونیستی.
* به کارگیری همه رسانه‌ها مجاز است: رنگ روغن، آبرنگ، گواش، اکریلیک، پاستل، مدادشمعی، رسانه ترکیبی یا ابزار دیجیتال.
* استفاده از رنگ‌های مکمل، متضاد یا حتی به ظاهر ناسازگار امکان‌پذیر است.
* وضعیت روانی هنرمند (شادی، اضطراب، اندوه، هیجان) محرک اصلی انتخاب‌های هنری است.

## پذیرش و آینده
اگرچه هنوز در مراحل نخستین است، ورسالیسم توانسته با هنرمندان و مخاطبان ارتباط برقرار کند. آثار این سبک در نمایشگاه‌های هنر رسانه ترکیبی و بسترهای دیجیتال عرضه شده‌اند، جایی که هنرمندان بر احساس آزادی و اصالت آن تاکید می‌کنند. مسیرهای آینده ممکن است شامل کارگاه‌های گروهی، همکاری‌های آنلاین و کاوش نظری عمیق‌تر در ابعاد روان‌شناختی آن باشد.

## منابع
* Alavi, S.H. & Alavi, S.A. (2025). Versalism: A New Expression of Freedom in Polystylism. *TMP Universal Journal of Research and Review Archives* (UJRRA).
* Deleuze, G., & Guattari, F. (1987). ''.


رده:هنر
رده:نقاشی
__نمایه__
__بخش‌جدید__
بازی عشق (فیلم ۲۰۱۰)

***بازی عشق***  و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی آشوک خنی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ارباز خان، تارا شارما، مادهوری باتاچاریا، شریا شامرا، مالایکا آرورا و جانی لور ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های هندی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
باسمه تعالی

### ریشه‌شناسی
عبارت «بِاسْمِهِ تَعَالَى» واژهٔ «باسمه» ترکیبی است از «بِ» (با) + «اسمِ» (نام) + «تعالى» به معنی بلندمرتبه، والا؛ در کل به معنای «با نام خداوند متعال» است.بندانگشتی|باسمه تعالی با فونت نستعلیق بر روی کاشی فیروزه ای با حاشیه ای طلایی
### منابع تاریخی و لغت‌نامه‌ای
در دهخدا و سایر فرهنگ‌های کهن، برای «باسمه تعالی» دقیقاً به صورت یک ورودی مستقل وجود ندارد، بلکه برای واژگانی همانند  بِسْمِ ٱللَّٰهِ و  بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ ترجمه ای ارئه شده است.

### معنی واژه
باسمه تعالی عبارتی عربی به معنای به نام خداوند متعال است که در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی جایگاه ویژه ای دارد. این عبارت به ویژه در مکاتبات رسمی، متون دینی، و اسناد اداری ایران کاربرد دارد و پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ به صورت گسترده و رسمی مورد استفاده قرار گرفت.

### کاربرد پیش از انقلاب اسلامی ایران
پیش از انقلاب اسلامی، عبارت باسمه تعالی در مکاتبات رسمی دولت و نهادهای اداری ایران کاربرد رایجی نداشت. در آن دوران، سبک نگارش نامه های اداری بیشتر بر پایه اصول عرفی و غیرمذهبی بود و استفاده از عبارات دینی در سربرگ ها یا ابتدای نامه ها معمول نبود.

### دلایل محدود بودن کاربرد

* سکولار بودن ساختار حکومت پهلوی نهادهای دولتی و آموزشی عمدتاً از زبان رسمی و غیرمذهبی استفاده می کردند.
* عدم الزام فرهنگی یا اداری هیچ بخشنامه یا عرف رسمی برای آغاز نامه ها با عبارات مذهبی وجود نداشت.
* جایگزین های رایج عباراتی مانند "به نام خدا" یا "با سلام" گاهی استفاده می شدند.

### تحول پس از انقلاب اسلامی
با پیروزی انقلاب اسلامی و اسلامی شدن ساختارهای حکومتی، فرهنگی و آموزشی، استفاده از باسمه تعالی در مکاتبات رسمی به یک عرف اداری تبدیل شد.

### نقطه آغاز رسمی
از اسفند ۱۳۵۸ تا فروردین ۱۳۵۹، با صدور بخشنامه های اداری توسط نهادهای تازه تأسیس جمهوری اسلامی، استفاده از عبارت  باسمه تعالی در ابتدای نامه ها، بخشنامه ها، فرمهای رسمی رسمیت یافت. این بخشنامه ها بخشی از سیاست اسلامی سازی ساختارهای اداری، فرهنگی و آموزشی بودند و به سرعت در سراسر کشور اجرایی شدند.

### دلایل گسترش

* تأکید بر هویت اسلامی
* صدور بخشنامه های رسمی
* الگوبرداری از سبک نگارش علمای دینی و حوزه های علمیه

### ساختار نگارشی
در نامه های اداری دهه ۶۰، معمولاً باسمه تعالی در بالای صفحه و پیش از تاریخ و شماره درج می شد. و پایان نامه ها نیز با عباراتی چون والسلام علی من اتبع الهدی یا با احترام همراه بود.

### نگارش صحیح
در برخی منابع، تفاوت نحوی میان "باسمه تعالی" و "بسمه تعالی" مورد بحث قرار گرفته است. از نظر ادبی، "باسمه تعالی" صحیح تر دانسته می شود، زیرا حرف "با" به عنوان حرف جر به واژه (اسم) متصل شده و عربی آن حفظ شده است.

### جایگاه امروز
امروزه باسمه تعالی همچنان در بسیاری از مکاتبات رسمی، فرم های اداری، و حتی مقالات علمی در ایران مورد استفاده قرار می گیرد. این عبارت نمادی از آغاز کار با یاد خدا و احترام به سنت های اسلامی تلقی می شود.

## منابع
* فرهنگ لغت دهخدا
رده:اصطلاحات اسلامی
سکندر (فیلم ۲۰۲۵)

***سکندر***  یک فیلم اکشن و درام هندی محصول سال ۲۰۲۵ بالیوود به کارگردانی و نویسندگی ای‌آر موروگادوس با بازی سلمان خان، راشمیکا ماندانا، ساتیاراج، کاجل آگروال، شارمان جوشی، پراتیک بابار، سانجی کاپور، کیشوری شاهانه و آنانت ماهادوان است.

ساخت فیلم «سکندر» رسماً در آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد و فیلمبرداری اصلی آن از ژوئن سال بعد آغاز شد. فیلمبرداری عمدتاً در بمبئی و حیدرآباد انجام شد و تا مارس ۲۰۲۵ به پایان رسید. این دومین فیلمی است که خان و نادیادوالا از زمان فیلم «لگد» (۲۰۱۴) در آن حضور دارند. موسیقی متن «سکندر» توسط پریتام، موسیقی متن فیلم توسط سانتوش نارایانان، فیلمبرداری توسط اس. تیروناووکاراسو و تدوین توسط ویوک هارشان انجام شده است. بودجه تولید این فیلم ۱۸۰ کرور روپیه تخمین زده شده است.

سکندر در ۳۰ مارس ۲۰۲۵ در قالب‌های استاندارد و آی‌مکس، همزمان با عید فطر، در سینماها اکران شد. این فیلم عموماً با انتقادات منفی از سوی منتقدانی که فیلمنامه و کارگردانی را مورد انتقاد قرار دادند، مواجه شد. فروش جهانی آن ۱۷۶٫۱۸ کرور روپیه تخمین زده شده است. با وجود شکست، به عنوان هشتمین فیلم پرفروش هندی در سال ۲۰۲۵ شناخته شد.

## خلاصه داستان
در یک پرواز، «سکندر» با پسر یک وزیر فاسد روبه‌رو می‌شود که زنی را تهدید می‌کند تا گذشته‌اش را فاش نکند. سکندر با دخالت شجاعانه‌اش، مانع او می‌شود و همین موضوع او را درگیر یک نبرد سیاسی و شخصی با قدرت‌های فاسد می‌کند. حالا او باید با هوش و جسارت، از حقیقت و مردم دفاع کند…

## بازخوردها
* سکندر عموماً نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرد.
* در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، دارای ۵٪ تائیدیه براساس رای ۱۹ نقد منتقدان با میانگین امتیاز ۳٫۸ از ۱۰ است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم با آهنگ‌سازی پریتام
رده:فیلم‌ها به کارگردانی ای‌آر موروگادوس
رده:فیلم‌های اکشن درام هندی
رده:فیلم‌های اکشن مهیج هند
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی سلمان خان
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در حیدرآباد، هند
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در بمبئی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بمبئی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بیمارستان
رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
فیلم تک‌برداشت

**فیلم تک‌برداشت** (یا **فیلم بلند پیوسته**) یک فیلم سینمایی است که در یک برداشت بلند و صرفاً با یک دوربین فیلمبرداری شده یا طوری ساخته شود که همان حس را ایجاد کند.

## کاربرد و نظریه
اریک گرود از *[[نیویورک تایمز]]* در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹، ضمن بحث در مورد فیلم ''۱۹۱۷'' (۲۰۱۹)، نوشت که نماهای بسیار بلند در فیلم‌های جریان اصلی‌تر «به عنوان یادآور هشیارکننده‌ای از زمان‌گریزی، کارت ویزیت استادانه، چالشی خودخواسته یا همهٔ موارد فوق» رواج پیدا کرده‌اند و به  ''بردمن'' (۲۰۱۴)، برنده جایزه اسکار چند سال قبل نیز اشاره کرد.

## تاریخچه
گرود خاطرنشان می‌کند که پیش از فیلم‌هایی مانند *۱۹۱۷* و *بردمن*، ایدهٔ آزمایش برداشت‌های طولانی و بدون وقفه، سابقه‌ای بیش از ۸۰ سال داشت و آلفرد هیچکاک از پیشگامان آن بود. گذشته از آزمایش‌های اولیه مانند *[[جوان و بی‌گناه]]* و *[[بدنام (فیلم ۱۹۴۶)|بدنام]]*، مشهورترین نمونهٔ اولیه فیلمی که به شکل گسترده از برداشت‌های طولانی استفاده می‌کند، فیلم *[[طناب (فیلم)|طناب]]* محصول ۱۹۴۸ است که عمدتاً در برداشت‌های پیوستهٔ هفت تا ده دقیقه‌ای (محدودیت فیزیکی فیلم خام در آن زمان) فیلمبرداری شده که به صورت چهار برداشت بلند حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای ظاهر می‌شوند، نزدیک به حداکثر مدت زمان مجاز توسط پروژکتورهای سینمای آن زمان. طبق گزارش‌ها جیمز استوارت، ستارهٔ فیلم *طناب*، برداشت‌های طولانی را دوست نداشت و ظاهراً سر صحنه غرغر می‌کرد که دوربین‌ها از بازیگران مهم‌تر هستند. هیچکاک قصد داشت فیلم را طوری فیلمبرداری کند که انگار یک نمایش است و پنج بخش از ده بخش را زمان‌بندی کرد تا امکان تدوین پنهان پشت مبلمان فراهم شود. او *فیلم طناب را* به این شکل نوشت چرا که احساس می‌کرد «اگر بین کات‌ها زمان بگذرد، این تعلیق که آیا جسد هنوز در صندوقچه است یا نه، از بین می‌رود».

گرود فیلم *[[نشانی از شر]]* محصول ۱۹۵۸ را نیز به عنوان نمونه بررسی می‌کند؛ اگرچه فقط سکانس آغازین سه دقیقه‌ای آن به صورت بلادرنگ فیلمبرداری شده است. با این حال، استفاده از یک بمب ساعتی به صورت بلادرنگ و به شکل تک‌برداشت به عنوان یک استاندارد در نظر گرفته می‌شود.

*خانه گرگ* (۲۰۱۸) نمونه‌ای ساختارشکن از انیمیشن (استاپ موشن) است که به صورت سکانس‌های تک‌برداشته و بدون وقفه معرفی می‌شود. 

## نمونه‌های برجسته

### «تک‌برداشت» واقعی

### تدوین‌شده برای ایجاد تلقی «تک‌برداشت»

## جستارهای وابسته

* سینمای دیجیتال

## منابع


رده:فناوری فیلم و ویدئو
رده:فنون سینمایی
نوکیا ۱۲۸۰

**نوکیا ۱۲۸۰** یک گوشی موبایل دو بانده بر پایه جی‌اس‌ام از برند نوکیا با قیمت مناسب است. این موبایل در نوامبر ۲۰۰۹ اعلام و در مارس ۲۰۱۰ برای کشورهای در حال توسعه منتشر شد. این دستگاه دارای طراحی کلاسیک است که برای سبکی و بادوام بودن در نظر گرفته شده است. موبایل مانند آن که از همین شرکت است نوکیا ۱۰۳ است.

## مشخصات گوشی
* زمان آماده به کار: ۵۲۸ ساعت
* زمان مکالمه: ۸ ساعت و ۳۰ دقیقه
* شبکه: شبکه 2G ۸۰۰/۹۰۰/۱۸۰۰ مگاهرتز
* هشدار لرزشی: (اختیاری)
* شماره‌گیری سریع
* آنتن داخلی

## منابع

رده:تلفن‌های همراه معرفی‌شده در ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:تلفن‌های همراه نوکیا
سبقت

یک مجموعه انیمه تلویزیونی با فیلمنامه‌ای غیراقتباسی دربارهٔ مسابقات قهرمانی فرمول چهار ژاپن است. شرکت کادوکاوا تهیه‌کننده این اثر بوده و استودیو ترویکا انیمیت این مجموعه را بر عهده داشته است. ای آئوکی و ایومی سِکینه نویسندگان فیلمنامه بوده‌اند. این انیمه از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۳ از تلویوزیون ژاپن پخش شد.

## تولید
شرکت کادوکاوا تهیه‌کننده و استودیو ترویکا انیماتور مجموعه *سبقت* بوده‌اند. نائوکی هاتوری برای اطمینان از اینکه صحنه‌های مسابقات فرمول چهار تا حد امکان واقعی به تصویر کشیده شوند، به استودیو ترویکا در تولید انیمه کمک کرد. طراحی‌های اولیه شخصیت‌ها توسط تاکاکو شیمورا انجام شد و ماساکو ماتسوموتو طرح‌های انیمیت را با آنها تطبیق داد. کاتسوهیکو تاکایاما بر کارهای گروه نظارت داشت. موسیقی این انیمه کار کانا اوتاتانه بوده است. آهنگ تیتراژ آغازین، باعنوان «باد دم»، توسط کانائه، خواننده وی‌تیوبر، و آهنگ تیتراژ پایانی با عنوان «موفق باشید» توسط تاسوکو هاتاناکا اجرا شده است. این مجموعه از ۱ اکتبر تا ۱۷ دسامبر ۲۰۲۳ از شبکه ای‌تی-ایکس و سایر شبکه‌های تلویزیون ژاپن پخش شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی انیمه 
* 
رده:انیمه با فیلم‌نامه‌های غیراقتباسی
رده:انیمه کرانچی‌رول
رده:برنامه‌های ای‌تی-ایکس
رده:مجموعه‌های تلویزیونی پویانمایی درباره اتومبیل‌رانی
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ژاپنی
رده:یادکردهای دارای عنوان به خط ژاپنی (کد ja)
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ژاپنی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی انیمه آغازشده در ۲۰۲۳ (میلادی)
خاندان سرکار

**خاندان سرکار** یک دودمان فرمانروا در خانات شروان بود که از تبار خان‌چوبانی برخاسته بودند. واژهٔ «سرکار» به‌معنای «دريافت‌كنندهٔ باج» است که نشانگر پيشه نیاکان آغازین این خاندان است.

## پیش از فرمانروایی

نخستین ديده شدن نام این دودمان به سال ۱۷۲۱ بازمی‌گردد، هنگام شورش حاجی داوود که در آن، او فرمانروای بومی شماخی را ــ که از خاندان سرکار بود ــ برکنار کرد. پس از پايه‌گذاری خانات شروان به‌دست نادرشاه در سال ۱۷۳۴، الله‌وردی‌بیگ سرکار چند شهر را گرفت. پس از مرگ الله‌وردی‌بیگ در سال ۱۷۶۷، پسرانش، آقاسی‌خان و محمدسعیدخان سرکار بر حاجی محمدعلی‌خان شوريدند و بدین‌سان دیوخانی يا دوخانی (دوفرمانروایی) در خانات شروان پدید آمد. برادر دیگرشان، آقارضا‌بیگ سرکار نیز در بن‌مايه‌ها به‌جايگاه فرمانروای خانات یاد شده رسيد که نام کهن «شروانشاه» را به کار می‌بردند.

## دوران فرمانروایی

خاندان سرکار تا سال ۱۸۲۰ بر شروان فرمان راندند. فهرست خان‌های آنان چنین است:

* آقاسی‌خان و محمدسعیدخان سرکار (با هم) ← ۱۷۶۳–۱۷۶۸
* آقاسی‌خان ← ۱۷۷۸–۱۷۸۶
* عسکرخان ← ۱۷۸۶–۱۷۸۹
* قاسم‌خان ← ۱۷۸۹–۱۷۹۶
* مصطفی‌خان شروان ← ۱۷۹۶–۱۸۲۰

## كم‌توان شدن

واپسين خان، مصطفی‌خان شروان، روندی كشورگشايانه در پیش گرفت که نگاه روسیه را به سوی خود كشاند. او در سال ۱۸۰۵ به امپراتور الکساندر یکم تسلیم شد و فرنام سپهبد دریافت کرد، در حالی‌که پنهانی می‌کوشید استقلال خود را نگاه دارد. وی در ۱۸۲۰ به ایران قاجاری گریخت و این كار به برچیده شدن خانات و پيوستن صددرصدی شروان به امپراتوری روسیه انجامید. مصطفی‌خان در روند جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶) برای دوره‌ای کوتاه بر تخت بازگشت، ولی در ۱۸۲۸ دوباره شکست خورد و ناچار شد تا پایان زندگی در ایران زندگی بماند. او در سال ۱۸۴۴ درگذشت و در شماخی به خاک سپرده شد.

## منابع

رده:دودمان‌های سلطنتی خاورمیانه
رده:جمهوری آذربایجان در سده ۱۹ (میلادی)
رده:جمهوری آذربایجان در سده ۱۸ (میلادی)
رده:جایگاه‌های قدرت
رده:خانواده‌های بلندپایه آذربایجانی
هیولاها

***هیولاها*** (همچنین با نام‌های ***افیون ۶۷*** یا در نسخهٔ سانسور شده، ***۱۵ نفر از رم***) فیلمی در ژانر کمدی ایتالیایی به کارگردانی دینو ریسی محصول سال ۱۹۶۳ است. این فیلم با همکاری فرانسه ساخته شد.

این فیلم در ایتالیا بسیار موفق بود. در اسپانیا سانسور شد. در سال ۱۹۷۷، دنباله آن با عنوان *هیولاهای جدید* که نامزد جایزه اسکار شد، ساخته شد.

در سال ۲۰۰۸، این فیلم در فهرست ۱۰۰ فیلم به‌یادماندنی سینمای ایتالیا، توسط وزارت میراث فرهنگی ایتالیا قرار گرفت، فهرستی از ۱۰۰ فیلمی که «خاطره جمعی کشور را بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۷۸ تغییر داده‌اند.»

## طرح
این فیلم شامل چندین اپیزود است که در آن‌ها بازیگران اوگو تونیاتسی و ویتوریو گاسمن نقش‌آفرینی برجسته‌ای دارند. مضمون داستان‌های کوتاه در این اثر، نمایی روشن از عادات، رذایل، فریبکاری‌ها و سلیقه‌های رایج در میان بخش بزرگی از مردم ایتالیا در دههٔ شصت میلادی ارائه می‌دهد. شخصیت‌ها و موقعیت‌های خنده‌آور فیلم به‌گونه‌ای نوشته و اجرا شده‌اند که مرزهای طنز و هزل را لمس می‌کنند، اما بسیاری از مسائل مطرح‌شده همچنان در جامعهٔ ایتالیا بازشناخته می‌شوند.

طنز این اپیزودها اقشار مختلف را هدف قرار می‌دهد: از افراد نجیب‌زاده گرفته تا فقرا، از سیاستمداران و مأموران پلیسی که از قدرت خود سوءاستفاده می‌کنند تا طبقهٔ متوسط.

در اپیزود **«هیولا»** مردی به تصویر کشیده می‌شود که خانواده‌اش را به قتل رسانده و در خانه‌اش سنگر گرفته است؛ او سرانجام توسط دو پلیس (با بازی گاسمن و توگناتسی) دستگیر و در برابر خبرنگاران عکس‌برداری می‌شود. با این حال، هرچند آن مرد یک قاتل است، اما این دو پلیس در واقع «هیولاهای واقعی» از نظر زشتی و بی‌رحمی هستند.

در اپیزود **«آموزش»**، شخصیت توگناتسی به پسرش (ریکی توناتسی) می‌آموزد که موفقیت در زندگی نه با تلاش، بلکه با فریبکاری به دست می‌آید. او در میان حیله‌های دیگر، یادمی‌گیرد همکلاسی‌هایش را وادار کند تکالیف مدرسه‌اش را انجام دهند و برای ورود رایگان به یک نمایشگاه دربارهٔ سن خود دروغ بگوید. پسر با این آموزه‌ها بزرگ می‌شود و در نهایت، همان درس‌ها را به کار می‌بندد: پدرش را می‌کشد و دارایی‌های او را تصاحب می‌کند.

## قسمت‌ها
نسخه اصلی شامل ۲۰ قسمت است که همگی با بازی ویتوریو گاسمن و اوگو توناتسی ساخته شده‌اند:
* «تربیت احساسی»
* «کمک مالی»
* «ایل ماستر»
* «بیا ای پدر»
* «زندگی پر از امید»
* «پول مفت فروختم»
* «چه ویتاچا»
* «جورناتا دلونورول»
* «عاشقان لاتین»
* «شهادت داوطلبانه»
* «من مدیون اورفانلی هستم»
* «لاگواتو»
* «ای قربانی»
* «ورنیساژ»
* «لا موسی»
* «صحنه لوبلیو»
* «جاده از همه سو»
* «مردم‌پسند»
* «وصیت‌نامهٔ فرانچسکو»
* «هنر اصیل»

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم با ۲ تاریخ اکران
رده:فیلم‌نامه‌های آجه و اسکارپلی
رده:فیلم‌نامه‌های روجرو ماکاری
رده:فیلم‌ها به کارگردانی دینو ریسی
رده:فیلم‌های ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های چندگانه ایتالیا
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید ایتالیایی
رده:فیلم‌های کمدی ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ایتالیا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در رم
رده:کمدی سبک ایتالیایی
آنا ایدنتیچی

**آنا ایدنتیچی** (؛ زادهٔ ) خواننده و چهره مشهور تلویزیون اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
آنا ایدنتیچی در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۷ در کاستلونه متولد شد، او دختر یکی از کارمندان راه‌آهن دولتی ایتالیا بود و از کودکی خوانندگی را آغاز کرد و در تعدادی از جشنواره‌ها و نمایش‌های استعدادیابی شرکت کرد. در سال ۱۹۶۴، او در جشنواره موسیقی کاستروکارو شرکت کرد و به فینال رسید. در همان سال، او اولین حضور تلویزیونی خود را به عنوان دستیار مایک بونجیورنو در برنامه‌ای *با نام «La fiera dei sogni»* تجربه کرد.

او بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ شش بار در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد. در سال ۱۹۶۹، کمی قبل از ورود به مسابقه با آهنگ «Il Treno» اقدام به خودکشی کرد و در نهایت روسانا فراتلو جایگزین او شد.

مسیر حرفه‌ای او در دهه ۷۰ میلادی زمانی تغییر کرد که به سراغ رپرتوار فولک رفت، با آهنگ‌هایی که اغلب با مضامین سیاسی و اجتماعی شناخته می‌شدند همکاری داشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ-فولک
رده:خوانندگان فولک اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:شخصیت‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
تکلا اینسولیا

**تکلا ماریانا اینسولیا** (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به *[[هنر لذت (مجموعه تلویزیونی)|هنر لذت]]* اشاره کرد.

## زندگی و حرفه
تکلا ماریانا اینسولیا در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۴ در وارزه ایتالیا متولد شد. او بعداً به پیومبینو نقل مکان کرد، و در سن پنج سالگی، درس‌های آواز را نزد جیانی گپی در مدرسه موسیقی آکادمی وودستاک آغاز کرد. در سن ده سالگی، به طور منظم اجرا را آغاز کرد و به خوانندگی و بازیگری علاقه پیدا کرد. او در انجمن فرهنگی *لو میوز* که توسط جیانا مارتورلا تأسیس شده بود، آموزش دید، و از چندین متخصص سرگرمی، از جمله رهبر ارکستر بپه وسیچیو و بازیگر جیانمارکو تونیاتسی راهنمایی دریافت کرد.

اینسولیا فعالیت تلویزیونی خود را با شرکت در برنامه‌های مختلف ایتالیایی، از جمله «*Pequeños Gigantes»* و «*L'allieva»* آغاز کرد.

در ۱۵ مارس ۲۰۱۹، در دومین دوره از برنامه استعدادیابی با نام «Sanremo Young» برنده شد که این امر باعث شد تا او در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۰ حضور پیدا کند. او با آهنگ «8 marzo» در بخش تازه واردان رقابت کرد و پس از لئو گاسمن دوم شد. در این جشنواره، او جایزه انزو جاناچی را برای بهترین اجرا و جایزه مطبوعات، رادیو، تلویزیون و وب لوسیو دالا را دریافت کرد.

در سال ۲۰۲۴، او نقش اصلی مجموعه تلویزیونی هنر لذت به کارگردانی والریا گولینو را بازی کرد و در فیلم «خانواده» ساخته فرانچسکو کاستابیل نقش مکمل را بر عهده داشت. برای این اجراها، او دو نامزدی در جوایز داوید دی دوناتلو در سال ۲۰۲۵ دریافت کرد و جایزه بهترین بازیگر زن را برای هنر لذت از آن خود کرد. او همچنین جایزه «پیشرفت چشمگیر ایتالیا» را نیز دریافت کرده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی پیومبینو
رده:بازیگران اهل وارزه
رده:برندگان جایزه دیوید دی دوناتلو
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:سیسیلی‌تبارها
رده:موسیقی‌دانان اهل وارزه
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایتالیا
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل ایتالیا
طارق شوفی

**طارق شوفی** (زادهٔ در استان سویدا) بنیان‌گذار شورای نظامی سویدا است که در شورش‌های دروزی‌ها در سویدا شرکت داشت.

## زندگی
او در استان سویدا و به‌طور خاص در شنیره، در حومه سویدا، متولد شد. او در سال ۱۹۹۷ به نیروهای مسلح عربی سوریه پیوست و تا سال ۲۰۱۵ خدمت کرد، زمانی که پس از درگیری با شورشیان بازنشسته شد.

## پس از سقوط اسد
او شورای نظامی سویدا را تأسیس کرد و تأکید کرد که این گروه به دنبال اتحاد با ارتش سوریه است و تمرکززدایی را به عنوان یک اصل کلیدی برجسته کرد، که توسط حکمت هجری رد شد و آنها را جدایی‌طلب خواند. پس از این، شوفی اعلام کرد که این گروه تحت رهبری معنوی هجری است.

در جریان درگیری‌های آوریل جنوب سوریه، شوفی افرادی را برای جنگ علیه دولت انتقالی سوریه جذب کرد.

شوفی در درگیری‌های ژوئیه جنوب سوریه علیه قبایل بدوی و دولت انتقالی سوریه شرکت داشت.

## منابع

رده:افراد در جنگ داخلی سوریه
رده:افراد زنده
رده:اهالی استان سویدا
آلبرتو کامرینی

**آلبرتو کامرینی** (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده اهل ایتالیا است.

او بیشتر در اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ میلادی فعال بود.

## زندگی و حرفه
آلبرتو کامرینی در سائوپائولو برزیل، از والدینی یهودی ایتالیایی تبار که چند سال قبل از تولد وی به آمریکای جنوبی نقل مکان کرده بودند، متولد شد. والدین او وقتی آلبرتو ۱۱ ساله بود به میلان بازگشتند. کامرینی در دانشگاه میلان ثبت نام کرد و در آنجا با اوژنیو فیناردی دوست شد که او را با موسیقی آشنا کرد. کامرینی به همراه اوژنیو فیناردی دو گروه به نام‌های ایل پاکو و لنورمه ماریا را تأسیس کردند. کامرینی به یک گیتاریست ماهر تبدیل شد و بعداً برای نوازندگانی مانند پتی پراو و فاستو لیالی به صورت دوره‌ای کار کرد.

کامرینی فعالیت انفرادی خود را در سال ۱۹۷۶ با تک‌آهنگ «Pane quotidiano» و سه آلبوم که ترکیبی بدیع از موسیقی راک و برزیلی را ارائه می‌دادند، آغاز کرد. در دهه هشتاد میلادی، همکاری موفقی را با روبرتو کلمبو، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آغاز کرد. کامرینی با الهام از جنبش کراوت‌راک که در آن زمان در اروپا غالب بود، با تعدادی از آهنگ‌های سینث-پاپ به ویژه با آهنگ‌های «Rock 'n' roll robot» و «Tanz bambolina» به موفقیت تجاری قابل توجهی دست یافت. در سال ۱۹۸۴، در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و در آنجا رتبه شانزدهم را کسب کرد. پس از استقبال نه چندان گرم از آلبوم «*Angeli in Blue Jeans»* در سال ۱۹۸۶، کامرینی حدود یک دهه از موسیقی فاصله گرفت. وی در سال ۱۹۹۵، فعالیت حرفه‌ای خود را از سر گرفت و آلبوم «*Dove l'arcobaleno arriva»* را ضبط کرد.

## ترانه‌شناسی
**تک‌آهنگ‌های برگزیده**

* ۱۹۷۶ - روزمره
* ۱۹۷۷ - بستنی متروپولیتن
* ۱۹۷۸ - شیوکا
* ۱۹۸۰ - سینتونیزاتی من را فریب داد
* ۱۹۸۰ - سرنلا
* ۱۹۸۱ - ربات راک اند رول
* ۱۹۸۲ - طنز بامبولینا
* ۱۹۸۲ - پرسش عشق
* ۱۹۸۳ - کاپریچوی کامپیوتری
* ۱۹۸۴ - کافی شاپ
* ۱۹۸۶ - خوشحالم

**آلبوم‌های استودیویی**

* ۱۹۷۶ - سیندرلا و نان روزانه‌اش
* ۱۹۷۷ - بستنی *متروپولیتن*
* ۱۹۷۸ - *لوازم آرایشی کمیک*
* ۱۹۸۰ - *آلبرتو کامرینی*
* ۱۹۸۱ - *رودی و ریتا*
* ۱۹۸۲ - *راک‌منتیکو*
* ۱۹۸۶ - *آنجلی با شلوار جین آبی*
* ۱۹۹۵ - جایی که رنگین کمان از راه می‌رسد
* ۲۰۰۱ - *دلقک سایبری*
* ۲۰۰۵ - *بچه‌ها می‌خواهند راک کنند*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:برزیلی‌های مهاجرت‌کرده به ایتالیا
رده:خوانندگان اهل میلان
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان راک اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان اهل سائو پائولو
رده:موسیقی‌دانان ایتالو دیسکو اهل ایتالیا
رده:موسیقی‌دانان موج نو اهل ایتالیا
رده:خوانندگان اهل سائو پائولو
مارک هایاشی

**مارک هایاشی** () بازیگر و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. او یکی از اعضای اولیهٔ «گروه تئاتر آسیایی-آمریکایی» بود.

## زندگی حرفه‌ای
هایاشی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۳ در عرصهٔ بازیگری فعال بود.

## گزیدهٔ فیلم‌شناسی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد ژاپنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
وینچنزو کانتیلو

**وینچنزو کانتیلو** (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
کانتیلو در ۲۵ اوت ۲۰۰۰ در سنت آرپینو ایتالیا متولد شد. او از دوران کودکی به موسیقی علاقه داشت و در ابتدا در گروه کر کلیسای خود آواز می‌خواند، اما از ۹ سالگی به صورت خودآموز شروع به خواندن کرد.

او پس از شرکت در برنامه «Ti lascio una canzone» در سال ۲۰۱۴ توجه ملی را به خود جلب کرد. در همان سال، او با آهنگ «Tu primo grande amore» نماینده ایتالیا در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۴ در مارسا بود و با مجموع ۱۵۹ امتیاز برنده مسابقه شد، تنها دوازده امتیاز بیشتر از گروه «سیاره کودکان» که در جایگاه دوم قرار گرفت. او اولین شرکت‌کننده ایتالیایی در این مسابقه و همچنین تنها خواننده تک‌خوان مرد در کل مسابقه بود. سپس در مسابقه «Junior» حضور یافت و آهنگ برنده خود را اجرا کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی استان کازرتا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان کودک اهل ایتالیا
رده:زادگان ۲۰۰۰ (میلادی)
پاتریشیا کارلی

**رزتا آردیتو** (؛ زادهٔ ) که با نام هنری **پاتریشیا کارلی** شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده است.

## زندگی و حرفه
رزتا آردیتو در تاریخ ۱۲ مارس ۱۹۳۸ در تارانتو ایتالیا متولد شد و در بلژیک که والدینش برای کار به آنجا مهاجرت کرده بودند بزرگ شد. او پس از تحصیل در رشته موسیقی و آواز، شروع به اجرا در اماکن عمومی کرد و در عرض چند سال در بلژیک و فرانسه به شهرت رسید، او در فرانسه در سالن موسیقی المپیا در پاریس اجرا داشت.

او با همکاری جیلیولا چینکوئتی در سال ۱۹۶۴ با آهنگ «Non ho l'età» برنده جشنواره موسیقی سانرمو شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:افراد فرانسوی ایتالیایی‌تبار
رده:اهالی تارانتو
رده:ایتالیایی‌های مهاجرت‌کرده به بلژیک
رده:بلژیکی‌های ایتالیایی‌تبار
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل بلژیک
رده:خوانندگان پاپ اهل فرانسه
رده:خوانندگان زن پاپ اهل بلژیک
رده:خوانندگان زن پاپ اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:فرانسوی‌های بلژیکی‌تبار
باغ‌وحش چیانگ مای

**باغ‌وحش و آکواریوم چیانگ مای** ( **สวนสัตว์เชียงใหม่**) یک باغ‌وحش به مساحت  است که در جاده هوای کائو (Huay Kaew) در استان چیانگ مای، تایلند، در سمت غرب دانشگاه چیانگ مای قرار دارد. این اولین باغ‌وحش تجاری در شمال تایلند است که در روز ۱۶ ژوئن ۱۹۷۷ تأسیس شد.

## منابع

باغ‌وحش
رده:باغ‌وحش‌ها در تایلند
رده:جاذبه‌های گردشگری در چیانگ مای
رده:سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در تایلند
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۷ (میلادی) در تایلند
رده:باغ‌وحش‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۷ (میلادی)
بسته خبری

**بستهٔ خبری** یا **بستهٔ مطبوعاتی** ()، که در محیط‌های تجاری اغلب **بستهٔ رسانه‌ای** () نیز نامیده می‌شود، مجموعه‌ای از مطالب و محتوای آماده است که اطلاعاتی دربارهٔ یک شخص، شرکت، سازمان یا هدف ارائه می‌کند و برای استفادهٔ رسانه‌ها در فعالیت‌های اطلاع‌رسانی در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد. بسته‌های مطبوعاتی معمولاً برای اعلام یک رویداد یا انتشار، یا به‌منظور برگزاری یک نشست خبری توزیع می‌شوند.

## اصطلاح‌شناسی
در گذشته، اصطلاح «بستهٔ مطبوعاتی» به مجموعه‌ای از اسناد، عکس‌ها (مانند عکس‌های تبلیغاتی) و سایر محتوای مرتبط اطلاق می‌شد که در قالب یک بسته گردآوری شده و به‌عنوان بخشی از برنامهٔ روابط عمومی یا تبلیغاتی یک سازمان، برای یک روزنامه یا مجله ارسال می‌گردید. با کاهش تیراژ و میزان خوانندگان رسانه‌های چاپی، بازاریابان و متخصصان روابط عمومی استفاده از اصطلاح گسترده‌تر «بستهٔ رسانه‌ای» را آغاز کرده‌اند، به‌گونه‌ای که اکنون این اصطلاح به هرگونه محتوای اطلاع‌رسانی که برای هر رسانه‌ای توزیع می‌شود اطلاق می‌گردد.

بستهٔ رسانه‌ای روابط عمومی نباید با بستهٔ رسانه‌ای تبلیغاتی که یک روزنامه یا مجله برای ارائه به آگهی‌دهندگان احتمالی تهیه می‌کند، اشتباه گرفته شود. بسته‌های رسانه‌ای تبلیغاتی معمولاً شامل اسنادی است که رویکرد و سیاست محتوایی رسانهٔ چاپی را توضیح می‌دهد (یعنی این‌که چه موضوعاتی را پوشش می‌دهد، چه سبک و لحن نوشتاری دارد و چه معیارهایی را در انتخاب مطالب رعایت می‌کند)، همراه با اطلاعات دقیق دربارهٔ ویژگی‌های جمعیتی و علایق مخاطبان آن (مانند سن، جنسیت، محل زندگی و حوزه‌های علاقه‌مندی)، جدول نرخ آگهی و جزئیات مربوط به ویژه‌نامه‌ها یا مطالب ویژهٔ آینده.

## جستارهای وابسته
* ارتباطات بازاریابی
* ترویج
* روابط عمومی

## منابع

* 

رده:شیوه‌های روابط عمومی
رده:منبع (روزنامه‌نگاری)
قتل‌عام سیرکونوالازیون

**قتل عام سیرکونوالاتسیونه**، در ایتالیایی *Strage della Circonvallazione*، یک حمله کوزا نوسترا بود که در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲ در جاده کمربندی پالرمو رخ داد. این حمله علیه رئیس کاتانیا، آلفیو فرلیتو، که در حال انتقال از انا به زندان تراپانی بود، هدایت شد و به همراه سه کارابینیری اسکورت (سالواتوره رایته، سیلوانو فرانزولین و لوئیجی دی بارسا) و جوزپه دی لاور ۲۲ ساله، راننده شرکت خصوصی که وظیفه حمل زندانیان را بر عهده داشت و جایگزین پدرش شده بود، کشته شد. آمران این قتل عام سالواتوره رینا و برناردو پروونزانو به نفع نیتو سانتاپائولا بودند که در یک جنگ یک ساله با فرلیتو برای تسلط بر قلمرو شهر کاتانیا بود.

## حمله
حدود ساعت ۱۰ صبح ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲، یک مرسدس بنز که از اِنا می‌آمد، به رانندگی راننده غیرنظامی جوزپه دی لاور و سرنشینانش، کارابینیری‌ها سیلوانو فرانزولین، سالواتوره رایته و لوئیجی دی بارسا و همچنین زندانی آلفیو فرلیتو، در جاده کمربندی پالرمو در حال حرکت بود و می‌خواست از تقاطع بزرگراه پالرمو-مازارا دل والو عبور کند که یک بی‌ام‌و ۵۲۰ و یک آلفتا ۲۰۰۰ به آن رسیدند که سرنشینان آنها با تفنگ‌های خودکار کلاشینکف و تفنگ ساچمه‌ای آتش گشودند؛ راننده دی لاور فوراً کشته شد و به همین دلیل، مرسدس بنز به لاین مخالف منحرف شد و به شدت با یک فیات ۵۰۰ که از جهت مقابل می‌آمد برخورد کرد و سرنشین آن، نونزیا پکورلا، زخمی شد. فرانزولین که در صندلی جلو نشسته بود (به عنوان رئیس اسکورت)، موفق شد از ماشین پیاده شود و در حالی که تپانچه‌اش را در دست داشت، سعی کرد به آتش پاسخ دهد، اما فوراً مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. سپس قاتلان به مرسدس بنز نزدیک شدند و سرنشینان باقی مانده را سوراخ سوراخ کردند و از صحنه گریختند. در این قتل عام، قاتلان آنقدر گلوله شلیک کردند که قربانیان تقریباً غیرقابل شناسایی بودند.

کارلو آلبرتو دالا کیه‌زا، فرماندار، که حدود یک ماه قبل به این سمت منصوب شده بود، در حالی به محل قتل عام رسید که به سختی جلوی اشک‌هایش را در مقابل کارابینیرهای قتل عام شده گرفته بود.

## منابع

رده:تاریخ پالرمو
رده:تاریخ مافیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کشتارها در ایتالیا
محاکمه اسپارتاکوس

**محاکمه اسپارتاکوس** (ایتالیایی: **Processo Spartacus**) مجموعه‌ای از محاکمات جنایی بود که هر کدام به‌طور خاص علیه فعالیت‌های خاندان قدرتمند کازالسی از کامورا انجام شد. این محاکمه در کورت داسیه سانتا ماریا کاپوا وتره در کازرتا آغاز شد. این محاکمه به نام گلادیاتور تاریخی، اسپارتاکوس (که رهبری شورش بردگان را از کاپوا قدیم علیه جمهوری روم باستان بر عهده داشت) نامگذاری شده است. این محاکمه در ابتدا به ریاست رئیس آن، کاتلو مارانو، در ۱ ژوئیه ۱۹۹۸ برگزار شد. این محاکمه کمی بیش از ده سال ادامه یافت تا اینکه حکم نهایی آن در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸ قرائت شد.

## ۳۶ عضو این طایفه متهم شدند
در آن محاکمه حقوقی ۱۰ ساله، ۳۶ عضو این طایفه به مجموعه‌ای از قتل‌ها و جرایم دیگر متهم شدند. طایفه کازالسی از هر فرصت تجاری و اقتصادی، از دفع زباله گرفته تا ساخت و ساز، سوءاستفاده و اخاذی کرده بود و در بازار سیمان برای کسب و کارهای ساختمانی خود و توزیع مصالح، انحصار ایجاد کرده بود. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:گنگی|<span title="This information is too vague. (اکتبر ۲۰۱۹)">مبهم</span>]]* &#x5D; کسب و کارهای ساختمانی باید هزینه قراردادها را بپردازند، مصالح را از قبیله بخرند و همچنان برای حفاظت هزینه بپردازند. این قبیله همچنین انتخابات را کنترل می‌کرد.

## جملات
همه متهمان مجرم شناخته شدند و ۱۶ نفر از جمله روسای برجسته کازالسی، فرانچسکو اسکیاوونه و معاون ارشد او، فرانچسکو بیدوگنتی، به حبس ابد محکوم شدند. دو رئیس دیگر ، آنتونیو ایووین و میشل زاگاریا نیز به حبس ابد محکوم شدند. آنها در فهرست فراریان تحت تعقیب در ایتالیا قرار داشتند و احکام بین‌المللی برای دستگیری آنها صادر شده بود تا اینکه ایووین در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۰، و زاگاریا در ۷ دسامبر ۲۰۱۱ دستگیر شدند. سایر اعضای قبیله کازالسی که به حبس ابد محکوم شدند عبارتند از: جوزپه کاترینو، سیپریانو دالساندرو، انریکو مارتینلی، سباستیانو پانارو، جوزپه روسو، والتر اسکیاوونه، لوئیجی ونوسا، وینچنزو زاگاریا، آلفردو زارا، ماریو کاترینو و رافائله دیانا.

## قتل افراد درگیر در محاکمه و تهدید به مرگ
در این دادگاه که سنگین‌ترین مجازات برای جرایم سازمان‌یافته با مجموع ۷۰۰ سال حبس را در نظر گرفته بود، بیش از ۱۳۰۰ نفر مورد بازجویی قرار گرفتند، ۵۰۸ شاهد شهادت دادند و ۶۲۶ نفر مورد مصاحبه قرار گرفتند. در طول محاکمه اولیه و تجدیدنظر، پنج نفر از افراد دخیل در این پرونده، از جمله یک مترجم دادگاه، به قتل رسیدند. یک قاضی و دو روزنامه‌نگار به مرگ تهدید شدند. در مجموع، ۱۱۵ نفر تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند، ۲۷ نفر به حبس ابد و ۷۵۰ سال زندان برای متهمان صادر شد. در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۰، دیوان عالی ایتالیا این حکم را تأیید کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* مقابله به مثل با اوباش، نوشته روبرتو ساویانو، واشینگتن پست، ۲۹ ژوئن ۲۰۰۸
*  محاکمه اسپارتاکوس: ۱۶ حکم حبس ابد برای کازالسی، در youtube.com
*  دادگاه اسپارتاکوس - حکم تجدیدنظر، در youtube.com
رده:انحلال‌های ۲۰۰۸ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۸ (میلادی) در ایتالیا
تاریخ شفاهی دیجیتال

**تاریخ شفاهی دیجیتال**  شاخه‌ای از مطالعات تاریخ‌نگاری و انسان‌شناسی است که به گردآوری، ضبط، آرشیو و دسترس‌پذیری روایت‌ها و خاطرات شفاهی از طریق ابزارها و قالب‌های دیجیتال می‌پردازد. این شاخه با به‌کارگیری فناوری‌های ضبط صدا و تصویر، فرا‌داده‌گذاری، و آرشیوهای دیجیتال، امکان نگهداری طولانی‌مدت و جست‌وجوی پیشرفته در منابع شفاهی را فراهم می‌کند.

## پیشینه
روش تاریخ شفاهی از نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم در ایالات متحده آمریکا و اروپا رواج یافت. با ظهور فناوری‌های دیجیتال در دههٔ ۱۹۹۰، دانشگاه‌ها و مراکز اسناد اقدام به دیجیتال‌سازی و ایجاد پایگاه‌های آنلاین تاریخ شفاهی کردند. از نخستین نمونه‌ها می‌توان به «پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه کلمبیا» و «Oral History Digital Archive» در لس‌آنجلس اشاره کرد.

## ویژگی‌ها
# **کیفیت و دقت بالا**: ضبط‌های دیجیتال جزئیات صوتی و تصویری (لحن، حرکات، احساسات) را نگه می‌دارند.
# **دسترس‌پذیری گسترده**: آرشیوهای آنلاین، روایت‌ها را برای پژوهشگران و عموم در سراسر جهان قابل دسترس می‌کند.
# **فراداده و جست‌وجوپذیری**: استانداردهایی مانند Dublin Core و PBCore امکان جست‌وجوی دقیق محتوای مصاحبه را فراهم می‌کنند.
# **حفظ طولانی‌مدت**: آرشیو دیجیتال با فرمت‌های پایدار از فرسایش داده جلوگیری می‌کند.

## فرایند
* **طرح پژوهش**: تعیین اهداف و جامعهٔ هدف.
* **ضبط دیجیتال**: استفاده از تجهیزات ضبط صدا و تصویر با کیفیت.
* **پیاده‌سازی و نشانه‌گذاری**: تبدیل گفتار به متن با برچسب زمانی.
* **تدوین و ویرایش**: حفظ اصالت و صحت روایت.
* **انتشار**: بارگذاری بر بسترهای دیجیتال با رعایت حقوق مؤلف.

## استانداردها و فناوری‌ها
* فرمت‌های فایل: WAV، FLAC برای صوت؛ MP4، MKV برای ویدئو.
* استانداردهای فراداده: Dublin Core، PBCore، EAD.
* سامانه‌های مدیریت آرشیو: Omeka، CONTENTdm.
* استفاده از پردازش زبان طبیعی برای پیاده‌سازی خودکار.

## چالش‌ها
# **مسائل حقوقی و اخلاقی**: رضایت مصاحبه‌شوندگان و حفظ حریم خصوصی.
# **پایداری دیجیتال**: مقابله با خراب‌شدن فایل‌ها و فرسودگی سخت‌افزار.
# **سوگیری محتوایی**: تضمین تنوع در انتخاب راویان و روایت‌ها.

## نمونه پروژه‌ها
* **StoryCorps** — پروژه ملی در آمریکا برای ضبط و بایگانی روایت‌های شفاهی.
* **Australian Generations Oral History Project** — در استرالیا.
* **Iranian Oral History Project** — پروژه دانشگاه هاروارد، با دسترس آنلاین به مصاحبه‌ها.

## جایگاه در علوم انسانی دیجیتال
تاریخ شفاهی دیجیتال بخشی از حوزهٔ علوم انسانی دیجیتال است و همچون داده‌کاوی و آرشیو الکترونیک، برای تحلیل تاریخی، فرهنگی و اجتماعی به کار می‌رود.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:تاریخ شفاهی
رده:علوم انسانی دیجیتال
رده:تاریخ فناوری
رده:رسانه‌های دیجیتال
سینمای واقعیت مجازی

**سینمای واقعیت مجازی** () که با نام‌های **سینمای VR** یا **سینمای تعاملی** نیز شناخته می‌شود، شکلی نوین از هنرهای رسانه‌ای است که از واقعیت مجازی (VR) برای خلق تجربه‌های سینمایی تعاملی و غوطه‌وری استفاده می‌کند. برخلاف سینمای سنتی که در آن بیننده نقش منفعل دارد، در سینمای واقعیت مجازی، تماشاگر به درون فضای داستان منتقل شده و می‌تواند به صورت فعال در محیط حرکت کند و گاهی بر روند روایت تأثیر بگذارد.

## تاریخچه

### پیشینه و نخستین تجربه‌ها
ایده ترکیب سینما و واقعیت مجازی به دهه ۱۹۶۰ و آزمایش‌های اولیه در واقعیت مجازی بازمی‌گردد. آیوان ساترلند در سال ۱۹۶۸ سیستمی به نام «شمشیر داموکلس» ساخت که یکی از نخستین نمایش‌های هدست واقعیت مجازی بود. اما نخستین آثار سینمایی واقعیت مجازی به صورت تجربی در دهه ۱۹۹۰ پدید آمدند.

### گسترش در دهه ۲۰۱۰
با پیشرفت فناوری‌های VR مانند Oculus Rift، HTC Vive و PlayStation VR، تولید محتوای سینمایی واقعیت مجازی از حدود سال ۲۰۱۵ به طور جدی آغاز شد. استودیوهایی مانند Oculus Story Studio، Baobab Studios و Penrose Studios پیشگامان این عرصه بودند.

## ویژگی‌های سینمای واقعیت مجازی

### غوطه‌وری (Immersion)
تماشاگر با استفاده از هدست VR به طور کامل در محیط داستان قرار می‌گیرد و حس حضور فیزیکی در فضای فیلم را تجربه می‌کند.

### تعامل پذیری (Interactivity)
بیننده می‌تواند به جای نگاه کردن به یک قاب ثابت، سر خود را بچرخاند، به اطراف حرکت کند و有时 بر elements داستان تأثیر بگذارد.

### روایت غیرخطی
بسیاری از آثار سینمای VR دارای ساختار روایی غیرخطی هستند که به بیننده اجازه می‌دهد مسیر داستان را خود انتخاب کند.

## فناوری‌های تولید

### دوربین‌های ۳۶۰ درجه
برای فیلمبرداری از دوربین‌های ویژه‌ای استفاده می‌شود که قادر به ضبط همزمان تصویر در تمام جهات هستند. از جمله معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به Insta360 Pro، GoPro Odyssey و Z Cam V1 Pro اشاره کرد.

## منابع

رده:واقعیت مجازی
رده:سینما
دانشگاه الفلاح

**دانشگاه الفلاح** () یک دانشگاه خصوصی است که در سال ۲۰۱۱ در جلال‌آباد، ولایت ننگرهار، افغانستان تأسیس شد. این تنها دانشگاه معتبر در استان ننگرهار در شرق افغانستان است.

این مؤسسه به سرعت به یکی از بزرگ‌ترین مؤسسات آموزش عالی خصوصی در شرق افغانستان تبدیل شد. در سال ۲۰۲۰ توسط وزارت آموزش عالی به رتبه دانشگاه ارتقا یافت. این دانشگاه مرکزی برای آموزش، تحقیق، نوآوری و مشارکت عمومی است؛ این دانشگاه مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشته‌های مختلف ارائه می‌دهد. این مدارک شامل دوره‌های مدیریت، حقوق، روزنامه‌نگاری، اقتصاد و مهندسی نرم‌افزار در مقطع کارشناسی و رشته‌های مدیریت بازرگانی، حقوق و شریعت در مقطع کارشناسی ارشد می‌شود.

## دانشکده‌ها
* دانشکده اقتصاد
* دانشکده مهندسی
* دانشکده روزنامه‌نگاری
* دانشکده شریعت
* دانشکده حقوق
* دانشکده علوم کامپیوتر

## منابع

* 

رده:آموزش در افغانستان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در افغانستان
رده:دانشگاه‌های افغانستان
آرنولد فرانکتی

آرنولد فرانکتی  (۱۹۱۱-۷ مارس ۱۹۹۳) آهنگسازی متولد لوکا، ایتالیا بود که بعدها به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا به تدریس موسیقی در دانشگاه مشغو شد.

## سالهای نخستین
فرانکتی در کودکی، نواختن پیانو و آهنگسازی را نزد پدرش، بارون آلبرتو فرانکتی آموخت. سپس در دانشگاه فلورانس، در رشته فیزیک، و در «سالزبورگ موتسارتئوم» (Salzburg Mozarteum)، در رشته موسیقی تحصیل کرد. آنگاه به شهر مونیخ نقل مکان کرد و در آنجا به مدت سه سال نزد ریچارد اشتراوس به تحصیل آهنگسازی و ارکستراسیون پرداخت. او پس از مدت کوتاهی خدمت در ارتش ایتالیا در جنگ جهانی دوم،‌ از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸به جنبش زیرزمینی مقاومت ایتالیا ضد موسولینی در کوه‌های آلپ ایتالیا پیوست و در آنجا به فرار خلبانان متفقین کمک کرد.

## مهاجرت
فرانکتی در سال ۱۹۴۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد. در آنجا با آرون کوپلند دوست شد، کسی که با ترتیب دادن اجراهای موسیقی مجلسی فرانکتی در بوستون، نیویورک، فیلادلفیا و واشنگتن دی سی، به این آهنگساز جوان مهاجر کمک کرد تا جایگاه حرفه‌ای خود را به دست آورد. فرانکتی در سال ۱۹۴۸ در در مدرسه موسیقی هارتِ دانشگاه هارتفورد، کنتیکت مشغول به کار شد، جایی که او رئیس بخش تئوری و آهنگسازی شد و تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۷۹ در آنجا ماند.

از جمله دانشجویان آهنگسازی فرانکتی می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: باربارا کولب، مایکل شل، جوئل پلتیه، رابرت بیزر، مارتین برزنیک، هنری گویازدا، نورمن دینرشتاین، گوئینت ون اندن واکر و دیگران.

در طول ۴۵ سال اقامت در ایالات متحده، فرانکتی افتخارات و جوایز آهنگسازی را از بنیاد گوگنهایم، موقوفه ملی هنرها، موسسه ملی هنرها و ادبیات و بسیاری از سازمان‌های معتبر دیگر دریافت کردs.

او در ۷ مارس ۱۹۹۳ در بیمارستان میدلسکس در کرامول، کنتیکت درگذشت.

## آثار
فرانکتی در آثار اولیه‌اش، سبک‌های رمانتیک متأخر و نئوکلاسیک را آزمود، اما سپس چیزی را توسعه داد که ایمانوئل ویلهیم (manuel Willheim)، آن را «یک زبان آهنگسازی غیر سریالی و 12 نتی با مواد موتیف دیاتونیک» می‌نامید. فرانکتی در تمام ژانرها از جمله ارکسترال، سمفونیک، مجلسی و تک‌نوازی موسیقی ساخت (از جمله پنج سونات پیانو، آثار مهمی که در چندین رساله دکترا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند)).

فرانکتی آثار تئاتری متعددی از جمله اپرای «مردان متاهل به جهنم می‌روند» (*Married Men Go to Hell*)‌ (1974) و «دراکولا» (*Dracula* ) (۱۹۷۹) را ساخت. یکی دیگر از آثار مهم تئاتری فرانکتی، «لازاروس» (*Lazarus*) (برای راوی و گروه بادی سمفونیک) است که بر اساس کتاب «روح روی یخ» (*Soul on Ice*) نوشته الدریج کلیور، فعال جنبش پلنگ سیاه در دهه ۱۹۶۰، ساخته شده است.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۱ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه فلورانس
رده:ایتالیایی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:آهنگسازان مرد اهل ایتالیا
رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:موسیقی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
حواله نقدی

**حواله نقدی**، پرداخت مستقیم پول به یک فرد واجد شرایط است. حواله نقدی می‌تواند بدون قید و شرط یا اینکه مشروط به شروط خاصی باشد. انتقال وجه نقد می‌تواند توسط سازمان‌های خصوصی یا یک دولت محلی-منطقه‌ای انجام شود.

حواله‌های نقدی عنصری حیاتی در حوزه سیاست اجتماعی جهانی هستند که برای طیف وسیعی از نیازها، از کاهش فقر گرفته تا مقابله با بحران، به کار می‌روند.

## انواع
### بر اساس هدف
برنامه‌های حواله نقدی را می‌توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد. نوع اول، حواله نقدی بشردوستانه است که با هدف رفع نیازهای فوری در شرایط بحرانی ارائه می‌شود و بر اساس اصول بشردوستانه هدایت می‌شود. نوع دوم، حواله نقدی برای کمک‌های اجتماعی است که بخشی کلیدی از سیاست‌ها و سیستم‌های رفاهی جاری را تشکیل می‌دهد و به‌عنوان ابزاری برای پشتیبانی اجتماعی بلندمدت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

#### حواله‌های نقدی بشردوستانه
حواله‌های نقدی بشردوستانه در مواقع اضطراری مانند بلایای طبیعی، درگیری‌ها و قحطی‌ها ارائه می‌شوند و با تمرکز بر امدادرسانی کوتاه‌مدت و فوری، به افراد نیازمند کمک‌های بشردوستانه نجات‌بخشی ارائه می‌کنند.

از سال ۲۰۱۵، تنها حدود ۶٪ از کمک‌های بشردوستانه به شکل حواله‌های نقدی و کوپن ارائه شده است. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که این روش نسبت به کمک‌های غیرنقدی مقرون‌به‌صرفه‌تر است و برای دریافت‌کنندگان نیز مؤثرتر و شفاف‌تر عمل می‌کند.

#### حواله‌های نقدی برای کمک‌های اجتماعی
حواله‌های نقدی در قالب کمک‌های اجتماعی بخشی از سیستم‌های گسترده حمایت اجتماعی محسوب می‌شوند و هدف آن‌ها کاهش فقر و آسیب‌پذیری بلندمدت است. این پرداخت‌ها گروه‌های مختلف جمعیتی، از جمله بیکاران، والدین مجرد و افرادی با معلولیت یا مشکلات مرتبط با سالمندی را پوشش می‌دهند.

### بر اساس انتخاب دریافت‌کنندگان
برنامه‌های حواله نقدی ممکن است بر اساس آزمون وسع مالی، مکانیسم نمونه‌گیری تصادفی یا از طریق ارائه خدمات همگانی به دریافت‌کنندگان ارائه شود.

#### آزمون وسع
آزمون وسع مالی ابزاری است برای تعیین اینکه آیا یک فرد یا خانواده واجد شرایط دریافت مزایا، کمک‌ها یا برنامه‌های رفاهی دولتی هستند یا خیر، بر اساس توانایی مالی آن‌ها برای تأمین نیازهایشان بدون این حمایت‌ها. این نوع آزمون برخلاف پوشش همگانی عمل می‌کند که مزایا را بدون توجه به وضعیت مالی به همه ارائه می‌دهد. با این حال، استفاده از آزمون وسع مالی می‌تواند بار اداری را افزایش دهد و همچنین احتمال ایجاد انگیزه‌های نادرست در دریافت‌کنندگان یا متقاضیان مزایا را بالا ببرد.

استفاده از آزمون وسع مالی برای تعیین دریافت‌کنندگان بالقوه کمک‌های نقدی از نظر سیاسی قابل قبول‌تر است، زیرا شمول افرادی که نیاز فوری به کمک ندارند (که به آن «نشت» پول گفته می‌شود) به‌عنوان هدر رفتن منابع تلقی نمی‌شود. این تعیین می‌تواند از طریق فرآیند غربالگری دریافت‌کنندگان بالقوه انجام شود یا با کاهش مبلغ مزایا به‌گونه‌ای که تنها افراد بسیار نیازمند بتوانند از آن بهره‌مند شوند، محقق گردد. با این حال، این روش با مشکلات قابل توجهی همراه است. هزینه‌های تراکنش غربالگری بالا است، زیرا شامل پرداخت هزینه ارزیابی، هزینه سفر داوطلبان برای حضور در محل ارزیابی و بازگشت از آن می‌شود و هم‌چنین خطرات فساد احتمالی نیز وجود دارد. علاوه بر این، ممکن است تأثیر منفی بر سرمایه اجتماعی داشته باشد، زیرا نارضایتی از کسانی که مزایا دریافت نمی‌کنند افزایش می‌یابد.

## جستارهای وابسته
* درآمد پایه
* کمک‌های بشردوستانه
* کمک نقدی و کوپن
* مؤسسه توسعه خارج از کشور
* مشارکت یادگیری نقدی

## منابع

رده:اقتصاد عمومی
رده:برنامه‌های اجتماعی
رده:برنامه‌های کمک خصوصی
رده:مقاله‌های با گزیده‌ها