سلامت در فیلیپین

بندانگشتی|247x247پیکسل|بوتیکا زوبل در سال ۱۸۳۴ توسط داروساز خوان آندرس زوبل در کاله رئال، اینتراموروس تأسیس شد.
دسترسی به خدمات درمانی در فیلیپین با نابرابری‌های قابل توجهی، به ویژه در جوامع فقیر، مشخص می‌شود. این نابرابری‌ها هم در دسترسی به خدمات، پیامدهای بهداشتی و هم در اثرات تغییرات اقلیمی که شیوع بیماری‌های عفونی را تشدید می‌کند، منعکس می‌شود. یکی از چالش‌های عمده، تأمین مالی متفاوت برای واحدهای دولتی محلی است که منجر به تفاوت در بسته‌های مزایای طرح‌های بیمه و مشکلات در دسترسی به خدمات درمانی عمومی می‌شود. تمرکززدایی از مسئولیت‌های درمانی از دولت فدرال به دولت‌های محلی، در برخی موارد، اقتدار محلی را افزایش داده است، اما همچنین برخی جوامع را در برابر عدم دسترسی به خدمات اولیه آسیب‌پذیر کرده است.

در پاسخ به تمرکز اهداف توسعه هزاره بر سلامت مادران و کودکان، فیلیپین در سال ۱۹۶۸ طرح ملی بررسی جمعیت و سلامت را برای ارزیابی اثربخشی برنامه‌های بهداشت عمومی در کشور آغاز کرد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:واضح بیان کنید|<span title="The Millennium Development Goals were conceived in the 1990s, long after 1968 (اوت ۲۰۲۴)">توضیح لازم است</span>]]* &#x5D;

## موانع موجود در حوزه سلامت
جوامع فقیر به دلیل نابرابری در دسترسی به خدمات و وضعیت سلامت، بار بیماری بیشتری را متحمل می‌شوند. از آنجایی که تأمین مالی واحدهای دولتی محلی اغلب متفاوت است و بسته مزایای طرح‌های بیمه ممکن است نامطلوب باشد، برخی از جوامع با مشکلاتی در دسترسی به خدمات بهداشت عمومی مواجه هستند. انتقال مسئولیت مراقبت‌های بهداشتی از دولت فدرال به دولت‌های محلی، اقتدار محلی را افزایش داده و جوامع را مستعد عدم دسترسی به خدمات اولیه کرده است. علاوه بر این، بیشتر پرداخت‌های مراقبت‌های بهداشتی از جیب مردم انجام می‌شود، به خصوص هنگام دریافت مراقبت از مؤسسات خصوصی. ایستگاه‌های بهداشت بارانگی به عنوان مراکز بهداشت عمومی اولیه عمل می‌کنند و توسط پزشکان، پرستاران، ماماها و داوطلبان بهداشت بارانگی اداره می‌شوند.
بندانگشتی|بیمارستان عمومی فیلیپین
در فیلیپین هیچ الزامی برای تعیین پزشکی علل مرگ قبل از ثبت فوت وجود ندارد، بنابراین آمار ملی مربوط به علل مرگ در فیلیپین را نمی‌توان به‌طور دقیق اثبات کرد. در استان‌ها، به ویژه در مکان‌هایی که از ثبت احوال دورتر هستند، تولد و مرگ اغلب ثبت نمی‌شوند، مگر اینکه نیاز خانواده، مانند ورود به دانشگاه، پیش بیاید. وقتی هیچ روند قانونی برای انتقال ارث وجود ندارد، ثبت مرگ توسط خانواده غیرضروری تلقی می‌شود.

## جمعیت
از سپتامبر ۲۰۲۰، فیلیپین جمعیتی نزدیک به ۱۱۰ میلیون نفر و تراکم جمعیت ۳۶۸ نفر در هر کیلومتر مربع دارد. ۳۲٪ از جمعیت فیلیپین زیر ۱۵ سال سن دارند و تنها ۲۲٫۲٪ بالای ۶۰ سال سن دارند. در فیلیپین، ۱۶٫۶٪ از جمعیت در سال ۲۰۱۸ زیر خط فقر ملی زندگی می‌کردند.

## شاخص‌های سلامت
[بندانگشتی|[امید به زندگی در فیلیپین]]

## مشکلات بهداشتی در فیلیپین
فیلیپین با بار بزرگی از بیماری روبرو است:
بندانگشتی|مرگ و میر نسبی ناشی از بیماری‌های غیرواگیر
بیماری‌های غیرواگیر اصلی عبارتند از دیابت، بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، سرطان و بیماری‌های مزمنی که مجاری هوایی و ریه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. اگرچه این بیماری‌ها به روش‌های مختلفی بر قسمت‌های مختلف بدن تأثیر می‌گذارند، اما اغلب منشأ مشترکی دارند.

بیماری‌های واگیر: عفونت حاد تنفسی، آنفولانزای ای (ای ۱ ان ۱)، آنفولانزای پرندگان (آنفولانزای مرغی)، آبله مرغان، وبا، تب دنگی، اسهال، بیماری دست، پا و دهان، هپاتیت A، هپاتیت ب، هپاتیت سی، اچ‌آی‌وی/ایدز، آنفولانزا، جذام، مالاریا، سرخک، مننژیت، سیاه سرفه، فلج اطفال، هاری، سندرم حاد تنفسی (سارس)، سوزش چشم، سل، تب حصبه

## منابع

## پیوند به بیرون

* آموزش و مراقبت‌های بهداشتی در دوران حکومت اسپانیا (به زبان انگلیسی و اسپانیایی)
* بیمارستان‌های فرانسیسکن در دوران حکومت اسپانیا
* تاریخچه سیستم بهداشت عمومی در فیلیپین


رده:مقاله‌های با گزیده‌ها