کافه سن مارکو

چپ|بندانگشتی|274x274پیکسل|ورودی کافه سن مارکو
**کافه سن مارکو** یک کافه تاریخی واقع در خیابان چزاره باتیستی ۱۸ در تریسته است. این کافه که در سال ۱۹۱۴ توسط مارکو لوورینویچ تأسیس شد، مدت‌هاست که با زندگی روشنفکری شهر، الحاق‌گرایی ایتالیایی و فرهنگ غنی قهوه پیوند خورده است. این کافه که به خاطر فضای داخلی متمایز به سبک جدایی‌طلبی وین و مشتریان ادبی‌اش — از جمله جیمز جویس و ایتالو اسووو — شناخته می‌شود، به عنوان مکانی برای گردهمایی نویسندگان، دانشجویان و متفکران سیاسی خدمت کرده است. این کافه همچنان یک مقصد فرهنگی در تریسته است و از سال ۲۰۰۵ به عنوان یک کافه تاریخی در ایتالیا شناخته می‌شود.

## تاریخچه
کافه سن مارکو در ۳ ژانویه ۱۹۱۴ توسط مارکو لوورینویچ، کارآفرینی اهل فونتانا در نزدیکی پرچ در دوره‌ای که تریسته بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود، تأسیس شد. این کافه در طبقه همکف یک ساختمان نوساز متعلق به جنرالی تأسیس شد که جایگزین خانه‌ای در شماره ۱۸ خیابان استدیون (چزاره باتیستی ۱۸ کنونی) شده بود و قبلاً میزبان لاتریا سنترال تریفولیوم بود. لوورینویچ با مقاومت کنسرسیوم صاحبان کافه تریسته روبرو شد که برای جلوگیری از افتتاح، به ستوان سلطنتی-امپراتوری شکایت کرد، اما موفق نشد.

این کافه به سرعت به مرکزی برای دانشجویان و روشنفکران فعال سیاسی، از جمله مهاجران ایتالیایی تبدیل شد. چهره‌های ادبی برجسته‌ای مانند جیمز جویس، ایتالو اسووو و اومبرتو سابا به این کافه رفت و آمد داشتند.
همچنین میزبان فولویو تومیزا، اسکیپیو اسلاتاپر، ادواردو وایس، جورجیو ووگرا و کلودیو مگریس بوده است. مگریس آن را به عنوان «مکانی که در آن آرامش دارید، می‌خوانید، می‌نویسید، گپ می‌زنید» و «قلبی از شهر؛ قلبی قوی که به آرامی می‌تپد» توصیف کرده است.

در ۲۳ مهٔ ۱۹۱۵، پس از اعلام جنگ ایتالیا علیه اتریش-مجارستان در طول جنگ جهانی اول، این کافه توسط گروه‌های ضد ایتالیایی تخریب و به آتش کشیده شد. آتش‌نشانان توانستند بخش زیادی از تزئینات داخلی آن را حفظ کنند. خود لوورینوویچ بعداً پس از خودزنی به تراخم در هر دو چشم برای جلوگیری از خدمت اجباری علیه ایتالیا، در پادگان‌های تنبیهی اتریش در لیبناو زندانی شد. پس از جنگ جهانی اول، این کافه رونق گرفت و به مکانی برجسته برای تجمع بورژوازی روشنفکر و جامعه یهودی شهر تبدیل شد. در طول دهه‌ها، در مواجهه با تغییرات سیاسی، بحران‌های اقتصادی و تغییرات در مدیریت، همچنان مقاوم باقی مانده است.

این کافه بارها و بارها، اغلب با حمایت انجمن عمومی مرمت شد. پس از بازگشایی در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۷، ظاهر تاریخی و خاطره‌انگیز خود را حفظ کرد. در سال ۱۹۶۲، صحنه‌هایی از فیلم *[[پیری (فیلم)|بی‌خیال]]* که بر اساس رمانی به همین نام از اسووو ساخته شده بود، در این کافه فیلمبرداری شد. کافه سن مارکو به عنوان یک کافه تاریخی شناخته می‌شود. (کافه تاریخی ایتالیا) از سال ۲۰۰۵ فعالیت خود را آغاز کرده و به عنوان یک نهاد فرهنگی در تریسته به‌طور گسترده مورد توجه قرار گرفته است. این مکان، مقصدی محبوب برای مردم محلی و گردشگران است. ایتالیایی‌ها در سال ۲۰۱۳ برای نجات این کافه تاریخی کمپینی راه انداختند و این کافه مرمت شد. تریسته مدت‌هاست که با فرهنگ قهوه پیوند خورده و اغلب به عنوان «پایتخت جهانی قهوه» از آن یاد می‌شود. کافه‌های این شهر همچنان در مرکز زندگی عمومی قرار دارند و کافه سن مارکو نمونه‌ای برجسته از این سنت است. ساکنان تریسته به دلیل مصرف بالای قهوه خود، به‌طور متوسط تقریباً ۱۰ کیلوگرم به ازای هر نفر در سال، دو برابر میانگین ملی ایتالیا، شناخته می‌شوند. این شهر برای هر ۳۰۰ نفر یک کافه دارد، در حالی که در سایر نقاط ایتالیا برای هر ۴۵۰ نفر یک کافه وجود دارد.

## معماری
معماری و طراحی داخلی کافه سن مارکو، سبک جدایی‌طلبانهٔ وینی را منعکس می‌کند که شامل نقوش گلدار و پالت رنگی گرم است. این کافه شامل گچ‌بری‌ها و نقاشی‌هایی از هنرمندانی مانند جوزپه باریسون، ویتو تیمل، ناپلئونه کوزی، اوگو فلومیانی و گویدو ماروسیگ است. عناصر تزئینی شامل مدال‌های دیواری با تصاویر برهنه که نماد رودخانه‌های منطقه‌ای هستند. برگ‌ها و دانه‌های قهوه که در ابتدا به رنگ پرچم ایتالیا نقاشی شده‌اند و بعدها ماسکارون‌های چوبی طلاکاری شده و حکاکی شده، و میزهای مرمری با پایه‌های چدنی بر روی پایه‌های پنجه شیر است. ماسکارون‌های چوبی حکاکی شده هنوز از بالای پیشخوان خودنمایی می‌کنند، اثری که به کارگاه نجاری کانته نسبت داده می‌شود. اعتقاد بر این است که برخی از ماسک‌ها اثر نقاش وینی، ویتو تیمل، است که در طول زندگی پر فراز و نشیب خود به این کافه رفت و آمد داشت. برگ‌های برنزی قهوه، سقف را زینت می‌دهند. فضا ترکیبی از عطر قهوه بو داده و کتاب است، چرا که این فضا به عنوان یک کتابفروشی نیز عمل می‌کند. در فضای بیرونی، میزهای فرفورژه رو به کنیسه نزدیک و سبک‌های معماری مختلف قرار دارند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* ویدیوی یوتیوب که تاریخچه کافه را شرح می‌دهد (به زبان ایتالیایی)
* وب‌سایت کافه سن مارکو (به زبان‌های ایتالیایی و انگلیسی)



رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۱۴ (میلادی) در اتریش-مجارستان
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در تریسته
رده:معماری هنر نو در ایتالیا