جانسون جگرخوار

**جان** "**جگرخوار**" **جانسون**، زاده شده با نام **جان جرمیا گریسون جانستون** (۱ ژوئیه ۱۸۲۴ – ۲۱ ژانویه ۱۹۰۰)، یک کوه‌نشین غرب قدیم آمریکا بود.

## زندگینامه
گفته می‌شود جانسون با نام خانوادگی گریسون در منطقه هیکری تاورن نزدیک پتنبرگ، نیوجرسی به دنیا آمد. در طول جنگ آمریکا و مکزیک در یک کشتی جنگی خدمت کرد. پس از ضرب و شتم یک افسر، از خدمت فرار کرد، نام خود را به جانسون تغییر داد و به غرب سفر کرد تا شانس خود را در حفاری طلا در آلدر گالچ، قلمرو مونتانا امتحان کند. او همچنین به یک "woodhawk" تبدیل شد و هیزم را برای قایق‌های بخار تأمین می‌کرد.

شایعات و افسانه‌ها درباره جانسون رایج است. مهم‌ترین آن‌ها این است که در سال ۱۸۴۷، همسرش که از اعضای قبیله سرخپوست فلتهد بود، توسط یک مرد جوان از قبیله کلاغ و هم‌شکاری‌هایش کشته شد، که جانسون را به راه انداختن یک انتقام‌جویی شخصی علیه آن قبیله واداشت. به گفته اندرو مهان ساترلند، مورخ، "او ظاهراً بیش از ۳۰۰ سرخپوست کلاغ را کشت و پوست سر آن‌ها را کند و سپس جگرهایشان را بلعید" تا انتقام مرگ همسرش را بگیرد، و "با افزایش شهرت و مجموعه پوست‌های سرش، جانسون به موضوعی ترسناک تبدیل شد".

گفته می‌شود او جگر هر کلاغی را که می‌کشت، بیرون آورده و می‌خورد. این امر منجر به شهرت او به عنوان "جانسون جگرخوار" شد. یک داستان به جانسون نسبت داده شده است (در حالی که منابع دیگر آن را به بون هلم نسبت می‌دهند) که در طول یک سفر زمستانی بیش از ۵۰۰ مایل برای فروش ویسکی به خویشاوندان فلتهدش، توسط گروهی از جنگجویان بلک‌فیت مورد کمین قرار گرفت.

بلک‌فیت‌ها قصد داشتند جانسون را به کلاغ‌ها، دشمنان قسم‌خورده‌اش، بفروشند. او را تا کمر برهنه کردند، با تسمه‌های چرمی بستند و در یک چادر سرخپوستی با یک نگهبان گذاشتند. جانسون موفق شد از بندها بگریزد. سپس با یک لگد نگهبان را بیهوش کرد، چاقویش را برداشت و پوست سرش را کند. او به جنگل گریخت و به کلبه دل گو، شریک تله‌اندازش، در سفری حدود ۲۰۰ مایلی گریخت.

سرانجام، جانسون با کلاغ‌ها صلح کرد، که "برادرانش" شدند و انتقام‌جویی شخصی او علیه آن‌ها سرانجام پس از ۲۵ سال و کشته شدن ده‌ها جنگجوی کلاغ پایان یافت. با این حال، غرب هنوز بسیار خشن و سرزمینی بود، به ویژه در طول جنگ‌های سرخپوستان دشت‌ها در اواسط قرن نوزدهم. بسیاری از سرخپوستان دیگر از قبایل مختلف، به ویژه اما نه محدود به سیوکس و بلک‌فیت، خشم "Dapiek Absaroka" قاتل کلاغ‌ها و هم‌کوه‌نشینانش را تجربه می‌کردند.

در سال ۱۸۶۴، جانسون به گروه اچ، سوارهنظام دوم کلرادو، از ارتش اتحادیه در سنت لوئیس به عنوان سرباز پیوست و سال بعد با افتخار از خدمت خارج شد. در طول دهه ۱۸۸۰، او به عنوان معاون کلانتر در کولسون، مونتانا و مارشال شهر در رد لاج، مونتانا منصوب شد. در زمان خود، او ملوان، پیشاهنگ، سرباز، جوینده طلا، شکارچی، تله‌انداز، هیزم‌فروش، ویسکی‌فروش، راهنما، معاون، کلانتر و کلبه‌ساز چوبی بود و از هر منبع کار درآمدزایی که می‌توانست پیدا کند، استفاده می‌کرد.

آخرین محل اقامت او در خانه سالمندان کهنه‌سربازان در سانتا مونیکا، کالیفرنیا بود، جایی که در ۲۱ ژانویه ۱۹۰۰ درگذشت. جسد او در گورستان کهنه‌سربازان لس آنجلس به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۷۴، پس از یک کارزار شش ماهه توسط ۲۵ دانش‌آموز کلاس هفتم و معلمشان، که معتقد بودند او نباید در میان گسترش شهری آرام گیرد، بقایای جانسون به کودی، وایومینگ منتقل شد. سنگ نوشته او "دیگر هیچ مسیری نیست" است.

## در آثار
*[[جرمیا جانسون (فیلم)|جرمیا جانسون]]* فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ به کارگردانی سیدنی پولاک با بازی رابرت ردفورد است که زندگی او را به تصویر می‌کشد.

## جستارهای وابسته

* فهرست موارد آدم‌خواری

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:زادگان ۱۸۲۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۰۰ (میلادی)
رده:آدم‌خوارهای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:شکارچیان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:اهالی بیلینگز
رده:اهالی لس آنجلس
رده:اهالی نیوجرسی
رده:سربازان ارتش اتحادیه
رده:پرسنل نیروی دریایی ایالات متحده از جنگ آمریکا-مکزیک