انتخابات مجلس مؤسسان اسرائیل در ۱۹۴۹

**انتخابات مجلس مؤسسان اسرائیل در ۱۹۴۹** نخستین انتخابات در اسرائیل تازه‌استقلال‌یافته بود که در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹ برگزار شد. میزان مشارکت رأی‌دهندگان ۸۶٫۸۸ درصد بود. دو روز پس از نخستین نشست مجلس مؤسسان در ۱۴ فوریه ۱۹۴۹ نمایندگان رأی دادند نام این نهاد به کنست ( به معنای «مجلس») تغییر یابد. این مجلس امروزه به نام کنست نخست شناخته می‌شود.

حزب ماپای به رهبری داوید بن گوریون با کسب ۴۶ کرسی از ۱۲۰ کرسی بزرگ‌ترین فراکسیون مجلس شد. ماپام با ۱۹ کرسی دوم شد و جبهه متحد مذهبی با ۱۶ کرسی در جایگاه سوم قرار گرفت. حزب حیروت به رهبری مناخم بگین ۱۴ کرسی به دست آورد. در مجموع ۲۱ حزب و فهرست در این انتخابات شرکت کردند که ۱۲ حزب موفق به کسب کرسی شدند.

## پیشینه

هنگام تأسیس دولت اسرائیل در ماه مه ۱۹۴۸ نهادهای ملی اسرائیل تشکیل شدند که دولت نوبنیاد را اداره می‌کردند. این نهادها به معنای واقعی کلمه نهادهای منتخب نبودند و اعضای آن‌ها از مدیریت آژانس یهود و شورای ملی یهود برگزیده شده بودند.

در منشور استقلال اسرائیل آمده بود که مجلس مؤسسان منتخب باید حداکثر تا ۱ اکتبر ۱۹۴۸ قانون اساسی کشور را تصویب کند و تا آن زمان شورای موقت دولت و دولت موقت امور کشور را اداره خواهند کرد. با این حال انتخابات به دلیل جنگ جاری پیش از موعد مقرر برگزار نشد و دو بار به تعویق افتاد. سرانجام انتخابات در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹ برگزار شد و هیچ‌گاه قانون اساسی واحدی تصویب نشد.

## مقدمات انتخابات
این انتخابات نخستین انتخابات در اسرائیل بود و به همین دلیل مقدمات ویژه‌ای می‌طلبید. در ۵ نوامبر ۱۹۴۸ شورای موقت دولت تصمیم گرفت مجلس مؤسسان از ۱۲۰ عضو تشکیل شود. در ۸ نوامبر ۱۹۴۸ سرشماری جمعیت انجام شد که بعدها بخشی از آن برای تهیه فهرست رأی‌دهندگان به کار رفت. این سرشماری به دلیل موج مهاجران تازه‌وارد و وضعیت ساکنان عرب سرزمین تحت قیمومت بریتانیا که پس از جنگ آواره شده بودند ضروری بود. برای انجام سرشماری کل کشور به مدت هفت ساعت از پنج بعدازظهر تا نیمه‌شب تحت حکومت نظامی (منع رفت‌وآمد) قرار گرفت.

مسئله دیگر تعیین نظام انتخاباتی بود. پیشنهادهای گوناگونی مطرح شد اما سرانجام تصمیم بر آن شد که نظام انتخاباتی نسبی که در انتخابات مجلس نمایندگان جامعه یهودی (یه‌شو) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین وجود داشت حفظ شود و مجلس مؤسسان منتخب خود نظام انتخاباتی آینده را تعیین کند. آستانه انتخاباتی (حد نصاب) یک درصد تعیین شد که معادل ۴٬۳۴۶ رأی بود. هزار شعبه اخذ رأی در سراسر کشور آماده شد و بر اساس سرشماری تعداد واجدین شرایط رأی‌دادن حدود نیم میلیون نفر (۵۰۶٬۵۶۷ نفر) بود.

### احزاب شرکت‌کننده
در مجموع ۲۱ حزب و فهرست برای شرکت در انتخابات ثبت‌نام کردند.

## نتایج

نُه حزب و فهرست دیگر که نتوانستند از آستانه انتخاباتی عبور کنند در مجموع ۱۹٬۴۲۴ رأی (۴٫۵ درصد) به دست آوردند اما کرسی‌ای کسب نکردند.

## پس از انتخابات
مجلس مؤسسان در ۱۴ فوریه ۱۹۴۹ تشکیل جلسه داد. در ۱۶ فوریه ۱۹۴۹ نمایندگان با تصویب قانونی مجلس مؤسسان را به پارلمان رسمی با نام کنست تبدیل کردند. در همان روز حییم وایزمن به عنوان نخستین رئیس‌جمهور اسرائیل (مقامی عمدتاً تشریفاتی) انتخاب شد. یوسف شپرینتساک از حزب ماپای به ریاست مجلس انتخاب شد.

در ۱۹ مه ۱۹۴۸ مجلس موقت زبان عبری و زبان عربی را به عنوان زبان‌های رسمی اسرائیل تأیید و زبان انگلیسی را از فهرست زبان‌های رسمی حذف کرده بود.

در طول دوره کنست نخست الیعزر پرمینگر از ماکی جدا شد و حزب کمونیست‌های عبری را بازتأسیس کرد و سپس به ماپام پیوست. همچنین آری ژابوتینسکی و هیلل کوک از حیروت جدا شدند؛ هرچند رئیس کنست آن‌ها را به عنوان حزب مستقل به رسمیت نشناخت.

## دولت نخست

نخستین دولت اسرائیل در ۸ مارس ۱۹۴۹ با نخست‌وزیری داوید بن گوریون تشکیل شد. حزب ماپای ائتلافی با جبهه متحد مذهبی، حزب پیشرو، سفاردیم و جوامع شرقی و فهرست دموکراتیک ناصره تشکیل داد و کابینه دارای ۱۲ وزیر بود.

کنست نخست در سال ۱۹۴۹ قانون آموزشی تصویب کرد که آموزش اجباری را برای همه کودکان ۵ تا ۱۴ ساله الزامی ساخت. در ۵ ژوئیه ۱۹۵۰ نیز قانون بازگشت تصویب شد.

بن‌گوریون در ۱۵ اکتبر ۱۹۵۰ به دلیل اختلاف‌نظر با جبهه متحد مذهبی دربارهٔ آموزش در اردوگاه‌های مهاجران و نظام آموزش مذهبی و همچنین خواسته‌هایی مبنی بر تعطیلی وزارت تدارکات و جیره‌بندی و انتصاب یک بازرگان به عنوان وزیر بازرگانی و صنعت استعفا داد.

## دولت دوم
بن‌گوریون دولت دوم خود را در ۱ نوامبر ۱۹۵۰ با همان شرکای ائتلافی پیشین تشکیل داد، هرچند تغییراتی در کابینه صورت گرفت. داوید رمز از وزارت حمل‌ونقل به وزارت آموزش منتقل شد و جایگزین زالمان شائزیر شد. دُو یوسف نیز جانشین رمز در وزارت حمل‌ونقل شد. یعقوب گری به عنوان وزیر بازرگانی و صنعت منصوب شد بی‌آنکه عضو کنست باشد.

دولت دوم در ۱۴ فوریه ۱۹۵۱ پس از آنکه کنست پیشنهادهای وزیر آموزش و فرهنگ دربارهٔ ثبت‌نام دانش‌آموزان را رد کرد استعفا داد و زمینه برگزاری انتخابات کنست دوم فراهم شد.

## قانون‌گذاری مهم
کنست نخست حدود دو سال و شش ماه فعالیت کرد. در زمینه حقوقی تا حد زیادی نظام حقوقی موجود از دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین حفظ شد اما با این حال به طور متوسط حدود ۷٫۵ قانون در ماه تصویب شد. از جمله قوانین مهم تصویب‌شده در این دوره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
* قانون پرچم و نشان ملی (۱۸ مه ۱۹۴۹)
* قانون آموزش اجباری (۱۹۴۹)
* قانون بازگشت (۵ ژوئیه ۱۹۵۰)
* قطعنامه هراری (۱۳ ژوئن ۱۹۵۰) مبنی بر تدوین قانون اساسی به شکل مجموعه‌ای از قوانین بنیادین مجزا

به دلیل اختلاف‌نظر میان احزاب و گروه‌های مختلف تدوین قانون اساسی واحد ممکن نشد. موضوعات مهم مورد بحث شامل مذاکرات صلح پس از آتش‌بس جنگ استقلال، جایگاه‌یابی در سیاست بین‌المللی، سیاست‌های اقتصادی، قانون شهروندی و سرنوشت گروه‌های مسلح وابسته به سازمان‌های سیاسی مختلف بود.

## جستارهای وابسته
* کنست
* داوید بن گوریون
* منشور استقلال اسرائیل

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* مروری تاریخی بر کنست نخست وبگاه کنست 
* ترکیب فراکسیونی و دولتی کنست نخست وبگاه کنست 

رده:انتخابات‌های پارلمانی در اسرائیل
رده:سیاست اسرائیل در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:داوید بن گوریون