اما ایتالیا

**اما ایتالیا** (;  – ) ملکه فرانک غربی به عنوان همسر پادشاه لوتار بود که در سال ۹۶۵ با او ازدواج کرد. پسر آنها، لویی پنجم، آخرین پادشاه کارولنژی بود.

## زندگی
اما که حدود سال ۹۴۸ متولد شد، تنها فرزند لوتار دوم ایتالیا و آدلاید ایتالیا بود. پدرش در سال ۹۵۰ توسط رقیب سیاسی خود، برنگار ایوریا، مسموم شد. برنگار تلاش کرد تا مادر اما را که ادعای پادشاهی داشت، با پسر خود ازدواج دهد. با این حال، برنگار از او سرپیچی کرد و به جای او با پادشاه آلمانی اتو اول، امپراتور مقدس روم، ازدواج کرد که از او اتو دوم را به دنیا آورد.

در سال ۹۷۷، ملکه اما توسط برادر شوهرش، دوک چارلز از لورن، به خیانت به آسلین، اسقف لائون، متهم شد. ملکه و اسقف توسط شورای کلیسای سنت ماکره، به رهبری آدالبرون، اسقف اعظم ریمز، تبرئه شدند و چارلز مجبور به فرار از فرانک غربی شد. اما، برای اطمینان از جانشینی پسرش، لوتار را متقاعد کرد که او را به عنوان پادشاه وابسته تاجگذاری کند. لوتار این کار را کرد، اما از دادن قدرت واقعی به او خودداری کرد.

ازدواج اما با لوتار با خصومت بین شوهر و برادر ناتنی‌اش، اتو دوم، همراه بود که هر یک به سرزمین‌های دیگری حمله می‌کردند و سعی در بی‌ثبات کردن یکدیگر داشتند، که اغلب از طریق واسطه برادر لوتار، چارلز (که به عنوان دوک لورن سفلی دست نشانده امپراتور بود) انجام می‌شد. با این حال، سال‌های پایانی ازدواج آنها، از سال ۹۸۰ به بعد، شاهد صلح بین لوتار و خانواده همسرش بود. هنگامی که اتو دوم درگذشت، او حتی به عنوان قیم پادشاه جوان نیز منصوب شد.

لوتار در ۲ مارس ۹۸۶ درگذشت و پسر کوچکشان لویی پادشاه شد. با این حال، او فوراً اِما و اسقف آسِلین از لائون را از دربار بیرون راند و آنها را به مسموم کردن لوتار متهم کرد. سپس لویی در ۲۲ مه ۹۸۷ بدون وارث درگذشت. در ماه‌های بعد، برادر شوهرش، چارلز، پایتخت سلطنتی لائون را تصرف کرد و خود را پادشاه اعلام کرد. هیو کاپت، دوک فرانک‌ها، در ۳ ژوئیه ۹۸۷ توسط آژانس‌های آدالبرون به عنوان پادشاه انتخاب و تاجگذاری شد. در درگیری‌های ناشی از آن، آسِلین چارلز را به هیو کاپت خیانت کرد و در نتیجه آخرین کارولنژی در اورلئان زندانی شد.

اقدامات اِما پس از مرگ پسرش نامشخص است. اعتقاد بر این است که او در یک صومعه بورگوندی درگذشته یا با دوک بولسلاو دوم (که همان اِمای مِلنیک است) ازدواج کرده و احتمالاً پسری به نام اولدریش داشته است.

## ازدواج دوم فرضی در بوهمیا
به گفته برخی از مورخان، او ممکن است اِمای مِلنیک باشد که حدود سال ۹۸۹ با بولسلاو دوم ازدواج کرد و در سال ۱۰۰۵ یا ۱۰۰۶ درگذشت. مورخان چک به‌طور سنتی تصور می‌کردند که اِما مادر پسران کوچکتر بولسلاو، اولدژیچ و یارومیر، و مادر پسر بزرگتر، بولسلاو سوم بوهمیا، آدیوا، همسر اول بولسلاو دوم، بوده است.

پس از مرگ شوهر دومش و ترس از بولسلاو سوم، اِما در سال ۱۰۰۱ به همراه پسران ناتنی‌اش، اولدژیچ و یارومیر، تصمیم گرفت به دربار باواریا تبعید شود (زیرا خواهرخوانده امپراتور سابق اتو دوم بود). این برادران از پادشاه آلمان، هنری دوم، درخواست حمایت نظامی کردند. این اقدام، بوهمیا را به‌طور قطعی تحت حاکمیت امپراتوری مقدس روم قرار داد.

در سال ۱۰۰۴، یارومیر با ارتشی آلمانی پراگ را اشغال کرد و خود را دوک نامید. اما به بوهمیا بازگشت، شاید در شهر ملینک زندگی می‌کرد، جایی که درگذشت.

شواهد ازدواج بوهمیا، سکه‌های دینار بوهمیا با کتیبه «ملکه اما»، نه دوشس است، در حالی که سکه‌های دینار شوهرش بولسلاو دوم از همان دوره با کتیبه «دوک بولسلاو» حک شده‌اند. در آن زمان، بوهمیا یک دوک‌نشین بوهمیا بود، اما هنوز پادشاهی بوهمیا نبود، اما او هنوز ملکه منصوب فرانک غربی بود. از طریق او، دوک‌های بعدی بوهمیا نیز از نسل کارولنژی‌ها شدند.

این ازدواج دوم توسط اکثر مورخان پذیرفته نشده است.

## منابع

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی فرانسه در سده ۱۰ (میلادی)
رده:اهالی فرانکیای غربی در سده ۱۰ (میلادی)
رده:دختران شاهان
رده:زادگان دهه ۹۴۰ (میلادی)
رده:زنان امپراتوری کارولنژی
رده:سال درگذشت نامشخص
رده:کارولنژی‌ها
رده:ملکه‌های فرانسه
رده:ملکه‌های همسر فرانک‌ها