ملی‌گرایی مسیحی

**ملی‌گرایی مسیحی** نوعی ملی‌گرایی دینی است که بر ترویج دیدگاه‌های مسیحی پیروان خود تمرکز دارد تا به برتری یا تسلط در زندگی سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دست یابد. در کشورهایی که کلیسای رسمی (کلیسای حکومتی هم نامیده می‌شود) دارند، ملی‌گرایان مسیحی به دنبال حفظ جایگاه حکومت مسیحی هستند.

## بر اساس کشور
### برزیل
ملی‌گرایی مسیحی در برزیل که نتیجهٔ ائتلاف کاتولیک - انجیلی است، هدف خود را بر مهار نفوذ «نسبی‌گرایی اخلاقی، لیبرالیسم اجتماعی، نئومارکسیسم ادعایی در اشکال مختلف آن و حقوق ال‌بی‌جی‌تی‌کیو» قرار داده است.

نظرسنجی صورت گرفته توسط مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۱۳ درصد از برزیلی‌ها خود را «ملی‌گرای دینی» می‌دانند.

### کانادا
همه‌گیری کووید-۱۹ شاهد افزایش فعالیت‌های ملی‌گرایانه مسیحی بود و بسیاری از گروه‌ها از احساسات ضد قرنطینه برای گسترش حوزه فعالیت خود به افراد بیشتری استفاده کردند. گروه ائتلاف لیبرتی کانادا حمایت بسیاری از سیاستمداران منتخب در سراسر کانادا را به دست آورده است. آنها در اسناد تأسیس خود استدلال می‌کنند که «فقط در کشورهای مسیحی‌شده است که آزادی مذهبی شکوفا شده است». تجمعات آنها حمایت الکس جونز و جنبش «اول کانادا»، که از گروه «اول آمریکا» نیک فوئنتس منشعب شده است، را جلب کرده است. بسیاری از رهبران ائتلاف لیبرتی کانادا، کشیشانی هستند که به دلیل نقض پروتکل‌های کووید، میلیون‌ها دلار جریمه شده‌اند و در بسیاری از موارد، دیدگاه‌های فوق محافظه‌کارانه‌ای ابراز می‌کنند.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۳ درصد از کانادایی‌ها خود را «ملی‌گرای دینی» می‌دانند.

### فنلاند

حزب کوچک راست افراطی و طرفدار روسیه «قدرت متعلق به مردم است» (VKK) توسط روزنامه *[[هلسینگین سانمات]]* به عنوان ملی‌گرای مسیحی توصیف شده است. برخی احزاب محلی راست تندرو طرفدار روسیه جنگجویانی را برای طرف روسی در اوکراین جذب کرده‌اند که به اردوگاه‌های آموزشی جنبش امپراتوری روسیه در سن پترزبورگ رفته و به جنگجویانی برای حضور در جنگ روسیه و اوکراین تبدیل شده‌اند.

کمربند انجیلی فنلاندی در استان اوستروبوتنیا به‌طور قابل توجهی توسط بهبود وضعیت (جنبش‌های) محافظه کار لوتری فنلاند و بیداری شکل گرفته است. این منطقه همچنین منشأ جنبش‌های فاشیستی فنلاندی، جنبش لاپوا و جنبش مردم میهن‌پرست بود و احیاگرایی نیروی برتر در میان فاشیست‌ها و نازی‌های فنلاندی بود. حتی در دوران امروزه، انجمن انجیلی لوتری احیاگر فنلاند، به علت مخالفت شدید با جنبش ال‌جی‌بی‌تی و اتتصاب زنان در رده کشیش یا کاهن، تصمیم می‌گیرد تا کشیش‌های خود را در کلیسای انجیلی لوتری اینگریا منصوب کند.

یک بوم‌سازگان رسانه‌ای ملی‌گرای مسیحی فنلاندی ظهور کرده است. جنبش مقاومت نوردیک نئونازی، روزنامه آنلاین *مگنیتی‌مدیا* (Magneettimedia) را منتشر کرده است که هفته‌نامه *Suomen Kuvalehti* فنلاند، آن را به عنوان ناسیونالیست مسیحی توصیف کرده بود. این روزنامه و توزیع آن توسط یوها کارکاینن (Juha Kärkkäinen) غول فروشگاه‌های زنجیره‌ای و انکارکننده هولوکاست، تأمین مالی می‌شد. در سال ۲۰۱۳، این روزنامه در بین حدود ۶۶۰٬۰۰۰ خانوار توزیع شد.

### غنا
در غنا، ملی‌گرایان مسیحی به دنبال حفظ مواردی هستند که آن را «نشانه‌های سنتی هویت غنایی از جمله مسیحیت، محافظه‌کاری اجتماعی و مخالفت با ایده‌های «ترقی‌خواه» «غربی» مانند برابری ال‌جی‌بی‌تی‌کیو (LGBTQ+)» می‌دانند.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۱۷ درصد از غنایی‌ها خود را «ملی‌گرای دینی» می‌دانند.

### مجارستان
پادشاهی مجارستان تحت رهبری میکلوش هورتی اغلب توسط بسیاری از مورخان به عنوان حکومت ملی‌گرای مسیحی در نظر گرفته می‌شود.

در سال ۱۹۴۴، حکومت نیابت‌السلطنه هورتی سرنگون شد و دولت وحدت ملی نازی به رهبری فرنتس سالاشی از حزب صلیب پیکان به به جای آن روی کار آمد. اگرچه هم حزب صلیب پیکان و هم محافظه‌کاران- در «ایدئولوژی ناسیونالیست مسیحی یا ملی‌گرایی مسیحی» سهیم بودند، یهودستیزی حزب صلیب پیکان بسیار شدیدتر بود و دولت وحدت ملی هولوکاست در مجارستان را به راه انداخت.

ویکتور اوربان نخست‌وزیر مجارستان، اغلب از ملی‌گرایی مسیحی، چه در داخل مجارستان و چه به عنوان نوعی جنبش بین‌المللی از جمله ملی‌گرایان مسیحی اروپایی و آمریکایی دیگر، حمایت کرده است.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۱ درصد از مجارستانی‌ها خود را «ملی‌گرای دینی» می‌دانند.

### لهستان

رابرت باکیویچ (Robert Bakiewicz) که راهپیمایی سالانه استقلال ملی‌گرایان راست افراطی را با شرکت ده‌ها هزار نفر سازماندهی می‌کند، عضو کلیسای کاتولیک سنت‌گرای انجمن سنت پیوس دهم است. باکیویچ رهبر سابق تشکیلات کمپ رادیکال ملی است که به عنوان نئونازی، نئوفاشیست و طرفدار ناسیونالیسم کاتولیک توصیف شده است. دولت قانون و عدالت (PiS) بیش از ۱ میلیون یورو از باکیویچ حمایت مالی کرد. در سال ۲۰۱۷، باکیویچ در جریان راهپیمایی استقلال سخنرانی کرد، صلیبی را بوسید و خواستار جنگ صلیبی علیه «مارکسیست‌های فرهنگی» و ایجاد یک حکومت دینی کاتولیک شد. شرکت‌کنندگان در راهپیمایی استقلال شعارهایی مانند «ما خدا را می‌خواهیم» و «لهستان سفید» سر می‌دادند.

گروه ملی‌گرای مسیحی «جوانان لهستانی» نیز با نئونازی‌ها مرتبط بوده و انتشار تصاویری از اعضای آن در حال ادای احترام به پرچم صلیب شکسته جنجال‌برانگیز شد. «جوانان لهستانی» گروه جوانان غیررسمی جنبش ملی نئوفاشیست و یکی از شرکت کنندگان اصلی در راهپیمایی روز استقلال است. هدف خودخواندهٔ گروه «جوانان لهستانی»، «پرورش جوانان لهستانی با روحیه‌ای کاتولیک و میهن‌پرستانه» است و تحت شعار «لهستان بزرگ کاتولیک» فعالیت می‌کند. جنبش ملی، که در آن زمان توسط رابرت وینیتسکی (Robert Winnicki) رهبری می‌شد و به عنوان «دوست صمیمی ایدئولوژیکی» باکیویچ توصیف می‌شد، از تظاهرات ضد اسرائیلی نوامبر ۲۰۱۷ که با حضور ۶۰ هزار نفر برگزار شد، حمایت مالی کرد. *[[الگمینر|نشریه الگمینر]]* این تظاهرات را تحت عنوان «ناسیونالیست افراطی و نئونازی» توصیف کرد.

حزب حاکم سابق لهستان به نام قانون و عدالت، به عنوان یک حزب ملی‌گرای مسیحی توصیف شده است. در دوران حکمرانی حزب قانون و عدالت، سقط جنین تقریباً به‌طور کامل ممنوع بود و بسیاری از مناطق کشور «مناطق عاری از ال‌جی‌بی‌تی» اعلام شدند. گفته می‌شود حزب حاکم قانون و عدالت همکاری بین نهادهای محافظه‌کار و افراط‌گرایان راست افراطی را تسهیل کرده است. در سال ۲۰۲۳، گروه کاتولیک بنیادگرای وابسته به حزب قانون و عدالت، اردو لوریس (Ordo Iuris) کمپینی را برای آزادی ماریکا ماتوشاک (Marika Matuszak) فعال نئونازی که به جرم حمله به یک رویداد ال‌جی‌بی‌تی (LGBT) محکوم شده بود، آغاز کرد و او توسط زبیگنیو زیوبرو، وزیر دادگستری از حزب قانون و عدالت، آزاد شد. آدریان زندبرگ عضو مجلس سفلای لهستان و رئیس حزب پارتیا رازم، از ماتئوش موراویه‌تسکی نخست‌وزیر وابسته به حزب قانون و عدالت، به خاطر «بزرگداشت یگانی که آشکارا با گشتاپو همکاری می‌کرد» به خاطر ادای احترام به تیپ کوهستان صلیب مقدس انتقاد کرد و گفت هوبرت یورا (Hubert Jura) ممکن است برای موراویه‌تسکی یک قهرمان باشد، اما برای او نیست.

### روسیه
ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه، به عنوان رهبر جهانی جنبش‌های راست مسیحی و ملی‌گرایی مسیحی توصیف شده است. پوتین به عنوان رئیس‌جمهور، قدرت کلیسای ارتدکس روسی را افزایش داده و اعتقاد راسخ خود به ارتدکس شرقی را اعلام کرده است، همچنین ارتباطات نزدیکی با پاتریارک مسکو و تمام روسیه الکسی دوم و کیریل برقرار کرده است.

جنبش امپراتوری روسیه یک گروه شاخص ملی‌گرای مسیحی نئونازی است که شبه‌نظامیان را در سراسر اروپا آموزش می‌دهد و هزاران جنگجو را برای گروه شبه‌نظامی خود، لژیون امپراتوری، که در حمله به اوکراین حضور دارد، جذب کرده است. این گروه همچنین با دسته اتم‌وافن (Atomwaffen Division) به فعالیت می‌پردازد تا با افراط‌گرایان آمریکایی ارتباط برقرار کرده و آنها را جذب کند.

الکساندر بارکاشوف از اعضای کلیسای ارتدکس راستین روسیه (RTOC) بود و اولین هسته‌های گروه وحدت ملی روسیه (RNU) نئو نازی به عنوان انجمن‌های برادری و جوامع کلیسای ارتدکس راستین روسیه تشکیل شدند. گروه وحدت ملی روسیه ارتباط نزدیکی با نیروی نظامی ارتدکس روسیه دارد که مسئول خشونت فرقه‌ای و حملات یهودستیزانه در دونباس است.

کلیسای ملی‌گرای افراطی کاتاکومب روسیه متعلق به مسیحیان ارتدکس راستین، کنستانتین ووسکوبوینیک و برانیسلاو کامینسکی ملی‌گرایان روس را به دلیل موضع ضد کمونیستی که به خاطر همکاری‌شان با نازی‌ها جنجال به پا کرده بود، به عنوان شهید تقدیس کرده است.

### صربستان
اقدام صربستان یک گروه شاخص ملی‌گرای مسیحی نئونازی در صربستان است. این گروه به ایدئولوژی حزب فاشیست جنبش ملی یوگسلاو و همدستان صرب نازی‌ها، میلان ندیچ و دیمیتری لیوتیچ (Dimitrije Ljotić) و اسقف نیکولای ولیمیروویچ از حامیان اولیه آدولف هیتلر، پایبند است. آنها همچنین مراسم یادبود و راهپیمایی‌های سالانه برای آنها ترتیب می‌دهند. گروه اقدام صربستان همچنین طرفدار ایدئولوژی شتاب‌گرایی است و از سقوط دولت به نفع حکمرانی ارتدکس حمایت می‌کند. گروه اقدام صربستان همچنین با جنبش امپراتوری روسیه سلطنت‌طلب نئونازی، طلوع طلایی و شبکه آیرون مارس که به عنوان شبکه «تروریستی» توصیف شده است، وابسته است.

### آفریقای جنوبی
جان ورستر که از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸ رهبری حزب ملی را در اختیار داشت و نخست‌وزیر آپارتاید آفریقای جنوبی بود، در سال ۱۹۴۲ اعلام کرده بود: «ما از ملی‌گرایی مسیحی که متحد سوسیالیسم ملی است، حمایت می‌کنیم. اگر مایل باشید می‌توانید این حقیقت ضد دموکراتیک را دیکتاتوری بنامید. در ایتالیا آن را فاشیسم می‌نامند؛ در آلمان، سوسیالیسم ملی و در آفریقای جنوبی، ملی‌گرایی مسیحی می‌نامند.»

در حالی که حزب ملی در وهله اول نگران منافع ملی‌گرایانه آفریکانرها بود، پایبندی شدیدی به تفاسیر کالوینیستی از مسیحیت به عنوان پایه و اساس دولت وجود داشت. علاوه بر این، با پیشبرد ایده‌های ناسیونالیسم مسیحی، حزب ملی می‌تواند «ملت‌های» دیگر را در برنامه سلسله مراتب نژادی و تفکیک‌سازی خود بگنجاند. کلیسای اصلاحی هلندی در آفریقای جنوبی بخش زیادی از توجیهات الهیاتی و اخلاقی آپارتاید و مبنای سلسله مراتب نژادی را فراهم کرد.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۱۶ درصد از مردم آفریقای جنوبی خود را «ملی‌گرای دینی» می‌دانند.

### اوکراین

طبق اعلام گروه روزنامه‌نگاری بلینگ‌کت، کلیسای ارتدکس اوکراین (OCU) و ملی‌گرایان راست افراطی اوکراین در برخی مسائل، از جمله مخالفت با حقوق دگرباشان جنسی، همسو هستند. جشن پراید کی‌یف از زمان اولین سازماندهی خود در سال ۲۰۱۵، توسط ائتلافی از گروه‌های افراطی مذهبی و سیاسی مورد حمله فیزیکی و ارعاب قرار گرفته است. یاروسلاو کولیک کشیش کلیسای ارتدکس اوکراین، آشکارا از «میهن‌پرستان» خواسته است تا جشنواره پراید کی‌یف را «در هم بشکنند». گروه چتری آنلاین راست افراطی ضد ال‌جی‌بی‌تی‌کیو «سنت و نظم» () و گروه کارپاتسکا سیچ به درخواست او پاسخ داد. سنت و نظم از شعار «ملت، ایمان، خانواده» استفاده می‌کند و از گروه‌های ملی‌گرای مسیحی و نئونازی همچون سی۱۴ (C14) و حزب سیاسی برادری تشکیل شده است. دمیترو کورچینسکی، رهبر گروه ملی‌گرای مسیحی برادری، گروه خود را با عنوان «طالبان ارتدکس» توصیف کرد. در تظاهرات علیه «پراید کی‌یف»، «سنت و نظم» به دیگر گروه‌های راست افراطی مسیحی ضد ال‌جی‌بی‌تی مانند «کاتچون»، «مقاومت ملی»، «میهن‌پرستان ناشناس»، «خواهری سنت اولگا» و کلیسای بین‌فرقه‌ای (Interconfessional Chaplain Church) می‌پیوندد.

اُردِن ()، معروف به "شاخه محافظه‌کار" "گروه نفرت‌پراکن ملی‌گرا" سپاه ملی، بیرق‌های خود را توسط کشیشان کلیسای ارتدکس اوکراین تقدیس کرده بود. رهبران این گروه‌های راست تندرو در کنار اپیفانیوس یکم که ایده‌های ال‌جی‌بی‌تی را «تبلیغات غربی» و «گناه» توصیف کرده است، خودنمایی کرده و راهپیمایی کرده‌اند. گفته می‌شود که نئو نازی‌های سی۱۴ (C14) همچنین به تصرف فیزیکی کلیساهای هم‌راستای مسکو برای خودمختاری اوکراینی کمک کرده‌اند و رهبر سی۱۴ (C14) یِوهِن کاراس با فیلارت دنیسنکو عکس گرفته است.

### ایالات متحده
ملی‌گرایی مسیحی مدعی است، ایالات متحده کشوری است که توسط مسیحیان و برای آنها تأسیس شده است. ملی‌گرایان مسیحی در ایالات متحده از «ادغام هویت مسیحی هویت‌خواهی و محافظه‌کاری فرهنگی با تعلق مدنی آمریکایی» حمایت می‌کنند. اشاره شده است که با بنیادگرایی مسیحی، برترپنداری نژاد سفید، برترپنداری مسیحی، جنبش فرمان هفت کوه و سلطه‌گرایی هم‌پوشانی دارد. بیشتر پژوهشگران، ملی‌گرایی مسیحی را به عنوان «خودکامه» و «مرز شکن» (boundary-enforcing) توصیف کرده‌اند ولی پژوهش‌های اخیر بر این موضوع متمرکز شده‌اند که لیبرترینیسم، ایدئولوژی دولت کوچک و اقتصاد سیاسی نئولیبرالیسم به بخشی از هویت سیاسی مسیحی آمریکایی تبدیل شده است. ملی‌گرایی مسیحی همچنین با خدافرمانی هم‌پوشانی دارد اما از آن متمایز است، زیرا ماهیت پوپولیستی بیشتری دارد. مسیحیان تئوکراسی به دنبال این هستند تا کتاب مقدس، به قوانین ملی آگاهی برساند و رهبران مذهبی در مناصب حکومتی باشند در حالی که در آمریکا، ملی‌گرایان مسیحی اسناد تأسیس کشور را «الهام‌گرفته الهی» و متجلی فراطبیعی می‌دانند که به مردان مسیحی وحی شده تا مسیحیت را ترجیح دهند و در صورت حمایت رهبران بی‌دین از آرمان‌های جناح راست، حاضر به انتخاب آنها هستند.

ملی‌گرایی مسیحی از حضور نمادهای مسیحی در میدان‌های عمومی و پشتیبانی دولت از فعالیت و نمایش‌های مذهبی، جایگاه کریسمس تحت تعطیلات ملی، نیایش مدرسه، سرود «خدا به آمریکا برکت بدهد»، نمایشگاه صحنه‌های میلاد مسیح در طی موسم میلاد و صلیب مسیحی در آدینه نیک حمایت می‌کند. در طی دوران جنگ سرد، میزان حضور در کلیسا در دهه ۱۹۵۰ به اوج خود رسید که همزمان با آن، ایالات متحده عبارتی مانند 'در پناه خدا' (Under God) را در سوگند وفاداری و روی پول رایج اضافه کرد که در آن زمان به عنوان دین مدنی توصیف می‌شد و انگیزه آن تا حدودی برای نشان دادن فاصله گرفتن از کمونیسم بود. ملی‌گرایی مسیحی همچنین بر قانون اساسی ایالات مؤتلفه آمریکا تأثیر گذاشت که خلاف قانون اساسی ایالات متحده به‌طور آشکار، خدا را مورد اشاره قرار می‌داد.

مطالعات، ملی‌گرایی مسیحی را با بیگانه‌هراسی، همجنس‌گراهراسی، زن‌ستیزی، مدارای سیاسی با نژادپرستان، مخالفت با ازدواج بین نژادی، حمایت از حقوق اسلحه، تولدگرایی و محدود کردن حقوق مدنی کسانی که با آرمان‌های سنتی سفیدپوستی، شهروندی و پروتستانتیسم مطابقت ندارند، مرتبط دانسته‌اند. نظام اعتقادی ملی‌گرایان مسیحی شامل عناصری از پدرسالاری، برترپنداری نژاد سفید، بومی‌پسندی و دگرجنس‌گراهنجاری است.

ملی‌گرایی مسیحی آمریکایی مبتنی بر این جهان‌بینی است که آمریکا از سایر کشورها برتر است و چنین برتری از جانب خدا بنا نهاده شده است. این ادعا می‌کند که فقط مسیحیان «آمریکایی واقعی» هستند. ملی‌گرایی مسیحی همچنین با جنبش شبه‌نظامیان آمریکایی همپوشانی دارد. بن‌بست روبی ریج در سال ۱۹۹۲ و محاصره ویکو در سال ۱۹۹۳ به عنوان کاتالیزوری برای رشد فعالیت‌های شبه‌نظامی در میان ملی‌گرایان مسیحی عمل کردند. ملی‌گرایان مسیحی اعتقاد دارند که ایالات متحده قرار است یک ملت مسیحی باشد و به عنوان یک ملت مسیحی تأسیس شده است و می‌خواهند ایالات متحده را برای خدا «پس بگیرند».

ملی‌گرایان مسیحی احساس می‌کنند که ارزش‌ها و دینشان تهدید و به حاشیه رانده شده است، و هراس دارند که آزادی‌شان برای تبلیغ ارزش‌های اخلاقی‌شان، در بهترین حالت دیگر قدرتمند نباشد یا در بدترین حالت غیرقانونی اعلام شود. پژوهش آزمایشی نشان داد هنگامی که به آمریکایی‌های مسیحی گفته شد که جمعیت آنها رو به کاهش است حمایت از ملی‌گرایی مذهبی افزایش یافت. مطالعات نشان داده است که ملی‌گرایان مسیحی سطوح بالاتری از خشم، افسردگی، اضطراب و پریشانی عاطفی را از خود بروز می‌دهند. این نظریه مطرح شده است که ملی‌گرایان مسیحی از این امر هراس دارند که «مطابق انتظارات خدا» خدا رفتار نمی‌کنند و «از خشم و مجازات» ناشی از عدم ایجاد کشور مطلوب خدا هراس دارند.

## جستارهای وابسته
* ضدیت با رسمیت‌زدایی کلیسا
* یهودستیزی در مسیحیت
* دموکراسی مسیحی
* بنیادگرایی مسیحی
* راست مسیحی
* تروریسم مسیحی
* الهیات مسیحی
* مسیحیت و خشونت
* سلطه‌گرایی
* سرگذشت ندیمه
* هندوتوا
* یکدست‌سازی
* کیوانان
* دین‌سالاری
* خدافرمانی (تئونومی)

## برای مطالعه بیشتر

* Revd Rob Schenck (اکتبر ۲۰۲۴). "Confessions of a (Former) Christian Nationalist" in *[[Mother Jones (magazine)|Mother Jones]]*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## منابع

## پیوند به بیرون

* The Genesis of Christian Nationalism (۲۶ اکتبر ۲۰۲۴) by ProPublica
* Brooke Gladstone interview of Matthew D. Taylor (18:23)—*[[On the Media]]*, WNYC ۲۱ اوت ۲۰۲۴
* 
* The Army of God Comes Out of the Shadows The Atlantic ۹ ژانویه ۲۰۲۵

رده:اسلام‌هراسی
رده:جنبش‌های ضدسقط جنین
رده:سیاست‌های راست تندرو
رده:محافظه‌کاری در ایالات متحده آمریکا
رده:محافظه‌کاری
رده:مسیحیت و ایدئولوژی‌های سیاسی
رده:مسیحیت و سیاست
رده:ملی‌گرایی دینی
رده:یهودستیزی