رینالدو آرنالدی

**رینالدو آرنالدی** (دوویله، ۱۹ ژوئن ۱۹۱۴ - فلات آسیاگو، ۶ سپتامبر ۱۹۴۴) یکی از اعضای مقاومت ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. در سال ۱۹۸۳، او به دلیل تلاش‌هایش برای کمک به یهودیان ایتالیایی برای فرار از آزار و اذیت در شمال ایتالیای تحت اشغال نازی‌ها، توسط اسرائیل به عنوان نیکوکار ملت‌ها شناخته شد.

## زندگی‌نامه
او در سال ۱۹۱۴ در شهر دُوِیله از استان ویچنزا در ایتالیا زاده شد. پدرش کارمند دفتری بود که به دلیل مواضع سرسختانهٔ ضد فاشیستی شهرت داشت. با وجود فشارها و آزارهایی که رژیم فاشیستی موسولینی بر خانوادهٔ او وارد می‌کرد، وی پس از پایان تحصیلات دانشگاهی‌اش در ونیز ـ جایی که موفق به اخذ دو مدرک در رشته‌های اقتصاد و علوم سیاسی شد ـ در سال ۱۹۴۰ و هم‌زمان با آغاز جنگ جهانی دوم، داوطلبانه به ارتش سلطنتی ایتالیا پیوست. او به واحد زرهی منتقل شد و با خدمت در تانک‌ها، تا درجهٔ سرگروهبان ارشد ارتقا یافت. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، او در ویچنزا مستقر بود. در آن زمان، با گروهی از هم‌رزمان خود از اسارت نیروهای آلمانی گریخت و نخستین گروه پارتیزانی منطقهٔ فلات آسیاگو را بنیان گذاشت. این گروه به نام بریگاد پارتیزانی «مازینی» شناخته شد. او در ابتدا به عنوان کمیسر سیاسی بریگاد فعالیت می‌کرد و سپس به مقام معاون فرمانده ارتقا یافت. این بریگاد بعدها به بخش کوهستانی «مونته اورتیگارا» پیوست. وی در فعالیت‌های مقاومت، نام مستعار یا نام جنگی «لوریس» را برای خود برگزید.

در ماه‌های پس از تأسیس بریگاد «مازینی»، رینالدی در عملیات متعدد علیه نیروهای اشغالگر آلمانی و متحدان جمهوری سوسیال ایتالیا شرکت کرد. این فعالیت‌ها دامنهٔ وسیعی داشتند و شامل اقدامات خرابکاری و اختلال در خطوط راه‌آهن، جاده‌ها، خطوط برق و خطوط تلفن می‌شد تا مانع از حرکت و ارتباط نیروهای دشمن گردد. علاوه بر این، او نقش مهمی در کمک به پناهجویان یهودی ایفا کرد و بسیاری از آنان را که در معرض تعقیب و قتل نازی‌ها قرار داشتند، از مرز عبور داده و به سوئیس امن هدایت نمود. در این مسیر، او به خلبانان متفقین ساقط‌شده و اسیران جنگی فراری نیز کمک می‌کرد.

رینالدی در این فعالیت‌ها از همکاری چند نفر بهره می‌برد:

خواهرش ماریا، راهنمای کوهستانی جینو سولدا، پارتیزان دموکرات مسیحی تورکوآترو فرانکون و کشیش آنتونیو فریگو.

برای این تلاش‌ها و خدمات انسانی، او در سال ۱۹۸۳ توسط دولت اسرائیل به عنوان درستکار در میان ملل به رسمیت شناخته شد، عنوانی که به کسانی اعطا می‌شود که با خطر جانی شخصی، جان یهودیان را در دوران هولوکاست نجات داده‌اند.

در سپتامبر ۱۹۴۴، رئیس اس‌اس در ایتالیا، کارل ولف، *لشکر* ۲۶۳ اُست-باتیون و همچنین نیروهای اس‌اس و پلیس را برای سرکوب جنبش پارتیزانی در منطقه فلات آسیاگو اعزام کرد. در ۶ سپتامبر، آرنالدی و پارتیزان‌هایش در جنگل‌های گرانتزا توسط نیروهای آلمانی غافلگیر شدند. آرنالدی به همراه بیست و دو نفر از افرادش در نبرد کشته شد. پس از مرگ، به او مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد.

## نماد مقاومت ایتالیایی

رینالدی به‌عنوان نماد مقاومت ایتالیایی شناخته می‌شود، زیرا زندگی و فعالیت‌های او تجسمی از مبارزهٔ مدنی و نظامی علیه فاشیسم و اشغال نازی‌ها در ایتالیا بود. او با تشکیل بریگاد پارتیزانی «مازینی» در فلات آسیاگو، نمونه‌ای از رهبر شجاع و سازمان‌یافته را نشان داد که می‌توانست افراد و گروه‌های پراکنده را در برابر اشغالگران متحد کند. فعالیت‌های او شامل عملیات نظامی علیه نیروهای آلمانی و فاشیست‌های ایتالیایی، خرابکاری در خطوط راه‌آهن و برق و حفظ امنیت مناطق آزاد شده بود؛ این اقدامات، نمادی از مقاومت فعال و پایدار در شرایط سخت جنگی است.

رینالدی نه تنها با اسلحه مبارزه می‌کرد، بلکه پناهجویان یهودی، خلبانان ساقط‌شده و اسیران جنگی فراری را نجات می‌داد و به مرزهای سوئیس هدایت می‌کرد. این وجه انسانی و اخلاقی او را به نماد اخلاق و انسان‌دوستی در مقاومت تبدیل کرد.

کشته شدن او در کمین نیروهای آلمانی در جنگل گرانزا، همراه با بیست و دو نفر از یارانش، نشان‌دهندهٔ پایداری و ایثار در راه آزادی و عدالت است. شهادت او و مدال طلای شجاعت نظامی که پس از مرگ به او اهدا شد، نمادی از فداکاری بی‌چشمداشت برای آرمان‌های ملی و انسانی است. اقدامات رینالدی و شهرت او در نجات جان یهودیان، به‌ویژه تقدیر او به عنوان صالح میان ملت‌ها، موجب شد که او نمادی زنده برای مقاومت اخلاقی و سیاسی و الگوی شجاعت برای نسل‌های آینده باشد.

## منابع

رده:اعضای نهضت مقاومت ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۴ (میلادی)