لودویک هالوی

**لودویک هالِوی** (۱ ژانویهٔ ۱۸۳۴ – ۷ مهٔ ۱۹۰۸) نویسنده و نمایشنامه‌نویس فرانسوی بود. او بیشتر به‌دلیل همکاری با هنری میلهاک شناخته می‌شود. این دو با هم متنِ اپرا کارمن اثر ژرژ بیزه و چند اپرای کمدیِ ژاک اُفنباخ را نوشتند، از جمله *هلن زیبا*، *زندگی پاریسی*، *دوشس بزرگ ژرولشتاین* و *لا پریشول*.

هالِوی در پاریس و در خانواده‌ای هنری و موسیقایی زاده شد. او پس‌از پایان تحصیل، به‌عنوان کارمند دولت مشغول به کار شد و در کنار آن، فعالیت ادبی خود را به‌طور هم‌زمان به‌عنوان نمایشنامه‌نویس، لیبرتونیست و رمان‌نویس ادامه داد. او معمولاً با همکاران مختلفی می‌نوشت، از جمله هکتور کرمیو و در دو مورد نیز با پدرش، اما همکاری او با هنری میلهاک، که از دوستان دوران مدرسه‌اش بود، آثاری را پدید آورد که بیش از همه با آن‌ها شناخته می‌شود.

## زندگی و حرفه
### سال‌های اولیه
لودویک هالِوی در ۱ ژانویهٔ ۱۸۳۴ در ناحیهٔ دهم پاریس به دنیا آمد. پدر او لئون آلِوی و مادرش لوئیز الکساندرین لُبا بود. لئون آلِوی اصالتاً از خانواده‌ای یهودیِ آلمانی‌تبار با نام «لِوی» می‌آمد، اما پیش‌از ازدواج به آیین کاتولیک گرویده بود. مادر هالِوی دختر لویی-ایپولیت لُبا، معمار کلیسای نوتردام-دو-لورت در پاریس، بود و به خانواده‌ای شناخته‌شده تعلق داشت. برادر بزرگ‌ترش، لئون هالِوی، که آهنگساز فرومانتال آلِوی بود، از کارمندان ارشد دولت به‌شمار می‌رفت و نویسنده‌ای شناخته‌شده و مورد احترام بود.

در سال ۱۸۴۵، هالِوی وارد دبیرستان لویی-لو-گران شد. او دانش‌آموز خیلی موفقی نبود، اما به‌خاطر روابط و آشنایی‌هایش توانست بعد از پایان مدرسه وارد اداره‌های دولتی فرانسه شود. مسیر شغلی او در دولت خوب پیش رفت، اما علاقهٔ اصلی او همیشه تئاتر و نمایشنامه‌نویسی بود. با نگرانی از اینکه فعالیت‌هایش در تئاتر ممکن بود به پیشرفت شغلی‌اش آسیب بزند، آلِوی از نام مستعار ژول سرویر استفاده کرد. تحت این نام، او برای اولین بار با آهنگساز ژاک افنباخ همکاری کرد. نمایش موزیکال کوتاه آن‌ها با عنوان *مدام پاپیون*، یک قطعهٔ یک‌پرده‌ای کمدی با دو بازیگر، در تاریخ ۳ اکتبر ۱۸۵۵ در سالن بوف-پاریزیان به روی صحنه رفت. هالِوی در ژانویهٔ سال بعد از آن، نام مستعار خود را کنار گذاشت، زمانی که نام واقعی او روی تبلیغات نمایش «چین‌نمای موزیکال» آن‌ها با عنوان با-تا-کلان آمده بود. با این حال، او خیلی زود دوباره از نام مستعار استفاده کرد و این رویه را برای چند سال ادامه داد. در سال ۱۸۵۷، ژاک اُفنباخ یک مسابقه برای آهنگسازان جوان برگزار کرد. هیئتی از آهنگسازان و نمایشنامه‌نویسان مشهور فرانسوی، از جمله دانیل اوبر، فرومانتال هالوی، آمبرواز توما، شارل گونو و اوژن اسکریب، ۷۸ اثر را بررسی کردند. شش نفر از شرکت‌کنندگان که به مرحلهٔ نهایی رسیدند، همگی خواسته شدند تا همان *لیبرتوی «دکتر معجزه»* را آهنگسازی کنند؛ این متن توسط لودویک هالِوی و لئون باتو نوشته شده بود. برندگان مشترک مسابقه، ژرژ بیزه و شارل لکُک بودند که آلِوی بعدها با هر دوی آن‌ها دوباره همکاری کرد.

هالِوی هنوز نگران بود که شهرتش در نوشتن اپرت باعث آسیب به کار رسمی‌اش شود. به همین دلیل وقتی اولین موفقیت بزرگش با ژاک اُفنباخ، یعنی *اُرفه در جهنم*، روی صحنه رفت، نخواست نام خودش روی تبلیغات بیاید و خواست که همکارش، هکتور کرمیو، تمام اعتبار و حق‌الزحمه را دریافت کند. این نمایش ۲۱ اکتبر ۱۸۵۸ اجرا شد و ۲۲۸ شب روی صحنه باقی ماند، در حالی که در آن زمان اجرای ۱۰۰ شب هم یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شد.

## پانویس

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:زادگان ۱۸۳۴ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل فرانسه
رده:اپرانامه‌نویسان فرانسه
رده:درگذشتگان ۱۹۰۸ (میلادی)
رده:نمایشنامه‌نویسان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:مسیحیان اهل فرانسه
رده:فرانسوی‌های آلمانی-یهودی‌تبار
رده:اعضای فرهنگستان فرانسه
رده:نویسندگان اهل پاریس