باجروقی مینات

بندانگشتی|روشناجی سرمقاله، ۱۹۲۷
[بندانگشتی|باجروقی مینات، شماره ۷ نوامبر ۱۹۳۰ (سالگرد [انقلاب اکتبر)، با مقالاتی به خط عبری]]
[بندانگشتی|باجروقی مینات، شماره ۲۶ مه ۱۹۳۸، به [خط لاتین]]
***باجروقی مینات*** ( که در ابتدا با نام روشناجی شناخته می‌شد (،  Enlightenment) یک روزنامه یهودی بخارایی بود که از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۰ در سمرقند و از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ در تاشکند منتشر می‌شد.

## روشانجی (۱۹۲۵–۱۹۳۰)
در ۱۶ نوامبر ۱۹۲۵، اولین شماره از نشریه چاپ سنگی روشناجی منتشر شد. («روشنگری») انتشار خود را از سمرقند آغاز کرد. در دوره اولیه، روشناجی خوانندگان بسیار محدودی داشت و تنها ۱۵۰ تا ۲۰۰ نسخه از هر شماره به صورت دستی چاپ و در محله یهودی‌نشین شهر توزیع می‌شد. حییم کالانتروف در مراحل اولیه انتشار، ریاست آن را بر عهده داشت. ایلوومانی پینکاسوف اولین سردبیر این نشریه بود. در سال ۱۹۲۶، این روزنامه به ارگان بخش یهودی حزب کمونیست تبدیل شد. مناشه امینوف سردبیر روشناجی شد. در سال ۱۹۲۷. روشناجی خوانندگان به تدریج افزایش یافتند و در یک دوره دو ساله به ۷۰۰ نسخه در هر شماره رسیدند. در سال ۱۹۲۸، روشناجی شروع به تغییر به خط لاتین کرد. با خوانندگان نسبتاً پایدارتر روشناجی توانست هزینه تغییر به چاپ مکانیکی را بپردازد، که در نتیجه تیراژ به ۱۰۰۰ نسخه افزایش یافت. شش ماه بعد، تیراژ دو برابر شد و به ۲۰۰۰ نسخه رسید. در ژوئن ۱۹۲۹، آهارون سعیدوف، که از تحصیل در دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق در مسکو بازگشته بود، به عنوان سردبیر روزنامه منصوب شد.

## باجرقی میرنات (۱۹۳۰–۱۹۳۸)
در آوریل ۱۹۳۰، دفتر تحریریه این نشریه به تاشکند منتقل شد و نام روزنامه به باجروقی مینات تغییر یافت. («پرچم کار»). نام قبلی به اندازه کافی «شوروی» نبود. دفتر تحریریه و چاپخانه در کنیسه سابق در مرکز شهر تاشکند تأسیس شدند. در ۸ آوریل ۱۹۳۱، این روزنامه به ارگان دفتر مرکزی بخش‌های یهودی بخارا از کمیته مرکزی حزب کمونیست ازبکستان و کمیسیون سازمانی اقلیت‌های ملی کمیته اجرایی مرکزی جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان تبدیل شد. مردخای باتچایف (محب) دبیر اجرایی این نشریه بود.

این روزنامه تا سال ۱۹۳۲، علیرغم دستورالعمل‌های دولت ازبکستان برای تغییر کامل به خط لاتین، همچنان به چاپ مقالات با خط عبری راشی ادامه داد. وقتی که به خط لاتین تغییر کرد، در ابتدا طبق قوانین نگارش یهودی از استفاده از حروف بزرگ لاتین خودداری کرد.

این روزنامه شامل اخبار ترجمه شده از مطبوعات روسی زبان، اخباری از زندگی جامعه یهودیان بخارا (در مقطعی باجروقی مینات حدود ۳۸۰ خبرنگار محلی داشت) و یک ضمیمه ادبی. از سال ۱۹۳۲–۱۹۳۳، تیراژ این روزنامه به اوج خود یعنی حدود ۷۰۰۰ رسید (که با توجه به اینکه جامعه یهودیان بخارا در کل حدود ۲۰۰۰۰ نفر بودند، می‌توان گفت که اکثر خانوارهای یهودی بخارا مشترک این روزنامه بودند). در این زمان، این روزنامه در بین جوامع یهودی بخارا در سراسر آسیای مرکزی توزیع می‌شد. در سال ۱۹۳۳، به یک روزنامه روزانه تبدیل شد.

تا سال ۱۹۳۵، تیراژ به حدود ۵۰۰۰ نسخه در هر شماره کاهش یافته بود. در مرحله بعدی، روزنامه استفاده از اصطلاح «یهودیان بخارایی» را متوقف کرد و به «یهودیان آسیای مرکزی» تغییر نام داد.

یوناتان کورایف به عنوان سردبیر روزنامه باجروقی مینات منصوب شد. در سال ۱۹۳۸، کمی قبل از تعطیلی روزنامه. انتشار روزنامه باجروقی مینات در بحبوحه ترور بزرگ در ژوئن ۱۹۳۸ متوقف شد. امینوف، پینکاسوف و کالانتروف سرکوب شدند و در ۶ ژوئن ۱۹۳۸، سعیدوف دستگیر شد. باتچایف در اوایل ژوئیه ۱۹۳۸ دستگیر شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* آرشیو *[https://nlr.ru/res/inv/ukazat55/kw_records.php?kw=ÐÐÐÐ%A0ОКИ%20МИХНАТ%20(Ташкент)&ids=195034 باجروقی منهات]* در کتابخانه ملی روسیه
رده:روزنامه‌های اتحاد شوروی
رده:روزنامه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۵ (میلادی)
رده:روزنامه‌های کمونیستی