مجله خانگی زن انگلیسی

***مجله خانگی زن انگلیسی*** () یا به اختصار «**EDM**» ماهنامه‌ای بود که بین سال‌های ۱۸۵۲ و ۱۸۷۹ منتشر می‌شد. در ابتدا، این نشریه به‌طور مشترک توسط ایزابلا ماری بیتون و همسرش ساموئل اورچارت بیتون ویرایش می‌شد و ایزابلا در بخش‌های مربوط به مدیریت خانه، مد، گلدوزی و ترجمه رمان‌های فرانسوی مشارکت داشت. برخی از مطالب او بعدها گردآوری شد تا کتاب مشهورش، کتاب مدیریت خانه خانم بیتون، را شکل دهد. سردبیران در پی آن بودند که علاوه بر سرگرم کردن خوانندگان، به آن‌ها اطلاع‌رسانی کنند؛ و در کنار داستان‌های دنباله‌دار، داستان‌های کوتاه و شعر، توصیه‌هایی را به عنوان یک «دوست مشوق» و در راستای «پرورش ذهن» ارائه می‌دادند. به شکلی غیرمعمول، این مجله الگوهای خیاطی را نیز در بر می‌گرفت.

این نشریه که در ابتدا ۲ پنس قیمت‌گذاری شده بود، انتخابی نسبتاً ارزان برای زنان جوان طبقه متوسط محسوب می‌شد. با این حال، در سال ۱۸۶۰ و در پی لغو مالیات بر کاغذ، خانواده بیتون تصمیم گرفتند نشریه را در مسیری کمی متفاوت پیش ببرند؛ آن‌ها تصمیم به بازنشر مجله در قطع بزرگ‌تر و گنجاندن لوح‌های رنگی با کیفیت بالا گرفتند. در پی آن، قیمت مجله به ۶ پنس افزایش یافت.

در سال ۱۸۶۵، پس از درگذشت ایزابلا بیتون، مجله توسط دوست او، ماتیلدا براون، به‌طور مشترک ویرایش شد.

در سال ۱۸۶۷، بیتون بخش مکاتباتِ موجود در مجله را گسترش داد. محتویات این بخش با نام «گفت‌وگو»، که اکنون شامل مشارکت‌های مردان نیز می‌شد، دربرگیرنده مطالبی در ستایش جذابیت‌های استفاده از کُرست / بستنِ سفتِ شکم‌بند، مبدل‌پوشی و شلاق‌زنی بود؛ گزیده‌های مربوط به مورد اخیر، بعدها در مجموعه‌های پورنوگرافیک نظیر *[[بافه توس|بافهٔ توس]]* بازنشر شد.

## اهمیت اجتماعی
*مجله خانگی زن انگلیسی* از طریق ستون‌های مکاتبات و موضوعات داستان‌های دنباله‌دار خود، بستری را برای زنان طبقه متوسط فراهم کرد تا اضطراب‌های مربوط به زنانگی و خانه‌داری را بیان و با آن‌ها روبرو شوند. این نشریه همچنین منبع ارزشمندی برای مد بود و به‌عنوان «اولین نشریهٔ ادواری انگلیسی که الگوهای خیاطی و جدیدترین مدهای روز را در دسترس مخاطبان انبوه قرار داد» شناخته می‌شد. 

این مجله ابزاری ضروری برای هر زنِ عصر ویکتوریا محسوب می‌شد که به‌دنبال انطباق با جامعه و همگامی با زمانه، به‌ویژه از نظر مد، بود. بیتون بعدها نشریات دیگری را منتشر کرد که برخی از آن‌ها به‌طور اختصاصی به مد ویکتوریایی می‌پرداختند. «مانیتورِ مد» و «ملکه» در سال ۱۸۶۱ پدیدار شدند. این نشریات بر آنچه پیش‌تر در *مجله خانگی زن انگلیسی* ارائه شده بود، تأکید می‌ورزیدند. این مجله راهی بود تا خوانندگان با نوشتن نامه، زندگی خود و راهکارهای مشکلاتشان را شرح دهند. از این نشریه می‌شد به‌عنوان یک دانشنامه، وسیله‌ای برای مکاتبه میان خوانندگان، و مکانی برای زنان جهت به اشتراک گذاشتن افکارشان دربارهٔ مسائل روزمره استفاده کرد.

## کرست‌ها
کرست‌ها و «بستنِ سفتِ شکم‌بند» به‌طور گسترده در *مجله خانگی زن انگلیسی* مورد بررسی قرار می‌گرفتند. بستنِ سفت برای بهبود اندام زنان به کار می‌رفت، زیرا با گذشت زمان فشار تدریجی بر کمر وارد می‌کرد تا آن را باریک‌تر کند. *مجله خانگی زن انگلیسی* ستونی برای مکاتبات داشت که «مکاتبات کرست» نامیده می‌شد. دو ستونِ «کیسه‌نامهٔ کوپید» و «گفت‌وگوی زن انگلیسی» بعدها در هم ادغام شده و بخش «گفت‌وگو» را تشکیل دادند. سردبیران «به دلیل سودی که این موضوع به همراه داشت، تصمیم گرفتند جلدهای مجزایی دربارهٔ این مضامین ایجاد کنند؛ عناوینی همچون کرست و کرینولین (که بعدها با نام عجایبِ مد بازنشر شد) و تاریخچهٔ تَرکه».

مشکلات روحی و جسمی که بستنِ کرست برای دختران ایجاد می‌کرد، از موضوعات رایج بحث بود. پیش از ظهور «تاریخِ لباس» به عنوان یک رشته علمی با منابع آرشیوی بهتر، از مطالب *مجله خانگی زن انگلیسی* بدون نگاه نقادانه به عنوان مدرکی برای رواج بستنِ سفتِ شکم‌بند در آن دوره استفاده می‌شد. یک نمونه، کتاب رابرت در سال ۱۹۷۷ است که مکاتبات را واقعی تلقی کرده است: «در سال ۱۸۶۷، نامه‌ای بی‌غرض از مادری که نگران استفاده از کرست در مدرسه دخترش بود، بحثی طولانی را برانگیخت که در آن پیوند میان بستنِ سفت، شکنجه و لذت به‌وضوح بیان شد. درست زمانی که «مکاتبات کرست» به پایان رسید، موضوعی سادیستی‌تر ظهور کرد که مربوط به عادتِ شلاق زدن برای کنترل خدمتکاران زن و دختران بود.»

علاوه بر این، «نامه‌ای که بحث طولانی دربارهٔ بستنِ سفت را آغاز کرد، از سوی مادری بود که گله داشت دختر «شاد و پرجنب‌وجوش» خود را هنگام سفر به خارج، در یک «مدرسه شبانه‌روزی بزرگ و شیک در نزدیکی لندن» گذاشته است. او پس از بازگشت در چهار سال بعد، «بانوی جوانِ بلندقامت و رنگ‌پریده‌ای را دید که با گام‌هایی شمرده به آرامی می‌خزید و بی‌حال او را در آغوش می‌گرفت»؛ کمرِ بیش از حد باریکِ دختر، توضیح‌دهنده این تغییرِ رفتار بود.»

## منابع

* Curated chronological listing of open-access copies of *The Englishwoman's Domestic Magazine*, including those available at Google Books, the Hathi Trust, and the Internet Archive.
*

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۵۲ (میلادی) در بریتانیا