ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا

**ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا،** منطقه‌ای حفاظت‌شده است که در دامنه جنوب شرقی کوردیلرا مرکزی در استان بنگوئه فیلیپین در امتداد مرز آن با ایفوگائو و نوئوا ویزکایا واقع شده است. این ذخیره‌گاه منابع در ارتفاعات رشته‌کوه‌های مرکزی و پلیس واقع شده و از سرچشمه‌های رودخانه آگنو محافظت می‌کند. طبق بخش ۴ قانون سیستم یکپارچه ملی مناطق حفاظت‌شده (آر ای ۷۵۸۶)، ذخیره‌گاه منابع، منطقه‌ای وسیع و نسبتاً منزوی است که برای حفظ منابع طبیعی منطقه تعیین شده است. این ذخیره‌گاه شامل  از حوضه آبریز است که سدهای آمبوکلائو و بینگا، دو مورد از قدیمی‌ترین نیروگاه‌های برق‌آبی کشور که برق شهر باگیو و کل استان بنگوئه را تأمین می‌کنند، را تغذیه می‌کند. آگنوی بالایی در شمال و در مجاورت ذخیره‌گاه جنگلی حوزه آبخیز آگنوی پایینی قرار دارد که از پایین‌دست سد بینگا، جایی که رودخانه آگنو توسط سد سوم، سد سن روکه، بزرگ‌ترین سد در فیلیپین و منبع اصلی آب، انرژی برق و آبیاری مناطق اطراف در لوزون، مهار می‌شود، محافظت می‌کند.

## تاریخچه
منطقه حوضه رودخانه آگنو علیا برای اولین بار در ۱۶ فوریه ۱۹۲۹، زمانی که فرماندار کل هنری ال. استیمسون اعلامیه شماره ۲۱۷ را امضا کرد و ۸۱٫۸٪ از کل رشته کوه مرکزی کوردیلرا را به عنوان ذخیره گاه جنگلی مرکزی کوردیلرا اعلام کرد، به‌طور رسمی تحت حفاظت پارک قرار گرفت. از طریق اصلاحیه قانونی که در سال ۱۹۳۲ توسط فرماندار کل تئودور روزولت جونیور اعمال شد، این ذخیره گاه  از زمین‌های تکه‌تکه شده را به دلیل امتیازات معدنی از دست داد. هنگامی که رئیس‌جمهور مانوئل ال. کوئزون در سال ۱۹۳۶ اعلامیه شماره ۶۵ را امضا کرد، بخشی از حوضه اطراف کوه داتا به عنوان بخشی از پارک ملی منظره باگیو-بونتوک  دوباره در روزنامه رسمی ثبت شد. این پارک ملی به  گسترش یافت و در سال ۱۹۴۰ به پارک ملی کوه داتا تغییر نام داد

در سال ۱۹۴۶، برنامه توسعه رودخانه آگنو برای ساخت شش تأسیسات برق آبی در امتداد رودخانه آگنو آغاز شد. سد آمبوکلائو در سال ۱۹۵۶ ساخته شد، در حالی که دومین تأسیسات، سد بینگا، در سال ۱۹۶۰ تکمیل شد. در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۶، رئیس‌جمهور فردیناند مارکوس اعلامیه شماره ۱۲۰ را صادر کرد که در آن بالادست و پایین‌دست سد آمبوکلائو، از جمله بخشی از پارک ملی کوه داتا که رودخانه آگنو از آن عبور می‌کند، به عنوان بخشی از یک منطقه حفاظت‌شده جدید، ذخیره‌گاه جنگلی حوزه آبخیز آمبوکلائو به مساحت . در سال ۱۹۸۷، بخشی از ذخیره‌گاه جنگلی شامل بلندترین قله لوزون، کوه پولاگ، کوه تابیوک، کوه پانوتوآن و چهار قله مجاور دیگر، به عنوان پارک ملی کوه پولاگ کنار گذاشته شد.

در ۲۳ آوریل ۲۰۰۰، با صدور اعلامیه شماره ۲۶۸، این منطقه حفاظت‌شده به عنوان یک ذخیره‌گاه منابع تثبیت شد و به‌طور قابل توجهی به  گسترش یافت تا کل حوضه آبریز رودخانه آگنو بالایی را که با پارک‌های ملی کوه داتا و کوه پولاگ هم‌مرز است، پوشش دهد.

## جغرافیا
ذخیره‌گاه بالایی آگنو از شمالی‌ترین  محافظت می‌کند. بخش رودخانه آگنو از پارک ملی مونت دیتا در بوگویاس تا سد بینگا در ایتوگون. در شرق و شمال شهر باگویو در کوه‌های مرکزی کوردیلرا جنوبی قرار دارد و حوضه آبریز بین پشته‌های رشته مرکزی و پولیس را پوشش می‌دهد. بخش اعظم ذخایر در بنگه است که توسط شهرداری‌های آتوک، بوکود، بوگویاس، ایتوگون، کابایان، کیبونگان، لاترینیداد و توبلی مشترک است. همچنین دارای یک منطقه قابل توجه در ایفوگائو است که بین شهرهای هونگدوان و کیانگان و بخش کوچکی در نوئه‌وا ویزکایا در شهر کایاپا تقسیم شده است.
راست|بندانگشتی|رودخانه بوکود در کارائو، شاخه‌ای از رودخانه آگنو علیا
حوضه آبریز رودخانه آگنو علیا، سومین زیرحوضه بزرگ در کل حوضه آبریز رودخانه آگنو است که سه منطقه را در شمال لوزون در بر می‌گیرد. شاخه‌های اصلی آن عبارتند از رودخانه طولانی که از شرق در مخزن آمبوکلائو به آن می‌ریزد، رودخانه بننگ که از  جاری است در ضلع شرقی بین سدهای آمبوکلائو و بینگا، و رودخانه طولانی واقع در بالادست سد آمبوکلائو. این منطقه حفاظت‌شده همچنین توسط چندین نهر کوچک دیگر از جمله رودخانه کارائو در بوکود و رودخانه‌های ادت و آدائوی در کابایان تغذیه می‌شود.

آپِر آگنو یکی از مرتفع‌ترین مناطق حفاظت‌شده در کشور است. ارتفاع متوسط آن  است. بلندترین نقطه در میان نوزده زیرحوضه رودخانه آگنو. کوه مونگاوتو (مونگوتو) با  بلندترین نقطه در منطقه حفاظت‌شده است. در رشته کوه مرکزی در محدوده شهرداری آتوک واقع شده است. بزرگراه هالسما (جاده باگیو-بونتوک)، مرتفع‌ترین جاده ملی آسفالت شده کشور، از مرزهای غربی این منطقه حفاظت شده عبور می‌کند. نه قله کوه دیگر با ارتفاع بیش از  ارتفاع، مناظر زیبایی از جمله کوه نانگاتو ( را فراهم می‌کند. کوه سینگاکالسا ( کوه آکی (، کوه آمبوبونگان (، کوه پالوگلوکو (کوه تویانگان (، کوه بایویو ( و کوه پالانسا (. این منطقه به‌طور منظم شاهد بارش تگرگ و برخی از خنک‌ترین آب و هواها در فیلیپین است.
بندانگشتی|دریاچه آمبوکلائو
نقطه کانونی این ذخیره‌گاه، سد و مخزن آمبوکلائو است که در محل تلاقی رودخانه‌های آگنو و بوکود در بخش جنوبی ذخیره‌گاه واقع شده است. این سد، قدیمی‌ترین سد برق‌آبی کشور است که در سال ۱۹۵۶ با ظرفیت مخزن  ساخته شده است. که ۷۵ مگاوات (که پس از بازسازی در سال ۲۰۱۱ به ۱۰۵ مگاوات افزایش یافت) به شبکه برق لوزون تأمین می‌کرد. واقع در در پایین‌دست آمبوکلائو در لبه جنوبی منطقه حفاظت‌شده ، سد و مخزن بینگا قرار دارد که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده و ظرفیتی معادل  دارد و حداکثر خروجی ۱۰۰ مگاوات.

## نگارخانه

پرونده:Mt._Purgatory_-_4.jpg|جایگزین=View of the pine-forested mountain landscape from Mount Purgatory/Mangisi| منظره کوهستان پوشیده از جنگل کاج از کوه پورگاتوری/مانگیسی
پرونده:Mt._Purgatory_-_3.jpg|جایگزین=A trail inside the Purgatory/Mangisi traverse| مسیری در داخل گذرگاه برزخ/مانگیسی


## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۶ (میلادی) در فیلیپین
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۰ (میلادی) در فیلیپین
رده:جغرافیای ایفوگائو
رده:جغرافیای بنگوئه
رده:جغرافیای نوئه‌وا ویزکایا
رده:رده VI اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق حفاظت‌شده بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:مناطق حفاظت‌شده بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۰ (میلادی)