نیکولا سالرنو

**نیکولا سالرنو**، متولد ۳ اوت ۱۹۵۶ در ماترا، ایتالیا، یک مدیر ورزشی ایتالیایی است.

## دوران کاری
فرزند سناتور فرانچسکو کارملو سالرنو، رئیس سابق ماترا، نیکولا سالرنو فعالیت حرفه‌ای خود در فوتبال را نه به‌عنوان بازیکن، بلکه از عرصه مدیریتی آغاز کرد. او نخستین تجربه‌اش را در لیگ سری سی۲ به‌عنوان مدیر ورزشی بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ کسب کرد. در این دوره، سالرنو پایه‌های تجربهٔ اجرایی خود را بنا نهاد و با ساختار مدیریتی فوتبال ایتالیا در رده‌های پایین آشنا شد. او سپس به‌عنوان مدیر ورزشی و مدیر بازار در راوِنا و لیکاتا مشغول به کار شد و توانست با لیکاتا در فصل ۱۹۸۸–۱۹۸۹ به لیگ سری بی صعود کند؛ موفقیتی که شهرت اولیه او را به‌عنوان مدیری توانمند تثبیت کرد. از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ نیز در تریسته ادامهٔ فعالیت داد و تجربه ارزشمندی در سطوح بالاتر مدیریتی به دست آورد.  

پس از گذراندن محرومیت اولیه، سالرنو در مقام مدیر ورزشی مسیینا بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ یکی از معماران اصلی احیای *جیالوروسی* بود. او طی این دوره به‌همراه مدیریت باشگاه، روند صعود تیم از لیگ ملی آماتورها به سری بی را هدایت کرد و نامش با یکی از موفق‌ترین مقاطع تاریخ معاصر مسیینا پیوند خورد. در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۳، پس از تغییر رهبری در مسیینا، سالرنو راهی کاتانیا در سری بی شد و توانست اعتبار حرفه‌ای خود را در سطحی بالاتر حفظ کند.  

در فصل بعد، او به باشگاه سری آ کالیاری کالچو پیوست و همکاری طولانی‌مدتش با مالک وقت، ماسیمو چلینو، آغاز شد. کالیاری تحت هدایت آنان قهرمان سری بی ۲۰۰۳–۲۰۰۴ شد و به سری آ بازگشت. سالرنو تا ۲۰۰۶ در کالیاری باقی ماند و طی این مدت نقش مهمی در سیاست‌های نقل‌وانتقالات و تثبیت جایگاه باشگاه در لیگ ایفا کرد. منابع ایتالیایی او را یکی از پایه‌گذاران پروژهٔ بلندمدت چلینو در کالیاری می‌دانند.  

او سپس در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ به‌عنوان مدیر ورزشی فوگیا در سری سی۱ منصوب شد. تیم آپولیایی تحت مدیریت او به فینال پلی‌آف راه یافت و در دیداری حساس مقابل آولینو توانست به سری بی صعود کند؛ موفقیتی که بار دیگر توانایی سالرنو در مدیریت پروژه‌های فوتبالی دشوار را نشان داد.  

سالرنو در سال ۲۰۰۷ به کالیاری بازگشت، اما در فوریه ۲۰۰۸ به‌دلیل اختلافات مدیریتی از سمت خود برکنار شد. اندکی بعد، در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۹، او مدیر ورزشی یو.اس. سالرنیتانا ۱۹۱۹ شد. با این حال، در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ و همزمان با آغاز دوره مالکیت جدید باشگاه، از سمت خود کناره‌گیری کرد.  

در تابستان ۲۰۱۱ و پس از تجربه با سالرنیتانا، او نقشی مشاوره‌ای در مسیینا، که به سری دی سقوط کرده بود، برعهده گرفت. در همان سال به‌عنوان مدیر ورزشی گروسِتو در سری بی منصوب شد و بار دیگر به سطح بالاتر فوتبال ایتالیا بازگشت.  

تابستان ۲۰۱۲ نقطهٔ عطفی در مسیر حرفه‌ای سالرنو بود؛ او مدیر ورزشی کاتانیا شد و تیم را برای رقابت در سری آ ۲۰۱۲–۲۰۱۳ آماده کرد. تجربه حضور دوباره در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا جایگاه او را بیش از پیش تثبیت نمود.  

در ۵ ژوئیه ۲۰۱۳، سالرنو برای سومین بار به کالیاری بازگشت و این بار در مقام رئیس تیم فنی و مدیر فوتبال منصوب شد. اما با فروش باشگاه توسط ماسیمو چلینو در ژوئن ۲۰۱۴ به‌منظور تمرکز بر مالکیت لیدز یونایتد، او نیز فوراً کالیاری را ترک کرد.  

در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴، چلینو اعلام کرد که سالرنو به‌مدت دو سال به لیدز یونایتد می‌پیوندد. او در لیدز نقش پرچالشی را تجربه کرد؛ از جمله در ۲ آوریل ۲۰۱۵ که به‌طور بحث‌برانگیزی استیو تامپسون، دستیار سرمربی، را تعلیق کرد. این تصمیم واکنش‌های گسترده‌ای برانگیخت و تنش میان او و هواداران را افزایش داد. در ۹ آوریل، چلینو مدعی شد که سالرنو استعفا داده است، هرچند قرارداد او همچنان معتبر بود.  

در نهایت، در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۵، قرارداد او و لیدز یونایتد با توافق دوجانبه فسخ شد. در همان روز، سالرنو مصاحبه‌ای مفصل با اسکای اسپورت انجام داد و درباره رابطه‌اش با چلینو، نیل ردفارن و وضعیت قرارداد میرکو آنتنوچی توضیح داد و اذعان کرد که روابطش با استیو تامپسون همواره پرتنش بوده است.  

کمی بعد در همان ژوئن ۲۰۱۵، سالرنو به باشگاه لیگ برتر واتفورد به‌عنوان مشاور در حوزه جذب بازیکنان خارجی پیوست و تا مدتی در ساختار بین‌المللی این تیم فعالیت داشت.  

در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، سالرنو به‌عنوان مدیر ورزشی باشگاه ورزشی چیتا دی پالرمو منصوب شد. اما دوره حضور او در این باشگاه کوتاه بود و در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ همراه با سرمربی لوپز از سمت خود استعفا داد.

## منابع

رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:اهالی ماترا
رده:مدیران باشگاه فوتبال و سرمایه‌گذاران اهل ایتالیا