گردشگری در میانمار

بندانگشتی|بالن‌سواری روشی محبوب برای گردشگران جهت بازدید از معابد باگان است.
**گردشگری در میانمار** (که با نام **برمه** نیز شناخته می‌شود) یک بخش در حال توسعه است. تا سال ۲۰۲۳، درخواست‌های جدید ویزای گردشگری از سر گرفته شد. اگرچه میانمار پتانسیل بالایی برای گردشگری دارد، بخش عمده‌ای از این صنعت هنوز توسعه نیافته است. تعداد بازدیدکنندگان از برمه در مقایسه با کشورهای همسایه کم است که عمدتاً به دلیل وضعیت سیاسی کشور است. با این حال، پس از انتقال قدرت از حکومت نظامی به دولت مدنی، بخش گردشگری شاهد افزایش ورود گردشگران شد و در سال ۲۰۱۲، تعداد گردشگران برای نخستین بار از مرز یک میلیون نفر گذشت. در سال ۲۰۱۳، طرح جامع گردشگری تدوین شد که هدف آن رسیدن به ۷٫۵ میلیون ورود گردشگر تا سال ۲۰۲۰ بود.

گردشگری عمدتاً توسط دولت میانمار توسعه یافته است، که از سال ۱۹۹۲ گردشگری را تشویق کرده است. شرکت‌های خصوصی نیز وجود دارند که به طیف وسیعی از گردشگران خدمات ارائه می‌دهند.

در سال ۲۰۱۰، ۷۹۱٬۵۰۵ گردشگر خارجی از میانمار بازدید کردند که ۲۹۵٬۱۷۴ نفر از آنها از طریق فرودگاه بین‌المللی یانگون وارد این کشور شدند. تا سال ۲۰۱۲، بیش از ۱ میلیون گردشگر خارجی از میانمار بازدید کردند. در سال ۲۰۱۳، تعداد گردشگران خارجی به بیش از ۲٫۰۴ میلیون نفر رسید که شامل مسافران هوایی و زمینی می‌شد.

گردشگری توسط گروه‌های مدافع توسعه و رفاه اقتصادی به‌عنوان روشی برای ایجاد منافع اقتصادی برای شهروندان میانمار و جلوگیری از انزوای کشور از جهان ترویج شده است. گروه «صدای برمه» که حامی دموکراسی است، می‌گوید: «ما معتقدیم گردشگری پایدار و در مقیاس کوچک می‌تواند بیشتر منفعت ایجاد کند تا آسیب. تا زمانی که گردشگران به‌طور کامل از وضعیت کشور آگاه باشند و اقداماتی برای بیشینه کردن تأثیر مثبت و کمینه کردن اثرات منفی انجام دهند، بازدید آن‌ها می‌تواند به‌طور کلی سودمند باشد. گردشگران مسئول می‌توانند به برمه کمک کنند، به‌ویژه با آوردن درآمد به جوامع محلی و کسب‌وکارهای کوچک و همچنین افزایش آگاهی جهانی دربارهٔ وضعیت کشور.»

یک وزیر پیشین گردشگری میانمار برآورد کرده است که ۱۲ درصد از درآمدهای دولت از گردشگری تأمین می‌شود و این صنعت در سال ۲۰۰۷، حدود ۱۸۲ میلیون دلار آمریکا به بودجه سالانهٔ دولت کمک کرده است.

در مارس ۲۰۲۰، میانمار مرزهای خود را به روی گردشگران بین‌المللی به عنوان اقدامی برای جلوگیری از شیوع بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ بست. علاوه بر این، پس از کودتای ۲۰۲۱، این کشور به‌طور فزاینده‌ای منزوی شد. اعتراضات گسترده و تشدید اقدامات خشونت‌آمیز، خسارات قابل توجهی به اقتصاد میانمار، از جمله بخش گردشگری، وارد کرده است که این بخش را به سمت رکود سوق داده است.

این کشور در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۲۲ به پروازهای بین‌المللی بازگشایی شد، با توجه به کاهش موارد ابتلا و بازگشایی کشورهای همسایه. در بیانیه‌ای که توسط کمیته صادر شد، هدف از این بازگشایی، تقویت بخش گردشگری و فراهم کردن شرایط مساعد برای ورود و بازدید گردشگران از میانمار اعلام شده است.

## آمار
در سال مالی ۲۰۱۰–۲۰۱۱، گردشگران خارجی ۷۳٫۸۴٪ (معادل ۳۱۳٬۱۲۷ نفر) از کل بازدیدکنندگان بین‌المللی را تشکیل می‌دادند که عمدتاً از طریق هوا وارد کشور می‌شدند و ۶۹٫۲۶٪ از کل ورودها را شامل می‌شدند، و پس از آن ورود از طریق زمین و دریا به ترتیب ۲۹٫۹۷٪ و ۰٫۷۷٪ از ورودها را تشکیل می‌داد. علاوه بر این، ۱۱۰٬۹۱۴ بازدیدکننده از طریق دیگر نوع ویزاها وارد کشور شدند که ۲۶٫۱۶٪ دیگر از کل را تشکیل می‌داد. در سال ۲۰۱۲، درآمد حاصل از گردشگری به بیش از ۵۳۴ میلیون دلار افزایش یافت که نسبت به ۳۱۵ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ رشد چشمگیری داشت.

داده‌های اخیر نشان می‌دهد که در سال ۲۰۱۶، میانمار تنها از ۲٫۹ میلیون گردشگر استقبال کرده است که در مقایسه با سال قبل (۴٫۷ میلیون بازدیدکننده در سال ۲۰۱۵) ۳۸ درصد کاهش داشته است. به گفته راجرز، پیش‌بینی‌های امیدوارکننده در مورد پتانسیل گردشگری منجر به سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی در ساخت هتل شده است. داده‌های وزارت هتل‌ها و گردشگری نشان می‌دهد که در مدت پنج سال (تا سال ۲۰۱۵)، ۱۳۰۰ هتل در میانمار ساخته شده است و شرکت‌های خارجی در مجموع ۲٫۷ میلیارد دلار در پروژه‌های هتلداری سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

## روندهای کلی
ورود گردشگران بین‌المللی به نقطه ورود یانگون، دروازه‌های ماندالای و باگان، دروازه نایپیداو و گردشگری مرزی.

### گردشگران بر پایه ملیت
سازمان آمار دولتی، سازمان مرکزی آمار، گزارش داد که بیش از **۳٬۰۰۰٬۰۰۰** مسافر در سال ۲۰۱۴ به میانمار هجوم آوردند، در مقایسه با تقریباً ۸۱۶٬۰۰۰ بازدیدکننده در سال ۲۰۱۱. در میان این تعداد، **۱٬۰۲۲٬۰۸۱** گردشگر (به استثنای بازدیدکنندگان تحت ویزای ورود ویژه مانند ویزای اجتماعی یا تجاری) از طریق فرودگاه بین‌المللی یانگون وارد شدند.

## جاذبه‌های گردشگری
محبوب‌ترین مقاصد گردشگری موجود در میانمار شامل شهرهای بزرگی مانند یانگون و ماندالای؛ اماکن مذهبی در ایالت مون، پیندایا، باگو و هپا-آن؛ مسیرهای طبیعت‌گردی در دریاچه اینله، کالاو، کنگتونگ، پوتائو، پین او لوین که با نام مایمیو نیز شناخته می‌شود؛ شهرهای باستانی مانند باگان و مراوک-یو؛ و همچنین سواحل در نابوله، نگاپالی، ماونگماگان نگوه-سانگ، مرگویی می‌شود.

## میراث جهانی یونسکو در میانمار

## سیاست تاریخی
در ماه مه ۲۰۱۱، آنگ سان سوچی و حزبش، لیگ ملی برای دموکراسی، ابراز عقیده کردند که گردشگری مسئولانه به برمه باید تشویق شود. دیگر فعالان طرفدار دموکراسی، مانند ما تانگی، از گردشگری در مقیاس کوچک و هزینه کرد محتاطانه حمایت کردند. گردشگران به برمه خوشامد می‌گویند، مشروط بر اینکه «مشتاق به ارتقای رفاه مردم عادی و حفاظت از محیط زیست باشند و ضمن لذت بردن از یک تعطیلات شاد و رضایت‌بخش در برمه، بینشی از زندگی فرهنگی، سیاسی و اجتماعی کشور کسب کنند.» آنها در بیانیه رسمی خود نه تنها خواستار توسعه معیشت مردم، بلکه خواستار ارتقای «احترام به خود و اتکا به نفس در مردم» نیز هستند.

## منابع

## پیوند به بیرون