گرکو (انگور)

بندانگشتی
**گرکو** یک انگور شراب ایتالیایی است که امکان دارد ریشه یونانی داشته باشد. این نام به هر دو نوع انگور سفید (گرکو بیانکو) و سیاه (گرکو نرو) مربوط می‌شود. گرکو نرو شناخته‌شده‌تر است. گرکو بیانکو انگوری است که معمولاً با نام "گرکو" شناخته می‌شود. در منطقه کامپانیا از آن برای تولید شراب *Greco di Tufo* *با نام تجاری "اصل کنترل شده و تضمین شده* " (DOCG) استفاده می‌شود. در کالابریا ، از این محصول برای تولید شراب Greco di Bianco *با نام تجاری "اصل کنترل شده* " (DOC) استفاده می‌شود. نام "گرکو" گاهی به عنوان مترادف برای چند نوع انگور با ریشه‌های یونانی - به ویژه تریبیانو - استفاده می‌شود. 

## تاریخچه
چپ|بندانگشتی|در طول استعمار یونان در جنوب ایتالیا، مهاجران یونانی گونه‌های جدید انگور، از جمله جد انگور گرکوی فعلی، را با خود آوردند.
احتمالا مهاجران یونانی باستان جد انگور گرکو را بیش از ۲۵۰۰ سال پیش به جنوب ایتالیا آورده‌اند. مورخان و پرورش‌دهندگان ایتالیایی احتمال می‌دهند که این انگور یکی از اجزای ترکیبی در "شراب‌های فرقه‌ای" روم باستان از نوع فالرنیان و آمینیان بوده باشد.   با گسترش انگور در سراسر ایتالیا، نام "گرکو" به چندین گونه نسبت داده شده است که ممکن است از نظر تاریخی با یونان مرتبط بوده باشند. متخصصان امپلوگرافی در مورد اینکه گرکو گونه‌ای واحد با چندین نوع مختلف است یا مجموعه‌ای از چندین گونه تحت نام کلی "گرکو"، اختلاف نظر دارند. همچنین در مورد اینکه آیا هیچ یک از گونه‌های ایتالیایی به اصطلاح "تاک‌های یونانی" در حال حاضر در یونان کشت می‌شوند یا خیر، اختلاف نظر وجود دارد. 

پس از جنگ جهانی دوم، گرکو مانند بسیاری از گونه‌های دیگر انگور جنوب ایتالیا در خطر نابودی بود. ویرانی تاکستان‌ها در زمان جنگ و همچنین مهاجرت گسترده تاکداران ایتالیایی از کشاورزی به صنایع شهری در شهرها و خارج از کشور، دوره‌ای از زوال عمومی تاکداری در منطقه را پیش آورد. با کاهش کاشت و تخریب تاکستان‌ها، بسیاری از گونه‌ها در آستانه انقراض قرار گرفتند. تلاش‌های شراب‌سازان خانوادگی و پروژه‌های شراب‌سازی میراثی مانند پروژه ویلای اسرار به رهبری پیرو ماستروبراردینو ، به حفظ وجود تاک گرکو در جنوب ایتالیا کمک کرد. 

### اکتشافات اخیر
در اوایل قرن بیست و یکم، بررسی‌های DNA تأیید کردند که بعضی از درختان کاشته شده در ایتالیا که با نام «گرکو» شناخته می‌شوند، از نظر ژنتیکی با گونه انگور آسپرینیو یکسان هستند.  

## یونانی بیانکو
[راست|بندانگشتی|منطقه [کامپانیا ایتالیا، جایی که Greco di Tufo DOCG تولید می‌شود]]
انگور گرکو بیانکو معمولاً در اواخر فصل رشد انگور به بلوغ می‌رسد و در معرض خطرات مرتبط با تاکداری مانند سفیدک کرکی و سفیدک پودری است. متخصصان گیاه‌شناسی، این انگور را با کمک خوشه‌های "بالدار" خاص آن تشخیص می‌دهند. پس از رنگ‌آمیزی، انگورها به رنگ خاکستری طلایی در می‌آیند. ترکیبات فنلی موجود در انگور به رنگ تیره و خاص این شراب کمک می‌کنند.  شراب‌های گرکو بیانکو به دلیل ویژگی‌های معطرشان مورد توجه قرار گرفته‌اند و برخی از متخصصان شراب، مانند جانسیس رابینسون ، این شراب‌ها را به طور مبهمی شبیه به ویونیه توصیف می‌کنند.  برخی از عطرهایی که معمولاً با انگور مرتبط هستند شامل هلو و شاخ و برگ سبز تازه است.  با گذشت زمان ، شراب‌های گرکو می‌توانند رایحه‌های گیاهی بیشتری پیدا کنند. 

گرکو بیانکو بیشتر در جنوب ایتالیا یافت می‌شود. در این منطقه در چندین منطقه حفاظت‌شده (DOC) گرکو بیانکو وجود دارد. در سال ۲۰۰۶، کمتر از  از انواع کاشته شده آن در این منطقه بود. در کالابریا، از نوع خاصی گرکو بیانکو برای تولید شراب دسر شیرین *گرکو دی بیانکو* استفاده می‌شود که به سبک *[[شراب کشمشی|پاسیتو]]* جزئی از انگورهایی که پس از برداشت تا حدی خشک شده‌اند، تهیه می‌شود. در جزیره کاپری ، گرکو معمولاً با بیانکوللا و فالانگینا مخلوط می‌شود تا شراب‌های خشک تولید شود. در آپولیا ، این یک جزء ترکیبی مجاز در منطقه حفاظت‌شده گراوینا است. در کامپانیا، در شراب DOCG گرکو دی توفو که در اطراف شهر توفو، استان آولینو تولید می‌شود، وجود دارد.  همچنین در لاکریما کریستی که در دامنه‌های کوه وزوو تولید می‌شود، مجاز است. 

### مناطق DOCG
دو منطقه DOCG وجود دارد که گرکو نقش اصلی را در آنها ایفا می‌کند؛ با این حال، این نوع انگور در چندین منطقه‌ی DOC در جنوب ایتالیا مجاز است. منطقه‌ی DOCG گرکو دی توفو در کامپانیا در شمال منطقه‌ی DOCG فیانو دی آولینو است و شامل شهر توفو و هفت جامعه‌ی دیگر در دامنه‌ی تپه می‌شود. این منطقه در سال ۲۰۰۳ به DOCG ارتقا یافت. با وجود اینکه گرکو دی توفو یک سوم منطقه‌ی DOCG فیانو دی آولینو است، بزرگترین تولیدکننده‌ی شراب با کیفیت DOC در منطقه‌ی کامپانیا است. خاک تاکستان‌های این منطقه از توف است. توف سنگی است که از خاکستر آتشفشانی تشکیل شده است و نام خود شهر توفو نیز از این نوع سنگ گرفته شده است. هشراب‌های DOCG این منطقه باید حداقل ۸۵٪ گرکو داشته باشند و کودا دی ولپه معمولاً مخلوط باقی‌مانده را پر می‌کند. مری اوینگ-مولیگان ، استاد شراب ، می‌گوید شراب‌های گرکو دی توفو معمولاً ۳ تا ۴ سال پس از برداشت آماده‌ی نوشیدن هستند و پتانسیل کهنه شدن را دارند تا به مدت ۱۰ تا ۱۲ سال به خوبی رشد کنند.  همچنین می‌توان شراب *[[شراب گازدار|اسپومانته]]* گازدار نیز تهیه کرد. 

منطقه‌ی DOC گرکو دی بیانکو در کالابریا در اطراف شهر بیانکو در "پنجه" ایتالیا در ساحل ایونی واقع شده است. این شراب به سبک دسر از انگورهای نیمه خشک تهیه می‌شود و باید حداقل سطح الکل 17٪ را حفظ کند. این شراب رنگ کهربایی تیره با رایحه‌های مرکبات و نت‌های گیاهی دارد.  میزان برداشت به حداکثر 10 تن در هکتار محدود می‌شود. پیتر ساندرز، متخصص شراب، گرکو دی بیانکو را به عنوان یکی از بهترین شراب‌های دسر ایتالیایی تولید شده در این کشور توصیف کرده است. 
چپ|بندانگشتی|گرکو اغلب با مالوازی (تصویر) ترکیب می‌شود.
دیگر DOC ها که مجاز به استفاده از انگور بیانکو هستند عبارتند از: 

* بیوونگی دی او سی: منطقه شراب‌سازی کالابریایی در امتداد رودخانه استیلارو در دامنه کوه کونسولینو است. برای شراب سفید بیوونگی، گرکو می‌تواند تا 30 تا 50 درصد از ترکیب را به همراه گوارداواله ، مونتونیکو ، مالوازیا بیانکا و آنسونیکا تشکیل دهد.
* کاپری دی او سی: منطقه شراب کامپانیا در جزیره کاپری است. گرکو مجاز است تا 50٪ از ترکیب شراب سفید را به همراه فالانگینا و بیانکوللا تشکیل دهد.
* چیلنتو دی او سی: منطقه شراب کامپانیا در چیلنتو از استان سالرنو است. گرکو مجاز است ۱۰ تا ۱۵ درصد از ترکیب سفید را به همراه فیانو ، تربیانو و مالوازیا بیانکا تولید کند.
* Ciro DOC: منطقه شراب‌سازی کالابریایی واقع در استان کاتانزارو . گرکو می‌تواند به عنوان یک جزء کوچک (نه بیشتر از ۵٪) در مخلوط شراب قرمز Ciro به همراه Trebbiano در این شراب عمدتاً Gaglioppo استفاده شود. گنجاندن انگورهای سفید در این شراب قرمز، برخی از اهداف و تاریخچه گنجاندن انگورهای شراب سفید در شراب‌های قرمز Chianti را به اشتراک می‌گذارد.
* فیانو دی آولینو دی او سی جی - منطقه شراب کامپانیا که اخیراً در سال ۲۰۰۳ به دی او سی جی ارتقا یافته است. گرکو مجاز است ۱۵٪ از این ترکیب را به همراه فیانو، تربیانو و کودا دی ولپه تشکیل دهد.
* Gravina DOC - منطقه شراب آپولیا واقع در اطراف شهر گراوینا . گرکو مجاز است تا 35 تا 60 درصد از ترکیب را به همراه Malvasia ، Bianco d'Alessano ، Bombino bianco ، Trebbiano و Verdeca تشکیل دهد.
* Melissa DOC – شراب قرمز کالابریایی در اطراف شهر ملیسا . نام این منطقه از کلمه یونانی به معنای "شیرین" گرفته شده است که برای توصیف سطح بالای قندهای رسیده‌ای که انگورهای شراب می‌توانند در این منطقه با آب و هوای شراب‌خیز به دست آورند، استفاده می‌شود. هر دو انگور گرکو نرو و گرکو بیانکو در شراب قرمز این منطقه با غلظت ۵ تا ۲۵ درصد مجاز هستند. در مخلوط شراب سفید، گرکو به همراه Trebbiano و Malvasia bianca، ۸۰ تا ۰۵ درصد را تشکیل می‌دهند.
* منطقه حفاظت‌شده مولیس: این منطقه حفاظت‌شده بزرگ، کل منطقه کوهستانی مولیس واقع در جنوب ابروزی را پوشش می‌دهد. این منطقه در سال ۱۹۹۸ به وضعیت حفاظت‌شده دست یافت و یکی از معدود مناطق ایتالیا است که مجاز به داشتن شراب‌های دارای برچسب گونه‌های مختلف است که از میان آنها، گرکو بیانکو مجاز است، مشروط بر اینکه حداقل ۸۵٪ شراب را تولید کند.
* Penisola Sorrentina DOC: منطقه شراب کامپانیا در شبه جزیره سورنتو است. گرکو مجاز است تا 60٪ از ترکیب سفید این DOC را به همراه Falanghina و Biancolella تشکیل دهد.
* Sannio DOC: منطقه شراب کامپانیا واقع در مرکز تپه‌های منطقه که تا حدودی با منطقه تاریخی پرورش انگور سامنیوم همپوشانی دارد. در اینجا از گرکو برای تولید شراب‌های بدون گاز و شراب به سبک *[[شراب گازدار|اسپومانته]]* که با روش کلاسیک تولید شراب گازدار تولید می‌شود، استفاده می‌شود. برای ترکیب شراب سفید بدون گاز Sannio، گرکو مجاز است تا ۵۰٪ از ترکیب را با Trebbiano، Coda di Volpe، Falanghina، Fiano و Moscato تشکیل دهد. در سبک *اسپومانته* ، گرکو و Falanghina تنها دو نوع انگور مجاز هستند.
* سنت آگاتا دِی گوتی دی او سی: منطقه شراب کامپانیا در اطراف شهر سنت آگاتا دِ گوتی . گرکو مجاز است تا ۴۰ تا ۶۰ درصد از ترکیب را به همراه فالانگینا تشکیل دهد.
* سنت آنا دی ایسولا کاپو ریزوتو دی او سی: منطقه شراب کالابریایی در دماغه ای در پاشنه ایتالیا است. شراب سفید یونانی بیانکو مجاز است تا 35٪ از ترکیب شراب قرمز این دی او سی را تشکیل دهد.
* Scavigna DOC: منطقه شراب‌سازی کالابریایی در استان کاتانزارو در نزدیکی Falerna DOC است و از نظر تاریخی شراب رومی Falernian در آن تولید می‌شد. گرکو مجاز است تا 20٪ از ترکیب را به همراه Trebbiano، Chardonnay و Malvasia تشکیل دهد.

## یونانی نرو
چپ|بندانگشتی|استان‌های کالابریا در "پنجه" ایتالیا. جایی است که بیشتر گونه‌های گندم یونانی کاشته می‌شوند.
گونه شراب قرمز گرکو، گرکو نرو، با مساحت تقریبی  که در ایتالیا کاشته می‌شود، بیشترین کشت را در بین گونه‌های گرکو دارد. بیشتر گرکو نرو در منطقه کالابریا کاشت می‌شود و اغلب با گاگلیوپو مخلوط می‌شود. 

برخی DOC هایی که مجاز به استفاده از گرکو نرو هستند عبارتند از: 

* Bivongi DOC: برای هر دو شراب قرمز و صورتی Bivongi، گرکو مجاز است ۳۰ تا ۵۰ درصد از ترکیب را به همراه Gaglioppo، Nocera ، Nero d'Avola و Castiglione تهیه کند.
* Campidano di Terralba DOC: منطقه شراب ساردینیا در دشت‌های Campidano در ساحل غربی جزیره است. گرکو مجاز است تا ۲۰٪ از ترکیب را به همراه Bovale di Spagna ، Bovale Sardo ، Pascale di Cagliari و Monica تشکیل دهد.
* Donnici DOC: منطقه شراب کالابریایی واقع در اطراف شهر Cosenza. گرکو مجاز است تا ۱۰ تا ۲۰ درصد از ترکیب را به همراه Gaglioppo، Malvasia bianca و Pecorello تشکیل دهد.
* Lamezia DOC: منطقه شراب کالابریایی واقع در اطراف شهر Lamezia Terme . گرکو مجاز است تا 25-25٪ از ترکیب را به همراه Nerello Mascalese ، Nerello Capuccio و Gaglioppo تشکیل دهد.
* ملیسا دی او سی: برای ترکیب قرمز این شراب، به گرکو اجازه داده شده است که تا ۵ تا ۲۵ درصد از شراب را به همراه گاگلیوپو و انواع انگور سفید گرکو بیانکو، تربیانو و مالوازیا بیانکا تشکیل دهد.
* Pollino DOC: منطقه شراب کالابریایی که جنوبی‌ترین منطقه تولید شراب در کالابریا است و در دامنه‌های اطراف مونته پولینو واقع شده است. گرکو مجاز است تا ۴۰٪ از ترکیب را به همراه Gaglioppo و انواع انگور سفید Malvasia Bianca، Montonico bianco و Guarnaccia bianca تشکیل دهد.

## مترادف‌ها
از جمله مترادف هایی که با هر دو گونه سفید و سیاه گرکو مرتبط شده اند:

Balsamina Bianca، Biancame، Greco Biondello، Greco Castellano، Greco delle Torre، Greco del Vesuvio، Greco di Gerace، Greco di Napoli، Greco di Tufo، Greco Maceratino، Greco Moneccio، Greculeo, Greco Moneccio, Greculao. Montecchiese، Morbidella، Ragusano Bianco، Sambiase، و Verdicchio. 

## همچنین ببینید

* وینو گرکو

## منابع

رده:انواع انگور شراب سفید