رز مونتماسون

**رز مونتماسون** (۱۲ ژانویهٔ ۱۸۲۳ – ۱۰ نوامبر ۱۹۰۴)، که همچنین با نام **روزالیا مونتماسون** شناخته می‌شود، یک میهن‌پرست ایتالیایی بود. مونتماسون که در سواوی به دنیا آمد، در یکپارچگی ایتالیا نقش داشت و به‌طور ویژه تنها زنی بود که به‌صورت آشکار در لشکرکشی هزار نفره جوزپه گاریبالدی شرکت کرد، هم به‌عنوان پرستار و هم به‌عنوان سرباز.

## زندگی‌نامه
مونتماسون در سال ۱۸۲۳ در اوت-ساووا، که در آن زمان بخشی از پادشاهی ساردینیا بود، متولد شد. او دختر یک کشاورز زمین‌دار بود و عضوی از یک خانواده بزرگ بود و تحصیلات ابتدایی را گذراند. او تا سن ۱۵ سالگی با خانواده‌اش در مزارع کار می‌کرد، تا اینکه مرگ مادرش او را به یافتن کار در خارج از کشور ترغیب کرد. اگرچه بخش زیادی از سابقه کاری اولیه او ناشناخته است، اما او در مارسی و بعداً در تورین زندگی می‌کرد. در مقطعی او با فرانچسکو کریسپی، یک فعال سیاسی تبعیدی که از شهری به شهر دیگر نقل مکان می‌کرد، آشنا شد و با او همراه شد. طبق برخی منابع، این زوج در سال ۱۸۴۹ در حالی که کریسپی در تورین زندانی بود، با هم آشنا شدند، در حالی که برخی دیگر خاطرنشان می‌کنند که این دو ممکن است قبلاً در مارسی با هم ملاقات کرده باشند. رابطه اولیه این زوج به دلیل وابستگی کریسپی به معشوق سابقش و ازدواج قبلی‌اش تیره و تار شد، اما با این وجود مونتماسون هنگامی که کریسپی از تورین تبعید و به مالت نقل مکان کرد، به او پیوست.

در مالت، کریسپی و مونتماسون هر دو به‌طور فزاینده‌ای درگیر جامعه سیاسی ناهمگون جزیره شدند که از تعدادی از افراد تبعید شده از سرزمین اصلی ایتالیا تشکیل شده بود. این زوج در سال ۱۸۵۴ ازدواج کردند (البته با کمی مقاومت از سوی کریسپی) و بعداً به لندن عزیمت کردند و در ساووا برای دیدار با خانواده مونتماسون توقف کردند. پس از ورود به لندن، این زوج به مدافعان سرسخت اتحاد ایتالیا تبدیل شدند و تا آنجا پیش رفتند که برای جمع‌آوری حمایت برای این هدف به اروپای قاره‌ای سفر کردند. در این مدت، مونتماسون پیام‌ها، تدارکات و سلاح‌ها را به کمیته‌های مختلف طرفدار اتحاد در داخل ایتالیا قاچاق می‌کرد.

در سال ۱۸۶۰، مونتماسون به سیسیل سفر کرد تا مقدمات ورود روسولینو پیلو و جوزپه گاریبالدی را فراهم کند، کسانی که قصد داشتند قیامی علیه پادشاهی دو سیسیلی تحت حکومت بوربون‌ها آغاز کنند. مونتماسون در سراسر حومه شهر حرکت کرد و برای قیام قریب‌الوقوع حمایت جمع‌آوری کرد. سپس او به موقع برای لشکرکشی هزار نفری به جنوا بازگشت و بدین ترتیب تنها زنی شد که آشکارا به نیروهای لشکرکشی پیوست. در طول نبردهای بعدی، او اطلاعات ارزشمندی در جزیره سیسیل ارائه داد و به عنوان پرستار خدمت کرد و پس از نبرد کالاتافیمی لقب «آنجلو دی کالاتافیمی» را به دست آورد.

پس از اتحاد موفقیت‌آمیز ایتالیا، مونتماسون به همراه همسرش که به سرعت به یک چهره سیاسی مهم در ملت جدید تبدیل شده بود، نقل مکان کرد. آنها در تورین و بعداً در فلورانس زندگی می‌کردند، جایی که این زوج در آسایش زندگی می‌کردند. با این حال، تا دهه ۱۸۷۰، ازدواج مونتماسون به‌طور فزاینده‌ای دچار تنش شد و در سال ۱۸۷۴ او از خانه خانوادگی خارج شد و یک سال بعد به رابطه خود با کریسپی پایان داد. بعداً به او مستمری پرداخت شد، اگرچه این ازدواج رسماً فسخ نشد تا زمانی که کریسپی (پس از ازدواج مجدد) در یک رسوایی سیاسی بزرگ به دو همسری متهم شد.

مونتماسون پس از جدایی از کریسپی زندگی آرامی داشت، به گفته یکی از منابع، «در محاصره گربه‌ها و وقف گلدوزی». او در اوت ۱۹۰۴ دچار سکته مغزی شد و در رم درگذشت. بنا به درخواست خودش، با پیراهنی قرمز، لباس سنتی اعضای گروه اعزامی هزار نفر، به خاک سپرده شد.

## تصاویر فرهنگی
در سال ۲۰۱۱ در ریبرا، سیسیل، از مجسمه‌ای رونمایی شد که روزالیا مونتماسون و سیاستمدار ایتالیایی فرانچسکو کریسپی را به تصویر می‌کشد. این مجسمه توسط مجسمه‌ساز ایتالیایی، سالواتوره ریزوتی، طراحی شده است؛ این مجسمه نمایانگر دو چهره در اندازه واقعی و از جنس برنز است، به عنوان راهی برای تجلیل از فعالان سیاسی و اقدامات آنها برای پیوستن سیسیل به پادشاهی ایتالیا.

## منابع

رده:اهالی ساووآ
رده:درگذشتگان ۱۹۰۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۳ (میلادی)
رده:زنان در جنگ در سده نوزدهم