لیدی اورسولا دابو

**لیدی اورسولا ایزابل دابو** (؛ ۸ نوامبر ۱۹۱۶ – ۲ نوامبر ۲۰۱۷) یک چهرهٔ برجستهٔ اجتماعی و اشرافی انگلیسی بود که در مراسم تاج‌گذاری پادشاه جورج ششم و ملکه الیزابت در سال ۱۹۳۷، به عنوان ندیمه‌ی افتخاری الیزابت، ملکه مادر خدمت کرد. او پس از انتشار عکسش در آن روز، در حالی که در کنار خانواده سلطنتی بریتانیا در بالکن کاخ باکینگهام ایستاده بود، مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت. خبرنگاران بر زیبایی و خط رویش موی پیشانی جناغی‌شکل (لبه بیوه) متمایز او تمرکز کردند و یک آمریکایی در نامه‌ای به سردبیر یک روزنامه پرسید: «آن دختری که لبه بیوه دارد کیست؟» عنوان کتاب او در سال ۲۰۱۴، یعنی «*دختری با لبه بیوه: خاطرات*»، با این پرسش بازی می‌کرد.

وینستون چرچیل در سال ۱۹۳۸ به دلیل جوانی و زیبایی نسبی لیدی اورسولا در میان گروه همراهی که پادشاه و ملکه را در سفر سلطنتی به فرانسه در آن سال همراهی می‌کردند، به او لقب «قوی جوان» داد.

در طول جنگ جهانی دوم، لیدی اورسولا پیش از آنکه به یک سمت مدیریتی بر بیش از ۲۰۰۰ کارمند زن در کارخانهٔ مهمات‌سازی شرکت ساخت و تحقیقات بریتانیا در گرانتهام منصوب شود، به عنوان پرستار در دستهٔ کمک‌های داوطلبانه فعالیت می‌کرد. او در سال‌های بعدی زندگی‌اش به دلیل رابطهٔ کوتاه‌مدت با مهاراجه من سینگ دوم از جیپور و رابطهٔ طولانی‌مدت با جی. پال گتی، سرمایه‌دار نفتی آمریکایی، مورد توجه قرار گرفت.

## اوایل زندگی
لیدی اورسولا ایزابل منرز در ۸ نوامبر ۱۹۱۶ در لندن از جان منرز، مارکی گرانبی و کاتلین تنانت متولد شد. او بزرگ‌ترین فرزند از میان پنج فرزند خانواده بود. پدرش دومین پسر و وارث نهایی هنری منرز، هشتمین دوک روتلند و ویولت لیندسی بود. پس از مرگ پدربزرگش، پدر او نهمین دوک روتلند شد. مادرش برادرزادهٔ نخست‌وزیر بریتانیا، هربرت هنری اسکویت و نتیجهٔ سِر چارلز تنانت، اولین بارونت بود. او از سمت پدری، برادرزادهٔ لیدی دیانا کوپر، وایکانتس نوریچ و مارجوری پجت، مارکیونسِ آنگلسی محسوب می‌شد.

لیدی اورسولا ابتدا در وود هاوس، یک خانهٔ مزرعه‌ای کوچک در داربی‌شر و در اقامتگاهی در لندن زندگی کرد. او زمان زیادی را در املاک خانوادگی، هادون هال و قلعهٔ بلوار سپری کرد؛ که پس از به ارث رسیدن عنوان دوک توسط پدرش در سال ۱۹۲۵، به دومی (قلعهٔ بلوار) نقل مکان کرد. زمانی که هشت ساله بود، به پدرش در بازسازی هادون هال کمک کرد و در آنجا فرسکوهای (دیوارنگاره‌های) قرون‌وسطایی کریستوفر قدیس را در کلیسای کوچک کشف کرد. این آثار در دوران اصلاحات کلیسای انگلستان با دوغاب سفید پوشانده شده بودند.

او در جوانی دوست ادوارد هشتم، شاهزادهٔ ولز و هم‌بازی شاهدخت‌ها، الیزابت دوم و شاهدخت مارگارت در باگنور بود. 

سی.ای. بروک پرتره‌ای از لیدی اورسولا به همراه دو تن از خواهر و برادرانش، چارلز و ایزابل، در دوران کودکی‌شان نقاشی کرد.

او در رشتهٔ باله آموزش دید و دروسی را نزد تامارا کارساوینا، رقصندهٔ اصلی سابق باله امپراتوری روسیه، فرا گرفت. او توسط مربیان سرخانه در زمینه‌های ریاضیات، فرانسوی، لاتین، شنا، پیانو، خیاطی، آشپزی و سوارکاری آموزش دید. لیدی اورسولا و خواهرش ایزابل در دوران نوجوانی به همراه مربی خود به فرانسه فرستاده شدند. پس از زندگی در پاریس، لیدی اورسولا به مدرسهٔ تکمیلی آداب معاشرت در ویلا مالاتستا در فلورانس ایتالیا فرستاده شد و در آنجا به مطالعهٔ زبان ایتالیایی، هنر و معماری پرداخت.

در سال ۱۹۳۴، در سن هفده سالگی، او و خواهرش جشنی به مناسبت ورود به دنیای بزرگسالان (کامینگ اوت بال) داشتند که به افتخار آن‌ها در قلعهٔ بلوار برگزار شد. مدت کوتاهی پس از آن، او در دربار به جرج پنجم و ماری تک معرفی شد. او به عنوان دختر یک دوک، در کنار والدینش در سازمان‌ها و رویدادهای خیریه محلی شرکت می‌کرد.

در فوریه ۱۹۳۶، هنرمند انگلیسی، کاتبرت بردلی، پرتره‌ای با آبرنگ و گواش از لیدی اورسولا در یک صحنهٔ شکار با عنوان «لیدی اورسولا منرز» نقاشی کرد.

لیدی اورسولا از دوستان دوران کودکی رکس ویسلر بود. آن‌ها در اوایل دوران بزرگسالی با یکدیگر مکاتبه داشتند تا اینکه ویسلر در جریان نبردهای جنگ جهانی دوم کشته شد.

## بزرگسالی
### تاج‌گذاری و وظایف رسمی
در سال ۱۹۳۷، لیدی اورسولا به عنوان یکی از شش ندیمهٔ افتخاری ملکه الیزابت در جریان مراسم تاج‌گذاری او و پادشاه جرج ششم در کلیسای وست‌مینستر خدمت کرد.. لیدی اورسولا، به همراه سایر ندیمه‌های افتخاری، لباسی سفید به تن داشت که توسط نورمن هارتنل، خیاط سلطنتی ملکه، طراحی شده بود. او پس از مراسم در کنار خانوادهٔ سلطنتی بر بالکن کاخ باکینگهام مورد عکاسی قرار گرفت و زمانی که ناظران متوجه زیبایی و خط رویش موی پیشانی جناغی‌شکل و متمایز او شدند، مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت. بعدها در همان سال، سیسیل بیتون از او عکاسی کرد.

در ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۸، لیدی اورسولا پادشاه و ملکه را در اولین بازدید رسمی‌شان از پاریس همراهی کرد. سِر وینستون چرچیل به او لقب «قوی جوان» را داد.

### جنگ جهانی دوم
به محض ورود بریتانیا به جنگ جهانی دوم، خانوادهٔ منرز ترتیب امانت دادن قلعهٔ بلوار و هادون هال را به عنوان مخزنی برای اسناد تاریخی ملیِ ادارهٔ سوابق عمومی دادند. پدر لیدی اورسولا در ۲۲ آوریل ۱۹۴۰ بر اثر سپتیسمی درگذشت. پس از آن، برادرش چارلز دهمین دوک روتلند شد.

در طول جنگ جهانی دوم، منرز به دستهٔ کمک‌های داوطلبانه در لندن پیوست و در کنار صلیب سرخ مشغول به کار شد. اولین پست او در هتل اشتون در پدینگتون بود، جایی که او واگن‌های قطار را تمیز می‌کرد. در سال ۱۹۴۰، لیدی اورسولا به عنوان پرستار در بیمارستان عمومی باترسی مشغول به کار بود و مجبور شد پس از یک بمب‌گذاری، بیماران را تخلیه کند. او بعداً به بیمارستان سنت جورج در هاید پارک کرنر منتقل شد، جایی که مسئول تزریق آتروپین به مجروحان پیش از انجام عمل جراحی بود. او هنگام کار در بیمارستان سنت جورج، در اقامتگاه مادرش در آتلی اسکوئر در می‌فر سکونت داشت تا اینکه آنجا در یک حملهٔ هوایی به شدت آسیب دید. لیدی اورسولا بدون آسیب جان سالم به در برد و توسط یک پلیس به هتل دورچستر برده شد تا نزد عمه و شوهرعمه‌اش، داف کوپر، اولین وایکانت نوریچ و لیدی دیانا کوپر بماند.

او که پس از بمب‌گذاری‌های بیشتر در لندن با احتمال انتقال به یک بیمارستان روستایی روبرو بود، تصمیم گرفت استعفا دهد و به خانه‌اش در بلوار بازگردد. پرگرین کاست، ششمین بارون برانلو، ترتیبی داد تا او با دنیس کندال، مدیرعامل کارخانهٔ مهمات‌سازی شرکت ساخت و تحقیقات بریتانیا ملاقات کند که به او پیشنهاد کار داد. او سمتی را در کارخانهٔ گرانتهام پذیرفت و در آنجا بر ۲۰۰۰ زن که برای تلاش‌های جنگی به ساخت گلوله اشتغال داشتند، نظارت می‌کرد.

### زندگی شخصی
در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳، منرز با آنتونی مارکو، وکیل دادگستری، در کلیسای کوچک قلعهٔ بلوار ازدواج کرد. همسرش برای خدمت در نیروهای مسلح بریتانیا به آسیا رفت و تا سال ۱۹۴۶ ارتباطش با او قطع شد. در این مدت، او وارد رابطه‌ای کوتاه‌مدت با مهاراجهٔ جی‌پور، من سینگ دوم شد که از طریق دوستش جواهر لعل نهرو با او آشنا شده بود. لیدی اورسولا و مارکو در سال ۱۹۴۸ از هم جدا شدند.

در اکتبر ۱۹۴۷، او در مراسم عروسی کایتانا فیتز-جیمز استوارت، هجدهمین دوشس آلبا و لوئیس مارتینز د ایروخو ای آرتاکزکوز در کلیسای جامع سنت ماری دلا سی در سویا اسپانیا شرکت کرد.

پس از بازگشت به انگلستان، ارلاند دابو (سرمایه‌دار) و جان اسکات، ارل دالکیت، از او خواستگاری کردند. در این دوران، او همراه با دابو دچار یک تصادف رانندگی شدید شد و مجبور شد تحت نظر آرتور رینزفورد مولم تحت جراحی پلاستیک و ترمیمی صورت قرار گیرد. 

در ۲۲ نوامبر ۱۹۵۱، او با ارلاند دابو در کلیسای سنت اندروز در وست راتینگ، کمبریج‌شر ازدواج کرد. آن‌ها به وست رتینگ پارک، یک خانهٔ روستایی به سبک جرجی نقل مکان کردند و همچنین عمارتی در کنزینگتون اسکوئر خریداری نمودند. آن‌ها صاحب سه فرزند شدند. نخستین فرزندشان، جان هنری ارلاند دابو، در ۷ اکتبر ۱۹۵۳ متولد شد. دومین فرزند، لوئیزا جین دابو، در ۸ ژانویه ۱۹۵۵ و سومین فرزند، ریچارد وینستون مارک دابو، در ۳ ژوئیه ۱۹۵۶ به دنیا آمدند. همسرش در سال ۱۹۷۰ بر اثر حمله قلبی درگذشت. 

تا آن زمان، لیدی اورسولا درگیر رابطه‌ای طولانی‌مدت با جی. پال گتی، غول نفتی آمریکایی بود. آن‌ها به مدت پنج سال در ساتن پلیس با هم زندگی کردند. او مطلع بود که گتی در این زمان با زنان اشرافی اروپایی دیگری از جمله ماری تسیه و کنتس ماریان فون آلونزلبن نیز رابطه دارد. هنگامی که گتی در سال ۱۹۷۶ درگذشت، ارثیه‌ای برای او به جا گذاشت که گزارش شده شامل ۸۵٬۰۰۰ پوند وجه نقد و ۱۶۵٬۲۵۰ دلار سهام بوده است.

#### مرگ
لیدی اورسولا دابو در ۲ نوامبر ۲۰۱۷، شش روز پیش از تولد ۱۰۱ سالگی‌اش، در آپارتمان خود در باکینگهام کورتِ کنزینگتون و در حضور خانواده‌اش درگذشت.

## خاطرات
کتاب خاطرات خودنوشت او با عنوان *دختری با [[لبه بیوه]]: خاطرات* در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.

## منابع

## کتاب‌شناسی

* 
* 

رده:افراد اجتماعی اهل انگلستان
رده:افراد اجتماعی بریتانیا
رده:افراد انگلیسی اسکاتلندی‌تبار
رده:اهالی انگلستان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۱۷ (میلادی)
رده:رفیقه‌ها
رده:زادگان ۱۹۱۶ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:نویسندگان غیرداستانی زن اهل انگلستان