open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ترامل تیلمن

**ترامل تیلمن** ( ؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر بازی در نقش ست میلچیک در سریال *[[جداسازی (مجموعه تلویزیونی)|جداسازی]]* (۲۰۲۲ تاکنون) از شبکهٔ اپل تی‌وی پلاس شناخته می‌شود. او برای این سریال به اولین سیاه‌پوست و اولین فرد آشکارا همجنسگرا تبدیل شد که جایزه امی ساعات پربیننده را برای بازیگر نقش مکمل مرد برجسته در یک مجموعه درام دریافت می‌کند.

## اوایل زندگی و تحصیلات
تیلمن در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۵ در واشینگتن دی سی متولد شد. مادرش برای دولت فدرال ایالات متحده کار می‌کرد و پدرش برای شرکت هواپیمایی امترک. تیلمن کوچک‌ترین فرزند از پنج خواهر و برادر است و در محدوده کلیسای باپتیست در لارگو، مریلند بزرگ شد.

تیلمن در دبیرستان النور روزولت در گرینبلت، مریلند تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۳ فارغ‌التحصیل شد. او سپس به عنوان دانشجوی پیش‌پزشکی در دانشگاه خاویر لوئیزیانا در نیواورلئان ثبت نام کرد و قصد داشت جراح ارتوپد شود اما بعداً به ادامه تحصیل در این رشته علاقه‌ای نشان نداد. در سال ۲۰۰۵، پس از طوفان کاترینا که نیواورلئان را درنوردید، والدین تیلمن او را متقاعد کردند که به دانشگاه ایالتی جکسون برود. تیلمن در آن جا رشته تحصیلی خود را به ارتباطات جمعی تغییر داد و در سال ۲۰۰۸ با مدرک لیسانس علوم با *رتبه عالی* فارغ‌التحصیل شد در سال ۲۰۱۴، تیلمن اولین مرد آفریقایی-آمریکایی بود که مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در رشته بازیگری را از دانشگاه تنسی دریافت کرد.

## زندگی حرفه‌ای
تیلمن می‌گوید همیشه بازیگری را به عنوان یک هنر تحسین کرده است و مادرش را الهام‌بخش ورود به بازیگری و غلبه بر کم‌رویی می‌داند. مادر او بدون این که قصدی داشته باشد اولین نقش بازیگری تیلمن را در سن ده سالگی به او داد. در آن زمان مادر او داوطلب شد در نمایش کریسمس کلیسایشان ظاهر شود و به کسی نیاز داشت که نقش پسر شخصیتش را بازی کند.

تیلمن پیش از آنکه بازیگری را به صورت حرفه‌ای دنبال کند، بیش از یک دهه در بخش غیرانتفاعی کار کرد و از تجربه‌های شخصی خود در شرکت‌های آمریکایی برای نقش برجسته‌اش به عنوان ست میلچیک در سریال علمی-تخیلی *[[جداسازی (مجموعه تلویزیونی)|«جداسازی»]]* (۲۰۲۲ تاکنون) بهره برد. او میلچیک را «ترکیبی از همکاران، روسای سابق، [و] کاریکاتورهایی از افرادی» که در آن مدت با آنها کار می‌کرد، نامید. بازی تیلمن، به ویژه در فصل دوم، تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت. در سپتامبر ۲۰۲۵، او جایزه امی ساعات پربیننده را برای بازیگر نقش مکمل برجسته در یک سریال درام دریافت کرد و اولین سیاه‌پوست و اولین فرد آشکارا همجنسگرا بود که این جایزه را دریافت می‌کند. همچنین او اولین سیاه‌پوست آشکارا همجنسگرا بود که برای این جایزه نامزد شد.

در اوت ۲۰۲۵، تیلمن به جمع بازیگران فیلم «*[[مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید|مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید»]]* از دنیای سینمایی مارول پیوست.

## زندگی شخصی
تیلمن از سال ۲۰۱۴ در شهر نیویورک زندگی می‌کند. او همجنسگرا است.

## کارنامه بازیگری
### فیلم

### تلویزیون

### تئاتر

## افتخارات

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:ال‌جی‌بی‌تی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:ال‌جی‌بی‌تی اهل مریلند
رده:بازیگران اهل ایالات متحده آمریکا در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیگران مرد آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد اهل مریلند
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مکمل مرد در مجموعه درام
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایالتی جکسون
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تنسی
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
لباس (پدیده)

[بندانگشتی|alt=عکس رنگ‌پریده‌ای از یک لباس گیپوری|«تصویری از [ویکی‌پدیا:ویکی‌پیتن|ویکی‌پیتن با پوششی بر پایهٔ «لباس». این تصویر نشان می‌دهد که لباس می‌تواند به دو شکل درک شود: در سمت چپ مشکی و آبی در زیر نور زرد، و در سمت راست سفید و طلایی در زیر نور آبی. این تفاوت دربرداشت بصری به موضوع اصلی بحث‌های گسترده دربارهٔ لباس در سال ۲۰۱۵ تبدیل شد.»]]

**لباس** یک پدیدهٔ همه‌گیر اینترنتی در سال ۲۰۱۵ بود که بر پایهٔ عکسی از یک لباس شکل گرفت. بینندگان بر سر این‌که رنگ لباس آبی و مشکی است یا سفید و طلایی، اختلاف نظر داشتند. این پدیده تفاوت‌های موجود در ادراک رنگ انسان را آشکار کرد و موضوع تحقیقات علمی در زمینهٔ علوم اعصاب و علم بینایی شد.

این پدیده از عکسی از یک لباس آغاز شد که در شبکهٔ اجتماعی فیس‌بوک منتشر شده بود. رنگ واقعی لباس آبی و مشکی بود، اما شرایط عکس باعث شد بسیاری آن را سفید و طلایی ببینند و همین موضوع بحث و جدل برانگیخت. در مدت یک هفته بیش از ده میلیون توییت به این لباس اشاره کردند. فروشندهٔ لباس، شرکت *نسخه‌های اصلی رومی*، از افزایش چشمگیر فروش خبر داد و یک نسخهٔ تک‌ساختهٔ سفید و طلایی از آن تولید کرد که برای امور خیریه به فروش رسید.

## خاستگاه
در فوریهٔ ۲۰۱۵، حدود یک هفته پیش از مراسم ازدواج گریس و کیر جانستون، از کولونزی در اسکاتلند، مادر عروس، «سسیلیا بلیزدیل»، عکسی از یک لباس در چشایر اوکس دیزاینر اوتلت در شمال چستر انگلستان گرفت. بلیزدیل قصد داشت آن لباس را در مراسم بپوشد و عکس را برای گریس فرستاد. رنگ واقعی لباس آبی با گیپور مشکی بود. با این حال، گریس به مادرش گفت که او در عکس، لباس را سفید با گیپور طلایی می‌بیند.

پس از آن‌که گریس عکس را در فیس‌بوک منتشر کرد، دوستانش نیز اختلاف نظر داشتند؛ برخی آن را سفید و طلایی دیدند و برخی دیگر آبی و مشکی. به‌مدت یک هفته، این بحث در کولونزی، یک اجتماع کوچک جزیره‌ای، فراگیر شد.

در روز مراسم ازدواج، «کیتلین مک‌نیل»، دوست عروس و داماد، به همراه گروه موسیقی خود در عروسی اجرا داشت. حتی پس از آن‌که در واقعیت دیده شد که لباس «به‌وضوح آبی و مشکی» است، نوازندگان همچنان درگیر بحث دربارهٔ عکس بودند. آن‌ها گفتند که تقریباً اجرای روی صحنه را از دست داده بودند چون مشغول گفت‌وگو دربارهٔ لباس بودند. چند روز بعد، در ۲۶ فوریه، مک‌نیل تصویر را دوباره در وبلاگ خود در تامبلر بازنشر کرد و همین موضوع بحث عمومی بیشتری پیرامون عکس ایجاد کرد.

## پانویس

## منابع

رده:مد دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فرهنگ اینترنت در ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:علم در ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:بازفید
رده:پوشش جنجال‌برانگیز
رده:عکس‌های رنگی
رده:دید رنگی
رده:فوریه ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:لباس‌های زنان
رده:میم‌های اینترنت معرفی‌شده در ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:خطای دید
رده:بینایی
کاچیوکو

***کاچیوکو*** یک خورش ماهی ایتالیایی است که بومی شهرهای ساحلی غربی توسکانی است. این غذا به ویژه با شهر بندری لیورنو در توسکانی، و شهر ویارجو در شمال آن مرتبط است.

## نمای کلی
*کاچیوکو* خورشی دلچسب است که از چندین نوع ماهی و صدف مختلف تشکیل شده است؛ یک سنت می‌گوید که باید پنج نوع ماهی مختلف در سوپ وجود داشته باشد، یکی برای هر حرف *سی* در *کاچیوکو*. طیف گسترده‌ای از ماهی‌ها و صدف‌های مدیترانه‌ای ممکن است استفاده شوند، مانند گورنارد قرمز، گورنارد زرهی، عقرب‌ماهی (*اسکورفانو*)، صدف‌های کوچک مانند گردن‌کوتاه یا مانیل، ماهی‌های سفت مانند ماهی راهب یا سایر ماهی‌های سفید، ماهی سرخو، جان دوری یا هامور، صدف، میگو، و کالاماری. سرآشپزهای سنتی سنگی از دریا به غذا اضافه می‌کنند. خرچنگ، مارماهی، ماهی مرکب، هشت پا، ماهی سیم، ماهی کفال یا هر چیز دیگری که در آن روز صید شود، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

طیف گسترده‌ای از مواد دیگر در این آبگوشت استفاده می‌شود، از جمله سبزیجات مختلف (که ممکن است شامل پیاز، گوجه فرنگی، تره فرنگی، کدو سبز یا کدو حلوایی زرد باشد)، ادویه‌ها (که ممکن است شامل سیر، بادیان رومی، فلفل قرمز خشک خرد شده، نمک کوشر، فلفل سیاه، جعفری، آویشن یا برگ بو باشد) و سایر مواد (که ممکن است شامل آب ماهی، رب گوجه فرنگی، ورموت یا شراب، سفید یا قرمز باشد). انواع مختلفی از *کاچیوکو* وجود دارد که بسته به منطقه و در دسترس بودن مواد اولیه متفاوت است.

این غذای به‌طور سنتی به خاورمیانه نسبت داده می‌شود، که ممکن است درست باشد، زیرا کلمه کاچیوکو از kaçukli ترکی ("بیت و قطعات" یا "بیت و پایان") آمده است، که منعکس کننده چگونگی تهیه پخته شده است، از انواع ماهی‌ها.

پلگرینو آرتوسی در کتاب آشپزی خود در سال ۱۸۹۱، دستور پختی با استفاده از پیاز، سیر، روغن، جعفری، نمک و فلفل ارائه داد و موارد زیر را نیز ذکر کرد:

و «در دو بشقاب جداگانه سرو می‌شود: در یکی ماهی را قرار می‌دهید… و در دیگری… برش‌های نان به ضخامت یک انگشت برای جذب تمام آبگوشت.

## غذاهای مشابه
*کاچیوکو* شبیه به انواع دیگر خورش ماهی مانند بویابیس فرانسوی، *[[کاکاویا (سوپ)]]* یونانی، زارزوئلا اسپانیایی، و دیگ بخار پرتغالی و آیا چوا کا؟ ویتنامی است که از نظر آوایی نیز بسیار شبیه است. سیوپینو، یکی دیگر از خورش‌های ماهی، توسط ماهیگیر ایتالیایی آمریکایی در سانفرانسیسکو ابداع شد که خرچنگ دانجنس در نوعی از دستور پخت *کاچیوکو* استفاده کرد.

## منابع

رده:آشپزی توسکانی
رده:آشپزی مدیترانه‌ای
رده:خورش‌های ایتالیایی
رده:خورش‌های ماهی
وسپترو

[بندانگشتی|200x200پیکسل|شکل معمول گیاهان خانواده [چتریان که برخی از آنها در تهیه وسپترو استفاده می‌شوند.]]
بندانگشتی
**وسپترو (Vespetrò)** یک لیکور لومبارد از کانزو است. مواد اصلی آن ادویه‌ها و گیاهان دارویی هستند. این نوشیدنی با نام تجاری *وسپترو اسکناگاتا* به بازار عرضه می‌شود و به عنوان یک محصول خانگی، توسط برخی از خانواده‌های کانزو نیز تولید می‌شود که دستور تهیه آن را نسل به نسل به ارث برده‌اند.

## تاریخچه
دستور پخت وسپترو، که اصالتاً اهل ساوویارد است، حداقل از قرن هجدهم در کانزو وجود داشته و به عنوان یک غذای مخصوص این شهر مورد توجه گردشگران قرار می‌گرفته است.

*تقطیر رایسونه د لا* در سال ۱۷۷۸ وسپترو را یک نوشیدنی مد روز نامید که برای ترشح گاز روده نیز استفاده می‌شود.

در طول قرن نوزدهم، یک داروساز اهل کانزو به نام اسکناگاتا، دستور پخت سنتی این شهر را تکمیل کرد، آن را به ثبت رساند و شروع به بازاریابی آن کرد. برند وسپترو اسکناگاتا در نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۰۰ اهدا شد و در بطری زرد و کشیده خود مورد توجه گردشگران قرن بیستم که به کانزو و اطراف آن می‌آمدند، قرار گرفت.

پس از یک وقفه در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۷، فروش دوباره از سر گرفته شد. دستور پخت دقیق اسکناگاتا همچنان مخفی باقی مانده است و هر خانواده تولیدکننده کانزو، نسخه مخصوص به خود را دارد که تفاوت‌های اندکی در روش تهیه و نسبت مواد تشکیل‌دهنده دارد.

## توضیحات
طعم آن شیرین و شبیه انیسون است. درجه خلوص آن حدود ۴۰٪ درصد الکل است.

کلمه «وسپتر» از «وِس سِر، پِت اِر، رِتِر» (به فرانسوی به معنای *بلعیدن، باد معده، آروغ*) گرفته شده است که اثرات اصلی گوارشی ناشی از مصرف آن هستند. همچنین ممکن است به سادگی از "vesper" (به ایتالیایی به معنای *عصر*) گرفته شده باشد که به نوشیدنی‌ای اشاره دارد که شب‌ها بعد از شام نوشیده می‌شود.

## جستارهای وابسته
* غذاهای لومباردی

## کتابشناسی
* کارل بادکر، ل'ایتالی: مانوئل دو ویاگور. *اولین مهمانی: ایتالیای هفت‌گانه، ۱۸۶۵*

## منابع

رده:آشپزی لمباردی
رده:لیکورهای ایتالیایی
رده:نوشیدنی‌های الکلی ایتالیا
سنترب

**مرکز** یا **سنتربا** (به ایتالیایی به معنای «صد گیاه») نوعی لیکور است که از گیاهان معطری که معمولاً در کوه ماجلا یافت می‌شوند، تهیه می‌شود. این یک مشروب معمولی آبروتزی در مرکز ایتالیا است و بر پایه ۷۰٪ الکل ساخته می‌شود. این لیکور در دو غلظت موجود است: قوی و ملایم. سنتربای قوی به‌طور گسترده به عنوان نوشیدنی هضم کننده بعد از غذا استفاده می‌شود و خاصیت ضدعفونی کننده دارد. این نوشیدنی در ابتدا توسط بنجامینو تورو در توکو دا کازاوریا در سال ۱۸۱۷ تولید شد. 

معمولاً با الکل حجمی ۶۰ تا ۱۵۰ پروف (۳۰ تا ۷۵ درصد) تهیه می‌شود و می‌توان آن را با قرار دادن برگ‌های پرتقال، ریحان، بابونه، رزماری، مریم گلی، ارس، میخک، دارچین، دانه‌های قهوه بو داده، زعفران، نعناع، برگ لیمو، برگ ماندارین، شکوفه‌های آویشن و مرزنجوش در یک بطری تهیه کرد.

«سنترب سفید بدون شکر» یکی از مواد تشکیل‌دهنده کوکتل فراموش‌شده (احتمالاً فرانسوی) «*کوپ دو فودره*» است که در «۱۷۰۰ کوکتل» (۱۹۳۴) انجمن بار مندز بریتانیا گنجانده شده است. دستور تهیه کلمه به کلمه آن به این صورت است: ۱/۳ سنترب سفید بدون شکر، ۱/۳ شراب قرمز کوراسائو، ۱/۳ جین کوتس پلیموث. با یک تکه کوچک پوست پرتقال شیرین‌شده سرو کنید.

یک نسخه «سبز و بدون شکر» نیز وجود داشت، همان‌طور که در دستور تهیه کوکتل «شیطان سبز» که در کتاب «نوشیدنی‌های بلند و کوتاه» (۱۹۲۵ - نینا توی و ای اچ آدیر) که در بریتانیا نیز منتشر شده است، آمده است. «یک کوکتل قوی، بسیار خشک، تضمینی برای بیدار کردن هر مهمانی. برخلاف اکثر کوکتل‌ها، وقتی اثرات آن از بین می‌رود، هیچ افسردگی احساس نمی‌شود. این کوکتل را می‌توان مخلوط کرد یا برای استفاده در بطری ریخت. چهار لیوان جین، سه چهارم لیوان نولی پرات ورموت (مارتینی روسی)، نصف لیوان سنترب، سبز و بدون شکر. یخ اضافه کنید و خوب تکان دهید. آنقدر سرد سرو کنید که لیوان‌ها یخ بزنند.»

عبارت «بدون شکر» نشان می‌دهد که در آن زمان، نوعی کاملاً دارویی از سنترب موجود بوده است، شاید مشابه دستور خانگی بالا بدون شربت شکر. از طرف دیگر، بسیاری از دستورهای شیرین قرن هجدهم، برای ذائقه‌های امروزی، فوق‌العاده شیرین هستند؛ بنابراین شاید سنترب استاندارد به‌طور معمول شیرین می‌شد تا خوش‌طعم شود. بولز و گرند مارنیه هر دو قبلاً کوراسائو قرمز درست می‌کردند. کوتس، که در آن زمان مالک پلیموث جین بود، از انتشار کتاب ۱۷۰۰ حمایت مالی کرد و در عوض، نام تجاری جین تقریباً در تمام دستورها ذکر شد.

## منابع

رده:لیکورهای ایتالیایی
رده:لیکورهای گیاهی
سابرینا u5 پلاس

سابرینا U5 پلاس نام سدان کامپکتی از تولیدات برند BEIJING خودروسازی BAIC چین است که از تابستان ۱۴۰۴ مونتاژ و عرضه‌اش توسط دیار خودرو در ایران، آغاز شده است. این خودرو در اصل همان Senova D50 است که دو سال بعد از عرضه در نسل دوم، به U5 تغییر نام داد و سپس، به فاصله یک سال و با معرفی و عرضه فیس‌لیفت ۲۰۲۱، نامش به U5 Plus تغییر یافت.
بندانگشتی|بیجینگ U5 پلاس

## ابعاد و تناسبات
به عنوان یک سدان کامپکت، سابرینا U5 پلاس دارای طول بدنه ۴۶۶۰ میلیمتر است و بر روی دو محور به فاصله ۲۶۷۰ میلیمتر سوار است. با این ابعاد و تناسبات، سابرینا U5 پلاس در بازار ایران رقبایی نظیر ام‌وی‌ام آریزو ۵ و همچنین بهمن ریسپکت را پیش روی خود می‌بیند. البته در مقایسه با این خودرو های مونتاژی مدیران خودرو و بهمن موتور، سدان مونتاژی دیار خودرو، دارای پیشرانه تنفس طبیعی است.
بندانگشتی|خودرو بیجینگ U5 پلاس در ایران بنام سابرینا U5 پلاس شناخته می‌شود

## پیشرانه و قوای محرکه
پیشرانه سابرینا U5 پلاس مونتاژی دیار خودرو، از نوع ۱.۵ لیتری تنفس طبیعی است، با ۱۱۲ اسب‌بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن‌متر گشتاور. این پیشرانه ۴ سیلندر ۱۶ سوپاپ که دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ است، به گیربکس CVT متصل بوده، محرک محور جلو Beijing U5 Plus می‌باشد. با این پیکربندی، شتاب صفر تا صد سابرینا U5 پلاس در حدود ۱۱.۵ ثانیه اعلام شده و طبق اعلام سازنده، متوسط مصرف سوخت خودرو در سیکل ترکیبی، در حدود ۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است.

## امکانات
کاتالوگ ارائه شده از سوی دیار خودرو برای خودرو Sabrina U5 Plus نشان دهنده این است که در این سدان مونتاژی دیار خودرو، مورادی نظیر سیستم اطلاعات و سرگرمی با نمایشگر ۱۲.۳ اینچ متصل به پُشت‌آمپر دیجیتال ۷ اینچ در یک قاب یکپارچه، ورود و استارت بدون کلید، آینه‌های تاشو برقی دارای گرمکن، سیستم صوتی با ۶ بلندگو، سانروف و فرمان چرمی چندحالته D-Cut، لیست امکانات رفاهی خودرو را تشکیل می‌دهند. صندلی های خودرو هم تنظیم دستی دارند، با پوشش چرم ارائه می‌شوند.

در بخش ایمنی نیز در کنار بهره‌مندی از ۴ ایربگ، می‌توان به مواردی نظیر ترمز پارک برقی به اضافه اتوهُلد، کروز کنترل، سیستم دید ۳۶۰ درجه، هشدار انحراف از مسیر، هشدار نقاط کور راننده اشاره کرد. در ضمن، کنترل پایداری الکترونیک، کنترل هرزگردی و نشانگر فشار باد تایرها (TPMS) نیز در لیست امکانات ایمنی سابرینا U5 پلاس مونتاژی شرکت دیار خودرو، دیده می‌شود.
بندانگشتی|تصویر فضای داخلی سابرینا U5 پلاس

## تولید
تولید سابرینا U5 پلاس در ایران، در کارخانه دیار خودرو در فاصله ۳۸۰ کیلومتری جنوب غربی تهران، در شهرستان گلپایگان استان اصفهان انجام می‌شود. فرآیند مونتاژ خودرو سابرینا U5 پلاس در کارخانه دیار خودرو از تیر ماه ۱۴۰۴ آغاز شده و طبق آمار، تا پایان مرداد ماه تعداد ۶۰ دستگاه از این خودرو، به تولید رسیده است که ۴۰ دستگاه آن، سهم تولید مرداد ۱۴۰۴ بوده.
بندانگشتی|BEIJING U5 Plus

## قیمت
آغاز عرضه سابرینا U5 پلاس مونتاژی دیار خودرو در ایران، با قیمت مصوب و نهایی ۱.۳۹۵.۰۰۰.۰۰۰ تومان بود و فروش خودرو با این قیمت، برای اولین بار از مرداد ماه ۱۴۰۴ آغاز شد. البته در طرح فروش شهریور ماه، قیمت مصوب به ۱.۴۹۵.۰۰۰.۰۰۰ تومان تغییر کرد. با توجه به انجام فرآیند اخذ مجوز ها جهت شماره‌گذاری، انتظار می‌رود از پاییز ۱۴۰۴ تحویل اولین سری از سابرینا U5 پلاس های مونتاژی شرکت دیار خودرو به مشتریان، آغاز شود.
زعفرانی فصل دوم

***زعفرانی فصل دوم***  یا **زعفرانی فصل دوم: داستان ناگفته جالیانوالا باغ**   فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۵ و به کارگردانی کاران سینگ تیاگی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، رانگاناتان مدهوان، آنانیا پاندی، رجینا کاساندرا و وکی کوشل ایفای نقش کرده‌اند.این فیلم دنباله معنوی فیلم زعفرانی محسوب می شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
*
* 

رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های تاریخ جایگزین
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره سیاستمداران
رده:نمودهای فرهنگی مردم بریتانیا
رده:دانشگاه دهلی
رده:فیلم‌های درباره وکلا
رده:فیلم‌ها درباره کشتارها
رده:فیلم‌های برگرفته از کتاب‌های غیرداستانی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در امریتسار
رده:فیلم‌های واقع‌شده در پنجاب، هند
رده:فیلم‌های واقع‌شده در راج انگلیس
رده:فیلم‌های واقع‌شده در جنبش استقلال هند
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دانشگاه‌ها و کالج‌ها
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در دهلی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در هاریانا
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در بمبئی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در پنجاب، هند
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در اوتاراکند
رده:فیلم‌های درام هند
رده:فیلم‌های تاریخی هند
رده:فیلم‌های دنباله هندی
خانه شلوغ ۵

***خانه شلوغ ۵***  یک فیلم کمدی، معمایی و دلهره‌آور هندی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی تارون منصوخانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، آبیشک باچان، ریتیش دشموک، ژاکلین فرناندز، سونام باجوا، نرگس فخری، دینو مورئا، سانجی دات، جکی شروف، نانا پاتیکار، چیترانگادا سینگ، فردین خان، چانکی پاندی، جانی لور، شریاس تالپاده، رانجیت، سونداریا شارما، نیکیتین دیر، بابی دئول، آرچانا پوران سینگ و میتون چاکرابورتی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم پنجمین قسمت از سری فیلم‌های خانه شلوغ محسوب می‌شود.

این فیلم داستان چندین جاعل را دنبال می‌کند که ادعا می‌کنند پسر یک میلیاردر تازه فوت شده هستند و در یک کشتی تفریحی لوکس برای تصاحب ثروت او با هم رقابت می‌کنند.

این فیلم که در ۶ ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد، دو نسخه مجزا دارد که هر کدام سکانس اوج متفاوتی را به نمایش می‌گذارند: این فیلم با نقدهای منفی و ترکیبی از منتقدان روبرو شد و فروش گیشه «متوسط» داشت و ۲۴۸ کرور روپیه در گیشه فروش داشت.

## بازخوردها
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، این فیلم دارای ۱۳٪ تائیدیه براساس رای ۱۶ نقد منتقدان مثبت هستند و میانگین نمره فیلم ۳٫۸ از ۱۰ است.

## جستارهای وابسته
* *[[خانه شلوغ (فیلم ۲۰۱۰)|خانه شلوغ]]*
* *[[خانه شلوغ ۲]]*
* *[[خانه شلوغ ۳]]*
* *[[خانه شلوغ ۴]]*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
*
فرانکا هلگ

**فرانکا هلگ**، (زاده میلان، ۲۱ فوریه ۱۹۲۰ - میلان، ۴ ژوئن ۱۹۸۹) معمار، طراح و دیزاینر ایتالیایی بود. او به خاطر توانایی‌اش در ترکیب کلاسیسیزم و مدرنیزم به یاد آورده می‌شود. در میان آثار او، مشهورترین آن‌ها صندلی راحتی پریماورا (بهار) تولید شرکت بوناچینا در سال ۱۸۸۹ است.

## زندگی‌نامه
بندانگشتی|چپ|300px|فرانکا هلگ و فرانکو آلبینی در حال دریافت پرگار طلا در سال ۱۹۶۴
فرانکا فرزند سالواتوره هلگ، صنعتگر سوئیسی فعال در حوزهٔ نساجی، و آلیس آرنس آلمانی بود. او در سال ۱۹۴۵ از پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد و در هر دو زمینهٔ طراحی معماری و طراحی صنعتی مشغول به کار شد. او مداخلات طراحانهٔ مهمی را اغلب با همکاری فرانکو آلبینی در هر دو حیطهٔ کاری به انجام رسانید. فرانکا از سال ۱۹۵۱ وارد دفتر آلبینی شد و تا زمان مرگ آلبینی در سال ۱۹۷۷ به این همکاری به‌طور مستمر ادامه داد۱]. پس از مرگ آلبینی، فرانکا در دفتر او به همکاری با مارکو آلبینی و آنتونیو پیوا ادامه داد. بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۹، به همراه فرانکو آلبینی با کارخانهٔ تولیدی پوجی در پاویا همکاری کرد و برای آنها لوازم جانبی مبلمان طراحی کرد.

فرانکا تدریس در دانشگاه را با دستیاری کرسی ترکیب‌بندی معماری متعلق به لودوویکو باربیانو دی بلجیوخوسو آغاز کرد. سپس در مؤسسه معماری دانشگاه ونیز (Iuav) و متعاقباً در پلی‌تکنیک میلان به تدریس پرداخت. در سال ۱۹۶۷ مدرک تدریس را از پلی‌تکنیک میلان دریافت کرد و تا سال ۱۹۸۴ که به مقام استاد تمام رسید در این دانشگاه به تدریس اشتغال داشت. از جمله آثار ساخته‌شدهٔ او می‌توان به بنای فروشگاه بزرگ لا ریناشنته در پیازا فیومه واقع در رم، حمام آب گرم لوئیجی زوخا در سالسوماجوره، موزه ارمیتانی در پادوا۱] اشاره کرد.

## آثار معماری
* [جایگزین=Foto di un edificio del Quartiere Piccapietra a Genova progettato dagli architetti Franco Albini e Franca Helg|بندانگشتی| منطقه پیکاپیترا ([جنوآ|جنوا) طراحی شده توسط معماران فرانکو آلبینی و فرانکا هلگ - عکس از پائولو مونتی]] (به همراه فرانکو آلبینی)
** مرمت بنای یادبود مارگریت لوکزامبورگ
** طراحی داخلی موزهٔ دفینه کلیسای جامع سن لورنزو
** مبلمان مترو میلان (جایزه Compasso d'Oro 1964)
** فروشگاه اولیوتی در پاریس
** محلهٔ پیکاپیترا در جنوا
** طرح تکمیل موزه ضمیمه کلیسای سنت آگوستینو در جنوا (۱۹۵۶–۱۹۸۶)
** خانه زامبلی در فورلی
** ساختمان لا ریناشنته در رم (جایزه استانی IN/ARCH برای لاتزیو ۱۹۶۳)
* ایستگاه مولینو دورینو متروی میلان (۱۹۸۰–۱۹۸۵)
* موزه زاهدان معتکف در مجموعهٔ صومعه‌ای که به کلیسایی به همین نام ضمیمه شده است (۱۹۸۲–۱۹۸۵)

## یادداشت‌ها

## کتابشناسی

* Alessio Palandri, *BBPR, Franco Albini e Franca Helg, Ignazio Gardella. Tre architetture in Toscana*, Edizioni Diabasis, Parma, 2016. 

رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:معماران اهل میلان
رده:طراحان اهل ایتالیا
رده:معماران زن اهل ایتالیا
رده:افراد اولیوتی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
نظریه وابستگی منابع

**نظریه وابستگی منابع** (به انگلیسی: *Resource Dependence Theory* یا به اختصار RDT) یک رویکرد نظری در مطالعات سازمان، مدیریت استراتژیک و جامعه‌شناسی سازمان‌ها است که توضیح می‌دهد سازمان‌ها برای بقا و موفقیت خود، وابسته به منابع حیاتی هستند که توسط محیط خارجی (سایر سازمان‌ها، دولت، بازارها و شبکه‌های قدرت) کنترل می‌شوند. این نظریه بر تعاملات قدرت و استراتژی‌های سازمان‌ها برای کسب، کنترل یا کاهش وابستگی به منابع تاکید دارد.

## تاریخچه
این نظریه نخستین‌بار توسط جفری ففر و جرالد سالانسیک در کتاب پرنفوذ *کنترل بیرونی سازمان‌ها* (۱۹۷۸) ارائه شد. آنان استدلال کردند که سازمان‌ها در محیطی مملو از عدم قطعیت عمل می‌کنند و برای تامین منابع کلیدی (مانند سرمایه، نیروی انسانی متخصص، فناوری، یا مشروعیت اجتماعی) باید با سایر بازیگران وارد تعامل شوند. 

## مفاهیم کلیدی
# **وابستگی به منابع** – میزان اتکای سازمان به منابع بیرونی که خود قادر به تولید آن‌ها نیست.
# **قدرت و کنترل** – دسترسی یا محدودیت سازمان در دسترسی به منابع می‌تواند ساختار قدرت را شکل دهد.
# **مدیریت وابستگی** – شامل استراتژی‌هایی برای کاهش ریسک وابستگی (مانند تنوع‌بخشی به تامین‌کنندگان یا اتحادهای استراتژیک) است.

## الگوهای واکنش سازمان‌ها
طبق این نظریه، سازمان‌ها می‌توانند از روش‌هایی نظیر موارد زیر برای مدیریت وابستگی بهره گیرند:
* تشکیل اتحادها و شبکه‌های همکاری
* یکپارچگی عمودی (Vertical Integration)
* متنوع‌سازی منابع
* لابی‌گری و تاثیرگذاری سیاسی

## انتقادات
برخی محققان به محدودیت‌های نظریه اشاره کرده‌اند، از جمله:
* تاکید بیش از حد بر عوامل بیرونی و غفلت از عوامل درونی سازمان.
* فرض ایستایی در روابط قدرت که ممکن است در محیط‌های پویای امروز صادق نباشد.

## کاربردها
* تحلیل روابط بین سازمان‌های مردم‌نهاد و نهادهای دولتی
* مدیریت زنجیره تامین و روابط قراردادی
* ارزیابی سیاست‌های دولت برای تنظیم بازار

## جستارهای وابسته
* نظریه وابستگی
* مدیریت استراتژیک
* جامعه‌شناسی سازمان‌ها
* نظریه نهادی

## منابع

رده:نظریه سازمانی
لیکور جنتیان

[بندانگشتی|[اشناپس|شنپس جنتیان در بطری شیشه‌ای]]
**لیکور جنتیان** (همچنین با نام‌های **انزیان**، **اشناپس جنتیان** یا به‌طور خلاصه **جنتیان** شناخته می‌شود) نوعی لیکور شفاف است که با استفاده از ریشه‌های گیاه جنتیان تولید می‌شود.

این نوشیدنی در چندین منطقه ایتالیا، به ویژه ترنتینو و آلتو آدیجه، و همچنین بخش‌هایی از فرانسه، که در آنجا به آن لیکور جنتیانا می‌گویند، رایج است. که با تقطیر خیساندن ریشه‌های گیاه جنتیانا تولید می‌شود.

نام *جنزیانا* همچنین برای نوعی نوشیدنی هضم‌کننده، مخصوص منطقه ابروتزو در مرکز ایتالیا، استفاده می‌شود. همچنین با ریشه‌های جنتیانا، اما با خیساندن آنها در شراب سفید، بدون تقطیر، تهیه می‌شود.

## تولید
بندانگشتی|ریشه‌های خشک شده جنتیانا، که در تولید استفاده می‌شوند
لیکور جنتیانا از خیساندن ریشه گیاه جنتیانا در الکل و به دنبال آن تقطیر تولید می‌شود. مواد اضافی، مانند سایر گیاهان و مواد گیاهی، معمولاً پس از تقطیر اضافه می‌شوند. لیکور حاصل را می‌توان با افزودن شکر شیرین کرد.

جنتیانای زرد (*[[گل‌سپاس زرد بزرگ]]*)، یکی از گونه‌های جنس *[[گل‌سپاسی|جنتیانا]]*، بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. کمتر از ریشه‌های گونه‌های دیگر *جنتیانا* مانند جنتیانای بنفش ، جنتیانای مجارستانی یا جنتیانای خالدار استفاده می‌شود.

در اروپا، برداشت ریشه جنتیانا از طبیعت وحشی به شدت کنترل می‌شود؛ در نتیجه، بیشتر جنتیانایی که برای تولید عرق استفاده می‌شوند، به همین منظور کشت می‌شوند.

## خواص
به گفتهٔ جروم کورنِیل، مدیر تولید نوشیدنی‌های الکلی جنتیان، طعم لیکور جنتیان دارای عنصری از تلخی است که از ریشهٔ جنتیان ناشی می‌شود و ویژگی‌های اصلی آن «حالت خاکی غبارآلود، نت‌های گل خشک و طعم گیاهی» است. این طعم همچنین به عنوان «گیاهی و علفی؛ نه به طرز وحشتناکی تلخ» توصیف می‌شود، اما «جنبهٔ تند و تیز مخصوص» دارد.

میزان الکل آن بر حسب حجم معمولاً بین ۱۵ تا ۲۰ درصد است.

رنگ آن از بی‌رنگ یا کاهی کم‌رنگ، تا زرد روشن و شفاف متغیر است.

## تاریخچه
ریشه‌های لیکور جنتیان مورد اختلاف است، و اولین اشاره‌ها به تولید آن به دهه ۱۶۰۰ در باواریا، آلمان برمی‌گردد. در آلمان، این لیکور با نام "انزیان" (کلمه آلمانی برای "جنتیان") شناخته می‌شود. انزیان‌برنری گراسل در برشتسگادن، باواریا از سال ۱۶۹۲ مشروبات الکلی جنتیان تقطیر شده تولید کرده و قدیمی‌ترین کارخانه تقطیر جنتیان در آلمان است. با این حال، این محصول در کوه‌های آلپ فرانسه، در منطقه اوورنی-رون-آلپ امروزی، رواج یافت. اشاره به «جنتیان» به عنوان یک نوشیدنی الکلی برای اولین بار در اواخر قرن ۱۸ در این منطقه به صورت کتبی ظاهر شد، اما لیکورهای جنتیان تا اواخر قرن ۱۹، پس از اختراع دستگاه تقطیر مداوم که امکان ایجاد مشروبات الکلی خنثی را فراهم می‌کرد، به شهرت نرسیدند، که در آن گیاهانی مانند جنتیان می‌توانستند تزریق شوند. این لیکورها ابتدا به عنوان تونیک‌های تلخ دارویی فروخته می‌شدند، اما به عنوان پیش‌غذا محبوبیت پیدا کردند.

## به عنوان یک روح
«جنتیان» می‌تواند به نوع خاصی از الکل اشاره داشته باشد که از تقطیر محصول تخمیر ریشه‌های جنتیان (با یا بدون الکل‌های خنثی افزوده شده) ساخته می‌شود. این نوع جنتیان به عنوان یک محصول تقطیر خالص، به عنوان یک الکل طبقه‌بندی می‌شود. اتحادیه اروپا قدرت الکلی آن را تنظیم می‌کند و مشخص می‌کند که باید حداقل ۳۷٫۵ درصد الکل از نظر حجمی داشته باشد.

## منابع

رده:آشپزی ایتالیایی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کوشاد
رده:لیکورهای ایتالیایی
کرودینو

بندانگشتی|بطری کرودینو
بندانگشتی|چوب پنبه تاج کرودینو
**کرودینو** یک پیش‌نوشیدنی تلخ غیرالکلی است که از سال ۱۹۶۴ تولید می‌شود از سال ۱۹۹۵ توسط گروه کامپاری تولید می‌شود. این نوشیدنی نارنجی رنگ از عصاره‌های گیاهی و شکر تهیه می‌شود و در  به فروش می‌رسد. بطری‌های. این محصول عمدتاً در ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی مصرف می‌شود.

با یک کلاه تاجی بسته شده است.

توزیع در بریتانیا در سال ۲۰۲۱ آغاز شد، و در فرانسه در سال ۲۰۲۲. گسترش به بازارهای جدید به لطف محبوبیت روزافزون اپرول اسپریتز در سراسر جهان و طعم تلخ آن امکان‌پذیر شد. در سال ۲۰۲۳، تولید از کرودو خارج شد.

## نام
نام *کرودینو* از نام شهری در استان وربانو-کوزیو-اوسولا، کرودو، ایتالیا گرفته شده است، جایی که از سال ۱۹۶۴ بطری شده است.

## کوکتل‌ها
از آن برای تهیهٔ شانزده رام، یک کوکتل از منطقهٔ پیمونت، شامل رم، ورموت (مارتینی روسو یا نوع دیگر)، کرودینو و آبلیمو یا یک برش لیمو استفاده می‌شود. مقدار معمول آن تقریباً نصف شات رم و ورموت (¾ اونس یا ۲۵ میلی‌لیتر) و یک بطری کامل (۱۰۰ میلی‌لیتر) کرودینو است.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وب‌سایت رسمی
رده:نشان‌های تجاری کامپاری
رده:نوشیدنی‌های ایتالیایی
رده:نوشیدنی‌های غیرالکلی
استرگا (لیکور)

بندانگشتی|390x390پیکسل|یک بطری استرگا
بندانگشتی|یک ''تورنچینو'' با استرگا، تهیه‌کننده: آلبرتی
**لیکور استرگا** یک لیکور گیاهی ایتالیایی است که از سال ۱۸۶۰ توسط شرکت استرگا آلبرتی بنونتو اس‌پی‌ای در بنونتو، ایتالیا تولید می‌شود. رنگ زرد متمایز آن به دلیل وجود زعفران است. استرگا با خلوص ۸۰ درصد (۴۰٪ الکل در حجم) بطری می‌شود که میزان الکل آن با اکثر مشروبات الکلی قوی قابل مقایسه است، اما شیرینی و ویسکوزیته آن مشابه لیکورها است. در میان تقریباً ۷۰ ماده گیاهی موجود در آن ، نعناع و رازیانه وجود دارد که به آن طعمی پیچیده با رایحه نعناع و برگ‌های مخروطی می‌دهد.

استرگا یک مادهٔ هضم‌کننده محسوب می‌شود. از آن برای طعم دادن به *[[کیک کاپریسه|تورتا کاپریس]]*، نوعی کیک، استفاده می‌شود.

## تاریخچه
شرکت استرگا در سال ۱۸۶۰ توسط تیم پدر و پسری کارمینه وینچنزو آلبرتی و جوزپه آلبرتی توسعه یافت. این شرکت تا زمان مرگ جوزپه آلبرتی در سال ۱۸۹۴ رشد چشمگیری داشت. چهار پسر آلبرتی، اوگو، وینچنزو، فرانچسکو و لوئیجی، کنترل امور را به دست گرفتند. این شرکت حکم سلطنتی انتصاب از پادشاه ایتالیا دریافت کرد.

استرگا به خاطر تبلیغات رنگارنگ و هنری‌اش به خوبی شناخته شد. یکی از پوسترها در سال ۱۹۰۶ توسط آلبرتو چوپویس به سبک آرت نوو طراحی شد. *استرگا* کلمه ایتالیایی به معنای " جادوگر " است و از آنجایی که افسانه‌های جادوگری در بنونتو به زمان حمله لومبارد برمی‌گردد، انتخاب طبیعی این نام برای این لیکور بوده است.

## جایزه استرگا
جایزه استرگا مهم‌ترین جایزه ادبی ایتالیا است. این جایزه در سال ۱۹۴۷ توسط گویدو آلبرتی، مالک وقت شرکت، به همراه دوستانش، نویسنده ماریا بلونچی و همسرش گوفردو تأسیس شد. ریشه‌های آن به گروهی از نویسندگان، روشنفکران و هنرمندان ایتالیایی پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد که با نام «دوستان یکشنبه» شناخته می‌شدند. گوفردو و ماریا بلونچی، دوستان یکشنبه را در خانه خود با هدف برانگیختن بحثی فعال در زندگی فرهنگی ایتالیا میزبانی می‌کردند. در سال ۱۹۴۷، بلونچی یک جایزه ادبی برای بهترین اثر داستانی منثور تأسیس کرد که با رأی دوستان یکشنبه انتخاب می‌شد. نام این جایزه از شرکتی که لیکور استرگا تولید می‌کند، گرفته شده است که پول جایزه را تأمین می‌کرد.

## جوایز
مسابقه جهانی مشروبات الکلی سانفرانسیسکو، یکی از چندین سازمان بین‌المللی رتبه‌بندی مشروبات الکلی، از سال ۲۰۰۵ تاکنون سه بار مشروبات الکلی استرگا را ارزیابی کرده است. این سازمان رتبه‌بندی در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۱ مدال طلا و در سال ۲۰۰۸ یک مدال نقره به این مشروبات الکلی اهدا کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:لیکورهای ایتالیایی
رده:لیکورهای گیاهی
گالیانو (لیکور)

**گالیانو**، یک برند لیکور گیاهی شیرین است که در ایتالیا تولید می‌شود. این محصول در سال ۱۸۹۶ توسط آرتورو واکاری، تقطیرکننده و تولیدکننده برندی اهل توسکانی، ساخته شد و به نام جوزپه گالیانو، افسر ایتالیایی ارتش سلطنتی ایتالیا در جنگ اول ایتالیا و اتیوپی، نامگذاری شد.

گالیانو شیرین است و طعم وانیل-انیسون و نت‌های زیرین مرکبات و گیاهان چوبی دارد. نت اولیه وانیلی، گالیانو را از سایر لیکورهای طعم‌دار شده با انیسون مانند بادیان رومی، سمبوکا و پاستیس و مشروبات طعم‌دار (بدون شکر افزوده) مانند اوزو متمایز می‌کند.

گالیانو هم به عنوان یک مادهٔ هضم‌کننده و هم به عنوان یکی از مواد تشکیل‌دهندهٔ کوکتل‌ها استفاده می‌شود، به ویژه در هاروی وال‌بنگر، یلو برد، گلدن کادیلاک، گلدن دریم، چیزکیک لیمویی و هات شات گالیانو.

## مواد لازم
گالیانو مواد طبیعی متعددی از جمله انیسون ستاره‌ای، انیسون مدیترانه‌ای، توت ارس، بومادران مشک، اسطوخودوس، نعناع فلفلی، دارچین و طعم وانیل مخصوص گالیانو دارد. گالیانو از وانیلین برای طعم‌دهنده و از شکر و شربت گلوکز برای شیرین کردن استفاده می‌کند. از کارامل و تارترازین برای رسیدن به رنگ زرد روشن گالیانو استفاده می‌شود.

الکل خنثی با عصاره گیاهان به جز وانیل دم می‌شود. مایع تقطیر شده و سپس با وانیل فشرده شده جداگانه دم می‌شود. در مرحله آخر، آب مقطر، شکر تصفیه شده و الکل خنثی خالص با پایه مخلوط می‌شوند. ترکیب اصلی با خلوص ۸۴٫۶ پروف (۴۲٫۳٪ حجمی) فرموله می‌شود، در حالی که ترکیبی با طعم برجسته‌تر وانیل با خلوص ۶۰ پروف (۳۰٪ حجمی) تولید می‌شود. همچنین دوره‌ای وجود داشت که ۷۰ پروف (۳۵٪ حجمی الکل) و ۸۰ پروف (۴۰٪ حجمی الکل) تولید می‌شد.

## مالکیت برند
برند گالیانو در حال حاضر متعلق به شرکت تقطیر هلندی لوکاس بولز است و از طریق شرکت مشترک توزیع جهانی آن، ماکسیوم، به بازار عرضه می‌شود. گالیانو در بطری با شکل متمایزی بسته‌بندی می‌شود که یادآور یک ستون رومی کلاسیک است.

چندین لیکور دیگر نیز تحت نام تجاری گالیانو تولید می‌شوند، از جمله سامبوکای سیاه، سامبوکای سفید و آمارتو که عمدتاً در استرالیا توزیع می‌شوند، جایی که این محصولات به صورت شات محبوب هستند. گالیانو همچنین *گالیانو اسپرسو*، یک لیکور با طعم قهوه و *گالیانو لاپریتیوو*، یک آماروی ایتالیایی که به همراه اسطوره میکسولوژی، آگو پرونه، توسعه یافته است، را تولید می‌کند. تولید *گالیانو بالزامیکو*، یک لیکور با طعم سرکه بالزامیک، متأسفانه به دلیل تقاضای کم بازار متوقف شد.

## جوایز
گالیانو مدال‌های برنز و نقره را از مسابقات جهانی مشروبات الکلی سانفرانسیسکو کسب کرده است. یکی دیگر از سازمان‌های رتبه‌بندی مشروبات الکلی، شراب *مشتاق*، در سال ۲۰۱۱ به گالیانو معتبر امتیاز "۹۰–۹۵" داد

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:لیکورها و نوشیدنی‌های الکلی انیسون
رده:لیکورهای ایتالیایی
رده:لیکورهای گیاهی
آرون آنتونوفسکی

**آرون آنتونوفسکی** (به انگلیسی: *Aaron Antonovsky*؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۲۳ – درگذشتهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۹۴) جامعه‌شناس اسرائیلی-آمریکایی بود که به دلیل بنیان‌گذاری و توسعهٔ مفهوم سالم‌نگری (Salutogenesis) شهرت یافت. او استاد جامعه‌شناسی پزشکی در دانشگاه بن‌گوریون اسرائیل بود و پژوهش‌هایش تمرکز ویژه‌ای بر عوامل اجتماعی و روانی مؤثر بر سلامت داشت.

## زندگی‌نامه
آنتونوفسکی در بروکلین، نیویورک، در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه ییل در رشته جامعه‌شناسی گذراند و پس از مهاجرت به اسرائیل در دههٔ ۱۹۶۰، به هیئت علمی دانشگاه عبری اورشلیم و سپس دانشگاه بن‌گوریون پیوست.

## کار علمی

### سالم‌نگری
مفهوم سالم‌نگری که آنتونوفسکی معرفی کرد، رویکردی در سلامت عمومی است که به جای تمرکز بر عوامل ایجاد بیماری (پاتوژنز)، به مطالعهٔ عوامل ایجاد و حفظ سلامت می‌پردازد. او این چارچوب را نخست در پژوهش بر روی زنان بازمانده از هولوکاست معرفی کرد و متوجه شد که برخی از آن‌ها علی‌رغم قرار گرفتن در شرایط سخت، از سلامت روانی بالایی برخوردارند.

### «احساس انسجام» (SOC)
یکی از مفاهیم کلیدی در سالم‌نگری «احساس انسجام» یا *Sense of Coherence* است که شامل سه مؤلفهٔ درک‌پذیری، مدیریت‌پذیری و معناداری در زندگی است. این نظریه تأثیر زیادی در حوزه‌های روان‌شناسی سلامت و ارتقای سلامت گذاشته است.

## میراث علمی
آثار آنتونوفسکی در حوزهٔ سلامت جهانی و پزشکی اجتماعی همچنان مورد استناد متخصصان و پژوهشگران است. او با تغییر زاویه دید از «درمان بیماری» به «تقویت سلامت»، موجب تحول در سیاست‌های بهداشت و سلامت شد.

## آثار مهم
* *Health, Stress, and Coping* (۱۹۷۹)
* *Unraveling the Mystery of Health* (۱۹۸۷)

## جستارهای وابسته
* سالم‌نگری
* جامعه‌شناسی پزشکی
* سلامت عمومی
* هولوکاست

## منابع

رده:جامعه‌شناسان اهل اسرائیل
رده:جامعه‌شناسان یهودی
رده:استادان دانشگاه بن گوریون
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ییل
رده:زادگان ۱۹۲۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۹۴ (میلادی)
دانشگاه بن‌گوریون اسرائیل

**دانشگاه بن‌گوریون اسرائیل**  یک دانشگاه دولتی در بئرشبع، اسرائیل است که در سال ۱۹۶۹ با هدف توسعهٔ علمی و اجتماعی منطقهٔ نقب بنیان‌گذاری شد. این دانشگاه به افتخار داوید بن گوریون، نخست‌وزیر بنیان‌گذار اسرائیل که بر اهمیت آبادانی نقب تأکید داشت، نام‌گذاری شده است.

## تاریخچه
ایدهٔ تأسیس این دانشگاه در دههٔ ۱۹۶۰ و به‌عنوان بخشی از طرح ملی برای توسعهٔ علمی و صنعتی جنوب اسرائیل شکل گرفت. در ابتدا با نام «دانشگاه نقب» آغاز به کار کرد و پس از درگذشت بن‌گوریون در ۱۹۷۳، به افتخار او تغییر نام یافت.

## پردیس‌ها و ساختار
دانشگاه دارای سه پردیس اصلی است:
* **پردیس اصلی بئرشبع** – شامل دانشکده‌های علوم، مهندسی، علوم انسانی و اجتماعی.
* **پردیس سده بوکر** – محل مؤسسه بین‌المللی بن‌گوریون برای صحرانشینی و توسعه و بایگانی بن‌گوریون.
* **پردیس ایلات** – تمرکز بر علوم دریایی و زیست‌محیطی.

## آموزش و پژوهش
دانشگاه بن‌گوریون بیش از ۲۰٬۰۰۰ دانشجو در رشته‌های مختلف دارد و به‌ویژه در حوزه‌های علوم زیست‌محیطی، مهندسی بیومدیکال، علوم رایانه و سیاست‌گذاری عمومی فعال است. این دانشگاه با بسیاری از مراکز پژوهشی بین‌المللی و دانشگاه‌های جهان همکاری علمی دارد.

## جایگاه و رتبه‌بندی
در رتبه‌بندی‌های جهانی آموزش عالی، دانشگاه بن‌گوریون به دلیل پژوهش‌های نوآورانه در حوزهٔ انرژی‌های تجدیدپذیر، امنیت سایبری و فناوری‌های صحرایی شناخته می‌شود.

## شخصیت‌های برجسته
* آلوف بن – روزنامه‌نگار و سردبیر هاآرتص
* ریوت آلبک – وکیل ارشد دولت اسرائیل
* آلون تال – سیاستمدار و فعال محیط‌زیست

## جستارهای وابسته
* دیوید بن‌گوریون
* علم و فناوری در اسرائیل
* نقب

## منابع

رده:دانشگاه‌های اسرائیل
رده:بئرشبع
رده:آموزش در اسرائیل
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:دانشگاه بن گوریون
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در بئرشبع
رده:مؤسسه‌های پژوهش چندرشته‌ای
رده:مراکز پژوهشی در اسرائیل
رده:علم و فناوری در اسرائیل
واپرت

**واپِرِتو**  یک اتوبوس آبی عمومی ونیزی است. ۱۹ خط برنامه‌ریزی‌شده وجود دارد که به مردم محلی در ونیز خدمت‌رسانی می‌کنند و بین ونیز و جزایر نزدیک، مانند مورانو، بورانو و لیدو، سفر می‌کنند.

نام واپِرِتو را می‌توان به عنوان "کشتی بخار کوچک" ترجمه کرد و به کشتی‌هایی با هدف مشابه در گذشته اشاره دارد که با بخار حرکت می‌کردند. ونیزی‌ها واپِرِتو را "un batèlo" یا "un vaporerino" می‌نامند. خط اتوبوس آبی توسط Azienda del Consorzio Trasporti Veneziano (ACTV)، سیستم حمل و نقل عمومی ونیز، اداره می‌شود. واپِرِتو در ونیز ضروری است زیرا راه‌آهن زیرزمینی غیرممکن است و جایی برای قطارهای روی زمین وجود ندارد و کانال‌ها تنها سیستم حمل و نقل سریع قابل استفاده هستند. اکثر واپِرِتوها دسترسی معلولین را دارند.

این سرویس دارای خدمات برنامه‌ریزی‌شده ۲۴ ساعته است که فرکانس آن بسته به خط متفاوت است. خط ۱ به کانال بزرگ خدمات‌رسانی می‌کند. چندین خط محدود به فصل تابستان، از آوریل تا اکتبر هستندr.

ACTV بلیط‌های ۲۴، ۳۶، ۴۸ و ۷۲ ساعته و همچنین بلیط‌های تک سفره و بلیط‌های ۷ روزه می‌فروشد. شرکت خصوصی اکسپرس Alilaguna نیز یک سرویس اتوبوس آبی محدود، برای نمونه به فرودگاه، ارائه می‌دهد. قایق‌های آن شامل یک قایق هیبریدی برقی/دیزلی از سال ۲۰۲۲ هستند و از نظر فنی واپِرِتی محسوب نمی‌شوند.

نخستین واپِرِتو در سال ۱۸۸۱، در رقابت با گاندولورانان و قایقرانان هتل، ظاهر شد. بحث‌های بعدی که در مورد چند واپِرِتوی اولیه مطرح شد، به شکل‌گیری نقش آنها به عنوان «اتوبوس‌های ونیزی» کمک کرد و همچنین به نفع قایقرانانی بود که تا به امروز به عنوان تنها کسانی که به آبراه‌های کوچک‌تر دسترسی دارند، به کار خود ادامه می‌دهند.

## مسیرها

واپورتوی شماره ۱، مسیر اصلی گردشگری در ونیز محسوب می‌شود، زیرا بخش اصلی آن از کانال بزرگ عبور می‌کند. قایق‌ها از میدان روما حرکت می‌کنند و در جزیره لیدو به پایان می‌رسند. مسیر شماره ۱ در هر ایستگاه در طول مسیر توقف می‌کند؛ بنابراین، طی کردن مسافت از ایستگاه سانتا لوچا تا میدان سن مارکو تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشد. توجه داشته باشید که واپورتوی این مسیر در جزیره سن جورجو ماجوره توقف نمی‌کند، با وجود اینکه بازیلیکای واقع در آنجا یکی از جاذبه‌های اصلی ونیز است.

مسیر واپورتوی شماره ۲ بسیار سریع‌تر و در نتیجه راحت‌تر است. قایق‌ها می‌توانند هم از روما در امتداد کانال بزرگ به سن مارکو و هم در امتداد کانال جودکا حرکت کنند. در حالت اول، قایق در سالوت، نزدیک کلیسای معروف سانتا ماریا دلا سالوت، یا در جزیره سن جورجو ماجوره توقف نمی‌کند، برخلاف واپورتوی شماره ۲ که از کانال جودکا عبور می‌کند.

ویپ شماره ۳ تنها مسیری است که مستقیماً پیازاله روما را به جزیره مورانو متصل می‌کند. بورانو، ماتزوربو و تورچلو را می‌توان با ویپ شماره ۱۲ دسترسی داشت.

مورانو را می‌توان با ویپ شماره ۴٫۱ و ۴٫۲ (غیرمستقیم) دسترسی داشت.

## جستارهای وابسته
* Actv

## پانویس

## پوندها به بیرون

* Main website for the Vaporetto
* Ticket offices for the Vaporetto
* Illustrated introduction and how-go guide for visitors
* Description of fares
* Description of lines' routes 
* Main tourist lines, tariffs, discounts

رده:تاکسی دریایی
رده:ترابری آبی در ونیز
رده:ترابری عمومی در ایتالیا
پیتزا دولچه دی بریده

***پیتزا دولچه دی بریده*** ( Pizza dolce di Beridde) که با نام ***پیتزا اِبریکا*** () نیز شناخته می‌شود) یا ***دیامانتی رومانی*** ( ، یک نان شیرین بدون مخمر است که با شهر رم، در منطقه لاتزیو‌ ایتالیا مرتبط است. جامعه یهودیان رومی این دسر سنتی را به مناسبت مراسم ختنه *[[بریت میلا|بریت]]* تهیه می‌کنند.

## ریشه‌شناسی
واژهٔ پیتزا در اینجا نه به معنای امروزی آن که از طریق زبان ناپلی به ایتالیایی سرایت کرده است، بلکه به معنای اصلی لاتین قرون وسطایی «فوکاچا» در نظر گرفته می‌شود، و بنابراین، مانند پیتزای عید پاک، منشأ باستانی این غذا را نشان می‌دهد. اصطلاح *پیتزا* در لاتین قرون وسطایی برای اولین بار در سال ۹۶۶ در ناپل و در سال ۹۹۷ در گائتا به کار رفته است و همچنین برای اشاره به غذاهای تشریفاتی پخته شده برای عید پاک مانند پیتزاهای عید پاک استفاده می‌شد. آماده‌سازی‌های مشابه در کتابچه‌های آشپزی اوایل قرن نوزدهم مانند کتابچه‌های وینچنزو آنیولتی گزارش شده است. 

نام کیک، *برید،* از شکل یهودی -رومی کلمه بریت میلا (به معنای «پیمان ختنه» در زبان عبری) گرفته شده است، یعنی ختنه آیینی نوزادان پسر در جامعه.

## تاریخچه
ریشه‌های این غذا مبهم است، اما این کیک ممکن است توسط یهودیان اسپانیایی که در سال ۱۴۹۲ از اسپانیا تحت فرمان الحمرا رانده شدند یا توسط کسانی که در سال ۱۴۹۳ از سیسیل اخراج شدند، به رم آورده شده باشد. این امر توضیح می‌دهد که مواد تشکیل دهنده آن شامل آجیل، کشمش و میوه‌های شیرین است که از غذاهای رایج در کشورهای مسلمان است.

طبق گزارش‌ها *، پیتزای اِبریکا* دسر مورد علاقه پاپ بندیکت شانزدهم بوده است.

## مواد لازم
مواد اصلی این نان که نه تخم مرغ دارد و نه مخمر، آرد، شکر، بادام (هم کامل و هم آسیاب شده)، کشمش، میوه‌های قندی (معمولاً بالنگ)، روغن زیتون یا سایر روغن‌های گیاهی، شراب سفید و دانه کاج است.  

## آماده‌سازی
بندانگشتی|نانوایی در گتوی رومی
مواد اولیه با شراب و روغن ولرم مخلوط می‌شوند و ورز داده می‌شوند تا نوعی خمیر شیرینی نرم و شیرین تشکیل شود که نباید به دست بچسبد. این خمیر با وردنه به ضخامت حدود  پهن می‌شود. به صورت لوزی  یا مستطیل (به اولی‌ها *الماس* می‌گویند) برش داده شده و در فر بسیار داغ پخته می‌شوند تا پوسته‌ای روی سطح آن تشکیل شود، در حالی که داخل آن باید نرم بماند.

## سنت مذهبی و فروش
به‌طور سنتی در پایان مراسم، به هر یک از شرکت‌کنندگان در جشن ختنه، یک قرص از این کیک داده می‌شود. این کیک در کیسه‌ای از شیرینی به نام *کاوود* قرار دارد، که در زبان عبری به معنای «وقار» است و نماد فرمان احترام به پدر و مادر است.

*پیتزای برییده* علاوه بر اینکه در خانواده‌ها برای جشن ختنه آماده می‌شود، توسط نانوایی‌های کوشر مانند پاستی‌سریا بوچونه در گتوی رومی (در سنت آنجلو *[[ریونی رم|ریونه]]*) به همراه سایر شیرینی‌های سنتی یهودی مانند ریکوتا و تارت آلبالو و *موستاکیولی* به فروش می‌رسد.

## منابع

رده:آشپزی لاتزیو
رده:فراورده‌های تنوری یهودی
رده:نان‌های ایتالیایی
رده:نان‌های شیرین
مارک آبرامز

**مارک آبرامز** (**؛ ۲۷ آوریل ۱۹۰۶ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۴) جامعه‌شناس و پژوهشگر افکار عمومی بریتانیایی بود که به عنوان یکی از پیشگامان افکارسنجی مدرن در بریتانیا شناخته می‌شود. او تأثیر مهمی بر رویکردهای علمی به مطالعهٔ رفتار رأی‌دهندگان و مصرف‌کنندگان در قرن بیستم داشت.

## زندگی‌نامه
مارک آبرامز در لندن متولد شد و تحصیلات خود را در کالج دانشگاهی لندن و سپس دانشگاه کمبریج در رشته اقتصاد ادامه داد. فعالیت حرفه‌ای او با ورود به حوزهٔ پژوهش‌های بازاریابی و اجتماعی آغاز شد و در سال ۱۹۳۰ به تحقیقات بازار و سنجش افکار عمومی روی آورد.

## فعالیت حرفه‌ای
در خلال جنگ جهانی دوم، آبرامز در بخش تحقیقات اجتماعی وزارت اطلاعات بریتانیا خدمت کرد، جایی که تجربهٔ عظیمی در گردآوری داده‌های میدانی و تحلیل نگرش‌های عمومی به دست آورد. پس از جنگ، او شرکت *Social Surveys Ltd.* را هدایت کرد که به انجام نظرسنجی‌های گالوپ در بریتانیا شهرت یافت.

از مهم‌ترین فعالیت‌های او:
* تحلیل افکار عمومی در آستانهٔ انتخابات‌های ملی بریتانیا (۱۹۴۵–۱۹۷۰)
* مطالعات جامعه‌شناختی دربارهٔ طبقهٔ متوسط و سبک زندگی شهری
* معرفی روش‌های نمونه‌گیری علمی و مصاحبه‌های ساختارمند در بریتانیا

## آثار
* *The Teenage Consumer* (۱۹۵۹) – مطالعهٔ رفتار مصرفی جوانان
* گزارش‌های متعدد برای BBC، دولت بریتانیا و احزاب سیاسی دربارهٔ تغییرات اجتماعی و فرهنگی

## جایگاه و میراث
مارک آبرامز به دلیل پیوند میان روش‌های علوم اجتماعی و نیازهای عملی سیاست‌گذاران، رسانه‌ها و بازار، نقش مهمی در گسترش نفوذ جامعه‌شناسی کاربردی در قرن بیستم داشت. بسیاری از روش‌های او پایهٔ تحقیقات افکارسنجی امروز در بریتانیا هستند.

## جستارهای وابسته
* افکارسنجی
* نظرسنجی گالوپ
* جامعه‌شناسی کاربردی

## منابع

رده:جامعه‌شناسان اهل بریتانیا
رده:زادگان ۱۹۰۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان کالج دانشگاهی لندن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کمبریج
مکتب روابط انسانی (مدیریت)

**مکتب روابط انسانی (مدیریت)** (به انگلیسی: *Human Relations School*) یکی از رویکردهای اصلی در مدیریت و سازمان‌دهی است که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی ظهور کرد و بر اهمیت جنبه‌های رفتاری، روانی و اجتماعی کارکنان در محیط کار تأکید دارد. این مکتب در واکنش به محدودیت‌های مکتب مدیریت علمی و تمرکز شدید آن بر کارایی فنی پدید آمد و به ایجاد نگرشی انسان‌مدار در مدیریت انجامید.

## پیشینه
مفهوم روابط انسانی ریشه در مطالعات التون مایو (Elton Mayo) و همکارانش در کارخانه وسترن الکتریک هاثورن در شیکاگو دارد که از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۲ انجام شد. آزمایش‌های هاثورن نشان دادند که عواملی همچون توجه و قدردانی از کارکنان، کیفیت روابط میان سرپرستان و زیردستان، و روحیهٔ گروهی بر بهره‌وری تأثیر محسوسی می‌گذارند.

## ویژگی‌ها
مکتب روابط انسانی بر چند اصل اساسی تکیه دارد:
* **اهمیت انگیزش** – انگیزش کارکنان از طریق احترام، مشارکت و ایجاد حس تعلق افزایش می‌یابد.
* **نقش گروه‌های غیررسمی** – ساختارهای اجتماعی غیررسمی در محیط کار می‌توانند فرهنگ سازمانی را شکل دهند.
* **ارتباطات باز** – ارتباط مؤثر میان مدیران و کارکنان موجب هماهنگی بیشتر و کاهش تعارض می‌شود.
* **رهبری انسانی** – رهبران نقش تسهیل‌کننده دارند، نه صرفاً دستوردهنده.

## تفاوت با مدیریت علمی
برخلاف مدیریت علمی فردریک تیلور که بر وظایف مکانیکی، زمان‌سنجی و کارایی تکنیکی تأکید داشت، مکتب روابط انسانی معتقد بود که انسان موجودی اجتماعی است و باید به نیازهای روانی و اجتماعی او توجه شود.

## تأثیرات و نقدها
این رویکرد به توسعهٔ رشتهٔ رفتار سازمانی، روان‌شناسی صنعتی و سازمانی و شیوه‌های نوین مدیریت منابع انسانی کمک چشمگیری کرد. با این حال، برخی منتقدان آن را به خوش‌بینی مفرط و بی‌توجهی به ساختار قدرت و مسائل اقتصادی متهم کرده‌اند.

## جستارهای وابسته
* مدیریت
* مدیریت منابع انسانی
* رفتار سازمانی
* انگیزش

## منابع

رده:نظریه سازمانی
کارخانه وسترن الکتریک هاثورن

**وسترن الکتریک هاثورن** (به انگلیسی: *Western Electric Hawthorne Works*) یک کارخانهٔ بزرگ تولید تجهیزات مخابراتی بود که در سال ۱۹۰۵ م. در منطقهٔ سیسرو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا، توسط شرکت وسترن الکتریک افتتاح شد و تا سال ۱۹۸۳ به فعالیت ادامه داد. این کارخانه بیشتر به‌دلیل میزبانی «آزمایش‌های هاثورن» در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شهرت یافت که نتایج آن تأثیر مهمی بر شکل‌گیری مکتب روابط انسانی (مدیریت) در علوم مدیریتی داشت.

## تاریخچه
کارخانهٔ هاثورن برای پشتیبانی از تولید انبوه تجهیزات AT&T و خطوط تلفن طراحی شد. در اوج فعالیت، این مجموعه بیش از ۴۵٬۰۰۰ نفر کارمند داشت و یکی از بزرگ‌ترین مراکز صنعتی ایالات متحده به شمار می‌رفت.

## آزمایش‌های هاثورن
از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۲، گروهی از پژوهشگران به رهبری التون مایو و فریتز روتلیسبرگر مجموعه‌ای از مطالعات را بر روی کارگران بخش مونتاژ رله برق انجام دادند. هدف اولیه، بررسی تأثیر شرایط فیزیکی، مانند میزان نور و مدت زمان استراحت، بر بهره‌وری بود؛ اما نتایج غیرمنتظره نشان دادند که عوامل اجتماعی، توجه مدیریتی و مشارکت کارکنان نقش مهم‌تری در عملکرد دارند.

### اثر هاثورن
اصطلاح **اثر هاثورن** به گرایشی گفته می‌شود که در آن افراد هنگام آگاهی از تحت نظر بودن، عملکرد خود را بهبود می‌بخشند. این پدیده نه‌تنها در محیط‌های صنعتی، بلکه در آموزش، بهداشت و پژوهش‌های اجتماعی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است.

## اهمیت در مدیریت
شواهد به‌دست‌آمده از آزمایش‌های هاثورن، منجر به تغییر پارادایم در نظریه‌های مدیریتی شد و مکتب روابط انسانی (مدیریت) را به‌عنوان رویکردی متمرکز بر انگیزش و نیازهای اجتماعی کارکنان مطرح کرد.

## افول و بسته‌شدن
در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، با تغییرات تکنولوژیک و کاهش تقاضا برای تجهیزات سنتی مخابراتی، فعالیت کارخانه کاهش یافت و در سال ۱۹۸۳ رسماً بسته شد. زمین و ساختمان‌های آن بعدها برای توسعه‌های شهری و صنعتی مجدداً استفاده شدند.

## جستارهای وابسته
* آزمایش‌های هاثورن
* اثر هاثورن
* وسترن الکتریک
* مکتب روابط انسانی (مدیریت)

## منابع

رده:بل سیستم
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در شهرستان کوک، ایلینوی
رده:تاریخ مخابرات در ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ صنایع ایالات متحده آمریکا
رده:موزه‌ها در شهرستان کوک، ایلینوی
رده:موزه‌های ارتباطات در ایالات متحده آمریکا
فریتز روتلیسبرگر

**فریتز یولیوس روتلیسبرگر** (به انگلیسی: *Fritz Jules Roethlisberger*؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۸۹۸ – درگذشتهٔ ۱۷ مه ۱۹۷۴) استاد مدیریت در دانشکده بازرگانی هاروارد و از پژوهشگران برجستهٔ آزمایش‌های هاثورن بود که به همراه التون مایو و دیگر همکارانش در شکل‌گیری مکتب روابط انسانی (مدیریت) نقش بنیادی ایفا کرد.

## زندگی‌نامه
روتلیسبرگر در نیویورک متولد شد و پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۹۲۱ از دانشگاه کلمبیا با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. سپس تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه هاروارد و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ادامه داد.

## فعالیت علمی
روتلیسبرگر از سال ۱۹۲۷ به‌عنوان استاد و پژوهشگر به دانشکده بازرگانی هاروارد پیوست. او به‌همراه ویلیام جی. دیکسون، مطالعات میدانی گسترده‌ای در کارخانهٔ وسترن الکتریک هاثورن انجام داد که نتایجش در کتاب مشهور ***مدیریت و کارگر*** (*Management and the Worker*) در سال ۱۹۳۹ منتشر شد. یافته‌های او نشان دادند که عوامل اجتماعی، ارتباطات غیررسمی و احساس تعلق، نقش اساسی در بهره‌وری کارکنان دارند.

## نقش در مکتب روابط انسانی (مدیریت)
به‌واسطهٔ تحلیل‌های نظری و روش‌شناسی دقیق روتلیسبرگر، مکتب روابط انسانی (مدیریت) از یک سری مشاهدات تجربی به یک چارچوب علمی منسجم تبدیل شد. او بر اهمیت نگاه انسان‌مدار به سازمان و لزوم توجه به انگیزش و روابط گروهی تأکید داشت.

## آثار شاخص
* *Management and the Worker* (همراه با ویلیام جی. دیکسون، ۱۹۳۹)
* *Counseling in an Organization* (۱۹۶۶) – مطالعه‌ای در زمینهٔ مشاورهٔ سازمانی
* مقالات متعدد در حوزهٔ رفتار سازمانی و توسعه منابع انسانی

## میراث علمی
آثار روتلیسبرگر همچنان در آموزش رفتار سازمانی، مدیریت منابع انسانی و روان‌شناسی صنعتی و سازمانی تدریس می‌شوند. او در شکل‌گیری رشتهٔ رفتار سازمانی به‌عنوان یک شاخهٔ مستقل نقش مهمی داشت.

## درگذشت
فریتز روتلیسبرگر در ۱۷ مه ۱۹۷۴ در ماساچوست درگذشت. آثار و ایده‌های او هنوز هم الهام‌بخش مدیران، مشاوران و پژوهشگران است.

## جستارهای وابسته
* آزمایش‌های هاثورن
* مکتب روابط انسانی (مدیریت)
* وسترن الکتریک هاثورن
* التون مایو

## منابع

رده:زادگان ۱۸۹۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:نظریه‌پردازان کسب و کار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان کلمبیا کالج (نیویورک)
رده:اعضای هیئت علمی مدرسه کسب‌وکار هاروارد
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد
رده:نظریه‌پردازان سازمان آمریکایی
رده:اهالی نیویورک