جیمز تئودور بنت

**جیمز تئودور بنت** (؛ (۳۰ مارس ۱۸۵۲ – ۵ مه ۱۸۹۷) یک کاوشگر، باستان‌شناس و نویسنده انگلیسی بود.

## زندگی‌نامه
جیمز تئودور بنت در ۳۰ مارس ۱۸۵۲ در لیورپول متولد شد. او فرزند جیمز (۱۸۰۷–۱۸۷۶) و النور بنت (۱۸۱۱–۱۸۷۳) از خانه بیلدون در نزدیکی برادفورد یورک‌شر بود، جایی که بنت دوران نوجوانی خود را در آنجا گذراند. او در مدرسه مقدماتی مالورن ولز، مدرسه رپتون و کالج وادم، آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۸۷۵ فارغ‌التحصیل شد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او ویلیام (۱۷۶۹–۱۸۲۰) و سارا بنت بودند؛ همین ویلیام بنت بود که «کارخانه آبجوسازی بنت» را تأسیس کرد؛ کسب‌وکاری موفق که تا دهه ۱۹۷۰ همچنان فعال بود و به ثروت خانواده کمک کرد. یکی از عموهای بنت، سر جان بنت، در سال‌های ۱۸۵۰–۱۸۵۱ شهردار لیورپول بود.

بنت در سال ۱۸۷۷ با میبل هال-دیر (۱۸۴۷–۱۹۲۹) ازدواج کرد که در تمام سفرهایش همکار و همراه او شد و از طریق عکاسی و ثبت خاطرات در کارهای علمی او مشارکت داشت. آن‌ها از زمان ازدواج تقریباً هر سال به خارج از کشور می‌رفتند و سفرهای گسترده‌ای را در ایتالیا و یونان آغاز کردند. او در سال ۱۸۷۹ کتابی دربارهٔ جمهوری سان مارینو با عنوان «شیدایی آزادی» منتشر کرد و به شهروندی سان مارینو درآمد؛ در سال بعد کتاب «جنوا: چگونه جمهوری برخاست و سقوط کرد» منتشر شد و در سال ۱۸۸۱ «زندگی جوزپه گاریبالدی» را به چاپ رساند. تحقیقات این زوج در مجمع‌الجزایر دریای اژه در زمستان‌های ۱۸۸۲/۳ و ۱۸۸۳/۴ منجر به انتشار کتاب «کیکلادها؛ یا زندگی در میان یونانیان جزیره‌نشین» (۱۸۸۵) شد.
[بندانگشتی|تئودور بنت در حال پذیرایی از بازدیدکنندگان در [گورپشته‌های دیلمون در بحرین.]]

در زمان مرگ بنت در سال ۱۸۹۷، این زوج در خیابان گریت کامبرلند لندن و ساتون هال در خارج از مک‌کلسفیلد چشایر سکونت داشتند.

## تحقیقات باستان‌شناسی
بندانگشتی|چپ|نقشه عربستان که مسیرهای سفر تئودور بنت را نشان می‌دهد.
از این دوره به بعد، بنت به‌طور ویژه بر تحقیقات باستان‌شناسی و مردم‌نگاری تمرکز کرد. سال‌های ۱۸۸۳–۱۸۸۸ به تحقیقات در مدیترانه شرقی و آناتولی اختصاص یافت و یافته‌های او در «مجله مطالعات هلنی» و دیگر نشریات منتشر شد؛ تحقیقات او در جزیره آنتیپاروس حائز اهمیت است. در سال ۱۸۸۹، او حفاری‌هایی را در جزایر بحرین در خلیج فارس انجام داد تا شواهدی بیابد که آن‌ها خاستگاه اولیه تمدن فنیقی‌ها بوده‌اند؛ او و همسرش از طریق ایران به انگلستان بازگشتند و در طول مسیر با ناصرالدین‌شاه دیدار کردند. پس از اعزامی در سال ۱۸۹۰ به کیلیکیه، بنت یک سال را در آفریقای جنوبی گذراند تا با بررسی برخی از ویرانه‌ها در ماشونالند، بر مسئله منشأ آن‌ها و تاریخ اولیه شرق آفریقا نوری بتاباند. بنت معتقد بود که زیمبابوه بزرگ در ابتدا توسط نیاکان مردم شونا ساخته شده است. به همین منظور در سال ۱۸۹۱ به همراه همسرش و نقشه‌بردار گلاسکویی، رابرت مک‌نیر ویلسون سوان، اولین بررسی دقیق زیمبابوه بزرگ را انجام داد. او کارهای خود را در کتاب «شهرهای ویران‌شده ماشونالند» (۱۸۹۲) توصیف کرد. به‌طور مشهوری، ویکتور لره و آلفرد فوشر این دیدگاه را رد کرده و ادعا کردند که یک فرهنگ غیرآفریقایی سازه‌های اصلی را بنا کرده است. با این حال، باستان‌شناسان امروزی موافقند که این شهر محصول تمدن آفریقایی زبان شونا بوده است.

در سال ۱۸۹۳، او به بررسی ویرانه‌های اکسوم و دیگر مکان‌ها در شمال اتیوپی پرداخت. کتاب او «شهر مقدس اتیوپیایی‌ها» (۱۸۹۳) گزارشی از این سفر ارائه می‌دهد.

بنت سپس با پذیرش خطرات بسیار از منطقه تقریباً ناشناخته حضرموت (۱۸۹۳–۱۸۹۴) بازدید کرد و در طول این سفر و سفرهای بعدی به جنوب شبه‌جزیره عربستان، به مطالعه تاریخ باستان، ویژگی‌های فیزیکی و وضعیت فعلی منطقه پرداخت. در سواحل استان ظفار در سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۵، او از ویرانه‌هایی بازدید کرد که آن‌ها را با «آبیساپولیس»، مرکز تجار صمغ کندر، یکی دانست. در سال‌های ۱۸۹۵–۱۸۹۶، او بخشی از سواحل آفریقایی دریای سرخ را بررسی کرد و در آنجا ویرانه‌های یک معدن طلای بسیار باستانی و آثاری از آنچه نفوذ سبا می‌دانست، پیدا کرد. بنت در حالی که در سفر دیگری در جنوب عربستان و سقطرا (۱۸۹۶–۱۸۹۷) بود، به مالاریا مبتلا شد و در ۵ مه ۱۸۹۷، چند روز پس از بازگشت به لندن، درگذشت.

میبل بنت که با مهارت عکاسی خود به موفقیت سفرهای همسرش کمک کرده بود، در سال ۱۹۰۰ کتاب «جنوب عربستان، سودان و سقطرا» را منتشر کرد که نتایج آخرین سفر آن‌ها به آن مناطق را ثبت کرده بود.

## مجموعه‌ها
اکثر مجموعه‌های بنت (شامل صدها اثر هنری) در موزه بریتانیا در لندن قرار دارد. مجموعه‌های کوچک‌تری نیز در مکان‌های زیر نگهداری می‌شوند: موزه پیت ریورز در آکسفورد؛ موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن؛ باغ گیاه‌شناسی سلطنتی، کیو در لندن؛ موزه تاریخ طبیعی لندن؛ سالگریو مانور در بنبوری و موزه هریس در پرستون. در خارج از بریتانیا نیز آثاری در موزه بناکی آتن، موزه‌های باستان‌شناسی استانبول، موزه آفریقای جنوبی در کیپ‌تاون و زیمبابوه بزرگ در ماسوینگو وجود دارد. برخی از نسخه‌های خطی او نیز در انجمن سلطنتی جغرافیا و کتابخانه بریتانیا آرشیو شده‌اند.

## میراث
موزه تاریخ طبیعی لندن مجموعه‌های کوچکی از صدف‌ها و حشراتی دارد که خانواده بنت در دهه ۱۸۹۰ با خود آوردند. امروزه برخی از صدف‌ها نام بنت را بر خود دارند (مانند *Lithidion bentii* و *Buliminus bentii*). چندین گیاه و دانه که آن‌ها از جنوب عربستان آوردند اکنون در هرباریوم باغ‌های گیاه‌شناسی پادشاهی، کیو نگهداری می‌شود؛ یکی از این نمونه‌ها *Echidnopsis Bentii* است که در آخرین سفر او در سال ۱۸۹۷ جمع‌آوری شد. همچنین نام بنت در نام علمی گونه‌ای از مارمولک‌های عربی به نام مارمولک بنتی گرامی داشته شده است.
بندانگشتی|تئودور و میبل بنت در یک گور مشترک در کلیسای سنت مری در اسکس انگلستان دفن شده‌اند.

تئودور و میبل بنت در یک قبر و بنای یادبود مشترک (سمت راست) در حیاط کلیسای سنت مری در تیدن بویس، اسکس، بریتانیا دفن شده‌اند. کتیبه روی آن چنین است: «اینجا پس از سفرهای طولانی‌اش، جی. تئودور بنت، FRGS, FSA، همسر میبل ویرجینیا آنا هال-دیر، فرزند جیمز و مارگارت النور بنت از خانه بیلدون، یورک‌شر، آرام گرفته است. "بودن با مسیح که بسیار بهتر است."»

## یادداشت‌ها

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 
* 
* *[http://tambent.com/ Theodore & Mabel Bent: Explorers By Nature]* (وبگاه اختصاصی سفرهای آن‌ها)

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آنتی‌پاروس
رده:اعضای انجمن سلطنتی جغرافیایی
رده:باستان‌شناسان اهل انگلستان
رده:دانش‌آموختگان کالج وادهام، آکسفورد
رده:درگذشتگان ۱۸۹۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۵۲ (میلادی)
رده:سفرنامه‌نویسان اهل انگلستان
رده:کاوشگران اهل آفریقای جنوبی
رده:کاوشگران شبه‌جزیره عربستان
رده:نویسندگان اهل لیورپول
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۱۹ (میلادی) اهل انگلستان
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل انگلستان