ایرلند در المپیک

**[[ایرلند]]** از سال ۱۹۲۴ در بازی‌های المپیک تابستانی و از سال ۱۹۹۲ در بازی‌های المپیک زمستانی تیمی دارد که به نمایندگی از «ایرلند» به عنوان یک ملت یا کشور مستقل، شرکت کرده است.

کمیته ملی المپیک در ایرلند با سه نام سابقه دارد. در ابتدا از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۲ میلادی، *شورای المپیک ایرلند* (IOC) نامیده می‌شد (حروف اختصاری آن با کمیته بین‌المللی المپیک اشتباه نشود که IOC نامیده می‌شود). از سال ۱۹۵۲ تا ۲۰۱۸ میلادی، به *شورای المپیک ایرلند* (OCI) نام خود را تغییر داد. سپس در سال ۲۰۱۸ میلادی به *[[فدراسیون المپیک ایرلند]]* (OFI) بدل شد.

شورای المپیک ایرلند در سال ۱۹۲۲ در دوران دولت موقت و پیش از تأسیس رسمی دولت آزاد ایرلند تشکیل شده بود. شورای المپیک ایرلند (به اختصار IOC) وابسته به کمیته بین‌المللی المپیک (همچنین "IOC") بود و توانست مجوز راهیابی به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ در پاریس را به دست آورد.

برای بسیاری از ورزش‌ها، فدراسیون ملی ایرلند نمایندهٔ ورزشی کل اهالی جزیره ایرلند است که هم شامل جمهوری ایرلند (در اصل یک قلمرو با عنوان ایالت آزاد ایرلند) است و شامل هم ایرلند شمالی (که پس از تأسیس ایالت آزاد ایرلند به عنوان یک کشور مستقل، تحت سلطه رسمی بریتانیا باقی ماند) است. ورزشکاران متولد ایرلند شمالی حق دارند خودشان انتخاب کنند که می‌خواهند به عنوان نماینده ایرلند مسابقه دهند یا بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی؛ زیرا به‌طور خودکار حق شهروندی هر دو کشور را دارند. در نتیجه، ورزشکاران تمایل دارند که نماینده کمیته ملی المپیک کشوری باشند که فدراسیون ورزشی آنها با آن همسو است. بسیاری از ورزشکاران برای راحت‌تر سهمیه گرفتن، تصمیم می‌گیرند تحت پرچم جمهوری ایرلند مسابقه دهند ولی در برخی ورزش‌های گروهی و تیم شرایط برعکس است و برای بالا بردن شانس، به بریتانیا می‌پیوندند. تعدادی از ورزشکاران سابقه دارند که نماینده هر دو کشور بوده باشند.

علاوه بر این، ایرلند این حق را به مهاجرین ایرلندی می‌دهد که بنا بر آنچه قانون اساسی به صراحت گفته، بتوانند از طریق میراث خانوادگی خود برخوردار شوند، یعنی اگر پدر و مادر یا پدربزرگ و مادربزرگشان ایرلندی بوده باشند، می‌توانند از حقوق شهروندی ایرلند برخوردار شوند و سهمیهٔ نمایندگی این کشور را در مسابقات ورزشی کسب کنند.

از اولین بازی‌های دوران مدرن در سال ۱۸۹۶ تا بازی‌های ۱۹۲۰ میلادی، جزیرهٔ ایرلند توسط تیم بریتانیای کبیر و ایرلند نمایندگی می‌شد. در دوره‌های اولیه بازی‌ها، «ایرلند» به‌عنوان یک تیم در رشته‌های خاصی به‌عنوان یکی از چند تیم بریتانیای کبیر و ایرلند شرکت می‌کرد که منعکس‌کننده ملت‌های داخلی بود. ایرلند یکی از کشورهایی بود که نه بازی‌های ۱۹۸۰ مسکو و نه بازی‌های ۱۹۸۴ لس آنجلس را تحریم نکردند. با این حال، ایرلند در اعتراض به حکم کمیته المپیک در سال ۱۹۳۵ که صلاحیت شورای المپیک ایرلند را از کل جزیره به قلمرو دولت آزاد ایرلند تقلیل داد، بازی‌های ۱۹۳۶ برلین را تحریم نمود.

بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس موفق‌ترین حضور ایرلند در بازی‌های المپیک در تاریخ این کشور بود و ایرلند رکورد قبلی ۶ مدال خود در المپیک ۲۰۱۲ لندن را، با کسب مجموع ۷ مدال شکست. این تیم همچنین از رکورد ۳ طلای یک دوره، در المپیک آتلانتا در ۱۹۹۶، فراتر رفت. بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس همچنین سالگرد صدمین سال از نخستین حضور ایرلند در بازی‌های المپیک تابستانی محسوب می‌شد.

بوکس موفق‌ترین ورزش ایرلند در بازی‌های المپیک است که بیش از ۵۰ درصد مدال‌های کسب شده این کشور را به خود اختصاص داده است. دو و میدانی، بوکس و شنا نیز هر یک با چهار مدال، بیشترین مدال طلا را به خود اختصاص داده‌اند.

بسیاری از ورزش‌های محبوب در ایرلند یا ورزش‌های المپیکی نیستند (مانند بازی های گالیک و اسب‌دوانی) یا اخیراً به بازی‌ها افزوده شده‌اند (گلف و راگبی هفت). با وجود این، ایرلند یک کشور المپیکی ثابت و مشتاق بوده است و مدال آوران آن به‌طور گسترده‌ای مورد تحویل و تجلیل قرار می‌گیرند و حتی گرفتن سهمیه المپیک در این کشور بسیار ارزشمند است.

## جدول مدال‌ها

### تابستانی

### زمستانی

### مدال‌ها بر حسب ورزش

## لیست مدال آوران
جداول زیر شامل مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران در تیم‌های فدراسیون ایرلند است. تمام مدال‌ها در بازی‌های تابستانی کسب شده‌اند. بهترین نتیجه ایرلند در بازی‌های زمستانی، توسط کلیفتون راتسلی کسب شد که در اسکلتون مردان در بازی‌های سال ۲۰۰۲ در سالت لیک سیتی به جایگاه چهارمی رسید.

برخی از ورزشکاران به نمایندگی از کشورهای دیگر، مشخصاً بریتانیای کبیر، مدال‌هایی را به دست آورده‌اند که در این جدول گنجانده نشده‌اند و ورزشکاران ایرلندی مهاجر به ویژه در مسابقات اولیه برای ایالات متحده موفق به کسب مدال‌هایی شده بودند که در جدول نیامده. با این حال، برجسته‌ترین ورزشکار ایرلندی که برای کشورهای دیگر مدال کسب کرد، تام کیلی بود که در سال ۱۹۰۴ میلادی در مسابقات دو و میدانی مدال طلا را به دست آورد. او پیشنهاد سفر رایگان و پرداخت هزینه‌های سفرش از سوی مقامات انگلیسی و آمریکایی را رد کرد تا به روش خود به مسابقات راه یابد و اصرار داشت که نمایندهٔ ایرلند معرفی شود و حتی تا تلاش کرد پرچم بریتانیای کبیر را در مراسم توزیع مدال با پرچم ایرلند جایگزین کند. ملیت مورد مناقشه کیلی هم در تاریخ المپیک بریتانیا و هم در تاریخچه المپیک به‌طور کلی، اهمیت آماری تاریخی دارد؛ زیرا بریتانیایی‌ها در آن دوره طلای دیگری به دست نیاوردند و اگر این مدال ره متعلق به بریتانیا بدانیم، می‌شود گفت بریتانیا تنها کشوری است که در تمام ادوار المپیک مدال طلا کسب کرده.

### مدال‌آوران

## منابع

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### پانویس

## پیوند به بیرون

* 
* 
*