توما گونزیگ

**توما گونزیگ** (؛ زاده ۷ سپتامبر ۱۹۷۰)، نویسنده کتاب کودکان، ستون‌نویس، رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و مجری رادیو بلژیکی فرانسوی‌زبان است.

## زندگی‌نامه
توما گونزیگ در ۷ سپتامبر ۱۹۷۰ در بروکسل زاده شد. او فرزند ادگار گونزیگ، کیهان‌شناس است.

دوران کودکی او با خوانش‌پریشی رقم خورد؛ او در ابتدا دوران مدرسه سختی را پشت سر گذاشت تا اینکه در رشته علوم سیاسی مدرک گرفت.

در سال ۱۹۹۳، او نخستین مجموعه داستان کوتاه خود، «*وضعیت ناپایدار متمایل به ماه اوت*» را منتشر کرد.

او پس از ۱۰ سال کتاب‌فروشی در کتاب‌فروشی تروپیسم (بروکسل)، استاد ادبیات در دانشکده‌های عالی هنری لاکامبر و سن‌لوک شد. او همچنین از سال ۲۰۰۶ ستون‌نویس منظم برنامه رادیویی «*بازی واژه‌نامه‌ها*» (لا پریمیر)، روزنامه *[[لو سوآر]]* و برنامه تلویزیونی «*دفاتر قدرت*» در شبکه لا اون بوده است.

در ۶ مارس ۲۰۰۸، گونزیگ که دارای کمربند قهوه‌ای کاراته است، برای بازپس‌گیری حقوق یکی از مجموعه داستان‌های کوتاهش، «*کاربوواترستومپ*»، و برای جلوگیری از هزینه‌های دادگاه، در جریان نمایشگاه کتاب بروکسل، لوک پیرِ ناشر را که دارای کمربند قرمز تکواندو بود به دوئل فراخواند. این مبارزه با پیروزی نویسنده به پایان رسید که بدین ترتیب حقوق خود را بازپس گرفت.

او جایزه ویکتور روسل ۲۰۰۱ را برای نخستین رمانش «*مرگ یک دوزبانه تمام‌عیار*» و جایزه ناشران را در سال ۲۰۰۳ برای مجموعه داستان کوتاه «*کوچک‌ترین باغ‌وحش جهان*» دریافت کرد.

او چهار بار با مجله ادبی آنلاین «*بُن‌آتیره*» همکاری کرد و داستان‌های کوتاه منتشرنشده‌ای در آنجا به چاپ رساند.

از آوریل ۲۰۱۰، او ستون‌نویس برنامه رادیویی «ماتن پریمیر» است که در بخش «کافه سره» خود، پرتره‌ای از مهمان روز را ترسیم می‌کند.

در سال ۲۰۱۳، رمان او «کتاب راهنمای بقا برای ناتوانان»، جایزه سه‌ساله رمان جامعه فرانسوی بلژیک را برایش به ارمغان آورد و در سال ۲۰۱۴، او یک نمایشنامه، یک تک‌گویی نمایشی، با عنوان «و با دُمش ضربه می‌زند» نوشت که ابتدا در تئاتر لتانور و سپس در جشنواره آوینیون اجرا شد.

داستان‌های گونزیگ با کمدی سیاه او شناخته می‌شوند، مانند مجموعه‌اش، «*کوچک‌ترین باغ‌وحش جهان*»، که در آن هر داستان کوتاه حیوانی دوست‌داشتنی و آشنا را به تصویر می‌کشد که به سرنوشتی شوم دچار می‌شود. نقد اجتماعی که بسیار پررنگ است، هرگز جهت‌دار یا طبقه‌بندی‌پذیر نیست. در نهایت، او میان فرهنگ فرهیخته و فرهنگ عامه در نوسان است که در کتاب «*۱۰٬۰۰۰ لیتر وحشت خالص*» به شکلی صریح به آن ادای احترام می‌کند.

او گهگاه برای تئاتر و سینما می‌نویسد: او به‌ویژه در نگارش فیلم‌نامه فیلم *[[عهد کاملاً جدید]]* با ژاکو وان دورمالِ کارگردان فیلم همکاری داشت؛ فیلمی که در بخش موازی دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ انتخاب شد و علاوه بر نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی‌زبان در هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب و نامزدی جایزه سزار برای بهترین فیلم خارجی در چهل و یکمین دوره جوایز سزار، برنده جایزه بهترین فیلمنامه در جشنواره بین‌المللی فیلم دوبلین شد.

در سال ۲۰۲۴، او جایزه باب موران را برای رمانش «*راکی، آخرین ساحل*» دریافت کرد.

## جوایز و افتخارها
* ۱۹۹۹: جایزه اسکام بلژیک (انجمن مدنی نویسندگان چندرسانه‌ای، بلژیک)، بخش ادبیات.
* ۲۰۰۱: جایزه ویکتور روسل ۲۰۰۱ برای اولین رمانش *مرگ یک دوزبانه تمام‌عیار*
* ۲۰۱۶:
** جایزه ماگریت بهترین فیلمنامه ۲۰۱۶ برای *[[عهد کاملاً جدید]]*
** بهترین فیلمنامه در جشنواره بین‌المللی فیلم دوبلین برای *[[عهد کاملاً جدید]]*.
** جوایز تروفی فرانکوفون سینما ۲۰۱۶: تروفی فرانکوفون فیلمنامه برای *[[عهد کاملاً جدید]]*
* ۲۰۲۴: جایزه باب موران برای رمانش «*راکی، آخرین ساحل*»

## منابع

رده:نویسندگان اهل بلژیک در فرانسوی
رده:نویسندگان کمیک اهل بلژیک