جنبش شهروندان نگران برای آزادی‌های مدنی

**جنبش شهروندان نگران برای آزادی‌های مدنی** (**MCCCL** ) یک ائتلاف حمایتی در فیلیپین است که اولین بار تحت رهبری خوزه دبلیو. دیوکنو در سال ۱۹۷۱، در پاسخ به تعلیق حکم احضار به دادگاه در پی بمب‌گذاری پلازا میراندا، تشکیل شد. این جنبش به خاطر مجموعه‌ای از راهپیمایی‌هایی که از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲ سازماندهی کرد، به ویژه گسترده‌ترین آنها در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۲، ساعاتی قبل از اعمال حکومت نظامی توسط دیکتاتوری مارکوس، به خوبی شناخته شد.

این ائتلاف در سال ۲۰۰۵ دوباره تشکیل شد و تا به امروز به فعالیت‌های حمایتی و رهبری جنبش دموکراتیک در فیلیپین ادامه می‌دهد.

## تأسیس ۱۹۷۱
با توجه به اینکه کنوانسیون قانون اساسی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ توجه دولتمردان و سیاستمداران مخالف دولت اقتدارگراتر فردیناند مارکوس را به خود جلب کرده بود، آنها عمدتاً تلاش‌های خود را بر تلاش‌های سیاسی از درون تالارهای قدرت متمرکز کردند. با این حال، همه اینها با بمب‌گذاری پلازا میراندا در ساختمان حزب لیبرال میتینگ *دی آوانس* در ۲۱ اوت ۱۹۷۱ تغییر کرد.

فردیناند مارکوس کمونیست‌ها را مسئول بمب‌گذاری دانست و از آن به عنوان دلیلی برای تعلیق حکم احضار به دادگاه و وادار کردن ارتش به دستگیری فعالان برجسته‌ای مانند لوزویمیندو دیوید از حزب کی ام و گری اولیوار از حزب ام دی پی استفاده کرد.

پس از لغو حکم احضار به دادگاه، دیوکنو نگران بود که مارکوس از این فرصت برای اعلام حکومت نظامی استفاده کند. تحت رهبری دیوکنو، جنبش شهروندان نگران برای آزادی‌های مدنی (MCCCL) - " *اتحادی گسترده از آزادی‌خواهان مدنی، نمایندگان مترقی کنوانسیون قانون اساسی، دانشجویان، متخصصان و همچنین کارگران* " برای اعتراض به این تصمیم بحث‌برانگیز تشکیل شد. همان‌طور که توسط نویسنده و استاد دانشگاه فیلیپین، پترونیلو داروئی، بازگو شده است: " *این اتحاد سه خواسته اساسی داشت: الف) لغو حکم احضار به دادگاه؛ ب) آزادی زندانیان سیاسی؛ و ج) مقاومت در برابر هرگونه برنامه دولت مارکوس برای اعلام حکومت نظامی.*

## ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۲، تجمع
چپ|بندانگشتی|بازدیدکنندگان از بانتیوگ در برابر بیانی، در حالی که سناتور «کا پپه» دیوکنو، به اعتراض سال ۱۹۷۲ نگاه می‌کند، فکر می‌کنند.
تجمعات ام سی سی سی ال به خاطر گستردگی‌شان به یاد آورده می‌شوند، که بزرگ‌ترین آنها در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۲ - تنها دو روز قبل از اعلام حکومت نظامی توسط مارکوس - برگزار شد که با حضور ۵۰۰۰۰ نفر در میدان میراندا برگزار شد. با مجموعه‌ای از خواسته‌های خاص، تجمعات ام سی سی سی ال همچنین یکی از اولین و موفق‌ترین رویدادها در گرد هم آوردن «*گروه‌های متنوع مانند گروه‌های «نات-دم» و گروه‌های «سوسیال دموکرات» و همچنین سازمان‌های مدنی مختلف» را رقم زد.* در طول این تجمع، بسیاری به «اوپلان قوس»، یک طرح مخفی برای اعلام حکومت نظامی، اعتراض کردند.

پس از تجمع، مارکوس با ترس از برکناری واکنش نشان داد و امضای اعلامیه شماره ۱۰۸۱ را در ساعت ۸:۰۰ به پایان رساند. بعد از ظهر، که حکومت نظامی سراسری اعلام می‌کرد. عصر روز بعد، در همان ساعت، به وزیر دفاع، خوان پونس انریل، گفته شد که در کنار یک پست برق در نزدیکی روستای واک-واک در ماندالویونگ، در مسیر رفتن به بخش خصوصی خود در روستای داسماریناس، از ماشین خود پیاده شود. ماشین دیگری در کنار وسیله نقلیه قبلی نزدیک شد و سپس افراد مسلح از ماشین پیاده شدند و چندین گلوله به سمت وسیله نقلیه انریل شلیک کردند. مارکوس ادعای جعلی‌ای مطرح کرد که به سرعت توسط مورخان رد شد مبنی بر اینکه به دلیل این حملات تروریستی که توسط مخالفانش برنامه‌ریزی شده بود، مجبور به اعلام حکومت نظامی خواهد شد. او این اعلامیه تلویزیونی را در ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۲، ساعت ۷:۱۵، اعلام کرد. بعد از ظهر

## حکومت نظامی
بسیاری از فعالانی که در ام سی سی سی ال فعال بودند، توسط دیکتاتوری مارکوس هنگام اعمال حکومت نظامی دستگیر شدند. خود دیوکنو یکی از ۴۰۰ نفر در «لیست اولویت» مارکوس بود که در ساعات اولیه صبح ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۲ - قبل از اینکه مارکوس حتی آن شب حکومت نظامی را اعلام کند - دستگیر شدند. برای اطمینان از اینکه شهروندان تجمع ۲۱ سپتامبر را فراموش کنند، او ۲۱ سپتامبر را «روز ملی شکرگزاری» اعلام کرد که آغاز دوران جدید دیکتاتوری او بود. تأثیر ناخواسته این بود که بسیاری در مورد تاریخ واقعی اعلام حکومت نظامی سردرگم شدند، زیرا اعلام عمومی در واقع در ۲۳ سپتامبر، دو روز پس از امضای اعلامیه شماره ۱۰۸۱ بود. دیوکنو بعداً گروه کمک حقوقی رایگان یا اف ال ای جی، اولین سازمان وکلای حقوق بشر، را برای مبارزه با حکومت نظامی و متوقف کردن نقشه‌های شوم مارکوس ایجاد کرد.

## احیا و بازگشت قرن بیست و یکم
اگرچه این ائتلاف با اجرای حکومت نظامی در اواخر سپتامبر ۱۹۷۲ عملاً منحل شد، اما یک سال پس از انتخابات ریاست جمهوری فیلیپین در سال ۲۰۰۴ در دوران دولت گلوریا آرویو، زمانی که مرگ چندین روزنامه‌نگار در سه‌ماهه اول سال گزارش شد و صحبت‌هایی در مورد لوایح ضد تروریسم مطرح شد که منتقدان ریاست جمهوری را تروریست می‌خواند، دوباره تشکیل شد. ام سی سی سی ال از آن زمان به فعالیت‌های حمایتی خود برای دموکراسی و حقوق مدنی در فیلیپین ادامه داده است.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۱ (میلادی) در فیلیپین