پیتر نولاسکو

**پیتر نولاسکو** (O. de M.) (به کاتالان: *Pere Nolasc*؛ به فرانسوی: *Pierre Nolasque* و به اسپانیایی: *Pedro Nolasco*؛ ۱۱۸۹ – ۶ مه ۱۲۵۶) یک نجیب‌زاده کاتولیک بود که به دلیل بنیان‌گذاری «فرقه مرسدریان» (مرسدریان‌ها) با تأیید پاپ گرگوری نهم در ۱۷ ژانویه ۱۲۳۵ شناخته می‌شود.

اگرچه درباره اینکه نولاسکو در فرانسه یا اسپانیا به دنیا آمده است بحث وجود دارد، اما روشن است که او در دوران نوجوانی در بارسلونا بوده و به عضویت ارتشی درآمد که با مورها در شبه‌جزیره ایبری می‌جنگید و همچنین به عنوان معلم سرخانه پادشاه جوان، (جیمز یکم)، منصوب شده بود.
## پیش‌زمینه
بین سده‌های هشتم تا پانزدهم میلادی، اروپای قرون وسطا در وضعیت جنگ‌های متناوب میان پادشاهی‌های مسیحی جنوب اروپا و حکومت‌های مسلمان شمال آفریقا، جنوب فرانسه، سیسیل و بخش‌هایی از اسپانیا قرار داشت. طبق گفته جیمز دبلیو. برادمن، خطر اسارت، چه توسط دزدان دریایی یا غارتگران ساحلی و چه در طول یکی از جنگ‌های متناوب منطقه، تهدیدی همیشگی برای ساکنان کاتالونیا، لانگدوک و سایر استان‌های ساحلی اروپای مسیحی قرون وسطا بود. حملات توسط شبه‌نظامیان، گروه‌ها و ارتش‌ها از هر دو طرف تقریباً به یک واقعه سالانه تبدیل شده بود.

گفته می‌شود تهاجمات آلفونسوی هشتم به اندلس در سال ۱۱۸۲، بیش از ۲٬۰۰۰ اسیر و هزاران واحد فدیه برای او به همراه داشت، در حالی که در سال ۱۱۹۱، حاکم قرطبه در حمله به سیلوس، ۳٬۰۰۰ اسیر و ۱۵٬۰۰۰ رأس دام را به غنیمت گرفت. برای بیش از ششصد سال، این رویارویی‌های مسلحانه مداوم منجر به تولید اسیران جنگی متعددی در هر دو طرف شد. هر مسیحی یا مسلمانی در نزدیکی مرزهای قلمرویی که مدام در حال تغییر بود، در خطر اسارت قرار داشت. اسیران غنیمت جنگی محسوب می‌شدند و کسانی که فدیه برایشان پرداخت نمی‌شد، به عنوان برده فروخته می‌شدند. در سرزمین‌های اسپانیای ویزیگوتیک، هر دو جامعه مسیحی و اسلامی به خرید و فروش اسیران عادت کرده بودند. در سده سیزدهم، علاوه بر ادویه، بردگان یکی از کالاهای پررونق تجارت بین بنادر مسیحی و مسلمان را تشکیل می‌دادند.

## زندگی
[بندانگشتی|250px|چپ|قدیس پیتر نولاسکو رویایی از [اورشلیم می‌بیند.]]
منابع درباره خاستگاه مرسدریان‌ها اندک است و تقریباً هیچ چیز از بنیان‌گذار آن‌ها، پیتر نولاسکو، دانسته نیست. روایتی که بین سده پانزدهم تا اوایل سده هفدهم شکل گرفت، در نهایت به قدیس شدن نولاسکو در سال ۱۶۲۸ منجر شد. دو روایت اولیه، نوشته نادال گاور و پدرو سیخار (وقایع‌نگاران مرسدریان در اواسط سده پانزدهم)، اعلام می‌کنند که بنیان‌گذار، فرزند یک بازرگان، اهل روستای فرانسوی *ما-سنت-پوئل* در نزدیکی شهر *کاستلنوداری* در دپارتمان امروزی اود بوده است. روایت کامل‌تری از زندگی او توسط فرانسیسکو زومل در سال ۱۵۸۸ منتشر شد که مبنای زندگی‌نامه ارائه‌شده در «Acta Sanctorum» قرار گرفت.

به گفته باتلر، نولاسکو در جنگ علیه كآلبیژنی‌ها از سیمون دو مونت‌فورت پیروی کرد. در نبرد موره، مونت‌فورت پادشاه پیتر دوم آراگون را شکست داد و کشت؛ پسرش جیمز را که کودکی شش ساله بود به اسارت گرفت و او را همراه با نولاسکو (که بیست و پنج سال داشت و به عنوان معلم سرخانه او منصوب شده بود) به آراگون بازگرداند.

نولاسکو پس از زیارت بانوی ما مونتسرات، به بارسلونا رفت و در آنجا به انجام کارهای خیریه گوناگون پرداخت. نولاسکو نسبت به وضعیت اسفبار مسیحیانی که در حملات مورها اسیر شده بودند نگران شد و تصمیم گرفت برای کمک به این نگون‌بختان، یک فرقه مذهبی تأسیس کند.
## منابع

رده:قدیسان
رده:کاتولیک‌ها
رده:بنیان‌گذاران
رده:زادگان ۱۱۸۹ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۲۵۶ (میلادی)
رده:قدیسان مسیحی در سده ۱۳ (میلادی)
رده:قدیسان کاتولیک رومی اهل کاتالان
رده:بنیان‌گذاران جوامع مذهبی کاتولیک رومی
رده:قدیس‌های میانه فرانسوی
رده:قدیسان کاتولیک رومی اهل اسپانیا