زبان ایتالیایی در ایالات متحده

}
| style="text-align: center;" | ۱٬۳۶۵٬۱۱۰
|-
| ۱۹۲۰ 
| style="text-align: center;" | ۱٬۶۲۴٬۹۹۸
|-
| ۱۹۳۰ 
| style="text-align: center;" | ۱٬۸۰۸٬۲۸۹
|-
| ۱۹۴۰
| style="text-align: center;" | ۳٬۷۵۵٬۸۲۰
|-
| ۱۹۶۰ 
| style="text-align: center;" | ۱٬۲۷۷٬۵۸۵
|-
| ۱۹۷۰
| style="text-align: center;" | ۱٬۰۲۵٬۹۹۴
|-
| ۱۹۸۰
| style="text-align: center;" | ۱٬۶۱۸٬۳۴۴
|-
| ۱۹۹۰
| style="text-align: center;" | ۱٬۳۰۸٬۶۴۸
|-
| ۲۰۰۰
| style="text-align: center;" | ۱٬۰۰۸٬۳۷۰
|-
| ۲۰۱۰
| style="text-align: center;" | ۸۰۷٬۰۱۰
|-
| ۲۰۲۰
| style="text-align: center;" | ۵۲۱٬۷۸۶
|-
| colspan="2" |
|}
زبان ایتالیایی، که بخش مهمی از هویت ایتالیایی-آمریکایی است، به دلیل مهاجرت گسترده از اواخر قرن نوزدهم، بیش از صد سال است که به‌طور گسترده در ایالات متحده آمریکا صحبت می‌شود. با این حال، از دهه ۱۹۸۰، با از بین رفتن نسل‌های اولیه ایتالیایی-آمریکایی‌ها و کاهش تعداد گویشوران این زبان در خانه توسط نسل‌های بعدی به دلیل جذب و ادغام در جامعه آمریکا، این زبان کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه ایتالیایی هشتمین زبان رایج در این کشور است.

## تاریخچه
اولین آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار حدود سال ۱۸۸۰ شروع به مهاجرت دسته‌جمعی کردند. اولین مهاجران ایتالیایی، عمدتاً از سیسیل، کالابریا و سایر نقاط جنوب ایتالیا، عمدتاً مرد بودند و بسیاری از آنها قصد داشتند پس از کسب درآمد در ایالات متحده به ایتالیا بازگردند، بنابراین جمعیت گویشوران ایتالیایی همیشه ثابت یا پیوسته نبود.

بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۰، ۶۵۵٬۸۸۸ ایتالیایی به ایالات متحده رفتند و بیش از ۲ میلیون نفر بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰، هرچند حدود ۴۰٪ از این افراد در نهایت به ایتالیا بازگشتند. روی هم رفته، بین سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۹۷۸، حدود ۵٫۳ میلیون ایتالیایی به ایالات متحده رفتند. مانند بسیاری از گروه‌های قومی که به قاره آمریکا مهاجرت کردند، مانند آلمانی‌ها در آلمان کوچک، کانادایی‌های فرانسوی در کاناداهای کوچک و چینی‌ها در محله‌های چینی‌ها، ایتالیایی‌ها اغلب در مناطق قومیتی، که اغلب به عنوان ایتالیاهای کوچک شناخته می‌شوند، زندگی می‌کردند و همچنان به زبان‌های اصلی خود صحبت می‌کردند. چنین محله‌هایی در شهرهای بزرگی مانند نیویورک، جرسی سیتی، نیوآرک، نیواورلئان، بوستون، فیلادلفیا، پیتسبورگ، کلیولند، شیکاگو، سنت لوئیس، سانفرانسیسکو و لس‌آنجلس تأسیس شدند.
راست|بندانگشتی|199x199پیکسل|این پوستر استفاده از زبان‌های ایتالیایی، آلمانی و ژاپنی را توصیه نمی‌کند.

### در طول جنگ جهانی دوم
در طول جنگ جهانی دوم، استفاده از زبان ایتالیایی و سایر زبان‌ها در ایالات متحده ممنوع شد. علاوه بر این، بسیاری از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار بازداشت شدند، اموالشان مصادره شد، و نشریات ایتالیایی‌زبان تعطیل شدند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئیه ۲۰۰۷)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## زبان امروز
چپ|بندانگشتی|250x250پیکسل|توزیع فعلی زبان ایتالیایی در ایالات متحده

طبق بررسی جامعه آمریکایی ۲۰۰۹–۲۰۱۳، تا سال ۲۰۱۳، ۱۵٬۶۳۸٬۳۴۸ نفر از ساکنان آمریکایی خود را ایتالیایی-آمریکایی معرفی کردند و حدود ۷۰۸٬۹۶۶ نفر از آنها در خانه به زبان ایتالیایی صحبت می‌کردند. شهرهایی که جوامع ایتالیایی زبان دارند شامل بوستون، بوفالو، شیکاگو، کلیولند، جرسی سیتی (و بسیاری از شهرهای دیگر در نیوجرسی)، لس‌آنجلس، میامی، نیواورلئان، نیویورک، فیلادلفیا، پیتسبورگ، پراویدنس، سنت لوئیس و سانفرانسیسکو هستند. جذب شدن در جامعه نقش زیادی در کاهش تعداد ایتالیایی زبانان امروزی داشته است. از کسانی که در خانه در ایالات متحده به زبان ایتالیایی صحبت می‌کنند، ۳۶۱٬۲۴۵ نفر بالای ۶۵ سال سن دارند و تنها ۶۸۰۳۰ نفر زیر ۱۷ سال سن دارند.

با وجود اینکه زبان ایتالیایی پنجمین زبان مورد مطالعه در محیط‌های آموزش عالی (کالج و تحصیلات تکمیلی) در سراسر آمریکا است، زبان ایتالیایی برای حفظ جایگاه خود به عنوان یک دوره آموزشی ای پی در دبیرستان‌های سراسر کشور با مشکل مواجه بوده است. آزمون‌های زبان ایتالیایی ای پی تا سال ۲۰۰۶ معرفی نشدند و خیلی زود، در سال ۲۰۰۹، کنار گذاشته شدند سازمانی که این آزمون‌ها را مدیریت می‌کند، کالج بورد، برنامه زبان ایتالیایی ای پی را به دلیل «از دست دادن پول» و عدم موفقیت در جذب ۵۰۰۰ دانشجوی جدید در هر سال، پایان داد. پس از پایان این برنامه در بهار ۲۰۰۹، سازمان‌ها و فعالان مختلف ایتالیایی برای احیای این دوره آموزشی سازماندهی شدند. سازمان‌هایی مانند بنیاد ملی ایتالیایی-آمریکایی (ان ای ای اف) و سفارش پسران ایتالیا در آمریکا، کمپین‌های جمع‌آوری کمک مالی را برای کمک به مسئولیت مالی هر برنامه جدید زبان ایتالیایی ای پی با خود به همراه داشتند. سپس آزمون زبان ایتالیایی ای پی دوباره معرفی شد و اولین آزمون‌های جدید در سال ۲۰۱۲ برگزار شد.

علاوه بر این، سازمان‌های ایتالیایی مبتنی بر وب، مانند ایتالیانواره، کمپین‌های اهدای کتاب را برای بهبود وضعیت و نمایش زبان ایتالیایی و ادبیات ایتالیایی/ایتالیایی-آمریکایی در کتابخانه‌های عمومی نیویورک آغاز کرده‌اند. طبق گفته ایتالیانواره، کتابخانه عمومی بروکلین بدترین متخلف در شهر نیویورک است. این کتابخانه ۱۱ کتاب مربوط به زبان ایتالیایی و تجربه مهاجرت را برای امانت در ۶۰ شعبه ارائه می‌دهد. این تعداد معادل ۱ کتاب برای هر ۶ شعبه در بروکلین است که (طبق گفته ایتالیانواره) نمی‌تواند جامعه بزرگ ایتالیایی/ایتالیایی-آمریکایی در بروکلین، نیویورک را تأمین کند. ایتالیانواره قصد دارد تا پایان سال ۲۰۱۰، ۱۰۰ کتاب مختلف در مورد تجربه ایتالیایی/ایتالیایی-آمریکایی، نوشته شده به زبان ایتالیایی یا انگلیسی، به کتابخانه عمومی بروکلین اهدا کند.
[بندانگشتی|پوستر چندزبانه مربوط به سال ۱۹۱۷ به [زبان ایتالیایی|زبان‌های ایتالیایی، انگلیسی، مجارستانی، اسلوونیایی، لهستانی و ییدیش، که کلاس‌های زبان انگلیسی برای مهاجران جدید در کلیولند را تبلیغ می‌کند.]]

## جستارهای وابسته

* زبان‌های ایالات متحده

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 
1884 ed., 1921 ed.
*