میتی ازدواج

بندانگشتی|داماد و عروس در سنت میتی
در فرهنگ میتی، ازدواج پیوندی مقدس و ویژه بین یک مرد و یک زن است که با مراسم مذهبی انجام می‌شود. کلمه ازدواج در زبان میتی، لوهونگبا (به معنی ) است.

## برون‌همسری و درون‌همسری
در گذشته، ازدواج در درون طایفه خود (درون همسری) رایج بود. به عنوان مثال، خبا شوکچرونگبا، پدرزن پانتویبی، با زنی از طایفه خود ازدواج کرد. برای میتی مدرن، درون همسری دیگر مجاز نیست و برون همسری امری عادی است. برون همسری به تقویت روابط بین طایفه‌ها کمک کرده است.

چندهمسری یا داشتن بیش از یک همسر نیز زمانی رایج بود. پس از نبرد، برنده اغلب همسر دشمن شکست‌خورده را می‌گرفت. حاکمان ضعیف‌تر گاهی دختران خود را به پادشاهان قدرتمند می‌دادند. در نتیجه، پادشاهان همسران زیادی داشتند و این رسم به خانواده‌های اشراف و بعدها به مردم عادی سرایت کرد.

## معاشقه
در یک خواستگاری سنتی ()، یک مرد جوان، به همراه یک یا دو دوست، درست بعد از غروب آفتاب به خانه دختری می‌رفت. وقتی می‌نشستند، اگر دختر از او خوشش می‌آمد، یک پیپ تنباکوی بلند ساخته شده از برگ موز به او می‌داد. اگر از او خوشش نمی‌آمد، یک پیپ کوتاه به او می‌داد. کویبا می‌توانست به نامزدی یا اگر بحث‌های خانوادگی به نتیجه نمی‌رسید، فرار منجر شود. این سبک از معاشقه با روش‌های مدرن جایگزین شده است.

## ازدواج از پیش تعیین‌شده
این محترم‌ترین و رایج‌ترین نوع ازدواج در فرهنگ میتی است.

### مراحل مقدماتی
به‌طور کلی، قبل از ازدواج باید چهار مرحله را طی کرد.
# هاینابا یا هاینا سینگنابا (به معنی واسطه) به خانواده یک مرد جوان گفته می‌شود که به خانواده عروس بالقوه مراجعه می‌کنند. مادر مرد و دو زن دیگر از خانواده‌اش هدایایی شامل میوه و سایر مواد غذایی را به خانه زن جوان می‌برند. اگر خانواده دختر موافقت نکنند، این روند متوقف می‌شود.
# یاتانگ تانبا (توافق اولیه) پدر پسر و دیگر اعضای مرد بزرگتر خانواده به خانه عروس بالقوه می‌روند. آنها با تعظیم به یکدیگر، موافقت خود را نشان می‌دهند.
# در وایروئیپات پوبا (تأیید تصمیم)، خانواده داماد و دوستان نزدیک او به خانه عروس می‌روند و شیرینی، آجیل فوفل، میوه و هدایای دیگر را برای تأیید ازدواج می‌آورند.
# در مراسم اعلام ازدواج (هیجینگ خارای پوبا) خانواده داماد هدایایی مانند میوه، شیرینی، اقلامی برای خدایان و لباس‌هایی برای عروس به خانه او می‌آورند. دو میوه خاص، (هیکرو) و (هینینگ)، باید شامل این هدایا باشند. پیشکش‌هایی به خدایان خانواده، از جمله اجداد و ساناماهی، تقدیم می‌شود. هدایای غذایی به اشتراک گذاشته شده و خورده می‌شوند. برخلاف سایر مراحل، هیجینگ خارای پوبا معنای اجتماعی و مذهبی خاصی دارد؛ پس از این مراسم، حتی قبل از مراسم رسمی عروسی، زوج به عنوان زوج شناخته می‌شوند و عروس به خانواده داماد پیوسته است.

مهریه ثابت نیست و به وضعیت خانواده بستگی دارد.

### مراسم عروسی
بندانگشتی|عروس سنتی میتی که گلدستی در دست دارد
پس از تمام مقدمات، تاریخ عروسی برای یک روز فرخنده تعیین می‌شود. روز قبل از عروسی، داماد توسط برادر کوچکتر یا یکی دیگر از اقوام مرد عروس دعوت می‌شود. به او یک حلقه گل داده می‌شود و به او فوفل و برگ درخت فوفل تعارف می‌شود.

عروس هفت بار دور داماد می‌چرخد و هر بار گل‌ها را بالای سر او می‌ریزد. در دور هفتم، دو حلقه گل را دور گردن او می‌اندازد. سپس داماد یک حلقه گل را برمی‌دارد و دور گردن عروس می‌اندازد.

بخش اصلی مراسم، رسمی کردن ازدواج با یک آیین است، چه با روشن کردن آتش و چه با برپا کردن یک دیگ آب. کوجابا پونبا (بستن دست عروس به دست داماد) مرحله مهمی قبل از قدم زدن در اطراف داماد است. در طول این مراسم، فال نیز انجام می‌شود که شامل چیروک نونگشانگ (سبدی با برنج، نمک، سکه، زنجبیل، تنباکو و پنبه) و نگامو تابا (رها کردن ماهی در آب) است.

این مراسم با تبادل آجیل فوفل بین دو خانواده و تعظیم به یکدیگر به پایان می‌رسد. وقتی عروس به خانه داماد می‌رسد، مادرشوهرش و زن دیگری از خانواده به استقبالش می‌روند. آنها عروس را به داخل خانه هدایت می‌کنند و پشتش را با شال‌های خودشان می‌پوشانند. این سنت مدت‌هاست که توسط مردم میتی دنبال می‌شود، همان‌طور که در متون قدیمی مانند پانتویبی خونگول نشان داده شده است.

در روز پنجم ازدواج، عروس و داماد به دیدار والدین عروس می‌روند و صبح و عصر، با باز کردن سبد برنجی که عروس در طول فرایند نامزدی دریافت کرده است، فالی برای آینده زوج انجام می‌شود. فیروک کایبا یا چیروک نونگ‌شاک کایبا

عروسی با ضیافتی به نام مپام چاکوبه به پایان می‌رسد. در روز ششم.

## فرار عاشقانه
در گذشته، اگر دختری موافقت می‌کرد که با مردی فرار کند، آن مرد وقتی خانواده‌اش خواب بودند به خانه‌اش می‌آمد و دختر مخفیانه بیرون می‌رفت تا به او ملحق شود.

پس از آن، اگر والدین عروس ازدواج را می‌پذیرفتند، مراسم *کینیا کاتپا* برگزار می‌کردند که در آن عروس و داماد حلقه‌های گل را رد و بدل می‌کردند، یک کشیش دعا می‌خواند و خانواده داماد هدایایی را به خدایان میتی، ساناماهی، لیمارل سیدابی، لام لای و دیگر اجداد تقدیم می‌کردند.

گاهی، یک زوج بدون مراسم، زن و شوهر می‌شوند. اگر والدین دختر بخواهند ازدواج را رسماً به رسمیت بشناسند، این کار را با یک مراسم ساده *لوخاتپا* انجام می‌دهند. در غیر این صورت، عروس ممکن است از والدینش جدا شود و از ورود به خانه آنها منع شود و برخی از خانواده‌های سختگیر ممکن است غذایی را که او درست کرده است، نپذیرند.

## لباس‌ها
لباس عروس به مذهب خانواده‌اش بستگی دارد. اگر عروس از خانواده هندو میتی باشد، پوتلویی (دامن گرد گلدوزی شده) می‌پوشد. اگر از خانواده‌ای غیر هندو (مذهب سنتی میتی / پیروان سنامهیسم) باشد، فانک مایک نایبا (لباس راه راه) می‌پوشد. داماد نیز لباس‌های مشابهی می‌پوشد: فیجوم (لنگ/دوتی سنتی میتی)، کورتا و کوکیت (عمامه / سربند سنتی میتی).

## نگارخانه

پرونده:Manipuri_Bride.jpg
پرونده:Manipur_Wedding.jpg


## منابع

رده:ازدواج
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:عروسی
رده:فرهنگ برمه‌ای
رده:فرهنگ بنگلادش
رده:فرهنگ در هند