open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
آسگور

**آسگور دریموئور** شخصیتی در بازی ویدئویی *[[آندرتیل]]* محصول ۲۰۱۵ ساخته توبی فاکس و دنباله اپیزودیک آن *[[دلتارون]]* است. او پادشاه دنیای زیرزمین است، نوع خاصی از موجود که به عنوان هیولای باس فایت شناخته می‌شود و به عنوان ماقبل‌آخرین باس در مسیر خنثی عمل می‌کند. او پیش‌تر شش انسان دیگر را به عنوان بخشی از نقشه‌ای برای شکستن سدی کهن که برای به دام انداختن ساکنان دنیای زیرزمین ایجاد شده بود کشته و قصد دارد روح شخصیت اصلی را به عنوان هفتمین و آخرین روح بگیرد تا هیولاها را آزاد کند. او توسط توبی فاکس با پشتیبانی هنرمند تمی چنگ آفریده شد.

آسگور به‌طور کلی با استقبال خوبی روبرو شده و به ویژه برای نحوه اجرای نبرد میان او و انسان ستایش شده است، به خصوص به خاطر اینکه با از بین بردن بخش مربوطه از رابط کاربری منو، مانع از بخشیده شدن توسط انسان می‌شود. معضل اخلاقی کشتن انسان‌ها برای کمک به هیولاها، و همچنین شباهت‌های میان تم‌های موسیقی آسگور و همسرش توریل، او را موضوع تفسیر و تحلیل‌های بسیاری کرده است.

## جستارهای وابسته
* پادشاه خفته در کوه

## پانویس

رده:پادشاه‌های داستانی
رده:شخصیت‌های بازی‌های ویدئویی معرفی‌شده در ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:شخصیت‌های خیالی با توانایی آتش یا گرما
رده:شخصیت‌های مرد در بازی‌های ویدئویی
رده:غول آخر بازی‌های ویدئویی
رده:کشندگان کودک خیالی
کالیفرنیا زفیر

**کالیفرنیا زفیر** () یک قطار مسافربری مسیر طولانی است که توسط شرکت امترک بین شیکاگو و منطقه خلیج سان فرانسیسکو (در مِری‌ویل)، از طریق اوماها، دنور، سالت لیک سیتی و رینو فعالیت می‌کند. این مسیر با ۳٬۹۲۴ کیلومتر، طولانی‌ترین مسیر روزانه اَمترک و دومین مسیر طولانی کل پس از تداوم سه‌بار در هفته قطار تگزاس ایگل از سن آنتونیو به لس آنجلس است و زمان سفر بین مبدأ و مقصد آن تقریباً ۵۲ ساعت طول می‌کشد.

اَمترک مدعی است که این مسیر یکی از خوش‌منظره‌ترین مسیرهای این شرکت است که چشم‌اندازهایی از دره بالادست رودخانه کلرادو در کوه‌های راکی و سیرا نوادا را در بر می‌گیرد. قطار مدرن امروزی، دومین نسخه از قطاری به نام کالیفرنیا زفیر است؛ قطار اصلی به صورت خصوصی اداره می‌شد و در مسیر متفاوتی از نوادا و کالیفرنیا حرکت می‌کرد.

طی سال مالی ۲۰۲۳، کالیفرنیا زفیر ۳۲۸٬۴۵۸ مسافر را جابه‌جا کرد که افزایشی ۱۳٫۱ درصدی نسبت به سال مالی ۲۰۲۲ داشت، اما نسبت به تعداد ۴۱۰٬۸۴۴ مسافر در دوران پیش از دنیاگیری کووید-۱۹ در سال مالی ۲۰۱۹ کاهش یافته بود. این قطار در سال مالی ۲۰۱۶، یعنی آخرین سالی که داده‌های درآمدی مربوط به مسیرهای خاص ارائه شد، مجموعاً ۵۱٬۹۵۰٬۹۹۸ دلار آمریکا درآمد داشت.

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۳ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رده:ترابری ریلی مسافری در ایلینوی
رده:ترابری ریلی مسافری در کالیفرنیا
رده:ترابری ریلی مسافری در کلرادو
رده:ترابری ریلی مسافری در نوادا
پیا گتی

**پیا کریستینا میلر گتی** (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) فیلم‌ساز، شخصیت با نفوذ اجتماعی و سرمایه‌دار اهل ایالات متحده آمریکا است.

## دوران جوانی
او دختر ارشد رابرت وارن میلر، بازرگان بریتانیایی متولد آمریکا، و همسرش ماریا کلارا «شانتال» پسانتس بسرا، اهل اکوادور است. او همچنین خواهر ماری-شنتل، همسر ولیعهد یونان، و پرنسس الکساندرا فون فورستنبرگ است؛ این سه خواهر به «خواهران میلر» مشهور هستند.

گتی دوران کودکی خود را در هنگ کنگ گذراند و در انستیتو لو روزه در سوئیس تحصیل کرد. او مدت کوتاهی در کالج بارنارد در نیویورک حضور داشت و بعداً در دانشگاه جرج‌تاون در رشته مطالعات تاریخ هنر تحصیل کرد.

## حرفه
گتی سخنگوی آمریکایی شرکت لوازم آرایشی سفورا است. تصاویر و اخبار مربوط به او به‌طور مکرر در مجلات *[[وگ (مجله)|وگ]]*، *[[ونتی فر]]* و دیگر مجلات مد و جامعه منتشر می‌شود.

اولین فیلم مستند بلند او با نام «*قدرت چین - هنرِ اکنون پس از مائو*» که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، بر صحنه هنرِ در حال شکوفایی چین تمرکز داشت.

## زندگی شخصی
او در سال ۱۹۹۲ در بالی، با کریستوفر رونالد گتی، وارث شرکت گتی اویل و نوه جی. پال گتی ازدواج کرد. این زوج صاحب چهار فرزند از جمله ایزابل گتی هستند. آن‌ها در سال ۲۰۰۵ از یکدیگر جدا شدند. او مادرخواندهٔ برادرزاده‌اش، پرنسس ماریا-المپیا از یونان و دانمارک است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد آمریکایی اکوادوری‌تبار
رده:افراد آمریکایی کانادایی‌تبار
رده:افراد اجتماعی ایالات متحده آمریکا
رده:افراد زنده
رده:خانواده گتی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه جرج‌تاون
رده:دانش‌آموختگان دبیرستان له‌روزه
رده:دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در سوئیس
رده:دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در هنگ کنگ
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:فیلم‌سازان مستند اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارگردانان اهل نیویورک
رده:کارگردانان فیلم هیسپانیک و لاتین اهل ایالات متحده آمریکا
سابین گتی

**سابین گتی** (؛ زادهٔ ) طراح جواهرات سوئیسی-لبنانی، شخصیت تراز اول اجتماعی و دبیر همکار در مجلهٔ *[[تتلر]]* است.

## دوران جوانی
غانم در ژنوِ سوئیس متولد و بزرگ شد. پدرش، شاربل غانم، یک سرمایه‌گذار لبنانی و مادرش، کارین رتل، طراح دکوراسیون داخلی اهل مصر است. غانم به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی صحبت می‌کند. او پیش از تغییر رشته به طراحی داخلی، در رشته تئاتر و اپرا تحصیل کرد.[نیازمند منبع] وی در سال ۲۰۱۲ از مؤسسه گوهرشناسی آمریکا فارغ‌التحصیل 

## حرفه
خط تولید جواهرات او با نام «سابین جی» در لندن مستقر است و محصولات آن در فروشگاه‌های «برگدورف گودمن» در نیویورک، «مکس‌فیلد» در لس‌آنجلس، «براونز» در لندن، «مونتین مارکت» در پاریس و همچنین فروشگاه‌هایی در موناکو، وین و بیروت به فروش می‌رسد.

گتی همچنین به عنوان دبیر همکار با مجله «تتلر» *[[تتلر]]* همکاری می‌کند.

او علاوه بر این، فعالیت گسترده‌ای در گالری ملی دارد، جایی که در کمیته مهمانی تابستانی سالانه آن‌ها عضویت دارد و همچنین به عنوان رئیس مشترک برنامه «سفرای جوان» فعالیت می‌کند.

در ژانویه ۲۰۲۴، نام گتی در کنار تیموتی شالامی و میشل یئو در فهرست بین‌المللی «خوش‌پوش‌ترین‌های سال ۲۰۲۳» قرار گرفت.

## زندگی شخصی
غانم در سال ۲۰۱۵ طی یک مراسم کاتولیک در بازیلیکای سانتی آپوستولی در رمِ ایتالیا، با جوزف گتی ازدواج کرد؛ جوزف مدیر صندوق پوشش ریسک، فرزند مارک گتی و دومیتیلا هاردینگ، و نوه سر جان پل گتی است. لباس او یک ردای اوت کوتور از برند اسکیاپارلی به همراه یک شنل کلاه‌دار طراحی‌شده توسط لزاژ و کفش‌های پاشنه‌دار شارلوت المپیا بود.

مهمانان عروسی شامل پرنسس الیزابت فون تورن آوند تاکسیس، شاهدخت بئاتریس یورک، ژینورا الکان، لیدی گتی، شارلوت المپیا دلال، پیر کاسیراگی، جولیا رستوین رویتفلد و بیانکا براندولینی دادا بودند. ضیافتی برای جشن گرفتن مراسم عروسی در «پالاتزو تاورنا» برگزار شد و پذیرایی اصلی عروسی در قلعه «اودس‌کالکی» صورت گرفت.

در سال ۲۰۱۹، نام گتی و همسرش در «فهرست قدرت اجتماعی» مجله *[[تتلر]]* در کنار شاهزاده ویلیام (دوک کمبریج) و کاترین (دوشس کمبریج) به عنوان افرادی با نفوذ اجتماعی قابل توجه در بریتانیا ذکر شد.

در سال ۲۰۱۷، گتی دختری به نام «جین آنر گتی» به دنیا آورد. در سال ۲۰۱۹، او صاحب پسری به نام «ژوپیتر مارک گتی» شد.

## منابع

رده:افراد اجتماعی بریتانیا
رده:افراد انگلیسی لبنانی‌تبار
رده:افراد انگلیسی مصری‌تبار
رده:افراد زنده
رده:اینفلوئنسرهای مد (پوشاک)
رده:خانواده گتی
رده:دور از وطن‌های اهل انگلستان در سوئیس
رده:زادگان ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:طراحان اهل لبنان
رده:طراحان جواهرات اهل بریتانیا
رده:معتقدان به کلیسای کاتولیک اهل بریتانیا
رده:ویراستاران بریتانیایی مجلات
رده:ویراستاران زن مجله
رده:هنرمندان اهل ژنو
ونسا گتی

**ونسا گتی** (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) مدل، شخصیت بانفوذ اجتماعی و نیکوکار اهل ایالات متحده آمریکا است.

## زندگی و حرفه
گتی در سان فرانسیسکو متولد شد. پدر او کلود جرمن جونیور (بازیگر؛ ۱۹۳۴–۲۰۲۵) و مادرش ماریان ایو اوپرمن (بالرین؛ ۱۹۴۲–۲۰۲۱) بود. او یک خواهر به نام ناتالی و پنج خواهر و برادر ناتنی از طرف پدری دارد.

او فارغ‌التحصیل یوسی‌ال‌ای است.

در سال ۱۹۹۹، او با بیلی گتی، فرزند گوردون گتی و اَن گتی، در ناپا وَلی ازدواج کرد. آن‌ها صاحب سه فرزند هستند و در سان فرانسیسکو سکونت دارند.

در سال ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس مشترک افتخاری موزه هنرهای زیبای سان‌فرانسیسکو انتخاب شد.

گتی به عنوان یک فرد خیرخواه (نیکوکار)، در توسعه «انجمن انسانی پنینسولا» مشارکت داشت. او همچنین بنیان‌گذار «دوستان انسانی خلیج سان فرانسیسکو» است.

او از مبارزات انتخاباتی معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، کامالا هریس، حمایت کرده و به آن کمک مالی کرده است؛ کسی که مادرخوانده یکی از فرزندان او نیز هست.

## منابع

رده:افراد اجتماعی ایالات متحده آمریکا
رده:افراد زنده
رده:بشردوستان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خانواده گتی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس
رده:زادگان ۱۹۷۲ (میلادی)
سنجاق سوریه

**سنجاق سوریه** (، سوریه سنجاغی; ) یا **سنجاق شام (دمشق)** (، شام سنجاغی; ) یک واحد تقسیماتی سطح دومِ دولت علیهٔ عثمانیه به مدت بیش از ۳۶۰ سال در منطقهٔ بلاد شام بود. تا سال ۱۸۶۵ میلادی، این سنجاق مرکز و تحت تابعیت ایالت شام (دمشق) بود. در آن سال، بسبب تغییرات و تحولات واحدهای تقسیماتی عثمانی، انحلال ایالات و تأسیس ولایات، مرکز و تابع ولایت سوریه قرار گرفت. مرکز این سنجاق شهر دمشق (همین‌طور موسوم به «شهرِ شام» در عثمانی) بود.

در سال ۱۹۱۸ میلادی، با انحلالِ دولت عثمانی و قرار گرفتنِ سوریه و لبنان تحت قومیتِ فرانسه، سه قضاء بقاع و بعلبک و حاصبیا و راشیا در غرب سنجاق شام (دمشق) به دولت جدید لبنان بزرگ ضمیمه شدند، و بقیهٔ اراضیِ سنجاق شام (دمشق) تحت عنوان دولت دمشق تنظیم شده و نهایاتا بخشی از کشور سوریه شدند.

## تقسیمات اداری
سنجاق شام (دمشق) متشکل از هشت قضاء (قاضی‌نشین) بود.

# قضاء بعلبک (بعلبك قضاسی، Baalbek kazası)(قضاء بعلبك)
# قضاء بقاع (بعلبك قضاسی، Bikâ kazası)(قضاء البقاع)
# قضاء حاصبیا (حاصبیا قضاسی، Hasbeya kazası)(قضاء حاصبيا)
# قضاء دوما (دوما قضاسی، Duma kazası)(قضاء دوما)
# قضاء شام (دمشق) (شام قضاسی، Şam kazası)(قضاء الشام)
# قضاء راشیا (راشیا قضاسی، Raşaya kazası)(قضاء راشيا)
# قضاء زبدانی (راشیا قضاسی، Zebedani kazası)(قضاء الزبداني)
# قضاء وادی العجم (قطنا) (وادی العجم قضاسی، Vadi el-Acem kazası)(قضاء وادي العجم)

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۵۴۹ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۵۴۹ (میلادی)
رده:انحلال‌های ۱۹۱۸ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:تاریخ لبنان
رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۱۹ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۹ (میلادی)
رده:تاریخ دمشق
رده:لبنان عثمانی
تتلر

***تتلر***  یک مجله بریتانیایی است که توسط انتشارات کوندی نست منتشر می‌شود. این مجله بر مُد و سبک زندگی و همچنین پوشش اخبار جامعه تراز اول و سیاست تمرکز دارد. مخاطبان هدف آن طبقه فرادست و متوسطِ رو به بالای بریتانیا و افرادی هستند که به رویدادهای اجتماعی مرتبط علاقه دارند. طبق اعلام کوندی نست، اکثریت خوانندگان آن را زنانی از طبقات متوسط و متوسطِ رو به بالای بریتانیا با درآمد خانوار بالاتر از میانگین تشکیل می‌دهند.

مجله «*تتلر ایرلند*» توسط روزنامه *بیزنس پُست* منتشر می‌شود.

## پانویس

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۰۱ (میلادی) در بریتانیا
رده:مجله‌های ماهانه بریتانیا
کاردینال (قطار)

**کاردینال**  یک قطار مسافربری مسیر طولانی است که توسطامترک بین ایستگاه پن نیویورک و ایستگاه یونیون شیکاگو، از طریق فیلادلفیا، واشینگتن دی.سی.، شارلوتزویل، چارلستون، هانتینگتون، سینسیناتی و ایندیاناپلیس فعالیت می‌کند. این قطار در کنار «فلوریدین» و «لِیک شور لیمیتد»، یکی از سه قطاری است که منطقهٔ شمال شرقی را به شیکاگو متصل می‌کند. سفر ۱٬۸۴۴ کیلومتری بین نیویورک و شیکاگو برای ۲۸ ساعت و ربع زمان‌بندی شده است.

کاردینال در هر هفته سه سفر رفت و برگشت دارد که روزهای یکشنبه، چهارشنبه و جمعه از نیویورک، و روزهای سه‌شنبه، پنج‌شنبه و شنبه از شیکاگو حرکت می‌کند. پیش از توقف فعالیت در سال ۲۰۱۹، قطار «هوزیر استیت» در چهار روز دیگرِ هفته، در بخشی از مسیر کاردینال بین ایندیاناپولیس و شیکاگو خدمات‌رسانی می‌کرد.

تعداد مسافران کاردینال در سال مالی ۲۰۲۳ برابر با ۸۲٬۷۰۵ نفر بود که نسبت به سال مالی ۲۰۲۲ افزایشی ۳٫۰ درصدی داشت، اما تقریباً ۲۵٪ کمتر از تعداد مسافرانِ پیش از دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده آمریکا (حدود ۱۰۹٬۰۰۰ نفر در سال مالی ۲۰۱۹) بود. در دو سال مالی قبل از پاندمی (۲۰۱۸ و ۲۰۱۹)، تعداد مسافران ۱۲٫۵٪ افزایش یافته بود. در سال مالی ۲۰۲۰، کاردینال ۷٫۱ میلیون دلار درآمد در مقابل ۲۲٫۶ میلیون دلار هزینه داشت؛ یعنی نسبت درآمد به هزینه ۳۱٪ که دومین رتبه پایین در میان تمام مسیرهای امتراک محسوب می‌شود.

## یادداشت‌ها

## پانویس

## برای مطالعهٔ بیشتر

* Mike Schafer, Amtrak's atlas, *[[Trains (magazine)|Trains]]*, June 1991
* 
* 
* Amtrak October 2010 report on the ''Cardinal''

رده:ترابری ریلی مسافری در اوهایو
رده:ترابری ریلی مسافری در ایلینوی
رده:ترابری ریلی مسافری در پنسیلوانیا
رده:ترابری ریلی مسافری در دلاویر
رده:ترابری ریلی مسافری در مریلند
رده:ترابری ریلی مسافری در نیوجرسی
رده:ترابری ریلی مسافری در نیویورک
رده:ترابری ریلی مسافری در واشینگتن دی‌سی
رده:ترابری ریلی مسافری در ویرجینیا
سنجاق حوران

**سنجاق حوران** (، حوران سنجاغی؛ ) یک واحد تقسیماتی سطح دومِ دولت علیهٔ عثمانیه به مدت بیش از ۳۶۰ سال در منطقهٔ بلاد شام بود. تا سال ۱۸۶۵ میلادی، این سنجاق در تابعیت ایالت شام (دمشق) بود. در آن سال، بسبب تغییرات و تحولات واحدهای تقسیماتی عثمانی، انحلال ایالات و تأسیس ولایات، تحت حاکمیت  ولایت سوریه (به مرکزیت دمشق) قرار گرفت. مرکز این سنجاق شهر درعا بود.

در سال ۱۸۹۵ میلادی، تعدادی از قضاءهای این سنجاق، در جنوب رود یرموک، از این سنجاق جدا شده و سنجاق کرک را تشکیل دادند.

جمعیت این سنجاق در سال ۱۹۱۴ میلادی ۱۸۲٬۸۰۵ نفر بود.

پس از انحلال دولت عثمانی در سال ۱۹۱۸ میلادی، از هشت قضاء تابعه، قضاء علجون، با ضمیمه شدن به چهار قضاء سنجاق کرک، امارت ماوراء اردن را تشکیل دادند. سه قضاء آهره (عریقه)، جبل دروز (سویدا)، و صلخد، دولت جبل دروز (تحت قومیت فرانسه) را تشکیل داده، و چهر قضاء دیگر نیز ضمیمهٔ دولت دمشق (تحت قومیت فرانسه) شدند. دو دولت جبل دروز و دمشق بعدتر منحل شده و بخشی از سوریه را تشکیل دادند. بعدتر در سال ۱۹۶۷ میلادی، بخشِ عمده‌ای از قضاء قنیطره توسط دولت اسرائیل اشغال شده، بیشتر از ۹۰٪ جمعیت آن اخراج شده، و جزء چهار عدد، آبادی‌های آن تخریب و حذف شدند.

## تقسیمات اداری
thumb|left|نقشهٔ بلاد شامِ عثمانی در سال ۱۸۹۳ میلادی.

سنجاق حوران متشکل از هشت قضاء (قاضی‌نشین) بود.

# قضاء آهره (عریقه) (آهره قضاسی، Âhire kazası)(قضاء أهرة)
# قضاء بصر الحریر (قنیطره قضاسی، Busru'l-Harir kazası)(قضاء بصر الحرير)
# قضاء درعا (شیخ مسكین قضاسی، Der'a kazası)(قضاء الدرعا)
# قضاء جبل دروز (سویدا) (جبل دروز قضاسی، Cebel-i Dürüz kazası)(قضاء جبل الدروز)
# قضاء شیخ مسکین (شیخ مسكین قضاسی، Şeyh Miskin kazası)(قضاء الشيخ مسكين)
# قضاء صلخد (صلخد قضاسی، Salhad kazası)(قضاء صلخد)
# قضاء عجلون (عجلون قضاسی، Aclun kazası)(قضاء عجلون)
# قضاء قنیطره (قنیطره قضاسی، Kuneytira kazası)(قضاء قنيطرة)

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۵۴۹ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۵۴۹ (میلادی)
رده:انحلال‌های ۱۹۱۸ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:تاریخ لبنان
رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۱۹ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۹ (میلادی)
رده:تاریخ دمشق
رده:لبنان عثمانی
رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۱۶ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
رده:تاریخ اردن
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۶ (میلادی)
کلیسای سنت مارتین لاندزهوت

## مقدمه
**کلیسای سنت مارتین** (به آلمانی: St. Martin) یک باسیلیکای قرون‌وسطایی در شهر لندزهوت ایالت باواریا در آلمان است. این بنا که بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۵۰۰ میلادی ساخته شده، یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های معماری گوتیک آجری در جنوب آلمان محسوب می‌شود. شهرت جهانی این کلیسا به دلیل برج آن است که با ارتفاع **۱۳۰٫۶ متر**، به عنوان بلندترین برج آجری جهان شناخته می‌شود.

## تاریخچه و ساختار معماری
ساخت بنای فعلی در سال ۱۳۸۵ میلادی آغاز شد. این کلیسا به سبک «کلیسای تالاری» طراحی شده که در آن ارتفاع شبستان‌های جانبی با شبستان اصلی برابر است. به دلیل قرارگیری در زمینی با خاک نرم، پی‌ریزی این سازه عظیم بر روی بیش از ۵۰۰۰ ستون چوبی صنوبر بنا شده است که به طور کامل در تراز آب‌های زیرزمینی قرار گرفته‌اند.

## برج تاریخی و رقابت قدرت
برج سنت مارتین که تکمیل آن تا سال ۱۵۰۰ به طول انجامید، نمادی از ثروت طبقه متوسط شهر لندزهوت بود. طبق سنت‌های محلی، ارتفاع این برج پاسخی به قلعه «ترارنیتس» (Trausnitz) بود؛ شهروندان قصد داشتند برجی بلندتر از اقامتگاه دوک‌های باواریا بسازند تا قدرت خود را به رخ بکشانند.

## معماران و آثار هنری
هانس فون بورگ‌هاوزن معمار اصلی بود و پس از او، هانس استتایمر مسئولیت اتمام برج را بر عهده گرفت. فضای داخلی کلیسا میزبان آثار هنری ارزشمندی است که شاخص‌ترین آن‌ها «مصلوب بزرگ» اثر میشل ارهارت متعلق به سال ۱۴۹۵ میلادی است که با ارتفاع نزدیک به ۶ متر، از بزرگترین نمونه‌های دوره گوتیک متأخر است.

## نگار خانه

پرونده:LandshutStMartinInside02.jpg
پرونده:St. Martin in Landshut, Bayern.jpg
پرونده:Iglesia de San Martín, Landshut, Alemania, 2024-03-31, DD 26-28 HDR.jpg
پرونده:Landshut St Martin Langhaus.jpg
پرونده:Landshut St Martin Western Portal.jpg
پرونده:St Martin S Church (152743367).jpeg
پرونده:Landshut, Kirche St. Martin, Kruzifix.jpg


## منابع

رده:کلیساها
رده:کلیساهای آلمان
رده:تاریخ معماری
رده:کلساهای زیارتی
رده:کاتولیکها
رده:کلیسای کاتولیک
رده:تاریخ آلمان
رده:گردشگری در آلمان
کلیسای تئاتین مونیخ

## مقدمه
**کلیسای تئاتین** (به آلمانی: Theatinerkirche) یک کلیسای کاتولیک متعلق به دوره باروک در شهر مونیخ، ایالت باواریا در آلمان است. این بنا که بین سال‌های ۱۶۶۳ تا ۱۷۶۸ میلادی ساخته شده، به عنوان یکی از زیباترین نمونه‌های معماری باروک ایتالیایی در شمال آلپ شناخته می‌شود. شهرت این کلیسا به دلیل نمای زرد رنگ خیره‌کننده و فضای داخلی سفید و پرجزئیات آن است که تأثیر عمیقی بر معماری مذهبی جنوب آلمان گذاشته است.

## تاریخچه و ساختار معماری
ساخت این کلیسا به شکرانه تولد «ماکسیمیلیان دوم امانوئل»، ولیعهد باواریا، توسط والدینش فردیناند ماریا، انتخابگر باواریا و همسرش هنریت آدلاید ساوی سفارش داده شد. طراحی اولیه توسط معمار ایتالیایی، آگوستینو بارلی انجام شد که مدل آن را از کلیسای «سانت آندره‌آ دلا واله» در رم الهام گرفته بود. گنبد عظیم این کلیسا با ارتفاع ۷۱ متر، یکی از شاخصه‌های خط افق مونیخ است.

## نمای روکوکو و برج‌های دوقلو
اگرچه بدنه اصلی ساختمان در قرن هفدهم تکمیل شد، اما نمای بیرونی آن حدود یک قرن بعد در سال ۱۷۶۸ توسط فرانسوا دو کوویلیه به سبک روکوکو طراحی و اجرا شد. رنگ زرد نمای ساختمان (Rococo Yellow) به نماد این کلیسا تبدیل شده است. برج‌های دوقلوی آن که ۶۴ متر ارتفاع دارند، با تزیینات پیچیده خود، تضاد زیبایی با سادگی نسبی بخش‌های پایینی ایجاد کرده‌اند.

## معماران و آثار هنری
پس از بارلی، «انریکو زوکالی» مسئولیت ساخت گنبد و تزیینات داخلی را بر عهده گرفت. فضای داخلی کلیسا با گچ‌بری‌های سفید و بسیار ظریف (Stucco) پوشیده شده که تضاد شدیدی با نمای رنگی بیرون دارد. محراب بلند و مجسمه‌های مذهبی اثر هنرمندانی چون «نیکولو پیری» از برجسته‌ترین آثار هنری این بنا هستند. همچنین، این کلیسا محل دفن بسیاری از اعضای خاندان سلطنتی «ویتلزباخ» است.

## نگار خانه

پرونده:Exterior of Theatinerkirche, Munich.jpg|نمای بیرونی
پرونده:20221115 Theatinerkirche Munich 02.jpg|نمای داخلی سقف
پرونده:Theatinerkirche Munich 1989.jpg|نمای جانبی
پرونده:Pulpit Theatinerkirche Munich.jpg|تزیینات کلیسا
پرونده:Tomb Marie von Bayern inside Theatinerkirche Munich.jpg|مقبره ها
پرونده:Theatinerkirche München Hochaltar.jpg|محراب
پرونده:20221115 Theatinerkirche Munich 01.jpg|تالار اجتماعات
پرونده:München, St. Kajetan, Hauptorgel (2).jpg|ارگ بادی کلیسا
پرونده:20221115 Theatinerkirche Munich 03.jpg|نمای داخلی
پرونده:Église des Théatins - Munich - maître-autel, grandes orgues et retable.jpg|تزئینات باروک


## منابع

رده:کلیساها در آلمان
رده:معماری باروک
رده:معماری روکوکو
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه ایالت
رده:تاریخ معماری
رده:کلیسای کاتولیک
رده:تاریخ بایرن
رده:کلیساهای زیارتی
رده:کلیساهای زیارتی در اروپا
رده:کلیساهای زیارتی در آلمان
رده:معماری باروک در مونیخ
رده:کلیساهای دارای گنبد
رده:یادمان‌های میراث فرهنگی در مونیخ
رده:کلیساهای کاتولیک در مونیخ
فتح شریف

**فتح شریف ابوالامین** (درگذشتهٔ ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴)، یک فلسطینی بود که تا زمان تعلیقش در مارس ۲۰۲۴، مدیر مدرسه «دیر یاسین» تحت مدیریت آنروا در لبنان بود. او به عنوان عضوی از رهبری جنبش حماس در لبنان خدمت می‌کرد. او در حمله نیروی هوایی اسرائیل به عنوان بخشی از حملات سپتامبر ۲۰۲۴ اسرائیل به لبنان، به همراه همسر و دو فرزندش در اردوگاه پناهندگان البص در شهرستان صور، جنوب لبنان کشته شد.

## زندگی‌نامه
در مارس ۲۰۲۴، آنروا در لبنان، تعلیق او از سمت معلمی در این آژانس را به دلیل آنچه «نقض پروتکل‌های آژانس» توصیف شد، پس از ستایش او از حملات ۷ اکتبر اعلام کرد. او به مدت سه ماه از کار معلق شد. پس از تعلیق او، ده‌ها فعال در مقابل دفاتر آنروا در بیروت به این تصمیم اعتراض کردند.

طبق گفته نیروهای دفاعی اسرائیل، شریف «مسئول هماهنگی فعالیت‌های حماس از لبنان با عناصر حزب‌الله لبنان بود و همچنین مسئول تقویت تلاش‌های این سازمان در لبنان در زمینه جذب عوامل و خرید سلاح بود». او همچنین تلاش‌هایی را برای «تقویت قدرت حماس در لبنان و تلاش برای ارتقای منافع حماس در عرصه سیاسی و نظامی» رهبری کرد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:منابع معتبر|<span title="The material near this tag may rely on an unreliable source. (اکتبر ۲۰۲۴)">منبع نامعتبر؟</span>]]* &#x5D;. حماس در یک بیانیه مطبوعاتی تأیید کرد که «فتح سحریو رهبر حماس در لبنان و عضو رهبری این جنبش در خارج از کشور بود».

### مرگ
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، در جریان حملات نیروی هوایی اسرائیل به لبنان در سپتامبر ۲۰۲۴، او به همراه همسر و دو فرزندش در اردوگاه پناهندگان البص در شهرستان صور، جنوب لبنان کشته شد. حماس بعداً مرگ او را تأیید کرد. حماس پس از مرگ او را به خاطر «کارهای آموزشی و جهادی» ستود.

## منابع

رده:اعضای ترورشده حماس
رده:افراد کشته‌شده توسط نیروهای امنیتی اسرائیل
رده:بدون سال تولد
رده:ترورهای هدفمند اسرائیل
رده:درگذشتگان ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:رهبران حماس
رده:زادگان سده ۲۰ (میلادی)
رده:کشته‌شدگان بر اثر حمله‌های هوایی اسرائیل
یوری کارلوویچ آلیشا

جایگزین=یوری کارلوویچ آلیشا - نویسنده روسی |بندانگشتی
**یوری کارلوویچ آلیش**ا (به روسی Ю́рий Ка́рлович Оле́ша) (۳مارس ۱۸۹۹ - ۱۰ مه ۱۹۶۰) یکی از نویسندگان روس تبار و اهل شوروی سابق که جزو معروفترین رمان نویسان عصر خود شناخته می‌شد. او یکی از معدود نویسندگان شوروی بود که موفق به چاپ آثار خود در خفقان سیاسی ابتدای قرن بیستم شد و نوشته هایش تحت تاثیر سانسور شدید حزب کمونیست قرار نگرفت. 

## آثار
شهرت عمده آلیشا به خاطر رمانش به نام "حسد" به سال ۱۹۲۷ است. این کتاب با لحنی گروتسک و ساختاری اغراق آمیز سعی در توصیف زندگی روشنفکری جوان دارد. کاراکتر اصلی، کاوالیرف در کشاکش بین دنیای کهنه و مدرن اتحاد کشور خود پس از انقلاب بلشویکی دارد. این رمان بعدها به یکی از درخشان ترین آثار آن دوره تبدیل شد و موجب شد تا نویسنده اثر دیگر خود یعنی "سه مرد چاق" را که در ۱۹۲۴ نوشته بود، به چاپ برساند.http://authorscalendar.info/olesha.htm

از او چند داستان کوتاه دیگر چاپ شد و فیلمنامه ای به نام "جوانِ سرسخت" نوشت که به کارگردانی آبرام روم ساخته شد. اما دیری نگذشت که شوروی وارد دوران خفقان سیاسی استالین شد و مطبوعات و ادبیات روسیه مجددا قلع و قمع شد. آلیشا نیز از این قاعده مستثنی نبود و تحت فشار بسیار سعی در ویرایش و نوشتن آثار جدید داشت. فیلم جوان سرسخت توقیف شد و به گفته خودش، کار کردن در این وضعیت برای بسیار سخت شد: "درک تیپِ کارگر و قهرمان انقلابی برایم دشوار است. نمی‌توانم خودم را جای آن‌ها بگذارم."https://www.ebsco.com/research-starters/history/yury-olesha

سرانجام یوری آلیشا در  ۱۰ مه ۱۹۶۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت.

## منابع
https://www.ebsco.com/research-starters/history/yury-olesha

http://authorscalendar.info/olesha.htm
روابط گینه و اسرائیل

**روابط گینه و اسرائیل** به پیوندهای کنونی و پیشینه روابط میان گینه و اسرائیل اشاره دارد. اسرائیل پیش از استقلال گینه در سال ۱۹۵۸ با این سرزمین روابط دیپلماتیک داشت. گینه در سال ۱۹۶۷ پس از جنگ شش‌روزه روابط خود را با اسرائیل قطع کرد و نخستین کشوری بود که پس از این جنگ چنین اقدامی انجام داد. روابط دیپلماتیک دو کشور پس از نزدیک به نیم قرن گسست در ژوئیه ۲۰۱۶ از سر گرفته شد.

مبادلات بازرگانی میان دو کشور عمدتاً شامل صادرات کالاهای الکترونیکی و مواد خام از سوی اسرائیل و صادرات الماس خام از سوی گینه به اسرائیل بوده‌است.

## پیشینه
اسرائیل پیش از استقلال گینه از فرانسه در سال ۱۹۵۸ با گینه فرانسه روابط دیپلماتیک برقرار کرده بود. در سال ۱۹۶۷ گینه روابط خود را با اسرائیل قطع کرد. گینه تنها کشوری بود که پس از جنگ شش‌روزه روابطش را با اسرائیل گسست؛ دیگر کشورهای آفریقایی این اقدام را در سال ۱۹۷۳ پس از جنگ یوم کیپور انجام دادند.

در ژوئیه ۲۰۱۶ مدیرکل وزارت امور خارجه اسرائیل دور گولد در پاریس با نماینده رئیس‌جمهور گینه دیدار کرد و دو طرف توافق‌نامه‌ای برای بازگرداندن روابط دیپلماتیک امضا کردند. در همین دوره بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در حاشیه سفرش به آفریقای شرقی با آلفا کنده، رئیس‌جمهور گینه، گفت‌وگوی تلفنی انجام داد.

در اوت ۲۰۱۶ گلد به همراه هیئتی اسرائیلی با هواپیمای اختصاصی به کوناکری سفر کرد و با رئیس‌جمهور آلفا کنده و ده تن از وزیران دولتش دیدار کرد. دو طرف دربارهٔ تبادل سفیر گفت‌وگو کردند.

در اواسط اوت ۲۰۱۷ گینه برای نخستین بار سفیری غیرمقیم در اسرائیل تعیین کرد. آمارا کامارا (به فرانسوی: ) استوارنامه خود را در مراسمی رسمی در اورشلیم به رئیس‌جمهور رووین ریولین تقدیم کرد. محل اقامت این سفیر در پاریس بود.

در ژانویه ۲۰۲۰ رویی روزنبلیت (به عبری: )، سفیر غیرمقیم اسرائیل، استوارنامه خود را به رئیس‌جمهور آلفا کنده تقدیم کرد.

## روابط بازرگانی

در سال ۲۰۱۴ اسرائیل در مجموع ۴٫۱۳ میلیون دلار آمریکا کالا به گینه صادر کرد که عمدتاً شامل محصولات الکترونیکی و مواد خام بود. در همان سال صادرات گینه به اسرائیل ۶٫۹۵ میلیون دلار بود که تقریباً به‌طور کامل از الماس خام تشکیل می‌شد.

در سال ۲۰۱۵ اسرائیل الماسی از گینه وارد نکرد و واردات از گینه به نزدیک به ۲۳٬۰۰۰ دلار کاهش یافت. صادرات اسرائیل به گینه در آن سال ۳٫۶۶ میلیون دلار بود.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی اسرائیل
* اقتصاد اسرائیل
* گینه

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:روابط دوجانبه اسرائیل
رده:روابط دوجانبه گینه
روابط اسرائیل و موناکو

**روابط اسرائیل و موناکو** به پیوندهای دوجانبه میان دولت اسرائیل و شاهزاده‌نشین موناکو اشاره دارد. اسرائیل از راه سفارت خود در پاریس (فرانسه) نمایندگی دیپلماتیک خود را در موناکو انجام می‌دهد و یک کنسول در موناکو دارد. موناکو نیز دارای یک کنسول در رمت گن است.

دو کشور در سال ۱۹۶۴ میلادی روابط دیپلماتیک رسمی خود را برقرار کردند. موناکو تا سال ۲۰۲۰ بالاترین نسبت جمعیت یهودی را در میان کشورهای جهان پس از اسرائیل داشت. روابط اقتصادی دو کشور عمدتاً بر پایهٔ گردشگری استوار است و حجم مبادلات تجاری میان آن‌ها اندک بوده‌است.

## پیشینه
دولت اسرائیل و شاهزاده‌نشین موناکو در سال ۱۹۶۴ میلادی به‌طور رسمی روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند. موناکو هم اسرائیل و هم دولت فلسطین را به رسمیت می‌شناسد. تا سال ۲۰۲۰، موناکو بالاترین نسبت جمعیت یهودی را در جهان پس از اسرائیل داشت و این نسبت رو به افزایش بود.

در اوت ۲۰۱۵، آلبر دوم، شاهزادهٔ موناکو، بنای یادبودی را به یاد یهودیانی که در دوران هولوکاست در موناکو پناه جسته بودند اما به فرانسه تبعید شدند رونمایی کرد. این مراسم به مناسبت هفتاد و سومین سالگرد تبعید ۶۶ یهودی در شب ۲۷ تا ۲۸ اوت ۱۹۴۲ زیر فشار رهبران همکار نازی فرانسه برگزار شد.

در آوریل ۲۰۱۶، شیمون پرز، رئیس‌جمهور پیشین اسرائیل، از موناکو دیدار کرد و جایزهٔ «دوست صهیون» (به انگلیسی: ) را به شاهزاده آلبر دوم به پاس تلاش‌هایش در تقویت پیوندهای دو ملت و حمایت مداوم از اسرائیل اهدا کرد.

در دسامبر ۲۰۱۷، دانشگاه تل‌آویو با همکاری بنیاد شاهزاده آلبر دوم، همایشی با عنوان «راه‌حل‌های جهان‌شمول برای چالش‌های زیست‌محیطی» در موناکو برگزار کرد که درونمایه‌های اصلی آن شهرهای هوشمند، تنوع زیستی و بوم‌شناسی بود. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، شاهزاده آلبر دوم دکتری افتخاری دانشگاه تل‌آویو را به پاس کمک‌هایش در زمینهٔ حفاظت از محیط زیست دریافت کرد.

در مارس ۲۰۱۸، مدال اروپایی مدارا از سوی شورای اروپایی مدارا و آشتی به شاهزاده آلبر دوم اهدا شد؛ از جمله به دلیل عذرخواهی وی از طرف کشورش بابت رفتار با یهودیان در دوران هولوکاست. شاهزاده در مراسم اهدای مدال اعلام کرد که کار خود را برای گرامی‌داشت یاد هولوکاست «نه تنها به‌عنوان رهبر یک کشور بلکه به‌عنوان یک انسان» ادامه خواهد داد.

در آوریل ۲۰۱۸، انجمن دوستی اسرائیل و موناکو تأسیس شد و در نخستین هفتهٔ تأسیس، ۴۰۰ نفر به عضویت آن درآمدند. در همان ماه، آلبر دوم در مراسم هفتادمین سالگرد استقلال اسرائیل در سفارت اسرائیل در پاریس شرکت کرد و بازرگانان و برخی مقامات موناکویی وی را همراهی می‌کردند.

در سال ۲۰۱۹، دانشگاه تل‌آویو رویداد زیست‌محیطی «ابتکار مبارزه با آلودگی» (به انگلیسی: ) را در هتل اِرمیتاژ موناکو برگزار کرد. در این رویداد فناوری اسرائیلی استخراج آب از هوا که شرکت «واترجن» (به انگلیسی: ) آن را ساخته بود معرفی شد. پس از آن این سامانه در کاخ شاهزادهٔ موناکو نصب شد.

## روابط اقتصادی
روابط اقتصادی اسرائیل و موناکو بر پایهٔ گردشگری استوار است. در سال ۲۰۱۲، اسرائیل کالاهایی به ارزش ۱۰۰۰ دلار آمریکا به موناکو صادر کرد که شامل تجهیزات ارتوپدی بود.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی اسرائیل
* روابط خارجی موناکو

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:روابط دوجانبه اسرائیل
رده:روابط دوجانبه موناکو
ائتلاف تصمیم

**ائتلاف تصمیم**  یک حزب سیاسی در عراق است که در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد. این حزب از ائتلاف فتح جدا شده و مقر آن در شهر بصره است. ائتلاف تصمیم برای نخستین بار در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۱) شرکت کرد و پنج کرسی به دست آورد. رهبری این حزب را عامر الفایاز، از اعضای سابق ائتلاف فتح، بر عهده دارد و دبیرکل آن اسعد العیدانی، استاندار پیشین استان بصره، است. این حزب در حال حاضر عضو چارچوب هماهنگی است.

## تاریخچه
ائتلاف تصمیم در سال ۲۰۲۱ توسط اسعد العیدانی، استاندار وقت استان بصره، تأسیس شد. این حزب از دل ائتلاف فتح بیرون آمد و به عنوان نیرویی مستقل در صحنه سیاسی جنوب عراق ظهور کرد. رهبری عملی کتلهٔ پارلمانی این حزب را عامر الفایاز، که پیش‌تر عضو ائتلاف فتح بود، بر عهده گرفت.

این حزب پایگاه اصلی انتخاباتی خود را در استان بصره دارد و تمامی کرسی‌های پارلمانی‌اش را از این استان به دست آورده‌است. ائتلاف تصمیم در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۱) با کسب ۱۵۳٬۶۱۴ رأی معادل ۱٫۷۳ درصد از کل آرا، پنج کرسی در مجلس عراق به دست آورد و در رتبه دوازدهم قرار گرفت. این حزب در آن انتخابات در جایگاه اپوزیسیون قرار داشت.

در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۵)، ائتلاف تصمیم با افزایش تعداد آرا به ۱۷۳٬۷۶۱ رأی، کرسی‌های خود را به شش عدد افزایش داد، هرچند درصد آرای کسب‌شده به ۱٫۵۵ درصد کاهش یافت و حزب در رتبه هفدهم قرار گرفت.

این حزب همچنین در شورای استان بصره دارای ۱۲ کرسی از ۲۳ کرسی است و یک استاندار نیز در اختیار دارد.

## ایدئولوژی
ائتلاف تصمیم از نظر ایدئولوژیک بر پایهٔ اسلام‌گرایی شیعی و مردم‌سالاری اسلامی بنا شده‌است. این حزب خود را به عنوان جریانی مدنی معرفی می‌کند و در چارچوب چارچوب هماهنگی، ائتلاف گسترده‌ای از احزاب شیعه عراق، فعالیت می‌نماید. رنگ رسمی حزب طلایی است.

## نتایج انتخاباتی

## منابع

* 
* 

رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عربی
رده:مقاله‌های خرد عراق
رده:همه مقاله‌های خرد
نسر (بت)

**نسر** (به عربی: ، به معنای «کرکس») یکی از خدایان عرب پیش از اسلام بود که در قرآن به عنوان یکی از بت‌های دوران نوح از آن یاد شده‌است. بر پایهٔ آیهٔ ۲۳ سورهٔ نوح، قوم نوح مردمان خود را از ترک خدایانشان بازمی‌داشتند و از ود، سُواع، یغوث، یعوق و نسر نام می‌بردند. نسر به شکل کرکس تصویر می‌شد و پرستش آن در مناطق گوناگونی از جنوب جزیرة العرب تا بین‌النهرین گزارش شده‌است.

بر پایهٔ منابع اسلامی، عمرو بن لحی نخستین کسی بود که بت نسر را در مکه برپا کرد. پژوهشگران نسر را با نیشرا (به عربی: )، بت کرکس‌مانندی که در متون آرامی از آن یاد شده، یکسان دانسته‌اند. نقش‌برجسته‌های کرکس در مناطقی از پادشاهی حِمیَر و نیز سکه‌هایی با نقش کرکس در هترا یافت شده‌است.

## در بلخا
هشام ابن کلبی در کتاب بت‌ها از معبدی برای نسر در بلخا یاد می‌کند؛ بلخا مکانی است که جز در این منبع شناخته نیست.

## در حِمیَر
نقش‌برجسته‌هایی با تصویر کرکس در سرزمین حِمیَر یافت شده‌اند، از جمله در مَصنَعَة ماریَه و هَدَّات جُلَیس. نام نسر همچنین در نام‌های خدانامی (تئوفوریک) دیده می‌شود. برخی منابع این خدا را به قبیلهٔ «ذوالخلصه» از حِمیَر نسبت می‌دهند.

کتیبه‌های حِمیَری را در آغاز چنین خوانده بودند که از «کرکس خاور» و «کرکس باختر» سخن می‌گویند و آگوستوس هنری کین آن را نشانهٔ پرستش خورشید در انقلاب‌های تابستانی و زمستانی تفسیر کرد؛ اما امروزه پژوهشگران بر این باورند که *n-s-r* در آن کتیبه‌ها حرف اضافه‌ای به معنای «به سوی خاور» و «به سوی باختر» است و نه نام خدا.

جِی. اسپنسر تریمینگام بر این باور بود که نسر «نمادی از خورشید» بوده‌است.

## در هترا

برخی پژوهشگران نسر را با مارِن-شَمَش (به انگلیسی: ) یکی دانسته‌اند؛ شَمَش در نگاره‌های هترا اغلب با کرکس‌هایی در دو سو نمایش داده می‌شود. سکه‌هایی با نقش کرکس نیز در هترا یافت شده‌اند.

## نیشرا
بسیاری از پژوهشگران نسر را با نیشرا (به عربی: ، به زبان آرامی به معنای «کرکس»)، بتی که در متون آرامی از آن یاد شده، یکسان شناخته‌اند.

### در «عربستان»
تلمود بابلی و دکترین آدای از خدای کرکس‌مانندی در «عربستان» یاد می‌کنند. این «عربستان» ممکن است همان عربایستان (استان ساسانی) باشد.

تلمود بابلی در رسالهٔ عبودا زارا (۱۱ب) پنج معبد دائمی بت‌پرستی را برمی‌شمارد: معبد بِل در بابل (اساگیلا)، معبد نبو در بورسیپا، معبد آتارگاتیس در منبج، معبد سراپیس در اشکلون و معبد نیشرا در عربستان.

در دکترین آدای نیز یادکردی همانند آمده‌است که از پرستش نیشرا نزد عرب‌ها سخن می‌گوید.

### در کشکر
در *اعمال مار ماری* که برگرفته از دکترین آدای است، از ماری خواسته می‌شود شهر کشکر را که در آن دیوی به شکل نیشرا پرستش می‌شود و بتی به نام نیشَر بر ستونی برافراشته است، به آیین مسیحیت درآورد.

متنی جادویی مندایی نیز می‌گوید: «بِل از بابل بازگشت، نبو از بورسیپا بازگشت، نیشرا از کشکر بازگشت». ای‌اس دراور نیشرا را در این متن «تحریف‌شده» دانست و والتر باومگارتنر نیز با او هم‌رأی بود، اما یوناس سی. گرینفیلد و یاکیر پاز آن را با نسر یکی دانسته‌اند.

### در ایران
در یکی از نسخه‌های دست‌نویس *دربارهٔ سقوط بت‌ها* اثر یعقوب سروجی آمده که شیطان، ایرانیان را به ساختن و پرستش نیشرا واداشت. با این حال، کشیش مارتن خوانش نسخه‌ای دیگر را ترجیح می‌دهد که نام بت را «نسروخ» ثبت کرده‌است.

## جستارهای وابسته
* ود
* یعوق
* کتاب بت‌ها
* نسروخ

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:خدایان عرب
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
فلسطینیان در مصر

**فلسطینیان در مصر** به پناهندگان فلسطینی اشاره دارد که در جریان جنگ فلسطین در سال ۱۹۴۸ به مصر گریختند یا از سرزمین‌های خود اخراج شدند، و همچنین فرزندان و نوادگان آنها. افزون بر این، شماری از فلسطینیان پس از رویدادهای سپتامبر سیاه از اردن اخراج و به مصر منتقل شدند. فلسطینیان و فرزندانشان هرگز تابعیت مصری دریافت نکرده‌اند و همچنان جایگاه متمایز پناهندگی فلسطینی را حفظ کرده‌اند.

برآوردها از شمار فلسطینیان ساکن مصر میان ۵۰٬۲۴۵ تا ۱۱۰٬۰۰۰ نفر در نوسان است. بیشتر این جمعیت در قاهره و حومه آن زندگی می‌کنند. برخی از فلسطینیان، به‌ویژه مسیحیان، از راه ازدواج با شهروندان مصری یا راه‌های دیگر تابعیت مصری به دست آورده‌اند.

## پیشینه مهاجرت
پیش از موج بزرگ آوارگی سال ۱۹۴۸، موجی پیشین از مهاجرت فلسطینیان به مصر وجود داشت. در این موج، مسیحیان فلسطینی به همراه لبنانیان و سوریان از نسل‌کشی‌های دوران عثمانی گریخته و در مصر و کشورهای همجوار ساکن شدند و جامعه‌ای مسیحی موسوم به «شوام» (به عربی: ) را پدیدآوردند.

بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، ۱٬۶۱۲ فلسطینی در مصر زندگی می‌کردند: ۶۱۴ مسلمان، ۷۵۶ یهودی و ۲۴۲ مسیحی.

## دوران جمال عبدالناصر
با به قدرت رسیدن جمال عبدالناصر، دوران طلایی برای فلسطینیان ساکن مصر آغاز شد. در این دوره، فلسطینیان همپای شهروندان مصری تلقی می‌شدند و دسترسی رایگان به آموزش داشتند.

## تغییر سیاست‌ها پس از کمپ دیوید
این وضعیت در سال ۱۹۷۸ با امضای پیمان کمپ دیوید و ترور یوسف السباعی، وزیر فرهنگ مصر، به دست شبه‌نظامیان سازمان ابونضال دگرگون شد. پس از آن، قوانین اصلاح شدند و فلسطینیان به‌عنوان اتباع خارجی شناخته شدند.

## جزیره فاضل
جزیره فاضل، که به «جزیره عرب‌ها» نیز شناخته می‌شود، در دلتای نیل واقع است و با ۳٬۵۰۰ نفر، بزرگ‌ترین جمعیت آوارگان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین را در خود جای داده‌است.

## جنگ غزه و موج جدید آوارگی
در جریان جنگ غزه، بر پایه برآورد تشکیلات خودگردان فلسطین، دست‌کم ۱۱۵٬۰۰۰ فلسطینی از غزه به مصر وارد شدند.

## جمعیت
برآوردها از اندازه جمعیت فلسطینی ساکن مصر میان ۵۰٬۲۴۵ تا ۱۱۰٬۰۰۰ نفر متغیر است. فلسطینیان و فرزندانشان هیچ‌گاه تابعیت مصری نگرفته‌اند و جایگاه ویژه پناهندگی خود را نگه داشته‌اند. با این حال، برخی از آنان، بیشتر مسیحیان، از راه ازدواج با شهروندان مصری یا شیوه‌های دیگر به تابعیت مصری دست یافته‌اند.

## جستارهای وابسته
* فلسطینیان
* فلسطینی‌های پراکنده
* آوارگان فلسطینی

## منابع

* 
* 
* 

رده:اقوام در مصر
رامات رازیئل

**رامات رازیئل** (به عبری: ، به معنی «بلندی‌های رازیئل») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در مرکز دالان اورشلیم واقع شده و از نظر اداری در حوزه منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد.

رامات رازیئل در سال ۱۹۴۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از داوید رازیئل، فرمانده ارگون است. این روستا بر بلندی‌های جنگلی کوه‌های یهودا در ارتفاع ۷۴۳ متری از سطح دریا جای گرفته‌است.

## پیشینه

روستای رامات رازیئل در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۸ بر زمین‌هایی که پیش‌تر به روستای فلسطینی کسلا تعلق داشت بنیان‌گذاری شد. این موشاو به نام داوید رازیئل، فرمانده سازمان نظامی ارگون نام‌گذاری شد. رازیئل در سال ۱۹۴۱ در جریان یک عملیات نظامی در عراق کشته شد.

تأسیس رامات رازیئل در جریان جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۴۸ صورت گرفت؛ زمانی که ارتش اسرائیل دالان اورشلیم را تحت کنترل درآورد و بیشتر جمعیت عرب منطقه آواره شدند. بنیان‌گذاران نخستین روستا اعضای ارگون بودند که بعدها جای خود را به گروهی از مهاجران یهودی اروپایی دادند. در دهه ۱۹۹۰ میلادی روستا گسترش ساختمانی چشمگیری را تجربه کرد.

با وجود زمین‌های ناهموار و دشوار، اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی استوار بود. در سال ۱۹۸۸ الی بن‌زاکن تاکستان‌هایی را در رامات رازیئل کاشت و شرابخانه دومن دو کاستل (Domaine du Castel) را که بعدها جوایز متعددی را از آن خود کرد در این روستا پایه‌گذاری نمود.

## جغرافیا
رامات رازیئل بر ستیغ جنگلی کوه‌های یهودا در ارتفاع ۷۴۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. در شمال روستا زمین به دره عمیق آبراهه ناحال کسالون سقوط می‌کند و شاخه‌ای به نام ناحال رازیئل از سمت غرب روستا به آن می‌ریزد. در جنوب نیز دره عمیقی با رود سورق قرار دارد.

این روستا در فاصله نزدیک به ۴۰ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۴ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۱۵ کیلومتری غرب بخش تاریخی اورشلیم جای دارد. رامات رازیئل از طریق جاده محلی شماره ۳۹۵ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. خط آهن تل‌آویو–اورشلیم از دره سورق عبور می‌کند اما ایستگاهی در این روستا ندارد.

## جمعیت
جمعیت رامات رازیئل از بدو تأسیس روندی رو به رشد داشته‌است. در سال ۱۹۴۸ تنها ۷ نفر در این روستا ساکن بودند و این رقم تا سال ۲۰۱۴ به ۶۳۸ نفر رسید. اکثریت قاطع ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:منطقه آماری ماتیه یهودا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۸ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان اورشلیم
رده:مختصات در ویکی‌داده
انستیتو مطالعات عالی مراکش

**انستیتو مطالعات عالی مراکش** (به فرانسوی: ) یا به اختصار **IHEM** یک بنیاد پژوهشی بود که در سال ۱۹۲۰ میلادی در شهر رباط و در دوران حمایت فرانسه بر مراکش به دست اوبر لیوته، مقیم کل فرانسه در مراکش، بنیان‌گذاری شد. این نهاد در ساختمان کتابخانه عمومی در نزدیکی اقامتگاه کل اداره استعماری جای داشت و هدف اصلی آن آموزش کارگزاران استعماری فرانسه و آشنا ساختن آنان با زبان‌ها، آداب و رسوم و مردم مراکش بود.

انستیتو مطالعات عالی مراکش نشریه هسپریس را منتشر می‌کرد که نامی یونانی برای مراکش بود و هم‌اکنون با عنوان هسپریس-تمودا همچنان انتشار می‌یابد. پژوهشگران برجسته فرانسوی در زمینه مغرب عربی از جمله اواریسته لوی-پروونسل، آنری تراس و لویی برونو مدیریت این نهاد را بر عهده داشتند. این مؤسسه تا پیش از جنگ جهانی دوم نهادی در خدمت نخبگان اروپایی بود و هیچ مسلمانی از آن فارغ‌التحصیل نشده بود.

## پیشینه
سوزان گیلسون میلر، پژوهشگر تاریخ مراکش، انستیتو مطالعات عالی مراکش را «اوج تلاش‌های لیوته به‌عنوان نوآور آموزشی» و «اساساً ابزاری برای کنترل سیاسی، با هدف تقویت ساختارهای سلطه نظام حمایتی از راه پژوهش و آموزش» توصیف کرده‌است. لیوته قصد داشت این مؤسسه به‌عنوان مدرسه‌ای برای آموزش مأموران استعماری فرانسه عمل کند تا آنان را با زبان‌ها، فرهنگ و مردم مراکش آشنا سازد.

### نشریه هسپریس
با پشتیبانی لیوته، انستیتو نشریه *هسپریس* را منتشر کرد؛ هسپریس نامی یونانی برای مراکش بود. این نشریه هم‌اکنون با نام *هسپریس-تمودا* به انتشار خود ادامه می‌دهد.

### مدیران و استادان
پژوهشگران سرشناس فرانسوی در زمینه مغرب عربی مدیریت انستیتو را بر عهده داشتند. از جمله مدیران آن می‌توان به اواریسته لوی-پروونسل، آنری تراس و لویی برونو اشاره کرد. همچنین ، پیر دو سنیوال، روژه لوتورنو و  از اعضای هیئت علمی آن بودند.

### مشارکت پژوهشگران مراکشی
در دهه ۱۹۲۰ میلادی، انستیتو میزبان همایش‌هایی بود که پژوهشگران مراکشی مانند ابن زیدان مورخ و محمد الحجوی آموزشگر در آن‌ها شرکت می‌کردند. این مشارکت مراکشی‌ها با تنش‌های ناشی از جنگ ریف متوقف شد.

### نهادی در خدمت نخبگان اروپایی
انستیتو مطالعات عالی مراکش نهادی بود که در خدمت نخبگان اروپایی قرار داشت. تا پیش از جنگ جهانی دوم، هیچ مسلمانی از این مؤسسه فارغ‌التحصیل نشده بود.

## منابع

* 
* 

رده:آموزش در مراکش
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۰ (میلادی) در مراکش
رده:مقاله‌های مراکش فاقد داده‌های مختصاتی جغرافیایی
رده:همه مقاله‌های نیازمند مختصات
رده:مقاله‌های فاقد مختصات بدون مختصات در ویکی‌داده
دوره شکوفایی

**دوره شکوفایی** یا **فلورویت** (به لاتین: ، به‌کوتاه‌نوشت **fl.** یا گاهی **flor.**؛ به معنای «شکوفا شد») اصطلاحی لاتین است که برای نشان‌دادن تاریخ یا دوره‌ای به کار می‌رود که در آن شخصی زنده یا فعال بوده است. این واژه به‌ویژه زمانی کاربرد دارد که تاریخ زاد و مرگ فرد دانسته نباشد ولی شواهدی از زندگی یا کنش‌وری او در دست باشد. در زبان انگلیسی، شکل کامل این واژه می‌تواند به‌عنوان اسم نیز به کار رود و به دوره‌ای اشاره کند که شخصی در آن شکوفا بوده است.

این اصطلاح در نسب‌شناسی، تاریخ‌نگاری و تاریخ هنر کاربرد گسترده‌ای دارد و به‌ویژه در نوشته‌های علمی و شرح‌حال‌نویسی برای تعیین بازه زمانی حضور یا کنش‌وری افراد بهره گرفته می‌شود.

## ریشه‌شناسی
واژه  صورت سوم‌شخص مفرد ماضی ساده (صیغه معلوم) از فعل لاتین  /  به معنای «شکفتن، شکوفا شدن» است که خود از اسم  (با حالت اضافی ) به معنای «گُل» گرفته شده است.

## کاربرد
به‌طور کلی، این اصطلاح برای اشاره به دوران اوج کنش‌وری یک شخص یا جنبش به کار می‌رود. به‌طور ویژه‌تر، در نسب‌شناسی و نوشته‌های تاریخی هنگامی که تاریخ تولد یا مرگ شخصی دانسته نباشد ولی شواهد دیگری از زندگی او در دست باشد از این اصطلاح بهره گرفته می‌شود. این اصطلاح عبارتی فاخر و کهن شمرده می‌شود.

برای نمونه، اگر وصیت‌نامه‌هایی از «جان جونز» در سال‌های ۱۲۰۴ و ۱۲۲۹ میلادی در دست باشد و همچنین سندی از ازدواج او در سال ۱۱۹۷ موجود باشد، می‌توان نوشت: «جان جونز (fl. ۱۱۹۷–۱۲۲۹)»؛ هرچند ممکن است جونز پیش از ۱۱۹۷ زاده و پس از ۱۲۲۹ درگذشته باشد.

### کاربرد در تاریخ هنر
این اصطلاح در تاریخ هنر نیز برای تعیین دوره کنش‌وری هنری یک هنرمند به کار می‌رود. در این زمینه، دوره مورد اشاره معمولاً پس از پایان دوره آموزش هنرمند آغاز می‌شود؛ یعنی از زمانی که هنرمند آثار خود را امضا می‌کرده یا نامش در قراردادها یاد شده است.

### کاربرد در متون آلمانی
در متون تاریخی و شرح‌حال‌نویسی به زبان آلمانی، افزون بر اختصار لاتین «fl.» گاه اختصار آلمانی «bl.» (از  به معنای «شکوفا شد») نیز به کار می‌رود.

### جایگزین‌ها
در برخی موارد، بسته به سبک نگارش و فضای موجود، می‌توان به‌جای «fl.» از عبارت «فعال میان [تاریخ] و [تاریخ]» بهره گرفت.

## جستارهای وابسته
* شجره‌نامه خانوادگی
* نسب‌شناسی
* گاه‌شناسی

## منابع

* 
* 
* 

رده:فعل‌ها
رده:واژه‌ها و عبارت‌های لاتین
کفار دانیال

**کفار دانیال** (به عبری: ، به معنی «دهکدهٔ دانیال») یک موشاو شیتوفی در مرکز اسرائیل است. این روستا در نزدیک به چهار کیلومتری جنوب‌شرقی لد قرار دارد و مساحتی برابر ۲٬۹۰۰ دونوم را دربرمی‌گیرد. کفار دانیال از نظر اداری زیرمجموعهٔ شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین است.

این روستا در ۹ اکتبر ۱۹۴۹ توسط داوطلبان خارجی انگلیسی‌زبان (ماخالنیک‌ها) که در جنگ استقلال اسرائیل شرکت کرده بودند بر روی زمین‌های روستای ویران‌شدهٔ فلسطینی دانیال بنیان‌گذاری شد. نام کنونی روستا به افتخار دنیل فریش، رئیس سازمان صهیونیست آمریکا که در سال تأسیس روستا درگذشت، برگزیده شد و همانندی آشکاری با نام روستای عربی پیشین دارد. کفار دانیال در نزدیک به ۳۰ کیلومتری مرکز تل‌آویو و ۱۵ کیلومتری فرودگاه بن‌گوریون جای گرفته‌است.

## پیشینه
### دوران عثمانی
در دوران عثمانی، این منطقه به ناحیهٔ (نَحیه) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های کوهستانی در شرق تا حومهٔ یافا در غرب گسترده بود. در این ناحیه هزاران نفر در نزدیک به ۲۰ روستا زندگی می‌کردند و ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار داشتند.

### بنیان‌گذاری
روستای کفار دانیال در ۹ اکتبر ۱۹۴۹ توسط ماخالنیک‌ها (داوطلبان خارجی جنگ استقلال) از کشورهای انگلیسی‌زبان بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی دانیال پایه‌گذاری شد. نام نخست این شهرک «ایرگون بیت‌حِوِر» بود که برگرفته از نام سازمانی بود که بنیان‌گذاران به آن وابسته بودند. سپس نام آن به افتخار دنیل فریش، رئیس سازمان صهیونیست آمریکا که در سال تأسیس روستا درگذشته بود، به کفار دانیال تغییر یافت؛ نامی که شباهت آشکاری نیز با نام روستای عربی پیشین داشت.

### حملهٔ موشکی حوثی‌ها (۲۰۲۴)
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴ در جریان جنگ غزه، حوثی‌ها یک موشک بالستیک به سوی مرکز اسرائیل شلیک کردند و قطعات این موشک در یک منطقهٔ باز در کفار دانیال فرود آمد.

## حمل‌ونقل
تقاطع بزرگراهی دانیال که نام خود را از این روستا گرفته‌است، بزرگراه ۶ را به بزرگراه ۱ متصل می‌کند.

## جمعیت
بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۲۰، جمعیت کفار دانیال نزدیک به ۶۹۸ نفر بود. بلندای مرکز روستا ۱۰۵ متر از سطح دریاست.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* تارنمای کفار دانیال

رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
کفار اخیم

**کفار اخیم** (به عبری: ، به معنی «دهکده برادران») یک موشاو در مرکز-جنوب اسرائیل است. این موشاو در نزدیکی کریات ملاخی واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای بیر توفیا قرار دارد.

کفار اخیم در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بر روی زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده قسطینه بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو از دو برادر که در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل کشته شدند گرفته شده‌است. از چهره‌های سرشناس زادگان کفار اخیم می‌توان به بنی گانتس و یسرائیل کاتس اشاره کرد.

## پیشینه
این موشاو در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بر روی زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی تخلیه‌شده قسطینه تعلق داشت. نام کفار اخیم (به معنی «دهکده برادران») به یاد دو برادر به نام‌های صِوی و افرایم گوبر برگزیده شد که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل کشته شدند. این دو برادر فرزندان مردخای و ریوکا گوبر از موشاو مجاور کفار واربورگ بودند.

## شخصیت‌های سرشناس
از میان زادگان کفار اخیم می‌توان به سیاستمداران زیر اشاره کرد:
* بنی گانتس، رئیس پیشین ستاد ارتش و معاون نخست‌وزیر اسرائیل
* یسرائیل کاتس، عضو کنست و وزیر

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
خربت الکسایر

**خربت الکسایر** (به عربی: ، ) روستایی عرب فلسطینی در بخش حیفا بود که در ۱۳ کیلومتری خاور حیفا قرار داشت. این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در سرزمین فلسطین تحت قیمومت و در چارچوب نبرد میشمار هایمک در ۱۶ آوریل ۱۹۴۸ از سکنه تهی شد.

ساکنان خربت الکسایر مسلمان بودند و خاستگاه خود را به شمال آفریقا نسبت می‌دادند. جمعیت روستا بر پایه آمار ۱۹۴۵ برابر با ۲۹۰ تن بود. روستا بر تپه‌ای میان دشت حیفا و مرج ابن عامر جای داشت و از سوی باختر بر کوه کرمل مشرف بود.

## پیشینه
خربت الکسایر در آمار روستایی سال ۱۹۴۵ به‌عنوان یکی از حومه‌های شفاعمرو ثبت شده و جمعیت آن ۲۹۰ نفر مسلمان گزارش شده‌است. روستا بر فراز یکی از تپه‌هایی قرار داشت که دشت حیفا را از مرج ابن عامر جدا می‌کرد و از سمت باختر بر کوه کرمل چشم‌انداز داشت. راهی فرعی آن را به شاهراه اصلی منتهی به حیفا از سوی شمال باختری پیوند می‌داد. ساکنان مسلمان روستا ریشه خود را به شمال آفریقا بازمی‌بردند.

## اشغال و تهجیر ساکنان
خربت الکسایر و روستای همسایه‌اش هوشه در اواسط آوریل ۱۹۴۸ صحنه نبردهای سختی شدند. بر پایه «تاریخ هاگانا»، ارتش رهایی‌بخش عرب در ۱۲ آوریل ۱۹۴۸ به یکی از گردان‌های خود فرمان داد تا در خربت الکسایر و هوشه مواضعی بگیرد؛ این فرمان در اوج نبرد میشمار هایمک در منطقه مرج ابن عامر صادر شد. نقشه ارتش رهایی‌بخش تصرف مستعمره‌های یهودی‌نشین مجاور (احتمالاً رامات یوحانان) بود تا بتوان نیروی کمکی به منطقه فرستاد و فشار وارد بر یگان‌های مستقر پیرامون میشمار هایمک کاهش یابد.

در ۱۴ آوریل، یگانی از تیپ کرملی وابسته به هاگانا به مواضع ارتش رهایی‌بخش عرب در دو روستا حمله برد اما ناچار به عقب‌نشینی شد. در ۱۶ آوریل حمله دوباره‌ای صورت گرفت و این بار هر دو روستا به‌آسانی اشغال شد زیرا نگهبانی در آنها ضعیف بود. با این حال، در همان روز نیرویی از ارتش رهایی‌بخش عرب متشکل از سربازان فلسطینی و سوری دروزی نُه بار کوشید روستاها را بازپس بگیرد. نبردهای پیاپی بسیار خونین بود و به گواهی سربازان یهودی، رزمندگان دروزی دلاوری چشم‌گیری نشان دادند. روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد شمار زیادی از عرب‌ها از جمله جنگجویان دروزی در این درگیری‌ها کشته شدند.

در نهمین موج حمله، یگان‌های تیپ کرملی فرمان یافتند از هوشه عقب بکشند و در خربت الکسایر سنگربندی کنند. پس از رسیدن یک مسلسل سنگین به دست هاگانا، مقاومت رزمندگان عرب درهم شکست و آنان حتی تلاشی برای بازگشت به خربت الکسایر نکردند.

زمان دقیق بازگشت نیروهای صهیونیست به روستا روشن نیست، هرچند ساکنان احتمالاً از همان هنگام نبردها روستا را ترک کرده بودند. برخی پژوهشگران بر این باورند که تصرف این دو روستا راه را برای محاصره و اشغال حیفا در هفته پس از آن هموار کرد.

## روستا در زمان حاضر
بازمانده‌های خانه‌های ویران و دیوارهای سیمانی فروریخته که خاک آنها را پوشانده در سراسر محوطه روستا پراکنده‌است. در گوشه باختری محوطه چاهی و بقایای خانه‌ای با تیرهای نمایان باقی مانده و چاه دیگری نیز در گوشه خاوری دیده می‌شود. بوته‌های صبر (کاکتوس)، درختان نخل، توت، زیتون و انجیر در سراسر منطقه می‌رویند. همه محوطه حصارکشی شده و به‌عنوان چراگاه گاو به کار می‌رود. زمین‌های خربت الکسایر امروزه بخشی از شهر عربی شفاعمرو به‌شمار می‌آید.

## جستارهای وابسته
* نبرد میشمار هایمک
* بخش حیفا (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* خربت الکسایر در وبگاه فلسطین در خاطره
* خربت الکسایر در ذاکرات

رده:روستاهای عربی خالی از سکنه پیش از جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل
رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای فلسطین