تراستوزومب دروکستکان

**تراستوزومب دروکستکان**  با نام تجاری **اِنهرتو**، یک ترکیب آنتی‌بادی–دارو است که از آنتی‌بادی منوکلونال انسانی‌شده تراستوزومب (هرسپتین) تشکیل شده و به‌طور کووالانسی به مهارکنندهٔ توپوییزومراز ۱ دروکسیتکان (مشتقی از اکزاتکان) متصل شده است. این دارو برای درمان سرطان پستان، سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC)، و سرطان معده یا آدنوکارسینوم معده–مری دارای مجوز است. تراستوزومب به گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی نوع ۲ (HER2/neu) در سلول‌های سرطانی که برای رشد به آن وابسته‌اند متصل شده و مسیر پیام‌رسانی آن را مسدود می‌کند. علاوه بر این، پس از اتصال به گیرنده‌های HER2 آنتی‌بادی توسط سلول درون‌برد می‌شود و دروکسیتکان متصل به آن را به درون سلول حمل می‌کند؛ در آن‌جا در توانایی سلول برای ایجاد تغییرات ساختاری در ابرپیچ دی‌ان‌ای و همانندسازی آن در هنگام تقسیم سلولی اختلال ایجاد می‌کند و در نتیجه، هنگام تلاش سلول برای همانندسازی، آسیب دی‌ان‌ای رخ می‌دهد که منجر به مرگ سلولی می‌شود.

تراستوزومب دروکستکان در دسامبر ۲۰۱۹ برای مصرف پزشکی در ایالات متحده آمریکا، در مارس ۲۰۲۰ در ژاپن، در ژانویه ۲۰۲۱ در اتحادیهٔ اروپا، و در اکتبر ۲۰۲۱ در استرالیا تأیید شد. این دارو نخستین درمان تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا است که به‌طور خاص برای زیرگروه سرطان پستان با میزان اندک HER2، یعنی زیرمجموعه‌ای از سرطان پستان فاقد HER2، هدف‌گذاری شده است.

## موارد مصرف
تراستوزومب دروکسیتکان برای درمان بزرگسالان مبتلا به سرطان پستان HER2-مثبت غیرقابل جراحی یا متاستاتیک (زمانی که سلول‌های سرطانی به بخش‌های دیگر بدن گسترش یافته‌اند) تجویز می‌شود؛ بیمارانی که دو یا چند رژیم درمانی مبتنی بر ضد-HER2 در مرحلهٔ متاستاتیک دریافت کرده‌اند. همچنین برای بزرگسالان مبتلا به سرطان معده یا آدنوکارسینوم محل اتصال معده–مری با HER2-مثبت موضعی پیشرفته یا متاستاتیک که پیش‌تر یک رژیم درمانی مبتنی بر تراستوزومب دریافت کرده‌اند نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در مه ۲۰۲۲، سازمان غذا و دارو دامنهٔ کاربرد دارو را گسترش داد تا شامل درمان بزرگسالان مبتلا به سرطان پستان HER2-مثبت غیرقابل جراحی یا متاستاتیک شود که پیش‌تر یک رژیم درمانی مبتنی بر ضد-HER2 را در مرحلهٔ متاستاتیک یا در محیط نئوادجوانت یا ادجوانت دریافت کرده‌اند و در حین درمان یا حداکثر تا شش ماه پس از پایان آن دچار عود بیماری شده‌اند.

در اوت ۲۰۲۲، سازمان غذا و دارو دامنهٔ کاربرد را گسترش داد تا شامل درمان سرطان پستان با HER2 اندک غیرقابل جراحی یا متاستاتیک شود.

در آوریل ۲۰۲۴، سازمان غذا و دارو بار دیگر دامنهٔ کاربرد دارو را گسترش داد تا شامل درمان تومورهای جامد HER2-مثبت (آی‌اچ‌سی+) غیرقابل جراحی یا متاستاتیک در بزرگسالانی شود که پیش‌تر درمان سیستمیک دریافت کرده‌اند و گزینهٔ درمانی رضایت‌بخشی در دسترس ندارند.

## عوارض جانبی و هشدارهای برچسب دارو
شایع‌ترین عوارض جانبی شامل تهوع، خستگی، استفراغ، آلوپسی (ریزش مو)، یبوست، کاهش اشتها، کم‌خونی (پایین بودن سطح هموگلوبین خون نسبت به محدودهٔ مرجع)، کاهش شمار نوتروفیل‌ها (سلول‌های سفید خونی که در پاسخ ایمنی بدن برای مبارزه با عفونت نقش دارند)، اسهال، لوکوپنی (کاهش سایر سلول‌های سفید خونی مؤثر در ایمنی)، سرفه و کاهش شمار پلاکت‌ها (اجزای خونی که در واکنش به آسیب عروق خونی با تجمع خود باعث آغاز فرایند لخته‌سازی می‌شوند) است.

در اطلاعات تجویزی تراستوزومب دروکسیتکان، یک هشدار روی جعبهٔ بسته‌بندی دربارهٔ خطر بیماری بینابینی ریه — گروهی از بیماری‌های ریوی که موجب ایجاد زخم و فیبروز در بافت ریه می‌شوند — و همچنین سمّیت جنینی–جنینی درج شده است. بروز بیماری بینابینی ریه و التهاب ریه، از جمله موارد منجر به مرگ، در ارتباط با مصرف تراستوزومب دروکسیتکان گزارش شده است.

## منابع

رده:آنتی‌بادی‌های منوکلونال جهت تومورها
رده:داروهای کم‌کاربرد
رده:دایچی سانکیو
رده:کنژوگه‌های پادتن-دارو
رده:نشان‌های تجاری آسترازنکا