آرملینی چیاپی

**آرملینی چیاپی** (;  – ) سپهبد ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. او در بیشتر دوران جنگ فرماندهی دفاع از فلورانس را بر عهده داشت.

## زندگی‌نامه
او در ۲ دسامبر ۱۸۷۹ در رم، پسر لئو چیاپی، متولد شد. او در سن ۱۷ سالگی به عنوان سرباز داوطلب در هنگ ۷۰ پیاده‌نظام «آنکونا» در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کرد و در سال ۱۹۰۱، با درجه گروهبانی، به عنوان افسر دانشجو در آکادمی نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام در مودنا شروع به تحصیل کرد و در ۷ سپتامبر ۱۹۰۳ با درجه ستوان دوم پیاده‌نظام فارغ‌التحصیل شد. در ۷ سپتامبر ۱۹۰۶ به درجه ستوانی ارتقا یافت. از اکتبر ۱۹۱۱، او به همراه هنگ ۶۳ کالیاری، در جنگ ایتالیا و عثمانی شرکت کرد و در نبرد مصراته خود را نشان داد و به همین دلیل نشان برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد.

پس از پایان جنگ، او از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ در دوره‌های مدرسه جنگ ارتش شرکت کرد و هنگامی که پادشاهی ایتالیا در ۲۴ مه ۱۹۱۵ وارد جنگ جهانی اول شد، با ارتقاء به درجه سروانی، فرماندهی لشکر ۲۶ را بر عهده گرفت و از آنجا بعداً به فرماندهی لشکر ۲۴ و سپس لشکر ۲۳ منتقل شد. در سال ۱۹۱۷، پس از ارتقاء به درجه سرگردی، به ستاد کل منتقل شد و به فرماندهی کل در رم منصوب شد. در پایان جنگ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. پس از پایان جنگ جهانی اول، در هیئت حمل و نقل بولونیا، سپس در هیئت حمل و نقل ونیز و سپس به عنوان رئیس ستاد تیپ پیاده‌نظام لیورنو خدمت کرد. او در سال ۱۹۲۶ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در ژانویه ۱۹۲۸ فرماندهی هنگ ۴۱ پیاده‌نظام «مودنا» را بر عهده گرفت که به مدت دو سال در این سمت باقی ماند.

در سال ۱۹۳۰، او برای خدمت در فرماندهی مدارس نظامی مرکزی در چیویتاوکیا فراخوانده شد، جایی که به مدت ۴ سال به تدریس سلاح‌های سبک و تیراندازی پرداخت؛ او همچنین کتاب‌ها و مقالاتی در این زمینه نوشت. در ۱۶ ژانویه ۱۹۳۵، او به درجه سرتیپ ارتقا یافت و ابتدا فرماندهی تیپ دوم پیاده‌نظام و سپس معاون فرمانده لشکر دوم پیاده‌نظام اسفورزسکا در نووارا شد. او که در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به درجه سرلشکری رسیده بود، به بازرسی پیاده‌نظام در رم منصوب شد.

در مارس ۱۹۳۸، او به فرماندهی لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پلوریتانا در کاتانیا (که در آوریل ۱۹۳۹ به لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پیمونته تغییر نام داد) منصوب شد. در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، روزی که پادشاهی ایتالیا وارد جنگ جهانی دوم شد، ژنرال جیووانی سریو جایگزین او در این سمت شد و به فلورانس منتقل شد، جایی که ابتدا فرماندهی لشکر منطقه‌ای محلی و سپس، پس از ارتقاء به سپهبدی در ۱ ژانویه ۱۹۴۱، دفاع از منطقه را تا سال ۱۹۴۳ بر عهده داشت.

پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، او درخواست‌های کمیته محلی ضد فاشیست برای دادن سلاح به مردم غیرنظامی را رد کرد، اما دو گردان از لشکر ۱۸۳ پیاده‌نظام «سیکلونه» (تحت فرماندهی ژنرال جورجیو موریگی) را برای مقابله با پیشروی آلمانی‌ها فرستاد، اما موفق نشد. پس از سه روز درگیری، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳ فلورانس توسط نیروهای آلمانی اشغال شد و ده روز بعد، چیاپی دستگیر شد و به عنوان اسیر جنگی به زندان اوفلاگ در شوکن، لهستان فرستاده شد، جایی که در ۱ اکتبر به آنجا رسید. سلامت او به دلیل سختی‌هایی که در دوران اسارت متحمل شد، رو به وخامت گذاشت و در ۱۴ اوت ۱۹۴۴، در درمانگاه وولشتاین بستری شد. او تمام پیشنهادات برای پیوستن به جمهوری اجتماعی ایتالیا در ازای آزادی‌اش را رد کرد و در شب ۴ نوامبر ۱۹۴۴ در درمانگاه درگذشت. او در گورستان سالکا، نزدیک کلیسا و جنگل مجاور اردوگاه اسرای جنگی، به خاک سپرده شد.

## منابع

* 

رده:اسیران جنگی در آلمان در جنگ جهانی دوم
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان در زندان اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۷۹ (میلادی)
رده:زندانیان درگذشته در زندان‌های آلمان
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا