ماریا دابلیو. استوارت

**ماریا دابلیو. استوارت** (زادهٔ ۱۸۰۳ با نام *ماریا میلر*؛ درگذشتهٔ ۱۷ دسامبر ۱۸۷۹ در واشینگتن، دی.سی.) آموزگار، روزنامه‌نگار، مبارز علیه برده‌داری و مدافع حقوق زنان آمریکایی بود.

## زندگی
ماریا میلر در ۱۸۰۳ در هارتفورد (کنتیکت) زاده شد. والدینش، که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار آزاد بودند، هنگام کودکی او درگذشتند و در پنج‌سالگی به سرپرستی یک کشیش سپرده شد. او تا پانزده‌سالگی در آن خانه به‌عنوان خدمتکار زندگی می‌کرد و آموزشی رسمی ندید. بین سنین ۱۵ تا ۲۰ سالگی، ماریا قبل از مراسم یکشنبه در مدرسه سبت شرکت می‌کرد و دلبستگی مادام‌العمری به کارهای مذهبی پیدا کرد.

در ۱۰ اوت ۱۸۲۶ با جیمز دبلیو. استوارت، دلال کشتی، ازدواج کرد. کشیش توماس پاول، کشیش خانه اجتماعات آفریقا در بوستون این ازدواج را ثبت کرد. او نام خانوادگی و حرف اول اسم میانی شوهرش را برای خود برگزید. این ازدواج فرزندی نداشت و همسرش در ۱۸۲۹ درگذشت. در آغاز، ورثه مانع دستیابی او به ارث شدند، اما به‌دلیل سابقهٔ نظامی همسرش در جنگ ۱۸۱۲، توانست مستمری دریافت کند.

استوارت نخستین زن آمریکایی بود که در جمعی مختلط از مردان و زنان، سفید و سیاه‌پوست، سخنرانی کرد. او نخستین زن سیاه‌پوست آمریکایی بود که دربارهٔ حقوق زنان و به‌ویژه زنان سیاه‌پوست سخن گفت و همچنین نخستین زن آفریقایی-آمریکایی بود که آشکارا علیه برده‌داری سخنرانی کرد. این در زمانی بود که کلیشهٔ تبعیض‌آمیز جیم کرو بر جامعه آمریکا حاکم بود.

متن برخی سخنرانی‌های او باقی مانده است. او سخنرانی‌هایش را «سخنرانی» می‌نامید نه «موعظه»، گرچه سبک دینی و استناد فراوان به کتاب مقدس داشت. واعظان زن سیاه‌پوست همچون جارنا لی، جولیا فوت و آماندا بری اسمیت از او تأثیر گرفتند و سوجورنر تروث نیز بعدها سبک مشابهی برگزید. او در بوستون نزد انجمن‌هایی چون *African-American Female Intelligence Society* سخنرانی کرد.

او با حمایت دیوید واکر، تاجر سیاه‌پوست و عضو برجستهٔ *General Colored Association*، فعالیتش را گسترش داد. مرگ شوهر و مرگ ناگهانی واکر در ۱۸۳۰، سبب شد استوارت به زندگی دینی و مبارزهٔ اجتماعی رو آورد.

در ۱۸۳۱ رساله‌ای با عنوان *دین و اصول خالص اخلاق* و در ۱۸۳۲ مجموعهٔ *تأملات* منتشر کرد. در ۱۸۳۳ سخنرانی‌ای در لژ ماسونی آفریقایی در بوستون داشت که واکنش‌های تندی برانگیخت و او را به کناره‌گیری از سخنرانی واداشت. با این حال، ویلیام لوید گَریسون همهٔ نوشته‌ها و سخنان او را در روزنامه‌اش *[[The Liberator (1831–1866)|لیبراتور]]* چاپ کرد.

پس از آخرین سخنرانی‌اش در سپتامبر ۱۸۳۳، به نیویورک رفت و سپس در بالتیمور و واشینگتن، دی.سی. اقامت گزید. او به تدریس و فعالیت در جنبش ضد برده‌داری ادامه داد و سرانجام مدیر *Freedmen’s Hospital* و *Asylum* شد که زیر نظر دانشگاه هاوارد اداره می‌شد.

استوارت در ۱۷ دسامبر ۱۸۷۹ در بیمارستان *Freedmen’s* درگذشت و در گورستان *Graceland Cemetery* واشینگتن به خاک سپرده شد.

## آثار و اندیشه
استوارت وضعیت سیاه‌پوستان آمریکا را به‌شدت نقد کرد و نوشت: «هیچ‌کس حق ندارد به دیگری بگوید تو پست‌تری، تنها به‌خاطر رنگ پوستت. ارزش انسان به اصول روح اوست، نه رنگ ظاهرش.»

او بر آموزش، پرورش استعدادها، ایمان دینی و مبارزه با تبعیض تأکید داشت و مدرسه‌ای برای فرزندان بردگان گریخته بنیاد نهاد. همچنین به نقد سرمایه‌داری شمال و برده‌داری جنوب پرداخت و تبعیض علیه زنان، حتی در کلیساهای سیاه‌پوستان، را محکوم کرد.

## میراث
کلیسای اسقفی آمریکا هر سال در ۱۷ دسامبر از او یاد می‌کند. همچنین عبارت مشهور او «ای دختران آفریقا، برخیزید!» الهام‌بخش نام مجموعهٔ *[[Daughters of Africa]]* به‌سرپرستی مارگارت بوزبی شد.

## منابع

رده:آفریقایی-آمریکایی‌های طرفدار الغای برده‌داری
رده:اهالی هارتفورد، کنتیکت
رده:درگذشتگان ۱۸۷۹ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روزنامه‌نگاران زن آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روزنامه‌نگاران سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۸۰۳ (میلادی)
رده:طرفداران الغای برده‌داری اهل بوستون
رده:فعالان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فمینیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل بوستون
رده:نویسندگان زن سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا