شمارش پرندگان شکاری

بندانگشتی|یک عقاب ماهی‌گیر در حال پرواز در ارتفاع بالا، هنگام مهاجرت زمستانی به سمت جنوب، از منطقه دیده‌بانی آلگنی عبور می‌کند. شکل M متمایز نیمرخ، کلید شناسایی این گونه است.

**شمارش پرندگان شکاری**  یک فعالیت علمی عمدتاً شهروندی است که در آن داوطلبان باتجربه، پرندگان مهاجر شکاری (پرندگان شکاری) را می‌شمارند تا تعداد آنها را بررسی کنند. گروه‌هایی از پایشگران پرندگان شکاری اغلب در امتداد مسیرهای مهاجرتی شناخته‌شده مانند رشته‌کوه‌ها، خطوط ساحلی و پل‌های زمینی، جایی که پرندگان شکاری بر روی جریان‌های صعودی ایجادشده توسط توپوگرافی سوار می‌شوند، تجمع می‌کنند. مشاهده شاهین اغلب به‌طور رسمی یا غیررسمی توسط سازمان‌های غیرانتفاعی مانند شعبه آدوبان، پارک ایالتی، پناهگاه حیات وحش یا دیگر مناطق مهم پرنده‌نگری سازماندهی می‌شود. برخی از پایشگران پرندگان شکاری مستقل از هرگونه ساختار سازماندهی باقی می‌مانند.

هدف اصلی برنامه‌های شمارش پرندگان شکاری، ارائه داده‌های بلندمدت دربارهٔ فراوانی منطقه‌ای پرندگان شکاری است تا به ردیابی روند جمعیت آنها در طول زمان کمک کند. بسیاری از شمارشگران پرندگان شکاری آمریکای شمالی، داده‌های شمارش خود را در اختیار انجمن مهاجرت بازهای آمریکای شمالی در وبگاه hawkcount.org، یک وبگاه غیرانتفاعی که داده‌های شمارش پرندگان شکاری را هماهنگ می‌کند، قرار می‌دهند. داده‌ها همچنین ممکن است در اختیار سکوهای داده‌ای دیگری مانند eBird قرار گیرد.

## تکنیک‌ها و تجهیزات
بندانگشتی|پیت دان، مدیر رصدخانه پرندگان کیپ می، در سکوی شمارش پرندگان شکاری کیپ می
شمارشگران پرندگان شکاری معمولاً از دوربین‌های دوچشمی، دوربین‌های لکه‌یاب و دوربین‌ها برای شناسایی پرندگان شکاری در حال پرواز استفاده می‌کنند. برخلاف دیگر شکل‌های پرنده‌نگری، نشانه‌های شنیداری نادر هستند، زیرا بسیاری از پرندگان شکاری در حال پرواز آواز نمی‌خوانند. در عوض، بازنگرها برای شناسایی پرندگان شکاری به شکل، رفتار پرواز و پرهایشان تکیه می‌کنند. چندین کتاب در یادگیری شناسایی بازها تخصص دارند که معمولاً به دلیل فواصل و سرعت مهاجرت پرندگان شکاری چالش‌برانگیز است. *کتاب‌های بازها در مسافت* و *بازها از هر زاویه* نوشتهٔ جری لیگوری به بازنگرها کمک می‌کنند تا پرندگان شکاری را که در آسمان بالا، در زاویه‌های عجیب و غریب هستند و به‌طور غیرمعمول کوچک به نظر می‌رسند، شناسایی کنند. برخلاف راهنماهای میدانی معمول، این کتاب‌ها حرکت، رفتار و ویژگی‌های پرندگان را توصیف می‌کنند، چیزی که به‌طور قابل توجهی در *کتاب بازها در پرواز* نوشته دان، سیبلی و ساتون به عنوان کل‌نگری توصیف شده است.

علاقه‌مندان به پرندگان شکاری که جزئیات بیشتری دربارهٔ زیرگونه‌ها می‌خواهند، می‌توانند راهنماهای میدانی عکس‌محور مانند «پرندگان شکاری غرب آمریکای شمالی» و «پرندگان شکاری شرق آمریکای شمالی» نوشتهٔ برایان کی. ویلر و راهنماهای میدانی به‌روزشدهٔ او برای سال ۲۰۱۸ به همراه نقاشی‌ها، «پرندگان شکاری غرب» و «پرندگان شکاری شرق» را ببینند.

## تعریف‌ها
کلمه «باز» در تماشای شاهین برای توصیف پرندگان شکاری رایج استفاده می‌شود. تیره‌ها و گونه‌های معمول پرندگان شکاری در مناطف مختلف متفاوت هستند.

شمارشگرهای پرندگان شکاری مسئول شمارش دقیق تعداد هر گونه هستند. هر دیده‌بان پرندگان شکاری معمولاً یک شمارنده رسمی را تعیین می‌کند که مسئول تأیید درستی شمارش است.

## سازمان‌ها
وبگاه Hawkcount.org بیش از ۳۰۰ منطقه برای پرندگان شکاری فهرست کرده است که ۱۷۳ مورد از آنها اخیراً فعال بوده‌اند. در سال ۲۰۱۵، مطالعات کوچ پرندگان شکاری از ۳۷ منطقه در طول مهاجرت بهاره و ۱۳۰ منطقه برای مهاجرت پاییزه خبر داد.

همچنین سالانه بیش از ۳۰۰ شاهین بحری، بیش از ۱۰۰ ترم‌تای و بیش از ۱۰۰۰ دلیجه آمریکایی در آن ثبت می‌شود. گونه‌های کمیاب دیده‌شده شامل باز سیاه معمولی، باز آهنی‌رنگ، باز خاکستری، طرلان شمالی و کورکور نوک‌چنگکی است. مجموع فصلی پرندگان شکاری مرتباً از ۱۰۰۰۰۰ فراتر می‌رود و تا بیش از ۱۰۰۰۰۰۰ پرنده نیز می‌رسد.

## منابع

رده:پرندگان شکاری
رده:دانش شهروندی پرنده‌شناختی