حمله به نهال اوز

**حمله به نهال اوز**، حمله‌ای به کیبوتص نهال اوز و پایگاه نظامی مجاور آن در نزدیکی نوار غزه شمالی به عنوان بخشی از حملات ۷ اکتبر بود. در این حمله، بیش از ۶۰ سرباز اسرائیلی و ۱۵ غیرنظامی کشته شدند. برخی از سربازان و هشت غیرنظامی ربوده شده و به نوار غزه منتقل شدند. به گفته ارتش اسرائیل، چندین جسد نیز پس از کشته شدن به نوار غزه منتقل شدند.

## پیشینه
نهال اوز یک کیبوتص است که در جنوب اسرائیل، در قسمت شمال غربی صحرای نگو در نزدیکی مرز غزه واقع شده است. تا سال ۲۰۲۱، ۴۷۱ نفر در آن ساکن بودند. این کیبوتص که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد، اولین شهرک نهال در کشور بود. تا سال ۱۹۵۳، به یک جامعه غیرنظامی تبدیل شد. یک رویداد مهم در تاریخ آن در سال ۱۹۵۶ رخ داد، زمانی که افسر امنیتی کیبوتص، روی روتبرگ، توسط نفوذی‌های غزه کشته شد. مراسم تشییع جنازه او شاهد مدح و ستایش قدرتمندی از موشه دایان، رئیس وقت ستاد، بود که بر چالش‌های پیش روی اسرائیل و تهدید مداوم از سوی همسایگانش تأکید داشت.

پس از جنگ ۲۰۰۶ لبنان، مدحیه‌ای از رمان‌نویس دیوید گراسمن برای پسرش، با مدح قبلی دایان مقایسه شد. در سال ۲۰۱۴، یکی از ساکنان جوان، دانیل ترگرمن، بر اثر آتش خمپاره از غزه کشته شد.

نزدیک به کیبوتص، پایگاه نظامی نهال اوز متعلق به نیروهای دفاعی اسرائیل قرار داشت که در ۸۵۰ متری مرز غزه واقع شده بود. در آن زمان، این پایگاه محل استقرار نیروهایی از گردان سیزدهم تیپ ۱ گولانی، دو تیم تانک از تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا، یک دسته جمع‌آوری اطلاعات از واحد ۴۱۴ سپاه اطلاعات رزمی و پرسنل پشتیبانی اضافی بود. با وجود موقعیت مکانی نزدیک به مرز غزه، این پایگاه برای دفاع در برابر حمله زمینی طراحی نشده بود. دیوار پیرامونی دارای شکاف‌ها و سوراخ‌هایی بود و پناهگاه‌ها و همچنین مرکز فرماندهی فقط برای مقاومت در برابر آتش موشک طراحی شده بودند. در سال ۲۰۲۵، هرتزی هالوی، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، بعداً اظهار داشت که سال‌ها می‌دانسته که این پایگاه در منطقه‌ای مشکل‌ساز قرار دارد، اما به دلایل بودجه‌ای آن را جابجا نکرده است.

حمله به این پایگاه با جمع‌آوری دقیق اطلاعات توسط حماس انجام شد که بخش عمده آن به پست‌های سربازان در شبکه‌های اجتماعی متکی بود که شامل تصاویری از مناطق مختلف پایگاه بود. تحقیقات ارتش اسرائیل به این نتیجه رسید که پست‌های رسانه‌های اجتماعی چنان سطحی از اطلاعات را فراهم می‌کردند که حماس برای اجرای نقشه خود به حتی یک جاسوس هم نیاز نداشت. حماس همچنین از پهپادها و نشریات رسانه‌ای ارتش اسرائیل استفاده کرد. در سال ۲۰۲۳، نیروهای ارتش اسرائیل در غزه سندی از حماس را به دست آوردند که جزئیات برنامه‌های حمله را شرح می‌داد و نشان می‌داد که حماس موفق شده است طرح دقیقی از پایگاه را ترسیم کند و می‌داند که معمولاً چه تعداد سرباز در آنجا مستقر هستند، و همچنین این واقعیت که در آخر هفته‌ها این تعداد به نصف کاهش می‌یابد. طبق گزارش‌ها، حماس همچنین ماکتی از پایگاه را در غزه ساخته است تا شبه‌نظامیان خود را برای تصرف آن آموزش دهد.

طرح حماس برای فتح کیبوتص، که با نام رمز «عملیات ۴۰۲» شناخته می‌شد، نیز با دقت برنامه‌ریزی شده بود. حماس سه عکس هوایی از منطقه داشت که مسیرهای حرکت، آنتن‌های ارتباطی ارتش اسرائیل، دوربین‌ها، رادارهای حرکتی، پست‌های نگهبانی، حصارهای سیم خاردار و تپه‌های خاکی را مشخص می‌کرد. حماس برنامه‌ریزی کرده بود که شبه‌نظامیانش کیبوتص را فتح کرده و پس از گروگان‌گیری در آنجا سنگر بگیرند. این طرح مستلزم ایجاد سوراخ‌هایی در حصار با مواد منفجره بود، پس از آن نیروی حمله به دو گروه تقسیم می‌شد. یک گروه به قسمت شرقی کیبوتص حمله می‌کرد و در طی آن باشگاه، سالن غذاخوری و دبیرخانه کیبوتص را تصرف می‌کرد. گروه دیگر بر قسمت غربی تمرکز می‌کرد، جایی که آنها مرکز بازدیدکنندگان و مهدکودک‌ها را تصرف کرده و آنتن‌های ارتباطی کیبوتص را منفجر می‌کردند. گروگان‌های گرفته شده توسط گروه اول قرار بود در مهدکودک‌ها یا سالن غذاخوری جمع شوند و فروشگاه مواد غذایی کیبوتص به عنوان منبع بالقوه تدارکات شناسایی شده بود.

طبق قوانین بین‌المللی، بازیگران غیردولتی از حمله به اهداف نظامی متعلق به بازیگران دولتی منع نشده‌اند؛ حملات «تروریستی» به ارتش و حملات نظامی به اهداف «تروریستی» طبق قوانین بین‌المللی به یک اندازه مجاز هستند. با این حال، تحقیقات سازمان ملل متحد نشان داد که برخی از جنبه‌های حمله به پایگاه نظامی نهال اوز، قوانین جنگ را نقض کرده است و دلایل معقولی را مبنی بر اینکه شبه‌نظامیان حماس سربازانی را که *از جنگ خارج شده* بودند، کشته‌اند، یافته است. حمله به کیبوتص طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی بود، همان‌طور که هرگونه حمله به خانه‌های غیرنظامی توسط هر یک از طرفین درگیری غیرقانونی است.

## پایگاه نظامی
### حمله
در پایگاه نهال اوز، گردان‌های عزالدین قسام حماس به گردان‌های قدس، گروه تندروتر جهاد اسلامی فلسطین، که گفته می‌شود روابط نزدیک‌تری با ایران دارد، پیوستند. در زمان حمله، تنها یک سرباز در ورودی پایگاه مستقر بود که به دلیل سیمحاط تورا با ظرفیت کمتری فعالیت می‌کرد. تنها ۸۱ نفر از ۱۶۲ سرباز حاضر در پایگاه، برای نبرد آموزش دیده بودند، در حالی که ۹ نفر دیگر مسلح اما آموزش ندیده بودند. طبق گزارش کانال ۱۲، ساعاتی قبل از حمله به مقامات اسرائیلی در مورد فعالیت‌های غیرمعمول حماس در منطقه هشدار داده شده بود، اما آنها تهدید مطرح شده را رد کردند.

در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۶:۳۱صبح امروز، سربازان دیده‌بان میدانی اسرائیل از نهال اوز، هنگام گشت‌زنی، دو جوخه حماس را در حال کار گذاشتن مواد منفجره در دیوار مرزی غزه و اسرائیل مشاهده کردند. بمب‌ها در دو منطقه روی یک حصار سیم خاردار تازه ساخته شده منفجر شدند. دو سرباز از گردان سیزدهم تیپ ۱ گولانی برای پشتیبانی از تنها سرباز محافظ پایگاه، به سرعت وارد عمل شدند. در ساعت ۶:۳۸ و ۶:۴۱، دو رخنه در دیوار حائل غزه-اسرائیل در نزدیکی پایگاه ایجاد شد و ده‌ها شبه‌نظامی سوار بر موتورسیکلت، وانت و پیاده به داخل اسرائیل یورش بردند. شبه‌نظامیان در ساعت ۶:۴۵ به دیوار پیرامونی پایگاه رسیدند، در حالی که سربازان گولانی که تجهیزات کافی نداشتند، شروع به استقرار در پست‌های نگهبانی در ضلع غربی پایگاه کردند. یک افسر در مرکز فرماندهی پایگاه، یک سیستم توپ از راه دور را برای شلیک به شبه‌نظامیان در حال حرکت به سمت پایگاه فعال کرد، اما همزمان با شلیک شبه‌نظامیان به دوربین‌های نظارتی، صفحه‌های نمایش در مرکز فرماندهی شروع به تاریک شدن کردند.

یک تانک مستقر در پایگاه تلاش کرد تا خود را در موقعیتی قرار دهد که مشرف به مرز باشد، اما تا آن زمان موجی از ۶۵ شبه‌نظامی از راه رسیده بودند. شبه‌نظامیان در حالی که با سربازان داخل پایگاه درگیر بودند، به سوراخ‌هایی در دیوارهای پایگاه شلیک کردند و معاون فرمانده گردان سیزدهم را به شدت زخمی کردند. بین ساعت ۶:۴۸ تا ۶:۵۶، شبه‌نظامیان با سربازان داخل پایگاه تبادل آتش کردند. آرپی‌جی‌ها به دیوار پیرامونی شلیک شدند و پست‌های نگهبانی زیر آتش سنگین قرار گرفتند. در ساعت ۷:۰۵، اولین شبه‌نظامیان وارد پایگاه شدند. در ساعت ۷:۰۹، سربازان دیده‌بان ایستگاه‌های خود را ترک کردند و در مرکز فرماندهی پنهان شدند.

ساعت ۷:۳۰، شبه‌نظامیانی که در ضلع شرقی بودند، اطراف آن را گرفتند و به ورودی رسیدند، جایی که درگیر تبادل آتش طولانی با سه سرباز محافظ آن شدند و پس از از دست دادن چندین نفر از خودشان، آنها را کشتند. سپس به داخل رفتند و به زودی بخش بزرگی از پست و تجهیزات داخل آن را نابود کردند. سربازان حاضر در پست غافلگیر شدند و بیشتر آنها کشته شدند. در همین حال، پهپادها و هلیکوپترهای تهاجمی نیروی هوایی اسرائیل ساعت ۷:۳۰ به پایگاه رسیدند و بر فراز آن چرخیدند، در حالی که خلبانان و اپراتورهای پهپاد برای تمایز بین سربازان ارتش اسرائیل و شبه‌نظامیان حماس تلاش می‌کردند و اولین حمله پهپادی در ساعت ۷:۵۰ انجام شد. در طول بقیه نبرد، حملات هوایی و توپخانه‌ای متعددی متعاقباً در داخل یا نزدیکی پایگاه نهال اوز انجام شد. این پایگاه به دلیل حضور سربازان متعدد که آنها را هدایت می‌کردند، محل بیشترین تعداد حملات هوایی در نبردهای ۷ اکتبر بود. در نهایت، ۱۴ حمله پهپادی و ۶ حمله بالگردی در داخل پایگاه انجام شد و ۱۵۰ گلوله توپ بالگرد به داخل پایگاه شلیک شد. ۷۷ حمله پهپادی دیگر، ۳۶ حمله بالگرد و ۱۰ حمله هوایی توسط جت‌های جنگنده در نزدیکی پایگاه انجام شد و ۱۶۰۰ گلوله توپخانه نیز به اطراف پایگاه شلیک شد. تیمی متشکل از شش سرباز تیپ گولانی به فرماندهی سرگرد شیلو هار-اون در ساعت ۷:۴۱ با یک نفربر زرهی نامر به پایگاه رسیدند. در ساعت ۷:۴۶، هار-اون از ناحیه دست زخمی شد اما به مبارزه ادامه داد.

پنج اپراتور بالون شناسایی ارتش اسرائیل، هنگامی که مهاجمان به موقعیت خود رسیدند، نبردی طولانی با آنها انجام دادند و موفق شدند چندین نفر از آنها را قبل از کشته شدنشان در ساعت ۷:۴۹ بکشند. تقریباً در همان زمان، شبه‌نظامیان به یک پناهگاه بتنی بمب که محل نگهداری ۳۱ سرباز زن بود که در آن زمان شیفت نبودند و تنها شش نفر از آنها مسلح بودند، حمله کردند. شبه‌نظامیان یک نارنجک دودزا و دو نارنجک ترکش‌زا به داخل پناهگاه پرتاب کردند. چهارده نفر از سربازان، که همگی به درجات مختلف مجروح شده بودند و چهار نفر از آنها مسلح بودند، از پناهگاه فرار کردند. یک نفر هنگام فرار کشته شد و دو نفر در درمانگاه پایگاه پناه گرفتند، جایی که بعداً هنگامی که شبه‌نظامیان نارنجک به داخل آن پرتاب کردند، کشته شدند. یازده نفر باقیمانده خود را در داخل اتاقی سنگر گرفتند که شبه‌نظامیان سپس سعی کردند وارد آن شوند، قبل از اینکه توسط حمله پهپادی پراکنده شوند. اپراتور پهپاد از هویت شبه‌نظامیان مطمئن نبود و حمله را در نزدیکی آنها انجام داد که باعث فرار آنها شد. شبه‌نظامیان همچنین به تلاش برای ورود به پناهگاه ادامه دادند و بقیه سربازان در داخل باقی ماندند. یکی از سربازان مسلح باقی مانده در پناهگاه، کاپیتان ادن نیمری، خود را در یکی از دو ورودی پناهگاه مستقر کرد. او به اولین شبه‌نظامی که وارد شد آتش گشود، اما تعداد بیشتری به دنبال او آمدند و نیمری پس از تمام شدن مهماتش کشته شد. یکی دیگر از سربازان مسلح، گروهبان شای بیتون، نیز قبل از کشته شدن خود، موفق به کشتن یک شبه‌نظامی شد.

سه تانک ساعت ۸:۰۹ به پایگاه رسیدند.گروه شش نفره سربازان گولانی به فرماندهی هار-ایون، ساعت ۸:۱۸ حمله‌ای را برای بازپس‌گیری پایگاه آغاز کردند، اما از چهار نقطه زیر آتش قرار گرفتند. تا ساعت ۸:۲۶ حمله شکست خورد. همه سربازان به جز یکی کشته شدند و هار-ایون نیز در میان کشته‌شدگان بود. یکی از تانک‌های داخل پایگاه مورد اصابت یک آرپی‌جی قرار گرفت و آن را از کار انداخت، در حالی که تانک دوم برای جلوگیری از آدم‌ربایی، ضلع غربی پایگاه را مسدود کرد. کمی قبل از ساعت ۹:۰۰، تانک سوم موجی از ۵۰ شبه‌نظامی حماس را که از مرز عبور می‌کردند، مشاهده کرد و برای رهگیری آنها حرکت کرد، به سمت شبه‌نظامیان شلیک کرد و برخی از آنها را زیر گرفت تا اینکه توسط آتش آرپی‌جی از کار افتادند. موج سوم متشکل از ۱۰۰ شبه‌نظامی ساعت ۱۰:۰۰ از راه رسید و ساعت ۱۰:۲۰ هفت سرباز نظارتی از پناهگاه بمب که قبلاً مورد حمله قرار گرفته بود، اسیر شدند.

در مرکز فرماندهی، افسران ستاد و ناظران خود را سنگر گرفتند و سعی کردند با نیروها ارتباط برقرار کنند و هلیکوپترهای جنگی را به سمت جوخه‌های شبه‌نظامیان هدایت کنند. وقتی شبه‌نظامیان به مرکز فرماندهی رسیدند، چهار سرباز برای دفاع از آن جنگیدند: ردیاب بادیه‌نشین و سه سرباز تیپ گولانی. آنها در یک درگیری طولانی حداقل هشت شبه‌نظامی را کشتند. در یک نقطه، یک سرباز گولانی در نبردی تن به تن با چاقو یک شبه‌نظامی را کشت. افسران مسلح ستاد در مرکز فرماندهی نجنگیدند. حدود ساعت ۱۱:۵۸، پس از آنکه نتوانستند ورودی مرکز فرماندهی را بشکنند، شبه‌نظامیان آن را آتش زدند و نارنجک و همچنین ماده‌ای قابل اشتعال پرتاب کردند که گازهای سمی آزاد می‌کرد و در عرض چند دقیقه باعث خفگی شد. تا تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، تحقیقات ارتش اسرائیل هنوز نتوانسته نوع دقیق مواد شیمیایی مورد استفاده را مشخص کند. از ۲۲ سربازی که در مرکز فرماندهی پناه گرفته بودند، شش نفر موفق شدند از طریق یک پنجره کوچک حمام خارج شوند و نفر هفتم از طریق پنجره دیگری فرار کرد تا از دود جان سالم به در ببرد. ۱۵ نفر باقی مانده در مرکز فرماندهی جان باختند. در میان کشته‌شدگان، چهار سرباز رزمی که برای دفاع از مرکز فرماندهی جنگیده بودند، و هفت ناظر زن نیز حضور داشتند.

سربازان گردان ۸۹۰ تیپ ۳۵ چترباز که در بئری و کفار عزه می‌جنگیدند، پس از فراخوانده شدن به عنوان نیروی کمکی، به سمت پایگاه حرکت کردند. سایر چتربازان، تعدادی از افسران تیپ ۱ گولانی و اعضای واحد ضد تروریسم یمام پلیس اسرائیل به آنها پیوستند. نیروهای کمکی ساعت ۱:۳۶ به پایگاه رسیدند.بعد از ظهر و شروع به پاکسازی آن از شبه‌نظامیان کرد. تا ساعت ۵:۰۰، پایگاه به طور کامل پاکسازی شد.

### تلفات
در مجموع، ۵۳ سرباز ارتش اسرائیل کشته شدند - ۳۱ نفر مسلح و ۲۲ نفر غیرنظامی - و ده نفر نیز به اسارت درآمدند. تخمین زده می‌شود که ۷۱ مبارز فلسطینی نیز در این نبرد کشته شدند.

در میان کشته‌شدگان، ۱۶ سرباز زن دیده‌بان از واحد ۴۱۴ سپاه اطلاعات رزمی نیز حضور داشتند. وظیفه آنها انجام عملیات شناسایی در مرز با غزه و همچنین راه‌اندازی برجک‌های توپ کنترل از راه دور مستقر در دیوار آهنین بود. اکثر سربازان در پایگاه نظامی نهال عوز، با وجود اینکه پایگاه نظامی آنها کمتر از یک کیلومتر از غزه فاصله داشت، اسلحه کمری یا تفنگی برای دفاع از خود دریافت نکردند. این سربازان به راحتی شکست خوردند. سربازان غیرمسلح واحد ۴۱۴ در یک پناهگاه بمب پنهان شدند و تقریباً همه آنها کشته یا اسیر شدند. ۷ ناظر زن دیگر از واحد ۴۱۴ اسیر و به غزه برده شدند. از این تعداد، یک نفر در اسارت کشته شد، یک نفر چند هفته بعد توسط حمله نیروهای دفاعی اسرائیل نجات یافت و پنج نفر در جریان آتش‌بس ژانویه ۲۰۲۵ جنگ غزه پس از گذراندن بیش از ۴۷۰ روز اسارت آزاد شدند.

علاوه بر هفت ناظر زن واحد ۴۱۴، سه خدمه تانک که دو نفر از آنها کشته شده بودند نیز به غزه منتقل شدند؛ آنها در اکتبر ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از طرح صلح غزه بازگردانده شدند.

والدین دختران ۱۸ و ۱۹ ساله از واحد نظارت غیرمسلح احساس می‌کردند که دخترانشان توسط مأموران مسلح رها شده‌اند.

ساختمان‌های نظارتی در نهال اوز و تجهیزات کامپیوتری آنها در اولین ساعت حمله نابود شدند.

## داخل کیبوتص
بندانگشتی|کف خانه‌ای خون‌آلود پس از حمله
بندانگشتی|یادبود سربازانی که در راه رسیدن به نهال اوز کشته شدند
به موازات وقایع پایگاه نظامی ناحل عوز، حدود ۱۸۰ شبه‌نظامی به کیبوتص نهال اوز حمله کردند که توسط تیم امنیتی محلی و همچنین تیمی متشکل از ۱۱ جنگجو از واحد تاکتیکی یاماس از پلیس مرزبانی اسرائیل که در آن زمان برای مقابله با تظاهرات احتمالی در امتداد مرز غزه در کیبوتس مستقر شده بودند، محافظت می‌شد. ساعت ۶:۴۳ صبح، واحدی از تیپ گولانی و سربازان سپاه زرهی به رهبری ستوان دانیل پرز، که بعداً در حین دفاع از پایگاه نظامی ناحل عوز کشته شد، به هماهنگ‌کننده امنیتی کیبوتس اطلاع دادند که شبه‌نظامیان حماس به اسرائیل حمله کرده و به سمت کیبوتس در حرکت هستند و برای دفاع از آن عازم شدند. پس از اینکه متوجه شدند به دلیل شلیک موشک که برق دروازه ورودی جامعه را قطع کرده بود، قادر به ورود به کیبوتس نیستند، به تپه‌ای در لبه شمال غربی کیبوتس رفتند و در آنجا با تعداد زیادی از شبه‌نظامیان روبرو شدند. آنها آتش گشودند و چندین نفر از آنها را هدف قرار دادند و مانع ورود شبه‌نظامیان به کیبوتس شدند.

ساعت ۷:۰۵، اولین شبه‌نظامیان از طریق منطقه‌ای در جنوب ورودی پشتی کیبوتص وارد آن شدند و به طویله گاو رسیدند. ایلان فیورنتینو، هماهنگ‌کننده امنیتی، آنها را در حالی که به سمت یک محله مسکونی می‌رفتند، مشاهده کرد و افسران یاما را فراخواند. او بقیه تیم امنیتی را فراخواند، زیرا تفنگ‌های تهاجمی آنها در انبار اسلحه کیبوتص نگهداری می‌شد که به دلیل قطع برق غیرقابل دسترسی بود. از ۱۶ عضو تیم امنیتی، چهار نفر به سلاح دسترسی داشتند. فقط نیسان دِ کالو، معاون هماهنگ‌کننده امنیتی، در خانه خود یک تفنگ تهاجمی داشت. افسران یاما به سمت محل فیورنتینو حرکت کردند، اما در طول مسیر با گروه دیگری از شبه‌نظامیان در خارج از حصار مواجه شدند. آنها تصمیم گرفتند از هم جدا شوند، شش نفر برای نبرد با شبه‌نظامیانی که دیده بودند ماندند و پنج نفر باقی مانده برای پیوستن به فیورنتینو حرکت کردند. ساعت ۷:۱۵، شبه‌نظامیان وارد محله شدند و توسط افسران یاما و همچنین فیورنتینو و دِ کالو درگیر شدند و بسیاری از آنها را کشتند. فرمانده تیم یاماس، گروهبان یکم شلومو یاکوف کراسنیانسکی، و فیورنتینو کشته شدند و سایر افسران یاماس زخمی شدند. علاوه بر این، شبه‌نظامیان یکی از ساکنان را که در اتاق امن تقویت‌شده خانه‌اش در همان نزدیکی پنهان شده بود، کشتند.

در ساعات بعد، افسران یاماها با شبه‌نظامیان مهاجم در سراسر کیبوتص درگیر شدند و دی کالو و یکی دیگر از اعضای تیم امنیتی، بری مایروویتز، به آنها پیوستند. آنها از لندرور دیفندر تیم امنیتی و یک خودروی زرهی ولف پلیس مرزی برای گشت‌زنی در کیبوتص و درگیری با شبه‌نظامیان در مکان‌های مختلف استفاده کردند، و مایروویتز گروه واتس‌اپ کیبوتص را زیر نظر داشت تا از طریق ساکنان، مکان شبه‌نظامیان را پیدا کند. در مواقع مختلف، مدافعان برای جنگیدن پیاده می‌شدند، در حالی که در مواقع دیگر، جنگ از داخل خودروها هدایت می‌شد. خودروها دائماً آتش می‌گرفتند و پس از اینکه دیفندر با آتش نزدیک از کار افتاد، دی کالو و مایروویتز آن را رها کردند و وارد خودروی زرهی ولف شدند. در طول سه ساعت اولیه درگیری، موج اول شبه‌نظامیان تا حد زیادی مهار شد. اگرچه در آن زمان از یک قتل‌عام گسترده جلوگیری شده بود، اما شبه‌نظامیان باقی مانده موفق شدند خانه‌های ساکنان مسن را هدف قرار دهند و دو مرد را بکشند. یکی از آنها، شلومو ران، که از بنیانگذاران کیبوتص بود، خود را فدا کرد تا همسر، دختران و نوه‌اش را که در خانه‌اش بودند نجات دهد. او در اتاق نشیمن خود نشست و منتظر شبه‌نظامیان ماند، در حالی که خانواده‌اش در اتاق امن خانه پناه گرفته بودند و این ظاهر را ایجاد می‌کرد که او تنهاست. شبه‌نظامیان او را با شلیک گلوله کشتند اما به جستجوی خانه ادامه ندادند و مطمئن شدند که خانواده‌اش پنهان می‌مانند. ساعت ۱۰ صبح، موج دوم شبه‌نظامیان حماس به کیبوتص حمله کردند و طی ساعات بعد قتل‌ها و آدم‌ربایی‌های متعددی انجام دادند.

تیمی متشکل از پنج سرباز از واحد کماندویی ماگلان با یک جیپ رانگلر سبک به کیبوتص اعزام شدند. ساعت ۱۲:۰۵ بعد از ظهر، آنها با گروهی از شبه‌نظامیان در جاده منتهی به کیبوتص مواجه شدند و با آنها درگیر شدند و حداقل پنج نفر را کشتند. سه سرباز ماگلان، از جمله فرمانده و معاون فرمانده تیم، نیز کشته شدند. دو سرباز بازمانده به مبارزه ادامه دادند و از طریق رادیو درخواست پشتیبانی کردند. این درگیری ورود نیروهای کمکی به کیبوتص را حدود یک ساعت به تأخیر انداخت. نیرویی متشکل از حدود ۷۰ سرباز ماگلان پس از پیشروی در مزارع اطراف برای جلوگیری از کمین، حدود ساعت ۱:۱۵ بعد از ظهر به کیبوتص رسیدند. آخرین گروگان‌گیری شناخته شده تقریباً در همان زمان در دروازه پشتی رخ داد. یک واحد سوم ماگلان نیز از راه رسید که یک افسر زخمی ضد تروریسم یمام که از تخلیه خودداری کرده بود و همچنین ژنرال بازنشسته ارتش اسرائیل، نوام تیبون، که از تل‌آویو برای نجات پسرش، امیر تیبون، روزنامه‌نگار *[[هاآرتص]]* و ساکن نهال عوز، عازم شده بود، به آنها پیوسته بودند. نزدیک کیبوتص، تیبون سلاح یکی از سربازان کشته شده ماگلان را برداشت تا با او درگیر شود.

در این مرحله، سربازان ماگلان به نیروهای واحد شناسایی تیپ ۸۴ گیواتی پیوستند که در ابتدا به سمت سدروت حرکت کرده بودند، اما سپس به سمت نهال عوز تغییر مسیر دادند. اگرچه افسران واحد شناسایی گیواتی ادعا کردند که ساعت ۱۱ صبح رسیده‌اند، اما این ادعا با شهادت اعضای تیم امنیتی کیبوتص همخوانی نداشت. تحقیقات ارتش اسرائیل همچنین نشان داد که نیروهای گیواتی حدود ساعت ۱:۱۵ بعد از ظهر به همراه نیروهای ماگلان رسیدند. در ساعت ۱:۴۵ بعد از ظهر، نیروهای ماگلان وارد کیبوتص شدند و شروع به پاکسازی آن از شبه‌نظامیان کردند. به نیروی شناسایی گیواتی دستور داده شد که موقعیت خود را در نزدیکی دروازه برای عملیات تخلیه حفظ کند. نیروهای گیواتی به گروهی غیرمجاز شامل یک افسر، یک دانشجوی افسری و مردی که ادعا می‌کرد افسر سابق یاما با کلاه پلیس و لباس غیرنظامی است، پیوستند و برخلاف دستورها عمل کردند و شروع به پاکسازی ساختمان‌ها کردند که در طی آن یکی از اعضای تیم امنیتی کیبوتص را که با سلاح پسر سربازش از خانه‌اش دفاع می‌کرد، پس از اشتباه گرفتن او با یک شبه‌نظامی، کشتند. تا ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر، کیبوتص پاکسازی شده بود. حدود یک ساعت بعد، نیروها شروع به تخلیه غیرنظامیان از کیبوتص کردند. پس از بازپس‌گیری کنترل کیبوتص، ارتش اسرائیل به مقابله با تلاش‌های پراکنده شبه‌نظامیان برای ورود به کیبوتص از طریق موتورسیکلت و وسایل نقلیه ادامه داد.

در ابتدا آمار تلفات غیرنظامیان ۱۲ کشته و ۲۰ مفقود گزارش شد. گزارش‌های بعدی ادعا کردند که پانزده غیرنظامی از نهال عوز کشته شده‌اند، از جمله یک دانشجو از تانزانیا که جسدش به گروگان گرفته شده است. در مجموع هشت گروگان از نهال عوز به نوار غزه منتقل شدند. تحقیقات ارتش اسرائیل که در مارس ۲۰۲۵ منتشر شد، تأیید کرد که در مجموع ۱۳ نفر از ساکنان، از جمله دو عضو تیم امنیتی و دو تبعه خارجی، در این حمله کشته شده‌اند. مشخص شد که سه نفر از کشته‌شدگان، یک مادر و پسر و یک عضو تیم امنیتی، در اثر آتش خودی کشته شده‌اند. در میان قربانیان، یانیف زوهر، عکاس اسرائیل هیوم، و بیشتر اعضای خانواده‌اش بودند. چهار پرسنل امنیتی دیگر نیز در این درگیری کشته شدند. هشت عضو کیبوتص به گروگان گرفته شدند. طبق تحقیقات ارتش اسرائیل، تخمین زده می‌شود که ۸۰ شبه‌نظامی در درگیری‌های داخل و اطراف کیبوتص کشته شده‌اند.

اگرچه حماس در وارد کردن تلفات و ربودن ساکنان موفق شد، اما نقشه آنها برای تصرف کامل کیبوتص به دلیل مقاومت قاطعانه تیم امنیتی کیبوتص و افسران یاماس شکست خورد. در هیچ مرحله‌ای از جنگ، کیبوتص به طور کامل تحت کنترل آنها نبود.

ساکنان روستای نهال اوز، تحت محدودیت‌های مختلف، تنها در آوریل ۲۰۲۴ اجازه یافتند به خانه‌های خود بازگردند.

## جستارهای وابسته
* گاه‌شمار درگیری فلسطین و اسرائیل در ۲۰۲۳
* خشونت سیاسی فلسطینی
* حمله ۲۰۱۴ به نهال اوز، حمله‌ای از سوی حماس علیه پایگاه نظامی نهال اوز در جریان جنگ ۲۰۱۴ غزه

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:حملات تروریستی گروه‌های شبه‌نظامی فلسطینی
رده:حملات ۷ اکتبر