سیداحمد حسین‌خداجایف

**سیداحمد حسین‌خداجایف** با نام واقعی سعید احمد (زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۲۰ در تاشکند، جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان – درگذشتهٔ ۵ دسامبر ۲۰۰۷ در تاشکند، ازبکستان) یک نویسنده و درام نویس شوروی ازبکی بود. او با عنوان «قهرمان ازبکستان» (۱۹۹۹)، نویسنده مردمی ازبکستان، هنرمند معرکه ازبکستان اعطا شد و دریافت کنندهٔ دستورها «نشان لیاقت برجسته» و «دوستلیک» بود.

## زندگی اولیه
او در ۱۰ ژوئن ۱۹۲۰ در محله داروازا شهر تاشکند متولد شد. او برای مدتی در مؤسسه آموزشی نیزامی تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۱ در مجله "مشتوم" کار کرد. در سال‌های ۱۹۴۲–۱۹۴۳ در رادیو جمهوری کار کرد، سپس از سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۷ در روزنامه "قیزیل ازبکستان" مشارکت کرد و از سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ در مجله "شارق یلدزی" کار کرد. او همچنین به عنوان "وزبکستان مردم یوزوچی" شناخته شد و جایزه دولتی دریافت کرد. "

## کار می‌کند
آثار ادبی احمد شامل داستان‌هایی مانند "*چول بورگوتی*"، "*لوچین*"، "*بوستون*"، "*توبوشی*"، "*جیمجیتلیک*"، "*تورنلر*"، "هایقیریک"، "اله"، "محببتنینگ توگیلیشی"، "*قوراکوز ماژون*" است. او در آثار خود مانند "سوبیک"، "*کپلون*"، "*اوریک دوملا*"، "*منینگ دوستیم باببائو*"، "مزی"، "*موزی* اویوی"، "کساندون پستاً و بسیاری دیگر، نقص‌ها و پیچیدگی‌های انسانی را کشف می‌کند. داستان‌های او در مورد زندگی روستایی، از جمله "*قادردون داللار*" (۱۹۴۹) و "حکوم" (۱۹۵۸)، و همچنین رمان‌های او مانند سه بعدی "وفق" که شامل "*هیقیرق* بش کن"، "*هیجرون کنلاری*" (۱۹۶۴) و "*اوفق بوساگاسید*" (۱۹۶۹) است، سرنوشت افراد را در میان تحولات زمان خود نشان می‌دهد. رمان او "*جیمجیتلیک*" (۱۹۸۸) مبارزه‌های داخلی یک مسافر تنها را نشان می‌دهد، در حالی که آثار مانند "*شردزاد و گلشاد*" (۱۹۴۵), "کلینلار قوژگولونی" (۱۹۷۶) و "*کویو*" (۱۹۸۶) بینش در زندگی کودکان را فراهم می‌کند.

## آثار ساخته شده در طول سال‌های استقلال
در طول سال‌های استقلال، احمد داستان‌های کوتاه لیریک نیز ایجاد کرد. مجموعه‌های او از جمله کتاب‌های «خندان پسته» (۱۹۹۴) و «بهای یک بوسه» (۱۹۹۵)، همراه با آثاری چون «یافته‌ها و از دست‌داده‌هایم» (۱۹۹۸)، «مجنون سیه‌چشم» (۲۰۰۱) و «سپیده‌ای که بر مژه مانده» (۲۰۰۳) منتشر شدند. افزون بر این، مجموعه‌ای سه‌جلدی با عنوان «آثار برگزیده» (۲۰۰۰) نیز به چاپ رسید. در کتاب «یافته‌ها و از دست‌داده‌هایم» سعید احمد مشارکت ادبی نویسندگان و شاعران مختلف ازبک مانند غفور گلوم، اویبک، میرتیمیر، شیکسزودا، سعید زونونووا و دیگران را روشن کرد. داستان‌های او مانند "*قوراکوز ماژون*"، "وت بیلان چت"، و "آزرویل او تگان یوللار" با خاطرات از دوران آشفته متقابل است. در میان آثار ادبی او آثار با عنوان "*بورسا کلماس دارووزاسی*"، "تقدر، تقدیر…"، "*آفتوباییم*" هستند که بر زندگی، مسیر خلاقانه و گذشته نویسنده نور می‌اندازد.

احمد به میدان فولیتون نیز دست کشید. در سال ۱۹۴۷ با سرکوب روبرو شد و به عنوان دشمن مردم شناخته شد. با این حال، پس از مرگ استالین، او بازسازی شد. کمدی‌های او، "کلینلار قوژگولونی" و "*کویو*" در حال حاضر در تئاتر ملی آکادمیکی ازبک اجرا می‌شوند و "کلینلر قوژگولونی" نیز در کشورهای خارجی اجرا می‌شود. درام‌های او که بر اساس پایهٔ کار "وفق" بود، به صنعت فیلم ازبک کمک کردند، از جمله تولید فیلم "محبات موجاروسی" (۱۹۷۰) در استودیوی فیلم "اوزبک فیلم" و دیگران.

## جایزه‌ها
* قهرمان ازبکستان (۲۵ اوت ۱۹۹۹)
* جایزه دولت حمزه (1977)
* آردن شایستگی‌های برجسته (۲۶ اوت 1997)
* نظم دوستی (۸ ژوئن 1995)
* مدال شهرت (۲۵ اوت ۱۹۹۴)
* نظم لینین (۲۵ فوریه 1991)
* نظم دوستی مردم (۹ ژوئن ۱۹۸۰)
* دستور نشان افتخار
* مدال «برای کار برجسته» (۱۸ مارس 1959)
* نویسندهٔ مردمی شوروی ازبک (۹ ژوئن 1980)
* هنرمند با افتخار ازبکستان

## مرگ
احمد در ۵ دسامبر ۲۰۰۷ در سن ۸۷ سالگی فوت کرد.

## منابع

رده:درگذشتگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان اهل شوروی
رده:رمان‌نویسان مرد
رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل اتحاد شوروی
رده:نویسندگان داستان کوتاه سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ازبکستان