فونگیبیان

بندانگشتی|آتش زدن هیزم برای سوزاندن یک راهب بودایی در اوایل قرن بیستم
**فونگیبیانی** ( (همچنین به صورت **pongyibyan** یا **phongyibyan pwe** نوشته می‌شود) اصطلاحی در زبان برمه است که برای مراسم سوزاندن اجساد راهبان عالی‌رتبه بودایی، به ویژه راهبان بزرگ‌ترین فرقه بودایی میانمار، تودهاما نیکایا، به کار می‌رود.

## مناسبت‌های منطقه‌ای
[بندانگشتی|یک نعش‌کش تشریفاتی برمه با نقش پرنده [خمسه (نماد)|هینتا .]]
بودایی‌های سراسر میانمار، از جمله مردم بامار، مون، راخین و شان، مراسم فونگیبیان را به‌طور گسترده برگزار می‌کنند. مراسم سوزاندن جسد به‌طور مشابه و پیچیده‌ای، مطابق با مراسم میانمار، توسط مردم شمال تایلند نیز برگزار می‌شود. در میان مردم شان و لانا، این مراسم به عنوان ***پوی لا*** (ပွႆးလေႃ یا ปอยล้อ) شناخته می‌شود، که به معنای واقعی کلمه به معنای «مراسم ارابه» است، که *پوی* یک کلمه قرضی برمه ای به معنای «جشن» یا «مراسم» است (ر.ک. پوی سانگ لونگ).

## زمان‌بندی
بندانگشتی|یک ''پراسادای'' موقت که برای یک راهب برجسته در پا-آئوک، ایالت مون، برپا شده است.
مراسم سوزاندن جسد لزوماً بلافاصله پس از مرگ راهب انجام نمی‌شود. در شمال تایلند، این مراسم معمولاً بین دسامبر و مارس برگزار می‌شود؛ و در میانمار، این مراسم در طول واسا (روزه بودایی) برگزار نمی‌شود. این مراسم معمولاً بین ۳ تا ۷ روز طول می‌کشد، بسته به توانایی عبادت‌کنندگان در سازماندهی و تأمین مالی مراسم.

## آیین‌های تشریفاتی
برخی از آیین‌ها با روایت‌های مربوط به مراسم خاکسپاری خود بودا که در ماهاپارینیبانا سوتا یافت شده، شباهت‌هایی دارند. مجموعه‌ای مفصل از مراسم، شامل نمایش‌های صحنه‌ای، اجراهای آیینی و ساخت سازه‌های موقت برای سوزاندن جسد، مراسم سوزاندن را تشکیل می‌دهند. بلافاصله پس از مرگ راهب، جسد مومیایی می‌شود. پس از سوزاندن، بقایای جسد جمع‌آوری و در یک محفظه مخصوص نگهداری می‌شوند.
بندانگشتی|برج هیزم مخصوص تدفین یا ''لائونگدایک'' .
یک نمازخانه موقت به نام *نیبن کیاونگ* (နိဗ္ဗာန်ကျောင်း) با یک سقف چند طبقه، برای قرار دادن تابوت ساخته شده است. راهب ممکن است چندین ماه در حالت دراز بکشد، در حالی که کمک‌های مالی برای تأمین هزینه مراسم سوزاندن او جمع‌آوری می‌شود. یک برج بزرگ تشییع جنازه به نام (လောင်တိုက်)، که نمایانگر کوه مرو (اسطوره) است، همراه با برج‌های فرعی متعدد، نیز توسط صنعتگران متخصص بامبو به نام *سات-هسایا* (ရာဆဆ) ساخته شده است.
بندانگشتی|ماشین نعش‌کش مخصوص سوزاندن اجساد در یانگون
نعش‌کش‌های مخصوص مراسم سوزاندن جسد اغلب برای سوزاندن جسد ساخته می‌شوند و اغلب دارای نقش حیوانات افسانه‌ای هستند. این نعش‌کش‌ها یا شناورها برای انتقال تابوت به محل سوزاندن جسد استفاده می‌شوند. برمه‌ها از نعش‌کش‌هایی با نقش هامسا استفاده می‌کنند. در حالی که قوم شان نعش‌کش‌هایی با نقش کاراویک (پرنده‌ای افسانه‌ای) می‌سازند، همتایان شمال تایلندی آنها نعش‌کش‌هایی با نقش نوک هاتسادیلینگ (นกหัสดีลิงค์)، پرنده‌ای افسانه‌ای با سر فیل، می‌سازند. این هیزم اغلب با استفاده از موشک یا آتش‌بازی مشتعل می‌شود.

یکی دیگر از آیین‌های مهم در طول فونگیبیان، مسابقه طناب‌کشی بر سر هیزم‌های مراسم تدفین است که در زبان برمه به آن *[[طناب‌کشی|لون هسوه]]* (လွန်ဆွဲ) و در زبان تایلندی *به آن لاک پراسات* (ลากปราสาท، به معنای "کشیدن پراسات") می‌گویند. اعتقاد بر این است که این مسابقه طناب‌کشی باعث ایجاد فضیلت می‌شود. مردم راخین در طول مراسم سوزاندن جسد، رقص *تالا آکا* (တလားအက) را اجرا می‌کنند که در آن حدود دو دوجین مرد تابوت مزین را با استفاده از یک قاب بامبو حمل می‌کنند و همزمان با آهنگ یک ارکستر هسائنگ وائنگ برمه ای می‌رقصند.

یک نمایش صحنه‌ای به نام *ای‌یین* (ဧယင်) که منعکس‌کننده درد سوگواری زندگان برای درگذشتگان است و مفهوم بودایی تولد دوباره و فضایل و زندگی راهب را با هم ترکیب می‌کند، از لحظه‌ای که تابوت از صومعه خارج می‌شود تا زمان سوزاندن، اجرا می‌شود. این اجراها در طول روز و عموماً در غرفه‌های موقت طلاکاری شده به نام *سان کیونگ* (စံကျောင်း) برگزار می‌شوند که در محوطه صومعه یا میدان‌های روستا برپا می‌شوند. هزینه‌های مربوط به تأمین مالی چنین مراسم پرهزینه‌ای، جنجال‌برانگیز بوده است.

## نگارخانه

پرونده:Pya-That_-_Burmese_monk_funeral_car.jpg
پرونده:Myanmar_-_Buddhist_funeral_with_large_funeral_pyre_circa_1903.jpg
پرونده:Burmese_Funeral_procession_1900.jpg
پرونده:Burma_(1900)_(14593384728).jpg
پرونده:Chan_Kusalo_cremation_01.jpg
پرونده:Chan_Kusalo_cremation_04.jpg


## جستارهای وابسته
* بودیسم در برمه

## منابع

رده:آیین‌های بودایی
رده:خاکستر کردن
رده:دین و مرگ
رده:مراسم‌های خاکسپاری