open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
سیمونا بونافه

**سیمونا بونافه** (متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۷۳) سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایتالیایی است که به عنوان عضو مجلس نمایندگان این کشور خدمت می‌کند.

## شغل
بونافه که در وارزه متولد شده است، فعالیت سیاسی خود را در سال ۲۰۰۲ با حزب دیزی آغاز کرد. در سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو شورای محیط زیست در اسکاندیچی منصوب شد، نقشی که تا سال ۲۰۱۳ بر عهده داشت. از سال ۲۰۰۷، او همچنین به عنوان روزنامه‌نگار برای روزنامه‌های *کوریره دی فلورانس* و *اروپا* کار کرد.

بونافه در سال ۲۰۱۳ با حزب دموکرات به پارلمان ایتالیا راه یافت و در سال ۲۰۱۴ با کسب بیش از ۲۸۸۰۰۰ رأی موافق، به عنوان عضو پارلمان اروپا از همان حزب انتخاب شد. او که عضو گروه اتحاد مترقی سوسیالیست‌ها و دموکرات‌ها است، از آن زمان در کمیته محیط زیست، بهداشت عمومی و ایمنی مواد غذایی خدمت می‌کند. در این سمت، او گزارشگر پارلمان در بسته اقتصاد چرخشی اتحادیه اروپا بود و در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۶ در مراکش، نماینده پارلمان بود.

بونافه علاوه بر وظایف کمیته‌ای خود، عضو هیئت پارلمان برای روابط با جمهوری خلق چین نیز بود. او همچنین به عنوان نایب رئیس گروه بین‌گروهی پارلمان اروپا در مورد سرمایه‌گذاری بلندمدت و صنعتی‌سازی مجدد و عضو گروه بین‌گروهی پارلمان اروپا در مورد مبارزه با نژادپرستی و تنوع، گروه بین‌گروهی پارلمان اروپا در مورد صداقت (شفافیت، مبارزه با فساد و جرایم سازمان‌یافته) و گروه بین‌گروهی پارلمان اروپا در مورد حقوق کودکان فعالیت می‌کند.

پس از استعفای روبرتو گوالتیری برای بازگشت به سیاست ملی در اواخر سال ۲۰۱۹، بونافه به عنوان نایب رئیس گروه به رهبری ایراتکسه گارسیا، رئیس این گروه، انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۲ دوباره به پارلمان ایتالیا راه یافت.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* European Parliament – Simona Bonafé

رده:افراد زنده
رده:روزنامه‌نگاران زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل وارزه
رده:صفحه‌هایی که از الگو:Post-nominals با پارامترهای نامعلوم استفاده می‌کنند
رده:نمایندگان ایتالیا در پارلمان اروپا ۱۹–۲۰۱۴
آنتونینو ترینگالی کازانووا

بندانگشتی|آنتونینو ترینگالی کازانووا
**آنتونینو ترینگالی کازانووا** (**Antonino Tringali Casanuova**)‌ (چه‌چینا، ۱۱ آوریل ۱۸۸۸ - کرمونا، ۳۰ اکتبر ۱۹۴۳) سیاستمدار ایتالیایی بود که در زمان بنیتو موسولینی در جمهوری سوسیال ایتالیا خدمت کرد. او رئیس دادگاه ویژه دفاع از کشور و به همین ترتیب، عضو شورای عالی فاشیسم بود. او بعدها به عنوان وزیر دادگستری جمهوری سوسیال ایتالیا خدمت کرد. او اغلب (حتی در اسناد رسمی) با عنوان ترینگالی کازانووا شناخته می‌شود.

زندگینامه

ترینگالی-کازانووا در چه‌چینا، استان لیورنو، توسکانی متولد شد. او که اصالتی اشرافی داشت، در جنگ جهانی اول به عنوان سروان هنگ ۷۸ پیاده نظام "گرگ‌های توسکانی" شرکت کرد. هبه خاطر زخمی شدن مدال برنز شجاعت نظامی دریافت کرد. او که فارغ‌التحصیل حقوق بود، از بدو تأسیس به فاشیسم پیوست و رهبری اسکادران (نیروهای نظامی) را در منطقه ولترا بر عهده گرفت. او در راهپیمایی به سوی رم شرکت کرد و از سال 1922 به مدت ده سال شهردار و سپس پودستای کاستانیتو کاردوچی بود. در سال 1927 به عنوان قاضی دادگاه ویژه منصوب شد. سپس معاون رئیس دادگاه ویژه دفاع از کشور (ایتالیایی: Tribunale Speciale per la Sicurezza dello Stato) را از سپتامبر ۱۹۲۸ تا نوامبر ۱۹۳۲ و ریاست آن را از نوامبر ۱۹۳۲ تا ژوئیه ۱۹۴۳ برعهده گرفت. 

در آخرین نقش، او به عضویت شورای بزرگ فاشیسم درآمد. وی که یک فاشیست تندرو و از حامیان سرسخت موسولینی بود در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳، به عنوان عضو شورای بزرگ فاشیسم، علیه طرح دینو گراندی رأی داده و حتی امضاکنندگان آن را در بحث تهدید کرد.

پس از ۸ سپتامبر، او به جمهوری سوسیال ایتالیا پیوست و در سپتامبر ۱۹۴۳ به عنوان نخستین وزیر دادگستری آن منصوب شد. او اندکی پس از مراسم تحلیف خود بر اثر آنژین صدری در کرمونا درگذشت و  پیرو پیسنتی به عنوان وزیر دادگستری جایگزین او شد.

نام ترینگالی کازانووا در فهرست CROWCASS (ثبت مرکزی جنایتکاران جنگی و مظنونان امنیتی) (1947) که توسط متفقین انگلیسی-آمریکایی تهیه شده بود، از افرادی که به دلیل جنایات جنگی تحت تعقیب یوگسلاوی بودند، آمده است.

## پانویس
   

## پیوند به بیرون

* Italian Government(  2009-10-25) at www.geocities.com
* Cipriani at www.fondazionecipriani.it
پارادوکس پلکان

در تحلیل ریاضی، **پارادوکس پلکان** (به ) یک مثال پاتولوژیک است که نشان می‌دهد حدهای هر منحنی لزوماً طول واقعی آن را نمایندگی نمی‌کنند.

## شرح
این پارادوکس شامل یک دنباله از زنجیرهای چندضلعی «پلکانی» در یک مربع واحد است که از پاره‌خط‌های افقی و عمودی با طول کاهش‌یابنده تشکیل شده‌اند، به طوری که این پلکان‌ها به‌طور یکنواخت به قطر مربع همگرا می‌شوند. با این حال، هر پلکان طولی برابر با دو دارد، در حالی که طول قطر برابر با جذر ۲ (تقریباً ۱٫۴۱۴۲) است، بنابراین دنباله طول‌های پلکان به طول قطر همگرا نمی‌شود.

مارتین گاردنر این را «یک پارادوکس هندسی باستانی» می‌نامد. پارادوکس پلکان نشان می‌دهد که برای منحنی‌ها تحت همگرایی یکنواخت، طول یک منحنی یک تابع پیوسته از منحنی نیست.

## توضیح
برای هر منحنی هموار، زنجیرهای چندضلعی با طول پاره‌خط‌هایی که به صفر کاهش می‌یابند و رأس‌های متوالی را در امتداد منحنی به هم وصل می‌کنند، همیشه به طول کمان همگرا می‌شوند. شکست منحنی‌های پلکانی در همگرایی به طول صحیح را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که برخی از رأس‌های آن‌ها روی قطر قرار ندارند.

## کاربرد

پارادوکس پلکان علاوه بر برجسته کردن نیاز به تعاریف دقیق طول کمان در آموزش ریاضیات، در هندسه دیجیتال نیز کاربرد دارد، به این شکل که روش‌هایی را برای تخمین محیط اشکال پیکسلی برمی‌انگیزد که صرفاً به جمع زدن طول تک به تک مرزهای بین پیکسل‌ها نمی‌پردازند.

در ابعاد بالاتر، فانوس شوارتز مثالی مشابه آنچه در این پارادوکس مطرح می‌شود، ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد سطوح چندوجهی که به صورت نقطه‌ای به یک سطح خمیده به صورت نقطه‌ای همگرا می‌شوند، لزوماً به مساحت آن همگرا نمی‌شوند، حتی زمانی که تمام رأس‌ها روی سطح قرار دارند.

## جستارهای وابسته
* پارادوکس خط ساحلی، پارادوکس مشابهی که در آن تقریب با پاره‌خط‌های مستقیم واگرا می‌شود
* الایزینگ، پدیده‌ای کلی‌تر از نادرستی‌های ناشی از پیکسله شدن
* پلکان کانتور، یک منحنی فراکتال در امتداد قطر یک مربع واحد
* هندسه تاکسی، که در آن طول پلکان‌ها و طول قطر با هم برابرند

## منابع
* 

## برای مطالعه بیشتر

* 

## جستارهای وابسته
* پارادوکس خط ساحلی
* الایزینگ
* فاصله منهتن

رده:پارادوکس‌های ریاضیات
رده:حد
رده:درازا
ویولا والنتینو

**ویرجینیا مینتی** (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری **ویولا والنتینو** شناخته می‌شود، خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
ویرجینیا مینتی در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ در ایتالیا متولد شد، او فعالیت خود را به عنوان خواننده در سال ۱۹۶۸ با نام ویرجینیا آغاز کرد و بعداً با همسر سابقش در یک گروه دونفره به نام رنزو و ویرجینیا شروع به خواندن کرد. مدتی بعد ویرجینیا مورد توجه جیانکارلو لوکاریلو، تهیه‌کننده گروه راک ایتالیایی قرار گرفت. او بود که تصویری از یک زن جذاب و ظریف و همچنین شیوه خواندن با صدای آرام را برای او خلق کرد.

در سال ۱۹۷۹، ویرجینیا با نام ویولا والنتینو شروع به خواندن کرد. اولین آهنگ او به *نام* *«Comprami»* او را مشهور کرد و تعداد زیادی نسخه در ایتالیا و اسپانیا فروخته شد.

در سال ۱۹۸۰، ویولا دو آهنگ دیگر به نام‌های «*Sei una bomba»* و «*Anche noi facciamo pace»* خواند که آنها نیز به موفقیت رسیدند. در همان سال، اولین آلبوم او با نام «*Cinema»* منتشر شد.

در سال ۱۹۸۲، ویولا والنتینو برای اولین بار با آهنگ «*Romantici»* در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد که این آهنگ نیز به یک آهنگ موفق تبدیل شد. در همان سال، دومین آلبوم او با نام «*In primo piano»* و یک آهنگ موفق دیگر *با نام* *«Sola»* منتشر شد. در آن زمان، ویولا والنتینو در اوج شهرت خود بود و برای بازی در فیلم *سینمایی* «جنایتی در بزرگراه» دعوت شد.

در سال ۱۹۸۳، او دوباره با آهنگ «*Arriva arriva»* در جشنواره سانرمو شرکت کرد. از آن زمان، علاقه عمومی به ویولا والنتینو شروع به کمرنگ شدن کرد. در دهه ۱۹۸۰، ویولا در فیلم‌های «دو بابای عجیب» و «روباه‌های شب» بازی کرد.

در سال ۱۹۸۶، آهنگ «*Il posto della luna»* را خواند که موفقیت متوسطی داشت.

در سال ۱۹۹۱، آلبومی با عنوان «فرشته‌ای *از* بهشت» منتشر شد که شامل بهترین آهنگ‌های ویولا والنتینو بود. در سال ۲۰۰۵، او به برنامهٔ واقع‌نمای *«موزیک‌فارم»* رفت.

ویولا والنتینو مدتی با خواننده مشهور ایتالیایی ریکاردو فوگلی ازدواج کرد که به محبوبیت او کمک کرد؛ اما بعداً از هم جدا شدند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۲ (میلادی)
پائولو والسی

**پائولو والسی** (؛ زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۶۴) خواننده و ترانه‌سرا اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
والسی که در فلورانس متولد شد، از کودکی به یادگیری پیانو پرداخت و بعدها به عنوان تنظیم‌کننده و آهنگساز شروع به کار کرد. او که با کاترینا کازلی قرارداد بسته بود، در سال ۱۹۹۱ با آهنگ «Le persone inutili» در بخش تازه واردان جشنواره موسیقی سانرمو برنده شد و با اولین آلبوم خود که یک موفقیت تجاری بود، به شهرت رسید. سال بعد او به جشنواره سانرمو بازگشت، این بار در بخش هنرمندان بزرگسال و با آهنگ «La forza della vita» که در صدر جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا قرار گرفت، رتبه سوم را کسب کرد. پس از کاهش فروش آلبوم سال ۱۹۹۶، والسی، فعالیت‌های موسیقی خود را در سال‌های بعد به طور قابل توجهی کاهش داد. در سال ۲۰۰۵ او در *لا تالپا* نسخه مشهور ایتالیایی سریال واقع‌نمای «*The Mole»* شرکت کرد.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**
* ۱۹۹۱ - *پائولو والسی*
* ۱۹۹۲ - *نیروی زندگی*
* ۱۹۹۴ - *غیر سنتی*
* ۱۹۹۶ - *هرگز بزرگ نشو*
* ۱۹۹۹ - *ساباتو*
* ۲۰۰۲ - خوشحال از بودن
* ۲۰۱۵ - در این دنیا

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
اسیدپاشی به فیصل حلیم ۲۰۲۴

فیصل حلیم فوتبالیست مالزیایی، در روز ۵ مه ۲۰۲۴ در یک مرکز خرید در کوتا دامانسارا، پتالینگ جایا، با اسید مورد حمله قرار گرفت. این حمله منجر به جراحات قابل توجهی شد و توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد.

## اسیدپاشی
در روز ۵ مه ۲۰۲۴، فیصل هنگام خروج از یک مرکز خرید در کوتا دامانسارا مورد حمله قرار گرفت. پلیس در ساعت ۵:۵۱ بعد از ظهر از این‌حمله اسیدپاشی مطلع شد. یک فیلم دوربین مداربسته نشان می‌دهد که مردی با پیراهن و کلاه مشکی پشت یک ماشین مشکی منتظر ایستاده و در حالی که فیصل را در حال رفتن به سمت ماشینش تماشا می‌کند، چندین بار روی او اسید پاشیده است. مظنون بعد از این حمله، به همراه مرد دیگری که با موتورسیکلت در فاصله نه چندان دوری از محل حادثه منتظرش بود، فرار کرد. تا ماه نوامبر ۲۰۲۴، انگیزه این حمله مشخص نشده است.

## پیامدها
فیصل از ناحیه گردن، شانه، دست و سینه دچار سوختگی شد. او بعداً در یک بیمارستان خصوصی تحت ۴ عمل جراحی قرار گرفت.

پس از بهبودی، فیصل در بازی سلانگور مقابل کلانتان به زمین بازگشت که در آن سلانگور با نتیجه ۲–۰ پیروز شد. فیصل طولانی‌ترین حضور خود در بازی را از زمان حمله با اسید، در یک بازی در لیگ قهرمانان آسیا ۲ مقابل باشگاه فوتبال سیبو انجام داد که در آن بازی آنها با نتیجه ۱–۰ پیروز شدند.

ارزش مارکت فیصل از ۱٫۸۷ میلیون رینگیت به ۱٫۶۳ میلیون رینگیت کاهش یافت.

## تحقیقات
طی یک اعلامیه در روز ۱۹ مه ۲۰۲۳، پلیس چهره‌نگاری مظنون اسیدپاشی را منتشر کرد. مدتی بعد پلیس متوجه شد که ۵ عدد از ۸ اثر انگشت در صحنه جرم سالم نیست. در روز ۸ مه ۲۰۲۵، گروه حقوقی فیصل حلیم اعلام کرد که پرونده تحقیقات اسیدپاشی توسط دادستان کل رسماً با عنوان «بدون اقدام بیشتر» طبقه‌بندی شده است. این تصمیم که از طریق نامه‌ای به تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ ابلاغ گردید، در آن اظهار گردیده بود که علیرغم تلاش‌های انجام گرفته، پلیس قادر به شناسایی مظنون یا به دست آوردن مدارک معتبر نیست. گروه حقوقی فیصل از نتیجه تحقیقات اظهار ناامیدی کرد و اشاره کردند که آنها برای بررسی دوباره پرونده و احتمال به جریان افتادن دوباره آن، به دادستان کل درخواست می‌دهند.

طبقه‌بندی این پرونده تحت عنوان بدون اقدام بیشتر، انتقاداتی را برانگیخت به نحوی که افنان همیمی طائب اعظم‌الدین رهبر جوانان پاس آن را با عنوان «لکه تاریکی در تاریخ ورزش ملی» توصیف کرد و از دولت درخواست کرد تا در پارلمان آن را به صورت دقیق تشریح کند.افنان نگرانی‌ها در مورد امنیت عمومی و حفاظت از ورزشکاران را مورد تاکید قرار داد و از پلیس سلطنتی مالزی و دادستان کل خواهان شفافیت در این مورد شد. 

## منابع

رده:تاریخ فوتبال در مالزی
رده:رویدادهای مه ۲۰۲۴ در مالزی
رده:فوتبال مالزی در ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:مالزی در ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:مناقشه‌ها در مالزی
رده:مناقشه‌های ۲۰۲۴ (میلادی)
جورجیو وانی

**جورجیو وانی** (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و گیتاریست اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
جورجیو وانی در ۱۹ اوت ۱۹۶۳ در میلان متولد شده و در سان جولیانو میلانزه بزرگ شد. او به لطف والدینش که عاشق موسیقی بودند، خیلی زود به موسیقی روی آورد. در سال ۱۹۷۶، زمانی که ۱۳ ساله بود، اولین گروه خود را با نام «Luti's Band» تأسیس کرد. دو سال بعد، به با *آلبوم* *«Babylon by Bus»* باب مارلی با موسیقی رگی آشنا شد.

در سال ۱۹۸۰، او اولین گروه پاپ-راک حرفه‌ای خود را با نام «Tomato» به همراه پائولو کاستا و کلودیو دن آفریو تشکیل داد. دو سال بعد، آنها مورد توجه تهیه‌کننده ایتالیایی روبرتو کلمبو قرار گرفتند.

او در سال ۱۹۸۳، *آلبوم «جزیره خورشید» را* ساخت که توسط جورجیو با نام مستعار *آیودی* خوانده شد. در سال ۱۹۸۴، توماتو با میگل بسه در آلبوم *«بندیدو»* و با دن هارو، تافی و ایوان همکاری کرد. او بعداً اولین تک‌آهنگ خود با نام *«تام تام»،* را در سال ۱۹۸۴ با همکاری مایک اوگلتری که قبلاً درامر گروه سیمپل مایندز بود، منتشر کرد.

در سال ۱۹۹۱، پس از اینکه جورجیو و گروه با هنرمندان زیادی مانند مانگو، اوجنیو فیناردی، کریستیانو د آندره، روبرتو وکیونی، پیرآنجلو برتولی و تازندا همکاری کردند، اولین آلبوم خود را با نام «*توماتو»* به تهیه‌کنندگی مائورو پائولوتزی و آنجلو کارارا منتشر کرد.

در سال ۱۹۹۲، جورجیو و گروهش در مهم‌ترین مسابقه موسیقی ملی ایتالیا یعنی جشنواره موسیقی سانرمو در بخش «تازه‌کار» با آهنگ *«Sai cosa sento per te» شرکت کردند. با این حال، توماتو در دور نهایی برنده نشد. پس از این جشنواره، گروه منحل شد.*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی

رده:افراد زنده
رده:اهالی استان میلان
رده:خوانندگان اهل میلان
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:شخصیت‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵ – دو ۱۵۰۰ متر مردان

**[[مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵]]** در رشته **[[دو ۱۵۰۰ متر|۱۵۰۰ متر]] مردان** در تاریخ‌های ۱۴، ۱۵ و فینال در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در ورزشگاه ملی توکیو برگزار شد. آیزاک نادر از پرتغال با زمان ۳:۳۴٫۱۰ قهرمان این رویداد شد، پس از او جیک وایتمن از کشور بریتانیا و رینولد چریوت از کنیا به ترتیب در جایگاه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. چندین نشریه به غیرقابل پیش‌بینی بودن فینال و عدم راهیابی بسیاری از نام‌های بزرگ مانند جاکوب اینگبریگسن رکورد دار است رشته به مرحله بعد و همچنین پیروزی غافلگیرکننده نادر اشاره کردند.

## خلاصه
در طول ۵ فصل گذشته، رقبای بالقوه زیادی در این رویداد ظهور کرده‌اند. جیک وایتمن، قهرمان ۲۰۲۲ و تیموتی چروییوت قهرمان ۲۰۱۹، بگپا به این مسابقات گذاشتند. یاکوب اینگبریگتسن، قهرمان المپیک ۲۰۲۰، نفر چهارم تمام دوران و کول هاکر، قهرمان المپیک ۲۰۲۴، نفر هشتم تمام دوران نیز در این رقابت‌ها شرکت کردند. در اوایل فصل، عزالدین هابز با دوی ۶ امتیازی خود، صدرنشین جهان شد. کر در رتبه ۸، چریوت در رتبه ۱۳ قرار دارد. یارد نگوس با رتبه ۱۱، جورج میلز با رتبه ۱۴ و برایان کومن با رتبه ۱۸ حتی به تیم‌های ملی خود راه پیدا نکردند، در حالی که محمد کتیر با رتبه ۱۶ به دلیل مصرف مواد مخدر در حالت تعلیق است. از جمله مایل، جوانان نیلز لاروس با رتبه ۷ و رینولد چریوت (که با تیموتی نسبتی ندارد) با رتبه ۱۸ امسال سریع بودند.

## رکوردها
قبل از شروع مسابقات رکوردها در این رشته به شرح زیر بود:

## استاندارد صلاحیت
زمان استاندارد که به‌طور خودکار برای ورود به مسابقه لازم بود، ۳:۳۳:۰۰ بود.

## برنامه برگزاری
برنامه رویداد، به وقت محلی (UTC+9)، به شرح زیر بود:

## نتایج
### نیمه نهایی
مرحله نیمه نهایی در تاریخ ۱۵ سپتامبر برگزار شد. شش ورزشکار اول هر گروه (س) به فینال راه پیدا کردند.

#### هیت ۱

#### هیت ۲

### مسابقه نهایی

## منابع

## پیوند به بیرون
* مسابقات جهانی دو میدانی ۲۰۲۵ | توکیو، ژاپن
ویوین وی

**ویویانا آندرآتینی** (؛ زادهٔ ) که با نام هنری **ویوین وی** شناخته می‌شود، خواننده اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
ویویانا آندرآتینی در تاریخ ۲ مه ۱۹۶۰ در تریسته متولد شد، در سال ۱۹۷۹ در دیسکو الکترونیک به تهیه‌کنندگی کلودیو سیمونتی و جیانکارلو مئو فعالیت خود را آغاز کرد.

آهنگ او با نام «Give Me a Break» در جدول آهنگ‌های رقص آمریکا به موفقیتی جزئی دست یافت. آهنگ «Higher» در جدول آهنگ‌های ایتالیایی به رتبه ۳۶ رسید. آهنگ دیگری از او با نام «Remember» در بازی ویدیویی *[[سلحشوران (بازی ویدئویی)|سلحشوران]]* در سال ۲۰۰۵ به نمایش درآمد. او آخرین تک‌آهنگ خود را در سال ۱۹۸۹ منتشر کرد.

بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴، او در فهرست مجلات مردان مانند پلی‌من

که نسخه ایتالیایی *[[پلی‌بوی]]* هست به صورت نیمه‌برهنه عکس می‌گرفت.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**

* ۱۹۷۹: *ویوین وی*
* ۱۹۷۹: *به من کمی استراحت بده*
* ۱۹۸۳: *با ویوین وی*

**آهنگ**

* ۱۹۷۹: به من کمی استراحت بده
* ۱۹۷۹: به یاد داشته باش
* ۱۹۸۱: برداشت
* ۱۹۸۳: فقط برای من
* ۱۹۸۳: بالاتر
* ۱۹۸۴: آمریکانو
* ۱۹۸۷: ضربان قلب
* ۱۹۸۹: از قلب من عبور کن

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* ویوین وی در دیسکاگز

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان انگلیسی‌زبان ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان ایتالو دیسکو اهل ایتالیا
ماریو ونوتی

**ماریو ونوتی** (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
ماریو ونوتی که در سیراکوز ایتالیا متولد شد، فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان عضوی از گروه موسیقی دنوو آغاز کرد. پس از انحلال این گروه، او در سال ۱۹۹۴ با آلبوم «*Un po' di febbre»* به عنوان خواننده و ترانه‌سرای انفرادی فعالیت خود را آغاز کرد. پس از آهنگ «Mai come ieri» که یک دوئت کاملاً موفق با کارمن کنسولی بود، فعالیت انفرادی او در سال ۲۰۰۳ با آهنگ موفق «Veramente» به اوج خود رسید. او به عنوان ترانه‌سرا با هنرمندان متعددی از جمله کارمن کنسولی، دلتا-وی، راف و آنتونلا روجیرو همکاری کرد. او سه بار در بخش اصلی جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و در سال ۲۰۰۴ با آهنگ «Crudele» جایزه منتقدانمیا مارتینی را از آن خود کرد.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**
* ۱۹۹۴ - کمی تب
* ۱۹۹۶ - *میکرو اقلیم*
* ۱۹۹۸ - هرگز مثل دیروز
* ۲۰۰۳ - کسب و کارهای بزرگ
* ۲۰۰۶ - *آهن‌ربا*
* ۲۰۰۹ - تکرار جرم
* ۲۰۱۲ - *نهایت رمانتیک*
* ۲۰۱۴ - غروب غرب

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* ماریو ونوتی در دیسکاگز
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی سیراکوز
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
دوورا آسکارلی

بندانگشتی|کتابی ایتالیایی که شامل ترجمه به ایتالیایی قافیه‌دار توسط دوورا آسکارلی است.
بندانگشتی|اسرائیلی آمریکایی. سینسیناتی، اوهایو. ۱۹-۰۴-۱۸۶۷. صفحهٔ ۶.
**دوورا آسکارلی** شاعر ایتالیایی قرن شانزدهم بود که در رم ایتالیا زندگی می‌کرد. آسکارلی احتمالاً اولین زن یهودی بود که کتابی از آثار خودش منتشر کرد.

## زندگی‌نامه
اطلاعات کمی در مورد دِوورا آسکارلی وجود دارد و برخی از اطلاعات موجود متناقض است. تقدیم‌نامه کتاب او، کابین خلبان اورانتی، نشان می‌دهد که او در قرن شانزدهم در رم زندگی می‌کرده و با جوزف آسکارلی ازدواج کرده است. آسکارلی که گمان می‌رود در طبقه بازرگانان ایتالیایی متولد شده باشد، تحصیل‌کرده بود و می‌توانست زمانی را به ترجمه و سایر نوشته‌ها اختصاص دهد. هیچ نام خانوادگی در رابطه با آسکارلی ذکر نشده است. برخی گفته‌اند که او و همسرش ممکن است پسرعمو یا پسرعمو بوده و بنابراین نام خانوادگی یکسانی داشته‌اند. می‌توان ارتباطاتی بین خانواده آسکارلی و رهبران کاتالان در رم پیدا کرد.

## آپارتمان‌های اورانتی
کتاب آسکارلی *با عنوان «خانهٔ دعا»* در سال ۱۶۰۱ در ونیز منتشر شد. این کتاب شامل ترجمه متون مذهبی از عبری به ایتالیایی و همچنین اشعاری به زبان ایتالیایی است که توسط خود آسکارلی سروده شده است. این کتاب گاهی با نام متن اول خود، *«مئون ها-شوآلیم»* یا *«محل دعاکنندگان» شناخته می‌شود.*

نحوه انتشار کتاب نیز مورد بحث است. برخی منابع ادعا می‌کنند که یکی از دوستان آسکارلی به نام دیوید دلا روکا اثر او را پس از مرگش منتشر کرده است. برخی دیگر ادعا می‌کنند که روکا، یک یهودی رومی، اجازه انتشار آثارش را در ونیز نداشته است و به احتمال زیاد روکا صرفاً به آسکارلی که هنوز زنده است در انتشار آثارش کمک کرده است. ناشر، دانیل زانتی، مسیحی بود که کتاب‌های یهودی منتشر می‌کرد.

اولین شعر این کتاب، *مئون ها-شوآلیم*، بخشی از *«مِقداش مِآت، ایل تمپیو»* یا *«پناهگاه کوچک»*، شعری برای یوم کیپور است که توسط موسی ریتی اهل پروجا (۱۳۸۸–۱۴۵۹) سروده شده است. ترجمه آسکارلی متن را به ایتالیایی قافیه‌دار تبدیل می‌کند.

آسکارلی دو غزل سروده که در این کتاب منتشر شده‌اند. غزل اول، «تصویر *سوزانا»* بر اساس داستان ساختگی سوزانا است. در غزل دوم، «*هر* آنچه در من از بهشت است»، راوی کسب فضایل از بهشت را مانند زنبوری از گل‌ها توصیف می‌کند. اگرچه این شعر ناشناس است، اما به ویژه به عنوان یک خودزندگی‌نامه تفسیر شده است زیرا نام دِوورا یا دِبورا به معنی «زنبور» است.

بر اساس اشعارش، آسکارلی به عنوان «پرهیزگار»، «متین و گوشه‌گیر» توصیف شده است. برخی دیگر استدلال کرده‌اند که لحن عبادی اشعار آسکارلی ممکن است مطابق با نقش‌های جنسیتی زمان او انتخاب شده باشد.

## کتابشناسی
* هنری، سوندرا و امیلی تایتز. *نوشته شده از تاریخ: میراث پنهان زنان یهودی که از طریق نوشته‌ها و نامه‌هایشان آشکار می‌شود.* نیویورک: ۱۹۷۸. صفحات ۱۳۰–۱۳۱ شامل دو غزل به زبان ایتالیایی آسکارلی است که توسط ولادیمیر روس به انگلیسی ترجمه شده است.

## منابع

رده:شاعران سده ۱۶ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان اهل رم
رده:نویسندگان زن یهودی
ماریا آنتونیتا توریانی

**ماریا آنتونیتا توریانی** (۱ ژانویه ۱۸۴۰–۲۴ مارس ۱۹۲۰) روزنامه‌نگار و نویسنده داستان‌های تخیلی ایتالیایی بود. بخش عمده‌ای از آثار او با نام مستعار **مارچسا کلمبی**، شخصیتی در کمدی *«ساترا و پارینی»* اثر پائولو فراری، منتشر شد.

## اوایل زندگی و تحصیلات
او در اول ژانویه ۱۸۴۰ در نووارا در منطقه پیدمونت در شمال ایتالیا متولد شد. پدرش، لوئیجی توریانی، ساعت‌ساز و مادرش، کارولینا ایمپراتوری، معلم مدرسه ابتدایی بود. یک سال پس از تولدش، پدرش در سن ۳۲ سالگی درگذشت. او یک خواهر بزرگتر به نام جوزپینا و یک برادر ناتنی کوچکتر به نام توماسو داشت. او در مدرسه ابتدایی که مادرش در آن تدریس می‌کرد، درس خواند و چهار سال را در مؤسسه هنر و صنایع دستی بلینی گذراند، جایی که از نظر تحصیلی بسیار موفق بود. او دیپلم تدریس خود را با تحصیل در صومعه‌ای در منطقه دریاچه اورتا دریافت کرد.

## شغل
در دوران حضور در صومعه، او شروع به مکاتبه با روزنامه‌نگاری به نام اوژنیو تورلی ویوولیه کرد که بعدها *[[کوریره دلا سرا|روزنامه کوریره دلا سرا]]*، یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های ایتالیا، را تأسیس کرد. در سال ۱۸۶۵، ناپدری‌اش درگذشت و ثروتی برای او به جا گذاشت و کمی بعد، او خانه‌ای در میلان خرید. در آنجا با آنا ماریا موتزونی، رهبر فمینیست، دوست شد. این دو زن در سال ۱۸۷۱ مجموعه‌ای از کنفرانس‌ها را ترتیب دادند و در جنوا، فلورانس و بولونیا سخنرانی کردند. در بولونیا، او با نویسندگانی چون انریکو پانزاچی و جوسوئه کاردوچی دوست شد.

او در سال ۱۸۷۵ با اوژنیو تورلی ویولیه ازدواج کرد. او در عرصه ادبی میلان فعال بود و در مجلاتی آثاری منتشر می‌کرد. او در سال ۱۸۷۷ یک کتاب آداب معاشرت با *عنوان «مردم خوب*» منتشر کرد که در طول دو دهه بعدی ۲۲ بار تجدید چاپ شد. او به نوشتن بیش از ۴۰ کتاب ادامه داد که عمدتاً شامل داستان‌های کوتاه و رمان‌هایی برای زنان و کودکان و همچنین دو اپرای لیبرتو بود. او همچنین چندین اثر از زبان‌های فرانسوی و انگلیسی به ایتالیایی ترجمه کرد. بسیاری از داستان‌های او واقع‌گرایانه است و به مسائل زنان در زمان خود توجه می‌کند. و شرایط نامناسب کاری *[[موندینا]]*، وجین‌کاران در شالیزارهای برنج شمال ایتالیا، تمرکز دارد. او همچنین با «نیرا» (آنا رادیوس زوکاری) برای مدیریت مجله *«ویتا اینتیما»* همکاری کرد.

پس از خودکشی خواهرزاده‌اش اوا، او از همسرش جدا شد و به تورین نقل مکان کرد. او نویسندگی را کنار گذاشت، اما از نظر اجتماعی فعال ماند و یک *سالوتو* یا سالن تأسیس کرد که مورد توجه موسیقیدانان، روشنفکران و نویسندگانی مانند آریگو بویتو و جوزپه جیاکوسا قرار گرفت. او سازمانی برای کمک به نیازمندان تأسیس کرد و در طول جنگ جهانی اول گروهی را سازماندهی کرد که لباس گرم برای سربازان فراهم می‌کردند. او در ۲۴ مارس ۱۹۲۰ در تورین درگذشت.

پس از مرگش، آثارش تا حد زیادی فراموش شد تا اینکه در دهه ۱۹۷۰ توسط ناتالیا گینزبورگ و ایتالو کالوینو احیا شد. یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او، *[[:it:Un matrimonio in provincia|«ازدواج در استان»]]* (۱۸۸۵) توسط پائولا اسپرلینگ پیج به انگلیسی ترجمه و با عنوان *«ازدواج در شهر کوچک»* در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. یک منتقد در *مجله ایتالیایی آمریکایی* آن را «شاهکاری کوتاه» نامید، و دیگری در *مجله کرکوس ریویوز* آن را «اثری پیشگام، به شیوه خود، و کشفی بسیار خوشایند» نامید.

## منابع

رده:اهالی نووارا
رده:درگذشتگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان زن اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۴۰ (میلادی)
رده:فمینیست‌های اهل ایتالیا
رده:لیبرتونویسان ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
جیانیتو ده روسی

**جیانیتو ده روسی** (؛  – ) چهره‌پرداز، هنرمند جلوه‌های ویژه، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی بود که به دلیل همکاری در فیلم‌های وحشت ایتالیایی و همچنین درخشش در آثار سینمایی بین‌المللی شهرت یافت.  

## زندگی‌نامه
ده روسی در ۸ اوت ۱۹۴۲ در رم به دنیا آمد. او در خانواده‌ای با پیشینه هنری رشد کرد و از همان دوران کودکی علاقه ویژه‌ای به نقاشی و طراحی چهره داشت. این علاقه بعدها مسیر زندگی حرفه‌ای او را شکل داد. وی در دهه ۱۹۶۰ وارد دنیای سینما شد و به‌تدریج به یکی از مشهورترین چهره‌پردازان و هنرمندان جلوه‌های ویژه در ایتالیا بدل گشت.  

## فعالیت هنری
ده روسی بیش از پنج دهه در صنعت سینما فعال بود. او در همکاری‌های خود با کارگردانان سرشناس ایتالیایی همچون لوسیوفولچی، جو داماتو و ماریو باوا نقش کلیدی داشت. آثار او به‌ویژه در ژانر وحشت شهرتی جهانی به دست آوردند.  

از جمله فیلم‌های شاخص او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
* *[[زنده‌خواران]]* (۱۹۷۹) – همکاری با جو داماتو در ساخت جلوه‌های ویژه خونین و واقع‌گرایانه.
* *[[خانه کنار گورستان]]* (۱۹۸۱) – از مشهورترین همکاری‌های او با لوسیوفولچی.
* *[[زومبی ۲]]* (۱۹۷۹) – یکی از مهم‌ترین آثار وحشت ایتالیایی که ده روسی با جلوه‌های ویژه به آن حالتی واقعی و شوک‌آور بخشید.  

او همچنین در تولید فیلم‌های بین‌المللی هالیوودی مشارکت داشت. از جمله می‌توان به فیلم‌های *[[تلما و لوئیز]]* (۱۹۹۱) و *[[کینگ دیوید (فیلم)|کینگ دیوید]]* (۱۹۸۵) اشاره کرد که حضورش نشان از جایگاه جهانی او داشت.  

## سبک و نوآوری
ده روسی به دلیل توانایی کم‌نظیر در خلق جلوه‌های ویژه خونین و واقع‌گرایانه شناخته می‌شد. منتقدان هنری او را به‌عنوان یکی از پیشگامان در ارتقای سطح فنی و هنری جلوه‌های ویژه در سینمای وحشت اروپا می‌دانند. مهارت او در استفاده از مواد ساده برای دستیابی به نتایج پیچیده و تأثیرگذار باعث شد تا سبک کارش مورد توجه فیلم‌سازان سراسر جهان قرار گیرد.  

## آثار کارگردانی
علاوه بر فعالیت در زمینه چهره‌پردازی و جلوه‌های ویژه، ده روسی در چند پروژه به‌عنوان کارگردان نیز فعالیت کرد. او فیلم *[[سینه‌سورهای آمازون]]* (۱۹۸۵) را کارگردانی کرد که هرچند بازخوردهای متناقضی دریافت کرد، اما نشان‌دهنده علاقه‌مندی او به تجربه‌گری در ژانر ماجراجویانه و وحشت بود.  

## درگذشت
جیانیتو ده روسی در ۱۱ آوریل ۲۰۲۱ در رم درگذشت. خبر درگذشت او بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های ایتالیایی و بین‌المللی داشت و بسیاری از کارگردانان و هنرمندان سینما از او به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ جلوه‌های ویژه یاد کردند.  

## منابع

رده:درگذشتگان ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:چهره‌پردازان اهل ایتالیا
رده:کارگردانان فیلم اهل ایتالیا
رده:هنرمندان اهل ایتالیا
جیامپائولو دی کوکو

**جیامپائولو دی کوکو** (؛ زادهٔ ) معمار، مجسمه‌ساز، نویسنده و نقاش ایتالیایی است که آثارش در مرز میان معماری، هنر مفهومی و طراحی شهری قرار دارد.  

## زندگی‌نامه
دی کوکو در ۶ سپتامبر ۱۹۴۷ در فلورانس متولد شد. او از همان سال‌های نخستین تحصیل به هنرهای تجسمی و معماری علاقه نشان داد و در دانشگاه فلورانس در رشته معماری آموزش دید. پس از فارغ‌التحصیلی، به دلیل علاقه به پیوند دادن معماری با هنرهای تجسمی، وارد مسیر حرفه‌ای‌ای شد که بعدها او را به یکی از هنرمندان چندوجهی معاصر ایتالیا تبدیل کرد.  

## فعالیت هنری
دی کوکو به خاطر پروژه‌های هنری در فضای باز و آثار بزرگ‌مقیاس شهری شناخته می‌شود. او تلاش کرد میان عناصر معماری سنتی ایتالیا و بیان هنری معاصر پلی بزند. آثار او اغلب شامل ترکیب نقاشی، مجسمه‌سازی و طراحی فضاهای معماری است.  

یکی از شاخص‌ترین پروژه‌های او مجموعه‌ای از «پل‌های خیالی» است که به‌طور استعاری به پیوند میان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها اشاره دارد. این پروژه‌ها در مکان‌های مختلفی در اروپا به نمایش درآمده‌اند و همواره مورد توجه منتقدان قرار گرفته‌اند.  

## نویسندگی
دی کوکو علاوه بر هنرهای تجسمی، در زمینه نویسندگی نیز فعال بوده است. او چندین کتاب و مقاله درباره ارتباط میان معماری، هنر و فرهنگ منتشر کرده که در آن‌ها دیدگاه‌های انتقادی و فلسفی خود درباره شهرنشینی و فضای معاصر را مطرح کرده است. نوشته‌های او در مجلات هنری و فرهنگی ایتالیا نیز بازتاب گسترده‌ای داشته‌اند.  

## نمایشگاه‌ها
آثار دی کوکو در گالری‌ها و موزه‌های متعددی در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی به نمایش درآمده است. او علاوه بر نمایشگاه‌های فردی، در رویدادهای هنری جمعی مانند دوسالانه‌های هنر نیز حضور داشته و آثارش در کنار دیگر هنرمندان برجسته ایتالیایی به نمایش گذاشته شده است.  

## سبک هنری
ویژگی بارز سبک دی کوکو، تأکید بر مفهوم «پل» به‌عنوان نمادی از ارتباط، انتقال و تحول فرهنگی است. او از طریق این استعاره تلاش کرده است هنر خود را به ابزاری برای گفتگو و پیوند میان گذشته و حال، سنت و مدرنیته تبدیل کند.  

## میراث و جایگاه
جیامپائولو دی کوکو از جمله هنرمندانی است که نقش مهمی در معرفی هنر معاصر ایتالیا به جامعه بین‌المللی داشته است. آثار او در دسته‌بندی هنر مفهومی و معماری تجربی قرار می‌گیرند و نسل‌های بعدی هنرمندان ایتالیایی نیز از شیوه نگاه او به فضا و شهر تأثیر پذیرفته‌اند.  

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:معماران اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان اهل ایتالیا
رده:نویسندگان اهل ایتالیا
رده:هنرمندان اهل ایتالیا
رز ویلاین

**رزا لوئینی** (؛ زادهٔ ) که با نام **رز ویلاین** شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و رپر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

ویلاین اولین بار در سال ۲۰۱۶ به لطف تک‌آهنگ دارای گواهینامه پلاتینیوم «Don Medellín» و سپس در سال ۲۰۲۰ با تک‌آهنگ چهارگانه دارای گواهینامه پلاتینیوم «Chico» به محبوبیت رسید. و موفق شد با ریپابلیک رکوردز قرارداد ضبط امضا کند.

در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳، او اولین آلبوم استودیویی خود به نام «*رادیو گاتهام»* را منتشر کرد که توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا  گواهی پلاتین دریافت کرد. در سال ۲۰۲۳، او همچنین با آشیل لارو در تک‌آهنگ «Fragole» با گواهی پلاتین سه‌گانه همکاری کرد. در سال ۲۰۲۴، او برای اولین بار در جشنواره موسیقی سانرمو با آهنگ «Click Boom!» شرکت کرد.

## زندگی و حرفه
رزا لوئینی دختر فرانکو لوئینی کارآفرین میلانی و بنیان‌گذار برند مد توکانو و فرناندا ملونی است. او که در میلان متولد و بزرگ شده است، استعداد خود را برای خوانندگی در مدارس ابتدایی کشف کرد. او زندگی خود را به همراه خانواده و برادر کوچکترش الساندرو در میلان گذراند؛ در سن ۱۸ سالگی به لس آنجلس نقل مکان کرد، و در آن جا در موسسه موسیقیدانان هالیوود، موسیقی معاصر را با گرایش موسیقی راک مطالعه کرد.

لوئینی سازهای موسیقی را آموخت و توسط معلمانش برای نوشتن ترانه تشویق شد. او در حالی که در لس‌آنجلس زندگی می‌کرد، برای یک گروه موسیقی پانک راک به نام «ویلینز» می‌خواند که نام هنری او، از آن الهام گرفته شده است. او بعداً به شهر نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا تحصیلات خود را در تئاتر برادوی به پایان رساند. او سپس با شرکت *آدسو* قرارداد امضا کرد، اما طبق گزارش‌ها تصمیم گرفت در سال ۲۰۲۰ آن را ترک کند.

وقتی او با تهیه‌کننده اجرایی خود آشنا شد، این دو با هم نامزد کردند. و در ۲۸ مه ۲۰۲۲ در نیویورک ازدواج کردند.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان انگلیسی‌زبان ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان راک اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان اهل میلان
الکساندر اگر

**الکساندر اگر** (؛ زادهٔ ) نویسنده، طراح و هنرمند ایتالیایی است. او بیشتر به خاطر ترکیب هنر، طراحی گرافیکی و انتشار آثار ادبی شناخته می‌شود.

## زندگی و حرفه
اگر در سال ۱۹۷۱ در ایتالیا متولد شد. او در فعالیت‌های حرفه‌ای خود به طراحی گرافیک، هنر دیجیتال و پروژه‌های فرهنگی و تجاری پرداخته است. او به‌عنوان طراح، هنرمند چندرسانه‌ای و نویسنده شناخته می‌شود که در رسانه‌ها و پروژه‌های بین‌المللی مشارکت داشته است.

در حوزهٔ طراحی گرافیک، اگر برای برندها و شرکت‌های بین‌المللی پروژه‌هایی انجام داده است. به‌عنوان مثال، در پروندهٔ طراحی، او با نام‌هایی چون Adidas، BMW، Sony و T-Mobile همکاری کرده است. آثار او نمایشگاهی هم داشته است؛ آثار ترکیبی از تصویر و متن که در زین‌ها ( نشریات مستقل کوچک ) منتشر شده‌اند، از جمله عناوینی مانند People Who Make Noise Are Dangerous، Places to Go, People to See, Things to Do و Satellites Mistaken for Stars.

علاوه بر آن، اگر در موسیقی نیز فعالیت داشته است، پروژه‌هایی مانند ضبط صداهای میدانی ("field recordings") بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ و نیز آلبوم‌هایی که ترکیبی از صداهای الکترونیک و اجراهای زنده‌اند، انجام داده است. این فعالیت‌ها نشان می‌دهد که او نه فقط یک طراح گرافیک است بلکه یک هنرمند چندرسانه‌ای واقعی است که کارش را از مرزهای یک رشته فراتر برده است.

همچنین اگر در پروژه‌های فرهنگی و هنری مستقل مشارکت دارد؛ مثلاً او وب‌سایت شخصی و پروژه‌های مستقل مانند Satellites Mistaken for Stars را دارد که نمایانگر جنبهٔ فرهنگی و هنری کار اوست.

## آثار منتشر شده
از جمله آثار منتشر شده توسط اگر وجود دارند:
* «I.» — کمیکی که ابتدا به صورت آنلاین در Il Post منتشر شد، سپس به صورت چاپی عرضه شد.
* «Anna: storia di un palindromo» — رمانی که در ۲۰۱۴ منتشر شد.
* «Ultimo piano (o porno totale)» — در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
* «La Stanza di Therese» — اثر سال ۲۰۱۷.
* «L’assurda evidenza» — اثر سال ۲۰۲۲.
* «Sunyata» — رمان گرافیکی منتشر شده در ۲۰۲۳.
* «La rivoluzione algoritmica delle immagini» — مقاله منتشر شده در ۲۰۲۴.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۱ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل ایتالیا
رده:هنرمندان اهل ایتالیا
پایین آوردن عیسی از صلیب (تیه‌پلو)

بندانگشتی|335x335پیکسل|پایین آوردن عیسی از صلیب (۱۷۷۰)
**نقاشی پایین آوردن عیسی از صلیب** (Deposition) یک نقاشی رنگ روغن روی بوم اثر نقاش ایتالیایی، جیووانی باتیستا تیپولو، و یکی از آخرین آثار اوست.

## شرح نقاشی
این اثر با نام کامل «**نقاشی پایین آوردن عیسی از صلیب و قرار دادن در مقبره**» (La Deposizione del corpo di Cristo nel sepolcro) یکی از آخرین آثار تیهپولو در سال ۱۷۷۰ در مادرید است که یکی از آخرین کارها آنجی وی به‌شمار میرود، چرا که وی کمی از یک سال بعد فوت می‌کند. این نقاشی که پایین آوردن عیسی از صلیب را نشان میدهد برای مدت طولانی متعلق به خانواده پرتغالی پینتو-باستو (Pinto-Basto) بود و در سال ۲۰۰۸ توسط موزه ملی هنر آنتیگا لیسبون خریداری شد، جایی که اکنون در آنجا به نمایش گذاشته شده است.

این نقاشی در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۷ توسط خانه حراج لیریا ای ناسیمنتو (Leiria e Nascimento) به حراج گذاشته شد و دولت پرتغال با استفاده از حق خرید خود، این اثر را به قیمت ۱٫۵ میلیون یورو خریداری کرد.

در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸، حکم شماره ۲/۲۰۰۸ در روزنامه «دیاریو دا ریپابلیکا»(Diário da República) منتشر شد که طبقه‌بندی نقاشی **نقاشی** **پایین آوردن عیسی از صلیب** را به عنوان یک دارایی دارای منافع ملی تثبیت می‌کند. روش حفاظت از نقاشی‌های رنگ روغن روی بوم که از سال ۱۹۳۹ ابداع شده بود، به‌روزرسانی شده و «ارزش میراثی و فرهنگی مهم برای ملت» برجسته شده است، که با «نبوغ هنری و برتری و اهمیت موروثی اثر» اثر جووانی تیپولو، که «در ارزش زیبایی‌شناختی، فنی و مادی ذاتی» نقاشی خریداری شده توسط دولت پرتغال بیان شده است، توجیه می‌شود.

این نقاشی از ۱۶ مه ۲۰۰۸ در موزه ملی هنر باستانی در لیسبون به نمایش گذاشته شده است، جایی که آثار دیگری از این نقاش را می‌توان یافت: فرار به مصر، اهدا شده در سال ۱۹۴۶ از همان مجموعه خصوصی، و «پیروزی هنرها»، که از مجموعه‌های سلطنتی جمع‌آوری شده است.

## پانویس
 
رده:نقاشی‌های ۱۷۷۰ (میلادی)
جیانی گالو

**جیانی گالو** (؛ ۲۰۱۱-۱۹۳۵) هنرمند و طراح گرافیک اهل ایتالیا بود که بیشتر به‌خاطر طراحی برچسب‌های هنری برای بطری‌های شراب در منطقه لانگه شناخته می‌شود. آثار او ترکیبی از طبیعت، فرهنگ محلی و داستان‌سرایی تصویری است و تاثیر قابل توجهی بر طراحی برچسب‌های شراب معاصر در ایتالیا داشته است.

## زندگی و حرفه
گالو در سال ۱۹۳۵ در دولیانی، شهری در منطقه پیدمونت شمال ایتالیا به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را در این منطقه گذراند. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی در دانشگاه پلی‌تکنیک تورین به پایان رساند و پس از آن به زادگاهش بازگشت تا فعالیت‌های هنری و طراحی خود را دنبال کند. در این دوران، او با هنرمندانی چون کلودیو بونیچی و اِزو پِلوچی همکاری داشت و با آن‌ها تبادل نظر و تجربه کرد. گالو در طول زندگی حرفه‌ای خود، بیشتر بر روی فرم‌ها و خطوطی تمرکز داشت که با طبیعت و فرهنگ محلی منطقه لانگه پیوند خورده بود.

در اوایل دهه ۱۹۷۰، گالو اولین برچسب‌های هنری خود را طراحی کرد. این برچسب‌ها شامل طرح‌های شراب موسکاتو با خوشه‌های گندم و گل‌ها، و برای باربِرا با جیرجیرکی روی پنج‌خط و حشره‌ای که در میان علف‌ها و گل‌ها پنهان شده بود، بود. این طراحی‌ها به‌عنوان نمونه‌هایی از «برچسب‌های هنری» در ایتالیا شناخته شدند و سبک منحصر به فرد گالو در ترکیب تصویر و خط با الهام از طبیعت منطقه لانگه در میان هنرمندان و تولیدکنندگان شراب مورد تحسین قرار گرفت.

آثار گالو همچنین در چندین نمایشگاه هنری در سطح ملی و بین‌المللی به نمایش درآمده و مورد توجه مجموعه‌داران و علاقه‌مندان به طراحی برچسب شراب قرار گرفته است. او علاوه بر طراحی برچسب، در حوزه طراحی گرافیک و تصویرسازی چاپی فعالیت داشت و چندین مجموعه چاپی و کتاب تصویری منتشر کرد که ترکیبی از تصویر، فرهنگ محلی و داستان‌سرایی بودند.

## منابع
 

رده:اهالی کونئو
رده:درگذشتگان ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:هنرمندان اهل ایتالیا
استادیو ارنستو بردا

**استادیو ارنستو بردا** **()** یک ورزشگاه چندمنظوره در سستو سان جووانی، ایتالیا است. در حال حاضر از این ورزشگاه برای مسابقات فوتبال و فوتبال آمریکایی استفاده می‌شود و زمین خانگی تیم‌های پرو سستو، آلچونه میلانو، زنان اینتر و جوانان اینتر است. این ورزشگاه گنجایش ۳۵۲۳ تماشاگر را دارد.

## تاریخچه
این مجموعه ورزشی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد و متعلق به صنایع بردا بود. پس از تصاحب تمام زمین‌های کشاورزی شمال پایتخت لومباردی توسط مقامات پارکو نورد میلانو، این ورزشگاه نیز به بخشی از دارایی‌های کنسرسیوم تبدیل شد.

مانند سایر ساختمان‌های مسکونی و خدماتی در سستو سان جووانی، این ورزشگاه نیز برای رفاه جامعه طبقه کارگر، در یک بافت شهری-صنعتی ساخته شد که تحت تأثیر فلسفه برنامه‌ریزی شهری پدرسالارانه‌ای که توسط مشاغل محلی ترویج می‌شود، شکل گرفته است.

## ساختار
این ورزشگاه تقریباً ۳۵۲۳ تماشاگر را در خود جای می‌دهد که در سه جایگاه از نظر ساختاری مجزا (دو جایگاه مستقیم - یکی از آنها سرپوشیده - و یک جایگاه منحنی در سمت غرب) تشکیل شده و زمین بازی کاملاً حصارکشی شده است. صندلی‌ها به شرح زیر تقسیم شده‌اند:

* ۱۴۹۶ صندلی در جایگاه مرکزی (که بخش مهمان را نیز در خود جای می‌دهد)
* ۷۰۴ صندلی در جایگاه "ویتو پورو"، محل استقرار هواداران تیم‌ پرو سستو
* ۱۳۲۳ صندلی در جایگاه‌های جداگانه

این جایگاه‌ها تمام امکانات فنی ورزشگاه را در خود جای داده‌اند: حمام، رختکن و انبار.

## منابع

رده:ورزشگاه‌های فوتبال ایتالیا
دیوان عالی فدرال امارات متحده عربی

**دیوان عالی فدرال امارات متحده عربی** (که گاهی **دیوان عالی اتحاد** نیز نامیده می‌شود) بالاترین دادگاه فدرال در امارات متحده عربی است. دیوان عالی فدرال به اعتراضات طرفین دعوی نسبت به احکام صادره از دادگاه تجدیدنظر فدرال رسیدگی می‌کند. همچنین صلاحیت اصلی در مورد برخی از امور، مانند اختلافات بین امارات، را دارد. این دادگاه تحت نظارت وزارت دادگستری است.

بالاترین مرجع قضایی در امارات متحده عربی بودن به این معنی نیست که صلاحیت آن بر هر هفت امارت اعمال می‌شود: دبی و رأس‌الخیمه سیستم قضایی محلی خود را دارند. ماده ۹۶ قانون اساسی امارات متحده عربی به شرح زیر است: «دیوان عالی اتحادیه متشکل از یک رئیس و تعدادی قاضی است که در مجموع بیش از پنج نفر نباشند و با حکمی که توسط رئیس اتحادیه پس از تأیید شورای عالی صادر می‌شود، منصوب می‌شوند.»

رئیس و اعضای دیوان عالی کشور به هیچ وجه نمی‌توانند از سمت خود برکنار شوند، مگر در موارد زیر: فوت، استعفا، اتمام دوره یا مأموریت، بازنشستگی، ناتوانی دائمی که مانع از انجام وظایف قاضی شود، عزل انضباطی و در نهایت «انتصاب به سمت‌های دیگر با توافق خود.»

احکام دیوان عالی امارات مواردی مانند اختلافات متفرقه بین امارات عضو، قانون اساسی، تفسیر قانون اساسی، بازجویی از مقامات ارشد اتحادیه (مانند وزرا) و جرایمی که منافع اتحادیه را تهدید می‌کند، را پوشش می‌دهد. ماده ۱۰۱ قانون اساسی امارات تصریح می‌کند که «احکام دیوان عالی اتحادیه قطعی و برای همه لازم‌الاجرا است.»

رئیس دیوان عالی فدرال امارات متحده عربی عبدالوهاب عبدل است.

## منابع

رده:دیوان‌های عالی ملی
رده:سازمان‌های دولتی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:سازمان‌های دولتی امارات متحده عربی
حدس زیمن

در ریاضیات، **حدس زیمن** یا **حدس فروپاشندگی زیمن** این پرسش را مطرح می‌کند که آیا برای یک هم‌انقباض‌پذیر متناهی دوبعدی ترکیب سی‌دبلیو K، فضای K\times [0,1] فروپاشنده است یا نه. امروزه می‌توان آن را به این صورت بازنویسی کرد که برای هر ۲-پیچیدهٔ *G* که هم‌ارز هموتوپی یک نقطه است، بازه‌ای *I* وجود دارد به‌طوری‌که برخی زیرتقسیم باری‌سنتر از *G* × *I* هم‌انقباض‌پذیر باشد.

این حدس که به‌وسیلهٔ کریستوفر زیمن مطرح شد، حدس پوانکاره و حدس اندروز–کرتیس را نتیجه می‌دهد.

## منابع

* 
رده:حدس‌ها
فرد ماوین

**فردریک جی. ماوین**  (که در برخی منابع با نام **فرد ماون** ، 1884–1957 ذکر شده است) یک فوتبال و مربی حرفه‌ای انگلیسی بود. او دوران حرفه‌ای خود را در نیوکسل یونایتد آغاز کرد، اما هرگز به تیم اصلی راه نیافت. در سال 1905 با نیو برومپتون قرارداد امضا کرد. او متعاقباً بین سال‌های 1909 تا 1921 برای فولام، برافورد پارک آونیو و ردینگ بازی کرد و از سال 1923 تا 1927 مربی اکستر سیتی، از سال 1927 تا 1930 مربی کریستال پالاس و از سال 1932 تا 1937 مربی گیلینگام بود.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۴ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه فولهام
رده:بازیکنان باشگاه برافورد پارک آونیو
رده:بازیکنان باشگاه ریدینگ
رده:بازیکنان باشگاه جیلینگام
رده:مربیان باشگاه فوتبال جیلینگام
رده:مربیان باشگاه فوتبال اکستر سیتی
رده:مربیان باشگاه فوتبال کریستال پالاس
رده:مربیان فوتبال اهل انگلستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل انگلستان
رده:مدافعان مرد فوتبال
الف مارشال (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۸۰)

**آلفرد ویلیس مارشال**  (۹ ژانویه ۱۸۸۸–۱۹۲۳) بازیکن فوتبال انگلیسی بود که در لیگ فوتبال انگلیس برای فولام و اولدهام اتلتیک بازی کرد.

## منابع

رده:بازیکنان باشگاه اولدهام اتلتیک
رده:بازیکنان باشگاه فولهام
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل انگلستان
رده:بازیکنان لیگ فوتبال انگلستان
رده:درگذشتگان ۱۹۲۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
پائولا آمادئی

**پائولا آمادِئی** (۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) دیپلمات ایتالیایی و سفیر ایتالیا در ایران از مارس ۲۰۲۴ است.  او در سال ۱۹۹۲ به هیئت دیپلماتیک ایتالیا  پیوست.

## تحصیلات
او در سال ۱۹۸۸ با درجهٔ ممتاز در رشتهٔ علوم سیاسی از دانشگاه ساپینزا رم فارغ‌التحصیل شد. سپس در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مطالعات پیشرفتهٔ اروپایی از کالج اروپا در بروژ دریافت کرد.

## حرفه
آمادئی نخستین مأموریت خارجی خود را به‌عنوان معاون رئیس هیئت نمایندگی و رئیس دفتر بازرگانی در سفارت ایتالیا در سنگاپور از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ انجام داد. او از ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲ تا ۱ مارس ۲۰۱۶ سفیر ایتالیا در عمان بود.از ژوئن ۲۰۱۸ تا ژانویه ۲۰۲۰ نیز رئیس دفتر وزیر مشاور در امور خارجه و وزیر مختار در وزارت امور خارجه و همکاری‌های بین‌المللی ایتالیا در رم بود. او از ژانویه ۲۰۲۰ به‌عنوان سفیر ایتالیا در پادشاهی بحرین خدمت کرد.از مارس ۲۰۲۴ نیز به‌عنوان سفیر ایتالیا در ایران منصوب شده است.

## افتخارات
*  افسر نشان شایستگی جمهوری ایتالیا – ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷
* نشان «النعمان» درجهٔ یک، سلطنت عمان
## جستارهای وابسته
* وزارت امور خارجه ایتالیا
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:اهالی رم
رده:سفیران ایتالیا در بحرین
رده:سفیران ایتالیا در عمان
رده:سفیران ایتالیا در ایران
رده:سفیران زن اهل ایتالیا
رده:دیپلمات‌های سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:دانش‌آموختگان کالج اروپا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ساپینزا رم
ویلی واکر (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۹۱)

**ویلیام برن واکر**  (1891-1968) بازیکن فوتبال حرفه‌ای انگلیسی بود که به عنوان مهاجم در لیگ فوتبال انگلیس برای تیم‌های فولام و لینکولن سیتی بازی می‌کرد. او اولین بازیکن فولام بود که در یک مسابقه لیگ فوتبال در ۱۵ فوریه ۱۹۱۳، مقابل برادفورد سیتی کارت قرمز دریافت کرد.

## زندگی شخصی
واکر در طول جنگ جهانی اول در ارتش بریتانیا خدمت کرد و به خاطر بیماری مالاریا که در فلسطین به آن مبتلا شد، در نهایت دوران فوتبال او به پایان رسید.

## آمار عملکرد

## منابع

رده:بازیکنان باشگاه دارلینگتون
رده:بازیکنان باشگاه فولهام
رده:بازیکنان باشگاه لینکولن سیتی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل انگلستان
رده:بازیکنان لیگ فوتبال انگلستان
رده:پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول
رده:درگذشتگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۱ (میلادی)
رده:سربازان ارتش بریتانیا
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
سان جورجو ماجوره

**سان جورجو ماجوره** (به ایتالیایی: **San Giorgio Maggiore**) یکی از جزایر ونیز در شمال ایتالیا است که در شرق جودکا و جنوب مجموعه جزایر اصلی قرار دارد. این جزیره، یا به‌طور خاص‌تر کلیسای پالادیایی آن، یک بنای تاریخی مهم است. نقاشی‌های زیادی از آن کشیده شده است، به عنوان مثال در مجموعه‌ای از آثار مونه.

## موقعیت
جزیره توسط کانال گراتزیا (*Canale della [[Santa Maria della Grazia|Grazia]]*)، کانال جودکا (*Canale della Giudecca*)، حوضه سنت مارک، کانال سان مارکو و تالاب جنوبی احاطه شده است. بخشی از سستییر سن مارکو را تشکیل می‌دهد.
پرونده:Districts_venice_-_san_giorgio_maggiore.png|سن جورجو ماجوره در ونیز


## تاریخچه
سن جورجو ماجوره احتمالاً در دوره روم مسکونی بوده است؛ پس از تأسیس ونیز، به نام خانواده ممو که مالک آن بودند، اینسولا ممیا نامیده شد. تا سال ۸۲۹، کلیسایی در آن وجود داشت که به سنت جورج تقدیم شده بود؛ بنابراین، به عنوان سن جورجو ماجوره نامگذاری شد تا از سن جورجو در آلگا متمایز باشد.

صومعه سن جورج در سال ۹۸۲ تأسیس شد، زمانی که راهب بندیکتی، جیووانی موروسینی، از دوج تریبونو ممو خواست تا کل جزیره را برای ساخت صومعه اهدا کند. موروسینی باتلاق‌های جزیره کنار کلیسا را خشک کرد تا زمین لازم برای ساخت صومعه را فراهم کند و صومعه سن جورجیو ماجوره را تأسیس کرد و اولین راهب بزرگ آن شد.

سن جورجو اکنون بیشتر به خاطر کلیسای سن جورجو ماجوره شناخته می‌شود که توسط پالادیو طراحی و در سال ۱۵۶۶ ساخت آن آغاز شد. برج ناقوس آن دارای حلقه‌ای از ۹ ناقوس به زبان سی شارپ است.

در اوایل قرن نوزدهم، پس از سقوط جمهوری، صومعه تقریباً سرکوب شد و این جزیره به یک بندر آزاد تبدیل شد و بندر جدیدی در سال ۱۸۱۲ ساخته شد. این مکان به خانه توپخانه ونیز تبدیل شد.

## امروزه
سن جورجو ماجوره اکنون دفتر مرکزی مرکز هنری بنیاد چینی است که به خاطر کتابخانه‌اش شناخته می‌شود و همچنین محل تئاتر روباز Teatro Verde است. علاوه بر این، این بنا دارای دو بندرگاه است که توسط Compagnia della Vela اداره می‌شوند: Darsena Crose، رو به شمال (به تصویر دوم در زیر مراجعه کنید) و Darsena Verde، رو به جنوب.

## در فرهنگ عامه
این جزیره و کلیسا در یک رویارویی محوری در انیمه و مانگای JoJo's Bizarre Adventure: Vento Aureo حضور داشتند.

## جستارهای وابسته
* کلیسای سان جورجو ماجوره
** غروب سن جورجیو مجیوره (توسط کلود مونه)

## پانویس

## منابع

* *Guida d’Italia del Touring Club Italiano*, Venice, 
* 

رده:جزیره‌های تالاب ونتزیا
رده:جغرافیای ونیز
تی‌وی‌پینت انیمیشن

**تی‌وی‌پینت انیمیشن** (که با نام‌های **TVPaint**, **TVP** و پیش‌تر به عنوان **Bauhaus Mirage** یا **NewTek Aura** شناخته می‌شد) یک نرم‌افزار نقاشی و انیمیشن‌سازی دوبعدی دیجیتال است که توسط شرکت TVPaint Developpement SARL مستقر در لورِن، فرانسه توسعه یافته است.

این نرم‌افزار در ابتدا در سال ۱۹۹۱ برای آمیگا  منتشر شد، سه سال بعد در ۱۹۹۴ نسخهٔ ۳٫۰ آن منتشر شد که پلتفرم‌های بیشتری را پشتیبانی می‌کرد. در سال ۱۹۹۹، آخرین نسخهٔ آمیگا یعنی ۳٫۵۹ برای دانلود رایگان منتشر شد. در حال حاضر تی‌وی‌پینت انیمیشن بر روی سیستم‌عامل‌های مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، لینوکس و اندروید اجرا می‌شود.

## پانویس

## منابع

رده:شرکت‌های نرم‌افزاری فرانسه
رده:نرم‌افزارهای انیمیشن
رده:نرم‌افزارهای مالکیتی
رده:نرم‌افزارهای مرتبط با گرافیک
رده:نرم‌افزارهای نوشته‌شده با سی++
رده:نرم‌افزارهای ویرایش گرافیک پیکسلی
فهرست کومونه‌های آبروتسو

فهرست زیر شامل کومونه‌های‌ آبروتسو در ایتالیا است.

در سال ۲۰۲۵، در منطقهٔ آبروتسو ۳۰۵ کومونه وجود دارد:
* ۱۰۴ کومونه در استان کییتی
* ۱۰۸ کومونه در استان لاکویلا
* ۴۶ کومونه در استان پسکارا
* ۴۷ کومونه در استان تیرامو

## فهرست

## منابع

رده:جغرافیای ابروتزو
رده:فهرست‌های کومونه‌های ایتالیا
رده:کومونه‌ها در آبروتسو
سوزان فطایر

**سوزان عِز «سوزان» فَطایِر** (۱ ژانویهٔ ۱۹۶۵) مترجم، دانشگاهی و فعال فلسطینی-ایتالیایی است.

## اوایل زندگی و تحصیلات
فطایر در نابلس، کرانهٔ باختری، از پدر فلسطینی و مادری ایتالیایی اهل آبروتزو که در برزیل با هم آشنا شده بودند، به دنیا آمد.سوزان در شهر زادگاهش بزرگ شد. در سال ۱۹۸۴، به ناپل، ایتالیا، نقل‌مکان کردو در رشتهٔ اقتصاد و بازرگانی از دانشگاه فدریکو دوم ناپل فارغ‌التحصیل شد. سپس خود را وقف کارهای آرشیوی برای مستندسازی تاریخی کرد.

## حرفه و فعالیت‌های کنشگری
فطایر در زمینه‌های گوناگونی فعالیت کرده است، از جمله به‌عنوان میانجی فرهنگی و سخنران دربارهٔ درگیری اسرائیل و فلسطین، و در این راستا بر تجربهٔ شخصی خود از نقض حقوق بشر علیه فلسطینیان به‌دست اسرائیل تمرکز داشته استو دربارهٔ جنگ غزه نیز سخنرانی کرده است. به‌عنوان عضوی از  مستقر در ناپل، فطایر در سفر رسمی یاسر عرفات، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، به رم در ژوئن ۱۹۹۸ نقش میانجی داشت.در سال ۲۰۰۲، او عضوی از اولین هیئت شهرداری ناپل در سفر به نابلس بود؛ سفری که پایه‌گذار رابطهٔ خواهرخواندگی میان این دو شهر در سال بعد شد.

او از سال ۲۰۱۳ به‌عنوان همکار متخصص زبان عربی در دانشگاه ناپل «لورینتاله»و از سال ۲۰۰۸ در دانشگاه ماچراتا مشغول به کار بوده است. فطایر همچنین مدتی کوتاه در دانشگاه‌های فلورانسو ونیز نیز فعالیت کرده است.

فطایر همچنین در طرح‌ها و ابتکارات اجتماعی و بشردوستانه فعال است. از جمله فعالیت‌های او می‌توان به همکاری با گروه زنان در سیاه‌پوشی و نیز مشارکت در پروژه‌ای برای درمان کودکان فلسطینی و عراقی مبتلا به بیماری‌های قلبی اشاره کرد که با همکاری مقامات منطقه‌ای کامپانیا، انجمن امداد پزشکی فلسطین و صلیب سرخ هماهنگ شد. به پاس تلاش‌هایش، او در سال ۲۰۰۳ از سوی شهرداری ناپل جایزهٔ «زنی برای صلح» و در سال ۲۰۰۵ از سوی منطقهٔ کامپانیا جایزهٔ «کامپانیا برای صلح و حقوق بشر» را دریافت کرد.

در ژوئن ۲۰۲۴، فطایر یکی از نامزدهای ائتلاف سبزها و چپ‌ها در انتخابات پارلمان اروپا از حوزهٔ جنوب ایتالیا بود.او در نهایت با کسب ۲۳٬۵۳۲ رأی در فهرست خود رتبهٔ سوم را به دست آورد.نامزدی او با انتقادهایی از سوی مخالفان، به‌ویژه برادران ایتالیا، روبه‌رو شد؛ این انتقادها عمدتاً به دلیل اظهارنظرهای صریح او دربارهٔ سوءاستفاده‌های نیروهای دفاعی اسرائیل و همچنین به خاطر مقایسۀ صهیونیست‌ها با نازی‌ها بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:اهالی نابلس
رده:مهاجران اهل فلسطین به ایتالیا
رده:افراد ایتالیایی فلسطینی‌تبار
رده:افراد فلسطینی ایتالیایی‌تبار
رده:استادان دانشگاه اهل فلسطین
رده:استادان دانشگاه زن اهل فلسطین
رده:استادان دانشگاه زن اهل ایتالیا
رده:آموزگاران زبان
رده:مترجمان از ایتالیایی به عربی
رده:مترجمان اهل فلسطین
رده:مترجمان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مترجمان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مترجمان همزمان
رده:سیاستمداران مستقل در ایتالیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه فدریکو دوم
رده:فعالان حقوق بشر اهل فلسطین
رده:فعالان همبستگی با فلسطینیان اهل ایتالیا
رده:صلح‌طلبان مسلمان اهل فلسطین
رده:صلح‌طلبان ایتالیا
رده:مسلمانان سنی اهل فلسطین
رده:مسلمانان سنی اهل ایتالیا
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه فلورانس
رده:فعالان حقوق بشر اهل ایتالیا
فهرست شهرداری‌های استان کییتی

این مقاله فهرستی است از ۱۰۴ کومونه در استان کییتی در منطقهٔ آبروتسو در ایتالیا.

## فهرست

## جستارهای وابسته
* فهرست کومونه‌های آبروتسو

## منابع

رده:فهرست‌های کومونه‌های ایتالیا
رده:کومونه‌ها در آبروتسو
رده:کومونه‌های استان کییتی