خانه کنار گورستان

**خانه کنار گورستان** ()، یک فیلم اسلشر ماوراءالطبیعه ایتالیایی محصول سال ۱۹۸۱ به کارگردانی لویو فولچی است که با همکاری داردانو ساکِتی و جورجو ماریوتزو نوشته شده و بازیگرانی چون کاتریونا مک‌کال، پائولو مالکو، آنیا پیرونی، جووانی فرزا، سیلویا کولاتینا و داگمار لاساندر در آن ایفای نقش می‌کنند. این فیلم که سومین و آخرین قسمت از سه‌گانه‌ی دروازه‌های جهنم اثر فولچی است، پس از فیلم‌های شهر مردگان زنده و ماوراء ساخته شد. داستان حول یک سری قتل توسط یک قاتل زنجیره‌ای ترسناک و شیطانی می‌چرخد که در خانه‌ای در ماساچوست رخ می‌دهد، خانه‌ای که اتفاقاً رازی هولناک را در دیوارهای زیرزمین خود پنهان کرده است.

فولچی فیلمنامه «خانه کنار گورستان» را با الهام از آثار اچ. پی. لاوکرفت نوشت، در حالی که ساکِتی، نویسنده همکار، تحت تأثیر رمان کوتاه «سخت‌تر شدن اوضاع» نوشته هنری جیمز قرار گرفت. فیلمبرداری اصلی در بهار ۱۹۸۰ در شهر نیویورک و منطقه بوستون بزرگ انجام شد و فیلمبرداری‌های اضافی در رم در استودیوهای De Paolis In.Co.R. انجام شد.

نام اصلی فیلم به ایتالیایی «آن ویلای کنار قبرستان» است که در ایالات متحده با عنوانی تقریباً نزدیک به معنای تحت‌اللفظی عبارت، یعنی «خانه‌ای کنار گورستان» (The House by the Cemetery) عرضه شد. در فرانسه با عنوان «خانه‌ای کنار گورستان» (La maison près du cimetière) و در آلمان غربی با عنوان «خانه‌ای در کنار گورستان» (Das Haus an der Friedhofsmauer) اکران شد.

پس از اولین نمایش خود در ایتالیا در اوت ۱۹۸۱، «خانه کنار گورستان» با فروش ۴۶۲ میلیون دلار، به یک موفقیت در گیشه داخلی تبدیل شد و آن را به سودآورترین فیلم ترسناک فولچی که در دهه ۱۹۸۰ منتشر شد، تبدیل کرد.

## طرح داستان
زنی در خانه‌ای متروکه به دنبال دوست پسرش می‌گردد. او جسد دوست پسر که با قیچی زخمی شده را می‌یابد، ولی خودش با یک چاقوی فرانسوی کشته شده و جسدش توسط موجودی هیولا مانند از در زیرزمین بیرون کشیده می‌شود.

در همین حال، «باب بویل» و والدینش، نورمن و لوسی، به خانه‌ای در نیو ویتبی (New Whitby)، ماساچوست نقل مکان می‌کنند. دکتر پترسون، همکار سابق نورمن که معشوقه‌اش را قبل از کشتن خود به قتل رسانده بود، مالک قبلی خانه بود. قرار است خانواده بویل در آنجا بمانند تا نورمن به بررسی خانه‌های قدیمی بپردازد. باب، در حالی که مادرش در حال بسته‌بندی وسایل است، متوجه عکسی از خانه‌ای می‌شود که در آن دختری با چهره‌ای بسیار ترسناک کنار پنجره ایستاده است. در نیو ویتبی، بوستون، زمانی که باب در ماشین والدینش منتظر است تا آنها کلیدهای خانه را دریافت کنند، دختر عکس، که «مای فرویدشتاین» (Mae Freudstein) نام دارد، در آن سوی خیابان ظاهر می‌شود و به او هشدار می‌دهد که از آنجا دور بماند. باب متوجه می‌شود که فقط او می‌تواند دخترک را ببیند. در دفتر املاک، خانم لورا گیتلسون (Laura Gittleson) وقتی همکارش «کلیدهای فرویدشتاین» را به آن زوج می‌دهد، عصبانی می‌شود. او اصرار دارد که نام آنجا «عمارت بلوط» (Oak Mansion) است و قول می‌دهد که برای خانواده بویل یک پرستار بچه پیدا کند.

عمارت بلوط از نظر تعمیرات در وضعیت بدی قرار دارد. درِ زیرزمین قفل و میخکوب شده است. زنی از راه می‌رسد و خود را «آن» (Anne)، پرستار بچه، معرفی می‌کند. آن شب، نورمن صداهایی می‌شنود و «آن» را در حال باز کردن درِ زیرزمین می‌بیند. روز بعد، نورمن برای بررسی مطالب پترسون به کتابخانه می‌رود. به نظر می‌رسد کتابدار ارشد، آقای ویتلی (Wheatley)، او را می‌شناسد، هرچند نورمن ادعا می‌کند که اشتباه می‌کند. سپس دستیار کتابدار به نورمن اطلاع می‌دهد که پترسون تحقیقات خصوصی در خانه انجام داده است. او سوابق ناپدید شدن‌های منطقه و سایر داده‌های جمعیتی را مطالعه کرده است.

«می» سنگ قبری را در محوطه به باب نشان می‌دهد که روی آن نوشته شده «مری فرویدشتاین» و می‌گوید که او آنجا دفن نشده است. در داخل خانه، لوسی هنگام جارو کردن راهرو، سنگ قبر «جیکوب تس فرویدشتاین» (Jacob Tess Freudstein) را پیدا می‌کند. نورمن بعداً به او اطمینان می‌دهد که داشتن مقبره‌های داخلی در برخی از خانه‌های قدیمی‌تر امری عادی است. او در زیرزمین را باز می‌کند و از پله‌ها پایین می‌رود، اما مورد حمله خفاشی قرار می‌گیرد. خفاش تا زمانی که او را چندین بار زخمی نکند، رهایش نمی‌کند. خانواده وحشت‌زده به دفتر املاک می‌روند و درخواست محل دیگری برای زندگی را می‌کنند، اما به آنها گفته می‌شود که چند روز طول می‌کشد تا بتوانند نقل مکان کنند. در حالی که خانواده بویل برای درمان جراحات ناشی از حمله خفاش به نورمن در بیمارستان هستند، خانم گیتلسون به خانه می‌رسد تا از ملک جدید به آنها خبر دهد. او خودش را به داخل خانه می‌رساند و وقتی بالای سنگ قبر فرویدشتاین می‌ایستد سنگ ترک خورده و مچ پایش را زخمی می‌کند. قاتل سپس با سیخ بخاری گیتلسون را به قتل می‌رساند و او را به داخل زیرزمین می‌کشد.

لوسی، صبح روز بعد، «آن» را در حال پاک کردن لکه خون روی کف آشپزخانه پیدا می‌کند. «آن» از پاسخ به سوالات لوسی در مورد لکه طفره می‌رود. در همین حال، نورمن متوجه می‌شود که فرویدشتاین یک جراح ویکتوریایی بوده که آزمایش‌های غیرقانونی انجام داده است. نورمن باید برای تحقیق در مورد فرویدشتاین به نیویورک سفر کند. در راه، او از کتابخانه بازدید می‌کند و یک کاست صوتی از پترسون پیدا می‌کند. این کاست، جنون پترسون را مستند می‌کند. نورمن کاست را با انداختن آن در لوله بخاری از بین می‌برد.

«آن» به دنبال باب به زیرزمین می‌رود و صدای هق هق کودکانه‌ای را می‌شنود. سپس فرویدشتاین سر او را می‌بُرد. باب سر آن را می‌بیند و در حالی که فریاد می‌زند از زیرزمین فرار می‌کند. لوسی برمی‌گردد و باب را در حال گریه در اتاقش می‌بیند اما حاضر نیست حرف‌های او را در مورد آن باور کند. همان شب، باب به زیرزمین برمی‌گردد و به دنبال آن می‌گردد اما در آنجا قفل می‌شود. لوسی فریادهای باب را می‌شنود و سعی می‌کند در زیرزمین را باز کند. نورمن برمی‌گردد و وقتی نمی‌تواند در را باز کند، آن را با تبر می‌شکند. دست پوسیده دکتر فرویدشتاین ظاهر می‌شود و باب را به در می‌چسباند، در حالی که تبر دارد آن را تکه‌تکه می‌کند. تبر سرانجام در را می‌شکند و دست موجود شیطانی را قطع می‌کند. او تلوتلوخوران از پله‌ها پایین می‌رود.

نورمن و لوسی وارد زیرزمین می‌شوند که شامل چندین جسد مثله شده (از جمله آن، خانم گیتلسون و زوجی که قبلاً فوت کرده‌اند)، تجهیزات جراحی و یک تخته سنگ است. فرویدشتاین یک جسد زنده با گوشت پوسیده است. فرویدشتاین ۱۵۰ ساله با استفاده از اعضای بدن قربانیانش برای بازسازی سلول‌های خونی زندگی می‌کند. نورمن به موجود شیطانی حمله می‌کند و موجود شیطانی تبر را به کناری پرت می‌کند. نورمن چاقویی را از تخته سنگ برمی‌دارد و فرویدشتاین را زخمی می‌کند که باعث می‌شود گوشت و کرم‌ها از لباس آزمایشگاهی قدیمی او بیرون بریزند. فرویدشتاین، نورمن را می‌گیرد و گلویش را پاره می‌کند. لوسی و باب از نردبانی که به زیر سنگ قبر ترک خورده منتهی می‌شود، بالا می‌روند. لوسی تلاش می‌کند تا سنگ را جابجا کند. فرویدشتاین لوسی را می‌گیرد و او را از پله‌ها پایین می‌کشد. سر او در مسیر پایین آمدن به هر پله می‌خورد و او را می‌کشد. همین‌طور که فرویدشتاین از نردبان بالا می‌رود، باب تلاش می‌کند تا فرار کند. فرویدشتاین پای باب را می‌گیرد، می، همراه مادرش، مری فرویدشتاین، او را بالا می‌کشد. مادر، مری و باب را به سمت پایین، دنیای ارواح هدایت می‌کند.

## بازیگران

## تولید
### بسط
فولچی بعداً ادعا کرد که پس از ساخت «گربه سیاه» و «ماوراء»، می‌خواست فیلمی در ادای احترام به اچ.پی. لاوکرفت، نویسنده شهیر داستان‌های ترسناک ماورایی، بسازد، بدون اینکه فیلم بر اساس یکی از داستان‌های خود او باشد، اما طوری نوشته شده باشد که انگار در دنیای لاوکرفت وجود دارد. داردانو ساکتی، فیلمنامه‌نویس، از «سخت‌ترشدن اوضاع» هنری جیمز الهام گرفته است.

ساکتی همچنین اظهار داشت که این فیلم بر اساس تجربیات شخصی خودش در کودکی، بزرگ شدن در یک خانه روستایی بزرگ با یک زیرزمین تاریک بزرگ، و اینکه در ۹ سالگی مجبور بوده شب‌ها از یک گورستان عبور کند، ساخته شده است. فولچی در زندگینامه خود، دربارهٔ مشارکت‌های ساکتی به عنوان فیلمنامه‌نویس، با لحنی منفی صحبت کرد و گفت که «خانه کنار گورستان» برگرفته از صحنه‌هایی از «خانه‌ای که فریاد کشید» است. این فیلم نسبت به داستان اصلی نوشته الیزا بریگانتی و فیلمنامه نوشته ساکتی، تغییرات متعددی داشته است. عنوان فیلمنامه در ابتدا «شب جهنم» (La notte dell'inferno) بود که به «خانه فرویدشتاین» و سپس «آن خانه کنار گورستان» تبدیل شد.

فیلمنامهٔ ساکِتی توسط فولچی و جورجو ماریوتزو اصلاح شد. ماریوتزو ادعا کرد که به عنوان یک فیلمنامه‌نویس کار می‌کرده و با تغییر جزئی در کار، فیلمنامه‌های ساکِتی را اغلب خیلی کوتاه می‌کرده است. ساکِتی در این مورد اظهار داشت که «ماریوتزو همیشه بعداً مداخله می‌کرد، یا به این دلیل که من مجبور بودم برای کار روی فیلم دیگری بروم یا از ایجاد تغییراتی که لوچو درخواست کرده بود، خودداری می‌کردم. دلیل مشاجرات ما همین بود.»

### فیلمبرداری
فیلم «خانه کنار گورستان» در لوکیشن‌هایی در شهر نیویورک، بوستون و کنکورد، ماساچوست فیلمبرداری شد. این فیلم همچنین در استودیوهای De Paolis In.Co.R. Studios در رم فیلمبرداری شد. فیلمبرداری هشت هفته بین ۱۶ مارس و مه ۱۹۸۱ طول کشید. این فیلم با بودجه‌ای تقریباً ۶۰۰ میلیون لیر ایتالیایی ساخته شد. با وجود اینکه در تیتراژ آمده است که جلوه‌های ویژه گریم توسط جانتو دی روسی و مائوریتزیو ترانی انجام شده است، فقط ترانی روی این فیلم کار کرد.

## موسیقی متن
موسیقی متن فیلم توسط فابیو فریتزی، همکار قدیمی فولچی در موسیقی، ساخته نشده، بلکه توسط والتر ریزاتی، اولین همکاری او با این کارگردان اهل رم، ساخته شده است.

## در دیگر رسانه‌ها
در مانگای برزرک، سکانسی که وارگاس شاهد بلعیدن خانواده‌اش توسط کنت در سیاه‌چال‌های قلعه کنت است، از سکانسی الهام گرفته شده که در آن پترسون (که بعداً خودکشی می‌کند)، اجساد مثله شده همسر و پسرش را در انبار فرویدشتاین پیدا می‌کند.

گروه گورگریند، Mortician، اولین مینی سی‌دی خود را «خانه کنار گورستان» نامگذاری کردند که عنوان آمریکایی فیلم است.

موسیقی این فیلم بارها در سری بازی‌های ویدیویی ترسناک Splatterhouse، ساخته آهنگساز میلکی اکو، مورد اشاره قرار گرفته است.

گروه تروسکلن TruceKlan از موسیقی متن فیلم به عنوان پایه آهنگ «باغ خدایان» استفاده کرد.

## انتشار
هیئت رتبه‌بندی ایتالیا درخواست حذف کوتاه شش ثانیه‌ای از فیلم «خانه‌ای کنار گورستان» را داد، جایی که شخصیت داگمار لاساندر، لورا گیتلسون، به قتل می‌رسد؛ فولچی تنها به دلیل نارضایتی از جلوه‌های ویژه در برخی نماها، این درخواست را پذیرفت. این فیلم در ۱۴ اوت ۱۹۸۱ در تورین اکران شد و توسط شرکت توزیع مدوسا در ایتالیا توزیع شد.

این فیلم توسط شرکت ایگل فیلمز در بریتانیا توزیع شد، , که در ۲ ژوئیه ۱۹۸۲ در دربی‌شایر اکران شد، و سپس تا پاییز ۱۹۸۲ به شهرهای دیگر گسترش یافت. این فیلم پس از حذف صحنه‌های مربوط به قتل‌های آن و لورا، توسط BBFC تأیید شد؛ این امر به فیلم مدت زمان ۸۴ دقیقه و ۴۹ ثانیه داد.

### نمایش خانگی
نسخه ۸۴ دقیقه‌ای بریتانیایی فیلم در بریتانیا در شبکه نمایش خانگی منتشر شد و بعداً پس از قانون ضبط ویدئو ۱۹۸۴ در فهرست فیلم‌های نامناسب قرار گرفت. این فیلم در سال ۱۹۸۸ با چهار دقیقه و یازده ثانیه از نسخه فیلم، دوباره در شبکه نمایش خانگی منتشر شد. این فیلم در ۲۹ مه ۲۰۰۱ با تنها ۳۳ ثانیه نسخه حذف شده و دوباره در سال ۲۰۰۹ بدون نسخه حذف شده منتشر شد. شرکت Anchor Bay Entertainment فیلم را در سال ۲۰۰۱ بر روی VHS و DVD منتشر کرد که نسخه دوم آن در سال ۲۰۰۷ توسط Blue Underground دوباره منتشر شد.

شرکت Blue Underground فیلم را در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۱ با انتقال ۲K جدید بر روی بلو ری و DVD دوباره منتشر کرد. یک نسخه محدود ۳ دیسکی از بلو-ری توسط بلو آندرگراند در ژانویه ۲۰۲۰ منتشر شد، و به دنبال آن یک نسخه ۴K UHD بلو-ری در ۲۵ اوت ۲۰۲۰ منتشر شد. در اکتبر ۲۰۲۳، ارو فیلمز نیز یک دیسک ۴K در بریتانیا منتشر کرد که از نسخه بازسازی‌شده ۲۰۲۰ بلو آندرگراند تهیه شده بود.

## واکنش‌ها به فیلم
### گیشه
این فیلم در مجموع ۱٬۴۰۷٬۹۸۱٬۲۹۷ لیر در ایتالیا فروش داشت که آن را به موفق‌ترین فیلم ترسناک فولچی در دهه ۱۹۸۰ از نظر مالی تبدیل کرد. پیش از اکران سینمایی فیلم در فرانسه، این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های فانتزی و علمی تخیلی در پاریس به همراه فیلم قبلی فولچی، «گربه سیاه»، به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۴ مارس ۱۹۸۲ در فرانسه و در ۱ مارس ۱۹۸۴ در ایالات متحده اکران شد. تریلر آمریکایی توسط مونولوگ مشهور، برادر تئودور، روایت شد.

### واکنش منتقدان
جولیان پتلی از ماهنامه فیلم بولتن، از نقدهای معاصر (*Monthly Film Bulletin*)، اظهار داشت که فیلم «تم فرانکنشتاین» دارد، اما «فیلم چیز زیادی به افسانه خوب از آب درآمده اضافه نمی‌کند» و «اگر فیلم از نظر بصری غنی‌تر بود، این موضوع اهمیت کمتری داشت، اما در بیشتر موارد، حداقل با استانداردهای فولچی، نسبتاً هوشیار و مهار شده است». پتلی ادامه می‌دهد که «فیلم بدون شک لحظات خاص خود را دارد - فرار باب از زیرزمین؛ بقایای انسانی آزمایشگاه فرویدشتاین؛ حمله یک خفاش آنقدر وحشی و سرسخت؛ ظهور اوج فرویدشتاین به طرز وحشتناکی جهش یافته».

جیووانا گراسی از کوریره دلا سرا به آن عنوان «درخشش ایتالیایی» داد و آن را رد کرد و نتیجه گرفت که «ترکیبی از کلاهبرداری، چیزهای پیش پا افتاده و قراردادهای ترسناک به شدت تکراری» است. آلدو ویگانو از روزنامه لا استامپا در مورد استفاده از کودکان در فیلم اظهار داشت: «دیدن کودکانی که درگیر چنین داستان ترسناک و وحشتناکی هستند، شاید به جای ترحم، باعث ناراحتی و پریشانی بسیاری از تماشاگران شود.» در فرانسه، فیلیپ راس از روزنامه لا روو دو سینما اعلام کرد که فولچی باید «چیزی غیر از این صحنه‌های بی‌پایان کشتار که واقعاً دردناک‌تر و خواب‌آورتر می‌شوند» را به ما نشان می‌داد. کریستوف گانس در نقد فیلم در مجله L'Écran fantastique اظهار داشت: «به جز دو یا سه جزئیات خوشایند [...] تعلیق «برای خنده»، که توسط فیلمسازان آمریکایی بسیار مورد تقدیر قرار گرفته است، در اینجا به ویژه خسته‌کننده می‌شود.»

گانس از جلوه‌های بصری فیلم تمجید کرد و به «فیلمبرداری مالیخولیایی و زمستانی» اشاره کرد، در حالی که همچنان نتیجه گرفت که «مجموعه ترفندهای فیلم که از آرجنتو (Argento) تکرار یا وام گرفته شده است، بزرگ‌ترین تأسف ما فقدان جنون در توضیح…» است. هیولا، در میان هیاهوی تعلیقی ممتد فریاد زد.»

از بررسی‌های گذشته‌نگر، وب‌سایت جمع‌آوری نقد فیلم راتن تومیتوز، بر اساس ۱۱ نقد، امتیاز مثبت ۴۵٪ را با میانگین امتیاز ۴٫۵۰ از ۱۰ گزارش شده است. تایم اوت فیلم را «یک اثر تقلیدی با ناهماهنگی تقریباً عالی» نامید. آل‌مووی فیلم را ستود و از فضای آن تعریف کرد.

## پانویس
 

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:فیلم‌های ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های اسلشر ایتالیایی
رده:فیلم‌های اسلشر فراطبیعی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک فراطبیعی ایتالیایی
رده:فیلم‌های چندزبانه ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های چندزبانه ایتالیایی
رده:فیلم‌های درباره جراحان
رده:فیلم‌های درباره دانشمندان دیوانه
رده:فیلم‌های فیلمبرداری شده در نیویورک‌سیتی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در رم
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در بوستون
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در ماساچوست
رده:فیلم‌های لوچو فولچی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بوستون
رده:فیلم‌های واقع‌شده در خانه‌های روستایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در گورستان‌ها