پرسئوس با سر مدوسا

[بندانگشتی|''پرسئوس با سر مدوسا'' اثر [بن‌ونوتو چلینی|بنونوتو چلینی]]
بندانگشتی|''پرسئوس به همراه سر مدوسا''، در لوجیا دی لانزی، فلورانس
***پرسئوس با سر مدوسا***، مجسمه‌ای برنزی است که توسط بنونوتو چلینی در دوره ۱۵۴۵–۱۵۵۴ ساخته شده است. این مجسمه بر روی یک پایه مربعی قرار دارد که دارای پنل‌های برجسته برنزی است که داستان پرسئوس و آندرومدا را به تصویر می‌کشد، شبیه به یک پردلا در یک محراب. این مجسمه در لوجیا دی لانزی در میدان سینیوریا در فلورانس، ایتالیا واقع شده است. دومین دوک فلورانس، کوزیمو اول د مدیچی، این اثر را با پیوندهای سیاسی خاص با سایر آثار مجسمه‌سازی در میدان سفارش داد. هنگامی که این قطعه در ۲۷ آوریل ۱۵۵۴ به عموم مردم رونمایی شد، *[[تندیس داوود|داوود]]* میکل‌آنژ، *هرکول و کاکوس* باندینلی و *جودیت و هولوفرنس* دوناتلو از قبل در میدان نصب شده بودند.

موضوع این اثر، داستان اساطیریِ بریدن سر مدوسا توسط پرسئوس، گورگونی زشت با چهره‌ای زنانه که موهایش به مار تبدیل شده بود، است؛ هر کسی که به او نگاه می‌کرد به سنگ تبدیل می‌شد. پرسئوس برهنه ایستاده است، به جز کمربند و صندل‌های بالدار، پیروزمندانه بر روی بدن مدوسا ایستاده و سر او را که تاجی از مارهای پیچ‌خورده بر سر دارد، در دست بلند کرده است. خون از گردن بریده مدوسا فوران می‌کند. مجسمه برنزی، که در آن سر مدوسا مردان را به سنگ تبدیل می‌کند، به‌طور مناسبی توسط سه مجسمه مرمری عظیم از مردان احاطه شده است: هرکول، داوود و بعداً نپتون. استفاده چلینی از برنز در پرسئوس و سر مدوسا، و نقوشی که او برای پاسخ به مجسمه قبلی در میدان استفاده کرد، بسیار نوآورانه بود. با بررسی مجسمه از پشت، می‌توان خودنگاره‌ای از مجسمه‌ساز چلینی را در پشت کلاهخود پرسئوس مشاهده کرد.

## پیشینه
چلینی اولین کسی بود که نقش برجسته روایی را در مجسمه‌سازی میدان ادغام کرد. با نصب *پرسئوس* در ایوان، ابعاد آن بر پایه‌های بعدی سایر آثار مجسمه‌سازی در ایوان، مانند «*[[تجاوز به زنان اهل سابین|تجاوز به زنان سابین» اثر]]* جیامبولونیا، غالب شد. *پرسئوس* به مجموعه خدایان المپیایی محافظ مدیچی اضافه شد. ویل-گاریس همچنین بر پایه زیر مجسمه در دایره تمرکز می‌کند. با این حال، پایه فعلی ممکن است هدف اصلی چلینی نبوده باشد، زیرا نقش برجسته هنوز در حال کار و نصب بود، زمانی که مجسمه برنزی بالایی از قبل رونمایی شده بود. مدیچی‌ها هنوز بر موضوع پایه تسلط داشتند، زیرا *پرسئوس* در پایه، تمثیلی برای دوک فرانچسکو مدیچی است.
راست|بندانگشتی|پایه مجسمه، پاهای پرسئوس روی جسد بی‌سر مدوسا
سیاست‌های مدیچی و فلورانس بر میدان سینیوریا تسلط دارد، به ویژه با اشاره به سه دوک اول فلورانس. دوک الساندرو اول اولین دوک فلورانس بود و *هرکول و کاکوس* در زمان او رونمایی شدند و در سال ۱۵۳۴ با استقبال وحشتناکی از سوی مردم روبرو شدند. مجسمه بعدی که رونمایی شد، *پرسئوس* اثر چلینی بود و کوزیمو اول در مورد واکنش مردم به این اثر بسیار محتاط بود. خوشبختانه، مردم از این مجسمه به خوبی استقبال کردند، زیرا کوزیمو از پنجره‌ای در کاخ وکیو شاهد استقبال بود. دوک سوم مستقیماً با نقش برجسته مجسمه در پایه مرتبط است، زیرا *پرسئوس را* می‌توان به عنوان نمادی برای دوک فرانچسکو و آندرومدا را به عنوان عروس هابسبورگی او، جیووانا، در نظر گرفت. به‌طور مشابه، آندرومدا به عنوان تمثیلی برای فلورانس عمل می‌کند، در حالی که پرسئوس، مدیچی‌های دسته جمعی هستند که برای نجات شهر به پایین شیرجه می‌زنند. چلینی تصمیم گرفت جنبه غم‌انگیز داستان آندرومدا را به تصویر بکشد؛ با این حال، او مانند پرسئوس، تمرکز را بر مدیچی‌ها گذاشت و آندرومدای بی‌لبخند را نجات داد. هر مجسمه در میدان را می‌توان از نظر سیاسی یا هنری به یکدیگر و به مدیچی‌ها مرتبط دانست.

## کار
در زمانی که این مجسمه ساخته شد، تقریباً نیم قرن بود که از برنز برای ساخت یک اثر هنری عظیم استفاده نشده بود. چلینی آگاهانه تصمیم گرفت که با این ماده کار کند، زیرا با ریختن فلز مذاب در قالبش، مجسمه را با خون حیات‌بخش زنده می‌کرد. دشوارترین بخش، تکمیل کل قالب به‌طور همزمان بود. *مجسمه جودیت و هولوفرنس* اثر دوناتلو از قبل در ایوان سرپوشیده لانزی در غربی‌ترین طاق قرار داده شده بود. *جودیت* از برنز ریخته شده بود، اما در چندین بخش به هم متصل شده بود. چلینی با آثار عظیم مجسمه‌سازی مرمر مانند *مجسمه داوود* اثر میکل‌آنژ رقابت می‌کرد و می‌خواست برای خود و حامی‌اش، کوزیمو اول، ابراز وجود کند.

مایکل کول به‌طور خاص به فرایند ریخته‌گری *پرسئوس* توجه می‌کند. کول با استناد به *کتاب «زندگینامه»* چلینی، خاطرنشان می‌کند که چگونه دستیاران چلینی اجازه دادند فلز لخته شود و اگر چلینی حضور نداشت، اثر نابود می‌شد. کول سپس ادعا می‌کند که چلینی فراتر از احیای اثر، مردگان را زنده کرد، که منظور او این است که رستگاری چلینی، ذوب مجدد برنز بود. چلینی همچنین به مسیح متوسل می‌شود و با انجام این کار، به مجسمه جان می‌بخشد. ریخته‌گری *پرسئوس* چیزی بیش از برآورده کردن خواسته کوزیمو اول بود؛ چلینی در حال اثبات خود به فلورانس در یک محیط تازه بازسازی شده بود.

پرسئوس یکی از آثار برجسته چلینی بود که با دو ایده متفاوت تکمیل شد. او می‌خواست به مجسمه‌ای که از قبل در میدان قرار داده شده بود پاسخ دهد، که این کار را با موضوع مدوسا که مردان را به سنگ تبدیل می‌کند، انجام داد. دوم، مدیچی‌ها توسط *پرسئوس*، هم در مجسمه گرد و هم در نقش برجسته زیر آن، نشان داده شدند. علاوه بر این، از این نظر، چلینی با ریخته‌گری واقعی *پرسئوس*، خود را مطرح کرد. چلینی با استفاده از برنز به مجسمه جدید خود جان بخشید و از طریق موتیف پرسئوس، کنترل مدیچی بر مردم فلورانس را اثبات کرد.

قالب برنزی این مجسمه در اوایل قرن نوزدهم ساخته و حدود سال ۱۸۴۰ در باغ‌های ترنتهام، استافوردشایر، انگلستان نصب شد، جایی که اکنون یک سازه درجه دو* ثبت شده است.

## تصاویر از دیگر هنرمندان

پرونده:Perseus_Canova_Pio-Clementino_Inv969.jpg|جایگزین=Marble sculpture by Antonio Canova (Vatican City), c. 1800| مجسمه مرمری اثر آنتونیو کانووا ( واتیکان )، حدود ۱۸۰۰ میلادی
پرونده:Metropolitan_canova_perseus_medusa_01.JPG|جایگزین=The marble sculpture by Antonio Canova (Metropolitan Museum of Art, New York), c. 1804–1806| مجسمه مرمری اثر آنتونیو کانووا ( موزه هنر متروپولیتن ، نیویورک )، حدود ۱۸۰۴–۱۸۰۶
پرونده:Dalí.Perseo.JPG|جایگزین=Sculpture by Salvador Dalí| مجسمه‌ای از سالوادور دالی
پرونده:Perseus_and_Medusa_Statue_Full_-_Trentham_Gardens,_Staffordshire.jpg|جایگزین=Produced by order of George Sutherland-Leveson-Gower, 2nd Duke of Sutherland in 1840. Erected in Trentham Estate.| به سفارش جورج ساترلند-لوسون-گاور، دومین دوک ساترلند در سال ۱۸۴۰ تولید شد. در املاک ترنتهام نصب شد.
پرونده:Perseus_With_the_Head_of_Medusa-Grand_Cascade_of_Peterhof.jpg|جایگزین=Sculpture by Feodosy Fedorovich Shchedrin [de; ru]| مجسمه ای از فئودوسی فدوروویچ شچدرین
پرونده:Camille_Claudel.-_Persée_et_la_Gorgonne..jpg|جایگزین=Perseus and the Gorgon, Camille Claudel, 1905| *پرسئوس و گورگون* ، کامی کلودل ، ۱۹۰۵
پرونده:Perseo_in_Villa_San_Marco_Stabiae.jpg|جایگزین=Roman Fresco of Villa San Marco in Stabiae| نقاشی دیواری رومی ویلا سن مارکو در ستابی
پرونده:Sidney_Hall_-_Urania's_Mirror_-_Perseus.jpg|جایگزین=Perseus with Medusa's head, as depicted in Urania's Mirror, a set of constellation cards published in London c. 1825| پرسئوس با سر مدوسا، همانطور که در *آینه اورانیا* ، مجموعه‌ای از کارت‌های صورت فلکی منتشر شده در لندن حدود سال ۱۸۲۵، به تصویر کشیده شده است.


## منابع

* برن جونز، ادوارد. «آندرومدا: دگرگونی منابع تاریخی و اساطیری». *Artibus et Historiae* 25, no. 49 (2004): 197-227.
* کول، مایکل. «خون سلینی». *بولتن هنر* ۸۱، شماره ۲ (۱۹۹۹): ۲۱۵–۲۳۵.
* مندل، کورین. «پرسئوس و مدیچی‌ها.» استوریا دل آرته شماره ۸7 (1996): ۱۶۸–۱۸۷.
* شیرمن، جان. *هنر یا سیاست در پیاتزا؟* بنونوتو سلینی. Kunst und Kunsttheorie im 16. Jahrhundert (2003): 19–36.
* ویل گاریس، کاتلین. *روی پایه‌ها: دیوید میکل آنژ، هرکول و کاکوس باندینلی و مجسمه پیازا دلا سیگنوریا*. Römisches Jahrbuch für Kunstgeschichte 20، (۱۹۸۳): ۳۷۷–۴۱۵.

## پیوند به بیرون

* ''اروپا در عصر روشنگری و انقلاب''، کاتالوگی از کتابخانه‌های موزه هنر متروپولیتن (کاملاً آنلاین و به صورت PDF در دسترس است)، که شامل مطالبی در مورد *پرسئوس با سر مدوسا* است (به فهرست مراجعه کنید)

رده:تندیس‌های بیرونی در فلورانس
رده:مجسمه‌های اسطوره‌ای یونانی-رومی