رسوایی سلول زندان مخفی منطقه پلیس مانیل

در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷، رسوایی بزرگی به پا شد، زمانی که تیمی از کمیسیون حقوق بشر (CHR) به ایستگاه ۱ پلیس ناحیه مانیل (MPD) در تندو، مانیل، فیلیپین حمله کرد و متوجه شد که حدود ۱۲ مرد و زن در سلولی که پشت یک قفسه کتاب پنهان شده بود، بازداشت شده‌اند. گزارش شده است که این زندانیان در داخل سلول مذکور توسط پلیس نگهداری می‌شدند و ظاهراً قرار بود تنها با پرداخت باج آزاد شوند.

## پیشینه
در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷، تیم کمیسیون حقوق بشر - کلانشهر مانیل (CHR-NCR) به رهبری رئیس گیلبرت بویزر، به ایستگاه پلیس منطقه مانیل حمله کرد و به اصطلاح «زندان پنهان» را به عرض پنج فوت، پشت قفسه کتاب کشف کرد که حدود ۱۲ زندانی در آن نگهداری می‌شدند و تهویه ضعیفی داشت - به جز یک فن تهویه. ژاکلین د گویا، سخنگوی کمیسیون حقوق بشر، به فیلیپین استار گفت: «کمیسیون تأیید کرد که ۱۲ نفر حداقل ۱۰ روز بدون تشکیل پرونده در بازداشت بوده‌اند.» مقامات اصرار داشتند که هنوز در حال رسیدگی به اعلان‌های دستگیری بازداشت‌شدگان هستند و درخواست‌های کمیسیون حقوق بشر برای آزادی بازداشت‌شدگان را رد کردند.

در نتیجه، فرمانده ایستگاه پلیس، سرتیپ رابرت دومینگو، و ۱۲ افسر دیگر در ۲۸ آوریل به‌طور موقت از سمت خود برکنار شدند. دومینگو این اتهامات را رد کرد و گفت که این منطقه «فقط یک «اتاق انتظار» واحد مبارزه با مواد مخدر ایستگاه است.» او همچنین گفت که این ۱۲ نفر در جریان عملیات خود در اوایل صبح ۲۷ آوریل به دلیل داشتن مواد مخدر غیرقانونی دستگیر شدند. رئیس‌جمهور رودریگو دوترته در مصاحبه خود در مالاکانانگ در ۲۸ آوریل، به همراه رونالد «باتو» دلا روسا، رئیس پلیس ملی فیلیپین، قول داد که این زندان مخفی را بررسی کند.

سلول زندان پلیس مخفی فیلیپین اولین سلول بازداشت پلیس مخفی کشف شده در فیلیپین نبود. در ژانویه ۲۰۱۴، عفو بین‌الملل از کشف یک سلول شکنجه مخفی در یک مرکز اطلاعات پلیس در بینان، لاگونا خبر داد که در آن مأموران ظاهراً به‌طور معمول ۴۴ زندانی را برای سرگرمی در بازی رولت شکنجه می‌کردند. کمیسیون حقوق بشر که به این مرکز حمله کرد، میز «رولت شکنجه» را کشف کرد که دارای علائمی بود که نوع شکنجه مورد استفاده علیه بازداشت‌شدگان را نشان می‌داد. بازداشت‌شدگان سلول مخفی بینان، که بیشتر آنها به دلیل پرونده‌های مربوط به مواد مخدر دستگیر شده بودند، از آزار و اذیت جسمی برای مجبور کردن آنها به ارائه اطلاعات شکایت داشتند. آنها همچنین ۱۰ افسر پلیس را به اخاذی متهم کردند. عفو بین‌الملل از دولت رئیس‌جمهور وقت ، بنینو آکینو سوم، خواست تا به شکنجه‌های معمول در مراکز پلیس پایان دهد و پرسنل خاطی نه تنها از کار تعلیق شوند، بلکه در دادگاه پاسخگو باشند.

## بازداشت‌شدگان
برخی از بازداشت‌شدگان ادعا کردند که پلیس در ازای آزادی‌شان بین ۳۰ تا ۱۰۰ هزار پزو از آنها درخواست کرده است. برخی دیگر ادعا کردند که تحت شکنجه قرار گرفته‌اند. یکی از بازداشت‌شدگان در زندان مخفی، زنی، در مصاحبه‌ای با دی ز ام ام-ای ام گفت که یکی از پلیس‌ها پس از متهم شدن به دست داشتن در تجارت غیرقانونی مواد مخدر، علی‌رغم فقدان شواهد علیه او، از او ۵۰ هزار پزو در ازای آزادی‌اش درخواست کرده است.

## واکنش‌ها
در ۲۸ آوریل، سازمان غیردولتی بین‌المللی دیده‌بان حقوق بشر (HRW) در بحبوحه کشف زندان مخفی در ایستگاه ۱ اداره پلیس فیلیپین، کمپین مبارزه با مواد مخدر دوترته را محکوم کرد. دیده‌بان حقوق بشر همچنین از دولت فیلیپین خواست تا فوراً ۱۲ بازداشتی را آزاد کند.

اسکار آلبایالده، رئیس پلیس منطقه پایتخت ملی، اظهار داشت که زندان مخفی «به‌طور هدفمند به عنوان یک محل تجمع استفاده می‌شد» و هدف از این کار مشخص نبود. دلا روزا از کمیسیون حقوق بشر به خاطر بازدید از ایستگاه انتقاد کرد و از پلیس دفاع کرد و اظهار داشت که «تا زمانی که پلیس‌ها فاسد و سوءاستفاده‌گر نباشند.» آلبایالده از کمیسیون حقوق بشر به خاطر «صرف وقت برای بازرسی از سلول‌های بازداشتگاه‌های ما تا بتوانند وضعیت واقعی این تأسیسات را ببینند» تشکر کرد.

فرانکلین دریلون، رهبر اقلیت سنا، از رهبری پلیس ملی فیلیپین (PNP) خواست تا به جای دفاع از افسران پلیس پشت این زندان مخفی، آنها را تحت پیگرد قانونی قرار دهد. در ۳۰ آوریل، سناتور پانفیلو لاکسون در حساب توییتر خود اظهار داشت که دفاع از این زندان مخفی «غیرقابل درک» و «همچنین بسیار متکبرانه» است. در ۲ مه، سناتور بم آکینو خواستار تحقیقات سنا در مورد سلول زندان مخفی شد. آکینو همچنین از دلا روزا که از افسران پلیس در مورد سلول زندان دفاع کرده بود، انتقاد کرد و اظهار داشت که این امر «فرهنگ مصونیت از مجازات» را تشویق می‌کند.

## منابع

رده:اجرای قانون در مترو مانیل
رده:جرم در کلانشهر مانیل
رده:رسوایی‌های اجرای قانون