النهر

**النهر** () روستایی فلسطینی بود که در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی عکا قرار داشت. ساکنان این روستا در مه ۱۹۴۸ پس از حمله نظامی تیپ ۲ کارملی در چارچوب عملیات بن‌عامی از سوی نیروهای دفاعی اسرائیل آواره شدند و بلافاصله پس از حمله، روستا با خاک یکسان شد.

روستاهای دوقلوی النهر و التل هر دو بر فراز تپه باستانی تل کبری جای داشتند و کاوش‌های باستان‌شناختی نشان می‌دهد که سکونت در این مکان به هزاره ششم پیش از میلاد بازمی‌گردد. در دوره عثمانی این روستا با نام «القهوه» شناخته می‌شد. در ۱۹۴۵ جمعیت آن ۶۱۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند و از ۵٬۲۶۱ دونوم زمین بهره‌مند بودند. پس از جنگ ۱۹۴۸ زمین‌های روستا در اختیار کیبوتص کبری و موشاو بن‌عامی قرار گرفت.

## پیشینه
روستاهای دوقلوی النهر و التل هر دو در محل سکونتگاه‌های باستانی بر فراز تل کبری قرار داشتند. کاوش‌های باستان‌شناسی اخیر نشان‌دهنده سکونت انسان در این مکان از هزاره ششم پیش از میلاد است.

### دوره عثمانی

در دوره امپراتوری عثمانی، این روستا با نام «القهوه» () در نقشه پیر ژاکوتن از سال ۱۷۹۹ ثبت شده‌است.

در ۱۸۷۵ کاوشگر فرانسوی ویکتور گرن از این روستا دیدن کرد و آن را «الکاهوئه» نامید. او جمعیت آن را ۱۲۰ نفر گزارش کرد که همگی مسلمان بودند.

در ۱۸۸۱ گزارش «پیمایش فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین این روستا را با نام «الکهوه» چنین توصیف کرد: «روستایی سنگی با نزدیک به ۲۵۰ مسلمان، واقع در دشت و احاطه‌شده با درختان انجیر، زیتون، توت و انار؛ در این روستا چشمه و جویباری روان وجود دارد.»

فهرست جمعیتی نزدیک به سال ۱۸۸۷ جمعیت «الکهوه» را ۳۷۰ نفر نشان می‌داد که همگی مسلمان بودند.

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت «النهر و التل» ۴۲۲ نفر بود که ۳ نفر بهایی و بقیه مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، النهر ۵۲۲ ساکن مسلمان در ۱۲۰ خانه داشت.

ساکنان النهر عمدتاً از راه کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کردند. بر اساس آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۶۱۰ نفر مسلمان بود و مساحت زمین‌های آن ۵٬۲۶۱ دونوم بود. از این میزان، ۲٬۰۶۶ دونوم برای کشت مرکبات و موز، ۱٬۰۹۴ دونوم برای غلات و ۱٬۹۳۷ دونوم آبیاری‌شده یا باغی بود که ۳۰ دونوم آن درختان زیتون را شامل می‌شد. همچنین ۲۸ دونوم زمین ساخته‌شده (مسکونی) بود.

### جنگ ۱۹۴۸
در ۲۷ مارس ۱۹۴۸ صدها روستایی مسلح و واحدهایی از ارتش آزادی‌بخش عرب به کاروانی یهودی نزدیک کبری حمله کردند و ۴۹ یهودی را کشتند. شش عرب نیز در این نبرد کشته شدند. دو ماه بعد فرمانده عملیات بن‌عامی دستور عملیاتی صادر کرد مبنی بر «حمله با هدف تصرف روستاهای کبری، ام‌الفرج و النهر؛ کشتن مردان؛ و تخریب و آتش زدن روستاها».

بنوینیستی بیان می‌کند که «دستورها مو به مو اجرا شدند» و موریس می‌نویسد که شماری از روستاییان ظاهراً اعدام شدند.

### دوره اسرائیل
پس از جنگ، این منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد. کیبوتص کبری سال بعد تأسیس شد و از زمین‌هایی بهره می‌برد که پیش‌تر به النهر تعلق داشت. موشاو بن‌عامی نیز که به نام فرمانده کشته‌شده در حمله به نهاریا نام‌گذاری شد، بر زمین‌های این روستا بنا شد.

در ۱۹۹۲ ولید خالدی وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «تنها دو خانه باقی مانده که یکی از آن‌ها تا حدی ویران شده‌است. نخل بلندی در محل روستا روییده که پوشیده از علف‌های هرز، چند بوته کاکتوس و درختان انجیر است. گورستان در سمت غربی روستا یک گور قابل شناسایی دارد. چشمه فواره در نزدیکی روستا حصارکشی شده و مالکیت خصوصی اعلام گردیده‌است.»

## جستارهای وابسته
* فهرست مکان‌های خالی از سکنه فلسطینی در اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* النهر در پایگاه «فلسطین در خاطره‌ها»
* النهر در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:ناحیه عکا
رده:انحلال‌های ۱۹۴۸ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین