سافو (اپرا)

«سافو» اپرایی در سه پرده اثر جیووانی پاچینی است که بر اساس لیبرتو اثر سالوادور کامارانو تنظیم شده است و بر اساس نمایشنامه‌ای از فرانتس گریلپارزر، برگرفته از افسانه شاعر یونان باستان سافو، ساخته شده است.

## تاریخچه اجرا
این اپرا اولین بار در تئاتر سن کارلو در ناپل در ۲۹ نوامبر ۱۸۴۰ اجرا شد و همچنین در پاریس در تئاتر-ایتالیایی در ۱۵ مارس ۱۸۴۲ اجرا شد. این اپرا در طول قرن نوزدهم بارها اجرا شده است. اولین اجرای آن در بریتانیا در ۱ آوریل ۱۸۴۳ در تئاتر رویال، دروری لین در لندن و در ایالات متحده در سال ۱۸۴۷ در نیویورک بود.

این نمایش در طول قرن بیستم شاهد احیای گاه به گاه بود. موارد قابل توجه آن در سن کارلو در ۷ آوریل ۱۹۶۷، با لیلا گنسر، در گران تئاتر دل لیسئو در ژوئن ۱۹۸۷، با مونتسرات کاباله، و در جشنواره وکسفورد در سال ۱۹۹۵ به رهبری مائوریتزیو بنینی با کارلو ونتر در نقش فاون رخ داد.

## نقش‌ها

## خلاصه داستان

: مکان: یونان
: زمان: دوران باستان

در طول بازی‌های شاعرانه در چهل و دومین المپیاد (حدود ۶۰۸ پیش از میلاد) زنی شاعر به نام سافو چنان مؤثر علیه رسم پرتاب مجرمان و افراد نامطلوب از صخره‌ای در جزیره لئوکادیا آواز می‌خواند، به این امید که آپولو آنها را قبل از غرق شدن در دریا (جهش لئوکادیا) بگیرد، که کاهن اعظم خدا، آلکاندرو، با تحقیر از آنجا رانده می‌شود. او سوگند می‌خورد که انتقام بگیرد. کاهن با فائونه، خواستگار سافو که از روی حسادت عاشق او شده بود، روبرو می‌شود. به درخواست آلکاندرو، فائونه سافو را به خاطر ترجیح دادن شاعر آلسئو به خودش، سرزنش می‌کند.

بعداً، با اختلاف نظر سافو و آپولو، او با کلیمنه، دختر آلکاندرو، دوستی برقرار می‌کند تا از کاهن شفاعت بخواهد. سافو موافقت می‌کند که در عروسی کلیمینه آواز بخواند، اما وقتی متوجه می‌شود که شوهر آینده فائونه است، شاعر کاملاً کنترل خود را از دست می‌دهد، سعی می‌کند عروسی را به هم بزند، محراب آپولو را خراب می‌کند و از آنجا رانده می‌شود.

سافو در حالی که متقاعد شده عشق مداومش به فائونه نفرینی از جانب آپولو است، بر فراز صخره‌ای در لئوکادیا ظاهر می‌شود. او قصد دارد خود را از صخره به پایین پرتاب کند به این امید که خدا او را بگیرد و عشق دردناک را از بین ببرد. طبق رسم، او خود را به ایپیاس، متصدی پرش، معرفی می‌کند. ایپیاس به او اجازه می‌دهد که بپرد، اما پیرمردی که در همان نزدیکی پرسه می‌زند، همه چیز را شنیده است. او سافو را به عنوان دختر گمشده آلکاندرو و بنابراین خواهر کلیمینه می‌شناسد. آلکاندرو، کلیمینه و فائونه از راه می‌رسند. تجدید دیدار شادی برقرار می‌شود تا اینکه هیپیاس اشاره می‌کند که سافو با آپولو توافقی کرده است که نمی‌تواند از آن برگردد. سافو سرنوشت خود را می‌پذیرد، با همه خداحافظی می‌کند و می‌پرد. کلیمن غش می‌کند. فائونه را نیز باید از پریدن بازدارند. آپولو، که هنوز از او عصبانی است، اجازه می‌دهد سافو غرق شود.

## ضبط‌ها

## پانویس
**نکات**



**منابع**

* Period librettos:
** Florence: Galletti, 1842 edition free access
** Milan-Naples: Ricordi, 1865 edition free access
* Balthazar, Scott L. (1997), "*Saffo*", in Sadie, Stanley (ed.), *The New Grove Dictionary of Opera*, New York: Grove (Oxford University Press), Vol. 4, p.&nbsp;123. 
* Mancini & Rouveroux (1986), *Le guide de l'opéra*, Fayard. 
*  Pessina, Marino (2007), *Saffo*, in Gelli, Piero & Poletti, Filippo (editors), *Dizionario dell'opera 2008*, Milan: Baldini Castoldi Dalai, pp.&nbsp;1168-1169,  (reproduced at Opera Manager)
* Rose, Michael (2001), "Giovanni Pacini" in Holden, Amanda, (Ed.) *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam, Inc. 

## پیوند به بیرون

* 
رده:اپراهای ۱۸۴۰ (میلادی)
رده:نمودهای فرهنگی سافو
رده:اپراها به زبان ایتالیایی
رده:اپراها