پاکیساما

**پاکیساما** یک مفهوم روانشناختی انتزاعی در فرهنگ فیلیپینی است که به عنوان یک ارزش کلیدی در جامعه فیلیپین در نظر گرفته می‌شود. *پاکیکی‌ساما* به معنای واقعی کلمه به معنای «کنار آمدن با» یا «همراه شدن با» دیگران ترجمه می‌شود. علاوه بر این، مفهوم *پاکیکی‌ساما* اغلب به عنوان داشتن یک رابطه بین فردی تعبیر می‌شود که در آن افراد با یکدیگر دوستانه رفتار می‌کنند. همچنین به عنوان «ایجاد احساس خوشایند، امنیت و پرورش در دیگری» توصیف شده است. خود این کلمه به معنای تمایل به تسلیم شدن در برابر تصمیم اکثریت به منظور داشتن یک تصمیم واحد در بین اعضای گروه است.

این ویژگی اغلب با نیاز فیلیپینی‌ها به پذیرفته شدن اجتماعی توسط همسالانشان مرتبط است، در غیر این صورت از عدم سازگاری خوب با دیگران احساس شرم می‌کنند. همنوایی با گروه مستلزم تعلق فرد به اکثریت است و بر جایگاه او به عنوان یک همراه خوب برای خود گروه تأکید می‌کند، و این مفهوم را به یکی از شناخته‌شده‌ترین و مورد توجه‌ترین ویژگی‌های فیلیپینی‌ها در تمام سنین تبدیل می‌کند.

## تاریخچه
*پاکی‌کیساما* اولین بار توسط فرانک لینچ، دانشمند علوم اجتماعی، به عنوان یکی از سه مؤلفه مهم - دو مؤلفه دیگر استفاده از حسن تعبیر و واسطه‌گری - برای پذیرش اجتماعی و روابط بین فردی روان در میان فیلیپینی‌ها مورد توجه قرار گرفت. لینچ به جای تفسیر آن به معنای تحت‌اللفظی حفظ «روابط عمومی خوب»، بیان می‌کند که چگونه این امر می‌تواند بیشتر شبیه به عملی باشد که فرد خود را تسلیم خواست اکثریت می‌کند تا به توافقی متفق‌القول برسد. از طریق این امتیاز، فرد می‌تواند خود را به عنوان فردی سازگار معرفی کند و به سطحی از پذیرش اجتماعی دست یابد.

ویرجیلیو انریکز، پدر روان‌شناسی فیلیپینی، بعدها با ارزیابی این ارزش‌ها و ویژگی‌ها از دیدگاه یک فیلیپینی، در تلاش برای رهایی از تفاسیر غربی از مردم فیلیپین، به مطالعه روان فیلیپینی پرداخت. او با اشاره به مفهوم *پاکی‌کی‌ساما* به عنوان بخشی از «ارزش‌های سطحی»، که ارزش‌هایی هستند که به راحتی توسط افراد خارجی قابل مشاهده هستند، بیشتر به توضیح آن پرداخت. در نگاه اول، غیر فیلیپینی‌ها ممکن است به دلیل قابل مشاهده بودن ارزش‌های سطحی سازگار (*پاکی‌کی‌ساما*، *هیا* و *اوتانگ نا لوب*)، فیلیپینی‌ها را به عنوان گروهی همرنگ و دیگرگرا ببینند. نادیده گرفتن این ارزش‌ها در رابطه با ارزش‌های سطحی مقابله‌جویانه (*باهالا نا*، *پاکی‌کی‌باکا* و *لاکاس نگ لوب*) تنها تصویری از فیلیپینی‌های مطیع را ترسیم می‌کند که تا حد زیادی در دوران استعمار تداوم یافت.

علاوه بر این، انریکز سطوح و شیوه‌های مختلف تعامل اجتماعی با افراد خارجی را نیز ذکر کرد: پاکی‌کیتونگو، پاکی‌کیسالاموها، پاکی‌کیلاهوک، پاکی‌کیبگای و پاکی‌کیساما. این ترتیب از سطح سطحی تعامل، از ادب موجود در پاکی‌کیتونگو تا پذیرش هویت مشترک در گروه در پاکی‌کیساما، ادامه دارد و با مجموعه‌های مختلف رفتاری متمایز می‌شود.

## اهمیت در فرهنگ فیلیپین
در هسته روان‌شناسی فیلیپینی، ارزش *کاپوا* قرار دارد که انریکز آن را به عنوان یک هویت مشترک یا به اشتراک گذاشتن خود با دیگران تعریف می‌کند.

مفهوم *پاکیکی‌ساما* اغلب در گروه‌های جوانان، محل‌های کار فیلیپینی و به عنوان یک ملت برجسته می‌شود تا از برچسب خوردن به عنوان یک *مایابانگ* یا فردی متکبر در گروه جلوگیری شود. علاوه بر این، فیلیپینی اغلب به عنوان کسی دیده می‌شود که دوستانه و خوش‌برخورد است و این اهمیت فردی اجتماعی بودن را برجسته می‌کند. علاوه بر این، فیلیپینی‌ها اغلب هنگام صحبت کردن از کلماتی استفاده می‌کنند که به یک گروه اشاره دارند مانند «کامی»، «تایو»، «امین» و سایر کلمات جمعی تا بر وحدت خود با گروهی که عضوی از آن هستند تأکید کنند.

## منابع

رده:فیلیپین