رسوایی انرون

بندانگشتی| لوگوی شرکت انرون
**رسوایی انرون** یک فساد مالی بود که در اکتبر ۲۰۰۱ پس از افشای تقلب گسترده داخلی در **شرکت انرژی [[انرون]]** رخ داد. این اتفاق منجر به ورشکستگی انرون و انحلال *شرکت حسابرسی آرتور اندرسن* شد که پیشتر یکی از پنج شرکت بزرگ حسابرسی جهان محسوب می‌شد.

این پرونده که در آن زمان بزرگ‌ترین ورشکستگی در تاریخ آمریکا لقب گرفت، به عنوان شدیدترین شکست حسابرسی در صنعت حسابداری شناخته می‌شود.

شرکت انرون در سال ۱۹۸۵ توسط کنت لی و پس از ادغام شرکت‌های گاز طبیعی هوستون و اینترنورث تأسیس شد. چند سال بعد، وقتی جفری اسکیلینگ استخدام شد، لی گروهی از مدیران اجرایی را پرورش داد که - با استفاده از روزنه‌های حسابداری، سوءاستفاده از حسابداری مبتنی بر ارزش بازار، نهادهای با مقاصد خاص و گزارشگری مالی ضعیف - توانستند میلیاردها دلار بدهی ناشی از معاملات و پروژه‌های شکست‌خورده را پنهان کنند. اندرو فاستو، مدیر ارشد مالی، و دیگر مدیران اجرایی، هیئت مدیره و کمیته حسابرسی انرون را در مورد رویه‌های حسابداری پرخطر گمراه کردند و به آرتور اندرسن فشار آوردند تا این مسائل را نادیده بگیرد.

سهامداران پس از سقوط قیمت سهام شرکت از بالاترین سطح خود، یعنی ۹۰٫۷۵ دلار آمریکا به ازای هر سهم در اواسط دهه ۱۹۹۰، به کمتر از ۱ دلار در پایان نوامبر ۲۰۰۱، دادخواستی ۴۰ میلیارد دلاری علیه این شرکت ارائه کردند که در نهایت بخشی از آن به مبلغ ۷٫۲ میلیارد دلار جبران شد.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تحقیقات را آغاز کرد و رقیب هوستون، داینگی، پیشنهاد خرید شرکت را با قیمت بسیار پایینی ارائه داد. این معامله شکست خورد و در ۲ دسامبر ۲۰۰۱، انرون طبق فصل ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده، اعلام ورشکستگی کرد. دارایی‌های ۶۳٫۴ میلیارد دلاری انرون، آن را به بزرگ‌ترین ورشکستگی شرکتی در تاریخ ایالات متحده تبدیل کرد تا اینکه رسوایی ورلدکام در سال بعد رخ داد.

بسیاری از مدیران انرون به اتهامات مختلف متهم شدند و برخی از آنها بعداً به زندان محکوم شدند، از جمله مدیر عامل سابق، جفری اسکیلینگ. کنت لی، مدیرعامل و رئیس وقت، متهم و محکوم شد، اما قبل از صدور حکم درگذشت. شرکت آرتور اندرسن به جرم از بین بردن غیرقانونی اسناد مربوط به تحقیقات کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) مجرم شناخته شد، که منجر به ابطال مجوز حسابرسی شرکت‌های سهامی عام و عملاً تعطیلی این شرکت شد. زمانی که این حکم در دیوان عالی کشور لغو شد، آرتور اندرسن اکثر مشتریان خود را از دست داده و فعالیت خود را متوقف کرده بود. کارمندان و سهامداران انرون در دعاوی حقوقی، سود محدودی دریافت کردند و میلیاردها دلار از حقوق بازنشستگی و قیمت سهام خود را از دست دادند.

در نتیجه این رسوایی، مقررات و قوانین جدیدی برای افزایش دقت گزارشگری مالی برای شرکت‌های سهامی عام وضع شد. یکی از این قوانین، قانون ساربنز-آکسلی، مجازات‌های مربوط به از بین بردن، تغییر یا جعل سوابق در تحقیقات فدرال یا تلاش برای کلاهبرداری از سهامداران را افزایش داد. این قانون همچنین پاسخگویی شرکت‌های حسابرسی را برای بی‌طرفی و استقلال در قبال مشتریانشان افزایش داد.

## ظهور انرون
چپ|بندانگشتی|247x247پیکسل| کنت لی در عکسی از خودش در ژوئیه ۲۰۰۴
در سال ۱۹۸۵، کنت لی شرکت‌های خط لوله گاز طبیعی هوستون نچرال گس و اینترنورث را ادغام کرد تا یک شرکت چند میلیارد دلاری تشکیل دهد. تنها یک سال بعد، آنها نام را به انرون تغییر دادند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، او به آغاز فروش برق به قیمت بازار کمک کرد و کمی پس از آن، کنگره قانونی را تصویب کرد که فروش گاز طبیعی را آزاد می‌کرد. بازارهای حاصل، این امکان را برای تاجرانی مانند انرون فراهم کرد که انرژی را با قیمت‌های بالاتر بفروشند و در نتیجه درآمد خود را به میزان قابل توجهی افزایش دهند. پس از آنکه تولیدکنندگان و دولت‌های محلی، نوسانات قیمت حاصل را محکوم کرده و خواستار افزایش مقررات شدند، لابی‌گری قوی از سوی انرون و دیگران مانع از چنین مقرراتی شد. انرون با کمک جفری اسکیلینگ، که قبل از رسیدن به سمت مدیر ارشد عملیاتی، به عنوان مشاور به شرکت پیوسته بود، از یک تولیدکننده و تأمین‌کننده گاز طبیعی به یک معامله‌گر قراردادهای مشتقات انرژی تبدیل شد.

همچنان که انرون تا سال ۱۹۹۲ به بزرگ‌ترین فروشنده گاز طبیعی در آمریکای شمالی تبدیل شد، معاملات قراردادهای گازی آن ۱۲۲ میلیون دلار (قبل از بهره و مالیات) درآمد داشت که دومین عامل بزرگ در درآمد خالص شرکت بود. ایجاد وب‌سایت معاملاتی انرون آنلاین در نوامبر ۱۹۹۹ به این شرکت اجازه داد تا تجارت معاملات قراردادی خود را بهتر مدیریت کند. 

انرون در تلاش برای دستیابی به رشد بیشتر، استراتژی تنوع‌بخشی را دنبال کرد. این شرکت طیف وسیعی از دارایی‌ها از جمله خطوط لوله گاز، نیروگاه‌های برق، کارخانه‌های کاغذ، کارخانه‌های آب و خدمات پهنای باند را در سراسر جهان در اختیار داشت و اداره می‌کرد. انرون همچنین با معاملات قراردادهایی برای همان طیف محصولات و خدماتی که در آن دخیل بود، درآمد بیشتری کسب کرد. این شامل راه‌اندازی نیروگاه‌های تولید برق در کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور از جمله فیلیپین (خلیج سوبیک)، اندونزی و هند (دبهول) می‌شد.

بازار صعودی دهه ۱۹۹۰ به جاه‌طلبی‌های انرون دامن زد و به رشد سریع آن کمک کرد. سهام انرون از آغاز دهه ۱۹۹۰ تا پایان سال ۱۹۹۸، ۳۱۱ درصد افزایش یافت که تنها اندکی بالاتر از میانگین نرخ رشد در شاخص استاندارد اندپی ۵۰۰ بود. با این حال، سهام در سال ۱۹۹۹، ۵۶ درصد و در سال ۲۰۰۰، ۸۷ درصد دیگر افزایش یافت، در حالی که شاخص در همان سال‌ها، ۲۰ درصد افزایش و ۱۰ درصد کاهش یافته بود. تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۰، سهام انرون ۸۳٫۱۳ دلار قیمت داشت و ارزش بازار آن از ۶۰ میلیارد دلار، ۷۰ برابر سود و شش برابر ارزش دفتری، فراتر رفت که نشان دهنده انتظارات بالای بازار سهام در مورد چشم‌انداز آن است. علاوه بر این، انرون در نظرسنجی تحسین‌شده‌ترین شرکت‌های ''مجله فورچون''، عنوان نوآورترین شرکت بزرگ آمریکا رتبه‌بندی شد. 

## منابع

رده:اختلاس مالی
رده:انرون
رده:رسوایی‌های حسابداری
رده:ریاست‌جمهوری جرج دابلیو. بوش
رده:علم اقتصاد در ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:علم اقتصاد در دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فساد مالی در ایالات متحده آمریکا
رده:مناقشه‌های دوران زمامداری جرج دابلیو بوش