عسل وحشی موندولکیری

**[[عسل]] وحشی موندولکیر** (به زبان خمیر: ទឹកឃ្មុំព្រៃមណ្ឌលគិរី) عسل است که شکارچیان عسل بنونگ از اره‌های عسل عظیم در جنگل‌های بارانی منطقه کوه نخک منطقه پیچریدا منطقه اورانگ منطقه کیو سِیما و سنمونورم در استان موندولکیر برداشت می‌کنند. این یک محصول مهم تجاری غیر چوبی برای برخی از مردم بونگ است. ۱۱ جامعه در استان موندولکوری به عنوان «شبیه عسل جغرافیایی» شناخته شده‌اند، که نه مورد حفاظت از حریم حیات وحش در سر پوک و پنوم پریچ قرار دارند، و در مجموع ۱۵۰ تا ۲۰۰ تن عسل وحشی موندولکری در سال جمع‌آوری می‌کنند.

## تاریخچه
پیش از سال ۲۰۰۴، زمانی که جمع‌آوری عسل در موندولکیری به مقیاس تجاری رسید، تقریباً منحصراً برای مصارف شخصی (مصرف خانگی یا طب سنتی) جمع‌آوری می‌شد. در ابتدا، بهداشت ضعیف و رطوبت بالا به کیفیت ناپایدار عسل وحشی موندولکیری کمک می‌کرد و شکارچیان عسل اغلب در معرض شیوه‌های تجاری ناعادلانه قرار می‌گرفتند. در سال ۲۰۰۷، از طریق یک برنامه حفاظت از جنگل‌ها با حمایت صندوق جهانی حیات وحش، گروه‌های عسل تأسیس شدند و جمع‌آوری‌کنندگان عسل از روستاهای اطراف پناهگاه حیات وحش پنوم پریچ و پناهگاه حیات وحش سره پوک در مورد روش‌های پایدار برداشت عسل و فرآوری عسل و همچنین کیفیت عسل آموزش دیدند. در دسامبر ۲۰۱۷، ۳ گروه عسل - در کرانگ تش (با ۹۰ عضو)، سره وای (با ۴۰ عضو) و تراپائنگ خائرم (با ۹۰ عضو) - تأسیس شدند، در حالی که گروه چهارم در پو چری با ۲۶ عضو در حال ثبت بود. امروزه، تقاضای منطقه‌ای برای عسل وحشی موندولکیری به طرز چشمگیری افزایش یافته و به یک صنعت جاافتاده با واسطه‌ها و ذینفعان متعدد تبدیل شده است.

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱، وزارت بازرگانی کامبوج به عسل وحشی موندولکیری نشان جغرافیایی حفاظت‌شده داخلی اعطا کرد. مراسم صدور گواهینامه در ابتدا برای ۶ آوریل ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل شیوع کووید-۱۹ در کامبوج لغو شد و در نهایت در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ برگزار شد.

## برداشت
عسل وحشی موندولکیری معمولاً در فصل خشک از ژانویه تا ژوئن برداشت می‌شود، اما فصل اوج برداشت از مارس تا آوریل یا مه است. در فصل مرطوب به دلیل تقاضای کم برای این نوع عسل به دلیل محتوای بالای آب و بی‌ارزش بودن در طب سنتی، به ندرت جمع‌آوری می‌شود. جمع‌آوری‌کنندگان عسل تیم‌هایی متشکل از دو تا پنج نفر تشکیل می‌دهند که ممکن است از سفری به سفر دیگر تغییر کنند و به سفرهای برداشت بروند که معمولاً از دو تا پنج روز طول می‌کشد. جمع‌آوری‌کنندگان عسل تقریباً منحصراً مرد هستند، در حالی که زنان در فرآوری و بازاریابی عسل شرکت می‌کنند. مناطق برداشت معمولاً با موتورسیکلت قابل دسترسی هستند و برداشت معمولاً در طول روز انجام می‌شود، اگرچه برداشت در شب نیز ممکن است در مورد لانه‌های متراکم و به ویژه کلنی‌های قوی انجام شود.

معمولاً هر لانه دو بار برداشت می‌شود و برداشت دوم تقریباً ۲ تا ۳ هفته تا ۲ ماه پس از برداشت اول انجام می‌شود. با توجه به آموزش دربرداشت پایدار، روش «یک برش همه را بگیر» تا حد زیادی با رویکرد «فقط سر عسل» (ក្បាលទឹក، *kbal teuk*) جایگزین شده است که در آن فقط حدود ۸۰٪ عسل گرفته می‌شود و بیشتر اوقات هیچ‌یک از نوزادان گرفته نمی‌شود. برداشت سوم نادر است زیرا معمولاً کلنی پس از برداشت دوم فرار می‌کند.

میزان عسل برداشت شده از یک کلونی به قدرت کلونی و منابع گل موجود در آن بستگی دارد. این مقدار می‌تواند از ۲ تا ۳ تا ۱۰ لیتر یا در برخی موارد نادر حتی تا ۲۰ لیتر باشد. میزان عسل جمع‌آوری‌شده در کل سفر به طول سفر، موقعیت روستا، فداکاری و تخصص جمع‌آوری‌کنندگان عسل و شانس بستگی دارد.

به‌طور سنتی، لانه زنبور متعلق به اولین جمع‌آوری‌کنندگان عسل بود که آن را پیدا می‌کردند و آن را با یک برش کوچک در درخت علامت‌گذاری می‌کردند. اعتقاد بر این بود که چنین علامت‌هایی دارای قدرت جادویی هستند و جمع‌آوری‌کنندگان عسل سعی می‌کنند از لانه‌هایی که توسط سایر جمع‌آوری‌کنندگان عسل علامت‌گذاری شده بودند، چندین بار نیش بزنند. این رسم در برخی جوامع، عمدتاً آن‌هایی که هنوز در مناطقی با پوشش جنگلی قابل توجه زندگی می‌کنند (مانند سرای یو)، حفظ شده است، در حالی که در برخی دیگر (مانند تراپنگ کهرم) گزارش‌هایی از جمع‌آوری‌کنندگان عسل فرصت‌طلب وجود دارد که از لانه‌هایی که توسط دیگران علامت‌گذاری شده است، برداشت می‌کنند.

## کیفیت و قیمت
عسل وحشی موندولکیری مستعد تخمیر، تبلور و کریستالیزاسیون دو فازی است. اگرچه تخمیر معمولاً توسط مصرف‌کنندگان کامبوجی مشکل‌ساز تلقی نمی‌شود، اما عسل کریستالیزه شده اغلب به عنوان فاسد یا تقلبی تلقی می‌شود. عسل موندولکیری بسته به منشأ گل آن ممکن است کریستالیزه شود یا نشود. برای جلوگیری از تخمیر عسل و افزایش فروش آن، عسل در خشک‌کن‌های پایه ۸ طبقه‌ای پوشیده شده با ورق‌های پلاستیکی و رطوبت‌گیرها تا سطح رطوبت ۲۰ تا ۲۱ درصد خشک می‌شود که برای جلوگیری از تخمیر و کریستالیزاسیون بهینه تشخیص داده شده است.

جمع‌آوری‌کنندگان عسل، عسل خود را یا به تاجران محلی روستا، تاجران سنونوروم یا شرکت سرمایه‌گذاری جنگلی موندولکیری (MFV) از طریق گروه‌های عسل می‌فروشند. شرکت سرمایه‌گذاری جنگلی موندولکیری عسل را در ماه‌های آوریل و مه با قیمت توافقی سالانه خریداری می‌کند و کنترل کیفیت و قابلیت ردیابی تولید را انجام می‌دهد. این شرکت سه دسته کیفیت را تعریف کرده است که عمدتاً بر اساس میزان آب عسل (۱۹–۲۰٪، ۲۰–۲۱٪ و ۲۱–۲۲٪) است. در سال ۲۰۰۵، به جمع‌آوری‌کنندگان عسل حدود ۲٫۵۰ دلار آمریکا در هر لیتر برای عسلشان پرداخت می‌شد، اما پس از اجرای برنامه حفاظت از جنگل‌ها، قیمت پنج برابر افزایش یافت و در سال ۲۰۱۷، تاجران قبلاً ۱۰ تا ۱۲٫۵۰ دلار آمریکا در هر لیتر برای عسل برداشت شده در فصل خشک و ۶٫۲۵ تا ۷٫۵۰ دلار آمریکا در هر لیتر برای عسل برداشت شده در فصل مرطوب پیشنهاد می‌دادند.

## در تلویزیون
در قسمت اول فصل دوم سریال *فرار بزرگ گوردون*، گوردون رمزی به روستای پو پول در موندولکیری سفر می‌کند، جایی که در جمع‌آوری عسل وحشی شرکت می‌کند و به تهیه یک دسر سنتی از عسل و برنج چسبناک کوبیده شده و برشته کمک می‌کند. بعداً، با الهام از این دسر، رمزی از عسل وحشی موندولکیری برای تهیه دسری برای شامی که اعضای دولت و خانواده سلطنتی کامبوج در آن حضور داشتند، استفاده می‌کند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* طلای مایع کامبوج. ۲۴ مه ۲۰۲۲. آژانس توسعه فرانسه از طریق یوتیوب.
* نشانه جغرافیایی حفاظت‌شده عسل وحشی Mondulkiri رسماً راه‌اندازی شد. ۲۰ مه ۲۰۲۲. صندوق جهانی طبیعت از طریق یوتیوب.
* عسل وحشی Mondulkiri. 14 فوریه ۲۰۱۱. مؤسسه بین‌المللی محیط زیست و توسعه از طریق یوتیوب.
* عسل وحشی Mondulkiri - یک نشان جغرافیایی از کامبوج. سازمان جهانی مالکیت معنوی

رده:آشپزی کامبوجی
رده:استان موندولکیری
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:عسل