قمر الدین

**قمر الدین** نوعی لواشک زردآلو است که برای تهیه آب زردآلو یا نوشیدنی شهد استفاده می‌شود و اغلب در ماه رمضان مسلمانان مصرف می‌شود. به‌طور خاص در یک دستور غذای شامی قرن سیزدهم به آن اشاره شده است. این میوه از جایی که اکنون سوریه است، سرچشمه می‌گیرد و برای اولین بار در غوطه تولید شد، جایی که انواع زردآلوهای مناسب برای تهیه قمرالدین برای اولین بار رشد کردند. قمرالدین در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا و سومالی استفاده می‌شود، اگرچه قمرالدین سوری هنوز هم بهترین نوع آن محسوب می‌گردد زیرا انواع زردآلوهایی که برای تهیه قمرالدین مناسب‌تر هستند فقط در سوریه و جنوب غربی ترکیه رشد می‌کنند.

## ریشه‌شناسی
نظریه دیگری می‌گوید که فصل زردآلو همزمان با رویت هلال ماه نو به عنوان آغاز ماه رمضان در سالی که قمر الدین ابداع شد، بوده است. نظریه مشابهی که در مصر رواج دارد، ریشه این نام را به خلیفه‌ای نسبت می‌دهد که به خاطر جشن گرفتن با قمر الدین در هنگام دیدن هلال ماه در ماه رمضان شناخته شده بود.

## تاریخچه
نوشته‌های ابن بطوطه، جهانگرد قرون وسطایی، از گونهٔ زردآلو به نام *قمر الدین* نام می‌برد که گفته می‌شود در شام و بیزانس کشت، خشک و به مناطق دیگر صادر می‌شد.

نوشته‌های کاوشگر قرون وسطی ابن بطوطه به نوعی زردآلو به نام *قمرالدین* اشاره می‌کند که گفته می‌شود در شام و بیزانس کشت می‌شده، خشک می‌شده و به جاهای دیگر صادر می‌شده است.

به گفته مورخ دانیل نیومن، در یک کتاب آشپزی عربی مربوط به قرن سیزدهم *از قمر الدین* به عنوان یکی از مواد اولیه پخت و پز نام برده شده است، اما هیچ دستور پختی برای آن ارائه نشده است. دستور پخت خشکبار در سال ۱۵۹۹ در یک کتاب راهنمای پزشکی توسط پزشک *داوود الانطاکی* ارائه شده است.

## روش تهیه
بندانگشتی|رب زردآلو خشک برای تهیه قمر الدین
برای تهیهٔ قمر الدین، زردآلو و شکر را روی آتش می‌جوشانند و سپس از صافی چوبی که در روغن زیتون خیسانده شده است، عبور می‌دهند. سپس زردآلوها را در معرض نور مستقیم خورشید قرار می‌دهند تا خشک شوند. پس از خشک شدن کامل، بسته‌بندی، ارسال و فروخته می‌شوند. این خشکبار زردآلوی خشک‌شده ضخیم‌تر، منسجم‌تر و دارای طعم قوی‌تری نسبت به خشکبار زردآلوی معمولی است و بنابراین برای تهیهٔ قمر الدین مناسب‌تر است. تهیهٔ نوشیدنی از این خشکبار یا لواشک زردآلو فقط نیاز به اضافه کردن گلاب یا عرق بهار نارنج دارد، اگرچه اغلب تکه‌های زردآلو (تازه یا خشک) و یخ نیز اضافه می‌شود. گاهی، مقداری از آب گل با آب پرتقال یا آب ساده جایگزین می‌شود.

## مصرف
قمرالدین به‌طور سنتی غلیظ و سرد سرو می‌شود و اعتقاد بر این است که به‌طور ویژه مقوی و منبع خوبی از انرژی، الکترولیت‌ها و هیدراتاسیون است که همه اینها پس از یک روز روزه‌داری بسیار مهم هستند. برخی در شام به قمرالدین خود دانه کاج و یخ اضافه می‌کنند و نوشیدنی‌ای درست می‌کنند که شبیه نسخه غلیظ‌تر و با طعم زردآلو از جلاب است.

در سوریه، آن را به‌طور اتفاقی و بدون تبدیل شدن به نوشیدنی نیز می‌خورند، زیرا رول میوه خود یک میان‌وعده است. یک نوع رایج، پیچیدن پوست میوه به دور یک تکه گردو است.

قمر الدین در سراسر جهان عرب، از جمله منطقه مغرب، مصرف می‌شود.

از قمر الدین برای تهیه پودینگ *[[مهلبی|محلبی]]* استفاده می‌شود، این پودینگ در ماه رمضان در شام، و همچنین مصر محبوب است. همچنین برای طعم دادن به بستنی نیز استفاده می‌شود.

## یادداشت‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* اطلاعات تغذیه‌ای
* دستور قمر الدین از فتکات طباخ
* دستور پخت قمر الدین از سایت سوناوا ورلد
* مزایای نوشیدنی قمرالدین 

رده:آشپزی سوری
رده:آشپزی مصری
رده:زردآلو (میوه)
رده:فرهنگ اسلامی
رده:نوشیدنی‌های عربی
رده:نوشیدنی‌های مصری
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عربی