ماژول سیستم دی‌ئی‌سی

این مقاله در حال ترجمه از ویکی‌پدیا انگلیسی است لطفاً حذف نشود.

**ماژول‌های سیستم DEC** (که در ابتدا با نام *System Building Blocks* شناخته می‌شدند و نام آن‌ها حدود سال ۱۹۶۱ تغییر کرد) یک خانوادهٔ ماژولار ازمدارهای منطقی دیجیتال بودند که پیش از معرفی سری FLIP CHIP توسط شرکت DEC مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

بندانگشتی|ماژول سیستم PDP-1 (با یک ترانزیستور تعویض‌شده)

بندانگشتی|ماژول سیستم ۱۱۰۳ (کارت اینورتر شش‌تایی، نمای جلو و پشت)

این بردها از طریق مجموعه‌ای شامل ۲۲ پین با روکش طلا که در امتداد یکی از لبه‌ها قرار داشت، به واحدی که در آن نصب می‌شدند متصل می‌گردیدند.

در این بردها از مدارهای اینورتر مبتنی بر ترانزیستور استفاده شده بود. ترانزیستورها به گونه‌ای عمل می‌کردند که در وضعیت روشن و خاموش کامل سوئیچ کنند تا مدار نسبت به تنظیمات دقیق حساسیت کمتری داشته باشد. این ماژول‌ها از سطوح منطقی ۳- ولت و ۰ ولت استفاده می‌کردند.

از آنجا که این بردها برای نمونه‌سازی و همچنین تولید طراحی شده بودند، ویژگی‌هایی در آن‌ها در نظر گرفته شده بود که احتمال آسیب‌دیدگی را کاهش می‌داد. همراه این ماژول‌ها راهنمای طراحی نیز ارائه می‌شد که شامل قوانین بارگذاری و دستورالعمل‌های سیم‌کشی بود.

این خانواده در چندین سری با سرعت‌های متفاوت عرضه شد:
* سری ۴۰۰۰: سرعت اسمی ۵۰۰ کیلوهرتز (تا ۱ مگاهرتز)
* سری ۱۰۰۰: سرعت اسمی ۵ مگاهرتز (پرکاربردترین)
* سری ۶۰۰۰: سرعت اسمی ۱۰ مگاهرتز
* سری ۸۰۰۰: سرعت اسمی ۳۰ مگاهرتز

علاوه بر ماژول‌های منطقی استاندارد، تبدیل سطح I/O، درایور باس، درایور لامپ و سلونوئید، مبدل آنالوگ به دیجیتال، حافظهٔ هسته‌ای، رله و … ساخته شد. تجهیزات جانبی شامل منبع تغذیه، فریم ۱۹ اینچی، کابینت و پنل‌های نشانگر نیز عرضه می‌شدند.

### مشخصات فنی
در ابتدا، ماژول‌های سیستمی با استفاده از بردهای مدار چاپی ساخته‌شده ازکاغذ فنولیک ساخته می‌شدند. نمونه‌های بعدی همگی از بردهای مدار چاپی ساخته‌شده از فایبرگلاس-اپوکسی استفاده می‌کنند. ماژول‌های سیستمی با منبع تغذیهٔ ۱۰+ ولت و ۱۵- ولت کار می‌کنند و سطوح منطقی آن‌ها ۰ ولت و ۳- ولت است. ترانزیستورهایی که تا حد روشنِ کامل عمل می‌کنند، نقش وارون‌ساز–تقویت‌کننده را دارند و دیودها برای منطق به‌کار می‌روند.

طرح مدار پایه شبیه منطق دیود-ترانزیستور (DTL) است. هنگامی که ترانزیستور خروجی روشن می‌شود، خروجی تا سطح زمین بالا کشیده می‌شود. زمانی که ترانزیستور خروجی خاموش است، خروجی توسط یک مقاومت بار به ۱۵- ولت کشیده می‌شود، اما یک مهارکننده آن را روی ۳- ولت نگه می‌دارد.

برای ایجاد ولتاژ مرجع این کلمپ، یک پشتهٔ چهار عددی از دیودهای سیلیکونی در بایاس مستقیم استفاده می‌شود. بسیاری از ماژول‌ها دارای یک اتصال کوتاه‌کننده به مقاومت خروجی هر گیت هستند. حذف این اتصال، خروجی مربوطه را به حالت آزاد برای اتصال مشترک با سایر گیت‌ها تبدیل می‌کند و اجازه می‌دهد گیت‌ها به‌صورت موازی برای ایجاد یک اتصال مشترک سیمی به هم وصل شوند. تنها یکی از خروجی‌های متصل به‌صورت موازی نیاز دارد که مقاومت خروجی آن برقرار باشد.

چندین ماژول سیستمی از گیت‌های خازن-دیود استفاده می‌کنند. این گیت‌ها برای اجزای AND در گیت‌های AND-OR-INV به‌کار می‌روند. برای مثال، گیت خازن-دیود 4130 یا فلیپ‌فلاپ دوگانه 4205. در هر گیت خازن-دیود، یکی از ورودی‌ها خازن را از طریق مقاومت شارژ یا دشارژ می‌کند. اگر خازن شارژ شده باشد، یک پالس روی ورودی دوم باعث عبور سیگنال از آستانه سوئیچ ترانزیستور خروجی می‌شود، در حالی که اگر خازن دشارژ شده باشد، پالس هیچ تأثیری ندارد. استفاده از گیت‌های خازن-دیود به جای چند لایه گیت NOR باعث کاهش تعداد ترانزیستورها می‌شود؛ موضوعی مهم در دورانی که ترانزیستورها هنوز نسبتاً گران بودند.

استفاده از پالس‌ها در گیت‌های خازن-دیود با طراحی بر اساس شکل موج پالس استاندارد ساده‌تر شد. ماژول‌های سری ۴۰۰۰ از پالس‌های ۴۰۰ نانوثانیه‌ای و ماژول‌های سری ۱۰۰۰ از پالس‌های ۷۰ نانوثانیه‌ای استفاده می‌کنند. مدارهای معمول تولید و تقویت پالس از ترانسفورمرهای پالس برای تحویل سیگنال خروجی استفاده می‌کنند.

## یادکردها

## پیوند به بیرون
* :ماژول سیستم DEC
* دفترچه منطقی ماژول‌های DEC، موزه تاریخ کامپیوتر، سپتامبر ۱۹۶۰
* دفترچه راهنمای منطق دیجیتال، ویرایش سوم، مارس ۱۹۶۱
* لوازم جانبی ماژول‌های جدید، فوریه ۱۹۶۴
* ماژول‌های ۳۰ مگاهرتزی، سپتامبر ۱۹۶۴
* ماژول‌های سیستم، ۱۹۶۸

رده:دروازه‌های منطقی
رده:معرفی‌شده‌های مرتبط با رایانه در ۱۹۵۹ (میلادی)