آبی ساوی

**آبی ساوی** (به ) یا **لاجوردی ساوی** ( که با نام **آبی ایتالیایی** ( نیز شناخته می‌شود)، سایه‌ای از آبی اشباع شده بین آبی طاووسی و آبی ارغوانی، روشن‌تر از آبی طاووسی است. از قرون وسطی، این رنگ، رنگ خاندان ساووی، سلسله سلطنتی پادشاهی ایتالیا از سال ۱۸۶۱ تا ۱۹۴۶ بوده است.

این رنگ که با پیروزی انقلاب ایتالیا (۱۸۵۹–۱۸۷۰) به نماد ملی ایتالیا تبدیل شد، حتی پس از تأسیس جمهوری ایتالیا (۱۹۴۶) با نام *آبی ایتالیایی* ادامه یافت. در حال حاضر، در نشان ریاست جمهوری ایتالیا، کمربند افسران نیروهای مسلح ایتالیا و روسای جمهور استان‌های ایتالیا در مراسم رسمی و پیراهن آبی تیم‌های ورزشی ملی ایتالیا استفاده می‌شود.

## خاستگاه تاریخی
بندانگشتی|آمادئوس ششم، کنت ساووی
به نظر می‌رسد منشأ این رنگ به ۲۰ ژوئن ۱۳۶۶ بازگردد، زمانی که آمادئوس ششم، کنت ساوی، پیش از عزیمت به جنگ صلیبی اسکندریه برای کمک به پسرعموی خود، امپراتور ژان پنجم، امپراتور بیزانس، خواست که بر روی کشتی پرچم‌دار ناوگان شامل ۱۷ کشتی و ۲٬۰۰۰ نفر، از جمله یک گالی از جمهوری ونیز، در کنار پرچم سرخ با صلیب نقره‌ای خاندان ساوی، یک پرچم آبی نیز به اهتزاز درآید:

بنابراین این رنگ دارای دلالت ماریایی است، با توجه به این که احتمال دارد استفاده از پرچم آبی توسط ساوی‌ها حتی پیش‌تر نیز آغاز شده باشد. در هر صورت، قدیمی‌ترین پرچم‌های مستند ساوی که به سال ۱۵۸۹ بازمی‌گردند، شامل رنگ‌های قرمز، سفید (یا رنگ‌های سپر خاندان) و آبی بوده‌اند. این رنگ آبی به مرور زمان برتری پیدا کرد تا اینکه به رنگ ملی ایتالیا تبدیل شد.

## کاربرد
با اشاره به نیایش‌های مریم مقدس، روبان‌های نشان بشارت (بالاترین نشان شوالیه‌گری ساووی) آبی هستند، همان‌طور که روبان‌های نشان نظامی ساووی تا سال ۱۸۵۵ و مدال شجاعت نظامی و صلیب جنگی برای شجاعت نظامی تا به امروز آبی هستند.

برای افسران، یک کمربند آبی در لباس تعبیه شده بود که از روی شانه راست می‌گذشت و در سمت چپ گره می‌خورد. در سال ۱۵۷۲، امانوئل فیلیبرت، دوک ساووی، استفاده از این کمربند را برای همه افسران اجباری کرد. با وجود تحولات مختلف، کمربند آبی ساووی هنوز هم نشان اصلی افسران نیروهای مسلح ایتالیا است که آن را هم در مراسم تشریفاتی و هم گاهی اوقات در نگهبانی می‌پوشند. سربازان ارتش سلطنتی ساردینیا قبل از سال ۱۸۴۸ یک نشان آبی می‌پوشیدند.
بندانگشتی|استاندارد ریاست جمهوری ایتالیا
از دیگر کاربردهای آبی ساووی در دوران جمهوری‌خواهی می‌توان به حاشیه پرچم ریاست جمهوری ایتالیا و همچنین روی پرچم‌های نهادی برخی از مناصب دولتی اصلی (نخست‌وزیر ایتالیا، وزیر و معاون وزیر دفاع، درجات بالای نیروی دریایی و نیروی هوایی ایتالیا) و همچنین روی نشان‌های روسای جمهور استان‌های ایتالیا و روی هواپیماهای مورد استفاده توسط پرچم سه رنگ ایتالیا اشاره کرد.
[راست|بندانگشتی|[تیم ملی فوتبال ایتالیا در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲]]
بندانگشتی|دبورا بالارینی و سیلویا گائودینو در جریان مسابقه تیم ملی راگبی زنان ایتالیا
در عرصه ورزش، آبی ساووی تقریباً تمام ورزشکارانی را که نماینده ایتالیا در سطح بین‌المللی در هر رشته‌ای هستند، متمایز می‌کند: منشأ استفاده از این رنگ به ۶ ژانویه ۱۹۱۱ برمی‌گردد، زمانی که تیم ملی فوتبال ایتالیا در میلان با تیم ملی فوتبال مجارستان روبرو شد.  اصطلاح پیراهن آبی اکنون به طور کنایه‌آمیزی نمایانگر حضور بین‌المللی ایتالیا است و ورزشکارانی که نماینده این کشور هستند، *آتزوری* نامیده می‌شوند.
هیچ کدگذاری رنگی واحدی برای پیراهن آبی وجود ندارد، به طوری که سایه آبی از نظر تاریخی در طول زمان، هم در یک تیم ملی و هم، به عنوان مثال، در یک دوره تاریخی مشابه بین تیم‌های ملی رشته‌های مختلف، متفاوت بوده است.

## جستارهای وابسته
* نمادهای ملی ایتالیا

## منابع

رده:سایه‌های آبی
رده:مقاله‌های ویکی‌پروژه رنگ نیازمند منابع جعبه اطلاعات
رده:نمادهای ملی ایتالیا
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی