آندره‌آ گالو

دان **آندره‌آ گالو** (۱۸ ژوئیه ۱۹۲۸–۲۲ مه ۲۰۱۳) یک کشیش ایتالیایی بود. او بنیان‌گذار و رهبر جامعه سن بندتو آل پورتو بود. او اغلب خود را «کشیش پیاده‌رو» می‌نامید، که به فعالیتش در کمک به فقرا و نیازمندان اشاره داشت.

## زندگی‌نامه
آندره‌آ گالو در کودکی مجذوب معنویت سالسین‌های جان بوسکو شد و در سال ۱۹۴۸ در دوره نوآموزی آنها در وراززه وارد شد. در سال ۱۹۵۳، پس از تحصیل فلسفه در رم، از گالو خواسته شد که برای مأموریت ایتالیا را ترک کند و او را به سائوپائولو، برزیل، فرستادند، جایی که در دوره‌های الهیات شرکت کرد. از آنجایی که دیکتاتوری برزیل او را مجبور به بازگشت به ایتالیا کرد، در سال ۱۹۵۴ برای ادامه تحصیل به ایوریا رفت و در ۱ ژوئیه ۱۹۵۹ به عنوان کشیش منصوب شد.

در سال ۱۹۶۰، گالو به عنوان کشیش به کشتی آموزشی *گاراونتا* اعزام شد و تلاش کرد تا محیط متفاوتی را در تدریس معرفی کند و روش‌های سرکوبگرانه را با آموزشی مبتنی بر اعتماد و آزادی جایگزین کند. پس از سه سال، گالو به موقعیت دیگری منتقل شد و در سال ۱۹۶۴ تصمیم گرفت از سالسیان‌ها جدا شود و از مافوق‌های خود خواست تا در اسقف‌نشین جنوا به عنوان کشیش منصوب شود. پس از آن، جوزپه سیری، کاردینال و اسقف اعظم جنوا در آن زمان، او را به عنوان کشیش زندان به کاپرایا فرستاد. دو ماه بعد، او به عنوان دستیار کشیش به کلیسای مونت کارمل منصوب شد و تا سال ۱۹۷۰، زمانی که کاردینال سیری به کاپرایا بازگشت، در آنجا ماند. گالو در کلیسای مونت کارمل، شروع به جمع‌آوری جوانان و بزرگسالان از سراسر شهر، به ویژه فقرا و حاشیه‌نشینان، کرد. در تابستان ۱۹۷۰، پس از کشف یک مخفیگاه حشیش در همان منطقه، گالو با الهام از این واقعیت، در خطبه خود یادآوری کرد که مواد مخدر بسیار دیگری نیز وجود دارند، به عنوان مثال مواد مخدر زبان، که به لطف آنها یک پسر اگر «فرزند فقرا باشد، ممکن است برای تحصیل نامناسب شود، یا بمباران مردم درمانده می‌تواند به عملی در دفاع از آزادی تبدیل شود.»
بندانگشتی|دان گالو در سال ۲۰۰۷
گالو به کمونیست بودن متهم شد و این باعث شد که کوریا تصمیم به برکناری او بگیرد. اقدام اسقف اعظم باعث اعتراض بخش و شهر شد، اگرچه کوریا عقب‌نشینی نکرد و به گالو دستور داد که اطاعت کند. او از انتصاب به کاپرایا خودداری کرد، زیرا معتقد بود که در آنجا کاملاً و برای همیشه منزوی خواهد شد. مدتی بعد، او توسط کشیش بخش سنت بندیکت در بندر جنوا، دون فدریکو ربورا، مورد استقبال قرار گرفت و به همراه گروه کوچکی، انجمن سن بندتو ال پورتو را تأسیس کرد. گالو در مصاحبه‌ای در اوت ۲۰۰۷ گفت: «انجیل‌های من چهار نیستند… ما سال‌ها و سال‌ها انجیل را طبق گفته د آندره دنبال کرده‌ایم، مسیری که در جهت سرسخت و مخالف است. و ما می‌توانیم آن را تأیید کنیم، توجه داشته باشید: از الماس چیزی زاده نشده است، از کود گل‌ها شکوفا می‌شوند.»

گالو از زمان تأسیس جامعه سن بندتو ال پورتو، به صلح‌طلبی و بهبود وضعیت افراد به حاشیه رانده شده متعهد بود و حتی از قانونی شدن مواد مخدر سبک حمایت می‌کرد. در سال ۲۰۰۶، گالو به دلیل کشیدن ماری‌جوانا در تالار شهر جنوا در اعتراض به قانون مواد مخدر در ایتالیا جریمه شد. او به‌طور فعال از جنبش «بدون دال مولین» ویچنزا علیه ساخت پایگاه نظامی جدید ایالات متحده در پادوا حمایت کرد. در آوریل ۲۰۰۸، گالو به روز که توسط بپه گریلو سازماندهی شده بود، پیوست. در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۹، او در رژه غرور همجنسگرایان جنوا در سال ۲۰۰۹ شرکت کرد و از عدم قطعیت‌های کلیسای کاتولیک در مورد همجنسگرایی شکایت کرد. گالو، مدافع حقوق ال‌جی‌بی‌تی در کشورهای گوناگون، در ۱۵ اوت ۲۰۱۱ توسط Gay.it در توره دل لاگو به عنوان «شخصیت همجنسگرای سال» مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳، او گفت که کلیسای کاتولیک به یک پاپ آشکارا همجنسگرا نیاز دارد.

ویدئویی از گالو که در حال خواندن آهنگ مقاومت بلا چائو در مراسم عشای ربانی با جماعت است، در سال ۲۰۱۲ ضبط شد. در سال ۲۰۱۶، مجله ژاکوبین این ویدئو را در رسانه‌های اجتماعی بارگذاری کرد و صدها هزار بازدید دریافت کرد، و گهگاه اجرای دان گالو را دوباره بارگذاری می‌کند.

گالو در ۲۲ مه ۲۰۱۳ در سن ۸۴ سالگی در جنوا درگذشت. مرگ او توسط دومنیکو چونتی، سخنگوی جامعه سن بندتو ال پورتو، اعلام شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* مصاحبه دان گالو با *[[رولینگ استون|مجله رولینگ استون ایتالیا]]*
* دان گالو آهنگ ''بلا چائو'' را می‌خواند

رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۸ (میلادی)
رده:سوسیالیست‌های کاتولیک
رده:کمونیست‌های اهل ایتالیا
رده:کمونیست‌های مسیحی