کباب مغولی

چپ|بندانگشتی|300x300پیکسل|پخت غذا روی صفحه گریل مغولی
**کباب مغولی** (به چینی: 蒙古烤肉) روشی برای تهیه غذاهای رشته‌ای سرخ‌شده است. با وجود نامش، این غذا مغولی نیست و تحت تأثیر آشپزی مغولی نیز قرار نگرفته است. این غذا در دهه ۱۹۵۰ توسط وایشنگرن (waishengren) در تایوان توسعه یافت. علاوه بر این، این غذا ارتباطی با سنت‌های واقعی باربیکیو (مانند باربیکیو آمریکایی یا کره‌ای) نیز ندارد، زیرا روی یک گریل سوراخ‌دار بالای دود شعله باز پخته نمی‌شود، بلکه روی یک گریل مخصوص اتوی تخت پخته می‌شود. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مارس ۲۰۲۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; نوع گریل مورد استفاده برای پخت آن به شکل دایره است، و در سال ۱۹۷۹، از یک وُک وارونه برای پخت این غذا در رستوران‌های تایوانی استفاده می‌شد. این غذا بیشتر به تپیان‌یاکی شباهت دارد.

## مبدأ
بندانگشتی|وو ژائونان، خالق کباب مغولی، در سال ۲۰۱۲
باربیکیو مغولی توسط «وو ژائونان»، کمدین و رستوران‌دار تایوانی که اصالتاً اهل پکن بود و پس از آغاز جنگ داخلی چین به تایوان مهاجرت کرده بود، ایجاد شد. او در سال ۱۹۵۱ یک غرفه غذای خیابانی در یینگ‌چیاو، مرکز شهر تایپه افتتاح کرد. ۱۲ در ابتدا او می‌خواست این غذا را «باربیکیو پکن» به نام زادگاهش بنامد، اما به دلیل حساسیت‌های سیاسی مرتبط با این شهر که تازه به عنوان پایتخت جمهوری خلق چین تعیین شده بود، نام «باربیکیو مغولی» انتخاب شد.

غرفه غذایی وو مشتریان گسترده‌ای از جمله دیپلمات‌ها و بازرگانان ثروتمند جذب کرد، با وجود اینکه غذای ارائه‌شده نسبتاً ارزان و ساده بود؛ نیاز به منبع با این حال، این غرفه بعدها در اثر سیلاب ناشی از یک توفان تخریب شد و وو نزدیک بود غرق شود. او بعدها توانست حرفه‌ای بسیار موفق به عنوان کمدین ایجاد کند و از کسب‌وکار رستوران‌داری کناره‌گیری کرد. تقلیدکنندگان بسیاری برای بهره‌برداری از محبوبیت غذایی که او خلق کرده بود ظاهر شدند، از جمله رستوران‌های «چنگیز خان»، «تالار تانگ»، «گرند خان» و «هِوِنلی خان». این غذا بعدها با موفقیت به خارج از تایوان معرفی شد.

## آماده‌سازی
[راست|بندانگشتی|کبابی مغولی BD در [دیترویت، میشیگان]]
معمولاً مشتریان انواع مواد اولیه خام را از میان گوشت‌های ورقه‌شده (مانند گوشت گاو، خوک، بره، بوقلمون، مرغ و میگو) و سبزیجات (مانند کلم، توفو، پیاز، کلم بروکلی و قارچ) انتخاب می‌کنند. کاسه مواد اولیه به سرآشپز تحویل داده می‌شود که سپس سس دلخواه مشتری را اضافه کرده و به گریل منتقل می‌شود.

شکل دایره‌ای گریل به دو یا چند سرآشپز اجازه می‌دهد تا غذا را همزمان و سریع بپزند و غذا معمولاً با چرخاندن گریل آماده می‌شود. در حالی که مواد به‌طور مداوم روی حرارت زیاد سرخ می‌شوند و مواد غذایی دست نخورده باقی می‌مانند، می‌توان روغن یا آب اضافه کرد.

بعضی از رستوران‌های زنجیره‌ای آمریکایی، غذا را روی قسمت‌های مختلف گریل گرد که توسط یک وسیلهٔ مخصوص شکل‌دهندهٔ گوه‌ای از هم جدا شده‌اند، قرار می‌دهند. هر غذا به نوبت هم زده می‌شود، در حالی که اپراتور در اطراف گریل قدم می‌زند و غذای هر فرد را به ترتیب می‌چرخاند.

وقتی پخت غذا تمام شد، هر غذای آماده در یک کاسه ریخته شده و به مشتری داده می‌شود. بسیاری از رستوران‌های کبابی مغولی از قالب بوفهٔ «هر چقدر می‌توانید بخورید» پیروی می‌کنند و به شما اجازه می‌دهند چندین بار به کباب‌پز سر بزنید.

## جستارهای وابسته
* بولگوگی، یک غذای کبابی سرخ‌شده محبوب کره‌ای
* جینگیسوکان، یک غذای کبابی سرخ‌شده محبوب ژاپنی
* تاوا، نوعی تابه محدب که در آسیای مرکزی، جنوبی و غربی، اروپای شرقی و جنوبی و کارائیب برای پخت نان و گوشت استفاده می‌شود
* غذاهای تایوانی
* تپانیاکی، یک سبک آشپزی مشابه ژاپنی

## منابع

رده:آشپزی تایوانی
رده:اختراع‌های تایوانی
رده:تایوان در ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:فنون آشپزی
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی سنتی