راموت منشه

**راموت منشه** (به عبری: ، به معنی «بلندی‌های منشه») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص بر فراز فلات منشه میان رشته‌کوه کرمل و مرج ابن عامر جای گرفته و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای مگیدو است.

راموت منشه در ژوئیه ۱۹۴۸ به دست بازماندگان هولوکاست و مبارزان یهودی از اتریش و لهستان بنیان نهاده شد. در سال‌های نخست، گروه‌هایی از مهاجران یهودی آمریکای جنوبی نیز به کیبوتص پیوستند. اقتصاد کیبوتص نخست بر کشاورزی استوار بود ولی به‌تدریج کارکردهای صنعتی و گردشگری نیز در آن گسترش یافت. یونسکو در سال ۲۰۱۱ این منطقه را به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره به رسمیت شناخت.

## جغرافیا
راموت منشه در فلات منشه واقع شده که نام کیبوتص نیز از آن گرفته شده‌است. پیرامون کیبوتص زمین‌های باز و عمدتاً کشاورزی قرار دارد که اعضای کیبوتص آن‌ها را کشت می‌کنند. راه‌های اصلی دسترسی کیبوتص بزرگراه ۶ و جاده ۶۷۲ هستند.

به گفته بنی موریس، کیبوتص بر زمینی نزدیک به دالیة الروحاء، روستای تخلیه‌شده فلسطینی، بنا شده‌است. در همین حال ولید خالدی اشاره می‌کند که زمین راموت منشه در واقع متعلق به روستای پیشین صبارین بوده‌است.

## پیشینه
در سال ۱۹۴۶ یک گروه گرعین از جنبش هشومر هتسعیر متشکل از بازماندگان هولوکاست و مبارزان یهودی از اتریش و لهستان تشکیل شد. این گرعین «بونه هانگو» (به عبری: ، به معنی «سازندگان نگو») نام گرفت و اعضای آن در نظر داشتند در نگو ساکن شوند. در آوریل ۱۹۴۶ اعضای گرعین در لا اسپتزیا در ایتالیا همراه با ۱۴۰۰ بازمانده دیگر هولوکاست سوار بر کشتی شدند، اما بریتانیایی‌ها کشتی را کشف کردند و مانع حرکت آن شدند. شهروندان لا اسپتزیا خوراک و کمک به کشتی فرستادند و بریتانیایی‌ها را تحت فشار گذاشتند تا سرانجام اجازه حرکت کشتی به سوی فلسطین صادر شد. در ۱۸ مه ۱۹۴۶ اعضا به فلسطین رسیدند. با وجود آرزوی اسکان در نگو، آنان برای آموزش به عین هاشوفیت و دالیا فرستاده شدند و در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸ با ۶۴ عضو کیبوتص را بنیان نهادند.

کیبوتص در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به عنوان پایگاه نظامی به کار رفت و پس از جنگ، اعضا به مکانی نزدیک‌تر نقل مکان کردند. آن‌ها آغاز به تسطیح زمین و کاشت درخت کردند. شرایط زندگی در روزهای نخست بسیار دشوار بود؛ اعضا در آلونک و چادر زندگی می‌کردند و به آب و برق دسترسی نداشتند. در نوامبر ۱۹۴۸ کیبوتص نام «راموت منشه» را برگزید.

### مهاجران آمریکای جنوبی
در سال‌های نخست، کیبوتص چند گروه گرعین از هشومر هتسعیر آمریکای جنوبی را در خود جای داد. در سال ۱۹۵۰ گروهی ۹۵ نفره از اعضای هشومر هتسعیر شیلی و اروگوئه پذیرفته شد. در ۱۹۵۵ گروه دیگری شامل ۲۳ مهاجر اروگوئه‌ای و در ۱۹۶۲ نیز ۳۱ عضو از گروه جوانان «اشت» به کیبوتص پیوستند.

### بحران اقتصادی و بازسازی
در دهه ۱۹۸۰ کیبوتص به عنوان بخشی از بحران سراسری سهام بانک‌ها دچار بحران اقتصادی شد. این بحران در دهه ۱۹۹۰ با اجرای برنامه بازسازی سخت‌گیرانه‌ای پایان یافت: بخش‌های اقتصادی زیان‌ده بسته شد، بخشی از دارایی‌های کیبوتص به بخش خصوصی فروخته شد، بودجه جامعه کاهش یافت و فرایند تدریجی خصوصی‌سازی آغاز شد. کیبوتص ساختار سنتی تعاونی را کنار گذاشت و به ساختار «تور ایمنی اجتماعی» روی آورد.

### گسترش
در اوایل دهه ۲۰۰۰ کیبوتص محله‌ای جدید با ۱۳۸ واحد مسکونی ساخت. ساکنان این محله عضو کیبوتص نیستند ولی از خدمات اجتماعی آن بهره‌مند می‌شوند. بدین ترتیب کیبوتص به سقف تعیین‌شده در طرح کلان ملی شماره ۳۵ اسرائیل رسید که بیشینه خانوارها را تا سال ۲۰۲۰ به ۴۰۰ واحد محدود می‌کرد. در سال ۲۰۱۱ همزمان با اعتراضات سراسری عدالت اجتماعی، اعضای کیبوتص خواستار آزادسازی زمین‌های پیرامونی برای گسترش شدند تا اعضای پیشین بتوانند به کیبوتص بازگردند و خانه بسازند.

## ذخیره‌گاه زیست‌کره یونسکو
راموت منشه در سال ۲۰۱۱ از سوی یونسکو به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره (Biosphere Reserve) به رسمیت شناخته شد. در سال ۲۰۱۷ نام این ذخیره‌گاه به «مگیدو» تغییر یافت.

## اقتصاد
درآمد اصلی راموت منشه از کارکردهای صنعتی به دست می‌آید، هرچند بخش‌های کشاورزی مانند گاوداری، باغ‌های آووکادو و کشت زراعی نیز پابرجا هستند. گردشگری و سرگرمی نیز در کیبوتص رشد کرده‌است.

تا دهه ۱۹۸۰ اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی شامل محصولات زراعی، باغداری، پنبه و دامداری استوار بود. همزمان تلاش برای گسترش کارکردهای صنعتی به تأسیس کارخانه «آراد» انجامید. پس از بحران اقتصادی دهه ۱۹۹۰ و اصلاحات ساختاری، نظام حقوق برابر لغو شد و ساختار تعاونی به حداقل رسید.

کیبوتص بخشی از شرکت آراد (Arad Ltd.) را در اختیار دارد که در کارخانه‌ای درون کیبوتص کنتور آب تولید می‌کند. این شرکت با مشارکت کیبوتص دالیا اداره می‌شود و دفتر مرکزی آن در دالیا است. در سال ۲۰۰۴ سهام شرکت در بورس تل‌آویو عرضه شد. شرکت آراد چندین شرکت کوچک‌تر را زیر مجموعه «گروه آراد» در بر می‌گیرد.

### گردشگری
کیبوتص ۳۲ اتاق اجاره‌ای برای تعطیلات بهره‌برداری می‌کند. در گذشته کیبوتص کلوب شبانه‌ای به نام «ترمینال» داشت که مردم سراسر منطقه را به خود جذب می‌کرد. در سال ۲۰۱۰ این کلوب بسته شد و کلوب مشابهی با همان نام در نزدیکی قریوت بدون ارتباط با کیبوتص گشایش یافت.

### ورزش
کیبوتص دارای تیم فوتبال هپوئل راموت منشه مگیدو است که نماینده همه شهرک‌های شورای منطقه‌ای مگیدو بوده و در لیگ دسته دوم شمال بازی می‌کند. زمین فوتبال درون مرزهای کیبوتص قرار دارد و اعضای کیبوتص آن را «ورزشگاه اکالیپتوس» می‌نامند زیرا درختان اکالیپتوس آن را فراگرفته‌اند. شلومو لیران، عضو کیبوتص، بیش از ۳۰ سال مربی این تیم بوده‌است. بالاترین دستاورد تیم در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ بود که برای نخستین بار به دسته اول صعود کرد ولی پس از یک فصل به دسته دوم بازگشت. در سال ۲۰۱۱ سکوی تماشاگران و در ۲۰۱۵ سقف جدیدی برای آن ساخته شد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه کیبوتص 
* کیبوتص در وبگاه شورای منطقه‌ای 

رده:کیبوتص
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۸ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند