همزادسازان انسان

**همزادسازان انسان** () یک فیلم علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۱۹۶۵ از شرکت وولنر برادرز پیکچرز است. این فیلم به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هوگو گریمالدی و آرتیور سی. پیرس (که نامش در بخش کارگردانی در تیتراژ نیامده) ساخته شده و بازیگرانی چون جرج نیدر، باربارا نیکولز، جورج مکریدی و دولورس فیث در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ایالات متحده به صورت دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم *[[شورش در اعماق فضا]]* به نمایش درآمد.

داستان فیلم دربارهٔ یک موجود فضایی بسیار بلندقامت (ریچارد کیل) است که به دستور «شورای میان‌کهکشانی» به زمین آمده تا انسان‌های برگزیده را با اندرویدهای همزاد جایگزین کند. هدف از همزادسازی انسان‌ها تسخیر کره زمین است، اما این نقشه زمانی که اندرویدها توسط بازرسی از آژانس اطلاعات ملی ایالات متحده نابود می‌شوند، با شکست مواجه می‌شود.

## خلاصه داستان
در یک فضاپیما که به سمت زمین در حرکت است، رئیس «شورای میان‌کهکشانی» به دکتر کولوس، یک موجود بیگانه غول‌پیکر انسان‌نما، دربارهٔ ماموریتش برای «گسترش برنامه سلطه بر کهکشان» توضیح می‌دهد. اگر کولوس موفق شود، همزادهای انسانی (اندرویدها) تسخیر زمین را آغاز خواهند کرد و اگر شکست بخورد، نابود خواهد شد.

کولوس پس از ورود از طریق یک «دستگاه دورفرست» به عمارت دکتر وان دورنهایمر، با لیزا، برادرزاده نابینای دورنهایمر، روبرو می‌شود. لیزا که متوجه نمی‌شود او یک موجود حیات فرازمینی است، کولوس را به آزمایشگاه دورنهایمر راهنمایی می‌کند. کولوس به دورنهایمر می‌گوید که آن‌ها با هم اندرویدهای پیشرفته‌ای را خواهند ساخت که دورنهایمر به تنهایی قادر به ساختشان نبوده است. دورنهایمر مخالفت می‌کند، اما کولوس روشن می‌سازد که اکنون او «ارباب» است و باید از او اطاعت شود.

در همین حال، پلیس با چندین مورد سرقت از تأسیسات الکترونیکی با امنیت بالا روبرو شده که ظاهراً توسط «دانشمندان ارشدی» که در آنجا کار می‌کنند، انجام شده است. گیج‌کننده‌ترین مورد مربوط به دکتر مانسون است. او پس از ورود به تأسیسات خود، یک در امنیتی را با دستان خالی از جا می‌کند و یک نگهبان را می‌کشد. او سپس به اخطارهای نگهبان دوم بی‌توجهی کرده و چهار گلوله به پشتش شلیک می‌شود، اما بدون هیچ واکنشی با ماشین فرار می‌کند. او در واقع یک اندروید است، هرچند پلیس هنوز این را نمی‌داند.

گلن مارتین از آژانس اطلاعات ملی (NIA) پرونده را به دست می‌گیرد. گلن ابتدا با تظاهر به خبرنگار بودن در خانه دکتر دورنهایمر موفق به یافتن سرنخی نمی‌شود، اما با لیزا ملاقات می‌کند. او بعداً مخفیانه وارد آزمایشگاه دورنهایمر شده و شاهد فرایند همزادسازی انسان می‌شود. لیزا به او می‌گوید که دورنهایمر با یک اندروید جایگزین شده است. هنگام خروج، گلن توسط نسخه اندرویدی ثور (خدمتکار دورنهایمر) مورد حمله قرار می‌گیرد. در درگیری بعدی، گلن سر اندرویدِ ثور را متلاشی کرده و او را نابود می‌کند. کولوس گلن را دستگیر می‌کند تا از او همزادسازی کند.

پس از همزادسازی، گلنِ اندروید به مقر NIA بازمی‌گردد، جایی که گیل ویلسون، نامزد و همکار گلن، متوجه رفتار سرد و غیرعادی او می‌شود. او که نگران شده، تصمیم می‌گیرد مخفیانه او را تعقیب کند.

گلنِ اندروید برای سرقت قطعات الکترونیکی بیشتر به یک مرکز می‌رود. گیل مانع او می‌شود و به زودی درگیری مسلحانه‌ای با پلیس رخ می‌دهد که طی آن بازوی اندروید در یک در کشویی گیر می‌کند. وقتی پلیس در را باز می‌کند، با تعجب بازوی قطع شده گلنِ اندروید را پیدا می‌کنند که ظاهراً هنگام فرار کنده شده است.

در همین حال، گلنِ واقعی به همراه دورنهایمرِ واقعی در یک سلول زندانی است. لیزا برای گلن «سکه شانس» او را می‌آورد که حاوی سیم نازکی برای بریدن میله‌های سلول است. سپس دو دستیار آزمایشگاهی اندروید او را با خود می‌برند. در حالی که گلن میله‌ها را می‌برد، دورنهایمر واقعی به او می‌گوید که می‌تواند اندرویدها را با تاباندن «پرتو لیزر پالسی» به سرشان نابود کند.

زمانی که کولوس از تبدیل لیزا به اندروید خودداری می‌کند، دورنهایمرِ اندروید خود را رهبر «نژاد برتر» اندرویدها می‌نامد و دستور می‌دهد کولوس را به دیوار زنجیر کنند. سپس فرایند همزادسازی لیزا را آغاز می‌کند. با این حال، گلنِ اندروید بازمی‌گردد و فرایند را مختل می‌کند. گلنِ اندروید که هنوز به کولوس وفادار است، دورنهایمرِ اندروید را به عنوان ارباب نمی‌پذیرد. آن‌ها با هم می‌جنگند و یکدیگر را نابود می‌کنند. گلنِ واقعی با استفاده از پرتو لیزر، بقیه اندرویدها را نابود می‌کند و کولوس نیز زنجیرهایش را پاره می‌کند.

پس از نابودی اندرویدهای ثور، کولوس با ملایمت لیزای بیهوش را روی کاناپه قرار می‌دهد. لیزا چشمانش را باز می‌کند، اشکی را روی گونه‌اش لمس کرده و لبخند می‌زند.

کولوس بعداً می‌گوید که ماموریتش شکست خورده و با اندوه متوجه شده که خودش هم یک اندروید است. او از طریق دستگاه دورفرست به فضاپیما بازمی‌گردد تا احتمالاً با سرنوشت محتوم خود به دست شورای میان‌کهکشانی روبرو شود.

## بازیگران
* جرج نیدر در نقش گلن مارتین
* باربارا نیکولز در نقش گیل ویلسون
* جورج مکریدی در نقش پروفسور وان دورنهایمر
* دولورس فیث در نقش لیزا دورنهایمر
* هیو بومونت در نقش آستین ولز
* ریچارد آرلن در نقش مدیر NIA
* ریچارد کیل در نقش دکتر کولوس
* والتر آبل در نقش دکتر مانسون (در تیتراژ نیامده)

## تولید
صحنه‌های داخلی فیلم در «پرودیوسرز استودیو» در هالیوود فیلمبرداری شد. مکان‌های خارجی شامل برانسن کنیون در پارک گریفیث لس آنجلس و مدرسه‌ای در خیابان کلینتون بود که به عنوان ساختمان مرکز تحقیقات فضایی در فیلم استفاده شد. تاریخ دقیق فیلمبرداری در دسترس نیست، اما حق تکثیر فیلم در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۴ ثبت شده است.

فیل هاردی، پژوهشگر بریتانیایی سینما، در کتاب «دانشنامه فیلم اورلوک: علمی تخیلی»، این فیلم را به عنوان محصول مشترک آمریکا و ایتالیا معرفی کرده که توسط وولنر برادرز و شرکت «ایندیپندنتی ریجنالی» ساخته شده است. این اثر یکی از دو محصول مشترکی بود که توسط گریمالدی کارگردانی و در سال ۱۹۶۵ اکران شد؛ اثر دیگر فیلم همراه آن، یعنی *[[شورش در اعماق فضا]]* بود.

دلیل اینکه نام ریچارد کیل در پوستر فیلم نیامده همچنان یک معماست، هرچند در بسته‌بندی یک نسخه نوار ویدئویی (VHS) با تاریخ نامشخص، ستاره‌های فیلم با عنوان «ریچارد دندان‌فولادی کیل و هیو وارد کلیور بومونت» معرفی شده‌اند. این فیلم آخرین حضور بومونت در سینما پیش از بازنشستگی از بازیگری بود.

## اکران
*همزادسازان انسان* به عنوان فیلم رنگی اول در یک برنامه دو فیلمه همراه با فیلم سیاه و سفید *[[شورش در اعماق فضا]]* اکران شد.

این فیلم در ۳ مارس ۱۹۶۵ در ایالات متحده و در همان سال در کانادا اکران شد. در ۱۴ دسامبر ۱۹۶۷ با عنوان «انسان‌نماهای قاتل» در مکزیک روی پرده رفت. یک روز بعد در آلمان غربی، جایی که نیدر برای بازی در نقش «جری کاتن، مأمور سرسخت اف‌بی‌آی» در هشت فیلم جنایی بسیار موفق اما کم‌ارزش مشهور بود، با عنوان «اف‌بی‌آی در تعقیب شبح» اکران گشت. این فیلم در ایتالیا با نام «مأمور فضایی K-1» و در فرانسه با نام «مخلوقات کولوس» به نمایش درآمد. ریچارد کیل بعداً در نقش شخصیت دندان‌فولادی در فیلم‌های *[[جاسوسی که دوستم داشت (فیلم)|جاسوسی که دوستم داشت]]* (۱۹۷۷) و *[[مونریکر (فیلم)|مونریکر]]* (۱۹۷۹) ظاهر شد.

توزیع فیلم در ایالات متحده ابتدا بر عهده «وولنر برادرز» بود اما در سال ۱۹۶۶ به مونوگرام پیکچرز واگذار شد. در دهه ۱۹۸۰، نسخه‌های ویدئویی فیلم توسط شرکت‌هایی چون آرتیسان اینترتیمنت عرضه گردید.

## بازخورد
*همزادسازان انسان* در طول سال‌ها نقدهای چندان مثبتی از سوی منتقدان دریافت نکرده است. منتقد ورایتی در سال ۱۹۶۵ آن را یک اثر «متوسط در حوزه خود» نامید که اگرچه داستان جدیدی ندارد، اما برای اکران‌های کوچک به اندازه کافی جذابیت ایجاد می‌کند.

فیل هاردی، پژوهشگر فیلم، این اثر را پیشنهادی «آشفته و بیش از حد جاه‌طلبانه» از سوی گریمالدی توصیف می‌کند و معتقد است که این فیلم نشان‌دهنده آغاز بازگشت به حیله‌های فنی دهه ۱۹۳۰ است.

استیون پوچالسکی، منتقد بریتانیایی، با لحنی تمسخرآمیز به جلوه‌های ویژه فیلم اشاره کرده و می‌نویسد: «فرایند بسیار فنی همزادسازی شامل ایستادن قربانیان در یک قفس دایره‌ای است در حالی که چراغ‌های قرمز و آبی به آن‌ها چشمک می‌زنند.» او به طنز اضافه می‌کند که به دلایل نامعلومی سر اندرویدها از گچ ساخته شده، «بنابراین هرگاه ضربه‌ای به سرشان می‌خورد، جمجمه‌شان ترک می‌خورد و قطعات اسباب‌بازی از آن بیرون می‌ریزد.»

خودِ ریچارد کیل نیز احساسات متناقضی نسبت به فیلم داشت. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد که فیلم در شیکاگو موفقیت بزرگی بود، اما در مصاحبه دیگری در سال ۲۰۰۹ گفت: «روشی که کارگردان از من می‌خواست بازی کنم (نوعی رفتار ربات‌گونه) آن‌طور که دوست داشتم از آب درنیامد.»

## در فرهنگ عامه
فیلم *همزادسازان انسان* در فصل سوم برنامه «فیلم ترسناک الویرا» در اوت ۱۹۸۴ نمایش داده شد. همچنین این فیلم در قسمت ۴۲۰ مجموعه «تئاتر علمی رمزآلود ۳۰۰۰» در دسامبر ۱۹۹۲ مورد نقد و بررسی طنز قرار گرفت.

## جستارهای وابسته
* فهرست فیلم‌های آمریکایی سال ۱۹۶۵

## منابع

* 

رده:فیلم‌های ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره روبات اندروید
رده:فیلم‌های علمی تخیلی آمریکایی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در لس آنجلس
رده:فیلم‌های مستقل ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل آمریکایی