زمین‌لرزه ۱۹۶۲ ایرپینیا

دومین زمین‌لرزه در سلسله **زلزله‌های ایرپینیا در سال ۱۹۶۲** (terremoto dell'Irpinia del 1962) بزرگ‌ترین و مخرب‌ترین زمین‌لرزه در یک سری از زمین‌لرزه‌ها در جنوب آپنین بود. این زمین‌لرزه در ۲۱ اوت ساعت ۱۸:۱۹ به وقت اروپای مرکزی رخ داد.

## محیط تکتونیکی
شبه جزیره مرکزی ایتالیا تحت سلطه تکتونیک کششی فعال است که کوه‌های آپنین را تشکیل می‌دهد. یک توضیح این است که عقب‌نشینی صفحه در داخل صفحه آدریاتیک در حال وقوع است زیرا به زیر دریای تیرنین فرومی‌رود. توضیح دیگر این است که حوضه پشت قوسی در دریای تیرنین با سرعتی بیشتر از صفحه آفریقا باز می‌شود و با صفحه اوراسیا برخورد می‌کند. تکتونیک کششی در منطقه از دوران پلیوسن فعال بوده است که عمدتاً توسط گسل‌های عادی ضربه‌ای شمال غربی-جنوب شرقی جای گرفته است. گسل‌های مرتبط با زلزله‌های بزرگ در شبه جزیره از نظر زمین‌شناسی جوان هستند و به ندرت سطح را می‌شکنند. گاهی، رویدادهای امتداد لغزشی مانند زلزله‌های ۱۴۵۶ ایتالیای مرکزی و همچنین زلزله ۱۹۷۱ ( رخ می‌دهد. ۵٫۰) و ۲۰۱۲ ( ۴٫۶) زلزله‌های متوسط در منطقه جنوبی آپنین نشان می‌دهد که سبک غالب گسلش محدود به لغزش شیب‌دار معمولی نیست. گسل‌های امتدادلغز در شبه جزیره ایتالیا جهت شرقی-غربی دارند.

## زمین‌شناسی
قبل از وقوع پیش لرزه بزرگ در ساعت ۱۸:۰۹، مجموعه‌ای از پیش لرزه‌ها در بعدازظهر همان روز وجود داشتند. زمین لرزه اصلی در ساعت ۱۸:۱۹ با بزرگی گشتاوری ۶٫۱۵  رخ داد و در مقیاس ریشتر ۶٫۱ تعداد بسیار کمی پس‌لرزه با دستگاه ثبت شد؛ بزرگ‌ترین آنها ۵٫۴  قدرت داشت هر دو پیش لرزه و زمین لرزه اصلی در عمق ۸ رخ دادند. کیلومتر، بر اساس تحلیل شکل موج، اما این نتیجه هنوز بحث‌برانگیز و غیرقابل اعتماد است. فقدان گسیختگی‌های سطحی مستند، بحث‌های بیشتری را در مورد مکانیسم زمین‌لرزه‌ها برانگیخت. جامعه زلزله‌شناسی بین گسلش امتدادلغز و گسلش عادی به عنوان علت بحث کرد.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ عمق آن را به ۹ مورد ارزیابی مجدد کرد. کیلومتر، و یک سازوکار کانونی امتدادلغز قابل اعتماد ایجاد کرده است. کانون‌های زلزله بین منطقه گسل‌های نرمال با روند شمال غربی-جنوب شرقی و گسل‌های امتدادلغز با روند شرقی-غربی قرار دارند. توالی زلزله نشان دهنده گسلش امتدادلغز با مؤلفه‌های نرمال کوچک در امتداد گسل‌های با روند شرقی-غربی یا شمالی-جنوبی است. محل زلزله‌های ۱۹۶۲ نزدیک به گسل‌هایی است که باعث زلزله‌های ۱۴۵۶ شدند.

## تأثیر
اولین مورد از سه زلزله شدید در ساعت ۱۸:۰۹ به وقت محلی رخ داد. اگرچه هیچ خسارتی به بار نیاورد، اما به اندازه‌ای قوی بود که ساکنان بنونتو و آولینو را ترساند. بسیاری از ساکنان از ترس زلزله‌های بیشتر از خانه‌های خود بیرون رانده شدند. زلزله دوم مخرب‌ترین و شدیدترین زلزله بود. این زلزله به ۶۸ شهرداری در سراسر استان‌های بنونتو و آولینو آسیب رساند. حداکثر شدت زلزله IX در شهرهای ملیتو ایرپینو، مولینارا، رینو و سنت آرکانجلو تریمونته ثبت شد. این شهرها خسارات سنگینی متحمل شدند و حداقل ۹۰٪ از کل سازه‌ها آسیب دیدند. بیش از ۵۰٪ از کل ساختمان‌های آسیب‌دیده به دلیل شدت خسارت یا تخریب کامل، به‌طور کامل از بین رفتند. نزدیک به بیست نفر جان باختند و ۱۶۰۰۰ نفر بی‌خانمان شدند.

### پیامدها
چپ|بندانگشتی|267x267پیکسل|شهر آپایس، پس از زلزله متروکه شد.
شورای وزیران، ۲ میلیارد لیر ایتالیا برای امدادگران و ۴۰۰ میلیون لیر برای کمک اختصاص داد. بیش از ۲۰٬۰۰۰ چادر طی ده روز آینده برای بی‌خانمان‌ها برپا شد. مقادیر قابل توجهی لوازم پزشکی، غذا و پوشاک توزیع شد. بیش از ۲۰۰۰ سربازخانه توسط مهندسان عمران و نظامی برای اسکان بی‌خانمان‌ها ساخته شد.

پس از زلزله، نگرانی‌هایی در مورد احتمال رانش زمین وجود داشت، زیرا تکان‌های زمین شرایط زمین را در تپه‌های اطراف بی‌ثبات کرده بود. در نتیجه، مقامات تصمیم گرفتند ساکنان ملیتو ایرپینو و آپیچه را تخلیه کنند. ملیتو ایرپینو قدیمی و قرون وسطایی در حال حاضر یک شهر ارواح است.

## منابع

رده:استان آولینو
رده:استان بنونتو
رده:ایتالیا در ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:زمین‌لرزه‌های ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:زمین‌لرزه‌های ایتالیا
رده:زمین‌لرزه‌های گسیخت مدفون
رده:فاجعه‌های ۱۹۶۲ (میلادی) در اروپا
رده:فاجعه‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی) در ایتالیا
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌هایی که از مقیاس بزرگی گشتاوری (Mw) استفاده می‌کنند