رزا کیارینا اسکولاری

**رزا کیارینا اسکولاری** ( لیوراگا ، ۱۶ نوامبر ۱۸۸۲ - میلان ، ۱۲ آوریل ۱۹۴۹) یک راهبه ایتالیایی بود که در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم به  جنبش مقاومت ایتالیا در میلان کمک کرد.

## زندگینامه
رزا اسکولاری، زادهٔ سال ۱۸۸۲ در شهر *لیوراگا* ایتالیا، فرزند *لودوویکو اسکولاری* و *رِجینا کرسپی* بود. او در جوانی به صومعه پیوست و راهبهٔ کاتولیک شد. رزا به‌مدت سیزده سال، ریاست مؤسسه‌ای به نام *انجمن توبه* را در *کورسو ماجنتا* شهر میلان بر عهده داشت—مؤسسه‌ای که در میان مردم با عنوان *«خانهٔ دختران گمراه»* شناخته می‌شد. این مؤسسه، که مأموریت آن بازپروری دختران و زنان آسیب‌دیده یا طردشده از جامعه بود، در واقع ترکیبی از مراقبت مذهبی، آموزش اخلاقی، و تلاش برای بازگرداندن کرامت انسانی به کسانی بود که در حاشیهٔ اجتماعی قرار گرفته بودند. نقش رزا به‌عنوان *مادر روحانی* در چنین محیطی، نشان‌دهندهٔ تعهد او به خدمت، شفقت، و اصلاح اجتماعی از منظر ایمان کاتولیک بود.

در واپسین روزهای *جنگ آزادی‌بخش ایتالیا*، از *رزا اسکولاری* درخواست شد که مقر فرماندهی نظامی *سپاه داوطلبان آزادی (CVL)* را در صومعه‌ای که تحت مدیریت او بود، بپذیرد. با وجود مخالفت اولیهٔ او—که تأکید داشت این مکان یک صومعهٔ زنانه است—این محل به‌طور مخفیانه به *ستاد فرماندهی جدید CVL* تبدیل شد. از همین موقعیت پنهان، دستوراتی حیاتی برای *قیام عمومی علیه نیروهای اشغالگر نازی-فاشیست* صادر شد. این تصمیم، نه‌تنها نشان‌دهندهٔ انعطاف‌پذیری و شجاعت اسکولاری بود، بلکه نقش صومعه را به‌عنوان مکانی برای مقاومت مدنی و نظامی برجسته کرد. به گفتهٔ *بیگی*، «تقریباً هیچ‌کس نمی‌دانست که این صومعه در جریان قیام نهایی ماه آوریل در شمال ایتالیا، به‌عنوان مقر فرماندهی CVL عمل می‌کرد.» این رازآلودگی، امنیت عملیات را تضمین کرد و به موفقیت نسبی قیام در برابر اشغالگران کمک نمود.

راست|بندانگشتی|نامه‌ای از فرماندهی کل کمیته آزادی ملی به مادر رزا کیارینا اسکولاری (۱۹۴۵).
بلافاصله پس از آزادسازی ایتالیا، در 5 مه 1945، ژنرال رافائل کادورنا ، که در آن زمان فرماندهی CVL را بر عهده داشت، نامه‌ای تشکرآمیز برای راهبه فرستاد.  انریکو ماتئی ، نماینده مجلس ایتالیا، در گزارشی به اولین کنگره ملی در 24 تا 28 آوریل 1946، به تفصیل درباره این نامه صحبت کرد. در بخشی از نامه آمده است:عالیجناب مادر ژنرال، فرمانده کل ارتش، صمیمانه‌ترین تشکرات خود را به خاطر مهمان‌نوازی صمیمانه‌ای که در روزهای قبل از آزادی و در شب خاطره‌انگیزی که پایان استبداد را رقم زد، از ایشان به عمل آمد، ابراز می‌دارد. برای ما، آن ساعات کار فشرده‌ای که در سکوت آرام این صومعه انجام شد، در خاطره‌ای گرامی باقی خواهد ماند، زیرا روزی ایتالیایی‌ها خواهند دانست که فرمان رستاخیز میهن از این دیوارها صادر شده است. نامه‌ای که در واپسین روزهای جنگ آزادی‌بخش ایتالیا نوشته شده بود، برای دهه‌ها مفقود مانده بود—تا آن‌که نسخه‌ای از آن به‌طور اتفاقی در میان اسناد شخصی *جووانی باتیستا استوکی*، یکی از اعضای فرماندهی کل *سپاه داوطلبان آزادی (CVL)*، توسط دخترش کشف شد.

این کشف، نه‌تنها سندی تاریخی را از فراموشی نجات داد، بلکه نوری تازه بر نقش پنهان صومعهٔ زنان در میلان به‌عنوان مقر فرماندهی مقاومت در روزهای سرنوشت‌ساز آوریل ۱۹۴۵ افکند. چنین اسنادی، با وجود سادگی ظاهری‌شان، حامل لایه‌هایی از خاطره، تعهد، و شجاعت‌اند—و بازتابی از آن لحظات خاموشی که تاریخ رسمی کمتر به آن‌ها می‌پردازد.

اسکولاری در ۱۲ آوریل ۱۹۴۹ در میلان درگذشت و در کلیسای آلیپراندی در گورستان یادبود میلان به خاک سپرده شد. 

## منابع

رده:اعضای نهضت مقاومت ایتالیا
رده:ضدفاشیست‌های اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)