تعامل انسان و هوش مصنوعی

تعامل انسان و رایانه بر چگونگی ارتباط افراد با رایانه‌ها و طراحی ارگونومیک آن‌ها برای سازگاری بهتر با نیازهای انسانی تمرکز دارد. هرچند با پیشرفت‌های فنی، تعریف این حوزه تغییر می‌کند، هوش مصنوعی (AI) از رایانه‌های معمولی متمایز است زیرا توانایی انجام کارهایی را دارد که معمولاً با هوش انسانی صورت می‌گیرند. این هوش به‌ویژه شبیه انسان به نظر می‌رسد زیرا شامل هدایت در شرایط نامطمئن، یادگیری فعال و پردازش اطلاعات همان‌گونه که انسان‌ها می‌بینند و می‌شنوند است. برخلاف تعامل سنتی و سلسله‌مراتبی انسان-رایانه، که در آن انسان ماشین را هدایت می‌کرد، تعامل انسان-هوش مصنوعی اکنون بیشتر حالت وابستگی متقابل پیدا کرده است، زیرا هوش مصنوعی توانایی ارائهٔ بینش‌های مستقل خود را به دست آورده است.

## ادراک هوش مصنوعی
تعامل انسان و هوش مصنوعی تأثیر چشمگیری بر جهان دارد، زیرا هوش مصنوعی شیوهٔ رفتار انسان‌ها و درک آن‌ها از جهان را تغییر می‌دهد. امروزه هوش مصنوعی به‌طور گسترده برای ساخت الگوریتم‌هایی به کار می‌رود که تبلیغات و محتوای شخصی‌سازی‌شده را در شبکه‌های اجتماعی و سرویس‌های فیلم درخواستی نمایش می‌دهند؛ این الگوریتم‌ها از داده‌هایی استفاده می‌کنند که کاربران هنگام استفاده از اینترنت در اختیار قرار می‌دهند.

هوش مصنوعی با انتظارات، اسناد و اغلب تصورات غلط مختلفی درک شده است. اساساً، انسان‌ها یک مدل ذهنی برای درک استدلال و انگیزه هوش مصنوعی برای توصیه‌های تصمیم‌گیری خود دارند و ایجاد یک مدل ذهنی جامع و دقیق از هوش مصنوعی به افراد کمک می‌کند تا انگیزه‌هایی را برای دریافت پاسخ‌های ارزشمندتر از هوش مصنوعی ایجاد کنند. با این حال، این مدل‌های ذهنی کامل نیستند زیرا افراد فقط می‌توانند از طریق تعامل محدود خود با هوش مصنوعی اطلاعات بیشتری در مورد آن کسب کنند. تعامل بیشتر با هوش مصنوعی، مدل ذهنی بهتری ایجاد می‌کند که فرد می‌تواند برای تولید نتایج سریع‌تر بهتر، آن را بسازد.

### همکاری و رقابت انسان و هوش مصنوعی
همکاری انسان و هوش مصنوعی زمانی رخ می‌دهد که انسان و هوش مصنوعی در یک سطح و به یک اندازه بر انجام وظیفه نظارت کنند تا به هدف مشترک برسند. بخشی از این همکاری به شکل تقویت توانایی‌های انسانی صورت می‌گیرد. هوش مصنوعی می‌تواند در تحلیل و تصمیم‌گیری به انسان کمک کند، از طریق ارائه و سنجش حجم زیادی از اطلاعات، و همچنین با یادگیری اینکه در مواقعی که به عدم قابلیت اعتماد خود پی می‌برد، تصمیم را به انسان واگذار کند. این همکاری به‌ویژه زمانی سودمند است که انسان بتواند وظیفه‌ای را تشخیص دهد که هوش مصنوعی در آن خطاهای اندکی مرتکب می‌شود، به‌گونه‌ای که نیازی به بررسی‌های بیش از حد از سوی انسان وجود نداشته باشد.

برخی یافته‌ها نشانه‌هایی از تقویت انسان-هوش مصنوعی، یا همزیستی انسان-هوش مصنوعی، را نشان می‌دهند که در آن هوش مصنوعی توانایی انسان را به گونه‌ای افزایش می‌دهد که همکاری در یک کار با هوش مصنوعی نتایج بهتری نسبت به کار انفرادی انسان ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، کیفیت و سرعت وظایف خدمات مشتری هنگامی که یک عامل انسانی با هوش مصنوعی همکاری می‌کند، افزایش می‌یابد، آموزش در مدل‌های خاص به هوش مصنوعی اجازه می‌دهد تا تشخیص‌ها را در محیط‌های بالینی بهبود بخشد، و هوش مصنوعی با مداخله انسان خلاقیت آثار هنری را بهبود می‌بخشد، در حالی که هایکوهای کاملاً تولید شده توسط هوش مصنوعی امتیاز منفی گرفتند.

هم‌افزایی انسان و هوش مصنوعی، مفهومی که در آن همکاری انسان و هوش مصنوعی نتایج بهینه‌تری نسبت به همکاری انسان یا هوش مصنوعی به تنهایی ایجاد می‌کند می‌تواند توضیح دهد که چرا هوش مصنوعی همیشه به عملکرد کمک نمی‌کند. برخی از ویژگی‌ها و توسعه‌های هوش مصنوعی ممکن است هم‌افزایی انسان و هوش مصنوعی را تسریع کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است آن را راکد کنند. به عنوان مثال، هنگامی که هوش مصنوعی برای عملکرد بهتر به‌روزرسانی می‌شود، گاهی اوقات با کاهش سازگاری با مدل جدید و مدل ذهنی که کاربر در نسخه قبلی توسعه داده است، عملکرد تیمی با انسان و هوش مصنوعی را بدتر می‌کند. تحقیقات نشان داده است که هوش مصنوعی اغلب از قابلیت‌های انسانی به شکل تقویت انسان و هوش مصنوعی و نه هم‌افزایی انسان و هوش مصنوعی پشتیبانی می‌کند، احتمالاً به این دلیل که افراد بیش از حد به هوش مصنوعی متکی هستند و از تفکر مستقل دست می‌کشند. ترغیب افراد به مشارکت فعال در تجزیه و تحلیل و تفکر در مورد زمان پیروی از توصیه‌های هوش مصنوعی، اتکای بیش از حد آنها را کاهش می‌دهد، به خصوص برای افرادی که نیاز بیشتری به شناخت دارند.

#### رقابت انسان و هوش مصنوعی
ربات‌ها و رایانه‌ها جایگزین کارهای روزمره‌ای شده‌اند که در گذشته توسط انسان انجام می‌شد، اما ظهور هوش مصنوعی عامل‌محور امکان جایگزینی وظایف شناختی را نیز فراهم کرده است؛ از جمله پاسخ‌گویی به تماس‌های تلفنی برای تنظیم قرار ملاقات و رانندگی خودرو. در سال ۲۰۱۶ پژوهش‌ها برآورد کرده بودند که تا سال ۲۰۳۰ حدود ۴۵ درصد از فعالیت‌های شغلیِ دارای دستمزد می‌تواند توسط هوش مصنوعی جایگزین شود.

با پیشرفت سریع هوش مصنوعی و فناوری یادگیری عمیق، هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای استقلال بیشتری پیدا می‌کند. درک استقلال ربات‌ها، نگرش منفی مردم نسبت به آنها را افزایش می‌دهد و نگرانی در مورد غلبه فناوری، مردم را به رد آن سوق می‌دهد. تمایل مداومی به بیزاری از الگوریتم وجود داشته است که در آن مردم توصیه‌های انسانی را به توصیه‌های هوش مصنوعی ترجیح می‌دهند. با این حال، مردم همیشه قادر به تشخیص وظایف انجام شده توسط هوش مصنوعی یا سایر انسان‌ها نیستند. برای اطلاعات بیشتر به بخش «چیرگی هوش مصنوعی» مراجعه کنید. همچنین قابل توجه است که این احساس در فرهنگ‌های غربی برجسته‌تر است، زیرا غربی‌ها در مقایسه با آسیای شرقی‌ها تمایل کمتری به نشان دادن دیدگاه‌های مثبت نسبت به هوش مصنوعی دارند.

## منابع

رده:هوش مصنوعی
رده:روان‌شناسی
رده:روان‌شناسی اجتماعی
رده:تعامل انسان و رایانه
رده:فلسفه فناوری