open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
مایان السید

**مایان السیّد** (۹ نوامبر ۱۹۹۷) بازیگر مصری است. در رشته تئاتر و سینما تحصیل کرد و مدرک لیسانس خود را از دانشگاه آمریکایی قاهره گرفت. فعالیت هنری خود را در سال ۲۰۱۶ با حضور در چندین سریال مانند «ابوالبنات» آغاز کرد و اولین حضور سینمایی او در فیلم «جنگ کرموز» در سال ۲۰۱۸ بود. او در سال ۲۰۱۹ علاوه بر سریال ترسناک «زودیاک»، در سریال کمدی «ایدهٔ یک میلیون پوندی» شرکت کرد. در سال ۲۰۲۰ در فیلم «دختران دبیرستان» نیز حضور داشت و در سال ۲۰۲۴ در سریال «امپراتوری ام» ظاهر شد. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳ جایزهٔ بازیگر زن برتر را در دومین دورهٔ جوایز انتخاب کودکان نیکلودئون ابوظبی دریافت کرد.

## زندگی و پیشه
مایان السید در ۹ نوامبر ۱۹۹۷ در پایتخت مصر، قاهره، در محلهٔ سیده زینب به دنیا آمد. او به یک خانواده نسبتاً محافظه‌کار تعلق دارد. از دوران کودکی آرزو داشت که سعاد حسنی بعدی باشد، چرا که او را الگوی خود می‌دانست. او در مدرسه در کنسرت‌ها و نمایش‌های زیادی شرکت کرد و در آن زمان اولین گام‌های خود را در دنیای نمایش تلویزیونی برمی‌داشت. به دانشگاه آمریکایی در قاهره پیوست و در رشتهٔ تئاتر و فیلم درس خواند.

او فعالیت هنری خود را با شرکت در رویدادهای سریال «مثل دیروز»  در سال ۲۰۱۸ آغاز کرد. این یکی از اولین سریال‌های او در کار هنری اش بود. او به تیم کاری ملحق شد و فیلمبرداری‌اش در یکی از ویلاهای ۶ اکتبر انجام شد. صحنه‌های آن با هنرمندی وفا سالم و محمد سلیمان با حضور رانیا یوسف، احمد وفیق و احمد خلیل به سرپرستی مریم ناعوم نویسنده و کارگردانی حاتم علی فیلمبرداری شده است.در سال ۲۰۱۷، مایان السید در سریال «سایهٔ رئیس‌جمهور»  با بازی یاسر جلال، محمود عبدالمغنی و هنا شیحه شرکت کرد. در سال ۲۰۱۸ در فیلم جنگ کرموز  با امیر کراره به تهیه‌کنندگی محمد السبکی به کارگردانی پیتر میمی و با بازی غاده عادل، محمود حجازی، محمدعلی رزق و مصطفی خاطر شرکت کرد. در سال ۲۰۱۸ در سریال «پدرخوانده» نیز شرکت کرد. او در سال ۲۰۱۹ در سریال «ایدهٔ یک میلیون پوندی»  به همراه علی ربیع شرکت کرد. در همان سال نیز در سریال «زودیاک» بر اساس داستان نویسنده ی احمد خالد توفیق شرکت داشت که این سریال به موفقیت بزرگی دست یافت. در سال ۲۰۲۰ در فیلم «دختران دبیرستان» شرکت کرد. سال بعد، ۲۰۲۱، او در نقش منار در سریال «ضدحمله»  از پرونده‌های اطلاعات عمومی مصر شرکت کرد.

سال ۲۰۲۱ سال موفقیت‌های چشمگیری برای مایان السید بود، او در سریال «بازی نیوتن» در مقابل هنرمند منا زکی نقش اصلی را بازی کرد. او همچنین در سریال «جنگ داخلی» با یسرا شرکت کرد. او قسمت دوم سریال «جز من» را در داستان «رؤیای زندگی من» ارائه کرد که موفقیت زیادی به دست آورد. در سال ۲۰۲۲ در سریال «اختیار» در نقش دختر سپهبد سیسی شرکت کرد. او در سال ۲۰۲۳ در سریال «جت سلیمه» با دنیا سمیر غانم و سریال «۱۰۰۰ بار خدایا شکرت برای سلامَتت» با یسرا بازی کرد. در رمضان ۲۰۲۴، در سریال «امپراتوری م» با بازی خالد النبوی و گروهی از ستارگان از او پخش شود.

مایان السید در مراسم افتتاحیهٔ جشنواره فیلم الجونه که در اوایل اکتبر ۲۰۲۱ در پنجمین دوره‌اش برگزار شد، شرکت کرد؛ در آنجا به «سیندرلا سینمای عرب» لقب گرفت، برای خودجوشی و طبیعی بودنش.

## زندگی شخصی
مایان السید مانند خانواده‌اش مسلمان است. او ۶۰ کیلوگرم وزن و ۱۶۴ سانتیمتر قد دارد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۹۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۱۸ (قمری)
رده:اهالی قاهره
رده:بازیگران زن اهل مصر
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آمریکایی قاهره
رده:مسلمانان اهل مصر
رده:مانکن‌های زن اهل مصر
رده:زادگان ۱۳۷۶
میاری کورتیس

**میاری کورتیس** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان شیلی بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال زن اهل شیلی
رده:بازیکنان فوتبال زن دور از وطن در اسپانیا
رده:زادگان ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل شیلی در اسپانیا
رده:هافبک‌های زن فوتبال
دیانا گومز

**دیانا گومز** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان پرتغال بازی کرده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال زن اهل پرتغال
رده:بازیکنان فوتبال زن دور از وطن در اسپانیا
رده:زادگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:مدافعان زن فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل پرتغال در اسپانیا
رده:هافبک‌های زن فوتبال
مالنا اورتیز

**مالنا اورتیز** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان رئال مادرید اشاره کرد.

## منابع

* 

رده:اسپانیایی‌های کوبایی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال زن اهل اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال زن اهل جمهوری آذربایجان
رده:بازیکنان فوتبال زن دور از وطن در سوئیس
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال زنان اسپانیا
رده:زادگان ۱۹۹۷ (میلادی)
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اسپانیا در سوئیس
رده:هافبک‌های زن فوتبال
برنیکه دوم

**برنیکه دوم** (؛  ؛  حوالی ۲۶۷/۲۶۶ پیش از میلاد – ۲۲۱ پیش از میلاد) نجیب‌زادهٔ اهل امپراتوری بطلمیوسی بود که از ۲۵۸ تا ۲۴۶ قبل از میلاد ملکه حاکم برقه و از ۲۴۶ تا ۲۲۲ پیش از میلاد همسر بطلمیوس سوم اورژتس بود. او را گاه نایب السلطنه شوهر بطلمیوسی خود می‌دانند.

او پس از مرگ پدرش ماگاس سیرنه در سال ۲۵۰/۲۴۹ پیش از میلاد، با دمتریوس زیبا عادل ازدواج کرد و تاج و تخت برقه را به او داد. پس از یک جنگ کوتاه قدرت با مادرش، برنیکه با پسر عموی ناتنی خود بطلمیوس سوم، سومین فرمانروای پادشاهی بطلمیوسی ازدواج کرد. این ازدواج منجر به الحاق مجدد برقه به امپراتوری بطلمیوسی شد. به عنوان ملکه مصر، برنیکه به‌طور فعال در امور حکومتی دخالت داشت، در آیین‌های بطلمیوسی در کنار همسرش حضور داشت و به سبب شایستگی‌های خود همچون یک الهه مورد پرستش بود. او بیشتر به خاطر قربانی کردن موهایش به عنوان نذری شهرت دارد که منجر به نامگذاری صورت فلکی گیسو به نام او شد. برنیکه اندکی پس از به قدرت رسیدن پسرش بطلمیوس چهارم فیلوپاتور در سال ۲۲۱ پیش از میلاد توسط نایب‌السلطنه سوسیبیوس به قتل رسید.

## زندگی
برقه در ۳۲۳ قبل از میلاد توسط بطلمیوس یکم سوتر اندکی پس از مرگ اسکندر مقدونی به قلمرو بطلمیوسی ادغام شد. کنترل این منطقه دشوار بود و در حدود ۳۰۰ سال قبل از میلاد، بطلمیوس اول منطقه را به ماگاس سیرنه، پسر همسرش برنیکه اول از طریق ازدواج قبلی سپرد. پس از مرگ بطلمیوس یکم، ماگاس استقلال خود را اعلام کرد و با جانشین خود بطلمیوس دوم فیلادلفوس وارد جنگ شد. در حدود سال ۲۷۵ پیش از میلاد، ماگاس با آپاما دوم، که از سلسله سلوکیان که دشمن بطلمیوس شده بودند، ازدواج کرد. برنیکه دوم تنها فرزند آنها بود. هنگامی که بطلمیوس دوم در اواخر دهه ۲۵۰ پیش از میلاد تلاش‌های خود را برای دستیابی به توافق با ماگاس از کورنا تجدید کرد، و مطابق معاهده قرار شد که برنیکه با پسر عموی خود، بطلمیوس سوم اورژتس که وارث بطلمیوس دوم بود، ازدواج کند.

ستاره‌شناس یولیوس هیگینوس ادعا می‌کند که وقتی پدر برنیکه و سربازانش در نبرد شکست خوردند، برنیکه سوار بر اسب شد، نیروهای باقی مانده را جمع کرد، بسیاری از دشمن را کشت و بقیه را وادار به عقب‌نشینی کرد. صحت این داستان نامشخص است و نبرد مورد بحث مکتوب نیست، اما «در ظاهر غیرممکن نیست.»

## مرگ
بطلمیوس سوم در اواخر سال ۲۲۲ قبل از میلاد درگذشت و پسرش با برنیکه، بطلمیوس چهارم فیلوپاتور جانشین او شد. برنیکه بلافاصله پس از آن، در اوایل سال ۲۲۱ قبل از میلاد درگذشت. پولیبیوس بیان می‌کند که او به عنوان بخشی از پاکسازی عمومی خانواده سلطنتی توسط نایب‌السلطنه پادشاه جدید سوسیبیوس مسموم شد. او همچنان در فرقه حاکم دولتی مورد احترام بود. تا سال ۲۱۱ پیش از میلاد، او کشیشه مخصوص به خود را داشت که نامش آتلوفوروس («دارنده جایزه») بود که در مراسم رسمی در اسکندریه پشت سر کشیش اعظمِ اسکندر مقدونی و بطلمیوس، و کانفوروس آرسینوی دوم راه می‌رفت.

## یادداشت‌ها

## منابع

## کتاب‌شناسی

*
*
*

رده:زادگان دهه ۲۶۰ (پیش از میلاد)
رده:زنان مصر باستان در سده ۳ (پیش از میلاد)
رده:فرعون‌های زن
رده:ملکه‌های همسر بطلمیوسی
رده:یونانی‌ها در سده ۳ (پیش از میلاد)
باشگاه فوتبال ریلویز هند

**تیم فوتبال ریلویز**، بخش فوتبال راه‌آهن هند در رقابت‌های فوتبال داخلی هند، به ویژه جام سانتوش است.

## منابع
فهرست دودمان‌های تاجیک‌تبار

فهرست زیر **فهرستی از دودمان‌های [[تاجیک‌ها|تاجیک]]** است. این فهرست شامل کشورها، شاهزاده‌نشینها، امپراتوری‌ها و دودمان‌هایی می‌شود که توسط فرمانروایان یا دودمان‌هایی با تبار تاجیک، تاجیک‌های پیش از شکل‌گیری هویت قومی یا اقوامی که به‌طور نزدیک با تاجیک‌ها پیوند داشته‌اند بنیان‌گذاری شده‌اند.

## دوران میانه (۷۱۰–۱۵۰۶)
* غوریان (۷۸۴ میلادی – ۱۲۱۵ میلادی)، یک دودمان تاجیک بود که در منطقهٔ غور فرمانروایی می‌کرد و از سال ۱۱۷۵ تا ۱۲۱۵ به یک امپراتوری تبدیل شد. آن‌ها پس از فتح غور توسط سلطان محمود غزنوی، فرمانروای غزنویان، در سال ۱۰۱۱ به‌تدریج به اسلام سنی گرویدند. غوریان سرانجام غزنویان را شکست دادند، زمانی که محمد غوری با تصرف لاهور غزنویان را از واپسین پایگاهشان بیرون راند. آن‌ها سپس بخش‌های بزرگی از هند را تسخیر کردند. با وجود عمر کوتاه امپراتوری‌شان، فرمانروایی آنان حاکمیت اسلامی در هند را برای سده‌های بعدی تضمین کرد.
* کرتیان (۱۲۴۴ میلادی – ۱۳۸۱ میلادی)، یک دودمان تاجیک که پیوند نزدیکی با غوریان داشت و بر بخش‌های بزرگی از خراسان فرمانروایی می‌کرد. آن‌ها در مقاطعی از تاریخ خود، خراج‌گزار غوریان، مغولان و تیموریان بودند. پایتخت آن‌ها هرات بود و بر خراسان مرکزی در بامیان حکم می‌راندند.

## دوران جدید (۱۸۶۸–اکنون)
* جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان (۱۹۲۹ میلادی – ۱۹۹۱ میلادی)، یکی از جمهوری‌های تشکیل‌دهنده اتحاد جماهیر شوروی که برای تاجیک‌ها ایجاد شد و پیش‌تر به‌صورت جمهوری خودمختار شوروی سوسیالیستی تاجیکستان در چارچوب جمهوری شوروی ازبکستان وجود داشت. این جمهوری بیشتر توسط تاجیک‌های بومی عضو حزب کمونیست تاجیک اداره می‌شد. پس از فروپاشی اتحاد شوروی استقلال یافت و به‌وسیلهٔ جمهوری تاجیکستان جانشین شد.
* جمهوری تاجیکستان (۱۹۹۱ میلادی – اکنون)، یک دولت سکولار تاجیک که به رهبری امامعلی رحمان، جانشین جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان اداره می‌شود.

## منابع

رده:تاریخ آسیای مرکزی
رده:تاریخ افغانستان
رده:تاریخ تاجیکستان
رده:دودمان‌های سلطنتی آسیای مرکزی
رده:فهرست‌های دودمان‌ها
رده:دودمان‌های زرتشتیان
پیترو کاموتزو

**پیترو کاموتزو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اودینزه
رده:بازیکنان باشگاه فیورنتینا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا
رده:بازیکنان سری آ
رده:زادگان ۲۰۰۵ (میلادی)
دن گرگور

***دن گرگور***  کمدین، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی است.

## زندگی شخصی
دن گرگور در وودمیر، نیویورک به دنیا آمد. او با ریچل بلوم ازدواج کرده است. آنها یک دختر دارند که در سال ۲۰۲۰ به دنیا آمده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
هلیا مولینا

هلیا آگوئدا مولینا میلمان (؛ زادهٔ )(متولد ۲ آوریل ۱۹۴۷) پزشک، استاد دانشگاه و سیاستمدار شیلیایی است. او در سال ۲۰۱۴ در دومین دوره ریاست‌جمهوری میشل باچلت به عنوان وزیر بهداشت عمومی خدمت کرد. وی در حال حاضر استاد دانشکده علوم پزشکی دانشگاه سانتیاگو است.

مولینا به عنوان مشاور در سازمان پان‌آمریکن هلث (PAHO)، سازمان جهانی بهداشت (WHO)، یونیسف، بانک توسعه بین‌آمریکایی (IADB) و سایر سازمان‌های بین‌المللی فعالیت داشته است.

## حرفه علمی
هلیا مولینا در ۲ آوریل ۱۹۴۷ در سانتیاگو متولد شد. او در سال ۱۹۷۱ مدرک علوم پزشکی و در سال ۱۹۷۳ مدرک جراحی خود را از دانشگاه شیلی دریافت کرد. در سال ۱۹۹۹ نیز مدرک کارشناسی ارشد بهداشت عمومی را از همان دانشگاه اخذ نمود.

از سال ۲۰۱۷ به عنوان رئیس دانشکده علوم پزشکی دانشگاه سانتیاگو منصوب شده است. وی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۰ در واحد آموزش کودکان بیمارستان سوترو دل ریو وابسته به دانشگاه پونتیفیکال کاتولیک شیلی تدریس کرده است. مولینا در چندین مطالعه و پروژه ملی و بین‌المللی مشارکت داشته و نویسنده مقالات متعدد در زمینه حقوق کودکان و سیاست‌های عمومی برای رشد دوران کودکی است.

وی تا سال ۱۹۹۰ به عنوان پزشک متخصص اطفال در بیمارستان سوترو دل ریو فعالیت می‌کرد. بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ مدیر مراقبت‌های اولیه خدمات بهداشتی متروپولیتن اوریانته بود و از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ به عنوان مشاور وزارت بهداشت در زمینه مراقبت‌های اولیه و ارتقای سلامت خدمت کرد. او اولین زنی بود که بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ به ریاست انجمن اطفال شیلی رسید و در سال ۱۹۹۹ نیز مدیر انجمن اپیدمیولوژی شیلی بود.

بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به عنوان مشاور منطقه‌ای سلامت کودکان سازمان پان‌آمریکن هلث برای آمریکای لاتین و کارائیب فعالیت داشت. پس از بازگشت به شیلی، در سال ۲۰۰۶ به شورای کودکان که توسط رئیس‌جمهور میشل باچلت تأسیس شده بود پیوست و تا سال ۲۰۱۰ به عنوان رئیس بخش سیاست‌ها و ارتقای سلامت در وزارت بهداشت خدمت کرد. وی بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ نیز عضو شبکه دانش توسعه کودک در چارچوب کمیسیون سازمان جهانی بهداشت در مورد تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت بود.

## حرفه سیاسی
### وزیر بهداشت عمومی
در ژانویه ۲۰۱۴، مولینا توسط میشل باچلت به عنوان وزیر بهداشت عمومی منصوب شد و در ۱۱ مارس ۲۰۱۴ این سمت را بر عهده گرفت.

در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴، او در مصاحبه‌ای با روزنامه لا سگوندا اظهار داشت که «در تمام کلینیک‌های خصوصی، بسیاری از خانواده‌های مرفه برای دخترانشان سقط‌جنین انجام داده‌اند» و به دوگانگی استانداردها در دسترسی به سقط‌جنین بین اقشار ثروتمند و فقیر اشاره کرد. این اظهارات جنجال‌برانگیز شد و دولت مجبور به انتشار بیانیه‌ای شد که این نظرات را صرفاً شخصی اعلام کرد. در همان روز، مولینا استعفای خود را ارائه داد که توسط رئیس‌جمهور پذیرفته شد.

### کاندیداتوری شهرداری ۲۰۱۶
در مه ۲۰۱۶، هلیا مولینا در انتخابات مقدماتی شهرداری نونیوا برای ائتلاف اکثریت جدید شرکت کرد. در انتخابات مقدماتی ۱۹ ژوئن، او با کسب ۳۵٫۱۷٪ آرا به عنوان نامزد نهایی انتخاب شد، اما در انتخابات اصلی با کسب ۲۲٬۳۷۳ رأی (۳۵٫۷٪) به آندرس زاهری که ۳۰٬۹۴۴ رأی (۴۹٫۴٪) کسب کرده بود، باخت.

مولینا عضو هیئت مدیره مشارکت برای سلامت مادران، نوزادان و کودکان (PMNCH) نیز بوده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه شیلی
رده:زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل سانتیاگو
رده:سیاستمداران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل شیلی
رده:وزیران بهداشت شیلی
رده:وزیران دولت شیلی
ایزکیا سیچس

ایزکیا یاسوین سیچس پاستن (؛ زادهٔ   در آریکا) پزشک و سیاستمدار شیلیایی است که در سال ۲۰۲۲ به عنوان وزیر کشور و امنیت عمومی در دولت گابریل بوریک خدمت کرد. او اولین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت که پس از رئیس‌جمهور، دومین مقام مهم در دولت محسوب می‌شود.

سیچس پیش از این به عنوان رئیس کالج پزشکی شیلی، یک انجمن پزشکی تأثیرگذار، فعالیت داشته است. در انتخابات سراسری شیلی (۲۰۲۱)،هرچند به عنوان نامزد احتمالی ریاست‌جمهوری مطرح بود اما به جای آن مدیر کمپین انتخاباتی موفق گابریل بوریک در انتخابات ریاست‌جمهوری شد.

## زندگی اولیه
او در ۴ مارس ۱۹۸۶ در آریکا در شمال دور شیلی متولد شد و در مایپو، منطقه کلان‌شهری سانتیاگو بزرگ شد. تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان انستیتو برناردو اوهیگینز در مایپو به پایان رساند.

در سال ۲۰۰۴، تحصیل در رشته پزشکی را در دانشگاه شیلی آغاز کرد. در این دوره، او عضو جوانان کمونیست شیلی بود. بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ عضو سنا دانشگاه شد و پیش از آن رئیس مرکز دانشجویی دانشکده پزشکی پردیس غرب و مشاور فدراسیون دانشجویان دانشگاه شیلی بود. او در تأسیس مجله هیپوکامپوس: جایی که حافظه ذخیره می‌شود و رؤیاها متولد می‌شوند مشارکت داشت.

## حرفه پزشکی
پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان جراح، در رشته پزشکی داخلی تخصص گرفت و تحصیل برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد بهداشت عمومی را آغاز کرد. از سال ۲۰۱۴ در بخش بیماری‌های عفونی بیمارستان سن خوان د دیوس در کینتا نرمال مشغول به کار شد.

در سال ۲۰۱۴ به عنوان رئیس شورای منطقه‌ای سانتیاگو کالج پزشکی شیلی انتخاب شد. دو سال بعد به سازمان پزشکان بدون برچسب پیوست. در سال ۲۰۱۷ به عنوان رئیس کالج پزشکی شیلی انتخاب شد و اولین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت.

## نقش در دوران همه‌گیری کووید-۱۹
در سال ۲۰۲۰ و در آغاز همه‌گیری کووید-۱۹ در شیلی، او به دلیل سمتش به عنوان رئیس کالج پزشکی نقش مهمی در ارائه توصیه‌ها برای مهار بهتر ویروس ایفا کرد. او برخورد دولت با این بحران را زیر سؤال برد که منجر به اختلاف‌نظر با مقامات شد. میزان محبوبیت او در دوران همه‌گیری به یکی از شناخته‌شده‌ترین در میان چهره‌های عمومی شیلی تبدیل شد و به عنوان نامزد احتمالی ریاست‌جمهوری در انتخابات ۲۰۲۱ مطرح شد، اگرچه او به دلیل کمبود تجربه این احتمال را رد کرد. سیچس پیش از انتخابات مقدماتی جبهه گسترده از کمپین انتخاباتی گابریل بوریک حمایت کرد.

در دسامبر ۲۰۲۰، او برای انتخابات مجدد کالج پزشکی شیلی شرکت کرد که با مشارکت بی‌سابقه ۶۸٫۷۶٪ همراه بود و سیچس با کسب ۵۱٫۷۸٪ آرا پیروز شد. او در سال ۲۰۲۰ به عنوان شخصیت سال توسط انجمن خبرنگاران مطبوعات بین‌المللی در شیلی انتخاب شد. در سال ۲۰۲۱، مجله تایم او را در فهرست ۱۰۰ ستاره نوظهوری که آینده را شکل می‌دهند قرار داد. در مارس ۲۰۲۱ نیز جایزه زنان استثنایی باکمالات را از مجمع اقتصادی زنان دریافت کرد.

در ژوئن ۲۰۲۱، سیچس به نمایندگی از کالج پزشکی شیلی پیشنهاد قرنطینه کامل کشور را مطرح کرد که با انتقادهای شدیدی از جمله از سوی خایمه مانیالیخ و خوزه آنتونیو کاست از حزب جمهوریخواه مواجه شد که خواستار استعفای او شدند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:افراد شیلیایی فرانسوی‌تبار
رده:پزشکان زن اهل شیلی
رده:پزشکان زن سده ۲۱ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه شیلی
رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)
رده:فمینیست‌های اهل شیلی
رده:کمونیست‌های اهل شیلی
رده:وزیران کشور زن
میلتون سوبل

**میلتون سوبل** (۳۰ اوت ۱۹۱۹ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۲) استاد بازنشسته آمار در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بود. او در زمینه‌های تئوری تصمیم، تجزیه و تحلیل متوالی، انتخاب و رتبه‌بندی، تجزیه و تحلیل قابلیت اطمینان، مسائل ترکیبی، و فرآیندهای دیریکله مشارکت‌های قابل توجهی داشت. از جمله مشارکت‌های خاص او می‌توان به انتخاب و رتبه‌بندی، تحلیل توالی و قابلیت اطمینان اشاره کرد.

او مدرک کارشناسی خود را در ریاضیات (۱۹۴۰) از کالج شهر نیویورک، مدرک کارشناسی ارشد در ریاضیات (۱۹۴۶) و دکترای خود را در آمار ریاضی (مشاور: آبراهام والد،  ۱۹۵۱) از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.

در بازه زمانی ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۵، او استاد آمار در دانشگاه مینه‌سوتا بود.

## کتاب‌ها
* ۱۹۸۵: جداول انتخابی در آمار ریاضی: انتگرال‌های دیرش نوع ۲ و کاربردهای آن (با V. R. R. Uppuluri و K. Frankowski)
* ۱۹۷۷: انتخاب و رتبه‌بندی جمعیت‌ها (با جان د. گیبونز و اینگرام اولکین)
* ۱۹۶۸: رویه‌های شناسایی و رتبه‌بندی توالی (با رابرت ای. بکهوفر و جک سی. کایفر)

## افتخارات
* عضو مؤسسه آمار ریاضی (۱۹۵۶)
* عضو انجمن آماری آمریکا (۱۹۵۸)
* کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم (۱۹۶۷–۱۹۶۸)
* کمک هزینه تحصیلی NIH (۱۹۶۸–۱۹۶۹)
* عضویت منتخب در مؤسسه بین‌المللی آمار (۱۹۷۴)

## منابع

رده:آماردانان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:آموزگاران آمار
رده:استادان دانشگاه یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه مینه‌سوتا
رده:درگذشتگان ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۹ (میلادی)
رده:همکاران انجمن آمار آمریکا
رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رنا رئیس

**رنا عماد رئیس** (۱۴ دسامبر ۱۹۹۹) بازیگر مصری است.او در قاهره به دنیا آمد. توانست در مدت کوتاهی به یکی از ستارگان سینمای مصر تبدیل شود. در اولین سال حرفهٔ بازیگری خود در ۲۰۱۷، در دو کار متفاوت شرکت کرد؛ اولی سریال «وضعیت امنیتی» در نقش سلما و دومی «زمین به هوا» در نقش رُوِیدا. او در سریال رمضان ۲۰۱۸، «دستبند ۲» نقشِ ریکا را بازی کرد.

## زندگی و پیشه
رنا عماد رئیس در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۹ در قاهره پایتخت مصر به دنیا آمد. او دختر زینب حسن، متخصص زیبایی مشهور مصری است که به عنوان میکاپ آرتیست برای ستارگان جامعهٔ هنری کار می‌کند و پدرش مهندس بود. او رابطه‌ای قوی با مادرش دارد، از تأثیر مادرش بر او و نقش او در ادامهٔ حمایت از او نه تنها در هنر، بلکه در سطح شخصی و حمایت از او در تصمیماتش سخن گفته است. حرفهٔ زینب حسن، مادر رنا رئیس، به او کمک کرد تا به عرصهٔ هنری نزدیک شود، چرا که از کودکی در کارش با او بوده است و همین امر باعث شد تا با جامعهٔ هنری ارتباط برقرار کند و با ستارگان سینما آشنا شود.

فعالیت هنری خود را در سال ۲۰۱۷ با سریال «وضعیت امنیتی»  آغاز کرد و پس از آن مسیر خود را در هنر و بازیگری آغاز کرد. از آن هنگام در تعدادی از فیلم‌های سینمایی حضور داشته است.در سال ۲۰۲۲ در فیلم «سوارکار»  شرکت کرد و در نقش یک خدمتکار بازی کرد. در سال ۲۰۲۳ در فیلم «پس از شر»  شرکت کرد و نقش فرحِ برزیلی را بازی کرد. در همان سال در فیلم‌های «اولاد حریم کریم» در نقش ایلا و در «مشکی رنگارنگ» بازی کرد. در سال ۲۰۲۴ در فیلم «باند بزرگ»  شرکت کرد و شخصیت نیره را ارائه کرد.

رنا رئیس گروهی از آثار درام تلویزیونی را بازی کرده است. در سال ۲۰۱۷، در سریال‌های «وضعیت امنیتی»  در نقش سلما، «زمین به هوا»  در نقش رویدا، «سهم من و شما ۲»  در نقش دینا ظاهر شد. در سال ۲۰۱۸ در سریال‌های «دَولی»  در نقش حنان و در «دستبند ۲»  نقشِ ریکا بازی کرد. در سال ۲۰۱۹ در سریال‌های «یک وجب آب»  در نقش نور، «برکت»  در نقش مودت و در «پرنسس بیسا»  نقش جاسمین را بازی کرد.

رئیس در سال ۲۰۲۰ در سریال‌های «سلطانهٔ مُعِز»  در نقش ضی، در «زیبایی زنان:مکتوب»  در نقش تلا، در «شب‌هایمان ۸۰»  در نقش جمیله هشام و در «حرامی»  در نقش سالی ظاهر شد. در سال ۲۰۲۱ در سریال‌های «نجیب زاهی زرکش»  نقش نانسی، در «موضوع خانوادگی»  نقش ساره، «مرد بمان»  نقش شهد جلال و در «حرامی ۲»  نقش سالی را ایفا کرد.در سال ۲۰۲۲ در قسمت ۳۰ سریال «جزیرهٔ غمام»  به عنوان مهمان افتخاری نقش آفرید و در سریال «موضوع خانوادگی ۲»  شخصیت ساره را بازی کرد. در سال ۲۰۲۳ در سریال‌های «بحران نیمهٔ عمر»  نقش مریم و در «نُصی الثانی»  نقش هنا را ارائه کرد. رنا رئیس در سال ۲۰۲۴ در سریال «سر الهی»  شخصیت رقیه را بازی کرد.

## زندگی شخصی
در نوامبر ۲۰۲۲، رنا رئیس در حالی که به عنوان مهمان در برنامهٔ «با شما» ی مونا الشاذلی حضور داشت، نامزدی خود را زنده جشن گرفت و معشوقش، یُسری علی را با درخواستش روی آنتن غافلگیر کرد. او دوست دوران کودکی و خارج از جامعهٔ هنری است و پیش از نامزدی، دوستی محکمی با هم داشتند. در اکتبر ۲۰۲۳ بدون اعلام دلیل، اعلام کرد که از نامزدش جدا شده است. در ۱۷ مارس ۲۰۲۵، رنا رئیس پس از بازگشت دوباره، جشن ازدواج خود را با نامزد سابقش برگزار کرد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:اهالی قاهره
رده:بازیگران زن اهل مصر
رده:زادگان ۱۳۷۸
رده:زادگان ۱۴۲۰ (قمری)
رده:زادگان ۱۹۹۹ (میلادی)
کارولینا آرمیخو

**کارولینا آرمیخو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کولو-کولو اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان شیلی بازی کرده است.

## دوران بازی
کارولینا آرمیخو در دوران جوانی خود در تیم‌های پایهٔ یونیورسیداد ده شیلی و  بازی کرد.

در ردهٔ بزرگسالان، تقریباً تمام دوران حرفه‌ای خود را در تیم کولو-کولو گذراند.

او نخستین عنوان قهرمانی لیگ را در سال ۲۰۱۲ با این باشگاه به‌دست‌آورد، که یکی از سال‌های درخشان دوران حرفه‌ای‌اش بود.

در همان سال، با تیم کولو-کولو موفق شد عنوان قهرمانی کوپا لیبرتادورس را نیز کسب کند؛ رقابتی که در سطح آمریکای جنوبی مهم‌ترین جام باشگاهی در فوتبال زنان به‌شمار می‌آید.

تجربه‌ای کوتاه ولی مهم در عرصهٔ بین‌المللی نیز در کارنامهٔ او ثبت شده است. آرمیخو در سال ۲۰۱۸ به تیم  در کشور کلمبیا پیوست، که فرصتی بود تا توانایی‌های خود را در سطحی فراتر از فوتبال شیلی به نمایش بگذارد.

در سطح ملی، او عضوی از تیم ملی فوتبال زنان شیلی بود که در کوپا آمریکا زنان ۲۰۱۸ موفق شد به عنوان نایب‌قهرمانی دست یابد؛ موفقیتی چشم‌گیر برای فوتبال زنان این کشور.او همچنین در جریان اردوها و دیدارهای دوستانهٔ تیم ملی در سال‌های پیش و پس از آن، نقش فعالی ایفا کرد و یکی از رهبران تیم در داخل و خارج از زمین بود. بنادو با رویکردی مثبت و روحیه‌ای الهام‌بخش، تأثیر بسزایی بر روند آماده‌سازی تیم برای رقابت‌های بین‌المللی داشت.

او تا سال ۲۰۲۰ به‌طور منظم در اردوها و دیدارهای ملی حضور داشت و نقش مهمی در تیم ملی ایفا می‌کرد، به‌ویژه در دیدارهای دوستانه و برنامه‌های آماده‌سازی برای رقابت‌های رسمی.

در ادامهٔ دوران باشگاهی‌اش، آرمیخو با کولو-کولو در چندین فصل لیگ برتر شیلی حضوری مستمر داشت و یکی از عناصر کلیدی تیم در کسب موفقیت‌های پی‌درپی بود. حضور او در میدان، به‌ویژه در مسابقات حساس و فینال‌ها، همواره مورد تحسین رسانه‌ها و هواداران قرار می‌گرفت و نشان‌دهندهٔ اعتماد کادر فنی به مهارت‌های فنی و رهبری او بود.
آرمیخو تا سال ۲۰۲۲ به‌عنوان بازیکن در باشگاه کولو-کولو باقی ماند و در نهایت در سال ۲۰۲۳ به‌صورت رسمی بازنشستگی خود را اعلام کرد.

## دوران مربیگری
پس از پایان دوران بازی، آرمیخو وارد عرصهٔ مربیگری شد و در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ به‌عنوان مربی دروازه‌بانان در کادر فنی لوئیس منا در تیم کولو-کولو فعالیت کرد.

او سپس به‌همراه منا به تیم ملی فوتبال زنان شیلی پیوست و در کادر فنی این تیم نیز حضور یافت؛ نقشی که نشان‌دهندهٔ اعتماد به تجربه و تخصص او در زمینهٔ دروازه‌بانی بود. او در این نقش، مسئول آماده‌سازی و ارتقای عملکرد دروازه‌بانان تیم ملی بود و نقش کلیدی در توسعهٔ تکنیکی و تاکتیکی این بازیکنان ایفا کرد. حضور او در این سمت، بخشی از روند حرفه‌ای شدن ساختار فنی تیم ملی زنان شیلی محسوب می‌شود و نشان از تلاش برای بهره‌گیری از دانش بازیکنان باتجربه در قالب کادر فنی دارد.

## زندگی شخصی
آرمیخو در هجده‌سالگی در یکی از شعبه‌های مک‌دونالدز مشغول به‌کار بود؛ تجربه‌ای که به گفتهٔ خودش به او درس‌هایی از سخت‌کوشی و استقلال آموخت.

او بعدها در رشتهٔ پودیاتری تحصیل کرد و به‌عنوان متخصص درمان اختلالات پا، مدرک خود را دریافت نمود؛ مسیری که بیانگر علاقه‌اش به سلامت جسمانی و تمایلش به رشد در زمینه‌هایی فراتر از ورزش حرفه‌ای است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال زن اهل شیلی
رده:دروازه‌بانان زن فوتبال
رده:زادگان ۱۹۸۷ (میلادی)
دوست مرده من زوئی

***دوست مرده من زوئی*** (به انگلیسی: My Dead Friend Zoe) یک فیلم جنگی کمدی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی کایل هاسمن-استوکس با بازی سنیکا مارتین-گرین، ناتالی مورالس، گلوریا روبن، اوتکارش آمبودکار، مورگان فریمن، و اد هریس است. فیلمنامه با الهام از یک داستان واقعی، یک کهنه سرباز ارتش ایالات متحده در افغانستان - به لطف حضور بهترین دوستش از ارتش - با پدربزرگ کهنه سرباز ویتنام و مشاورش درگیر است.

این فیلم در ۹ مارس ۲۰۲۴ در جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد و در ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد.

## داستان
مریت، یک کهنه‌سرباز زن از جنگ افغانستان، پس از بازگشت به آمریکا، با مشکلات روحی ناشی از جنگ دست‌وپنجه نرم می‌کند. او که هنوز درگیر خاطرات و ارتباطی مرموز با دوست صمیمی و ازدست‌رفته‌اش در ارتش است، تصمیم می‌گیرد به خانهٔ قدیمی خانوادگی‌شان در کنار دریاچه پناه ببرد. اما در آنجا با پدربزرگش، دیل، که خود کهنه‌سربازی از جنگ ویتنام است، روبه‌رو می‌شود.

دیل، مردی سخت‌گیر و پر از خاطرات تلخ جنگ، در ابتدا با مریت دچار تنش و اختلاف می‌شود. اما به مرور، هر دو درمی‌یابند که زخم‌هایشان شباهت زیادی به هم دارند. در این میان، دکتر کول، روان‌شناسی کهنه‌کار، تلاش می‌کند تا به مریت در کنار آمدن با گذشته‌اش کمک کند. در گروه‌درمانی، دیگر کهنه‌سربازان نیز داستان‌های تلخ خود را بازگو می‌کنند و به مریت در یافتن آرامش و کنار آمدن با خاطرات جنگ یاری می‌رسانند.

## بازخوردها
* در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از رای ۶۵ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷٫۷ از ۱۰ مثبت است.
* در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس رای ۱۵ منتقد، امتیاز ۷۸ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «به طور کلی مطلوب» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌های زوج هنری زن آمریکایی
رده:فیلم‌های درباره کهنه‌سربازان
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در اورگن
ژیان‌مرغ سبیلچه‌ای رخ‌مرمری

**ژیان‌مرغ سبیلچه‌ای رخ‌مرمری**  گونه‌ای از پرندگان گنجشک‌سان از تیرهٔ ژیان‌مرزغان است که در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود.

## منابع

رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۷۴ (میلادی)
رده:پرندگان شمال آند
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
لینا سادلر

**لینا کلوگ سادلر** (;  – ) پزشک، جراح، متخصص زنان و زایمان و طرفدار اصلاح نژاد آمریکایی بود که به عنوان یکی از پیشگامان حوزه سلامت زنان شناخته می‌شد. او در وِت پرِری، شهرستان کالهون، میشیگان متولد شد و پس از اتمام تحصیلات ادبی، ابتدا به تدریس پرداخت و سپس وارد حرفه پرستاری شد.

## اوایل زندگی و تحصیل
سادلر در طول دوران حرفه‌ای خود به عنوان متخصص زنان و زایمان در بیمارستان کلمبوس و بیمارستان کودکان مموریال فعالیت می‌کرد. او عضو برجسته کالج جراحان آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا و انجمن بین‌المللی زنان پزشک بود و به عنوان معاون مدیر مؤسسه تحقیقات و تشخیص شیکاگو خدمت می‌کرد. از دیگر نقش‌های مهم او می‌توان به بنیانگذاری انجمن زنان پزشک آمریکا اشاره کرد که در سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۲۶ به عنوان دبیر و در سال ۱۹۳۴ به عنوان رئیس این انجمن فعالیت داشت.

در سال‌های ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶، سادلر به ترتیب به عنوان رئیس بخش رفاه کودک فدراسیون زنان ایلینوی و رئیس بخش بهداشت عمومی و رفاه کودک ایالت ایلینوی منصوب شد. او در این سمت‌ها نقش کلیدی در ایجاد همکاری بین چهار سازمان بزرگ ایالتی شامل انجمن پزشکی ایالت ایلینوی، انجمن دندانپزشکی ایالت ایلینوی، اداره بهداشت عمومی ایالت و فدراسیون زنان ایلینوی ایفا کرد. سادلر همچنین در سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ ریاست انجمن زنان پزشک شیکاگو را بر عهده داشت و عضو چندین سازمان معتبر پزشکی و اجتماعی دیگر بود.

در دوران تحصیل پرستاری، سادلر با ویلیام اس. سادلر آشنا شد و در ۱۸۹۷ با او ازدواج کرد. این زوج به دلیل علاقه مشترک به مسائل بهداشتی، به تحصیل در پزشکی روی آوردند و هر دو در سال ۱۹۰۶ با رتبه‌های ممتاز از کالج پزشکی مبلغین آمریکایی فارغ‌التحصیل شدند. آن‌ها به مدت بیست سال در مأموریت‌های نجات کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم در شیکاگو و سانفرانسیسکو خدمت کردند و لنا به ویژه به زنان زندانی در زندان‌های شیکاگو خدمات ارائه می‌داد.

سادلر در دهه ۱۹۲۰ تاریخچه زنان پزشک در ایلینوی را تهیه کرد و نظرسنجی‌ای از قابله‌های شیکاگو تحت حمایت اداره بهداشت شیکاگو انجام داد. او همچنین اولین گروه از دوستان را در خانه‌شان گرد هم آورد که بعدها به نام فوروم شناخته شدند و این جلسات منجر به نگارش مقالات کتاب اورانشیا شد. در سال ۱۹۲۸، سادلر به همراه خانواده‌اش برای تحصیلات تکمیلی به پاریس سفر کرد. روزنامه شیکاگو تریبون در ۲۲ ژانویه ۱۹۲۸ در مقاله‌ای با عنوان «تاریخچه باشگاه زنان نشان‌دهنده خدمات به شهر است»، از او به همراه جین آدامز به عنوان اعضای برجسته باشگاه زنان شیکاگو نام برد.

دکتر برتا ون هوسن، جراح پتیکوات میشیگان، به یاد می‌آورد: «در سال ۱۸۹۲، شیکاگو و طبابت آنقدر برای من جدید بود که حتی از مبارزه ای که زنان پزشکی در آن زمان برای نمایندگی در نمایشگاه جهانی کلمبیا به راه انداختند، آگاه نبودم. وقتی دکتر سارا هکت استیونسون متوجه شد که هیچ‌یک از زنان فوق‌العاده او را در کنار هم جمع می‌کند. و موفق به گرفتن اعتبار دولتی برای نمایشگاه یک بیمارستان زنان شد. ساختمانی ساخته شد که در آن پزشکان زن کمک‌های اولیه را انجام دادند و هزاران بیمار را مداوا کردند… چهل سال بعد، زمانی که مقدمات قرن پیشرفت به پایان رسید، زنان پزشکی دوباره کنار گذاشته شدند.»

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اهالی شهرستان کلهون، میشیگان
رده:پزشکان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایالتی ایلینوی
رده:درگذشتگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۵ (میلادی)
ژیان‌مرغ سبیلچه‌ای عینکی

**ژیان‌مرغ سبیلچه‌ای عینکی**  گونه‌ای از پرندگان گنجشک‌سان از تیرهٔ ژیان‌مرغان است که در بولیوی، کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می‌شود.

## منابع

رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۷۳ (میلادی)
رده:پرندگان یونگاس
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
سرنجی کوچک

**سرنجی کوچک**  یک پرنده گنجشک‌سان کوچک است. این سرنجی در مناطق گرمسیری جنوب آسیا از شبه‌قاره هند در شرق تا اندونزی یافت می‌شود.

## منابع

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۷۶۶ (میلادی)
رده:پرندگان جنوب آسیا
رده:پرندگان جنوب شرق آسیا
رده:سرنجی‌ها
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
رده:گونه‌های جانوری نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
سرنجی ریزه

**سرنجی ریزه** ، که همچنین به عنوان **سرنجی فلورس** شناخته می‌شود، گونه‌ای از پرندگان از تیرهٔ سنگ‌چشم-کوکویان (Campephagidae) و بومی اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.

## منابع

رده:پرندگان بوم‌زاد اندونزی
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۸۶ (میلادی)
رده:پرندگان جزایر سوندای کوچک
رده:پرندگان جزیره فلورس
رده:سرنجی‌ها
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
لوسیل تیزدیل-کورتی

**لوسیل تیزدیل-کورتی** (;  – ) پزشک و جراح اطفال کانادایی بود که از سال ۱۹۶۱ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۶ در اوگاندا خدمت کرد. او با وجود مشکلات فراوان از جمله جنگ داخلی و همه‌گیری ایدز، به همراه همسرش یک بیمارستان دانشگاهی در شمال اوگاندا تأسیس کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون رتبهٔ عضو نشان کانادا شده است.

## زندگی‌نامه
لوسیل تیزدیل در ۳۰ ژانویه ۱۹۲۹ در مونترال، کبک به دنیا آمد و چهارمین فرزند از هفت فرزند خانواده بود. پدرش قصابی سخاوتمند در محله کارگرنشین شرق مونترال بود.

در سال ۱۹۴۱ وارد دبیرستان کاتولیک شد که متعلق به یکی از اولین جوامع راهبه‌های کانادا بود و به آموزش اختصاص داشت. پس از شنیدن سخنان برخی راهبه‌هایی که در چین به عنوان مبلغ مذهبی فعالیت می‌کردند، در ۱۲ سالگی تصمیم گرفت پزشک «در هند شرقی» شود.

در سال ۱۹۵۰ با دریافت بورسیه تحصیلی وارد دانشکده پزشکی دانشگاه مونترال شد. از بین ۱۱۰ دانشجوی کلاس او، تنها ۱۰ نفر زن بودند که هشت نفر از آن‌ها پس از سال اول به تحصیل ادامه دادند. او در سال ۱۹۵۵ با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد و دوره انترنی خود را در مرکز بیمارستانی دانشگاهی سنت-ژوستین مونترال، یک مرکز بهداشتی دانشگاهی مخصوص کودکان و زنان باردار وابسته به دانشگاه مونترال گذراند.

در دوران انترنی با پزشک ایتالیایی، پیرو کورتی آشنا شد که در حال گذراندن دوره تخصص پزشکی کودکان از دانشگاه پاویا (ایتالیا) بود و دو دوره کارآموزی (۱۹۵۶–۱۹۵۵ و ۱۹۵۸–۱۹۵۷) در بیمارستان سنت ژوستین داشت. هر دو پزشک آرزوی کار در جایی که بیشترین نیاز را دارد، داشتند. اما همان‌طور که کورتی گفته بود: «او همیشه بیش از حد مشغول کار بود.»

پس از پایان انترنی، در سال ۱۹۵۸ در مدرسه فوق‌تخصص جراحی اطفال ثبت‌نام کرد. دو سال اول را در بیمارستان مایزونوو و اوتل-دیو مونترال گذراند. برای گذراندن دوره نهایی کارآموزی در خارج از کشور به چند بیمارستان در ایالات متحده درخواست داد اما رد شد. به گفته زندگینامه‌نویس او، میشل آرسنو، برخی صراحتاً گفتند که به این دلیل است که او زن است.

در سال ۱۹۶۰ برای گذراندن سال آخر کارآموزی به فرانسه رفت و در بیمارستان لا کونسپسیون مارسی مشغول به کار شد.

## اوگاندا
در حین کار در مارسی، لوسیل تیزدیل کارت پستالی برای پیرو کورتی فرستاد و از او دعوت کرد تا به دیدارش بیاید. پس از بازدید از چند مکان امیدوارکننده در آفریقا و هند، پیرو کورتی تصمیم گرفته بود در یک بیمارستان کوچک ۳۰ تختخوابی مبلغین مذهبی نزدیک گولو (شمال اوگاندا) کار کند. او در حال آماده‌سازی اولین محموله تجهیزات پزشکی بود که قرار بود توسط نیروی هوایی ایتالیا که در مأموریت سازمان ملل در کنگو شرکت داشت، حمل شود. پیرو از لوسیل دعوت کرد تا «فقط برای چند ماه» با او برود تا فعالیت جراحی را آغاز کنند. او فقط می‌توانست هزینه سفر و سیگارهایش را بپردازد. لوسیل پذیرفت و با همان هواپیمای نیروی هوایی ایتالیا به اوگاندا سفر کرد.

پس از ورود به اوگاندا در سال ۱۹۶۱، لوسیل ملزم به دریافت مجوز پزشکی شد اما متوجه شد که ابتدا باید دو ماه دوره انترنی را بگذراند. او را به یکی از جراحان بیمارستان دانشگاهی مولایگو پایتخت معرفی کردند که پس از مصاحبه، به او اجازه داد مستقیم به لاکور برود. این جراح دکتر دنیس پارسونز بورکیت بود که اولین بار سرطان کودکان را که به نام او لنفوم بورکیت نامیده می‌شود، توصیف و مطالعه کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:جراحان زن
رده:درگذشتگان ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:شهروندان ایتالیا از طریق تغییر تابعیت
ما ثیدا

**ما ثیدا** (برمه‌ای: မသီတာ؛ متولد ۲ سپتامبر ۱۹۶۶) جراح، نویسنده، فعال حقوق بشر و زندانی سابق عقیدتی اهل میانمار است. او با نام مستعار «سوراگامیکا» به معنای «مسافر شجاع» آثار خود را منتشر کرده است. در میانمار، ثیدا به عنوان یک روشنفکر پیشرو شناخته می‌شود که کتاب‌هایش به وضعیت سیاسی کشور می‌پردازد. او سردبیر مجله ماهانه جوانان و یک هفته‌نامه برمه‌ای بوده و همچنین به عنوان جراح در بیمارستان رایگان مسلمانان که خدمات رایگان به فقرا ارائه می‌دهد، فعالیت کرده است. او در سال ۲۰۱۶ جایزه «ایجادگر صلح» را از بنیاد کتابخانه واسلاو هاول دریافت کرد.

## زندگی و آثار
ما ثیدا در اوایل دهه ۱۹۸۰ در رشته پزشکی تحصیل کرد و مدرک جراحی گرفت، همچنین از جوانی به نویسندگی پرداخت. او گفته است: «می‌خواستم نویسنده شوم چون می‌خواستم آنچه را در اطرافم می‌بینم، مثل فقر، با دیگران به اشتراک بگذارم.» علاقه او به مراقبت‌های بهداشتی پس از بیماری در کودکی شکل گرفت.

در اکتبر ۱۹۹۳، او به ۲۰ سال زندان در زندان اینسین به اتهام «به خطر انداختن صلح عمومی، برقراری ارتباط با سازمان‌های غیرقانونی و توزیع ادبیات غیرقانونی» محکوم شد. در واقع، او از آنگ سان سو چی، برنده جایزه نوبل و بنیانگذار حزب اصلی اپوزیسیون در برمه، حمایت فعال می‌کرد. او نزدیک به شش سال در شرایط نامناسب و اغلب در سلول انفرادی زندانی بود و در این مدت به سل مبتلا شد بدون آنکه دسترسی مناسبی به مراقبت‌های پزشکی داشته باشد. در این مدت چندین جایزه بین‌المللی حقوق بشر از جمله جایزه حقوق بشر ریبوک (۱۹۹۶) و جایزه آزادی نوشتن پن/باربارا گلداسمیت (۱۹۹۶) به او اهدا شد. ما ثیدا گفته است: «اگر مدیتیشن ویپاسانا (مراقبه بودایی) نبود، نمی‌توانستم بر مشکلات بی‌شماری که در زندان با آن‌ها روبرو شدم، غلبه کنم.» در سال ۱۹۹۹، او پس از پنج سال، شش ماه و شش روز زندان، به «دلایل بشردوستانه» آزاد شد. آزادی او نتیجه وخامت وضعیت سلامتی، افزایش فشارهای سیاسی و تلاش سازمان‌های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل و انجمن جهانی قلم بود. او بعدها ریاست پن میانمار را بر عهده گرفت.

از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰، او به عنوان پژوهشگر پروژه نویسندگان بین‌المللی در دانشگاه براون و پژوهشگر مؤسسه مطالعات پیشرفته ردکلیف در دانشگاه هاروارد در ایالات متحده زندگی کرد.

اولین کتاب او با عنوان «آفتابگردان» فقط در سال ۱۹۹۹ در برمه منتشر شد، چرا که در اوایل دهه ۱۹۹۰ انتشار بین‌المللی آن ممنوع شده بود. این کتاب استدلال می‌کند که مردم برمه انتظارات زیادی از سو چی، نماد دموکراسی دارند که او را به «زندان تشویق‌ها» تبدیل کرده است. کتاب «نقشه راه» (۲۰۱۲) داستانی تخیلی بر اساس وقایع سیاسی برمه از ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۹ است. کتاب «سانچونگ، اینسین، هاروارد» به زبان میانماری یک زندگینامه خودنوشت است که همان‌طور از عنوانش پیداست، دربارهٔ زندگی اولیه او در سانچونگ، زندان در اینسین و دوران اقامت در ایالات متحده است.

در ژوئیه ۲۰۱۶، ترجمه انگلیسی خاطرات زندان او با عنوان «زندانی عقیده: گام‌های من در اینسین» توسط انتشارات سیلکورم در تایلند منتشر شد.

او در سال ۲۰۱۶ جایزه «ایجادگر صلح» را از بنیاد کتابخانه واسلاو هاول برای ارزش‌های بشردوستانه و تحمل آزار و اذیت ناعادلانه به خاطر باورهایش دریافت کرد. در همان سال، او در هشتاد و دومین کنگره بین‌المللی پن در گالیسیا، اسپانیا به هیئت مدیره پن بین‌الملل انتخاب شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان برنامه بین‌المللی نوشتن
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:زندانیان عقیدتی عفو بین‌الملل زندانی‌شده توسط میانمار
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل برمه
رده:فعالان حقوق بشر اهل برمه
رده:قربانیان نقض حقوق بشر
رده:نویسندگان اهل برمه
آنیتا دمتریو

**آنیتا دیمیتریو** (زبان یونانی: Αννίτα Δημητρίου؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۵) سیاستمدار اهل قبرس است که از ژوئن ۲۰۲۱ رئیس مجلس نمایندگان قبرس و از مارس ۲۰۲۳ رئیس ائتلاف دموکراتیک (DISY) است. نقش دوم عملاً او را به عنوان رهبر اپوزیسیون در برابر دولت کنونی نیکوس خریستودولیدیس تعیین می‌کند.

او نخستین زن و جوان‌ترین فردی است که تاکنون هر یک از این دو سمت عالی را در اختیار داشته است. دیمیتریو همچنین از سال ۲۰۱۶ نمایندهٔ حوزهٔ ناحیه لارناکا در مجلس نمایندگان قبرس است.

## زندگی و تحصیلات
دیمیتریو در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۵ در روستای ترولوی، ناحیه لارناکا زاده شد.  
او در سال ۲۰۰۷ با مدرک کارشناسی علوم اجتماعی و سیاسی از دانشگاه قبرس فارغ‌التحصیل شد و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در روابط بین‌الملل و مطالعات اروپایی از دانشگاه کنت دریافت کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی لارناکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کنت
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
استلا کیریاکیدس

**استلا کیریاکیدو** (, ؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۶) روان‌شناس و سیاست‌مدار قبرسی از حزب محافظه‌کار ائتلاف دموکراتیک است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان کمیسر بهداشت و ایمنی غذایی اروپا فعالیت می‌کند. او نخستین فرد اهل قبرس و سومین زن بود که به ریاست مجمع پارلمانی شورای اروپا رسید.

## زندگی و تحصیلات
کیریاکیدو در نیکوزیا زاده شد. او مدرک کارشناسی روان‌شناسی خود را از دانشگاه ریدینگ و کارشناسی ارشد در زمینهٔ ناسازگاری کودکان را از دانشگاه ویکتوریای منچستر دریافت کرد.

## فعالیت حرفه‌ای
کیریاکیدو از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۶ در وزارت بهداشت (قبرس) به عنوان روان‌شناس بالینی در بخش روان‌پزشکی کودک و نوجوان فعالیت داشت.

در سال ۱۹۹۹، کیریاکیدو به عنوان رئیس نخستین جنبش سرطان پستان در قبرس انتخاب شد.
از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، ریاست اروپا دونا را بر عهده داشت.
در سال ۲۰۱۶، به ریاست کمیتهٔ ملی استراتژی سرطان منصوب شد.
استلا کیریاکیدو همچنین در فهرست «۱۰۰ زن تأثیرگذار در حوزهٔ سرطان‌شناسی» از سوی OncoDaily معرفی شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای مجلس نمایندگان (قبرس)
رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ریدینگ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه منچستر
رده:روان‌شناسان زن
رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:کمیسرهای زن اتحادیه اروپا
آندروئولا واسیلیو

**آندروئولا واسیلیو** (؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۴۳) سیاست‌مدار اهل قبرس و اتحادیه اروپا است. او از مارس ۲۰۰۸ تا فوریهٔ ۲۰۱۰ کمیسر بهداشت اتحادیه اروپا و سپس تا نوامبر ۲۰۱۴ کمیسر آموزش، فرهنگ، چندزبانگی و امور جوانان اروپا بود. واسیلیو در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی، به‌ویژه در چارچوب سازمان ملل و اتحادیه اروپا بسیار فعال بوده است. او در قبرس مسئولیت‌های مهمی را برعهده داشته و عضو هیئت‌مدیره شرکت‌های متعدد دولتی و خصوصی بوده است.

## حرفهٔ حقوقی
واسیلیو در پافوس زاده شد.
او بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در میدل تمپل (انجمن حقوقی) در لندن در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد، و سپس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ در چتم هاوس (بریتانیا) به تحصیل در روابط بین‌الملل پرداخت.
در سال ۱۹۶۸ به قبرس بازگشت و به وکالت پرداخت، و هم‌زمان مشاور حقوقی استاندارد چارترد و سپس بانک قبرس شد. او همچنین عضو هیئت‌مدیرهٔ چندین شرکت بود.
در سال ۱۹۸۸، با انتخاب همسرش گیورگیوس واسیلیو به عنوان رئیس‌جمهور قبرس، به فعالیت حقوقی خود پایان داد.

## فعالیت سیاسی
واسیلیو بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ به عنوان بانوی اول قبرس ایفای نقش کرد.

او در سال ۱۹۹۶ به نمایندگی مجلس نمایندگان قبرس از طرف جنبش دموکرات‌های متحد انتخاب شد و در سال ۲۰۰۱ نیز دوباره برگزیده شد و تا سال ۲۰۰۶ در این مقام ماند.
در این مدت، او عضو کمیتهٔ امور اروپایی و کمیتهٔ مشترک پارلمانی قبرس و اتحادیه اروپا بود.
او همچنین نمایندهٔ علی‌البدل قبرس در کنوانسیون آینده اتحادیه اروپا بود که مسئول تدوین عهدنامه قانون اساسی اتحادیه اروپا بود.

## جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب بزرگ از نشان مدنی آلفونسو ایکس حکیم شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای مجلس نمایندگان (قبرس)
رده:افراد زنده
رده:افراد یونانی-قبرسی‌تبار
رده:زادگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:کمیسرهای زن اتحادیه اروپا
ماره وینت

**ماره وینت** (زادهٔ **ماره مند**؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۱۰ مه ۲۰۲۰) هنرمند گرافیک اهل استونی بود. در آثارش، وینت بیشتر «منظرهٔ آرمانی» را به تصویر می‌کشید.

## زندگی
وینت در تالین به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۱ از دبیرستان نهم فارغ‌التحصیل شد.
او از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ در آکادمی هنرهای استونی تحصیل کرد و در رشتهٔ هنر شیشه فارغ‌التحصیل شد.
او از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ به عنوان معلم هنر دبیرستان در تالین کار کرد، سپس به عنوان هنرمند مستقل فعالیت داشت.
از سال ۱۹۷۳ عضو اتحادیه هنرمندان استونی بود.

او با جوهر و طراحی با مداد کار می‌کرد و از سال ۱۹۷۲ بیشتر بر لیتوگرافی تمرکز داشت.
در آثار ماره وینت از نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۶۰ و آغاز دههٔ ۱۹۷۰، سبکی پدید آمد که با تضاد سیاه‌وسفید طراحی‌ها شناخته می‌شود و در آن، رنگ حضوری مشروط دارد.

او در سال ۲۰۱۵ مفتخر به دریافت نشان ستاره سفید درجهٔ چهارم شد.

## جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سفید درجه چهارم شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:دانش‌آموختگان آکادمی هنرهای استونی
رده:درگذشتگان ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان نشان ستاره سفید، کلاس ۵
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل استونی
رده:هنرمندان سده ۲۰ (میلادی) اهل استونی
رده:هنرمندان سده ۲۱ (میلادی) اهل استونی
کریستیینا اهین

**کریستیینا اِهین** (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۷) شاعر، مترجم، خواننده و ترانه‌سرای اهل استونی است.

اِهین در دانشگاه تارتو در رشته زبان‌شناسی تحصیل کرد و در زمینه فولکلور تخصص دارد. او در سال ۲۰۰۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته زبان استونیایی و فولکلور تطبیقی از همین دانشگاه دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه کارشناسی ارشد او «امکان‌های تفسیر لید (موسیقی)‌های کهن و نوین استونی از دیدگاه زنانه-مذهبی» بود. او همچنین به‌عنوان معلم در مدرسه وودیا فعالیت داشته است.

اِهین سابقهٔ خوانندگی در گروه موسیقی سینیمانیسیله را دارد و از سال ۲۰۱۲ به بعد، عضو گروه Naised Köögis (به انگلیسی: «زنان در آشپزخانه») بوده است. دیگر اعضای گروه عبارت‌اند از: کاترین لایدری، سوفیا یونز و کایری لیوو. او نمایندهٔ استونی در رویداد ماهواره‌ای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن بود که با عنوان «پارناسوس شعر» از ۲۶ ژوئن تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ برگزار شد.

از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶، اِهین استاد هنرهای آزاد در دانشگاه تارتو بود.

## زندگی شخصی
کریستیینا اِهین دختر آندرس اِهین و لی سپل است. او پسری به نام «هانس» دارد.

همسر او موسیقیدان سیلور سپ است (:et). آن‌ها دختری به نام «لویکه» دارند که در سال ۲۰۱۶ متولد شد.

کریستیینا اِهین پیرو مذهب بومی استونی، یعنی مااوسک است.

## جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سفید درجه چهارم شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی رپلا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تارتو
رده:دریافت‌کنندگان نشان ستاره سفید، کلاس ۴
رده:زادگان ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل استونی
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل استونی
رده:شاعران سده ۲۱ (میلادی) اهل استونی
رده:مترجمان اهل استونی
رده:مترجمان سده ۲۱ (میلادی)
سسکیا آلوسالو

**ساسکیا الوسالو** (زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۹۴) اسکیت‌باز سرعت اهل استونی است. الوسالو نمایندهٔ استونی در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در شهرستان پیونگ‌چانگ بود.

در جام جهانی فصل ۲۰۱۷/۱۸ در کلگری، الوسالو بهترین نتیجهٔ دوران حرفه‌ای خود را تا آن زمان کسب کرد؛ جایی که در رقابت شروع گروهی به مقام چهارم رسید. او از همان ابتدا حمله کرد و از گروه اصلی فاصله گرفت، تا اینکه سه ورزشکار دیگر، از جمله کلودیا پکشتاین که در نهایت قهرمان شد، به او رسیدند و از او پیشی گرفتند.

الوسالو پرچمدار استونی در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ بود.

او چندین رکورد ملی را در اختیار دارد.

در اوت ۲۰۲۱، با وجود اینکه در حال آماده‌سازی برای شرکت در المپیک زمستانی ۲۰۲۲ در پکن بود، اعلام کرد که از دنیای اسکیت سرعت خداحافظی می‌کند. او گفت که می‌خواهد بیشتر بر زندگی شخصی خود تمرکز کند و دیگر توان تحمل فشارهای جسمانی این ورزش را ندارد. در کنار تحصیل در رشته فیزیوتراپی در دانشگاه تارتو، او مدرک مربیگری نیز دریافت کرده است تا در آینده در این زمینه فعالیت کند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اسکیت‌بازان سرعت در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
اینگرید نیل

**اینگرید نیل** (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۸) یک بازیکن تنیس حرفه‌ای آمریکایی-استونیایی است. او در بخش دو نفره تخصص دارد و تاکنون چهار عنوان قهرمانی در تور دبلیو تی ای و سه عنوان در مسابقات WTA 125 کسب کرده است. همچنین، او دو عنوان انفرادی و سیزده عنوان دو نفره در تور جهانی تنیس زنان آی‌تی‌اف به دست آورده است. در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، او به بهترین رتبه دوران حرفه‌ای خود یعنی شماره ۳۳ در رتبه‌بندی WTA بخش دو نفره رسید.

## زندگی شخصی
مادربزرگ او استونیایی‌تبار است و در طول جنگ جهانی دوم از سارما به ایالات متحده مهاجرت کرده است.

در سال ۲۰۱۷، سایت tennisrecruiting.net اینگرید نیل را به‌عنوان نفر اول در بین دانشجویان ورودی جدید تنیس در ایالات متحده معرفی کرد. او در دانشگاه فلوریدا تحصیل کرد. نیل به‌عنوان تنها دانشجوی سال اول در تیم تنیس زنان گیترز، موفق شد در دیدار نهایی مسابقات ملی داخل سالن در برابر تنیس زنانه تار هیلز کارولینای شمالی و همچنین در فینال مسابقات ملی NCAA در مقابل استنفورد، پیروزی تیم را تضمین کند.

## دوران حرفه‌ای
### ۲۰۱۵: نخستین حضور در رقابت‌های بزرگ
اینگرید نیل با قهرمانی در مسابقات دونفره نوجوانان ایالات متحده در سال ۲۰۱۵، از سوی اتحادیه تنیس ایالات متحده یک وایلد کارت برای حضور در جدول دونفره اوپن آمریکا دریافت کرد. او همراه با ترنادو آلیشیا بلک در دور نخست پیروز شدند. با این حال، به دلیل مقررات آن زمان در خصوص حفظ شرایط حضور در رقابت‌های تنیس دانشگاهی، اجازه دریافت جایزه مالی این رقابت را نداشتند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد آمریکایی استونیایی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:اهالی اویستر بی، نیویورک
رده:تنیس‌بازان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:ورزشکاران اهل برادنتون، فلوریدا
ماریا شیمیونوف

**ماریا شیمیونوف** (؛ زادهٔ در کروتوشین، لهستان) جراح پیوند و دانشمند لهستانی است. او به دلیل رهبری تیمی متشکل از هشت جراح در انجام اولین پیوند تقریباً کامل صورت در ایالات متحده در کلینیک کلیولند در سال ۲۰۰۸ شناخته می‌شود. این عمل که ۲۲ ساعت به طول انجامید، بر روی کانی کالپ، زن ۴۵ ساله اهل اوهایو که در سال ۲۰۰۴ بر اثر شلیک گلوله از فاصله نزدیک دچار نقص شدید صورت شده بود، انجام شد.

سیمیونوف تا سال ۲۰۱۴ در کلیولند فعالیت می‌کرد تا اینکه به عنوان استاد ارتوپدی و مدیر تحقیقات میکروجراحی در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو منصوب شد و تا امروز در این سمت مشغول به کار است. او به عنوان یکی از پیشگامان جهانی در زمینه بهبود بازسازی اعصاب و توسعه روش‌های سرکوب حداقلی سیستم ایمنی پس از پیوند شناخته می‌شود.

## تحصیلات
سیمیونوف که در سال ۱۹۵۰ در کروتوشین لهستان متولد شد، مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۷۴ از آکادمی پزشکی پوزنان دریافت کرد و دوره رزیدنتی ارتوپدی را در همان شهر به پایان رساند. او در سال ۱۹۸۵ دکترای میکروجراحی و در سال ۱۹۹۲ درجه «هابیلیتاسیون» در علوم پزشکی را از همین مؤسسه کسب کرد. در سال ۲۰۰۷، لخ کاچینسکی، رئیس‌جمهور لهستان، عنوان پروفسور را به او اعطا کرد. تخصص‌های او شامل میکروجراحی، جراحی دست، جراحی اعصاب محیطی، پیوند و تحقیقات میکروجراحی است.

## حرفه پزشکی
دکتر سیمیونوف در سال ۱۹۹۰ به عنوان استاد مشاور جراحی در دانشگاه یوتا فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۹۵ به عنوان مدیر تحقیقات جراحی پلاستیک و رئیس آموزش میکروجراحی در بخش جراحی پلاستیک کلینیک کلیولند منصوب شد و تا سال ۲۰۱۳ در این سمت خدمت کرد. در سال ۲۰۰۵ به عنوان استاد جراحی در دانشکده پزشکی لرنر کلینیک کلیولند وابسته به دانشگاه کیس وسترن رزرو منصوب شد.

در سال ۲۰۰۳، سیمیونوف اولین پیوند صورت را روی موش‌ها با موفقیت انجام داد که راه را برای اولین پیوند صورت انسانی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ هموار کرد. در همان سال، او به عنوان استاد جراحی در دانشگاه علوم پزشکی کارول مارچینکوفسکی در پوزنان لهستان منصوب شد. او رئیس انجمن آمریکایی پیوند ترمیمی است و سابقه ریاست انجمن بین‌المللی پیوند دست و بافت مرکب و انجمن آمریکایی اعصاب محیطی را دارد. همچنین عضو کنسرسیوم بازیابی جنگجویان است که تیمی متشکل از دانشگاه و صنعت برای توسعه درمان‌های جدید برای سربازان مجروح فعالیت می‌کند

## جوایز و افتخارات
سیمیونوف نشان صلیب فرماندهی شایستگی جمهوری لهستان را برای مشارکت در توسعه میکروجراحی و پزشکی پیوند دریافت کرده است. او دو بار در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ جایزه جیمز بارت براون برای بهترین مقاله در مجله جراحی پلاستیک را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۱ جایزه فولکرت بلزیر در پیوند را برای کار بر روی پیوند و تحمل ایمنی در ششمین کنگره انجمن بین‌المللی اشتراک اعضا به دست آورد. از دیگر افتخارات او می‌توان به، جایزه تحقیقاتی لرنر کلینیک کلیولند برای تعالی در تحقیقات پیوند (۲۰۰۹)، نشان شایستگی لهستان (۲۰۰۹)، صلیب فرماندهی احیای لهستان از رئیس‌جمهور لهستان (۲۰۰۹)، محقق بالینی سال انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (۲۰۱۰)، جایزه دستاورد برجسته در تحقیقات بالینی از بنیاد آموزشی جراحی پلاستیک (۲۰۱۰)، مدال ساپینتی سات از وزارت آموزش لهستان (۲۰۱۲)، جایزه ملی علوم کازیمیر فانک (۲۰۱۳) و دکترای افتخاری از دانشگاه علوم پزشکی پوزنان (۲۰۱۳) اشاره کرد. در مه ۲۰۲۰، نام سیمیونوف در فهرست «قدرت‌های علمی» تایمز قرار گرفت. 

## منابع

رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو
رده:افراد زنده
رده:اهالی شیکر هیتس، اوهایو
رده:زادگان ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:لهستانی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا