ژول دو بلوسویل

**ژول دو بلوسویل** ();  – اوت ۱۸۳۳) یک افسر نیروی دریایی، جغرافی‌دان و کاوشگر اهل فرانسه بود. او که در سال ۱۸۰۲ متولد شده بود، در سن ۱۶ سالگی به نیروی دریایی فرانسه پیوست. از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۵، او در مأموریتی شرکت کرد که به کاوش در اقیانوس آرام پرداخت و در پایان آن، کره زمین را دور زد. او در اوت ۱۸۳۳، در حالی که فرماندهی مأموریت اعزامی خود به شمالگان را بر عهده داشت، ناپدید شد.

## اوایل زندگی
ژول پوره دو بلوسویل در ۲۹ ژوئیه ۱۸۰۲ در روآن، نرماندی، به عنوان فرزند یک ویکنت متولد شد. او برادر بزرگتری داشت که بعدها این عنوان را به ارث برد. او به خوبی تحصیل کرد و به اخترشناسی و جانورشناسی علاقه داشت. او در سال ۱۸۱۸ به نیروی دریایی فرانسه پیوست و به عنوان افسر، در مأموریتی به هند غربی با کشتی *رایور* (Railleur) شرکت کرد.

در اوت ۱۸۲۲، بلوسویل به عنوان ناوبان در مأموریت لویی ایزیدور دوپره با کشتی ''لا کوکیل'' برای کاوش در اقیانوس آرام جنوبی انتخاب شد. با حضور ستوان ژول دومون دورویل که به دلیل نقش در کشف مجسمه ونوس میلو شهرت داشت، به عنوان نفر دوم مأموریت، هدف این بود که به چندین جزیره در منطقه سفر کرده و بررسی‌های هیدروگرافی (آب‌نگاری) و قوم‌شناسی انجام دهند. حضور بلوسویل در کشتی *لا کوکیل* به دلیل نفوذ پدرش بود که با وزیر نیروی دریایی، دوک کلرمون-تونر، آشنایی داشت.

## کاوش در اقیانوس آرام
این مأموریت در ۱۰ اوت ۱۸۲۲ از تولون به سمت آمریکای جنوبی حرکت کرد. پس از توقف در برزیل و جزایر فالکلند، فرانسوی‌ها در ۳۱ دسامبر ۱۸۲۲ از دماغه هورن گذشتند و در امتداد سواحل تا پرو پیش رفتند و بررسی‌های هیدروگرافی انجام دادند. آن‌ها در مه ۱۸۲۳ به تاهیتی رسیدند و در خلیج ماتاوای لنگر انداختند، جایی که بلوسویل کارهای نقشه‌برداری هیدروگرافی خود را آغاز کرد. در زمان اقامت در تاهیتی، بلوسویل با ناخدا جان دیبز از کشتی تجاری *اندور* (Endeavour) آشنا شد. او به همراه دیبز به مائوپیتی سفر کرد تا نقشه آن را برای مأموریت تهیه کند. در آنجا او نمونه‌ای از یک پرنده به نام شهریارک مائوپیتی را جمع‌آوری کرد که مدت کوتاهی پس از آن منقرض شد.

مأموریت به سمت تونگا، جزایر سلیمان، جزیره تیمور و استرالیا ادامه یافت و در ژانویه ۱۸۲۴ به آنجا رسید. در زمان اقامت در سیدنی استرالیا، بلوسویل توسط توماس بریزبن، فرماندار نیو ساوت ولز، دعوت شد تا در رصدخانه تازه‌تاسیس او کار کند. آن‌ها سپس به نیوزیلند رفتند و در آوریل ۱۸۲۴ به خلیج جزایر رسیدند، جایی که بلوسویل کارهای نقشه‌برداری را انجام داد و مناطق داخلی را کاوش کرد. در طول اقامت در نیوزیلند، او با رئیس قبیله مائوری، هونگی هیکا، ملاقات کرد و تکنیک‌های کشاورزی مهاجران را مورد بررسی قرار داد.

با ترک نیوزیلند در ۱۷ آوریل ۱۸۲۴، بازدید از جزایر گیلبرت و الیس و جزایر کارولین انجام شد که شامل کشف جزایر نقشه‌برداری‌نشده قبلی یعنی آب‌سنگ حلقوی موکیل و لوساپ بود و سپس مأموریت به سمت هند شرقی هلند حرکت کرد. آن‌ها در سپتامبر ۱۸۲۴ راه بازگشت به خانه را پیش گرفتند و در مارس ۱۸۲۵ به مارسی رسیدند، بدون اینکه در طول کل مأموریت تلفاتی داشته باشند. در طول این سفر، دوپره یکی از جزایر در مجمع‌الجزایر شوتن در نزدیکی گینه نو را به نام بلوسویل نام‌گذاری کرد، اگرچه امروزه دیگر با این نام شناخته نمی‌شود.

مدت کوتاهی پس از بازگشت مأموریت، دورویل پیشنهادی برای سفری دیگر به دور دنیا به وزیر نیروی دریایی ارائه داد. پس از پذیرش این پیشنهاد، او از بلوسویل دعوت کرد تا به او بپیوندد، اما با پاسخ منفی روبرو شد. در عوض، بلوسویل روی تعدادی از انتشارات کار کرد؛ او در تهیه اطلسی از مناظر و پرتره‌ها مشارکت داشت و گزارشی دربارهٔ نیوزیلند نوشت که در سال ۱۸۲۶ منتشر شد. گزارش‌های بیشتری دربارهٔ امکان‌سنجی ایجاد مستعمره فرانسوی در نیوزیلند ارائه داد که آخرین آن‌ها در سال ۱۸۲۹ منتشر شد. او در این زمان به دریا بازگشته بود؛ در سال ۱۸۲۷، او به عنوان بخشی از یک مأموریت علمی با کشتی *شورت* (Chevrette) به هند و میانمار سفر کرد و سال بعد، با ارتقا به درجه ستوانی، یک مأموریت هیدروگرافی با کشتی *آلاکریت* (Alacrity) در دریای مدیترانه انجام داد. او در اشغال الجزایر در سال ۱۸۳۰ حضور داشت.

## اواخر زندگی
بندانگشتی|کشتی جنگی فرانسوی ''لیلوآز''
در سال ۱۸۳۳، بلوسویل درخواستی برای انجام یک مأموریت کاوش در شمالگان ارائه داد که به درستی تأیید شد. او به عنوان فرمانده کشتی *لیلوآز* حرکت کرد و راهی گرینلند شد، جایی که نقشه‌برداری‌هایی را در امتداد سواحل شرقی انجام داد. کشتی او آسیب دید و او برای تعمیرات به ایسلند رفت. پس از پایان کار، او دوباره به سمت گرینلند حرکت کرد. مأموریت او پس از آن ناپدید شد و آخرین باری که دیده شد در ۱۵ اوت ۱۸۳۳ بود. در سال‌های بعد، سه مأموریت اعزامی برای یافتن او و ۸۳ نفر دیگر از خدمه‌اش سازماندهی شد اما هیچ اثری یافت نشد. در ژانویه ۱۸۴۶، گزارش شد که کشتی *لیلوآز* در وانیکورو در جزایر سلیمان غرق شده است. این گزارش بعدها به دلیل اشتباه بودن رد شد، با توجه به آخرین محل مشاهده کشتی و مکان فرضی غرق شدن.

یاد بلوسویل در نام ساحل بلوسویل گرامی داشته شده است که بخشی از خط ساحلی جنوب شرقی گرینلند بین آب‌دره کانگرلوسوآک و دماغه بروستر است. برادر او که یک مورخ بود، بعدها زندگی‌نامه‌ای از او نوشت.

## جستارهای وابسته
* سفرهای علمی اروپایی و آمریکایی

## یادداشت‌ها
**پانویس‌ها**

**ارجاعات**

## منابع

* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* دانشنامه زندگی‌نامه استرالیا به‌صورت آنلاین

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افسران نیروی دریایی فرانسه
رده:جغرافی‌دانان اهل فرانسه
رده:درگذشتگان ۱۸۳۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۰۲ (میلادی)
رده:کاوشگران اقیانوس آرام اهل فرانسه
رده:کاوشگران شمالگان