ادموندو گونزالس

**ادموندو گونزالِس اوروتیا** (به اسپانیایی: Edmundo González Urrutia؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۴۹) یک سیاستمدار، تحلیل‌گر، دیپلمات و از چهره‌های اپوزیسیون ونزوئلا است. گونزالس، که عضو ائتلاف سیاسی بستر وحدت است، نامزد این ائتلاف در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا (۲۰۲۴) بود.

پس از اعلام پیروزی نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور فعلی، در برابر گونزالس توسط دولت ونزوئلا، یک بحران سیاسی ملی و بین‌المللی درگرفت. تحلیل‌گران استدلال کردند که نتایج اعلام شده بر اساس آرای واقعی ریخته شده نبود. واکنش‌های جامعه بین‌المللی به انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا متفاوت بود: کشورهای دموکراتیک از جمله ایالات متحده آمریکا، بیشتر کشورهای اروپایی و برخی کشورهای آمریکای لاتین (مانند آرژانتین، پرو و اروگوئه) نتایج رسمی را رد کرده و گونزالس را به عنوان برنده انتخابات به رسمیت شناختند، در حالی که تعدادی از دولت‌های اقتدارگرا از جمله روسیه، چین، ایران، کره شمالی و کوبا مادورو را به عنوان پیروز به رسمیت شناختند. مادورو از قدرت کناره‌گیری نکرد و در عوض از دادگاه عالی ونزوئلا (TSJ)، که متشکل از قضات وفادار به او بود، خواست تا نتایج را تأیید کند و آن‌ها نیز این کار را کردند. حکم بازداشت برای گونزالس به اتهام «غصب وظایف، جعل اسناد عمومی، تحریک به نافرمانی از قانون، توطئه و تبانی» صادر شد؛ او در اسپانیا پناهندگی دریافت کرد و در ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ ونزوئلا را ترک کرد. در دسامبر ۲۰۲۴، او به همراه ماریا کورینا ماچادو برنده جایزه ساخاروف شد. گونزالس پیش‌تر به عنوان سفیر ونزوئلا در آرژانتین و الجزایر خدمت کرده است. او همچنین عضو هیئت تحریریه نشریه *ال ناسیونال (ونزوئلا)* است.

## اوایل زندگی و تحصیلات
گونزالس در سال ۱۹۴۹ در لا ویکتوریا، آراگوآ به دنیا آمد. پدرش معلم و صاحب یک کسب‌وکار کوچک بود. او مدرک خود را در رشته مطالعات بین‌المللی از دانشگاه مرکزی ونزوئلا و مدرک کارشناسی ارشد در روابط بین‌الملل را در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه امریکن در ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.

## زندگی شخصی
گونزالس از سال ۱۹۷۳ با مرسدس مارینا لوپز اونسوئتا (دندانپزشک، متولد ۱۹۴۹) ازدواج کرده است. آن‌ها دو دختر به نام‌های ماریانا دل کارمن (متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۶) و کارولینا (متولد ۴ ژانویه ۱۹۸۰ در واشینگتن، دی.سی.) دارند، و چهار نوه دارند.

## فعالیت دیپلماتیک
[چپ|بندانگشتی|240px|گونزالس (سمت راست) در ۶ سپتامبر ۱۹۹۴ در ''لا کاسونا''، در نشستی بین رئیس‌جمهوران [رافائل کالدرا و ارنستو سمپر، زمانی که او یک مقام وزارت امور خارجه ونزوئلا بود.]]
گونزالس فعالیت دیپلماتیک خود را با کار در وزارت امور خارجه ونزوئلا آغاز کرد. او پیش از خدمت به عنوان دبیر اول سفیر ونزوئلا در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۸، در السالوادور و بلژیک پست داشت.

از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳، گونزالس به عنوان سفیر ونزوئلا در الجزایر خدمت کرد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹ مدیر کل سیاست بین‌الملل در وزارت امور خارجه بود. در نوامبر ۱۹۹۸، گونزالس در کنار رئیس‌جمهور تازه منصوب شده ونزوئلا، هوگو چاوز، وارد آرژانتین شد و استوارنامه خود را برای خدمت به عنوان سفیر ارائه داد. او در آرژانتین، ورود ونزوئلا به مرکوسور را ترویج کرد. دوره تصدی او به عنوان سفیر در آرژانتین در ژوئیه ۲۰۰۲ به پایان رسید.

## فعالیت سیاسی
از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵، گونزالس نماینده بین‌المللی ائتلاف سیاسی اپوزیسیون، یعنی میزگرد اتحاد دموکراتیک (MUD) بود. در دهه ۲۰۲۰، گونزالس رئیس ائتلاف سیاسی اپوزیسیون، یعنی بستر وحدت، که جانشین MUD است، شد.

### نامزدی ریاست‌جمهوری

#### پیش‌زمینه
پس از آنکه شورای ملی انتخابات ونزوئلا (CNE)، ماریا کورینا ماچادو—که در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری بستر وحدت پیروز شده بود—را برای تصدی پست سیاسی در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا (۲۰۲۴) فاقد صلاحیت اعلام کرد و کاندیدای جایگزین ماچادو، یعنی کورینا یوریس، با مشکلاتی روبرو شد که مانع از ثبت نام او گردید، گونزالس به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری ائتلاف بستر وحدت معرفی شد. در ۲۰ آوریل، مانوئل روسالس، دیگر نامزد مهم اپوزیسیون، نامزدی خود را به حالت تعلیق درآورد و از گونزالس حمایت کرد. در ۲۶ مارس ۲۰۲۴، CNE تأیید کرد که گونزالس نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ است.

#### برنامه انتخاباتی
گونزالس در آوریل ۲۰۲۴ در مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرانسه اظهار داشت: «ونزوئلا باید کشمکش‌ها، حملات سیاسی و رویارویی‌های داخلی را کنار بگذارد.» او نامزدی خود را به عنوان «کمک من به وحدت» توجیه کرد. گونزالس همچنان از ماریا کورینا ماچادو به عنوان «رهبر اپوزیسیون» یاد می‌کند. گونزالس هدف خود را «متحد کردن ونزوئلایی‌ها و بازگشت تبعیدیان سیاسی» عنوان کرد.

#### نتایج انتخابات

به گزارش ساندی تایمز گونزالس به‌طور گسترده به عنوان برنده قانونی انتخاباتی مورد مناقشه شناخته شد. بی‌بی‌سی و گاردین گزارش دادند که پرو اولین کشوری بود که در ۳۰ ژوئیه گونزالس را به عنوان رئیس‌جمهور منتخب به رسمیت شناخت، بیانیه‌ای که بعداً توسط شورای وزیران پرو اصلاح شد. دینا بولوارته در ۶ سپتامبر تأکید کرد که موضع پرو تغییر نکرده است.

در ۱ اوت، آنتونی بلینکن اعلام کرد که «شواهد زیادی» وجود دارد که گونزالس برنده انتخابات شده است. در ۲ اوت، آرژانتین او را به عنوان رئیس‌جمهور منتخب به رسمیت شناخت، همچنین کاستاریکا نیز پیروزی او را به رسمیت شناخت. تا ۴ اوت، اکوادور و پاناما نیز پیروزی او را به رسمیت شناختند. مادورو نتایج را نپذیرفت و از دادگاه عالی وفادار به خود خواست تا نتایج را تأیید کند. در ۲۲ اوت، همان‌طور که انتظار می‌رفت، TSJ پیروزی مادورو را «معتبر» توصیف کرد.

### تبعید در اسپانیا
حکم بازداشت برای گونزالس در ۲ سپتامبر صادر شد. او تا ۵ سپتامبر مخفیانه در سفارت هلند پناه گرفت، و در ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ با پروازی از نیروی هوایی اسپانیا ونزوئلا را ترک کرد. همسرش نیز او را همراهی کرد. گونزالس در ۲۴ اکتبر برنده جایزه ساخاروف شد.

## دیدگاه‌های سیاسی
گونزالس به عنوان یک فرد میانه‌رو توصیف شده است. او بارها از مذاکره با مادورو پشتیبانی کرده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد بحران‌زده در ونزوئلا
رده:افراد زنده
رده:افراد ونزوئلایی اسپانیایی‌تبار
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه امریکن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه مرکزی ونزوئلا
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)