توافق قاهره (۱۹۶۹)

**توافق قاهره** یا **پیمان قاهره**، توافقی بود که در ۲ نوامبر ۱۹۶۹ طی مذاکرات بین یاسر عرفات و فرمانده ارتش لبنان، ژنرال امیل بوستانی، حاصل شد. جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، به میانجیگری در این توافق کمک کرد.

## شرایط
اگرچه متن این توافق هرگز منتشر نشد، اما نسخه‌ای غیررسمی از آن در روزنامه لبنانی *[[النهار]]* در ۲۰ آوریل ۱۹۷۰ منتشر شد. طبق این توافق، حضور و فعالیت‌های چریک‌های فلسطینی در جنوب شرقی لبنان توسط مقامات لبنانی تحمل و تنظیم می‌شد.

بر اساس این توافق، ۱۶ اردوگاه آنروا در لبنان، که محل سکونت ۳۰۰۰۰۰ پناهنده فلسطینی بود، از حوزه قضایی اداره دوم ارتش لبنان خارج و تحت نظارت فرماندهی مبارزه مسلحانه فلسطین قرار گرفت. اگرچه این اردوگاه‌ها تحت حاکمیت لبنان باقی ماندند، اما این بدان معنا بود که پس از سال ۱۹۶۹، آنها به یک پایگاه مردمی کلیدی برای جنبش چریکی تبدیل شدند.

این توافق همچنین حق فلسطینی‌های لبنان را برای شرکت در مبارزه مسلحانه تثبیت کرد. به فلسطینی‌ها کنترل قانونی بر اردوگاه‌های پناهندگان در لبنان و حق حمله به اسرائیل از جنوب لبنان اعطا شد. در حالی که این اساساً فقط رسمیت بخشیدن به وضعیت موجود بود، به حضور چریک‌های فلسطینی در جنوب، اقتدار و آزادی بلامنازع اعطا کرد. این ترکیب، که با توجیه اخلاقی انقلاب، سلاح و مردانگی تقویت می‌شد، نگرشی را در میان شبه‌نظامیان پرورش داد که باعث شد آنها به سختی وجود دهقانان فروتن را که در زمینی که اکنون میدان نبرد چریک‌ها بود، کار می‌کردند، بپذیرند. چریک‌ها به سرعت کنترل منطقه مرزی را به دست گرفتند.

سازمان آزادی‌بخش فلسطین بعداً عملاً دولتی در لبنان تأسیس کرد.

## جنگ داخلی لبنان
دخالت فلسطینی‌ها در لبنان در اوایل دهه ۱۹۷۰، به ویژه پس از سپتامبر سیاه در اردن، افزایش یافت. در نهایت، ارتش لبنان در محدود کردن حوزه‌های فعالیت سازمان آزادی‌بخش فلسطین ناتوان شد. در آوریل ۱۹۷۵، جنگ داخلی لبنان بین سازمان آزادی‌بخش فلسطین و مسیحیان در لبنان آغاز شد. چند ماه بعد، جنبش ملی چپ‌گرای لبنان به نفع سازمان آزادی‌بخش فلسطین وارد این درگیری شد.

پس از موفقیت‌های نظامی این اتحاد، سلیمان فرنجیه، رئیس‌جمهور راست‌گرای مارونی، از سوریه خواست تا مداخله کند. سپس سازمان آزادیبخش فلسطین به جنوب عقب‌نشینی کرد اما به عملیات چریکی در مرز لبنان و اسرائیل ادامه داد که منجر به حمله اسرائیل در مارس ۱۹۷۸ شد.

## ابطال
در ژوئن ۱۹۸۷، امین جمیل، رئیس‌جمهور لبنان، قانونی را برای لغو توافق قاهره با سازمان آزادی‌بخش فلسطین امضا کرد. این قانون ابتدا توسط حسین الحسینی، رئیس مجلس، تهیه و در ۲۱ مه ۱۹۸۷ توسط مجلس نمایندگان لبنان تصویب شد و توسط نخست‌وزیر سلیم الحص امضا شد.

## جستارهای وابسته
* توافق طائف

## پانویس

## منابع

* Cobban, Helena (1984). *The Palestinian Liberation Organisation: People, Power, and Politics*. Cambridge: Cambridge University Press. 
* Federal Research Division (2004). *Lebanon: A Country Study*. Kessinger Publishing. 
* Kushner, Harvey, W. (2003). *Encyclopedia of Terrorism*. Sage Publications. 
* Roeder, Philip G. & Rothchild, Donald S. (2005). *Sustainable Peace: Power and Democracy After Civil Wars*. Cornell University Press. 
* Rubenberg, Cheryl A. (1986). *Israel and the American National Interest: A Critical Examination*. University of Illinois Press. 
* Solh, Raghid el- (2004). *Lebanon and Arabism*. I.B.Tauris. 
* Weinberger, Naomi Joy (1986). *Syrian Intervention in Lebanon: The 1975-76 Civil War*. New York, NY: Oxford University Press. 
* Weisburd, Arthur (1997). *Use of Force: The Practice of States, 1945-1991*. Penn State Press. 

رده:اسناد ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:جنگ داخلی لبنان
رده:روابط فلسطین و مصر
رده:روابط لبنان و فلسطین
رده:روابط لبنان و مصر