دادگاه کوکولو

**دادگاه کوکولو** محاکمه‌ای بود علیه کامورا، یک سازمان جنایی مشابه مافیا در ناحیهٔ کامپانیا و شهر ناپل ایتالیا. جلسات این دادگاه از ۱۱ مارس ۱۹۱۱ در ویتربو آغاز شد و حکم نهایی در ۸ ژوئیه ۱۹۱۲ صادر گردید. هدف رسمی دادگاه، محاکمهٔ متهمان به قتل جنارو کوکولو – یکی از رهبران کامورا – و همسرش در سال ۱۹۰۶ بود. اما بازپرس اصلی، کاپیتان کارابینیری، کارلو فابرونی، این دادگاه را به محاکمه‌ای سراسری علیه کل کامورا تبدیل کرد تا «ضربهٔ نهایی» را به این سازمان وارد کند.

پس از ۱۷ ماه، دادگاه در ۸ ژوئیه ۱۹۱۲ با صدور حکم گناهکاری علیه ۴۷ متهم پایان یافت که ۲۷ نفر از آن‌ها از سران کامورا بودند. مجموع محکومیت‌ها ۳۵۴ سال زندان بود. انریکو آلفانو، متهم اصلی و رهبر ادعایی کامورا، به ۳۰ سال زندان محکوم شد. این دادگاه پرهیاهو و طولانی، توجه بسیاری از رسانه‌ها و افکار عمومی را هم در ایتالیا و هم در ایالات متحده جلب کرد، از جمله روزنامهٔ پاته. در سال ۱۹۲۷، شاهد اصلی پرونده شهادت‌های خود را پس گرفت، اما نخست‌وزیر وقت ایتالیا، بنیتو موسولینی، اجازهٔ تجدیدنظر را صادر نکرد.

## قتل جنارو کوکولو
در ۶ ژوئن ۱۹۰۶، جسد خون‌آلود جنارو کوکولو – یکی از چهره‌های معروف کامورا – در سواحل تورّ دل گریکو یافت شد، و ساعاتی بعد جسد همسرش، ماریا کوتینی، در منزل‌شان در ناپل کشف گردید. هر دو با ضربات متعدد چاقو کشته شده بودند. گزارشات معاصر حاکی است که جنارو کوکولو به همکاری با مأموران انتظامی متهم شده بود و برخی شواهد نشان می‌داد او برای کاهش نفوذ برخی سران کامورا قصد افشاگری داشت.

پلیس محلی ناپل ابتدا تعداد قابل توجهی مظنون دستگیر کرد، از جمله افراد مرتبط با کامورا که همان شب حوالی محل قتل دیده شده بودند. اما به‌علت کمبود شواهد مستقیم و اختلاف میان واحدهای قضایی، پرونده وارد بن‌بست شد. پس از چند هفته، مسئولیت پرونده به کاپیتان کارلو فابرونی واگذار گردید؛ فابرونی که به عنوان مأمور کارابینیری باور داشت این قتل می‌تواند نقطهٔ عطفی برای ضربه به ساختار کامورا باشد. او تیمی ویژه تشکیل داد و روند تحقیق را با فشار و تهدید بازجویی‌ها پیش برد. این تغییر مسیر در روند تحقیق باعث شد برخی منتقدان ادعا کنند که پرونده با انگیزهٔ سیاسی جلو رفته است.

## روند دادگاه
بندانگشتی|محاکمه کوئوکولو در ویتربو 12-1911
جلسات دادگاه در ویتربو – به‌دور از ناپل و فشار احتمالی کامورا – برگزار شد. رسیدگی از ۱۱ مارس ۱۹۱۱ آغاز شد و بیش از ۱۷ ماه طول کشید. در طول این مدت، ۴۲ جلسهٔ اصلی و صدها ساعت استماع برگزار گردید.

دادستانی استدلال می‌کرد که قتل کوکولو به دستور مستقیم انریکو آلفانو، رئیس وقت کامورا، انجام شده است. در مقابل، وکلای مدافع مدعی بودند که پرونده بر پایهٔ شهادت‌های مشکوک بنا شده است. اصلی‌ترین شاهد، رافائله پالیزی (که بعدها معروف شد به «رافائلو»)، شهادت داد که شخصاً مکالمات میان آلفانو و قاتلان را شنیده است. این شهادت، اساس پرونده محسوب می‌شد.

## محکومیت‌ها
در ۸ ژوئیه ۱۹۱۲، پس از ۱۷ ماه دادرسی، هیئت منصفه ۴۷ متهم را گناهکار شناخت. از این میان، ۲۷ نفر از اعضای برجستهٔ کامورا بودند. مجموع احکام به ۳۵۴ سال زندان رسید. 

انریکو آلفانو، رهبر ادعایی سازمان، به ۳۰ سال حبس محکوم شد. سایر متهمان نیز به احکام سنگین زندان، از ۱۰ تا ۲۵ سال، محکوم گردیدند. این حکم در رسانه‌ها به‌عنوان «پایان کامورا» توصیف شد، هرچند که در عمل، سازمان به‌طور کامل نابود نشد و بعدها دوباره قدرت گرفت.

## پیامدها
محاکمهٔ کوکولو به‌عنوان یکی از نخستین تلاش‌های گستردهٔ دولت ایتالیا برای مقابلهٔ مستقیم با مافیای محلی شناخته می‌شود. این دادگاه در سطح جهانی توجه زیادی برانگیخت و روزنامه‌های اروپایی و آمریکایی آن را با جزئیات دنبال کردند. فیلم‌های خبری پاته نیوز نیز صحنه‌هایی از جلسات را ثبت کردند.

بااین‌حال، در سال ۱۹۲۷ شاهد اصلی پرونده اعترافات خود را پس گرفت و اظهار کرد که تحت فشار پلیس شهادت داده بود. با وجود این، نخست‌وزیر وقت ایتالیا، بنییتو موسولینی، اجازهٔ برگزاری دادگاه تجدیدنظر را صادر نکرد و احکام همچنان پابرجا ماند.

## منابع

* 
* 
* 
* مقالهٔ ''نیویورک تایمز''، ۵ مارس ۱۹۱۱
* مقالهٔ ''نیویورک تایمز''، ۹ ژوئیه ۱۹۱۲
* مقالهٔ ''نیویورک تریبیون''، ۹ ژوئیه ۱۹۱۲
* موزهٔ جرم‌شناسی – پروندهٔ کوکولو

رده:تاریخ جرایم سازمان‌یافته
رده:سال‌های سرب (ایتالیا)