انزو وچارلی

**انزو وچارلی** (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسته نیروی هوایی ایتالیا است، که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ فرماندهی نیروی هوایی ایتالیا را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان بیست و نهمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایتالیا فعالیت می‌کرد.

## زندگی‌نامه
ژنرال انزو وچیارلی در کولفرو، ایتالیا زاده شد و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ در آکادمی هوانوردی تحصیل کرد و در رشته علوم هوانوردی از دانشگاه ناپل فدریکو دوم و در رشته علوم بین‌الملل و دیپلماتیک از دانشگاه تریسته فارغ‌التحصیل شد.

او گواهینامه خلبانی خود را از پایگاه نیروی هوایی لفلین در تگزاس و مدرک خلبانی جنگنده خود را از پایگاه نیروی هوایی هالومن در نیومکزیکو دریافت کرد. او در دوره‌های مختلفی مانند دوره عادی و دوره عالی مدرسه جنگ هوایی در فلورانس، کالج جنگ هوایی در دانشگاه هوایی (نیروی هوایی آمریکا) در پایگاه نیروی هوایی ماکسول در آلاباما، دوره مدیریت منابع دفاعی در مدرسه تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی در مونتری، کالیفرنیا در مرکز مطالعات عالی تسلیحات - مدرسه نظامی در پاریس شرکت کرد.

وچیارلی یک خلبان جنگنده و رهگیر آموزش دیده است و در نیروی هوایی ایتالیا سمت‌هایی مانند فرمانده گروه نهم جنگنده در سال ۱۹۹۱ و گروه چهارم از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ را بر عهده داشت و در مجموع بیش از ۲۶۰۰ ساعت پرواز داشت که بیشتر وقت خود را صرف پرواز با هواپیمای لاکهید اف-۱۰۴ کرد. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹، او در بخش پرسنل ستاد نیروی هوایی مستقر بود و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴، در ستاد فرماندهی لجستیک نیروی هوایی خدمت کرد. او به عنوان معاون رئیس بخش سیاست تسلیحات بخش سوم به اداره ملی تسلیحات منصوب شد، جایی که او همچنین به عنوان نماینده ملی در آژانس دفاع اروپا و سازمان همکاری در تسلیحات فعالیت می‌کند. او همچنین «نامه قصد» را برای تحقق کلی بازسازی صنعت دفاع اروپا راه‌اندازی کرد.

وچیارلی همچنین به عنوان فرمانده نیروی هوایی ایتالیا در عراق در طول جنگ عراق در پایگاه هوایی نصیریه تحت چارچوب «عملیات بابل باستان» خدمت کرد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، او در سفارت ایتالیا در برلین به عنوان وابسته دفاع و نیروی هوایی با اعتبارنامه ثانویه برای هلند و دانمارک خدمت کرد.

او در طول عملیات طلوع اودیسه و عملیات «محافظ متحد» در لیبی، فرمانده فرماندهی نیروهای رزمی هوایی و رئیس ستاد فرماندهی عملیات هوایی شد. او از فوریه ۲۰۱۵ تا فوریه ۲۰۱۶ معاون رئیس ستاد دفاع شد و از مارس ۲۰۱۶ تا نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان رئیس ستاد نیروی هوایی ایتالیا منصوب شد. او در ۶ نوامبر ۲۰۱۸ توسط رئیس‌جمهور سرجیو ماتارلا به عنوان رئیس جدید ستاد دفاع منصوب و جایگزین ژنرال کلودیو گرازیانو شد که به عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو منصوب شده بود.

## تحصیلات و آموزش
او در دوره آکادمی نیروی هوایی - رسترو (۱۹۷۵) شرکت کرد و دارای مدرک علوم هوانوردی از دانشگاه فدریکو ناپل و علوم بین‌الملل و دیپلماتیک از دانشگاه تریسته است.

او گواهینامه خلبانی خود را در پایگاه نیروی هوایی لافلین، تگزاس و مدرک خلبانی جنگنده خود را در پایگاه نیروی هوایی هولومن، نیومکزیکو دریافت کرد. او همچنین در دوره‌های عادی و پیشرفته در مدرسه جنگ هوایی در فلورانس، کالج جنگ هوایی در دانشگاه هوایی در پایگاه نیروی هوایی ماکسول، آلاباما، دوره مدیریت منابع دفاعی در کالج تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی در مونتری، کالیفرنیا و سرا (جلسه اروپایی مدیران تسلیحات) در مرکز مطالعات سلاح‌های پیشرفته - مدرسه نظامی در پاریس شرکت کرد.

## فعالیت نظامی
او که خلبان جنگنده-رهگیر بود، مدت طولانی از دوران کاری خود را در گروستو گذراند، جایی که از سال ۱۹۸۱، سال انتصابش، تمام مأموریت‌های عملیاتی را انجام داد تا اینکه در سال ۱۹۹۱ فرمانده گروه نهم جنگنده و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ فرمانده بال چهارم شد و در مجموع بیش از ۲۶۰۰ ساعت پرواز، از جمله بیش از ۲۰۰۰ ساعت پرواز با هواپیمای اف-۱۰۴ را ثبت کرد.

از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹، در اداره اول ستاد کل نیروی هوایی، ابتدا به عنوان رئیس بخش مدیریت پرسنل و سپس به عنوان رئیس دفتر سازماندهی خدمت کرد. او همچنین در ستاد کل فرماندهی لجستیک، سمت‌های مدیریتی داشت و بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس دفتر برنامه‌ریزی عمومی، رئیس دفتر عملیات و معاون رئیس ستاد خدمت کرد.

در سال ۲۰۰۳، او فرماندهی اولین گروه نیروی هوایی در عراق را در پایگاه هوایی طلیل (ناصریه) بر عهده داشت. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، او به عنوان معاون رئیس اداره سوم - سیاست تسلیحاتی - در دبیرخانه کل دفاع خدمت کرد و همزمان به عنوان نماینده ملی در سازمان‌های کلیدی اروپایی مانند آژانس دفاعی اروپا، سازمان همکاری مشترک تسلیحاتی و نامه قصد که مسئول تدوین سیاست و سازماندهی مجدد صنعت دفاعی اروپا بودند، خدمت کرد.

از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، او به عنوان وابسته دفاع و نیروی هوایی در سفارت ایتالیا در برلین، با اعتبارنامه ثانویه برای هلند و دانمارک، خدمت کرد.

پس از بازگشت به ایتالیا، در سال ۲۰۱۰، او ابتدا به عنوان فرمانده نیروهای هوایی رزمی و سپس به عنوان رئیس ستاد فرماندهی اسکادران هوایی خدمت کرد، که همزمان با آغاز و اجرای عملیات‌های بین‌المللی «طلوع اودیسه» و «محافظ متحد» در لیبی بود.

او دوباره به دبیرخانه عمومی دفاع منتقل شد و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ به عنوان مدیر دپارتمان هماهنگی برنامه تسلیحات چهارم، با تخصص در زمینه خرید و نوسازی سیستم‌ها و مسئولیت توسعه برنامه‌های همکاری بین‌المللی خدمت کرد.

از فوریه ۲۰۱۵ تا مارس ۲۰۱۶، او به عنوان معاون رئیس ستاد دفاع خدمت کرد.

در ۲۱ مارس ۲۰۱۶، او به عنوان رئیس ستاد نیروی هوایی منصوب شد و از ۳۰ مارس ۲۰۱۶ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ خدمت کرد. علاوه بر این، در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷، او همچنین به عنوان عضو هیئت مدیره آژانس ملی ایمنی پرواز منصوب شد.

در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۸، شورای وزیران او را به عنوان رئیس جدید ستاد دفاع منصوب کرد که از ۶ نوامبر ۲۰۱۸ لازم‌الاجرا است. ژنرال آلبرتو روسو از ۳۱ اکتبر رئیس جدید ستاد نیروی هوایی بود. او در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ از سمت خود کناره‌گیری کرد و از خدمت فعال بازنشسته شد و دریاسالار جوزپه کاوو دراگونه جایگزین او شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تریسته
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه فدریکو دوم
رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:صلیب افسری نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
رده:نظامیان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نظامیان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:هوانوردان اهل ایتالیا