پیشرفت و توسعه

**پیشرفت و توسعه** (، *کیدما وِپیتوآخ*؛ ) یک حزب سیاسی عربی وابسته در اسرائیل بود که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد و تا ۸ مارس ۱۹۷۷ فعالیت داشت. این حزب از فهرست‌های اقماری عرب اسرائیلی به‌شمار می‌رفت که به حزب ماپای وابسته بود.

پیشرفت و توسعه پایگاه اصلی حمایتی خود را در منطقه جلیل داشت و در دوره‌های مختلف کنست حضور یافت. این حزب در نهایت با ادغام در فهرست متحد عرب منحل شد.

## تاریخچه
### تأسیس و انتخابات ۱۹۵۹
حزب پیشرفت و توسعه در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد و پایگاه حمایتی خود را از منطقه جلیل به دست آورد. همانند دیگر احزاب عرب اسرائیلی آن دوره، این حزب با حزب ماپای به رهبری داوید بن گوریون پیوند داشت. بن‌گوریون مشتاق بود عرب‌های اسرائیلی را در ساختار سیاسی کشور مشارکت دهد تا همزیستی مسالمت‌آمیز و سازنده یهودیان و اعراب را به اثبات رساند.

در انتخابات ۱۹۵۹ این حزب ۱٫۳ درصد آرا و دو کرسی را به دست آورد و پرطرفدارترین حزب عرب اسرائیلی در کنست شد. کرسی‌های حزب را احمد الدهر و الیاس نخله در اختیار گرفتند. به دلیل وابستگی به ماپای، حزب به ائتلاف حاکم پیوست.

### انتخابات ۱۹۶۱
در انتخابات ۱۹۶۱ حزب سهم آرای خود را به ۱٫۶ درصد افزایش داد، اما حزب همکاری و برادری با کسب ۱٫۹ درصد آرا جای آن را به عنوان محبوب‌ترین حزب عرب اسرائیلی گرفت. با وجود افزایش آرا، حزب همچنان تنها دو کرسی داشت که احمد الدهر و الیاس نخله آن‌ها را حفظ کردند. حزب در هر سه دولت ائتلافی دوره پنجم کنست مشارکت داشت.

### انتخابات ۱۹۶۵ و ادغام موقت
در انتخابات ۱۹۶۵ حزب سهم آرای خود را به ۱٫۹ درصد رساند و بار دیگر جایگاه محبوب‌ترین حزب عرب اسرائیلی را بازپس گرفت. حزب به دولت ائتلافی لوی اشکول پیوست. در این دوره سیف‌الدین الزعبی جایگزین احمد الدهر شد. الزعبی پیش‌تر نماینده کنست از فهرست دمکراتیک ناصره (در دوره نخست کنست) و فهرست دمکراتیک برای عرب‌های اسرائیلی (در دوره‌های دوم و سوم) بود.

در طول این دوره کنست، حزب به‌طور موقت با همکاری و برادری ادغام شد و حزب همکاری و توسعه را تشکیل داد، اما این اتحاد به‌زودی از هم پاشید. در اکتبر ۱۹۶۸ الیاس نخله از حزب جدا شد و حزب برادری یهودی-عربی را بنیان گذاشت، هرچند بعداً به عنوان عضو حزب همکاری و برادری به کنست بعدی راه یافت.

### انتخابات ۱۹۶۹
در انتخابات ۱۹۶۹ حزب محبوبیت خود را به ۲٫۱ درصد آرا افزایش داد، اما همچنان تنها دو کرسی به دست آورد. جبر معدی که پیش‌تر نماینده فهرست دمکراتیک برای عرب‌های اسرائیلی بود و پس از فروپاشی همکاری و توسعه از همکاری و برادری جدا شده و حزب دروزی را بنیان‌گذاری کرده بود، کرسی دوم را در اختیار گرفت. حزب در دولت ائتلافی گلدا مئیر مشارکت کرد.

در اکتبر ۱۹۷۱ جبر معدی به سمت معاون وزیر ارتباطات منصوب شد و به این ترتیب دومین عرب اسرائیلی شد که به عضویت کابینه اسرائیل درآمد.

### انتخابات ۱۹۷۳ و انحلال
در انتخابات ۱۹۷۳ سهم آرای حزب به ۱٫۴ درصد کاهش یافت، هرچند دو کرسی خود را حفظ کرد. حزب با وجود همسویی با حزب کارگر اسرائیل از دولت گلدا مئیر کنار گذاشته شد. اما پس از استعفای مئیر و تشکیل دولت هفدهم توسط اسحاق رابین، حزب دوباره به ائتلاف حاکم دعوت شد و جبر معدی سمت معاونت وزارت خود را بازیافت.

در طول این دوره کنست، حزب ابتدا به‌طور موقت بخشی از اتحاد شد و سپس با فهرست عربی برای بدویان و روستاییان ادغام شد و فهرست متحد عرب را در ۸ مارس ۱۹۷۷ تشکیل داد.

## عملکرد انتخاباتی

## نمایندگان شاخص
* **احمد الدهر** — نماینده کنست در دوره‌های چهارم تا ششم (۱۹۵۹–۱۹۶۵)
* **الیاس نخله** — نماینده کنست در دوره‌های چهارم تا ششم (۱۹۵۹–۱۹۶۸)
* **سیف‌الدین الزعبی** — نماینده کنست از دوره ششم (۱۹۶۵)
* **جبر معدی** — نماینده کنست و معاون وزیر ارتباطات (۱۹۷۱)

## منابع

## پیوند به بیرون
* تاریخچه حزب در وب‌گاه کنست

رده:حزب‌های منحل‌شده در اسرائیل
رده:حزب‌های عربی در اسرائیل
رده:حزب‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۹ (میلادی)
رده:حزب‌های منحل‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در اسرائیل