پیست درگ

**پیست درگ** () یا **پیست شتاب**، یک مسیر مسابقهٔ مستقیم و مخصوص مسابقهٔ شتاب است که خودروها و موتورسیکلت‌ها در آن از خط شروع ایستاده حرکت می‌کنند و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به خط پایان می‌رسند.

این پیست‌ها معمولاً سطح آسفالت یا بتنی دارند و طول‌شان استانداردهایی مثل یک‌چهارم مایل (حدود ۴۰۲ متر) یا یک‌هشتم مایل (حدود ۲۰۱ متر) است، هرچند بعضی مسابقات حرفه‌ای بر اساس مسافت ۱٬۰۰۰ فوت (حدود ۳۰۵ متر) برگزار می‌شود. مسابقه از یک شروع ایستاده آغاز می‌شود که اجازه می‌دهد سه عامل بر نتیجه مسابقه تأثیر بگذارند: زمان واکنش، نسبت توان به وزن و کشش.

در سر خط شروع پیست درگ، سیستم چراغی معروف به «درخت کریسمس» قرار دارد که شمارش معکوس برای آغاز مسابقه را نشان می‌دهد و زمان‌سنجی الکترونیکی حرکت خودرو از شروع تا پایان را ثبت می‌کند.

علاوه بر مسیر اصلی، پیست‌های درگ معمولاً منطقهٔ «شات‌دان» دارند که بعد از خط پایان قرار گرفته تا خودروها بتوانند با فاصلهٔ ایمن سرعت خود را کاهش دهند، و همچنین ناحیهٔ «واتر باکس» که رانندگان در آن قبل از شروع، حرارت لاستیک‌ها را افزایش می‌دهند تا کشش بهتری داشته باشند.

پیست‌های درگ در اصل برای مسابقه‌های شتاب طراحی شده‌اند، اما در کنار این مسابقات امکاناتی برای بازگشت خودروها به محل پارک و پیت هم دارند و در برخی کشورها به‌عنوان بخشی از ورزش‌های موتوری رسمی فعالیت می‌کنند.


پرونده:DragStrip Nitrolympics 2005.jpg|پیست شتاب هوکنهایمرینگ، ۲۰۰۵
پرونده:Dragstrip.jpg|نمایی از یک پیست شتاب. به چراغ‌های شمارش معکوس درخت کریسمس در مرکز دقت کنید.
پرونده:WIRDragStreetEliminators.jpg|خودروهای مسابقه درگ آماده برای مسابقه
پرونده:'AMC dragstrip 2001' meet in Cecil Maryland l.jpg|خودروهای شخصی در انتظار برای حرکت در پیست شتاب
پرونده:WIRDragSnowmobileProBike2.jpg|مسابقه اسنومبیل در برابر موتورسیکلت


## ویژگی‌ها
پیست شتاب تأسیساتی برای برگزاری رویدادهای شتاب خودرو و موتورسیکلت مانند مسابقه درگ است. اگرچه یک‌چهارم مایل (۱۳۲۰ فوت، ۴۰۲ متر) شناخته‌شده‌ترین معیار برای یک مسیر درگ است، اما بسیاری از پیست‌ها، مسیرهای یک‌هشتم مایلی (۲۰۱ متر) هستند و کلاس‌های برتر در مسابقات ۱۰۰۰ فوتی (۳۰۴٫۸ متر) رقابت می‌کنند.

پیست شتاب به صورت یک مسیر مسابقه مستقیم و اختصاصی است که معمولاً طول آن یک‌هشتم، ده فوت بلندتر از سه‌شانزدهم، یا یک‌چهارم مایل (۶۶۰/۱۰۰۰/۱۳۲۰ فوت، ۲۰۱/۳۰۴٫۸/۴۰۲ متر) است و یک «منطقه توقف» اضافی نیز دارد تا به وسایل نقلیه فضایی برای توقف پس از عبور از خط پایان بدهد. ویژگی‌های مشترک همچنین شامل یک «حوضچه آب» (water box) است که خودروها و موتورسیکلت‌ها برای تمیز کردن تایر و همچنین گرم کردن تایرهای خود جهت بهبود کشش، برن‌اوت را از آنجا شروع می‌کنند. مجموعه‌ای از چراغ‌ها موسوم به «درخت کریسمس» وجود دارد که برای شروع مسابقه شمارش معکوس انجام می‌دهد. همچنین لاین‌های بازگشت برای وسایل نقلیه وجود دارد تا از انتهای مسیر به محوطه پیت (pit area) بازگردند.

## الزامات تجهیزات وسیله نقلیه
مانند تمام ورزش‌های موتوری دیگر، مسابقات درگ نیز الزامات ایمنی بسیاری برای وسایل نقلیه شرکت‌کننده دارد. این موارد را می‌توان در کتاب قانون نهاد حاکم مربوطه یافت. اکثر قوانین تا زمانی که وسیله نقلیه از یک زمان مشخص، مانند ۱۰٫۹۹ ثانیه فراتر نرود، اعمال نمی‌شوند. این امر به هر کسی با یک خودروی تولید انبوه معمولی اجازه می‌دهد تا با هزینه بسیار کمی در مسابقه شرکت کند و مشارکت بسیاری از افرادی را که نمی‌توانند از عهده هزینه یک وسیله نقلیه مسابقه‌ای مناسب برآیند، تشویق می‌کند. تلاش‌های مردمی در درجه اول شامل خودروهای مسابقات براکت است. بسیاری از کلاس‌ها به رانندگان اجازه می‌دهند با خودروهای خیابانی خود رانندگی کرده و در یک رویداد شرکت کنند.

## مکان‌های پیست شتاب

## زمان‌های یک‌چهارم مایل
زمان‌های شتاب حتی بین وسایل نقلیه یکسان به دلیل عوامل بسیار متفاوت - تنظیم خودرو، ارتفاع، تفاوت‌های راننده/راکب، بار مفید، شرایط سطح پیست و شرایط جوی متفاوت است.

*یادداشت: رکوردهای نیترو فانی کار در  ثبت شده‌اند، که از سال ۲۰۰۸ در ایالات متحده توسط [[انجمن ملی هات راد|NHRA]]، در سال ۲۰۱۲ در سطح بین‌المللی توسط [[فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی]]، و در سال ۲۰۱۷ در استرالیا توسط [[انجمن بین‌المللی هات راد|IHRA]] به عنوان فاصله رسمی برای هر دو کلاس تاپ فیول و فانی کار در نهادهای مربوطه شناخته می‌شود.*

*تمام رکوردهای رسمی باید در طول همان دوره مسابقات با اختلاف یک درصد تکرار شوند تا مورد تأیید قرار گیرند. رکوردهای رسمی برای سرعت نهایی و زمان طی‌شده در دسته‌های خودروهای حرفه‌ای متفاوت است و تنها زمان طی‌شده (و سرعت مربوط به آن دور) فهرست شده است. مواردی وجود داشته که خودرویی سریع‌تر از رکورد رسمی حرکت کرده است، اما چون در طول همان مسابقه با اختلاف یک درصد پشتیبانی نشده، توسط NHRA, IHRA یا FIA به رسمیت شناخته نشده‌اند. رکورد تاپ فیول ذکر شده به عنوان آخرین رکورد یک‌چهارم مایل در IHRA پیش از تغییر قوانین در پایان فصل ۲۰۱۶–۱۷ است که فاصله تاپ فیول را به ۱۰۰۰ فوت کوتاه کرد.*

## منابع

*