مارکوس کریستینو فیوراوانتی

**مارکوس کریستینو فیوراوانتی** (۱۷۷۵–۱۸۶۲) یک جراح ایتالیایی بود که در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا خدمت می‌کرد و یکی از بنیانگذاران شهر سانتو آنتونیو دا پاترولها در ریو گرانده جنوبی، برزیل بود.

## زندگی‌نامه
فیوراوانتی در سال ۱۷۷۵ (یا ۱۷۷۹) در جزیره ایونی لفکادا، در جمهوری ونیز آن زمان، از فرانسیسکو آنجلو فیوراوانتی متولد شد. او در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل شد و به عنوان پزشک در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در جنگ‌های ناپلئونی خدمت کرد.

در سال ۱۸۰۳، هنگامی که به‌عنوان جراح بر عرشه کشتی HMS Seahorse خدمت می‌کرد، فرصتی برای پیاده شدن در بندری در سواحل برزیل یافت؛ بندری که در آن زمان با نام «دسترو» شناخته می‌شد و امروزه «فلوریانوپولیس» نام دارد. توقف او در این منطقه تنها یک ایستگاه کوتاه در مسیر دریانوردی به نظر می‌رسید، اما سرنوشت مسیر دیگری را برایش رقم زد. پس از آشنایی با شرایط سرزمین و مردمان محلی، تصمیم گرفت به‌جای ادامه خدمت صرف در ناوگان نظامی، آینده‌ای تازه برای خود برگزیند. او به شهر اوسوریو در ایالت ریو گرانده دو سول کوچ کرد و در همان‌جا ساکن شد. این انتخاب در حقیقت آغاز دگرگونی مهمی در زندگی او بود؛ چرا که از آن پس پیوندی عمیق با جنوب برزیل برقرار کرد و حضورش تأثیری پایدار بر جامعه و تحولات آن منطقه بر جای گذاشت.

در تاریخ ۱۷ ژوئن ۱۸۰۴، در شهر اوسوریو واقع در ایالت ریو گرانده دو سول برزیل، او با امرنسیانا ماریا از ژسوس خواکینا بیتنکورت ازدواج کرد. امرنسیانا دختر فرانسیسکو بیتنکورت و دونا آنا از ژسوس بود. این ازدواج در دفتر ثبت کلیسای Nossa Senhora da Conceição ثبت شده است، در کتاب شماره ۱، صفحه ۱۶ مربوط به ازدواج‌ها.

ثمره این ازدواج، یازده فرزند بود. نخستین فرزند آن‌ها، کاندیکا ایناسیا کریستینا فیوراوانتی، در ۱۵ مارس ۱۸۰۵ به دنیا آمد. پس از او، مارکوس کریستینو پاترولهنسه فیوراوانتی در سال ۱۸۰۷، آنسلمو کریستینو فیوراوانتی در ۱۸۱۱، آنتونیو آنژلو کریستینو فیوراوانتی در ۱۸۱۳، ماکسیمیلیا جونیا کریستینا فیوراوانتی در ۱۸۱۶، آناتاسیا فیوراوانتی در ۱۸۱۷، و لوئیزا فیوراوانتی در ۱۸۲۰ متولد شدند. فرزندان دیگر نیز در سال‌های بعدی به دنیا آمدند، و خانواده فیوراوانتی به یکی از خانواده‌های برجسته منطقه تبدیل شد. این نسل‌سازی، نقش مهمی در شکل‌گیری جامعه محلی و انتقال میراث فرهنگی و اجتماعی آن دوران ایفا کرد.

در ۷ دسامبر ۱۸۰۹، پس از قبولی در امتحانی در برزیل، گواهی جراح بودن او به رسمیت شناخته و تأیید شد.

بر اساس اسناد ثبت‌شده، در تاریخ ۳ آوریل ۱۸۱۱، فیوراوانتی یکی از بنیان‌گذاران شهر سانتو آنتونیو دا پاترویا در ایالت ریو گرانده دو سول برزیل بود. او در این شهر نخستین خانه دوطبقه را ساخت که نه‌تنها از نظر معماری در آن زمان بی‌سابقه بود، بلکه به‌عنوان نمادی از پیشرفت و استقرار دائمی در منطقه شناخته می‌شد. این خانه محل زندگی او و خانواده‌اش بود و تا سال ۱۸۵۶ در آن سکونت داشت.

در آن سال، فیوراوانتی تصمیم گرفت تمام دارایی‌های خود را در سانتو آنتونیو دا پاترویا بفروشد و به همراه خانواده‌اش به شهر سائو بورخا نقل مکان کند. این جابه‌جایی، نقطه عطفی در زندگی او بود و نشان‌دهنده مرحله‌ای جدید از فعالیت‌های اجتماعی و خانوادگی‌اش در منطقه‌ای دیگر از جنوب برزیل. نقش او در بنیان‌گذاری شهر و ساخت نخستین خانه دوطبقه، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ محلی برای او رقم زد و نامش را به‌عنوان یکی از چهره‌های تأثیرگذار در توسعه اولیه منطقه ثبت کرد.

او یک فواره به سبک باروک ساخت که وظیفه تأمین آب شهر را بر عهده داشت. این فواره نه‌تنها از نظر عملکردی اهمیت داشت، بلکه به‌عنوان نمادی از پیشرفت شهری و زیبایی‌شناسی معماری در آن دوران شناخته می‌شد. در سال ۱۸۲۶، زمانی که امپراتور دوم پدرو اول به همراه ارتش امپراتوری از شهر بازدید کرد و از این فواره آب نوشید، نشان سلطنتی امپراتوری برزیل بر آن نصب شد. این رویداد، فواره را به یک اثر تاریخی و نماد افتخار محلی تبدیل کرد که یادآور ارتباط مستقیم شهر با خاندان سلطنتی و تاریخ ملی برزیل است.

در سال ۱۸۳۷، مارکوس کریستینو فیوراوانتی با همسر دوم خود دونا کاندیکا گومز د آلمیدا ازدواج کرد و آنها فلوریسبلا کریستینا فیوراوانتی (متولد ۱۸۳۸) و سیپریانا گومز د آلمیدا فیوراوبانتی (۱۸۴۰) را منتشر کردند.

در ۲ ژوئیه ۱۸۵۴، فیوراوانتی مورد لطف امپراتور برزیل، دوم پدرو دوم، قرار گرفت و به مقام نشان گل سرخ مفتخر شد.

## مرگ
مارکوس کریستینو فیوراوانتی در تاریخ ۲۵ مارس ۱۸۵۹ در شهر سائو بورخا، ایالت ریو گرانده دو سول، برزیل، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. این واقعه در دفتر ثبت کلیسای سائو فرانسیسکو در سائو بورخا ثبت شده است. او یکی از چهره‌های برجسته مهاجران اولیه اروپا در جنوب برزیل بود که با فعالیت‌های اجتماعی، پزشکی و عمرانی خود، نقش مهمی در توسعه منطقه ایفا کرد. زندگی‌اش، از مهاجرت به برزیل تا مشارکت در بنیان‌گذاری شهرها و ساخت بناهای تاریخی، بازتابی از تعهد، پیشگامی و میراثی ماندگار در تاریخ محلی است.

مارکوس فیوراوانتی، جراح مهاجر ایتالیایی که در اوایل قرن نوزدهم در جنوب برزیل سکونت گزید، نه‌تنها در توسعه شهری و پزشکی منطقه نقش مهمی ایفا کرد، بلکه نسل‌های بعدی او نیز در تاریخ سیاسی و فرهنگی برزیل تأثیرگذار بودند. یکی از نوادگان برجسته او، ژوآئو نِویس دا فونتورا بود؛ سناتور، وزیر امور خارجه برزیل، و عضو آکادمی ادبیات برزیل که تا زمان درگذشتش در سال ۱۹۶۳، جایگاه مهمی در دیپلماسی و فرهنگ کشور داشت.

سلسله‌نسب مستقیم از خط نخست‌زادگی خانواده فیوراوانتی به شرح زیر ادامه می‌یابد:
* مارکوس کریستینو پاترولهنسه فیوراوانتی (متولد ۱۸۰۷)، پسر مارکوس فیوراوانتی
* پدر مارکوس کریستینو پاترولهنسه فیوراوانتی جونیور (متولد ۱۸۴۹)، که صاحب ۱۰ فرزند شد
* فرزند دوم او، آلبرتو فیوراوانتی (متولد ۱۸۷۳)، پدر
* آگوستو فیوراوانتی (متولد ۱۹۰۵)، پدر
* آلبرتو روزا فیوراوانتی (متولد ۱۹۴۲)، پدر
* لوئیس پیر آگوستو دا کروز فیوراوانتی (متولد ۱۹۶۳)، پدر
* آلبرتو روزا فیوراوانتی نِتو (متولد ۱۹۹۴)

## میراث
نوادگان مارکوس کریستینو فیوراوانتی اکنون در ایالت‌های جنوبی برزیل، کشورهای همسایه برزیل، ایالات متحده آمریکا و کانادا پراکنده شده‌اند.

## منابع
# Santo Antonio da Patrulha, Re-conhecendo sua História. De Corália Ramos Benfica, et al. EST Edições, Porto Alegre, 2000.
# Viagem pela Provincia do Rio Grande do Sul. De Robert Avé-Lallemant, Editora Itatiaia Limitada, 1980.
# Jornais do Instituto Histórico Geografico de SAP.

رده:ایتالیایی‌های مهاجرت‌کرده به برزیل
رده:جراحان اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۸۶۲ (میلادی)
رده:دریانوردان اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۷۷۵ (میلادی)