رینیت غیرآلرژیک

**رینیت غیرآلرژیک** نوعی رینیت است—التهاب بخش داخلی بینی—که ناشی از آلرژی نیست. رینیت غیرآلرژیک علائمی از جمله عطسهٔ مزمن یا گرفتگی و آبریزش بینی را بدون وجود واکنش آلرژیک شناسایی‌شده و با نرمال بودن تست آلرژی نشان می‌دهد. سایر اصطلاحات رایج برای رینیت غیرآلرژیک عبارتند از **رینیت وازوموتور** و **رینیت دائمی**. شیوع رینیت غیرآلرژیک در گوش‌وحلق‌وبینی ۴۰٪ است. رینیت آلرژیک شایع‌تر از رینیت غیرآلرژیک است؛ با این حال، هر دو وضعیت تظاهرات و درمان مشابهی دارند. خارش بینی و عطسهٔ ناگهانی معمولاً با رینیت غیرآلرژیک همراه است تا رینیت آلرژیک. سایر علائمی که بیشتر مختص رینیت غیرآلرژیک هستند عبارتند از گرفتگی گوش یا ناراحتی ناشی از اختلال عملکرد شیپور استاش، سردرد، فشار سینوسی و شنوایی مبهم. محرک‌های رایج برای رینیت غیرآلرژیک شامل مواد محرک مانند دود تنباکو، مواد پاک‌کننده یا تغییرات ناگهانی دمای محیط هستند.

رینیت مختلط با علائمی تظاهر می‌کند که ناشی از هر دو علت آلرژیک و غیرآلرژیک هستند.

## انواع
;  (CIR) : که معمولاً با نام **بینی اسکی‌باز** شناخته می‌شود. قرار گرفتن در معرض هوای سرد می‌تواند در برخی افراد باعث آبریزش بینی شود.
; رینیت چشایی : غذاهای تند و پرادویه ممکن است در برخی افراد باعث رینوره، گرفتگی بینی، اشک‌ریزش، تعریق و برافروختگی صورت شوند. این وضعیت را می‌توان با اسپری بینی ایپراتروپیوم بروماید (یک آنتی‌کولینرژیک)، چند دقیقه قبل از غذا، تسکین داد.
; رینیت ماه عسل : این وضعیت معمولاً به دنبال برانگیختگی جنسی رخ می‌دهد و منجر به گرفتگی بینی می‌شود. به نظر می‌رسد این عارضه ژنتیکی بوده و ناشی از وجود بافت نعوظی در بینی است که ممکن است در هنگام برانگیختگی جنسی، به عنوان یک عارضهٔ جانبی سیگنال‌های دستگاه عصبی خودمختار که تغییراتی را در اندام‌های تناسلی زنان و مردان ایجاد می‌کنند، پرخون شود. یک عارضهٔ مرتبط به نام عطسه ناشی از رابطه جنسی نیز وجود دارد که در آن افراد هنگام انجام یا حتی فکر کردن به فعالیت جنسی، گاهی به طور غیرقابل کنترلی عطسه می‌کنند. پدیده‌ای که احتمالاً با رینیت ماه عسل مرتبط است، عارضهٔ جانبی شایع گرفتگی بینی در هنگام استفاده از ویاگرا یا سایر آنتاگونیست‌های مرتبط با فسفودی‌استراز نوع ۵ است.
; رینیت بدون جریان هوا : رینیت بدون جریان هوا در بیماران مبتلا به لارنژکتومی، تراکئوستومی و آترزی کانال بینی مشاهده می‌شود. بینی برای جریان هوا استفاده نمی‌شود و شاخک‌ها به دلیل از دست دادن کنترل وازوموتور متورم می‌شوند. در آترزی کانال بینی، عامل اضافی عفونت ناشی از رکود ترشحات در حفره بینی وجود دارد که در غیر این صورت باید آزادانه به نازوفارنکس تخلیه شوند.
; رفلکس عطسه نوری : یک وضعیت رفلکسی است که در پاسخ به نگاه کردن به نورهای روشن باعث عطسه می‌شود.
; رینیت دارویی : احتقان بینی بازگشتی که تصور می‌شود در اثر استفاده طولانی مدت از داروهای ضداحتقان موضعی و برخی داروهای خوراکی که رگ‌های خونی بینی را منقبض می‌کنند، ایجاد شود. درمان شامل قطع قطره‌های بینی، دوره‌های کوتاه مدت درمان با استروئید سیستمیک و در برخی موارد، کاهش جراحی شاخک‌ها، در صورت بزرگی آن‌ها است.
; رینیت بارداری : زنان باردار ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی دچار رینیت مداوم شوند. مخاط بینی ادماتوز شده و راه هوایی را مسدود می‌کند. برخی ممکن است در چنین مواردی دچار عفونت ثانویه و حتی سینوزیت شوند. در هنگام تجویز دارو باید احتیاط کرد. به طور کلی، اقدامات موضعی مانند استفاده محدود از قطره‌های بینی، استروئیدهای موضعی و جراحی محدود (کرایوسرجری) روی شاخک‌ها برای تسکین علائم کافی هستند. ایمنی برای جنین در حال رشد برای آنتی‌هیستامین‌های جدیدتر ثابت نشده است و باید از مصرف آن‌ها خودداری شود.

## تظاهرات
عطسهٔ ناگهانی در صبح، به ویژه هنگام بلند شدن از رختخواب. رینورهٔ بیش از حد – ترشحات آبکی از بینی هنگامی که بیمار به جلو خم می‌شود. انسداد بینی – گرفتگی دوطرفه بینی از یک طرف به طرف دیگر متناوب می‌شود؛ این حالت در شب بارزتر است، زمانی که طرف پایین‌تر بینی اغلب مسدود می‌شود. ترشح پشت حلقی.

### عوارض
موارد رینیت غیرآلرژیک ممکن است متعاقباً منجر به ایجاد پولیپ، هیپرتروفی شاخک‌ها و سینوزیت شود.

## پاتوفیزیولوژی
مخاط بینی دارای خونرسانی غنی و سینوزوئیدهای وریدی یا "دریاچه‌هایی" است که توسط رشته‌های ماهیچه صاف احاطه شده‌اند. این رشته‌های ماهیچه صاف به عنوان اسفنکتر عمل کرده و پر و خالی شدن سینوزوئیدها را کنترل می‌کنند. تحریک سمپاتیک باعث انقباض عروق و کوچک شدن مخاط می‌شود که منجر به باز شدن گرفتگی بینی می‌گردد. تحریک پاراسمپاتیک نه تنها باعث ترشح بیش از حد از غده بینی می‌شود، بلکه باعث اتساع عروق و پرخونی نیز می‌گردد که منجر به رینوره و احتقان بینی می‌شود. دستگاه عصبی خودمختار که مخاط بینی را تأمین می‌کند، تحت کنترل هیپوتالاموس است.

## تشخیص
معاینه بینی: مخاط معمولاً شل و ادماتوز با ترشحات موکوس شفاف است. شاخک‌ها پرخون و بزرگ شده هستند.

معاینه حلق: تزریق مخاطی و هیپرپلازی لنفوئیدی درگیرکننده لوزهها، آدنوئیدها و پایه زبان ممکن است دیده شود.

### بررسی‌ها
شمارش مطلق ائوزینوفیل، اسمیر بینی، تست‌های پوستی و آزمایشگاهی آلرژی برای رد رینیت آلرژیک، رینومتری آکوستیک برای اندازه‌گیری باز بودن بینی، تست بویایی، سی‌تی اسکن در موارد بیماری سینوس و ام‌آرآی در صورت وجود ضایعات توده‌ای.

### طبقه‌بندی

## درمان

### درمان دارویی
پرهیز از عوامل محرک مانند تغییرات ناگهانی دما، رطوبت یا وزش ناگهانی هوا یا گرد و غبار در صورت امکان مفید است.

استفاده داخل بینی از آنتی‌هیستامین‌ها، کورتیکواستروئیدها یا آنتی‌کولینرژیک‌ها ممکن است برای درمان رینیت وازوموتور استفاده شود. سدیم کرومولین داخل بینی ممکن است استفاده شود، به جز برای نوزادان زیر دو سال. یک مرور کاکرین نتیجه گرفت که به دلیل قطعیت پایین شواهد موجود از کارآزمایی‌های بالینی، مشخص نیست که آیا کورتیکواستروئیدهای داخل بینی در مقایسه با دارونما شدت بیماری گزارش‌شده توسط بیمار را در افراد مبتلا به رینیت غیرآلرژیک/وازوموتور کاهش می‌دهند یا خیر. با این حال، کورتیکواستروئیدهای داخل بینی احتمالاً خطر خونریزی بینی را افزایش می‌دهند.

آستلین (آزلاسین) «برای درمان علامتی رینیت وازوموتور از جمله رینوره، احتقان بینی و ترشح پشت حلقی در بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر اندیکاسیون دارد.»

### درمان جراحی
کاهش اندازه شاخک‌های بزرگ شده، اصلاح انحراف تیغه بینی، برداشتن پولیپ‌ها، قطع عصب ترشحی پاراسمپاتیک به بینی (نورکتومی ویدی) برای کنترل رینورهٔ بیش از حد مقاوم.

## جستارهای وابسته
* سنتیشن

## منابع

رده:اختلالات بینی
رده:ناهنجاری‌های بینی