سقط جنین در ویتنام

**سقط جنین در ویتنام** تا هفته ۲۲ بارداری قانونی است و طبق ماده ۴۴ قانون حفاظت از سلامت عمومی مصوب ۱۹۸۹، توسط دولت به صورت رایگان ارائه می‌شود. ویتنام همچنین یکی از بالاترین نرخ‌های سقط جنین را در جهان دارد و قوانین سقط جنین آن از جمله آزادترین قوانین در جنوب شرقی آسیا و جهان است.

## قانونی بودن سقط جنین در ویتنام
سقط جنین از سال ۱۹۸۹ در ویتنام بنا به درخواست امکان‌پذیر بوده است. قوانین متعددی وجود دارد که حقوق سقط جنین را به طرق مختلف تدوین می‌کنند. به دلیل تأکید بر تنظیم خانواده، سقط جنین در ویتنام بدون هیچ محدودیتی در مورد دلیل درخواست سقط جنین قانونی شده است. تنظیم خانواده پس از اتحاد ویتنام به یک اولویت ملی تبدیل شد و منجر به تشویق پیشگیری از بارداری و پذیرش سقط جنین شد.

قانون اساسی ویتنام تضمین می‌کند که مردان و زنان در تمام زمینه‌ها از جمله بهداشت باروری از حقوق برابر برخوردارند: «دولت، جامعه، خانواده‌ها و شهروندان مسئولیت ارائه مراقبت‌های بهداشتی و حمایت از مادران و کودکان و اجرای برنامه تنظیم جمعیت و خانواده را بر عهده دارند.»

مجلس ملی ویتنام در سال ۱۹۶۰ قانون ازدواج و خانواده را تصویب کرد که بر چهار اصل اساسی استوار است - آزادی ازدواج؛ تک همسری؛ برابری جنسیتی؛ و حمایت از حقوق زنان و کودکان. قانون حمایت از سلامت عمومی در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۹ تصویب شد و حق مردم را برای تصمیم‌گیری در مورد تولید مثل بدن خود و انتخاب روش‌های پیشگیری از بارداری خود تأیید می‌کند. این قانون بیان می‌کند که: «زنان حق سقط جنین؛ دریافت تشخیص و درمان زنان و زایمان و معاینه سلامت در دوران بارداری؛ و خدمات پزشکی هنگام زایمان در مراکز بهداشتی را دارند.»

تا سال ۱۹۸۹، قانون حفاظت از سلامت مردم تصویب شد که حق مردم را برای انتخاب روش‌های پیشگیری از بارداری تأیید می‌کرد.

در ماده ۶ تصمیم شماره ۱۶۲ شورای وزیران در ژانویه ۱۹۸۹، دولت موظف شد وسایل کنترل بارداری و خدمات بهداشت عمومی برای سقط جنین را به صورت رایگان در اختیار افراد واجد شرایط قرار دهد: «دولت وسایل کنترل بارداری مانند حلقه‌های داخل رحمی و کاندوم، قرص‌های ضدبارداری و خدمات بهداشت عمومی برای قرار دادن حلقه‌های داخل رحمی و سقط جنین را به صورت رایگان در اختیار افراد واجد شرایط که کادر، کارگران یدی، کارمندان دولت یا اعضای نیروهای مسلح هستند، افرادی که طبق سیاست به آنها اولویت داده می‌شود و افراد فقیری که برای انجام تنظیم خانواده ثبت‌نام می‌کنند، قرار خواهد داد.» همچنین، فرمان شماره ۱۲/سی پی در مورد اعلام مقررات بیمه اجتماعی، مرخصی استعلاجی برای سقط جنین را مجاز می‌داند.

نکته قابل توجه این است که قانون جزای ویتنام هیچ ماده‌ای که سقط جنین را جرم‌انگاری کند، ندارد و این به قانونی بودن نامحدود آن در این کشور اشاره دارد. سقط جنین بر اساس جنسیت، که نتیجه ترجیح پسر در این کشور است، غیرقانونی است اما همچنان شایع و عمدتاً بدون مجازات باقی مانده است.

تنظیم خانواده در ویتنام توسط وزارت بهداشت (MOH) و کمیته ملی جمعیت (NCPFP) اداره می‌شود. خدمات تنظیم خانواده و سقط جنین از طریق شبکه‌ای از مراکز مراقبت‌های بهداشتی مورد تأیید وزارت بهداشت، از جمله بیمارستان‌های مرکزی و استانی، مراکز تنظیم خانواده استانی، بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی منطقه‌ای، پلی‌کلینیک‌های بین شهری و مراکز بهداشتی کمون ارائه می‌شود. پزشکان، دستیاران پزشک و ماماهای آموزش دیده مورد تأیید وزارت بهداشت، از نظر قانونی مجاز به انجام سقط جنین هستند.

همان‌طور که در *استانداردها و دستورالعمل‌های ملی سقط جنین* (NASGs) فعلی تعریف شده است، خدمات سقط جنین در سه سطح اداری سیستم بهداشت و درمان در دسترس قرار گرفته است: (۱) سقط جنین از ۶ تا ۱۸ هفته از آخرین دوره قاعدگی (LMP) در بیمارستان‌های مرکزی و استانی در دسترس است؛ (۲) سقط جنین از ۶ تا ۱۲ هفته از آخرین دوره قاعدگی (LMP) نیز در مراکز بهداشتی درمانی منطقه موجود است؛ و (۳) کلینیک‌های بهداشت عمومی فقط می‌توانند سقط جنین را به زنانی ارائه دهند که بیش از شش هفته باردار نیستند.

## میزان سقط جنین
ویتنام یکی از بالاترین نرخ‌های سقط جنین را در جهان دارد. مطالعه‌ای که توسط بیمارستان مرکزی زنان و زایمان هانوی [وی آی] انجام شده است، نشان می‌دهد که ۴۰ درصد از کل بارداری‌ها در ویتنام هر ساله خاتمه می‌یابند.

## منابع

رده:حقوق زنان در ویتنام
رده:سقط جنین بر پایه کشور
رده:سقط جنین در آسیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده