موزی اپیفانی

**ماریا لوئیزا گابریلا اپیفانی**، که بیشتر با نام **موزی اپیفانی** شناخته می‌شود (۱۸ مارس ۱۹۳۵–۱۲ فوریه ۱۹۸۴)، نویسنده و شاعر ایتالیایی بود.

## زندگی‌نامه
موزی اپیفانی در بنغازی، لیبی متولد شد. او در دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه لا ساپینزا رم، ادبیات و فلسفه خواند و در آنجا مدرک زیبایی‌شناسی خود را زیر نظر امیلیو گارونی دریافت کرد. او به ویژه تحت تأثیر هرمنوتیک هانس-گئورگ گادامر و اندیشه انسان‌شناسی ارنستو د مارتینو قرار گرفت، که در مأموریت‌های او در لوکانیا و سالنتو کار می‌کرد. در طول تحصیل در لا ساپینزا، با الکس دوران (که رمان خود، *پاتزی و مخلوق*، را به او تقدیم کرد)، گابریل جیانانتونی، انزو سیسیلیانو و فرانکو ولتاجیو آشنا شد.

اپیفانی یکی از اولین نویسندگان ایتالیایی بود که در کنار ناتالیا گینزبورگ، لوس دِ ارامو، داچیا ماراینی، بیانکاماریا فرابوتا ، گابریلا سوبرینو و آنجیولا ساکریپانته، سبکی متمایز از نوشته‌های زنانه را توسعه داد. او خوانندهٔ بسیار دقیقی از نویسندگان زن انگلیسی مانند کاترین منسفیلد و مهم‌تر از همه، ویرجینیا وولف بود.

او با روزنامه‌های مختلفی مانند «وحدت»، «آوانتی! (روزنامه)»، «پائسه سرا» همکاری داشت. او یک فعال محیط زیست محسوب می‌شد و ستون نوآورانه خود را در مورد حفاظت از مناظر و محیط زیست ایتالیا با عنوان «ماده ۹» منتشر می‌کرد که به قانون اساسی جمهوری ایتالیا اشاره داشت («جمهوری توسعه فرهنگ و تحقیقات علمی و فناوری را ترویج می‌دهد و از مناظر و میراث تاریخی و هنری ملت محافظت می‌کند»). اپیفانی همچنین به عنوان روزنامه‌نگار برای رای (شبکه رادیو تلویزیونی)، شرکت پخش عمومی ملی ایتالیا، در زمینه‌های تئاتر و ادبیات کار می‌کرد.

گابریلا سوبرینو در کتاب «ایل پرمیو ویارجیو؟ لا میا ویتا» موزی اپیفانی را اینگونه توصیف می‌کند: «همیشه در محاصرهٔ بچه‌هایش بود». آنها شب‌ها با هم کار می‌کردند «وقتی بالاخره موفق می‌شدیم بچه‌ها را بخوابانیم، بچه‌هایی که مثل توله سگ با پیژامه‌های رنگارنگشان دور ما جمع می‌شدند.»

در سال ۱۹۷۶، کمدی او با عنوان «فرار» برنده جایزه «تئاتر جوان» شد. در این نمایشنامه طنز، اپیفانی یک ماجرای شخصی را با بحث سیاسی جاری در مورد قانون سقط جنین در ایتالیا در هم آمیخت. این نویسنده، ریاکاری ایتالیایی افرادی را که سقط جنین را در حوزه خصوصی مجاز می‌دانند و در عین حال آن را در ملاء عام مورد انتقاد قرار می‌دهند، افشا کرد. این نمایشنامه در سال ۲۰۱۵ دوباره منتشر شده است. نسخه جدید، که توسط نویسنده و کارگردان ایتالیایی، کریستینا کومنچینی، معرفی شده است، در خانه ادبیات در رم (۲۹ مه ۲۰۱۵) توسط کریستینا کومنچینی، بیانکاماریا فرابوتا، لوسیانا دی للو و فرانکو ولتاجیو، با خوانش‌هایی از بازیگر ایتالیایی، پیرا دلی اسپوستی، ارائه شده است.

اپیفانی مادر فرانچسکا آرچیبوگی، کارگردان فیلم، لوکا آرچیبوگی، نمایشنامه‌نویس و دانیله آرچیبوگی، اقتصاددان و استاد کالج بیرکبک، دانشگاه لندن است. او در رم درگذشت.

## آثار
### رمان‌ها و مجموعه‌های شعر
* موزی اپیفانی، *کلوتوشعر، آنتونیو لالی ناشر، پوگیبونسی.*
* موزی اپیفانی، کودکی یک زن خانه‌دار آزاد، بروشورها، XII/48، دسامبر ۱۹۷۷.
* موزی اپیفانی، *پازی و مخلوق*، شورش کرد، ونیز ۱۹۸۲.
* موزی اپیفانی، *لادلتریو.* اکتبر تا دسامبر ۱۹۸۵.

### نمایشنامه‌ها
* موزی اپیفانی، ''فرار'', رم ۱۹۷۶. بازنشر انتشارات و نمایشگاه‌های لا مونگولفیرا, دوریا دی کاسانو جونیو، ۲۰۱۵.
* موزی اپیفانی و فرانچسکا پانسا، *دی مادر در مادر*، تئاتر دلا مادالنا، رم ۱۹۷۹.
* موزی اپیفانی و گابریلا سوبرینو، *فلو*، رم.
* موزی اپیفانی و گابریلا سوبرینو، منطقه قمری، رم.

### ترجمه‌ها به ایتالیایی
* مارگارت مید، مرد و زن، سنجشگر، میلان ۱۹۶۲.
* جیمز اچ لوبا، روان‌شناسی عرفان دینی فلترینلی، میلان ۱۹۶۰.

## جستارهای وابسته
* هانس-گئورگ گادامر
* ناتالیا گینزبورگ
* فمینیسم
* نوشتار زنانه

## منابع

## پیوند به بیرون
* وبگاه.

رده:درگذشتگان ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان زن اهل ایتالیا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل ایتالیا
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:فمینیست‌های اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا