بالا کشیدن پدر

***بالا کشیدن پدر*** () یک داستان مصور آمریکایی است که توسط کارتونیست جرج مک‌منوس خلق شده است. این کمیک استریپ که توسط سندیکای کینگ فیچرز توزیع می‌شد، به مدت ۸۷ سال از ۲ ژانویه ۱۹۱۳ تا ۲۸ مه ۲۰۰۰ منتشر شد.

این کمیک استریپ بعداً به **جیگز و مگی** (یا **مگی و جیگز**) تغییر نام یافت، که به نام دو شخصیت اصلی آن اشاره دارد. به گفته مک‌منوس، او این شخصیت‌ها را برای اولین بار در دیگر کمیک استریپ‌ها از نوامبر ۱۹۱۱ معرفی کرده بود.

## شخصیت‌ها و داستان
این داستان مصور بر زندگی یک مهاجر ایرلندی به نام جیگز تمرکز دارد؛ کارگر سابقی که با برنده شدن یک میلیون دلار در یک قرعه‌کشی بخت‌آزمایی در ایالات متحده به ثروت رسید. او که حالا تازه‌به‌دوران‌رسیده است، همچنان آرزو دارد به عادت‌ها و سبک زندگی طبقه کارگرِ پیشین خود بازگردد. تلاش‌های همیشگی‌اش برای یواشکی بیرون رفتن با گروه قدیمی دوستان پرهیاهو و زمختش، خوردن گوشت نمک‌سود و کلم (که در برخی مناطق با نام «شامِ جیگز» شناخته می‌شود) و وقت‌گذرانی در میخانه محلی، اغلب توسط مَگی ناکام می‌ماند؛ همسر سخت‌گیر، جاه‌طلب اجتماعی (و وردنه‌به‌دست!) او، به‌همراه دختر جوان و دوست‌داشتنی‌شان نورا، و گهگاه پسر تنبل‌شان اتلبِرت که بعدها با نام سانی شناخته شد. شخصیت دیگری که در این کمیک حضور دارد (که به‌صورت فردی خسیس و قرض‌گیرنده تصویر می‌شود) تیتوس کنبی نام دارد که نامش به‌درستی با ویژگی‌اش جور است.

این کمیک به «ایرلندی‌های طبقه‌متوسطِ آبرومند» می‌پردازد؛ جایی که مَگی نماینده ایرلندی-آمریکاییِ طبقه متوسطی است که در پی جذب شدن در جامعه جریان اصلی است، در تقابل با ذهنیت قدیمی‌تر و بی‌قیدتر «ایرلندی‌های زاغه‌نشین» که جیگز نماینده آن است. هدف بلندپروازانه او — که تقریباً در هر نوبت ناکام می‌ماند — این است که پدر (جیگزِ عامی) را به معیارهای طبقه بالا «بالا بکشد»؛ و از همین‌رو عنوان اثر، «بالاکشیدن پدر»، شکل گرفته است. لغزش‌های زبانی گاه‌به‌گاه و خرابکاری‌های اجتماعی ناشیانه این تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها با شور و شوق در وُدویل و ترانه‌های عامه‌پسند به سخره گرفته می‌شد و پایه و اساس داستان را شکل داد.

برداشت‌های گوناگون از آثار مک‌منوس اغلب بر مسائل دشوار قومیت و طبقه اجتماعی تأکید می‌کنند؛ از جمله تعارض‌های مربوط به جذب فرهنگی و تحرک اجتماعی که مهاجران نسل دوم و سوم با آن روبه‌رو بودند. مک‌منوس موضِعی میانه اتخاذ کرد که به خوانندگان قومی کمک می‌کرد بدون از دست دادن هویت خود، در جامعه آمریکایی پذیرفته شوند. سفر تبلیغاتی سراسری‌ای که شخصیت‌ها از سپتامبر ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ انجام دادند، به کمیک استریپ رونق تبلیغاتی بزرگی بخشید و جایگاه آن را در شهرهایی که بازدید کردند بالا برد.

جیگز و مگی معمولاً با چشم‌هایی دایره‌ای شکل طراحی می‌شدند؛ ویژگی‌ای که بعدها با کمیک استریپ «یتیم کوچک آنی» نیز شناخته شد.

## خاستگاه و منابع
مک‌منوس، که اوبری بردزلی را از جمله تأثیرگذاران خود می‌دانست، خطی جسورانه و تمیز در طراحی کارتون داشت. حس قوی او در ترکیب‌بندی و بهره‌گیری از طراحی هنر نو و آرت دکو باعث شد این کمیک استریپ در صفحه کمیک‌ها برجسته و متمایز شود.

مک‌منوس از کمدی موزیکال «نسل در حال خیزش» اثر ویلیام گیل الهام گرفت؛ نمایشی که آن را در کودکی در سالن اپرای بزرگ سنت لوئیس میزوری دیده بود، جایی که پدرش مدیر آن بود. در «نسل در حال خیزش»، بنّای ایرلندی-آمریکایی‌ای به نام مارتین مک‌شین (که در اجرای صحنه‌ای‌ای که مک‌منوس دیده بود توسط کمدین چاق ایرلندی، بیلی بری، بازی می‌شد) به پیمانکاری ثروتمند تبدیل می‌شود، اما همسر و دخترِ جامعه‌گرای او از خودش و دوستان عامیانه‌اش شرم داشتند و همین باعث می‌شد مک‌شین برای بازی پوکر یواشکی به دوستانش بپیوندد. مک‌منوس بری را می‌شناخت و او را مبنای طراحی‌هایش از جیگز قرار داد. همسر مک‌منوس، فلورنس برژه (نام پیشین)، الگوی شخصیت دختر، نورا، بود.

یکی از دوستان مک‌منوس، رستوران‌داری به نام جیمز مور، ادعا می‌کرد الهام‌بخش شخصیت دینتی مور، صاحب میخانه محبوب جیگز، بوده است. جیمز مور نام خود را به دینتی تغییر داد و یک زنجیره رستوران واقعی تأسیس کرد. با این حال، این رستوران‌دار آغازگر خط موفق کنسروهای دینتی مور که امروزه توسط هورمل عرضه می‌شود، نبود.

یکی از شوخی‌های تکرارشونده و سوررئالیستی در سراسر این کمیک — که همواره از خط اصلی روایت جدا بود — به تابلوهای دیواری آویخته مربوط می‌شد که «زنده می‌شدند»؛ به‌طوری‌که سوژه‌ها اغلب «دیوار چهارم را می‌شکستند»، از چارچوب قاب‌ها بیرون می‌آمدند یا در طول همان کمیک، از پنلی به پنل دیگر جای خود را عوض می‌کردند. هیچ‌یک از ستارگان اسمی کمیک هرگز به این پیکره‌های متحرک، یا به هر اتفاق غیرعادی‌ای که روی دیوارهای پس‌زمینه درست پشت سرشان رخ می‌داد، توجهی نشان نمی‌دادند.

دان مارکستین، تاریخ‌نگار کمیک، دربارهٔ شخصیت‌های مک‌منوس نوشت:

:در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۳ [در واقع ۲ ژانویه] او *بالاکشیدن پدر* را معرفی کرد؛ دربارهٔ مردی ایرلندی به نام جیگز که نمی‌فهمد چرا بالا رفتنش به ثروت از طریق قرعه‌کشی ایرلندی به این معناست که دیگر نمی‌تواند با دوستانش بگردد، و نیز همسر نق‌زن و جاه‌طلب اجتماعی‌اش، مگی. این کمیک فوراً موفق شد؛ احتمالاً به‌دلیل ترکیب گروهی جذاب از شخصیت‌ها با ظاهری منحصربه‌فرد و شکوه‌مندِ هنر نو… پیش از آن‌که مک‌منوس در سال ۱۹۵۴ درگذرد، *بالاکشیدن پدر* دو بار او را ثروتمند کرد (ثروت نخست در سقوط بازار سهام ۱۹۲۹ از دست رفت). تا آن زمان، ایرلندی‌بودنِ جیگز کمرنگ شده بود — نسل جدید او را صرفاً مردی ثروتمند می‌دید که دوست داشت با جمع همیشگی‌اش بگردد.

همکار بی‌نامِ مک‌منوس در نگارش فیلمنامه این کمیک، برادرش چارلز دبلیو. مک‌منوس بود که هنگام درگذشتش در ۳۱ اوت ۱۹۴۱، ۶۱ سال داشت. او در دهه ۱۹۲۰ کمیک استریپ‌های مستقل خود را نیز داشت: «*دوروتی دارنیت*» و «*آقای براد*».

## منابع

* Strickler, Dave. *Syndicated Comic Strips and Artists, 1924–1995: The Complete Index*. Cambria, California: Comics Access, 1995. 

رده:آرت دکو
رده:خانواده‌های داستانی
رده:داستان‌های مصور ایالات متحده آمریکا
رده:کمدی اسلپ‌استیک
رده:کمیک‌های آمریکایی مورد اقتباس در فیلم‌ها
رده:کمیک‌های پایان‌یافته در ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:کمیک‌های مورد اقتباس در مجموعه‌های پویانمایی
رده:کمیک‌های مورد اقتباس در نمایشنامه‌ها