پروژه خانمان‌سوز

**پروژه خانمان‌سوز** () یک فیلم جاسوسی دلهره‌آور بریتانیایی محصول سال ۱۹۷۴ به نویسندگی مورت دبلیو. الکیند، بری لوینسون و جاناتان لین، به کارگردانی کن هیوز و با بازی جیمز کابرن و لی گرانت است.

## خلاصه داستان
رابرت الیوت (جیمز کابرن)، اقتصاددان مشهور آمریکایی که در آستانه ارتقا به مقام مشاور دولتی است، مخفیانه یک حلقه جاسوسی تجاری را در لندن با کمک چهار مأمور اداره می‌کند: الکس هل‌من (ایان هندری) مقام فاسد وزارت امور خارجه، برت پارسونز (هری اندروز) ماساژور، کریستینا لارسون (کریستین کروگر) کارگر جنسی و دیوید بیکر (مایکل جیستن) دانشمند. ای.جی. فارنسورث (کینن وین)، بازرگانی که به انتصاب الیوت کمک کرده، به او توصیه می‌کند که برای جلوگیری از افشای فعالیت‌های مشکوکش، مأموران خود را به قتل برساند. الیوت برای اینکه خودش یا هیچ فرد خارجی درگیر نشود، نقشه‌ای هوشمندانه طراحی می‌کند که در آن چهار همکار سابقش ناآگاهانه در یک شب یکدیگر را به قتل برسانند. او به نوبت با هر یک از آن‌ها ملاقات کرده و متقاعدشان می‌کند که هدف مورد نظر قصد دارد فعالیت‌های آن‌ها را لو بدهد و برای اطمینان از سکوتشان، باید کشته شوند.

در شبی که قتل‌ها برنامه‌ریزی شده‌اند، الیوت با گوش دادن به مجموعه‌ای از زنگ‌های تلفن که مکان فعلی هر همکار را نشان می‌دهد، پیشرفت آن‌ها را زیر نظر می‌گیرد. دیوید به آپارتمان الکس می‌رود و ذخیره انسولین معمولی الکس را که دیابتی است با دوزی قوی‌تر و کشنده جایگزین می‌کند. او علی‌رغم تأخیر در خروج از آپارتمان الکس، به موقع به خانه برمی‌گردد تا توسط سلاح صوتی خودش که قبلاً برای الیوت نمایش داده بود و کریستینا آن را روی یک تایمر تنظیم کرده، کشته شود. کریستینا به خانه برمی‌گردد و برت با کلیدی که الیوت به او داده وارد آپارتمانش می‌شود و در حالی که او زیر دوش است، کریستینا را خفه می‌کند. برت قبل از ترک محل، تکه‌ای از پوست جسدی را که الیوت قبلاً تهیه کرده بود، زیر ناخن‌های کریستینای بی‌جان قرار می‌دهد تا آسیب‌شناسان پلیس را گمراه کند. الکس تعدادی وسیله از جمله یک چکش را از کمدی در ایستگاه مریلبون لندن برمی‌دارد و بیرون از سالن ماساژی که برت در آنجا کار می‌کند، منتظر می‌ماند. الکس با الیوت تماس می‌گیرد و می‌گوید نمی‌تواند برت را بکشد، اما الیوت او را تهدید می‌کند و الکس با اکراه می‌پذیرد. او در یک گذرگاه پشتی در کمین برت می‌نشیند و با چکش به او ضربه می‌زند و او را می‌کشد. الکس وحشت‌زده، بدون تماس با الیوت به خانه برمی‌گردد. الیوت سرانجام برای ملاقات با الکس به خانه او می‌رود. پس از تأیید کشته شدن برت، الکس بر اثر دوز انسولین کشنده‌ای که دیوید کاشته بود، در مقابل چشمان الیوت می‌میرد.

روز بعد، الیوت پیش از ترک لندن برای بر عهده گرفتن شغل جدیدش در واشینگتن دی.سی.، بسته‌ای را از طریق پیک ویژه دریافت می‌کند. در حالی که او به سمت فرودگاه برده می‌شود، بسته را باز می‌کند که حاوی دفتری با پیامی از طرف دیوید است. دیوید در آن نوشته که هرگز واقعاً به الیوت اعتماد نداشته و در صورت مرگش فرض را بر این می‌گذارد که الیوت مسئول بوده است. او فاش می‌کند که صفحات دفترچه آغشته به سمی مرگبار است که از طریق پوست جذب شده و الیوت را در عرض ۵ دقیقه می‌کشد. الیوت در حالی که مرده است به فرودگاه می‌رسد.

## بازیگران
* جیمز کابرن در نقش رابرت الیوت
* لی گرانت در نقش جین رابرتسون
* هری اندروز در نقش آلبرت پارسونز
* ایان هندری در نقش الکس هل‌من
* مایکل جیستن در نقش دیوید بیکر
* کریستین کروگر در نقش کریستینا لارسون
* کینن وین در نقش ای.جی. فارنسورث
* ترنس الکساندر در نقش غول تجاری
* فیلیپ آنتونی در نقش منشی الیوت
* جولیان گلاور در نقش آرنولد پرایس-جونز
* مری لارکین در نقش منشی جین

## تولید
این فیلم توسط شرکت بریتیش لاین فیلمز ساخته شد که در آن زمان توسط مایکل دیلی و بری اسپیکینگز اداره می‌شد. دیلی در خاطرات خود نوشت که این فیلم و فیلم دیگری به نام *[[کی؟ (فیلم)|کی؟]]* به یک روش تأمین مالی شدند: نیمی از هزینه‌ها از یک قرارداد در آمریکا با «الی‌ید آرتیستس» و نیمی دیگر از یک قرارداد پناهگاه مالیاتی آلمانی تأمین شد. دیلی نوشت: «از نظر تاریخ سینما، هیچ‌کدام از این دو فیلم مهم نیستند»، اما او به نحوه تأمین مالی آن‌ها افتخار می‌کرد و می‌گفت: «چنین ابزارهای هوشمندانه‌ای تنها راه برای زنده نگه داشتن بریتیش لاین بود.»

لی گرانت در خاطرات خود آن را «فیلمی واقعاً سست» نامید که در آن «فیلمنامه چیزی بیش از یک طرح کلی شانزده صفحه‌ای نبود، اما پول خوبی داشت و هم‌بازی من جیمز کابرن بود، بازیگری که تحسینش می‌کردم و می‌خواستم با او بازی کنم.»

در طول فیلم‌برداری، گرانت اعتراف کرد که این فیلم «برای من یک تغییر است.» او گفت که این کار را به این دلیل انجام داده که او و همسرش در آستانه پذیرفتن دو فرزند بودند و همچنین به این دلیل که «فکر می‌کردم این فیلم یک مهمانی واقعاً عالی خواهد بود - یک مهمانی که با همان ظاهر خودت می‌روی، چون لازم نیست مثل همیشه چروک‌های مصنوعی روی صورتم بگذارم. تنها پشیمانی من این است که تصویرم را با بازی در نقش یک زن سکسی می‌شکنم.»

## استقبال
*[[لس آنجلس تایمز]]* آن را «دارای طعنه‌های تلخ و جالب» نامید.

نشریه *Filmink* استدلال کرد که فیلم به چرخش‌های داستانی بیشتری نیاز داشت و آن را «یک ایده عالی که ناشیانه اجرا شده است» توصیف کرد.

*[[تی‌وی گاید (رسانه دیجیتال)|تی‌وی گاید]]* می‌گوید: «اگرچه خط داستانی مهیج خوبی دارد، اما پروژه اینترنسین نیز مانند خودِ نقشه، در اجرا کمتر از حد کامل است.»

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* ''پروژه اینترنسین'' در انستیتوی فیلم بریتانیا
* 

رده:فیلم‌های ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس شده از رمان‌های مهیج
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های بریتیش لاین فیلمز
رده:فیلم‌های مستقل ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل بریتانیا
رده:فیلم‌های مهیج بریتانیا