open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
گوستاو کارل ویلهلم هرمان کارستن

**گوستاو کارل ویلهلم هرمان کارستن**  (به ؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۸۱۷ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۰۸) گیاه‌شناس و زمین‌شناس اهل آلمان بود.

## زندگی
وی که در اشترالزونت، آلمان متولد شد، از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۸ میلادی، استاد دانشکده کشاورزی در برلین بود. پس از آن به عنوان استاد فیزیولوژی گیاهان در دانشگاه وین خدمت کرد. وی در سال ۱۹۰۸، در برلین، آلمان درگذشت.

## منابع

* 

رده:زمین‌شناسان اهل آلمان
رده:دانشمندان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:دیرین‌شناسان اهل آلمان
رده:زمین‌شناسان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:دانشمندان اهل آلمان
رده:گیاه‌شناسان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:گیاه‌شناسان اهل آلمان
رده:زادگان ۱۸۱۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۰۸ (میلادی)
رده:گیاه‌شناسان در آمریکای جنوبی
رده:قارچ‌شناسان اهل آلمان
رده:جلبک‌شناسان اهل آلمان
رده:اهالی سوپوت
رده:اهالی اشترالزوند
رده:سرخس‌شناسان
قنقا (ازبکستان)

محوطه تاریخی و باستانی **قنقا** () در ۸۰ کیلومتری جنوب‌غربی تاشکند پایتخت ازبکستان و در حومه جنوب‌شرقی شهرک التمگالی قرار دارد. این محوطه یکی از مراکز شهرهای بزرگ و باستانی واحه تاشکند است. قنقا نخستین مرکز ایالت تاشکند و ملک کوچکی در کانگوی بوده است.

این محوطه در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ توسط یونسکو در فهرست آزمایشی میراث جهانی و در دسته‌بندی فرهنگی ثبت شد.

## منابع

* 

رده:آسیای مرکزی
رده:فرهنگ در ازبکستان
رده:فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در ازبکستان
ورخشه

**ورخشه** که **ورشه** یا **ورهشه** نیز نامیده می‌شود، شهری باستانی در واحه بخارا در سغد بود که در سده ۱ قبل از میلاد بنیان‌گذاری شد. این شهر در ۳۹ کیلومتری شمال غربی بخارا قرار دارد. ورخشه پایتخت سلسله سغدی پادشاهان بخارا یا بخاراخدایان بود. در نهایت این شهر هرگز پس از فتح ماوراءالنهر توسط مسلمانان رونق پیشین خود را بازنیافت. پس از اینکه باستان‌شناسان بریتانیایی در دهه ۱۸۲۰ تحقیق در مورد این مکان را آغاز کردند، این شهر به‌عنوان اولین محوطه باستان‌شناسی سغدی شناخته شد که در ادبیات اروپایی ذکر شده است.

## نقاشی‌های دیواری
نقاشی‌های دیواری متعلق به سده هشتم میلادی از محوطه کاخ به دست آمده است. این نقاشی‌ها یک پادشاه و همراهانش را نشان می‌دهند که بر فیل سوار هستند و با ببرها و جانوران هیولایی می‌جنگند.


File:Varahsha..jpg|نقاشی دیواری از اتاق قرمز کاخ ورخشه. موزه هنرهای ازبکستان.
File:Varahsha, Relief of a hunter, 5th-7th century CE.jpg|نقش برجسته یک شکارچی، سده پنجم تا هفتم میلادی، ورخشه. موزه دولتی تاریخ ازبکستان
File:Varakhsha high-relief, end of 8th century.jpg|نقش برجسته، ورخشه، پایان سده هشتم میلادی.


## منابع

* 

رده:آسیای مرکزی
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در ازبکستان
رده:مناطق مسکونی پیشین در ازبکستان
متظاهر بزرگ

***متظاهر بزرگ***  مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است که توسط استودیو ویت به کارگردانی هیرو کابوراگی و نویسندگی ریوتا کوساوا ساخته شده و از ژوئن تا سپتامبر ۲۰۲۰ در نت‌فلیکس منتشر شد. دنباله مجموعه به نام *متظاهر بزرگ: رازبلیوتو*  در فوریه ۲۰۲۴ پخش شد.

## داستان
داستان دربارهٔ یک کلاهبردار کوچک ژاپنی است که آرزوی چیزهای بزرگ در زندگی دارد. او به امید یافتن شغل مناسبی برای پرداخت قبوض پزشکی مادر بیمارش، شروع به کار در شرکتی می‌کند که از کلاهبرداری آن بی‌خبر است و بخاطر آن دستگیر و زندانی می‌شود. پس از آزادی مشروط به دلیل دستگیری و ننگ ناشی از گذشته جنایتکارانه پدرش، نمی‌تواند کار صادقانه ای پیدا کند، تصمیم می‌گیرد در عوض تبدیل به یک کلاهبردار شود. در ادامه با لورن آشنا می‌شود که او نیز کلاهبردار حرفه ای در سطح بین‌المللی است و تصمیم می‌گیرند تا از افراد ثروتمند کلاهبرداری کنند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:انیمه اصلی نت‌فلیکس
رده:انیمه با فیلم‌نامه‌های غیراقتباسی
رده:انیمه کرانچی‌رول
رده:انیمه و مانگا جنایی
رده:انیمه و مانگا درباره یاکوزا
رده:انیمه و مانگا کمدی
رده:اوان‌ای‌های انیمه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:اوان‌ای‌های انیمه ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:برنامه‌های تلویزیونی فوجی
رده:شونن مانگا
رده:مجموعه‌های تلویزیونی انیمه آغازشده در ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی درباره تجارت غیرقانونی مواد مخدر
رده:ویت استودیو
رده:هنر در انیمه و مانگا

رده:مانگای ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های مانگا
روابط کره شمالی و کره جنوبی

کره شمالی و کره جنوبی قبلاً یک کشور واحد تحت امپراتوری کره بود که در سال ۱۹۱۰ توسط ژاپن مورد استعمار قرار گرفت. با پایان جنگ جهانی دوم در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ شبه جزیره کره به دو منطقه شمالی و جنوبی تقسیم شد و رسماً در سال ۱۹۴۸ کره شمالی تأسیس شد. علیرغم این جدایی، هر دو در قانون اساسی خود ادعای حاکمیت بر تمام کره را داشته‌اند و هر دو از نام «کره» در انگلیسی استفاده کرده‌اند. دو کشور از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ در جنگ کره شرکت کردند که با پیمان ترک مخاصمه کره اما بدون یک پیمان صلح به پایان رسید.

کره شمالی یک کشور با نظام تک‌حزبی است که توسط خانواده کیم اداره می‌شود. کره جنوبی قبلاً به صورت دیکتاتوری نظامی اداره می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۸۷ پس از خیزش دموکراتیک ژوئن و سپس برگزاری اولین انتخابات ریاست‌جمهوری مستقیم به دموکراتیزه شدن کامل رسید. هر دو کشور مدعی کل شبه جزیره کره و جزایر اطراف هستند. هر دو کشور در سال ۱۹۹۱ به سازمان ملل متحد پیوستند و توسط اکثر کشورهای عضو به رسمیت شناخته می‌شوند. از دهه ۱۹۷۰، هر دو کشور گفتگوهای دیپلماتیک غیررسمی را برای کاهش تنش‌های نظامی انجام داده‌اند.

در سال ۲۰۰۰، کیم دای جونگ اولین رئیس‌جمهور کره جنوبی محسوب می‌شود که ۵۵ سال پس از تقسیم شبه جزیره از کره شمالی بازدید می‌کند، در زمان کیم دای جونگ، کره جنوبی سیاست آفتاب تابان را اجرا کرد تا به روابط صلح آمیزتری با کره شمالی رسد. این سیاست، در میان موردهای دیگر، منطقه صنعتی کائسونگ را تأسیس کرد. این سیاست توسط رئیس‌جمهور بعدی رو مو هیون (که در سال ۲۰۰۷ از کره شمالی بازدید کرد و با رهبر کره شمالی کیم جونگ ایل ملاقات کرد) ادامه یافت. از طریق این دیدار، هر دو رهبر بیانیه ای را برای پیگیری صلح و بهبود روابط بین دو کره امضا کردند. با این حال، در مواجهه با انتقادات فزاینده، سیاست آفتاب تابان در دو دولت بعدی متوقف شد. در دوران ریاست جمهوری لی میونگ باک و پارک گون هه، روابط بین کره شمالی و کره جنوبی خصمانه تر شد.

با شرکت کره شمالی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، روابط دو کشور شاهد پیشرفت دیپلماتیک بزرگی بود و به‌طور قابل توجهی گرم تر شد. در آوریل ۲۰۱۸، دو کشور بیانیه پانمونجوم را امضا کردند. اجلاس سران بین کره شمالی و جنوبی همچنین روابط مثبت بین کره شمالی و آمریکا را تسهیل کرد. با این حال، مذاکرات در سال ۲۰۲۰ متوقف شد و روابط، به ویژه در دوران ریاست جمهوری یون سوک یول، با افزایش تنش‌های نظامی، بدتر شد.

## جستارهای وابسته
* درگیری کره
* روابط داخلی آلمان

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:روابط دوجانبه کره جنوبی
رده:روابط دوجانبه کره شمالی
رده:روابط کره جنوبی و کره شمالی
سیاست آفتاب تابان

**سیاست آفتاب تابان** () یکی از رویکردهای سیاست خارجی کره جنوبی نسبت به کره شمالی است که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ و دوباره از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به طول انجامید.

این سیاست عمدتاً در چارچوب شکاف اقتصادی فزاینده بین دو کره پدیدار شد: جنوب در حال تقویت خود بود و شکوفایی اقتصادی را تجربه می‌کرد که تحت ریاست جمهوری پارک چونگ هی در دهه ۱۹۷۰ آغاز شده بود. شمال در حال تجربه سقوط شدید اقتصادی، ورشکستگی و قحطی گسترده  بود. هدف سیاست آفتاب تابان کاهش این شکاف در قدرت اقتصادی و بازگرداندن ارتباطات از دست رفته بین دو کشور بود. علاوه بر این، پیشینه تصمیم کره جنوبی برای تعامل با کره شمالی از طریق همکاری به جای حفظ موضع محافظه کارانه، نشان دهنده تغییر تاریخی در سیاست داخلی کره جنوبی نیز بود. بعد از پایان جنگ سرد دوران سردرگمی بی‌سابقه‌ای در کره جنوبی به وجود آمده بود که کره شمالی را به عوان دوست یا دشمن تعریف کنند.

قانون آفتاب تابان توسط رئیس‌جمهور کیم دای جونگ در سال ۱۹۹۸ ایجاد و اجرا شد. سه نشست سران کره در پیونگ‌یانگ (ژوئن ۲۰۰۰، اکتبر ۲۰۰۷ و سپتامبر ۲۰۱۸) و دو نشست در پانمونجوم (آوریل ۲۰۱۸ و می ۲۰۱۸)، و همچنین چندین سرمایه‌گذاری تجاری برجسته، و جلسات کوتاه اعضای خانواده جدا شده بعد از جنگ کره. در سال ۲۰۰۰، کیم دائه جونگ، رئیس‌جمهور وقت کره جنوبی، جایزه صلح نوبل را برای اجرای سیاست آفتاب تابان دریافت کرد.

پس از انتخاب مون جه-این در سال ۲۰۱۷، کره جنوبی بار دیگر صلح با کره شمالی را آغاز کرد، بنابراین احیای سیاست آفتاب تابان آغاز شد. تلاش مون جائه این برای بهبود روابط بین دو کره منجر به سه اجلاس بین کره ای در یک سال شد، از جمله دو اجلاس سران در پانمونجوم (آوریل و می ۲۰۱۸) که اولین اجلاس بین کره ای را در خارج از پیونگ یانگ برگزار کرد. و یکی در پیونگ یانگ (سپتامبر ۲۰۱۸). با به رسمیت شناختن تلاش مون در روابط بین دو کره به عنوان اولین رئیس‌جمهور که در یک سال چندین اجلاس برگزار کرد.

## جستارهای وابسته
* اتحاد کره
* روابط کره شمالی و کره جنوبی

## منابع

* 

رده:تاریخ دیپلماسی
رده:دکترین‌های سیاست خارجی
رده:روابط بین‌الملل در ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:روابط کره جنوبی و کره شمالی
رده:صلح‌طلبی در آسیا
رده:کره جنوبی در ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:کره شمالی در ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:کیم دای جونگ
نیان چلبیانی

**نیان چلبیانی** یا جبرئیل‌پور (۱۳۹۷ – ۲۸ دی ۱۴۰۳) کودکی ۶ ساله اهل شهرستان بوکان در جنوب مرکزی استان آذربایجان غربی بود که در پی خون ریزی شدید و سوختگی بدن در ۲۷ دی ماه ۱۴۰۳ درگذشت. مرگ نیان، شوک بزرگی را به جامعهٔ ایران وارد کرد و موجب واکنش‌های شدیدی در میان مردم شد. بسیاری از رسانه‌های داخلی و بین‌المللی به مرگ او واکنش نشان دادند.

## درگذشت
رسانه‌های محلی شهرستان بوکان در ۲۸ دی ۱۴۰۳ اعلام کردند که دختربچه‌ای ۶ ساله به نام «نیان جبرئیل‌پور (چلبیان)» بر اثر آزار جنسی و سوختگی بدن توسط نامادری (دوست دختر پدر) و برادر دوست دختر پدرش، جان خود را از دست داده است. خانوادهٔ نیان ساکن محلهٔ زیباشهر در بوکان بودند.

## تجمع مردم بوکان
به دنبال قتل و تجاوز نیان چلبیانی (جبرئیل‌پور)، عدهٔ زیادی از مردم بوکان در روز جمعه ۵ بهمن مقابل فرمانداری این شهر حاضر شده و با دادن شعار «حق نیان را می‌گیریم» اعتراض خود را نسبت به این جنایت نشان دادند.

## رأی دادگاه
در ۲۷ اسفند ۱۴۰۳ قوه قضاییه از حکم اعدام در ملأ عام برای قاتل (برادر دوست دختر پدرش) و ۱۵ سال حبس برای پدر نیان و دوست دخترش (خواهر قاتل) خبر داد. دیوان عالی کشور در اردیبهشت ۱۴۰۴ حکم اعدام قاتل نیان را تأیید کرد. رئیس دادگستری استان آذربایجان غربی، بامداد شنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۴ اعلام کرد این حکم پس از تأیید دیوان عالی و با درخواست خانواده مقتول و مطالبه عمومی شهروندان، در ملاءعام به اجرا درآمد.

## جستارهای وابسته
* حقوق کودکان
* حقوق کودکان در ایران

## منابع
منطقه صنعتی که‌سونگ

**منطقه صنعتی که‌سونگ** () یک منطقه صنعتی اداری ویژه در کره شمالی است. این شهر در سال ۲۰۰۲ از بخشی از شهر که‌سونگ تشکیل شد. در ۱۰ فوریه ۲۰۱۶، به‌طور موقت توسط دولت کره جنوبی بسته شد و تمام کارکنان توسط دولت فراخوانده شدند.

بارزترین ویژگی آن پارک صنعتی که‌سونگ است که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان توسعه اقتصادی مشترک با کره جنوبی فعالیت کرد. این پارک در ده کیلومتری (شش مایل) شمال منطقه غیرنظامی کره، واقع شده است. این پارک به شرکت‌های کره‌جنوبی اجازه می‌دهد تا نیروی کار ارزان‌قیمتی را که تحصیل کرده، ماهر و مسلط به زبان کره‌ای هستند را استخدام کنند و در عین حال منبع مهم ارز خارجی را برای کره شمالی فراهم می‌کند.

تا آوریل ۲۰۱۳، ۱۲۳ شرکت کره جنوبی تقریباً ۵۳۰۰۰ کارگر کره شمالی و ۸۰۰ کارمند کره جنوبی را استخدام کرده بودند.

در زمان تنش بین کره شمالی و جنوبی، دسترسی جنوب به پارک صنعتی محدود شد. در ۳ آوریل ۲۰۱۳، در جریان بحران کره در سال ۲۰۱۳، کره شمالی دسترسی همه شهروندان کره جنوبی را به منطقه مسدود کرد. در ۸ آوریل ۲۰۱۳، دولت کره شمالی تمام ۵۳۰۰۰ کارگر کره شمالی را از پارک صنعتی که‌سونگ خارج کرد که عملاً همه فعالیت‌ها را تعطیل کرد. در ۱۵ اوت ۲۰۱۳، هر دو کشور توافق کردند که پارک صنعتی باید بازگشایی شود.

در ۱۰ فوریه ۲۰۱۶، وزارت اتحاد کره جنوبی اعلام کرد که این پارک صنعتی «موقتا» تعطیل خواهد شد و همه کارکنان آن را فراخواندند که تا حدی در اعتراض به ادامه تحریکات کره شمالی، از جمله پرتاب ماهواره و آزمایش بمب هیدروژنی در ژانویه ۲۰۱۶ بود. روز بعد، کره شمالی اعلام کرد که همه کارگران کره جنوبی را اخراج می‌کند و گفت که تمام دارایی‌ها و تجهیزات کره جنوبی را در پارک کارخانه مشترک مسدود خواهد کرد. همه ۲۸۰ کارگر کره جنوبی که در که‌سونگ حضور داشتند ساعاتی پس از اعلام این خبر توسط کره شمالی، آنجا را ترک کردند.

## جستارهای وابسته

* سیاست آفتاب تابان
* روابط کره شمالی و کره جنوبی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اقتصاد کره جنوبی
رده:اقتصاد کره شمالی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۲ (میلادی) در کره شمالی
رده:روابط کره جنوبی و کره شمالی
رده:که‌‌سونگ
وزارت اتحاد

**وزارت اتحاد** () یک بخش اجرایی از دولت کره جنوبی است که هدف آن ترویج اتحاد دوباره کره است. اولین بار این وزارت در سال ۱۹۶۹ تحت عنوان «شورای اتحاد ملی» تحت حاکمیت پارک چونگ هی تأسیس شد. وضعیت فعلی خود را در سال ۱۹۹۸ به دست آورد و نقش مهمی در ترویج گفتگوهای بین دو کره، مبادلات و همکاری ایفا کرده است. دفتر مرکزی آن در طبقه سوم و چهارم مجتمع دولتی سئول در منطقه جونگنو، سئول است.

## جستارهای وابسته
* تقسیم کره
* روابط کره شمالی و کره جنوبی
* روابط خارجی کره جنوبی
* وزارت ادغام مجدد سرزمین‌های اشغالی موقت

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:روابط کره جنوبی و کره شمالی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۹ (میلادی) در کره جنوبی
تابش مهدی

**تابش مهدی** (;  – ) شاعر، منتقد، روزنامه‌نگار و نویسنده اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۲۰۲۵ میلادی فعالیت می‌کرد.

## مرگ
مهدی در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ در سن ۷۳ سالگی در دهلی درگذشت.

## منابع

* 

رده:دانش‌آموختگان جامعه ملیه اسلامیه
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:نویسندگان اردوزبان اهل هند
گلوریا رومرو

**گلوریا رومرو** (;  – ) بازیگر اهل فیلیپین بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۲۵ میلادی فعالیت می‌کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد فیلیپینی آمریکایی‌تبار
رده:بازیگران زن اهل دنور
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل فیلیپین
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل فیلیپین
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل فیلیپین
رده:بازیگران زن فیلم اهل فیلیپین
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:فیلیپینی‌های اسپانیایی‌تبار
رده:کمدین‌های زن اهل فیلیپین
یادگیری هب

**یادگیری هب** (به انگلیسی: Hebbian Learning) یکی از اصول اساسی یادگیری در علوم اعصاب و شبکه‌های عصبی مصنوعی است. این قانون در سال ۱۹۴۹ توسط دونالد هب در کتاب "سازمان رفتار" (The Organization of Behavior) معرفی شد و اساس آن بر این اصل استوار است که اگر دو نورون به طور همزمان فعال شوند، ارتباط بین آن‌ها تقویت می‌شود. این ایده به‌طور غیررسمی با عبارت "نورون‌هایی که با هم شلیک می‌کنند، با هم سیم‌پیچی می‌شوند" بیان می‌شود.

## اصول یادگیری هب

### فرمول اصلی
رابطه اصلی یادگیری هب به صورت زیر بیان می‌شود:

 \Delta w_{ij} = \eta \cdot x_i \cdot x_j 

در این معادله:

*  \Delta w_{ij} : تغییر وزن بین دو نورون i و j
*  \eta : نرخ یادگیری (Learning Rate)
*  x_i, x_j : فعالیت نورون‌های i و j

### توضیح مفاهیم
بر اساس این قانون، اگر یک نورون پیش‌سیناپسی (پیش‌ورودی) و یک نورون پس‌سیناپسی (پس‌ورودی) همزمان فعال باشند، وزن سیناپسی بین آن‌ها افزایش می‌یابد. به عبارت دیگر، ارتباط بین این دو نورون قوی‌تر می‌شود.

## کاربردها

### علوم اعصاب
یادگیری هب نقش مهمی در توضیح پدیده‌های زیستی مانند تقویت بلندمدت (LTP) و انعطاف‌پذیری سیناپسی ایفا می‌کند.

### شبکه‌های عصبی مصنوعی
در هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، یادگیری هب به عنوان پایه‌ای برای الگوریتم‌های مختلف، به‌ویژه در شبکه‌های عصبی غیرنظارتی (Unsupervised Neural Networks) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

### مدل‌های حافظه
از یادگیری هب برای توضیح چگونگی شکل‌گیری و تقویت خاطرات در مغز استفاده می‌شود.

## مثال ساده
فرض کنید دو نورون A و B داریم که در ابتدا هیچ ارتباط قوی‌ای بین آن‌ها وجود ندارد. اگر A به طور مکرر باعث فعال شدن B شود، بر اساس قانون هب، ارتباط بین این دو نورون تقویت خواهد شد. این فرآیند اساس یادگیری در بسیاری از سیستم‌های زیستی و مصنوعی است.

## محدودیت‌ها

* **اشباع وزنی:** اگر وزن‌ها بیش از حد افزایش یابند، ممکن است سیستم دچار اشباع شود.
* **عدم در نظر گرفتن ضعف:** یادگیری هب به تقویت روابط تمرکز دارد و کاهش ارتباطات ضعیف‌تر را در نظر نمی‌گیرد.
* **پیچیدگی زیستی:** این مدل تنها یک تقریب ساده از فرایندهای پیچیده زیستی است.

## منابع

*
پرین (شبه جزیره)

**پرین** () شبه جزیره‌ای نزدیک ولیکی نووگورود (روسیه) است که به دلیل مجموعهٔ زیارتگاه‌های بت‌پرستی قرون وسطایی‌اش شناخته می‌شود. و همچنین به خاطر صومعه‌ای که به خوبی در دوره‌های بعدی حفظ شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در ولیکی نووگورود
رده:نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته
کلیسای نردیتسا

بندانگشتی|300x300پیکسل|کلیسای اسپاس-نردیتسا در سال ۲۰۱۴
**کلیسای ناجی در تپه نردیتسا** نزدیک نووگورود (, *Tserkov Spasa na Nereditse*) یک کلیسای ارتدکس قرن دوازدهمی است که به جشن تجلی عیسی اختصاص داده شده است.

این کلیسا که در سال ۱۱۹۸ تقدیس شد، به دلیل وضعیت خارق‌العادهٔ حفظ شدهٔ بیرونی و مجموعهٔ نقاشی‌های دیواری پیش‌مغولی در امپراتوری روسیه مشهور جهانی شد. در طی جنگ جهانی دوم به عنوان هدف آتش توپخانه انتخاب شد و به خرابه تبدیل گردید.

بازسازی پس از جنگ کلیسای نردیتسه به عنوان بخشی از شیء ۶۰۴ آثار تاریخی نووگورود و مناطق اطراف در فهرست سایت‌های میراث جهانی قرار دارد. این ساختمان به عنوان یک اثر معماری با اهمیت فدرال تعیین شده است.

## منابع

*

## پیوند به بیرون

رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۱۹۸ (میلادی)
رده:کلیساهای ارتدکس روسی در ولیکی نووگورود
رده:کلیساهای بازسازی‌شده در روسیه
بیکینی باریستا

**بیکینی باریستا** زنی است که به عنوان یک باریستا فعالیت می‌کند و نوشیدنی‌های قهوه را تهیه و سرو می‌کند، در حالی که لباس‌های مانند بیکینی، لباس‌های زیر زنانه یا تاپ کوتاه همراه با بیکینی کتان یا شلوارک داغ به تن دارد. در ایالات متحده، این تکنیک بازاریابی (گاهی به عنوان **سکس‌اسپرسو** یا **باریستا** نامیده می‌شود) که در اوایل دهه ۲۰۰۰ و در منطقه سیاتل، واشینگتن آغاز شد. پدیده‌های مشابه حداقل از دهه ۱۹۸۰ در کشورهایی مانند شیلی و ژاپن ظاهر شده است.

## منابع

رده:بیکینی‌ها
رده:پیشه‌های جنسیتی
رده:جاذبه‌های گردشگری در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن
رده:جنسی‌سازی
رده:فرهنگ سیاتل
رده:فرهنگ کافه‌نشینی
رده:قهوه در سیاتل
رده:قهوه‌چیان
کلیسای لیپنو

بندانگشتی|339x339پیکسل|کریسمس ۲۰۲۱
چپ|بندانگشتی|222x222پیکسل|ایکون لیپنو از سنت نیکولاس
**کلیسای سنت نیکولاس** در جزیره لیپنو (церковь Николы на Липне) کلیسایی ارتدکس روسی از اواخر قرن سیزدهم است که بر جزیره‌ای کوچک در دلتای رودخانه مستا، ۹ کیلومتری جنوب نووگورود جای دارد. طراحی آن به کلیسای ولادت در جزیره پرین بازمی‌گردد.

محراب اصلی به نام سنت نیکولاس تقدیس شده است. ایکون بزرگ این قدیس (۱۸۴ سانتی‌متر ارتفاع) توسط الکسا پتروف در سال ۱۲۹۴ برای کلیسا نقاشی شد. این امر به اندازه‌ای مهم بود که در تاریخ سوم نووگورود ذکر شد. این نقاشی که از مشهورترین ایکون‌های روسی است، اکنون در موزه کرملین نووگورود به نمایش گذاشته شده است.

در قرون هجدهم و نوزدهم، کلیسای لیپنو بدون جماعت ماند و تقریباً متروک بود. پس از انقلاب بلشویکی، ناقوس آن تخریب شد. مجموعه‌ای از نقاشی‌های دیواری قرن سیزدهمی در زیر لایه‌ای از گچ در سال ۱۹۳۰ کشف شد. با وجود موقعیت دورافتاده، ساختمان در طی جنگ جهانی دوم آسیب جدی دید، به‌طوری‌که حدود ۳۵٪ از بنای قرون وسطایی نیاز به بازسازی داشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:کلیساهای ارتدکس روسی در ولیکی نووگورود
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در روسیه
دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

**دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان** در سال ۱۳۸۸ با جذب ۳۰ نفر دانشجوی رشته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی تأسیس گردیده و شروع به کار کرد. این دانشکده در سال ۱۳۹۱ در رشته کارشناسی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی با تصویب وزارت متبوع بر مبنای درسی ارائه شده از سوی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان شروع به پذیرش دانشجو نمود. علاوه بر رشته‌های مذکور، مهندسی علوم دامی در دو گرایش (نشخوارکنندگان و طیور) و مهندسی علوم و صنایع غذایی را نیز تا تکمیل و راه اندازی دانشکده کشاورزی تحت پوشش خود داشت. این دانشگاه در سال ۱۳۹۸ جزوه دانشکده‌های مورد تأیید انجمن دامپزشکی آمریکا قرار گرفت.

## گروه‌های آموزشی
* علوم پایه
* پاتوبیولوژی
* علوم درمانگاهی
* بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی و آبزیان

## پیوند به بیرون
* 

## منابع

رده:دانشکده‌های دامپزشکی ایران
رده:دانشگاه سمنان
محوطه یاروسلاو

بندانگشتی|250x250پیکسل|محوطه یاروسلاو
**محوطه یاروسلاو** (, *Yaroslavovo Dvorishche*) محل اقامت شاهزادگان در شهر ولیکی نووگورود بود. امروزه این منطقه تقریباً ناحیه‌ای است که اطراف بازار تجاری، کلیسای سنت نیکولاس، کلیسای سنت پروکوپیوس و کلیسای زنان حامل مرهم را در بر می‌گیرد. بازار تجاری که در قرون شانزدهم و هفدهم بازسازی و به شدت تغییر یافته است، تنها بخشی از کاخ شاهزاده است که باقی مانده. شاهزاده همچنین محل اقامتی به نام محوطه ریوریک در جنوب بازار شهر داشت.

## منابع

*

## پیوند به بیرون

رده:جمهوری نووگورود
رده:موزه‌ها در استان نووگورود
کلیسا پرین

بندانگشتی|285x285پیکسل
**کلیسای ولادت تئوتوکوس در پرین** () در حوالی ولیکی نووگورود از قدیمی‌ترین کلیساهای منطقه است که به دهه ۱۲۲۰ بازمی‌گردد. این کلیسا در فاصله  از ولیکی نووگورود، در مبدأ رودخانه وولخوف که از دریاچه ایلمن جاری می‌شود، قرار دارد. کلیسا جزئی از اسکیت پرین، صومعه‌ای که در قرن ۱۸ میلادی لغو گردید، و تنها کلیسای فعال در این مجموعه است.

کلیسای پری‌ن در فهرست میراث جهانی به عنوان بخشی از شیء ۶۰۴ بناهای تاریخی نووگورود و پیرامون آن به ثبت رسیده است. این بنا به عنوان یک اثر معماری با اهمیت فدرال شناخته شده است.

## منابع

*

## پیوند به بیرون

رده:کلیساهای ارتدکس روسی در ولیکی نووگورود
رده:کلیساهای ارتدکس شرقی
رده:کلیساهای کامل‌شده در دهه ۱۲۲۰ (میلادی)
اثرات انفجارهای هسته‌ای

**اثرات انفجار هسته ای** در مجاورت آن معمولاً بسیار مخرب تر و چندوجهی تر از اثرات ناشی از مواد منفجره عادی است. در بیشتر موارد، انرژی آزاد شده ناشی از یک سلاح هسته ای منفجر شده در اتمسفر پایین را می‌توان به چهار دسته اصلی تقسیم کرد:
* موج انفجار و ضربه: ۵۰ درصد انرژی کل
* تابش گرمایی: ۳۵ درصد کل انرژی
* تشعشعات یونیزان: ۵ درصد انرژی کل (در بمب نوترونی بیشتر است)
* تابش باقیمانده: ۵ تا ۱۰ درصد کل انرژی با جرم انفجار.

بسته به طراحی سلاح و مکانی که در آن منفجر می‌شود، انرژی توزیع شده به هر یک از این دسته‌ها ممکن است به‌طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر باشد. اثر انفجار فیزیکی با جفت شدن مقادیر بسیار زیاد انرژی که طیف الکترومغناطیسی را در بر می‌گیرد با محیط اطراف ایجاد می‌شود. محیط انفجار (به عنوان مثال زیردریا، زمین، هوا، یا خارج از جو) تعیین می‌کند که چه مقدار انرژی به صورت انفجار و چه مقدار به صورت تشعشعات آزاد می‌شود. به‌طور کلی، احاطه یک بمب با موادی مانند آب، انرژی بیشتری را جذب می‌کند و امواج ضربه ای قوی تری ایجاد می‌کند و در عین حال ناحیه اثر آن را محدود می‌کند. هنگامی که یک سلاح هسته ای فقط توسط هوا احاطه می شود، با افزایش بازده مواد منفجره، اثرات کشنده انفجاری و حرارتی به نسبت بسیار سریعتر از اثرات کشنده تشعشعات افزایش می یابد. سرعت این حباب از سرعت صوت بیشتر است. مکانیسم‌های آسیب فیزیکی یک سلاح هسته‌ای (انفجار و تشعشعات حرارتی) با مواد منفجره معمولی یکسان است، اما انرژی تولید شده توسط انفجار هسته‌ای معمولاً میلیون‌ها برابر در واحد جرم قوی‌تر است و دما برای مدت کوتاهی به ده‌ها میلیون درجه می‌رسد.

انرژی حاصل از انفجار هسته ای در ابتدا به شکل های مختلفی از تشعشعات نافذ آزاد می شود. هنگامی که مواد اطراف آن مانند هوا، سنگ یا آب وجود دارد، این تشعشع با آن برهمکنش می‌کند و به سرعت مواد را تا دمای تعادل گرم می‌کند (یعنی به طوری که ماده در همان دمای سوختی باشد که انفجار را نیرو می‌دهد). این باعث تبخیر مواد اطراف و در نتیجه انبساط سریع آن می شود. انرژی جنبشی ایجاد شده توسط این انبساط به تشکیل یک موج ضربه ای کمک می کند که به صورت کروی از مرکز منبسط می شود. تشعشعات حرارتی شدید در مرکز پایین، یک گلوله آتش هسته ای را تشکیل می دهد که اگر انفجار به اندازه کافی در ارتفاع کم باشد، اغلب با ابر قارچی همراه است. در یک انفجار در ارتفاع بالا که در آن چگالی جو کم است، انرژی بیشتری به عنوان تابش گامای یونیزه کننده و اشعه ایکس آزاد می شود تا به عنوان یک موج شوک جابجایی جو.
## منابع

رده:فیزیک هسته‌ای
رده:جنگ‌افزارهای هسته‌ای
دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز

**دانشکدهٔ مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز** در سال ۱۳۸۸ به‌طور رسمی آغاز به کار کرد. گروه مهندسی شیمی این دانشکده که از اولین بخش‌های مهندسی شیمی کشور به‌شمار می‌رود، در سال ۱۳۴۳ تأسیس شد. با وسعت فعالیت͏‌های آموزشی و پژوهشی و تشکیل گروه͏‌های مهندسی نفت و مهندسی گاز، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۸ ایجاد گردید.

## پایلوت تولید الکل
پس از شیوع ویروس کرونا و کمبود مواد ضدعفونی، تصمیم گرفته شد یک خط تولید برای الکل در این دانشکده راه‌اندازی شود. سرانجام در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ پایلوت تولید الکل در دانشکدهٔ مهندسی شیمی، نفت و گاز راه‌اندازی شد.

## پیوند به بیرون
* 

## منابع
اسب فجورد

**فجورد** یا **اسب فجورد** نروژی (نروژی: fjordhest) یک نژاد اسب نسبتاً کوچک اما بسیار قوی از مناطق کوهستانی غرب کشور نروژ است. این یک نژاد چابک از اسب‌های سبک است. رنگ آن همیشه تیره است، با پنج تنوع در سایه که در استاندارد نژاد تشخیص داده شده است. یکی از قدیمی‌ترین نژادهای جهان، صدها سال است که به عنوان اسب مزرعه ای در نروژ مورد استفاده قرار می‌گیرد و در دوران مدرن به دلیل خلق و خوی عمومی خوبش محبوب است. هم به عنوان اسب مهاری و هم زیر زین استفاده می‌شود.

## تاریخچه

فجورد یکی از قدیمی‌ترین و خالص‌ترین نژادهای جهان است. وجود اسب‌ها در نروژ در پایان آخرین عصر یخبندان شناخته شده بود. اعتقاد بر این است که اجداد آن به نروژ مهاجرت کرده و اهلی شده‌اند۴۰۰۰ سال پیش کاوش‌های باستان‌شناسی در مکان‌های دفن وایکینگ‌ها نشان می‌دهد که اسب‌هایی از این نوع حداقل به‌طور انتخابی پرورش داده شده‌اند. ۲۰۰۰ سال،این اسب‌ها توسط وایکینگ‌ها به عنوان پایه‌های جنگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و برای صدها سال به عنوان حیوانات مزرعه در غرب نروژ مورد استفاده قرار می‌گرفتند. حتی در اواخر جنگ جهانی دوم، آنها برای کار در مناطق کوهستانی مفید بودند. استحکام، دوام و پوشش ضخیم آن در زمستان‌های سخت نروژ به خوبی عمل می‌کند، این نژاد دارای سابقه طولانی در پرورش خالص بدون تلاقی از منابع دیگر است.

## خصوصیات
ساختار اسب فیورد نروژی با بسیاری از نژادهای دیگر متفاوت است، زیرا ترکیبی از ماهیچه و استخوان اسب، با اندازه کوچکتر و چابکی بیشتر است. دارای گردنی قوی و قوس دار، پاهای محکم و پاهای خوب و بدنی فشرده و عضلانی است. سر متوسط و به خوبی با پیشانی پهن و صاف و صورت صاف یا کمی بشقاب، با گوش‌های کوچک و چشم‌های درشت مشخص است، علیرغم اندازه کوچک، این نژاد کاملاً قادر به حمل یک انسان بالغ و کشیدن بارهای سنگین است. کت مو در زمستان به خصوص سنگین و ضخیم می‌شود.

یال طبیعی بلند، ضخیم و سنگین است، اما معمولاً به شکل هلالی مشخص بین ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر (۲٫۰ و ۳٫۹ اینچ) قیچی می‌شود تا صاف بایستد و بر شکل گردن تأکید کند، تصور می‌شود که این یال سوسک‌دار نظافت را آسان‌تر می‌کند. همچنین گردن قوی و نوار پشتی تمام قد اسب را برجسته می‌کند. در قسمت تحتانی پاها مقداری پر وجود دارد. با این حال، استاندارد نژاد از پر کردن زیاد پرها جلوگیری می‌کند.

هیچ محدودیت بالایی یا پایینی برای ارتفاع برای این نژاد وجود ندارد، اما ارتفاع بین ۱۳۵ تا ۱۵۰ سانتی‌متر (۱۳٫۱ و ۱۴٫۳ دست؛ ۵۳ و ۵۹ اینچ) در قسمت جزوه توصیه می‌شود،وزن به‌طور معمول از ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم (۸۸۰ تا ۱۱۰۰ پوند) متغیر است.

## استفاده

آبدره برای کارهای سنگین به اندازه کافی قوی است، مانند شخم زدن مزارع یا حمل چوب، در عین حال به اندازه کافی سبک و چابک است تا بتواند اسب سواری و رانندگی خوبی باشد. در کوهستان هم مطمئن است، در مدارس سوارکاری و درمانی نروژی رایج است، زیرا خلق و خوی معتدل و اندازه کوچک آن را برای کودکان و افراد معلول مناسب می‌کند، این اسب مهاری خوبی در نظر گرفته می‌شود و معمولاً در رقابت و حمل و نقل توریستی استفاده می‌شود.

## جستارهای وابسته
* اسب
* نروژ

## منابع

## پیوند به بیرون

*
باشگاه فوتبال اوتسیکتنس

**باشگاه فوتبال اوتسیکتنس** () یک باشگاه فوتبال مستقر در واسترا فلوراندا در نزدیکی شهر یوتبری، سوئد است که در حال حاضر در سوپرتان، دومین رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می‌پردازد.

این باشگاه بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه براویدا آرنا، مستقر در یوتبری، که ۶۳۰۰ نفر ظرفیت دارد، انجام می‌دهد.

## پیش‌زمینه
از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۳۵، اوتسیکتنس عمدتاً در بخش‌های میانه و پایین سیستم لیگ فوتبال سوئد شرکت کرده است. نام آن‌ها از یک برج در سلوتسکوگن گرفته شده است که در نشان باشگاه نیز قابل مشاهده است. این باشگاه در حال حاضر در سوپرتان بازی می‌کند که دومین سطح فوتبال سوئد است. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در واسترا فلوراندا در نزدیکی شهر یوتبری برگزار می‌کنند.
آن‌ها به انجمن فوتبال یوتبری وابسته هستند.

## منابع

رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال در یوتبری
آکورا ای‌آرایکس-۰۶

**آکورا ای‌آرایکس-۰۶** یک خودرو نمونه اولیه اسپرت مسابقه ای است که توسط شرکت مسابقات اتومبیلرانی هوندا در ایالات متحده آمریکا طراحی شده است که قبلاً با نام توسعه عملکرد هوندا (HPD) شناخته می‌شد و توسط اورکا ساخته شده است. این خودرو مطابق با مقررات لمانز دیتونا هایپرکار طراحی شده است و از سال ۲۰۲۳ در کلاس GTP در مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا رقابت می‌کند این خودرو دارای یک ۲٫۴ لیتری وی۶ دو توربوشارژ سفارشی است که با نام ای‌آر۲۴ای شناخته می‌شود. این خودرو در کنار بی‌ام‌و ام هایبرید وی۸، کادیلاک وی-سریز.آر و پورشه ۹۶۳ در افتتاحیه فصل ۲۰۲۳ مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا در پیست دیتونا اینترنشنال اسپیدوی معرفی شد.

ای‌آرایکس-۰۶ برنده مسابقات ۲۴ ساعت دیتونا در سال ۲۰۲۳، ۱۲ ساعت سبرینگ در سال ۲۰۲۴ و پتی لمانز در سال ۲۰۲۳ شد و به اولین خودرویی تبدیل شد که در هر سه مسابقه بزرگ استقامت ایمسا در دوران کلاس جی‌تی‌پی پیروز شده است.

## منابع

رده:خودروهای آکیورا
رده:خودروهای برقی دوگانه
دانشکده علوم پزشکی غرب هرمزگان

**دانشگاه علوم پزشکی غرب هرمزگان** یک دانشگاه دولتی در شهر بندرلنگه در غرب استان هرمزگان است.
به استناد رای صادره در دویست و نود و دومین جلسه شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی دانشگاه‌های علوم پزشکی در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ با ارتقاء دانشکده‌های علوم پزشکی شرق و غرب استان به دانشکده‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی شرق و غرب هرمزگان موافقت شد

## منابع

رده:دانشگاه علوم پزشکی غرب استان هرمزگان
رده:دانشگاه‌های استان هرمزگان
هیولای پرشهوت

***هیولای پُرشهوت*** () یک فیلم بهره‌کشی ایتالیایی به کارگردانی لوئیجی باتسلا است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.

## گزیدهٔ بازیگران
* ماشا ماگال
* جینو تورینی
* ادیلیو کیم
* میشل کیسی
* برد هریس
* سالواتوره باکارو
* بریگیته اسکای
* آلفردو ریتسو

## منابع

## کتاب‌شناسی

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ایتالیایی
رده:فیلم‌های سودجویی جنسی ایتالیا
رده:فیلم‌های سودجویی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
حدس تخت دوطبقه

**حدس تخت دوطبقه** ، گزاره‌ای در نظریه تراوِش، شاخه‌ای از ریاضیات است که به توضیح رفتار خوشه‌ها در گراف‌های تصادفی  می‌پردازد. علت نامگذاری این حدس، شباهت آن به ساختار تخت دوطبقه است. این حدس در ابتدا در سال ۱۹۸۵  و توسط پیتر کاستلین مطرح شده است. در اکتبر ۲۰۲۴، سه محقق با نام‌های نیکیتا گلدکف، ایگور پاک و الکساندر زیمین، مثال نقضی را پیشنهاد داده‌اند که این حدس را رد می‌کند.
بندانگشتی|مثالی از یک گراف تخت دوطبقه

## توضیح

این حدس شامل دو گراف یکسان است که به‌عنوان تخت بالایی و تخت پایینی شناخته می‌شوند. این گراف‌ها هم‌ریخت بوده و  توسط یک مجموعه از یال‌ها که با عنوان پایه شناخته می‌شوند به هم وصل می‌شوند. هر پایه، یک رأس از گراف بالایی را به رأس متناظر در گراف پایینی متصل می‌کند. 

ابتدا به هر یال در هر گراف یک احتمال اختصاص داده می‌شود، به گونه‌ای که یال‌های تخت بالایی و یال‌های متناظرشان در تخت پایینی احتمال یکسانی دارند. احتمال‌های اختصاص‌یافته به یال‌های پایه می تواند دلخواه باشد. سپس، با حذف مستقل هر یال براساس احتمال اختصاص‌داده‌شده، یک زیر-گراف تصادفی از گراف تخت دو طبقه تشکیل می‌شود. مثلاً می‌توان فرض کرد که تمام یال‌ها با احتمال یکسانی، 0 حذف می‌شوند.       

گزاره تخت دوطبقه بیان می‌کند که در زیر-گراف حاصل، احتمال این‌که یک رأس در تخت بالایی به یک رأس دیگر در تخت بالایی متصل باشد بزرگتر یا مساوی احتمال این است که این رأس به رأس دیگری در تخت پایینی متصل باشد. 

## اهمیت حدس تخت دوطبقه

حدس تخت دوطبقه پیشنهاد می‌دهد که اگر فاصله گرافی بین دو رأس کم باشد، احتمال این‌که پس از حذف تصادفی برخی یال‌ها، این دو رأس همچنان متصل باقی بمانند،‌ بیشتر است. این حدس،‌ شهودی بوده و پاسخ پرسش‌های مشابه آن در مورد ولگشت یا گام تصادفی و مدل آیزینگمثبت بوده است.

علی‌رغم شهودی بودن گزاره تخت دوطبقه، اثبات آن ساده نبوده و همچنان یکی از موضوعات رایج در نظریه تراوش است. برای انواع خاصی از گراف‌ها مانند گراف‌های چرخی، گراف‌های کامل، گراف‌های کامل دوبخشی و گراف‌هایی با تقارن محلی اثبات شده است. مثال‌های نقضی نیز برای تعمیم‌های مفروضه حدس تخت دوطبقه در ابرگراف‌ها و گراف‌های جهت‌دار منتشر شده است.            

در اکتبر ۲۰۲۴، مثال نقضی برای این حدس پیشنهاد شده است که یک گراف مسطح با ۷۲۲۲ رأس دارد که با الهام از ابرگراف پیشنهادی در مثال نقض تعمیم یافته این حدس در پژوهش هالوم مطرح شده است.   

## References

رده:حدس‌های رد شده
رده:نظریه گراف
گاوسیتوه چیپه

**گاوسیتوه چیپه** (;  – ) سیاستمدار اهل بوتسوانا بود. وی از ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۴ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۹۴ وزیر امور خارجه این کشور بود.

گاوسیتوه چیپه در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵، در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بریستول
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)
رده:سفیران زن
رده:سیاستمداران حزب دموکراتیک بوتسوانا
رده:سیاستمداران زن سده بیستم (میلادی)
رده:وزیران امور خارجه زن
رده:وزیران دولت بوتسوانا
رده:اعضای رتبه امپراتوری بریتانیا
دانشکده علوم پزشکی شرق هرمزگان

**دانشکده علوم پزشکی شرق هرمزگان** یک دانشکده دولتی در شهر میناب در شرق استان هرمزگان است.

## تاریخچه
فعالیت آموزشی این مرکز از سال تحصیلی ۱۳۸۷–۱۳۸۸ و در قالب شعبه‌ای از دانشکده بهداشت بندرعباس آغاز شد. در این دوره، آموزش در مقاطع کاردانی رشته‌های بهداشت خانواده، مبارزه با بیماری‌ها و فوریت‌های پزشکی ارائه می‌شد. همچنین یک دورهٔ کارشناسی ناپیوسته بهداشت عمومی با پذیرش ۲۲ دانشجو برگزار شد. تاکنون بیش از ۲۶۰ نفر از این مرکز فارغ‌التحصیل شده‌اند.

در آذرماه ۱۳۹۳، به استناد رأی شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، با تأسیس «مجتمع آموزش عالی سلامت» در میناب موافقت شد و آموزش علوم پزشکی در رشته‌های کاردانی بهداشت و فوریت‌های پزشکی در این قالب ادامه یافت.

در آبان‌ماه ۱۴۰۱، بر اساس مصوبهٔ شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، مجتمع آموزش عالی سلامت میناب به «دانشکده بهداشت» ارتقا یافت.

در مردادماه ۱۴۰۲، مطابق مصوبهٔ دویست و نود و یکمین جلسهٔ شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، با ارتقای دانشکده بهداشت به «دانشکده علوم پزشکی شرق استان هرمزگان (میناب)» موافقت شد و در همان سال، پذیرش دانشجو در رشته‌های مصوب با عنوان جدید دانشکده انجام گرفت.

در ادامه، بر اساس رأی صادره در دویست و نود و دومین جلسهٔ شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳، با ارتقای دانشکده‌های علوم پزشکی شرق و غرب استان به «دانشکده‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی شرق و غرب هرمزگان» موافقت شد.

## واحدهای بهداشتی - درمانی زیرمجموعه
دانشکده علوم پزشکی شرق هرمزگان دارای یک بیمارستان فعال در شهر میناب و ۳ مرکز شهری و ۱ پایگاه روستایی است.

## جستارهای وابسته

* بیمارستان حضرت ابوالفضل میناب

## منابع

رده:دانشگاه علوم پزشکی شرق استان هرمزگان
رده:دانشگاه‌های استان هرمزگان
کاخ آق‌سرای

**کاخ آق‌سرای** () یک کاخ و محوطه تاریخی ویران‌شده در شهر سبز ازبکستان است. این کاخ در اوایل دوره تیموریان بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴ میلادی و در زمان فرمانروایی تیمور ساخته شد. در سال ۲۰۰۰، این کاخ به عنوان یکی از آثار میراث جهانی یونسکو در ازبکستان اعلام شد.

## تاریخچه
تیمور در نزدیکی کِش که بعداً شهر سبز نامیده شد، به دنیا آمد. تیمور می‌خواست این شهر را به‌جای سمرقند پایتخت امپراتوری خود قرار دهد. به همین دلیل او یک قصر بزرگ در اینجا ساخته بود. ساخت قلعه در سال ۱۳۸۰ آغاز شد و تا سال ۱۴۰۴، درست قبل از مرگ تیمور، به مدت ۲۴ سال به طول انجامید.

در قرن شانزدهم شهر سبز به همراه قلعه آق‌سرای توسط نیروهای عبدالله‌خان دوم خان بخارا ویران شد. پس از استقلال ازبکستان، اقدامات حفاظتی بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ بر روی بنا انجام شد. مجسمه عظیم تیمور نیز بر روی یک پایه بلند در محل اصلی کاخ نصب شد.

## معماری

بقایای کاخ آق‌سرای در شمال مرکز تاریخی شهر سبز در پارکی نزدیک دروازه شمالی دیوارهای شهر قرار دارد. مهم‌تر از همه، بقایای ستون‌های به طول  دروازه سابق، که طاق آن  بود، حفظ شده‌اند. نمای بنا با نقوش بزرگ اخرایی و آجرهای لعاب‌دار آبی تیره و آبی روشن تزئین شده است. بر روی کتیبه‌ای نوشته شده «خدایا روزگار سلطان را طولانی کن». حیاط اصلی قصر حوض آبی به پهنای  و طول  داشته است. اطراف کاخ را ساختمان‌هایی احاطه کرده بودند که گفته می‌شود یکی از آنها شش طبقه بوده است. تعداد و وسعت بناهای دیگر به دلیل تخریب انجام‌شده در سده شانزدهم مشخص نشده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست میراث جهانی در ازبکستان

## منابع

* 

رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۶۰۴ (میلادی)
رده:شهرسبز
رده:کاخ‌ها در ازبکستان
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در ازبکستان
رده:معماری اسلامی در آسیا
رده:میراث جهانی در ازبکستان
ارتفاعات آل‌توش

بندانگشتی

**ارتفاعات کُلتوش**  (کُلتوشسکیه ویسوُتی) فلات کَموی واقع در بخش جنوبی ناحیه وسیوولوشسکی در استان لنینگراد است. این منطقه در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان اثر شمارهٔ ۵۴۰–۰۳۲ ثبت شده است. ارتفاعات کُلتوش در استان لنینگراد، ناحیه وسیوولوشسکی، کلتوشی قرار دارد. این تصمیم در چهاردهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که از ۷ تا ۱۲ دسامبر ۱۹۹۰ در شهر بنف (کانادا) برگزار شد، اتخاذ گردید.

## جغرافیا
این ارتفاعات در دشت پرینِوا قرار دارد و به شکل یک قوس نامنظم است.

طول این ارتفاعات از شمال به جنوب ۲۵ کیلومتر است و از حاشیه جنوبی شهر وسیولوشسک تا روستای مانوشکینو امتداد دارد. عرض آن از غرب به شرق ۶ کیلومتر است که از روستای هیرواستی تا سکونتگاه وویِیکوو کشیده شده است.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
جاده تالین

**بزرگراه تالین**  بزرگراهی در ناحیه کراسنوسلسکی شهر سن پترزبورگ است که از خط راه‌آهن بالتیک تا بزرگراه کراسنوسلسکی امتداد دارد. این بزرگراه ادامهٔ بلوار مارشال ژوکوف بوده و به بزرگراه کراسنوسلسکی ختم می‌شود.

## تاریخچه
در ابتدا، از سال ۱۷۵۶، این جاده با نام **جاده ناروا** شناخته می‌شد، زیرا به سوی شهر ناروا امتداد داشت. این جاده از میدان استاچک آغاز می‌شد و شامل بلوارهای امروزی بلوار استاچک، بخشی از بلوار مارشال ژوکوف (از بلوار استاچک تا راه‌آهن بالتیک) و بزرگراه کراسنوسلسکی بود.

در سال‌های ۱۷۷۴–۱۷۷۸ نام *جاده قدیمی سن پترزبورگ* نیز به کار می‌رفت. در سال ۱۷۹۳، این جاده با نام *جاده عبوری ریگا* (شامل بلوار استارو-پیترگوف) شناخته می‌شد. در سال‌های ۱۸۳۷–۱۸۳۸ با نام *جاده ناروا* و در سال‌های ۱۸۴۳–۱۸۶۲ با نام *بزرگراه ناروا* و در سال ۱۸۳۸ به نام *راه ریگا* معروف بود. در سال ۱۷۷۹ از عنوان *جاده دودروفسکایا کراسنوسلسکایا* (به جز بلوار استاچک) استفاده می‌شد که به دلیل عبور جاده از تپه دودورا در نزدیکی کراسنویه سلو بود.

در سال ۱۸۴۵، جاده ناروا به **بزرگراه کراسنوسلسکی** تغییر نام یافت، زیرا به کراسنویه سلو منتهی می‌شد.

در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۴، این بزرگراه به نام **بزرگراه تالین** در محدوده بین بلوار استاچک تا بزرگراه ولخونسکویه نام‌گذاری شد که شامل بخشی از بلوار مدرن مارشال ژوکوف بود. این نام‌گذاری به دلیل آن بود که جاده به سوی تالین امتداد داشت. اما در واقع، نام *بزرگراه تالین* از سال ۱۹۵۵ نیز به کار می‌رفت.

در ۱۴ آوریل ۱۹۷۵، بزرگراه تالین در خط راه‌آهن بالتیک کوتاه‌تر شد و بخش شمالی آن به بلوار مارشال ژوکوف واگذار شد. با این حال، شماره‌گذاری ساختمان‌ها در بزرگراه تالین تغییر نکرد و به همین دلیل، شماره‌گذاری از خانه شماره ۶۱ در سمت فرد و شماره ۹۰ در سمت زوج آغاز می‌شود.

در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۱، بزرگراه تالین از دو خط به شش خط گسترش یافت.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
جاده مسکو (سن پترزبورگ)

بندانگشتی

**بزرگراه مسکو**  یک شاهراه در سن پترزبورگ که آغاز مسیر جاده‌ای به سمت مسکو است (مسیر کنونی   «روسیه»). این نام دو کاربرد تاریخی داشته است:
* از دهه ۱۸۳۰ تا سال ۱۹۵۰، بزرگراه مسکو به ادامه مستقیم بلوار ابوخوف (که از سال ۱۸۷۸ به نام بلوار زابالکانسکی و از سال ۱۹۱۸ به نام بلوار اینترناسیونال شناخته می‌شد) در بیرون از مرزهای اداری شهر اطلاق می‌شد. در سال ۱۸۷۸، نقطه آغاز بزرگراه مسکو به دروازه‌های مسکو منتقل شد. در دهه ۱۹۱۰، آغاز این بزرگراه به پل راه‌آهن شاخه پوتیلوفسکی در جنوب خیابان روشینسکایا منتقل شد.
* در سال ۱۹۵۰، بلوار استالین بخش‌های بلوار اینترناسیونال و ادامه مستقیم آن در بزرگراه مسکو را از پل راه‌آهن تا سه‌راهی نزدیکی میدان پیروزی (مکان کنونی میدان پیروزی) به هم پیوند داد. از آن زمان تاکنون، نقطه آغاز بزرگراه مسکو میدان پیروزی بوده که با زاویه‌ای تقریباً ۴۵ درجه نسبت به بلوار مسکو به جنوب‌شرق امتداد می‌یابد.

## تاریخچه
thumb|گاوهای سامسون، محل کنونی: بزرگراه مسکو، شماره ۱۳

در یک‌چهارم اول قرن هجدهم، مسیری از پایتخت به سمت املاک سارسکایا (که بعدها تسارسکویه سلو نام گرفت) احداث شد که *جاده تسارسکویه* نامیده می‌شد. این مسیر در قرن هجدهم ادامه‌ای به سمت نووگورود و مسکو داشت و به ترتیب *جاده بزرگ مسکو* و *جاده نووگورود* نامیده می‌شد. در قرن نوزدهم، جاده تسارسکویه در محدوده استان سن پترزبورگ به *بزرگراه مسکو* تغییر نام یافت.

تا پیش از سال ۱۹۱۷، بزرگراه مسکو یک نام صرفاً حومه‌ای بود و با گسترش مرزهای شهر، آغاز این بزرگراه به سمت جنوب جابه‌جا می‌شد. در سال ۱۸۷۸، با انتقال مرز شهری به دروازه‌های مسکو، آغاز این بزرگراه نیز به آن نقطه منتقل شد. در سال ۱۸۸۵، مرز شهر دوباره به پل راه‌آهن نزدیک خیابان روشینسکایا منتقل شد.

تا سال ۱۹۱۷، زمین‌های دو طرف بزرگراه مسکو تا محدوده متوسط روگاتکا به‌طور اداری به شهرستان مسکو در استان پتروگراد تعلق داشت. پس از انقلاب فوریه، شورای شهر پتروگراد فرایند الحاق حومه‌های کارگری نزدیک شهر را آغاز کرد. از آن زمان، بزرگراه مسکو به یک نام شهری نیز تبدیل شد.

تا سال ۱۹۵۰، بزرگراه مسکو در محدوده لنینگراد دو بخش داشت: بخش مستقیم از پل راه‌آهن تا متوسط روگاتکا و از متوسط روگاتکا به جنوب‌شرق به عنوان یک مسیر مستقل به سمت مسکو. در سال ۱۹۵۰، بلوار اینترناسیونال به بلوار استالین تغییر نام یافت و بخش شمالی بزرگراه مسکو به آن اضافه شد.

در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۴، ساختمان کارخانه گوشت‌سازی به نام کیروف (ساختمان شماره ۱۳، اکنون شرکت سامسون) در این مسیر احداث شد. در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۴۱، ساختمان‌های مسکونی کارکنان (ساختمان‌های شماره ۱۴–۱۶) ساخته شدند. در سال‌های ۱۹۶۶–۱۹۶۷، در آغاز بزرگراه مسکو یک مجتمع مسکونی (ساختمان‌های شماره ۲–۱۰) توسط معمار س.ب. اسپرانسکی احداث شد.

در سال‌های ۱۹۴۱–۱۹۴۴، در محل تقاطع بزرگراه مسکو و بزرگراه پولکوفسکویه یکی از خطوط دفاعی شهر قرار داشت. در این مکان، دو سنگر بتنی حفظ شده‌اند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* نقشه سن پترزبورگ ۱۸۸۹ 

رده:میراث جهانی در روسیه
جاده پریمورسکویه

بندانگشتی
**بزرگراه پریمورسکویه**  در سن‌پترزبورگ بخشی از بزرگراه‌های **A181** و «اسکاندیناوی» **E18** است. این بزرگراه طولانی‌ترین مسیر جاده‌ای در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌رود و طول آن ۵۹ کیلومتر است.

## موقعیت جغرافیایی
این بزرگراه از محل تقاطع خیابان‌های ساووشکینا و پلانرنایا در سن‌پترزبورگ آغاز شده و در روستای سمولیاچکوو، در مرز سن‌پترزبورگ با منطقه ویبورگ استان لنینگراد، به پایان می‌رسد. مسیر این بزرگراه عمدتاً در امتداد سواحل خلیج فنلاند کشیده شده است. این نام از سال ۱۹۷۴ برای این جاده انتخاب شد. بزرگراه پریمورسکویه از مناطقی همچون سیسترورتسک و روستاهای منطقه تفریحی سن‌پترزبورگ عبور می‌کند. پیچ‌های غیرمنتظره، جنگل‌های نزدیک به جاده، مناظر دریایی و تپه‌های شنی از ویژگی‌های این مسیر هستند.

## تاریخچه شکل‌گیری
تا دهه ۱۹۶۰، مسیر فعلی بزرگراه پریمورسکویه شامل بخش‌هایی جداگانه از جاده در امتداد خلیج فنلاند بود. ایجاد این بزرگراه به عنوان طولانی‌ترین جاده لنینگراد با ساخت مسیر حلقه‌ای اطراف سیسترورتسک و جاده‌هایی در میان جنگل پارک تارخوفکا آغاز شد.
* نام‌گذاری‌های پیشین
**خیابان زمسکایا: از خیابان تارخوفسکایا تا جویبار گورسکی (ساخته‌شده در اوایل قرن بیستم).
**کوچه اوگورودنی: از خیابان توکارِوا تا خط راه‌آهن سیسترورتسک (ساخته‌شده در دهه ۱۹۲۰).
**ساحل دریاچه رازلیف: از پل افسری تا خیابان ولودارسکی (ساخته‌شده در اواخر دهه ۱۹۶۰).

در مناطقی مانند سولنچنویه، این مسیر به نام کورنوسوو شناخته می‌شد و در روستاهای بین رپینو تا اوشکووو از نام فین‌ها یعنی «جاده بزرگ» استفاده می‌شد. نام «بزرگراه انتخابی پایین» نیز در این بخش‌ها به کار می‌رفت. در سال ۱۹۶۴، بخش جدید این جاده از تارخووکا تا سیسترورتسک افتتاح شد.
* توسعه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰
طراحی پروژه‌های مربوط به بزرگراه پریمورسکویه در این دوره توسط معماران مؤسسه لن‌پروژه انجام شد. این پروژه‌ها شامل مناطق مسکونی سیسترورتسک بود که به خوبی با طبیعت اطراف، شامل جنگل‌ها، دشت‌های شنی، و دریاچه‌ها هماهنگ شدند.
* پروژه‌های جدیدتر
**۲۰۰۵: تخریب پل قدیمی سیسترورتسک و ساخت پل جدید.
**۲۰۱۱: گسترش بزرگراه در بخش ابتدایی از خیابان پلانرنایا تا منطقه لاختا به ۶ خط عبور. همچنین، پل‌های جدید و تقاطع‌های چندسطحی در این بخش ساخته شدند.

این بزرگراه نه‌تنها نقش مهمی در تسهیل حمل‌ونقل بین‌المللی دارد، بلکه به دلیل موقعیت طبیعی و مناظر زیبا، یکی از مسیرهای جذاب گردشگری در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌آید.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
کمیل ۲۰۰۰

***کَمیل ۲۰۰۰*** () یک فیلم اروتیک درام ایتالیایی به کارگردانی ردلی متزگر است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. این فیلم اقتباسی آزاد از رمان *[[مادام کاملیا]]* به قلمِ الکساندر دوما است. فیلم بازخورد خوبی نداشت و راجر ایبرت به آن یک ستاره داد و نمره فیلم در راتن تومیتوز ۵٫۲/۱۰ است.

## گزیدهٔ بازیگران
* نینو کاستلنووو
* الئونورا روسی دراگو
* روبرتو بیزاکو
* ماسیمو سراتو
* سیلوانا ونتورلی
* پیتر چتل

## منابع

رده:آثار موسیقی پیرو پیچونی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی ردلی متزگر
رده:فیلم‌های ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام شهوانی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های سودجویی جنسی ایتالیا
رده:فیلم‌های شهوانی درام ایتالیا
شکنجه بامبو

**شکنجه بامبو** (به انگلیسی:Bamboo torture) یک گونه روش شکنجه و اعدام است که جوانه گیاه بامبو در بدن قربانی رشد می‌کند. شکنجه بامبو بیشتر در کشورهای آسیای شرقی و جنوب آسیا مانند چین، هند و به‌ویژه ژاپن متداول بوده است.

## استفاده‌های ثبت شده
یک «شهروند مَدراس» در توصیف سفر خود در دهه ۱۸۲۰ میلادی، شکنجه بامبو را یکی از مشهورترین روش‌های مجازات در سیلان یاد کرده است.
در قرن نوزدهم میلادی شکنجه بامبو توسط سیامی‌ها با چهارمیل کردن مردم مالایی و با استفاده از نخل نیپا در طول تهاجم سیام به کداح مورد استفاده قرارگرفت و در تاریخ ثبت شده است.

پس از جنگ جهانی دوم سربازان نیروی زمینی امپراتوری ژاپن متهم به استفاده تکنیک شکنجه بامبو بر روی سربازان اسیر نیروهای متفقین شده‌بودند و مردم معتقد بودند که ژاپنی‌ها اسیران جنگی را درست بالای جوانه بامبو با طناب بسته‌اند و جوانه تنها پس از چند روز با شاخه‌ای تیز از ابتدا بدن قربانی را سوراخ می‌کند و در نهایت از طرف دیگر بدن خارج می‌شود. شاعر و نویسنده چینی، وون پینگ چین در خاطرات خود در «Hakka Soul» (به فارسی: روح هاکا) از شکنجه بامبو نام برده است و این روش را یکی از شکنجه‌هایی یاد می‌کند که مردم محلی معتقد بودند ژاپنی‌ها روی اسیران جنگی انجام می‌دهند.

در سال ۲۰۰۸ میلادی مجری‌های برنامه افسانه‌زدایان شکنجه بامبو را در یک قسمت از برنامه مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که یک شاخه بامبو در طول ۳ روز می‌تواند در چندین اینچ یک قالب ژلاتین بالستیک عبور کند. در این برنامه به دلایل علمی ژلاتین بالستیک به مانند و قابل مقایسه با گوشت انسانی بود، بنابراین این آزمایش گواهی بر صحت و عمل کردن این روش اعدام و شکنجه بود.

## منابع
جاده وولخونسکویه

بندانگشتی

**بزرگراه وولخونسکویه**  شوسه‌ای است که در جنوب غربی سن‌پترزبورگ و استان لنینگراد، در جنوب فرودگاه پولکوو قرار دارد. این شوسه از بزرگراه لنینگراد در روستای الکساندروفسکایا آغاز شده و به سمت شمال غرب تا بزرگراه سن‌پترزبورگ در روستای استرلنا امتداد دارد. طول این مسیر ۲۷٫۱ کیلومتر است.

## تاریخچه
این بزرگراه از سال ۱۸۴۵ به نام کنونی خود شناخته می‌شود. یکی از «جاده‌های امپراتوری» خارج از شهر بود که به عنوان مسیر مستقیم بین دو اقامتگاه امپراتوری، تسارسکویه سلو و پتروگوف، احداث شد. این شوسه از کراسنو سلو عبور می‌کند، جایی که پیش از جنگ جهانی اول اردوگاه‌های تابستانی هنگ‌های گارد قرار داشت و اغلب توسط امپراتورها بازدید می‌شد. پس از سال ۱۹۱۷، این مسیر به جاده‌ای معمولی با اهمیت محلی تبدیل شد. بعد از سال ۱۹۴۵، تقاطع ریلی در محل عبور از خط راه‌آهن بالتیک حذف شد و اکنون بزرگراه ولخونسکویه عملاً در استرلنا به پایان می‌رسد و با خیابان سویزی ادامه می‌یابد. بخش شمالی این بزرگراه پس از خط راه‌آهن بالتیک کاملاً رها شده و در برخی نقاط با درختچه‌ها پوشیده شده است، اما به‌صورت رسمی این بخش همچنان وجود دارد.

بزرگراه ولخونسکویه به عنوان مسیر رسمی دولتی برای عبور و مرور مقامات بلندپایه روسیه و میهمانان آن‌ها از فرودگاه «پولکوو» به کاخ کنستانتینوفسکی استفاده می‌شود. این مسیر از ولخونسکویه به بزرگراه کراسنوسلسکویه متصل شده و در تقاطع آن با خط راه‌آهن، پل روگذر ساخته شده است. در زمان‌هایی که کاروان‌های دولتی از این مسیر عبور نمی‌کنند، جاده به‌طور عادی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

## مناطق و محله‌ها
بزرگراه ولخونسکویه از مناطق و محله‌های زیر در سن‌پترزبورگ عبور می‌کند (از شرق به غرب):
* پوشکین
* الکساندروفسکایا
* سرگیفو
* استرلنا
* پتروگوف

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
جاده روپشینسکویه

بندانگشتی
**بزرگراه روپشینسکویه**  شوسه‌ای در شهر پتروگوف، واقع در منطقه پتردورتسوفی سن‌پترزبورگ است. این بزرگراه از بزرگراه سن‌پترزبورگ شروع شده و تا مرز استان لنینگراد ادامه دارد.

نام این بزرگراه در قرن نوزدهم میلادی پدید آمد و دلیل نام‌گذاری آن، مسیر بزرگراه به سمت روستای روپشا در منطقه لومونوسف استان لنینگراد است.

بزرگراه روپشینسکویه ادامه‌ای از خیابان اصلی عمارت زنامنکا است که از محور مرکزی کاخ دوک بزرگ نیکولای نیکولایویچ آغاز می‌شود.

این شوسه از محله‌های تاریخی روستای دومین و کراسنیه زوری عبور می‌کند.
thumb|260px|بزرگراه روپشینسکویه در مارینو
در استان لنینگراد، امتداد این جاده از روستاهای مارینو و ولیگونتی عبور می‌کند. در منطقه باغبانی «روپشای جدید» (پیش از پل روی رودخانه استرلکا) این بزرگراه با زاویه‌ای تند به جاده  (استرلنا – کیپن، «بزرگراه استرلنا») متصل شده و به سمت جاده  () «ناروا» ادامه می‌یابد.

از پاییز ۲۰۰۸ تا مه ۲۰۰۹، بازسازی روشنایی خیابانی در بخش کراسنیه زوری انجام شد که شامل تعویض تیرهای چراغ برق و چراغ‌ها بود.

در سال ۲۰۲۳، برنامه‌هایی برای بازسازی بزرگراه روپشینسکویه اعلام شد. در بخش از بزرگراه سن‌پترزبورگ تا تقاطع راه‌آهن، جاده جدید چهارخطه‌ای در شرق مسیر فعلی ساخته خواهد شد. این تصمیم به دلیل حفظ کاشت‌های تاریخی درختان کاج در کنار جاده اتخاذ شده است. میان کاج‌ها و مسیر جدید، نواری محافظ از گل رز وحشی ایجاد خواهد شد. در محل مسیر قدیمی، یک جاده مخصوص پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری ساخته می‌شود. در محل تقاطع راه‌آهن، پل روگذر ایجاد خواهد شد که اتصال با خیابان دمین بدنی و امتداد پیشنهادی خیابان یوتا بونداروفسکایا را فراهم می‌کند. جنوب تقاطع، جاده جدید به محور قدیمی بازخواهد گشت. در بخش از تقاطع تا مرز استان لنینگراد، بزرگراه به چهار خط گسترش می‌یابد و دو خط جدید از سمت شرق افزوده خواهد شد. در امتداد این بخش، کاشت درختان توس برنامه‌ریزی شده است.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
جاده کلتوشسکویه

**بزرگراه کلتوشسکویه**  جاده‌ای با شماره شناسایی  (سن‌پترزبورگ تا کُلتوشی) در منطقه وسوولوشسکی است. این بزرگراه ادامه بلوار کاسیگینا است که از طریق پل روگذر کُلتوشسکی به کلتوشی متصل می‌شود. این جاده از میان مناطق زانِوکا، یانی‌نو-۱ و یانی‌نو-۲ عبور می‌کند.

این بزرگراه از سال ۱۸۳۴ شناخته شده است، زمانی که بر روی نقشه فئودور فئودوروویچ شوبِرت ثبت شد. این مسیر از مخزن آختینسکوی به سمت کُلتوشی امتداد داشت و نام خود را از این مسیر گرفته است. تا سال ۱۹۱۸، نام بزرگراه کُلتوشسکویه به خیابان کنونی کمون اطلاق می‌شد. پیش از ساخت‌وساز گسترده در منطقه رژوکا-پوروخووی در دهه ۱۹۶۰، خیابان کمون در نزدیکی ایستگاه زانِوسکی پست به سمت شرق پیچیده و به بزرگراه کُلتوشسکویه تبدیل می‌شد.

حجم ترافیک در این مسیر به حدود ۳۰ هزار وسیله نقلیه در روز می‌رسد که بخشی از آن شامل کامیون‌های سنگین است. بیشترین ترافیک در محل خروجی از جاده کمربندی سن‌پترزبورگ در منطقه یانی‌نو-۱ ثبت شده است.

بخشی از جاده با شماره شناسایی  (سن‌پترزبورگ تا وسوولوشسک) در محدوده شهر وسوولوشسک نیز به نام بزرگراه کُلتوشسکویه شناخته می‌شود. این بخش از جاده از رودخانه لوبیا عبور می‌کند.

## زیرساخت‌ها
* شماره ۲۰: بیمارستان بالینی منطقه‌ای وسوولوشسک
* شماره ۱۳۸: اداره شهرداری منطقه‌ای وسوولوشسک، استان لنینگراد
* شماره ۳۰۵: هایپرمارکت لنتا.


Администрация МО Всеволожский муниципальный район 122453.jpg|ساختمان اداره شهرداری منطقه‌ای وسوولوشسک (بزرگراه کُلتوشسکویه، ۱۳۸)، ۲۰۲۱
Koltushskoe Highway (Vsevolozhsk) in 2022 03.jpg|بخش بازسازی‌شده بزرگراه کُلتوشسکویه در خروجی سن‌پترزبورگ، ۲۰۲۲


## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه