قلعه لودلو (دهلی)

**قلعه لودلو، دهلی**، ساختمانی واقع در خطوط مدنی در دهلی، هند بود که برای مدتی در طول حکومت کمپانی هند شرقی در نیمه اول قرن نوزدهم، به عنوان اقامتگاه نماینده سیاسی بریتانیا در دربار مغول خدمت می‌کرد؛ بعدها به عنوان دفتر مرکزی کمیسر قلمرو دهلی در استان‌های شمال غربی مورد استفاده قرار گرفت.

تا سال ۱۸۳۱، قلعه لودلو خانه ساموئل لودلو، جراح مقیم، بود. سپس این ساختمان به اقامتگاه تبدیل شد و محل یک توپخانه بود که توسط نیروهای بریتانیایی در طول شورش هند در سال ۱۸۵۷ برای نفوذ موفقیت‌آمیز به سنگر دروازه کشمیری و پس از آن برای بازپس‌گیری شهر به کار گرفته شد. پس از سال ۱۸۵۷ - در چند دهه اول راج بریتانیا - قلعه لودلو خانه کمیسر ارشد باقی ماند. با این حال، قلمرو دهلی بخشی از استان پنجاب شده بود. در میان مهمانان فراوان این ساختمان در این دوره، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، اولیس اس. گرانت، نیز حضور داشت.

در اواخر قرن نوزدهم و بیشتر نیمه اول قرن بیستم، این ساختمان محل باشگاه دهلی بود. در سال ۱۹۱۶، مراسم عروسی جواهر لعل نهرو در آنجا برگزار شد. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، ساختمان قلعه لودلو به دبیرستان تبدیل شد. این ساختمان در دهه ۱۹۶۰ تخریب شد تا جایی برای گسترش مدرسه، که اکنون مدرسه راهنمایی نمونه دولتی است، ایجاد شود. با این حال، محله و ایستگاه حمل و نقل در دهلی همچنان با نام «قلعه لودلو» شناخته می‌شود.

## خانه و اقامت در دهلی
چپ|بندانگشتی|طرحی با جوهر و رنگ، بیش از یک دهه پس از ترک دهلی توسط ساموئل لودلو و خانواده‌اش کشیده شده که نشان می‌دهد قلعه لودلو به عنوان اقامتگاه دهلی مورد استفاده قرار می‌گرفته و کالسکه، شتر، فیل و اسب اسکینر در آن دیده می‌شود.
ساموئل لودلو این خانه را مدتی پس از نقل مکانش به دهلی در سال ۱۸۱۳ ساخت، نام آن، «قلعه لودلو»، بازی با کلمات با نام خانوادگی‌اش، برجک ساختمان، کنگره‌های تزئینی آن و قلعه لودلو قرن یازدهمی، شروپ‌شایر بود. لودلو در دوران اقامتش در دهلی، از دستیار جراح در شرکت هند شرقی، مؤسسه پزشکی ریاست بنگال، در سال ۱۸۱۷ به جراح کامل و سپس به جراح ریاست ارتقا یافت. در سال ۱۸۳۱، او به جراح ارشد ارتقا یافت و از دهلی خارج شد.

از سال ۱۸۳۲ تا ۱۸۵۷، قلعه لودلو محل اقامت بریتانیایی‌های مقیم دربار مغول در دهلی بود. از جمله ساکنانی که در قلعه لودلو زندگی می‌کردند می‌توان به ویلیام فریزر (۱۸۳۲–۱۸۳۵)، سر توماس تئوفیلوس متکالف (۱۸۳۵–۱۸۵۳) و سایمون فریزر (۱۸۵۳–۱۸۵۷) اشاره کرد.

## محاصره دهلی
[چپ|بندانگشتی|نقشه‌ای از [محاصره دهلی، ۱۸۵۷، که محل توپخانه شماره ۲ در قلعه لودلو را نشان می‌دهد.]]
[چپ|بندانگشتی|قلعه لودلو که در جریان [شورش‌های ۱۸۵۷ در هند|شورش هند در سال ۱۸۵۷ آسیب دیده بود، پس از بازپس‌گیری دهلی توسط بریتانیا در سپتامبر ۱۸۵۷، در حال تعمیر است.]]
چپ|بندانگشتی|عکسی از قلعه لودلو که در سال ۱۸۵۸ توسط رابرت و هریت تیتلر گرفته شده و تعمیرات بیشتری را نشان می‌دهد.
قطار محاصره، شامل پانزده توپ ۲۴ پوندی، بیست توپ ۱۸ پوندی و بیست و پنج خمپاره‌انداز و هویتزر سنگین، با تقریباً ۶۰۰ گاری مهمات، در ۶ سپتامبر از راه رسید. ریچارد برد اسمیت، افسر ارشد مهندسی ویلسون، نقشه‌ای برای شکستن دیوارهای شهر و حمله طراحی کرده بود. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۸)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

به عنوان یک گام اولیه، در ۶ سپتامبر، بریتانیایی‌ها «باتری رید» یا «باتری سامی هاوس» را که شامل دو توپ ۲۴ پوندی و چهار توپ ۹ پوندی بود، در نزدیکی انتهای جنوبی خط الراس ساختند تا توپ‌های روی سنگر موری را ساکت کنند. تحت پوشش باتری رید، در ۷ سپتامبر اولین باتری محاصره‌ای مناسب،  مستقر شد. از سنگر موری. چهار توپ آن با توپخانه سنگر کشمیر درگیر شدند، در حالی که شش توپ و یک خمپاره سنگین، سنگر موری را ویران کردند. پس از یک دوئل طولانی، توپ‌های شورشیان روی سنگر موری را خاموش کرد. جهت این حمله همچنین شورشیان را فریب داد که حمله از شرق انجام خواهد شد، نه از شمال. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۸)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

یک آتشبار دوم، متشکل از نه توپ ۲۴ پوندی، دو توپ ۱۸ پوندی و هفت خمپاره‌انداز ۸ اینچی، در نزدیکی قلعه لودلو مستقر شد و در ۱۱ سپتامبر به سمت استحکامات کشمیر آتش گشود. یک آتشبار سوم شامل شش توپ ۱۸ پوندی در نزدیکی گمرک قدیمی، کمتر از  مستقر شد. از دیوارهای شهر خارج شد و روز بعد به سمت سنگر آب در نزدیکی یامونا آتش گشود. یک توپخانه چهارم متشکل از ده خمپاره سنگین در نزدیکی باغ خودسیا مستقر شد. از آنجا که عنصر غافلگیری از بین رفته بود، سربازان هندی و پیشگامانی که بخش زیادی از کار ساخت توپخانه دوم و سوم و انتقال توپ‌ها به موقعیت را انجام داده بودند، تلفات سنگینی (بیش از ۳۰۰ نفر) متحمل شدند، اما توپخانه‌ها به سرعت در سنگرها و دیوارها رخنه ایجاد کردند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۸)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

به نظر می‌رسد آغاز این مرحله از محاصره با اتمام مهماتی که شورشیان از انبار غنیمت گرفته بودند همزمان بود، زیرا آتش شورشیان ناگهان بسیار کم‌اثرتر شد. در این زمان، شورشیان به دلیل کمبود آذوقه و پول و همچنین شایعات شکست‌جویانه‌ای که توسط مأموران و جاسوسان سازماندهی‌شده توسط ویلیام هادسون پخش می‌شد، افسرده شده بودند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۸)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:انحلال‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی) در هند
رده:تاریخ دهلی
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های پیشین در هند
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:معماری دهه ۱۸۱۰ (میلادی)