یونس بیک یوکوروف

**یونس** **بیک باماتگیریویچ یوکوروف** (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۳) یک ژنرال ارتش و سیاستمدار روسی است. او بیش از ۱۰ سال رئیس‌جمهوری اینگوشتیا روسیه بود که توسط رئیس‌جمهور دیمیتری مدودف در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸ منصوب شد.

## اوایل زندگی
یوکوروف، از قوم اینگوش، در ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۳ در یک خانواده دهقانی با ۱۲ فرزند، شامل پنج خواهر و شش برادر، به دنیا آمد. او از همان مدرسه‌ای فارغ‌التحصیل شد که بعداً صحنه قتل‌عام بسلان شد.

## خدمت سربازی
یوکوروف در سال ۱۹۸۲ توسط ارتش شوروی به خدمت اجباری فراخوانده شد و در پیاده‌نظام نیروی دریایی ناوگان اقیانوس آرام خدمت کرد. در سال ۱۹۸۹، او از مدرسه فرماندهی عالی هوابرد گارد ریازان فارغ‌التحصیل شد. یوکوروف تحصیلات نظامی خود را ادامه داد و در سال ۱۹۹۷ از آکادمی نظامی فرونزه و در سال ۲۰۰۴ از آکادمی ستاد کل فارغ‌التحصیل شد.

در ژوئن ۱۹۹۹، یوکوروف در شهر اوگلیِویک بوسنی به همراه نیروهای حافظ صلح روسی تحت نظارت نیروهای حافظ صلح (SFOR) مستقر شد. در ۱۲ ژوئن، او رهبری یک گروه ضربت را در یک راهپیمایی سریع ۵۰۰ کیلومتری بر عهده داشت که هدف آن تأمین امنیت فرودگاه بین‌المللی پریشتینا پیش از نیروهای ناتو بود، و بدین ترتیب حضور روسیه در کوزوو پس از بمباران یوگسلاوی توسط ناتو را تضمین می‌کرد. این امر منجر به رویارویی با نیروهای ناتو شد.

یوکوروف سمت‌های فرماندهی مختلفی در نیروهای هوابرد روسیه داشته و در عملیات‌های ضد تروریستی در قفقاز شمالی شرکت داشته است. در جریان جنگ دوم چچن در سال ۲۰۰۰، او فرماندهی هنگ ۲۱۷ هوابرد گارد (لشکر ۹۸ هوابرد گارد) را بر عهده داشت. تیم یوکوروف در حین یک مأموریت شناسایی، خانه‌ای را کشف کرد که گروهی از سربازان اسیر روسی در آن نگهداری می‌شدند. این تیم پس از خنثی کردن نگهبانان و نفوذ به ساختمان، توسط نیروهای کمکی چچنی محاصره شد و در نتیجه درگیری مسلحانه رخ داد. نیروهای روسی توانستند در حالی که یوکوروف در حال فراهم کردن پوشش برای تخلیه مجروحان بود، از محاصره عبور کنند. او شخصاً یک سرباز را با وجود جراحتی که خودش متحمل شده بود، به سلامت منتقل کرد. دوازده سرباز زندانی نجات یافتند. در ۱۳ آوریل ۲۰۰۰، به یوکوروف، به خاطر شجاعتش، نشان قهرمان روسیه، بالاترین عنوان افتخاری این کشور، اهدا شد.

در سال ۲۰۰۴، یوکوروف به عنوان معاون رئیس اداره اطلاعات منطقه نظامی ولگا-اورال منصوب شد.

## حرفه سیاسی
در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸، یوکوروف جایگزین مراد زیازیکوفِ بسیار نامحبوب به عنوان رئیس اینگوشتیا شد. برکناری زیازیکوف و انتصاب یوکوروف با استقبال زیادی از سوی مردم اینگوشتیا مواجه شد.

### سوء قصد
در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹، یوکوروف پس از حمله بمب‌گذاری شده به کاروان خودروی او در شهر نازران، تقریباً ساعت ۰۸:۲۰ به وقت محلی (۰۴:۲۰ به وقت گرینویچ)، به شدت مجروح شد. در این حادثه، یک تویوتا کمری پر از مواد منفجره به کاروان یوکوروف در حمله‌ای که گمان می‌رود یک حمله انتحاری بوده باشد، کوبید. یکی از مأموران پلیس اسکورت در دم جان باخت؛ راننده یوکوروف و پسر عمویش رمضان چند روز بعد در بیمارستان درگذشت. برادر یوکوروف، اویس، در میان مجروحان بود. یوکوروف دچار پارگی کبد، ضربه مغزی شدید و چندین دنده ترک خورده شد، اما انتظار می‌رفت پس از عمل جراحی زنده بماند. * به گزارش نیویورک تایمز*، یوکوروف سپس با هواپیما به بیمارستانی در مسکو منتقل شد و به دلیل آسیب به جمجمه و اندام‌های داخلی به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. 

اگرچه هنوز هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است، دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه، شبه‌نظامیان اسلام‌گرا را به انجام این حمله متهم کرد و این «حمله تروریستی» را محکوم کرد. مدودف در تلویزیون روسیه ادعا کرد که یوکوروف «برای برقراری نظم کارهای زیادی انجام داد… و راهزنان آشکارا از این نوع فعالیت خوششان نمی‌آمد.» خبرگزاری روسی RIAN به نقل از یک منبع ناشناس کرملین گزارش داد که قدرت اجرایی در اینگوشتیا به‌طور موقت به نخست‌وزیر، رشید گایسانوف، که با حکم ریاست جمهوری روسیه به عنوان رئیس موقت منصوب شده است، منتقل شده است. این منبع ادعا کرد که «رئیس‌جمهور مدودف به گایسانوف اجازه داده است تا مدیریت عملیاتی جمهوری را به دست گیرد و او تمام اختیارات لازم را برای این کار دارد.» گایسانوف تا زمان بازگشت یوکوروف به سمت خود، رئیس موقت اینگوشتیا باقی ماند.

این حمله در پی حملات دیگری به مقامات جمهوری در ژوئن ۲۰۰۹ انجام شد. در ۱۰ ژوئن، آزا گازگیریوا، معاون رئیس دادگاه عالی اینگوشتیا، اندکی پس از رساندن فرزندانش به مدرسه در نازران به ضرب گلوله کشته شد و در ۱۳ ژوئن، بشیر اوشف، معاون نخست‌وزیر سابق، در بیرون از خانه‌اش به ضرب گلوله کشته شد

پس از این حمله، رمضان قدیروف، رهبر چچن، ادعا کرد که کرملین به او دستور داده است تا با شورشیان در اینگوشتیا بجنگد و در جریان سفر بعدی خود به اینگوشتیا در ۲۴ ژوئن، متعهد به انتقام بی‌رحمانه شد. در ۴ ژوئیه، کاروانی از نیروهای چچنی که توسط قدیروف در پاسخ به بمب‌گذاری انتحاری به اینگوشتیا اعزام شده بودند، توسط شبه‌نظامیان مورد حمله قرار گرفتند. این حمله باعث مرگ ۹ چچنی و زخمی شدن شدید ۱۰ نفر دیگر شد.

در ۹ ژوئیه، وزارت کشور اینگوشتیا از دستگیری چندین مظنون، از جمله فرمانده شورشیان چچنی، رستمان ماخاوری، که گفته می‌شود در حمله به یوکوروف دست داشته است، خبر داد.

یوکوروف دو هفته پس از حمله از کما به هوش آمد. یوکوروف در ۱۲ آگوست ۲۰۰۹، بیش از هفت هفته پس از حمله، از بیمارستان مسکو مرخص شد، اما همچنان تحت توانبخشی قرار داشت. یوکوروف پس از ترک بیمارستان در پاسخ به گزارش‌ها هشدار داد که «کسانی که از زمین گذاشتن سلاح‌های خود و تسلیم شدن خودداری کنند، کشته خواهند شد.»

تا سپتامبر ۲۰۰۹، یوکوروف به سمت ریاست جمهوری بازگشت.

### تا زمان استعفا
در ژوئیه ۲۰۱۳، او پس از انتخابات ریاست جمهوری اینگوشتیا، استعفای خود را اعلام کرد، هرچند تا زمان انتخابات به عنوان سرپرست ریاست جمهوری باقی ماند.

او در انتخابات ریاست جمهوری اینگوشتیا در سال ۲۰۱۳ دوباره انتخاب شد. در انتخابات فرمانداری روسیه در سال ۲۰۱۸، او با ۲۶ رأی از ۳۲ رأی مجلس خلق جمهوری اینگوشتیا، دوباره به عنوان رئیس‌جمهوری انتخاب شد.

یفکوروف پس از ماه‌ها جنجال بر سر توافق‌نامه مبادله زمین با چچن که در سپتامبر ۲۰۱۸ امضا شده بود، در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ به‌طور دائم از سمت خود کناره‌گیری کرد.

### روابط با مقامات مذهبی اینگوشتیا
یوکوروف از زمان انتصابش تا زمانی که توسط مفتی محلی در سال ۲۰۱۸ تکفیر شد، یک دهه با رهبران مذهبی اینگوش اختلاف داشت. بر اساس اعلام مرکز معنوی مسلمانان اینگوشتیا، او دیگر نمی‌تواند در مراسم عروسی یا تشییع جنازه آنها شرکت کند. یوکوروف تصمیم گرفت جامعه سلفی‌های غیرخشونت‌آمیز این جمهوری را قانونی کند و مساجد آنها را به مفتی اضافه کند. رهبران مذهبی رسمی اینگوشتیا به‌طور سنتی از مکاتب تصوف قادریه و نقشبندیه پیروی می‌کنند. او همچنین ساخت مسجد جدید در مگاس را ممنوع کرد و دستور داد که تمام خطبه‌های مساجد این جمهوری برای بررسی بعدی ضبط ویدیویی شوند.

### نقش وزارت دفاع
یوکوروف در ۸ ژوئیه ۲۰۱۹ با حکم رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین به عنوان معاون وزیر دفاع منصوب شد و همچنین به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در ۸ دسامبر ۲۰۲۱، او به درجه سرهنگی ارتقا یافت. در ۹ دسامبر ۲۰۲۴، او به درجه ارتشبدی ارتقا یافت.

در جریان شورش گروه واگنر در سال ۲۰۲۳، یفکوروف در روستوف-نا-دونو بود که نیروهای یوگنی پریگوژین به این شهر رسیدند. متعاقباً، پریگوژین ویدیویی از ملاقات خود با یفکوروف و معاون رئیس ستاد ولادیمیر الکسیف در تلگرام منتشر کرد و از اقدامات رهبری نظامی روسیه انتقاد کرد.

پس از آن، لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، او (به همراه الکساندر بورتنیکوف) را به خاطر میانجیگری برای پایان دادن به شورش ستود.

در اوت ۲۰۲۳، یک هیئت روسی به رهبری یوکوروف به همراه دیگر مقامات نظامی بورکینافاسو با ابراهیم ترائوره، رهبر بورکینافاسو، دیدار کرد تا در مورد همکاری نظامی روسیه و بورکینافاسو گفتگو کند. در همان سفر، او از باماکو، پایتخت مالی، و اوآگادوگو در بورکینافاسو بازدید کرد.

### تحریم‌ها
یفکوروف توسط کشورهای مختلف، از جمله ایالات متحده، اتحادیه اروپا، دولت بریتانیا، نیوزیلند، کانادا، اوکراین، استرالیا و ژاپن، تحریم و تحت اقدامات محدودکننده قرار گرفته است.

## زندگی شخصی
یوکوروف در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۷ با مارتا یوکورووا ازدواج کرد.  [*نیازمند منبع بهتر*] آنها والدین پنج فرزند هستند. اولین پسر آنها در ۱ نوامبر ۲۰۰۸ به دنیا آمد.  [*نیازمند منبع بهتر*] برادرزاده او، کاپیتان آدام خامخوف، فرمانده یک گروهان تهاجمی هوابرد بود و در ۲۱ مه ۲۰۲۲ در جریان حمله روسیه به اوکراین درگذشت.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان آکادمی نظامی فرونزه
رده:رئیس جمهورهای اینگوشتیا
رده:مردم اینگوش
رده:قهرمانان فدراسیون روسیه
رده:اهالی شهرستان پریگورودنی، اوستیا
رده:افراد جنگ‌های چچن
رده:دریافت‌کنندگان نشان شجاعت
رده:مسلمانان سنی اهل روسیه
رده:پرسنل نیروی دریایی شوروی
رده:نجات‌یافتگان از حملات تروریستی