یاگل (موشاو اسرائیلی)

**یاگل** (، به معنای «او شادی خواهد کرد») یک موشاو دینی در منطقه مرکزی (اسرائیل) است. این روستا در نزدیکی شهر لد و فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای سدوت دان اداره می‌شود.

یاگل در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از عراق بنیان‌گذاری شد. نام نخست این روستا «لد ب» بود که بعدها به یاگل تغییر یافت. این نام برگرفته از کتاب مزامیر (۱۴:۷) است. روستا در ارتفاع نزدیک به ۳۸ متر از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل واقع شده‌است.

## جغرافیا
یاگل در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل قرار دارد. در شمال‌شرق روستا رودخانه نحال ایالون جریان دارد. این روستا نزدیک به ۱۴ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۴ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۳۹ کیلومتر شمال‌غربی بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. یاگل در منطقه‌ای شدیداً شهری‌شده در حاشیه جنوب‌شرقی کلان‌شهر تل‌آویو واقع شده و همراه با روستای همسایه اخیعزر مجموعه‌ای از اجتماعات کشاورزی برنامه‌ریزی‌شده را تشکیل می‌دهد. نزدیک به ۲ کیلومتر در شمال موشاو، فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون گسترده شده‌است.

از نظر مرزهای جغرافیایی، موشاو از شمال و شرق با بزرگراه شماره ۱ (مسیر تل‌آویو به اورشلیم)، از غرب با موشاو اخیعزر و از جنوب با موشاو زیتان هم‌مرز است.

## پیشینه
### دوران پیش از بنیان‌گذاری
یاگل در محل روستای مملوکی و عثمانی سُبتارا قرار دارد. در سده شانزدهم میلادی، خاصگی سلطان روستای سبتارا را به آشپزخانه خیریه خود در اورشلیم (عمارت خاصگی سلطان) وقف کرد. در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، منطقه پیرامون یاگل به ناحیه (بخش فرعی) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های کوهستانی در شرق تا حومه یافا در غرب گسترده بود. در این منطقه هزاران نفر در نزدیک به ۲۰ روستا زندگی می‌کردند و ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار داشتند.

### بنیان‌گذاری و سال‌های نخست
موشاو یاگل در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از عراق بر زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی کفر عانا بود. در آغاز این روستا «لد ب» نامیده می‌شد اما بعدها به یاگل تغییر نام داد. این نام از کتاب مزامیر (۱۴:۷) برگرفته شده‌است:

در سال‌های نخست، موشاو با دشواری‌های فراوان روبه‌رو شد و بیشتر بنیان‌گذاران عراقی آن را ترک کردند. تا سال ۱۹۵۵ تنها نزدیک به ۱۵ خانوار از مهاجران عراقی در موشاو باقی مانده بودند و نزدیک به ۴۰ خانوار از شمال آفریقا (به‌ویژه مراکش) به آنها پیوستند. در سال ۱۹۵۷ شصت‌وهشت خانوار در موشاو ساکن بودند. میان ساکنان و آژانس یهود بر سر بازاریابی محصولات کشاورزی اختلافی درگرفت؛ ساکنان می‌خواستند بخشی از محصولاتشان را خارج از شبکه تنووا بفروشند تا بهای بالاتری دریافت کنند، اما آژانس یهود مخالف بود زیرا تعهد به بازاریابی از طریق تنووا بخشی از قرارداد وام بود. این موضوع به بحث در کنست نیز کشیده شد.

### دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰
تا سال ۱۹۶۲ موشاو پیشرفت خوبی داشت، اما ساکنان تلاش کردند بیش از اندازه سریع گسترش یابند و در نتیجه بسیاری از خانوارها دچار ورشکستگی شدند. در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ نزدیک به ۱۵۰۰ دونام از زمین‌های موشاو برای گسترش فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون مصادره شد.

## بناهای تاریخی
در محدوده موشاو، ویرانه بزرگی از دوران بیزانس وجود دارد که نام عربی آن خربة السبتری است. این مکان در جنگ ۱۹۴۸ (عملیات دنی) صحنه نبرد بود و به همین دلیل نام عبری «گیوعات دنی» (تپه دنی) بر آن نهاده شد.

## جمعیت
جمعیت یاگل روندی رو به رشد داشته‌است. در سال ۲۰۰۶ این موشاو ۶۹۸ نفر جمعیت داشت و تا سال ۲۰۱۴ این رقم به ۸۶۱ نفر رسید.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* یاگل در پایگاه شورای منطقه‌ای سدوت دان

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:عراقی‌های مهاجرت‌کرده به اسرائیل
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده