نشست آپالاچین

جلسه آپالاچین یک اجلاس تاریخی مافیای آمریکایی بود که در خانه گانگستر جوزف "جو آرایشگر" باربارا، در جاده مک‌فال شماره ۶۲۵ در آپالاچین، نیویورک، در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷ برگزار شد. ظاهراً این جلسه برای بحث در مورد موضوعات مختلفی از جمله رباخواری، قاچاق مواد مخدر و قمار، همراه با تقسیم عملیات غیرقانونی تحت کنترل آلبرت آناستازیا که اخیراً به قتل رسیده بود، برگزار شد. تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰۰ مافیایی از ایالات متحده، ایتالیا و کوبا در این جلسه شرکت داشته‌اند. بلافاصله پس از قتل آناستازیا در اکتبر همان سال، و پس از به دست گرفتن کنترل خانواده تبهکار لوچیانو (که به خانواده تبهکار جنووسی تغییر نام داده بود) از فرانک کاستلو، ویتو جنووسی می‌خواست با برگزاری یک جلسه ملی در کوزا نوسترا، قدرت جدید خود را مشروعیت بخشد.

وقتی تعداد زیادی ماشین گران‌قیمت با پلاک‌های مختلف از سراسر کشور به جایی که «دهکده خواب‌آلود آپالاچین» توصیف می‌شد، رسیدند، مأموران اجرای قانون محلی و ایالتی به آنها مشکوک شدند. پس از ایجاد موانع جاده‌ای، پلیس به جلسه حمله کرد و باعث شد بسیاری از شرکت‌کنندگان به جنگل‌ها و مناطق اطراف ملک باربارا فرار کنند.

پس از این حمله، بیش از 60 نفر از رؤسای دنیای زیرزمینی بازداشت و متهم شدند. بیست نفر از کسانی که در جلسه شرکت داشتند به «توطئه برای جلوگیری از اجرای عدالت با دروغ گفتن در مورد ماهیت جلسه دنیای زیرزمینی» متهم شدند و در ژانویه 1959 مجرم شناخته شدند. همه آنها تا سقف 10000 دلار جریمه شدند و به سه تا پنج سال زندان محکوم شدند. همه این محکومیت‌ها سال بعد در دادگاه تجدیدنظر لغو شد. یکی از مستقیم‌ترین و مهم‌ترین نتایج جلسه آپالاچین این بود که به تأیید وجود یک سازمان جنایی در سراسر کشور کمک کرد، واقعیتی که برخی، از جمله جی. ادگار هوور، مدیر دفتر تحقیقات فدرال، مدت‌ها از پذیرش آن خودداری کرده بودند.

## پیش زمینه
در 18 ژوئن 1936، رئیس خانواده تبهکار لوچیانو، لاکی لوچیانو، به همراه دیگران به 30 تا 50 سال زندان ایالتی محکوم شد. در 3 ژانویه 1946، توماس ای. دیویی، به عنوان پاداش فرضی برای همکاری ادعایی‌اش در زمان جنگ، با اکراه حکم لوچیانو را به شرطی که در برابر اخراج به ایتالیا مقاومت نکند، تخفیف داد. لوچیانو این معامله را پذیرفت، اگرچه همچنان معتقد بود که شهروند ایالات متحده است و مشمول اخراج نمی‌شود. در 10 فوریه، کشتی لوچیانو از بندر بروکلین به سمت ایتالیا حرکت کرد. این آخرین باری بود که او ایالات متحده را دید. در 28 فوریه، پس از یک سفر 17 روزه، کشتی لوچیانو به ناپل رسید. لوچیانو هنگام ورود به خبرنگاران گفت که احتمالاً در سیسیل اقامت خواهد داشت.

در سال ۱۹۳۷، از ترس پیگرد قانونی به جرم قتل فردیناند بوچیا، رئیس موقت خانواده لوچیانو ویتو جنوویزه با ۷۵۰،۰۰۰ دلار پول نقد به ایتالیا گریخت و در شهر نولا، نزدیک ناپل، ساکن شد. با رفتن جنوویزه، فرانک کاستلو رئیس موقت شد. در اواسط دهه ۱۹۵۰، ویتو جنوویزه تصمیم گرفت علیه کاستلو اقدام کند. با این حال، جنوویزه باید متحد قوی کاستلو در کمیسیون، آلبرت آناستازیا، رئیس خانواده جنایتکار آناستازیا، را نیز از بین می‌برد. جنوویزه خیلی زود با کارلو گامبینو، معاون رئیس آناستازیا، برای برکناری آناستازیا توطئه کرد.

در 2 ژوئن 1945، جنوویزه با کشتی به نیویورک بازگشت و روز بعد، جنوویزه به اتهام قتل در بوچیا در سال 1934 محاکمه شد. او اظهار بی‌گناهی کرد و در سال 1946 از بازداشت آزاد شد. در 10 ژوئن 1946، یکی دیگر از شاهدان دادستانی، جری اسپوزیتو، در کنار جاده‌ای در نوروود، نیوجرسی، در حالی که به ضرب گلوله کشته شده بود، پیدا شد.

در اوایل سال 1957، جنوویزه تصمیم گرفت در برابر کاستلو کار کند. جنوویزه به وینسنت گیگانته دستور داد تا کاستلو را به قتل برساند و در 2 مه 1957، گیگانته کاستلو را در بیرون ساختمان آپارتمانش به ضرب گلوله زخمی کرد. اگرچه این زخم سطحی بود، اما کاستلو را متقاعد کرد که قدرت را به جنوویزه واگذار کند و بازنشسته شود. یک دربان، گیگانته را به عنوان فرد مسلح شناسایی کرد. با این حال، در سال 1958، کاستلو شهادت داد که قادر به شناسایی مهاجم خود نبوده است؛ که به سبب آن گیگانته از اتهام اقدام به قتل تبرئه شد.

در اواخر سال 1957، ظاهراً جنوویزه و گامبینو دستور قتل آناستازیا را صادر کردند. جنوویزه شایعاتی شنیده بود مبنی بر اینکه کاستلو با آناستازیا برای به دست آوردن قدرت توطئه می‌کند. در 25 اکتبر 1957، آناستازیا برای کوتاه کردن مو و اصلاح به آرایشگاه هتل پارک سنترال در میدتاون، منهتن، آمد. در حالی که آناستازیا روی صندلی آرایشگاه استراحت می‌کرد، دو مرد که صورت‌هایشان را با روسری پوشانده بودند، آناستازیا را به ضرب گلوله کشتند.

در نوامبر 1957، بلافاصله پس از قتل آناستازیا، پس از به دست گرفتن کنترل خانواده تبهکار لوچیانو از کاستلو، جنوویزه می‌خواست با برگزاری یک نشست ملی کوزا نوسترا (مافیای ایتالیایی) ، قدرت جدید خود را مشروعیت بخشد. طبق گزارش‌ها، این جلسه در ابتدا برای شیکاگو برنامه‌ریزی شده بود، اما جنوویزه به اصرار استفانو ماگادینو، رئیس بوفالو، نیویورک و عضو کمیسیون و "آندرتیکر" و علیرغم اعتراضات سم جیانکانا، رئیس شیکاگو آوت‌فیت، تصمیم گرفت آن را در آپالاچین برگزار کند. ماگادینو نیز به نوبه خود، جوزف باربارا، رئیس تبهکاران شمال شرقی پنسیلوانیا و راسل بوفالینو، معاون رئیسش، را برای نظارت بر تمام ترتیبات انتخاب کرد.
## نشست
در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷، روسای مافیا، مشاوران و محافظان آنها، که در مجموع تقریباً صد نفر بودند، در ملک ۲۱ هکتاری باربارا در آپالاچین، نیویورک، ملاقات کردند. آپالاچین شهری است که در امتداد ساحل جنوبی رودخانه ساسکوهانا، نزدیک مرز پنسیلوانیا و حدود ۲۰۰ مایلی شمال غربی شهر نیویورک واقع شده است. هدف از این جلسه، بحث در مورد عملیات کوزا نوسترا مانند قمار، کازینوها و معاملات مواد مخدر به همراه تقسیم قدرت غیرقانونی تحت کنترل آلبرت آناستازیا که اخیراً کشته شده بود، بود. قتل‌های اسکالیس و آناستازیا موضوعاتی بودند که نیاز به توجه فوری داشتند، زیرا مردان خانواده آناستازیا هنوز به رژیم آناستازیا/اسکالیس وفادار بودند. کاپورجیم‌های قدرتمند آنیلو "بره" دلاکروس و آرماند "تامی" راوا در شرف جنگ علیه جنووسی و متحدانش بودند. برخی از قدرتمندترین سران خانواده‌های کوزا نوسترا در کشور، مانند سانتو ترافیکانته جونیور، راسل بوفالینو، رئیس خانواده شمال شرقی پنسیلوانیا، فرانک دسیمونه از لس‌آنجلس، کارلوس "مرد کوچک" مارچلو و مایر لانسکی، قبل از اینکه کمیسیون ترور آناستازیا را تصویب کند، نگران تلاش‌های آناستازیا برای نفوذ در عملیات کازینوی آنها در هاوانا بودند. کوبا یکی از موضوعات مورد بحث آپالاچین بود، به ویژه منافع قمار و قاچاق مواد مخدر کوزا نوسترا در جزیره. تجارت بین‌المللی مواد مخدر نیز موضوع مهمی در دستور کار آپالاچین بود. کمی قبل از آپالاچین، اعضای خانواده بونانو، جوزف بونانو، کارمینه گالانته، فرانک گاروفالو، جیووانی بونونتره و دیگر نمایندگان آمریکایی کوزا نوسترا از دیترویت، بوفالو و مونترال از پالرمو بازدید کردند و در آنجا با مافیای سیسیلی که در هتل بزرگ دس پالمز اقامت داشتند، مذاکره کردند. یکی از چهره‌های کلیدی در ترتیب دادن این جلسه، ران «اسکالاد» پیسکینا بود. منافع و کلاهبرداری‌های صنعت پوشاک نیویورک، مانند وام‌های کلان به صاحبان مشاغل و کنترل حمل و نقل مراکز پوشاک، از دیگر موضوعات مهم در دستور کار آپالاچین بود. نتیجه بحث‌های مربوط به صنعت پوشاک در نیویورک، تأثیر مستقیم و در برخی موارد غیرمستقیم بر منافع تجاری برخی دیگر از کارفرمایان در سراسر کشور، عمدتاً آن دسته از منافع در تولید پوشاک، حمل و نقل، کار و اتحادیه‌ها، که مبالغ هنگفتی را برای خانواده‌های درگیر به ارمغان می‌آورد، داشت.

یک سرباز ایالتی محلی به نام ادگار دی. کراسول از اینکه کارمین گالانته پس از بازدید از املاک باربارا در سال گذشته توسط سربازان ایالتی متوقف شده بود، مطلع بود. بازرسی گالانته توسط سربازان نشان داد که او بدون گواهینامه رانندگی می‌کند و سابقه کیفری گسترده‌ای در شهر نیویورک دارد. در زمان قبل از جلسه نوامبر 1957،  کراسول خانه باربارا را تحت نظر گاه به گاه داشت. او متوجه شده بود که پسر باربارا در هتل‌های محلی اتاق رزرو می‌کند و مقدار زیادی گوشت از یک قصابی محلی به خانه باربارا تحویل می‌دهد.

این موضوع کراسول را مشکوک کرد و بنابراین تصمیم گرفت خانه باربارا را زیر نظر بگیرد. وقتی پلیس ایالتی تعداد زیادی ماشین لوکس پارک شده در خانه باربارا پیدا کرد، شروع به یادداشت کردن شماره پلاک آنها کرد. با فهمیدن اینکه بسیاری از این ماشین‌ها به نام مجرمان شناخته شده ثبت شده‌اند، نیروهای کمکی پلیس ایالتی به محل آمدند و شروع به ایجاد موانع جاده‌ای کردند.

بارتولو گوچیا، اهل کاستلاماره دل گلفو و کارمند جو باربارا، به تازگی جلسه خود را آغاز کرده بودند و هنگام خروج از ملک باربارا، موانع جاده‌ای را مشاهده کردند. گوچیا بعداً گفت که برای بررسی سفارش ماهی به خانه باربارا برمی‌گشته است. برخی از شرکت‌کنندگان سعی کردند با ماشین فرار کنند اما موانع جاده‌ای آنها را متوقف کرد. برخی دیگر از میان مزارع و جنگل‌ها عبور کردند و قبل از اینکه دستگیر شوند، لباس‌های گران‌قیمت خود را خراب کردند.

50 مرد موفق به  فرار شدند، ولی بیش از 60 نفر دستگیر شدند، از جمله اعضای کمیسیون، جنوویسه، کارلو گامبینو، جوزف پروفاچی و جوزف بونانو. تقریباً همه آنها ادعا کردند که شنیده‌اند جوزف باربارا بیمار است و برای آرزوی سلامتی به ملاقاتش رفته‌اند.
## پیامدها
مافیایی‌ها بازداشت و متهم شدند
ویرایش
بیست نفر از کسانی که در جلسه آپالاچین شرکت داشتند، به «توطئه برای جلوگیری از اجرای عدالت با دروغ گفتن در مورد ماهیت جلسه زیرزمینی» متهم شدند و در ژانویه 1959 مجرم شناخته شدند. همه آنها به جریمه نقدی تا سقف 10000 دلار و حبس از سه تا پنج سال محکوم شدند. همه این محکومیت‌ها در سال بعد در دادگاه تجدیدنظر لغو شد.

مافیایی‌های بازداشت شده و متهم شده در اجلاس آپالاچین در 14 نوامبر 1957، شامل موارد زیر بودند:

افشای کوزا نوسترا

جی. ادگار هوور، مدیر سابق اف‌بی‌آی، وجود «سندیکای ملی جرایم» و لزوم رسیدگی به جرایم سازمان‌یافته در آمریکا را انکار کرده بود. پس از نشست آپالاچین، هوور دیگر نمی‌توانست وجود این سندیکا و نفوذ آن بر دنیای زیرزمینی آمریکای شمالی و همچنین کنترل و نفوذ کلی کوزا نوسترا بر شاخه‌های متعدد سندیکا در سراسر آمریکای شمالی و خارج از کشور را انکار کند.

پس از اجلاس آپالاچین، جی. ادگار هوور «برنامه اوباش برتر» را ایجاد کرد و به دنبال رؤسای ارشد سندیکا در سراسر کشور رفت.

در نتیجه اجلاس آپالاچین، دفترچه‌های عضویت برای تبدیل شدن به یک مرد ساخته شده در مافیا بسته شد و تا سال 1976 بازگشایی نشد.

ماگادینو و جنوویزه اعضای کمیسیون بودند که پس از ترور آلبرت آناستازیا، خواستار برگزاری جلسه شدند. باربارا و بونانو، دیگر اعضای کاستلاماری، به ماگادینو هشدار داده بودند که برگزاری جلسه در همان محل سال قبل ایده خوبی نیست. باربارا به ماگادینو هشدار داده بود که او و یک پلیس محلی به نام کراسول از یکدیگر متنفرند و کراسول ممکن است در صورت کشف جلسه، مشکلاتی ایجاد کند، اما ماگادینو گفت که برای لغو آن خیلی دیر شده است زیرا همه ترتیبات انجام شده و دعوت شدگان در حال حاضر در راه هستند.

پس از حمله، دستگیری‌ها و کیفرخواست‌ها، جنوویزه و جیانکانا، ماگادینو رئیس باند تبهکار بوفالو را به خاطر مشکلات پیرامون کوزا نوسترا پس از آپالاچین سرزنش کردند. مدتی پس از فروکش کردن تبلیغات و جنجال‌های ناشی از اجرای قانون، سوء قصدی به جان ماگادینو صورت گرفت. ماگادینو در یکی از چندین خانه «ردیف مافیا» در دانا درایو در حومه بوفالو، لویستون، زندگی می‌کرد. این خانه‌ها متعلق به ماگادینو و دامادهایش، جیمز وی. لادوکا، چارلز ای. مونتانا و وینسنت اسکرو، بودند که همگی اعضای «ساخته» شده خانواده جنایتکار او بودند. در سوءقصد به جان او، نارنجکی از پنجره به درون خانه‌اش پرتاب شد، هرچند منفجر نشد.

باربارا توسط مأموران قانون مورد بازجویی قرار گرفت و به دلیل عدم شهادت به هیئت منصفه در مورد آنچه در 14 نوامبر 1957 در خانه‌اش اتفاق افتاده بود، متهم شد. او همچنین در سال 1959 به فرار از مالیات بر درآمد و ارائه فرم‌های مالیاتی جعلی شرکت متهم شد. منافع تجاری باربارا رو به زوال رفت، زیرا او قرارداد پر سود بطری‌سازی خود را با کانادا درای از دست داد. سلامت جوزف باربارا همچنان رو به وخامت گذاشت و او در 17 ژوئن 1959 بر اثر حمله قلبی درگذشت. پس از مرگ او، ملک آپالاچین باربارا فروخته شد و برای مدتی برای تورهای گشت و گذار مورد استفاده قرار گرفت.
## گمانه‌زنی‌ها پیرامون رویداد
تحقیقات و پژوهش‌های بعدی در مورد اجلاس آپالاچین این احتمال را مطرح کرده است که این رویداد، توطئه‌ای برای نابودی رئیس تازه تاجگذاری شده، جنوویزه، بوده است. شواهد اصلی این نظریه، غیبت آشکار سه رئیس برجسته جرایم ملی است: "لاکی" لوسیانو، فرانک کاستلو و مایر لانسکی. مافیایی‌های عالی‌رتبه، از جمله خود لوسیانو و جوزف "داک" استاچر، از آن زمان اظهار داشته‌اند که این جلسه "خرابکاری" شده است. نتیجه جلسه عمدتاً به نفع دستور کار کاستلو و لوچیانو بود (هر دوی آنها به خاطر اقدامات اخیر جنوویزه خواهان انتقام از او بودند).

گفته می‌شود لوچیانو و گامبینو به پرداخت بخشی از 100000 دلار به یک فروشنده مواد مخدر پورتوریکویی کمک کرده‌اند تا جنوویزه را به دروغ در یک معامله مواد مخدر دخیل کند. در 7 ژوئیه 1958، جنوویزه به اتهام توطئه برای واردات و فروش مواد مخدر متهم شد. شاهد اصلی دولت، نلسون کانتلوپس، یک قاچاقچی مواد مخدر اهل پورتوریکو بود که ادعا می‌کرد جنوویزه با او ملاقات کرده است. در 4 آوریل 1959، جنوویزه در نیویورک به جرم توطئه برای نقض قوانین فدرال مواد مخدر محکوم شد. در 17 آوریل 1959، جنوویزه به 15 سال حبس در زندان فدرال آتلانتا در آتلانتا محکوم شد، جایی که او سعی کرد خانواده تبهکار خود را از زندان اداره کند.

همچنین نکته قابل توجه، عدم حضور هیچ عضو مافیایی از شیکاگو، نیواورلئان، سانفرانسیسکو یا دیترویت است، همه مکان‌هایی که کاستلو یا لوچیانو هنوز نفوذ قابل توجهی داشتند. این احتمال وجود دارد که این خانواده‌ها نماینده داشته ولی دستگیر نشده باشند، اما هیچ مدرکی دال بر حضور آنها یافت نشده است!. طبق گزارش‌ها، افراد نزدیک به کاستلو و لوچیانو در محل حضور داشتند، اما به دلیل اطلاع از حمله قریب‌الوقوع، توانستند از بازداشت پلیس فرار کنند. در نهایت، چند رئیس کلیدی منطقه‌ای «به طور مناسبی» دیر رسیدند و تا پس از شروع حمله نرسیدند و توانستند قبل از اینکه  پلیس‌ها متوجه شوند، برگردند. 

با این حال، هرگز شواهد قطعی برای اثبات چنین نظریه‌ای وجود نداشته است، و توضیحات دیگری برای بسیاری از گزاره‌های مشکوکی که زیربنای این وقایع هستند، وجود دارد. غیبت مایر لانسکی اغلب به عنوان یک غیبت آشکار ذکر می‌شود، اما در واقع، لانسکی عضو مافیای یهودی بود و هیچ یک از دیگر روسای عالی رتبه یهودی، از جمله استاچر، ابنر "لانگی" زویلمن، فیلیپ کاستل و موریس "مو" دالیتز حضور نداشتند (در مورد اینکه آیا اصلاً از اعضای مافیای یهودی دعوت شده بود یا خیر، اختلاف نظر وجود دارد). لانسکی، به نوبه خود، ادعا کرد که در روز اجلاس بیمار بوده است. در مورد روسای "مفقود" مافیای ایتالیایی، در آن زمان لوچیانو به ایتالیا تبعید شده بود و اجازه ورود به ایالات متحده را نداشت و کاستلو ادعا می‌کند که پس از تیراندازی تحت نظارت شدید بوده است.شواهدی از نوعی توطئه توسط این سه نفر برای خرابکاری در تلاش جنوویزه برای تصاحب قدرت وجود دارد. اما با توجه به حملات بسیار موفق و هدفمند به جنوویزه که قرار بود در پی آن انجام شود، هیچ توضیح جدی وجود ندارد که چرا سه عضو ارشد مافیا، خطر افشای وجود مافیا و احتمال دستگیری بسیاری از اعضای عالی رتبه خانواده‌های محلی را برای دولت فدرال که هنوز به شدت آن را انکار می‌کرد، به جان خریدند. در عوض، به همان اندازه ممکن است که این سه نفر صرفاً توطئه کرده باشند تا با محدود کردن تعداد گروه‌های حاضر در جلسه، از کسب حمایت گسترده ملی توسط جنوویزه جلوگیری کنند. طبق همه روایات، حتی اگر جلسه طبق برنامه برگزار می‌شد، احتمالاً بخش کمی از دستور کار فرضی جنوویزه محقق نمی‌شد.

علاقه شدید پلیس ایالتی را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که این اولین جلسه کمیسیون در محل آپالاچین نبود. همان مکان سال گذشته، در مقیاسی کوچکتر، مورد استفاده قرار گرفته بود. خود باربارا این نگرانی را در هفته‌های منتهی به اجلاس به ماگادینو ابراز کرد. علاوه بر این، باربارا می‌دانست که گروهبان کراسول از او خوشش نمی‌آید و احتمالاً به هرگونه فعالیت عجیب در خانه‌اش مشکوک خواهد بود. (بعداً ضبط شد که ماگادینو باربارا را به خاطر این رسوایی سرزنش می‌کند، با وجود اینکه تصمیم ماگادینو برای میزبانی این رویداد در آنجا بود). در نهایت، پلیس و مأموران فدرال فقط به فعالیت‌های غیرقانونی که در اجلاس رخ می‌داد، مشکوک بودند. آنها دلیل کافی برای اخذ حکم بازرسی از خود خانه نداشتند. در واقع، بیشتر روسای جرم و جنایت که بازداشت شدند، کسانی بودند که سعی در فرار از صحنه داشتند، در حالی که کسانی که در داخل خانه مانده بودند (مانند ماگادینو) آزاد ماندند.
## در فرهنگ رسانه
جلسه آپالاچین در چندین رمان، فیلم و سریال تلویزیونی محبوب ذکر یا به تصویر کشیده شده است، از جمله:

این جلسه به طور بسیار آزادانه در فیلم «درون مافیا» محصول ۱۹۵۹ به تصویر کشیده شده است.

نسخه کتاب و فیلم از فیلم «اسناد والاچی» محصول ۱۹۷۲.

روایت نزدیک به آغاز فیلم «رفقای خوب» ساخته مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۹۰ اشاره می‌کند: «زمان باشکوهی بود، قبل از آپالاچین، قبل از اینکه جو گالوی دیوانه با یک رئیس مافیا درگیر شود و جنگ را آغاز کند...».

این جلسه چندین بار در فیلم کمدی گانگستری «این را تحلیل کن» محصول ۱۹۹۹ به آن اشاره شده است، از جمله در صحنه آغازین که شخصیت اصلی، پل ویتی (رابرت دنیرو)، به یاد می‌آورد که پدر و بهترین دوستش دومینیک در جلسه شرکت داشتند اما با «دزدیدن» تراکتور یک کشاورز برای فرار به منهتن، از دست پلیس ایالتی فرار کردند.

این جلسه همچنین در فیلم «خانواده» محصول ۲۰۱۳ ذکر شده است.

این جلسه در فیلم «شهر مافیا» محصول ۲۰۱۹ به تصویر کشیده شده است. این ملاقات به طور نامحسوس (اما بدون ذکر نام) در رمان «بازگشت پدرخوانده» محصول ۲۰۰۴ توصیف شده است، در صحنه‌ای که مایکل کورلئونه، رئیس مافیا، درست زمانی که پلیس در حال حمله است، دیر می‌رسد و با رانندگی فرار می‌کند.

این ملاقات در قسمت ۴ فصل ۵ سریال «خانم میزل شگفت‌انگیز» ذکر شده است.

این ملاقات به عنوان پایان فیلم «شوالیه‌های آلتو» محصول ۲۰۲۵ عمل می‌کند که بر رقابت بین فرانک کاستلو و ویتو جنوویزه (هر دو با بازی رابرت دنیرو) تمرکز دارد.

## منابع


رده:ایالت نیویورک در ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:شهرستان تیوگا، نیویورک
رده: