مؤسسه ملی تغذیه، حیدرآباد

**مؤسسه ملی تغذیه** (**NIN**) یک مرکز تحقیقات بهداشت عمومی، تغذیه و انتقالی هند است که در حیدرآباد هند واقع شده است. این مؤسسه یکی از قدیمی‌ترین مراکز تحقیقاتی در هند و بزرگ‌ترین مرکز تحت نظر شورای تحقیقات پزشکی هند است که در مجاورت دانشگاه عثمانیه واقع شده است. این مؤسسه دارای بخش‌های تحقیقاتی تغذیه بالینی و کودکان در بیمارستان‌های مختلف مانند بیمارستان زنان و کودکان نیلوفر، بیمارستان دولتی زنان و زایمان، بیمارستان گاندی و بیمارستان عمومی عثمانیه در حیدرآباد است.

**مرکز ملی علوم آزمایشگاهی حیوانات** (که قرار است در *مرکز ملی منابع حیوانی برای تحقیقات زیست‌پزشکی* ادغام شود)، **مرکز تحقیقات سم‌شناسی غذا و دارو** و **دفتر ملی نظارت بر تغذیه**، شاخه‌های دیگر NIN هستند، برای وزارت بهداشت و رفاه خانواده هند. این مؤسسه همچنین از وزارت بیوتکنولوژی هند بودجه دریافت می‌کند. این مؤسسه عمدتاً در زمینه چاقی، دیابت، شیمی مواد غذایی، رژیم غذایی، سم‌شناسی بالینی و کمبود ریزمغذی‌ها با همکاری مراکزی مانند دانشگاه راکفلر، دانشکده پزشکی دانشگاه کلرادو، دانشکده پزشکی دانشگاه واشینگتن و دانشکده بهداشت عمومی جان هاپکینز بلومبرگ در ایالات متحده، و دانشگاه ولونگونگ در استرالیا تحقیق می‌کند.

## تاریخچه
[چپ|بندانگشتی|انستیتو پاستور در ''[کونور* در سال ۱۹۲۷]]
[[پرونده:Image_of_NIN.jpg|چپ|بندانگشتی|NIN در حیدرآباد]]
این مؤسسه در سال ۱۹۱۸ توسط سر رابرت مک‌کریسون تأسیس شد. در ابتدا یک آزمایشگاه تک‌اتاقه در مؤسسه پاستور، [[کونور]]، [[تامیل نادو]] برای مطالعه [[بری‌بری]] بود و *واحد تحقیقات بری-بری* نامیده می‌شد. مک‌کریسون از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ به بریتانیا اعزام شد و در سال ۱۹۲۳ تحقیقات به دلایل مالی متوقف شد. دو سال بعد، این تحقیقات با عنوان *تحقیقات بیماری‌های ناشی از کمبود مواد مغذی*، که مک‌کریسون از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹ ریاست آن را بر عهده داشت، از سر گرفته شد. دامنه فعالیت آزمایشگاه گسترش یافت و شامل همه بیماری‌های ناشی از کمبود مواد مغذی شد و حدود سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۲۹ به آزمایشگاه‌های تحقیقات تغذیه (NRL) تبدیل شد و مک‌کریسون اولین مدیر آن بود، تا اینکه در سال ۱۹۳۵ بازنشسته شد و دکتر دبلیو. آر. آکروید جانشین او شد. این مرکز در سال ۱۹۵۸ به [[حیدرآباد (هند)|حیدرآباد]] منتقل شد و در سال ۱۹۶۹ به مؤسسه ملی تغذیه تغییر نام داد.

== تحقیق ==
[[پرونده:BD_FACS_ARIA_II_NIN,_Hyderabad.jpg|چپ|بندانگشتی|[[فلوسیتومتری|فلوسایتومتری]] - ایمونولوژی]]
[[پرونده:ICMR_-_NIN_-_NCLAS.jpg|چپ|بندانگشتی|مرکز ملی علوم حیوانات آزمایشگاهی]]
این مؤسسه در زمینه‌های تغذیه بالینی، تحقیقات پیامدها، [[داروشناسی]]، [[آسیب‌شناسی]]، [[سم‌شناسی]]، [[شیمی خوراک|شیمی مواد غذایی]]، ] [[غدد درون‌ریز و متابولیسم|غدد درون‌ریز]]، [[زیست‌شناسی مولکولی]]، [[پزشکی ترمیمی|پزشکی بازساختی]]، [[تغذیه]] [[اجتماع|جامعه]]، [[چشم‌پزشکی]]، و [[تغذیه ورزشی]]، تحقیق و توسعه ثبت اختراع انجام می‌دهد. سازمان‌هایی مانند [[سازمان جهانی بهداشت]] و [[فائو]] این مؤسسه را به عنوان *مرکز تعالی'' در تحقیقات کیفیت، ایمنی و تغذیه مواد غذایی به رسمیت شناخته‌اند.

این مؤسسه به امکانات متعددی مجهز است که شامل نگهداری حیوانات آزمایشگاهی، تصویربرداری درون‌زیستی، الکتروفورز خودکار، فلوسایتومتری، میکروآرایه DNA، کروماتوگرافی مایع–طیف‌سنجی جرمی، جذب اتمی، طیف‌سنجی با استفاده از لیزر ماتریس‌کمک‌شده، میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ کنفوکال لیزری، میکروسکوپ الکترونی عبوری، دستگاه‌های تعیین توالی DNA، تجهیزات کریوژنیک، چرخه‌گرمایی (Thermal cyclers) و سایر تجهیزات پیشرفته است.

## مرکز ملی علوم حیوانات آزمایشگاهی
مرکز ملی علوم حیوانات آزمایشگاهی (NCLAS) در هند در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد تا دانش مربوط به نگهداری، تکثیر، مدیریت و آزمایش با حیوانات آزمایشگاهی در پژوهش‌های زیست‌پزشکی را گسترش دهد. این مرکز ابتدا به صورت واحدی به نام «خدمات اطلاعات حیوانات آزمایشگاهی» (LAIS) در مرکز تحقیقات سرطان هند، بمبئی، در سال ۱۹۵۷ آغاز به کار کرد و این واحد بعدها در سال ۱۹۷۶ به مؤسسه ملی تغذیه (NIN) در حیدرآباد منتقل شد و نام آن به «مرکز خدمات اطلاعات حیوانات آزمایشگاهی» (LAISC) تغییر یافت. در سال ۱۹۹۸، طی برنامه پنج‌ساله هفتم، حمایت اضافی از سوی وزارت بیوتکنولوژی (DBT) در چارچوب وزارت علوم و فناوری هند صورت گرفت که به واحد مذکور امکان تبدیل شدن به NCLAS را داد. در تاریخ ۵ ژانویه ۲۰۱۶، NCLAS با NARF-BR ادغام شد و واحد سابق به بخش حیوانات NIN تبدیل گردید. دانشمندان NCLAS مدل‌های موش صحرایی جهش‌یافته چاق و دیابتی شامل WNIN/GR-Ob, WNIN/Ob, WNIN/Ob-IGT را توسعه دادند تا به‌عنوان مدل‌های حیوانی پیش‌بالینی در توسعه دارو برای بیماری‌های مزمنی مانند چاقی و دیابت مورد استفاده قرار گیرند. همچنین، یک مرکز پیشرفته برای تحقیقات روی نخستی‌سانان غیرانسانی با امکان انجام آزمایش‌ها بر روی میمون‌ها ایجاد شد. NCLAS همچنین به‌خاطر نژاد موش صحرایی چاق WNIN/Ob شناخته شد که سنگین‌ترین مدل موش صحرایی هم‌خانواده موجود است. گزارش شده که این موش‌ها می‌توانند تا ۱٫۴۷ کیلوگرم وزن داشته باشند. و علائم مختلفی از آسیب DNA افزایش‌یافته و کاهش چشمگیر طول عمر را نشان می‌دهند.

## آموزش
NIN دوره‌های آموزشی پیشرفته و برنامه‌های MS-MD-PhD را برای تغذیه، بیوشیمی، رژیم غذایی و علوم دامی آزمایشگاهی ارائه می‌دهد. این مرکز توسط دانشگاه علوم بهداشتی دکتر NTR و دانشگاه علوم بهداشتی کالوجی نارایانا رائو برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در رشته تغذیه کاربردی به رسمیت شناخته شده است. اخیراً NIN شروع به اعطای بورسیه‌های تحقیقاتی به برترین‌های دوره کارشناسی ارشد برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا در این مؤسسه کرده است. این مؤسسه توسط دانشگاه عثمانیه، دانشگاه حیدرآباد، دانشگاه فنی جواهر لعل نهرو برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا در رشته‌های مختلف علوم زیستی به ویژه بیوشیمی و تغذیه به خوبی شناخته شده است. این مؤسسه بیش از ۱۶۰۰ متخصص بهداشت از بیش از ۳۵ کشور جهان را آموزش داده است. بیش از ۱۵۰ داوطلب با موفقیت مدرک دکترا و دکترای پزشکی را از NIN دریافت کرده‌اند.

## جستارهای وابسته
* سازمان مرکزی کنترل استاندارد داروها

## منابع

رده:غذا و نوشیدنی در هند
رده:مراکز تحقیقاتی در حیدرآباد، هند