دفن زباله‌های سمی توسط «ندرانگتا»

**دفن زباله‌های سمی توسط «ندرانگتا»**، یک سازمان جنایی از کالابریا، ایتالیا، از دهه ۱۹۸۰ در تخلیه زباله‌های رادیواکتیو دست داشته است. کشتی‌هایی با زباله‌های سمی و رادیواکتیو در سواحل ایتالیا غرق شده‌اند. علاوه بر این، گفته می‌شود کشتی‌هایی با زباله‌های سمی، از جمله محموله‌های زباله رادیواکتیو، به سومالی و سایر کشورهای در حال توسعه فرستاده شده‌اند که یا با کشتی غرق شده‌اند یا در خشکی دفن شده‌اند. وضع قوانین سختگیرانه‌تر زیست‌محیطی در دهه ۱۹۸۰، تخلیه غیرقانونی زباله را به یک تجارت پرسود برای گروه‌های جرایم سازمان‌یافته در ایتالیا تبدیل کرد. پدیده جرایم گسترده زیست‌محیطی که توسط سندیکاهای جنایی مانند کامورا و اندرانگتا انجام می‌شود، اصطلاح «اکومافیا» را به وجود آورده است.

گزارش کمیسیون زباله‌های پارلمانی در سال ۱۹۹۵ از «احتمال وجود قاچاق ملی و بین‌المللی زباله‌های رادیواکتیو، که توسط لابی‌های تجاری و جنایی مدیریت می‌شود، صحبت می‌کند که گمان می‌رود با تأیید نهادهای وابسته به کشورها و دولت‌های اتحادیه اروپا و خارج از اتحادیه اروپا نیز فعالیت می‌کنند.» نتیجه‌گیری‌های آن به «دخالت‌ها و تهدیدها» علیه محققان اشاره داشت و از، آژانس تحقیقات انرژی دولتی ایتالیا، و مدیریت آنها بر زباله‌های هسته‌ای انتقاد می‌کرد.

## تخلیه زباله در سواحل ایتالیا
«ندرانگتا»، یک سندیکای مافیایی ایتالیایی، توسط پنتیتو فرانچسکو فونتی، عضو سابق «ندرانگتا»، به غرق کردن حداقل ۳۰ کشتی پر از زباله‌های سمی، که بیشتر آنها رادیواکتیو بودند، متهم شده است. در سال ۲۰۰۵، فونتی این توطئه را در مجله خبری *[[لسپرسو|«ل اسپرسو»]]* فاش کرد. اظهارات او منجر به تحقیقات گسترده‌ای در مورد باندهای دفع زباله‌های رادیواکتیو شد که جورجیو کومریو و شرکت دفع او، (مدیریت دفع اقیانوسی) در آن دخیل بودند.

لگامبینته، یک سازمان غیردولتی ایتالیایی برای حفاظت از محیط زیست، تمام داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط لگامبینته از سال ۱۹۹۴ در مورد ناپدید شدن حداقل ۴۰ کشتی در آب‌های مدیترانه را در اختیار دفتر دادستانی عمومی قرار داد. طی دو دهه، دادستان‌های ایتالیایی بیش از ۳۰ مورد غرق شدن مشکوک در آب‌های عمیق را بررسی کرده‌اند. آنها گمان می‌کنند که صنعتگران ایتالیایی و خارجی با «ندرانگتا» و احتمالاً سازمان‌های دولتی برای استفاده از مدیترانه به عنوان محل تخلیه زباله همکاری کرده‌اند. کشتی‌هایی که در هوای مساعد غرق شدند، محموله مشکوکی داشتند، هیچ گونه کمک هزینه‌ای ارسال نکردند یا خدمه ناپدید شدند.

به گفته فونتی، یکی از مدیران به این قبیله پول داده تا از شر ۶۰۰ بشکه زباله سمی و رادیواکتیو از ایتالیا، سوئیس، فرانسه، آلمان و ایالات متحده خلاص شود و مقصد آنها سومالی باشد، جایی که این زباله‌ها پس از تطمیع سیاستمداران محلی دفن شده‌اند. کارمندان سابق مظنون به پرداخت پول به مجرمان برای جمع‌آوری زباله‌ها در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ هستند. ارسال محموله‌ها به سومالی تا دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت، در حالی که قبیله «ندرانگتا» همچنین کشتی‌های حامل زباله، از جمله زباله‌های بیمارستانی رادیواکتیو را منفجر می‌کرد و آنها را به کف دریا در سواحل کالابریا می‌فرستاد.

فونتی شخصاً سه کشتی را غرق کرد و لاشه کشتی واقع در ۲۸ کیلومتری ساحل ستارارو، در کالابریا، توسط کارگران محیط زیست به نام ام وی *کانسکی* شناسایی شد و می‌گوید که خودش در سال ۱۹۹۲ آن را به همراه ۱۲۰ بشکه زباله سمی و رادیواکتیو غرق کرده است. او گفت: «ندرانگتا برای این کار ۱۰۰۰۰۰ پوند دریافت کرده است.» فونتی توسط رئیسش سباستیانو رومئو از قبیله ندرانگتا از سن لوکا با همکاری جوزپه جورجی به این کار گمارده شده بود. یکی دیگر از روسای ندرانگتا که در این کار دخیل بود، ناتاله ایامونته بود که کشتی‌ها را در نزدیکی ملیتو دی پورتو سالوو غرق کرد.

با این حال، کشتی‌ای که آنها در آب‌های عمیق ساحل کالابریا در نزدیکی ستارارو بررسی کردند، یک کشتی بخار مسافربری بود که در سال ۱۹۱۷ توسط یک زیردریایی آلمانی غرق شده بود. در نتیجه، یکی از دادستان‌ها اعتبار فونتی را در مورد غرق شدن‌های ادعایی زیر سؤال برد، اگرچه همکاری او با مقامات از سال ۱۹۹۴ منجر به دستگیری‌های گسترده «اعضای ندرانگتا» درگیر در قاچاق مواد مخدر شده بود.

## ادعای تحویل زباله‌های سمی به سومالی
هم فونتی و هم گروه محیط زیستی لگامبینته ادعا کردند که کشتی‌هایی با محموله‌های سمی به سومالی و سایر کشورهای در حال توسعه مانند کنیا و زئیر فرستاده شده‌اند که یا با کشتی غرق شده‌اند یا در خشکی دفن شده‌اند. لگامبینته ادعا می‌کند که در ازای دریافت کشتی‌های زباله، به گروه‌های شورشی محلی سلاح داده شده است. فونتی ادعا می‌کند که ایلاریا آلپی، روزنامه‌نگار تلویزیونی ایتالیایی، و فیلمبردارش میران هرواتین در سال ۱۹۹۴ در سومالی به قتل رسیدند زیرا شاهد ورود زباله‌های سمی به بوساسو، سومالی، بوده‌اند.

به گفته فونتی، سیاستمداران دموکرات مسیحی، از جمله نخست‌وزیر سابق ، سیریاکو د میتا، در عملیات دفع غیرقانونی دخیل بوده‌اند و از سرویس مخفی اداره اطلاعات نظامی ایتالیا برای لاپوشانی ارتباط خود استفاده کرده‌اند. د میتا این اتهامات را رد کرد. فونتی همچنین ادعا کرد که سیاستمداران سوسیالیست، جیانی د میکلیس و بتینو کراکسی، مداخله کردند تا اطمینان حاصل شود که نیروهای حافظ صلح ایتالیایی در سومالی از حمل و نقل‌ها چشم‌پوشی می‌کنند.

در ابتدا اعتقاد بر این بود که امواج عظیمی که پس از سونامی اقیانوس هند در سال ۲۰۰۴ شمال سومالی را درنوردیدند، زباله‌های سمی و هسته‌ای را که به‌طور غیرقانونی تخلیه شده بودند، به هوا بلند کرده‌اند. همچنین فلزات سنگینی مانند سرب، کادمیوم و جیوه نیز در این منطقه وجود دارد. طبق گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP)، امواج، بشکه‌های زنگ‌زده و سایر ظروف و زباله‌های خطرناکی را که در اوایل دهه ۱۹۹۰ در امتداد خط ساحلی طولانی و دورافتاده این کشور جنگ‌زده تخلیه شده بودند، متلاشی کردند.

با این حال، یک هیئت حقیقت‌یاب فنی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۵ هیچ اثری از زباله‌های سمی در امتداد خطوط ساحلی پس از سونامی پیدا نکرد. در سال ۲۰۰۶، سازمان مردم‌نهاد سومالیایی دارئیل بولشو گود، با دسترسی به قبایل مختلف متخاصم، یک بررسی انجام داد و ۱۵ کانتینر از «زباله‌های هسته‌ای و شیمیایی تأیید شده» را در هشت منطقه ساحلی شناسایی کرد. منبعی از برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) جستجوی مواد خطرناک در سومالی را «مانند جستجوی سوزن در انبار کاه توصیف کرد. اینطور نیست که آنها نمی‌دانند آنجاست … بلکه نمی‌دانند از کجا شروع به جستجوی آن کنند.»

## جستارهای وابسته
* مثلث مرگ (ایتالیا)

## منابع

رده:آلودگی اقیانوس
رده:آلودگی در ایتالیا
رده:پسماند هسته‌ای
رده:جرم‌های زیست‌محیطی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده