لورلی (اپرا)

لورلی (***Loreley***) اپرایی (azione romantica) در سه پرده است که توسط آلفردو کاتالانی و بر اساس لیبرتویی از آنجلو زاناردینی، کارلو دورمویل و دیگران ساخته شده است. این اپرا برای اولین بار در 16 فوریه 1890 در تئاتر رجیو در تورین به روی صحنه رفت. این اپرا که بر اساس افسانه آلمانی لورلی ساخته شده، بازسازی گسترده‌ای از اپرای چهار پرده‌ای الدا اثر کاتالانی است که ده سال قبل در تورین به روی صحنه رفته بود.

## پیشینه و تاریخچه اجرا
چپ|کاریکاتور کاتالانی پس از موفقیت «لورلی» در سال ۱۸۹۰
تحسینی که از اپرای تک‌پرده‌ای «لا فالس» کاتالانی که در دوران دانشجویی‌اش در کنسرواتوار میلان نوشته شده بود، دریافت شد، باعث شد جیووانینا لوکا به او قراردادی برای اپراهای بیشتر پیشنهاد دهد. لوکا، انتشارات موسیقی «کاسا موزیکال لوکا» را اداره می‌کرد که حق انتشار آثار واگنر را در ایتالیا به دست آورده بود. «الدا»، اولین اپرای او برای لوکا، در سال ۱۸۸۰ با موفقیت چشمگیری از سوی منتقدان روبرو شد و پس از آن «دژانیچه» در سال ۱۸۸۳ و «ادمئا» در سال ۱۸۸۶ اجرا شدند. هیچ‌کدام از آنها به موفقیت انتقادی «الدا» دست نیافتند، اما «ادمئا» هم در ایتالیا و هم در سطح بین‌المللی اجرا شد. این امر لوکا را بر آن داشت تا اپرای چهارمی را به کاتالانی سفارش دهد. او به جای یافتن یک لیبرتوی جدید، تصمیم گرفت «الدا» را که بر اساس اسطوره لورلای ساخته شده بود، به طور کامل بازسازی کند. لیبرتوی اصلی کارلو دورمویل برای «الدا» در درجه اول توسط آنجلو زاناردینی که لیبرتوی «دژانیچه» را نوشته بود، دوباره نوشته شد، اما لیبرتوی جدید «لورلی» همچنین با نظرات جوزپه جاکوزا، لوئیجی ایلیکا و منتقد موسیقی و مدیر  همراه بود. «لورلی» داستان اصلی «الدا» را حفظ کرد اما صحنه را از دریای بالتیک به رودخانه راین اسطوره اصلی منتقل کرد.

کاتالانی تا نوامبر ۱۸۸۷ آهنگسازی «لورلی» را به پایان رساند. با این حال، در اوایل ۱۸۸۸، کازا لوکا توسط ریکوردی خریداری شد. کاتالانی، که در این زمان به شدت به بیماری سل مبتلا بود، از اینکه ریکوردی آثار او را نادیده می‌گیرد و عمدتاً بر پوچینی تمرکز می‌کند، نگران بود. ریکوردی «لو ویلی» اثر پوچینی را در سال ۱۸۸۴ منتشر کرده بود و «ادگار (اپرا)|ادگار]]» خود را برای اجرایی در «لا اسکالا» در سال ۱۸۸۹ سفارش داده بود. اولین اجرای جهانی «لورلی» سرانجام در ۱۶ فوریه ۱۸۹۰ در «تئاتر رجیو دی تورینو|تئاتر رجیو» در تورین به رهبری «ادواردو ماسکرونی» انجام شد. این اجرا، با بازی «ویرجینیا فرنی جرمانو» در نقش اصلی، صحنه‌آرایی اثر اوگو گدوزی و طراحی لباس اثر «آدولفو هوهنشتاین» را داشت. این اثر، ماندگارترین اثر کاتالانی شد و تنها اپرای آخر او «لا والی» از آن پیشی گرفت. در سال‌های پس از اولین اجرای تورین، «لورلی» در چندین شهر ایتالیا، از جمله میلان، جایی که اولین بار در سال ۱۹۰۵ در لا اسکالا اجرا شد، اجرا شد. متعاقباً در ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۷ در خانه اپرای سلطنتی لندن برای اولین بار به روی صحنه رفت. اولین اجرای آمریکایی توسط انجمن اپرای شیکاگو در ساختمان سالن اجتماعات در شیکاگو در ۱۷ ژانویه ۱۹۱۹ با آنا فیتزیو در نقش اصلی ارائه شد.

اجراها چه در ایتالیا و چه در سطح بین‌المللی تا قرن بیستم ادامه یافت، اما به طور فزاینده‌ای پراکنده شد. این اپرا در سال ۱۹۵۵ برای اجرا در حمام‌های کاراکالا در رم، تئاتر کوموناله در رجیو امیلیا و تئاتر گرانده در برشا؛ در سال ۱۹۶۸ در لا اسکالا؛ و در سال ۱۹۸۳ در تئاتر دل گیگلیو در لوکا، شهر زادگاه کاتالانی، احیا شد. تا قرن بیست و یکم، «لورلی» تا حد زیادی فراموش شده بود، اگرچه آریاهای آن هنوز در رسیتال‌ها خوانده می‌شوند و گزیده‌هایی از این اپرا در جشنواره موسیقی بارد سال ۲۰۱۶ اجرا شد.
چپ|بندانگشتی|کاریکاتور کاتالانی پس از موفقیت لورلی در سال ۱۸۹۰

## نقش‌ها

## خلاصه داستان
*مکان: کرانه‌های [[رود راین]] در سال ۱۵۰۰ میلادی*

**پرده 1**
[بندانگشتی|صحنه برای پرده اول، صحنه دوم، از اجرای سال ۱۹۰۶ در [لا اسکالا]]
ولتر با آنا اهل رهبرگ، خواهرزاده‌ی مارگراف بیبریچ، نامزد شده است. یک شب در ماه مه، والتر در حالی که در سواحل راین پرسه می‌زد، با لورلی یتیم زیبا روبرو می‌شود و او را اغوا می‌کند. او دوستش هرمان را احضار می‌کند و به او می‌گوید که بین "عشق مشروع و نامشروع" گیر کرده است. اگرچه هرمان خودش عاشق آنا است، اما به والتر توصیه می‌کند که به نامزدش وفادار باشد. وقتی والتر دفعه‌ی بعد با لورلی روبرو می‌شود، به او می‌گوید که اگرچه او را دوست دارد، با آنا ازدواج خواهد کرد. او لورلی را که از حال رفته و به زمین افتاده است، رها می‌کند. هرمان، با ابراز تاسف از اینکه آنا محبوبش را به چنین مردی سپرده است، به خدای راین متوسل می‌شود و خود را وقف انتقام گرفتن از ظلمی که به آنا شده است، می‌کند.

پریان راین و ارواح هوا ظاهر می‌شوند و در ستایش خدای رودخانه و خدای ثور، ارباب طوفان، آواز می‌خوانند. لورلی با سوگواری برای آبروی از دست رفته‌اش نزد آنها می‌آید و می‌پرسد که چگونه می‌تواند انتقام اشتباهاتش را بگیرد. حوریان و ارواح به او می‌گویند که باید خود را مقاومت‌ناپذیر کند، که این کار والتر بی‌وفا را شکنجه خواهد داد. وقتی او می‌پرسد که چگونه می‌تواند این کار را انجام دهد، آنها پاسخ می‌دهند که باید از آلبریش، پادشاه راین، کمک بخواهد و به او سوگند وفاداری یک عروس را بدهد. او سوگند یاد می‌کند، خود را به راین پرتاب می‌کند و با موهای طلایی و شانه طلایی لورلی افسانه‌ای از جا برمی‌خیزد. پرده در حالی که او فریاد می‌زند: "والتر، من برای انتقام گرفتن برخاسته‌ام" فرو می‌افتد.

پرده دوم

در بحبوحه آماده‌سازی برای عروسی والتر و آنا، هرمان به آنا هشدار می‌دهد که قرار است خود را به مردی بی‌وفا تسلیم کند. با این وجود، مراسم عروسی به سمت کلیسا آغاز می‌شود. در این لحظه آسمان با نوری مرموز شروع به درخشیدن می‌کند. لورلی ظاهر می‌شود و آهنگی عاشقانه برای والتر می‌خواند. او آنا را به کناری پرت می‌کند و در حالی که فریاد می‌زند "من مال تو هستم، مال من باش" به آغوش لورلی می‌دود. در عوض، لورلی خود را به رودخانه می‌اندازد و والتر را روی زانوهایش رها می‌کند. در حالی که آنا بی‌جان به زمین می‌افتد، لورلی دوباره روی صخره‌ای در رودخانه ظاهر می‌شود.

پرده ۳

هنگامی که مراسم تشییع جنازه آنا برگزار می‌شود، والتر اندوهگین در سواحل رودخانه غش می‌کند. وقتی به هوش می‌آید، لورلی را می‌بیند که روی تخت سنگی خود نشسته است و می‌شنود که او برایش آواز عاشقانه می‌خواند. لورلی در آستانه در آغوش گرفتن آنا است که صداهای تهدیدآمیزی از اعماق رودخانه سوگندش به آلبریش را به او یادآوری می‌کند. او خود را از والتر جدا می‌کند و به صخره برمی‌گردد. والتر در حالی که لورلی به آواز خود ادامه می‌دهد، دیوانه‌وار خود را به رودخانه می‌اندازد و غرق می‌شود.

## ضبط‌ها
آریاهای جداگانه‌ای از لورلی توسط خوانندگان مختلفی از جمله کلودیا موزیو، چلستینا بونینزنا، ماگدا اولیوورو، بنیامینو گیلی و ماریو دل موناکو ضبط شده‌اند.. سه ضبط کامل از این اپرا وجود دارد که در ابتدا به صورت LP منتشر و بعداً به صورت CD منتشر شدند:

* 1954: Anna de Cavalieri (Loreley), Ken Neate (Walter), Piero Guelfi (Hermann),  (Anna di Rehberg); Orchestra e Coro della RAI conducted by . Recorded for broadcast 15 December 1954. Label: Gala
* 1963: Gigliola Frazzoni (Lorley), Luigi Infantino (Walter), Piero Guelfi (Hermann), Dora Carral (Anna di Rehberg), Leonardo Monreale, Rodolfo, Armando la Rosa Parodi conducting the Orchestra e Coro della RAI di Roma, 27 Marzo 1963. Label: Gigliola Frazzoli Records
* 1968: Elena Suliotis (Loreley),  (Walter), Piero Cappuccilli (Hermann), Rita Talarico (Anna di Rehberg); La Scala Orchestra and Chorus conducted by Gianandrea Gavazzeni. Recorded live in Milan 13 February 1968. Label: Opera d'Oro
* 1982: Martha Colalillo (Loreley), Piero Visconti (Walter), Alessandro Cassis (Herrmann), Maria Luisa Garbato (Anna di Rehberg); Orchestra and Chorus of the Teatro del Giglio conducted by . Recorded live in Lucca 19 September 1982. Label: Bongiovanni
* 

## پانویس

 [پانویس}}


== پیوند به بیرون ==

* 
* [https://www.operalibretto.com/libretto-loreley-catalani/ Libretto of ''Loreley''] on operalibretto.com
[رده:اپراهای ۱۸۹۰ (میلادی)
رده:اپراها به زبان ایتالیایی
رده:اپراها