من یک گرگینه نوجوان بودم

**من یک گرگینه نوجوان بودم** () یک فیلم آمریکایی در ژانر فیلم علمی تخیلی و فیلم ترسناک محصول سال ۱۹۵۷ به کارگردانی جین فاولر جونیور است. در این فیلم مایکل لندون در نقش یک نوجوان مشکل‌دار، به همراه Yvonne Lime و ویت بیسل به ایفای نقش پرداخته‌اند. این اثر که توسط تهیه‌کننده فیلم‌های کالت، Herman Cohen، تولید و به‌طور مشترک نوشته شده است، یکی از موفق‌ترین فیلم‌های منتشر شده توسط آمریکن اینترنشنال پیکچرز (AIP) بود.

این فیلم در اصل در ۱۹ ژوئن ۱۹۵۷ به صورت دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم *[[هجوم مردان بشقاب‌پرنده]]* اکران شد. در تبلیغات اکران از این عبارت تبلیغاتی استفاده شده بود: «ما شما را به چالش می‌کشیم تا شگفت‌انگیزترین تصاویر متحرک زمانه ما را ببینید!»

## داستان
تونی ریورز، نوجوان مشکل‌دار دبیرستان راک‌دیل، زودجوش است و همین تندخویی او را به درگیری‌های متعددی می‌کشاند. کارآگاه دونوان از پلیس محلی به تونی توصیه می‌کند با دکتر آلفرد براندون، روان‌شناسی که در کارخانه هواپیماسازی محلی کار می‌کند و متخصص هیپنوتیزم‌درمانی است، صحبت کند. تونی ابتدا نمی‌پذیرد، اما دوست‌دخترش آرلین و پدر بیوه‌اش چارلز، نسبت به رفتارهای خشونت‌آمیز او ابراز نگرانی می‌کنند. در یک مهمانی هالووین در «خانه تسخیرشده» (خانه‌ای قدیمی که پاتوق نوجوانان است)، تونی پس از اینکه از پشت سر غافلگیر می‌شود، به دوستش ویک حمله می‌کند. او با دیدن چهره‌های وحشت‌زده دوستانش متوجه می‌شود که به کمک نیاز دارد و به دیدن دکتر براندون می‌رود.

براندون به این نتیجه می‌رسد که پیشینه مشکل‌دار تونی، او را به سوژه‌ای عالی برای آزمایش‌هایش با سرم هیوسین تبدیل می‌کند؛ سرمی که او برای بازگرداندن شخصیت‌ها به غرایز بدوی‌شان ساخته است. با وجود اعتراض دستیار براندون، دکتر هوگو واگنر، مبنی بر اینکه آزمایش ممکن است باعث مرگ تونی شود، براندون سرم را به تونی تزریق کرده و به او می‌گوید که این یک داروی آرام‌بخش برای آماده‌سازی جهت هیپنوتیزم است. در طول جلسات هیپنوتیزم، براندون خاطرات تروماتیک کودکی تونی را بیرون می‌کشد و به او القا می‌کند که زمانی یک حیوان وحشی بوده است.

پس از مهمانی دیگری در خانه متروکه، یکی از دوستان تونی به نام فرانک، هنگام بازگشت به خانه در جنگل مورد حمله قرار گرفته و کشته می‌شود. دونوان و رئیس پلیس بیکر عکس‌های مقتول را بررسی می‌کنند و متوجه می‌شوند زخم‌های مرگبار شبیه رد دندان نیش هستند، اما هیچ حیوان وحشی در آن منطقه وجود ندارد. پپی، سرایدار اداره پلیس و از بومیان کوه‌های کارپات (جایی که گرگینه‌ها در آنجا رایج هستند)، علائم موجود در عکس‌ها را شناسایی می‌کند.

پس از جلسه دیگری با براندون، که در آن تونی به دکتر می‌گوید احساس می‌کند اتفاق بسیار بدی برایش در حال رخ دادن است، تونی به دفتر خانم فرگوسن، مدیر دبیرستان می‌رود. او به تونی می‌گوید که براندون گزارش مثبتی دربارهٔ او داده و قصد دارد او را برای ورود به کالج ایالتی توصیه کند. وقتی تونی از مدرسه خارج می‌شود، از کنار سالن ورزشی که دختری به نام ترزا در آن تنهاست عبور می‌کند. صدای زنگ مدرسه در پشت سر او به صدا در می‌آید و باعث تبدیل او به یک گرگینه می‌شود؛ او به ترزا حمله کرده و او را می‌کشد. تونی از دبیرستان فرار می‌کند و شاهدان او را از روی لباس‌هایش شناسایی می‌کنند. بیکر یک دستور تعقیب سراسری برای او صادر می‌کند.

صبح روز بعد، تونی به ظاهر عادی خود بازمی‌گردد، به دفتر براندون می‌رود و التماس کمک می‌کند. براندون می‌خواهد تغییر شکل تونی را روی فیلم ضبط کند تا ثابت کند روشش کار می‌کند، بنابراین دوباره سرم را به او تزریق می‌کند. پس از تغییر شکل، صدای زنگ تلفن غرایز تونی را تحریک می‌کند؛ او براندون و واگنر را می‌کشد و در این حین دوربین را درهم می‌شکند و فیلم را خراب می‌کند. دونوان و افسری دیگر که مطلع شده بودند تونی در آن نزدیکی دیده شده، وارد می‌شوند و در حالی که تونی به سمت آن‌ها حمله می‌کرد، چندین بار به او شلیک می‌کنند. با مرگ تونی، چهره او به حالت عادی برمی‌گردد. دونوان در پایان دربارهٔ دخالت براندون و اشتباه انسان‌هایی که در قلمرو خداوند دخالت می‌کنند، تأمل می‌کند.

## بازیگران
* مایکل لندون در نقش تونی ریورز
* Yvonne Lime در نقش آرلین لوگان
* ویت بیسل در نقش دکتر آلفرد براندون
* Malcolm Atterbury در نقش چارلز ریورز
* بارنی فیلیپس در نقش کارآگاه دونوان
* Robert Griffin در نقش رئیس پلیس بیکر
* Joseph Mell در نقش دکتر هوگو واگنر
* Louise Lewis در نقش خانم فرگوسن (مدیر مدرسه)
* گای ویلیامز در نقش افسر کریس استنلی
* Tony Marshall در نقش جیمی
* ولادیمیر سوکولوف در نقش پپی (سرایدار)
* Kenny Miller در نقش ویک
* Cindy Robbins در نقش پرل
* Michael Rougas در نقش فرانک
* Dawn Richard در نقش ترزا
* S. John Launer در نقش آقای بیل لوگان
* Dorothy Crehan در نقش خانم مری لوگان

## تولید
ساموئل زد. آرکوف در خاطرات خود نوشته است که برای تولید فیلمی که نوجوانی را در حال تبدیل شدن به یک هیولا نشان می‌دهد، با مقاومت‌های زیادی روبرو شد؛ ایده‌ای که تا آن زمان هرگز در سینما بهره‌برداری نشده بود.

فیلم‌برداری در ۱۳ فوریه ۱۹۵۷ آغاز شد. کل مراحل فیلم‌برداری تنها در هفت روز به پایان رسید.

این فیلم اولین اثر از چهار فیلم «هیولای نوجوان» بود که توسط AIP در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ تولید شد. هر چهار فیلم بر مضمونی تمرکز داشتند که در آن نوجوانان بی‌گناه مورد سوءاستفاده قرار گرفته، تغییر شکل یافته و توسط بزرگسالان فاسد برای منافع خودخواهانه به کار گرفته می‌شدند. فیلم‌های *[[I Was a Teenage Frankenstein]]* و *[[Blood of Dracula]]* هر دو در نوامبر ۱۹۵۷ منتشر شدند.

## بازخوردها
[بندانگشتی|چپ|آگهی [سینما ماشین در سال ۱۹۵۷ برای فیلم «من یک گرگینه نوجوان بودم» به همراه فیلم مکمل «هجوم مردان بشقاب‌پرنده».]]
نشریه *[[ورایتی]]* گزارش داد: «یکی دیگر از آثار با موضوع بازگشت به غرایز، ترکیبی از داستان نوجوانان و علمی تخیلی است که در بازار فیلم‌های استثماری خوب عمل خواهد کرد [...] تنها چیز تازه در این محصول هرمان کوهن، استفاده یک روان‌پزشک از یک نوجوان مشکل‌دار است [...] اما به اندازه کافی خوب مدیریت شده تا نیازهای این نوع فیلم را برآورده کند. [...] بازی‌های خوب به غلبه بر کاستی‌ها کمک می‌کند.»

به گفته تیم دیرکس، این فیلم یکی از موج «فیلم‌های ارزان نوجوانان» بود که برای سینما ماشین منتشر شد. آن‌ها شامل «آثار استثماری و ارزانی بودند که به ویژه برای نوجوانان در ژانر تازه تأسیس نوجوان/سینما ماشین ساخته می‌شدند.»

### اثر زنانه مکمل AIP: «خون دراکولا»
کمتر از چهار ماه پس از انتشار *من یک گرگینه نوجوان بودم* و هم‌زمان با اکران *من یک فرانکنشتاین نوجوان بودم*، AIP فیلم *خون دراکولا* را منتشر کرد؛ اثری که شباهت‌های بسیار زیادی به موفقیت تابستانی آن‌ها داشت. این فیلم که کم‌وبیش یک بازسازی محسوب می‌شود و در آن نقش‌های قهرمان و شرور هر دو توسط زنان ایفا شده، دارای فیلم‌نامه‌ای از رالف تورنتون (نام مستعار تهیه‌کنندگان AIP, Herman Cohen و Aben Kandel) است و شباهت‌های ساختاری فراوانی با *من یک گرگینه نوجوان بودم* دارد: برای مثال، هر دو فیلم دارای نوجوانی با مشکلات رفتاری اجتماعی، یک دانشمند دیوانه بزرگسال که تحت پوشش کمک به جوانان مشکل‌دار به دنبال موش آزمایشگاهی است، ناظری که می‌فهمد قتل‌ها کار یک هیولا است، رئیس پلیس ناباوری که از مطبوعات می‌ترسد، ترانه‌ای از Jerry Blaine و Paul Dunlap همراه با رقص طراحی‌شده، استفاده از هیپنوتیزم به عنوان یک درمان پزشکی علمی، تزریق دارو، ارجاعات خاص به روتنیا در کوه‌های کارپات، صحنه‌های تغییر شکل پرمو و حتی برخی دیالوگ‌های مشابه هستند. علاوه بر این، دو بازیگر برجسته فیلم اول یعنی Malcolm Atterbury و Louise Lewis در این فیلم نیز حضور دارند؛ شخصیت شرور لوئیس با نام «دوشیزه براندینگ» عملاً نسخه زنانه شخصیت «دکتر براندون» با بازی ویت بیسل است. با این حال، کمتر منتقدی به ارتباط میان این دو فیلم اشاره کرده است و در حالی که اکثر منابع مرجع، *من یک فرانکنشتاین نوجوان بودم* و *[[How to Make a Monster (1958 film)|چگونه یک هیولا بسازیم]]* را دنباله‌های مستقیم می‌دانند، حتی منتقدی چون لئونارد ملتین نیز از *خون دراکولا* به عنوان بخشی از این مجموعه یاد نمی‌کند.

## میراث
پس از *من یک گرگینه نوجوان بودم*، ستاره آن یعنی لندون به بازیگر ثابت سریال *[[بونانزا]]* (۱۹۵۹–۷۳) تبدیل شد. بازیگر دیگر فیلم، گای ویلیامز، نقش زورو را در مجموعه تلویزیونی دیزنی *[[زورو (مجموعه تلویزیونی ۱۹۵۷)|زورو]]* (۱۹۵۷–۵۹) و پروفسور جان رابینسون را در سریال *[[گمشده در فضا (مجموعه تلویزیونی ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)|گمشده در فضا]]* (۱۹۶۵–۶۸) ایفا کرد. در *بونانزا*، ویلیامز و لندون در برخی قسمت‌ها با هم ظاهر شدند. ستاره دیگر فیلم، ویت بیسل، نقش ژنرال کرک را در سریال کوتاه *[[تونل زمان (فیلم)|تونل زمان]]* بازی کرد.

اگرچه امروزه این فیلم تا حد زیادی به عنوان منبعی برای شوخی‌های «کمپ» در نظر گرفته می‌شود و با وجود اینکه در زمان اکران ایده تبدیل شدن یک انسان بالغ به حیوان جدید نبود، اما تبدیل شدن یک «نوجوان» به هیولا در یک فیلم در سال ۱۹۵۷، امری آوانگارد و حتی تکان‌دهنده محسوب می‌شد. احتمالاً *من یک گرگینه نوجوان بودم* راه را برای والت دیزنی هموار کرد تا نسخه خود را از رمان تغییر شکل فلیکس زالتن بسازد. این اثر با بازی تامی کرک در نقش نوجوان درمانده و فرد مک‌موری در سال ۱۹۵۹ با عنوان *[[The Shaggy Dog (1959 film)|سگ پشمالو]]* منتشر شد. این فیلم با دیالوگ کلاسیک مک‌موری به پیش‌قراول موفق خود ادای احترام می‌کند: «مسخره نباش؛ پسر من هیچ گرگینه‌ای نیست! اون فقط یه سگ بزرگ، گشاد و احمقِ پشمالوئه!»

### تأثیر در فرهنگ عامه
عنوان فیلم که به سبک مجلات «پلیس گازت» (مانند آثار قبلی هالیوود مثل *[[من یک عروس مذکر زمان جنگ بودم]]* محصول ۱۹۴۹) انتخاب شده بود، با افزودن صفت «نوجوان» بارها توسط AIP استفاده شد؛ از جمله در دنباله آن *من یک فرانکنشتاین نوجوان بودم* و عنوان کاری اولیه فیلم *[[حمله مردم عروسکی]]* که «من یک عروسک نوجوان بودم» بود. به دلیل موفقیت این فیلم، این سبک نام‌گذاری توسط دیگران به هجو کشیده شد، برای مثال رمان *من یک کوتوله نوجوان بودم* نوشته Max Shulman در سال ۱۹۵۹.

#### سینما
در طول سال‌ها، عنوان «من یک … نوجوان بودم» توسط چندین فیلم غیرمرتبط که معمولاً کمدی بودند و قصد داشتند با موفقیت کالت AIP ارتباط برقرار کنند، مورد استفاده قرار گرفت؛ از جمله *[[Teenage Caveman (1958 film)|غارنشین نوجوان]]*، کارتون سال ۱۹۶۳ برادران وارنر با نام *I Was a Teenage Thumb*، فیلم *من یک زامبی نوجوان بودم* (۱۹۸۷)، *من یک مومیایی نوجوان بودم* (۱۹۹۲) و *من یک روشنفکر نوجوان بودم* (۱۹۹۹).

عنوان فیلم‌نامه اثر سال ۱۹۸۵ یعنی *[[فقط یکی از پسرها]]* در ابتدا «من یک پسر نوجوان بودم» بود. همچنین عنوان کاری فیلم موفق *[[بی‌سرنخ (فیلم)|بی‌سرنخ]]* در سال ۱۹۹۵، «من یک نوجوانِ نوجوان بودم» (I Was a Teenage Teenager) انتخاب شده بود.

#### تلویزیون
* اپیزود ۲٫۱۹ (۱۹۶۳) از *[[نمایش دیک ون دایک]]* با عنوان «من یک سرپرست نویسندگان نوجوان بودم» نام‌گذاری شد.
* اپیزود ۱٫۱۸ (۱۹۶۷) از سریال *[[مانکیز (مجموعه تلویزیونی)|مانکیز]]* عنوان «من یک هیولای نوجوان بودم» را بر خود داشت.
* در سال ۱۹۸۷، سریال *[[Highway to Heaven]]* اپیزودی به نام «من یک گرگینه میان‌سال بودم» (اپیزود ۴٫۵) به نویسندگی و کارگردانی مایکل لندون پخش کرد. لندون در نقش فرشته جاناتان اسمیت، خود را به گرگینه تبدیل می‌کند تا چند قلدر نوجوان را بترساند.
* اپیزودی از سریال *[[باب‌اسفنجی شلوارمکعبی]]* (۱۹۹۹) با عنوان «من یک گری نوجوان بودم» به تغییر شکل باب‌اسفنجی به یک حلزون می‌پردازد.
* اپیزودی از *[[خانه جغد]]* در سال ۲۰۲۰ با عنوان «من یک مکروه نوجوان بودم» (I Was a Teenage Abomination) منتشر شد.

#### موسیقی
بسیاری از گروه‌های موسیقی از نام این فیلم الهام گرفته‌اند. گروه The Cramps ترانه‌ای به نام «من یک گرگینه نوجوان بودم» در آلبوم سال ۱۹۸۰ خود دارند. گروه راک کوئینز آو د استون ایج در اولین آلبوم خود ترانه‌ای با عنوان «من یک مدل دست نوجوان بودم» (I Was a Teenage Hand Model) منتشر کردند. همچنین گروه‌هایی نظیر Against Me! با ترانه «من یک آنارشیست نوجوان بودم» و فیکر با ترانه «گرگینه نوجوان» به این فیلم ادای احترام کرده‌اند.

#### نشر
در رمان *[[آن (رمان)|آن]]* اثر استیون کینگ (۱۹۸۶)، شخصیت‌ها به تماشای این فیلم می‌نشینند. پس از آن، پنی‌وایز به شکل یک گرگینه نوجوان واقعی در می‌آید تا آن‌ها را بترساند.

## جستارهای وابسته
* *[[گرگ نوجوان (فیلم)]]*

### کتاب‌شناسی
* 

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:فیلم‌های ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکن اینترنشنال پیکچرز
رده:فیلم‌های ترسناک ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک آمریکایی مرتبط با نوجوانان
رده:فیلم‌های درباره هیپنوتیزم
رده:فیلم‌های دهه ۱۹۵۰ (میلادی) نوجوانان
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید آمریکایی
رده:فیلم‌های هیولایی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)