جدول نجومی توسعه آزمایشگاه پیش‌رانش جت

**جدول نجومی توسعه آزمایشگاه پیش‌رانش جت افمریس** (به انگلیسی: Jet Propulsion Laboratory Development Ephemeris) (به اختصار **JPL DE** (عدد)) یا به اختصار **DE** (عدد)) به یکی از مجموعه‌ای از مدل‌های ریاضی منظومه شمسی اشاره دارد که در آزمایشگاه پیشرانش جت در پاسادنا، کالیفرنیا، برای استفاده در ناوبری فضاپیما و نجوم تولید می‌شوند.

این مدل‌ها شامل نمایش‌های عددی موقعیت‌ها، سرعت‌ها و شتاب‌های اجرام اصلی منظومه شمسی هستند که در فواصل زمانی مساوی جدول‌بندی شده‌اند و یک دوره زمانی مشخص از سال را پوشش می‌دهند. مختصات مستطیلی باریسنتریک خورشید، هشت سیاره اصلی و پلوتو و مختصات ژئوسنتریک ماه جدول‌بندی شده‌اند.

## تاریخچه
از دهه ۱۹۶۰ تا به امروز، نسخه‌های زیادی از **JPL DE** وجود داشته است، که از ماموریت‌های فضاپیمای رباتیک و سرنشین‌دار پشتیبانی می‌کند. اسناد موجود محدود است، اما می‌دانیم که **DE69** در سال ۱۹۶۹ به عنوان سومین نسخه از نوارهای تقویم JPL معرفی شد و یک تقویم کوتاه‌مدت با هدف خاص بود. تقویم صادراتی JPL که در آن زمان رایج بود، **DE19** بود. این نسخه‌های اولیه بر روی نوار مغناطیسی توزیع می‌شدند.
در دوران پیش از رایانه‌های شخصی، رایانه‌ها بزرگ و گران‌قیمت بودند و انتگرال‌گیری‌های عددی مانند این‌ها توسط سازمان‌های بزرگی با منابع فراوان اجرا می‌شد. تقویم‌های نجومی JPL پیش از **DE405** بر روی یک رایانه بزرگ Univac با دقت مضاعف (double precision) انتگرال‌گیری می‌شدند. به عنوان مثال، **DE102** که در سال ۱۹۷۷ ایجاد شد، شش میلیون گام محاسباتی داشت و اجرای آن نه روز بر روی یک Univac 1100/81 به طول انجامید. **DE405** بر روی یک DEC Alpha با دقت چهار برابر (quadruple precision) انتگرال‌گیری شد.

در دهه‌های ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰، تلاش‌های زیادی در جامعه اخترشناسی برای به‌روزرسانی سالنامه‌های نجومی از کارهای نظری دهه ۱۸۹۰ به نظریه مدرن و نسبیتی انجام شد. از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۲، شش تقویم نجومی در JPL با استفاده از تکنیک‌های مدرن برازش کمترین مربعات خروجی‌های انتگرال‌گیری عددی با داده‌های با دقت بالا تولید شد: **DE96** در نوامبر ۱۹۷۵، **DE102** در سپتامبر ۱۹۷۷، **DE111** در مه ۱۹۸۰، **DE118** در سپتامبر ۱۹۸۱، و **DE200** در سال ۱۹۸۲. **DE102** اولین تقویم نجومی بلندمدت (Long Ephemeris) بود که به صورت عددی انتگرال‌گیری شد و بخش بزرگی از تاریخ را که مشاهدات نجومی مفیدی برای آن در دسترس بود، پوشش می‌داد: از ۱۱۴۱ پیش از میلاد تا ۳۰۰۱ پس از میلاد. **DE200**، که نسخه‌ای از **DE118** بود که به چارچوب مرجع J2000.0 منتقل شده بود، به عنوان تقویم نجومی بنیادی برای سالنامه‌های جدید از سال ۱۹۸۴ به بعد پذیرفته شد. DE402 مختصات ارجاع داده شده به چارچوب بین‌المللی مرجع آسمانی (ICRF) را معرفی کرد. **DE440** و **DE441** در سال ۲۰۲۱ منتشر شدند که شامل بهبودهایی در مدارهای مشتری، زحل و پلوتون بر اساس مشاهدات جدیدتر فضاپیماها بودند.

تقویم‌های نجومی JPL از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۲ مبنای تقویم‌های خورشید، ماه و سیارات در *سالنامه نجومی* بوده‌اند، که از تقویم **DE200** متعلق به JPL استفاده می‌کردند. (از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ این مبنا به **DE405** به‌روزرسانی شد و از سال ۲۰۱۵ با شروع استفاده از **DE430** مجدداً به‌روزرسانی گردید).

## ساخت
هر تقویم نجومی با انتگرال‌گیری عددی معادلات حرکت، با شروع از مجموعه‌ای از شرایط اولیه، تولید شده است. به دلیل دقت بالای داده‌های رصدی مدرن، روش تحلیلی اغتشاشات عمومی دیگر نمی‌توانست با دقت کافی برای بازتولید مناسب مشاهدات به کار رود. روش اغتشاشات خاص با استفاده از انتگرال‌گیری عددی برای حل مسئله *n*-جسمی به کار گرفته شد؛ این روش در عمل کل منظومه شمسی را در حافظه رایانه به حرکت درمی‌آورد و تمام قوانین فیزیکی مرتبط را در نظر می‌گیرد. شرایط اولیه شامل ثابت‌هایی مانند جرم‌های سیاره‌ای از منابع خارجی، و پارامترهایی مانند موقعیت‌ها و سرعت‌های اولیه بودند که برای تولید خروجی‌ای که «بهترین برازش» را با مجموعه بزرگی از رصدها داشته باشد، تنظیم می‌شدند. برای انجام این برازش، از تکنیک کمترین مربعات استفاده شد. از نسخه DE421 به بعد، اغتشاشات ناشی از ۳۴۳ سیارک، که حدود ۹۰٪ از جرم کمربند اصلی سیارک‌ها را تشکیل می‌دهند، در مدل دینامیکی گنجانده شده است.

فیزیک مدل‌شده شامل شتاب‌های گرانشی نیوتنی متقابل و تصحیحات نسبیتی آن‌ها (شکلی اصلاح‌شده از معادلات اینشتین–اینفلد–هافمن)، شتاب‌های ناشی از اعوجاج جزر و مدی زمین، شتاب‌های ناشی از شکل زمین و ماه، و مدلی از رخ‌گردی ماه بود.

داده‌های رصدی مورد استفاده در برازش‌ها مجموعه‌ای در حال تکامل بوده است که شامل موارد زیر است: اندازه‌گیری فاصله تا سیارات با سیگنال‌های رادیویی از فضاپیماها، فاصله‌یابی راداری مستقیم سیارات، تعیین موقعیت دوبعدی (روی صفحه آسمان) فضاپیماها با VLBI، مشاهدات تلسکوپی ترانزیت و CCD از سیارات و اجرام کوچک، و فاصله‌سنجی لیزری بازتابنده‌های پس‌بازتاب روی ماه، و غیره. به عنوان مثال، **DE102** با ۴۸٬۴۷۹ مشاهده برازش داده شد.
آرگومان زمان در تقویم‌های نجومی انتگرالی JPL، که در نسخه‌های اولیه با نام T<sub>eph</sub> شناخته می‌شد، به عنوان یک مقیاس زمان هماهنگ نسبیتی شناخته شد؛ امری که در کارهای دقیق برای در نظر گرفتن اثرات کوچک نسبیتی مانند اتساع زمان و نسبیت همزمانی ضروری است. بازتعریف زمان دینامیکی مرکزوار (TDB) توسط اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU) در سال ۲۰۰۶، آن را اساساً معادل Teph کرد و TDB بازتعریف‌شده به صراحت در نسخه‌های اخیر تقویم‌های نجومی JPL به کار گرفته شده است.

## توزیع
موقعیت و سرعت خورشید، زمین، ماه و سیارات، به همراه جهت‌گیری ماه، به صورت ضرایب چندجمله‌ای چبیشف که در قطعه‌های ۳۲ روزه برازش شده‌اند، ذخیره می‌شوند. این تقویم‌های نجومی اکنون از طریق وب جهان‌گستر و FTP به صورت فایل‌های داده حاوی ضرایب چبیشف، به همراه کد منبع برای بازیابی (محاسبه) موقعیت‌ها و سرعت‌ها در دسترس هستند. فایل‌ها از نظر بازه‌های زمانی که پوشش می‌دهند (از چند صد سال تا چندین هزار سال) و اجرام سماوی که شامل می‌شوند، متفاوت هستند. داده‌ها ممکن است بر اساس مرکز هندسی هر سیاره یا مرکز سنگینی سراسری منظومه سیاره‌ای باشند.

استفاده از چندجمله‌ای‌های چبیشف، محاسبات بسیار دقیق و کارآمدی را برای هر لحظه زمانی مشخص امکان‌پذیر می‌سازد. محاسبه با **DE405** برای سیارات درونی دقتی در حدود ۰٫۰۰۱ ثانیه قوسی (معادل حدود ۱ کیلومتر در فاصله مریخ) را «بازیابی» می‌کند؛ برای سیارات بیرونی این دقت عموماً حدود ۰٫۱ ثانیه قوسی است. تقویم نجومی **DE406** با «دقت کاهش‌یافته» نیز دقتی در درون‌یابی (نسبت به مقادیر کامل تقویم) بهتر از ۲۵ متر برای هر سیاره و بهتر از ۱ متر برای ماه ارائه می‌دهد.

توجه داشته باشید که این اعداد دقت، مربوط به مقادیر درون‌یابی‌شده نسبت به مختصات جدول‌بندی‌شده اصلی هستند. دقت و صحت کلی مقادیر درون‌یابی‌شده برای توصیف حرکات واقعی سیارات، تابعی از دقت مختصات جدول‌بندی‌شده تقویم و دقت درون‌یابی خواهد بود.

## کاربردها
* JPL از این تقویم‌های نجومی برای ناوبری فضاپیماها در سراسر منظومه شمسی استفاده می‌کند. معمولاً، یک تقویم نجومی جدید با در نظر گرفتن آخرین مشاهدات موجود از سیاره (های) هدف، یا برای برنامه‌ریزی مأموریت(ها) یا برای تماس نهایی فضاپیما با هدف، محاسبه می‌شود. بخش تقویم‌های اخیر این مجموعه را در ادامه ببینید.
* *سالنامه نجومی* برای سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۲ بر اساس تقویم **DE200** متعلق به JPL بود و از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ *سالنامه نجومی* بر اساس تقویم **DE405** قرار داشت. از سال ۲۰۲۴، این سالنامه از **DE440** استخراج می‌شود.
* تقویم‌های نجومی JPL به‌طور گسترده برای علوم سیاره‌ای استفاده می‌شوند؛ برخی از نمونه‌ها در بخش یادداشت‌ها و منابع گنجانده شده‌اند.
* نرم‌افزارهایی برای استفاده از تقویم‌های JPL جهت تولید تقویم‌های نجومی ظاهری برای هر مکان و زمان در دسترس است؛ این نرم‌افزارها به‌طور گسترده توسط اخترشناسان حرفه‌ای و آماتور برای کاهش داده‌های مشاهدات سیاره‌ای و تولید راهنماهای رصدی بسیار دقیق استفاده می‌شوند.
* تقویم‌های نجومی اخیر را می‌توان با نرم‌افزار افلاک‌نمای استلاریوم استفاده کرد.

## تقویم‌های این مجموعه
تقویم‌های نجومی برای اجرام منظومه شمسی از طریق وب‌سایت JPL و از طریق FTP در دسترس هستند.

### آخرین نسخه‌ها
منبع:

**DE440** در ژوئن ۲۰۲۰ ایجاد شد. راه حل سیاره‌ای عمومی جدید DE440 / 441 شامل هفت سال داده‌های آسترومتری زمینی و فضایی اضافی، کالیبراسیون داده‌ها و بهبودهای مدل دینامیکی است که به‌طور قابل توجهی مربوط به مشتری، زحل، پلوتون و کمربند کویپر می‌شود. گنجاندن جرم ۳۰ جرم جدید در کمربند کویپر و جرم حلقه کمربند کویپر، منجر به یک جابجایی متغیر با زمان به اندازه ~۱۰۰ کیلومتر در مرکز سنگینی سراسری DE440 نسبت به DE430 می‌شود. فایل‌های تقویم ۱۱۴ مگابایتی شامل جهت‌گیری ماه نیز هستند. این تقویم سال‌های ۱۵۵۰ تا ۲۶۵۰ را پوشش می‌دهد. JPL از اوایل آوریل ۲۰۲۱ انتقال به DE440 را آغاز کرد. نسخه‌های تکمیلی نیز موجود است که شامل مرکز هندسی سیاره‌ای مریخ و همچنین مرکز سنگینی سراسری آن می‌شود.

**DE441** در ژوئن ۲۰۲۰ ایجاد شد. این تقویم طولانی‌تر از DE440 است و بازه زمانی ۱۳٬۲۰۰- تا ۱۷٬۱۹۱ را پوشش می‌دهد، اما دقت کمتری دارد (به دلیل نادیده گرفتن میرایی هسته-گوشته ماه). این نسخه برای تحلیل مشاهدات تاریخی که خارج از بازه زمانی DE440 هستند، مفید است.

### نسخه‌های گذشته
**DE102** در سال ۱۹۸۱ ایجاد شد؛ شامل حرکت ترقصی است اما رخ‌گردی را شامل نمی‌شود. به استوای دینامیکی و اعتدال ۱۹۵۰ ارجاع داده شده است. بازه زمانی اوایل ۱۴۱۰ پیش از میلاد تا اواخر ۳۰۰۲ پس از میلاد را پوشش می‌دهد.

**DE200** در سال ۱۹۸۱ ایجاد شد؛ شامل حرکت ترقصی است اما رخ‌گردی را شامل نمی‌شود. به استوای دینامیکی و اعتدال ۲۰۰۰ ارجاع داده شده است. بازه زمانی اواخر ۱۵۹۹ تا اوایل ۲۱۶۹ پس از میلاد را پوشش می‌دهد. این تقویم از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۳ برای *سالنامه نجومی* استفاده می‌شد.

**DE202** در سال ۱۹۸۷ ایجاد شد؛ شامل حرکت ترقصی و رخ‌گردی است. به استوای دینامیکی و اعتدال ۲۰۰۰ ارجاع داده شده است. بازه زمانی اواخر ۱۸۹۹ تا ۲۰۴۹ را پوشش می‌دهد.

**DE402** در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و به سرعت با DE403 جایگزین گردید.

**DE403** در سال ۱۹۹۳ ایجاد و در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و در مختصات چارچوب مرجع سرویس بین‌المللی چرخش زمین (IERS)، که اساساً همان ICRF است، بیان شده بود. داده‌های گردآوری شده توسط JPL برای استخراج این تقویم، از مشاهدات تلسکوپی با دقت محدود به سمت فاصله‌سنجی راداری سیارات با دقت بالاتر، فاصله‌سنجی رادیویی فضاپیماها، و مشاهدات تداخل‌سنجی با خط پایه بسیار طولانی (VLBI) فضاپیماها، به ویژه برای چهار سیاره درونی، حرکت کرد. مشاهدات تلسکوپی به دلیل فاصله زیاد سیارات بیرونی و در نتیجه عدم امکان بازتاب رادار از آن‌ها و دشواری قرار دادن فضاپیما در نزدیکی‌شان، همچنان برای آن‌ها مهم باقی ماند. اغتشاشات ۳۰۰ سیارک در محاسبات گنجانده شد، در حالی که در DE118/DE200 تنها پنج سیارکی که بیشترین اغتشاشات را ایجاد می‌کردند، لحاظ شده بودند. مقادیر بهتری از جرم سیارات از زمان DE118/DE200 یافت شده بود که اغتشاشات را بیشتر تصحیح می‌کرد. دقت آزمایش فاصله‌سنجی لیزری ماه بهبود یافته بود و موقعیت‌های بهتری از ماه ارائه می‌داد. DE403 بازه زمانی اوایل ۱۵۹۹ تا اواسط ۲۱۱۹ را پوشش می‌داد.

**DE404** در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این نسخه که یک «تقویم بلندمدت» بود، نسخه‌ای فشرده از DE403 بود که بازه زمانی ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰۰ پس از میلاد را پوشش می‌داد. در حالی که هر دو DE403 و DE404 بر روی بازه زمانی یکسانی انتگرال‌گیری شده بودند، دقت درون‌یابی DE404 تا حدودی کاهش یافته بود و حرکت ترقصی زمین و رخ‌گردی ماه در آن گنجانده نشده بودند

**DE405** در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این نسخه چندین سال داده اضافی از مشاهدات تلسکوپی، راداری، فضاپیما و VLBI (به‌ویژه از فضاپیمای *گالیلئو* در مشتری) را اضافه کرد. روش مدل‌سازی اغتشاشات سیارک‌ها بهبود یافت، هرچند همان تعداد سیارک مدل‌سازی شدند. تقویم نجومی با دقت بیشتری بر روی ICRF منطبق شد. DE405 بازه زمانی ۱۶۰۰ تا ۲۲۰۰ را با دقت کامل پوشش می‌داد. این تقویم از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ در *سالنامه نجومی* مورد استفاده قرار گرفت.

**DE406** همزمان با DE405 در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این نسخه که یک «تقویم بلندمدت» بود، نسخه فشرده‌شده DE405 بود که بازه ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰۰ پس از میلاد را با محدودیت‌هایی مشابه DE404 پوشش می‌داد. این نسخه بر اساس همان انتگرال‌گیری DE405 بود، اما دقت چندجمله‌ای‌های درون‌یاب برای کاهش حجم فایل در بازه زمانی طولانی‌تر، کاهش یافته بود.

**DE407** ظاهراً منتشر نشد. جزئیات در منابع در دسترس، مبهم است.

**DE408** یک تقویم نجومی منتشر نشده بود که در سال ۲۰۰۵ به عنوان نسخه‌ای طولانی‌تر از DE406 ایجاد شد و بازه ۲۰٬۰۰۰ ساله را پوشش می‌داد.

**DE409** در سال ۲۰۰۳ برای رسیدن فضاپیماهای مریخ‌نورد اکتشاف به مریخ و رسیدن فضاپیمای *[[کاسینی-هویگنس|کاسینی]]* به زحل منتشر شد. داده‌های فاصله‌سنجی فضاپیما و VLBI بیشتری (از فضاپیماهای نقشه‌بردار سراسر مریخ، *مارس پت‌فایندر* و *مارس اودیسی*) و داده‌های تلسکوپی در فرایند برازش گنجانده شد. مدارهای فضاپیماهای پایونیر و وویجر برای ارائه نقاط داده برای زحل مجدداً پردازش شدند. این اقدامات منجر به بهبودهایی نسبت به DE405، به ویژه در موقعیت‌های پیش‌بینی‌شده مریخ و زحل شد. DE409 سال‌های ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۹ را پوشش می‌داد.

**DE410** نیز در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و بازه زمانی ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۹ را پوشش می‌داد. این نسخه شامل بهبودهایی نسبت به DE409 در جرم‌های زهره، مریخ، مشتری، زحل و منظومه زمین-ماه بر اساس تحقیقات اخیر بود؛ هرچند این جرم‌ها هنوز توسط IAU پذیرفته نشده بودند. این تقویم‌های نجومی برای پشتیبانی از رسیدن فضاپیماهای MER و *[[کاسینی-هویگنس|کاسینی]]* ایجاد شدند.

**DE411** به‌طور گسترده در جامعه اخترشناسی مورد استناد قرار گرفت، اما توسط JPL به صورت عمومی منتشر نشد.

**DE412** به‌طور گسترده در جامعه اخترشناسی مورد استناد قرار گرفت، اما توسط JPL به صورت عمومی منتشر نشد.

**DE413** در سال ۲۰۰۴ با تقویم نجومی به‌روزرسانی‌شده پلوتون برای پشتیبانی از اختفای یک ستاره توسط قمر آن شارون در ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۵ منتشر شد. DE413 با مشاهدات تلسکوپی جدید CCD از پلوتون برازش شد تا موقعیت‌های بهتری از این سیاره و قمرش ارائه دهد.

**DE414** در سال ۲۰۰۵ ایجاد و در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. نرم‌افزار انتگرال‌گیری عددی برای استفاده از دقت چهار برابر برای بخش نیوتنی معادلات حرکت به‌روزرسانی شد. داده‌های فاصله‌سنجی به فضاپیماهای نقشه‌بردار سراسر مریخ و *مارس اودیسی* تا سال ۲۰۰۵ تمدید شد و مشاهدات CCD بیشتری از پنج سیاره بیرونی در فرایند برازش گنجانده شد. برخی داده‌ها به‌طور تصادفی از فرایند برازش جا ماندند، از جمله داده‌های فضاپیمای *ماژلان* برای زهره در سال‌های ۱۹۹۲–۹۴ و داده‌های گالیلئو برای مشتری در سال‌های ۱۹۹۶–۹۷. برخی داده‌های فاصله‌سنجی به فضاپیمای NEAR Shoemaker که در مدار سیارک اروس قرار داشت، برای استخراج نسبت جرم زمین/ماه استفاده شد. DE414 سال‌های ۱۵۹۹ تا ۲۲۰۱ را پوشش می‌داد.

**DE418** در سال ۲۰۰۷ برای برنامه‌ریزی مأموریت *[[افق‌های نو]]* به پلوتون منتشر شد. مشاهدات جدید از پلوتون، که از دقت آسترومتریک جدید کاتالوگ ستاره‌ای هیپارکوس بهره می‌بردند، در فرایند برازش گنجانده شدند. مشاهدات فاصله‌سنجی فضاپیمای مریخ و VLBI تا سال ۲۰۰۷ به‌روزرسانی شدند. جرم سیارک‌ها به روش متفاوتی تخمین زده شد. داده‌های فاصله‌سنجی لیزری ماه برای اولین بار از زمان DE403 اضافه شد که به‌طور قابل توجهی مدار ماه و رخ‌گردی آن را بهبود بخشید. داده‌های موقعیت تخمینی از فضاپیمای *کاسینی* در برازش گنجانده شد که مدار زحل را بهبود بخشید، اما تحلیل دقیق داده‌ها به زمان دیگری موکول شد. DE418 سال‌های ۱۸۹۹ تا ۲۰۵۱ را پوشش می‌داد و JPL توصیه کرد که به دلیل ناهماهنگی‌های جزئی باقی‌مانده در جرم سیارات به دلیل محدودیت‌های زمانی، از آن خارج از این بازه زمانی استفاده نشود.
**DE421** در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این نسخه شامل اندازه‌گیری‌های فاصله‌سنجی و VLBI اضافی از فضاپیماهای مریخ، فاصله‌سنجی و VLBI جدید از فضاپیمای ونوس اکسپرس، آخرین تخمین‌ها از جرم سیارات، داده‌های اضافی فاصله‌سنجی لیزری ماه و دو ماه دیگر از اندازه‌گیری‌های CCD پلوتون بود. هنگامی که در سال ۲۰۰۸ برای اولین بار منتشر شد، تقویم DE421 بازه زمانی ۱۹۰۰ تا ۲۰۵۰ را پوشش می‌داد. یک انتشار داده اضافی در سال ۲۰۱۳ پوشش آن را تا سال ۲۲۰۰ گسترش داد.

**DE422** در سال ۲۰۰۹ برای مأموریت *[[مسنجر (فضاپیما)|مسنجر]]* به عطارد ایجاد شد. این نسخه که یک «تقویم بلندمدت» بود، با هدف جایگزینی DE406 و پوشش بازه ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰۰ پس از میلاد طراحی شد.

**DE423** در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. تخمین‌های موقعیت فضاپیمای *مسنجر* و داده‌های فاصله‌سنجی و VLBI اضافی از فضاپیمای ونوس اکسپرس در این نسخه برازش شدند. DE423 سال‌های ۱۷۹۹ تا ۲۲۰۰ را پوشش می‌داد.

**DE424** در سال ۲۰۱۱ برای پشتیبانی از مأموریت آزمایشگاه علمی مریخ ایجاد شد.

**DE430** در سال ۲۰۱۳ ایجاد شد و برای تحلیل داده‌های مدرن در نظر گرفته شده است. این نسخه بازه زمانی ۱ ژانویه ۱۵۵۰ تا ۲۲ ژانویه ۲۶۵۰ را با دقیق‌ترین تقویم نجومی ماه پوشش می‌دهد. از سال ۲۰۱۵ به بعد، این تقویم در *سالنامه نجومی* استفاده می‌شود. با شروع از این نسخه، تنها مرکز سنگینی سراسری مریخ گنجانده شد، زیرا جرم‌های کوچک قمرهای آن، فوبوس و دیموس، انحراف بسیار کوچکی از مرکز سیاره ایجاد می‌کنند. فایل کامل تقویم نجومی ۱۲۸ مگابایت است، اما نسخه‌های جایگزین مختلفی توسط JPL در دسترس قرار گرفته است.

**DE431**در سال ۲۰۱۳ ایجاد شد و برای تحلیل مشاهدات تاریخی قدیمی‌تر از خورشید، ماه و سیارات در نظر گرفته شده است. این نسخه بازه زمانی طولانی‌تری نسبت به DE430 (۱۳۲۰۱ پیش از میلاد تا ۱۷۱۹۱ پس از میلاد) را پوشش می‌دهد و در بازه زمانی مشترک با DE430، با آن در حد ۱ متر مطابقت دارد. دقت موقعیت ماه بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۲۱۱۳ در حدود ۲۰ متر است و این خطا به صورت درجه دوم در خارج از این بازه افزایش می‌یابد. این نسخه با حجم ۳٫۴ گیگابایت، بزرگ‌ترین فایل تقویم نجومی است.

**DE432** در آوریل ۲۰۱۴ ایجاد شد. این نسخه شامل رخ‌گردی است اما حرکت ترقصی را شامل نمی‌شود. DE432 یک به‌روزرسانی جزئی برای DE430 است و عمدتاً برای کمک به پروژه افق‌های نو در هدف‌گیری پلوتون در نظر گرفته شده است.

**DE436** در سال ۲۰۱۶ و بر اساس DE430 ایجاد شد، با داده‌های مداری بهبود یافته برای مشتری، به ویژه برای مأموریت *جونو*.

**DE438** در سال ۲۰۱۸ و بر اساس DE430 ایجاد شد، با داده‌های مداری بهبود یافته برای عطارد (برای مأموریت ''مسنجر''])، مریخ (برای *مارس اودیسی* و مدارگرد شناسایی مریخ) و مشتری (برای *جونو)*.

## جستارهای وابسته
* آزمایشگاه پیش‌رانش جت
* تقویم نجومی بنیادی
* مدل وی‌اس‌اوپی

## یادداشت‌ها و منابع

## پیوند به بیرون
*توضیحات فولکنر درباره اکثر سری‌های DE آزمایشگاه پیش‌رانش جت
*توضیحات رصدخانه ملی رادیویی آمریکا (NRAO) درباره قالب و کاربردهای تقویم‌های نجومی JPL
*مقالات و اطلاعات اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی مرتبط با تقویم‌های نجومی
*دینامیک منظومه شمسی JPL
*اطلاعاتی درباره تقویم‌های نجومی JPL و پیوندهایی به برنامه‌ها و کد منبع
*کد منبع جاوا که تقویم‌های نجومی JPL و نظریه‌های دیگر را پیاده‌سازی می‌کند
*کد متلب برای خواندن تقویم‌های نجومی
* سایت FTP آزمایشگاه پیش‌رانش جت شامل تقویم‌های نجومی (فایل‌های داده)، کد منبع (برای دسترسی و پردازش اولیه داده‌ها جهت بازیابی موقعیت‌ها و سرعت‌ها) و مستندات.
* یادداشت‌های داخلی آزمایشگاه پیش‌رانش جت که ویژگی‌های تقویم‌های نجومی را توصیف می‌کنند.
* رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده (پورتال اقیانوس‌نگاری نیروی دریایی)، "تاریخچه سالنامه نجومی".

## منابع
* .
*  یک نسخه منتشر نشده و به‌روزرسانی‌شده از منبع فوق است.

رده:اخترسنجی
رده:دینامیک منظومه شمسی
رده:سامانه‌های دینامیکی
رده:مکانیک سماوی