کراما

**کراما** ( ;  ) یک لباس سنتی محکم کامبوجی است که کاربردهای زیادی دارد، از جمله به عنوان روسری، سربند، برای پوشاندن صورت، برای اهداف تزئینی و به عنوان گهواره برای کودکان. همچنین ممکن است توسط مبارزان بوکاتور به عنوان گاروت استفاده شود، که کراما را نیز دور کمر، سر و مشت خود می‌پیچند. این کراما توسط مردان، زنان و کودکان پوشیده می‌شود و می‌تواند نسبتاً زینتی باشد، اگرچه بیشتر کراماهای معمولی حاوی نوعی طرح پارچه چهارخانه هستند و به‌طور سنتی به رنگ قرمز یا آبی هستند. این نماد ملی کامبوج است.

## تاریخچه
به گفته تاچ هاب، مدیر موزه ملی کامبوج، قدمت این کراما ممکن است به دوران پیش از آنگکور نورکور پنوم، بین قرن اول تا پنجم میلادی، بازگردد. در طول این دوره، بسیاری از شیواها و دیگر خدایان هندو که کبن (یک پوشش ساده لگن که به دور کمر پیچیده می‌شود و به شکل یک کرامای بزرگ است) پوشیده بودند، در سایت آنگکور بوری کشف شده‌اند. حتی در برخی موارد، مردی با پوشش سر به سبک کراما به تصویر کشیده شده است.

سوابق مربوط به حدود سال‌های ۱۲۹۶–۱۲۹۷، توسط فرستاده و دیپلمات چینی، ژو داگوان، نشان می‌دهد که چندین پارچه با کیفیت بالا به صورت محلی در آنگکور تام تولید می‌شدند.

کامبوجی‌ها در آن زمان کرم ابریشم پرورش نمی‌دادند، خیاطی بلد نبودند، اما می‌دانستند که چگونه پارچه نخی را از کاپوک ببافند. استنباط این است که شال‌های کمر سامپوت اولیه آنها از پنبه بافته می‌شد و تقریباً به اندازه یک کرامای قابل توجه بود. کراما را می‌توان در برخی از اولین عکس‌های لباس‌های کامبوجی که در حدود اواخر قرن نوزدهم گرفته شده است، مشاهده کرد. در سال ۱۸۹۶، آندره سالس، عکاس و مسافر جوان فرانسوی، از اولین کسانی بود که از زندگی روزمره کامبوجی‌ها عکس گرفت.

بسیاری از جنگجویان خمرهای سرخ در دوران حکومت پل پوت، روسری‌های کرامای گینگام قرمز و سفید می‌پوشیدند. برخی از کامبوجی‌ها ممکن است به دلیل میراث دوران خمرهای سرخ، روسری کرامای گینگام قرمز و سفید را به نفع روسری آبی و سفید یا رنگ دیگری رد کنند.

## اهمیت فرهنگی
تولید کراما شامل بافت دستی با استفاده از دستگاه‌های بافندگی دستی سنتی به نام «کی» یا «کی دومبان» است. تکنیک‌های بافت و رنگرزی ضروری هستند و حفاظت از محیط زیست برای تضمین کیفیت مواد مورد استفاده بسیار مهم است.

کراما یک پارچه همه‌کاره است که به عنوان روسری، کمربند، پتو، سربند، لباس زیر و پارچه تزئینی در زندگی روزمره استفاده می‌شود. همچنین برای پیچیدن نذورات آیینی در مراسم مذهبی و جشن‌ها استفاده می‌شود. جوامع محلی، عمدتاً زنان، نقش محوری در تولید کراما، از تهیه نخ تا بافندگی، ایفا می‌کنند. مردان در فعالیت‌هایی مانند کاشت پنبه و تهیه رنگ‌های طبیعی شرکت می‌کنند. زنان مسئول انتقال مهارت‌های بافندگی به نسل بعدی هستند.

در حالی که بافندگان انفرادی کمیاب شده‌اند، گروه‌ها و تولیدکنندگان حرفه‌ای کراما این حرفه را به عهده گرفته‌اند. این سنت در ۱۵ جامعه و انجمن فعال پابرجا مانده است و بافندگان ماهر دانش خود را به اشتراک می‌گذارند. انجمن‌های آموزشی نیز آموزش‌هایی را برای تضمین حفظ ویژگی‌های منحصر به فرد کراما ارائه می‌دهند.

کراما فقط یک پارچه نیست؛ بلکه نمادی از سفر زندگی، از تولد تا مرگ است. این پارچه اهمیت اجتماعی-فرهنگی زیادی دارد و بیانگر تبریک، احترام و نشانگر رویدادهای مهم زندگی است. چه برای جشن گرفتن اضافه شدن عضوی جدید به خانواده، چه برای بزرگداشت عروسی یا ادای احترام به درگذشتگان، کراما نمادی گرامی از میراث فرهنگی کامبوج است که نسل به نسل منتقل می‌شود.

## نگارخانه

## جستارهای وابسته
* عگال، پوشش سر عربی
* گاموسا، پارچه سنتی چند منظوره از آسام
* گامچا، روسری از بنگال
* گینگهام
* چفیه، پوشش سنتی خاورمیانه
* سودرا، پوشش سنتی یهودیان
* تاگلموش، روسری از صحرا
* عمامه، شال سر
* خان ران، روسری ویتنامی

## منابع

رده:پوشش‌سر
رده:دامن‌ها
رده:شال‌ها