چندلر ویلس جانسون

**چندلر ویلس جانسون** (به انگلیسی: ؛ ۸ اکتبر ۱۹۰۵ – ۲ مارس ۱۹۴۵) افسر ارشد سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا با درجهٔ سرهنگ‌دوم بود. او در جریان نبرد ایوو جیما فرماندهی گردان ۲ هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی را بر عهده داشت و گردانش را در تصرف کوه سوریباچی رهبری کرد که به برافراشتن پرچم بر فراز ایوو جیما انجامید.

جانسون یک هفته پس از برافراشتن پرچم در ۲ مارس ۱۹۴۵ بر اثر اصابت گلولهٔ خمپاره‌انداز کشته شد و پس از مرگ صلیب نیروی دریایی دریافت کرد. او پیش از نبرد ایوو جیما در جنگ‌های موز، حمله به پرل هاربر، کارزار گوادال‌کانال و کارزار بوگنویل نیز شرکت داشت.

## زندگی آغازین و آغاز خدمت
چندلر جانسون در ۸ اکتبر ۱۹۰۵ در فورت داج (آیووا) زاده شد. او از کودکی آرزوی تفنگدار دریایی شدن را داشت و در شانزده‌سالگی پس از پایان دبیرستان بی‌درنگ داوطلب خدمت شد. جانسون برای آموزش پایه به جزیرهٔ پریس آیلند و سپس به‌عنوان دستیار آشپز به خلیج گوانتانامو در کوبا اعزام شد. مادرش سرانجام در سانتو دومینگو او را یافت و زمینهٔ ورودش به آکادمی نیروی دریایی را فراهم کرد.

در سال ۱۹۲۹ جانسون از آکادمی نیروی دریایی آمریکا در آناپولیس فارغ‌التحصیل شد و به درجهٔ ستوان‌دوم در سپاه تفنگداران دریایی منصوب گردید. او نخست در پادگان تفنگداران دریایی در فیلادلفیا و سپس در پایگاه هوایی پنسکوولا و پادگان تفنگداران دریایی در پورتسموث (ویرجینیا) آموزش دید.

در آوریل ۱۹۳۱ جانسون به نیکاراگوئه اعزام شد و تا پایان ۱۹۳۲ در آنجا ماند. از آغاز ۱۹۳۳ تا اواسط ۱۹۳۴ در پادگان تفنگداران دریایی در بوستون خدمت کرد.

در سال ۱۹۳۴ جانسون با میریام وین در فیلادلفیا ازدواج کرد. سپس در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی کوانتیکو دوره‌هایی گذراند و مدت کوتاهی نیز در پادگان تفنگداران دریایی مِر آیلند در کالیفرنیا مستقر شد.

از اواخر ۱۹۳۵ تا پایان ۱۹۳۶ ستوان‌یکم جانسون در پایگاه دریایی اولونگاپو در فیلیپین خدمت کرد و دخترش میریام (سو) در همان سال ۱۹۳۶ در آن پایگاه زاده شد. در اوت همان سال خانواده به شانگهای نقل مکان کردند و جانسون مأمور یکی از قایق‌های رودخانهٔ یانگ‌تسه شد.

در سراسر سال ۱۹۳۷ جانسون با هنگ ۴ تفنگداران دریایی در چین خدمت کرد. همسر و دخترش پس از حملهٔ ژاپن به شانگهای در ۱۹۳۷ از آن شهر تخلیه شدند. در ۱۹۳۸ جانسون به پادگان پورتسموث بازگشت و در ژانویهٔ ۱۹۳۹ با درجهٔ سروان دورهٔ دیگری در کوانتیکو گذراند و سپس به گردان ۱ هنگ ۶ تفنگداران دریایی در سن دیگو منتقل شد.

## جنگ جهانی دوم
### گردان ۳ پدافندی
در اواسط ۱۹۴۰ جانسون فرمانده گروهان «آی» گردان ۳ پدافندی در پرل هاربر شد. او هنگام حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ با همین گردان حضور داشت.

در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیهٔ ۱۹۴۲ گردان ۳ پدافندی چندین تمرین آبخاکی در هاوایی برگزار کرد. در ۷ اوت جانسون همراه گردانش در پشتیبانی از لشکر ۱ تفنگداران دریایی در گوادال‌کانال فرود آمد. گردان در ۹ فوریهٔ ۱۹۴۳ گوادال‌کانال را به مقصد نیوزیلند ترک کرد. جانسون به پاس خدماتش در کارزار گوادال‌کانال نشان لژیون افتخار دریافت کرد.

جانسون سپس از نوامبر ۱۹۴۳ تا ژوئن ۱۹۴۴ در کارزار بوگنویل شرکت کرد. گردان ۳ پدافندی مدت کوتاهی بعد منحل شد و سرهنگ‌دوم جانسون به فرماندهی گردان ۲ هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی از لشکر ۵ تفنگداران دریایی منصوب گردید.

### نبرد ایوو جیما

در ۱۹ فوریهٔ ۱۹۴۵ جانسون گردان ۲/۲۸ را در حملهٔ آبخاکی ساحل سبز در جریان نبرد ایوو جیما فرماندهی کرد. با وجود مقاومت سرسختانهٔ ژاپنی‌ها، گردان تا پایان روز توانست کوه سوریباچی را از بقیهٔ جزیره جدا کند.

در ۲۰ فوریه جانسون هنگام فرمان پیشروی به سوی کوه سوریباچی گفت: «روز جهنمی در جایی جهنمی برای جنگیدن در این جنگ لعنتی خواهد بود!» گردان او در آن روز تلفات سنگینی متحمل شد و تنها ۲۰۰ یارد پیشروی کرد. جانسون در پیامی به فرماندهی لشکر ۵ نوشت: «استحکامات دشمن بسیار فراتر از انتظار است؛ هر ده فوت یک سنگر وجود دارد.» تا ۲۲ فوریه تفنگداران دریایی کوه سوریباچی را محاصره کردند.

#### برافراشتن نخست پرچم
در ۲۳ فوریه جانسون دستور داد دو گشتی چهارنفره مسیرهای صعود به قلهٔ کوه سوریباچی را شناسایی کنند. گشتی گروهان «فاکس» به فرماندهی گروهبان شِرمن بی. واتسون با موفقیت به قله رسید و بدون برخورد با آتش دشمن بازگشت. جانسون سپس به فرمانده گروهان «ایزی»، سروان دیو سورنس، دستور داد یک دسته را به بالای سوریباچی بفرستد. سورنس نیز به ستوان‌یکم هرولد جی. شرایر فرمان داد دستهٔ سوم را به قله ببرد. جانسون درست پیش از حرکت شرایر یک پرچم آمریکا به ابعاد ۵۴ در ۲۸ اینچ به او سپرد و گفت: «اگر به قله رسیدی، آن را برافراز.» این پرچم را ستوان‌یکم جورج جی. ولز، افسر دفتری گردان، از کشتی یواس‌اس میسولا (ای‌پی‌ای-۲۱۱) برداشته بود.

شرایر دسته‌اش را به بالای سوریباچی هدایت کرد و پرچم را برافراشت. جیمز فورستال، وزیر نیروی دریایی ایالات متحده، درست در لحظهٔ برافراشته شدن پرچم به ساحل رسید. روحیهٔ تفنگداران دریایی به‌شدت بالا رفت و فورستال به ژنرال هالند اسمیت گفت: «برافراشتن آن پرچم بر فراز سوریباچی، تداوم سپاه تفنگداران دریایی را برای پانصد سال آینده تضمین می‌کند.» فورستال آن‌قدر هیجان‌زده شد که تصمیم گرفت پرچم را به‌عنوان یادگاری نگه دارد.

#### برافراشتن دوم پرچم

هنگامی که سرهنگ‌دوم جانسون از خواستهٔ فورستال آگاه شد، با خشم گفت: «به جهنم با این کار!» جانسون بر این باور بود که پرچم به گردان او تعلق دارد و می‌خواست هرچه زودتر آن را پس بگیرد. او افسر عملیات کمکی خود، ستوان‌دوم تد تاتل، را به ساحل فرستاد تا پرچم بزرگ‌تری فراهم کند.

سپس جانسون به سورنس دستور داد تفنگدارانش سیم تلفن تا قلهٔ سوریباچی بکشند. سورنس گروهبان مایکل استرنک، سرجوخه هارلون بلاک و سرباز یکم‌های آیرا همیلتون هیز، فرانکلین رانیون ساوزلی و رنه آرتور گانیون را به پاسگاه فرماندهی گردان فرستاد تا سیم تلفن را وصل و باتری بی‌سیم برای شرایر تأمین کنند. هنگامی که این پنج تفنگدار به پاسگاه رسیدند، تاتل نیز با پرچمی به ابعاد ۹۶ در ۵۶ اینچ که از کشتی یواس‌اس ال‌اس‌تی-۷۷۹ گرفته بود نزد جانسون بازگشت. جانسون پرچم را به گانیون سپرد و به استرنک گفت پرچم دوم را برافرازد و به شرایر بگوید «پرچم کوچک را برایم نگه دارد.»

استرنک گروه کوچک را به بالای سوریباچی هدایت کرد و در آنجا استرنک، بلاک، هیز، سوسلی، هرولد شولتز و هرولد کلر پرچم دوم را برافراشتند. برافراشتن دوم پرچم در عکس مشهوری ثبت شد که جو رزنتال گرفت. پرچم نخست از سوریباچی پایین آورده و به سرهنگ‌دوم جانسون بازگردانده شد و او بی‌درنگ آن را در گاوصندوق گردان گذاشت.

#### کشته شدن
سرهنگ‌دوم جانسون پس از برافراشتن پرچم به فرماندهی گردان ۲/۲۸ ادامه داد و به سوی شمال شرقی جزیره پیشروی کرد. تا ۲ مارس گردان در زمین ناهموار شمال تپهٔ ۳۶۲-آ می‌جنگید که ژاپنی‌ها در آن مواضع مستحکمی ساخته بودند. گروهان‌های پیشتاز تلفات سنگینی متحمل شدند و میخکوب گشتند. جانسون برای بازسازماندهی گردان به خط مقدم رفت و هنگام جابه‌جایی میان دو گروهان بر اثر انفجار گلولهٔ خمپاره‌انداز در دم کشته شد.

چندلر جانسون پس از مرگ صلیب نیروی دریایی دریافت کرد. پیکر او در آرامگاه یادبود ملی اقیانوس آرام در هونولولو (هاوایی) به خاک سپرده شد.

## بازنمایی در سینما
جانسون در فیلم «پرچم‌های پدران ما» (۲۰۰۶) به تصویر کشیده شده‌است. نقش او را بازیگر آمریکایی رابرت پاتریک ایفا کرده‌است. این فیلم بر پایهٔ کتابی به همین نام نوشتهٔ جیمز بردلی (۲۰۰۰) ساخته شده‌است.

## جستارهای وابسته
* برافراشتن پرچم در ایوو جیما
* نبرد ایوو جیما

## منابع

* 

رده:زادگان ۱۹۰۵ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:دریافت‌کننده مدال دلیری نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
رده:نبرد ایوو جیما
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در ژاپن
رده:کشته‌شدگان با مواد منفجره