لورنزو مارسیلی

**لورنزو مارسیلی** (؛ زادهٔ ) کارآفرین و فعال سیاسی اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
مارسیلی در رم، ایتالیا به دنیا آمد. او در ۲۱ سالگی، پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه لندن، گروه پسانالیتیک را در اعتراض به هژمونی فلسفهٔ تحلیلی در بریتانیا تأسیس کرد. کمی بعد او نشریهٔ فرهنگی فصلی نیکد پانچ را به همراه نویسندگانی چون نوآم چامسکی، گایاتری اسپیواک و ژاک رانسیر بنیان گذاشت.  

پس از مدتی اقامت در چین و اخذ مدرک دوم از مدرسه مطالعات مشرق‌شناسی و آفریقایی، او برنامهٔ تبادل فرهنگی «دیالوگ‌های فراملی» را میان هنرمندان و فعالان چینی و اروپایی راه‌اندازی کرد. در سال ۲۰۰۷، در پنجاهمین سالگرد پیمان‌های رم، او شبکهٔ پان‌اروپایی آلترناتیوهای اروپایی را پایه‌گذاری کرد و آن را به یک سازمان بین‌المللی غیردولتی با دفاتری در لندن، برلین، پاریس و رم گسترش داد. او جشنواره ترانس‌اروپا را تأسیس کرد و مدیر هنری چهار دورهٔ نخست آن بود.  

در ۲۰۱۳ او ابتکار رسانهٔ اروپایی را راه‌اندازی کرد و ۲۰۰٬۰۰۰ امضا برای درخواست یک دستورالعمل اتحادیه اروپا درباره آزادی رسانه جمع‌آوری کرد.  

در ۲۰۱۶ او به همراه یانیس واروفاکیس یکی از بنیان‌گذاران جنبش پان‌اروپایی دی‌ام۲۵ شد.  

در ۲۰۲۳ او مدیر مؤسس مؤسسه برگروئن مرکز اروپا شد که دفتر مرکزی آن در کازا دی تره اوچی در ونیز، ایتالیا قرار دارد.  

او برای روزنامه‌های گوناگون اروپایی مانند *[[گاردین]]*، ایل سوله ۲۴ اوره، *اِل دیاریو*، ''الجزیره''، *[[ایل مانیفستو]]*، *[[ایل فاتو کوئیدیانو]]*، *[[هافینگتن پست]]*، *[[اوپن دموکراسی]]* می‌نویسد. مارسیلی مهمان برنامه‌های تلویزیون ملی ایتالیا (رای۳ و لا۷)، الجزیره بوده و مجری *TalkReal*، یک برنامهٔ گفت‌وگومحور سیار در سطح اروپا، بوده است.  

## دیدگاه‌های سیاسی
مارسیلی مدافع سرسخت فراملی‌گرایی و ساخت یک چشم‌انداز فرهنگی و سیاسی تازه فراتر از دولت-ملت است. او در کتاب‌هایش *Il Terzo Spazio* و *Citizens of Nowhere* مستقیماً به بحران اتحادیه اروپا و ظهور راست‌گرایی ملی‌گرایانه پاسخ می‌دهد و راه سومی را میان حفظ وضعیت موجود و پذیرش فروپاشی پروژهٔ اروپایی پیشنهاد می‌کند. مارسیلی استدلال کرده است که «دولت-ملت راه‌حل نیست، بلکه بخشی از مشکل است»، در حالی که به‌شدت از ساختارهای موجود اتحادیه اروپا انتقاد می‌کند. او به‌عنوان «پاسخ ایتالیایی به ارو‌ستیزان» توصیف شده است، و آشکارا از ضرورت وجود احزاب سیاسی پان‌اروپایی دفاع می‌کند.  

در جزوه‌ای که همراه با نیکولو میلانزه نوشت، او بر نیاز به فرایند مؤسسان پان‌اروپایی برای تدوین پیمان‌های جدید اتحادیه اروپا تأکید کرده است. او در کتاب‌هایش *Planetary Politics* و *La tua patria è il mondo intero* (*میهن تو تمام جهان است*)، چشم‌اندازی جامع از فراملی‌گرایی را ترسیم می‌کند که کیهان‌گرایی اروپایی را با اندیشهٔ چینی پیوند می‌زند.  

در پرتو همه‌گیری کووید-۱۹ در مهٔ ۲۰۲۰، مارسیلی خواستار یک «جمهوری برابر اروپایی» شد که در آن هر شهروند بتواند از یکسانی حمایت‌های اجتماعی، برخورداری از کمک‌های اقتصادی مشابه و پرداخت مالیات‌های برابر بهره‌مند شود.  

## کتاب‌شناسی
**به انگلیسی**  
* *Towards a transnational democracy in Europe* (به سوی یک دموکراسی فراملی در اروپا) (با نیکولو میلانزه)، آلترناتیوهای اروپایی، ۲۰۱۵  
* *Citizens of Nowhere* (شهروندان هیچ‌جا)، زد بوکس، ۲۰۱۸ ()  
* *Planetary Politics* (سیاست سیاره‌ای)، پولیتی، ۲۰۲۰ ()  

**به ایتالیایی**  
* *Il terzo spazio* (فضای سوم) (با یانیس واروفاکیس)، لاترتزا، ۲۰۱۷ ()  
* *La tua patria è il mondo intero* (میهن تو تمام جهان است)، لاترتزا، ۲۰۱۹ ()  

**به آلمانی**  
* *Wir heimatlosen Weltbürger* (ما شهروندان بی‌میهن جهان)، زورکامپ فرلاگ، ۲۰۱۸ ()

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:فعالان اهل ایتالیا
رده:فیلسوفان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کارآفرینان اجتماعی