پلوریبوس(کامپیوتر)

چپ|بندانگشتی|پلوریبوس در مدرسه وارتون، آوریل ۱۹۷۹، عکس از تونی پتی
**پلوریبوس** یک کامپیوتر چندپردازنده اولیه بود که توسط ریتیون بی‌بی‌ان تکنالوجیز برای استفاده به عنوان سوئیچ بسته در آرپانت طراحی شد. طراحی آن بعداً بر کامپیوتر بی‌بی‌ان Butterfly تأثیر گذاشت.

پلوریبوس در سال ۱۹۷۲ آغاز به کار کرد، زمانی که نیاز به یک پردازنده پیام رابط (آی‌ام‌پی) نسل دوم آشکار شد. در آن زمان، بی‌بی‌ان قبلاً آی‌ام‌پی‌ها را در بیش از سی و پنج سایت آرپانت نصب کرده بود. این آی‌ام‌پی‌ها مینی‌کامپیوترهای Honeywell 316 و ۵۱۶ بودند. شبکه از چندین بعد به سرعت در حال رشد بود: تعداد گره‌ها، میزبان‌ها و پایانه‌ها؛ حجم ترافیک؛ و پوشش جغرافیایی (از جمله برنامه‌هایی که اکنون محقق شده‌اند، برای گسترش ماهواره‌ای به اروپا و هاوایی).

هدف این بود که یک ماشین ماژولار طراحی شود که در پایین‌ترین سطح خود، کوچک‌تر و ارزان‌تر از مدل‌های ۳۱۶ و ۵۱۶ باشد، در حالی که ظرفیت آن قابل ارتقا باشد تا ده برابر پهنای باند و پنج برابر دستگاه‌های ورودی-خروجی (I/O) مدل ۵۱۶ را ارائه دهد. اهداف مرتبط شامل قابلیت آدرس‌دهی حافظه بیشتر و افزایش قابلیت اطمینان بود.

طراحان به دلیل پتانسیل امیدوارکننده‌اش برای ماژولار بودن، مزایای هزینه به ازای عملکرد، قابلیت اطمینان و به این دلیل که الگوریتم‌های سوئیچ بسته آی‌ام‌پی به وضوح برای پردازش موازی توسط پردازنده‌های مستقل مناسب بودند، رویکرد چندپردازنده‌ای را انتخاب کردند.

## سخت‌افزار
یک پلوریبوس شامل دو یا چند رک تجهیزات الکترونیکی استاندارد ۱۹ اینچی بود که هر کدام به چهار bay تقسیم می‌شدند. هر bay شامل یک گذرگاه backplane و یک منبع تغذیه مستقل بود. یک bay ممکن بود شامل یک گذرگاه پردازنده، یک گذرگاه حافظه مشترک یا یک گذرگاه ورودی/خروجی باشد. کوپلرهای گذرگاه سفارشی، bayها را به یکدیگر متصل می‌کردند تا پردازنده‌ها بتوانند به حافظه مشترک و دستگاه‌های ورودی/خروجی دسترسی داشته باشند.

یک پلوریبوس با ۶ پردازنده به عنوان سوئیچ شبکه برای اتصال پنج سیستم اشتراک زمانی Tenex /"Twenex" شرکت ریتیون بی‌بی‌ان تکنالوجیز به همراه ۳۷۸ ترمینال روی خطوط سریال مستقیم و مودم dial-in استفاده شد. پلوریبوس از Lockheed SUE به عنوان پردازنده خود استفاده می‌کرد. SUE مشابه PDP-11 شرکت DEC بود.

## نرم‌افزار
نرم‌افزار پلوریبوس چندپردازی متقارن چند دستور چند داده را پیاده‌سازی کرد. فرآیندهای نرم‌افزاری با استفاده از چندبرنامه‌ای غیر انحصاری پیاده‌سازی شدند. زمان‌بندی فرایند از یک دستگاه سخت‌افزاری به نام *دستگاه شبه وقفه* یا پی‌آی‌دی استفاده می‌کرد که هم برای برنامه‌ها و هم برای دستگاه‌های ورودی/خروجی قابل دسترسی بود. هر پردازنده کپی خود از زمان‌بندی فرایند را اجرا می‌کرد که یک مقدار صحیح را از پی‌آی‌دی می‌خواند. از این مقدار برای انتخاب فرایند برای اجرا استفاده می‌شد. اگر یک برنامه یا دستگاه نیاز به ارسال سیگنال به فرایند دیگری برای اجرا داشت، شماره آن فرایند را در پی‌آی‌دی می‌نوشت. پی‌آی‌دی فرایند با بالاترین اولویت را که هر کسی درخواست کرده بود، منتشر می‌کرد و آنها را به همه پردازنده‌ها ارائه می‌داد.

یکی از جنبه‌های مهم نرم‌افزار پلوریبوس، سیستم "STAGE" بود که خطاهای سیستم را شناسایی کرده و اقداماتی را برای بازیابی آنها انجام می‌داد. ساعت‌های پردازنده دارای کنترل‌کننده‌های وقفه بودند که تایمرهای نگهبان را روی همه پردازنده‌ها پیاده‌سازی می‌کردند. اگر یک پردازنده از کار می‌افتاد، پردازنده دیگری آن را تشخیص داده و بازیابی را آغاز می‌کرد. فرایند بازیابی، هرگونه قفل قرار داده شده روی منابع مشترک را باز می‌کرد، فضای ذخیره‌سازی اختصاص داده شده را آزاد می‌کرد و تمام پردازش‌ها را روی همه پردازنده‌ها مجدداً راه‌اندازی می‌کرد. این امر در یک گره مسیریابی آرپانت قابل قبول بود، زیرا هر بسته گمشده در نهایت دوباره ارسال می‌شد.

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 
* 
* 
رده:آرپانت
رده:سخت‌افزار شبکه