محور وحدت

**محور وحدت** ، به اتحاد استراتژیک، سیاسی، اقتصادی و ایدئولوژیک بین ایران و ونزوئلا اشاره دارد. این اتحاد در درجه اول برای مقابله با امپریالیسم و هژمونی آمریکا تشکیل شد. این اتحاد توسط هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا، و سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور ایران، در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی شکل گرفت. علیرغم سیستم سیاسی متضاد، دولت سوسیالیست بولیواری ونزوئلا و جمهوری اسلامی تئوکراتیک ایران، این اتحاد تحت حاکمیت جانشینان آنها با همان دیدگاه‌های ضد امپریالیستی ادامه دارد.

## پیشینه
روابط دیپلماتیک رسمی بین دو کشور از اواسط قرن بیستم آغاز شد و با به قدرت رسیدن چاوز در سال ۱۹۹۹، این پیوند قوی‌تر شد. این اتحاد زمانی آغاز شد که هر دو کشور علیه سیاست خارجی ایالات متحده که به دنبال تضعیف حاکمیت‌های ملی و کنترل منابع استراتژیک مانند نفت بود، همبستگی متقابل داشتند. در دوران ریاست جمهوری چاوز و خاتمی، چندین سفر به کاراکاس و تهران انجام شد. چاوز علناً حمایت خود را از مقاومت ایران در برابر نفوذ ایالات متحده اعلام کرد و ونزوئلا را متعهد کرد که "تحت هر شرایطی" در کنار ایران بایستد. در عوض، رهبران ایران با تأکید بر اینکه هر دو کشور در مبارزه علیه امپریالیسم ایالات متحده مشترک هستند و به دنبال جهانی مبتنی بر عدالت هستند، پاسخ دادند. چاوز و احمدی‌نژاد در سفر سال ۲۰۰۷ خود به تهران، از عبارت *"محور وحدت"* برای توصیف اتحاد جدیدی از "کشورهای انقلابی" استفاده کردند.

## مبانی سیاسی و ایدئولوژیک
اگرچه پروژه سوسیالیستی بولیواری ونزوئلا و نظام شیعه مذهبی ایران از نظر ایدئولوژیکی متفاوت و حتی متضاد هستند، اما هر دو کشور حول مخالفت مشترک با آنچه که آن را دستور کار امپریالیستی ایالات متحده می‌دانند، اتحادی ایجاد کرده‌اند. هر دوی آنها با تحریم‌های ایالات متحده و انزوای بین‌المللی روبرو هستند که آنها را به همکاری نزدیک‌تر سوق داده است. مشارکت آنها بر حاکمیت ملی، احترام متقابل و همبستگی با مردم مظلوم در سراسر جهان تأکید دارد. در عمل، آنها در رد مداخلات ایالات متحده، مخالفت با دولت اسرائیل و حمایت از آرمان‌های فلسطینیان همسو هستند.

## همکاری اقتصادی و استراتژیک
در طول سال‌ها، همکاری ایران و ونزوئلا در زمینه‌هایی مانند انرژی، صنعت، تجارت و دفاع افزایش یافته است. آنها پروژه‌هایی را برای سرمایه‌گذاری‌های مشترک نفت و پتروشیمی، انتقال فناوری و حمایت متقابل در برابر تحریم‌ها آغاز کرده‌اند. ایران دائماً با ارسال محموله‌های نفت ضروری و تجهیزات صنعتی از ونزوئلا حمایت کرده و به این کشور در دوران کمبود شدید سوخت و تحریم‌های ایالات متحده کمک کرده است. در سال ۲۰۲۲، یک پیمان همکاری ۲۰ ساله در زمینه نفت، پتروشیمی و دفاع امضا شد. هر دو کشور در اوپک فعال هستند و به دنبال تأثیرگذاری مشترک بر بازارهای جهانی نفت هستند.

## اهمیت ژئوپلیتیکی
«محور وحدت» از اهمیت ژئوپلیتیکی برخوردار است زیرا نمایانگر یک ائتلاف مقاومت گسترده‌تر علیه سلطه ایالات متحده است. این بخشی از یک حرکت گسترده‌تر است که هدف آن جهانی با چندین مرکز نفوذ، به جای یک مرکز تحت رهبری غرب، است. همکاری آنها نمایانگر یک دستور کار ضد امپریالیستی متفاوت است، جایی که نیروهای متحد می‌توانند با آنچه که آنها دخالت نظامی، فشار اقتصادی و تلاش‌ها برای انزوای سیاسی خود می‌دانند، مخالفت کنند.

## همکاری مداوم
«محور وحدت» علیرغم تغییرات رهبری در هر دو کشور، همچنان ادامه داشته است. تا سال ۲۰۲۲، رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو و رئیس‌جمهور سید ابراهیم رئیسی روابط نزدیک خود را حفظ کرده و به پرورش این رابطه استراتژیک ادامه دادند. آنها بر مقاومت در برابر امپریالیسم، حفاظت از استقلال ملی و همکاری در پروژه‌های توسعه‌ای مندرج در توافق‌نامه‌های همکاری بزرگ تأکید داشتند. در ژانویهٔ ۲۰۲۶، این محور به شدت تحت تأثیر حملات آمریکا به ونزوئلا و دستگیری مادورو و همسرش قرار گرفت.

## جنجال
**معاملات نفتی که تحریم‌ها را دور می‌زنند.**

از سال ۲۰۲۰، ایران سوخت، رقیق‌کننده‌ها و پشتیبانی پالایشگاهی به ونزوئلا ارسال کرده است. در عوض، طبق گزارش‌ها، ایران نفت و طلا دریافت کرده است که باعث شده ادعاهایی مبنی بر دور زدن سیستماتیک تحریم‌ها توسط آنها مطرح شود. بین سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، گزارش شد که قرارداد سوآپ به دلیل عقب‌ماندگی ونزوئلا در تحویل محموله‌هایش، شروع به فروپاشی کرده است. این نشان می‌دهد که این قرارداد هم شکننده بوده و هم چندان شفاف نبوده است.

**«پروازهای پنهان» و هواپیمای ۷۴۷ توقیف‌شده**

«پروازهای پنهان» پروازهای نامنظم باری/مسافربری هستند که توسط خطوط هوایی تحریم‌شده (ماهان ایر، کونویاسا/امتراسور) انجام می‌شوند و به دلیل انتقال مشکوک محموله‌ها و پرسنل تحریم‌شده، مورد بررسی دقیق قرار گرفته‌اند. قابل توجه‌ترین مورد، هواپیمای امتراسور ۷۴۷ بود که در ژوئن ۲۰۲۲ در آرژانتین به زمین نشست و در نهایت در فوریه ۲۰۲۴ توقیف و به ایالات متحده منتقل شد.

**همکاری نظامی و امنیتی**

از زمان به قدرت رسیدن چاوز در ونزوئلا، همکاری پهپادی با ایران منجر به ادعاهایی مبنی بر ارسال پهپاد یا سلاح‌های دقیق توسط ایران به ونزوئلا شده است. این موضوع مقامات ایالات متحده و منطقه را نگران کرده است، اگرچه شواهد محکم اغلب محدود است. گزارش‌های دولت‌ها و اندیشکده‌ها همچنان درخواست‌های احتمالی ونزوئلا برای خرید پهپادهای ایرانی را با افزایش تنش‌ها زیر نظر دارند.

**تعمیق توافقات فراتر از نفت**

از سال ۲۰۲۳ به بعد، ایران به دنبال گسترش همکاری‌های خود با آمریکای لاتین بوده است. اگرچه ایران با بازدیدها، توافق‌نامه‌ها و اعزام متخصصان، تلاش کرد تا بر تحریم‌های اعمال شده بر خود غلبه کند.

## جستارهای وابسته
* محور مقاومت
* ناوگان سایه ایران
* تحریم‌ها علیه ایران
* بحران بنزین ایران
* بحران انرژی در ایران
* استقرار نیروی دریایی آمریکا در کارائیب (۲۰۲۵)

## منابع

رده:آمریکای لاتین
رده:ائتلاف‌های نظامی ایران
رده:امپریالیسم‌ستیزی
رده:تشیع و سیاست
رده:روابط ایران و ونزوئلا
رده:سیاست خارجی ایران
رده:سیاست خارجی ونزوئلا
رده:محور مقاومت