کلیفتون بلدسو کیتس

**کلیفتون بلدسو کیتس** (به انگلیسی: ؛ ۳۱ اوت ۱۸۹۳ – ۴ ژوئن ۱۹۷۰) ژنرال آمریکایی و نوزدهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی بود که از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ در این سمت خدمت کرد. او با درجه ژنرال چهارستاره در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت نمود و به دلیل دلاوری‌اش در جنگ جهانی اول در نبرد بلو وود و رهبری استثنایی‌اش در نبرد ایوو جیما در جنگ جهانی دوم شهرت یافت.

کیتس از برجسته‌ترین افسران جوان جنگ جهانی اول شناخته می‌شود. کارنامه درخشان نظامی او دربرمی‌گیرد فرماندهی یک دسته، یک گروهان، یک گردان، یک هنگ و یک لشکر در میدان نبرد که او را در زمره معدود افسران نیروهای مسلح آمریکا قرار داد که چنین دستاوردی را در شرایط جنگی به انجام رسانده‌اند. عبارت معروف «من مقاومت خواهم کرد» (به انگلیسی: ) که او در گزارش وضعیت نبرد سوآسون نوشت، به نشانه‌ای از استقامت و عزم راسخ در سپاه تفنگداران دریایی تبدیل شد.

## زندگی آغازین
کلیفتون بلدسو کیتس در ۳۱ اوت ۱۸۹۳ در تیپتونویل (تنسی) زاده شد. پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی نظامی میزوری در ۱۹۱۰ و دانشکده حقوق دانشگاه تنسی در ۱۹۱۶ با مدرک کارشناسی حقوق، به عضویت کانون وکلای تنسی درآمد. او عضو شعبه کاپا تاو انجمن فای گاما دلتا بود.

## کارنامه نظامی
با ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول، کیتس به درجه ستوان‌دومی در نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی منصوب شد و در ۱۳ ژوئن ۱۹۱۷ خدمت فعال خود را آغاز کرد.

### جنگ جهانی اول
کیتس در جنگ جهانی اول در ترکیب هنگ ششم تفنگداران دریایی در فرانسه جنگید. به خاطر دلاوری‌اش در نبرد دفاعی اِن در بورش و نبرد بلو وود، به او صلیب نیروی دریایی و صلیب خدمات برجسته با خوشه برگ بلوط اعطا شد. او یکی از تنها نُه تفنگدار دریایی بود که در جنگ جهانی اول دو صلیب خدمات برجسته دریافت کرد. افزون بر اینها، نشان پرپل هارت نیز به او تعلق گرفت. برای شجاعتش در سوآسون، یک ستاره نقره‌ای دریافت کرد. دولت فرانسه نیز او را با نشان لژیون دونور و صلیب جنگی با ستاره طلایی و دو شاخه نخل مفتخر ساخت.

در ۶ ژوئن ۱۹۱۸ در بلو وود، گروهان کیتس مأمور حمله به روستای بورش شد. فرمانده گروهان به‌زودی به‌طور مرگباری زخمی شد و کیتس بدون آگاهی از هدف دقیق حمله، فرماندهی را بر عهده گرفت. او نیروهای در دسترس گروهان خود و دیگر تفنگداران نزدیک را سازمان‌دهی کرد و حمله‌ای موفق انجام داد و سپس از روستا دفاع کرد. آلمانی‌ها با گاز خردل پاسخ دادند و نزدیک بود تمام گروهان نابود شود.

در ۱۹ ژوئیه ۱۹۱۸ در نبرد سوآسون، بیشتر افراد گروهان کیتس همراه با گردان دوم نابود شدند. آتشباری توپخانه دشمن چنان شدید بود که انفجاری نزدیک به کیتس بخش بزرگی از لباسش را پاره کرد و جان او را به خطر انداخت. کیتس پیک‌رسانی را با گزارش وضعیت به فرماندهی گردان فرستاد که در آن نوشته بود: «من فقط دو نفر از گروهانم باقی مانده‌ام. به پشتیبانی نیاز داریم ولی رساندنش به اینجا تقریباً خودکشی است… من مقاومت خواهم کرد.» عبارت «من مقاومت خواهم کرد» به شعار شناخته‌شده‌ای در سپاه تفنگداران دریایی تبدیل شد که برای تقویت روحیه و الهام‌بخشی به کار می‌رود.

همچنین بر پایه منبع آلمانی، کیتس در نبرد سن‌میهیل و تهاجم موز-آرگون نیز شرکت کرد و در جریان خدمت در فرانسه چندین بار زخمی شد و حملات گازی آلمان را نیز از سر گذراند.

### دوره میان دو جنگ
کیتس در سپتامبر ۱۹۱۹ پس از انجام وظایف اشغال در آلمان به ایالات متحده بازگشت. او آماده بود استعفا دهد اما سرلشکر جرج بارنت او را منصرف کرد و کیتس را به عنوان دستیار اردوی خود برگزید؛ همچنین به عنوان دستیار کاخ سفید خدمت کرد. در ۱۹۲۰ همراه بارنت به سان فرانسیسکو در کالیفرنیا رفت. از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ فرمانده یگان تفنگداران دریایی بر عرشه ناو یواس‌اس کالیفرنیا (بی‌بی-۴۴) بود.

در ۱۹۲۹ به شانگهای در چین اعزام شد و به هنگ چهارم تفنگداران دریایی پیوست و سه سال در آنجا خدمت کرد. سپس به ایالات متحده بازگشت و دوره‌های آموزشی در کالج صنعتی ارتش و دوره عالی مدارس سپاه تفنگداران دریایی را گذراند. در ۱۹۳۵ به بخش طرح‌های جنگی دایره عملیات و آموزش در ستاد سپاه تفنگداران دریایی منصوب شد. در ۱۹۳۶ به عنوان فرمانده گردان به شانگهای بازگشت و در ۱۹۳۸ دوباره به هنگ چهارم پیوست.

در ۱۹۴۰ به ریاست مدرسه پایه افسران تفنگداران دریایی در کارخانه کشتی‌سازی فیلادلفیا منصوب شد. در ۱۹۴۲ سرهنگ کیتس فرماندهی هنگ ۱ تفنگداران دریایی را بر عهده گرفت.

### جنگ جهانی دوم
کیتس هنگ اول تفنگداران دریایی را در نبرد گوادالکانال فرماندهی کرد و به خاطر این خدمت، نشان لژیون افتخار با علامت شجاعت رزمی به او اعطا شد. سپس فرماندهی لشکر ۴ تفنگداران دریایی را در عملیات ماریاناها، نبرد تینیان و نبرد ایوو جیما بر عهده گرفت. برای خدماتش در تینیان، نشان خدمات برجسته نیروی دریایی و برای ایوو جیما ستاره طلایی به جای نشان دوم دریافت کرد.

برنامه‌ریزی برای تینیان دربرگیرنده نخستین شناسایی هوایی کامل یک پایگاه دشمن به‌وسیله فرماندهان کلیدی از جمله کیتس بود. در اواخر نبرد ایوو جیما، کیتس تلاش کرد تیپ باقی‌مانده ژاپنی را به تسلیم شدن با افتخار متقاعد سازد تا از جنگیدن تا مرگ اجتناب شود.

پس از نخستین دوره خدمتش در اقیانوس آرام، کیتس به ایالات متحده بازگشت و تا ۱۹۴۴ فرمانده مدارس سپاه تفنگداران دریایی در کوانتیکو بود. سپس دوباره به صحنه جنگ اقیانوس آرام بازگشت و تا پایان جنگ فرماندهی لشکر چهارم تفنگداران دریایی را بر عهده داشت.

### فرماندهی سپاه تفنگداران دریایی
در ۱ ژانویه ۱۹۴۸ کیتس به عنوان نوزدهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی سوگند یاد کرد و به درجه ژنرال ارتقا یافت. او چهار سال در این سمت خدمت کرد و با کاهش بودجه نیروی تفنگداران دریایی ناوگان مبارزه کرد. کیتس پیگیری افزایش نیروی ثابت سپاه را ادامه داد و سرانجام قانونی به تصویب رسید که نیروی فعال سپاه را در سه لشکر و سه بال هوایی تثبیت کرد. او همچنین نخستین بالگردها را به صورت آزمایشی در جنگ کره وارد خدمت کرد. بهره‌گیری از بالگردها بر فرمانده نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام، ژنرال لموئل سی. شپرد جونیور که جانشین کیتس در سمت فرماندهی شد، تأثیر بسزایی گذاشت. شپرد و کیتس تهاجم آبی‌خاکی را در نبرد اینچئون احیا کردند.

پس از پایان دوره فرماندهی، کیتس به درجه دائمی سپهبدی بازگشت و دوباره فرمانده مدارس سپاه تفنگداران دریایی شد. او در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۴ بازنشسته شد و سرانجام در فهرست بازنشستگان به درجه کامل ژنرالی ارتقا یافت. پس از بازنشستگی دو سال رئیس پویش ملی سازمان‌های خدمات متحد بود.

## درگذشت و میراث

کیتس در ۴ ژوئن ۱۹۷۰ در بیمارستان نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس پس از بیماری طولانی درگذشت. مراسم خاکسپاری او با تشریفات کامل نظامی در ۸ ژوئن ۱۹۷۰ در آرامستان ملی آرلینگتون برگزار شد.

ژنرال کیتس دارای دکترای افتخاری حقوق از دانشگاه تنسی و دانشگاه چاتانوگا نیز بود.

دبیرستان پیشین کیتس، آکادمی نظامی میزوری در مکزیکو (میزوری)، در ۲۰۱۴ به مناسبت صد و بیست و پنجمین سالگرد تأسیسش، جایزه‌ای به نام «جایزه رهبری «من مقاومت خواهم کرد» ژنرال کلیفتون بی. کیتس» برای پاسداشت ویژگی‌های پشتکار و عزم راسخ در رهبری بنیان نهاد.

در ۱۹۹۸ نیز در موزه زادگاه او لوحی به یاد این فرزند برجسته شهر رونمایی شد.

## نشان‌ها و مدال‌ها
کیتس دریافت‌کننده نشان‌ها و مدال‌های زیر بود:
* صلیب نیروی دریایی
* صلیب خدمات برجسته (ایالات متحده) با یک خوشه برگ بلوط (۲ بار)
* نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده) با یک ستاره (۲ بار)
* ستاره نقره‌ای با ۳ ستاره (۴ بار)
* لژیون افتخار با علامت شجاعت
* پرپل هارت با یک ستاره
* واحد رئیس‌جمهوری نیروی دریایی با ۳ ستاره خدمت
* تقدیرنامه واحد نیروی دریایی
* نشان پیروزی جنگ جهانی اول با ۵ ستاره
* نشان ارتش اشغالی آلمان
* نشان لشکرکشی سپاه تفنگداران دریایی
* نشان خدمت یانگ‌تسه
* نشان خدمت چین
* نشان خدمت دفاعی آمریکا
* نشان لشکرکشی آمریکایی
* نشان لشکرکشی آسیا-اقیانوسیه با ۴ ستاره برنزی
* نشان پیروزی جنگ جهانی دوم
* نشان دفاع ملی
* شوالیه لژیون دونور (فرانسه)
* صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) با ستاره طلایی و دو شاخه نخل (فرانسه)
* افسر بزرگ نشان اورانژ-ناسائو با شمشیرهای ضربدری (هلند)
* فوراژر فرانسوی

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نشان‌های شجاعت کلیفتون کیتس در وبگاه میلیتری تایمز

رده:زادگان ۱۸۹۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:ژنرال‌های نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
رده:نظامیان اهل تنسی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تنسی
رده:خاک‌سپاری‌ها در گورستان ملی آرلینگتون
رده:نبرد ایوو جیما
رده:دریافت‌کنندگان صلیب خدمات برجسته (ایالات متحده)
رده:دریافت‌کنندگان ستاره نقره‌ای
رده:دریافت‌کنندگان نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده)
رده:دریافت‌کننده مدال دلیری نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:شوالیه‌های لژیون دونور