سلام نظامی با اسلحه

بندانگشتی|شلیک توپی روی عرشه یک کشتی نیروی دریایی هنگام ورود یک مقام عالی‌رتبه
**سلام نظامی با توپ** یا **توپ جنگی،** استفاده از یک توپخانه برای شلیک گلوله است که اغلب ۲۱ گلوله (*سلام نظامی ۲۱ توپی*) با هدف بزرگداشت یک افتخار یا جشن گرفتن یک رویداد شاد شلیک می‌شود. این یک سنت در بسیاری از کشورهای جهان است.

## تاریخچه
بندانگشتی|نقاشی ''هت کانونشوت'' اثر ویلم ون دو ولده جوان .
شلیک توپ یک سنت دریایی است که به قرن چهاردهم میلادی برمی‌گردد، زمانی که توپ شروع به تحمیل خود به میدان‌های نبرد کرد: قایقی که وارد آب‌های یک کشور می‌شود، سلاح‌های خود را تخلیه می‌کند و بدین ترتیب نیت خود را صلح‌آمیز نشان می‌دهد. سپس توپخانه‌های ساحلی یا قایق‌هایی که با آنها مواجه می‌شوند به این سلام نظامی پاسخ می‌دهند. اگر در ابتدا ۷ شلیک توپ، مطابق با تعداد توپ‌های روی یک قایق، شلیک شود، علاوه بر نمادگرایی عدد هفت، این عدد به ۲۱ افزایش می‌یابد، زیرا در نظر گرفته می‌شد که برای یک شلیک توسط یک قایق، توپخانه‌های روی خشکی باروت کافی برای سه دور دارند.

## سایر سلام‌های شماره‌گذاری شده
به افتخار هفتاد و پنجمین سالگرد تولد شاه چارلز سوم، تعدادی شلیک ویژه انجام شد. یک شلیک ۴۱ توپ توسط توپخانه سلطنتی سواره نظام شاه در گرین پارک لندن انجام شد. این یکی از چندین شلیک توپ در آن روز بود، از جمله یک شلیک ۶۲ توپ در برج لندن.

## سلام نظامی دقیقه‌ای
شلیک توپ با فواصل یک دقیقه، یک شیوه سنتی عزاداری است که در دریا و در مراسم تشییع جنازه دولتی استفاده می‌شود. در بریتانیا در سال ۱۸۳۷ در مراسم تشییع جنازه شاه ویلیام چهارم، تمام روز توپ شلیک می‌شد، اما در مراسم تشییع جنازه ملکه ویکتوریا، یک توپ هشتاد و یک دقیقه‌ای، به ازای هر سال از زندگی او، شلیک شد، رسمی که از آن زمان در مراسم تشییع جنازه سلطنتی ادامه داشته است. در ایالات متحده، ظهر روز تشییع جنازه ریاست جمهوری، تأسیسات نظامی در سراسر کشور به مدت ۲۱ دقیقه توپ شلیک می‌کنند.

## بر اساس نوع
[بندانگشتی|آتشبار سلام نظامی در [والتا در حال شلیک سلام نظامی]]

### شلیک توپ‌های نیروی دریایی
وقتی توپی شلیک می‌شد، کشتی را تا زمان بارگیری مجدد تا حدی خلع سلاح می‌کرد، بنابراین شلیک بی‌مورد توپ نشان دهنده احترام و اعتماد بود. یک کشتی جنگی به عنوان یک امر مودبانه، توپ‌های خود را بدون آسیب رساندن به دریا شلیک می‌کرد تا نشان دهد که هیچ قصد خصمانه‌ای ندارد. در ابتدا، کشتی‌ها موظف بودند هفت توپ شلیک کنند؛ در همین حال، از دژها، با توپ‌های بیشتر و ذخیره باروت بیشتر، خواسته شد که در همین حال ۲۱ بار شلیک کنند. بعدها، با بهبود کیفیت باروت، بریتانیایی‌ها تعداد گلوله‌های مورد نیاز از کشتی‌ها را برای مطابقت با دژها افزایش دادند.

سیستم فشنگ‌های با شماره فرد از ساموئل پپیس، وزیر نیروی دریایی در دوران بازسازی، به عنوان راهی برای صرفه‌جویی در استفاده از باروت سرچشمه گرفته است، قانونی که تا آن زمان این بود که همه توپ‌ها باید شلیک شوند. شماره‌های فرد انتخاب شدند، زیرا شماره‌های زوج نشان دهنده مرگ بودند.

با تکامل آداب و رسوم دریایی، شلیک ۲۱ توپ برای ادای احترام به سران کشورها اختصاص یافت و از تعداد کمتری برای ادای احترام به مقامات پایین‌تر استفاده شد. امروزه، در نیروهای مسلح ایالات متحده، روسای دولت و وزرای کابینه (به عنوان مثال، معاون رئیس‌جمهور، اعضای کابینه ایالات متحده و دبیران خدمات) و افسران نظامی با رتبه پنج ستاره، ۱۹ گلوله دریافت می‌کنند؛ چهار ستاره ۱۷ گلوله؛ سه ستاره ۱۵ گلوله؛ دو ستاره ۱۳ گلوله؛ و یک ژنرال یا دریاسالار تک ستاره ۱۱ گلوله دریافت می‌کند. همین استانداردها در حال حاضر توسط واحدهای ادای احترام زمینی رعایت می‌شوند.

ممکن است برای جشن‌های بسیار مهم، چندین شلیک متوالی ۲۱ گلوله توپ انجام شود. در کشورهای سلطنتی، این کار اغلب در تولد اعضای خانواده سلطنتی کشور و سایر جشن‌های رسمی مرتبط با خانواده سلطنتی انجام می‌شود.

### آتشبار سلام ریاست جمهوری ارتش ایالات متحده
یک دسته ویژه از هنگ سوم پیاده‌نظام ایالات متحده (گارد قدیمی)، واحد ادای احترام ریاست جمهوری، در فورت مایر، ویرجینیا مستقر است. دسته توپخانه (همان‌طور که به اختصار شناخته می‌شود) وظیفه اجرای مراسم ادای احترام نظامی در منطقه پایتخت ملی، از جمله مراسم تشییع جنازه با افتخار کامل نیروهای مسلح؛ مراسم تشییع جنازه ایالتی؛ مراسم تحلیف ریاست جمهوری؛ مراسم اهدای تاج گل با افتخار کامل در آرامگاه گمنامان در گورستان ملی آرلینگتون؛ ورود ایالتی به کاخ سفید و پنتاگون و مراسم بازنشستگی افسران درجه ژنرال در منطقه نظامی واشینگتن را دارد که معمولاً در فورت مایر برگزار می‌شود.

توپخانهٔ ادای احترام ریاست جمهوری همچنین در مراسم چهارم کنگره، جشن روز استقلال واشینگتن، شرکت می‌کند؛ این توپ‌ها ارکستر سمفونی ملی را در اجرای «اورتور ۱۸۱۲» همراهی می‌کنند.

این جوخه، توپخانه ده‌تایی خود متشکل از توپ‌های ضدتانک ام۵ مربوط به جنگ جهانی دوم را که به صورت تشریفاتی اصلاح شده‌اند، در محل استقرار موتور هنگ گارد قدیمی نگهداری می‌کند.

## منابع
رده:مراسم و تشریفات حکومتی
رده:سلام‌های نظامی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مقاله‌های با گزیده‌ها