سیگار کشیدن در فیلیپین

چپ|بندانگشتی|299x299پیکسل|گزیده‌ای از برندهای سیگار فروخته شده در فیلیپین
**استعمال دخانیات در فیلیپین** اقلیت قابل توجهی از جمعیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. طبق نظرسنجی جهانی دخانیات بزرگسالان (GATS) در سال ۲۰۱۵ که تحت نظارت وزارت بهداشت فیلیپین، اداره آمار فیلیپین، سازمان بهداشت جهانی و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده انجام شد، ۲۳٫۸ درصد از جمعیت بزرگسال «سیگاری فعلی دخانیات» بودند. این رقم نشان دهنده ۱۶٫۶ میلیون نفر از ۶۹ میلیون بزرگسال فیلیپینی است.

در سال ۲۰۱۳، فیلیپین یکی از بالاترین نرخ‌های سیگار کشیدن در آسیا و یکی از پایین‌ترین قیمت‌های سیگار را داشت. این کشور محل استقرار چندین تولیدکننده بزرگ سیگار و سیگار برگ، از جمله یکی از آنها متعلق به شرکت بین‌المللی فیلیپ موریس است. در سال ۲۰۰۶، سازمان بهداشت جهانی تخمین زد که در هر ساعت ۱۰ فیلیپینی به دلیل سرطان، سکته مغزی، بیماری‌های ریوی و قلبی ناشی از سیگار کشیدن جان خود را از دست می‌دهند.

فیلیپین عضو کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی در مورد کنترل دخانیات است. این موضوع باعث نگرانی سازمان بهداشت جهانی شد، زمانی که فیلیپین در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ میزبان یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های تجارت دخانیات جهان، پروتووکس آسیا، بود.

## تاریخچه
[راست|بندانگشتی|در این تصویر از ''«نقشه هیدروگرافی و کروگرافیکای یسلا فیلیپیناس»'' مربوط به سال ۱۷۳۴، یک ارمنی در حال کشیدن [قلیان دیده می‌شود و دو مرد هندی به او نگاه می‌کنند.]]
چپ|بندانگشتی|294x294پیکسل|''کشیدن سیگار خانوادگی، لوزون شمالی''، ۱۹۱۲
تنباکو در اواخر قرن شانزدهم در دوران استعمار اسپانیا، زمانی که آگوستینی‌ها دانه‌های تنباکوی سیگار را برای کشت به این مستعمره آوردند، به فیلیپین معرفی شد. در سال ۱۶۸۶، ویلیام دامپیر از میندانائو بازدید کرد و مشاهده کرد که سیگار کشیدن یک رسم گسترده است. همچنین به یک کالای تجارت خارجی با هلندی‌ها از تیدور و ترنات تبدیل شده بود که برنج، موم زنبور عسل و تنباکو را از مستعمره اسپانیا خریداری می‌کردند.

### انحصار دخانیات
انحصار دخانیات در جزایر فیلیپین در دوران اسپانیا توسط فرماندار کل خوزه باسکو ای وارگاس در اول مارس ۱۷۸۲ با هدف افزایش درآمد دولت تأسیس شد. با رهبری انجمن‌های اقتصادی دوستان کشور، تنباکو تحت کنترل دقیق دولت و محدود به دره کاگایان، استان‌های ایلوکوس، نوئوا اسیجا و ماریندوک کشت می‌شد. هر ساله به کشاورزان تنباکو سهمیه داده می‌شد و کل محصول توسط دولت خریداری می‌شد. سپس برگ‌های تنباکو به مانیل آورده شده و در کارخانه‌های دولتی به سیگار و سیگار برگ تبدیل می‌شدند و بعداً برای صادرات ارسال می‌شدند. تنباکو به کالای اصلی در تجارت کشتی‌های بادبانی تبدیل شد.

انحصار تنباکو، مستعمره را خودکفا و سودآور کرد. در سال ۱۸۰۸، دولت سود خالص ۵۰۰٬۰۰۰٫۰۰ پزو را محقق کرد. این سود در سال‌های بعد افزایش یافت و در سال ۱۸۸۱ به ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار رسید. در نتیجه این انحصار، فیلیپین به بزرگ‌ترین کشور تولیدکننده تنباکو در آسیا تبدیل شد. کشاورزان از این محصول متنفر بودند زیرا در معرض لطف مأموران دولتی بودند که در قیمت آن تقلب می‌کردند و آنها آزادی کشت محصولات دیگر برای خود و خانواده‌هایشان را نداشتند. این انحصار همچنین به دلیل تمایل به فرار از مقررات سختگیرانه دولتی ، رشوه و قاچاق را تشویق می‌کرد. انحصار تنباکو در سال ۱۸۸۲ لغو شد

## قانونگذاری
[چپ|بندانگشتی|[پیام‌های هشدار بسته‌بندی دخانیات|پیام‌های هشداردهنده بسته‌بندی دخانیات روی پاکت‌های سیگار فروخته شده در فیلیپین قبل از مارس ۲۰۱۶]]
چپ|بندانگشتی|پیام‌های هشداردهنده گرافیکی بسته‌بندی دخانیات قبل از بازنگری ۲۰۱۸
قانون جمهوری شماره ۹۲۱۱، که با نام «قانون تنظیم دخانیات سال ۲۰۰۳» نیز شناخته می‌شود، خرید، فروش یا استعمال دخانیات را برای هر فرد زیر ۱۸ سال غیرقانونی می‌داند. با این حال، یک نظرسنجی انجام شده توسط وزارت بهداشت نشان داد که کودکانی از پنج سالگی شروع به سیگار کشیدن کرده‌اند. قانون تنظیم دخانیات همچنین محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های خاصی را در مورد تبلیغات، تأییدیه‌ها، حمایت‌های مالی و بسته‌بندی‌های مرتبط با دخانیات اعمال می‌کند.

قانون تنظیم دخانیات، علیرغم معاهده چارچوب کنوانسیون کنترل دخانیات سازمان بهداشت جهانی که در ماه مه ۲۰۰۳ تصویب شد و فیلیپین نیز از امضاکنندگان آن است، فقط هشدارهای بهداشتی متنی را الزامی می‌داند. در سال ۲۰۱۰، وزارت بهداشت طبق ماده ۱۱ کنوانسیون کنترل دخانیات سازمان بهداشت جهانی، دستورالعملی اداری صادر کرد که درج برچسب‌های هشدار گرافیکی روی بسته‌ها و ممنوعیت استفاده از توصیفات گمراه‌کننده مانند «ملایم» و «کم» روی بسته‌بندی و برچسب‌های محصولات دخانی را الزامی می‌کرد. در پاسخ، شرکت‌های دخانیات پنج پرونده علیه وزارت بهداشت تشکیل دادند و اختیارات آن را زیر سؤال بردند. در ژوئن ۲۰۱۴، یک کمیته قانونگذاری متشکل از سناتورها و نمایندگان کنگره لایحه‌ای به نام «قانون هشدارهای گرافیکی بهداشتی» تصویب کرد، که تولیدکنندگان سیگار را مجبور به چاپ تصاویر و تصاویری می‌کرد که در مورد خطرات سیگار کشیدن روی بسته‌های سیگار هشدار می‌داد. این تصاویر نیمه پایینی پنل‌های جلو و عقب یک بسته سیگار را اشغال می‌کردند و می‌توانستند شامل تصاویری از ریه‌ها و گلوهای سرطانی باشند.

با توجه به موارد مداوم دخالت صنعت دخانیات، بیش از یک سال طول کشید تا قوانین و مقررات اجرایی این قانون توسط کمیته بین سازمانی دخانیات (IAC-T) که مؤسسه دخانیات فیلیپین عضو آن بود، نهایی شود. در مارس ۲۰۱۶، اجرای قانون هشدارهای بهداشتی گرافیکی به اجرا درآمد که شرکت‌های دخانیات را ملزم به چاپ دوازده الگوی هشدار بهداشتی گرافیکی روی بسته‌های سیگار فروخته شده در کشور می‌کرد. قوانین و مقررات اجرایی این قانون مقرر می‌دارد که تمام بسته‌های سیگار فروخته شده در بازار تا نوامبر ۲۰۱۶ دارای هشدارهای گرافیکی باشند که نیمه پایینی بسته را بپوشانند

### ممنوعیت سیگار کشیدن
قانون مقررات دخانیات، سیگار کشیدن را در اماکن عمومی مانند مدارس و مراکز تفریحی، آسانسورها و راه پله‌ها، بیمارستان‌ها، خانه‌های سالمندان، آزمایشگاه‌ها، وسایل نقلیه عمومی و مراکز عمومی مانند فرودگاه‌ها و پایانه‌های کشتی، ایستگاه‌های قطار و اتوبوس، رستوران‌ها و سالن‌های کنفرانس، به استثنای اتاق‌های سیگار جداگانه، ممنوع می‌کند. در ۱۶ مه ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور رودریگو دوترته فرمان اجرایی ۲۶ را صادر کرد که قانون مقررات دخانیات را تقویت می‌کند.

### قانون تنظیم مقررات ویپ
در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۲، *قانون تنظیم محصولات نیکوتینی و غیر نیکوتینی بخار شده* به قانون تبدیل شد. هدف این قانون، ارتقای محیط زیست سالم، محافظت از شهروندان در برابر خطرات احتمالی این محصولات مصرفی جدید، کاهش آسیب‌های ناشی از سیگار کشیدن و محدود کردن دسترسی افراد ۱۸ سال به بالا به این محصولات است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وزارت بهداشت: فیلیپین بدون سیگار
* وزارت کشاورزی: اداره ملی دخانیات

رده:دخانیات بر پایه کشور
رده:سلامت در فیلیپین
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده