سندرم اختلال ترامپ

**سندرم اختلال ترامپ** (**TDS**) اصطلاحی تحقیرآمیز است که برای توصیف واکنش‌های منفی به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، به کار می‌رود؛ واکنش‌هایی که غیرعقلانی و گسسته از مواضع واقعی سیاستی ترامپ توصیف می‌شوند. این اصطلاح عمدتاً از سوی حامیان ترامپ برای بی‌اعتبار جلوه دادن انتقادها از او استفاده شده است و نوعی بازچارچوب‌بندی بحث به‌شمار می‌آید که با القای ناتوانی مخالفان در درک دقیق واقعیت، آن‌ها را فاقد قضاوت درست معرفی می‌کند؛ از این‌رو، سندرم اختلال ترامپ نوعی مغالطه غیررسمی تلقی می‌شود. با این حال، برخی روزنامه‌نگاران نیز از این اصطلاح برای دعوت به خویشتن‌داری و احتیاط در قضاوت دربارهٔ اظهارات و اقدامات ترامپ استفاده کرده‌اند. همچنین این اصطلاح به‌تدریج برای توصیف ماهیت حمایت بی‌چون‌وچرای برخی از طرفداران ترامپ از رئیس‌جمهور نیز به کار رفته است.

با وجود آنکه کاربرد واژه *سندرم* القاکننده یک وضعیت پزشکی است، سندرم اختلال ترامپ یک تشخیص پزشکی رسمی محسوب نمی‌شود. این اصطلاح نه در هیچ‌یک از نسخه‌ها یا پیش‌نویس‌های راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی انجمن روان‌پزشکی آمریکا به‌عنوان یک اختلال روانی معتبر به رسمیت شناخته شده است و نه در قوانین هیچ‌یک از ایالت‌های ایالات متحده جایگاهی دارد.

## ریشه اصطلاح
خاستگاه این اصطلاح به چارلز کراوتهمر، ستون‌نویس سیاسی محافظه‌کار، مفسر و روان‌پزشک آمریکایی بازمی‌گردد. او در سال ۲۰۰۳ و در دوران ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش، اصطلاح «سندرم اختلال بوش» (Bush derangement syndrome) را ابداع کرد. کراوتهمر این «سندرم» را چنین تعریف کرد: «بروز ناگهانی پارانویا در افرادی که در حالت عادی کاملاً طبیعی هستند، در واکنش به سیاست‌ها، ریاست‌جمهوری—و حتی—صرفِ وجود جورج دبلیو بوش».

به‌طور مشابه، دیوید هوروویتز، فعال محافظه‌کار، از اصطلاح «سندرم اختلال اوباما» (Obama derangement syndrome) برای مقایسه «هیستری افراطی» در انتقادهایی که از سوی بخش‌هایی از مفسران راست‌گرا علیه باراک اوباما پس از انتخاب او به‌عنوان رئیس‌جمهور مطرح می‌شد، با «سندرم اختلال بوش» استفاده کرد. او در این زمینه به مقایسه‌هایی اشاره کرد که اوباما را با ژوزف استالین، دیوید کورش، چارلز منسون و صدام حسین هم‌ردیف می‌کردند، هرچند کراوتهمر با به‌کارگیری این اصطلاح توسط هوروویتز موافق نبود. هوروویتز به‌ویژه این عبارت را دربارهٔ افرادی به کار برد که از نظریه‌های توطئه موسوم به «بیرتریسم» حمایت می‌کردند؛ نظریه‌هایی که مدعی بودند اوباما شهروندِ مادرزادِ ایالات متحده نیست. از سوی دیگر، ازرا کلاین استدلال کرده است که در حالی که اتهام «سندرم اختلال بوش» عمدتاً از مخالفت با سیاست‌های بوش الهام می‌گرفت، اتهام «سندرم اختلال اوباما» بیشتر ناشی از واکنش‌ها به خودِ اوباما به‌عنوان یک فرد بود؛ به‌ویژه نژاد و ریشه کنیایی او، و احساسی در میان برخی محافظه‌کاران که این ویژگی‌ها او را «غیرآمریکایی» جلوه می‌داد.

نخستین استفاده از اصطلاح «سندرم اختلال ترامپ» (Trump derangement syndrome) احتمالاً توسط استر گلدبرگ در مقاله‌ای تحلیلی در اوت ۲۰۱۵ در نشریه *[[دی امریکن اسپکتیتر]]* صورت گرفت. او این اصطلاح را برای توصیف «جمهوری‌خواهان طبقه حاکم» به کار برد که نسبت به دونالد ترامپ برخوردی تحقیرآمیز یا از سر بی‌اعتنایی داشتند. کراوتهمر نیز در یادداشتی نوشت که افزون بر هیستری عمومی دربارهٔ ترامپ، «سندرم اختلال ترامپ» به معنای «ناتوانی در تمایز قائل شدن میان اختلاف‌نظرهای مشروعِ سیاستی و … نشانه‌های آسیب‌شناسی روانی» است.

به گزارش *[[ایندیپندنت]]*، این «اصطلاح به‌شدت سیاسی‌شده» برای بی‌اعتبار جلوه دادن انتقادها از ترامپ در نخستین دوره ریاست‌جمهوری او ابداع شد و چنین القا می‌کرد که افراد به دلیل بیزاری از رئیس‌جمهور، منطق و عقلانیت خود را به‌کلی کنار می‌گذارند.

## تعریف
فرید زکریا این اصطلاح را چنین تعریف کرده است: «نفرت از رئیس‌جمهور ترامپ به اندازه‌ای شدید که قضاوت افراد را مختل می‌کند». کریس سیلیزا، سردبیر ارشد شبکه سی‌ان‌ان، «سندرم اختلال ترامپ» (TDS) را «اصطلاح مورد علاقه مدافعان ترامپ» می‌داند که مخالفان او و سیاست‌هایش را صرفاً دچار نفرتی کور از سوی کسانی می‌پندارند که دم از مدارا و آزادی بیان می‌زنند. سیلیزا با اشاره به اتهام‌های پیشین دربارهٔ «سندرم اختلال بوش» و «سندرم اختلال اوباما» پیشنهاد می‌کند که «اگر به‌طور کلی‌تر نگاه شود، گسترش سندرم‌های اختلال ریاست‌جمهوری نتیجه افزایش قطبی‌شدن—و همچنین خودتفکیکی ملی—در جامعه امروز آمریکا است». برت استیونز نیز این اصطلاح را ابزاری توصیف کرده است که گروه‌های محافظه‌کار هر زمان فردی، صرف‌نظر از گرایش سیاسی‌اش، به‌طور انتقادی دربارهٔ ترامپ سخن می‌گوید، از آن استفاده می‌کنند.

جان اَولن، تحلیلگر سیاسی سی‌ان‌ان، این اصطلاح را به شکلی عام‌تر به کار می‌برد که هم احساسات مثبت و هم نفرت نسبت به ترامپ را دربر می‌گیرد. بر این اساس، برای نمونه، «سندرم اختلال ترامپ» می‌تواند انکار شکست ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ را نیز توضیح دهد و به‌عنوان نوعی «تشخیص سیاسی» برای افرادی به کار رود که «به‌سادگی نمی‌توانند این واقعیت را بپذیرند که او انتخابات را باخته است». این تعریف جدید که به‌طور تحقیرآمیز بیشتر ماهیت حامیان ترامپ را توصیف می‌کند تا منتقدان او، توسط دیگران نیز پذیرفته شده و به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.

جان هریس، هم‌بنیان‌گذار نشریه *[[پلیتیکو]]*، نوشته است که «سندرم اختلال ترامپ» با گسلایتینگ، یعنی «یکی دیگر از مفاهیم روان‌شناختی رایج در دوران ترامپ»، ارتباط دارد.

## منابع

رده:بیماری‌ها و اختلال‌های خیالی
رده:واژگان سیاسی نوین ایالات متحده آمریکا
رده:واژه‌های ابداع‌شده در ۲۰۱۵ (میلادی)