open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
طالب ابو عرار

**طالب ابو عرار** (به عربی: ، به عبری: ؛ زادهٔ ۴ مه ۱۹۶۷) سیاست‌مدار بادیه‌نشین عرب اسرائیلی است که پیش‌تر به‌عنوان نمایندهٔ کنست از سوی فهرست متحد عربی و سپس فهرست مشترک خدمت کرده‌است. او از چهره‌های فعال در دفاع از حقوق جامعهٔ بدوی عرب نقب شناخته می‌شود.

ابو عرار در روستای البحیره در صحرای نقب زاده شد و پس از تخریب خانهٔ خانواده‌اش توسط مقامات اسرائیلی به عرعرهٔ نقب نقل مکان کرد. او پیشینهٔ حرفه‌ای متنوعی در زمینه‌های آموزش، مهندسی، حقوق و سیاست دارد.

## زندگی‌نامه
### دوران جوانی و تحصیلات
طالب ابو عرار در روستای البحیره که از روستاهای بدوی به‌رسمیت‌نشناختهٔ نقب است به دنیا آمد. دورهٔ ابتدایی را در مدرسهٔ «تل‌الملح» در همان روستا گذراند و سپس برای ادامهٔ تحصیل دبیرستانی به کسیفه رفت. در دوران دبیرستان در اعتراضات دانش‌آموزی شرکت داشت. در سال ۱۹۸۰ خانوادهٔ او پس از تخریب خانه‌شان توسط مقامات اسرائیلی به‌منظور احداث پایگاه هوایی نواتیم به عرعرهٔ نقب کوچ کردند.

ابو عرار مهندسی معماری را در کالج فناوری بئرالسبع خواند و تحصیلاتش را در سال ۱۹۹۰ به پایان رساند. سپس دیپلم تربیت معلم دریافت کرد و از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ در مدرسهٔ ابو عرار در عرعرهٔ نقب به آموزگاری پرداخت و بخشی از این دوره نائب مدیر مدرسه بود. در سال ۲۰۱۱ مدرک کارشناسی حقوق را از کالج آکادمیک اونو دریافت کرد و پروانهٔ وکالت گرفت.

### زندگی شخصی
ابو عرار دارای دو همسر و ۱۲ فرزند (۸ پسر و ۴ دختر) است. فاش شدن چندهمسری او بحث‌هایی را برانگیخت زیرا چندهمسری در اسرائیل غیرقانونی است.

## کارکرد سیاسی
### جنبش اسلامی
ابو عرار در سال ۱۹۸۵ به جنبش اسلامی در اسرائیل پیوست و نزدیک به ده سال ریاست شاخهٔ جنبش در عرعرهٔ نقب را بر عهده داشت. او همچنین عضو شورای مشورتی جنبش اسلامی بود. پس از انشعاب جنبش اسلامی در سال ۱۹۹۶ به شاخهٔ جنوبی به رهبری عبدالله نمر درویش و حمّاد ابو دعابس پیوست که راهبرد شرکت در انتخابات پارلمانی اسرائیل را در پیش گرفته بود.

### ریاست [[شورای محلی]] عرعرهٔ نقب
از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ ابو عرار ریاست شورای محلی عرعرهٔ نقب را بر عهده داشت. او همچنین در انتخابات شورای محلی عرعرهٔ نقب در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۴ بار دیگر به ریاست این شورا برگزیده شد و با اختلاف چشمگیری بر رقیب خود پیروز گردید.

### نمایندگی کنست
در سال ۲۰۰۹ ابو عرار مدیر فراکسیون فهرست متحد عربی در کنست شد. در سال ۲۰۱۲ در جایگاه چهارم فهرست انتخاباتی فهرست متحد عربی برای انتخابات ۲۰۱۳ قرار گرفت و با کسب چهار کرسی توسط این حزب وارد کنست شد.

در انتخابات پارلمانی اسرائیل (۲۰۱۵) او در جایگاه نهم فهرست انتخاباتی فهرست مشترک قرار گرفت و با کسب ۱۳ کرسی توسط این فهرست دوباره به کنست راه یافت.

پیش از انتخابات پارلمانی اسرائیل (آوریل ۲۰۱۹) او در جایگاه پنجم فهرست مشترک رعام-بلد قرار گرفت اما با کسب تنها چهار کرسی توسط این ائتلاف بار دیگر به کنست راه نیافت.

## کنش‌های پارلمانی
ابو عرار در کنست به‌ویژه در زمینهٔ حقوق جامعهٔ بدوی عرب نقب و مسائل اقلیت فلسطینی در اسرائیل فعال بود. در سال ۲۰۱۶ در اعتراض به طرح قانونی اسرائیلی برای کاهش صدای اذان مساجد، اذان مغرب را از تریبون کنست بلند کرد که این اقدام بازتاب گسترده‌ای یافت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* صفحهٔ طالب ابو عرار در وبگاه کنست

رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:شهردارها در اسرائیل
رده:اهالی استان جنوب (اسرائیل)
رده:اعضای نوزدهمین دوره کنست (۲۰۱۳–۲۰۱۵)
رده:اعضای بیستمین دوره کنست (۱۹–۲۰۱۵)
رده:مقاله‌های خرد سیاست‌مدار اهل اسرائیل
یراق‌آلات خانگی

**یراق‌آلات خانگی** (یا به‌سادگی **یراق‌آلات**) به تجهیزات و ابزارهایی گفته می‌شود که با دست قابل لمس و جابه‌جایی هستند؛ مانند کلیدها، قفل‌ها، مهره‌ها، پیچ‌ها، واشرها، لولاها، چفت‌ها، دستگیره‌ها، سیم‌ها، زنجیرها، تسمه‌ها، لوازم لوله‌کشی، لوازم برقی، ابزارها، ظروف آشپزخانه، کارد و چنگال و قطعات ماشین. این فراورده‌ها به‌طور معمول در فروشگاه‌های ابزارآلات به فروش می‌رسند.

در زبان بازرگانی آلمان، واژهٔ «هارت‌وارن» () به‌عنوان اصطلاحی فراگیر برای گروه‌های گوناگون کالا از جمله آهن‌آلات، ابزار، یراق‌آلات، لوازم بهداشتی، لوازم برقی کوچک و ابزار باغبانی به کار می‌رود. این واژه برگرفته از اصطلاح انگلیسی «hard goods» (کالاهای بادوام) است و نه از واژهٔ «hardware» در رایانه.

## گروه‌بندی کالاها
یراق‌آلات خانگی دربرگیرندهٔ طیف گسترده‌ای از کالاها می‌شود که از نظر کاربرد به چند دستهٔ اصلی بخش‌پذیرند:
* **بست‌افزارها**: پیچ، مهره، واشر و پرچ
* **یراق‌آلات در و پنجره**: لولا، چفت، دستگیره و قفل
* **ابزارهای دستی**: چکش، آچار، پیچ‌گوشتی، انبردست و گیره
* **لوازم لوله‌کشی و بهداشتی**: شیرآلات، لوله‌ها و اتصالات لوله‌کشی
* **لوازم برقی**: سیم، کلید و پریز و سایر ملزومات سیم‌کشی
* **ظروف و لوازم آشپزخانه**: کارد و چنگال، ظروف پخت‌وپز و ابزار آشپزی

## محل عرضه
یراق‌آلات خانگی معمولاً در فروشگاه‌های ابزارآلات و یراق‌آلات به فروش می‌رسند. در آلمان، نمایندگی صنفی این بخش بر عهدهٔ «اتحادیهٔ مرکزی بازرگانی هارت‌وارن» () است و نمایشگاه سنتی این حوزه در شهر فرانکفورت برگزار می‌شود.

## جستارهای وابسته
* ابزار دستی
* ابزارآلات و یراق‌فروشی
* ابزار

## منابع

* 

رده:سخت‌افزارها
رده:تجهیزات و لوازم
رده:ابزار قفل‌گشا
رده:سیم
رده:زنجیر
رده:لوله‌کشی
رده:سیم‌کشی برق
رده:ابزارها
رده:وسایل نقاشی
رده:مقاله‌های خرد ابزار
محمود الناشف

**محمود الناشف** (به عربی: ، به عبری: ؛ ۱۹۰۶ – ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹) سیاست‌مدار عرب اسرائیلی بود که میان سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ به عنوان نماینده فهرست کشاورزی و توسعه در کنست خدمت کرد.

الناشف در شهر الطیبه در دوران امپراتوری عثمانی زاده شد. او نخست به عضویت شورای شهر الطیبه از طریق یک فهرست مستقل برگزیده شد و سپس ریاست شورا را بر عهده گرفت. در انتخابات ۱۹۵۹ به کنست راه یافت و در کمیته آموزش، فرهنگ و ورزش کنست فعال بود. او در انتخابات زودهنگام ۱۹۶۱ کرسی خود را از دست داد زیرا حزبش در آن انتخابات شرکت نکرد. الناشف در سال ۱۹۷۹ درگذشت.

## زندگی‌نامه
محمود الناشف در سال ۱۹۰۶ در شهر الطیبه که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود به دنیا آمد. او در فهرستی مستقل به عضویت شورای شهر الطیبه انتخاب شد و پس از مدتی به سمت رئیس شورا رسید.

## فعالیت پارلمانی
الناشف در انتخابات پارلمانی ۱۹۵۹ اسرائیل در رأس فهرست کشاورزی و توسعه به کنست چهارم راه یافت. او در دوره نمایندگی خود عضو کمیته آموزش، فرهنگ و ورزش کنست بود. با برگزاری انتخابات زودهنگام در سال ۱۹۶۱ و عدم شرکت حزب کشاورزی و توسعه در آن انتخابات، الناشف کرسی خود را در کنست از دست داد.

## درگذشت
محمود الناشف در ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹ درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* صفحه محمود الناشف در وبگاه کنست

رده:زادگان ۱۹۰۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:اعضای چهارمین دوره کنست (۱۹۵۹–۶۱)
رده:اهالی الطیبه، اسرائیل
رده:عرب‌ها در فلسطین عثمانی
رده:عرب‌ها در قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:مقاله‌های خرد سیاست‌مدار اهل اسرائیل
لبیب حسین ابو رکن

**لبیب حسین ابو رکن** (به عربی: ، به عبری: ؛ ۱۹۱۱ – ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹) سیاست‌مدار درزی اسرائیلی بود که میان سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان نمایندهٔ حزب همکاری و برادری در کنست خدمت کرد.

ابو رکن در دوران امپراتوری عثمانی در روستای عسفیا زاده شد. او پس از کنش‌های سیاسی و نظامی در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، به ریاست شورای محلی عسفیا رسید و سپس وارد کنست شد. پس از پایان دورهٔ نمایندگی، به مقام قضاوت در دادگاه‌های دینی دروزیان منصوب گردید.

## زندگی‌نامه
### دوران جوانی و کنش‌های پیش از تأسیس اسرائیل
ابو رکن در سال ۱۹۱۱ در عسفیا در دوران عثمانی زاده شد. در جریان شورش عربی در اواخر دهه ۱۹۳۰، نقشی کلیدی در برقراری ارتباط با آبا هوشی (دبیر شورای کارگران حیفا) و سازمان هاگانا ایفا کرد. همچنین عضو اتحادیهٔ کارگران ارض اسرائیل وابسته به هیستادروت بود.

### جنگ ۱۹۴۸
در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، ابو رکن داوطلبان درزی را برای جنگیدن در نیروهای دفاعی اسرائیل بسیج کرد. پس از جنگ، به تأسیس گروه‌های تعاونی در روستاهای درزی و عربی یاری رساند؛ از جمله تعاونی «بستان» که به فروش سبزیجات می‌پرداخت.

### ریاست شورای محلی عسفیا
در سال ۱۹۵۰ به ریاست شورای محلی عسفیا برگزیده شد و این سمت را تا سال ۱۹۵۹ بر عهده داشت.

### نمایندگی کنست
در سال ۱۹۵۹ به‌عنوان نمایندهٔ حزب همکاری و برادری به کنست چهارم راه یافت. با وجود آنکه حزب در انتخابات ۱۹۶۱ دو کرسی خود را حفظ کرد، ابو رکن و همکارش یوسف عبدالله دیاب کرسی‌هایشان را از دست دادند.

### مقام قضایی
در سال ۱۹۶۳ به سمت قاضی دادگاه دینی دروزیان منصوب شد. سپس در سال ۱۹۸۰ به مقام قاضی دادگاه تجدیدنظر دینی دروزیان ارتقا یافت.

## درگذشت
لبیب حسین ابو رکن در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹ درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* صفحهٔ لبیب حسین ابو رکن در وبگاه کنست

رده:زادگان ۱۹۱۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:عرب‌ها در قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:اعضای چهارمین دوره کنست (۱۹۵۹–۶۱)
رده:مقاله‌های خرد سیاست‌مدار اهل اسرائیل
شیشه تلوریتی

**شیشه تلوریتی** گونه‌ای از شیشه است که تلوریم اکسید (TeO۲) جزء اصلی ترکیب آن را تشکیل می‌دهد. این شیشه‌ها به دلیل ویژگی‌های نوری برجسته از جمله ضریب شکست بالا، پاشندگی کم، پنجرهٔ عبور وسیع در ناحیهٔ فروسرخ و خواص نوری غیرخطی چشمگیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته‌اند. شیشه‌های تلوریتی کاربردهای گسترده‌ای در ساخت فیبر نوری، تقویت‌کننده‌های نوری و ابزارهای نورشناختی دارند.

تلوریم اکسید به‌تنهایی یک شیشه‌ساز ضعیف است و برای پایدار کردن ساختار شیشه‌ای معمولاً اکسیدهای دیگری مانند اکسید سدیم، اکسید روی، اکسید بیسموت یا اکسید تنگستن به آن افزوده می‌شود. دمای انتقال شیشه در این ترکیب‌ها نسبتاً پایین است که فرایند ساخت و شکل‌دهی آن‌ها را آسان‌تر می‌کند.

## ویژگی‌ها
شیشه‌های تلوریتی مجموعه‌ای از خواص فیزیکی و نوری را دارند که آن‌ها را از بسیاری دیگر از
ترکیب‌های شیشه‌ای

متمایز می‌سازد:
* **ضریب [[شکست (امواج)|شکست]] بالا**: ضریب شکست این شیشه‌ها معمولاً در بازهٔ ۲ تا ۲٫۳ قرار دارد که بالاتر از شیشه بوروسیلیکات و شیشه آهک سوددار است.
* **پنجرهٔ عبور وسیع در فروسرخ**: شیشه‌های تلوریتی تا طول‌موج‌های نزدیک به ۵ میکرومتر شفافیت دارند و از این نظر برتر از شیشه‌های سیلیکاتی هستند.
* **خواص نوری غیرخطی**: پذیرفتاری غیرخطی مرتبهٔ سوم در شیشه‌های تلوریتی بسیار بالاست که آن‌ها را برای کاربردهای سوئیچینگ نوری مناسب می‌سازد.
* **پایداری شیمیایی**: در مقایسه با شیشه کالکوژنید، شیشه‌های تلوریتی پایداری شیمیایی و حرارتی بهتری از خود نشان می‌دهند.

## کاربردها
به دلیل ویژگی‌های نوری یادشده، شیشه‌های تلوریتی در زمینه‌های گوناگونی به‌کار می‌روند:
* ساخت تقویت‌کننده‌های نوری باند پهن، به‌ویژه تقویت‌کننده‌های آلاییده به اربیوم برای مخابرات نوری
* تولید فیبرهای نوری فروسرخ
* کاربرد در ابزارهای نوری غیرخطی و سوئیچینگ تمام‌نوری
* بهره‌گیری در حسگرهای نوری و سامانه‌های نورشناختی

## ساختار
واحد ساختاری اصلی شیشه‌های تلوریتی، هرم‌های مثلثی TeO۴ و واحدهای TeO۳ هستند. در ساختار تلوریم اکسید خالص، اتم‌های تلوریم با چهار اتم اکسیژن در آرایش هرم مثلثی دوجانبه هماهنگی می‌یابند. با افزودن اکسیدهای اصلاح‌کننده، بخشی از واحدهای TeO۴ به واحدهای TeO۳ تبدیل می‌شوند که بر خواص فیزیکی و نوری شیشه تأثیر می‌گذارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:ترکیب‌های شیشه
رده:تلوریم
شیشه حساس به نور

**شیشه حساس به نور** () که **شیشه نورساختارپذیر** () یا **شیشه نورتراش‌پذیر** () نیز نامیده می‌شود، نوعی شیشه از خانوادهٔ لیتیوم-سیلیکات است که می‌توان با بهره‌گیری از تابش‌های موج کوتاه مانند پرتو فرابنفش تصاویری را بر آن حکاکی کرد. این شیشه دارای ذرات میکروسکوپی فلزی شامل یون‌های سریم و نقره است که به پرتو فرابنفش واکنش نشان می‌دهند.

شیشه حساس به نور نخستین بار در سال ۱۹۳۷ میلادی توسط اس. دونالد استوکی کشف شد. فرایند ساخت ریزساختارها از این شیشه شامل سه مرحلهٔ اصلی است: پرتودهی با نور فرابنفش، عملیات حرارتی پس از پرتودهی و حکاکی شیمیایی با هیدروفلوئوریک اسید. یکی از نمونه‌های تجاری شناخته‌شدهٔ این نوع شیشه، فوتوران (FOTURAN) است که در سال ۱۹۸۴ توسط شرکت شات آ.گ. در ماینتس آلمان ساخته شد و نوعی شیشه-سرامیک فنی به‌شمار می‌رود.

## فرایند پرتودهی
هنگامی که شیشه در معرض پرتو فرابنفش با طول‌موج‌های میان ۲۸۰ تا ۳۲۰ نانومتر قرار می‌گیرد، یک تصویر نهفته () در آن شکل می‌گیرد. شیشه در این مرحله همچنان شفاف باقی می‌ماند، اما توانایی جذب پرتو فرابنفش در آن افزایش می‌یابد. این افزایش جذب تنها با طیف‌سنجی عبوری فرابنفش قابل شناسایی است.

افزایش جذب ناشی از واکنش اکسایش–کاهشی است که در هنگام پرتودهی درون شیشه رخ می‌دهد. در این واکنش، یون‌های سریم (Ce3+) پرتو فرابنفش را جذب کرده و به حالت پایدارتر Ce4+ اکسید می‌شوند و در این فرایند یک الکترون آزاد می‌کنند. این الکترون آزادشده سبب کاهش یون‌های نقره و تبدیل آن‌ها به نقرهٔ فلزی می‌شود.

## عملیات حرارتی پس از پرتودهی
تصویر نهفته‌ای که در شیشه ذخیره شده‌است با گرمادهی آشکار می‌شود. این عملیات حرارتی در دو مرحله انجام می‌شود:
# نخست دما تا نزدیک به ۵۰۰ درجهٔ سلسیوس افزایش می‌یابد تا واکنش اکسایش–کاهش موجب تشکیل خوشه‌های نانومتری نقره شود.
# سپس دما به ۵۵۰ تا ۵۶۰ درجهٔ سلسیوس افزایش داده می‌شود و متاسیلیکات لیتیوم (Li2SiO3) بر روی خوشه‌های نانویی نقره تشکیل می‌شود. این ماده به صورت بلوری شکل می‌گیرد و رنگ تیره‌ای به مناطق پرتودهی‌شده می‌دهد.

## حکاکی شیمیایی با اسید هیدروفلوئوریک
متاسیلیکات لیتیوم تشکیل‌شده در مناطق پرتودهی‌شدهٔ شیشه با هیدروفلوئوریک اسید (HF) قابل حکاکی است. با این روش، ریزساختارهای شیشه‌ای با زبری سطح در محدودهٔ ۵ میکرومتر تولید می‌شود و تصویری سه‌بُعدی از ماسک مورد نظر پدید می‌آید. این فناوری برای ساخت اجسام و قطعات میکروسکوپی کاربرد دارد.

## فوتوران
فوتوران (FOTURAN) نمونه‌ای تجاری از شیشهٔ نورساختارپذیر است که در سال ۱۹۸۴ توسط شرکت شات آ.گ. () در شهر ماینتس آلمان ساخته شد. این محصول نوعی شیشه-سرامیک فنی است که ساختاربندی آن برخلاف روش‌های متعارف بدون نیاز به فوتولاک () انجام می‌شود. در عوض، ماده با تابش موج کوتاه پرتودهی شده و سپس حکاکی می‌شود.

## جستارهای وابسته
* شیشه فتوکرومیک
* شیشه
* فرابنفش

## منابع

* 

### کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:شیمی آبگینه
رده:تجهیزات عکاسی
رده:مواد سرامیک
رده:اختراع‌های آمریکایی
شیشه فسفوسیلیکاتی

**شیشه فسفوسیلیکاتی** () که معمولاً با سرنام **PSG** شناخته می‌شود، نوعی شیشه سیلیکاتی است که به‌طور گسترده در ساخت قطعات نیم‌رسانا به کار می‌رود. این شیشه به‌ویژه برای لایه‌های بین‌فلزی یعنی لایه‌های عایقی که میان لایه‌های فلزی یا رسانای متوالی نشانده می‌شوند کاربرد دارد و دلیل اصلی بهره‌گیری از آن توانایی جذب یون‌های قلیایی (گترینگ) است. نوع رایج دیگری از شیشه فسفوسیلیکاتی، شیشه بوروفسفوسیلیکاتی (BPSG) است که بور نیز در ترکیب آن وجود دارد.

شیشه‌های فسفوسیلیکاتی سودا-آهکی پایه‌ای برای شیشه‌های زیست‌فعال (مانند بایوگلس) به‌شمار می‌روند. این خانواده از مواد در محیط مایعات فیزیولوژیکی بدن به‌صورت شیمیایی به استخوان معدنی‌شده (هیدروکسی‌کربنات-آپاتیت) تبدیل می‌شوند. همچنین شیشه‌های فسفوسیلیکاتی آلاییده‌شده با بیسموت برای کاربرد به‌عنوان محیط بهره فعال در لیزرهای فیبری در حوزه مخابرات فیبرنوری مورد پژوهش قرار گرفته‌اند.

## کاربرد در صنعت نیم‌رسانا
شیشه فسفوسیلیکاتی در فرایند ساخت قطعات نیم‌رسانا به‌عنوان لایه عایق بین‌فلزی به کار می‌رود. این لایه‌ها میان لایه‌های فلزی یا رسانای متوالی نشانده می‌شوند و نقش عایق الکتریکی را ایفا می‌کنند. ویژگی مهم این شیشه توانایی گترینگ (جذب و به دام انداختن) یون‌های قلیایی مانند سدیم است که می‌توانند عملکرد قطعات نیم‌رسانا را مختل کنند. نوع دیگر این شیشه یعنی شیشه بوروفسفوسیلیکاتی (BPSG) نیز در همین کاربردها بهره‌گیری می‌شود.

## شیشه‌های زیست‌فعال
شیشه‌های فسفوسیلیکاتی سودا-آهکی اساس شیشه‌های زیست‌فعال را تشکیل می‌دهند. این مواد در تماس با مایعات فیزیولوژیکی بدن از نظر شیمیایی به هیدروکسی‌کربنات-آپاتیت تبدیل می‌شوند که ساختاری مشابه استخوان معدنی‌شده طبیعی دارد. بایوگلس (Bioglass) یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این خانواده است.

## کاربرد در لیزرهای فیبری
شیشه‌های فسفوسیلیکاتی آلاییده‌شده با بیسموت به‌عنوان محیط بهره فعال (active gain medium) در لیزرهای فیبری برای مخابرات فیبرنوری مورد بررسی و پژوهش هستند. این فناوری نوین می‌تواند امکانات تازه‌ای در زمینه ارتباطات نوری فراهم آورد.

## جستارهای وابسته
* ویفر (الکترونیک)
* شیشه بوروسیلیکات
* شیشه زیست‌فعال
* لیزر فیبری
* مخابرات فیبرنوری

## منابع

* 

رده:ترکیب‌های شیشه
رده:فناوری ساخت ادوات نیم‌رسانا
تیره‌شدگی هیدروژنی

**تیره‌شدگی هیدروژنی** () فرایندی فیزیکی است که در آن ویژگی‌های نوری شیشه دچار زوال می‌شود. اتم‌های هیدروژن آزاد توانایی پیوند با ترکیب سیلیکای (SiO2) موجود در شیشه را دارند و هیدروکسیل (OH) تشکیل می‌دهند؛ ترکیبی شیمیایی که با عبور نور از شیشه تداخل ایجاد می‌کند و موجب افزایش تلفات نوری می‌شود.

این پدیده به‌ویژه در کابل‌های فیبر نوری اهمیت دارد؛ به‌خصوص در چاه‌های نفت و گاز که از فیبر نوری برای حسگری دمای توزیع‌شده (DTS) بهره‌گیری می‌شود. هیدروژن ممکن است بر اثر کراکینگ هیدروکربن‌ها در چاه آزاد شود. تیره‌شدگی فیبر می‌تواند خوانش سامانهٔ DTS را مخدوش کند و چنانچه بودجهٔ تلفات نوری از حد مجاز فراتر رود، سامانه را از کار بیندازد. برای پیشگیری از این مشکل، پوشش‌هایی مانند کربن بر روی فیبر اعمال می‌شود و از ژل‌های جاذب هیدروژن و روش‌های اختصاصی دیگر برای جلوگیری از رسیدن اتم‌های هیدروژن به الیاف شیشه‌ای استفاده می‌گردد.

## سازوکار
اتم‌های هیدروژن آزاد که در محیط اطراف فیبر نوری وجود دارند، می‌توانند از غلاف کابل عبور کرده و به ساختار شیشهٔ سیلیکایی برسند. این اتم‌ها با پیوندهای SiO2 واکنش داده و گروه‌های هیدروکسیل (OH) تشکیل می‌دهند. حضور گروه‌های هیدروکسیل در ساختار شیشه موجب جذب نور در طول‌موج‌های خاصی می‌شود و در نتیجه تلفات نوری فیبر افزایش می‌یابد.

## کاربرد در صنعت نفت و گاز
در چاه‌های نفت و گاز، فیبرهای نوری برای حسگری دمای توزیع‌شده (, DTS) به کار می‌روند. فرایند کراکینگ هیدروکربن‌ها در درون چاه سبب آزادسازی هیدروژن می‌شود. این هیدروژن آزاد می‌تواند به فیبر نفوذ کند و با تیره‌سازی آن، داده‌های دمایی را نادرست سازد یا سامانهٔ DTS را به‌طور کامل از کار بیندازد؛ زیرا بودجهٔ تلفات نوری () از آستانهٔ مجاز فراتر می‌رود.

## روش‌های پیشگیری
برای جلوگیری از تیره‌شدگی هیدروژنی، چند راهکار به کار گرفته می‌شود:
* **پوشش‌دهی کربنی:** اعمال لایه‌ای نازک از کربن بر روی فیبر نوری مانع نفوذ اتم‌های هیدروژن به ساختار شیشه‌ای می‌شود.
* **[[ژل]]‌های جاذب هیدروژن:** این ژل‌ها به‌عنوان لایهٔ محافظ پیرامون فیبر قرار می‌گیرند و اتم‌های هیدروژن را پیش از رسیدن به فیبر جذب می‌کنند.
* **روش‌های اختصاصی دیگر:** فناوری‌های ویژه‌ای نیز برای جلوگیری از عبور اتم‌های هیدروژن از غلاف کابل به الیاف شیشه‌ای به کار می‌روند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد الیزابت آن بانل دربارهٔ رفتار وابسته به دمای تلفات نوری ناشی از هیدروژن در فیبرهای نوری

رده:حسگرها
رده:فیبرهای نوری
رده:محصولات نفت
رده:شیمی آبگینه
رده:مهندسی شیشه
رده:هیدروکسیدها
جعد بن درهم

**جعد بن درهم** () متکلم مسلمان سدهٔ هشتم میلادی بود که از نخستین مروّجان اندیشهٔ مخلوق بودن قرآن به‌شمار می‌رود. او زادهٔ خراسان بود و مدتی در دمشق اقامت داشت. جعد بن درهم همچنین آموزگار شخصی مروان دوم، واپسین خلیفهٔ امویان، بود.

اندیشه‌های کلامی جعد بن درهم بنیان مکتب جهمیه را پی‌ریزی کرد؛ چرا که جهم بن صفوان، بنیادگذار این مکتب، شاگرد و پیرو او بود. جعد سرانجام به فرمان خالد قسری، والی عراق، در روز عید قربان در کوفه گردن زده شد.

## پیوند با دولت اموی
شاهزادهٔ اموی محمد بن مروان جعد بن درهم را به عنوان آموزگار شخصی پسرش مروان دوم برگزید. مروان دوم واپسین خلیفهٔ اموی بود (حکومت: ۷۴۴–۷۵۰ میلادی) که سرانجام به دست عباسیان از قدرت برکنار شد. با وجود این پیوندها، خلیفهٔ اموی هشام بن عبدالملک به سبب اندیشه‌های کلامی جعد که از سوی عالمان پیرامونش بدعت‌آمیز شمرده می‌شد، دستور بازداشت او را صادر کرد.

جعد که نخست در دمشق، پایتخت امویان، ساکن بود، پس از آزار و پیگرد به دلیل اندیشه‌هایش به کوفه در عراق گریخت.

## اندیشه‌های کلامی
جعد بن درهم پیشتر به مکتب معتزله وابسته بود؛ اما بعدها الهیاتی مستقل پرورد که بر نفی صفات الهی خداوند از جمله صفت کلام الهی تأکید داشت. یکی دیگر از ارکان اندیشهٔ او باور به مخلوق بودن قرآن بود؛ بدین معنا که قرآن پدیده‌ای آفریده‌شده‌است و نه صفتی قدیم و ازلی.

جعد همچنین در زمینهٔ پیامبران اسلام و شخصیت‌های کتاب مقدس دیدگاه‌هایی داشت که با جریان اصلی اسلام ناسازگار بود؛ او منکر آن بود که خداوند با موسی سخن گفته یا ابراهیم را به دوستی برگزیده باشد.

### پیامد اندیشه‌های جعد
اندیشه‌های کلامی جعد بن درهم بنیان نظری مکتب جهمیه را فراهم آورد. این مکتب را جهم بن صفوان که شاگرد و پیرو جعد بود، بنیاد نهاد. جهم بن صفوان که جعد را تا کوفه همراهی کرده بود، پس از مرگ استادش اندیشه‌های او را در محافل فلسفی ترمذ و بلخ ترویج کرد و خود سرانجام در سال ۷۴۳ میلادی به دست نصر بن سیار، والی اموی، اعدام شد.

## تأثیرپذیری و منتقدان
بنا بر گزارش ابن کثیر، جعد بن درهم از اندیشه‌های بیان بن سمعان تمیمی، متکلمی پیشین که او نیز به مخلوق بودن قرآن باور داشت، تأثیر پذیرفته بود.

یکی از نخستین منتقدان اندیشهٔ جعد، وهب بن منبه از تابعین و مورخان بود که در زمینهٔ صفات الهی با جعد اختلاف نظر داشت.

## اعدام
حکم بازداشت جعد بن درهم صادر شد و او در کوفه در سال ۷۴۲ میلادی دستگیر گردید. در روز عید قربان، خالد بن عبدالله قسری، والی عراق، پس از خطبه از منبر فرود آمد و جعد را در برابر مردم گردن زد.

گزارش شده که خالد قسری پیش از اعدام چنین گفت:

بنا بر گزارش ذهبی، پیکر جعد پس از اعدام به دار آویخته شد.

## تاریخ اعدام
در بارهٔ سال دقیق اعدام جعد بن درهم میان منابع اختلاف وجود دارد. برخی منابع سال ۷۲۴ میلادی و برخی دیگر سال ۷۳۷ یا ۷۴۲ میلادی را ذکر کرده‌اند.

## جستارهای وابسته
* قدریه
* جهمیه
* جهم بن صفوان
* مخلوق بودن قرآن
* معتزله

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:درگذشتگان دهه ۷۴۰ (میلادی)
رده:اعدام‌شدگان به اتهام بدعت در دین
رده:درگذشتگان سده ۸ (میلادی)
رده:مقاله‌ها با اچ‌کاردها
کلیسای جامع هالبرشتات

**کلیسای جامع هالبرشتاد** (به آلمانی: Dom zu Halberstadt) که با نام کلیسای سنت استفان و سنت سیکستوس نیز شناخته می‌شود، یکی از نمونه‌های برجسته معماری گوتیک در آلمان است. این کلیسا در شهر هالبرشتاد در ایالت زاکسن-آنهالت واقع شده و به دلیل گنجینه ارزشمند تاریخی و معماری منحصر‌به‌فردش شهرت جهانی دارد. ساخت بنای فعلی از قرن سیزدهم میلادی آغاز شد و حدود دویست سال به طول انجامید تا جایگزین بنای سبک رمانسک قبلی شود.

## تاریخچه و ساختار معماری
کلیسای جامع هالبرشتاد با الهام از کلیساهای جامع فرانسوی طراحی شده است، اما ویژگی‌های بومی معماری آلمانی را نیز در خود جای داده است. ساخت تالار طولی و تالارهای عرضی کلیسا بین سال‌های ۱۲۳۵ و ۱۴۹۱ میلادی انجام شد . ارتفاع سقف‌های بلند و پنجره‌های وسیع با شیشه‌های رنگی، از ویژگی‌های شاخص سبک گوتیک در این بنا هستند. برخلاف بسیاری از کلیساهای آلمانی که از آجر استفاده می‌کردند، این بنا عمدتاً از سنگ ماسه‌سنگ ساخته شده است که ظاهری متمایز به آن می‌بخشد.

### گنجینه کلیسای جامع
یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مکان، «گنجینه کلیسای جامع هالبرشتاد» است که یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های هنر قرون وسطایی در جهان به شمار می‌رود. این مجموعه شامل بیش از ۶۵۰ اثر هنری از جمله منسوجات نادر، ظروف مقدس طلاکاری شده، و آثار عاج‌کاری شده است . قدیمی‌ترین قطعات این گنجینه به دوران جنگ‌های صلیبی بازمی‌گردد که توسط اسقف‌های وقت به این شهر آورده شده بودند.

### ارگ و موسیقی کلیسایی
کلیسای هالبرشتاد در تاریخ موسیقی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. ارگ مشهور این کلیسا که در سال ۱۳۶۱ میلادی ساخته شد، یکی از اولین نمونه‌های ارگ با صفحه‌کلید مدرن (ترکیب کلیدهای سیاه و سفید) در تاریخ محسوب می‌شود . همچنین، این کلیسا محل اجرای پروژه موسیقی "ارگان۲/ای‌اس‌ال‌اس‌پی" اثر جان کیج است که به عنوان طولانی‌ترین اجرای موسیقی جهان شناخته می‌شود و قرار است ۶۳۹ سال به طول بیانجامد.

## نگارخانه

File:Halberstadt_Dom_01.jpg|نمای بیرونی کلیسای جامع هالبرشتاد
File:Halberstadt_Cathedral_interior_1.jpg|نمای داخلی تالار اصلی (سبک گوتیک)
File:Tapestry_of_Saint_Mary,_Treasury_of_Halberstadt.jpg|فرش مریم مقدس در گنجینه کلیسا (قرن ۱۲)
File:Halberstadt,_Dom,_Orgel_20170713_001.jpg|ارگ بزرگ کلیسای جامع


## منابع
ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری

**ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری** (؛ حدود ۷۴۸–۷۹۵ میلادی) متکلم اباضی از قبیلهٔ بنو فزاره بود. او از شهر کوفه برخاست و آثارش کهن‌ترین مجموعهٔ بازمانده از کلام اسلامی به‌شمار می‌رود.

پژوهشگران آثار وی را منبعی مهم برای بررسی نخستین مراحل پیدایش کلام عقلانی در اسلام دانسته‌اند. شش رساله در علم کلام از سدهٔ هشتم میلادی به او نسبت داده شده که به‌تازگی در منطقهٔ مزاب در الجزایر کشف شده‌است.

## زندگی‌نامه
عبدالله در شهر کوفه از خاندانی وابسته به قبیلهٔ بنو فزاره زاده شد. کوفه در آن روزگار شهری آباد و پررونق در قلمرو خلافت عباسی بود. بر پایهٔ گزارش‌های موجود، عبدالله در کوفه به بازرگانی ابریشم می‌پرداخت.

وی احتمالاً برای فراگیری علم کلام در مذهب اباضی به بندر بصره سفر کرد و دانش کلامی خود را نزد عالم اباضی ابوعبیده مسلم بن ابی‌کریمه (درگذشتهٔ ۷۷۵ میلادی) آموخت. ابوعبیده نقشی پیشرو در جامعهٔ رو به رشد اباضیان بصره داشت. عبدالله او را پس از امام جابر بن زید ازدی (درگذشتهٔ ۷۱۲ میلادی) که از بنیان‌گذاران اباضیه بود، دومین رهبر معنوی فرقهٔ اباضیه می‌شمرد.

## پیروان در شمال آفریقا
عبدالله پیروان بسیاری در میان جامعهٔ اباضی شمال آفریقا داشت که بعدها به «نُکّار» شناخته شدند. نکّاریه یکی از شاخه‌های اصلی اباضیه به‌شمار می‌رود.

## کشف نسخه‌های خطی
مجموعه‌ای از شش رسالهٔ کلامی از سدهٔ هشتم میلادی که به عبدالله نسبت داده می‌شود، به‌تازگی در منطقهٔ اباضی‌نشین مزاب در الجزایر یافت شده‌است. در این نسخه‌های خطی، پردازش پیچیده و دقیق صفات الهی نشان می‌دهد که این درونمایه از دوره‌ای بسیار زودتر از آنچه پژوهشگران معاصر پیش‌تر گمان می‌کردند، در کلام اسلامی رو به گسترش بوده‌است.

## آثار
شش اثر به عبدالله فزاری نسبت داده شده‌است:
* **کتاب القدر** () — دربارهٔ تقدیر
* **کتاب فی الرد علی ابن عمیر** () — ردّیه بر ابن عمیر
* **کتاب الرد علی المجسّمه** () — ردّیه بر مجسّمه
* **کتاب الفتیا** () — دربارهٔ فتوا
* **کتاب التوحید فی معرفة الله** () — توحید در شناخت خدا
* **کتاب فی من رجع عن علمه و فارق النبیّ و هو علی دینه** () — دربارهٔ کسی که از دانش خود بازگشت و از پیامبر جدا شد در حالی که بر دین او بود

## جایگاه علمی
آثار عبدالله فزاری کهن‌ترین مجموعهٔ بازمانده از متون کلامی اسلامی شناخته شده‌اند. این آثار نشان می‌دهند که بحث‌های کلامی عقلانی دربارهٔ صفات خداوند پیش از آنچه پژوهشگران جدید تصور می‌کردند، در جهان اسلام شکل گرفته بود. از این رو، نوشته‌های او منبعی ارزشمند برای پژوهش در پیشینهٔ نخستین مراحل شکل‌گیری کلام عقلی در اسلام به‌شمار می‌رود.

## استادان و تأثیرپذیری
عبدالله از دو شخصیت برجستهٔ اباضی تأثیر پذیرفت:
* **[[جابر بن زید]] ازدی** (درگذشتهٔ ۷۱۲ میلادی): از بنیان‌گذاران مذهب اباضیه که عبدالله او را نخستین رهبر معنوی اباضیان می‌دانست.
* **ابوعبیده مسلم بن ابی‌کریمه** (درگذشتهٔ ۷۷۵ میلادی): عالم اباضی در بصره که عبدالله احتمالاً علم کلام را نزد او فرا گرفت.

## جستارهای وابسته
* علم کلام
* اباضیه
* فهرست دانشمندان و پژوهشگران عرب پیشامدرن

## منابع

* 

رده:زادگان ۷۴۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۷۹۵ (میلادی)
رده:عرب‌های سده ۸ (میلادی)
رده:اهالی خلافت عباسیان در سده ۸ (میلادی)
رده:محققان عباسیان
رده:مسلمانان اباضیه
رده:اهالی کوفه
اتس افرایم

**اِتس اِفرایم** (، به معنای «درخت اِفرایم») یک شهرک اسرائیلی ترکیبی (مذهبی و غیرمذهبی) در کرانه باختری است. این شهرک میان شهر آریئل و روش هاعین واقع شده و از نظر اداری در حوزهٔ صلاحیت شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. جمعیت آن در سال ۲۰۲۱ برابر با ۲٬۵۱۹ نفر بود.

این شهرک در سال ۱۹۸۵ بر روی زمین‌های روستاهای مسحه، سنیریا و عزون عتمه بنیان‌گذاری شد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## ریشه‌شناسی نام
نام این شهرک از قبیله افرایم گرفته شده که سرزمین آن در این ناحیه بوده‌است. در منبع چک نیز اشاره شده که این نام برگرفته از عبارتی در کتاب حزقیال (باب ۳۷، آیهٔ ۱۶) است: «... این چوب اِفرایم و همهٔ خاندان اسرائیل است».

## جغرافیا
اتس اِفرایم در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا و در لبهٔ غربی کوهستان سامره قرار دارد؛ جایی که این کوهستان به تپه‌های حاشیهٔ دشت شارون می‌پیوندد. این شهرک در حدود ۱۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر قلقیلیه، ۱۳ کیلومتری غرب شهر آریئل، ۴۲ کیلومتری شمال غربی بخش تاریخی بیت‌المقدس و ۲۷ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو واقع شده‌است.

شهرک از راه یک جادهٔ محلی به شهرک مجاور الکانا و سپس از طریق بزرگراه ترانس‌سامره (که در حدود ۲ کیلومتری جنوب آن می‌گذرد) به شبکهٔ حمل‌ونقل کرانه باختری متصل است. این بزرگراه ارتباط شهرک را هم با عمق کرانه باختری و شهر آریئل و هم با کلان‌شهر تل‌آویو (گوش دان) برقرار می‌کند.

اتس اِفرایم در مجموعه‌ای فشرده از شهرک‌های اسرائیلی در لبهٔ غربی کرانه باختری جای دارد و تنها در حدود ۵ کیلومتری خط سبز قرار گرفته‌است. شهرک‌های الکانا و شعاری تیکوا نیز بخشی از این مجموعه هستند.

## پیشینه
شهرک اتس اِفرایم در سال ۱۹۸۵ بنیان‌گذاری شد. بر پایهٔ برخی منابع نخستین خانواده‌ها در سال ۱۹۸۴ در این محل ساکن شدند و به‌رسمیت شناختن رسمی شهرک در سال ۱۹۸۵ صورت گرفت. این شهرک بر روی زمین‌های روستاهای مسحه، سنیریا و عزون عتمه در محافظه سلفیت ساخته شد و در آغاز ۱۵۰ دونم زمین را دربرمی‌گرفت که سپس به ۵۰۰ دونم گسترش یافت.

در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، این شهرک به همراه شهرک‌های همجوار در پشت دیوار حائل کرانه باختری قرار گرفت. اسرائیل قصد دارد این مجموعه شهرک‌ها را حتی در صورت دستیابی به توافق صلح با فلسطینیان حفظ کند. در اکتبر ۲۰۰۹ عملیات آماده‌سازی زمین برای ساخت ۳۰ واحد مسکونی جدید در مرز شهرک‌های اتس اِفرایم و الکانا آغاز شد و طرح کلی ساخت‌وساز جدید ۱۸۴ واحد مسکونی را پیش‌بینی می‌کرد.

در سال ۲۰۰۸ وزارت کشور اسرائیل پیشنهاد ادغام شهرک‌های اتس اِفرایم، الکانا، شعاری تیکوا و اورانیت را در قالب یک شهر واحد با نزدیک به ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت مطرح کرد که از نظر اداری از شورای منطقه‌ای شومرون جدا می‌شد.

## جمعیت
جمعیت اتس اِفرایم ترکیبی از شهروندان سکولار و مذهبی اسرائیلی است. این شهرک از نظر جمعیتی رشد پیوسته‌ای داشته‌است. جمعیت آن از ۲۱۷ نفر در سال ۱۹۹۳ به ۱٬۵۵۰ نفر در سال ۲۰۱۴ و سپس ۲٬۵۱۹ نفر در سال ۲۰۲۱ رسیده‌است.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالفت می‌کند.

## جستارهای وابسته
* مسحه
* شهرک‌های اسرائیلی
* کرانه باختری
* دیوار حائل اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
معاله عاموس

**معاله عاموس** (، به معنی «فراز عاموس») یک شهرک اسرائیلی از نوع شهرک اجتماعی در جنوب کرانه باختری است. این شهرک در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی اورشلیم و در ارتفاع ۷۲۵ متری از سطح دریا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گوش عتصیون قرار دارد. بیشتر ساکنان معاله عاموس یهودیان ارتدوکس هستند.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ دیدگاهی که دولت اسرائیل آن را رد می‌کند. این شهرک در سال ۱۹۸۱ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از عاموس نبی گرفته که در روستای تقوع در نزدیکی همین محل زندگی می‌کرد.

## پیشینه
شهرک معاله عاموس در سال ۱۹۸۱ از سوی آژانس یهود و سازمان آیش‌هاتورا پایه‌گذاری شد. نام آن برگرفته از عاموس نبی است که در روستای تقوع در همین ناحیه می‌زیست.

این شهرک در جنوب روستای فلسطینی کیسان واقع شده و در نزدیک به ۱۴ کیلومتری «خط سبز» قرار دارد. در سال ۱۹۸۸ سی خانه در روستای کیسان ویران شد و زمین‌های آن روستا به‌تدریج برای گسترش شهرک مصادره گردید.

یکی از بنیان‌گذاران این شهرک خاخام و بازیگر پیشین آوری زوهار بود. اریه درعی، رهبر کنونی حزب شاس، از ساکنان نخستین این شهرک بود و نخستین سمت سیاسی‌اش نمایندگی معاله عاموس در شورای منطقه‌ای گوش عتصیون بود. نخستین رهبر دینی شهرک خاخام هیلل زاکس، نوهٔ ییسرائل مئیر کاگان (معروف به خافتص خاییم) بود و نخستین شهردار نیز خاخام موشه لزروس بود.

## جمعیت و ساکنان
بیشتر ساکنان معاله عاموس یهودیان ارتدوکس وابسته به جامعهٔ لیتوانی حریدی هستند. بسیاری از ساکنان از جمله خاخام زئو ولف شارلوپ مهاجرانی از ایالات متحده آمریکا هستند. تا پایان دههٔ ۱۹۹۰ نزدیک به نیمی از جمعیت شهرک را مهاجران اتحاد شوروی تشکیل می‌دادند.

در سال ۱۹۹۴ جمعیت شهرک ۳۸۸ نفر و در سال ۲۰۰۴ حدود ۳۱۹ نفر بود.

## آموزش
این شهرک دارای دو دبستان است: یک مدرسهٔ بیت یعقوب برای دختران و یک خدر برای پسران.

## وضعیت حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». دولت اسرائیل با این تفسیر مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:یهودیت حریدی در اسرائیل
رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
معالیه افرایم

**معالیه افرایم** (، به معنای «فراز افرایم») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرکی سکولار و شورای محلی سازمان یافته‌است. این شهرک در امتداد دامنه‌های شرقی کوه‌های سامریه در دره رود اردن قرار دارد. معالیه افرایم در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از قبیلهٔ کتاب مقدسی افرایم گرفته‌است. جایگاه شهرداری این شهرک در سال ۱۹۸۱ به شورای محلی ارتقا یافت.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیشینه
بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ تحقیقات کاربردی اورشلیم (ARIJ)، در سال ۱۹۷۰ اسرائیل ۱٬۴۶۴ دونوم زمین فلسطینی را از اراضی روستای الجفتلک در استان اریحا مصادره کرد تا شهرک معالیه افرایم را بر آن بنا کند. این شهرک در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از قبیلهٔ کتاب مقدسی افرایم برگرفت.

## جمعیت و مدیریت محلی
جایگاه شهرداری معالیه افرایم در سال ۱۹۸۱ به شورای محلی ارتقا یافت. بر پایهٔ آمارهای دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت این شهرک در سال ۲۰۱۵ برابر با ۱٬۲۰۶ نفر و در سال ۲۰۱۸ برابر با ۱٬۲۴۱ نفر بوده‌است.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل و به‌ویژه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند. مادّهٔ ۴۹ این کنوانسیون تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». دولت اسرائیل با این تفسیر مخالف است.

## جغرافیا
معالیه افرایم در امتداد دامنه‌های شرقی کوه‌های سامریه و در دره رود اردن واقع شده‌است. ارتفاع این شهرک از سطح دریا ۹۵۹ متر است. بر پایهٔ نظام اداری فلسطین، این شهرک در استان اریحا قرار دارد و بر پایهٔ نظام اداری اسرائیل در منطقه یهودا و سامره جای می‌گیرد.

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی معالیه افرایم

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:شوراهای محلی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۸ (میلادی) در فلسطین
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای فلسطین
ماعاله گاملا

**ماعاله گاملا** () یک شهرک اسرائیلی و موشاو در بخش غربی بلندی‌های جولان است که زیر نظر اسرائیل اداره می‌شود. این شهرک از نظر اداری در حوزهٔ شورای منطقه‌ای جولان قرار دارد.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما ایالات متحده و دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرند. موشاو ماعاله گاملا در سال ۱۹۷۵ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از دژ باستانی گاملا گرفت که در جریان جنگ‌های یهود و روم در سدهٔ نخست میلادی ویران شد.

## جغرافیا
ماعاله گاملا در ارتفاع ۱۱۰ متری از سطح دریا (۳۲۰ متر بالاتر از سطح آب دریاچهٔ کنرت) میان درهٔ بیت‌صیدا و دره‌آبی نَحال دالیوت جای گرفته و نزدیک به ۴ کیلومتر با ساحل دریاچهٔ کنرت فاصله دارد. در شمال روستا آبراهه نَحال مِشوشیم جریان دارد و ذخیره‌گاه طبیعی یَعار یهودا نیز در همین سو واقع است. این روستا از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۶۹ به شبکهٔ راه‌های بلندی‌های جولان متصل است. از نظر موقعیت نسبی، نزدیک به ۱۸ کیلومتر شمال شرقی شهر طبریه و حدود ۶۶ کیلومتر شرقی حیفا قرار دارد.

## پیشینه
بلندی‌های جولان در جنگ ۱۹۶۷ به دست ارتش اسرائیل تصرف شد و از آن پس به‌گونه‌ای هدفمند مورد شهرک‌سازی قرار گرفت. موشاو ماعاله گاملا در سال ۱۹۷۵ به دست گروهی از کنشگران جنبش حروت بنیان‌گذاری شد. ایجاد این شهرک واکنشی به قطعنامهٔ ۳۳۷۹ مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود که صهیونیسم را با نژادپرستی برابر دانسته بود. با انگیزهٔ مشابه، شهرک‌های اودم و یوناتان نیز در همان دوره در بلندی‌های جولان پدید آمدند. آمارهای رسمی برخی منابع سال بنیان‌گذاری را ۱۹۷۶ ذکر کرده‌اند.

نام روستا برگرفته از دژ باستانی گاملا است که در نزدیکی آن واقع بوده و گمان می‌رود ویرانه‌های تل السلام در حدود ۶ کیلومتری غرب آن باقی‌ماندهٔ همان دژ باشد. ساخت‌وساز نخستین موقتی بود و نزدیک به ۲۰۰ متر دورتر از جایگاه کنونی قرار داشت. پس از تکمیل خانه‌ها در سال ۱۹۷۹ روستا به مکان دائمی فعلی انتقال یافت. در گزارش سال ۱۹۷۷ تهیه‌شده برای سنای ایالات متحده، جمعیت روستا حدود ۵۰ نفر برآورد شده بود.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را غیرقانونی می‌داند، اما دولت ایالات متحده و اسرائیل با این دیدگاه مخالف‌اند.

## جمعیت
ساکنان ماعاله گاملا سکولار هستند و ۱۰۰ درصد آن‌ها یهودی‌اند. جمعیت روستا در پایان سال ۲۰۱۴ برابر با ۴۰۱ نفر بود.

## اقتصاد
بخش بزرگی از ساکنان در کشاورزی کار می‌کنند و کشت انبه، لیچی، موز، آووکادو، خرما و انگور از محصولات اصلی منطقه است. گردشگری نیز منبع درآمد مهمی برای روستاست؛ چندین کلبهٔ اقامتی، مرکز آبگرم درمانی و اصطبل در آن وجود دارد. در روستا چند مهدکودک فعال است و آموزش ابتدایی در روستای همسایهٔ بنی یهودا و آموزش دبیرستانی در شهر کاتسرین انجام می‌شود. همچنین یک فروشگاه مواد غذایی و لوازم خانگی و یک میخانه در روستا دایر است.

## ساکنان سرشناس
* شلومی بایندر

## جستارهای وابسته
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* بلندی‌های جولان
* گاملا
* موشاو

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای روستا 
* نمایهٔ روستا در تارنمای شورای منطقه‌ای جولان

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۵ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
معاله میخماس

**معاله میخماس** () یک شهرک اسرائیلی در منطقه بنیامین در شمال کرانه باختری است. این شهرک در چند کیلومتری شمال شرق اورشلیم قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود. از دیدگاه فلسطینیان، این شهرک در استان رام‌الله و البیره واقع شده‌است.

معاله میخماس در سال ۱۹۸۱ میلادی در کنار جاده آلون توسط گروهی از خانواده‌های ساکن معاله آدومیم بنیان‌گذاری شد. نام آن برگرفته از شهر کتاب مقدسی میخماس است. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## پیشینه
اسرائیل ۱۲۸۷ دونوم زمین متعلق به شهر فلسطینی دیر دبوان را برای ساخت معاله میخماس مصادره کرد.

معاله میخماس در سال ۱۹۸۱ در کنار جاده آلون توسط گروهی از خانواده‌های ساکن معاله آدومیم پایه‌گذاری شد. نام این شهرک از شهر میخماس در کتاب مقدس (اشعیا ۱۰:۲۸ و عزرا ۲:۲۷) گرفته شده‌است. این شهرک به سازمان آمانا وابسته است.

## جمعیت
جمعیت معاله میخماس به‌گونه‌ای تقریباً برابر میان اسرائیلی‌های بومی و مهاجران تقسیم شده‌است. مهاجران از کشورهای انگلیسی‌زبان، آمریکای جنوبی، فرانسه و اتیوپی به این شهرک آمده‌اند. معاله میخماس خود را شهرکی مذهبی معرفی می‌کند.

## وضعیت حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## ساکنان سرشناس
* عُتنیئل شنلر (زادهٔ ۱۹۵۲)، سیاست‌مدار و نماینده پیشین کنست

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای معاله میخماس

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
معاله حور

**معالِه حِوِر** () یا **پنه حِوِر** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در بخش خاوری کوه الخلیل و در شرق شهر الخلیل در ارتفاع ۸۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد و به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای هار حورون اداره می‌شود. این شهرک مشرف به بیابان زیف و دره دریای مرده است.

جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند و مدعی است که سرزمین‌های فلسطینی پیش از تصرف در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ زیر حاکمیت مشروع هیچ کشوری نبوده‌اند.

## پیشینه
این شهرک در ۳۱ ژانویه ۱۹۸۲ با نام «ناحال یاکین» به‌عنوان یک پاسگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد. در ۲۴ اوت ۱۹۸۳ پس از واگذاری به یازده خانوار، از حالت نظامی خارج شد و به نام رودخانه حِوِر نزدیک آن نام‌گذاری شد. در سال‌های نخست، تنها راه دسترسی به شهرک از میان شهر فلسطینی بنی نعیم می‌گذشت.

در سال ۲۰۰۹، آساف رامون، پسر فضانورد اسرائیلی ایلان رامون که در مأموریت کلمبیا در هنگام انفجار شاتل فضایی جان باخته بود، بر اثر سقوط جنگنده اف-۱۶ خود در نزدیکی معالِه حِوِر کشته شد.

در سال ۲۰۱۹ یک کولل (مرکز آموزشی یهودی) جدید به رهبری خاخام حاییم کلاین برای آموزش دوره‌های لازم به خاخام‌ها جهت رهبری اجتماعی ساخته شد.

## جایگاه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. دولت اسرائیل برای چند دهه این موضع را رد کرده و ادعا می‌کند که سرزمین‌های فلسطینی پیش از تصرف توسط اسرائیل در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ زیر حاکمیت مشروع هیچ کشوری قرار نداشته‌اند.

## ساکنان سرشناس
* گیدون آریل، بنیان‌گذار و مدیرعامل روت سورس

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایه شهرک در وبگاه آمانا
* وبگاه رسمی پنه حِوِر / معالِه حِوِر

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
تل قطیفا

**تل قطیفا** () یک شهرک اسرائیلی کوچک بود که در بخش شمال‌شرقی مجموعه شهرک‌های گوش قطیف در نوار غزه واقع بود. این شهرک در سال ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری شد و در اوت ۲۰۰۵ در چارچوب طرح یک‌جانبهٔ خروج اسرائیل تخلیه گردید.

نام این شهرک از یک محوطهٔ باستان‌شناختی مجاور برگرفته شده که متعلق به دورهٔ کنعانی است. تل قطیفا در اوج خود نزدیک به ۲۴ خانوار را در خود جای داده بود و جمعیتی مرکب از یهودیان سکولار و ارتدکس داشت.

## پیشینه
تل قطیفا در ماه مه ۱۹۹۲ و چند ماه پیش از امضای پیمان‌نامهٔ اسلو در ساحل دریای مدیترانه پایه‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن گروهی از جوانان مجرد بودند که نسل دوم شهرک‌نشینان گوش قطیف به‌شمار می‌آمدند.

در هنگام سقوط دولت چهارم ایتسحاق شامیر، کارکرد کمیتهٔ وزیران برای شهرک‌سازی متوقف شد و نهادی برای تأیید ایجاد شهرک‌های تازه وجود نداشت؛ از همین رو تل قطیفا به‌صورت رسمی به‌عنوان مزرعهٔ کشاورزی وابسته به کفار داروم تعریف شد و هیچ‌گاه جایگاه رسمی یک شهرک مستقل را به دست نیاورد، هرچند در عمل نشیمنگاهی مستقل با نمایندگی در شورای منطقه‌ای حوف عزه بود.

در نخستین سال‌ها شرایط زندگی بسیار ابتدایی بود. ساکنان در کاروان‌های سیار زندگی می‌کردند و برق از طریق یک مولد تأمین می‌شد که به‌دلیل هزینهٔ بالای بهره‌برداری تمام روز کار نمی‌کرد. فشار آب پایین بود و هنگام آبیاری گلخانه‌ها آبی برای مصارف شخصی باقی نمی‌ماند. ساکنان دریافتند که برای توسعهٔ شهرک باید خانواده‌ها را جذب کنند و در سال ۱۹۹۸ شماری از ساکنان شهرک‌های گانی‌تال، قطیف و نوه‌دکالیم به تل قطیفا نقل مکان کردند. پس از آن خانه‌های دائمی، مهدکودک و میقوه ساخته شد. طرح جامع شهرک پیش‌بینی ساخت ۶۴ واحد مسکونی و ایجاد یک تفرجگاه گردشگری در اطراف دریاچه را دربرمی‌گرفت.

## جغرافیا
روستای فلسطینی دیر البلح در لبهٔ شمالی شهرک قرار داشت. در دل شهرک یک دریاچهٔ طبیعی وجود داشت که آب آن از سفره‌های آب زیرزمینی تأمین می‌شد و برای آبیاری گلخانه‌های کوچک کشاورزی به کار می‌رفت.

یک پاسگاه نظامی کوچک با چند ده سرباز اسرائیلی امنیت شهرک را برعهده داشت و دروازهٔ اصلی، یک برج دیده‌بانی در بالای شهرک و یک تانک را در شب اداره می‌کرد.

## جمعیت و فرهنگ
جمعیت تل قطیفا نزدیک به ۲۰ تا ۲۴ خانوار بود که ترکیبی از یهودیان سکولار و ارتدکس را دربرمی‌گرفت. بر اساس پایگاه دادهٔ شورای یشع، جمعیت شهرک در سال ۲۰۰۳ شصت نفر بود. ساکنان در خانه‌ها یا کاروان‌های سیار زندگی می‌کردند و جامعه‌ای به‌هم‌پیوسته با برنامه‌های گروهی برای همهٔ سنین تشکیل داده بودند.

## تخلیه
ساکنان تل قطیفا در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ توسط ارتش و پلیس اسرائیل تخلیه شدند. بر اساس گزارش‌ها ۱۵۶ نفر از این مکان بیرون برده شدند. خانه‌ها ویران شدند و منطقه رها گردید.

پس از تخلیه، خانواده‌های تل قطیفا در سال ۲۰۰۶ به‌طور موقت در کاروان‌هایی در اون شموئل اسکان یافتند و در سال ۲۰۰۷ به شقف در منطقهٔ لاخیش نقل مکان کردند و سرانجام به‌صورت دائم در شهرک اجتماعی نتع مستقر شدند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایهٔ تل قطیفا در پایگاه قطیف‌نت

رده:همه مقاله‌های بدون منبع
رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های بدون منبع از اوت ۲۰۱۴
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات منطقه مسکونی با نوع منطقه مسکونی نامناسب استفاده می‌کنند
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
زیربخش یافا

**زیربخش یافا** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در بخش مرکزی فلسطین بر ساحل دریای مدیترانه و پیرامون شهر یافا قرار داشت. این زیربخش بخشی از بخش لد () به‌شمار می‌رفت. از شمال با قضای طولکرم و از شرق و جنوب با قضای رمله هم‌مرز بود.

پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، بخش عمدهٔ این زیربخش به منطقه تل‌آویو در اسرائیل تبدیل شد. بسیاری از شهرها و روستاهای عرب‌نشین این زیربخش در جریان جنگ تخلیه و ویران شدند.

## جمعیت

بر پایهٔ آمار روستایی سال ۱۹۴۵ ()، جمعیت کل زیربخش یافا ۳۷۳٬۸۰۰ نفر بود که از این میان ۲۶۴٬۱۰۰ نفر یهودی، ۹۳٬۰۷۰ نفر مسلمان، ۱۶٬۳۰۰ نفر مسیحی و ۳۳۰ نفر از دیگر گروه‌ها بودند. شهر یافا بزرگ‌ترین مرکز جمعیتی زیربخش بود با ۹۴٬۳۱۰ نفر جمعیت شهری (۵۰٬۸۸۰ مسلمان، ۲۸٬۰۰۰ یهودی و ۱۵٬۴۰۰ مسیحی). تل‌آویو با ۱۶۶٬۶۶۰ نفر (که اکثریت مطلق آنها یهودی بودند) پرجمعیت‌ترین شهر این زیربخش به‌شمار می‌رفت.

## شهرها و روستاهای تخلیه‌شده

در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، بسیاری از شهرها و روستاهای عرب‌نشین زیربخش یافا از سکنه تخلیه شدند. فهرست این روستاها و شهرها به شرح زیر است:

* العباسیه
* ابو کشک
* بیت دجن
* بیار عدس
* فجه
* الحرم
* اجلیل القبلیه
* اجلیل الشمالیه
* الجماسین الغربی
* الجماسین الشرقی
* جریشه
* کفرعانه
* الخیریه
* المسعودیه
* المر
* المویلح
* رنتیه
* السافریه
* سلمه
* ساقیه
* السوالمه
* الشیخ مونس
* یازور

## آوارگان
آوارگان قضای یافا نزدیک به ۲۰ درصد از کل آوارگان ثبت‌شده در کرانهٔ باختری را تشکیل می‌دهند. بیشترین تمرکز آنها در اردوگاه عسکر و اردوگاه بلاطه است. آوارگان یافا، سلمه، الجماسین الغربی، عرب السوالمه و العباسیه بیش از ۵۰ درصد آوارگان ثبت‌شده از قضای یافا در کرانهٔ باختری را شامل می‌شوند.

## جستارهای وابسته
* یافا
* منطقه تل‌آویو
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

## منابع

* 
* 
* 

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
خربت السوامیر

**خربت السوامیر** (؛ ) روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش حیفا از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۲۲ کیلومتری جنوب شهر حیفا قرار داشت و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۲ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد.

در این روستا گورهای تراشیده در سنگ و سفالینه‌هایی از دوره بیزانسی یافت شده‌است. خربت السوامیر در دوره امپراتوری عثمانی و سپس دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین سکونتگاهی کوچک مسلمان‌نشین بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ و الحاق منطقه به اسرائیل، موشاو عوفر در سال ۱۹۵۰ بخشی بر زمین‌های این روستا و بخشی بر زمین‌های روستای عین غزال بنا شد.

## پیشینه
در محل خربت السوامیر گورهایی کنده‌شده در صخره و سفالینه‌هایی متعلق به دوره بیزانسی کشف شده‌است.

### دوره عثمانی
خربت السوامیر در سال ۱۵۱۷ همراه با تمام سرزمین فلسطین به امپراتوری عثمانی ملحق شد. در سال ۱۵۹۶ نام آن به صورت «سوامیر» در دفترهای مالیاتی عثمانی ثبت شده و در ناحیه رمله از لوای غزه قرار داشت. جمعیت آن ۳ خانوار بود که در حدود ۱۷ نفر تخمین زده می‌شد و همگی مسلمان بودند. آنان مالیاتی ثابت به نرخ ۲۵ درصد بر فرآورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، محصولات تابستانه، بز و کندوهای عسل و نیز درآمدهای گاه‌به‌گاه می‌پرداختند که جمعاً ۵٬۵۰۰ آقچه بود.

روستا با نام «سَوامَه» و در جایگاهی نادرست بر نقشه‌ای که پیر ژاکوتن در جریان حمله ناپلئون در ۱۷۹۹ تهیه کرد، نمایان شده‌است.

در سال ۱۸۵۹ جمعیت روستا نزدیک به ۱۲۰ نفر و مساحت زمین‌های کشت‌شده ۱۵ فدان برآورد شد.

در سال ۱۸۸۲ در بررسی فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین، «سُوامیر» روستایی کوچک از خشت در کنار دشت توصیف شد که چاه آبی در غرب آن وجود داشت.

در آغاز سده بیستم، مسافران یادداشت کردند که ساختمان‌های این روستا از روستاهای معمول فلاحین بهتر ساخته شده بود.

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، «السوامر» ۱۷ نفر جمعیت مسلمان داشت. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت این روستا به همراه عین غزال شمارش شد و مجموعاً ۱٬۴۳۹ نفر مسلمان در ۲۴۷ خانه بودند. در آمار روستایی سال ۱۹۴۵ (فلسطین) نامی از این روستا برده نشده‌است.

### ۱۹۴۸ و پس از آن
پس از جنگ ۱۹۴۸ این منطقه به کشور اسرائیل ملحق شد. موشاو عوفر در سال ۱۹۵۰ بخشی بر زمین‌های خربت السوامیر و بخشی بر زمین‌های عین غزال بنیاد نهاده شد.

در سال ۱۹۹۲ از محل روستا چنین توصیف شده‌است: ویرانه‌های دو دیوار (که پیش‌تر بخشی از ساختمانی بودند) در این مکان دیده می‌شود و محوطه با سیم خاردار محصور شده‌است. درختان کاج بخش بزرگی از زمین را پوشانده‌اند و درختان انار و انجیر و بوته‌های صبر (کاکتوس) در سراسر آن پراکنده‌اند. کشاورزان اسرائیلی از زمین‌های ساحلی پیرامونی برای کاشت سبزیجات و میوه به‌ویژه موز بهره می‌گیرند.

## پیوند به بیرون
* السوامیر در وبگاه فلسطین در خاطره
* السوامیر در وبگاه ذاکرات

## منابع

* 
* 
* 

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
خربة الشونه

**خربة الشونه** () یا **خربة الشونه** روستایی فلسطینی عرب‌نشین در بخش حیفا از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۳۲٫۵ کیلومتری جنوب حیفا و بر دامنه جنوب‌غربی کوه کرمل قرار داشت. خربة الشونه دربرگیرندهٔ یک محوطهٔ باستان‌شناختی کوچک به نام خربة تل مبارک بود.

روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۱۵ مارس ۱۹۴۸ تخلیه شد و ساکنان فلسطینی آن آواره گردیدند. امروزه این منطقه با نام شونی شناخته می‌شود و بخشی از پارکی وابسته به صندوق ملی یهود در شمال بنیامینا-گیوات آدا است.

## پیشینه
### دوران قیمومت بریتانیا
خربة الشونه در نزدیکی جادهٔ اصلی ساحلی واقع بود و راه‌آهن حیفا–تل‌آویو از کرانهٔ غربی روستا می‌گذشت. نام اصلی این آبادی «الشونه» بود. در اواسط دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، روستا با یک شهرک یهودی که در آغاز «الشونهٔ یهودی» نامیده می‌شد ادغام گردید و پس از آن روستای فلسطینی به خربة الشونه معروف شد.

در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، این آبادی با نام «شونه» ثبت گردید و ۱۵ ساکن مسلمان و ۵۱ ساکن یهودی داشت. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین با نام «الشونه» زیرمجموعهٔ زیخرون یاکوف شمرده شد که در مجموع ۲۱۴ ساکن مسلمان داشت. در سال ۱۹۴۸ این روستا به‌عنوان یک آبادی طبقه‌بندی شده بود.

### محوطهٔ باستان‌شناختی
در غرب روستا محوطهٔ باستان‌شناختی «تل مبارک» قرار داشت. دانشگاه عبری اورشلیم در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ در این محوطه کاوش‌هایی انجام داد. چهارده لایهٔ باستان‌شناختی شناسایی شد که قدمت آن‌ها از اوایل هزارهٔ دوم پیش از میلاد تا دوره‌های رومی، بیزانسی و صلیبی (سدهٔ سیزدهم میلادی) را دربرمی‌گرفت. بر فراز این تل گورستانی متعلق به روستای فلسطینی همسایه جسر الزرقاء وجود داشت.

## تخلیه و آوارگی ساکنان
خربة الشونه در امتداد ساحلی‌ای قرار داشت که فرماندهان صهیونیست آن را قلب دولت یهودی آینده می‌دانستند. از اواسط مارس تا نیمهٔ نخست مه ۱۹۴۸، نیروهای هاگانا و ایرگون مجموعه‌ای از حملات را برای اخراج همهٔ ساکنان فلسطینی از نوار ساحلی میان تل‌آویو و زیخرون یاکوف سازمان‌دهی کردند. بنا بر گزارش مورخ اسرائیلی بنی موریس، این حملات معمولاً یک یا دو روستا را هم‌زمان هدف می‌گرفتند و غالباً موجب وحشت ساکنان روستاهای مجاور و فرار آنان می‌شدند. روستای خربة الشونه در ۱۵ مارس ۱۹۴۸ تخلیه شد.

## شهرک‌سازی اسرائیلی
شهرک اسرائیلی مستقیماً بر زمین‌های روستا ساخته نشد؛ اما شهرک بنیامینا که در سال ۱۹۲۲ در جنوب محوطه بنا شده بود، گسترش یافت و بخشی از ساختمان‌هایش به مرزهای اصلی زمین‌های روستا نزدیک شد. بنیامینا در سال ۱۹۴۶ با شهرک نحالات ژابوتینسکی (به نام ولادیمیر ژابوتینسکی، بنیان‌گذار صهیونیسم تجدیدنظرطلب) ادغام گردید.

## وضعیت کنونی
در سال ۱۹۹۲ وضعیت محوطه چنین گزارش شد: محوطه حصارکشی شده و چند خانهٔ باقی‌مانده بازسازی و به تأسیسات گردشگری تبدیل شده‌اند. درختان بلند نخل و اکالیپتوس و بوته‌های صبر (کاکتوس) در اطراف خانه‌ها رشد می‌کنند.

## جستارهای وابسته
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

## منابع

* 
* 
*
* 

## پیوند به بیرون
* خربة الشونه در وبگاه فلسطین در خاطره
* خربة الشونه (حیفا) در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای فلسطین