هدف نظامی مشروع

جایگزین=An image used to brief the press of NATO operations in Serbia in 1999, presented by Joint Staff Vice Director for Strategic Plans and Policy Maj. Gen. Charles F. Wald, U.S. Air Force|راست|بندانگشتی|عکس ارزیابی خسارت بمب پس از اصابت از فرودگاه اوبروا، صربستان که در یک نشست مطبوعاتی پنتاگون، ۵ مه ۱۹۹۹ استفاده شد
**هدف نظامی مشروع** (انگلیسی: Legitimate military target)، یک شیء، سازه، فرد یا موجودیتی است که طبق قانون جنگ در طول یک درگیری مسلحانه، هدف معتبری برای حمله توسط نیروهای متخاصم در نظر گرفته می‌شود.

## نمای کلی
پروتکل الحاقی اول ۱۹۷۷ به کنوانسیون‌های ژنو، ماده ۵۲، حمایت عمومی از افراد تحت حمایت را فراهم می‌کند و مانع از حمله به اهداف نظامی در جنگ بین دو یا چند طرف متخاصم می‌شود.

اصطلاح اهداف نظامی شامل رزمندگان و همچنین اشیاء نظامی می‌شود. طبق حقوق بین‌الملل بشردوستانه که در مخاصمات مسلحانه بین‌المللی قابل اجرا است، رزمندگان افرادی هستند که در دسته‌های زیر قرار می‌گیرند:
# اعضای نیروهای مسلح یکی از طرفین درگیر در جنگ و همچنین اعضای شبه‌نظامیان یا گروه‌های داوطلب که بخشی از چنین نیروهای مسلحی را تشکیل می‌دهند.
# اعضای سایر شبه‌نظامیان و اعضای سایر گروه‌های داوطلب، از جمله گروه‌های مقاومت سازمان‌یافته، متعلق به یکی از طرفین درگیر که در داخل یا خارج از خاک خود فعالیت می‌کنند، حتی اگر این خاک اشغال شده باشد، مشروط بر اینکه چنین شبه‌نظامیان یا گروه‌های داوطلب، از جمله چنین جنبش‌های مقاومت سازمان‌یافته‌ای، شرایط زیر را داشته باشند:
#* یعنی تحت فرمان شخصی بودن که مسئول زیردستان خود است؛
#* داشتن یک علامت مشخص ثابت که از فاصله دور قابل تشخیص باشد؛
#* حمل آشکار اسلحه؛
#* که عملیات خود را مطابق با قوانین و رسوم جنگ انجام دهند.
# اعضای نیروهای مسلح منظم که وفاداری خود را به دولت یا مرجعی که توسط قدرت بازداشت‌کننده به رسمیت شناخته نشده است، اعلام می‌کنند.

چریک‌ها و مبارزان آزادی‌بخش ملی طبق ماده ۴۳ پروتکل اول به عنوان دسته‌های رزمنده اضافه شدند.

هر حمله‌ای باید با ضرورت نظامی توجیه شود: حمله یا اقدام باید با هدف کمک به شکست نظامی دشمن باشد، باید حمله‌ای به یک هدف نظامی باشد، و آسیب وارده به غیرنظامیان یا اموال غیرنظامی محافظت‌شده باید متناسب باشد و «نسبت به مزیت نظامی ملموس و مستقیم پیش‌بینی‌شده بیش از حد نباشد».

برخی از اهداف به وضوح مشروع هستند، از جمله تمام پرسنل نظامی که مستقیماً از طرف یک طرف متخاصم در خصومت‌ها شرکت می‌کنند و *خارج از جنگ* نیستند یا عضو یک کشور بی‌طرف نیستند. برخی از زیرساخت‌های غیرنظامی، مانند خطوط راه‌آهن، جاده‌ها، بنادر، فرودگاه‌ها و مخابرات که توسط ارتش برای ارتباطات یا حمل و نقل دارایی‌ها استفاده می‌شوند، همگی به عنوان اهداف نظامی مشروع در نظر گرفته می‌شوند.

اگر آسیب به غیرنظامیان یا اموال غیرنظامی «نسبت به مزیت نظامی ملموس و مستقیم مورد انتظار بیش از حد باشد»، وضعیت حقوقی پیچیده‌تر و مبهم‌تر می‌شود. در طول جنگ جهانی دوم، آهنگی به نام *«چیز-می-باب»* وجود داشت که شامل این ابیات بود: «و این دختری است که چیزی را می‌سازد که روغن را نگه می‌دارد، حلقه‌ای را روغن می‌زند که چیز-می-باب (وسیله‌ای جنگی) را به کار می‌اندازد، این قرار است در جنگ پیروز شود.» اینکه آیا چنین دختری هدف مشروعی است یا خیر، احتمالاً باید مورد به مورد بررسی شود. با این حال، پروتکل اول پیشنهاد می‌کند که اگر مشخص نباشد، طرفین درگیری باید جانب احتیاط را رعایت کنند، زیرا ماده ۵۲ بیان می‌کند: «در صورت شک در مورد اینکه آیا شیئی که معمولاً به اهداف غیرنظامی اختصاص داده شده است، مانند عبادتگاه، خانه یا سایر اماکن مسکونی یا مدرسه، برای کمک مؤثر به اقدامات نظامی استفاده می‌شود یا خیر، فرض بر این است که چنین استفاده‌ای از آن نمی‌شود.»

## جستارهای وابسته
* جنایات جنگی اسرائیل در جنگ غزه
* جنایات جنگی ایالات متحده آمریکا
* کنوانسیون مهمات خوشه‌ای

## منابع

رده:جنگ
رده:قوانین جنگ