open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
کتابخانه ملی جزایر سلیمان

**کتابخانه ملی جزایر سلیمان** () و گاهی **کتابخانه عمومی جزایر سلیمان** نیز نامیده می‌شود، در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴ تأسیس شد. این کتابخانه در هونیارا، پایتخت جزایر سلیمان واقع شده است. 

## تاریخچه
افتتاح این کتابخانه در ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۰ انجام شد. در سال ۲۰۱۵ مجموعه کتابخانه شامل ۱۵۰۰۰ سند بود که ۵۰۰۰ نسخه آن جزو آثار عمومی و برای مرجع محسوب شده و ۱۰۰۰۰ اثر در مجموعه ملی نگهداری می‌شد.

در ابتدای تأسیس کتابخانه ملی، هدف اصلی آن، سازماندهی مجدد خدمات کتابخانه‌ای که وجود داشت و گسترش آنها به کل کشور بود.

## اهداف اصلی
در سال ۲۰۱۴ کتابخانه ملی جزایر سلیمان اهداف خود را برای ارتقای کتابخانه اعلام کرد و اهداف زیر تعریف نمود:
* ارائه فرصت دسترسی به مطالب خواندنی به هر شهروند و عموم مردم به عنوان راهی برای تقویت خودسازی و تفریح؛
* ترویج سوادآموزی، تشویق به مطالعه و انتشار اطلاعات و ایده‌ها از طریق ایجاد کتابخانه‌های عمومی، خدمات کتابخانه سیار و همچنین خدمات کتابخانه‌ای استانی و محلی؛
* ارائه خدمات کتابخانه‌ای به مجلس، ادارات دولتی، مقامات و مؤسسات (از جمله مدارس و کتابخانه‌هایی که نیازمندند);
* ترتیب دادن رویه‌های حرفه‌ای مربوط به کتابخانه‌هایی که عضو این سرویس در جزایر سلیمان هستند، تحت نظارت خدمات کتابخانه ملی؛
* مشاوره، هماهنگی و ساده‌سازی منابع و خدمات کتابخانه‌های ادارات دولتی؛

* حفظ، توسعه و نگهداری مجموعه‌ای ملی از منابع کتابخانه‌ای، شامل مجموعه‌ای جامع از منابع کتابخانه‌ای مربوط به جزایر سلیمان و مردم آن؛

* تعیین استانداردهای آموزشی برای کارکنان کتابخانه.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های ملی
رده:فرهنگ جزایر سلیمان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۴ (میلادی)
انرژی تجدیدپذیر در اسرائیل

**انرژی تجدیدپذیر در اسرائیل** ()**،** ۱۲٫۵٪ از مصرف انرژی را در سال ۲۰۲۳ تشکیل می‌دهند. اسرائیل قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ به ۳۰٪ از مصرف انرژی تجدیدپذیر دست یابد. در ۱۲ مارس ۲۰۲۴، انرژی‌های تجدیدپذیر بیش از نیمی از تولید انرژی اسرائیل را تشکیل می‌دادند، این میزان برای چند دقیقه کافی بود. در سال ۲۰۲۳، اسرائیل از تمام ساختمان‌های غیرخصوصی خواست که پشت‌بام‌های خود را با پنل‌های خورشیدی بپوشانند.

منابع اصلی انرژی تجدیدپذیر در اسرائیل شامل انرژی خورشیدی، انرژی بادی، زیست‌توده و مقدار اندکی انرژی آبی است. انرژی خورشیدی مهم‌ترین منبع تجدیدپذیر در این کشور به‌شمار می‌رود. اسرائیل یکی از آفتابی‌ترین کشورهای جهان است و نصب آب‌گرم‌کن‌های خورشیدی از دههٔ ۱۹۸۰ در ساختمان‌های مسکونی اجباری شده است.

## انرژی خورشیدی
بندانگشتی|277x277پیکسل|نیروگاه خورشیدی آشالیم
اسرائیل کشوری آفتابی است و به‌طور متوسط سالانه ۳۰۰ روز آفتابی دارد. صحرای نقب مرکز اصلی تحقیقات خورشیدی اسرائیل است. این صحرا میزبان مرکز ملی انرژی خورشیدی و موسسات تحقیقات بیابانی یاکوب بلاوشتاین است. همچنین منطقه اصلی تولید انرژی خورشیدی اسرائیل است. نیروگاه روتم و میدان خورشیدی تسئلیم نمونه‌هایی از نیروگاه‌های خورشیدی در نقب هستند. نقب اسرائیل همچنین محل آزمایش فناوری خورشیدی کالیفرنیا بود. اسرائیل پتانسیل خورشیدی بالایی دارد. مؤسسه وایزمن تخمین زده است که اگر اسرائیل پشت بام‌ها را با پنل‌های خورشیدی بپوشاند، می‌تواند ۳۲ درصد از نیازهای انرژی خود را برآورده کند. در سال ۲۰۲۳، اسرائیل از تمام ساختمان‌های غیرخصوصی خواست که پشت بام‌های خود را با پنل‌های خورشیدی بپوشانند.
بندانگشتی|275x275پیکسل|توربین‌های بادی در شمال اسرائیل

## انرژی باد
در منطقهٔ کوهستانی شمال اسرائیل توربین‌های بادی نصب شده‌اند. شرکت اسرائیلی «انلایت» مجموعهٔ بادی «جنسیس» را اداره می‌کند؛ این مجموعه دارای ۳۴ توربین از شرکت جنرال الکتریک است که می‌توانند ۱۸۰ مگاوات برق تولید کنند. پنج توربین اضافی نیز قابل افزودن هستند که ظرفیت را به ۲۰۷ مگاوات افزایش می‌دهد. «امک هَبَخا» ۱۰۹ مگاوات تولید می‌کند. «گلبوع» نیز ۱۱٫۹ مگاوات برق فراهم می‌سازد.
بندانگشتی|274x274پیکسل|برق آبی تلمبه ذخیره‌ای

## زیست توده
دو نوع زیست توده در اسرائیل مورد استفاده قرار می‌گیرد: احتراق زیست توده و بیوگاز. تا سال ۲۰۲۰، بیوگاز ۳۰ مگاوات برق برای شبکه انرژی اسرائیل تولید می‌کند.

## برق آبی
با توجه به محدودیت منابع آب، تولید انرژی از منابع هیدرولیکی محدود است. در مجموع، مراکز برق آبی در جلیله ۱۰ مگاوات تولید می‌کنند. با وجود محدودیت‌ها، اسرائیل انتظار دارد انرژی برق آبی را از طریق یک مرکز ذخیره آب در شمال اسرائیل به ۸۰۰ مگاوات افزایش دهد. در کوهاو هایاردن، اسرائیل در حال ساخت نیروگاهی با ظرفیت تولید ۳۴۴ مگاوات است.

## منابع
انرژی تجدیدپذیر در فلسطین

**انرژی تجدیدپذیر در فلسطین** () بخش کوچکی از ترکیب انرژی ملی است که ۱٫۴ درصد از انرژی تولید شده در سال ۲۰۱۲ را تشکیل می‌دهد. فلسطین یکی از بالاترین نرخ‌های آب گرم کن خورشیدی را در منطقه دارد، و تعدادی پروژه انرژی خورشیدی در آن وجود دارد. توسعه انرژی تجدیدپذیر با مشکلاتی روبرو است؛ فقدان زیرساخت‌های ملی و چارچوب نظارتی محدود پیمان اسلو، هر دو موانعی برای سرمایه‌گذاری هستند.

کشور در حال حاضر با بحران انرژی مواجه است و قطعی‌های مکرر برق رخ می‌دهد که بین ۱۲ تا ۱۶ ساعت طول می‌کشند. کسری انرژی برای هر شهروند به‌طور متوسط ۴۱۵ کیلووات ساعت تخمین زده شده است که ناشی از ناامنی انرژی است. جمعیت فلسطین تا سال ۲۰۱۵ تقریباً به پنج میلیون نفر افزایش یافته و این امر فشار زیادی بر منابع انرژی موجود مانند گازوئیل، نفت سفید و نفت خام وارد کرده است و ساخت زیرساخت‌های جدید انرژی نادر است.

با توجه به داشتن حدود ۳۴۰۰ ساعت آفتاب در سال، امیدوارکننده‌ترین منبع انرژی تجدیدپذیر برای فلسطین، انرژی خورشیدی است و تخمین زده می‌شود که این کشور بالاترین تراکم سیستم‌های خورشیدی پشت بامی را در جهان دارد. این در حالی است که دولت اسرائیل گاهی اوقات ورود مواد مورد استفاده برای ساخت پنل‌های خورشیدی به غزه را در قرن بیست و یکم محدود کرده است. همچنین مناطق مرتفع‌تری مانند رام‌الله، اورشلیم شرقی و هبرون وجود دارند که برای اجرای انرژی بادی مناسب هستند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ تخمین زد که انرژی خورشیدی می‌تواند ۱۳٪ از مصرف انرژی بالقوه فلسطین، باد می‌تواند ۶٫۶٪ و سوخت زیستی ۵٪ را تشکیل دهد.

## انرژی در فلسطین
فلسطین هیچ تولید نفت یا گاز طبیعی ندارد و عمدتاً برای تأمین برق به شرکت برق اسرائیل وابسته است. بر اساس گزارش آنکتاد، سرزمین فلسطین «بر فراز ذخایر قابل‌توجهی از نفت و گاز طبیعی قرار دارد» اما «ادارهٔ سرزمین‌های اشغالی همچنان مانع از توسعهٔ میادین انرژی فلسطینی‌ها و بهره‌برداری از این منابع می‌شود». در سال ۲۰۱۲، میزان برق در کرانه باختری و غزه ۵۳۷۰ گیگاوات‌ساعت بود (۳۷۰۰ در کرانه باختری و ۱۶۷۰ در غزه)، در حالی که مصرف سالانهٔ برق به ازای هر نفر (پس از کسر تلفات انتقال) ۹۵۰ کیلووات‌ساعت بود. منابع داخلی تنها ۴۴۵ گیگاوات‌ساعت برق تولید می‌کنند و کمتر از ۱۰ درصد تقاضا را تأمین می‌نمایند. تنها منبع انرژی داخلی، میدان گازی غزه مارین است که هنوز توسعه نیافته است. تقاضای انرژی فلسطین به‌سرعت افزایش یافته و بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵، سالانه ۶٫۴٪ رشد داشته است. پیش‌بینی می‌شود مصرف برق در سال ۲۰۲۰ به ۸۴۰۰ گیگاوات‌ساعت برسد، با فرض افزایش سالانهٔ ۶٪ در مصرف.

شرکت انتقال برق فلسطین (PETL) که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد، در حال حاضر تنها خریدار برق در مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) است. این شرکت برق را از شرکت تولید برق فلسطین (PPGC), IEC و سایر کشورهای همسایه خریداری می‌کند و سپس آن را بین شش شرکت توزیع برق منطقه‌ای فلسطین توزیع می‌کند.

از نظر ساختاری، فلسطین شرکت‌ها یا سیستم‌های توزیع کافی ندارد. این مشکل منجر به محدودیت‌هایی در بهره‌وری برق می‌شود. کرانه باختری و نوار غزه انرژی را به روش‌های مختلفی دریافت و مصرف می‌کنند.

## منابع

## پیوند به بیرون
آموزش در مالدیو

از نظر تاریخی در مالدیو، کودکان سه سال به بالا در مدارس سنتی معروف به «کیاواگه» یا «ادورگ» تحصیل می‌کردند که عموماً از یک اتاق بزرگ یا پناهگاه درخت استفاده می‌کردند. کودکان حساب ساده، زبان دیوهی و مقداری عربی را یادمی‌گرفتند و تلاوت قرآن را تمرین می‌کردند. این مدارس خصوصی دیگر وجود ندارند، زیرا مدارس به سبک غربی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ جایگزین آنها شدند.

اولین مدرسه به سبک غربی در مالدیو، مدرسه مجیدیه است که یک مدرسه متوسطه است که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد. این مدرسه در ابتدا مختلط بود، اما در سال ۱۹۴۴ ایجاد یک مدرسه دوم برای دختران (مدرسه امینیه) ضروری احساس شد.

بر اساس مطالعه‌ای که توسط مشاوران آموزشی یونسکو انجام شد، دولت مالدیو اجرای پروژه توسعه آموزشی را در ۶ اکتبر ۱۹۷۶ آغاز کرد. این پروژه یک برنامه جامع توسعه آموزشی شامل گسترش آموزش ابتدایی، آموزش معلمان، توسعه برنامه درسی، رادیو آموزشی، برنامه آموزش جامعه برای آموزش بزرگسالان و توسعه و چاپ کتاب‌های درسی بود. اولین مدرسه تحت این پروژه در مارس ۱۹۷۸ در با آتول آیدافوشی افتتاح شد و پس از آن دو مدرسه دیگر در شمال مانادو و آب‌سنگ حلقوی هائو. کولهودهوفوشی در مارس ۱۹۷۹ افتتاح شدند. ساخت مدرسه در تمام جزایر مرجانی ادامه یافت و بعداً با پروژه ساخت مدارس ابتدایی توسط ژاپن تکمیل شد. توسعه برنامه درسی در سال ۱۹۷۶ آغاز شد، در حالی که آموزش معلمان در سال ۱۹۷۷ آغاز شد. همزمان، برنامه‌های دیگری نیز معرفی و در طول دهه ۱۹۷۰ و تا اواسط دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت و از آن زمان، طرح جامع ده ساله اول آموزش (۱۹۸۶–۱۹۹۵) شروع به اجرا کرد. طرح جامع دوم از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ اجرا شد. این طرح‌ها، پایه‌های توسعه آموزشی در مالدیو بودند که توسط دولت رئیس‌جمهور نصیر آغاز و توسط رئیس‌جمهور گایوم ادامه یافت.

از سال ۲۰۰۲، دفتر ریاست جمهوری ادعا کرد که آموزش ابتدایی همگانی تقریباً محقق شده و نرخ سواد از ۷۰ درصد در سال ۱۹۷۸ به ۹۸٫۸۲ درصد بهبود یافته است. در سال ۲۰۰۵، ۱۰۶۲۲۰ دانش‌آموز در مدارس مشغول به تحصیل بودند که ۴۰ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌داد.

## آموزش عالی
در ژانویه ۲۰۱۱، قانون ملی دانشگاه برای تأسیس اولین دانشگاه در مالدیو تصویب شد. مؤسساتی که آموزش عالی در مالدیو ارائه می‌دهند عبارتند از:
* دانشگاه ملی مالدیو که قبلاً با نام کالج آموزش عالی مالدیو شناخته می‌شد. این کالج ۹۵٪ از آموزش عالی مالدیو را ارائه می‌داد.
* کالج سایرکس
* کالج ماندو، که آموزش عالی را به فارغ التحصیلان دوره متوسطه اول و دوم ارائه می‌دهد.
* کالج ویلا http://villacollege.edu.mv/، که از سال ۲۰۰۷ دوره‌های کارشناسی در رشته‌های کامپیوتر و فناوری اطلاعات ارائه می‌دهد 
* کالج MAPS http://www.maps.edu.mv/
* مرکز مطالعات حرفه‌ای ایکسل
* کالج آوید
* مدرسه بازرگانی مالدیو
* پلی تکنیک مالدیو
* دانشگاه اسلامی مالدیو
* کالج کلیک

## جستارهای وابسته
* فهرست دانشگاه‌ها و کالج‌های آسیا

## منابع

## پیوند به بیرون
* طرح جامع توسعه آموزش و پرورش (2006-2015) (dhivehiobserver.com)
* https://web.archive.org/web/20050407060243/http://www.hellomaldives.com/maldives/education/contents.htm hellomaldives.com
* http://www.themaldives.com/Maldives/Maldives_education.htm  theMaldives.com

رده:فهرست‌های دانشگاه‌ها و کالج‌ها در آسیا
آساندها

**آساندها** ( انجام تجارت به عنوان **(** ) طرح بیمه سلامت همگانی مالدیو است. این یک سیستم مراقبت‌های بهداشتی تک‌پرداخت‌کننده است که صرفاً توسط دولت مالدیو تأمین مالی می‌شود. این طرح برای ارائه مراقبت‌های پزشکی از جمله بستری شدن در بیمارستان (بستری و سرپایی)، پوشش هزینه‌های دارو، ارائه خدمات انتقال اضطراری به مراکز درمانی سطح بالاتر و حتی پوشش مراقبت‌های پزشکی از خارج از کشور طراحی شده است. نام «آساندا» برای اشاره به این طرح و همچنین شرکت دولتی، شرکت محدود آساندا، که به عنوان مدیر دعاوی شخص ثالث عمل می‌کند، استفاده می‌شود.

برای سال مالی ۲۰۲۰، انتظار می‌رود دولت بیش از ۹۵۰٫۷ میلیون روفیه مالدیو برای این طرح هزینه کند که ۲٫۶٪ از بودجه ملی را تشکیل می‌دهد.

## تاریخچه
آساندا در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۱، طبق قانون شماره ۱۵/۲۰۱۱ (قانون ملی بیمه سلامت اجتماعی) تأسیس شد. آژانس ملی حمایت اجتماعی که تحت نظر وزارت بهداشت فعالیت می‌کند، مسئول اجرای برنامه بود. در ابتدا، دولت یک شرکت با مسئولیت محدود با شرکت بیمه تشکیل داد که قرار بود به عنوان مدیر شخص ثالث، برنامه را تسهیل و اجرا کند. آساندا بر اساس یک مدل بدون پول نقد اداره می‌شود که در آن شرکت آساندا به ارائه دهندگان خدمات مختلف پرداخت می‌کرد. آساندا از اول ژانویه ۲۰۱۲ به اجرا درآمد. در ابتدا، این طرح با محدودیت کلی ۱۰۰۰۰۰ روفیه مالاوی طراحی شده بود و محدودیت‌های فرعی مختلفی داشت. این محدودیت لغو شد و این طرح در ۲۴ فوریه ۲۰۱۴ توسط رئیس‌جمهور وقت عبدالله یمین به حسنوا آساندا تغییر نام داد.

## ویژگی‌های آساندها
از زمان معرفی طرح بیمه درمانی نامحدود حسنوا آساندا (Husnuvaa Aasandha) مفهوم محدودیت‌های کلی و فرعی که اغلب شبیه به بیمه‌های درمانی خصوصی هستند، حذف شده است. در عوض، همه شهروندان مالدیو به‌طور خودکار واجد شرایط دریافت این برنامه هستند و در آن ثبت نام کرده‌اند و از طرف آنها، دریافت مدیکر تضمین شده است. در حالی که برنامه آساندا تضمین می‌کند که هیچ شهروندی مجبور نیست هزینه خدمات پزشکی دریافت شده از بیمارستان‌های دولتی را از جیب خود بپردازد، این برنامه پوشش ۱۰۰٪ هزینه‌های متحمل شده در بیمارستان‌های خصوصی را ارائه نمی‌دهد. در مورد بیمارستان‌ها و کلینیک‌های خصوصی، یک مدل پرداخت مشترک اعمال می‌شود. با این حال، داروخانه‌ها از این مدل پرداخت مشترک مستثنی هستند. پرداخت مشترک اعمال شده در بین ارائه دهندگان خدمات و خدمات پزشکی مختلف متفاوت است. ارائه دهندگان خدمات پزشکی باید به عنوان شریک شبکه ثبت نام کنند و توسط شرکت محدود آساندا تأیید شوند تا بتوانند خدمات درمانی را از طرح آساندا تأمین مالی کنند.

در صورتی که درمان یا مراقبت مورد نیاز در مالدیو در دسترس نباشد، درمان از بیمارستان‌های خارج از کشور نیز مجاز است. این گزینه‌ها صرفاً توسط شرکت آساندها لیمیتد مدیریت می‌شوند و انتخاب بیمارستان در یک کشور خارجی توسط این شرکت تعیین می‌شود. در حال حاضر، بیمارستان‌های هند و سریلانکا برای این منظور در نظر گرفته شده‌اند.

آساندها از یک مدل استثنا استفاده می‌کند که در آن همه درمان‌ها به جز موارد استثنای ذکر شده پوشش داده می‌شوند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت رسمی آساندها 
* آژانس ملی حفاظت اجتماعی - طرح آساندها 
رده:بیمه سلامت
رده:سلامت در مالدیو
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان دیوهی
سلامت در مالدیو

ابتکار سنجش حقوق بشر نشان می‌دهد که مالدیو ۷۲٫۰٪ از آنچه را که باید برای حق سلامت بر اساس سطح درآمد خود انجام دهد، برآورده می‌کند. وقتی به حق سلامت در رابطه با کودکان نگاه می‌کنیم، مالدیو ۹۸٫۰٪ از آنچه را که بر اساس درآمد فعلی خود انتظار می‌رود، محقق می‌کند. در رابطه با حق سلامت در میان جمعیت بزرگسال، این کشور ۹۹٫۷٪ از آنچه را که بر اساس سطح درآمد کشور انتظار می‌رود، محقق می‌کند. مالدیو هنگام ارزیابی حق سلامت باروری در دسته «بسیار بد» قرار می‌گیرد، زیرا این کشور تنها ۱۸٫۲٪ از آنچه را که انتظار می‌رود بر اساس منابع (درآمد) موجود خود به دست آورد، محقق می‌کند.
بندانگشتی|امید به زندگی در مالدیو
امید به زندگی در زمان تولد در مالدیپ در سال ۲۰۱۱ ۷۷ سال بود. مرگ و میر نوزادان از ۳۴ در هر ۱۰۰۰ در ۱۹۹۰ به ۱۵ در سال ۲۰۰۴ کاهش یافت. تفاوت‌های بهداشتی در پایتخت و سایر جزایر در حال افزایش است. همچنین مشکل سوء تغذیه وجود دارد. مواد غذایی وارداتی گران است.

طبق داده‌های گردآوری‌شده توسط بلومبرگ، در ۲۴ مه ۲۰۲۱، مالدیو سریع‌ترین رشد شیوع کووید-۱۹ در جهان را تجربه کرد و بیشترین تعداد عفونت در هر میلیون نفر را در دوره‌های هفت و چهارده روزه قبلی ثبت کرد. متخصصان پزشکی هشدار دادند که افزایش تقاضا برای مراقبت‌های کووید-۱۹ می‌تواند بر ظرفیت آنها برای مدیریت سایر فوریت‌های بهداشتی در کشور تأثیر بگذارد.

پیشگیری و بهداشت عمومی در حوزه وظایف سازمان حفاظت از سلامت قرار دارد.

انجمن آموزش سلامت، اطلاعات و خدمات سلامت جنسی و باروری را به جوانان ارائه می‌دهد و توسط صندوق جمعیت سازمان ملل متحد پشتیبانی می‌شود.

## شاخص‌های سلامت
جدول برخی از آمارهای کلیدی سلامت و روند آنها را در سال‌های اخیر نشان می‌دهد.

## بهداشت و درمان
سهم هزینه‌های سلامت در بودجه ملی از ۸٫۷ درصد در سال ۱۹۹۸ به ۱۰٫۹ درصد در سال ۲۰۰۰ افزایش یافت. کل هزینه‌های سلامت در سال ۲۰۰۱، ۹۸ دلار بود. مالدیو دارای طرح بیمه سلامت همگانی، آساندها، است.

## ساختار نظام سلامت
مالدیو یک سیستم بهداشتی چهار سطحی را اداره می‌کند.

دو بیمارستان در ماله وجود دارد، بیمارستان یادبود ایندیرا گاندی که دولتی است و بیمارستان آدک که تجاری است. در تمام جزایر مرجانی مسکونی، مراکز مراقبت‌های اولیه و در جزایر بزرگتر، مراکز مراقبت‌های ثانویه با تخت وجود دارد. بیمارستان‌های مستقر در جزایر مرجانی برای تهیه دارو با مشکل مواجه هستند:
* بیمارستان‌ها الیف آتول
* بیمارستان استوایی آدو
* بیمارستان منطقه‌ای کولهودوفوشی
* بیمارستان شاویانی آتول
* بیمارستان نونو آتول
* بیمارستان منطقه‌ای اونگوفارو
* بیمارستان با آتول
* بیمارستان لویانی آتول
* بیمارستان آلیف آلیف آتول
* بیمارستان آلیف دالو آتول
* بیمارستان واوو آتول
* بیمارستان منطقه‌ای مولی
* بیمارستان فافو آتول
* بیمارستان دالو آتول
* بیمارستان تا آتول
* بیمارستان منطقه‌ای گان
* بیمارستان گاف آلیف آتول
* بیمارستان منطقه‌ای تینادهو
* بیمارستان نیاویانی آتول
* بیمارستان منطقه‌ای هیتادو

در سال ۲۰۰۰، در مجموع ۴۷۰ تخت بیمارستانی وجود داشت، به عبارت دیگر، به ازای هر ۵۷۷ نفر جمعیت، یک تخت وجود داشت.

## منابع


رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
سیرک مسکو در بلوار تسوتنی

چپ|بندانگشتی|220x220پیکسل|سیرک مسکو در بلوار تسوتنوی
**سیرک مسکو در بلوار تسوتنوی** یا **سیرک نیکولین**، در بلوار تسوتنوی در منطقه تورسکوی در مرکز مسکو واقع شده است. این سیرک بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۱ تنها سیرک این شهر بود.

## تاریخچه
### سیرک سالامونسکی
این سیرک توسط آلبرت سالامونسکی، از خانواده‌ای از سوارکاران سیرک یهودی، تأسیس شد. او ساختمان سیرک را در مسکو در مکانی ساخت که معمولاً نمایش‌های سیار و هنرمندان ولگرد در نمایشگاه‌ها اجرا می‌کردند. اولین اجرا در ۱۲ اکتبر ۱۸۸۰ بود. سالامونسکی یک کارآفرین نوآور بود - او هنرمندان غیر سیرکی مانند خوانندگان، گروه کر، گروه‌های موسیقی محلی را نیز در آن به کار گرفت، او نمایش‌هایی با ۳۵ سوارکار در رینگ اجرا کرد و اولین نمایش‌های کریسمس را برای کودکان ترتیب داد. سالامونسکی همچنین تلاش کرد تا هنر سیرک را در دسترس‌تر کند؛ او ردیف‌ها و جایگاه‌های ارزان‌تری را معرفی کرد.

پس از مرگ او در سال ۱۹۱۳، محبوبیت سیرک کاهش یافت.

### سیرک شوروی
پس از انقلاب روسیه، در سال ۱۹۱۹، سیرک توسط دولت شوروی ملی شد. بلشویک‌ها هنر سیرک را ابزاری بسیار مهم برای تبلیغات جمعی می‌دانستند و سعی کردند رپرتوار آن را «انقلابی» کنند. تنها در دهه ۱۹۳۰ بود که هنرمندان توانستند نمایش‌ها را از تبلیغات جدا کنند. در سال ۱۹۴۵، نیکولای بایکالوف به سمت مدیر منصوب شد؛ دوران او در تسوتنوی به یکی از مهم‌ترین بخش‌های تاریخ سیرک تبدیل شد.

این گروه در سال ۱۹۳۹ نشان لنین را دریافت کرد.

از اواسط قرن بیستم، سیرک شوروی به خاطر حرفه‌ای بودنش در سراسر جهان شناخته شده بود. در اتحاد جماهیر شوروی، همه سیرک‌ها تابع اداره سیرک دولتی شوروی (SoyuzGosTsirk) بودند و همه هنرمندان رسماً به عنوان کارمندان آن استخدام می‌شدند.

از جمله اجراکنندگان مشهوری که در آنجا کار می‌کردند می‌توان به دلقک‌هایی مانند کارانداش، اولگ پوپوف، لئونید ینگیباروف و یوری نیکولین، شعبده‌باز امیل کیو، اجراکننده مارگاریتا نازارووا، دوروف‌ها، یوری کوکلاچف و غیره اشاره کرد

### سیرک نیکولین
یوری نیکولین، یکی از محبوب‌ترین دلقک‌های روسیه و بازیگر موفق سینما، به مدت ۳۳ سال برای سیرک تسوِتنوی کار کرد. در سال ۱۹۸۱ او از اجرا بازنشسته شد و به سمت مدیر منصوب شد. نیکولین به مدت پانزده سال مدیریت سیرک را بر عهده داشت. در دوران تصدی او، این شرکت توانست از بحران دهه ۱۹۹۰، زمانی که کشور با فروپاشی سیاسی و اقتصادی مواجه بود، جان سالم به در ببرد. او رپرتوار را از میراث تبلیغاتی شوروی «پاکسازی» کرد و روح عصر جدید را به نمایش‌ها راه داد. 

## جستارهای وابسته
بندانگشتی|نمایش در تابستان ۲۰۱۶
* سیرک بولشوی در خیابان ورنادسکی

## منابع

## پیوند به بیرون
* سایت رسمی سیرک مسکو در بلوار تسوِتنوی.


رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۸۰ (میلادی) در امپراتوری روسیه
رده:جاذبه‌های گردشگری در مسکو
رده:سالن‌های نمایش در مسکو
رده:سیرک‌ها
رده:فرهنگ در اتحاد شوروی
رده:فرهنگ در مسکو
کتابخانه ملی سومالی

**کتابخانه ملی سومالی** کتابخانه ملی این کشور است که در موگادیشو، پایتخت سومالی قرار دارد.

## تاریخچه
کتابخانه ملی این کشور در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد و برای عموم مردم آزاد بود. در سال ۱۹۸۳، تقریباً ۷۰۰۰ کتاب در آن نگهداری می‌شد و منابع بایگانی تاریخی و فرهنگی محدودی داشت.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:کتابخانه‌های ملی
سیاتا

[250px|بندانگشتی|[سیاتا داینا - ۱۹۵۰–۱۹۵۸]]
**سیاتا** (Società Italiana Auto Trasformazioni Accessori به معنای «شرکت ایتالیایی دگرگونی و لوازم جانبی خودرو») یک کارگاه تیونینگ و سازندهٔ خودروهای ایتالیایی بود که در سال ۱۹۲۶ توسط رانندهٔ آماتور مسابقه، جورجو آمبروزینی، بنیان‌گذاری شد.

سیاتا در آغاز قطعات تقویتی برای تغییر و تیونینگ خودروهای تولیدی فیات عرضه می‌کرد. پس از جنگ جهانی دوم، این شرکت شروع به ساخت خودروهای اسپرت با برند سیاتا کرد تا اینکه در پی نخستین تحریم نفتی کشورهای عربی در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ ورشکست شد.

سیاتا (SIATA) که در ۱۹۲۶ تأسیس شد، نخستین مدل مستقل خود یعنی آمیکا را بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۲ تولید کرد. آمیکا با موتور فیات ۵۰۰ سی‌سی (۲۲ اسب بخار) و نسخهٔ ۷۵۰ سی‌سی (۲۵ اسب بخار) عرضه می‌شد و در نسخه‌های کوپه و اسپایدر موجود بود. نسخهٔ ویژهٔ «فیات سیاتا ۵۰۰ پسکارا» با گیربکس پنج‌دنده و موتور تقویت‌شده ۴۰ اسب بخاری، قهرمان مسابقات جاده‌ای ایتالیا در ۱۹۴۸ شد.

در دههٔ ۱۹۵۰، سیاتا مدل داینا را بر پایهٔ فیات ۱۴۰۰ معرفی کرد که در نسخه‌های کوپه و کابریو ساخته شد. سپس در ۱۹۵۱ مدل ۳۰۰BC بارکتّا اسپورت اسپایدر با طراحی ماریو روولی و موتورهای ۷۵۰ سی‌سی کراسلی یا ۱۱۰۰ سی‌سی فیات تولید شد. در ۱۹۵۲، سیاتا مدل‌های ۲۰۸ CS و ۲۰۸S را با موتور ۸ سیلندر وی فیات عرضه کرد؛ تنها ۱۸ کوپه و ۳۵ کانورتیبل ساخته شد. شهرت این مدل‌ها با خرید یکی توسط بازیگر و رانندهٔ مشهور استیو مک‌کوئین افزایش یافت.

از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۸، سیاتا بیشتر بر مدل‌های مشتق از فیات ۶۰۰ و ۱۱۰۰ تمرکز کرد و مدتی با آبارت همکاری داشت. در دههٔ ۱۹۶۰، کوپه‌های TS با طراحی میکلوتی معرفی شدند.

در ۱۹۶۸، سیاتا مدل اسپرینگ را بر پایهٔ فیات ۸۵۰ عرضه کرد. حدود ۳۵۰۰ دستگاه تولید شد، اما شرکت در ۱۹۷۰ ورشکست گردید. خط تولید به شرکت ORSA منتقل شد و تا ۱۹۷۵ ادامه یافت، ولی بحران نفتی موجب پایان کار شد.

## منابع
* 
* 
* 

رده:تولیدکنندگان وسایل نقلیه موتوری منحل‌شده ایتالیا
اداره آرشیو ملی نیجر

**اداره آرشیو ملی نیجر** () مجموعه‌ای از اسناد از جمله آرشیوهای دوران استعمار (۱۸۹۷–۱۹۶۰) و آرشیوهای نیجر مستقل (۱۹۶۰ تاکنون) را در اختیار دارد. کتابشناسی، یادداشت‌ها و خلاصه‌ها به زبان فرانسوی است.

نیجر دارای چندین بایگانی و مرکز اسناد است که داده‌های بسیار مهمی را از نظر کمیت و کیفیت در خود جای داده‌اند. که می‌توان از کتابخانه مؤسسه تحقیقات علوم انسانی (IRSH) و کتابخانه دانشکده ادبیات عبدو مومونی نام برد.

## وظایف
وظیفه آرشیو ملی نیجر عبارت است از:
* میکروفیلم‌سازی و دیجیتالی کردن اسناد و بایگانی‌ها
* آموزش کارکنان مدیریت اسناد وزارتخانه‌ها در وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولت فدرال
* بازگرداندن بایگانی‌های منتقل‌شده
* ارتقاء خدمات آرشیوی در داخل و خارج از کشور
* حفظ اسناد قانون اساسی و اسناد قانونی

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
سیاتا داینا

250px|بندانگشتی|سیاتا داینا - ۱۹۵۰–۱۹۵۸

**سیاتا داینا** یک خودروی ایتالیایی بود که بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۸ توسط شرکت سیاتا تولید شد. داینا در نسخه‌های کوپه و کانورتیبل عرضه می‌شد و بدنه‌های سفارشی آن توسط کارگاه‌های طراحی مانند *استابیلمنتی فاریـنا*، *[[گروپو برتونه]]* و دیگر سازندگان ساخته می‌شد.  

مانند دیگر خودروهای سیاتا، داینا بر پایهٔ مکانیک فیات ساخته شده بود؛ در این مورد فیات ۱۴۰۰. شاسی تقویت و کوتاه شد و موتور با سرسیلندر جدید، منیفولدهای تازه، کاربراتورهای اصلاح‌شده و در برخی مدل‌ها سیستم اگزوز آبارت توسعه یافت. داینا با موتورهای چهارسیلندر خطی ۱.۴ لیتری (۱۳۹۵ سی‌سی)، ۱.۵ لیتری (۱۵۰۰ سی‌سی) یا ۱.۸ لیتری (۱۸۱۷ سی‌سی) عرضه می‌شد. این خودرو دارای سیستم تعلیق مستقل جلو، محور عقب زنده با فنرهای مارپیچ و ترمزهای کاسه‌ای چهارچرخ بود و با گیربکس دستی چهار یا پنج‌دنده ارائه می‌شد.  

در فاصلهٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۸ حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ دستگاه داینا ساخته شد، هرچند پس از ۱۹۵۳ تعداد کمی تولید گردید. در آغاز نسخه‌های کوپه سه‌نفره و کابریولت آلومینیومی با درهای فولادی توسط فاریـنا ساخته شدند. بعدها مدل‌های لیموزین و اسپرت «رالی» نیز عرضه شدند. در پایان تولید، نسخهٔ رودستر «گران اسپورت» و سپس مدل بستهٔ آن «اسپورت» معرفی شد. حدود ۲۰ کوپه اسپورت ساخته شد که امروزه تنها هشت دستگاه شناخته شده باقی مانده است. بیشتر خودروهای سری داینا همان گران اسپورت بودند. پس از تعطیلی فاریـنا در ۱۹۵۳، برتونه تولید اسپورت و گران اسپورت را ادامه داد.  

مشهورترین دایناها نسخه‌های گران اسپورت کانورتیبل بودند که در مسابقات شرکت داشتند و به «فراری کوچک» شهرت یافتند. این خودرو در گراند پری بین‌المللی و مسابقهٔ میله میلیا حضور داشت. برجسته‌ترین موفقیت آن در مسابقهٔ ۱۲ ساعتهٔ سبـرینگ در سال ۱۹۵۲ بود که رانندگان دیک آیریش و باب فرگوس با یک داینا گران اسپورت ۱۵۰۰ سی‌سی مقام نخست کلاس و سوم کلی را کسب کردند.

## منابع
* 
* 
رده:خودروهای رودستر
رده:خودروهای معرفی‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:خودروهای کروکی
رده:خودروهای محور عقب
موش‌ها: داستان یک ویچر

***موش‌ها: داستان یک ویچر***  یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی مایرز الماس با بازی دولف لاندگرن، بن رادکلیف و کریستل الوین است.

## داستان
در فیلم موش‌ها داستان یک ویچر در دنیایی ویران از جنگ و فساد، گروهی از دزدان جوان به نام «موش‌ها» تصمیم می‌گیرند بزرگ‌ترین سرقت عمرشان را انجام دهند. برای موفقیت، ناچارند با یک ویچر پیر و دل‌زده همکاری کنند. اما در این مسیر، وفاداری، خیانت و میل به بقا در برابر واقعیت‌های تلخ، چهرهٔ واقعی هر یک را آشکار می‌کند.

## ساخت
تصویربرداری اصلی در کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی از مه تا ژوئیه ۲۰۲۳ انجام شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
ننسی فیزر

**ننسی فیزر** (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، وکیل، و حقوق‌دان اهل آلمان است. در زمان صدراعظمی اولاف شولتس، بین ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، ننسی فیزر وزیر کشور آلمان بود. بین ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۱ وی نماینده مجلس ایالتی هسن بود و در ۲۰۱۹ به عنوان رهبر حزب حزب سوسیال دموکرات آلمان در ایالت هسن و رهبر اپوزیسیون در مجلس ایالتی هسن انتخاب شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:سیاستمداران حزب سوسیال دموکرات آلمان
رده:نمایندگان هسن در بوندستاگ
رده:وزیران کشور زن
رده:سیاستمداران زن آلمانی سده بیست و یکم (میلادی)
کتابخانه ملی سری‌لانکا

**کتابخانه ملی سری‌لانکا،** یک کتابخانه مرجع و پژوهشی است و همچنین مرکز اطلاعات اصلی سری‌لانکا است. این کتابخانه در خیابان استقلال، کلمبو واقع شده است.

## تاریخچه
ایده کتابخانه ملی سری‌لانکا ابتدا در دهه ۱۹۵۰ میلادی هنگامی‌که که تعدادی از محققان برجسته و گزارش‌های کمیسیون‌های مختلف آن را مطرح کردند، دولت‌های وقت را به بررسی تأسیس یک کتابخانه ملی ترغیب کردند. این گزارش‌ها شامل گزارش کمیسیون چوکسی در مورد خدمات دولتی در سال ۱۹۵۵، گزارش‌های کمیسیون کندیا در سال ۱۹۵۸ و گزارش بروهیر در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۷۴ بودند. سپس از سوی یونسکو  معمار بریتانیایی، مایکل براون (۲۰۰۳-۱۹۲۵) مأمور شد تا به هیئت خدمات کتابخانه ملی در تهیه طرحی برای آن کمک کند. یک سایبان ورودی بزرگ و برجسته تا سنگفرش بیرونی امتداد یافته و عابران پیاده را از آفتاب و باران‌های موسمی محافظت می‌کند و به یک باغ داخلی باز می‌شود. 

## جستارهای وابسته

* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی

## منابع

رده:ساختمان‌های فرهنگی در کلمبو
رده:ساختمان‌های کتابخانه کامل‌شده در ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:کتابخانه‌ها در ناحیه کلمبو
کتابخانه ملی جمهوری چچن

**کتابخانه ملی جمهوری چچن** () که به کتابخانه ملی ابوذر آیدامیروف جمهوری چچن نیز معروف است، 

## تاریخچه
این کتابخانه یکی از قدیمی‌ترین کتابخانه‌های قفقاز شمالی است که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد. در سال ۱۹۲۹، هنگامی که گروزنی مرکز استان خودمختار چچن شد، وضعیت منطقه‌ای پیدا کرد. در سال ۱۹۳۶، استان چچن-اینگوش به جمهوری تبدیل شد و کتابخانه وضعیت جمهوری را به دست آورد. در سال ۲۰۱۳، به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد ابوذر آیدامیروف، نویسنده مردمی چچن، کتابخانه ملی به نام او نامگذاری شد.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:کتابخانه‌های ملی
رده:کتابخانه‌های عمومی
مای تی نگویان-کیم

**مای تی نگویان-کیم** (؛ زادهٔ ) شیمی‌دان، مجری تلویزیون و یوتیوبر اهل آلمان است که به خاطر گسترش دانش در میان عموم از طریق یوتیوب و برنامه تلویزیونی MAITHINK X – Die Show در زددی‌اف‌نئو شهرت دارد. در ژوئن ۲۰۲۰ وی به عنوان سناتور انجمن ماکس پلانک انتخاب شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی برگ‌شتراسه (شهرستان)
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه اروه‌ته‌ها آخن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ماینتس
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد
رده:دانش‌آموختگان مؤسسه فناوری ماساچوست
رده:دریافت‌کنندگان صلیب نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
رده:زادگان ۱۹۸۷ (میلادی)
رده:شیمی‌دانان سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان
رده:ویتنامی‌تبارهای اهل آلمان
کتابخانه ملی س.گ. چاواین

**کتابخانه ملی س.گ. چاواین** () یک مؤسسه فرهنگی دولتی جمهوری ماری ال در شهر یوشکار است.

## تاریخچه
کتابخانه ملی س.گ. چاواین، کتابخانه پیشرو این جمهوری محسوب می‌شود. این کتابخانه که در سال ۱۸۷۷ تأسیس شد، به افتخار شاعر و نمایشنامه‌نویس ماری و بنیان‌گذار ادبیات ماری، سرگئی چاوین، نامگذاری شده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
کتابخانه مرکزی سنت لوسیا

**کتابخانه مرکزی سنت لوسیا** () در کشور جزیره‌ای کوچک سنت لوسیا در دریای کارائیب قرار دارد. این کتابخانه یک مقر مرکزی و همچنین ۱۶ شعبه فرعی در شهرها و روستاهای مختلف دارد. این کتابخانه دارای خدمات آنلاین نیز می‌باشد.

## تاریخچه
اولین اقدامات برای کتابخانه مرکزی سنت لوسیا از اواسط قرن نوزدهم شروع شد، از یک اتاق مطالعه تا به کتابخانه رسید. این کتابخانه در سال ۱۹۲۴ توسط بنیاد کارنگی تأسیس شد. در سال ۱۹۴۸ در یک آتش‌سوزی مهیب تمام امکانات این کتابخانه از بین رفت. پس از آنکه تا چندین سال این کتابخانه در اتاق‌هایی در ساختمان‌های دیگر جای داده می‌شد، سرانجام در سالهای ۵۲–۱۹۵۱ شعبه اصلی و چند شعبه فرعی آن شروع به کار کرد.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
مارگوت فرانک

**مارگوت فرانک** (;  –  ) خواهر بزرگتر آنه فرانک و فرزند اتو فرانک و ایدیت فرانک بود. دستور دیپورت مارگوت توسط گشتاپو در آلمان نازی خانواده وی را وادار به پنهان شدن کرد. طبق خاطرات خواهر کوچکتر وی، آنه، مارگوت نیز خاطرات می‌نوشت، اما تاکنون دفتر خاطراتی از وی یافت نشده است. وی در اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن به خاطر تیفوس درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آنه فرانک
رده:افراد سلب تابعیت‌شده
رده:اهالی آلمان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی آمستردام
رده:اهالی فرانکفورت آم ماین
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:روز درگذشت نامشخص
رده:زادگان ۱۹۲۶ (میلادی)
رده:زنان در جنگ جهانی دوم
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:زندانیان اردوگاه مرگ آشویتس
رده:صهیونیست‌های اهل آلمان
رده:صهیونیست‌های اهل هلند
رده:یهودیان آلمانی که در هولوکاست کشته شده‌اند
گرترود فون له فورت

**گرترود فون له فورت** (؛ ۱۱ اکتبر ۱۸۷۶ – ) نویسنده، و شاعر اهل آلمان بود. وی توسط هرمان هسه نامزد جایزه نوبل ادبیات شده‌بود. له فورت بیش از ۲۰ کتاب منتشر کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب فرماندهی شوالیه از نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای آکادمی هنرهای برلین
رده:افراد آلمانی سوئیسی‌تبار
رده:اهالی میندن
رده:بارونس‌های آلمان
رده:درگذشتگان ۱۹۷۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۶ (میلادی)
رده:فرماندهان شوالیه نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
رده:کاتولیک‌های رومی سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل نوردراین-وستفالن
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
مینا ویتکویچ

**مینا ویتکویچ** (;  – ) روزنامه‌نگار، شاعر، مترجم، و نویسنده اهل آلمان بود. وی به زبان سوربی پایینی می‌نوشت و از مدافعان بزرگ این زبان بود. به خاطر فعالیت‌های وی در دفاع از دموکراسی، ویتکویچ توسط آلمان نازی تحت تعقیب قرار گرفت و بدین خاطر وی مجبور به کوچ از آلمان شد. پس از بین رفتن آلمان نازی، وی به آلمان بازگشت و به فعالیت‌های فرهنگی خود ادامه داد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی اشپری-نایسه
رده:درگذشتگان ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۳ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل آلمان
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان اهل براندنبورگ
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
کتابخانه ملی جمهوری موردوویا

**کتابخانه ملی جمهوری موردوویا** () در سارانسک، جمهوری موردوویا واقع شده است. این کتابخانه، کتابخانه اصلی دولتی این جمهوری است و بزرگ‌ترین مجموعه نشریات چاپی در این جمهوری را در خود جای داده است.

## جستارهای وابسته

* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های ملی
رده:کتابخانه‌های عمومی
کتابخانه ملی اوگاندا

**کتابخانه ملی اوگاندا** کتابخانه ملی این کشور است که در جاده بوگاندا در شهر کامپالا واقع شده است. این کتابخانه، کتابخانه واسپاری قانونی اوگاندا است و تحت مدیریت گرترود کایاگا مولیندوا اداره می‌شد.

این کتابخانه در سال ۲۰۰۳ با تصویب مجلس، جایگزین هیئت کتابخانه‌های عمومی شد که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شده بود.
بندانگشتی|کتابخانه ملی اوگاندا در جاده بوگاندا

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

## کتابشناسی
*  (Includes information about the national library)
* 

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت رسمی

رده:شرکای کتابخانه دیجیتال جهانی
رده:کتابخانه‌های ملی
شارلوته بوهلر

**شارلوته بوهلر** (;  – ) دانشمند در زمینه روان‌شناسی انسان‌گرایانه اهل آلمان و آمریکا بود. وی به خاطر فعالیت‌هایش در زمینه روان‌شناسی رشد شناخته شده‌است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آلمانی‌های لهستانی-یهودی‌تبار
رده:افراد آلمانی یهودی‌تبار
رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:روانشناسان آمریکایی سده بیستم (میلادی)
رده:روان‌شناسان اهل آلمان
رده:روان‌شناسان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۸۹۳ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مهاجرین از آلمان نازی به ایالات متحده
ملیتا بنتس

**ملیتا بنتس** (;  – ) کارآفرین اهل آلمان بود که به خاطر اختراع فیلتر یک‌بار مصرف قهوه شناخته شده‌است. شرکتی که توسط وی پایه‌گذاری شد، ملیتا، هنوز یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعت قهوه محسوب می‌شود و فرهنگ قهوه را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده‌است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۳ (میلادی)
رده:کارآفرینان در قهوه
رده:کارآفرینان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:مخترعان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
کتابخانه عمومی و مرکز فرهنگی امارات متحده عربی

**کتابخانه عمومی و مرکز فرهنگی امارات متحده عربی از** یک مجموعه با سه ساختمان تشکیل شده است که شامل یک کتابخانه ملی با ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ جلد کتاب، یک سالن نمایش و یک مرکز کنفرانس/نمایشگاه می‌باشد. این مکان شامل یک حیاط ورودی اصلی با یک فواره مرکزی، یک آمفی‌تئاتر برای اجراهای عمومی و کودکان و یک پارکینگ است.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت کتابخانه
* شرکت آرکاد
* کتابخانه عمومی و مرکز فرهنگی ابوظبی در ArchNet
* کتابخانه بنیاد فرهنگی امارات متحده عربی

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در ابوظبی
رده:ساختمان‌های کتابخانه کامل‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:کتابخانه‌های امارات متحده عربی
رده:کتابخانه‌های ملی
رده:مختصات در ویکی‌داده
کتابخانه ملی برمودا

**کتابخانه ملی برمودا**، کتابخانه ملی در برمودا است و در همیلتون پایتخت این کشور واقع شده است. این کتابخانه در سال ۱۸۳۹ توسط سرباز، مدیر و هواشناس بریتانیایی، سر ویلیام رید، که از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۶ فرماندار و فرمانده کل برمودا بود، تأسیس شد. در آن زمان، این کتابخانه در ساختمان کابینه فعلی قرار داشت.

## کتابداران ارشد
کتابداران ارشد این کتابخانه طی سالیان عبارتند از:
* ۱۸۳۹–۱۸۵۳ جان آر. استفنز
* ۱۸۵۳–۱۸۷۹ جوزف ریچاردسون
* ۱۸۷۹–۱۸۸۰ جوزف اچ.اس. فریث
* ۱۸۸۰–۱۸۸۶ کشیش فردریک دی وارد
* ۱۸۸۶–۱۹۱۲ فلورنتیوس فریث
* ۱۹۱۲–۱۹۴۰ کاترین جی. سون
* ۱۹۴۰–۱۹۶۲ ای. السی گاسلینگ (MBE)
* ۱۹۶۲–۱۹۶۹ مری گری
* ۱۹۶۹–۱۹۸۵ مری اسکیفینگتون
* ۱۹۸۵–۱۹۹۴ سیریل او. پک‌وود
* ۱۹۹۴–۱۹۹۹ گریس راولینز
* ۱۹۹۹ تاکنون، سی. جوآن برانگمن

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* کتابخانه ملی برمودا

رده:کتابخانه‌های ملی
رده:همیلتون (برمودا)
موزه قربانیان سرکوب سیاسی

**موزه قربانیان سرکوب سیاسی،** موزه‌ای در باکو، آذربایجان است. این موزه در ساختمانی واقع شده است که شعبات نهادهای اصلی سرکوبگر دولت شوروی، یعنی کمیسیون اضطراری، کمیساریای خلق برای امور داخلی و کمیته امنیت کشور در آن قرار داشتند. در زیرزمین ساختمان، سلول‌های بازداشت، اتاق‌های بازجویی و مکان‌هایی برای تیرباران زندانیان محکوم به اعدام وجود داشت

نمایشگاه موزه، غم‌انگیزترین سال‌های تاریخ آذربایجان، سیاست سرکوبگرانه اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰ را روایت می‌کند که منجر به سرکوب سیاسی صدها هزار نفر از چهره‌های عمومی و دولتمردان، نمایندگان هنر، فرهنگ، علم و شهروندان عادی شد.

## توضیحات
این موزه در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، در ساختمان اداری سرویس مرزی دولتی به عنوان بخشی از رویدادهای اختصاص داده شده به صدمین سالگرد گارد مرزی آذربایجان تأسیس شد. پس از سال ۱۹۲۵، ارگان‌های اصلی سرکوبگر دولت در این ساختمان فعالیت می‌کردند. در زیرزمین ساختمان، سلول‌هایی برای بازداشت‌شدگان، اتاق‌های بازجویی و مکان‌هایی برای تیرباران محکومان به اعدام وجود داشت.

نمایشگاه موزه عمدتاً شامل اسناد سیاسی دفتر ریاست جمهوری آذربایجان، اسناد و عکس‌های نگهداری شده در بایگانی‌های دولتی و فیلم-عکس اداره بایگانی ملی آذربایجان و سرویس امنیت دولتی و همچنین آثار هنرمندان محلی است. برخی از اسناد از بایگانی‌های روسیه به دست آمده‌اند. همچنین برخی از اسناد توسط موزه سرکوب سیاسی «الجزیره» ارائه شده‌اند. وزارت فرهنگ و مؤسسه تاریخ به نام عباسقلی باکیخانوف از آکادمی ملی علوم آذربایجان نیز در تهیه نمایشگاه موزه کمک کرده‌اند. تابلویی به نام «اسناد گویا» شامل نسخه‌هایی از اسناد مصوب سال‌های ۱۹۲۰–۱۹۳۰ در رابطه با سرکوب در سالن اصلی موزه است.

تابلوهایی که در سالن اصلی موزه قرار دارند به سربازان سرکوب‌شده آذربایجانی، افسران نظامی، همسران «خائنین» تبعید شده به اردوگاه‌های کار اجباری، دانشجویان و روشنفکران جمهوری‌خواه که قربانی سرکوب بودند، اختصاص داده شده‌اند. نسخه‌هایی از اقدامات و اسناد مربوط به تیراندازی به شاعر میکائیل مشفق، معلم تقی شهبازی، بازیگر عباس میرزا شریف‌زاده و دیگران در تابلوی دیگری به نمایش گذاشته شده است. به منظور ارائه تصویری از رفتار بلشویک‌ها با زندانیان سیاسی در طول سال‌های سرکوب، سلول‌های بازداشت، سلول‌های انفرادی، اتاق‌های بازجویی و تیراندازی موزه از طریق بازسازی تاریخی مرمت شده‌اند. همچنین در راهروها قطعاتی وجود دارد که نمادی از اعتراض به دستگیری‌های غیرقانونی و آزادی است. قطعات «گردباد سرکوب» و «در پرتو امید» به‌طور نمادین رنج و سختی آذربایجانی‌هایی را که در زندان زندگی می‌کردند و از سرزمین خود رانده شده بودند، بیان می‌کنند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* “Siyasi repressiya qurbanları muzeyi” açıldı
* Siyasi Repressiya Qurbanları Muzeyi

رده:سرکوب سیاسی در اتحاد شوروی
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ترکی آذربایجانی
رده:موزه‌های باکو
رده:موزه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۹ (میلادی)
زندان الخطیب

**زندان الخطیب** یک مرکز بازداشت و شکنجه در محله مهاجران در مرکز دمشق ، سوریه است.    این زندان توسط شعبه 251 اداره کل اطلاعات سوریه در دوران حکومت بعثی‌ها اداره می‌شد. 

الخطیب، مانند بسیاری از زندان‌های تحت حکومت بشار اسد ، از طریق شهادت‌های زندانیان سابق و بازماندگانی که شرایط بد و استفاده از شکنجه‌های سیستماتیک و عمومی از جمله تجاوز و خشونت جنسی را بازگو می‌کنند، شناخته شده است. این شرایط باعث مرگ تعداد قابل توجهی از زندانیان در الخطیب شد که برخی از آنها در عکس‌های گرفته شده توسط عکاس سزار شناسایی شده‌اند. در طول جنگ داخلی سوریه، این زندان محل نگهداری تظاهرکنندگان، زندانیان سیاسی و فعالان حقوق بشر بود.

انور رسلان ، سرهنگ سابق سوری که به جرم جنایت علیه بشریت در آلمان محکوم شده بود، فرماندهی شعبه ۲۵۱ را که مدیریت زندان را بر عهده داشت، بر عهده داشت. 

## عدالت
در آغاز سال ۲۰۱۹، دو کارمند سابق این شعبه، گروهبان  و سرهنگ انور رسلان ، در آلمان دستگیر شدند. آنها به جرم جنایات ارتکابی در شعبه ۲۵۱ بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ محاکمه شدند.

در ژانویه 2021، ایاد الغریب به جرم همدستی در جنایت علیه بشریت، به دلیل انتقال تظاهرکنندگان به شعبه   مجرم شناخته شد.

حکم صادره در زمان صدور حکم الغریب رسماً تأیید کرد که در زندان الخطیب جنایت علیه بشریت رخ داده است. قضات اعلام کردند که در زندان شعبه 251 اداره کل اطلاعات سوریه ، از خشونت‌های جسمی و روانی وحشیانه برای گرفتن اعتراف اجباری، کسب اطلاعات در مورد جنبش مخالفان و جلوگیری از شرکت زندانیان در تظاهرات بیشتر علیه دولت استفاده شده است. 

در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲، انور رسلان، که محاکمه‌اش پس از محکومیت الغریب برگزار شد، توسط دادگاه عالی کوبلنز به جرم جنایت علیه بشریت و همچنین قتل ۲۷ بازداشت‌شده بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ مجرم شناخته شد. او به حبس ابد محکوم شد و موظف به جبران خسارت قربانیان است.  

## تحریم‌های ایالات متحده
کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق در مورد سوریه، شعبه ۲۵۱ و زندان الخطیب را به عنوان تأسیساتی که توسط اداره کل اطلاعات سوریه کنترل می‌شود و در آنجا مرگ و میر در بازداشت و شکنجه رخ داده است، شناسایی کرد. 

*

## منابع


رده:انحلال‌های ۲۰۲۴ (میلادی) در سوریه
رده:دمشق
رده:شکنجه در سوریه
مرکز زیبایی سیاسی

[بندانگشتی|پرفرمنس آرت «بمب‌های لته» در مقابل [رایشس‌تاگ|ساختمان رایشتاگ، ۲۰۰۹]]
**مرکز زیبایی سیاسی** (به آلمانی: **Zentrum für Politische Schönheit**؛ مخفف ZPS) گروه‌ای از بیش از ۱۰۰ هنرمند پرفرمنس آرت (تا نوامبر ۲۰۲۳) تحت مدیریت، فیلیپ روخ است.
بندانگشتی|فیلیپ روخ، ۲۰۱۷
اعضای مرکز زیبایی سیاسی، گروه خود را به عنوان یک اندیشکده می‌بینند که هدف آن ترکیب حقوق بشر با پرفرمنس آرت است. هدف آنها جلب توجه به «مسائل بشردوستانه» و «حفاظت از زندگی انسان» از طریق مداخلات هنری («افزایش آگاهی») است. نسل‌کشی، جنبش‌های پناهندگان و انفعال سیاسی مضامین مورد علاقه آنها هستند. چهره‌های سیاه شده با زغال، جلوه‌ای خاص از هنرمندان را به نمایش می‌گذارد؛ خاکستر به عنوان نمادی هشداردهنده و یادآور تمدن‌های از دست رفته بیان می‌شود. 

## اقدامات
### بمب‌های لته
در سال ۲۰۰۹، این گروه از بمب‌های ساختگی، معروف به «بمب‌های لِتِه»، در مقابل رایشتاگ استفاده کرد تا این موضوع را یادآوری کند که کوره‌های آدم‌سوزی در آشویتس مورد حمله متفقین قرار نگرفتند. این اقدام همچنین پیشینه سقوط نظامی منطقه تحت حفاظت سازمان ملل متحد، سربرنیتسا، را در طول جنگ بوسنی در سال ۱۹۹۵ نشان دهد.

### بنای یادبود هولوکاست را در مقابل خانه هوکه
[بندانگشتی|ماکت [یادمان یهودیان به قتل رسیده اروپا|یادبود هولوکاست در برلین در بورنهاگن]]
در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۷، ZPS از ۲۴ اثر تحت عنوان پروژه «ساخت بنای یادبود هولوکاست در مقابل خانه هوکه!» رونمایی کردند. این سنگ یادبود که دو متر از زمین ارتفاع دارد، در ملک اجاره‌ای همسایه در نزدیکی خانه بیورن هوکه (سیاست‌مدار شناخته شده راست افراطی) در بورنهاگن، تورینگن قرار دارد. این اثر، ماکتی کوچک‌شده از بنای یادبود هولوکاست در برلین است.

### تصویر روی کارخانه تسلا
در واکنش به حرکتی مشابه سلام نازی که توسط ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، در مراسم تحلیف دونالد ترامپ انجام شد، با همکاری گروه «*به رهبری الاغ‌ها»* عکسی از این حرکت و کلمه "HEIL" («سلام» به آلمانی) در شامگاه ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵، بر روی نمای کارخانه تسلا در گرونهایده (نزدیکی برلین) نمایش داده شد. این امر منجر به نمایش پیام "HEIL TESLA" به همراه لوگوی شرکت بر روی نما شد. اینکه آیا این اقدام واقعاً رخ داده است یا خیر، هنوز تأیید نشده است. پلیس تحقیقاتی را علیه فعالان به دلیل استفاده از نمادهای سازمان‌های دشمن قانون اساسی آغاز کرده است.

## منابع
رده:انجمن‌های انسان‌گرا
رده:سازمان‌های ضدفاشیست
رده:هنرها در برلین
بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵)

بندانگشتی|اشغال شبه‌جزیره سینای مصر توسط اسرائیل، ۷ و ۸ ژوئن ۱۹۶۷، در جریان جنگ شش‌روزه
بندانگشتی|استحکامات اسرائیل در کانال سوئز (۱۹۷۳) معروف به خط بار لو
در ۶ ژوئن ۱۹۶۷، پس از آغاز جنگ شش‌روزه، مصر، کانال سوئز را که متعلق به خود و اداره‌کننده آن بود، بست و تا ۵ ژوئن ۱۹۷۵، در بیشتر مناطق اشغالی شبه‌جزیره سینا از جمله کرانه شرقی کانال، آن را بسته نگه داشت.

جنگ شش‌روزه یک روز قبل از بسته شدن کانال سوئز در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ بین اسرائیل و چندین کشور عربی از جمله مصر آغاز شده بود. اسرائیل بیشتر فرودگاه‌های مصر را بمباران کرد و سپس وارد شبه‌جزیره سینا از جمله کل کرانه شرقی کانال سوئز شد و آن را اشغال کرد.

بنابراین کانال سوئز خط مقدم بین نیروهای نظامی اسرائیل و مصر بود. اسرائیل استحکامات خط بارلو را در امتداد ساحل شرقی کانال ساخت.

در سال ۱۹۶۶، ۶۰٪ از کل مصرف نفت ایتالیا، ۳۹٪ از مصرف نفت فرانسه و ۲۵٪ از کل مصرف نفت بریتانیا از کانال سوئز عبور می‌کرد.

## تعطیلی قبلی ۱۹۵۶–۱۹۵۷
این کانال پیش از این، از اکتبر ۱۹۵۶ تا مارس ۱۹۵۷ در جریان بحران سوئز بسته شده بود، زمانی که جمال عبدالناصر، رهبر وقت مصر، خود را با اتحاد جماهیر شوروی متحد کرد و کانال سوئز را ملی اعلام کرد و آن را از سرمایه‌گذاران فرانسوی و بریتانیایی گرفت.

## جنگ فرسایشی ۱۹۶۷–۱۹۷۰
بندانگشتی|بازدید رئیس‌جمهور ناصر از جبهه سوئز به همراه فرماندهان ارشد نظامی مصر در طول جنگ فرسایشی. مستقیماً پشت سر او فرمانده کل محمد فوزی و در سمت چپ او رئیس ستاد کل عبدالمنعم ریاض، ۱۶ نوامبر ۱۹۶۸.
مصر از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰، با هماهنگی فعالیت‌های متحدانش، اردن و سازمان آزادی‌بخش فلسطین، جنگی فرسایشی را علیه اسرائیلی‌ها در آن سوی کانال سوئز به راه انداخت.

خصومت‌ها در ابتدا به شکل دوئل‌های توپخانه‌ای محدود و تهاجم‌های کوچک به سینا بود، اما تا سال ۱۹۶۹، ارتش مصر خود را برای عملیات‌های بزرگ‌تر آماده ارزیابی کرد. در ۸ مارس ۱۹۶۹، ناصر رسماً آغاز جنگ فرسایشی را اعلام کرد که با گلوله‌باران گسترده در امتداد کانال سوئز، جنگ هوایی گسترده و حملات کماندویی مشخص می‌شد. خصومت‌ها تا اوت ۱۹۷۰ ادامه یافت و با آتش‌بس پایان یافت. مرزها مانند زمان شروع جنگ باقی ماندند، بدون هیچ تعهد واقعی به مذاکرات جدی صلح.

## جنگ یوم کیپور

[بندانگشتی|عبور مصر از کانال سوئز در جریان [جنگ یوم کیپور]]
در اکتبر ۱۹۷۳، مصر جنگ یوم کیپور را با تلاش برای بازپس‌گیری کرانه شرقی کانال سوئز و کل شبه‌جزیره سینا از اسرائیلی‌ها، با عبور از کانال سوئز در عملیات بدر، آغاز کرد. این تلاش تا حدودی موفقیت‌آمیز بود، به طوری که مصر کنترل کرانه شرقی کانال را دوباره به دست گرفت، اما اسرائیل کنترل شبه‌جزیره سینا را حفظ کرد.

## بازگشایی
[بندانگشتی|210x210پیکسل|رئیس‌جمهور [انور سادات و وزیر دفاع، احمد اسماعیل علی در مراسم بازگشایی کانال، ۵ ژوئن ۱۹۷۵]]
این کانال در ژوئن ۱۹۷۵ پس از عملیات پاکسازی کانال سوئز در سال ۱۹۷۴ که کانال را از مین‌ها و آوارها پاکسازی کرد، طی مراسمی با حضور رئیس‌جمهور مصر، انور سادات، اعضای ارشد دولت و مقامات خارجی دوباره افتتاح شد.

## جستارهای وابسته
* ناوگان زرد، گروهی متشکل از پانزده کشتی که از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ در نتیجه جنگ شش‌روزه در کانال به دام افتادند
* بحران دریای سرخ

## منابع

رده:تاریخ اقتصاد مصر
رده:روابط بین‌الملل در دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:روابط بین‌الملل در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:روابط نظامی ایالات متحده آمریکا و مصر
رده:علم اقتصاد در دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:علم اقتصاد در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:کانال سوئز
رده:مصر در ۱۹۷۴ (میلادی)
پارک ملی ون گوگ

**پارک ملی ون‌ گوگ** (هلندی: Van Gogh Nationaal Park) یک پارک ملی در هلند و واقع در استان نورد-برابانت است. طرح مربوط به این پارک در ۳۰ مارس ۲۰۲۱ ارائه شد. این پارک در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۴ وضعیت رسمی پارک ملی را دریافت کرد.

بندانگشتی|تپه‌های شنی دلوون

این پارک از چندین منطقهٔ طبیعی در استان نورد-برابانت تشکیل می‌شود که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به پارک ملی دلوون و هت خرونه وود اشاره کرد. این پارک در میان شهرهای سرتوخن‌بوس، هلموند، آیندهوون، تیلبورخ و بردا واقع شده‌ است. افزون بر طبیعت، هدف از ایجاد این پارک ترویج میراث فرهنگی، پایداری و همچنین تقویت اقتصاد محلی است.

[بندانگشتی|کلیسای ون‌ گوگ در [نوینن]]

پروژه نام خود را از نقاش ونسان ون گوگ گرفته‌ است؛ هنرمندی اهل برابانت شمالی که در چندین نقطه از محدوده‌ای که این پروژه در بر می‌گیرد زندگی و فعالیت داشته‌ است.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۱ (میلادی) در هلند
رده:رده II اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت
رده:ونسان ون گوگ
بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷)

[بندانگشتی|محاصره [کانال سوئز پورت‌سعید]]
بندانگشتی|حمله به کانال سوئز ۱۹۵۶عملیات تفنگدار
**بسته‌شدن کانال سوئز** از نوامبر ۱۹۵۶ تا آوریل ۱۹۵۷ ناشی از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ بود. در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۶، جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، کانال سوئز را از سرمایه‌گذاران بریتانیایی و فرانسوی که مالک شرکت کانال سوئز بودند، ملی اعلام کرد و باعث شد بریتانیا و فرانسه با کمک اسرائیل یک عملیات نظامی برای حمله به شبه‌جزیره سینای مصر طراحی کنند و چتربازان بریتانیایی و فرانسوی برای محافظت از کانال سوئز وارد عمل شوند، اما هدف بازپس‌گیری کانال بود. ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی این حمله را محکوم کردند و تا اوایل سال ۱۹۵۷ اوضاع را آرام کردند.

## عرضه نفت از طریق کانال
حدود ۶۶ درصد از نفتی که اروپا در آن زمان مصرف می‌کرد، از طریق کانال سوئز و عمدتاً از کشورهای عربی تأمین می‌شد.

## پروژه سد اسوان
ایالات متحده در ابتدا قرار بود به تأمین مالی سد اسوان کمک کند، اما به دلیل نزدیکی مصر به نفوذ کمونیست‌ها در اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و به رسمیت شناختن حزب کمونیست چین به عنوان دولت چین، از تعهد قبلی خود عدول کرد. جمال عبدالناصر کانال سوئز را ملی کرد تا هزینه‌های ترانزیت را از آن دریافت کند و به تأمین مالی پروژه سد اسوان کمک کند.

## بسته‌شدن تنگه تیران توسط مصر
[بندانگشتی|[تنگه تیران از دریای سرخ که به خلیج عقبه و بندر جنوبی اسرائیل، بندر ایلات، منتهی می‌شود]]
در پی انتقام‌جویی‌های اسرائیل علیه فداییان فلسطینی و نیروهای مصری در نوار غزه، تنش‌های فزاینده بین مصر و اسرائیل منجر به تشدید محاصره تنگه تیران توسط مصر در سپتامبر ۱۹۵۵ شد. این اقدام با اعتراضات دیپلماتیک دولت اسرائیل همراه شد، زیرا این محاصره مانع عبور از این آبراه بین‌المللی و مسدود کردن عبور ایمن کشتی‌های غیرنظامی به بندر ایلات، بندر جنوبی اسرائیل، می‌شد و با اعلامیه آزادی دسترسی مصر در ۲۸ ژانویه ۱۹۵۰ در تضاد بود.

دولت اسرائیل با هشدارهای اعلام‌شده مبنی بر اینکه محاصره تنگه تیران را *بهانه‌ای برای جنگ* می‌داند، به این کار ادامه داد و حملاتی را علیه نیروهای مصری در سینا آغاز کرد. در جنگ شش‌روزه (۵ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷)، اسرائیل کنترل شبه‌جزیره سینا را به دست گرفت. مصر جنگ یوم کیپور ۱۹۷۳ (۶ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳) را برای تلاش جهت بازپس‌گیری کنترل کانال سوئز آغاز کرد، سپس مذاکرات پس از جنگ منجر به از سرگیری مذاکرات دیپلماتیک از طریق مذاکرات کیلو ۱۰۱ شد که در نهایت به مذاکرات صلح ۱۹۷۹ منجر شد.

در سال ۱۹۸۲، سینا به مصر بازگردانده شد و روابط دیپلماتیک از طریق پیمان صلح موفقیت‌آمیز اسرائیل و مصر عادی‌سازی شد.

## جستارهای وابسته
* بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵)
* بسته‌شدن ۲۰۲۱ کانال سوئز
* درگیری اسرائیل و اعراب
* جنگ شش‌روزه

## منابع

رده:بحران کانال سوئز
رده:تاریخ اقتصاد مصر
رده:روابط بین‌الملل در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:روابط بین‌الملل در ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:روابط نظامی ایالات متحده آمریکا و مصر
رده:علم اقتصاد در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:علم اقتصاد در ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:کانال سوئز
سقوط شب سخت

***سقوط شب سخت***  یک فیلم اکشن، جنایی و درام ایتالیایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی جورجو برونو با بازی دولف لاندگرن، هاروهیکو یامانوچی، ناتالیا بورن است. داستان مربوط به مایکل اندرسون (لاندگرن) در یک مهمانی شام شرکت می‌کند که ناگهان، ۵۰ مهمان توسط ۱۵ تا ۲۰ مرد مسلح به قیمت ۱۵۰ میلیون دلار گروگان گرفته می‌شوند.

## داستان
دربارهٔ گورو هال یامانوچی، یک مغز متفکر جنایتکار است که قصد دارد سرقت انبوهی از طلا را از خانواده روسینی اناجم دهد. گورو و سربازانش غافل از یک مأمور باتجربه اینترپل که یکی از مهمان‌های روسینی مایکل اندرسون (دولف لاندگرن)، است در مهمانی شرکت می‌کنند و …

## تولید
در سال ۲۰۱۴، توسعه این پروژه با عنوان «برج‌ها» (Towers) آغاز شد و قرار بود دولف لاندگرن در نقش شرور، اسکات ادکینز در نقش قهرمان اصلی بازی کنند. شایعه شده بود که ویلم دفو نیز به عنوان بازیگر در این فیلم حضور خواهد داشت. قرار بود جیمز کوین کارگردانی فیلم را بر عهده داشته باشد. تا بهار ۲۰۱۵، روتخر هاور، استیون سیگال، کستاس مندیلر و وینی جونز ستاره‌های این فیلم بودند و جورجیو سرافینی قرار بود کارگردانی آن را بر عهده بگیرد. تا اینکه در سال ۲۰۱۸ فیلمبرداری در رم، لاتسیو، ایتالیا با بازی دولف لاندگرن و کارگردانی جورجو برونو انجام شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
هیلدا دومین

**هیلدا دومین** (;  – ) شاعر، مترجم، نویسنده، و رمان‌نویس اهل آلمان بود. وی یکی از معروفترین شاعران زبان آلمانی زمان خودش محسوب می‌شود.

دومین همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فریدریش هولدرلین و نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هومبولت برلین
رده:درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان زن اهل آلمان
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:زادگان ۱۹۰۹ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل آلمان
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:فرماندهان دریافت‌کننده نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
استفانیا (ترانه)

**استفانیا** (؛ ) یک ترانه از گروه فولک-رپ اکراینی کالوش ارکسترا است. این ترانه نماینده اوکراین در مسابقه آواز یوروویژن در سال ۲۰۲۲ (مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۲ در تورین ایتالیا) که باعث برنده شدن اوکراین در آن سال شد.

استفانیا به عنوان یک ترانه در سبک آلترناتیو هیپ هاپ و موسیقی فولکلور شناخته می‌شود و شعر آن در مورد خاطراتشان از مادرانشان است. 
## منابع

* 

رده:ترانه‌ها درباره مادر
رده:ترانه‌های ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:ترانه‌های برنده مسابقه آواز یوروویژن
رده:ترانه‌های یوروویژن اوکراین
رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:تک‌آهنگ‌های سونی میوزیک