تغییر اقلیم در مالزی

تغییر اقلیم تأثیر قابل توجه در مالزی دارد. افزایش دما احتمالاً تعداد موج‌های گرما که سالانه رخ می‌دهند را به میزان قابل توجه افزایش می‌دهد. تغییرات در میزان بارندگی ممکن است تناوب خشکسالی و سیل در نواحی مختلف محلی را افزایش دهد. افزایش سطح آب دریا ممکن است برخی از نواحی ساحلی را زیر آب ببرد. انتظار می‌رود این تأثیرات، اثرات زیست‌محیطی و اجتماعی-اقتصادی متعددی داشته باشند، مسائل زیست‌محیطی موجود را تشدید کرده و نابرابری درآمد را تقویت کنند.

مالزی با توجه به استفاده قابل توجه از زغال‌سنگ و گاز طبیعی، در انتشار گازهای گلخانه‌ای نقش دارد. با این حال، استفاده از انرژی آبی در قرن بیست و یکم گسترش یافته است و سایر منابع انرژی بالقوه مانند برق خورشیدی و زیست‌توده در حال بررسی است. دولت پیش‌بینی می‌کند که در حوزه‌هایی همچون بهداشت و دفاع ساحلی نیاز به سازگاری وجود دارد و توافق‌نامه پاریس را تصویب کرده است.

## انتشار گازهای گلخانه‌ای

در سال ۲۰۰۰، بزرگ‌ترین بخش تأثیرگذار در انتشار گازهای گلخانه‌ای، بخش انرژی بود که ۵۸ میلیون تن (Mt)  انتشار دی‌اکسید کربن در این بخش، ۲۶ درصد از کل انتشار در سطح ملی را تشکیل می‌دهد. پس از آن بخش حمل و نقل با ۳۶ میلیون تن (۱۶ درصد) قرار داشت.برآوردهای دیگر نشان داد که سهم بخش انرژی از انتشار دی‌اکسید کربن در سال ۲۰۱۱، ۵۵ درصد و در سال ۲۰۱۳، ۴۶ درصد بوده است.

سوخت‌های فسیلی همچنان سوخت عمده برای تولید برق هستند. تقاضا برای برق در دهه قبل از سال ۲۰۱۷، ۶۴ درصد افزایش یافت. در سال ۲۰۱۷، بیش از ۴۴ درصد تولید برق از سوزاندن زغال‌سنگ و ۳۸ درصد از گاز طبیعی انجام گرفت. ۱۷ درصد برق تولید شده از طریق انرژی‌های تجدیدپذیر تقریباً به‌طور کامل از انرژی آبی حاصل شده است و سایر انرژی‌های تجدیدپذیر تنها ۰٫۵ درصد از برق را تولید می‌کنند. مصرف زغال‌سنگ رو به افزایش بوده و در سال ۲۰۱۰ از مصرف گاز طبیعی پیشی گرفته است. میزان برق تولید شده توسط گاز طبیعی از ۵۷ درصد در سال ۱۹۹۵، که در آن موقع سهم زغال‌سنگ تنها ۹ درصد بود، کاهش یافته است. به دلیل هزینه‌های بالای استخراج معادن داخلی، بیشتر زغال‌سنگ مصرفی وارداتی است. بخش عمده‌ای از این تغییر به دلیل میزان مصرف گاز طبیعی است که عمداً در سطح سال ۲۰۰۰ نگه داشته شده و باعث می‌شود تقاضای بیشتر به عنوان بخشی از تنوع‌بخشی به منابع، توسط زغال‌سنگ تأمین شود. تولید گاز طبیعی همچنان افزایش یافت، اما به صادرات اختصاص یافت. در برهه‌ای از زمان، نفت سوخت مهمی برای تولید برق بود و در سال ۱۹۹۵، ۲۱ درصد از برق را تولید می‌کرد، اما با افزایش قیمت نفت، این میزان در سال ۲۰۱۰ به ۲ درصد و در سال ۲۰۱۷ به ۰٫۶ درصد کاهش یافت

انرژی آبی در مالزی شرقی متمرکز است، اگرچه پتانسیل آن در ایالت‌های پراک و پاهانگ نیز وجود دارد. با وجود افزایش اخیر در مصرف زغال‌سنگ، طبق برنامه‌های فعلی، که در عوض گاز طبیعی و تا حد کمتری انرژی خورشیدی و آبی را هدف قرار می‌دهند، هیچ ظرفیت جدیدی برای زغال‌سنگ پیش‌بینی نمی‌شود. انتشار دی‌اکسیدکربن و متان از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷، در طی دوره گسترش انرژی آبی کاهش یافت، در حالی که رشد انتشار نیتروز اکسید کند شد.

آلاینده‌های اقلیمی کوتاه‌مدت با سطوح بالای آلودگی هوا در شهرهای بزرگ مرتبط هستند.

جنگل‌زدایی، به‌ویژه برای تولید روغن پالم و لاستیک طبیعی، نیز یکی از عوامل اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای این کشور است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ تخمین زد که جنگل‌زدایی و تغییر کاربری زمین بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ در انتشار سالانه ۲۲٫۱ میلیون میلی‌گرم دی‌اکسیدکربن نقش داشته است.

## تأثیرات

مالزی به ویژه در دو دهه گذشته، گرمایش و بی‌نظمی بارندگی را تجربه کرده است.

انتظار می‌رود مصائب زیست‌محیطی موجود بر منابع طبیعی تشدید شود.بلایای طبیعی سالانه حدود ۱٫۳ میلیارد دلار خسارت وارد می‌کنند که بیشتر آن به خاطر سیل است.

### تغییرات دما
دما بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۳، در هر دهه بین ۰٫۱۴ تا ۰٫۲۵ درجه سانتی‌گراد افزایش یافت.پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۹۰، بسته به میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح جهان، دما بین ۰٫۸ تا ۳٫۱۱ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد .تغییرات فصلی کمتری برای افزایش دما مورد انتظار است.هرچند انتظار می‌رود امواج گرما از لحاظ فراوانی و شدت افزایش یابد. در حال حاضر، احتمال وقوع یک دوره سه روزه با بالاترین دمای مورد انتظار، ۲ درصد است. تحت سناریوهای انتشار زیاد گازهای گلخانه‌ای، این میزان به ۹۳ درصد افزایش خواهد یافت که نشان‌دهنده دمای بالاتر است.چنین دمای بالایی باعث وخیم‌تر شدن وضعیت جزایر گرمایی شهری موجود همچون کوالالامپور می‌شود که به زودی دمای آن می‌تواند به ۴ تا ۶ درجه سانتی‌گراد بالاتر از مناطق اطراف برسد.با در نظر گرفتن سناریو انتشار زیاد گازهای گلخانه‌ای، مرگ و میر مرتبط سالانه مرتبط با گرما در بین سالمندان، ممکن است از کمتر از ۱ در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به ۴۵ نفر در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر برسد.سفیدشدگی مرجان یکی دیگر از اثرات مورد انتظار است که هم تأثیر زیست‌محیطی و هم اقتصادی خواهد داشت.افزایش دما بدین معنی است که تعداد لاک‌پشت‌های نر متولد شده حال حاضر در شبه جزیره مالزی بسیار کم یا به صفر می‌رسد.

### بارندگی و سیل
اتکا به آب‌های سطحی، مالزی را در برابر تغییرات بارندگی آسیب‌پذیر می‌کند، با این حال مدل‌های پیش‌بینی، تغییرات مورد انتظار قابل توجهی را نشان نمی‌دهند و کلانتان و پاهانگ ممکن است آب بیشتری نسبت به حال حاضر داشته باشند.انتظار می‌رود بارندگی افزایش یابد و این افزایش در مالزی شرقی بیشتر از شبه جزیره مالزی خواهد بود. میزان دقیق افزایش بین پیش‌بینی‌ها و بین سناریوهای احتمالی انتشار گازهای گلخانه‌ای متفاوت است. تحت سناریوهایی که سطوح بالای انتشار جهانی را پیش‌بینی می‌کنند، انتظار می‌رود این افزایش حدود ۱۲ درصد بالاتر از  باشد. . سیل، که با بارندگی‌های شدید تشدید می‌شود، یک خطر فعلی و رو به رشد است.بدون هیج گونه اقدام پیشگیرانه‌ای، با سناریوی انتشار زیاد گاز گلخانه‌ای، سیل ممکن است سالانه به‌طور متوسط ۲۳۴٬۵۰۰ نفر را بین سالهای ۲۰۷۰ تا ۲۱۰۰ تحت تأثیر قرار دهد.بارندگی‌های شدید ممکن است در سال ۲۰۹۰، تا ۳۲ درصد باران بیشتری به همراه داشته باشد. در سال ۲۰۱۰، حدود ۱۳۰ هزار نفر در این کشور در معرض سیل‌های بالقوه‌ای قرار گرفتند که هر ۲۵ سال یک بار اتفاق می‌افتند. با توجه به انتشار بالای گازهای گلخانه‌ای، این رقم تا سال ۲۰۳۰ به ۲۰۰٬۰۰۰ نفر افزایش خواهد یافت. حتی در سناریوهای انتشار کم، انتظار می‌رود رخدادهای یکبار در ۱۰۰ سال به رخدادهای یکبار در ۲۵ سال تبدیل شوند.تخریب اکوسیستم و گسترش مناطق شهری، تاب آوری طبیعی در برابر سیل را تضعیف کرده است.

### افزایش سطح آب دریا
از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۵، آب سطح دریا بین  تا ، بسته به موقعیت مکانی افزایش داشته است.انتظار می‌رود سطح آب دریا بین ۰٫۴ تا ۰٫۷ متر افزایش یاید و به‌طور خاص، مالزی شرقی آسیب‌پذیر خواهد بود. مناطق کشاورزی ساحلی از مناطق در معرض خطر بالا محسوب می‌شوند و زیستگاه‌های فعلی جنگل‌های حرا ممکن است تا سال ۲۰۶۰ ناپدید شوند.چنین امری، تأثیر طوفان را افزایش می‌دهد که خود همین امر ممکن است شدت آنهارا افزایش دهد.این امر برای اکوتوریسم فعلی درمناطق ساحلی خطرناک است.

### تأثیرات بر مردم

کشاورزی بیشتر توسط خشکسالی و سیل تهدید می‌شود. ممکن است میزان برداشت برنج تا ۶۰ درصد کاهش یابد. سایر محصولات بالقوه تحت تأثیر، شامل لاستیک، روغن پالم و کاکائو هستند.احتمال خشکسالی سالانه که در حال حاضر ۴ درصد برآورد می‌شود ممکن است به ۹ درصد افزایش یابد. چنین احتمالی بسته به مکان متفاوت است و بیشترین احتمال در صباح وجود دارد.در مجموع تغییرات بارندگی نسبت به تغییرات دما، تأثیر قابل توجهی بر کشاورزی خواهد گذاشت.

گرم شدن دریا و تغییر الگوی آب و هوایی بر ذخایر ماهی تأثیر می‌گذارد و ماهیگیری را امری خطرناک‌تر می‌کند. جوامعی که بیشتر در معرض تأثیر تغییرات اقلیمی قرار دارند، فقیرتر هستند، از جمله جوامعی که در کار یدی، کشاورزی و شیلات فعالیت دارند؛ بنابراین انتظار می‌رود که تأثیرات تغییرات اقلیمی، نابرابری موجود را چه از نظر اثرگذاری و چه از نظر توانایی سازگاری، تقویت کند.

## کاهش خطر
آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر در سال ۲۰۱۴ پیش‌بینی کرد که مالزی تا سال ۲۰۳۰ ممکن است بیش از ۵۰ درصد تولید برق خود را از انرژی‌های تجدیدپذیر کسب کند.

در سال ۲۰۲۱، دولت هدف خود را برای دستیابی به انتشار صفر خالص تا سال ۲۰۵۰ در برنامه دوازدهم مالزی اعلام کرد. نخست‌وزیر اسماعیل صبری یعقوب همچنین گفت که مالزی هیچ نیروگاه زغال سنگ جدیدی نخواهد ساخت، زیرساخت‌های وسایل نقلیه الکتریکی گسترش خواهد داد و یک طرح اقتصادی آبی برای توسعه ساحلی معرفی خواهد کرد.

تلاش برای فروش ۲ میلیون هکتار جنگل در صباح به عنوان اعتبارات جبران کربن در سال ۲۰۲۲ در میان مخالفت‌های محلی به دنبال عدم مشورت و سوالاتی در مورد اینکه عواید حاصل از آن کجا خواهد رفت، متوقف شد.

## تطبیق سازی
اقدامات تاب‌آوری اقلیمی در برنامه‌های دهم و یازدهم مالزی گنجانده شده بود.دولت اعلام کرده است که با در نظر گرفتن این پیش‌بینی، جهت افزایش ۱۴۴ درصدی برای افراد در معرض خطر مالاریا، تب دنگی، اسهال، و بیماری آب‌زاد، در خدمات بهداشت سرمایه‌گذاری کرده است.

اقدامات تطبیق سازی مانند بهبود آب‌بندها، تأثیر افزایش سطح آب دریا بر جوامع ساحلی را در این قرن به میزان زیادی کاهش خواهد داد.

### سیاست‌ها

مالزی در سال ۱۹۹۴ کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم و در سال ۲۰۰۲ پیمان کیوتو را تصویب کرد. در سال ۲۰۰۹، یک سیاست ملی در مورد تغییرات اقلیمی به همراه یک سیاست ملی انرژی‌های تجدیدپذیر تصویب شد.تقریباً در همین زمان، مالزی متعهد شد تا سال ۲۰۲۰، نسبت به سال ۲۰۰۵ چهل درصد از شدت کربن را کاهش دهد و قانون انرژی‌های تجدیدپذیر در سال ۲۰۱۱ در کنار قانون سازمان توسعه انرژی پایدار تصویب شد.

در اواخر قرن بیستم، سیاست انرژی بر محور تنوع‌بخشی در منابع انرژی برای امنیت انرژی متمرکز بود. انرژی‌های تجدیدپذیر در قرن بیست و یکم برجسته‌تر شدند و در کنار برنامه اقدام ملی بهره‌وری انرژی ۲۰۱۶–۲۰۲۵، به بخشی از سیاست رسمی در برنامه یازدهم مالزی ۲۰۱۶–۲۰۲۰ تبدیل شد.

مالزی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۶، ضمن ارائه اولین گزارش مشارکت ملی تعیین‌شده خود، توافقنامه پاریس را تصویب کرد. پیش از این، در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵، یک طرح مشارکت ملیِ در نظر گرفته شده ارائه شده بوددومین گزارش ملی به کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد، دربارهٔ تغییر اقلیم بر بهبود مدیریت منابع آب تأکید دارد.

در سال ۲۰۱۸، دولت هدف خود را جهت تامین سهم ۲۰ درصد از انرژی‌های تجدیدپذیر تا سال ۲۰۲۵ اعلام کرد. سهم انرژی برق‌آبی از ۵ درصد در سبد انرژی در سال ۲۰۱۰ به ۱۷ درصد در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته است که بخش عمده‌ای از افزایش تقاضا در آن زمان را جبران می‌کند. با کاهش قیمت انرژی خورشیدی، استفاده از آن بیشتر شده است، که نمونه‌ای از آن در امتداد بزرگراه شمال-جنوب است. علاقه به زیست توده حاصل از ضایعات کشاورزی رو به افزایش است.

داده‌های انتشار گازهای گلخانه‌ای جمع‌آوری‌شده توسط وزارت محیط زیست به‌طور عمومی منتشر نمی‌شود.

## جستارهای وابسته

* مسائل زیست‌محیطی در مالزی

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

تغییر اقلیم در مالزی
رده:مسایل زیست‌محیطی در مالزی