آیتاج تاپدیغ

**آیتاج سلطان‌قیزی احمدوا** () که به‌طور حرفه‌ای با نام **آیتاج تاپدیغ** شناخته می‌شود (زادهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۳)، روزنامه‌نگار آذربایجانی، فعال حقوق زنان و زندانی سیاسی است. او از سال ۲۰۱۵ به عنوان خبرنگار در تلویزیون میدان تی‌وی کار می‌کند.

در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۴، آیتاج تاپدیغ به دلیل ارتباط با پرونده‌ای کیفری علیه خبرنگاران تلویزیون میدان دستگیر شد. در تاریخ ۸ دسامبر، دادگاه ناحیهٔ ختایی حکم بازداشت وی را به عنوان تدبیر پیشگیرانه صادر کرد. او و سایر بازداشت‌شدگان در این پرونده تحت مادهٔ ۲۰۶٫۳٫۲ قانون مجازات آذربایجان (قاچاقی که توسط گروهی از افراد با تبانی قبلی ارتکاب یافته است) متهم شدند. آیتاج تاپدیغ اتهامات را رد کرد و بازداشت خود را به فعالیت‌های حرفه‌ای روزنامه‌نگاری خود نسبت داد.

چندین سازمان حقوق بشر محلی و بین‌المللی بازداشت آیتاج تاپدیغ را محکوم کرده و آن را سیاسی دانستند و از مقامات آذربایجان خواستند که فوراً او را آزاد کنند. او در حال حاضر در مرکز بازداشت موقت باکو تحت نظارت خدمات زندان وزارت دادگستری آذربایجان نگهداری می‌شود.

## سال‌های اولیه
آیتاج احمدوا در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۳ در باکو به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۹، او در کلاس اول مدرسهٔ متوسطهٔ شماره ۸ در منطقهٔ نسیمی ثبت‌نام کرد. در سال ۲۰۱۰ از مدرسهٔ متوسطهٔ شمارهٔ ۱۵۸ در منطقهٔ یاسمال فارغ‌التحصیل شد.در سال ۲۰۱۰، او وارد دانشگاه دولتی تربیت مدرّس آذربایجان شد.در سال ۲۰۱۴ از مدرسه روزنامه‌نگاری باکو فارغ‌التحصیل شد.

## حرفه روزنامه‌نگاری
از سال ۲۰۱۵، آیتاج احمدوا به عنوان خبرنگار در میدان تی‌وی کار می‌کند. در سال ۲۰۲۲، او برنامه MeyArt را که از تلویزیون میدان پخش می‌شد، میزبانی کرد. در طول حرفه خود، او بارها با بازداشت‌ها، مقاومت از سوی نیروهای قانون‌گذار و موارد بدرفتاری مواجه شده است.

در سپتامبر ۲۰۱۵، او توسط افسران پلیس در خیابان ربوده شده و به ادارهٔ اصلی مبارزه با جرایم سازمان‌یافتهٔ وزارت امور داخلی آذربایجان منتقل شد، جایی که از او در مورد فعالیت‌های روزنامه‌نگاری‌اش بازجویی شد. سپس در فوریهٔ ۲۰۱۶، او به اداره تحقیقات جرایم جدی تحت دادگستری کل آذربایجان فراخوانده شد و به عنوان شاهد در پروندهٔ جنایی شمارهٔ ۱۴۲۰۰۶۰۲۳، که در تاریخ ۱۲ مهٔ ۲۰۱۴ علیه تعدادی از کارکنان تلویزیون میدان گشوده شده بود، مورد بازجویی قرار گرفت.

در ۳ اکتبر ۲۰۱۸، آیتاج احمدوا در حالی که در منطقهٔ زبرات از ناحیهٔ صابونچی فیلمبرداری می‌کرد، بازداشت شد و به ایستگاه پلیس شمارهٔ ۱۵ در ناحیهٔ صابونچی منتقل گردید. این حادثه حدود ساعت ۷:۰۰ بعد از ظهر رخ داد. احمدوا که حدود سه ساعت در ایستگاه پلیس بود، اظهار داشت که تحت فشار جسمی قرار گرفته است. همچنین سه‌پایه و دوربین او نیز ضبط شد.به گفتهٔ این روزنامه‌نگار، یک افسر پلیس لباس‌شخصی به صورتش ضربه زد.در واکنش به این حادثه، ارخان منصورزاده، معاون رئیس اداره مطبوعات وزارت امور داخلی آذربایجان و سرهنگ پلیس، اظهار داشت که ادعاها در مورد فشار پلیس بر احمدوا «دور از حقیقت» هستند.احمدوا شکایتی را در مورد این حادثه به دفتر دادگستری کل ارائه داد.

در تاریخ ۲۳ مهٔ ۲۰۱۹، او دوباره توسط پلیس در خارج از ساختمان ادارهٔ ریاست جمهوری بازداشت شد و به مدت سه ساعت در ایستگاه پلیس شمارهٔ ۹ از اداره پلیس ناحیهٔ سابایل نگهداری شد.

در تاریخ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۰، در حین پوشش یک تجمع اعتراضی از سوی نامزدهای پارلمانی در مقابل ساختمان کمیسیون مرکزی انتخابات آذربایجان، احمدوا به همراه آینور الگونش، سردبیر تلویزیون میدان، توسط پلیس بازداشت شدند.در جریان بازداشت، احمدوا به دلیل استفاده از زور توسط افسران، دچار جراحات جزئی جسمی شد. گزارشگران بدون مرز این حادثه را به شدت محکوم کرد و مقامات آذربایجانی را به نابودی تنوع رسانه‌ای متهم نمود.

در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۲۲، احمدوا و همکارش از تلویزیون میدان، خیاله آغایوا، در حین فیلمبرداری از تحصن در جادهٔ شوشا-خانکندی توسط «مردانی با لباس‌های غیرنظامی و ماسک‌های سیاه» بازداشت شدند.بدون ارائهٔ هیچ‌گونه توضیحی، آن‌ها را مجبور به سوار شدن به یک وسیلهٔ نقلیه کرده و به محل دیگری فرستادند. پیش از آزادی، تلفن‌های آن‌ها ضبط و تمام مواد ثبت‌شده حذف شد.

در نوامبر ۲۰۲۴، خیاله آغایوا و آیتاج تاپدیغ هنگام پوشش یک اعتراض توسط فعال حقوق حیوانات، ک. مامدلی، در سی‌ونهمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل (COP29)، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. نگهبانان با استفاده از زور، آغایوا و احمدوا را به یک منطقه خدماتی برده و سپس آن‌ها را از محل رویداد بیرون کردند.

آیتاج احمدوا از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به‌طور فعال در تظاهرات فمینیستی که هر ساله در تاریخ ۸ مارس برگزار می‌شد، شرکت کرده است. در این تظاهرات، او از دولت آذربایجان خواسته است که کنوانسیون استانبول را تصویب کند؛ کنوانسیونی که هدف آن تضمین برابری جنسیتی در حوزه‌های کار و آموزش و مقابله با خشونت علیه زنان است. او نقش قابل توجهی در سازماندهی این رویدادها ایفا کرد و قطعنامه‌های حرکت‌های فمینیستی را اعلام کرد.در سال ۲۰۲۱، او در یکی از این اعتراضات توسط پلیس بازداشت و به ایستگاه پلیس منتقل شد.

## تعقیب قضائی و ممنوعیت سفر (۲۰۱۵–۲۰۱۹)
در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵، آیتاج احمدوا توسط پلیس بازداشت و به ادارهٔ اصلی مبارزه با جرایم سازمان‌یافته وزارت امور داخلی آذربایجان منتقل شد. احمدوا همراه با یک کارآموز روزنامه‌نگاری در حدود ساعت ۴:۰۰ بعد از ظهر در ناحیهٔ یاسمال باکو بازداشت شدند.در ادارهٔ مبارزه با جرایم سازمان‌یافته، از هر دو نفر در مورد فعالیت‌های تلویزیون میدان، رهبری آن، حقوق روزنامه‌نگاران و به‌ویژه در مورد ویدیویی که جسد بهروز حاجی‌اف را نشان می‌داد — فردی که در حالی که در بازداشت پلیس شهر مینگه‌چویر بود، جان باخته بود و این موضوع موجب اعتراضات عمومی شد — بازجویی صورت گرفت. مقامات به دنبال تعیین این بودند که چه کسی ویدیو را فیلم‌برداری و توزیع کرده است. آیتاج احمدوا در حدود ساعت ۹:۰۰ شب همان روز آزاد شد. امین میلی، مدیر اجرایی تلویزیون میدان، اعلام کرد که بازداشت او به عنوان نوعی فشار بر تلویزیون میدان انجام شده است.

بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری محلی و بین‌المللی، از جمله دیده‌بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز و عفو بین‌الملل به شدت بازداشت آیتاج احمدوا در خیابان و بازجویی او در ادارهٔ اصلی مبارزه با جرایم سازمان‌یافته را محکوم کردند.

آیتاج احمدوا شکایتی را در دفتر دادستانی کل آذربایجان در مورد این حادثه ثبت کرد. به گفته وکیل او، زبیده صدیقوا، احمدوا در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط افسران وزارت امور داخلی آذربایجان به دلیل همکاری با تلویزیون میدان بازداشت شد. او به‌طور غیرقانونی مورد بازرسی قرار گرفت، کامپیوترش ضبط شد و در هنگام بازداشت توسط پلیس تحت شکنجه و رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز قرار گرفت. با این حال، رستم اوسوبوف، معاون اول دادستان کل، تصمیم به رد درخواست برای گشایش پروندهٔ جنایی گرفت. صدیقوا اعلام کرد که برای دستیابی به عدالت برای آیتاج احمدوا، پرونده را به دادگاه حقوق بشر اروپا خواهد برد.

در تاریخ ۵ فوریهٔ ۲۰۱۶، آیتاج احمدوا به عنوان شاهد در یک پروندهٔ جنایی که توسط ادارهٔ تحقیقات جرایم جدی تحت دادستانی کل آذربایجان علیه برخی از اعضای ارشد تلویزیون میدان آغاز شده بود، بازجویی شد.بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹، او تحت ممنوعیت سفر قرار داشت که مانع از خروج او از آذربایجان شد.در ژوئن ۲۰۱۶، احمدوا شکایتی علیه محدودیت سفر خود ارائه کرد. در تاریخ ۳۰ ژوئن، دادگاه ناحیهٔ نسیری باکو به ریاست قاضی ایلمن ایساو شکایت او را بررسی کرد. به گفتهٔ احمدوا، نماینده‌ای از دادستانی در دادگاه اعلام کرد که ممنوعیت سفر مرتبط با پروندهٔ جنایی جاری علیه کارکنان تلویزیون میدان است. در نهایت، دادگاه از رسیدگی به شکایت او خودداری کرده و پیشنهاد داد که او به دادگاه اداری-اقتصادی، که به اختلافات مربوط به نهادهای دولتی رسیدگی می‌کند، مراجعه کند. وکیل احمدوا، زیبیده صدیقوا، استدلال کرد که ممنوعیت سفر غیرقانونی است: «آیتاج احمدوا نه متهم است و نه مظنون در این پرونده. این ممنوعیت غیرقانونی است زیرا حق آزادی حرکت او را نقض می‌کند و زمینه‌ساز آزار و اذیت‌های غیرموجه مرتبط با فعالیت‌های حرفه‌ای روزنامه‌نگاری او می‌شود.» وکیل آذربایجانی، یالشین ایمنوف، نیز با نظر دادگاه مخالف بود و اظهار داشت که از آنجا که شکایت در ارتباط با یک تحقیقات جنایی ارائه شده است، مسئلهٔ محدودیت آزادی حرکت باید تحت صلاحیت دادگاه عمومی قرار گیرد.

در تاریخ ۱۴ ژوئیه، دادگاه تجدیدنظر باکو درخواست تجدیدنظر آیتاج احمدوا علیه ممنوعیت سفر را رد کرده و تصمیم دادگاه ناحیهٔ نسیری را تأیید کرد.در تاریخ ۵ سپتامبر، دادگاه ناحیهٔ سابایل شکایت آیتاج احمدوا را در مورد بازداشت غیرقانونی او توسط افسران ادارهٔ اصلی مبارزه با جرایم سازمان‌یافتهٔ وزارت امور داخلی بررسی کرد. قاضی ایلدار رحیموف از بررسی پرونده خودداری کرد. وکیل او، زبیده صدیقوا، اظهار داشت که طبق مادهٔ ۴۵۱ قانون آیین دادرسی کیفری، قاضی موظف بود تصمیم را قانونی یا غیرقانونی اعلام کند: «به عبارت دیگر، خودداری قاضی از صدور حکم در مورد قانونی بودن بازداشت، خود غیرقانونی است.»در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، او دوباره توسط ادارهٔ تحقیقات جرایم جدی تحت دادستانی کل آذربایجان مورد بازجویی قرار گرفت.

در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، دادگاه حقوق بشر اروپا حکم خود را در پروندهٔ آینور گمباروا و دیگران علیه آذربایجان صادر کرد. بر اساس یافته‌های این دادگاه، مقامات آذربایجان حق آزادی حرکت روزنامه‌نگاران (مادهٔ ۲ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر) و حق دسترسی به درمان مؤثر (ماده ۱۳ کنوانسیون) را نقض کرده‌اند. دادگاه دستور داد که دولت به هر یک از شاکیان ۵٬۰۰۰ یورو به عنوان غرامت بابت خسارت‌های معنوی و ۵۰۰ یورو اضافی برای پوشش هزینه‌های حقوقی پرداخت کند.

در مارس ۲۰۲۵، دادگاه حقوق بشر اروپا حکم خود را در پروندهٔ آیتاج احمدوا صادر کرد. احمدوا ادعا کرد که در سپتامبر ۲۰۱۵، افسران ادارهٔ مبارزه با جرایم سازمان‌یافته وزارت امور داخلی بدون حکم یا دستور قضایی به آپارتمان او یورش بردند و کامپیوتر او را ضبط کردند. برخی از عکس‌ها و ویدیوهای شخصی او که در خانه و ساحل با خانواده‌اش گرفته شده بود، پس از آن در حساب‌های مختلف فیس‌بوک منتشر شد، که احتمالاً توسط پروفایل‌های جعلی اداره می‌شدند. احمدوا استدلال کرد که حقِّ او برای احترام به زندگی خصوصی بر اساس مادهٔ ۶ (حقِّ محاکمه عادلانه) و مادهٔ ۸ (حقِّ احترام به زندگی خصوصی و خانوادگی) نقض شده است و مقامات در رسیدگی به شکایات او در این زمینه کوتاهی کرده‌اند. دادگاه اعلام کرد که در پروندهٔ احمدوا نقض مادهٔ ۸ کنوانسیون صورت گرفته است. طبق حکم صادره، دولت موظف شد ۵٬۵۰۰ یورو به عنوان غرامت بابت خسارت‌های معنوی و هزینه‌های حقوقی به او پرداخت کند.

## بازداشت و محاکمه (۲۰۲۴)
در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۴، آیتاج احمدوا و شش روزنامه‌نگار دیگر — آینور الگوئنش (سرپرست سردبیری میدان تی‌وی)، خبرنگاران خیاله آغایوا، آیسل امودوا، ناطق جاویدلی، خبرنگار آزاد رامین دکو و اولوی طاهروف (معاون مدیر مدرسه روزنامه‌نگاری باکو)، در ادارهٔ پلیس مرکزی باکو دستگیر شدند. این دستگیری‌ها بخشی از یک پرونده جنایی بود که علیه میدان تی‌وی گشوده شده بود.تمام این افراد به اتهام «قاچاق توسط گروهی از افراد با تبانی قبلی» طبق ماده ۲۰۶٫۳٫۲ از قانون مجازات جمهوری آذربایجان متهم شدند. روزنامه‌نگاران این اتهامات را رد کرده و دستگیری‌های خود را به فعالیت‌های حرفه‌ای‌شان نسبت دادند.

در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، مقامات تحقیقاتی درخواست بازداشت مؤقت آیتاج احمدوا را ارائه دادند. دادگاه ناحیهٔ ختایی، که تحت ریاست قاضی صلحانه حاجیوا قرار داشت، این درخواست را بررسی کرده و به نفع آن رأی داد، و دستور بازداشت چهارماهه برای تمام بازداشت‌شدگان، از جمله احمدوا، صادر کرد.

آیتاج احمدوا علیه تصمیم ۸ دسامبر درخواست تجدیدنظر ارائه داد.در تاریخ ۱۳ دسامبر، در جلسه‌ای که در دادگاه تجدیدنظر باکو به ریاست قاضی البِی الله‌وردی‌اف برگزار شد، درخواست تجدیدنظر وی رد شد.در طول جلسه دادگاه، آیتاج احمدوا خود را بی‌گناه اعلام کرد. وکیل او، جواد جوادوف، استدلال کرد که صدور احکام بازداشت برای روزنامه‌نگاران، از جمله احمدوا، بدون هیچ مدرکی مبنی بر دخالت در قاچاق ارز، مغایر با ماده ۵ (حق آزادی و امنیت) و ماده ۱۸ (ممنوعیت محدودیت‌های سیاسی) از کنوانسیون حقوق بشر اروپا است.

در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵، دادگاه ناحیهٔ ختای به درخواست تغییر بازداشت پیش از محاکمه به «حبس خانگی» رسیدگی کرد. در جریان جلسه، وکیل احمدوا، جواد جوادوف اظهار داشت که هیچ دلیل منطقی برای نگهداشتن آیتاج احمدوا در بازداشت وجود ندارد و هیچ مدرک اولیه‌ای برای پشتیبانی از اتهام قاچاق ارز ارائه نشده است. خود آیتاج احمدوا نیز ادعا کرد که دستگیری‌اش انگیزهٔ سیاسی داشته است. تحقیق‌کننده با آزادی وی مخالفت کرده و به ادامه تحقیقات و خطر مداخله اشاره کرد. دادگاه درخواست آزادی را رد کرد. در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵، دادگاه تجدید نظر با درخواست تجدیدنظر در مورد تصمیم ۲۳ ژانویه رسیدگی کرد. جوادوف دوباره تأکید کرد که هیچ دلیلی برای ادامه بازداشت پیش از محاکمه وجود ندارد. آیتاج احمدوا اعلام کرد:

بدنه تحقیقاتی با مخالفت با درخواست تبدیل بازداشت مؤقت به حبس خانگی، استدلال کرد که احمدوا ممکن است از تحقیقات فرار کند. دادگاه تصمیم قبلی را تأیید کرد و درخواست وی را رد کرد.

در ۶ مارس ۲۰۲۵، درخواست دومی برای تبدیل بازداشت مؤقت به حبس خانگی مطرح شد. دادگاه ناحیهٔ خاتای دوباره این درخواست را رد کرد و احمدوا همچنان در بازداشت باقی ماند.

در ۱۲ مارس ۲۰۲۵، دادگاه تجدید نظر باکو درخواست تجدید نظر او علیه تصمیم ۶ مارس را بررسی کرد. پس از جلسه محاکمه، وکیلْ جواد جوادوف اظهار داشت که علیرغم تمامی شواهد ارائه شده در دفاع، دادگاه حکم دادگاه پایین‌تر را تأیید کرد.در ۳ آوریل ۲۰۲۵، دادگاه ناحیهٔ خاتای درخواست مقام‌های تحقیقاتی برای تمدید بازداشت احمدوا را بررسی کرد. دادگاه درخواست را پذیرفت و مدت بازداشت مؤقت او را به مدت سه ماه دیگر تمدید کرد.در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵، دادگاه ناحیهٔ خاتای بار دیگر با درخواست مقام‌های تحقیقاتی، بازداشت او را برای سومین بار تمدید کرد.در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، دادگاه تجدید نظر باکو درخواست تجدید نظر علیه تمدید ۲۴ ژوئن را بررسی کرد. این درخواست در جلسه‌ای که توسط قاضی آنار ابراهیموف برگزار شد، رد شد.

## توجه بین‌المللی
بازداشت خبرنگاران میدان تی‌وی واکنش‌های شدیدی را در سطح بین‌المللی برانگیخته است. سازمان‌های بین‌المللی تأثیرگذار از مقامات آذربایجان خواسته‌اند که این خبرنگاران را آزاد کنند. رهبران احزاب اپوزیسیون در آذربایجان از جمله جبهه خلق آذربایجان، حزب مساوات، حزب جمهوری‌خواه آلترناتیو و شورای ملی نیروهای دموکراتیک، بیانیه‌هایی صادر کرده و بازداشت خبرنگاران میدان تی‌وی را محکوم کردند.

سازمان حقوق بشر بین‌المللی عفو بین‌الملل بازداشت‌ها را محکوم کرد. این سازمان اعلام کرد: «ما بازداشت‌های اخیر را محکوم می‌کنیم و از مقامات آذربایجان می‌خواهیم که بلافاصله خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای را آزاد کنند. ما از سرکوبِ پس از کنفرانس COP29 هراس داشتیم و اکنون از کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس خواسته‌ایم که به پیگردهای جاری در آذربایجان — کشوری که هنوز ریاست کنفرانس COP29 را بر عهده دارد — واکنش نشان دهند.» عفو بین‌الملل تأکید کرد که بازداشت‌های اخیر خبرنگاران مستقل، از جمله کارکنان میدان تی‌وی، بخشی از یک سرکوب گسترده است که یک سال پیش آغاز شد و هدف آن خاموش کردن صداهای انتقادی و مستقل است.

سازمان آزادی مطبوعات گزارشگران بدون مرز نیز بازداشت کارکنان میدان تی‌وی را محکوم کرد. در پیامی در حساب رسمی در ایکس، آمده است: «گزارشگران بدون مرز این بازداشت‌های جدید را محکوم می‌کنند و خواستار آزادی فوری این خبرنگاران و ۱۳ خبرنگار دیگر هستند که در شرایط غیرقانونی تحت اتهامات ساختگی نگهداری می‌شوند.»

کمیته حمایت از خبرنگاران مستقر در نیویورک نیز بازداشت آنان را محکوم کرد و خواستار آزادی آنان و توقف حمله به مطبوعات مستقل شد.سازمان حقوق رسانه‌ها مادهٔ ۱۹ نیز بازداشت‌ها را محکوم کرد: «چند هفته پس از کنفرانس تغییرات اقلیمی در باکو، حداقل هفت خبرنگار — بیشتر آنها از میدان تی‌وی — بازداشت شدند. این سرکوب‌ها یادآوری روشنی است که آذربایجان هیچگونه انتقاد یا مخالفتی را تحمل نمی‌کند. ما باید به مقاومت در برابر فشارهای وارده بر آزادی مطبوعات ادامه دهیم.»سازمان حقوق بشر فریدام نَونیز به صدای اعتراض به ادامه فشار بر مطبوعات مستقل در آذربایجان پیوست: «آذربایجان همچنان خبرنگاران مستقل را به شدت تحت تعقیب قرار می‌دهد. آخرین اقدام سرکوب، بازداشت پنج خبرنگار از میدان تی‌وی است که به وضوح بر اساس دلایل سیاسی انجام شده است. ما خواستار آزادی فوری آنها و پایان این آزار و اذیت‌ها هستیم.»سازمان «زنان در آزادی مطبوعات» (WPF) نیز در بیانیه‌ای از میدان تی‌وی و تمامی خبرنگاران در آذربایجان که همچنان جان خود را به خطر می‌اندازند تا حقیقت را گزارش کنند، حمایت کرد و بیان داشت: «خاموش کردن مطبوعات حمله‌ای به دموکراسی است.»سفیر بریتانیا در آذربایجان، فِرگوس آلد، نیز بازداشت‌ها را به شدت محکوم کرد و آن را «یک سیلی به صورت دولت‌های دموکراتیک» توصیف نمود.
### واکنش وزارت خارجه ایالات متحده

در تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، بیانیه‌ای ویژه در خصوص بازداشت فعالان و خبرنگاران در آذربایجان صادر کرد و از مقامات این کشور خواست تا آنها را آزاد کنند. باکو، بلینکن را به جانبداری متهم کرده و ادعای سرکوب آزادی‌های مدنی را رد کرد. در بیانیه‌ای با عنوان «تشدید سرکوب جامعه مدنی و رسانه‌ها در آذربایجان»، بلینکن به‌طور خاص به رفعت صفروف، سوینج واقف‌قیزی، آذر قاسمی‌لی، فرید مهرعلی‌زاده، بختیار حاجی‌اف و کارکنان اخیر بازداشت‌شده میدان تی‌وی و بسیاری دیگر از افرادی که به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری بازداشت شده‌اند اشاره کرد.ایالات متحده از دولت آذربایجان خواست تا فوراً این افراد را آزاد کند. بلینکن در بیانیه‌اش گفت: «ایالات متحده نه تنها از این بازداشت‌ها بلکه از افزایش سرکوب جامعه مدنی و رسانه‌ها در آذربایجان به شدت نگران است.» در پاسخ، وزارت امور خارجه آذربایجان به بیانیه بلینکن واکنش منفی نشان داده و وزارت خارجه ایالات متحده را به دخالت در امور داخلی کشور متهم کرد. طبق گفته وزارت خارجه آذربایجان، چنین دخالتی «در چهار سال گذشته ادامه داشته است»، که «سال‌های از دست رفته‌ای برای روابط آذربایجان و ایالات متحده بوده است.»

## منابع

رده:افراد زنده
رده:اهالی باکو
رده:روزنامه‌نگاران زن اهل جمهوری آذربایجان
رده:روزنامه‌نگاران زن سده ۲۱ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران زندانی‌شده
رده:زادگان ۱۳۷۲
رده:زادگان ۱۴۱۴ (قمری)
رده:زادگان ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل جمهوری آذربایجان
رده:زندانیان سیاسی در جمهوری آذربایجان
رده:زندانیان عقیدتی عفو بین‌الملل زندانی‌شده توسط جمهوری آذربایجان
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل جمهوری آذربایجان
رده:فعالان دموکراسی اهل جمهوری آذربایجان
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل جمهوری آذربایجان