کارلو آنجلا

**کارلو آنجلا** (;  – ) سیاستمدار و روان‌پزشک اهل ایتالیا بود. وی به خاطر تلاش‌هایش در طول جنگ جهانی دوم در نجات جان یهودیان، به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شده است.

او پدر پی‌پرو آنجلا مجری تلویزیونی و نویسنده علمی، و پدربزرگ آلبرتو آنجلا است.

## اوایل زندگی
آنجلا در اولچنگو، استان ورسلی متولد شد. او در سال ۱۸۹۹ با مدرک پزشکی از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شد. در پاریس در دوره‌های روانپزشکی عصبی که توسط بابینسکی برگزار می‌شد، شرکت کرد. در طول جنگ جهانی اول او افسر صلیب سرخ ایتالیا در بیمارستان منطقه‌ای "ویتوریو امانوئل سوم" تورین بود.

## فعالیت سیاسی
او پس از جنگ جهانی اول، با پیوستن به جنبش دموکراتیا سوسیال، جنبشی سیاسی که از خاکستر حزب رادیکال استوریکو زاده شده بود، به سیاست پیوست. در درون حزب تضادهای زیادی وجود داشت: در کنار معاونان چپ‌گرا، افراد دیگری نیز بودند که در اولین دولت موسولینی که پس از راهپیمایی رم تشکیل شد، وزیر شدند. سپس آنجلا حزب را ترک کرد و با سوسیالیست‌های اصلاح‌طلب به رهبری ایوانو بونومی متحد شد، و در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴ با آنها نامزد شده اما انتخاب نشد.

وی پس از قتل جاکومو ماتئوتی، در ژوئن ۱۹۲۴ آشکارا فاشیست‌ها را در صفحات روزنامه هفتگی *تمپی نووی* سرزنش کرد.

## اقدامات بشر دوستانه
واکنش دولت به این مقاله آتش زدن دفتر روزنامه بود و آنجلا به سن ماوریتزیو کاناوزه فرار کرد. در آنجا مدیر بهداشت کلینیک بیماری‌های روانی "ویلا تورینا آمیونه" شد. در طول اشغال آلمان و جمهوری سوسیالیستی ایتالیا، با جعل کارت‌های پزشکی برای توجیه اقامتشان در کلینیک‌ها، پناهگاه امنی برای بسیاری از ضدفاشیست‌ها و یهودیان فراهم کرد. او اطلاعات نام‌ها یا ملیت‌های بیماران را تغییر می‌داد. پلیس فاشیست به او مشکوک شده بود، آنجلا در تورین احضار و بازجویی شد و همچنین در معرض خطر تیراندازی در یک اقدام تلافی‌جویانه قرار گرفت.

## پس از جنگ جهانی دوم
در طول آزادسازی اشغال، کارلو آنجلا به عنوان شهردار سن ماوریتزیو کاناوزه منصوب شد. پس از آن بیش از بیست سال، در همان فهرستی که نوربرتو بوبیو، ماسیمو میلا و آدا گوبتی در آن بودند، برای اولین انتخابات دموکراتیک نامزد شد. و همچنین رئیس بیمارستان مولینت در تورین شد.

او از سال ۱۹۰۵ به فراماسونری پیوست، که در آنجا به او درجه ۳۳ اعطا شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، او تا زمان مرگش استاد اعظم لژ ماسونی تورین و رئیس شورای استاد اعظم همان شهر شد.

او در سال ۱۹۴۹ درگذشت. در ۸ ژوئن، مراسم مربوط به او در معبد لژ ماسونی برگزار شد.

## درستکار در میان ملل
سه شرط لازم برای اینکه یک مرد به عنوان «درستکار» شناخته شود، وجود دارد: نجات یهودیان، انجام این کار با وجود تهدید جدی جانی، و هرگز پاداشی برای این کار دریافت نکردن.

به دلیل محافظه‌کاری خانواده‌اش، اعمال آنجلا بیش از ۲۵ سال ناشناخته ماند و تنها در سال ۱۹۹۵ آشکار شد، زمانی که آنا سگره تصمیم گرفت دفتر خاطرات پدرش رنزو را منتشر کند، دفتر خاطراتی که در زمانی نوشته شده بود که او به همراه همسرش نلا در کلینیک "ویلا تورینا آمیونه" از اردوگاه‌های مرگ فرار کرده بود.

بر اساس شواهد جمع‌آوری‌شده و ارائه‌شده، در ۲۹ اوت ۲۰۰۱، یک کمیته اسرائیلی به آنجلا مدال درستکار در میان ملل را اعطا کرد و نام او را در باغ نیکان در موزه ید وشم در اورشلیم ثبت کرد. مراسم اهدای جایزه در ۲۵ آوریل ۲۰۰۲ در سن ماوریتزیو کاناوزه برگزار شد. تیبور شلوسر مشاور سفارت اسرائیل در رم، به نمایندگی از کل جامعه یهودیان جهان، این جایزه را به ساندرا و پی‌یرو آنجلا فرزندان کارلو آنجلا اعطا کرد.

از ۳ ژوئن ۲۰۰۰، خیابانی در سن ماوریتزیو کاناوزه به نام کارلو آنجلا نامگذاری شده و پلاکی به همین نام بر سر در ورودی تالار شهر نصب شده است.

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی استان ورسلی
رده:اهالی ایتالیا در سده ۱۹ (میلادی)
رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تورین
رده:درگذشتگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۵ (میلادی)