تأمین آب و بهداشت در لائوس

لائوس کشوری با آب‌های سطحی فراوان و رودخانه‌های پهناور است، اما در خارج از شهرها، زیرساخت‌های بهداشت آب و دسترسی به آن پراکنده است. از زمان پایان جنگ داخلی لائوس در سال ۱۹۷۵، به ویژه در مقایسه با کشورهای همتای خود مانند تایلند، پیشرفت‌های کمی حاصل شده است. تا سال ۲۰۱۵، تخمین زده می‌شد که ۷۶٪ از مردم لائوس در سراسر کشور به آب «بهبود یافته» (آبی که مستقیماً از جریان‌های طبیعی گرفته نشده است) دسترسی دارند، در حالی که تخمین زده می‌شد که ۷۱٪ به بهداشت «بهبود یافته» (دسترسی به سیستم فاضلاب پیشرفته‌تر از توالت‌های ساده) دسترسی دارند.
بندانگشتی|نقشه رودخانه مکونگ - این رودخانه منطقه وسیعی از لائوس و مناطق اطراف آن را پوشش می‌دهد
بندانگشتی|رودخانه مکونگ منبع مهمی از آب برای تولید برنج در لائوس را فراهم می‌کند.
بندانگشتی|دیوار سد تئون هینبون. سدهایی مانند این منبع انرژی تجدیدپذیر برای لائوس فراهم می‌کنند، اما می‌توانند بر اکوسیستم رودخانه مکونگ تأثیر منفی بگذارند.
اعداد میانگین ملی برای بهداشت، برخی از تفاوت‌های داخلی مهم بین مناطق شهری و روستایی را پنهان می‌کند. اکثر مردم لائوس آب خود را از جریان‌های سطحی نزدیک به محل سکونت خود دریافت می‌کنند، بنابراین زیرساخت‌ها حداقل هستند. در خارج از شهرها، زنان و کودکان خردسال اغلب وظیفه حمل دستی آب آشامیدنی از محل‌های جمع‌آوری روستایی را بر عهده دارند که بر پیشرفت تحصیلی، رشد اقتصادی و کیفیت زندگی روستایی تأثیر می‌گذارد.

در پایتخت، وینتیان، سیستم‌های فاضلاب قدیمی به خوبی کار نمی‌کنند و نیاز به بهبود زیرساخت‌ها دارند. علاوه بر این، شکاف مداومی بین ساکنان روستاها و شهرها وجود دارد، به طوری که ۶۰ درصد کمتر از مردم روستایی به فاضلاب و ۳۸ درصد کمتر به آب آشامیدنی دسترسی دارند. تخمین زده می‌شود که ۲۳ درصد از مردم لائوس در سراسر کشور هنوز هم عادت دارند در فضای باز مدفوع کنند و اجازه می‌دهند زباله‌هایشان به رودخانه‌ها و کانال‌ها ریخته شود. این واقعیت مداوم بر کشاورزی و اکوسیستم‌های طبیعی و همچنین سلامت انسان تأثیر می‌گذارد.

## دسترسی به آب
بر اساس داده‌های بانک جهانی که در سال ۲۰۱۴ جمع‌آوری شده است، لائوس به اهداف توسعه هزاره (MDG) در مورد آب و فاضلاب در برنامه نظارت مشترک یونیسف/سازمان بهداشت جهانی دست یافته است. با این حال، تا به امروز، تقریباً ۱٫۹ میلیون نفر از جمعیت لائوس به دلیل نابرابری در دسترسی بین مناطقی که زیرساخت‌های حمل و نقل کافی دارند یا ندارند، به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند و ۲٫۴ میلیون نفر نیز از دسترسی به فاضلاب بهداشتی محروم هستند.

بهداشت ضعیف بر سلامت مردم و توسعه اقتصادی ملی تأثیر می‌گذارد. سالانه، بهداشت ضعیف و مشکلات بهداشتی باعث سه میلیون مورد بیماری در لائوس، از جمله ۶۰۰۰ مرگ زودرس می‌شود. ۴۹ درصد از کودکان در مناطق روستایی از سال ۲۰۱۱ از بهداشت ضعیف رنج می‌برند. در مجموع، دسترسی به آب و مشکلات بهداشتی مسئول ۱۹۳ میلیون دلار ضرر اقتصادی ملی در سال است که معادل ۵٫۶٪ از تولید ناخالص داخلی است. در لائوس، اسهال و اسهال شایع است که تا حدودی به دلیل کمبود بهداشت، تأمین آب نامناسب و عدم وجود امکانات تصفیه فاضلاب کافی در نتیجه افزایش سریع جمعیت شهری ایجاد می‌شود. در سال ۲۰۰۴، تنها ۳۶ درصد از مردم لائوس می‌توانند به بهداشت در مناطق روستایی دسترسی داشته باشند. دولت لائوس برنامه توسعه هزاره را که با همکاری سازمان ملل متحد، بانک جهانی و صندوق بین‌المللی سرمایه‌گذاری مشترک تهیه شده بود، برای ارتقاء تأمین آب و بهداشت برای دسترسی مردم به نوشیدنی سالم و بهداشت اولیه تصویب کرد.

## منابع آب
### رودخانه مکونگ
رودخانه مکونگ نقش مهمی در اقتصاد لائوس ایفا می‌کند. حوضه رودخانه مکونگ تقریباً ۹۰ درصد از کشور لائوس را پوشش می‌دهد و به سمت ویتنام زهکشی می‌شود. ظرفیت حوضه رودخانه مکونگ برای حفظ امنیت غذایی و دسترسی به آب در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس (PDR) تا حد زیادی توسط منافع اقتصادی، زیست‌محیطی و سیاسی رقیب محدود شده است. در لائوس، دولت سرمایه‌گذاری در زمینه برق آبی را تشویق می‌کند که فشار بر تهدیدهای آب و حیوانات دریایی را افزایش می‌دهد. توسعه برق در لائوس و صادرات به کشورهای همسایه برای درآمدهای دولت جهت کاهش فقر ضروری است. اگرچه برق آبی مستقیماً آب یا هوا را آلوده نمی‌کند، مخازن و سدهای برق آبی می‌توانند بر محیط زیست، کاربری اراضی و زیستگاه‌های طبیعی لائوس تأثیر بگذارند. پیامدهای زیست‌محیطی بالقوه‌ای برای سدسازی در مسیرهای رودخانه وجود دارد، از جمله ایجاد مخازن، سیل، مسدود کردن مسیر طبیعی رودخانه و تأثیر بر ساخت خطوط برق. به عنوان مثال، ساختار سد و مخزن در مهاجرت آبزیان اختلال ایجاد می‌کند و دمای آب و جریان رودخانه را تغییر می‌دهد. در نتیجه، ممکن است به زندگی حیوانات و جانوران خشکی و دریا آسیب برساند.
بندانگشتی|رودخانه مکونگ و زندگی مردم
مردم مستقیماً از رودخانه مکونگ برای آشامیدن، پخت و پز، حمام کردن و شستشو استفاده می‌کنند. با این حال، با افزایش جمعیت، نهرهای آبی که همزمان برای دفع آب و تأمین آب استفاده می‌شوند، باعث مشکلات بهداشتی مانند اسهال و حصبه می‌شوند. در همین حال، مردم محلی می‌گفتند که قبل از ساخت سدهای بالادست، می‌توانستند با خیال راحت آب رودخانه مکونگ را بنوشند. با این حال، پس از ساخت سد شیابوری در لائوس، کیفیت آب آلوده شد. کیفیت آب در لائوس با ساخت سد جدیدی در دون ساهونگ، کمتر از ۲ کیلومتر از شهر، حتی بدتر شد و باعث شد مردم دچار اسهال شوند و از کیفیت هوای بد استنشاق کنند. علاوه بر این، شیلات سالانه حدود ۱۳ درصد از تولید ناخالص داخلی ملی لائوس را تشکیل می‌دهد. اکثر جمعیت ساکن در نزدیکی رودخانه مکونگ، ماهی‌های مرده شناور در آب آلوده در منطقه بین سد دون ساهونگ و پره رامکل (کامبوج) را یافتند که تنها منبع آب آنها برای آشامیدن، پخت و پز، ماهیگیری و کارهای روزمره را به فاجعه تبدیل کرد.

## جستارهای وابسته
* مکونگ

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* اس. لاهیری و اس. چانتافون. آب، فاضلاب و بهداشت: مقاله‌ای در مورد تحلیل وضعیت برای جمهوری دموکراتیک خلق لائوس. مجله بین‌المللی تحقیقات بهداشت محیط، ۲۰۱۰. https://doi.org/10.1080/0960312031000102868
* بانک جهانی. ۲۰۱۶. گزارش تلفیقی در مورد کمک‌های فنی بازاریابی بهداشت در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس و حمایت از افزایش بهداشت روستایی از طریق بهداشت عمومی به رهبری جامعه (انگلیسی). واشینگتن دی سی: گروه بانک جهانی. http://documents.worldbank.org/curated/en/139801467289296110/Synthesis-report-on-technical-assistance-sanitation-marketing-in-Lao-Peoples-Democratic-Republic-and-supporting-scaling-up-rural-sanitation-through-the-community-led-total-sanitation

رده:آب در لائوس
رده:آب و فاضلاب بر پایه کشور
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده