نمایندگی زمین‌داران

***نمایندگی زمین‌داران*** (   La Representación) یک گزارش اقتصادی در سال ۱۸۰۹ میلادی بود که ماریانو مورنو نوشت تا اقتصاد نایب‌السلطنه ریو د لا پلاتا را تشریح کند. این گزارش توسط مورنو به نمایندگی از قشرِ مالکان زمین (*hacendados*) نوشته شده است تا از نایب‌الملک وقت ، بالتازار هیدالگو د سیسنروس ، درخواست کند که در لغو تجارت آزاد که اندکی قبل از آن تصمیمش را گرفته بود، تجدیدنظر کند. این جزوه کامل‌ترین مرور اقتصادی از دوران مستعمراتی آمریکای جنوبی محسوب می‌شود.

## زمینه
طبق قوانین هند اسپانیا، نایب‌الملک ریو د لا پلاتا فقط اجازه تجارت با سرزمین مادری خود، اسپانیا ، را داشت. اما تجارت با اسپانیا نادر بود: بنادر دیگر برای امپراتوری در اولویت بودند، اسپانیا در جنگ بود و کشتی‌های اسپانیایی مورد حمله دزدان دریایی قرار می‌گرفتند. بوئنوس آیرس برای تهیه محصولات مورد نیاز شهر، این اقلام را از مستعمرات بریتانیا و پرتغال قاچاق می‌کرد، علیرغم اینکه قوانین چنین کاری را ممنوع کرده بودند. این امر منجر به ایجاد دو گروه اصلی مخالف شد: زمین‌داران که محصولات چرمی تولید می‌کردند و خواستار تجارت آزاد بودند تا بتوانند محصولات خود را بفروشند، و خرده‌فروشانی که محصولات قاچاق را می‌فروختند. گروه دوم با تجارت آزاد مخالف بودند، زیرا اگر مجاز بود، مجبور بودند اقلام را با قیمت پایین‌تری بفروشند.

از نظر اقتصادی، با توجه به مشکلات و هزینه‌های تجارت با اسپانیا، سیسنروس پیشنهاد ماریانو مورنو را پذیرفت و در 6 نوامبر 1809، توافق‌نامه‌های تجارت آزاد با سایر قدرت‌ها را منعقد کرد. ذینفعان اصلی بریتانیا و بخش‌های دامدار بودند که پوست صادر می‌کردند. با این حال، تاجرانی که از قاچاق سود می‌بردند، از سیسنروس خواستند که تجارت آزاد را کنار بگذارد و او برای حفظ حمایت آنها با این کار موافقت کرد. این امر به نوبه خود منجر به ورود بریتانیایی‌ها، مک کینون و کاپیتان دویل به عنوان نمایندگان مخالفین شد و آنها خواستار بررسی این اقدام شدند تا در مقابل از متحدان علیه ناپلئون در اسپانیا و بریتانیا استفاده کنند. اکثر *زمین‌داران* نیز خواستار بررسی این اقدام بودند و به دلیل قدرت سیاسی کم خود، از وکیل ماریانو مورنو خواستند که از طرف آنها به نایب‌الملک دادخواست دهد.

## توضیحات
به گفته مورخان مدرن، این سند کامل‌ترین بررسی اقتصادی از دوران استعمار اسپانیا در آرژانتین امروزی بود. مورنو با الهام از فیلسوفان اقتصادی آن زمان، انتقادات شدیدی را علیه سیستم اقتصادی استعماری مطرح کرده. ایده اصلی این بود که تجارت آزاد با بریتانیا مجاز باشد. با این حال، «تجارت آزاد» را باید به عنوان تسهیل قوانین سختگیرانه اسپانیا در قبال تجارت بین‌المللی درک کرد؛ نه چیزی که امروزه می‌شناسیم. در این سند پیشنهاد شده بود که تجارت برای برخی محصولات مجاز باشد، اما همچنان مالیات‌های حمایتی بر لباس‌هایی که ممکن است به صنایعی مانند کوچابامبا آسیب برساند، حفظ شود.

مورنو مرتباً از طعنه و کنایه برای توجیه ایده‌هایش استفاده می‌کرد. برای مثال، بخشی از سند می‌گوید:

## پیامدها
در نتیجه این گزارش، سیسنروس تجارت آزاد را مجاز دانست، اما به شیوه‌ای محدود.

## دیدگاه تاریخی
« *نمایندگی»* یکی از محورهای بحث‌های تاریخ‌نگاری درباره ماریانو مورنو است. ریکاردو لون، با ایده‌های لیبرال، آن را به صورت افراط‌گرایانه‌ای می‌ستایند و آن را مقدمه‌ای مستقیم بر وقایع انقلاب مه دانستند.  برعکس، نویسندگان تجدیدنظرطلب آن را به عنوان ابزاری برای ترویج مداخله خارجی در اقتصاد محلی محکوم می‌کنند.  هر دو رویکرد بعداً منسوخ شدند. اکنون مشخص شده است که ماریانو مورنو *«نمایندگی» را* به ابتکار خود ننوشته، بلکه به عنوان وکیلی که نمایندۀ موکل خود بوده، آن را نوشته است.  نویسندگی مورنو اکنون مورد بحث است: پل گروساک معتقدست که ماریانو مورنو به عنوان یک اقتصاددان آموزش ندیده بود، در حالی که مانوئل بلگرانو مطالعات عمیق‌تری در این موضوع داشته و مقاله‌ای نوشته بود که قصد داشت به نایب‌الملک ارائه دهد. این موضوع، و همچنین تأثیر آموزه‌های فیزیوکراتیک و برخی از اصطلاحات دستوری مشابه بلگرانو، نشان می‌دهد که او ممکن است نویسندۀ اصلی رساله باشد، یا اینکه مورنو بر روی اثری که توسط بلگرانو آغاز شده بود، کار کرده باشد.  بلگرانو به دلیل داشتن یک سمت دولتی در کنسولگری، نمی‌توانست شخصاً گزارش را ارائه دهد و مخالفت گذشته او با سیسنروس ممکن بود این پروژه را به دلایل سیاسی در معرض خطر رد شدن قرار دهد. 

## منابع
* 
* 

رده:آرژانتین در ۱۸۰۹ (میلادی)
رده:تاریخ اقتصاد آرژانتین
رده:نایب‌الملک‌نشین ریو د لا پلاتا