لیگ ملی (فوتبال انگلستان)

**لیگ ملی**  یک لیگ حرفه‌ای فوتبال در انگلستان است که از ۷۲ تیم تشکیل شده که به‌طور مساوی بین سه لیگ تقسیم شده‌اند؛ لیگ ملی (بخش)، لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب. لیگ ملی یکی از مهم‌ترین لیگ‌های ورزشی حرفه‌ای در انگلستان است.

از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶، این لیگ «لیگ برتر آلیانس» نامیده می‌شد و در فاصله سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۵، این لیگ با نام «کنفرانس فوتبال» شناخته می‌شد.

تمام باشگاه‌های برتر لیگ ملی، کاملاً حرفه‌ای هستند، و تعداد فزاینده‌ای از باشگاه‌های لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب نیز حرفه‌ای هستند. بسیاری از باشگاه‌های این لیگ همیشه خارج از لیگ فوتبال بوده‌اند اما برخی از باشگاه‌های حرفه‌ای در این لیگ، قبلاً در لیگ فوتبال انگلیس (EFL) بودند. لیگ ملی پایین‌ترین سطح از پنج بخش فوتبال حرفه‌ای سراسری در انگلستان، پایین‌تر از لیگ برتر و چمپیونشیپ و سه بخش لیگ فوتبال انگلستان است و بالاترین سطح در نظام لیگ ملی فوتبال غیرلیگ است. لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب، ششمین سطح از فوتبال حرفه‌ای انگلیس را تشکیل می‌دهند. تا سال ۲۰۰۴، لیگ ملی تنها یک بخش داشت، اما در بازتعریف گسترده نظام لیگ ملی که از فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۴ آغاز شد، این لیگ گسترش یافت. سرویس دازون، مسابقات این لیگ را در آلمان، فرانسه و بریتانیا پخش کرده است.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (سپتامبر ۲۰۲۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## ساختار لیگ
لیگ ملی در صدر نظام لیگ ملی فوتبال انگلستان قرار دارد، ساختاری جامع که بیش از ۵۰ لیگ مختلف را تحت نظارت اتحادیه فوتبال انگلستان به هم پیوند می‌دهد. لیگ ملی در *سطح ۱* این نظام قرار دارد و لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب *سطح ۲* را تشکیل می‌دهند. در سطح بالای لیگ ملی، ۹۲ باشگاه قرار دارند که در مجموع بالاترین سطوح فوتبال انگلیس را تشکیل می‌دهند؛ لیگ برتر و لیگ فوتبال. در سطح پایین‌تر از لیگ ملی، *سطح ۳* و لیگ‌های پایین‌تر از آن قرار دارند.

لیگ ملی ۲۴ باشگاه دارد و دسته‌های شمالی و جنوبی هر کدام ۲۴ باشگاه. هر باشگاه در طول یک فصل دو بار با سایر باشگاه‌های دسته خود بازی می‌کند، یک بار در خانه و یک بار در خارج از خانه. باشگاه‌ها برای هر برد سه امتیاز، برای هر تساوی یک امتیاز کسب می‌کنند و شکست بدون امتیاز است.

در پایان هر فصل، دو باشگاه از لیگ ملی به لیگ دو فوتبال انگلستان صعود می‌کنند و دو تیم از لیگ دو به لیگ ملی سقوط می‌کنند تا جای آنها را پر کنند. در مجموع چهار تیم از لیگ‌های ملی شمال و جنوب به لیگ ملی صعود می‌کنند؛ دو باشگاه قهرمان در لیگ‌های ملی شمال و جنوب و باشگاه‌هایی که در جدول نهایی این دو لیگ، در رتبه‌های دوم تا هفتم قرار گرفته‌اند، بازی‌های پلی‌آف را برگزار می‌کنند و در نهایت دو تیم پیروز در فینال‌های پلی‌آف شمال و جنوب، تکلیف دو سهمیه باقی مانده برای صعود به لیگ ملی را مشخص می‌کنند.

در انتهای دیگر جدول، چهار باشگاه انتهای جدولی لیگ ملی به لیگ ملی شمال یا لیگ ملی جنوب سقوط می‌کنند. تصمیم در مورد اینکه باشگاه سقوط کرده به کدام دسته بپیوندد توسط کمیته لیگ ملی فوتبال انگلستان گرفته می‌شود، اما تا حد زیادی به جغرافیا بستگی دارد. چهار تیم سقوط کرده با چهار تیم صعود کرده، دو تیم از لیگ ملی شمال و دو تیم از لیگ ملی جنوب، جایگزین می‌شوند. برای هر یک از این دو لیگ، قهرمانان و برندگان فینال صعود مربوطه بین باشگاه‌های دوم تا هفتم در آن دسته‌ها هستند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2023)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در انتهای جدول هر یک از لیگ‌های ملی شمال و جنوب، چهار باشگاه از این دو بخش سقوط می‌کنند و مجموع این هشت باشگاه، بین لیگ‌های *سطح ۳* لیگ ملی، لیگ فوتبال شمالی، لیگ فوتبال جنوبی و لیگ ایسمین تقسیم می‌شوند. قهرمانان هر یک از این لیگ‌های *سطح ۳* و برندگان بازی‌های پلی‌آف که بین تیم‌های رتبه دوم تا پنجم برگزار می‌شود به لیگ‌های ملی شمال و جنوب صعود می‌کنند. کمیته لیگ ملی تعیین می‌کند که باشگاه‌های سقوط کرده به کدام یک از لیگ‌های *سطح ۳* بپیوندند و اینکه باشگاه‌های صعود یافته در کدام یک از لیگ‌های ملی شمال یا جنوب رقابت کند.

باشگاه‌هایی که از لیگ ملی سقوط می‌کنند، همیشه از نظر جغرافیایی متعادل نیستند. بنابراین، در صورت لزوم، کمیته NLS می‌تواند به یک یا چند باشگاه از شهرستان‌های شمالی هم‌مرز با جنوب و برعکس یا از جنوب ولز در لیگ دسته ششم دستور دهد تا لیگ خود را تغییر دهند (به اصطلاح "به صورت افقی" بین لیگ‌ها جابجا شوند) تا تعادل عددی بین شمال و جنوب حفظ شود.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2023)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

به دلیل محدودیت‌های مالی در این سطح از فوتبال، برخی از باشگاه‌ها با وجود قرار گرفتن در موقعیت سقوط، به دلیل بدشانسی برخی دیگر، از سقوط فرار کرده‌اند. برای صعود، چه از لیگ ملی به EFL، چه در لیگ ملی یا بین لیگ‌های مختلف NLS، شرایط خاصی در مورد امور مالی و امکانات باید رعایت شود. عدم رعایت الزامات لیگ مربوطه، مانع از صعود باشگاه واجد شرایط می‌شود. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2024)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

لیگ ملی شمال و جنوب در فصل ۲۳–۲۰۲۲ به ۲۴ تیم در هر کدام افزایش یافت. این گسترش در ابتدا برای فصل ۲۱–۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده بود تا اینکه اجرای آن به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ در انگلستان به تعویق افتاد. این امر در پایان فصل ۲۲–۲۰۲۱ محقق شد.

## تاریخچه
لیگ ملی در سال ۱۹۷۹ از تیم‌های پیشرو در لیگ برتر شمالی و لیگ جنوبی تشکیل شد و در ابتدا با نام *لیگ برتر فوتبال آلیانس* و از سال ۱۹۸۶-۱۹۸۷ با نام *کنفرانس فوتبال* شناخته می‌شد. آلن هارداکر ، دبیر باسابقه لیگ فوتبال، از چنین لیگی حمایت کرد. او پیشنهاد داد که ادغام دو لیگ برتر قوی در انگلستان، لیگ برتر شمالی و لیگ جنوبی ، تعداد نامزدهای متقاضی برای پیوستن به لیگ فوتبال را تحت سیستم انتخاب مجدد که در آن زمان استفاده می‌شد، کاهش می‌دهد. همچنین تصور می‌شد که این امر باعث می‌شود قوی‌ترین نامزد غیر لیگی ظهور کند. در سال ۱۹۷۷، لیگ‌های برتر شمالی و جنوبی توافق کردند که هر کدام فقط یک نامزد را برای انتخابات لیگ معرفی کنند و این امر با انتخاب ویمبلدون و ویگان اتلتیک در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ به لیگ، موفقیت‌آمیز بود.  سپس توافق شد که یک لیگ جدید متشکل از ۱۳ تیم لیگ جنوبی و ۷ تیم از لیگ برتر شمالی تشکیل شود. 

اعضای مؤسس عبارت بودند از:

چندین تیم لیگ برتر شمالی که می‌توانستند در رقابت‌های جدید شرکت کنند، این کار را نکردند. گول تاون ، لنکستر سیتی و ماسلی هیچ‌کدام برای ورود به اتحادیه درخواست ندادند. متلاک تاون و رانکورن پذیرفته نشدند زیرا زمین‌هایشان معیارهای لازم برای لیگ جدید را نداشت. ساوت‌پورت که در سال ۱۹۷۸ از لیگ فوتبال کنار گذاشته شده بود، به عنوان عضوی از لیگ جدید پذیرفته شد، اما در نهایت به دلیل نگرانی در مورد هزینه‌های سفر، تصمیم به پیوستن به آن نگرفت. 

بارو و نورثویچ پیش از این عضو EFL بودند. بارو در سال ۱۹۷۲ در انتخاب مجدد شکست خورد، در حالی که نورثویچ در سال ۱۸۹۴ از لیگ استعفا داد. بارنت، بوستون، میدستون، اسکاربورو و یئوویل نیز از زمان تشکیل لیگ ملی طعم فوتبال EFL را چشیده‌اند، اما اکنون به لیگ ملی یا لیگ‌های تغذیه‌کننده آن (اسکاربورو و میدستون اکنون در قالب‌های جدید) بازگشته‌اند.

از بین 20 عضو بنیانگذار، آخرین تیمی که سطح پنجم را ترک کرد، نورث‌ویچ بود. آنها در سال 2005، یک سال پس از سقوط تلفورد، به دسته پایین‌تر سقوط کردند. بارنت تنها عضو بنیانگذار است که از سال 1979 به طور مداوم در پنج سطح برتر باقی مانده است.

بنگور سیتی از آن زمان به سیستم لیگ فوتبال ولز نقل مکان کرده است، در حالی که ای پی لیمینگتون، میدستون، نانیتون، اسکاربورو و تلفورد بعداً سقوط کردند و در لیگ‌های پایین‌تر انگلیس بازسازی شدند. گریوزند و نورثفلیت در سال ۲۰۰۷ نام خود را به ابزفلیت یونایتد تغییر دادند.

لیگ ملی در ۲۵ سال اول حیات خود یک بخش واحد داشت، اما از فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۵ به سه بخش تقسیم شده است. بخش اصلی به *کنفرانس ملی* (که در حال حاضر *لیگ ملی* نامیده می‌شود) تغییر نام داد و دو بخش منطقه‌ای جدید یک سطح پایین‌تر، *کنفرانس شمالی* و *کنفرانس جنوبی* (که در حال حاضر لیگ ملی شمال و جنوب نامیده می‌شوند) معرفی شدند. باشگاه‌های جدید برای تشکیل این رقابت بزرگتر، طبق دستورالعمل‌های تدوین شده توسط کمیته NLS، از لیگ برتر شمالی، لیگ جنوبی و لیگ ایستمیان انتخاب شدند.

دو تیم سه بار قهرمان لیگ ملی شده‌اند: بارنت (۱۹۹۱، ۲۰۰۵، ۲۰۱۵) و مکلسفیلد تاون (۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۲۰۱۸). پیش از سومین قهرمانی بارنت و مکلسفیلد، پنج باشگاه دیگر نیز دو بار قهرمان شده بودند: آلترینچام (۱۹۸۰، ۱۹۸۱)، انفیلد (۱۹۸۳، ۱۹۸۶)، کیدرمینستر هریرز (۱۹۹۴، ۲۰۰۰)، میدستون یونایتد (۱۹۸۴، ۱۹۸۹) و استیونج بورو (۱۹۹۶، ۲۰۱۰). کیدرمینستر همچنین در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۱۳ دوم شد. لینکلن سیتی هفتمین باشگاهی شد که دو بار قهرمان لیگ ملی شد (۱۹۸۸، ۲۰۱۷)، اما پس از سومین قهرمانی بارنت. فقط بارنت در هر سه بار به لیگ برتر فوتبال انگلستان صعود کرد. اولین قهرمانی میدستون قبل از دوران صعود خودکار به لیگ برتر به دست آمد، در حالی که کیدرمینستر هریرز، مکلسفیلد تاون و استیونج بورو به دلیل اینکه زمین‌هایشان در زمان اولین بردشان مطابق با استانداردهای لازم نبود، از صعود به لیگ برتر محروم شدند. با این حال، هر سه تیم پس از کسب دومین عنوان قهرمانی خود، به لیگ برتر صعود کردند. آلترینچام تنها تیم تاریخ است که عنوان قهرمانی خود را حفظ کرده است، زیرا در آن زمان صعود خودکار به لیگ برتر وجود نداشت.

یک باشگاه سابق لیگ ملی به لیگ برتر رسیده است، اگرچه شش باشگاه از این دست قبل از لیگ برتر در بالاترین سطح فوتبال، در لیگ دسته اول فوتبال ، رقابت می‌کردند: کارلایل یونایتد ، لیتون اورینت ، آکسفورد یونایتد ، لوتون تاون ، گریمزبی تاون و ناتس کانتی . همه آنها از آن زمان با کسب عنوان قهرمانی و چهار تیم دیگر با پیروزی در فینال پلی‌آف به EFL، لوتون و اورینت بازگشته‌اند. برادفورد (پارک اونیو) نیز در دوره قبلی خود در لیگ دسته اول بازی می‌کرد، اما دوره فعلی آنها فقط به سطح لیگ ملی شمالی رسیده است.

بالاترین سطح لیگی که یک باشگاه از لیگ ملی به آن رسیده است، لیگ برتر است که (تا ماه مه ۲۰۲۳) توسط یک باشگاه، لوتون تاون، به آن رسیده است.

برعکس، اولدهام اتلتیک پس از شکست خانگی مقابل سالفورد سیتی در سال 2022، به اولین تیم سابق لیگ برتر تبدیل شد که در لیگ ملی و به تبع آن، در هر رقابت غیر لیگی به رقابت پرداخت. 

### ارتقاء و سقوط
قبل از سال ۱۹۸۷، برای اینکه باشگاه‌های لیگ ملی بتوانند وارد EFL شوند، باید توسط اعضای لیگ انتخاب می‌شدند. در نتیجه، هیچ تضمینی وجود نداشت که پیروزی در لیگ ملی منجر به صعود شود و هیچ یک از هفت قهرمان اول لیگ صعود نکردند. این وضعیت در سال ۱۹۸۷ تغییر کرد، زمانی که صعود و سقوط خودکار بین لیگ دسته چهارم فوتبال و لیگ ملی مورد توافق قرار گرفت. اولین باشگاه‌هایی که تحت تأثیر سیستم جدید قرار گرفتند، لینکلن سیتی بودند که سقوط کردند و اسکاربورو جایگزین آنها شد. با این حال، اگرچه قهرمانان لیگ ملی حق حضور در EFL را دارند، اما این امر به رعایت معیارهای تعیین شده برای عضویت در ورزشگاه آنها بستگی داشت. این بدان معناست که نورث‌همپتون تاون ، اکستر سیتی و تورکی یونایتد از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ از سقوط از EFL اجتناب کردند، اگرچه اکستر و تورکی هر دو بعداً به لیگ ملی سقوط کردند.

به مدت سه سال متوالی در دهه ۱۹۹۰، قهرمانان لیگ ملی به همین دلایل از صعود به لیگ برتر فوتبال انگلیس (EFL) محروم شدند. از سال ۱۹۹۷، زمانی که مکلسفیلد تاون برای دومین بار در سه سال عنوان قهرمانی را کسب کرد، هر قهرمانی به لیگ برتر صعود کرده است.

از سال ۲۰۰۳، لیگ ملی یک جایگاه صعود دوم را به خود اختصاص داده است. تا سال ۲۰۱۷، این جایگاه با سیستم پلی‌آف مشابه EFL تعیین می‌شد. چهار تیم پایین‌تر از قهرمان لیگ ملی در نیمه‌نهایی طی دو بازی رفت و برگشت با یکدیگر بازی می‌کردند، به این صورت که تیم دوم در جایگاه پنجم و تیم سوم در جایگاه چهارم قرار می‌گرفتند. سپس برندگان این بازی‌ها یک بازی نهایی واحد به نام فینال صعود برگزار می‌کردند که برندگان جایگاه دوم صعود را کسب می‌کردند. دانکستر روورز اولین تیمی بود که در فینال صعود پیروز شد.

پیش از سال ۲۰۰۴، سقوط از لیگ ملی به معنای سقوط به یکی از سه لیگ تغذیه‌کننده پایین‌تر بود. پس از اینکه چستر سیتی در سال ۲۰۱۰ نتوانست از اخراج خود جلوگیری کند، به جای چهار تیم، سه تیم بر اساس معیارهای جغرافیایی به لیگ برتر شمالی ، لیگ جنوبی یا لیگ ایستمین سقوط کردند. در عوض، قهرمانان این سه لیگ به لیگ ملی ارتقا می‌یافتند. تعطیلی چستر سیتی در مراحل پایانی فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰، اولین تعطیلی میان‌فصل یک باشگاه در این بخش از زمان تعطیلی نیوپورت کانتی در نیمه دوم فصل ۱۹۸۸-۱۹۸۹ بود. در هر دو مورد، سوابق هر دو باشگاه حذف شد.

در سال ۲۰۰۴، با تغییر ساختار سیستم لیگ ملی، سطح جدیدی بلافاصله پایین‌تر از لیگ ملی ایجاد شد؛ دو بخش منطقه‌ای که اکنون لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب نامیده می‌شوند، ایجاد شدند و لیگ‌های تغذیه‌کننده به زیر آنها سقوط کردند. از هر بخش منطقه‌ای، دو جایگاه برای صعود به لیگ برتر لیگ ملی وجود دارد.&nbsp;– تیم‌های قهرمان به طور خودکار صعود می‌کنند، در حالی که جایگاه باقی‌مانده دوباره توسط بازی‌های پلی‌آف نیمه‌نهایی و فینال صعود تعیین می‌شود. چهار تیم سقوط کرده از لیگ ملی (یعنی بالاترین دسته) سپس به یکی از دسته‌های منطقه‌ای بسته به موقعیت جغرافیایی خود اختصاص داده می‌شوند.

در ماه مه 2017، لیگ ملی پیشنهاد اصلاح مسابقات پلی‌آف برای هر سه دسته را داد. طبق سیستم جدید، تعداد تیم‌هایی که برای صعود بازی می‌کنند به شش تیم افزایش یافت. باشگاه‌هایی که در مرحله دوم و سوم قرار می‌گیرند، به طور خودکار به مرحله نیمه نهایی در زمین‌های خانگی خود راه می‌یابند، در حالی که باشگاه‌های مرحله چهارم و پنجم در مسابقات مقدماتی با تیم‌های هفتم و ششم رقابت می‌کنند. برندگان این مسابقات سپس به مرحله نیمه نهایی راه می‌یابند.  این پیشنهادات در مجمع عمومی سالانه لیگ ملی در 10 ژوئن تصویب شد. 

در سال 2019، برنامه‌هایی برای بازسازی تدریجی لیگ ملی فوتبال (NLS) مورد بحث قرار گرفت، به طوری که انتظار می‌رفت تعداد تیم‌های لیگ‌های شمال و جنوب در فصل 2021-2022 به 24 تیم افزایش یابد.   به دلیل همه‌گیری کووید-19 در انگلستان ، فصل‌های 2020-2021 لیگ ملی شمال و جنوب پس از رأی‌گیری کتبی، محدود و لغو شد. هیچ تیمی سقوط نکرد.  بنابراین، گسترش لیگ به تعویق افتاد و قبل از فصل 2022-23 با سقوط هشت تیم از دسته ششم در پایان آن فصل، اجرا شد. برای گسترش لیگ، دو باشگاه در مرحله 2 سقوط کردند و هشت باشگاه از هر چهار دسته مرحله 3 ارتقا یافتند: قهرمانان دسته و برندگان پلی‌آف.  چهار تیم در شمال و جنوب از سال 2023 سقوط می‌کنند. 

## اعضای فعلی

### لیگ ملی
* آلدرشات تاون
* آلترینچام
* بورم‌وود
* بوستون یونایتد
* براکلی تاون
* براینتری تاون
* کارلایل یونایتد
* ایستلی
* هالیفاکس تاون
* فارست گرین روورز
* گیتزهد
* هارتلپول یونایتد
* مورکم
* روچدیل
* اسکانتورپ یونایتد
* سولیهال مورس
* ساوتند یونایتد
* ساتون یونایتد
* تامورث
* ترورو سیتی
* ویلدستون
* ووکینگ
* یئوویل تاون
* یورک سیتی

### لیگ ملی شمال

* فایلد
* تلفورد یونایتد
* آلفرتون تاون
* بدفورد تاون
* باکستون
* چستر
* چورلی
* کرزن اشتون
* دارلینگتون
* هرفورد
* کیدرمینستر هاریرس
* کینگز لین تاون
* لیمینگتون
* مک‌کلسفیلد
* مارین
*  مرثر تاون
* آکسفورد سیتی
* پیتربورو اسپورتس 
* رادکلیف
* اسکاربورو اتلتیک
* ساوت شیلدز 
* ساوت‌پورت
* اسپنیمور تاون
* وورکساپ تاون

### لیگ ملی جنوب

* توتون
* باث سیتی
* چلمزفورد سیتی
* چشام یونایتد
* چیپنهام تاون
* داگنم و ردبریج
* دورکینگ واندررز
* دوور اتلتیک
* ایست‌بورن بورو
* ابسفلیت یونایتد
* اینفیلد تاون
* فارن‌بورو
* 
* همل همپستید تاون
* هورنچرچ
* هورشم
* میدنهد یونایتد
* مایدستون یونایتد
* سالزبری
* سلو تاون
* تونبریج آنجلز
* تورکی یونایتد
* 
* وورتینگ

## باشگاه‌های سابق لیگ ملی که اکنون در لیگ فوتبال و لیگ برتر حضور دارند

## باشگاه‌های سابق لیگ فوتبال و لیگ برتر که اکنون در لیگ ملی حضور دارند
این فهرست، باشگاه‌های فینیکس یا باشگاه‌های اصلاح‌شده را شامل نمی‌شود، مگر اینکه خودشان به‌طور مستقل در لیگ رقابت کرده باشند و جدا از باشگاه اصلی شمارش می‌شوند. سطح لیگ فوتبال، بالاترین سطح لیگ فوتبال انگلیس در نظر گرفته شده است و ممکن است با جایگاه کلی آن در سیستم امروزی مطابقت نداشته باشد.

### باشگاه‌های فینیکس
پس از انحلال باشگاه‌های سابق لیگ فوتبال، چندین باشگاه به عنوان باشگاه فینیکس تشکیل شدند و در لیگ ملی رقابت کرده‌اند. این باشگاه‌ها عبارتند از:

* باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد (تأسیس شده در سال ۲۰۰۴ پس از انحلال باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد در سال ۲۰۰۴.)
* باشگاه فوتبال آلدرشات تاون (در سال ۱۹۹۲ پس از انحلال آلدرشات در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.)
* باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو (در سال ۱۹۸۷ و پس از انحلال برادفورد (پارک اونیو) اصلی در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد.)
* باشگاه فوتبال چستر (در سال ۲۰۱۰ پس از انحلال چستر سیتی در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.)
* باشگاه فوتبال دارلینگتون (در سال ۲۰۱۲ و پس از انحلال دارلینگتون اصلی در همان سال تأسیس شد.)
* باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون (در سال ۲۰۰۸ پس از انحلال هالیفاکس تاون در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.) 
* باشگاه فوتبال گیتزهد (تأسیس شده در سال ۱۹۷۷ پس از انحلال گیتزهد در سال ۱۹۷۳.)
* هرفورد (در سال ۲۰۱۴ پس از انحلال هرفورد یونایتد در همان سال تأسیس شد.)
* باشگاه فوتبال مایدستون یونایتد (تأسیس شده در سال ۱۹۹۲ پس از انحلال میدستون یونایتد در سال ۱۹۹۲.)
* باشگاه فوتبال اسکاربرو اتلتیک (تأسیس شده در سال ۲۰۰۷ پس از انحلال اسکاربرو در سال ۲۰۰۷.)
* باشگاه فوتبال باشگاه فوتبال مکلسفیلد (در سال ۲۰۲۰ و پس از انحلال باشگاه مکلسفیلد تاون در همان سال تشکیل شد.)

## قهرمانان گذشته لیگ ملی
;قهرمان لیگ ملی

:* به لیگ برتر فوتبال انگلیس (لیگ چهارم تا سال ۱۹۹۲، لیگ سوم از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ و لیگ دو از سال ۲۰۰۴) صعود کرد.
: **ترفیع داده نمی‌شود

;قهرمان لیگ ملی شمال


;لیگ ملی جنوب

** صعود نکرد. در فصل ۲۰۰۴/۲۰۰۵ فقط سه جایگاه صعود برای لیگ برتر کنفرانس در دسترس بود. جایگاه سوم در فینال صعود در ورزشگاه بریتانیای استوک سیتی مشخص شد، که ایستبورن بورو با نتیجه ۲/۱ به آلترینچام، برنده پلی‌آف کنفرانس شمال، باخت.

## جام لیگ
اتحادیه لیگ برتر/کنفرانس از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۹ یک رقابت جام حذفی برگزار کرد، و گاهی اوقات به دلیل عدم وجود اسپانسر، وقفه‌هایی در برگزاری آن ایجاد می‌شد. این رقابت جام حذفی که در ابتدا تا فصل ۲۰۰۰-۲۰۰۱ با نام جام چالش باب لرد شناخته می‌شد، در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۵ به عنوان جام لیگ کنفرانس به مدت یک فصل دوباره احیا شد و سپس در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ با نام جام ستانتا با حمایت مالی ستانتا اسپورتس دوباره بازگشت. این جام، درست مانند جام EFL و جام EFL در سطوح بالاتر، همیشه مورد توجه هواداران نبوده و عموماً نسبت به جام FA در درجه دوم اهمیت قرار داشته است. این جام با توقف خدمات ستانتا اسپورتس در بریتانیا، به حالت تعلیق درآمد.

در فصل 2024-2025، این رقابت‌ها با نام جام لیگ ملی 32 تیمی احیا شد که 16 باشگاه لیگ ملی و 16 تیم زیر 21 سال از لیگ برتر 2 در آن شرکت می‌کنند. 

### قهرمانان

## حمایت مالی
از سال ۱۹۸۴، لیگ ملی با نام‌های متوالی حامیان مالی رسمی عنوان شناخته شده است. نام این لیگ رسماً در سال ۱۹۸۶ از آلیانس پرمیر به کنفرانس فوتبال و در سال ۲۰۱۵ به لیگ ملی تغییر یافت. در زیر لیستی از حامیان مالی و نامی که برای لیگ انتخاب کرده‌اند، آمده است.

## پوشش رسانه‌ای
اولین پوشش تلویزیونی عمده لیگ ملی در سال ۲۰۰۶ آغاز شد، زمانی که کانال Setanta Sports هر فصل ۷۹ مسابقه را پخش می‌کرد.  این کانال همچنین جام لیگ کنفرانس را نیز پخش می‌کرد. پیش از این، بازی‌های این لیگ از سال ۲۰۰۱ گهگاه در Sky Sports پخش می‌شد. پوشش Setanta تا زمان تعطیلی فعالیت‌هایش در بریتانیا در ژوئن ۲۰۰۹ ادامه داشت.

در 19 آگوست 2010، Premier Sports اعلام کرد که حق پخش زنده و انحصاری تلویزیونی بریتانیا را برای سی مسابقه در هر فصل از Conference Premier برای مجموع سه فصل خریداری کرده است.  سی مسابقه انتخاب شده برای پخش شامل هر پنج مسابقه Conference Premier بود که در نهایت به فینال مسابقات منتهی می‌شد.  قرارداد با Football Conference آن زمان، یک توافق تقسیم درآمد بود که به موجب آن باشگاه‌ها 50٪ از درآمد حاصل از اشتراک‌ها را علاوه بر هزینه حقوق عادی پرداخت شده توسط پخش‌کننده، پس از پرداخت هزینه‌های تولید دریافت می‌کردند. Conference همچنین 50٪ از کل درآمد اینترنتی مرتبط با این قرارداد را به دست آورد و به آنها اجازه داد تا حقوق تبلیغاتی مرتبط با تبلیغات نمایش داده شده با مسابقات خود را حفظ کنند. در طول فصل 2010-2011، Premier Sports نتوانست بینندگان کافی را به پخش فوتبال Conference خود جذب کند تا درآمدی فراتر از 5000 پوند هزینه پخش پرداخت شده به باشگاه‌های میزبان و 1000 پوند به باشگاه‌های میهمان را با باشگاه‌ها به اشتراک بگذارد.

بی‌تی اسپورت در فصل 2013-2014 قراردادی را برای پوشش مجدد تا 30 مسابقه لیگ ملی، از جمله نیمه‌نهایی پایان فصل و فینال صعود، آغاز کرد. ارزش این قرارداد 300000 پوند است،  هزینه هر باشگاه میزبان 7000 پوند و باشگاه میهمان 1000 پوند است. لیگ ملی همچنین کانال خود به نام NLTV را راه‌اندازی کرد که بر روی هر 68 باشگاه عضو در سه دسته تمرکز دارد. 

در 30 ژوئیه 2024، اعلام شد که DAZN به خانه جهانی لیگ ملی تبدیل خواهد شد. این قرارداد شامل پخش تمام 557 مسابقه لیگ ملی و همچنین بخش قابل توجهی از مسابقات لیگ ملی شمال و لیگ ملی جنوب در بیش از 200 کشور، از جمله بریتانیا، به صورت انحصاری می‌شود. این قرارداد هفت ساله است و تا پایان فصل 2030/2031 ادامه خواهد داشت 

## جستارهای وابسته
* لیگ ملی (بخش)
* لیگ ملی شمال
* لیگ ملی جنوب

## یادداشت

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* قوانین رسمی لیگ

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۹ (میلادی) در انگلستان
رده:لیگ‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:فوتبال کنفرانس
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده