خاندان مالاتستا

**خاندان مالاتستا** () یک خانواده ایتالیایی بود که از سال ۱۲۹۵ تا ۱۵۰۰ بر ریمینی و همچنین (در دوره‌های مختلف) بر سرزمین‌ها و شهرهای دیگر در رومانی حکومت می‌کرد و مناصب بالایی در حکومت شهرهای امروزی توسکانی، لومباردی و مارکه داشت. این سلسله از جمله مهم‌ترین و تأثیرگذارترین سلسله‌های اواخر قرون وسطی محسوب می‌شود. در دوره حداکثر نفوذ، آنها دامنه‌های خود را در امتداد ساحل مارکه، تا آسکولی پیچنو، سنیگالیا، سانسپولکرو و سیترن و در شمال، در سرزمین‌های برگامو و برشا گسترش دادند.

## تاریخچه
گفته می‌شود جد این خانواده رودولفو اهل کارپگنا است که روحیه جنگندگی او به او لقب مالا تستا (به معنی: "کله خراب") را داده بود. از سال ۱۰۰۴ به بعد، او قلعه‌ای بر روی صخره پنابیلی ساخت.

در قرن یازدهم، این خانواده در منطقه گابیچه ماره، گاتئو و پوجیو برنی دارای املاکی بودند. جووانی مالاتستا (متوفی ۱۱۵۰) مالک زمینی بین رودخانه‌های مارکیا و روبیکون بود و اولین کسی بود که در ریمینی ساکن شد. پسرش با خانواده تراورساری ازدواج کرد که در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ از اربابان راونا و ریمینی بودند. در سال ۱۱۸۶، مالاتستا اربابان توریانا شدند. نوه‌های جووانی، جووانی و مالاتستا اول مالاتستا (۱۱۸۳–۱۲۴۸)، شاخه‌های کنت‌های سوگلیانو ال روبیکونه (که در سال ۱۶۴۰ منقرض شدند) و «دلا پنا» از پنابیلی و وروچیو (تا سال ۱۴۶۲) را تأسیس کردند. در سال ۱۲۱۶، آنها شهروند ریمینی شدند.

مالاتستا اول در سال ۱۲۲۸ به مقام پودستا (قاضی ارشد) پیستویا و در سال‌های ۱۲۳۹ و ۱۲۴۷ به مقام قاضی ارشد ریمینی رسید. در طول درگیری‌های بین پیروان پاپ و امپراتوری (گوئلف‌ها و گیبلین‌ها)، او از امپراتور فردریک دوم حمایت کرد. با این حال، پسرش، مالاتستا دا وروچیو (متوفی ۱۳۱۲)، پس از شکست امپراتور در نزدیکی پارما در سال ۱۲۴۸، تغییر موضع داد و رهبر گوئلف‌ها شد، در حالی که گویدو اول مونته‌فلترو رهبری گیبلین‌ها را در مناطق مارکه و رومانیا به دست گرفت. مالاتستا دا وروچیو پس از اخراج رقبای گیبلی خانواده، یعنی پارسیتادی، در سال ۱۲۹۵، خود را تنها حاکم شهر ("سینور") کرد. پسر گوژپشت او، جیووانی مالاتستا، عمدتاً به این دلیل مشهور است که همسرش فرانچسکا دا پولنتا و برادر کوچکترش پائولو را در سال ۱۲۸۵، پس از کشف رابطه نامشروع آنها، به قتل رساند و این قتل در کتاب دوزخ دانته و همچنین در داستانی از جیووانی بوکاچیو ثبت شده است.

ملاتستینو اول، برادر جیووانی، در سال ۱۲۹۶ کاپیتان گوئلف‌های بولونیا و در سال ۱۳۰۳ کاپیتان فلورانس شد. در سال ۱۳۱۲، قلعه پسرعموهای گیبلی خود را در سوگلیانو ویران کرد و در سال ۱۳۱۲، به عنوان ارباب ریمینی جانشین پدرش شد. در طول قرن‌های چهاردهم و پانزدهم، مالاتستاها بر تعدادی از شهرهای رومانیا و مارکه، از جمله پزارو، فانو، چزنا، فوسومبرونه و چرویا، حکومت می‌کردند. چندین مالاتستا به عنوان کوندوتیری در خدمت ایالت‌های مختلف ایتالیا بودند. مالاتستا نوولو از سال ۱۴۴۷ تا ۱۴۵۲ کتابخانه مالاتستیانا را در چزنا ساخت.

مشهورترین آنها سیگیسموندو پاندولفو مالاتستا بود که بر سر ادعاهای ارضی با دستگاه پاپ و همچنین با رقیبش فدریکو دا مونته‌فلترو درگیر بود. در نهایت، او تقریباً تمام سرزمین‌های خود را از دست داد، به جز ریمینی که با حمایت جمهوری ونیز در اختیار داشت. با این حال، او کلیسای جامع ریمینی، تمپیو مالاتستیانو، را از سال ۱۴۵۰ ساخته بود. نوه او پاندولفو سرانجام در سال ۱۵۰۰ توسط چزاره بورگیا از ریمینی اخراج شد و این شهر سرانجام در سال ۱۵۲۸، پس از آخرین تلاش ناموفق پسر پاندولفو، سیگیسموندو، در ایالات پاپی گنجانده شد. در طول قرن‌های ۱۶ و ۱۷، این خانواده هنوز تعدادی از کوندوتیری‌ها را تأمین می‌کردند. شاخه سوگلیانو در سال ۱۶۴۰ منحل شد. آخرین عضو شاخه ریمینی، یسوعی روبرتو مالاتستا (متوفی ۱۷۰۸) بود و شاخه گیاجیولو نیز با لامبرتو در سال ۱۷۵۷ منقرض شد.

## منابع

* J. Larner (1965) *The Lords of Romagna: Romagnol society and the origins of the Signorie*, Ithaca: Cornell University Press, p. 243
* P. H. Wicksteed and E.G. Gardner, (1902) *Dante and Giovanni del Virgilio*, Westminster: Archibald Constable, p. 249, 336
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:خاندان‌های والای ایتالیا