فانوس چین‌هوای

بندانگشتی|فانوس‌ها در معبد کنفوسیوس، نانجینگ، ۲۰۱۰
بندانگشتی|هنر فانوس نانجینگ، نانجینگ، ۲۰۱۹
**فانوس چین‌هوای** هنر سنتی شهر جورونگ، استان جیانگسو، در چین و جزئی از میراث فرهنگی ناملموس ملی این کشور به‌شمار می‌آید. فانوس چین‌هوای که با نام‌های «فانوس جینلینگ» و «فانوس نانجینگ» نیز شناخته می‌شود، یکی از هنرهای مردمی شاخص در نانجینگ است. منشأ رنگ فانوس چینهوای را می‌توان به دوره وو خاوری نسبت داد. و این هنر از سنت‌های چینی مانند کاغذبافی، نقاشی، خطاطی، بریدن کاغذ، عروسک‌بازی سایه، گلدوزی و مجسمه‌سازی الهام گرفته و در تولید آن از روش‌های مختلف فنی مانند نجاری، لاک‌کاری، نقاشی، حکاکی، مجسمه‌سازی با گل و گره‌زنی استفاده می‌شود. چراغ‌دان چین‌خوآی انواع متنوعی دارد که از چراغ‌های سنتی تا چراغ‌های گل نیلوفر و چراغ‌های شیر را شامل می‌شود. تنوع و طراحی آثار چراغ‌دان همچنین بازتاب‌دهنده رویدادهای زمان طراحی است، مانند کشتی‌های دریایی، موشک‌های حامل، ساخت‌وساز شهری و مناظر کوه و جنگل.

در ۷ ژوئن ۲۰۰۸، این فانوس (فانوس چینهوای) توسط شورای دولتی جمهوری خلق چین تصویب شد تا در دسته دوم فهرست میراث فرهنگی ناملموس ملی، شماره میراث: VII. -50 قرار گیرد.

## توسعه تاریخی
### آغازها
اولین فانوس‌های کاغذی چینی در سلسله هان شرقی معرفی شدند و به عنوان چراغ و برای پرستش بودا مورد استفاده قرار می‌گرفتند. آنها همچنین به عنوان نمادی از مقام، باروری و رفاه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در نهایت، استفاده از فانوس‌ها تزئینی‌تر شد و توسط مردم عادی در طول جشنواره‌ها مورد استفاده قرار گرفت. تصاویر عناصر طبیعی و موجودات افسانه‌ای به عنوان پایه طرح‌های فانوس‌ها استفاده می‌شدند.

ریشه چراغ‌دان‌های چین‌خوآی را می‌توان به دوران وو شرقی نسبت داد. در هر جشن فانوس و سایر جشن‌های شاد، علاوه بر فانوس‌های قصر تای‌چو در وو شرقی و قصر ژائومینگ و قصر جیانکانگ در دودمان جین شرقی، برخی از مقامات بلندپایه که در حاشیه رودخانه چین‌خوآی زندگی می‌کردند نیز فانوس‌ها را در ورودی عمارت‌های خود نصب می‌کردند. دوران دودمان مینگ زمانی بود که فانوس چین‌هوای بیشترین توسعه را یافتند. به منظور ایجاد تصویری پررونق، ژو یوان‌ژانگ جشن فانوس را با جدیت ترویج داد و زمان برگزاری آن را به ده شب افزایش داد. در سال پنجم هونگ‌وو مینگ (۱۳۷۲) نیز دستور داد تا ده هزار فانوس آبی در رودخانه چین‌خوآی روشن شود. در این دوره، فانوس‌های رقص اژدها و فانوس‌های شیر نیز شروع به ظهور کردند. سه سال بعد، او دستور داد تا در بیرون دروازه ناهار قصر امپراتوری نانجینگ، صنعتگران ماهر فانوس «زنده باد» را بر روی کوه آوشان نصب کنند و این مراسم همراه با آواز و رقص برگزار شود. پس از میانه دوران مینگ، اقتصاد نانجینگ به سرعت توسعه یافت و موسیقی طبل و آویختن فانوس‌ها به قایق‌های نقاشی شده رودخانه چین‌خوآی افزوده شد که به‌طور رایج به آن‌ها «قایق‌های فانوسی» گفته می‌شد. در این زمان، توسعه چراغ‌دان‌های چین‌خوآی به اوج خود رسیده بود.

### ظهور و افول
در اواخر سلسله مینگ، فناوری تولید فانوس‌های چینهوای بیش از پیش نفیس شد و همچنین پیشرفت‌های بزرگی در انواع و سبک‌ها، از جمله چراغ‌های ببری، چراغ‌های وزغی، چراغ‌های ماهی، چراغ‌های میگو، چراغ‌های خرچنگی، چراغ‌های نیلوفر آبی، چراغ‌های الماس، چراغ‌های نیلوفر آبی و بیش از ۲۰۰ نوع، رخ داد. پس از جنبش پادشاهی آسمانی تایپینگ، رسم فانوس در نانجینگ بیش از پیش متروک شد و وضعیت رو به زوالی را نشان داد. در سال سوم امپراتور تونگژی (۱۸۶۴)، زنگ گوفان می‌خواست کشتی نقاشی قایق فانوس چینهوای را احیا کند. او رودخانه چینهوای را لایروبی کرد، بازسازی معبد کنفوسیوس را رهبری کرد و رسم سنتی تماشای فانوس احیا و توسعه یافت. در پایان سلسله چینگ و آغاز جمهوری چین، به دلیل مشکلات داخلی و خارجی، مردم زندگی خوبی نداشتند و توسعه هنر فانوس رو به زوال گذاشت. در سال ۱۹۳۷، ارتش مهاجم ژاپن به نانجینگ حمله کرد و برخی از هنرمندان چراغ‌دان نیز آواره و مجبور به جابجایی شدند. در سه یا چهار سال پس از پیروزی جنگ ضدژاپنی در سال ۱۹۴۵، معیشت مردم نانجینگ رو به وخامت گذاشت، تورم شدید بود و رونق چراغ‌های چین‌خوآی نیز کاهش یافت.

### مرحله احیا
در سال ۱۹۴۹، در حالی که اقتصاد در حال توسعه بود، دولت محلی نانجینگ نیز به توسعه هنر سنتی روشنایی توجه کرد. در معبد کنفوسیوس و در طول رودخانه چین‌خوآی، فانوس‌های رنگارنگ ساخته شده توسط هنرمندان فانوس در همه جا دیده می‌شد و همچنین عرشه‌های رنگارنگی که ویژگی‌های زمان خود را بازتاب می‌دادند. در دوران انقلاب فرهنگی چین، بسیاری از هنرهای مردمی از جمله فانوس‌ها به عنوان «چهار کهنه» طبقه‌بندی شدند و به موارد فرهنگی سنتی توجه کمی می‌شد. در جشن سال نو ۱۹۷۷، بازار فانوس معبد کنفوسیوس نانجینگ بازسازی شد و رسوم سنتی فانوس که زمانی خاموش شده بود، دوباره احیا و توسعه یافت. پس از سال ۱۹۸۴، دولت محلی نانجینگ شروع به برگزاری جشن فانوس جینلینگ در طول جشن سال نو و جشن فانوس کرد و از آن زمان چراغ‌دان‌های چین‌خوآی وارد مرحله جدیدی از توسعه شدند.

## ویژگی‌ها
### سبک
بندانگشتی|هنر فانوس به شکل ماهی، نانجینگ، ۲۰۱۹
بیشتر شکل‌های فانوس چین‌هوای از طبیعت گرفته شده و دارای درجه‌ای از شباهت زیستی هستند، سپس از طریق بزرگ‌نمایی و تغییر شکل ذهنی هنرمندان، این چراغ‌دان‌ها بر اساس تصاویر دقیق، فضایی ملی و فرهنگی به خود می‌گیرند.

چراغ‌دان‌های چین‌خوآی دارای سبک‌های متنوعی هستند. چراغ‌های سنتی گل شامل چراغ‌های نخ، چراغ‌های پوست گوسفند، چراغ‌های رشته‌ای، چراغ‌های سه‌ستاره، چراغ‌های هشت خدای جاودان، چراغ‌های شاخی، چراغ‌های توپ چرمی، چراغ‌های هندوانه، چراغ‌های کرم‌علفی، چراغ‌های ماهی قرمز و چراغ‌های دیواری با اشکال مختلف شخصیت‌ها هستند. شکل ساختاری چراغ گل می‌تواند بزرگ یا کوچک باشد، اما فارغ از اندازه، زیبایی چراغ را به‌طور زنده نشان می‌دهد. علاوه بر این، هنرمندان چراغ‌دان نیز به نوآوری ادامه می‌دهند و تلاش می‌کنند با استفاده از هدایت نور، کنترل صوتی و فناوری الکترونیکی، انواع چراغ‌های جدید را تولید کنند، مانند چراغ هشت فرمان خوک، چراغ پاندا، چراغ طاووس، چراغ دوازده حیوان، چراغ صورت‌های فلکی، چراغ نیلوفر سه‌بعدی تاشو و چراغ توپ رنگی فیلم پلاستیکی.

### رنگ
هنرمندان به بازآفرینی سلیقه‌های سنتی توجه دارند و عمدتاً از رنگ‌های گرم با رنگ‌های قوی و روشن مانند قرمز، زرد، طلایی و نارنجی استفاده می‌کنند یا به‌طور مناسب با رنگ‌های نقره‌ای، سفید و سبز هماهنگ می‌شوند، اما به ندرت از رنگ تیره یا مشکی به عنوان رنگ اصلی استفاده می‌کنند؛ زیرا رنگ‌های گرم و روشن نمادی از فرخندگی، شادی و هماهنگی اجتماعی هستند و رنگ‌های ساده مانند تزیین روی کیک هستند و به مردم حس ظرافت می‌دهند. به عنوان مثال، گل نیلوفر آبی در ابتدا صورتی بود، اما هنرمندان فانوس‌ساز گاهی اوقات گلبرگ‌ها را به لامپ‌های نیلوفر آبی قرمز یا طلایی تبدیل می‌کردند، به طوری که پر از جشن و فضای فرخنده غنی بود و فضایی گرم و جشن‌گونه برای سال نو ایجاد می‌کرد.

## فرایند تولید
### مواد
مواد مورد استفاده در ساخت چراغ‌دان‌های چین‌خوآی عمدتاً شامل بامبو، چوب، رتان، کاه گندم، شاخ حیوانات و فلزات هستند. مواد تشکیل‌دهنده منبع نور بسته به سطح توسعه نیروهای تولیدی در دوره‌های تاریخی مختلف تعیین می‌شود. از آغاز دوران شش دودمان تا دوران معاصر، عمدتاً از رزین کاج، روغن‌های حیوانی و گیاهی، لاک، پارافین، نفت و دیگر سوخت‌ها استفاده می‌شده و بامبو، کاه، هسته پنبه و موارد مشابه به‌عنوان فتیله به کار می‌رفته است و بعدها از منابع نور الکتریکی استفاده شد. مواد نیمه‌شفاف سطح چراغ شامل کاغذ نیمه‌شفاف رنگی، تور ابریشمی، نخ نقاشی، پنبه، ساتن مصنوعی، فیلم پلاستیکی و شیشه ویژه و غیره است و برخی نیز مطابق نیاز اثر نمایشی، طرح‌ها و حکاکی‌های تزیینی به آن اضافه می‌کنند.

### تولید
تولید رنگ چراغ‌دان‌های چین‌خوآی می‌تواند از طریق چندین فرایند انجام شود که شامل جدا کردن، اره کردن، بریدن، دود دادن، پختن، اتو کردن، غوطه‌وری، رنگ‌آمیزی، گره زدن، نصب، نوشتن و طراحی، نقاشی، حکاکی و مونتاژ است. این فرایند همچنین شامل چند مرحله پایه‌ای مانند انتخاب و آماده‌سازی مواد، بستن اسکلت، نصب پوشش خارجی، تنظیم چراغ و زیباسازی کلی است. در به‌کارگیری روش‌های هنری، رنگ چراغ‌دان چین‌خوآی از تجربه هنری سنتی چین و تکنیک‌های مرتبط مانند بستن کاغذ، نقاشی، خطاطی، بریدن کاغذ، گلدوزی عروسک سایه و مجسمه‌سازی الهام می‌گیرد و مهارت‌های فرآیندی نجاری، لاک‌کاری، نقاشی، حکاکی، مجسمه‌سازی با گل، گره‌زنی، نصب پوشش، جوشکاری، انتقال مکانیکی، صدا و نور، کنترل برنامه الکترونیکی و غیره را در خود ادغام می‌کند.

## نفوذ اجتماعی
* یک چیدمان نوری در طول جشنواره هنری فانوس جادویی جنگل مهتاب در باغ گیاه‌شناسی و باغ گیاه‌شناسی شهرستان لس‌آنجلس، ۹ نوامبر ۲۰۱۹، به نمایش گذاشته شده است. جنگل مهتاب، آثار هنری فانوس‌های عظیم‌الجثه‌ای را که توسط صنعتگران چینی ساخته شده‌اند، به نمایش می‌گذارد. فانوس‌ها باغ را روشن می‌کنند و فرصت‌های عکاسی لذت‌بخشی را فراهم می‌کنند.

## منابع

رده:جشن فانوس
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:هنرها در چین