open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
گردنبند اوسخ

بندانگشتی|225x225پیکسل|گردنبند اوسخ سنبتیسی، ۱۸۵۰–۱۷۷۵ پیش از میلاد؛ شامل سفال، طلا، عقیق جگری و فیروزه؛ موزه هنر متروپولیتن
بندانگشتی|گردنبند اوسخ، حدود ۱۳۳۶–۱۳۲۷ پیش از میلاد، حدود ۱۳۲۷–۱۳۲۳ پیش از میلاد، یا حدود ۱۳۲۳–۱۲۹۵ پیش از میلاد؛ سفالگری؛ موزه بروکلین
در اوایل پادشاهی کهن (حدود ۲۶۷۰ تا ۲۱۹۵ پیش از میلاد)، صنعتگران مصری، **گردنبند اوسِخ** (Usekh) که شامل تصاویری از خدایان، پادشاهان و انسان‌های عادی را از مهره‌های لوله‌ای و اشکی‌شکل قالب‌گیری شده بود را می‌ساختند. **اوسخ** یا **وِسخ** (Wesekh) یک زیور شخصی است، نوعی گردنبند پهن که به دلیل وجود آن در تصاویر افراد عالی‌رتبه مصر باستان برای بسیاری آشناست. خدایان، زنان و مردان با این جواهرات به تصویر کشیده شده‌اند. یک نمونه از آن را می‌توان در ماسک طلایی معروف توت‌عنخ‌آمون مشاهده کرد. کلمه باستانی **wsẖ** می‌تواند در زبان مصر باستان به معنای «پهنا» یا «عرض» باشد و بنابراین این زیور اغلب به عنوان گردنبند پهن شناخته می‌شود.
راست|بندانگشتی|185x185پیکسل|آختهتب در حالیکه گردنبند اوسخ بر گردن دارد.
گردنبند اوسخ دور گردن و شانه‌ها پیچیده و توسط آن نگه داشته می‌شد. این گردنبند معمولاً با ردیف‌های نزدیک به هم مهره‌های سنگی رنگی تزئین می‌شد، یا کاملاً از فلز ساخته می‌شد. گردنبندها با سگک‌های طلایی به هم متصل می‌شدند. با گذشت زمان، گردنبند اوسخ شکل‌های مختلفی به خود گرفت. این تغییرات را می‌توان به تغییر دیدگاه‌های اساطیری-دینی یا شاید به دلیل جابجایی جغرافیایی در سراسر مصر نسبت داد.

صحنه‌ای در مقبره وپمنوفرت از دودمان چهارم در جیزه، گردنبند اوسخ را با کوتوله‌ها و پتاح مرتبط می‌کند. برند شیل استدلال کرده است که پتاح، که گاهی اوقات با گردنبند اوسخ به تصویر کشیده می‌شود، از طریق این گردنبند از متوفی محافظت می‌کند و افراد کوتاه‌قامت به دلیل کارشان در ساخت این نوع گردنبندها به آن جادوی محافظ، دسترسی داشته‌اند.

در معبد کوچک آرامگاه دودمان پنجم آختوتپ (که در اصل در گورستان سقاره واقع شده بود، اما اکنون در موزه لوور است)، در یک صحنه بین دو نوع اوسخ تمایز قائل می‌شود: اوسخ پهن و اوسخ شنو یا گردنبند اوسخ «گرد».

## منابع

رده:تاریخ لباس
رده:فرهنگ در مصر باستان
رده:گونه‌های یافته‌های باستانی مصری
رده:مصر باستان
رده:مقاله‌های خرد مصر باستان
آتیلیو ایمولزی

**آتیلیو ایمولزی** (؛ 1۱ اکتبر ۱۸۹۰ – 1۱ مارس ۱۹۱۸) خلبان تک‌خال ارتش سلطنتی ایتالیا در جنگ جهانی اول بود که شش پیروزی هوایی به نام خود ثبت کرد.

## زندگی‌نامه
آتیلیو ایمولزی در ۱۱ اکتبر ۱۸۹۰ در چزنا، پادشاهی ایتالیا متولد شد. تاریخ ورود او به خدمت سربازی مشخص نیست، اما او در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۵ توسط مدرسه پرواز مالپنسا از شرکت هوانوردی نظامی پذیرفته شد. او در ۱ مه ۱۹۱۶ به عنوان خلبان با هواپیمای موریس فارمن ۱۲ واجد شرایط شد و در ۱ ژوئیه ۱۹۱۶ مجوز پیشرفته‌تری را با هواپیمای موریس فارمن ۱۴ دریافت کرد. مأموریت اصلی او به عنوان خلبان در پرواز دفاعی ریمینی بود که در نزدیکی خانه‌اش بود. با این حال، او برای آموزش به عنوان خلبان جنگنده درخواست داد. او در ۲ سپتامبر برای آموزش با هواپیمای نیوپورت ۱۱ در کاسینا کوستا پذیرفته شد. او در ۲۵ نوامبر با هواپیمای نیوپورت واجد شرایط شد. در ۳۰ نوامبر ۱۹۱۶، او به اسکادران 79a با رتبه کاپوراله اعزام شد.

ایمولزی اولین پرواز جنگی خود را در ۲۱ ژانویه ۱۹۱۷ انجام داد. او اولین ادعای پیروزی خود را در ۲ آوریل ۱۹۱۷ مطرح کرد، اما این ادعا تأیید نشد. در ۲۶ آوریل، او به فرانچسکو باراکا و یک خلبان ایتالیایی دیگر در حمله‌ای پیروزمندانه به یک هواپیمای هانزا-براندنبورگ متعلق به اتریش-مجارستان پیوست؛ با این حال، ادعای پیروزی ایمولزی رد شد. در ماه مه، او به‌طور خلاصه به اسکادریلی ۴۳a اعزام شد تا با جنگنده نیوپورت ۱۷ خود، هواپیمای شناسایی آنها را اسکورت کند.

تا ۲۶ آگوست طول کشید تا او یک پیروزی مشترک تأیید شده را به دست آورد. او در همان روز مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد. او دومین پیروزی خود را در ۱۴ سپتامبر به دست آورد. پس از یک پیروزی دوگانه در ۲۶ سپتامبر، مدال نقره شجاعت نظامی به او اهدا شد. پس از پنجمین پیروزی در ۱۳ دسامبر، ایمولزی سال ۱۹۱۷ را به عنوان یک تک خال به پایان رساند.

ایمولزی به درجه سرژانت ارتقا یافت. او ششمین و آخرین پیروزی خود را در ۱۴ ژانویه ۱۹۱۸ به همراه آنتونیو رئالی به دست آورد. در ماه مارس، ایمولزی دچار جراحات جدی شد، هرچند مشخص نیست که علت آن مربوط به جنگ بوده یا تصادفی. در ۱۱ مارس ۱۹۱۸، آتیلیو ایمولزی در بیمارستان صحرایی ماروستیکا درگذشت.

## منابع

* 

رده:اهالی چزنا
رده:پرسنل نیروی هوایی ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۰ (میلادی)
رده:نظامیان ایتالیایی کشته‌شده در جنگ جهانی اول
کارولینا لوتساتو

**کارولینا لوتساتو** (؛ ۲۹ نوامبر ۱۸۳۷ – ۲۴ ژانویه ۱۹۱۹) نویسنده و روزنامه‌نگار اهل پادشاهی ایتالیا بود. او یکی از نخستین زنان مدیر روزنامه در ایتالیا به شمار می‌رفت و بخشی از روزنامه‌نگاران لیبرال-ملی‌گرای ایرردنتیست در آن دوره بود.

## زندگی‌نامه
او در ۲۹ نوامبر ۱۸۳۷ در تریسته در خانواده‌ای یهودی از شاخه یهودیان سفاردی و با نام خانوادگی سابادینی زاده شد. او فرزند بزرگ ایساک سابادینی و استلینا نورسا بود که اصالتاً اهل مانتووا بودند. فیلسوف کارلو میکلشتدر خواهرزادهٔ او بود. کارولینا توسط مارکو تدسکی، که از خویشاوندانش و خاخام اعظم جامعه یهودیان تریسته بود، آموزش دید.

او در سال ۱۸۵۶ با جیرولامو لوتساتو کوئن ازدواج کرد و به گوریتزیا نقل مکان نمود. فعالیت ادبی خود را در سال ۱۸۶۸ با انتشار کتاب‌های کودکان آغاز کرد و این فعالیت را تا سال ۱۸۷۵ ادامه داد. او بین سال‌های ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ روزنامه *L’Isonzo* را مدیریت می‌کرد و در سال ۱۸۸۰ به مدیریت روزنامه‌های *Il Raccoglitore* و *L’Imparziale* منصوب شد. همچنین بین سال‌های ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۹ مدیر روزنامه *Il Corriere di Gorizia* و بین ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۴ مدیر روزنامه *Il Corriere Friulano* بود. او با نشریات گوناگون به‌عنوان خبرنگار در گوریتزیا همکاری داشت، از جمله *[[ایل پیکولو]]*، *Patria del Friuli* و *Le Pagine Friulane*. از ۳۰ ژانویه ۱۸۷۰ نیز با مجله زنان *La Donna* همکاری می‌کرد.

در سال ۱۹۱۵، لوتساتو به دلیل حمایت از آرمان ایرردنتیست در سن ۷۸ سالگی دستگیر شد. او ابتدا در گولرسدورف و سپس در اوبر هولابران زندانی شد. او در ۲۴ ژانویه ۱۹۱۹ در گوریتزیا اندکی پس از آزادی از زندان درگذشت. وی در قبرستان والدیروزه در نوا گوریتسا در حومه روژنا دولینا به خاک سپرده شد.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۱۹ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران اهل اتریش-مجارستان
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۳۷ (میلادی)
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:سردبیران روزنامه اهل ایتالیا
رده:سفاردی‌های سده ۱۹ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل اتریش-مجارستان
رده:نویسندگان اهل اتریش-مجارستان
رده:یهودیان ایتالیایی سده ۱۹ (میلادی)
رده:یهودیان ایتالیایی سده ۲۰ (میلادی)
رده:یهودیان سفاردی سده ۲۰ (میلادی)
سپاه هوانوردی نظامی ایتالیا

**سپاه هوانوردی نظامی ایتالیا** () سپاه نیروی هوایی ارتش سلطنتی ایتالیا بود. این سپاه در ۷ ژانویه ۱۹۱۵ به عنوان بخشی از ارتش سلطنتی تشکیل شد و شامل گردان‌های هوانوردان (هواپیماها)، متخصصان (کشتی‌های هوایی) و بالونیست‌ها بود. پیش از جنگ جهانی اول، ایتالیا در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ پیشگام هوانوردی نظامی بود. ارتش این کشور همچنین یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان جهان در مورد آینده هوانوردی نظامی، جولیو دوهت، را در خود جای داده بود. دوهت همچنین جنبه عملی داشت، زیرا او تا حد زیادی مسئول توسعه بمب‌افکن‌های کاپرونی ایتالیا از سال ۱۹۱۳ بود. ایتالیا همچنین از مزیت ورود دیرهنگام به جنگ جهانی اول برخوردار بود و تا ۲۴ مه ۱۹۱۵ جنگ را آغاز نکرد، اما از نظر هوانوردی از این مزیت استفاده نکرد.

ایتالیا با نیروی هوایی وارد جنگ جهانی اول شد که از نظر فناوری با نیرویی در جبهه غربی در سال ۱۹۱۴ قابل مقایسه بود. در طول جنگ، ایتالیایی‌ها که فاقد هواپیماهای جنگنده بودند، عمدتاً به هواپیماهایی که مستقیماً توسط فرانسوی‌ها تأمین می‌شد یا تحت لیسانس ساخته می‌شدند، متوسل شدند، اگرچه ایتالیا چندین هواپیما نیز طراحی کرد که در اواخر جنگ وارد خدمت شدند. نیروی هوایی اولیه نیز از نظر تاکتیکی به طرز اسفناکی ناقص بود. اساساً، هواپیماهای جنگنده آن فقط زمانی که هواپیماهای دشمن در بالای سرشان مشاهده می‌شدند، به هوا فرستاده می‌شدند. با این حال، بمب‌افکن‌های کاپرونی به وضعیت عملیاتی رسیدند و اولین پروازهای خود را در ۲۰ اوت ۱۹۱۵ انجام دادند.

پس از جنگ، شرکت هوانوردی نظامی پایه و اساس نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا شد که در ۲۸ مارس ۱۹۲۳ به یک نیروی هوایی مستقل از ارتش سلطنتی ایتالیا تبدیل شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ارتش ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۱۲ (میلادی) در ایتالیا
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۲ (میلادی)
پروانه (مجموعه تلویزیونی ۲۰۲۵)

***پروانه***  یک سریال تلویزیونی آمریکایی در ژانر جاسوسی و اکشن است که توسط استف چا و کن وودراف برای آمازون پرایم ویدئو ساخته شده است. این سریال بر اساس رمان گرافیکی با همین نام ساخته آرش عامل و نوشته مارگریت بنت ساخته شده است. ماجراهای سریال که عمدتاً در کره جنوبی اتفاق می‌افتد، داستان مأمور سابق اطلاعاتی، دیوید جونگ (دنیل دای کیم) و دختر جدا شده‌اش ربکا (رینا هاردستی) را دنبال می‌کند که توسط سازمان جاسوسی «کادیس» تحت تعقیب قرار می‌گیرند و تنش‌های خانوادگی و خیانت را در پس زمینه جاسوسی جهانی بررسی می‌کنند.

سریال پروانه در ۱۳ اوت ۲۰۲۵ در پرایم ویدیو به نمایش درآمد. این سریال در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در کره جنوبی از شبکه تی‌وی‌ان پخش شد و هر جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۴۰ (به وقت کره جنوبی) پخش می‌شد. این سریال به‌طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و از اکشن، بازی‌ها، صحنه‌آرایی و پویایی خانوادگی تمجید شد، اگرچه طرح داستان و نویسندگی آن با انتقاداتی روبرو شد.

## بازخوردها
* وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی «راتن تومیتوز» بر اساس ۲۵ نقد منتقد، امتیاز ۶۷٪ را برای این فیلم اعلام کرد.
* در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس رای ۸ منتقد، امتیاز ۶۱ از ۱۰۰ را به سریال اختصاص داد که نشان می‌دهد «به‌طور کلی مطلوب» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:مجموعه‌های تلویزیونی درام آمریکایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی آغازشده در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی پایان‌یافته در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:برنامه‌های اختصاصی سرویس ویدئویی آمازون
رده:برنامه‌های تلویزیونی آمریکایی به زبان انگلیسی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی درام جاسوسی آمریکایی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی جاسوسی آمریکایی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی هیجانی جاسوسی آمریکایی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی مهیج آمریکایی
رده:برنامه‌های تلویزیونی به زبان کره‌ای
رده:مجموعه‌های تلویزیونی تولیدشده توسط آمازون استودیوز
رده:نمایش‌های تلویزیونی واقع‌شده در کره جنوبی
تحریم‌های بین‌المللی علیه سوریه

**تحریم‌های بین‌المللی علیه سوریه**، مجموعه‌ای از تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی بود که از سال ۲۰۱۱ به بعد، توسط اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، کانادا، استرالیا، سوئیس و اتحادیه عرب، بر سوریه تحت دیکتاتوری بشار اسد، اعمال شد و عمدتاً به دلیل سرکوب غیرنظامیان در جنگ داخلی سوریه بود. تحریم‌های آمریکا علیه سوریه، شدیدترین تحریم‌ها بودند، زیرا بر اشخاص ثالث نیز تأثیر می‌گذاشتند. تحریم‌های ثانویه آمریکا تا سال ۲۰۲۰، زمانی که قانون سزار، لازم‌الاجرا شد، محدود بودند. هدف، این بود که از اعمال خشونت توسط دولت سوریه، علیه شهروندانش، جلوگیری شود و اصلاحات سیاسی، ایجاد شود که بتواند ریشه‌های درگیری را حل کند. در مه ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و اتحادیه اروپا، پس از سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴، دستور لغو تحریم‌های سوریه را صادر کردند.

## جستارهای وابسته
* تحریم‌های آمریکا
* قانون سزار
* تحریم‌ها علیه عراق
* تحریم‌ها علیه ایران

## منابع

## پیوند به بیرون
* مجوز عمومی ۲۵ OFAC (GL25)

رده:تحریم‌های بین‌المللی
رده:جنگ داخلی سوریه
رده:سوریه در دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:سوریه در دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:سیاست خارجی سوریه
حمله پهپادی ۲۰۲۵ روسیه به لهستان

در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵، تقریباً ساعت ۱۱:۳۰ شب به وقت اروپای مرکزی (یوتی‌سی ۲:۰۰+)، حداقل ۱۹ پهپاد نظامی پس از پرتاب از فدراسیون روسیه و بلاروس وارد حریم هوایی لهستان شدند. حداقل هشت توسط نیروی هوایی لهستان سرنگون شدند و هواپیماهای واکنش سریع ناتو به پرواز درآمدند. حریم هوایی بر فراز فرودگاه شوپن ورشو، فرودگاه وارساو مادلن، فرودگاه رزسزاوشو-جسینکا و فرودگاه لوبلین در حالی که ناوگان پهپادهای روسیه در حریم هوایی لهستان بودند، بسته شد. دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، گفت که پهپادهایی که «تهدید مستقیمی» ایجاد می‌کردند، سرنگون شده‌اند. دولت لهستان درخواست مشاوره ماده ۴ را با ناتو کرده است، و معاون نخست‌وزیر، رادوسواف سیکورسکی، در مورد این ماجرا در بلواسکای گفت: «ما با یک مورد بی‌سابقه از حمله نه تنها به خاک لهستان، بلکه به خاک ناتو و اتحادیه اروپا نیز روبرو هستیم.»

## تهاجم و دفاع
به گفتهٔ *ژزپوسپولیتا*، تعداد پهپادهای روسی حدود ۲۳ فروند بود؛ آنها از طریق بلاروس وارد لهستان شدند.

چندین کشور عضو ناتو به لهستان در عملیات سرنگونی پهپادها کمک کردند که بیشتر آنها توسط هواپیمای هلندی لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ سرنگون شدند. آخرین سرنگونی در ساعت ۰۶:۴۵ به وقت اروپای مرکزی رخ داد.

مکان‌های پهپادها و بقایای آنها شامل چندین مورد در نزدیکی مرز شرقی لهستان (چشنگکی، چوسنووکا، کژووویژبا-کولونگا، ویلکی لان، ووخنگ، ویهالو و ویریکی-کولونیا) و همچنین میدانی در نزدیکی منیشکوف در مرکز لهستان، و اولشنو در شمال لهستان بود. یکی از پهپادهای سرنگون شده به یک ساختمان مسکونی در ویریکی-کولونیا، استان لوبلین برخورد کرد.

## تحلیل
حداقل برخی از پهپادهای مورد استفاده در این تهاجم از نوع ژربرا بودند. به گفته دو تحلیلگر که توسط بی‌بی‌سی وریفای نقل قول شده‌اند، «... مقیاس تهاجم نشان می‌دهد که تقریباً مطمئناً یک اقدام عمدی از سوی روسیه بوده است.»

پس از تهاجم ۹–۱۰ سپتامبر، *ژزپوسپولیتا* اظهار داشت که نوسازی سیستم ضد پهپاد «اسکای سی تی آرال» در لهستان به دلیل کمبود بودجه توسط وزارت دفاع لهستان به مدت هجده ماه به تعویق افتاده است و این سیستم عملاً غیرفعال است. *ژزپوسپولیتا* اظهار داشت که انتظار دارد وزارت دفاع بودجه مورد نیاز را پیدا کند، اما برای اجرا چندین ماه زمان لازم است.

## جستارهای وابسته

## منابع

رده:پیامدهای حمله روسیه به اوکراین
رده:روابط بین‌الملل در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:روابط نظامی روسیه و لهستان
رده:عملیات‌های نظامی ناتو
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان لهستانی
رده:جنگ پهپادی
فرودگاه ابوحجر

**فرودگاه ابوحجر** (، ) یک فرودگاه در نزدیکی شهر رمیلان در استان حسکه در شمال شرقی سوریه است. قبل از سال ۲۰۱۰، از آن به عنوان فرودگاه حمل و نقل کشاورزی استفاده می‌شد و متعاقباً تا پایان سال ۲۰۱۵ متروکه بود.

## تاریخچه
طبق گزارش‌ها، در نوامبر و دسامبر ۲۰۱۵، نیروی هوایی ایالات متحده کار بازسازی باند فرودگاه را با پشتیبانی یگان‌های مدافع خلق در منطقه آغاز کرد و دو هلیکوپتر را در این مزرعه فرود آورد. طبق گزارش‌ها، قرار بود باند فرودگاه به عرض  گسترش یابد تا برای استفاده هواپیماهای نظامی آماده شود.

قرار است این فرودگاه توسط گروه ضربت مشترک ترکیبی – عملیات عزم راسخ برای ارائه پشتیبانی هوایی به نیروهای دموکراتیک سوریه مورد استفاده قرار گیرد. ایالات متحده پیش از این، از ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵، دو روز پس از تأسیس آن،  واحد ترابری هوایی تدارکات را به SDF ارسال کرده بود.

در ژانویه ۲۰۱۶، SDF تحویل کنترل پایگاه هوایی از YPG به USAF را تأیید کرد. بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، باند فرودگاه در حال ساخت بود تا از طول اولیه  به  گسترش یابد. ایالات متحده متعاقباً گزارش‌ها مبنی بر اینکه USAF کنترل فرودگاه را به دست گرفته است، تکذیب کرد.

در ماه فوریه، نیروهای دموکراتیک سوریه اعلام کردند که این پایگاه هوایی فقط به عنوان یک پایگاه حمل و نقل تدارکات نظامی با استفاده از لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس و هلیکوپترها مورد استفاده قرار خواهد گرفت و احتمال دارد در آینده به یک پایگاه جنگی تبدیل شود.

در اواخر سپتامبر، کمیته‌های هماهنگی محلی سوریه گزارش دادند که یک هلیکوپتر آمریکایی، احمدالعاصی الجربا سیاستمدار مخالف و جمال سلیمان بازیگر را از کردستان عراق به فرودگاه منتقل کرده است.

## منابع

* 

رده:استان حسکه
رده:فرودگاه‌های سوریه
دانشگاه آتاباسکا

**دانشگاهِ آتاباسکا**  یک دانشگاهِ دولتیِ کانادایی است.

## انتشارات
انتشاراتِ دانشگاهِ آتاباسکا از زیرمجموعه‌های این دانشگاه است.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۹۷۰ (میلادی) در آلبرتا
حاجی چلبی خان

حاجی چلبی‌خان (۱۷۰۳ – ۱۷۵۵) سیاست‌مدار، جنگاور و فرمانروا و بنیادگذار خانات شکی بود.

## تبار و ریشه

او در سال ۱۷۰۳م در زمان پادشاهی شاه سلطان حسین، فرزند زمین‌دار بومی‌ای به نام قربان‌بیگ زاده شد و از خانواده‌ای نجیب‌زاده بود. زندگی‌نامه‌نویس، حاجی سید عبدالحامد، او را هفتمین تبار نوادگان درویش محمدخان، واپسین خان شکی پیش از تازش صفویان به شروان، می‌داند. پژوهشگر پتروشفسکی نیز می‌گفت شاید او از مردمان اودی یا ارمنی‌تبار باشد. برخی گواه‌ها نیز نشانگر آن است که شاید از تبار شروانشاهان باشد.

## شورش بر نادرشاه

حاجی چلبی‌خان با پشتیبانی مردم بومی بر «ملک نجف»، فرمانروای گماشته افشاریه شورید. نام او در بن‌مایه‌های تاریخی در پیوند با جنگ‌های نادرشاه در داغستان بارها آورده شده است. نادرشاه در آغاز او را به جایگاه بازرس برای بررسی فساد مالک نجف گماشت، ولی خرده‌گرفتن نجف ، شورش مردم را در پی آورد. در روند این شورش، با اینکه ۵۰۰ خانواده به دست نادرشاه کشته شدند، حاجی چلبی توانست در سال ۱۷۴۳ نجف را بکشد.

برای کیفر دادن نافرمانی، نادرشاه در سال ۱۷۴۴م به شکی تاخت و دژ  گلرسن-گوررسن، پناهگاه حاجی چلبی، را محاصره نمود. نام دژ به زبان آذری به معنای «بیایید و ببینید» گرفته شده و نشانگر این رویداد تاریخی  است. هنگامی‌که نادرشاه فرمان تسلیم داد، حاجی چلبی پاسخ داد: «بیایید و ببینید». شاه خشمگین شد و دستور ویرانی دیگر بخش‌های شهر را داد.

حاجی چلبی در دفاع از دژ، تازش دوم نادر را در فوریه ۱۷۴۵ دفع کرد. با این همه، در مارس ۱۷۴۶ تسلیم شد و درخواست بخشش کرد. نادرشاه تسلیم او را پذیرفت و او را بخشید و «ملک جعفر»، برادرزادهٔ ملک نجف، را به‌جایگاه فرمانروای تازه و حاجی چلبی را به جایگاه بازرس وی گماشت.

## دوره فرمانروائی
او پس از کشته شدن نادرشاه در ۱۷۴۷، استقلال خود را در جایگاه خان ابراز کرد. با بهره‌وری از خلأ قدرت، حاجی چلبی به جنوب تا تبریز تاخت و با ارتشی توانمند، یکی از نیروهای بنیادین آن سرزمین شد.
نخستین جایی که می‌خواست به چنگ آورد قره‌باغ در ۱۷۴۸ بود، جایی که او پیمانی میان ملک‌های قره‌باغ و شاخه‌های رقیب خاندان جوانشیر پایه گذارد، اگرچه فرجامی نداشت.
این کار مایه هشدار فرمانروایان بومی شد: پناه‌خان قره‌باغ، حیدرگولو خان نخجوان، شاهوردی خان گنجه و كاظم‌خان قره‌داغ با یکدیگر هم‌پیمان شدند تا در برابر خانات شکی بجنگند.
تهمورث دوم آنها را به شهر خود فراخواند تا به پیمان‌شان بپیوندد، ولی ناگهان آنها را گروگان گرفته و باج درخواست کرد.
آنگاه  که حاجی چلبی و ارتشش آگاه شدند به یاری دشمنان پیشین خود شتافتند. نیروهای حاجی در نبردی با هم‌پیمانِ تهمورث دوم ، شاهزاده گرجی ایراکلی دوم در ژوئن ۱۷۵۲ نزدیک رودخانه اغستافا پیروز شدند و دشمنان را تا تفلیس گریزاندند.
حاجی چلبی پسرش آقاکیشی‌بیگ را به جایگاه نایب‌الحکومه بر سرزمین‌های تازه‌گشوده‌شده گنجه، قزاق و بورچالی گماشت.
او سپس در ۱۷۵۵، در تلاش برای گستراندن چیرگی خود بر خانات شروان، از حسین‌علی خان قوبه شکست خورد و فرجام این شکست کاهش توان خانات شکی بود. حاجی چلبی در همان سال در پی بیماری درگذشت.

## سیاست دینی

او فرمانروایی‌ دین‌باور و سخت‌گیر بود و از مردمان اودی‌ باج دوبرابر به نام «دین ایپه‌یی» می‌گرفت.
مسجد گیله‌لی شکی نیز در سال ۱۷۴۹ به فرمان حاجی چلبی ساخته شد.

## خانواده

حاجی چلبی چهار پسر داشت:

حسن آقا – در نبرد با امیر اصلان خان از ارتش افشاریه کشته شد.

آقاکیشی‌بیگ – نایب‌الحکومه گنجه و خان آینده شکی.

عبدالقادر خان

جعفر آقا

## منبع

رده:اهالی خانات شکی
رده:جنگ‌سالارها
رده:درگذشتگان ۱۷۵۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۰۳ (میلادی)
ربایش حسین علیخانی

**حسین علیخانی** بنیان‌گذار یک سازمان مردم‌نهاد ایرانی، دانشمند علوم سیاسی و نویسنده بود که در سال ۱۹۹۲ در یک عملیات مخفی توسط مأموران مخفی خدمات گمرکی ایالات متحده آمریکا ربوده شد و پس از ۱۳۰ روز اسارت آزاد شد.

## زندگی و حرفه
علیخانی نویسنده کتاب‌های «در چنگال عقاب: راهنمای تحریم‌های ایالات متحده علیه لیبی» و «تحریم ایران: کالبدشکافی یک سیاست شکست‌خورده» بود و در زمینه تحریم‌های تجاری یکجانبه و قانون تحریم‌های ایران و لیبی سال ۱۹۹۶ صاحب‌نظر بود. او سازمان مردم‌نهاد مرکز گفتگوی جهانی مستقر در نیکوزیا، قبرس را تأسیس کرد. علیخانی علی‌رغم مشکلات خودش در ایالات متحده، از طرفداران پروپاقرص بهبود روابط ایالات متحده و ایران بود و اولین ملاقات بین عباس عبدی، گروگان سابق ایرانی سفارت ایالات متحده در تهران، و گروگان سابقش، بری روزن را فراهم کرد. جلسه آشتی در سال ۱۹۹۸ توسط مرکز گفتگوی جهانی سازماندهی شد و در دفتر مرکزی یونسکو در پاریس برگزار شد.

حسین علیخانی در ۴ مارس ۲۰۰۸ در سن ۶۳ سالگی پس از مبارزه با سرطان خون حاد درگذشت. یکی از فرزندان او تهیه‌کننده برنده جایزه امی، برنا علیخانی است.

## آدم‌ربایی
علیخانی در سال ۱۹۹۲ در باهاما به اتهام نقض تحریم‌های آمریکا علیه لیبی دستگیر شد و به مدت ۱۳۰ روز در بازداشت بود. دستگیری او یک "آدم‌ربایی" بود زیرا این تحریم‌ها شامل شهروندان غیرآمریکایی ساکن خارج از ایالات متحده نمی‌شد.

علیخانی در ایران علیه ایالات متحده به دلیل "آدم‌ربایی" خود شکایت کرد و در اولین دعوی یک ایرانی علیه ایالات متحده به دلیل حمایت از تروریسم پیروز شد. ایران از طریق کنسولگری سوئیس در تهران به دولت ایالات متحده اطلاع داد. طبق تصمیم دادگاه، دولت ایالات متحده موظف به پرداخت ۵۵۰ میلیون دلار به علیخانی شد.

از آنجایی که ایالات متحده از پرداخت این پول خودداری کرد، علیخانی از دادگاه خواست تا سفارت آمریکا در تهران را به فروش بگذارد. علیخانی انتظار داشت تا ۲۰۰ میلیون دلار از این فروش سود ببرد، بسیار کمتر از ۵۵۰ میلیون دلاری که دادگاه تهران به او اعطا کرد. این یک پیروزی نمادین برای علیخانی بود، زیرا فروش انجام نشده بود؛ مجتمع سفارت ایالات متحده هنوز توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران اداره می‌شود.

گری سیک، متخصص ایران در دانشگاه کلمبیا، می‌گوید ایالات متحده با اجازه دادن به آمریکایی‌ها برای جمع‌آوری چنین خسارات بزرگی در این پرونده‌های بلامنازع، اشتباه کرد. آقای سیک، که در شورای امنیت ملی در دوران سه رئیس جمهور خدمت کرده است، می‌گوید: «اگر ما توانستیم این بازی را انجام دهیم، دیگران هم می‌توانند این بازی را انجام دهند.»

نهادهای مستقل حقوق بشر در ایالات متحده نیز مدت‌ها پس از تصمیم‌گیری در مورد پرونده علیخانی، آن را به عنوان یکی از بازداشت‌های فوق‌العاده مطرح کردند.

## جستارهای وابسته
* گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا

## منابع

* 

رده:روابط ایران و ایالات متحده آمریکا
رده:روابط بین‌الملل در ۱۹۹۲ (میلادی)
قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران مصوب ۲۰۰۰

**قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران مصوب ۲۰۰۰** () یک قانون کنگره ایالات متحده آمریکا است که در ۱۴ مارس ۲۰۰۰ توسط رئیس جمهور بیل کلینتون به قانون تبدیل شد. این قانون به رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اجازه می‌دهد تا علیه افراد یا سازمان‌هایی که به برنامه‌های جنگ‌افزار کشتارجمعی در ایران کمک مادی ارائه می‌دهند، اقدامات تنبیهی انجام دهد.

## اصلاحیه قانون ۲۰۰۰
اصلاحیه کنگره ایالات متحده برای قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران سال ۲۰۰۰.

## جستارهای وابسته
* کنوانسیون بین‌المللی منع جنگ‌افزارهای شیمیایی

## منابع

* 

رده:برنامه هسته‌ای ایران
رده:تحریم‌های ایالات متحده آمریکا
رده:تحریم‌های علیه ایران
رده:روابط ایران و ایالات متحده آمریکا
رده:روابط بین‌الملل در ۲۰۰۰ (میلادی)
قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه

**قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه** (، INKSNA) که با نام «قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران سال ۲۰۰۰» نیز شناخته می‌شود، مصوبه‌ای از ۱۰۹مین کنگره ایالات متحده آمریکا است.

این قانون در ابتدا با عنوان قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران نامگذاری شد. در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، سوریه و کره شمالی به ترتیب به آن اضافه شدند. سپس این قانون، قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه نامیده شد. چندین شرکت تحت INKSNA تحریم شده‌اند.

برای اینکه ناسا بتواند خدمات پرتاب را از روسیه خریداری کند تا از برنامه فضایی سرنشین‌دار خود در دوره چند ساله بین بازنشستگی شاتل فضایی و در دسترس بودن جانشین آن پشتیبانی کند، معافیت از مفاد این قانون الزامی شده است.

## منابع

* 

رده:برنامه هسته‌ای ایران
رده:برنامه هسته‌ای کره شمالی
رده:تحریم‌های ایالات متحده آمریکا
رده:تحریم‌های علیه ایران
رده:روابط ایران و ایالات متحده آمریکا
رده:روابط سوریه و ایالات متحده آمریکا
رده:روابط کره شمالی و ایالات متحده آمریکا
فرانچسکو پاسالاکوا

**فرانچسکو پاسالاکوا** (زادهٔ ) یک قاتل سریالی ایتالیایی است که از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ چهار مرد را در مناطق روستایی کوزنتسا به قتل رساند. محکوم به این جرایم شد و به حبس ابد به اضافه ۲۴ سال زندان محکوم گردید.

در سال ۲۰۲۱، مشمول آزادی مشروط شد، اما سه سال بعد به جرم تلاش برای قتل دوباره بازداشت شد و به زندان بازگردانده شد.

## دوران کودکی
فرانچسکو در سکالئا در سال ۱۹۶۸ متولد شد و سومین فرزند از شش خواهر و برادر است و در یک خانوادهٔ کشاورز بسیار فقیر بزرگ شد. دوران کودکی او به دلیل مرگ مادرش پر از مشکلات بود و در حدود سن ۲۰ سالگی، پاسالاکوا شروع به سرقت و حمله به مردم کرد.

## دوران جنایات
### ماریو مونتاسپرو
در ۳ آوریل ۱۹۹۲، پاسالاکوا و یک آشنای ۱۶ ساله برای صرف شام با ماریو مونتاسپرو، رانندهٔ ۴۵ سالهٔ کامیون، به خانهٔ او در سکالئا دعوت شدند. آن‌ها متوجه شدند مرد پول زیادی دارد و تصمیم گرفتند شب هنگام او را سرقت کنند. برای این کار، پس از ترک خانه، در ورودی را کمی باز گذاشتند و سپس نیمه‌شب بازگشتند.

در آن زمان، مونتاسپرو خواب بود و پاسالاکوا و همراهش بلوک بتنی را روی سر او انداختند و باعث مرگش شدند. سپس به دنبال پول گشتند، اما چون پیدا نکردند، چند زنجیر و ساعت دزدیدند.

## انتقال به وربیکارو و جنایات بعدی
پس از این حادثه، پاسالاکوا به شهر کوچک وربیکارو نقل مکان کرد و خانه‌ها و زیرزمین‌های متعددی به دست آورد. اهالی روستا از او به دلیل حضور پرهیبتش و نگاه‌های مداومش به مردم دوری می‌کردند.

در ۱۶ مارس ۱۹۹۷، پاسالاکوا وارد خانهٔ سالواتوره بلمونته، کشاورز ۵۹ ساله در سانتا ماریا دل چدرو شد تا پول بدزدد. وقتی بلمونته وارد خانه شد، پاسالاکوا او را در باغ مورد حمله قرار داد و با لگد زدن به گردنش باعث شکستگی آن شد. پس از قتل، ۳۰ خرگوش، یک تفنگ و یک هفت‌تیر سرقت کرد.

## دستگیری، محاکمه و حکم
در سپتامبر ۱۹۹۷، پاسالاکوا به جرم سرقت حیوانات بازداشت شد، اما چون در آن زمان مدرکی علیه او نبود، کارابینری مجبور به آزاد کردن او شدند. پس از شنود مکالمات او با دوست‌دخترش، سلاح مخفی او پیدا شد و آزمایش‌های گلوله‌گیری نشان داد که همان سلاح قتل است.

در می ۲۰۰۰، او به جرم چهار قتل و دیگر جرائم مرتبط محکوم و به حبس ابد به علاوه ۲۴ سال زندان محکوم شد.

### آزادی مشروط و بازگشت به زندان
در سال ۲۰۲۱، دادگاه نظارت جنوا پاسالاکوا را به دلیل رفتار خوب در زندان مشمول آزادی مشروط کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، پلیس او را به جرم آتش‌سوزی در منطقه تحقیق کرد و او دوباره بازداشت شد.

به مارس ۲۰۲۵، پاسالاکوا در زندان دوزا در بولونیا نگهداری می‌شود.

## منابع

رده:افراد دارای اختلال شخصیت ضداجتماعی
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:زندانیان ایتالیا
رده:زندانیان محکوم به حبس ابد اهل ایتالیا
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:محکومان به جرم تعرض
رده:محکومان به جرم قتل اهل ایتالیا
اسکیپر (باربی)

**اسکیپر** ()، عروسکی است که توسط متل (شرکت) در سال ۱۹۶۴ به عنوان خواهر کوچک باربی ساخته شد. از سال ۲۰۰۹، او رگه ای بنفش در موهایش دارد و به عنوان شخصیتی باهوش و آشنا به فناوری نشان داده می‌شود. در مقایسه با خواهرانش، اسکیپر خجالتی و ساکت است، اما در عین حال بسیار طعنه‌زن نیز هست. در برخی از فیلم‌های باربی، او دوست دارد در وبنوشت عکسی یا دی‌جی کار کند. او در سال ۲۰۲۳ در فیلم تلویزیونی باربی: کاپیتان و باربی: اسکیپر و ماجراجویی بزرگ پرستاری بچه نقش آفرینی کرد.

## منابع

رده:اسباب‌بازی‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:شخصیت‌های باربی
رده:شخصیت‌های تخیلی معرفی‌شده در ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:مناقشه‌های اسباب‌بازی‌ها
عفراء عتیق

**عفراء عتیق** شاعر اماراتی که در شعر گفتاری برجسته است. عتیق دارای دکترای رسانه و صنایع خلاق از دانشگاه امارات متحده عربی است و هم‌بنیان‌گذار «فصول بلا عنوان»، مجموعه‌ای از نویسندگان زن اماراتی می‌باشد. اکنون، او به‌صورت تمام‌وقت به عنوان شاعر فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۱۵، او توسط «Rooftop Rhythms» به عنوان «بهترین اجراکننده» شناخته شد و در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ خلاقیت بنیاد موسیقی و هنر ابوظبی را برای شعرش با عنوان «نامهٔ باز به سرطان» دریافت کرد.

## زندگی و پیشه
عفراء عتیق در شهر دبی در امارات متحده عربی به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش اماراتی و مادرش ژاپنی-آمریکایی است. او در دانشگاه امارات متحده عربی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ روابط بین‌الملل و دیپلماسی و سرانجام دکترای خود را در رشتهٔ رسانه و صنایع خلاق کسب کرد. در سال ۲۰۱۷، عتیق مقالهٔ خود را در «مجله بین‌المللی پژوهش در علوم انسانی و علوم اجتماعی» منتشر کرد.او همچنین تحقیقات اجتماعی متعددی در زمینه ادبیات و آموزش انجام داده است.

عفراء عتیق از سنین جوانی شروع به سرودن شعر به زبان‌های مختلف از جمله عربی، انگلیسی و فرانسوی کرد. در اشعارش، موضوعات متنوعی مانند پذیرش خود، غم و اندوه، هویت و میراث فرهنگی را برجسته می‌کند. در سال‌های دههٔ ۲۰۱۰، عتیق آثار خود را در پلتفرم‌های مختلف منطقه‌ای و بین‌المللی ارائه کرده است، از جمله جشنواره ادبیات شرکت هواپیمایی امارات، جشنواره موسیقی استپ، شِراع شارجه، تد-ایکس فجیره و مرکز هنر دانشگاه نیویورک در ابوظبی. عفراء عتیق صحنهٔ اجرا را با شاعران متعددی به اشتراک گذاشته است، از جمله کارول آن دافی، امتیاز دارکر، فرح شمّه و جوان‌ترین قهرمان جهانی شعر (در سال ۲۰۱۲)، هری بیکر. او همچنین عضو مؤسس «فصول بلا عنوان»، جامعهٔ نویسندگان زن اماراتی و نایب‌رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن امارات برای مدیریت حقوق چاپ و نشر است.

## جوایز
او در مارس ۲۰۱۷ جایزهٔ خلاقیت را از گروه فرهنگ و هنر ابوظبی دریافت کرد، برای شعرش با عنوان «نامهٔ باز به سرطان» که به زبان انگلیسی سروده شده است، این اثر از دو بخش تشکیل شده و بیماری را به تصویر می‌کشد و با آن دربارهٔ رنج‌ها و سختی‌هایی که ایجاد می‌کند، سخن می‌گوید. او نخستین شاعره‌ای شد که از زمان آغاز این جایزه، ۱۹۹۶، موفق به دریافت آن شد. او همچنین نخستین اماراتی است که در کافهٔ شاعران نیویوریکان در نیویورک و باشگاه شعر بووری اجرا کرده و در مسابقهٔ شعر PoetsNY در نیویورک برنده شده است.

## منابع

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:اهالی دبی
رده:شاعران زن اهل امارات متحده عربی
رده:شاعران انگلیسی سده ۲۱ (میلادی)
رده:افراد اماراتی آمریکایی‌تبار
رده:افراد اماراتی ژاپنی‌تبار
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه امارات متحده عربی
رده:افراد زنده
ویلیام بی. بنکهد

**ویلیام بی. بنکهد** (;  – ) یک سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ به عنوان چهل و دومین حوزه انتخابیه دهم آلاباما و بعداً حوزه انتخابیه هفتم آلاباما به عنوان عضو حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ خدمت کرد. حامی قانون حمایت از اتحادیه‌های کارگری توسط رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت، بنابراین با اکثر دموکرات‌های جنوبی دیگر در کنگره در آن زمان درگیر شد.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به فوتبال کریمسن تاید آلاباما اشاره کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد آمریکایی ایرلندی-اسکاتلندی‌تبار
رده:اهالی شهرستان لامار، آلاباما
رده:دانش‌آموختگان مرکز حقوقی دانشگاه جرج‌تاون
رده:درگذشتگان ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:رئیسان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۸۷۴ (میلادی)
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دموکرات‌های اهل آلاباما
رده:بازیکنان فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:اهالی جاسپر، آلاباما
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آلاباما
دینو فیلیپسون

**دینو فیلیپسون** (۱۸۸۹ – ) وکیل و سیاستمدار ضدفاشیست ایتالیایی بود که عضو حزب لیبرال ایتالیا بود. در دوران حکومت فاشیست‌ها ایتالیا را ترک کرد ولی سپس بازگشت و توسط مقامات فاشیست دستگیر شد.  

## دوران کودکی و تحصیل
فیلیپسون در سال ۱۸۸۹ در فلورانس به دنیا آمد. پدرش، ادواردو فیلیپسون، مهندسی بود که یکی از اعضای تأثیرگذار جامعه یهودیان فلورانس در قرن نوزدهم بود و سازنده *[[ویلا فیلیپسون]]* در پیستویا بود. فیلیپسون شریک تجاری اوبالدینو پروزی بود که دو دوره وزیر راه و ساختمان بود. مادرش سوفی رودریگز پریر، دختر اسحاق پریر، بانکدار فرانسوی با تبار یهودی اسپانیایی و پرتغالی بود.

فیلیپسون در پیستویا بزرگ شد و مدرک کارشناسی حقوق و علوم اجتماعی را در فلورانس دریافت کرد. با آغاز جنگ جهانی اول به ارتش فراخوانده شد و بعدها به درجه ستوان رسید.

## دوران کاری و فعالیت‌ها
در سال ۱۹۱۹ فیلیپسون رئیس بخش پیستویا انجمن ملی کهنه‌سربازان شد. همان سال به عنوان نماینده فلورانس از فهرست موسوم به تمرکز لیبرال انتخاب شد. در انتخابات ۱۹۲۱ نیز به پارلمان از ائتلاف ملی (ایتالیا، ۱۹۲۱) انتخاب شد. سپس به اتحاد لیبرال دموکرات پیوست. وقتی سلطنت ایتالیا کاملاً تحت حکومت فاشیست قرار گرفت، فیلیپسون کشور را ترک و به پاریس، فرانسه رفت. او در آنجا با جنبش‌های لیبرال و ضدفاشیست معتدل ارتباط داشت.

فیلیپسون در اواسط دهه ۱۹۳۰ به ایتالیا بازگشت. او و اوجنیو کولورنی در اکتبر ۱۹۳۸ توسط اوورا (پلیس مخفی ایتالیا) دستگیر شدند. فیلیپسون به مدت سه سال در جزایر ترمیتی نگهداری شد و سپس به سالا کونسیلینا و ابولی در جنوب کمپانیا منتقل شد. پس از سقوط حکومت فاشیست آزاد شد و در فوریه ۱۹۴۴ به عنوان معاون وزیر به پیترو بادولیو منصوب شد. اما دوره خدمت او بسیار کوتاه بود و در آوریل ۱۹۴۴ پایان یافت. پس از آن فیلیپسون به عضویت شورای ملی ایتالیا، پیش‌رو پارلمان ایتالیا، منصوب شد. او از سیاست بازنشسته شد و به حرفه حقوقی و فراماسونری پرداخت.

فیلیپسون در سال ۱۹۷۲ در پیستویا درگذشت.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۹ (میلادی)
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:سیاستمداران حزب لیبرال ایتالیا
رده:ضدفاشیست‌های اهل ایتالیا
رده:فراماسون‌های اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:یهودیان ایتالیایی سده ۲۰ (میلادی)
میشله د پیترو

**میشله د پیترو** (؛  – ) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی بود. او دو دوره نایب رئیس سنا و وزیر دادگستری در سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ بود.

## دوران کودکی و تحصیل
میشله د پیترو در ۲۶ فوریه ۱۸۸۴ در کورزی، لچه متولد شد. پدرش پاسکواله دومنیکو ده پیِترو، وکیل و مادرش آدولوراتا لانچ بودند. او در سال ۱۹۰۶ از دانشگاه ساپینزای رم در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد.

## دوران کاری و فعالیت‌ها
پس از فارغ‌التحصیلی، ده پیِترو تا سال ۱۹۱۵ به وکالت پرداخت. او در جنگ جهانی اول به عنوان کاپیتان پیاده‌نظام شرکت کرد. در سال ۱۹۲۰ به حزب لیبرال ایتالیا پیوست.

در سال ۱۹۴۲ به دلیل فعالیت‌های ضد فاشیستی دستگیر شد. در سال ۱۹۴۵ به عضویت شورای ملی منصوب شد. او در سال ۱۹۴۶ حزب لیبرال را ترک کرد و بعداً به دموکرات‌های مسیحی پیوست. در انتخابات ۱۸ آوریل ۱۹۴۸ از حزب دموکراسی مسیحی برای لچه به سنای ایتالیا راه یافت. در انتخابات سال ۱۹۵۳ دوباره به سنای ایتالیا انتخاب شد و نایب رئیس سنای ایتالیا شد که تا ۱۸ ژانویه ۱۹۵۴ ادامه داشت و سپس به سمت وزیر بخشش و عدالت در کابینه اول آمینتوره فانفانی منصوب شد. اگرچه دوره کابینه کوتاه بود، ده پیِترو در کابینه بعدی به رهبری ماریو اسکلبا از ۱۰ فوریه ۱۹۵۴ تا ۶ ژوئیه ۱۹۵۵ نیز در این پست باقی ماند.

در ۴ ژوئیه ۱۹۵۷ دوباره به نایب رئیسی سنای ایتالیا انتخاب شد. پس از پایان این دوره در سال ۱۹۵۸، رئیس اتحادیه وکلا و دادستان‌های دادگاه تجدیدنظر لچه شد. بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ همچنین رئیس مرکز ملی پیشگیری و دفاع اجتماعی بود که جانشین آلِساندرو کازاتی و انریکو ده نیکولا شد.

## زندگی شخصی و درگذشت
ده پیِترو در سال ۱۹۱۱ با کلمنتینا فومارولا ازدواج کرد. او در ۷ اکتبر ۱۹۶۷ در لچه درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اهالی استان لچه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ساپینزا رم
رده:درگذشتگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۴ (میلادی)
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:سیاستمداران حزب مردم ایتالیا (۱۹۱۹)
رده:ضدفاشیست‌های اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:وزیران دادگستری ایتالیا
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
جام حذفی فوتبال ایران ۰۵–۱۴۰۴

**جام حذفی فوتبال ایران ۰۵–۱۴۰۴** سی و نهمین دوره جام حذفی فوتبال ایران که  توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار خواهد شد. در مجموع ۸۶ تیم در این رقابت‌ها شرکت خواهند کرد.

## تیم‌ها
تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها به چهار گروه اصلی لیگ برتر، آزادگان، دسته دوم و استانی تقسیم‌بندی می‌شوند.

## مرحله اول
قرعه‌کشی این مرحله ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ برگزار شد. در مرحله نخست ۲۴ تیم حضور دارند که ۱۰ تیم صعود کرده از این مرحله در مرحله بعد با تیم‌های لیگ دسته دومی رقابت خواهند کرد. به دلیل حضور ۲۴ تیم در این رقابت‌ها، مرحله اول مسابقات در ۲ دور برگزار می‌شود.

### دور اول

### دور دوم

## مرحله دوم

## مرحله سوم

## مرحله یک شانزدهم

## یک هشتم نهایی

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:جام حذفی فوتبال ایران
رده:جام‌های حذفی فوتبال

رده:فصل‌های جام حذفی فوتبال ایران
رده:ورزش ایران در ۱۴۰۴
رده:ورزش ایران در ۱۴۰۵
رده:فوتبال ایران در ۲۶–۲۰۲۵ (میلادی)
یه (آلبوم کانیه وست)

**ye** هشتمین آلبوم استودیویی کانیه وست، رپر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است که در ۱ ژوئن ۲۰۱۸ توسط لیبل‌های گود میوزیک و دف جم رکوردینگز منتشر شد. این آلبوم هفت قطعه با مجموع زمان حدود ۲۳ دقیقه دارد و به موضوعاتی چون سلامت روان، خانواده، شهرت و پیامدهای اظهارنظرهای جنجالی می‌پردازد.

## پیش‌زمینه و ضبط
در بهار ۲۰۱۸ وست گروهی از همکاران و هنرمندان را به جکسون‌هول در ایالت وایومینگ برد تا روی آلبوم‌های جدید کار کند. آلبوم ye در مراسم شنیداری خصوصی در وایومینگ رونمایی شد و این مراسم از طریق اپلیکیشن WAV به‌صورت زنده پخش شد. عنوان آلبوم در شب رونمایی توسط کمدین کریس راک به‌عنوان «ye» اعلام شد. وست همان شب در گفت‌وگویی با Big Boy گفت که پس از مصاحبهٔ جنجالی‌اش در TMZ، کل آلبوم را بازنویسی کرده است.

## ساختار و مضامین
آلبوم آمیزه‌ای از هیپ‌هاپ و آلترناتیو رپ با بهره‌گیری از سمپل‌ها و بافت‌های مینیمال است. مضامین شخصیِ سلامت روان، از جمله اختلال دوقطبی، در مرکز روایت آلبوم قرار دارد؛ جملهٔ روی جلد («I hate being Bi-Polar it’s awesome») و اشارات مستقیم در ترانه‌ها به این موضوع می‌پردازد. در قطعهٔ «Yikes»، وست اختلال دوقطبی را «ابرقدرت» خود می‌نامد و در «Wouldn’t Leave» به واکنش همسرش نسبت به اظهارات رسانه‌ای‌اش اشاره می‌کند. منتقدان نیز به محوریت اعتراف‌های شخصی و کشمکش‌های اخلاقی در اشعار اشاره کرده‌اند.

## فهرست قطعات

## بازخورد منتقدان
واکنش منتقدان به آلبوم متنوع بود. پیتچفورک با امتیاز ۷٫۱ از ۱۰ آن را تلاشی برای بازسازی خود و مواجهه با پیامدهای عمومی‌بودن دانست. رولینگ استون آلبوم را «آشفته اما صادقانه» توصیف کرد و بر صراحت آلبوم در پرداختن به سلامت روان و شهرت تأکید گذاشت. گاردین نیز ضمن اشاره به لحظات تأثیرگذار، به کوتاهی و ناهمگونی کلی اثر انتقاد کرد.

## عملکرد تجاری
ye در هفتهٔ نخست در ایالات متحده با ۲۰۸٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم وارد جدول بیلبورد ۲۰۰ شد و در رتبهٔ نخست قرار گرفت که از این میزان ۸۵٬۰۰۰ نسخه فروش آلبوم به‌صورت سنتی بود. این آلبوم هشتمین اثر متوالی وست بود که در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار می‌گیرد.

## جلد و بسته‌بندی
جلد آلبوم تصویری از کوهستان‌های وایومینگ است که بنا به گفتهٔ کیم کارداشیان با تلفن همراه در مسیر مراسم شنیداری توسط خود وست گرفته شده است. عبارت «I hate being Bi-Polar it’s awesome» به رنگ سبز نئونی روی تصویر نقش بسته است که به مضامین سلامت روان در آلبوم ارجاع می‌دهد.

## منابع

رده:آلبوم‌های ۲۰۱۸ (میلادی)
رده:آلبوم‌های انگلیسی‌زبان
رده:آلبوم‌های دف جم رکوردینگز
رده:آلبوم‌های کانیه وست
رده:آلبوم‌های گود میوزیک
رده:آلبوم‌های هیپ هاپ
رده:آلبوم‌های مفهومی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط بنی بلانکو
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط کانیه وست
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط مایک دین
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط پیر بورن
رده:مناقشه‌های نام‌گذاری
سلزنیک اینترنشنال پیکچرز

[230px|بندانگشتی|تصویر عنوان‌بندی شرکت بین‌المللی سلزنیک پیکچرز که با [ستاره‌ای متولد شده است (فیلم ۱۹۳۷)، آغاز می‌شود]]

**سلزنیک اینترنشنال پیکچرز** () با مخفف **SIP**، یک استودیوی سینمایی هالیوود (سینمای آمریکا) بود که توسط دیوید او. سلزنیک در سال ۱۹۳۵ ساخته شد و در سال ۱۹۴۳ منحل شد. در مدت کوتاهی که داشت، این استودیو مستقل دو فیلم تولید کرد که جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کردند — و بربادرفته (فیلم)، ربه‌کا (فیلم ۱۹۴۰) — و سه مورد نامزدی، ستاره‌ای متولد شده است (فیلم ۱۹۳۷) ،از وقتی تو رفتی (۱۹۴۴) (۱۹۴) و طلسم‌شده (فیلم ۱۹۴۵)

از آنجا که ویتنی و پسرعمویش کورنلیوس وندربیلت ویتنی، مالک استودیوی مستقل پایونیر پیکچرز نیز بودند که در سال ۱۹۳۳ با اجاره امکاناتی از استودیوهای RKO تأسیس کرده بودند، پایونیر در سال ۱۹۳۶ به‌طور غیررسمی با سلزنیک اینترنشنال پیکچرز ادغام شد. سلزنیک اینترنشنال قرارداد پایونیر را برای ساخت حداقل شش فیلم با فرایند جدید تکنی‌کالر تمام‌رنگی، که ویتنی‌ها ۱۵ درصد از سهام آن را در اختیار داشتند، به عهده گرفت.

لئونارد جی. لف، مورخ سینما، نوشت: «سلزنیک برخلاف همتایانش در استودیوهای بزرگ، فیلم‌هایش را همان‌طور تولید می‌کرد که معماران قرون وسطی کلیساهای جامع را یکی یکی می‌ساختند.»

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:استودیوهای فیلم‌سازی منحل‌شده ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین دستاورد فنی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۵ (میلادی) در کالیفرنیا
رده:شرکت‌های رسانه‌ای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:شرکت‌های سرگرمی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:شرکت‌های سرگرمی کالیفرنیا
رده:شرکت‌های فیلم‌سازی ایالات متحده آمریکا
رده:شرکت‌های منحل‌شده در محدوده لس آنجلس بزرگ
گائتانو پلورلی

**گائتانو پلورلی** (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۸۶ – ) روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار ایتالیایی بود که به عنوان وزیر فرهنگ مردمی در دولت موسولینی فعالیت می‌کرد و آخرین فرد فاشیست بود که این سمت را داشت.

## دوران اولیه
پلورلی در ویسو، ماچراتا در ۱۷ نوامبر ۱۸۸۶ به دنیا آمد. او در میلان سکونت گزید و کار روزنامه‌نگاری خود را آغاز کرد و از سال ۱۹۱۴ برای *[[ایل پوپولو د ایتالیا]]* می‌نوشت.

## دوران حرفه‌ای
پس از جنگ جهانی اول پلورلی در سال ۱۹۱۹ به رم رفت و یکی از بنیان‌گذاران سازمان فاشیست در آنجا شد و از ماه مه ۱۹۱۹ مشاور آن سازمان گردید. همان سال به سمت رئیس دفتر تحریریه *ایل پوپولو د ایتالیا* منصوب شد. او در اکتبر ۱۹۲۲ در راهپیمایی رم شرکت کرد. در سال ۱۹۲۴ به مجلس ایتالیا از طرف حزب ملی فاشیست انتخاب شد.

پلورلی در دسامبر ۱۹۲۷ به کمیته عالی نظارت بر سازمان رادیویی ایتالیا (EIAR) پیوست. در مارس ۱۹۲۹ مجدداً به عنوان نماینده انتخاب شد. در دسامبر ۱۹۳۱ به عنوان رئیس دفتر مطبوعات دولت موسولینی منصوب شد و جایگزین لاندو فرِتی گردید. پلورلی تا اوت ۱۹۳۳ در این سمت بود و سپس توسط گالئاتسو چیانو جایگزین شد.

در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۱ پلورلی به عنوان معاون وزیر فرهنگ مردمی منصوب شد و همچنان رئیس دفتر مطبوعات باقی ماند. او تا ۶ فوریه ۱۹۴۳ در این سمت بود و سپس به عنوان وزیر فرهنگ مردمی در کابینه بنیتو موسولینی منصوب شد و جایگزین الساندرو پاولینی گردید. پلورلی تا پایان حکومت فاشیست در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ در این پست باقی ماند. در دوران تصدی او سیاست سختگیرانه‌ای در خصوص ترجمه آثار ادبی نویسندگان کشورهای «دشمن» ایتالیا فاشیست اعمال شد.

پس از سقوط حکومت فاشیست، پلورلی در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۴ بازداشت و تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۶ زندانی شد و سپس توسط دادگاه تجدیدنظر رم تبرئه گردید.

## زندگی شخصی و درگذشت
پلورلی نخست در پیاتسنتزا در ۶ اکتبر ۱۹۱۰ با آمنتا فراککیونی ازدواج کرد و از این ازدواج یک پسر داشت. او از همسر اول خود جدا شد و در ۱۹۳۷ با لوئیزا مازّتی ازدواج کرد که از این ازدواج دو پسر داشت.

پلورلی تا زمان مرگش در آنتزیو در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۰ از زندگی عمومی دور ماند.

## جوایز
پلورلی دریافت‌کننده نشان بزرگ سنت گرگوری کبیر (ژوئن ۱۹۳۲)، نشان عالی نیل (ژوئیه ۱۹۳۳) و نشان بزرگ تاج ایتالیا (نوامبر ۱۹۳۳) بود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۸۶ (میلادی)
رده:زندانیان ایتالیا
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
بیست و نهمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم

**بیست و نهمین جوایز سالانه [[جوایز انجمن بازیگران فیلم|انجمن بازیگران فیلم]]** () که از بهترین دستاوردها در زمینهٔ بازیگری در فیلم و تلویزیون برای سال ۲۰۲۲ تقدیر می‌کند، در ۲۶ فوریه ۲۰۲۳ در هتل فیرمونت سنچری پلازا واقع در سنچری سیتی، کالیفرنیا برگزار شد. این مراسم به صورت زنده از کانال یوتیوب نتفلیکس، از ساعت ۲۰:۰۰ (ئی‌اس‌تی) / ۱۷:۰۰ (پی‌اس‌تی) پخش شد. نامزدها در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳ توسط اشلی پارک و اینستاگرام از طریق پخش زنده اینستاگرام معرفی شدند.

در مهٔ ۲۰۲۲ تأیید شد که این مراسم دیگر از شبکه‌های تی‌ان‌تی و تی‌بی‌اس پخش نخواهد شد (این مراسم از سال ۱۹۹۸ از تی‌ان‌تی و از سال ۲۰۰۶ از تی‌بی‌اس پخش می‌شد). یک سخنگو اعلام کرد که یافتن شبکهٔ جدید برای پخش «امری غیرمعمول نیست و چندین بار در طول تاریخ جوایز انجمن بازیگران فیلم رخ داده است. این بار هم تفاوتی ندارد». در همان روز اعلام نامزدی‌ها، تأیید شد که مراسم از کانال یوتیوب نتفلیکس به صورت زنده پخش خواهد شد.

فیلم‌های *[[بنشی‌های اینیشرین]]* و *[[همه‌چیز همه‌جا به یکباره]]* هر دو پنج نامزدی دریافت کردند و رکورد بیشترین نامزدی در تاریخ جوایز انجمن بازیگران را که پیش‌تر در اختیار فیلم‌های *[[شکسپیر عاشق]]* (۱۹۹۸)، *[[شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲)]]* (۲۰۰۲) و *[[تردید (فیلم ۲۰۰۸)]]* (۲۰۰۸) بود، تکرار کردند. در نهایت، فیلم *همه‌چیز همه‌جا به یکباره* با چهار جایزه، بیشترین جوایز این دوره را به دست آورد که رکورد بیشترین برد برای یک فیلم در تاریخ این جوایز به‌شمار می‌رود. در این مراسم، میشل یئو و جاناتان کی کوان هر دو به‌عنوان نخستین بازیگران آسیایی موفق شدند در بخش‌های انفرادی جایزه بگیرند: به‌ترتیب در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن و بازیگر نقش مکمل مرد برجسته.

در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۳ اعلام شد که سالی فیلد برندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم در سال ۲۰۲۲ است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:تلویزیون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:جایزه‌های انجمن بازیگران فیلم
رده:جوایز ۲۰۲۳ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رده:جوایز فیلم ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:سینمای ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:لس آنجلس در ۲۰۲۳ (میلادی)
بربادرفته (موزیکال ۲۰۰۸)

**بربادرفته** ()، یک نمایش موزیکال نوشته‌ی مارگارت مارتین است. این نمایش توسط ترور نان از رمانی به همین نام نوشته‌ی مارگارت میچل در سال ۱۹۳۶ و اقتباس سینمایی آن در سال ۱۹۳۹ اقتباس شده است.

پیش‌نمایش‌های این نمایش از ۵ آوریل ۲۰۰۸ آغاز شد و رسماً در ۲۲ آوریل ۲۰۰۸ در تئاتر نیو لندن در وست اند لندن افتتاح شد.

ایننمایش که توسط ترور نان ساخته شده، تا زمان تعطیلی‌اش ۷۹ اجرا داشت.

## منابع

رده:آثار اقتباس‌شده از بربادرفته
رده:موزیکال‌های اقتباس‌شده از رمان‌ها
رده:موزیکال‌های اقتباس‌شده از فیلم‌ها
رده:موزیکال‌های وست اند
جیل پیس

**جیل پیس** (;  –) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر نقش‌هایش در تئاتر موزیکال شناخته شده است. او نقش‌های Laura Fairlie را در موزیکال زن سفیدپوش (تئاتر موزیکال) در تئاتر وست اند (۲۰۰۴) و در تئاتر برادوی (۲۰۰۵) آغاز کرد. نیکی در *[[پرده (موزیکال)|پرده]]* در برادوی (۲۰۰۶); در نقش اسکارلت اوهارا در لندن *[[بربادرفته (موزیکال ۲۰۰۸)|بربادرفته]]* (۲۰۰۸) ظاهر شد.

## تحصیلات
پیس در دبیرستان باورکرک در باورکرک (اوهایو) تحصیل کرد، او در سال ۱۹۹۸ فارغ‌التحصیل شد. سپس در کالج بالدوین-والاس تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۲ با مدرک لیسانس تئاتر موزیکال فارغ‌التحصیل شد.

## حرفه
در سال ۲۰۰۶، او نقش نیکی هریس را در نمایش «پرده‌ها» در تست‌های پیش از برادوی در تئاتر آمانسون، لس‌آنجلس و در سال ۲۰۰۷، در برادوی در تئاتر ال هیرشفلد، در مقابل دیوید هاید پیرس ایفا کرد. او در فوریه ۲۰۰۸، «پرده‌ها» را ترک کرد و به وست اند لندن بازگشت تا نقش اسکارلت را در اقتباس موزیکال ترور نان از «بر باد رفته» (۲۰۰۸) ایفا کند
. نان در حالی که پیس هنوز روی «زن سفیدپوش» کار می‌کرد، روی این پروژه کار می‌کرد و بنابراین توانست چندین جلسه نمایشنامه‌خوانی و کارگاه برای پروژه نان برگزار کند. تولید بزرگ «بر باد رفته» بیش از سه ساعت طول کشید  و پس از ۷۹ اجرا به پایان رسید.

## منابع

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:اهالی باورکرک، اوهایو
رده:بازیگران زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فاقد محل تولد (افراد زنده)
سی‌امین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم

**سی‌امین جوایز سالانه [[جوایز انجمن بازیگران فیلم|انجمن بازیگران فیلم]]** () که از بهترین دستاوردها در زمینهٔ بازیگری در فیلم و تلویزیون برای سال ۲۰۲۳ تقدیر می‌کند، در ۲۴ فوریه ۲۰۲۴ در شراین ادیتوریوم اند اکسپو هال، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد. برای اولین بار، این مراسم به صورت زنده از طریق نتفلیکس پخش شد و ساعت ۲۰:۰۰ (ئی‌اس‌تی) / ۱۷:۰۰ (پی‌اس‌تی) آغاز شد. میزبان این مراسم، بازیگر انگلیسی ادریس البا بود و تان فرانس و ایلین ولتروت مصاحبه‌های فرش قرمز و پشت صحنهٔ برنامه را ارائه کردند. این پخش تلویزیونی برای نخستین بار توسط شرکت سایلنت هاوس پروداکشنز تولید شد و الکس رودزینسکی به‌عنوان کارگردان آن فعالیت کرد.

پیش از اعلام نامزدها، *[[انترتینمنت ویکلی]]* و انجمن بازیگران فیلم اولین مراسم جشن فصل جوایز انجمن بازیگران فیلم را با حمایت بانک سیتی نشنال در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳ در لس آنجلس برگزار کردند. نامزدها در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴ توسط کمیل نانجیانی و ایسا رای از طریق پخش زنده اینستاگرام صفحات رسمی جوایز انجمن بازیگران فیلم و نتفلیکس اعلام شدند. باربارا استرایسند نیز در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳ دریافت‌کنندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم ۲۰۲۳ معرفی شد.

## اطلاعات مراسم
مراسم امسال برای نخستین بار به صورت زنده از نتفلیکس پخش شد. در ژانویه ۲۰۲۳، نتفلیکس در دقیقهٔ نود توافقی برای پخش تلویزیونی این مراسم به دست آورد، پس از آن که قرارداد قبلی مراسم با شبکه‌های تی‌بی‌اس/تی‌ان‌تی در مه ۲۰۲۲ به پایان رسیده بود. با این حال، مراسم سال گذشته به صورت پخش زنده روی کانال یوتیوبِ نتفلیکس ارائه شد، زیرا نتفلیکس در آن زمان هنوز در حال آزمایش پخش زنده بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:تلویزیون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:جایزه‌های انجمن بازیگران فیلم
رده:جوایز فیلم ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:سینمای ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۳ (میلادی)
سی و یکمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم

**سی و یکمین جوایز سالانه [[جوایز انجمن بازیگران فیلم|انجمن بازیگران فیلم]]** () که به تقدیر از بهترین دستاوردها در اجراهای فیلم و تلویزیون در سال ۲۰۲۴ اختصاص داشت، در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ در شراین ادیتوریوم اند اکسپو هال، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد. برای دومین سال متوالی، مراسم به صورت زنده از نتفلیکس پخش شد و از ساعت ۲۰:۰۰ ئی‌اس‌تی / ۱۷:۰۰ پی‌اس‌تی آغاز شد. بازیگر کریستن بل برای دومین بار پس از بیست و چهارمین مراسم در سال ۲۰۱۸ اجرای مراسم را بر عهده داشت. جین فوندا در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ به‌عنوان برندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم معرفی شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:جوایز تلویزیونی ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:تلویزیون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:جوایز فیلم ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:جایزه‌های انجمن بازیگران فیلم
الی مک‌بل (شخصیت)

**الی مک‌بیل** ()، شخصیت اصلی داستانی سریال شرکت پخش همگانی فاکس الی مک‌بل با بازی کالیستا فلوکهارت است.

الی یک وکیل مستقر در بوستون است. او به عنوان زنی نشان داده می‌شود که دائماً به عشق اعتقاد دارد و پیوسته به دنبال جفت روح خود است. او اغلب آوازهایی را در سرش می‌شنود و به دلیل تیک تاک ساعت بیولوژیکی (سن و باروری زنان) و تلاش‌های جنسی با مردان مختلف، در سرش آهنگ‌هایی می‌شنود و دچار توهم می‌شود، بیشتر توهم یک نوزاد در حال رقص.

## منابع
هفتاد و پنجمین جوایز امی ساعات پربیننده

**هفتاد و پنجمین جوایز امی ساعات پربیننده** () بهترین برنامه‌های تلویزیونی ساعات پربیننده آمریکا را که بین ۱ ژوئن ۲۰۲۲ تا ۳۱ مه ۲۰۲۳ پخش شده بودند، به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون گرامی داشت. این مراسم در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴ در تماشاخانه پیکاک واقع در داون‌تاون لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد و پیش از آن، در ۶ و ۷ ژانویه، هفتاد و پنجمین جوایز امی ساعات پربیننده هنرهای خلاق برگزار شده بود. این جوایز که قرار بود در سپتامبر ۲۰۲۳ برگزار شوند، به دلیل اعتصابات کارگری هالیوود در همان سال به تعویق افتادند.در طول مراسم، جوایز امی در ۲۶ رشته مختلف اهدا شد. تهیه‌کنندگی این مراسم بر عهدهٔ جسی کالینز انترتینمنت بود، الکس رودزینسکی آن را کارگردانی کرد و شبکهٔ فاکس در ایالات متحده پخش آن را بر عهده داشت. مجری رویداد آنتونی اندرسون بود.

در مراسم اصلی، دو مجموعهٔ *[[خرس (مجموعه تلویزیونی)|خرس]]* و *[[جانشینی (مجموعه تلویزیونی)|جانشینی]]* هر یک با شش جایزه مهم پیشتاز شدند؛ به ترتیب شامل جایزه بهترین مجموعه کمدی و بهترین مجموعه درام. دیگر برندگان عبارت بودند از: *[[مشاجره (مجموعه تلویزیونی)|مشاجره]]* با پنج جایزه، از جمله مجموعه تلویزیونی کوتاه یا آنتولوژی برجسته؛ *[[هفته پیش امشب با جان اولیور]]* با دو جایزه؛ و *ابتدایی ابوت*، *[[پرنده سیاه (مینی‌سریال)|پرنده سیاه]]*، *[[دامر – هیولا: داستان جفری دامر]]*، *[[نمایش روزانه|نمایش روزانه با ترور نوآ]]*، *کنسرت زندهٔ التون جان: خداحافظی از استادیوم داجر*، *مسابقه درگ روپال* و *[[وایت لوتوس]]* هرکدام با یک جایزه. با احتساب جوایز امی هنرهای خلاق، مجموعهٔ *خرس* با ده جایزه در صدر قرار گرفت و رکورد بیشترین جایزه برای یک مجموعهٔ کمدی در یک سال را ثبت کرد؛ همچنین اچ‌بی‌او و مکس با مجموع ۳۱ جایزه، در میان شبکه‌ها و پلتفرم‌ها پیشتاز شدند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 2023 Emmy Episode Submissions at GoldDerby
* 2023 Emmy Nominating ballots: Programs, Performers, Directing, Writing
* Academy of Television Arts and Sciences website

رده:تلویزیون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:مراسم‌های جایزه امی ساعات پربیننده