تینا آنسلمی

**تینا آنسلمی** (;  – ) سیاستمدار اهل ایتالیا بود. وی که عضو جنبش مقاومت ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود، اولین زنی بود که در یک دولت ایتالیایی به مقام وزارت رسید.

## اوایل زندگی
آنسلمی در کاستلفرانکو ونتو در استان ترویزو متولد شد. پدرش دستیار داروساز بود که به دلیل سوسیالیست بودن توسط فاشیست‌ها مورد آزار و اذیت قرار گرفت و مادر و مادربزرگش با هم یک مسافرخانه را اداره می‌کردند. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۴ سربازان نازی او و گروهی دیگر از دانش‌آموزان را مجبور کردند تا شاهد اعدام گروهی از ۳۱ پارتیزان جوان باشند. در نتیجه او به جنبش مقاومت ایتالیا پیوست و بخشی از تیپ چزاره باتیستی شد. همچنین در همان سال، به حزب دموکراسی مسیحی ایتالیا پیوست.

وی در طول جنگ جهانی دوم، در دبیرستان محلی و سپس در مؤسسه آموزشی باسانو دل گراپا تحصیل کرد. پس از جنگ، در دانشگاه کاتولیک میلان ادبیات خواند و معلم مدرسه ابتدایی شد.

## ورود به سیاست
آنسلمی در حالی که به عنوان معلم کار می‌کرد، از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵ در اتحادیه‌های کارگری مسیحی، از جمله اتحادیه معلمان ابتدایی، سمت‌هایی داشت. در سال ۱۹۵۹، به شورای ملی دموکراسی مسیحی پیوست و از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۲ معاون رهبر حزب بود. در سال ۱۹۶۳ به عنوان معاون رئیس هیئت زنان اتحادیه اروپا انتخاب شد. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴، رئیس برنامه‌های جوانان حزب دموکراسی مسیحی بود.

وی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۷، عضو مجلس نمایندگان ایتالیا بود و پنج بار در حوزه انتخابیه ونیز - ترویزو مجدداً انتخاب شد. او سه بار به عنوان معاون وزیر کار و خدمات اجتماعی خدمت کرد و در سال ۱۹۷۶، اولین زنی بود که به عضویت هیئت دولت ایتالیا درآمد و توسط جولیو آندرئوتی به عنوان وزیر کار و تأمین اجتماعی انتخاب شد. او این سمت را از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ بر عهده داشت. وی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ به عنوان وزیر بهداشت خدمت کرد.

آنسلمی بیشتر به خاطر پیشنهاددهنده اصلی قوانین ایتالیا در مورد فرصت‌های برابر شناخته می‌شود، موضوعی که او همیشه در زندگی سیاسی خود برای آن مبارزه می‌کرد. به عنوان مثال، در سال ۱۹۷۷،  لایحه‌ای را تصویب کرد که پدران را به عنوان مراقبان اصلی فرزندان خود به رسمیت می‌شناخت و به پدران و مادران اجازه می‌داد تا برای فرزندانشان وقت آزاد داشته باشند. در همان سال، یک قانون اساسی در مورد برابری جنسیتی در شرایط استخدام تصویب شد که آنسلمی از حامیان اصلی آن بود. او تا سال ۱۹۹۴ ریاست کمیسیون ملی فرصت‌های برابر را بر عهده داشت و نقش مهمی در معرفی خدمات بهداشت ملی ایتالیا ایفا کرد.

آنسلمی رئیس کمیسیون تحقیق در مورد کار سربازان ایتالیایی در سومالی و همچنین رئیس کمیسیون ملی در مورد پیامدهای قوانین برای جامعه یهودیان ایتالیا بود. وی معاون افتخاری رئیس موسسه ملی تاریخ جنبش آزادیبخش در ایتالیا نیز بوده است.

در اواخر زندگی‌اش، شروع به نوشتن در مورد تجربیات خود در مقاومت کرد؛ در سال ۲۰۰۳ او کتابی به اسم «خدایا، مقاومت چیست؟» را نوشت. یک کتاب که مقاومت ایتالیایی را برای جوانان توضیح می‌دهد.

در سال ۲۰۰۴، او کتاب دوم خود را برای جوانان با عنوان (سلام زیبا: مقاومت برای کودکان توضیح داده شد) نوشت.

وی در سال ۲۰۰۶، خاطرات خود را به همراه آنا وینچی با عنوان «*داستان* اشتیاق به سیاست» منتشر کرد.

آنسلمی در نهایت در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۸۹ سالگی در خانه خود درگذشت.

## جوایز

* آنسلمی در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۸، نشان صلیب بزرگ شوالیه از نشان شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد.
* در ژوئن ۲۰۱۶، تصویر آنسلمی روی یک تمبر پستی ایتالیایی نقش بست، او تنها فرد زنده‌ای بود که به این شکل مورد تجلیل قرار گرفته است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای نهضت مقاومت ایتالیا
رده:افراد مبتلا به بیماری پارکینسون
رده:اهالی کاستلفرانکو ونتو
رده:خاطره‌نویسان اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)
رده:وزیران بهداشت ایتالیا
رده:وزیران زن دولت ایتالیا