برج سنتنیال (فیلیپین)

**برج صدمین سالگرد**، که با نام **برج لونتا** نیز شناخته می‌شود، یک برج رصد چندمنظوره پیشنهادی بود که در ابتدا قرار بود در پارک ریزال، مانیل، فیلیپین واقع شود. بعداً در بحبوحه واکنش‌های منفی نسبت به مکان اولیه، پیشنهاد شد که در پاسیگ ساخته شود. قرار بود این برج یادبودی برای صدمین سالگرد استقلال فیلیپین باشد.

## معماری و طراحی
برج صدمین سالگرد توسط معمار فیلیپینی، فرانسیسکو مانیوسا، طراحی شد. قرار بود ارتفاع آن  باشد. یا معادل یک ساختمان ۱۰۰ طبقه. ارتفاع پیشنهادی حدود دو برابر بلندتر از برج روفینو، بلندترین ساختمان در مترو مانیل تا سال ۱۹۹۶، بود.

سازه طراحی شده توسط مانوسا با الهام از *سولو* یا مشعل بامبو ساخته شده است تا میراث و شخصیت آسیایی این کشور را برجسته کند. قطر پایه برج قرار بود  باشد. . A  قرار بود رستورانی در برج و در ارتفاع دو سوم از پایه آن قرار گیرد. قرار بود آژانس‌های دولتی و شرکت‌های خصوصی از برج برای مصارف اداری استفاده کنند و حداقل ۱۸ شرکت علاقه خود را به استفاده از قسمت بالایی برج برای مصارف مخابراتی ابراز کرده بودند. طراحی این ساختمان بعداً الهام‌بخش طرح اولیه بازی‌های آسیای جنوب شرقی ۲۰۱۹ شد.

## ساخت و ساز برنامه‌ریزی شده
طبق گزارشی در سال ۱۹۹۶، قرار بود این برج توسط شرکت آلمانی والتر باو-ای جی ساخته و تأمین مالی شود و هزینه‌ای حدود ۲۰۰ دلار داشته باشد. میلیون، یا حدود . اگر برج ساخته می‌شد، شرکت آلمانی به مدت ۲۳ سال از برج بهره‌برداری می‌کرد و پس از آن مالکیت و عملیات آن را به دولت فیلیپین منتقل می‌کرد. وزارت حمل و نقل و ارتباطات، آژانس دولتی اصلی برای پروژه ساخت و ساز بود. در ژوئیه ۱۹۹۶، والتر باو-ای‌جی اظهار داشت که قادر است ساخت ساختمان را تا سال ۱۹۹۸ به پایان برساند، اما چنین برنامه‌هایی به دلیل عدم تصمیم دولت رئیس‌جمهور فیدل راموس برای صدور مجوز ساخت برج به خطر افتاد.

پیش از این در مارس ۱۹۹۵، گزارش شده بود که شرکتی که قرار است این ساختمان را بسازد، شرکت مالی و بازاریابی داخلی مستقر در مالزی با هزینه  خواهد بود.

## مکان پیشنهادی
قرار بود برج صدمین سالگرد به دلیل ارزش تاریخی، دسترسی و اهمیت زیبایی‌شناختی آن، به جای پیست اسکیت در مرکز میدان آگریفینا در پارک ریزال ساخته شود. این مکان از میان شش مکان پیشنهادی دیگر - کورگیدور، فورت بونیفاسیو، منطقه آزاد کلارک، کاویته، منطقه آزاد خلیج سوبیک و گرین‌هیلز - انتخاب شد. مکان اول برای عموم بسیار غیرقابل دسترس تشخیص داده شد؛ فورت بونیفاسیو و کاویته در مسیر هوایی هواپیماهای در حال فرود قرار داشتند؛ کلارک و سوبیک توسط زمین‌های لاهار احاطه شده بودند که طرفداران پروژه آن را برای بازدیدکنندگان بالقوه برج نامناسب می‌دانستند؛ و گرین‌هیلز بیش از حد شلوغ تشخیص داده شد. پارک ریزال به دلیل دسترسی آسان به گردشگران و عموم مردم، غروب آفتاب محبوب در خلیج مانیل و ارتباطات تاریخی این مکان مانند اعدام خوزه ریزال که منجر به انقلاب فیلیپین شد، انتخاب شد.

در آوریل ۱۹۹۶، کمیسیون ملی صدمین سالگرد تأسیس تصمیم گرفت محل برج را از محل بحث‌برانگیز اولیه در میدان آگریفینا به زمینی متعلق به سازمان توسعه کلان‌شهر مانیل در گوشه خیابان‌های جولیا وارگاس و مرالکو در پاسیگ منتقل کند. با این حال، ساخت این پروژه هرگز آغاز نشد.

## پذیرش
محل انتخاب شده مورد انتقاد قرار گرفت و منتقدان گفتند که این برج ممکن است به این مکان «بی‌احترامی» کند. سناتورها بلاس اوپل و ارنستو ماسدا پیشنهاد دادند که برج به جای پارک ریزال، در میدان یادبود کزون یا قلعه بونیفاسیو ساخته شود، جایی که ممکن است بنای یادبود ریزال در برابر سازه کوچک به نظر برسد. سناتور گلوریا ماکاپاگال آرویو خواستار لغو کامل این پروژه شد و گفت که اگرچه از تلاش‌ها برای بهبود ارتباطات از راه دور در کشور حمایت می‌کند، اما این پروژه را در میان نیازهای فوری‌تر کشور، یک اقدام «دمدمی مزاج» می‌داند.

در پاسخ به انتقادات، مانیوسا اظهار داشت که این برج ربع چهارم رو به خیابان تافت را اشغال خواهد کرد و به اندازه کافی از ربع بنای یادبود ریزال فاصله خواهد داشت. معمار اظهار داشت که برج «بلند است اما پهن نیست». او اصرار داشت که این برج اهمیت تاریخی پارک ریزال را افزایش می‌دهد و گردشگران بیشتری را به بازدید از پارک تشویق می‌کند. گزارش شده است که قرار است این برج بر روی یک پایه ناپایدار ساخته شود، اما والتر باو-ای‌جی گفت که تجزیه و تحلیل خاک را انجام داده و تضمین کرده است که خاک پایدار است و افزود که تجربه، منابع و فناوری کافی برای ساخت برج را دارد.

## منابع

رده:مختصات در ویکی‌داده