گوست‌فیس

**گوست‌فیس** (؛ که گاهی به صورت Ghost Face یا GhostFace نوشته می‌شود) هویتی است که توسط آنتاگونیست‌های فرنچایز ''جیغ'' اتخاذ می‌شود. این شخصیت ابتدا توسط کوین ویلیامسون خلق شد و در ظاهر فرد پشت ماسک معمولاً سکوت اختیار می‌کند، اما صداگذاری آن روی تلفن توسط راجر ال. جکسون انجام می‌شود، صرف‌نظر از اینکه چه کسی ماسک را بر چهره دارد (زیرا تمام قاتلان از یک تغییر دهندهٔ صدا استفاده می‌کنند که همان صدا را تولید می‌کند و از فیلم اول یعنی *[[جیغ (فیلم)|جیغ]]* این رویه آغاز شد). این هویت در فیلم‌ها و همچنین در فصل سوم مجموعه تلویزیونی توسط شخصیت‌های مختلف به کار رفته است.

گوست‌فیس برای اولین بار در *[[جیغ (فیلم)|جیغ]]* (۱۹۹۶) ظاهر شد، به عنوان نقابی که توسط نوجوانان بیلی لومیس (اسکیت اولریش) و استو ماکر (متیو لیلارد) در جریان سلسله قتل‌هایشان در شهر خیالی وودزبورو استفاده شد. ماسک در ابتدا به عنوان یک لباس محبوب هالووین توسط شرکت فان ورلد طراحی و ساخته شده بود و سپس توسط ماریان مدالنا و کریون برای فیلم انتخاب شد. این هویت عمدتاً به عنوان نقابی برای شخصیت‌های منفی هر فیلم استفاده می‌شود تا هویت واقعی آن‌ها در حین ارتکاب قتل‌های سریالی مخفی بماند و به همین دلیل، چندین بازیگر مختلف نقش گوست‌فیس را ایفا کرده‌اند.

در دنیای *جیغ*، این لباس منحصر به فرد نیست و به راحتی قابل تهیه است، بنابراین دیگران نیز می‌توانند لباسی مشابه بپوشند. در فیلم اول، این لباس در بسته‌بندی به نام «پدر مرگ» نمایش داده می‌شود. گوست‌فیس اغلب با استفاده از تغییر دهندهٔ صدا به قربانیانش تماس می‌گیرد تا آن‌ها را تهدید یا تحقیر کند. در *[[جیغ ۳]]*، این موضوع پیشرفته‌تر می‌شود و گوست‌فیس از دستگاهی استفاده می‌کند که به او امکان می‌دهد شبیه چند شخصیت دیگر صدا ایجاد کند تا قربانیان را گمراه کند. هویت دائماً در حال تغییر فرد پشت ماسک باعث می‌شود که انگیزهٔ گوست‌فیس مشخص نباشد و از انتقام و جستجوی شهرت تا فشار همسالان متغیر باشد. در سه فیلم اول، هر قاتل هدف مشترکی دارد: کشتن سیدنی پرسکات (نو کمبل) به دلیل زنجیره‌ای از اتفاقات که با افشای یک رابطهٔ پنهانی آغاز شد؛ وقتی برادر ناتنی دور سیدنی، رومن بریجر (اسکات فولی)، به بیلی گفت پدرش با مادر سیدنی، مورین (لین مک‌ری)، رابطه داشته است.

در فیلم چهارم، دخترخالهٔ سیدنی به شهرت سیدنی حسادت می‌کند و قصد دارد او را بکشد تا خودش نیز مشهور شود. در فیلم‌های پنجم و ششم، تمرکز به دختر بیلی، سامانتا «سم» کارپنتر (ملیسا باررا) و دختر ناتنی‌اش، تارا (جنا اورتگا) منتقل می‌شود، که به دلیل ارتباطشان با بیلی هدف قرار می‌گیرند. در قسمت‌های بعدی، انگیزه‌های قاتلان جدید گوست‌فیس گاهی به مجموعه‌فیلم درون‌جهانی *استب* مرتبط است، که اقتباس‌های آزاد از کتاب‌های افشاگرانه دربارهٔ قتل‌های قبلی گوست‌فیس توسط گیل ودرز (کورتنی کاکس) هستند. در فیلم ششم، سم خود نیز هویت گوست‌فیس را بر عهده می‌گیرد تا گوست‌فیس اصلی را بکشد؛ سایر قاتلان جدید معمولاً اعضای خانوادهٔ گوست‌فیس‌های قبلی هستند که به دنبال انتقام از مرگ عزیزان خود می‌باشند.

هویت گوست‌فیس در سراسر فرنچایز *جیغ* یکسان باقی مانده است و شامل یک هود و عبای مشکی با لبه‌های نامنظم و ماسک سفید رنگ لاستیکی است که شبیه یک روح با حالتی مضطرب طراحی شده است. اگرچه هر نسخه از گوست‌فیس انسانی است، اما اغلب مقاومت بسیار بالایی در برابر آسیب‌های جسمی، قدرت فیزیکی فوق‌العاده و توانایی تقریباً فراطبیعی در مخفی‌کاری و ناپدید شدن در موقعیت‌های ظاهراً غیرممکن از خود نشان می‌دهد. این شخصیت از زمان خلق خود به یک نماد فرهنگ عامه تبدیل شده است و در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی به آن اشاره شده و همچنین باعث تولید مجموعه‌ای از فیگورهای اکشن، محصولات جانبی، پارودی‌ها و تقلیدهای طنزآمیز شده است.

در مجموعه تلویزیونی *جیغ* (۲۰۱۵–۲۰۱۶)، گوست‌فیس با دو قاتل دیگر جایگزین شد: **لیکوود اسلشر** که در دو فصل اول مجموعه حضور داشت و **شالو گروو اسلشر** که تنها در قسمت‌های ویژهٔ هالووین فصل دوم ظاهر شد. به دلیل مسائل مربوط به مجوز، هر دو شخصیت توسط مایک وان صداگذاری شدند. شخصیت اصلی گوست‌فیس در *جیغ: رستاخیز* بازگشت و بار دیگر توسط راجر ال. جکسون صداگذاری شد و جایگزین وان شد. در فیلم‌ها، گوست‌فیس در تمام قسمت‌ها حضور داشته و آخرین بار در *[[جیغ ۶]]* بازگشت، با این تفاوت که جکسون نقش خود را با عنوان «**صدا**» دوباره ایفا کرد.

## یادداشت‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون

* Ghostface on X.com
* Ghostface.co.uk
* HelloSidney

رده:آدمکش‌های زنجیره‌ای تخیلی
رده:شخصیت‌های فیلم معرفی‌شده در ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:قاتلان جمعی خیالی
رده:کشندگان کودک خیالی