open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
روابط ایتالیا و لبنان

[بندانگشتی|275x275پیکسل|[سرجو ماتارلا با میشل عون، رئیس‌جمهور لبنان در رم، ۲۰۲۲]]
**روابط ایتالیا و لبنان** (، ) روابط بین ایتالیا و لبنان است. هر دو کشور عضو اتحادیه مدیترانه هستند. ایتالیا، حزب‌الله، نیروی اصلی در لبنان، را یک سازمان تروریستی می‌داند.

## تاریخچه
در سال ۶۴ پیش از میلاد، ژنرال رومی، پومپه، لبنان را به جمهوری روم اضافه کرد.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (فوریه ۲۰۰۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; در طول این زمان و قبل از آن، فنیقی‌ها و رومی‌ها دانش، عادات و رسوم خود را با یکدیگر مبادله می‌کردند.

لبنان در سال ۱۹۴۶ یک نمایندگی دیپلماتیک افتتاح کرد که در سال ۱۹۵۵ به سفارت تبدیل شد.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (فوریه ۲۰۰۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; هر دو کشور در سال ۱۹۴۹ پیمان دوستی، همکاری و دریانوردی را امضا کردند.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (فوریه ۲۰۰۹)">نیاز به منبع</span>]]* &#x5D; مؤسسه فرهنگی ایتالیایی بیروت () در طبقه همکف سفارت در حومه بعبدا واقع شده است.

## بازدیدهای رسمی
در آوریل ۲۰۱۴، روبرتا پینوتی، وزیر دفاع ایتالیا، با میشل سلیمان، رئیس‌جمهور لبنان، و تمام سلام، نخست‌وزیر، دیدار کرد تا در مورد حمایت بین‌المللی از نیروهای مسلح لبنان گفتگو کند.

## روابط اقتصادی
در سال ۲۰۱۹، حجم تجارت بین ایتالیا و لبنان به ۱٫۳۵ میلیارد دلار رسید که ایتالیا ۱٫۳۱ میلیارد دلار کالا به لبنان و لبنان ۳۹٫۸ میلیون دلار کالا به ایتالیا صادر کرد.

صادرات اصلی ایتالیا به لبنان فراورده نفتی (۴۱٫۵٪) است، جواهرات (۵٫۰۱٪) و عینک (۱٫۹۸٪) نیز از جمله محصولات صادراتی پرمصرف ایتالیا هستند. صادرات اصلی لبنان به ایتالیا قراضه مس (۲۴٫۸٪) و فسفریک اسید (۲۴٫۵٪) است و سایر صادرات قابل توجه آن طلا (۶٫۷۶٪) و قراضه آلومینیوم (۵٫۸۵٪) است.

## کمک‌های ایتالیا به لبنان
دولت ایتالیا پس از توافق طائف از بازسازی لبنان حمایت کرد.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (فوریه ۲۰۰۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در دسامبر ۲۰۱۳، دولت ایتالیا از افزایش بودجه لبنان برای کمک به لبنان در رسیدگی به پناهندگانی که از جنگ داخلی سوریه فرار کرده‌اند، خبر داد. ایتالیا همچنین از یک مأموریت نجات با پنج تا هفت کشتی برای نجات هزاران مهاجر، که عمدتاً سوری هستند، در دریای مدیترانه خبر داد.

در سال ۲۰۲۳، ایتالیا تعهد خود را برای تضمین ثبات در لبنان و کاهش درگیری‌ها در لبنان که منجر به افزایش مهاجرت از لبنان به اروپا شده بود، مجدداً تأیید کرد.

## هیئت‌های دیپلماتیک مقیم
* ایتالیا در بیروت سفارت دارد.
* لبنان سفارتخانه‌ای در رم و کنسولگری عمومی در میلان دارد.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا
* نفوذ ایران در لبنان

## کتاب‌شناسی
* جیامپائولو کونته: *روابط اقتصادی بین ایتالیا و لبنان در دهه پنجاه*، در: «شرق مدرن»، جلد ۹۴، شماره ۱، صفحات ۹۹–۱۱۲.

## منابع

## پیوند به بیرون
* سفارت لبنان در ایتالیا 

رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه لبنان
لچکی گنبد

**لَچَکیِ گنبد** یک بخشِ سازه‌ای در معماری است که کمک می‌کند یک گنبدِ گرد را روی یک فضای چهارگوش (مثل مربع) سوار کنند. لچکی همان تکه‌های منحنیِ سه‌گوش است که گوشه‌های یک اتاق مربعی را پر می‌کند و اجازه می‌دهد روی آن، گنبد گرد ساخته شود.

معماران برای این کار چهار سه‌گوش منحنی می‌سازند که در گوشه‌های چهارگوش قرار می‌گیرند. این مثلث‌ها کم‌کم از گوشه‌ها بالا می‌آیند و در بالا به‌صورت یک دایره کامل درمی‌آیند، تا بتوان گنبد را روی آن‌ها گذاشت.

## نگاره‌ها

File:Pendentif.eglise.Nantua.png|یک لچکی، با برچسب A. تصویرسازی از کلیسایی در نانتوا
File:Schema.pendentif.medieval.png|شکل‌گیری یک لچکی، اثر اوژن ویوله-لو-دوک، ۱۸۵۶
File:Hagia Sophia interior - Istanbul, Turkey - panoramio.jpg|گنبد ایاصوفیه، قسطنطنیه/استانبول
File:San_Giovanni_Evangelista_(Parma)_-_Dome.jpg|*[[رؤیای یوحنا در پاتموس]]* اثر کورجو (۱۵۲۰–۱۵۲۲)، سان جووانی اونجلیستا، پارما
File:Çamlıca Mosque, Istanbul Interiror.jpg|نام‌ها و صفات الله در خوشنویسی اسلامی بر روی لچکی‌های مسجد چاملیجا در استانبول، گشوده‌شده در ۲۰۱۹ 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:طاق و قوس
انسان بودن دردناکه

***انسان بودن دردناکه*** () هشتمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی، پینک، است. این آلبوم در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ توسط آرسی‌ای رکوردز منتشر شد و در ابتدا قرار بود به صورت یک ئی‌پی (آلبوم چندآهنگه) مستقل عرضه شود. پینک برای ایجاد صدایی متفاوت نسبت به آلبوم‌های قبلی‌اش، با همکارانی چون گرگ کرستین، مکس مارتین و رایان تدر همکاری کرد. همچنین این آلبوم با حضور هنرمندانی مانند کش کش، خالید، کریس استیپلتون و ریبل همراه است. اعلام رسمی این آلبوم در مصاحبه پینک با برنامه *[[شوی الن دی‌جنرس]]* در فوریه ۲۰۱۹ انجام شد. از نظر موسیقایی، *انسان بودن دردناکه* یک آلبوم پاپ است که در ترانه‌هایش به موضوعاتی مانند عشق، خانواده، خوداندیشی، زندگی و کرامت نفس پرداخته است.

این آلبوم از سوی منتقدان موسیقی نظرات مثبتی دریافت کرد؛ بسیاری از آن‌ها تولید و هماهنگی کلی آلبوم را تحسین کردند، اما برخی آن را بیش از حد حساب‌شده و تکراری دانستند. از نظر تجاری، آلبوم موفق بود و در هشت کشور از جمله بریتانیا، استرالیا، کانادا، نیوزیلند و سوئیس به رتبه اول جدول‌ها رسید. در آمریکا، این آلبوم سومین اثر پینک بود که به‌طور متوالی در صدر جدول ''بیلبورد'' ۲۰۰ قرار گرفت. همچنین توسط انجمن صنعت ضبط استرالیا گواهی پلاتینیوم دریافت کرد. برای تبلیغ آلبوم، آهنگ «منو به خونه ببر» در ۲۰ فوریه ۲۰۱۹ به عنوان تک‌آهنگ آغازین منتشر شد که با موفقیت تجاری همراه بود و در چند کشور مانند ایرلند، سوئیس و بریتانیا در ده رتبه اول جدول‌ها قرار گرفت. تک‌آهنگ دوم، «می‌توانیم وانمود کنیم»، در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۹ منتشر شد و قطعهٔ هم‌نام آلبوم و «باز هم دوستم داشته باش» به صورت محدود عرضه شدند. پینک همچنین برای تبلیغ این آلبوم، آن را در تور جهانی ترومای زیبا در سال ۲۰۱۹ به اجرا گذاشت.

## جستارهای وابسته
* جدول‌های تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های اسکاتلندی

## منابع

* 

رده:آلبوم‌های ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:آلبوم‌های آرسی‌ای رکوردز
رده:آلبوم‌های پینک (خواننده)
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط رایان تدر
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط شلبک (تهیه‌کننده موسیقی)
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط گرگ کرستین
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط مکس مارتین
سینه سردر

**سینهٔ سَردَر** یا سینهٔ سنتوری () همان بخش مثلثی یا نیم‌دایره‌ای است که در بالای درگاه‌ها یا ورودی‌های کلیساها و ساختمان‌های کهن قرار می‌گیرد.

سینهٔ سردر مثل «صفحهٔ بالای در ورودی» است که در بناهای تاریخی پر از نقش و نگار مذهبی یا اسطوره‌ای می‌شده.

این بخش معمولاً درست زیر قوس یا درون قاب مثلثیِ نمای ساختمان دیده می‌شود و جای مناسبی برای نقش‌برجسته‌ها، کنده‌کاری‌ها یا شیشه‌نگاره‌های تزیینی بوده است.

## جستارهای وابسته
* معماری کلیسا
* سنتوری
* سردر

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:طاق و قوس
رده:عناصر معماری
اعتماد چشم‌بسته

***اعتماد چشم‌بسته*** () نهمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی، پینک، است که در ۱۷ فوریه ۲۰۲۳ توسط آرسی‌ای رکوردز منتشر شد. این اولین آلبوم استودیویی پینک پس از *[[انسان بودن دردناکه]]* (۲۰۱۹) به حساب می‌آید. او در این آلبوم با افرادی مانند دیوید هاجز، مکس مارتین، جانی مک‌دید و شلبک همکاری کرده است. همچنین گروه لومینرس، کریس استیپلتون و فرست اید کیت به عنوان خوانندگان مهمان در آلبوم حضور دارند. از نظر موسیقایی، *اعتماد چشم‌بسته* یک آلبوم دنس پاپ است که زیرژانرهای مختلفی مانند پاپ راک و فولک را نیز در خود جای داده است. در ترانه‌های آلبوم موضوعاتی مثل انگیزه، پذیرش خود، فقدان و عشق مطرح شده‌اند.

این آلبوم از سوی منتقدان موسیقی عمدتاً با بازخوردهای مثبت روبه‌رو شد. *اعتماد چشم‌بسته* در چند کشور از جمله استرالیا، کانادا و بریتانیا به رتبه اول جدول‌ها رسید و در آمریکا به جایگاه دوم رسید. این آلبوم از سوی صنعت ضبط صدای بریتانیا گواهی طلایی دریافت کرد. تک‌آهنگ اصلی آلبوم، «دیگه هرگز رقصیدن رو کنار نمی‌ذارم»، موفقیت متوسطی در سطح جهان داشت. تک‌آهنگ دوم، «اعتماد چشم‌بسته»، در بسیاری از کشورهای اروپایی جزو ده رتبه برتر بود و در بریتانیا و استرالیا هم در بیست رتبه اول قرار گرفت. برای تبلیغ این آلبوم، پینک در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به اجرای تورهای کنسرتی پرداخت.

## منابع

* 

رده:آلبوم‌های ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:آلبوم‌های آرسی‌ای رکوردز
رده:آلبوم‌های پینک (خواننده)
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط شلبک (تهیه‌کننده موسیقی)
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط مکس مارتین
روابط ایتالیا و یمن

**روابط ایتالیا و یمن**، به روابط فعلی و تاریخی بین ایتالیا و یمن اشاره دارد. یمن در رم سفارت دارد. ایتالیا در صنعا سفارت داشت که در سال ۲۰۱۵ به دلیل نگرانی‌های امنیتی و خروج کارکنان تعطیل شد.

اسمهان عبدالحمید التوقی سفیر فعلی یمن در ایتالیا است.

## تاریخچه
راست|بندانگشتی|223x223پیکسل|صالح در حال دست دادن با کارلو جیوواناردی، ۲۰۰۰
روابط دیپلماتیک بین ایتالیا و یمن در ۲ سپتامبر ۱۹۲۶، زمانی که پیمان ایتالیا-یمن امضا شد، آغاز شد. این پیمان، ایتالیا را به اولین کشوری تبدیل کرد که رسماً استقلال یمن را به رسمیت شناخت. این پیمان به ایتالیا، که در آن زمان توسط بنیتو موسولینی اداره می‌شد، کنترل سواحل شرقی دریای سرخ را اعطا کرد.

به عنوان بخشی از امپریالیسم ایتالیا در زمان فاشیسم، برنامه‌هایی برای فتح یا حداقل تبدیل یمن به یک کشور متکی وجود داشت، همان‌طور که موسولینی می‌خواست دریای سرخ، «دریای سرخ» جدید امپراتوری ایتالیا باشد؛ بنابراین، بسیار مهم بود که سرزمین‌های جنوبی عربستان (مانند پادشاهی یمن و عدن بریتانیا) در منطقه نفوذ ایتالیا ادغام شوند.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع

رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه یمن
ده سال اخر

**ده سال آخر** (به ژاپنی: 余命10年، هپبورن: Yomei 10 Nen) یک فیلم درام ژاپنی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی میچیهیتو فوجی با بازی نانا کوماتسو و کنتارو ساکاگوچی است. این فیلم بر اساس رمان ده سال مانده به زندگی اثر روکا کوساکا که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، ساخته شده است. این فیلم در ۴ مارس ۲۰۲۲ به صورت سینمایی اکران شد. این فیلم ۲۶ میلیون دلار آمریکا در گیشه جهانی فروش داشته و هشتمین فیلم پرفروش داخلی ژاپن در سال ۲۰۲۲ است.
## جستارهای وابسته
* سینمای ژاپن
## منابع
روابط ایتالیا و کره شمالی

**روابط دیپلماتیک بین ایتالیا و کرهٔ شمالی** از ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۰ وجود داشته است. ایتالیا، نخستین کشور عضو گروه هفت بود که روابط دیپلماتیک خود را با کرهٔ شمالی آغاز کرد. ایتالیا پیش از این با امپراتوری کره روابط دیپلماتیک داشت. ایتالیا یکی از ۴۶ کشوری است که میزبان سفارت کرهٔ شمالی است. در سال ۲۰۱۸، سفیر کرهٔ شمالی در ایتالیا به کرهٔ جنوبی پناهنده شد.

## تاریخچه
[جایگزین=Photograph of Carlo Rossetti being carried in a litter|بندانگشتی|کنسول کارلو روستی در حال حمل در [تخت روان]]
پادشاهی ایتالیا با امپراتوری کره روابط دیپلماتیک داشت. در سال ۱۸۸۴، ایتالیا یکی از اولین کشورهایی بود که با کره روابط دیپلماتیک برقرار کرد و در سال ۱۹۰۲ یک کنسولگری در سئول تأسیس شد. الحاق کره توسط امپراتوری ژاپن به روابط دیپلماتیک پایان داد.

در ۵ ژانویه ۲۰۰۰، ایتالیا به عنوان اولین کشور عضو گروه هفت و ششمین کشور اروپایی، روابط دیپلماتیک خود را با کرهٔ شمالی برقرار کرد. آنتونیو رازی، عضو مجلس سنای جمهوری، هیئتی را به پیونگ یانگ فرستاد و حمایت ایتالیا از صلح بین کره شمالی و کرهٔ جنوبی را مجدداً تأیید کرد. از سال ۲۰۲۴، ایتالیا یکی از ۴۶ کشوری است که سفارت کره شمالی در آن وجود دارد.

کرهٔ شمالی پس از پیروزی جورجو ناپولیتانو در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۳، به او تبریک گفت.

ایتالیا در اکتبر ۲۰۱۷، در اعتراض به آزمایش هسته‌ای کرهٔ شمالی، مون جونگ نام، سفیر کرهٔ شمالی را اخراج کرد. ایتالیا پنجمین کشوری بود که در آن سال، پس از اسپانیا، مکزیک، پرو و کویت، سفیر کرهٔ شمالی را اخراج کرد. جو سونگ-گیل سفیر موقت کرهٔ شمالی شد، اما در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸ ناپدید شد. گزارش شده است که او در یک کشور غربی درخواست پناهندگی کرده است. در سال ۲۰۲۰، تأیید شد که او به کرهٔ جنوبی پناهنده شده است.

## منابع


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه کره شمالی
تأثیر هنر ساسانی بر هنر رنسانس ایتالیا

**هنر ساسانی** به هنر تولیدشده در امپراتوری ساسانی ایران (۲۲۴–۶۵۱ میلادی) گفته می‌شود. این هنر یکی از برجسته‌ترین هنرهای جهان باستان به‌شمار می‌رود و بازتاب‌دهنده قدرت، عظمت و فرهنگ غنی امپراتوری ساسانی است. آثار هنری ساسانی شامل نقوش هندسی، حیوانات افسانه‌ای و تزئینات فلزی و سنگی است و نقش مهمی در انتقال فرهنگ و هنر ایران به سایر مناطق جهان داشته است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که هنر ساسانی به‌طور غیرمستقیم بر هنر رنسانس ایتالیا تأثیر گذاشته است، به‌ویژه در معماری داخلی، طراحی فرش‌ها و تابلوهای تزئینی، که نمونه‌ای از جریان‌های فرهنگی جهانی و تبادل هنری میان شرق و غرب است.

## ویژگی‌های هنر ساسانی
هنر ساسانی با بهره‌گیری از **ترکیب‌های پیچیده هندسی** و **خطوط منحنی**, جلوه‌ای متوازن و باشکوه به آثار می‌بخشید. تصویرسازی **حیوانات افسانه‌ای** مانند اژدها، شیر و قوچ که نماد قدرت، شجاعت و خرد بودند، همراه با نقوش گیاهی و گل‌دار، جلوه‌ای نمادین و زیبا به آثار می‌داد.

**فلزکاری و سفالگری** در دوره ساسانی به سطح بالایی رسید و ظروف، جواهرات و سکه‌ها با جزئیات دقیق تولید می‌شدند. طراحی‌های ساسانی اغلب با **الگوهای متقارن و ریتمیک** همراه بود که هماهنگی بین هنر و طبیعت را نشان می‌داد و زمینه را برای الهام هنرمندان اروپایی فراهم می‌کرد.

## مسیرهای انتقال هنر ساسانی به ایتالیا
انتقال هنر ساسانی به ایتالیا عمدتاً از طریق **تجارت و دیپلماسی** انجام شد. شهرهای **ونیز و جنوا** به‌عنوان مراکز اصلی تجارت دریایی اروپا، محل ورود فرش‌ها، پارچه‌ها، ظروف فلزی و دیگر مصنوعات ایرانی بودند.

با ورود این آثار به ایتالیا، **بازرگانان و سفرای ایرانی** نمونه‌هایی از هنر ساسانی را به هنرمندان ایتالیایی معرفی کردند و این امر باعث آشنایی آن‌ها با نقوش، طرح‌ها و رنگ‌بندی‌های تازه شد. این جریان فرهنگی به تدریج سبک‌ها و الگوهای شرقی را در هنر و معماری ایتالیا نفوذ داد.

## تأثیر بر هنر رنسانس ایتالیا
در دوران رنسانس، هنرمندان ایتالیایی به دنبال **نوآوری و تلفیق سبک‌های مختلف** بودند. نقوش گیاهی و حیوانی ساسانی که از طریق فرش‌ها، پارچه‌ها و ظروف وارد ایتالیا شده بودند، الهام‌بخش طراحی سقف‌ها، ستون‌ها، پرده‌ها و تابلوهای نقاشی شد. خطوط منحنی و پیچیده هنر ساسانی با معماری داخلی کاخ‌ها و کلیساهای ایتالیا ترکیب شد و جلوه‌ای تازه ایجاد کرد. رنگ‌ها و ترکیب‌بندی‌های ساسانی نیز تأثیر مستقیمی بر هنر تزئینی رنسانس گذاشت و باعث شد هنرمندان اروپایی سنت کلاسیک خود را با الهام از شرق غنی کنند.

## اهمیت فرهنگی و تاریخی
تأثیر هنر ساسانی بر هنر رنسانس ایتالیا نمونه‌ای از **تبادلات فرهنگی گسترده بین شرق و غرب** است. ورود آثار ساسانی به اروپا، ایجاد سبک‌های ترکیبی در معماری و هنر تزئینی را ممکن ساخت و موجب شد مفاهیم شرقی در هنر غربی جریان پیدا کنند. این ارتباط نه تنها به غنای فرهنگی اروپا کمک کرد، بلکه هنر ساسانی را نیز در سطح جهانی شناخته‌تر ساخت. چنین تبادلات فرهنگی نقش هنر را در **ایجاد پل میان تمدن‌ها** و فراتر رفتن از مرزهای جغرافیایی و سیاسی نشان می‌دهد.

## منابع
رده:هنر در دوره رنسانس
رده:هنر ساسانیان
روابط ایتالیا و عربستان سعودی

روابط بین **[[ایتالیا]]** و **[[عربستان سعودی]]**، روابط دوجانبه بین دو کشور است. ایتالیا سفارتخانه‌ای در ریاض و عربستان سعودی سفارتخانه‌ای در رم دارد.

## تاریخچه
از نظر تاریخی، امپراتوری روم باستان ارتباط خود را با بخش‌های مختلف شبه‌جزیره عربستان برقرار کرده بود، جایی که یافته‌های باستان‌شناسی غنی‌ای یافت شده بود که این روابط را تقویت می‌کرد.
بندانگشتی|مناطق وسیعی از عربستان تحت سلطه امپراتوری روم درآمد
ایتالیا و پادشاهی حجاز و نجد برای اولین بار در ۱۰ فوریه ۱۹۳۲ با امضای پیمان دوستی توسط گیدو سولاتزو، کنسول ایتالیا، و فیصل بن عبدالعزیز آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، در جده، روابط خود را آغاز کردند. این روابط پس از تأسیس پادشاهی عربستان سعودی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۲ ادامه یافت و در همان تاریخ، پیمان تجاری نیز توسط طرفین امضا شد. با این حال، در طول جنگ ۱۹۳۴ عربستان و یمن، ایتالیا از یمنی‌ها در برابر سعودی‌ها حمایت کرد و این امر انتقاد سعودی‌ها را برانگیخت. با این وجود، این امر تأثیر چندانی نداشت و روابط بین دو کشور بدون وقفه ادامه یافت.

در جنگ جهانی دوم، زمانی که ایتالیا درگیر جنگ بود، عربستان سعودی ضمن قطع تمام روابط خود با نیروهای محور که ایتالیا عضوی از آن بود، اعلام بی‌طرفی کرد؛ درآمدهای نفتی آن توسط متفقین تأمین می‌شد. در ۱۳ ژانویه ۱۹۵۱، عربستان سعودی سفارت خود را در رم تأسیس کرد و موفق آلوسی را به عنوان وزیر منصوب کرد.

## روابط مدرن
پس از پایان جنگ جهانی دوم، ایتالیا و عربستان سعودی به سرعت روابط خود را از سر گرفتند و دو کشور به شرکای اقتصادی اصلی تبدیل شدند. در سال ۲۰۱۳، ایتالیا و عربستان سعودی هشتادمین سال روابط خود را جشن گرفتند. ایتالیا همچنین متعهد به تأمین مالی فعالیت‌های فرهنگی خاص مانند سخنرانی‌ها و سمینارهایی است که توسط اساتید ایتالیایی، از دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی مختلف ایتالیا و توسط کرسی‌های زبان عربی و/یا هنر و فرهنگ اسلامی در عربستان سعودی برگزار می‌شود. در حال حاضر، تلاش‌هایی برای احیای چنین تبادلاتی بین مؤسسات دانشگاهی هر دو کشور در حال انجام است.

در سال ۲۰۱۸، وزیر کشور ایتالیا، ماتئو سالوینی، میزبان سفیر عربستان سعودی بود و از عربستان سعودی تمجید کرد.

در سال ۲۰۲۰، آنجلینو آلفانو، وزیر امور خارجه ایتالیا، روابط دو کشور را «خوب» و «رو به گسترش» توصیف کرد؛ عادل الجبیر، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، نیز این روابط را «تاریخی» خواند.

## همکاری نظامی
از زمان آغاز جنگ داخلی یمن در سال ۲۰۱۴، ایتالیا به عنوان یکی از تأمین‌کنندگان اصلی سلاح برای عربستان سعودی ظهور کرده است، زمانی که پادشاهی سعودی برای حمایت از عبدربه منصور هادی مداخله کرد. این امر به دلیل استفاده از سلاح برای کشتار بی‌هدف غیرنظامیان در یمن، انتقاداتی را در ایتالیا برانگیخته بود.

بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، اعتراضات علیه جنگ عربستان سعودی در یمن منجر به آن شد که اتحادیه‌های کارگری ایتالیا چندین بار از بارگیری کشتی‌ها برای این درگیری خودداری کنند.

دولت ایتالیا با ادعای جنایات جنگی مرتکب شده توسط ارتش عربستان سعودی علیه یمنی‌ها، برای جلوگیری از صادرات هرگونه سلاح به عربستان سعودی تحت فشار قرار گرفته است.

## هیئت‌های دیپلماتیک مقیم
* ایتالیا یک سفارت در ریاض و یک کنسولگری عمومی در جده دارد.
* عربستان سعودی در رم سفارت دارد.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون
* سفارت ایتالیا، ریاض
* سفارت پادشاهی عربستان سعودی، رم

رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه عربستان سعودی
وادار ورودی

**وادار ورودی** () ستون یا وادار میانی است که سینهٔ سردرِ یک درگاه بزرگ را نگه می‌دارد و معمولاً در ساختمان‌های سده‌های میانه یافت می‌شود.

به وادار ورودی، وادار طاق ورودی یا وادار سینهٔ سردر هم گفته می‌شود.

این بخشِ معماری اغلب کنده‌کاری یا تزیین می‌شود. وادارها که ممکن است یک‌پارچه یا جفت باشند، در معماری رمانسک به‌طور ویژه کنده‌کاری یا آراسته می‌شدند؛ نوآوری معماریِ رمانسک در این بود که ساختار درگاه را جان‌دار و پرتحرک می‌کرد، همان‌گونه که هنرمندان رمانسک در ربع دوم سدهٔ یازدهم، ستون‌های مرکب و رواق‌های دوتایی مارپیچ را پدیدآوردند.

## تفاوت با وادار پنجره
وادار ورودی به ستون یا پایهٔ میانی‌ای گفته می‌شود که در میان یک درگاه بزرگ کلیسا، معمولاً در ورودی‌های اصلیِ معماری رمانسک و گوتیک، قرار می‌گیرد و نقش اصلی آن نگه‌داریِ وزنِ طاق یا سینهٔ سردر بالای درگاه است. این نوع وادارها اغلب با مجسمه‌های مذهبی مانند قدیسان، مسیح و نمادها تزیین می‌شدند و کاربردشان بیشتر در درگاه‌ها بود.

در مقابل، وادار پنجره (Mullion) به تیرک یا قطعهٔ عمودی گفته می‌شود که میان بخش‌های یک پنجره قرار دارد و کار آن جدا کردن و هم‌زمان نگه داشتنِ قاب‌های شیشه‌ای یا شیشه‌نگاره‌هاست. در معماری گوتیک، پنجره‌های بزرگ شیشه‌نگاره‌ای پر از وادارهای باریک‌اند و کاربرد آن بیشتر در پنجره‌هاست.

یعنی ترومو، ستون میانیِ درِ بزرگ کلیسا، و مولیون، تیرک‌های عمودی میان پنجره‌ها است.

## نگاره‌ها

File:Trumeau.jpg|وادار سردر اصلی کلیسای سن مارتین، آرلن (بلژیک)
File:Tarragona - Catedral, claustro 39.jpg|وادار رمانسک در کلیسای جامع تاراگونا
File:PorcheCentralNordCathedraleChartre041130.JPG|ایوان مرکزی، نمای شمالی، کلیسای جامع شارتر
File:Reims-Portail Nord-St Calixte.jpg|وادار گوتیک در کلیسای جامع رنس
File:Autun - Cathedrale St-Lazare 01.jpg|وادار درگاه اصلی کلیسای جامع سن-لازار، اوتون
File:Aix - détail portail Saint Sauveur.jpg|وادار درگاه اصلی کلیسای جامع اِکس 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تندیس معمارانه
رده:ستون‌ها و سرستون‌ها
جایگاه ایتالیا در اروپا

ایتالیا یکی از کشورهای مهم و تأثیرگذار اروپا است که نقش تاریخی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی آن در قاره اروپا برجسته و بی‌بدیل است. موقعیت جغرافیایی ایتالیا در مرکز دریای مدیترانه، با ارتباط مستقیم با اروپا، آفریقا و خاورمیانه، این کشور را به پلی میان فرهنگ‌ها و اقتصادهای مختلف تبدیل کرده است. از زمان روم باستان تا عصر مدرن، ایتالیا همواره به عنوان نقطه‌ای استراتژیک در مسیر تحولات سیاسی و فرهنگی اروپا شناخته می‌شود.

تاریخ ایتالیا با شکوه و پیچیدگی فراوان همراه است. روم باستان با امپراتوری وسیع خود بخش بزرگی از اروپا، شمال آفریقا و خاورمیانه را تحت سلطه داشت و زمینه‌ساز وحدت سیاسی و فرهنگی در سطح قاره شد. پس از سقوط روم، ایتالیا به مجموعه‌ای از جمهوری‌ها، دوک‌نشین‌ها و پادشاهی‌های مستقل تقسیم شد، اما شهرهایی مانند فلورانس، ونیز و جنوا به مراکز تجاری و هنری اروپا تبدیل شدند. این شهرها نه تنها از نظر اقتصادی بلکه از نظر فرهنگی و هنری نیز نقش مهمی در شکل‌دهی هویت اروپایی داشتند و دوره رنسانس ایتالیا، با ظهور هنرمندان و متفکرانی مانند لئوناردو داوینچی، میکل‌آنژ و بوتیچلی، تأثیر خود را بر هنر و فلسفه اروپا گذاشت.
چپ|بندانگشتی|نقشه موقعیت جغرافیایی ایتالیا در اروپا
از لحاظ اقتصادی، ایتالیا از گذشته‌های دور به عنوان یکی از مراکز مهم تجارت اروپا شناخته می‌شد. بنادر ایتالیایی مانند ونیز و جنوا مسیرهای تجاری اروپا با شرق و شمال آفریقا را تحت کنترل داشتند و بازرگانان ایتالیایی نقش مهمی در انتقال کالاها، تکنولوژی و فرهنگ ایفا می‌کردند. در دوران مدرن، اقتصاد ایتالیا با صنعتی شدن شمال کشور و فعالیت‌های کشاورزی و گردشگری در جنوب، همچنان یکی از قطب‌های اقتصادی اروپا به شمار می‌رود. صنایع مد، فشن و خودرو سازی، از جمله برندهای مشهور جهانی مانند فراری، فیات و پرادا، سهم قابل توجهی در اقتصاد و اعتبار ایتالیا در سطح جهان دارند.

از نظر سیاسی، ایتالیا یکی از بنیان‌گذاران اتحادیه اروپا و سازمان ناتو است و نقش مؤثری در سیاست‌های اروپایی ایفا می‌کند. این کشور به دلیل موقعیت استراتژیک، نفوذ فرهنگی و سابقه تاریخی، در تصمیم‌گیری‌های کلان اروپا نقش مهمی دارد و روابط دوجانبه و چندجانبه با کشورهای مختلف اروپایی و فراتر از آن را توسعه داده است. ایتالیا همچنین با حفظ میراث فرهنگی و هنری خود، جاذبه‌های گردشگری متعددی دارد که سالانه میلیون‌ها بازدیدکننده از سراسر جهان به این کشور می‌کشاند و این امر علاوه بر اهمیت اقتصادی، تأثیر فرهنگی و نرم‌قدرت قابل توجهی برای ایتالیا فراهم می‌آورد.

از منظر فرهنگی، ایتالیا به عنوان مهد هنر، موسیقی، معماری و ادبیات اروپا شناخته می‌شود. آثار باستانی روم، کاخ‌های رنسانس، کلیساهای باشکوه و شهرهای تاریخی مانند فلورانس، ونیز و رم، نه تنها میراث ملی بلکه میراث جهانی محسوب می‌شوند. هنر ایتالیا الهام‌بخش تحولات فرهنگی در سراسر اروپا بوده و تأثیر خود را بر ادبیات، نقاشی، موسیقی و فلسفه دیگر کشورها گذاشته است.

به طور خلاصه، جایگاه ایتالیا در اروپا ترکیبی از تأثیر تاریخی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی است. این کشور نه تنها به دلیل تاریخ و میراث باستانی و هنری خود بلکه به دلیل نقش فعال در اقتصاد و سیاست اروپایی، موقعیت ویژه‌ای در قاره دارد. ایتالیا پلی میان سنت و مدرنیته، هنر و صنعت، و فرهنگ و سیاست است و حضور فعال آن در معادلات اروپایی نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک و فرهنگی این کشور است.

## جستارهای وابسته
* اروپا
* روم باستان
* رنسانس
* اتحادیه اروپا
* اقتصاد ایتالیا
## منابع

* تاریخ اروپا، جلد سوم، چاپ ۲۰۱۲
* فرهنگ و هنر ایتالیا، مؤسسه مطالعات اروپایی، ۲۰۱۰
* اقتصاد و سیاست ایتالیا در دوران معاصر، چاپ ۲۰۱۵
رده:ایتالیا
تزیین جوانه‌ای

**تزیین جوانه‌ای** ()در معماری گوتیک به زائده‌ها یا نقش‌های گیاهیِ برجسته و تزیینی گفته می‌شود که معمولاً به شکل برگ‌های نوک‌تیز یا جوانه‌های رو به بالا ساخته می‌شدند.

این تزیین‌ها اغلب بر روی لبه‌های خارجی سازه‌ها، مثل مناره‌ها، پشت‌بندهای معلق، طاق‌نماها، گلدسته‌ها و حتی کلاهک‌های سنگیِ روی پنجره‌ها، قرار می‌گرفتند. جهت آن‌ها معمولاً رو به بالا بود تا خط نگاه بیننده را به‌سوی آسمان هدایت کنند و حس عمودگرایی و سبکیِ معماری گوتیک را تقویت کنند.

بنابر این، تزیین جوانه‌ای مانند برگ‌های سنگیِ نوک‌تیزی است که روی لبهٔ مناره‌ها یا پشت‌بندهای کلیساهای گوتیک گذاشته می‌شد تا هم زیبا باشد و هم چشم را به‌سمت بالا بکشد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:معماری کلیسا
دوک‌نشین لیتوانی

[بندانگشتی|272x272پیکسل|[کرناوه، قلب لیتوانی در سده‌های ۱۱ تا ۱۳ میلادی]]
**دوک‌نشین لیتوانی** (; ) یک تشکیلات دولتی-زمینی از مردم لیتوانیایی بود که از سدهٔ سیزدهم تا سال ۱۴۱۳ وجود داشت. در بیشتر دوران حیات خود، این سرزمین بخشی از تشکیل‌دهنده و هسته دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود. نام‌های دیگر این تشکیلات سرزمینی، که در دوران گوناگون به کار برده می‌شد، شامل اوکشتایتیا، سرزمین لیتوانی (سدهٔ سیزدهم)، دوک‌نشین ویلنیوس (سدهٔ چهاردهم تا اوایل سدهٔ پانزدهم)، یا به سادگی، لیتوانی است.

## تاریخچه
این تشکیلات در بخش مرکزی و شرقی لیتوانی امروزی، که با نام اوکشتایتیا یا سرزمین لیتووا () شناخته می‌شود، پدیدار شد. گمان می‌رود که در مرکز لیتوانی در ساحل چپ رودخانه نریس شکل گرفت و به سرعت به سمت شرق گستش پیدا کرد. از این سرزمین در سال ۱۰۰۹ به عنوان *لیتوئا* نیز یاد شده است. این قلمرو به‌دست سران یک قبیله لیتوانیایی، اوکشتایی‌ها یا «لیتوانیایی‌ها» اداره می‌شد.

پس از گسترش دولت لیتوانی در سدهٔ سیزدهم و شناخته شدن آن به عنوان دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و پادشاهی لیتوانی (۱۲۵۱–۱۲۶۳)، دوک‌نشین لیتوانی به یک واحد در تقسیمات اداری تبدیل شد که توسط دوک‌های موروثی اداره می‌شد. مرکز اداری اصلی دوک‌نشین تا سدهٔ سیزدهم احتمالاً کرناوه بود.

## منابع

رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۲ (میلادی)
رده:تاریخ لیتوانی (۱۵۶۹–۱۲۱۹)
رده:تقسیمات کشوری پیشین لیتوانی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۳ (میلادی)
صندوقخانه کلیسا

**صندوقخانه کلیسا** (vestry) که خزانهٔ کلیسا () هم نامیده شده، اتاقی در کلیساست که معمولاً در کنار محراب یا نزدیک به آن قرار دارد و محل نگه‌داری اشیای مقدس، ظروف نیایشی، ردای کشیشان و دیگر وسایل مذهبی است.

کشیشان پیش از برگزاری آیین‌ها لباس مخصوص خود را در این اتاق می‌پوشند و پس از مراسم دوباره به آنجا بازمی‌گردند.

بنابر این، صندوقخانه در کلیسا همان «اتاق آماده‌سازی و نگه‌داری وسایل مذهبی» در کلیساست.

## جستارهای وابسته
* پیش‌آویز

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اتاق‌ها
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کلیسای کاتولیک رم
رده:معماری کلیسا
لیدرویل

**لیدرویل** یکی از حومه‌های شهر پرت، مرکز ایالت استرالیای غربی است که در حدود ۳ کیلومتری شمال‌غربی بخش مرکزی کسب‌وکار این شهر واقع شده و تحت اداره شهر وینسنت قرار دارد.

## تاریخچه
نام این منطقه برگرفته از ویلیام هنری لیدر، یکی از نخستین مالکین زمین در دهه ۱۸۳۰ است. در سال ۱۸۹۶، لیدرویل به عنوان یک شهرداری مستقل تأسیس شد. در سال ۱۹۱۴ با شهرداری پرت و مناطق اطراف ادغام شد.

## جمعیت‌شناسی
بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۱، جمعیت لیدرویل ۳٬۶۸۶ نفر بوده است. گروه سنی غالب بین ۳۰ تا ۳۹ سال است و تنوع قومی قابل توجهی در این ناحیه وجود دارد.

## آموزش و دین
در لیدرویل چند مدرسه و کالج شناخته‌شده شامل کالج کاتولیک آرانمور، مدرسه آموزش انفرادی و از راه دور، North Metropolitan TAFE و کالج الهیات ترینیتی واقع شده‌اند.  بخش بزرگی از جمعیت بدون تعلق به دین مشخص یا سکولار توصیف می‌شوند.

## فرهنگ و سرگرمی
خیابان آکسفورد مرکز خرید و تفریح منطقه است و شامل رستوران‌ها، کافه‌ها و بوتیک‌ها می‌شود. سینما لونا لیدرویل، که در سبک هنر دکو ساخته شده، یکی از مراکز فرهنگی شاخص منطقه است.

## ورزش
ورزشگاه لیدرویل از سال ۱۹۱۵ میزبان مسابقات فوتبال استرالیایی بوده و محل فعالیت ایست پرت و سوبیاکو است.

## حمل‌ونقل
ایستگاه راه‌آهن لیدرویل بخشی از خط جونداپ است که ارتباط مستقیم با مرکز پرت و سایر مناطق را فراهم می‌کند. این ایستگاه در کنار بزرگراه میچل واقع شده است.

## حال حاضر
امروزه لیدرویل به عنوان یک دهکده شهری شناخته می‌شود که ترکیبی از فرهنگ، هنر، زندگی شهری و فعالیت‌های اجتماعی پرجنب‌وجوش را ارائه می‌دهد.

## منابع

رده:حومه‌های پرت، استرالیای غربی
نشان ستاره همبستگی ایتالیا

**نشان ستاره همبستگی ایتالیا** () این نشان در سال ۱۹۴۷ توسط اولین رئیس‌جمهور جمهوری ایتالیا، انریکو د نیکولا، به عنوان یک نشان ملی تأسیس شد تا از مهاجران غیرنظامی و نظامی یا خارجی‌هایی که سهم برجسته‌ای در بازسازی ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم داشتند، قدردانی شود.

در سال ۲۰۱۱، این نشان توسط یازدهمین رئیس‌جمهور، جورجیو ناپولیتانو، به نشان ستاره ایتالیا تغییر نام داد. تأکید این نشان اصلاح‌شده از بازسازی پس از جنگ به حفظ و ارتقای اعتبار ملی در خارج از کشور، ترویج روابط دوستانه و همکاری با سایر کشورها و پیوند با ایتالیا تغییر یافت.

این نشان که در سال ۲۰۰۱ اصلاح شد، دارای کتیبه همبستگی ایتالیایی بود که تصویری از سامری نیکوکار را احاطه کرده بود. این نشان با حکم رئیس‌جمهور، رئیس این نشان، به توصیه وزیر امور خارجه اعطا شد.

## تاریخچه
این نشان طی فرمان شماره ۷۰۳ مورخ ۲۷ ژانویه ۱۹۴۷ توسط رئیس موقت دولت تحت عنوان نشان ستاره همبستگی ایتالیا تأسیس شد و شامل یک درجه واحد: شوالیه بود.

پیش از لازم‌الاجرا شدن، این فرمان لغو و با فرمان قانونی شماره ۸۱۲ مورخ ۹ مارس ۱۹۴۸ جایگزین شد که نشان ستاره همبستگی ایتالیا را به عنوان «به رسمیت شناختن ویژه به نفع همه ایتالیایی‌های خارج از کشور یا خارجی‌هایی که به ویژه در بازسازی ایتالیا مشارکت داشته‌اند» تأسیس کرد.

این افتخار توسط رئیس‌جمهور و به پیشنهاد وزیر امور خارجه اعطا شد.

رئیس‌جمهور رئیس این نشان بود که توسط یک شورای چهار نفره به ریاست وزیر امور خارجه اداره می‌شد.

قانون شماره ۱۳ مورخ ۳ فوریه ۲۰۱۱، این نشان را اصلاح و آن را به نشان ستاره ایتالیا تبدیل کرد.

## جستارهای وابسته
* نشان تاج ایتالیا

## منابع

* Presidenza della Repubblica - Le Onorificenze- Ordine della Stella d'Italia 
* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۷ (میلادی) در ایتالیا
رده:جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)
شال نیایش

**شالِ نیایش** () یک نوار بلند از پارچه است که کشیشان مسیحی در هنگام اجرای مراسم مذهبی بر گردن خود می‌اندازند.

این نوار معمولاً باریک، بلند و تزیین‌شده است و دو سر آن در جلو، تا روی سینه یا زانو آویزان می‌شود. رنگ شال بسته به مناسبت‌های مذهبی (عید، عزاداری، جشن و …) تغییر می‌کند.

شال نیایش مانند شال یا روسری باریکی است که کشیش در مراسم کلیسایی روی دوش می‌اندازد و نماد مقام و مسئولیت روحانی اوست.

## جستارهای وابسته
* پالیوم
* تالیت

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اصطلاحات مسیحی
رده:تاریخ لباس
رده:شال‌ها و شنل‌ها
رده:شال‌ها
نشان ویتوریو ونتو

**نشان ویتوریو ونتو** () یک نشان شوالیه‌گری ایتالیایی بود که در سال ۱۹۶۸ توسط پنجمین رئیس‌جمهور ایتالیا، جوزپه ساراگات، به عنوان یک نشان ملی تأسیس شد. این نشان «برای ابراز قدردانی ملت» از کسانی که مدال و صلیب جنگی شجاعت نظامی را دریافت کرده بودند و حداقل شش ماه در جنگ جهانی اول و درگیری‌های قبل از آن جنگیده بودند، اهدا می‌شد.

این نشان با درجه شوالیه اعطا می‌شود. با گذشت بیش از ۵۰ سال از جنگ، اکثر دریافت‌کنندگان آن بازنشسته شده بودند. برای شوالیه‌هایی که درآمدی بالاتر از کمک هزینه مالیاتی خود نداشتند، مستمری اندکی به نفع دریافت‌کنندگان اعطا می‌شد که در صورت فوت به بیوه یا فرزندان خردسال پرداخت می‌شد. این کمک هزینه همچنین به کسانی که در نیروهای مسلح سابق اتریش-مجارستان جنگیده بودند و پس از الحاق به ایتالیا شهروند ایتالیا شدند، اعطا می‌شد.

این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، به توصیه وزیر دفاع ایتالیا اعطا شد. یک سپهبد ریاست شورا را بر عهده داشت که درخواست‌های ارائه شده توسط افراد واجد شرایط به شهرداری محل اقامت را بررسی می‌کرد. با مرگ آخرین شوالیه‌های بازمانده ویتوریو ونتو در سال ۲۰۰۸، این نشان به حالت تعلیق درآمد و در سال ۲۰۰۸، با لغو قانون اولیه، رسماً منحل شد. با این حال، در ۱۵ مارس ۲۰۱۰، علیرغم اینکه هنوز معلق بود، دوباره احیا شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۸ (میلادی) در ایتالیا
رده:جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:نشان‌ها و جایزه‌های نظامی ایتالیا
خلافت مراکش

**خلافت مراکش** یا **خلافت مغرب** طرحی تحقق نیافته از سوی دولت فرانسه در سال‌های ۱۹۱۵-۱۹۱۶، در طول جنگ جهانی اول، برای اعلام سلطان یوسف مراکشی به عنوان خلیفه بود. هدف از خلافت پیشنهادی، کنترل ایدئولوژیک جمعیت مسلمان امپراتوری استعماری فرانسه، به ویژه در شمال آفریقا، و مقابله با نفوذ مذهبی امپراتوری‌های عثمانی و بریتانیا بر این جمعیت بود.

## منابع
رده:خلافت‌ها
رده:فرانسه در جنگ جهانی اول
رده:مراکش فرانسه
رده:استعمار فرانسه در آفریقا
رده:کشورهای پیشنهادی
نشان ستاره ایتالیا

**نشان ستاره ایتالیا** () یک نشان شوالیه‌گری ایتالیایی است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. این نشان از نشان ستاره همبستگی ایتالیا در سال ۱۹۴۷ توسط یازدهمین رئیس‌جمهور ایتالیا، جورجیو ناپولیتانو، اصلاح شد. تأکید این نشان اصلاح‌شده از بازسازی پس از جنگ به حفظ و ارتقای اعتبار ملی در خارج از کشور، ارتقای روابط دوستانه و همکاری با سایر کشورها و پیوند با ایتالیا تغییر یافت.

این نشان که به عنوان دومین نشان غیرنظامی دولت شناخته می‌شود، نشان دهنده افتخاری ویژه از طرف همه ایتالیایی‌های خارج از کشور یا خارجی‌هایی است که در ارتقای روابط دوستانه و همکاری بین ایتالیا و سایر کشورها و ارتقای پیوند با ایتالیا شایستگی ویژه‌ای کسب کرده‌اند. دلایل اعطای این نشان فراتر از مفهوم اولیه اعطای جایزه قبلی پس از جنگ به کسانی است که، ایتالیایی‌های خارج از کشور یا خارجی‌ها، به ویژه در بازسازی ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم مشارکت داشتند. هدف از اعطای این نشان در دوران مدرن، حمایت از حفظ و ارتقای اعتبار ملی در خارج از کشور، مانند ترویج زبان ایتالیایی، فعالیت‌های داوطلبانه و خیریه، مشارکت در زندگی اجتماعی جوامع خارج از کشور، تحقیقات علمی و فناوری، مأموریت‌های مذهبی، شرکت‌های تجاری و همچنین ترویج غذا و شراب و خدمات است.

این نشان توسط رئیس‌جمهور به پیشنهاد وزیر امور خارجه و پس از مشورت با شورای نشان اعطا می‌شود. شورایی که ریاست آن را خود وزیر بر عهده دارد و از چهار عضو تشکیل شده است که طبق قانون یکی از آنها رئیس پروتکل دیپلماتیک جمهوری است. نوآوری دیگر، ترتیب طبقات است که از سه به پنج افزایش یافته است: شوالیه صلیب بزرگ، افسر بزرگ، فرمانده، افسر و شوالیه، به علاوه طبقه ویژه صلیب بزرگ افتخار.

نشان ستاره ایتالیا نمادگرایی مسیحی را از نشان ستاره همبستگی ایتالیا حذف می‌کند، که در آن مرکز ستاره‌ها و سایر نشان‌ها با یک سپر دایره‌ای طلایی جایگزین شده است که با حاشیه آبی و نشان طلایی تزئین شده و تصویری از نماد جمهوری در مرکز آن قرار دارد و عبارت «ستاره ایتالیا» با حروف طلایی در اطراف لبه آن نوشته شده است.

این آیین‌نامه اجرایی با فرمان ریاست جمهوری مورخ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱، شماره ۲۲۱ صادر شده و از ۲۸ ژانویه ۲۰۱۲ لازم‌الاجرا است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در ایتالیا
رده:جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
صلیب موکب

**صلیب موکب** یا صلیب دسته‌رَوی () صلیبی است که بر روی یک میله یا چوب بلند نصب می‌شود و در مراسم مذهبی مسیحیت، به‌ویژه در کلیساهای کاتولیک، ارتدکس شرقی و انگلیکان، در جلوی دستهٔ روحانیان یا گروه‌های مذهبی حمل می‌گردد. وظیفهٔ اصلی آن، نشان‌دادن نماد مسیح پیشاپیش حرکت دسته و هدایت مسیر آیین است.

صلیب موکب می‌تواند ساده یا بسیار تزیین‌شده باشد. در کلیساهای بزرگ و مناسبت‌های مهم، این صلیب‌ها اغلب از فلزات گران‌بها ساخته و با سنگ‌های قیمتی و نمادهای مسیحی آراسته می‌شوند. در مقابل، کلیساهای کوچک‌تر معمولاً از نمونه‌های ساده‌ترِ چوبی یا فلزی استفاده می‌کنند.

پس از پایان مراسم، صلیب موکب معمولاً در کنار محراب یا در جایگاهی ویژه در کلیسا نگهداری می‌شود.

## جستارهای وابسته
* صلیب
* مراسم کلیسایی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:صلیب‌ها به تفکیک عملکرد
ایتالیایی اریتره‌ای

**زبان پیجین ایتالیایی در اریتره** (یا **ایتالیایی اریتره‌ای**، همان‌طور که اغلب نامیده می‌شود) که با نام **ایتالیایی پیجین اسمارا** یا **ایتالیایی ساده‌شده اتیوپی (SIE)** نیز شناخته می‌شود یک زبان پیجین بود که در اریتره ایتالیایی زمانی که اریتره مستعمره ایتالیا بود (و تا دهه ۱۹۷۰ در منطقه اسمارا) استفاده می‌شد.

## تاریخچه
این پیجین (که گاهی «ایتالیایی پیجین ساده شده اریتره» نیز نامیده می‌شود) در اواخر قرن نوزدهم شروع به ایجاد کرد و در دهه ۱۹۳۰ به‌طور کامل توسعه یافت. این زبان شباهت‌هایی با زبان فرانسوی مدیترانه‌ای داشت.

در سال ۱۹۴۰ تقریباً تمام جمعیت محلی اسمره (پایتخت اریتره) هنگام برقراری ارتباط با استعمارگران ایتالیایی، *به زبان ایتالیایی پیجین اریتره‌ای* صحبت می‌کردند.

تا اواخر دهه ۱۹۷۰ این زبان پیجین هنوز توسط برخی از بومیان اریتره مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در حال حاضر منسوخ شده تلقی می‌شود (حتی اگر هنوز چند اریتره‌ای قدیمی در اسمره آن را می‌فهمند).

هبت-ماریام، اریتره‌ای ایتالیایی، در مورد او نوشت: «*در مرحله اولیه تماسشان به نظر می‌رسد که ایتالیایی‌ها در این مرحله دستور زبان زبانی را که با زیردستان خود استفاده می‌کردند، ساده کردند، اما واژگان و اشکال دستوری را از زبان‌های امهری و تیگرینیایی قرض نگرفتند، زیرا در «ایتالیایی ساده‌شده» امروزی دیده نمی‌شود* .» هبت نوشت که این زبان نه تنها بین اریتره‌ای‌های بومی و ایتالیایی‌ها، بلکه بین قبایل مختلف در اتیوپی و اریتره نیز استفاده می‌شد.

## منابع

## کتابشناسی
* بندینی، فرانکو. ایتالیایی‌ها *در آفریقا، تاریخچه از جنگ‌های استعماری ۱۸۸۲–۱۹۴۳*. لونگانسی. میلانو، ۱۹۷۱.
* بندر، لیونل. *زبان‌های پیجین و کریول* . انتشارات دانشگاه هاوایی. هاوایی، ۱۹۸۷. شابک 
* هابت-مریم مارکوس. *زبان ایتالیایی در اتیوپی و اریتره*، ویرایش شده توسط آقای لیونل بندر و همکاران، ۱۷۰–۸۰. انتشارات دانشگاه آکسفورد لندن، ۱۹۷۶
* مونتسانو، جیامپائولو *زبان ایتالیایی در اریتره* ویرایشگر CICCRE III. اسمره، ۲۰۱۴ (https://ciccre.uvt.ro/sites/default/files/qr/qr_iii_2_giampaolo_montesanto.pdf )
* پالرمو، ماسیمو (۲۰۱۵). *زبان ایتالیایی؛ ایل مولینو.[[ISBN (identifier)|شابک]] *
* پارکوال، مایکل. *پیشگفتار بر واژه‌نامه زبان‌های فرانسوی*. ویرایش‌شده. میلواکی، ۲۰۰۵

رده:اریتره ایتالیا
رده:پیجین‌ها و کریول‌ها
رده:زبان‌های اریتره
رده:زبان‌های مرده آفریقا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:گویش‌های ایتالیایی
زبان ایتالیایی در کرواسی

زبان ایتالیایی زبان رسمی اقلیت‌ها در کرواسی است و بسیاری از مدارس و اطلاعیه‌های عمومی به هر دو زبان منتشر می‌شوند. نزدیکی و ارتباطات فرهنگی کرواسی با ایتالیا منجر به حضور نسبتاً زیاد ایتالیایی‌ها در کرواسی شده است.

ایتالیایی‌ها در قانون اساسی کرواسی در دو بخش به عنوان اقلیت ایالتی شناخته شدند: ایتالیایی‌های ایستریایی و ایتالیایی‌های دالماسیایی. تعداد آنها پس از مهاجرت ایستریایی-دالماسیایی (۱۹۴۳–۱۹۶۰) به شدت کاهش یافت. اگرچه امروزه تنها ۰٫۴۳٪ از کل جمعیت از نظر شهروندی ایتالیایی هستند، اما تعداد بیشتری از آنها از نظر قومی ایتالیایی هستند و درصد زیادی از کروات‌ها علاوه بر کرواتی، به ایتالیایی نیز صحبت می‌کنند.

طبق منشور اروپایی زبان‌های منطقه‌ای یا اقلیت، از سال ۲۰۰۹، زبان ایتالیایی رسماً در بیست شهر و شهرداری و ده شهرک دیگر در کرواسی استفاده می‌شود. این زبان رسماً به عنوان زبان اقلیت در شهرستان ایستریا شناخته می‌شود، جایی که ۶٫۸۳٪ از جمعیت در مجموع و نزدیک به ۵۰٪ از جمعیت در برخی از زیربخش‌ها به آن صحبت می‌کنند. تخمین زده می‌شود که ۱۴٪ از کروات‌ها ایتالیایی را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند که یکی از بالاترین درصدها در اتحادیه اروپا است.

## جمعیت ایتالیایی زبان
بندانگشتی|درصد ساکنان با زبان مادری ایتالیایی در ایستریا، ۲۰۰۱
سرشماری سال ۲۰۱۱ در کرواسی، ۱۷۸۰۷ نفر ایتالیایی‌تبار را در این کشور گزارش کرد (حدود ۰٫۴۲٪ از کل جمعیت). اتنولوگ در سال ۱۹۹۸، ۷۰۰۰۰ نفر را گزارش کرد که زبان اول آنها ایتالیایی یا ونیزی است (با اشاره به داده‌های اوگن مارینوف در سال ۱۹۹۸). این جمعیت شامل ۳۰۰۰۰ ایتالیایی‌تبار و ۴۰۰۰۰ کروات‌تبار و افرادی بود که به صورت منطقه‌ای ("به عنوان ایستریا ") اعلام شده بودند. ایتالیایی زبانان بومی عمدتاً در امتداد ساحل غربی ایستریا متمرکز هستند و بسیاری از کروات‌ها تا حدودی با این زبان آشنایی دارند (عمدتاً در صنایع خدماتی و گردشگری).

در متون ایستریا، کلمه «ایتالیایی» به راحتی می‌تواند به گویشوران بومی زبان ونیزی که قبل از آغاز جمهوری ونیز در منطقه حضور داشتند و زبان ایستریا، قدیمی‌ترین زبان گفتاری در ایستریا که قدمت آن به رومی‌ها برمی‌گردد و اکنون در جنوب غربی ایستریا در رووینو، واله، دیگنیانو، گالسانو، فاسانا، والباندون، سیسانو و اطراف پولا صحبت می‌شود، اشاره داشته باشد.

این اصطلاح گاهی ممکن است به نوادگان افراد مستعمره در دوره بنیتو موسولینی اشاره داشته باشد (در آن دوره مهاجرت در ایستریا، زادار/زارا و جزایر شمالی آدریاتیک که پس از جنگ جهانی اول به ایتالیا داده شد، ترویج یافت، ۴۴۰۰۰ نفر طبق گفته ژرژاویچ،). همچنین می‌تواند به اسلاوهای ایستریا اشاره داشته باشد که با نقل مکان از مناطق روستایی به شهری یا از مزارع به بورژوازی، فرهنگ ایتالیایی را پذیرفتند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت جامعه ایتالیایی کرواسی و اسلوونی (به زبان ایتالیایی) 
* وب‌سایت رسمی منطقه ایستریا
* وب‌سایت رسمی ایتالیایی‌های اهل گریسیگنانا/پیمونته دِیستریا، 
رده:اهالی ایتالیایی کرواسی‌تبار
رده:زبان‌های کرواسی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان آلمانی
کاپلو دل پره‌ته

**کاپلو دل پره‌ته** () که گاهی **tricorno** نامیده می‌شود، یک *[[سالومی]]* معمولی در پارما و پیاچنتسا است. این غذا به عنوان *[[محصول کشاورزی سنتی ایتالیا]]* (PAT) شناخته می‌شود.

## ریشه‌شناسی
نام *کاپلو دل پره‌ته* () نه تنها از این واقعیت ناشی می‌شود که این نام برش گوشت شانه مورد استفاده است، بلکه از شکل مثلثی خاص آن با یک برآمدگی در قسمت مرکزی نیز ناشی می‌شود که به طور مبهم کلاه‌های سه گوش مورد استفاده کشیشان در گذشته را به یاد می‌آورد.

## تاریخچه
*کاپلو دل پره‌ته* محصولی با منشأ باستانی است. تهیه آن در سنت قصابی قرن شانزدهم رواج داشت، زمانی که در امیلیا-رومانیا برای مصرف در تعطیلات عید پاک یا در کارناوال آماده می‌شد.

## آماده‌سازی
گوشتی که برای تهیه «کاپلو دل پره‌ته» استفاده می‌شود، گوشت شانه خوک است. ابتدا استخوان‌های آن جدا می‌شود، سپس ماهیچه‌های شانه از پوست جدا می‌شوند که با دقت به عنوان پوشش خارجی عمل می‌کند.

گوشتی که به این ترتیب به دست می‌آید، نمک زده و با دانه‌های فلفل و گیاهان معطر طعم‌دار شده و در پوست قرار داده می‌شود.

در نهایت، کاپلو دل پره‌ته را درون دو تخته چوبی که در امتداد محور طولی «کاپلو دل پره‌ته» بسیار محکم بسته شده‌اند، قرار می‌دهیم.

معمولاً قبل از پخت و خوردن، حداقل دو هفته تا حداکثر دو ماه (بسته به آب و هوا) خشک و رسیده می‌شود.

## استفاده
«کاپلو دل پره‌ته» فقط پس از پخت که از طریق جوشاندن آرام حداقل چهار ساعت انجام می‌شود، مصرف می‌شود. پس از پخت، کاپلو دل پره‌ته به برش‌هایی با ضخامت متوسط ​​بریده شده و به صورت گرم همراه با پوره سیب‌زمینی یا عدس سرو می‌شود. قبل از پخت، بهتر است آن را حدود ده ساعت در آب سرد بدون نمک بگذارید تا پوست آن نرم شود.

## منابع

* 

رده:آشپزی امیلیا-رومانیا
رده:خوراک‌های عید پاک
طاقنمای سه‌چشمه

بندانگشتی
**طاقنمای سه‌چشمه** () بخشی از معماری کلیساهای بزرگ سده‌های میانه، به‌ویژه در سبک گوتیک است.

این بخش یک راهرو یا رواق باریک است که بالای رواق اصلی و زیر ردیف‌پنجرهٔ فوقانی قرار می‌گیرد. نمای آن معمولاً از چندین قوس یا طاقنما تشکیل شده که به‌صورت ردیفی پشت‌سر هم چیده شده‌اند، به همین دلیل به آن «سه‌چشمه» می‌گویند، چون هر بخش به شکل سه طاق یا سه دهانهٔ کوچک دیده می‌شود.

طاقنمای سه‌چشمه معمولاً باریک و کم‌عمق است و برای رفت‌وآمد عادی استفاده نمی‌شد، بلکه بیشتر کارکرد سازه‌ای و تزیینی داشت. این قسمت کمک می‌کرد فشار وزن سقف و طاق‌ها بهتر میان دیوارها تقسیم شود و در عین حال جلوه‌ای زیبا و پر جزئیات به فضای درونی کلیسا بدهد.

در برخی کلیساها، طاقنمای سه‌چشمه کاملاً بسته و تنها به‌صورت نقش‌نما بود، اما در برخی دیگر می‌شد در آن راه رفت. در سبک گوتیک پیشرفته، این بخش با تندیس‌ها، ستونک‌ها و نقش‌های پیچیدهٔ سنگی آراسته می‌شد و نورگیری و سبکی فضا را بیشتر می‌کرد.

بنابر این، طاقنمای سه‌چشمه مثل یک ردیف بالکن یا راهروی باریک است که در میانهٔ دیوارهای بلند کلیسا ساخته می‌شود؛ بیشتر برای زیبایی و استحکام بناست و نمایی از سه دهانهٔ طاقی در هر بخش دارد.

## جستارهای وابسته

* معماری گوتیک
* رواق

## منابع

* 

رده:عناصر معماری
رده:معماری کلیسا
رده:معماری مسجد
پیادینا رومانولا

**پیادینا رومانولا** (، ) یا به سادگی ***پیادینا***، به طور سنتی ***پیادا*** (، ); نان تخت ایتالیایی است که معمولاً در رومانیا منطقه تاریخی (استانهای فورلی-چزنا، راونا، و استان ریمینی تهیه می شود. این غذا معمولاً با آرد سفید، گوشت خوک یا روغن زیتون، نمک و آب تهیه می‌شود. خمیر به طور سنتی روی ظرف سفالی (که در زبان محلی «تِگیا» یا «تِستو» نامیده می‌شود) پخته می‌شد، اگرچه امروزه معمولاً از تابه‌های تخت یا ماهیتابه‌های برقی استفاده می‌شود.

«پیادینا» در سال ۲۰۱۴ به فهرست «محصولات کشاورزی سنتی» (PAT) منطقه امیلیا-رومانیا و به نشانه جغرافیایی محافظت‌شده اتحادیه اروپا اضافه شده است.

## منشا
از زمان استفاده از نان‌های مسطح مانند این، اولین اشاره به «پیادینا» در سال ۱۳۱۷، در Descriptio provinciæ Romandiolæ بود، زمانی که نماینده پاپ آنجل دی گریمور دستور پخت آن را اینگونه توصیف می‌کند: «این نان با گندم مخلوط با آب و طعم‌دار شده با نمک تهیه می‌شود. همچنین می‌توان آن را با شیر و با کمی چربی خوک مزه‌دار شده است."

## ریشه‌شناسی
ریشه‌شناسی کلمه «پیادینا» نامشخص است؛ بسیاری فکر می‌کنند اصطلاح «پیادا» (piê، pièda، pìda) از کلمه یونانی به معنای 'فوکاچا گرفته شده است. برخی دیگر فکر می‌کنند که این اصطلاح به دلیل استفاده زیاد از غذاهای مشابه در سراسر امپراتوری روم شرقی از زبان‌های دیگر گرفته شده است. اصطلاح «پیادا» توسط جووانی پاسکولی رسمیت یافت، که کلمه رومانیول 'piè' را به شکل ایتالیایی‌تر آن اقتباس کرد.

## دوران مدرن
[thumb|250px|یک ''پیادینریا'' در [چزنا]]

*پیادینه‌ها* معمولاً بلافاصله پس از آماده شدن در کوشک‌های مخصوص (به نام *پیادینری*) فروخته می‌شوند که با انواع پنیر، *[[سالومی]]* و سبزیجات، و همچنین با مواد شیرین، از جمله نوتلا یا مربا پر می‌شوند. بسته به منطقه تولید، ممکن است تفاوت‌های کوچکی وجود داشته باشد. «پیادین» تولید شده در اطراف راونا و فورلی عموماً ضخیم‌تر هستند، در حالی که آنهایی که در اطراف ریمینی و منطقه مارکه تولید می‌شوند، نازک‌تر و قطر بیشتری دارند.

«پیادینا» حتی راه خود را به فضا پیدا کرده و توسط یک فضانورد روسی به عنوان بخشی از یک آزمایش رژیم غذایی مدیترانه‌ای در ایستگاه فضایی بین‌المللی خورده شده است.

به گفته جووانی پاسکولی،

## جستارهای وابسته
* پیادای مردگان فوکاچیای شیرین بومی ریمینی، که به دلیل شکل دایره‌ای مشترکشان به نام پیادینا نامگذاری شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آشپزی امیلیا-رومانیا
رده:غذاهای حاضری
رده:نان‌های ایتالیایی
رده:نان‌های تخت‌شده
پانه کوی سانتی

**پانه کوی سانتی** () یک نان میوه‌ای سنتی ایتالیایی کیک میوه است. این نان در تنور هیزمی پخته می‌شود و تقریباً همزمان با روز همه قدیسین در ۱ نوامبر و روز مردگان در روز بعد خورده می‌شود. این غذا مخصوص سیه‌نا و مارما است و در میان محصولات توسکانی با وضعیت *[[محصول کشاورزی سنتی ایتالیا]]' قرار دارد.

== تاریخچه ==

پنه کوی سانتی یک [[آشپزی ایتالیایی|محصول منطقه‌ای ایتالیایی]] سنتی است که به شدت با شهر [[سیه‌نا]] و با جشن [[روز همه قدیسین]] در ۱ نوامبر و [[روز مردگان]] در روز بعد مرتبط است. [[جورج گیسینگ]] در دفتر خاطرات خود برای ۱ نوامبر ۱۸۹۷ نوشت: "در سیه‌نا (و فقط در اینجا) امروزه نوعی کیک آلو بسیار ساده به نام "پنه کوی" می‌خورند. santi*".

## طرز تهیه

مواد اولیه سنتی عبارتند از آرد، روغن زیتون، کشمش و گردو. سایر مواد ممکن است شامل بادام، دانه کاج، عسل، انجیر و خرما باشد.

از آرد برای تهیه خمیر نان استفاده می‌شود که سپس سایر مواد با آن مخلوط می‌شوند. سپس آن را به شکل یک قرص نان گرد یا بیضی شکل درمی‌آورند و در تنور هیزمی می‌پزند. نتیجه معطر، قهوه ای نسبتاً تیره و نسبتاً نرم است.

## مراجع

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آشپزی توسکانی
رده:نان‌های ایتالیایی
رده:نان‌های شیرین
روابط ایتالیا و گرجستان

**روابط ایتالیا** **و گرجستان**، روابط خارجی بین ایتالیا و گرجستان است. هر دو کشور در ۱۱ مه ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. گرجستان در رم سفارت دارد. ایتالیا در تفلیس سفارت دارد. هر دو کشور عضو کامل شورای اروپا هستند.

در طول جنگ روسیه و گرجستان، فرانکو فراتینی، وزیر امور خارجه ایتالیا، گفت: «ما نمی‌توانیم یک ائتلاف ضد روسی در اروپا ایجاد کنیم و در این مورد به موضع پوتین نزدیک هستیم.» او همچنین تأکید کرد که سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، متحد نزدیک ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر روسیه است. در ۸ اوت، دولت ایتالیا بیانیه‌ای صادر کرد و گزارش داد که «دولت ایتالیا با هماهنگی نزدیک با شرکای اتحادیه اروپا و آتلانتیک خود، وضعیت بحرانی که در اوستیای جنوبی ایجاد شده است را با نگرانی شدید دنبال می‌کند» و «ایتالیا از همه طرف‌ها می‌خواهد که فوراً به خشونت پایان دهند و به یک توقف دائمی خصومت‌ها دست یابند. این کشور قویاً از سرگیری مذاکرات برای یک راه‌حل سیاسی برای این مشکل را با احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی گرجستان تشویق می‌کند.» بعداً، در ۱۰ اوت، پس از تماس با وزیر امور خارجه آمریکا، وزیر امور خارجه فرانسه و وزیر امور خارجه فنلاند، وزیر امور خارجه ایتالیا این دعوت را تکرار کرد. وزارت امور خارجه ایتالیا در مصاحبه‌ای در ۱۱ اوت با روزنامه لا استامپا، از دخالت مستقیم سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، خبر داد: «سارکوزی به عنوان رئیس فعلی اتحادیه اروپا با پوتین تماس گرفت و ۱۰ دقیقه بعد با برلوسکونی تماس گرفت. او گفت: «سیلویو، شما هم با ولادیمیر صحبت کنید، توضیح دهید که ما ضد روسیه نیستیم و همه ما می‌خواهیم مسکو به اتحادیه اروپا نزدیک باشد». پوتین در گفتگوی خود با برلوسکونی، موضع خود را تکرار کرد: روسیه کاملاً حق مداخله در گرجستان را دارد» و به استقرار نهایی نیروهای ایتالیایی اشاره کرد: «اگر کوشنر پس از جلسات خود در تفلیس و مسکو، روز چهارشنبه پیشنهادی را به شورای وزیران امور خارجه اروپا ارائه دهد و تصویب شود، ما آن را در نظر خواهیم گرفت. «اگر» های زیادی وجود دارد و در هر صورت باید نیروهای خود را که محدود هستند، با جابجایی آنها از سایر مأموریت‌های بین‌المللی، دوباره توزیع کنیم. کمک‌های بشردوستانه برای اوستیای جنوبی، در از طرف دیگر، از همین الان آماده است».

## هیئت‌های دیپلماتیک مقیم
* گرجستان در رم سفارت دارد.
* ایتالیا در تفلیس سفارت دارد.

## جستارهای وابسته

* روابط خارجی گرجستان
* روابط خارجی ایتالیا

## پیوند به بیرون
* وزارت امور خارجه گرجستان در مورد روابط با ایتالیا
* سفارت گرجستان در رم
* سفارت ایتالیا در تفلیس

## منابع

رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه گرجستان
قلعه آراگونی

**قلعه آراگونی** () قلعه‌ای است که بر روی یک جزیره کوچک کشندی در شرق ایسکیا (یکی از جزایر فلگری)، در انتهای شمالی خلیج ناپل، ایتالیا ساخته شده است. این قلعه بر روی یک جزیره کوچک صخره‌ای آتشفشانی قرار دارد که توسط یک میان‌گذر (**') به جزیره بزرگتر ایسکیا متصل می‌شود.

==تاریخچه==
اولین قلعه توسط [[هیرو اول سیراکوز]] در سال ۴۷۴ پیش از میلاد ساخته شد. در همان زمان، دو برج برای کنترل حرکات ناوگان دشمن ساخته شد. سپس این صخره توسط [[تاریخ ناپل|پارتنوپیایی‌ها]]، ساکنان باستانی [[ناپل]]، اشغال شد. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد، این قلعه توسط رومی‌ها و سپس دوباره توسط پارتنوپی‌ها تصرف شد.

در سال ۱۴۴۱ [[آلفونسوی پنجم، پادشاه آراگون]] صخره را به جای پل چوبی قبلی، با یک پل سنگی به جزیره متصل کرد و دیوارها را برای دفاع از ساکنان در برابر حملات دزدان دریایی تقویت کرد.

حدود سال ۱۷۰۰، حدود ۲۰۰۰ خانواده در این جزیره زندگی می‌کردند، از جمله یک صومعه [[پور کلرز]]، یک صومعه [[راهبان باسیلی]] (از [[کلیسای ارتدکس یونانی]])، اسقف و سمینار، شاهزاده با یک پادگان نظامی. همچنین ۱۳ کلیسا وجود داشت. در سال ۱۸۰۹، نیروهای بریتانیایی جزیره را که در آن زمان تحت فرماندهی فرانسه بود، محاصره کردند و آن را تا نابودی کامل گلوله‌باران کردند. در سال ۱۹۱۲، قلعه به یک مالک خصوصی فروخته شد. امروزه این قلعه پربازدیدترین بنای تاریخی جزیره است.

==مکان و توضیحات==
این قلعه بر روی یک [[جزیره کشندی]] کوچک در شرق [[ایسکیا]] (یکی از [[جزایر فلگری]])، در انتهای شمالی [[خلیج ناپل]]، ایتالیا ساخته شده است. این قلعه بر روی یک جزیره کوچک صخره‌ای آتشفشانی قرار دارد که توسط یک [[میان‌گذر]] (**') به جزیره بزرگتر ایسکیا متصل می‌شود.

دسترسی به آن از طریق یک تونل با دهانه‌های بزرگ است که به نور اجازه ورود می‌دهد. در امتداد تونل، یک کلیسای کوچک وجود دارد که به جان جوزف صلیبی ()، قدیس حامی جزیره، تقدیم شده است. در بیرون قلعه، کلیسای ایماکولاتا و کلیسای جامع آسونتا قرار دارند. اولین کلیسا در سال ۱۷۳۷ در محل یک کلیسای کوچک‌تر اختصاص داده شده به سنت فرانسیس ساخته شد و پس از سرکوب صومعه‌ها در سال ۱۸۰۶ و همچنین صومعه کلاریس‌ها بسته شد.

## کاربردها
جشنواره فیلم ایسکیا، یک جشنواره فیلم بین‌المللی، هر ساله از اواخر ژوئن تا اوایل ژوئیه در قلعه برگزار می‌شود.

## در فرهنگ عامه
این قلعه به عنوان «دژ مستحکم» رضا در فیلم «مردان سیاه‌پوش: بین‌المللی» محصول ۲۰۱۹ مورد استفاده قرار گرفت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:قلعه‌ها در کامپانیا