نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا)

**نیروهای مسلح انقلابی** ()، مخفف **NAR**، یک سازمان مسلح نئو فاشیست ایتالیایی بود که در دورهٔ سال‌های سرب از ۱۹۷۷ تا نوامبر ۱۹۸۱ فعال بود. این گروه در چهار سال بیش از ۱۰۰ قتل انجام داد و قصد ترور سیاستمدارانی مانند فرانچسکو کسیگا، جیان‌فرانکو فینی و آدولفو اورسو را داشت. این گروه روابط نزدیکی با *[[باندلا دلا ماگیانا]]* داشت که حمایت‌های لجستیکی مانند محل اقامت، مدارک جعلی، اسلحه و بمب‌ها را برای NAR فراهم می‌کرد. در نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد که NAR سلاح‌هایی را در زیرزمین وزارت بهداشت مخفی کرده بود. اولین دادگاه علیه آن‌ها در مه ۱۹۸۵، ۵۳ نفر را به اتهام فعالیت‌های تروریستی محکوم کرد.

## ایدئولوژی
اواخر دههٔ هفتاد میلادی دوره‌ای از خشونت سیاسی بود که شامل بمب‌گذاری‌ها، ترورها و درگیری‌های خیابانی میان جناح‌های رقیب مسلح بود. نئو فاشیست‌های جوان، حزب سیاسی راست افراطی قانونی MSI را به دلیل بی‌عملی در برابر حملات مخالفان سیاسی و پلیس، مانند کشتار آکا لارنتیا، خیانت‌کار می‌دانستند. تحت تأثیر جنبش‌های چپ‌گرا، گروه بزرگی از جوانان راست افراطی، از جمله فیوروانتی و همکاران نزدیک او، از درگیری خیابانی به تروریسم روی آوردند. بر خلاف همتایان چپ‌گرای خود، آن‌ها بر ویژگی‌های فردی مانند خودانگیختگی و تمایل به مبارزه حتی در یک مأموریت شکست‌خورده، بیش از اهداف سیاسی تأکید داشتند. فیوروانتی گفته است: «در مورد شکست هرگز اهمیتی ندادیم، ما نسل بازنده‌ایم، همیشه در کنار بازندگان.»

## اعضا
NAR توسط بازیگر کودک سابق شبکه RAI، والریو فیوروانتی، برادرش کریستیانو فیوروانتی، داریو پدرتی، فرانچسکا مامبرو و الساندرو آلیبراندی که قبلاً عضو جنبش اجتماعی ایتالیا بودند، هدایت می‌شد.

سایر افراد مهم مرتبط با NAR شامل لوئیجی چیواردینی، گیلبرتو کاوالینی، استفانو سودرینی، فرانکو انسلمی، جورجو والی، ماسیمو کارمیناتی، کلودیو براچی، استفانو براچی، ماریو کورسی با نام مستعار «ماریونه» (*Big Mario*), استفانو تیرابوشی، لینو لای، پائولو پیتزونیا، پاتریزیو تروکی، والتر سوردی، مارکو ماریو ماسیمی، پاسکواله بلزیتو، فیورنزو ترینکاناتو، آندریا ویان، ماسیمیلیانو فاکینی بودند.

در سال ۱۹۸۰، عضو NAR، جورجو والی رهبر *موقعیت سوم* شد که به عنوان جبهه‌ای برای NAR استفاده می‌شد.

## اقدامات
### بمب‌گذاری ۱۹۸۰ بولونیا
بمب‌گذاری ۱۹۸۰ ایستگاه قطار اصلی بولونیا که ۸۵ نفر کشته بر جای گذاشت، بخشی از استراتژی تنش بود و هدف آن انداختن تقصیر به گروه‌های چپگرای مسلح بود. اعضای NAR والریو فیوروانتی و فرانچسکا مامبرو در این بمب‌گذاری محکوم شدند.

### انبار اسلحه در وزارت بهداشت
در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱، مقامات ایتالیایی انبار اسلحه‌ای در زیرزمین وزارت بهداشت کشف کردند. بر اساس گفته‌های *[[باندلا دلا ماگیانا]]*، مائوریتزیو آباتینو، تنها ماسیمو کارمیناتی بود که می‌توانست به راحتی به انبار اسلحه دسترسی داشته باشد. ماسیمو کارمیناتی نه تنها ارتباط نزدیکی با *باندلا دلا ماگیانا* داشت بلکه با مأموران مخفی SISMI از جمله ژنرال پیترو موزومچی و سرهنگ جوزپه بلمونته که عضو پروپاگاندا دوئه بود، نیز در ارتباط بود.

### ترورها
در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، اعضای NAR جیلبرتو کاوالینی و لوئیجی چیواردینی (که بعداً در سال ۲۰۰۷ به ۳۰ سال زندان محکوم شد به دلیل نقششان در بمب‌گذاری بولونیا ۱۹۸۰) قاضی ماریو آماتو را ترور کردند. آماتو مسئول تحقیقات دربارهٔ راست رادیکال در ایتالیا پس از ترور قاضی ویتوریو اوکورسو در ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۶ بود (اوکورسو توسط پیئرلوییجی کونکوتلی، رهبر گروه‌های مسلح Ordine Nuovo، به ضرب گلوله کشته شد). دو عضو NAR همچنین مسئول قتل فرانچسکو اوانجلیستا در ۲۸ مه ۱۹۸۰ بودند.

## جستارهای وابسته
* سال‌های سرب
* *[[باندلا دلا ماگیانا]]*
* استراتژی تنش
* ترور کارمینه پکورلی
* ۱۹۸۰ بمب‌گذاری بولونیا
* سازمان‌های مسلح راست‌گرا در ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:تروریسم نئوفاشیستی
رده:سال‌های سرب (ایتالیا)
رده:نئوفاشیسم