open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
مازور (موشاو اسرائیلی)

**مازور** (، به معنای «درمان») یک موشاو در منطقه مرکزی (اسرائیل) است. این روستا در گوشه جنوب‌شرقی دشت شارون و در نزدیک به سه کیلومتری جنوب‌شرقی پتخ تیکوا واقع شده و مساحتی برابر ۲٬۳۰۰ دونوم دارد. مازور در حوزه اداری شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد.

این موشاو در سال ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی از چکسلواکی و مجارستان و شماری از اسرائیلی‌های بومی بنیان‌گذاری شد. در شرق موشاو یک محوطه باستان‌شناسی شامل آرامگاه رومی سده سوم میلادی واقع شده که تنها ساختمان دوره رومی در اسرائیل است که از پی تا سقف پابرجا مانده‌است.

## پیشینه
موشاو مازور در ژوئن ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی (عولیم) از چکسلواکی و مجارستان و شماری از اسرائیلی‌های بومی‌زاد پایه‌گذاری شد. مهاجران نخست در خانه‌های روستای عربی متروک سکنا گزیدند. نام نخستین موشاو **میزرا هار** (، به معنای «کشتزار بر کوه») بود که از نام روستای عربی خالی‌شده «ام‌زرع» یا المزیرعه گرفته شده بود.

در سال ۱۹۵۱ نام موشاو به «مازور» (به عبری به معنای «درمان» یا «شفا») تغییر یافت. این نام‌گذاری به پاس نهالستان و کارخانه گیاهان دارویی بود که گیاه‌شناس **مُردخای کلاین** در آنجا بنیان نهاده بود. کارخانه سرانجام ناکام ماند ولی نامش برای موشاو بر جای ماند.

مازور بر زمین‌های متعلق به روستای فلسطینی خالی‌شده رنتیه و نیز زمین‌های غربی المزیرعه بنیان شده‌است.

روزهای نخست زندگی در مازور در کتاب داستانی‌ـتاریخی «کفار بَسفار» («روستایی در مرز») نوشته **گرشون اریش اشتاینر**، از بنیان‌گذاران موشاو، به تصویر کشیده شده‌است.

## جغرافیا
مازور در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل و نزدیک به لبه جنوبی دشت شارون واقع شده‌است. این موشاو در نزدیک به ۱۵ کیلومتری شرق مرکز تل‌آویو قرار دارد و در بخش شرقی مجموعه شهری تل‌آویو جای گرفته‌است. در نزدیک به ۵ کیلومتری جنوب‌غربی موشاو، فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون واقع است.

مازور از راه بزرگراه شماره ۴۰ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) نیز از شرق موشاو می‌گذرد. روستاهای همسایه مازور شامل نحالیم، نوفخ، رینَتیا و بئروت یتسحاق هستند که در مجموع یک خوشه کشاورزی بزرگ را شکل می‌دهند.

## یافته‌های باستان‌شناسی

در جنوب‌شرق موشاو یک محوطه باستان‌شناسی قرار دارد که شامل آرامگاهی (مقبره) رومی از سده سوم میلادی است. این آرامگاه یکی از معدود ساختمان‌های دوره رومی در اسرائیل (در غرب رود اردن) است که از پی تا بام به‌طور کامل پابرجا مانده‌است. بنا احتمالاً به این دلیل بر جای مانده که مدت‌ها به‌عنوان مکان نیایش اسلامی (مقام النبی یحیی) به کار می‌رفته‌است.

در نزدیکی آرامگاه، بقایای ساختمان و کف موزاییکی از دوره بیزانسی یافت شده‌است. بر پایه سنت مسیحی، یوحنای تعمیددهنده در این مکان دفن شده‌است. این محوطه اکنون بوستان ملی به مساحت ۲۵ دونوم است.

## جمعیت
بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان مازور یهودی هستند. مازور روستایی کوچک با جمعیت رو به رشد است؛ در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۱٬۳۴۹ نفر بود و جمعیت طی آن سال ۲٫۳ درصد افزایش یافت. موشاو دارای ۸۱ مزرعه (نَخالا) و نزدیک به ۱۵۰ قطعه زمین مسکونی توسعه‌یافته‌است.

## ساکنان سرشناس
* گیلی شاریر (زاده ۱۹۹۹)، جودوکار اسرائیلی و برنده مدال برنز المپیک.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
*  وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
وعرة السریس

**وعرة السریس** () روستایی فلسطینی در بخش حیفا از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین از سکنه تخلیه و ویران شد. این روستا در ۱۱ کیلومتری شرق شهر حیفا و در بلندای ۲۵ متری از سطح دریا قرار داشت.

ساکنان وعرة السریس همگی مسلمان بودند و از راه کشاورزی و کشت غلات امرار معاش می‌کردند. در سرشماری سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۱۹۰ نفر ثبت شد. پس از تصویب قطعنامه ۱۸۱ سازمان ملل متحد در نوامبر ۱۹۴۷ که این منطقه را به کشور یهودی اختصاص داد، روستا در آوریل ۱۹۴۸ به دست نیروهای هاگانا اشغال شد و ساکنانش آواره شدند. امروزه زمین‌های این روستا زیر بافت شهری کریات آتا قرار گرفته‌است.

## پیشینه
در آغاز سده بیستم میلادی، سازمان صهیونیستی  (عَوودات ایسرائل) از لهستان زمین‌های منطقه را خریداری کرد و در سال ۱۹۲۵ شهرک یهودی کریات آتا در جنوب روستا بنا شد. گسترش این شهرک به مرور زمان سبب مهاجرت تدریجی ساکنان وعرة السریس به روستاهای دیگر در جلیل شد.

### سرشماری‌ها
در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که از سوی مقامات بریتانیا برگزار شد، وعرة السریس به‌عنوان بخشی از حومه‌های شفاعمرو شمرده شد. این روستا به همراه ۹ روستای دیگر در مجموع ۱٬۱۹۷ نفر جمعیت مسلمان در ۲۳۴ خانه داشت.

بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵، وعرة السریس بار دیگر در زمره حومه‌های شفاعمرو ثبت شد و جمعیت آن ۱۹۰ نفر مسلمان گزارش گردید. بر پایه برآوردها، جمعیت روستا تا سال ۱۹۴۸ به نزدیک ۲۲۰ نفر رسیده بود.

## جنگ ۱۹۴۸ و تخلیه روستا
پس از تصویب قطعنامه ۱۸۱ سازمان ملل در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ که این سرزمین‌ها را به کشور یهودی اختصاص داد، درگیری‌ها در منطقه آغاز شد. در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت، نیروهای یهودی به روستاهای عربی حمله می‌بردند و ساکنان مجبور به فرار می‌شدند. در اوایل ژانویه ۱۹۴۸ هانس مولر، مدیر کارخانه آتا (در کریات آتا کنونی) به ساکنان روستا پیشنهاد داد که در کارخانه‌اش که نزدیک روستا بود پناه بگیرند؛ اما آنان از ترس واکنش عرب‌های فلسطینی این پیشنهاد را نپذیرفتند و به شفاعمرو گریختند.

نیروهای ارتش آزادی‌بخش عرب روستا را اشغال کردند و خطوط ارتباطی یهودیان در سراسر منطقه را مختل ساختند. در ۱۶ آوریل ۱۹۴۸ در جریان نبرد رامات یوحانان، نیروهای هاگانا روستا را تصرف کردند. در این نبرد گردان دروزی ارتش آزادی‌بخش عرب نیز حضور داشت. پس از اشغال، همه ساکنان باقی‌مانده اخراج و خانه‌ها ویران شدند.

## وضعیت کنونی
زمین‌های روستای وعرة السریس به‌طور کامل زیر بافت شهری کریات آتا قرار گرفته‌است. از روستای اصلی تنها چهار خانه نیمه‌ویران برجای مانده و شش خانه دیگر به دست خانواده‌های یهودی مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. درختان بلوط، سرو و انجیر و بوته‌های صبر (کاکتوس) هنوز در محل روستا می‌رویند.

## جمعیت

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وعرة السریس در وبگاه Palestine Remembered
* وعرة السریس در ذاکرات
* وعرة السریس در مرکز فرهنگی خلیل السکاکینی

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
وادی قبانی

**وادی قبانی** () که با نام **خربت الشیخ حسین** () نیز شناخته می‌شد، روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای طولکرم بود. این روستا در ۱۲ کیلومتری شمال باختری طولکرم و در ۱٫۵ کیلومتری خاور جاده اصلی ساحلی قرار داشت و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۵ متر بود. نام «قبانی» از خاندان لبنانی قبانی گرفته شده که بخش بزرگی از زمین‌های این ناحیه را در اختیار داشتند.

وادی قبانی احتمالاً در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت و در چارچوب عملیات پاکسازی ساحلی در ۱ مارس ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. روستا بر روی خرابه‌های باستانی خربت الشیخ حسین بنا شده بود که دست‌ساخته‌هایی از دوران روم باستان در آن یافت شده بود.

## پیشینه
### دوران باستان
روستای وادی قبانی بر فراز محوطه باستانی خربت الشیخ حسین ساخته شده بود که در آن آثاری از دوران امپراتوری روم به دست آمده بود.

### دوره قیمومت بریتانیا
ساکنان روستا خانواده‌های عرب فلسطینی بودند که ریشه در وادی الحوارث، قاقون و مهادوه داشتند و معیشت آنان بر پایه کشاورزی و کشت غلات استوار بود.

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۱۰ تن مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۹٬۸۱۲ دونوم بود.

#### مالکیت زمین
مالکیت زمین روستا پیش از اشغال بر حسب دونوم به شرح زیر بود:

دولت قیمومت بریتانیا بخش بسیار بزرگی از زمین‌های وادی قبانی (حدود ۹٬۲۷۶ دونوم) را به مهاجران یهودی واگذار کرد.

#### کاربری زمین
از این زمین‌ها عرب‌ها ۴۰۸ دونوم را برای کشت غلات به کار می‌بردند و ۱٬۳۰۱ دونوم نیز غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود.

انواع کاربری زمین بر حسب دونوم در سال ۱۹۴۵:

## تخلیه و اشغال
در ۱ مارس ۱۹۴۸ نیروهای مسلح صهیونیستی در چارچوب عملیات پاکسازی ساحلی به روستا حمله کردند و ساکنان آن را آواره ساختند. فرماندهی هاگانا به یگان‌های خود دستور داده بود ساکنان روستاهای عرب‌نشین واقع در محور تل‌آویو–حدیرا را اخراج یا تخلیه کنند؛ وادی قبانی در میانه این محور قرار داشت. این فرمان روستاهای همسایه مانند وادی الحوارث و عرب النفیعات را نیز دربرمی‌گرفت.

## جمعیت آوارگان
جمعیت روستا در سال ۱۹۴۵ حدود ۳۲۰ تن و در سال ۱۹۴۸ نزدیک به ۳۷۱ تن برآورد شده‌است. در سال ۱۹۹۸ شمار آوارگانی که ریشه‌شان به این روستا بازمی‌گشت حدود ۲٬۸۲۸ تن تخمین زده شد که در اردوگاه‌های بلاطه، طولکرم، نورشمس و اردوگاه‌های اردن پراکنده بودند.

## روستا در زمان حاضر
از آثار روستا تنها گورستان آن بر جای مانده که دو درخت خارمسیح (سدر) آن را در میان گرفته‌اند. این گورستان به زمین بازی کودکان وابسته به یک کیبوتص تبدیل شده‌است. بر روی زمین‌های وادی قبانی و روستاهای پیرامون آن چندین شهرک یهودی گسترش یافته‌است از جمله: مشمار هشارون، کفار حاییم، کیبوتص هاعوگن، بیت هلوی و کفار مونش.

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وادی قبانی در وبگاه فلسطین در خاطره‌ها
* وادی قبانی در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
یعره

**یعره** (، به معنای پیچ امین‌الدوله) یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیکی معالوت ترشیحا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. نام این آبادی از جنگل‌های پیرامون آن گرفته شده‌است.

یعره در سال ۱۹۵۰ بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی عرب السمنیه بنا شد. مهاجران یمنی نخستین ساکنان آن بودند که پس از مدتی مهاجران یهودی از شمال آفریقا و بادیه‌نشینان محلی به آنان پیوستند و یعره را نخستین روستای مختلط یهودی-بدوی در اسرائیل ساختند. جمعیت این آبادی تا سال ۲۰۲۳ در حدود ۸۹۴ نفر بوده‌است.

## جغرافیا
یعره در بخش غربی جلیل علیا و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا جای دارد. این روستا نزدیک به ۷ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و ۳ کیلومتر از مرز لبنان فاصله دارد. در شمال روستا وادی نحال بتست از کوه‌های شرقی جاری می‌شود و دره آن میان شیب‌های تند (از جمله رامات آدامیت در شمال) قرار گرفته و سپس به درهٔ گسترده‌تر بقعت شفع باز می‌شود. در جنوب و جنوب‌غربی یعره تپه‌ماهورهای ملایمی گسترش یافته‌است.

یعره نزدیک به ۱۰ کیلومتر شمال‌شرقی شهر نهاریا و نزدیک به ۳۳ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا قرار دارد. این روستا از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۹۹ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است.

## پیشینه
یعره در سال ۱۹۵۰ بر زمین‌های روستای عرب السمنیه بنیان‌گذاری شد. عرب السمنیه روستایی فلسطینی بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و در چارچوب عملیات حیرام در اکتبر ۱۹۴۸ تخلیه شد و ساکنان عرب آن آواره گشتند. این روستا در سال ۱۹۴۵ نزدیک به ۲۰۰ نفر جمعیت داشت.

نخستین ساکنان یعره مهاجرانی از یمن بودند که به‌عنوان «روستای کار» در آنجا اسکان یافتند. با این حال مهاجران یمنی در مه ۱۹۵۲ روستا را ترک کردند. پس از آن مهاجران یهودی از شمال آفریقا و بادیه‌نشینان ساکن جلیل در یعره ساکن شدند و این روستا به نخستین آبادی مختلط یهودی-بدوی در اسرائیل تبدیل شد. بعدها مهاجرانی از کشورهای انگلیسی‌زبان نیز به موشاو پیوستند.

در یعره یک ساختمان پلیس دورهٔ قیمومت (پلیس باسه) وجود دارد که در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ ساخته شده‌است. این بنا پس از تأسیس اسرائیل به‌عنوان پایگاه پلیس مرزی و سپس مرکز نظامی به کار رفت و از سال ۲۰۱۸ متروک است.

### جنگ لبنان دوم (۲۰۰۶)
در سال ۲۰۰۶ و در جریان جنگ دوم لبنان، یعره هدف حملهٔ موشکی قرار گرفت و یکی از ساکنان آن، مردی مسیحی ۸۴ ساله که از آوارگان اقرث بود، بر اثر اصابت خمپاره حزب‌الله کشته شد.

### درگیری ۲۰۲۳–۲۰۲۴ با حزب‌الله
در جریان درگیری ۲۰۲۳–۲۰۲۴ میان اسرائیل و حزب‌الله، جوامع مرزی شمالی اسرائیل از جمله یعره هدف حملات حزب‌الله و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان آن‌ها تخلیه شدند.

## جمعیت و جامعه
جمعیت یعره ترکیبی از یهودیان و بدویان عرب است. تا سال ۲۰۲۳ جمعیت روستا نزدیک به ۸۹۴ نفر بود. نزدیک به ۱۶ درصد ساکنان بدوی و بقیه یهودی هستند که بیشتر آن‌ها سنت‌گرا (مسورَتی) به‌شمار می‌روند.

ساکنان از کشاورزی و کار در بیرون از روستا امرار معاش می‌کنند. بسیاری نیز در زمینهٔ گردشگری کار می‌کنند و دارای اقامتگاه‌ها و رستوران‌هایی هستند. در یعره مرکز فرهنگی-اجتماعی (مَتنَس)، کنیسه، مهدکودک و «پارک همسایگی خوب» وجود دارد که با هدف پیوند دادن دو گروه قومی ساکن روستا ایجاد شده‌است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

*  نمایهٔ یعره در پایگاه جلیل‌نت
*  نمایهٔ یعره در سازمان توسعهٔ جلیل

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
یاد ناتان

**یاد ناتان** (، به معنای «یادبود ناتان») یک موشاو در جنوب اسرائیل در منطقهٔ حِوِل لاخیش و در نزدیکی شهر کریات گت است. این موشاو بخشی از شورای منطقه‌ای لاخیش به‌شمار می‌رود.

یاد ناتان در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط مهاجران یهودی مجارستانی بازمانده از هولوکاست بنیاد نهاده شد و به نام اوتو کومولی (ناتان کوهن)، از رهبران جنبش صهیونیستی مجارستان نام‌گذاری گردید. اقتصاد این موشاو عمدتاً بر کشاورزی استوار است.

## پیشینه
موشاو یاد ناتان در سال ۱۹۵۳ میلادی به دست مهاجران یهودی از جنبش جوانان مجارستانی هَنوعَر هَتصیونی که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند بنیان‌گذاری شد. این آبادی به نام اوتو کومولی (زادنام: ناتان کوهن) نام‌گذاری شد. کومولی از رهبران جنبش صهیونیستی در مجارستان بود که در سال ۱۹۴۵ میلادی در یک حملهٔ یهودستیزانه به قتل رسید. در نخستین سال‌های تأسیس، آبادی «زیخرون ناتان» (یادبود ناتان) نامیده می‌شد.

یاد ناتان نخستین موشاوی بود که به شورای منطقه‌ای لاخیش پیوست و بخشی از شبکهٔ یکپارچهٔ سکونتگاهی بود که پس از تأسیس دولت اسرائیل در منطقهٔ حِوِل لاخیش ساخته شد. در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۲۴ خانواده از آمریکای جنوبی به موشاو پیوستند.

بیشتر ساکنان از راه کشاورزی امرار معاش می‌کنند. شاخه‌های اصلی اقتصادی عبارت‌اند از پرورش گل رز برای صادرات، باغداری، سبزی‌کاری و مرغداری. در موشاو جامعه‌ای متشکل از خانواده‌های مذهبی، سکولار و سنتی با حدود ۱۴۰ خانوار زندگی می‌کنند.

## جغرافیا
یاد ناتان در ارتفاع ۷۹ متری از سطح دریا در جلگهٔ ساحلی و منطقهٔ شِفِلا قرار دارد. رود لاخیش از شرق آبادی جریان دارد. این موشاو ۱۴ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۷ کیلومتر جنوب تل‌آویو و حدود ۵۲ کیلومتر جنوب غربی بیت‌المقدس فاصله دارد و از راه بزرگراه شمارهٔ ۳۵ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است.

## روستاهای فلسطینی پیشین
موشاو یاد ناتان حدود ۸۰۰ متر جنوب محل روستای فلسطینی بیت عفه و ۱ کیلومتر شمال شرقی محل روستای عراق سویدان ساخته شده‌است. هر دو روستا در سال ۱۹۴۸ میلادی تخلیه شدند و موشاو بر زمین‌های عراق سویدان بنا گردید. در جریان جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸، بیت عفه به دست ارتش مصر تصرف شد و در ژوئیهٔ همان سال نبردهای سختی میان نیروهای اسرائیلی و ارتش مصر در آنجا درگرفت. در شمال موشاو یادبودی به یاد سربازان کشته‌شدهٔ تیپ گیواتی و نیروی دریایی اسرائیل در نبرد بیت عفه برپاست.

## جمعیت
بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴ میلادی، جمعیت یاد ناتان ۵۷۴ نفر بوده‌است. اکثریت مطلق ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند. جمعیت موشاو برای مدت طولانی نسبتاً ثابت بود اما از سال ۲۰۰۸ افزایش چشمگیری یافت.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
*  تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای لاخیش

رده:همه صفحه‌های دارای پیوند مرده
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۳ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۳ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقالاتی با پیوندهای خارجی مرده دائمی
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:شورای منطقه‌ای لاخیش
یاخینی

**یاخینی** () یک موشاو دینی در جنوب اسرائیل است. این موشاو در شمال بیابان نگو و نزدیک شهر سدروت واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شعار هَنِگو اداره می‌شود.

یاخینی در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی یمنی بنیان‌گذاری شد که در جریان عملیات قالی جادویی به اسرائیل آورده شده بودند. نام این موشاو از یکی از پسران شمعون فرزند یعقوب گرفته شده‌است؛ زیرا در سرزمینی واقع شده که در دوران کتاب مقدس به قبیله شمعون تعلق داشت.

## پیشینه
موشاو یاخینی در سال ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی یمنی پایه‌گذاری شد که در جریان عملیات قالی جادویی به اسرائیل منتقل شده بودند. نام موشاو برگرفته از نام یکی از پسران شمعون فرزند یعقوب است؛ چرا که این منطقه در دوران کتاب مقدس بخشی از سرزمین قبیله شمعون بوده‌است (سفر اعداد ۲۶:۱۲).

یاخینی بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی المحرقه بنا شده‌است. این موشاو عضو آژانس خرید موشاوهای نگو است. دهکدهٔ دانشجویی در یاخینی محل سکونت دانشجویان کالج ساپیر است که در نزدیکی آن واقع شده‌است.

### حملهٔ ۷ اکتبر ۲۰۲۳
در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) در جریان حملهٔ گسترده از نوار غزه، جنگجویان فلسطینی به این موشاو حمله کردند و شمار زیادی از ساکنان آن را کشتند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
یسعور

**یسعور** (، به معنای «مرغ باران») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص در شرق عکا در منطقه جلیل غربی واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مته آشر قرار دارد.

یسعور در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از مجارستان که اعضای جنبش جوانان سوسیالیستی صهیونیستی هاشومر هاتسعیر بودند بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی البروه برپا گردید. اقتصاد کیبوتص در آغاز بر صنایع نساجی و اسباب‌بازی‌سازی استوار بود اما پس از زیان‌ده شدن این کارخانه‌ها، ساکنان به کشاورزی و دامپروری روی آوردند.

## پیشینه
کیبوتص یسعور در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از مجارستان بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران اعضای جنبش جوانان سوسیالیستی صهیونیستی هاشومر هاتسعیر بودند. در سال ۱۹۵۱ گروهی از مهاجران انگلستان و در سال ۱۹۵۶ گروه دیگری از برزیل به آنان پیوستند. نام کیبوتص از پرنده دریایی یسعور (مرغ باران) گرفته شده که نمادی از آرزوی بنیان‌گذاران برای ماهی‌گیری بود.

پدر و مادر بنی موریس، مورخ اسرائیلی، از بنیان‌گذاران این کیبوتص بودند و اندکی پس از تولد او به آنجا نقل مکان کردند.

کیبوتص یسعور بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی البروه بنا شده‌است. همچنین ساکنان آن از زمین‌های روستاهای تخلیه‌شده الدامون و الرویس برای کشاورزی بهره‌گیری می‌کنند.

## اقتصاد
اقتصاد کیبوتص یسعور در آغاز بر کارخانه‌های نساجی و اسباب‌بازی‌سازی استوار بود اما این کارخانه‌ها زیان‌ده شدند و تعطیل گردیدند. در سال ۲۰۰۳ کیبوتص فرایند نوسازی را آغاز کرد و پویش موفقی برای جذب اعضای جدید به راه انداخت. رستوران ایتالیایی «لیلیانا» نیز در محوطه این کیبوتص برپا شد.

بر پایه منابع عربی، امروزه ساکنان کیبوتص در زمینه کشاورزی و دامپروری و مرغداری کار می‌کنند. محصولات کشاورزی آنان دربرمی‌گیرد پنبه، ذرت، گندم، گوجه‌فرنگی و هندوانه؛ همچنین انار و آووکادو در باغ‌های کیبوتص کاشته می‌شود.

## ساکنان سرشناس
* لین رید بنکس — نویسنده بریتانیایی که میان سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ در این کیبوتص زندگی کرد.
* بنی موریس — مورخ اسرائیلی که پدر و مادرش از بنیان‌گذاران کیبوتص بودند.

## جستارهای وابسته
* البروه
* الرویس
* کیبوتص

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه کیبوتص یسعور  

رده:کیبوتص
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:مقاله‌های دارای منابع به زبان عبری (he)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
یدیدا

**یدیدا** (، به معنای «دوست») یک مجتمع آموزش ویژه و روستا در مرکز اسرائیل است. این روستا در کوه‌های یهودیه میان ابو غوش و معاله هحمیشا واقع شده و در حوزه اداری منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد.

یدیدا به عنوان دهکده‌ای شبانه‌روزی به نگهداری و توان‌بخشی افراد دارای ناتوانی ذهنی-تحولی و افراد در طیف اتیسم می‌پردازد. نام این روستا برگرفته از «یدیدا»، مادر یوشیا پادشاه، در کتاب دوم پادشاهان است.

## پیشینه
مرکز نگهداری یدیدا در سال ۱۹۶۰ (۱۳۳۹ شمسی) تأسیس شد و در سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳ شمسی) به عنوان یک آبادی نهادی به رسمیت شناخته شد. این مرکز به صورت دهکده شبانه‌روزی فعالیت می‌کند و از افراد ۲۱ سال به بالا نگهداری می‌کند.

## جغرافیا
یدیدا در ارتفاع ۷۳۱ متری از سطح دریا در کوه‌های یهودیه واقع شده‌است. این روستا در حدود ۴۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۲ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو، در حدود ۱۳ کیلومتری شمال غربی بخش تاریخی اورشلیم و نزدیک به ۱۳ کیلومتری شمال شرقی بیت شمش قرار دارد. یدیدا از طریق جاده محلی شماره ۴۲۵ به شبکه حمل‌ونقل متصل است.

## ساختار و خدمات
مجموعه اسکان و نگهداری یدیدا چندین بخش را دربرمی‌گیرد:
* مرکز نگهداری اصلی در مسیر معاله هحمیشا با نزدیک به ۱۷۶ ساکن
* شعبه‌ها و واحدهای مسکونی اجتماع‌محور در مبشرت صیون با نزدیک به ۴۰ ساکن
* اقامتگاه «بیت هزَیت» ویژه افراد در طیف اتیسم

این مجموعه خدمات گسترده‌ای در زمینه‌های پزشکی، پیراپزشکی، توان‌بخشی، آموزش ویژه و فعالیت‌های اوقات فراغت ارائه می‌دهد.

## جمعیت
در پایان سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳ شمسی)، جمعیت یدیدا ۲۱۴ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۲٫۴ درصد رشد داشت.

## جستارهای وابسته
* آموزش در اسرائیل
* آموزش استثنائی

## پیوند به بیرون
*  تارنمای رسمی مجموعه یدیدا
*  اقامتگاه بیت هزَیت
*  تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:روستاهای اسرائیل
رده:آموزش عالی در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۴ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان اورشلیم
رده:منطقه آماری ماتیه یهودا
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
بخش بیسان (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش بیسان** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در پیرامون شهر بیسان قرار داشت. این زیربخش در بخش شمال‌شرقی فلسطین، در مجاورت رود اردن و مرز اردن جای گرفته بود و از شمال با قضای طبریه، از غرب با قضای ناصره و قضای جنین و از جنوب با قضای نابلس هم‌مرز بود.

پس از جنگ عرب و اسرائیل در ۱۹۴۸، این زیربخش از هم پاشید؛ بخش بزرگ‌تر آن به اسرائیل پیوست و با زیربخش همسایهٔ ناصره ادغام شد و شهرستان یزرعیل امروزی را پدیدآورد. با این حال، جنوبی‌ترین بخش‌های آن در کرانهٔ باختری قرار گرفت و نخست از سوی اردن اشغال و به‌صورت یک‌جانبه الحاق شد و سپس پس از جنگ شش‌روزه به اشغال اسرائیل درآمد.

بر پایهٔ طرح تقسیم فلسطین، بیشتر این زیربخش قرار بود بخشی از کشور یهودی باشد.

## جمعیت
بر پایهٔ سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت زیربخش بیسان ۱۵٬۱۲۳ تن بود که به‌شرح زیر پراکنده می‌شد:
* ۱۲٬۶۷۲ مسلمان (۸۳٫۸٪)
* ۱٬۹۵۰ یهودی (۱۲٫۹٪)
* ۴۷۷ مسیحی (۳٫۲٪) که بیشترشان ساکن شهر بیسان بودند
* ۲۰ دُرزی (۰٫۱٪)
* ۱ سامری
* ۳ بی‌دین که بیشترشان ساکن بیت‌آلفا بودند

بر پایهٔ بررسی روستاها در ۱۹۴۵، جمعیت زیربخش به ۲۳٬۵۹۰ تن رسید که از این میان ۱۵٬۹۲۰ تن مسلمان، ۷٬۰۰۰ تن یهودی (سه برابر سرشماری ۱۹۳۱)، ۶۵۰ تن مسیحی و ۲۰ تن دیگر بودند.

## مساحت
بر پایهٔ بررسی روستاها در ۱۹۴۵، مساحت کل زمین‌های آبادی‌های زیربخش ۳۶۷٬۰۸۷ دونم بود که به این‌گونه تقسیم می‌شد:
* زمین‌های متعلق به عرب‌ها: ۱۶۴٬۹۸۴ دونم
* زمین‌های متعلق به یهودیان: ۱۲۴٬۷۵۵ دونم
* زمین‌های دولتی (عمومی): ۷۷٬۳۸۴ دونم

## شهرها و روستاها

## روستاها و شهرهای تخلیه‌شده

در جریان جنگ ۱۹۴۸ و آوارگی فلسطینیان، شمار زیادی از روستاها و شهرهای عرب‌نشین زیربخش بیسان تخلیه و ویران شدند. فهرست این آبادی‌ها به‌شرح زیر است:

* عرب العریضه
* عرب البواطی
* عرب الصفا
* الاشرفیه
* البیره
* بیسان
* دنه
* فروانه
* الفاتور
* الغزاویه
* الحمیدیه
* الحمرا
* جبول
* کفره
* کوکب‌الهوا
* الخنیزر
* مسیل الجزل
* المرصص
* قومیه
* الساخنه
* السامریه
* سیرین
* تل الشوک
* خربة الطاقة
* الطیره
* ام عجره
* خربت ام صابونه
* یبلی
* زبعه
* خربت الزاویه

## جستارهای وابسته
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* جنگ شش‌روزه
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
بخش غزه (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش غزه** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در بخش جنوبی کرانه دریای مدیترانه جای داشت. مرکز این زیربخش شهر غزه بود و از شمال با زیربخش رمله، از شرق با زیربخش خلیل، از جنوب‌شرق با زیربخش بئرالسبع و از جنوب‌غرب با مصر هم‌مرز بود.

پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل این زیربخش از هم پاشید؛ اسرائیل بخش‌های شمالی و شرقی آن را به تصرف درآورد و مصر بخش‌های جنوبی و مرکزی را در دست گرفت که بعدها به نوار غزه شناخته شد. نوار غزه از ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ زیر حکومت نظامی مصر، از ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۵ زیر اشغال نظامی اسرائیل قرار داشت و پس از پیمان‌های اسلو بخشی از سرزمین‌های تحت مدیریت تشکیلات خودگردان فلسطین شد. از سال ۲۰۰۷ حماس به‌صورت عملی حکمرانی آن را بر عهده دارد. بخش‌هایی که از ۱۹۴۸ در تصرف اسرائیل بودند به بخش‌های اداری اسرائیل پیوستند و پیوندشان با غزه گسسته شد.

## مرزها
زیربخش غزه با چهار واحد اداری و کشور هم‌مرز بود:
* زیربخش بئرالسبع (جنوب‌شرق)
* زیربخش رمله (شمال‌شرق)
* زیربخش خلیل (شرق)
* مصر (جنوب‌غرب)

## جمعیت

بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵ (Village Statistics, 1945) جمعیت کل زیربخش غزه ۱۳۷٬۱۸۰ نفر بود که از این میان ۱۳۳٬۰۴۰ نفر مسلمان، ۲٬۸۹۰ نفر یهودی و ۱٬۲۵۰ نفر مسیحی بودند.

شهر غزه با ۳۴٬۲۵۰ نفر (۳۳٬۱۶۰ مسلمان، ۱٬۰۱۰ مسیحی و ۸۰ یهودی) پرجمعیت‌ترین آبادی این زیربخش بود. پس از آن خان یونس با ۱۱٬۲۲۰ نفر و المجدل با ۹٬۹۱۰ نفر قرار داشتند.

## شهرها و روستاها
### آبادی‌های موجود
پس از سال ۱۹۴۸ بخشی از زیربخش غزه که بیرون از کنترل اسرائیل ماند زیر مدیریت مصر قرار گرفت و بعدها به نوار غزه شهرت یافت. آبادی‌های زیر در این بخش جای دارند:

* عبسان صغیره
* عبسان کبیره
* بنی سهیلا
* البیوک
* بیت حانون
* بیت‌لاهیا
* دیر البلح
* الفوخاری
* غزه
* جبالیا
* جحر الدیک
* خان یونس
* خزاعه
* المواصی
* نصیرات
* قاع القرین
* القرارا
* قیزان النجار
* رفح
* شوکت الصوفی
* ام کمیل

### آبادی‌های تخلیه‌شده

همه آبادی‌هایی که در جنگ ۱۹۴۸ به تصرف اسرائیل درآمدند پیش از جنگ، در جریان آن یا پس از آن از سکنه تخلیه شدند. المجدل تخریب نشد اما ساکنانش آواره شدند. بر پایه منابع عربی نزدیک به ۴۷ روستا در قضای غزه ویران شدند.

* عرب صقریر
* بربره
* برقه
* البطانی غربی
* البطانی شرقی
* بیت دراس
* بیت عفا
* بیت جرجا
* بیت طیما
* بعلین
* بریر
* دیر سنید
* دمره
* الفالوجه
* حمامه
* حتی
* هربیا
* هوج
* حلیقات
* عبدس
* عراق المنشیه
* عراق سویدان
* اسدود
* الجلدیه
* الجیه
* جولس
* الجوره
* جسیر
* کرتیا
* کوفخه
* کوکبا
* الخصاص
* المسمیه الکبیره
* المسمیه الصغیره
* المحرقه
* نجد
* نعلیا
* قسطینه
* السوافیر الغربیه
* السوافیر الشمالیه
* السوافیر الشرقیه
* سمسم
* صمیل
* تل الترمس
* یاصور

## جستارهای وابسته
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* استان غزه
* نوار غزه
* منطقه جنوبی (اسرائیل)
* تاریخ غزه

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* شهرهای قضای غزه در وبگاه «فلسطین در خاطره‌ها»
* جمعیت مناطق کوچک در وبگاه مرکز آمار فلسطین

رده:جغرافیای نوار غزه
رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
بخش الخلیل (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش الخلیل** (؛ ) یکی از بخش‌های دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در پیرامون شهر الخلیل قرار داشت. این زیربخش از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸ میلادی فعال بود و مرکز آن شهر الخلیل بود.

زیربخش الخلیل در بخش میانی فلسطین جای داشت و از شمال با قضای قدس و قضای رمله، از جنوب با قضای بئرالسبع، از غرب با قضای غزه و از شرق با دریای مرده هم‌مرز بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و پیمان‌های آتش‌بس ۱۹۴۹، بخش بزرگ‌تر سرزمین این زیربخش به کرانه باختری (زیر فرمانروایی پادشاهی اردن) پیوست و بخش کوچکی از آن به منطقه جنوبی اسرائیل ملحق شد.

## پیشینه
در سپتامبر ۱۹۲۰ زیربخش الخلیل به لوای اورشلیم پیوست. در سال ۱۹۲۲ این زیربخش همراه با زیربخش‌های غزه و بئرالسبع در لوای جنوب جای گرفت. در اکتبر ۱۹۳۱ زیربخش الخلیل از لوای جنوب به لوای اورشلیم بازگردانده شد.

بر پایه طرح تقسیم فلسطین، بخش بسیار بزرگی از سرزمین این زیربخش قرار بود در قلمرو دولت عربی پیشنهادی قرار گیرد.

## جمعیت
بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت زیربخش الخلیل ۶۷٬۶۳۱ نفر بود که به شرح زیر تقسیم می‌شد:
* ۶۷٬۳۶۴ مسلمان (شامل ۲٬۰۰۱ بدوی کوچ‌نشین از قبیله عرب الجهالین)
* ۱۳۵ یهودی، همگی ساکن شهر الخلیل
* ۱۲۴ مسیحی، بیشترشان ساکن شهر الخلیل
* ۸ بهائی، همگی ساکن شهر الخلیل

بر پایه آمار روستاهای ۱۹۴۵، جمعیت زیربخش به ۸۹٬۶۵۰ نفر افزایش یافت. ترکیب جمعیتی بر اساس این آمار چنین بود:
* ۸۹٬۴۰۰ مسلمان
* ۸۰ یهودی
* ۱۶۰ مسیحی
* ۱۰ نفر سایر ادیان

شمار یهودیان نسبت به ۱۹۳۱ کاهش یافته بود و ۸۰ یهودی باقی‌مانده به عنوان ساکنان بیت‌اومر ثبت شده بودند که به احتمال زیاد ساکنان کفر عصیون بودند.

## مساحت
در سال ۱۹۴۵ مساحت کل زیربخش ۲٬۰۷۶٬۱۸۵ دونم بود. مالکیت زمین بدین گونه تقسیم می‌شد:
* زمین‌های تحت مالکیت اعراب: ۱٬۹۸۵٬۹۱۳ دونم
* زمین‌های تحت مالکیت یهودیان: ۶٬۱۳۲ دونم
* زمین‌های دولتی (عمومی): ۸۴٬۱۴۰ دونم

## شهرها و روستاها

شهر مرکزی زیربخش، الخلیل بود که با جمعیت ۲۴٬۵۶۰ نفر (۲۴٬۴۰۰ مسلمان، ۱۵۰ مسیحی و ۱۰ نفر سایر ادیان) بزرگ‌ترین شهر این زیربخش به‌شمار می‌رفت.

از دیگر روستاها و شهرهای مهم زیربخش می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

### قبایل بدوی
دو قبیله بدوی در این زیربخش زندگی می‌کردند:
* عرب الجهالین (شامل طایفه‌های دواهک، ظلامات و سرایعه)
* عرب الکعابنه

## روستاها و شهرهای تخلیه‌شده

در پی جنگ ۱۹۴۸، شماری از روستاها و شهرهای این زیربخش از سکنه تخلیه و ویران شدند. نام سکونتگاه‌های کنونی اسرائیلی در پرانتز آمده‌است:

* عجور (آگور، لی‌اون، تیروش)
* برکوسیا
* بیت جبرین (بیت غوفرین)
* بیت‌نتیف
* الدوایمه (آماتسیا)
* دیرالدبان (لوزیت)

* دیرنخاس
* کدنه (بیت‌نیر)
* مغلس (گفن)
* القبیبه (لاکیش)
* رعنا (گال‌اون)

* تل صافی
* خربت ام‌برج (نحوشا)
* زکریه (زخاریا)
* زیتا
* ذکرین

## ساکنان آواره‌شده
بیش از ۵۰ درصد آوارگان زیربخش الخلیل در اردوگاه‌های الفوار، الدهیشه و العروب زندگی می‌کنند. آوارگان بیت جبرین، بیت‌نتیف، زکریه و عجور بیش از ۵۰ درصد آوارگان ثبت‌نام‌شده از زیربخش الخلیل در کرانه باختری را تشکیل می‌دهند.

## جستارهای وابسته
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* الخلیل
* منطقه جنوبی (اسرائیل)
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
بخش جنین (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش جنین** () یکی از بخش‌های قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در پیرامون شهر جنین در بخش شمالی فلسطین جای داشت. این زیربخش از شمال با قضای ناصره، از شرق با قضای بیسان، از جنوب با قضای نابلس و از غرب با قضای حیفا و قضای طولکرم هم‌مرز بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، این زیربخش از هم پاشید.

بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت زیربخش جنین در حدود ۵۶٬۸۸۰ نفر بود که ۵۵٬۷۲۰ تن مسلمان و ۱٬۱۶۰ تن مسیحی بودند. شش روستای این زیربخش که در درون خط سبز قرار داشتند در جریان جنگ ۱۹۴۸ تخلیه و ویران شدند. بیش از ۸۷ درصد آوارگان قضای جنین در اردوگاه آوارگان جنین سکونت یافتند.

## موقعیت جغرافیایی
زیربخش جنین در بخش شمالی فلسطین واقع بود و مرکز آن شهر جنین به‌شمار می‌رفت. این زیربخش از شمال با قضای ناصره، از شرق با قضای بیسان، از جنوب با قضای نابلس و از غرب با قضای حیفا و قضای طولکرم هم‌مرز بود.

## جمعیت

بر پایه آمار رسمی سال ۱۹۴۵ (آمار روستایی فلسطین)، مجموع جمعیت زیربخش جنین ۵۶٬۸۸۰ نفر بود که از این میان ۵۵٬۷۲۰ تن مسلمان و ۱٬۱۶۰ تن مسیحی بودند و هیچ جمعیت یهودی ثبت نشده بود.

پرجمعیت‌ترین نقاط زیربخش عبارت بودند از: ام‌الفحم (با روستاهای پیرامونی) با ۵٬۴۹۰ نفر، شهر جنین (بخش شهری) با ۳٬۹۹۰ نفر، عرابه با ۳٬۸۱۰ نفر، قباطیه با ۳٬۶۷۰ نفر و یعبد با ۳٬۴۸۰ نفر.

## شهرها و روستاها
زیربخش جنین بیش از ۵۵ شهر و روستا را دربرمی‌گرفت. جدول زیر جمعیت این نقاط را بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ نشان می‌دهد:

## روستاهای تخلیه‌شده

شش روستای زیربخش جنین که در درون خط سبز قرار داشتند در جریان جنگ ۱۹۴۸ تخلیه و ویران شدند. این روستاها عبارتند از (شهرک‌های کنونی در پرانتز):
* عین المنسی
* خربه الجوفه (معاله گیلبوع)
* لجون (مگیدو)
* المزار (گان نیر، میتاو، پرازون)
* نوریس (نوریت)
* زرعین (یزرعئل)

## آوارگان
بیش از ۸۷ درصد آوارگان قضای جنین در اردوگاه آوارگان جنین سکونت گزیدند. آوارگان زرعین بیش از ۵۰ درصد آوارگان ثبت‌شده قضای جنین در کرانه باختری را تشکیل می‌دادند.

## جستارهای وابسته
* جنین (شهر)
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع
رده:مقاله‌های نیازمند یادکرد از فوریه ۲۰۲۲
بخش نابلس (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش نابلس** یکی از بخش‌های قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در پیرامون شهر نابلس جای داشت. این زیربخش در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸) بخشی از منطقه سامره به‌شمار می‌رفت و دربرگیرنده شماری از شهرها و روستاهای عمدتاً عرب‌نشین بود.

پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، این زیربخش از میان رفت و مرزهای تازه اردنی جایگزین آن شد. بر پایه آمار رسمی سال ۱۹۴۵، جمعیت کل زیربخش نابلس نزدیک به ۸۹٬۲۰۰ تن بود که بخش بسیار بزرگی از آن‌ها مسلمان بودند.

## جمعیت و ترکیب دینی
بر پایه آمارنامه روستاهای سال ۱۹۴۵ ()، زیربخش نابلس ۸۷٬۴۸۰ مسلمان، ۱٬۵۱۰ مسیحی و ۲۱۰ تن از دیگر گروه‌ها را در خود جای داده بود و هیچ جمعیت یهودی ثبت‌شده‌ای نداشت. شهر نابلس با جمعیت ۲۳٬۲۵۰ نفر (۲۲٬۳۶۰ مسلمان، ۶۸۰ مسیحی و ۲۱۰ نفر دیگر) پرجمعیت‌ترین نقطه این زیربخش بود.

## شهرها و روستاها

زیربخش نابلس دربرگیرنده ده‌ها شهر و روستا بود. در جدول زیر، جمعیت هر روستا بر پایه آمارنامه رسمی سال ۱۹۴۵ آمده‌است.

## پس از ۱۹۴۸
با پایان یافتن جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، منطقه نابلس به کرانه باختری رود اردن پیوست و زیر فرمانروایی پادشاهی اردن هاشمی درآمد. مرزبندی‌های اداری تازه اردنی جایگزین ساختار زیربخش‌های دوره قیمومت شد.

## منابع

* 

## جستارهای وابسته
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* نابلس
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
بخش ناصره (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش ناصره** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در بخش شمالی فلسطین و پیرامون شهر ناصره قرار داشت. این زیربخش از شمال با زیربخش عکا، از شرق با زیربخش‌های طبریه و بیسان، از جنوب با زیربخش جنین و از غرب با زیربخش حیفا هم‌مرز بود.

پس از جنگ عربی-اسرائیلی ۱۹۴۸ سراسر این زیربخش به دست اسرائیل افتاد و با زیربخش بیسان ادغام شد و بخش یزراعیل را در منطقهٔ شمالی اسرائیل پدیدآورد. در جریان این جنگ چندین روستای عربی‌نشین زیربخش ناصره تخلیه و ویران شد.

## جمعیت
بر پایهٔ سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت زیربخش ناصره ۲۸٬۵۹۲ نفر بود که شامل ۱۸٬۰۱۹ مسلمان (۶۳ درصد)، ۷٬۳۸۴ مسیحی (نزدیک به ۲۶ درصد) و ۳٬۱۷۲ یهودی (نزدیک به ۱۱ درصد) می‌شد. در میان مسیحیان، ۳٬۶۳۸ نفر کاتولیک، ۳٬۲۰۰ نفر ارتدکس و ۵۴۶ نفر پروتستان بودند.

بر اساس آمار روستاها در سال ۱۹۴۵ ()، جمعیت زیربخش به ۴۶٬۱۰۰ نفر رسیده بود که از این شمار ۲۷٬۴۶۰ نفر مسلمان، ۱۱٬۰۴۰ نفر مسیحی و ۷٬۶۰۰ نفر یهودی بودند. شمار یهودیان نسبت به سرشماری ۱۹۳۱ نزدیک به ۱۴۰ درصد افزایش یافته بود. شهر ناصره با ۱۴٬۲۰۰ نفر (۵٬۶۰۰ مسلمان و ۸٬۶۰۰ مسیحی) پرجمعیت‌ترین نقطهٔ زیربخش بود.

## مساحت و زمین

بر پایهٔ آمار روستاهای ۱۹۴۵ مجموع مساحت زیربخش ناصره ۴۹۷٬۵۳۳ دونم بود. پراکنش مالکیت زمین به شرح زیر بود:
* زمین‌های دارای مالکیت عربی: ۲۶۳٬۰۸۸ دونم
* زمین‌های دارای مالکیت یهودی: ۱۳۷٬۳۸۲ دونم
* زمین‌های دولتی و عمومی: ۹۷٬۰۶۳ دونم

## شهرها و روستاها

زیربخش ناصره دربرگیرندهٔ شهر ناصره به عنوان مرکز و دَه‌ها روستا و آبادی عربی و یهودی بود. جدول زیر جمعیت روستاها را بر پایهٔ آمار ۱۹۴۵ نشان می‌دهد:

## روستاهای تخلیه‌شده
در جریان جنگ ۱۹۴۸ چندین روستای عرب‌نشین زیربخش ناصره تخلیه و ویران شدند:
* المجیدل — اکنون در محل میگدال هائمک و ییفات
* اندور
* معلول — اکنون در محل کفار هحورش، میگدال هائمک و تیمرات
* صفوریه — اکنون در محل هَسولِلیم، حفصیبا، سده ناحوم و تصیپوری

## طرح تقسیم
بر اساس طرح تقسیم سازمان ملل (۱۹۴۷) قرار بود سرزمین زیربخش ناصره میان دولت عربی و دولت یهودی تقسیم شود، اما پس از جنگ ۱۹۴۸ تمامی این منطقه به دولت اسرائیل پیوست و بخشی از منطقهٔ شمالی اسرائیل شد.

## جستارهای وابسته
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* بخش یزراعیل
* ناصره
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نقشهٔ زیربخش ناصره در وبگاه «فلسطین در خاطره»

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
بخش رام‌الله (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش رام‌الله** یکی از بخش‌های قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در پیرامون شهر رام‌الله قرار داشت. این زیربخش در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸) بخشی از بخش اورشلیم به‌شمار می‌رفت. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، مرزهای این زیربخش جای خود را به مرزهای تازه اردن داد.

بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت کل زیربخش رام‌الله ۴۷٬۲۸۰ تن بود که از این شمار ۳۸٬۹۹۰ تن مسلمان و ۸٬۲۹۰ تن مسیحی بودند. شهر رام‌الله با جمعیت ۵٬۰۸۰ تن بزرگ‌ترین کانون جمعیتی این زیربخش بود و بیشتر ساکنان آن مسیحی بودند.

## جمعیت و شهرها و روستاها

زیربخش رام‌الله دربرگیرندهٔ ده‌ها شهر و روستا بود. بر پایه آمار رسمی سال ۱۹۴۵ که از سوی دولت قیمومتی بریتانیا گردآوری شد، جمعیت این زیربخش به شرح جدول زیر بوده‌است:

## ساختار جمعیتی
بیشتر ساکنان زیربخش رام‌الله مسلمان بودند (نزدیک به ۸۲٪ از کل جمعیت). اقلیت مسیحی در حدود ۱۸٪ جمعیت را تشکیل می‌داد و به‌ویژه در شهر رام‌الله و روستاهای بیرزیت، الطیبه، جفنا و عابود متمرکز بود. در شهر رام‌الله، مسیحیان با ۴٬۴۴۰ تن در برابر ۶۴۰ مسلمان، اکثریت قاطع داشتند. هیچ جمعیت یهودی در این زیربخش ثبت نشده بود.

## سرنوشت پس از ۱۹۴۸
پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، این زیربخش به همراه کرانه باختری رود اردن زیر کنترل پادشاهی اردن درآمد و تقسیمات اداری دوره قیمومتی جای خود را به مرزبندی‌های تازه اردنی داد.

## منابع

* 

## جستارهای وابسته
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* رام‌الله
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
بخش طبریه (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**زیربخش طبریه** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در بخش شمال شرقی فلسطین در کرانه دریاچه طبریه جای داشت. مرکز این زیربخش شهر طبریه بود و در سال ۱۹۴۵ بخشی از ناحیه جلیل به‌شمار می‌رفت.

بر پایه طرح تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷، همه سرزمین این زیربخش باید به کشور یهودی واگذار می‌شد. پس از جنگ اعراب و اسرائیل در ۱۹۴۸، بخش‌های کوچکی در جنوب و شرق دریاچه طبریه به دست ارتش سوریه افتاد و به منطقه حائل بدل شد؛ در حالی که بخش بزرگ‌تر این زیربخش (نزدیک به ۹۰ درصد) به زیربخش کنرت در منطقه شمالی اسرائیل پیوست.

زیربخش طبریه از شمال با زیربخش صفد، از غرب با زیربخش عکا و زیربخش ناصره، از جنوب با زیربخش بیسان و از شرق با سوریه هم‌مرز بود.

## جمعیت
بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۱، جمعیت زیربخش طبریه ۲۶٬۹۷۵ تن بود که چنین بخش‌بندی می‌شد:
* ۱۶٬۵۴۶ مسلمان (۶۱٫۳۴ درصد)
* ۷٬۷۸۵ یهودی (۲۸٫۸۶ درصد)
* ۱٬۷۳۴ مسیحی (۶٫۴۳ درصد)
* ۸۹۱ دروزی (۳٫۳ درصد) که بیشترشان ساکن مغار بودند
* ۱۸ بهایی (۰٫۰۷ درصد)

بر پایه آمارنامه روستاها در سال ۱۹۴۵، جمعیت زیربخش به ۳۹٬۲۰۰ تن رسیده بود که از این میان ۲۲٬۴۵۰ تن مسلمان، ۱۳٬۱۰۰ تن یهودی، ۲٬۳۶۰ تن مسیحی و ۱٬۲۹۰ تن دیگر بودند. شمار یهودیان نسبت به سرشماری ۱۹۳۱ نزدیک به ۶۸ درصد افزایش یافته بود.

## زمین و مالکیت
بر پایه آمارنامه روستاها در سال ۱۹۴۵، مجموع زمین‌های زیربخش ۴۴۰٬۹۶۹ دونم بود که بدین‌گونه بخش‌بندی می‌شد:
* زمین‌های عربی: ۲۳۱٬۷۶۱ دونم
* زمین‌های یهودی: ۱۶۷٬۴۰۶ دونم
* زمین‌های دولتی: ۴۱٬۸۰۲ دونم

## مرزها
زیربخش طبریه با زیربخش‌ها و سرزمین‌های زیر هم‌مرز بود:
* شمال: زیربخش صفد
* غرب: زیربخش عکا و زیربخش ناصره
* جنوب: زیربخش بیسان
* شرق: سوریه

## شهرها و روستاها

جدول زیر جمعیت شهرها و روستاهای زیربخش طبریه را بر پایه آمارنامه روستاهای سال ۱۹۴۵ نشان می‌دهد:

## آبراهه‌ها
در زیربخش طبریه دره‌ها و آبراهه‌های گوناگونی جریان داشت، از جمله: وادی‌العشه (المسلخه)، وادی عبدان، وادی الجاموسه، وادی العمود، وادی الربضیه (که به وادی التفاح و وادی سلامه نیز شناخته می‌شد) و وادی الحمام.

## روستاهای خالی از سکنه شده

پس از جنگ ۱۹۴۸ شمار زیادی از روستاهای عربی‌نشین زیربخش خالی از سکنه شدند:

* عولم
* الدلهمیه
* غویر ابوشوشه
* حدثا
* الحمه
* حطین
* کفر سبت
* لوبیا
* معذر
* المجدل
* المناره
* المنشیه
* المنصوره
* نصرالدین
* نمرین
* النقیب
* سمخ
* السمکیه
* السمرا
* الشجره
* طابغه
* العبیدیه
* خربة الوعرة السوداء
* یاقوق

## منابع

* 
* 
* 
* 

## جستارهای وابسته
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* قضاهای قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

رده:ناحیه طبریه
رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
بخش بئر السبع (قیمومت بریتانیا بر فلسطین)

**بخش بئر السبع** (؛ ) یکی از بخش‌های فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود که در جنوبی‌ترین بخش فلسطین جای داشت. مرکز این زیربخش شهر بئرشبع بود و از شمال با قضای خلیل و قضای غزه، از شرق با مرز اردن و دریای مرده، و از جنوب و غرب با مرز مصر هم‌مرز بود. بیابان نقب بخش عمده‌ای از مساحت این زیربخش را دربرمی‌گرفت.

بخش بئر السبع از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸ میلادی برقرار بود و قلمرو آن نزدیک به سرزمین‌های کنونی منطقه جنوبی اسرائیل و نوار غزه را پوشش می‌داد. اکثریت قاطع جمعیت آن، در حدود ۹۰ درصد، از بدویان کوچ‌نشین فلسطینی تشکیل می‌شد. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، بخش بزرگی از این زیربخش به بخش بئرشبع در اسرائیل تبدیل شد.

## جمعیت

بر پایه سرشماری سال ۱۹۲۲ میلادی، جمعیت زیربخش ۷۵٬۲۵۴ نفر بود. این رقم در سرشماری سال ۱۹۳۱ به ۵۱٬۰۸۲ نفر کاهش یافت.

بر پایه سرشماری ۱۹۳۱، ترکیب جمعیتی زیربخش به این شرح بود:
* ۴۷٬۹۸۱ بدوی کوچ‌نشین (همگی مسلمان) از قبایل زیر:
** ۱۶٬۳۲۹ نفر از قبیله تَرابین
** ۱۴٬۱۹۳ نفر از قبیله تیاها
** ۸٬۶۶۱ نفر از قبیله عزازمه
** ۴٬۴۳۲ نفر از قبیله جُبارات
** ۳٬۷۵۶ نفر از قبیله حَناجره
** ۶۳۹ نفر از قبیله سعیدیین
* ۳٬۱۰۱ نفر ساکن یکجانشین:
** ۲٬۹۲۶ مسلمان
** ۱۵۳ مسیحی
** ۱۷ یهودی
** ۵ بهائی

بر پایه آمارنامه روستاها (۱۹۴۵)، جمعیت زیربخش به ۹۰٬۵۰۷ نفر رسیده بود که از این میان ۵۳٬۳۴۰ نفر مسلمان، ۱۵۰ نفر یهودی، ۲۰۰ نفر مسیحی و ۱۰ نفر از دیگر ادیان بودند.

## مساحت و زمین
بر پایه آمارنامه روستاها (۱۹۴۵)، مساحت کل زیربخش ۱۲٬۵۷۷ کیلومتر مربع بود. تراکم جمعیتی آن نزدیک به ۷٫۲ نفر در هر کیلومتر مربع بود. مالکیت زمین به سه بخش تقسیم می‌شد:
* زمین‌های دارای مالکیت عربی: ۱٬۹۳۶٬۳۸۰ دونم
* زمین‌های دارای مالکیت یهودی: ۶۵٬۲۳۱ دونم
* زمین‌های دولتی (عمومی): ۱۰٬۵۷۵٬۳۸۹ دونم

## شهرها و روستاها
تنها شهر زیربخش، مرکز آن یعنی بئرشبع بود. آمارنامه روستاها (۱۹۴۵) شش آبادی یکجانشین دیگر را نیز ثبت کرده بود:
* الجمامه
* بیت‌اشل
* گوولوت
* عوجه الحفیر
* روحامه
* تل تسوفیم

### آبادی‌های تخلیه‌شده
پس از جنگ ۱۹۴۸، شماری از شهرها و روستاهای عربی‌نشین زیربخش تخلیه شدند. نام‌های کنونی محل آن‌ها در پرانتز آمده‌است:
* عوجه الحفیر (نیتسانا)
* بئرشبع
* العماره (اوفاغیم، آوریم)
* الجمامه (روحامه)
* الخلصه
* ام‌الرشراش (ایلات)
* خربت فُطیس (اوفاغیم)

## طرح تقسیم
بر پایه طرح تقسیم فلسطین سازمان ملل متحد، زیربخش بئر السبع قرار بود میان کشور یهودی و کشور عربی پیشنهادی تقسیم شود. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، بخش عمده قلمرو این زیربخش به بخش بئرشبع در اسرائیل تبدیل شد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* آمار جمعیت قضای بئر السبع در تارنمای Palestine Remembered

رده:زیربخش‌های قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
سانور

**سانور** (، به معنی «حامل شعله») یک شهرک اسرائیلی پیشین در شمال کرانه باختری بود که در شمال شهرک‌های فلسطینی سیلت الظهر و فندقومیه قرار داشت. این شهرک تا سال ۲۰۰۵ میلادی زیر نظر اداری شورای منطقه‌ای شومرون بود. سانور در سال ۱۹۷۷ بنیان‌گذاری شد و در منطقه سامره میان نابلس و جنین جای داشت. پیش از تخریب، ۴۳ خانواده در این شهرک زندگی می‌کردند.

در سپتامبر ۲۰۰۵، در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل از غزه، ۱۰۵ ساکن سانور تخلیه شدند و شهرک ویران گردید. سانور یکی از چهار شهرک اسرائیلی در کرانه باختری بود که همراه با شهرک‌های گانیم، حومش و کادیم تخلیه و تخریب شدند. پس از تخریب، گروه‌های صهیونیست دینی بارها کوشیدند تا این شهرک را بازسازی کنند. در مه ۲۰۲۵، کابینه امنیتی دولت اسرائیل بازتأسیس سانور را به همراه شهرک حومش و ۲۰ شهرک جدید دیگر تصویب کرد.

## پیشینه و بنیان‌گذاری
شهرک سانور در سال ۱۹۷۷ میلادی بنیان‌گذاری شد و در منطقه سامره در شمال کرانه باختری میان شهرهای نابلس و جنین قرار داشت. این شهرک از نظر اداری به شورای منطقه‌ای شومرون وابسته بود. در دوران انتفاضه دوم، پس از آنکه سه شهرک‌نشین اسرائیلی در شهرک همسایه حومش به دست فلسطینیان کشته شدند، ۲۴ خانواده ساکن سانور این مکان را ترک کرده و به اسرائیل بازگشتند.

## تخلیه یک‌جانبه

در سپتامبر ۲۰۰۵، ۱۰۵ ساکن سانور تخلیه شدند و سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل برچیدن شهرک را در چارچوب طرح خروج اسرائیل از غزه آغاز کردند. سانور یکی از چهار شهرک اسرائیلی در کرانه باختری بود که در این طرح تخلیه شدند؛ سه شهرک دیگر کادیم، گانیم و حومش بودند. تخریب سانور و حومش پایان بخش اصلی طرح خروج را رقم زد.

در حالی که تخلیه شهرک‌های کادیم و گانیم بدون خشونت انجام شد، در سانور درگیری‌های خشونت‌آمیزی میان شهرک‌نشینان و نیروهای دفاعی اسرائیل رخ داد. دو هفته پیش از تخلیه، گروه‌های تندرو شهرک‌نشین فراخوانی برای آمدن به سانور منتشر کردند که نزدیک به ۶۵۰ شهرک‌نشین به آن پاسخ دادند و چند روز با نیروهای ارتش درگیر شدند. تنها سازه باقی‌مانده یعنی کنیسه شهرک نیز توسط ارتش مدفون شد.

## تلاش‌ها برای بازسازی
پس از تخریب، گروه‌های صهیونیست دینی بارها کوشیدند تا به سانور بازگردند و جامعه شهرک‌نشین را از نو بنیان نهند. در ۸ مه ۲۰۰۸، پس از یک گردهمایی مجاز به مناسبت روز استقلال در حومش، گروهی ۱۵۰ نفره شامل بسیاری از ساکنان پیشین شبانه راهی سانور شدند.

در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۵، به مناسبت دهمین سالگرد تخلیه، ۲۵۰ نفر از ۲۰ خانواده پیشین کوشیدند دوباره در سانور ساکن شوند اما به زور توسط نیروهای دفاعی اسرائیل اخراج شدند.

در اواخر ژوئیه ۲۰۱۸، ۲۰۰ شهرک‌نشین یهودی با پشتیبانی نمایندگان حزب بیت یهودی شولی معلم و بتسالل اسموتریچ به این منطقه بازگشتند تا طرح خروج را به چالش بکشند.

## بازتأسیس
در مه ۲۰۲۵، کابینه امنیتی دولت اسرائیل بازتأسیس سانور را به همراه شهرک تخریب‌شده حومش و نیز تأسیس ۲۰ شهرک جدید دیگر در کرانه باختری تصویب کرد.

## جنبه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* شهرک‌های اسرائیلی
* کرانه باختری

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* طرح خروج نخست‌وزیر آریئل شارون - ویرایش‌شده

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
کرم عتصمونا

**کرم عتصمونا** () یک پاسگاه پیشرو (آوتپست) غیرمجاز اسرائیلی در بلوک شهرک‌نشین گوش قطیف بود که در جنوب غربی نوار غزه قرار داشت. این شهرک در سال ۲۰۰۱ پایه‌گذاری شد و در سال ۲۰۰۵ در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل از نوار غزه تخلیه و ویران گردید.

کرم عتصمونا که در زبان عبری به معنای «تاکستان عتصمونا» است، هیچ‌گاه به‌طور رسمی از سوی دولت اسرائیل به رسمیت شناخته نشد و از نظر حقوقی محله‌ای از شهرک بنی عتصمون به‌شمار می‌رفت. این شهرک کوچک در حدود ۲۰ خانواده ساکن داشت که در کاروان‌های پیش‌ساخته زندگی می‌کردند. در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ ساکنان آن به‌دست ارتش و پلیس اسرائیل تخلیه شدند و دو روز پس از آن تمامی سازه‌ها تخریب شد.

## پیشینه
سرگذشت کرم عتصمونا به پیش از آغاز انتفاضه دوم بازمی‌گردد. میان شهرک‌های موراگ و بنی عتصمون در بلوک گوش قطیف، چندین هزار دونم زمین بهره‌برداری‌نشده وجود داشت که تا یک دهه پیش‌تر تاکستان‌های وابسته به بنی عتصمون بود. در تابستان ۲۰۰۰، نسل دوم فرزندان ساکنان بنی عتصمون تصمیم گرفتند در این فلات که نزدیک به ۶۰ متر از سطح دریا ارتفاع داشت، اردوی تابستانی برپا کنند. چند ماه پس از آن در پاییز همان سال و پیش از عید روش هَشانا (و پیش از آشوب‌های اکتبر ۲۰۰۰)، دو خانواده تصمیم گرفتند به این مکان نقل‌مکان کرده و در یک کاروان پیش‌ساخته سکنی گزینند. بهار سال بعد، خانواده‌های بیشتری به این محل آمدند و در کاروان‌های جدیدی که در محل نصب شده بود ساکن شدند.

مراسم رسمی پایه‌گذاری شهرک در عید طو بیشوات (۸ فوریه ۲۰۰۱) برگزار شد. در آغاز، پشتیبانی مالی و تدارکاتی از سوی جامعه بنی عتصمون تأمین می‌شد، اما به‌تدریج ساکنان مستقل شدند و مدیریت اداری این محلهٔ تبدیل‌شده‌به‌شهرک را خود برعهده گرفتند. این شهرک هیچ‌گاه به‌صورت قانونی از سوی دولت اسرائیل به رسمیت شناخته نشد و از نظر رسمی محله‌ای از بنی عتصمون طبقه‌بندی می‌شد.

افزون بر محل‌های سکونت، یک کنیسه، یک میقوه برای مردان و یک زمین بازی کودکان ساخته شد. نقشه‌های ساخت مهدکودک نهایی شده بود و طرح جامعی برای گسترش شهرک همراه با خانه‌های دائمی نیز در هنگام تخلیه در دست تدوین بود.

## تخلیه و تخریب
۲۰ خانواده ساکن کرم عتصمونا در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ به‌دست ارتش و پلیس اسرائیل تخلیه شدند. کاروان‌ها و دیگر سازه‌ها دو روز بعد، در ۱۹ اوت، ویران شدند. این تخلیه بخشی از طرح گسترده‌تر خروج یک‌جانبه اسرائیل از نوار غزه بود و منطقه پس از تخلیه به فلسطینیان واگذار شد.

## جمعیت
بر پایه پایگاه داده‌های شورای یشع، ساکنان کرم عتصمونا افرادی مذهبی بودند. از آنجا که این شهرک به‌صورت رسمی به‌عنوان بخشی مستقل شناخته نمی‌شد و ساکنانش از نظر قانونی جزو بنی عتصمون به‌شمار می‌آمدند، آمار دقیق جمعیتی در دسترس نیست. با این حال پایگاه داده شورای یشع تا سال ۲۰۰۳ شمار ۲۴ ساکن دائمی را برای کرم عتصمونا ثبت کرده‌است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* گالری تصاویر پلیس اسرائیل از روز تخلیه

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
کادیم

**کادیم** (، به معنی «کوزه‌ها») یک شهرک اسرائیلی پیشین بود که بر فراز تپه‌ای در شمال کرانه باختری، در غرب شهر بزرگ فلسطینی جنین قرار داشت. این شهرک از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شد.

کادیم در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و خانواده‌های جوان غیرمذهبی اسرائیلی را که به دنبال مسکن ارزان و زندگی آرام بودند به خود جذب می‌کرد. در جریان انتفاضه دوم این شهرک هدف تیراندازی تک‌تیراندازهای فلسطینی قرار گرفت و بسیاری از ساکنان آن را ترک کردند. سرانجام در سپتامبر ۲۰۰۵ در چارچوب طرح جدایی یک‌جانبه آریل شارون، ساکنان باقی‌مانده تخلیه شدند و شهرک برچیده شد. در دسامبر ۲۰۲۵ کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی کادیم را به همراه ۱۸ شهرک دیگر تصویب کرد.

## پیشینه
کادیم در سال ۱۹۸۱ بر زمین‌هایی که «اموال دولتی» طبقه‌بندی شده بودند در اراضی شهرهای جنین و قباطیه تأسیس شد و ۱۶۶ دونم زمین را دربرمی‌گرفت. این شهرک که در نزدیکی جنین قرار داشت، خانواده‌های جوان سکولار اسرائیلی را که خواهان مسکن کم‌هزینه و شیوه زندگی آرام بودند به خود جذب می‌کرد.

در جریان انتفاضه دوم، تک‌تیراندازهای فلسطینی از تپه‌ای بیرون از حصار امنیتی شهرک برای هدف قرار دادن پنجره‌های خانه‌های کادیم بهره می‌بردند. در پی افزایش خشونت‌ها، بسیاری از ساکنان شهرک را ترک کردند.

## مذاکرات و تخلیه
در طول هفت سال مذاکره که در سال ۲۰۰۱ پایان یافت، امکان برچیدن کادیم به عنوان بخشی از یک توافق صلح مورد بحث قرار گرفت.

در سپتامبر ۲۰۰۵، طرح آریل شارون برای جدایی یک‌جانبه اجرا شد و ساکنان باقی‌مانده کادیم از شهرک اخراج شدند.

## بازتأسیس
در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی کادیم را به عنوان بخشی از تصمیم برای ایجاد ۱۹ شهرک جدید تصویب کرد. شهرک نزدیک گانیم نیز در میان این ۱۹ شهرک قرار داشت.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## جستارهای وابسته
* شهرک‌های اسرائیلی
* کرانه باختری
* انتفاضه دوم
* آریل شارون

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* طرح جدایی نخست‌وزیر آریل شارون - نسخه بازنگری‌شده

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده