زارما ناگایوا

زارِما صادقوونا ناگایِوا (به اوکراینی: Зарема Садиківна Нагаєва؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۴۹ در تاشکند) معمار شوروی، ازبک، اوکراینی و روسی است. او دارای دکترای معماری و استاد دانشگاه است و از سال ۱۹۷۷ عضو اتحادیهٔ معماران روسیه می‌باشد.

## زندگی و تحصیلات
زارما ناگایِوا در تاشکند به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان گذراند. پدرش، صادق ناگایِف، معمار بود. او در سال ۱۹۷۲ از دانشکدهٔ معماری مؤسسهٔ پلی‌تکنیک تاشکند فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۸ رسالهٔ کاندیدای خود را با موضوع «سازمان‌دهی کارکردی و برنامه‌ریزی خدمات به جمعیت در شهرها و نواحی مرکزی (با نمونه‌گیری از شهرهای ازبکستان)» دفاع کرد و در سال ۱۹۹۸ رسالهٔ دکتری خود را با موضوع «سازمان‌دهی شهرسازی در ارائهٔ خدمات عمومی به جمعیت ازبکستان» به پایان رساند.

### فعالیت حرفه‌ای
او از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ در مؤسسهٔ پژوهش‌های شهرسازی ازبکستان کار کرد و هم‌زمان در مؤسسهٔ پلی‌تکنیک تاشکند (۱۹۷۲–۱۹۸۳ و ۱۹۸۸–۱۹۹۱) تدریس داشت. تا سال ۱۹۹۹ در مؤسسهٔ معماری و ساختمان تاشکند به آموزش مشغول بود.

از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ دانشیار دانشگاه مهندسی و تربیت‌معلم کریمه بود و سپس تا سال ۲۰۰۶ ریاست و مدیریت بخش هنرهای زیبا و تزئینی را بر عهده داشت. در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ مدیر شعبهٔ کریمهٔ آکادمی ملی هنرهای زیبا و معماری اوکراین بود. او همچنین در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان مشاور اجتماعی و سیاسی در سازمان جمهوری کریمهٔ حزب سوسیالیست اوکراین فعالیت داشت.

از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ ریاست بخش «پروژهٔ معماری (شهرسازی)» در آکادمی ملی مهندسی محیط‌زیست و توسعهٔ گردشگری را بر عهده داشت و در سال ۲۰۱۱ به مقام استاد رسید. از سال ۲۰۱۵ نیز ریاست بخش شهرسازی در آکادمی ساختمان و معماری دانشگاه ورنادسکی در سیمفروپل را بر عهده گرفت.

## فعالیت علمی و هنری
چپ|بندانگشتی|بنای یادبود در ساکی اثر ناگاوا
پژوهش‌های او به بهینه‌سازی محیط‌های شهری در شرایط طبیعی و اقلیمی کریمه، ایجاد مراکز فرهنگی و قوم‌نگاری در زمینهٔ گردشگری، توسعهٔ مراکز صنایع دستی، آموزش معماری و هنر در اوکراین و شناسایی میراث معماری در کریمه اختصاص دارد. او نویسندهٔ مقالهٔ «معماری تاتارهای کریمه» در *دانشنامهٔ اوکراین معاصر* است.

در دوران فعالیتش در ازبکستان، طراحی مرکز اداری و عمومی خیوه، تئاترهای موسیقی و درام در اورگنج و کوکند، خانه‌های استراحت برای خدمات دیپلماتیک در منطقهٔ تاشکند و مجتمع پزشکی وزارت امور خارجهٔ ازبکستان را بر عهده داشت.

از سال ۱۹۹۱ در پروژه‌های معماری کریمه مشارکت داشته است. از جمله طرح جامع محله‌های «کامِکو» و «بلویه» در سیمفروپل، طرح اولیهٔ مرکز فرهنگی و قوم‌نگاری، طرح جامع محلهٔ «اسماعیل‌بِی» در یِوپاتوریا، طراحی نما و داخلی تئاتر موسیقی و درام تاتارهای کریمه، مجتمع «رنسانس» در دانشگاه مهندسی و تربیت‌معلم کریمه، طرح اولیهٔ مسجد جامع سیمفروپل (۲۰۱۱، با همکاری)، و یادمان قربانیان تبعید در سیمفروپل (۲۰۱۳). در سال ۲۰۰۹ همراه با برادرش ای.گ. ناگایِف و آ. بکیروف برندهٔ مسابقهٔ طراحی یادمان خلبان آمت‌خان سلطان در سیمفروپل شد، هرچند این پروژه اجرا نشد.

## جوایز

* جایزه ملی اوکراین به نام تاراس شوچنکو (2005؛ مشترکاً با I.-GS ناگایف، AE علی اف، AR عبدالله اف، FY یاکوبوف) - برای مجموعه مجسمه سازی "احیای" در سیمفروپل .

* گواهی هیئت رئیسه شورای دولتی جمهوری کریمه (2016). 

* معمار شایسته جمهوری کریمه (۲۰۱۸). 

## همچنین ببینید

* صایر اودیلوف
* سرگو سوتیاگین
* انور قربانوف

## منابع

رده:معماران سده ۲۱ (میلادی)
رده:معماران سده ۲۰ (میلادی)
رده:معماران اهل روسیه
رده:معماران اهل اتحاد شوروی
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان اوکراینی
رده:یادکردهای دارای عنوان به خط اوکراینی (کد uk)