وول‌سونگ

**وول‌سونگ** (؛ به معنای «دژ ماه») یا **کاخ وول‌سونگ**، کاخ سلطنتی شیلا بود که در محدودهٔ شهر کنونی گیونگ‌جو، کره جنوبی قرار داشت. این کاخ در دوره‌های شیلا و شیلای متحد (۵۷ پیش از میلاد تا ۹۳۸ میلادی) مورد استفاده بود. نام این مجموعه از شکل تقریبی دیوارهای آن گرفته شده که همچون هلال ماه بوده است. از این‌رو به آن **بان‌وول‌سونگ** (؛ به معنای «دژ هلالی»)، **شین‌وول‌سونگ** یا **جه‌سونگ** (به معنای «جایگاه اقامت پادشاه») نیز گفته می‌شود.

## ویژگی‌ها
امروزه بقایای کاخ که در میان جنگل‌ها و تپه‌های سرسبز قرار گرفته، همچنان قابل بازدید است و بخشی از مناطق تاریخی گیونگ‌جو به‌شمار می‌آید که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. دولت کره جنوبی نیز این محوطه را با عنوان «سایت تاریخی شماره ۱۶» ثبت کرده است. از دیگر مکان‌های شاخص نزدیک به آن می‌توان به برکه آناپجی در شمال‌غربی و موزه ملی گیونگ‌جو اشاره کرد.

بر پایهٔ گزارش *[[سامگوک ساگی]]*، این دژ به فرمان پادشاه پاسا (۴ تا ۲۴ میلادی) برای حفاظت از کاخ سلطنتی ساخته شد. با این حال، کاوش‌های باستان‌شناسی انجام شده در نیمهٔ دوم دههٔ ۲۰۱۰ و نیز در سال ۲۰۲۱ نشان می‌دهد که احتمالاً ساخت کاخ به قرن چهارم میلادی بازمی‌گردد. در سپتامبر همان سال، باستان‌شناسان در ورودی اصلی بقایای اجساد انسانی و استخوان‌های حیوانی متعلق به دورهٔ شیلا را کشف کردند که احتمال انجام آیین‌های قربانی انسانی برای حفاظت از سازه را تقویت می‌کند. اسکلت زنی ۱۵۰۰ ساله همراه با گردنبند، دست‌بند و کوزه‌ای سفالی نیز یافت شد.

این کاخ دارای سازه‌های متعددی بود؛ از جمله دروازه‌های شمالی و جنوبی، گوی‌جونگ‌مون، هیون‌دوک‌مون، موپیونگ‌مون، تالار وول‌سانگ‌نو، مانگون‌نو و گورو. تالار جو وون جون محل رسیدگی به امور حکومتی بود. رودخانهٔ نام‌چون در امتداد دیوار جنوبی جریان داشت و به عنوان مانعی طبیعی برای حفاظت عمل می‌کرد. ایم‌هه‌جون و سازه‌های دیگر نیز در نزدیکی این رودخانه قرار داشتند.

بر اساس افسانه‌ها، مردی به نام هوگون در محل آیندهٔ دژ زندگی می‌کرد و جوانی به نام تال‌هه که دارای نیروهای جادویی بود او را از آنجا راند. پادشاه نام‌هه که تحت تأثیر این روایت قرار گرفته بود، تال‌هه را به دامادی پذیرفت و او بعدها خود به پادشاهی رسید.

سوک‌بینگ‌گو که با شمارهٔ ۶۶ در فهرست گنجینه‌های ملی ثبت شده، سردخانهٔ مشهور است. این سازه ۲٫۴ متر عرض، ۱٫۷۸ متر ارتفاع و ۱۸٫۸ متر طول دارد. ورودی آن در سمت جنوب قرار گرفته و سه مجرای تهویه در سقف طاقی آن تعبیه شده است.

کف بنا شیب‌دار ساخته شده تا آب حاصل از ذوب یخ به سمت خروجی هدایت شود. این یخچال در ابتدا در بخش غربی وول‌سونگ قرار داشت، اما بعدها به مکان کنونی خود در نزدیکی برجک شمالی دژ منتقل شد. این بنا در دورهٔ چوسان مورد استفاده بود. کتیبه‌های سنگی نشان می‌دهد که جو میونگ‌گیوم در زمان سلطنت پادشاه یونگ‌جو، یخچال چوبی قدیمی را با سازه‌ای سنگی جایگزین کرد و سپس آن را به غرب وول‌سونگ انتقال داد. این تأسیسات به سبب فنون معماری و ابعاد قابل‌توجهش اهمیت دارد.

کهن‌ترین یخچال کره در سال ۵۰۵ میلادی و در دوران سلطنت پادشاه جی‌جونگ ساخته شد.

## نگارخانه

File:Korea-Gyeongju-Banwolseong-Remains-01.jpg|ویرانه‌های دیوار دژ
Image:Wolseongteo.JPG|ویرانه‌های دیوار دژ


## جستارهای وابسته
* کاخ دونگ‌گونگ و برکه وول‌جی

## منابع

## پیوند به بیرون

* Koreatips: Banwolseong and Seokbinggo
* Exploring Cultural Heritage: Wolseong
* [Exploring Cultural Heritage: Soekbinggo](http://www.cha.go.kr/english/search_plaza/ECulresult_Db_View.jsp?VdkVgwKey=12,00660000,37&queryText=(V_ECULNAME%3Ccontains%3Egyeongjuseokbinggo)&requery=0)
* The Architecture and Skyscraper Community of Korea (Look for Gyeongju, Under "Cities"

رده:جاذبه‌های گردشگری در گیونگجو
رده:قلعه‌ها در کره جنوبی
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در کره جنوبی
رده:مناطق تاریخی گیونگجو