open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
تل اور

**تل اور** () شهرکی بود که در سال ۱۹۲۸ در کنار نیروگاه برق نهراییم در فراسوی اردن شرقی بنا شد. این شهرک به‌عنوان محل سکونت کارگران نیروگاه و خانواده‌هایشان ساخته شد و تنها شهرک یهودی‌نشین در شرق رود اردن به‌شمار می‌رفت.

تل اور یک «شهرک صنعتی» بود که با دقت و بر پایه اصول شهرسازی شهرک‌های کارخانه‌ای جهان، همچون پولمن در نزدیکی شیکاگو، طراحی شده بود. این شهرک تا جنگ ۱۹۴۸ دایر بود و پس از تصرف به دست نیروهای اردنی ویران و غارت شد. امروزه بقایای تل اور در خاک اردن قرار دارد و به نام «قریه جسر المجامع» () شناخته می‌شود.

## پیشینه
در سال ۱۹۲۸ مهندس پینحاس روتنبرگ ساخت نیروگاه برق نهراییم را در قلمرو پادشاهی اردن آغاز کرد. این نیروگاه در نقطه‌ای که رود یرموک به رود اردن می‌پیوندد ساخته شد و هدف آن بهره‌گیری از جریان آب برای تولید برق برای شهرک‌های فلسطین بود.

## شهرک تل اور
در کنار نیروگاه نهراییم، شهرک تل اور بنا شد که تنها شهرک یهودی‌نشین آن زمان در فراسوی اردن شرقی بود. تل اور برای سکونت کارگران دائمی نیروگاه و خانواده‌هایشان ساخته شده بود و آرمان بنیان‌گذاران آن بود که این شهرک به یک شهرک کشاورزی نیز تبدیل شود و نشانگر مرز شرقی سرزمین اسرائیل باشد.

با وجود انزوای شهرک و شمار اندک خانواده‌های ساکن در آن، درمانگاه، کودکستان و حتی مدرسه‌ای برای فرزندان کارگران در آنجا برپا شد. اهمیت بزرگ تل اور در جایگاه آن به‌عنوان تنها شهرک یهودی در شرق رود اردن و جنوب رود یرموک بود.

## سقوط و ویرانی
در جریان جنگ ۱۹۴۸ و به دلیل وخامت اوضاع امنیتی، نیروگاه نهراییم پس از بیش از ۱۵ سال کار متوقف شد. لژیون عرب به ساکنان شهرک اولتیماتوم داد که تسلیم شوند یا محل را ترک کنند. شهرک تل اور تخلیه شد و پس از نبردی طولانی به دست نیروهای اردنی افتاد و غارت شد.

بیشتر ساختمان‌ها در جای خود باقی ماندند، اما بخشی از آن‌ها در دهه ۱۹۷۰ میلادی در جریان یکی از عملیات‌های نظامی اسرائیل در منطقه ویران شد. امروزه هم نیروگاه نهراییم و هم بقایای ویران تل اور در آن سوی مرز اسرائیل و در خاک اردن قرار دارند.

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* خاطرات نهراییم: داستان «برق‌آور» از دلاوری و صهیونیسم در وای‌نت

رده:تغییرمسیرهای متصل شده به یک آیتم ویکی‌داده
رده:شهرک‌های ویران‌شده
رده:دره اردن
رده:جغرافیای اردن
صوفا

**صوفا** (، به معنی «توفان») یک شهرک و کیبوتص اسرائیلی در شبه‌جزیره سینا بود. این شهرک در سال ۱۹۷۴ به‌عنوان یک پایگاه ناحال تأسیس شد و نام آن از توفان‌های شن شدیدی گرفته شده بود که در آن منطقه رخ می‌داد. صوفا در سال ۱۹۸۲ در پی اجرای پیمان صلح مصر و اسرائیل تخلیه شد و ساکنان پیشین آن کیبوتصی تازه با همان نام در شمال باختری بیابان نقب نزدیک مرز نوار غزه بنیان نهادند.

صوفا در مجموعه شهرک‌های حِوِل یامیت قرار داشت و در نزدیکی شهر یامیت واقع بود. بر پایه برخی منابع، این شهرک در حدود ۲ کیلومتری خاور یامیت و بر پایه منابع دیگر حدود ۷ کیلومتری جنوب آن جای داشت.

## پیشینه
صوفا در سال ۱۹۷۴ به‌عنوان یک شهرک ناحال (شهرک نظامی-غیرنظامی) در ناحیه پِتحَت رفیح در شبه‌جزیره سینا پایه‌گذاری شد. نام نخست آن «ناحال سوکوت» بود که از نام شهر کتاب مقدسی سوکوت گرفته شده بود؛ جایی که بنا بر روایت تورات، بنی‌اسرائیل هنگام خروج از مصر در آن اردو زدند. در گزارشی که برای سنای آمریکا تهیه شده بود، جمعیت این شهرک در سال ۱۹۷۷ حدود ۳۰ نفر برآورد شده و نام جایگزین «سوکوت» نیز برای آن ذکر شده بود.

در ۱۷ ژانویه ۱۹۷۷ این شهرک رسماً به کیبوتص تبدیل شد و وزیر آموزش وقت، آهارون یادلین، در مراسم آن شرکت کرد. صوفا یکی از دو کیبوتص در مجموعه حِوِل یامیت بود که بقیه شهرک‌های آن از نوع موشاو بودند. ساکنان کیبوتص از دو هسته جنبش جوانان کارگر (هَنوعَر هَعووِد) تشکیل شده بودند و شمار آن‌ها حدود ۲۵ نفر بود.

### کشاورزی
برای کیبوتص نوبنیاد الگویی نوآورانه در نظر گرفته شده بود. به دلیل شرایط دشوار خاک و آب‌وهوا برای کشاورزی سنتی، کیبوتص به‌جای بخش‌های مرسوم مانند مرغداری و دامداری بر کشت محصولاتی چون گوجه‌فرنگی، فلفل و بادمجان در گلخانه‌ها و سایه‌بان‌های توری تمرکز کرد که فرآورده‌های آن در ماه‌های سرد زمستان به اروپا صادر می‌شد.

## تخلیه و جابه‌جایی
پس از امضای پیمان صلح مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، کیبوتص بیانیه‌ای صادر کرد و در آن ضمن خوشامدگویی به پیمان صلح، مخالفت خود را با تخلیه شهرک‌ها و واگذاری حِوِل یامیت به مصر اعلام کرد. اعضای کیبوتص سرانجام زیر فشار جنبش مادر خود، «اتحادیه گروه‌ها و کیبوتص‌ها» (ایحود هَکووتصوت وِهَکیبوتصیم)، پذیرفتند که از حِوِل یامیت به حِوِل شالوم در داخل اسرائیل نقل مکان کنند.

خانه‌های جدید در پِتحَت شالوم در سال ۱۹۸۱ ساخته شد، اما اعضای کیبوتص تصمیم گرفتند تنها درست پیش از تخلیه نهایی سینا در سال ۱۹۸۲ جابه‌جا شوند و در این میان، همزمان با سکونت در سینا، زمین‌های پِتحَت شالوم را نیز کشت می‌کردند. در آن زمان کیبوتص حدود ۷۵ عضو و نامزد عضویت داشت. در ژانویه ۱۹۸۲ مراسم پنجمین سالگرد کیبوتص و وداع با پِتحَت رفیح برگزار شد و در مارس همان سال کیبوتص با یاری ده‌ها عضو کیبوتص‌های دیگر به جایگاه نوین خود منتقل شد. غرامت‌های دریافتی از دولت به صندوق مالی کیبوتص واریز شد و ساختمان‌های کیبوتص پیشین، مانند بیشتر شهرک‌های حِوِل یامیت، پیش از واگذاری به مصر ویران شدند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## جستارهای وابسته
* پیمان صلح اسرائیل و مصر
* شبه‌جزیره سینا
* کیبوتص
* نوار غزه

رده:سکونتگاه‌های پیشین اسرائیلی‌ها در سینا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
گئولیم

**گئولیم** (، به معنای «رهایی‌یافتگان») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در دشت شارون و نزدیک شهر نتانیا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای لو هشارون اداره می‌شود.

گئولیم در ۱۷ نوامبر ۱۹۳۸ به‌عنوان یک شهرک از نوع «برج و حصار» به دست پناهندگان یهودی آلمان نازی بنیان‌گذاری شد. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به‌طور موقت به اشغال نیروهای عرب درآمد. اقتصاد محلی گئولیم بر پایه کشاورزی، از جمله پرورش مرکبات و گل و نیز مرغداری استوار است.

## پیشینه
پیش از سده بیستم، این منطقه بخشی از جنگل شارون بود. این جنگل یک درختزار باز با غلبه گونه بلوط تابور () بود که از کفار یونا در شمال تا رعانانا در جنوب گسترش داشت. ساکنان عرب منطقه به‌طور سنتی از این زمین‌ها برای چرای دام، هیزم و کشاورزی فصلی بهره می‌بردند. شدت یافتن سکونت‌گزینی و کشاورزی در دشت ساحلی اسرائیل طی سده نوزدهم به جنگل‌زدایی و در پی آن تخریب محیط زیست انجامید.

گئولیم در ۱۷ نوامبر ۱۹۳۸ به‌عنوان یک شهرک حصاری از نوع «برج و حصار» به دست پناهندگان یهودی از آلمان نازی بنیان‌گذاری شد و نخست «بنی‌گئولیم» (به معنای «فرزندان رهایی‌یافتگان») نام داشت.

در سال ۱۹۴۵ ساکنان نخستین به کفار یدیدیا نقل مکان کردند و اعضای سازمان تلمون متشکل از مهاجران یمنی در این منطقه مستقر شدند. آن‌ها نام روستا را به تلمون-گئولیم و سپس تنها گئولیم تغییر دادند.

در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، گئولیم به‌طور موقت به اشغال نیروهای عرب درآمد. بر پایه منابع چک، در جنگ ۱۹۴۸ نبردهای سنگینی در اطراف این روستا رخ داد و ارتش عراق بی‌نتیجه کوشید از حوالی تولکرم به سوی ساحل دریای مدیترانه پیشروی کند.

## جغرافیا
گئولیم در ارتفاع ۵۷ متری از سطح دریا در دشت شارون واقع شده و مساحت اداری آن ۲٬۶۸۰ دونام (۲٫۶۸ کیلومتر مربع) است. این روستا نزدیک به ۱۰ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۳۰ کیلومتر شمال شرقی تل‌آویو و ۱۱ کیلومتر شرق نتانیا فاصله دارد. گئولیم از راه جاده محلی شماره ۵۶۱۳ به بزرگراه شماره ۵۷ متصل است.

## اقتصاد
اقتصاد محلی گئولیم بر پایه کشاورزی استوار است و دربرمی‌گیرد پرورش مرکبات، پرورش گل و مرغداری.

## جمعیت
جمعیت گئولیم در طول دهه‌ها روند رو به رشدی داشته‌است. در سال ۱۹۴۸ شمار ساکنان ۱۰۰ نفر بود که تا سال ۲۰۱۴ به ۹۰۲ نفر رسید.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
*  وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای لو هشارون

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۸ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
زبعه

**زبعه** () روستایی عرب فلسطینی در بخش بیسان بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۴۸ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل و در چارچوب عملیات گدعون از سکنه تخلیه شد. این روستا در ۵٫۵ کیلومتری شمال شرقی بیسان بر کرانه وادی یُبلا یا وادی العَشّه واقع بود.

زبعه در دوره‌های کهن بر دامنه‌های لبه باختری دره رود اردن قرار داشت. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱۷۰ تن بود و همگی مسلمان بودند. پس از تخلیه، شهرک‌های اسرائیلی بیت یوسف و دوشن بر زمین‌های آن پایه‌گذاری شدند و بخش بزرگی از اراضی به طرح‌های کشاورزی و پرورش ماهی اختصاص یافت.

## پیشینه
در فاصله ۲ کیلومتری شرق روستا تل اسماعیل قرار داشت که ساکنان از آن به‌عنوان گورستان بهره می‌بردند.

بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، زبعه دارای ۳۷ خانه مسکونی و ۱۴۷ نفر جمعیت بود که ۱۴۶ تن مسلمان و ۱ تن یهودی بودند.

جمعیت روستا بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ برابر با ۱۷۰ تن مسلمان بود. زمین‌های روستا ۳٬۹۶۸ دونوم مساحت داشت که ۳٬۴۲۴ دونوم در مالکیت یهودیان، ۱۵۶ دونوم در مالکیت اعراب و ۳۸۸ دونوم اراضی عمومی بود. اعراب از کل ۱۵۶ دونوم خود برای کشت غلات بهره می‌بردند و ۴۴۸ دونوم نیز زمین غیرقابل‌کشت بود.

## جایگاه روستا
زبعه بر زمینی هموار در کرانه جنوبی وادی العشّه واقع بود و نزدیک به ۲۲۵ متر پایین‌تر از سطح دریا قرار داشت. گسترش روستا از شمال باختری به سوی جنوب خاوری و دور از بستر وادی بود تا از خطر سیلاب‌های زمستانی در امان بماند. مجموعه‌ای از تپه‌های باستانی در پیرامون روستا گواه آبادانی این ناحیه در دوران کهن بود.

از نظر ارتباطات، راه‌آهن حجاز و جاده بیسان–سمخ از کنار روستا می‌گذشت که به جایگاه آن ارزش ویژه‌ای می‌بخشید.

## اشغال و تخلیه روستا
در ۱۲ مه ۱۹۴۸، در چارچوب عملیات گدعون و به‌عنوان بخشی از طرح دالت، تیپ گولانی یورش گسترده‌ای را در سراسر دره بیسان آغاز کرد. زبعه به همراه چندین روستای همجوار از جمله احتمالاً الساخنه در همان روز سقوط شهر بیسان تخلیه شد.

## شهرک‌سازی اسرائیلی
شهرک بیت یوسف در سال ۱۹۳۷ در فاصله ۲ کیلومتری شمال شرقی روستا بر زمین‌هایی که پیش‌تر خریداری شده بود پایه‌گذاری شد. پس از تخلیه زبعه، مزرعه‌ای به نام «دوشن» در سال ۱۹۵۵ بر اراضی روستا ساخته شد.

شهرک «نیر داوید» نیز که در سال ۱۹۳۶ با نام تل عمال بنیان نهاده شده بود، در جنوب محل روستا و بر زمین‌هایی واقع است که به‌طور سنتی به روستای الساخنه تعلق داشت.

## وضعیت کنونی
در سال ۱۹۹۲ این محل چنین توصیف شد: «پوشیده از علف، درختان کُنار و سنگ. اسرائیلی‌ها چندین طرح کشاورزی و استخر پرورش ماهی بر زمین‌های روستا برپا کرده‌اند. دیگر بخش‌های اراضی پیرامون برای چراگاه به کار می‌رود.»

از خود روستا هیچ نشانه‌ای بر جای نمانده و زمین‌های آن به اراضی کشاورزی تبدیل شده‌است.

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* زبعه در Palestine Remembered
* زبعه در ذاکرات
* زبعه در مرکز فرهنگی خلیل سکاکینی

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
زرعیت

**زرعیت** () یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در منطقه جلیل علیا و نزدیک مرز لبنان (خط آبی) واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. جمعیت زرعیت در سال ۲۰۲۳ حدود ۲۸۵ نفر بود.

زرعیت در سال ۱۹۶۷ بنیان‌گذاری شد و نام نخست آن «کفار روزنوالد» بود که به افتخار ویلیام روزنوالد، نیکوکار آمریکایی، نام‌گذاری شده بود. این روستا در آغاز جنگ ۲۰۰۶ لبنان هدف نخستین حمله حزب‌الله لبنان قرار گرفت و در جریان جنگ غزه نیز ساکنان آن تخلیه شدند.

## پیشینه
زرعیت بر روی زمین‌های روستاهای تخلیه‌شده فلسطینی نبی روبین، سروح و تربیخا بنا شده‌است.

این موشاو در سال ۱۹۶۷ توسط جوانانی با پیشینه زندگی در موشاوهای جلیل و در چارچوب عملیات «سوف سوف» بنیان‌گذاری شد. هدف این عملیات تقویت حضور یهودیان در منطقه جلیل بود.

### نام‌گذاری
نام نخست روستا «کفار روزنوالد» (به معنی «دهکده روزنوالد») بود که به افتخار ویلیام روزنوالد، نیکوکار آمریکایی، انتخاب شده بود. با این حال این نام بیگانه مورد پسند ساکنان قرار نگرفت. به پیشنهاد یهودا زیو، مسئول نام‌گذاری جوامع، به عنوان راه‌حلی سازشی، سرواژه‌ای عبری ساخته شد: **ز**خر **ر**وزنوالد **ع**یمانو **ی**یشائر **ت**امید () به معنی «یاد روزنوالد همیشه با ما خواهد ماند» که واژه «زرعیت» را می‌سازد. از سوی دیگر، واژه «زرعیت» در زبان عبری به معنای «چکاوک» نیز هست که آوازش در این روستا شنیده می‌شود و همچنین به معنای «دانه» است که با ویژگی کشاورزی منطقه همخوانی دارد.

## جنگ ۲۰۰۶ لبنان
زرعیت محل نخستین حمله حزب‌الله لبنان در جنگ ۲۰۰۶ لبنان بود. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ سه سرباز اسرائیلی در شرق روستا کشته و دو تن دیگر به لبنان ربوده شدند. این رویداد بهانه‌ای برای آغاز جنگ از سوی اسرائیل شد. روستا همچنین هدف چندین حمله موشکی قرار گرفت.

## جنگ غزه (۲۰۲۳)
در جریان جنگ غزه، جوامع مرزی شمال اسرائیل از جمله زرعیت هدف حملات هدفمند حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان این مناطق تخلیه شدند.

در اکتبر ۲۰۲۴ ارتش اسرائیل اعلام کرد که یک تونل فعال حزب‌الله را که از نزدیکی شهر مروحین در لبنان آغاز شده و در زرعیت به درون خاک اسرائیل نفوذ کرده بود، کشف و تخریب کرده‌است. بر پایه گزارش ارتش، این تونل ۱۰ متر به درون مرز اسرائیل امتداد داشت.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
عمق‌المعیانوت

**عمق‌المعیانوت** (، به معنای «درهٔ چشمه‌ها») یک شورای منطقه‌ای در منطقهٔ شمالی اسرائیل است که بیشتر شهرک‌های دره بیت شیان را دربرمی‌گیرد. این شورا تا سال ۲۰۰۸ با نام «شورای منطقه‌ای درهٔ بیت‌شئان» شناخته می‌شد.

شورای منطقه‌ای عمق‌المعیانوت در سال ۱۹۴۹ بنیان‌گذاری شد و ۲۴ شهرک شامل ۱۶ کیبوتص، ۵ موشاو و ۳ شهرک دیگر را زیر پوشش دارد. شهر بیت‌شئان در مرکز قلمرو این شورا قرار دارد اما خود یک شهرداری مستقل است. جمعیت شورا در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۵٬۳۰۴ نفر برآورد شده‌است.

## جغرافیای طبیعی
قلمرو شورای منطقه‌ای عمق‌المعیانوت در دره بیت شیان واقع شده که منطقه‌ای نسبتاً پست و هموار است. مرزهای این شورا از غرب به مرج ابن عامر، از شمال به جلیل سفلا، از شرق به رود اردن و مرز اردن و از جنوب به درهٔ اردن و تپه‌های سامریه محدود می‌شود.

در این منطقه تابستان‌ها بسیار گرم و زمستان‌ها نسبتاً معتدل است. چشمه‌های آب فراوانی در این ناحیه وجود دارد، اما کمتر از نیمی از آن‌ها آب شیرین دارند و بقیه شور هستند. با این حال، این چشمه‌ها آب آشامیدنی و آب کشاورزی منطقه را تأمین می‌کنند.

ساختمان اداری شورا در کنار جادهٔ ۷۰۷۹ در شرق بیت‌شئان قرار دارد.

## جمعیت
جمعیت شورای منطقه‌ای عمق‌المعیانوت در سال ۲۰۲۴ برابر با ۱۵٬۳۰۴ نفر بوده‌است. بر اساس آمار ادارهٔ مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت این شورا در سرشماری‌های گوناگون به شرح زیر بوده‌است:

## مرزهای اداری
شورای منطقه‌ای عمق‌المعیانوت با واحدهای اداری زیر هم‌مرز است:
* از شمال: شورای منطقه‌ای عمق‌هایاردن
* از شرق: رود اردن و مرز با اردن
* از جنوب: موشاو مخولا و شورای منطقه‌ای عروُت‌هایاردن
* از غرب: رشته‌کوه گیلبوآ و شورای منطقه‌ای گیلبوآ

## فهرست شهرک‌ها
### کیبوتص‌ها

### موشاوها

### دیگر شهرک‌ها

## جستارهای وابسته
* گردشگری در اسرائیل
* دره بیت شیان

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای عمق‌المعیانوت

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
لو هشارون

**لو هشارون** (، موعتزا آزوریت لو هشارون، به معنای «دل شارون») یک شورای منطقه‌ای در ناحیه شارون در منطقه مرکزی (اسرائیل) است. این شورا در سال ۱۹۸۴ میلادی از ادغام دو شورای منطقه‌ای هادار هشارون و شارون شمالی تشکیل شد و ۱۹ شهرک را با مساحتی در حدود ۵۷ هزار دونوم دربرمی‌گیرد.

لو هشارون در حدود ۳۰ کیلومتری شمال تل‌آویو جای دارد. جمعیت این شورای منطقه‌ای بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۲ برابر ۲۳٬۷۴۷ نفر بوده‌است. رئیس کنونی شورا امیر ریتوو است.

## پیشینه
شورای منطقه‌ای لو هشارون در سال ۱۹۸۴ میلادی از ادغام دو شورای منطقه‌ای هادار هشارون و شارون شمالی پدید آمد. پیشنهاد این ادغام نخستین بار در سال ۱۹۶۴ مطرح شده بود تا هر شورای منطقه‌ای در حدود ده هزار ساکن داشته باشد، اما در آن سال‌ها اجرایی نشد.

این شورا از شمال با پردسیا و شورای منطقه‌ای عمق حفر، از شرق با قلنسوه، طیره و کرانه باختری، از جنوب با شورای منطقه‌ای دروم هشارون و از غرب با نتانیا و اون یهودا هم‌مرز است. تا سال ۱۹۹۷ شهرک تزوران نیز بخشی از این شورا بود که اکنون جزو زوران کادیما است.

## جمعیت
جمعیت شورای منطقه‌ای لو هشارون بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۲ برابر ۲۳٬۷۴۷ نفر بوده‌است. در جدول زیر روند تغییرات جمعیت بر پایه سرشماری‌های رسمی نشان داده شده‌است:

بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، حدود ۹۹٫۱ درصد ساکنان یهودی بوده‌اند.

## فهرست شهرک‌ها
شورای منطقه‌ای لو هشارون ۱۹ شهرک را دربرمی‌گیرد که شامل ۱۶ موشاو، ۲ شهرک اجتماعی و ۱ روستا است.

### موشاوها

### شهرک‌های اجتماعی

### روستا
* کفار عاوودا (بنیان‌گذاری ۱۹۴۲)

## شهرهای خواهرخوانده
شورای منطقه‌ای لو هشارون با شهرهای زیر پیوند خواهرخواندگی دارد:
*  ویتن، آلمان (از ۱۹۷۹)
*  تچف، لهستان (از ۱۹۹۷)

گابریل تسفاتی، شهروند اسرائیلی، در ماه مه ۲۰۲۱ به‌خاطر کوشش‌هایش برای پیوند خواهرخواندگی میان ویتن و لو هشارون، نشان لیاقت جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی 

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:منطقه‌های آماری در اسرائیل
رده:دشت شارون
رده:استان مرکز (اسرائیل)
گانیم

**گانیم** () یک شهرک اسرائیلی پیشین در شمال کرانه باختری بود که در نزدیکی شهر بزرگ فلسطینی جنین قرار داشت و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای شومرون بود. شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی از جمله اورشلیم شرقی بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شمرده می‌شوند.

گانیم در سال ۱۹۸۳ میلادی بنیان‌گذاری شد و نام آن از نام کتاب مقدسی شهر جنین یعنی عین‌گانیم گرفته شده بود. این شهرک هیچ‌گاه از نظر جمعیتی رشد چشمگیری نداشت و در اوج خود نزدیک به ۱۵۸ نفر ساکن داشت. در سال ۲۰۰۵ میلادی در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل، ساکنان شهرک تخلیه شدند و ساختمان‌های آن ویران گردید. در دسامبر ۲۰۲۵ کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی گانیم را در قالب تصمیم ایجاد ۱۹ شهرک جدید تصویب کرد.

## پیشینه
شهرک گانیم در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط گروهی از فعالان وابسته به سازمان جوانان صهیونیستی بیتار بنیان‌گذاری شد. نام شهرک از نام کتاب مقدسی شهر جنین برگرفته شده بود؛ بر پایه متون تورات، این شهر در گذشته «عین‌گانیم» نامیده می‌شد و به قبیله ایساکار تعلق داشت (کتاب یوشع ۱۹:۲۱). به همین دلیل، نام عین‌گانیم به یکی از محله‌های شهر پتخ تیکوا در اسرائیل نیز داده شده‌است.

گانیم یک شهرک منزوی بود که از هر سو با آبادی‌های فلسطینی محصور شده بود. تنها شهرک اسرائیلی دیگر در نزدیکی آن، روستای کوچک کادیم در نزدیک به ۲ کیلومتری غرب آن بود. این شهرک در ارتفاع نزدیک به ۲۴۰ متری از سطح دریا در بخش شمالی سامره و در حدود ۳ کیلومتری جنوب‌شرق جنین قرار داشت. در شهرک یک مرکز پیش‌دبستانی برای کودکان نیز دایر بود.

## جمعیت
ساکنان گانیم در پایگاه داده‌های یشع به عنوان سکولار توصیف شده‌اند. شهرک همواره از نظر جمعیتی کوچک باقی ماند و در دوران انتفاضه دوم رشد جمعیت آن متوقف شد و حتی اندکی کاهش یافت. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۴، جمعیت شهرک ۱۴۷ نفر بود.

## انتفاضه دوم و ناامنی
در جریان انتفاضه دوم، شهرک گانیم بارها در معرض حملات فلسطینیان قرار گرفت و انزوای آن تشدید شد. در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۱ یکی از ساکنان شهرک به نام یکاترینا واینتراوب در نزدیکی جنین هنگامی که یک فرد مسلح فلسطینی به خودروی او شلیک کرد کشته شد. افزون بر این، گانیم در بیرون دیوار حائل اسرائیل رها شد؛ دیواری که در این منطقه بسیار نزدیک‌تر به خط سبز ساخته شده بود.

## تخلیه
در اوت ۲۰۰۵، ساکنان گانیم در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل که از سوی دولت آریئل شارون پیش برده می‌شد، از خانه‌هایشان بیرون رانده شدند و کنیسه شهرک برچیده شد. در شمال سامره، این طرح چهار شهرک گانیم، کادیم، حومش و سانور را دربرمی‌گرفت و هر چهار شهرک تخلیه شدند. با وجود تخلیه غیرنظامیان، ارتش اسرائیل همچنان کنترل بر مناطق این شهرک‌های پیشین را حفظ کرد. حتی پیش از تخلیه شهرک‌ها، ارتش یک پایگاه کوچک نظامی واقع در جاده شماره ۶۰۱۰ میان گانیم و کادیم را ترک کرده بود.

## تصویب بازسازی
در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی گانیم را به عنوان بخشی از تصمیم ایجاد ۱۹ شهرک جدید تصویب کرد.

## جایگاه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* حومش
* کادیم
* سانور
* شورای منطقه‌ای شومرون

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* طرح خروج یک‌جانبه آریئل شارون – نسخه بازنگری‌شده

رده:روستاهای خالی از سکنه در جریان درگیری اسرائیل و اعراب
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
گیناتون

**گیناتون** () یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در نزدیکی بن‌شمن واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد. گیناتون در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از بلغارستان بنیان‌گذاری شد.

گیناتون در جلگه ساحلی پرجمعیت اسرائیل در ارتفاع ۵۹ متری از سطح دریا جای گرفته‌است. این روستا در حدود ۱۸ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۸ کیلومتری جنوب‌شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۲ کیلومتری شمال‌شرقی شهر لُد قرار دارد. فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون نیز در حدود ۵ کیلومتری شمال‌غربی موشاو واقع شده‌است. نام این روستا از کتاب نحمیا (فصل ۱۰، آیه ۷) برگرفته شده‌است.

## پیشینه
روستای گیناتون در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از بلغارستان بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران نخست در ماه مه ۱۹۴۹ در روستای عربی متروک دیر طریف (که بعدها بیت عریف نام گرفت) سکونت گزیدند. برخی از یهودیان بلغاری‌تبار در ابتدا در بیت عریف ساکن شدند، اما در اوایل دهه ۱۹۵۰ با گروهی از مهاجران یمنی دچار اختلاف شدند و در سال ۱۹۵۳ به گیناتون نقل مکان کردند. در سال ۱۹۵۱ بیشتر اعضای موشاو به سکونت دائم در گیناتون منتقل شدند.

این روستا در نزدیکی محوطه باستانی جِنداس ساخته شد که در دوره‌های روم متأخر، بیزانس، اسلامی آغازین، صلیبی، مملوکی و عثمانی مسکون بوده‌است. نام روستا از کتاب نحمیا (فصل ۱۰، آیه ۷) گرفته شده‌است.

به گروه نخست بنیان‌گذاران بلغاری، مهاجرانی از مجارستان، رومانی، ایران و شمال آفریقا نیز پیوستند.

### بحران اقتصادی ۱۹۶۰
در سال ۱۹۶۰ موشاو دچار بحران اقتصادی شدیدی شد و بدهی‌های سنگینی انباشت زیرا محصولات کشاورزی آن سودآور نبودند. به گفته آژانس یهود، علت بحران آن بود که ۲۰ واحد بهره‌برداری در موشاو به کشاورزی نمی‌پرداختند و بار مالی بر دوش سایر واحدها بود. در پی این بحران، طرح بازسازی‌ای تهیه شد که شامل خارج کردن ۲۴ خانواده «غیرمولد» از موشاو بود.

## جغرافیا
گیناتون در جلگه ساحلی اسرائیل در ارتفاع ۵۹ متری از سطح دریا قرار دارد. رود ناحال ایالون از غرب روستا می‌گذرد. موشاو از طریق جاده شماره ۴۴۳ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. بزرگراه شماره ۱ (تل‌آویو-اورشلیم) از شمال آن و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) از شرق آن عبور می‌کند.

## ساختار روستا
موشاو از دو بخش تشکیل شده‌است:
* بخش نخست شامل واحدهای بهره‌برداری است که در سال ۱۹۵۱ ساخته شدند و هر یک دارای خانه و زمین کشاورزی هستند.
* بخش دوم که «محله توسعه» نامیده می‌شود، شامل ۷۲ واحد مسکونی و نزدیک به ۱۵ قطعه زمین کمکی است و در سال ۱۹۹۶ بنیان‌گذاری شده‌است.

امروزه بیشتر ساکنان به کشاورزی نمی‌پردازند و دارای مشاغل آزاد هستند و بیرون از موشاو کار می‌کنند. در روستا تأسیسات عمومی شامل خانه فرهنگ، مهدکودک، کنیسه، درمانگاه، زمین بسکتبال و زمین‌های بازی وجود دارد.

## جمعیت
بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، جمعیت گیناتون ۸۶۱ نفر بود. جمعیت روستا از ۲۹۴ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۸۷۰ نفر در سال ۲۰۱۲ رسید و سپس اندکی کاهش یافت.

## پیوند به بیرون
* شرابسازی گیناتون
* وبگاه رسمی گیناتون

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
زیتون (محله‌ای در شهر غزه)

**زیتون** (، به معنی «زیتون») محله‌ای در بخش جنوبی شهر غزه است. این محله در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی هنگامی که شهر غزه از هسته مرکزی خود گسترش می‌یافت ساخته شد. بخش بزرگی از ساخت‌وسازهای نخستین به نهادهای خارجی مانند بیمارستان‌های میسیونری نسبت داده می‌شود.

پس از جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸)، با ورود آوارگان فلسطینی جمعیت زیتون افزایش چشمگیری یافت. خانواده احمد یاسین در دهه ۱۹۵۰ در این محله ساکن شدند. در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) نیروهای دفاعی اسرائیل وارد این محله شده و آن را اشغال کردند و در این دوره ۴۸ فلسطینی کشته شدند.

## پیشینه
محله زیتون در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی در جنوب شهر غزه شکل گرفت. در آن زمان شهر غزه از مرکز تاریخی خود به سوی بیرون در حال گسترش بود و نهادهای خارجی از جمله بیمارستان‌های میسیونری نقش مهمی در تأمین مالی ساخت‌وسازهای اولیه داشتند.

پس از جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸) شمار زیادی از آوارگان فلسطینی به این محله سرازیر شدند و جمعیت زیتون به‌سرعت رشد کرد. خانواده احمد یاسین، بنیان‌گذار حماس، در دهه ۱۹۵۰ میلادی در این محله ساکن شدند.

## جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹
در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، ارتش اسرائیل با عملیات زمینی وارد محله زیتون شد و آن را به اشغال خود درآورد. در این دوره ۴۸ فلسطینی که بیشتر آنها از سه خانواده بودند کشته شدند. افزون بر آن، ۲۷ خانه، شماری از مزارع و یک مسجد ویران شد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:تغییرمسیرهای متصل شده به یک آیتم ویکی‌داده
رده:محله‌های غزه
الزویه

**الزویه** () روستایی فلسطینی عرب‌نشین در بخش صفد از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۲۳ کیلومتری شمال شرقی شهر صفد قرار داشت و در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین تحت قیمومت در ۲۴ مه ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در چارچوب عملیات یفتاح از سکنه تخلیه شد.

روستای الزویه بر زمینی هموار در دشت حوله و در ارتفاع نزدیک به ۷۵ متر از سطح دریا بنا شده بود. شکل‌گیری آبادی در امتداد آبراهه‌ای آبیاری بود که از رود اردن به سوی شرق و به‌سمت زمین‌های کشاورزی انشعاب می‌یافت. نزدیک‌ترین روستاها به الزویه، المفتخره و البویزیه بودند.

## پیشینه
### سرشماری‌ها و جمعیت
بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، جمعیت الزویه ۵۹۰ تن مسلمان در ۱۴۱ خانه بود.

بر اساس آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا به ۷۶۰ تن رسیده بود. مساحت کل زمین‌های روستا ۳٬۹۵۸ دونم (هر دونم برابر ۱۰۰۰ مترمربع) بود. از این میان ۳٬۵۹۳ دونم به کشت غلات اختصاص داشت و ۱۹۵ دونم را بافت ساخته‌شده و مناطق شهری تشکیل می‌داد. همچنین ۱۲۹ دونم به جاده‌ها و آبراهه‌ها اختصاص یافته بود.

### جغرافیا و ساختار روستا
روستا شکلی طولی در دو سوی آبراهه آبیاری داشت و پلی بخش شمالی را به بخش جنوبی پیوند می‌داد. ساکنان برای آشامیدن از آب همین آبراهه بهره می‌بردند. خدمات آموزشی در روستا وجود نداشت و تنها چند دکان پراکنده در آن یافت می‌شد. زمین‌های کشاورزی در شرق و جنوب روستا گسترده بودند و در آنها سبزیجات و میوه‌جات کشت می‌شد.

در شمال روستا راه اصلی‌ای از میان دشت حوله از خیام الولید در شرق تا جاده طبریه–المطله در غرب امتداد داشت و الزویه از راه یک مسیر خاکی به آن متصل بود.

## رویدادهای ۱۹۴۸ و پیامدها
الزویه در ۲۴ مه ۱۹۴۸ در پی حمله نظامی مستقیم نیروهای صهیونیست از سکنه تخلیه شد. این حمله بخشی از عملیات یفتاح بود که هدفش تصرف منطقه جلیل شرقی بود. بر اساس گزارش اطلاعات نظامی اسرائیل، علت تخلیه ترکیبی از حمله نظامی و اخراج اجباری ساکنان بود.

## وضعیت کنونی
از روستای الزویه هیچ نشانه‌ای باقی نمانده‌است؛ نه بنایی و نه ویرانه‌ای. محل روستا اکنون بخشی از زمین‌های کشاورزی شهرک نئوت مردخای است و کشتزارهای پنبه آن را پوشانده‌اند. شهرک نئوت مردخای در سال ۱۹۴۶ در کمتر از دو کیلومتری شمال محل روستا بنا شده بود.

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* به الزویه خوش آمدید
* الزویه در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش صفد
زبدیئل

**زبدیئل** (، به معنی «هدیهٔ خدا») یک موشاو دینی در جنوب اسرائیل است. این روستا در منطقهٔ حِوِل لاخیش در نزدیکی شهر کریات گت واقع شده و از نظر اداری در حوزهٔ شورای منطقه‌ای شفیر قرار دارد. جمعیت زبدیئل در سال ۲۰۰۶ برابر با ۴۱۳ نفر بود.

نام این روستا از کتاب نحمیا (فصل ۱۱، آیهٔ ۱۴) برگرفته شده و نام کاهنی است که از بابل بازگشته بود.

## پیشینه
روستای زبدیئل در سال ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از یمن بنیان‌گذاری شد. این شهرک بر روی زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی حتی تعلق داشت که ساکنانش آواره شده بودند. نام زبدیئل از کتاب نحمیا (۱۱:۱۴) برگرفته شده‌است و به نام کاهنی اشاره دارد که از بابل بازگشته بود.

## جغرافیا
زبدیئل در ارتفاع ۹۰ متری از سطح دریا قرار دارد. این روستا در منطقهٔ حِوِل لاخیش در بخش جنوبی اسرائیل واقع شده و نزدیک‌ترین شهر بزرگ به آن کریات گت است.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
عالی زهاو

**عالی زهاو** (، به معنی «برگ‌های زرین») یک شهرک اسرائیلی در بخش غربی شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در مجاورت شهرهای فلسطینی دیر بلوط و کفر الدیک قرار دارد که زمین‌های آن‌ها برای ساخت عالی زهاو مصادره شد. عالی زهاو از نظر اداری زیرنظر شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد و در مجاورت پدوئل و بیت آریه واقع شده‌است.

این شهرک در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از نام عالیزا بگین، همسر نخست‌وزیر پیشین اسرائیل مناخم بگین است. جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## پیشینه
عالی زهاو در سال ۱۹۸۳ بر روی زمین‌هایی که اسرائیل آن‌ها را «زمین‌های دولتی» می‌خواند توسط اسرائیلی‌های یهودی غیرارتدکس از جنبش‌های بیتار و حروت بنیان‌گذاری شد. نام نخستین شهرک «یوعزر» (بوعیزر) بود که سپس به عالی زهاو تغییر یافت. این نام‌گذاری به یاد عالیزا بگین، همسر درگذشتهٔ مناخم بگین انجام شد.

شهرک بر روی زمین‌های مصادره‌شده از شهرهای فلسطینی دیر بلوط و کفر الدیک در استان سلفیت ساخته شد. بر پایهٔ داده‌های منابع عربی، در آغاز ۲۶۴ دونم زمین تصرف شد و سپس نقشهٔ ساختاری آن برای تصرف نزدیک به ۸۹۰ دونم تنظیم گردید.

اکنون عالی زهاو در حال گسترش به سوی شهرک تازه‌ساز لشم است.

## جمعیت
عالی زهاو در حال حاضر نزدیک به ۱۲۰ خانوار را در خود جای داده‌است. جمعیت شهرک در هنگام بنیان‌گذاری نزدیک به ۵۴ نفر بود؛ در سال ۱۹۹۱ به ۱۶۲ نفر و در سال ۱۹۹۲ به ۲۳۴ نفر رسید و تا پایان سال ۱۹۹۸ جمعیت آن به ۳۵۲ نفر افزایش یافت. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۲۱ جمعیت شهرک ۴٬۲۸۰ نفر گزارش شده‌است. این شهرک در فاصلهٔ ۳۵ کیلومتری اورشلیم قرار دارد.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند. مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز آن را امضا کرده‌است تصریح می‌کند که «قدرت اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و اسرائیل باید «شهرک‌سازی را متوقف کند و شهرک‌نشینان را تخلیه نماید».

## پیوند به بیرون
* گالری تصاویر در شورای منطقه‌ای شومرون
* وبگاه رسمی عالی زهاو

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای فلسطین
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
افیق

**افیق** () یک شهرک اسرائیلی سازمان‌یافته به شکل کیبوتص در بلندی‌های جولان است. این شهرک در سال ۱۹۷۲ در نزدیکی روستای متروکهٔ سوری فیق پس از تصرف و اشغال بلندی‌های جولان توسط اسرائیل پایه‌گذاری شد. افیق نخستین شهرک یهودی بود که پس از جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ در بلندی‌های جولان برپا گردید و در آغاز یک پایگاه نظامی تیپ ناحال بود که سپس به کیبوتص مبدل شد.

جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## ریشه‌شناسی
واژهٔ افیق در زبان عبری به معنای آبراهه و بستر رودخانه است. این نام از نام عربی فیق و شهر کهن کتاب‌مقدسی آفِق گرفته شده‌است.

## نام و آفق کتاب مقدسی
در کتاب مقدس مکان‌های گوناگونی به نام آفِق یاد شده‌اند. بر این باور بودند که جایگاه کیبوتص در مجاورت ویرانه‌های آفق باستانی است که در کتاب‌های پادشاهان (اول پادشاهان ۲۰:۲۶) آمده‌است. بر پایهٔ این متن، اخاب پادشاه اسرائیل بن‌هدد یکم دمشق را شکست داد و پیامبر الیسع پیشگویی کرد که یهوآش پادشاه اسرائیل سه بار بن‌هدد سوم دمشق را شکست خواهد داد. با این حال باستان‌شناسان اکنون تل عین‌گو / خربة العشق در کیبوتص عین‌گو را به عنوان جایگاه آفق کتاب‌مقدسی ترجیح می‌دهند.

## پیشینه

کیبوتص افیق که به اتحاد کووتصوت و کیبوتصیم وابسته بود، در ۸ مه ۱۹۷۲ در نزدیکی روستای متروکهٔ سوری فیق برپا شد. بر پایهٔ اسناد کنگرهٔ آمریکا، افیق نخستین شهرکی بود که پس از جنگ ژوئن ۱۹۶۷ در بلندی‌های جولان با نام «ناحال گولان» در محل روستای عربی فیق بنیان‌گذاری شد و در ژانویهٔ ۱۹۶۸ گسترش یافت و به افیق تغییر نام داد. مساحت شهرک ۴٬۵۰۰ دونم بود و به حزب کارگر وابسته بود. این کیبوتص زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان قرار دارد و فرودگاه فیق نیز در نزدیکی آن واقع شده‌است.

جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، در حالی که دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## اقتصاد
شاخه‌های اقتصادی افیق دربرمی‌گیرد: کشاورزی (سبزیجات فصلی، حبوبات و باغ‌های میوه)، دامداری شیری و مرغداری. این کیبوتص همچنین چندین کارخانه را در مشارکت با کیبوتص یفعت اداره می‌کند؛ از جمله شرکت افیک پرینتینگ سولوشنز که تولیدکنندهٔ تونر و کارتریج جوهر است. افیق مالکیت حمت گادر (چشمه‌های آب گرم معدنی و مجموعهٔ بهداشتی-درمانی) را با سه کیبوتص دیگر به اشتراک می‌گذارد. مهمان‌سرای اورحان افیق نیز یکی دیگر از منابع اشتغال ساکنان است.

## افراد سرشناس
* شیمعون شِوِس (زادهٔ ۱۹۵۲)، مشاور سیاسی-راهبردی اسرائیلی

## جستارهای وابسته
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* بلندی‌های جولان
* شهرک‌های اسرائیلی
* جنگ یوم کیپور

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مکان‌ها در کتاب مقدس عبری
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
بیت حورون

**بیت حورون** () یک شهرک اجتماعی (کمونال) و شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در کنار جادهٔ ۴۴۳ میان مودیعین و اورشلیم واقع شده و نام خود را از گردنهٔ باستانی بیت‌حورون در کتاب مقدس (یوشع ۱۰:۱۰) گرفته‌است. بیت حورون از نظر اداری در حوزهٔ صلاحیت شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. بیت حورون جامعه‌ای مرکب از یهودیان سکولار و ارتدکس است و دارای امکاناتی چون مدرسهٔ ابتدایی دینی، کودکستان، کنیسه، کتابخانه و میکوه می‌باشد.

## پیشینه
بیت حورون در ۱ دسامبر ۱۹۷۷ بنیان‌گذاری شد.

بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل زمین‌هایی از چند روستای فلسطینی پیرامون را برای ساخت بیت حورون مصادره کرد:
* ۱۰۳۶ دونوم از بیتونیا برای بیت حورون و گیوات زیو
* ۸۶۳ دونوم از بیت‌عور الفوقا
* ۶۷ دونوم از التیره
* ۶۱ دونوم از خرباثا المصباح

## جنبهٔ حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## ساختار اجتماعی و امکانات
بیت حورون جامعه‌ای مشترک از یهودیان ارتدکس و سکولار است. یک مدرسهٔ دینی ابتدایی در بیت حورون وجود دارد که کودکان محلی و روستاهای پیرامون را آموزش می‌دهد. همچنین سه شیرخوارگاه، یک کودکستان، دو کنیسه، یک کُلِل (مرکز پژوهش تلمودی)، یک میکوه (حوضچهٔ تطهیر) برای زنان و مردان و یک کتابخانه در این شهرک وجود دارد.

## جغرافیا و آب‌وهوا
بیت حورون در ارتفاع ۶۲۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است. آب‌وهوای منطقه مدیترانه‌ای است؛ میانگین دمای سالانه نزدیک به ۲۰ درجهٔ سلسیوس و میانگین بارش سالانه در حدود ۸۲۰ میلی‌متر است. گرم‌ترین ماه ژوئیه با میانگین ۳۰ درجهٔ سلسیوس و سردترین ماه ژانویه با میانگین ۱۰ درجهٔ سلسیوس است.

## جستارهای وابسته
* نبرد بیت‌حورون (۱۶۶ پیش از میلاد)
* نبرد بیت‌حورون (۶۶ میلادی)

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی بیت حورون

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
عمیحی

**عمیحی** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی (community settlement) در بلوک شهرک‌نشین شیلو سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک از نظر اداری به شورای منطقه‌ای ماته بنیامین وابسته است. عمیحی نخستین شهرک‌سازی رسمی اسرائیل پس از سال ۱۹۹۲ به‌شمار می‌رود.

جامعهٔ جهانی همهٔ شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ دیدگاهی که دولت اسرائیل آن را نمی‌پذیرد. عمیحی در حدود ۳۰ کیلومتری شمال اورشلیم و ۵۰ کیلومتری شرق تل‌آویو در ارتفاع نزدیک به ۷۹۰ متری از سطح دریا بر روی تپه‌های رشته‌کوه مرکزی سامره جای دارد.

## پیشینه
تأسیس عمیحی پیامد توافق دولت اسرائیل با ساکنان پایگاه غیرقانونی آمونا بود. پس از آنکه دادگاه عالی اسرائیل در سال ۲۰۱۴ حکم تخلیهٔ آمونا را صادر کرد، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو به ساکنان آن ساخت شهرکی جدید را وعده داد. تخلیهٔ آمونا در فوریهٔ ۲۰۱۷ انجام شد و ساکنان آن خواستار انتقال به تپه‌ای نزدیک پایگاه گئولَت صیون در شرق شیلو شدند.

تصمیم شمارهٔ ۲۵۸۳ دولت اسرائیل برای تأسیس شهرک جدید در ۳۰ مارس ۲۰۱۷ تصویب شد. کار ساخت‌وساز در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۷ آغاز گردید. نخستین واحدهای مسکونی موقت در ۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۸ نصب شد و نخستین خانواده‌ها (بیش از ۳۰ خانواده) در مارس ۲۰۱۸ به عمیحی نقل مکان کردند.

## جغرافیا
عمیحی در شمال کرانه باختری قرار دارد. در غرب آن شهرک‌های شیلو و شووت راحل و در شرق آن پایگاه‌های غیرقانونی ادی اد، آحیا، اش‌کودش و کیدا واقع شده‌اند. شهرک از راه جاده‌ای به شاهراه ۶۰ و سپس شاهراه ۴۵۸ (معروف به شاهراه آلون) متصل است.

## طرح گسترش

طرحی برای گسترش عمیحی به سمت غرب و شرق وجود دارد. بر پایهٔ این طرح، شهرک باید تا ۱۱۰۰ خانوار را در خود جای دهد و پایگاه ادی اد که در حدود یک کیلومتری آن واقع است و حتی بر اساس قوانین اسرائیل نیز غیرقانونی شمرده می‌شود در حوزهٔ قضایی عمیحی گنجانده شود و بدین ترتیب غیرمستقیم قانونی گردد.

این طرح بسیار بحث‌برانگیز است. به باور هم منتقدان و هم طرفداران آن، اجرای این طرح به گسست عملی پیوستگی سرزمینی کرانه باختری میان بخش مرکزی (رام‌الله و اورشلیم) و بخش شمالی (نابلس و جنین) خواهد انجامید و چشم‌انداز تحقق چاره دوکشوری را تضعیف خواهد کرد.

## وضعیت حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی همهٔ شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ موضعی که دولت اسرائیل آن را رد می‌کند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
عیناو

**عیناو** () یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در مجاورت روستای فلسطینی رامین در استان طولکرم واقع شده و زمین‌های آن روستا برای ساخت عیناو مصادره شده‌است. عیناو در بزرگراه ۵۷ میان آونی هفتز و شاوی شومرون قرار دارد و جامعه آن از پیروان صهیونیسم دینی و یهودیت ارتدکس تشکیل شده‌است. این شهرک در حوزه اداری شورای منطقه‌ای شومرون جای می‌گیرد.

جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که این شهرک‌ها ناقض حقوق بین‌الملل هستند.

## پیشینه
عیناو در سال ۱۹۸۱ با یاری سازمان شهرک‌سازی آمانا بنیان‌گذاری شد. اسرائیل برای ساخت این شهرک و جاده‌های کمربندی و پایگاه‌های نظامی همراه آن، ۴۷۰ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی رامین را مصادره کرد. افزون بر آن، ۲۰ دونوم از زمین‌های روستای کفراللبد نیز مصادره شد. منبع عربی بنیان‌گذاری شهرک را به جنبش گوش ایمونیم نسبت می‌دهد و زمین‌های مصادره‌شده را شامل اراضی روستاهای کفراللبد، رامین و بیت‌لید می‌داند.

در سال ۲۰۱۸ مساحت کلی شهرک تا حصار نزدیک به ۴۶۶ دونوم و مساحت بافت شهری آن در حدود ۱۸۳ دونوم بود.

## نام‌گذاری
نام شهرک از واژه عبری «عِناو» به معنای انگور گرفته شده‌است و یادآور تاکستان‌هایی است که پیش‌تر ویژگی برجسته مناطق پیرامون بود. برخی منابع نام آن را برگرفته از شهر فلسطینی عنبتا نیز دانسته‌اند.

## جمعیت
جمعیت شهرک عیناو تا سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۸۵۹ نفر بود.

## جایگاه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز آن را امضا کرده‌است، تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری سازمان ملل حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف و شهرک‌نشینان را تخلیه کند. دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری)

**دولو** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در نزدیک به ۲۷ کیلومتری شمال‌باختری اورشلیم جای دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار می‌گیرد. جمعیت آن در سال ۲۰۱۷ در حدود ۱۴۰۰ نفر بود.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام این شهرک از نهر دولو در نزدیکی آن گرفته شده‌است که در آن درختان چنار خاوری (دولِو به زبان عبری) می‌رویند.

دولو در شرق دیوار حائل اسرائیل در کرانه باختری واقع شده و در حدود ۶ کیلومتری شمال‌باختری رام‌الله و ۱۱ کیلومتری خاوری مودیعین قرار دارد. شهرک اسرائیلی تلمون در شمال آن و روستاهای فلسطینی عین قینیا، دیر ابزیع و الجانیه در مجاورت آن جای دارند.

## پیشینه
دولو در سال ۱۹۸۳ میلادی و در جشن سوکوت با اسکان پنج خانواده بنیان‌گذاری شد. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، زمین این شهرک از سه روستای فلسطینی مصادره شده‌است:
* ۸۶۷ دونوم (۰٫۸۶۷ کیلومترمربع) از روستای الجانیه
* ۱۵۷ دونوم (۰٫۱۵۷ کیلومترمربع) از عین قینیا
* ۲۲ دونوم (۰٫۰۲۲ کیلومترمربع) از دیر ابزیع

شهرک‌نشینان اسرائیلی همچنین چشمهٔ عین بوبین واقع در نزدیکی دیر ابزیع را برای پروژه‌های آبیاری زیر نظر خود درآوردند. این چشمه به‌تدریج به مقصدی گردشگری برای اسرائیلی‌ها تبدیل شد.

### برنامهٔ بازپروری جوانان
در سال ۱۹۸۸ مدرسهٔ دخترانهٔ اولپانات دولو برنامه‌ای برای بازپروری جوانان در معرض خطر با نام «خانه‌های دولو برای جوانان در معرض خطر» راه‌اندازی کرد که اکنون شعبه‌هایی در اشدود و مودیعین دارد. در سال ۲۰۱۳ حدود ۴۵۰ دختر از سراسر اسرائیل در این برنامه ثبت‌نام کرده بودند. این برنامه جایزهٔ ملی تعالی در آموزش را به خاطر ۲۵ سال خدمت به جامعهٔ اسرائیل دریافت کرد.

### رویدادهای امنیتی
در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۵ یک اسرائیلی ۲۵ ساله به نام دنی گونن در نزدیکی چشمهٔ عین بوبین به ضرب گلوله کشته شد و همراه وی زخمی گردید. مهاجم فلسطینی به بهانهٔ درخواست کمک به آن‌ها نزدیک شد و سپس از فاصلهٔ نزدیک به سوی آن‌ها آتش گشود. مهاجم در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ دستگیر شد.

در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ رینا شنرب دختر ۱۷ ساله‌ای بر اثر انفجار بمب در کنار چشمهٔ عین بوبین کشته شد و پدر و برادرش به‌شدت زخمی شدند.

پس از این رویداد، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو در ۲۶ اوت ۲۰۱۹ دستور داد طرح ساخت محلهٔ جدیدی شامل نزدیک به ۳۰۰ واحد مسکونی در دولو و در نزدیکی چشمهٔ عین بوبین برای تصویب به کمیتهٔ برنامه‌ریزی ارائه شود. روز بعد اعلام شد که این محلهٔ جدید به نام رینا شنرب نام‌گذاری خواهد شد.

## ساکنان سرشناس
* موتی یوگو (زادهٔ ۱۹۵۶)، سیاست‌مدار اسرائیلی از حزب خانه یهودی
* داوید مینتس (زادهٔ ۱۹۵۹)، قاضی دادگاه عالی اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* دولو  در تارنمای شورای منطقه‌ای ماته بنیامین

رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
بیت گملیئل

**بیت گملیئل** (، به‌معنای «خانه گملیئل») یک موشاو دینی در بخش مرکزی اسرائیل است. این روستا در جنوب شرقی شهر یبنه واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای حِوِل یبنه وابسته است.

بیت گملیئل در سال ۱۹۴۹ توسط خانواده‌های بازمانده از هولوکاست که از کشورهای اروپایی و شمال آفریقا مهاجرت کرده بودند بنیان‌گذاری شد. این موشاو وابسته به جنبش صهیونیستی-دینی هپوعل همیزراحی است و نام آن برگرفته از ربان گملیئل دوم، رئیس سنهدرین در یبنه پس از ویرانی معبد دوم، است.

## پیشینه
بیت گملیئل در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان اردوگاه کار صهیونیستی-دینی جنبش هپوعل همیزراحی بنیان‌گذاری شد. نام نخست این شهرک «یبنه ب» بود اما سپس به بیت گملیئل تغییر یافت. این نام به افتخار ربان گملیئل دوم، رئیس سنهدرین (شورای عالی یهود) در یبنه پس از ویرانی معبد دوم برگزیده شد؛ وی در شهر یبنه که در مجاورت موشاو قرار دارد به خاک سپرده شده‌است.

نخستین ساکنان موشاو خانواده‌های یهودی بازمانده از هولوکاست بودند که از رومانی، مجارستان و چکسلواکی مهاجرت کرده بودند. شماری از خانواده‌ها نیز از کشورهای شمال آفریقا یعنی الجزایر و تونس به این شهرک آمدند. مهاجران نخستین هرکدام زمینی به مساحت دو و نیم دونم، یک مرغداری و یک گاو دریافت کردند. در نخستین سال‌ها موشاو ۹۳ خانوار داشت که بیشتر به کشاورزی می‌پرداختند و در زمینه‌های گوناگونی مانند دامداری، سبزی‌کاری، مرغداری و باغداری کار می‌کردند.

در آغاز دهه ۱۹۹۰ نخستین طرح گسترش موشاو اجرا شد و موجی از ساکنان تازه پذیرفته شدند. در پایان همان دهه با اجرای طرح گسترش دوم شمار خانوارها به نزدیک ۲۷۰ خانواده رسید. امروزه تنها اقلیت کوچکی از ساکنان به کشاورزی اشتغال دارند و بیشتر تندروان در مشاغل آزاد بیرون از موشاو کار می‌کنند.

## جغرافیا
بیت گملیئل در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل و در کنار بخش پایین‌دست رود سورِک (نحال سورک) قرار دارد که از سمت غربی روستا می‌گذرد. این روستا در فاصله نزدیک ۹ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۲۴ کیلومتری جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۵ کیلومتری شمال غربی اورشلیم واقع شده‌است. بیت گملیئل از طریق جاده شماره ۴۱۰ (جاده یبنه–رحوووت) به شبکه ترابری دسترسی دارد.

## خدمات و امکانات
در موشاو یک کتابخانه عمومی، باشگاه برگزاری رویدادها، زمین ورزشی سرپوشیده برای بسکتبال و فوتسال، زمین چمن مصنوعی و شعبه‌ای از سازمان جوانان بنی‌عقیوا وجود دارد. چهار کنیسه فعال در موشاو وجود دارد و مرکز بهداشتی نیز در آن دایر است. کودکان موشاو در مدرسه ابتدایی دولتی-دینی واقع در کووتصَت یبنه تحصیل می‌کنند.

## جمعیت
جمعیت بیت گملیئل در اواخر سده بیستم و آغاز سده بیست‌ویکم رشد چشمگیری داشت. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۹۵۱ نفر بود و نرخ رشد جمعیت در آن سال ۲٫۶ درصد گزارش شد.

## ساکنان سرشناس
* یهودا بارکان، بازیگر و کارگردان سینما
* راحل عزریا، سیاست‌مدار
* ماتان کَهانا، نماینده کنست و سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی موشاو 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مختصات در ویکی‌داده
زوهر (موشاو اسرائیلی)

**زوهر** (به عبری: ، به معنی «درخشندگی») یک موشاو در جنوب اسرائیل است. این شهرک در نزدیکی شهر کریات گت واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش قرار دارد.

زوهر در سال ۱۹۵۶ میلادی توسط مهاجران یهودی الجزایری و تونسی بنیان‌گذاری شد. این موشاو در شمال صحرای نگو و در نزدیکی شهرهای کریات گت، اشکلون و سدروت جای گرفته‌است. دریاچه‌ای بزرگ مصنوعی به نام دریاچهٔ زوهر در کنار این شهرک قرار دارد که یکی از بزرگ‌ترین آب‌انبارهای اسرائیل به‌شمار می‌رود.

## پیشینه
موشاو زوهر در سال ۱۹۵۶ میلادی به‌عنوان بخشی از تلاش برای شهرک‌سازی در منطقهٔ حِوِل لاخیش بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن یهودیانی بودند که از الجزایر و تونس مهاجرت کرده بودند. این موشاو بر زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر به روستای عربی الفالوجه تعلق داشت. بر پایهٔ گفتهٔ ولید خالدی، زوهر بر زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شدهٔ بُرَیر بنا شده‌است.

نام «زوهر» به معنای «درخشندگی» است و ریشه در متون کتاب مقدس دارد، از جمله کتاب حزقیال (فصل‌های ۱ و ۸) و کتاب دانیال (فصل‌های ۲ و ۱۲). این نام نمادی از نور بزرگی بود که مهاجران نوین به منطقهٔ لاخیش آوردند و امید آنان به احیای سریع این سرزمین را بازتاب می‌داد.

در سال‌های بعد مهاجرانی از عراق، روسیه و مجارستان نیز در زوهر ساکن شدند. پیش از تأسیس دولت اسرائیل، پایگاه صحرایی پالماخ به مدت نزدیک به شش ماه در این منطقه مستقر بوده‌است.

در دههٔ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی، موشاو هدف حملات فدائیان فلسطینی قرار گرفت که از نوار غزه به اسرائیل نفوذ می‌کردند.

در آغاز، موشاو به زیرمجموعهٔ اتحادیه گروه‌ها و کیبوتص‌ها تعلق داشت که در چارچوب جنبش کارگری صهیونیستی فعالیت می‌کرد. با تبدیل شدن به شهرکی مستقل، زوهر به جنبش «اتحادیه کشاورزی» پیوست. در سال ۱۹۶۵ میلادی ساکنان زوهر از فعالان برجستهٔ جنبش روستایی در مبارزه علیه قانون موشاوها بودند و در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نقش مهمی در پایه‌گذاری جنبش جوانان اتحادیه کشاورزی ایفا کردند.

## جغرافیا
زوهر در شمال صحرای نگو و در جنوب غربی منطقهٔ حِوِل لاخیش در ارتفاع ۱۱۷ تا ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در نزدیکی شهرهای کریات گت، اشکلون و سدروت جای دارد و در حدود ۱۶ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه فاصله دارد.

از نظر کشاورزی، شرایط منطقه برای پرورش بیشتر محصولات رایج در اسرائیل مطلوب است؛ دما مناسب، خاک سنگین و بارش نسبتاً خوبی دارد. اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی و کشت محصولات زراعی و سبزیجات استوار است.

### دریاچهٔ زوهر

دریاچهٔ زوهر () یک آب‌انبار مصنوعی (که در اصل طبیعی بوده) با مساحتی در حدود ۱٫۲ کیلومتر مربع (۱۲۰۰ دونم) و گنجایش نزدیک به ۷ میلیون مترمکعب آب است. ساخت این دریاچه از سال ۱۹۴۹ آغاز شد و اکنون یکی از بزرگ‌ترین آبگیرهای اسرائیل به‌شمار می‌رود. خط لولهٔ ملی آب اسرائیل نیز از میان قلمرو این شهرک عبور می‌کند.

## جمعیت
جمعیت زوهر در طول دهه‌ها نسبتاً ثابت بوده‌است. بر پایهٔ سرشماری ۲۰۱۴ میلادی، ۳۳۸ نفر در این موشاو زندگی می‌کردند و اکثریت مطلق ساکنان آن یهودی بودند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* صفحهٔ زوهر در وبگاه شورای منطقه‌ای لاخیش

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۶ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:شورای منطقه‌ای لاخیش
بئروت یتسحاق

**بئروت یتسحاق** () یک کیبوتص دینی در مرکز اسرائیل است که در نزدیکی یهود واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین وابسته است. این کیبوتص در آغاز در سال ۱۹۴۳ در نگو و نزدیک غزه بنیان‌گذاری شد، اما پس از ویرانی در جریان نبرد بئروت یتسحاق در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۵۲ در مکان کنونی خود در جنوب پتح تیکوا بازتأسیس گردید.

بنیان‌گذاران کیبوتص مهاجران یهودی پناهنده از چکوسلواکی و آلمان بودند که به جنبش هَپوعِل هَمیزراحی وابستگی داشتند. نام کیبوتص هم به جست‌وجوی آب توسط یتسحاق (اسحاق پیامبر) در این سرزمین اشاره دارد و هم به یاد خاخام یتسحاق نیسنبام از رهبران فدراسیون صهیونیستی لهستان که در گتوی ورشو کشته شد.

## ریشه‌شناسی نام
نام «بئروت یتسحاق» (به معنای «چاه‌های یتسحاق») اشاره‌ای است به جست‌وجوی آب توسط اسحاق پیامبر در این منطقه. همچنین این نام به یاد خاخام یتسحاق نیسنبام، از رهبران فدراسیون صهیونیستی در لهستان و از بنیان‌گذاران جنبش میزراحی، برگزیده شده‌است. او در گتوی ورشو به دست نازی‌ها کشته شد.

## پیشینه
### دوران عثمانی
در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، این منطقه بخشی از ناحیه (نهیه) لد بود که از مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا العاد در شمال و از دامنه‌های شرقی از راه دره لد تا حومه‌های یافا در غرب گسترده بود. این ناحیه در حدود ۲۰ روستا را در خود جای داده بود که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز آن‌ها را احاطه کرده بود.

### دوران قیمومت بریتانیا
کیبوتص نخستین بار در سال ۱۹۴۳ در نزدیکی غزه، در محلی که امروز کیبوتص الومیم و کیبوتص ناحال اوز قرار دارند، پایه‌گذاری شد. مهاجران بنیان‌گذار از چکوسلواکی و آلمان آمده بودند و به جنبش هَپوعِل هَمیزراحی تعلق داشتند. جمعیت کیبوتص تا سال ۱۹۴۷ به ۱۵۰ نفر رسید.

در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، کیبوتص آسیب شدیدی دید و تلفات سنگینی از سوی ارتش مصر در نبرد بئروت یتسحاق متحمل شد. این نبرد شامل بمباران هوایی نیز بود. بر پایه گزارش صندوق ملی یهود، نیروهای مصری عقب رانده شدند و صدها تلفات دادند.

### دولت اسرائیل
در سال ۱۹۴۹ تلاشی برای بازتأسیس کیبوتص بر ویرانه‌های ویلهلما صورت گرفت. سرانجام در سال ۱۹۵۲ کیبوتص به مکان کنونی خود در مرکز اسرائیل، در جنوب پتح تیکوا، منتقل شد.

## افراد سرشناس
* جودیت واینستوک (زادهٔ ۱۹۴۰)، نویسنده
* مئیر شامیر (زادهٔ ۱۹۵۱)، بازرگان
* شائول گوتمن (زادهٔ ۱۹۴۵)، دانشگاهی و سیاست‌مدار پیشین

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی بئروت یتسحاق

رده:کیبوتص
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:روستاهای یهودی در قیومت بریتانیا بر فلسطین
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۲ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند