ورا رنچی

**ورا رنچی** (به رومانیایی: *Vera Renczi*) که در رسانه‌ها با لقب‌های *بیوه سیاه*، *خانم سم* و *بانوی برکرکل* شناخته شده، زنی است که در بسیاری از منابع عامه‌پسند به عنوان یک قاتل زنجیره‌ای رومانیایی توصیف شده است. مطابق این روایت‌ها، او در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی با استفاده از آرسنیک دو شوهر، چندین معشوق و حتی پسرش را مسموم کرده و اجساد بسیاری از مردان را در تابوت‌های روی‌اندود در زیرزمین خانه‌اش نگه می‌داشت. با این حال، پژوهشگران جنایی و جامعه‌شناسان بر نبود اسناد دادگاهی و مدارک مستقل تأکید کرده‌اند و خود وجود تاریخی رنچی را محل تردید دانسته‌اند.

## روایت‌های زندگینامه‌ای
در بیشتر گزارش‌هایی که دربارهٔ رنچی نقل شده، او زادهٔ بخارست در حدود سال ۱۹۰۳ دانسته می‌شود و گفته می‌شود پس از مرگ مادر، همراه پدرش به ناگی‌بچکرک (*Nagybecskerek*، امروزه زرنجانین در صربستان) نقل مکان کرده و در مدرسهٔ شبانه‌روزی تحصیل کرده است. در همین روایت‌ها او نوجوانی عصیان‌گر و وابسته به توجه مردان تصویر شده که از خانه می‌گریخته و با مردانی بسیار مسن‌تر از خود رابطه برقرار می‌کرد.

گزارش‌های عامه‌پسند می‌گویند او اندکی پیش از بیست‌سالگی با یک بانکدار اتریشی به نام *کارل شیک* ازدواج کرد و از او پسری به نام *لورنتسو* داشت. به نوشتهٔ این منابع، رنچی وقتی به شوهرش بدگمان شد، شراب او را با آرسنیک مسموم کرد و پس از ناپدید شدن شوهر، به اطرافیان گفت خبر رسیده که وی در سانحهٔ خودرویی کشته شده است. در ادامهٔ همین روایت‌ها، ازدواج دوم، مجموعه‌ای از روابط پیاپی با مردان گوناگون و ناپدید شدن تدریجی آن‌ها در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ ترسیم می‌شود.

## قتل‌های ادعایی
بر اساس داستانی که از دههٔ ۱۹۲۰ در روزنامه‌ها و مجلات اروپایی و سپس در کتاب‌های مربوط به قاتلان زنجیره‌ای تکرار شده است، رنچی مردان زندگی خود را در هنگامی که به آن‌ها بدگمان می‌شد یا احساس می‌کرد علاقه‌شان به او کم شده، با آرسنیک مسموم می‌کرد. گفته می‌شود او اجساد را در ۳۵ تابوت فلزی روی‌اندود در زیرزمین خانه‌اش نگه می‌داشت و گاهی بر روی یک صندلی قرمز در میان تابوت‌ها می‌نشست، شمعی بزرگ روشن می‌کرد و در سکوت با قربانیان مرده‌اش می‌نشست. در برخی نسخه‌های این روایت، محل وقوع جنایت‌ها در برکرکل / برکرتکول در یوگسلاوی سابق (نزدیک شهر امروزی زرنجانین) ذکر شده است.

یکی از روایت‌های پرتکرار مدعی است که رنچی پس از مسموم کردن آخرین معشوقش، که کارمند بانک بوده، تحت فشار همسر او و پس از بازرسی پلیس دستگیر شد و در زیرزمین خانه‌اش ۳۵ تابوت کشف شد. گفته می‌شود او به مسموم کردن ۳۵ مرد اعتراف کرد و به حبس ابد محکوم شد و در زندان جان باخت. با این حال، این جزئیات نیز هرگز با اسناد دادگاهی یا مدارک بوروکراتیک مستقل پشتیبانی نشده است.

## تردید در واقعیت تاریخی
قدمت شناخته‌شده‌ترین گزارش دربارهٔ رنچی به مقاله‌ای از روزنامه‌نگار *اتو تولیشوس* در سال ۱۹۲۵ در مطبوعات آمریکا بازمی‌گردد که در آن، بر اساس‌نامه‌های خوانندگان، از زن ناشناسی سخن گفته می‌شود که ۳۵ مرد را کشته و اجساد را در زیرزمین در ظروف فلزی نگه داشته است؛ در همان زمان نیز جزئیات هویتی و حقوقی روشنی ارائه نمی‌شود. در دهه‌های بعد، کتاب‌های گوناگون دربارهٔ قاتلان زنجیره‌ای این روایت را با جزئیات داستانی بیشتر بازگو کردند، بدون آن‌که به اسناد تازه‌ای استناد کنند.

در ویراست ۱۹۷۲ کتاب رکوردهای جهانی گینس صریحاً اشاره شده است که ادعای قتل ۳۵ نفر توسط زنی به نام ورا رنچی در رومانی، فاقد پشتوانهٔ مستند است و هیچ مرجع رسمی قابل اتکایی برای آن یافت نشده است. پژوهشگران معاصر، از جمله هانا اسکات، رنچی را نمونه‌ای از چهره‌های نیمه‌افسانه‌ای در ادبیات مربوط به «قاتلان زن» می‌دانند که در آن‌ها مرز میان واقعیت، شایعهٔ مطبوعاتی و داستان‌پردازی محو شده است. در یک روان‌زیست‌نگاری منتشرشده در سال ۲۰۲۴ نیز نویسندگان تأکید می‌کنند که منابع مربوط به رنچی دشوار قابل راستی‌آزمایی است و او را عمدتاً به عنوان نمونه‌ای نظری برای بحث دربارهٔ «میل به کنترل در روابط عاشقانه» به کار می‌برند، نه یک پروندهٔ حقوقی مستند.

## در فرهنگ عامه
ماجرای رنچی بارها در رسانه‌های عامه‌پسند، وبگاه‌های جنایی و کتاب‌های مربوط به زنان قاتل بازگو شده است. *لاریسا مک‌فارکار* در مقاله‌ای در مجلهٔ نیویورکر دربارهٔ زنان قاتل به رنچی به عنوان یکی از چهره‌های مشهور در فرهنگ عامه اشاره می‌کند.

در سال‌های بعد، مقالات متعددی در مطبوعات رومانی و وبگاه‌های داستان‌های جنایی، رنچی را به عنوان «معروف‌ترین قاتل زنجیره‌ای زن رومانی» بازنویسی کرده‌اند؛ اما این متون نیز عمدتاً همان روایت‌های قدیمی را بدون منابع جدید تکرار می‌کنند.

## منابع

رده:قاتلان زنجیره‌ای