مهدی صرام

**مهدی صرام** (زادهٔ کرمان)، در صنعت انرژی هسته‌ای جهانی فعالیت می‌کند و به ویژه به خاطر مشارکت‌هایش در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای شناخته شده است. صرام با مهاجرت به ایالات متحده در سن ۱۸ سالگی، عمیقاً در جامعه هسته‌ای آمریکا ریشه دواند. میراث او از ایران تا ایالات متحده و سایر کشورها گسترده است و تأثیر قابل توجهی بر حوزه هسته‌ای داشته است.

## اوایل زندگی و تحصیلات
صرام تحصیلات خود را در رشته مهندسی هسته‌ای در دانشگاه میشیگان دنبال کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۶۷ دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۳ به عنوان دانشجوی کارشناسی به انجمن هسته‌ای آمریکا پیوست. در حین تحصیل، تجربه عملی کسب کرد و به عنوان اپراتور رآکتور و سرپرست شیفت در رآکتور هسته‌ای ۲ مگاواتی فورد دانشگاه مشغول به کار شد. صرام پس از اتمام تحصیلاتش به ایران بازگشت و اولین مهندس هسته‌ای کشور با مجوز رآکتور شد.

## نقش در برنامه هسته‌ای ایران
صرام پس از بازگشت به ایران، نقش مهمی در آغاز طرح‌های هسته‌ای کشور ایفا کرد. او به عنوان استادیار در دانشگاه تهران، تدریس مهندسی هسته‌ای و نظارت بر رآکتور تحقیقاتی ۵ مگاواتی مرکز هسته‌ای دانشگاه تهران را بر عهده داشت که تحت راهنمایی او در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۷ به مرحله بحرانی اولیه رسید.

در اوایل دهه ۱۹۷۰، همزمان با تلاش شاه ایران برای تنوع بخشیدن به منابع انرژی کشور، صرام نقش‌های تأثیرگذارتری را در تلاش‌های انرژی اتمی ایران بر عهده گرفت. تا سال ۱۹۷۴، او به سازمان انرژی اتمی ایران منصوب شد و سمت‌های مدیریتی متعددی را بر عهده داشت و مستقیماً به مقامات عالی‌رتبه دولتی گزارش می‌داد. در سال ۱۹۷۷، صرام ریاست و سازماندهی اولین کنفرانس بین‌المللی فناوری هسته‌ای را که در تخت جمشید ایران برگزار شد، بر عهده داشت.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۲۳)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

با این حال، انقلاب ۱۳۵۷ مسیر جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران را به طرز چشمگیری تغییر داد. پروژه‌هایی که با همکاری غرب آغاز شده بودند، از جمله دو راکتور هسته‌ای جدید ۱۲۰۰ مگاواتی خریداری شده از آلمان، متوقف شدند. در بحبوحه تغییر فضای اجتماعی-سیاسی، به ویژه سیاست‌هایی که دختر جوانش را ملزم به رعایت قوانین سختگیرانه پوشش مذهبی می‌کرد، صرام تصمیم به ترک ایران گرفت.

## حرفه و دستاوردهای بعدی
صرام پس از مدت کوتاهی خدمت در اداره پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین، اتریش، در سال ۱۹۸۲ به ایالات متحده بازگشت. او نقش‌های مختلفی را در بخش انرژی هسته‌ای بر عهده گرفت، از مدیر تجزیه و تحلیل هسته‌ای در شرکت یونایتد انجینرز در فیلادلفیا گرفته تا سمت‌هایی در دوک انرژی و آریوا نیوهلی پاور. در سپتامبر ۲۰۲۳، انجمن هسته‌ای آمریکا شصتمین سالگرد عضویت صرام را گرامی داشت که نقطه عطفی قابل توجه در ارتباط طولانی مدت او با این سازمان بود.

در حالی که تمرکز اصلی او بر مسائل هسته‌ای بود، صرام توجه خود را به ابتکارات زیست‌محیطی نیز معطوف کرد. او در شهر زادگاهش، کارلس‌بد، کالیفرنیا، از هماهنگ‌سازی چراغ‌های راهنمایی به عنوان وسیله‌ای برای کاهش انتشار کربن حمایت کرد و معتقد بود که این استراتژی انتشار کربن دی‌اکسید را در شهر حدود ۶۰ درصد کاهش می‌دهد.

صرام، فراتر از مشارکت‌های حرفه‌ای خود، همواره عضو فعال انجمن هسته‌ای آمریکا بوده است. او به بخش‌های مختلف محلی پیوسته و در رشد و به رسمیت شناخته شدن آنها نقش مؤثری داشته است. او در حال حاضر از بخش محلی انجمن هسته‌ای آمریکا در سن دیگو حمایت می‌کند.

## انتشارات
در سال ۲۰۱۵، صرام کتابی با عنوان *«دروغ‌ها، فریب‌ها و ریاکاری‌های هسته‌ای*» منتشر کرد که حاصل پنج سال تحقیق گسترده بود و به بررسی تحولات هسته‌ای بین‌المللی و تفسیر دقیق مذاکرات بین ایران و کشورهای گروه ۵+۱ (چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و ایالات متحده، به علاوه آلمان) که منجر به برنامه جامع اقدام مشترک در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ شد، می‌پردازد.

## منابع

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه میشیگان
رده:مهندسان هسته‌ای اهل ایالات متحده آمریکا