الکل در روسیه

بندانگشتی|سال‌های زندگی تعدیل‌شده با ناتوانی برای اختلالات مصرف الکل در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر ساکنان در سال ۲۰۰۴. روسیه به‌طور قابل توجهی بالاتر از سایر کشورها است.
الکل در روسیه، به ویژه برای مردان در سن کار، یک نگرانی عمده بهداشتی بوده است. مصرف بیش از حد الکل باعث مرگ و میر زودرس بسیاری شده است. به گفته برخی از نویسندگان، اعتیاد به الکل در روسیه به سطح یک فاجعه ملی و یک فاجعه انسانی رسیده است. از اوایل دهه ۲۰۰۰، روسیه اقدامات مختلفی را برای مبارزه با اعتیاد به الکل، مانند ممنوعیت فروش در شب، افزایش مالیات و ممنوعیت تبلیغات الکل، اجرا کرده است. این سیاست‌ها منجر به کاهش قابل توجه مصرف الکل به سطوح قابل مقایسه با میانگین اتحادیه اروپا شده است.

## تاریخچه
اعتیاد به الکل در طول تاریخ این کشور یک مشکل بوده است، زیرا نوشیدن الکل یک رفتار فراگیر و از نظر اجتماعی قابل قبول در جامعه روسیه است. الکل همچنین قرن‌هاست که منبع قابل توجهی از درآمد دولت بوده است.

### تاریخ اولیه
طبق افسانه‌های روسی، یکی از دلایل اصلی که ولادیمیر کبیر، شاهزاده کیف در قرن دهم، اسلام را رد کرد، ممنوعیت نوشیدن الکل در اسلام بود. ظاهراً از او نقل شده است که می‌گوید:

در دهه ۱۵۴۰، ایوان مخوف شروع به راه‌اندازی کاباک‌ها ( کرد) یا میخانه‌هایی در شهرهای بزرگ خود برای کمک به پر کردن خزانه‌هایش، و یک سوم مردان روسی تا سال ۱۶۴۸ به کاباک‌ها بدهکار بودند تا سال ۱۸۵۹، ودکا، نوشیدنی ملی، منبع بیش از ۴۰ درصد از درآمد دولت بود.

### قرن بیستم
در سال ۱۹۰۹، گفته می‌شد که میانگین مصرف الکل سالانه ۱۱ بطری به ازای هر نفر بوده است. تخمین زده می‌شود که ۴٪ از جمعیت سن پترزبورگ در سال ۱۹۱۳ الکلی بودند.

در آغاز جنگ جهانی اول، ممنوعیت‌هایی در امپراتوری روسیه اعمال شد که فروش مشروبات الکلی قوی را به رستوران‌ها محدود می‌کرد.

پس از به قدرت رسیدن حزب بلشویک، آنها تلاش‌های مکرری برای کاهش مصرف در اتحاد جماهیر شوروی انجام دادند. با این حال، تا سال ۱۹۲۵، ودکا دوباره در فروشگاه‌های دولتی ظاهر شد. جوزف استالین انحصار دولتی را برای ایجاد درآمد دوباره برقرار کرد. مالیات‌های مربوط به الکل تا دهه ۱۹۷۰ یک سوم از درآمدهای دولت را تشکیل می‌داد.

مراکز درمانی پیشگیرانه، در سال ۱۹۲۵ برای درمان الکلی‌ها و روسپی‌ها تأسیس شدند. تا سال ۱۹۲۹، پنج مرکز در مسکو وجود داشت. الکلی‌های مزمن که از درمان فرار می‌کردند، تا دو سال در بازداشت بودند.

از دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰، درمان اصلی برای اعتیاد به الکل در روسیه، درمان واکنش شرطی بود، اما از آن زمان به بعد، این روش از مد افتاده است.

در اوایل دهه ۱۹۸۰، تخمین زده می‌شود که «دو سوم قتل‌ها و جرایم خشونت‌آمیز توسط افراد مست انجام شده است؛ و رانندگان مست مسئول ۱۴۰۰۰ مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی و ۶۰۰۰۰ جراحت شدید ناشی از تصادفات رانندگی بوده‌اند». رهبران شوروی ، نیکیتا خروشچف، لئونید برژنف، یوری آندروپوف و کنستانتین چرننکو، همگی تلاش کردند تا اعتیاد به الکل را ریشه‌کن کنند.

در سال ۱۹۸۵، تخمین زده شد که اعتیاد به الکل منجر به ۸ میلیارد دلار ضرر در تولید شده است. میخائیل گورباچف تلاش کرد تا یک کمپین ممنوعیت جزئی را اعمال کند که شامل یک کمپین گسترده ضد الکل، مجازات‌های شدید علیه مستی و مصرف الکل در ملاء عام و محدودیت‌هایی در فروش مشروبات الکلی بود. این کمپین به‌طور موقت در کاهش مصرف سرانه الکل و بهبود معیارهای کیفیت زندگی مانند امید به زندگی و میزان جرم و جنایت موفق بود، اما در نهایت به دلیل عدم محبوبیت عمیق آن شکست خورد.

در سال ۱۹۹۵، حدود سه چهارم از افرادی که به جرم قتل دستگیر شده بودند، تحت تأثیر الکل بودند و ۲۹٪ از پاسخ‌دهندگان گزارش دادند که کودکانی که در خانواده‌ها مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند، قربانی افراد مست و الکلی بودند. گزارشی که در سال ۱۹۹۷ در *مجله خشونت خانوادگی* منتشر شد، نشان داد که در میان مردانی که همسران خود را به قتل رسانده‌اند، ۶۰ تا ۷۵ درصد از مجرمان قبل از حادثه مشروبات الکلی مصرف کرده بودند.

### قرن بیست و یکم
در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، روسیه یکی از کشورهای برتر مصرف‌کننده الکل در جهان بود. مطالعه‌ای که توسط محققان روسی، بریتانیایی و فرانسوی در *[[لنست|مجله لنست]]* منتشر شد، مرگ و میر بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ ساکنان سه شهر صنعتی سیبری با میزان مرگ و میر معمول را بررسی کرد و مشخص کرد که ۵۲ درصد از مرگ و میر افراد بین ۱۵ تا ۵۴ سال ناشی از عوارض اختلال مصرف الکل بوده است. دیوید زاریدزه، محقق ارشد، تخمین زد که افزایش مصرف الکل از سال ۱۹۸۷ باعث سه میلیون مرگ دیگر در سراسر کشور شده است. مردان به ویژه آسیب دیدند: طبق گزارش توسعه انسانی ملی سازمان ملل، مردان روسی متولد سال ۲۰۰۶ امید به زندگی کمی بیش از ۶۰ سال یا ۱۷ سال کمتر از اروپای غربی داشتند، در حالی که زنان روسی می‌توانستند انتظار داشته باشند ۱۳ سال بیشتر از همتایان مرد خود زندگی کنند.

پس از سال ۲۰۰۳، با تغییر افکار عمومی و سیاست‌های دولت، مصرف الکل در روسیه شروع به کاهش کرد. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۷، گنادی اونیشنکو، مقام ارشد بهداشت عمومی این کشور، نگرانی خود را در مورد افزایش تقریباً سه برابری مصرف الکل در ۱۶ سال گذشته ابراز کرد. بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۸، تعداد مرگ و میر ناشی از همه علل حدود ۳۹ درصد برای مردان و ۳۶ درصد برای زنان کاهش یافت. امید به زندگی نیز بهبود یافت و در سال ۲۰۱۸ به تقریباً ۶۸ سال برای مردان و ۷۸ سال برای زنان رسید.

در سال ۲۰۱۰، دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه، برای مقابله با این مشکل، حداقل قیمت یک بطری ودکا را تقریباً دو برابر کرد.

در سال ۲۰۱۲، ممنوعیت ملی فروش انواع نوشیدنی‌های الکلی از ساعت ۱۱ شب تا ۸ صبح برای تکمیل ممنوعیت‌های منطقه‌ای وضع شد.

دولت روسیه در واکنش به بحران مالی روسیه در سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵ پیشنهاد کاهش حداقل قیمت ودکا در سطح ایالت را داده است.

در دسامبر ۲۰۱۶، ۷۸ نفر در ایرکوتسک در اثر مسمومیت گسترده با متانول جان خود را از دست دادند. مدودف در واکنش به این موضوع خواستار ممنوعیت مایعات الکلی غیرسنتی مانند لوسیون حمام مورد استفاده در این پرونده شد و اظهار داشت که «این یک بی‌احترامی است و ما باید به آن پایان دهیم».

در سال ۲۰۲۰، مقامات در مورد افزایش سن قانونی نوشیدن مشروبات الکلی از ۱۸ به ۲۱ سال بحث کردند.

## جستارهای وابسته
* فهرست کشورها بر پایه مصرف سرانه الکل
* خودکشی در روسیه

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 


رده:CS1: مقدار volume طولانی
رده:سلامت و بهداشت در روسیه
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده