open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
رود تیره

***رود تیره*** (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی رو وون، شین یه اون و پارک سو هام است. این مجموعه داستان سرنوشت سه نفر را روایت می‌کند: شی یول که گذشتهٔ خود را پنهان می‌کند و تبدیل به گنگستر می‌شود، چوی اون که باهوش و درستکار است و جونگ چون که آرزوی تبدیل شدن به یک مقام دولتی درستکار را دارد. دو قسمت اول مجموعه در سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در بخش «آن اسکرین» در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵ به نمایش درخواهد آمد. پس از عرضه جشنواره‌ای، مجموعه از ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵ در دیزنی پلاس در دسترس خواهد بود؛ ابتدا سه قسمت منتشر می‌شود و سپس هر هفته دو قسمت دیگر تا رسیدن به مجموع ۹ قسمت پخش خواهد شد.

## خلاصه داستان
*رود تیره* داستان سرنوشت سه نفر را در دورهٔ بی‌قانون چوسان روایت می‌کند؛ دورانی که رودخانهٔ گیونگ‌گانگ که زمانی آبی و زلال بود، به رودی گل‌آلود تبدیل شده است.

## بازیگران
### اصلی
* رو وون در نقش جانگ شی یول
: یک گانگستر در ماپو فری. او در ماپو فری که مرکز لجستیک و اقتصاد چوسان در کنار رودخانهٔ هان است، دردسرساز است و با اعمالش به یک افسانه در چوسان تبدیل می‌شود.
* شین یه اون در نقش چوی اون
: یک تاجر که رهبری بهترین گروه بازرگانان در چوسان را بر عهده دارد.
* پارک سو هام در نقش جونگ چون
: یک مأمور ادارهٔ پلیس که با فساد مبارزه می‌کند.
* پارک جی هوان در نقش مو دوک
: گنگستری که نظم را در ماپو نارو حفظ می‌کند.

### مکمل
* چوی گی هوا

## تولید
### توسعه
*رود تیره* یک مجموعه تلویزیونی تاریخی است که کارگردانی آن بر عهدهٔ چو چانگ مین بوده است؛ کارگردانی که با فیلم *[[مبدل‌پوش (فیلم ۲۰۱۲)|مبدل‌پوش]]* (۲۰۱۲) موفق شد ۱۲٫۳۲ میلیون بیننده را جذب کند. نویسندگی این مجموعه را چون سونگ ایل بر عهده دارد که پیش‌تر فیلم *[[دزدان دریایی (فیلم ۲۰۱۴)|دزدان دریایی]]* (۲۰۱۴) را نوشته بود. تولید مجموعه توسط ان‌پی‌آی‌او انترتینمنت و ای‌نیو انجام شده است.

### انتخاب بازیگران
طبق گزارش *اکسپورتس نیوز* در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، رو وون برای نقش اصلی مجموعه در نظر گرفته شده بود. در ۱۹ ژوئیه، گزارشی منتشر شد که پارک سو هام نیز در مجموعه حضور خواهد داشت.

پی‌آی‌او انترتینمنت در ۲۰ فوریه ۲۰۲۴ در مصاحبه با نیوزِن دربارهٔ حضور شین یه اون در مجموعه اعلام کرد که او «در حال بررسی مثبت» برای حضور است. در همان روز، *[[هانکوک ایلبو]]* گزارش داد که شین حضور خود را تأیید کرده است. طبق مصاحبه با *اسپوتی‌وی نیوز* در ۶ مارس، پارک جی هوان به جمع بازیگران خواهد پیوست. در ۱۲ آوریل، لاکی مانستر انترتینمنت اعلام کرد که کیم دونگ وون در حال بررسی مثبت برای حضور در مجموعه است. در ۶ مه، چوی گی هوا به‌عنوان بازیگر معرفی شد. همچنین در ۲۵ ژوئیه گزارش شد که آن سونگ گیون پس از دو سال بازگشت خود را با بازی در این مجموعه انجام خواهد داد. *اسپوتی‌وی نیوز* در ۲۱ نوامبر گزارش داد که رو وون، شین یه اون، پارک سو هام و پارک جی هوان در مجموعه حضور خواهند داشت.

### فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی این مجموعه از اوایل مه ۲۰۲۴ آغاز شد.

## انتشار
دیزنی پلاس در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴، برنامهٔ آیندهٔ درام‌های کره‌ای خود را اعلام کرد که شامل *رود تیره* نیز بود و تاریخ انتشار آن ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است.

دو قسمت اول مجموعه در سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در بخش «آن اسکرین» در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵ به نمایش درمی‌آید.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:برنامه‌های تلویزیونی به زبان کره‌ای
رده:مجموعه‌های تلویزیونی کره جنوبی آغازشده در ۲۰۲۵ (میلادی)
استفانینا مورو

**استفانینا مورو** (؛ ۱۹۲۷ – ۹ اکتبر ) پارتیزان اهل پادشاهی ایتالیا بود. او که به عنوان پیک برای جنبش مقاومت ایتالیا خدمت می‌کرد، توسط نیروهای نازی دستگیر شد. او که برای کسب اطلاعات توسط آنها شکنجه شده بود، بر اثر جراحات وارده درگذشت.

## زندگینامه
او در جنوا متولد شد و در کوئزی زندگی می‌کرد. در طول جنگ آزادی ایتالیا، او به عنوان یک *کارمند* یا پیک خدمت می‌کرد، که مسئول حفظ ارتباطات بین گروه‌های پارتیزانی بود. در سال ۱۹۴۴، در حالی که هنوز نوجوان بود، توسط نیروهای نازی دستگیر شد. او ابتدا به کازا دل فاسیو در کورنیگلیانو برده شد. ساختمان سابق دانشگاه که توسط نازی‌ها اشغال و به زندان تبدیل شده بود. در آنجا، شکنجه‌ها تحت فرماندهی افسر اس‌اس فریدریش انگل که بعدها به عنوان "جلاد جنوا" شناخته شد، انجام می‌شد. مورو در تلاشی برای مجبور کردن او به افشای نام متحدانش شکنجه شد، اما این تلاش‌ها ناموفق بود. پس از آن، او در آسته بستری شد و در ۹ اکتبر در اثر جراحات وارده درگذشت.

در آوریل ۲۰۲۰، به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد آزادی ایتالیا، ساندرا زامپا، معاون وزیر بهداشت در دولت کونته، در مراسم بزرگداشت زنان مقاومت سخنرانی کرد و از استفانینا مورو در کنار دیگر پارتیزان‌ها مانند نیلده یوتی و ایرما باندیرا نام برد.

## منابع

رده:اعضای نهضت مقاومت ایتالیا
رده:اعضای نهضت مقاومت زن جنگ جهانی دوم
رده:اعضای نهضت مقاومت کشته‌شده توسط آلمان نازی
رده:اهالی جنوا
رده:تلفات ایتالیا در جنگ جهانی دوم
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)
رده:قربانیان شکنجه اهل ایتالیا
نورما پراتلی پارنتی

**نورما پراتلی پارنتی** (؛ ۱ ژوئن ۱۹۲۱ – ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴ (۲۳ سال)) پارتیزان اهل پادشاهی ایتالیا بود، که توسط نازی‌ها تیرباران شد و جسد تکه‌تکه شده‌اش را روز بعد پیدا کردند. به پاس شجاعت نظامی، به رسم یادبود مفتخر به دریافت مدال طلا شد.

## زندگینامه
نورما در منطقه مونته‌روتوندو ماریتیمو متولد شد. در بزرگسالی، به سازمان نیمه مخفی به نام Azione Cattolica پیوست.

از سال ۱۹۴۱ به مدت یک سال، در خلوتگاه معنوی ویلا سانتا رجینا در سیه‌نا اقامت گزید. در واقع در تابستان ۱۹۴۲، پس از نقل مکان به ماسا ماریتیما، با ماریو پراتلی از آگوردو نامزد کرده و در ۳۱ مارس ۱۹۴۳ با او ازدواج کرد و در ۲۹ دسامبر همان سال، آلبرتو ماریو پراتلی تنها پسر نورما و ماریو، به دنیا آمد.

وی پس از آتش‌بس کاسیبیله به طور فعال در جنگ آزادی‌بخش ایتالیا، در صفوف مقاومت شرکت کرد و برای پارتیزان‌ها پول و کمک جمع‌آوری کرد، از فراریان پذیرایی کرد، از زندانیان سابق متفقین پذیرایی کرد، اسلحه و مهمات تهیه کرد و شخصاً در عملیات‌های مختلف جنگی شرکت داشت.

در یک *رستوران* در ماسا ماریتیما، که توسط مادرش اداره می‌شد، بسیاری از اسرای جنگی خارجی را به فرار از خدمت و پیوستن به گروه‌های پارتیزانی سوق داد. یکی از این اسرا، یک سرباز مغولی به نورما خیانت کرد و اجازه داد او و مادرش در شامگاه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۴ دستگیر شوند.

پس از شکنجه‌های شدید، نورما پراتلی پارنتی همان شب توسط نیروهای آلمانی در حال عقب‌نشینی تیرباران شد. جسد تکه‌تکه شده او روز بعد پیدا شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۱ (میلادی)
کلیسای جامع ناپل

**کلیسای جامع ناپل** (، ) یا **کلیسای جامع عروج مریم**، کلیسای جامع کاتولیک ناپل در جنوب ایتالیا و مقر اسقف اعظم ناپل است. این کلیسا به طور گسترده با نام **کلیسای جامع سنت جانواریوس** () شناخته می‌شود.

## تاریخچه
کلیسای جامع فعلی به سبک معماری گوتیک آنژِوین () به دستور شارل یکم ساخته شد. ساخت و ساز در طول سلطنت جانشین او، شارل دوم (۱۲۸۵-۱۳۰۹) ادامه یافت و در اوایل قرن چهاردهم در زمان رابرت ناپل تکمیل شد. این بنا بر روی پایه‌های دو کلیسای مسیحیت اولیه ساخته شده است که آثار آنها هنوز هم به وضوح دیده می‌شود. کاوش‌های زیر ساختمان، آثار باستانی یونانی و رومی را آشکار کرده است.

## فضای داخلی و آثار هنری
این کلیسای جامع به بقایای باستان‌شناسی در سردابه کلیسای اصلی و دیرینه مسیحی سانتا رستیتوتا که در همسایگی آن قرار دارد، دسترسی می‌دهد. در آنجا یک دیوار یونانی متعلق به معبد آپولو، در *اپوس رتیکولاتوم* وجود دارد. در زیر محراب، می‌توان ستون‌های پیرامونی یک *[[دوموس]]* امپراتوری متأخر را مشاهده کرد؛ همچنین می‌توان امتدادی از قنات رومی پس از تأسیس شهر و امتدادی از جاده یونانی روی یک سطح شیب‌دار را مشاهده کرد.

یکی دیگر از جاذبه‌های داخلی، کلیسای سلطنتی گنجینه سن جنارو است که شامل نقاشی‌های دیواری از دومنیکینو و جووانی لانفرانکو، محراب‌هایی از دومنیکینو، ماسیمو استانزیونه و یوسپه د ریبرا، محراب بلند و باشکوه اثر فرانچسکو سولیمنا، نرده برنزی اثر کوزیمو فانزاگو و سایر آثار هنری از جمله یک محفظه نگهداری اشیاء مقدس از استادان فرانسوی قرن چهاردهم می‌شود.

از دیگر آثار هنری می‌توان به *تابلوی عروج* مسیح اثر پیترو پروجینو، بوم‌های نقاشی اثر لوکا جوردانو و تعمیدگاه پالئو-مسیحی با موزاییک‌هایی از قرن چهارم اشاره کرد. کلیسای اصلی، بازسازی قرن هجدهم است و دارای یک نقش برجسته باروک اثر پیترو براچی می‌باشد. کلیسای مینوتولو که در *[[دکامرون]]* اثر بوکاچیو به آن اشاره شده است، دارای نقاشی‌های دیواری قرن چهاردهم است.

این سردابه توسط توماسو مالویتو معمار لومباردی ساخته شده است. نمای بیرونی آن در اواخر قرن نوزدهم توسط انریکو آلوینو بازسازی شد.

## تدفین‌ها

* سنت ژانواریوس
* پاپ اینوسنت چهارم
* شارل یکم
* سنت رستیوتا
* سیستو ریاریو اسفورزا
* رینالدو پیسیچلو
* آسکانیو فیلومارینیو
* آلفونسو کاستالدو

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

رده:کلیساهای جامع کاتولیک در ایتالیا
نیکیتی

**نیکیتی** ( به یونانی : Νικήτη ) روستایی است که در ۱۰۰ کیلومتری جنوب شرقی سالونیک در شبه جزیره خالکیدیکه در مقدونیه، یونان واقع شده است . این شهر مرکز واحد شهری و شهرداری سیتونیا است . این شهر دارای بخش قدیمی حفظ شده‌ای از شهر است. بخش جدیدتر شهر در ساحل دریا واقع شده است، جایی که ساحل و اسکله تازه ساخته شده قرار دارند.

## تاریخچه
شهر یونان باستان گالیپسوس در جنوب نیکیتی، نزدیک ساحل کاستری واقع شده بود. بقایای یک کلیسای یونانیان بیزانس اولیه مربوط به قرن پنجم در نزدیکی ساحل آگیوس گئورگوس در ساحل نیکیتی وجود دارد.

بخش قدیمی روستای نیکیتی به اوایل قرن چهاردهم میلادی برمی‌گردد، زمانی که ساکنان برای جلوگیری از حملات دزدان دریایی به داخل کشور نقل مکان کردند. روستای قدیمی در منطقه‌ای تپه‌ای و در چند صد متری دریا واقع شده است و کلیسای سنت نیکیتاس در بالاترین نقطه روستا قرار دارد.

نیکیتی از قرن پانزدهم تا زمان آزادی در جنگ‌های بالکان در سال ۱۹۱۲ تحت حکومت ترکیه عثمانی بود . این شهر در دهه ۱۹۴۰ در طول جنگ جهانی دوم و جنگ داخلی یونان آسیب‌های بیشتری دید.

در دهه ۱۹۵۰ صلح بازگشت و روستا به طور قابل توجهی شروع به گسترش به سمت ساحل کرد. در دهه ۱۹۷۰، دشت ساحلی در برنامه‌های توسعه روستا گنجانده شد و ساختمان‌های جدید زیادی در آنجا ساخته شد.

مهم‌ترین بخش اقتصادی در نیکیتی گردشگری است. گردشگری در دهه ۱۹۸۰ رونق گرفت، زمانی که سواحل نیکیتی مانند آی یانیس، کالوگریا و لاگوماندرا محبوب شدند. پس از سال ۲۰۱۰، در حین بازسازی، یک اسکله در ساحل نیکیتی ساخته شد.

از دیگر فعالیت‌های اقتصادی مهم در نیکیتی می‌توان به زنبورداری و پرورش زیتون اشاره کرد.

## گردشگری

خالکیدیکه از اواخر دهه ۱۹۵۰، زمانی که مردم سالونیکی تعطیلات تابستانی خود را در روستاهای ساحلی مانند نیکیتی می‌گذراندند، یک مقصد گردشگری تابستانی محبوب بوده است. در ابتدا، گردشگران در خانه‌های روستاییان اتاق اجاره می‌کردند. تا دهه ۱۹۷۰، گردشگران اتریشی و آلمانی بیشتر به چالکیدیکی سفر می‌کردند. در دهه ۱۹۸۰، رونق گردشگری آغاز شد.  پس از سال ۲۰۱۰، بسیاری از گردشگران از کشورهای همسایه مانند صربستان و بلغارستان غالب شدند. در سال ۲۰۱۵، یک اسکله ساخته شد. نزدیکترین فرودگاه در ۹۰ کیلومتری تسالونیکی قرار دارد.

گشت و گذار در نیکیتی شامل معماری و کلیساهای قدیمی شهر قدیمی، کافه‌ها و بارهای کنار ساحل که در تابستان شلوغ هستند و سواحل جنوب نیکیتی از جمله ساحل کالوگریا، ساحل آگیوس ایوانیس و ساحل لاگوماندرا می‌شود.

## نگارخانه

 Image:Nikiti_old_1.JPG |خانه قدیمی در نیکیتی
File:Παλιά Νικήτη - panoramio (3).jpg|خانه قدیمی
 Image:NikitiNokturnal.jpg | بندر نیکیتی در شب
File:Новая церковь в Никити - panoramio.jpg|یک کلیسا
File:Ai Yiannis beach in Nikiti.jpg|ساحل سنت جان 


## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:مناطق مسکونی در خالکیدیکیه
کلودیو ترتزانی

**کلودیو ترتزانی** (;  – ) ژنرال نیروی زمینی ایتالیا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ به‌عنوان پنجمین رئیس ستاد دفاع ایتالیا فعالیت می‌کرد.

## زندگی‌نامه
ترتزانی در ساویلیانو، پیمونت زاده شد و در جوانی به ارتش سلطنتی ایتالیا پیوست و در سپاه آلپینی ثبت نام کرد. او در جنگ ایتالیا و ترکیه و در جنگ جهانی اول شرکت کرد و در اواخر جنگ به عنوان افسر ستاد خدمت کرد و به خاطر رفتارش در طول عقب‌نشینی پس از نبرد کاپورتو و به خاطر نقشش در نبرد ویتوریو ونتو، مدال نقره شجاعت نظامی و نشان صلیب شوالیه از نشان نظامی ساووی را دریافت کرد.

پس از پایان جنگ، او معلم مدرسه جنگ ارتش ایتالیا در تورین شد و بعداً به سپاه ارتش اودین منتقل شد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او فرماندهی هنگ ۹۰ پیاده‌نظام «سالرنو» را بر عهده داشت. در سال ۱۹۳۷، فرماندهی لشکر دوم سواره نظام امانوئل فیلیبرتو تستا دی فرو و بعداً فرماندهی سپاه ارتش پادوا به او سپرده شد.

در سال ۱۹۳۸ به دلیل شایستگی‌های استثنایی به درجه سپهبدی ارتقا یافت و در همان سال به شرق آفریقا، تحت فرماندهی ایتالیا، اعزام شد و در آنجا سمت رئیس ستاد نیروهای مسلح در مستعمره و همچنین معاون فرماندار تحت فرماندهی پیترو بادولیو را بر عهده گرفت. او هنوز در این سمت، که اکنون تحت فرماندهی دوک آئوستا بود، خدمت می‌کرد که جنگ جهانی دوم آغاز شد و فرماندهی نیروهای ایتالیایی را در طول لشکرکشی شرق آفریقا بر عهده داشت. در ماه مه ۱۹۴۱، در پایان محاصره آمبا آلاگی، او به همراه دوک و ژنرال‌های لوئیجی فروسی، پیترو پینا پارپاگلیا و مارینو والتی-بورگنینی تسلیم بریتانیایی‌ها شد. سپس او به عنوان اسیر جنگی به بریتانیای کبیر فرستاده شد و بعداً به ایالات متحده منتقل شد، ابتدا در کمپ کراسویل و بعداً در کمپ مونتیچلو.

پس از آتش‌بس کاسیبیل، ترتزانی آزاد شد و به ستاد واحدهای خدمات ایتالیا در واشینگتن پیوست. در دسامبر ۱۹۴۴ او به وطن بازگردانده شد و به خدمت فعال در ارتش هم‌پیمان ایتالیا بازگشت. در ۲ مه ۱۹۴۵ او به عنوان رئیس ستاد کل منصوب شد، پستی که حتی پس از تأسیس جمهوری ایتالیا نیز در آن باقی ماند. از سال ۱۹۴۸ به رئیس ستاد دفاع تغییر نام داد. او این سمت را تا سال ۱۹۵۰ بر عهده داشت. ترتزانی در سال ۱۹۵۵ پس از یک بیماری طولانی در رم درگذشت.

## منابع

* 

رده:درگذشتگان ۱۹۵۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ عثمانی و ایتالیا اهل ایتالیا
رده:دریافت‌کنندگان مدال سیمین برای تهور نظامی
کارانوس مقدونی

**کارانوس** یا **کارانوس** ( یونانی : Κάρανος ، رومی‌شده :  Káranos ) اولین پادشاه پادشاهی یونان باستان مقدونیه بر اساس روایات بعدی بود. با این حال، طبق گفته هرودوت ، اولین پادشاه پردیکاس اول بود. کارانوس اولین بار توسط تئوپومپ گزارش شده است. بنیان‌گذار اسطوره‌ای دودمان آرگید است .
## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
لوئیجی افیسیو ماراس

**لوئیجی افیسیو ماراس** (;  – ) سپهبد نیروی زمینی ایتالیا بود که از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ فرماندهی نیروی زمینی ترکیه را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ به‌عنوان ششمین رئیس ستاد دفاع ایتالیا فعالیت می‌کرد.

## زندگی‌نامه
لوئیجی افیسیو ماراس، متولد و بزرگ شده در ساردینیا، کار خود را در سال ۱۹۰۶، زمانی که آموزش خود را در آکادمی نظامی تورین آغاز کرد، آغاز کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان افسر در بخش‌های مختلف توپخانه خدمت کرد. او بعداً در جنگ ایتالیا و ترکیه شرکت کرد و به ویژه در اشغال دودکانیز نقش داشت.

در طول جنگ جهانی اول، او در بالکان علیه نیروهای قدرت‌های مرکزی جنگید و پس از جنگ، به خانه بازگشت تا در بخش عملیات ستاد کل ایتالیا کار کند.

از سال ۱۹۲۶، او در یک هنگ توپخانه صحرایی مستقر در لیورنو خدمت می‌کرد و همزمان معلم آکادمی نظامی محلی بود. در سال ۱۹۳۱ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و از سال ۱۹۳۶ فرماندهی یک هنگ توپخانه سنگین به او سپرده شد.

در اکتبر ۱۹۳۶، ماراس برای وظیفه حساس وابسته نظامی در برلین انتخاب شد. در این سمت، او مسئول منطقه شمال اروپا و روابط با کشورهای بالتیک بود. ماراس که به زودی به خاطر اخلاق و ادبش شناخته شد، گزارش‌های متعددی نیز در مورد وضعیت تسلیحات آلمان نوشت و توجه ویژه‌ای به ورماخت و آموزش پرسنل در آکادمی‌های جنگ داشت. او تصویری فوق‌العاده دقیق از تلاش‌های جنگی آلمان از نظر آموزش عملی و کاربردی، و همچنین در مورد جنبه‌ها و نقاط ضعف انسانی مانند غرور و تکبر ارائه داد.

از ژوئیه تا نوامبر ۱۹۳۹، او در رم و لیبی فعال بود و سپس به برلین منتقل شد. پس از ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و سپس در آلمان به کارآموز فرستاده شد. در ۳۱ مارس ۱۹۴۴، مقامات آلمانی او را به فاشیست‌های جمهوری سالو در شمال ایتالیا تحویل دادند و از آن زمان او در ورونا، سپس در گاوی و سرانجام در اسکندریه زندانی شد، اما در اوت همان سال، موفق به فرار به سوئیس شد.

از ماه مه ۱۹۴۵، او در رأس فرماندهی نظامی منطقه‌ای میلان قرار داشت و از ۱ دسامبر ۱۹۴۷ رئیس ستاد و از ۲ دسامبر ۱۹۵۰ رئیس ستاد دفاع شد و سهم قابل توجهی در بازسازی ارتش ایتالیا پس از جنگ داشت.

او در ۱۵ آوریل ۱۹۵۴ از خدمت فعال بازنشسته شد و در سال ۱۹۹۱ در رم درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی کالیاری
رده:درگذشتگان ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ عثمانی و ایتالیا اهل ایتالیا
اوجنیو هنکه

**اوجنیو هنکه** (;  – ) دریاسالار نیروهای مسلح ایتالیا بود که از ژوئیه ۱۹۶۶ تا اکتبر ۱۹۷۰ ریاست اداره اطلاعات نظامی ایتالیا را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ به‌عنوان دوازدهمین رئیس ستاد دفاع ایتالیا فعالیت می‌کرد.

او نخستین افسر دریایی (از نیروی دریایی ایتالیا) بود که این سمت را در ایتالیا بر عهده داشت.

اوجنیو هنکه در ۱۵ نوامبر ۱۹۰۹ در جنوا، ایتالیا زاده شد. او در دوره‌های عادی در آکادمی سلطنتی نیروی دریایی لیورنو ثبت نام کرد و در سال ۱۹۳۱ فارغ‌التحصیل شد. او در طول وقوع جنگ جهانی دوم به درجه ستوانی رسید و تا سال ۱۹۴۱ معاون فرمانده ناوشکن وینچنزو جیوبرتی بود. اوجنیو هنکه در بیش از ۴۰ جنگ و مأموریت، ۱۶ مأموریت اسکورت کاروان، از جمله نبرد کاپو ماتاپان، پونتا استیلو و کاپو تئولاده، شرکت کرده بود. او در مارس ۱۹۴۲، در لا اسپزیا، فرمانده قایق اسکورت اژدرافکن اورسا بود و در سال ۱۹۴۳ فرماندهی ناوچه وی‌ای‌اس ۲۳۵ را برعهده داشت.

## زندگی‌نامه
او در مارس ۱۹۴۲ در طول ارتقاء به درجه ستوانی، فرمانده قایق اسکورت اژدر اورسا در لا اسپزیا بود. او در سال ۱۹۴۳ فرماندهی گردان ۲۳۵ را بر عهده داشت.

در طول حضور نیروهای آلمانی در لا اسپزیا، بین سپتامبر ۱۹۴۳، او متقاعد شد که با واس ۲۳۴ بندر لا اسپزیا را ترک کند، اگرچه نیروهای آلمانی برای اشغال غافلگیرانه ایتالیا اعزام شده بودند. واس ۲۳۴ تحت فرماندهی دریاسالار فدریکو مارتیننگو بود. نیروهای آلمانی در جریان درگیری شدید آتش گشودند. واس ۲۳۴ مورد اصابت قرار گرفت و منفجر شد. یوجینو هنکه موفق شد به همراه سایر خدمه آن فرار کند.

او در نوامبر ۱۹۴۳ فرمانده زیردریایی جنگنده سنت آلفونسو بود و تا سال ۱۹۴۷ فرماندهی ارشد اژدر را در خدمت آموزشی آن بر عهده داشت و سپس به سمت معاون رئیس ستاد نیروی دریایی ارتقا یافت. بعدها در ژانویه ۱۹۴۸ کاپیتان ناوچه شد تا اینکه در دسامبر ۱۹۵۱ فرمانده مدرسه اسکادران اول کوروت فرماندهی نیروی دریایی رم شد.

او در سال ۱۹۵۳ به وزارت دفاع منتقل شد و تا سال ۱۹۵۴ به کاپیتانی کشتی ارتقا یافت. او به سمت معاون رئیس نیروی دریایی ارتقا یافت و به عنوان رئیس دبیرکل نیروی دریایی و فرمانده نیروی دریایی رم خدمت کرد. او در سال ۱۹۶۰ به درجه دریاسالاری ارتقا یافت و در دسامبر ۱۹۶۴ فرمانده لشکر چهارم نیروی دریایی ایتالیا بود، پیش از آنکه در سال ۱۹۶۵ به مقام ریاست سرویس اطلاعات دفاعی با درجه دریاسالاری ارتقا یابد، که استراتژی بزرگی از تنش و قتل‌عام را تجربه می‌کرد، اگرچه او از ژانویه ۱۹۶۸ دریاسالار شده بود.

او به عنوان مدیر اس‌آی‌دی، در انجام تحقیقات مربوط به این حادثه مشارکت داشت، اما پس از آنکه وزارت کشور در سال ۱۹۷۰ گزارش داد که اس‌آی‌دی از حادثه‌ای در گورین سراک گزارش داده است، همه این موارد را تکذیب کرد. در اکتبر ۱۹۷۰، او دفتر خود را ترک کرد و به فرماندهی مدیترانه مرکزی ناتو و همزمان معاون رئیس بخش دریایی شورای عالی نیروهای مسلح منصوب شد. او همچنین فرمانده کل نیروی دریایی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا زمانی که در اوت ۱۹۷۲ توسط شورای وزیران به عنوان رئیس ستاد دفاع منصوب شد، بود. او در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۵ از این سمت کناره‌گیری کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:امرای نیروی دریایی ایتالیا
رده:اهالی استان جنوا
رده:درگذشتگان ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:رهبران و فرماندهان دریافت‌کننده مدال دلیری نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۰۹ (میلادی)
رده:فرماندهان لژیون دونور
رده:نظامیان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
سالامی فلینو

**سالامی فلینو** نوعی  ایتالیایی است که به‌طور تاریخی در  فلینو و برخی های همجوار، مانند سالا باگانزا و لانگیراانو، همه در استان پارما تولید می‌شد. این محصول به‌عنوان یک محصول با نشان جغرافیایی محافظت‌شده (PGI) به رسمیت شناخته شده است.

## طرز تهیه
سالامی فلینو از گوشت خالص خوک تهیه می‌شود. ترکیب شامل گوشت شانه خوک به صورت چرخ شده است، تقریباً شامل ۷۰٪ گوشت بدون چربی و ۳۰٪ چربی انتخاب‌شده. گوشت به اندازه متوسط خرد می‌شود. معمولاً نمک، فلفل دانه‌ای و نیترات پتاسیم اضافه می‌شود و گاهی اسکوربات‌ها (آنتی‌اکسیدان‌ها و تنظیم‌کننده‌های اسیدیته) و قندها نیز اضافه می‌گردند. سیر له شده و فلفل نیز اضافه شده و در شراب سفید خشک حل می‌شوند. مخلوط در روده طبیعی خوک (محصول دانمارک) پر می‌شود. به‌طور سنتی از  استفاده می‌شود که صاف و ضخیم است و باعث می‌شود گوشت حتی پس از مدت طولانی خشک شدن نرم باقی بماند. مدت زمان ایده‌آل برای خشک شدن سوسیس فلینو حداقل ۶۰ روز است و این فرایند تحت تأثیر ریزاقلیم منطقه پارما انجام می‌شود. امروزه اکثر تولیدکنندگان از اتاق‌های کنترل‌شده برای خشک شدن محصول استفاده می‌کنند.

## ویژگی‌های ارگانولپتیک
هنگام برش، سالامی فلینو رنگ قرمز شدید دارد، با لکه‌های سفید چربی. فشردگی گوشت به فرایند خشک شدن و کیفیت گوشت مورد استفاده بستگی دارد. بو شدید و بسیار مشخص است، در حالی که طعم ظریف است.

## مصرف
سالامی فلینو یکی از رایج‌ترین پیش‌غذاهای منطقه پارما است، به ویژه همراه با پارماهام که در همان منطقه تولید می‌شود. اغلب با شراب سرو می‌شود. به‌طور سنتی به صورت مورب برش داده می‌شود تا برش‌هایی بیضی شکل ایجاد شود، تقریباً دو برابر قطر سالامه طول داشته و به اندازه یک دانه فلفل ضخامت دارند.

## جستارهای وابسته
 

## منابع

رده:آشپزی امیلیا-رومانیا
رده:سوسیس‌های ایتالیایی
رده:مواد غذایی ایتالیایی بر پایه مبدأ تولید
باستاردو دل گراپا

**باستاردو دل گراپا** یک پنیر سنتی است که در دامنه‌های کوه مونته گراپا و استان‌های ترویزو، بلونو و ویتزنتسا در ایتالیا تولید می‌شود. Bastardo del Grappa یک پنیر با گواهی  است که آن را به یک محصول اصیل ایتالیایی تبدیل می‌کند.

## تاریخچه
تاریخچه پنیر نیم‌چربی «بستاردو» به سال ۸۰۰ میلادی بازمی‌گردد، زمانی که در مراتع منطقه ونتو تولید می‌شد. این پنیر به این نام نام‌گذاری شده است ( در زبان ایتالیایی به معنای «نامشروع» است) زیرا شیری که با اضافه کردن شیر بز ترکیب می‌شود، نمی‌تواند به پنیر مورلاکو تبدیل شود. همچنین گفته شده که نام آن به این دلیل است که در گذشته با شیر بز، گوسفند و گاو هم تولید می‌شد.

## مناطق تولید
Bastardo del Grappa محصولی است که اصالتاً به منطقه کوهستانی مونته گراپا و اطراف بورسو دل گراپا، کریسپانو دل گراپا، پادرنو دل گراپا، پوساگنو، کاواسو دل تومبا، آلانو دی پیه‌وه، کوارو، فلتری، سرن دل گراپا، آرسیه، سیسمون دل گراپا، سان نازاریو، سولان، پووه دل گراپا و رومانو د'ازتسلینو مربوط است.

## فرایند تولید
پس از جمع‌آوری شیر در صبح، آن را شب تا صبح در جای خنک استراحت می‌دهند. چربی در یک دیگ مسی جدا می‌شود و شیر مخلوط و به دمای بین  گرم می‌شود، در حالی که همواره در حال حرکت است. سپس پنیر مایه اضافه می‌شود که به جدا شدن آب پنیر و شکل‌گیری توده نرم کمک می‌کند. این فرایند با گرم شدن مجدد دیگ تا  ادامه می‌یابد. سپس دلمه پنیر به آرامی در قالب‌های چوبی پرس شده و به مدت ۲۴ ساعت خارج از قالب باقی می‌ماند.

خمیر به مدت ۲ تا ۳ روز استراحت می‌کند تا بافت صاف پیدا کند. پنیر در محلول نمک با حدود ۱۵ کیلوگرم نمک در هر هکتولیتر آب به مدت ۴ تا ۵ روز نمک‌سود می‌شود تا طعم آن تغییر نکند. سپس دوران بلوغ در اتاق مناسب به مدت ۲۵ تا ۱۲۰ روز ادامه می‌یابد، اگرچه ممکن است بیش از یک سال هم طول بکشد. وزن آن می‌تواند بین ۲٫۵ تا ۵ کیلوگرم، قطر بین ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر و ارتفاع بین ۵ تا ۸ سانتی‌متر باشد. دوران بلوغ همچنین باعث تغییر در بافت خمیر می‌شود که بسته به میزان بلوغ، دانه‌دارتر می‌شود. پنیر موسوم به «بستاردو» از رنگ زرد روشن تا رنگ کاهویی کم‌رنگ است،  که بسته به میزان نمک‌سود شدن می‌تواند متفاوت باشد.

## ارزش غذایی
ارزش غذایی Bastardo del Grappa بین ۳۵۰ تا ۴۶۰ کالری در هر ۱۰۰ گرم است و میزان پروتئین بیش از ۲۰٪ است. حداقل ۲۷٪ چربی و حداکثر ۴۰٪ رطوبت دارد.

## منابع

رده:پنیر بز
رده:پنیر گاو
کاسه نان

بندانگشتی|چودِر صدف در یک کاسه نان (سمت چپ)
**کاسه نان** یک قرص نان گرد است که بالای آن بریده شده و بخش بزرگی از وسط آن خالی شده تا یک کاسه خوراکی ایجاد شود. این کاسه‌ها معمولاً بزرگ‌تر از یک نان رول اما کوچک‌تر از یک قرص نان کامل هستند.

کاسه‌های نان می‌توانند برای سرو چیلی، چودِر صدف به سبک نیو انگلند و دیگر سوپها و خورشهای غلیظ استفاده شوند (اغلب، اما نه همیشه، با پایه پنیر یا خامه). سوپهایی با پایه رقیق معمولاً در کاسه نان سرو نمی‌شوند، زیرا مایع آن باعث نرم شدن سریع نان می‌شود. نان طعم خود را از پایه خورش جذب می‌کند و پس از خوردن خورش نیز می‌توان آن را خورد. کاسه‌های نان همچنین برای دیپها استفاده می‌شوند، و نان خارج شده برای فرو بردن در دیپ به کار می‌رود.

## انواع
دیپ اسفناج ساخته شده با مخلوط سوپ سبزیجات خشک معمولاً در یک قرص نان پامپرنیکل گرد سرو می‌شود.
راست|بندانگشتی|درپوش تابوت ()
«درپوش تابوت» یا «نان تابوت» () یک نوع تایوانی است که در تاینن توسعه یافته است. این نوع از تگزاس توست استفاده می‌کند – ترجیحاً از نان‌های نرم محبوب در شرق آسیا – و نان را سرخ کردن عمیق می‌کنند تا ترد شود. سپس یک لایه از پوسته بریده می‌شود تا داخل آن نمایان شود و خالی شود تا خورش در آن قرار گیرد. در نهایت، لایه پوسته روی خورش گذاشته می‌شود.

## جستارهای وابسته

* بانی چاو
* تخم‌مرغ در سبد
* سوپ

## پیوند به بیرون

* 

رده:پذیرایی غذا
رده:نان‌ها
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی
مافولتا

**موفلتا** یا ***موفالِتا*** نوعی نان گرد سیسیلی با کنجد است، و همچنین یک ساندویچ محبوب است که توسط یک مهاجر سیسیلی به ایالات متحده ایجاد شده و در شهر نیواورلئان شهرت یافته است.

## ریشه‌شناسی، تلفظ و نگارش
نام آن احتمالاً شکل کوچک شده *muffe* ('کپک'، 'قارچ') است، شاید به دلیل شباهت نان گرد ساندویچ به کلاهک قارچ؛ یا از *muffola*، «دستکش» گرفته شده باشد. نظریه‌ای دیگر احتمالاً ریشه فرانسوی دارد، زیرا کلمه "mou" در فرانسوی به معنی «نرم» است و به بافت نرم و اسفنجی نان اشاره دارد. فرضیه جایگزین به ریشه ساکسون اشاره دارد، به دلیل شباهت با کلمه انگلیسی "muffin"، که به کیک یا نان کوچک نرم گفته می‌شود. شکل‌های *muffoletta* و واریانت‌های آن، ایتالیایی‌شده مدرن زبان سیسیلی هستند. همانند بسیاری از واژگان تأثیر گرفته از زبان‌های خارجی در نیواورلئان، تلفظ از شکل اولیه فونتیک تکامل یافته است.

با توجه به گویش خاص سیسیلی، ممکن است این واژه به صورت‌های زیر نوشته شود:
* *muffiletta*
* *mufiletta*
* *muffuletta*
* *muffulettu*
* *muffuletu*
* *muffulitteḍḍu*
* *muffulittuni*
* *mufuletta*
ساندویچ موفلتا تا حدی شبیه ساندویچ *نان خیس* شهر نیس، فرانسه است.

## تاریخچه
ساندویچ موفلتا گفته می‌شود که در سال ۱۹۰۶ در در خیابان دکاتور، نیواورلئان، لوییزیانا توسط صاحب دِلِیکتِسن سیسیلی، سالواتوره لوپو، ساخته شده است. مهاجر سیسیلی دیگر، بیاجیو مونتالبانو، که صاحب دِلِیکتِسن در نیواورلئان بود، با اختراع ساندویچ رُما مرتبط است که ممکن است پیش‌نمونه موفلتا باشد. دیگر دِلِیکتِسن ایتالیایی‌سبک در نیواورلئان، Progress Grocery Co.، که در اصل در سال ۱۹۲۴ توسط خانواده پرون افتتاح شد، منشأ موفلتا را نامشخص می‌داند.

ساندویچ موفلتا به سبک سنتی از یک قرص نان موفلتا که افقی برش خورده، و با لایه‌هایی از سالاد زیتون به سبک موفلتا، سالامی، ژامبون، پنیر سوئیسی، پروولون و مورتادلا پوشانده می‌شود. موفلتاها به اندازه یک‌چهارم، نیم و کامل فروخته می‌شوند.

سالاد زیتون ویژه، سالادی خردشده از زیتون سبز، زیتون سیاه، روغن زیتون، کرفس، گل‌کلم، هویج، فلفل شیرین، پیاز، کاپِر، جعفری، *پپرونچینی*، اُرِگانو، سیر، سرکه، و دیگر سبزیجات و ادویه‌ها است. این یک «سالاد تند» است که به عنوان اسپرد استفاده می‌شود. کرفس، گل‌کلم و هویج معمولاً به شکل ترشی هستند. ممکن است کاپر و آب لیمو نیز اضافه شود. این سالاد به صورت تجاری برای رستوران‌ها و فروشگاه‌ها تولید می‌شود.

موفلتا معمولاً سرد سرو می‌شود، اما بسیاری از فروشندگان آن را تست می‌کنند.

## منابع

## پیوند به بیرون

* Central Grocery Co. — خانه ساندویچ موفلتا سبک آمریکایی.
* 

رده:آشپزی نیواورلئان
رده:خوراکی‌های تهیه‌شده از زیتون
رده:ساندویچ‌های آمریکایی
رده:فرهنگ ایتالیایی آمریکایی در لوئیزیانا
رده:نان‌های آمریکایی
رده:نان‌های ایتالیایی
پنیر کاستل‌مانیو

**کاستل‌مانیو** (DOP) نوعی پنیر ایتالیایی است که از منطقه پیه‌مونت سرچشمه می‌گیرد. این پنیر دارای وضعیت حفاظت‌شده با نام مبدأ در اتحادیه اروپا است.

## یادداشت‌های تاریخی
کاستل‌مانیو پنیر است که قرن‌هاست تولید می‌شود: قدیمی‌ترین اشاره ثبت‌شده به آن به سال ۱۲۷۷ برمی‌گردد، زمانی که رکورد شده کاستل‌مانیو به عنوان پرداخت به مارکویس سالوتزو در ازای استفاده از مراتع در کاستل‌مانیو و چله دی ماکرا داده شده است.

## منطقه تولید
این پنیر به‌طور سنتی در وَلّه گرانا، در جنوب غربی استان کونئو تولید می‌شود، جایی که تولید آن امروزه فقط در محدوده *شهرداری‌ها*ی کاستل‌مانیو، پرادلِوِس و مونتروسو گرانا مجاز است.

## روش تولید
کاستل‌مانیو یک پنیر نیمه‌سفت و نیمه‌چرب است که از شیر کامل گاوهای نژاد گاو پیه‌مونتی تولید می‌شود که با علوفه تازه یا یونجه از مراتع مختلط یا چراگاه تغذیه شده‌اند. گاهی مقداری شیر از گوسفند یا بز به شیر گاو اضافه می‌شود.

## کاربردها
[بندانگشتی|[نوکی با پنیر کاستل‌مانیو و مغز فندق بوداده و خرد شده]]
علاوه بر مصرف به تنهایی، کاستل‌مانیو می‌تواند بخشی از دستورهای غذایی متنوعی باشد، مانند استفاده در فوندو یا سس ولوته، و همچنین می‌توان آن را همراه با برنج، پاستا، پولنتا، گوشت گاو خام برش‌خورده (کارپاچو) یا سبزیجات گریل‌شده مصرف کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* Disciplinare di produzione 

رده:استان کونئو
رده:پنیر گاو
رده:مواد غذایی ایتالیایی بر پایه مبدأ تولید
رده:پنیرهای پیه‌مونتی
بروس (پنیر)

[بندانگشتی|برُس از لیگوریا ([مِنداتیکا) بسته‌بندی شده در کاسه پلاستیکی]]
بندانگشتی|برُس روی یک برش نان تریورا
**برُس** (همچنین **بروس**, **بروسس**, **بروس** یا **برُس** نوشته می‌شود) یک تهیه پیدمونتی و لیگوریایی از پنیر و گراپا است که در قرن‌های گذشته، بخشی از آشپزی روستایی و غرب لیگوریا بوده است. طعم تند آن باعث شده مثلث ضرب‌المثل «تنها عشق قوی‌تر از برُس است» شکل بگیرد. گمان می‌رود نام آن از برسه گرفته شده باشد.

## تاریخچه
قدمت این تخصص مشخص نیست، اگرچه احتمالاً پیش از آغاز قرن نوزدهم کاملاً تثبیت شده بود، زمانی که ویتوریو دی سانت‌آلبینو آن را در دیکشنری ایتالیایی-پیدمونتی خود توصیف کرد. هدف اصلی جلوگیری از هدررفت بود: قطعات پنیر کهنه، سفت و/یا کپک‌زده با گراپای خانگی (تقطیر باقیمانده از [پومیس] پس از شراب‌سازی) مخلوط می‌شد، شاید کمی کره و ادویه نیز اضافه می‌شد، و در ظرف سفالی گذاشته می‌شد تا تخمیر شود تا بافتی کرمی پیدا کند. سپس روی آن پوشانده می‌شد و می‌توانست به عنوان کنسرو نگهداری شود.

برُس در سال‌های اخیر محبوبیت یافته و اغلب در رستوران‌های لنگه یافت می‌شود. با این حال، فرمول سنتی قوی عمدتاً با نسخه‌ای بر اساس پنیرهای تازه مانند روبیولا و شراب سفید جایگزین شده است.

## شباهت‌ها
**برُس از ریکوتا** نسخه‌ای بدون شراب یا گراپا است که در بخش‌های مختلف پیدمونت تهیه می‌شود و شامل تخمیر پنیر ریکوتای گوسفندی به مدت یک ماه یا بیشتر است و با فلفل چیلی یا فلفل سیاه معطر می‌شود. این محصول توسط دولت منطقه‌ای به عنوان «محصول سنتی پیدمونتی» شناخته شده است.

**بروزو** محصول غیرالکلی مشابهی است که این بار بر اساس ریکوتای شیر گوسفند و در کمون‌های تریورا، مولینی دی تریورا و کوزیو دی آرروشا در استان ایمپریا، غرب لیگوریا تولید می‌شود. این پنیر در بررسی دولتی کشاورزی به ریاست استفانو یاکینی در سال‌های ۱۸۷۷–۱۸۸۲ ذکر شده و تا دهه ۱۹۹۰ محبوب باقی ماند. در دهه اول قرن بیست و یکم دوباره مورد توجه قرار گرفت و در فهرست آرک آف تیست محصولات میراث غذایی قرار گرفت. ریکوتا در قالب‌ها برای تخلیه قرار می‌گیرد و سپس برای تخمیر به وان‌های چوبی منتقل می‌شود، معمولاً با افزودن نمک. پنیرها پس از حدود یک هفته در زیرزمین آماده مصرف هستند. آن‌ها در اندازه‌های مختلف، با بافت کرمی و رنگ عاجی یا سفید مایل به قهوه‌ای عرضه می‌شوند.

## یادداشت‌ها

## منابع

* :it:Brös (formaggio)
* Saporidilanga.com, ''پنیرهای لانگه و پیدمونت''
** www.piemondo.it, ''Bruss o Bross'' متن مشابه با املای متفاوت
** www.formaggio.it, ''Brus'' متن مشابه با نام متفاوت
* Prodottitipici.com :: Brus da ricotta 

## پیوند به بیرون

* ''Er me linguàge'', شعری به گویش لانگزی پیدمونتی که قدرت برُس را با لطافت ریکوتا مقایسه می‌کند.
* www.agraria.org, *[http://www.agraria.org/prodottitipici/brussburrata.htm Bruss delle Langhe]*

رده:پنیرهای ایتالیایی
رده:پنیرهای پیه‌مونتی
ارنستو چزارو

**ارنستو چزارو** (۱۲ مارس ۱۸۵۹ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۰۶) ریاضیدان ایتالیایی بود که در زمینه هندسه دیفرانسیل فعالیت می‌کرد. او کتابی (ناپل، ۱۸۹۰) دربارهٔ این موضوع نوشت که در آن منحنی‌های فراکتال و منحنی پرکننده فضا را نیز توصیف می‌کند، که بخشی از دسته بزرگتری از منحنی د رَمها هستند، اما امروزه به افتخار او به نام منحنی‌های چزّارو شناخته می‌شوند. او همچنین به خاطر روش «میانگین‌گیری» خود برای «جمع‌بندی چزّارو» سری‌های سری واگرا معروف است که به نام میانگین چزّارو شناخته می‌شود.

## زندگی‌نامه
پس از شروع نسبتاً ناموفق در دوران تحصیل و سفری در اروپا—با مهم‌ترین توقف در لیژ، جایی که برادر بزرگ‌ترش جوزپه ریموندو پیو چزّارو در دانشگاه محلی به تدریس زمین‌شناسی مشغول بود—ارنستو چزّارو در سال ۱۸۸۷ از دانشگاه رم فارغ‌التحصیل شد، در حالی که پیش از آن به خاطر آثار متعددش، عضو انجمن سلطنتی علوم بلژیک شده بود.

سال بعد، او کرسی ریاضیات را در دانشگاه پالرمو به دست آورد و تا سال ۱۸۹۱ در آنجا باقی ماند. سپس در رم مستقر شد و به عنوان استاد در دانشگاه ساپیِنتا رم فعالیت کرد تا زمان مرگ تصادفی‌اش، هنگامی که در تلاش برای نجات پسر کوچک خود مانلیو از غرق شدن بود.

## فعالیت علمی
اصلی‌ترین مشارکت‌های چزّارو در زمینه هندسه دیفرانسیل است. کتاب *هندسه درونی*، نوشته ۱۸۹۴، به ویژه به ساخت منحنی فراکتال می‌پردازد. پس از آن، چزّارو منحنی «برف‌دانه» فون کوخ را که پیوسته اما در هیچ نقطه‌ای قابل مشتق‌گیری نبود، مطالعه کرد.

از دیگر آثار او می‌توان به *مقدمه‌ای بر نظریه ریاضی حساب دیفرانسیل و انتگرال* (۱۸۹۳)، *تحلیل جبری* (۱۸۹۴) و *عناصر حساب دیفرانسیل و انتگرال* (۱۸۹۷) اشاره کرد. او تعریف ممکن از حد یک دنباله واگرا را ارائه کرد، که امروزه به عنوان «جمع چزّارو» شناخته می‌شود و با حد دنباله میانگین جزئی جمع اعضای دنباله تعریف می‌شود.

## کتاب‌های ارنستو چزّارو
* ''Lezioni di geometria intrinseca'' (ناپل، ۱۸۹۶)  (ترجمه به آلمانی تحت عنوان *Vorlesungen über natürliche Geometrie*؛ ۱۹۰۱، چاپ اول؛ ۱۹۲۶، چاپ دوم با ترجمه و پیوست توسط Gerhard Kowalewski)
* ''Elementi di calcolo infinitesimale con numerose applicazioni geometriche'' (L. Alvano، ناپل، ۱۹۰۵) 
* ''Corso di analisi algebrica con introduzione al calcolo infinitesimale'' (Bocca، تورینو، ۱۸۹۴) 

## جستارهای وابسته
* قضیه اشتولز–چزّارو
* قضیه چزّارو
* معادله چزّارو
* میانگین چزّارو
* جمع‌بندی چزّارو
* منحنی چزّارو
* منحنی C لوی

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:استادان دانشگاه پالرمو
رده:استادان دانشگاه ساپینزا رم
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ساپینزا رم
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لیژ
رده:درگذشتگان ۱۹۰۶ (میلادی)
رده:ریاضی‌دانان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:ریاضی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۵۹ (میلادی)
رده:هندسه دیفرانسیل‌دانان
شرکت بازرگانی

## تعریف
**شرکت بازرگانی** (به انگلیسی: *Trading company*) شرکتی است که برای انجام دادوستد با کشورهای خارجی یا در قلمروهای برون‌مرزی سازمان یافته‌است.

طبق تعریف دیکشنری مریام-وبستر، این اصطلاح می‌تواند به چند نوع شرکت اطلاق شود:

* **شرکت تنظیم‌شده** (regulated company)؛
* **شرکت سهامی مشترک** برای تجارت (و معمولاً استعمار) که تحت منشور رسمی (charter) ثبت شده و از حقوقی همچون مالکیت قانونی بر یک قلمرو مشخص، انحصار تجارت و حتی اختیارات حکومتی و نظامی برخوردار بوده‌است؛
* **شرکت ثبت‌نشده با مسئولیت محدود** که عمدتاً برای اسکان و توسعه زمین‌های اعطاشده از سوی یک شرکت قانونی ثبت‌شده تشکیل می‌شد.

## منابع
پشه های آئدس

**پشه‌های آئدس** (*Aedes*) گروهی از پشه‌ها هستند که شامل گونه‌های ناقل بیماری‌های مهمی همچون تب دنگی، زیکا، چیکونگونیا و تب زرد می‌شوند. دو گونهٔ اصلی این جنس یعنی ***Aedes aegypti*** و ***Aedes albopictus*** بیشترین نقش را در انتقال بیماری‌های ویروسی به انسان دارند.

## زیست‌شناسی
پشه‌های آئدس معمولاً در آب‌های راکد کوچک مانند گلدان‌ها، لاستیک‌های مستعمل یا ظروف آب تخم‌گذاری می‌کنند. فعالیت این پشه‌ها بیشتر در ساعات روز (صبح و عصر) است و برخلاف پشه‌های آنوفل، شب‌ها کمتر فعال هستند. آن‌ها توانایی پرواز محدودی (۱۰۰ تا ۲۰۰ متر) دارند و به همین دلیل معمولاً در محیط‌های شهری تهدید جدی‌تری ایجاد می‌کنند.

## چرخه زندگی
چرخه زندگی پشه‌های آئدس شامل چهار مرحلهٔ اصلی است: تخم، لارو، شفیره (پوپا) و بالغ.
* **تخم**: تخم‌ها به دیواره داخلی ظروف چسبیده و می‌توانند تا ۸ ماه در حالت خشک زنده بمانند.  
* **لارو**: در آب فعال بوده و اغلب به «جنبانک‌ها» معروف‌اند.  
* **شفیره**: مرحلهٔ غیرتغذیه‌ای در آب که پس از آن پشهٔ بالغ خارج می‌شود.  
* **بالغ**: تنها پشه‌های ماده خونخواری می‌کنند و برای تولید تخم به خون نیاز دارند.

## بیماری‌های منتقل‌شده
### تب دنگی
ویروس تب دنگی از خانواده Flaviviridae است و شامل چهار سروتیپ (DENV-1 تا DENV-4) می‌باشد.  
* **انتقال**: تنها از طریق نیش پشه آلوده (نه انسان به انسان).  
* **علائم**: تب ناگهانی، سردرد شدید، درد پشت چشم، درد عضلانی و در موارد شدید تب خونریزی‌دهنده.  
* **درمان**: حمایتی؛ شامل جایگزینی مایعات و پایش علائم حیاتی. مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن به دلیل خطر خونریزی توصیه نمی‌شود.

## کنترل جمعیت
روش‌های اصلی کنترل جمعیت پشه‌های آئدس شامل موارد زیر است:
# حذف و کنترل محل‌های تخم‌ریزی (تخلیه آب‌های راکد).  
# پاکسازی محیط و کاهش زباله‌ها.  
# استفاده از دافع‌های حشرات.  
# نصب توری برای پنجره‌ها و استفاده از پشه‌بند.  
# سم‌پاشی دوره‌ای و استفاده از لاروکش‌ها.

## وضعیت در ایران
گزارش‌های وزارت بهداشت ایران نشان می‌دهد که بیشتر موارد تب دنگی تا سال ۱۴۰۲ وارداتی بوده (از کشورهای اندمیک مانند پاکستان، هند و امارات متحده عربی)، اما در استان‌های جنوبی کشور از جمله سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر موارد انتقال محلی نیز شناسایی شده است.

## جستارهای وابسته
* تب دنگی
* زیکا
* چیکونگونیا
* پشه
* ناقل بیماری

## پانویس

## منابع
* 
* 
* 
* 
*
روابط ایتالیا و پرتغال

**روابط ایتالیا و پرتغال** (; ) به روابط دو جانبه بین ایتالیا و پرتغال اشاره دارد. هر دو کشور عضو شورای اروپا، اتحادیه اروپا، ناتو، سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، اتحادیه مدیترانه و سازمان ملل متحد هستند.

## تاریخچه

ایتالیا و پرتغال سابقه طولانی روابط دارند، با توجه به نزدیکی جغرافیایی بین این دو کشور. در دوران اتحادیه ایبری از ۱۵۸۰ تا ۱۶۴۰، پرتغال و پادشاهی ناپولی، پادشاهی سیسیل و دوک‌نشین میلان همگی تحت اداره مادرید، اسپانیا بودند. بین سال‌های ۱۶۸۰ تا ۱۶۸۲، تجارت مستقیم بین پرتغال و دوک‌نشین ساووی برقرار بود.

تا سال ۱۸۶۰، پرتغال نمایندگی‌های دیپلماتیک نزد پادشاهی ساردنی و پادشاهی دو سیسیل داشت. در آوریل ۱۸۵۰، سفیر پرتغال مقیم رم که نزد سریر مقدس اعتبارنامه داشت، همچنین به دوک‌نشین بزرگ توسکانی نیز معرفی شد. در سال ۱۸۶۰، ایتالیا و پرتغال روابط دیپلماتیک رسمی برقرار کردند. در سپتامبر ۱۸۶۱، پرتغال پادشاه ویکتور امانوئل سوم از پادشاهی ایتالیا متحد را به رسمیت شناخت.

در سپتامبر ۱۹۱۱، ایتالیا جمهوری اول پرتغال را به رسمیت شناخت و در مه ۱۹۱۸، دولت رئیس‌جمهور پرتغال سیدونیو پایس توسط ایتالیا به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۴۶، آخرین پادشاه ایتالیا، اومبرتوی دوم به پرتغال گریخت و ۳۷ سال در آنجا ماند.

در طول جنگ جهانی اول، پرتغال بی‌طرف ماند، اما در سال ۱۹۱۶ به عنوان عضو وابسته به نیروهای متفقین (که ایتالیا نیز شامل آن بود) درآمد. در طول جنگ جهانی دوم، پرتغال در تمام مدت جنگ بی‌طرف باقی ماند.

روابط سیاسی بین ایتالیا و پرتغال نزدیک باقی مانده است. هر دو کشور عضو اتحادیه اروپا هستند و در مسائل مختلف همکاری نزدیکی دارند.

## توافقنامه‌های دوجانبه
هر دو کشور چند توافقنامه دوجانبه امضا کرده‌اند، از جمله: پیمان تجارت و ناوبری (۱۸۷۲)؛ توافقنامه همکاری فرهنگی و علمی (۱۹۷۷)؛ توافقنامه جلوگیری از دو بار مالیات و پیشگیری از فرار مالیاتی در حوزه مالیات بر درآمد (۱۹۸۰)؛ توافقنامه امنیتی (۲۰۰۷)؛ و توافقنامه حفاظت متقابل از اطلاعات طبقه‌بندی‌شده (۲۰۰۷).

## نمایندگی‌های دیپلماتیک مقیم
* ایتالیا دارای سفارت در لیسبون است.
* پرتغال دارای سفارت در رم است.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا
* روابط خارجی پرتغال

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه پرتغال
روابط ایتالیا و کرواسی

**روابط ایتالیا و کرواسی** () در سال ۱۹۹۲، پس از فروپاشی یوگسلاوی و استقلال کرواسی آغاز شد. این روابط گرم و دوستانه بوده و همکاری دوجانبه‌ای قوی دارند. این دو کشور از طریق گردشگری، مهاجرت، کمک‌های خارجی و همکاری‌های اقتصادی ارتباطات محکمی دارند.

ایتالیایی زبان رسمی در شهرستان ایستریا کرواسی (ایتالیایی‌های ایستریا) است، در حالی که کرواسی‌های مولا در شهر ایتالیایی کامپوباسو زندگی می‌کنند. نزدیکی چندفرهنگی میان کرواسی و ایتالیا به‌طور گسترده محبوب و مورد پسند داخلی است. کرواسی و ایتالیا متحدان نظامی نزدیکی هستند، به ویژه از طریق نیروهای دریایی و ساحلی خود، و هر دو عضو ناتو هستند. آنها ۳۷۰ مایل دریایی مرز دریایی در دریای آدریاتیک دارند و یک منطقه کوچک ۱۲ مایلی اسلوونی آنها را از نظر زمینی جدا می‌کند.

هر دو کشور عضو اتحادیه اروپا و شورای اروپا هستند و از همان ارز رسمی، یورو (€) استفاده می‌کنند. کرواسی دارای سفارت در رم و کنسولگری‌های عمومی در میلان و تریسته است، در حالی که ایتالیا سفارت در زاگرب و کنسولگری عمومی در رییکا و دیگر سازمان‌های فرهنگی دارد.

## تاریخچه
روابط خارجی بین کرواسی و ایتالیا در سال ۱۹۹۲، پس از فروپاشی یوگسلاوی و استقلال کرواسی آغاز شد. پس از تأسیس کرواسی، ایتالیا شریک کلیدی این کشور بود و حمایت سیاسی و اقتصادی حیاتی در طول دهه ۲۰۰۰ ارائه داد. در سال ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور ایتالیا جورجو ناپولیتانو با اشاره به اخراج‌های پارتیزان‌های کمونیست یوگسلاوی از ایتالیایی‌ها در پایان جنگ جهانی دوم و توصیف آن به عنوان «بربریت قرن» و نتیجه «کینه و خشونت خون‌طلبانه اسلاوها»، روابط دیپلماتیک را تحت فشار قرار داد. این اظهارنظر با محکومیت کرواسی و اسلوونی مواجه شد. رئیس‌جمهور کرواسی استیه‌پان مسیچ ناپولیتانو را به بازنویسی تاریخی متهم کرد، اما دیپلمات‌های دو کشور به سرعت موضوع را در رم حل کردند.

ایتالیا از عضویت کرواسی در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۳ حمایت کرد. در سال ۲۰۱۹، پس از اظهارنظر آنتونیو تاجانی، رئیس پارلمان اروپا، «زنده‌باد تریسته، زنده‌باد ایستریای ایتالیایی، زنده‌باد دالمات ایتالیایی، زنده‌باد تبعیدیان ایتالیایی»، اختلاف دیپلماتیک بین دو کشور ایجاد شد. تاجانی بعداً از دولت کرواسی عذرخواهی کرد و توضیح داد که منظور او این نبوده که ایستریا و دالماسی کرواسی بخشی از ایتالیا هستند. در سال ۲۰۲۳، پس از یک دهه فعالیت اقتصادی قوی، ایتالیا مهم‌ترین شریک تجاری کرواسی شد و از سال ۲۰۲۱ شاهد افزایش ۴۵٪ تجارت بوده است، طبق گزارش تاجانی. همان سال، دو کشور همراه با اسلوونی توافق سه‌جانبه‌ای برای تسهیل مهاجرت در جنوب شرق اروپا امضا کردند. ایتالیا همچنین یک صلیب مذهبی نادر و «بسیار ارزشمند» قرن ۱۴ را که به‌طور تصادفی توسط یک شهروند در حراجی لندن خریداری شده بود، به کرواسی بازگرداند.

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۲ (میلادی) در اروپا
رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه کرواسی
روابط ایتالیا و دانمارک

**روابط ایتالیا و دانمارک** () روابط دو جانبه بین دانمارک و ایتالیا است. هر دو کشور در پایتخت‌های یکدیگر سفارت دارند و عضو اتحادیه اروپا و ناتو هستند.

روابط دیپلماتیک در ۲ سپتامبر ۱۸۶۱ برقرار شد و روابط بین دو کشور به عنوان «پیوندی محکم از دوستی و همکاری» توصیف شده است. پیوندهای دو کشور بر پایه هدف مشترک اروپایی شکل گرفته است.

از دهه ۱۹۶۰، دو کشور تبادلات فرهنگی نزدیکی توسعه داده‌اند.

## تاریخچه
پس از وحدت ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱، ایتالیا از طریق دفتر دیپلماتیک خود در استکهلم، سوئد در دانمارک نمایندگی داشت. نخست‌وزیر ایتالیا کامیلو دی کاوور دستور داد تا دیپلمات ایتالیایی در سوئد، مارکوی میلیوراتی، به پادشاه دانمارک فردریک هفتم، پادشاه دانمارک اطلاع دهد که ویتوریو امانوئله دوم به عنوان پادشاه ایتالیا منصوب شده است. طرف ایتالیایی در مورد شناسایی دولت تازه تأسیس ایتالیا توسط دانمارک مردد بود، زیرا دانمارک در اختلاف با پروس بر سر حقوق زبان آلمانی-زبان شلسویگ-هولشتاین درگیر بود؛ بنابراین باور ایتالیایی‌ها این بود که دانمارک نمی‌تواند از دولت جدید ایتالیا حمایت کند، زیرا این دولت تحت تأثیر ملی‌گرایی ایتالیا است که می‌تواند ادعاهای آلمان بر شلسویگ-هولشتاین را تأیید کند. با این حال، مردم دانمارک همدلی شدیدی با ایتالیا داشتند و پادشاه را ترغیب کردند تا شناسایی را اعطا کند.

پادشاه فردریک هفتم در ۲ سپتامبر ۱۸۶۱ نامه‌ای به پادشاه ویکتور امانوئل دوم نوشت که در آن بیان شد دانمارک پادشاهی ایتالیا را به رسمیت شناخته و یک لژیشن ایتالیایی در کپنهاگ تأسیس شد. در مه ۱۸۶۴، دو کشور یک قرارداد تجاری برای تقویت تجارت امضا کردند. روابط بین دو کشور در این قرارداد به عنوان «خوب» توصیف شد. یک توافقنامه استرداد در ژوئیه ۱۸۷۳ امضا شد، در حالی که توافقنامه‌ای در مورد "*کمک متقابل به دریانوردان گرفتار*" در مه ۱۸۸۵ به امضا رسید.

## نمایندگی‌های دیپلماتیک
* دانمارک سفارت در رم دارد.
* ایتالیا سفارت در کپنهاگ دارد.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی دانمارک
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه دانمارک
بازگشت قاضی

***بازگشت قاضی*** (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی لی جه جین، به نویسندگی کیم کوانگ مین و با بازی جی سونگ، پارک هی سون و وون جین آه است. این مجموعه در نیمهٔ دوم سال ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی‌اس‌تی) از شبکهٔ ام‌بی‌سی پخش خواهد شد.

## خلاصه داستان
این مجموعه یک درام حقوقی دربارهٔ قاضی دادگر، لی هان یونگ است که فریاد می‌زند: «اجازه ندهیم زندگی دیگران را آن‌طور که می‌خواهیم داوری کنیم.» او پس از مرگی ناعادلانه بار دیگر به هوش می‌آید و به گذشته بازمی‌گردد تا بدکاران را مجازات کرده و سرنوشت خود را تغییر دهد.

## بازیگران
### اصلی
* جی سونگ در نقش لی هان یونگ
: قاضی در دادگاه ناحیه‌ای چونگ‌نام
* پارک هی سون در نقش کانگ شین جین
: قاضی ارشد شعبهٔ کیفری دادگاه ناحیه‌ای مرکزی سئول. او از اعضای اصلی حلقهٔ قدرت تحت نفوذ رئیس‌جمهور پیشین است و نفوذ زیادی دارد. رابطه‌اش با لی هان یونگ متقابل و خصمانه است.
* وون جین آه در نقش کیم جین آه
:دادستان دادسرای مرکزی سئول که به انگیزهٔ تحقیق دربارهٔ «گروه S» و رهبر آن، جانگ ته شیک، وارد این نهاد می‌شود. او در کنار لی هان یونگ دست به اقدام می‌زند، اما همواره نسبت به اعتماد کردن به او تردید دارد.
* بک جین هی در نقش سونگ نا یون
: خبرنگاری با حس قوی عدالت‌خواهی که در بخش حقوقی روزنامهٔ ده‌جین ایلبو فعالیت می‌کند.

## تولید
این مجموعه بر اساس وب ناولی با همین نام ساخته شده است. کارگردانی آن بر عهدهٔ لی جه جین، از کارگردانان شبکهٔ ام‌بی‌سی است که پیش‌تر در ساخت مجموعه‌های *[[ازدواج سوم]]* (۲۰۲۳) و *[[متل کالیفرنیا (مجموعه تلویزیونی)|متل کالیفرنیا]]* (۲۰۲۵) مشارکت داشته است. فیلمنامه توسط کیم کوانگ مین نوشته شده که این نخستین پروژهٔ او به‌شمار می‌آید. تولید مجموعه نیز با همکاری شرکت اوه! استوری و استودیوی اسلینگ شات انجام می‌شود.

### فیلم‌برداری
در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۵ حضور بازیگران اصلی، شامل جی سونگ، وون جین آه و پارک هی سون، تأیید شد و آغاز فیلم‌برداری اصلی مجموعه در همان روز اعلام گردید.

## منابع

## پیوند به بیرون
* ''قاضی لی هان یونگ'' در هان‌سینما

رده:برنامه‌های تلویزیونی به زبان کره‌ای
رده:مجموعه‌های تلویزیونی بنگاه پخش مونهوا
رده:مجموعه‌های تلویزیونی کره جنوبی آغازشده در ۲۰۲۵ (میلادی)
فرانچسکا مانوکی

**فرانچسکا مانوکی** (زاده ۱ اکتبر ۱۹۸۱) روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی است.

## زندگی‌نامه
مانوکی به عنوان خبرنگار آزاد کار می‌کرد و با کانال‌های تلویزیونی و روزنامه‌های مختلفی، چه ایتالیایی، مانند *[[لسپرسو]]* و لا ۷ و چه بین‌المللی، مانند *[[شبکه رسانه‌ای الجزیره|الجزیره]]* و *[[گاردین]]*، که به مهاجرت‌ها و درگیری‌های مربوط به کشورهای اتحادیه عرب و ترکیه می‌پرداختند، همکاری داشت.

او جوایز متعددی از جمله جایزه پرمیولینو ۲۰۱۶، *جایزه جایزه ریزی برای روزنامه‌نگاری* و *جایزه اروپایی روزنامه‌نگاری تحقیقی و قضایی ۲۰۲۲* را از آن خود کرد.

در سال ۲۰۱۸، مانوکی به همراه عکاس آلسیو رومنزی، مستند *«داعش، فردا.* *ارواح گمشده موصل*» را به‌طور مشترک نویسندگی و کارگردانی کرد که در هفتاد و پنجمین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۹، او اولین رمان خود، *«من خالد را به خاطر گناهش می‌کشم»* داستان یک قاچاقچی انسان را منتشر کرد و جایزه پریمیو استنس را از آن خود کرد. در همان سال، او درگیری‌های خاورمیانه را در *«بعدها»* (Laterza) توصیف کرد و *«لیبیا»* (Mondadori)، اثری در حوزه روزنامه‌نگاری گرافیکی که توسط جیانلوکا کوستانتینی تصویرسازی شده است، منتشر کرد.

در سال ۲۰۲۱، مانوکی رمان دوم خود *با عنوان «بیانکو ای ایل رنگ دل دانو*» (Einaudi) را منتشر کرد. در سال ۲۰۲۲، او جایزه فلایانو برای روزنامه‌نگاری را دریافت کرد و *«در محاصره‌ای دیگر» (DeAgostini)* را منتشر کرد، که در آن مانوکی برای اولین بار درگیری‌های جاری را برای مخاطبان جوان‌تر روایت می‌کند. از سال ۲۰۲۲، او برای حمله روسیه به اوکراین به لاهه اعزام شده است.

## کتاب‌ها
* اگر چشمانم را ببندم…، با تصویرسازی‌های دیالا بریسلی، رم، انتشارات راند رابین، ۲۰۱۹
* من خالد هستم، مردان را می‌فروشم و بی‌گناهم، اینائودی، ۲۰۱۹. شابک 
* بگذارید هر کس گناه خود را به دوش بکشد: وقایع‌نگاری‌هایی از جنگ‌های روزگار ما، روم، Editori Laterza، ۲۰۱۹،
* *لیبیا*، مصور جانلوکا کوستانتینی، میلانو، آرنولدو موندادوری ویراستار، ۲۰۱۹،
* سفید رنگ آسیب است، اینائودی، ۲۰۲۱،
* نمای فراتر از مرز، میلان، دی آگوستینی، ۲۰۲۲،

## زندگی شخصی
او با عکاس خبری، آلسیو رومنزی، نامزد است و با او فیلم مستند *«داعش، فردا.* *ارواح گمشده موصل*» را در هفتاد و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش گذاشت.

او از بیماری ام اس رنج می‌برد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه دیوید دی دوناتلو
رده:زادگان ۱۹۸۱ (میلادی)
مار آسکولاپی ایتالیایی

**مار آسکولاپی ایتالیایی** گونه‌ای از مارها در خانواده کولوبریده است.

## محدوده پراکنش
بندانگشتی|محدوده تقریبی پراکنش مار آسکولاپی (سبز) و مار آسکولاپی ایتالیایی (آبی) در اروپا.
مار آسکولاپی بوم‌زاد جنوب ایتالیا و سیسیل است. حد شمالی پراکنش آن در غرب تا استان کازرتا و در شرق تا استان فوگیا امتداد دارد. این گونه در شبه‌جزیره سالنتو (سالنتو) که به عنوان «پاشنهٔ چکمهٔ» ایتالیا شناخته می‌شود، حضور ندارد.

محل نمونه تیپیک این گونه ناپل است.

## ویژگی‌ها
مار آسکولاپی ایتالیایی ماری متوسط تا بزرگ است که حداکثر طول کلی (به همراه دم) آن به  می‌رسد. سطح پشتی بدن آن قهوه‌ای متمایل به زرد است و ممکن است چهار نوار قهوه‌ای تیره داشته باشد. در صورت وجود، این نوارها هم‌عرض و با فاصله‌ای برابر از هم قرار دارند. فلس‌های پشتی صاف هستند. عنبیه چشم قرمز است و همین ویژگی سبب شده در زبان ایتالیایی به آن *saettone occhirossi* (مار دوندهٔ چشم‌قرمز) گفته شود.

## زیستگاه
زیستگاه طبیعی *مار آسکولاپی* شامل جنگل‌های معتدل، بوته‌زارهای معتدل، پوشش‌های گیاهی مدیترانه‌ای، زمین‌های زراعی، مرتعها، باغ‌های روستایی و مناطق شهری در ارتفاعات از سطح دریا تا  است.

## رفتار
مار آسکولاپی تا حدی درخت‌زی است.

## تغذیه
مار آسکولاپی ایتالیایی از مارمولک‌ها، پستانداران کوچک و تخم‌ها تغذیه می‌کند.

## تولیدمثل
مار آسکولاپی ایتالیایی تخم‌گذار است.

## جستارهای وابسته
* فهرست خزندگان ایتالیا

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* کامرانو، ل. (۱۸۹۱). "*Monografia degli ofidi italiani. Parte seconda — colubridi e monografia dei cheloni italiani* ". *Memorie della Reale Accademia delle Scienze di Torino, Serie seconda* **41** (2): 403–469. (*Callopeltis longissimus* Var. *lineata*, p. 458). (به زبان ایتالیایی).
* ؛ ووسْتر، و. (۱۹۹۹). "A Multivariate Approach to the Systematics of Italian Rat Snakes of the *Elaphe longissima* Complex (Reptilia, Colubridae): Revalidation of Camerano's *Callopeltis longissimus* var. *lineata*". *The Herpetological Journal* **9** (4): 153–162.
* ؛ ؛ ؛ ؛ ؛  (۲۰۰۲). "Molecular systematics and phylogeny of Old World and New World ratsnakes, *Elaphe* Auct. , and related genera (Reptilia, Squamata, Colubridae)". *Russian Journal of Herpetology* **9** (2): 105–124.

رده:خزندگان اروپا
رده:خزندگان توصیف‌شده در ۱۸۹۱ (میلادی)
رده:زیاگان بومی ایتالیا
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمبود داده
رده:مارهای درختی
رده:نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان