رولاندو ریوی

**رولاندو ماریا ریوی** (۷ ژانویه ۱۹۳۱–۱۳ آوریل ۱۹۴۵) یک طلبه کاتولیک رومی ایتالیایی بود. ریوی به خاطر طبیعت درس‌خوان و پرهیزگارش و عشق شدیدش به عیسی مسیح، که از اعتراف مکرر و شرکت در مراسم عشای ربانی آشکار بود، شناخته می‌شد. او با همه مهربان بود و با غرور فراوان ردای خود را می‌پوشید تا تأیید کند که به مسیح و کلیسای او تعلق دارد. جنبش مقاومت ایتالیا با متهم کردن او به جاسوسی برای جمهوری اجتماعی ایتالیا، او را در اواخر جنگ جهانی دوم در مودنا به دلیل نفرت از *[[شهید|ایمان]]* به قتل رساندند، زیرا او در حال یادگیری کشیش شدن بود.

قداست و پاکی زندگی مکتبی ریوِی در دوران حیاتش به‌خوبی شناخته شده بود و بسیاری از اطرافیانش او را فردی سرشار از ایمان، فروتنی و تعهد مذهبی می‌دانستند. او که در جوانی به عنوان طلبه‌ای پرشور در مسیر خدمت به کلیسا و جامعه گام برمی‌داشت، با رفتارهای مهربانانه، روحیه‌ای معنوی و علاقه‌مندی عمیق به آموزه‌های مسیحی، توجه بسیاری را به خود جلب کرده بود. زندگی‌اش سرشار از نشانه‌هایی بود که از دید مؤمنان، تجلی روحی مقدس در وجود او تلقی می‌شد.

پس از قتل بی‌رحمانه و تکان‌دهنده‌اش، موجی از اندوه و احترام در میان مردم و جامعه مذهبی شکل گرفت. بسیاری او را شهید ایمان دانستند و خواستار آن شدند که کلیسا روند رسمی تقدیس او را آغاز کند. این خواسته‌ها به تدریج به جنبشی معنوی تبدیل شد که در آن مؤمنان، ریوِی را نه فقط قربانی خشونت، بلکه نماد پایداری در ایمان و عشق به مسیح می‌دانستند.

با وجود این احساسات عمومی، روند رسمی بررسی قداست او تا سال‌ها بعد آغاز نشد. در تاریخ سی‌ام سپتامبر سال ۲۰۰۵، کلیسا پرونده تقدیس او را گشود و عنوان «خادم خدا» به او اعطا شد؛ عنوانی که نخستین گام در مسیر رسمی شناسایی قداست فرد در کلیسای کاتولیک محسوب می‌شود. این مرحله شامل بررسی دقیق زندگی، اعمال، نوشته‌ها و شهادت‌هایی دربارهٔ شخصیت معنوی او بود.

در نهایت، در پنجم اکتبر سال ۲۰۱۳، پاپ فرانسیس مراسم تقدیس او را برگزار کرد و ریوِی را به عنوان «مبارک» معرفی نمود؛ مرحله‌ای که پیش از اعلام رسمی قدیس بودن قرار دارد و نشان‌دهنده تأیید کلیسا بر زندگی پرهیزکارانه و شهادت اوست. این مراسم نه تنها برای خانواده و جامعه محلی او لحظه‌ای تاریخی بود، بلکه برای کلیسای جهانی نیز نمادی از ارج‌گذاری به ایمان جوانان و مقاومت در برابر ظلم و خشونت تلقی شد. تقدیس ریوِی، یادآور آن است که حتی در تاریک‌ترین لحظات، نور ایمان می‌تواند راهی به سوی امید و رستگاری بگشاید.

## زندگی
### دوران کودکی و تحصیلات
رولاندو ماریا ریوی در ۷ ژانویه ۱۹۳۱ در منطقه روستایی سن والنتینو به عنوان دومین پسر از سه پسر روبرتو ریوی (۳۰ اکتبر ۱۹۰۳–۲۲ اکتبر ۱۹۹۲) و آلبرتینا کانووی به دنیا آمد. او در ۸ ژانویه توسط کشیش کلیسا، لوئیجی لمی، غسل تعمید داده شد. پدرش در روز غسل تعمید، کودک را به بانوی کوه کارمل تقدیم کرد.

زادگاه او در دامنه‌های کوه‌های آپنین بین رودخانه‌های سِکیا و تِرِسینارو واقع شده بود. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او آلفونسو و آنا فراری ریوی بودند که برای کار در زمین‌های لویتزانو-بایسو به آنجا نقل مکان کرده بودند و از دهه ۱۹۲۰ در خانه‌ای بزرگ به نام «پوجیولو» به همراه نه فرزندشان زندگی می‌کردند که روبرتو پسر ارشد آنها بود.

رولاندو به دلیل تأثیر مادرش و در فضای مذهبی قوی محله‌اش، با تحصیلات کاتولیک بزرگ شد. او هر روز صبح قبل از رفتن به سر کار در مزارع، مانند پدرش در مراسم عشای ربانی شرکت می‌کرد. در این فضای ایمان مذهبی قوی، رشد کرد. او به موسیقی علاقه داشت و نواختن هارمونیوم را آموخت. شور و نشاط و سرزندگی او اغلب برای والدینش مایه آزمایش بود، اما مادربزرگش، آنا، شخصیت خوب او را حس می‌کرد. او یک بار گفت: «رولاندو یا یک رذل خواهد شد یا یک قدیس! او نمی‌تواند حد وسط را رعایت کند.»

در سال ۱۹۳۷، رولاندو ریوی تحصیل خود را در مدرسه محلی آغاز کرد. او از همان ابتدا با اشتیاق و آمادگی بالا در کلاس‌ها شرکت می‌کرد و به‌سرعت به عنوان یکی از دانش‌آموزان برجسته شناخته شد. همین آمادگی و علاقه‌مندی باعث شد که تقریباً بلافاصله برای دریافت اولین عشای ربانی پذیرفته شود؛ مراسمی مهم در سنت کاتولیک که نشانه‌ای از ورود کودک به مرحله‌ای عمیق‌تر از ایمان و ارتباط با کلیساست. این مراسم در شانزدهم ژوئن سال ۱۹۳۸، هم‌زمان با جشن «جسد مسیح»، برگزار شد؛ روزی مقدس که در تقویم مذهبی کاتولیک جایگاه ویژه‌ای دارد و نماد حضور واقعی مسیح در نان عشای ربانی است.

پس از دریافت اولین عشای ربانی، تغییرات قابل‌توجهی در شخصیت رولاندو مشاهده شد. اگرچه همچنان خوش‌رو، پرانرژی و مهربان باقی ماند، اما نشانه‌هایی از بلوغ فکری و مسئولیت‌پذیری در رفتارهایش پدیدار شد. او دیگر نه فقط یک کودک مشتاق، بلکه نوجوانی بود که به ارزش‌های معنوی و اخلاقی توجه بیشتری نشان می‌داد. این تحول درونی با گذر زمان عمیق‌تر شد و نقطه اوج آن در بیست‌وچهارم ژوئن سال ۱۹۴۰ رقم خورد، زمانی که رولاندو از اسقف شهر رجیو امیلیا، ادواردو برتونی، تأییدیه مذهبی دریافت کرد؛ مراسمی که در سنت کاتولیک به عنوان تثبیت ایمان و دریافت روح‌القدس شناخته می‌شود.

دریافت تأییدیه مذهبی نه تنها ایمان رولاندو را تقویت کرد، بلکه او را به فردی تبدیل نمود که مسئولیت‌های معنوی را با جدیت بیشتری دنبال می‌کرد.

### سمیناریست
در این میان، کشیش محله‌اش، اولینتو مارزوکینی، معلم و پدر معنوی او شد. ریوی هر هفته از راز توبه بهره می‌برد و هر روز صبح برای خدمت به مراسم عشای ربانی و دریافت عشای ربانی از خواب بیدار می‌شد. وقتی ۱۱ ساله بود، به خانواده‌اش اطلاع داد که می‌خواهد به کسوت کشیشی درآید. والدینش با این تصمیم مخالفتی نکردند و پس از اتمام تحصیلاتش، تحصیلات کلیسایی خود را در مارولا در کارپینتی در ۱ اکتبر ۱۹۴۲ آغاز کرد. طبق رسم، او از همان لحظه ورود به عنوان طلبه، لباس روحانیت می‌پوشید و به این لباس افتخار می‌کرد و آن را نشانه‌ای از تعلق خود به مسیح و کلیسا می‌دانست. مربی معنوی او در این زمان آلفردو کاستاگنتی بود.

در ژوئن ۱۹۴۴، پس از اشغال ایتالیا توسط نیروهای آلمان نازی، رؤسای حوزه علمیه، آن را تعطیل کردند و رولاندو به خانه بازگشت، اما همچنان با افتخار ردای خود را می‌پوشید. این برخلاف میل والدینش بود که نگران افزایش احساسات ضد مذهبی در منطقه و وقوع خشونت علیه افراد مرتبط با کلیسا بودند. با این حال، رولاندو تسلیم نشد و حتی در تعطیلات و ماه‌های گرم تابستان نیز به پوشیدن آن ادامه داد. او به والدینش گفت: «من در حال تحصیل برای کشیش شدن هستم و این لباس‌ها نشانه‌ای از تعلق من به عیسی هستند.»

### آدم‌ربایی و قتل
صبح روز ۱۰ آوریل ۱۹۴۵، در پایان جنگ، رولاندو در مراسم عشای ربانی شرکت کرد و سپس به خانه بازگشت تا قبل از رفتن به جنگل، همان‌طور که دوست داشت، چند کتاب جمع کند. گروهی از پارتیزان‌های کمونیست او را ربودند. ظهر، والدین نگرانش متوجه شدند که او برای ناهار برنگشته است، بنابراین برای یافتن او به جنگل رفتند. در آنجا با کتاب‌های پراکنده او و یادداشتی برای والدینش روبرو شدند که روی آنها نوشته شده بود: «دنبالش نگردید. او برای مدت کوتاهی با ما می‌آید.»

پارتیزان‌ها، رولاندو را به همکاری با فاشیست‌ها برای شکست دادن آنها متهم کردند و او را کتک زدند و به او توهین کردند و ردایش را از تنش درآوردند که این موضوع او را بسیار ناراحت کرد. او را به مزرعه‌ای در حدود ۲۵ کیلومتری که مخفیگاه پارتیزان‌ها بود، بردند و در آغل خوک‌ها حبس کردند. مردان در حالی که به کشیشان و کلیسا حمله می‌کردند، با کمربند خودشان به پاهایش زدند. برخی از پارتیزان‌ها می‌خواستند پسر را آزاد کنند و می‌گفتند که او فقط یک کودک است، اما حکم این بود که او بمیرد. به کسانی که مردد بودند گفته شد: «ساکت شوید وگرنه به همان سرنوشت دچار خواهید شد.»

در ۱۲ آوریل، فرمانده تیپ گاریبالدی، گروهی از پارتیزان‌ها، گفت: «فردا یک کشیش کمتر». این گروه در ۱۳ آوریل او را به قتل رساندند. رولاندو را به قبر کم‌عمقی که کنده شده بود بردند و او را مجبور کردند که روی لبه آن زانو بزند. او از پارتیزان‌ها خواست: «به من فرصت دهید تا برای پدر و مادرم دعا کنم». در حالی که او در حال دعا کردن بود، دو نفر از پارتیزان‌ها هر کدام با تپانچه‌های خود شلیک کردند. او فوراً با یک گلوله به قلب و دیگری به شقیقه چپش کشته شد. کمی بعد از ساعت ۳ بعد از ظهر بود. مردان او را دفن کردند و ردایش را به شکل توپ درآوردند و قبل از رها کردن آن در مقابل درب خانه‌ای تصادفی، آن را به این سو و آن سو پرتاب کردند. عصر ۱۴ آوریل، پدر رولاندو و کشیش آلبرتو کامه‌لینی، کشیش سن والنتینو، جسد رولاندو را در قبر پیدا کردند و دیدند که پوشیده از کبودی است و دو زخم کشنده روی آن مشهود است. در ۱۵ آوریل، آن دو بقایای جسد او را برای شستشو و آماده‌سازی برای مراسم خاکسپاری بردند. او در ۲۹ مه ۱۹۴۵ در گورستان سن والنتینو به خاک سپرده شد. جسد بعداً در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۷ دوباره در داخل کلیسا دفن شد.

محاکمه قاتلان رولاندو انگیزه‌های اعدام او را روشن کرد.«به دلیل رفتار پرهیزگارانه و بی‌عیب و نقصش، به دلیل شور و شوقش برای عمل به ایمان، رولاندو ریوی، طلبه… برای جوانان محلی نمونه‌ای آموزنده از فضایل مدنی و مسیحی بود… بنابراین دستگیری و سرکوب او انگیزه و تأثیری بر حذف دائمی یک مانع مؤثر در نفوذ دکترین کمونیستی در بین جوانان داشت… بهانه قاتلان مبنی بر اینکه رولاندو جاسوس است، برای رفع نیازهای آرمانی ابداع شده بود.» در سال ۱۹۵۱، دادگاه عالی لوکا، جوزپه کورگی ۱۶ ساله (که اولین گلوله را شلیک کرده بود) و دلسیسو ریولی ۲۶ ساله (فرمانده پارتیزان) را در قتل رولاندو گناهکار شناخت و هر دو را به ۲۳ سال زندان محکوم کرد. این حکم توسط دادگاه تجدیدنظر فلورانس و متعاقباً توسط دیوان عالی کشور در سال ۱۹۵۲ تأیید شد و حکم نهایی ۲۲ سال زندان بود.

### میراث
ریوی در شهر خود و مناطق اطراف به خاطر تقدس و ایمان عمیق و تزلزل‌ناپذیرش به عیسی مسیح مشهور شد. او بیشتر به خاطر عشقش به ردا که معتقد بود او را به مسیح و کلیسایش متعلق می‌کند، به یاد آورده می‌شد. شخصیت او در سال ۲۰۰۱ پس از گزارش اینکه کودک انگلیسی جیمز بلکنال (متولد ۱۹۹۸) در ۴ آوریل ۲۰۰۱ پس از قرار دادن مو و خون ریوی زیر بالشش به همراه یک دعا، از سرطان خون شفا یافت، بیشتر شناخته شد.

روزنامه آبزرور رومی دو مقاله در مورد ریوی دو بار در ۱۲ آوریل ۲۰۰۰ و ۱۶ ژانویه ۲۰۰۴ منتشر کرد.

## تقدیس
روند تقدیس در زمان پاپ بندیکت شانزدهم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵ آغاز شد و ریوی به عنوان بنده خدا نامگذاری شد. مرحله اسقفی اندکی بعد در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۶ به پایان رسید. تمام اسناد به مقامات ذیصلاح در رم ارسال شد که آنها را بررسی و مراحل قبلی را تأیید کردند. فرضیه پرونده پوزیتیو را در سال ۲۰۱۰ گردآوری و به جماعت ارسال کرد. تأیید کلامی پرونده در ۱۸ مه ۲۰۱۲ و تأیید CCS در ۸ ژانویه ۲۰۱۳ اعطا شد.

پاپ فرانسیس در ۲۷ مارس ۲۰۱۳ اعلام کرد که رولاندو ریوی «به دلیل نفرت از ایمان» کشته شده است و بنابراین اجازه برگزاری مراسم تقدیس را داد. رولاندو در ۵ اکتبر ۲۰۱۳ در مودنا در مراسم عشای ربانی رسمی به ریاست کاردینال آنجلو آماتو از طرف پاپ، با حضور تقریباً ۲۰۰۰۰ نفر، تقدیس شد. این تقدیس عنوان «متبرک» را به او اعطا می‌کند، به طوری که کلیسای کاتولیک اکنون این شهید را «رولاندو ریوی متبرک» می‌نامد.

دلیل مرحله نهایی تقدیس، که طی آن فرد به عنوان قدیس اعلام می‌شود، همچنان ادامه دارد. مدعی فعلی این دلیل، فرانچسکا کونسولینی است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت رسمی رولاندو ریوی
* حلقه‌ی شرح حال‌نویسی
* پیو سن والنتینو
* وبلاگ پدر جرابک
رده:افراد بئاتیفیه شده‌ی ایتالیایی
رده:اهالی ایتالیا در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی رجیو امیلیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:شهروندان کشته‌شده در جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کشته‌شدگان اهل ایتالیا
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در ایتالیا
رده:مسیحیان ستایش‌شده سده ۲۰ (میلادی)