اسیران جنگی بلژیکی در جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم، **اسرای جنگی بلژیکی** عمدتاً بلژیک سربازانی بودند که توسط آلمانی‌ها در طول و مدت کوتاهی پس از نبرد بلژیک در ماه مه ۱۹۴۰ اسیر شدند.

۲۲۵۰۰۰ نفر، تقریباً ۳۰ درصد از قدرت ارتش بلژیک در سال ۱۹۴۰، به اردوگاه‌های اسرای جنگی در آلمان تبعید شدند. بازگرداندن گسترده زندانیان، به ویژه سربازان فلاندری‌تبار، به بلژیک اشغالی در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ اتفاق افتاد. با این وجود، تا سال ۱۹۴۵ حدود ۷۰۰۰۰ نفر در اسارت باقی ماندند و حدود ۲۰۰۰ نفر در طول جنگ در اردوگاه‌های آلمان جان باختند.
## پیشینه
دخالت بلژیک در جنگ جهانی دوم زمانی آغاز شد که نیروهای آلمانی در ۱۰ مه ۱۹۴۰ به بلژیک که سیاست بی‌طرفی را دنبال می‌کرد، حمله کردند. پس از ۱۸ روز جنگ، بلژیک در ۲۸ مه تسلیم شد و تحت اشغال آلمان قرار گرفت. در طول جنگ، بین ۶۰۰۰۰۰ و ۶۵۰۰۰۰ مرد بلژیکی (تقریباً ۲۰٪ از جمعیت مرد کشور در آن زمان) در ارتش خدمت کرده بودند.  شاه لئوپولد سوم، که فرماندهی ارتش را در سال ۱۹۴۰ بر عهده داشت، نیز در ۲۸ مه تسلیم آلمانی‌ها شد و تا پایان جنگ اسیر ماند. دولت بلژیک ابتدا به بوردو در فرانسه و سپس به لندن در بریتانیا گریخت، جایی که در اکتبر ۱۹۴۰ یک دولت رسمی در تبعید تشکیل داد. در بلژیک، یک اداره اشغال، اداره نظامی در بلژیک و شمال فرانسه، در بروکسل تأسیس شد تا قلمرو تحت صلاحیت *[[ورماخت]]' را اداره کند.
==اسارت و تبعید==
عملاً تمام سربازان ارتش بلژیک که [[در جنگ کشته نشدند]] در مقطعی از نبرد مه ۱۹۴۰ اسیر شدند، اما بیشتر این زندانیان یا به طور غیررسمی در پایان خصومت‌ها آزاد شدند یا از اردوگاه‌های کم‌حفاظت در بلژیک فرار کردند و به خانه رفتند. زندانیان فراری که به خانه بازگشتند به ندرت توسط آلمانی‌ها دستگیر شدند و هیچ تلاش سیستماتیکی برای بازپس‌گیری سربازان سابق بلژیکی که در سال ۱۹۴۰ از اسارت آلمان‌ها خارج شده بودند، صورت نگرفت.


کمی پس از [[نبرد فرانسه|سقوط فرانسه]]، سربازان بلژیکی باقی مانده در اسارت به اردوگاه‌های اسرای جنگی (*اردوگاه اسرای جنگی*) در آلمان، اتریش و لهستان تبعید شدند. برای آلمانی‌ها، زندانیان بلژیکی منبع نیروی کار ارزانی بودند که پس از خدمت اجباری اکثر کارگران آلمانی، می‌توانستند در کشاورزی و کارخانه‌ها مورد استفاده قرار گیرند. زندانیان بلژیکی دوباره بر اساس درجه تفکیک شدند، افسران به اردوگاه‌های ذخیره سازی (مخفف *اردوگاه افسران*) و درجه‌داران و سایر درجات به اردوگاه‌های *استالاگ* (یا *اردوگاه اصلی*) فرستاده شدند.
حدود ۲۲۵۰۰۰ سرباز، که حدود ۳۰ درصد از کل نیروی بسیج شده در سال ۱۹۴۰ را تشکیل می‌دادند، به این ترتیب تبعید شدند. اکثر این سربازان از ارتش حرفه‌ای قبل از جنگ بودند، نه سربازان وظیفه‌ای که در سال ۱۹۴۰ بسیج شده بودند. اکثر افراد اسیر (حدود ۱۴۵۰۰۰ نفر) فلاندری بودند و تنها ۸۰۰۰۰ نفر والونی بودند. با این حال، تعداد دقیق زندانیان مشخص نیست و تخمین‌های متنوعی وجود دارد. اکثر زندانیان بلژیکی مجبور به کار در معادن سنگ یا کشاورزی شدند.  شرایط متغیر بود، اما حدود ۲۰۰۰ نفر در اسارت جان باختند، عمدتاً به دلیل بیماری و عدم مراقبت پزشکی. به تدریج، زندانیان بیشتری آزاد شدند، اما حدود ۶۴۰۰۰ سرباز بلژیکی تا سال ۱۹۴۵ هنوز در اسارت بودند که از این تعداد فقط ۲۰۰۰ نفر فلاندری بودند. طبق برآوردهای گردآوری شده برای [[دادگاه‌های نورنبرگ]]، ۵۳۰۰۰ نفر در پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ هنوز در زندان بودند، اما طبق برخی برآوردها، این تعداد می‌توانست تا ۷۰۰۰۰ نفر باشد. از زندانیانی که در سال ۱۹۴۵ آزاد شدند، یک چهارم از بیماری‌های ناتوان‌کننده، به ویژه [[سل]]، رنج می‌بردند.

==آزادی و بازگرداندن==
[[پرونده:Belgique-LesBulles-1945-RetourPriso.png|thumb|بازگرداندن اسرای جنگی بلژیکی در [[چینی]]، ۱۹۴۵]]
از آغاز بازداشت‌ها، [[حزب نازی]] و [[آدولف هیتلر]] مستقیماً در سیاست‌های مربوط به اسرای جنگی بلژیکی دخیل بودند. از آغاز تهاجم، سربازان آلمانی دستور داشتند که سربازان فلاندری را از همتایان والونی خود جدا کنند. آزادی همه سربازان فلاندری که از قبل در اسارت بودند، در ۶ ژوئن ۱۹۴۰ دستور داده شد، اما فقط مدت زمان محدودی اثر رفتار مساعد با اسرای جنگی فلاندری بخشی از  (سیاست فلاندری) را تشکیل می‌داد و پایه نژادپرستانه آشکاری داشت، زیرا [[سیاست نژادی آلمان نازی|ایدئولوژی نازی]] استدلال می‌کرد که فلاندری‌ها "ژرمن" هستند و بنابراین از نظر نژادی برتر از والون‌ها هستند.  همچنین امید می‌رفت که مردم فلاندرز را تشویق کند تا آلمان را با دید مثبت‌تری ببینند و راه را برای الحاق [[هلند بزرگ]] به [[رایش بزرگ ژرمنی]] (*امپراتوری بزرگ ژرمنی'') هموار کند. آلمانی‌ها در اوت ۱۹۴۰ به طور فعال شروع به بازگرداندن اسرای جنگی فلاندرزی کردند. تا فوریه ۱۹۴۱، ۱۰۵۸۳۳ سرباز فلاندرزی به وطن خود بازگردانده شدند.

### بازگشت به وطن و فرار
در ابتدا، اداره نظامی آلمان در بلژیک، ادامه بازداشت همه زندانیان بلژیکی را موقت و نامطلوب می‌دانست. هم الکساندر فون فالکنهاوزن، رئیس اداره نظامی، و هم اگرت ریدر، مسئول اداره غیرنظامی، ادامه بازداشت و جداسازی زندانیان بلژیکی بر اساس قومیت را تفرقه‌انگیز و مضر برای نظم مدنی در بلژیک می‌دانستند. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۰، اداره نظامی حتی آزادی قریب‌الوقوع همه زندانیان بلژیکی را اعلام کرد، اگرچه این امر بعداً به عنوان یک اشتباه محکوم شد. بازداشت زندانیانی که در مشاغل تخصصی در زندگی غیرنظامی کار می‌کردند، مشکلات متعددی را در بلژیک ایجاد کرد تا زمانی که همه زندانیان در مشاغل تخصصی آزاد شدند.
از آنجا که آلمانی‌ها زندانیان فراری را پس از بازگشت به خانه جمع نمی‌کردند،  تلاش برای فرار نسبتاً رایج بود. در مجموع ۶۷۷۰ تلاش برای فرار از اردوگاه‌ها در آلمان شناخته شده است.
## اثرات در بلژیک تحت اشغال آلمان
جمع‌آوری کمک‌های خیریه به افتخار زندانیان در بلژیک اشغالی رایج بود.خدمات پستی در بلژیک اشغالی، مجموعه‌ای از تمبرهای نیمه‌پستی را از سال ۱۹۴۲ «به نفع اسرای جنگی» و خانواده‌هایشان منتشر کرد.
## اثرات در بلژیک تحت اشغال آلمان
جمع‌آوری کمک‌های خیریه به افتخار زندانیان در بلژیک اشغالی رایج بود.خدمات پستی در بلژیک اشغالی، از سال ۱۹۴۲ مجموعه‌ای از تمبرهای نیمه‌پستی را «به نفع زندانیان جنگی» و خانواده‌هایشان منتشر کرد.
## تقدیرنامه پس از جنگ
در مجموع ۱۶۵۰۰۰ سرباز پس از جنگ نشان «ثبت اختراع زندانیان» را دریافت کردند که نشان دهنده ادامه جایگاه آنها به عنوان کهنه سربازان جنگ در طول اسارتشان بود. مدالی به نام مدال اسیر جنگی ۱۹۴۰–۱۹۴۵ در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.

## یادداشت‌ها

## پانویس

## منابع

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

 
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:اسیران جنگی بلژیکی در جنگ جهانی دوم
رده:تاریخ نظامی بلژیک در جریان جنگ جهانی دوم