فروتیگر ارو

**فروتیگر ارو**  یک سبک طراحی است که از اواسط دههٔ ۲۰۰۰ تا اوایل دههٔ ۲۰۱۰ رایج بود. این سبک ابتدا در طراحی رابط کاربری شکل گرفت، اما بعدها بر رسانه‌های مختلف دیگر نیز تأثیر گذاشت. نام فروتیگر ارو از فونت فروتیگر و زبان طراحی ویندوز ارو گرفته شده است. این سبک در سال ۲۰۱۷ توسط سوفی شیان از مؤسسه تحقیقات زیبایی‌شناسی مصرف‌کننده نام‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۳ دوباره به عنوان یک زیبایی‌شناسی شبکه‌های اجتماعی ظاهر شد و در میان نسل زد به عنوان نمادی از نوستالژی محبوب شد. هنر فروتیگر ارو شامل مضامین خوش‌بینانه‌ای از تکنولوژی در هماهنگی با طبیعت است و معمولاً تصاویر طبیعی، رنگ‌های شاد و عناصر اسکئومورفیک را در بر می‌گیرد.

## تاریخچه
سبک طراحی فروتیگر ارو از اواسط دهه ۲۰۰۰ تا اوایل دهه ۲۰۱۰ رواج داشت، و جایگزین زیبایی‌شناسی وای۲کی شد که از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ محبوب بود. نام فروتیگر آئرو از فونت فروتیگر که توسط آدریان فروتیگر طراحی شده بود و زبان طراحی ویندوز ارو گرفته شده است. این سبک که در اوج نفوذ خود هیچ نام رایجی نداشت؛ در سال ۲۰۱۷ توسط سوفی شیان از مؤسسه تحقیقات زیبایی‌شناسی مصرف‌کننده نامگذاری شد. عناصر بازتابنده آن همچنین باعث شد که به عنوان **وب ۲٫۰ گلاس** شناخته شود.

این سبک در بسیاری از رسانه‌ها از آن دوره، از جمله تبلیغات مختلف، نسل هفتم کنسول‌های بازی‌های ویدئویی مانند پلی‌استیشن ۳ و نینتندو وی، و همچنین در معماری و طراحی داخلی مورد استفاده قرار گرفت. ویندوز ارو - زبان طراحی مورد استفاده توسط سیستم عامل‌های مایکروسافت ویندوز که با نمونه‌های اولیه ویندوز ویستا (۲۰۰۱–۲۰۰۶) آغاز شد - از اولین زبان‌هایی بود که ویژگی‌های فروتیگر ارو را به نمایش گذاشت. محقق امیرهان آوجی، ویستا را «یکی از اولین نمونه‌های بالغ» این سبک نامید و پس از انتشار آن، مایکروسافت یک راهنمای سبک منتشر کرد که طراحان آنها هنگام ایجاد آن به آن اشاره کرده بودند. ویندوز ۷ (۲۰۰۹)، جانشین ویستا، این ویژگی‌ها را گسترش داد. فروتیگر ارو در اوایل دهه ۲۰۱۰ محبوبیت خود را از دست داد و تا حد زیادی با طراحی تخت در رابط‌های کاربری و الکترونیک جایگزین شد . آوجی یک سبک انتقالی به نام **فروتیگر مترو** را شناسایی کرد که نام آن از زبان طراحی مترو مورد استفاده در ویندوز ۸ (۲۰۱۲) گرفته شده است و ویژگی‌های فروتیگر ارو و رابط‌های مینیمالیستی بعدی را به اشتراک می‌گذارد.

این سبک در اوایل سال ۲۰۲۳ و تا سال ۲۰۲۴ دوباره در رسانه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفت. منتقدان پست‌هایی را که از هشتگ #frutigeraero در یوتیوب، تیک‌تاک و در ساب‌ردیت r/FrutigerAero استفاده می‌کردند، شناسایی کردند که بازدید بالایی داشتند. الی ویولت براملی از *[[گاردین]]*این را واکنشی به بهار هوش مصنوعی دانست، و لورا هالیدی از *[[دیزد]]* نوشت که این سبک برای ارائه جایگزینی برای مینیمالیسم رابط‌های کاربری در آن زمان احیا شد. جیمی ریچاردز از *[[تک‌ریدار]]* نیز نوشت که زبان طراحی لیکوئید گلس اپل که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد، احتمالاً تحت تأثیر فروتیگر ارو بوده است.

## مضامین و ویژگی‌ها

فروتیگر ارو ریشه در پیشرفت‌های تکنولوژیکی و رویدادهای فرهنگی مانند مشکل سال ۲۰۰۰ و گذار به وب ۲٫۰ در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ دارد. اگرچه این سبک آینده‌نگر است، طبیعت در آن یک موضوع اصلی است و طبق گفته آوجی، این سبک اغلب طبیعت را به عنوان «درهم تنیده» با آینده دیجیتال به تصویر می‌کشد. نقش‌های رایج طراحی شامل آسمان آبی، چمن، شفق قطبی، شعله‌های عدسی و جلوه‌های بوکه است. این سبک همچنین عناصری از خرده فرهنگ سی‌پانک - که عمدتاً در دهه ۲۰۱۰ در تامبلر وجود داشت - از جمله آب و ماهی‌های گرمسیری را که تحت تأثیر بازی ویدیویی *[[دلفینی به نام اکو]]* (۱۹۹۲) قرار دارد، در بر می‌گیرد. لورا گودت، محقق فرهنگ دیجیتال، گفت که این سبک نمایانگر «آرمان‌شهری است که در آن کارایی و محیط زیست در کنار هم وجود دارند»، که در دوره‌ای از «ساده‌لوحی» عمومی در مورد اثرات مضر فناوری تصور می‌شد.

گروهی از محققان رسانه، فروتیگر ارو را به عنوان بخشی از یک روند بزرگ‌تر «شیفتگی به آینده‌های منسوخ» مورد بحث قرار دادند، که آنها در اوایل دهه ۲۰۲۰ در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی مطالعه کردند. آنها نوشتند که ظهور مجدد آن «بُعد سیاسی» داشته است، زیرا دریافتند که بسیاری از کاربران رسانه‌های اجتماعی آن را با تصورات گذشته از آینده‌ای تکنو-آرمان‌شهری مرتبط می‌دانند. چندین پست، تصاویر را به عنوان «آینده‌ای که به ما وعده داده شده بود اما هرگز محقق نشد» قاب‌بندی کردند. لور کورومین از *[[لوموند]]* احساس کرد که محبوبیت مجدد این سبک، نشان‌دهنده نوستالژی برای چیزی است که به عنوان «نوعی باغ عدن» تلقی می‌شد. آماندا برنان در مصاحبه‌ای با *دیزد* در سال ۲۰۲۳ اظهار داشت که تصاویر طبیعی و خوش‌بینی این سبک ممکن است در تجدید علاقه نقش داشته باشد، که مربوط به افزایش کلی آگاهی زیست‌محیطی و تغییر در نگرش‌ها نسبت به تغییرات اقلیمی است.

آلی روباتم، نویسنده، گفت که نسل زد - که با دسترسی مداوم به فناوری و اینترنت بزرگ شده‌اند - به ویژه مجذوب تصویر این سبک از «پیوند هماهنگ بین طبیعت و فناوری» شده‌اند. محققان و منتقدان، فروتیگر ارو را با زیبایی‌شناسی وای۲کی مقایسه کرده‌اند؛ به گفته برنان، «امیدواری زیادی در این زیبایی‌شناسی وجود دارد که وای۲کی نیست». هانا کراگز از *TrendBible*، که او نیز با *دیزد* مصاحبه می‌کرد، گفت که «زمان‌های ناآرامی و عدم قطعیت» علاقه به این سبک را به عنوان منبعی از نوستالژی آرامش‌بخش برانگیخت. روباتم همچنین به عدم حضور انسان در هنر فروتیگر ارو اشاره کرد و آن را به بیزاری نسل زد از انسان‌محوری و «استانداردهای زیبایی سرکوبگرانه» رایج در رسانه‌های اجتماعی نسبت داد. با این حال، آلینا دموپولوس از *گاردین* دریافت که بسیاری از کاربران رسانه‌های اجتماعی از هوش مصنوعی مولد برای ساخت تصاویر به این سبک استفاده کرده‌اند، که به نظر او «به نوعی هالهٔ [طبیعت] را خراب می‌کند». آوجی همچنین نوشت که این پست‌ها، که می‌توانند با تصاویر واقعی اشتباه گرفته شوند، یک «روایت تاریخی نادرست» ایجاد کرده‌اند که بینندگان را از برجستگی این سبک گمراه کرده است.

یکی از ویژگی‌های متمایز این سبک، آشنانمایی یا اسکیومورفیسم است: تجسم اشیاء واقعی در طرح‌ها. این‌ها با استفاده از گرافیک‌های سه‌بعدی با سطوح بازتابنده و براق نمایش داده می‌شدند که به ویژه در آیکون‌های برنامه‌های تلفن همراه قابل مشاهده بودند. چندین محقق استدلال کردند که طراحی‌های رابط کاربری از اسکیومورفیسم برای ارائه لوازم الکترونیکی با ویژگی‌های ملایم و آشنا استفاده می‌کردند و انتقال را برای کاربران جدید در طول پذیرش گسترده کامپیوترهای خانگی و لوازم دارای صفحه لمسی در اوایل دهه ۲۰۰۰ آسان می‌کردند. این امر بر گنجاندن عناصری مانند لبه‌های گرد، تصاویر طبیعی و حیوانات عجیب و غریب تأثیر گذاشت. فروتیگر ارو همچنین از رنگ‌های روشن: زرد و به ویژه آبی و سبز برای همسویی با تأثیرات طبیعی خود استفاده می‌کند. آوجی انتخاب پالت را به عنوان بازتابی از موضوع خوش‌بینانه این سبک تفسیر کرد.

آوجی اظهار داشت که زیبایی‌شناسی مجازی برای اولین بار در پایان قرن بیستم شروع به تأثیرگذاری بر روندهای طراحی معماری کرد که به افزایش قابلیت برنامه‌های طراحی به کمک رایانه نسبت داده می‌شود. او تأثیر این سبک را بر طراحی داخلی مطالعه کرد و چندین ساختمان از جمله رستوران مک‌دونالد المپیک پارک در لندن و یک دفتر پسته ایتالیانه طراحی شده توسط ماسیمو یوسا گینی را بررسی کرد. او دریافت که تعدادی از ویژگی‌های دیجیتال از طریق انتخاب مواد تکرار شده‌اند. به عنوان مثال، تمایل سبکی به گنجاندن عناصر شفاف بر استفاده از شیشه و پنل‌های اکریلیک تأثیر گذاشت.

## جستارهای وابسته
* آکوا – زبان طراحی رابط کاربری مورد استفاده در سیستم عامل‌های اپل
* *[[بلیس (تصویر)|بلیس]]* – تصویر زمینه پیش‌فرض ویندوز ایکس‌پی
* بلابجکت – اصطلاح طراحی برای یک شیء گرد و روشن
* آیکون‌های کریستالی – مجموعه آیکون برای توزیع‌های لینوکس
* ویپورویو – ژانر موسیقی آنلاین و زیبایی‌شناسی بصری

## یادداشت‌ها

## منابع
### پانویس

### مجلات علمی

*  
*  
*  
*  

### اخبار و جراید

*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## مطالعهٔ بیشتر

*  
*  

رده:زیبایی‌شناسی اینترنت
رده:مدها و تمایلات دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:نوستالژی
رده:واژه‌های ابداع‌شده در ۲۰۱۷ (میلادی)
رده:واسط‌های کاربر
رده:هنر در دهه ۲۰۰۰ (میلادی)