بختیار ماتیاکوبوف

**بختیار ماتیاکوبوف** (به ازبکی: Baxtiyor Atajanovich Matyakubov؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۳) که با لقب «چیکاتیلوی ازبک» (به روسی: Узбекский Чикатило؛ به اوکراینی: Узбецький Чикатило) شناخته می‌شود، یک قاتل زنجیره‌ای و متجاوز اهل ازبکستان است. او دست‌کم ده زن را در روسیه، ازبکستان و اوکراین طی یک دورهٔ چهارماهه به قتل رساند. ماتیاکوبوف در اوکراین و روسیه به جرم‌های خود محکوم شد و در هر دو کشور به حبس ابد محکوم گردید.

## زندگی اولیه
باختیور آتازانویچ متیاکوبوف در ۹ آوریل ۱۹۷۳ در شوروی شوروی ازبکستان متولد شد. طبق گفته خانواده و خویشاوندانش، او یک کودک بسیار خشن بود که اغلب والدین و برادرانش را کتک می‌زد و اغلب در مدرسه دعوا می‌کرد. در طول این حملات، به گزارش گزارش‌ها، او همیشه یک جفت دستکش سفید پوشیده بود، که به نظر می‌رسید جذابیت خاصی برای آن داشته باشد.

او برای اولین بار در سن ۱۷ سالگی به خاطر سرقت و تجاوز دستگیر شد و برای این کار مدت کوتاهی در زندان سپری کرد. در چند دهه بعد، او تا سال ۲۰۰۶ تا آزادی نهایی خود بارها و بارها به خاطر جرم‌های مشابه زندانی می‌شد، پس از آن به مسکو روسیه رفت تا کار پیدا کند. متیاکوبوف به زودی به جرم سرقت در خیمیکی دستگیر و به ۱۵ سال حبس محکوم می‌شود که از آن‌ها تنها ۱۲ سال را سپری کرده و در سال ۲۰۱۴ به دلیل رفتار خوب آزاد شد. متیاکوبوف در سال ۱۹۶۵ به عنوان یک زن در شهرستان کرسکی به عنوان یک همسرش در شهر شهر شهرستان کرسی در شهر کرسی در سال ۱۹۸۵ به نام «کرتسکی» در شهر کرسکی در شهر کرسی در شهر کرزی در شهر کرزکی در شهر شهر کرسی به نام «کرسی» در شهر شهر کوک در سال ۱۹۷۵ به نام شهر کوکوبوف گفت: «من به این فکر می‌کنم که زمین در زیر پا او می‌رود». او به دلیل تعداد شاهد بالقوه و تمایل خود به دستگیری خود از این کار جلوگیری کرد.

## قتل‌ها
تا روز سال نو متیاکوبوف به آپارتمان اجاره برادرش نقل مکان کرد. برای جشن گرفتن این مناسبت، او هیوندای برادر خود را قرض گرفت و شروع به گشت و گذار در اطراف مسکو کرد. وقتی به ایستگاه مترو لوبلینو رسید، یولیا آنپلیوا ۳۶ ساله را که مدیر یک شرکت املاک و مستغلات بود، دید که ظاهراً می‌خواست به خانه خود سوار شود. اون پیشنهاد کرد که بره و ببره و اون قبول کرد و به‌طور خوشخواه به ماشینش رفت. در طول راه، ماتیاکوبوف از او پرسید که آیا او ازدواج کرده و بچه دارد، که او به آن پاسخ داد که او ازدواج کرده است و دو فرزند دارد - این دروغ بود، زیرا آنپلووا هرگز ازدواج نکرده و بچه ای نداشته است. پاسخ او متیاکوبو را عصبانی کرد، که به نظر می‌رسید نامناسب است که زنان متأهل به ماشین‌های غریبه تصادفی سوار شوند، و باعث شد که او از شهر خارج شود، یک منطقهٔ منزوی را پیدا کند و او را به زور از ماشین بیرون بکشد. در این کار، آنپلووا را چندین بار با چاقو مارک شیرخان به شدت چاقو زد و او را کشت. او سپس جسد را با یک کت پوست گوسفند پوشانده و آن را در یک خندق نزدیک پنهان کرد، جسد تا زمان دستگیری اش کشف نشده بود. در شهادت بعدی خود، ماتیاکوبوف ادعا می‌کند که احساس «رزش» کرد که «یک فاحشه کمتر در مسکو وجود دارد».

در همان شب، او به نزدیک‌ترین فرودگاه سفر کرد و یک پرواز به تاشکند ازبکستان رزرو کرد. روز بعد، به یک داروخانه رفت و به زن کارگری حمله کرد، او را تجاوز کرد و به مرگش خنک کرد. شش روز بعد، او به یک مغازهٔ خیاط رفت، جایی که یک کارمند مغازه را تجاوز و قتل کرد - در همان روز، به سامارکند سفر کرد و به یک زن دیگر نیز همین کار را کرد. گزارش شده است که او حتی یکی از آنها را سر بریده است.

متیاکوبوف در ماه فوریه هیچ جرائم قتل انجام نداده و تا ۳ مارس سوار اتوبوس به سوی کیف اوکراین شده بود. روز بعد، او در طول یک منطقه جنگلدار در نزدیکی ایستگاه مترو ترمک راه می‌رفت و با ناتالیا اونیپچنکو (۴۷) که سگش را راه می‌رفت، برخورد کرد. بعد از اینکه اوپچنکو را به یک منطقهٔ منزوی دنبال کرد، از او پرسید آیا سگش می‌تواند گاز بگیرد، و وقتی او جواب منفی داد، ماتیاکوبوف چاقو خود را بیرون کشید و دو بار در سینه او چاقو زد. بعد از کشتن اونیپچنکو، جسد را به بوته‌های نزدیک کشیده و به آن تجاوز جنسی کرد. بعد گوشوارهاش رو پاره کرد و قبل از فرار تلفن همراهش رو دزدیده به دلایل ناشناخته، متیاکوبوف تلفن را فروخت و به جای آن از آن برای خود استفاده کرد. فقط دو روز بعد، او در حال پیاده‌روی در یک پارک بود که به کلیادیا لپتیوکا ۷۷ ساله رسید که با او مواجه شد و حدود ۲۰ بار چاقو زد. مانند قربانی قبلی، متیاکوبوف به بدن او حمله جنسی کرد و بعداً گوشواره‌ها و تلفن همراهش را دزدیده است.

در ۱۴ مارس، متیاکوبوف در نزدیکی ایستگاه مترو مؤسسه پولی تکننیک بود وقتی متوجه یک فروشنده ۵۲ ساله شد که در یک فروشگاه گل‌کار می‌کرد. او منتظر بود تا شاهد احتمالی وجود نداشته باشد، وارد خانه شد و به زن حمله کرد و چندین بار او را چاقو زد. قربانی زخمی برای کمک فریاد زد و برای رحمت خواست، که ظاهراً او را ترساند، زیرا به جای پایان دادن به او، ماتیاکوبو چند جواهر طلا از کیفش را دزدیده و رفت. در آن زمان، مقامات هشدار داده بودند که یک قاتل در شهر در حال تعقیب است و شروع به توزیع ترکیب چهره‌های مشکوک شده شده است. متیاکوبوف از دستگیری نزدیک ترسیده، کییف را ترک کرد و به مسکو بازگشت.

در ۱۷ مارس، او در حال پیاده‌روی در پارک ایزمائیلوفسکی بود که متوجه شد المیرا گوسنکو ۴۴ ساله با سگش راه می‌رود. او متوجه شد که او یک حلقه در انگشت خود را داشت، که باعث شد او به نظر می‌رسد به هدف او چون او فکر می‌کرد او 'فلاست' خود را. متیاکوبوف سپس با گوسنکو دست یافت و تلاش کرد که او را با یک چاقو بکشد، اما چون او هنوز زنده بود، او به چاقو زدنش ادامه داد تا زمانی که او به زخم‌های خود تسلیم شد. جسد گوسنکو چند دقیقه بعد توسط گذرنده‌ها یافت شد، اما تا آن زمان، ماتیاکوبوف موفق به فرار شد.

در ۴ آوریل، متیاکوبوف یک فروشگاه شیرینی را در خیابان لسکوف، جایی که ناتالیا الکینا ۳۵ ساله کار می‌کرد، نشان داد. پس از اطمینان از اینکه هیچ مشتری در داخل نیست، او وارد خانه شد و او را ۲۹ بار چاقو زد و خون را در تمام کنتر و دیوارهای نزدیک پرت کرد. بعدش ۳۰۰۰ روبل دزدیده و با ماشین فرار کرد متیاکوبوف بعداً ادعا کرد که الکینا را به خاطر اینکه بلوند و چشم آبی داشت کشته است و از آنجایی که همه زنان با این ویژگی‌ها را فاحشه می‌دانست، مجبور شد او را بکشد.

روز بعد، ماتیاکوبوف احساس می‌کرد که می‌خواهد یک زن دیگر را بکشد، و ماشین خود را به بالاشیکا راننده کرد و به دنبال قربانی دیگری بود. او به یک فروشگاه لوازم پزشکی محلی نزدیک شد و از فروشنده ۵۳ ساله ای، ایرینا چکانووا پرسید که آیا آنها کوپ سفید دارند. او پاسخ داد که آنها نمی‌کردند و ادعا می‌شود به او به‌طور منفی نگاه کرد. ماتیاکوبوف چاقو اش رو بیرون کشید و هفت بار بهش طعن زد او این بار چیزی از فروشگاه نگیرید و به سادگی رفت.

حملهٔ آخرش چهار روز بعد اتفاق افتاد. برای جشن تولدش، ماتیاکوبو تصمیم گرفت که به فروشگاه جنسی «جاجا-جاجا» در مسکو برود، جایی که یولیا لبیژینا ۲۶ ساله کار می‌کرد. او به عنوان «غیراخلاقی» برای زنان شایسته برای کار در چنین مکان‌هایی، او وارد شد، او را به قتل کشید، ۸ ۸۱۰ روبل دزدیده و رفت. متیاکوبوف بعداً ادعا کرد که از کشتن لبیژینا پشیمانی کرده است زیرا او را زیبا می‌داند و همچنین گفت که چندین بار رؤیای او را دیده است.

## بازداشت، محاکمه و زندان
در ۱۱ آوریل، احساس کرد که پلیس روسیه در پی او است، ماتیاکوبو به کیف فرار کرد، جایی که در یک سایت ساختمانی کار پیدا کرد و در یک میزبان اقامت داشت. در طول اقامت او، با یک زن اوکراین آشنا شد که او را دعوت کرد تا در منزل او بماند و با او در یک قرار ملاقات باشد. در حالی که او در ابتدا قصد داشت او را بکشد، ماتیاکوبوف بعد از رفتن به آپارتمان او متقاعد شد که این کار را انجام ندهد، جایی که او توسط دو فرزندش استقبال شد.

در ۱۵ آوریل، ماتیاکوبوف توسط افسران پلیس دستگیر شد که او را در یک کافه محلی در حال نوشیدن آبجو یافتند. او در اعتراض به دستگیری اش نبود و به افسران دستگیر کننده گفت که اگر آنها او را متوقف نکرده بودند، احتمالاً به قتل ادامه می‌داد و حتی می‌توانست از آناتولی اونوپرینکو برتری داشته باشد. وقتی برای بازجویی به دست می‌آید، متیاکوبوف به دیمیتری تکاکوک، کارمند دادستان، پیشنهاد داد تا زمانی که در دادگاه از او درخواست حبس عمری نکند، به هر چیزی که می‌خواهد اعتراف کند. بعد از موافقت با درخواست او، متیاکوبوف به آرامی هر جزئیات جرائم خود را در کییف به تکاکوک نقل کرد، که همه چیز را یادداشت کرد. در دادگاه، با این حال، تچاکک به‌طور غیرمنتظره درخواست کرد که محکوم به عمر محکوم شود، مخالف توافق اولیه آنها. وقتی این را شیو یک متیاکوبو عصبانی از سلول بازداشتش با استفاده از یک شیف پنهان، تلاش کرد که از زندان فرار کند، در عین حال با فریاد زدن فحش‌ها و تهدید به کشتن تکاکوک. وقتی که او می‌خواست قفس را بشکند، مترجمش موفق شد او را آرام کند. او بعداً به خاطر انفجار خود و قاچاق سلاح غیرقانونی به دادگاه مورد انتقاد قرار گرفت.

در ارزیابی روان‌پزشکی بعدی، متیاکوبو تلاش کرد که خود را به عنوان بیمار روانی نشان دهد و ادعا کند که خدا به او گفته بود که زنان را بکشد. این تاکتیک روانشناسان را فریب نداد، که دریافتند که او در حالی که مرتکب این جرایم می‌شود کاملاً عاقل بود اما او را یک سادیست جنسی با تمایلات نافرمان تشخیص دادند. متیاکوبوف بعداً ادعا کرد که دلیل هدف قرار دادن او به زنان عمدتاً مسن به دلیل سوء استفاده فیزیکی مادرش بود که زمانی که او جوان تر بود، اما این ادعاها توسط اعضای خانواده و بستگان تضاد یافت. او به تمام اتهامات او در اوکراین محکوم شد و در نهایت به زندان عمر محکوم شد.

تقریباً بلافاصله پس از محکوم شدن، متیاکوبوف به روسیه صادر شد، جایی که او باید برای قتل‌های مرتکب شده در آنجا محاکمه شود. به او دستور داده شد که یک ارزیابی روان‌پزشکی دیگر را انجام دهد که دوباره نتیجه گرفت که در زمان جرم‌ها سالم بود. نتایج این ارزیابی همچنین مشخص کرد که او از هوش کمتر است؛ عاطفی نامستقیم و قادر به درک احساسات دیگران نیست؛ بسیار از دیگران خواسته و نشانه‌های دیموسیسم و خودکشی نشان می‌دهد.

در حالی که منتظر محاکمه می‌باشد، وکیل دادگاه ماتیاکوبوف، مارینا افیمنکو، اظهار داشت که موکلش به طرز شگفت‌انگیزی خوب رفتار کرده و حتی کارت‌های پستال را به او فرستاده است، اما او بعداً ادعا می‌کند که این عمداً برای ایجاد خطر کمتری برای او بوده است. او بعداً در تمام اتهامات متهم و محکوم به یک دوره زندگی دوم برای پنج قتل در روسیه شناخته می‌شود. بعد از محکوم شدن، متیاکوبوف گفت که قصد تجدید نظر در حکم ندارد، اما همچنین گفت که از آنچه کرده است پشیمانی نمی‌کند و احتمالاً اگر آزاد شود دوباره می‌کشد. در حالی که دوره خود را در یک مستعمره رژیم ویژه انجام می‌داد، به مسیحیت تبدیل شد و از قتل خود دست کشید، اما به‌طور گسترده‌ای اعتقاد داشت که این فقط یک چال برای جلب رحمت بر او است.

از ماه مه سال ۲۰۲۲، متیاکوبوف در زندان روسی باقی می‌ماند و به اوبکیستان مادرزادی اش تحویل می‌شود، جایی که اگر در مورد قتل‌ها در آنجا محکوم شود، به سومین زندان زندانی می‌رسد. برخی منابع خبری ادعا کرده‌اند که او احتمالاً مسئول دیگران است، شاید ده‌ها قتل در سه کشور انجام شده است، اما تا کنون هیچ اتهام جدیدی علیه او مطرح نشده است.

## منابع

رده:خشونت علیه زنان در روسیه
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مجرمین سده ۲۰ (میلادی)
رده:مرده‌خواهان