کلود مولیتنی

**کلود مولیتنی** () مدیر تحریریه، نویسنده، مورخ و فیلم‌نامه‌نویس کمیک فرانسوی بود که در ۲۱ نوامبر ۱۹۳۲ در پاریس متولد شد و در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۹ در همان شهر درگذشت. او در سال ۱۹۷۴، از جمله بنیان‌گذاران جشنواره بین‌المللی کمیک آنگولم بود.

## زندگی‌نامه
### تحصیلات
کلود مولیتنی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی شارتر است.

### حرفه
او که در سال ۱۹۵۵ به عنوان مستندساز وارد انتشارات اشت شده بود، در اوایل دهه ۱۹۶۰ به «مرکز مطالعات ادبیات بیان گرافیکی» (گروه علاقه‌مندان به داستان‌های مصور) پیوست، اما در سال ۱۹۶۶ آنجا را ترک کرد تا گروه رقیب، یعنی «سوسِرلید» را بنیان گذارد که ریاست آن را بر عهده داشت و مجله پژوهشی آن، «فنیکس»، را تا زمان توقف انتشارش در سال ۱۹۷۷ مدیریت کرد.

او از چندین نام مستعار برای نوشتن حدود صد رمان پلیسی استفاده کرد و مجموعه‌های پلیسی برای «رادیو لوکزامبورگ» و همچنین کتاب-کاست‌هایی را تولید نمود.

#### نمایشگاه‌ها و سالن‌ها
در سال ۱۹۶۵، او «ده میلیون تصویر: عصر طلایی داستان مصور» را سازماندهی کرد که اولین نمایشگاه بزرگ کمیک در فرانسه بود و در پاریس به «موفقیتی برق‌آسا» دست یافت. او یکی از بنیان‌گذاران سالن بین‌المللی داستان‌های مصور در ایتالیا بود که اولین دوره آن در سال ۱۹۶۵ برگزار شد. در سال ۱۹۶۷، او در موزه هنرهای تزئینی پاریس، نمایشگاه سیار «داستان مصور و فیگوراسیون روایی» را سازماندهی کرد که در سال ۱۹۷۲ به آنگولم انتقال یافت.

همراه با فرانسیس گرو و ژان ماردیکیان، او در سال ۱۹۷۲ در چهارچوب «دو هفته کتاب‌خوانی»، رویداد «پنج‌شنبه‌های کمیک» را ایجاد کرد که به «موفقیت قابل‌توجهی» رسید.

مولیتنی که یکی از بنیان‌گذاران جشنواره بین‌المللی کمیک «شامبری» در سال ۱۹۶۷ و از سازمان‌دهندگان سالن «لوک»، مهم‌ترین سالن در اروپا بود، در اواخر سال ۱۹۷۳ گرو و ماردیکیان را به آنجا برد. با الهام از این الگو، هر سه نفر جشنواره بین‌المللی کمیک آنگولم را راه اندازی کردند که اولین دوره آن در ژانویه ۱۹۷۴ برگزار شد و به موفقیتی فوری دست یافت. او همچنین از بنیان‌گذاران جشنواره «آژاکسیو» در سال ۱۹۸۴ و «اکسپوکارتون» در رم در سال ۱۹۹۳ بود.

از سال ۱۹۶۵ تا ۲۰۰۵، او نزدیک به ۲۰۰ نمایشگاه با حضور چهره‌های مشهوری چون برن اوگارت، میلتون کانیف، ویل آیزنر، فیلیپ درویه، ژان ژیرو، آندره فرانکن، هوگو پرات و غیره سازماندهی کرد.

#### نشر

در سال ۱۹۷۳، او مدیر تحریریه انتشارات دارگو شد، سمتی که تا سال ۱۹۸۹ و زمان جدایی‌اش به مقصد «گوتیه-لانگورو» در آن فعالیت داشت.

در سال ۱۹۹۰، او با تأسیس «باگیرا»، انتشارات شخصی خود که فعالیتش در سال ۱۹۹۸ متوقف شد، استقلال خود را بازیافت. او اولین کسی بود که لوح‌های فشرده (سی‌دی-رام) دربارهٔ هنر نهم طراحی کرد. در سال ۲۰۰۷، او رویداد «تقاطع تصویر» را در اوبنا سازماندهی کرد.

او که مجموعه‌دار بزرگ طرح‌های اصلی (اهدایی دوستانش) بود، چندین اثر دربارهٔ داستان‌های مصور نوشت، از جمله «ماجرای داستان مصور» (گالیمار)، «فرهنگ جهانی داستان مصور»، «دانشنامه داستان مصور» (۱۹۷۴)، «تاریخ جهانی داستان مصور» (۱۹۹۰) و «ماجراهای کمیک» (۱۹۹۶)؛ فعالیتی که تا دهه ۲۰۰۰ ادامه داد.

در سال ۲۰۰۰، او وب‌سایت *ب‌دزوم* را به‌صورت مشترک بنیان‌گذاری کرد.

#### فیلم‌نامه‌نویس کمیک
او از اواخر دهه ۱۹۶۰، فعالیت‌های خود به عنوان متخصص و ناشر را با کار فیلم‌نامه‌نویسی درآمیخت؛ ابتدا با روبر ژیژی و سپس از سال ۱۹۷۵ با طراحان دیگر – او در مجموع حدود بیست کمیک ژانر یا تبلیغاتی نوشت. او همچنین مدیر تحریریه نشریات کمیکی نظیر *پوگو/پوکو*، مجله *لو پی‌یه نیکله*، *[[پیلوت (مجله)|پیلوت]]*، *[[شارلی مونسوئل]]*، *لوکی لوک* و غیره بود.

### بزرگداشت
مولیتنی تمام زندگی خود را وقف به رسمیت شناختن داستان مصور و مردمی‌سازی آن کرد. در روزنامه *[[لو موند]]*، ایو-ماری لابه، وقایع‌نگار فرهنگی، او را «پیش از هر چیز، یک دانشنامه‌نویس و یک پیش‌گام» تعریف می‌کند.

### نشان‌ها
* نشان افیسیهٔ هنر و ادب
* نشان شوالیهٔ ملی لیاقت
* نشان شوالیه لژیون دونور

### جوایز
* ۱۹۷۳: جایزه سن-میشل برای ترویج داستان مصور، به پاس فعالیت‌هایش در انجمن داستان‌های مصور فرانسه
* ۱۹۷۶: جایزه ترویج داستان مصور برای «*دانشنامه داستان مصور*» (به همراه پیر کوپری و هانری فیلیپینی)
* ۱۹۸۸: جایزه آلفرد برای ارتباطات تبلیغاتی برای «*ایدز برای دوشیزه پوارو قدغن است*» (به همراه نیکیتا ماندریتکا)

## منابع

## کتاب‌شناسی

* 
* 
* 
* 
* 
* 

رده:شوالیه‌های لژیون دونور
رده:نویسندگان کمیک اهل فرانسه
رده:منتقدان کمیک
رده:زادگان ۱۹۳۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:استادان دانشگاه پاریس ۸
رده:جشنواره بین‌المللی کمیک آنگولم