سلطنت پاکستان

از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۶، قلمرو پاکستان یک کشور خودگردان در اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا بود که یک پادشاه مشترک با بریتانیا و سایر قلمروهای مشترک‌المنافع داشت. نقش‌های مشروطه پادشاه در پاکستان عمدتاً به یک نماینده نایب‌السلطنه، فرماندار کل پاکستان، واگذار می‌شد.

این سلطه توسط قانون استقلال هند در سال ۱۹۴۷ ایجاد شد که هند بریتانیا را به دو کشور مستقل هند و پاکستان تقسیم کرد. سلطنت در ۲۳ مارس ۱۹۵۶ لغو شد، زمانی که پاکستان به یک جمهوری در داخل کشورهای مشترک‌المنافع با یک رئیس‌جمهور به عنوان رئیس دولت تبدیل شد.

## تاریخچه
بندانگشتی|تصویر جرج ششم، پادشاه پاکستان، روی اسکناس ۱۰ روپیه‌ای پاکستان، سال ۱۹۴۷

### سلطنت جرج ششم (۱۹۴۷–۱۹۵۲)
بر اساس قانون قانون استقلال هند ۱۹۴۷، هند بریتانیا قرار بود به دو دولت مستقل و دارای حاکمیت کامل یعنی هند و پاکستان تقسیم شود. از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲، شاه جرج ششم حاکم پاکستان بود و پاکستان این سلطنت را با بریتانیا و دیگر قلمروهای وابستهٔ اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع به اشتراک داشت.

برای گرامیداشت استقلال پاکستان، شاه پیامی تبریک به مردم آن کشور فرستاد که توسط لرد مونت‌باتن در مجلس مؤسسان پاکستان در ۱۴ اوت ۱۹۴۷ قرائت شد. در پیام خود، شاه بیان کرد که «با دستیابی به استقلال خود از طریق توافق، الگویی برای تمام مردم آزادی‌خواه در سراسر جهان قرار داده‌اید». او به مردم پاکستان اطمینان داد که «همیشه همدلی و حمایت من را داشته باشند، زیرا من تلاش‌های مداوم شما برای پیشبرد اهداف بشریت را زیر نظر دارم».

پادشاه، محمد علی جناح را به عنوان فرماندار کل پاکستان منصوب کرد و به او اختیار داد تا تمام اختیارات و وظایف خود را به عنوان نماینده خود در پاکستان اعمال و اجرا کند. محمد علی جناح سوگند زیر را ادا کرد:

[بندانگشتی|[لیاقت علی خان، نخست‌وزیر پاکستان، به همراه جورج ششم، پادشاه پاکستان، و دیگر نخست وزیران کشورهای مشترک المنافع در لندن برای کنفرانس نخست وزیران کشورهای مشترک المنافع در سال ۱۹۴۹]]
جناح در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۸، در حالی که در سمت خود بود، بر اثر بیماری سل درگذشت. پادشاه انتصاب سر خواجه ناظم الدین را به عنوان فرماندار کل بعدی با حکم سلطنتی تأیید کرد که می‌گفت:

در سال ۱۹۵۱، سر خواجه ناظم‌الدین از سمت فرماندار کل استعفا داد تا نخست‌وزیر جدید شود. پادشاه ، سر غلام محمد را به عنوان سومین فرماندار کل پاکستان منصوب کرد.

شاه جرج ششم در ساعات اولیه ۶ فوریه ۱۹۵۲ در خواب درگذشت. مرگ شاه در پاکستان عمیقاً مایه سوگواری شد. با توجه به مرگ شاه، تمام ادارات دولتی در پاکستان در ۷ فوریه تعطیل ماندند. تمام اماکن تفریحی و تجاری تعطیل شدند و دولت تمام قرارهای رسمی را لغو کرد. اکثر روزنامه‌های پاکستانی در ۷ فوریه با حاشیه‌های سیاه منتشر شدند. در ۱۵ فوریه، روز تشییع جنازه، در سراسر پاکستان دو دقیقه سکوت ملی برقرار شد و ۵۶ توپ به نشانه احترام شلیک شد، یکی به ازای هر سال از زندگی شاه. تمام پرچم‌های پاکستان تا روز تشییع جنازه به حالت نیمه‌افراشته درآمدند.

نخست‌وزیر، سر خواجه ناظم الدین، در مجلس مؤسسان پاکستان، قوه مقننه فدرال قلمرو، گفت که دوران سلطنت پادشاه همیشه توسط پاکستانی‌ها به عنوان «دوره‌ای که طی آن مسلمانان شبه قاره هند و پاکستان برای خود سرزمینی ساختند» به یاد خواهد ماند.
[بندانگشتی|ملکه [الیزابت دوم به همراه نخست وزیران کشورهای مشترک المنافع در جریان کنفرانسشان در دسامبر ۱۹۵۲. نخست‌وزیر پاکستان، سر خواجه ناظم الدین، نفر دوم از سمت راست است.]]

### سلطنت الیزابت دوم (۱۹۵۲–۱۹۵۶)
پس از مرگ جرج ششم در ۶ فوریه ۱۹۵۲، دختر بزرگترش پرنسس الیزابت به سلطنت جدید پاکستان رسید. او در سراسر قلمرو خود، از جمله در پاکستان، به عنوان ملکه اعلام شد، جایی که در ۸ فوریه با ۲۱ توپ به او ادای احترام شد.

اندرو میچی در سال ۱۹۵۲ نوشت که «الیزابت دوم در وجود خود مظهر بسیاری از سلطنت‌ها است»، زیرا او ملکه بریتانیا بود، اما به همان اندازه ملکه پاکستان نیز بود. او افزود که «اکنون برای الیزابت دوم این امکان وجود دارد که، در عمل و همچنین در تئوری، به همان اندازه ملکه در تمام قلمروهای خود باشد».
بندانگشتی|لباس تاجگذاری ملکه با سه نماد پاکستان گلدوزی شده بود: گندم، با نگین‌های الماس‌مانند به شکل جو دوسر و برگ‌هایی از کریستال طلایی؛ پنبه، با نقره و برگ‌هایی از ابریشم سبز؛ و کنف، با ابریشم سبز و نخ طلایی گلدوزی شده.
الیزابت دوم در مراسم تاجگذاری در سال ۱۹۵۳، به عنوان ملکه پاکستان و دیگر قلمروهای مستقل مشترک‌المنافع تاجگذاری کرد. ملکه در سوگند تاجگذاری خود قول داد که «بر مردم … حکومت کند» … پاکستان … طبق قوانین و آداب و رسوم مربوطه‌شان". لباس تاجگذاری ملکه با نمادهای گل هر یک از کشورهای مشترک‌المنافع گلدوزی شده بود و سه نماد پاکستان را به نمایش می‌گذاشت: گندم، با الماس‌هایی به شکل جو دوسر و برگ‌هایی از کریستال طلایی؛ پنبه، ساخته شده از نقره با برگ‌هایی از ابریشم سبز؛ و کنف، گلدوزی شده با ابریشم سبز و نخ طلایی.

پرچم پاکستان در مراسم تاجگذاری بر دوش میرزا ابوالحسن اصفهانی بود. سرلشکر محمد یوسف خان به عنوان رئیس گروه تاجگذاری پاکستان خدمت می‌کرد. کشتی‌های نیروی دریایی پاکستان، اچ‌ام‌پی‌اس *ذوالفقار* و اچ‌ام‌پی‌اس ''جهلم،'' در مراسم تاجگذاری ناوگان در اسپیت‌هد در ۱۵ ژوئن ۱۹۵۳ شرکت کردند، که تقریباً ۸۱۰۰۰ روپیه هزینه داشت.

هشتاد صندلی در ابی برای پاکستانی‌ها در مراسم تاج‌گذاری رزرو شده بود. نخست‌وزیر محمد علی بوگرا نیز در روز ۲ ژوئن در مراسم تاج‌گذاری شرکت کرد، همراه با همسر و دو پسرش، و پس از آن از ۳ تا ۹ ژوئن ۱۹۵۳ در کنفرانس نخست‌وزیران کشورهای مشترک‌المنافع در لندن حضور یافت.

دولت پاکستان تقریباً ۴۸۲۰۰۰ روپیه برای تاجگذاری ملکه هزینه کرد. نخست‌وزیر بوگرا این هزینه را با این جمله توجیه کرد که پاکستان به عنوان عضوی از کشورهای مشترک المنافع «باید در چنین مواقعی با سایر کشورهای خواهرخوانده خود هماهنگ باشد».در سال ۱۹۵۳، فرماندار کل پاکستان، سر غلام محمد، نخست‌وزیر ، سر خواجه ناظم الدین، را به دلیل تلاش برای برابری قدرت غرب و شرق پاکستان برکنار کرد. نخست‌وزیر با التماس به ملکه تلاش کرد تا این تصمیم را لغو کند، اما ملکه از مداخله خودداری کرد. با استناد به این واقعه، آخیلش پیلالاماری از *[[دیپلمات (مجله)|روزنامه دیپلمات]]* نوشت: «او عمداً از دخالت در کشور خودداری کرد و فرمانداران کل او به جز نام، رئیس‌جمهور پاکستان بودند.»

## منابع

رده:انحلال‌های ۱۹۵۶ (میلادی) در پاکستان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۷ (میلادی) در پاکستان
رده:پادشاهی‌های پیشین آسیا
رده:پادشاهی‌های همسود پیشین
رده:تاریخ سیاسی پاکستان
رده:دولت پاکستان
رده:سران کشور پاکستان
رده:سیاست در پاکستان
رده:قلمرو کشورهای مشترک‌المنافع