هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی

**هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی** (به انگلیسی: ) یک هنگ غیرفعال پیاده‌نظام از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است. این هنگ در جنگ جهانی دوم در نبرد ایوو جیما جنگید و سپس برای مدتی کوتاه در جنگ ویتنام نیز به کار گرفته شد.

هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۴ فعال شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم و تسلیم ژاپن در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۶ غیرفعال گردید. این هنگ بار دیگر در ۱ ژانویه ۱۹۶۶ در دوران جنگ ویتنام فعال شد و در فوریه ۱۹۶۸ در پاسخ به حمله عید تت به ویتنام جنوبی اعزام گردید. هنگ در سپتامبر ۱۹۶۸ به ایالات متحده بازگشت و سرانجام در ژوئن ۱۹۶۹ غیرفعال شد.

## یگان‌های زیرمجموعه
هنگ از سه گردان پیاده‌نظام، یک گروهان ستاد و خدمات و یک گروهان سلاح تشکیل می‌شد:

## پیشینه
### جنگ جهانی دوم
هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۴ در پی افزایش گسترده نیروهای سپاه تفنگداران دریایی در دوران جنگ جهانی دوم فعال شد. نخستین نبرد این هنگ در نبرد ایوو جیما بود. در جریان این نبرد، هنگ ۵۶۶ کشته و ۱٬۷۰۶ زخمی داد و ۴ تفنگدار دریایی از این هنگ موفق به دریافت نشان افتخار (آمریکا) شدند. پس از تسلیم ژاپن، هنگ در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۶ غیرفعال شد.

### جنگ ویتنام
هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی در ۱ ژانویه ۱۹۶۶ بار دیگر در دوران جنگ ویتنام فعال شد؛ اما در ابتدا بیشتر به‌عنوان مرکزی برای تأمین نیروهای جایگزین پیش از اعزام به خارج از کشور به کار گرفته می‌شد. گردان یکم که در پایگاه نیروی هوایی، دریایی کانیوهو بی در هاوایی مستقر بود تنها گردانی بود که در سال ۱۹۶۶ نیروی اختصاص‌یافته داشت.

در سال ۱۹۶۷ گردان‌های دوم و سوم که در ساحل شرقی ایالات متحده مستقر بودند به حد نصاب نیرو رسانده شدند.

#### اعزام به ویتنام
در ۱۲ فوریه ۱۹۶۸ در پاسخ به حمله عید تت، رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون افزایش نیروهای آمریکایی در ویتنام جنوبی را مجاز کرد و هنگ ۲۷ یکی از یگان‌های اعزامی بود. در ۱۰ و ۱۲ فوریه، گردان یکم هنگ ۲۷ در هاوایی سوار ناوهای یواس‌اس ونکوور (LPD-2)، یواس‌اس بکسار (APA-237) و یواس‌اس واشبرن (AKA-108) شد تا در دو رزمایش تهاجم آبی‌خاکی در جزیره اوکیناوا شرکت کند؛ اما با صدور فرمان‌های تازه، ناوها به سوی دانانگ حرکت کردند. میان ۱۴ تا ۲۱ فوریه، بقیه تیم فرود هنگ ۲۷ از طریق دریا و هوا از کمپ پندلتون به دانانگ اعزام شدند. هواپیماهای فرماندهی ترابری هوایی نظامی بیش از ۳٬۳۰۰ نفر از نیروهای هنگ را از کالیفرنیا به ویتنام منتقل کردند. تا ۱۷ فوریه، ستاد هنگ ۲۷ همراه با ستاد تیم‌های فرود گردانی ۲/۲۷ و ۳/۲۷ پست‌های فرماندهی خود را در دانانگ برپا کردند. نیروهای رسیده به‌عنوان بخشی از تیم فرود هنگ ۲۷ دربرگیرنده پرسنل گردان توپخانه‌ای از گردان ۲ هنگ ۱۳ تفنگداران دریایی نیز بودند. در ۲۱ فوریه ناو یواس‌اس تامستون (LSD-28) با عناصر سطحی تیم فرود شامل نزدیک به ۲۰۰ نفر و بیش از ۵٬۰۰۰ تن تجهیزات از پایگاه دریایی سن‌دیگو حرکت کرد. تا پایان فوریه، گردان یکم نیز به دو گردان دیگر هنگ در دانانگ پیوست.

#### عملیات در دانانگ و هوئه
تا پایان فوریه، گردان دوم جایگزین گردان ۳ هنگ ۵ تفنگداران دریایی شد و گردان سوم جایگزین گردان ۲ هنگ ۳ تفنگداران دریایی در منطقه مسئولیت تاکتیکی جنوب‌غربی دانانگ گردید. در ماه مارس، گردان ۱/۲۷ در نیروی احتیاط باقی ماند؛ درحالی‌که دو گردان دیگر بیش از ۲٬۹۰۰ گشتی واحد کوچک را در سراسر منطقه مسئولیت خود انجام دادند که در حدود ۳۱۰ درگیری در پی داشت؛ ۱۸۲ مورد از سوی تفنگداران دریایی آغاز شد و بقیه از سوی ویتکنگ. در اواخر مارس، گردان ۱/۲۷ به شمال منتقل شد تا امنیت مسیر ۱ ملی میان هوئه و پایگاه رزمی فوبای و نیز حفاظت از پایگاه تان‌می را برعهده گیرد.

#### رویداد کشتار غیرنظامیان
در ۵ مه ۱۹۶۸ یک گشتی کمین هفت‌نفره از گردان یکم، پنج غیرنظامی ویتنام جنوبی را در نزدیکی هوئه به قتل رساند. پنج نفر از هفت تفنگدار دریایی به جرم قتل محکوم شدند.

#### عملیات آلن بروک
در ۱۳ مه عناصری از گردان سوم به عملیات آلن بروک پیوستند. پس از آن تمامی هنگ وارد این عملیات شد و فرماندهی عملیاتی آن را تا ۳ اوت برعهده گرفت.

#### بازگشت به ایالات متحده
اعزام هنگ به خارج از مرزها از آغاز قرار بود موقتی باشد و در مارس ۱۹۶۸ جانسون دستور داد که هنگ تا ۱۵ ژوئیه به ایالات متحده بازگردد؛ اما این بازگشت به دلیل تأخیر در آموزش نیروهای جایگزین ارتش ایالات متحده تا سپتامبر به تعویق افتاد. اعزام هنگ فشار شدیدی بر نیروی انسانی سپاه تفنگداران دریایی وارد کرده بود.

در اوت ۱۹۶۸ هنگام آماده‌سازی هنگ برای بازگشت، ویتکنگ تهاجم فاز سوم خود را آغاز کرد. گردان یکم در دفاع از پایگاه هوایی دانانگ شرکت کرد و گردان دوم در عملیات قطع مسیر عقب‌نشینی نیروهای ویتکنگ و ارتش خلق ویتنام حضور یافت.

تا اواخر اوت، هنگ ۱ تفنگداران دریایی وارد منطقه مسئولیت تاکتیکی دانانگ شد و آغاز به جایگزینی هنگ ۲۷ کرد. در ۱۲ سپتامبر نخستین هواپیمای حامل نیروهای هنگ به سوی جزیره اوکیناوا پرواز کرد و در ۱۷ سپتامبر آخرین نفرات گردان ۱/۲۷ به هاوایی رسیدند. مراسم یادبود و رژه بازگشت در مرکز شهر سن‌دیگو برگزار شد. سپس یگان به کمپ پندلتون در منطقه‌ای به نام کمپ مارگاریتا بازتخصیص یافت.

## اعضای سرشناس
* – خدمت با واحد مسلسل در جنگ جهانی دوم
* جان ای. باتلر – فرمانده گردان یکم در نبرد ایوو جیما
* جک شوینی – افسر رابط گروهان ستاد و خدمات در نبرد ایوو جیما
* جک لاموس – خدمت در گروهان اف، گردان دوم هنگ ۲۷
* دان جی. رابرتسون – فرمانده گردان سوم در نبرد ایوو جیما
* توماس ای. وورنهام – فرمانده هنگ در نبرد ایوو جیما

## جستارهای وابسته
* سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
* نبرد ایوو جیما
* جنگ ویتنام

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* پیشینه هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی
* ۳/۲۷ تفنگداران دریایی: عملیات آلن بروک

رده:هنگ‌های سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:افراد آمریکایی ایتالیایی‌تبار
رده:نبرد ایوو جیما
رده:خاک‌سپاری‌ها در گورستان ملی آرلینگتون
رده:نظامیان اهل بوفالو، نیویورک
رده:نظامیان اهل مریلند
رده:اهالی رریتن، نیوجرسی
رده:اهالی رایسترزتاون، مریلند
رده:سربازان ارتش ایالات متحده
رده:دریافت‌کنندگان نشان افتخار جنگ جهانی دوم