چارلز اول، دوک ساووی

**چارلز اول، دوک ساووی** (؛ ۲۸ مارس ۱۴۶۸ – ) از سال ۱۴۸۲ تا ۱۴۹۰ دوک ساووی و از سال ۱۴۸۵ تا ۱۴۹۰ پادشاه اسمی قبرس، اورشلیم و ارمنستان بود.

## زندگی
شارل پسر آمادئوس نهم، دوک ساووی، و یولاند والوا، دختر پادشاه شارل هفتم فرانسه بود.

شارل ۱۷ ساله بود که شارلوت قبرس، ملکه اسمی ارمنستان و اورشلیم، حقوق خود را بر قبرس، ارمنستان و اورشلیم به او واگذار کرد. او وارث قانونی بعدی پس از پادشاه یانوس قبرس و ارمنستان بود. خود پادشاهی در دست جمهوری ونیز بود، اما سلسله ساووی همچنان ادعای مالکیت آن را داشت.

## کودکی
شارل پسر آمادئوس نهم (۱۴۳۵–۱۴۷۲) و یولاند فرانسوی (۱۴۳۴–۱۴۷۸) (همچنین با نام ویولانت فرانسوی یا والوا شناخته می‌شود) و بنابراین برادر فیلیبرت اول ساووا بود، که پس از مرگ او، در سن بسیار کمی (تنها ۱۴ سال) به تخت سلطنت ایالت پیدمونت رسید.

## در فرانسه
لویی یازدهم، دایی وی، خود را قیم او می‌دانست و او را به فرانسه برد و اسقف ژنو را به عنوان نایب‌السلطنه ایالت‌های ساووا منصوب کرد: فیلیپ، از شاخه ساووا-برسه، بیهوده تلاش کرد تا به مقام نیابت سلطنت پیدمونت دست یابد.

## ازدواج
با مرگ لویی یازدهم در سال ۱۴۸۳، چارلز اول به وطن خود بازگشت تا سرانجام بتواند حکومت کند. سپس با بیانکا دی مونفراتو (۱۴۷۲–۱۵۱۹)، دختر مارکیز ویلیام هشتم پالئولوگو ازدواج کرد.

## پادشاهی
با وجود سن کم، او قدرت و عزم باورنکردنی از خود نشان داد: چارلز اول مصمم بود نظم را در پیمونت که تحت سلطه ظلم و ستم بارون‌ها و اربابان فئودال (که در بحران پس از مرگ آمادئوس نهم ساووا فرصت اعمال قدرت خود را داشتند) بود، برقرار کند و توانست شورش‌ها و سوءاستفاده‌ها را به خواست خود تغییر دهد.

او پس از اعلام جنگ علیه مارکیزات سالوتزو، که مدت‌ها با آن روابط بدی داشت، ارتش خود را در سال ۱۴۸۷ به نبرد هدایت کرد و کارمانولا، یکی از شهرهای اصلی مارکیزات کوچک را اشغال کرد. هنگامی که او سرانجام سالوتزو را محاصره کرد، مارکیز لودوویکو دوم مجبور به تسلیم و ادای احترام به دوک جوان ساووا شد که هرچند برای مدت کوتاهی، دارایی‌های اربابان آلرامیک را به قلمرو خود ضمیمه کرد.

## ادعاها
در ۲۶ فوریه ۱۴۸۵، او حقوق پادشاهی قبرس، اورشلیم، و ارمنی کیلیکیه را از عمه‌اش شارلوت قبرسی خریداری کرد، که حتی پس از عزلش در سال ۱۴۶۴ خود را وارث مشروع می‌دانست. توافقی که او به آن رسید، که در آن قول پرداخت مستمری سالانه ۴۳۰۰ فلورین به عمه‌اش را داده بود، توسط پاپ اینوسنت هشتم تأیید شد. با این حال، پس از مرگ آخرین ملکه حاکم، کاترین کورنر، در سال ۱۴۸۹، پادشاهی قبرس به جمهوری ونیز منتقل شد، در حالی که چارلز همچنان یک مدعی صرف بود.

## مرگ
پس از پیروزی در جنگ با مردم سالوتزو و بازگشت به وطن، در سال ۱۴۹۰ او و دیگر مهمانان پس از یک ضیافت بیمار شدند. شایعاتی مبنی بر مسمومیت مطرح شد و برخی لودوویکو دوم از سالوتزو را به دلیل مرگ دوک جوان متهم کردند. واقعیت این است که چارلز اول از ساووی درگذشت و در کلیسای آگوستینی کارینیانو به خاک سپرده شد. جسد او بعداً به کلیسای کوچک کلیسای جامع ورچلی منتقل و دفن شد، جایی که امروز نیز در آنجا باقی مانده است.

## خانواده
شارل با دخترعموی دوم خود بلانش پالایولوجینا (بیانکا دی مونفراتو) (۱۴۷۲–۱۵۱۹)، دختر ویلیام هشتم، مارکی مونتفرات و الیزابتا اسفورتزا ازدواج کرد.

پس از مرگ چارلز بر اثر سل، بلانش از سال ۱۴۹۰ تا ۱۴۹۶ نایب‌السلطنه دوک‌نشین ساووی بود. آنها افراد زیر را داشتند:
* یولاند لوئیز ساووی (۱۴۸۷–۱۴۹۹)، با فیلیبر دوم ساووی ازدواج کرد.
* شارل جان آمادئوس ساووی (۱۴۸۹–۱۴۹۶)

## منابع

*
*
*
*
* 

## پیوند به بیرون

رده:پادشاهان مدعی اورشلیم
رده:درگذشتگان ۱۴۹۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۶۸ (میلادی)
رده:فرمانروایان کودک در قرون وسطی