اودونه بلوتسی

**اودونه بلوتسی** (*Odone Belluzzi*؛ ۱ فوریهٔ ۱۸۹۲ – ۲۴ اوت ۱۹۵۶) مهندس عمران و آکادمیک ایتالیایی بود. او به‌ویژه به‌خاطر تألیف کتاب چهارجلدی *علم سازه‌ها* شناخته می‌شود که طی چند دهه در ایتالیا و کشورهای دیگر به‌عنوان مرجع اصلی آموزش مهندسی سازه به‌کار می‌رفت.  

## زندگی‌نامه
بلوتسی در خانواده‌ای متوسط در بولونیا به دنیا آمد. پدرش در کودکی او درگذشت و مادرش به‌تنهایی مسئولیت خانواده را بر عهده گرفت. مشکلات مالی باعث شد که او از نوجوانی مجبور به کار شود، اما علاقهٔ شدیدش به ریاضیات و فیزیک سبب شد تحصیلات خود را شبانه ادامه دهد. او ابتدا در مؤسسهٔ فنی آلدینی-والریانی بولونیا تحصیل کرد و سپس در دوره‌های آزاد دانشگاه مردمی (*Università Popolare*) حضور یافت.  

در خلال جنگ جهانی اول به‌عنوان افسر توپخانه خدمت کرد. پس از بازگشت، در سال ۱۹۲۱ موفق به اخذ مدرک مهندسی از پلی‌تکنیک تورین شد. در سال ۱۹۲۸ به پیشنهاد استاد آلبنگا، به تدریس در رشتهٔ علم سازه‌ها در دانشگاه بولونیا پرداخت. او در سال ۱۹۳۱ به‌طور رسمی کرسی «علم سازه‌ها» (*Scienza delle Costruzioni*) را بر عهده گرفت.  

بلوتسی در طول زندگی حرفه‌ای خود بارها از سوی بنیادهای علمی ایتالیا، از جمله بنیاد السساندرو ولتا و بنیاد والائوری تقدیر شد. او همچنین عضو انجمن‌های علمی بین‌المللی در حوزهٔ مهندسی عمران بود و مقالاتی در مجلات علمی اروپا منتشر کرد.  

در تابستان ۱۹۵۴ برای برگزاری دوره‌های آموزشی و کنفرانس‌های تخصصی به برزیل سفر کرد. گرمای شدید باعث بیماری او شد و پس از بازگشت به بولونیا، تحت عمل جراحی قرار گرفت. با وجود ضعف جسمی، تا واپسین ماه‌های عمر به تدریس ادامه داد. آخرین درس خود را در ماه مهٔ ۱۹۵۶ ارائه کرد و با تشویق ایستادهٔ شاگردانش روبه‌رو شد. او در ۲۴ اوت ۱۹۵۶ در بولونیا درگذشت.
## آثار
مهم‌ترین اثر بلوتسی کتاب چهارجلدی *علم سازه‌ها* (*Scienza delle Costruzioni*) بود که توسط انتشارات زانیکلی در بولونیا منتشر شد. این مجموعه، مفاهیم پایه و پیشرفتهٔ مقاومت مصالح، تحلیل سازه‌ها و مکانیک محیط‌های پیوسته را پوشش می‌داد و به‌مدت بیش از نیم قرن کتاب درسی اصلی در دانشگاه‌های ایتالیا بود.  

* **جلد اول (۱۹۴۰–۱۹۴۱):** نظریهٔ تیرهای الاستیک و محاسبات پایه.  
* **جلد دوم (۱۹۴۳–۱۹۵۰):** قوس‌ها و سازه‌های فلزی.  
* **جلد سوم (۱۹۶۱):** دال‌ها، پوسته‌ها و سازه‌های بتنی.  
* **جلد چهارم (۱۹۵۵):** مسائل بی‌پایداری و ارتعاشات سازه‌ها.  

این اثر بعدها به زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی ترجمه شد و در آمریکای لاتین نیز به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت.  

## میراث
بلوتسی نه‌تنها یک پژوهشگر برجسته، بلکه معلمی محبوب نیز بود. روش آموزشی او به‌گونه‌ای بود که مفاهیم پیچیدهٔ تحلیل سازه را از ساده‌ترین اصول آغاز می‌کرد و با تمرین‌ها و مثال‌های عملی به دانشجویان انتقال می‌داد. همین روش سبب شد که نسل‌های متوالی از مهندسان ایتالیایی خود را شاگرد او بدانند.  

امروزه نام او در میان بنیان‌گذاران آموزش مدرن مهندسی سازه در ایتالیا ذکر می‌شود و آثارش همچنان در کتابخانه‌های تخصصی مهندسی مورد استفاده قرار می‌گیرند.  

## یادبودها
پس از درگذشت اودونه بلوتسی، جامعهٔ علمی و دانشگاهی ایتالیا کوشید میراث او را زنده نگه دارد. دانشگاه بولونیا در سال ۱۹۵۷ «کرسی یادبود بلوتسی» (*Cattedra Commemorativa Belluzzi*) را تأسیس کرد که هدف آن ادامهٔ پژوهش‌ها در زمینهٔ مکانیک سازه‌ها و آموزش نسل‌های جدید مهندسان بود.  

از دههٔ ۱۹۶۰، انجمن مهندسان عمران بولونیا همایش سالانه‌ای را با نام «روز بلوتسی» (*Giornata Belluzzi*) برگزار می‌کند که طی آن پژوهشگران جوان نتایج تازهٔ خود در حوزهٔ تحلیل سازه‌ها و مقاومت مصالح را ارائه می‌دهند. این رویداد به یکی از مهم‌ترین گردهمایی‌های علمی مهندسی سازه در شمال ایتالیا تبدیل شده است.  

در بولونیا، یک دبیرستان فنی به نام «*Istituto Tecnico Industriale Odone Belluzzi*» به افتخار او نام‌گذاری شد. این مؤسسهٔ آموزشی، که از دههٔ ۱۹۷۰ فعالیت می‌کند، در رشته‌های مهندسی مکانیک، الکترونیک و ساختمان به آموزش دانش‌آموزان می‌پردازد و خود را وارث سنت آموزشی بلوتسی می‌داند.  

کتابخانهٔ فنی دانشگاه بولونیا نیز بخشی از مجموعهٔ «*Scienza delle Costruzioni*» را به آثار و دست‌نوشته‌های بلوتسی اختصاص داده است. این مجموعه شامل دست‌نوشته‌های اولیهٔ او بر روی جلد اول *علم سازه‌ها* و نیز مکاتبات علمی او با همکارانش در تورین و فلورانس است.  

به پاس خدمات علمی او، یکی از خیابان‌های اصلی ناحیهٔ دانشگاهی بولونیا به نام «ویا اودونه بلوتسی» (*Via Odone Belluzzi*) نام‌گذاری شد. این خیابان امروزه محل رفت‌وآمد دانشجویان و استادان دانشگاه است و در میان نمادهای شهری بولونیا جایگاهی ویژه یافته است.  

یادبود بلوتسی تنها محدود به ایتالیا نمانده است. در برزیل، که او در سال ۱۹۵۴ در آنجا دوره‌های آموزشی برگزار کرد، برخی از دانشگاه‌ها در سائوپائولو و ریو دو ژانیرو ترجمهٔ آثار او را همچنان در برنامه‌های درسی خود نگه داشته‌اند. انجمن مهندسان برزیل نیز در ۱۹۸۲ همایشی به مناسبت یک‌صدمین سال تولد او برگزار کرد.  

امروزه، میراث بلوتسی به‌عنوان پلی میان سنت علمی ایتالیا و آموزش مدرن مهندسی در جهان تلقی می‌شود و نام او همچنان در تاریخ آموزش مهندسی سازه زنده است.
## منابع
  

## پیوند به بیرون
* 

رده:درگذشتگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۲ (میلادی)
رده:مهندسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مهندسان عمران اهل ایتالیا