open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
لینا هیورت

**لینا هیورت** (;  – ) آموزگار، و پیمان‌کار عمومی بود.

هیورت در فقر زاده‌شد. در شمالی‌ترین نواحی سوئد، لینا هیورت برای بقا مبارزه کرد؛ با جمع‌آوری و بریدن هیزم از جنگل‌های اطراف امرار معاش می‌نمود، در مدرسه عملکردی عالی داشت و موفق شد وارد دانشسرای تربیت معلم شود. پس از چندی، از حرفهٔ معلمی به ساخت‌وساز روی آورد و در شهر کیرونا خانه‌هایی بنا کرد، که موجب موفقیت و رفاه او شد. در سال ۱۹۱۳، او زنان روستاهای اطراف را ترغیب کرد تا از حق رأی زنان پشتیبانی کنند و در خانهٔ خود نشست‌هایی در این زمینه برگزار کرد. زندگی او به‌تفصیل در دفترچه‌های روزانه‌اش ثبت شده است که هم‌اکنون در موزه نوره‌بوتن نگهداری می‌شوند.

## زندگی‌نامه
**لینا هیورت** با نام کامل **آنا کارولینا هیورت** در نوره‌بوتن، در منطقه‌ای روستایی به‌نام هیئه‌تانیئمی که در نزدیکی مرز فنلاند واقع شده بود، زاده شد. او فرزند والدینی ازدواج‌نکرده به‌نام‌های یوهان پتر آرونسون و مارگارتا یوهانا هیورت با نام پیش از ازدواج «سیکاینن» بود. بر پایهٔ نوشته‌هایی که از یادداشت‌های روزانه‌اش باقی مانده، لینا از سوی والدینش احساس طردشدگی می‌کرد، اما با مادربزرگ فقیرش رابطه‌ای عاطفی و عمیق داشت که در شکل‌گیری شخصیت او بسیار تأثیرگذار بود.

لینا هیورت از همان کودکی به‌دلیل بنیهٔ جسمانی قوی‌اش توانست با بریدن و جمع‌آوری هیزم از جنگل‌های اطراف، اندکی درآمد کسب کند. او در مدرسه بسیار موفق بود و به همین دلیل توانست بورسیه‌ای دریافت کند که امکان ادامهٔ تحصیل در دانشسرای تربیت معلم در هاپاراندا را برایش فراهم کرد. پس از اتمام دورهٔ تحصیل در سال ۱۹۰۱، به‌عنوان آموزگار به دهکده‌ای کوچک به‌نام کورراوارا واقع در شمال کیرونا فرستاده شد. اما شرایط آنجا برایش دشوار بود، چراکه نه کودکان و نه والدین آن‌ها، آموزش رسمی را ضروری نمی‌دانستند و استقبال چندانی از کلاس‌های درس نمی‌کردند.

پس از مدتی، لینا از شرایط ناامید شد و تصمیم گرفت به دنبال شغلی بهتر برود. او نزد مدیر عملیات معدن در نزدیکی کیرونا رفت و درخواست کار کرد. این مدیر، فردی به‌نام لوندبوهم بود که به‌خوبی با کارکنان خود رفتار می‌کرد. او بلافاصله لینا را استخدام کرد و حتی اجازه داد از مصالح دورریخته‌شدهٔ ساختمانی همچون آجر و چوب برای ساخت خانه استفاده کند. خانه‌ای که او ساخت بسیار موفق بود و او را بر آن داشت تا خانه‌های بیشتری بنا کند. لینا با اجاره دادن اتاق‌ها به آموزگاران زن و دیگر زنان شاغل، توانست درآمد خوبی کسب کند. او به‌زودی چنان موفق شد که جشن‌هایی در خانه‌اش برگزار می‌کرد و خودش نیز با پیانو یا آکاردئون به اجرای موسیقی می‌پرداخت. زندگی جدید برایش بسیار رضایت‌بخش و پرنشاط بود.

محبوبیت لینا در جامعهٔ محلی روزبه‌روز بیشتر می‌شد. همسر پزشک شهر، خانمی به‌نام لیند، او را تشویق کرد تا وارد فعالیت‌های سیاسی شود، به‌ویژه در زمینهٔ مبارزه برای حق رأی زنان. لینا با آگاهی از نابرابری‌های جنسیتی، تصمیم گرفت زنان را برای مطالبهٔ حق رأی بسیج کند. او به مزارع و روستاهای اطراف سفر می‌کرد و زنان را ترغیب می‌کرد تا به این جنبش بپیوندند. تا سال ۱۹۱۳، شاخهٔ محلی انجمن ملی حق رأی زنان (سوئد) در منطقه دارای ۱۵۰ عضو فعال شده بود و خانهٔ لینا هیورت به محل برگزاری نشست‌های حق رأی تبدیل شد. او با رهبران برجستهٔ جنبش حق رأی از جمله لودیا والستروم، گولی پترینی و فریگا کارلبرگ روابطی نزدیک و سازنده داشت.

لینا هیورت باقی عمر خود را در شهر کیرونا گذراند. او در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۵۹ در همان‌جا درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۵۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
ناهید طوبیا

**ناهید طوبیا** (؛ زادهٔ ) جراح سودانی و فعال حقوق سلامت زنان است که تخصص اصلی او تحقیقات دربارهٔ ختنه زنان می‌باشد. او یکی از بنیانگذاران و مدیر شبکه رینبو (شبکه تحقیقات، اقدام و اطلاعات برای تمامیت جسمانی زنان) است. طوبیا به عنوان استادیار در دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه کلمبیا فعالیت می‌کند و در کمیته‌های علمی و مشورتی سازمان جهانی بهداشت، یونیسف و برنامه برنامه عمران ملل متحد عضویت دارد. همچنین معاون رئیس کمیته مشورتی پروژه نظارت بر حقوق زنان در سازمان دیده‌بان حقوق بشر است.

طوبی با تمرکز بر سلامت باروری و نابرابری جنسیتی در آفریقا و خاورمیانه، نویسنده یا مترجم چندین کتاب است، از جمله زنان جهان عرب: چالش پیش رو (۱۹۸۸)، ختنه زنان: فراخوانی برای اقدام جهانی (۱۹۹۵)، و ختنه زنان.

## تحصیلات
طوبیا در شمال خارطوم سودان متولد شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در یک مدرسه کلیسایی محلی گذراند. به دلیل کیفیت پایین آموزش خصوصی در سودان، در آزمون دولتی شرکت کرد تا بتواند در دبیرستان دخترانه خارطوم پذیرفته شود. پس از آن یک سال دوره پیش‌پزشکی را در دانشگاه خارطوم گذراند و سپس برای تحصیل پزشکی به مصر رفت. در سال ۱۹۸۱ دوره جراحی خود را در بریتانیا به پایان رساند و موفق به اخذ مدرک PhD در بهداشت عمومی و سیاست از دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن شد. او در سال ۱۹۸۱ به عنوان عضو کالج سلطنتی جراحان پذیرفته شد و اولین جراح زن در سودان لقب گرفت.

## حرفه و تحقیقات
در سال ۱۹۸۵ به سودان بازگشت و به عنوان رئیس جراحی اطفال در بیمارستان آموزشی خارطوم مشغول به کار شد. او همچنین یک کلینیک اورژانس شخصی تأسیس کرد تا به بیمارانی که مراقبت کافی در بیمارستان‌های دولتی دریافت نمی‌کردند کمک کند. به دلیل ناآرامی‌های سیاسی در کشور، مجبور به بازگشت به بریتانیا شد و تحقیقات خود را دربارهٔ ختنه زنان (FGM) آغاز کرد. از سال ۱۹۹۰ به مدت چهار سال در شورای جمعیت در نیویورک کار کرد.

اگرچه طوبیا در سودان جراح بود، پس از ترک این کشور از طبابت کناره گرفت و تحقیقاتش را متمرکز بر موضوع ختنه زنان کرد. او در پروژه‌های تحقیقاتی متعددی شرکت داشته که به این موضوع پرداخته و راهکارهایی برای توقف این عمل ارائه داده‌اند. همچنین مقالاتی برای پزشکان در زمینه درمان قربانیان ختنه زنان تهیه کرده است. علاوه بر این، او در زمینه سایر جنبه‌های سلامت زنان از جمله مراقبت‌های پس از سقط جنین نیز فعالیت و تحقیق می‌کند.

## فعالیت‌ها
طوبیا بنیانگذار و رئیس شبکه تحقیقات، اقدام و اطلاعات برای تمامیت جسمانی زنان (Rainbo) است که یک سازمان بین‌المللی برای ریشه‌کن کردن ختنه زنان از طریق توانمندسازی زنان و تغییرات اجتماعی فعالیت می‌کند. این سازمان دارای دفتر در نیویورک و لندن بوده و در اوگاندا، آفریقای جنوبی، گامبیا و نیجریه فعالیت می‌کند. رینبو نقش مهمی در تغییر نگرش نسبت به ختنه زنان از یک موضوع صرفاً پزشکی به یک مسئله حقوق بشری ایفا کرده است.

طوبی در حال حاضر مدیر مؤسسه بهداشت باروری و حقوق در سودان است، یک سازمان مردم‌نهاد (NGO) که از زنان برای دریافت مراقبت‌های پزشکی ایمن و توافقی حمایت می‌کند.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:جراحان زن
رده:حقوق زنان در آفریقا
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:زنان اهل سودان
رده:فعالان علیه ختنه زنان
ادیت کیندوال

**ادیت کیندوال** (;  – ) عکاس، آموزگار، و فعال حق رأی اهل سوئد بود.

## زندگی‌نامه
ادیت ماریا کیندوال در ۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۶۶ در واربری زاده شد. پدرش کارل اکسل کیندوال (۱۸۳۲–۱۸۸۰) صاحب یک کتاب‌فروشی بود و مادرش آنا شارلوتا لیندکویست (متولد ۱۸۳۴) نام داشت. او سومین فرزند از پنج فرزند خانواده بود. پس از مرگ پدر، مادر خانواده در سال ۱۸۸۱ با فرزندانش به لینشوپینگ نقل مکان کرد، اما ادیت به ترانوس بازگشت و احتمالاً در آنجا برای معلمی آموزش دید.

او در سال ۱۸۸۶ به فینسپونگ رفت و تا سال ۱۸۸۹ در آنجا به‌عنوان معلم مشغول به کار بود. سپس یک سال در ترانوس گذراند و پس از آن به یوتبوری مهاجرت کرد. بین سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۷ در استروتشرا در منطقهٔ هل‌سینگلاند تدریس کرد و پس‌ازآن تا سال ۱۹۰۱ به‌عنوان آموزگار خانگی در سوندسوال کار کرد.

در همین سال، تصمیم گرفت مسیر حرفه‌ای خود را تغییر دهد و عکاسی را پیشهٔ خود کند. او در سال ۱۹۰۱ به‌عنوان دستیار نزد کارل برگگرن در آربرو آموزش دید. سال بعد، در سال ۱۹۰۲، استودیوی شخصی‌اش را در استورویک تأسیس کرد و آن را تا حدود سال ۱۹۰۹ اداره نمود. همچنین، گمان می‌رود او یک شعبهٔ دیگر در ناربوری نیز افتتاح کرده باشد.

ادیت کیندوال در کنار فعالیت حرفه‌ای‌اش، به‌شدت درگیر فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی نیز بود. او از حامیان سرسخت حق رأی زنان به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۹۰۷، شعبهٔ استورویک انجمن ملی حق رأی زنان (سوئد) را بنیان نهاد و سپس به عضویت هیئت‌مدیرهٔ مرکزی این انجمن درآمد. او در گردهمایی‌های مربوط به حق رأی زنان در مناطق یسترکلاند، دالارنا و هل‌سینگلاند شرکت فعال داشت و گزارش‌هایی دربارهٔ این رویدادها در نشریهٔ وابسته به اتحادیهٔ عمومی محافظه‌کاران، حزبی میانه‌رو که در آن نیز فعالیت می‌کرد، منتشر می‌کرد.

کیندوال به‌ویژه از جمله زنانی بود که توانست میان فعالیت‌های هنری، شغلی، و سیاسی پیوندی مؤثر برقرار سازد. عکاسی برای او تنها حرفه‌ای تجاری نبود، بلکه به‌عنوان ابزاری برای ثبت و بازنمایی زنان و زندگی روزمرهٔ آنان نیز کاربرد داشت. برخی منابع نشان می‌دهند که او از طریق استودیوی خود، پرتره‌هایی از زنان فعال در جنبش‌های اجتماعی و فرهنگی تهیه کرده است که در نشریات محلی یا آرشیوهای منطقه‌ای به چاپ رسیده‌اند. از این رو، نقش او در مستندسازی چهره‌های زنان دوران خود نیز برجسته است.

او نه‌تنها به مسائل زنان توجه داشت بلکه در زمینهٔ مشارکت سیاسی عمومی نیز نقش ایفا کرد. عضویت فعال او در حزب میانه‌رو و انجمن مردم‌گرای سوئد بیانگر علاقه‌اش به ساختارهای سیاسی زمانه‌اش بود. وی از معدود زنانی بود که توانست به‌صورت هم‌زمان در حوزه‌های فرهنگی، هنری و سیاسی مشارکت چشم‌گیر داشته باشد.

ادیت کیندوال سرانجام در ۲۶ دسامبر ۱۹۵۱ در استکهلم درگذشت. او به‌عنوان یکی از پیشگامان تلفیق حرفهٔ عکاسی با فعالیت‌های اجتماعی، در تاریخ زنان سوئد جایگاه ویژه‌ای دارد. زندگی او نمادی از پیوند میان هنر، سیاست، و مبارزه برای برابری جنسیتی در دوران مدرن سوئد است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۶ (میلادی)
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
آنا کلمن

**آنا کلمن** (;  – ) کارگزار بیمه، و فعال حق رأی اهل سوئد بود.

آنا کلمن به‌دلیل فعالیت‌هایش به‌عنوان یک فعال حقوق زنان و صلح‌طلب شناخته می‌شود، به‌ویژه در ارتباط با تلاش‌هایش برای کسب حق رأی زنان چهره تاریخی و اثرگذار از خود نشان داد. او در کنفرانس حق رأی زنان استکهلم ۱۹۱۱ شرکت کرد و در سال ۱۹۱۵ نمایندهٔ سوئد در کنفرانس بین‌المللی صلح زنان در لاهه بود. او تلاش‌های بسیار زیادی برای به رسمیت شناخته شدن حق رای زنان و سایر حقوق بانوان در کشور سوئد تلاش کرد.

با تأسیس سازمان خیریهٔ نجات کودکان در سال ۱۹۱۹، او به عضویت هیئت‌مدیرهٔ شاخهٔ سوئدی آن با نام ردا بارنن درآمد و بعدها ریاست هیئت‌مدیره را نیز برعهده گرفت. بخش سوئدی در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۹ توسط الن پالمستیرنا (رئیس) به همراه نویسنده الن واگنر و گردا مارکوس (هر دو عضو فعال هیئت مدیره) تأسیس شد. آنا کلمن نیز از اعضای مؤسس هیئت مدیره بود و بعدها رهبری هیئت مدیره را بر عهده گرفت.

## زندگی‌نامه
آنا سوفیا کلمن در سال ۱۸۶۲ در کارلسکرونا به‌دنیا آمد. او دختر فرمانده کارل کلمن (۱۸۲۰–۱۸۷۲) و یوهانا آگوستا گرام (۱۸۲۵–۱۹۰۴) بود. خواهر کوچک‌تر او، الن کلمن (۱۸۶۷–۱۹۴۳)، نیز از فعالان جنبش زنان بود. الن کلمن، سردبیر نشریات «داگنی» و «هرتا»، نقش چشمگیری در شکل‌گیری فضای فکری جنبش فمینیستی سوئد ایفا کرد و با تألیف آثار ادبی و مشارکت در مجلات زنان، بر خواهر خود نیز تأثیرگذار بود.

تا سال ۱۸۹۵، کلمن در شرکت بیمهٔ تول در استکهلم مشغول به کار بود. از سال ۱۹۰۳، به انجمن «دانشجویان و کارگران» پیوست و بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱ در هیئت‌مدیرهٔ «انجمن حق رأی سیاسی زنان» فعالیت داشت. در سال ۱۹۰۷، او به عضویت کمیتهٔ سازمان زنان نیا ایدون درآمد.

او از هواداران پرشور حق رأی زنان بود و نقش مؤثری در کنگرهٔ حق رأی زنان استکهلم در سال ۱۹۱۱ ایفا کرد. همچنین، در کنگرهٔ صلح زنان در لاهه (۱۹۱۵) و کنگرهٔ اتحادیهٔ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی در زوریخ (۱۹۱۹) شرکت داشت و دیدگاه‌های خود را در زمینهٔ صلح و حقوق زنان ارائه کرد.

از سال ۱۹۱۶، مقالاتی در حمایت از حق رأی زنان در مجلهٔ *رُسترِت فِر کوینور* (رأی برای زنان) منتشر می‌کرد. در این نوشته‌ها، او ضمن دفاع از برابری جنسیتی، به بررسی موانع اجتماعی و فرهنگی برای مشارکت زنان در سیاست نیز پرداخت.

کلمن به‌تدریج بیشتر به فعالیت‌های صلح‌طلبانه روی آورد و بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ ریاست شاخهٔ سوئدی اتحادیهٔ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی را برعهده داشت. او در سال ۱۹۲۵ در نشست شورای بین‌المللی زنان که توسط انجمن ملی حق رأی زنان در واشینگتن دی.سی. برگزار شد شرکت کرد و گزارش آن را در مجلهٔ *[[هرتا (نشریه)|هرتا]]* منتشر کرد که به مسائل زنان اختصاص داشت.

آنا کلمن در سال ۱۹۴۰ در استکهلم درگذشت. او به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم جنبش زنان و صلح در سوئد در حافظهٔ تاریخی این کشور باقی مانده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست فعالان صلح

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی کلسکرونا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۲ (میلادی)
رده:صلح‌طلبان سوئد
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
رده:فمینیست‌های اهل سوئد
الن کلمن

**الن کلمن** (;  – ) فعال حقوق زنان، سردبیر روزنامه و ویراستار اهل سوئد بود که در سال ۱۹۴۳ در ۷۶ سالگی درگذشت.

وی همچنین برندهٔ جوایزی معتبری همچون ایلیس کواروم شده است.

او سردبیر *نشریه [[داگنی (نشریه سوئدی)|داگنی]]*، نشریه‌ای در حمایت از جنبش زنان بود که در سال ۱۹۱۴ با *[[هرتا (نشریه)|هرتا]]* جایگزین شد؛ نشریه‌ای که او تا سال ۱۹۳۲ نیز وی سردبیری آن را بر عهده داشت.

## زندگی‌نامه
الن اِما آگوستا کلمن در سال ۱۸۶۷ در کارلسکرونا زاده شد. او دختر فرمانده کارل کلمن (۱۸۲۰–۱۸۷۲) و یوهانا آگوستا گرام (۱۸۲۵–۱۹۰۴) بود. خواهر بزرگ‌ترش، آنا کلمن (۱۸۶۲–۱۹۴۰)، نیز در جنبش زنان فعال بود. با تأسیس سازمان خیریهٔ نجات کودکان در سال ۱۹۱۹، آنا کلمن به عضویت هیئت‌مدیرهٔ شاخهٔ سوئدی آن با نام ردا بارنن درآمد و بعدها ریاست هیئت‌مدیره این موسسه را نیز برعهده گرفت. بخش سوئدی در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۹ توسط الن پالمستیرنا (رئیس) به همراه نویسنده الن واگنر و گردا مارکوس (هر دو عضو فعال هیئت مدیره) تأسیس شد. آنا کلمن نیز از اعضای مؤسس هیئت مدیره بود و بعدها رهبری هیئت مدیره را بر عهده گرفت.

الن کلمن پس از تحصیل در مدرسهٔ دخترانهٔ کارلسکرونا، در بانک‌هایی در اوپسالا و استکهلم مشغول به کار شد.

کلمن از حامیان پرشور و فعال حقوق زنان بود. در سال ۱۹۰۷، او سردبیر *[[داگنی (نشریه سوئدی)|داگنی]]* شد که ارگان اصلی جنبش زنان به‌شمار می‌رفت. او بسیاری از مقاله‌های این نشریه را خود می‌نوشت، از جمله گزارش‌هایی از همایش‌های زنان و زندگی‌نامه‌هایی از زنان برجسته. پس از آنکه *داگنی* در سال ۱۹۱۳ انتشارش را متوقف کرد، کلمن از ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۲ سردبیری جانشین آن یعنی *[[هرتا (نشریه)|هرتا]]* را بر عهده داشت. در این دوره، او نقش مهمی در ارتقای جایگاه ادبی و اجتماعی زنان ایفا کرد و کوشید تا گفتمان فمینیستی را به موضوعاتی مانند آموزش، خانواده و صلح نیز گسترش دهد. در سال ۱۹۲۱، او به عضویت هیئت مدیرهٔ انجمن فردریکا برمر، سازمان حقوق زنان سوئد درآمد و از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۱ ریاست شاخهٔ استکهلم آن را برعهده گرفت.

او علاقهٔ عمیقی به بنیان‌گذار این انجمن، فردریکا برمر (۱۸۰۱–۱۸۶۵) پیدا کرد و مجموعه‌ای از مقاله‌ها دربارهٔ او منتشر کرد. الن کلمن همراه با دوستش کلارا یوهانسون، که از سال ۱۹۱۲ تا زمان مرگ در کنار او زندگی می‌کرد، چهار جلد کتاب از نامه‌های فردریکا برمر را منتشر کردند.

افزون بر نوشته‌هایش دربارهٔ جنبش زنان، کلمن رمانی تاریخی با عنوان *همسر فابیان ونت* (*Fabian Wendts hustru*) منتشر کرد که در آن دربارهٔ زنانی نوشت که مورد سوءاستفاده و هدایت دیگران قرار گرفته‌اند و فرصت رشد فردی نداشته‌اند. این اثر بازتابی از دغدغه‌های اجتماعی او در زمینهٔ آزادی فردی، استقلال زنان و آسیب‌های ناشی از سلطهٔ ساختارهای مردسالارانه بود و جایگاه او را به‌عنوان نویسنده‌ای متعهد به مسائل اجتماعی تحکیم بخشید.

## جوایز
در سال ۱۹۴۲، الن کلمن مدال ایلیس کوروم، بالاترین نشان افتخار برای افراد در سوئد، را دریافت کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اهالی کلسکرونا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۷ (میلادی)
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
رده:فمینیست‌های اهل سوئد
رده:نویسندگان زن اهل سوئد
رده:ویراستاران زن مجله
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل سوئد
لوتن فون کرامر

**لوتن فون کرامر** (;  – ) نویسنده، شاعر، و طراح اهل سوئد بود.

او بنیان‌گذار انجمن ادبی انجمن نه نفره بود و همراه با مارتینا برگمان-استربری، از تأمین‌کنندگان اصلی مالی انجمن ملی حق رأی زنان به‌شمار می‌رفت.

## زندگی‌نامه
لوتن فون کرامر در استکهلم زاده شد. او دختر فرماندار استان اوپسالا، بارون روبرت فردریک فون کرامر و ماریا شارلوت (لوتن) سودربری و خواهر رابرت فون کرامر، نویسنده، دانشمند و سیاست‌مدار بود. وی در اقامتگاه فرمانداری در قلعه اوپسالا واقع در اوپسالا بزرگ شد و تحصیلات خصوصی خود را نزد استادان دانشگاه اوپسالا دریافت کرد.

او چهره‌ای محبوب در محافل فرهنگی و روشنفکری اوپسالا بود. نویسندگانی چون اریک گوستاو یه‌یر و پر دانیل آتربوم با خانوادهٔ او آشنا بودند و فردریکا برمر از دوستان مادرش بود. خودش نیز در زمینه‌های هنری گوناگونی استعداد نشان داد: در شب‌های ادبی می‌نوشت، در مهمانی‌ها می‌رقصید و در تئاترهای آماتور نقش‌آفرینی می‌کرد؛ از جمله در نقش جین ایر، که زیر نظر الیس هواسر، بازیگر مشهور، آموزش دید.

او برای درمان مشکلات شنوایی‌اش به پزشک ویلیام وایلد مراجعه کرد و با همسر او جین وایلد دوستی یافت. این دو بر سر علاقهٔ مشترک‌شان به حقوق زنان و ادبیات با یکدیگر ارتباط نزدیکی پیدا کردند.

در تابستان سال ۱۸۴۷، به همراه خانواده‌اش به آلمان، اتریش و ایتالیا سفر کرد. اما از همان سال، شنوایی‌اش به دلیل ابتلا به تب اسکارلت رو به وخامت گذاشت و سرانجام ناشنوا شد. این اتفاق به انزوای اجتماعی او انجامید و تأثیر عمیقی بر روحیه‌اش گذاشت. در سال ۱۸۵۵ با استن یوهان استنبرگ، دانشجوی محافظه‌کار، نامزد شد، اما به دلیل کاهش شنوایی‌اش و نیز به دلیل اینکه استنبرگ نتوانست با افکار رادیکال و جاه‌طلبی‌های ادبی‌اش کنار بیاید، این نامزدی پایان یافت. او هرگز ازدواج نکرد.

در سال ۱۸۸۰، پس از مرگ پدرش، ثروت بزرگی به ارث برد که به گفته منابع، آن را به‌خوبی اداره می‌کرد. به استکهلم نقل مکان کرد، جایی که سبک زندگی‌اش به‌تدریج زاهدانه و ساده شد تا آن‌جا که از او با عنوان «اصلی تراژیک» یاد می‌شد. او بخش بزرگی از ثروتش را وقف حمایت از سازمان‌های خیریه و اصلاح‌طلبان اجتماعی کرد.

### اصلاح‌طلب اجتماعی
فون کرامر به اصلاحات اجتماعی، از جمله حقوق زنان، علاقه‌مند بود و در سال ۱۸۷۲ نخستین صندوق بورسیه برای دانشجویان زن در دانشگاه اوپسالا را بنیان نهاد. او همچنین از نشریهٔ *Ord och Bild*، انجمن فردریکا برمر، دوستان صنایع‌دستی و نوانخانهٔ اوسترمالم برای کودکان فقیر حمایت مالی کرد.

او همچنین در مبارزه برای حق رأی زنان شرکت داشت و از بزرگ‌ترین حامیان انجمن ملی حق رأی سیاسی زنان بود. در کنگره بین‌المللی حق رأی که در ژوئن ۱۹۱۱ در استکهلم برگزار شد، هنگامی که فعالان حق رأی در شهر راه‌پیمایی می‌کردند، مقابل بالکن او توقف کردند تا از نقش مهم او در این جنبش تقدیر کنند. ششمین کنگرهٔ اتحاد بین‌المللی حق رأی زنان نیز عمدتاً با حمایت مالی او برگزار شد.

### انجمن نه نفره
فون کرامر انجمن انحصاری انجمن نه نفره را بنیان‌گذاری کرد و دارایی خود را به این انجمن واگذار کرد؛ امری که از جمله به پایه‌گذاری جایزه لوتن فون کرامر انجامید. مجموعه آثار او نیز در سال ۱۹۱۸ توسط این انجمن منتشر شد.

## مرگ
فون کرامر در استکهلم درگذشت.

او در گورستان قدیمی اوپسالا به خاک سپرده شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۱۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۸ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل سوئد
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
رده:نویسندگان اهل استکهلم
رده:نویسندگان زن سده ۱۹ (میلادی) اهل سوئد
نینا استار برونوولد

**نینا استار برونوولد** (؛ ۲ مارس ۱۹۲۸ – ۵ اوت ۱۹۹۲ (۶۵ سالگی)) جراح قفسه سینه و پژوهشگر پزشکی آمریکایی بود که از نخستین زنانی محسوب می‌شد که جراحی قلب باز انجام داد. او اولین زنی بود که توسط هیئت جراحی قفسه سینه آمریکا گواهی‌نامه دریافت کرد و اولین زنی بود که به انجمن آمریکایی جراحی قفسه سینه انتخاب شد. در سال ۱۹۶۰ و در سن ۳۲ سالگی، او تیم جراحی مؤسسه ملی سلامت (NIH) را رهبری کرد که اولین جایگزینی موفق دریچه میترال مصنوعی قلب انسان را که خود طراحی و ساخته بود، انجام داد. وی جایزه صفحه طلایی آکادمی دستاوردهای آمریکا را دریافت کرده است.

## زندگی اولیه و تحصیلات
نینا هلن استار در ۲ مارس ۱۹۲۸ در بروکلین نیویورک از والدینی به نام موریس کی. استار و مری استار متولد شد. مادرش در زمینه طراحی داخلی فعالیت داشت و پدرش پزشک بود.

او از ۱۴ سالگی استعداد علمی خود را نشان داد و به عنوان عضو انجمن آمریکایی میکروسکوپیست‌های آماتور پذیرفته شد. او مدرک کارشناسی و پزشکی خود را از دانشگاه نیویورک دریافت کرد و از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ در بیمارستان بلیویو نیویورک در رشته جراحی عمومی آموزش دید، که یکی از اولین زنان در این زمینه بود.

## حرفه پزشکی
براونوالد دوره آموزش جراحی عمومی خود را در بیمارستان دانشگاه جورج‌تاون در واشینگتن دی‌سی به پایان رساند و یک دوره فوق‌دکترا در آزمایشگاه جراحی چارلز ای. هافناگل، مخترع اولین دریچه مصنوعی قلب گذراند. او در سال ۱۹۵۸ به مؤسسه ملی قلب NIH (اکنون مؤسسه ملی قلب، ریه و خون) در بتسدا، مریلند پیوست و تحت راهنمایی اندرو جی. مورو قرار گرفت. او تا سال ۱۹۶۵ جراح ارشد مؤسسه ملی قلب بود و سپس به عنوان معاون رئیس کلینیک جراحی منصوب شد، سمتی که تا سال ۱۹۶۸ در اختیار داشت.

براونوالد در سال ۱۹۵۹ یک دریچه میترال مصنوعی آزمایشی طراحی و ساخت و آن را در سگ‌ها در کلینیک جراحی مؤسسه ملی قلب کاشت. در ۱۱ مارس ۱۹۶۰، او اولین کاشت موفق انسانی را در یک زن ۴۴ ساله با نارسایی دریچه میترال انجام داد.

او سپس یک دریچه مکانیکی پوشیده از پارچه (دریچه براونوالد-کاتر) توسعه داد که در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰ در هزاران بیمار کاشته شد. سایر دستاوردهای مهم او شامل توسعه هموگرافت آئورتی پایه‌دار برای جایگزینی دریچه میترال، درمان جراحی بیماری ترومبوآمبولی مزمن و پیشگامی در تکنیک‌های استفاده از کشت بافت برای جلوگیری از تشکیل لخته هنگام استفاده از دریچه‌های مصنوعی و دستگاه‌های کمک گردش خون بود. در دهه ۱۹۶۰، مقالاتی در مجلات لایف و تایم او را به عنوان یکی از «تکان‌دهنده‌ها و حرکت‌دهنده‌های» جوانان آمریکا توصیف کردند. در سال ۱۹۶۲، او جایزه صفحه طلایی آکادمی دستاوردهای آمریکا را دریافت کرد.

براونوالد به همراه همسرش که به عنوان رئیس بخش پزشکی منصوب شده بود، به دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان استادیار جراحی منصوب شد. در سن دیگو، او یک برنامه آموزشی جراحی قلب و قفسه سینه تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۲، او دوباره به همراه همسرش به منطقه بوستون نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان استادیار جراحی در دانشکده پزشکی هاروارد مشغول به کار شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:پزشکان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان در ماساچوست
رده:زادگان ۱۹۲۸ (میلادی)
استان‌های غیرمسلمان در آغاز اسلام

**استان‌های غیرمسلمان در آغاز اسلام: حاکمیت اسلامی و مشروعیت ایرانی در ارمنستان و آلبانی قفقاز،** کتابی است از الیسون واکا، دربارهٔ ارمنستان و آلبانیای قفقاز در قرون وسطی. این کتاب به انتقال قدرت از حکومت ساسانیان به خلافت اسلامی در این دو منطقه که عمدتاً مسیحی و در حوزه فرهنگی ایران بودند می‌پردازد. تمرکز کتاب، بر روی تاریخ ارمنستان و آلبانی قفقاز، تحت حکومت خلافت اسلامی، عناصر ادامه حکوکت اداری از دوره ساسانی به خلافت و تغییرات اداری، تحت حکومت مروانیان و عباسیان نخستین است. همچنین، بنا به توصیف این کتاب: «واکا به بررسی روایت‌های تاریخی و ساخت حافظه فرهنگی ساسانی در سده‌های نهم و دهم میلادی می‌پردازد، تا این استان‌ها را در بستر گسترده‌تری از حاکمیت ایرانی جای دهد». این اثر، در حوزه مطالعات اسلامی، مطالعات ایرانی و قفقازشناسی قرار می‌گیرد و برای پژوهشگران هویت ایرانی و روابط مسلمانان و مسیحیان در آسیای غربی نیز اهمیت دارد.

## جوایز
برندهٔ جایزهٔ کتاب تاریخ و علوم انسانی انجمن مطالعات اوراسیای مرکزی در سال ۲۰۱۸.

## پانویس

## مطالعه بیشتر
* بررسی سال ۲۰۱۸ توسط هانا-لنا هاگمان در Bulletin of the School of Oriental and African Studies
* بررسی سال ۲۰۲۰ توسط هیو ن. کندی در Journal of Islamic Studies
* بررسی سال ۲۰۲۰ توسط سرجیو لاپورتا در Medieval Encounters
* 

رده:کتاب‌های غیرداستانی ۲۰۱۷
رده:خلافت
رده:شاهنشاهی ساسانی
رده:کتاب‌های انتشارات دانشگاه کمبریج
رده:کتاب‌های تاریخی درباره ایران
رده:کتاب‌های تاریخی درباره ارمنستان
رده:کتاب‌های تاریخی درباره اسلام
رده:قفقازشناسی
کلارا لیند

**کلارا آگوستا برنهاردینا لیند** (;  – ) ویراستار، و فعال حق رأی اهل سوئد بود.

او هماهنگ‌کنندهٔ انتشار مجموعه‌ای از مقالات نوشته‌شده توسط زنانی بود که به حق رأی زنان علاقه‌مند بودند و این کار تحت نظارت انجمن ملی حق رأی سیاسی زنان سوئد (LKPR) انجام شد که او عضو هیئت مرکزی آن بود. کلارا لیند خود نیز چندین مقاله دربارهٔ این موضوع نوشت. او به‌واسطهٔ تعهد عمیقش، به نیروی محرکهٔ انجمن حق رأی در یول، شهری بزرگ در شمال استکهلم، تبدیل شد. او در سن ۳۷ سالگی، پس از انجام عمل جراحی، درگذشت؛ پنج سال پیش از آن‌که زنان سوئدی حق رأی به دست آورند.

## زندگی‌نامه
کلارا آگوستا برنهاردینا همبرگ در ۲۱ فوریهٔ ۱۸۷۷ در استکهلم زاده شد. او دختر صاحب کارخانه، بنگت نیلسون همبرگ و همسرش کلارا شارلوتا با نام خانوادگی پیشین کارلسون بود. کلارا کوچک‌ترین فرزند از سه فرزند خانواده بود. او در خانواده‌ای مرفه و تجاری در مرکز استکهلم رشد کرد. در شانزده‌سالگی، در مدرسهٔ بازرگانی فرانتس اُ. ابل آموزش حسابداری دید. در فوریهٔ ۱۸۹۷، با کارل مگنوس لیند نامزد شد؛ کسی که در دانشگاه استکهلم در رشتهٔ روزنامه‌نگاری تحصیل کرده بود. آن دو در نوامبر همان سال ازدواج کردند و به یول (گِفل) رفتند، جایی که لیند در سال ۱۸۹۶ به‌عنوان سردبیر روزنامهٔ *یول دَگبلاد* منصوب شده بود. آن‌ها صاحب سه فرزند شدند.

در سال ۱۹۰۷، انجمن LKPR از کلارا لیند خواست مجموعه‌ای از مقالات را منتشر کند که هدف آن تشویق سیاستمداران و عموم مردم به درک دلایل حق داشتن رأی برای زنان بود. این مقالات به‌قلم ۴۵ شخصیت برجستهٔ سوئدی نوشته شد که از این میان، ۴۰ نفر زن بودند. هر ماه یک مقاله منتشر می‌شد و این روند تا سال ۱۹۲۰ ادامه یافت و درمجموع ۱۲۹ مقاله به چاپ رسید. شخصیت‌های برجستهٔ جنبش حق رأی زنان نیز در این مجموعه مشارکت داشتند؛ ازجمله فریگا کارلبری (با ۱۲ مقاله)، گولی پترینی (۱۰ مقاله) و الن هاگن (۸ مقاله). حدود ۳۵ روزنامه، عمدتاً با گرایش سیاسی لیبرال، در انتشار این مقالات مشارکت داشتند. کلارا لیند در مقاله‌ای که خود در سال ۱۹۱۲ نوشت، اظهار داشت: «و تا زمانی‌که اهداف کاملاً محقق نشده‌اند، جنبش حق رأی زنان نباید و نخواهد توانست از تلاش‌های فداکارانه و پرشور حامیان خود دست بکشد.» الین وگنر نیز که در این مجموعه مقاله نوشته بود، در نامه‌ای به سیگنه برگمان، رئیس LKPR، بر اهمیت این مجموعه تأکید کرد. مقالات به‌دست کلارا لیند و همکارش گردا مودن انتخاب می‌شد و ابتدا به‌طور رایگان توسط روزنامهٔ *یول دگبلاد* منتشر می‌گردید؛ سپس نمونه‌های چاپی آن به دیگر روزنامه‌ها فروخته می‌شد. زمانی‌که مجموعه در سال ۱۹۲۰ به پایان رسید، مودن گزارشی از موفقیت کلی آن ارائه کرد که شامل سود مالی چشم‌گیری نیز بود.

افزون‌بر ویراستاری و نویسندگی، کلارا لیند نیروی محرکهٔ پشت انجمن حق رأی زنان در یول بود و از سال ۱۹۰۹ تا پایان عمرش ریاست آن را بر عهده داشت. او به‌طور ناگهانی در ۸ مارس ۱۹۱۴ در یول، پس از یک عمل جراحی، درگذشت؛ احتمالاً به‌دلیل ابتلا به سرطان از دنیا رفته است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۱۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان در سوئد
رده:زادگان ۱۸۷۷ (میلادی)
رده:فعالان حقوق زنان اهل سوئد
رده:فمینیست‌های اهل سوئد
رده:نویسندگان اهل استکهلم
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل سوئد
رده:ویراستاران اهل سوئد
تینا بوکوشاوا

**تیناتین "تیناً بوکوشوا** (؛ متولد ۲۹ مه ۱۹۸۳) سیاستمدار گرجی است که از سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو مجلس گرجستان خدمت می‌کند و از ژوئن ۲۰۲۴ رئیس حزب جنبش اتحاد ملی گرجستان است.

او که در دوران اداره میخیل ساآکاشویلی به عنوان یک مقام دولتی فعالیت می‌کرد، پس از تحصیل در ایالات متحده آمریکا به خدمات عمومی گرجستان پیوست و پس از مدتی دیپلمات بودن، به معاونت رئیس چامبر کنترل گرجستان منصوب شد. پس از پیروزی حزب رؤیای گرجستان در انتخابات پارلمانی گرجستان، ۲۰۱۲، او یکی از مخالفان برجسته دولت شد و در انتخابات دوباره در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ پیروز شد. از تاریخ ۸ مه ۲۰۲۳، او به عنوان رئیس فراکسیون حزب جنبش ملی متحد - اپوزیسیون متحد «قدرت در اتحاد است» در پارلمان فعالیت می‌کند.

بوکوشوا یکی از چندین نماینده مجلس بود که از پذیرش نتایج انتخابات پارلمانی گرجستان ۲۰۲۰ خودداری کرد پس از آن که ادعاهای تقلب گسترده در انتخابات مطرح شد و تا مه ۲۰۲۱ مجلس جدید را تحریم کرد. او یک شخصیت برجسته در حزب جنبش ملی گرجستان بوده و هدف حملات جنسی متعددی قرار گرفته است.

## زندگی و تحصیلات اولیه
تیناتین بوکوشوا در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۸۳ در تفلیس، که در آن زمان پایتخت جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان بود، به دنیا آمد. او به عنوان دانشجو به ایالات متحده منتقل شد و در کالج اسمیت در نورتهامپتون (ماساچوست) تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۴ مدرک علوم سیاسی خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸، او با مدرک کارشناسی ارشد در دیپلماسی و حقوق بین‌الملل از مدرسه فلتچر در دانشگاه تافس فارغ‌التحصیل شد. علاوه بر حرفه سیاسی خود، او هم‌اکنون به عنوان استاد در دانشگاه گرجستان (تفلیس) فعالیت می‌کند.

او متأهل است و سه پسر دارد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:سیاستمداران حزب جنبش اتحاد ملی گرجستان
رده:نمایندگان مجلس گرجستان
مایا پانجیکیدز

**مایا پانجیکیدز** (؛ زادهٔ ) دیپلمات و سیاستمدار اهل گرجستان است. او که پیشتر معلم زبان آلمانی بود، در سال ۱۹۹۴ به خدمات دیپلماتیک گرجستان پیوست و در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۱۲ به عنوان وزارت امور خارجه گرجستان در کابینه بیدزینا ایوانیشویلی منصوب شد. او در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴ در اعتراض به برکناری ایراکلی آلاسانیا از سمت وزارت دفاع گرجستان از مقام خود استعفا داد.

## زندگی
مایا پانجیکیدزه در تفلیس به دنیا آمد و دختر نویسنده گورام پانجیکیدزه است. او یک فیلولوژیست است که در دانشگاه‌های دانشگاه دولتی تفلیس و دانشگاه ینا تحصیل کرده و پیش از پیوستن به خدمات دیپلماتیک در سال ۱۹۹۴، زبان آلمانی در تفلیس تدریس می‌کرد. بیشتر دوران حرفه‌ای او با سفارت گرجستان در برلین مرتبط بود. او به مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۴ به عنوان معاون وزیر امور خارجه خدمت کرد. بعدها، او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ به عنوان سفیر گرجستان در آلمان منصوب شد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به عنوان سفیر گرجستان در سفارت گرجستان در لاهه، پادشاهی هلند فعالیت کرد. پس از برکناری از خدمات دیپلماتیک در سال ۲۰۱۰، او ادعا کرد که این تصمیم به دلایل سیاسی اتخاذ شده بود، زیرا برادرش ایراکلی آلاسانیا پس از استعفا از سمت سفیر گرجستان در سازمان ملل متحد و رفتن به مخالفات با دولت رئیس‌جمهور گرجستان میخیل ساآکاشویلی در سال ۲۰۰۸، او را تحت فشار قرار داد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:استادان دانشگاه دولتی تفلیس
رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه دولتی تفلیس
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:سفیران گرجستان در آلمان
رده:سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل گرجستان
رده:مقاله‌های دارای ویدئو
رده:وزیران امور خارجه زن
رده:وزیران امور خارجه گرجستان
اگنس بالتسا

**اگنس بالتسا** (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۴۴) همچنین شناخته شده به عنوان **آگنس بالسا**; متولد ۱۹ نوامبر ۱۹۴۴) یک خواننده متزوسوپرانو برجسته یونانی‌ها است.

## زندگی
بالسا در لفکادا متولد شد. او از هفت سالگی شروع به نواختن پیانو کرد، و سپس در سال ۱۹۵۸ به آتن منتقل شد تا تمرکز بیشتری بر روی آواز داشته باشد. او در سال ۱۹۶۵ از کنسرواتوار ملی یونان فارغ‌التحصیل شد و سپس به مونیخ رفت تا به تحصیل خود را در یک بورسیه ماریا کالاس ادامه دهد.

## حرفه
بالسا نخستین بار در سال ۱۹۶۸ در نقش چروبینو در *[[عروسی فیگارو]]* در اپرای فرانکفورت ظاهر شد، و سپس در سال ۱۹۷۰ در نقش اکتاویان در *[[Der Rosenkavalier]]* در اپرا دولتی وین ظاهر شد. تحت هدایت هربرت فون کارایان، او به یک عضو منظم جشنواره معتبر جشنواره زالتسبورگ تبدیل شد. او در سال ۱۹۸۰ به عنوان *کامرسنگرین* (خواننده افتخاری) در اپرای دولتی وین منصوب شد.

## آثار
بهترین اجراهای او شامل نقش کارمن در اپرای ژرژ بیزه است که او بارها این نقش را با تِنورهای برجسته‌ای چون خوزه کارراس، Neil Shicoff و دیگران اجرا کرده است. او همچنین آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت (به ویژه *[[همه زن‌ها اینگونه‌اند]]*), جواکینو روسینی (*[[آرایشگر سویل]]*, *[[سیندرلا (اپرا)]]*, *[[Semiramide]]*, *[[دختر ایتالیایی در الجزایر]]*), پیترو ماسکانی (*[[غیرت روستایی (اپرا)]]*), کامی سن-سانس (*[[Samson et Dalila]]*), جوزپه وردی (*[[آیدا (اپرا)]]*, *[[نیروی سرنوشت]]*, *[[تروبادور (اپرا)]]*, *[[دون کارلوس]]*), وینچنتزو بلینی (*[[I Capuleti e i Montecchi]]*), ژاک افنباخ (*[[افسانه‌های هافمن]]*) و گائتانو دونیزتی (*Il Campanello*, *[[Maria Stuarda]]*) را اجرا کرده است.

او در فیلم اتریشی *Duett* در سال ۱۹۹۲ بازی کرد و نقش یک خواننده اپرا را ایفا نمود.

در سال ۲۰۱۷، او نقش کلیتم نسترا را در اپرای ریشارد اشتراوس به نام *[[الکترا (اپرا)]]* در اپرای ملی یونان و در محل جدید این اپرا در مرکز فرهنگی بنیاد استاورو نیارخوس اجرا کرد.

## جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گرمی برای بهترین ضبط اپرا شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای فرهنگستان اروپایی دانش و هنر
رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:خوانندگان اپرا اهل یونان
رده:خوانندگان متزو-سوپرانوی اپرا
رده:زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:هنرمندان دویچه گرامافون
رده:هنرمندان فیلیپس رکوردز
اسپاسیا مانوس

**اسپاسیا مأنوس** (;  – ) اشراف‌زاده یونانی بود که همسر الکساندر یونان، فهرست شاهان یونان شد. به دلیل جنجال پیرامون ازدواجش، او به جای «ملکه آسپاسیا»، به عنوان **مدام مانو** شناخته می‌شد تا اینکه پس از مرگ الکساندر و بازگشت پادشاه کنستانتین یکم یونان در ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۲، به عنوان **شاهدخت آسپاسیا یونان و دانمارک** شناخته شد. از طریق ازدواجش، او و نسل‌های بعدیش تنها اعضای یونانی‌ها خانواده سلطنتی یونان بودند که خانواده سلطنتی دانمارک از آن‌ها منشأ گرفته بود.

## زندگی
آسپاسیا دختر سرهنگ پتروس مأنوس، دستیار پادشاه کنستانتین یکم یونان، و ماریا آرگیروپولوس (پتروس مانوس و ماریا آرگیروپولوس هر دو از نسل‌های برجسته یونانی فناریوت‌های قسطنطنیه و نسل‌هایی از شاهزادگان حاکم فهرست حکمرانان ترانس‌ویلانی، فهرست حکمرانان والاشیا و فهرست حکمرانان مولداوی بودند)، در کنار خانواده سلطنتی بزرگ شد. پس از طلاق والدینش، او برای تحصیل به فرانسه و سوئیس فرستاده شد. او در سال ۱۹۱۵ به یونان بازگشت و با شاهزاده الکساندر آشنا شد، به طوری که به دلیل پیش‌بینی مخالفت خانواده سلطنتی با رابطه الکساندر اول با زنی که به یکی از خاندان‌های سلطنتی اروپایی تعلق نداشت، آن‌ها به‌طور مخفیانه نامزد شدند.

در همین حال، وضعیت داخلی یونان به دلیل جنگ جهانی اول پیچیده شده بود. پادشاه کنستانتین اول در سال ۱۹۱۷ استعفا داد و الکساندر به عنوان پادشاه انتخاب شد. الکساندر که از خانواده‌اش جدا شده بود و تحت فشار نخست‌وزیر الفتریوس ونیزلوس قرار داشت، در آسپاچیا آرامش یافت. علیرغم مخالفت والدینش (که در سوئیس در تبعید بودند) و ونیزلی‌ها (که می‌خواستند پادشاه با یک شاهزاده بریتانیایی ازدواج کند)، پادشاه الکساندر اول به‌طور مخفیانه در ۱۷ نوامبر ۱۹۱۹ با آسپاسیا ازدواج کرد. افشای عمومی این ازدواج به سرعت باعث رسوایی بزرگی شد و آسپاسیا به‌طور موقت یونان را ترک کرد. با این حال، او پس از چند ماه جدایی با همسرش دوباره با وی مزدج شد و سپس اجازه یافت بدون دریافت عنوان ملکه هلسینکی به یونان بازگردد. او باردار شد، اما الکساندر در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۰، کمتر از یک سال پس از ازدواجشان، درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اهالی یونان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:خاک‌سپاری‌های مجدد سلطنتی
رده:درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:دودمان‌های پادشاهی یونان
رده:زادگان ۱۸۹۶ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های یونان
آنیتا راچولیشویلی

**آنیتا راچولی‌شویلی** (, ra-tch—veli-shvili; زاده ۱۹۸۴ در تفلیس) یک متزوسوپرانو اپرایی از گرجستان است. او به‌ویژه به‌خاطر اجرای آثار جوزپه وردی شناخته می‌شود؛ ریکاردو موتی، رهبر ارکستر، در سال ۲۰۱۸ گفته است: «او بدون شک بهترین متزوسوپرانو وردی در جهان امروز است. بدون شک.» او همچنین به‌خاطر اجرای نقش *[[کارمن]]* اثر ژرژ بیزه نیز شناخته شده است. مجله *[[Opera News]]* اعلام کرده است که «راچولی‌شویلی یک حضور دراماتیک منحصر به فرد است. چشمان تیره و دودآلود او و موهای مشکی فر شده‌اش چشمگیر هستند، اما آنچه که غیرمعمول است، تضاد بین سطح آتشین و ویژگی درونی متمرکز به نظر می‌رسد که قدرتی را از یک فضای مخفی می‌کشد.»

در آغاز دوران حرفه‌ای خود، او به جوان‌ترین خواننده‌ای تبدیل شد که در لا اسکالا فصل جدید را آغاز کرد. گزارشی از *[[نیویورک تایمز]]* در اواخر سال ۲۰۱۸ بیان کرد که او در آن سال به بالاترین سطح حرفه‌اش دست یافته بود. منتقد آمریکایی الکس راس دربارهٔ توانایی‌های او گفته است: «خانه اپرا باید به او اجازه دهد هر کاری که می‌خواهد انجام دهد: هنرمندان با این سطح از توانایی دلیل وجود اپرا هستند.»

## دوران کودکی
راچولی‌شویلی در تفلیس در دوران جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان رشد کرد. مادر او در رقص فولکلور و باله فعالیت می‌کرد، پدرش آهنگساز و گیتاریست باس بود و هر دو مقداری نیز آواز می‌خواندند. آنیتا جوان در شرایط دشواری پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بزرگ شد، از جمله در تفلیس که «هیچ برق، آب یا غذایی نبود، هیچ‌چیز.» او به زبان‌های گرجی، انگلیسی و چند زبان دیگر مسلط است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان متزو-سوپرانوی اپرا
رده:زادگان ۱۹۸۴ (میلادی)
الکسیا، شاهدخت یونان و دانمارک

**الکسیا، شاهدخت یونان و دانمارک** (؛ زادهٔ ) نخستین فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان است که از سال ۱۹۶۴ تا زمانی که سلطنت در سال ۱۹۷۳ لغو شد، پادشاه یونان و ملکه یونان بودند. او از زمان تولدش در ۱۹۶۵ تا تولد برادرش پاولوس، ولیعهد یونان در ۱۹۶۷، وارث مقدر تخت سلطنت یونان بود.

## زندگی‌نامه
الکسیا در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۵ در مون ریپوس، ویلا در جزیره یونانی کورفو به دنیا آمد که در آن زمان به عنوان اقامتگاه تابستانی خانواده سلطنتی یونان استفاده می‌شد. او نخستین فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان از فهرست شاهان یونان بود. در زمان تولد او، پدرش پادشاه یونان، فردریک نهم پادشاه قلمروی دانمارک و گوستاو آدولف ششم پادشاه سوئد بودند.

به عنوان تنها فرزند پادشاه، از زمان تولدش تا تولد برادرش پاولوس، ولیعهد یونان در ۲۰ مه ۱۹۶۷، الکسیا وارث مقدر تخت سلطنت یونان بود که در آن زمان یک سلطنت فعال بود. قانون اساسی یونان ۱۹۵۲ حق جانشینی سلطنت را از قانون سالیک که در بسیاری از کشورهای قاره‌ای رایج بود و مانع جانشینی زنان می‌شد، به حق اولویت نخستین فرزند تغییر داده بود که به موجب آن اگر یک زن هیچ برادری نداشته باشد، حق جانشینی سلطنت را به دست می‌آورد، مشابه قوانین جانشینی آن زمان در بریتانیا، دانمارک و اسپانیا.

## جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت اولگا و سوفیا و نشان ردیمر شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای کلیسای یونان
رده:افراد زنده
رده:افراد سلطنتی تبعیدشده
رده:اهالی یونان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی یونان در سده ۲۱ (میلادی)
رده:دختران شاهان
رده:دور از وطن‌های اهل یونان در اسپانیا
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل یونان
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های یونان
رده:معلمان مدرسه اهل اسپانیا
شاهدخت ایرنه، دوشس ائوستا

**ایرنه، شاهدخت و دوشس ائوستا** (;  – ) پنجمین فرزند و دومین دختر کنستانتین یکم یونان و همسرش، سوفیای پروس بود. او عضو خانواده‌های سلطنتی یونان و ایتالیا بود. از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳، همچنین به‌طور رسمی ملکه همسر کرواسی بود.

## خانواده و زندگی اولیه
ایرنه در ۱۳ فوریه ۱۹۰۴ در آتن به دنیا آمد. او سه برادر بزرگتر داشت: جرج دوم یونان، الکساندر یونان و پائول یونان، و یک خواهر بزرگتر به نام هلن (۱۸۹۶). خواهر دیگری به نام کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۷، برادرش جرج دوم یونان خبر نامزدی او با شاهزاده کریستیان از شاوومبورگ-لیپه، برادرزاده کریستیان دهم، پادشاه دانمارک را اعلام کرد، اما هیچ ازدواجی صورت نگرفت.

پدربزرگ‌های پدری ایرنه جرج یکم، پادشاه یونان و اولگا کنستانتینوای روسیه بودند. پدربزرگ‌های مادری او فریدریش سوم، امپراتور آلمان و ملکه همسرش ویکتوریا، شاهدخت سلطنتی بودند. ویکتوریا دختر آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا و ملکه ملکه ویکتوریا بود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد ایتالیایی آلمانی‌تبار
رده:افراد ایتالیایی یونانی‌تبار
رده:افراد سلطنتی تبعیدشده
رده:اهالی یونان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:دختران شاهان
رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:دوشس‌های ائوستا
رده:زادگان ۱۹۰۴ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:شاهدخت‌های ایتالیا
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های یونان
کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک

**کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک** (;  – ) ()، که در بریتانیا به عنوان **لیدی کاترین برندرام** از سال ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۷ شناخته می‌شد، سومین دختر و فرزند پادشاه کنستانتین یکم یونان و پرنسس سوفیای پروس بود.

## زندگی ابتدایی
بندانگشتی|کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک
کاترین در ۴ مه ۱۹۱۳ در کاخ سلطنتی آتن به دنیا آمد، چند هفته پس از ترور پدربزرگ پدری‌اش، پادشاه جرج اول یونان، در سالونیک. او در ۱۴ ژوئن ۱۹۱۳ غسل تعمید داده شد. پدرخوانده‌ها و مادرخوانده‌های او عبارت بودند از اولگا کنستانتینوای روسیه (ملکه بیوه یونان، مادربزرگ پدری‌اش)، الکساندرا دانمارک (ملکه بیوه بریتانیا، خواهر پدربزرگ پدری‌اش و خواهر مادر بزرگ مادری‌اش)، جرج پنجم (پادشاه بریتانیا، پسرعموی مادر و پسرعموی پدر)، ویلهلم دوم، امپراتور آلمان (دایی مادری‌اش)، نیروی دریایی یونان (که نمایندگی‌اش با وزیر نیروی دریایی بود) و نیروی زمینی یونان (که نمایندگی‌اش با وزیر جنگ بود).

کاترین پنج خواهر و برادر داشت – سه برادر (جرج دوم یونان، الکساندر یونان و پائول یونان که هرکدام پادشاه یونان شدند) و دو خواهر (پرنسس هلن که با کارول دوم ازدواج کرد و شاهدخت ایرنه، دوشس آوستا که با شاهزاده آیمون، دوک آوستا ازدواج کرد). زمانی که او تعمید نوزاد شد، اعضای کل نیروی زمینی یونان و نیروی دریایی یونان به عنوان پدرخوانده‌ها و مادرخوانده‌هایش انتخاب شدند. در سه سالگی، او و مادرش در کاخ تاتوئی، خارج از آتن گرفتار آتش‌سوزی شدند. ملکه، که او را در آغوش داشت، موفق شد به موقع فرار کند.

## زندگی در تبعید
بندانگشتی|منزل کاترین، شاهدخت یونان و دانمارک
پدرش در سال ۱۹۱۷ از سلطنت کناره‌گیری کرد و به جای او برادرش الکساندر یونان به عنوان پادشاه انتخاب شد. او و والدینش به تبعید در سوئیس فرستاده شدند. پس از مرگ الکساندر در سال ۱۹۲۰، پدرش دوباره به سلطنت بازگشت، اما در سال ۱۹۲۲ دوباره از سلطنت کناره‌گیری کرد. این بار به تبعید در سیسیل رفتند و پدرش در سال ۱۹۲۳ در پالرمو درگذشت. خانواده به ویلای اسپارتا در فلورانس نقل مکان کردند، جایی که کاترین شروع به نقاشی کرد. برادر دوم او، جرج، در سال ۱۹۲۲ پادشاه جرج دوم یونان شد، اما در سال ۱۹۲۴ از سلطنت برکنار گردید.

کاترین در انگلستان، ابتدا در یک مدرسه شبانه‌روزی در براودستیرز و سپس در North Foreland Lodge تحصیل کرد. مادرش در ژانویه ۱۹۳۲ درگذشت و پس از آن او به همراه خواهرش هلن در ویلای اسپارتا زندگی می‌کرد. او و الیزابت دوم در مراسم ازدواج پسرعموی اولش شاهدخت مارینای یونان و دانمارک و شاهزاده جورج، دوک کنت در سال ۱۹۳۴ به عنوان ساقدوش عروس حضور داشتند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد سلطنتی تبعیدشده
رده:اهالی یونان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی یونان در سده ۲۱ (میلادی)
رده:دختران شاهان
رده:درگذشتگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:زنان سده ۲۱ (میلادی) اهل یونان
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های یونان
رده:یونانی‌های مهاجرت‌کرده به بریتانیا
تئودورا، شاهدخت یونان و دانمارک

**تئودورا، شاهدخت یونان و دانمارک** (؛ زادهٔ ) همچنین با نام هنری **تئودورا یونان** شناخته می‌شود، یک بازیگر بریتانیایی و عضو خانواده سلطنتی یونان و خانواده سلطنتی دانمارک است. او چهارمین فرزند و دختر کوچکتر کنستانتین دوم، پادشاه یونان و آنه ماری یونان است. تئودورا در سال ۲۰۱۱ با ایفای نقش آلیسون مانتگمری در سریال تلویزیونی آمریکایی *[[جسور و زیبا]]* به تلویزیون وارد شد. او همچنین در فیلم‌هایی نقش‌آفرینی کرده است، از جمله نقش‌های کوچک در کمدی رمانتیک ۲۰۰۹ *[[The Lightkeepers]]* و در درام جنگی ۲۰۱۵ *[[پسر کوچک (فیلم)]]*.

## زندگی‌نامه
### دوران کودکی
چپ|بندانگشتی|150px|تئودورا به همراه والدین و برادر کوچکترش تئودورا در ۹ ژوئن ۱۹۸۳ در بیمارستان سنت ماری (لندن) به دنیا آمد. او دختر کوچکتر و چهارمین فرزند از پنج فرزند کنستانتین دوم، پادشاه یونان و همسرش آنه ماری یونان است.

در ۲۰ اکتبر ۱۹۸۳، او در مراسمی کلیسای ارتدکس یونانی در کلیسای جامع سنت سوفیا لندن غسل تعمید شد.

## حرفه و جوایز
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به *[[پسر کوچک (فیلم)|پسر کوچک]]* اشاره کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت اولگا و سوفیا شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای کلیسای یونان
رده:افراد زنده
رده:افراد سلطنتی تبعیدشده
رده:اهالی پدینگتون
رده:اهالی یونان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل بریتانیا
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل یونان
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل یونان
رده:بازیگران زن فیلم اهل بریتانیا
رده:بازیگران زن فیلم اهل یونان
رده:تبعیدشدگان اهل یونان
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه براون
رده:دختران شاهان
رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:زنان سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های یونان
بودن در جهان

***بودن در جهان***  یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی تائو روسپولی است. این فیلم بر اساس فلسفه مارتین هایدگر و با الهام از هوبرت درایفوس ساخته شده است. تعدادی از فیلسوفان برجسته در آن حضور دارند.

فیلسوفانی چون هوبرت دریفوس مارک راثال، شان دورنس کلی، تیلور کارمن، جان هاگلند، ایان تامسون، چارلز تیلور و آلبرت بورگمان در این فیلم حضور دارند. رایان کراس، لیا چیس، مانوئل مولینا، هیروشی ساکاگوچی، جومن اسمیت، آستین پرالتا، باب تیگ، لیندزی بنر و الیزابت گیلبرت از دیگر افرادی که در این فیلم نقش آفرینی می‌کنند.

## جستارهای وابسته
* واژه‌شناسی هایدگر
* نقد فناوری
* دازاین
* هستی
* پدیدارشناسی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:آثار درباره مارتین هایدگر
رده:پدیدارشناسی
رده:فلسفه زندگی
رده:فیلم‌های ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره فلسفه
رده:فیلم‌های مستند ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستند آمریکایی
رده:فیلم‌های مستند انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های مستند درباره فلسفه
کی‌کی دیمولا

**کیکی دیمولا** (نام اصلی: **رادو**; ؛ ۶ ژوئن ۱۹۳۱ – ۲۲ فوریه ۲۰۲۰) شاعر یونانی بود. او اولین شاعر زن بود که به انتشار در انتشارات گالیمار فرانسه، یکی از معتبرترین ناشران این کشور، راه یافت.

## آثار
آثار دیمولا تحت تأثیر انحلال وجودی دوران پس از جنگ قرار داشت. تم‌های اصلی شعرهای او شامل ناامیدی، بی‌ثباتی، غیاب و فراموشی است. با استفاده از موضوعات متنوع (از جمله «پسر مارلبرو» تا تلفن‌های همراه) و تغییرات گرامری به شیوه‌های غیرمتعارف، او قدرت کلمات را از طریق شگفتی و تعجب به نمایش گذاشت، اما همیشه توانست حس امید را حفظ کند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل یونان
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:شاعران نوین اهل یونان
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
کالیروی پارن

**کالیروا پارن** (؛ ۱۸۶۱ – ۱۵ ژانویه ۱۹۴۰) جنبش جنبش فمینیست را در یونان آغاز کرد و در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ روزنامه‌نگار و نویسنده بود.

## زندگی
کالیروا پارن در رتیمنون، کرت، در یک خانواده طبقه متوسط به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه راهبه‌ها در پیرئوس به پایان رساند. پس از آن در بهترین مدرسه‌های دخترانه در آتن تحصیل کرد و در سال ۱۸۷۸ از مدرسه آرساکیون که مدرسه‌ای برای تربیت معلمان بود، فارغ‌التحصیل شد. او فردی بسیار باهوش بود و زبان‌های زیادی از جمله روسی، فرانسوی، ایتالیایی و انگلیسی را می‌آموخت. او به اودسا دعوت شد و به مدت دو سال در آنجا مدرسه دخترانه جامعه یونانی را اداره می‌کرد. همچنین برای چندین سال به ادرنه رفت و مدرسه زاپیون را برای جامعه یونانی اداره کرد. او در نهایت در آتن با شوهرش، یک روزنامه‌نگار فرانسوی به نام ژان پارن، که آژانس خبری فرانسوی را در قسطنطنیه تأسیس کرده بود، سکونت گزید.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ردیمر شده است.

## جستارهای وابسته
* فمینیسم در یونان

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد در امپراتوری عثمانی
رده:اهالی رتیمنون
رده:درگذشتگان ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۱ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل یونان
مانتو ماورگنوس

**مانتو ماوروگنوس** (؛ ۱۷۹۶ – ژوئیه ۱۸۴۸) شاهزاده یونانی و قهرمان جنگ استقلال یونان بود. او یک اشراف‌زاده بسیار ثروتمند بود که دارایی‌های خود را برای cause هِلنیکی اختصاص داد. تحت تشویق او، دوستان اشرافی اروپایی‌اش پول و اسلحه‌هایی برای انقلاب ارسال کردند.

## زندگی اولیه
مانتو ماوروگنوس در تریسته به دنیا آمد، که در آن زمان جزو پادشاهی هابسبورگ بود و اکنون بخشی از ایتالیا است. او دختر تاجر و عضو فیلیکوی اترایا، نیکولائوس ماوروگنیس و همسرش، زاخاراتی خاتزی باتی بود. یکی از اجداد او، عمو پدرش، نیکولاس ماوروگنیس، درگومان ناوگان و شاه ولاچیا بود.

او یک زن زیبا از نسل اشرافی بود که در یک خانواده تحصیل‌کرده بزرگ شد و تحت تأثیر عصر روشنگری قرار داشت. او در یک کالج در تریسته فلسفه یونان باستان و تاریخ یونان تحصیل کرد و به راحتی به زبان فرانسوی، زبان ایتالیایی و زبان ترکی استانبولی صحبت می‌کرد.

## جنگ استقلال یونان
thumb|left|200px|مجسمه نیم‌تنه مانتو ماوروگنوس در آتن.
در سال ۱۸۰۹، او با خانواده‌اش به پاروس نقل مکان کرد، جایی که از پدرش آموخت که فیلیکوی اترایا در حال آماده‌سازی چیزی بود که به جنگ استقلال یونان معروف شد و بعدها، در سال ۱۸۱۸، پس از مرگ پدرش، به تینوس رفت. وقتی مبارزه آغاز شد، او به میکونوس، جزیره‌ای که از آنجا آمده بود، رفت و رهبران میکونوس را دعوت کرد تا به انقلاب بپیوندند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد جنگ استقلال یونان اهل یونان
رده:اهالی تریسته
رده:درگذشتگان ۱۸۴۸ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۱۷۹۰ (میلادی)
داریگا نازاربایوا

**داریگا نورسلطانقیز نزرابایوا** (, **؛ متولد ۷ مه ۱۹۶۳) یک کارآفرین و سیاستمدار قزاق است که دختر نورسلطان نظربایف، رئیس‌جمهور پیشین قزاقستان از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ می‌باشد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ و ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ عضو مجلس قزاقستان بود. او از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ معاون رئیس مجلس قزاقستان بود تا اینکه به عنوان معاون نخست‌وزیر در کابینه کریم ماسیموف منصوب شد. او همچنین از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ عضو مجلس سنای قزاقستان بود و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ رئیس مجلس سنا قزاقستان بود. او یکی از ثروتمندترین زنان قزاقستان است.

## حرفه
نزرابایوا حرفه خود را در سال ۱۹۹۴ در دنیای رسانه‌ها آغاز کرد، جایی که ریاست آژانس خبری خبر، بزرگ‌ترین آژانس تلویزیونی ملی قزاقستان را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۳، او حزب آسار را تأسیس کرد و سال بعد در انتخابات قانون‌گذاری قزاقستان ۲۰۰۴ برای اولین بار به مجلس قزاقستان انتخاب شد. در زمان خدمت در این پست، حزب آسار در سال ۲۰۰۶ با حزب امانت، حزبی که توسط پدرش نظربایف رهبری می‌شد، ادغام شد. پس از انحلال مجلس قزاقستان در سال ۲۰۰۷، نزرابایوا برای انتخاب مجدد نامزد نشد و تا بازگشت خود به سیاست در انتخابات ۲۰۱۲ از سیاست کنار ماند. در آن زمان، او به عنوان معاون رئیس مجلس و رهبر پارلمانی حزب امانت مشغول به کار شد. در سال ۲۰۱۵، نزرابایوا توسط پدرش به عنوان معاون نخست‌وزیر در کابینه کریم ماسیموف منصوب شد و سپس در سال ۲۰۱۶ دوباره به پارلمان قزاقستان بازگشت و عضو مجلس سنای قزاقستان شد. پس از استعفای پدرش از ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۹، نزرابایوا پست رئیس سنا را از قاسم جومارت توقایف گرفت و توقایف به نوبه خود رئیس‌جمهور قزاقستان شد. در سال ۲۰۲۰، او به‌طور غیرمنتظره‌ای از این پست توسط توقایف برکنار شد، تا پیش از بازگشت دوباره به مجلس قزاقستان در انتخابات قانون‌گذاری قزاقستان ۲۰۲۱.

به‌دلیل موقعیت‌های رسمی نزرابایوا و روابط او با پدرش، شایعات زیادی در مورد آمادگی او برای جانشینی نظربایف به‌عنوان رئیس‌جمهور قزاقستان مطرح شده بود، هرچند که این ادعاها از سوی نظربایف رد شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:شوالیه‌های نشان هنر و ادبیات
رده:فرزندان رئیس‌جمهورها
دینارا سادوکاسوا

**دینارا سادواکسووا** (متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۹۶) یک بازیکن شطرنج قزاق است که دارای عناوین فیده IM (استاد بین‌المللی) و WGM (استاد بزرگ زن) از سوی فیده می‌باشد.

## حرفه
دینارا سادواکسووا در آستانه, قزاقستان به دنیا آمد. او دو بار قهرمان مسابقات قهرمانی شطرنج جوانان جهان شده است، در رده زیر ۱۴ سال دختران در سال ۲۰۱۰ و در رده زیر ۱۸ سال دختران در سال ۲۰۱۴.

وقتی او در المپیاد ۲۰۱۲ در استانبول شرکت کرد، در سن ۱۵ سالگی، جوان‌ترین بازیکن بود و عملکردش در این مسابقات منجر به دریافت عنوان استاد بزرگ زن شد. همان سال، او به همراه دیگر بازیکنان جایگاه اول را در مسابقات آزاد مسکو به اشتراک گذاشت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:استادان بین‌المللی شطرنج
رده:استادبزرگان زن شطرنج
رده:افراد زنده
رده:اهالی استان آق‌مولا
رده:زادگان ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:شرکت‌کنندگان المپیاد شطرنج
رده:شطرنج‌بازان در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲
رده:قهرمانان شطرنج رده‌های سنی زیرهیجده‌سال جهان
رده:قهرمانان مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان
رده:مدال‌آوران بازی‌های آسیایی در شطرنج
رده:مدال‌آوران برنز بازی‌های آسیایی اهل قزاقستان
رده:مدال‌آوران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲
رده:ورزشکاران اهل آستانه