فونوویژن

بندانگشتی|یک صفحه فونوویژن متعلق به سال ۱۹۲۸
**فونوویژن** () مفهومی ثبت‌شده برای ایجاد ضبط‌های تلویزیونی با اسکن مکانیکی بر روی صفحه گرامافون بود. تلاش‌ها برای توسعه فونوویژن در اواخر دهه ۱۹۲۰ در لندن توسط مخترع آن، پیشگام اسکاتلندی تلویزیون، جان لوگی برد صورت گرفت. هدف تنها ضبط ویدیو نبود، بلکه ضبط همزمان آن مد نظر بود؛ زیرا «برد» قصد داشت پخش را از طریق یک دستگاه پخش ارزان‌قیمت که آن را «فونووایزر» (Phonovisor) می‌نامید، انجام دهد. برد بیان کرد که چندین صفحه از صدای سیگنال تصویری ساخته است اما کیفیت آن‌ها پایین بود. برخلاف سایر آزمایش‌های برد (از جمله برجسته‌بینی، رنگی و دید در شب مادون قرمز)، هیچ مدرکی دال بر اینکه او پخش تصاویر را به نمایش گذاشته باشد وجود ندارد، هرچند او صدای سیگنال تصویری را برای مخاطبان پخش کرد. برد با پشت سر گذاشتن چندین دیسک در دست موزه‌ها و اعضای مورد اعتماد شرکت، از این پروژه گذشت. تا سال ۱۹۸۲، دانش در مورد فونوویژن در همین حد باقی مانده بود.

## کشفیات و بازسازی
از سال ۱۹۸۲، دونالد اف. مک‌لین یک بررسی در سطح جرم‌شناسی انجام داد که در مجموع پنج ضبط دیسک مختلف متعلق به سال‌های ۱۹۲۷–۲۸ را شناسایی کرد که کاملاً با اصول اختراعات فونوویژن برد همخوانی داشتند. علاوه بر این، مطالعه اعوجاج‌ها در ضبط‌ها منجر به درک جدیدی از مشکلات مکانیکی شد که برد با آن‌ها روبرو شده بود و توضیح می‌داد که چرا این دیسک‌ها هرگز برای پخش تصویر به اندازه کافی خوب نبودند. این مشکلات تا حد زیادی توسط نرم‌افزار اصلاح شدند و تصاویر حاصل، تصویری با کیفیت بسیار بهتر از آنچه در آزمایشگاه‌های برد در آن زمان دیده می‌شد را به نمایش می‌گذارند.

علیرغم مشکلات فنی، فونوویژن قدیمی‌ترین ابزار ضبط سیگنال تلویزیونی باقی مانده است. از جهتی، می‌توان آن را پیش‌روی سایر سیستم‌های مبتنی بر دیسک، مانند سیستم آلمانی TelDec در اوایل دهه ۱۹۷۰ و دیسک الکترونیک خازنی ایالات متحده (معروف به SelectaVision) دانست.

## دیسک‌های آزمایشی فونوویژن (۱۹۲۷–۲۸)
قدیمی‌ترین دیسک بازمانده فونوویژن، یکی از سرهای مانکن را نشان می‌دهد که برد برای آزمایش‌ها از آن‌ها استفاده می‌کرد. این دیسک در ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۷ ضبط شده و به احتمال زیاد در آزمایش‌های پیش از نمایش تلویزیونی بین‌اطلسی برد در فوریه ۱۹۲۸ استفاده شده است. این دیسک و اسناد بازمانده از آن نمایش در آرشیوها و مجموعه‌های ویژه دانشگاه گلاسگو نگهداری می‌شوند.

ضبط‌های فونوویژن مورخ ۱۰ ژانویه ۱۹۲۸، اولین ضبط از چهره یک انسان را فاش می‌کنند که به عنوان یکی از کارکنان برد، «والی فولکز» شناسایی شده است. در ۲۸ مارس ۱۹۲۸، ضبطی با برچسب «دوشیزه پانزفورد» ساخته شد که از بسیاری جهات، بهترین دیسک آزمایشی است. در دهه ۱۹۹۰، بستگان او وی را به عنوان «میبل پانزفورد» شناسایی کردند که همیشه ادعا می‌کرد منشی جی.ال. برد بوده است.

## ضبط‌های سرویس تلویزیونی ۳۰ خطی بی‌بی‌سی (۱۹۳۲–۳۵)
دیسک‌های آزمایشی برد تنها ضبط‌های ویدیویی از این دست نیستند که باقی مانده‌اند. در آوریل ۱۹۳۳، یکی از علاقه‌مندان اولیه تلویزیون از یک دستگاه ضبط صدای خانگی سیلاتون استفاده کرد که یک شیار مدوله شده با سیگنال را روی یک دیسک آلومینیومی حک می‌کرد و بدین ترتیب سیگنال ویدئویی را از پخش زنده ۳۰ خطی بی‌بی‌سی با سرعت ۱۲٫۵ فریم در ثانیه شکار کرد. این دیسک حدود چهار دقیقه ویدیو را بدون صدای مربوطه از برنامه‌ای که مک‌لین آن را «Looking In» شناسایی کرده، حفظ کرده است. این برنامه توسط بی‌بی‌سی به عنوان «اولین نمایش واریته تلویزیونی جهان» تبلیغ شده بود. مک‌لین تصویر تلویزیونی را به صورت دیجیتالی بازیابی کرد و سطح بالایی از ارزش‌های تولید را فاش کرد که با باور عمومی مبنی بر اینکه تمام برنامه‌های تلویزیون مکانیکی بسیار ساده و ایستا بودند و ارزش سرگرمی کمی داشتند، در تضاد است.

چندین ضبط خانگی بدون تاریخ دیگر از تلویزیون ۳۰ خطی در سال ۱۹۹۸ کشف شد که کیفیت بالای تلویزیون ۳۰ خطی (احتمالاً از سرویس تلویزیونی بی‌بی‌سی) را نشان می‌دهد؛ از جمله خوانندگانی که یکی از آن‌ها توسط بتی بولتون به عنوان خودش شناسایی شد.

تاریخچه جامعی از بازیابی فونوویژن و همچنین ضبط‌های خانگی سیگنال تصویری از سرویس تلویزیونی ۳۰ خطی بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۰ منتشر شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* قدیمی‌ترین ضبط‌های تلویزیونی جهان - بازسازی شده!

رده:فناوری تلویزیون