مرد یخین می‌اردکد

***مرد یخین می‌اُردکد*** (به انگلیسی: The Iceman Ducketh) یک کارتون سینمایی از سری *[[لونی تونز]]* محصول ۱۹۶۴ برادران وارنر به کارگردانی فیل مونرو و موریس نوبل بر اساس داستانی از جان دان است. این فیلم کوتاه در ۱۶ مه ۱۹۶۴ اکران شد و باگز بانی و دافی داک در آن نقش‌آفرینی می‌کنند. این اثر ماقبل آخرین کارتون سینمایی برادران وارنر با حضور باگز بانی و آخرین کارتون سینمایی این شرکت بود که باگز و دافی را تا پیش از فیلم «کارتون تمام ستارگان به نجات» و کارتون لونی تونز *[[خرگوش گیشه]]* در سال ۱۹۹۱ در کنار هم نشان می‌داد. همچنین این آخرین اثری بود که واحد چاک جونز روی آن کار کرد، اگرچه خود چاک جونز در مراحل اولیه تولید اخراج و مونرو جایگزین او شد (زمانی که این فیلم منتشر شد، جونز قبلاً دو کارتون در استودیوی جدید خود، سیب-تاور ۱۲، تولید کرده بود). عنوان فیلم نقیضه‌ای از نمایشنامه تئاتری یوجین اونیل محصول ۱۹۳۹ با نام *[[مرد یخین می‌آید]]* است که بعدها در فیلم مرد یخین می‌آید (فیلم ۱۹۷۳) مورد اقتباس قرار گرفت.

عنوان فیلم مرد یخین می‌اردکد نقیضه‌ای از نمایشنامه معروف یوجین اونیل، *[[مرد یخین می‌آید]]* (The Iceman Cometh) است که با جایگزینی واژهٔ Duck (اردک) در پسوند قدیمی فعل، ساخته شده است. این فیلم کوتاه در ۱۶ مه ۱۹۶۴ اکران شد و باگز بانی و دافی داک در آن نقش‌آفرینی می‌کنند.

## داستان
در یک تجارت‌خانه در کلوندایک، یوکان، بسیاری از تله‌گذاران پوست پس از یک فصل موفق، برای مبادله پوست‌های خود با پول‌های کلان آمده‌اند. وقتی دافی داک می‌بیند که گارسون، مدیر ایستگاه تجاری، به آخرین تله‌گذار پول می‌دهد، وارد می‌شود تا بپرسد آیا معامله پوست با پول واقعیت دارد یا خیر. گارسون تأیید می‌کند، اما به دافی هشدار می‌دهد که فصل صید به دلیل نزدیک شدن به زمستان به پایان رسیده است؛ دافی با نادیده گرفتن هشدار گارسون، تصمیم می‌گیرد برای خودش پوست شکار کند.

دافی با تمسخر ایده زمستان، سوگند یاد می‌کند که یک پوست شکار کند، اما زمستان ناگهان از راه می‌رسد. باگز بانی یک خرگوش برفی می‌سازد و به تماشاگران می‌گوید که این دافی را برای مدتی فریب می‌دهد تا او بتواند فرار کند. دافی به خرگوش برفی نزدیک می‌شود و به او هشدار می‌دهد که تکان نخورد وگرنه له خواهد شد. وقتی بینی زغالی خرگوش برفی می‌افتد، دافی آن را حرکت تلقی کرده و شروع به ضربه زدن به خرگوش برفی می‌کند تا اینکه به یک خرس در حال خواب‌زمستانی که خرگوش برفی روی او ساخته شده بود، ضربه می‌زند. خرس که از مزاحمت در زمستان‌خوابی‌اش خشمگین شده، دافی را زخمی می‌کند. دافی فرار می‌کند اما بدنش تکه‌تکه می‌شود.

در حالی که باگز به بدشانسی دافی می‌خندد، دافی خود را می‌رساند و تفنگش را به سمت او می‌گیرد. وقتی باگز می‌پرسد که آیا دافی با او دشمنی دارد، دافی اعلام می‌کند که فقط به دنبال پوست است و پوست باگز نرم‌ترین پوستی است که تا به حال لمس کرده است. باگز شروع به لاف زدن در مورد کت‌وشلوارهایش می‌کند و می‌گوید آن‌ها را از همان خیاطی می‌گیرد که «دوک ویندزور» می‌گیرد (کن هریس این صحنه را متحرک‌سازی کرده است که آخرین کار او در وارنر بود). دافی از دادن شانس منصفانه به باگز خودداری می‌کند و تهدید می‌کند که به گردن او شلیک خواهد کرد، اما باگز او را می‌بوسد، لوله تفنگش را با هویج می‌بندد و فرار می‌کند. دافی سعی می‌کند شلیک کند، اما تفنگ به دلیل وجود هویج باد می‌کند؛ وقتی دافی سعی می‌کند هویج را خارج کند، تفنگ در صورتش منفجر می‌شود. دافی با عصبانیت می‌گوید: «اووووه، من *عاشقش* هستم!»

بعداً، دافی تابلوی هشدار در مورد حیوانات در حال خواب‌زمستانی را نادیده می‌گیرد. او با یک ساعت زنگ‌دار برخورد می‌کند که زنگ می‌زند و خرس دیگری را بیدار می‌کند. خرس که دافی را مسئول بیدار شدن می‌داند، او را تعقیب می‌کند. باگز آن‌ها را به سمت یک غار هدایت می‌کند و سپس ورودی غار را با یک سنگ بزرگ می‌بندد. خرس دافی را کتک می‌زند و دافی در حالی که کاملاً درب‌وداغان شده از غار خارج می‌شود.

در ادامه، باگز به تابلویی می‌رسد که هشدار می‌دهد در منطقه بهمن‌خیز است. او به دافی اطلاع می‌دهد و می‌گوید که باید با نوک پا حرکت کنند. پس از چند ثانیه، دافی با صدای بلند می‌پرسد که آیا دیگر می‌تواند حرف بزند یا خیر. باگز تظاهر می‌کند که نمی‌شنود و دافی در نهایت با فریاد سوالش را تکرار می‌کند که باعث می‌شود بهمن روی سرش بریزد.

در نهایت باگز در لانه‌اش در حال استراحت است که دافی با دینامیت از راه می‌رسد. باگز سوراخ لانه را جابجا می‌کند و مخفیانه دینامیت را کنار خود دافی قرار می‌دهد. پس از انفجار، دافی می‌گوید: «فکر کنم می‌خوام گریه کنم.»

باگز به بالای یک درخت پناه می‌برد. دافی سعی می‌کند با آتش زدن هیزم او را بیرون بکشد، اما آتش برف‌های روی درخت را ذوب می‌کند و آب روی دافی می‌ریزد و او را به یک مجسمه یخی تبدیل می‌کند. باگز فرار می‌کند. دافی خود را آزاد می‌کند اما تفنگش در دستش منفجر می‌شود. او با اسکی باگز را تا دریاچه تعقیب می‌کند. باگز با ریختن یک سطل آب که فوراً یخ می‌زند، یک «سپر نامرئی» ایجاد می‌کند و دافی به آن برخورد می‌کند. این شوخی تقلیدی از تبلیغات کولگیت در اوایل دهه ۱۹۶۰ است.

در پایان، دافی یک گلوله برفی غول‌پیکر را به سمت باگز می‌فرستد. گلوله به باگز برخورد نمی‌کند اما سه خرس در حال خواب‌زمستانی را می‌بلعد و در نهایت روی خود دافی می‌افتد. دافی از ترس خرس‌های خشمگین به بالای درخت پناه می‌برد. شب‌هنگام، باگز برای زمستان‌خوابی به لانه می‌رود و به دافی و خرس‌ها شب‌بخیر می‌گوید. دافی که از سرما آبی شده و از نبرد با خرس‌ها له شده است، بر بخت بد خود لعنت می‌فرستد.

## واکنش منتقدان
لئونارد ملتین معتقد بود که کارگردان، فیل مونرو، نتوانسته است داستان‌پردازی ضعیف فیلم را بهبود بخشد.

«راهنمای ویدئویی باگز بانی» از پی‌رنگ تقریباً بی‌معنی فیلم شکایت کرده و از شخصیت‌پردازی‌ها (به‌ویژه دافی) ابراز ناامیدی کرده و به این کارتون یک ستاره از چهار ستاره داده است.

## رسانه خانگی
«مرد یخین می‌اردکد» به صورت بدون سانسور و کامل در دی‌وی‌دی *Looney Tunes Super Stars' Daffy Duck: Frustrated Fowl* در دسترس است؛ هرچند تصویر آن به حالت عریض (Widescreen) برش خورده است.

## منابع

* 

رده:آثار موسیقی ویلیام لاوا
رده:فیلم‌های ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های باگز بانی
رده:فیلم‌های پویانمایی درباره خرس‌ها
رده:فیلم‌های کمدی ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کوتاه به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های کوتاه لونی تونز
رده:فیلم‌های واقع‌شده در یوکان