ماریو ورچلینو

**ماریو ورچلینو** (;  – ) ژنرال نیروی زمینی ایتالیا بود که در جنگ عثمانی و ایتالیا، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم حضور داشت.

## زندگی‌نامه
ورچلینو در سال ۱۸۷۹ در آسته زاده شد و فعالیت نظامی خود را به عنوان ستوان دوم توپخانه در سال ۱۸۹۸ آغاز کرد. پس از تحصیل در مدرسه جنگ ارتش سلطنتی ایتالیا، به ستاد کل منتقل شد و در طول جنگ ایتالیا و ترکیه در لیبی جنگید. سپس در جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده هنگ اول توپخانه کوهستانی شرکت کرد. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱ فرماندهی اس‌آی‌ام، از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ فرماندهی سپاه توپخانه ارتش آلساندریا را بر عهده داشت، در سال ۱۹۳۴ فرمانده لشکر ۱ پیاده سوپرگا شد و در سال بعد فرماندهی مدرسه جنگ و سپاه ارتش تورین را به دست گرفت که به مدت پنج سال این سمت را بر عهده داشت.

در سال ۱۹۴۰ فرمانده ارتش پو شد که تا زمان ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم در ۱۰ ژوئن، همچنان فرماندهی آن را بر عهده داشت. ارتش در طول حمله کوتاه علیه فرانسه در حالت ذخیره نگه داشته شد؛ در این دوره، ورچلینو نقشه تی۱ را برای حمله به تیچینو تدوین کرد، که با این حال هرگز به اجرا در نیامد. در نوامبر ۱۹۴۰، او به عنوان فرمانده ارتش نهم منصوب شد که در آلبانی مستقر شد و در جنگ یونان و ایتالیا شرکت داشت. او در فوریه ۱۹۴۱، زمانی که دستیار پادشاه ویکتور امانوئل سوم شد، فرماندهی ارتش را ترک کرد.

در آوریل ۱۹۴۱، فرماندهی ارتش چهارم، مستقر در شمال غربی ایتالیا در مرز با فرانسه، به او واگذار شد. در نوامبر ۱۹۴۲، ارتش چهارم در طول عملیات آنتون، جنوب فرانسه را اشغال کرد. پس از آن، وظایف اشغال در این منطقه به آن محول شد. نیروهای ایتالیایی به ندرت توسط مقاومت فرانسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند و ورچلینو از همکاری با نازی‌ها در جمع‌آوری یهودیان ساکن در منطقه اشغالی فرانسه تحت کنترل آنها خودداری کرد و مانع از اخراج یهودیان در منطقه اشغالی ایتالیا شد که به پناهگاهی امن برای ده‌ها هزار یهودی فراری از منطقه آلمان تبدیل شد. یواخیم فون ریبنتروپ، وزیر امور خارجه آلمان، به موسولینی شکایت کرد که "محافل نظامی ایتالیا درک درستی از مسئله یهودیان ندارند.

در اواخر تابستان ۱۹۴۳، به دلیل وخامت اوضاع در ایتالیا، تصمیمی مبنی بر بازگرداندن ارتش چهارم و تحویل منطقه اشغالی در فرانسه به آلمانی‌ها گرفته شد. خروج از فرانسه در حال انجام بود که آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ اعلام شد و نیروهای آلمانی عملیات آخسه را آغاز کردند. ارتش چهارم که بین فرانسه، پیدمونت و لیگوریا پراکنده شده بود، توسط نیروهای متحد فیلد مارشال‌های گرد فون روندشتت از پرووانس و اروین رومل از ایتالیا مورد حمله قرار گرفت و به تدریج بین ۹ تا ۱۱ سپتامبر از هم پاشید. نیروهای ایتالیایی بخشی از تونل فرژو را منفجر کردند و در نیس، گرنوبل، چمبری، منتون و مونت سنیس مقاومت کردند، اما شکست خوردند. بخشی از سربازان پراکنده شدند و سعی کردند به خانه‌های خود برسند، برخی دیگر تصمیم گرفتند به آلمانی‌ها بپیوندند، در حالی که گروه‌های قابل توجهی تصمیم گرفتند با اشغال مخالفت کنند و به کوهستان رفتند، جایی که به گروه‌های غیرنظامی ضد فاشیست پیوستند و بدین ترتیب اولین گروه‌های پارتیزانی را در پیدمونت تشکیل دادند. در ۱۲ سپتامبر، ژنرال ورچلینو رسماً ارتش خود را منحل کرد، در حالی که ژنرال رافائلو اوپرتی، مسئول فرماندهی ارتش، گنجینه ارتش را که بخشی از آن بعداً برای تأمین مالی مقاومت استفاده شد، تأمین کرد. در همان روز، ورچلینو به همراه کارکنانش توسط آلمانی‌ها دستگیر و ابتدا در تولون و سپس در آلمان زندانی شد و تا پایان جنگ در آنجا زندانی بود.

او در سال ۱۹۴۵ آزاد شد و در همان سال ارتش را ترک کرد. او در ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۱ در خانه‌اش در سانرمو به دلیل نارسایی قلبی درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اسیران جنگی در آلمان در جنگ جهانی دوم
رده:درگذشتگان ۱۹۶۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۹ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ عثمانی و ایتالیا اهل ایتالیا