رودخانه اورول

بندانگشتی

جایگزین=|بندانگشتی|250x250پیکسل|'''ساحل رودخانه اورول'''
**رودخانه اورول** ()  از شهرستان سافولک در انگلستان از ایپسویچ به فلیکس استو می‌گذرد. در بالای ایپسویچ، رودخانه به عنوان رودخانه گیپینگ شناخته می‌شود، اما نام آن به اورول در پل استوک تغییر می‌کند. ریزشگاه این رود در ایپسویچ گسترش می‌یابد، و پس از پیوستن به رودخانه استور در شاتلی و تشکیل بندر هارویچ، به دریای شمال در فلیکستو ، بزرگ‌ترین بندر کانتینری بریتانیا می‌ریزد.
پل اورول بزرگ، جاده اصلی اِی۱۴ را از روی خور به جنوب ایپسوییچ منتقل می‌کند.

## نام
در نام «اورول» (Orwell)، بخش «-Or» از یک نام باستانی برای رودخانه — احتمالاً پیشا-سلتی — گرفته شده است؛ اما بخش «-well» احتمالاً نشان‌دهنده نام‌گذاری توسط آنگلوساکسون‌ها است. در کتاب «سفری در انگلستان و ولز» که در سال ۱۷۲۲ نوشته شده، دانیل دفو رودخانه را «اورول» (Orwel) می‌نامد (هرچند او این کار را به صورت متناقض انجام می‌دهد). او همچنین ذکر می‌کند که «یک مسافر به سختی حرف من را خواهد فهمید، به خصوص یک دریانورد، وقتی که از رودخانه استور و رودخانه اورول در هارویچ صحبت می‌کنم، زیرا آن‌ها را به نام‌های دیگری جز مانینگ‌تری-واتر (Maningtre-Water) و ایپسوییچ-واتر (Ipswich-Water) نمی‌شناسند». اریک بلر، نویسنده مشهور، نام مستعار خود یعنی «جورج اورول» را به دلیل علاقه‌اش به این رودخانه انتخاب کرد.
در چند مایلی شمال اورول، رودخانه دیگری در سافک به نام اور (Ore) و اورفوردنس، دهکده بندری اورفورد با قلعه تاریخی‌اش قرار دارد.
بندانگشتی|پل اورول
## خور
این خور در مسیر خود از ایپسوییچ به سمت دریا، از بخش‌های مختلفی عبور می‌کند:

### فرستون ریچ
«ردگیت هارد» در اینجا واقع شده است. این بارانداز احتمالاً متعلق به دوران پس از قرون وسطی است.

پرونده:Freston Reach, River Orwell - geograph.org.uk - 765846.jpg|نمایی در آوریل ۲۰۰۸ که بقایای ردگیت هارد را نشان می‌دهد
پرونده:View across Freston Reach - geograph.org.uk - 661826.jpg|فرستون ریچ، ژانویه ۲۰۰۸


### داونهام ریچ
در حدود سال ۱۸۱۶، یک نهنگ در داونهام ریچ به گل نشست.
[بندانگشتی|چپ|نهنگ به گل نشسته که توسط [جورج فراست (نقاش منظره)|جورج فراست ثبت شده است]]

### پاترز ریچ
بندانگشتی|چپ|پاترز ریچ، اوت ۲۰۰۹

### لوئر ریچ
در این نقطه، رودخانه استور در نزدیکی شاتلی پوینت به اورول می‌ریزد.

## قایقرانی
رودخانه اورول مکان محبوبی برای قایقرانی بادبانی فراهم می‌کند. در ابتدا تمرکز بر دهکده کوچک پین میل بود (که در دو رمان کودکانه اثر آرتور رانسوم به نام‌های «قصد نداشتیم به دریا برویم» و «آب‌های پنهان» به آن اشاره شده است)، که خانه باشگاه قایقرانی پین میل و بارانداز آن است. رانسوم قایق تفریحی خود به نام «سلینا کینگ» را در سال‌های ۱۹۳۷–۳۹ در لنگرگاه پین میل نگه می‌داشت.

از دهه ۱۹۷۰، بندرهای تفریحی (مارینا) در لوینگتون (بندر سافک یاکت، در تصویر)، وولورستون، فاکس (درست خارج از ایپسوییچ) و دو مارینا در اسکله قدیمی ایپسوییچ افتتاح شده‌اند. وولورستون محل استقرار باشگاه سلطنتی هارویچ یاکت است که برای سال‌های متمادی میزبان مسابقات قایق‌های تندرو ۱۵ فوتی «Swordfish» ساخته شده توسط Fairey Marine، علاوه بر قایق ۱۲ فوتی «Firefly» بود که هر دو توسط قایقران اوفا فاکس طراحی شده بودند. این باشگاه اکنون میزبان طیف گسترده‌ای از رویدادهای قایقرانی مانند «هفته مسابقات جوانان» سالانه است.

## سد ایپسوییچ
ایپسوییچ در گذشته تحت تأثیر سیلاب‌ها قرار داشته است، هم سیلاب‌های رودخانه‌ای ناشی از عبور آب از رودخانه گیپینگ و هم سیلاب‌های جزر و مدی ناشی از امواج جزر و مدی که از خور اورول بالا می‌آیند، جایی که رودخانه در نزدیکی ورودی اسکله‌های ایپسوییچ بسیار باریک می‌شود. برای کاهش این خطر، سازمان محیط زیست بریتانیا برنامه‌ای از کارها را با هزینه تخمینی ۵۸ میلیون پوند برای بهبود دفاع‌های سیل در هر دو ساحل رودخانه جزر و مدی و بندر ایپسوییچ اجرا کرد. این کار شامل ساخت سد جزر و مدی ایپسوییچ بود و از آنجا که کار بر حق دریانوردی در «نیو کات» (بخشی از اورول که مستقیماً بالای محل سد قرار دارد) تأثیر می‌گذاشت، نیاز به صدور حکمی بر اساس «قانون حمل و نقل و کار ۱۹۹۲» داشت. حکم سد ایپسوییچ توسط وزیر محیط زیست، غذا و امور روستایی در اوت ۲۰۱۲ صادر شد.

این سد شامل یک دریچه قطاعی بالارونده به عرض  و ارتفاع  است که درست در غرب ورودی اسکله خیس واقع شده است. در نوامبر ۲۰۱۴، قراردادی به مبلغ ۲۸ میلیون پوند به VBA (یک سرمایه‌گذاری مشترک بین VolkerStevin، Boskalis Westminster و Atkins) برای ساخت سد و دفاع‌های سیل مرتبط در سواحل رودخانه واگذار شد. این سد برای جلوگیری از عبور امواج جزر و مدی به سمت بالا دست و کنترل جریان‌های رودخانه‌ای پایین دست طراحی شده است. این طرح محافظت بهتری در برابر سیل برای حدود ۱۵۰۰ خانه و ۴۰۰ ملک تجاری فراهم می‌کند. عرض رودخانه در محل سد  بود، اما برای اجازه ساخت سد و راه‌اندازی دریچه، یک سد خاکی (سد صندوقی) بزرگ به ابعاد  مربع که  به سمت پایین در بستر گچی رودخانه امتداد می‌یافت، در مقابل ساحل شرقی ایجاد شد. این کار یک کانال بسیار باریک‌تر باقی گذاشت تا جریان‌های رودخانه به خور برسند و قایق‌ها بتوانند همچنان به بخش بالای سد دسترسی داشته باشند.

دریچه قطاعی توسط شرکت آلمانی IRS طراحی و در هلند توسط شرکت Hollandia ساخته شد. پس از مونتاژ، از طریق دریای شمال به محل منتقل شد و توسط یک جرثقیل ۶۰۰ تنی در سازه پشتیبان بتنی قرار گرفت. موقعیت دریچه توسط دو سیلندر هیدرولیک حرکت می‌کند و می‌تواند برای جلوگیری از موج جزر و مدی در بالا دست یا تنظیم جریان پایین دست رودخانه تنظیم شود. سازه بتنی در اوایل پروژه به ساحل شرقی متصل شد، اما اتصال به ساحل غربی باید تا زمان راه‌اندازی دریچه منتظر می‌ماند. در آن نقطه، هم جریان رودخانه و هم قایق‌ها توانستند از میان سازه جدید عبور کنند و کانال جانبی مسدود شد. سد جدید در اوایل فوریه ۲۰۱۹ توسط ترز کافی، وزیر سیل در وزارت محیط زیست، غذا و امور روستایی افتتاح شد که تا آن زمان هزینه پروژه به ۶۷.۴ میلیون پوند افزایش یافته بود. در حالی که بیشتر بودجه از سازمان محیط زیست تأمین شد، بخشی از آن نیز توسط شورای شهر ایپسوییچ، مشارکت محلی نیو آنگلیا، کمیته منطقه‌ای سیل و ساحل و UK Power Networks تأمین گردید.

## «حادثه یانگ‌تسه»
فیلم محصول ۱۹۵۷ به نام *[[حادثه یانگ‌تسه: داستان اچ‌ام‌اس آمیتیست]]* در این رودخانه فیلم‌برداری شد. تأسیسات ساحلی نیروی دریایی در اچ‌ام‌اس گنگ نیز در فیلم به عنوان محلی برای عراده‌های توپخانه چینی استفاده شد.

## کتاب‌شناسی

*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:رودهای سافک
رده:مناطق کنوانسیون رامسر در انگلستان