open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
کتابخانه و آرشیو ملی تووالو

**کتابخانه و بایگانی ملی تووالو** (TNLA) کتابخانه ملی تووالو است. این کتابخانه در فونافوتی واقع شده است.

## نقش و امکانات
این کتابخانه «اسناد حیاتی در مورد میراث فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تووالو» را در اختیار دارد. از جمله سوابق باقی‌مانده از اداره استعماری و همچنین آرشیوهای دولتی تووالو.

آرشیوهای این کتابخانه به عنوان «به‌طور نسبی به خوبی نگهداری شده» توصیف شده‌اند، اما همچنین  در معرض تهدیداتی قرار دارد و از جمله احتمال آسیب دیدن در مناطقی که در معرض طوفان هستند. آسیب‌های زیست‌محیطی و ناشی از نحوه نگهداری به مدارک کلیدی عرفی وارد شده است. این موضوع منجر به ایجاد پروژه پایلوت حفظ آرشیو ملی تووالو (EAP005) و پروژه بزرگ آرشیو ملی تووالو در سال ۲۰۰۵ شد، پروژه‌هایی از کتابخانه بریتانیا و دفتر دست‌نویس‌های اقیانوس آرام مدرسه پژوهش‌های اقیانوس آرام و آسیای دانشگاه ملی استرالیا برای میکروفیلم و کپی دیجیتال آرشیوها بود.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* دفتر نسخ خطی اقیانوس آرام، کالج آسیا و اقیانوسیه دانشگاه ملی استرالیا
* تصویر ساختمان کتابخانه ملی، در وب‌سایت کتابخانه بریتانیا
* تصویر ساختمان کتابخانه ملی

رده:فونافوتی
رده:کتابخانه‌های تحقیقی
رده:کتابخانه‌های ملی
روزهای اهریمنی

***روزهای اهریمنی*** () دومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی مجازی بریتانیایی گوریلاز است که سال ۲۰۰۵ منتشر شد. ضبط آلبوم در استودیو ۱۳ واقع در لندن انجام شد. در این آلبوم هنرمندان مهمان زیادی از جمله دی لا سول، ننه چری، ام‌اف دوم، آیک ترنر و دنیس هاپر حضور دارند.

آلبوم *روزهای اهریمنی* ادامهٔ همان رویکرد موسیقایی گوریلاز است که ترکیبی از سبک‌های گوناگون مانند آلترناتیو راک، تریپ‌هاپ، آلترناتیو هیپ‌هاپ و آرت پاپ را کنار هم به‌کار می‌گیرد.

فضای موسیقی و مضامین ترانه‌ها تاریک‌تر از آلبوم نخست گروه است و موضوعات آخرالزمانی و فضای سیاسی پس از ۱۱ سپتامبر در آن پررنگ است. دیمن آلبارن، خواننده و از خالقان پروژه، این آلبوم را یک آلبوم مفهومی آزاد توصیف کرده که «جهانی در وضعیت شب» را روایت می‌کند.
مثل آلبوم قبلی، انتشار Demon Days نیز با یک کمپین چندرسانه‌ای بزرگ شامل وب‌سایت‌های تعاملی، موزیک‌ویدئوهای انیمیشنی و… همراه بود.

موفقیت تجاری آلبوم *روزهای اهریمنی* چشمگیر بود؛ در جدول آلبوم‌های بریتانیا در رتبهٔ اول و در جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا در رتبهٔ ششم قرار گرفت. تاکنون هشت میلیون نسخه از این آلبوم در دنیا فروش رفته است؛ در بریتانیا شش بار و در آمریکا دو بار گواهینامه پلاتینی گرفته است.
تک‌آهنگ Feel Good Inc هشت هفتهٔ پیاپی صدرنشین جدول Modern Rock Tracks آمریکا بود و سال ۲۰۰۶ تنها جایزه گرمی گروه را در بخش «بهترین همکاری پاپ با خواننده» برای گوریلاز به ارمغان آورد.

آلبوم *روزهای اهریمنی* هنگام انتشار با تحسین منتقدان روبه‌رو شد و از آن زمان تاکنون به‌عنوان یکی از بهترین آثار گوریلاز و یکی از برترین آلبوم‌های قرن ۲۱ شناخته می‌شود؛ به‌ویژه به‌خاطر تنوع سبک‌های موسیقایی، مضامین پست‌مدرن آینده‌نگر و فضای تیره و گیرای آن. در سال ۲۰۲۳، مجلهٔ رولینگ استون آلبوم را در رتبهٔ ۴۳۷ فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران‌ها» قرار داد.

## منابع

* 

رده:آلبوم‌های ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:آلبوم‌های پارلفون
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط دنجر ماوس
رده:آلبوم‌های تهیه‌شده توسط دیمن آلبارن
رده:آلبوم‌های گوریلاز
رده:آلبوم‌های مفهومی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:آلبوم‌های ویرجین رکوردز
رده:آلبوم‌های هیپ هاپ هنرمندان اهل انگلستان
یودیت شالانسکی

**یودیت شالانسکی** (؛ زادهٔ ) نویسنده، طراح کتاب، ناشر اهل آلمان است.

وی دوبار برندهٔ جایزه طراحی آلمانی برای زیباترین کتاب آلمانی شده است. بار اول برای کتاب اطلس جزایر دورافتاده در سال ۲۰۰۹ و دوباره در سال ۲۰۱۲ برای کتاب «گردن زرافه». شالانسکی در دانشگاه مطالعات تاریخ هنر خوانده‌است. 

وی در برلین با همسرش بتینا هوپه زندگی می‌کند و در سال ۲۰۱۱ سیارک ۹۵۲۴۷ به افتخار وی نامگذاری شد.
## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی گرایفسوالد
رده:رمان‌نویسان زن اهل آلمان
رده:زادگان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:نویسندگان غیرداستانی اهل آلمان
الیزابت آبگ

**لوئیزه ویلهلمینه الیزابت آبیگ**  ۳ مارس ۱۸۸۲ – ۸ اوت ۱۹۷۴. آموزگار آلمانی و فعال در مقاومت آلمان بود. او در جریان هولوکاست به حدود ۸۰ یهودی پناه داد و به همین دلیل به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شد.

## زندگی‌نامه
آبیگ در سال ۱۸۸۲ در استراسبورگ به دنیا آمد. پدرش یوهان فریدریش آبیگ، حقوق‌دان، و مادرش ماری کارولین الیزابت آبیگ بودند. در سال ۱۹۱۲، در دانشگاه لایپزیگ ثبت‌نام کرد و تاریخ، مطالعات کلاسیک و مطالعات رومی را مطالعه نمود و در سال ۱۹۱۶ دکترای خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۸ به برلین نقل مکان کرد، زمانی که منطقهٔ آلزاس توسط فرانسه بازپس‌گرفته شد. در برلین، در فعالیت‌های امدادی پس از جنگ که توسط جامعهٔ کوئیکرها سازماندهی شده بود، شرکت نمود. او در سال ۱۹۲۴ به عنوان معلم در لوئیزن‌گیمنازیوم برلین در برلین-میته مشغول به کار شد و عضو فعال حزب دموکرات آلمان بود.

آبیگ پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳، به‌طور علنی از رژیم نازی انتقاد کرد. او به‌عنوان مجازات برای انتقادش به مدرسه‌ای دیگر منتقل شد و در سال ۱۹۳۸ توسط گشتاپو مورد بازجویی قرار گرفت. در سال ۱۹۴۱، مجبور به بازنشستگی از تدریس شد و رسماً به کیوکرها پیوست. او از سال ۱۹۴۲ به یاری یهودیان تحت تعقیب در یافتن پناهگاه امن پرداخت.

## افتخارات و میراث
آبیگ در سال ۱۹۵۷ نشان نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان (*Verdienstkreuz am Bande*) را دریافت کرد. در سال ۱۹۶۷، او به عنوان درستکار در میان ملل توسط ید وشم شناخته شد. در سال ۱۹۹۱، یک لوح یادبود در محلهٔ تمپلهوف او نصب شد و در سال ۲۰۰۶، خیابانی در منطقهٔ میتهٔ برلین به نام **Elisabeth-Abegg-Straße** به او اختصاص یافت.

## منابع

* Bernet, Claus (2006). Elisabeth Abegg. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol. 26, Nordhausen: Bautz, , Sp. 1–3
* Bender, Sara; Borut, Jakob; Fraenkel, Daniel; Gutman, Israel; eds. (2005). Lexikon der Gerechten unter den Völkern. Deutsche und Österreicher. Yad Vashem und Wallstein-Verlag, Göttingen, 
* Pereles, Liselotte (1984). Die Retterin in der Not. In: Kurt R. Grossmann: Die unbesungenen Helden. Menschen in Deutschlands dunklen Tagen. Berlin / Wien:Ullstein Verlag, , pp.&nbsp;85–93.

رده:زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:اعضای نهضت مقاومت زن جنگ جهانی دوم
رده:معلمان مدرسه اهل آلمان
رده:کواکرهای اهل آلمان
رده:کواکرهای سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی استراسبورگ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لایپزیگ
رده:آموزگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:دریافت‌کنندگان صلیب نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
اسونیا شولتسه

**اسونیا شولتسه** (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان از حزب سوسیال دموکرات آلمان است که از سال ۲۰۲۱ در بوندستاگ (مجلس آلمان) ایالت نوردراین-وستفالن را نمایندگی می‌کند.

شولتسه از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ در دولت اولاف شولتس وزیر همکاری‌های اقتصادی و توسعه بود و در بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ در دولت ائتلافی آنگلا مرکل به عنوان وزیر محیط زیست‌ خدمت کرد. از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ وی وزیر نوآوری، علوم و تحقیقات ایالت نوردراین-وستفالن بود.
## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای زن بوندستاگ
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:سیاستمداران حزب سوسیال دموکرات آلمان
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نمایندگان نوردراین-وستفالن در بوندستاگ
رده:وزیران دولت آلمان
رده:وزیران زن دولت آلمان
رده:وزیران محیط زیست آلمان
زندان آدرا

**زندان آدرا** () زندانی در سوریه، در حومه شمال شرقی دمشق بود. زندانیان سیاسی در این زندان به همراه ترکیبی از زندانیان مدنی مانند مجرمان رانندگی، قاتلان و فروشندگان مواد مخدر نگهداری می‌شوند. در سال ۲۰۱۴، این زندان بیش از ۷۰۰۰ زندانی، که دوازده نفر از آنها زن بودند، را در فضایی که برای ۲۵۰۰ نفر طراحی شده بود، نگهداری می‌کرد. *[[واشینگتن پست]]* از این زندان به عنوان «بدنام» یاد کرد.

## تاریخچه
غسان نجار، مهندسی که در سال ۱۹۸۰ زندانی شد، بنا به گزارش‌ها دو بار اعتصاب غذا کرد، یکی برای اعتراض به شرایط زندان. هم‌بندان او گفتند که نگهبانان زندان که سعی داشتند او را مجبور به غذا خوردن کنند، آنقدر او را کتک زدند که از ناحیه ستون فقرات آسیب دید.

مسعود حمید، دانشجوی روزنامه‌نگاری کرد، به مدت یک سال از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ در سلول انفرادی این زندان نگهداری می‌شد و سپس اجازه ملاقات ماهانه به او داده شد. دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که طبق گزارش‌ها، بازجویان او را شکنجه داده و با شلاق میخ‌دار به کف پاهایش زده‌اند. اتاق او  بود. تا حد زیادی توسط یک توالت در آن پر شده است.

در دسامبر ۲۰۰۴، کردهای زندان دست به اعتصاب غذا زدند که گفته می‌شود با شکنجه متوقف شد.

در مارس ۲۰۱۱، ۱۳ زندانی در این زندان، از جمله قاضی سابق ۸۰ ساله هیثم المالح و وکیل انور البنی، در اعتراض به ظلم و ستم دولت و نگهداری زندانیان سیاسی، اعتصاب غذا را آغاز کردند.

در اول ژوئیه ۲۰۱۳، زنان بازداشت‌شده در این زندان در واکنش به سهل‌انگاری دادستانی عمومی دادگاه مبارزه با تروریسم در رسیدگی به پرونده‌هایشان و عدم تأیید دادگاه‌های مربوط، اعتصاب غذا را آغاز کردند.

تا دسامبر ۲۰۱۴، این زندان با بیش از ۷۰۰۰ زندانی از انواع متهمان، از قاتلان گرفته تا متخلفان رانندگی، ظرفیت ۲۵۰۰ نفری خود را به مراتب فراتر برده بود.

در ماه اوت و سپتامبر ۲۰۱۵، جیش الاسلام به زندان حمله کرد و کنترل دو ساختمان را به دست گرفت.

در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، این زندان توسط اتاق عملیات جنوب در جریان سقوط دمشق آزاد شد.

در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ایالات متحده سمیر عثمان الشیخ را به نقض حقوق بشر در دوران مدیریت این زندان از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ متهم کرد.

## زندانیان سابق
* هیثم المالح
* باسل خرطبیل
* رغید الطاطری

## منابع

رده:انحلال‌های ۲۰۲۴ (میلادی) در سوریه
رده:تاکتیک‌های اعتراضات
رده:دمشق
رده:شکنجه در سوریه
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مختصات در ویکی‌داده
محاصره قندهار (۱۶۴۸–۱۶۴۹)

**محاصره قندهار**، که با نام **لشکرکشی قندهار** نیز شناخته می‌شود، به رهبری شاه عباس دوم صفوی علیه شهر قندهار که تحت تصرف گورکانیان بود انجام شد. این محاصره از ۲۸ دسامبر ۱۶۴۸ تا ۲۲ فوریه ۱۶۴۹ ادامه یافت و باعث پایان دائمی حاکمیت گورکانیان بر قندهار شد
## پیشینه
قندهار از سال ۱۶۳۸ میلادی، زمانی که فرمانده صفوی علی مردان خان آن را به گورکانیان تحویل داد، تحت کنترل گورکانیان بود. صفویان تا سال ۱۶۴۸ میلادی، زمانی که گورکانیان درگیر لشکرکشی شاه جهان به آسیای مرکزی در بلخ و بدخشان بودند، حرکتی به سمت شهر انجام ندادند، که فاجعه‌بار بود. در تابستان ۱۶۴۸ میلادی، شاه عباس دوم ارتشی به تعداد ۴۰۰۰۰ نفر را رهبری کرد و پس از تصرف شهر بست، قندهار را محاصره کرد.
## محاصره
پادگان قدرتمند ۷۰۰۰ نفری مغول به فرماندهی دولت خان مواضع خود را تقویت کرد، اما اشتباه مهلکی مرتکب شد و از دو برج‌های دیده‌بانی بالای تپه‌ای در همان نزدیکی که از آنجا می‌شد توپ‌ها را به داخل قلعه شلیک کرد، محافظت نکرد. ایرانیان بلافاصله آنها را تصرف کردند و به داخل قلعه آتش گشودند. به دلیل زمستان، پادگان مغول انتظار نداشت که قبل از بهار نیروی کمکی برسد. بخشی از ارتش به فرماندهی دو نفر از سران تارتار که پس از پایان جنگ بلخ به خدمت مغول‌ها درآمده بودند، شورش کردند و با ایرانیان مذاکره کردند. دولت خان نتوانست نظم و انضباط را در میان سربازان حفظ کند و در نتیجه، قلعه را در ۲۲ فوریه ۱۶۴۹، با وعده عبور امن به هند، به ایرانیان تسلیم کرد.
## عواقب
شاه عباس دوم، محراب خان را به عنوان والی منصوب کرد و به اصفهان بازگشت. این محاصره برای صفویان ۲۰۰۰ نفر از جمله ۶۰۰ قزلباش تلفات داشت، در حالی که گورکانیان ۴۰۰ تلفات دادند. گورکانیان سه بار قندهار را بین سال‌های ۱۶۴۹ تا ۱۶۵۳ محاصره کردند، اما نتوانستند آن را بازپس گیرند و از دست دادن قندهار را دائمی کردند.
## پانویس

## منابع
* 
* 
* 

رده:محاصره‌های مربوط به ایران صفوی
رده:هند در ۱۶۴۸ (میلادی)
رده:درگیری‌های سده ۱۷ (میلادی)
رده:آسیا در سده ۱۷ (میلادی)
رده:امپراتوری گورکانی در سده ۱۷ (میلادی)
میدان جمهوری اسلامی

بندانگشتی|عکسی از میدان جمهوری اسلامی در سال ۱۴۰۳
میدان جمهوری اسلامی در منطقه ۱۰ تهران که مردم به اختصار آن را میدان جمهوری مینامند، یکی از میدان‌های مهم، پرتردد و قدیمی شهر تهران است که در مرکز–غرب پایتخت قرار دارد. این میدان به‌دلیل اتصال چند محور اصلی، یکی از گره‌های ترافیکی مهم تهران به‌شمار می‌آید.

## تاریخچه
نام قدیمی این میدان **میدان شاهپور** بود و در دوره‌ی توسعه شهر تهران در قرن معاصر شکل گرفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، نام آن به «میدان جمهوری اسلامی» تغییر یافت و به‌عنوان یکی از نقاط شاخص محدودهٔ مرکزی تهران شناخته شد.

## موقعیت
میدان جمهوری در محل تقاطع چند خیابان مهم شهر قرار دارد:
* خیابان اسکندری (از غرب)
* خیابان جمهوری اسلامی (از شرق)
* بزرگراه شهید نواب صفوی (از شمال و جنوب)

این موقعیت، میدان را به یکی از شریان‌های اصلی ارتباطی غرب به مرکز تهران تبدیل کرده است.

## کارکرد شهری
میدان جمهوری اسلامی دارای نقش‌های گوناگون شهری است:
* گره ترافیکی مهم در مسیرهای غربی–مرکزی تهران
* محور عبور خطوط اتوبوسرانی و BRT
* دسترسی به مراکز تجاری الکترونیک خیابان جمهوری
* نقطه اتصال به شبکه راه‌های جنوبی از طریق بزرگراه نواب

## حمل‌ونقل
### مترو
ایستگاه **[[ایستگاه متروی شهید نواب صفوی]]** (واقع در خط ۷ مترو تهران) در نزدیکی میدان قرار دارد و یکی از ایستگاه‌های پرتردد این خط است.

### اتوبوس و BRT
خط اتوبوس تندرو «آزادی–تهرانپارس» از ضلع شمالی میدان عبور می‌کند و میدان یکی از ایستگاه‌های مهم این خط است.
*

## اهمیت اجتماعی و اقتصادی
وجود فروشگاه‌های تخصصی لوازم الکترونیکی و خدمات دیجیتال، این محدوده را به یکی از مراکز اقتصادی حوزه فناوری مصرفی در تهران تبدیل کرده است. میدان روزانه محل عبور هزاران نفر از کسبه، کارمندان و مسافران است.

## منابع

رده:میدان‌های تهران
رده:محله‌های تهران
شورش (فیلم ۲۰۱۵)

**شورش**  یک فیلم زندان و دلهره‌آور آمریکایی به کارگردانی جان لاید با بازی متیو ریس، دولف لاندگرن و دنیل سی. رایان است.

## خلاصه داستان
پلیس جک استون به یک بانک مافیایی روسی دستبرد می‌زند تا در نهایت در همان زندانی که رئیس مافیا همسر جک را به قتل می‌رساند، گرفتار شود، و بتواند انتقام بگیرد در این بین یک زندانی و یک خبرنگار به او کمک می‌کنند.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
مهندسی سازگار

**مهندسی سازگار** () یک شرکت مونتاژ خودرو پاکستانی است که دفتر مرکزی آن در لاهور واقع شده است. این شرکت در مونتاژ خودرو و ریکشا تخصص دارد.

## تاریخچه
شرکت مهندسی سازگار در سپتامبر ۱۹۹۱ به عنوان یک شرکت خصوصی با مسئولیت محدود تأسیس شد. در نوامبر ۱۹۹۴ به یک شرکت سهامی عام تبدیل شد. در سال ۱۹۹۶، سهام آن در بورس کراچی ثبت شد.

در سال ۲۰۲۲، خودروی هاوال اچ۶ اچ‌ئی‌وی به بازار عرضه شد. این خودرو تحت سرمایه‌گذاری مشترک شرکت مهندسی سازگار و گریت وال موتور چین مونتاژ می‌شود.

سازگار از سال ۲۰۰۵ به تولید ریکشاهای موتوری مشغول بوده است. در فوریه ۲۰۲۴، این شرکت اولین شرکت در پاکستان بود که مجوز تولید سه چرخ برقی را دریافت کرد. از اوایل سال ۲۰۲۵، سازگار تقریباً ۳۰٪ از سهم بازار ریکشا پاکستان را در اختیار دارد و حدود ۲۵۰۰ دستگاه در ماه تولید می‌کند که تقریباً ۳۰ دستگاه آن مدل‌های برقی هستند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:برندهای پاکستان
رده:شرکت‌های تولیدکننده وسایل نقلیه بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:شرکت‌های فهرست‌شده در بورس اوراق بهادار پاکستان
کتابخانه ملی جمهوری باشقیرستان

**کتابخانه ملی جمهوری باشقیرستان** () در اوفا پایتخت این کشور در خیابان لنین در ناحیه کیروفسکی واقع شده است. این کتابخانه در ساختمان چند طبقه خود، مجموعه‌ای گسترده از کتاب‌ها، نسخه‌های خطی، نقشه‌ها و فایل‌های صوتی را در خود جای داده است.

## تاریخچه
این کتابخانه که در ۲۵ مارس ۱۸۳۶ تأسیس شد و به عنوان یک مؤسسه ملی توسعه باشقیرستان را مستند می‌کند. این کتابخانه شامل مطالب متعددی در مورد زبان‌ها، ادبیات و سنت‌های تاتاری و باشقیری است که میراث منطقه را حفظ می‌کند. این مؤسسه همچنین شامل نسخه‌های خطی و اسناد نادر در مورد اقوام ترک است که منعکس کننده کار علمی مورخ همنام خود، احمد زکی ولیدی می‌باشد.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
کتابخانه ملی جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا

**کتابخانه ملی جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا** () یکی از قدیمی‌ترین کتابخانه‌های قفقاز شمالی و یک مرکز بزرگ فرهنگی و علمی است.

## تاریخچه
این کتابخانه در ۲۰ سپتامبر ۱۸۹۵ افتتاح شد. این مجموعه ساختمانی در مرکز ولادی‌قفقاز، در خیابان ۴۳ کوتسوا واقع شده است. تعداد کتاب‌های کتابخانه در ابتدا شامل ۵۰ کتاب اهدایی بود، اما تا سال ۱۹۱۱ به ۷۱۷۴ کتاب افزایش یافت.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
استون ایرلی

**استون ایرلی** (;  – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود که در پست مهاجم مرکزی بازی می‌کرد.

## منابع

* 

رده:بازیکنان باشگاه سلتیک
رده:بازیکنان باشگاه کن
رده:بازیکنان باشگاه ووستر سیتی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اسکاتلند
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل اسکاتلند
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در فرانسه
رده:بازیکنان لیگ فوتبال اسکاتلند
رده:درگذشتگان ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اسکاتلند در فرانسه
بعث عرب

**حزب بعث عرب** () یک حزب سیاسی ملی‌گرای عربی بود که در سال ۱۹۴۰ توسط زکی ارسوزی در سوریه تأسیس شد.

ارسوزی پیش از این عضو اتحادیه اقدام ملی بود، اما در سال ۱۹۳۹ پس از مرگ رهبر محبوبش و فروپاشی حزب، از آن خارج شد. او حزب ملی عرب را که عمر کوتاهی داشت در سال ۱۹۳۹ تأسیس کرد و اواخر همان سال آن را منحل کرد. او حزب ʽ عرب را در سال ۱۹۴۰ تشکیل داد و دیدگاه‌های او بر میشل عفلق تأثیر گذاشت. عفلق به همراه شریک جوان‌ترش ، صلاح‌الدین البیطار، جنبش احیای عرب را در سال ۱۹۴۰ تأسیس کردند که بعدها در سال ۱۹۴۳ به جنبش بعث عرب تغییر نام داد اگرچه عفلق تحت تأثیر او بود، ارسوزی در ابتدا با جنبش عفلق همکاری نکرد. ارسوزی گمان می‌کرد که وجود جنبش احیای عرب، که در سال ۱۹۴۱ گاهی خود را «ʽ عرب» می‌نامید، بخشی از یک توطئه امپریالیستی برای جلوگیری از نفوذ او بر اعراب با ایجاد جنبشی به همین نام است.

یک درگیری قابل توجه بین جنبش‌های ارسوزی و عفلق زمانی رخ داد که آنها بر سر مسئله ''کودتای'' ۱۹۴۱ توسط رشید علی گیلانی و جنگ متعاقب آن با انگلیس و عراق، با هم اختلاف نظر داشتند. جنبش عفلق از دولت گیلانی و جنگ دولت عراق علیه بریتانیا حمایت کرد و داوطلبانی را برای رفتن به عراق و جنگ برای دولت عراق سازماندهی کرد. با این حال، ارسوزی با دولت گیلانی مخالفت کرد و کودتا را برنامه‌ریزی ضعیف و شکست خورده دانست. در این مرحله، حزب ارسوزی اعضا و حمایتی را از دست داد که به جنبش عفلق منتقل شد.

متعاقباً، نفوذ مستقیم ارسوزی در سیاست اعراب پس از آنکه مقامات فرانسوی ویشی او را در سال ۱۹۴۱ از سوریه اخراج کردند، از بین رفت اقدام سیاسی مهم بعدی عفلق، حمایت از جنگ استقلال لبنان از فرانسه در سال ۱۹۴۳ بود. این دو جنبش سرانجام در سال ۱۹۴۷ بدون دخالت ارسوزی با هم ادغام شدند.

## جستارهای وابسته
* خیزش سوسیالیستی عرب

## منابع

رده:احزاب سیاسی منحل‌شده در سوریه
رده:تاریخ حزب بعث
رده:حزب‌های بعثی
رده:حزب‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:حزب‌های ملی‌گرا در سوریه
رده:حزب‌های منحل‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:ملی‌گرایی عربی در سوریه
خط لوله جین جیانگ-کینمن

**خط لوله جینجیانگ–کینمن (به انگلیسی: Jinjiang–Kinmen Pipeline**) خط لوله‌ای است که آب آشامیدنی را از شهر جینجیانگ در سرزمین اصلی چین به شهرستان کینمن در استان فوجیان، جمهوری چین، تأمین می‌کند.

## پیشینه
کینمن، به عنوان یک شهرستان جزیره‌ای کوچک، سال‌ها با مشکل کمبود آب مواجه بود. در سال ۲۰۱۳، این شهرستان روزانه بیش از ۸۰۰۰ تن آب زیرزمینی برداشت می‌کرد. مخازن آب به سختی برای تأمین آب در فصل خشک کافی بودند. دولت شهرستان کینمن، شیرین‌سازی آب دریا را به عنوان یکی از چندین گزینه در نظر گرفت. با این حال، هزینه شیرین‌سازی آب دریا برای دولت شهرستان بسیار زیاد بود؛ بنابراین، خرید آب از سرزمین اصلی چین عملی‌ترین راه‌حل بود.

## تاریخچه
شهرستان کینمن برای اولین بار در سال ۱۹۹۶، زمانی که از خشکسالی شدید رنج می‌برد، قصد خود را برای خرید آب از سرزمین اصلی چین ابراز کرد. در سال ۲۰۰۰، دفتر منابع آب به ایده ایجاد چنین پروژه زیرساختی دست یافت. در ژوئن ۲۰۱۳، تایوان و سرزمین اصلی چین در جریان توافقنامه تجارت خدمات تنگه مشترک در شانگهای، توافق کردند که برای حل کمبود آب در کینمن همکاری کنند. در اواخر اوت ۲۰۱۳، هیئتی از شهرستان کینمن به رهبری معاون کمیسر شهرستان کینمن، وو یو-کین ()) با همتایان خود در سرزمین اصلی چین مذاکره کردند. در سال ۲۰۱۴، یوان اجرایی پروژه خط لوله جینجیانگ-کینمن را تأیید کرد. در ۲۳ و ۲۴ مه ۲۰۱۵، ژانگ ژیجون، رئیس دفتر امور تایوان، از کینمن بازدید کرد تا ضمن بازدید از مخزن تیانپو، در مورد طرح آبرسانی از فوجیان به کینمن بحث کند. بعداً در ژوئیه ۲۰۱۵، هر دو طرف توافق‌نامه‌ای را برای تأمین آب آشامیدنی کینمن توسط مقامات آب هر دو طرف توسط سرزمین اصلی چین امضا کردند.

### مراسم افتتاحیه
این آب اولین بار در ۵ اوت ۲۰۱۸ در مراسمی با عنوان *«مراسم آبرسانی تنگه متقابل»* که به زبان چینی برگزار شد، با حضور چن فو-های، قاضی شهرستان کینمن، و یانگ چنگ-وو، قانونگذار حوزه انتخابیه شهرستان کینمن، به جریان افتاد.

به‌طور جداگانه در همان روز در سرزمین اصلی چین، مراسم جداگانه‌ای در شهر جین‌جیانگ برگزار شد که در آن لیو جی‌یی، مدیر دفتر امور تایوان، یو ویگوئو، فرماندار سابق استان فوجیان و بیش از ۲۰ عضو شورای شهر کینمن حضور داشتند.

## مشخصات فنی
بندانگشتی|مخزن تیانپو
از سرزمین اصلی چین، آب عمدتاً از دریاچه لونگهو که ظرفیت ۶۵۵ میلیون متر مکعب آب را دارد. این دریاچه دومین دریاچه بزرگ فوجیان است. آب از دریاچه به یک ایستگاه پمپاژ آب می‌رود و قبل از انتقال از طریق یک لوله زیر دریایی به طول ۱۶٫۷ کیلومتر، به داخل شهر ساحلی بینگژو منتقل می‌شود. پس از رسیدن به جزیره کینمن، این خط لوله ۳۰۰ متر دیگر به داخل خشکی می‌رود تا به یک تصفیه‌خانه آب برسد و سپس مخزن تیانپو را تغذیه کند. حداکثر ظرفیت این لوله می‌تواند به ۵۵۰۰۰ تن در روز برسد.

## امور مالی
هر دو طرف توافق‌نامه‌ای برای خرید آب به مدت ۳۰ سال امضا کردند. بر اساس این توافق‌نامه، کینمن به‌طور متوسط روزانه ۳۴۰۰۰ تن آب با هزینه ۹٫۸۶ دلار تایوان برای هر متر مکعب آب وارد می‌کند. هزینه کل ساخت خط لوله ۱٫۳۵ میلیارد دلار تایوان بود.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۸ (میلادی) در تایوان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۸ (میلادی) در چین
رده:جینجیانگ
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی
پریلی کوشک

بندانگشتی|''کوشک پریلی''
**کوشک پریلی** (که در اصل با نام **عمارت یوسف ضیا پاشا** شناخته می‌شد و در حال حاضر دفتر مرکزی **[[بروسان|هلدینگ بوروسان]]** و موزه هنرهای **معاصر بوروسان** در آن قرار دارد) یک بنای تاریخی در محله روملی‌حصار در منطقه ساری‌یر در استانبول، ترکیه است.

این عمارت آجری قرمز قلعه مانند با پنجره‌های شیشه‌ای رنگی، در سال ۱۹۱۱ ساخته شده و در نزدیکی پل فاتح سلطان محمد، در ساحل اروپایی تنگه بسفر واقع شده است. این ساختمان ۹ طبقه بالاتر از سطح زمین دارد و مساحت ناخالص آن حدود  است.

لقب محبوب این عمارت، *پریلی کوشک* (به معنی «عمارت جن‌زده» در زبان ترکی) به این دلیل است که ساخت آن برای مدت طولانی نیمه‌تمام مانده بود. طبقات دوم و سوم ساختمان دهه‌ها خالی و بدون استفاده باقی ماند و همین وضعیت نیمه‌کاره، در ذهن مردم محلی تصویری رازآلود و اسرارآمیز ایجاد کرد. روایت‌های شفاهی و داستان‌های عامیانه درباره چرایی توقف ساخت، به مرور باعث شد این بنا با هاله‌ای از افسانه و خیال همراه شود و نام «پریلی کوشک» به عنوان لقب رایج آن تثبیت گردد.
 نمای بیرونی ساختمان بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ توسط معمار هاکان کیران تکمیل شد.

*«پریلی کوشک»* همچنین عنوان داستانی از نویسنده ترک، عمر سیف‌الدین، است.

## تاریخچه
این عمارت توسط یوسف ضیا پاشا، سفیر عثمانی در ایالات متحده ساخته شد. ساخت بنا در اوایل دهه ۱۹۱۰ آغاز شد، اما با ورود امپراتوری عثمانی به جنگ جهانی اول متوقف شد. خانواده او تا اوایل دهه ۱۹۹۰ همچنان مالک این عمارت بودند.

## نوسازی
این عمارت در سال ۱۹۹۳ توسط بصری اردوغان خریداری شد. در سال ۱۹۹۵ بازسازی آغاز شد. این کار توسط معمار هاکان کیران انجام شد و در سال ۲۰۰۰ پایان یافت. نمای کلی به طرح اصلی وفادار ماند و با مصالح دقیق مرمت شد.

ارزش فروش مجدد کوشک پریلی در سال ۲۰۰۳ توسط املاک قرن ۲۱، ۴۰ میلیون دلار آمریکا ارزیابی شد.

## ساختمان اداری و موزه هنرهای زیبا
فضای داخلی ساختمان برای دفتر کار مدرن‌سازی شد. در ماه مه ۲۰۰۲، هلدینگ بوروسان این ملک را به مدت ۲۵ سال اجاره کرد. کارکنان در فوریه ۲۰۰۷ نقل مکان کردند و مراسم افتتاحیه در ژوئن ۲۰۰۷ برگزار شد. در سپتامبر ۲۰۱۱، بوروسان موزه هنر *بوروسان معاصر* را در کوشک پریلی افتتاح کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* صفحه اصلی موزه هنرهای زیبای «بوروسان معاصر» در پریلی کوشک
* 

رده:ساری‌یر
رده:تنگه بسفر
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در استانبول
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۹۱۱ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
بوجو (نیکشهر)

**بوجو**، روستایی در دهستان چاهان بخش مرکزی شهرستان نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با **۸۵** نفر (**۲۰** خانوار) بوده است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان نیکشهر
ایستگاه متروی شهید سلطانی کرج

**ایستگاه متروی شهید سلطانی** یک ایستگاه واقع در خطوط ۲؛ ۳؛ ۶ و ۷ سامانه متروی کرج و محل تلاقی این ۴ خط می‌باشد.

این ایستگاه در روز یکشنبه ۱۵ شهریور ماه سال ۱۴۰۴ با حضور اسکندر مؤمنی وزیر کشور افتتاح شد و مورد استفاده شهروندان کلانشهر کرج و شهروندان استان البرز قرار گرفت.

این ایستگاه واقع در محوطه ایستگاه متروی کرج یا همان پایانه شهید سلطانی می‌باشد و طبق گفته مجتبی عبداللهی؛ استاندار استان البرز؛ فاصله این ایستگاه تا ورودی ایستگاه متروی کرج فقط ۵۰ متر است و مسافران می‌توانند فقط با طی کردن ۲۰ قدم؛ از خط ۱ متروی کرج یا همان خط ۵ متروی تهران وارد خط ۲ متروی کرج و بالعکس شوند و از خدمات این ایستگاه و خط ۲ متروی کرج استفاده کنند.

## ساعات کاری
هم اکنون این ایستگاه در خط ۲ متروی کرج از روز های شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۸:۳۰:۰۰ تا ۱۹:۱۴:۰۰ و روز های پنجشنبه از ساعت ۸:۳۰:۰۰ تا ۱۳:۱۴:۰۰ به همراه ایستگاه های آیت الله طالقانی ؛ رجایی‌شهر  و چهل و پنج متری گلشهر فعال و آماده خدمات رسانی می‌باشد.

## معماری
این ایستگاه دارای سقف موج دار به رنگ سفید است. همچنین سالن این ایستگاه حاوی تابلو هایی است که شامل تصاویری زیبا و واضح از تاریخ و آثار های باستانی و ملی و مکان های تفریحی مانند پارک های معروف کلانشهر کرج و تصاویری زیبا از چهره شهری کرج قدیم تا کرج معاصر می باشد.

## نقشه خطوط متروی کرج

## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۴۰۴ در ایران
رده:ایستگاه‌های خط ۲ متروی کرج
روی لوی

**روی یوسف لوی** (؛ ۲۹ مهٔ ۱۹۷۹ – ۷ اکتبر ۲۰۲۳)، افسری در نیروهای دفاعی اسرائیل با درجه سرهنگی بود که در آخرین سمت خود به عنوان فرمانده واحد چند بعدی خدمت می‌کرد. او پیش از این به عنوان فرمانده مرکز آموزش آتش‌نشانی در ملح، فرمانده تیپ بارام، فرمانده واحد ایگوز، فرمانده گردان هادار و فرمانده تیپ ۱ گولانی خدمت کرده بود. او در نبرد رعیم در جریان درگیری با شبه‌نظامیان فلسطینی در طول جنگ غزه کشته شد.

## زندگی‌نامه
لوی در ایالات متحده متولد شد و در اورشلیم بزرگ شد. او در دبیرستان یشیوا در بیت ایل و یشیوای آترت یروشالیم تحصیل کرد. او در مارس ۱۹۹۹ در ارتش اسرائیل ثبت نام کرد، به تیپ اول منصوب شد و در دسته شناسایی گولانی پذیرفته شد. پس از آموزش، به عنوان رزمنده در دسته شناسایی خدمت کرد و در نبردهای جنوب لبنان شرکت کرد.

پس از اتمام دوره، او به دسته شناسایی بازگشت و به عنوان سرگروه تیم منصوب شد. بعداً به عنوان فرمانده تیمی از جنگجویان منصوب شد و در عملیات دیوار دفاعی از جمله در آن جنگید. بعداً به عنوان فرمانده دسته آموزشی در تیپ گولانی خدمت کرد. پس از آن، به عنوان فرمانده گروهان تفنگداران الف در گردان ۵۱ منصوب شد. بعداً به عنوان افسر عملیات تیپ گولانی در طول جنگ ۲۰۰۶ لبنان خدمت کرد. پس از آن، بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ به عنوان فرمانده دسته شناسایی گولانی منصوب شد.

بعدها او بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به عنوان فرمانده تیپ گولانی خدمت کرد. در طول دوران تصدی خود، فرماندهی عملیات‌های بسیاری از جمله عملیات «تصمیم قبلی» را بر عهده داشت. هدف از این عملیات، حمله به یک جوخه خمپاره‌انداز مستقر در منطقه سجاعیه بود که بسیار مخرب بود. گروهان شناسایی تحت فرماندهی او و همزمان دسته شناسایی گولانی از دو طرف به آن حمله کردند. در پایان عملیات، شش تروریست کشته شدند. در پایان دوران تصدی خود، او برای تحصیل در مقطع لیسانس حقوق در کالج آکادمیک اونو به مرخصی رفت.

در آغاز جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، او تحصیلات خود را نیمه‌کاره رها کرد و به عنوان عضوی از تیپ گولانی به نبرد پیوست که در جریان آن در درگیری با تروریست‌ها از ناحیه پا مجروح شد. پس از اتمام تحصیلات، به عنوان معاون فرمانده گردان ۱۲ منصوب شد و بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ در این سمت خدمت کرد.

## زندگی شخصی
لوی با یائل ازدواج کرده و پدر پنج فرزند بود. او دارای مدرک لیسانس حقوق از کالج آکادمیک اونو و مدرک کارشناسی ارشد حقوق از دانشگاه برایلان بود.

## جستارهای وابسته
* یوناتان اشتاینبرگ
* نبرد رعیم
* کشتار جشنواره موسیقی رعیم
* بحران گروگان‌گیری جنگ غزه

## منابع

رده:حملات ۷ اکتبر
رده:درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:سال تولد مشکوک
رده:سربازان اهل اسرائیل
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در اسرائیل
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه برایلان
انریکه هررو

**انریکه هررو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست مهاجم بازی می‌کند.

## دوران ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است.
## دوران باشگاهی
هررو در سال ۲۰۰۵ در لرکی در منطقه مورسیا به دنیا آمد. او فوتبال را در رودا آغاز کرد و در یک تورنمنت ملی هفت‌نفرهٔ زیر ۱۲ سال که اکنون «لا لیگا پرامیسیز» نام دارد، عنوان آقای گل و بهترین بازیکن مسابقات را به‌دست آورد. در سال ۲۰۲۰، او به ویارئال منتقل شد.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۱، هررو پیشنهاد تمدید قرارداد ویارئال را رد کرد و با قراردادی چهار ساله به اینتراخت فرانکفورت پیوست؛ پس از آنکه مورد توجه بارسلونا، رئال مادرید و یوونتوس قرار گرفته بود. او که در آلمان جا نیفتاد، در مارس ۲۰۲۲ با امضای قراردادی به رئال مادرید بازگشت، هرچند به دلیل انتقال خارج از پنجره نقل و انتقالات قادر به بازی در ادامهٔ فصل نبود.

پس از اینکه فصل پیش را به‌صورت قرضی در تیم جوانان الچه گذراند، هررو در اوت ۲۰۲۴ به ناوالکارنرو از دستهٔ چهارم سگوندا فدراسیون پیوست.

## سبک بازی
در سال ۲۰۲۲، خورخه کالابرس در روزنامهٔ ال اسپانیول او را «بهترین مهاجم اسپانیایی نسل خود» توصیف کرد. او عمدتاً در پست مهاجم بازی می‌کند و با رائول، ملی‌پوش اسپانیایی، مقایسه شده است.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه الچه
رده:بازیکنان باشگاه اینتراخت فرانکفورت
رده:بازیکنان باشگاه رئال مادرید
رده:بازیکنان باشگاه ویارئال
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آلمان
رده:زادگان ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اسپانیا در آلمان
چا سانگ کوانگ

**چا سانگ کوانگ** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل کره جنوبی است که سابقهٔ بازی در سئونگنام پوهانگ استیلرز ججو یونایتد چونام دراگونز و سئول را دارد.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال کره جنوبی بازی کرده است.

## دوران ملی
چا در تیم ملی فوتبال کره جنوبی به عنوان دروازه‌بان در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ به میدان رفت. با این حال، نخستین و تنها تورنمنت بزرگ او با خاطره‌ای بد و بی‌اعتباری برایش همراه شد. او در دیدار نیمه‌نهایی برابر ازبکستان تنها دو شوت دریافت کرد اما یکی از آن‌ها را پس از آنکه نتوانست توپ را درست در مقابل خود مهار کند، به اشتباه گل خورد. از سوی دیگر، کره جنوبی با وجود ۲۸ شوت، گلی به ثمر نرساند و حذف شد. او پس از پایان تورنمنت در کشورش به‌طور گسترده به دلیل این اشتباه مورد انتقاد قرار گرفت.

## دوران مربیگری
چا پس از بازنشستگی به‌عنوان بازیکن، مربی دروازه‌بانان شد. او مربی سئونگنام ایل‌هوا چونما و تیم‌های ملی پایهٔ کره جنوبی بود.

## زندگی شخصی
چا همراه با برادر کوچک‌ترش چا سانگ هه در باشگاه پوسکو اتمز بازی می‌کرد. سانگ‌هه در پست مهاجم بازی می‌کرد و در فصل ۱۹۹۳ برندهٔ جایزه بهترین گلزن کی لیگ شد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:اهالی ایچئون
رده:بازیکنان باشگاه پوهانگ استیلرز
رده:بازیکنان باشگاه ججو یونایتد
رده:بازیکنان باشگاه سئول
رده:بازیکنان باشگاه سئونگنام
رده:بازیکنان فوتبال در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه هانیانگ
رده:دروازه‌بانان مرد فوتبال
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
چا سانگ هه

**چا سانگ هه** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل کره جنوبی است که سابقهٔ بازی در سئول، بوسان ای‌پارک، پوهانگ استیلرز و ججو یونایتد را دارد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده است.

## زندگی شخصی
چا همراه با برادر بزرگ‌ترش چا سانگ کوانگ در باشگاه پوسکو اتمز بازی می‌کرد. سانگ‌کوانگ در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
## دوران حرفه‌ای
وی در سال ۱۹۸۹ در باشگاه لوکی‌گومسونگ هوانگسو (که اکنون با نام باشگاه فوتبال سئول فعالیت می‌کند) دوران حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در چندین باشگاه مختلف به میدان رفت. او در سومین تیم خود، یعنی پوهانگ استیلرز، در فصل ۱۹۹۳ با ثبت ۱۰ گل عنوان بهترین گلزن لیگ را به دست آورد و به دوران اوج خود رسید. با این حال، در تمرینات پیش‌فصل ۱۹۹۴ دچار شکستگی استخوان مچ دست شد. در همان سال جایگاه خود را به هوانگ سئون-هونگ و راده بوگدانوویچ واگذار کرد. با این حال، در تاریخ ۲۷ سپتامبر همان سال در بازی دوستانه مقابل کاشیما آنتلرز دو گل به ثمر رساند.

سرانجام در نوامبر ۱۹۹۴ طی معامله‌ای متقابل با هام سانگ-هون و نو جو-سئوب، به دائوو بازگشت. اما به‌دلیل حضور ساچا دراکولیچ جایگاه خود را از دست داد. او در نیم‌فصل دوم ۱۹۹۵ طی معاوضه با کیم سانگ‌مون به یوکونگ پیوست اما سال بعد با ورود سرگئی بوردین دوباره از ترکیب اصلی دور شد و نهایتاً پس از پایان نیم‌فصل اول ۱۹۹۶ از تیم جدا شد و سپس به نخستین تیم خود یعنی انیانگ ال‌جی چی‌تاس بازگشت. اما تنها در سه مسابقه به میدان رفت و در ژانویه ۱۹۹۷ به‌عنوان بازیکن آزاد از تیم جدا شد.

همچنین هام سانگ-هون در نیم‌فصل اول ۱۹۹۵ طی معاوضه با پارک جی‌هو، و نو جو-سئوب در نیم‌فصل دوم ۱۹۹۶ با انتقال نقدی، هر دو به ال‌جی پیوستند و در همان زمان با چا سانگ هه هم‌تیمی بودند.

او برادر بزرگ‌تر چا سانگ کوانگ، دروازه‌بان و مربی فوتبال، است.

## افتخارات
### باشگاهی
**[[باشگاه فوتبال پوهانگ استیلرز|پوهانگ استیلرز]]**
* **[[کی لیگ|کی لیگ]]** قهرمان (۱): ۱۹۹۲

### فردی
* بهترین گلزن فصل کی لیگ (۱): ۱۹۹۳
* تیم منتخب کی لیگ (۱): ۱۹۹۳

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه بوسان ای‌پارک
رده:بازیکنان باشگاه پوهانگ استیلرز
رده:بازیکنان باشگاه ججو یونایتد
رده:بازیکنان باشگاه سئول
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
باشگاه ورزشی ترسانه

**باشگاه ورزشی ترسانه** یک باشگاه ورزشی مصری است که در میت عقبه، جیزه، مصر مستقر است. این باشگاه بیشتر به خاطر تیم فوتبال حرفه‌ای خود که در لیگ دسته دوم مصر بازی می‌کند، شناخته می‌شود.

مهم‌ترین دستاوردهای ترسانه شامل شش بار قهرمانی در جام حذفی مصر و یک بار قهرمانی در لیگ مصر است. در سطح قاره‌ای، ترسانه همچنین یک بار در سال ۱۹۸۷ در جام برندگان جام آفریقا شرکت کرد و در دور دوم توسط اسپرانس تونس حذف شد. بازی رفت که در قاهره برگزار شد، با تساوی به پایان رسید، در حالی که بازی برگشت که در تونس برگزار شد، با شکست ۰–۲ به پایان رسید.

## تاریخچه
باشگاه ورزشی ترسانه در سال ۱۹۲۱، زمانی که مصر تحت الحمایه بریتانیا بود، توسط سرگرد انگلیسی ئی.وی. اسلاتر تأسیس شد. او اولین رئیس این باشگاه شد که ابتدا در بولاق، سپس در عجوزه و در سال ۱۹۵۸ در دفتر مرکزی فعلی خود در میت عقبه مستقر بود.

دلیل اصلی تأسیس آن خدمت به کارکنان اداره دریانوردی (که در حال حاضر وزارت آبیاری است) بود، بنابراین ترسانه نامیده می‌شد. لباس‌های آبی برای نشان دادن دریا انتخاب شدند.

توضیحات مختلفی برای لقب «چکش‌ها» وجود دارد که معمولاً نشان‌دهنده سختی تیم است. معروف‌ترین افسانه مربوط به جذب تعدادی از فدائیان سابق توسط تیم است.

این لقب توسط منتقدان ورزشی عبدالمجید نعمان و نجیب المستکوی پس از مداخله مدافع فواد گودا که باعث مصدومیت صالح سلیم از ناحیه پا شد، رواج یافت.

## افتخارات

* لیگ برتر مصر
** قهرمانان (۱): ۶۳–۱۹۶۲
** نایب قهرمان (۵): ۴۹–۱۹۴۸، ۵۰–۱۹۴۹، ۶۰–۱۹۵۹، ۶۴–۱۹۶۳، ۷۵–۱۹۷۴
* جام حذفی مصر
** قهرمانان (۶): ۱۹۲۳، ۱۹۲۹، ۱۹۵۴، ۱۹۶۵، ۱۹۶۷، ۱۹۸۶
** نایب قهرمان (۳): ۱۹۵۰، ۱۹۵۶، ۱۹۶۶
* جام سلطان حسین
** قهرمانان (۲): ۱۹۲۸، ۱۹۳۰
** نایب قهرمان (۲): ۱۹۲۶، ۱۹۳۱
* لیگ قاهره
** قهرمانان (۱): ۳۳–۱۹۳۲
** نایب قهرمان (۴): ۳۱–۱۹۳۰، ۳۴–۱۹۳۳، ۴۸–۱۹۴۷، ۵۰–۱۹۴۹

## منابع

رده:باشگاه‌های فوتبال در قاهره
رده:باشگاه‌های فوتبال مصر
رده:ورزش در جیزه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۱ (میلادی) در مصر
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۱ (میلادی)
چو مین وو

**چو مین وو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است که در حال حاضر برای پوهانگ استیلرز در پست مدافع بازی می‌کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به گانگوون، سئول و و-واران ناگاساکی اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کره جنوبی بازی کرده است.

## آمار باشگاهی
*به‌روز شده تا ۲۳ فوریه ۲۰۱۶*.

## منابع

## پیوند به بیرون
* پروفایل در باشگاه و-واران ناگاساکی

رده:بازیکنان باشگاه سئول
:رده:بازیکنان باشگاه گانگوون
رده:بازیکنان باشگاه و-واران ناگاساکی
رده:بازیکنان دسته ۲ جی‌لیگ
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ژاپن
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:زادگان ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:مدافعان مرکزی مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل کره جنوبی در ژاپن
چوی بونگ جین

**چوی بونگ جین** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است که در حال حاضر برای چونام دراگونز در پست دروازه‌بان بازی می‌کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به جیونگنام، گوانگجو، بوچئون، سوون و گیمپو اشاره کرد.

## دوران باشگاهی
چوی در ژانویهٔ ۲۰۱۵ به تیم کی لیگ چالنج، جیونگنام پیوست اما هیچ بازی‌ای انجام نداد و تنها روی نیمکت حضور داشت.

در ژوئیهٔ ۲۰۱۶، چوی به گوانگجو منتقل شد و در ازای ریو بوم-هی به این تیم آمد. او اولین بازی خود برای گوانگجو را در مقابل دائه‌جون هانا سیتیزن در ۱۹ اوت ۲۰۱۵ انجام داد.

چوی برای خدمت سربازی به آسان موگونگوا پیوست و اولین بازی خود را در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ مقابل بوچئون انجام داد.

او در سال ۲۰۱۹ دوباره به گوانگجو بازگشت و اولین بازی خود را در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۹ مقابل سوون سامسونگ بلووینگز انجام داد.

چوی اولین بازی خود برای بوچئون را در ۱۰ مه ۲۰۲۰ مقابل چونام دراگونز انجام داد.

او در سال ۲۰۲۱ به سوون پیوست اما هیچ بازی‌ای برای تیم انجام نداد.

چوی اولین بازی خود برای گیمپو را در ۲۷ مارس ۲۰۲۲ مقابل بوسان انجام داد.

چوی اولین بازی خود برای چونام دراگونز را در ۱۱ مارس ۲۰۲۳ مقابل سئول ای‌لند انجام داد.

## منابع

رده:زادگان ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:دروازه‌بانان مرد فوتبال
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
:en:Category:Gyeongnam FC players
رده:بازیکنان باشگاه گوانگجو
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه چونگ آنگ
باشگاه فوتبال آسان موگونگوا

**باشگاه فوتبال آسان موگونگوا** () یک باشگاه فوتبال مستقر در شهر آسان، کره جنوبی بود که بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ در کی‌لیگ چلنج بازی می‌کرد. این تیم نسخه‌ای مدرن از باشگاه پلیس سابق بود که پیش‌تر با نام‌های *پلیس اف‌سی* و *آنسان پلیس اف‌سی* فعالیت می‌کرد.

## تاریخچه
باشگاه ریشه در تیم پلیس کره جنوبی دارد و چندین بار بازسازی و تغییر مکان داشته است: ابتدا در سال ۱۹۹۶ تحت عنوان *پلیس اف‌سی*، سپس در سال ۲۰۱۴ به *آنسان پلیس اف‌سی* و نهایتاً در سال ۲۰۱۷ به *آسان موگونگوا اف‌سی* تغییر نام داد. این تیم با هدف فراهم کردن فرصت بازی برای بازیکنان سرباز و تیم‌های پلیس تأسیس شده بود و در لیگ‌های مختلف کره جنوبی حضور داشت. باشگاه در سال ۲۰۱۹ منحل شد و فعالیت رسمی خود را پایان داد.

## ورزشگاه
ورزشگاه خانگی تیم، ورزشگاه یی سون-سین، با ظرفیت ۱۷٬۳۷۶ نفر در شهر آسان قرار داشت و میزبان مسابقات خانگی تیم بود.

## مالکیت و مدیریت
مالکیت باشگاه مشترک میان شهر آسان و سازمان پلیس ملی کره جنوبی بود و مدیر تیم پارک دونگ-هیوک بود. این تیم با تمرکز بر بازیکنان سرباز و توسعه بازیکنان جوان در لیگ‌های داخلی کره فعالیت می‌کرد.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:آسان (کره جنوبی)
رده:انحلال‌های ۲۰۱۳ (میلادی) در کره جنوبی
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۱ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۷ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال منحل‌شده در ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال منحل‌شده در ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال منحل‌شده در ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال منحل‌شده در ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال منحل‌شده در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۱ (میلادی) در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۶ (میلادی) در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۴ (میلادی) در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۶ (میلادی) در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۷ (میلادی) در کره جنوبی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۹ (میلادی) در کره جنوبی
رده:ورزش در استان چونگچانگ جنوبی
چوی کیو بائک

**چوی کیو بائک** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اولسان هیوندای، و-واران ناگاساکی، و چونبوک هیوندای اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کره جنوبی بازی کرده است.

## دوران حرفه‌ای
چوی در ژانویهٔ ۲۰۱۶ به چونبوک هیوندای پیوست و اولین بازی حرفه‌ای خود را در لیگ قهرمانان آسیا مقابل بین دوون در ۱۵ مارس انجام داد.

او در فهرست نهایی بازیکنان المپیک ریو (زیر ۲۳ سال کره جنوبی) قرار گرفت و در ۳ بازی مقابل فیجی، آلمان و هندوراس حضور داشت.

در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶، وی در معاوضه با کیم چانگ-سو و لی جونگ-هو از چونبوک به اولسان هیوندای منتقل شد.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اولسان هیوندای
رده:بازیکنان باشگاه ججو یونایتد
رده:بازیکنان باشگاه چونبوک هیوندای موتورز
رده:بازیکنان باشگاه و-واران ناگاساکی
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کره جنوبی
رده:بازیکنان دسته ۱ جی‌لیگ
رده:بازیکنان فوتبال بازی‌های المپیک کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال در المپیک تابستانی ۲۰۱۶
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ژاپن
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:مدافعان مرکزی مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل کره جنوبی در ژاپن
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل کره جنوبی
باشگاه فوتبال الریاضه والادب

**باشگاه الریاضة والادب** () یک باشگاه فوتبال مستقر در طرابلس، لبنان است که در لیگ دسته چهارم لبنان رقابت می‌کند. الریاضة والادب، ملقب به "سفیر شمال" ()، در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد.

الریاضه والادب اولین بار در فصل ۷۰–۱۹۶۹ در لیگ برتر لبنان شرکت کرد. آنها در فصل ۸۸–۱۹۸۷ به عنوان نایب قهرمان این رقابت‌ها دست یافتند. آخرین حضور آنها در لیگ برتر لبنان به فصل ۹۸–۱۹۹۷ برمی‌گردد و از آن زمان تاکنون این باشگاه بین لیگ دسته دوم لبنان و لیگ دسته سوم لبنان بازی می‌کند.

## منابع
رده:باشگاه‌های فوتبال لبنان
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۰ (میلادی)
گواک کیونگ کئون

**گواک کیونگ کئون** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل کره جنوبی است که در حال حاضر برای بوسان ای‌پارک به عنوان مربی می‌کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به بوسان ای‌پارک، ججو یونایتد و اوراوا رد دایموندز اشاره کرد.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کره جنوبی و کره جنوبی بازی کرده است.

## آمار ملی
### بازی‌ها و گل‌ها

|}

## منابع

* 
## پیوند به بیرون
*  

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اوراوا رد دیاموندز
رده:بازیکنان باشگاه بوسان ای‌پارک
رده:بازیکنان باشگاه ججو یونایتد
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال کره جنوبی
رده:بازیکنان دسته ۱ جی‌لیگ
رده:بازیکنان فوتبال بازی‌های المپیک کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال در المپیک تابستانی ۱۹۹۲
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ژاپن
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:بازیکنان لیگ فوتبال ژاپن (۹۸-۱۹۹۲)
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کره
رده:زادگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:مربیان فوتبال اهل کره جنوبی
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل کره جنوبی در ژاپن
جزیره خطر، بانک بزرگ چاگوس

بندانگشتی|جزیره خطر در حاشیه غربی کرانه بزرگ چاگوس
**جزیره دنجر** غربی‌ترین و جنوبی‌ترین جزیره کرانه بزرگ چاگوس است که بزرگ‌ترین ساختار مرجانی جهان است و در مجمع‌الجزایر چاگوس در اقیانوس هند واقع شده است.

## توضیحات
این جزیره مسطح به طول ۲ کیلومتر (۱٫۲۴ مایل) و حداکثر عرض  است. پوشیده از درختان نارگیل بلند. نام آن ممکن است از فقدان لنگرگاه امن گرفته شده باشد که هر بازدید از این جزیره را برای کشتی بازدیدکننده و خدمه خطرناک می‌کرد. یک صخره خطرناک نیز در حدود دو تا سه مایلی جنوب به غرب جزیره امتداد دارد که گاهی دریا به آن می‌شکند. نزدیکترین خشکی، جزیره سی کاو، جنوبی‌ترین جزیره از جزایر عقاب است که در  قرار دارد. به شمال شرقی.

## تاریخچه
جزیره خطر توسط کشتی فرانسوی لا بوفون مشاهده شد در سال ۱۷۷۷. این نام توسط ستوان آرچیبالد بلر در طول بررسی مجمع‌الجزایر چاگوس در سال ۱۷۸۶ به آن داده شد. بلر در آن زمان این جزیره را اینگونه توصیف کرد: «در سپیده دم روز، *بریکرز را* دیدم که در شمال شرقی و در فاصله حدود نیم مایلی قرار داشت، که در روشنایی روز متوجه شدم از *جزیره دنجر* امتداد دارد [...] پوشیده از جنگل‌های انبوه و چند *درخت نارگیل* در نزدیکی مرکز است» [تأکید در متن اصلی].

حتی در زمانی که چاگوس‌ها ساکن بودند (بین اواسط قرن ۱۸ و اواسط قرن ۲۰)، هیچ سکونتگاه دائمی در جزیره دنجر وجود نداشت. با این حال، گهگاه کارگران مزارع از جزایر دیگر برای جمع‌آوری نارگیل به این جزیره آورده می‌شدند.
بندانگشتی|لوح یادبود اعزام نیروهای مشترک به جزیره دنجر در سال ۱۹۷۵
در سال ۱۹۷۵، نیروهای مشترک (JSDI) یک سفر اکتشافی به جزیره دنجر انجام دادند. اعضای این سفر اکتشافی توسط کشتی آر اف ای احیا شده به جزایر ایگل و سپس با قایق‌های بادبانی به جزیره دنجر و سپس به کشتی سه برادر برده شدند. این سفر اکتشافی، بررسی توپوگرافی صخره‌های مرجانی، بررسی اکولوژیکی مرجان‌های روی آن و مطالعه متابولیسم صخره‌ها را انجام داد. همچنین مجموعه‌ای مرجع از نمونه‌های گیاهان و جانوران منطقه نیز جمع‌آوری شد.

پس از تصویب مقررات سختگیرانه ذخایر طبیعی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۸، جزیره دنجر، شامل آب‌های سرزمینی و صخره‌های اطراف آن، به یک منطقه حفاظت‌شده سختگیرانه تبدیل شد.

جزیره دنجر همچنین توسط انجمن جهانی پرندگان به عنوان یک منطقه مهم برای پرندگان شناسایی شده است. پرندگانی که این جزیره برای آنها اهمیت حفاظتی دارد شامل غازهای پا قرمز (۳۵۰۰ جفت مولد) و غازهای قهوه‌ای (۱۱۰۰۰ جفت) هستند.

گروه اعزامی سال ۲۰۱۲ سازمان چاگوس تراست با کمی مشکل به جزیره رسیدند: لازم بود از یک قایق بادی که از ساحل عبور می‌کرد، شنا کنند و به دلیل جریان زیرین قوی، همه نتوانستند به خشکی برسند. کسانی که به ساحل رسیدند، پوشش درختی خوبی از جمله درختان سخت‌چوب، به ویژه پیسونیا، و یک جامعه پرندگان سالم را گزارش کردند. در آب، آنها یک ساحل کم‌عمق از علف‌های دریایی را کاوش کردند، به این امید که دوگونگ پیدا کنند، اما موفق نشدند. گروه اعزامی سال ۲۰۱۵ از جزیره بازدید کردند و با همان روش اما با سختی کمتر به خشکی رسیدند و گزارش دادند که غازهای پاقرمز و قهوه‌ای و دو گونه خرچنگ: شبح و سالی فوت‌نوری وجود دارد. آنها همچنین ردپاها و لانه‌های لاک‌پشت‌ها و جمعیت خوب ماهی‌ها و برخی از احیای مرجان‌ها پس از مرگ گسترده مرجان‌ها در سال قبل را گزارش کردند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* اعزام نیروهای مشترک به جزیره خطر - (۱۹۷۵) کارت پستال یادبود
* مقالات و کتاب‌های پژوهشی چاگوس

رده:ذخیره‌گاه‌های طبیعی
رده:کلنی‌های پرندگان دریایی
رده:مجمع‌الجزایر چاگوس
جزیره نلسون

**جزیره نلسون** یا **جزیره نلسون** یا **ایل لگور**، جزیره‌ای کوچک و خالی از سکنه در کرانه بزرگ چاگوس، از مجمع‌الجزایر چاگوس در اقیانوس هند است. به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی، دسترسی به این جزیره به شدت محدود شده است.

این جزیره توسط قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، که یک قلمرو فرادریایی بریتانیا است، اداره می‌شود، اما قرار است پس از توافقی در سال ۲۰۲۵ بخشی از موریس شود.

## جغرافیا
این جزیره شمالی‌ترین و شرقی‌ترین جزیرهٔ کرانهٔ بزرگ چاگوس است که بزرگ‌ترین ساختار مرجانی جهان است. نزدیکترین جزیرهٔ همسایه، جزیرهٔ بودام در جزایر سالومون است که  شمال-شمال غربی از جزیره نلسون. این جزیره در ۱۱ مایلی جنوب-جنوب شرقی از جزیره مرجانی کاملاً غرق شده ویکتوری بنک قرار دارد.

جزیره نلسون تنها ساختار صخره‌ای نوظهور در حاشیه شمالی کرانه بزرگ چاگوس را اشغال می‌کند. این جزیره در جهت شرقی-غربی امتداد دارد و طول آن  است. و عرض آن در وسیع‌ترین ناحیه می‌رسد. جزیره‌ای کوچک و کم‌ارتفاع در شرق آن قرار دارد که ایلوت لگور نامیده می‌شود.

از نظر زمین‌شناسی، تصاویر دقیق عکاسی شواهدی از یک هسته سنگ آهک مرجانی را نشان می‌دهند که با لوم شنی پوشانده شده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۱۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## تاریخچه
اولین کشف ثبت‌شدهٔ این جزیره توسط آقای لگور از پورت لوئیس، موریس در سال ۱۸۲۰ انجام شد، و این جزیره در ابتدا *جزیره لگور* نامیده می‌شد.

هیچ سابقه‌ای از سکونت در این جزیره وجود ندارد، حتی بین قرن هفدهم و بیستم که مزارع نارگیل در جزایر دیگر مجمع‌الجزایر چاگوس وجود داشت.

## حیات وحش
جزیره نلسون توسط انجمن جهانی پرندگان به عنوان یک منطقه مهم پرندگان شناسایی شده است و از نظر قانونی به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی تحت حفاظت شدید قرار دارد - و بازدید از این جزیره بدون اجازه کتبی دولت قلمرو اقیانوس هند بریتانیا جرم محسوب می‌شود.

یک سفر اکتشافی در سال ۲۰۱۸ تخمین زد که این جزیره محل زندگی حدود ۳۰۰۰ غاز پاقرمز، جمعیتی از غازهای قهوه‌ای و یک کلونی قابل توجه از غازهای دم‌گوه‌ای و همچنین حدود ۶۵۰۰ جفت غاز کوچک‌تر است که در حال لانه‌سازی هستند.

پرندگان از عاری بودن جزیره از موش‌ها سود می‌برند. این جزیره همچنین جمعیتی از پروانه‌های چمنزار آرگوس دارد.

به دلیل دورافتادگی، همیشه جمعیتی از لاک‌پشت‌های دریایی لانه‌ساز در آنجا وجود داشته است.

این جزیره به دلیل داشتن تنها دو گونه درخت، نارگیل و پیسونیا، که به نظر می‌رسد هر دو به‌طور طبیعی به اینجا رسیده‌اند، در میان جزایر چاگوس منحصر به فرد است. این جزیره از سایر جهات پوشیده از درختچه‌های اسکاویولا و آرگوسیا است.

یکی از مشکلات عمده‌ای که حیات وحش بومی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، انباشت قابل توجه بطری‌های پلاستیکی و سایر زباله‌های مختلف مانند تورهای ماهیگیری و کفش‌های آسیب‌دیده و همچنین مجموعه‌ای از مواد پلاستیکی و پلی‌استایرن است که توسط جریان‌های اقیانوسی محلی، باد و طوفان‌های دریایی شسته می‌شوند. چنین زباله‌هایی در طول بررسی کاتلین دریا در سال ۲۰۱۵ در تصاویر ثبت شده است.

## منابع

* گریفیتس، ویرایش JD. *هیئت اعزامی مشترک نیروهای مسلح ۱۹۷۸–۱۹۷۹ به مجمع‌الجزایر چاگوس* . انتشارات وزارت دفاع، لندن ۱۹۷۹

## پیوند به بیرون
* مقالات و کتاب‌های پژوهشی چاگوس
* نمای خیابان گوگل فوریه ۲۰۱۵
رده:ذخیره‌گاه‌های طبیعی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کلنی‌های پرندگان دریایی
رده:مجمع‌الجزایر چاگوس
رده:مختصات در ویکی‌داده
هام هیون گی

**هام هیون گی** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است که در حال حاضر برای دبیرستان موخو در پست مربی کار می‌کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اوئیتا ترینیتا، اولسان اچ‌دی و سئول اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده است.

## حرفه
هام هیون گی در سال ۱۹۸۶ برای اولسان اچ‌دی در کی لیگ کلاسیک حرفه‌ای خود را آغاز کرد. او در فصل ۱۹۸۶ با ثبت ۸ گل در فصل عادی و ۹ گل در کاپ حرفه‌ای فوتبال کره ۱۹۸۶ به عنوان بهترین بازیکن تازه‌وارد شناخته شد و توجه بسیاری از رسانه‌ها و کارشناسان فوتبال کره را به خود جلب کرد.

او برای اولین بار در ژوئیهٔ ۱۹۸۲ به تیم ملی فوتبال کره جنوبی دعوت شد. با این حال مصدومیت‌ها مانع از حضور مداوم او در تیم ملی و بازی‌های بیشتر شد، به طوری که تعداد بازی‌های ملی او محدود باقی ماند.

در ژوئیه ۱۹۹۱، به دلیل قرارداد بالا و ارزش بالای خود به سئول منتقل شد، اما فصل بعد نتایج ضعیفی داشت و پس از آن از کی لیگ جدا شد و به اوئیتا ترینیتا در ژاپن رفت. در فصل اول حضورش، تیم به لیگ کیوشو صعود کرد و او نقش مهمی در موفقیت تیم ایفا کرد. پس از پایان فصل ۱۹۹۴، او بازنشسته شد و به مربیگری تیم‌های دبیرستانی در کره روی آورد. او اکنون سرمربی دبیرستان موخو در دونگه، کره جنوبی است و سال‌ها تجربه در پرورش استعدادهای جوان فوتبال را در کارنامه خود دارد.

## منابع

* 
## پیوند به بیرون
*  

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اولسان هیوندای
رده:بازیکنان باشگاه سئول
رده:بازیکنان باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال کره جنوبی
رده:بازیکنان جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۸
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل کره جنوبی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ژاپن
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل کره جنوبی در ژاپن
نگور (مهبان)

**نگور**، روستایی در دهستان مهبان بخش مرکزی شهرستان نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با **۳۹** نفر (**۱۲** خانوار) بوده است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان نیکشهر