روابط ازبکستان و قرقیزستان

**روابط ازبکستان و قرقیزستان**، به روابط دیپلماتیک دوجانبه بین جمهوری ازبکستان و جمهوری قرقیزستان اشاره دارد. ازبکستان بر اساس جمعیت زیاد ازبک‌ها در آن منطقه از قرقیزستان و شرایط اقتصادی و جغرافیایی، از نظر اقتصادی و سیاسی بر جنوب قرقیزستان تسلط دارد. بخش عمده‌ای از قرقیزستان کاملاً به گاز طبیعی ازبکستان وابسته است؛ در چندین مورد، اسلام کریموف، رئیس‌جمهور سابق ازبکستان، با بستن خطوط لوله یا تنظیم شرایط تحویل، به اهداف سیاسی خود دست یافته است.

در تعدادی از برنامه‌های تلویزیونی که در استان‌های اوش و جلال‌آباد قرقیزستان پخش شده است، کریموف با لحنی تحقیرآمیز و قابل توجه آقایف را خطاب قرار داده است؛ آقایف نیز به نوبه خود، نسبت به همسایه بسیار قوی‌تر خود بسیار محترمانه رفتار کرده است. اگرچه ازبکستان تمایلات توسعه‌طلبانه آشکاری نشان نداده است، اما دولت قرقیزستان به خوبی از پیامدهای اظهارات کریموف مبنی بر اینکه او مسئول رفاه همه ازبک‌ها، صرف نظر از ملیت محل اقامت آنها است، آگاه است.

## روابط تاریخی
روس‌ها فتوحات خود را در اواسط قرن نوزدهم آغاز کردند. در طول آن دوران، امپراتوری روسیه عمدتاً به امارات آسیای مرکزی مانند امارت بخارا یا خانات خیوه حمله کرده بود. آنها همچنین به قلمرو قرقیزهای چینگ حمله کردند و آنها را به ترکستان روسیه ضمیمه کردند. با استقرار پایتخت در شهر تاشکند ازبکستان، درگیری بین دو قوم شروع به رشد کرد. اما برخلاف درگیری تاجیک‌ها و ازبک‌ها، درگیری قرقیزها و ازبک‌ها کندتر پیش رفت. روس‌ها قرقیزها را «کوچ‌نشین» و ازبک‌ها را «ساکن» می‌دانستند.

پس از فروپاشی امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۷، شورش شورش باسمه‌چی‌ها به یک جنگ تمام‌عیار در آسیای مرکزی تبدیل شد. قرقیزها و ازبک‌ها دست در دست هم علیه نیروهای روسی جنگیدند. به دلیل عدم مهارت و آمادگی، شورش به زودی شکست خورد و روس‌ها، که اکنون تحت حکومت اتحاد جماهیر شوروی بودند، دوباره نظم را برقرار کردند.

در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از مردم قفقاز (گرجی‌ها، آذری‌ها، ارمنی‌ها، چرکس‌ها و غیره) مجبور به تبعید شدند. بسیاری از آنها در آسیای مرکزی باقی ماندند که امروزه بیشتر آنها در ازبکستان باقی مانده‌اند.

با این حال، از پایان جنگ، درگیری‌های بین قرقیزها و ازبک‌ها به یک درگیری بزرگتر تبدیل شد. در سال ۱۹۹۰، نزدیک به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، شورش‌های اوش رخ داد و نزدیک به ۱۰۰۰ نفر، عمدتاً از قوم قرقیز و ازبک، کشته شدند. این درگیری در ماه ژوئن آغاز شد و در ماه اوت پایان یافت، اما پیامدهای آن بی‌فایده بود.

## روابط سیاسی
روابط سیاسی قرقیزستان و ازبکستان از طریق امضای معاهده نقطه تقاطع مرزهای دولتی و اعلامیه خجند در مورد دوستی ابدی در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، بیش از پیش تحکیم یافت. این توافقات که در یک اجلاس سه جانبه با تاجیکستان حاصل شد، بر به رسمیت شناختن متقابل مرزها و تعهدات به همکاری مسالمت‌آمیز تأکید داشت. افتتاح نمادین یک ستون سنگی در نقطه مرزی سه‌گانه، چشم‌انداز مشترکی از ثبات و ادغام منطقه‌ای را برجسته کرد و تلاش‌های قرقیزستان و ازبکستان را برای حل مسائل مرزی گذشته و افزایش تعامل دیپلماتیک تقویت نمود.

## روابط فرهنگی
در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵، فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی از پیشنهاد تاریخی قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان برای میزبانی جام ملت‌های آسیا برای اولین بار در آسیای مرکزی خبر داد.

## روابط اقتصادی
در مارس ۲۰۱۸، راه‌آهن ازبکستان سرویس جدیدی را آغاز کرد که تاشکند را به بالیقچی متصل می‌کند.

## بازدیدهای ایالتی

### سفرهای رئیس‌جمهور ازبکستان به قرقیزستان
* اسلام کریموف - (۱۶ ژانویه ۱۹۹۴)
* اسلام کریموف - (۲۶–۲۷ سپتامبر ۲۰۰۰)
* اسلام کریموف - (۲۰۰۷)
* اسلام کریموف - (۲۰۱۳)
* شوکت میرضیایف - (۲۰۱۷)

### سفرهای رئیس‌جمهور قرقیزستان به ازبکستان
* عسکر آقایف - (۱۹۹۲)
* عسکر آقایف - (۱۹۹۶)
* عسکر آقایف - (۱۹۹۸)
* قربان‌بیک باقی‌یف - (۲۰۰۶)
* الماس‌بیگ آتامبایف - (۲۰۱۷)
* سورنبای جینبکف - (۲۰۱۷)

## منابع


رده:روابط دوجانبه ازبکستان
رده:روابط دوجانبه قرقیزستان