شوکت شیخ‌احمدوف

**شوکت علی‌یویچ شَیخ‌اَحمدوف** (   ۱۹۶۰ - ۲۳ مه ۲۰۲۳)، معروف به دیوانه **زالگوشچنسکی** ( ) یک قاتل زنجیره‌ای و متجاوز ازبکستانی بود که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۱ حداقل پنج قتل در تاجیکستان و روسیه مرتکب شد که چهار مورد از آنها کودک بودند. او که به خاطر چهار قتل شناخته شده‌اش در روسیه محکوم شده بود، به حبس ابد محکوم شد و در سال ۲۰۲۳ پشت میله‌های زندان درگذشت.

## زندگینامه

### اوایل زندگی
اطلاعات کمی در مورد اوایل زندگی شیخمدوف وجود دارد، به جز اینکه او در سال ۱۹۶۰ متولد شده و اهل اویغور، روستایی در منطقه اندیجان جمهوری شوروی ازبکستان است.  او بعدها ادعا کرد که توسط یکی از بستگانش مورد آزار جنسی قرار گرفته است، اما این ادعا هرگز تأیید نشد. 

شیخ‌احمدوف پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه فنی و حرفه‌ای، در اوایل دهه ۱۹۸۰ به ارتش شوروی فراخوانده شد. پس از اتمام خدمتش در اواسط دهه ۱۹۸۰، به استقلال در جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان نقل مکان کرد و در آنجا با زنی محلی ازدواج کرد که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۸ صاحب دوقلوهایی - یک پسر به نام رومان و یک دختر به نام روزیلیه - شد. شیخ‌احمدوف بعدها ادعا کرد که پس از آنکه ازبک‌های قومی از او خواستند زبان آنها را یاد بگیرد یا مجبور به ترک آنجا شود، مجبور به ترک روستای زادگاهش شد. 

### به روسیه نقل مکان کنید
در اواسط دهه ۱۹۹۰، شیخ‌احمدوف و خانواده‌اش تاجیکستان را ترک کردند و به روسیه رفتند، جایی که او در کازار، استان اوریول ، اقامت گزید.  کمی بعد، او به عنوان مکانیک در شرکت‌های محلی مشغول به کار شد و به همین دلیل به عنوان یک کارگر سخت‌کوش شهرت یافت. از آنجایی که این کار دشوار اما پردرآمد بود، شیخ‌مدوف سرانجام در اواسط دهه ۲۰۰۰ پول کافی برای خرید خانه خود در روستا جمع‌آوری کرد. 

برخلاف موفقیت مالی او، شهرت شیخ‌مدوف به عنوان یک شخص با واکنش‌های متفاوتی از سوی مردم محلی مواجه شد. از یک سو، او به خاطر نداشتن سابقه کیفری شناخته می‌شد، اما از سوی دیگر، او به نوشیدن مکرر الکل و کشیدن ماری‌جوانا معروف بود، که در نهایت منجر به اعتیاد فرزندان خودش به همان اعتیاد او شد.  نگران‌کننده‌ترین مورد، او مظنون به آزار جسمی و جنسی دخترش بود، زیرا او پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه هرگز اجازه خروج از خانه را نداشت و از رفتن به دانشگاه منع شده بود، که منجر به چندین اقدام به خودکشی در اوایل دهه ۲۰۱۰ شد.  با وجود این ادعاها، همسرش ادعا کرد که شیخ‌مدوف هیچ تأثیر منفی بر فرزندانش نداشته و دائماً در مورد رفتار و اعمال مشکوک او بهانه می‌آورد. 

در ۱ ژوئن ۲۰۱۳، پسر شیخ‌احمدوف، رومن، در سن ۲۵ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت، زیرا در روز مرگش مقدار زیادی الکل مخلوط با قهوه نوشیده بود.  سه ماه بعد، روزیلا بر اثر عوارض ناشی از سیروز کبدی درگذشت. شیخ‌احمدوف در مصاحبه‌ای بعداً ادعا کرد که مرتباً کابوس‌هایی می‌بیند که در آنها فرزندان فوت شده‌اش او را صدا می‌زنند. 

اندکی پس از مرگ آنها، شیخ‌احمدوف شغل پردرآمد خود را ترک کرد و در عوض به عنوان لوله‌کش در مدرسه متوسطه عمومی شماره ۲ زالگوشنسکایا مشغول به کار شد، جایی که مورد توجه مثبت مدیریت مدرسه قرار گرفت.  در طول اقامتش در آنجا، او همچنین در بین دانش‌آموزان محبوبیت پیدا کرد، زیرا اغلب آنها را با سیگار و شیرینی پذیرایی می‌کرد. در اواخر دهه ۲۰۱۰، او توسط چندین دانش‌آموز دختر به آزار جنسی متهم شد، یکی از آنها ادعا کرد که او را پشت یک توالت چوبی در محوطه مدرسه برده و شروع به لمس قسمت‌های خصوصی او کرده است، اما او موفق شد خود را رها کند و به همکلاسی‌ها و آشنایان خود اطلاع دهد. با وجود شدت اتهامات، ادعاهای دانش‌آموزان تا حد زیادی نادیده گرفته شد. 

## قتل‌ها
اولین قتلی که به طور قطعی به شیخ‌احمدوف در روسیه نسبت داده شده است، در آوریل ۲۰۰۰ رخ داد، زمانی که او به یک پسر ۶ ساله در زالگوشچ تجاوز کرد و او را خفه کرد.  پس از کشتن او، جسد پسر را در دره‌ای در همان نزدیکی انداخت. 

در سپتامبر ۲۰۰۳، شیخ‌احمدوف برای ماهیگیری به بیرون رفت و با زنی ۳۲ ساله که به دیدار آشنایانش در کازار آمده بود، برخورد کرد.  او با سوءاستفاده از این واقعیت که زن خواب‌آلود و مست بود، به او حمله کرد و سپس به او تجاوز نمود. از ترس اینکه اگر زنده بماند، او به نحوی چهره‌اش را به خاطر بیاورد، او را خفه کرد و جسد را در حومه روستا، نزدیک یک پل راه‌آهن، انداخت، جایی که چند روز بعد کشف شد. 

در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۵، کنستانتین بولوتوف ۱۱ ساله خانه مادربزرگش را در کازار ترک کرد تا دوچرخه‌سواری کند، اما دیگر به خانه بازنگشت.  چند روز بعد، دوچرخه او توسط یکی از ساکنان محلی به نام آناتولی آباشین پیدا شد که مدتی مظنون اصلی ناپدید شدن پسربچه محسوب می‌شد، اما هیچ اتهامی علیه او مطرح نشد.  علاوه بر آباشین، چندین مظنون دیگر نیز در نظر گرفته شدند، از جمله برخی از کارگران استان روستوف که در حال کار بر روی سطح جاده‌ای در این منطقه بودند. پلیس محلی این نظریه را مطرح کرد که بولوتوف به طور تصادفی کشته شده و سپس کارگران جسد او را روی آسفالت غلتانده‌اند، اما هیچ مدرکی این نظریه را تأیید نکرد. 

روزی که بولوتوف ناپدید شد، همسایه‌اش، شیخ‌احمدوف، پسر جوان را برای چیدن قارچ دعوت کرد. پس از اینکه بولوتوف را به جنگلی در خارج از روستای اورخوفکا کشاند، شیخ‌احمدوف به او حمله کرد و به او تجاوز کرد و در نهایت پس از اینکه پسر تهدید کرد که به مادربزرگش خبر می‌دهد، او را خفه کرد.  برای پنهان کردن جسد، او یک قبر کم‌عمق کند و آن را در آنجا دفن کرد.  تنها پس از دستگیری شیخ‌احمدوف و تنها پس از آنکه واحد تحقیقات مجبور شد تقریباً 3 هکتار را حفاری کند، بقایای اسکلت و لباس‌های پوسیده او پیدا شد. 

در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱، شیخ‌احمدوف آخرین قتل خود را مرتکب شد و قربانی آن، یکی دیگر از همسایگانش، ویکتوریا گندووا ۹ ساله، بود. در روز قتل، او به زیرزمین خانه‌ی شیخ‌احمدوف رفت و از او خواست موتورسیکلتی را که به او قول داده بود به او بدهد، برایش بخرد، اما او امتناع کرد؛ در عوض، او با چکشی که در نزدیکی بود، چندین بار به سر شیخ‌احمدوف کوبید و او را کشت.  محققان گمان کردند که این اتفاق پس از آن رخ داده است که گندووا تهدید کرد که در مورد سوءاستفاده جنسی که در موارد قبلی توسط شیخ‌احمدوف تجربه کرده بود، به والدینش اطلاع خواهد داد. او در ابتدا این موضوع را انکار کرد، اما بعداً اعتراف کرد که دقیقاً همینطور بوده است. 

### جستجو برای گندووا و تحقیقات
اندکی پس از ناپدید شدن گندووا، فرماندار آندری کلیچکوف کمپینی را برای یافتن دختر جوان آغاز کرد و از ساکنان سراسر استان اوریول، مناطق همسایه و رسانه‌های اجتماعی برای کمک به جستجو درخواست کمک کرد.  هزاران شهروند نگران از استان‌های کورسک ، تامبوف ، بلگورود ، بریانسک ، ورونژ ، تولا و مسکو ، علاوه بر پرسنل امنیتی محلی و منطقه‌ای، داوطلبانه در این کمپین شرکت کردند.  در طول جستجو، چاه‌ها، محل‌های دفن زباله، زیرزمین‌ها، خانه‌های بیرون از منزل، کمربندهای جنگلی و تعدادی از شرکت‌های صنعتی بازرسی شدند، و یک کارخانه قند در نزدیکی کازار مخازن پر از مواد اولیه خود را برای رد حادثه پمپاژ می‌کرد. تعدادی از مخازن و آبراه‌ها نیز توسط تیم‌های غواصی بازرسی شدند، اما این نیز نتیجه‌ای نداشت. در نهایت، پرونده به الکساندر باستریکین ، رئیس کمیته تحقیقات روسیه ، تحویل داده شد.  به گفته آرمن یقیازاریان، معاون وزیر کشور، نیروهای انتظامی خستگی‌ناپذیر برای پیگیری هرگونه سرنخی، به ویژه سرنخ‌های مربوط به محکومان سابق که مرتکب جرایم جنسی شده بودند، تلاش کردند. 

در ماه اوت، لوحی در بوته‌های نزدیک آپارتمان محل زندگی ویکتوریا گندووا پیدا شد. با فهمیدن اینکه لوح متعلق به دختر است، بلافاصله اثر انگشت آن بررسی شد و دانشمندان پزشکی قانونی دریافتند که اگرچه هیچ اثر انگشت قابل استفاده‌ای وجود ندارد، اما دی‌ان‌ای ویکتوریا و اعضای خانواده‌اش و همچنین همسایه طبقه بالایی آنها، شوکت شیخ‌احمدوف، وجود دارد.  او به زودی برای بازجویی آورده شد، اما ادعا کرد که برای روز جنایت مدرکی دارد و ادعا کرد که در آن زمان سر کار بوده است. بررسی برگه‌های ثبت ساعات کار نشان داد که او در آن زمان واقعاً در مدرسه بوده است، اما تعدادی از دانش‌آموزان مدرسه و مردم محلی به زودی برای شهادت علیه شیخ‌احمدوف حاضر شدند و فاش کردند که بسیاری از آنها او را در حال پرسه زدن در خیابان‌ها و خرید شیرینی از فروشگاه مواد غذایی دیده‌اند. 

از این مصاحبه‌ها، دو خواهر ادعا کردند که در سنین پایین توسط شیخ‌احمدوف مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند و تاریخ حمله را بین ۱۰ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۵ قرار دادند. به گفته آنها، شیخ‌احمدوف برای ملاقات پدرشان آمده بود و آن دو مرد تا پاسی از شب مشغول نوشیدن بودند. به محض اینکه پدرشان به خواب رفت، شیخ‌احمدوف به اتاق آنها هجوم برد و به هر دو قربانی که به ترتیب ۷ و ۹ ساله بودند، تجاوز جنسی کرد. آنها ادعا کردند که تا به حال کسی را در مورد این جنایت مطلع نکرده‌اند، زیرا از تبلیغات و احتمال اینکه نتوانند تأیید کنند که واقعاً تجاوزی رخ داده است، می‌ترسیدند. 

## دستگیری، محاکمه و حکم
بر اساس شهادت خواهران، شیخ‌احمدوف در ۲۶ اوت ۲۰۲۱ دستگیر شد و یک پرونده جنایی علیه او تشکیل شد.  چند روز بعد، او که نتوانست در برابر فشار بازپرسان مقاومت کند، به قتل گندووا اعتراف کرد و پیشنهاد داد که محل دفن جسد را به مأموران قانون نشان دهد. در ۱۵ سپتامبر، بقایای جسد در محلی که شایخمدوف نشان داده بود، نبش قبر شد و آزمایش‌های دی‌ان‌ای به طور قطعی ثابت کرد که بقایای جسد متعلق به گندووا است.

اولگا مارتینووا، مادر گندووا، بعداً فاش کرد که او و همسرش مظنونان اصلی ناپدید شدن بودند و ادعا کرد که بازرسان سعی کرده‌اند او را برای اعتراف رشوه دهند تا ببینند واکنش او چه خواهد بود. پس از دستگیری شیخ‌احمدوف، او رفتار او را کاملاً آرام توصیف کرد و گفت که از این واقعیت که او به یک دختر کوچک تجاوز کرده و او را به قتل رسانده، نگران نیست. 

برای خلاص شدن از شر جسد، او جسد دختر جوان را در گوشه‌ای از زیرزمین آپارتمان والدینش دفن کرد. برای انجام این کار، او تونلی زیر فونداسیون دیوار باربر سازه حفر کرد و جسد را در آن قرار داد و تقریباً آن را به طور کامل از دید پنهان کرد، به جز پاهای دختر که با گذاشتن کاشی‌های سرامیکی پنهان شده بودند.  پس از این، شیخ‌احمدوف سوراخ‌های باقی مانده را با مصالح ساختمانی و زباله‌های مختلف پر کرد تا آنها را بپوشاند. در حالی که عملیات جستجو توسط مأموران پلیس، از جمله در زیرزمین، انجام شد، به دلیل وجود کاشی‌های سرامیکی، تحقیقات نتوانست اثری از جسد پیدا کند و جستجو در ابتدا نتیجه‌ای نداشت. 

در اواخر سپتامبر، شیخ‌احمدوف به قتل گندووا متهم شد. تنها چند روز بعد، او به طور غیرمنتظره‌ای به سه قتل دیگر که هرگز مظنون به آنها نبود، و همچنین تجاوز به سه دختر زیر سن قانونی که بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ انجام شده بود، اعتراف کرد. اعترافات او شامل اطلاعاتی بود که فقط مجرم می‌توانست داشته باشد و در ماه نوامبر، تمام پرونده‌های جنایی بعدی در یک محاکمه بزرگ ادغام شدند. طبق کیفرخواست، شیخ‌احمدوف با اتهامات متعدد قتل، تجاوز، سوءاستفاده جنسی از کودکان و بسیاری از اتهامات مرتبط دیگر روبرو شد. 

محاکمه رسماً در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ آغاز شد و پشت درهای بسته برگزار شد.  در این جلسه، وکیل شیخ‌احمدوف، یولیا اولنیچوا، بر بی‌گناهی او اصرار داشت و ادعا کرد که موکلش توسط بازپرسان مورد ضرب و شتم قرار گرفته و برای اعتراف تحت فشار قرار گرفته است. او برای اثبات ادعاهای خود، عکس‌ها و گزارش‌های پزشکی ارائه کرد که نشان می‌داد شیخ‌احمدوف در طول اقامتش در بازداشتگاه دچار کبودی‌ها و هماتوم‌های متعددی شده است که توسط اشیاء تیز ایجاد شده‌اند. هیچ توضیحی در مورد منشأ کبودی‌ها ارائه نشد.

با وجود این، در ۲۲ دسامبر، شیخ‌احمدوف به چهار اتهام قتل و تجاوز جنسی محکوم شد و علیرغم اعتراضات وکیلش، به طور کامل به گناه خود اعتراف کرد.  از آنجایی که او در طول تحقیقات دچار سکته مغزی شد و تا حدی فلج شد، در جلسات دادگاه با صندلی چرخدار حاضر شد. یک هفته پس از محکومیت، شیخ‌احمدوف به حبس ابد محکوم شد. 

پس از پایان محاکمه، بستگان قربانیان تلاش کردند همسر شیخ‌احمدوف را نیز تحت پیگرد قانونی قرار دهند، زیرا معتقد بودند که او از جنایات شوهرش آگاه بوده و هرگز او را به پلیس گزارش نکرده است. مارتینووا ادعا کرد که مدتی پس از مفقود شدن دخترش، او مشاجره بین خانواده شیخ‌احمدوف را شنیده است که در آن ظاهراً همسر شیخ‌احمدوف گفته است که حتی قبل از نقل مکان به روسیه به او کمک کرده تا از دستگیری فرار کند، که تلویحاً به این معنی است که او مرتکب جنایات دیگری نیز شده است.

## اعترافات جدید و مرگ
در اوایل سال ۲۰۲۳، شیخ‌احمدوف برای گذراندن دوران محکومیت خود به منطقه موردوویا منتقل شد، اما اندکی پس از ورودش، به طور غیرمنتظره‌ای به پنجمین قتل اعتراف کرد که ادعا می‌کرد در سال ۱۹۹۴ در تاجیکستان رخ داده است.  به گفته وی، در ۲۱ مه ۱۹۹۴، او کاتیا دمیتریوا ۸ ساله را در استقلال، جایی که در آن زمان با خانواده‌اش زندگی می‌کرد، به قتل رساند. این دختر آخرین بار بعد از ظهر در حیاط خانه‌اش در خیابان استرویتلی زنده دیده شد و پس از فهمیدن اینکه او رفته است، والدینش با کمک داوطلبان جستجوی گسترده‌ای را ترتیب دادند اما نتوانستند دختر را پیدا کنند.  شیخ‌احمدوف اظهار داشت که دیمیتریوا را به گاراژ خود کشانده و در آنجا به او تجاوز کرده و خفه‌اش کرده است.  سپس جسد را با موتورسیکلت به خانه مادرزنش در خیابان کامولی خجندی ۱۹ منتقل کرد و در آنجا او را زیر پی خانه به روشی مشابه قتل بعدی گندووا دفن کرد. 

در ۲۳ مه ۲۰۲۳، شیخ‌احمدوف بر اثر عوارض ناشی از سکته مغزی درگذشت.  خانواده و بستگانش از تحویل گرفتن جسد او خودداری کردند و بنابراین او در قبری در کنار منطقه موردوویا به خاک سپرده شد. 

### جستجو و قربانیان احتمالی بیشتر
پس از مرگ شیخ‌احمدوف، نمایندگان وزارت کشور روسیه و دفتر دادستانی کل تاجیکستان در تابستان ۲۰۲۳ به استقلال سفر کردند و بقایای اسکلت را در محل مشخص شده کشف کردند.  کل این فرآیند توسط سرویس‌های امنیتی تاجیکستان ثبت شد و آزمایش‌های دی‌ان‌ای بعدی تأیید کرد که بقایای اسکلت متعلق به دمیتریوا است.  با اثبات قطعی گناه او در این جنایت، شایعاتی مبنی بر اینکه شیخ‌احمدوف احتمالاً در دوران شوروی، در حالی که در ازبکستان و تاجیکستان زندگی می‌کرد، قربانیان دیگری را نیز کشته است، آغاز شد. همچنین گمانه‌زنی می‌شد که او مرتباً برای جلوگیری از دستگیری در صورت ارتباط جنایات با او، نقل مکان می‌کرد. 

گذشته از این، شیخ‌احمدوف به قتل پنجمی که اندکی قبل از مرگش در روسیه رخ داده بود اعتراف کرد که قربانی آن کودکی بود که در جایی در شهر اوریول کشته شد. تا اکتبر ۲۰۲۳، تحقیقات در مورد این قربانی فرضی هنوز ادامه دارد. 

## در رسانه و فرهنگ
در ماه مه ۲۰۲۳، کانال روسیه ۲۴ برنامه‌ای با عنوان «در مسیر هیولا» (به روسی: *По следу зверя*) پخش کرد که به پرونده شیخ‌احمدوف پرداخت و حتی مصاحبه‌ای را که او با خبرنگاران انجام داد و در آن جزئیات زندگی و شرایط جنایاتش را شرح داد، به نمایش گذاشت. در پایان مصاحبه، شیخ‌احمدوف اظهار داشت که کاری که انجام داده غیرقابل بخشش است و کاملاً با حکم صادر شده برای خود موافق است. 

## منابع

رده:آدم‌کش‌های زنجیره‌ای اهل روسیه
رده:محکومان به جرم قتل اهل روسیه
رده:اهالی ولایت اندیجان
رده:مجرمین سده ۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده