جان دبلیو. مایر

**جان ویلفرد مایر**  (زاده ۱۹۳۵) جامعه‌شناس آمریکایی و استاد بازنشسته از دانشگاه استنفورد است. مایر از دهه ۱۹۷۰ تا به امروز، ایده‌های اساسی را به حوزه جامعه‌شناسی، به ویژه در حوزه‌های آموزش، سازمان‌ها و جامعه‌شناسی جهانی و فراملی ارائه داده است. او بیشتر به خاطر توسعه دیدگاه نهادگرایی نوین در مورد جهانی شدن شناخته می‌شود که به عنوان جامعه جهانی یا نظریه سیاست جهانی مشهور است. در سال ۲۰۱۵، او دریافت‌کننده بالاترین افتخار انجمن جامعه‌شناسی آمریکا - جایزه بورسیه تحصیلی برجسته W.E.B. دو بوآس شد.

## تحصیلات و حرفه
مایر مدرک لیسانس خود را در رشته روان شناسی از کالج گوشن واقع در گوشن، ایندیانا در سال ۱۹۵۵ دریافت کرد. او مدرک فوق لیسانس خود را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه کلرادو در سال ۱۹۵۷ و دکترای خود را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد. مایر در سال ۱۹۶۶، استاد دانشگاه استنفورد شد و سال ۲۰۰۱ بازنشسته شده است.

## پژوهش
بیشتر دیدگاه‌های جامعه‌شناسی جریان اصلی، جهت‌گیری واقع‌گرایانه‌ای دارند و توضیحات خود را حول کنشگران ملموس و منافع خاص بنا می‌کنند؛ در مقابل، دیدگاه مایر، پدیدارشناختی است. این دیدگاه بر وابستگی سازمان اجتماعی محلی به مدل‌ها و تعاریف نهادینه‌شده تأکید دارد که توسط متخصصان و انجمن‌ها برای ترویج کالاهای جمعی ترویج می‌شوند. وابستگی مورد بحث، چیزی بیش از تأثیر علّی است. از دیدگاه مایر، محیط‌های نهادی، ساختارهای محلی را «تشکیل می‌دهند» - موجودیت‌های اصلی، اهداف و روابط متقابل آنها را ایجاد و تعریف می‌کنند. بنابراین، مدل‌های وضع‌شده اغلب از شرایط محلی جدا می‌شوند.

مایر در ابتدا این دیدگاه کلی را در زمینه آموزش و پرورش توسعه داد. مایر با فاصله گرفتن از دیدگاه‌های مرسوم، مدارس را به عنوان تجسم‌هایی از اسطوره جمعی و مدیریت تشریفاتی، عمیقاً وابسته به روایت‌های مدرن پیشرفت و عدالت، تصور می‌کرد. چارچوب او که با فرانسیسکو او. رامیرز و دیگران توسعه یافت، نشان می‌دهد که تا چه حد ترتیبات مدارس محلی برای تأمین شکل و عملکرد خود به نهادهای اجتماعی گسترده‌تر وابسته هستند.

او سپس ایده‌های خود را در حوزه سازمان‌ها به کار برد. او به پیشگامی نهادگرایی نوین جامعه‌شناختی کمک کرد،  با تأکید بر نقش همراهی آزادانه در رفتار سازمانی و شرایطی که انتشار شیوه‌ها در آن صورت می‌گیرد (به عنوان مثال "'محیط‌های سازمانی''، با دبلیو. ریچارد اسکات، سیج، 1983). یک بحث اصلی این است که سازمان‌های رسمی، شیوه‌ها و رویه‌های نهادینه‌شده را برای حفظ مشروعیت در خود جای می‌دهند. سازمان‌هایی که با اسطوره‌های ارائه شده توسط محیط‌های نهادی خود همسو می‌شوند، حتی اگر این کار به قیمت از دست دادن انسجام داخلی آنها تمام شود، چشم‌انداز بقای خود را افزایش می‌دهند.

سومین حوزه‌ای که کار مایر در آن تأثیر گسترده‌ای داشته است، و حوزه‌ای که ایده‌های او ممکن است در نهایت ماندگارترین تأثیر خود را داشته باشند، در تحلیل جامعه جهانی است. در سال ۱۹۸۰، او اصطلاح "سیاست جهانی" را برای توصیف ویژگی بی‌دولتی نظام بین‌الملل و تمایز رویکرد جامعه مدنی به جهانی شدن از نظریه نظام‌های جهانی موجود ابداع کرد. مایر و نویسندگان همکارش، جان بولی، فرانسیسکو او. رامیرز، و جورج ام. توماس، بینش‌های او از تحلیل‌هایش از سازمان‌ها را در سطح جهانی به کار بردند و نشان دادند که حتی دولت-ملت‌ها نیز توسط نیروهایی که در محیط‌های نهادیِ دربرگیرنده‌ی آنها عمل می‌کنند، تشکیل، شکل و بازسازی می‌شوند. این خط کاری به طور منحصر به فرد چندین ویژگی عجیب و غریب از تغییر جهانی را که سایر دیدگاه‌ها به آن توجه نمی‌کنند، توضیح می‌دهد:
* هم‌ریختی ساختاری؛
* تغییر سریع و جهانی در ماهیت و اهداف دولت‌ها در رابطه با محیط زیست، جایگاه زنان و غیره؛
* جداسازی طرح‌ها و برنامه‌های توسعه ملی از شرایط خاص محلی؛ و غیره. توسعه این الگوی نظری، انگیزه بسیاری از کارهای بعدی مایر بوده است. بر این اساس، علایق اولیه مایر در آموزش و پرورش و سازمان‌ها متعاقباً در بستر جامعه جهانی بررسی شد، به عنوان مثال، تأثیرات رویه‌های دنیای مدرن بر نظام‌های آموزشی و گسترش آنها در طول زمان. 

مایر در طول دوران حرفه‌ای خود، بیش از ۲۰۰ مقاله و کتاب علمی را تألیف یا در تألیف آنها همکاری داشته است. در سال ۲۰۰۹، گئورگ کروکن و گیلی اس. دروری مروری بر آثار مایر با عنوان «جامعه جهانی: نوشته‌های جان دبلیو. مایر» انجام دادند. در حال حاضر، او در حال مطالعه تأثیر رژیم حقوق بشر در سراسر جهان و تأثیر جامعه جهانی بر دولت‌ها و جوامع ملی است.

## جوایز و تقدیرنامه‌ها
مایر جوایز متعددی را بر اساس تحقیقات و خدمات خود کسب کرده است. این جوایز عبارتند از:
* جایزه بورسیه تحصیلی ممتاز W.E.B. دو بواس از انجمن جامعه‌شناسی آمریکا، ۲۰۱۵
* انتخاب به آکادمی ملی آموزش
* جایزه حرفه ممتاز از بخش جامعه‌شناسی جهانی و فراملی انجمن جامعه‌شناسی آمریکا ۲۰۱۱
* دکترای افتخاری جامعه‌شناسی از دانشگاه لوسرن ۲۰۰۷
* دکترای افتخاری جامعه‌شناسی از دانشگاه بیلفلد ۲۰۰۶
* جایزه تقدیر از خدمات دانش‌آموختگان، GSPB، دانشگاه استنفورد ۲۰۰۱
* دکترای افتخاری اقتصاد از مدرسه اقتصاد استکهلم ۱۹۹۶
* جایزه والر برای یک عمر مشارکت در جامعه‌شناسی آموزش و پرورش از بخش جامعه‌شناسی آموزش انجمن جامعه‌شناسی آمریکا ۱۹۹۵

## کتاب‌شناسی منتخب
* ۱۹۷۷. «تأثیرات آموزش به عنوان یک نهاد». «مجله آمریکایی جامعه‌شناسی» ۸۳: ۵۵–۷۷.
* ۱۹۷۷. «سازمان‌های نهادینه‌شده: ساختار رسمی به عنوان اسطوره و مراسم» (با برایان روآن). «مجله آمریکایی جامعه‌شناسی» ۸۳: ۳۴۰–۶۳.
* ۱۹۸۰. «سیاست جهانی و اقتدار دولت-ملت». در ای. برگسن (ویراستار)، «مطالعات نظام جهانی مدرن». انتشارات آکادمیک: ۱۰۹–۳۷.
* ۱۹۸۴. «گسترش دولت» (با جورج ام. توماس). «مرور سالانه جامعه‌شناسی» ۱۰: ۴۶۱–۸۲.
* ۱۹۸۵. «تبیین ریشه‌ها و گسترش آموزش جمعی» (با جان بولی و فرانسیسکو او. رامیرز). «مرور آموزش تطبیقی» ۲۹: ۱۴۵–۶۸.
* ۱۹۹۲. «گسترش جهانی آموزش جمعی، ۱۸۷۰-۱۹۷۰» (با فرانسیسکو او. رامیرز و یاسمین ان. سویسال). «جامعه‌شناسی آموزش» ۶۵: ۱۲۸–۴۹.
* ۱۹۹۳. «شرایط نهادی برای انتشار» (با دیوید استرانگ). «نظریه و جامعه» ۲۲: ۴۸۷–۵۱۱.
* ۱۹۹۷. «جامعه جهانی و دولت-ملت» (با جان بولی، جورج ام. توماس و فرانسیسکو او. رامیرز). «مجله آمریکایی جامعه‌شناسی» ۱۰۳: ۱۴۴–۸۱.
* ۲۰۰۰. «کنشگران» جامعه مدرن: برساخت فرهنگی عامل اجتماعی» (با رونالد جپرسون). «نظریه جامعه‌شناسی» ۱۸: ۱۰۰–۲۰.
* ۲۰۰۲. «فراوانی نقش‌ها و هویت‌های فردی در دوره پس از جنگ» (با دیوید جان فرانک). «نظریه جامعه‌شناسی» ۲۰: ۸۶–۱۰۵.
* ۲۰۰۳. «علم در سیاست جهان مدرن: نهادینه‌سازی و جهانی‌سازی» (با گیلی اس. دروری، فرانسیسکو او. رامیرز و ایوان شوفر). انتشارات دانشگاه استنفورد.
* ۲۰۰۵. «گسترش جهانی آموزش عالی در سده بیستم» (با ایوان شوفر). «مرور جامعه‌شناسی آمریکا» ۷۰: ۸۹۸–۹۲۰.
* ۲۰۰۶. «جهانی شدن و سازمان‌ها» (با گیلی اس. دروری و هوکیو هوانگ). انتشارات دانشگاه آکسفورد.
* ۲۰۰۶. «علمی‌سازی: امن کردن جهانی برای سازماندهی» (با گیلی اس. دروری). در ام.-ال. جلیک و کی. سهلین-اندرسون (ویراستاران)، «حکمرانی فراملی: پویایی نهادی تنظیم مقررات». انتشارات دانشگاه کمبریج.
* ۲۰۰۶. «پیشرفت دانشجویی و رشد اقتصادی ملی» (با فرانسیسکو او. رامیرز، شیائووی لو، و ایوان شوفر). «مجله آمریکایی آموزش» جلد ۱۱۳.
* ۲۰۰۷. «گسترش دانشگاه و جامعه دانش» (با دیوید جان فرانک). «نظریه و جامعه» ۳۶: ۲۸۷–۳۱۱.
* ۲۰۰۹. «جامعه جهانی: نوشته‌های جان دبلیو. مایر» (ویراستار: گئورگ کروکن و گیلی اس. دروری). انتشارات دانشگاه آکسفورد.
* ۲۰۱۰. «جامعه جهانی، نظریه‌های نهادی و کنشگر». «مرور سالانه جامعه‌شناسی» ۳۶: ۱-۲۰.
* ۲۰۱۵. «ابرسازمان: گسترش سازمانی جهانی» (با پاتریشیا بروملی). انتشارات دانشگاه آکسفورد.
* ۲۰۲۰. «دانشگاه و جامعه دانش جهانی» (با دیوید جان فرانک). انتشارات دانشگاه پرینستون.
* ۲۰۲۱. «پیامدهای اجتماعی آموزش عالی» (با ایوان شوفر و فرانسیسکو رامیرز). «جامعه‌شناسی آموزش» ۹۴: ۱-۱۹.
* ۲۰۲۱. «نظریه نهادگرایی: ساخت فرهنگی سازمان‌ها، دولت‌ها و هویت‌ها» (با همکاری رونالد جپرسون). انتشارات دانشگاه کمبریج.

## کتاب‌شناسی فارسی
* می‌یر، جان‌ دبلیو.، دابلیو‌ ریچارد اسکات، ۱۴۰۰: محیط‌های سازمانی رسوم محوری و عقلانیت، مترجم کمال میانداری، تهران: نیکان کتاب، ۴۰۰ صفحه. 

## پانویس

رده:زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:جامعه‌شناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کلرادو در بولدر