لوکرتسیا تورنابوونی

**لوکرتسیا تورنابوونی** (۲۲ ژوئن ۱۴۲۷ - ۲۸ مارس ۱۴۸۲) یک زن اشرافی ایتالیایی و همسر پیرو دی کوزیمو د مدیچی، لرد دفاکتو فلورانس، بود و مشاور سیاسی او به‌شمار می‌رفت. لوکرتسیا در دوران حکومت همسرش و سپس پسرش، لورنتسو د مدیچی، نفوذ سیاسی قابل توجهی داشت، در چندین مؤسسه سرمایه‌گذاری کرد و روابط اجتماعی را به‌گونه‌ای سامان داد که از نیازهای فقرا حمایت شود. او همچنین از هنر پشتیبانی می‌کرد و چندین شعر و نمایشنامه به رشته تحریر درآورد.

## اوایل زندگی
لوکرتسیا در ۲۲ ژوئن ۱۴۲۷ در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. پدرش، فرانچسکو دی سیمون تورنابوونی، عضوی از خانواده‌ای اشرافی بود که سابقه آن به بیش از ۵۰۰ سال پیش بازمی‌گشت. مشخص نیست که مادرش همسر دوم پدر، ماریانا گوئیچاردینی مشهور به نانا، بوده یا همسر سوم او، فرانچسکا پیتی. برادرش، جیووانی، بعدها به یک بانکدار و دیپلمات برجسته تبدیل شد.

لوکرتسیا به عنوان زنی در زمان خود، از تحصیلات عالی برخوردار بود. او در ریاضیات و امور مالی بسیار توانا بود، در ادبیات، فن خطابه و الهیات مهارت داشت و علاوه بر زبان مادری‌اش، ایتالیایی، متون بسیاری را به زبان‌های لاتین و یونانی می‌خواند. همچنین، ممکن است لوکرتسیا در سه صحنه از نقاشی‌های دیواری گیرلاندایو در کلیسای تورنابوونی به تصویر کشیده شده باشد: *صحنه ملاقات*، *تولد تعمیددهنده* و *ولادت عیسی*.

## ازدواج
بندانگشتی|''پیروزی شهرت'' یا ''دسکو داپارتو'' اثر جیووانی دی سر جیووانی گویدی، در زمان تولد اولین پسر لوکرتسیا، لورنتسو د مدیچی، به او اهدا شد.
در ۳ ژوئن ۱۴۴۴، لوکرتسیا با پیرو دی کوزیمو د مدیچی، پسر کوزیمو د مدیچی، بانکدار و سیاستمدار ثروتمند فلورانس، ازدواج کرد. پدرش حتی در زمان تبعید کوزیمو در سال ۱۴۳۴، دوست و حامی او بود. این ازدواج و جهیزیه ۱۲۰۰ فلورین لوکرتسیا به تحکیم اتحاد بین دو خانواده کمک شایانی کرد. لوکرتسیا و پیرو رابطه‌ای نزدیک داشتند و در زمان جدایی، اغلب با مهربانی و دلسوزی برای یکدیگر نامه می‌نوشتند. او همچنین دوست صمیمی برادر شوهرش، جیووانی، شد.

لوکرتسیا و پیرو تلاش کردند تا فرزندانشان در زمینه فرهنگ ادبی و هنرهای زیبا پرورش یابند. آنها معلمان خصوصی‌ای استخدام کردند تا فرزندان را در موضوعاتی مانند سیاست، تجارت، حسابداری و فلسفه آموزش دهند. جنتیله د بکی و کریستوفورو لاندینو از جمله این معلمان بودند.  این زوج در نهایت دست‌کم شش فرزند داشتند، اگرچه دو پسرشان تا رسیدن به بزرگسالی زنده نماندند.
* بیانکا (۱۴۴۵–۱۵۰۵): با گوگلیلمو پازی ازدواج کرد.
* لوکرتسیا (۱۴۴۸–۱۴۹۳): معروف به نانینا، با برناردو روسلای ازدواج کرد.
* لورنتسو (۱۴۴۹–۱۴۹۲): جانشین پدرش به‌عنوان لرد فلورانس شد و با کلاریس اورسینی ازدواج کرد.
* جولیانو (۱۴۵۳–۱۴۷۸): پدر پاپ کلمنت هفتم بود و در سال ۱۴۷۸ در نتیجه توطئه پازی علیه مدیچی کشته شد.
* ماریا (۱۴۵۵–۱۴۷۹): با لئونتو روسی ازدواج کرد. مشخص نیست که آیا او واقعاً دختر لوکرتسیا و پیرو بوده است یا خیر.
* دو پسر که در بدو تولد فوت کردند.

## اهمیت سیاسی
[بندانگشتی|250x250پیکسل|ممکن است تابلوی ''مریم شکوهمند''، لوکرتسیا تورنابوونی را در نقش [مریم|مریم مقدس نشان دهد که توسط فرزندانش احاطه شده است، فرزندانی که هر یک کتاب و ظرف جوهری در دست دارند.]]
لوکرتسیا در امور سیاسی به‌طور قابل توجهی خردمند و زیرک بود. پدر شوهرش، اولین حاکم دفاکتو مدیچی در فلورانس، مهارت‌های او در تصمیم‌گیری را تحسین می‌کرد. پس از اینکه پیرو در سال ۱۴۶۴ حکومت را به دست گرفت، نقرس او را در رختخواب محبوس کرد و بدین ترتیب اتاق خواب این زوج به نوعی دربار اشرافی تبدیل شد. این شرایط باعث شد لوکرتسیا آزادی بیشتری برای رفت‌وآمد داشته باشد و دیگران از او می‌خواستند درخواست‌هایشان را به شوهرش منتقل کند. برای یک زن، سفر به تنهایی و ملاقات با پاپ و دیگر مقامات تأثیرگذار غیرمعمول بود و معاصران از این رفتار انتقاد می‌کردند. بسیاری از افراد از طبقات بالا و پایین اجتماعی از او مشورت می‌خواستند و او نیز به آنها راهنمایی می‌داد. پس از مرگ شوهرش در سال ۱۴۶۹، لوکرتسیا به عنوان مشاور پسرشان، نفوذ سیاسی بیشتری پیدا کرد؛ لورنتسو در هنگام مرگش آزادانه اعتراف کرد که لوکرتسیا یکی از مهم‌ترین مشاوران او بوده است.

### اقتصاد
لوکرتسیا به عنوان یک زن اشرافی، آزادی بیشتری در مالکیت و انجام تجارت داشت. او خانه‌ها، مغازه‌ها و مزارعی را در پیزا، فلورانس و اطراف آن خریداری کرد. مغازه‌های او به مشاغل مختلف اجاره داده می‌شد و بدین ترتیب شبکه حمایتی خود را گسترش می‌داد. در سال ۱۴۷۷، او یک حمام عمومی در نزدیکی ولترا اجاره کرد و آن را به یک سرمایه‌گذاری سودآور تبدیل نمود. سرمایه‌گذاری‌های لوکرتسیا در جوامع اطراف فلورانس به گسترش شبکه نفوذ خانواده مدیچی کمک شایانی کرد.

لوکرتسیا به‌خاطر کمک‌های مالی قابل توجهش به صومعه‌های مذهبی، به‌ویژه برای حمایت از بیوه‌ها و یتیمان، شهرت یافت. او از درآمد خود برای تأمین جهیزیه زنان خانواده‌های کم‌درآمد استفاده می‌کرد تا امکان ازدواج برایشان فراهم شود. این کمک‌ها اغلب با حمایت از یکی از اعضای خانواده برای به دست آوردن موقعیت مطلوب در کلیسا یا دولت همراه بود.

### دیپلماسی
لوکرتسیا درخواست‌های فراوانی از شهروندان دریافت می‌کرد، از جمله درخواست‌هایی برای پایان دادن به تبعید یا حبس متقاضیان و توقف حملات سربازان. از او خواسته شد تا در اختلافات میان سایر ساکنان منطقه میانجیگری کند و یک‌بار موفق شد به دشمنی‌ای که میان دو خانواده به مدت بیست سال ادامه داشت، پایان دهد. با وجود حل بسیاری از مشکلات فلورانس، درگیری‌ها با مدیچی‌ها ادامه یافت. در اکتبر ۱۴۶۷، در جریان رقابت بین پیرو و لوکا پیتی، سوءقصدی علیه لوکرتسیا و پسرش جولیانو انجام شد. اگرچه هر دو زنده ماندند، جولیانو در سال ۱۴۷۸ در نتیجه توطئه پازی علیه مدیچی کشته شد.

از آنجایی که لوکرتسیا از خانواده‌ای اشرافی بود، توانست میان خانواده شوهرش و دیگر خاندان‌های اشرافی پل‌هایی برقرار کند. در سال ۱۴۵۰، او و همسرش برای ملاقات با پاپ نیکلاس پنجم به رم سفر کردند و این دیدار به آنها اجازه ساخت محراب در کلیسای خانوادگی‌شان را داد. این زوج قصد داشتند نفوذ خود را فراتر از فلورانس، به‌ویژه در دربارهای روم، گسترش دهند. در بهار ۱۴۶۷، لوکرتسیا بار دیگر به دیدار پاپ رفت تا زنانی شایسته برای ازدواج با پسرش، لورنتسو، بیابد. برای ارتقای موقعیت اجتماعی خانواده، لوکرتسیا ترتیب ازدواج لورنتسو با کلاریس اورسینی را در ژوئن ۱۴۶۹ داد. مهریه کلاریس ۶۰۰۰ فلورین تعیین شد، هرچند لورنتسو علاقه چندانی به همسرش نداشت.

## نفوذ فرهنگی
[چپ|بندانگشتی|در نقاشی ''ملاقات در کلیسای کوچک تورنابوونی'' اثر [دومنیکو گیرلاندایو، زنی که در گوشهٔ سمت راست تصویر دیده می‌شود، گمان می‌رود لوکرتسیا باشد. این پرتره حدود سال ۱۴۷۵ میلادی خلق شد و جیووانی، برادر لوکرتسیا، سفارش آن را داد. این اثر هم‌اکنون در نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی‌سی نگهداری می‌شود.]]

### حمایت از هنر
لوکرتسیا حامی برجسته هنر بود. او مورگانته را به سفارش لوئیجی پولچی ساخت و خود را «بانوی مشهور قرن ما» نامید، و از بسیاری از شاعران، از جمله برناردو بلینچونی و آنجلو پولیزیانو، که بعدها توسط لورنتسو معلم نوه‌هایش شدند، حمایت کرد. به همین ترتیب، مؤسسات مذهبی نیز به حمایت لوکرتسیا متکی بودند. او مسئول اضافه کردن کلیسای کوچک «ملاقات» در کلیسای جامع سن لورنتسو در فلورانس بود و به خاطر اهدای بسیاری از مجسمه‌های نذری خانواده‌اش به کلیساهای متعدد شناخته شده بود. او به عنوان فردی فداکار به یحیی، قدیس حامی فلورانس، معروف بود. پس از بیماری‌اش در سال ۱۴۶۷، معتقد شد که بهبود او به دلیل شفاعت سنت روموالد بوده است و از آن پس از هرمیتاژی که در کامالدولی تأسیس کرده بود، حمایت کرد.

### نویسندگی
لوکرتسیا داستان‌های مذهبی، نمایشنامه‌ها و اشعار متعددی می‌نوشت. او داستان‌هایی دربارهٔ شخصیت‌هایی همچون استر، شوشانا، توبیاس، یحیی و جودیت نوشت. او به شاعران حلقه خود توصیه می‌کرد که در شعر از مضامین جوانمردانه بهره ببرند، که برخی از آنها این کار را کردند. آثار او برای الهام بخشیدن و آموزش نوه‌هایش نوشته شده بود. لوکرتسیا اشعار خود را برای شاعران مشهور می‌خواند، سروده‌های آنها را بررسی و مقایسه می‌کرد و با بلینچونی به تبادل اشعار طنزآمیز می‌پرداخت. پولیتزیانو نیز شعر او را تحسین می‌کرد و آن را برای شاگردانش می‌خواند. آثار شعری لوکرتسیا چهار سال پس از مرگش چاپ و منتشر شد و برخی از اشعار او با آهنگ‌های محبوب تنظیم و به صورت عمومی اجرا شدند.

## مرگ
لوکرتسیا تورنابوونی از آرتروز و اگزما رنج می‌برد، بیماری‌هایی که او را مجبور می‌کرد برای درمان به حمام‌های اطراف توسکانی مراجعه کند. لوکرتسیا پس از تحمل این بیماری‌ها در طول زندگی، در ۲۵ مارس ۱۴۸۲ و در سن ۵۴ سالگی در فلورانس درگذشت. در زمان مرگش، نوه‌های زیادی داشت.

## در رسانه
در سریال تلویزیونی *[[مدیچی (مجموعه تلویزیونی)|مدیچی]]* محصول ۲۰۱۶، والنتینا بله نقش جوانی لوکرتسیا تورنابوونی را بازی کرد. سارا پریش نیز در فصل‌های دوم و سوم این مجموعه، نقش لوکرتسیا را در سنین پیری‌اش ایفا کرد. این سریال به جای تمرکز بر معاملات تجاری واقعی او، لوکرتسیا را نشان می‌دهد که در سال ۱۴۸۵، هفت سال پس از توطئه پازی، هنوز زنده است و بانک مدیچی را به جای پسرش اداره می‌کند.

## منابع

رده:اهالی جمهوری فلورانس در سده ۱۵ (میلادی)
رده:خاندان مدیچی
رده:درگذشتگان ۱۴۸۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۲۷ (میلادی)
رده:شاعران اهل ایتالیا
رده:شاعران زن اهل ایتالیا
رده:کاتولیک‌های رومی اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۱۵ (میلادی) اهل ایتالیا