حزب سبز (نروژ)

**حزب سبز** (، ، ، **MDG**؛ ) یک چپ میانه حزب سیاسی سبز در نروژ است. این حزب سه کرسی در پارلمان نروژ دارد (با کسب ۳٫۹٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۱) و همچنین در شوراهای شهری و استانی نمایندگی دارد (با کسب ۴٫۱٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۳).

مشابه الگوی آلمانی خود اتحاد ۹۰/سبزها، حزب MDG نمایندهٔ سیاست سبز با ویژگی‌های لیبرالیسم اجتماعی است. دانشگاهیان و رأی‌دهندگان آن را در دستهٔ چپ میانه توصیف کرده‌اند. این حزب ریشه‌های تاریخی خود را تا حدی در چپ نو دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و تا حدی در جنبش گستردهٔ زیست‌محیطی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ دارد؛ جنبشی متنوع که حمایت هم از چپ نو و هم از لیبرال‌ها و محافظه‌کارانِ دغدغه‌مند دربارهٔ محیط زیست جذب کرد. در طول زمان، حزب به‌سوی گرایش میانه‌رو و لیبرال اجتماعی حرکت کرده است. حزب سبز در سنتی پیشرو قرار دارد و خود را یک حزب فمینیستی تلاقی‌گرا نیز معرفی می‌کند. این حزب فاصلهٔ خود را از دو بلوک سیاسی اصلی راست و چپ که مشترکاً «بلوک فسیلی» نامیده می‌شوند، اعلام کرده است. حزب به‌تدریج به بین‌المللی‌گرایی لیبرال نزدیک‌تر شده و استفاده از نیروی نظامی را در شرایطی که بتواند صلح و حقوق بشر را تقویت کند، مجاز می‌داند. این حزب از عضویت نروژ در اتحادیه اروپا و عضویت در ناتو حمایت می‌کند، در حالی‌که بر کنترل تسلیحات و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مناقشات نیز تأکید دارد. رأی‌دهندگان حزب سبز از حامیان اصلی اتحادیهٔ اروپا به شمار می‌روند و این حزب به‌عنوان حزبی برای «دانشگاهیان شهری، لیبرال و نسبتاً چپ‌گرا» توصیف شده است.

حزب سبز عضو حزب سبز اروپا و سبزهای جهانی است و با الگوگیری از سبزهای آلمان تأسیس شد. این حزب روابط نزدیکی با سایر احزاب سبز، از جمله سبزهای آلمان و سبزهای سوئد دارد. رهبر کنونی آن آریل هرمستاد است.
## تاریخچه
فرایند شکل‌گیری یک حزب ملی سبز در نروژ در دسامبر ۱۹۸۴ آغاز شد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۸ راه‌اندازی گردید. از پیشگامان این حرکت می‌توان به فیلسوف فقید آرنه نس، پژوهشگر صلح یوهان گالتونگ، و فیلسوف سیگموند کوالوی سترنگ اشاره کرد.

در انتخابات محلی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹، حزب سبز در هر دوره شش تا هشت نماینده انتخاب‌شده داشت. با این حال، در انتخابات ملی، هیچ‌گاه حمایت حزب از ۰٫۵٪ فراتر نرفت.

از سال ۲۰۰۵، تعداد اعضای حزب به‌طور چشمگیری افزایش یافت و اعضای جدید از طیف گسترده‌ای از احزاب دیگر، از جمله هفت حزب پارلمانی موجود، به حزب پیوستند.

در انتخابات شهری ۲۰۱۱، حزب برای نخستین بار موفقیتی محلی به‌دست آورد و نزدیک به ۲۲٬۰۰۰ رأی در سطح ملی به‌دست آورد. دو سال بعد، در کارزار انتخابات عمومی ۲۰۱۳، حمایت از حزب در نظرسنجی‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافت و انتظار می‌رفت که به‌نوعی وارد پارلمان شود. در این انتخابات، حزب بیش از ۷۹٬۰۰۰ رأی به‌دست آورد و هشتمین حزب بزرگ کشور شد. این میزان معادل ۲٫۸ درصد آرا بود. راسموس هانسون، نامزد اصلی حزب از اسلو، به پارلمان راه یافت و نخستین نمایندهٔ سبز در تاریخ نروژ شد.

در انتخابات محلی ۲۰۱۵، حزب سبز برای نخستین بار در تاریخ خود از مرز ۴٪ در سطح ملی گذشت و در اسلو به مقام سوم رسید.

این حزب اعلام کرده است که از تشکیل دولت با احزابی که به حفاری برای نفت دریای شمال ادامه دهند، خودداری خواهد کرد.

## ایدئولوژی
حزب سبز یکی از احزاب و جنبش‌های سیاسی بوم‌گرا و زیست‌محیطی در سطح جهانی است. به‌عنوان عضوی از حزب سبز اروپا، سبزهای نروژ به *[[ترقی‌خواهی]] اجتماعی* و عدالت اجتماعی پایبند هستند. تمرکز اصلی حزب حفاظت از محیط زیست و پایداری بوم‌شناختی است. این حزب به دنبال وضع مالیات بر مصرف اسراف‌آمیز و باز سازمان‌دهی صنعت غذا است. سبزها همچنین متعهد به حمایت از اصلاحات در بخش کشاورزی‌اند، از جمله افزایش تولید محصولات ارگانیک و تقویت بخش کشاورزی دوستدار محیط زیست.

حزب سبز خواهان کاهش استخراج نفت و گاز نروژ به‌منظور مقابله با تغییرات اقلیمی جدی است. این پیشنهاد شامل توقف کامل استخراج تا سال ۲۰۴۰ می‌شود.

## پانویس

## منابع

رده:احزاب سبز در اروپا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۸ (میلادی) در نروژ
رده:حزب سبز اروپایی
رده:حزب‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۸ (میلادی)
رده:سازمان‌های محیط زیستی در نروژ