کاخ ونیز

کاخ ونیز (ایتالیایی:  **Palazzo Venezia یا** **Palazzo Barbo** به معنی «کاخ ونیز») یا پالاتزو باربو، که قبلاً پالاتزو دی سان مارکو («کاخ سنت مارک») (**Palazzo di San Marco**) نامیده می‌شد، کاخی بزرگ مربوط به اوایل رنسانس در مرکز رم، ایتالیا است که در شمال تپه کاپیتولین واقع شده است. امروزه این کاخ که متعلق به جمهوری ایتالیا است، موزه ملی کاخ ونیز را در خود جای داده است. نمای اصلی (شرقی) آن ۷۷ متر (۲۵۳ فوت) طول دارد و ارتفاع آن (بدون احتساب برج) حدود ۳۱ متر (۱۰۲ فوت) است. بال شمالی، شامل «آپارتمان سیبو» که به سمت غرب امتداد یافته است، ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت) طول دارد. این بنا مساحتی معادل ۱.۲ هکتار (۲.۹ هکتار) را پوشش می‌دهد و دو باغ و کلیسای سنت مارک را در بر می‌گیرد. این بنا به شکل فعلی در دهه ۱۴۵۰ توسط کاردینال پیترو باربو (۱۴۱۷–۱۴۷۱)، دارنده عنوانی کلیسای سنت مارک، که از سال ۱۴۶۴ به عنوان پاپ پل دوم حکومت می‌کرد، ساخته شد. باربو، که طبق رسم کاردینال‌های کلیسای سنت مارک، ونیزی تبار بود، حتی به عنوان پاپ نیز در آنجا زندگی می‌کرد و مجموعه بزرگی از آثار هنری و عتیقه را در آنجا گردآوری کرده بود. در نیمه اول قرن بیستم، این بنا به اقامتگاه و مقر بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست ایتالیا (۱۹۲۲–۱۹۴۳)، تبدیل شد که از بالکن آن خطاب به جمعیت عظیمی که میدان ونیز را پر کرده بودند، سخنرانی‌های قابل توجهی ایراد می‌کرد.

ساختار اولیه این مجموعه معماری بزرگ شامل یک خانه قرون وسطایی ساده بود که به عنوان محل اقامت کاردینال‌هایی که به عنوان دارندگان عنوان کلیسای سنت مارک منصوب شده بودند، در نظر گرفته شده بود. در سال 1469، پس از توسعه گسترده، به اقامتگاه پاپ تبدیل شد و در سال 1564 پاپ پیوس چهارم، برای جلب نظر جمهوری ونیز، که حامی آن مارک انجیلی بود، عمارت را به سفارت ونیز در رم واگذار کرد، به شرطی که بخشی از ساختمان به عنوان محل اقامت کاردینال‌های کلیسای سنت مارک باقی بماند، که بخشی از آن اکنون به عنوان آپارتمان سیبو (یا چیبو) شناخته می‌شود، و اینکه جمهوری ونیز هزینه نگهداری و مرمت آینده ساختمان را تأمین کند. نمای اصلی شرقی کاخ رو به میدان ونیز است و بال شمالی، که شامل آپارتمان سیبو است، بخشی از ضلع جنوبی خیابان پلبیسیتو را تشکیل می‌دهد.

## تاریخچچه
[راست|بندانگشتی|250x250پیکسل|نشان [پاپ پل دوم (پیترو باربو)، سازنده بنای فعلی]]
[راست|بندانگشتی|250x250پیکسل|برج بیشیا (Torre della Biscia) کاخ ونیز، از فراز درختان کاج در میدان سن مارکو سر بر آورده است؛ در مجاورت برج در سمت چپ، ایوان سرپوشیده دو طبقه از جنس [مرمر تراورتن قرار دارد که نمای جنوبی اصلی و ورودی اصلی کلیسای سنت مارک انجیلی را پوشانده است. نمای از جنوب شرقی، از بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم در تپه کاپیتولین، تقریباً در موقعیت برج پل سوم (تخریب شده در سال ۱۸۸۶). کاخ در سمت چپ قرار دارد و در سال ۱۹۱۰، ۱۰۰ متر از موقعیت اصلی خود به سمت راست و مستقیماً روبروی برج بیشیا منتقل شده است. گنبد سمت چپ، کلیسای نام مقدس عیسی است.]]

### پاپ پل دوم
راست|بندانگشتی|250x250پیکسل|نمای شرقی، رو به میدان ونیز، که در دهه ۱۴۵۰ توسط پاپ پل دوم بازسازی شد
این بنا در سال ۱۴۵۱، زمانی که متعلق به کاردینال پیترو باربو (۱۴۱۷–۱۴۷۱) بود، بازسازی شد. او از سال ۱۴۶۴ به عنوان پاپ پل دوم (۱۴۶۴–۱۴۷۱)، برادرزاده پاپ اوگنیوس چهارم، حکومت می‌کرد. این بنا به ساختمانی مستحکم تبدیل شد که از یک نیم‌زیرزمین و یک نیم‌طبقه تشکیل شده بود که به عنوان یک پیانوی اشرافی عمل می‌کرد. در سال ۱۴۵۵، پیترو باربو مدال یادبودی را به نشانه ساخت آن ضرب کرد. این بنا برخی از اولین ویژگی‌های معماری رنسانس در رم را به نمایش می‌گذارد، اگرچه نمای کلی آن یک سازه قرون وسطایی عظیم و مستحکم با جان‌پناه جنگ‌افروز است. در ضلع غربی آن، باسیلیکای باستانی سنت مارک قرار دارد که از جنوب به شمال تراز شده و توسط پاپ مارکوس در سال ۳۳۶ تأسیس و به مارک انجیلی که بعدها محافظ ونیز شد، تقدیم شده است. این بنا در سال ۸۳۳ به طور کامل بازسازی شد و از آن زمان تاکنون بارها بازسازی شده است. بخش عمده‌ای از سنگ‌های مورد استفاده برای ساخت کاخ از کولوسئوم، بنایی که در نزدیکی آن قرار دارد، استخراج شده است، کاری که تا قرن هجدهم در رم رایج بود. طراحی این بنا به طور سنتی به لئون باتیستا آلبرتی نسبت داده می‌شود.

#### کاخ
بین سال‌های ۱۴۶۶ تا ۱۴۶۹، پاپ پل دوم در گوشه جنوب شرقی، یک صومعه بزرگ سه طبقه مربع شکل که باغی را احاطه کرده بود، اضافه کرد که سازه آن با نام ویریداریوم ("منطقه سبز") یا پالاتزتو ("کاخ کوچک") شناخته می‌شد. این ساختمان پس از مرگ پاپ در سال ۱۴۷۱ توسط برادرزاده‌اش مارکو باربو، پاتریارک آکویلیا، تکمیل شد.  این سازه در سال ۱۹۱۰ تخریب و در مقیاسی مشابه و با استفاده مجدد از بسیاری از مصالح اصلی، ۱۰۰ متر به سمت غرب بازسازی شد تا با ساخت بنای عظیم ویکتور امانوئل دوم بر روی تپه کاپیتولین که قرار بود در سال ۱۹۱۱ تکمیل شود، هماهنگ باشد.

#### برج بیشا
برج مربعی بزرگ بالای انتهای جنوبی بلوک اصلی در سال ۱۴۷۰ ساخته شد و یک بنای قرون وسطایی ساده‌تر را در بر می‌گیرد. این برج به نام Torre della Biscia (برج Biscia) شناخته می‌شود، احتمالاً به خاطر شکل یک قطعه مجسمه باستانی که در میان سنگ‌تراشی محصور شده است، یا به نام Torre di Carlo Muto (برج کارلو موتو)، به خاطر صاحب زمینی که توسط پیترو باربو خریداری شد.

### پاپ پل سوم
[بندانگشتی|کاخ ونیز قبل از سال ۱۸۸۶، با ساختمان‌هایی که عمدتاً مانند زمان [پاپ پل سوم چیده شده‌اند، نمای شمال: سمت راست: نمای شرقی کاخ سن مارکو: مرکز: کاخ (تخریب شده در سال ۱۹۱۰)؛ پس‌زمینه، سمت چپ: برج پل سوم (تخریب شده در سال ۱۸۸۶) بر روی تپه کاپیتولین، که توسط یک پل قوسی سرپوشیده به طبقه بالای کاخ متصل می‌شود.]]

### پاپ پیوس چهارم

### تاریچه بعدی
بندانگشتی|کاخ ونیز (نمودار پیش از 1886)
بندانگشتی|کاخ ونیز (نمودار پس از 1911)
پس از پیمان کامپوفورمیو (۱۷۹۷)، زمانی که اتریش جانشین جمهوری منحل‌شده ونیز شد، این کاخ به مالکیت امپراتوری اتریش درآمد و تا سال ۱۹۱۶، زمانی که پادشاهی ایتالیا، در جنگ با اتریش-مجارستان، ساختمان را تصرف کرد، به عنوان مقر سفیر اتریش در واتیکان مورد استفاده قرار می‌گرفت

## اکنون

پرونده:Palazzo_Venezia_cortile_grande_1050324.JPG|حیاط بزرگ کاخ ونیز
پرونده:Palazzo_Venezia_Roma_07.JPG|کاخ ونیزیا رم
پرونده:Palazzo_Venezia_loggia_01.JPG|ایوان سرپوشیده کاخ ونیز
پرونده:RomaPalVeneziaPorticoPiano0.jpg
پرونده:Madama_Lucrezia.jpg|جایگزین=|مجسمه نیم تنه ایسیس یا «مادام لوکرتزیا»


## پانویس

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* Satellite photo The Palazzo Venezia is to the left of the Piazza Venezia's boat-shaped central lawns. The Palazzo's tower is exactly to the left of the "split" in the "boat". At the bottom is the white marble monument to Vittorio Emanuele.

* Report of a Mussolini bunker discovered under Palazzo Venezia

رده:کاخ‌ها در رم
رده:معماری رنسانس در رم