اعتراضات اوت ۲۰۲۵ اندونزی

در ۲۵ اوت ۲۰۲۵، اعتراضات در اندونزی به عنوان بخشی از ناآرامی‌های مدنی بزرگ‌تری که در اوایل سال ۲۰۲۵ به دلیل سرخوردگی‌های اقتصادی و افزایش پیشنهادی یارانه مسکن برای اعضای پارلمان آغاز شده بود، شدت گرفت و ادامه یافت. این اعتراضات که بیشتر در اطراف جاکارتا، پایتخت اندونزی، متمرکز بودند، پس از کشته شدن عفان کورنیاوان، راننده تاکسی موتورسیکلت آنلاین که در ۲۸ اوت توسط خودروی پلیس زیر گرفته شد، در سراسر کشور گسترش یافت.
در ابتدا، معترضان خواستار لغو طرح‌های یارانه‌ای مجلس نمایندگان و مجازات اعضایی بودند که اظهارات غیرمنطقی داشته‌اند، و همچنین تصویب قانون مصادره دارایی‌ها برای قانونگذارانی که به فساد محکوم شده‌اند. پس از مرگ عفان، معترضان به رهبری دانشجویان خواسته‌های خود را گسترش دادند و اصلاحات کامل و جامع پلیس ملی اندونزی و استعفا یا اخراج رئیس پلیس را نیز خواستار شدند.

تظاهراتی نیز در شهرهای خارج از جاکارتا برگزار شده است که در آن معترضان خشم خود را نسبت به مرگ کورنیاوان ابراز کرده و خواسته‌های محلی مانند توسعه عادلانه‌تر و آزادی معترضان بازداشت شده توسط پلیس محلی را مطرح کرده‌اند. در چندین شهر مانند ماکاسار و سورابایا، چندین ساختمان دولتی به آتش کشیده شد. همچنین خانه‌های مرتبط یا متعلق به اعضای پارلمان نیز غارت شد.

## پیشینه
[راست|بندانگشتی| در طول استراحت در جلسه سالانه ۲۰۲۵ حزب جمهوری خلق دونتسک و حزب جمهوری خلق دونتسک، چندین نماینده پارلمان در حال رقصیدن با موسیقی نشان داده شدند که در بحبوحه مشکلات اقتصادی (۱۵ اوت ۲۰۲۵) انتقاد گسترده [شهروند اینترنتی|کاربران اینترنتی را به دنبال داشت.]]
این اعتراضات به دلیل پیشنهاد کمک هزینه مسکن جدید برای نمایندگان مجلس آغاز شد. کمک هزینه ماهانه پیشنهادی ۵۰ میلیون روپیه اندونزی () ده برابر حداقل دستمزد پایتخت بود (که در حال حاضر یکی از بالاترین دستمزدها در سراسر کشور است). این کمک هزینه، همراه با کمک هزینه‌های موجود برای غذا و حمل و نقل، عموم مردم را خشمگین کرد. این ناامیدی اقتصادی با افزایش هزینه‌های غذا و آموزش، اخراج‌های گسترده و افزایش مالیات بر دارایی که توسط دولت‌های محلی اعمال شده بود، تشدید شد.
بر اساس گزارشی که *[[سرویس جهانی بی‌بی‌سی|بی‌بی‌سی اندونزی]]* منتشر کرده است درآمد رسمی اعضای جمهوری خلق دونتسک بیش از ۱۰۰ میلیون روپیه () در ماه است. بر اساس این گزارش که اعضای مجلس نمایندگان کمک هزینه مسکنی برابر ۵۰ میلیون روپیه دریافت می‌کنند و به این شکل کل درآمد رسمی آنها می‌تواند به بیش از ۱۰۰ میلیون روپیه در ماه برسد.

اظهارات برخی از اعضای پارلمان که به عنوان اظهاراتی بی‌احساس و بی‌توجه به مشکلات مردم عادی اندونزی تلقی می‌شد، به خشم فزاینده عمومی افزود. نافا اورباخ، عضو پارلمان از افزایش کمک‌هزینه حمایت کرد و اظهار داشت که اعضای مجلس نمایندگان با مشکلات رفت و آمد مواجه هستند. او بعداً در پی واکنش‌های عمومی به اظهاراتش در رسانه‌های اجتماعی عذرخواهی کرد و متعهد شد که کمک‌هزینه‌اش به حوزه انتخابیه‌اش داده شود. احمد سهرونی، نایب رئیس کمیسیون سوم مجلس نمایندگان، کسانی را که خواستار انحلال پارلمان بودند، «احمق‌ترین افراد جهان» توصیف کرد و بعداً از اظهارات خود دفاع کرد. اکو پاتریو، عضو پارلمان ویدئویی طنزآمیز منتشر کرد که به عنوان تمسخر نگرانی‌های عمومی تلقی شد.

## اعتراضات
در ماه‌های اگست و سپتامبر سال ۲۰۲۵، شهرهای اندونزی شاهد امواج از تجمعات اعتراضی گسترده بودند. این تحرکات اعتراضی در ۲۵ اگست در جاکارتا، پایتخت کشور، آغاز شد و سپس به شهرهای دیگری نظیر مدان، کالیمنتان، گورونتالو، سورابایا، سیدآرجو، موجوکرتو، باندا آچه، باندونگ، سورآکارتا، ماکاسار، کندآری، یوگیاکارتا و پالو گسترش یافت.

در قلب این جنبش اعتراضی، دانشجویان از دانشگاه‌های گوناگون سراسر اندونزیا، کارگران، سازمان‌های دفاع از حقوق کارگری و رانندگان کلی‌های حمل‌ونقل اشتراکی قرار داشتند. آنان با هدف اعتراض به سیاست‌های دولتی در سه حوزه اساسی به میدان آمدند: افزایش بدهی و شهریه اعضای پارلمان، نابرابری‌های ساختاری در بازار کار (اخراج‌های گسترده و پیمانه‌کاری)، و بار مالیاتی سنگین بر دوش اقشار ضعیف جامعه.

مطالبات مطرح‌شده توسط معترضین شامل لغو یا کاهش قسط‌های پارلمانی، منع نیروگیری پیمانه‌ای، افزایش دستمزد حداقل، توقف اخراج‌های گسترده، اصلاح‌ساز و کار پلیس، و آزادسازی تحصن‌شدگان بود. در مراحل بعدی، هفده مطالبه اضافی مرتبط با اصلاحات گسترده‌تر در ساختارهای دستگاه دولتی به این فهرست افزوده شد.

نقطه عطفی بحرانی در ۲۸ اگست اتفاق افتاد: هنگام پراکندن زورآزمایانه تجمع کارگران پیش از ساختمان پارلمان، خودروی درعدار واحد ویژه پلیس (Brimob) راننده تاکسی موتورسیکلت ۲۱ ساله‌ای به نام افان کورنیاوان را له کرد. مرگ افان، که به‌منزله ظلم آشکار دیده شد، بی‌تابی عمیقی در میان مردم برانگیخت و موجی از شورش‌های سنگین را در روزهای پی‌رو آغاز کرد. در طول ۲۹ تا ۳۱ اگست، گروه‌های معترض خانه‌های مقامات عالی‌رتبه دولتی، جایگاه‌های حمل‌ونقل عمومی را آتش‌زدند و خسارات قابل‌توجهی به زیرساخت‌های شهری وارد کردند. در پاسخ، دولت تحت رهبری رئیس‌جمهور پرابوا سوبیانتو متعهد شد قسط‌های پارلمانی را لغو و اقدامات مخصوصی برای مقابله با بحران کار آغاز کند، اما تحرکات اعتراضی به‌شکل‌های مختلفی تا پایان سپتامبر ادامه یافت.

## جستارهای وابسته

* اعتراضات نسل زد
* اعتراضات ۲۰۲۵ نسل زد نپال
* اعتراضات ۲۰۲۵ نسل زد مراکش
* اعتراضات ۲۰۲۵ اندونزی

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:پونتیانک
رده:تاریخ آچه
رده:سرکوب سیاسی در اندونزی
رده:صفحه‌هایی که از تصویر چندگانه با مقیاس خودکار استفاده می‌کنند
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:مختصاتی که در ویکی‌داده نیستند
رده:نقض حقوق بشر در اندونزی
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان اندونزیایی
رده:اعتراضات ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:اعتراضات نسل زد