بمیر عشق من

***بمیر عشق من*** () یک فیلم درام روان‌شناختی آمریکایی محصول ۲۰۲۵ است که توسط لین رمزی کارگردانی شده و فیلم‌نامه آن توسط رَمزی، اندا والش و آلیس برچ نوشته شده است. این فیلم اقتباسی از رمان *بمیر، عشق من* از سال ۲۰۱۷ نوشته آریانا هارویچ است که داستان مادری تازه‌کار را روایت می‌کند که دچار افسردگی پس‌زایمان شده و به روان‌پریشی می‌رسد. در این فیلم جنیفر لارنس و رابرت پتینسون بازی می‌کنند و لارنس از طریق شرکت تولیدی خود، اکسلنت کداور، تهیه‌کننده فیلم است.

این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ در ۱۷ مه به نمایش درآمد و برای دریافت نخل طلا در رقابت بود.

## زمینهٔ داستان
جکسون پس از مرگ عمویش، خانه‌ای روستایی در مونتانا به ارث می‌برد و تصمیم می‌گیرد همراه دوست‌دختر باردارش گریس از نیویورک به آنجا نقل مکان کند. پس از مدتی کوتاه، گریس پسری به دنیا می‌آورد و زندگی تازه‌ای آغاز می‌شود. در آغاز، زندگی در محیط آرام و طبیعی خانه به نظر ایده‌آل می‌رسد، اما با گذر زمان، فشارها و مشکلات زناشویی خود را نشان می‌دهند. جکسون بیشتر به خاطر کار طولانی از خانه دور است و گریس در تنهایی و کسالت فرو می‌رود. وقتی پی می‌برد جکسون در غیابش با زنان دیگر رابطه دارد، احساس خشم، بی‌اعتنایی و سرخوردگی او شدت می‌یابد و به تدریج به رفتارهای خودتخریب‌گرانه مانند خودارضایی در خانه و جنگل‌ها روی می‌آورد.

در همین دوران، گریس از پم، مادر جکسون، حمایت و همدلی می‌طلبد و درمی‌یابد که خانواده او نیز با کمبود و رنج روبرو بوده‌اند. همچنین گریس متوجه می‌شود عموی جکسون، که خانه را به آن‌ها سپرده بود، با خودکشی جان خود را گرفته است، اطلاعاتی که بر اضطراب و آشفتگی او می‌افزاید. تنش‌ها با جکسون ادامه می‌یابد، از جمله زمانی که جکسون سگی به خانه می‌آورد و گریس پس از تصادف سگ و خودداری جکسون از کشتن آن، خودش دست به این کار می‌زند. با گذشت زمان، رفتار گریس بسیار پیش‌بینی‌ناپذیر و خطرناک می‌شود. او با چاقو حرکت می‌کند، با مردان غریبه رابطه برقرار می‌کند و حتی خود را از شیشه پرت می‌کند. دعواهای میان او و جکسون بارها او را به لبه فروپاشی روانی می‌رساند.

با وجود همه تنش‌ها، جکسون یک روز از گریس خواستگاری می‌کند و مراسم ازدواج آن‌ها برگزار می‌شود، اما حتی جشن ازدواج نیز بیشتر به آشفتگی عاطفی گریس می‌انجامد. او در هتل به خود آسیب می‌رساند و سپس با نوزادش به خانه بازمی‌گردد. جکسون گریس را به یک مرکز روان‌پزشکی می‌سپارد تا تحت درمان قرار گیرد و مشخص می‌شود که ریشه مشکلات روانی او به تجربه رهاشدگی و کمبود والدین در کودکی برمی‌گردد.

پس از ترخیص، گریس به ظاهر بهتر شده، اما محیط زندگی و شرایط خانوادگی او دچار دگرگونی شده است. خانه بازسازی شده و جکسون خودروی تازه‌ای خریده است. در مهمانی استقبال از بازگشتش، فشار اجتماعی و ستایش‌های ظاهری، او را عصبی می‌کند و گریس تصمیم می‌گیرد از جمع دور شود. در جریان رانندگی با جکسون، سکوت و تنش میان آن‌ها حکمفرما می‌شود و در پایان گریس با بوسیدن جکسون و گفتن «بس است» به جنگل می‌رود.

گریس دفترچه خاطرات دوران بستری در روان‌پزشکی را در آتش می‌سوزاند و لباس‌هایش را درمی‌آورد. جکسون که متوجه خطر می‌شود، به دنبالش می‌رود، اما درست زمانی که به او می‌رسد، گریس وارد آتش می‌شود و در شعله‌های سرکش جنگل محاصره می‌شود.

## بازیگران
* جنیفر لارنس در نقش گریس
* رابرت پتینسون در نقش جکسون
* لاکیت استنفیلد در نقش کارل
* سیسی اسپیسک در نقش پم
* نیک نولتی در نقش هری
* مارکوس دلا رُزا

## تولید
این فیلم اقتباسی از رمان *بمیر، عشق من* نوشته آریانا هارویچ است. در نوامبر ۲۰۲۲، جنیفر لارنس تأیید کرد که در این فیلم بازی خواهد کرد و لین رمزی در حال نگارش فیلمنامه با همکاری اندا والش است. رَمزی پس از آن که لارنس کتاب را برایش فرستاد، به‌عنوان کارگردان به پروژه پیوست. این اولین فیلم رَمزی پس از *[[تو هرگز واقعاً اینجا نبودی]]* (۲۰۱۷) است. او از والش خواست تا پیش‌نویس اولیه فیلمنامه را بنویسد و خود مسئولیت نگارش پیش‌نویس دوم و نهایی را بر عهده گرفت. آلیس برچ نیز در نگارش فیلمنامه همکاری کرد. در ژوئیه ۲۰۲۴، رابرت پتینسون برای پیوستن به فیلم وارد مذاکره شد. این فیلم توسط مارتین اسکورسیزی، آندرئا کالدروود و تیم اکسلنت کداور متشکل از لارنس و جاستین چیاروکی تولید شد. در اوت ۲۰۲۴، لاکیت استنفیلد، سیسی اسپیسک و نیک نولتی به بازیگران پیوستند. این فیلم یک دلهره‌آور است. رَمزی و پتینسون همچنین آن را یک کمدی سیاه توصیف کرده‌اند؛ رَمزی گفته است: «این نوع کمدی و داستان عاشقانه من است، بنابراین تاریک و آشوبناک خواهد بود» و پتینسون آن را «بامزه» خوانده است.

فیلم‌برداری ابتدا برای سال ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل اعتصابات هالیوود به تعویق افتاد. تا آوریل ۲۰۲۴، رَمزی و جورج وجِستیکا در حال نوشتن موسیقی برای ضبط توسط لارنس بودند. برخلاف کتاب که داستانش در فرانسه رخ می‌دهد، فیلم در ایالات متحده روایت می‌شود. فیلم‌برداری از ۱۹ اوت ۲۰۲۴ در اطراف کلگری، کانادا آغاز شد و در ۱۶ اکتبر به پایان رسید. فیلم‌بردار شیموس مک‌گاروی پس از همکاری با رَمزی در *[[باید درباره کوین صحبت کنیم (فیلم)|باید دربارهٔ کوین صحبت کنیم]]* (۲۰۱۳) دوباره با او همکاری کرد. او فیلم را با فرمت ۳۵ میلی‌متری و نسبت تصویر ۱٫۳۳:۱ آکادمی فیلم‌برداری کرد، با الهام از فیلم‌های رومن پولانسکی، *[[انزجار (فیلم)|انزجار]]* (۱۹۶۵) و *[[بچه رزماری (فیلم)|بچه رزماری]]* (۱۹۶۸). پتینسون خاطره‌ای تعریف کرد که برای یک سکانس رقص بسیار عصبی بود و نتوانست رَمزی و لارنس را متقاعد کند که این صحنه را حذف یا رقص را طراحی کنند. او برای این نقش کلاس‌های رقص گذراند.

## اکران
در آوریل ۲۰۲۵، اعلام شد که *بمیر، عشق من* اولین اکران جهانی خود را در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ داشت و برای نخل طلا رقابت خواهد کرد. اواخر همان ماه، شرکت تازه‌تأسیس ۱۹۳ به پروژه پیوست تا مسئولیت فروش توزیع را بر عهده بگیرد.

## بازخوردها
* در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، دارای ۷۸٪ تائیدیه از رای ۴۹ نقد منتقد مثبت است.
* در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۲ منتقد، امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان‌دهنده نقدهای «به‌طورکلی مطلوب» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در کلگری
رده:فیلم‌های کمدی ترسناک ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های لین رمزی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ایالت مونتانا