مالکوم کمبل

**مالکوم کمبل** (؛  تلفظ نام خانوادگی: ؛   – ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا بود. او در زمان‌های مختلف با استفاده از وسایلی نقلیه‌ای به نام «*بلو برد*»، از جمله یک سان‌بیم گرندپری ۱۹۲۱، رکورد جهانی سرعت را هم در خشکی و هم روی آب به دست آورد. پسرش، دونالد کمبل، این سنت خانوادگی را ادامه داد و موفق شد به‌طور هم‌زمان رکوردهای سرعت زمینی و آبی را در اختیار داشته باشد.

## اوایل زندگی و خانواده
کمبل در ۱۱ مارس ۱۸۸۵ در چیزلهرست، کنت، به دنیا آمد و تنها پسر ویلیام کمبل، فروشنده الماس در هاتن گاردن، بود. او در مدرسه غیردولتی آپینگهام تحصیل کرد. در آلمان، هنگام یادگیری حرفه تجارت الماس، به موتورسیکلت و مسابقات علاقه‌مند شد. پس از بازگشت به بریتانیا، به مدت دو سال بدون دریافت حقوق در لویدز لندن کار کرد و سپس یک سال دیگر با دستمزد هفته‌ای ۱ پوند مشغول به کار بود.

بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸، او هر سه مسابقه موتورسیکلت «لندن تا لندز اِند» را برد. در سال ۱۹۱۰، مسابقه دادن با خودرو را در بروکلندز آغاز کرد. او پس از تماشای نمایش *[[پرنده آبی (نمایش‌نامه)|پرنده آبی]]* اثر موریس مترلینک در تئاتر هیمارکت، خودروی خود را «*بلو برد*» نامید و آن را به رنگ آبی رنگ‌آمیزی کرد.

کمبل در سال ۱۹۱۳ با مارجری داگمار نات ازدواج کرد، اما دو سال بعد از یکدیگر جدا شدند.

کمبل سپس در سال ۱۹۲۰ با دوروتی اِوِلین ویتال ازدواج کرد؛ پسرشان دونالد در سال ۱۹۲۱ و دخترشان، جین، در سال ۱۹۲۳ به دنیا آمدند. دوروتی که پس از اعطای لقب شوالیه به او در سال ۱۹۳۱ «لیدی کمبل» شد، بعدها او را «کاملاً نامناسب برای نقش همسر و مرد خانواده» توصیف کرد. آن‌ها در سال ۱۹۴۰ طلاق گرفتند.

کمبل در سال ۱۹۴۵ در چلسی با بتی نیکوری ازدواج کرد.

کمبل تعدادی رمان در ژانر «معمای خودرویی» نوشت، از جمله «*درود به خدایان*» که منبع اقتباس فیلم سینمایی «*برن اِم آپ اوکانر*» در سال ۱۹۳۹ بود. در سال ۱۹۳۵، او برای شرکت فورد موتور، راوی فیلم کوتاه «*آزمون رانندگی شما*» بود که به رانندگان آینده دربارهٔ چگونگی قبولی در آزمون جدید رانندگی که همان سال در بریتانیا معرفی شده بود، توصیه‌هایی ارائه می‌داد.

## خدمت نظامی
با آغاز جنگ جهانی اول، کمبل در ابتدا به‌عنوان پیک موتورسوار ثبت‌نام کرد و در نبرد مونس در اوت ۱۹۱۴ جنگید. اندکی بعد، در ۲ سپتامبر ۱۹۱۴ به‌عنوان ستوان دوم در گردان پنجم هنگ «کوئینز اون رویال وست کِنت»، از واحدهای نیروی ذخیره سرزمینی، به درجه افسری منصوب شد. او خیلی زود به سپاه هوایی بریتانیا منتقل شد و در آنجا به‌عنوان خلبان جابه‌جایی هواپیما فعالیت کرد، زیرا مربیانش معتقد بودند که او بیش از حد دست‌وپاچلفتی است و نمی‌تواند معیارهای لازم برای خلبان جنگنده شدن را برآورده کند.

در اواخر دهه ۱۹۳۰، او فرماندهی گروهان انضباطی لشکر ۵۶ پیاده (لندن) از ارتش ذخیره نیروی زمینی بریتانیا را بر عهده داشت. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲، فرماندهی واحد پلیس نظامی مأموریت «کوتس» را عهده‌دار بود که وظیفه آن، در صورت تهاجم آلمان، تخلیه شاه جرج ششم، الیزابت، ملکه مادر و خانواده نزدیکشان از لندن بود. در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳، او از سپاه پلیس نظامی سلطنتی به فهرست عمومی منتقل شد. در ۱۶ دسامبر ۱۹۴۵، پس از رسیدن به حد سنی ۶۰ سال، کمبل از مقام افسری خود کناره‌گیری کرد و درجه افتخاری سرگردی به او اعطا شد.

## مسابقات اتومبیل‌رانی گرندپری
کمبل در مسابقات اتومبیل‌رانی گرندپری شرکت کرد و در سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ با رانندگی یک بوگاتی تیپ ۳۵، برنده گرندپری بولونی در فرانسه شد.

## رکورد سرعت در خشکی
کمبل برای نخستین بار در سال ۱۹۲۴ رکورد سرعت زمینی را با سرعت ۲۳۵٫۲۲ کیلومتر بر ساعت در پنداین سندز، در نزدیکی خلیج کارمارذن، با یک سان‌بیم ۱۲ سیلندر با قدرت ۳۵۰ اسب‌بخار شکست؛ خودرویی که اکنون در موزه ملی خودرو در بیولی به نمایش گذاشته شده است. او بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۵، نه رکورد سرعت زمینی را شکست که سه مورد آن در پنداین سندز و پنج مورد در ساحل دیتونا ثبت شدند. دو رکورد نخست او هنگام رانندگی با یک خودروی مسابقه‌ای ساخته شرکت سان‌بیم به دست آمدند.

در سال ۱۹۲۵، کمبل با یک کرایسلر سیکس آیرودینامیک، رکورد جدید یک دور پیست را با سرعت ۱۰۰ مایل بر ساعت (۱۶۰٫۹۳ کیلومتر بر ساعت) در بروکلندز ثبت کرد.

در ۴ فوریه ۱۹۲۷، کمبل در پنداین سندز رکورد سرعت زمینی را ثبت کرد؛ او «کیلومتر پروازی» را (بر اساس میانگین دو مسیر) با سرعت ۲۸۱٫۴۴۷ کیلومتر بر ساعت و «مایل پروازی» را با سرعت ۲۸۰٫۳۸۶ کیلومتر بر ساعت با خودروی ناپیر–کمبل بلو برد طی کرد.

او آخرین رکورد سرعت زمینی خود را در نمکزار بونویل در ایالت یوتا در ۳ سپتامبر ۱۹۳۵ ثبت کرد و نخستین فردی بود که با یک خودرو از سرعت ۳۰۰ مایل بر ساعت عبور کرد؛ به‌طوری‌که در دو عبور، به میانگین سرعت ۴۸۴٫۹۵۵ کیلومتر بر ساعت دست یافت.

## رکوردهای سرعت آبی
کمبل خودروی «بلو برد» را در دریاچه تیِلگیت، در پارک تیِلگیت، کراولی، توسعه داد و از نظر شناوری آزمایش کرد. او چهار بار رکورد سرعت آبی را ثبت کرد که بالاترین سرعتش ۲۲۸٫۱۰۸ کیلومتر بر ساعت با «بلو برد کی۴» بود. او این رکورد را در ۱۹ اوت ۱۹۳۹ در آب‌های کانیستون، لانکاشر (که اکنون در کامبریا قرار دارد)، ثبت کرد.

## سیاست
کمبل در انتخابات عمومی سال ۱۹۳۵ در حوزه دپتفورد به نمایندگی از حزب محافظه‌کار نامزد پارلمان شد، اما موفقیتی به دست نیاورد؛ این در حالی بود که با اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا ارتباطاتی داشت. بنا بر گزارش‌ها، او زمانی خودروی خود را با یک پرچم فاشیستی متعلق به «خدمات حمل‌ونقل داوطلبانه لندن» آراسته بود، هرچند هیچ مدرک عکاسی برای تأیید این ادعا وجود ندارد.
## مرگ
کمبل در سال ۱۹۴۸، پس از مجموعه‌ای از سکته‌ها، در ریگیت، ساری، در سن ۶۳ سالگی درگذشت. او از معدود رکوردداران سرعت زمینی هم‌دوره خود بود که به مرگ طبیعی از دنیا رفت، زیرا بسیاری از آن‌ها در سانحه‌ها جان باخته بودند

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد انگلیسی اسکاتلندی‌تبار
رده:اهالی چیزلهرست
رده:بوگاتی
رده:پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول
رده:پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم
رده:حزب محافظه‌کار نامزد انتخاباتی پارلمان (انگلستان)
رده:دارندگان عنوان شوالیه
رده:درگذشتگان ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:رانندگان مسابقه‌ای اهل انگلستان
رده:راه‌یافتگان به تالار بین‌المللی مشاهیر اتومبیل‌رانی
رده:زادگان ۱۸۸۵ (میلادی)
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان