اشغال رمادی به دست آمریکا

**اشغال رمادی به دست آمریکا** به دوره حضور نظامی ایالات متحده آمریکا در شهر رمادی، مرکز استان انبار عراق، در جریان جنگ عراق اشاره دارد. این شهر یکی از کانون‌های اصلی شورش عراق بود که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ به درگیری‌های مسلحانه گسترده انجامید. عملیات مورفریزبورو در فوریه ۲۰۰۷ یک حمله آمریکایی برای جداسازی منطقه الملعب در شرق رمادی از بقیه شهر و بیرون‌راندن تنظیم القاعده در عراق بود.

رمادی از شمال و غرب به رود فرات محدود می‌شود و از شرق و جنوب به‌تدریج در حومه‌های شهر محو می‌گردد. سیل‌بند رمادی نیز در این شهر واقع است که آب رود فرات را به دریاچه حبانیه منتقل می‌کند. نیروهای آمریکایی عمدتاً در چند پایگاه کوچک مستقر بودند. پایگاه اصلی در گوشه شمالی شهر بر زمین یکی از دو کاخ دوره صدام حسین قرار داشت و نخست «منطقه تجمع تاکتیکی رایفلز» و سپس «اردوگاه الماس آبی» نامیده شد. این پایگاه در زمستان ۲۰۰۷ به ارتش عراق واگذار گردید.

## اردوگاه پناهندگان الطاش
**الطاش** اردوگاه پناهندگانی زیر نظر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در نزدیکی رمادی بود. در سال ۲۰۰۳ حدود ۱۳٬۰۰۰ نفر در آن زندگی می‌کردند. دیده‌بان حقوق بشر در همان سال از این اردوگاه بازدید کرد و دریافت برخی از ساکنان از سال ۱۹۸۲ و پس از آنکه در جریان جنگ ایران و عراق از مناطق مرزی ایران رانده شده بودند در آنجا سکونت داشتند.

## مارس تا ژوئیه ۲۰۰۳
هنگ سوم سواره‌نظام زرهی نخستین یگان نظامی آمریکایی بود که در اوایل مه ۲۰۰۳ به رمادی رسید. ستاد فرماندهی این هنگ در پایگاه رایفلز قرار داشت که تا ژوئیه صدها کارگر از سراسر جهان شبانه‌روزی در آن برای ساخت سالن غذاخوری و مرکز تفریحی نیروهای آمریکایی کار می‌کردند.

یگان‌های آمریکایی دیگری که در آغاز در رمادی مستقر شدند عبارت بودند از:
* گروهان سی، گردان دوم، هنگ ۳۲۵ پیاده هوابرد که کاخ ریاست‌جمهوری پیشین را ستاد خود قرار داد و بارها هدف حمله خمپاره‌ای قرار گرفت.
* گروهان براوو، گردان یکم، هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام گارد ملی فلوریدا که نخست در ساختمان دولتی موسوم به «سلول شهردار» در مرکز شهر مستقر بود اما پس از اعتراض محلی در ژوئن ۲۰۰۳ به کاخی سنگی در حاشیه شهر منتقل شد.
* گروهان ستاد، گردان یکم، هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام گارد ملی فلوریدا که محوطه کاخ جنوب پایگاه رایفلز را در مجاورت سیل‌بند رمادی توسعه داد؛ این مکان «هوریکان پوینت» نام گرفت.
* لشکر ۲۱۲ توپخانه صحرایی از فورت‌سیل اوکلاهوما که مسئول پشتیبانی توپخانه سنگین برای هنگ سوم سواره‌نظام زرهی بود و در دانشگاه انبار مستقر شد.

## فوریه ۲۰۰۴ تا آوریل ۲۰۰۵
هنگ سوم سواره‌نظام زرهی در سپتامبر ۲۰۰۳ رمادی را ترک کرد و آن را به تیم رزمی لشکر یکم، لشکر یکم پیاده از فورت رایلی کانزاس سپرد؛ با این حال تا مارس ۲۰۰۴ این تیم زیر فرماندهی لشکر ۸۲ هوابرد قرار داشت. در مارس، لشکر یکم تفنگداران دریایی در استان انبار مستقر شد و جایگزین لشکر ۸۲ گردید. در حالی که یگان‌های ارتش دوره‌های یک‌ساله را در عراق سپری می‌کردند، یگان‌های تفنگداران دریایی هفت ماه می‌ماندند.

بهار ۲۰۰۴ دوره‌ای بسیار خونین در رمادی بود. در روزهای آغازین شورشی که از آوریل ۲۰۰۴ آغاز شد و محاصره فلوجه بر آن سیطره داشت، گردان ۲/۴ تفنگداران دریایی یکی از مرگبارترین حملات جنگ را تجربه کرد و در ۶ آوریل ۲۰۰۴ دوازده تفنگدار دریایی را در یک روز از دست داد. چهار گردانی که دالان رمادی–فلوجه را (از جمله خالدیه) در اختیار داشتند عمدتاً مواضع خود را در امتداد شاهراه مرکزی شهر حفظ کردند. در بقیه ماه نیز گروه‌های شورشی خسارات سنگینی متحمل شدند؛ بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ شورشی در نبردهای پراکنده با تفنگداران دریایی و گردان ۱–۱۶ پیاده‌نظام کشته شدند.

## آوریل ۲۰۰۵ تا آوریل ۲۰۰۶
یگان‌های تفنگداران دریایی و ارتش در رمادی بر اساس برنامه‌های جداگانه جابه‌جا می‌شدند. تیپ دوم لشکر دوم پیاده (۲–۲ آی‌دی) در اوت ۲۰۰۴ وارد شد و پنج گردان داشت. برخلاف تیم رزمی ۱ لشکر یکم که مکانیزه بود، ۲–۲ آی‌دی عمدتاً تیپی سبک بود و تنها تانک‌هایش از یک گروهان از گردان ۲–۷۲ زرهی تأمین می‌شد.

در ژوئیه ۲۰۰۵ تیم رزمی ۲–۲۸ با افزودن گردان ۲–۶۹ زرهی، یگانی باتجربه از لشکر سوم پیاده که از بعقوبه اعزام شده بود، تقویت گردید. در سپتامبر ۲۰۰۵ با آنکه حملات تفنگداران دریایی نزدیک قائم و حدیثه شورشیان را به سوی پایین رود راندند، تیم ۲–۲۸ تلفاتی را متحمل شد.

گردان ۲۲۴ مهندسی رزمی (گارد ملی آیووا) از ژانویه ۲۰۰۵ عملیات پاکسازی مسیر را انجام می‌داد و در دسامبر ۲۰۰۵ جای خود را به گردان ۵۴ مهندسی از تیپ ۱۳۰ مهندسی سپاه پنجم مستقر در آلمان سپرد. گردان ۵۴ تا اکتبر ۲۰۰۶ در رمادی ماند و شش کشته داد.

## آوریل تا مه ۲۰۰۶
تیم رزمی لشکر ۲–۲۸ از گارد ملی پنسیلوانیا جایگزین ۲–۲ آی‌دی شد. این تیم در اوت ۲۰۰۵ با شش گردان «سنگین» مجهز به تانک و نفربرهای برادلی وارد شد. گردان ۲–۲۲۲ توپخانه صحرایی از گارد ملی یوتا بیش از ۴۰۰۰ گلوله توپ در طول یک سال شلیک کرد و نخستین یگان گارد ملی بود که سامانه سلاح پالادین را در عملیات رزمی به کار برد.

در مارس ۲۰۰۶ با رسیدن گردان سوم هنگ هشتم تفنگداران دریایی، خشونت دوباره در رمادی تشدید شد. گردان ۱–۵۰۶ هنگ ۵۰۶ پیاده‌نظام از لشکر ۱۰۱ هوابرد که از شهرک صدر بغداد منتقل شده بود به تقویت نیروها پرداخت.

در مارس ۲۰۰۶ دو سرباز از هنگ ۷۵ رنجر در رمادی کشته شدند که احتمالاً نشان‌دهنده حضور عناصر گروه عملیاتی محرمانه ۱۴۵ بود؛ همان نیرویی که بعدها در کشتن ابومصعب الزرقاوی نقش ایفا کرد.

## ژوئن تا نوامبر ۲۰۰۶

با فرا رسیدن تابستان ۲۰۰۶ سطح حملات در رمادی همچنان بالاترین میزان در سراسر عراق بود و شایعاتی دربارهٔ حمله‌ای به سبک فلوجه در رسانه‌های عربی پخش شد.

در اوایل ژوئن ۲۰۰۶ تیم رزمی لشکر دوم، لشکر ۲۸ پیاده استقرار یک‌ساله‌اش را به پایان رساند و تیم رزمی لشکر یکم، لشکر یکم زرهی از تل‌عفر در شمال عراق جایگزین آن شد. ژنرال جورج کیسی دستور اعزام دو گردان از سه گردان ذخیره راهبردی خود را صادر کرد.

در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۶ تیم رزمی لشکر یکم زرهی حمله خود را آغاز کرد. برخلاف نگرانی‌ها دربارهٔ تکرار حمله فلوجه، این لشکر رویکردی متفاوت اتخاذ نمود: ساکنان را از فرار منصرف کرد و با بهره‌گیری بسیار محدود از سلاح‌های سنگین مانند تانک‌های آبرامز، توپخانه و پشتیبانی هوایی نزدیک به آهستگی پیشروی کرد. دو ستون نیروی مکانیزه آمریکایی همراه با یگان‌های ارتش عراق به سمت شمال و حومه‌های شهر پیشروی کردند و برای نخستین بار در جنگ دو ورودی اصلی شهر را مسدود نمودند.

تیم رزمی لشکر یکم زرهی مجموعه‌ای از پاسگاه‌های رزمی مشترک آمریکایی-عراقی را در داخل و بیرون شهر ایجاد کرد. به گفته سرهنگ مکفارلند، «این پاسگاه‌ها بر دشمن بسیار ویرانگر بوده‌اند. مهم‌تر از همه به ما فرصت داده‌اند تا با مردم رمادی تعامل کنیم و روابط واقعی با مردم در بخش‌هایی از شهر برقرار سازیم که پیش‌تر نتوانسته بودیم».

در سراسر ژوئیه شورشیان با نیروی چندین دسته به پاسگاه‌های رزمی با سلاح سبک، آرپی‌جی و آتش غیرمستقیم حمله کردند. این حملات در ۲۴ ژوئیه به نبردی گسترده در سطح شهر انجامید که شورشیان در آن تلفات سنگینی متحمل شدند.

در اواسط سپتامبر ۲۰۰۶ گردان یکم هنگ ششم تفنگداران دریایی فرماندهی مرکز شهر رمادی را بر عهده گرفت و ایستگاه‌های امنیتی متعددی ساخت. فشار مداوم این گردان به تدریج شورشیان را بیرون راند و زمینه را برای تشکیل نیروی پلیس عراقی و واحد گارد ملی عراقی فراهم ساخت. این گردان در موج افزایش نیرو ۲۰۰۶/۲۰۰۷ تمدید شد و ۳۰٬۰۰۰ سرباز اضافی به استان انبار اعزام گردید.

## دسامبر ۲۰۰۶ تا دسامبر ۲۰۰۷

پس از نخستین دوره استقرار در سال ۲۰۰۴، هنگ ۵۰۳ پیاده‌نظام که اکنون گردان ۱–۹ پیاده‌نظام نام داشت در اکتبر ۲۰۰۶ دوباره در رمادی مستقر شد. در ماه‌های آغازین ۲۰۰۷، گردان یکم هنگ نهم پیاده‌نظام از لشکر دوم پیاده با پشتیبانی گردان سوم هنگ ۶۹ زرهی از لشکر سوم پیاده، گروهان براوو از گردان یکم هنگ ۲۶ پیاده‌نظام از لشکر یکم پیاده، نیروهای ویژه دریایی (سیلز) و ارتش عراق، عملیات مورفریزبورو را در شرق رمادی آغاز کردند. هدف این عملیات جداسازی منطقه الملعب از بقیه شهر و بیرون‌راندن القاعده بود.

تا فوریه ۲۰۰۷ عملیات با ایجاد دیوار بتنی منطقه را با موفقیت تقسیم کرد. بیش از ۴۰ درگیری رخ داد، ۸ انبار بزرگ سلاح کشف شد، نزدیک به ۵۵ بمب کنار جاده‌ای منفجر یا یافته شد، ۷۰ شورشی کشته، ۱۰ نفر زخمی و ۳۲ نفر بازداشت شدند. موفقیت این عملیات به تشکیل نیروی پلیس رمادی انجامید که در کنار ارتش آمریکا و ارتش عراق فعالیت می‌کرد. گردان ۱–۹ پیاده‌نظام با شیخ اصلی منطقه صوفیا همکاری کرد و داده‌های اطلاعاتی ارزشمندی به دست آورد.

## جستارهای وابسته
* جنگ عراق
* فلوجه
* استان انبار
* ابومصعب الزرقاوی

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:اشغال عراق
رده:شورشیان عراق
رده:جنگ عراق
رده:نبردهای عراق
رده:استان انبار
رده:عراق در ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:عراق در ۲۰۰۵ (میلادی)