ساندرو کالوانی

**ساندرو کالوانی** (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) فعال اجتماعی، مشاور ارشد برنامه‌ریزی راهبردی بنیاد مائه فا لونگ (تحت حمایت سلطنتی) اهل ایتالیا در بانکوک، تایلند است.

او تمام زندگی حرفه‌ای خود را به مطالعه نوآوری، خلاقیت، روش‌های مؤثر مدیریت تغییر، مدیریت و پیشگیری از مناقشه اختصاص داد. در کشورهایی که او کار کرده است، کالوانی اولویت را به تقویت آزادی و عدالت داده است که آن‌ها را دو بزرگ‌ترین جلوهٔ حقوق فردی و حقوق جمعی می‌داند.

## دوران حرفه‌ای
کالوانی حرفهٔ خود را در سال ۱۹۷۶ در دانشگاه جنوا در ایتالیا به‌عنوان یک پژوهشگر جوان وابسته به شورای ملی پژوهش ایتالیا آغاز کرد و به مطالعه ژنتیک فرامحوری موجودات تک‌سلولی مشغول شد. در سال ۱۹۷۸ او یکی از جوان‌ترین برندگان بورسیهٔ فولبرایت هایز برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه ایالتی کلرادو (CSU) در فورت کالینز، کلرادو در ایالات متحده شد. در طول کارش به‌عنوان دانشمند میهمان در آزمایشگاه بوم‌شناسی منابع طبیعی در CSU، او به مسائل توسعه پایدار روستایی علاقه‌مند شد و یکی از نخستین کتاب‌هایش با عنوان *پیامبر جهان سوم* را برای ترویج مسائل پیچیده توسعه پایدار در کشورهای فقیر تکمیل کرد. در بازگشت به ایتالیا در سال ۱۹۷۹، به‌عنوان کارشناس داوطلب کمیته کاریتاس ایتالیا به موضوع نوظهور مهاجرت‌ها از طریق مدیترانه علاقه‌مند شد و در بندر جنوا نخستین مرکز ارائه خدمات برای خارجیان و مهاجران غیرقانونی در یک بندرگاه را افتتاح کرد. این کار در همکاری با کارلو آلبرتو دالا کیزا، ژنرال فوق‌العاده ضدتروریسم وقت انجام شد.

در سال ۱۹۸۰ او به‌عنوان نخستین رهبر غیرروحانی کاریتاس ایتالیا و همچنین نخستین رئیس بخش کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی و توسعه پایدار کاریتاس انتخاب شد. او به کارزار ملی پذیرش قایق‌پناهجویانی که پس از جنگ ویتنام از جنوب شرق آسیا گریخته بودند کمک کرد؛ او به نخستین قانون ملی درباره مخالفت وجدانی با استفاده از سلاح‌های سبک و جنگ‌افزارها و همچنین به ایجاد نخستین دوره‌ها برای مخالفان خدمت سربازی کمک کرد.

پس از زمین‌لرزه شدید ایرپینیا در نوامبر ۱۹۸۰ کالوانی به ایجاد نخستین شبکهٔ امداد اروپایی برای بلایای طبیعی در همکاری با گویدو برتولازو کمک کرد. برای دو سال کالوانی کمک خارجی کلیساها در سراسر جهان را برای حمایت از قربانیان زمین‌لرزه در جنوب ایتالیا هماهنگ کرد. در سال ۱۹۸۲ کالوانی به‌عنوان نمایندهٔ سازمان‌های غیردولتی کمک خارجی ایتالیا در اداره کل همکاری توسعه وزارت امور خارجه ایتالیا و همچنین در کمیسیون اروپا و پارلمان اروپا در بروکسل انتخاب شد. در دهه ۱۹۸۰ کالوانی با کارزارهای دفاعی علیه گرسنگی در جهان که توسط حزب رادیکال طراحی شده بود و همچنین مدارس تابستانی آموزش پیشرفته در زمینه ارزش‌های سیاست، در همکاری با رومانو پرودی همکاری کرد.

در هشت سالی که او رئیس بزرگ‌ترین سازمان کمک خارجی ایتالیا بود، صدها برنامه توسعه پایدار را طراحی، انتخاب و پایش کرد و منابع مالی لازم برای اجرای آن‌ها را در بیش از ۶۰ کشور فقیر تأمین کرد. او به این کشورها سفر کرد تا رهبری محلی قدرتمندی برای توسعه پایدار ایجاد کند.

با همکاری انجمن کارگران مسیحی ایتالیا (ACLI)، کالوانی کارزارهای همبستگی و پژوهش-مطالعه در کشورهای در حال توسعه ایجاد کرد. یک کارزار برجسته با نام *یک چاه، یک زنبور ملکه و یک لیمو* الهام‌بخش صدها ابتکار پژوهش در عمل درباره نابرابری شمال-جنوب شد. در سال ۱۹۷۵ کالوانی عنوان نخستین کارزار افکار عمومی ایتالیا درباره مصرف اخلاقی، محیط زیست، بازیافت و عدالت جهانی را با نام *برای مبارزه با گرسنگی سبک زندگی‌ات را تغییر بده* مطرح کرد. کالوانی به ایجاد نهادهایی با مشارکت مردم در کمک‌های توسعه‌ای مانند Magis، GMA، IPSIA، CEM و دیگران کمک کرد.

از سال ۱۹۸۲ ساندرو کالوانی یکی از نخستین رهبران آموزش ایتالیا در توسعه جهانی و میان‌فرهنگی شد. این کار از طریق مجموعه مقالاتی با عنوان *از فقرا می‌آموزیم*، دفترچه مدرسه‌ای *دفترچه یک جهان یگانه* و همچنین از طریق نخستین کتاب‌هایش درباره جهان سوم مانند *جهان سوم، او کیست*، *امروز فقیر، فردا فقیر*، *آیا کمک فایده دارد؟* و چندین جلد از نخستین *دانشنامه کوچک توسعه* انجام شد. کالوانی به ایجاد نخستین تجربه‌های مصرف و خرید از طریق تجارت منصفانه به‌ویژه در جنوب ایتالیا کمک کرد.

در سال ۱۹۸۸ کالوانی توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) به‌عنوان بنیان‌گذار و نخستین مدیر مرکز پان‌آفریقایی آمادگی در برابر بلایا  در آدیس آبابا، اتیوپی انتخاب شد. این مرکز نخستین برنامه‌های WHO برای پیشگیری و مدیریت بلایا در آفریقا را ایجاد کرد و به آزمایش نخستین بهترین شیوه‌های حفاظت مدنی در آفریقا کمک کرد. هنگامی‌که دیکتاتور اتیوپی، منگیستو هایله مریم یک مقام سازمان جهانی بهداشت را بازداشت و شکنجه کرد، کالوانی نخستین دیپلمات WHO بود که سوءاستفاده حقوق بشری یک دیکتاتور آفریقایی را گزارش کرد و مدارکی به عفو بین‌الملل و کمیته پنجم مجمع عمومی سازمان ملل ارائه داد. آن مقام سازمان جهانی بهداشت که دو سال بعد پس از سقوط منگیستو آزاد شد، در یک سخنرانی عمومی گفت که واکنش بین‌المللی به پرونده‌اش جان او را نجات داده است.

در سال ۱۹۹۱ کالوانی جوان‌ترین مدیر منطقه آفریقای WHO شد  که در برازاویل، کنگو مستقر بود و مسئولیت هماهنگی سازمان‌های ملل فعال در بهداشت عمومی، پژوهش علمی و کتابخانه‌های بهداشتی در ۴۴ کشور آفریقای زیر صحرا را بر عهده داشت.

در سال ۱۹۹۲ کالوانی به آژانس تازه‌تأسیس مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد به‌عنوان نماینده و مدیر دفتر در بولیوی اعزام شد. او با ترویج کشت‌های جایگزین برای جایگزینی تولید کوکا به تقویت برنامه توسعه روستایی بولیوی کمک کرد. این برنامه با بودجه بی‌سابقه ۴۵ میلیون دلار آمریکا در آن زمان به بزرگ‌ترین برنامه جایگزینی محصول سازمان ملل تبدیل شد.

در آن سال‌ها، کالوانی پژوهش‌ها و مطالعات گوناگونی درباره کاربردهای سنتی کوکا و همچنین کشف کوکائین آغاز کرد که سپس در چندین کتاب به زبان‌های مختلف منتشر شدند از جمله: *پیشگویی کوکا*، *سوی دیگر کوکا*، *دریایی از کوکا* و *کوکا، اسطوره‌ها و واقعیت‌ها*.

بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ کالوانی به‌عنوان مدیر منطقه‌ای برنامه مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل در کارائیب منصوب شد و سپس نماینده این برنامه در نهادهای اروپایی در بروکسل شد. در آن دوره، در همکاری با ژنرال مک‌کافری، رئیس مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده در نخستین دولت کلینتون، کالوانی *برنامه اقدام باربادوس*  را طراحی کرد. این نخستین برنامه جامع منطقه‌ای برای کنترل و پیشگیری از قاچاق مواد مخدر بود. این طرح بیش از ۴۰ کشور در کارائیب یا کشورهایی با منافع راهبردی در منطقه را درگیر کرد.

در سال ۱۹۹۹ کالوانی مدیر منطقه‌ای آژانس مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل برای آسیای جنوب شرقی و اقیانوس آرام شد که در بانکوک مستقر بود و مسئولیت بیش از سی کشور منطقه، از جمله چین، مالزی، سنگاپور، اندونزی، ژاپن، کره، استرالیا، ویتنام، فیلیپین، میانمار، کامبوج و لائوس را بر عهده داشت. کالوانی نخستین برنامه بین‌المللی برای کنترل و پیشگیری از قاچاق مواد مخدر در اطراف چین را ایجاد کرد که *ACCORD*، *عملیات همکاری آسه‌آن و چین در پاسخ به مواد خطرناک*  نام داشت و پس از چندین تغییر هنوز هم وجود دارد. در آغاز قرن جدید کالوانی به‌طور اجماعی به‌عنوان هماهنگ‌کننده برنامه‌های سازمان ملل علیه ایدز در آسیای جنوب شرقی و اقیانوس آرام منصوب شد. در سال ۲۰۰۱، در همکاری با یک سازمان غیردولتی محلی در اندونزی، کالوانی نخستین برنامه مردمی رسانه‌ای با عنوان *چراغ‌ها روشن*  (چراغ را روشن کن) را ایجاد کرد تا جوانان را درباره خطرات استفاده از مواد مخدر غیرقانونی آگاه کند. این برنامه برای نخستین بار توجه رانندگان را با این ایده جلب کرد که چراغ‌های خودرو را در نیمه‌روز حتی زیر آفتاب استوایی روشن کنند تا همه تابوهای مربوط به مواد مخدر روشن شود.

از سال ۲۰۰۴ کالوانی مدیر دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در کلمبیا شد که در بوگوتا مستقر بود. تحت رهبری کالوانی این برنامه به بزرگ‌ترین برنامه سازمان ملل برای جایگزینی کشت‌های غیرقانونی در جهان تبدیل شد، با چندین دفتر محلی، صدها کارمند و یک برنامه گسترده پایش ماهواره‌ای مزارع کوکا. این برنامه در کلمبیا در حال گسترش است و بیش از ۶۰٬۰۰۰ خانواده "گاردابوسکِس"  را دربر می‌گیرد، خانواده‌هایی که از محیط زیست حفاظت می‌کنند و محصولات جنگلی را به‌عنوان جایگزینی برای کوکا کشت می‌کنند. برخی محصولات غذایی مانند کاکائو، عسل و قهوه سپس همکاری "گود فود" و دیگر پروژه‌های اجتماع سن پاتریگنانو در ایتالیا را به دست آوردند. کالوانی برنامه‌های نوآورانه‌ای برای مشارکت عمومی-خصوصی ترویج کرد از جمله مجموعه‌ای از قسمت‌ها برای سریال تلویزیونی پرمخاطب *Todos Quieren con Marilyn* برای آگاهی‌رسانی عمومی درباره قاچاق انسان که با آدریانا روییز-رستریپو طراحی و اجرا شد. کالوانی یک برنامه رویدادهای موسیقی علیه قاچاق اسلحه طراحی کرد که از *[[اسکوپتارا]]* الهام گرفته بود، یک کلاشنیکف AK-47 که به گیتار الکتریک تبدیل شده بود و این کار در همکاری با موسیقیدان کلمبیایی سزار لوپز انجام شد.

در ژوئیه ۲۰۰۷ کالوانی توسط دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی-مون به‌عنوان مدیر جدید یونیکری منصوب شد. دوره خدمت او در آوریل ۲۰۱۰ پایان یافت. تحت مدیریت او یونیکری به شناخته‌شده‌ترین مؤسسه جهانی پژوهش کاربردی درباره جرایم نوظهور، حکمرانی امنیت و تروریسم و اصلاح عدالت بین‌المللی تبدیل شد. محصولات موفق یونیکری شامل نخستین گزارش سازمان ملل درباره جعل، نخستین راهنمای آیین دادرسی کیفری برای دادگاه‌های بین‌المللی، دوره کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل در جرم و عدالت، گزارش جرایم زیست‌محیطی، مجله بین‌المللی *آزادی از ترس*، برنامه نوآورانه حقوق زمین در همکاری با ترا مادره و اسلو فود، برنامه مشارکت‌های عمومی-خصوصی درباره امنیت رویدادهای بزرگ و سامانه مدیریت دانش برای ریسک‌های ناشی از مواد شیمیایی، زیستی، پرتویی و هسته‌ای بود.

در سال ۲۰۰۸ کالوانی رئیس *شورای دستور کار جهانی درباره تجارت غیرقانونی* شد که یک ابتکار مجمع جهانی اقتصاد بود. او سپس به *شورای دستور کار جهانی درباره فقر* در مجمع جهانی اقتصاد پیوست.

در طول حرفه‌اش کالوانی در دوره‌های تخصصی رهبری در دانشگاه هاروارد (کمبریج، ماساچوست) و مدیریت شرایط اضطراری بزرگ بهداشتی در لوون (بلژیک) شرکت کرد. او چندین جایزه برای برتری حرفه‌ای در هر قاره جهان دریافت کرده است.

از سپتامبر ۲۰۱۰ تا ژوئن ۲۰۱۳ کالوانی به‌عنوان مدیر اجرایی مرکز برتری آسه‌آن در زمینه اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد (ARCMDG) در مؤسسه فناوری آسیایی (AIT) در بانکوک، تایلند خدمت کرد و سایر فعالیت‌های برون‌سازمانی AIT مانند کسب‌وکار اجتماعی و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها با مرکز یونس AIT، مرکز CSR آسیا و همچنین شبکه‌سازی و تلاش‌های جمع‌آوری کمک مالی بین‌المللی AIT را تسهیل کرد. ARCMDG با نهادهای سازمان ملل و آسه‌آن برای تسهیل بهترین شیوه‌ها جهت دستیابی به اهداف توسعه هزاره سازمان ملل همکاری کرد.

## آثار
کالوانی ۲۹ کتاب و بیش از ۸۰۰ مقاله درباره موضوعاتی چون توسعه پایدار، حقوق بشر، جرم و عدالت منتشر کرده است. روزنامه‌ها و مجلات مهمی مانند *[[اکونومیست]]*، *[[میامی هرالد]]*، *[[ال پائیس]]*، *[[اینترنشنال هرالد تریبیون|هرالد تریبیون]]*، *[[بانکوک پست]]*، *[[ال تیِمپو]]*، *[[نیشن (تایلند)|نیشن]]* و *[[جاکارتا پست]]* مصاحبه‌هایی با دکتر کالوانی منتشر کرده‌اند.

## منابع
 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:زادروز نامشخص (افراد زنده)
رده:زادگان ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:فعالان اهل ایتالیا