بمب‌گذاری قطار ۹۰۴

**بمب‌گذاری قطار ۹۰۴** (ایتالیایی: *Strage del Rapido 904* یا کشتار کریسمس (قتل‌عام کریسمس) یک حمله تروریستی بود که در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۴ در *تونل پایه آپنین* رخ داد. بمبی در قطار سریع‌السیر ۹۰۴ از ناپل به میلان منفجر شد و ۱۶ کشته و ۲۶۶ زخمی بر جای گذاشت. محل بمب‌گذاری در نزدیکی محل بمب‌گذاری قطار سریع‌السیر ایتالیکوس ده سال پیش بود.

انگیزه پشت این حمله بمب‌گذاری، منحرف کردن نیروهای امنیتی ایتالیا از تحقیقات در مورد مافیای سیسیل بود، چرا که شهادت توماسو بوشتا، جاسوس مافیا، نزد جیووانی فالکونه، دادستان ضد مافیا، منجر به صدور مجموعه‌ای از احکام بازداشت در سپتامبر ۱۹۸۴ شد که متعاقباً به محاکمه ماکسی علیه ۴۷۵ متهم مافیا منجر شد. جوزپه کالو، رئیس مافیا، که با نام «پیپو» نیز شناخته می‌شود، در فوریه ۱۹۸۹ به جرم دستور دادن و سازماندهی این حمله محکوم شد. در آوریل ۲۰۱۱، سالواتوره ریینا، «رئیس رؤسا»، مافیا، به جرم دستور دادن بمب‌گذاری متهم شد.

## بمب‌گذاری
روز یکشنبه، ۲۳ دسامبر ۱۹۸۴، قطار سریع ۹۰۴ در حال سرویس‌دهی منظم بین ناپل و میلان بود. این قطار به سمت شمال در حرکت بود و ۷۰۰ مسافر تعطیلات که به خانه برمی‌گشتند یا به دلیل تعطیلات کریسمس پیش رو به دیدار اقوام خود می‌رفتند، در آن ازدحام زیادی ایجاد کرده بودند. ساعت ۱۹:۰۸ بمبی در واگن نهم، یک واگن درجه دو در وسط قطار، منفجر شد. قطار در ۸ کیلومتری تونل آپنین بیس، در خط فلورانس - بولونیا در نزدیکی ورنیو، در یک مسیر مستقیم طولانی با محدودیت سرعت تا ۱۶۰ کیلومتر، قرار داشت. کیلومتر در ساعت در آن زمان، و با سرعت ۱۵۰ در حال حرکت بود کیلومتر بر ساعت.

این بمب در حالی که قطار در ایستگاه راه‌آهن فلورانس سانتا ماریا نوولا بود، روی یک قفسه چمدان قرار داده شده بود. برخلاف بمب‌گذاری‌های قطار در دهه‌های گذشته که با آشفتگی‌های سیاسی همراه بود، این بمب از راه دور کنترل می‌شد و در حالی که قطار کاملاً وارد تونل شده بود، منفجر شد تا خسارت را به حداکثر برساند. بمب طبق برنامه منفجر شد. موج شوک آن که توسط دیواره‌های تونل منعکس می‌شد، تمام شیشه‌های پنجره و درهای داخلی را شکست و تکه‌های ترکش مانندی را به داخل محفظه‌ها پرتاب کرد. ۱۵ نفر در اثر انفجار مستقیم جان باختند و یک نفر دیگر نیز بعداً به دلیل جراحات وارده جان خود را از دست داد.

ترمز اضطراری کشیده شد و قطار در فاصله حدود هزار متری از محل انفجار، ۸ کیلومتر از ورودی شمالی و ۱۰ کیلومتر از ورودی جنوبی، متوقف شد. جیان کلودیو بیانکونچینی، هادی قطار - در آخرین سفر خود قبل از بازنشستگی - از ناحیه گردن زخمی شد، اما توانست با یک تلفن خدماتی تماس بگیرد و درخواست کمک کند. مسافران ترسیده و در زمستان سرد آپنین سرگردان بودند.

## استعلام
ظرف چند ساعت پس از انفجار، تعدادی از گروه‌های چپ و راست مسئولیت آن را بر عهده گرفتند. سوءظن رسمی بر تروریست‌های نئوفاشیست متمرکز بود، زیرا این حمله در همان مسیر راه‌آهن رخ داد که افراط‌گرایان راست‌گرا در سال ۱۹۷۴ قطار ایتالیکوس را بمب‌گذاری کردند و دوازده نفر را کشتند و ۴۸ نفر را زخمی کردند. دفتر دادستانی عمومی به سرعت تحقیقاتی را آغاز کرد. یک بررسی شیمیایی و بالستیک برای یافتن نوع ماده منفجره مورد استفاده و دینامیک فاجعه انجام شد. یک شاهد پیدا شد: او دو نفر را دید که دو کیسه را در قفسه بار واگن نهم در ایستگاه فلورانس قرار می‌دادند، بنابراین تحقیقات به دادستان‌های فلورانس واگذار شد.

در ۹ ژانویه ۱۹۸۶، دادستان پیرلوئیجی ویگنا، کالو و سرکولا را به این قتل‌عام متهم کرد. طبق تحقیقات، این بمب‌گذاری با هدف منحرف کردن نیروهای امنیتی دولتی از تحقیقات در مورد مافیای سیسیل انجام شده بود، پس از آنکه شهادت توماسو بوشتا، جاسوس مافیا، به قاضی جیووانی فالکونه، قاضی تحقیقات ضد مافیا، منجر به صدور مجموعه‌ای از احکام بازداشت در سپتامبر ۱۹۸۴ شد که متعاقباً به محاکمه ماکسی علیه ۴۷۴ متهم مافیا منجر شد.

## محاکمات
دادگاه عالی فلورانس در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۲ این احکام را تأیید کرد و رسماً «دست هماهنگ مافیا» را در این فاجعه به رسمیت شناخت. در ۱۸ فوریه ۱۹۹۴، دادگاه فلورانس ماسیمو آباتانجلو، عضو پارلمان ام اس ای، را از اتهام قتل‌عام تبرئه کرد، اما او را به جرم دادن مواد منفجره به میسو در اوایل سال ۱۹۸۴ مجرم شناخت. آباتانجلو به ۶ سال زندان محکوم شد. بستگان قربانیان خواستار مجازات شدیدتری شدند، اما در فرجام‌خواهی شکست خوردند و مجبور به پرداخت هزینه‌های دادرسی شدند.

در ۲۷ آوریل ۲۰۱۱، دفتر مبارزه با مافیای ناپل حکم بازداشت توتو رینا، رئیس کمیسیون مافیای سیسیل و «رئیس رؤسا»، را صادر کرد و او را مغز متفکر این قتل‌عام دانست. دادستان‌ها اعلام کردند که مواد منفجره‌ای که برای انجام حمله قطار ۹۰۴ استفاده شده، همان موادی است که برای کشتن قاضی مبارزه با مافیا، پائولو بورسلینو، و همراهش از طریق دی آملیو در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ استفاده شده است.

## فهرست تلفات
منبع:
* جووانباتیستا آلتوبلی (۵۱)
* آنا ماریا برندی (۲۶)
* آنجلا کالوانس در فیلم دیسیمون (۳۳)
* آنا دی سیمون (۹)
* جیووانی د سیمونه (۴)
* نیکولا دی سیمون (۴۰)
* سوزانا کاوالی (۲۲)
* لوسیا سراتو (۶۶)
* پیر فرانچسکو لئونی (۲۳)
* لوئیزلا ماتارازو (۲۵)
* کارمین موچیا (۳۰)
* والریا موراتلو (۲۲)
* ماریا لوئیجیا مورینی (۴۵)
* فدریکا تالیالاتلا (۱۲)
* آبرامو واستارلا (۲۹)
* جواکینو تالیالاتلا (۵۰، بر اثر جراحات درگذشت)

## از طبقه‌بندی خارج کردن اعمال
با دستورالعمل ۲۲ آوریل ۲۰۱۴، تمام پرونده‌های مربوط به این قتل‌عام دیگر مشمول طبقه‌بندی‌های محرمانه نیستند و بنابراین آزادانه در دسترس هستند.

## منابع

رده:ایتالیا در ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:تاریخ مافیا
رده:حوادث و سوانح ریلی در ایتالیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:کشتارها در ایتالیا
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی