مهاجرت به سوئد

**[[مهاجرت]] به [[سوئد]]** به مهاجرت افراد به سوئد با هدف اقامت در این کشور اشاره دارد.در حالی که بسیاری از مهاجران در نهایت تابعیت سوئد را به دست می‌آورند اما برای همه این موضوع صادق نیست. تأثیرات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مهاجرت در سوئد، به ویژه در موارد ادغام در بازار کار، دسترسی به خدمات اجتماعی، نتایج آموزشی، الگوهای اسکان، جرم و مشارکت سیاسی به طور گسترده مورد مطالعه و بحث قرار گرفته است. در سال ۲۰۲۴، تقریباً ۶۴٫۶ درصد از جمعیت سوئد، سوئدی تبار هستند ، در حالی که ۳۵٫۴ درصد باقی مانده اصالتاً غیر سوئدی هستند که اکثریت قریب به اتفاق آنها از مهاجران و فرزندان آنها از اروپا، خاورمیانه، آفریقا و آسیا هستند.

سوئد در سال ۱۹۰۰، زمانی که جمعیت کل کشور ۵٬۱۰۰٬۸۱۴ نفر بود، مهاجران بسیار کمی داشت که از این تعداد، ۳۵٬۶۲۷ نفر (۰٫۷٪) متولد خارج از کشور بودند. ۲۱٬۴۹۶ نفر از این ساکنان متولد خارج از کشور اهل سایر کشورهای اسکاندیناوی، ۸٬۵۳۱ نفر اهل سایر کشورهای اروپایی، ۵٬۲۵۴ نفر اهل آمریکای شمالی، ۹۰ نفر اهل آمریکای جنوبی، ۸۷ نفر اهل آسیا، ۷۹ نفر اهل آفریقا و ۵۹ نفر اهل اقیانوسیه بودند.

در سال ۲۰۱۴، ۸۱٬۳۰۰ نفر در سوئد درخواست پناهندگی دادند که نسبت به سال ۲۰۱۳، ۵۰ درصد افزایش داشت و بیشترین میزان از سال ۱۹۹۲ تاکنون بوده است. از این تعداد، ۴۷ درصد از سوریه و پس از آن ۲۱ درصد از منطقه شاخ آفریقا که عمدتاً از سومالی بودند، آمده‌اند. در مجموع، ۷۷ درصد (۶۳٬۰۰۰) از درخواست‌ها مورد تأیید قرار گرفتند، که میزان تأیید بین گروه‌های مختلف متقاضی بسیار متفاوت بود. در اوایل اکتبر ۲۰۱۵، کمتر از دو هفته پس از شروع ماه، این امر به رقم بی‌سابقه ۸۶٬۲۲۳ درخواست پناهندگی رسید و در هفته‌های باقی‌مانده سال، این رقم به ۱۶۲٬۸۷۷ افزایش یافت. در سال ۲۰۱۶، ۲۸٬۹۳۹ نفر درخواست پناهندگی دادند، پس از آنکه کنترل‌های موقت هویت مرزی آغاز شده و در طول سال ۲۰۱۶ به اجرا گذاشته شده بود. در سال ۲۰۱۴، طبق گزارش اداره آمار سوئد، حدود ۱۷٬۰۰۰ مهاجر پناهنده از سوریه، ۱۰٬۰۰۰ نفر از عراق، ۴۵۰۰ نفر از اریتره، ۱۹۰۰ نفر از افغانستان و ۱۱۰۰ نفر از سومالی بودند. در سال ۲۰۱۷، اکثر پناهجویان از سوریه (۲۶۷)، اریتره (۲۶۳)، عراق (۱۱۷) و گرجستان (۱۰۶) بودند.

طبق گزارش رسمی آژانس بازنشستگی دولتی سوئد ، انتظار می‌رفت کل مهاجرت به سوئد برای سال ۲۰۱۷ تقریباً ۱۸۰٬۰۰۰ نفر باشد و پس از آن به ۱۱۰٬۰۰۰ نفر در هر سال برسد.

تقاضای عمومی برای تحقیق در مورد اینکه آیا از درخواست‌های مهاجرت برای دریافت مزایای رفاه اجتماعی در کشور سوءاستفاده می‌شود یا خیر، افزایش یافته است. درخواست‌هایی برای مقابله با سوءاستفاده از رفاه اجتماعی در سوئد، خانه مردم ("راه میانه سوئدی")، آژانس مهاجرت سوئد، جداسازی اجتماعی *بالفعل*، ظهور سیاست‌های راست‌گرایانه سوئدی و ملی‌گرایی وارداتی دانمارکی-سوئدی مطرح شده است.

آژانس مهاجرت سوئد در سال ۲۰۲۰ بررسی کرد که «آیا و تا چه حد دانشجویانی» که مجوزهای اقامت تحصیلی دارند، از این مجوزها برای کار در کشور استفاده می‌کنند. این آژانس در گزارش سال ۲۰۲۲ خود با عنوان «سوءاستفاده از مجوزهای اقامت برای تحصیل» نتیجه گرفت که سوءاستفاده گسترده‌ای از مجوزهای اقامت دانشجویی وجود داشته است. این گزارش بر اساس یک گروه ۳۶۰ نفره از دانشجویانی بود که مجوز اقامتشان در یک کشور خاص صادر شده بود و در برنامه‌های کارشناسی ارشد دو ساله پذیرفته شده بودند: کمی بیش از یک سوم از این گروه برای تمدید مجوز اقامت خود برای سال دوم تحصیل درخواست دادند، در حالی که کمی کمتر از سی درصد برای مجوز کار درخواست دادند.

مهاجران در سوئد عمدتاً در مناطق شهری سویالاند و یوتالاند متمرکز هستند. بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰، ده کشور با بیشترین جمعیت مهاجر خارجی به سوئد، از سوریه، افغانستان، سومالی، اریتره، عراق، لهستان، هند، ایران، تایلند و چین بوده‌اند.

## تاریخچه

پیش از جنگ جهانی دوم، سوئد در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی، به استثنای اقلیت‌های سامی، تورندالی و رومانی، کشوری همگن از نظر زبانی و فرهنگی بود. در طی قرون وسطی، مهاجران آلمانی به عنوان متخصصان خارجی در تجارت و معدن وارد شدند و تخمین زده می‌شود که ۱۰ تا ۲۰ درصد از جمعیت شهر را تشکیل می‌دادند. با این حال، از آنجایی که تنها ۵ درصد از جمعیت در این مدت در شهرها زندگی می‌کردند، سهم کل جمعیت آنها تنها ۱ تا ۱٫۵ درصد از جمعیت بود. تعداد کم، اما تأثیرگذاری از مهاجران والونی در قرن هفدهم و دوباره در قرن نوزدهم شروع به ورود کردند. بیشتر آنها پس از چند سال به بلژیک بازگشتند و تخمین زده می‌شود که چه تعداد از آنها باقی ماندند، در مقایسه با جمعیت معاصر سوئد که ۹۰۰۰۰۰ نفر است، بین ۹۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر باشد

دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شاهد تغییر سوئد از یک کشور مهاجر برون‌کوچ به یک کشور مهاجرپذیر بود.

### جنگ جهانی دوم
از سال ۱۸۷۱ به بعد، اداره آمار سوئد هر ساله تعداد مهاجران را اعلام می‌کند. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۴۰، میانگین تعداد مهاجران ۶۰۰۰ نفر در سال بود. مهاجرت با جنگ جهانی دوم به طور قابل توجهی افزایش یافت. از نظر تاریخی، بیشترین تعداد ملیت‌های متولد خارج از کشور ، آلمانی‌های آلمانی‌تبار و سایر اسکاندیناویایی‌ها از دانمارک و نروژ و همچنین مردم کشورهای بالتیک بوده‌اند. در مدت کوتاهی، ۷۰٬۰۰۰ کودک جنگی از فنلاند تخلیه شدند که از این تعداد ۱۵٬۰۰۰ نفر در سوئد باقی ماندند. همچنین، بسیاری از نزدیک به ۷۰۰۰ یهودی دانمارک که در طی اشغال دانمارک توسط نازی‌ها به سوئد منتقل شدند و تا پایان جنگ در آنجا ماندند.

جامعه قابل توجهی از کشورهای بالتیک (استونی، لتونی و لیتوانی) در طی جنگ جهانی دوم وارد شدند.

### ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۷
از سال ۱۹۴۵، سهم مهاجران از جمعیت کمتر از دو درصد بود. در طی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، استخدام کارگران مهاجر عامل مهمی در مهاجرت بود. کشورهای شمال اروپا در سال ۱۹۵۲ یک توافقنامه تجاری امضا کردند که بر اساس آن یک بازار کار مشترک و جابجایی آزاد بین مرزها برقرار شد. این مهاجرت در کشورهای شمال اروپا، به ویژه از فنلاند به اسکاندیناوی، برای ایجاد پایه مالیاتی مورد نیاز برای گسترش بخش عمومی قوی که اکنون از ویژگی‌های اسکاندیناوی است، ضروری بود. در مواجهه با فشار سندیکاها، مهاجرت نیروی کار از خارج از کشورهای اسکاندیناوی با قوانین جدید در سال ۱۹۶۷ محدود شد.

در مقیاسی کوچک‌تر، سوئد پس از اشغال کشورهای مجارستان و چکسلواکی سابق توسط اتحاد جماهیر شوروی به ترتیب در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۸، پناهندگان سیاسی را از این دو کشور پذیرفت. حدود ده‌ها هزار نفر از سربازان فراری آمریکایی از جنگ ویتنام در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیز در سوئد پناه گرفتند.

### ۱۹۶۸–۱۹۹۱
در نیمه دوم دهه ۱۹۶۰، ایدئولوژی چندفرهنگ‌گرایی وارد روند اصلی سیاسی در سوئد، اولین کشور اروپایی، شد. در روز ۱۴ مه ۱۹۷۵، پارلمان سوئد به رهبری دولت سوسیال دموکرات اولاف پالمه، به اتفاق آرا به سیاست جدید مهاجران و اقلیت‌ها رأی مثبت داد که صراحتاً سیاست قبلی جذب و همگنی قومی-فرهنگی را به نفع چندفرهنگی‌گرایی تحت حمایت دولت رد می‌کرد. عامل اصلی گسترش اسلام در سوئد، مهاجرت از اواخر دهه ۱۹۶۰ بوده است. از سال ۱۹۷۰، سهم مهاجران از جمعیت زیر ۷ درصد بود. تقاضا برای نیروی کار در صنعت تولید کاهش یافت و بسیاری از فنلاندی‌هایی که در اواخر دهه ۱۹۶۰ به سوئد نقل مکان کرده بودند، شروع به بازگشت به فنلاند کردند. دوره بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۵ را می‌توان به عنوان دوره گذار از مهاجرت مبتنی بر نیروی کار به مهاجرت مبتنی بر پناهندگی در نظر گرفت. به ویژه این امر از یوگسلاوی سابق (به دلیل جنگ‌های یوگسلاوی در دهه ۱۹۹۰) و همچنین از کشورهای خاورمیانه و آمریکای لاتین صادق بود. پس از مشاهده تعدادی پناهنده در نیمه اول سال ۱۹۸۹ (۲۰٬۰۰۰ نفر)، کابینه کارلسون اول تصمیم گرفت مهاجرت پناهندگان را محدود کند و فقط پناهندگانی را که طبق سازمان ملل متحد تعریف می‌شوند را شامل شود.

## مهاجرت معاصر

از سال ۲۰۰۸، تغییرات بلندمدتی در کشورهای مبدأ رخ داد و سهم بیشتری از مهاجران را افراد با تحصیلات پایین از کشورهای غیراروپایی، تشکیل دادند.

در سال ۲۰۰۹، مهاجرت به بالاترین سطح خود از زمان شروع ثبت سوابق رسید و ۱۰۲٬۲۸۰ نفر به سوئد مهاجرت کردند، در حالی که کل جمعیت ۸۴٬۳۳۵ نفر افزایش یافت - در سال ۲۰۱۲، دوباره در سال ۲۰۱۳ و با اختلاف زیاد دوباره در سال ۲۰۱۶، به بالاترین سطح جدید رسید در عین حال، در سال ۲۰۱۶ تعداد متقاضیان پناهندگی از رکورد سال ۲۰۱۵ که بیش از ۱۶۲٬۸۰۰ نفر بود، به ۲۸۹۳۹ نفر و در سال ۲۰۱۷ به ۲۵۶۶۶ نفر کاهش یافت

در سال ۲۰۱۰، ۳۲۰۰۰ نفر برای پناهندگی به سوئد درخواست دادند که نسبت به سال ۲۰۰۹، ۲۵ درصد افزایش داشته است و یکی از بالاترین آمارها در سوئد از سال ۱۹۹۲ و جنگ‌های بالکان است. تعداد افرادی که پناهندگی دریافت کردند، مانند سال‌های گذشته ثابت ماند. در سال ۲۰۰۹، سوئد چهارمین کشور از نظر تعداد درخواست‌های پناهندگی در اتحادیه اروپا و بیشترین تعداد به نسبت جمعیت پس از قبرس و مالت را داشت.

در طی سال ۲۰۱۰، رایج‌ترین دلیل مهاجرت به سوئد عبارت بود از:
# مهاجران کار (۲۱ درصد)
# اتحاد مجدد خانواده (۲۰ درصد)
# مهاجرت تحت قوانین جابجایی آزاد اتحادیه اروپا/منطقه اقتصادی اروپا (۱۸ درصد)
# دانشجویان (۱۴ درصد)
# پناهندگان (۱۲ درصد)

در سال ۲۰۱۰، ۳۲۰۰۰ نفر برای پناهندگی به سوئد درخواست دادند که نسبت به سال ۲۰۰۹، ۲۵ درصد افزایش نشان می‌دهد؛ با این حال، تعداد افرادی که پناهندگی دریافت کردند افزایش نیافت زیرا این افزایش زیاد تا حد زیادی به دلیل اجازه سفر بدون ویزا به اتباع صربستان به سوئد بود.

تعداد پناهجویانی که از سال ۲۰۱۴ به سوئد می‌آیند، افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۴، ۸۱۳۰۰ نفر درخواست پناهندگی دادند که نسبت به سال ۲۰۱۳، ۵۰ درصد افزایش داشته است. از زمانی که ۸۴٬۰۱۸ نفر در طی جنگ یوگسلاوی درخواست پناهندگی کردند، این بیشترین تعداد از سال ۱۹۹۲ بود. ۷۷ درصد (۶۳۰۰۰) درخواست تأیید شد، اما این میزان بین گروه‌های مختلف، مانند سوری‌ها و اریتره‌ای‌ها که تقریباً درخواست همه آنها تأیید می‌شود، بسیار متفاوت بود. در فوریه ۲۰۱۵، انتظار می‌رفت که ۹۰ هزار نفر در سال ۲۰۱۵ و ۸۰ هزار نفر در سال ۲۰۱۶ درخواست پناهندگی بدهند. اداره مهاجرت سوئد در حال حاضر با کمبود ۱۵۰۰۰ واحد اقامتی مواجه است، بنابراین مجبور است از شرکت‌های خصوصی اجاره کند. در پایان آوریل ۲۰۱۵، رقم سال ۲۰۱۵ به ۶۸۰۰۰ تا ۸۸۰۰۰ نفر کاهش یافت و ۸۰۰۰۰ نفر به عنوان سناریوی اصلی در نظر گرفته شد. دلایل اصلاح ارقام، طولانی بودن زمان رسیدگی به درخواست‌ها و عدم پیشرفت اوضاع در عراق است آنطور که آژانس مهاجرت سوئد نگران آن بود. تقریباً دو هفته پس از اکتبر ۲۰۱۵، تاکنون ۸۶۲۲۳ نفر در طول سال درخواست پناهندگی داده‌اند. این یک رکورد بود و از رقم ۸۴٬۰۱۸ نفر در سال ۱۹۹۲ در طی جنگ یوگسلاوی پیشی گرفت. به محل‌های اسکان اضطراری مانند سالن‌های تمرین یا دفاتر نیاز بود. در مجموع، در آن سال ۱۶۲٬۸۷۷ نفر درخواست پناهندگی دادند، که بسیاری از آنها به دلیل زمان‌بر بودن رسیدگی، پس از سال ۲۰۱۵ مورد بررسی قرار گرفتند. در سال ۲۰۱۷، اکثر پناهجویان از سوریه (۲۶۷)، اریتره (۲۶۳)، عراق (۱۱۷) و گرجستان (۱۰۶) بودند.

در طی بحران پناهندگان سال ۲۰۱۵، ۲۹ درصد از سوئدی‌هایی که در ماه سپتامبر مورد نظرسنجی قرار گرفتند، معتقد بودند که سوئد پناهندگان زیادی را می‌پذیرد - در نوامبر ۲۰۱۵، این رقم به ۴۱ درصد افزایش یافته بود.

در میان افرادی که در طی سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ اجازه اقامت در سوئد را دریافت کرده‌اند، ۵۵٫۲ درصد مرد یا پسر و ۴۴٫۸ درصد زن یا دختر بوده‌اند.

چهار روزنامه بزرگ و شناخته‌شده سوئدی در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ اخبار منفی بیشتری نسبت به اخبار مثبت در مورد مهاجرت گزارش کردند. گزارش‌های سایر رسانه‌های سوئدی نیز ممکن است تصویر منفی کمتری از مهاجرت به سوئد ارائه نداده باشند.

در ماه مارس ۲۰۱۶، گروه تولید برنامه تلویزیونی استرالیایی *«۶۰ دقیقه»* هنگامی که در حال گزارش اثرات بحران پناهندگان اروپایی بودند، در رینکبی مورد حمله قرار گرفتند. در همان ماه، سیلوی لیستاگ وزیر مهاجرت نروژ، به رسانه‌های نروژی گفت که نروژ باید از تبدیل شدن به کشوری مانند سوئد در زمینه مهاجرت اجتناب کند.

در ماه آوریل ۲۰۱۶، رویترز گزارش داد که حداقل ۷۰ دختر متأهل زیر ۱۸ سال در مراکز پناهندگی استکهلم و مالمو زندگی می‌کنند. رویترز افزود: «در سوئد، پایین‌ترین سن برای رابطه جنسی ۱۵ سال و ازدواج ۱۸ سال است.»

در ماه ژوئن ۲۰۱۷، دیوان عالی اداری سوئد (HFD) حکم داد که مهاجران غیرقانونی، مانند کسانی که پس از رد درخواست پناهندگی‌شان برای فرار از اخراج، مخفی می‌شوند، حق دریافت مزایای رفاهی را ندارند. زنی که شورای شهر واناس از دریافت مزایای رفاهی (*försörjningsstöd*، به زبان سوئدی) او خودداری کرده بود، از شورا به دادگاه شکایت کرد. دادگاه بدوی به نفع زن رأی داد، اما شورا پرونده را به بالاترین دادگاه، HFD، برد که به نفع شورا رأی داد.

طبق گزارش سال ۲۰۱۷ اداره پلیس سوئد در مورد جرایم سازمان‌یافته، در پاییز ۲۰۱۵، تعداد متقاضیان پناهندگی در سوئد به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. مقامات پلیس اظهار داشتند که بیشتر این پناهجویان از طریق قاچاقچیان انسان وارد شده‌اند و رایج‌ترین سناریو، قاچاق هموطنان توسط قاچاقچیان انسان بوده است. مقامات پلیس تخمین زدند که قاچاقچیان چند صد هزار کرون سوئد دریافت کرده‌اند. بسیاری از پناهجویان قاچاق‌شده بدهی‌های هنگفتی به قاچاقچیان داشتند که آنها را در معرض سوءاستفاده توسط جرایم سازمان‌یافته قرار می‌داد.

داده‌ها نشان می‌دهد که شبکه‌های قاچاق انسان از حق پناهجویان برای ایجاد مسکن شخصی (EBO) به جای اسکان سازماندهی شده توسط آژانس مهاجرت سوئد، سوءاستفاده می‌کنند. بدین ترتیب، شبکه‌های قاچاق، محل اقامت قاچاق‌شدگان را در مناطق آسیب‌پذیر، جایی که قاچاقچیان از قبل با آنها در ارتباط بودند، سازماندهی می‌کردند؛ بنابراین قاچاقچیان با استفاده از پناهجویان به عنوان نیروی کار ارزان یا رایگان، وادار کردن آنها به کار زیرمیزی و سوءاستفاده از مزایای رفاهی آنها، از آنها سوءاستفاده می‌کنند.

طبق یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲، ۷۹ درصد از کسانی که به عنوان پناهنده به سوئد آمده‌اند، در هنگام تعطیلات از کشور خود بازدید کرده‌اند.

در سپتامبر ۲۰۲۴، دولت سوئد اعلام کرد که مزایای موجود برای مهاجرانی که داوطلبانه به کشور خود بازمی‌گردند و سوئد را ترک می‌کنند، از حدود ۹۷۸ دلار به ازای هر بزرگسال به بیش از ۳۴۰۰۰ دلار افزایش خواهد داد. این افزایش از سال ۲۰۲۶ اعمال خواهد شد و برخلاف توصیه یک هیئت تحقیق منصوب دولت است که توصیه کرده بود از تشویق به بازگشت به وطن خودداری شود. به گفته لودویگ آسپلینگ، نماینده مجلس سوئد، این کمک هزینه کوچکتر به ندرت مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا تنها حدود ۷۰ نفر در سال ۲۰۲۳ برای آن درخواست داده‌اند و فقط ۱ نفر آن را دریافت کرده است، از ۱۶۰۰۰ مهاجری که در سال ۲۰۲۳ سوئد را ترک کردند.

### مهاجرت سوئد بر اساس کشور

## جمعیت‌شناسی
### جمعیت فعلی مهاجران و فرزندان آنها
هیچ آمار دقیقی از پیشینه قومی مهاجران و فرزندان آنها در سوئد وجود ندارد، زیرا دولت سوئد هیچ آماری را بر اساس قومیت ارائه نمی‌دهد. با این حال، این امر نباید با پیشینه ملی مهاجران که ثبت می‌شود، اشتباه گرفته شود.

در سال ۲۰۱۶، ۱٬۷۸۴٬۴۹۷ نفر از ساکنان، متولد خارج از کشور بودند، ۵۳۵٬۸۰۵ نفر در سوئد از هر دو والدین متولد خارج از کشور، ۷۳۹٬۸۱۳ نفر از والدینی که یکی از آنها متولد خارج از کشور بود و ۶٬۹۳۵٬۰۳۸ نفر از والدینی که هیچ والدینی متولد خارج از کشور نداشتند، متولد شده بودند. اداره آمار سوئد افرادی را که در خارج از کشور متولد شده‌اند یا هر دو والد آنها در خارج از کشور متولد شده‌اند، دارای پیشینه خارجی در نظر می‌گیرد و اعلام می‌کند که ۲٬۳۲۰٬۳۰۲ نفر این شرط را دارند.

طبق آمار سوئد، تا سال ۲۰۱۶، در مجموع ۴۰۰٬۲۰۳ نفر از ساکنان سوئد دارای تابعیت کشورهای اتحادیه اروپا و سایر کشورهای اروپایی، ۲۷۳٬۷۸۷ نفر از کشورهای آسیایی و ۱۱۰٬۷۵۸ نفر از کشورهای آفریقایی هستند.

طبق آمار سوئد، تا سال ۲۰۱۶، در مجموع ۸۵۴۱ کودک و نوجوان متولد خارج از کشور در سنین ۰ تا ۲۱ سال در سوئد به فرزندی پذیرفته شده‌اند. از بین این افراد، رایج‌ترین کشورهای محل تولد: چین (۳۹۷۷)، کره جنوبی (۱۷۳۵)، کلمبیا (۱۴۳۸)، ویتنام (۱۲۴۱) و هند (۱۰۱۷) هستند.

توجه داشته باشید که جدول زیر تابعیت فرد هنگام ورود به سوئد را فهرست کرده است و بنابراین هیچ اریتره‌ای، روسی، آلبانیایی کوزوو، بوسنیایی یا فلسطینی از سال ۱۹۹۰ ثبت نشده است، آنها به عنوان اتیوپیایی، شوروی، یوگسلاوی و لبنانی ثبت شده‌اند؛ بنابراین، ملیت یوگسلاوی‌های زیر شامل افرادی است که قبل از سال ۱۹۹۱ از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی به سوئد آمده‌اند و افرادی که قبل از سال ۲۰۰۳ از مونته‌نگرو و صربستان امروزی که در آن زمان جمهوری فدرال یوگسلاوی نامیده می‌شد، آمده‌اند. با احتساب تمام افرادی که از اسلوونی، کرواسی، بوسنی و هرزگوین، صربستان، مونته‌نگرو، کوزوو، مقدونیه، صربستان و مونته‌نگرو، جمهوری فدرال یوگسلاوی و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی آمده‌اند، در سال ۲۰۱۸ تعداد ۱۷۶۰۳۳ نفر از آنجا بوده‌اند.

### جمعیت‌شناسی جنسیتی
در سال ۲۰۱۹، تعداد مهاجران زن در سوئد ۹۷۳٬۰۲۷ نفر و تعداد مهاجران مرد ۹۸۲٬۵۴۲ نفر بود. در سوئد، عدم تعادل جنسیتی چشمگیری بر اساس ملیت وجود دارد، به طوری که در برخی گروه‌ها، زنان بیشتر از مردان و برعکس، تأثیر روی این امر دارند. مهاجران تایلندی بیشترین عدم تعادل جنسیتی را ایجاد کردند، به طوری که ۷۸ درصد از مهاجران تایلندی را زنان تشکیل می‌دادند. ۶۵–۵۶٪ از مهاجران از افغانستان و سوریه مرد بودند.

ثبت داده‌های جمعیتی جنسیتی در سال ۱۷۴۹ در سوئد آغاز شد؛ در ابتدا، این کشور تمایل داشت که تعداد زنان کمی بیشتر از مردان باشد، اما در سال ۲۰۱۵، سوئد به کشوری تبدیل شد که تعداد مردان آن کمی بیشتر از زنان است. بین ماه مارس ۲۰۱۵ و مه ۲۰۱۶، تعداد مردان در سوئد ۱۲۰۰۰ نفر بیشتر از زنان بود. روند مشابهی در نروژ در سال ۲۰۱۱ آغاز شد. برای سوئد، این امر عمدتاً به دو عامل نسبت داده شده است: اول، افزایش امید به زندگی مردان، زیرا در حال حاضر نرخ تولد طبیعی حدود ۱۰۵ مرد به ازای هر ۱۰۰ زن وجود دارد. عامل دوم نقشی است که مهاجران در ترکیب جمعیتی سوئد ایفا کرده‌اند. در سال ۲۰۱۵، سوئد با ۳۵۰۰۰ مهاجر جوان بدون همراه، رکورد جدیدی را ثبت کرد. بیشترین عدم تعادل جنسیتی در گروه سنی ۱۵ تا ۱۹ سال است که در آن به ازای هر ۱۰۰ دختر، ۱۰۸ پسر وجود دارد.

با این حال، در گروه سنی ۲۰ تا ۳۵ سال، تعداد مهاجران زن بیشتر از مردان است که به دلیل تعداد قابل توجهی از زنان خارجی است که برای ازدواج با مردان سوئدی به سوئد مهاجرت می‌کنند.

### اشتغال
طبق آمار جمع‌آوری‌شده توسط سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، سوئد در سال ۲۰۱۴ بالاترین شکاف منفی در نرخ اشتغال بین جمعیت بومی و خارجی را در بین ۲۸ کشور مورد بررسی سازمان توسعه و همکاری اقتصادی داشته است. این برای جمعیت‌هایی با تحصیلات بالا و پایین بود. نرخ بیکاری مهاجران غیراروپایی با تحصیلات پایین (sv: *förgymnasial utbildning*) در سنین ۲۰ تا ۶۴ سال در سال ۲۰۰۵ حدود ۳۱٫۷ درصد بود که در سال ۲۰۱۶ به ۳۶٫۹ درصد افزایش یافت.

#### نابرابری‌های شغلی

سوئد و هلند اقتصادهای قوی دارند، اما در عین حال بیشترین شکاف نرخ اشتغال بین مهاجران و غیرمهاجران را در بین تمام کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی دارند. قبل از ورود ۱۶۳۰۰۰ پناهجو به سوئد در سال ۲۰۱۵، تفاوت در نرخ اشتغال برای افراد بین ۱۵ تا ۶۴ سال حدود ۱۵ درصد بود. برای سوئدی‌ها، ۷۹ درصد از این گروه سنی شاغل بودند، در حالی که این رقم برای ساکنان متولد خارج از کشور تنها ۶۴ درصد بود. وقتی سوئدی‌های بومی را با مهاجران غیر اتحادیه اروپا مقایسه می‌کنیم، شکاف اشتغال بین این دو گروه حتی بیشتر و ۲۲٫۵ درصد است این در تضاد با ایالات متحده است، جایی که آمریکایی‌های بومی حدود ۲٫۵ درصد بیشتر از مهاجران احتمال بیکاری دارند.

چند گمانه‌زنی در مورد اینکه چرا سوئد در این عرصه‌ها یک استثنا است، وجود دارد. اول از همه، بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲، یک پنجم مهاجران دائمی به سوئد، مهاجران بشردوستانه محسوب می‌شدند. این درصد بالاتر از سایر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی است و احتمالاً در شکاف‌های اشتغال نقش دارد، زیرا مهاجران بشردوستانه معمولاً ادغام در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی را دشوارتر می‌یابند. ثانیاً، کمتر از ۵ درصد از مشاغل در سوئد فقط به تحصیلات ابتدایی یا کمتر نیاز دارند.

از ۱۶۳۰۰۰ پناهجو در سال ۲۰۱۵، ۵۰۰ نفر شاغل بودند. با این حال، به پناهجویان به طور خودکار اجازه کار داده نمی‌شود، و یک سوم از پناهجویان در سن کار، از شرط اجازه کار/اقامت مستثنی شده‌اند.

## جستارهای وابسته
* مخالفت با مهاجرت
* جنجال ترسیم محمد توسط لارس ویلکس
* فهرست کشورها بر پایه مهاجرت

## نکات

## منابع

* 
* 

مهاجرت به سوئد