فروتیگر (فونت)

**فروتیگر** (تلفظ  ) مجموعه‌ای از فونت‌ها است که به نام طراح سوئیسی آن، آدریان فروتیگر ، نامگذاری شده است.  فروتیگر یک فونت انسان‌گرای سنس سریف است که برای خوانایی بالا و وضوح بالا در فاصله دور یا در اندازه‌های کوچک متن در نظر گرفته شده است. استیو متسون ، طراح فونت، ساختار آن را به عنوان "بهترین انتخاب برای خوانایی تقریباً در هر موقعیتی" در اندازه‌های کوچک متن توصیف کرد، در حالی که اریک اسپایکرمن آن را "بهترین فونت عمومی تاکنون" نامید.  

## ویژگی‌های متمایز
چپ|بندانگشتی|فروتیگر (مشکی) روی طرح قبلی آدریان فروتیگر، یونیورس (با خطوط بیرونی) قرار گرفته است. یکی از ویژگی‌های ثابت فروتیگر، روزنه‌های کاملاً باز بین خطوط است، برخلاف طرح تا شده‌تر یونیورس.
ویژگی‌های این فونت عبارتند از:

; حروف کوچک
: نقطه مربعی روی حروف *i* و *j* ؛ *a* دو طبقه، *g* یک طبقه. روزنه‌های پهن و باز روی حروفی مانند *a* ، *e* و *s* . ارتفاع x بسیار زیاد که وضوح آن را افزایش می‌دهد.
; حروف بزرگ
: *A* پهن با خط میانی بسیار پایین، هرچند در وزن پررنگ کمتر مشخص است. *Q* با خط زیر دایره. *M*، مربعی و با خطوط مرکزی که به سمت پایه حرف پایین می‌آیند.
; ارقام
: سریف مورب روی *۱* ؛ بسته *۴* .
; مورب
: نسخهٔ اریب، نوعی اریب است که در آن فرم حروف به جای ایتالیک واقعی ، اریب هستند. برخی از نسخه‌هایی که توسط فروتیگر کشیده نشده‌اند، ایتالیک واقعی اضافه می‌کنند (به بخش بعدی فروتیگر در زیر مراجعه کنید).

این فونت در نسخه اصلی خود از سیستم شماره‌گذاری فروتیگراستفاده می‌کند.

## تاریخچه
[چپ|بندانگشتی|'''تابلوهای جاده‌ای جدید سوئیس''' در نزدیکی [لوگانو از فونت ASTRA-Frutiger استفاده می‌کنند.]]
فروتیگر (Frutiger) یک فونت سنس-سریف است که توسط طراح حروف سوئیسی، آدریان فروتیگر، طراحی شده است. این فونت نسخه متنی فونت قبلی فروتیگر، رواسی (Roissy)، است که در سال‌های 1970/71  توسط فرودگاه شارل دوگل که به‌تازگی در رواسی، فرانسه تاسیس شده بود، سفارش داده شد. این فرودگاه به یک سیستم علائم جهت‌یابی جدید نیاز داشت که خود مبتنی بر کنکورد (Concorde)، فونتی که فروتیگر در اوایل دهه 1960 ساخته بود، باشد.

آغاز کار فروتیگر با کنکورد، یک فونت سنس‌سریف که فروتیگر در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ توسط شرکت کوچک حروف فلزی Sofratype مأمور طراحی آن شد، آغاز می‌شود. از فروتیگر خواسته شد طرحی خلق کند که زیاد شبیه به فونت قبلی‌اش، یونیورس ، که بازآفرینی فونت‌های کلاسیک قرن نوزدهم بود، نباشد. در عمل، این طرح توسط همکارش (و هم‌وطن سوئیسی‌اش در پاریس)، آندره گورتلر در زمانی که فروتیگر مشغول بود، کشیده شد. فروتیگر در مورد آن نوشت: «احساس کردم با این فونت گروتسک در مسیر درستی هستم؛ این یک فونت واقعاً جدید بود.» گورتلر نیز در مورد نوآورانه بودن این طرح نوشت: «این سبک در آن زمان در  هیچ‌یک از فونت‌های گروتسک به جز گیل سنس وجود نداشت.» با وجود اشتیاق فروتیگر و گورتلر، این طرح فروش خوبی نداشت و با پایان دوره حروف فلزی، تولید آن متوقف شد: فروتیگر نوشت که لینوتایپ، که Sofratype را خریداری کرد، «از این واقعیت آگاه نبودند که با کنکورد، یک فونت کاملاً به‌روز دارند.»

چند سال بعد، به فروتیگر مأموریت داده شد تا یک فونت برای فرودگاه رواسی توسعه دهد. فروتیگر پیش از این الفبایی با الهام از یونیورس و Peignot برای فرودگاه اورلی پاریس ایجاد کرده بود، اما به دلیل عدم کنترل و اصرار بر اینکه تمام متن فقط با حروف بزرگ باشد، این تجربه را شکست خورده یافت. در نتیجه، او نسخه‌ای اصلاح‌شده از کنکورد را پیشنهاد داد و پس از تحقیق در مورد خوانایی، آن را اصلاح کرد. فونت رواسی در سال ۱۹۷۲ تکمیل شد  مدیر تایپوگرافی شرکت Mergenthaler Linotype که تحت تأثیر کیفیت تابلوهای فرودگاه رواسی قرار گرفته بود، در سال ۱۹۷۴ به فروتیگر مراجعه کرد تا آن را به یک فونت برای چاپ تبدیل کند. 

هدف فروتیگر در طراحی حروف‌چینی‌های پیشین، یعنی کنکورد و رویسی، ایجاد یک حروف‌چینی بدون سریف با عقلانیت و تمیزی حروف یونیورس اما با جنبه‌های ارگانیک و متناسب گیل سنس بود. به گفته فروتیگر، «آنچه مهم بود، وضوح کامل بود - [او] حتی آن را برهنگی می‌نامید - فقدان هر نوع اضافات هنری.»  با طراحی فروتیگر به عنوان نسخه چاپی رواسی، این اصل منجر به یک حروف‌چینی متمایز و خوانا شد. ویژگی‌های حروف در ابتدا متناسب با نیازهای فرودگاه شارل دوگل بود: ظاهری مدرن و خوانایی در زوایا، اندازه‌ها و فواصل مختلف. حروف بالا و پایین بسیار برجسته و روزنه‌های گشاد برای تشخیص آسان حروف از یکدیگر.  در حالی که روزنه‌های باز حروف کوچک **a** ، **c** ، **e** و **s** گواهی بر طراحی اومانیستی هستند، سایر حروف به نسبت حروف گروتسک و نئو گروتسک مانند حروف یونیورس خود فروتیگر، بیشتر شبیه به هم هستند.  بهبودهای رواسی شامل فاصله‌گذاری بهتر بود.

خانواده‌ی فونت‌های فروتیگر (Frutiger) در سال ۱۹۷۶ توسط کارخانه‌ی حروف‌چینی استمپل (Stempel) به همراه لاینوتایپ (Linotype) به بازار عرضه شدند. فروتیگر برای کاربردهایی مانند برندسازی شرکتی و حمل‌ونقل بسیار محبوب شد. در سال ۲۰۰۸، این فونت پنجمین فونت پرفروش کارخانه‌ی لاینوتایپ بود. 

### فروتیگر لاینوتایپ
این نسخه‌ای از خانواده فونت اصلی فروتیگر است که تحت لیسانس مایکروسافت می‌باشد. این خانواده شامل فروتیگر 55، 56، 65 و 66 می‌شود. این فونت شامل ویژگی‌های اوپن‌تایپ یا تنظیم فاصله نیست، اما از کاراکترهای لاتین اکستندد-بی و یونانی پشتیبانی می‌کند، به طوری که Frutiger 55 از کاراکترهای IPA اضافی و حروف اصلاح‌کننده فاصله پشتیبانی می‌کند. برخلاف اکثر انواع فروتیگر، فروتیگر لاینوتایپ از شکل‌های سبک قدیمی به عنوان سبک عددی پیش‌فرض بهره می‌برد.

فروتیگر لاینوتایپ را می‌توان در محصولات مایکروسافت با مایکروسافت ریدر  و در بسته مستقل مایکروسافت ریدر یافت.

### آسترا-فروتیگر
این یک نوع از فروتیگر است که توسط آسترا ASTRA (مخفف **' دفتر جاده‌های فدرال سوئیس) استفاده می‌شود. این فونت به عنوان فونت جدید برای علائم راهنمایی و رانندگی، در سال ۲۰۰۳ جایگزین VSS شد  این فونت بر اساس فروتیگر 57 Condensed ساخته شده است، اما دارای خطوط صعودی و نزولی پهن‌تری است که برای ایجاد حس لامسه بهتر نسبت به نسخه قبلی طراحی شده‌اند.

خانواده‌ای از دو فونت با نام‌های آسترا-فروتیگر-استاندارد/استاندارد و آسترا-فروتیگر-اتوبان/اتوروت ساخته شد.

== فروتیگر نکست (۲۰۰۰) ==
[[پرونده:Actrapid_vial.jpg|بندانگشتی|فروتیگر اغلب در داروها استفاده می‌شود، برای مثال در این ویال [[انسولین]] .]]
خانواده‌ی فروتیگر در سال ۱۹۹۷ برای نصب در تابلوی [[آلته پیناکوتک]] در [[مونیخ]] به‌روزرسانی شد. نسخه‌ی جدید، فروتیگر نکست، تعدادی از جزئیات را تغییر داد و به جای فونت رومی مورب نسخه‌ی اصلی، یک سبک ایتالیک واقعی اضافه کرد.

فروتیگر نکست در سال ۲۰۰۰ تحت عنوان لاینوتایپ به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. این خانواده شامل شش وزن فونت است و در نسخه اوپن‌تایپ یک وزن اولترا لایت (بسیار باریک) به عنوان جایزه دارد. این فونت از ISO Adobe 2، Adobe CE و کاراکترهای لاتین اکستندد پشتیبانی می‌کند. ویژگی‌های اوپن‌تایپ شامل حروف بزرگ کوچک، شکل‌های سبک قدیمی، بالانویس و زیرنویس، اعداد ترتیبی، شکل‌های متناسب و شکل‌های حروف بزرگ است. نام فونت‌ها دیگر با سیستم فروتیگر شماره‌گذاری نمی‌شوند. فروتیگر بلک به فروتیگر نکست هوی تغییر نام داد و فروتیگر اولترا بلک به فروتیگر نکست بلک تغییر نام داد. فونت‌های فشرده دیگر شامل انواع ایتالیک نیستند. علاوه بر [[سبک خوابیده|نوع ایتالیک]] ، کاراکترهایی مانند [[سنت (واحد پول)|علامت سنت]] (¢)، [[نماد حق تکثیر|نماد حق چاپ]] (©)، [[امپرسند|آمپرسند]] (&)، [[ات ساین|علامت]] (@)، S تیز ( [[ß]] )، [[اومگا|امگا]] (Ω) و نماد انتگرال (∫) دوباره طراحی شدند. حروف سیریلیک تا فروتیگر نکست W1G تولید نشده بودند.

در حالی که فروتیگر نکست به طور قابل توجهی به مجموعه ویژگی‌های فروتیگر افزود، به جای فونت مورب و تیز فروتیگر که در طول دوران حرفه‌ای‌اش برای فونت‌های بدون سریف ترجیح می‌داد، یک فونت [[سبک خوابیده|ایتالیک واقعی]] و شیک دهه ۱۹۹۰ (که توسط فروتیگر کشیده نشده بود) اضافه کرد، و این علیرغم مخالفت‌های فروتیگر بود. فروتیگر در زندگینامه خود اظهار داشت که با تسلیم شدن به این سبک، "شاید من برای بیان آنچه واقعاً احساس می‌کردم خیلی نرم بودم... دیگر قدرت و صبر نداشتم." 

=== فروتیگر نکست گریک (۲۰۰۵) ===
این نوعی از فروتیگر نکست است که با Eva Masoura برای لینوتایپ طراحی شده است و در ابتدا به عنوان یک مدخل TDC2 2006 منتشر شد.

=== فروتیگر نکست دبلیو۱جی (۲۰۰۹) ===
این نسخهٔ توسعه‌یافتهٔ Frutiger Next W1G است. مجموعه کاراکترهای یونانی (از Frutiger Next Greek) و سیریلیک به آن اضافه شده است، اما ویژگی‌های اوپن‌تایپ که تبلیغ می‌شد به بالانویس و زیرنویس کاهش یافته است. فقط یک نسخهٔ اوپن‌تایپ تولید شده است.

== فروتیگر عربیک (۲۰۰۷) ==
این یک خانواده فونت است که توسط طراح لبنانی، نادین شاهین، به عنوان مکملی برای فروتیگر، با مشورت آدریان فروتیگر طراحی شده است. این فونت بر اساس سبک [[خط کوفی|کوفی]] است، اما جنبه‌هایی از [[خط رقعه]] و [[خط نسخ|نسخ را]] در طراحی فرم حروف در بر می‌گیرد و در نتیجه چیزی را ایجاد می‌کند که لینوتایپ آن را "کوفی انسان‌گرا" می‌نامد. این فونت‌ها شامل حروف پایه لاتین و ایزو-لاتین مشتق شده از خانواده اصلی فروتیگر هستند، به همراه حروف عربی که از فرم‌های ارائه A و B پشتیبانی می‌کنند. چهار وزن فونت تولید شد.

== فروتیگر سریف (۲۰۰۸) ==
[[پرونده:Frutiger_Serif_&_Frutiger_Next.png|جایگزین=hover text|بندانگشتی|Frutiger Next در حال استفاده با Frutiger Serif، اقتباسی از  قبلی او]]
این یک خانواده فونت سریف است که توسط آدریان فروتیگر و آکیرا کوبایاشی طراحی شده است. این فونت، تجسمی جدید از نسخه فلزی مریدین است، فونتی که اولین بار توسط Deberny &amp;amp; Peignot در دهه ۱۹۵۰ منتشر شد.

این خانواده شامل فونت‌های رومی و ایتالیک در پنج وزن و دو عرض برای هر کدام است.

== نوی فروتیگر (۲۰۰۹) ==
این یک نسخه گسترش‌یافته از خانواده اصلی فروتیگر است که توسط آدریان فروتیگر و آکیرا کوبایاشی طراحی شده است. برخلاف خانواده اصلی، از طرح شماره‌گذاری فروتیگر استفاده نشده است.

نسخه اولیه این خانواده دارای بیست فونت در ده وزن و یک عرض است که به خطوط مورب مکمل بازمی‌گردند. از ISO Adobe، Adobe CE و کاراکترهای Latin Extended پشتیبانی می‌کند. ویژگی‌های OpenType شامل [[بالانویس و پایین‌نویس|زیرنویس و بالانویس]] است.

=== نوی فروتیگر کاندنسد (2010) ===
در 7 آوریل 2010، شرکت Monotype Imaging Holdings نسخه‌های فشرده‌شده‌ی فونت‌های Neue Frutiger را معرفی کرد. این خانواده که توسط آکیرا کوبایاشی طراحی شده است، شامل بیست فونت با همان وزن و سبک نسخه اصلی و در قالب فونت OpenType Pro است.  

=== نوی فروتیگر W1G (2011) ===
این نسخه از حروف یونانی و سیریلیک پشتیبانی می‌کند.

این خانواده شامل چهل فونت در ده وزن و دو عرض، با یک اریب مکمل است.

== نوی فروتیگر ۱۴۵۰ (۲۰۱۳) ==
این نسخه‌ای از Neue Frutiger است که با استاندارد آلمانی [[DIN 1450]] مطابقت دارد و توسط آکیرا کوبایاشی طراحی شده است.  

این خانواده شامل هشت فونت، در چهار وزن (کتابی، معمولی، متوسط، پررنگ) و یک عرض، با یک مورب مکمل است.

ویژگی‌های OpenType شامل مخرج/صورت، کسرها، لیگاتورها، صورت‌های محلی، اعداد ترتیبی، ارقام متناسب، زیرنویس/بالانویس، مقادیر علمی پایین‌تر، جایگزین‌های سبکی (دو مجموعه)، تزئینات، فاصله‌گذاری بین حروف و حروف می‌شود.

== نوی فروتیگر ورلد (۲۰۱۸) ==
در سال ۲۰۱۸، مونوتایپ، Neue Frutiger World را با چندین کاراکتر به بیش از ۱۵۰ زبان، به زبان‌های لاتین، یونانی، سیریلیک، گرجی، ارمنی، عبری، عربی، تایلندی و ویتنامی و همچنین به زبان‌های چینی، ژاپنی و کره‌ای معرفی کرد. 

== انواع مشابه ==
فونت Myriad [[ادوبی]] و فونت Segoe UI [[مایکروسافت]] دو فونت برجسته اومانیستی هستند که شباهت‌هایشان با فروتیگر بحث‌برانگیز شده است. فروتیگر فونت Myriad را «خیلی بد ساخته نشده» توصیف کرد، اما گفت که این شباهت‌ها «کمی زیاده‌روی» بوده‌اند. با این حال، آدریان فروتیگر در مصاحبه‌ای از کار رابرت اسلیمباخ ، طراح مشترک Myriad، تمجید کرد: «به جز شک بی‌مورد در مورد Myriad، کار او نیز بسیار خوب است.»  علاوه بر این، سبک ایتالیک Myriad به صورت خط شکسته است، در حالی که نسخه اصلی فروتیگر از یک سبک رومی کج به جای یک ایتالیک واقعی استفاده می‌کند.

در دهه ۱۹۷۰، فروتیگر فونت Icone را طراحی کرد، یک فونت سریف گُوِه‌ای با مدولاسیون ملایم ضربه، که شباهت‌های زیادی در ساختار حروف پایه با فروتیگر و در جلوه کلی با آلبرتوس دارد.  

فری‌ست که توسط تاگیر سافایف در موسیه روسی پاراتایپ در سال ۱۹۹۲ طراحی شد، بر اساس فروتیگر ساخته شده و ظاهری کاملاً مشابه آن دارد. پاراتایپ بعداً در سال ۲۰۱۸ فونت مشابهی به نام فکت را منتشر کرد که توسط الکساندرا کورولکوا و مانول شماونیان طراحی شده بود. 

فونت SST [[سونی]] که توسط آکیرا کوبایاشی در سال ۲۰۱۳ طراحی شد، از روی فونت‌های فروتیگر و هلوتیکا که سونی قبلاً از آنها استفاده کرده بود، الگوبرداری شده بود. 

فونت‌های رایگانی که از Frutiger الهام گرفته شده‌اند، اما بدون آزادی‌های خلاقانه نیز نیستند، شامل **Aganè** ، اثر طراح ایتالیایی Danilo de Marco در سال 2017،   و **LT Asus** (برگرفته از نام تولیدکننده کامپیوتر تایوانی [[ایسوس|Asus]] )، اثر طراح آمریکایی Daniel Lyons در سال 2021 می‌شوند  تقلید وفادارانه‌تری در **Hind*' ، یک فونت به خط Devanagari توسط Indian Type Foundry، وجود دارد. 

== جستارهای وابسته ==

* [[تایپوگرافی]]

== منابع ==


== کتابشناسی ==

* مگز، فیلیپ و راب کارتر. *نمونه‌های تایپوگرافی: تایپ‌فیس‌های عالی.* ون نوسترند راینهولد: ۱۹۹۳، ص.&nbsp;۱۶۳. [[ISBN (identifier)|شابک]]&nbsp;
* گیبسون، جنیفر. «یونیورس و فروتیگر». *احیای بهترین‌ها: نسخه‌های دیجیتال از تایپ‌فیس‌های کلاسیک،'' ویرایش. فیلیپ مگز و روی مک‌کلوی. انتشارات RC: 2000، صفحات.&nbsp;۱۷۶–۱۷۷. شابک&nbsp; .

رده:خانواده‌های تایپ‌فیس سریف و سنز-سریف یکپارچه
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده