کپی شاپ (فیلم، ۲۰۰۱)

**کپی شاپ** Copy Shop یک فیلم کوتاه اتریشی به کارگردانی ویرجیل ویدریش در سال ۲۰۰۱ است.
این فیلم دوازده‌دقیقه‌ای، سیاه‌وسفید و بدون دیالوگ، از حدود ۱۸٬۰۰۰ فریم استنسیل‌شده با دستگاه کپی تشکیل شده و پارابولی بصری دربارهٔ نسخه‌سازی و از دست رفتن هویت در عصر دیجیتال ارائه می‌دهد. این فیلم در بیش از ۷۵۰ جشنواره جهانی به نمایش درآمد، ۴۳ جایزه بین‌المللی دریافت کرد و در سال ۲۰۰۲ نامزد جوایز اسکار و جایزه فیلم اروپا شد.

## خلاصه داستان
آلفرد کاگر (Alfred Kager) که در یک فروشگاه کپی کار می‌کند، روزی به اشتباه دستش را کپی می‌کند.
دستگاه کپی شروع به تولید نسخه‌هایی از صحنه‌های زندگی روزانه او می‌کند، تا جایی که آلفرد با هماننده‌های خود روبرو می‌شود.
جهان پیرامونش رفته‌رفته از نسخه‌های او پر می‌شود.
در پایان، آلفرد به دنبال فرار، از دودکش بالا می‌رود و به خلأ می‌پرد – صدای سقوط همچون پاره‌شدن کاغذ است.

## تولید
فیلم در وین در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۱ توسط شرکت Virgil Widrich Film-und Multimediaproduktions G.m.b.H تولید شد.
ابتدا صحنه‌ها به صورت دیجیتال ضبط شده، سپس هر فریم روی چاپگر لیزری سیاه‌وسفید چاپ و دوباره با دوربین انیمیشن ۳۵ میلی‌متری فیلم‌برداری شدند. این تکنیک ترکیبی، فرایند نسخه‌سازی را خود موضوع فیلم می‌کند.
طراحی تولید توسط Joachim Luetke، فیلم‌برداری توسط Martin Putz، و موسیقی و طراحی صدا توسط Alexander Zlamal انجام شدند.
پروانه‌ها و بودجه از نهادهایی چون بخش هنر صدارت فدرال اتریش، ایالت زالتسبورگ، شهر وین و ORF تأمین شده‌اند.

## جشنواره‌ها و اجراها
این فیلم نخستین‌بار در ژانویه ۲۰۰۱ در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام (International Film Festival Rotterdam) نمایش داده شد.
سپس در بیش از ۷۵۰ جشنواره در سراسر جهان، از جمله گردهمایی‌هایی مانند Clermont-Ferrand, Kraków, Karlovy Vary, Dresden, Palm Springs, Uppsala و موزه هنر مدرن نیویورک به نمایش درآمد.

## بازتاب و نقد
فیلم با استقبال گسترده‌ای از سوی منتقدان روبرو شد. «واشینگتن پُست» آن را «an ingenious, visually stunning experimental film … recalls the most poetic films of the silent era.» خواند.
«گاردین» آن را «a dazzling nightmare» و «the most startling new discovery of the first few days.» نامید.
«نیویورک دیلی نیوز» درباره‌اش نوشت: «a Kafkaesque fantasy about a lonely guy who photocopies his hand… and soon starts finding replicas of himself everywhere."
MoMA نیویورک نیز گزارش داد «the audience was overwhelmed.»
نشریات اتریشی، فیلم را «یک اثر نوآورانه» و «یک حلقه بی‌پایان عجیب که جهان را می‌بلعد» توصیف کردند.

## جوایز
«Copy Shop» جمعاً ۴۳ جایزه بین‌المللی کسب کرد، از جمله:
* بهترین موسیقی – جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه Clermont-Ferrand (۲۰۰۲)
* جایزه داوری دانش‌آموزان – جشنواره فیلم کراکوف (۲۰۰۱)
* گلدن اسپایک بهترین فیلم کوتاه – جشنواره بین‌المللی فیلم Valladolid (۲۰۰۱)
* بهترین فیلم کوتاه – Aspen Shortsfest (۲۰۰۲)
* جایزه هیئت‌داوران – Palm Springs International ShortFest (۲۰۰۲)
* بهترین فیلم تجربی – Reale Film Festival، میلان (۲۰۲۲)
همچنین در سال ۲۰۰۲ برای اسکار بهترین فیلم کوتاه و جایزه فیلم اروپا نامزد شد.

## تحلیل
فیلم ایده نسخه‌سازی مکانیکی را به شکلی لفظی نمایش می‌دهد: هر فریم نسخه‌ای از نسخه‌ای است تا جایی که مفهوم «نسخه اصل» از بین می‌رود. ویدریش با ترکیب ویدیو، کاغذ و فیلم، سینما را به «دستگاه کپی» بدل کرده و مرزهای میان خالق، تصویر و هویت را زیر سؤال می‌برد.

## پیوند به بیرون
* صفحهٔ رسمی فیلم در وب‌سایت Widrich Film
* «Copy Shop» در فهرست Sixpack Film
* مشاهدهٔ نسخهٔ کامل فیلم در یوتیوب
* نقدها (انگلیسی/آلمانی)

## منابع

رده:فیلم‌های ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های کوتاه اتریش
رده:فیلم‌های تجربی اتریش
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید اتریشی
رده:فیلم‌های صامت اتریش