open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
عکاسی در ازبکستان

[بندانگشتی|عکسی از اسفندیار جرجی بهادر، [خان خیوه، در حدود ۱۹۱۱ گرفته شده است.]]
**عکاسی در ازبکستان** پس از سال ۱۸۸۲ آغاز به توسعه کرد، زمانی که یک عکاس و معلم مدرسه آلمانی اهل ولگا به نام ویلهلم پنر به عنوان بخشی از مهاجرت منونایت‌های روسی به آسیای مرکزی به رهبری کلاس اپ جونیور به خیوه نقل مکان کرد. پس از ورود او به خانات خیوه، پنر مهارت‌های عکاسی خود را با یک دانشجوی محلی به نام خودایبرگن دیوانوف به اشتراک گذاشت که بعدها بنیانگذار عکاسی ازبکستان شد.

اولین عکس‌های ثابت از آسیای مرکزی توسط عکاس روسی آنتون مورنکو گرفته شد که در سال ۱۸۵۸ به همراه هیئت دیپلماتیک روسیه به آنجا آمده بود.

اولین عکس‌های رنگی از آسیای مرکزی متعلق به سرگئی پروکودین-گورسکی ، یکی از بنیانگذاران عکاسی رنگی است. 

عکس‌های خدایبرگن دیوانوف از نظر نشان دادن گذار تاریخی مهم ملت‌های آسیای مرکزی به اتحاد جماهیر شوروی بی‌نظیر بودند. با وجود پیشگامی او در این نوع هنرهای تجسمی تازه معرفی شده با عکس‌های قوم‌نگاری و مستند خود در منطقه، خدایبرگن دیوانوف توسط رژیم شوروی سرکوب و در سال 1940 اعدام شد. پس از دستگیری او، بخش بزرگی از بایگانی دیوانوف توسط سازمان‌های اجرای قانون نابود شد. با این حال، خانواده‌اش موفق شدند بخشی از بایگانی را حفظ کنند. برخی از آثار دیوانوف در حال حاضر در بایگانی فیلم و عکس مستند دولتی روسیه در کراسنوگورسک نگهداری می‌شوند. 

در دوره شوروی، بسیاری از عکاسان ازبک بر عکاسی مستند تمرکز داشتند. یکی از برجسته‌ترین نمایندگان عکاسی ازبک، مکس پنسون است. مکس پنسون ، عکاس خبری، در سال ۱۹۱۵ به ازبکستان نقل مکان کرد و با عکس‌های خود از کشف حجاب و آموزش زنان و کودکان، ساخت پروژه‌های بزرگ مانند کانال بزرگ فرغانه و بسیاری دیگر، تحولات تاریخی، اجتماعی ، مذهبی و سیاسی را که تحت تأثیر شوروی در آنجا رخ داده بود، نشان داد.  عکس او با عنوان "مریم مقدس ازبک" جایزه بزرگ نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۳۷ را دریافت کرد. 

در سال ۱۹۹۷، ساختمانی در مرکز شهر تاشکند که در سال ۱۹۳۴ ساخته شده بود و پیش از آن به عنوان موزه تاریخ و اداره نمایشگاه‌های هنری مورد استفاده قرار می‌گرفت، به خانه عکاسی تاشکند تبدیل شد. در سال ۲۰۰۵، خانه عکاسی تاشکند در آکادمی هنر ازبکستان گنجانده شد. 

در سال ۲۰۰۹، امیدا احمدوا ، عکاس اهل ازبکستان، که تصاویرش در بخش‌های عکاسی نسخه‌های آنلاین *[[نیویورک تایمز]]* ،  *[[وال‌استریت ژورنال|وال استریت ژورنال]]*  و *[[گلوب اند میل]]*  منتشر شده بود، رسماً به «افترا، توهین و تهمت» به ملت ازبکستان متهم شد.  آلبوم عکس «زنان و مردان: از سپیده دم تا غروب» و یک فیلم مستند «بار بکارت» احمدوا به عنوان مدرک علیه عکاس در طول محاکمه استفاده شد. او مجرم شناخته شد و اگرچه این اتهامات مجازات زندان تا سه سال را به همراه داشت، اما با این گفته که احمدوا به افتخار هجدهمین سالگرد استقلال ازبکستان عفو شده است، از این مجازات صرف نظر شد. 

## منابع

رده:فرهنگ در ازبکستان
رده:عکاسی در ازبکستان
کتابخانه ملی جمهوری تووا

**کتابخانه ملی جمهوری تووا** () کتابخانه ملی جمهوری تووا است و از سال ۱۹۵۸، نقش اتاق کتاب این جمهوری را ایفا می‌کند. 

## تاریخچه
در سال ۱۹۶۰، بخش ویژه‌ای برای کتابشناسی ملی به همین منظور ایجاد شد. اولین تلاش‌ها برای جمع‌آوری مطالب آرشیوی در سال ۱۹۳۰ انجام شد و از سال ۱۹۴۱، این آرشیو به‌طور سیستماتیک توسعه یافت. این کتابخانه مطالب منتشر شده در جمهوری را نیز بایگانی می‌کند تا از حفظ کتابشناسی ملی اطمینان حاصل شود.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی

رده:کتابخانه
رده:فدراسیون روسیه
زمین‌لرزه ۱۹۶۶ تاشکند

**زلزله ۱۹۶۶ تاشکند** () در ۲۶ آوریل در جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان رخ داد. بزرگی گشتاوری آن ۵٫۲ ریشتر و رومرکز در مرکز تاشکند و در عمق  بود. این زلزله باعث ویرانی گسترده تاشکند شد و بیشتر ساختمان‌های شهر را ویران کرد، بین ۱۵ تا ۲۰۰ نفر کشت و بین ۲۰۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ نفر را بی‌خانمان کرد. پس از این فاجعه، بیشتر بخش‌های تاریخی تاشکند ویران شد و شهر بر اساس سبک‌های معماری شوروی بازسازی شد. مقامات شوروی یک مؤسسه زلزله‌شناسی برای پیش‌بینی زلزله‌های آینده ایجاد کردند.

## پیشینه
تاشکند و مناطق مجاور آن در یک منطقه لرزه‌خیز قرار دارند و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۶، ۷۴ زمین‌لرزه با بزرگی بین ۳ تا ۶ ریشتر در آن ثبت شده است این شهر در سال‌های ۱۸۶۶ و ۱۸۸۶ بر اثر زلزله آسیب دیده بود.

نگرانی‌ها در مورد آسیب احتمالی زلزله به این شهر در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، به ویژه پس از ویرانی عشق‌آباد در زمین‌لرزه ۱۹۴۸ افزایش یافت. قبل از زلزله تاشکند، افزایش سطح رادون مشاهده شده بود.

## زمین لرزه
این زلزله در ساعت 05:23 در عمق بسیار کم (و بنابراین مخرب‌تر)  رخ داد. که مرکز آن در مرکز شهر قرار دارد.

این زلزله باعث تخریب گسترده اموال شد. در مجموع، بیش از ۸۰ درصد شهر ویران شد، از جمله بیش از نیمی از شهر قدیمی.

در مجموع، بین 78000 تا ۹۵۰۰۰ خانه ویران شد. بیشتر این خانه‌ها، خانه‌های خشتی سنتی در مناطق مرکزی پرجمعیت‌تر بودند. اکثر ساختمان‌های مهم تاشکند ویران شدند؛ این شامل مساجد ۶۰۰ ساله نیز می‌شد. بیشتر این ساختمان‌ها مربوط به قبل از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ بودند با این حال، تنها تئاتر ناوی که توسط اسرای جنگی ژاپنی ساخته شده بود، آسیبی ندید.

تخمین‌ها از تعداد کسانی که در اثر این فاجعه بی‌خانمان شدند، بین ۲۰۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ متغیر بود.

در حالی که آمار رسمی کشته‌شدگان ۱۵ نفر بود این رقم ممکن است به دلیل پنهان‌کاری شوروی کمتر از حد واقعی باشد و منابع دیگر تعداد کشته‌شدگان را از ۲۰۰ نفر تا ۰٫۵٪ از جمعیت ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ نفری شهر تخمین زده‌اند. زنان بیش از ۲۰٪ بیشتر از مردان کشته شدند.

## پیامدها
بلافاصله پس از فاجعه، چهره‌های ارشد شوروی، از جمله لئونید برژنف، رئیس حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، برای نظارت بر تلاش‌های بازسازی به تاشکند پرواز کردند. یک پروژه بازسازی عظیم آغاز شد، و دیگر جمهوری‌های شوروی تعداد زیادی کارگر برای کمک به روند بازسازی اعزام کردند. این امر ترکیب قومی شهر را تغییر داد، زیرا بسیاری از آنها پس از اتمام کار در تاشکند باقی ماندند. تاشکند جدید شامل سبک‌های معماری موجود در سایر شهرهای شوروی مانند بلوارهای عریض و مجتمع‌های آپارتمانی بزرگ بود. تا سال ۱۹۷۰، ۱۰۰۰۰۰ خانه جدید ساخته شده بود.

این زلزله همچنین منجر به افزایش دینداری و علاقه به بسیاری از مناسک اسلامی شد.

برای جلوگیری از وقوع چنین فجایعی که چنین تأثیر جدی بر شهر داشته باشند، در سال ۱۹۶۶ مقامات شوروی یک مؤسسه زلزله‌شناسی تأسیس کردند که وظیفه آن نظارت بر تغییرات لرزه‌ای، مانند تغییرات در سطح رادون و پیش‌بینی زلزله بود.در سال ۱۹۷۶ از سنگ یادبود قربانیان زلزله که در بالای مرکز زلزله قرار دارد، رونمایی شد.

## منابع

رده:تاشکند در سده ۲۰ (میلادی)
رده:جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی
رده:زمین‌لرزه‌های ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:زمین‌لرزه‌های اتحاد شوروی
رده:زمین‌لرزه‌های ازبکستان
کتابخانه میراث ملی جزیره من

**کتابخانه میراث ملی جزیره من** () سازمان میراث ملی این جزیره است. این سازمان بخش قابل توجهی از دارایی‌های میراث فیزیکی جزیره من، از جمله بیش از ۳۰۰۰ هکتار از خط ساحلی و چشم‌اندازها را مدیریت می‌کند. این سازمان، اموال، بایگانی‌ها، آثار هنری، کتابخانه و مجموعه‌های موزه‌ای این جزیره را به عنوان امانت برای مردم این کشور نگه می‌دارد. این سازمان، آژانس میراث قانونی جزیره من و یک مؤسسه خیریه ثبت شده در این جزیره به شماره ۶۰۳ است.

## جستارهای وابسته

* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت رسمی میراث ملی مانکس
* میراث ملی دوستان مانکس

رده:سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:فرهنگ جزیره من
مقبره عبدالاحد خان

**مقبره عبدالاحد خان** ()، یک بنای معماری است که بخشی از مجموعه قاسم شیخ در کرمنه است. این بنا در سال ۱۹۱۱ توسط امیر بخارا ، سید میر محمد علیم خان، در اطراف قبر پدرش عبدالاحد خان ساخته شد. این بنا در قسمت جنوب غربی مجموعه محمد بن قاسم شیخ واقع شده است. باستان شناسان با بررسی‌های خود اعلام کرده‌اند که هیچ جسدی (استخوانی) در آن وجود ندارد. این بنا در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۱ مرمت شد و دوباره در سال ۲۰۱۷ مرمت شد. در طول مرمت سال ۲۰۱۷، اتاق‌های ضلع شمالی مقبره به‌طور کامل تخریب و سپس دوباره مرمت شدند.

## تاریخچه
راست|بندانگشتی|امیر عبدالاحد خان (۱۸۵۹–۱۹۱۱)
امیر عبدالاحد خان در پارک خیرآباد نزدیک کرمنه در ۷ ژانویه ۱۹۱۱، مصادف با ششمین روز محرم سال ۱۳۲۹ هجری قمری در اثر بیماری کلیوی درگذشت. جسد او را آورده و در کنار خانه قاسم شیخ در کرمانه به خاک سپردند و امیر سعید عالم خان آرامگاهی در اطراف آن ساخت.

## معماری
مقبره عبدالاحد خان از آجر پخته و به شکل مربع ساخته شده است. در قسمت‌های شمالی و شرقی اتاق‌هایی وجود دارد و ورودی در ضلع شرقی است. درب آن شیروانی است و قسمت بالای درب با کتیبه‌ای از سنگ مرمر پوشیده شده است. یک راهروی کوچک وجود دارد که بالای راهرو با گنبدی ساخته شده است. ورودی حیاط کلبه از راهرو است. در یک طرف راهرو دری وجود دارد که به حجره منتهی می‌شود. فضای داخلی مقبره دارای حیاطی وسیع‌تر در ضلع جنوبی و ایوانی چوبی در ضلع شمال غربی است. روبروی ایوان، مقبره‌ای به شکل مربع عبدالاحد خان قرار دارد که با سنگ مرمر خاکستری و گرانیت پوشیده شده است. ارتفاع قبر ۲ متر و ابعاد اضلاع آن 3x3 متر است. کتیبه‌هایی به خط عربی روی دیوار ضلع شمالی سغانه وجود داشته است. در نتیجه فرسایش سنگ‌ها و پوشش نمک، خواندن کتیبه‌ها غیرممکن شده است.

## نبش قبر
قبر امیر خان در دوران اتحاد جماهیر شوروی دو بار گشوده شد. در سال‌های ۱۹۴۲–۱۹۴۳،  مقبره برای اولین بار کشف شد (طبق منبع دیگری در سال‌های ۱۹۴۳–۱۹۴۴). افتتاح قبر به دلیل شایعاتی مبنی بر اینکه امیر سعید علیمخان ممکن است با طلا از بخارا فرار کرده و آن را در آنجا پنهان کرده باشد، صورت گرفت.

در سال ۱۹۸۴، قبر برای دومین بار باز شد. باستان‌شناسانی که قبر را کاوش کردند، چیزی جز استخوان‌های کوچک انگشتان پیدا نکردند. وقتی برای اولین بار قبر باز شد، نتیجه گرفته شد که استخوان‌ها جمع‌آوری و برده شده‌اند. 

## منابع

رده:آرامگاه‌ها در ازبکستان
کتابخانه عمومی کینگزتاون

**کتابخانه عمومی کینگزتاون** () که در ساختمانی در میدان بازار کینگز‌تاون قرار داشت، در مارس ۱۸۹۳ افتتاح شد و در ابتدا به عنوان یک اتاق مطالعه رایگان مورد استفاده قرار می‌گرفت. 

## تاریخچه
اولین خدمات کتابخانه‌ای در سال ۱۹۰۷ در شعبه سنت وینسنت  شروع به کار کرد. در سال ۱۹۱۲ کتابخانه شعبه‌ای باروالی آغاز به کار کرد. تا سال ۱۹۵۱ که کتابخانه کالیاکوا افتتاح شد، کتابخانه دیگری تأسیس نشد. سپس در سال ۱۹۵۲ کتابخانه‌های بکیا، لایو و یونیون آیلند افتتاح شدند. در سال ۱۹۵۰ ابتکار رایگان کردن خدمات کتابخانه‌ای برای همه شهروندان تحت مدیریت دولت قرار گرفت. همه کتابخانه‌ها از طریق کتابخانه عمومی کینگزتاون ایجاد شدند و باعث افزایش تعداد کتابخانه‌های شعبه‌ای در کشور شد و تا کنون ۲۱ شعبه در سراسر کشور وجود دارد.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
به درون آتش

***به درون آتش***  و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی هارش چاهایا است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانوج پاهوا، وینای پاتاک، سیما پاهوا، دولی آلووالیا، ساناه کاپور، وندیتا شریواستاوا، پراتامش پاراب، سونیتا سنگوپتا، آلکا امین، ویکی آرورا، بومان ایرانی و هارش چاهایا ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ۲۰۱۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۲۰۱۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی هند
عشقی والا

***عشقی والا*** () آلبومی از جان کولترین، ساکسوفونیست و آهنگ‌ساز برجستهٔ جاز است. او این آلبوم را طی یک جلسه در تاریخ ۹ دسامبر ۱۹۶۴ در استودیوی ون گِلدِر واقع در انگلوود کلیفس نیوجرسی ضبط کرد. در این ضبط، کولترین رهبری یک گروه چهارنفره را بر عهده داشت که شامل مک‌کوی تاینر (پیانو)، جیمی گریسون (بیس) و الوین جونز (درامز) بود.

آلبومِ A Love Supreme در ژانویهٔ ۱۹۶۵ توسط شرکت ایمپالس رکوردز منتشر شد. این اثر از پرفروش‌ترین آلبوم‌های کولترین است و عموماً به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای تاریخ جاز و از برترین آلبوم‌های موسیقی همه ادوار شناخته می‌شود.

## جستارهای وابسته
* آلبوم مفهومی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آثار وارد شده به تالار مشاهیر گرمی
رده:آلبوم‌های ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:آلبوم‌های ایمپالس! رکوردز
رده:آلبوم‌های پست‌باپ
رده:آلبوم‌های جاز آوانگارد
رده:آلبوم‌های جاز معنوی
رده:آلبوم‌های جان کولترین
رده:آلبوم‌های فهرست ملی ضبط اصوات ایالات متحده
رده:آلبوم‌های مفهومی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:آلبوم‌های مودال جاز
رده:آلبوم‌های موسیقی دینی هنرمندان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:آلبوم‌های هارد باپ
رده:سوئیت‌ها
رده:شعرهای عاشقانه
نبرد کولیاکان

**نبرد کولیاکان** ، که با نام **پنجشنبه سیاه** نیز شناخته می‌شود  تلاشی ناموفق برای دستگیری اویدیو گوزمن لوپز ، پسر خواکین گوزمن ، سردسته کارتل سینالوآ بود که به جرم قاچاق مواد مخدر در ایالات متحده تحت تعقیب بود.

## دستگیری
در 17 اکتبر 2019، کاروانی متشکل از 35 افسر پلیس و سرباز به خانه اویدیو در محله ترس ریوس در کولیاچان ، سینالوآ رفتند .  گزارش‌های اولیه دولت ادعا می‌کرد که این کاروان در آن زمان در حال گشت‌زنی معمول در منطقه بوده و تنها پس از تیراندازی به سمت خانه نزدیک شده است،  اما پس از درگیری، مقامات اذعان کردند که این دستگیری یک عملیات نظامی از پیش برنامه‌ریزی شده در پاسخ به درخواست استرداد ایالات متحده بوده است.  چهار نفر، از جمله اویدیو، ساعت 3 بعد از ظهر به وقت محلی در داخل خانه پیدا شدند. 

## نبرد
حدود 700 نفر از افراد مسلح کارتل ، علی‌رغم دستور اویدیو که به درخواست نیروهای امنیتی ارسال شده بود، شروع به حمله به اهداف غیرنظامی، دولتی و نظامی در اطراف شهر کردند  ستون‌های عظیمی از دود از ماشین‌ها و وسایل نقلیه در حال سوختن دیده می‌شد. کارتل‌ها به خوبی مجهز بودند و به خودروهای زرهی دست‌ساز ، جلیقه‌های ضد گلوله ، تفنگ‌های کالیبر 50 (12.7 میلی‌متر)، موشک‌انداز ، نارنجک‌انداز و مسلسل‌های سنگین مجهز بودند. 

۵۶ زندانی در زندان این شهر شورش کردند، سلاح‌های نگهبانان را ربودند و در اقدامی که به گفته *[[دیلی بیست]]* «به نظر می‌رسد یک حمله برنامه‌ریزی شده بوده» فرار کردند. 

در نهایت، اویدیو پس از آنکه کارتل هشت سرباز را به گروگان گرفت، آزاد شد  ، از جمله یکی که از پادگان‌های محلی در مقابل فرزندانش اسیر شده بود. 

## پیامدها
رئیس جمهور آندرس مانوئل لوپز اوبرادور از تصمیم آزادی اویدیو دفاع کرد و استدلال کرد که این اقدام مانع از تلفات بیشتر شده است،  اصرار داشت که می‌خواهد کشور را آرام کند و قتل عام‌های بیشتری نمی‌خواهد،  و استدلال کرد که دستگیری یک قاچاقچی مواد مخدر نمی‌تواند ارزشمندتر از جان غیرنظامیان بی‌گناه باشد.  لوپز اوبرادور ضمن اذعان به اینکه نیروهای امنیتی نیروی انسانی و توانایی کارتل برای پاسخگویی را دست کم گرفته‌اند،  همچنین تصریح کرد که روند جنایی علیه اویدیو هنوز ادامه دارد،  8000 سرباز و نیروی کمکی پلیس را برای بازگرداندن صلح به کولیاکان اعزام کرده است. 

افسر پلیس ادواردو تریانا ساندوال در 8 نوامبر 2019 در یک مرکز خرید مورد حمله قرار گرفت و ترور شد.  بسیاری از رسانه‌ها ادعا کردند که او در دستگیری اویدیو شرکت داشته است،  با این حال، کریستوبال کاستاندا کاماریلو، رئیس پلیس ایالت سینالوآ، اظهار داشت که او فقط در "اقدامات مهار" بعدی شرکت داشته است. 

پس از عملیات دیگری در کولیاچان در 5 ژانویه 2023، گوزمن لوپز با موفقیت توسط مقامات مکزیکی دستگیر و به یک زندان فوق امنیتی در آلمولویا د خوارز منتقل شد که منجر به ناآرامی‌های سینالوآ در سال 2023 شد . 

## منابع

رده:کولیاچان
رده:نبردها در ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:نزاع‌های سازمان‌های جرایم سازمان‌یافته در مکزیک
رده:کارتل سینالوآ
زبان روتوکاس

**زبان روتوکاس** از زبان‌های شمال جزیره بوگنویل است که حدود ۴۳۲۰ نفر در جزیره بوگنویل، پاپوآ گینه نو نو به آن صحبت می‌کنند.

گویش مرکزی روتوکاس به‌ویژه به‌خاطر مجموعه بسیار کوچک واج‌های صامت خود شناخته شده است و واج‌های بینی در آن به‌صورت واجی وجود ندارند. طبق گفته آلن و هرد (۱۹۶۳)، سه گویش شناسایی شده‌اند: گویش مرکزی روتوکاس («روتوکاس اصلی»)، آیتا روتوکاس و پیپیپایا؛ علاوه بر این، گویشی در روستای آتسیلیما (آتسینیما) وجود دارد که وضعیت آن مشخص نیست.

گویش مرکزی روتوکاس دارای یکی از کوچک‌ترین مجموعه‌های واجی صامت در جهان است. این گویش تمایز طول مصوت‌ها بین بلند و کوتاه را دارد، اما به‌طور کلی فاقد ویژگی‌های فرامقطعی متمایز مانند تُن (لحن) و احتمالاً تأکید است.

## واج‌ها
زبان روتوکاس به‌خاطر داشتن یکی از کوچک‌ترین مجموعه‌های واجی جهان شناخته شده است. طبق یک منبع، گویش مرکزی روتوکاس تنها ۱۱ واج بخش‌بندی‌شده دارد (۵ مصوت و ۶ صامت) و فاقد واج‌های بینی است، در حالی که گویش آیتا مجموعه‌ای هم‌اندازه دارد که در آن واج‌های بینی جایگزین انفجاری‌های صوت‌دار می‌شوند. با این حال، تحقیقات میدانی اخیر نشان می‌دهد که گویش آیتا در واقع هم انفجاری‌های صوت‌دار و هم بینی دارد و مجموعاً ۱۴ واج بخش‌بندی‌شده (۵ مصوت و ۹ صامت) دارد. مطابقت‌های بین گویش مرکزی و آیتا روتوکاس نشان می‌دهد که گویش مرکزی در مجموعه صامت‌های خود نوآورانه است و گویش آیتا محافظه‌کار؛ و اینکه مجموعه کوچک گویش مرکزی روتوکاس از طریق ادغام تمایز بین انفجاری‌های صوت‌دار و بینی به وجود آمده است.

## منابع
نگاهی اجمالی

***نگاهی اجمالی***  و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی برهمناند اس سینگ و تنوی جین است. در این فیلم بازیگرانی همچون بومان ایرانی، آرتی جا، تانیشتا چاتراجی، دیویا دوتا، سانجای سوری، آکیلندرا میشرا، جوی سنگوپتا و گویند نامدو ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام زندگی‌نامه‌ای ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:کودکان کار در هند
رده:فیلم‌های درباره کودک‌آزاری
رده:فیلم‌های درباره کودکان
رده:فیلم‌های درباره بی‌خانمانی
رده:فیلم‌های درباره افراد مفقودالاثر
رده:فیلم‌های درباره یتیم‌ها
رده:فیلم‌های درباره هم‌نیایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در اوتار پرادش
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در بمبئی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در اوتار پرادش
رده:برندگان جایزه نوبل اهل هند
موزه قربانیان سرکوب سیاسی در تاشکند

**موزه قربانیان سرکوب سیاسی در تاشکند** () موزه‌ای است که تاریخ ازبکستان را در دوران سرکوب سیاسی در اتحاد جماهیر شوروی، به ویژه تاریخ افرادی که در آن زمان کشته شدند، روایت می‌کند.

## جزئیات
این موزه به یاد مردمی که برای استقلال ازبکستان جنگیدند و توسط دولت کشته شدند، ساخته شده است. این موزه یکی از جوان‌ترین موزه‌های ازبکستان است که در ۳۱ اوت ۲۰۰۲ توسط رئیس‌جمهور اسلام کریموف تأسیس شد. این موزه ابتدا در یک پارک بسیار کوچک در مقابل برج تاشکند قرار داشت. این موزه به سرعت گسترش یافته و به بخشی از یک مجتمع یادبود بزرگ تبدیل شده است. این موزه میراث دوره‌های بحث‌برانگیز تاریخ ازبکستان را از اواسط قرن نوزدهم تا نیمه دوم قرن بیستم به نمایش می‌گذارد.

نمایشگاه‌های موزه شامل عکس‌ها، اسناد و وسایل شخصی کشته‌شدگان است. سرکوب‌ها از سال ۱۸۶۰ آغاز شد، زمانی که امپراتوری روسیه جنگ استعماری را در آسیای مرکزی آغاز کرد. این امپراتوری نه تنها شهرها را ویران و فتح کرد، بلکه تعداد زیادی از مردم را نیز کشت. به جای این، نمایشگاه‌ها دوران اتحاد جماهیر شوروی، پس از انقلاب اکتبر، رژیم استالین که یکی از خونین‌ترین دوره‌ها در تاریخ ازبکستان مدرن بود و بیش از ۸۰۰ پرونده جنایی تحت عنوان «پرونده کاتن» در اواخر دهه ۱۹۸۰ را شرح می‌دهند. ماکت‌هایی از اردوگاه‌های کار اجباری و زندان‌هایی که زندانیان در آن زندگی می‌کردند، وجود دارد. بزرگ‌ترین غرفه موزه «ون زندان» است که کمیسرها مردم را با آن به زندان می‌بردند.

نخبگان سیاسی و فرهنگی ازبکستان از اصل قومی مطالعهٔ منابع آرشیوی مربوط به سرکوب‌شدگان پیروی نمی‌کنند، بلکه به بین‌المللی‌گرایی و سرزمین‌گرایی پایبند هستند. اولین انتشارات مربوط به سرکوب‌شدگان در ازبکستان نه تنها به ازبک‌ها، بلکه به نمایندگان سایر گروه‌های قومی، از جمله قزاق‌ها نیز اختصاص داشت.

## اهداف
اهداف بهبود موزه قربانیان سرکوب سیاسی در تاشکند عبارتند از:
* مطالعه و یادگیری وقایع غم‌انگیز دوره استعمار
* انجام تحقیقات علمی در آرشیوهای عمومی و خصوصی، به منظور یافتن اسناد، عکس‌ها و آثار باستانی مختلف مربوط به موزه.
* مطالعه زندگی و فعالیت‌های اجتماعی قربانیان
* تهیه و انتشار آثار ادبی و علمی قربانیان
* سازماندهی فعالیت‌های معنوی و آموزشی در میان نسل‌های جوان ازبکستان
* تهیه تقویم و پوستر در مورد قربانیان

## مکان
این موزه در قلمرو شاهیدلار هوتیراسی واقع شده است که در زبان ازبکی به معنای «به یاد شهدا» است. این موزه در مقابل برج تلویزیون تاشکند واقع شده است. انتخاب محل موزه با این واقعیت تقویت شد که در طول ساخت و ساز، تعدادی قبر از افرادی که احتمالاً در دوره شوروی کشته شده‌اند، پیدا شد.

## جستارهای وابسته
* موزه قربانیان سرکوب سیاسی

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:سرکوب سیاسی در اتحاد شوروی
رده:موزه‌های تاشکند
گروه پرنده‌شناسی میدانی سری‌لانکا

**گروه پرنده‌شناسی میدانی سری‌لانکا**، که معمولاً به اختصار **FOGSL** نامیده می‌شود، وابستگی سری‌لانکایی به انجمن جهانی پرندگان است. این گروه در سال ۱۹۷۶ برای ترویج حفاظت پرندگان و حفظ محیط زیست بنیان‌گذاری شد. دفتر مرکزی FOGSL در گروه جانورشناسی، دانشگاه کلمبو، سری‌لانکا واقع شده است. رئیس آن پروفسور نیهال دایاوانسا است.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۶ (میلادی) در سری‌لانکا
رده:سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:سازمان‌های حفاظت پرندگان
رده:سازمان‌های سری‌لانکا
رده:سازمان‌های وابسته به پرندگان
رده:علم و فناوری در سری‌لانکا
رده:محیط زیست سری‌لانکا
موزه دولتی طبیعت ازبکستان

**موزه دولتی طبیعت ازبکستان** () یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های ازبکستان است. هدف اصلی این موزه نمایش زیبایی‌های طبیعی ازبکستان و کمک به حفاظت از محیط زیست آن است. این موزه دارای نمایشگاه‌هایی است که به ترتیب زمانی چیده شده‌اند و به دنبال آموزش بازدیدکنندگان در مورد جغرافیای ازبکستان در طول زمان است.

چهار بخش این موزه عبارتند از بخش زمین‌شناسی-جغرافیایی، بخش گیاهان و جانوران، بخش علمی و بخش بودجه.

این موزه بسیاری از رویدادهای اجتماعی در تاشکند، از جمله گردهمایی‌هایی در بسیاری از مدارس جمهوری، لیسه‌های دانشگاهی، کالج‌ها و مراکز آموزش عالی را سازماندهی می‌کند.

## تاریخچه
بندانگشتی|پوشش گیاهی و طبیعت ازبکستان
این موزه قدیمی‌ترین موزه ازبکستان است. این موزه در ۱۲ ژوئیه ۱۸۷۶ توسط دانشمندان روسی در تاشکند با نام موزه تاشکند تأسیس شد. این موزه چندین بار بسته و دوباره بازگشایی شد. در سال ۱۹۱۹، به عنوان موزه ملی ترکستان افتتاح شد. دو سال بعد، در سال ۱۹۲۱، به موزه دولتی طبیعت ازبکستان تبدیل شد. در سال ۱۹۳۰، این موزه به موزه کشاورزی پیوست و به «موزه طبیعت و قدرت ساختمان آسیای مرکزی» تبدیل شد. پنج سال بعد، موزه نام فعلی خود را به خود گرفت. در سال ۱۹۳۷، موزه کلاسی را برای دانشجویان افتتاح کرد تا در مورد طبیعت ازبکستان سخنرانی کنند.
بندانگشتی|جانوران و طبیعت ازبکستان
این موزه به دلیل سهم خود در توسعه حوزه دانشگاهی در ازبکستان، جوایز دولتی زیادی دریافت کرده است. در سال ۱۹۶۷، به این موزه عنوان «بهترین موزه ازبکستان» اهدا شد. در سال ۲۰۰۶، این موزه ۱۳۰ سالگی خود را جشن گرفت.

## جستارهای وابسته
* موزه قربانیان سرکوب سیاسی در تاشکند

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:موزه‌های تاریخ طبیعی
رده:موزه‌های تاشکند
ساخت چین (فیلم ۲۰۱۹)

***ساخت چین***  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی میخائیل موساله است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجکومار رائو، مونی رای، بومان ایرانی، آبیشک بانرجی، آمیرا دستور، پارش راوال، سومیت ویاس و مانوج جوشی ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:روابط چین و هند
رده:شوخ‌طبعی قومیت
رده:فیلم‌های درباره اهالی کسب و کار
رده:فیلم‌های درباره مرگ
رده:فیلم‌ها درباره تمایلات جنسی
رده:فیلم‌های اقتباس شده از رمان‌های هندی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در احمدآباد، هند
رده:فیلم‌های واقع‌شده در جمهوری خلق چین
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در احمدآباد (هندوستان)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در چین
رده:فیلم‌های کاراگاهی هند
رده:فیلم‌های کاراگاهی پلیسی
رده:طب سنتی چینی
موزه زمین شناسی تاشکند

**موزه زمین‌شناسی** در تاشکند، ازبکستان، یک موزه تاریخ طبیعی است که ثروت منابع معدنی و زمین‌شناسی در ازبکستان، از جمله سنگ‌های ارزشمند، کانی‌ها و یافته‌های باستان‌شناسی و دیرینه‌شناسی را نشان می‌دهد و به نمایش می‌گذارد.

## نمای کلی
موزه زمین‌شناسی برای اولین بار در سال ۱۹۸۸ تأسیس و برای عموم افتتاح شد. با این حال، تاریخچه این موزه حدود ۷۵ سال فعالیت خدمات زمین‌شناسی ازبکستان را پوشش می‌دهد که مناطق مختلف ازبکستان را کاوش کرده است. تعداد کل غرفه‌ها و نمایشگاه‌های موزه زمین‌شناسی تخمین زده می‌شود. قرار است بیش از ۵۰ هزار قطعه باشد، اما به بازدیدکنندگان فقط حدود نیمی از غرفه‌های موزه نشان داده می‌شود. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۱۶)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; دلیل این امر این است که سایر نمایشگاه‌ها مربوط به دوران باستان هستند و برای ماندگاری طولانی مدت به مکمل‌های ویژه نیاز دارند. این موزه عمدتاً به دو بخش تقسیم می‌شود که عبارتند از «تالار داخلی» و غرفه‌های خارج از ساختمان در یک پارک زمین‌شناسی. این موزه ۱۲ سالن در داخل ساختمان اصلی افتتاح کرده است و آنها نه موضوع از جمله کانی‌شناسی، زمین‌شناسی، تاریخ ازبکستان، دیرینه‌شناسی، معدن‌شناسی باستانی، مطالعات زمین‌شناسی ذخیره‌گاه کتاب و موارد دیگر را ارائه می‌دهند.

موزه زمین‌شناسی در طول فعالیت خود دو ساختمان داشته است. این موزه تا آوریل ۲۰۱۱ از ساختمان قدیمی خود استفاده می‌کرد، تا اینکه دولت ازبکستان ساختمان جدیدی را به اداره موزه زمین‌شناسی اهدا کرد.

تالارهای موزه به شرح زیر است:
* مقدمه‌ای بر زمین‌شناسی
* آثار باستانی کوهستانی
* تالار «کتابخانه»
* تالار مهره‌داران
* سالن اصلی کانی‌شناسی
* تالار دیرینه‌شناسی
* دو تالار مواد معدنی
* سالن مونوگرافیک
* تالار منطقه‌ای
* سالن سنگ‌نگاری
* سالن اعزامی

## توافق‌نامه‌های بین‌المللی
موزه زمین‌شناسی با برخی از شرکت‌های جهان همکاری می‌کند تا پایگاه موزه را گسترش دهد و بایگانی موزه را با یافته‌های ارزشمند بسیاری پر کند. شرکت‌هایی که در حال حاضر سازمان‌هایی که با موزه زمین‌شناسی همکاری می‌کنند عبارتند از:
* شرکت ملی ژاپن، از ۸ ژوئیه ۲۰۱۳
* شرکت JOGMEC، از ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵
* مؤسسه علوم زمین و منابع معدنی کره، از ۲۴ اوت ۲۰۱۱
* شرکت احیای معادن، از ۸ سپتامبر ۲۰۱۲
* شرکت کره‌ای هانجین دی اند بی، از ۲۶ مه ۲۰۱۵

## مدیر
در حال حاضر رئیس موزه زمین‌شناسی در تاشکند تورموراتوف ایلخانبای بکچانوویچ است.

## موقعیت
موزه زمین‌شناسی در تاشکند، ازبکستان، منطقه میرآباد، خیابان تی. شوچنکو، پلاک 11A واقع شده است.

## جستارهای وابسته
* موزه دولتی طبیعت ازبکستان

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:موزه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۸ (میلادی)
رده:موزه‌های تاشکند
رده:موزه‌های زمین‌شناسی
یه بار دیگه

«**یه بار دیگه**» () ترانه‌ای از گروه دونفرهٔ فرانسوی موسیقی الکترونیک دفت پانک است که به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی دومین آلبومشان، ''اکتشاف'' در نوامبر ۲۰۰۰ توسط شرکت ویرجین رکوردز منتشر شد. این آهنگ در سبک هاوس فرانسوی ساخته شده است.

«One More Time» رتبهٔ ۱ در جدول تک‌آهنگ‌های فرانسه، رتبهٔ ۲ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و رتبهٔ ۶۱ در بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا را به‌دست‌آورد. این آهنگ در پایان سال توسط نظرسنجی منتقدان Pazz & Jop مجلهٔ ویلج ویس، یکی از بهترین ترانه‌های سال معرفی شد.
وب‌سایت پیچفورک آن را یکی از برترین ترانه‌های دهه نامید و مجلهٔ رولینگ استون آن را در فهرست ۵۰۰ ترانه برتر تمام ادوار قرار داد. خوانندگان مجلهٔ میکس‌مگ نیز آن را بهترین قطعهٔ موسیقی رقصی تمام دوران‌ها انتخاب کردند.

## منابع

* 

رده:ترانه‌ها درباره رقص
رده:ترانه‌ها درباره موسیقی
رده:ترانه‌های ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:ترانه‌های دفت پانک
رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ اروپا
رده:تک‌آهنگ‌های ویرجین رکوردز
آرامگاه ترکی جندی

مقبرهٔ «جندی تُرکی» در خیابان نمازگاه، در بخش قدیمی شهر بخارا در ازبکستان واقع شده است. این بنا با یکی از امامان مشهور تاریخ بخارا در قرون میانه، «تُرکی جندی»، مرتبط دانسته می‌شود. گفته می‌شود سنگ‌قبری در این مقبره در بخش جنوبی بخارا قرار دارد. این مقبره در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس ازبکستان ثبت شده است.

## تاریخچه
مقبرهٔ تُرکی جندی در بخش جنوبی منطقهٔ بخارا واقع شده است. این ناحیه همچنین قبرستان تُرکی جندی را دربر می‌گیرد. مقبره با ابونصر احمد بن فضل بن موسی المذکّر الجندی مرتبط دانسته می‌شود. بسیاری از دانشمندان و الهی‌دانان در این قبرستان مدفون شده‌اند. ابونصر احمد بن فضل بن موسی المذکّر الجندی در اوایل قرن یازدهم درگذشت و در قرون شانزدهم تا هفدهم شهرت یافت. بر فراز مقبرهٔ تُرکی جندی سازه‌ای بنا شد، اما امروزه این مقبره از بین رفته و در جای آن مکان‌های عبادت ساخته شده است. بنا بر پژوهش خاورشناس کمیلجان رحیموف، حاکم شمس‌الملک نصر بن ابراهیم (۱۰۶۸—۱۰۸۰) نیز در این ناحیه دفن شده است. در نقشهٔ پرفنووا-فنین از بخارا در سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۲، محل مقبره با عنوان «گورخانهٔ خاقان» مشخص شده بود.

## معماری
مقبرهٔ تُرکی جندی دارای ابعاد داخلی ۴٫۲ در ۴٫۲۵ متر است و دیوارهای آن ۱٫۵ متر ضخامت دارند. این بنا از دو طرف با گنبد پوشیده شده و سه ورودی دارد. دیوارهای داخلی مقبره از آجر ساخته شده و با کنده‌کاری‌ها تزئین شده‌اند، در حالی که کف آن با خاک پوشانده شده است. در مقابل مقبره، مسجد تُرکی جندی قرار دارد. این مسجد در بخش جنوب‌غربی خود محرابی به ارتفاع ۱٫۸ متر دارد. ورودی مسجد در سمت غربی قرار گرفته و بعدها با ورودی جدید جایگزین شده است. مقبرهٔ تُرکی جندی به سبک معماری آسیای مرکزی ساخته شده است. ایوان ورودی مقبره به شکل مستطیل بوده و ارتفاع آن ۱۲ متر و عرض آن ۶٫۷ متر است. این مقبره در سال ۲۰۲۰ بازسازی شد و با کنده‌کاری‌ها آراسته گردید.

## منابع

رده:آرامگاه‌ها در ازبکستان
رده:مختصات در ویکی‌داده
ابوفدک المحمداوی

**ابو فدک المحمداوی** (زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۸)، که نام اصلی او **عبدالعزیز الملا مجیرش المحمداوی** و ملقب به **"الخال"** است، رئیس ستاد نیروهای حشد شعبی و یکی از رهبران برجسته آن است. او دبیرکل سابق کتائب حزب‌الله عراق و عضو شورای کتائب حزب‌الله از سال ۲۰۰۳ است. او مسئول اصلی ایجاد واحدهای عملیات ویژه در تیپ‌ها است. او در سال ۱۹۹۷ به کتائب حزب‌الله پیوست و شروع به انجام عملیات علیه دولت صدام حسین کرد. او در بسیاری از نبردها در جنگ علیه داعش، از جمله عملیات آزادسازی آمرلی، نبرد فلوجه و سایر نبردها، شرکت کرد. آمریکا او را به انجام حملات متعدد علیه نیروهای خود در عراق متهم کرد و در اواسط ژانویهٔ ۲۰۲۰ او را تروریست نامید فعالان عراقی او را مسئول حمله به معترضان تشرین در پل سیناک و میدان خیلانی در ۶ دسامبر ۲۰۱۹ می‌دانند.

## جستارهای وابسته
* ابومهدی المهندس
* قاسم سلیمانی
* کتائب حزب‌الله

## منابع

رده:آمریکاستیزی
رده:اسلام‌گرایان اهل عراق
رده:حشد شعبی
رده:روابط ایران و عراق
رده:زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:سیاست‌مداران اهل عراق
رده:شورش عراق (۲۰۱۱–۱۳)
رده:شیعیان اهل عراق
رده:فرماندهان نظامی اهل عراق
رده:نقد ایالات متحده
استان سمیرچیه

[چپ|بندانگشتی|نشان رسمی [بیشکک|پیشپک]]
استان **سِمیرچینسکایا** (به روسی: Семиреченская область) یکی از استان‌های امپراتوری روسیه بود. این استان تقریباً با بخش بزرگی از جنوب‌شرقی قزاقستان امروزی و شمال‌شرقی قرقیزستان مطابقت داشت. این واحد اداری از سرزمین‌های شمالی خان‌نشین خوقند که پیش‌تر بخشی از خان‌نشین قزاق بود، تشکیل شد. نام «سِمیرچیه» («هفت رود») ترجمهٔ مستقیم روسی از نام تاریخی منطقهٔ **جِتی‌سو** است. مرکز حکومتی این استان شهر **وِرنی** بود که امروزه با نام **آلماتی** شناخته می‌شود.

دولت روسیه در سال ۱۸۵۴ منطقهٔ **سِمیرچینسکایا** را تصرف کرد و همان سال این استان را ایجاد نمود. این استان بین سال‌های ۱۸۵۴ تا ۱۸۶۷ و دوباره در فاصلهٔ ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۹ به‌عنوان بخشی از «فرمانداری کل استپ‌ها» (که پیش از ۱۸۸۲ با نام «فرمانداری کل سیبری غربی» شناخته می‌شد) اداره می‌شد. همچنین در دورهٔ ۱۸۶۷ تا ۱۸۸۲ و سپس ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۷ جزئی از «ترکستان روسیه» بود. کنترل روسیه بر این منطقه با **پیمان سن‌پترزبورگ (۱۸۸۱)** میان روسیه و چین به رسمیت شناخته شد.

در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۱۸، منطقهٔ **سِمیرچینسکایا** به بخشی از جمهوری خودمختار شوروی ترکستان (Turkestan ASSR) تبدیل شد. سپس در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۴، در پی سازمان‌دهی ملی ـ سرزمینی آسیای مرکزی شوروی، بخش شمالی این منطقه به جمهوری خودمختار قرقیز (Kirgiz ASSR) پیوست؛ این جمهوری در سال ۱۹۲۰ ایجاد شده بود، در ۱۹۲۵ به جمهوری خودمختار قزاق (Kazakh ASSR) تغییر نام داد و بعدها به جمهوری سوسیالیستی شوروی قزاق در سطح اتحادیه ارتقا یافت. بخش جنوبی منطقه نیز به ولایت خودمختار «قراقرقیز» (Kara-Kirghiz Autonomous Oblast) ملحق شد که در نهایت به جمهوری خودمختار قرقیز (Kirgiz ASSR) و سپس جمهوری شوروی قرقیز (Kirghiz SR) در چارچوب جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه (RSFSR) تبدیل گردید.

## جغرافیا
این استان منطقه‌ای به نام **سِمیرچیه** را دربر می‌گرفت که شامل جنوب‌شرقی قزاقستان و شمال قرقیزستان امروزی بود. همچنین **درهٔ چوئی** و نواحی کوهستانی **تیان‌شان** جزو قلمرو آن محسوب می‌شدند.

این استان در بخش جنوب‌شرقی فرمانداری کل ترکستان قرار داشت. در شمال با منطقهٔ **سِمی‌پالاتینسک** هم‌مرز بود، از جنوب و شرق با **چین** (در گذرگاه بَدِل تا جنوب‌غربی رشته‌کوه تیان‌شان) و از غرب با استان‌های **فرغانه** و **سیردریا** مرز داشت. قلمرو این استان شامل دریاچه‌های **بالخاش**، **ایسیق‌کول** و **آلاکول** نیز می‌شد.

## بخش اداری
از سال ۱۸۹۷، استان سمیرچیه به ۶ شهرستان تقسیم شده بود:

از مهم‌ترین پایگاه‌های این استان، **قلعهٔ ایلی** (Fort Ili) بود که در ابتدای مسیر کشتیرانی رودخانهٔ ایلی قرار داشت. این قلعه امروزه با نام **قونایف** شناخته می‌شود.

## جمعیت‌شناسی
در سال ۱۸۹۷، جمعیت استان **سِمیرچینسکایا** به **۹۸۷٬۸۶۳ نفر** می‌رسید. اکثریت جمعیت را **قزاق‌ها و قرقیزها** (که در آمارها تحت عنوان «قرقیز» یکپارچه شده بودند) تشکیل می‌دادند. اقلیت‌های قابل توجه شامل **روس‌ها** و **تارانچی‌ها** بودند. در مجموع، شمار ترک‌زبانان به **۸۷۸٬۲۰۹ نفر** (معادل **۸۸٫۹٪**) از کل جمعیت می‌رسید.

### گروه‌های قومی در سال ۱۸۹۷

## جستارهای وابسته
* ترکستان روسیه
* قزاق‌های سمیرچی

## منابع

demoscope.ru 1897 census results

demoscope.ru 1897 census results, languages

رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۶۷ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۲۴ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۵۴ (میلادی) در امپراتوری روسیه
استلاتو

**استلاتو** () یک برند چینی خودروهای برقی پریمیوم است که در سال ۲۰۲۴ بنیان‌گذاری شد. این برند تحت اتحاد حمل‌ونقل هوشمند هارمونی(HIMA) فعالیت می‌کند؛ اتحادیه‌ای که همکاری میان بایک بلوپارک و هواوی است.

## تاریخچه
در دسامبر ۲۰۲۳، هواوی از طریق بخش خودرویی خود یعنی اتحادیه هوشمندی حرکتی هارمونی (HIMA)، سومین برند خودرویی‌اش را با نام استلاتو ثبت کرد. این برند با همکاری شرکت زیرمجموعه گروه بایک یعنی بی‌ای‌آی‌سی بلوپارک ایجاد شد؛ شرکتی که متعهد شد مدل مشترک توسعه‌یافته را در کارخانه خود در پکن تولید کند.

استلاتو در مارس ۲۰۲۴ با رونمایی از «استلاتو S9»، یک سدان لوکس تمام‌برقی در اندازه بزرگ، وارد بازار شد. اگرچه S9 از نرم‌افزار هواوی و توانایی‌های فنی بی‌ای‌آی‌سی بهره می‌برد، طراحی آن شباهت زیادی به لوکسید S7 داشت؛ خودرویی کوچک‌تر که از ۲۰۲۳ توسط چری تولید می‌شود. S9 رسماً در آوریل ۲۰۲۴ در نمایشگاه خودروی پکن معرفی شد.

## محصولات
* استلاتو S9 (از ۲۰۲۴ تاکنون)، سدان بزرگ (برقی/افزایش‌برد)
* استلاتو S9T (از ۲۰۲۵ تاکنون)، استیشن بزرگ (برقی/افزایش‌برد)

## نگارخانه

File:(CHN-Hubei) Showcar Stelato S9 No-plate 2024-12-04.jpg|استلاتو S9
File:Stelato S9T 001.jpg|استلاتو S9T


## جستارهای وابسته
* اتحاد حمل‌ونقل هوشمند هارمونی
* آیتو
* لوکسید
* مکسترو
* سایک موتور
* فهرست تولیدکنندگان خودروی چین

## منابع

رده:خودروهای چینی
رده:خودروهای چین
رده:خودروهای برقی
رده:هواوی
کاخ جمهوری (عراق)

**کاخ جمهوری** () کاخی در بغداد، عراق است که به دستور ملک فیصل دوم ساخته شد. این مکان مورد علاقه صدام حسین برای ملاقات با سران کشورهای بازدیدکننده بود. ایالات متحده در طول حمله سال ۲۰۰۳ به عراق، با این باور که ممکن است اسناد ارزشمندی در آن نگهداری شود، از تخریب این کاخ صرف نظر کرد. منطقه سبز در اطراف آن ایجاد شد. خود این کاخ در طول اشغال عراق توسط ایالات متحده، به عنوان ستاد نیروهای ائتلاف چند ملیتی عراق و همچنین پایگاه اصلی عملیات برای هیئت دیپلماتیک آمریکا در عراق تا زمان افتتاح سفارت جدید ایالات متحده در بغداد در سال ۲۰۰۹ خدمت می‌کرد.

## تاریخچه

### اوایل
این کاخ رسماً در دهه ۱۹۵۰ توسط ملک فیصل دوم، پادشاه عراق، به عنوان جایگزین کاخ الرحاب به عنوان اقامتگاه اصلی سلطنتی جدید، پس از عروسی برنامه‌ریزی شده‌اش با شاهدخت مصری، صبیحه فاضله خانم سلطان، سفارش داده شد. معمار این کاخ جی. برایان کوپر از بیرمنگام انگلستان بود که به خاطر طرح‌های مدرنش مشهور است. نقاشی آبرنگی این معمار که توسط لارنس رایت کشیده شده است، نشان می‌دهد که کاخ سلطنتی آن زمان در ابتدا فقط برای بخش مرکزی زیر گنبد با دو بال طراحی شده بود. بقیه ساختمان که از این سه بخش امتداد یافته بود، در زمان صدام حسین اضافه شد، از جمله سرهای بزرگ پرتره برنزی روی پشت بام. فواره جلوی کاخ سلطنتی بخشی از طرح اولیه بود. پادشاه جوان هرگز در کاخ زندگی نکرد، زیرا قبل از عروسی‌اش در کودتای ۱۹۵۸ ترور شد. بنابراین کاخ به کاخ جمهوری تغییر نام داد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، صدام مسابقه‌ای برای آثار هنری اصیل برای کاخ‌هایش برگزار کرد. نهله، هنرمند، معمار و عضو ارکستر سمفونی ملی عراق، اثری روی کاغذ برای یک نقاشی دیواری ارائه داد. او جایزه اول این مسابقه را برد و اثرش همانطور که نشان داده شده بود، در ضلع شمالی کاخ جمهوری، با سنگ، توسط هنرمند دیگری اجرا شد. او هیچ نقشی در توسعه نقاشی دیواری نداشت و در واقع، تا به امروز، آن را از نزدیک ندیده است. اولین باری که نقاشی دیواری تکمیل شده را دید، عکسی در یک وب‌سایت بود. نهله در حال حاضر در تبعید در پاریس، فرانسه زندگی می‌کند.

عنوان این اثر که به زبان عربی در سراسر نقاشی دیواری گنجانده شده است، بغداد عزیزم است.

### اخیر
قبل از ورود ساکنان جدید، کاخ کاملاً خالی و تا حدودی توسط غارتگران خالی شده بود، زیرا برخی از درهای سنگین برنجی و طلاکاری شده آن ربوده شده بودند. این ساختمان به طور خاص دلیل تأمین امنیت این منطقه توسط لشکر 4/64 زرهی (لشکر سوم پیاده نظام) و لشکر 1/6 پیاده نظام (لشکر نخست زرهی) نبود. کل این منطقه خانه و دفتر تمام مقامات کلیدی حزب بعث و بیشتر اسناد و اقلامی بود که نیروهای ائتلاف به دنبال آنها بودند. هنگامی که نیروهای ائتلاف در 9 آوریل ۲۰۰۳ به این منطقه هجوم آوردند، اکثر ساکنان به سرعت فرار کردند و فقط آنچه را که می‌توانستند حمل کنند، با خود بردند.

#### نوسازی
در سال ۲۰۱۱، کاخ جمهوری برای اجلاس اتحادیه عرب در سال ۲۰۱۱ بازسازی شد. کار بازسازی توسط یک شرکت ترکیه‌ای انجام شد.

## منابع

رده:صدام حسین
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۹۵۰ (میلادی) در عراق
ابوالقاسم فیضی

**ابوالقاسم** **فیضی** (زادهٔ قم، ۱۹۰۶؛ درگذشتهٔ حیفا، ۱۹ نوامبر ۱۹۸۰)، آموزگار و نویسندهٔ برجستهٔ بهایی بود. پدر و مادرش، عبدالحسین‌خان و صدیقه، هر دو از نوادگان فیض کاشانی بودند و در فضایی مذهبی و اهل علم پرورش یافته بودند. او در پانزده‌سالگی همراه خانواده به تهران رفت و در مدرسهٔ تربیت ــ که به‌دست بهاییان اداره می‌شد ــ به تحصیل پرداخت. آشنایی با آموزگاران بهایی و شرکت در کلاس‌های درس اخلاق، موجب شد به‌تدریج این آیین را بپذیرد.

در سال ۱۹۲۷ برای تحصیل ادبیات انگلیسی راهی بیروت شد و از فرصت اقامت در آن‌جا برای دیدار با شوقی افندی در حیفا بهره برد. بازگشت او به ایران در سال ۱۹۳۴ به دورانی کوتاه از خدمت در شرکت نفت انجامید؛ امّا روحیهٔ خدمت او سبب شد از کار اداری کناره گیرد و به آموزش بهاییانِ مناطق محروم بپردازد. از این‌رو از کار خود کناره گرفت و برای آموزش کودکان بهاییِ نجف‌آباد ــ که مدرسه‌شان بسته شده بود ــ به آن شهر رفت.

فیضی در سال ۱۹۳۹ با گلوریا علائی ازدواج کرد و سپس از نجف‌آباد به قزوین و بعد به عراق رفت. سرانجام همراه خانواده راهی بحرین شد. آنها نخستین بهاییانی بودند که به‌طور دائم در آن سرزمین سکونت گزیدند. با وجود دشواری‌های فراوان، تا سال ۱۹۵۸ در آن‌جا ماندند. فیضی در بحرین به تدریس زبان انگلیسی مشغول بود و در کنار آن، به استوار کردن جامعهٔ بهایی آن کشور همّت گماشت و به سبب همین تلاش‌ها بسیار ستوده شد.

در ۱۹۵۷ به‌عنوان یکی از ایادی امرالله منصوب گردید و سال بعد، پس از درگذشت شوقی افندی، در شمار ایادیانی قرار گرفت که برای اداره جامعه جهانی بهائی، در مرکز جهانی بهایی در حیفا اقامت گزیدند. از آن پس زندگی او در سفر و خدمت مداوم گذشت؛ سفری که او را به گوشه و کنار جهان، از آمریکا و اروپا تا آسیا و اقیانوسیه، کشاند.

فیضی شاعری خوش‌قریحه و خوشنویسی چیره‌دست بود. آثارش، بیشتر در قالب رساله‌ها و نوشته‌های کوتاه عرضه شد. او با نشریهٔ *راهِ نو* و سپس جانشین آن *جهانِ نو* همکاری داشت. همچنین آثاری را از فارسی به انگلیسی و بالعکس ترجمه کرد. از جمله کتاب *Priceless Pearl* نوشتهٔ روحیه ربانی را از انگلیسی به فارسی برگرداند که تحت عنوان *گوهر یکتا* منتشر شد و کتاب *بهجت‌الصدور* از حاجی میرزا حیدرعلی را از فارسی به انگلیسی ترجمه کرد که با عنوان *Delight of Hearts* منتشر شد.

## جستارهای وابسته
* ایادی امرالله
* بهائیان ایرانی

## منابع


رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۱۹ (میلادی) در آسیا
رده:بهائیت
رده:نظم اداری بهائی
دبیرکل اتحادیه عرب

این فهرستی از **دبیران‌کل [[اتحادیه عرب]]** از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۴۵ است.

## فهرست دبیران‌کل

## منابع

رده:دبیران‌کل اتحادیه عرب
رده:فهرست‌های کارمندان دولتی
کتابخانه ملی آبخاز

**کتابخانه ملی آبخاز** () در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد و در شهر سوخومی واقع شده است. در این کتابخانه مجموعه‌ای از مطالب مربوط به آبخازیا و تاریخ و فرهنگ آن به دو زبان روسی و آبخازی وجود دارد که تحت نظارت اتاق کتاب آبخازیا نگهداری می‌شود. یکی از پروژه‌های آن، تقویم تاریخ‌های مهم است. این تقویم به مدت ۱۵ سال همه ساله منتشر شده و شامل بیش از ۴۰۰ تاریخ مهم مربوط به تاریخ، فرهنگ، علوم و هنر در آبخازیا است، در این تقویم سالگردهای آبخازیاهای مشهور نیز وجود دارد.

فهرست برخط کتابخانه ملی آبخازیا فقط در فضای فیزیکی کتابخانه کار می‌کند. کتابخانه اینترنتی آبخازیا منبعی عالی و معتبر است که هدف اصلی آن جمع‌آوری، حفظ و در دسترس قرار دادن منابعی دربارهٔ آبخازیا و نویسندگان آبخاز است.

## جستارهای وابسته

* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
ایران در بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۵

ورزشکاران کشور **[[ایران]]** در **[[بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۵]]** که از ۷ تا ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ در ریاض، عربستان سعودی برگزار می‌شود، حضور پیدا کردند.

## ورزشکاران

## مدال‌آوران

## منابع

## پیوند به بیرون
* Isg2025.com

رده:صفحه‌هایی که از چندستونه با پارامتر کوچک استفاده می‌کنند
رده:ورزش ایران در ۲۰۲۵ (میلادی)
خدمات کتابخانه زامبیا

**خدمات کتابخانه‌ای زامبیا** () به ارائه خدمات کتابخانه عمومی روستایی و کتابخانه‌های مدارس در کشور زامبیا اختصاص دارد. این کتابخانه به عنوان مرکزی برای تهیه مواد کتابخانه‌ای از آژانس‌های اهدا کننده و توزیع آنها به مؤسسات دولتی و خصوصی عمل می‌کند.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
فهرست ماموریت‌های آپولو

[جایگزین=The launch of Apollo 11. The rocket is vertical in frame in front of the support structure, with flame shooting out the sides of the launch pad.|بندانگشتی|پرتاب فضاپیمای آ اس ۵۰۶ در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹، از سکوی ۳۹ آ برای مأموریت [آپولو ۱۱ جهت فرود اولین انسان‌ها بر روی ماه]]
برنامه آپولو یک برنامه پرواز فضایی انسانی ایالات متحده آمریکا بود که از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۲ توسط سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) انجام شد و نخستین فضانوردان را بر روی ماه فرود آورد. این برنامه از موشک‌های ساترن آی بی و ساترن ۵ برای بلند کردن فضاپیمای ماژول فرماندهی/خدمات (CSM) و ماژول ماه‌نشین (LM) به فضا و از موشک لیتل جو ۲ برای آزمایش یک سیستم فرار در هنگام پرتاب که انتظار می‌رفت فضانوردان را در صورت بروز نقص فنی موشک ساترن، به سلامت به مقصد برساند. پروازهای آزمایشی بدون سرنشین که از سال ۱۹۶۶ آغاز شد، ایمنی موشک‌های پرتاب و فضاپیماها برای حمل فضانوردان را به نمایش گذاشت و چهار پرواز با سرنشین که از اکتبر ۱۹۶۸ آغاز شده بود، توانایی فضاپیما را برای انجام یک مأموریت فرود بر ماه نشان داد.

جایگزین=Pad Abort Test number 2. A capsule is suspended underneath a rocket section with three exhaust plumes|چپ|بندانگشتی|تست لغو پد ۲ با ماژول فرمان boilerplate

## جستارهای وابسته
دو برنامه پرواز فضایی سرنشین‌دار ناسا پس از آپولو وجود داشت که از سخت‌افزار آپولو استفاده می‌کردند:
* اسکای‌لب § نامگذاری ماموریت‌ها - ماموریت‌های آزمایشگاه فضایی تا ۸۳ روز
* آپولو-سایوز - اولین پرواز فضایی سرنشین‌دار مشترک ایالات متحده و شوروی

## منابع

## پیوند به بیرون
* صفحه ناسا در مورد ماموریت‌های آپولو، 
* مرکز ملی داده‌های علوم فضایی (مرکز پروازهای فضایی گودارد): برنامه آپولو به همراه لینک‌هایی به کتاب‌های مربوط به این برنامه
* فهرست ماموریت‌های آپولو در وب‌سایت Space.com
* فهرست ماموریت‌های AstronomyToday
* بایگانی عکس‌های فلیکر پروژه آپولو
* نقشه تعاملی مکان‌های پرچم آپولو

رده:فهرست‌های مأموریت‌های فضایی
رده:مأموریت‌های فضایی در ماه
رده:مأموریت‌های آپولو
دو و میدانی در بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۵

مسابقات دو و میدانی در بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۵ در شهر ریاض از تاریخ ۱۷ تا ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ برگزار خواهد شد. این رقابت‌ها در ورزشگاه امیر فیصل بن فهد در عربستان سعودی برگزار خواهد شد.  

## منابع

## پیوند به بیرون

* وب‌سایت رسمی
دو و میدانی
کتابخانه آرشیو ملی زیمبابوه

**کتابخانه آرشیو ملی زیمبابوه** (به انگلیسی:National Archives of Zimbabwe Library) متولی تاریخ این کشور است. این کتابخانه اسناد حیاتی و میراث فرهنگی را برای نسل‌های آینده حفظ می‌کند و منابع گسترده‌ای از گذشته و حال زیمبابوه را در دسترس قرار می‌دهد.

کتابخانه آرشیو ملی در سال ۱۹۳۵ از طریق قانون پارلمان این کشور تأسیس شد، اکنون چند دهه است به جمع‌آوری و حفظ اسناد حقوقی و تاریخی زیمبابوه اختصاص دارد.

## جستارهای وابسته
* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* فهرست بزرگ‌ترین کتابخانه‌ها

## منابع

رده:کتابخانه‌های عمومی
رده:کتابخانه‌های ملی
کشتی در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۲۵

**مسابقات کشتی در [[بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۵]]** از تاریخ ۱۸ تا ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵ در ریاض، عربستان سعودی برگزار می‌شود. هر کمیته ملی المپیک (NOC) حق دارد حداکثر با یک کشتی‌گیر در هر وزن در تمام سبک‌ها (فرنگی و آزاد، زنان و مردان) شرکت دهد.

## کشورهای شرکت‌کننده
در مجموع این مسابقات ۲۰۱ ورزشکار از ۳۰ کشور در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۲۵ در رشته کشتی با هم رقابت خواهند کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
رده:کشتی در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی
کشتی
ردیاب (فیلم ۲۰۱۹)

***ردیاب***  یک فیلم اکشن، درام و دلهره‌آور ایتالیایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی جورجیو سرافینی با بازی دولف لاندگرن، مارتا گاستینی، مارکو مازولی، کوسیمو فوسکو و آنا فالکی است. خلاصه داستان مربوط به یک غریبه مرموز است که به روستایی دورافتاده سفر می‌کند، جایی که ۱۰ سال قبل، همسر و دخترش ربوده شده بودند.

## داستان
در سال ۲۰۰۸، لوک هاکانسون (لاندگرن) در حال گذراندن تعطیلات خانوادگی در جنوب ایتالیا بود که همسر و دخترش ربوده شدند. پس از تلاش ناموفق برای تبادل، همسر و دخترش کشته شدند. ده سال بعد، یک کارآگاه محلی با هاکانسون تماس می‌گیرد که پرونده را دوباره باز کرده و اطلاعات جدیدی دارد. هاکانسون با اکراه برای ملاقات با کارآگاه به ایتالیا سفر می‌کند. وقتی به آنجا می‌رسد، متوجه می‌شود که کارآگاه «خودکشی» کرده است. هاکانسون با ناامیدی در دام شبکه‌ای از فریب گرفتار می‌شود که او را مجبور به انجام اعمال خشونت‌آمیز می‌کند تا بفهمد چه اتفاقی برای خانواده‌اش افتاده است. 

## ساخت
* فیلمبرداری این فیلم از ۲۷ فوریه تا ۲۱ مارس ۲۰۱۸ (اسفند ۱۳۹۶) در پولیا، تارانتو، ایتالیا در طی سه هفته انجام شد.
* همچنین دولف لاندگرن این پروژه را پس از «آکوامن» (۲۰۱۸) و قبل از «کرید ۲» (۲۰۱۸) بازیگری کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
رمان‌های بارون ترامپ

بندانگشتی|تصویر روی جلد از ''سفر زیرزمینی شگفت‌انگیز بارون ترامپ''. عنوان اثر چنین است: «تنها پرتره معتبر از ویلهلم هاینریش سباستین فون ترومپ (از نقاشی رنگ روغن)»
**رمان‌های بارون ترامپ** ، دو رمان کودک هستند که در سال‌های ۱۸۸۹ و ۱۸۹۳ توسط نویسنده و وکیل آمریکایی اینگرسل لاکوود نوشته شده‌اند. این رمان‌ها تا سال ۲۰۱۷ ناشناخته باقی ماندند تا اینکه به دلیل شباهت‌های ادراک‌شده بین شخصیت اصلی داستان و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و پسرش بارون ترامپ، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفتند.

## انتشار و استقبال در قرن نوزدهم
لاک‌وود اولین رمان خود، *«سفرها و ماجراجویی‌های بارون ترامپ کوچک و سگ شگفت‌انگیزش بولگر» را* در سال ۱۸۸۹ منتشر کرد، و دنباله آن، *«سفر زیرزمینی شگفت‌انگیز بارون ترامپ» را* در سال ۱۸۹۳. این رمان‌ها ماجراهای پسر آلمانی، ویلهلم هاینریش سباستین فون ترومپ، که با نام «بارون ترامپ» شناخته می‌شود، را روایت می‌کنند، زیرا او تمدن‌های زیرزمینی را کشف می‌کند، بومیان را می‌رنجاند، از درگیری‌هایش با زنان محلی فرار می‌کند و این الگو را تا رسیدن به خانه در قلعه ترامپ تکرار می‌کند.

این رمان‌ها بخشی از روندی در ادبیات کودکان ایالات متحده بودند که به تقاضا برای داستان‌های ماجراجویی فانتزی که با «*[[ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب]]*» (۱۸۶۵) اثر لوئیس کارول برانگیخته شده بود، پاسخ دادند. با این حال، این رمان‌ها با بی‌تفاوتی پذیرفته شدند و وارد مجموعه آثار ادبی کودکان نشدند. یک منتقد در سال ۱۸۹۱ دربارهٔ یکی از رمان‌های لاک‌وود نوشت: «نویسنده با زحمت سیصد صفحه روایت فانتزی و گروتسک را می‌خواند و هر از گاهی جرقه‌ای از شوخ‌طبعی می‌زند؛ اما این جرقه‌ها نور کمی ساطع می‌کنند و هیچ گرمایی ندارند و باید برای یافتن داستان تقلا کرد.»

## کشف مجدد در سال ۲۰۱۷
در ژوئیه ۲۰۱۷، این کتاب‌ها توسط کاربران انجمن‌های اینترنتی و سپس رسانه‌ها دوباره کشف شدند، که به شباهت‌های بین شخصیت اصلی داستان و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اشاره کردند.

جیمی فولر در *[[پلیتیکو]]* نوشت که بارون ترامپ «زودرنج، بی‌قرار و مستعد دردسر است». او اغلب از مغز عظیم خود یاد می‌کند و برای اکثر افرادی که ملاقات می‌کند، توهین شخصی‌سازی‌شده‌ای دارد. فولر همچنین خاطرنشان می‌کند که بارون ترامپ در ساختمانی به نام خودش، «قلعه ترامپ» زندگی می‌کند؛ در حالی که دونالد ترامپ واقعی دهه‌ها در برج ترامپ زندگی کرده بود. علاوه بر این، نام کوچک‌ترین پسر دونالد ترامپ، بارون ترامپ است و دونالد ترامپ در دهه ۱۹۸۰ از نام مستعار «جان بارون» استفاده می‌کرد. کریس ریوتا در *[[نیوزویک]]* خاطرنشان کرد که ماجراجویی‌های بارون ترامپ در روسیه آغاز می‌شود. ریوتا همچنین به کتاب دیگری از لاک‌وود، *۱۹۰۰؛ یا آخرین رئیس‌جمهور*، اشاره کرد که در آن نیویورک پس از پیروزی تکان‌دهنده یک نامزد عوام‌گرا در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۹۶ که باعث سقوط جمهوری آمریکا می‌شود، دستخوش اعتراضات می‌شود. (با این حال، توجه داشته باشید که در این کتاب هیچ جا از «ترامپ» نامی برده نشده و فقط به «ناظر» این وقایع اشاره شده است)

## منابع

## پیوند به بیرون
* **' در [[بایگانی اینترنت]]
* **' در بایگانی اینترنت

رده:رمان‌های آمریکایی ۱۸۸۹ (میلادی)
رده:رمان‌های خیال‌پردازانه کودکان
رده:رمان‌های کودکان آمریکایی
رده:کتاب‌های کودکانه دهه ۱۸۸۰ (میلادی)
رده:کتاب‌های کودکانه دهه ۱۸۹۰ (میلادی)
روابط ازبکستان و فلسطین

**روابط ازبکستان و فلسطین**، روابط بین ازبکستان و فلسطین است.

در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۴، ازبکستان، فلسطین را به رسمیت شناخت. در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۹، ریاض المالکی، وزیر امور خارجه فلسطین، سفارت این کشور را در تاشکند افتتاح کرد.

در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲، ازبکستان به پذیرش فلسطین در سازمان ملل متحد به عنوان کشور ناظر رأی مثبت داد.

## واکنش‌ها به جنگ غزه
در ۲ نوامبر ۲۰۲۳، پس از وقوع جنگ غزه، شوکت میرضیایف از کمک ۱٫۵ میلیون دلاری به آنروا خبر داد و در بیانیه‌ای ضمن ابراز همدردی با تلفات غیرنظامیان در هر دو طرف، از تأسیس یک کشور فلسطینی حمایت کرد و به آتش‌بس ابراز امیدواری نمود. این بیانیه پس از تظاهراتی در تاشکند در ۲۹ اکتبر منتشر شد که منجر به بازداشت ۱۰۰ معترض شد و سه نفر از آنها به دلیل شرکت در یک تجمع غیرقانونی به حداکثر ۱۵ روز زندان محکوم شدند. در ۳ نوامبر ۲۰۲۳، میرضیایف در نشست اجلاس سازمان دولت‌های ترک، خواستار تأسیس «دوکشور» بر اساس طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین شد و تلاش کرد تا این موضوع به عنوان موضع رسمی این سازمان مطرح شود.

در ۱۰ مه ۲۰۲۴، ازبکستان به قطعنامه ES-10/23 مجمع عمومی سازمان ملل متحد رأی مثبت داد که به فلسطین در مجامع عمومی در چارچوب ظرفیتش به عنوان کشور ناظر، حقوق بیشتری اعطا می‌کند.

در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، شوکت میرضیایف در اجلاس سران کشورهای عربی-اسلامی در ریاض شرکت کرد. در این اجلاس، حمایت خود را از تأسیس یک کشور فلسطینی مطابق با مرزهای قبل از جنگ شش‌روزه با پایتختی اورشلیم شرقی مجدداً تأیید کرد. او از اقدامات اتحاد جهانی برای اجرای راه حل دو کشور حمایت کرد. در همین سخنرانی، او مراقبت‌های پزشکی رایگان را برای زنان و کودکان آواره فلسطینی ارائه داد.

## منابع

رده:روابط دوجانبه ازبکستان
رده:روابط دوجانبه فلسطین
روابط ازبکستان و بریتانیا

**روابط ازبکستان و بریتانیا**، روابط دوجانبه و دیپلماتیک بین این دو کشور است.

## تاریخچه
مکاتباتی بین پادشاه هنری چهارم و تیمور وجود داشته که به سال ۱۴۰۲ میلادی برمی‌گردد. هر دو کشور رسماً در ۱۸ فوریه ۱۹۹۲، اندکی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روابط دیپلماتیک برقرار کردند.

در فوریه ۲۰۱۷، هر دو کشور بیست و پنجمین سالگرد روابط دیپلماتیک خود را جشن گرفتند.

## هیئت‌های دیپلماتیک مقیم
* بریتانیا در تاشکند سفارت دارد.
* ازبکستان در لندن سفارت دارد.

پرونده:British_Embassy,_Tashkent.jpg|جایگزین=Embassy of the United Kingdom in Tashkent| سفارت بریتانیا در تاشکند
پرونده:Embassy_of_Uzbekistan_in_London_1.jpg|جایگزین=Embassy of Uzbekistan in London| سفارت ازبکستان در لندن


## منابع

رده:روابط دوجانبه ازبکستان
رده:روابط دوجانبه بریتانیا