تیمور ابراهیموف

تیمور ابراهیموف (به روسی: Тимур Ибрагимов؛ زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۷۵) بوکسور پیشین ازبکستانی است که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ به صورت حرفه‌ای رقابت کرد. او پیش‌تر در ردهٔ آماتور نیز فعال بود و در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت داشت.

## اوایل زندگی
تیمور ابراهیموف اهل ازبکستان است. در رسانه‌ها بارها او را به عنوان برادر یا پسرعموی سلطان ابراهیموف، قهرمان پیشین سنگین‌وزن WBO، معرفی کرده‌اند؛ اما در واقع سلطان که اهل داغستان است هیچ نسبت خانوادگی با او ندارد. آن دو تنها دوستان نزدیک هستند و همچنین با بوکسور ازبکی روسـلان چاگائف نیز دوستی دارند.

## حرفه آماتور
تیمور ابراهیموف بیش از ۲۰۰ مبارزهٔ آماتور انجام داد و در دههٔ ۱۹۹۰ یکی از برجسته‌ترین بوکسورهای آماتور جهان در دستهٔ نیمه‌سنگین‌وزن به شمار می‌رفت. او در سال ۱۹۹۱ قهرمان مسابقات ملی جوانان اتحاد شوروی در ردهٔ سنی ۱۶ تا ۱۸ سال شد. پس از فروپاشی شوروی، توانست پنج بار عنوان قهرمانی ملی ازبکستان را به دست آورد.

ابراهیموف چندین بار در مسابقات قهرمانی آماتور آسیا و بازی‌های آسیایی شرکت کرد و در سال ۱۹۹۵ به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی مسابقات جهانی آماتور در برلین رسید. در سال ۱۹۹۷ نیز مدال طلای بازی‌های آسیای مرکزی را کسب کرد.

او در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا به عنوان عضو تیم ملی ازبکستان حضور یافت، اما در این رقابت‌ها با یک تصمیم بسیار بحث‌برانگیز برابر بوکسور کروات، استیپه دروس، شکست خورد.

## حرفه پیشرفته
تیمور ابراهیموف در سال ۲۰۰۰ وارد دنیای حرفه‌ای بوکس شد و همراه با سلطان ابراهیموف در تیمی تحت مدیریت بوریس گرینسبرگ مبارزه می‌کرد. او پس از مهاجرت به ایالات متحده توانست تا سال ۲۰۰۶ رکورد ۲۱ پیروزی، بدون شکست و یک مساوی را ثبت کند؛ تنها مساوی او برابر کوین جانسون بود.

در سال ۲۰۰۶ در لاس‌وگاس و در مجموعهٔ سزار پالاس برابر بوکسور شکست‌ناپذیر آن زمان، کالوین بروک، قرار گرفت. این مبارزه که از شبکهٔ HBO در قالب برنامهٔ *Boxing After Dark* پخش شد، با وجود شروع قدرتمند ابراهیموف، در نهایت با شکست او در امتیازگیری پایان یافت. داوران نتیجه را به سود بروک اعلام کردند (۱۱۹–۱۰۹، ۱۱۵–۱۱۳ و ۱۱۷–۱۱۱).

در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۰۷ برابر تونی تامپسون نیز با رأی متحد داوران شکست خورد، هرچند در دو راند پایانی تلاش زیادی برای جبران داشت. اما در همان سال توانست در آلمان با پیروزی قاطع برابر قهرمان پیشین اروپا، تیمو هوفمان، شگفتی‌ساز شود و جایگاه خود را در رده‌بندی جهانی تثبیت کند.

پس از آن به دلیل مشکلات مدیریتی مدتی غیرفعال شد، اما در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ چندین برد دیگر به دست آورد. سال ۲۰۱۰ نقطهٔ اوج کارنامهٔ او بود: چهار پیروزی مهم، کسب عنوان قهرمانی بین‌قاره‌ای انجمن بین‌المللی بوکس با ناک‌اوت کردن اواد تمیم، و سپس پیروزی تاریخی برابر قهرمان پیشین جهان، الیور مک‌کال، که برای او عنوان قهرمانی سنگین‌وزن انجمن بوکس آمریکای شمالی (NABA) را به همراه آورد.

در دسامبر ۲۰۱۰ در پاریس برابر ژان-مارک مورمک شکست نزدیکی با رأی تقسیم‌شده داوران داشت؛ بسیاری از خبرنگاران نتیجه را به سود ابراهیموف می‌دانستند، اما دو داور رأی را به مورمک دادند. در آن زمان او در جایگاه هفتم جهان در رده‌بندی WBA قرار داشت.

پس از یک سال دوری، در دسامبر ۲۰۱۱ برابر بوکسور جوان و قدرتمند ست میچل قرار گرفت و برای نخستین بار در دوران آماتور و حرفه‌ای خود با ناک‌اوت شکست خورد. آخرین مبارزهٔ او در ژوئن ۲۰۱۲ در ازبکستان برگزار شد که در آن با امتیازگیری برابر ویسمن دلومو از آفریقای جنوبی پیروز شد و به این ترتیب دوران حرفه‌ای خود را به پایان رساند.

## پیوندهای خارجی

* 
* http://www.boxnews.com.ua/news.php?id=2691&lng=en
* http://www.hbo.com/boxing/fighters/ibragimov_timur/bio.html
* http://www.eastsideboxing.com/news.php?p=19837&more=1

## منابع

رده:بوکسورهای نیمه‌سنگین‌وزن
رده:بوکسورهای مرد اهل ازبکستان
رده:بوکسورها در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴
رده:بوکسورهای بازی‌های المپیک ازبکستان
رده:بوکسورهای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۵ (میلادی)