سرا پیانگ

***Sra Peang*** (،  شراب کوزه‌ای) نوعی شراب برنج است که در کوزه‌های سفالی نگهداری می‌شود و بومی چندین گروه قومی در کامبوج، در مناطقی مانند موندولکیری یا راتاناکیری است. این شراب از برنج چسبناک تخمیر شده مخلوط با انواع مختلفی از گیاهان محلی (از جمله برگ‌ها و ریشه‌ها) تهیه می‌شود. نوع و مقدار گیاهان اضافه شده بسته به گروه قومی و منطقه متفاوت است. سپس این مخلوط در یک کوزه سفالی بزرگ ریخته می‌شود، روی آن پوشانده می‌شود و حداقل به مدت یک ماه تخمیر می‌شود. قدرت این نوشیدنی الکلی معمولاً ۱۵ تا ۲۵ درصد الکل در حجم است.

## نامگذاری
*سرا پنگ* نام خمری است که به شرابی داده می‌شود که عمدتاً توسط اقلیت‌های مردم شمال شرقی کامبوج تولید و مصرف می‌شود و نام‌های محلی در بین گروه‌های بومی مختلف، چه مون-خمر، مانند مردم برائو، مردم کاچوک، مردم کراوت، مردم کرونگ، مردم لون، مردم پنونگ، مردم تامپوآن و چه استرالیایی‌هایی مانند جارای، تای-لادای و لائو، متفاوت است.

## تاریخچه
### آثار باستانی کوزه‌های شراب از دوران آنگکور
به گفته آنگ چولین، قوم‌شناس خمر، شراب کوزه‌ای از زمان آنگکوریان توسط مردم خمر مصرف می‌شد، همان‌طور که در برخی از *[[نقش‌برجسته|نقش برجسته‌های]]* معبد بایون مشاهده می‌شود، اگرچه شخصیت‌هایی که از این نوشیدنی می‌نوشند ممکن است در واقع اهل چنلا باشند. سایر *نقش برجسته‌ها* در آنگکور وات، افراد چینی را که از کوزه‌های شراب می‌نوشند، به‌طور مشخص نشان می‌دهند. کوزه‌های شراب خمر قرن سیزدهم نیز در میان سایر مصنوعات سرامیکی دوران آنگکوریان مشاهده شده‌اند، اگرچه بسیاری از این مصنوعات منشأ چینی دارند. ژرژ کودس، باستان‌شناس فرانسوی، نیز توانست آیین‌هایی را که شامل کوزه‌های شراب می‌شد، در کتیبه‌های آنگکوریان شناسایی کند.

### یک قربانی بومی: آیین اتحاد
بندانگشتی|کوزه سفالی در خدمت گیرنده‌ای است که شراب برنج از طریق نی‌های بلند بامبو، همزمان با به صدا درآمدن ناقوس‌های چوبی، نوشیده می‌شود.
به گفتهٔ مردم‌شناس فرانسوی، آدهمار لکلر، شراب برنج تا قرن بیستم در کوزه نگهداری و مصرف می‌شد. با این حال، این شراب جنبهٔ مذهبی یا آیینی نداشت.

این ویژگی آیینی در سایر گروه‌های قومی کامبوج مانند قبیله پنونگ نیز مشاهده می‌شود، جایی که نوشیدن از کوزه شراب نشانه اتحادی است که با قربانی کردن حیوانات ارتباط نزدیکی دارد. تا به امروز، این مراسم با نواختن گونگ‌های سنتی قبل از قربانی کردن بوفالو و قرار دادن سر آن بر روی محراب آغاز می‌شود. او افزود، پس از اینکه بزرگان روستا شراب برنج تشریفاتی را از کوزه‌های سفالی که از طریق نی‌های بامبو به طول یک متر روی زمین خاکی قرار گرفته‌اند، می‌نوشند، روستاییان گوشت را می‌پزند و می‌خورند و آن را با همه شرکت‌کنندگان به اشتراک می‌گذارند.

در قبیلهٔ برو، مشاهده شده است که مردان حداقل دو دور، یکی پس از دیگری از کوزهٔ شراب جرعه‌ای می‌نوشند تا اینکه نوبت زنان فرا می‌رسد.

در طول استعمار فرانسه، مقامات فرانسوی مرتباً مراسم تقدیم شراب را برگزار می‌کردند و در مراسم نوشیدن شراب از کوزه‌های شراب شرکت می‌کردند تا مناطق دورافتاده تحت الحمایه کامبوج را که اقلیت‌های قومی در برابر حضور آنها مقاومت می‌کردند، آرام کنند؛ بنابراین، کوزه‌های شراب به نشانه‌ای از اتحاد یا به گفته محقق ادبی خمر، خینگ هوک دی، به یک «تله» تبدیل شدند.

### عنصری از هویت و غرور بومی
[بندانگشتی|یک مبلغ کاتولیک، با [قبا (مسیحیت)|لباس سفید، در مراسم انتصاب یکی از اعضای قوم بونونگ به مقام شماسی، با لباس‌های سنتی قبیله‌ای، نوبت خود را رعایت می‌کند و از کوزه شراب می‌نوشد.]]
در دهه ۱۹۶۰، هنگامی که اولین مبلغان انجیلی، تامپسون و اسمیت، به موندولکیری رسیدند، از نوشیدن شرابی که آن را یک رسم اصلی آنیمیستی می‌دانستند، خودداری کردند. پس از آن، نوشیدن شراب از کوزه‌های شراب برنج توسط مبلغان مسیحی و اتحاد مبلغان به شدت ممنوع شد. در مقابل، مبلغان کاتولیک به قبیله بونونگ که همچنان از کوزه‌های شراب به عنوان نشانه‌ای از اتحاد و اجتماع استفاده می‌کردند، اجازه دادند تا کوزه‌های شراب عروسی در قانا، جایی که عیسی آب را به شراب تبدیل کرد،

در سال‌های اخیر، *سرا پنگ* به عنصری از هویت بومی تبدیل شده است که در خانه‌های بونونگ نگهداری می‌شود و در رستوران‌های قومی در پنوم پن به عنوان یک نوشیدنی الکلی سرو می‌شود. همچنین این نوشیدنی نشانه‌ای از مهمان‌نوازی برای طرفداران محیط زیست، مردم‌شناسان و گردشگرانی است که به مناطق دورافتاده با اقلیت‌های قومی کامبوج سفر می‌کنند.

## انواع
چهار نوع شراب کوزه‌ای در کامبوج یافت می‌شود. نوع اول از برگ‌های درخت لاک اوآن تهیه می‌شود که آسیاب شده و در آفتاب خشک می‌شوند. برگ‌ها بخارپز شده و با برنج مخلوط می‌شوند، مخلوطی که سپس از سه ماه تا دو سال در کوزه نگهداری می‌شود. پوسته برنج به عنوان پایه یک فنجان دیگر شراب عمل می‌کند که با مخلوط کردن پوسته برنج، برنج چسبناک و خمیرمایه تهیه می‌شود. شراب پس از نگهداری در کوزه به مدت یک تا شش ماه قابل نوشیدن است. نوع سوم شراب از سیب‌زمینی پخته شده، پوسته برنج و خمیرمایه تهیه می‌شود. این مخلوط باید حداقل به مدت یک ماه در کوزه نگهداری شود. یک فنجان آخر شراب از پختن ذرت با پوسته برنج و خمیرمایه تولید می‌شود. این شراب نیز باید به مدت یک ماه نگهداری شود تا طعم آن به‌طور کامل توسعه یابد.

## منابع

رده:شراب برنج
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده