مهاجرت غیرقانونی به استرالیا

**مهاجرت غیرقانونی به استرالیا** توسط *[[قانون مهاجرت ۱۹۵۸]]* تعریف شده است، که بین «غیرشهروندان قانونی» (کسانی که در استرالیا دارای ویزای معتبر هستند) و «غیرشهروندان غیرقانونی» (کسانی که ویزای معتبر ندارند) تمایز قائل می‌شود.

مهاجرت به استرالیا توسط وزارت امور داخلی، که قبل از آن وزارت مهاجرت و حفاظت از مرزها و قبلتر از آن وزارت مهاجرت و شهروندی (DIAC) بود، مدیریت می‌شود.

طبق گزارش اداره آمار استرالیا، اکثر افرادی که به طور غیرقانونی در استرالیا وجود دارند، افرادی هستند که بیش از مدت اعتبار ویزا اقامت دارند و به طور قانونی وارد این کشور می‌شوند، اما پس از انقضا یا لغو ویزای خود در استرالیا می‌مانند. وزارت مهاجرت و شهروندی تخمین زده است که در بازه زمانی ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰، از ۴٫۵ میلیون نفر متقاضی موقت در این دوره، تقریباً ۱۵٬۸۰۰ نفر بیش از مدت ویزای خود در کشور اقامت داشته‌اند (حدود ۰٫۳۵ درصد). تا روز ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰، وزارت مهاجرت و شهروندی تخمین زد که تعداد افرادی که بیش از مدت اعتبار ویزا در استرالیا اقامت دارند، حدود ۵۳٬۹۰۰ نفر یا ۰٫۲ درصد از جمعیت استرالیا بوده است.

در سال ۲۰۱۸، گزارش شد که بیش از ۶۰٬۰۰۰ خارجی به طور غیرقانونی در استرالیا زندگی می‌کنند، و در سال ۲۰۲۱ گزارش شده است که این تعداد به بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافته است.

## بازداشتگاه اداره مهاجرت
استرالیا تعدادی از مراکز بازداشت مهاجرتی در داخل کشور و همچنین چند مرکز پردازش برون‌مرزی را مدیریت می‌کند. تمام مراکز بازداشت مهاجران استرالیا توسط شرکت خدماتی بریتانیایی سرکو به نمایندگی از دولت استرالیا اداره می‌شوند. استرالیا در حال حاضر سه مرکز فعال در خارج از کشور و ده مرکز بازداشت در سرزمین اصلی دارد. امکانات شامل نائورو، جزیره کریسمس و جزیره مأنوس است.

### بازداشت اجباری

پیش از سال ۱۹۹۲، *قانون مهاجرت ۱۹۵۸* اجازه بازداشت اختیاری افراد غیرشهروند غیرقانونی را می‌داد. در سال ۱۹۹۲، دولت کیتینگ در واکنش به موج ورود قایق‌های مهاجران غیرقانونی از هندوچین، سیاست بازداشت اجباری را وضع کرد.

## پناهجویان
استرالیا به عنوان یکی از امضاکنندگان کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان، سالانه حدود ۱۳٬۷۷۰ نفر مهاجر را به دلایل بشردوستانه پذیرش می‌کند (در مقایسه، برنامه مهاجرت استرالیا در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰، ۱۶۸٬۶۰۰ نفر ظرفیت داشت). افرادی که از قبل برای ورود به استرالیا به منظور پناهندگی تاییدیه نگرفته باشند، به عنوان ورود غیرقانونی در نظر گرفته می‌شوند.

دو دسته‌بندی برای ورودهای بی‌قاعده وجود دارد: ورودهای غیرقانونی دریایی (IMA؛ قبل از سال ۲۰۱۳ از اصطلاح «ورودهای غیرقانونی دریایی» استفاده می‌شد) و ورودهای غیرقانونی دریایی غیر IMA (کسانی که بدون ویزا و از طریق روش‌های غیردریایی، مانند هوایی، وارد خاک استرالیا می‌شوند). در دوره ۲۰۱۱–۲۰۱۲، تعداد IMAها برای اولین بار بیشتر از تعداد غیر IMAها بود.

در سال ۲۰۱۳، اسکات موریسون وزیر مهاجرت، به وزارتخانه خود دستور داد تا از اصطلاح «ورود غیرقانونی از طریق دریا» به جای اصطلاح قبلی «ورود بی‌قاعده از طریق دریا» استفاده کند. اطلاق اصطلاح «غیرقانونی» به پناهجویان بحث‌برانگیز است. اگرچه درخواست پناهندگی در استرالیا یا ورود به خاک استرالیا بدون مدارک مهاجرتی به منظور درخواست پناهندگی جرم کیفری نیست، واحد بررسی حقایق سازمان صداوسیمای استرالیا تشخیص داد که این اصطلاح هنگام اشاره به وضعیت ورود یک فرد تازه‌وارد، معتبر است. علاوه بر این، *پروتکل سازمان ملل متحد علیه قاچاق مهاجران از طریق زمین، دریا و هوا*، که استرالیا نیز آن را امضا کرده است، «ورود غیرقانونی» را به عنوان «عبور از مرزها بدون رعایت الزامات لازم برای ورود قانونی به کشور پذیرنده» تعریف می‌کند.

## منابع

مهاجرت غیرقانونی به استرالیا