بمب‌گذاری ۲۰۲۶ مسجد اسلام‌آباد

در ۶ فوریه ۲۰۲۶، یک حمله انتحاری در مسجد شیعیان با نام خدیجه الکبری در  منطقه‌ای در جنوب شرقی اسلام‌آباد، پاکستان رخ داد. این انفجار در حین نماز جمعه انجام شد و منجر به کشته شدن ۳۲ نفر و زخمی شدن ۱۷۰ نفر دیگر شد.

داعش پاکستان مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. رهبران پاکستان، از جمله نخست‌وزیر شهباز شریف و وزیر امور خارجه اسحاق دار، این بمب‌گذاری را محکوم کردند و قول دادند که عاملان آن را پاسخگو قرار دهند.

## پیشینه
پاکستان خشونت‌های فرقه‌ای مداومی را بین مسلمانان سنی و شیعه تجربه کرده است. سازمان‌های شبه‌نظامی، از جمله طالبان پاکستان و داعش خراسان، در گذشته مسئولیت حملات مشابهی را، اغلب در جریان تجمعات مذهبی، بر عهده گرفته‌اند.

این بمب‌گذاری در شرایطی رخ داد که فعالیت‌های شبه‌نظامیان در پاکستان، از جمله حملات اخیر در بلوچستان و سایر استان‌ها، افزایش یافته است. اسلام‌آباد، پایتخت، به دلیل حضور گسترده ارتش و پلیس، معمولاً امن تلقی می‌شود و همین امر وقوع چنین حوادثی را غیرمعمول می‌کند.

## حمله
این انفجار اندکی پس از شروع نماز جمعه در مسجد خدیجه تول کبری در تارلای کلان، حومه‌ای در حومه اسلام‌آباد، رخ داد. تصاویر دوربین مداربسته از انفجار، وقوع آن را در ساعت ۱:۳۸ بعد از ظهر به وقت محلی نشان می‌دهد. پلیس گزارش داد که بمب‌گذار انتحاری قبل از شروع تیراندازی و انفجار مواد منفجره در داخل یا نزدیکی مسجد، توسط مأموران امنیتی در ورودی مسجد متوقف شده بود که منجر به خسارت قابل توجهی به سازه و پراکندگی آوار در سراسر منطقه شد.

شاهدان عینی از هرج و مرج ناشی از فرار نمازگزاران از محل حادثه خبر دادند و قربانیان خونین در باغ مسجد و مناطق اطراف آن قابل مشاهده بودند. تصاویر تلویزیونی نشان داد که امدادگران و پرسنل امنیتی محل حادثه را محاصره کرده و در حال انتقال مجروحان به بیمارستان‌ها هستند. پلیس تأیید کرد که این انفجار یک حمله عمدی بوده و تحقیقات، از جمله بررسی‌های پزشکی قانونی محل حادثه را آغاز کرده است.

## تلفات
در جریان این حمله ۳۲ نفر کشته و بیش از ۱۷۰ نفر دیگر زخمی شدند. بسیاری از قربانیان نمازگزارانی بودند که در نماز جمعه هفتگی شرکت می‌کردند. بیمارستان‌های اسلام‌آباد، از جمله مؤسسه علوم پزشکی پاکستان، مجروحان را که برخی از آنها در شرایط وخیمی بودند، پذیرش کردند. این بمب‌گذاری مرگبارترین بمب‌گذاری از زمان بمب‌گذاری هتل ماریوت اسلام‌آباد در سال ۲۰۰۸ بود که ۶۳ نفر را کشت.

## تحقیقات
داعش پاکستان، وابسته منطقه‌ای داعش، مسئولیت حمله را در تلگرام بر عهده گرفت و عکسی را منتشر کرد که ظاهراً مهاجم را در حال حمل اسلحه نشان می‌دهد. منابع پلیس پیوندهای اولیه‌ای را با طالبان پاکستان نشان دادند، اگرچه طالبان پاکستان اخیراً به هیچ عبادتگاه شیعیان حمله نکرده بود. سایر تحلیل‌ها با توجه به ویژگی‌های حمله، احتمال دخالت داعش خراسان را مطرح کردند. نیروهای امنیتی پس از این حادثه گشت‌زنی‌ها را در اسلام‌آباد افزایش دادند و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

یک مظنون به طراحی حمله و چهار مظنون به تسهیل آن، کمی بعد دستگیر شدند.

## واکنش‌ها
### داخلی
رهبران پاکستان، از جمله نخست‌وزیر شهباز شریف، این حمله را محکوم کردند و قول دادند که مسئولان آن را پاسخگو قرار دهند. سخنگوی نخست‌وزیر مشرف زیدی و وزیر دفاع خواجه محمد آصف، هند و افغانستان را مسئول این حمله دانستند.

داعش پاکستان اعلام کرد که شیعیان پاکستانی را به عنوان اهداف مشروع در نظر می‌گیرد.

### بین‌المللی
چندین دولت این حمله را محکوم کردند، از جمله هند و افغانستان که هرگونه ادعای دخالت در آن را رد کردند.

## تحلیل‌گران
فهد نبیل، رئیس گروه مشاوره‌ای «بینش‌های ژئوپلیتیکی»، معتقد بود که این حمله روابط منفی پاکستان با افغانستان را تداوم خواهد بخشید. او همچنین از دولت خواست تا اقدامات بیشتری علیه شبکه‌های شبه‌نظامی شهری انجام دهد. منظر زیدی، تحلیلگر امنیتی محلی، با اشاره به نادر بودن حملات فرقه‌ای در سال‌های اخیر، از دولت خواست تا وضعیت کرم را زیر نظر داشته باشد تا از تجدید درگیری‌های فرقه‌ای جلوگیری کند. او همچنین با اشاره به تفاوت در اهداف فرقه‌ای و دولتی، این بمب‌گذاری را با حمله به دادگاه منطقه‌ای در اسلام‌آباد در سال گذشته رد کرد. آدام وینشتاین، تحلیلگر منطقه‌ای مؤسسه کویینسی، تردید داشت که این بمب‌گذاری مانع از علاقه دولت پاکستان به ترویج فرصت‌های سرمایه‌گذاری خارجی شود، «اما ممکن است تغییر کند که آیا یک هیئت آمریکایی برای شنیدن نظرات آنها به اسلام‌آباد سفر خواهد کرد یا خیر.»

## جستارهای وابسته
* خشونت‌های فرقه‌ای در پاکستان

## منابع

رده:پاکستان در ۲۰۲۶ (میلادی)
رده:حادثه‌های تروریستی ۲۰۲۶ (میلادی) در پاکستان
رده:کشتارهای جمعی سده ۲۱ (میلادی) در پاکستان
رده:جنگ ۲۰۲۶ افغانستان و پاکستان