نژادپرستی در روسیه

**نژادپرستی در روسیه** () عمدتاً به شکل نگرش‌های منفی نسبت به شهروندان غیرروس، مهاجران یا گردشگران و همچنین اقدامات منفی برخی از مردم روس علیه آن‌ها نمود پیدا می‌کند. به‌طور سنتی، نژادپرستی روسی شامل یهودی‌ستیزی و تاتارهراسی بوده است، همچنین خصومت نسبت به اقوام مختلف مردمان قفقاز، آسیای مرکزی، شرق آسیا، جنوب آسیا و آفریقا.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، روسیه با بیش از ۱۱٫۶ میلیون مهاجر، سومین جمعیت بزرگ مهاجر در جهان را دارد. به دلیل کاهش جمعیت این کشور، نرخ زاد و ولد پایین و نرخ مرگ‌ومیر بالای روس‌های قومی، دولت روسیه در دهه گذشته کوشیده است میزان مهاجرت به این کشور را افزایش دهد؛ که این امر باعث ورود میلیون‌ها مهاجر، عمدتاً از کشورهای پساشوروی، به روسیه شده است. بسیاری از این افراد مهاجرت غیرقانونی داشته و بدون مدرک در این کشور می‌مانند.

تحت فشار جدی پلیس، از سال ۲۰۰۹ تعداد اقدامات نژادپرستانه در روسیه شروع به کاهش کرد. در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که روسیه شاهد کاهش «چشمگیر» در جرائم ناشی از نفرت بوده است.

## بیگانه‌هراسی
در اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه پس از شورش‌های ملی‌گرایانه در لهستان، دولت بیگانه‌هراسی خود را در خصومت با اقلیت‌های قومی که به زبان روسی سخن نمی‌گفتند نشان داد. دولت تصمیم گرفت استفاده از زبان‌های دیگر را کاهش دهد و اصرار داشت که اقلیت‌هایی که روسی صحبت نمی‌کنند باید روسی‌سازی شوند.

در آغاز قرن بیستم، بیشتر یهودیان اروپا در منطقه‌ای موسوم به قلمرو اسکان، در مرزهای غربی امپراتوری روسیه زندگی می‌کردند که عموماً شامل کشورهای امروزی لهستان، لیتوانی، بلاروس و مناطق همجوار بود. بسیاری از پوگروم‌ها همزمان با انقلاب روسیه و سپس جنگ داخلی روسیه رخ دادند. در این کشتارها، بین ۷۰٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی یهودی کشته شدند و شمار یتیمان یهودی از ۳۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر رفت.

در دههٔ ۲۰۰۰، ده‌ها هزار نفر به گروه‌های نئونازیسم در داخل روسیه پیوستند.
نژادپرستی علیه هم شهروندان روسی (مردمان قفقاز، مردم بومی سیبری و خاور دور روسیه و غیره) و هم شهروندان غیرروس از جمله آفریقایی‌ها، آسیای میانه‌ای‌ها، آسیای شرقی‌ها (ویتنامی‌ها، چینی‌ها و غیره) و اروپایی‌ها (اوکراینی‌ها و …) مشکلی قابل توجه است.

در سال ۲۰۱۶، رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گزارش داد که «پژوهشگرانی که روندهای بیگانه‌هراسی در روسیه را رصد می‌کنند، کاهش «چشمگیری» در جرایم ناشی از نفرت ثبت کرده‌اند، زیرا به نظر می‌رسد مقامات فشار بیشتری بر گروه‌های سیاست‌های راست تندرو وارد کرده‌اند».

با استفاده از داده‌هایی که طی نظرسنجی‌های انجام‌شده در سال‌های ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲ گردآوری شد، «هانا اس. چپمن» و همکارانش گزارش دادند که نگرش‌های منفی روس‌ها نسبت به هفت گروه بیرونی به‌طور پیوسته افزایش یافته است. به‌ویژه، مردم مسکو بیش از پیش بیگانه‌هراس شدند.

## احساسات عمومی و سیاست‌ها

در سال ۲۰۰۶، عفو بین‌الملل گزارش داد که نژادپرستی در روسیه «از کنترل خارج شده است.»
روسیه همچنین یکی از بالاترین نرخ‌های مهاجرت در اروپای شرقی را دارد.

بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸، بیش از ۳۵۰ قتل نژادپرستانه رخ داد و «ورخوفسکی»، رهبر سازمان ضدنژادپرستی «سووا»، برآورد کرد که حدود ۵۰٪ از روس‌ها معتقدند اقلیت‌های قومی باید از منطقهٔ آن‌ها اخراج شوند. در همین حال، ولادیمیر پوتین به شدت از دیدگاه «روسیه برای روس‌ها» انتقاد کرد و بر ضرورت حفظ هماهنگی در یک فدراسیون چندقومیتی تأکید داشت. مفسران غربی اشاره کرده‌اند که در این دوره، گروه‌های نژادپرست و فراملی‌گرای افراطی احتمالاً مهم‌ترین مخالفان راست‌گرای دولت پوتین بوده‌اند.

در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱، «کنستانتین پولتورانین»، سخنگوی خدمات مهاجرت فدرال روسیه، پس از آن‌که گفت «بقای نژاد سفید در خطر است» برکنار شد.

در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۳، در جریان برنامهٔ *پوئدینوک* در شبکهٔ تلویزیونی راسیا-۱، رهبر ملی‌گرای افراطی حزب لیبرال دموکرات روسیه، ولادیمیر ژیرینفسکی ــ که به خاطر اظهارات جنجالی‌اش مشهور است ــ خواستار محدود کردن نرخ تولد در منطقهٔ مسلمان‌نشین قفقاز شمالی و همچنین محدود کردن جابه‌جایی افراد از آن منطقه به سراسر کشور شد. این اظهارات اندکی پس از حملهٔ تروریستی در ولگوگراد که موجب کشته شدن چندین روس شد بیان گردید. ژیرینفسکی بعداً بابت سخنانش عذرخواهی کرد.
در طول این برنامه، یک نظرسنجی زنده از طریق پیامک و اینترنت برگزار شد و ژیرینفسکی برندهٔ آن رأی‌گیری مردمی شد؛ بیش از ۱۴۰ هزار روس به نفع او رأی دادند.

برخی ملی‌گرایان روس معتقدند بهترین راه برای متوقف کردن افزایش مهاجرت مسلمانان، استفاده از تاکتیک‌های سرکوبگرانه برای «مهار این موج» است. در سال ۲۰۰۶، در شهر کوندوپوگا در جمهوری کارلیا، درگیری در یک کافه بین مهاجران چچنی و روس‌های محلی به شورش گسترده‌ای که چندین روز به طول انجامید تبدیل شد.

### ناشران و نشریات
آثاری با ماهیت نئوپاگانی، نژادپرستانه، یهودستیزی و ضد مسیحی توسط انتشارات مسکو به نام *روسکایا پراودا* منتشر می‌شود. این انتشارات که رسماً در سال ۱۹۹۴ ثبت شد، توسط نویسندهٔ نئوپاگانیسم، «الکساندر آراتوف» (اوگنوِد) بنیان‌گذاری گردید. هدف این انتشارات «انتشار و توزیع آثاری دربارهٔ مسائل نژاد آریایی-اسلاوی-روسی» است. عمدتاً روزنامهٔ *روسکایا پراودا* را منتشر می‌کند. ناشران روسکایا پراودا، الکسی دوبرووُلسکی (دوبروسلاو)، یکی از بنیان‌گذاران نئوپاگانیسم روسی را تبلیغ می‌کردند.

در سال ۱۹۹۷، والری یملیانوف، یکی از بنیان‌گذاران نئوپاگانیسم روسی، همراه با شمار اندکی از پیروانش به جنبش کوچک آراتوف پیوست و سردبیر روزنامهٔ *روسکایا پراودا* شد. از سال ۱۹۹۷، انتشارات *روسکایا پراودا* به نمایندگی آراتوف، همراه با جامعهٔ اسلاوی کالوگا و دیگر گروه‌ها، هستهٔ اصلی انجمن بزرگ نئوپاگانیسم یعنی SSO SRV را تشکیل داد. در پاییز ۲۰۰۱، برخی از رهبران پیشین حزب ملی مردم و اتحاد ملی روسیه، همراه با سردبیران روزنامهٔ *روسکایا پراودا* گرد هم آمدند تا «حزب قدرت ملی روسیه» را تأسیس کنند. تاریخ‌دان ویکتور شنیرلمان این انتشارات و روزنامهٔ *روسکایا پراودا* را یهودستیزانه توصیف می‌کند.

انتشارات *بلیه آلوِی* آثار نژادپرستانه منتشر می‌کند. در سن‌پترزبورگ، کتاب‌های این انتشارات توسط روزنامهٔ *زا روسکویه دِلو* توزیع می‌شد. فعالان حقوق بشری سن‌پترزبورگ، «روسلان لینکوف» و «یوری ودوین» بارها از مقامات خواسته‌اند تا انتشار «هرگونه ادبیات نازی» توسط این انتشارات را بررسی کنند.

در سال ۱۹۹۹، «ولادیمیر آودِیِف» (خالق دکترین «نژادشناسی» دربارهٔ نوردیسیزم) مجموعه‌ای از کتاب‌ها به نام «کتابخانهٔ اندیشهٔ نژادی» را در انتشارات *بلیه آلوِی* آغاز کرد و تحت این عنوان، آثار نژادگرایی علمی روسی و همچنین کلاسیک‌های نظریهٔ نژادی غربی را منتشر کرد؛ به‌ویژه او دوباره نوشته‌های مشهور نژادپرستانهٔ آغاز قرن بیستم همچون *انسان‌شناسی سیاسی* اثر لودویگ وُلت‌مان و آثار هانس ف. ک. گونتر، مروّج انسان‌شناسی نژادی در دورهٔ نازی را منتشر نمود.

بنیان‌گذار گروه DK، «سرگئی ژاریکوف»، دربارهٔ ماهیت بی‌قیدوشرط پاگانی فرهنگ راک نوشت و از ایدهٔ ملی و رسالت‌گرایی حمایت کرد. او با استناد به آثار آکادمیسین بوریس ریباکوف استدلال نمود که ایدئولوژی پاگانیسم برای مبارزه جهت استقلال سرزمین روسیه مناسب‌تر است. ژاریکوف ناشر مجلهٔ نئونازی *اَتَک* شد که به اندیشه‌های نئوپاگانیسم توجه زیادی دارد.

در طول سال‌ها، روزنامهٔ فاشیستی *روسیان رِوانش*، روزنامهٔ نئونازی *زِمشچینا* و مجلهٔ نژادپرستانهٔ *میراث نیاکان* منتشر شده‌اند. انتشارات *کنژنی میر* نیز ایده‌های نژادی را ترویج می‌دهد.

## جستارهای وابسته
* روس‌هراسی
* احساسات ضد اسلاو
* تاریخ یهودیان در اروپا
* حقوق بشر در روسیه
* حقوق ال‌جی‌بی‌تی در اروپا
* حقوق ال‌جی‌بی‌تی در روسیه
* راست رادیکال
* روسیه برای روس‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:نژادپرستی بر پایه کشور
رده:نژادپرستی در آسیا
رده:نژادپرستی در اروپا