مدرسه پزشکی امپراتوری عثمانی

چپ|بندانگشتی|400x400پیکسل|پردیس حمیدیه دانشگاه علوم پزشکی (ترکیه)، در اصل دانشکده پزشکی سلطنتی.
**مدرسه پزشکی نظامی شاهنشاهی**, یا **مدرسه پزشکی شاهنشاهی** (، ) یک مدرسه پزشکی در قسطنطنیه عثمانی بود. این مدرسه چندین بار مکان خود را تغییر داده است. این ساختمان مشهور در منطقه اسکودار استانبول، حاصل همکاری معمار اهل لوانتین، الکساندر والوری، و ریموندو دارونکو، به سبک معماری احیاگر عثمانی است که ویژگی‌های طراحی عثمانی و سلجوقی را در خود جای داده است. این بنا بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۳ ساخته شده است. در حال حاضر، پردیس دانشگاه علوم پزشکی در حیدرپاشا در این بنا قرار دارد.

این دانشکده که در ابتدا به دستور سلطان محمود دوم در سال ۱۸۲۷ برای اداره توسط ارتش ساخته شد، اولین دانشکده پزشکی امپراتوری بود، که از دانشکده‌های پزشکی غرب الگوبرداری شده بود. مسلمانان عثمانی اغلب در خارج از کشور تحصیل نمی‌کردند و بیشتر اعضای هیئت علمی، اقلیت‌های مذهبی از خانواده‌های غیرمسلمان عثمانی بودند. مهارت‌های زبان خارجی و تحصیل آنها در مؤسسات اروپایی، پایه و اساس تأسیس پزشکی در امپراتوری عثمانی را بنا نهاد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئیه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## تاریخچه
سلطان محمود دوم این مدرسه را در ۱۴ مارس ۱۸۲۷ تأسیس کرد. در آن سال، محمود دوم اعلام کرد که این مدرسه فعلاً به زبان فرانسوی تدریس خواهد کرد. در آن زمان اکثر مدرسان و دانشجویان مدرسه پزشکی نظامی غیرمسلمان بودند و شامل ارمنی‌ها، مسیحیان عرب، بلغاری‌ها و یونانی‌ها می‌شدند. محوطه دانشگاه در یک مدرسه سلطنتی سابق، در گالاتاسرای، در پرا (بی‌اوغلو فعلی) قرار داشت. بر این اساس، دانشجویان به عنوان «دانشجویان گالاتاسرای» شناخته می‌شدند. نام‌های ترکی این مؤسسه شامل دارالعلومی الحیکمیه و مکتب طیبیه شاهانه، و نام‌های رسمی فرانسوی شامل مدرسه امپراتوری پزشکی گالاتا سرای، دانشکده پزشکی امپراتوری امپراتوری، و ۱۸. پزشکی قسطنطنیه (حدود ۱۸۵۳).

به گفته کنستانتینوس ترومپوکیس و جان لاسکاراتوس، یونانی‌ها به دلیل مهارت‌های زبان‌های خارجی و تجربیات تحصیلی‌شان در اروپا، در میان اعضای هیئت مؤسس حضور خوبی داشتند. بسیاری از مسلمانان عثمانی تا آن زمان بر زبان‌های خارجی تمرکز نکرده بودند. یوهان اشتراوس، نویسنده کتاب «بیست سال در پایتخت عثمانی: خاطرات هریستو تانف استامبولسکی از کازانلیک (۱۸۴۳–۱۹۳۲) از دیدگاه عثمانی»، نوشت که در کادر آموزشی «یونانی‌ها به ویژه برجسته بودند». علاوه بر این، اساتیدی از آلمان به هیئت علمی پیوستند، بنابراین، بخش قابل توجهی از کادر آموزشی از جوامع مذهبی غیرمسلمان امپراتوری و همچنین آلمانی‌های مهمان تشکیل شد.

این ساختمان در سال ۱۸۴۸ دچار آتش‌سوزی شد که برخی از اسناد رسمی را از بین برد. مدرسه به شاخ طلایی نقل مکان کرد. در سال ۱۸۵۰، مدرسه یازده استاد ثابت داشت که چهار نفر از آنها یونانی‌تبار بودند.

در سال ۱۸۶۱، پس از آنکه حوادث مربوط به داروسازان بدون مجوز باعث جراحات و مرگ و میر در امپراتوری شد، شورای امور پزشکی مدنی از دانشکده پزشکی درخواست کرد که صدور مجوز برای داروسازان را آغاز کند. پس از آن، داروسازان ملزم به داشتن مدرک کارشناسی ارشد داروسازی از دانشکده پزشکی امپراتوری یا معادل آن از دانشگاهی در اروپا شدند.

در سال ۱۸۶۶ به باغ‌های کاخ توپکاپی در سرای‌بورنو (نقطه سراگلیو) منتقل شد و در آن سال، صالح افندی، فارغ‌التحصیل، رئیس مدرسه شد.

تا دهه ۱۸۶۰، طرفداران آموزش به زبان فرانسوی و آموزش به زبان ترکی عثمانی درگیر منازعه بودند؛ ترک‌ها از زبان ترکی حمایت می‌کردند در حالی که گروه‌های اقلیت و خارجی‌ها از زبان فرانسوی حمایت می‌کردند. اسپیریدون ماوروگنیس، که به عنوان استاد در دانشکده پزشکی امپراتوری مشغول به کار بود، از استفاده از زبان فرانسوی حمایت می‌کرد. هیئت حاکمه، دری-چوره، پیشنهاد احمد بیگ را برای تبدیل زبان ترکی عثمانی به زبان آموزشی پذیرفت، با این استدلال که دانشجویان مسلمان در زبان فرانسوی در موقعیت نامساعدی قرار دارند؛ در آن زمان مسلمانان حدود ۶۶٪ از دانشجویان را تشکیل می‌دادند.

تا سال ۱۸۷۱، پس از آنکه جنبش تنظیمات حقوق بیشتری به اقلیت‌های مسیحی اعطا کرد، مدرسه یک مدیر یونانی داشت. از ۱۸ استاد دیگر، نه نفر یونانی بودند.

این دانشکده در سال ۱۹۰۹ با دانشکده پزشکی غیرنظامی ادغام شد و **دانشکده پزشکی** را تشکیل داد.

## حکومتداری
حدود سال ۱۸۷۱، داری-چوره (Dari-Choura) هیئت حاکمه مدرسه بود. به گفته آر. سارل، که پزشک شاغل در بیمارستان زایمان امپراتوری در شهر بود، بسیاری از اعضای آن پیشینه نظامی داشتند یا اصلاً فاقد تحصیلات بودند، چیزی که او از آنها به خاطر آن انتقاد می‌کرد.

## افراد سرشناس
; استادان
* کنستانتینوس کاراتئودوری (۱۸۰۲–۱۸۷۹)
* فریدریش ویلهلم نوئه (۱۷۹۸–۱۸۵۸)، همچنین مدیر باغ گیاه‌شناسی مدرسه بود.
* اسپیریدون ماوروجنسیس

اشتراوس، ساراندس آرکیگنس (۱۸۰۹–۱۸۷۴) معروف به ساراندی بیگ؛ استفان کاراتئودوری معروف به استفاناکی افندی؛ و کنستانتین کاراتئودوری (۱۸۰۲–۱۸۷۹)، برادرزاده استفان؛ را به عنوان برجسته‌ترین معلمان یونانی معرفی کرد.

## مجموعه گیاهان خشک شده دانشکده پزشکی سلطنتی
فریدریش ویلهلم نوئه یک هرباریوم در مدرسه تأسیس کرد. نمونه‌های توزیع‌شده از این هرباریوم امروزه در سراسر جهان، از جمله در هرباریوم ملی ویکتوریا، در باغ‌های گیاه‌شناسی سلطنتی ویکتوریا، نگهداری می‌شوند.

## منابع

رده:آموزش در استانبول
رده:آموزش در امپراتوری عثمانی
رده:دانشگاه‌ها و کالج‌ها در ترکیه
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۲۷ (میلادی)
رده:نهادهای آموزشی منحل‌شده در ۱۹۰۹ (میلادی)