برنار اوولمانس

**برنار اوولمانس** (؛  – ) جانورشناس، نهان‌جاندارشناس، کاوشگر، محقق و نویسنده بلژیکی-فرانسوی بود که احتمالاً به همراه زیست‌شناس اسکاتلندی-آمریکایی ایوان تی. سندرسون به عنوان یکی از چهره‌های بنیان‌گذار شبه‌علم و خرده‌فرهنگ نهان‌جاندارشناسی شناخته می‌شود. کتاب او در سال ۱۹۵۸ با عنوان «*در جستجوی حیوانات ناشناخته*» (که در ابتدا در سال ۱۹۵۵ به زبان فرانسوی با عنوان «*به‌دنبال ردپای جانوران نادیده گرفته‌شده*» منتشر شد) اغلب به عنوان یکی از تأثیرگذارترین متون نهان‌جاندارشناسی در نظر گرفته می‌شود.

## زندگی‌نامه
اوولمانس در ۱۰ اکتبر ۱۹۱۶ در  لو آور فرانسه به دنیا آمد، در بلژیک بزرگ شد و دکترای جانورشناسی را از دانشگاه آزاد بروکسل (که اکنون به دانشگاه آزاد بروکسل و دانشگاه فری بروکسل تقسیم شده) دریافت کرد. او شاگرد سرژ فرشکوپ، از طرفداران «نظریهٔ دوزیستی آغازین»، بود. در سال ۱۹۳۹، رسالهٔ دکترای او دربارهٔ دندان‌های پستاندار موریانه‌خوار بود. در جنگ جهانی دوم، او از اردوگاه اسیران نازی گریخت و بعدتر در پاریس به‌عنوان خوانندهٔ جاز کار کرد.

کتاب‌های اوولمانس به منابع ادبی اشاره داشتند. او از آثار ژول ورن و نیز کتاب *[[جهان گم‌شده (رمان آرتور کانن دویل)|جهان گم‌شده]]* (۱۹۱۲) اثر آرتور کانن دویل تأثیر پذیرفته بود. با اینکه پیش‌تر به شگفتی‌های جانورشناسی علاقه داشت، او مقالهٔ مجلهٔ *[[ستردی ایونینگ پست]]* در سال ۱۹۴۸ با عنوان «ممکن است دایناسورها وجود داشته باشند» نوشتهٔ ایوان تی. سندرسون را دلیل علاقهٔ جدی‌اش به جانوران ناشناخته می‌داند. سندرسون در این مقاله امکان ادامهٔ بقای دایناسورها در گوشه‌های دورافتادهٔ جهان را مطرح کرده بود. اوولمانس همچنین تحت‌تأثیر آثار آنتونی کورنلیس اودمانس قرار داشت؛ فردی که وجود *[[اژدهای دریایی (افسانه)|اژدهای دریایی]]* را تأیید می‌کرد.

اوولمانس کتاب‌ها و مقاله‌های بسیاری نوشت که تنها تعداد کمی از آن‌ها به انگلیسی ترجمه شده‌اند. آثار او در میان خوانندگان عام فروش خوبی داشت، اما از سوی دانشمندان و متخصصان جریان اصلی چندان مورد توجه قرار نگرفت. «در پی مارهای دریایی» دومین کتاب او بود؛ این کتاب در سال ۱۹۶۸ به انگلیسی ترجمه و در ایالات متحده منتشر شد. این اثر نسخه‌ای ترکیبی از کتاب او دربارهٔ مارهای دریایی بود که بخش‌هایی از کتابش دربارهٔ ماهی مرکب غول‌پیکر (و کراکن) نیز به آن افزوده شده بود. او با ادامهٔ پژوهش‌هایش دریافت که لازم است «برای شاخهٔ کاملاً جدیدی در جانورشناسی که پژوهش‌هایم نشان می‌داد، نامی انتخاب کنم. این‌گونه بود که واژهٔ نهان‌جاندارشناسی را ساختم؛ علم جانوران پنهان».

شواهدی وجود دارد که اوولمانس قصد نوشتن کتاب سومی دربارهٔ نهان‌جاندارشناسی آب‌های شیرین را داشت، اما در عوض به نویسندهٔ ایرلندی، پیتر کاستلو، کمک کرد تا کتاب سال ۱۹۷۴ او با عنوان «*در جست‌وجوی هیولاهای دریاچه*» را بنویسد و منابعی از پرونده‌هایش در اختیار او گذاشت.

نویسندهٔ علمی، دیوید کوامن، بیان کرده که کتاب «*در مسیر حیوانات ناشناخته*» اوولمانس «بسیار پژوهش‌شده و دایرةالمعارفی» است، اما شامل «پرش‌هایی در باورپذیری است که خوانندهٔ شکاک را پشت سر می‌گذارد». او همچنین نوشته که اوولمانس به «اظهارات اغراق‌آمیز» شهرت داشت.

کتاب او «*تاریخ طبیعی جانوران نهان*» (منتشرشده پس از مرگ) با انتقادهای زیادی روبه‌رو شد. زیست‌شناس آرون بائر یادآور شد که «نوشته‌های خودِ اوولمانس، از جمله همین کتاب، اغلب از تحلیل انتقادی داده‌های موجود پرهیز می‌کنند». جان برتون نیز نوشته است که «اعتبار این کتاب به‌طور جدی توسط پژوهش‌های شلخته تضعیف شده است».

همسر اوولمانس، رمان‌نویس و هنرمند مونیک واتو بود؛ او همچنین تصویرگر اصلی کتاب‌های اوولمانس بود. آن‌ها در سال ۱۹۶۱ از یکدیگر جدا شدند، اما همچنان دوست و همکار باقی ماندند.

اوولمانس در نهایت به بودیسم گروید. او در ۲۲ اوت ۲۰۰۱ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.

## منابع

رده:بوداییان بلژیک
رده:درگذشتگان ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل فرانسه در بلژیک
رده:زادگان ۱۹۱۶ (میلادی)
رده:نوکیشان بودائی
رده:نهان‌جاندارشناسان