ماریو جیروتی

**ماریو جیروتی** (;  – ) ژنرال آلپینی ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود.

## زندگی‌نامه
او در ۲ سپتامبر ۱۸۸۵ در تورین، پسر لوئیجی جیروتی و کریستینا لوسیاتی، متولد شد. پس از افسر شدن در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۶، در سال ۱۹۱۴ در لیبی خدمت کرد و سپس با درجه سروانی و بعداً سرگرد در جنگ جهانی اول شرکت کرد و مدال نقره (برای عملیاتی در کوه‌های آلپ کارنیک در ژوئن ۱۹۱۶) و نشان برنز شجاعت نظامی (به خاطر رفتارش در طول اولین نبرد مونته گراپا در دسامبر ۱۹۱۷) را به دست آورد. از دسامبر ۱۹۱۸ تا آوریل ۱۹۱۹، به عنوان سرگرد در گردان آلپینی «مونته آنتلائو»، در بازسازی خاکریزهای رودخانه پیاوه کار کرد. در سال ۱۹۲۲ او فرمانده گردان آلپینی «سوسا»، سپس هنگ ۷۴ «لومباردیا» و بعداً هنگ ۴ آلپینی شد.

در ژانویه ۱۹۳۱ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و به عنوان رئیس دفتر بازرسی نیروهای آلپینی منصوب شد و جایگزین سرهنگ وینچنزو پائولینی شد، پستی که تا سال ۱۹۳۹ در اختیار داشت. او به سرتیپ ارتقا یافت و در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، فرماندهی گروه آلپینی «لوانا» را که از سه گردان آلپینی تشکیل شده بود و در طول حمله به فرانسه در بخش اورکو-بالتئا-استورا مستقر شده بود، به عهده گرفت. در سپتامبر ۱۹۴۰ او فرماندهی لشکر سوم آلپین جولیا را بر عهده گرفت، که آن را در نبردهای تلخ در کوه‌های اپیروس در طول جنگ یونان و ایتالیا رهبری کرد و در نبرد پیندوس و نبرد گذرگاه کلیسورا بین اکتبر ۱۹۴۰ و ژانویه ۱۹۴۱ شرکت داشت. در آغاز لشکرکشی، لشکر جولیا پیشروی ایتالیا به یونان را رهبری می‌کرد، اما در نبرد پیندوس توسط ضدحمله یونانی‌ها محاصره و قطع شد. جیروتی موفق شد محاصره را بشکند و بیشتر لشکر را از نابودی حتمی نجات دهد و به همین دلیل در ۱۵ فوریه به خاطر شایستگی جنگی به درجه سرلشکر ارتقا یافت. در اواخر فوریه، این لشکر حمله یونانی‌ها را که با هدف تصرف تپه‌لنه انجام می‌شد، دفع کرد که به خاطر آن به جیروتی نشان نقره شجاعت نظامی اعطا شد.

در ۱۵ نوامبر همان سال، او فرماندهی لشکر ششم تازه تأسیس آلپی گرای را بر عهده گرفت که از مارس ۱۹۴۲ به یوگسلاوی منتقل شده و در عملیات ضد پارتیزانی بین دانیلوفگراد (جایی که ستاد لشکر تأسیس شده بود) و پودگوریتسا و در منطقه نیکشیچ مونته‌نگرو به کار گرفته شد. به خاطر رهبری او در طول این عملیات، به جیروتی نشان صلیب شوالیه نشان نظامی ساووی اعطا شد. او بعداً توسط یوگسلاوی در فهرست جنایتکاران تحت تعقیب کروکاس به دلیل جنایات جنگی مرتکب شده توسط نیروهایش در مونته‌نگرو قرار گرفت. این لشکر در ژانویه ۱۹۴۳ به وطن بازگردانده شد و در جنوب لیگوریا مستقر شد و وظیفه دفاع از پایگاه دریایی لا اسپزیا را بر عهده داشت و در ۱۵ آگوست ۱۹۴۳، جیروتی با ژنرال ماریو گورلیه جایگزین شد و به وزارت جنگ در رم منصوب شد، جایی که او در زمان اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر در آنجا بود.

جیروتی پس از اشغال رم توسط آلمان، به جبهه نظامی مخفی پیوست و به فعالیت‌های مقاومت پرداخت تا اینکه توسط نازی‌ها دستگیر، زندانی و سرانجام پس از بازجویی‌های بی‌رحمانه و بی‌ثمر به اعدام با جوخه آتش محکوم شد، اما رم قبل از اجرای حکم آزاد شد. بدین ترتیب او آزاد شد و در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴ به عنوان فرمانده بخش جبهه مخفی ارتش سلطنتی ایتالیا منصوب شد و وظیفه جمع‌آوری و مطالعه مطالب مربوط به فعالیت‌های جبهه نظامی مخفی در طول اشغال رم توسط آلمان را بر عهده گرفت. در ۲۱ فوریه ۱۹۴۵، او سندی با عنوان خلاصه فعالیت‌های بخش جبهه مخفی تهیه کرد. به خاطر فعالیت‌های مقاومتش در طول اشغال رم، مدال نقره دیگری از شجاعت نظامی به او اعطا شد.

او بعداً به نیروی ذخیره ارتش منتقل شد و سمت‌های مختلفی از جمله نایب رئیس اتحادیه ملی افسران بازنشسته ایتالیا، عضویت در بخش رومی انجمن ملی آلپینی و همکاری با مجلات متعدد را بر عهده داشت. او در ۳ نوامبر ۱۹۵۷ در رم درگذشت و مراسم تشییع جنازه او با حضور مارشال ایتالیا، جیووانی مسه، برگزار شد، در حالی که یک گردان از هنگ ۴ آلپینی در طول مراسم تدفین، ادای احترام نظامی انجام دادند.

## منابع

* 

رده:افراد محکوم‌شده در دادگاه‌های نازی‌ها
رده:درگذشتگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۵ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:جنایتکاران جنگی اهل ایتالیا
رده:دریافت‌کنندگان مدال سیمین برای تهور نظامی