open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
شاکد

**شاکد** (، به معنای «بادام») یک شهرک اسرائیلی سکولار در شمال کرانه باختری است. این شهرک در نزدیکی خط سبز قرار دارد و به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جمعیت شاکد در سال ۲۰۲۳ برابر با ۱٬۱۴۷ نفر بود.

بر پایه منابع عربی، این شهرک بر روی زمین‌های روستاهای العرقه، عانین، الطرم، النزله، طوره و ظهرالمالح ساخته شده‌است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
شهرک شاکد در ژوئن ۱۹۸۱ پس از تکمیل نخستین ده خانه توسط سازمان میشکی حروت بیتار بنیان‌گذاری شد. نام این شهرک از درختان بادام وحشی که در منطقه می‌رویند گرفته شده‌است.

در سال ۲۰۰۶، شائول موفاز، وزیر دفاع اسرائیل، از شاکد به‌عنوان یکی از شهرک‌هایی نام برد که در چارچوب طرح صلح با فلسطینیان در مرزهای نهایی اسرائیل گنجانده خواهد شد.

در سال ۲۰۱۱، شهار ساگی، ساکن ۱۵ سالهٔ شاکد، مدال نقره مسابقات بین‌المللی جودوی لورالوکس در لوکزامبورگ را به دست آورد.

## جنبه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی شاکد 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
شاعال

**شاعال** () یک شهرک اسرائیلی و موشاو در شمال غربی بلندی‌های جولان است. این شهرک در سال ۱۹۸۰ میلادی پایه‌گذاری شد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. نام این موشاو سرواژه‌ای عبری از عبارت «شَو عَم لِاَدماتو» () به معنای «مردم به سرزمین خود بازگشتند» است.

شاعال در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا و در پای تپه تل شیبان جای دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
هستهٔ بنیان‌گذار (گارعین) شاعال در سال ۱۹۷۶ میلادی از سوی گروهی از کنشگران جنبش حروت و در اعتراض به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد که صهیونیسم را با نژادپرستی برابر دانسته بود شکل گرفت. در همان دوره، شهرک‌های ماعاله گاملا، اودم و یوناتان نیز با انگیزه‌ای مشابه در بلندی‌های جولان بنیان‌گذاری شدند.

این گروه نخست چندین سال در یک پایگاه نظامی در منطقهٔ مزرعهٔ قنیطره مستقر بود. در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، جمعیت این شهرک نزدیک به ۵۰ نفر برآورد شده و گزارش شده بود که ساکنان در حال آماده‌سازی زمین‌های کشاورزی برای پرورش سبزیجات هستند. در سال ۱۹۸۰ میلادی، در زمانی که بلندی‌های جولان هنوز زیر فرمانداری نظامی اسرائیل اداره می‌شد، شهرک به جایگاه کنونی خود نزدیک تپهٔ تل شیبان منتقل شد.

در سال ۱۹۸۱ اسرائیل با تصویب قانون بلندی‌های جولان، این منطقه را یک‌جانبه ضمیمه کرد و نظام حکومت نظامی را با قوانین مدنی اسرائیل جایگزین ساخت. پیش از سال ۱۹۶۷ در محل کنونی شاعال روستای عربی فرحاتا قرار داشت که ساکنان آن در جریان جنگ شش‌روزه آنجا را ترک کردند.

## جغرافیا
شاعال در شمال غربی بلندی‌های جولان و در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۴۰ کیلومتری شمال شرقی شهر طبریه، نزدیک به ۷۶ کیلومتری شمال شرقی حیفا و در حدود ۱۴۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو جای دارد. در جنوب شهرک، آبراهه نحال حمدال سرچشمه می‌گیرد و ارتباط شاعال با شبکهٔ راه‌های جولان از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۹۷۸ برقرار است.

## اقتصاد
اقتصاد شاعال بر پایهٔ کشاورزی و گردشگری استوار است. در بخش کشاورزی، کشت دیم‌آبی شامل سیب، آلو، گیلاس و انگور (برای تولید شراب) و نیز پرورش گله‌های گاو و گوسفند و مرغداری گوشتی انجام می‌شود.

## جمعیت
ساکنان شاعال جامعه‌ای سکولار (غیرمذهبی) دارند. شاعال شهرکی کوچک با جمعیتی نسبتاً ثابت است. جمعیت آن در سال ۱۹۸۳ برابر ۷۱ نفر، در ۱۹۹۵ برابر ۱۶۸ نفر و در پایان سال ۲۰۱۴ برابر ۲۳۲ نفر بوده‌است.

در شاعال مرکز آموزشی وجود ندارد. مهدکودک در شهرک‌های نزدیک ال‌روم و کلاع آلون و دبستان در مروم گولان در دسترس است و آموزش دبیرستانی در شهر کتسرین ارائه می‌شود.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* بلندی‌های جولان
* شهرک‌های اسرائیلی

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه جولان
* نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه بیت آلون
* نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه روم گلیل

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
یاکیر

**یاکیر** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی شهر فلسطینی نابلس قرار دارد. این شهرک در کنار شهرک‌های رِوَوا و نوفیم و در جاده ۵۰۶۶ میان برکان و کرنی‌شومرون واقع شده‌است. یاکیر به‌عنوان یک شهرک اجتماعی در فوریه ۱۹۸۱ بر روی زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که دولت اسرائیل از روستای فلسطینی دیر استیا مصادره کرده بود. این شهرک در ارتفاع ۴۲۰ متری از سطح دریا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## ریشه‌شناسی نام
نام یاکیر از آیه‌ای در کتاب ارمیا (۳۱:۲۰) برگرفته شده‌است: «آیا افرایم پسر عزیز (یاکیر) من است؟» این واژه در زبان عبری به معنای «عزیز» و «محبوب» است.

## پیشینه
بر پایه گزارش مؤسسه پژوهشی کاربردی بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل ۶۵۹ دونوم زمین از روستای فلسطینی دیر استیا را برای ساخت یاکیر مصادره کرد. بر پایه منبع عربی، جنبش گوش ایمونیم این شهرک را بنیان‌گذاری کرد و در آغاز مساحت آن ۲۹۲ دونوم بود. این شهرک بر روی زمین‌های وادی قانا ساخته شده که شامل اراضی روستاهای دیر استیا، بِدیا و قَراوه بنی‌حسان در شمال غربی استان سلفیت می‌شود.

شهرک یاکیر در سال ۱۹۸۱ پایه‌گذاری شد. تا سال ۲۰۱۳ توسعه ملکی برای پاسخ‌گویی به نیاز رو به رشد مسکن در شهرک ادامه داشت.

### رویداد مارس ۲۰۱۳
در مارس ۲۰۱۳ حمله سنگ‌پرانی به خودروها در روستای همسایه کفل حارس منجر به آسیب‌دیدگی کودکی به نام آدل بیتون شد که سرانجام بر اثر جراحات خود در فوریه ۲۰۱۵ درگذشت.

### رویداد ژوئن ۲۰۲۴
در ۵ ژوئن ۲۰۲۴ شهرک‌نشینان یاکیر و نوفیم همسایه در جریان جنگ غزه زمین‌های فلسطینی‌ها را با بولدوزر تخریب کرده و منطقه حائلی حصارکشی‌شده ایجاد کردند.

## پیامدهای زیست‌محیطی
وادی قانا که شهرک یاکیر بر فراز آن قرار دارد از یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی به کانون آلودگی بهداشتی تبدیل شده‌است؛ دلیل این آلودگی سرازیر شدن فاضلاب شهرک‌هایی است که بر بالای این وادی بنا شده‌اند.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تصاویر مناخم برودی از یاکیر

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
الجلمه (فلسطین)

**الجلمه** () روستایی فلسطینی بود که در نزدیک به ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی حیفا قرار داشت. این روستا در سال ۱۹۴۸ میلادی از سکنه تخلیه شد. الجلمه بر دامنه شمالی کوه کرمل واقع بود و در نزدیک به دو کیلومتری شرق شهرک عسفیا جای داشت. مساحت اراضی آن ۷٬۷۱۳ دونم بود.

این روستا درست بالای خربه عسافنه قرار گرفته بود؛ جایی که کاوش‌های باستان‌شناسی نشان داده‌است از سده نخست تا سده چهارم میلادی به‌صورت پراکنده مسکونی بوده‌است. در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، الجلمه در فهرست جغرافیایی فلسطین به‌عنوان آبادی کوچک (مزرعه) طبقه‌بندی شده بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل، منطقه به اسرائیل ملحق شد و اردوگاه نظامی و بازداشتگاهی در محل روستا برپا گردید.

## پیشینه
روستای الجلمه درست بالای خربه عسافنه واقع بود. کاوش‌های باستان‌شناسی که میان سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱ توسط دانشگاه میسوری با پشتیبانی شرکت کورنینگ گلس انجام شد، نشان داد که این محل از سده نخست تا سده چهارم میلادی به‌صورت متناوب مسکونی بوده‌است. باستان‌شناسان همچنین کارگاه شیشه‌سازی‌ای را کشف کردند که در سده چهارم میلادی به اوج تولید خود رسیده بود.

در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، الجلمه در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به‌عنوان یک آبادی کوچک (مزرعه) طبقه‌بندی شد. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت الجلمه زیر مجموعه عسفیا شمارش شد.

### دژ تگارت و دوران قیمومت
در دهه ۱۹۳۰ میلادی، دولت قیمومت بریتانیا دژ تگارت جلمه را به‌عنوان اقدامی در برابر شورش عرب‌ها (۱۹۳۶–۱۹۳۹) بنا کرد.

## تخلیه و اشغال
بر پایه قطعنامه ۱۸۱ سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۷، منطقه الجلمه در بخش اختصاص‌یافته به دولت یهودی قرار گرفت. پس از سقوط حیفا، بیشتر روستاهای پیرامون الجلمه اشغال شدند. بر اساس دستورهای صادرشده به تیپ‌های هاگانا در چارچوب طرح دالت، وظیفه تسلط بر جاده حیفا–جلمه به تیپ کرملی سپرده شد. تخلیه و اخراج ساکنان الجلمه در هفته پایانی آوریل و آغاز مه ۱۹۴۸ صورت گرفت؛ هم‌زمان با اشغال مجموعه‌ای از روستاهای پشت جبهه حیفا از جمله بلد الشیخ.

## وضعیت کنونی
زندان کیشون که به بازداشتگاه الجلمه نیز شناخته می‌شود، بعدها در محل دژ تگارت برپا شد.

ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «اردوگاهی نظامی منطقه را اشغال کرده و درختان اکالیپتوس آن را پوشانده‌اند.» هیچ شهرکی اسرائیلی بر روی اراضی این روستا ساخته نشده‌است.

## جستارهای وابسته
* روستاهای فلسطینی تخلیه‌شده در اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* الجلمه در وبگاه فلسطین در خاطره‌ها
* الجلمه (حیفا) در ذاکرات

رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
رده:روستاهای عربی خالی از سکنه پس از جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
زن گوساله بوفالوی سفید

)

**زن گوساله بوفالوی سفید** ( (به زبان لاکوتا: *Ptesáŋwiŋ*) یا **دوشیزه گوساله بوفالوی سفید** زنی مقدس با خاستگاه ماورایی است که به‌عنوان پیامبر فرهنگی اصلی، نقشی محوری در دین لاکوتا دارد. سنت‌های شفاهی روایت می‌کنند که او «هفت آیین مقدس» را برای مردم لاکوتا آورد.

## داستان
داستان سنتی چنین است که ۱۹ نسل پیش، دوران قحطی بود. رئیس لاکوتاها دو پیشاهنگ برای شکار فرستاد. در راه، دو مرد جوان ابری سفید را در دوردست دیدند. سپس از درون ابر، زنی را مشاهده کردند. چون نزدیک شدند، دیدند که او زن بومی جوان و زیبایی است با لباس چرم سفید. موهای تیره، پوست تیره و چشمانی تیره داشت. یکی از مردان شهوتی در دلش برای آن زن برانگیخته شد. به سمتش رفت و به همراهش گفت که می‌خواهد او را به همسری بگیرد. همراهش هشدار داد که آن زن مقدس به نظر می‌رسد و هر کار ناشایستی خطرناک و بی‌احترامی است، اما کسی به حرفش گوش نداد.

مرد دوم نگاه کرد که اولی نزدیک شد و آن زن را در آغوش گرفت؛ در این هنگام ابر آن دو را فراگرفت. وقتی ابر پراکنده شد، تنها آن زن رازآلود و انبوهی از استخوان‌های مرد اول باقی مانده بود. مرد باقی‌مانده ترسید و کمانش را کشید. اما آن زن مقدس او را به جلو خواند و گفت آسیبی به او نخواهد رسید، چون می‌تواند درون قلبش را ببیند و او انگیزه‌های مرد اول را ندارد. چون آن زن به زبان لاکوتا سخن می‌گفت، مرد جوان تصمیم گرفت که او از قوم خودش است و پیش رفت.

در آن هنگام، آن زن توضیح داد که *واکهان* (مقدس، دارای قدرت‌های معنوی و ماورایی) است. افزون بر آن توضیح داد که اگر او آنچه را دستور می‌دهد انجام دهد، قومش دوباره برخواهد خاست. پیشاهنگ قول داد دستورهای او را اجرا کند و به او گفته شد به اردوگاهش بازگردد، شورا را فراخواند و برای ورودش جشنی برپا کند. او هفت آیین مقدس را برای حفاظت از مادر زمین به لاکوتاها آموخت و *چهان‌نونپا*، چپق تشریفاتی مقدس را به آن‌ها داد.

هفت آیین عبارتند از:
# اینیپی (túپی تطهیر)
# هان‌بله‌چه‌یاپی (گریستن برای بینایی)
# ویوانیانگ واچیپی (رقص خورشید)
# هونکالووانپی (پیوند خویشاوندی)
# ایشناتی اویچالووانپی (آیین بلوغ دختران)
# تاپا وانکایه‌یاپی (پرتاب توپ)
# واناگی یوهاپی (نگهداری روح)

هر بخش از چهان‌نونپا (دسته، کاسه، تنباکو، نفس و دود) نمادی از روابط جهان طبیعی، عناصر، انسان‌ها و موجودات معنوی‌ای است که چرخه هستی را حفظ می‌کنند.

## منابع
رده:زنان در اسطوره‌شناسی
رده:گاویان اسطوره‌ای
پدوئل

**پدوئل** () یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است. این شهرک در نزدیک به ۱۰ کیلومتری شهر فلسطینی بورقین و ۲۵ کیلومتری شرق تل‌آویو و در مجاورت شهرک‌های عیلی زهاو، بیت آریه-اوفاریم و بروخین قرار دارد. پدوئل به‌صورت شهرک جامعه‌ای سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جمعیت آن در سال ۲۰۲۱ حدود ۲۰۹۸ نفر بوده‌است. رود شیلو از جنوب آن می‌گذرد و منطقه حفاظت‌شده طبیعی رود شیلو از شمال و غرب با پدوئل هم‌مرز است.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیشینه
پدوئل در سال ۱۹۸۴ بر روی زمین‌های دولتی توسط گروهی از اسرائیلی‌های یهودی ارتدکس از یشیوای هار اتصیون واقع در الون شوات و با یاری سازمان آمانا بنیان‌گذاری شد. این یه‌شو اکنون خانه نزدیک به ۲۰۰ خانواده است.

نام این شهرک نمادین بوده و از کتاب مقدس برگرفته شده‌است: «و بازخریدشدگان خداوند بازگشت کرده، با سرود شادی به صهیون خواهند آمد» (کتاب اشعیا ۳۵:۱۰ و ۵۱:۱۱). واژه «بازخریدشده» در زبان عبری «پِدویی» است و «پدوئل» به معنای «رهایی‌یافته خدا» است.

شهرک بر فراز تپه‌ای به بلندای نزدیک به ۳۶۹ متر از سطح دریا میان روستاهای فلسطینی کفر الدیک و دیر بلوط قرار گرفته‌است. پدوئل نزدیک خط سبز در شمال کرانه باختری واقع شده و ۱۵ کیلومتر شرق پتح تیکوا و ۱۲ کیلومتر جنوب‌غربی آریئل قرار دارد. از راه جاده ۴۴۶ به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل است.

بر پایه گزارش منابع عربی، مساحت نخستین شهرک ۱۰۶ دونم بود که پس از آن بر پایه طرح ساختاری جدید به ۶۱۴ دونم گسترش یافت.

### جاده غیرمجاز ۲۰۲۳
میان ماه‌های اکتبر و نوامبر ۲۰۲۳ جاده‌ای غیرمجاز در جنوب شهرک بر روی زمین‌های شهرداری فلسطینی کفر الدیک تا یک پایگاه پیشرفته غیرقانونی جدید ساخته شد.

## جمعیت
جمعیت پدوئل در طول سال‌ها رشد چشمگیری داشته‌است. در سال ۱۹۹۸ نزدیک به ۷۴۷ نفر در آن زندگی می‌کردند که تا پایان سال ۲۰۱۲ به حدود ۱۳۱۵ نفر رسید. بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۲ جمعیت شهرک ۲۰۸۹ نفر بوده‌است.

## آموزش
نهادهای آموزشی گوناگونی در پدوئل وجود دارد: یک مهدکودک، سه کودکستان، یک دبستان، یک تلمود تورا و یشیوای ارتص حصوی که برنامه‌های آمادگی پیش‌نظامی و برنامه هسدر (ترکیب آموزش دینی با خدمت نظامی) را ارائه می‌دهد.

## جایگاه در حقوق بین‌الملل
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند. ماده ۴۹ این کنوانسیون تصریح می‌کند که «نیروی اشغال‌گر نباید بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* پایگاه یشیوا و آمادگی پیش‌نظامی پدوئل

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
ریمونیم

**ریمونیم** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در کنار جاده آلون و در فاصله‌ای نزدیک به بیست دقیقه رانندگی از شمال شرقی اورشلیم قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. ریمونیم در سال ۱۹۷۷ به‌عنوان پایگاه نظامی موقت ناحال بنیان‌گذاری شد و سه سال بعد به مکان کنونی خود انتقال یافت و به شهرکی غیرنظامی تبدیل شد.

## ریشه‌شناسی نام
نام این شهرک از «صخره ریمون» در کتاب مقدس (در نزدیکی روستای کنونی رامون) گرفته شده‌است. این نام برگرفته از کتاب داوران است: «اما ششصد مرد روی برگرداندند و به سوی بیابان به صخره ریمون گریختند و چهار ماه در صخره ریمون ماندند» (داوران، ۲۰:۴۷).

## پیشینه

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۳۹۳ دونوم زمین را از شهر فلسطینی طیبه (رام‌الله) مصادره کرد تا شهرک ریمونیم را در سال ۱۹۷۷ بسازد.

ریمونیم در سال ۱۹۷۷ (۲۰ شواط ۵۷۳۷ عبری) به‌عنوان پایگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد. سه سال بعد در سال ۱۹۸۰ (۴ تیشری ۵۷۴۱) به مکان کنونی انتقال یافت، غیرنظامی شد و با یاری سازمان شهرک‌سازی آمانا به شهرکی مسکونی برای یهودیان غیرمذهبی (اسرائیلی) تبدیل گردید. در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی اجازه سکونت به یهودیان مذهبی نیز داده شد؛ پیش از آن شهرک تقریباً به‌طور کامل سکولار بود.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد؛ اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## زیرساخت‌ها و امکانات
در ریمونیم امکانات گوناگونی وجود دارد که دربرمی‌گیرد: کنیسه و میقوه، استخر شنای نیمه‌المپیک (که از ژوئن تا سپتامبر کار می‌کند)، اداره پست، مهدکودک، کودکستان، کتابخانه، زمین بسکتبال و مرکز جوانان.

در کناره شهرک یک دیدگاه (بلندای دیدبانی) وجود دارد که از آن می‌توان دره رود اردن و دریای مرده را نظاره کرد.

## باستان‌شناسی
در محدوده شهرک، ویرانه‌های باستانی دوره‌های روم و بیزانس موسوم به خربت الکلیا قرار دارد. این محوطه شامل صومعه‌ای از گونه سنوبیوم است که درون دژی متعلق به دوره متأخر رومی ساخته شده‌است.

## ساکنان سرشناس
* آمیهای الیاهو (زاده ۱۹۷۹)، سیاستمدار حزب قدرت یهودی؛ وزیر میراث اسرائیل از سال ۲۰۲۲

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی ریمونیم
* ریمونیم در تارنمای شورای منطقه‌ای ماته بنیامین

رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
روعی

**روعی** () یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو در کرانه باختری است. این شهرک در دره رود اردن واقع شده و از نظر اداری در حوزه صلاحیت شورای منطقه‌ای بقعت هیاردن قرار دارد. روعی در سپتامبر ۱۹۷۶ به‌عنوان یک شهرک نظامی ناحال پایه‌گذاری شد و دو سال بعد به یک موشاو غیرنظامی تبدیل گردید.

نام این شهرک سرواژه‌ای از عبارت «رامات عوزی یائیری» است که به یادبود عوزی یائیری، فرمانده پیشین تیپ چتربازان ارتش اسرائیل که در عملیات ساووی در سال ۱۹۷۵ کشته شد، نام‌گذاری شده‌است. واژه «روعی» در زبان عبری همچنین به معنای «شبان من» است که توصیفی از خداوند در مزمور ۲۳ («خداوند شبان من است») به‌شمار می‌رود.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## پیشینه
روستای روعی در سپتامبر ۱۹۷۶ به‌عنوان یک شهرک ناحال (ترکیبی نظامی-غیرنظامی) بنیان‌گذاری شد و دو سال بعد به یک موشاو غیرنظامی تبدیل گردید. بر پایه منابع عربی، این شهرک بر روی زمین‌های طوباس و طمون در استان طوباس ساخته شده‌است.

در ۲۱ مه ۱۹۷۸ دولت اسرائیل تصمیم به تبدیل شهرک به یک سکونتگاه کاملاً غیرنظامی گرفت و این تغییر در ژوئیه همان سال انجام شد.

نام شهرک سرواژه‌ای از «رامات عوزی یائیری» () است که به یادبود عوزی یائیری، فرمانده پیشین تیپ چتربازان ارتش اسرائیل که در عملیات ساووی در سال ۱۹۷۵ کشته شد، برگزیده شده‌است. واژه «روعی» در زبان عبری همچنین به معنای «شبان من» است که اشاره‌ای به نام خداوند در مزمور ۲۳ دارد.

در ژوئیه ۲۰۱۴ نخستین کنیسه روستا به‌طور رسمی گشایش یافت.

## جغرافیا

روعی در بخش میانی دره رود اردن در ارتفاع ۳۰ متری از سطح دریا جای دارد. این شهرک در حدود ۴۳ کیلومتری شمال اریحا و نزدیک به ۵۷ کیلومتری شمال‌شرقی بخش تاریخی اورشلیم قرار دارد. روعی از راه جاده شماره ۵۷۸ که بخشی از جاده آلون (شاهراه شمالی-جنوبی در امتداد کرانه غربی دره اردن) است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود.

## جمعیت
روعی یک سکونتگاه کوچک روستایی با جمعیت نسبتاً پایدار است. بر پایه سرشماری ۲۰۱۴ در این شهرک ۱۵۳ نفر زندگی می‌کردند. اکثریت مطلق ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایه رسمی روستا در تارنمای بقعت هیاردن

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
تومر

**تومر** (، به معنی «درخت نخل») یک شهرک اسرائیلی سازمان‌یافته به شکل موشاو در کرانه باختری است. این شهرک در دره رود اردن و در کنار روستای فلسطینی فصایل قرار دارد و از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای بقعت هیردن جای می‌گیرد.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. تومر در سال ۱۹۷۶ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از درختان نخلی که در منطقه فراوان هستند گرفته‌است.

## موقعیت جغرافیایی
تومر در بخش جنوبی دره رود اردن و در ارتفاع ۲۲۰ متر زیر سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۱۸ کیلومتری شمال مرکز اریحا، ۳۳ کیلومتری شمال شرقی بخش تاریخی بیت‌المقدس و ۶۳ کیلومتری شرق تل‌آویو جای دارد.

تومر از راه بزرگراه شماره ۹۰ (معروف به بزرگراه گاندی) که محور اصلی حمل‌ونقل شمالی-جنوبی دره اردن است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود. این موشاو در حدود ۸ کیلومتری رود اردن قرار دارد که مرز بین‌المللی میان کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و پادشاهی اردن را تشکیل می‌دهد.

تومر بخشی از نوار پیوسته شهرک‌های کشاورزی اسرائیلی است که در امتداد بزرگراه شماره ۹۰ گسترش یافته‌اند. تنها آبادی مهم فلسطینی در نزدیکی آن روستای فصایل (الفصایل) است. در غرب شهرک، شیب تند کوه‌های سامره از گسل دره اردن بالا می‌رود.

## پیشینه
گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری پس از اشغال آن توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷ آغاز شد و دره اردن از نخستین مناطقی بود که شهرک‌های اسرائیلی در آن ساخته شد. طرح موسوم به «طرح آلون» الحاق بخش بزرگی از کرانه باختری را پیش‌بینی می‌کرد.

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۱٬۰۴۹ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی فصایل را مصادره کرد تا شهرک تومر را بسازد. این شهرک در سال ۱۹۷۶ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از درختان نخل رایج در منطقه گرفت. در مارس ۱۹۷۸ شهرک به جایگاه کنونی خود در نزدیکی بزرگراه ۹۰ جابه‌جا شد.

خیرت ویلدرس، رهبر حزب برای آزادی هلند، در سال ۱۹۸۱ به عنوان داوطلب در این شهرک کار کرد.

در آغاز سده بیست‌ویکم، تومر همچون کل منطقه شورای منطقه‌ای بقعت هیردن در طرح دیوار حائل کرانه باختری گنجانده نشده بود. در جریان انتفاضه دوم، حملات جدی فلسطینی به این شهرک و تقریباً به کل منطقه دره اردن صورت نگرفت.

## جنبه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این موضع مخالفت می‌ورزد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نقشه دیوار حائل — بتسلم

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
مزرعه یائیر

**مزرعه یائیر** (، ) یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که در سال ۱۹۹۹ به‌صورت یک پایگاه استیطانی غیرقانونی بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۱ از سوی دولت اسرائیل قانونی اعلام گردید. این شهرک در نزدیکی شهرک‌های نوفیم و یاکیر واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. در حدود ۷۰ خانواده در این شهرک زندگی می‌کنند.

مزرعه یائیر بر روی زمین‌هایی در شمال غربی استان سلفیت و بر روی اراضی روستای حارس ساخته شده‌است. جامعه بین‌المللی همه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
مزرعه یائیر نخستین بار در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان یک پایگاه استیطانی پایه‌گذاری شد و به نام آبراهام (یائیر) شترن، رهبر گروه زیرزمینی شبه‌نظامی لحی پیش از تأسیس اسرائیل نام‌گذاری گردید، هرچند وبگاه این شهرک نام یائیر بن مناشه از سفر تثنیه (باب ۳، آیه ۱۴) را خاستگاه نام‌گذاری معرفی می‌کند. این پایگاه پس از مدتی تخلیه شد، اما در فوریه ۲۰۰۱ دوباره بازسازی و استقرار یافت.

بر پایه داده‌های جنبش صلح اکنون، شهرک مادر این پایگاه استیطانی، شهرک یاکیر است و ۱۷٬۶۶۶ مترمربع از زمین‌هایی که این پایگاه بر آن ساخته شده، زمین‌های خصوصی مصادره‌شده فلسطینی است. گزارش ساسون اشاره کرد که وزارت مسکن و ساخت‌وساز اسرائیل یک میلیون شکل برای ساخت چندین سازه در این پایگاه اختصاص داده بود.

در ژانویه ۲۰۲۱، دولت اسرائیل این پایگاه استیطانی را قانونی اعلام کرد و آن را «محله‌ای از شهرک یاکیر» نامید.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی همه شهرک‌ها و پایگاه‌های استیطانی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی مزرعه یائیر

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
یافیت

**یافیت** (، به معنای «زیبا») یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو شیتوفی در کرانه باختری است. این شهرک در دره اردن واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. یافیت در سال ۱۹۸۰ بنیان‌گذاری شد و نام آن از یوسی یافا، فرمانده نیروهای چتربازان نیروهای دفاعی اسرائیل که در صحرای سینا کشته شد، گرفته شده‌است.

جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. یافیت در دهه ۱۹۹۰ یکی از بزرگ‌ترین جوامع شهرکی در دره اردن و مرکزی فرهنگی و آموزشی بود، اما تیراندازی‌های فلسطینی بر جاده ۹۰ سبب مهاجرت بسیاری از ساکنان آن شد.

## پیشینه
بنا بر گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، در سال ۱۹۸۰ اسرائیل ۱٬۲۹۴ دونوم زمین از روستای فلسطینی الجفتلک را مصادره کرد تا شهرک یافیت را بسازد. یافیت در دهه ۱۹۸۰ بر زمینی سنگلاخی در دره اردن توسط اسرائیلی‌هایی ساخته شد که زیبایی بیابان آن‌ها را جذب کرده بود. شهرک در آغاز با هدف کشاورزی پایه‌گذاری شد، اما بنیان‌گذاران تجربه‌ای در زمینه کشاورزی نداشتند و توسعه آن در این راستا ناکام ماند.

در سال ۱۹۹۲ مهاجران یهودی از روسیه و دیگر کشورهای شوروی پیشین به بنیان‌گذاران شهرک پیوستند. در دهه ۱۹۹۰ یافیت به یکی از بزرگ‌ترین جوامع شهرکی در دره اردن و مرکزی فرهنگی و آموزشی تبدیل شد. با این حال به دلیل تیراندازی‌های خودرویی فلسطینی‌ها در جاده ۹۰، بسیاری از ساکنان شهرک را ترک کردند.

## مساحت
مساحت کل شهرک در حدود ۲۹۷ دونوم است. مساحت ساخت‌وساز آن در سال ۱۹۹۷ نزدیک به ۱۷۳ دونوم بود و تا سال ۲۰۱۴ گسترش نیافت. محدوده امنیتی شهرک تا سال ۲۰۱۴ نزدیک به ۱٬۷۴۲ دونوم بود.

## جمعیت
جمعیت یافیت در سال ۱۹۹۷ نزدیک به ۱۰۹ نفر بود. در سال ۱۹۹۸ این شمار به ۱۱۴ نفر رسید. جمعیت شهرک در سال ۲۰۱۳ به ۱۴۲ نفر و در سال ۲۰۱۸ به نزدیک ۱۹۷ نفر افزایش یافت. ساکنان امروزی بیشتر در بیرون شهرک کار می‌کنند و شمار اندکی از آن‌ها به کشت خرما، بسته‌بندی گل و پرورش دام می‌پردازند.

## جایگاه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## نگارخانه

File:Yafit.jpg|نمایی از یافیت
File:Jord vall, Yafit.jpg|یافیت در دره اردن
File:Yafit3603.JPG|یافیت


## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* یافیت در پایگاه شهرک‌های اسرائیل

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
اخوا

**اخوا** (، به معنای «برادری») روستایی در شمال بیابان نگو در جنوب اسرائیل است. این روستا در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای بیر توفیا جای دارد. اخوا در نزدیکی کالج دانشگاهی اخوا واقع شده و به‌عنوان مرکز خدمات‌رسانی برای روستاهای پیرامون از جمله کفار اخیم، کفار هریف، تلمی یحیئل و ینون کارکرد دارد.

اخوا از دو محله تشکیل شده‌است: محلهٔ اخوا با نزدیک به ۳۰ واحد مسکونی و نئوت اخوا با ۸۰ واحد مسکونی. بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، اخوا روستایی با کمترین درصد کودکان در میان روستاهای اسرائیل است.

## پیشینه
روستای اخوا در سال ۱۹۷۴ بنیان‌گذاری شد. برخی منابع سال تأسیس را ۱۹۷۶ ذکر کرده‌اند. هدف اولیه از ایجاد این مرکز روستایی که از سوی شورای منطقه‌ای ساخته شد، ارائهٔ خدماتی مانند مهدکودک، درمانگاه و فروشگاه مصرفی به موشاوهای پیرامون بود. با گذشت زمان این اندیشه کم‌رنگ شد و اخوا خود به یک روستای مستقل تبدیل گردید. در محلهٔ نخست بیشتر آموزگارانی زندگی می‌کردند که در مدرسهٔ منطقه‌ای کار می‌کردند و در سال ۱۹۹۱ محلهٔ دوم یعنی نئوت اخوا پایه‌گذاری شد.

این روستا بر زمینی بنا شده که پیش‌تر به روستای فلسطینی المسمیه الکبیره تعلق داشت.

## جغرافیا
اخوا در ارتفاع ۶۲ متری از سطح دریا در منطقهٔ شفلا (جلگهٔ ساحلی) واقع شده‌است. این روستا ۱۴ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۶ کیلومتر جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۴ کیلومتر جنوب‌غربی اورشلیم و ۲ کیلومتر شمال‌شرقی کریات ملاخی فاصله دارد. اخوا از راه بزرگراه شمارهٔ ۳ (که هم‌زمان بزرگراه شمارهٔ ۴۰ نیز هست) به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است.

## جمعیت
بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، اخوا روستایی با کمترین درصد کودکان در اسرائیل است و تنها ۲٫۵ درصد از ساکنان آن کودک هستند. در سال ۲۰۱۴ جمعیت روستا ۲۵۲ نفر بود. جمعیت این روستا در طول سال‌ها نوسان داشته‌است؛ برای نمونه در سال ۱۹۸۳ برابر با ۱۲۲ نفر، در ۱۹۹۵ برابر با ۱۸۰ نفر و در ۲۰۰۱ برابر با ۲۳۷ نفر بوده‌است.

## فرهنگ
رویداد اصلی روستا جشنی است که در لگ بعومر (هجدهم ایار در تقویم عبری) برگزار می‌شود و «جشن روستا» نام دارد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:روستاهای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۴ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
عجنجول

**عجنجول** () روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای رمله در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین از سکنه تخلیه شد.

روستای عجنجول بر روی تپه‌های کم‌ارتفاعی در غرب قرار داشت که بر روستاهای بیت نوبا و یالو در جنوب شرقی مشرف بود. نام این روستا ریشه آرامی دارد و به معنای «گوساله کوچک» است. در دوره صلیبی‌ها این روستا به نام «بلبل» شناخته می‌شد. خانواده ابوغوش در سده هجدهم میلادی در این روستا ساکن شدند و از آنجا بر دره اَیالون و روستای مهم بیت لقیا نظارت داشتند.

## ریشه‌شناسی نام
نام عجنجول از ریشه  برگرفته از زبان آرامی است و به معنای «گوساله کوچک» می‌باشد.

## پیشینه
خانواده ابوغوش در سده هجدهم میلادی در عجنجول ساکن شدند. این روستا به عنوان مکانی توصیف شده که خانواده ابوغوش از آنجا بر دره اَیالون و از جمله روستای مهم بیت لقیا نظارت داشتند.

در سال ۱۸۳۸ میلادی، ادوارد رابینسون این مکان را «ویران یا متروک» توصیف کرد.

در سال ۱۸۸۳ میلادی، بررسی فلسطین غربی که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در محل خرابه جنجول «آثاری از ویرانه‌ها» یافت.

در آغاز سده بیستم میلادی، ساکنانی از بیت عنان در این محل سکونت گزیدند و آن را به عنوان روستایی وابسته به روستای اصلی خود بنیان نهادند.

در دوره صلیبی‌ها این روستا با نام «بلبل» شناخته می‌شد.

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۱ که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، عجنجول ۱۹ نفر جمعیت و ۵ خانه داشت.

بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت بیت نوبا و عجنجول روی‌هم‌رفته ۱٬۲۴۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند. مساحت کل زمین‌های آن‌ها ۱۱٬۴۰۱ دونوم بود. از این میزان، ۱٬۰۰۲ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده و ۶٬۹۹۷ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت. همچنین ۷۴ دونوم به عنوان مناطق مسکونی طبقه‌بندی شده بود.

روستا بر روی تپه‌های کم‌ارتفاع قرار داشت و از مهم‌ترین محصولات آن غلات، زیتون، انجیر و بادام بود. دانش‌آموزان عجنجول در مدرسه بیت نوبا درس می‌خواندند و برخی از ساکنان بیت نوبا نیز در فصل‌های کشاورزی در عجنجول اقامت می‌کردند.

### جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن
هیچ گزارش مکتوبی دربارهٔ سرنوشت روستاییان در سال ۱۹۴۸ میلادی وجود ندارد.

در سال ۱۹۹۲ میلادی، وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: آوار سنگی خانه‌ها در نقطه‌ای کوچک متمرکز و پوشیده از پوشش گیاهی وحشی، تنها بقایای روستا هستند. درختان انجیر، بادام و توت نیز در محل و اطراف آن می‌رویند. در سمت جنوبی روستا سازه‌ای سنگی با دو گور وجود دارد و در جنوب غربی آن گورستان روستا قرار دارد که دو گور سنگی در آن نمایان است. این منطقه بسته بوده و در امتداد مرز ۱۹۶۷ میان اردن و اسرائیل واقع شده‌است.

بر پایه برآوردهای سال ۱۹۹۸ میلادی، شمار آوارگان این روستا به ۸٬۸۳۳ نفر می‌رسید.

هیچ شهرک اسرائیلی بر روی زمین‌های این روستا ساخته نشده‌است.


File:Kh el Buweiniya 1944.jpg|خرابه عجنجول در نقشه‌برداری ۱۹۱۹ با مقیاس ۱:۲۰٬۰۰۰. بیت نوبا در پایین.
File:Burj 1945.jpg|عجنجول در نقشه ۱۹۴۵ با مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰ (ربع پایین چپ)


## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* عجنجول در Palestine Remembered
* عجنجول در ذاکرات
* نقشه ۱۷ بررسی فلسطین غربی: IAA

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر یکسان با ویکی‌داده
عگور

**عگور** (، به معنی «درنا») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در منطقه شفلا و در نزدیکی بیت شمش قرار دارد و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا تعلق دارد.

عگور در سال ۱۹۵۰ بر روی زمین‌های روستای عربی عجور پایه‌گذاری شد. نخستین ساکنان آن مهاجران یمنی بودند که پس از چندی روستا را ترک کردند و در سال ۱۹۵۳ مهاجران کُرد از بخش ترکی کردستان جایگزین آنان شدند. نام موشاو برگرفته از نام روستای عربی عجور است و همزمان در زبان عبری به معنای پرنده درنا است.

در حال حاضر نزدیک به ۷۵ خانوار در عگور زندگی می‌کنند و بیشتر ساکنان آن در شهرهای همجوار مانند بیت شمش و اورشلیم کار می‌کنند.

## پیشینه
روستای عربی عجور پیش از سال ۱۹۴۸ در نزدیکی محل کنونی موشاو عگور واقع بود. بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۱، در عجور ۲٬۹۱۷ نفر در ۵۶۶ خانه زندگی می‌کردند. این روستا در اکتبر ۱۹۴۸ توسط گردان چهارم تیپ گیواتی در جریان عملیات یوآو تصرف و تخلیه شد.

موشاو عگور در ۱۴ ژوئن ۱۹۵۰ به‌عنوان بخشی از مجموعه سکونتگاه‌های کشاورزی منطقه حِوِل عدولام پایه‌گذاری شد. نخستین ساکنان آن یهودیان مهاجر از یمن بودند که از اردوگاه موقت عین شمر به این محل آمدند. آنان نتوانستند در این سرزمین ماندگار شوند و به نقاط دیگر پراکنده شدند و در سال ۱۹۵۳ موشاو نَحالا را بنیان گذاشتند.

در سال ۱۹۵۳ مهاجران یهودی از کردستان ترکیه که مستقیماً از بندر حیفا آمده بودند، جایگزین ساکنان پیشین شدند. در آغاز، موشاو عگور بخشی از شورای منطقه‌ای هاالا بود تا اینکه در سال ۱۹۶۴ این شورا در شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا ادغام شد.

در ژانویه ۱۹۵۵ دو راننده تراکتور از اعضای موشاو ماوو بیتار که در عگور کارهای کشاورزی انجام می‌دادند، در خواب به قتل رسیدند. ردپای قاتلان به سوی کوهستان حبرون (الخلیل) می‌رفت. در سال ۱۹۶۱ موشاو به شبکه سراسری برق متصل شد.

## جغرافیا
عگور در ارتفاع ۲۲۲ متری از سطح دریا و در مرز میان تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و دامنه‌های جنگلی غربی کوه‌های یهودیه قرار دارد. در شمال روستا، زمین به دره رود ناحال هاالا فرومی‌رود و در جنوب آن جنگل‌های گسترده‌ای واقع شده‌است. این روستا در فاصله نزدیک به ۲۸ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۳ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و در حدود ۱۰ کیلومتری جنوب غربی بیت شمش قرار گرفته‌است. عگور از طریق جاده محلی شماره ۳۵۳ به شبکه حمل‌ونقل متصل است.

## اقتصاد
تا اواسط دهه ۱۹۸۰ اقتصاد محلی بر پایه کشاورزی استوار بود که دربرمی‌گرفت: زراعت، باغ‌های آووکادو، گلابی، انگور و پرورش مرغ گوشتی.

عگور دارای یک کارگاه شراب‌سازی بوتیک () است که در سال ۱۹۹۹ بنیان‌گذاری شده و از نخستین کارگاه‌های شراب‌سازی بوتیک در اسرائیل به‌شمار می‌رود. این کارگاه شراب‌هایی از چهار ترکیب تولید می‌کند: بلانکا، رزه، کسم و ذخیره ویژه. انگورهای هر تاکستان در کوه‌های یهودیه جداگانه تخمیر شده و سپس با یکدیگر ترکیب می‌شوند. بنیان‌گذار و صاحب این کارگاه شوکی یاشوو است. کارگاه شراب‌سازی عگور همچنین میزبان بازدیدها، سخنرانی‌ها و چشیدن شراب است.

## جمعیت
عگور یک روستای کوچک با جمعیتی رو به رشد است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ جمعیت آن ۵۱۴ نفر بود و در آن سال جمعیت ۴٫۷ درصد رشد داشت. بیشتر ساکنان یهودی هستند.

## جستارهای وابسته
* شراب اسرائیلی
* موشاو

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا 

رده:منطقه آماری ماتیه یهودا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان اورشلیم
رده:مختصات در ویکی‌داده
العلمانیه

**العلمانیه** () روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در عملیات یفتاح از سکنه تخلیه شد. این روستا در ۱۴٫۵ کیلومتری شمال شرق صفد و در بخش جنوب غربی دشت حوله، نزدیک ساحل غربی دریاچه حوله جای داشت.

العلمانیه در دوره عثمانی روستایی کوچک و کاملاً مسلمان‌نشین بود و ساکنان آن از کشاورزی و پرورش دام امرار معاش می‌کردند. جمعیت روستا از نزدیک به ۵۵ نفر در سده شانزدهم میلادی به ۲۶۰ نفر در سال ۱۹۴۵ رسید. پس از تخلیه، محوطه روستا زیر پوشش انبوه درختان اکالیپتوس قرار گرفت و بخشی از اراضی پیرامون آن به منطقه حفاظت‌شده طبیعی دریاچه حوله تبدیل شد.

## پیشینه
### دوره عثمانی
در سال ۱۵۹۶ میلادی نام العلمانیه در دفترهای مالیاتی امپراتوری عثمانی ثبت شده بود. این روستا در ناحیه جیره از لوای صفد قرار داشت و ۸ خانوار و ۲ مرد مجرد (نزدیک به ۵۵ نفر) جملگی مسلمان در آن زندگی می‌کردند. ساکنان مالیات ثابتی به میزان ۲۵ درصد بر فراورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، باغ‌های سبزی و میوه، بستان‌ها، بزها و کندوهای عسل می‌پرداختند و درآمد کل ۲٬۵۵۹ آقچه بود که همگی به وقف اختصاص داشت.

در سال ۱۸۸۱ میلادی، بررسی فلسطین غربی که به همت صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، دربارهٔ خربة علمانیه نوشت: «چند آغل دام و آثاری از ویرانه‌ها».

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین برگزار کردند، العلمانیه ۱۲۲ ساکن مسلمان داشت. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت روستا به همراه عرب الزبید ۴۳۲ نفر (۵ مسیحی و ۴۲۷ مسلمان) در ۱۰۰ خانه شمارش شد.

بر اساس آمار روستایی ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۶۰ نفر و همگی مسلمان بودند. مساحت کل زمین‌های روستا ۱٬۱۶۹ دونم بود که از این میزان ۱٬۱۳۵ دونم به کشت غلات اختصاص داشت و بافت ساخته‌شده روستا ۹ دونم را دربرمی‌گرفت. ساکنان از کشاورزی و به‌ویژه کشت گندم و جو و نیز پرورش دام و زنبورداری امرار معاش می‌کردند و آب آشامیدنی خود را از چشمه‌های اطراف تأمین می‌نمودند.

## تخلیه ۱۹۴۸ و پیامدها
العلمانیه در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ در پی حمله نظامی نیروهای یه‌شو از سکنه تخلیه شد. بر پایه منابع عربی، روایت دیگری نیز وجود دارد مبنی بر اینکه بخشی از ساکنان پیش‌تر در پی حمله هاگانا به روستای مجاور الحسینیه در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۸ آنجا را ترک کرده بودند و تخلیه نهایی در ۲۰ آوریل رخ داد.

شهرک یسود همعله در ۲٫۵ کیلومتری جنوب شرقی محل روستا قرار دارد.

در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «محوطه پوشیده از درختان انبوه اکالیپتوس است به‌گونه‌ای که شناسایی آثار روستا دشوار می‌نماید. عملیات ساخت جاده برای منطقه حفاظت‌شده طبیعی دریاچه حوله در جریان است. بخشی از زمین‌های اطراف کشت می‌شود اما بیشتر آن‌ها یا به منطقه حفاظت‌شده پیوسته‌اند یا باتلاقی هستند.»

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* العلمانیه در وبگاه Palestine Remembered
* العلمانیه در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش صفد
العریفیه

**العریفیه** () روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۱ آوریل ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در چارچوب عملیات یفتاح تخلیه و ویران شد. این روستا در ۲۱٫۵ کیلومتری شمال‌شرق صفد واقع بود.

العریفیه بر دامنه‌های بلندی‌های جولان قرار داشت و از سمت شرق مشرف بر دریاچه حوله بود. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۵ متر بود. امروزه از این روستا تنها بقایای یک آسیاب آبی و مجرای سنگی آب بر جای مانده‌است.

## جغرافیا
العریفیه روستایی در شمال فلسطین بود که بر دامنه‌های غربی بلندی‌های جولان واقع شده بود و از شرق به دریاچه حوله اشراف داشت. این روستا در قضای صفد در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین جای داشت و در ۲۱ کیلومتری شمال‌شرقی شهر صفد قرار گرفته بود. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۵ متر بود.

## اشغال و تخلیه در ۱۹۴۸
العریفیه مانند بیشتر روستاهای منطقه شمالی فلسطین در آوریل تا مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات یفتاح تخلیه شد. به‌طور دقیق مشخص نیست که نیروهای صهیونیستی چه زمانی این روستا را اشغال کردند و فرایند تخلیه ساکنان آن چگونه صورت گرفت. برخی روستاهای هم‌جوار در اوایل مه اشغال شدند، در حالی که برخی دیگر تا اواخر عملیات (۲۵ مه) مقاومت کردند. موقعیت جغرافیایی العریفیه در نزدیکی مرز سوریه و فلسطین نشان می‌دهد که احتمالاً در مراحل نخست عملیات مورد حمله قرار گرفته و ساکنانش همانند روستای مجاور خیام الولید گریخته یا اخراج شده‌اند.

## وضعیت کنونی
هیچ شهرکی اسرائیلی بر زمین‌های این روستا ساخته نشده‌است. محل روستا اکنون متروک است و علف‌های هرز، خارها و درختان صبر (کاکتوس) آن را پوشانده‌اند. از بناهای روستا تنها بقایای یک آسیاب آبی و مجرای سنگی انتقال آب به آسیاب بر جای مانده‌است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 

## پیوند به بیرون
* العریفیه در Palestine Remembered
* العریفیه در ذاکرات
* العریفیه در Villages of Palestine

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش صفد
رده:مختصات در ویکی‌داده
مرکز خرید الاندلسیه

**مرکز خرید الاندلسیه** () یک مرکز خرید سه‌طبقه در شهر غزه در فلسطین است. این مرکز خرید در تیر ۱۳۹۰ (ژوئیه ۲۰۱۱) گشایش یافت و در زمان افتتاح بزرگ‌ترین مرکز خرید در نوار غزه بود. مرکز خرید الاندلسیه دومین مرکز خرید سرپوشیده شهر غزه پس از مرکز خرید غزه بود و در بخش غربی شهر غزه در نزدیکی میدان حیدر عبدالشافی قرار دارد.

این مجتمع تجاری در مساحتی به وسعت ۳۰۰۰ متر مربع ساخته شده و دارای سینما، رستوران‌ها، فروشگاه‌های خرده‌فروشی، سوپرمارکت و استخر شنا است. مالکیت این مرکز خرید به شرکت «الحیاة ترید» تعلق دارد.

## پیشینه
ساخت مرکز خرید الاندلسیه در اوت ۲۰۱۰ آغاز شد. هزینه ساخت این مجتمع تجاری ۴ میلیون دلار بود و دارای ۱۴ بخش است. مرکز خرید در ژوئیه ۲۰۱۱ گشایش یافت و در آن زمان بزرگ‌ترین مرکز خرید در نوار غزه به‌شمار می‌رفت.

این مجتمع در مساحتی ۳۰۰۰ مترمربعی ساخته شده و دربرگیرنده سینما، رستوران‌ها، فروشگاه‌های خرده‌فروشی، سوپرمارکت و استخر شنا است.

گشایش این مرکز خرید نشان‌دهنده رشد طبقه متوسط در غزه بود که خود موجب افزایش نارضایتی از حکومت حماس در میان این قشر شده بود.

## دیگر مراکز خرید غزه
نخستین مرکز خرید غزه با نام «مرکز خرید غزه» (Gaza Mall) در ژوئیه ۲۰۱۰ در محله ریمال گشایش یافت. سومین و بزرگ‌ترین مرکز خرید غزه (تا سال ۲۰۱۷) «مرکز خرید کپیتال» (Capital Mall) نام دارد که در سال ۲۰۱۷ افتتاح شد.

## جستارهای وابسته
* غزه (شهر)
* نوار غزه

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* صفحه رسمی مرکز خرید الاندلسیه در فیسبوک

رده:مراکز خرید بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:شرکت‌های فلسطین
رده:مقاله‌های خرد فلسطین
رده:مقاله‌های خرد ساختمان‌ها و سازه‌ها در خاورمیانه
الدلهمیه

**الدلهمیه** () روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش طبریه در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۱۵ آوریل ۱۹۴۸ در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین و در چارچوب عملیات گدعون از سکنه تخلیه شد. الدلهمیه در ۱۴ کیلومتری جنوب طبریه و در ساحل شمالی رود یرموک در مرز میان فلسطین تحت قیمومت و فراسوی اردن قرار داشت.

اقتصاد روستا بر کشاورزی استوار بود و ساکنان آن از خاک حاصلخیز زمین‌های پیرامون و آب رود اردن برای آبیاری بهره می‌گرفتند. در سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۴۱۰ نفر و مساحت کل زمین‌های آن ۲٬۸۵۲ دونم بود. پس از تخلیه، روستا به‌کلی ویران شد و در محل آن باغ موز متعلق به کیبوتص اشدوت یعقوب ایجاد گردید.

## پیشینه
### دوران عثمانی

در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون در سفرهایش به این منطقه از وجود الدلهمیه آگاه شد؛ محل روستا در ساحل شرقی و نزدیک به نیم مایلی بالای دهانه رود یرموک گزارش شد.

در سال ۱۸۷۵ ویکتور گرن یادداشت کرد که خانه‌های روستا از خشت ساخته شده و بیشتر آن‌ها سقفی از کپرهای نیزار داشتند. در همان سال کلود رنیه کوندر آن را آبادی «فلاکت‌باری» از خشت خواند. فهرست جمعیتی حدود سال ۱۸۸۷ جمعیت «الدلهمیه و عرب الحنادی» را نزدیک به ۶۵۰ نفر نشان می‌دهد که همگی مسلمان بودند.

در سال ۱۹۰۲ شهرک مناحمیا توسط صهیونیست‌ها در نزدیکی روستا بنیان نهاده شد، اما بر زمین‌های روستا ساخته نشد.

### دوران قیمومت بریتانیا

بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، جمعیت الدلهمیه ۳۵۲ نفر بود: ۳۴۹ مسلمان و ۳ یهودی. این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۲۴۰ نفر کاهش یافت: ۲۲۶ مسلمان، ۱ یهودی و ۱۳ مسیحی که در ۵۰ خانه زندگی می‌کردند.

اشدوت یعقوب در جنوب غربی و اشدوت یعقوب مئوحاد در غرب روستا در سال ۱۹۳۳ توسط صهیونیست‌ها بنیان نهاده شدند، اما هیچ‌کدام بر زمین‌های روستا ساخته نشدند.

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵/۱۹۴۴ جمعیت روستا ۴۱۰ نفر بود: ۳۹۰ مسلمان و ۲۰ مسیحی. مساحت کل زمین‌ها ۲٬۸۵۲ دونم بود. از این میان، عرب‌ها ۲۹ دونم را برای باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شدنی و ۱٬۷۰۹ دونم را برای کشت غلات به کار می‌بردند. همچنین ۴۴۲ دونم غیرقابل کشت بود. ساکنان روستا در خانه‌هایی از گِل با سقف‌هایی از کاه و هیزم زندگی می‌کردند.

### سال ۱۹۴۸ و پیامدهای آن
مورخان می‌گویند جزئیات تخلیه روستا روشن نیست، اما احتمال می‌دهند روستا در اواسط تا اواخر آوریل ۱۹۴۸ هنگام تصرف روستای همسایه سمخ به دست نیروهای صهیونیست افتاده باشد. این عملیات در چارچوب عملیات گدعون و به دست تیپ گولانی انجام شد. تا ۳ مه ۱۹۴۸ به صندوق ملی یهود گزارش شده بود که پیرامون دریاچه طبریه از سکنه عرب تخلیه شده‌است.

در سال ۱۹۹۲ ولید خالدی دربارهٔ وضعیت محل روستا نوشت: «روستا نابود شده‌است. بر زمین آن باغ موزی وجود دارد که به کیبوتص نزدیک اشدوت یعقوب تعلق دارد.»

شمار آوارگان این روستا تا سال ۱۹۹۸ به نزدیک ۲٬۹۲۱ نفر رسیده بود.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* الدلهمیه در Palestine Remembered
* الدلهمیه در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:ناحیه طبریه
الفاتور

**الفاتور** () روستایی عربی فلسطینی در بخش بیسان بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین تحت قیمومت در ۱۲ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. این روستا در ۱۱٫۵ کیلومتری جنوب بیسان جای داشت.

نیروهای دفاعی اسرائیل در چارچوب عملیات گدعون به این روستا حمله کردند. جمعیت روستا در سال ۱۹۴۵ برابر ۱۱۰ تن بود و همگی مسلمان بودند. مساحت کل زمین‌های روستا ۷۲۹ دونم بود.

## پیشینه
در سال ۱۸۸۱ میلادی، ادوارد هنری پالمر در بررسی فلسطین غربی از این مکان با نام  یاد کرد و آن را دارای «صخره‌ها و چشمه» توصیف نمود.

نام الفاتور احتمالاً از ریشه عربی «فَطَرَ» به معنای شکافتن گرفته شده‌است. زمین‌های روستا در جنوبی‌ترین بخش بیسان در مرز طوباس قرار داشت و ۱۹۹ متر پایین‌تر از سطح دریا بود.

## دوره قیمومت بریتانیا
در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، «عرب الفاتور» دارای ۶۶ نفر جمعیت بود که همگی مسلمان بودند و در ۱۶ خانه زندگی می‌کردند.

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۱۱۰ نفر مسلمان رسیده بود و مساحت کل زمین‌ها ۷۲۹ دونم بود. از این میان ۷۰۹ دونم به کشت غلات اختصاص داشت و ۲۰ دونم زمین غیرقابل کشت بود.

تیرات زوی که در سال ۱۹۳۸ بنیان‌گذاری شد، در شمال زمین‌های روستا جای دارد. همچنین شهرک مخولا () که در سال ۱۹۶۸ پایه‌گذاری شد، در نزدیک به ۵ کیلومتری جنوب غربی محل الفاتور واقع است و بخشی از زمین‌های آن را به کار می‌برد.

## وضعیت کنونی
روستا امروزه ویران شده و هیچ شهرکی بر روی زمین‌های آن ساخته نشده‌است.

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی

* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* الفاتور در Palestine Remembered
* الفاتور در ذاکرات
* نقشه بررسی فلسطین غربی، نقشه ۱۲: [//commons.wikimedia.org/wiki/File:Survey_of_Western_Palestine_1880.12.jpg ویکی‌انبار]

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
الغزاویه

**الغزاویه** () روستایی فلسطینی بود که در ۲ کیلومتری شرق شهر بیسان (بیت‌شئان) قرار داشت. جمعیت این روستا در سال ۱۹۴۵ حدود ۱٬۶۴۰ نفر بود که از این میان ۱٬۰۲۰ نفر عرب و ۶۲۰ نفر یهودی بودند.

ساکنان عرب روستا از اعضای قبیله بدوی الغزاویه بودند که همراه با قبایل البشاتوه و الصقور بیشتر جمعیت دره بیسان را تشکیل می‌دادند. روستا در ۲۰ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات گدعون توسط تیپ ۱ گولانی اسرائیل اشغال شد و ساکنان عرب آن ناگزیر به سوریه یا کرانه باختری کنونی گریختند. امروزه شهرک‌های معوز حاییم و نوه ایتان بر زمین‌های این روستای پیشین بنا شده‌اند.

## پیشینه
چندین محوطه باستان‌شناختی در این منطقه گواه پیشینه دراز سکونت انسان در آن است. روستا از سوی شمال با تل‌البرطه، از سوی باختر با تل‌الحصن و از سوی جنوب باختری با تل‌الملیحه احاطه شده بود. کاوش‌های باستان‌شناختی تل‌الحصن نشان‌دهنده سکونت پیوسته از هزاره سوم پیش از میلاد تا سده هشتم میلادی است که در آن زمان روستایی عربی در محل قرار داشت.

بر پایه منابع عربی، روستا میان رود اردن در شرق و شهر بیسان در باختر و میان نهر جالود در شمال و راه بیسان–جسر شیخ حسین در جنوب گسترده بود و ارتفاع آن میان ۲۲۵ تا ۲۷۵ متر زیر سطح دریا قرار داشت.

## دوره قیمومت بریتانیا
در دوران نوین، روستا گستره پهناوری از دره بیسان را دربرمی‌گرفت. ساکنان روستا از اعضای قبیله بدوی الغزاویه بودند که با قبایل البشاتوه و الصقور بخش عمده جمعیت دره را پدیدمی‌آوردند.

در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، روستا با نام «عرب ابوهشیه» ثبت شد و ۱۵۶ ساکن مسلمان و ۲۹ خانه داشت.

بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵، الغزاویه ۱٬۰۲۰ ساکن داشت که همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌های آن ۱۸٬۴۰۸ دونوم بود. از این مساحت، ۱۳ دونوم برای مرکبات و موز، ۵٬۱۸۵ دونوم برای غلات، ۳۴ دونوم برای باغ‌های آبیاری‌شده و ۹۱ دونوم به‌عنوان زمین غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود.

## جنگ ۱۹۴۸ و پیامدها
روستا در ۲۰ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات گدعون که بخشی از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود، به دست تیپ ۱ گولانی اسرائیل اشغال شد. ساکنان عرب ناچار به فرار به سوریه یا کرانه باختری کنونی شدند.

شهرک‌های یهودی‌نشین معوز حاییم (بنیادگذاری ۱۹۳۷) و نوه ایتان (بنیادگذاری ۱۹۳۸) بر زمین‌های روستای پیشین ساخته شده‌اند؛ هرچند بخش بزرگی از این زمین‌ها همچنان به‌ویژه برای کشت گندم بهره‌برداری کشاورزی می‌شود. به گفته ولید خالدی، محوطه باستان‌شناختی تل‌الریان () در محدوده روستا به زباله‌دان تبدیل شده‌است.

### روستا در زمان حاضر
امروزه هیچ نشانه مادی از وجود پیشین روستا بر جای نمانده‌است. تمام منطقه تسطیح شده و اکنون شهرک‌نشینان اسرائیلی از آن برای کشاورزی بهره می‌برند.

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* الغزاویه در وبگاه فلسطین در خاطره
* الغزاویه در ذاکرات
* الغزاویه در مرکز فرهنگی خلیل سکاکینی

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
الغبیه التحتا

**الغبیه التحتا** () روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای حیفا بود که در ۲۸ کیلومتری جنوب شرقی حیفا قرار داشت. این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۸ آوریل ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه و ویران شد. بخشی از ساکنان این روستا از ترکمن‌ها بودند.

الغبیه التحتا یکی از سه روستای کوچک عربی بود که مجموعاً «غبیات» نامیده می‌شدند و دو روستای دیگر عبارت بودند از الغبیه الفوقا و النغنغیه. این روستاها در لبه شرقی کوه کرمل و نزدیک به حاشیه غربی مرج ابن عامر ساخته شده بودند. الغبیه التحتا در شمال غربی مجموعه و در ارتفاع نزدیک به ۱۰۰ متر از سطح دریا واقع بود و فاصله آن تا جاده آسفالته حیفا–جنین نزدیک به یک کیلومتر بود.

## پیشینه

الغبیه التحتا مدرسه ابتدایی مشترکی با روستاهای الغبیه الفوقا و النغنغیه داشت که در سال ۱۸۸۸ میلادی توسط عثمانیان بنیان‌گذاری شده بود. این مدرسه در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین تعطیل شد.

منطقه غبیات به فراوانی چشمه‌هایش شهرت داشت. بیشتر این چشمه‌ها در مرج ابن عامر و در شمال یا شمال شرق النغنغیه قرار داشتند؛ از جمله عیون طریمه، عیون الجواریر، عین الزخره، عیون الفخیخیره، عین البواطی، عیون الفرت، عین العلیق و عین باشا.

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، الغبیه التحتا ۷۹ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند.

در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، دو روستای الغبیه با هم شمارش شدند و جمعیت مجموع آن‌ها ۲۰۰ نفر مسلمان در ۳۸ خانه بود.

بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵ (فلسطین)، جمعیت این روستا همراه با الغبیه الفوقا و النغنغیه ۱٬۱۳۰ نفر مسلمان بود و مجموع زمین‌های آن‌ها ۱۲٬۱۳۹ دونوم بود. از این مقدار ۲۰۹ دونوم زمین باغی و آبیاری‌شده، ۱۰٬۸۸۳ دونوم زمین زراعی (غلات) و ۱٬۰۴۷ دونوم زمین غیرقابل کشت بود.

اقتصاد غبیات بر کشاورزی و دامپروری استوار بود. مهم‌ترین محصولات کشاورزی غلات گوناگون بود و درختان میوه در فضای محدودی به‌ویژه در شمال النغنغیه و پیرامون آن کاشته شده بود. در سال ۱۹۴۳ ساکنان این روستاها ۱۴۰ رأس گاو، ۱۰ بز بالای یک سال، ۲۷ اسب، ۱۹ خر، ۵۲۳ پرنده خانگی و ۱۱۶ کبوتر اهلی داشتند.

### ۱۹۴۸ و پیامدها
در ۸ و ۹ آوریل ۱۹۴۸ نیروهای هاگانا به الغبیه الفوقا، الغبیه التحتا و خربت بیت‌راس حمله کردند و طی روزهای پس از آن روستاها را ویران ساختند. این عملیات بخشی از نبرد میشمار هاعمک بود. پس از تخلیه و ویرانی روستا، شهرک میدرخ عوز در زمین‌های آن بنا شد.

## جمعیت
روند دگرگونی جمعیت غبیات بر پایه سرشماری‌های گوناگون چنین بود:

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* الغبیه التحتا در وبگاه فلسطین در خاطره
* الغبیه التحتا در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:بخش (تقسیم کشوری) حیفا
رده:روستاهای عربی خالی از سکنه پیش از جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل