پیر لوییجی نروی

**پیه‌یر لوئیجی نِروی** (۲۱ ژوئن ۱۸۹۱ – ۹ ژانویه ۱۹۷۹) مهندس سازه و معمار ایتالیایی بود. او در دانشگاه بولونیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۳ فارغ‌التحصیل شد. نِروی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ استاد دانشگاه رم بود و به دلیل نوآوری در کاربرد بتن مسلح و طراحی پوسته‌های نازک بتنی شهرت جهانی یافت.

## زندگی‌نامه
نِروی در سوندریو زاده شد و در دانشکده مهندسی عمران بولونیا درس خواند و در ۱۹۱۳ فارغ‌التحصیل شد. آموزش او مشابه آموزش امروزی مهندسان عمران ایتالیایی بود.  
پس از دانش‌آموختگی، به انجمن سازه‌های بتنی پیوست. در جنگ جهانی اول (۱۹۱۵–۱۹۱۸) در واحد مهندسی ارتش ایتالیا خدمت کرد.  
از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ استاد مدعو هاروارد و صاحب کرسی نورتون بود.

## آثار مهندسی عمران
نِروی از ۱۹۲۳ به عنوان مهندس مستقل فعالیت کرد. در دهه ۱۹۳۰ چندین آشیانه هواپیما ساخت که نقش مهمی در پرورش مهارت‌های او داشت. مجموعه آشیانه‌های اورویتو (۱۹۳۵) به طور کامل از بتن مسلح ساخته شد. در اوربتلو و توره دل لاگو (۱۹۳۹) او با بهره‌گیری از سقف‌های سبک‌تر، دنده‌های پیش‌ساخته و روش ساخت مدولار طرح را بهبود بخشید.

در دهه ۱۹۴۰ ایده‌های نوینی در زمینه بتن مسلح ارائه کرد که در بازسازی اروپا پس از جنگ به کار رفت. او حتی بدنه یک کشتی بتنی را به‌عنوان نمایش توانایی‌های این فناوری طراحی و ساخت.  
نِروی بر اهمیت شهود در کنار محاسبات ریاضی تأکید داشت و در طراحی پوسته‌های نازک از معماری رومی و رنسانس الهام می‌گرفت و با استفاده از هندسه ساده و پیش‌ساختگی به نوآوری می‌رسید.

## مهندس و معمار
نِروی در ایتالیا به‌عنوان *ingegnere edile* (مهندس ساختمان) شناخته می‌شد، عنوانی که در آن زمان نزدیک به معمار نیز بود. پس از ۱۹۳۲، طراحی‌های او با کیفیت زیبایی‌شناختی بالا در پروژه‌های بزرگ به کار رفت. او بتن مسلح را به مصالح اصلی سازه‌ای روز تبدیل کرد. نِروی دیدگاه‌های خود را در چهار کتاب و مقالات علمی منتشر کرد.  

حفاری‌های باستان‌شناسی نشان دادند که او در پایه‌گذاری ورزشگاه فلامینیو نقش داشت، جایی که سازه‌ها از میان آرامگاه‌های باستانی رومی عبور می‌کردند.  
آثار او همچنین در مسابقات هنری المپیک ۱۹۳۶ در بخش معماری ارائه شد.

## پروژه‌های بین‌المللی
بیشتر آثار او در ایتالیا ساخته شدند، اما پروژه‌های متعددی نیز در خارج از کشور داشت. نخستین پروژه او در ایالات متحده پایانه اتوبوس پل جرج واشینگتن بود که سقف مثلثی‌شکل آن را طراحی کرد. این بنا هنوز فعال است و روزانه صدها اتوبوس و هزاران مسافر را خدمت‌رسانی می‌کند.

## آثار شاخص
* ورزشگاه آرتمیو فرانکی (فلورانس) (۱۹۳۱)  
* نمایشگاه تورینو (۱۹۴۹)  
* ساختمان مرکزی یونسکو، پاریس (۱۹۵۰) – با همکاری مارسل برویر و برنار زِرفوس  
* برج پیِرِلی، میلان (۱۹۵۰) – با همکاری جیو پونتی  
* کاخ ورزش EUR، رم (۱۹۵۶)  
* پالاچتو دلو اسپورت، رم (۱۹۵۸)  
* ورزشگاه فلامینیو، رم (۱۹۵۷)  
* کلیسای جامع سانت ماری، سان‌فرانسیسکو (۱۹۶۷) – با همکاری پیترو بلوسکی  
* تالار پل ششم، واتیکان (۱۹۷۱)  
* مرکز گود هوپ، کیپ‌تاون (۱۹۷۶)  


Image:Pirellone rinnovato.jpg|برج پیِرِلی
Image:St Mary's Cathedral - San Francisco.jpg|کلیسای جامع سانت ماری (سان‌فرانسیسکو)
Image:Norfolk Scope2.JPG|نورفولک اِسکوپ
File:MANHATTAN ENTRANCE TO THE GEORGE WASHINGTON BRIDGE BRIDGE CROSSES HUDSON RIVER TO NEW JERSEY - NARA - 548358.jpg|پایانه اتوبوس پل جرج واشینگتن


## جوایز
نِروی مدال طلای انجمن مهندسان سازه بریتانیا، مدال طلای AIA (۱۹۶۴) و جوایز RIBA را دریافت کرد.  
در ۱۹۵۷ مدال فرانک پی. براون مؤسسه فرانکلین و مدال ویلهلم اگزنر به او اهدا شد.

## کتاب‌شناسی
* *Scienza o arte del costruire?* (علم یا هنر ساخت؟)، بوسولا، رم، ۱۹۴۵.  
* *Costruire correttamente* (ساخت درست)، هوپلی، میلان، ۱۹۵۴.  
* *Structures* (سازه‌ها)، داج، نیویورک، ۱۹۵۸.  
* *Aesthetics and Technology in Building* (زیبایی‌شناسی و فناوری در ساختمان)، هاروارد، ۱۹۶۵.

## جستارهای وابسته
* پوسته نازک بتنی

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* پروژه پیه‌یر لوئیجی نِروی
* آزمایشگاه نِروی در دانشگاه ساپینزا رم

رده:استادان دانشگاه هاروارد
رده:اعضای افتخاری آکادمی سلطنتی هنر
رده:اهالی سوندریو
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بولونیا
رده:درگذشتگان ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان مدال طلای سلطنتی
رده:زادگان ۱۸۹۱ (میلادی)
رده:معماران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:معماران نوگرا اهل ایتالیا
رده:مهندسان سازه
رده:مهندسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مهندسان عمران اهل ایتالیا
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:همکاران افتخاری مؤسسه معماران آمریکا