لامبانوگ

**لامبانوگ** یک مشروب نخل تقطیر شده سنتی فیلیپینی است. این یک مشروب الکلی است که از تقطیر شیره تخمیر شده طبیعی (توبا) از درختان نخل مانند نخل شکر، نارگیل یا نیپا تهیه می‌شود. محبوب‌ترین نوع آن از شیره نارگیل تقطیر شده تولید می‌شود که به دلیل رنگ سفید روشن تا شیری و میزان بالای الکل، معمولاً به عنوان «ودکای نارگیل» توصیف می‌شود. این شراب از لوزون و جزایر ویسایاس سرچشمه می‌گیرد (جایی که از نظر تاریخی با نام‌های دیگری مانند دالیسای کوکو شناخته می‌شد). در طول دوره استعمار اسپانیا، به زبان اسپانیایی با نام شراب کوکو نیز شناخته می‌شد (با وجود اینکه تقطیر شده بود و بنابراین شراب نبود). در بازار بین‌المللی، معمولاً به عنوان " **[[ودکا|ودکای]] نارگیل** " یا " **[[برندی]] نخل** " فروخته می‌شود.

لامبانوگ معمولاً رنگی شفاف تا سفید شیری دارد. میزان الکل نهایی آن ۸۰ تا ۹۰ پروف (۴۰ تا ۴۵ درصد درصد الکل) است که مشابه ویسکی یا ودکا است. لامبانوگ به عنوان مشروب پایه برای انواع مشروبات الکلی طعم‌دار و کوکتل‌ها استفاده می‌شود. نرمی آن با ساکی ژاپنی و اشناپس اروپایی مقایسه شده است.

## تاریخچه
[راست|بندانگشتی|دستگاه [دستگاه تقطیر|تقطیر *کاوا* برای تولید لامبانوگ (حدود ۱۹۱۲)]]
بندانگشتی|نمودارهای کلی از عکس‌های فیلیپینی
توبا، نوعی شراب نخل، قبل از استعمار در فیلیپین وجود داشت. این شراب به‌طور گسترده برای تفریح مصرف می‌شد و نقش مهمی در آیین‌های مذهبی مختلف داشت. مصرف زیاد الکل در جزایر فیلیپین در چندین روایت اسپانیایی شرح داده شده است. نوشیدن دسته جمعی (*تاگایان* یا *اینومن* به زبان‌های تاگالوگ و ویسایایی) جنبه مهمی از تعاملات اجتماعی فیلیپینی‌ها بوده و همچنان هست.

توبا می‌توانست در دستگاه‌های تقطیر بومی متمایز، بیشتر تقطیر شود و در نتیجه لامبانوگ، نوعی مشروب نخل که از توبا گرفته می‌شد، به دست آید. صدها کارخانه تقطیر محلی برای تولید لامبانوگ وجود داشت که عمدتاً بداهه‌سازی می‌شدند. آنها از دستگاه‌های تقطیر قابل حمل با حدود  متغیر بودند. ظرفیت، تا دستگاه‌های تقطیر که می‌توانند (آنها معمولاً از دو ظرف بزرگ (*[[ووک (تابه)|کاوا]]* یا *کاراها*)، یک کنده توخالی و یک لوله بامبو تشکیل می‌شدند. یکی از ظرف‌ها با توبا پر می‌شد و روی آتش قرار می‌گرفت. کنده توخالی در میان آنها قرار می‌گرفت و به عنوان دیواره‌های دستگاه تقطیر عمل می‌کرد. سپس ظرف دوم روی استوانه چوبی قرار می‌گرفت و دائماً با آب سرد پر می‌شد تا تقطیر انجام شود. یک لوله بامبو به استوانه چوبی متصل می‌شد تا تقطیر را به ظروف جمع‌آوری کند. دستگاه‌های تقطیر بزرگتر بشکه‌ای شکل بودند و از تخته‌هایی ساخته می‌شدند که با حلقه‌های حصیری تقویت شده بودند. اتصالات دستگاه تقطیر با خاک رس یا پارچه‌های کهنه بسته می‌شد. کل قسمت بالایی دستگاه معمولاً به اهرمی متصل بود که به آنها اجازه می‌داد برای پر کردن یا تمیز کردن ظرف پایینی، آنها را به کناری بچرخانند.
[بندانگشتی|یک [تقطیر|کارخانه تقطیر در پانگاسینان (حدود ۱۹۱۲)]]
اولین اشاره تاریخی به نوشیدنی نارگیل در فیلیپین در سال ۱۵۲۱، در وقایع‌نگاری آنتونیو پیگافتا از سفر ماژلان بود. این نوشیدنی جزو اولین هدایایی بود که خدمه فردیناند ماژلان از بومیان سولوان، پس از لنگر انداختن در جزیره هومونهون (اولین نقطه ورود به خشکی در جزایر فیلیپین) دریافت کردند. پیگافتا نام آن را *اوراکا* ثبت کرده است.

در طول دوره استعمار اسپانیا در فیلیپین، لامبانوگ به اشتباه *vino de coco* ("شراب نارگیل") نامیده می‌شد. از حدود سال ۱۵۶۹، این شراب از طریق کشتی‌های مانیل به نوئوا گالیسیا (کولیما، خالیسکو و نایاریت امروزی) مکزیک توسط مهاجران فیلیپینی که مزارع نارگیل ایجاد کرده بودند، معرفی شد. این شراب به سرعت در منطقه بسیار محبوب شد. این شراب با فروش مشروبات الکلی وارداتی از اسپانیا رقابت می‌کرد و باعث شد مقامات استعماری اسپانیا و حضار سلطنتی در اسپانیا تولید شراب کوکو را ممنوع کرده و دستور تخریب مزارع نارگیل را صادر کنند. در اواسط دهه ۱۷۰۰، تولید شراب کوکو در مکزیک متوقف شد (اگرچه انواع غیر الکلی توبا همچنان ادامه داشت). ممنوعیت شراب نارگیل و فناوری‌های تقطیر معرفی شده از فیلیپین منجر به توسعه مسکال و تکیلا توسط مردم بومی مکزیک شد.
[بندانگشتی|لامبانوگ اغلب به عنوان " [ودکا|ودکای نارگیل" فروخته می‌شود.]]
در طول دوره استعمار آمریکا، هیئت غذا و داروی جزایر فیلیپین، کارخانه‌های تقطیر تحت نظارت برای لامبانوگ با تجهیزات مدرن راه‌اندازی کرد. تولید خانگی لامبانوگ غیرقانونی اعلام شد، زیرا تولید بدون نظارت می‌تواند منجر به حفظ سطوح سمی متانول به دلیل رویه‌های نادرست شود. آنها همچنین نام تجاری لامبانوگ را به " **برندی نخل فیلیپین** " (همچنین "برندی نخل نارگیل فیلیپین") استاندارد کردند. این به دلیل این واقعیت بود که آنها تقطیر می‌شدند (و بنابراین شراب نبودند)؛ و همچنین نگرانی‌هایی در مورد تعصب محلی علیه "نوشیدنی‌های بومی" (که عموماً به عنوان *وینو* یا *بینو* شناخته می‌شوند) وجود داشت که می‌توانست بر بازارپسندی آنها تأثیر بگذارد.

تیست‌اطلس در فهرست «۷۹ نوشیدنی الکلی برتر جهان» در ۱۵ مارس ۲۰۲۴، لامبانوگ را با امتیاز ۴٫۴ ستاره از ۵ ستاره ممکن، در رتبه دوم قرار داد. این فهرست، لامبانوگ را «لامبانوگ شفاف، بی‌رنگ و قوی که از شیره تخمیر شده درخت نارگیل گرفته می‌شود و میزان الکل معمول آن حدود ۴۰٪ الکل خالص است» توصیف کرد.

## توضیحات
لامبانوگ در مقایسه با باهالینا (۱۰–۱۳٪ درصد الکل) و توبا (۲–۴٪ درصد الکل) میزان الکل بسیار بالایی معادل ۴۰–۴۵٪ درصد الکل (۸۰ تا ۹۰ درصد الکل) دارد. لامبانوگ معمولاً به صورت خالص سرو می‌شود، اگرچه می‌توان آن را به‌طور سنتی با کشمش نیز طعم‌دار کرد. لامبانوگ مدرن اخیراً در طعم‌های مختلفی مانند انبه، بلوبری، آناناس، آدامس بادکنکی و دارچین به بازار عرضه شده است تا برای همه گروه‌های سنی جذاب باشد.

## تولید
[بندانگشتی|کارگری در [فیلیپین در حال جمع‌آوری شیره شیرین نارگیل از ساقه‌های بریده شده برای تولید *لامبانوگ*]]
تولید لامبانوگ به‌طور سنتی در منطقه جنوبی تاگالوگ متمرکز بود. مناطق اصلی تولید فعلی استان‌های کزون، لاگونا و باتانگاس هستند که نارگیل یک محصول کشاورزی غالب است. همه انواع لامبانوگ از نارگیل نیستند. لامبانوگ همچنین به عنوان یک اصطلاح عمومی بیشتر در جنوب لوزون، به ویژه در کزون، برای همه نوشیدنی‌های الکلی از درختان نخل - چه از کائونگ، نارگیل یا نیپا - استفاده می‌شود. لامبانوگ تقطیر شده از شیره نیپا نیز به صورت محلی با نام‌های دیگری مانند *نیپانوگ* یا *آلک سا ساسا شناخته می‌شود.* بیشتر تولیدکنندگان لامبانوگ، صنایع کوچک روستایی با تنها حدود ۴ تا ۲۵ کارمند هستند. کزون تولیدکننده پیشرو لامبانوگ است که میزبان سه کارخانه بزرگ تقطیر لامبانوگ در کشور است: کارخانه تقطیر مالاری، کارخانه تقطیر بونکایو و کارخانه تقطیر کاپیسترانو. لامبانوگ (به عنوان *دالیسای* یا *دالیسای د کوکو*) نیز در جزایر ویسایاس در دوره استعمار اسپانیا در فیلیپین تولید می‌شد.

## نگرانی در مورد سلامتی
چپ|بندانگشتی|333x333پیکسل|''لامبانوگ'' با طعم آدامس بادکنکی
طبق مقررات سازمان غذا و داروی آمریکا و وزارت کشاورزی، تولید لامبانوگ ثبت نشده در فیلیپین غیرقانونی است. به مصرف‌کنندگان هشدار داده می‌شود که فقط لامبانوگی را خریداری کنند که به درستی پلمپ شده و توسط شرکت‌های ثبت شده در اف دی ای تولید شده باشد. هنوز هم هر ساله چندین مورد مرگ ناشی از مسمومیت با متانول پس از نوشیدن لامبانوگ مون‌شاین یا لامبانوگ تقلبی از خرده‌فروشان رخ می‌دهد.

در دسامبر ۲۰۱۹، حداقل ۱۱ نفر پس از نوشیدن لامبانوگ مهتابی در لاگونا و کزون، دو استان در جنوب مانیل، جان خود را از دست دادند و بیش از ۳۰۰ نفر تحت درمان قرار گرفتند.

## جستارهای وابسته
* مزکال
* مید

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نوشیدنی‌های الکلی فیلیپین