ماسیمو کارلوتو

**ماسیمو کارلوتو** (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس اهل ایتالیا است.

## زندگی‌نامه

### پرونده «کارلوتو»
کارلوتو در مرکز یکی از بحث‌برانگیزترین پرونده‌های قضایی در تاریخ معاصر ایتالیا قرار داشت.

در سال ۱۹۷۶، یک دانشجوی ۲۵ ساله به نام مارگریتا ماجلو در خانه‌اش مرده پیدا شد، در حالی که با ۵۹ ضربه چاقو به قتل رسیده بود.

ماسیمو کارلوتو، یک دانشجوی ۱۹ ساله و عضو لوتا کونتینوا، پس از شنیدن فریادهای قربانی به او برخورد. او زن را درون یک کمد، خون‌آلود و در حال مرگ یافت. به‌جای خبر دادن به پلیس، وحشت‌زده شد و گریخت. او به‌سرعت بازداشت و به قتل متهم شد. کارلوتو همواره بر بی‌گناهی خود پافشاری کرد.

در نخستین محاکمه، او به دلیل نبود مدارک کافی توسط دادگاه کیفری پادووا تبرئه شد، اما سپس در تجدیدنظر به ۱۸ سال حبس توسط دادگاه ونیز محکوم شد. این حکم در سال ۱۹۸۲ توسط دیوان عالی کشور تأیید شد.  
او به یک فراری تبدیل شد، ابتدا در فرانسه و سپس در مکزیک، جایی که پس از سه سال گریختن دستگیر و به ایتالیا مسترد شد.  
یک جنبش مردمی گسترده از کارلوتو حمایت کرد؛ افزون بر آن، شماری از شخصیت‌های برجسته دادخواستی به نفع او امضا کردند، از جمله اتوره گالو، خورخه آمادو، نیلده ایوتی، نوربرتو بوبیو، جیاندومنیکو پیزاپیا و فرناندو ایمپوزیماتو.

در سال ۱۹۸۹، دیوان کشور دستور برگزاری مجدد محاکمه را صادر کرد و پرونده را به دادگاه تجدیدنظر ونیز بازگرداند تا مشخص شود که کارلوتو باید طبق قانون کیفری قدیم یا جدید تبرئه شود. در سال ۱۹۹۰، موضوع مشروعیت قانون اساسی مطرح شد. در سال ۱۹۹۱، دادگاه قانون اساسی ایتالیا رأی خود را صادر کرد، اما بازنشستگی رئیس دادگاه باعث شد محاکمه دیگری لازم شود. در طول این دادگاه، کارلوتو (که از یک بیماری متابولیک شدید رنج می‌برد) به ۱۶ سال زندان محکوم شد. وکلای او استدلال کردند که این محکومیت تازه اصل محاکمه مضاعف/نِه بیس این ایدم را نقض می‌کند.

افکار عمومی به سود کارلوتو بود و در سال ۱۹۹۳، رئیس‌جمهور ایتالیا اسکار لوئیجی اسکال‌فارو به او عفو اعطا کرد.

## نویسندگی
ماسیمو کارلوتو فعالیت ادبی خود را، به‌ویژه با نوشتن رمان‌هایی در ژانر *نوآر*، آغاز کرد. او با کتاب *[[فراری (رمان)|فراری]]* (۱۹۹۵) که زندگینامهٔ خودنوشت داستانی از دوران فرارش بود، وارد عرصه ادبیات شد. این کتاب در سال ۲۰۰۳ به فیلم *[[فراری (فیلم ۲۰۰۳)|فراری]]* تبدیل شد که آندریا مانی آن را کارگردانی کرد و دانیله لیوتی در نقش کارلوتو بازی کرد.

مشهورترین شخصیت او «تمساح»، با نام مستعار مارکو بوراتی است؛ یک کارآگاه خصوصی کاملاً اصیل و ساختهٔ ذهن نویسنده.

در سال ۱۹۹۸ او *[[نامنظم‌ها|نامنظم‌ها]]* را منتشر کرد، رمانی با زمینهٔ زندگینامه و تحقیقی که در آن جنگ داخلی آرژانتین و سرکوب‌های دهه هفتاد، در جریان جنگ کثیف روایت شده‌است. او با اِستلا کارلوتو، بنیان‌گذار مادربزرگ‌های میدان مایو، آشنا شد و مصاحبه کرد؛ کسی که بعدها مشخص شد با ماسیمو کارلوتو نسبت دارد و در جستجوی دختر و نوهٔ نوزادش بود که در شمار *[[ناپدیدشدگان]]* قرار داشتند.

در سال ۲۰۰۱ او *[[خداحافظ عشق، بدرود|خداحافظ عشق، بدرود]]* را منتشر کرد که در سال ۲۰۰۵ توسط میکله سواوی به فیلم *[[خداحافظی با بوسه (فیلم)|خداحافظی با بوسه]]* اقتباس شد.

در سال ۲۰۰۴ او *[[بی‌کرانگی تاریک مرگ|بی‌کرانگی تاریک مرگ]]* را منتشر کرد؛ یک اثر نوآر بسیار تاریک و پوچ‌گرایانه که بر موضوع انتقام متمرکز بود و به فیلم هندی *[[بدلاپور (فیلم)|بدلاپور]]* اقتباس شد.

کتاب‌های او به زبان‌های فرانسوی، بلغاری، انگلیسی، آلمانی، اسپانیایی، یونانی، هلندی، چکی و آمریکایی ترجمه شده‌اند.

## جوایز
* جایزه دل جوودی (۱۹۹۶) 
* جایزه دسی (۱۹۹۹) 
* جایزه شرباننکو (۱۹۹۹)
* جایزه شرباننکو (۲۰۰۲)
* رتبه دوم جایزه بزرگ ادبیات پلیسی (۲۰۰۳) 
* جایزه گیلاس طلایی (۲۰۰۳) 
* جایزه لاما و تراوما (۲۰۰۵)
* فینالیست جایزه بانکَرلا (۲۰۰۶)
* جایزه کتاب‌فروش – شهر پادووا (۲۰۰۷)
* فینالیست جوایز ادگار آلن پو برای *Arrivederci amore ciao* («خداحافظی با بوسه»، ۲۰۰۷)
* جایزه ادبی نوآر اکولوژیست ژان کلود ایزو (۲۰۰۹)
* جایزه سوگارپرایز (۲۰۱۳)

## آثار
### رمان‌ها
* *[[Il fuggiasco (romanzo)|Il fuggiasco]]* («فراری»)، رم، انتشارات ا/او، ۱۹۹۵.
* *[[La verità dell'Alligatore]]* («حقیقت تمساح»)، رم، انتشارات ا/او، ۱۹۹۵.
* *[[Il mistero di Mangiabarche]]* («راز مانجیا بارکه»)، رم، انتشارات ا/او، ۱۹۹۷.
* *[[Le irregolari|Le irregolari. Buenos Aires horror tour]]* («نامنظم‌ها: سفر وحشت بوئنوس آیرس»)، رم، انتشارات ا/او، ۱۹۹۸.
* *[[Nessuna cortesia all'uscita]]* («هیچ لطفی در خروج نیست»)، رم، انتشارات ا/او، ۱۹۹۹.
* *[[Arrivederci amore, ciao]]* («خداحافظ عشق، بدرود»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۱.
* *[[L'oscura immensità della morte]]* («بی‌کرانگی تاریک مرگ»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۴.
* *[[Niente, più niente al mondo]]* («هیچ، دیگر هیچ در جهان»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۴.
* با مارکو ویدتا، *Nordest* («شمال‌شرقی»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰5.
* *La terra della mia anima* («سرزمین روح من»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۶.
* با فرانچسکو آباته، *[[Mi fido di te (romanzo)|Mi fido di te]]* («به تو اعتماد دارم»)، تورین، اینائودی، ۲۰۰۷.
* *L'alligatore* («تمساح»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۷.
* *[[Cristiani di Allah]]* («مسیحیان الله»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۸.
* با Mama Sabot، *[[Perdas de Fogu]]* («پرداس د فوگو»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۸.
* با فرانچسکو آباته، *L'albero dei microchip* («درخت ریزتراشه‌ها»)، ورده‌نرو، ۲۰۰۹.
* *L'amore del bandito* («عشق راهزن»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۰۹.
* *Alla fine di un giorno noioso* («در پایان یک روز خسته‌کننده»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۱۱.
* *[[Respiro corto]]* («نفس کوتاه»)، اینائودی، تورین، ۲۰۱۲.
* *[[Cocaina]]* («کوکائین»، با جیانکارلو ده کاتالدو و جیانریکو کاروفیگلیو)، تورین، اینائودی، ۲۰۱۳.
* با مارکو ویدتا، *Le Vendicatrici. Ksenia* («انتقام‌جویان: کسینیا»)، تورین، اینائودی، ۲۰۱۳.
* با مارکو ویدتا، *Le Vendicatrici. Eva* («انتقام‌جویان: اِوا»)، تورین، اینائودی، ۲۰۱۳.
* با مارکو ویدتا، *Le Vendicatrici. Sara: Il prezzo della verità* («انتقام‌جویان: سارا، بهای حقیقت»)، تورین، اینائودی، ۲۰۱۳.
* با مارکو ویدتا، *Le Vendicatrici. Luz: Solo per amore* («انتقام‌جویان: لوز، فقط به‌خاطر عشق»)، تورین، اینائودی، ۲۰۱۳.
* *La banda degli amanti* («باند عاشقان»)، رم، انتشارات ا/او، ۲۰۱۵.

### داستان‌های کوتاه
(ترجمه همهٔ مدخل‌ها با حفظ عناوین و ناشران انجام شده، به درخواستت ادامه بدهم؟)

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:روزنامه‌نگاران اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:زندانیان ایتالیا
رده:زندانیان خارج از کشور اهل ایتالیا
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:کمونیست‌های اهل ایتالیا
رده:محاکمه‌ها در ایتالیا
رده:محکومان به جرم قتل اهل ایتالیا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا