آینده و آزادی

**آینده و آزادی** (به ) که نام کامل آن **«آینده و آزادی برای ایتالیا»** (*Futuro e Libertà per l'Italia*، به اختصار FLI) بود، یک حزب سیاسی در ایتالیا بود که شامل عناصر لیبرال و محافظه‌کار ملی می‌شد.

حزب آزادی ایتالیا (FLI) توسط پیروان جانفرانکو فینی در ژوئیه ۲۰۱۰ به عنوان انشعابی از حزب مردم آزادی (PdL)، حزب اصلی راست میانه ایتالیا در آن زمان، به رهبری سیلویو برلوسکونی، تشکیل شد. فینی، رهبر سابق جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) و اتحاد ملی (AN) و از بنیانگذاران PdL در سال ۲۰۰۹، سفری طولانی را از دوران پسافاشیسم تا تبدیل شدن به یک محافظه‌کار لیبرال طی کرده بود. اندکی پس از تأسیس PdL، او به منتقد دولت و سبک رهبری برلوسکونی تبدیل شد.

هسته اصلی FLI توسط نسل ایتالیا (GI) به رهبری ایتالو بوچینو تشکیل شده بود، که همچنین توسط فینی به عنوان معاون رئیس حزب منصوب شد. اعضای FLI اکثراً از طرفداران سابق MSI/AN بودند، با برخی استثنائات قابل توجه.

## تاریخچه
### پیشینه
تا حدودی جای تعجب است که جانفرانکو فینی، رهبر سابق حزب ملی-محافظه‌کار اتحاد ملی (AN) و رئیس مجلس نمایندگان، به دلیل دیدگاه‌های مترقی خود در مورد تحقیقات سلول‌های بنیادی، مسائل مربوط به پایان عمر، دستورالعمل‌های پیشرفته مراقبت‌های بهداشتی و مهاجرت، به تأثیرگذارترین نماینده جناح سوسیال لیبرال حزب تبدیل شد. فینی همچنین از حامیان صریح اصل جدایی کلیسا از دولت بود و همچنین به منتقد صریح سیلویو برلوسکونی و سبک رهبری او بر کشور و حزب تبدیل شد.

مواضع فینی او را از اکثر اعضای برجسته سابق AN (از جمله ایگنازیو لاروسا، مائوریتزیو گاسپاری، جیانی آلمانو، آلترو ماتئولی و جورجیا ملونی) که در عوض متحدان نزدیک برلوسکونی شدند، دور کرد.

در همین حال، گروهی از وفاداران فینی، معروف به *فینیانی*، شروع به متحد شدن در حمایت از رهبر خود کردند. در آوریل ۲۰۱۰، ایتالو بوچینو انجمنی را در حزب PdL با نام نسل ایتالیا راه‌اندازی کرد تا دیدگاه‌های فینی را در حزب بهتر نمایندگی کند و برای یک سازمان حزبی متفاوت تلاش کند. فینی نوعی اولتیماتوم به برلوسکونی داد و به تشکیل گروه‌های جداگانه از PdL در پارلمان اشاره کرد. در مقطعی، برخی از *فینیانی‌ها* حتی تشکیل یک حزب جدید خارج از PdL را پیشنهاد دادند. پس از چند روز پرتنش، این احتمال مطرح شد که فینی و گروهش به عنوان یک جناح اقلیت در حزب باقی بمانند. در ۲۲ آوریل ۲۰۱۰، کمیته ملی PdL برای اولین بار در یک سال در رم تشکیل جلسه داد. درگیری بین فینی و برلوسکونی به صورت زنده از تلویزیون پوشش داده شد. قطعنامه‌ای که رفتار فینی را محکوم و خط سیاسی حزب را مجدداً تأیید می‌کرد، با اختلاف زیادی توسط مجلس تصویب شد.

### جدا شدن از حزب PdL
[چپ|بندانگشتی|253x253پیکسل|[جیان‌فرانکو فینی|جانفرانکو فینی]]
تنش‌ها و درگیری‌ها میان فینی و برلسکونی به‌طور فزاینده‌ای افزایش یافت و در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۱۰ به اوج خود رسید، زمانی که فینی اخلاق برخی از سران حزب PdL که تحت تحقیق بودند را زیر سؤال برد. در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۰، هیئت اجرایی PdL سندی منتشر کرد (که با رأی ۳۳ عضو از ۳۷ عضو تصویب شد) که در آن فینی «ناسازگار» با خط سیاسی PdL توصیف شده و ناتوان از انجام وظایف خود به‌عنوان رئیس مجلس نمایندگان به‌صورت بی‌طرفانه اعلام شده بود. برلسکونی از فینی خواست تا از سمت خود کناره‌گیری کند و هیئت اجرایی پیشنهاد تعلیق عضویت سه تن از سخت‌گیران طرفدار فینی (ایتالو بوکینو، فابیو گراناتا و کارملو بریگوگیو) را ارائه داد که به شدت برلسکونی را مورد انتقاد قرار داده و برخی اعضای حزب را به ارتکاب جرایم متهم کرده بودند.

در ۳۰ ژوئیه، فینی یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد و در آن اعلام کرد که گروه‌های جداگانه‌ای از PdL در هر دو مجلس نمایندگان و سنا با نام **«آینده و آزادی برای ایتالیا»** (FLI) تشکیل می‌شود. او همچنین حمایت گروه خود، که شامل چند عضو کابینه بود، از دولت برلسکونی را تأیید کرد. از ابتدا، ۳۳ نماینده و ۱۰ سناتور به این گروه‌های پارلمانی جدید پیوستند. تنها اقلیتی از نمایندگان PdL که پیش‌تر عضو اتحاد ملی بودند، رهبر سابق خود، فینی، را در حزب جدید دنبال کردند، اما این تعداد به اندازه‌ای بود که در مجلس نمایندگان تعادل نیروها را حفظ کند. علاوه بر این، برخی اعضای پیشین فورزا ایتالیا، حزب برلسکونی پیش از ادغام آن با PdL، نیز به این حزب جدید پیوستند (بندتو دلا وِدووا و باربارا کونتینی).

در ۵ ژوئیه، مجلس نمایندگان دربارهٔ تعلیق جیاکومو کالیندو، سناتور PdL که تحت تحقیق بود، از سمت خود به‌عنوان معاون وزیر دادگستری رأی‌گیری کرد. گروه FLI به همراه اتحادیه مرکز، اتحاد برای ایتالیا و جنبش برای خودمختاری‌ها از رأی دادن خودداری کردند و به اصطلاح «منطقه مسئولیت» را تشکیل دادند. این طرح رأی نیاورد، اما ضربه‌ای به کابینه چهارم برلسکونی بود که اکثریت خود را تنها با حمایت FLI حفظ کرده بود.

## نتایج انتخابات
### پارلمان ایتالیا

## منابع

رده:احزاب منحل‌شده در ایتالیا
رده:انحلال‌های ۲۰۱۴ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۰ (میلادی) در ایتالیا
رده:حزب‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:حزب‌های لیبرال در ایتالیا
رده:حزب‌های منحل‌شده در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان