جیانا برتا مولا

**جیانا برتا مولا** (۴ اکتبر ۱۹۲۲ – ۲۸ آوریل ۱۹۶۲) پزشک کودکان بود. مولا با آگاهی از پیامدهای احتمالی مرگبار، در دوران بارداری چهارمین فرزندش، هم سقط جنین و هم هیسترکتومی را رد کرد تا جان فرزندش را حفظ کند.

مولا در حرفه پزشکی خود آموزه‌های کلیسای کاتولیک را دنبال کرد و باور داشت که باید با پیروی از وجدانش به یاری کسانی بشتابد که به کمک نیاز دارند. او همچنین خود را وقف فعالیت‌های خیریه در میان سالمندان کرد و در اَسیزی کاتولیک مشارکت داشت و به انجمن سن ونسان دو پل برای رسیدگی به نیازمندان یاری رساند.

بئاتیفیه مولا در سال ۱۹۹۴ برگزار شد و او یک دهه بعد، در میانه سال ۲۰۰۴ در میدان سن پیترو به مقام قدیسان رسید.

## زندگی
جیانا برتا در ماجنتا، لمباردی در ۴ اکتبر ۱۹۲۲، همزمان با جشن فرانسیس آسیزی، به دنیا آمد. او دهمین فرزند از ۱۳ کودک بود که تنها هشت نفرشان تا بزرگسالی زنده ماندند. والدینش ماریا د میکلی (حدود ۱۸۸۷ – ۱ مه ۱۹۴۲) و آلبرتو برتا (درگذشته ۱ سپتامبر ۱۹۴۲) از اعضای سومین انجمن فرانسیس آسیزی بودند. یکی از برادرانش خادم خدا انریکو برتا (۱۹۱۶–۲۰۰۱) بود. عمویش مونسیگور جوزپه برتا و یکی از بستگانش پدر جووانی باتیستا برتا بودند. دیگر خواهر و برادرانش جوزپه (کشیش)، ویرجینیا و آمالیا (۱۹۳۷–۱۹۱۰) بودند. او در ۱۱ اکتبر غسل تعمید گرفت.

وقتی سه ساله بود، خانواده‌اش به برگامو نقل مکان کردند و او همان‌جا بزرگ شد. او نخستین عشای ربانی خود را در ۴ آوریل ۱۹۲۸ و تأیید (مسیحیت) را در ۹ ژوئن ۱۹۳۰ در کلیسای جامع برگامو از دست اسقف لوئیجی ماریا مارلی دریافت کرد. پس از مرگ خواهرش آمالیا در سال ۱۹۳۷، خانواده به جنوآ رفتند و در محله کوئینتو آل مار ساکن شدند و او در آنجا به مدرسه رفت. او در فعالیت‌های کلیسای سن پیترو مشارکت داشت و اسقف ماریو ریگتی نقش مهمی در شکل‌گیری معنوی او ایفا کرد تا اینکه خانواده در اکتبر ۱۹۴۱ به برگامو بازگشتند و نزد پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش در سن ویجیلیو سکونت کردند. از ۱۶ تا ۱۸ مارس ۱۹۳۸ او تمرینات معنوی انجام داد، اما در سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ به دلیل بیماری، تحصیلش متوقف شد.

در سال ۱۹۴۲، او تحصیل پزشکی را در میلان آغاز کرد. خارج از دانشگاه، در جنبش Azione Cattolica (اَسیزی کاتولیک) فعال بود. او در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۹ از دانشگاه پاویا مدرک پزشکی گرفت و در ۱۹۵۰ مطب خود را در مسه‌رو افتتاح کرد و در آنجا در رشته کودکان تخصص یافت. او امیدوار بود به برادرش جوزپه، کشیشی در مأموریت‌های برزیل، بپیوندد و خدمات زنان و زایمان را به زنان فقیر ارائه کند، اما بیماری مزمن مانع شد؛ بنابراین به کار در مطب ادامه داد. از ۷ ژوئیه ۱۹۵۲، در دانشگاه میلان در رشته کودکان تخصص گرفت.

در دسامبر ۱۹۵۴، با پیئترو مولا (۱۹۱۲–۲۰۱۰)، مهندس، آشنا شد و در ۱۱ آوریل نامزد کردند. آن دو در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۵ در ماجنتا، لمباردی ازدواج کردند و در ماه عسل به میدان سن پیترو رفتند. ثمره ازدواجشان چهار فرزند بود:
* پیئرلوئیجی (متولد ۱۹ نوامبر ۱۹۵۶)
* ماریولینا (۱۹۵۷–۱۹۶۴)
* لورا (متولد ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۹)
* جیانا (متولد ۲۱ آوریل ۱۹۶۲)
خواهرشوهرهایش لویجیا (یک راهبه) و ترزینا (درگذشته ۱۹۵۰) بودند.

در سال ۱۹۶۱، در ماه دوم بارداری چهارم، پزشکان تشخیص دادند که او فیبرومایی در رحم دارد. پس از معاینه، سه گزینه پیش رویش گذاشتند: سقط جنین، هیسترکتومی کامل یا برداشتن فیبروما به تنهایی.

مولا گزینه سوم را انتخاب کرد زیرا می‌خواست جان فرزندش را حفظ کند. او به پزشکان گفت که زندگی فرزندش از زندگی خودش مهم‌تر است. صبح شنبه مقدس، ۲۱ آوریل ۱۹۶۲، او به بیمارستان منتقل شد و چهارمین فرزندش، جیانا امانوئلا، با عمل سزارین به دنیا آمد. اما دردهای شدید ادامه یافت و او یک هفته بعد، در صبح شنبه پاک، ۲۸ آوریل، بر اثر پریتونیت عفونی درگذشت. تا ، دخترش جیانا امانوئلا پزشک سالمندان است.

شوهرش در آوریل ۱۹۷۱ زندگی‌نامه‌ای از او نوشت و آن را به فرزندانشان تقدیم کرد. او اغلب به جیانا امانوئلا می‌گفت که انتخاب مادرش ناشی از وجدان او به‌عنوان یک مادر مهربان و یک پزشک بوده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت پریتونیت
رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)
رده:قدیسان کاتولیک رومی اهل ایتالیا
رده:قدیسان مسیحی در سده ۲۰ (میلادی)
رده:کاتولیک‌های رومی سده ۲۰ (میلادی)
رده:متخصصان اطفال اهل ایتالیا
رده:مرگ‌ها در زایمان