آرامش صومعه

**آرامش صومعه**  یا ***صومعه‌ای آرام*** یک نقاشی منظره است از هنرمند روس آیزاک لویتان (۱۸۶۰–۱۹۰۰)، که در سال ۱۸۹۰ کشیده شده است. این اثر متعلق به نگارخانه ترتیاکوف در مسکو است (شماره موجودی Zh-584). ابعاد آن ۱۰۸×۸۷٫۵ سانتی‌متر می‌باشد.

این نقاشی، که در آن لویتان برداشت‌های خود از چندین صومعه بازدید شده را به هم می‌آمیزد، در سال ۱۸۹۰ پس از سفرش به رود ولگا تکمیل شد. در سال ۱۸۹۱، این اثر در نوزدهمین نمایشگاه پریدویژنیکی که در سنت پترزبورگ و سپس در مسکو برگزار شد، به نمایش گذاشته شد. «صومعه‌ای آرام» با استقبال گسترده بازدیدکنندگان مواجه شد و نقدهای هنری بالایی دریافت کرد، که در نهایت جایگاه لویتان را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین نقاشان منظره روسیه تثبیت کرد.

در همان سال، ۱۸۹۱، این تابلو برای یکی از مجموعه‌های خصوصی خریداری شد. پس از انقلاب اکتبر، ردپای اثر گم شد و محل نگهداری آن تا سال ۱۹۶۰ ناشناخته بود، تا اینکه در مجموعه خصوصی رهبر ارکستر Nikolai Golovanov «یافت» شد. در سال ۱۹۷۰، تابلو «صومعه‌ای آرام» به نگارخانه دولتی ترتیاکوف منتقل شد.

به گفته منتقد هنری Vladimir Stasov, «صومعه‌ای آرام» بهترین نقاشی لویتان است «از نظر زیبایی و شاعرانگی رنگ‌های نور غروب». تاریخ‌دان هنر الکسی فئودوروف-داویدوف آن را یکی از مجموعه «مناظر خلق و خو» لویتان می‌داند و اشاره می‌کند که این اثر «نوعی مرحله پایانی از کار طولانی او روی ولگا» بوده و «نه تنها با آثار قبلی لویتان تناقض ندارد، بلکه به‌طور طبیعی از آن پیروی می‌کند». تاریخ‌دان هنر فاینا مالتسوا نوشت که تصویر خلق‌شده توسط هنرمند در "صومعه‌ای آرام" "چندوجهی در محتواً است و در روح انسان "احساس آرامش، اندوه ملایم و شاعرانه و تحسین سرمست‌کننده از زیبایی غروب تابستان" ایجاد می‌کند.

## تاریخ
### رویدادهای پیشین و روند خلق نقاشی

در مارس ۱۸۹۰، آیزاک لویتان نخستین سفر خارجی خود را انجام داد. او به مدت دو ماه به آلمان، فرانسه و ایتالیا سفر کرد و چند منظره نقاشی نمود. پس از بازگشت به روسیه، با هنرمند Sofia Kuvshinnikova به رود ولگا سفر کرد، جایی که تابستان و پاییز را گذراند. از ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۰، لویتان هر سال چندین ماه را در ولگا سپری می‌کرد، بنابراین سفر ۱۸۹۰ چهارمین سفر متوالی او بود. در این مدت او از پلیوس، یوریوتس، اوبلاست ایوانوف و کینشما بازدید کرد و چندین پیش‌طرح و مطالعه (هنر) برای نقاشی آینده «صومعه‌ای آرام» و آثار دیگر تهیه نمود. هنگام سفر با کشتی بخار از پلیوس به یوریوتس، لویتان همچنین در رشما توقف کرد.

به گفته سوفیا پروراکووا، نویسندهٔ زندگی‌نامه لویتان، «یوریوتس توجه و همدلی هنرمند را جلب کرد» و به‌ویژه «او از صومعه‌ای که در جنگل در کرانهٔ مقابل دریاچه بزرگ کریووایه واقع شده بود، شیفته شد». این صومعه، صومعه کریووئزر بود، که همزمان با نام‌های کریووئزر و کریوووزرسکی شناخته می‌شد، و همچنین به‌عنوان صومعهٔ صحرایی تری‌نیتاری کریووئزر شناخته می‌شد. این صومعه در کرانهٔ چپ اوروگرافیک رود ولگا، در محل تلاقی رود رود اونژا قرار داشت. صومعه بر تپه‌های شنی ساخته شده بود و از سه طرف توسط دریاچه‌ها احاطه شده بود.

سوفیا کووشینیکووا در مقایسه با برداشت‌های قبلی خود از منظره Savvino-Storozhevsky Monastery در نزدیکی زونیگورود گفت: «لویتان از پلیوس به یوریوتس رفت، امیدوار به یافتن موتیف‌های جدید، و در حین گشت‌وگذار در محله، ناگهان با صومعه‌ای پنهان در جنگل مواجه شد. رنگ‌های آن زشت و حتی ناخوشایند بود، اما همان غروب مانند ساوینا بود: لایه‌ای کدر که بر روی رود انداخته شده بود، صومعهٔ آرام را به دریای طوفانی زندگی متصل می‌کرد، و ناگهان در ذهن لویتان یکی از بهترین نقاشی‌هایش شکل گرفت، که تجربه‌های ساوا و آنچه تازه دیده شده بود و صدها خاطرهٔ دیگر را در هم آمیخت».

پس از سفر به یوریوتس، لویتان و کووشینیکووا به پلیوس بازگشتند، جایی که در خانهٔ چاستوخین-فیلسوفوا زندگی می‌کردند. ظاهراً لویتان در اینجا بر روی پیش‌طرح «آرامگاه صامت» کار کرد و شاید کار روی نقاشی اصلی را آغاز نمود و آن را نزدیک پایان سال در مسکو تکمیل کرد. از نوامبر ۱۸۸۹، هنرمند فرصت کار در خانهٔ کارگاه در کوچهٔ بزرگ‌تری‌سویاتیتلسکی را داشت که توسط کارآفرین و خیرخواه سرگئی موروزوف به او اختصاص داده شده بود.

## پانویس

رده:مجموعه‌های نگارخانه ترتیاکوف
رده:نقاشان منظره اهل روسیه