اسکارلت (رمان ریپلی)

***اسکارلت*** ()، رمانی است از الکساندرا ریپلی در سال ۱۹۹۱، که به عنوان دنباله‌ای بر رمان مارگارت میچل در سال ۱۹۳۶، *[[بربادرفته (رمان)]]* نوشته شده است. این کتاب در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت.

در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک مینی‌سریال تلویزیونی با همین عنوان با بازی تیموتی دالتون در نقش رت باتلر و جوآن ولی در نقش اسکارلت اوهارا اقتباس شد.

## خلاصه داستان
کتاب از جایی شروع می‌شود که «بربادرفته (رمان)» تمام شده بود، با حضور اسکارلت اوهارا در مراسم خاکسپاری خواهرشوهر سابقش و رقیب اشلی ویلکس، ملانی همیلتون. شوهر از هم جدا شده‌اش، رت باتلر، حضور ندارد. اسکارلت، دلشکسته و آزرده از ترک او توسط رت، به سمت تارا می‌رود. در آنجا متوجه می‌شود که مامی، تکیه‌گاه اصلی او از بدو تولد، در حال مرگ است. او با استفاده از نام برادر شوهرش ویل بنتین، رت را از مرگ مامی مطلع می‌کند، زیرا می‌داند اگر اسکارلت آنجا باشد، رت نخواهد آمد. قبل از مرگ مامی، رت را قسم می‌دهد که از اسکارلت مراقبت کند. رت موافقت می‌کند، اگرچه قصد ندارد به این درخواست عمل کند. پس از مرگ مامی، رت و اسکارلت با هم درگیر می‌شوند که در نهایت رت خانه را ترک می‌کند و اسکارلت به خانه آتلانتا برمی‌گردد، مصمم به بازگرداندن رت.

اسکارلت برای دیدار با خانواده رت به چارلستون (کارولینای جنوبی) سفر می‌کند و سعی می‌کند با جلب محبت مادرش، او را به دام بیندازد. رت، رت را متقاعد می‌کند که او را برای قایق‌سواری به بندر ببرد، جایی که قایق آنها در طوفانی وحشتناک واژگون می‌شود. اسکارلت و رت به جزیره‌ای شنا می‌کنند و در آنجا در غاری عشق‌بازی می‌کنند. رت در ابتدا انکار می‌کند، اما سپس اعتراف می‌کند که عاشق اسکارلت است، اما نمی‌خواهد دوباره به خاطر او «خودش را گم کند». در چارلستون، رت اسکارلت را در خانه مادرش در حالی که در حال مرگ است، ترک می‌کند و در نامه‌ای به او می‌گوید که اگرچه شجاعت او را تحسین می‌کند، اما دیگر هرگز او را نخواهد دید.

پس از اینکه اسکارلت قدرت خود را بازیابد، به همراه دو عمه‌اش، پائولین و اولالی، چارلستون را ترک می‌کند تا در جشن تولد پدربزرگ مادری‌اش در ساوانا (جورجیا) شرکت کند. او یادداشتی برای مادر رت به همراه خواهرش، رزماری، می‌گذارد که آن را می‌سوزاند.

اسکارلت برخلاف میل خانواده مادری‌اش با خانواده ساوانا اوهارا ارتباط برقرار می‌کند. پدربزرگ مادری اسکارلت به اسکارلت پیشنهاد می‌دهد که اگر تا زمان مرگش در ساوانا با او بماند و از تماس با خانواده پدری‌اش اجتناب کند، ارث خود را به او می‌دهد. اسکارلت امتناع می‌کند و با عصبانیت آنجا را ترک می‌کند. او با پسرعمویش جیمی و خانواده‌اش می‌ماند. به زودی پسرعموی دیگری به نام کالوم، کشیشی از ایرلند، به آنها می‌پیوندد. اسکارلت موافقت می‌کند که با او به ایرلند سفر کند. در این زمان، اسکارلت متوجه شده است که از رت باردار است، اما بارداری خود را پنهان می‌کند.

در ایرلند، خویشاوندان ایرلندی اسکارلت از صمیم قلب از او استقبال کردند. در حین گشت و گذار با کالم، از کنار خانه‌ای قدیمی به نام «بالیهارا» عبور می‌کنند؛ این زمین مدت‌ها قبل از تصرف توسط انگلیسی‌ها، زمین اوهارا بوده است. اسکارلت خیلی زود از رت، اخطاریه‌ای مبنی بر طلاق دریافت می‌کند. او قصد عزیمت به آمریکا را دارد، اما می‌فهمد که رت اکنون با آن همپتون ازدواج کرده است که گفته می‌شود شبیه ملانی ویلکس است. اسکارلت که دلشکسته است، تصمیم می‌گیرد در ایرلند بماند. او با وکلا همکاری می‌کند و دو سوم سهم خود از مزرعه پدرش، تارا، را به پسرش وید همپتون (که پدر او شوهر اولش، چارلز همیلتون، برادر ملانی ویلکس است) واگذار می‌کند، بالیهارا را می‌خرد و در ایرلند ساکن می‌شود، که باعث خوشحالی خانواده ایرلندی‌اش می‌شود. او و کالم به جای گفتن حقیقت طلاق، به همه می‌گویند که شوهرش فوت کرده است.

با بهبودی بالیهارا، اسکارلت مشتاقانه منتظر تولد فرزندش است، برای داشتن یک دختر دعا می‌کند و نذر می‌کند که مادر خوبی باشد. او مورد احترام مردم شهر و خانواده‌اش است و به همین دلیل به عنوان فردی سخت‌کوش شهرت پیدا کرده است. او به اوهارا معروف می‌شود، عنوانی که برای رهبر بلامنازع یک قبیله خانوادگی در نظر گرفته شده است.

در شبی کیسه آب او پاره می‌شود. خدمتکار خانه‌اش، خانم فیتزپاتریک، و مامایی که کالوم احضار می‌کند، قادر به مدیریت اوضاع نیستند و به نظر می‌رسد که اسکارلت خواهد مرد. در عوض، او توسط پیرزنی خردمند که در نزدیکی برج جن‌زده زندگی می‌کند، نجات می‌یابد. عمل سزارین موفقیت‌آمیز است، اما اسکارلت دیگر نمی‌تواند بچه‌دار شود. دختری با پوستی تیره مانند رت، اما با چشمانی آبی که به آرامی به سبز تبدیل می‌شوند، متولد می‌شود. اسکارلت نام او را کیتی کالوم اوهارا می‌گذارد و به دلیل چشمان سبزش او را «گربه» صدا می‌زند.

اشلی ویلکس - معشوق سابقش که در جوانی آرزوی ازدواج با او را داشت - به اسکارلت پیشنهاد ازدواج می‌دهد. او سپاسگزار است اما با مهربانی رد می‌کند و به او می‌گوید که علاقه‌ای به ازدواج با او ندارد. در عوض، اسکارلت و اشلی تصمیم می‌گیرند که دوست باقی بمانند.

پس از اینکه اسکارلت در بالی‌هارا مستقر شد، چندین بار با رت برخورد می‌کند - در آمریکا، در حالی که با قایق به سمت بوستون می‌رود، در یک نمایشگاه که اعتراف می‌کند هنوز او را دوست دارد، و یک هفته بعد در یک شکار روباه. او هنوز نمی‌داند که فرزندی دارد. وقتی در یک مهمانی به دنبالش می‌گردد، اسکارلت متوجه می‌شود که هنوز او را دوست دارد.

لرد فنتون، یکی از ثروتمندترین مردان اروپا، اسکارلت را تعقیب می‌کند و می‌خواهد با او ازدواج کند. او پس از دیدن روحیه آتشین و نترس کت، می‌خواهد اسکارلت فرزندانش را به دنیا بیاورد. او همچنین قصد دارد املاک آنها را متحد کند. او مالک آدامزتاون، زمین مجاور اسکارلت است. اسکارلت که از تکبر او عصبانی است، امتناع می‌کند و به او دستور می‌دهد که آنجا را ترک کند. اسکارلت برای بازدید سالانه خود برای مهمانی‌ها و شکارها به دوبلین می‌رود. او بعداً وقتی می‌شنود که آن همپتون از رت باردار است، تصمیم می‌گیرد لرد فنتون را بپذیرد.

وقتی خبر نامزدی او به بیرون درز می‌کند، رت مست وقتی در یک مسابقه اسب‌دوانی با هم آشنا می‌شوند، به او توهین می‌کند. یکی از دوستانش به اسکارلت می‌گوید که آن و نوزادش مرده‌اند. اسکارلت با عجله به بالی‌هارا برمی‌گردد به این امید که رت به آنجا بیاید. او انگلیسی‌ها را در آنجا با حکم دستگیری کالم، که رهبر یک گروه تروریستی ایرلندی است، پیدا می‌کند. کالم به قتل می‌رسد و روزالین فیتزپاتریک برای انتقام از او، زرادخانه انگلیسی‌ها را به آتش می‌کشد. روستاییان، با این تصور که اسکارلت به انگلیسی‌ها کمک می‌کند، خانه او را به آتش می‌کشند. رت از راه می‌رسد و می‌خواهد که او با او فرار کند، اما اسکارلت دیوانه‌وار به دنبال کت می‌گردد. او به رت می‌گوید که او پدر کت است و کت نیز به دنبال او می‌گردد. پس از پیدا کردن کت، این سه نفر به برجی بلند در بالی‌هارا می‌روند و شب را در آنجا می‌گذرانند. رت و اسکارلت به عشق خود به یکدیگر اعتراف می‌کنند. صبح روز بعد، آنها آماده ترک ایرلند و شروع زندگی جدید خود با هم هستند.

## استقبال از کتاب
اسکارلت مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت. جانت ماسلین در نقد این رمان برای نیویورک تایمز در سال ۱۹۹۱ گفت که این کتاب «یک اثر خیره‌کننده و بی‌حادثه ۸۲۳ صفحه‌ای» است. دونالد مک‌کیگ، نویسنده کتاب «مردم رت باتلر»، گفت که به نظر او بنیاد مارگارت میچل از اسکارلت «کاملاً شرمنده» شده است. با وجود این، رمان یک موفقیت تجاری بود؛ اسکارلت میلیون‌ها نسخه فروخت و همچنان در حال چاپ است.

جورج آر.آر. مارتین، نویسنده «ترانه‌ای از یخ و آتش»، هنگام بحث در مورد احتمال انتشار دنباله‌های مجاز برای آثارش پس از مرگش، چنین کتاب‌هایی را «به نظر من نفرت‌انگیز، مانند [...] اسکارلت، [...] دنباله بر باد رفته» نامید.

## منابع

رده:آثار اقتباس‌شده از بربادرفته
رده:رمان‌های آمریکایی ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:رمان‌های جنگ داخلی آمریکا
رده:رمان‌های دنباله
رده:رمان‌های واقع‌شده در آتلانتا
رده:رمان‌های واقع‌شده در ایرلند