فرهنگ چای در جمهوری آذربایجان

[بندانگشتی|300x300پیکسل|چایخانه (چایخانه) در [باکو، ۱۸۸۸]]
**[[چای]] در [[جمهوری آذربایجان|آذربایجان]]** به صورت تازه دم، داغ و غلیظ سرو می‌شود. معمولاً رنگ روشنی دارد و در لیوان‌های کریستالی یا هر لیوان یا فنجان دیگری سرو می‌شود. آذربایجانی‌ها اغلب از لیوان‌های سنتی آرمودو (گلابی شکل) استفاده می‌کنند. چای به‌طور مداوم در صورت حضور مهمان یا گفتگوی جالب سرو می‌شود. چای با شیر برای آذربایجانی‌ها رایج نیست. طبق یک باور رایج، نوشیدن چای با قند کله به جای شکر از دوران قرون وسطی می‌آید، زمانی که حاکمانی که از مسموم شدن می‌ترسیدند، چای خود را با فرو بردن یک تکه قند در نوشیدنی بررسی می‌کردند (اعتقاد بر این بود که سم به قند واکنش نشان می‌دهد). چای سنتی با لیمو، قند، شیرینی و دسرهای میوه‌ای (نه مربا) سرو می‌شود. گاهی آویشن، نعناع یا گلاب اضافه می‌شود که اعتقاد بر این است که برای معده و قلب مفید است.

برای آذربایجانی‌ها، چای با گرمی و مهمان‌نوازی همراه است؛ طبق سنت، نباید به مهمان اجازه داد بدون نوشیدن حداقل یک فنجان چای، خانه را ترک کند.

در آذربایجان، چای در مراسم خواستگاری نیز سرو می‌شود. پس از اتمام مذاکرات توسط دلالان ازدواج، خدمتکار چای می‌آورد. اگر چای بدون شکر سرو شود، نشانه این است که احتمال توافق در ازدواج بسیار کم است؛ برعکس، اگر چای با شکر سرو شود، به این معنی است که عروسی در راه است.

## چایخانا
جایگزین=|بندانگشتی|چای در لیوان سنتی آذربایجانی آرمودو (گلابی شکل)
مردم آذربایجان ممکن است در چایخانه‌های سنتی به نام چایخانه چای بنوشند. مردان در چایخانه می‌نشینند، تخته نرد *بازی* می‌کنند، روزنامه می‌خوانند و چای می‌نوشند. از نظر تاریخی، زنان آذری به اماکن عمومی نمی‌رفتند، بنابراین چایخانه مکانی برای مردان بود.

## تاریخ مدرن
از نظر تاریخی، تولید چای یکی از صنایع اصلی آذربایجان بوده است. اگرچه اولین بوته‌های چای در اوایل سال ۱۹۱۲ به صورت تجاری در آذربایجان کشت شدند، اما کشت چای در دهه ۱۹۳۰ تحت حکومت شوروی ارزش تجاری پیدا کرد. در سال ۱۹۳۴، متخصصانی از مسکو از لنکران بازدید کردند و نمونه‌هایی از خاک آنجا گرفتند. آنها نمونه‌ها را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که لنکران یکی از حاصلخیزترین مناطق برای کشت چای است. از آن زمان، کارخانه‌های چای در لنکران و مناطق مجاور آن فعالیت داشته‌اند. از آن زمان به بعد، لنکران به منطقه اصلی کشت برنج، چای، مرکبات و سبزیجات در آذربایجان تبدیل شد.

در دهه ۱۹۸۰، تولید چای در جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی به اوج خود رسید. در آن زمان تقریباً سالانه ۳۴ تا ۳۸ هزار تن برگ چای برداشت می‌شد. با این حال، تولید چای در نتیجه سقوط اتحاد جماهیر شوروی سابق کاهش یافت. در سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸، کمتر از ۵۰۰ تن برداشت شد و این پایین‌ترین نقطه بود.

## سنت‌های نوشیدن چای
در آذربایجان، مردم چای را در لیوان مخصوصی به نام «آرمودو» (به معنای واقعی کلمه لیوان گلابی شکل) می‌نوشند و این لیوان در فرهنگ آذربایجان با شخصیت میزبان مرتبط است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئیه ۲۰۱۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; چای با شیرینی‌های خوشمزه مختلف، مربای میوه و لیموی برش خورده سرو می‌شود.

## چای سماوری
در آذربایجان، مردم آب را در ظروف فلزی گرم شده‌ای که به عنوان سماور شناخته می‌شوند، می‌جوشانند. طوفان آخوندوف ، باستان‌شناس، یک سماور سفالی، احتمالاً تا ۳۶۰۰ سال قدمت، در شکی، شهری واقع در دامنه‌های قفقاز، پیدا کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* کشت چای در آذربایجان: حال و آینده

رده:چای در آسیا
رده:چای در اروپا
رده:فرهنگ در جمهوری آذربایجان
رده:فرهنگ چای بر پایه کشور