open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
معجزه سی

***معجزه آسا*** فیلمی کمدی ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۵ با بازی و کارگردانی الساندرو سیانی است. این فیلم در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ اکران شد و عموماً با نقدهای مثبت و واکنش‌های مطلوبی روبرو شد.

## طرح
فولویو پس از یک درگیری هنگام اخراج از شرکتی که در آن کار می‌کرد، به شهری کوچک در کامپانیا می‌رسد. پس از مدتی حبس، او تحت نظارت خواهر و برادرش، دون ژرمانو، وزیر، آزاد می‌شود. فولویو متوجه می‌شود که اوضاع در شهر وخیم است. دون ژرمانو فاش می‌کند که اوضاع وخیم است زیرا ارگ پایین گردشگری را جذب نمی‌کند، بنابراین امکانات رفاهی به اندازه شهروندان قدیمی است. فولویو متوجه یک پنل شل در سقف کلیسا می‌شود که آب را روی صورت مجسمه سنت توماس می‌ریزد. فولویو، به عنوان یک متخصص مدیریت، در مورد معجزات تحقیق می‌کند و برنامه‌ریزی می‌کند. روزی، در حالی که پدر دون ژرمانو در حال برگزاری مراسم عشای ربانی است، یک پیرزن مؤمن قطرات این آب را می‌بیند، معتقد است که آنها اشک هستند و به دیگران اعلام می‌کند که این یک معجزه است. این خبر پخش می‌شود و بنابراین منجر به زیارت از شهرهای سراسر ایتالیا برای دیدن مجسمه قدیس گریان می‌شود. فولویو با استراتژی‌های مختلف برندسازی و بازاریابی از این موضوع نهایت استفاده را می‌کند. این امر برای شهر پایینی و همچنین پرورشگاه سود اقتصادی به همراه دارد. با این حال، مردم محلی از قلعه بالایی رقیب از این محبوبیت راضی نیستند و واتیکان برای بررسی این موضوع وارد عمل می‌شود… در همین حال، فولویو در روستا عاشق می‌شود اما به او شغلی در شهر پیشنهاد می‌شود. آیا شهر شانس دوباره‌ای پیدا می‌کند، آیا مداخله‌ای الهی رخ خواهد داد؟

آیا فولویو با عشقش به هم می‌رسد، آیا شغل جدید را پیدا می‌کند؟ آیا مشکل شهر توسط پدر جرمانو حل می‌شود، آیا پدر جرمانو می‌تواند بازرسان واتیکان را متقاعد کند…؟ همه این معماها در این فیلم خنده‌دار با پس‌زمینه‌ای زیبا از ساحل آمالفی حل می‌شوند.

## بازیگران
* الساندرو سیانی: فولویو کانفورا
* فابیو دی لوئیجی: دون آلمانو کانفورا
* سرنا اوتیری: آدل کانفورا
* آنا کاترینا موراریو: کیارا
* جیووانی اسپوزیتو: ویتوریو
* جاکومو ریزو: کارمین
* میلود مراد بنامارا: کریم

## تولید
این فیلم در ماه مه ۲۰۱۴ بین ناپل، سنت آگاتا د گوتی و شهر اسکالا، در ساحل آمالفی نزدیک راولو فیلمبرداری شد.

در طول فیلمبرداری در شهر بنونتو، تمام گروه تلویزیونی نقش اصلی تمرین خارجی برنامهٔ «مسترشف ایتالیا ۴» را بر عهده داشتند که در آن شرکت‌کنندگان ۸۰ سبد برای مصرف در زمان استراحت ناهار آماده کردند.

## پذیرش
این فیلم پس از دومین آخر هفته خود، ۸٫۵ میلیون دلار آمریکا در گیشه ایتالیا فروش داشت. تا اول فوریه ۲۰۱۵، ۱۷٫۳ میلیون دلار آمریکا در گیشه ایتالیا فروش داشت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌های ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط آلساندرو سیانی
رده:فیلم‌های کمدی ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ایتالیا
قشر حسی

**قشر حسی** که به‌طور مشخص به قشر نخستین پیکری-حسی و ناحیه‌های ۱، 3A و 3B برودمن اشاره دارد، گاهی به‌طور کلی برای نواحی نخستین و دومین قشرهای مغزی مربوط به حس‌های گوناگون نیز به‌کار می‌رود. این قشر اطلاعات لمسی مانند سختی و نرمی اشیا، فشار، مدت تماس، محل دقیق لمس و موقعیت اندام‌ها در فضا را پردازش می‌کند. هر نیمکرهٔ مغز عمدتاً اطلاعات سمت مقابل بدن را پردازش می‌کند، هرچند همپوشانی اطلاعاتی میان دو نیمکره وجود دارد.

نواحی حسی دیگر نیز در قشر مغز پراکنده‌اند: قشر بینایی در لوب پس‌سری، قشر شنوایی در لوب گیجگاهی، قشر نخستین بویایی در هِیچَک و ناحیهٔ پیریفورم، و قشر چشایی در لوب جزیره‌ای. قشر نخستین پیکری-حسی نیز در بخش پیشین لوب جداری قرار دارد.

در پشت قشر نخستین پیکری-حسی، **قشر یا ناحیهٔ انجمنی پیکری-حسی** جای گرفته است که داده‌های دریافتی از قشر نخستین را به‌هم می‌آمیزد و تصویری کلی و یکپارچه از شیء لمس‌شده ارائه می‌دهد.

در زیر لوب پیشانی، پیاز بویایی قرار دارد که پیام‌های عصب‌های بویایی را دریافت کرده و به بخش‌های مختلف مغز می‌فرستد. همهٔ پیام‌های بویایی به قشر بویایی نمی‌روند: بخشی از رشته‌های عصبی به ناحیهٔ چشمی لوب پیشانی راه می‌یابند و بخشی دیگر مستقیماً وارد ساختارهای لیمبیک می‌شوند. این ارتباط مستقیم، حس بویایی را از دیگر حس‌ها متمایز و یگانه می‌سازد.

ناحیه‌های قشری مربوط به حس‌های شنوایی، بینایی، بویایی و پیکری-حسی (لمس و خودحسی) در پهلوی شیار جانبی و پشت شیار مرکزی جای دارند، یعنی عمدتاً در بخش‌های پشتی‌تر مغز. ناحیهٔ مربوط به حس چشایی در جلوی شیار مرکزی قرار گرفته است.

شیار مرکزی (که گاهی «شیار مرکزی-میانی» هم خوانده می‌شود) قشر نخستین حرکتی را که بر روی چین پیش‌مرکزی در بخش پشتی لوب پیشانی قرار دارد، از قشر نخستین پیکری-حسی بر روی چین پس‌مرکزی در بخش پیشین لوب جداری جدا می‌کند.

در مجموع، قشر حسی در ادراک پیکری، پردازش محرک‌های بینایی و همچنین در برنامه‌ریزی حرکت نقش کلیدی دارد.

## پانویس

## منابع

رده:قشر مغز
بیچاره ساشا

**بیچاره ساشا** () () یک فیلم کمدی ماجراجویانه روسی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی تیگران کئوسایان است.

## داستان
افسانه‌ای احساسی از سال نو دربارهٔ کسانی که با وجود پول و موقعیت، از عشق و گرما بی‌بهره‌اند.

مسکو، اواخر دههٔ ۱۹۹۰. بریوزکین، یک دزد بانک درستکار اما بداقبال، پس از نجات ژنرالی که در یک خزانه گرفتار شده، مرخصی موقت از زندان می‌گیرد. او از طرف رئیس زندان و یکی از رؤسای باند برای خرید هدیه پولی دریافت می‌کند، اما پول توسط یک جیب‌بر دزدیده می‌شود و بریوزکین درمی‌یابد که بهترین راه برایش خودکشی است تا از مرگی وحشتناک‌تر در امان بماند. او توسط یک ولگرد به نام آریستارخوس نجات می‌یابد که راه‌حلی به او پیشنهاد می‌دهد: دزدی از خانهٔ یک بانکدار.

آن‌ها نمی‌دانند که خانهٔ بانکدار توسط دختر دوازده‌ساله‌اش ساشا پر از تله است. بریوزکین بداقبال گرفتار می‌شود. با این حال، ساشا به‌جای تماس با پلیس، او را مجبور می‌کند تا در سرقت از مادر خودش کمک کند، زیرا می‌خواهد مادرش «دست از بانکدار بودن بردارد و دوباره مادر شود».

همه‌چیز طبق نقشه پیش می‌رود، جز اینکه محافظان بانکدار در واقع تبهکارانی هستند که خود قصد سرقت از بانکدار را دارند.

## بازیگران
* الکساندر زبرویف در نقش بریوزکین، دزد بانک بداقبال
* ویرا گلاگولیوا در نقش مادر ساشا، بانکدار
* یولیا چرنووا در نقش ساشا
* بوریس سیچکین در نقش آریستارخ روستاپچین، ولگردی که به بریوزکین کمک می‌کند
* اولگا ولکووا در نقش آمالیا آرکادیونا، دایهٔ ساشا
* والری گارکالین در نقش کریشکین، یکی از محافظان بانک/دزدان
* اسپارتاک میشولین در نقش رئیس باندی که به بریوزکین پول می‌دهد
* نینا روسلانوا در نقش همسر سابق بریوزکین
* آرمن ژیگارخانیان در نقش رئیس زندان
* رومن مادیانوف در نقش نگهبان زندان
* گئورگی مارتیروسیان در نقش نگهبان زندان دیگر

## جوایز
* کینوتاور: بهترین بازیگر مرد — الکساندر زبرویف
* جایزه تِفی: بهترین فیلم بلند
* جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های کودک آرتک: بهترین بازیگر دختر — یولیا چرنووا

## منابع

* 

رده:فیلم‌های سال نو
جولیو آلفیری

**جولیو آلفیری** (۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۲۰۰۲) مهندس خودرو ایتالیایی بود که از ۱۹۵۳ به مازراتی در مودنا پیوست و در توسعهٔ خودروهای مسابقه‌ای و تولیدی دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نقش اساسی داشت.

آلفیری در پارما زاده شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان، ابتدا در شرکت کشتی‌سازی *کانتیری ناوالی دی تیرنو* در جنوا بر روی توربین بخار برای صنایع دریایی کار کرد و سپس در ۱۹۴۹ به خودروساز اینوچنتی پیوست.

او در سپتامبر ۱۹۵۳ به دعوت آدولفو اورسی به کادر فنی مازراتی ملحق شد و همراه با جواکینو کلمبو، ویتوریو بلنتانی و دیگران کار کرد.

آلفیری بیش از همه به خاطر طراحی مازراتی ۳۵۰۰ جی‌تی (۱۹۵۷) و مازراتی بردکیج (۱۹۶۱) شناخته می‌شود که هر دو با استفاده از بدنهٔ سبک‌وزن سوپرلجرا ساخته شدند.

او بر روی موتورهای شش و هشت سیلندر مازراتی آ۶ (۱۹۵۵)، مازراتی ۲۵۰ اف (۱۹۵۷) و همچنین موتورهای مسابقه‌ای وی۸ کار کرد که بعدها پایه‌ای برای وی۶ مازراتی مراک و سیتروئن اس‌ام (۱۹۶۹) شدند.

آلفیری همچنین نمونهٔ اولیهٔ یک موتور وی۸ چهار لیتری با توان  برای سیتروئن اس‌ام ساخت که بیش از ۱۲ هزار کیلومتر آزمایش شد. این موتور نشان داد شاسی خودرو می‌تواند ۵۰٪ توان بیشتر را تحمل کند. موتور حفظ شد اما خودرو به دستور آلخاندرو د توماسو منهدم شد. *باشگاه اس‌ام فرانسه* در ۲۰۱۰ با همین موتور اصلی، یک نسخهٔ بازسازی‌شده را در نمایشگاه *[[رتروموبیل]]* پاریس به نمایش گذاشت.

او همچنین در ساخت نمونه‌موتورهای وی۱۲ برای همکاری کوپر–مازراتی در فرمول یک (۱۹۶۶) مشارکت داشت.

آلفیری شاسی مومو میراژ را طراحی کرد که چند نمونهٔ محدود توسط اوتوموبیلی استانگولینی ساخته شد، اما پروژه متوقف گردید.
با واگذاری مازراتی به آلخاندرو د توماسو در ۱۹۷۵، آلفیری به بیش از ۲۰ سال خدمت خود در این شرکت پایان داد. او در ۱۹۶۸ تلاش د توماسو برای خرید مازراتی از خانوادهٔ اورسی را ناکام گذاشته بود، اما پس از خرید موفقیت‌آمیز در اوت ۱۹۷۵، د توماسو در همان روز نخست مدیریت، آلفیری را برکنار کرد. جانشین او اورلیو برتوکی، فرزند گورینو برتوکی رانندهٔ آزمایشی باسابقهٔ مازراتی شد.

آلفیری سپس از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۷ در لامبورگینی همراه با اوبالدو اسگارزی بر روی موتورهای وی۸ و وی۱۲ کار کرد.

او در ۲۰۰۲ در مودنا درگذشت.

## نگارخانه: خودروهای آلفیری

File:Maserati 250 F, Bj. 1957 (1977-08-14) Südkehre.jpg|مازراتی ۲۵۰اف
File:1958 Maserati 3500 GT coupé - white - fvr.jpg|مازراتی ۳۵۰۰ جی‌تی
File:Maserati 4000 Quattro-porte - Flickr - mick - Lumix.jpg|مازراتی کواتروپورته ۱
File:Maserati Bora 01 new.jpg|مازراتی بورا
File:Maserati Khamsin.jpg|مازراتی خامسین
File:1972 Citroen SM US model.jpg|موتور سیتروئن اس‌ام
File:Lamborghini Countach - Flickr - exfordy (2).jpg|لامبورگینی کونتاش اس


## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد لامبورگینی
رده:اهالی ایتالیا مرتبط با ورزش‌های موتوری
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
رده:درگذشتگان ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۴ (میلادی)
رده:طراحان خودروی اهل ایتالیا
رده:مهندسان خودروساز اهل ایتالیا
رده:مهندسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
لورنزو آلیوی

**لورنزو آلیوی** ( – ) مهندس ایتالیایی بود که به‌عنوان یکی از نخستین کسانی شناخته می‌شود که پدیدهٔ ضربه قوچ را توضیح داد.

## زندگی‌نامه
آلیوی در میلان زاده شد اما در سال ۱۸۷۱ همراه خانواده‌اش به رم نقل مکان کرد. او در سال ۱۸۷۹ فارغ‌التحصیل شد.  

وی از ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۱ به‌عنوان مدیرعامل شرکت *Rinascimento di Napoli* در ناپل فعالیت داشت. سپس به منطقهٔ صنعتی ترنی بازگشت و در صنایع فولاد، شیمی و نیروگاه‌های برق‌آبی مشغول به کار شد.  

در اوت ۱۹۰۲، هنگام انجام تعمیرات در نیروگاه برق‌آبی پاگنیو (ترنی)، بستن ناگهانی یک لولهٔ آب باعث انفجار و خسارت شدید شد. آلیوی بلافاصله مسئله را بررسی کرد و همان سال پژوهش بنیادی خود را دربارهٔ پدیدهٔ ضربه قوچ منتشر کرد. او در سال‌های بعد به پژوهش در این زمینه ادامه داد و در کنار آن، در توسعهٔ نیروگاه‌های برق‌آبی و مدیریت صنعتی نیز نقش مهمی ایفا کرد و به سمت نایب‌رئیس اتحادیهٔ صنایع ایتالیا رسید.

آلیوی در سال ۱۸۹۵ جزوه‌ای با عنوان *Cinematica della Biella Piana* (چاپخانهٔ فرانچسکو جیانینی و پسران، ناپل ۱۸۹۵) منتشر کرد که در آن راه‌حلی تحلیلی برای مسائل طراحی مکانیزم‌ها ارائه شده بود.  

left|بندانگشتی|یادبود لورنزو آلیوی  
لورنزو آلیوی در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۱ در رم درگذشت. در سال ۱۹۵۲، پنجاه سال پس از حادثهٔ ترنی، لوح یادبودی مرمرین در ورودی نیروگاه برق‌آبی گالتو (که پس از جنگ جهانی دوم جایگزین نیروگاه پاگنیو شده بود) نصب گردید.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۴۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۵۶ (میلادی)
رده:کارآفرینان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کارآفرینان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مهندسان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مهندسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
فرانچسکو روبا

[چپ|بندانگشتی|339x339پیکسل|فواره روبا در میدان شهر [لیوبلیانا]]
**فرانچسکو روبا** (۱ مه ۱۶۹۸–۲۴ ژانویه ۱۷۵۷) مجسمه‌ساز ایتالیایی از دوره باروک از ونیز بود.

## زندگی
فرانچسکو روبا در ونیز متولد شد. او از سال ۱۷۱۱ تا ۱۷۱۶ در کارگاه مجسمه‌ساز ونیزی، پیترو باراتا، آموزش دید. در سال ۱۷۲۰، او برای کار در فرقه ژزوئیت به لیوبلیانا نقل مکان کرد. در آنجا در ۱۶ آوریل ۱۷۲۲ با ترزا میسلج، دختر سنگ‌تراش محلی، لوکا میسلج، ازدواج کرد.

در این دوره اولیه، اولین مجسمه‌ها و نقش برجسته‌های مرمرین او هنوز هم منعکس کننده تأثیر پیترو باراتا هستند. هنگامی که میسلج در سال ۱۷۲۷ درگذشت، روبا کارگاه و مشتریان او را به دست گرفت. خیلی زود روبا شروع به کسب شهرت کرد و از سوی حامیان کلیسایی، اشرافی و بورژوا سفارش‌هایی دریافت کرد. پیش از این در سال ۱۷۲۹، فرانچسکو ساوریو بارچی، رئیس کالج یسوعیون در زاگرب، در نامه‌ای به شاهزاده امریش استرهازی، اسقف اعظم اسزترگوم، از کار او تمجید کرده بود.

از سال ۱۷۲۷ به بعد، آثار او گواه اعتماد به نفس فزاینده‌ای است. مهارت فنی او در بیان احساسات و فرم‌های ظریف مجسمه‌هایش آشکار می‌شود. در طول اقامتش در لیوبلیانا، ارتباطش با ونیز را از دست نداد، زیرا چندین بار به شهر زادگاهش سفر کرد. این امر به او اجازه داد تا با مجسمه‌سازی باروک ونیز، مرکز ایتالیا و رم آشنا بماند.

دیدگاه غالب این بوده است که در سال ۱۷۵۵، روبا لیوبلیانا را به مقصد زاگرب، کرواسی ترک کرد و در ۲۴ ژانویه ۱۷۵۷ در آنجا درگذشت. بر اساس مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۱ توسط بلاژ رسمن منتشر شد، اسناد جدید نشان داده است که اگرچه روبا در سفری کوتاه به زاگرب درگذشت، اما محل اقامت و کارگاه او در لیوبلیانا باقی ماند.

## آثار
چپ|بندانگشتی|مجسمه سنت جان نپوموک اثر فرانچسکو روبا، بر روی نمای کلیسای سنت فلوریان در لیوبلیانا
بندانگشتی|محراب اصلی کلیسای اورسولین تثلیث مقدس در لیوبلیانا
شناخته‌شده‌ترین اثر فرانچسکو روبا، فواره سه رودخانه کارنیولا (۱۷۵۱) است که نمایانگر لیوبلیانیسا، ساوا و کرکا است. این اثر با الهام از فواره چهار رودخانه برنینی در میدان ناوونا و فواره میدان روتوندا، هر دو در رم، خلق شده است.

از دیگر آثار او می‌توان به فواره نارسیس (لیوبلیانا)، محراب اصلی و مجسمه‌ها (۱۷۳۲) در کلیسای سنت جیمز (لیوبلیانا)، محرابی در کلیسای جامع لیوبلیانا، بخش عمده‌ای از محراب اصلی در کلیسای فرانسیسکن بشارت (لیوبلیانا)، مجسمه‌ای از سنت جان نپوموک در کلاگنفورت (اتریش) و محرابی در کلیسای محلی در ورانسکو اشاره کرد. فرانچسکو روبا همچنین خالق محراب اصلی کلیسای اورسولین تثلیث مقدس در لیوبلیانا و احتمالاً مجسمه مرمری بنای یادبود تثلیث مقدس که در مقابل آن قرار دارد نیز می‌باشد.

آثار فرانچسکو روبا در یک سمپوزیوم علمی بین‌المللی که در نوامبر ۱۹۹۸ در لیوبلیانا برگزار شد، مورد توجه قرار گرفت. آثار او در نمایشگاه بزرگ باروک در سال ۲۰۲۵ در گالری ملی لیوبلیانا به نمایش گذاشته شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:تندیسگران کاتولیک
رده:درگذشتگان ۱۷۵۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۹۸ (میلادی)
رده:مجسمه‌سازان باروک اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان سده ۱۸ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان مرد اهل ایتالیا
جووانی پیترو پرتی

بندانگشتی|231x231پیکسل|کاخ ساپیها، طراحی شده توسط پرتی
**جووانی پیترو پرتی** یا **پرتی** (۱۶۴۸–۱۷۱۴) مجسمه‌ساز و معمار باروک ایتالیایی بود که به عنوان یکی از مجسمه‌سازان برجسته اروپایی در آستانه قرن هجدهم شناخته می‌شود. او از بزرگان حومه‌های اشنیپیشک و آنتاکالنیس بود که توسط ساپیهاس اداره می‌شدند.

پرتی، به عنوان مجسمه‌ساز *مکتب کوماسکو*، در کانتون تیچینو زندگی می‌کرد و تحت تأثیر استاد ایتالیایی ، جیان لورنزو برنینی، قرار گرفت. پرتی که در فلورانس تحصیل کرده و توسط میخال کازیمیرز پاک به ویلنیوس دعوت شده بود، بیشتر عمر خود را در پایتخت دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و با کار برای خانواده‌های اشراف گذرانده است. او به خاطر تزئینات گچبری کلیسای سنت پیتر و سنت پاول (۱۶۷۷–۱۶۸۲) که شاهکار باروک لیتوانیایی محسوب می‌شود، مشهور شد. او با جیووانی ماریا گالی همکاری کرد که تزئینات اطراف مجسمه‌های پرتی را اضافه کرد. پرتی از سال ۱۶۸۹ تا ۱۷۰۱ در عمارت بزرگ هتمن لیتوانی، یان کازیمیرز ساپیها جوان، خدمت کرد.

پرتی در طول دوران حرفه‌ای خود، برخی از برجسته‌ترین بناهای تاریخی باروک لیتوانیایی در ویلنیوس را طراحی، ساخته و تزئین کرده است: کاخ اسلوشکو (۱۶۹۰)، کاخ ساپیها (۱۶۹۱) و کلیسای منجی به همراه صومعه تثلیث (که در سال ۱۶۹۱ آغاز شد و از ۱۷ تا ۱۷۰۵ تزئین شده است)، که همگی در آنتاکالنیس واقع شده‌اند؛ او فضای داخلی را بازسازی کرد و گچ‌بری محراب کلیسای سنت کازیمیر در کلیسای جامع ویلنیوس (۱۶۸۶–۱۶۸۸) را طراحی کرد. پرتی همچنین به همراه خوان مرلی و میکل‌آنژ پالونی، که دخترش ماریا ماگدالنا با او ازدواج کرده بود، در تزئین مجموعه صومعه پاژایسلیس در کاوناس شرکت داشته است.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۷۱۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۴۸ (میلادی)
رده:مجسمه‌سازان اهل لیتوانی
رده:مجسمه‌سازان باروک اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان سده ۱۷ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان سده ۱۸ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان مرد اهل ایتالیا
رده:معماران دوره باروک اهل ایتالیا
اولتیمو (خواننده)

**نیکولو موریکونی** (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری **اولتیمو** (به ایتالیایی به معنای آخرین) خواننده و ترانه‌سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
نیکولو موریکونی در رم متولد شد و از هشت سالگی شروع به یادگیری پیانو و از چهارده سالگی شروع به نوشتن آهنگ کرد. از آن زمان شروع به اجرا در کلوپ‌های سراسر رم به همراه دیگر هنرمندان مستقل مانند توماسو پارادیزو و موتا کرد. او همچنین سعی کرد وارد برنامه‌های اصلی استعدادیابی ایتالیایی آمیچی و ایکس فاکتور شود، اما شکست خورد.

در سال ۲۰۱۶، در مسابقه موسیقی هیپ هاپ «One Shot Game» که توسط شرکت ضبط موسیقی «Honiro Label» برگزار می‌شد، برنده شد. این شرکت کمی بعد شروع به تولید آثار این خواننده کرد. در ۱۰ مارس ۲۰۱۷، او اولین تک‌آهنگ خود با نام «Chiave» را منتشر کرد. تک‌آهنگ‌های بعدی «Ovunque tu sia» و «Sabbia» بودند. در ۲۶ مه ۲۰۱۷، او کنسرت فابریزیو مورو را در رم افتتاح کرد. در ۶ اکتبر ۲۰۱۷، او اولین آلبوم خود با نام «*Pianeti»* را به همراه تک‌آهنگی با همین عنوان منتشر کرد. این آلبوم در رتبه ۴۷ قرار گرفت، اما دو سال بعد به رتبه ۵ رسید. در سال ۲۰۱۹، این آلبوم گواهی پلاتینیوم ۲× را دریافت کرد، به این معنی که بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه فروخته است. بعداً تک‌آهنگ «Stasera» را منتشر کرد.

در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷، در طول *جشنواره سارا سانرمو*، او به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۱۸ در بخش «پیشنهاد جدید» با آهنگ «Il ballo delle incertezze» تأیید شد. او در این مسابقه برنده شد و جایزه «Premio Lunezia» را دریافت کرد. در ۹ فوریه ۲۰۱۸، همان روزی که برنده شد، دومین آلبوم خود با نام «Peter Pan» را منتشر کرد. این آلبوم در جدول موسیقی ایتالیا به رتبه ۴ رسید و پس از یک سال به رتبه ۱ رسید. در سال ۲۰۲۱، با فروش بیش از ۲۵۰۰۰۰ نسخه، گواهی ۵× پلاتین دریافت کرد. در ۴ مه ۲۰۱۸، او توری را آغاز کرد که تمام بلیت‌های آن فروخته شد و بعداً ضمیمه «Esageriamo» را به آن اضافه کرد که شامل چهار کنسرت در سالن‌های سرپوشیده بود. از آلبوم پیتر پن، او بعداً تک‌آهنگ‌های «Poesia senza veli»، «Cascare nei tuoi occhi» و «Ti dedico il silenzio» را منتشر کرد.

در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹، او تک‌آهنگ «Tutto questo sei tu» را منتشر کرد که در رتبه اول قرار گرفت. این آهنگ در فینال مسابقه ایکس فاکتور اجرا شد. در ژانویه ۲۰۱۹ فدراسیون موسیقی اعلام کرد که آلبوم *«Colpa delle favole»* بیشترین فروش را در سال ۲۰۱۹ در ایتالیا داشته است.

در ۴ دسامبر ۲۰۲۲، رسماً اعلام شد که اولتیمو در جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۲۳ شرکت خواهد کرد. بعداً آلبا به عنوان ورودی او برای جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۲۳ اعلام شد. او بعداً به جمع پنج نفر نهایی جشنواره راه یافت و در جدول نهایی در جایگاه چهارم قرار گرفت.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان اهل رم
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۹۶ (میلادی)
لطف‌های میانه زمستان

***لطف‌های میانه زمستان***  یازدهمین آلبوم استودیویی انفرادی از خواننده-ترانه‌پرداز توری ایموس می‌باشد که در ۱۰ نوامبر سال ۲۰۰۹ (۱۶ نوامبر سال ۲۰۰۹ در بریتانیا) از سوی یونیورسال ریپابلیک رکوردز منتشر گردید. این نخستین آلبوم فصلی ایموس به شمار می‌رود و همچنین به سبب بازگشت او به سبکی کلاسیک‌تر، ساده‌تر و باروک، که در آن از انواع سینت‌سایزرها، سازهای زهی، هارپسیکورد و بار دیگر پیانوی شاخص بوزندورفر اموس در مرکز اجرا قرار دارد، شایان توجه است. این آلبوم، همانند آثار پیشین اموس، در دو قالب عرضه شد: نسخهٔ تک‌سی‌دی و نسخهٔ دیلاکس که سه قطعهٔ افزوده، کتابچه‌ای بیست‌صفحه‌ای از تصاویر، و دی‌وی‌دی‌ای که گفت‌وگویی با ایموس را در بر داشت. نسخهٔ استاندارد در ایالات متحده و کانادا منتشر نشد. *لطف‌های میانه زمستان* در بیلبورد ۲۰۰ ضعیف‌ترین عملکرد را برای ایموس رقم زد و تنها تا مقام ۶۶ صعود کرد.

ترانهٔ جدیدی از ایموس با نام «شبی ساکت با تو» به‌عنوان تک‌آهنگ تبلیغاتی این آلبوم منتشر شد.

## منابع
*

## پیوند به بیرون
* 

رده:آلبوم‌های کریسمس ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:آلبوم‌های توری ایموس
آلفردو روکو

**آلفردو روکو**  (ناپل،‌ ۹ سپتامبر ۱۸۷۵ - رم، ۲۸ اوت ۱۹۳۵) سیاستمدار و حقوقدان ایتالیایی بود. او استاد حقوق تجارت در دانشگاه اوربینو (۱۸۹۹-۱۹۰۲) و در ماچراتا (۱۹۰۲-۱۹۰۵)، سپس استاد آیین دادرسی مدنی در پارما، حقوق تجارت در پادوا و بعداً استاد حقوق اقتصادی در دانشگاه لا ساپینزا رم بود که از سال 1932 تا 1935 رئیس آن بود.

روکو، به عنوان یک سیاستمدار با گرایش اقتصادی، مفهوم اولیه نظریه اقتصادی و سیاسی شرکت‌گرایی را توسعه داد که بعدها بخشی از ایدئولوژی حزب ملی فاشیست شد.

## حرفه
روکو فعالیت سیاسی خود را به عنوان یک ناسیونالیست در حزب رادیکال آغاز کرد، اما سرانجام به «ناسیونالیسم پرولتری» انجمن ناسیونالیست ایتالیا (ANI)، حزب سیاسی که تأثیر زیادی بر آن داشت، روی آورد. روکو منتقد قدرت مادی و اقتصادی ضعیف ایتالیا بود و آن را مسئول وابستگی ایتالیا به «پلوتوکرات‌های» اروپایی فرانسه، آلمان و بریتانیا می‌دانست. روکو همچنین قدرت‌های اروپایی را به خاطر تحمیل فرهنگ خارجی بر ایتالیا محکوم کرد و از آنها به خاطر حمایتشان از فردگرایی انتقاد کرد. در سال ۱۹۲۰، او مدیر روزنامه «ایده ملی» (*L'Idea nazionale*)، ارگان رسمی انجمن ناسیونالیست، شد. او رابطه بسیار نزدیکی با برادران پرونه (Perrone)، مالکان شرکت آنسالدو، برقرار کرد که بودجه هنگفتی را در اختیار او قرار دادند. با این حال، او مجبور شد مالکیت روزنامه را در سال ۱۹۲۲، زمانی که شرکت ورشکست شد و تأمین مالی آن قطع شد، واگذار کند.

او بعدها پس از ادغام حزب ملی فاشیست با انجمن ملی‌گرای ایتالیا، به این حزب پیوست. روکو در سخنرانی خود در سال ۱۹۲۵، ایدئولوژی فاشیسم را وسیله‌ای دانست که فرد را فدای خیر جامعه می‌کند و اعلام کرد: «برای لیبرالیسم، فرد هدف و جامعه وسیله است. برای فاشیسم، جامعه هدف، افراد وسیله هستند و تمام زندگی آن در استفاده از افراد به عنوان ابزار برای اهداف اجتماعی‌اش خلاصه می‌شود.»

او در سال ۱۹۲۱ به عضویت مجلس نمایندگان انتخاب شد و در سال ۱۹۲۴ رئیس آن شد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۲ وزیر دادگستری بود و با امضای قانون جزا و قانون آیین دادرسی کیفری در سال ۱۹۳۰ (با کمک وکیل وینچنزو مانزینی) و تطبیق مکاتب کلاسیک و پوزیتیویستی با سیستم موسوم به «دو مسیره»، به ترویج تدوین قوانین کیفری پرداخت. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۵، روکو نماینده ایتالیا در کمیته بین‌المللی همکاری فکری جامعه ملل بود.

آلبرت انیشتین نامه‌ای به وی در دوران وزارتش نوشت که در مجموعه «جهانی که من می‌بینم» (Mein Weltbild) آمده است و در آن استدلال کرد که دانشمندان ایتالیایی برای ادامه فعالیت‌های آموزشی و علمی خود نیازی به سوگند وفاداری به حزب فاشیست ندارند. در سال ۱۹۳۵، آکادمی سلطنتی ایتالیا جایزه موسولینی را به روکو اهدا کرد.

او که در سال ۱۹۳۴ به عنوان سناتور پادشاهی منصوب شد، در سال ۱۹۳۵ در رم درگذشت.

در میان شاگردان او، جوزپه فری، نویسنده‌ی کتاب راهنمای حقوق تجارت، نیز حضور داشت.

در فیلم «ترور ماتئوتی» (۱۹۷۳) ساخته‌ی فلورستانو وانچینی، نقش روکو را آنتونیو لا راینا بازی می‌کند.

## پانویس
 
  

* Rocco D'Alfonso at unipv.it

## پیوند به بیرون
 

* 

 
  
رده:زادگان ۱۸۷۵ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاران روزنامه اهل ایتالیا
رده:اعضای سنای پادشاهی ایتالیا
رده:وزیران دادگستری ایتالیا
رده:سیاستمداران کامپانیا
فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال فولام

باشگاه فوتبال فولام یک تیم فوتبال حرفه‌ای انگلیسی است که در فولام، در منطقه همرسمیت و فولام لندن مستقر است. این باشگاه در سال ۱۸۷۹ در غرب کنزینگتون با مدرسه یکشنبه فوتبال کلیسای سنت اندرو تأسیس شد و در سال ۱۸۸۸ به باشگاه فوتبال فولام کوتاه شد. آنها ابتدا در زمین فولام بازی می‌کردند و سپس در سال ۱۸۹۶ به ورزشگاه کریون کاتج نقل مکان کردند. این باشگاه اولین بازی حرفه‌ای خود را در دسامبر ۱۸۹۸ انجام داد و اولین حضور خود در جام حذفی فوتبال انگلستان را در فصل ۱۹۰۲-۱۹۰۳ تجربه کرد. این باشگاه بین سال‌های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۷ در لیگ فوتبال جنوبی رقابت می‌کرد و پس از آن لیگ دسته دوم فوتبال پذیرفته شد. این تیم که بخش عمده‌ای از تاریخ خود را خارج از لیگ برتر گذرانده بود، در سال ۲۰۰۱ به لیگ برتر صعود کرد. آنها بیش از ده فصل را در لیگ برتر گذراندند و در سال ۲۰۱۰ به فینال لیگ اروپا رسیدند. در سال ۲۰۱۴ آنها به چمپیونشیپ سقوط کردند. آنها از آن زمان یک فصل دیگر را در لیگ برتر در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ گذرانده‌اند، اما بلافاصله به چمپیونشیپ بازگشته‌اند.

از زمان اولین بازی رسمی باشگاه، ۹۶۶ بازیکن در یک بازی رسمی حضور داشته‌اند که ۱۸۶ نفر از آنها حداقل ۱۰۰ بازی (شامل بازی‌هایی که به عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمدند) انجام داده‌اند. تمام بازیکنانی که به این نقطه عطف رسیده‌اند در زیر فهرست شده‌اند. رکورد تعداد بازی‌ها در اختیار جانی هاینز است که ۶۵۸ بازی در تمام رقابت‌ها انجام داده و ۱۵۸ گل به ثمر رسانده است. او تمام دوران حرفه‌ای خود را در فولام سپری کرده است. ادی لوو تنها بازیکن دیگری است که بیش از ۵۰۰ بازی انجام داده است، اگرچه لس برت با ۴۹۱ بازی به این رکورد نزدیک شد. گوردون دیویس با ۱۷۹ گل در ۴۵۰ بازی، رکورددار گلزنی باشگاه است. پنج بازیکن دیگر بیش از ۱۰۰ گل برای فولام به ثمر رسانده‌اند. رایان سسنیون، تام کرنی، هریسون رید، آنتونی رابینسن و هری ویلسون اعضای فعلی تیم هستند که بیش از ۱۰۰ بازی برای فولام انجام داده‌اند.

## بازیکنان
این فهرست شامل ۱۸۷ بازیکن، از جمله پنج عضو فعلی تیم، تا ۲۲ دسامبر ۲۰۲۴ است که بیش از ۱۰۰ بازی برای فولام انجام داده‌اند. این فهرست بر اساس سال‌های بازی برای باشگاه و سپس بر اساس حروف الفبا بر اساس نام خانوادگی مرتب شده است. آمار بازی‌ها و گل‌های لیگ شامل بازی‌های لیگ فوتبال جنوبی، لیگ فوتبال و لیگ برتر است. کل بازی‌ها و گل‌ها شامل بازی‌های لیگ فوتبال جنوبی انگلستان، لیگ فوتبال انگلیس (شامل پلی‌آف)، لیگ برتر فوتبال انگلستان، جام حذفی فوتبال انگلستان، جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان، جام لیگ فوتبال، جام اینترتوتو یوفا و جام یوفا / لیگ اروپا می‌شود. مسابقات زمان جنگ غیررسمی تلقی می‌شوند و از این فهرست حذف شده‌اند، همانطور که مسابقات فصل متروکه ۱۹۳۹-۱۹۴۰ نیز در این فهرست قرار دارند. آمار جام واتنی و جام انگلستان-اسکاتلند در جدول گنجانده نشده است. بازی‌ها و گل‌های بین‌المللی فقط برای تیم ملی بزرگسالان ارائه شده است.

ارقام عمدتاً از کتاب «فولام: آمار کامل» نوشته دنیس ترنر (منتشر شده در سال ۲۰۰۷) گرفته شده است. آمار حضور در جام اینترتوتو و جام یوفا / لیگ اروپا برای فصل‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۲ و ۲۰۱۰–۲۰۰۹ به همراه سایر آمارها از فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ به بعد از Soccerbase گرفته شده است.

:*آمار تا تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۴.*
:*آمار بازی‌ها و گل‌های ملی تا تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴.*

## پانویس
### یادداشت



### منابع
**عمومی**
* 
* 
* Fulham at Soccerbase.
* .
* 

**تخصصی**

## پیوند به بیرون
*Fulham F.C. وب‌سایت رسمی

فولام

فولام
شب شکارچیان

***شب شکارچیان***  دوازدهمین آلبوم استودیویی انفرادی از خواننده-ترانه‌پرداز توری ایموس می‌باشد که در ۲۰ سپتامبر سال ۲۰۱۱ از سوی دویچه گرامافون در ایالات متحده منتشر گردید. این آلبوم یک اثر مفهومی است و ایموس خودش «چرخهٔ ترانه‌ای در قرن بیست‌ویکم، الهام‌گرفته از مضامین موسیقی کلاسیک در بازه‌ای بیش از ۴۰۰ سال» توصیف کرده است. او در این اثر به آهنگسازان کلاسیکی همچون آلکان، باخ، شوپن، دبوسی، گرانادوس، ساتی و شوبرت ادای احترام می‌کند و با الهام گرفتن از آثار اصلی آنان، قطعاتی تازه و مستقل خلق کرده است. ایموس از این آلبوم به‌عنوان کاوشی در باب «شکارچی و شکار، و چگونگی وجود هر دو در درون ما» یاد می‌کند؛ و این ایده از خلال داستان «زنی که خود را در واپسین شعله‌های رو به خاموشی یک رابطه می‌یابد» بیان می‌شود.

## منابع
*

رده:آلبوم‌های ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:آلبوم‌های توری ایموس
رده:آلبوم‌های دویچه گرامافون
کروم ریموت دسکتاپ

**کروم ریموت دسکتاپ** (به انگلیسی: *Chrome Remote Desktop*) نرم‌افزاری از شرکت گوگل است که امکان کنترل دسکتاپ یک کامپیوتر از راه دور را از طریق مرورگر یا اپلیکیشن فراهم می‌کند. این ابزار از پروتکل اختصاصی‌ای به نام «Chromoting» استفاده می‌کند که رویدادهای کیبورد و ماوس را از کلاینت به سرور و به‌عکس منتقل می‌کند.

## تاریخچه و توسعه
در ابتدا، کلاینت کروم ریموت دسکتاپ به‌صورت افزونه‌ای برای مرورگر کروم عرضه شد، اما اخیراً افزونه منسوخ شده و دسترسی از طریق پورتال وب در آدرس remotedesktop.google.com انجام می‌شود. برای استفاده از این ابزار، مرورگر باید از فناوری WebRTC و امکانات مدرن وب پشتیبانی کند.  برای کامپیوتری که قرار است به آن دسترسی داده شود، بستهٔ سرور بر روی آن نصب می‌شود و باید از مرورگر مبتنی بر کرومیوم مانند گوگل کروم یا مایکروسافت اج استفاده شود.

## ویژگی‌ها و محدودیت‌ها

* امکان برقراری اتصال دائمی (pre-authorized) به کامپیوتر از راه دور، بدون نیاز به تایید مجدد
* امکان استفاده به‌صورت دستیار از راه دور (Remote Assistance) با تولید کد یک‌بار مصرف
* در ویندوز پشتیبانی از «کپی و چسباندن» بین دو دستگاه و پخش صوت بلادرنگ
* عدم امکان غیرفعال‌کردن انتقال صوت در برخی پلتفرم‌ها
* نیاز به مرورگر یا فناوری وب مدرن برای کارکرد صحیح
* بسته به پلتفرم، ممکن است امکاناتی مثل انتقال فایل یا کنترل صوت در همه سیستم‌ها در دسترس نباشد

## امنیت
تمام نشست‌های ریموت دسکتاپ توسط رمزنگاری محافظت می‌شوند. برای حالت دستیار از راه دور، از کدهای موقتی استفاده می‌شود که تنها یک‌بار عمل می‌کنند. در حالت اتصال بدون حضور فیزیکی معمولاً از روش‌های احراز هویت مانند پین یا توکن استفاده می‌شود.

## پلتفرم‌ها
کروم ریموت دسکتاپ در سیستم‌عامل‌های زیر در دسترس است:

* ChromeOS
* لینوکس (در حالت بتا)
* macOS
* ویندوز
* اندروید
* iOS

## جستارهای وابسته

* آنی دسک
* تیم‌ویوئر

## منابع

## پیوند به بیرون

* وب‌گاه رسمی کروم ریموت دسکتاپ
* صفحه رسمی ADesk در سایت ای‌تیمز
رده:نرم‌افزار مدیریت از راه دور
وفا بلال

**وفا بلال** (؛ زادهٔ ) هنرمند و استاد دانشگاه آمریکایی-عراقی است.

## جستارهای وابسته
* هنر اسلامی

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی نجف
رده:پناهندگان اهل عراق
رده:توسعه‌دهندگان بازی ویدئویی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه نیومکزیکو
رده:دانش‌آموختگان مدرسه مؤسسه هنر شیکاگو
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:شیعیان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:شیعیان اهل عراق
رده:عراقی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان اجرای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان معاصر اهل عراق
آگوستو توراتی

**Augusto Turati** (16 April 1888 &#x2013; 27 August 1955) was an Italian journalist and Fascist politician.

آگوستو توراتی (پارما، ۱۶ آوریل ۱۸۸۸ – رم، ۲۷ اوت ۱۹۵۵) روزنامه‌نگار و سیاستمدار فاشیست ایتالیایی بود.

## زندگینامه

توراتی که در پارما متولد شده بود، پس از نقل مکان به برشا در جوانی، در روزنامه‌ها به عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد و یکی از سردبیران روزنامه لیبرال استان برشا شد؛ او در کلاس‌های حقوق شرکت کرد، اما هرگز فارغ‌التحصیل نشد. او که طرفدار الحاق و طرفدار ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول بود، در سال ۱۹۱۵ داوطلبانه به جبهه رفت. در سال ۱۹۱۸، به عنوان سردبیر اصلی همان روزنامه به برشا بازگشت.

در سال ۱۹۲۰، او به حزب فاشیست ملی ایتالیا (Fasci Italiani di Combattimento) پیوست - یک سال بعد، به حزب ملی فاشیست (PNF). توراتی که در اتحادیه‌های کارگری برای شرکت‌های تحت حمایت رژیم فعال بود، دبیر حزب فاشیست ملی برشا (Brescia Fascio) بود. در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۰، او دبیر حزب ملی فاشیست بود و به تثبیت حکومت بنیتو موسولینی کمک کرد. او این وظیفه را با سمت‌های رهبری در ورزش دو چندان کرد: رئیس فدراسیون تنیس، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا و رهبر کمیته ملی المپیک ایتالیا (مشاغل در سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰). در سال ۱۹۲۸، او و لاندو فرتی یک مجله ورزشی به نام Lo Sport Fascista تأسیس کردند. در سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۱، او عضو کمیته بین‌المللی المپیک بود. توراتی همچنین مخترع یک ​​ورزش تیمی کوتاه‌مدت و ظاهراً منحصر به فرد ایتالیایی بود که آن را «وُلاتا» (volata) نامید.

بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۴، توراتی در مجلس نمایندگان ایتالیا خدمت کرد؛ در سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲، او سردبیر روزنامه «لا استامپا» (La Stampa.) بود. توراتی که به توطئه علیه سایر اعضای حزب ملی فاشیست ایتالیا متهم شده بود، از سمت‌های رسمی خود برکنار شد و در سال ۱۹۳۳ در رودز (که در آن زمان جزو مناطق ایتالیا بود) زندانی شد. در سال ۱۹۳۷، پس از بازخرید، آزاد شد و وظیفه انجام یک آزمایش کشاورزی گسترده در اتیوپی (بخشی از آفریقای شرقی ایتالیا) به او محول شد. پس از شکست پروژه در سال بعد، او مجبور شد به ایتالیا بازگردد.

توراتی از صحنه سیاست دوری گزید و به عنوان مشاور حقوقی مشغول به کار شد. با این حال، او با ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم و همچنین جمهوری سوسیال ایتالیا که تحت الحمایه نازی‌ها بود، مخالف بود. با این وجود، در پایان جنگ، او با محاکمه روبرو شد، اما از همه اتهامات تبرئه شد.

او در ۲۷ آگوست ۱۹۵۵ در رم درگذشت.

## پانویس
   
رده:زادگان ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۵۵ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:اتیوپی در سده ۲۰ (میلادی)
رده:فاشیست‌های اهل ایتالیا
رده:بنیانگذاران مجله اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایتالیا
رده:مدیران اجرایی تنیس
زرتشتیان در ایالات متحده آمریکا

در این مقاله به موضوع **زرتشتی‌گری در ایالات متحده آمریکا** پرداخته می‌شود. فدراسیون انجمن‌های زرتشتیان آمریکای شمالی به عنوان متولی دین زرتشتی در این قاره تلاش می‌کند بین جوامع در ایالات متحده و کانادا ارتباط برقرار کند.

## نمای کلی
قدیمی‌ترین آتشکده در ایالات متحده آمریکا، آتشکده‌ای بود که ارباب رستم گیو در نیو راشل، نیویورک خریداری کرد. اما مشهورترین آتشکده در این کشور، معبد دارالمهر واقع در پومونای نیویورک است. این آتشکده در سال ۲۰۰۱ خریداری شد و بعد از آن با اصول زرتشتی ساخته شده و در آوریل ۲۰۱۶ افتتاح شد.

## جمعیت‌شناسی
در سال ۲۰۰۶، ایالات متحده آمریکا با ۶۰۰۰ پیرو، سومین کشور از نظر جمعیت زرتشتیان در جهان بود. بر اساس نشانی‌های پستی، دو شهرستان در ایالات متحده وجود دارند که در آنها دومین دین بزرگ پس از مسیحیت، زرتشتی است. در سال ۲۰۱۰ انجمن آمارگیران نهادهای مذهبی آمریکا سرشماری‌ای انجام داد که مطابق آن دو شهرستان هم در ایالات متحده وجود دارند که زرتشتیان در کنار بهائیان، از نظر تعداد پیروان، دومین دین بزرگ مشترک در آنها هستند. فدراسیون انجمن‌های زرتشتی آمریکای شمالی (FEZANA) در ایالات متحده آمریکا مستقر است. این فدراسیون همچنین *مجله فزانا را* به صورت فصلی منتشر می‌کند. این فدراسیون مدعی است که جامعه زرتشتی آمریکا بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ با ۳۳٫۵ درصد رشد به ۱۵۰۰۰ پیرو رسیده است و جامعه آمریکای شمالی با ۲۴٫۴ درصد رشد به ۲۰۸۴۷ پیرو رسیده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست کشورها بر پایه جمعیت زرتشتیان

## منابع

رده:مزدیسنا بر پایه کشور
کلبه اژدها (چین)

**کلبه اژدها** (چینی ساده شده:龙亭؛ چینی سنتی:龍亭؛ پین‌یین: lóngtíng) یا عمارت وانشو در کایفنگ در بخش شرقی استان هنان، جمهوری خلق چین واقع شده است. در طول سلسله‌های سونگ شمالی (۹۶۰–۱۱۲۷) و جین (۱۱۵–۱۲۳۴)، کایفنگ پایتخت امپراتوری بود. کاخ امپراتوری آن زمان تا حد زیادی در گذر زمان از بین رفته است، اما چند بخش، مانند کلبه اژدها، امروزه قابل مشاهده هستند.

## پیشینه

کایفنگ در سال ۹۶۰ پایتخت سلسله سونگ شمالی شد. در اینجا یک کاخ امپراتوری ساخته شد و شهر رونق گرفت، شاید با جمعیتی بالغ بر ۴۰۰٬۰۰۰ نفر. در آن زمان، نام شهر دونگ‌جینگ (به معنای واقعی کلمه: پایتخت شرقی) یا بیانجینگ بود.

تصور می‌شود که شهر آن زمان در نقاشی معروف «*در امتداد رودخانه در طول جشنواره چینگ‌مینگ»* به تصویر کشیده شده است. این نقاشی اثر هنرمند ژانگ زدوان، صحنه‌ای معمول از جشنواره چینگ‌مینگ را نشان می‌دهد. شهر آن زمان همچنین بخش جدایی‌ناپذیری از نوشته معروف «دونگ‌جینگ منگ هوا لو» (رویاهای شکوه پایتخت شرقی) است.

سلسله جین به رهبری جورچن‌ها، کایفنگ را در سال ۱۱۲۷ تصرف کرد و این شهر را بین سال‌های ۱۱۵۷ تا ۱۱۶۱ به پایتخت جنوبی خود تبدیل کرد. این شهر در زمان حکومت جین‌ها به‌طور قابل توجهی کوچکتر از دوران سونگ بود. جورچن‌ها پایتخت اصلی خود را تا سال ۱۲۱۴ در شمال نگه داشتند، تا اینکه مجبور شدند برای فرار از حمله مغول‌ها، دربار امپراتوری را به سمت جنوب به کایفنگ منتقل کنند. در زمان حکومت یوان و مینگ، کایفنگ دیگر پایتخت امپراتوری نبود و به سطح پایتخت استانی تنزل یافت.

عمارت اژدها یا عمارت وانشو یکی از ساختمان‌های کاخ امپراتوری سونگ بود. این بنا در طول تاریخ طولانی خود بارها تخریب و بازسازی شد. طرح فعلی آن برای اولین بار در زمان سلطنت امپراتور کانگشی در دوران سلسله چینگ بر روی پایه‌های کاخ امپراتوری قدیمی سونگ ساخته شد. این بنا چندین بار توسط طوفان‌ها و جنگ‌های شدید ویران شد. یک مقاله مجله خبری در سال ۱۹۴۸، عمارت اژدها را در طول جنگ داخلی چین سوخته توصیف می‌کند. باران‌های شدید و اصابت صاعقه باعث فروپاشی عمارت در سال ۱۹۹۴ شد. پس از هر فاجعه، ساختمان دوباره بازسازی شده است.
بندانگشتی|''بازی‌ها در استخر جین‌مینگ''، نقاشی اوایل قرن دوازدهم که کایفنگ را به تصویر می‌کشد، اثر ژانگ زدوان.

## ساختار
بیشتر سازه‌های کاخ‌های امپراتوری قدیمی امروزه از بین رفته‌اند. عمارت اژدها همچنان در پارک لانگ‌تینگ پابرجاست. این عمارت، تالاری بزرگ است که بر روی تراسی آجری آبی به طول ۱۳ متر (۴۳ فوت) ساخته شده است. حدود ۷۲ پله به ورودی منتهی می‌شود. ساختمان عمارت، سازه‌ای چوبی است. این عمارت، دارای یک نمای جنوبی با ابعاد ۱۹٫۱۰ متر (۶۲٫۷ فوت) از شرق به غرب، ۱۱٫۹۰ متر (۳۹٫۰ فوت) از جنوب به شمال و ۲۶٫۷ متر (۸۸ فوت) ارتفاع است.

خیابان پایتخت سونگ (سونگ دو یو جی) جاده‌ای بازسازی شده است که به شکلی شبیه به این صحنه‌ها در طومار چینگ‌مینگ ساخته شده است. این جاده حدود ۴۰۰ متر طول دارد و از ورودی پارک لونگ‌تینگ به سمت جنوب امتداد دارد. این جاده با ساختمان‌های چوبی دو طبقه با سقف‌های سفالی که به سبک معماری اصیل سلسله سونگ ساخته شده‌اند، احاطه شده است. کاوش‌های باستان‌شناسی در زیر جاده مدرن، بقایای راه قدیمی امپراتوری سلسله سونگ را پیدا کرد.

## نگارخانه

پرونده:Dragon Pavilion 1.jpg
پرونده:Dragon Pavilion 2.jpg
پرونده:Dragon Pavilion 3.jpg
پرونده:Dragon Pavilion View Facing West.jpg


## جستارهای وابسته

* کایفنگ

## منابع

رده:تاریخ چین
رده:کاخ‌ها بر پایه کشور
رده:کاخ‌ها در چین
رده:جاذبه‌های گردشگری استان هنان
گائتانو جاردینو

بندانگشتی|374x374پیکسل|ژنرال جاردینو
**گائتانو جاردینو****Gaetano Giardino**مونته‌مانيو، ۲۴ ژانویه ۱۸۶۴ - ۲۱ نوامبر ۱۹۳۵) یک نظامی ایتالیایی بود که در طول جنگ جهانی اول به درجه مارشال ایتالیا و نماینده ایتالیا در شورای جنگ متفقین رسید.

## Life
او که در مونته‌مانيو متولد شده بود، در آکادمی نظامی سلطنتی مودنا تحصیل کرد و به عنوان ستوان هشتمین هنگ برسالیری منصوب شد. در اواخر دهه ۱۸۸۰ به نیروهای ایتالیایی که در اریتره و سودان می‌جنگیدند پیوست و در سال ۱۸۹۴ در کاسالا جنگید. بعدها به درجه سروانیرسید و فرمانده گروهان ششمین هنگ برسالیری شد. در سال‌های اولیه قرن بیستم، او به عنوان رئیس ستاد دو لشکر مختلف ایتالیایی منصوب شد. سپس، با شروع جنگ ایتالیا و عثمانی، به عنوان معاون رئیس ستاد نیروهای اعزامی ایتالیا منصوب شد.

## جنگ جهانی اول
در بهار ۱۹۱۵، هنگامی که ایتالیا به اتریش-مجارستان اعلام جنگ کرد، او به عنوان رئیس ستاد سپاه چهارم ارتش و سپس سپاه دوم ارتش منصوب شد. او بعداً وظیفه فرماندهی لشکر ۴۸ و سپس فرماندهی دو سپاه مختلف ارتش را بر عهده گرفت. پس از نبرد کاپورتو و تغییرات بعدی در بالاترین مناصب نظامی ایتالیا، او به عنوان مشاور نزدیک آرماندو دیاز با وظیفه حفظ روابط با سایر قدرت‌های متفقین سه‌گانه منصوب شد. در آوریل ۱۹۱۸، او به عنوان فرمانده ارتش چهارم، معروف به ارتش مونته گراپا، منصوب شد. در نبرد سولستیزیو، ارتش او توانست حمله اتریشی‌ها را متوقف کند. در طول نبرد ویتوریو ونتو، نیروهای تحت رهبری جاردینو نخستین نیروهای ایتالیایی بودند که به جبهه اتریش حمله کردند تا آنها را مجبور به استفاده از نیروهای ذخیره خود علیه ایتالیایی‌ها در مونته گراپا کنند و حمله‌ای را که سه روز بعد در امتداد رودخانه پیاوه انجام شد، تسهیل کنند. پس از آتش‌بس ویلا جوستی، چهارمین گروه جاردینو منحل شد.

## اواخر عمر
بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۴ او به عنوان فرماندار ایالت آزاد فیوم منصوب شد. در سال ۱۹۲۶ به درجه مارشال ایتالیا ارتقا یافت. او در سال ۱۹۳۵ در تورینو درگذشت و به همراه سربازانش در گورستان جنگی مونته گراپا به خاک سپرده شد. بنای یادبودی به افتخار او در باسانو دل گراپا ساخته شده است.

## پانویس
رئیس دیوان عالی کشور بنگلادش

رئیس دادگاه عالی بنگلادش (به بنگالی: বাংলাদেশের প্রধান বিচারপতি – خوانده شده: Bānglādēśhēr Prodhān Bicārpoti) بالاترین مقام قضائی دیوان عالی و رئیس قوه قضائیه بنگلادش کشور است و نظارت کامل بر دیوان عالی و تمامی دادگاه‌های تابعه دارد. رئیس دادگاه توسط رئیس‌جمهور بنگلادش منصوب می‌شود.

رئیس دادگاه عالی در بخش تجدیدنظر دیوان عالی همراه با سایر قاضیان به بررسی و صدور حکم پرونده‌ها می‌پردازد، جلسات کامل دیوان عالی را برای انجام امور اداری اداره می‌کند و بر انضباط قضات و دادرسان دادگاه‌های تابعه نظارت دارد.

بیشتر قوانین و مقررات مربوط به روش‌ها و رویه‌های دادرسی در هر دو بخش دادگاه تجدیدنظر و دادگاه عالی—از جمله قوانین قابل اجرا برای دادگاه‌های تابعه و قوانین تصویب‌شده مانند قانون شرکت‌ها (۱۹۹۴) و قانون شرکت‌های بانکی (۱۹۹۱)—به دقت در جلسات دیوان عالی تحت ریاست رئیس دادگاه بررسی و تصویب می‌شوند.

علاوه بر این، رئیس دادگاه عالی با تشکیل شعب قضایی مختلف، امور قضایی بخش دادگاه عالی را در صلاحیت‌های اولیه، تجدیدنظر و تجدیدنظرپذیر سازماندهی و توزیع می‌کند.

## منابع
رده:بنگلادش
رده:دیوان عالی
رده:دولت بنگلادش
قشر حرکتی

**قشر حرکتی** بخشی از قشر مخ است که در برنامه‌ریزی، کنترل و اجرای حرکات ارادی بدن نقش دارد.  قشر حرکتی در لوب پیشانی و در بخش پسین چرخ پیش‌مرکزی قرار دارد، درست در جلوی شیار مرکزی.

بندانگشتی|261x261px|قشر حرکتی گروه‌های مختلف عضلانی را کنترل می‌کند، این تصویر نواحی تحت کنترل این ناحیه را نشان می‌دهد.

## بخش‌ها

قشر حرکتی را می‌توان به سه بخش اصلی تقسیم کرد:

# قشر حرکتی نخستین مهم‌ترین بخش در ایجاد تکانه‌های عصبی است که به طناب نخاعی می‌روند و اجرای حرکت را کنترل می‌کنند. البته دیگر ناحیه‌های حرکتی مغز نیز در این کار نقش دارند. این ناحیه در بخش پیشین لوب جانبی مرکزی در سطح میانی قرار دارد.
# قشر پیش‌حرکتی مسئول برخی جنبه‌های کنترل حرکت است؛ از جمله آماده‌سازی برای حرکت، هدایت حسی حرکت، هدایت فضایی دست‌یابی، یا کنترل مستقیم برخی حرکات. این ناحیه به‌ویژه بر کنترل عضلات تنه و بخش‌های نزدیک اندام‌ها تأکید دارد. قشر پیش‌حرکتی در جلوی قشر حرکتی نخستین جای گرفته‌است.
# ناحیهٔ حرکتی مکمل یا SMA کارکردهای متعددی دارد که از آن میان می‌توان به برنامه‌ریزی درونی حرکت، طراحی توالی حرکات و هماهنگی دو سوی بدن (مانند هماهنگی دوسویهٔ دستان) اشاره کرد. این ناحیه در سطح میانی نیمکره و در جلوی قشر حرکتی نخستین قرار گرفته‌است.

* قشر آهیانه‌ای پسین نیز گاهی در گروه ناحیه‌های حرکتی به‌شمار می‌رود؛ هرچند بیشتر باید آن را قشر انجمنی دانست تا حرکتی. این بخش در تبدیل اطلاعات چند حسی به فرمان‌های حرکتی نقش دارد و در برخی جنبه‌های برنامه‌ریزی حرکتی نیز دخالت می‌کند، در کنار بسیاری دیگر از کارکردهایی که الزاماً حرکتی نیستند.
* قشر نخستین پیکری-حسی به‌ویژه ناحیهٔ 3a که درست کنار قشر حرکتی قرار گرفته، گاهی بخشی از مدارهای کنترل حرکتی به‌شمار می‌آید.

علاوه بر قشر مخ، نواحی دیگر مغز نیز برای کارکرد حرکتی اهمیت فراوان دارند؛ از جمله مخچه، گره‌های قاعده‌ای، هستهٔ پدونکولوپونتین و هستهٔ سرخ، و نیز دیگر هسته‌های حرکتی زیرقشری.

## پانویس

## منابع

رده:قشر مغز
رده:دستگاه حرکتی
رده:مغز
رده:لوب پیشانی
رده:علوم اعصاب
نظارت بر کارمندان

**نظارت بر کارکنان** (به انگلیسی: *Employee monitoring*) به استفاده از روش‌ها، ابزارها و فناوری‌هایی گفته می‌شود که برای ردیابی، مشاهده یا ثبت فعالیت‌های کارکنان در محل کار طراحی شده‌اند.  هدف از این نظارت معمولاً افزایش بهره‌وری، حفظ امنیت اطلاعات، جلوگیری از سوءاستفاده از منابع سازمانی و اطمینان از رعایت سیاست‌های داخلی شرکت است.

## تاریخچه
نظارت بر کارکنان از اوایل قرن بیستم و با ظهور خطوط تولید صنعتی آغاز شد.  با پیشرفت فناوری، این نظارت از پایش دستی به نظارت دیجیتال تبدیل شد.  در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی با گسترش استفاده از اینترنت و ایمیل سازمانی، شرکت‌ها شروع به پایش فعالیت‌های آنلاین کارکنان کردند.  در دههٔ ۲۰۱۰ و پس از آن، با گسترش دورکاری، استفاده از نرم‌افزارهای نظارت دیجیتال به‌طور چشمگیری افزایش یافت.

## انواع نظارت
روش‌های متعددی برای نظارت بر کارکنان وجود دارد، از جمله:

* **نظارت دیجیتال** بر رایانه‌ها، اینترنت و ایمیل‌ها
* **نظارت فیزیکی** از طریق دوربین‌های امنیتی
* **نظارت بر عملکرد** از طریق نرم‌افزارهای مدیریت پروژه و زمان کار
* **نظارت رفتاری** شامل تحلیل حرکات ماوس، فشردن کلیدها و الگوهای فعالیت
* **نظارت ارتباطی** شامل بررسی تماس‌ها، چت‌ها یا پیام‌های کاری

## ابزارها و نرم‌افزارهای نظارتی
با رشد فناوری، ابزارهای نرم‌افزاری مختلفی برای پایش و تحلیل فعالیت کارکنان توسعه یافته‌اند.  این ابزارها معمولاً امکان مشاهدهٔ فعالیت سیستم، ثبت زمان کار، تهیهٔ اسکرین‌شات و تحلیل بهره‌وری را برای مدیران فراهم می‌کنند.

از جمله نرم‌افزارهای شناخته‌شده در این حوزه می‌توان به Hubstaff، ActivTrak، Time Doctor، Teramind و '''ATeams Monitoring''' اشاره کرد.  سیستم نظارت ATeams قابلیت‌هایی مانند ثبت خودکار فعالیت کاری، تحلیل زمان مفید و ارزیابی عملکرد تیمی را ارائه می‌دهد.

## ملاحظات اخلاقی
نظارت بر کارکنان یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزهٔ اخلاق کاری و حریم خصوصی است.  منتقدان می‌گویند نظارت بیش از حد موجب کاهش اعتماد، افزایش استرس و تضعیف روابط انسانی در محیط کار می‌شود.  در مقابل، طرفداران آن را ابزاری برای ارتقای بهره‌وری و جلوگیری از سوءاستفاده از منابع شرکت می‌دانند.  در بسیاری از کشورها، چارچوب‌های قانونی برای محدودسازی میزان نظارت وجود دارد.

## نظارت در دوران دورکاری
در دورهٔ همه‌گیری کووید-۱۹ و افزایش کار از خانه، استفاده از نرم‌افزارهای مانیتورینگ رشد چشم‌گیری داشت.  کارفرمایان از ابزارهایی برای اندازه‌گیری زمان کار، سطح فعالیت و حتی گرفتن اسکرین‌شات از صفحهٔ کارمندان استفاده کردند، که موجب بحث‌های گسترده‌ای دربارهٔ مرز میان نظارت و نقض حریم خصوصی شد.

## قوانین و مقررات
در کشورهای مختلف، محدودیت‌های قانونی برای نظارت متفاوت است:

* در اتحادیهٔ اروپا، بر اساس مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR)، کارفرما موظف به اطلاع‌رسانی دربارهٔ نوع و هدف نظارت است.
* در ایالات متحده، در بسیاری از ایالت‌ها نظارت بدون اطلاع صریح کارمند مجاز است.
* در برخی کشورهای آسیایی، قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای حفظ حریم خصوصی در محیط کار اعمال می‌شود.

## جستارهای وابسته

* حریم خصوصی در محل کار
* نظارت دیجیتال
* تحلیل بهره‌وری
* هوش مصنوعی در محیط کار

## منابع

## پیوند به بیرون

* نسخهٔ انگلیسی مقاله در ویکی‌پدیا
* وب‌گاه رسمی شرکت ATeams
* صفحهٔ معرفی قابلیت «نظارت» در وب‌گاه ATeams
رده:کارمندان
رده:کار اداری
رده:مدیریت
رده:روابط کارکنان
رده:شرایط کاری مورد مناقشه اخلاقی
رده:حریم خصوصی
رده:فرابینی
بافت ماهیچه‌ای مخطط

**بافت ماهیچه‌ای مخطط**، بافتی ماهیچه‌ای است که واحدهای کارکردی تکرارشونده‌ای به نام سارکومر دارد. در زیر میکروسکوپ، سارکومرها در امتداد فیبرهای ماهیچه‌ای دیده می‌شوند و ظاهری مخطط به بافت می‌دهند. دو نوع ماهیچه مخطط ، ماهیچه استخوانی و ماهیچه قلبی هستند.

بافت ماهیچه‌ای مخطط دارای لوله‌های T است که امکان آزادسازی یون‌های کلسیم از شبکه سارکوپلاسمی را فراهم می‌کنند.

## منابع

رده:دستگاه ماهیچه‌ای
رد کار کردن

[بندانگشتی|دو ولگرد که از قطار پیاده شده‌اند، در امتداد ریل راه‌آهن قدم می‌زنند. یکی از آنها یک [بقچه|دستمال حمل می‌کند.]]

**رد کردن کار**  رفتاری است که در آن فرد از اشتغال منظم خودداری می‌کند. با یا بدون برنامه سیاسی یا فلسفی، این امر توسط خرده‌فرهنگ‌ها و افراد مختلف انجام شده است. کسانی که مفهوم کار را نقد می‌کنند، اغلب به آن می‌پردازند و پیشینهٔ طولانی دارد. مواضع سیاسی رادیکال آشکارا از امتناع از کار حمایت کرده‌اند. از درون مارکسیسم، این امر توسط پل لافارگ و کارگرگرایان / اتونومیست‌های ایتالیایی (مانند آنتونیو نگری، ماریو ترونتی)، چپ افراطی فرانسوی (مانند Échanges et Mouvement) و در درون آنارشیسم (به‌ویژه باب بلک و گرایش آنارشی پسا-چپ) پشتیبانی شده است.

## منابع

رده:آوارگی
رده:انتقاد از کار
رده:خودمختارگرایی
رده:صفحه‌هایی که از نوار کناری با پارامتر فرزند استفاده می‌کنند
رده:کار (فعالیت انسانی)
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ژاپنی
رده:نظریه آنارشی
رده:نظریه مارکسیستی
رده:اصطلاحات آنارشیسم
گرد طلا (آلبوم توری ایموس)

***گرد طلا***  سیزدهمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی توری ایموس می‌باشد که در ۱ اکتبر سال ۲۰۱۲ از سوی دویچه گرامافون و مرکوری رکوردز منتشر گردید. این آلبوم به تهیه‌کنندگی ایموس و با تنظیم‌های جان فیلیپ شنال، همکار دیرینهٔ او، تولید گردید. این اثر که الهام‌گرفته از و در ادامهٔ همان رویکرد آلبوم پیشین ایموس یعنی ''شب شکارچیان'' (۲۰۱۱) در ژانر موسیقی کلاسیک است، شامل نسخه‌های بازسازی‌شدهٔ ارکسترال برخی از قطعات آلترناتیو راک و پاپ باروک پیش‌تر منتشرشدهٔ اوست. محتوای گرد طلا که از قطعاتی که توسط ایموس برگزیده شده و تقریباً سراسر کارنامهٔ هنری او تا آن زمان – ''زمین‌لرزه‌های کوچک'' (۱۹۹۲) و ''لطف‌های میانه زمستان'' (۲۰۰۹) – را در بر می‌گیرد، با همکاری متروپل ارکست و به رهبری جولز باکلی ضبط گردید.

## پس‌زمینه
انگیزهٔ شکل‌گیری *گرد طلا* کنسرتی بود که ایموس در آن با متروپل ارکست و در چارچوب مجموعهٔ «هفتهٔ متروپل» اجرا داشت. این کنسرت که در ۸ اکتبر سال ۲۰۱۰ در سالن موسیقی هینیکن در آمستردام برگزار شد، نخستین اجرای ارکسترال ایموس در طول دوران فعالیتش به شمار می‌رفت و زمینه‌ساز ضبط قطعاتی شد که بعدها *گرد طلا* را تشکیل دادند.

## منابع
*

رده:آلبوم‌های ۲۰۱۲ (میلادی)
رده:آلبوم‌های توری ایموس
رده:آلبوم‌های دویچه گرامافون
رده:آلبوم‌های مرکوری کلاسیکس
ناپلئون دلا توره

**ناپلئون دلا توره** (;  – ) یک نجیب‌زاده ایتالیایی بود که در اواخر قرن سیزدهم، عملاً لرد میلان بود. او عضوی از خاندان دلا توره، پدر کورادو دلا توره و برادر ریموندو دلا توره بود.

## زندگی‌نامه
ناپلئونه پسر پاگانو اول دلا توره بود. در سال ۱۲۶۰، او پادِستای پیاچنزا شد.

او در سال ۱۲۶۵ قدرت را در میلان به دست گرفت و جانشین پسرعمویش فیلیپو به عنوان آنزیانو دل پوپولو ("بزرگ مردم") و همزمان پادِستای کومو، نووارا، برگامو و لودی شد. او سیاست خانوادگی حمایت از چارلز آنژو و حزب گوئلف را در برابر گیبلین‌ها و پادشاهی سیسیل ادامه داد.

پیروزی آنژوین در بنونتو در سال بعد به معنای پیروزی گوئلف‌ها در ایتالیا بود؛ در سال ۱۲۶۷، اعضای اصلی این گروه در میلان گرد هم آمدند تا اتحاد علیه رهبر جدید گیبلین، کنرادین آلمانی، را تجدید کنند. ناپو به همراه برادرش ریموندو و ویلیام هفتم مونتفرات به عنوان فرمانده اتحاد منصوب شدند. با این حال، ناپو به کنرادین که در پاویا بود حمله نکرد، شاید به دلیل مشکلات شخصی با دستگاه پاپ. پس از مرگ کنرادین در نبرد تاگلیاکوزو (۱۲۶۸) و فتح قطعی جنوب ایتالیا توسط او، چارلز آنژو سعی کرد قدرت خود را به کل شبه جزیره گسترش دهد: ناپو از حمایت از اقدامات او خودداری کرد و این امر انتقام آنژوین را به شکل شورش‌هایی علیه او برانگیخت.

در سال ۱۲۶۹، برادرش ریموندو، اسقف کومو، توسط کنراد ونوستا فون ماتش (یکی از خراجگزاران کوچک والکیاوننا) اسیر شد. ناپو مداخله کرد و او را در سال ۱۲۷۳ آزاد کرد. در همان سال، پس از انتخاب رودولف هابسبورگ به عنوان امپراتور مقدس روم، ناپو برای مقابله با سلطه چارلز آنژو به حزب امپراتوری پیوست. پاداش او عنوان جانشین امپراتوری در لومباردی (۱۲۷۴) بود.

در این مرحله، اوتون ویسکونتی (که در سال ۱۲۶۲ به عنوان اسقف اعظم میلان منصوب شده بود اما هرگز نتوانسته بود وارد کرسی خود شود) و اکنون نماینده اصلی مخالفان در میلان و در بریانزا علیه دلا توره بود، علیه او جنگید. ناپو در ابتدا نیروهای ویسکونتی را در نبرد گواتزرا (نزدیک دریاچه ماجیوره) شکست داد، اما در ۲۱ ژانویه ۱۲۷۷، در نبرد دسیو به همراه پسرش کورادو و برادرزاده‌اش گویدو شکست خورد و اسیر شد. حبس او پایان حکومت دلا توره در میلان بود که توسط ویسکونتی جایگزین شد و تا قرن ۱۵ میلادی آن را در دست داشت. ناپو دلا توره در قفسی آویزان در بیرون برج قلعه بارادلو در کومو نگهداری می‌شد، جایی که او به مدت ۱۹ ماه تا زمان مرگش در سال ۱۲۷۸ در آنجا ماند. او در کلیسای سنت نیکلاس در قلعه به خاک سپرده شد.

## جستارهای وابسته
* گوئلف‌ها و گیبلین‌ها

## منابع

*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 

## پیوند به بیرون

رده:حاکمان میلان
رده:درگذشتگان ۱۲۷۸ (میلادی)
رده:زادگان سده ۱۳ (میلادی)