open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
شهرک صنعتی یزد

**شهرک صنعتی یزد** یکی از شهرک‌های صنعتی شهرستان یزد در استان یزد است. مساحت  شهرک صنعتی یزد در حال حاضر ۶۸۶ هکتار است و ۱۸ هزار نفر در این شهرک اشتغال که در سال ۱۳۶۳ با وسعت ۷۸ هکتار راه اندازی شده است.

مدیرت این شهرک صنعتی در سال ۹۱ با تأسیس شرکت خدماتی شهرک صنعتی یزد به صنعت گران این شهرک واگذار شد.

## جستارهای وابسته
شهرک صنعتی مهریز

## منابع

رده:شهرک‌های صنعتی استان یزد
بندر فریدون‌کنار

**بندر فریدون‌کنار** یکی از بندرهای  استان مازندران و جزو بندرهای فعال ایران محسوب می‌شود که شهرستان فریدون‌کنار قرار دارد.

بندر خصوصي فريدونکنار به عنوان يک بندر پشتيبان در کنار ساير بنادر همجوار خود امکان فعاليت دارد و با دارا بودن ۶۰ هکتار اراضي بندري با کاربري چند منظوره با امکانات مناسب پسکرانه با طرح توجيه اقتصادي پيش بيني شده توسط سرمايه گذار بخش خصوصي به بهره برداري مي رسد .

خاطر نشان مي شود اين بندر از بازوي فرعي موج شکن با طول ۳۴۷ متر ، بازوي اصلي موج شکن با طول ۸۸۶ متر، فاصله بين دو بازه ۵۵۴ متر و طول کانال دسترسي ۶۰۰ متر ، عرض کانال دسترسي ۱۲۰ متر ، عمق کانال دسترسي شش متر، قطر حوضچه آرامش ۲۸۵ متر و مساحت حوضچه ۱۱ هکتار برخوردار است .

همچنين بندر فريدونکنار داراي سه پست اسکله به طول ۴۸۳ متر از جنس نوع شمع و عرشه بتوني است.

## تاریخچه

مکان­یابی اولیه جهت احداث بندر شهر فریدونکنار با مصوبه مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۶۹ انجام پذیرفت. بنحوی که در فاصله ۸ کیلومتری از این شهر ساحلی با مختصات جغرافیایی ۵۲ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۴۰ دقیقه عرض شمالی درسواحل جنوبی دریای خزر، محدوده­ای­ مناسب جهت ساخت یک بندر تجاری چند منظوره مورد توجه قرار گرفت.

بدین ترتیب معاونت توسعه راه و فرودگاه­ها و بنادر وقت وزارت راه و ترابری، از سال ۱۳۷۴ اقدام به ساخت اسكله، موج شكن و حوضچه اين بندر نمود که عملیات اجرایی آن در سال ۱۳۸۱ به پایان رسید و افتتاح شد. در ديماه ۱۳۸۵ پس از بازديد رياست جمهوری وقت از استان مازندران؛ بندر فريدونكنار به عنوان مرز مجاز دريايي به تصوب هیات دولت رسید و به اين ترتيب اقدامات اوليه جهت واگذاري اين بندر به بخش خصوصی در دستور كار قرارگرفت. بندر فريدونكنار با داشتن زیر ساخت های اساسی از مجموعه نخستين بنادر كشور بود که به بخش خصوصي واگذاري شد.

## منابع

رده:اسکله‌ها در ایران
رده:بندرها و لنگرگاه‌های ایران
رده:ترابری در استان مازندران
رده:شهرستان فریدون‌کنار
قضاوت جرایم

***قضاوت جرایم*** یا **قضاوت جنایات**  فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی شیبو میترا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاتورگان سینها، چانکی پاندی، دیمپل کاپادیا، پران، پرم چوپرا، دنی دنزونگپا، گلشن گروور، شاکتی کاپور، آریونا ایرانی و آنجانا ممتاز ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم با آهنگ‌سازی باپی لاهیری
رده:فیلم‌های اکشن هند
رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
کلیسای بازیلیکای کوچک

بندانگشتی|COA min basilica
**باسیلیکای کوچک** (به آلمانی: Basilica minor)؛ یا «باسیلیکای کوچک‌تر»، در مقایسه با چهار باسیلیکای بزرگ در رم، یک عنوان افتخاری ویژه است که از قرن هجدهم به بعد پاپ می‌تواند به یک ساختمان کلیسایی مهم اعطا کند. اعطای عنوان باسیلیکای کوچک با هدف «تقویت پیوند بین کلیساهای منفرد و اسقف رم و برجسته کردن اهمیت آن کلیسا برای مناطق اطراف» صورت می‌گیرد. دلایل این انتصاب می‌تواند شامل قدمت یا اهمیت تاریخی یک کلیسا و همچنین اهمیت آن به عنوان یک مرکز ایمان باشد. مورد اخیر، به عنوان مثال، شامل کلیساهای زیارتی است که در آنها یادگارهای ویژه نگهداری می‌شوند. از سال ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، ۱۹۳۶کلیسا عنوان «باسیلیکای کوچک» را داشتند که ۵۹۴ مورد از آنها در ایتالیا بودند.

## منابع

رده:بازیلیکاها
آدم‌کش (فیلم ۱۹۹۸)

***آدم‌کش***  و  فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی کانتی شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، موکش ریشی، ایشارات علی، شاکتی کاپور و هریش پتل ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های هندی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اکشن ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های اکشن هند
رده:فیلم‌های هندی با موضوع انتقام
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در اوتی
رده:فیلم با آهنگ‌سازی آناند راج آناند
معجزه خون

معجزات خونی به پدیده‌هایی شبیه خونریزی گفته می‌شود که بر روی پیکره‌های مقدس، تصاویر عیسی مسیح، مریم مقدس، سایر قدیسان یا 
بندانگشتی|Massatbolsena
یادگارهای آنها و همچنین مایع شدن یادگارهای خونی رخ می‌دهد. معجزات خونی بیانگر تقوای مردمی کاتولیک هستند. وقتی بر روی پیکره‌های مقدس رخ می‌دهند، معجزات خونی نامیده می‌شوند.

## نمونه ها
معجزه خونین بولسنا

معجزه خونین صلیب مقدس در کمپتن (آلگو)

معجزه خونین والدورن

کلیسای معجزه خونین (باد ویلسنک)

استرنبرگ میزبان دادگاه هتک حرمت

معجزه خونین سنت جانواریوس در ناپل

یادگار خونین سنت لارنس رم در آماسنو

معجزه خونین سنت پانتالئون در صومعه تجسم در مادرید 

معجزه خونین او سبریرو

## منابع

رده:دین
رده:تاریخ
رده:آلمان در تاریخ
رده:کلیسا ها
رده:کاتولیسیسم
علاءالدین پاشا (وزیر)

**علاءالدین پاشا** (به ترکی عثمانی: *علاءالدین پاشا*) نخستین وزیر اعظم امپراتوری عثمانی بود. نام پدرش کمال‌الدین (به عربی به معنای «کمال دین») بود و از این رو معمولاً با نامهای *خواجه کمال‌الدین اوغلو علاءالدین پاشا* یا *علاءالدین بن حاجی کمال‌الدین* (به معنای «پسر حاجی کمال‌الدین») شناخته می‌شد. او احتمالاً از اهالی شهر جندره بود که خاندان مشهور جاندرلی نیز از آنجا برخاسته بودند.

علاءالدین یک فقیه (متخصص در حقوق اسلامی) بود. او در آخرین سال‌های سلطنت عثمان یکم (احتمالاً در سال ۱۳۲۰ میلادی) به عنوان وزیر منصوب شد و در دوره‌ی اورخان بیگ نیز در این سمت باقی ماند. از آنجا که در سال‌های آغازین بیگ‌نشین عثمانی تنها یک وزیر در دیوان حضور داشت، عنوان دقیق او «وزیر اعظم» نبود، اما جایگاه او معادل مقام وزیران اعظم بعدی محسوب می‌شد. به همین دلیل، او را نخستین وزیر اعظم امپراتوری عثمانی می‌دانند.

او نخستین ارتش دائمی را برای سلطان عثمانی بنیان نهاد که بعدها به سپاه قاپی‌قولو و سپس ینی‌چریان تبدیل شد. این قشون جدید در مقابل سربازان پیشین ترکمن که کلاه‌هایی قرمز بر سر می‌گذاشتند، از کلاه‌های سفید استفاده می‌کردند. خدمت علاءالدین به عنوان وزیر اعظم پیش از سال ۱۳۳۳ میلادی به پایان رسید.

برخی منابع ادعا کرده‌اند که علاءالدین پاشا برادر اورخان بوده است. اگرچه اورخان برادری به نام علاءالدین پاشا داشت، اما معمولاً اعتقاد بر این است که علاءالدین برادر و علاءالدین وزیر یک شخص نیستند.

## جستارهای وابسته
* فهرست وزیران اعظم امپراتوری عثمانی

## منابع

رده:سال زادروز نامشخص
رده:ترک‌های عثمانی
کلیسای زیارتی

یک کلیسای زیارتی، (به آلمانی: Wallfahrtskirche) در یک مکان زیارتی معمولاً مقصد یک زیارت است. ساختمان‌های کلیسا که در امتداد مسیرهای زیارتی، مانند راه 
بندانگشتی|Neviges Mariendom
راه یعقوب، قرار دارند نیز می‌توانند کلیساهای زیارتی باشند. ویژگی یک کلیسا به عنوان یک کلیسای زیارتی از سبک معماری خاصی ناشی نمی‌شود، بلکه از عملکرد آن به عنوان یک مقصد زیارتی یا صحنه‌ای برای هجوم مردم ناشی می‌شود. علاوه بر برگزاری مراسم مذهبی، اشکال مختلفی از تقوای مردمی در کلیساهای زیارتی انجام می‌شود، از جمله فعالیت‌های عبادی مانند راهپیمایی‌ها، مراسم دعا و تسبیح. عبادتگاه‌های کوچک‌تر، که معمولاً فقط اهمیت منطقه‌ای دارند، نمازخانه‌های زیارتی نامیده می‌شوند.

کلیساهای زیارتی معمولاً دارای یک "حرم" (که به آن یادگار نیز گفته می‌شود) هستند، که اغلب مقبره‌های مقدسین یا یادگارهایی هستند که در کلیسا مورد احترام قرار می‌گیرند - استخوان‌ها، لباس‌ها یا سایر یادگاری‌ها - از جمله قطعاتی از صلیب عیسی، قسمت‌هایی از تاج خار، میخ‌های صلیب و موارد مشابه. چنین آثاری به صورت دوره‌ای در برخی مکان‌ها به عنوان بخشی از زیارت‌ها به نمایش گذاشته می‌شوند و مورد احترام قرار می‌گیرند. کلیساهای زیارتی همچنین در مکان‌هایی ساخته شده‌اند که گفته می‌شود معجزاتی رخ داده است، به عنوان مثال، در مورد معجزات عشای ربانی یا معجزات خونی. تنها از دوران مدرن به بعد، این کلیساها اغلب زیارتگاه‌های مریم مقدس با تصاویر ویژه و مورد احترام از فیض بوده‌اند. فصل زیارت محلی معمولاً بر اساس روزهای جشن و اعیاد مقدسین مورد احترام در آنجا است. علاوه بر کلیسای زیارتی، اغلب یک منطقه در فضای باز برای خدمات مذهبی در مقیاس بزرگ، منبرهای روباز، نمازخانه‌های اضافی و ساختمان‌هایی برای اقامت و صرف غذا توسط زائران وجود دارد.

قانون قانون شرع (CIC) مصوب سال 1983، عملکرد یک کلیسای زیارتی را به شرح زیر تعریف می‌کند: «یک محراب، کلیسا یا مکان مقدس دیگری است که تعداد زیادی از مؤمنان، با تأیید مردم محلی، به دلایل خاص تقوا به آنجا زیارت می‌کنند.»

## منابع

رده:دین
رده:کاتولیسیسم
رده:آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:مسیحیت
رده:کلیساهای زیارتی
رده:مسیرهای سفر زیارتی
رده:انواع کلیساها
رده:انواع کلیساها
تپش قلب (فیلم ۲۰۰۸)

***تپش قلب***  و **دل لرزید** فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی مادان است. در این فیلم بازیگرانی همچون اودی کیران، آدیتی شارما، آهوتی پراساد، آجی و کریشنا ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* Gunde Jhallumandi فیلم در یوتیوب

رده:فیلم‌های تلگوزبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی هند
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۰۸ (میلادی)
نظام‌الدین احمدپاشا

**نظام‌الدین احمد پاشا** (به ترکی عثمانی: *محمود اوغلی نظام‌الدین احمد پاشا*) یک دولتمرد عثمانی بود. او از سال ۱۳۳۱ تا ۱۳۴۸ میلادی به عنوان وزیر اعظم امپراتوری عثمانی خدمت کرد.

## زندگی
اطلاعات چندانی از جزئیات زندگی و دوران وزارت او در دست نیست. آنچه مسلم است این است که وی پس از علاءالدین پاشا، نخستین وزیر اعظم عثمانی، به این مقام منصوب شد و تا سال ۱۳۴۸ در این سمت باقی ماند. جانشین او حاجی پاشا بود. لقب «محموداوغلی» در نام او به معنای «پسر محمود» است که نشان می‌دهد پدرش محمود نام داشته است.

## جستارهای وابسته
* فهرست وزیران اعظم امپراتوری عثمانی

## منابع

رده:ترک‌های عثمانی
رده:زادگان ۱۲۸۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۳۸۰ (میلادی)
معجزه عشای ربانی

معجزه عشای ربانی، ظهوری غیرقابل توضیح است که شامل یک میزبان مقدس می‌شود. رایج‌ترین روایت‌های معجزات عشای ربانی از قرن 
بندانگشتی|Augsburg katholische Heilig-Kreuz-Kirche Inschrift Wunderbarliches Gut 1839
دوازدهم، میزبان‌های آغشته به خون را توصیف می‌کنند که گفته می‌شود خون به طور معجزه‌آسایی بر روی آنها ظاهر شده است.

این ظهورها اغلب در ارتباط با سهل‌انگاری در مراسم، تردید در مورد ایمان یا ادای بی‌احترامی میزبان توصیف می‌شوند که اغلب به یهودیان نسبت داده می‌شد. بنابراین، معجزات عشای ربانی بارها باعث کشتارهای ضد یهودی شده‌اند، به عنوان مثال در روتینگن (۱۲۹۸)، پولکا (۱۳۳۸)، دگندورف (۱۳۳۸) و استرنبرگ (۱۴۹۲).

## منابع
آچارچرخ

**آچار چرخ** که به طور عامیانه با نام **آچار چهارسو** یا **آچار ضربدری** نیز شناخته می‌شود، نوعی آچار بکس دستی است که برای باز و بسته کردن مهره‌های چرخ خودرو به کار می‌رود. در بریتانیا و استرالیا، این ابزار معمولاً با نام *wheel brace* (بازوبند چرخ) شناخته می‌شود.

## اشکال
آچارهای چرخ ممکن است به شکل L یا X (ضربدری) باشند. شکل رایجی که در صندوق عقب خودروها یافت می‌شود، یک میله فلزی Lشکل است که در انتهای خمیده آن یک آچار بکس و در انتهای دیگر آن یک نوک اهرمی تعبیه شده است. از نوک اهرمی عمدتاً برای جدا کردن قالپاقها یا پوشش چرخ‌ها که ممکن است روی مهره‌ها را پوشانده باشند، استفاده می‌شود.

نوع رایج دیگر که گاهی **آچار عنکبوتی** نامیده می‌شود، به شکل یک ضربدر ساخته شده است و در هر یک از چهار انتهای آن، یک بکس با اندازه متفاوت (متناسب با سایزهای رایج مهره چرخ) قرار دارد. نام‌های دیگر آن عبارتند از: **آچار چهارسوی چرخ**، **آچار ضربدری**، **آچار چرخ ضربدری** و **چهارسو**.

## روش استفاده
در حالت ایده‌آل، مهره‌ها (یا پیچ‌ها) باید با یک آچار گشتاور و با گشتاور مشخص شده توسط سازنده خودرو سفت شوند. آچارهای چرخ معمولی بسیار ارزان‌تر هستند، زیرا فاقد قابلیت اندازه‌گیری یا محدود کردن نیروی اعمالی می‌باشند. نصب یک چرخ با آچار چرخ معمولی بنابراین نیاز به یک تخمین تقریبی از میزان سفت بودن مناسب دارد. اعمال نیروی بیش از حد می‌تواند رزوه‌ها را آسیب زده یا جدا کند و یا باعث شود مهره‌ها به سختی باز شوند. همچنین، گشتاور نابرابر بین مهره‌های مختلف، یا گشتاور بیش از حد، می‌تواند منجر به کج شدن دیسک ترمز شود، اگر خودرو به ترمز دیسکی مجهز باشد. به همین دلیل، آچارهای بادی ideally باید فقط برای باز کردن مهره‌های چرخ استفاده شوند، نه برای سفت کردن آنها، اگرچه در عمل، به دلیل راحتی کار، این قانون حتی توسط مکانیک‌های حرفه‌ای اغلب نادیده گرفته می‌شود.

هنگام نصب مجدد یک چرخ، مهره‌ها (یا پیچ‌ها) باید به صورت ضربدری سفت شوند (تا نیروها به طور یکنواخت توزیع شود). ابتدا باید تمام مهره‌ها فقط با انگشتان سفت شوند تا جایی که لقی گرفته شود و چرخ در جای خود قرار گیرد. سپس، این کار باید یک بار دیگر تکرار شود تا اطمینان حاصل گردد که چرخ به درستی در مرکز قرار گرفته و توسط تمام مهره‌ها مهار شده است (چرا که اغلب اولین مهره‌ای که سفت می‌شود، پس از سفت شدن مجموعه مهره‌ها، ممکن است کمی شل باشد). در ادامه، خودرو به زمین برگردانده می‌شود و الگوی سفت کردن ضربدری با گشتاور ملایم (مثلاً با نیروی چند انگشت روی بازوی آچار چرخ) تکرار می‌شود و در نهایت، برای آخرین بار با حداکثر نیروی دست سفت می‌گردد.

به ندرت، و بیشتر در مورد کامیون‌ها و وسایل نقلیه سنگین، نیروی ناکافی می‌تواند منجر به باز شدن مهره‌ها در حین رانندگی شود. به همین دلیل، بهتر است در اسرع وقت پس از استفاده از آچار چرخ معمولی برای نصب یک چرخ، از یک آچار گشتاور یا ابزار مشابه برای سفت کردن نهایی مهره‌های چرخ با گشتاور مشخص شده استفاده شود. حداقل، مهره‌های چرخ باید پس از ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتر رانندگی (زمانی که قطعات در معرض ارتعاش و تغییرات دمایی قرار گرفته‌اند) از نظر میزان سفتی بررسی شوند.

این ابزار همچنین یک کاربرد ثانویه نیز دارد: می‌توان از آن برای رهاسازی خودروهای گیر کرده در برف استفاده کرد، بدین صورت که با آن یخ‌های زیر چرخ‌های محرک را شکسته و خرد می‌کنند تا به راحتی با بیل از زیر چرخ‌ها خارج شوند.

## جستارهای وابسته
* آچار بکس
* آچار گشتاور
* مهره چرخ

## منابع

## پیوند به بیرون

* ترتیب مناسب سفت کردن – مثال و توضیح Bolt-Science در مورد استفاده از الگوی سفت کردن ضربدری.

رده:ابزار خودرو
رده:آچارها
رده:تایرها
ارس شیمپاکو

****'ارس چینی شیمپاکو''' ، (سرو کوهی شیمپاکو) گونه‌ای کوتوله و نامنظم از ارس چینی است. این گیاه که در اصل بومی ژاپن است، برای اولین بار در دهه ۱۸۵۰ در ژاپن جمع‌آوری شد. این درختچه همیشه‌سبز با رشد آهسته است که معمولاً در طول ۱۰ سال به ارتفاع ۰/۹ متر و عرض ۱/۵ متر می‌رسد. خوشه‌هایی از سوزن‌های نرم به رنگ سبز خاکستری تا سبز تیره مات آنها را می‌پوشاند. آنها در درجه اول به‌عنوان تزئین کاشته و استفاده می‌شوند و در مقطعی نمادی از جایگاه اجتماعی در ژاپن بودند. نام گیاه‌شناسی ژاپنی ارس شیمپاکو، میاما-بیاکوشین است. ارس شیمپاکو به‌عنوان ماده بونسای و سایکی و در باغ‌های مختلف مانند باغ‌های سنگی استفاده می‌شود.

## بونسای
ارس شیمپاکو یکی از محبوب‌ترین گونه‌ها برای بونسای در جامعه بونسای است. شاخ و برگ جذاب و پوست زیبای آن، این درخت را به یکی از کاندیداهای برتر برای بونسای تبدیل کرده است. بسیاری از درختان وحشی در ژاپن جمع‌آوری شده‌اند و همین امر باعث شده است که یافتن آنها به‌صورت وحشی بسیار نادر باشد. در واقع، امروزه ارس‌های شیمپاکو که در ژاپن به‌صورت وحشی رشد می‌کنند، به دلیل جمع‌آوری بیش از حد با خطر انقراض مواجه هستند. جمع‌آوری شیمپاکو بسیار خطرناک بوده و هست. بسیاری از بهترین شیمپاکوها فقط در مناطق صخره‌ای دورافتاده زندگی می‌کنند. گفته می‌شود که اولین شیمپاکوهایی که به‌صورت وحشی جمع‌آوری شدند، از رشته کوه ایشیزوچی در جزیره شیکوکو آمده‌اند. شیمپاکوهای جمع‌آوری شده به خاطر چوب خشک خود که در جامعه بونسای به آنها جین و شاری می‌گویند، شناخته می‌شوند. بسیاری از شاهکارهای بونسای، ارس‌های شیمپاکو هستند. ماساهیکو کیمورا (Masahiko Kimura) به خاطر داشتن شیمپاکوهای برجسته بسیاری شناخته شده است.

## منابع
رده:ارس‌ها
رده:گیاهان به‌کاررفته در بن‌سای
آچار کلاغی

**انبر قفلی** که با نام **انبر آب‌بند** نیز شناخته می‌شود، نوعی انبر لغزنده است. از این ابزار معمولاً برای باز و بسته کردن مهره‌ها و پیچها، گرفتن قطعات با اشکال نامنظم، و مهار کردن مواد استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از آن برای چرخاندن اشیا در حالی که در یک موقعیت ثابت نگه داشته شده‌اند، استفاده کرد.

## نام‌ها
انبر قفلی در زبان‌ها و مناطق مختلف با نام‌های گوناگونی شناخته می‌شود. برخی از این نام‌ها عبارتند از:
* **انبر آب‌بند** (رایج‌ترین نام در فارسی)
* **انبر چنلاک** (برگرفته از نام تجاری معروف چنلاک)
* **انبر لوله‌کشی**
* **انبر چندمنظوره**
* *Water pump pliers* (در انگلیسی بریتانیایی)
* *Groove-joint pliers* یا *arc-joint pliers* (نام‌های توصیفی)
* *Multi-grips* (در استرالیا)

## تاریخچه
این ابزار ابتدا به عنوان یک ابزار آهنگری ساخته شد. اولین نمونه آن در سال ۱۸۹۹ میلادی در کانادا توسط ورنون گراهام هیگینز به ثبت رسید (). او این ابزار را از شهر فورتونا، کالیفرنیا به فروش می‌رساند. این محصول در نوامبر ۱۸۹۹ در شماره مجله آمریکایی "The Blacksmith and Wheelwright" (آهنگر و چرخ‌ساز) تبلیغ شد. نمونه‌های اولیه دارای دسته‌های بلندتری نسبت به نمونه‌های مدرن بودند و احتمالاً شیارهای روی فک‌ها را نداشتند.

طرح کنونی این انبر توسط شرکت چمپیون-دارمنت تول کامپنی (Champion–DeArment Tool Company) در سال ۱۹۳۴ میلادی توسعه داده شد و تحت نام تجاری چنلاک (Channellock) به محبوبیت رسید (شرکت بعدها نام خود را به همین نام تغییر داد). امروزه این ابزار توسط تولیدکنندگان متعددی ساخته می‌شود.

## طراحی
انبر قفلی دارای فک‌هایی دندانه‌دار است که معمولاً زاویه ۴۵ تا ۶۰ درجه نسبت به دسته‌ها دارند. فک پایینی قابلیت جابجایی در چندین موقعیت مختلف را دارد و با لغزیدن در امتداد یک بخش ریل‌شکل در زیر فک بالایی تنظیم می‌شود. مزیت این طراحی این است که انبر می‌تواند برای اندازه‌های مختلف تنظیم شود بدون آنکه فاصله دسته‌ها از یکدیگر زیاد شود (بر خلاف انبرهای معمولی). این انبرها اغلب دارای دسته‌های بلندی هستند – معمولاً به طول ۲۴۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر (۹.۵ تا ۱۲ اینچ) – تا اهرم (نیروی مکانیکی) بیشتری فراهم کنند. وزن ابزار نیز بسته به جنس مواد به کار رفته می‌تواند متفاوت باشد.

## نگارخانه

Image:440Tongue+and+GroovePliers.JPG
Image:Klieste nastavitelne sika.jpg
Image:Multiple pliers.jpg
Image:Vandpumpetang.jpg
Image:Wasserpumpenzangenschluessel-kl.jpg


## جستارهای وابسته
* انبر
* انبر قفلی
* آچار فرانسه

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:انبرها
رده:انبردست‌ها
سوارکار بامبرگ

بندانگشتی|Bamberger Reiter

**سوارکار بامبرگ** (به آلمانی:Bamberger Reiter) که با نام «سوارکار سنگی» نیز شناخته می‌شود، یک مجسمه سنگی سوارکار در کلیسای جامع بامبرگ است.

قدمت این مجسمه به نیمه اول قرن سیزدهم میلادی برمی‌گردد و یکی از آثار مجسمه‌سازی مهم اواخر دوره شتاوفر است. این مجسمه یکی از مشهورترین بناهای تاریخی شهر بامبرگ است.

## منابع

## مطالعه بیشتر
* Basford, Kathleen. *The Green Man*, D.S. Brewer (2004) .
* Dieckmann, Guido. *Die Nacht des steinernen Reiters*. 2005. Aufbau Taschenbuch Verlag, .
* Möhring, Hannes. *König der Könige. Der Bamberger Reiter in neuer Interpretation*. Königstein im Taunus, 2004. Langewiesche-Verlag, .

## پیوند به بیرون
* Cathedral website (German)
* Bayerischer Rundfunk (German)

رده:آثار دهه ۱۲۳۰ (میلادی)
رده:آثار ناشناس
رده:تندیس‌های گوتیک
رده:مجسمه‌سازی آلمان
آچار سینک

**آچار سینک** که گاهی **آچار شیر آشپزخانه** یا **آچار شیرآلات** نیز نامیده می‌شود، یک ابزار تخصصی لوله‌کشی است که در فضاهای تنگ و محدود برای چرخاندن اتصالات و لوله‌هایی به کار می‌رود که دسترسی به آنها با آچار لوله‌گیری یا سایر انواع آچار دشوار یا غیرممکن است. برای مثال، مهره‌های رزوه‌دار که برای محکم کردن شیرآلات به سینک و روشویی استفاده می‌شوند، اغلب در مکان‌های بسیار تو رفته و گود قرار دارند که تنها با آچار سینک قابل دسترسی هستند.

## ساختار و نحوه عملکرد
آچار سینک از یک محور (شفت) بلند تشکیل شده است که در یک انتهای آن یک جفت فک نامتقارن و در انتهای دیگر آن یک دسته عرضی (عمودی) قرار دارد. دو فک یک مجموعه را تشکیل می‌دهند که توسط یک پین محوری (لولا) به هم متصل شده‌اند. یکی از فک‌ها نسبت به محور ثابت است و فک دیگر خمیده (منحنی) است. در برخی از آچارهای سینک، فک خمیده نسبت به فک ثابت توسط یک فنر تحت فشار قرار دارد تا به طور خودکار بسته شود و جسم مورد نظر را بگیرد. هنگامی که محور در جهتی چرخانده شود که باعث شود فک خمیده از پین محوری پیروی کند (عقب‌تر از آن قرار گیرد)، با افزایش گشتاور وارده بر محور، چنگش فک‌ها بر روی جسم نیز افزایش می‌یابد و این به کاربر اجازه می‌دهد بدون لغزش، گشتاور را به اتصال دهنده اعمال کند. دسته عرضی از یک سوراخ نسبتاً شل در محور عبور می‌کند، به طوری که می‌توان آن را برای تطبیق با فضاهای تنگ جابجا کرد و یا برای افزایش اهرم (نیروی مکانیکی) بلندتر نمود.

فک ثابت با یک پین محوری به محور متصل شده است، به طوری که کل مجموعه فک می‌تواند حول محوری عمود بر محور اصلی بچرخد. این امکان وجود دارد که مجموعه فک روی انتهای محور بچرخد و فک‌ها را طوری جهت‌دهی کرد که ابزار بتواند گشتاور را در جهت عقربه‌های ساعت یا خلاف آن اعمال کند. قطعات مکانیکی این چرخش را به ۱۸۰ درجه محدود می‌کنند، به طوری که وقتی مجموعه فک در انتهای مسیر خود قرار می‌گیرد، فک‌ها عمود بر محور بوده و در راستای جسم قرار می‌گیرند. هنگامی که محور به صورت عمودی نگه داشته می‌شود، نیروی گرانش به طور خودکار فک‌ها را در انتهای مسیر نگه می‌دارد. آچارهای سینک در دو نوع با محور ثابت و محور تلسکوپی (قابل تنظیم) موجود هستند.

## جستارهای وابسته
* آچار لوله‌گیری
* آچار فرانسه
* لوله‌کشی

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:آچارها
رده:لوله‌کشی
درفش (ابزار)

**درفش ** (به انگلیسی: *Bradawl*) یک ابزار دستی چوب‌کاری است که تیغه‌ای شبیه به تیغه یک پیچ‌گوشتی ساده دارد و دسته‌اش معمولاً از چوب یا پلاستیک ساخته می‌شود. درفش هر نوع ابزار نوک‌تیز کوچکی است.

## کاربرد
از درفش برای ایجاد فرورفتگی در چوب یا سایر مواد استفاده می‌شود تا وارد کردن میخ یا پیچ آسان‌تر گردد. تیغه ابزار در جهت عمود بر الیاف چوب قرار داده می‌شود و با اعمال فشار، این الیاف را برش می‌دهد. سپس درفش به اندازه ۹۰ درجه چرخانده می‌شود که این کار الیاف را جابجا کرده و سوراخی ایجاد می‌کند. این عمل برشی به جلوگیری از شکافتن چوب در امتداد راستای الیاف کمک می‌کند.

## نگارخانه

File:Marples brand Bradawl, March 2013.jpg|یک درفش مدرن.
File:Bradawl with wood handle ca 1900 by B and O Libergs Fabriks AB Rosenfors Sweden.jpg|درفش سوئدی از حدود سال ۱۹۰۰. (این تصویر در واقع یک اسکنه خاص را نشان می‌دهد، نه یک درفش معمولی)


## جستارهای وابسته
* مته دستی
* درفش علامت‌زنی
* درفش خراطی

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

رده:ابزارهای دستی چوب‌کاری

رده:ابزارهای دستی نجاری
گورو مرد من است

***گورو مرد من است***  و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی سیلوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانگاناتان مدهوان، عباس، مامتا موهانداس، ویویک، بریندا پارک و تامبی رامایاش ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های تلگوزبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی هند
رده:فیلم‌های تامیلی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:فیلم با آهنگ‌سازی سریکانت دوا
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در چنای
وینسنت متئور

**وینسنت متئور** (به انگلیسی: *Vincent Meteor*) یک موتورسیکلت بریتانیایی است که در کارخانه وینسنت در جاده گریت نورث، استیونج، هرتفوردشر بریتانیا طراحی و ساخته شد. این موتورسیکلت توسط مهندس استرالیایی فیل اروینگ در سال ۱۹۳۵ از روی مدل وینسنت رپید توسعه یافت. متئور از نخستین موتوری که وینسنت موتورسایکلز در داخل شرکت ساخت، نیرو می‌گرفت و یکی از چهار مدل تک‌سیلندر ۴۹۹ سی‌سی بود. علاوه بر مدل 'استاندارد' متئور، وینسنت یک نسخه اسپرت به نام وینسنت کامت و همچنین یک مدل مسابقه‌ای تی‌تی (توریست تروفی) تولید کرد که بسیاری از قطعات شاسی مشترکی با متئور داشتند.

## توسعه
وینسنت-اچ‌آر‌دی در سال ۱۹۲۸ آغاز به کار کرد، زمانی که فیل وینسنت نام شرکت را به همراه تمامی جیگ‌ها، ابزارها و قالب‌های شرکت اچ‌آر‌دی به دست آورد. وینسنت در ابتدا از موتورهای سازندگان دیگری مانند جی‌ای‌پی و راج-ویتوورث استفاده می‌کرد، اما مشکلات مربوط به تأمین قطعات منجر به توسعه موتور ۵۰۰ سی‌سی اختصاصی خود شرکت در سال ۱۹۳۴ شد. از وینسنت نقل قول شده است که در آن زمان گفت: "...ما هرگز نمی‌خواستیم تا آخر عمر موتور جی‌ای‌پی دیگری ببینیم و تصمیم گرفتیم که موتور خودمان را طراحی و تولید کنیم." موتور جدید که توسط مهندس استرالیایی فیل اروینگ طراحی شد، طی سه ماه توسعه یافت و نمونه اولیه متئور سری 'A' به یک مدل تولیدی به نام متئور سری 'B' تبدیل و بهبود یافت. این مدل هم‌زمان با کامت سری 'C' تولید می‌شد و تفاوت‌های اصلی شامل استفاده از دوشاخ جلو جدید *گیرادرولیک* در کامت در حالی که متئور از دوشاخ‌های سنتی برامپتون و یک کاربراتور کمی کوچکتر بهره می‌برد، بود.

یکی از ویژگی‌های پیشرفته موتور جدید متئور، اختراعی برای کاهش خرابی سوپاپ بود که تشخیص داده بودند ناشی از ارتعاش عرضی است. یک طراحی خاص از راهنماهای سوپاپ بالا و پایین، بدون بخش میانی، به این معنی بود که سوپاپ‌ها نقطه تکیه‌گاه (فولکروم) نداشتند و در بخش میانی آنها یک راکر چنگالی (شاخه‌دار) تعبیه کرده بودند که روی ساقه سوپاپ دارای شانه فشار داده می‌شد. این طراحی به طور مؤثری عمل 'تکان خوردن' راکر مرسوم در بخش بالایی موتور را حذف کرد و بخش بالایی موتورهای وینسنت استاندارد عملکرد جدیدی را رقم زد.

هنگامی که تولید مدل‌های سری 'B' در سال ۱۹۵۰ متوقف شد، متئور نیز از خط تولید کنار گذاشته شد و این موتورسیکلت را به یکی از کمیاب‌ترین وینسنت-اچ‌آر‌دی‌های پس از جنگ تبدیل کرد. کاهش فروش موتورسیکلت‌های گران‌قیمت منجر به تعطیلی کارخانه وینسنت در سال ۱۹۵۶ شد.

## محو شدن 'HRD'
حروف HRD در سال ۱۹۵۰ پس از آنکه فیل وینسنت از نمایندگی‌های آمریکایی خود بازدید کرد و متوجه شد که HRD به راحتی با نشان HD شرکت هارلی دیویدسون اشتباه گرفته می‌شود، کنار گذاشته شد. وینسنت برای به دست آوردن حقوق استفاده از لوگوی HRD زحمت زیادی کشیده بود، اما دستور داد حروف HRD را از روی تمام قطعات ریخته‌گری شده بسایند و سپس آنها را پولیش کنند - اما هنوز هم می‌توان حروف را روی برخی از مدل‌ها مشاهده کرد.

## نمونه‌های باقی‌مانده
وینسنت متئورهای در وضعیت خوب توسط کلکسیونرها و علاقه‌مندان بسیار مورد توجه هستند. در مارس ۲۰۰۸، یک دستگاه وینسنت متئور ۵۰۰ سی‌سی مدل ۱۹۳۹ در حراجی به قیمت ۲۸۰۰۰ پوند (۴۶۰۰۰ دلار) فروخته شد.

## جستارهای وابسته
* وینسنت موتورسایکلز
* وینسنت فلش خاکستری
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۳۰ (میلادی)
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۴۰ (میلادی)
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۵۰ (میلادی)

## یادداشت‌ها

رده:موتورسیکلت‌های وینسنت
رده:موتورسیکلت‌های تک‌سیلندر
ترایمف تایگر ۸۰

**ترایمف تایگر ۸۰** یک موتورسیکلت بریتانیایی است که توسط شرکت ترایمف از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ ساخته شد. مدل‌های دیگر این سری شامل تایگر ۷۰ با حجم موتور ۲۵۰ سی‌سی و تایگر ۹۰ با حجم موتور ۵۰۰ سی‌سی بودند. تولید تایگر پس از آغاز جنگ جهانی دوم متوقف شد و پس از بمباران شدید کارخانه ترایمف در خیابان پریوری در کاونتری توسط آلمان نازی در جریان بلیتز کاونتری در سال ۱۹۴۰، هرگز از سر گرفته نشد.

## توسعه
شرکت ترایمف در طول رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ متحمل ضرر مالی شده بود و تصمیم گرفت بر تولید خودرو متمرکز شود. با این حال، مدیر عامل آریل موتورسایکلز، جک سنگستر، توانسته بود شرکت خود را با آریل اسکوار فور به سوددهی بازگرداند و طراح آن، ادوارد ترنر، او را متقاعد کرد که ترایمف را تصاحب کند. در سال ۱۹۳۵، سنگستر ترنر را برای مدیریت بخش موتورسیکلت ترایمف منصوب کرد.

ترنر مجموعه جدیدی از موتورسیکلت‌های تک‌سیلندر سبک‌وزن طراحی کرد که با نام‌های تایگر ۷۰، ۸۰ و ۹۰ شناخته شدند. اعداد مدل‌ها نشان‌دهنده حداکثر سرعت (به مایل بر ساعت) بودند. این موتورسیکلت‌ها فروش خوبی داشتند و شرکت را قادر ساختند در سال اول به نقطه سر به سر برسد و سال بعد سود قابل توجهی کسب کند و نام ترایمف را دوباره مطرح سازد. این شرکت بعدها به یکی از موفق‌ترین شرکت‌های موتورسیکلت‌سازی بریتانیا تبدیل شد. تایگرهای پیش از جنگ دارای باک‌های بنزین کرومی برجسته با پانل‌های جانبی رنگ‌شده به رنگ نقره‌ای بودند.

هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ آغاز شد، تایگر به مدل نظامی ترایمف ۳HW تبدیل شد. در ۱۴ نوامبر ۱۹۴۰، شدیدترین حمله هوایی آلمان به کاونتری بخش بزرگی از شهر از جمله کارخانه ترایمف را ویران کرد که به تولید تایگر ۸۰ پایان داد. هنگامی که ترایمف تولید خود را در یک کارخانه جدید در مریدن از سر گرفت، فقط مدل‌های دو سیلندر مانند تایگر ۱۰۰ را تولید کرد.

در سال ۱۹۹۳، شرکت جدید ترایمف هینکلی نام مدل تایگر را برای یکی از مدل‌های جدید سه‌سیلندر خود، یعنی تایگر ۹۰۰، احیا کرد.

## جایزه مادز
هارولد "هری" پری یک موتورسوار تریال و مدیر مسابقات در آریل در دهه ۱۹۳۰ بود و مسئول برگزاری رویدادهای ورزشی برای افزایش فروش موتورسیکلت‌های آریل بود. در سال ۱۹۳۷، جک سنگستر از پری خواست تا یک رویداد تبلیغاتی برای ترایمف ترتیب دهد. پری یک مسابقه سه‌ساعته با سرعت بالا برای سه موتورسیکلت تک‌سیلندر تایگر در پیست دونینگتون پارک ترتیب داد که روز بعد با یک دور حداکثر سرعت در پیست بروکلندز دنبال می‌شد. موتورسیکلت‌های استفاده شده، یک دستگاه تایگر ۷۰، ۸۰ و ۹۰ از نمایندگی‌های محلی ترایمف بودند و به طور ویژه برای مسابقه آماده نشده بودند. نتایج بروکلندز برای تایگر ۸۰ که توسط آلن جفریس رانده شد، میانگین سرعت  بود.

## نمونه‌های موجود در موزه‌ها
موزه موتورسیکلت لندن یک دستگاه ترایمف تایگر ۸۰ مدل ۱۹۳۸ را در معرض نمایش دارد. موزه موتورسیکلت سولوانگ در کالیفرنیا نیز یک دستگاه مدل ۱۹۳۹ کاملاً بازسازی‌شده را در خود جای داده است.

## جستارهای وابسته
* ترایمف (شرکت)
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۳۰ (میلادی)
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۴۰ (میلادی)

## منابع

## پیوند به بیرون

* بروشور فروش کارخانه ترایمف تایگر ۸۰ مدل ۱۹۳۹
* تصویری از ترایمف تایگر ۸۰ مدل ۱۹۳۹

تایگر ۸۰
رده:موتورسیکلت‌های معرفی‌شده در ۱۹۳۶ (میلادی)
فوجی ربیت

**فوجی ربیت** (به انگلیسی: *Fuji Rabbit*) یک موتور اسکوتر است که توسط صنایع سنگین فوجی (اکنون شرکت سوبارو) در ژاپن از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۸ تولید می‌شد. انجمن مهندسان خودروی ژاپن مدل **اس-۱** فوجی ربیت که در سال ۱۹۴۶ معرفی شد را به عنوان یکی از *۲۴۰ نشانه فناوری خودروی ژاپن* خود رتبه‌بندی کرده است.

## تولید

تولید مدل اولیه، یعنی اس-۱، در سال ۱۹۴۶ آغاز شد، حدود شش ماه قبل از شروع تولید وسپا. این اسکوتر عمدتاً از اسکوترهای مورد استفاده نظامیان آمریکایی در طول و پس از جنگ جهانی دوم الهام گرفته بود و از تلاش‌های مهندسی روی اسکوتر ساخته‌شده توسط شرکت پاول بهره می‌برد. به عنوان اولین موتور اسکوتر ساخته‌شده در ژاپن، این محصول به شدت موفق بود و صنعت وسایل نقلیه دوران پس از جنگ را متحول کرد. در نهایت، اسکوترهای فوجی ربیت به برخی از پیشرفته‌ترین اسکوترهای دوران خود از نظر فناوری تبدیل شدند که دارای استارت الکتریکی، گیربکس‌های خودکار و سیستم‌های تعلیق بادی بودند. اسکوترهای فوجی ربیت اولین اسکوترهای ژاپنی بودند که قادر به دستیابی به سرعت‌های بیش از  بودند. رقیب اصلی ربیت، میتسوبیشی سیلور پیجن بود که تولید آن تقریباً در همان زمان آغاز شد. موتور اسکوترها برای صنعت وسایل نقلیه پس از جنگ به حدی مهم بودند که در می ۱۹۴۸، یک دستگاه سیلور پیجن و یک دستگاه ربیت به امپراتور ژاپن تقدیم شد. از سال ۱۹۵۴، ربیت همچنین با رقابتی از جانب هوندا جونو مواجه شد.

با گسترش اقتصاد ژاپن، تقاضا برای اسکوترها به نفع وسایل نقلیه چهارچرخ راحت‌تر به نام *[[ماشین کی]]* کاهش یافت و فوجی نیز از این روند پیروی کرد و در سال ۱۹۵۸ با معرفی سوبارو ۳۶۰ فعالیت خود را به خودروها متنوع ساخت. آخرین اسکوتر فوجی در ژوئن ۱۹۶۸ از خط تولید خارج شد.

## در فرهنگ عامه
اگرچه در خارج از ژاپن چندان شناخته‌شده نیست، فوجی ربیت جایگاهی را در فرهنگ پاپ ژاپن به عنوان نماد نوستالژی برای خود دست و پا کرده است. فوجی ربیت‌ها در مجموعه‌های انیمیشن ژاپنی مانند *[[پارانویا ایجنت]]* ظاهر شده‌اند و در میان کلکسیونرهای اسکوتر و موتورسیکلت در ژاپن محبوب هستند.

## آمریکای شمالی
در آمریکای شمالی، فوجی ربیت بیشتر به دلیل شروع حرفه خودروسازی مالکوم بریکلین شناخته می‌شود. (بریکلین بعدها مسئول واردات سوبارو ۳۶۰ و هاچ‌بک یوگو (Zastava Koral) و همچنین تولید اتومبیل خودش و موارد دیگر بود.)

واردکننده اصلی برای آمریکای شمالی، شرکت آمریکن ربیت (American Rabbit Corporation) بود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:موتور اسکوتر
رده:سوبارو
رده:موتورسیکلت‌های ژاپنی
رده:موتورسیکلت‌سازهای ژاپن
لامبرتا مدل بی

**لامبرتا مدل بی** دومین مدل تولیدی اسکوترهای لامبرتا بود که از نوامبر ۱۹۴۸ تا ژانویه ۱۹۵۰ تولید شد. این مدل شبیه به مدل قبلی خود، لامبرتا مدل آ بود، اما برای بهبود کیفیت سواری اصلاح شده بود. این مدل به دلیل موفقیت مدل آ ساخته شد.

## بررسی اجمالی
پس از موفقیت مدل آ، فردیناندو اینوچنتی به یک موتورسیکلت اصلاح‌شده نیاز داشت، بنابراین مدل بی بسیار شبیه به مدل قبلی خود بود. هدف اصلی بهبود کیفیت و راحتی سواری و در عین حال حفظ قیمت پایین اسکوتر به عنوان یک وسیله حمل و نقل بود. این مدل به همان اندازه مدل آ ساده بود، اما بهبودهای اعمال‌شده به معنای قیمت بالاتر آن بود. مدل بی موفق‌تر از مدل آ بود و ۳۵۰۱۴ دستگاه در مقایسه با ۹۶۶۹ دستگاه مدل آ به فروش رساند.

## طراحی
مدل بی نسخه اصلاح‌شده مدل قبلی خود یعنی مدل آ است. بهبود اصلی آن در سیستم تعلیق است؛ جلو و عقب اکنون دارای تعلیق فنری هستند و یک کمک فنر حلزونی به صورت افقی روی موتور نصب شده است تا قسمت عقب موتور بتواند حول یک نقطه بچرخد. دسته فرمان به جلو منتقل شده و زین بالاتر آمده است تا امکان نصب باک بنزین بزرگ‌تر و همچنین موقعیت رانندگی راحت‌تری فراهم شود. تعویض دنده با یک تعویض‌دهنده دنده روی فرمان آسان‌تر شده بود، که این ویژگی در تمام مدل‌های آینده به استاندارد تبدیل خواهد شد. همچنین دارای سرعت‌سنج نصب‌شده روی سپر محافظ پا بود. تایرها برای کیفیت سواری بهتر بزرگتر شدند، از ۳.۵۰*۷ به ۳.۵۰*۸.

## فروش و تولید

تولید مدل بی ۱۵ ماه به طول انجامید و بیش از سه برابر مدل آ و سه ماه طولانی‌تر بود.

## جستارهای وابسته
* فهرست موتورسیکلت‌های دهه ۱۹۴۰ (میلادی)

## منابع

رده:اسکوترها
رده:خودروهای اینوچنتی
رده:موتورسیکلت‌های معرفی‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:موتورسیکلت‌های تک‌سیلندر
رده:موتورسیکلت‌های دو زمانه
رده:موتور اسکوتر
بازیلیکا مارینوایر

بندانگشتی|Wallfahrtskirche in Franken
**بازیلیکا مارینوایر** (به آلمانی: Die Basilika Mariä Heimsuchung) در منطقه مارینوایر در مارکتلوگاست، کلیسای جامع کاتولیک رومی مارینوایر در دِینری هوف، اسقف‌نشین بامبرگ است. در داخل این اسقف‌نشین، مارینوایر بزرگ‌ترین کلیسای زیارتی مریم مقدس است و به همراه کلیسای جامع بامبرگ، کلیسای جامع چهارده مقدس و کلیسای جامع گوسواینشتاین، یکی از چهار کلیسای فرعی است. این کلیسا در سال ۱۹۹۳ عنوان افتخاری پاپ کلیسای بازیلیکا مینور را دریافت کرد. مارینوایر یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های زیارتی مریم مقدس در آلمان است که سالانه تقریباً ۸۰۰۰ زائر را به خود جذب می‌کند.

## منابع

رده:کلیساهای باسیلیکا در آلمان
رده:معماری باروک در بایرن
رده:معماری دهه ۱۷۴۰ (میلادی)
رده:کلیساها در آلمان
رده:مسیحیت در آلمان
رده:گردشگری در آلمان
کنت هاروف

**آلن کنت هاروف** (۲۴ فوریه ۱۹۴۳ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۴) نویسنده آمریکایی متولد و بزرگ شده در ایالت کلرادوی ایالات متحده بود. او شش رمان و چندین داستان کوتاه نوشت که وقایع آنها در دشت‌های مرتفع، عمدتاً در شهر خیالی هولت، رخ می‌داد.

هاروف پس از اتمام مدرک کارشناسی خود در رشته زبان انگلیسی در دانشگاه نبراسکا وسلیان، در سپاه صلح ثبت نام کرد و به جای خدمت سربازی، در آنجا مشغول به کار شد و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آیووا دریافت کرد. او در ابتدا برای تثبیت حرفه نویسندگی با مشکل مواجه بود؛ هاروف علاوه بر کارهایی مانند سرایداری، کارگری ساختمان و کار در مزرعه، سال‌ها در دبیرستانی در ویسکانسین و دانشگاه‌هایی در نبراسکا و ایلینوی به تدریس زبان انگلیسی مشغول بود. نوشته‌های او اولین بار در سال ۱۹۸۴، زمانی که ۴۱ ساله بود، منتشر شد. اگرچه دو رمان اول هاروف مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، اما موفقیت تجاری تا زمان انتشار *«آواز ساده»* در سال ۱۹۹۹ که به کتابی پرفروش تبدیل شد، از او دور ماند.

در طول دوران حرفه‌ای هاروف، منتقدان نثر ساده و زیبای او، تصاویر اصیل از زندگی روستایی و توجه به زیبایی‌های نهفته در چیزهای عادی را ستودند، اگرچه گهگاه به خاطر حشو و زوائد مورد انتقاد قرار می‌گرفت. در اوایل سال ۲۰۱۴، هاروف به یک بیماری ریوی لاعلاج مبتلا شد. او آخرین کتاب خود، *«ارواح ما در شب»*، را در حالی که بیمار بود نوشت و در نوامبر همان سال درگذشت. این کتاب پس از مرگ نویسنده منتشر شد و فیلمی با همین نام از روی آن ساخته شد. مجله کلرادو، *شماره ۵۲۸۰*، نوشت که هاروف «به‌طور گسترده بهترین رمان‌نویس کلرادو محسوب می‌شود» و *مجله نقد کتاب دوبلین،* آثار او را «هم منحصراً آمریکایی و هم عمیقاً جهانی» نامید.

## منابع

رده:اهالی پوابلو (کلرادو)
رده:اهالی سالیدا، کلرادو
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آیووا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه نبراسکا وسلین
رده:درگذشتگان ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت بیماری‌های ریوی
رده:رمان‌نویسان اهل ایالت کلرادو
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:رمان‌نویسان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
چابی چکر

**چابی چِکِر** ( با نام اصلی ارنست اِوِنز؛ زادهٔ ) خواننده و رقصندهٔ آمریکایی سبک راک‌اندرول است. او به خاطر فراگیر کردن بسیاری از سبک‌های رقص شهرت دارد، از جمله رقص «توئیست» با اجرای موفقش در سال ۱۹۶۰ از ترانهٔ «توییست» که پیش‌تر توسط هنک بالارد و میدنایترز اجرا شده بود. همچنین با بازخوانی ترانهٔ «وقت پونی» در سال ۱۹۶۱، رقص «پُونی» را محبوب کرد.

بزرگ‌ترین موفقیت او در بریتانیا ترانهٔ «بیا باز هم توییست برقصیم» بود که سال ۱۹۶۲ منتشر شد. همان سال، او ترانهٔ «Limbo Rock» را نیز محبوب کرد؛ قطعه‌ای که پیش‌تر به‌صورت بی‌کلام توسط گروه چمپس منتشر شده بود و چابی چکر با افزودن شعر و معرفی رقص مخصوص «لیمبُو» در آن روح تازه‌ای دمید. او سبک‌های رقص دیگری مانند «فلای» را نیز معرفی کرد.

در تاریخ سپتامبر ۲۰۰۸، ترانهٔ «توییست» در فهرست مجلهٔ *[[بیلبورد (مجله)|بیلبورد]]* به‌عنوان محبوب‌ترین تک‌آهنگ تاریخ جدول بیلبورد هات ۱۰۰ از زمان آغاز آن در سال ۱۹۶۰ شناخته شد؛ افتخاری که در به‌روزرسانی اوت ۲۰۱۳ نیز حفظ شد.

در سال ۲۰۱۴، چکر به تالار مشاهیر ریتم اند بلوز ملی راه یافت و در سال ۲۰۲۵ نیز برای ورود به تالار مشاهیر راک اند رول برگزیده شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی شهرستان جورج‌تاون، کارولینای جنوبی
رده:اهالی ویلیامزبرگ، کارولینای جنوبی
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:خوانندگان اهل پنسیلوانیا
رده:خوانندگان اهل کارولینای جنوبی
رده:خوانندگان راک آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۴۱ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان اهل فیلادلفیا
رده:موسیقی‌دانان راک اند رول
اسقف‌نشین بامبرگ

اسقف‌نشین بامبرگ (لاتین: Archidioecesis Bambergensis) یک اسقف‌نشین کاتولیک رومی در شمال بایرن است که بخش‌های 
بندانگشتی|Coat of arms of Archdiocese of Bamberg
بزرگی از حوزه‌های اداری فرانکونیای علیا و فرانکونیای میانی و همچنین بخش‌های کوچکی از حوزه‌های اداری فرانکونیای سفلی (ایفوفن، التمان-روستادت) و فالتس علیا (آوئرباخ) را در بر می‌گیرد. اسقف‌نشین‌های دارای حق رأی آن عبارتند از آیشتات و وورتسبورگ، و اسقف‌نشین اشپایر، که تا سال ۱۹۲۰ در راینلاند-فالتس و زارلند، در داخل مرزهای فالتس باواریا واقع شده بود. در سال ۲۰۲۱ دارای جمعیتی معادل ۲۱۱۷۰۰۰ نفر بود.

تاسیس

هاینریش دوم امپراتور پدر هاینریش دوم بایری ملقب به ستیزه جو، دوک باواریا بود. در سال ۱۰۰۲، بعنوان پادشاه هاینریش دوم  و در سال ۱۰۱۴ به عنوان امپراتور تاجگذاری کرد. در شورای امپراتوری در ۱ نوامبر ۱۰۰۷، امپراتور هاینریش دوم *اسقف‌نشین بامبرگ* را تأسیس کرد. او صومعه‌های بسیاری را تأسیس کرد. امپراتور هاینریش دوم در ۱۳ ژوئیه ۱۰۲۴ درگذشت. او در کلیسای جامع بامبرگ به خاک سپرده شد و در سال ۱۱۴۶ توسط پاپ اوژن سوم به مقام قدیسی رسید. روز بزرگداشت او ۱۳ ژوئیه است.

## منابع

رده:اسقف‌نشین‌های کاتولیک در آلمان
هنک بالارد

**هَنک بالارد** ( با نام اصلی جان هنری کندریکس؛  – ) خواننده و ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد او خوانندهٔ اصلی گروه «میدنایترز» و از نخستین هنرمندان راک اند رول بود که اوایل دههٔ ۱۹۵۰ پا به صحنه گذاشتند.

هنک بالارد نقش مهمی در شکل‌گیری و رشد راک‌اندرول ایفا کرد. او همراه با گروهش تک‌آهنگ موفق «آنی، با من کار کن» را منتشر کرد و سپس ترانه‌های پاسخ‌گونهٔ «آنی یک بچه داشت» و «فانی، عمهٔ آنی» را عرضه کرد؛ قطعاتی که گفت‌وگویی موسیقایی در دل فرهنگ ریتم اند بلوز آن دوران ساختند.

او بعدها در سال ۱۹۵۹ ترانهٔ «توییست» را ساخت و نخستین بار خودش آن را ضبط کرد. یک سال بعد، چابی چکر این قطعه را بازخوانی کرد و همین نسخهٔ دوم بود که تبِ رقص «توئیست» را در آمریکا و جهان شعله‌ور کرد، چنان‌که به یکی از نمادهای فرهنگی اوایل دههٔ ۶۰ بدل شد.

نام بالارد در سال ۱۹۹۰ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی بسمر (آلاباما)
رده:خوانندگان راک آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان فانک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان اهل دیترویت
رده:موسیقی‌دانان راک اند رول
بازیلیکا چهارده امدادگر مقدس

**بازیلیکا چهارده امدادگر مقدس** (به آلمانی: Basilika Vierzehnheiligen) در نزدیکی باد اشتافل‌اشتاین در منطقه لیخشتنفلز، یک کلیسای
بندانگشتی|Vierzehnheiligen Basilika
زیارتی در فرانکونیای علیا است.

این کلیسا که طبق نقشه‌های بالتازار نویمان ساخته شده، به چهارده مقدس اختصاص دارد. سالانه تقریباً نیم میلیون بازدیدکننده دارد.

کلیسای چهارده مقدس، همراه با کلیسای مارینوایر، کلیسای جامع بامبرگ و کلیسای گوسواینشتاین، چهارمین کلیسای کوچک اسقف‌نشین بامبرگ است. این کلیسا از ویژگی‌های بارز منطقه گوتسگارتن در منطقه ماینلند علیا

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

*  The Basilica's official website
* A web page on the Basilica from College of the Holy Cross

رده:چهارده امدادگر مقدس
رده:کلیساهای باسیلیکا در آلمان
رده:کلیساهای زیارتی در آلمان
رده:لیشتنفلس (شهرستان)
رده:معماری باروک در بایرن
رده:کلیساها در آلمان
رده:کلسیاهای زیارتی
رده:مسیحیت در آلمان
رده:گردشگری در آلمان
بازیلیکا گوسواینشتاین

**بازیلیکا گوسواینشتاین** (به آلمانی: Basilika Gößweinstein) یک کلیسای کوچک واقع در شهرداری گوسواینشتاین در کشور آلمان در ایالت بایرن است. این کلیسا دومین مکان زیارتی بزرگ در اسقف‌نشین بامبرگ و بزرگ‌ترین کلیسای زیارتی تثلیثی در آلمان است. سالانه تقریباً ۱۴۰ گروه زیارتی به گوسواینشتاین سفر می‌کنند. گوسواینشتاین مرکز معنوی و مذهبی فرانکونیایی سوئیسی محسوب می‌شود. (تقسیمات کلیسایی با تقسیمات سیاسی متفاوت است)

## منابع

رده:کلیساهای باروک
رده:کلیساهای باسیلیکا در آلمان
رده:معماری باروک در بایرن
محمد ایرجی

**محمد ایرجی** برنامه نویس ، بازی‌ساز  و توسعه‌دهندهٔ بازی‌های رایانه‌ای  است که به‌عنوانLead Programmer در شرکت یوبی‌سافت فعالیت می‌کند. 
ایرجی حرفهٔ خود را در حوزهٔ توسعه نرم‌افزار و بازی‌سازی آغاز کرد و هم‌اکنون مسئولیت‌ رهبری فنی، طراحی معماری نرم‌افزار و هدایت تیم برنامه‌نویسی را بر عهده دارد.   
وی سابقهٔ طولانی در توسعه بازی‌های آنلاین و چندپلتفرمی، شبیه‌سازهای صنعتی و تجربه‌های واقعیت مجازی دارد و در پروژه‌های بزرگ مانند Assassin's Creed Nexus VR مشارکت داشته است. 

## پروژه‌ها
* بازی اساسینز کرید (مجموعه بازی) ، برنامه‌نویس ارشد  
* طراح و مجری رویدادهای بازی‌سازی و اجرای دورهٔ آموزشی «Casual Camp»  
* کافه بازار، مدیر بخش بازی (1398) 
* بازی شهرزاد (1394)
* بازی آسمان‌دژ (1392) 

## فعالیت‌های جانبی
* سخنرانی در رویداد Guest Lecture: Inside AAA: Careers, Challenges, and Growth 

* مدرس مفاهیم برنامه‌نویسی و توسعه بازی با Unity3D در انستیو بازی‌سازی ایران (1395) 
* مشارکت در Game Jamها و رویدادهای جامعه بازی ایران

## افتخارات
محمد ایرجی در طول فعالیت حرفه‌ای خود در پروژه‌های مختلف به ویژه در زمینه بازی‌های آنلاین، شبیه‌سازهای صنعتی و تجربه‌های واقعیت مجازی مشارکت داشته است. برخی از پروژه‌هایی که او در آن‌ها نقش برنامه‌نویس و راهبر فنی داشته‌اند، مورد توجه و تقدیر در جشنواره‌ها و رویدادهای صنعت بازی قرار گرفته‌اند، مانند بازی‌های آنلاین Cafe Bazaar و شبیه‌سازهای KOMATSU, در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ جوایز بهترین بازی آنلاین سال و MMO سال را از جشنواره‌های معتبر داخلی و وب‌سایت‌های بین‌المللی کسب کرده‌اند.   در جشنواره بازی‌های تهران و نمایشگاه رسانه دیجیتال، پروژه‌هایی که ایرجی روی آن‌ها فعالیت فنی داشته، به عنوان بهترین بازی آنلاین سال و نامزد بهترین بازی فرهنگی معرفی شده‌اند.
نقش وی در این موفقیت‌ها هدایت فنی، برنامه‌نویسی و توسعه‌دهنده سیستم‌های بازی بوده است.    

## منابع

## پیوند به بیرون
* لینکدین محمد ایرجی

رده:برنامه‌نویسان بازی ویدئویی
رده:برنامه‌نویسان رایانه اهل ایران
رده:افراد زنده
رده:توسعه بازی‌های ویدئویی
نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱

**نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱**، یک نیروگاه زمین‌گرمایی در کنیا با ظرفیت نصب‌شده  است. .

## مکان
این نیروگاه در پارک ملی هیلز گیت واقع شده است. این مکان در اولکاریا، در شهرستان ناکورو، در لبه شرقی دره ریفت شرقی، تقریباً  از طریق جاده، در جنوب غربی نایواشا قرار دارد. اولکاریا از طریق جاده، به فاصله تقریباً  در شمال غربی نایروبی است.

## نمای کلی
نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱، یکی از شش نیروگاه زمین‌گرمایی است که در منطقه اولکاریا در شهرستان ناکورو واقع شده‌اند. چهار ایستگاه اولکاریا ۱، اولکاریا ۲، اولکاریا ۳ و اولکاریا ۴ تا سپتامبر ۲۰۱۷ در حال فعالیت بودند. در سال ۲۰۲۰، کل مجموعه نیروگاه‌های اولکاریا دارای ظرفیت نصب شده ۸۱۰٫۳ مگاوات بود نیروگاه اولکاریا ۵ در سال ۲۰۱۹ با شبکه برق همگام شد. و اولکاریا ۶ برای سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود.

## تاریخچه
نیروگاه اولکاریا ۱ اولین بار در سال ۱۹۸۱ با یک توربین کارخانه میتسوبیشی با ظرفیت تولید ۱۵ مگاوات آغاز به کار کرد. در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۵، دو توربین دیگر مشابه توربین اول در این تأسیسات راه‌اندازی شد و ظرفیت تولید کل به ۴۵ مگاوات رسید. در ژانویه ۲۰۱۵، واحدهای ۴ و ۵ با ظرفیت نصب‌شده ترکیبی ۱۴۰ مگاوات افتتاح شدند. این امر، کل ظرفیت نصب‌شده نیروگاه اولکاریا ۱ را به ۱۸۵ مگاوات می‌رساند.

در مارس ۲۰۱۶، دولت کنیا مبلغ ۹٫۵۳ میلیارد شیلینگ کنیا (۹۵ میلیون دلار آمریکا) از آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن (JICA) برای نوسازی توربین‌های ۱، ۲ و ۳ در نیروگاه اولکاریا ۱ وام گرفت. این عملیات کاری شامل افزایش ظرفیت ترکیبی سه توربین از ۴۵ مگاوات واحد فعلی به ۵۰٫۷ مگاوات می‌شود. پیش‌بینی می‌شود کارهای نوسازی و ارتقاء تا سال ۲۰۲۱ ادامه داشته باشد. این امر ظرفیت این نیروگاه را از ۱۸۵ مگاوات به ۱۹۰٫۷مگاوات افزایش خواهد داد.

در دسامبر ۲۰۱۸، شرکت تولید برق کنیا کلنگ ساخت واحد ۶ نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱ با ظرفیت ۸۳ مگاوات را به زمین زد. پیش‌بینی می‌شد که تکمیل این واحد در سال ۲۰۲۱ انجام شود و ظرفیت کل این نیروگاه زمین‌گرمایی را به ۲۶۸٫۳ مگاوات برساند. واحد ۶ نیروگاه اولکاریا ۱، در ژوئیه ۲۰۲۲ به صورت تجاری راه‌اندازی شد.

## مالکیت
نیروگاه اولکاریا ۱ متعلق به شرکت کن‌ژن است که در بورس اوراق بهادار نایروبی حضور دارد، ۷۰ درصد سهام این شرکت در اختیار دولت کنیا و ۳۰ درصد باقی‌مانده در اختیار موسسات و سرمایه‌گذاران خصوصی است.

## جستارهای وابسته
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۲
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۳
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۴
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۵

## منابع

## پیوند به بیرون

* Website of Kenya Electricity Generating Company
* Kenyatta Breaks Ground Construction of Olkaria 1 Unit 6 As of 4 December 2018.

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۱ (میلادی) در کنیا
رده:زیرساخت‌های انرژی کامل‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
پشته‌بندی

**پشته‌بندی** ، تپه‌گذاری، خاک‌ریزی، تکنیکی در کشاورزی و باغبانی است که برای انباشتن خاک در اطراف پایه گیاه استفاده می‌شود. این کار را می‌توان با دست (معمولاً با استفاده از کج‌بیل) یا با ماشین آلات موتوری، معمولاً با اتصال تراکتور، انجام داد.

خاک‌ورزی، قسمت معمولاً بالای سطح زمین گیاه را دفن می‌کند و رشد مطلوب را افزایش می‌دهد. این ممکن است باعث رشد غده‌های اضافی (مانند سیب‌زمینی) شود، گیاه را مجبور به رشد ساقه‌های بلندتر (تره‌فرنگی) کند، یا برای برخی از محصولات (کاسنی، تره‌فرنگی، مارچوبه و غیره) این روش سفید کردن، ساقه‌ها یا شاخه‌ها را رنگ‌پریده و لطیف نگه می‌دارد، یا بر طعم آنها تأثیر می‌گذارد.

پشته‌بندی به خفه کردن علف‌های هرز کمک می‌کند. همچنین می‌توان از آن برای تثبیت ساقه‌های محصولاتی که به راحتی توسط باد تکان می‌خورند، استفاده کرد.

## نمونه‌ها
یکی از کاربردهای رایج خاک‌ورزی، استفاده از پشته‌بندی برای سیب‌زمینی است. غده‌ها درست زیر سطح زمین رشد می‌کنند و در صورت قرار گرفتن در معرض نور (سیب‌زمینی‌های سبز) می‌توانند سبزینه و سولانین تولید کنند. سولانین در دوزهای بالا سمی است و می‌تواند منجر به حالت تهوع، سردرد و در موارد نادر، مرگ شود. با پشته‌بندی یک یا چند بار در طول فصل رشد - که عملاً دفن سیب‌زمینی‌ها در چند اینچ اضافی خاک است - عملکرد بهبود می‌یابد و محصول برداشت شده قابل خوردن باقی می‌ماند.

در تاکستان‌ها، در آغاز دوره زمستان:
* خطر آسیب ناشی از یخ‌زدگی را کاهش می‌دهد. در واقع، یک گرادیان حرارتی توسط اینرسی حرارتی زمین تشکیل می‌شود. داخل تپه خاک گرمتر است.
* جریان آب را تسهیل می‌کند (که وجود آن به دلیل بارندگی در زمستان مهم است). تخلیه را می‌توان از طریق شیارها انجام داد.
* علف‌های هرز را از بین می‌برد.

## منابع
رده:اصطلاحات کشاورزی
رده:پرورش گل و گیاه
نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۲

**نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۲**، یک نیروگاه زمین‌گرمایی در کنیا است که ظرفیت تولید برق نصب‌شده آن  می‌باشد.

## مکان
این تأسیسات در منطقه اولکاریا، مجاور پارک ملی هیلز گیت، در لبه شرقی دره ریفت شرقی، تقریباً  از جنوب شرقی شهر ناکورو واقع شده است. اولکاریا از طریق جاده تقریباً  از شمال غربی نایروبی فاصله دارد.

## تاریخچه
نیروگاه اولکاریا ۲ در سال ۲۰۰۳، زمانی که شرکت تولید برق کنیا (KenGen) دو واحد ۳۵ مگاواتی، ساخت و نصب شده توسط صنایع سنگین میتسوبیشی (MHI) را راه‌اندازی کرد، به بهره‌برداری رسید. در سال ۲۰۱۰، سومین واحد با ظرفیت ۳۵ مگاوات با هزینه تقریبی ۱۰۰ میلیون دلار آمریکا نصب شد و ظرفیت کل را به ۱۰۵ مگاوات رساند. این توسعه با همکاری (الف) بانک سرمایه‌گذاری اروپا که ۴۰٫۸ میلیون دلار آمریکا (۳۰۳ میلیارد شیلینگ کنیا) وام داد، انجمن توسعه بین‌المللی که ۲۷٫۶ میلیون دلار آمریکا (۲٫۲ میلیارد شیلینگ کنیا) وام داد، آژانس توسعه فرانسه که ۲۰ میلیون دلار آمریکا (۱٫۶ میلیارد شیلینگ کنیا) وام داد و شرکت کن‌ژن که مابقی سرمایه را فراهم کرد، تأمین مالی شد. نیروگاه اولکاریا ۲ یکی از شش نیروگاه زمین‌گرمایی است که یا برنامه‌ریزی شده‌ ساخته شوند یا در حال حاضر در منطقه اولکاریا در شهرستان ناکورو ایجاد و در حال فعالیت هستند.

## مالکیت
نیروگاه اولکاریا ۲ متعلق به شرکت دولتی کن‌ژن است که سهام آن در بورس نایروبی معامله می‌شود و دولت کنیا ۷۰ درصد سهام آن را در اختیار دارد و ۳۰ درصد باقی‌مانده در اختیار افراد و نهادهای سرمایه‌گذار خصوصی است.

## جستارهای وابسته
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۳
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۴
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۵

## منابع

## پیوند به بیرون

*Website of Kenya Electricity Generating Company

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۰ (میلادی) در کنیا
رده:زیرساخت‌های انرژی کامل‌شده در ۲۰۱۰ (میلادی)
نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۳

**نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۳**، یک نیروگاه زمین‌گرمایی بزرگ در کنیا است که ظرفیت تولید برق نصب‌شده آن ۱۵۰ مگاوات است.

## مکان
این نیروگاه در مجاورت پارک ملی هیلز گیت واقع شده است. این مکان در منطقه اولکاریا، در شهرستان ناکورو، در لبه شرقی دره ریفت شرقی واقع شده است که از طریق جاده تقریباً  از جنوب غربی نایواشا قرار دارد. اولکاریا از طریق جاده تقریباً  در شمال غربی نایروبی است.

## تاریخچه
نیروگاه اولکاریا ۳، اولین بار در سال ۲۰۰۰ فعالیت خود را آغاز کرد و شرکت اورمات این نیروگاه را با ظرفیت تولید ۱۳ مگاوات اداره می‌کرد. در ژانویه ۲۰۰۹ زیرساخت‌های جدید نصب شد و ۳۵ مگاوات دیگر به ظرفیت نیروگاه اضافه شد. بعداً، تأسیساتی با ظرفیت ۳۶ مگاوات نصب شد. واحد تولید سوم در اولکاریا ۳، با ظرفیت ۲۶ مگاوات در سال ۲۰۱۴ به بهره‌برداری رسید و ظرفیت کل این نیروگاه را به ۱۱۰ مگاوات رساند. واحد تولید چهارم، با ظرفیت ۲۶ مگاوات در سال ۲۰۱۶ به بهره‌برداری رسید و ظرفیت کل این نیروگاه را به ۱۳۹ مگاوات رساند. در سال ۲۰۱۸، ۱۱ مگاوات دیگر به ظرفیت تولید اضافه شد و ظرفیت تولید را به ۱۵۰ مگاوات رساند.

## مالکیت
نیروگاه اولکاریا ۳ متعلق و تحت مدیریت شرکت اورمات تکنولوژیز، یک شرکت ثبت شده در رینو، ایالت نوادا، با تأسیسات تولید شده در یبنه، اسرائیل است. شرکت اورمات از طریق شرکت تابعه تحت مالکیت ۱۰۰ درصدی خود، اُرپاور ۴ ( OrPower 4 Inc)، مالک این نیروگاه است. طبق گزارش رسانه‌های چاپی کنیا، شرکت اورمات در ۱۲ ماه منتهی به ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳، ۵۰۳ گیگاوات ساعت (GWh) برق به شرکت برق و روشنایی کنیا فروخته و ۳٫۸۹ میلیارد شیلینگ کنیا (۴۵ میلیون دلار آمریکا) درآمد داشته است.

## جستارهای وابسته
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۱
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۲
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۴
* نیروگاه زمین‌گرمایی اولکاریا ۵

## منابع

## پیوند به بیرون

*Website of Ormat Technologies, Inc.

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۶ (میلادی) در کنیا
رده:زیرساخت‌های انرژی کامل‌شده در ۲۰۱۶ (میلادی)
لوئیس مندوکی

**لوئیس مندوکی** (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس مکزیکی است که در مکزیک و هالیوود فعالیت می‌کند. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او زاده ۱۷ اوت ۱۹۵۴ در مکزیکوسیتی است. والدین او از یهودیان مجارستانی هستند.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:افراد مکزیکی مجارتبار
رده:دانش‌آموختگان مدرسه فیلمسازی لندن
رده:زادگان ۱۹۵۴ (میلادی)
رده:کارگردانان فیلم اهل مکزیک
رده:کارگردانان فیلم اهل مکزیکوسیتی