گودال مل

**گودال مل** () بر پایه یک افسانه محلی آمریکایی، گودالی «بی‌انتها» در نزدیکی النس‌بورگ در ایالت واشینگتن است. نخستین ادعاها دربارهٔ این گودال در سال ۱۹۹۷ میلادی در برنامه رادیویی «کوست تو کوست ای‌ام» از سوی مهمانی مطرح شد که خود را مل واترز معرفی کرد. بررسی‌های پس از آن نشان داد که هیچ شخصی با این نام در آن منطقه ساکن نبوده و هیچ گواه باورپذیری بر وجود چنین گودالی ارائه نشده‌است.

گودال مل به یکی از نمونه‌های شناخته‌شده «اسطوره‌های روستایی نوین» در فرهنگ عامه آمریکا بدل شده‌است. ادعاهای مطرح‌شده دربرگیرنده ژرفای نامحدود گودال، توانایی بازگرداندن جانوران مرده به زندگی و پنهان‌کاری دولت فدرال بوده‌است. زمین‌شناسان وجود چنین گودالی را از نظر علمی ناممکن دانسته‌اند.

## ادعاها
افسانه گودال بی‌انتها در ۲۱ فوریه ۱۹۹۷ آغاز شد، زمانی که مردی با نام مل واترز به‌عنوان مهمان در برنامه رادیویی «کوست تو کوست ای‌ام» با اجرای آرت بل حاضر شد. واترز ادعا کرد که زمینی روستایی در حدود ۱۴ کیلومتر (۹ مایل) غرب النس‌بورگ در شهرستان کیتیتاس دارد که گودالی اسرارآمیز در آن قرار دارد. به گفته واترز، ژرفای گودال نامشخص بود. او مدعی شد که با بهره‌گیری از نخ ماهیگیری و وزنه، ژرفای آن را اندازه‌گیری کرده اما پس از بهره‌گیری از نزدیک به ۲۴٬۰۰۰ متر (۸۰٬۰۰۰ پا) نخ، هنوز به ته آن نرسیده بود. همچنین ادعا کرد که سگ مرده همسایه‌اش پس از پرتاب به درون گودال، دوباره زنده دیده شده‌است. واترز گفت که ویژگی‌های جادویی گودال سبب شد مأموران فدرال آمریکا زمین را مصادره کنند و هزینه جابه‌جایی او به استرالیا را تأمین نمایند.

واترز در سال‌های ۱۹۹۷ (۲۱ و ۲۴ فوریه)، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ در برنامه بل حضور یافت. پخش دوباره این برنامه‌ها به شکل‌گیری چیزی کمک کرد که «اسطوره روستایی نوین» خوانده شده‌است. جایگاه دقیق گودال هرگز مشخص نشد، با این حال چندین نفر مدعی شدند که آن را دیده‌اند. از جمله این افراد جرالد آزبورن، معروف به رِد اِلک، بود که خود را «مرد طب بین‌قبیله‌ای» می‌نامید. او در سال ۲۰۱۲ به خبرنگاران گفت که از سال ۱۹۶۱ بارها از گودال دیدن کرده و ادعا کرد دولت فدرال ایالات متحده آمریکا پایگاهی بسیار محرمانه در آنجا نگهداری می‌کند که در آن «فعالیت فرازمینی» انجام می‌شود.

## بررسی‌ها
در سال ۲۰۰۲ گروهی ۳۰ نفره به رهبری جرالد آزبورن برای یافتن گودال اکتشافی ترتیب دادند، اما نتوانستند آن را بیابند. خبرنگاران محلی که ادعاها را بررسی کردند، هیچ سندی در اسناد رسمی از شخصی به نام مل واترز که ساکن یا مالک زمینی در شهرستان کیتیتاس باشد نیافتند.

به گفته جک پاول، زمین‌شناس اداره منابع طبیعی ایالت واشینگتن، چنین گودالی وجود ندارد و از نظر زمین‌شناسی ناممکن است. پاول گفت گودالی با چنان ژرفایی «زیر فشار و گرمای هنگفت لایه‌های پیرامونی در خود فرو خواهد ریخت». به باور او، یک چاه معدنی قدیمی و معمولی در زمینی خصوصی احتمالاً الهام‌بخش این داستان‌ها بوده و گودال مل به افسانه‌ای بدل شده که «بر پایه هیچ گواهی» استوار نیست. پت پرینگل، زمین‌شناس دیگر، نیز تردید خود را دربارهٔ ادعای واترز مبنی بر فرستادن ۲۴٬۰۰۰ متر نخ ماهیگیری به درون گودال ابراز کرد و گفت گرمای زمین پیش از رسیدن به چنین ژرفایی نخ را پاره می‌کرد.

## نمایشگاه هنری
در سال ۲۰۰۸ نمایشگاه هنری «جنبه‌هایی از گودال مل: واکنش هنرمندان به یک رویداد فراطبیعی زمینی در فضای رادیویی» () به کیوریتوری داگ هاروی، منتقد هنری هفته‌نامه لس آنجلس، در مرکز هنری گرند سنترال در سانتا آنا (کالیفرنیا) برگزار شد. این نمایشگاه آثار ۴۱ هنرمند و گروه هنری را به نمایش گذاشت که بسیاری از آن‌ها ویژه همین نمایشگاه خلق شده بودند. از جمله هنرمندان می‌توان به آلبرت کوئیار، چارلز اشنایدر، مارنی وبر، جیم شاو، جفری والانس، جورجن دین، پل لافولی، تئاتر فایرساین، گری پنتر، مرکز تفسیر کاربری زمین، جیمز هیوارد، کتی وارد، اریک رایت و کریگ ستسیک اشاره کرد.

مرکز هنری گرند سنترال در کنار نمایشگاه، کتاب‌نمایی ۱۴۶ صفحه‌ای با جلد سخت منتشر کرد که دربرگیرنده آثار همه هنرمندان شرکت‌کننده بود و جستارهایی از هاروی، روان‌کاو جودی اسپنس، نویسنده علمی مارگارت ورتهایم، هانا میلر، برایان تاکر، کریستین ورتهایم، مایک مک‌گی و کشیش ایتن ایکرز را نیز دربرداشت.

## جستارهای وابسته
* مزرعه اسکین‌واکر
* کریپی‌پاستا

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* کلیپ‌های صوتی دو برنامه نخست با حضور مل واترز
* صفحه مل واترز در وبگاه کوست تو کوست ای‌ام

رده:شهرستان کیتیتاس (واشینگتن)
رده:افسانه‌های محلی آمریکایی
رده:فولکلور