والتر نوئتیکو

**والتر نوئتیکو** (متولد ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۶، ویچنزا، ایتالیا) نقاش، مجسمه‌ساز و نویسنده ایتالیایی است. او بنیان‌گذار دو جنبش هنری است: ایندیومالیسم و نئولومینیسم. او همچنین مخترع تکنیک‌های هنری جدید و الفبای جدید، الفبای نئولومینیستی است که در آن هر حرف نمادی از یک زن و یک مرد است.

## آغاز به عنوان مجسمه‌ساز و نقاش
در سال ۱۹۶۶، نوئتیکو در دانشگاه کا فوسکاری ونیز در رشته هنر و معماری تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۲ فارغ‌التحصیل شد. او اولین نقاشی‌های بدون بعد خود را در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد، ابتدا با تضادهای هندسی مثبت و منفی و سپس با مفاهیم نسبیتی. در نمایشگاه خود در پادووا، در سال ۱۹۷۵، نوئتیکو با منتقد هنری الکساندر سیریچی از بارسلونا (رئیس انجمن بین‌المللی منتقدان هنری در پاریس در سال ۱۹۷۸) ملاقات کرد که به‌طور خاص به هنر او علاقه‌مند شد.

## دوره درون‌بُعدی و تکنیک سبک جدید آن
هنر بی‌بعد در سال ۱۹۶۸ مطرح شد و اولین نمایشگاه هنری آن در سال ۱۹۷۵ برگزار شد که تا سال ۱۹۸۵ ادامه داشت. در این تکنیک، بوم نقاشی درون یک مجسمه شفاف پرسپکس قرار می‌گیرد. نوئتیکو در «مانیفست بی‌بعدگرایی» می‌گوید: «بی‌بعدگرایی حالت کامل فرایند تکاملی یک موجود منفرد است که از حالت پیشافیزیکی یا پیش‌بعدی به حالت فیزیکی یا بُعدی می‌رود و در نهایت به حالت فرافیزیکی یا بی‌بعدی می‌رسد. هنر بی‌بعد از این مفاهیم استفاده می‌کند و خود را به شیوه‌ای نسبی‌گرایانه اینشتینی توسعه می‌دهد تا منشأ تحقق زیبایی‌شناختی‌ای باشد که فراتر از بُعد چهارم، به حالت بی‌بعدی، می‌رود.»

سیریچی خاطرنشان کرد که «نوئتیکو به علم و هنر جنبش کوبیسم، فلسفه ریاضی در بازنمایی جهان بیرونی را افزوده است. از این امر نتیجه می‌شود که هنر بی‌بعد نوئتیکو نه تنها ادامه تکاملی تلاش کوبیسم، بلکه عمدتاً تکامل همه بازنمایی‌های شمایل‌نگارانه، ابتدا اسطوره‌ای و سپس مذهبی، از تاریخ بشر در جستجوی حقیقت است. نقاشی‌های او ابتدا از حالت دوبعدی به سه‌بعدی و سپس به حالت چهاربعدی نسبی تغییر می‌کنند تا در نهایت به جنبه بی‌بعدی برسند.»

## نوشتن
همزمان با آفرینش‌های هنری، نوئتیکو در سال ۱۹۷۶ رمان فلسفی خود با عنوان «*کاپوبرانکو*» («سر گله») را منتشر کرد (انتشارات میلان).

در سال ۲۰۱۳، به مناسبت سومین سده تولد فیلسوف فرانسوی قرن هجدهم، دنیس دیدرو، او کتابی با عنوان «رؤیای دیدرو» توسط انتشارات فیاکولا، راگوسا، ایتالیا منتشر کرد.

## نمایشگاه‌های برگزیده
* ۱۹۷۵: گالری هنری داوری، نمایشگاه ابعادگرایی، پادوا، ایتالیا.
* ۱۹۷۶: گالری رابرت میلر، نمایشگاه «بی‌بعدگرایی»، نیویورک (نیویورک، ایالات متحده آمریکا).
* ۱۹۷۶: سی و هفتمین نمایشگاه بین‌المللی هنر دوسالانه ونیز، ونیز، ایتالیا.
* ۱۹۸۷: نمایشگاه انفرادی در گالری آدا زونینو، میلان، ایتالیا.
* ۱۹۸۸: نمایشگاه انفرادی در گالری گرازیوسی ۱۹۸۸، سن مارکو، ونیز، ایتالیا در سال ۱۹۸۸، با عنوان «از اولین الفبای فنیقی‌ها در پالازو گراسی - تا آخرین الفبای دبلیو. نوئتیکو در گالری گرازیاسی»، ۱۲ تا ۳۰ آوریل ۱۹۸۸. مجسمه نوئتیکو: حرف «دبلیو» در موزه پالا گرازیوسی در محل دائمی نگهداری می‌شود.
* ۱۹۸۸: نئولومینیسم، گالری آدا زونینو، میلان، ایتالیا.
* ۱۹۸۸: چهارمین دوسالانه بین‌المللی ساردا، کالیاری، ساردینیا، ایتالیا.
* ۱۹۸۹: نمایشگاه عمومی در ورسای، فرانسه.
* ۱۹۹۰: نئولومینیسم، کورتینا تراس، (شهرداری کورتینا آمپتزو) ایتالیا.
* ۱۹۹۰: نئولومینیست‌ها، (شهرداری سارنانو، ماچراتا) ایتالیا.
* ۱۹۹۰: بنیاد نئولومینیسم، سالو، ایتالیا.
* ۱۹۹۱: بنیاد نئولومینیسم، سالو، ایتالیا.
* ۱۹۹۲: نئولومینیسم، مرکز هنرهای معاصر، نیویورک (ایالات متحده آمریکا)
* ۱۹۹۳–۱۹۹۸: نمایشگاه دائمی در بنیاد نئولومینیسم، سالو، دریاچه گاردا، ایتالیا.
* ۲۰۰۵: نمایشگاه بین‌المللی هنرمندان بزرگ معاصر، به سازماندهی برونو چرسیکلا، با عنوان: مجموعه‌دار. گالری هنری گالیاتا، آلاسیو، ایتالیا.
* ۱۹۹۹–۲۰۰۸: نمایشگاه دائمی، بنیاد نئولومینیستی، کورتونا، آرتزو، توسکانی، ایتالیا.
* ۲۰۰۹–۲۰۱۶: نمایشگاه دائمی، بنیاد نئولومینیسم، لیموژ (فرانسه)

## بناهای تاریخی عمومی
* ۱۹۶۸: در پادوا، ایتالیا در خیابان مرکزی ویا ناصره، ساخت مجسمه‌ای به ارتفاع ۴ متر که نمایانگر مریم مقدس است.

## منابع

## منابع
* مایکل کوهن، گالری رابرت میلر، والتر نوتیکو، «هنر سه‌بعدی»، انتشارات رابرت میلر نیویورک، ۱۹۷۶.
* الکساندر سیریچی، «بنیادگرایی نوتیکو»، مونوگراف ۱۹۸۰.
* رافائله دِ گرادا، والتر نوئِتیکو و نئولومینیسم، منتشر شده توسط شهر کورتینا، ۱۹۹۰
* سیلویو سکاتو، مردان روشنگری و نئوآلومینیسمو: سیلویو سکاتو؛ نسخه‌های شهر سارنانو، ۱۹۹۰.
* الکساندرا فیلیو، بنیاد نئولومینیسم والتر نوتیکو، لیموژ، پخش هنری به افتخار سیصدمین سالگرد تولد دنی دیدرو (۱۷۱۳–۲۰۱۳)، فرانس ۳ تلویزیون، مه ۲۰۱۰.

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مجسمه‌سازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مجسمه‌سازان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نقاشان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:هنرمندان معاصر اهل ایتالیا