میشل ویویورکا

**میشل ویویورکا** ؛ (زاده ۲۳ آگوست ۱۹۴۶) یک جامعه‌شناس فرانسوی است که به خاطر آثارش در زمینه خشونت، تروریسم، نژادپرستی، جنبش‌های اجتماعی و نظریه تغییر اجتماعی شناخته شده است.

او شانزدهمین رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی (۲۰۰۶–۲۰۱۰) بود.

## زندگینامه
میشل ویویورکا فرزند خانواده‌ای یهودی لهستانی از بازماندگان هولوکاست است. خواهران و برادران او روانپزشک سیلوی ویویورکا، مورخ آنت ویویورکا و مورخ اولیویه ویویورکا هستند. 

ویوریورکا که قبلاً دانشجوی آلن تورن بوده، اکنون یکی از مشهورترین جامعه‌شناسان و روشنفکران عمومی در فرانسه و خارج از کشور است. تعدادی از کتاب‌های او به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند.

ویودیورکا پس از ناآرامی‌های مدنی ۲۰۰۵ در فرانسه به عنوان متخصص، توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد و در دوربان به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ انتخاب شد.

ویویورکا به همراه تورن و فرانسوا دوبه، روش «مداخله جامعه‌شناختی» را توسعه داد و آن را برای مطالعه جنبش‌های اجتماعی ستیزه‌جو، به ویژه کنشگری جنبش ضدهسته‌ای و لیگ‌های دانشجویی فرانسه و همچنین اتحادیه کارگری معروف همبستگی در لهستان به کار گرفت. با پیروی از مفهوم کلاسیک جامعه‌شناسی تفسیری ماکس وبر «(جامعه شناسی تفهمی)»، هدف «مداخله جامعه‌شناختی» درک منطق ذهنی بازیگران در زمینه درگیری‌های اجتماعی بزرگتر است. این مفهوم در تضاد با تلاش ناموفق ریموند بودون برای ایجاد یک رویکرد دقیق انتخاب عقلانی در جامعه‌شناسی فرانسه بود.

ویویورکا مدیر «مرکز تحلیل‌ها و مداخلات جامعه‌شناسی» (CADIS) در مدرسه مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی است که توسط آلن تورن در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد.

ویویورکا بنیانگذار و سردبیر مجله جامعه‌شناسی «دنیای بحث‌ها» است و به همراه ژرژ بالاندیه، سردبیر مشترک «یادداشت‌های جامعه‌شناسی بین‌المللی» تا زمان توقف انتشار آن در پایان سال ۲۰۱۰ بود. (پیشگام، یادداشت‌های جامعه‌شناسی بین‌المللی، جلد ۱۲۸-۱۲۹، ۲۰۱۰).

در سال ۱۹۸۹، او اولین محققی بود که جایزه ویژه بولزونی ادیتوره از جایزه اروپایی آمالفی برای جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی را برای کتابش «جامعه و تروریسم» (۱۹۸۸، انگلیسی چاپ «ساخت تروریسم» ۱۹۹۳) دریافت کرد.

ویویورکا پس از تحصیل در دانشکده بازرگانی ESCP پاریس، سال ۱۹۷۳ در دانشگاه پاریس-دوفین مدرک دکترای جامعه‌شناسی دریافت نمود. استاد راهنمای او در پایان‌نامه دکتری، آلن تورن بود. وی علاوه بر نویسندگی، ویراستار لوموند بود. 

## کتاب‌شناسی
* ۱۹۷۷: "دولت، کارفرمایان و مصرف‌کنندگان." پاریس: PUF.
* ۱۹۷۸: "عدالت و مصرف." پاریس، مستندات فرانسوی.
* ۱۹۷۸ (با برونو تره): "نقد نظریه سرمایه‌داری انحصاری دولتی." پاریس: ماسپرو.
* ۱۹۷۸ (با آلن تورن، فرانسوا دوبه، ژوزا هگدو): "مبارزه دانشجویی."  پاریس: سویل.
* ۱۹۷۸ (با آلن تورن، فرانسوا دوبه و ژوزا هگدو): "پیشگویی ضد هسته‌ای." پاریس: سویل.
* ۱۹۸۱ (با آلن تورن، فرانسوا دوبه و ژوزا هگدو): "کشور علیه دولت." پاریس: سویل. *۱۹۸۲ "یک جنبش اجتماعی: همبستگی". ''Telos'' 53 (پاییز ۱۹۸۲). نیویورک: تلوس پرس.
* ۱۹۸۲ (با آلن تورن، فرانسوا دوبه و یان استرزلکی): «همبستگی». پاریس: فایارد.
* ۱۹۸۴: «یهودیان، لهستان و همبستگی.» پاریس: دنوئل. 
* ۱۹۸۴: (با آلن تورن، فرانسوا دوبه): «جنبش کارگران.» پاریس: فایارد. (ترجمه انگلیسی: «جنبش طبقه کارگر»، کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۸۷)
* ۱۹۸۷ (با ): «تروریسم در اخبار: رسانه، تروریسم و ​​دموکراسی.» پاریس: گالیمار. 
* ۱۹۸۸: «جوامع و تروریسم.» پاریس: فایارد.  (ترجمه انگلیسی *ساخت تروریسم*. شیکاگو: انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۱۹۹۳، )
* ۱۹۸۹ (با سیلوین ترین): *مدل EDF. مقاله‌ای در باب جامعه‌شناسی سازمان‌ها*. پاریس: La Découverte. 
* ۱۹۹۱: *فضای نژادپرستی*. پاریس: سویل. (ترجمه انگلیسی *The Arena of Racism*. لندن: سیچ. )
* ۱۹۹۲ (با فیلیپ باتای، دانیل ژاکین، دانیلو مارتچلی، آنجلینا پرالوا و پل زاوادزکی): "فرانسه نژادپرست". پاریس: سویل 
* ۱۹۹۳: "دموکراسی در محاکمه: ملی گرایی، پوپولیسم، قومیت". پاریس: La Découverte. 
* ۱۹۹۳ (ویرایش): "نژادپرستی و مدرنیته". پاریس: La Découverte. 
* ۱۹۹۴ (با فیلیپ باتای، کریستین کوپر، دانیلو مارتچلی و آنجلینا پرالوا): "نژادپرستی و بیگانه هراسی در اروپا. مقایسه بین المللی." پاریس: La Découverte. 
* ۱۹۹۵: «مقابله با تروریسم». پاریس: لیانا لوی. 
* ۱۹۹۵: «سکولاریسم و ​​دموکراسی». (قدرت ها). پاریس: سویل
* ۱۹۹۸: "نژادپرستی: مقدمه". پاریس: La Découverte. 
* ۱۹۹۹ (با آلن تورن، فرانسوآ دوبه، فرهاد خسروخاور و دیدیه لاپیرونی): «امتناع بزرگ». پاریس: فیارد.
* ۱۹۹۶ (با فرانسوا دوبه، فرانسوا گاسپار، فرهاد خسروخاور، دیدیه لاپیرونی، ایون لو بات، دانیلو مارتچلی، سیمونتا تابونی، آلن توراین، سیلوین ترینه): «جامعه چندپاره؟ چندفرهنگی در بحث پاریس: کشف. 
* ۱۹۹۷: "نظر در مورد فرانسه". برج Aigues: سپیده دم. 
* ۱۹۹۸ (با سرژ موسکوویسی، نیکول نوتات، :fr:Pierre Pachet، میشل پرو): «دلیل و اعتقاد. تعهد''. پاریس: متنی. 
* ۱۹۹۸: "نژادپرستی: مقدمه". پاریس: La Découverte.
* ۱۹۹۸ (با الکسیس برلوویچ): "روس‌ها در پایین. تحقیق در مورد روسیه پساکمونیستی." پاریس: سویل. 
* ۱۹۹۹ (با فیلیپ باتای، کارین کلمان، اولیویه کوزین، فرهاد خسروخاور، سورین لابات، اریک مکه، پائولا ربوگینی، نیکولا تیتزه): «خشونت در فرانسه». پاریس: سویل.
* ۲۰۰۱: «تفاوت: هویت‌های فرهنگی: مسائل، بحث‌ها و سیاست‌ها». پاریس: بالاند.
* ۲۰۰۱ (با جوسلین اوهانا): "تفاوت فرهنگی. اصلاح مجدد بحث ها." پاریس: بالاند.
* ۲۰۰۳ (ویرایش): "آینده اسلام در فرانسه و اروپا. (Les Entretiens d'Auxerre)". پاریس: بالاند. 
* ۲۰۰۳ (ویرایش): «دنیای دیگری... رقابت ها، انحرافات و شگفتی‌های ضد جهانی شدن». پاریس: بالاند
* ۲۰۰۴: "خشونت". پاریس: بالاند. 
* ۲۰۰۴ (ویرایش): "امپراتوری آمریکا؟ (گفتگوهای اوسر)". پاریس: بالاند. 
* ۲۰۰۵: «تفاوت: هویت‌های فرهنگی: مسائل، بحث‌ها و سیاست‌ها». لا تور-دایگز: سپیده دم. 
* ۲۰۰۵ (با فیلیپ باتای، کلاریس بونو، سباستین دلسال، دیمین گیوم، فرهاد خسروخاور، امانوئل کریس، جوسلین اوهانا، الکساندرا پولی، سوتلانا تاباچنیکوا، سیمونتا تابونی، نیکولا تیتزمی، هت هت‌تز می‌گوید، فیام‌تز می‌گوید. امروز." پاریس: رابرت لافون. 
* ۲۰۰۵: «یهودستیزی». پاریس: بالاند. 
* ۲۰۰۵ (ویرایش با ژان بوبرو): "از جدایی کلیسا و دولت تا آینده سکولاریسم (مکالمات اوسر)". برج آیگ: سپیده دم. 
* ۲۰۰۶ (با جولین تندوس): «جامعه‌شناس تحت فشار. کتاب ژولین تندوس، ۲ جلد، پاریس: در مکان‌های هستی.  / 

## کتاب‌شناسی فارسی
* کالهون، کریگ و ویویورکا، میشل، ۱۳۹۶: مانیفست علوم اجتماعی، ترجمه علی عزیزی, تهران: بهمن برنا، ۸۰ صفحه. 

## پانویس

رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:نویسندگان اهل پاریس
رده:استادان مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی
رده:جامعه‌شناسان یهودی
رده:جامعه‌شناسان اهل فرانسه
رده:جامعه‌شناسان شهری
رده:فرانسوی‌های لهستانی-یهودی‌تبار
رده:شوالیه‌های لژیون دونور