open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
فرهنگ سنگ گوزن

بندانگشتی|موقعیت کلی سنگ‌های گوزن‌نشان در حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد.
<small></small>: نوع I، <small></small>: نوع II، <small></small>: نوع III.
**فرهنگِ سنگِ گوزن** () نام فرهنگی مرتبط با مجموعه‌ای از خرسنگ‌های باستانی حکاکی‌شده است که عمدتاً در مغولستان و به میزان کمتر در مناطق مجاور آن در سیبری یافت می‌شوند. 

به این فرهنگ، گاه، با اشاره به مقبره‌های خریگسور که در نزدیکی آن واقع شده، «مجموعه سنگ گوزن-خریگسور (DSKC) هم می‌گویند.

نام این فرهنگ از تصاویر حکاکی‌شده گوزن در حال پرواز بر روی آنها گرفته شده است.  از ۱۵۰۰ سنگ گوزن‌نشان کشف شده تاکنون، ۱۳۰۰ عدد در مغولستان قرار دارند. 

فرهنگ سنگ‌های گوزن‌نشان ارتباط نزدیکی با مراحل اولیه فرهنگ مردمان ایرانی‌تبار سکایی (به ویژه فرهنگ‌های ارژن، چاندمن و پازیریک) در منطقه از آلتای تا مغولستان غربی دارند. هنر سنگ گوزن ۳۰۰ تا ۵۰۰ سال از قدیمی‌ترین مکان‌های سکایی مانند ارژن قدیمی‌تر است و به عنوان پیشاسکایی یا احتمالاً سکایی اولیه در نظر گرفته می‌شود.

به نظر می‌رسد فرهنگ سنگ گوزن تحت تأثیر فرهنگ کاراسوک در شمال غربی بوده است، که در آن با ویژگی‌هایی، به ویژه در زمینه فلزکاری سلاح، مشترک است.

"فرهنگ سنگ گوزن" به زندگی و فناوری‌های مردمانی اشاره دارد که در اواخر عصر برنز در مغولستان و مناطق اطراف آن می‌زیستند و سنگ گوزن‌ها را خلق کردند. اطلاعات ما درباره این فرهنگ از طریق یافته‌های باستان‌شناسی، ژنتیک و بررسی نقوش هنری روی سنگ گوزن‌ها به دست آمده است.

سنگ گوزن‌ها بخشی از سنت ساخت تپه‌های تدفین و بناهای یادبود در این منطقه در عصر برنز (۳۰۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش از میلاد) هستند. در این دوره، فرهنگ‌های مختلفی در این منطقه ساکن بودند و در ساخت این سازه‌های سنگی سهیم بودند. فرهنگ‌های آفاناسیو، اوکونف، چمورچک، مونخ خیرخان و اولان زوخ از جمله این فرهنگ‌ها بودند. سنگ‌های گوزن‌نشان به عنوان یکی از آخرین نمونه‌های سنگ‌های یادبود این دوره، حدود ۱۴۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش از میلاد (اواخر عصر برنز تا اوایل عصر آهن) ساخته شدند، اما پیش از پیدایش فرهنگ گور اسلب وجود داشتند.

## جستارهای وابسته
* میزسنگ
* خرسنگ
* سنگ‌افراشت
* هرم‌سنگ

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:سازه‌های خرسنگی
رده:سکاها
رده:میراث جهانی در مغولستان
رده:یادبودها و یادواره‌ها در مغولستان
رئیس پارلمان گرجستان

**رئیس پارلمان گرجستان یا رئیس مجلس گرجستان** (  ) رئیس ( و همچنین سخنگو ) پارلمان گرجستان است . سخنران و رئیس مجلس در حال حاضر، شالوا پاپواشویلی است که از 29 دسامبر 2021 آغاز شده است.

پارلمان گرجستان دارای پیشینه ای با شرح زیر است:

شورای ملی (مه 1918 &#x2013; اکتبر 1918)، مجلس پارلمانی (موقت) ( &#x2013; )، مجلس مؤسسان ( &#x2013; )، پارلمان (1921)، شورای عالی جمهوری سوسیالیستی شوروی گرجستان (1921 &#x2013; 1990) و شورای عالی جمهوری گرجستان (1990 &#x2013; 1992).

بیشینه دستمزد رئیس پارلمان، 13000 لاری در ماه است. 

بر اساس قانون اساسی در گرجستان، در صورتی که رئیس‌جمهور پیش از پایان دوره ریاست‌جمهوری خود به دلایلی همچون درگذشت، استعفا یا برکناری از سمت خود، جایگاه خود را از دست بدهد، رئیس پارلمان ، رئیس‌جمهور موقت گرجستان می‌شود. نینو برجانادزه تنها رئیس مجلسی ( و سخنران ) است که به عنوان سرپرست ریاست جمهوری فعالیت کرده است، او این کار را در دو نوبت انجام داد: پس از استعفای رئیس جمهور ادوارد شواردنادزه در سال 2003 و پس از اینکه رئیس جمهور میخائیل ساکاشویلی برای مدت کوتاهی از سمت خود کنار رفت و به دلیل ناآرامی های سیاسی در این کشور، انتخابات زودهنگام را اعلام کرد.

## لیست رئیس های مجلس

### رئیس شورای ملی

* نیکولای چخیدزه 26 مه 1918 &#x2013; 8 اکتبر 1918

### رئیس مجلس شورای اسلامی

* نیکولای چخیدزه 8 اکتبر 1918 &#x2013; 12 مارس 1919

### رئیس مجلس مؤسسان

* نیکولای چخیدزه 12 مارس 1919 &#x2013; 25 فوریه 1921

### رئیس مجلس

* نیکولای چخیدزه 25 فوریه 1921 &#x2013; 16 مریخ 1921

### رؤسای شورای عالی

### رؤسای پارلمان گرجستان

### رئیس پارلمان گرجستان

## منابع

## همچنین ببینید

* رئیس جمهور گرجستان
* نخست وزیر گرجستان
* شورای عالی گرجستان

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۲ (میلادی) در گرجستان
رده:سیاست در گرجستان
ساختمان پارلمان گرجستان (تفلیس)

**ساختمان پارلمان گرجستان** (  ) محل نشست و برگزاری جلسات رسمی و علنی پارلمان گرجستان است که در تفلیس ، پایتخت گرجستان واقع شده است. این ساختمان در خیابان روستاولی شماره 8، نزدیک به دامنه کوه متاتسمیندا واقع شده است.

این مجموعه ساختمانی به عنوان خانه دولت در دوره جمهوری سوسیالیستی شوروی گرجستان در محل کلیسای جامع تخریب شده قرن نوزدهمی الکساندر نوسکی و حیاط کلیسای مجاور، با دفن دانشجویان گرجستانی که در حمله بلشویک ها در سال 1921 کشته شدند، ساخته شد. این مجموعه از دو ساختمان تشکیل شده است. ساختمان "بالا" توسط ویکتور کوکورین و گیورگی لژاوا طراحی شد و از سال 1933 تا 1938 میلادی ساخته شد. ساختمان «پایین» در امتداد خیابان روستاولی، توسط همین معماران با کمک ولادیمر ناساریدزه از سال 1946 تا 1953 میلادی ساخته شد. این دو ساختمان با یک حیاط، با پلکان و فواره به هم متصل شده اند. در طراحی هر دو ساختمان این سازه، به شدت از عناصر معماری سنتی و ملی گرجی استفاده شده است. نمای بیرونی روبه‌روی خیابان تحت سلطه یک طاق‌نمای تاریخی، با پیش‌روهای عظیم و پدیدار «طاق» است.  ساختمان ها از بتن مسلح سبک وزن، با روکش بیرونی از سنگ توفا، گرانیت و دیگر موارد ساخته و نماکاری شده است. 
[کلاس=notpageimage|بندانگشتی| نیروهای طرفدار دولت در طول [کودتای ۹۲–۱۹۹۱ گرجستان|کودتای 1991-1992 در پشت گوشه ای از مجلس پنهان شدند.]]
این مجموعه در جریان کودتای نظامی دسامبر 1991 تا ژانویه 1992 به شدت آسیب دید. دلیل این آسیب، پناه گیری زویاد گامساخوردیا، رئیس جمهور وقت و محاصره شده در پناهگاه زیرزمینی زیر ساختمان دولت بود. این ساختمان پس از آن بازسازی و مرمت شد و از سال 1997 میلادی تا 2012 به عنوان مقر اصلی پارلمان گرجستان استفاده شد. در سال 2012، به جای این ساختمان، قانونگذاران تصمیم به استفاده از عمارت تازه ساخته شده در شهر کوتایسی ، دومین شهر مهم گرجستان گرفتند و به همانجا نقل مکان کردند. در سال 2014، برگزاری جلسات کمیته پارلمان در محل پارلمان تفلیس مجاز شد، در حالی که جلسات همچنان و منظم در عمارت تازه تأسیس شهر کوتایسی ادامه داشت. اصلاحیه قانون اساسی تصویب شده در سال 2017 در دسامبر 2018 لازم الاجرا شد و در آن هیچ اشاره ای به کوتایسی به عنوان مقر مرکزی پارلمان نداشت. به این معنی که پارلمان در ژانویه 2019 به طور کامل به پایتخت بازگشت.  

## منابع

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در تفلیس
رده:ساختمان‌های قانون‌گذاری در اروپا
رده:محل نشست قانون‌گذاران ملی
رده:ساختمان‌های دولتی کامل‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:ساختمان‌های دولتی کامل‌شده در ۱۹۵۳ (میلادی)
رده:ساختمان‌های دولتی در گرجستان
قانون اتریش

بندانگشتی|قانون مدنی اتریش مصوب ۱۸۱۱ در موزه تاریخ نظامی به نمایش گذاشته شده است.
**قانون اتریش** به قانونی که در سطح فدرال در اتریش اعمال می‌شود گفته می‌شود. این قانون بر اساس قانون اساسی فدرال ۱۹۲۰ میلادی پایه‌گذاری شده است.

## سیستم قضایی
اتریش در سال ۲۰۰۸ میلادی دارای دادگاه‌های فراوانی بود. از جمله آن می‌توان به ۱۴۱ دادگاه منطقه‌ای (Bezirksgerichte)، ۲۰ دادگاه استانی (Landesgerichte) و چهار دادگاه عالی استانی (Oberlandesgerichte) بود. همچنین یک دادگاه عالی (Oberster Gerichtshof)، دادگاه قانون اساسی (Verfassungsgerichtshof) و همچنین دادگاهی اداری (Verwaltungsgerichtshof) اشاره کرد که برای اداره وجود دارند.

## دسترسی به اطلاعات حقوقی
اطلاعات و داده‌های مربوط به قوانین اتریش با استفاده از *سیستم اطلاعات حقوقی جمهوری اتریش* یا *Rechtsinformationssystem des Bundes* برای همگان در دسترس است. 

## حبس ابد
مجازات حبس ابد را می‌توان در مواردی نظیر قتل و سایر جنایاتی که منجر به مرگ شخص می‌شود از جمله نسل کشی، جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی،  و همچنین برای جنایات عمده و بزرگ مواد مخدر و اَعمال شدید (دوباره)  مشارکت در فعالیت‌های ناسیونال سوسیالیستی (نازی) با پشتیبانی قانون، صادر و اعمال کرد.

بر اساس قانون، در صورتی که مقامات زندان اطمینان داشته باشند که زندانی دوباره مرتکب جرم نمی‌شود، ممکن است به برخی از زندانیان در اتریش پس از ۱۵ سال حبس، آزادی مشروط نیز اعطا شود. این امر منوط به صلاحدید هیئت دادگاه کیفری و تجدیدنظر احتمالی به دادگاه عالی است. در غیر این صورت، تنها شخص رئیس جمهور می‌تواند پس از پیشنهاد وزیر دادگستری، عفو خود را درباره مجرم صادر کند. در صورت رد درخواست بخشش یا عفو توسط رئیس جمهور، متخلف به حبس مادام‌العمر محکوم می‌شود و بدین ترتیب سال‌های مانده از عمر طبیعی خود را در زندان خواهد گذراند. همچنین بر اساس قانون، زندانیانی که جرم خود را در سنین پایین تر از ۲۱ سال مرتکب شده باشند را نمی‌توان به حبس ابد محکوم کرد. در عوض، مجرمان نوجوان تنها به حداکثر ۲۰ سال حبس محکوم می‌شوند. 

## جستارهای وابسته

* دادگاه‌ها در اتریش
* سیاست اتریش

## منابع

## پیوند به بیرون

* کتابهای مربوط به سیستم حقوقی اتریش 

رده:قوانین اتریش
رده:حبس ابد بر پایه کشور
گلف در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

**[[گلف]]** یکی از ورزش‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۱ تا ۱۰ اوت برگزار شده است.

این مسابقات در دو بخش مردان و زنان انجام شده.

## تقویم مسابقات

## نتایج
### جدول مدال‌ها

### مدال‌آوران

## کشورهای شرکت‌کننده

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## منابع

رده:رویدادهای المپیک تابستانی ۲۰۲۴
رده:گلف در المپیک تابستانی
فهرست رئیس‌جمهورهای اتریش

در اینجا **فهرستی از [[رئیس‌جمهور اتریش|روسای جمهور اتریش]]** از زمان بنیانگذاری این کشور در سال ۱۹۱۹ است.

## فهرست صاحبان دفتر (۱۹۲۰–اکنون)

### روسای جمهور اتریش در دوران [[دوره میان‌دوجنگ|بین دو جنگ]]

اتریش بر اساس قرارداری از ۱۲ مارس ۱۹۳۸ تا ۱۳ آوریل ۱۹۴۵ (شکست آلمان نازی) بخشی از آلمان نازی بود. 

### روسای جمهور اتریش پس از [[پایان جنگ جهانی دوم در اروپا|پایان]] [[جنگ جهانی دوم]]
این نماد † به افرادی اشاره میکند که در حین کار درگذشته اند.

## همچنین ببینید

* تاریخ اتریش
* سیاست اتریش
* امپراتور اتریش
** حاکمان اتریش
* رئیس جمهور اتریش
* صدراعظم اتریش
** فهرست صدراعظم اتریش

## یادداشت

## منابع

## لینک های خارجی

* وب سایت رسمی رئیس جمهور اتریش
* اتریش: سران کشورها: 1918-1938 و 1938-2017

رده:فهرست‌های کارمندان سیاسی در اتریش
رده:رئیس‌جمهورهای اتریش
رده:مقاله‌های ویکی‌پدیا که برای یاکرد از دانشنامه بریتانیکا (۱۹۲۲ (میلادی)) به همراه منابع ویکی‌نبشته به‌کارگرفته‌اند
## جستارهای وابسته
جودو در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

**[[جودو]]** یکی از ورزش‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۲۷ ژوئیه تا ۳ اوت برگزار شده است.

این مسابقات در سه بخش مردان، زنان و مختلط انجام می‌شود.

## نتایج

### جدول مدال‌ها

### مردان

### زنان

### مختلط

## منابع

رده:جودو در المپیک تابستانی
رده:رویدادهای المپیک تابستانی ۲۰۲۴
جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای جزایر نانسی

**جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای جزایر نانسی** () بوم‌ناحیه‌ای در جزایر ریوکیو (جزایر نانسی) در ژاپن است. این جزایر نوعی کمان جزیره‌ای است که از جنوب غربی از کیوشو به سمت تایوان کشیده شده است. جزایر بزرگ‌تر این مجموعه از نوع جزیره آتشفشانی و جزیره‌های کوچک‌تر آن از نوع جزیره مرجانی است. جزیره اوکیناوا بزرگ‌ترین جزیره در این مجموعه است.

این بوم‌ناحیه شمالی‌ترین نقطه قلمرو هندومالایی است و چندین گونه گیاهی حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای آسیا را در خود جای داده است.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های ژاپن
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:تاریخی طبیعی جزایر ریوکیو
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:جنگل‌های ژاپن
رده:گیاگان جزایر ریوکیو
رده:منطقه بوم‌زاد پرندگان
جنگل‌های کاج حاره‌ای سوماترا

**جنگل‌های کاج حاره‌ای سوماترا** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های سوزنی‌برگ حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزیره سوماترای اندونزی است. این درختان بر روی دامنه‌های پرشیب‌تر سوماترا به‌ویژه در شمال جزیره و در نزدیکی دریاچه توبا یافت می‌شود. این بوم‌ناحیه دارای اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای است.

این بوم‌ناحیه از معدود مناطقی است که می‌توان درختان کاج را در مناطق حاره‌ای دید، به‌ویژه گونه غالب آن یعنی کاج سوماترا که که در مناطقی پدید آمده است که جنگل‌های بارانی در طول تاریخ به دلیل حوادثی از جمله زمین‌لغزش و آتش‌سوزی جنگل‌ها و همچنین پاکسازی انسان‌ها دچار اختلال شده است.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های اندونزی
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:جنگل‌های سوزنی‌برگ حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:جنگل‌های کوهستانی
رده:گیاگان سوماترا
رده:بوم‌ناحیه‌های مالسیا
رده:جنگل‌های بارانی حاره‌ای اندونزی
جنگل‌های حاره‌ای جزایر کوکوس و کریسمس

**جنگل‌های حاره‌ای جزایر کوکوس و کریسمس** () بوم‌ناحیه‌ای است که مناطق جنگلی جزیره کریسمس و جزیره نورث کیلینگ، دو جزیره کوچک کوهستانی در جنوب جزیره جاوه اندونزی را در بر می‌گیرد. جنگل‌های این دو جزیره دارای گونه‌های درختی از نوع هندو-اقیانوس آرام و ملانزی در جزایر مجاور هستند. جنگل‌های جزیره کریسمس و جزیره نورث کیلینگ از این نظر منحصر به فرد به‌شمار می‌روند که دارای جمعیت زیادی از خرچنگ‌های قرمز خشکی هستند. در این جزایر به دلیل دور بودن، گونه‌های بوم‌زاد بسیاری وجود دارد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های استرالیا
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:گیاگان جزیره کریسمس
رده:گیاگان جزایر کوکوس
جنگل‌های مرطوب حاره‌ای مجمع‌الجزایر مالدیو–لاکشادویپ–چاگوس

**جنگل‌های مرطوب حاره‌ای مجمع‌الجزایر مالدیو–لاکشادویپ–چاگوس** () بوم‌ناحیه‌ای در جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جنوب آسیا است. این بوم‌ناحیه زنجیره‌ای از جزایر مرجانی در اقیانوس هند شامل لاکشادویپ از قلمروهای هند، مالدیو یک کشور مستقل و مجمع‌الجزایر چاگوس از قلمروهای فرادریایی بریتانیا در اقیانوس هند را در بر می‌گیرد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های آسیا
رده:بوم‌ناحیه‌های هند
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:جغرافیای مالدیو
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:مجمع‌الجزایر چاگوس
رده:محیط زیست مالدیو
جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای جنوب چین–ویتنام

**جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای جنوب چین–ویتنام** بوم‌ناحیه‌ای (شناسه WWF: IM0149) است که مناطق ساحلی کوهستانی جنوب شرقی چین و شمال شرقی ویتنام را پوشش می‌دهد. این بوم‌ناحیه همچنین دشت‌های ساحلی در امتداد دریای جنوبی چین و جزیره هاینان را در بر می‌گیرد. این منطقه با سطوح بالایی از گونه‌های بوم‌زاد و در معرض خطر، دارای تنوع زیستی و اهمیت اکولوژیکی قابل توجهی است. گسترش سریع شهری باعث کاهش جنگل‌ها و تالاب‌های غنی از نظر بیولوژیکی می‌شود. از دید بوم‌شناسی، این جنگل‌های جنب‌حاره‌ای امتداد شمال‌شرقی قلمرو هندومالایی به‌شمار می‌روند.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های چین
رده:بوم‌ناحیه‌های ویتنام
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:جنگل‌های بارانی جنب‌حاره‌ای
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
جنگل‌های جنب‌حاره‌ای مثلث شمالی

**جنگل‌های جنب‌حاره‌ای مثلث شمالی** یک بوم‌ناحیه (شناسه WWF: IM0140) است که مناطق دورافتاده و کوهستانی در شمال دور میانمار را پوشش می‌دهد. به دلیل دورافتاده بودن این مناطق، از نظر انسانی نسبتاً دست نخورده و ناشناخته است. بیش از ۹۵٪ از بوم‌ناحیه با جنگل‌های همیشه‌سبز بسته پوشیده شده است و این جنگل‌ها در بلوک‌های بزرگ به هم پیوسته وجود دارند که از نظر حفاظت، اهیمت زیادی دارد. در اواخر دهه ۱۹۹۰، ۱۴۰ گونه پستاندار در منطقه شناخته شده بود و گونه‌های جدیدی مانند گوزن فریادکش برگی در سال ۱۹۹۷ کشف شد و پژوهشگران هنوز در حال یافتن گونه‌های جدید هستند.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های میانمار
رده:بوم‌ناحیه‌های هندومالایی
رده:جنگل‌های بارانی جنب‌حاره‌ای
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای فلات یون‌نان

**جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای فلات یون‌نان** () یک بوم‌ناحیه در معرض خطر در جنوب‌غربی چین است. این بوم‌ناحیه در گذشته بخش‌های غربی فلات یون‌نان–گوئیژو را می‌پوشاند اما مساحت آن به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و با کاربری‌های کشاورزی جایگزین شده است. جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای فلات یون‌نان و جنگل‌های مختلط و پهن‌برگ فلات گوئیژو تنها بوم‌ناحیه‌های قلمرو دیرین‌شمالگان که بخشی از زیست‌بوم جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای به‌شمار می‌روند.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های چین
رده:بوم‌ناحیه‌های دیرین‌شمالگان
رده:جنگل‌های بارانی جنب‌حاره‌ای
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
جنگل‌های خشک حاره‌ای ماتو گروسو

**جنگل‌های خشک حاره‌ای ماتو گروسو** () یا **جنگل‌های فصلی ماتو گروسو** بوم‌ناحیه‌ای (شناسه WWF: NT0140) در مرکز برزیل تا جنوب منطقه آمازون است. این بوم‌ناحیه شامل پوشش گیاهی در منطقه گذار بین جنگل‌های بارانی آمازون به سمت شمال و استپ‌های سرادو در جنوب است. باز شدن بزرگراه‌ها در این منطقه باعث رشد سریع جمعیت، جنگل‌زدایی و آلودگی شده است.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های برزیل
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب نوحاره‌ای، حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:زیست‌بوم آمازون
جنگل‌های خشک حاره‌ای فیجی

**جنگل‌های خشک حاره‌ای فیجی** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای است که در کشور فیجی قرار دارد. این جنگل‌ها دامنه‌های بادپناه بخش  شمال‌غربی دو جزیره بزرگ فیجی یعنی ویتی لوو و وانوا لوو را اشغال کرده‌اند.

## منابع

* 

رده:جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:بوم‌ناحیه‌های فیجی
رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
جنگل‌های مرطوب حاره‌ای فیجی

**جنگل‌های مرطوب حاره‌ای فیجی** بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای است که در فیجی و والیس و فوتونا قرار دارد. این جنگل‌ها دامنه‌های رو به باد دو جزیره بزرگ فیجی یعنی ویتی لوو و وانوا لوو و جزایر کوچک‌تر فیجی و نیز جزایر والیس و فوتونا از قلمروهای فرادریایی فرانسه را می‌پوشانند. دامنه خشک‌تر پشت به باد این جزایر در محدوده بوم‌ناحیه جنگل‌های خشک حاره‌ای فیجی قرار دارد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های فیجی
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
علی بحرینی (دیپلمات)

**علی بحرینی** دیپلمات ایرانی و سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو و معاون مؤسسه مرکز جنوب (South Centre) است.

بحرینی زاده روستای کردوان شهرستان دشتی است. وی دارای پیشینه فعالیت در وزارت امور خارجه بوده و پیش از انتصابش به سمت سفیر ایران در سازمان ملل متحد در ژنو مسئولیت‌هایی مانند: سفیر جمهوری اسلامی ایران اتیوپی، نماینده جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه آفریقا، نماینده وزارت امور خارجه در ستاد حقوق بشر قوه قضائیه و ریاست اداره حقوق بشر وزارت امور خارجه را برعهده داشته‌است. او از مرداد ۱۴۰۱ به سمت سفیر ایران در سازمان ملل متحد در ژنو منصوب شد و در زمان سفارتش به‌عنوان رئیس «مجمع اجتماعی» شورای حقوق بشر در سال ۲۰۲۳که این امر با توجه به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران اعتراض بسیاری از کشورهای دنیا را برانگیخت.

## منابع

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:دیپلمات‌های اهل ایران
آنتیسویو

**آنتیسویو** ( ; ) قسمت شرقی امپراتوری اینکاها بود که با منطقه امروزی آمازون علیا که آنتی‌ها در آن ساکن بودند هم‌مرز بود. همراه با چینچایسویو، بخشی از *هانان سویوکونا* یا «محله‌های بالایی» امپراتوری بود، که نیمی از تاهوانتینسویو را تشکیل می‌داد، «چهار قسمت متصل به هم» که امپراتوری را تشکیل می‌داد.

## شرح
جایگزین=A 7x7 square patchwork of red, orange, yellow, white, green, blue, and violet in diagonal stripes. The longest stripe is green.|چپ|بندانگشتی| ویفالا از آنتیسویو
آنتیسویو دومین  کوچک است*.* در شمال شرقی کوسکو در ارتفاعات آند قرار داشت. در واقع ریشه واژه «آند» است. «آنتی» منشأ احتمالی واژه «آند» است، فاتحان اسپانیایی این اصطلاح را تعمیم دادند و همه رشته کوه‌ها را به جای منطقه شرقی، همان‌طور که در دوره اینکاها بود، «آند» نامیدند. بر پایه برخی منابع، آنتیسویو کوچک‌ترین  اینکا نبود با استناد به اینکه قلمرو آن ممکن است شامل دامنه شرقی تاهوانتینسویو و همچنین مناطق پست استوایی مجاور در طول امپراتوری باشد.

آنتیسویو و چینچایسویو با خطی در غرب جاده اینکاها که از کوسکو به تامبوماچای کشیده شده بود، هم‌مرز بودند.  همچنین توسط رودخانه Huatanay از کولاسویو جدا شده بود که از میان شهر تا انتهای شرقی دره می‌گذشت.

بیشتر جنگل‌های دشت جزئی از تاوانتینسویو نبودند. تنها منطقه جنگل نمی‌تواند تحت تسلط اینکاها باشد، با توجه به اینکه آنها نمی‌توانند منطقه جنگل را مستعمره کنند. مسلماً اولین اقدام دریایی سازمان یافته و برنامه‌ریزی شده پرو در زمان ساپا اینکا توپاک اینکا یوپانکی بود که ۱۰٬۰۰۰ مرد و تدارکات آنها را بر روی قایق‌های بزرگ در حال حرکت در رودخانه‌ها بسیج کرد، کاری که دو سال طول کشید. پس از آن لشکرکشی، او به روپا روپا چونچوس رفت، که برای اینکاها یک فاجعه بود، زیرا به گفته برخی از نویسندگان، تنها ۱٬۰۰۰ سرباز زنده برگشتند. پس از انقیاد چونچوس، تعداد بسیار کمی به موسو رسیدند.

منطقه آنتیسویو آخرین عقب‌نشینی ایالت نئواینکاها بود که از تسخیر اسپانیایی‌ها فرار کردند. قابل توجه در میان سکونتگاه‌های اینکاها در اینجا ویلکابامبا و ویکتوس بودند. همچنین تصور می‌شود که شهر اساطیری پایتیتی ممکن است جایی در این منطقه وجود داشته باشد. اندرو نیکول مورخ تحقیقی را در سال ۲۰۰۹ منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که وجود شهری مانند پایتیتی در حوضه آمازون پرو امکان‌پذیر است. تحقیقات اخیر در سال ۲۰۱۶ توسط وینسنت پلیسیه مکان احتمالی شهر گمشده در شمال شرقی ویلکابامبا را فراهم می‌کند.

## انضمام
آنتیسویو قبلاً بخشی از امپراتوری اینکاها نبود. بعداً برای رفع مشکل کوچک شدن فضای محصولات در امتداد منطقه ساحلی امپراتوری فتح شد.

## جستارهای وابسته
* جنگل‌های آمازون
* چینچای سویو
* کونتیسیو
* کولاسیو

## منابع

رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در دهه ۱۵۳۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۴۳۸ (میلادی)
چینچای سویو

**چینچای سویو** یا **چینچاسیو** (به ) منطقه استانی شمال غربی تاوانتین سویو یا امپراتوری اینکاها بود. چینچاسیو پرجمعیت‌ترین *سویو* (یا محله، بزرگ‌ترین بخش امپراتوری اینکاها)، سرزمین‌های سابق امپراتوری چیمو و بسیاری از شمال آند را در بر می‌گرفت. *سویو* در بزرگ‌ترین وسعت خود در بخش اعظم اکوادور مدرن و فقط به کلمبیای مدرن گسترش یافت. همراه با آنتیسویو، بخشی از *هانان سویکونا* یا «محله بالایی» امپراتوری بود.

این نام به دلیل فرهنگ چینچا است که یک پادشاهی بازرگان در منطقه ایکای فعلی بود. *چینچای* در زبان کچوا مخفف تیگریلو است، حیوانی که در برخی از فرهنگ‌های این منطقه به دلیل نفوذ آمازون در طول افق اولیه و متوسط اولیه، مانند فرهنگ چاوین یا مبادله تجاری بین هوارپا - وجود دارد، اگرچه از نظر فیزیکی وجود ندارد. تمدن واقع در آیاکوچو امروزی که دارای مسیرهای تجاری به آمازونا - و فرهنگ نازکا بود.

پیش از آغاز جنگ داخلی اینکاها، آتاهوالپا، پسر امپراتور متوفی اینکا ، هوآینا کاپاک، اکثریت چینچاسیو را از پایتختش در کیتو به ارث برد و حکومت کرد، با حمایت ژنرال‌ها و سربازان کهنه‌کار اینکای هوآینا کاپاک. دوازدهمین اینکا، هوآینا کاپاک، که می‌دانست در شرف مرگ است، دستور داد که قلب و اعضای بدنش را در یک کوزه بگذارند و آن را در شهر کیتو، شهری که دوست داشت، دفن کنند. علاوه بر این، هواینا کاپاک دستور داد که جسد مومیایی شده او باید برای دفن در کنار اجساد مومیایی شده اجداد سلطنتی خود به کوزکو منتقل شود. امپراتور اینکا هواسکار که پسر ارشد هواینا کاپاک بود، بقیه امپراتوری اینکاها را از کوزکو اداره کرد و از اینکه آتاهوالپا تاج پادشاهی در کیتو را بر عهده گرفت، ناراضی بود. وقایع نگاران اسپانیایی از پادشاهی آتاهوالپا به عنوان پادشاهی کیتو یاد می‌کنند. از آنجایی که بهترین سربازان امپراتوری اینکاها با آتاهوآلپا وفاداری کردند، اینکا هواسکار قادر به انجام کاری نبود.

پس از ۴ یا ۵ سال صلح، اشراف و همچنین مادر اینکا هواسکار، راوا اوکلو. او را تشویق کرد تا پادشاهی آتاهوالپا را که بیشتر چینچاسویو را در بر می‌گرفت، تسخیر کند. هوآسکار برای آتاهوالپا اولتیماتوم فرستاد و درخواست تسلیم کرد، آتاهوالپا نپذیرفت و ژنرال آتوک جوان برای حمله و تسخیر پادشاهی کیتو از آتاهوالپا فرستاده شد.
چپ|بندانگشتی| ویفالای چینچایسویو

## جستارهای وابسته
* آنتیسویو
* کونتیسیو
* کولاسیو
* پادشاهی چینچا

## منابع

رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در دهه ۱۵۲۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۴۳۸ (میلادی)
معاهده ریو

**معاهده بین‌آمریکایی کمک‌های متقابل**، **معاهده ریو**، **پیمان ریو** یا **معاهده کمک متقابل**، یک توافقنامه امنیت جمعی بین دولتی است که در سال ۱۹۴۷ در ریو دو ژانیرو، در میان بسیاری از کشورهای قاره آمریکا امضا شد.

اصل محوری مندرج در مواد آن این است که حمله به یک کشور، باید حمله به همه آنها تلقی شود. این به عنوان دکترین «دفاع نیم‌کره» شناخته شد. با وجود این، چندین عضو، این پیمان را در موارد متعدد، نقض کرده‌اند.

این معاهده، ابتدا در سال ۱۹۴۷ ایجاد و طبق ماده ۲۲ معاهده، در سال ۱۹۴۸، لازم الاجرا شد. باهاما، جدیدترین کشوری بود که در سال ۱۹۸۲، آن را امضا و تصویب کرد.

## اعضا
**اعضای فعلی:**
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۸۲–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۶۷–اکنون)
*  (۱۹۴۸–اکنون)
*  (۱۹۴۸–۲۰۱۹، ۲۰۲۰–اکنون)
*  (۱۹۴۸–۲۰۱۵، ۲۰۱۹–اکنون)

**اعضای تعلیق شده:**
*  (۱۹۴۸–۱۹۶۲)

**اعضای سابق:**
*  (۱۹۴۸–۲۰۱۴)
*  (۱۹۴۸–۲۰۱۶)
*  (۱۹۴۸–۲۰۰۴)
*  (۱۹۴۸–۲۰۱۴)

## جستارهای وابسته
* سازمان پیمان امنیت جمعی
* نیروی صلح بین آمریکایی
* سازمان پیمان آتلانتیک شمالی
* اتحاد نظامی
* روابط آمریکای لاتین و ایالات متحده

## یادداشت‌ها

## برای مطالعهٔ بیشتر
* لانگ، تی (۲۰۲۰). "  *سیاست جهانی*.

## منابع

رده:ائتلاف‌های نظامی ایالات متحده آمریکا
رده:ائتلاف‌های نظامی سده ۲۰ (میلادی)
رده:برزیل در ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:روابط آمریکای جنوبی و ایالات متحده آمریکا
رده:روابط ایالات متحده آمریکا و کوبا
رده:ریودو ژانیرو در سده ۲۰ (میلادی)
رده:سازمان‌های بین‌المللی قاره آمریکا
رده:سازمان‌های جنگ سرد
رده:سازمان‌های ضدکمونیستی
رده:معاهده‌های آرژانتین
رده:معاهده‌های اروگوئه
رده:معاهده‌های السالوادور
رده:معاهده‌های ایالات متحده آمریکا
رده:معاهده‌های باهاما
رده:معاهده‌های پاراگوئه
رده:معاهده‌های پاناما
رده:معاهده‌های پرو
رده:معاهده‌های ترینیداد و توباگو
رده:معاهده‌های جمهوری دوم برزیل
رده:معاهده‌های جمهوری دومینیکن
رده:معاهده‌های جنگ سرد
رده:معاهده‌های شیلی
رده:معاهده‌های کاستاریکا
رده:معاهده‌های کلمبیا
رده:معاهده‌های کوبا
رده:معاهده‌های گواتمالا
رده:معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:معاهده‌های مصوب‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:معاهده‌های هائیتی
رده:معاهده‌های هندوراس
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان اسپانیایی
کونتیسیو

**کونتیسیو** یا **کونتی سویو** (کچوا *kunti* غرب، منطقه *سویو*، بخشی از یک قلمرو، هر یک از چهار منطقه تشکیل دهنده امپراتوری اینکاها، «منطقه غربی»؛ ) منطقه ایالتی جنوب غربی امپراتوری اینکاها بود. کونتیسیو کوچک‌ترین *سوویو* بود و در امتداد سواحل جنوبی پرو مدرن قرار داشت و تا ارتفاعات به سمت کوسکو امتداد داشت. همراه با کولاسیو، بخشی از *اورین سویوکونا* یا «محله پایین» امپراتوری بود.
چپ|بندانگشتی| ویفالای کونتیسیو

## منابع

رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در دهه ۱۵۳۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۴۳۸ (میلادی)
کولاسیو

**کولاسیو** (املای کچوا و آیمارا،  ; *Collasuyu, Kholla Suyu* ; ) منطقه ایالتی جنوب شرقی امپراتوری اینکاها بود. کولاسیو منطقه کولا است و به‌طور خاص مربوط به بومی کولا کچوا است که عمدتاً در مناطقی مانند کوچابامبا و پوتوسی ساکن بودند. بیشتر قلمروهای آیمارا که اکنون عمدتاً در ایالات مدرن آمریکای جنوبی در شمال شیلی، پرو، بولیوی و شمال غربی آرژانتین گنجانده شده‌اند، در طول سلطنت ساپا اینکا هواینا کاپاک در قرن شانزدهم ضمیمه شدند.

اخیراً، جنبش‌هایی برای تشکیل «قولاسیووی بزرگ» (یا **کولانا سویو مارکا**) صورت گرفته است که قلمرویی شبیه به تاوانتینسویو سابق را در خود جای می‌دهد. این آرمان توسط دفتر آپو ملکو و مجلس قولانا پیشنهاد شده است. کولاسیو بزرگ‌ترین بخش از چهار *سویو* (یا «ربع»، بزرگ‌ترین بخش امپراتوری اینکاها) از نظر مساحت بود. این *سویو* آلتیپلانو بولیوی و بخش اعظم آند جنوبی را در بر می‌گرفت و به سمت شمال غربی آرژانتین و تا جنوب رودخانه ماول در نزدیکی سانتیاگوی مدرن شیلی می‌رفت. همراه با کونتیسیو، بخشی از هورین سویوکونا یا «محله پایین» امپراتوری بود.
چپ|بندانگشتی| ویفالای کولاسیو

## جستارهای وابسته

* آنتیسویو
* چینچای سویو
* کونتیسیو

## منابع

رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در دهه ۱۵۳۰ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۴۳۸ (میلادی)
یورونزی‌ها

**یورونریایی‌ها** () واژه‌ای مرکب از دو لغت و یک اصطلاح فراشمول است و برای مردمی به کار می‌رود که حاصل اختلاط نژادی میان اروپایی‌ها وپلی‌نزیایی‌ها، ملانزیایی‌ها یا میکرونزی تبارها هستند. این اصطلاح بیشتر در ساموآ و توسط استعمارگران، مبلغان و بازرگانان بریتانیایی یا فرانسوی استفاده می‌شد،
و همچنین این واژه در مورد برخی از نوادگان اسپانیایی‌ها و پلی‌نزیایی‌ها در جزیره ایستر (جایی که قوانین دولت شیلی آنها را مستیسو نامیده است)، و فرزندان اسپانیایی‌ها و میکرونزی‌ها در گوام، جزایر ماریانای شمالی، جزایر مارشال، جزایر کارولین و پالائو کاربرد دارد.*آفاکاسی* ()واژه رایجی است که در ساموآ، برای **یورونزی‌ها** به کار برده می‌شود، در فیجی، معمولاً از اصطلاح **کایلوما** ()استفاده می‌شود.

گروه‌های متمایز یورونزی عبارتند از مردمان هاپا در هاوایی، *دمیس‌های* تاهیتی، اهالی جزیره اوبیکی، اهالی جزایر پیت‌کرن، جزیره‌نشینان نورفولک و مردمان جزایر پالمرستون.

## جستارهای وابسته
* مردمان آسترونزیایی
* اروپایی‌ها در اقیانوسیه
* مردمان ایندو
* افراد چند نژادی

## منابع
* 

رده:اقوام اقیانوسیه
رده:بومیان پلی‌نزی
رده:روابط چندنژادی
رده:گروه‌های قومی مرتبط نیازمند تأیید
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ساموآیی
رده:نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان
صخره بادبان

**صخرهٔ بادبان** () یا صخرهٔ پاروس، یک صخره طبیعی از جنس ماسه‌سنگ است که در ساحل دریای سیاه در سرزمین کراسنودار روسیه قرار دارد. این صخره به خاطر شباهتش به بادبان کشتی، به این نام معروف شده است.

این صخره در ۱۷ کیلومتری جنوب شرقی گلنجیک، نزدیک روستای پراسکویوکا و مزرعه جانکات قرار دارد. صخره بادبان شیب عمودی تندی دارد که رو به ساحل دریا قرار گرفته و به دلیل نیروهای زمین‌شناسی، از توده اصلی سنگ جدا شده است. بیش از سه چهارم آن در هنگام جزر نمایان است و عمود بر ساحل قرار دارد. نکته قابل توجه در مورد این صخره، ابعاد آن است. در حالی که ضخامت این صخره کمی بیش از یک متر است، ارتفاع آن حدود ۲۵ متر و طول آن حدود ۲۰ متر است. به همین دلیل، شکل این صخره را به شکل یک بادبان چهارگوش تشبیه می‌کنند.

در ارتفاع حدود ۲٫۵ متری از سطح زمین، یک سوراخ با منشأ نامشخص در این صخره وجود دارد. بسیاری از راهنماها می‌گویند که این سوراخ در طول جنگ قفقاز، برای دفاع در برابر توپخانه کوهستان ایجاد شده است، اما این ادعا زیر سؤال است. در سال ۱۹۰۳، یک محقق پس از بررسی صخره نوشت که این سوراخ بر اثر شلیک چهار گلوله از یک کشتی جنگی ایجاد شده است، اما دیواره صخره همچنان پابرجا مانده است.

پیدایش این صخره منحصر به فرد، به دلیل فرسایش ناشی از ضربات دریا به خشکی و همچنین تفاوت در مقاومت سنگ‌های تشکیل‌دهنده آن توضیح داده می‌شود.

صخره بادبان در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱ توسط دولت گلنجیک به عنوان یک اثر طبیعی ملی اعلام شد. حفاظت از این صخره به شورای روستایی دیوْنومورسکی سپرده شد. ساحل اطراف و مناطق مجاور آن، مکانی برای تفریح و سرگرمی در فضای باز، از جمله استراحتگاه‌های بهداشتی مجاور است. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، نیز یک ملک بزرگ در حدود ۱٫۵ مایلی پایین ساحل دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:دریای سیاه
رده:زمین‌چهرهای سرزمین کراسنودار
رده:زمین‌شناسی روسیه اروپایی
رده:زمین‌شناسی کرتاسه
رده:صخره‌های دریایی
رده:ماسه‌سنگ
کوه‌های ماسه‌سنگی البه

**کوه‌های ماسه‌سنگی اِلبه** ()یا سوئیس ساکسون (به آلمانی: Sächsische Schweiz) یک رشته‌کوه در جنوب شرقی آلمان و شمال غربی جمهوری چک است. این کوه‌ها در دو طرف رود البه قرار دارند و به خاطر صخره‌های ماسه‌سنگی عجیب، دره‌های عمیق، جنگل‌های انبوه و مناظر زیبا مشهور هستند.

کوه‌های ماسه‌سنگی البه در دوره کرتاسه تشکیل شده‌اند و در طول میلیون‌ها سال توسط فرسایش باد و آب شکل گرفته‌اند. این کوه‌ها دارای تنوع زیستی غنی هستند و خانه بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری کمیاب می‌باشند.

کوه‌های ماسه‌سنگی البه یک مقصد محبوب برای کوهنوردی، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و قایق‌رانی هستند. این منطقه همچنین دارای چندین قلعه و صومعه تاریخی است.

برخی از جاذبه‌های گردشگری مهم در کوه‌های ماسه‌سنگی البه عبارتند از:
* پارک ملی سوئیس ساکسون (به آلمانی: Nationalpark Sächsische Schweiz)
* قلعه کونیگ‌اشتاین (به آلمانی: Festung Königstein)
* پل باستای (به آلمانی: Basteibrücke)
* شهر پیرنا (به آلمانی: Pirna)
* دره البه (به آلمانی: Elbtal)

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:رشته‌کوه‌های ایالت زاکسن
رده:رشته‌کوه‌های جمهوری چک
رده:منطقه‌های جغرافیایی زاکسن
استار (دیزنی پلاس)

**استار** (؛ به صورت **ST★R** نیز نوشته می‌شود) یک مرکز محتوا در سرویس استریم دیزنی پلاس است که در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ راه‌اندازی شد. این وبگاه در کشورهایی که دیزنی پلاس در آنها فعالیت دارد، در دسترس است.

استار دارای یک کتابخانه بزرگ از محتوای فیلم و تلویزیونی از کتابخانه‌های زیرمجموعه‌های دیزنی از جمله هولو، فریفورم، ای‌بی‌سی سیگنچر، ام‌تی‌ام اینترپرایسز، تاچ‌استون تلویژن، تلویزیون بیستم، استودیوهای قرن بیستم، انیمیشن قرن بیستم، سرچلایت پیکچرز، تاچ‌استون پیکچرز و هالیوود پیکچرز است.

## دسترسی

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:تلویزیون در ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:خدمات تلویزیون اینترنتی جاری
رده:شرکت والت دیزنی
رده:فیلم در ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:متعلقات اینترنت بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:معرفی‌شده‌های ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:خدمات ویدئو درخواستی اشتراکی
رده:دیزنی پلاس
پایگاه دانش شخصی

**پایگاه دانش شخصی**  یا  یک ابزار الکترونیکی است که توسط یک فرد برای ذخیره، پخش و  بازیابی دانش شخصی استفاده می‌شود. تفاوت آن با یک پایگاه داده سنتی در این است که حاوی مطالب ذهنی خاص برای خود فرد است، که ممکن است دیگران با آن موافق نباشند و به آن اهمیت ندهند. نکته مهم این است که یک *PKB* عمدتاً از دانش تشکیل شده است تا اطلاعات. به عبارت دیگر، این مجموعه ای از اسناد یا منابع دیگری نیست که یک فرد با آن مواجه شده است، بلکه بیانگر دانشی است که مالک آن را از منابع یا جای دیگر استخراج کرده است.

اصطلاح  در اوایل دهه ۱۹۸۰ ذکر شد، اما این اصطلاح در دهه ۲۰۰۰ زمانی که توسط دانشمند کامپیوتر استفان دیویس و همکارانش به‌طور مفصل توصیف شد، برجسته شد. اساسی ترین تفاوت در بین PKB ها در مدل داده است.

## جستارهای وابسته

* نوت‌برداری

## منابع

رده:نمایش دانش
کوادرانت (مجله)

***کُوادرانت*** یک مجله ادبی، فرهنگی و سیاسی محافظه‌کار استرالیایی است که به دو صورت نسخه‌های آنلاین و چاپی منتشر می‌شود. *کوادرانت*  عمدتاً تفسیر، مقاله، نظرات دربارهٔ موضوعات فرهنگی، سیاست و تاریخ را منتشر می‌کرد، علاوه بر این ادبیات و شعر و روایت را در نسخه‌های چاپی منتشر کرده است. خط سرمقاله‌های آن تمرکز بر «سوگیری نسبت به آزادی فرهنگی، ضد تمامیت‌خواهی و لیبرالیسم کلاسیک» است.

## دستکاری رسانه‌ای
در ژانویه ۲۰۰۹، *کوادرانت* ناآگاهانه یک مقاله جعلی منتشر کرد. نویسنده، و ویراستار فعال آن، کاترین ویلسون، اظهار داشت که هدف او نشان دادن این بود که سردبیر *کیت ویند شاتل* دارای سوگیری راست (گرایش سیاسی) است. ویلسون ادعا کرد که *کیت ویند شاتل* و *کوادرانت* مقاله‌ای نادرست منتشر می‌کنند و در صورت مطابقت با پیش فرض‌های او، پاورقی یا صحت آن را بررسی نمی‌کنند. ویلسون با استفاده از نام مستعار «بیوتکنولوژیست شارون گولد» مقاله‌ای نوشت که در آن ادعا می‌کرد سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی همسود برای تولید محصولات غذایی مهندسی شده با ژن‌های انسانی برنامه‌ریزی کرده است.

## تاریخچه
این مجله در سال ۱۹۵۶ در سیدنی توسط ریچارد کرایگر، یک پناهنده یهودی لهستانی که در سیاست سوسیال دموکرات در اروپا فعال بود و جیمز مک آلی تأسیس شد. جیمز یک شاعر کاتولیک، معروف به ارن مالی ضد مدرنیست بود. این مجله ابتدا با ابتکار کمیته استرالیایی برای آزادی فرهنگی آغاز شد، این کمیته یک گروه مدافع ضد کمونیستی بود که توسط سیا تأمین مالی می‌شد.

## ویراستاران

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* ''CIA as Culture Vultures'', an essay by Cassandra Pybus, *Jacket Magazine*, No. 12, July 2000, as an extract from her non-fictional account of the life of James McAuley
* ''Quadrant's'' 50th anniversary (transcript) - interviews with Martin Krygier (former *Quadrant* Director and son of founder), Dame Leonie Kramer AC DBE (former *Quadrant* Chair), and Paddy McGuinness, at ABC Radio National *Counterpoint*, 2006
* Address to the Quadrant Magazine 50th Anniversary Dinner by John Howard, 2006
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۶ (میلادی) در استرالیا
رده:راست‌گرایی در استرالیا
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:مجله‌های ماهانه استرالیایی
رده:مجله‌های محافظه‌کار
روقرنیزی

**روقرنیزی** () یک عنصر تزئینی در معماری است که در لبه‌های سقف‌های سفالی یا کاشی‌کاری شده قرار می‌گیرد. این عناصر معمولاً از جنس سفال یا سنگ ساخته می‌شوند و برای پوشاندن و محافظت از انتهای کاشی‌های سقف و همچنین تزئین لبه‌های قرنیز استفاده می‌شوند. روقرنیزی‌ها در معماری‌های باستانی، به خصوص در معماری یونان و روم و همچنین در معماری‌های بعدی مانند معماری رنسانس و باروک، بسیار رایج بوده‌اند.

طرح‌های روقرنیزی‌ها بسیار متنوع است و می‌تواند شامل نقوش هندسی، گل‌ها، چهره‌های انسانی یا حیوانی، یا نمادهای مذهبی باشد. در معماری رومی، روقرنیزی‌ها معمولاً به شکل سر انسان یا حیوان بودند و گاهی اوقات با رنگ‌های روشن رنگ‌آمیزی می‌شدند.

## توصیف
روقرنیزی یک بلوک عمودی است که برای پوشاندن و محافظت از لبه‌های کاشی‌های سقف استفاده می‌شود. در ساختمان‌های بزرگ، سطح هر روقرنیزی سنگی معمولاً با طرح‌های گلدار یا نقوش دیگری تزئین می‌شد. در ساختمان‌های کوچک‌تر، روقرنیزی‌ها از جنس سفال بودند و با سر پیکره‌های انسانی، اساطیری یا نمادهای نجومی تزئین می‌شدند. در معابد رومی، اغلب از نقش‌های میناد و ساتیر به صورت متناوب استفاده می‌شد.

یکی از نمونه‌های رومی روقرنیزی، مربوط به دوره آگوستوس، سر دو بز را به هم چسبیده نشان می‌دهد که نماد صورت فلکی برج جدی است که توسط امپراتور آگوستوس به عنوان نشان خوش‌یمنی انتخاب شده بود. در باغ ویلا جولیا در رم، بازسازی یک معبد اتروسکی وجود دارد که سقف کاشی‌کاری شده آن با روقرنیزی‌ها تزئین شده است.

## نگارخانه

File:Acroterion - Getty Villa - Outer Peristyle.jpg|روقرنیزی با نقش برگ نخلی تزئینی در موزه گتی ویلا

Image:Terracotta antefix (roof tile) with head of a maenad MET DP251364.jpg|روقرنیزی اتروسکی از چروتری با نقش سر یک میناد که یک دیهیم استادانه و گوشواره‌های خوشه‌ای انگور پوشیده است، موزه متروپولیتن

Image:Terracotta antefix MET SF111401.jpg|روقرنیزی رومی تزئین شده با سرهای دو بز نر که به یکدیگر ضربه می‌زنند، موزه متروپولیتن

Image:Terracotta antefix MET sf9618162b.jpg|روقرنیزی رومی با تصویر ونوس (آفرودیت، الهه عشق) و معشوقش مارس (آرس، خدای جنگ)، موزه متروپولیتن

Image:British museum antefix.jpg|روقرنیزی اتروسکی از چروتری، قرن ششم قبل از میلاد، موزه بریتانیا، لندن

Image:0 Antéfixe - Museo Gregoriano Etrusco - Vatican (1b).JPG|روقرنیزی اتروسکی از وولچی، قرن اول قبل از میلاد، واتیکان

Image:Etruscan - Antefix with Head of Silenus - Walters 48354.jpg|این روقرنیزی اتروسکی شخصیت اساطیری سیلنیوس را به تصویر می‌کشد. موزه هنر والترز، بالتیمور، مریلند.

Image:Roof ornament (antefix) in the shape of a dancing Maenad and a Saytr Etruscan 500-475 BCE Terracotta 01.jpg|تزیین سقف (روقرنیزی) به شکل یک میناد رقصنده و یک ساتیر اتروسکی، ۵۰۰-۴۷۵ قبل از میلاد، گتی ویلا، لس آنجلس، کالیفرنیا

Image:Antefix, Nordisk familjebok.png|روقرنیزی‌ها در جایگاه خود


## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:سفالگری روم باستان
رده:عناصر معماری
رده:کاشی بام
رده:معماری یونان باستان
قرنیز

**قَرنیز** () یک عنصر معماری است که در بالای دیوارها و در زیر سقف یا بالای درب و پنجره‌ها قرار می‌گیرد. این عنصر معمولاً به صورت یک برآمدگی افقی و تزئینی طراحی می‌شود و می‌تواند از جنس سنگ، چوب، گچ یا مواد دیگر باشد.

قرنیزها علاوه بر زیبایی و تزئین، می‌توانند کاربردهای دیگری نیز داشته باشند، از جمله:
* محافظت: قرنیز می‌تواند به عنوان یک محافظ برای دیوار عمل کند و از آن در برابر آسیب‌های ناشی از باران، برف و سایر عوامل جوی محافظت کند.
* پنهان کردن: قرنیز می‌تواند برای پنهان کردن اتصالات بین دیوار و سقف یا دیوار و درب/پنجره استفاده شود.
* تقسیم بصری: قرنیز می‌تواند به عنوان یک عنصر تقسیم بصری در طراحی داخلی یا خارجی یک ساختمان عمل کند و به فضا نظم و زیبایی ببخشد.

در معماری کلاسیک، قرنیزها اغلب به صورت بسیار تزئینی و با جزئیات فراوان طراحی می‌شدند. در معماری مدرن، قرنیزها معمولاً ساده‌تر هستند و بیشتر بر عملکرد آنها تأکید می‌شود.

در زبان فارسی، قرنیز به عنوان «قرنیز»، «حاشیه»، «لبه تزئینی» یا «پیش‌آمدگی» نیز شناخته می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
بررسی انواع قرنیز کابینت

رده:ستون‌ها و سرستون‌ها
رده:عناصر معماری
کله‌گاوی

طرح **کله‌گاوی** () یک نقش برجسته یا تزئینی است که به شکل جمجمه گاو نر، معمولاً با شاخ‌هایش، طراحی می‌شود. این طرح در معماری و هنرهای تزئینی بسیاری از فرهنگ‌ها، به ویژه در یونان و روم باستان، مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

طرح‌های کله‌گاوی اغلب در افریزها، سرستون‌ها، و دیگر عناصر معماری یافت می‌شوند و می‌توانند از جنس سنگ، فلز، چوب یا سایر مواد باشند. در برخی موارد، کله‌گاوی‌ها با گل‌ها، روبان‌ها یا دیگر تزئینات تزئین می‌شوند.

در فرهنگ‌های باستانی، گاو نر اغلب نمادی از قدرت، باروری و قربانی بود و کله‌گاوی‌ها به عنوان نمادی از این مفاهیم در معماری و هنر استفاده می‌شدند. در معماری رومی، کله‌گاوی‌ها اغلب در تزئینات معابد، بازیلیکاها و دیگر ساختمان‌های عمومی استفاده می‌شدند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ستون‌ها و سرستون‌ها
رده:گاو در هنر
رده:نقش‌برجسته‌ها
جنگل‌های خشک حاره‌ای هاوایی

**جنگل‌های خشک حاره‌ای هاوایی** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزایر هاوایی است. این جنگل‌ها پهنه‌ای به مساحت  در جبهه پشت به باد جزیره اصلی و قله‌های نیهاو و کاهولاوی را در بر می‌گیرند. این جنگل‌ها یا فصلی هستند یا سخت‌برگ. بارندگی سالانه کمتر از  است و ممکن است کمتر از نیز باشد. فصل بارانی در این بوم‌ناحیه از نوامبر تا مارس ادامه دارد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:زیواگان اوآهو
رده:زیواگان کائوآیی
رده:زیواگان لانائی
رده:زیواگان مائوئی
رده:زیواگان مولوکای
رده:زیواگان هاوایی (جزیره)
رده:بوم‌ناحیه‌های هاوایی
رده:جنگل‌های هاوایی
کلاه‌خود بسته

خودِ بسته یا **کلاه‌خود بسته** یا باربوت () یک نوع کلاه‌خود جنگی بدون نقاب است که در قرن پانزدهم و شانزدهم میلادی در ایتالیا رایج بوده است. این کلاه خود به خاطر شکل خاص خود که شبیه به یک "T" است، شناخته می‌شود. این کلاه‌خودها اغلب دارای یک دهانه T شکل یا Y شکل متمایز برای چشم‌ها و دهان است.

کلاه‌خود بسته معمولاً از جنس فولاد ساخته می‌شد و برای محافظت از سر و صورت سربازان در جنگ استفاده می‌شد. این کلاه خود دارای یک بخش اصلی بود که سر را می‌پوشاند و یک بخش جلویی که صورت را محافظت می‌کرد. بخش جلویی کلاه‌خود معمولاً دارای یک دریچه متحرک بود که به سرباز اجازه می‌داد تا در صورت نیاز، صورت خود را باز کند.

خود بسته در طول قرن شانزدهم میلادی به تدریج از مد افتاد و جای خود را به کلاه‌خودهای دیگری مانند موریون داد. با این حال، این کلاه خود به عنوان یک نماد از جنگ‌های قرون وسطی و رنسانس باقی مانده است.

## خاستگاه
نام «باربوتا» اولین بار در یک فهرست مربوط به خاندان گونزاگا در سال ۱۴۰۷ ثبت شده است. این کلاه‌خود را می‌توان به عنوان یک شکل خاص از سالِت در نظر گرفت. هر دو نوع کلاه خود در نهایت از کلاه‌خود قدیمی‌تر باسینه مشتق شده‌اند. کلاه‌خود بسته شبیه کلاه‌خودهای یونان کلاسیک است و ممکن است تحت تأثیر علاقه مجدد به آثار باستانی رایج در این دوره باشد.

باربوت یا باربوتا در زبان ایتالیایی به معنای «ریش‌دار» است و احتمالاً به این دلیل که ریش فرد استفاده‌کننده از این کلاه‌خود قابل مشاهده بود بدین صورت نام‌گذاری شده است.

## ویژگی‌ها
این نوع کلاه خود نمونه‌ای از زیبایی ظاهری است که نتیجه کارایی عملکردی است. ویژگی بارز کلاه‌خود بسته، گسترش رو به جلوی کناره‌های کلاه خود به سمت خط وسط است. این به کناره‌های صورت کاربر در زیر چشم‌ها محافظت می‌کند. صرف نظر از شکل ترکیب دهانه دید و نفس، T شکل، Y شکل یا قوس‌شکل، این ویژگی همیشه وجود دارد. لبه باز شدن T شکل تقریباً همیشه توسط یک لبه آهنی پرچ شده تقویت می‌شود، که معمولاً تا لبه پایینی کلاه خود امتداد می‌یابد. شکل Y اغلب شامل یک برآمدگی مشخص برای محافظت از بینی است که در غیر این صورت از دریچه ترکیبی تهویه و دید بیرون می‌زند. حداقل یک نمونه با یک بینی بسیار دراز وجود دارد که لولایی است.

کلاه‌خود بسته را می‌توان با یک گلوگیر صفحه‌ای پوشید. با این حال، این کلاه خود اغلب با یک یقه زرهی سفت شده به نام «استاندارد» پوشیده می‌شد که از گلو و گردن محافظت می‌کرد. برخی از نمونه‌های کلاه‌خود بسته، مانند تعدادی از سالِت‌های ایتالیایی، با یک پارچه تزئینی غنی، معمولاً مخمل سنگین، پوشانده شده بودند. تعدادی از کلاه‌خودهای بسته باقی‌مانده شامل یک سوراخ به شکل سوراخ کلید در بالای جمجمه برای اتصال یک تاج تزئینی هستند. یک نقاشی معاصر که توسط فدریکو دا مونتفلترو، دوک اوربینو سفارش داده شده است، یک کلاه‌خود بسته را نشان می‌دهد که بالای آن یک تاج به شکل عقاب نشان‌شناختی قرار دارد.

برخلاف سالِت، به نظر می‌رسد که کلاه‌خود بسته در خارج از ایتالیا محبوبیت چندانی نداشته است.

کلاه‌خودهای بسته معمولاً از یک ورق فلز ساخته می‌شدند. با این حال، فلزکاری امروزی نشان داده است که بسیاری از کلاه‌های ایمنی رنسانس ایتالیا اساساً از آهن ساخته شده بودند که با فولاد پوشانده شده بودند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:کلاه‌های ایمنی قرون وسطی
جنگل‌های خشک حاره‌ای ماریانا

**جنگل‌های خشک حاره‌ای ماریانا** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزایر ماریانا در غرب اقیانوس آرام است.

## اقلیم
اقلیم جزایر ماریانا از نوع حاره‌ای است. دما از فصلی به فصل دیگر کمی متفاوت و میانگین دمای ماهانه بین ۲۴ تا ۲۷ درجه سانتیگراد متغیر است. میانگین بارندگی سالانه ۲۰۰۰ و ۲۵۰۰ میلی‌متر است و به شدت فصلی (با فصل مرطوب از ژوئیه تا اکتبر) است. بادهای تجارتی شرقی نسبتاً ثابت و همراه با نفوذ گاه به گاه ضعیف بادهای موسمی غربی در طول ماه‌های تابستان هستند.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های ایالات متحده آمریکا
رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:جزایر ماریانا
رده:جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:منطقه بوم‌زاد پرندگان
موریون (کلاه‌خود)

**موریون** () یک نوع کلاه‌خود نظامی است که در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی در اروپا رایج بود. این کلاه‌خود به خاطر شکل خاص خود که دارای یک تاج بلند و نوک تیز است، شناخته می‌شود.

موریون معمولاً از جنس فولاد ساخته می‌شد و برای محافظت از سر سربازان در جنگ استفاده می‌شد. این کلاه‌خود در ابتدا توسط پیاده‌نظام اسپانیایی استفاده می‌شد، اما به سرعت در سراسر اروپا محبوبیت پیدا کرد.

موریون‌ها در طرح‌ها و سبک‌های مختلفی ساخته می‌شدند، اما همگی دارای تاج بلند و نوک تیز بودند. برخی از موریون‌ها دارای تزئینات پیچیده‌ای مانند پر، تاج گل یا نقش‌های برجسته بودند.

این کلاه‌خود در طول قرن هفدهم میلادی به تدریج از مد افتاد و جای خود را به کلاه‌خودهای دیگری داد. با این حال، موریون به عنوان یک نماد از دوران رنسانس و جنگ‌های مذهبی اروپا باقی مانده است.

## جستارهای وابسته
* کلاه پنبه‌ای

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:پوشاک اسپانیایی
رده:تجهیزات نظامی در ابتدای دوران مدرن
رده:جنگ‌های داخلی انگلستان
برگ و پیکانی

گچ‌بری **برگ و پیکانی** () یک نوع نقش تزئینی است که در معماری و هنرهای تزئینی استفاده می‌شود. این طرح شامل یک ردیف متناوب از برگ‌های نوک‌تیز (به شکل پیکان) و اشکال بیضی‌شکل یا تخم‌مرغی (به شکل برگ) است. این نقش معمولاً در افریزها، قرنیزها و سایر عناصر معماری یافت می‌شود و می‌تواند از جنس سنگ، چوب، گچ یا سایر مواد باشد.

گچ‌بری به سبک زنجیرهٔ برگ و پیکانی در معماری کلاسیک یونان و روم بسیار رایج بود و در دوره‌های بعدی نیز مورد استفاده قرار گرفت. این طرح به دلیل سادگی و ظرافت خود، همچنان در معماری و طراحی داخلی امروزی نیز محبوبیت دارد.

## نگارخانه


File:Detail Erechtheum Acropolis Athens.jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی (درست بالای گچ‌بری تخم‌مرغی) در معبد ارختئوم، آتن، یونان، معمار یا پیکره‌ساز نامعلوم، ۴۲۱-۴۰۵ پیش از میلاد

File:Θεσσαλονίκη - Αρχαιολογικό Μουσείο 1419.jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی یونان باستان روی یک gorytos، ۴۰۰-۳۳۶ قبل از میلاد، نقره و طلا، موزه مقبره‌های سلطنتی آیگای، ورگینا، یونان

File:Portico of the Trajaneum from Pergamon, 115-30 AD, in the Pergamon Museum (03).jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی رومی از رواق معبد تراژان از پرگامون، ۱۳۰-۱۱۵ پس از میلاد، سنگ، موزه پرگامون، برلین

File:Altare di Marte e Venere, dal piazzale delle Corporazioni di Ostia, 06.JPG|گچ‌بری برگ و پیکانی رومی بر روی محراب مارس و ونوس، ۱۲۴ پس از میلاد، مرمر، موزه ملی روم در پالازو ماسی، رم

File:Efeso, tempio di adriano 08.JPG|گچ‌بری برگ و پیکانی رومی درست در بالای رینسو و زیر دندانه‌کاری‌ها، در معبد هادریان، افسوس، ترکیه، معمار نامعلوم، ۱۳۸ پس از میلاد

File:Ostia, terme del foro, capitello siriaco di epoca severiana.JPG|گچ‌بری برگ و پیکانی رومی روی سردر حمام‌های اوستیا، اوستیا آنتیکا، نزدیک اوستیا مدرن، جنوب غربی رم، معمار نامعلوم، تاریخ نامعلوم

file:Temple-vesta-frise.jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی رومی بر روی سردر معبد وستا، رم، معمار نامعلوم، تاریخ نامعلوم

File:Detail of the Panthéon in Paris (08).jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی نئوکلاسیک در زیر پانتئون، پاریس، معمار نامعلوم، تاریخ نامعلوم

File:Rais de coeur 2.jpg|گچ‌بری برگ و پیکانی یونانی احیا شده، تصویرسازی از *مواد و اسناد معماری و مجسمه‌سازی*، توسط R. Raguenet، قرن ۱۹



## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:نقش‌مایه‌ها
جنگل‌های بارانی حاره‌ای هاوایی

**جنگل‌های بارانی حاره‌ای هاوایی** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزایر هاوایی است. این جنگل‌ها پهنه‌ای به مساحت در پست‌بوم‌های رو به باد و مناطق کوهستانی جزایر هاوایی را در بر می‌گیرند. جنگل‌های معتدله ساحلی در ارتفاع حدود  نسبت به سطح دریا یافت می‌شوند. جنگل‌های مخلوط معتدله نیز در ارتفاع   متری قرار دارند؛ در حالی که جنگل‌های مرطوب در ارتفاع  قرار دارند.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:بوم‌ناحیه‌های هاوایی
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای ایالات متحده آمریکا
رده:جنگل‌های هاوایی
رده:زیواگان اوآهو
رده:زیواگان کائوآیی
رده:زیواگان لانائی
رده:زیواگان مائوئی
رده:زیواگان مولوکای
رده:زیواگان هاوایی (جزیره)
رده:گیاگان هاوایی
مرتضی عمومهدی

**مرتضی عمومهدی** سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون فرماندهی سپاه روح‌الله مرکزی را برعهده دارد.

وی از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲ رئیس سازمان بسيج كارگری استان اصفهان بود، از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ به‌عنوان فرمانده بسيج ناحيه امام رضا اصفهان فعالیت می‌کرد و از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ فرماندهی سپاه شهرستان کاشان را برعهده داشت.

عمومهدی در فاصله سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱ معاون هماهنگ‌کننده و رئیس ستاد سپاه صاحب‌الزمان اصفهان بود، از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان جانشین فرمانده سپاه صاحب‌الزمان اصفهان فعالیت می‌کرد و از خردادماه ۱۴۰۳ فرمانده سپاه روح‌الله مرکزی است. او در سال ۱۴۰۱ درجه سرتیپ‌دومی دریافت کرد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:سرتیپ‌دوم‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
رده:افسران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق
درختچه‌زارهای مرتفع حاره‌ای هاوایی

**درختچه‌زارهای مرتفع حاره‌ای هاوایی** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع علفزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزایر هاوایی است.

## جغرافیا
بوم‌ناحیه درختچه‌زارهای مرتفع حاره‌ای پهنه‌ای به مساحت  را بر روی دامنه‌های مرتفع‌تر آتشفشان‌های مائونا کیا، ماونا لوا، هوالالایی و هالئاکالا در بر می‌گیرد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:بوم‌ناحیه‌های هاوایی
رده:زیواگان مائوئی
رده:زیواگان هاوایی (جزیره)
رده:گیاگان هاوایی
رده:علفزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای ایالات متحده آمریکا
درختچه‌زارهای پست حاره‌ای هاوایی

**درختچه‌زارهای پست حاره‌ای هاوایی** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع علفزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جزایر هاوایی است.

## جغرافیا
درختچه‌زارهای پست حاره‌ای پهنه‌ای به مساحت  در دامنه‌های پشت به باد جزایر اصلی و اکثر جزایر فرعی هاوایی را می‌پوشانند، ولی جزایر شمال‌غربی هاوایی که دارای بوم‌ناحیه مخصوص به خود است را در بر نمی‌گیرند.

## جستارهای وابسته
* درختچه‌زارهای مرتفع حاره‌ای هاوایی

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:بوم‌ناحیه‌های هاوایی
رده:زیواگان اوآهو
رده:زیواگان کائوآیی
رده:زیواگان لانائی
رده:زیواگان مائوئی
رده:زیواگان مولوکای
رده:زیواگان هاوایی (جزیره)
رده:علفزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای ایالات متحده آمریکا
رده:گیاگان هاوایی
جنگل‌های خشک حاره‌ای یاپ

**جنگل‌های خشک حاره‌ای یاپ** () بوم‌ناحیه‌ای از نوع جنگل‌های پهن‌برگ خشک حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در میکرونزی است. این بوم‌ناحیه جزایر یاپ و آب‌سنگ‌های حلقوی مرجانی مجاور آن در ایالات فدرال میکرونزی را در بر می‌گیرد.

## منابع

* 

رده:بوم‌ناحیه‌های قلمرو اقیانوسیه
رده:جغرافیای ایالات فدرال میکرونزی
رده:جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای
رده:مجمع‌الجزایر جزایر کارولین
رده:محیط زیست ایالات فدرال میکرونزی
رده:منطقه بوم‌زاد پرندگان
قربان‌محمد اشعری

**قربان‌محمد اشعری** سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه ثامن‌الائمه را برعهده دارد و ارشد سپاه پاسداران در استان‌های خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی است.

وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد و مراتب فرماندهی را در لشکر ۵ نصر طی نمود.

اشعری در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ فرماندهی تیپ ۱۱۰ نیروی مخصوص سلمان فارسی را برعهده داشت، از ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ به‌عنوان جانشین معاون عملیات نیروی زمینی سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد، از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ جانشین فرمانده قرارگاه ثامن‌الائمه بود و از مردادماه ۱۴۰۲ فرمانده قرارگاه ثامن‌الائمه است. او در اسفندماه ۱۴۰۳ درجه سرتیپی دریافت کرد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:سرتیپ‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
رده:افسران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق
رده:فرماندهان قرارگاه ثامن‌الائمه