سیژا استویکا

**سیژا استویکا** (۲۳ مه ۱۹۳۳–۲۸ ژانویه ۲۰۱۳) نویسنده، نقاش، فعال و موسیقیدان رمانیایی اتریشی و بازمانده هولوکاست بود.

## زندگی
استویکا در سال ۱۹۳۳ در کروبات آندر مور، اشتایرمارک، به عنوان پنجمین از شش فرزند مادر ماریا «سیدی» ریگو استویکا و پدر کارل «وکار» هوروات به دنیا آمد. دو برادرش، کارل «کارلی» استویکا و یوهان «مونگو» استویکا، نیز نویسنده و موسیقیدان بودند.

خانواده کاتولیک رومی لوارا رما بودند، اعضای قبیله باگارشچی از طرف پدرشان و قبیله جیلچچی از طرف مادرشان. استویکاها اسب‌تجارت بودند که کاروانشان زمستان‌ها را در وین و تابستان‌ها را در حومه‌های اتریش می‌گذراندند، جایی که خانواده می‌توانستند میراثشان را برای بیش از ۲۰۰ سال پیگیری کنند. او به همراه مادرش و چهار از پنج برادر، هولوکاست و اسارت در آشویتس، راونسبروک و برگن-بلزن را زنده ماند. پدرش بهاردوگاه کار اجباری داخائو، سپس به قصر هارتهایم فرستاده شد، جایی که کشته شد. جوانترین برادرش اسی در «زیگنرفامیلیناگر» در آشویتس-بیرکناو در سال ۱۹۴۳ درگذشت.

استویکا، مادرش و خواهرانش توسط بریتانیایی‌ها در سال ۱۹۴۵ از برگن-بلزن آزاد شدند و به وین بازگشتند. سیژا در دوازده سالگی در کلاس دوم مدرسه شروع به تحصیل کرد.

استویکا دو فرزند داشت، یک پسر در سال ۱۹۴۹ و یک دختر در سال ۱۹۵۱. پسرش جانو، موسیقیدان جاز، در سال ۱۹۷۹ بر اثر مصرف مواد مخدر درگذشت. او معیشت خود را از طریق فروش پارچه درب‌به‌درب و همچنین فروش فرش در بازارها تأمین می‌کرد و تا سال ۱۹۸۴ به این کار مشغول بود. بعدها، به عنوان نویسنده، نقاش، خواننده و سخنران عمومی در وین زندگی کرد.

در سال ۱۹۹۲، او سخنگوی اتریشی برای به رسمیت شناختن نسل‌کشی رما و سینتی شد و همچنین صدایی در مبارزه با تبعیضی بود که رماها همچنان در سراسر اروپا متحمل می‌شوند.

او در سال ۲۰۱۳ در وین در سن ۷۹ سالگی درگذشت.

## زندگی‌نامه‌ها
استویکا سه زندگی‌نامه نوشته است. اولین کتاب او، *ما در خلوت زندگی می‌کنیم: خاطرات یک رومنی* در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و یکی از اولین آثار مشهور بود که مسائل مربوط به آزار و اذیت نازی‌ها علیه مردم رمای اتریشی را به‌طور عمومی مطرح کرد. این انتشار به دلیل محتوای خود، و همچنین به دلیل این که توسط یک زن نوشته شده بود و سنت رمانی را شکسته بود، توجه عمومی قابل توجهی را به خود جلب کرد. استویکا به بررسی این مسائل در *مسافران این دنیا* (۱۹۹۲) و *من خواب می‌بینم که زنده‌ام - آزاد شده از برگن-بلزن * (۲۰۰۵) ادامه داد. هر سه کتاب با کمک کارین برگر به عنوان ویراستار منتشر شدند.

آثار استویکا با آثار دیگر بازماندگان هولوکاست رمانی، از جمله فیلومنا فرانز، اتو روزنبرگ، والتر وینتر و آلفرد لِسینگ مقایسه شده‌اند.

### خاطرات نوشته شده توسط برادران او

دو برادر استویکا، کارل و مونگو استویکا، نیز زندگی‌نامه‌هایی دربارهٔ تجربیات خانواده‌شان از آزار و اذیت رمای اتریشی تحت نازی‌ها منتشر کرده‌اند. کارل استویکا، چهارمین فرزند خانواده، *در سراسر جهان در خانه* را در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد. مونگو استویکا، بزرگ‌ترین مرد خانواده،*کودکان کاغذی: خوشبختی، ویرانی و شروع دوباره یک خانواده رما در اتریش* را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. این خاطرات هم‌پوشانده شده یکی از تنها فرصت‌ها برای مقایسه خاطرات اعضای خانواده‌ای که از هولوکاست نجات یافته‌اند و بررسی «تجربیات جداگانه و جمعی یک رویداد تاریخی بزرگ و تراژیک» را فراهم می‌کند، با توجه به اینکه تنها حدود ۱۸٪ از رمای اتریشی از آزار و اذیت نازی‌ها نجات یافتند.

### فیلم
نویسنده اتریشی، کارین برگر، ویراستار چندین کتاب از سیژا استویکا، به عنوان فیلمساز نیز شناخته شده است و دو فیلم مستند دربارهٔ زندگی و کار سیژا استویکا منتشر کرده است:

سیژا استویکا، اتریش ۱۹۹۹، ۸۵ دقیقه و چمن سبز سبز زیر*، اتریش ۲۰۰۵، ۵۲ دقیقه

استویکا در فیلم مستند *ما را فراموش نکنید'' در سال ۲۰۱۳ حضور دارد که به دنبال چندین بازمانده غیر یهودی هولوکاست می‌پردازد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی لوبن
رده:بازماندگان اردوگاه آشویتس
رده:بازماندگان اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن
رده:بازماندگان اردوگاه کار اجباری راونسبروک
رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:فعالان اهل اتریش
رده:فعالان کولی
رده:نقاشان زن اهل اتریش
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل اتریش
رده:نقاشان سده ۲۱ (میلادی) اهل اتریش
رده:نویسندگان زن اهل اتریش
رده:نقاشان زن سده ۲۰ (میلادی)