وزارت کار و امور اجتماعی ایتالیا

**وزارت کار و امور اجتماعی ایتالیا** () یکی از وزارتخانه‌های دولت ایتالیا است که مسئول سیاست‌های کار، اشتغال، حمایت از نیروی کار، کفایت سیستم تأمین اجتماعی و سیاست‌های اجتماعی، با اشاره ویژه به پیشگیری و کاهش شرایط نیازمندی و پریشانی در بین مردم است.

این وزارتخانه توسط وزیر کار، پستی که از ۲۲ اکتبر ۲۰۲۲ توسط مارینا کالدرون تصدی شده است، رهبری می‌شود.

ساختمان مرکزی وزارت کار و امور اجتماعی ایتالیا در کاخ بالسترا در خیابان ونتو قرار دارد که توسط گائتانو کخ در سال ۱۸۹۱ ساخته شد و در سال ۲۰۰۹ به یاد وکیل کارگری که در سال ۲۰۰۲ توسط بریگادهای سرخ ترور شد، به کاخ مارکو بیاجی تغییر نام داد.

## تاریخچه
پیشگام وزارت کار، وزارت صنعت، تجارت و کار بود که در ۲۲ ژوئن ۱۹۱۶ در دولت بوسلی تأسیس شد. اندکی پس از آن، با فرمان سلطنتی شماره ۷۰۰ مورخ ۳ ژوئن ۱۹۲۰، دولت نیتی دوم وزارت کار و تأمین اجتماعی را تأسیس کرد و آن را از آن وزارتخانه جدا نمود.

پس از آن، دولت موسولینی با فرمان سلطنتی شماره ۹۱۵ مورخ ۲۷ آوریل ۱۹۲۳، وزارت اقتصاد ملی را تأسیس کرد که قصد داشت دو وزارتخانه فوق‌الذکر و وزارت کشاورزی را دوباره متحد کند. با فرمان سلطنتی شماره ۱۰۰ مورخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۹، وزارت اقتصاد ملی تأسیس شد. با این حال، در سال ۱۶۶۳، این وزارتخانه جدید منحل شد و مسئولیت‌های آن بین وزارت کشاورزی و جنگلداری و وزارت شرکت‌ها که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شده بود، تقسیم شد.

با فرمان سلطنتی شماره ۷۱۸ مورخ ۹ آگوست ۱۹۴۳، وزارت شرکت‌ها منحل و وزارت صنعت، تجارت و کار جایگزین آن شد. در دولت پری، با فرمان قانونی شماره ۳۷۷ مورخ ۲۱ ژوئن ۱۹۴۵، وزارت صنعت و تجارت به دو وزارتخانه جداگانه تقسیم شد: وزارت کار و تأمین اجتماعی و وزارت صنعت و تجارت (از سال ۱۹۶۶، وزارت صنعت، تجارت و صنایع دستی که در سال ۲۰۰۱ به وزارت فعالیت‌های تولیدی و در سال ۲۰۰۶ به وزارت توسعه اقتصادی تبدیل شد).

با فرمان قانونی شماره ۱۰ مورخ اوت ۱۹۴۵، مسئولیت‌ها بین دو وزارتخانه فوق‌الذکر توزیع شد. متعاقباً، سازمان داخلی وزارتخانه با فرمان ریاست جمهوری شماره ۵۲۰ مورخ ۱۹ مارس ۱۹۵۵ و متعاقباً با قانون شماره ۶۲۸/۱۹۶۱ مورد بازنگری عمیق قرار گرفت. قانون شماره ۵۳۷/۱۹۹۳ ادغام ادارات فرعی را پیش‌بینی کرد که با فرمان وزارتی در سال ۱۹۹۶ اجرا شد. در سال ۱۹۹۷، برخی از وظایف از طریق فرایند تمرکززدایی اختیارات تحت فرمان قانونی شماره ۴۶۷/۱۹۹۷ به مناطق منتقل شد. با فرمان قانونی شماره ۳۰۰ مورخ ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۹، که به اصطلاح اصلاحات باسانینی در طول دولت دوم دالما نامیده می‌شود، ساختار دولت با ادغام وزارتخانه‌های مختلف اصلاح شد.

در همان زمان، ایجاد یک وزارتخانه جدید پیش‌بینی شد که قرار بود با روی کار آمدن مجلس جدید در سال ۲۰۰۱ به اجرا درآید: این وزارتخانه «وزارت کار، بهداشت و سیاست‌های اجتماعی» نامیده شد که وظایف کار و تأمین اجتماعی را که قبلاً به وزارت کار و تأمین اجتماعی واگذار شده بود، وظایف مربوط به سیاست‌های اجتماعی اداره همبستگی اجتماعی ریاست شورای وزیران و همچنین بخش بهداشت وزارت بهداشت را ادغام می‌کرد.

با این حال، در سال ۲۰۰۱، دولت دوم برلوسکونی، با فرمان قانونی شماره ۲۱۷ مورخ ۱۲ ژوئن ۲۰۰۱ که به قانون شماره ۳۱۷ مورخ ۳ اوت ۲۰۰۱ تبدیل شد، تصمیم به جداسازی بخش سلامت گرفت و وزارتخانه مسئول آن را با نام جدید وزارت بهداشت مجدداً تأسیس کرد و مسئولیت‌های باقی‌مانده را به وزارت کار و سیاست‌های اجتماعی واگذار کرد. در دولت دوم پرودی، در سال ۲۰۰۶، این وزارتخانه دوباره تقسیم شد و در نتیجه به سه وزارتخانه تبدیل شد: وزارت کار و تأمین اجتماعی، وزارت همبستگی اجتماعی و اداره سیاست‌های خانواده. افزایش تعداد وزارتخانه‌ها، دولت پرودی را به زودی به این نتیجه رساند که ادغام آنها در ۱۲ وزارتخانه را در نظر بگیرد، همان‌طور که در نسخه اصلی فرمان قانونی شماره ۳۰۰/۱۹۹۹، اصلاحات باسانینی و قانون بودجه ۲۰۰۸، قانون شماره ۲۴۴/۲۰۰۷، ماده ۱، بند ۳۷۶ پیش‌بینی شده بود، و بنابراین، بازگرداندن وزارت کار، بهداشت و سیاست‌های اجتماعی را از قوه مقننه جدید لازم‌الاجرا می‌داند. و دقیقاً در سال ۲۰۰۸، با سقوط دولت پرودی دوم و پیروزی حزب دموکراتیک خلق‌ها، دولت برلوسکونی چهارم، وزارت کار، بهداشت و سیاست‌های اجتماعی را در نسخه اصلی خود بازگرداند. برای اطمینان از سازگاری با طبقه‌بندی نظارتی که بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ رخ داده بود، فرمان قانونی شماره ۸۵ مورخ ۱۶ مه ۲۰۰۸، که به قانون شماره … تبدیل شد. طبق قانون شماره ۱۲۱ مورخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۸، که شامل مفاد فوری برای تطبیق ساختارهای دولتی در اجرای بندهای ۳۷۶ و ۳۷۷ ماده ۱ قانون شماره ۲۴ مورخ ۲۴ دسامبر ۲۰۰۷ بود، تصویب شد. طبق قانون شماره ۲۴۴، دولت ساختارهای دولتی را از طریق ادغام تعدیل کرد: وزارت کار، بهداشت و سیاست‌های اجتماعی، وظایف وزارت کار و تأمین اجتماعی، وزارت همبستگی اجتماعی و وزارت بهداشت را ادغام کرد.

دپارتمان سیاست‌های خانواده به عنوان یک وزارتخانه در ریاست شورای وزیران ادغام شد. خیلی زود مشخص شد که ادغام مسئولیت‌های ناهمگونی مانند کار، تأمین اجتماعی، سیاست‌های اجتماعی و بهداشت، حتی با وجود اینکه همه آنها بخشی از بخش رفاه بودند، چقدر دشوار است و در سال ۲۰۰۹، چهارمین دولت برلوسکونی لایحه‌ای را برای بازگرداندن وزارت بهداشت ارائه کرد.

با قانون شماره ۱۷۲ مورخ ۱۳ نوامبر ۲۰۰۹، که وزارت بهداشت را تأسیس کرد و تعداد کل معاونان وزیر را افزایش داد، وزارت بهداشت با جداسازی آن از وزارت کار، بهداشت و سیاست‌های اجتماعی که قبلاً ذکر شد، دوباره احیا شد؛ بنابراین، از ۱۳ دسامبر ۲۰۰۹، وزارت کار و سیاست‌های اجتماعی نیز فعالیت می‌کند.

با اصلاحات گسترده کارگری دولت رنزی که به عنوان «قانون مشاغل» شناخته می‌شود، وزارت کار، به ویژه در نتیجه احکام قانونی شماره ۱۴۹/۲۰۱۵ و ۱۵۰/۲۰۱۵، سازمان خود را به شدت تغییر داد و دو اداره کل و تمام شعبات جانبی خود را از دست داد تا بازرسی ملی کار را تأسیس کند و همچنین حضور ملی خود را تا حدی اصلاح کند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۱ (میلادی) در ایتالیا
رده:وزارت‌خانه‌های ایتالیا