ناشنوایی در ازبکستان

**ناشنوایی در ازبکستان** پیامدهای فرهنگی و پزشکی دارد. در سال ۲۰۱۹، انجمن ناشنوایان ازبکستان ثبت کرد که تقریباً ۲۱۲۱۲ نفر، بزرگسال و کودک، ناشنوا یا کم‌شنوا هستند. زبان اشاره اصلی ازبکستان، زبان اشاره روسی (RSL) است.

در بیشتر کشورهای پس از فروپاشی شوروی، آر اس ال زبان اصلی مورد استفاده در جوامع ناشنوایان است. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که بسیاری از کشورهای پس از فروپاشی شوروی نیز زبان خود را دارند. این تغییر را می‌توان به تفاوت‌های مکانی یا فرهنگی بین این کشورها نسبت داد.

زبان اشاره ازبکی (UZL) گویشی از آر اس ال است و اگرچه عبارات متفاوتی با آر اس ال دارد، اما توسط دولت به عنوان زبان رسمی ازبکستان به رسمیت شناخته نشده است.

## تاریخچه
قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ازبکستان یکی از کشورهای عضو این اتحادیه بود. انجمن ناشنوایان ازبکستان، تحت نظر وزارت رفاه اجتماعی اتحاد جماهیر شوروی، کارگاه‌های آموزشی حرفه‌ای و اشتغال برای افراد ناشنوا برگزار می‌کرد. به این شرکت‌ها انحصار عرضه کالاهای خاص و انجام سفارش‌ها دولتی داده شد و سود کسب کردند. برای افزایش دسترسی، ساختمان‌های مسکونی و مراکز اجتماعی برای کارگران ناشنوا در نزدیکی کارخانه‌ها ساخته شد. این مناطق مسکونی به عنوان *گورودوک گلوخیک* یا «شهرهای ناشنوایان» شناخته شدند.

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، بسیاری از سازمان‌های دولتی بودجه خود را از دست دادند. انجمن ناشنوایان ازبکستان که قبلاً توسط اتحاد جماهیر شوروی تأمین مالی می‌شد، به یک سازمان غیرانتفاعی تبدیل شد. بدون حمایت مالی اضافی، انجمن ناشنوایان ازبکستان سرانجام اعلام ورشکستگی کرد و در نتیجه، بسیاری از ناشنوایان و کم‌شنوایان شغل و خانه‌های خود را از دست دادند. امروزه، تنها حدود ده مرکز آموزشی وجود دارد که به‌طور خاص به افراد ناشنوا و کم‌شنوا خدمات ارائه می‌دهند. تنها ۲۴۰ تا ۲۵۰ نفر از ناشنوایان و کم‌شنوایان ازبکستان از این خدمات در سراسر کشور بهره‌مند می‌شوند.

## هویت ناشنوایان
### زبان اشاره ازبکی
زبان اشاره ازبکی (USL) توسط دولت فدرال ازبکستان به رسمیت شناخته نشده است. در عوض، یو اس ال بیشتر به عنوان «وسیله ای برای ارتباط بین فردی» یا گفتگوی غیررسمی در نظر گرفته می‌شود. بدون به رسمیت شناختن، برنامه‌های زبان اشاره در مدارس یا به عنوان وسیله ای برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات با افراد ناشنوا و کم شنوا در اولویت قرار نمی‌گیرند. در طول شروع همه‌گیری کووید-۱۹، اطلاعات ملی با ترجمه یو اس ال برای افزایش دسترسی برای اولین بار منتشر شد، اما کیفیت ترجمه هنوز ضعیف بود.

### آموزش
در سال ۲۰۱۹، حدود ۵۰۰۰ دانش‌آموز ناشنوا و کم‌شنوا در مدارس تخصصی آموزش ناشنوایان در سراسر ازبکستان مشغول به تحصیل بودند. عدم به رسمیت شناختن و تأمین بودجه برنامه‌های ناشنوایان توسط دولت منجر به عدم حمایت از زبان اشاره به عنوان یک زبان آموزشی کامل در مدارس ناشنوایان شده است. اکثر معلمان در این مدارس تخصصی هیچ آموزشی در زبان اشاره ازبکی یا روسی ندارند، بنابراین دانش‌آموزان ناشنوا باید لب‌خوانی و بیان کلمات را یاد بگیرند.

برنامه درسی مدارس تخصصی ناشنوایان در ازبکستان با برنامه درسی ملی متفاوت است. دانش‌آموزان ناشنوا در مدارس تخصصی برای یادگیری مطالب درسی در برنامه‌های روزانه شرکت می‌کنند و یک سال دیرتر از دانش‌آموزان غیر ناشنوا فارغ‌التحصیل می‌شوند. ترجمه زبان اشاره برای دانش‌آموزان ناشنوا در کلاس‌های درس آموزش عمومی رایج نیست.

### اشتغال
به دلیل کمبود آموزش و مهارت‌های زبانی در بین افراد ناشنوا در ازبکستان، بسیاری از ناشنوایان شاغل برای یافتن شغل پایدار با مشکل مواجه هستند. در حال حاضر، مردان ناشنوا از سراسر ازبکستان به پایتخت، تاشکند، سفر می‌کنند و در مشاغل کارگری یا مشاغل مختلف تجاری مشغول به کار می‌شوند. فروشندگان ناشنوا اغلب در کنار جاده سوغاتی یا اسباب‌بازی می‌فروشند. برخی از زنان ناشنوا در اماکن عمومی مردم را وزن می‌کنند تا پول بگیرند.

### کمبود منابع
خدمات ترجمه شفاهی برای افراد ناشنوا و کم‌شنوا به شدت با کمبود بودجه مواجه است و اغلب وظایف محدودی بر عهده دارد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که مترجمان یو اس ال و آر اس ال کافی برای حفظ ارتباط بین جوامع ناشنوا و غیرناشنوا در ازبکستان وجود ندارد. در نتیجه، مترجمان یو اس ال و آر اس ال با فرسودگی شغلی مواجه می‌شوند، زیرا شغل آنها مستلزم کار زیادی است. مترجمان برای محافظت از حقوق ناشنوایان در دادگاه‌ها، در طول برخوردهای پلیس، برای حوادث مربوط به مالیات و برای ارزیابی‌های پزشکی تلاش می‌کنند.

در ازبکستان، ساعات ارائه خدمات زبان اشاره توسط دولت تنظیم نمی‌شود و بنابراین در منابع خدمات عمومی ارائه شده به جوامع ناشنوایان ازبکستان لحاظ نمی‌شود.

## انجمن‌های ناشنوایان
### مرکز فرهنگی ناشنوایان در تاشکند
مرکز فرهنگی ناشنوایان در تاشکند برای افزایش دسترسی ناشنوایان در ازبکستان تلاش می‌کند. در سال ۲۰۱۴، مرکز فرهنگی ناشنوایان در تاشکند اولین جایزه ریاست جمهوری ازبکستان را به نمایندگی از آکیهیکو تاناکا، رئیس آژانس همکاری‌های بین‌المللی ژاپن، دریافت کرد. این جایزه بین‌المللی به افراد و سازمان‌هایی اهدا می‌شود که کارهای قابل توجهی انجام داده و بر جوامع جهانی تأثیر مثبت گذاشته‌اند.

## منابع

رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده