استیک فلنک

بندانگشتی|غذای آماده استیک فلنک
**استیک فلنک** یا **پهلو** یا **قلوه‌گاه** نوعی استیک است که از عضلات شکمی گاو گرفته می‌شود و در پشت پلیت گوشت و در جلوی ربع عقبی قرار دارد. این برش، بلند و صاف است و دارای دانه‌های قابل توجهی است که به خاطر جویدنی بودن و نازکی‌اش شناخته می‌شود. به عنوان یک غذای محبوب، **استیک فلنک** در نقاط مختلف جهان به نام‌های متفاوتی شناخته می‌شود و در فرهنگ‌های مختلف به روش‌های گوناگونی تهیه می‌شود (یک مثال از آن کارنه آسا است).

## اصطلاحات
بندانگشتی|استیک فلنک خام و کهنه، که لایه چربی روی استیک سمت راست آن برداشته شده است
استیک فلنک در برزیل به نام‌های *بیفه دو وازیو یا پاکو* شناخته می‌شود (بسیاری از مردم آن را با *فراالدینیا* که در واقع استیک فلپ است، اشتباه می‌گیرند). این نوع استیک به‌ویژه در ایالت ریو گرانده دو سول در جنوب برزیل محبوب است. این برش همچنین در کلمبیا رایج است، جایی که به آن *سوبره‌باریگا* ("بالای شکم") گفته می‌شود؛ *سوبره‌باریگا آ لا براسا* یک دستور پخت کلمبیایی برای استیک فلنک پخته شده است. هر دو کشور آرژانتین و اروگوئه استیک فلنک را *چوراسکیتو د واسیو یا بیفه د واسیو* می‌نامند. در اسپانیا و کوبا، استیک فلنک اغلب به عنوان *falda* شناخته می‌شود. نام‌های استیک فلنک و استیک دامن، که دو برش مختلف گوشت هستند، اغلب به‌طور متقابل استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، استیک دامن که از قسمت پلیت گاو می‌آید، نه فلنک، در کلمبیا نیز به عنوان *سوبره‌باریگا* شناخته می‌شود.

## تاریخچه
استیک فلنک برای اولین بار در سال ۱۹۰۲ در دیکشنری مریام وبستر ثبت شده است. به‌طور کلی، استیک از اسکاندیناوی و ایتالیا در قرن پانزدهم نشأت گرفته است. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، استیک فلنک برش کمتری شناخته‌شده در اروپا بود. قصاب‌ها اغلب آن را با قیمت‌های پایین‌تر از سایر برش‌ها می‌فروختند. استیک فلنک در اواسط قرن بیستم در آمریکای شمالی محبوب شد. سربازانی که از جنگ جهانی اول و دوم بازگشتند، در افزایش محبوبیت استیک فلنک در غرب نقش داشتند. این امر به محبوبیت برش گوشتی که امروزه در آمریکای شمالی وجود دارد، منجر شد.

استیک فلنک همچنین در آمریکای جنوبی تاریخچه‌ای دارد. سنت‌های فرهنگی در آرژانتین، شیلی و برزیل استفاده از کل حیوان را تشویق می‌کنند تا از هدر رفتن جلوگیری شود. به همین دلیل، برخلاف آمریکایی‌ها که برش‌های نرم‌تر را ترجیح می‌دهند، مردم آمریکای جنوبی از حدود اواخر قرن هجدهم استیک فلنک را مصرف کرده‌اند.

## مصرف
بندانگشتی|استیک فلنک مرینیت شده کبابی
استیک فلنک در تهیه غذاهای مختلفی مانند کبابی لندن و به عنوان جایگزینی برای استیک دامن در *فاهیتا* استفاده می‌شود. به‌طور خاص، *کارنه آسادا* معمولاً شامل استیک فلنک به جای استیک دامن است. این نوع استیک می‌تواند کبابی، سرخ‌کرده، گریل شده یا تفت‌آب‌پزی شود تا لطافت بیشتری پیدا کند. الیاف گوشت در استیک فلنک قابل مشاهده است، به همین دلیل سرآشپزها باید برش را در خلاف جهت الیاف انجام دهند تا گوشت نرم‌تر شده و برش صاف‌تری ایجاد شود. استیک فلنک اغلب در آشپزی آسیایی استفاده می‌شود و معمولاً در بازارهای چینی به عنوان "گوشت گاو سرخ شده " فروخته می‌شود. همچنین در آشپزی فرانسوی به عنوان استیک با پخت حداکثر نیم‌پز سرو می‌شود. فلنک همچنین به عنوان یک برش رایج برای استیک خشک استفاده می‌شود و معمولاً به عنوان گزینه‌ای گران‌تر از خشک استفاده می‌شود.

## آماده‌سازی و پخت
استیک فلنک نیاز به چاشنی و مرینیت کردن دارد، سپس روی گریل از قبل گرم شده با حرارت بالا پخته می‌شود. برای اینکه به تکه‌های نازک مخصوص خود تبدیل شود، باید در خلاف جهت الیاف (ریشه) برش داده شود.

## تغذیه
مقادیر ممکن است بسته به نوع گاو و نحوهٔ آماده‌سازی متفاوت باشند. استانداردهای وزارت کشاورزی ایالات متحده بیان می‌کند که ۱۰۰ گرم استیک پهلو ۱۹۲ کالری دارد. علاوه بر این، در هر ۱۰۰ گرم استیک، ۲۸ گرم پروتئین، ۸ گرم چربی کل، ۷۹ میلی‌گرم کلسترول و ۵۶ میلی‌گرم سدیم وجود دارد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:آشپزی مکزیکی
رده:برش‌های گوشت گاو