ابتکار مثلث مرجانی

**ابتکار مثلث مرجانی در مورد صخره‌های مرجانی، شیلات و امنیت غذایی** (**CTI-CFF**) یا **ابتکار مثلث مرجانی** (**CTI**)، یک همکاری چندجانبه بین شش کشور (اندونزی، مالزی، پاپوآ گینه نو، فیلیپین، جزایر سلیمان، تیمور شرقی) است. شرکا با پرداختن به مسائل حیاتی مانند امنیت غذایی، تغییرات اقلیمی و تنوع زیستی دریایی، برای حفظ منابع زنده دریایی و ساحلی با یکدیگر همکاری می‌کنند.

## پیشینه
منطقه «مثلث مرجانی» (CT) در امتداد خط استوای زمین و در محل تلاقی اقیانوس‌های غربی آرام و هند واقع شده است. دانشمندان با استفاده از تنوع ماهی‌های مرجانی و صخره‌ای به عنوان دو معیار اصلی، مرزهای این منطقه را به گونه‌ای تعریف کردند که بیشتر مناطق اقتصادی انحصاری این کشورهای شریک را شامل شود: اندونزی، مالزی، پاپوآ گینه نو، فیلیپین، جزایر سلیمان و تیمور شرقی (CT6).
بندانگشتی|327x327پیکسل|کشورهای شرکت کننده در طرح مثلث مرجانی
با پوشش ۱٫۶۲٪ از کل مساحت اقیانوس‌های زمین، اجماع علمی گسترده‌ای وجود دارد که «کمربند مرجانی» (CT) را به‌عنوان مرکز جهانی فراوانی و تنوع حیات دریایی معرفی می‌کند. این منطقه دارای ۷۶٪ از تمام گونه‌های مرجانی شناخته‌شده، ۳۷٪ از تمام گونه‌های ماهیان صخره‌های مرجانی شناخته‌شده، ۵۳٪ از صخره‌های مرجانی جهان و بیشترین وسعت جنگل‌های مانگرودر جهان است. همچنین شامل مناطق تخم‌ریزی و رشد نوزادان برای بزرگ‌ترین صنعت ماهیگیری تن ماهی جهان و همچنین مناطق تخم‌ریزی و پرورش برای شش گونه از لاک‌پشت‌های دریایی در خطر، ماهیان در معرض خطر و نهنگ‌ها و دلفین‌ها مانند ماهی تن و نهنگ آبی می‌باشد.

شرایط زیست‌جغرافیایی در منطقهٔ CT همچنین ممکن است این منطقه را قادر سازد تا علیرغم تأثیرات تغییرات اقلیمی آینده، بهره‌وری بالای خود را حفظ کند. این منطقه به‌طور بالقوه به مهم‌ترین «پناهگاه» جهان برای حیات دریایی تبدیل خواهد شد. بهره‌وری طبیعی این منطقه، آن را به دلیل حیات وحش و همچنین بوم‌سازگان دریایی و ساحلی منحصر به فرد می‌کند و مزایای سبک زندگی انسانی را برای جوامع محلی و دولت‌ها افزایش می‌دهد.

منابع زیستی دریایی و ساحلی بی‌نظیر، مزایای عمده‌ای را برای تقریباً ۳۶۳ میلیون نفر ساکن در **[[مثلث مرجانی]]** فراهم می‌کند. سلامت پایدار این اکوسیستم‌ها به عنوان منبع غذای حیاتی، درآمد و محافظت پایدار در برابر رویدادهای شدید آب و هوایی، بسیار مهم است.

این منابع حیاتی در معرض تهدیدات قابل توجه و فزاینده‌ای قرار دارند. مثلث مرجانی در تقاطع جمعیت‌های در حال رشد سریع، رشد اقتصادی و تجارت بین‌المللی قرار گرفته است. ماهی‌ها و سایر منابع دریایی، منبع اصلی درآمد، غذا، معیشت و درآمدهای صادراتی در تمام کشورهای مثلث مرجانی هستند. تن ماهی‌ها که از ماهیان صخره‌ای و میگو تغذیه می‌کنند، به تأمین تقاضای رو به رشد در ژاپن، ایالات متحده آمریکا، اروپا، چین و سایر مناطق کمک می‌کنند.

تهدیدات مثلث مرجانی هم از منابع محلی و هم از تنش‌های حرارتی ناشی از تغییرات اقلیمی ناشی می‌شود که منجر به سفید شدن گسترده مرجان‌ها و اسیدی شدن اقیانوس‌ها می‌شود، از تغییر در شیمی اقیانوس ناشی از افزایش دی‌اکسید کربن در اقیانوس که می‌تواند سرعت رشد مرجان‌ها را کاهش داده و به ساختار مرجان‌ها آسیب برساند.

تهدیدات ناشی از منابع محلی شامل موارد زیر است: صید بیش از حد و صید مخرب (مانند ماهیگیری انفجاری و صید با سم)، به دنبال آن آلودگی‌های ناشی از حوضه‌های آبریز (شامل فرسایش خاک و شستشوی بیش از حد مواد مغذی)، تبدیل زیستگاه‌های ساحلی به دلیل توسعه ساحلی (شامل از بین رفتن زیستگاه‌های مانگرو و چمن‌زارهای دریایی)، آلودگی‌های دریایی و بهره‌برداری از گونه‌های در معرض تهدید (از جمله برای تجارت ماهی آکواریومی).

وضعیت کنونی منابع در این منطقه و پیش‌بینی‌های آینده همچنان موجب نگرانی زیادی است، اگرچه داده‌ها نشان می‌دهند که صخره‌های مثلث مرجانی توانایی بازسازی در برابر رویدادهای گسترده سفیدشدگی مرجان‌ها را دارند. شبکه جهانی پایش صخره‌های مرجانی (GCRMN) در سال ۲۰۲۱ گزارش داد که منطقه دریای شرق آسیا، که شامل مثلث مرجانی نیز می‌شود، تنها منطقه‌ای بود که پوشش مرجانی در سال ۲۰۱۹ (۳۶٫۸٪) به‌طور قابل توجهی بیشتر از سال ۱۹۸۳ (۳۲٫۸٪) بود، که سال جمع‌آوری نخستین داده‌ها بود. این افزایش در پوشش مرجانی با وجود آن رخ داد که صخره‌ها در دهه ۲۰۱۰ تحت تأثیر رویدادهای گسترده سفیدشدگی مرجان‌ها قرار گرفته بودند. داده‌های مربوط به پوشش جلبک‌ها در دریای شرق آسیا نشان می‌دهند که پوشش جلبک‌ها به تدریج کاهش یافته و به‌طور متوسط پنج برابر مرجان‌ها بر این صخره‌ها غالب شده‌اند.

## تأسیس
رئیس‌جمهور اندونزی، یودهویونو، با توجه به لزوم حفاظت از منابع دریایی و ساحلی منطقه، سایر رهبران منطقه را متقاعد کرد تا ابتکار مثلث مرجانی در مورد صخره‌های مرجانی، شیلات و امنیت غذایی (CTI-CFF) را در سال ۲۰۰۹ راه‌اندازی کنند. CTI-CFF یک همکاری چندجانبه بین دولت‌های اندونزی، مالزی، پاپوآ گینه نو، فیلیپین، جزایر سلیمان و تیمور شرقی (CT6) است.
بندانگشتی|327x327پیکسل|''شش رئیس کشور/حکومت اعلامیه CTI را در ۱۵ مه ۲۰۰۹ در اندونزی امضا کردند''
در اجلاس رهبران در سال ۲۰۰۹، این دولت‌ها توافق کردند که یک برنامه اقدام منطقه‌ای ۱۰ ساله CTI-CFF (CTI RPOA) را برای حفاظت از منابع زیستی دریایی و ساحلی منطقه اتخاذ کنند.

از طریق برنامه همکاری مثلث مرجانی (CTI-CFF)، کشورهای مثلث مرجانی توافق کرده‌اند که از حفاظت تنوع زیستی با محوریت مردم، توسعه پایدار، کاهش فقر و تقسیم منافع عادلانه حمایت کنند.

CTI-CFF همچنین تلاش می‌کند تا کاهش فقر از طریق توسعه اقتصادی، امنیت غذایی، معیشت پایدار برای جوامع ساحلی و حفاظت از تنوع زیستی از طریق حفاظت از گونه‌ها، زیستگاه‌ها و اکوسیستم‌ها را مورد توجه قرار دهد.

## ۵ هدف طرح اقدام منطقه‌ای
برنامه عملیاتی CTI-CFF دستیابی به موارد زیر است:
# مناظر دریایی دارای اولویت تعیین و به‌طور مؤثر مدیریت می‌شوند
# رویکرد اکوسیستمی به مدیریت شیلات (EAFM) و سایر منابع دریایی به‌طور کامل اعمال شده است
# مناطق حفاظت‌شده دریایی (MPA) ایجاد و به‌طور مؤثر مدیریت می‌شوند
# اقدامات سازگاری با تغییرات اقلیمی انجام شد
# وضعیت گونه‌های در معرض خطر رو به بهبود است

اهداف بلندمدت CTI-CFF عبارتند از:

:* تثبیت و/یا حفظ یکپارچگی و خدمات اکوسیستم صخره‌های مرجانی

:* بهبود و حفظ ذخایر ماهی

:* بهبود قیمت، در دسترس بودن، کیفیت و ایمنی مواد غذایی حاصل از محیط‌های ساحلی و دریایی

## دبیرخانه منطقه‌ای
**دبیرخانه منطقه‌ای ابتکار مثلث مرجانی در مورد صخره‌های مرجانی، شیلات و امنیت غذایی (CTI-CFF)** در اولین نشست مقامات ارشد CTI-CFF در بالی در دسامبر ۲۰۰۷ تأسیس شد.

این سازمان، ترویج همکاری‌های منطقه‌ای، به اشتراک‌گذاری درس‌های آموخته‌شده و همچنین تسهیل یادگیری رهبری در میان شش کشور مثلث مرجانی—اندونزی، مالزی، پاپوآ گینه نو، فیلیپین، جزایر سولومون و تیمور-لسته—را الزامی می‌داند.

دبیرخانه منطقه‌ای همچنین هماهنگی و نظارت بر پیشرفت در جهت دستیابی به اهداف **[http://www.coraltriangleinitiative.org/library/cti-regional-plan-action برنامه اقدام منطقه‌ای CTI-CFF را بر عهده]** دارد.

فعالیت‌های اصلی شامل زمینه‌های زیر می‌شود: توسعه سازمانی، آگاهی‌رسانی و ارتباطات، هماهنگی و مکانیسم‌های منطقه‌ای، گروه‌های کاری فنی و موضوعی، تهیه گزارش‌های کلیدی منطقه‌ای، و تقویت ظرفیت‌ها. این سازمان همچنین به‌عنوان رابط اصلی برای تمامی فعالیت‌های رسمی CTI-CFF عمل می‌کند، مانند جلسات دوسالانه مقامات ارشد CTI-CFF و جلسات سالانه وزرای CTI-CFF. دفتر دبیرخانه منطقه‌ای CTI-CFF در مانادو، سولاوسی شمالی، اندونزی مستقر است.

## مدل عمومی چشم‌انداز دریا
در سال ۲۰۱۷، CTI-CFF مدل کلی مناظر دریایی را اعلام کرد، که بیانگر یک رویکرد مدیریتی است، تا به CTI-CFF در ایجاد یک چارچوب منطقه‌ای منسجم برای مدیریت پایدار و فراهم کردن بستری برای سرمایه‌گذاری‌های آینده در مناظر دریایی اولویت‌دار در سطح منطقه‌ای و ملی کمک کند. مناطق یا نواحی زیست‌جغرافیایی دریایی بسته به رویکرد مدیریتی اعمال‌شده، توصیف‌های متفاوتی دارند:

:* اکوسیستم‌های دریایی بزرگ (LMEs) واحدهای جهانی برای مدیریت منابع هستند که در دهه ۱۹۹۰ بر اساس برنامه دریاهای منطقه‌ای برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) ساخته شدند.
:* مناطق اکولوژیکی به معنای مناطق وسیع برای رویکرد بازنمایی به حفاظت از تنوع زیستی است که توسط صندوق جهانی حیات وحش (WWF) استفاده می‌شود.
:* مناظر دریایی به معنای جغرافیای وسیع چندمنظوره با اهمیت بیولوژیکی و اکولوژیکی با تأکید بر مدیریت چندبخشی و چندسطحی و رویکرد ایجاد ائتلاف است که این اصطلاح توسط سازمان حفاظت بین‌المللی (CI) استفاده شده است.

## جستارهای وابسته

* مثلث مرجانی
* محیط زیست اندونزی
* قلمرو ایندومالیایی
* ترافیک دریایی
* جزایر اسپراتلی
* اهداف توسعه پایدار
* کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها
* والاس لاین

## منابع

رده:سازمان‌های بین‌المللی آسیا
رده:محیط زیست اندونزی
رده:محیط زیست پاپوآ گینه نو
رده:محیط زیست تیمور شرقی
رده:محیط زیست جزایر سلیمان
رده:محیط زیست فیلیپین
رده:محیط زیست مالزی