open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ماریبل مستره

**ماریبل دل کارمن پارا ده مستره** (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۶۵) یک افسر نیروی دریایی ونزوئلا و مدیر اجرایی شرکت نفت است. او با رتبه یازدهم از آکادمی نظامی نیروی دریایی بولیواری فارغ‌التحصیل شد و حرفهٔ دریایی‌اش شامل تجربه در زمینه لجستیک، خدمت به‌عنوان دستیار بانوی اول ونزوئلا و معاون فرمانده دانشجویان در آکادمی نیروی دریایی بود. در سال ۲۰۱۱، او نخستین زنی از زولیا بود که به درجهٔ دریابان ارتقا یافت و در سال ۲۰۱۴ نخستین زن ونزوئلایی شد که به درجهٔ دریاسالار دوم دست یافت. او که از حامیان رئیس‌جمهور پیشین هوگو چاوز بود، توسط جانشین او، نیکلاس مادورو، در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان معاون اجرایی شرکت دولتی نفت ونزوئلا، پی‌دی‌وی‌اس‌ای منصوب شد. این اقدام از سوی برخی به‌عنوان تصرف بخش نفت توسط ارتش تفسیر شد.

## زندگی و حرفه اولیه
ماریبل پارا ده مستره در ۲۴ اوت ۱۹۶۵ در بیمارستان مرکزی ماراکایبو در زولیا از پدر و مادری به نام‌های گی‌یرمو پارا و لدیا پروزو زاده شد. او آموزش ابتدایی و پیش‌دبستانی را در مدرسه سیمون رودریگز و تحصیلات متوسطه را در مؤسسه خوزه رامون یپز در زولیا به پایان رساند. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در ژوئن ۱۹۸۲، به‌جای ورود به دانشگاه زولیا، تصمیم گرفت وارد آکادمی نظامی نیروی دریایی بولیواری شود. او در ۵ ژوئیه ۱۹۸۶، در میان صدها دانشجو، با رتبه یازدهم از کلاس خود فارغ‌التحصیل شد.

پارا ده مستره به‌عنوان یک *آلفرس د ناویو* (تقریباً معادل ستوان دوم یا ستوان یکم) با تخصص در الکترونیک منصوب شد. او در سال ۱۹۸۸ دوره آموزشی دریایی را گذراند و سپس از دانشگاه ملی تجربی نیروهای مسلح با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد و به درجهٔ ستوان دوم ناوچه ارتقا یافت. پس از ترفیع به درجهٔ ناوسروان، به‌عنوان دستیار بانوی اول ونزوئلا خدمت کرد. سپس به درجهٔ ناخدا دوم ارتقا یافت و برای یک سال به ایالات متحده سفر کرد تا در مؤسسه همکاری امنیتی نیم‌کره غربی تحصیل کند. پس از بازگشت به ونزوئلا، معاون فرمانده گردان دانشجویان آکادمی نیروی دریایی شد و پس از ارتقا به درجهٔ ناخدا، مدیر اداره تدارکات و تدارکات نیروی دریایی شد. او بعدها به‌عنوان رئیس لجستیک لشکر پیاده‌نظام وارگاس منصوب شد.

## دریاسالاری
پارا ده مستره در ۵ ژوئیه ۲۰۱۱ به درجهٔ دریابان ارتقا یافت و نخستین زنی از زولیا شد که به این درجه دست یافت. در ۴ ژوئیه ۲۰۱۴، او نخستین زن ونزوئلایی شد که به درجهٔ دریاسالار دوم رسید، زمانی که رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو او را به این درجه ارتقا داد. روز بعد، او نخستین زنی شد که رهبری رژه ترکیبی غیرنظامی و نظامی را که سالانه در سالگرد امضای اعلامیه استقلال ونزوئلا برگزار می‌شود، بر عهده گرفت. در سال ۲۰۱۴، او به‌عنوان رئیس شرکت حمل‌ونقل سنگین نیروهای مسلح منصوب شد.

## مدیر شرکت نفت
در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۷، پارا ده مستره توسط رئیس‌جمهور مادورو به‌عنوان معاون اجرایی پی‌دی‌وی‌اس‌ای، شرکت دولتی نفت ونزوئلا، منصوب شد. این اقدام بخشی از تغییرات گسترده در هیئت‌مدیره این شرکت بود که با هدف کاهش فساد و تقویت مدیریت شرکت به‌عنوان بخشی از طرح گویانا سوسیالیستا مادورو انجام شد. این اقدام به‌عنوان بخشی از تصرف بخش نفت توسط ارتش تلقی شد. در اکتبر ۲۰۱۷، مادورو او را مأمور توسعه طرح امنیتی برای حفاظت از صنعت نفت در برابر حملات و تأمین امنیت کارکنان آن در برابر قتل و آدم‌ربایی کرد.

## زندگی شخصی
پارا ده مستره با آمیلکار مستره ازدواج کرده و دو دختر به نام‌های آمیبل و ماریبل دارد. او از حامیان رئیس‌جمهور پیشین هوگو چاوز بود.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
الکس آگبو

**الکس آگبو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. او پس از سال‌ها بازی در مالزی در حال حاضر برای شارکز اف‌سی در لیگ برتر نیجریه بازی می‌کند.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه جیانگسو سونینگ
رده:بازیکنان باشگاه سئونگنام
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال ترکیه
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل نیجریه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل نیجریه
رده:بازیکنان کی لیگ کلاسیک
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال چین
رده:زادگان ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در ترکیه
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در چین
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در کره جنوبی
دولت انتقالی سوریه

**دولت انتقالی سوریه** () که با نام **دولت [[احمد الشرع]]** () نیز شناخته می‌شود، شورای وزیران فعلی سوریه است که در ۲۹ مارس ۲۰۲۵ تشکیل شد. این دولت، جانشین دولت سرپرست سوریه شد که به ریاست محمد البشیر، نخست‌وزیر پیشین، اداره می‌شد.

تشکیل دولت توسط احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه در مراسمی در کاخ ریاست‌جمهوری در دمشق اعلام شد؛ جایی که وزیران جدید، سوگند یاد کردند و در آن، سخنرانی‌هایی ارائه دادند. دو وزارت‌خانه جدید تشکیل شد؛ شامل وزارت ورزش و جوانان و وزارت اورژانس و مدیریت بلایا و همچنین منصب نخست‌وزیری لغو شد.

## تشکیل
این دولت، مجری قانون اساسی ۲۰۲۵ موقت سوریه است که توسط الشرع در ۱۳ مارس تصویب شد و قانون اساسی سوریه را برای یک دوره انتقالی پنج ساله از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ تعیین کرد. قانون اساسی موقت، یک نظام ریاستی را با قدرت اجرایی در دست رئیس‌جمهور، تعیین کرده که وزیران، منصوب او هستند و پست نخست‌وزیری دیگر وجود ندارد.

الشرع در مراسمی در کاخ ریاست‌جمهوری در دمشق تشکیل دولت را اعلام کرد. دو وزارتخانه جدید شامل وزارت جوانان و ورزش و وزارت اورژانس و مدیریت حوادث، تشکیل شد و پست نخست‌وزیری نیز لغو شد. سه تن از وزیران جدید، به گروه‌های اقلیت، تعلق داشتند که شامل یعرب بادر از اقلیت علوی، امجد بدر از اقلیت دروزی و هند کباوات از اقلیت مسیحی هستند.

## جستارهای وابسته

* دولت سوریه
* جنگ داخلی سوریه
* قطعنامه ۲۲۵۴ شورای امنیت

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۵ (میلادی) در سوریه
رده:دولت موقت سوریه
رده:دولت‌های موقت
رده:هیئت دولت‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۵ (میلادی)
سارا بلک‌مور

**سارا جین بلیکمور** (; ) استاد روان‌شناسی و علوم اعصاب شناختی در دانشگاه کمبریج و یکی از مدیران برنامه PhD علوم اعصاب از ولکام تراست در دانشگاه کالج لندن است.

## پژوهش‌ها
بکمور در کمبریج به دنیا آمد و در دبیرستان آکسفورد، انگلستان و دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و در آنجا دانشجوی کارشناسی در کالج سنت جان، آکسفورد بود. او در سال ۱۹۹۶ با مدرک لیسانس در رشته روان‌شناسی تجربی فارغ‌التحصیل شد. او تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه کالج لندن به پایان رساند، جایی که در سال ۲۰۰۰ برای تحقیقات با سرپرستی مشترک دانیل ولپرت و کریس فریت مدرک دکترا دریافت کرد.

## پژوهش‌ها و حرفه
پس از دکترا، او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان پژوهشگر بین‌المللی پسا دکتری منصوب شد تا در لیون، فرانسه، با ژان دسیتی در مورد درک علیت در مغز انسان کار کند. پس از آن، بورسیه انجمن سلطنتی دوروتی هاجکین (۲۰۰۴–۲۰۰۷) و سپس بورسیه تحقیقاتی دانشگاه جامعه سلطنتی (۲۰۰۷–۲۰۱۳) در UCL را دنبال کرد. او به‌طور فعال در افزایش آگاهی عمومی از علم مشارکت دارد، بلکمور مکرراً در مدارس سخنرانی می‌کند و به عنوان مشاور علمی در سریال بی‌بی‌سی *«مغز آدمی»* در سال ۲۰۰۳ فعالیت کرد. بلیکمور به پیوندهای بین علوم اعصاب و آموزش علاقه دارد و با همکاری یوتا فریت کتابی در مورد *مغز یادگیری: درس‌هایی برای آموزش* نوشت. او یکی از مدیران برنامه چهار ساله دکتری ولکام تراست در علوم اعصاب در UCL است و به عنوان سردبیر مجله *علوم اعصاب شناختی رشدی* فعالیت می‌کند.

تحقیقات بلیکمور توسعه شناخت اجتماعی و تصمیم‌گیری در دوران نوجوانی انسان را پوشش می‌دهد. او در کمیته کاری *برین ویو* انجمن سلطنتی برای علوم اعصاب و کمیته بینایی برای آموزش ریاضیات و آموزش علوم خدمت می‌کند.

### جوایز و افتخارات
بلیکمور جوایزی از جمله جایزه دکتری انجمن روان‌شناسی بریتانیا در سال ۲۰۰۱، مدال اسپیرمن انجمن روان‌شناسی بریتانیا برای تحقیقات اولیه شغلی برجسته در سال ۲۰۰۶، جایزه سخنران در سال ۲۰۱۱ توسط انجمن عصب‌روان‌شناسی سوئد و جایزه ذهن و مغز جوان در دانشگاه تورین در سال ۲۰۱۳ را نیز دریافت کرده است.

بلیکمور در سال ۲۰۱۳ جایزه روزالیند فرانکلین انجمن سلطنتی و در سال ۲۰۱۵ جایزه پژوهشی کلاوس جی جاکوبز را دریافت کرد. بلیکمور از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ یک فلوشیپ معتبر پژوهشی دانشگاه جامعه سلطنتی داشت. در مارس ۲۰۱۵، بلیکمور با جیم الخلیلی در برنامه *[[زندگی علمی]]* در رادیو بی‌بی‌سی مصاحبه کرد. او در سال ۲۰۱۷ موفق به دریافت مدرک سخنرانی روزالیند فرانکلین از انجمن انسان‌گرای بریتانیایی شد.

در ژوئیه ۲۰۱۸ بلیکمور به عنوان عضو آکادمی بریتانیا (FBA) انتخاب شد. انجمن روان‌شناسی بریتانیا در اوت ۲۰۱۸ به بلیکمور جایزه ریاست را برای مشارکت برجسته در دانش روان‌شناسی اعطا کرد که این جایزه عضویت مادام العمر در انجمن را به فردی می‌دهد. بلیکمور برنده جایزه انجمن سلطنتی ۲۰۱۸ برای کتاب‌های علمی برای کتاب *خود: را اختراع می‌کنیم: زندگی مخفی مغز نوجوانان* و همچنین در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه سافریج ساینس شد. او در سال ۲۰۲۲ به عنوان عضو آکادمی علوم پزشکی (FMedSci) و در سال ۲۰۲۴ به عنوان عضو انجمن سلطنتی (FRS) انتخاب شد.

## زندگی شخصی
بلیکمور دختر کالین بلیکمور و آندره بلیکمور (با نام خانوادگی واشبورن) است. او دو پسر دارد.

در سال ۲۰۲۴، او در *تایمز* در مورد کمک به مرگ و تجربه پدرش با بیماری لاعلاج خود نوشت.

## منابع

رده:استادان دانشگاه زن اهل بریتانیا
رده:اعضای آکادمی بریتانیا
رده:اعضای انجمن سلطنتی
رده:افراد زنده
رده:دانشگاهیان کالج دانشگاهی لندن
رده:دانشمندان زن اهل بریتانیا
رده:زادگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:عصب‌پژوهان اهل بریتانیا
رده:نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی
اینا دروسووا

**اینا نیکولاییونا دروسووا** ()(۵ ژوئیه ۱۹۷۰۲۶ فوریه ۲۰۲۲) یک پزشک نظامی اوکراینی بود که نخستین زنی شد که پس از مرگ، عنوان قهرمان اوکراین را دریافت کرد.

## زندگی غیرنظامی
دروسووا در ۵ ژوئیه ۱۹۷۰ به دنیا آمد. او در کریفیی ریه زندگی می‌کرد و در زندگی غیرنظامی یک پرستار بود.

## خدمت نظامی
در سال ۲۰۱۴، در آغاز جنگ در دونباس (۲۰۱۴–۲۰۲۲), برادر دروسووا داوطلبانه به گردان ۴۰ دفاع سرزمینی «کریوباس» پیوست. دروسووا در سال ۲۰۱۵ به نیروهای مسلح اوکراین ملحق شد و به عنوان پزشک رزمی در تیپ ۵۸ مستقل پیاده‌نظام موتوری اوکراین خدمت کرد. او نام مستعار بنفشه (، برگرفته از گل کوچک) را داشت، زیرا در ابتدا تنها زن تیپ بود. او گروهبان بود. او وظایف متعددی بر عهده داشت و به عنوان رئیس خدمات پزشکی، مرکز پزشکی و مربی پزشکی فعالیت می‌کرد. بسیاری از پزشکان غیرنظامی تحت آموزش او قرار گرفتند و در عرض چند هفته به پزشکان رزمی تبدیل شدند.

در سال ۲۰۱۶، پسرش، ساشا، که در زندگی غیرنظامی هنرمند خالکوبی بود، به واحد مادرش پیوست و به عنوان خمپاره‌انداز خدمت کرد. او زمانی که پسرش در اواخر ۲۰۲۱ ازدواج کرد، بسیار خوشحال شد.

در سال ۲۰۱۸، دروسووا در دانشگاه ملی تربیت معلم ولودیمیر هناتیوک ترنوپیل برای تحصیل در کار اجتماعی ثبت‌نام کرد تا به شیوه‌ای دیگر به نظامیان کمک کند. او به‌طور منظم برای سخنرانی دربارهٔ جنگ دعوت می‌شد. او در سال ۲۰۲۰ با پایان‌نامه‌ای تحت عنوان «ویژگی‌های توان‌بخشی جامع شرکت‌کنندگان در عملیات ضدتروریستی» () فارغ‌التحصیل شد.

در اولین روز، ۲۴ فوریه، از تهاجم ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، دروسووا در حال بازگشت از تعطیلات بود اما در شهر اوختیرکا در شمال شرقی اوکراین توقف کرد تا خدمت کند. گزارش شده است که او ۱۰ سرباز زخمی را نجات داد، اما خود در ۲۶ فوریه، در اثر گلوله‌باران توپخانه‌ای محل استقرارش جان باخت.
در ۱۳ مه ۲۰۲۲، دروسووا در پیاده‌روی مشاهیر در گورستان مرکزی کریفیی ریه به خاک سپرده شد.

## جوایز
در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، دروسووا نشان مدافع میهن را دریافت کرد.

در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، او بالاترین عنوان ملی اوکراین، یعنی قهرمان اوکراین، را همراه با نشان ستاره طلایی دریافت کرد. او نخستین زنی بود که این عنوان را پس از مرگ دریافت کرد.

در ۲۵ مارس ۲۰۲۲، او جایزه «افتخار دانشگاه ملی تربیت معلم ولودیمیر هناتیوک ترنوپیل» را دریافت کرد.

در آوریل ۲۰۲۲، خیابانی در شهر موکاچفو که پیش‌تر به نام زویا کاسمودمیانسکایا، پارتیزان روسی، بود، به افتخار دروسووا تغییر نام یافت.

## شایعه دیدار از بیمارستان

در ۱۳ مارس ۲۰۲۲، سرویس مطبوعاتی دولت اوکراین عکس‌ها و ویدئویی از بازدید ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، از یک بیمارستان نظامی در کی‌یف منتشر کرد. منابع طرفدار روسیه، از جمله راشا تودی و سیاستمدار ایلیا کیوا، ادعا کردند که تصاویر نشان می‌دهند زلنسکی همراه با دروسووا است که در فوریه کشته شده بود، و این موضوع ثابت می‌کند که این بازدید از پیش ضبط شده یا جعلی بوده است. در واقع، زنی که همراه زلنسکی بود، تتیانا اوستاشچنکو، فرمانده نیروهای پزشکی اوکراین، بود که نام او روی یونیفرمش مشخص بود. این ادعا بخشی از مجموعه ادعاهای جعلی بود که مدعی فرار مقامات اوکراینی از کشور بودند.

## منابع

رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
عینات ویلف

**عینات ویلف** ()(زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۷۰) سیاستمدار پیشین اسرائیلی است که به‌عنوان عضو کنست از حزب استقلال و حزب کارگر فعالیت کرده است.

## زندگی‌نامه
عینات ویلف در اورشلیم متولد شد و در خانواده‌ای صهیونیست کارگری رشد یافت. او در دبیرستان دانشگاه عبری در اورشلیم غربی تحصیل کرد. خدمت سربازی خود را به‌عنوان افسر اطلاعاتی در واحد ۸۲۰۰ با درجهٔ ستوان به پایان رساند. سپس به دانشگاه هاروارد رفت و مدرک کارشناسی در رشتهٔ حکومت و هنرهای زیبا دریافت کرد، سپس مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی را از اینسیاد در فرانسه گرفت و در نهایت دکترای علوم سیاسی را از کالج ولفسون، دانشگاه کمبریج دریافت کرد.

ویلف در سال ۲۰۰۷ با روزنامه‌نگار و مجری تلویزیونی آلمانی ریچارد گوتیار ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۰ صاحب پسری شد. ویلف خود را یک صهیونیست، یک فمینیست و یک خداناباور توصیف می‌کند.

## فعالیت‌های سیاسی و تجاری
ویلف به‌عنوان مشاور سیاست خارجی معاون نخست‌وزیر شیمون پرز خدمت کرد، همچنین به‌عنوان مشاور راهبردی در مک‌کنزی و شرکا در نیویورک و شریک عمومی در سرمایه‌گذاری مخاطره‌آمیز شرکت *کوآر* در اسرائیل فعالیت کرد. پس از بازگشت به اسرائیل، ویلف به‌عنوان پژوهشگر ارشد در مؤسسه سیاست‌گذاری مردمی یهود مشغول به کار شد و ستون‌نویس هفتگی روزنامه *[[اسرائیل هیوم]]* بود. او همچنین در کالج ساپیر تدریس کارآفرینی اجتماعی را بر عهده داشت و مهمان مکرر برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی اسرائیل بود. وی همچنین عضو کمیته راهبری کنفرانس ریاست‌جمهوری بود.

در سال ۲۰۰۷، او برای ریاست کنگره جهانی یهود نامزد شد. با این حال، پیش از رأی‌گیری کناره‌گیری کرد و رونالد لادر به‌عنوان رئیس انتخاب شد.

ویلف که عضو حزب کارگر اسرائیل بود، در فهرست این حزب برای انتخابات قانون‌گذاری ۲۰۰۳ اسرائیل در رتبه ۳۹ قرار داشت، اما موفق به کسب کرسی نشد. در انتخابات قانون‌گذاری ۲۰۰۹ اسرائیل او در جایگاه چهاردهم فهرست حزب قرار گرفت، اما با توجه به اینکه حزب تنها ۱۳ کرسی به دست آورد، انتخاب نشد. با این حال، در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۰، پس از کناره‌گیری اوفیر پینس-پاز از سیاست، او وارد کنست شد. اما در ژانویه ۲۰۱۱، او یکی از پنج نماینده‌ای بود که از حزب کارگر جدا شد و حزب استقلال را تحت رهبری ایهود باراک تأسیس کرد. او در ژانویه ۲۰۱۳، زمانی که این حزب تصمیم گرفت در انتخابات قانون‌گذاری ۲۰۱۳ اسرائیل شرکت نکند، کرسی خود را از دست داد.

در ژوئن ۲۰۲۴، او به دفتر سخنگویان شهروندی اسرائیل پیوست و یک پادکست جدید با عنوان *دیپ‌دایو* راه‌اندازی کرد.

## دیدگاه‌های سیاسی
ویلف از قانونی‌سازی مواد مخدر سبک حمایت می‌کند و استدلال می‌کند که شرایط موجود به افزایش جرم و جنایت منجر می‌شود.

به گفته ویلف، هسته اصلی درگیری اسرائیل و فلسطین بیشتر از اینکه مسئله‌ای سرزمینی باشد، به موضوع پناهندگان فلسطینی مربوط است. او معتقد است که بدون حل این مسئله، دستیابی به راه‌حلی برای این درگیری امکان‌پذیر نیست. ویلف همواره بر لزوم اقدام در سازمان ملل متحد برای انحلال آنروا تأکید داشته و مدعی است که این سازمان به تداوم مسئله پناهندگان فلسطینی کمک می‌کند. در جریان عملیات لبه حفاظتی، ویلف بارها در رسانه‌ها ظاهر شد و آنروا را نه یک سازمان بشردوستانه، بلکه سازمانی «خصمانه» توصیف کرد که به «رؤیای بازگشت» دامن می‌زند.

## جنگ بازگشت
در کتاب *جنگ بازگشت* (۲۰۲۰)، ویلف و عدی شوارتز استدلال می‌کنند که حق بازگشت فلسطینیان نه یک حق، بلکه تلاشی پنهان برای نابودی اسرائیل است و این مسئله مهم‌ترین مانع برای صلح میان اسرائیل و فلسطینیان است.

## منابع

رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
ماریا لاگرتا

**ماریا لاگرتا** () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی دکستر محصول شبکه شوتایم است. این شخصیت توسط لورین ولز در سریال اصلی به تصویر کشیده شده است. او در سریال نقش ستوان را در بخش قتل پلیس میامی دارد. در حالی که ماریا لاگوئرتا در ابتدا به عنوان یک شخصیت اصلی به تصویر کشیده می‌شد که به عنوان افسر برتر شخصیت‌های اصلی دکستر و دبرا مورگان عمل می‌کند، در فصل ۷ به یکی از آنتاگونیست‌های اصلی تبدیل می‌شود. او بابت این نقش نامزد جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین اجرای گروه بازیگران در مجموعه درام شد.

## دربارهٔ شخصیت
فصل اول در ابتدای سریال، لاگوئرتا به عنوان یک زن مصمم و جاه‌طلب با استعداد قوی برای مانور سیاسی و انجام وظایف وظایف پلیس به تصویر کشیده می‌شود. او خصومت عمیقی با دبرا، خواهر دکستر مورگان دارد، اما با خود دکستر مشکلی ندارد. در پایان فصل اول، کاپیتان تام متیوز، مافوق او، او را به دلیل ناتوانی در دستگیری قاتل کامیون یخی از مقام خود برکنار می‌کند. در قسمت‌های اولیه فصل دوم، لاگوئرتا با تنزل رتبه خود و نارضایتی از جایگزینش، ازمی پاسکال، دست و پنجه نرم می‌کند. برای تلافی، او وارد یک رابطه عاشقانه با نامزد پاسکال، برتراند می‌شود که به پارانویا و بی‌ثباتی فزاینده پاسکال دامن می‌زند. از آنجایی که رفتار پاسکال به‌طور فزاینده ای نامنظم می‌شود، کاپیتان متیوز مجبور می‌شود او را از موقعیت خود برکنار کند و لاگوئرتا را دوباره به کارش بازگرداند. هنگامی که دوست، شریک و معشوقه سابق او، جیمز دوکز، مظنون اصلی پرونده قصاب خلیج هاربر شناخته می‌شود، لاگوئرتا تلاش می‌کند تا او را تبرئه کند. او اطلاعاتی را از یک منبع مشکوک در مورد مأموریت نیروهای ویژه که توسط دوکز انجام شده است، دریافت می‌کند، که همزمان با مرگ دو قربانی قصاب لنگرگاه هاربر است. در پایان فصل، دوکز و فروشنده مواد مخدر خوزه گارزا در یک انفجار کشته می‌شوند که منجر به بسته شدن پرونده می‌شود.

در ابتدای فصل چهارم، مشخص شد که لاگوئرتا درگیر یک رابطه عاشقانه با کارآگاه آنجل باتیستا است. آنها تصمیم می گیرند که رابطه خود را از همکاران خود در بخش قتل پنهان نگه دارند، به جز دکستر، که هم باتیستا و هم لاگوئرتا به او اعتماد دارند. در فصل آخر لاگوئرتا مصمم به دستگیری دکستر است، به خصوص پس از یافتن شواهدی که او و دبرا را به صحنه مرگ مارشال مرتبط می‌کند. با افزایش تنش‌ها، دکستر به این نتیجه می‌رسد که تنها راه حل این است که لاگوئرتا را بکشد. او استرادا را می‌رباید و می‌کشد، سپس لاگوئرتا را به محض ورودش بیهوش می‌کند. نقشه او این است که صحنه را دستکاری کند تا اینطور به نظر برسد که لاگوئرتا و استرادا یکدیگر را کشته‌اند. با این حال، دبرا حرف او را قطع می‌کند و برای جان لاگوئرتا شفاعت می‌کند. لاگوئرتا از دبرا می‌خواهد که دکستر را بکشد و برتری اخلاقی خود را نشان دهد. دکستر تسلیم شده و سلاحش را رها کرد. دبرا با گریه به قفسه سینه لاگوئرتای غافلگیر شده شلیک می‌کند که در نهایت منجر به مرگ او می‌شود.

## منابع

رده:ستوان‌های پلیس تخیلی
رده:شخصیت‌ها در رمان‌های آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رده:شخصیت‌های سریال دکستر
رده:مهاجران تخیلی به ایالات متحده آمریکا
عبدالله انس

**عبدالله أنس**، نام جهادی «بو جمعه بونوا»(زاده ۱۹۵۸م/۱۳۳۷خ)، اسلام‌گرای الجزایری است که با فتوای عبدالله عزام در ۱۹۸۳ برای کمک به مجاهدان افغانستانی به پیشاور رفت و مدیر مکتب خدمات مجاهدین شد. او سپس به احمدشاه مسعود پیوست و به او در نبرد علیه نیروهای شوروی و دولت افغانستان در استان‌های شمالی کمک کرد.   

## زندگی‌نامه
در سال ۱۹۸۸، أنس با عبدالله عزام دربارهٔ لزوم رساندن کمک‌های مسلمانان به شمال افغانستان، و نه صرفاً کمک‌های سازمان‌های غیردولتی غربی، صحبت کرد. او بعدها با دختر عزام ازدواج کرد. گمان می‌رود عزام توسط بن لادن ترور شده باشد.

در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۱، او در مصاحبه‌ای با استیون انگلبرگ، خبرنگار نیویورک تایمز، دربارهٔ اسامه بن لادن مورد پرسش قرار گرفت. وی در پاسخ گفت: «از نظر سیاسی و سازمانی چندان پیچیده نیست، اما فعال و دارای تخیلی قوی است. بسیار کم غذا می‌خورد، کم می‌خوابید و فوق‌العاده سخاوتمند بود؛ حتی لباس‌هایش را به دیگران می‌بخشید.» 

پس از حملهٔ ایالات متحده به افغانستان در سال ۲۰۰۱، انس گزارش‌هایی انتقادی دربارهٔ بن لادن ارائه کرد که نشان‌دهندهٔ اختلاف نظر آن دو بود. این اختلاف زمانی شدت گرفت که انس تأکید کرد رؤیای جهاد جهانی دست‌نیافتنی است.  

او برای مستند «*[[:en:The_Power_of_Nightmares|The Power of Nightmares]]» (قدرت کابوس‌ها)* ساختهٔ آدام کرتیس که در سال ۲۰۰۴ پخش شد، مصاحبه کرد.

او پناهندگی سیاسی دریافت کرده و در لندن، انگلستان زندگی می‌کند.

## دیدگاه
عبدالله انس در گفت‌وگویی با خبرگزاری آناتولی تأکید کرده که تشکیل دولت مستقل، با نهادهایی چون آموزش، بهداشت، اقتصاد و حقوق بشر، بسیار دشوارتر از جهاد است. او عدم موفقیت مجاهدین افغانستانی را در تأسیس یک دولت پایدار پس از سقوط نظام کمونیستی افغانستان در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) ناشی از فقدان فرهنگ دولت‌سازی دانسته است.

او سه مرحله تاریخی را برای افغانستان برمی‌شمارد: اشغال شوروی (۱۹۷۹–۱۹۸۹)، جنگ داخلی (۱۹۸۹–۱۹۹۶) و مرحله پس از ۲۰۰۱. به‌زعم او، «جهاد واقعی افغان‌ها» در مرحله نخست شکل گرفت.

انس در بخشی از این مصاحبه به دلایل نگارش کتاب خود نیز اشاره کرده و آن را مبتنی بر خاطرات شخصی خود به عنوان شاهد عینی رویدادها دانسته، نه یک تحلیل دانشگاهی. او گفت هدفش پاسخ به پرسش‌هایی چون حضور عبدالله عزام در افغانستان، علل کشته شدن احمدشاه مسعود توسط القاعده، و پیوستن جوانان عرب و اروپایی به جهاد افغانستان است.

او با انتقاد از برداشت‌های رایج از مفهوم جهاد، تأکید کرده که برداشت عبدالله عزام از جهاد با خشونت‌هایی که بعدها به نام جهاد صورت گرفت، تفاوت داشته است. به‌گفتهٔ انس، هر دو سوی ماجرا ـ هم مسلمانان افراط‌گرا و هم منتقدان غربی ـ برداشتی نادرست و تقلیل‌گرایانه از مفهوم جهاد داشته‌اند.

## کتاب ها

* Anas, Abdullah.  *To The Mountains:  My Life in Jihad, from Algeria to Afghanistan* with Tam Hussein (co-author); Hurst Publ., April 2019. .

## منابع

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:اسلام‌گرایان اهل الجزایر
رده:مجاهد
رده:افراد زنده


## پیوند به بیرون
مصاحبه افغانستان اینترنشنال با عبدالله انس، کانال یوتیوب
کارملا سوپرانو

**کارملا سوپرانو** () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ‌بی‌او است. این شخصیت توسط ادی فالکو به تصویر کشیده شده است. او در سریال نقش همسر تونی سوپرانو از روسای مافیای نیوجرسی را بر عهده دارد. او به دلیل قدرت، هوش و احساسات متناقض در مورد ازدواج و سبک زندگی‌اش شناخته شده است. بازی ادی فالکو در نقش کارملا مورد تحسین جهانی قرار گرفت. او در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ برنده سه جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام شد و مجموعاً شش نامزدی برای بازی در این سریال دریافت کرد. فالکو همچنین برنده دو جایزه گلدن گلوب و سه جایزه انجمن بازیگران سینما شده است.

## زندگینامه شخصیت
کارملا معشوقه دوران دبیرستان تونی سوپرانو بود و این زوج در سن جوانی ازدواج کردند. آنها با هم دو فرزند دارند: میدو سوپرانو و انتونی جونیور. گفته می‌شود آنها ۱۸ سال است که ازدواج کرده‌اند، این نشان می‌دهد که آنها در حدود سال‌های ۱۹۸۱ یا ۱۹۸۲ ازدواج کرده‌اند. کارملا زن خانه‌دار خانواده سوپرانو است و تلاش می‌کند تا ظاهری از مشروعیت برای خانواده‌اش ایجاد کند، گرچه حتی اگر به خوبی می‌داند که ثروت آنها بر پایه پول خون ساخته شده است. تونی آنقدر به کارملا اعتماد دارد که تا حد زیادی در مورد برخی از معاملات مافیایی خود، به ویژه تلاش سوقصد ناموفق به جان او و مرگ ریچی آپریل، به او اعتماد کند. کارملا یک پیرو کلیسای کاتولیک رم است و در توجیه حرفه شوهرش و ایرادات ازدواجشان مشکلاتی دارد. تونی و کارملا اغلب پس از اینکه تونی هدایای گرانقیمتی به او می‌دهد آشتی می‌کنند، به ویژه جواهرات، لباس‌های طراحان معروف، خز، ماشین، و زمینی به ارزش ۶۰۰۰۰۰ دلار که می‌خواهد یک خانه خاص روی آن بسازد.

او از فرزندانش در مقابل تونی دفاع می‌کند مخصوصاً وقتی آنها کار اشتباهی انجام می‌دهند. او نشان داده است که مایل است از موقعیت اوباش-همسرش برای ارعاب دیگران استفاده کند، همان‌طور که در اپیزود «ژاکت چرمی» این کار را انجام می‌دهد. در این اپیزود، او آشکارا خواهر همسایه‌اش جورج‌تاون را مرعوب می‌کند تا یک توصیه نامه برای میدو به جورج‌تاون بنویسد، به این امید که میدو به دانشگاه کالیفرنیا برکلی نرود، بلکه نزدیک‌تر به خانه بماند. او نامه داشنگاه برکلی به میدو را دور می‌اندازد اما بعداً در یک لحظه احساس گناه آن را از سطل زباله بیرون می‌آورد. در حالی که او به دستاوردها و جاه طلبی‌های میدو بسیار افتخار می‌کند، کارملا همچنین به خاطر دستیابی به استقلال و موفقیتی که همیشه خودش می‌خواست، نسبت به دخترش حسادت و رنجش دارد. او دائماً از مشکلات و بی‌تحرکی ای‌جی نگران است، با این حال تمایل دارد او را لوس کند و تمایلی به اعمال محدودیت واقعی بر او ندارد. او با حرفه شوهرش مشکل دارد و او را بیشتر شخصیتی شبیه به رابین هود و فقط یک «کلاهبردار» می‌داند تا یک قاتل بی‌رحم. در صحنه پایانی سریال، او با تونی در یک غذاخوری برای یک وعده غذایی خانوادگی ملاقات می‌کند.

## جوایز و افتخارات
ادی فالکو بابت نقش‌آفرینی درخشان خود در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ سه بار برنده جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام شد و مجموعاً شش نامزدی برای بازی در این سریال دریافت کرده است. فالکو همچنین برنده دو جایزه گلدن گلوب و سه جایزه انجمن بازیگران سینما شده است.

## منابع

رده:ایتالیایی‌های تخیلی
رده:جمهوری‌خواهان تخیلی (ایالات متحده آمریکا)
رده:خانه‌داران تخیلی
رده:شخصیت‌های خانواده سوپرانو
رده:شخصیت‌های داستانی اهل نیوجرسی
رده:شخصیت‌های زن در فیلم
رده:کاتولیک‌های تخیلی
گابریل ریبل

**گابریل ریبل** یا **گابریله رابل** (؛ 1880 – ) فیزیک‌دان، گیاه‌شناس اهل اتریش بود.

## زندگی‌نامه
گابریله رابل در سال ۱۸۸۰ در وین، به عنوان جوان‌ترین فرزند از سه فرزندِ یک وکیل مرفه وینی به دنیا آمد.

رابل تحصیلاتش را در دانشگاه وین زیر نظر ریچارد وتشتاین در زمینهٔ گیاه‌شناسی آغاز کرد. او در ادامه، پژوهش‌های تجربی دربارهٔ سازگاری رنگی برخی گیاهان پایین‌تر با محیط انجام داد. او سپس به مطالعهٔ فیزیک نظری پرداخت و در لایپزیگ و برلین نزد آلبرت اینشتین و ماکس پلانک به تحصیل پرداخت. رابل دکترای خود را در رشتهٔ فیزیک، با رساله‌ای تحت عنوان «شدت برخی خطوط طیف هیدروژن و وابستگی آن به فشار گاز» دریافت کرد.[۴] خاطرات او دربارهٔ پلانک، بینش عمیقی از شخصیت او به عنوان استاد ارائه می‌دهد.[۴][۵]

در سال ۱۹۲۳، رابل به اختلال افسردگی-شیدایی مبتلا شد و به مدت دو سال در آسایشگاهی بستری گردید. او در آن‌جا مطالعهٔ فلسفه را آغاز کرد و با هرمان کایزرلینگ و رودولف اشتاینر کار کرد.

او سپس به زبان‌شناسی علاقه‌مند شد و پژوهش‌هایی را در آرشیو گوته در وایمار انجام داد. رابل در سال ۱۹۲۷ کتاب «گوته و کانت» (Goethe und Kant) را منتشر کرد و همچنین آثاری دربارهٔ یوهان ولفگانگ فون گوته و ایمانوئل کانت نوشت. در سال ۱۹۳۲، او در حالی که هنوز به عنوان دانشمند در آلمان فعالیت می‌کرد، همکار ثابتِ نشریهٔ «ساینس سرویس» شد و در آن‌جا دربارهٔ موضوعات گوناگونی از جمله دیرینه‌شناسی، سیفلیس، جابه‌جایی قاره‌ها، روان‌درمانی و شعر مطلب می‌نوشت.

در مه ۱۹۴۰، رابل به دلیل وضعیت نامساعد اقتصادی و سیاسی در آلمانِ پیش از جنگ جهانی دوم، به انگلستان مهاجرت کرد. او سپس به مدت چهار سال در ایالات متحده به سخنرانی پرداخت. طی دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ او دربارهٔ تکامل، ژنتیک و شارل اول اتریش مطالبی نوشت و در کمبریج زندگی کرد.

رابل در ۲۷ اوت ۱۹۶۳ در کمبریج انگلستان درگذشت. اسناد و نوشته‌های او اکنون در مرکز آرشیو چرچیل در کالج چرچیل کمبریج نگهداری می‌شود.

## خاطرات روزانه
گابریله رابل در تمام طول زندگی خود خاطرات روزانه‌ای نوشت که در آن‌ها به تفصیل به شرح فعالیت‌هایش در حوزه‌های زیست‌شناسی، فیزیک نظری، فلسفه و زبان‌شناسی، و نیز زندگی خود در آلمان و اتریش از اواخر قرن نوزدهم تا اواخر دههٔ ۱۹۲۰ و در ایالات متحده در پایان دههٔ ۱۹۲۰ پرداخته است. او همچنین در این خاطرات به توصیف دانشمندان و فیلسوفان مشهوری می‌پردازد که با آن‌ها همکاری داشته یا نزدشان تحصیل کرده بود. در سن هشتاد سالگی و زمانی که در نزدیکی کمبریج اقامت داشت، تصمیم گرفت بخش‌هایی از این خاطرات را ترجمه کند. این ترجمه‌ها به همراه نامه‌هایش بخش عمده‌ای از مجموعهٔ اسناد او را تشکیل می‌دهند. خاطرات رابل به‌ویژه از این جهت ارزشمندند که اطلاعاتی دربارهٔ زندگی و شخصیت چهره‌هایی همچون دانشمندان ریچارد وتشتاین، ماکس پلانک و آلبرت اینشتین و فیلسوفانی چون هرمان کایزرلینگ و رودولف اشتاینر به ما می‌دهند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد مبتلا به اختلال دوقطبی
رده:افراد مرتبط با دانشگاه کمبریج
رده:دانشمندان فیزیک نظری
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه وین
رده:درگذشتگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۰ (میلادی)
همسران نظامی (فیلم)

***همسران نظامی*** (به انگلیسی: Military Wives) یک فیلم کمدی درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی پیتر کاتانیو با بازی کریستین اسکات توماس، شارون هورگان و جیسون فلمینگ می‌باشد. این فیلم از داستان واقعی گروه کر، *[[همسران نظامی]]* الهام گرفته شده‌است، شبکه‌ای متشکل از ۷۵ گروه کر در پایگاه‌های نظامی بریتانیا در سراسر بریتانیا و خارج از کشور، که در فصل چهارم مجموعه تلویزیونی مستند بریتانیایی **کر** به نمایش درآمد. 

این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۹ داشت، و در ۶ مارس ۲۰۲۰ توسط لاینزگیت در بریتانیا اکران شد.

## داستان
در حالی که شرکایشان دور از خدمت در افغانستان هستند، گروهی از زنان در جبهه داخلی یک گروه موسیقی کر تشکیل می‌دهند و به سرعت خود را در مرکز یک جنبش رسانه‌ای و جنبش جهانی می‌یابند.

## بازخوردها
* در سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۱۲۲ نقد، با میانگین امتیاز ۶٫۳ از ۱۰، ۷۷٪ محبوبیت دارد.
* در متاکریتیک، این فیلم بر اساس رای ۲۲ منتقد، میانگین وزنی ۵۵ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره سوگواری
رده:فیلم‌های لاینزگیت
وزارت نیرو (سوریه)

**وزارت نیروی سوریه**  یک وزارت‌خانه دولتی در سوریه و بخشی از کابینه است. این وزارت مسئول توسعه و اجرای سیاست‌های مربوط به نفت و فرآورده‌های مرتبط است.

## وزیران نیرو
* محمد البشیر (۲۹ مارس ۲۰۲۵ – اکنون)

## جستارهای وابسته
* شورای وزیران (سوریه)

## منابع

رده:اقتصاد سوریه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۵ (میلادی) در سوریه
رده:سازمان‌های دمشق
رده:وزارت‌خانه‌های انرژی
رده:وزارت‌خانه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:وزارت‌خانه‌های سوریه
کانگ یو سوک

**کانگ یو سوک** (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی *[[تسویه حساب: پول و قدرت]]* (۲۰۲۳)، *[[شوالیه سیاه (مجموعه تلویزیونی)|شوالیه سیاه]]* (۲۰۲۳)، *[[وقتی زندگی به تو نارنگی می‌دهد]]* (۲۰۲۵) و *[[دفترچه راهنمای رزیدنت]]* (۲۰۲۵) شناخته می‌شود.

## فیلم‌شناسی
### مجموعه تلویزیونی

## جوایز و نامزدی‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل کره جنوبی
رده:بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل کره جنوبی
رده:بازیگران مرد فیلم اهل کره جنوبی
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رالی سافاری ۲۰۲۱

**رالی سافاری ۲۰۲۱** (همچنین به عنوان **رالی سافاری کنیا ۲۰۲۱** شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۴ تا ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد. این رالی شصت و نهمین دوره رالی سافاری را رقم زد. این رویداد ششمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی رالی جهان-۲ و قهرمانی رالی جهان-۳ بود. رویداد ۲۰۲۱ در نایروبی در شهرستان نایروبی در هجده مرحله ویژه با مجموع مسافت کلی  مسابقه برگزار شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

*  

۲۰۲۱
کنیا
رده:ورزش کنیا در ۲۰۲۱ (میلادی)
وزارت ورزش و جوانان (سوریه)

**وزارت ورزش و جوانان سوریه**  یک وزارت‌خانه از دولت سوریه است که در ۲۹ مارس ۲۰۲۵ تشکیل شد.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۵ (میلادی) در سوریه
رده:سازمان‌های دمشق
رده:وزارت‌خانه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:وزارت‌خانه‌های سوریه
رده:وزارت‌خانه‌های ورزش
از (مجموعه تلویزیونی)

**اُز** () یک مجموعه تلویزیونی جنایی و درام روان‌شناختی است که وقایع آن در یک زندان مردانه رخ می‌دهد و عمدتاً توسط تام فونتانا نوشته شده است. این اولین سریال تلویزیونی دراماتیک یک ساعته بود که توسط شبکه کابلی HBO تولید شد. از برای اولین بار در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ پخش شد و به مدت شش فصل پخش آن ادامه داشت. قسمت پایانی سریال در ۲۳ فوریه ۲۰۰۳ پخش شد.

## منابع

* 

رده:مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی آغازشده در ۱۹۹۷ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی پایان‌یافته در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی جنایی درام آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی جنایی درام آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی درام چندفصلی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی درباره جرایم سازمان‌یافته
رده:مجموعه‌های تلویزیونی زندان آمریکایی
رده:مجموعه‌های تلویزیونی سی‌بی‌اس
رده:نمایش‌های تلویزیونی فیلم‌برداری‌شده در نیویورک
رده:نمایش‌های تلویزیونی واقع‌شده در نیویورک سیتی
رده:برنامه‌های تلویزیونی آمریکایی به زبان انگلیسی
رده:درام‌های تلویزیونی اچ‌بی‌او
رده:مجموعه‌های تلویزیونی بر پایه اچ‌بی‌او
رده:از (مجموعه تلویزیونی)
رده:برهنگی در تلویزیون
ریحان بنفش ابلق

بندانگشتی|ریحان بنفش ابلق
**ریحان بنفش ابلق** گونه ای از Ocimum basilicum (ریحان شیرین) است. از برگ های بنفش تیره در پستو یا به عنوان تزئین استفاده می شود. این واریته جذاب ریحان به دلیل زیبایی، طعم و سهولت کشت جوایز متعددی از جمله مدالیون می سی سی پی و جوایز انتخاب همه آمریکایی را به دست آورده است. این گونه از ریحان برگ بنفش با رگه های عمیق و حاشیه برگ های دندانه دار تزئینی مشخص می شود. 

این ریحان در شمال ایران به **ریحان نازخاتونی** مشهور است زیرا بیشتر برای تهیه نازخاتون ازش استفاده می‌شود.

## منابع

* 

ریحان
رده:داروهای گیاهی
کوسوموتو اینه

**کوسوموتو اینه** (؛ ۳۱ مه ۱۸۲۷ – ۲۷ اوت ۱۹۰۳؛ زادهٔ **شی‌ایموتو اینه** ) پزشک اهل ژاپن بود. او اولین پزشک زن در رشتهٔ پزشکی غربی در ژاپن بود.

او دختر کوسوموتو تاکی، یک کورتزن اهل ناگاساکی و پزشک آلمانی فیلیپ فرانتس فن زیبلد بود که در دِجیما، جزیره‌ای که در دوران انزوای ژاپن از دنیا به خارجی‌ها اختصاص داشت، مشغول به کار بود. اینه همچنین به نام **او-اینه** و در ادامهٔ زندگی خود به نام **ایتوکو** () شناخته می‌شد. در زبان ژاپنی، او معمولاً به نام **اوراندا او-اینه** («Dutch O-Ine») شناخته می‌شود که به ارتباطش با دِجیما و آموزش‌های غربی به زبان هلندی اشاره دارد.

فیلیپ فرانتس فن زیبلد در سال ۱۸۲۹ از ژاپن تبعید شد، اما توانست به اینه و مادرش کمک مالی کند و ترتیبی بدهد که دانشجویان و همکارانش از آنها مراقبت کنند. شهرت اینه پس از آن که پزشک غربی شد، افزایش کرد و حمایت داته مونه‌ناری، لرد فئودال را جلب کرد. او در بخش‌های مختلف ژاپن تحت نظر معلمان متعدد تحصیل کرد، که یکی از آنها او را باردار کرد—احتمالاً او را مورد تجاوز جنسی قرار داده بود—که نتیجهٔ آن تولد تنها دخترش بود و او هرگز ازدواج نکرد. پس از پایان دورهٔ انزوای ژاپن، او در توکیو ساکن شد و در زایمان یکی از معشوقه‌های امپراتور میجی در سال ۱۸۷۳ کمک کرد. از زمان مرگش، زندگی اینه سوژه‌ای برای رمان‌ها، نمایش‌نامه‌ها، کمیک‌ها و موزیکال‌ها در ژاپن بوده است.

## منابع

### منابع ذکرشده

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## برای مطالعهٔ بیشتر

* 
* 
* 

رده:افراد ژاپنی آلمانی‌تبار
رده:اهالی استان ناگاساکی
رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
رده:درگذشتگان ۱۹۰۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۷ (میلادی)
شورای وزیران سوریه

**شورای وزیران سوریه**  نخستین بار در قانون اساسی ۱۹۳۰ تشکیل شد. پس از سقوط رژیم اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، سوریه درحال حاضر درحال گذار سیاسی است و احمد الشرع، دولت انتقالی سوریه را رهبری می‌کند.

## جستارهای وابسته
* دولت سوریه

## منابع

## پیوند به بیرون
*دفتر نخست‌وزیر
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۰ (میلادی) در قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان
رده:سوریه در سده ۲۱ (میلادی)
رده:وزیران دولت سوریه
رده:هیئت دولت‌ها
آدم‌برفی (قصه)

**آدم‌برفی** () یکی از قصه‌های پریان نوشتهٔ هانس کریستین آندرسن است که داستان آدم‌برفی‌ای را روایت می‌کند که عاشق یک اجاق (بخاری) می‌شود. این داستان نخستین بار در دوم مارس ۱۸۶۱ در کپنهاگ منتشر شد. جکی ولشلاگر، زندگی‌نامه‌نویس اندرسن، این داستان را مکملی غنایی و تند برای قصه «درخت کاج» اندرسن از سال ۱۸۴۴ توصیف می‌کند.

چپ|بندانگشتی| شارف در نقش جنارو در باله بورنویل ''ناپولی'' ، 1860
[چپ|بندانگشتی| یک تصویر ج. 1870 از "آدم برفی": "او در میان فریادهای پیروزمندانه پسران به دنیا آمده بود و با صدای جیر جیر زنگ های سورتمه و ترکیدن شلاق های سورتمه های عبوری مورد استقبال قرار گرفت." ("آدم برفی". اچ سی اندرسن، ترجمه [ژان هرشولت ، 1949)]]
## داستان
آدم‌برفی در یک روز سرد زمستانی، با تکه‌هایی از کاشی برای چشم و دندانی از یک چنگک ساخته می‌شود. او که تازه ساخته شده و تجربه‌ای از زندگی ندارد، با شگفتی به محیط اطراف نگاه می‌کند. او از سرمای هوا خوشش می‌آید و از گرمای خورشید خوشش نمی‌آید، چون احساس می‌کند خورشید او را تهدید می‌کند.

در همان حیاط، سگ نگهبانی زندگی می‌کند که روزگاری در خانه زندگی می‌کرده و حالا به زنجیر کشیده شده است. سگ با آدم‌برفی صحبت می‌کند و چیزهایی از گذشته‌اش می‌گوید، از جمله زمانی که کنار بخاری می‌خوابیده است. آدم‌برفی وقتی از بخاری می‌شنود، بی‌اختیار مجذوب آن می‌شود. او از جایی که ایستاده است، بخاری را از پنجره زیرزمین می‌بیند؛ بدنه‌ای سیاه و شکمی از جنس برنج که گرما از آن ساطع می‌شود.

آدم‌برفی احساس عجیبی در درون خود پیدا می‌کند که نمی‌تواند آن را درک کند. او می‌خواهد به بخاری نزدیک شود، حتی به قیمت شکستن پنجره. اما سگ هشدار می‌دهد که اگر به بخاری نزدیک شود، آب می‌شود. آدم‌برفی اما نمی‌تواند از فکر بخاری خارج شود. شب‌هنگام، وقتی بخاری می‌درخشد، نور سرخ آن روی صورت سفید آدم‌برفی می‌افتد و قلبش از اشتیاق می‌تپد. اما صبح روز بعد، پنجره از یخ پوشیده شده و دیگر نمی‌تواند بخاری را ببیند.

با گرم شدن هوا، برف‌ها شروع به آب شدن می‌کنند و آدم‌برفی نیز رفته‌رفته کوچک‌تر می‌شود. سرانجام در یک صبح، به‌کلی فرو می‌ریزد. در جایی که ایستاده بود، تنها یک دسته‌چوب باقی می‌ماند. سگ نگهبان با دیدن آن می‌گوید که حالا دلیل اشتیاق او به بخاری را می‌فهمد: درون آدم‌برفی یک خاک‌روب مخصوص بخاری قرار داده شده بود و همین باعث شده بود که میل و اشتیاق شدیدی به بخاری در وجودش باشد.

در پایان، زمستان به پایان می‌رسد و کودکان دیگر به آدم‌برفی فکر نمی‌کنند. پرندگان آواز می‌خوانند و نشانه‌های بهار از راه می‌رسند.

## تحلیل
این داستان، همچون دیگر آثار آندرسن، ترکیبی از تخیل کودکانه و تأملات عمیق انسانی است. عشق ناکام آدم‌برفی به بخاری، تمثیلی از تمنایی سوزان و ناتوانی در رسیدن به آن است؛ تمی که در بسیاری از آثار آندرسن دیده می‌شود. برخی مفسران مانند جکی وولشلگر، این داستان را مکملی غم‌انگیز و شاعرانه برای داستان «درخت کاج» می‌دانند.

## پیوند به بیرون

* ترجمه انگلیسی توسط ژان هرشلت
* متن اصلی دانمارکی در آرشیو ADL
## منابع

رده:شخصیت‌های ادبی معرفی‌شده در ۱۸۶۱ (میلادی)
رده:شخصیت‌های مرد در ادبیات
رده:شخصیت‌های کریسمس
رده:داستان‌های کوتاه هانس کریستیان آندرسن
رده:داستان‌های کوتاه ۱۸۶۱ (میلادی)
همسران نظامی

**گروه کر همسران نظامی**  یک موسسه خیریه و شبکه ثبت شده متشکل از ۷۵ گروه کر در پایگاه‌های نظامی بریتانیا در سراسر بریتانیا و خارج از این کشور است که زنان در جامعه نظامی را از طریق آواز خواندن به یکدیگر نزدیکتر می‌کند. با بیش از ۲۲۰۰ عضو، دارای خدمات سه‌گانه است (نیروی دریایی سلطنتی، تفنگداران دریایی سلطنتی، ارتش بریتانیا، نیروی هوایی سلطنتی) و هر زنی که دارای ارتباط نظامی است می‌تواند به این گروه بپیوندد، از جمله کسانی که در حال حاضر در حال خدمت هستند، کهنه‌سربازان، مادران، خواهران و دختران، زنان را از سراسر جامعه نظامی توانمند می‌سازد. این سازمان همچنین یک موسسه خیریه فرعی محسوب می‌شود.

## اقتباس سینمایی

* *[[همسران نظامی (فیلم)|همسران نظامی]]* (۲۰۱۹)

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* 

رده:گروه‌های موسیقی دوون
رده:هنرمندان دکا رکوردز
رده:گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در بریتانیا
بن سور

**بن سور**، روستایی در دهستان رمشک بخش چاه دادخدا شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با **۱۰۹** نفر (**۲۶** خانوار) بوده است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان قلعه‌گنج
گردان طولکرم

**گردان طولکرم** ، یک گروه مبارز فلسطینی در کرانه باختری است که به جناح‌های سیاسی مختلف فلسطینی وابسته است. گردان طولکرم برای اولین بار در مارس ۲۰۲۲ در شهر فلسطینی طولکرم در کرانه باختری ظاهر شد و در شهر طولکرم و اردوگاه آن مستقر شد. در سال ۲۰۲۱ به عنوان گروهی برای گردان‌های قدس، اگر چه در مارس ۲۰۲۲ با مؤسس آن سیف ابو لبده مستقل شد. بسیاری از رزمندگان از گردان‌های عزالدین قسام به این گروه پیوستند و در اوایل سال ۲۰۲۳ بسیاری از اعضای گردان‌های شهدای الاقصی تحت عنوان «گروه واکنش سریع» که توسط امیر ابو خدیجه تأسیس شده بود، به این گردان پیوستند.

## منابع

رده:گروه‌های مسلح فلسطینی
رده:حماس
رده:جهاد اسلامی فلسطین
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۲ (میلادی)
دیستوپیا (ترانه)

«**دیستوپیا**» () ترانه‌ای از گروه ترش متال آمریکایی مگادث است که توسط دیو ماستین نوشته شده است. این ترانه، دومین قطعه و تایتل ترک پانزدهمین آلبوم استودیویی این گروه، به نام *[[ویران‌شهر (آلبوم مگادث)|دیستوپیا]]*، است که در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶ منتشر شد. این ترانه ابتدا در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۶ در سرویس‌های استریمینگ منتشر شد.

## اجراها
این ترانه نخستین بار به صورت زنده در لاس وگاس، نوادا، در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ اجرا شد و این اجرا کاملاً بی‌کلام بود. این قطعه بیشتر از دیگر قطعات آلبوم اجرا شده و تا سپتامبر ۲۰۲۲ بیش از ۲۸۰ بار اجرا شده است.

## موزیک ویدیو
ویدئوی انیمیشنی پسا-آخرالزمانی این ترانه دنباله‌ای بر ویدئوی ترانهٔ «تهدید جدیه» (The Threat Is Real) از این گروه است. این ویدئو شامل یک تعقیب و گریز پرسرعت و مبارزه‌ای خونین در منطقه جنگی آینده‌نگرانه‌ای است که توسط مگادث تصور شده است. دربارهٔ کارگردانی این ویدئو، دیو ماستین به وب‌سایت Mashable گفت: «ما با مردی در انگلستان ملاقات کردیم و من اساساً با او دربارهٔ شهری دیستوپیایی که در ذهنم تصور کرده بودم صحبت کردم … همیشه در پایان داستان یک پیام اخلاقی وجود دارد: اگر برای چیزی که درست است بایستید، نیازی به تسلیم شدن در برابر یک دنیای دیستوپیایی نخواهید داشت. این از همان چیزهایی است که ما با آن بزرگ شدیم. توضیح دادن این مفهوم به هنرمند - فکر می‌کنم او به‌وضوح آنچه می‌گفتم را درک کرد.»

## بازخورد نقادانه
این ترانه، بالاترین رتبه را در میان ترانه‌های آلبوم در وب‌سایت متاکریتیک دارد. مجله *[[رولینگ استون]]* این ترانه را در مقایسه با سایر قطعات آلبوم، بیشتر مناسب برای پخش در رادیو معرفی کرد. این قطعه توسط *Return Of Rock* به‌عنوان بهترین قطعه از آلبوم رتبه‌بندی شد.

### جایزه گرمی
«دیستوپیا» برنده جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال در مراسم جوایز گرمی ۲۰۱۷ شد. این اولین برد گروه پس از ۱۲ نامزدی بود. ماستین، لوریر، الفسون و وربورن در مراسم حضور داشتند؛ اما درامر آلبوم و دریافت‌کننده جایزه، کریس آدلر، حضور نداشت. هنگام دریافت جایزه، گروه موسیقی حاضر در مراسم ترانه «عروسک‌گردان» از گروه سابق ماستین، متالیکا، را اجرا کرد که باعث جنجال میان طرفداران شد.

## جدول‌ها

## عوامل
; مگادث
* دیو ماستین – گیتار اصلی و ریتم، آواز اصلی
* کیکو لوریرو – گیتار اصلی، آواز زمینه
* دیوید الفسن – بیس، آواز زمینه
* کریس ادلر – درامز

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:ترانه‌های ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:ترانه‌های ساخته دیو ماستین
رده:ترانه‌های مگادث
رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال
تاتئویک قازاریان

**تاتئویک خاچاطوری قازاریان** (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه
وی در ۱۹ فوریه ۱۹۸۳ در ایروان و به دنیا آمد. آرئو سانتروسیان و شوشان قازاریان مادر و خواهر وی می‌باشند. وی از مدرسه شماره ۲ خاچاطور آبوویان (۲۰۰۳–۱۹۹۹) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۲۰۰۳) فارغ‌التحصیل شد. وی در تئاتر هامازگائین (۲۰۰۰)، آرمنیا ۲ (۲۰۰۱–۲۰۰۳) و تئاتر دولتی موسیقی مجلسی ایروان (۲۰۰۶–۲۰۱۱) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۱۲) شده است.

## گزیده تئاترشناسی

## آثار
## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست بازیگران ارمنی

## منابع

* 

*  

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی ایروان
رده:بازیگران زن اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل ارمنستان
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه دولتی پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان
رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)
ماریام قازارنچیان

**ماریام هاکوبی قازارنچیان** (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه
وی در ۱۶ فوریه ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد هاکوب قازانچیان پدر وی می‌باشد. وی از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۲۰۰۷) فارغ‌التحصیل شد. وی در تئاتر مخاطبان نوجوان (۲۰۰۵) فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده است.

## گزیده فیلمشناسی

## آثار
## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست بازیگران ارمنی

## منابع

* 

*  

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی ایروان
رده:بازیگران زن اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل ارمنستان
رده:دانش‌آموختگان انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان
رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)
سیرانوش لازیان

**سیرانوش پوغوسی لازیان** (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه
وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه شماره 125 سمبات بیورات ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده‌است.

## گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به *[[برده عشق (مجموعه تلویزیونی)|برده عشق]]*، *[[قول (فیلم ۲۰۱۶)|قول]]* اشاره کرد.

## آثار

## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست بازیگران ارمنی

## منابع

* 

*  

* 
*  

## پیوند به بیرون
* 
* https://www.instagram.com/siranushlazyan/

رده:افراد زنده
رده:بازیگران زن اهل ارمنستان
رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)
رده:اهالی ایروان
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل ارمنستان
سوفیا باغداساریان

**سوفیا اولگی باغداساریان** (؛ ؛ ) یک بازیگر و خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه
وی در ۲ فوریهٔ ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. تئاتر کمدی موزیکال پارونیان آکادمی ملی گروه کر ارمنستان و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد (۲۰۱۶) و جایزه ویژه رقابت تاتویک سازانداریان اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۲۰۰۶) شده است.

## گزیده فیلمشناسی

## آثار
## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست بازیگران ارمنی

## منابع

* 

*  

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی ایروان
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ارمنستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل ارمنستان
رده:خوانندگان زن اپرا اهل ارمنستان
رده:دانش‌آموختگان کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)
سارا نالباندیان

**سارا آشوتی نالباندیان** (؛  زادهٔ ) منتقد فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه
وی در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۷ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۹–۱۹۹۴)، انستیتو هنر فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۲۰۰۲-۲۰۰۴) و دانشگاه بولونیا (۲۰۰۸–۲۰۱۰) فارغ‌التحصیل گشت. وی در دانشگاه روسی-ارمنی، انستیتو هنر، تئاتر هامازیگائین، دانشگاه دولتی ایروان و انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فعالیت کرده است. وی به زبان‌های ارمنی، روسی، انگلیسی، ایتالیایی و فرانسوی تسلط دارد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز آرتاوازد شده است.

## آثار
## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست نویسندگان ارمنی

## منابع

* 

*  

* 
* 

## پیوند به بیرون

* https://atieff.org/en/sara-nalbandyan/

رده:استادان دانشگاه دولتی ایروان
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۷ (میلادی)

رده:دانش‌آموختگان دانشگاه دولتی ایروان
رده:منتقدان فیلم اهل ارمنستان
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۷

**جام** **قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۷** چهل و دومین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. این مسابقات همچنین یک رویداد مقدماتی برای جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷ بود.

پاچوکا با برد در فینال مقابل گوادالاخارا با نتیجه ۷–۶ در ضربات پنالتی بعد از تساوی ۲–۲، قهرمان شد.

تیم‌های اول، دوم و سوم مسابقات همچنین به جام سودامریکانا ۲۰۰۷ در آمریکای جنوبی راه یافتند.

## تیم‌های راه یافته

### منطقه آمریکای شمالی

*  پاچوکا – قهرمان فصل آغازین ۲۰۰۶
*  گوادالاخارا – قهرمان فصل پایانی ۲۰۰۶
*  هیوستون دینامو – قهرمان جام ام‌ال‌اس ۲۰۰۶
*  دی‌سی یونایتد – قهرمان ساپورترز شیلد ۲۰۰۶

### منطقه آمریکای مرکزی

*  پونتاریناس – قهرمان جام اینترکلوب ۲۰۰۶
*  المپیا – نایب قهرمان جام اینترکلوب ۲۰۰۶
*  مارکوئنزه – تیم سوم جام اینترکلوب ۲۰۰۶

### منطقه کارائیب

*  دبلیو کانکشن – قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۰۶

## نمودار

## یک‌چهارم نهایی

----
----
----

## نیمه نهایی

----

## فینال

----

## قهرمان

## منابع
خیابان سی متری نیروی هوایی

**خیابان** **سی متری نیروی هوایی** با شماره معبر **خیابان ۳۴۱ تهران** یکی از خیابان های تهران است که جهت شمالی-جنوب دارد. این خیابان که در شرق تهران واقع شده است، از چهارراه پل آغاز شده و به میدان کلاهدوز منتهی می‌شود.

این خیابان یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین خیابان‌های تهران است که در شرق در منطقه ۱۳ قرار دارد. محله‌های تهران نو، امامت، شورا، نیروی هوایی، از محلات واقع شده در خیابان سی متری هستند. خط سه اتوبوس‌های تندرو تهران، که دانشگاه علم و صنعت را به پایانه خاوران متصل می‌کند از این خیابان عبور می‌کند.

## تقاطع ها

## جستارهای وابسته
* فهرست خیابان‌های تهران
* بزرگراه یاسینی
* بزرگراه بسیج
* خیابان دماوند
* خیابان پیروزی
* خیابان امامت

## منبع

سی متری نیروی هوایی
رده:خیابان‌ها در منطقه ۱۳ تهران
جوآن کافمن

**جوآن کافمن** (۹ نوامبر ۱۹۳۵ – ۳۰ دسامبر ۲۰۱۸) یک بازیکن بیسبال آمریکایی بود که در لیگ حرفه‌ای بیسبال دختران آمریکایی بازی می‌کرد. با قد  و وزن ۱۲۰ پوند (۱٫۶۳ متر و ۵۴ کیلوگرم)، کافمن با دست راست ضربه می‌زد و پرتاب می‌کرد. هم‌تیمی‌هایش او را «جو» صدا می‌زدند.

جوآن کافمن در وینه‌بگو، ایلینوی زاده شد. او در آخرین سال فعالیت لیگ حرفه‌ای بیسبال دختران آمریکایی فرصت بازی در این لیگ را یافت. به گفته خودش، این یک رؤیای مادام‌العمر بود.

کافمن در سن ۱۲ سالگی در یک تیم سافت‌بال دختران بازی کرد. او هر زمان که به خانه مادربزرگش، که نزدیک به ورزشگاه راکفورد پیچز بود، می‌رفت، علاقه خود را به بیسبال نشان می‌داد. او از همان زمان آرزو داشت که در آینده برای تیم پیچز بازی کند. در این میان، در ۱۵ سالگی به عنوان دریافت کننده در تیم راکفورد کودز بازی کرد، زیرا کودز به عنوان تیم محلی پیچز فعالیت می‌کرد و از قوانین بازی لیگ حرفه‌ای بیسبال دختران آمریکایی پیروی می‌کرد. در سال ۱۹۵۳، کافمن در حالی که هنوز در دبیرستان وینه‌بگو تحصیل می‌کرد، برای تیم پیچز آزمون داد. در آن زمان، تیم با مشکلات مالی مواجه بود. در نتیجه، پیچز به او گفت که سال بعد بازگردد. پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه، او این کار را انجام داد و در طول فصل ۱۹۵۴ در پست‌های پایگاه دوم و پایگاه سوم بازی کرد.

در دوران حرفه‌ای ۴۳ بازیه خود، کافمن میانگین ضربه‌زنی ۰٫۱۳۴ (۱۳ ضربه در ۹۷ حضور در صفحه) را ثبت کرد.

به عنوان یک مدافع، او ۴۹ امتیاز برون و ۷۷ امتیاز کمک را برای خود ثبت کرد و ۱۲ بازی دوتایی را تکمیل کرد، در حالی که ۲۰ خطا در ۱۴۶ فرصت کلی مرتکب شد و میانگین میدان‌داری او ۰٫۸۶۳ بود.

پس از انحلال لیگ، جوآن هرگز آخرین چک حقوقی خود را دریافت نکرد.

پس از دوران بازی در بیسبال، کافمن به خانه بازگشت و به عنوان حسابدار در یک شرکت محلی چوب‌بری کار کرد و همچنین به صورت پاره‌وقت تایپیست بود. سپس به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست و به عنوان کارمند بخش نیروی انسانی مشغول به کار شد. او سپس استخدام‌کننده شد و بعدها به عنوان سرپرست نیروی هوایی ایالات متحده در بخش آموزش و تعلیمات نظامی خدمت کرد و بیش از ۱۰۰ مربی و ۵۰۰ کارآموز را تحت نظارت داشت. او در طول جنگ ویتنام در جنوب شرق آسیا و تایلند خدمت کرد. علاوه بر این، وظایف او شامل نگارش نامه‌های تسلیت به خانواده‌های سربازان درگذشته، گزارش تلفات و تنظیم پرونده‌ها در حمایت از برنامه‌های جوایز و تقدیرنامه‌ها بود.

در این دوران، کافمن به دلیل حرفه‌ای‌گری، کارایی و مهارت‌های رهبری برجسته خود مدال برنز دریافت کرد. علاوه بر این، او سومین نشان خوشه برگ بلوط خود را برای جایزه تقدیرنامه‌اش به دست آورد.

کافمن ۲۰ سال در ارتش خدمت کرد و در سال ۱۹۷۵ با درجه گروهبان ارشد بازنشسته شد. او تصمیم گرفت در منطقه سن آنتونیو، تگزاس بماند، جایی که در سال ۱۹۷۸ یک فروشگاه هدیه خریداری کرد و آن را به مدت ۲۰ سال اداره کرد. به همین ترتیب، کافمن مجوز فروش بیمه عمر در تگزاس را دریافت کرد و برای سال‌ها در این حرفه فعالیت داشت. ابتلای او به آرتریت شدید مانع از ادامه فعالیتش در ورزش شد.

در سال ۱۹۸۸، نمایشگاهی دائمی در تالار مشاهیر و موزه بیسبال در کوپرستاون، نیویورک برای گرامیداشت اعضای لیگ حرفه‌ای بیسبال دختران آمریکایی افتتاح شد. جوآن کافمن، همراه با دیگر بازیکنان و کارکنان لیگ، در این نمایشگاه گنجانده شده است.

کافمن در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۸ درگذشت.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۳۵ (میلادی)
رده:زادگان ۲۰۱۸ (میلادی)