کرشیا

***کرشیا*** ((یک نان پهن نازک ایتالیایی است که معمولاً در مارکه و اومبریا (پسارو، اوربینو، آنکونا، ماچراتا، پروجا و ترنی) تهیه می‌شود. *کرسیا* احتمالاً ریشه مشترکی با *[[پیادینا رومانولا|پیادینا]]* دارد که در نان مورد استفاده ارتش بیزانس یافت می‌شود، که قرن‌ها در رومانیا، در شمال مارکه (پنتاپولیس) و در دره اومبریا که از طریق فلامینیا عبور می‌کند، مستقر بودند. این غذا همچنین با نام رایج «پیتزای سفید» شناخته می‌شود.

## انواع محلی
### منطقه اوربینو
کرشیا اربیناته، که به آن کرشیا سفولیاتا، کروستولو یا به ندرت پیادینا سفولیاتا هم گفته می‌شود، یک غذای سنتی منطقه اربینو و مونتفلترو است. کرشیا اربیناته با مواد ساده و در دسترس تهیه می‌شود که عبارت‌اند از آرد، تخم‌مرغ، آب، چربی خوک، نمک و فلفل. خمیر با وردنه پهن می‌شود، سپس با چربی خوک چرب شده و روی خودش رول می‌شود، به گونه‌ای که تکه‌هایی از آن جدا شده و با بقیه خمیر ترکیب می‌شوند. خمیر به شکل یک دیسک فشرده درآمده و پخته می‌شود. پس از پخت، خمیر به ساختاری لایه‌ای، طلایی و ترد تبدیل می‌شود. معمولاً به صورت گرم و همراه با سوسیس، سبزی‌های خودرو، ژامبون، گوشت کمر یا پنیر سرو می‌شود. نسخه‌ای دیگر از کرشیا، کروستولو دی اربانیا، نوعی از کرشیا است که آرد گندم در آن با پولنتا جایگزین می‌شود و به دیواره دیگ می‌چسبد.

### منطقه پزارو و فانو
کرشیا پزارو، که اغلب «پیادینا رومانولا» نامیده می‌شود، در منطقه پزارو، منطقه فانو و مناطق اطراف آن رواج دارد. این نوع کرشیا نیازی به استفاده از خمیر مایه ندارد، با وردنه به خوبی پهن می‌شود و مقدار زیادی چربی خوک در آن به کار رفته است. دو نوع اصلی آن وجود دارد: کرشیا وونتا و کرشیا سفوژتا. کرشیا وونتا نسبتاً ضخیم است و پس از پخت، هر دو طرف آن با چربی خوک چرب می‌شود و سپس روی گریل قرار می‌گیرد؛ گاهی با کلم تفت داده شده پر می‌شود. کرشیا سفوژتا نیز ضخیم و به شکل مستطیل است؛ ابتدا یک بار پهن می‌شود، سپس تا شده و دوباره با وردنه باز می‌شود؛ به این ترتیب چندین لایه مجزا ایجاد می‌شود. در اصل، این خوراک بسیار مقوی برای کشاورزان تهیه می‌شد و به آن‌ها کمک می‌کرد تا پس از کار سخت در مزارع انرژی خود را بازیابند.

### منطقه آنکونا
در استان آنکونا، *کرِشیا* با همان خمیر نان تهیه می‌شود و عموماً روی گریل یا در نسخه سنتی‌تر، زیر گریل پخته می‌شود. معمولاً به صورت *cu 'le foje*، یعنی با گیاهان وحشی خورده می‌شود، اما می‌توان آن را با گوشت‌های نمک‌سود شده مانند فیله گوساله، سالامی و ژامبون نیز ترکیب کرد. نوعی از آن که با باقیمانده پولنتا سرخ شده در بشقاب تهیه می‌شود، در مناطق ایسی و اوسیمو *کرِشیا* نامیده می‌شود. در اوفاگنا (یکی از قلعه‌های آنکونا) *آکادمی کرِشیا* وجود دارد که جشنواره‌های محلی قرون وسطایی را برگزار می‌کند. این غذا در گذشته آنقدر مهم بود که نام خود را به یک واحد پول رایج، *کرِشیولو*، داده است.

### منطقه ماچراتا
حتی در استان ماچراتا و در سراسر منطقه آلتو کیاشیو، *کرسیا* با خمیر نان تهیه می‌شود، اما غلظتی مشابه *شیاچیاتای* توسکانی پیدا می‌کند. گرد، با لبه‌ای شکسته و فرورفتگی‌هایی روی سطح (که عملکردشان حفظ بهتر روغن است)، با روغن، نمک، پیاز یا رزماری طعم‌دار می‌شود. برخی از گونه‌های تاریخی، استفاده از مخلوط گوشت خوک و ترقه‌های گوشت خوک (که " *گراسلی* " یا " *اسگریسیولی* " نیز نامیده می‌شوند) و جایگزینی آرد گندم با آرد ذرت را پیش‌بینی می‌کنند.

### منطقه آسکولی پیچنو
با پیشروی به سمت جنوب، در مناطق داخلی استان آسکولی پیچنو، که اکنون از منطقه سلطه بیزانس دور است، *کرشیا* جای خود را به *فوکاچیای* پر شده یا *چیچی* پر شده می‌دهد که از *کرشیا* بلندتر است و به‌طور غنی پر شده است.

### اومبریا
*کرشیای* گوبیو یکی از شناخته‌شده‌ترین و محبوب‌ترین دستورهای سنتی است: خمیر آن با ورز دادن مواد بسیار ساده با دست به دست می‌آید: آرد، آب، نمک. این غذا که به‌طور سنتی روی صفحات یا دیسک‌های آهنی که مستقیماً روی زغال‌های شومینه قرار می‌گیرند، پخته می‌شود، امروزه معمولاً روی صفحات چدنی یا تابه‌های نچسب مستقیماً روی اجاق گاز پخته می‌شود. معمولاً با ژامبون، انواع برش‌های سرد، پنیر یا با سوسیس کبابی و اسفناج پخته شده در تابه سرو می‌شود.

## کرشیای عید پاک
در شمال و مرکز مارکه، نام *کرشیا* گاهی اوقات برای اشاره به غذایی بسیار متفاوت از *کرشیای* معمولی نیز استفاده می‌شود: این یک پای بسیار خوش‌طعم است: *کرشیا دی پاسکوا* یا *پیتزا دی پاسکوا* یا پیتزای پنیر، که مخصوص منطقه پسارو، منطقه آنکونا و منطقه ماچراتا است، با خمیری ورآمده و طعم‌دار شده با پنیر پکورینو که به آن رنگی طلایی و طعمی قوی و خوشمزه می‌دهد. *کرشیا* یا پیتزای عید پاک از آنکونا و ماچراتا، دستور پخت پسارو را با تکه‌های بزرگ پنیر پکورینو ترکیب می‌کند که در حین پخت متورم می‌شوند و حفره‌هایی در داخل *کرشیا* باقی می‌گذارند. پنیری که در قسمت بیرونی قرار دارد، ترد می‌شود و خمیر را به خصوص خوشمزه می‌کند.

## منابع

رده:غذای خیابانی در ایتالیا
رده:نان‌های ایتالیایی
رده:نان‌های تخت‌شده
رده:نان‌های مخمر