پاتزی

**پاتزی** خانواده‌ای قدرتمند در جمهوری فلورانس بودند. اصلی‌ترین تجارت آنها در قرن پانزدهم بانکداری بود. پس از توطئه پاتزی در سال ۱۴۷۸، اعضای خانواده از فلورانس تبعید شدند و املاکشان مصادره گردید؛ نام خانوادگی و نشان خانوادگی آنها به دستور سینوریا برای همیشه لغو شد.

## تاریخچه
داستان سنتی چنین است که خانواده توسط پاتزی دی رانیه، اولین نفری که در طول محاصره اورشلیم در سال ۱۰۹۹ طی صلیبیون اول از دیوارها عبور کرد، بنیان گذاشته شد. او با سنگ چخماق‌هایی که گفته می‌شد از مقبره مقدس آورده بود به فلورانس بازگشت، که در سانتی آپوستولی نگهداری می‌شد و در شنبه پاک برای روشن کردن دوباره آتش در شهر استفاده می‌شد. پایه تاریخی این افسانه در اواسط قرن نوزدهم مورد تردید بوده است.

اولین شخصیت تاریخی به‌ظاهر واقعی خانواده جاکوپو دِ پاتزی ایل وِککیو است که کاپیتان سواره‌نظام فلورانسی (گولف) در نبرد مونتاپرتی در ۴ سپتامبر ۱۲۶۰ بود و دستش به خیانت توسط بوکا دِگلی آباتی قطع شد که باعث افتادن استاندارد گردید. پسرش پاتزی نو دی جاکوپو دِ پاتزی یک گولف سیاه و پیرو چارلز دِ والوا بود.

آندره‌آ دی گوگلیلمو دِ پاتزی (۱۳۷۲–۱۴۴۵) بانکدار و بازرگان بود. در سال ۱۴۲۹ او ساخت کاپلا پاتزی در کلیسای فرانسیسکن سانتا کروچه در فلورانس را سفارش داد. پسرش جاکوپو دِ پاتزی در سال ۱۴۶۴ سرپرست خانواده شد.

گوگلیلمو دی آنتونیو دِ پاتزی در سال ۱۴۶۰ با بیانکا دِ مدیچی، خواهر لورنتسو دِ مدیچی ازدواج کرد؛ کوزیمو د پاتزی، ششمین فرزند از شانزده فرزند آنها، در سال ۱۵۰۸ اسقف فلورانس شد.

فرانچسکو دِ پاتزی یکی از تحریک‌کنندگان توطئه پاتزی در ۱۴۷۷–۱۴۷۸ بود. او، جاکوپو دِ پاتزی و برادر جاکوپو، رناتو دِ پاتزی پس از شکست توطئه اعدام شدند.

رافائل دِ پاتزی یک کندوتیری بود؛ او در نبرد راونا در سال ۱۵۱۲ درگذشت.

ماریا مادلنا دِ پاتزی (۱۵۶۶–۱۶۰۷) یک راهبه کارملیت و صوفی بود؛ او در سال ۱۶۶۹ قدیسان شد.

## توطئه پاتزی
در اوایل سال ۱۴۷۷، فرانچسکو دِ پاتزی، مدیر بانک پاتزی در رم، به همراه جیرولامو ریاریو، برادرزاده و *دست‌نشانده* پاپ سیکستوس چهارم، و فرانچسکو سالویاتی، که سیکستوس او را به مقام اسقف اعظم پیزا رسانده بود، نقشه ترور لورنزو دِ مدیچی و برادرش جولیانو و برکناری خانواده مدیچی از قدرت را کشیدند. سیکستوس تلویحاً از توطئه‌گران حمایت کرد. &#x200A;این سوءقصد در جریان مراسم عشای ربانی در کلیسای جامع فلورانس در ۲۶ آوریل ۱۴۷۸ انجام شد. جولیانو کشته شد؛ لورنزو زخمی شد، اما فرار کرد. سالویاتی، به همراه مزدورانی از پروجا، در تلاش خود برای تصرف کاخ سینیوریا شکست خورد. &#x200A;بیشتر توطئه‌گران خیلی زود دستگیر و اعدام شدند؛ پنج نفر، از جمله فرانچسکو د پاتزی، از پنجره‌های کاخ سینیوریا به دار آویخته شدند.&#x200A;ژاکوپو دِ پاتزی، رئیس خانواده، از فلورانس فرار کرد، اما دستگیر و بازگردانده شد. او شکنجه شد، سپس از کاخ سینیوریا در کنار جسد در حال تجزیه سالویاتی به دار آویخته شد. او در کلیسای سانتا کروچه به خاک سپرده شد، اما جسد از خاک بیرون آورده و به گودالی انداخته شد. سپس جسد در خیابان‌ها کشیده شد و در کنار در کاخ پاتزی قرار گرفت، جایی که سر پوسیده به طرز مسخره‌ای به عنوان کوبنده در استفاده می‌شد. از آنجا جسد به رودخانه آرنو انداخته شد. بچه‌ها آن را بیرون آوردند و از درخت بیدی آویزان کردند، شلاق زدند و سپس دوباره به رودخانه انداختند.

خانواده پازی از فلورانس تبعید شدند و زمین‌ها و اموالشان مصادره شد. گوگلیلمو دِ پازی، شوهر بیانکا، خواهر لورنزو، در حصر خانگی قرار گرفت، و بعداً از ورود به شهر منع شد؛ او برای زندگی به توره آ دسیما، نزدیک پونتاسیوه، رفت. نام خانوادگی و نشان خانوادگی با حکم شورای شهر برای همیشه حذف شد. این نام از دفاتر ثبت عمومی پاک شد و تمام ساختمان‌ها و خیابان‌هایی که این نام را داشتند تغییر نام دادند. سپر آنها با دلفین‌هایش محو شد. &#x200A;هر کسی که نامش پازی بود، باید نام جدیدی انتخاب می‌کرد؛ هر مردی که با یک پازی ازدواج می‌کرد، از مناصب دولتی محروم می‌شد. &#x200A;آداب و رسوم و سنت‌های خانوادگی سرکوب شدند، از جمله مراسم شنبه عید پاک که شامل سنگ چخماق اورشلیم می‌شد.

پس از سرنگونی پیرو د مدیچی در سال ۱۴۹۴، اعضای خانواده پازی توانستند به فلورانس بازگردند.

## ساختمان‌ها
بندانگشتی|نمای داخلی کلیسای پازی
نمازخانه پازی در کلیسای فرانسیسکن کلیسای سانتا کروچه در فلورانس به سفارش آندره‌آ دی گوگلیلمو د پازی در سال ۱۴۲۹ ساخته شد. این کلیسا توسط فیلیپو برونلسکی طراحی شده است. ساخت و ساز در سال ۱۴۴۲ در یکی از صومعه‌های کلیسا آغاز شد و پس از مرگ حامی در سال ۱۴۴۵ و معمار در سال ۱۴۴۶ ادامه یافت. کار به دلیل نقشه پازی متوقف شد و کلیسا هرگز تکمیل نشد. &#x200A;

کاخ پاتزی یا کاخ پاتزی-کواراتسی، اقامتگاه اصلی خانوادهٔ پاتزی در منطقهٔ کانتو دئی پاتزی، در تقاطع بورگو دئی آلبیزی و ویا دل پروکونسولو بود. این کاخ به سفارش یاکوپو دِ پاتزی ساخته شد و در حدود سال‌های ۱۴۶۲–۱۴۷۲ بر اساس طرح‌های جولیانو دا مایانو ساخته شد. طبقهٔ همکف آن از سنگ شنه‌ای زرد-اوخر با سبک سنتی راستیکه بود، و طبقات اول و دوم که با گچ‌بری ظریف پوشانده شده بودند، در زمان خود نوآورانه به‌شمار می‌رفتند و طراحی پنجره‌ها از برونلسکی تأثیر پذیرفته بود. حیاط مرکزی از سه سمت با طاق‌های نیم‌دایره‌ای احاطه شده و در فضاهای بین طاق‌ها (اسپندرل‌ها)، برجستگی‌های دایره‌ای قرار داشت.

کاخ پاتزی آمانّاتی (یا کاخ پاتزی دِل‌آکادمی کولومباریا) یک کاخ کوچک‌تر در بورگو دئی آلبیزی است، واقع بین کاخ رامیرز دِ مونتالوو و کاخ نونفینیتو. این کاخ بخشی از موزهٔ تاریخ طبیعی فلورانس را در خود جای داده و میزبان نمایشگاه‌های موقت نیز هست. نمای ساختمان به بارتولومئو آمانّاتی نسبت داده شده است.

## منابع

رده:خاندان‌های فلورانس
رده:خاندان‌های والای ایتالیا
رده:خانواده‌های بانکدار
رده:صفحه‌های حاوی پیوند نیازمند آبونمان
رده:مقالاتی با پیوندهای خارجی مرده دائمی
رده:همه صفحه‌های دارای پیوند مرده