شراب فیلیپین

[بندانگشتی|[شراب میوه|شراب‌های میوه ای تولید شده از *گویابانو* (سورسوپ) و *[[برگ بوی چینی|بیگنای]]* توسط زنان کالینگا]]
**شراب فیلیپینی** یا **شراب فیلیپینی** انواع مختلفی از شراب است که در فیلیپین تولید می‌شود. این شراب‌ها شامل شراب‌های بومی تخمیر شده از شیره خرما، برنج، اشک جوب، نیشکر و عسل و همچنین شراب‌های مدرن هستند که عمدتاً از محصولات میوه مختلف تولید می‌شوند.

## پیش از استعمار
سنت‌های بومی شراب‌سازی در فیلیپین به قبل از استعمار جزایر توسط اسپانیایی‌ها در قرن شانزدهم برمی‌گردد. آنها معمولاً بخشی از فرایند تخمیر سنتی *تاپای* بودند و در داخل کوزه‌های سفالی معروف به *تاپایان* تخمیر می‌شدند. آنها هم برای تفریح و هم در آیین‌های آنیمیستی در ادیان مختلف بومی *آنیتو* مصرف می‌شدند. مصرف زیاد توبا و سایر نوشیدنی‌های الکلی در فیلیپین توسط استعمارگران اولیه اسپانیایی گزارش شده است. نوشیدن دسته جمعی (*تاگایان* یا *اینومن* به زبان‌های تاگالوگ و ویسایایی) جنبه مهمی از تعاملات اجتماعی فیلیپینی‌ها بوده و همچنان هست. شراب‌های بومی شامل موارد زیر است:

### شراب‌های نخل
از جمله رایج‌ترین شراب‌های تولید شده در فیلیپین، *توبا* است که از شیره نخل تولید می‌شود. رایج‌ترین انواع *توبا* از شیره نارگیل و نخل نیپا تهیه می‌شوند. *توبا را* می‌توان از نخل کائونگ (*[[نخل سیاه‌رشته]]*) و نخل دم ماهی (*[[نخل‌های دم‌دار]]* اس پی پی.) نیز تهیه کرد که به ترتیب با نام‌های *توهاک* و *تونگانگ* شناخته می‌شوند.

یکی از انواع قابل توجه *توبا* از مردم ویسایای ویسایاس و میندانائو، *باهالینا* است که به دلیل استفاده از عصاره پوست برخی از گونه‌های حرا، به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز مشخص است. *توبا* همچنین معمولاً با زرده تخم مرغ خام و سایر مواد شیرین، ترکیبی که به عنوان *کینوتیول* شناخته می‌شود، مصرف می‌شود. «می‌دانی کینوتیول چیست؟»

در طول دوره استعمار اسپانیا، فناوری‌های تقطیر توسط بومیان فیلیپین در اوایل سال ۱۵۷۴ به کار گرفته شد که منجر به ساخت دستگاه‌های تقطیر دست‌ساز به نام *[[ووک (تابه)|کاوا]]* شد.* * از این دستگاه‌ها برای تقطیر توبا و تبدیل آن به مشروب خرما به نام *وینو د کوکو* یا *وینو د نیپا* استفاده می‌شد که امروزه در دوران مدرن با نام *لامبانوگ* شناخته می‌شود.

### شراب برنج
بندانگشتی|''تاپوی''، شراب برنج مردم ایگوروت
شراب برنج در دوران پیش از استعمار، به عنوان بخشی از فرایند تولید *تاپای،* رایج بود، اما اکنون فقط در بین گروه‌های قومی نسبتاً منزوی در جزایر باقی مانده است.

در میان جوامع کوردیلران (ایگوروت)، شراب برنج با نام‌های *تاپوی*، *تیپی* یا *بایا* شناخته می‌شود، در حالی که در این شراب‌های برنج به‌طور سنتی برای رویدادهای فرهنگی مهم مانند عروسی‌ها، مراسم برداشت برنج، جشن‌ها و سایر گردهمایی‌های عمومی دم می‌شوند. فرایند تولید معمولاً شامل تخمیر برنج خالص چسبناک یا ترکیبی از برنج چسبناک و غیرچسبناک، همراه با *ریشه‌های اونواد*، عصاره زنجبیل و یک کشت آغازگر پودری معروف به *بوبود* است.

در میان مردم ایلوکانو، شراب برنج به عنوان *تاپوی* یا *بینوبودان* شناخته می‌شود، در حالی که در میان مردم پانگاسینان، به عنوان *بینوبوران* شناخته می‌شود. شیرینی متمایز آن از تخمیر برنج چسبناک با *بوبود* حاصل می‌شود، از این رو نام آن از این فرایند گرفته شده است.

برای مثال، *پنگاسی* ویسایایی‌ها اکنون عملاً منقرض شده است. با این حال، نوعی از آن در میان مردم سوبانن باقی مانده است که می‌توان آن را از اشک‌های ایوب (*آدلای*) نیز تهیه کرد، هرچند حتی این نوع نیز در حال ناپدید شدن است زیرا منبع نشاسته به‌طور فزاینده‌ای با کاساوا جایگزین می‌شود. *پنگاسی* همچنین در میان مردم سولودنون پانای باقی مانده است، اگرچه نیشکر نیز جایگزین آن شده است.

در میان مردم مانوبو در بوکیدنون، شراب برنج مشابهی به نام *آگکود* وجود دارد. این شراب با زنجبیل و آب نیشکر طعم‌دار می‌شود. در شمال فیلیپین، تنها شراب برنج باقی‌مانده، *تاپوی* مردم ایگوروت است که در زبان محلی *بایا* نیز نامیده می‌شود. این شراب با زنجبیل و ریشه گیاهان مخلوط می‌شود. این شراب بخش بسیار مهمی از آیین‌های سنتی قبایل کوهستانی است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

## جستارهای وابسته

* شراب‌سازی

رده:آشپزی فیلیپینی
رده:شراب بر پایه کشور
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نوشیدنی‌های الکلی فیلیپین