فلاویو باراچینی

ستوان **فلاویو تورلو باراچینی** (به ایتالیایی: [ˈflaːvjo barakˈkiːni]) یکی از خلبانان برجسته جنگ جهانی اول بود که با ۲۱ پیروزی هوایی تأییدشده و ۹ مورد تأییدنشده شناخته می‌شود. این تعداد پیروزی او را در جایگاه چهارم میان خلبانان ایتالیایی موفق در آن جنگ قرار می‌دهد. باراکینی با مهارت‌های پروازی چشمگیر و شجاعت در نبردهای هوایی، به یکی از چهره‌های نمادین نیروی هوایی ایتالیا در دوران جنگ بدل شد.

پس از پایان جنگ، فلاویو تورلو باراچینی فعالیت خود را به‌عنوان مخترع آغاز کرد و در حوزه‌های ارتباطات هوایی و مواد منفجره به پژوهش و نوآوری پرداخت. او در این زمینه‌ها، با بهره‌گیری از تجربه نظامی و دانش فنی خود، به توسعه فناوری‌هایی پرداخت که در آن زمان در حال شکل‌گیری بودند. متأسفانه، در سال ۱۹۲۸، باراکینی بر اثر جراحاتی که در پی یک حادثه آزمایشگاهی متحمل شد، جان خود را از دست داد. پایانی تلخ برای زندگی یکی از چهره‌های برجسته هوانوردی ایتالیا.

## دوران نظامی
فلاویو در ۲۸ ژوئیه ۱۸۹۵ در ویلافرانکا در لونیجیانا متولد شد. او در مدارس فنی در لا اسپتزیا تحصیل کرد. با شدت گرفتن جنگ جهانی اول، به گردان سوم مهندسی ارتش ایتالیا منصوب شد. با این حال، در پاییز ۱۹۱۵، برای آموزش خلبانی به مدرسه SIT در تورینو گزارش داد. در ۱۵ اکتبر و ۱ دسامبر ۱۹۱۵ مجوز پرواز دریافت کرد. سپس در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۶ در وویسین‌ها واجد شرایط شد. در ۲۸ فوریه ۱۹۱۶، به *اسکادران هفتم* (که بعداً به *اسکادران ۲۶* تغییر نام داد) اعزام شد و تا ۲۰ نوامبر ۱۹۱۶ برای آنها وویزین خلبانی کرد. در دسامبر ۱۹۱۶، به عنوان *[[ستوان‌دوم]]* مأمور شد. او همچنین برای آموزش جنگنده‌های نیوپورت به مزرعه کاستا گزارش داد.

با این‌که فلاویو تا ماه مه ۱۹۱۷ هنوز موفقیت چشمگیری در مقام خلبان جنگنده کسب نکرده بود، پیوستن او به اسکادران تازه‌تأسیس ۸۱ نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای و رزمی‌اش به شمار می‌رفت. اگرچه ادعای پیروزی او در روز پانزدهم مه توسط مراجع رسمی تأیید نشد، اما تنها پنج روز بعد، نخستین پیروزی رسمی خود را ثبت کرد؛ او توانست یک هواپیمای آلباتروس را در جنوب مارکو سرنگون کند، عملیاتی که شجاعت و مهارت او را به اثبات رساند. در ادامه، فلاویو در روزهای ۲۳ و ۲۵ مه نیز موفق شد دو پیروزی دیگر به کارنامه خود اضافه کند، که نشان‌دهنده‌ی پیشرفت سریع او در هنر نبرد هوایی و تثبیت جایگاهش به‌عنوان یک خلبان جنگنده ماهر بود. این موفقیت‌ها نه تنها توان رزمی او را به رخ کشید، بلکه آغازگر مرحله‌ای از درخشش او در تاریخ هوانوردی نظامی شد.

در ۶ ژوئن ۱۹۱۷، فلاویو باراچینی در حالی که با هواپیمای نیوپورت ۱۱ پرواز می‌کرد، یک پیروزی دیگر به کارنامه خود افزود. اندکی پس از آن، او به مدل پیشرفته‌تر نیوپورت ۱۷ ارتقا یافت و با این هواپیمای جدید توانست چهار پیروزی دیگر در همان ماه به دست آورد. تا روز ۲۲ ژوئن ۱۹۱۷، باراچینی در مدت ۳۹ روز و طی ۳۵ نبرد هوایی موفق شد هشت پیروزی رسمی کسب کند؛ دستاوردی که مهارت، جسارت و دقت استثنایی او را در نبردهای هوایی به نمایش گذاشت. به دنبال این عملکرد درخشان، فلاویو باراچینی به نخستین خلبان جنگنده ایتالیایی تبدیل شد که مدال طلای شجاعت نظامی را دریافت می‌کرد؛ بالاترین نشان افتخار نظامی در ایتالیا، که به پاس دلاوری و شجاعت در میدان نبرد اعطا می‌شود و جایگاه او را به‌عنوان نمادی از شجاعت و توانایی رزمی تثبیت کرد.
چپ|بندانگشتی|هواپیمای هانریوت اچ‌دی. ۱ که توسط باراکینی اداره می‌شود، در موزه نیروی هوایی ایتالیا در نزدیکی براچانو، رم به نمایش گذاشته شده است.
او در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۷ به *اسکادریگلیا ۷۶a* و هانریوت اچ‌دی.۱ منتقل شد. او همچنین یک اسکادران قرضی اسپاد ۷ را برای استفاده احتمالی توسط اسکادران ارزیابی کرد؛ این پیشنهاد رد شد.

باراکینی در ماه ژوئیه دو پیروزی هوایی دیگر به‌دست‌آورد. در ماه اوت، او در روزهای سوم و هشتم موفق به ثبت دو پیروزی دیگر شد، هرچند نخستین ادعای او دربارهٔ سرنگونی یک بالون دیده‌بانی تأیید نشد. در همان روز هشتم اوت ۱۹۱۷، باراکینی در جریان نبردی هوایی به‌شدت از ناحیه فک چپ مجروح شد—جراحتی که او را به مدت نه ماه از میدان نبرد دور نگه داشت و روند صعودی موفقیت‌هایش را برای مدتی متوقف کرد. این آسیب جدی، نقطه‌ای تلخ در زندگی نظامی او بود، اما بازگشتش پس از بهبودی، بار دیگر توانایی و اراده‌اش را به نمایش گذاشت.

پس از بازگشت، او دوباره در ۳ آوریل ۱۹۱۸ یک برد تأیید نشده روی یک بالن داشت. سپس به *۸۱a Squadriglia* منتقل شد. او چهار برد تأیید شده و چهار برد تأیید نشده برای ماه مه داشت.

باراکینی آخرین ماه نبردهای هوایی خود را با دو پیروزی در روز ۱۵ ژوئن آغاز کرد، هرچند سومین ادعای او در همان روز تأیید نشد. در روز ۱۸ ژوئن، بار دیگر تلاش او برای سرنگونی یک بالون دیده‌بانی بدون تأیید باقی ماند. اما در روز ۲۱ ژوئن، سرانجام موفق شد یک بالون را ساقط کند و نوزدهمین پیروزی تأییدشده خود را ثبت نماید.

او در روزهای ۲۲ و ۲۵ ژوئن نیز موفق به کسب دو پیروزی دیگر شد، و مجموع دستاوردهایش را به ۲۱ پیروزی تأییدشده و ۹ مورد تأییدنشده رساند. با این حال، در همان روز ۲۵ ژوئن، باراکینی بار دیگر به‌شدت مجروح شد—این‌بار بر اثر آتش مسلسل دشمن که هواپیمای او را سرنگون کرد. این حادثه، پایان تلخی بر دوره‌ای درخشان از دلاوری‌های هوایی او بود.

## زندگی پس از جنگ
او از جنگ جان سالم به در برد و در سال ۱۹۲۱ پرواز را کنار گذاشت. او به اختراع وسایلی روی آورد که برای خلبانان مفید بود. اولین اختراع او یک دستگاه سیگنالینگ برای برقراری ارتباط با هواپیماها بود که توسط خلبانان ایتالیایی به کار گرفته شد. سپس او شروع به توسعه یک مخلوط انفجاری در آزمایشگاه کرد. این مخلوط به‌طور تصادفی مشتعل شد و او را در ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۸ به شدت سوزاند. او مدت کوتاهی در بیمارستان بستری بود تا اینکه در ۱۸ اوت ۱۹۲۸ درگذشت.

## منابع

رده:اهالی استان ماسا-کارارا
رده:درگذشتگان ۱۹۲۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۵ (میلادی)
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل ایتالیا
رده:هوانوردان اهل ایتالیا