نبرد بدووال

**نبرد بدووال** یک درگیری بین ارتش خالصه سیک و نیروهای بریتانیایی بود که در ۱ بهمن ۱۲۲۴ خورشیدی در طول نخستین جنگ انگلستان و سیک رخ داد. پس از شکست ارتش خالصه در نبردهای مودکی و فیروزشاه، رنجود سینگ ماجیتیا یک ارتش بزرگ سیک را برای حمله به پادگان بریتانیا در لودیانا رهبری کرد. هری اسمیت ستونی از نیروها را برای رهگیری آنها هدایت کرد و هر دو ارتش در بدووال با هم روبرو شدند اما درگیر نشدند. ستون اسمیت پس از تحمل تلفات متعدد ناشی از حملات توپخانه و سواره‌نظام سیک به سمت لودیانا راهپیمایی کرد.

## پیش‌زمینه

در ۲۰ آذر ۱۲۲۴ خورشیدی، نخستین جنگ انگلستان و سیک بین امپراتوری سیک و بریتانیا درگرفت، که کمپانی هند شرقی بریتانیا کنترل بخش‌های بزرگی از شبه‌قاره هند را در دست داشت. پس از شکست ارتش خالصه سیک در نبردهای مودکی و فیروزشاه، رنجود سینگ ماجیتیا یک ارتش سیک متشکل از ۱۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام، تعدادی سواره‌نظام و ۶۰ قبضه توپ (از جمله توپ‌های محاصره) را رهبری کرد و از رودخانه سوتلج عبور داد تا خطوط ارتباطی بریتانیا را قطع کند.

ارتش ماجیتیا، که به او آجیت سینگ لادوا پیوست، وارد لودیانا شد و بخشی از پادگان بریتانیا در شهر را به آتش کشید. در پاسخ، هری اسمیت فرمانده بریتانیایی، توسط فرمانده ارشد خود سر هیو گاف، مأمور شد تا ستونی از نیروها را از دهارمکوت به سمت لودیانا به حرکت درآورد و نیروهای ماجیتیا را رهگیری کند. گاف همچنین نیروهای کمکی را در قالب سربازانی از شانزدهمین سواره‌نظام نیزه‌دار ملکه، سومین سواره‌نظام سبک بنگال، ۵۰مین هنگ پیاده‌نظام (متعلق به ملکه) و یک گروه از توپخانه سواره برای اسمیت فرستاد.

## نبرد
اسمیت در ۲۹ دی با نیروی پیاده‌نظام از دهارمکوت خارج شد؛ در حالی که به سمت لودیانا پیشروی می‌کرد، دیده‌بان‌های اسمیت گزارش دادند که ماجیتیا و ارتشش ۲۰ مایل در غرب لودیانا قرار دارند. او در همان روز به نیروهای کمکی که گاف فرستاده بود پیوست، که مجموع قدرت ارتش او را به ۱۲٬۰۰۰ نفر رساند. در ۱ بهمن، حدود ساعت ۰:۳۰ بامداد، اسمیت توپخانه و کاروان تدارکات خود را پشت سر گذاشت زیرا احساس می‌کرد که آنها در هنگام راهپیمایی به سمت جگراون سرعت ارتش او را کاهش می‌دهند.

اسمیت توپخانه و کاروان تدارکات را تحت حمایت دو گروهان پیاده‌نظام بومی بنگال برای پیشروی با سرعت خود رها کرد و راهپیمایی خود را ادامه داد. او تا طلوع آفتاب ۱۸ مایل را پیمود و ۲ مایل از بدووال فاصله داشت. او برنامه‌ریزی کرد که از شمال بدووال عبور کند تا از برخورد با نیروهای سیک که در جنوب ارتش او قرار داشتند، اجتناب کند. یک فرمانده بریتانیایی دیگر، سرتیپ گادبی، متعاقباً به اسمیت اطلاع داد که ارتش ماجیتیا، با ۱۰٬۰۰۰ نفر، قبلاً به بدووال رسیده است.

با مشاهده ستون بریتانیا، توپخانه سیک آتش مداوم و آزاردهنده‌ای را بر روی آنها گشود. اسمیت پس از نبرد نوشت که «دشمن، با مهارتی و سرعتی بی‌نظیر، یک خط از هفت گردان را مستقیماً در عرض عقب من، با توپ‌هایی در فواصل گردان‌ها، به منظور حمله به ستون من با خط خود، تشکیل داد. این یک حرکت بسیار زیرکانه و به خوبی اجرا شده بود که موقعیت من را بحرانی ساخت و تصمیم و شهامت می‌خواست تا از طوفان پیش رو طفره روم». او سعی کرد با ۳۱مین پیاده‌نظام (هانتینگدون‌شایر) به نیروهای سیک حمله کند، اما نظر خود را تغییر داد و به ارتش خود دستور داد که به جای آن به سمت لودیانا راهپیمایی کند.

اگرچه ارتش اصلی سیک در بدووال مواضع خود را ترک نکرد تا به ستون بریتانیا حمله کند، سواره‌نظام سیک به کاروان تدارکات ستون حمله کرد، بخش‌هایی از آن را غارت نمود و تلفات متعددی به نیروهای اسمیت وارد کرد. با وجود اینکه اسمیت در طول راهپیمایی یک بار هم به‌طور قاطعانه با سیک‌ها درگیر نشد، ارتش او ۶۶ کشته، ۶۸ زخمی و ۷۷ اسیر داشت که عمدتاً به دلیل حمله سواره‌نظام سیک به کاروان تدارکات بود. اسمیت بعداً تلاش کرد تا تصمیم خود برای رها کردن چنین گروه کوچکی از نیروها برای محافظت از کاروان تدارکات را توجیه کند، با ادعای اینکه در غیر این صورت لودیانا تصرف می‌شد.

## پس‌لرزه
اگرچه دستورات ماجیتیا قطع خطوط ارتباطی بریتانیا بود، او نتوانست با حمله به یک هدف بی‌ارزش نظامی در لودیانا و سپس اردو زدن ارتش خود در بدووال به جای درگیری بیشتر با نیروهای بریتانیا، به این هدف دست یابد. اگر ماجیتیا نیروهای خود را در عرض جاده بزرگ ترانک در شرق لودیانا مستقر می‌کرد، می‌توانست یک قطار تدارکاتی در حال پیشروی بریتانیا را رهگیری کند، هرچند مورخان حدس زده‌اند که او به دلیل نداشتن تعداد کافی نیروهای منظم در ارتش خود برای چنین هدفی از این کار خودداری کرده است.

اسمیت در ۲ بهمن به نیروهای خود استراحت داد و برنامه‌ریزی کرد که روز بعد به ارتش سیک در بدووال حمله کند. با این حال، در همان روز به او اطلاع داده شد که سیک‌ها از بدووال به سمت یک معبر کم‌عمق در سوتلج در نزدیکی علیوال حرکت کرده‌اند. اسمیت به تصرف موضع سابق سیک‌ها در بدووال پرداخت؛ در ۶ بهمن، ماجیتیا با چندین واحد پیاده‌نظام و سواره‌نظام تقویت شد. دو روز بعد، نبرد علیوال رخ داد که منجر به پیروزی بریتانیا شد. پس از چندین پیروزی دیگر، جنگ در ۱۹ اسفند با شکست سیک‌ها به پایان رسید، اگرچه بریتانیا و سیک‌ها دوباره در دومین جنگ انگلستان و سیک به نبرد پرداختند.

## پانویس

## منابع

* 
* 
* 

رده:جنگ‌های بریتانیا
رده:جنگ‌ها