شورای عالی فاشیسم

**شورای بزرگ فاشیسم**  (که همچنین به عنوان "**شورای بزرگ فاشیست**" نیز ترجمه می‌شود) نهاد اصلی دولت موسولینی در پادشاهی ایتالیا بود که قدرت زیادی را برای کنترل نهادهای دولتی در اختیار داشت و اعمال می‌کرد. این شورا در سال ۱۹۲۲ به عنوان یکی از اعضای حزب ملی فاشیست ایجاد شد و در ۹ دسامبر ۱۹۲۸ به یک نهاد دولتی تبدیل شد. این شورا معمولاً در کاخ ونیز، رم، که مقر رئیس دولت ایتالیا نیز بود، تشکیل جلسه می‌داد. این شورا پس از یک سری رویدادها در سال ۱۹۴۳، که در آن بنیتو موسولینی از سمت نخست‌وزیری ایتالیا کنار گذاشته شد، منحل شد.

## اختیارات شورا

اساساً، شورا این اختیارات را داشت:
* قدرت انتخاب نمایندگان حزب فاشیست، نامزدی برای دبیر حزب و دیگر رهبران حزب، تصویب اساسنامه حزب و قدرت مربوط به سیاست حزب.
* قدرت انتخاب سلسله جانشینی تاج و تخت، شامل انتخاب وارث تاج و تخت، حق تاج و تخت، قدرت انتخاب جانشینان احتمالی نخست وزیر، قدرت انتخاب عملکرد و عضویت شورای عالی، سنا، مجلس نمایندگان (که بعدها به 
* تغییر نام داد)، قدرت تعیین حقوق و اختیارات نخست وزیر، معاهدات بین‌المللی و امور خارجه.

جلسات شورای عالی توسط خود نخست وزیر تشکیل می‌شد و تمام احکام و قوانین تنها پس از دریافت تأیید او می‌توانستند قانونی شوند. برخلاف مدل حکومت فوهررپرینزیپ در آلمان نازی، شورای عالی قدرت توصیه به پادشاه ایتالیا برای برکناری نخست وزیر را حفظ کرد. از آنجایی که تمام نهادهای حکومتی سابق تابع حزب فاشیست بودند، شورا تنها مانع بر قدرت موسولینی بود.

## سقوط موسولینی

متفقین در ژوئیه ۱۹۴۳ به سیسیل حمله کردند. دینو گراندی، عضو شورای عالی، پیشنهاد رأی عدم اعتماد به موسولینی به عنوان رهبر شورا و حزب را داد. رأی‌گیری در شب ۲۴ و ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ برگزار شد و با ۱۹ رأی موافق، ۸ رأی مخالف و یک رأی ممتنع به تصویب رسید. در میان ۱۹ رأی عدم اعتماد، گالئاتسو چانو، داماد موسولینی که وزیر امور خارجه سابق بود، و مارشال بانفوذ امیلیو د بونو نیز حضور داشتند.

روز بعد، شاه ویکتور امانوئل با موسولینی ملاقات کرد و به او اطلاع داد که ژنرال پیترو بادولیو به عنوان نخست وزیر، ایتالیا را رهبری خواهد کرد. موسولینی بلافاصله پس از این ملاقات دستگیر شد..

در سپتامبر ۱۹۴۳، موسولینی توسط کماندوهای آلمانی از زندان آزاد شد و به بازیابی قدرت در شمال ایتالیا کمک کرد. او کسانی را که علیه او رأی داده بودند، در دادگاه ورونا به جرم خیانت محاکمه کرد. همه آنها گناهکار شناخته شدند و به جز یکی، بقیه به اعدام محکوم شدند. با این حال، فقط جووانی مارینلی، کارلو پارشی، لوچانو گوتاردی، چانو، دی بونو و تولیو چانتی در دادگاه حضور فیزیکی داشتند. به استثنای چانتی، همه حاضران در صبح ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴ با جوخه آتش اعدام شدند.

## اعضای شورا
ترکیب شورا توسط قانونی در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۹ اصلاح و تعریف شد و از ۹ دسامبر ۱۹۲۸ به یک نهاد ایالتی تبدیل شد. اعضای آن که از میان اعضای ارشد حزب (*gerarchi*) انتخاب شده بودند، در زیر آمده‌اند. رأی آنها در مورد پیشنهاد ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ برای عزل موسولینی نیز در کنار نامشان آمده است.

## ساختار
شورای بزرگ به ریاست رئیس دولت (نخست‌وزیر/وزیر کشور) تشکیل می‌شد که اختیار تشکیل جلسه و تعیین دستور کار آن را داشت. این سمت در تمام طول حیات شورای بزرگ، توسط بنیتو موسولینی اداره می‌شد. دبیر شورای بزرگ، دبیر حزب ملی فاشیست بود.

در زمان تأسیس آن در سال ۱۹۲۳، افراد زیر به عنوان اعضای رسمی آن بودند:

* وزرای عضو حزب ملی فاشیست (PNF)،
* معاونان ریاست شورا و وزارت کشور،
* رئیس گروه پارلمانی فاشیست،
* اعضای رهبری حزب ملی فاشیست،
* مدیر کل امنیت عمومی،
* دبیر اتحادیه‌های کارگری فاشیست،
* کمیسر ویژه راه‌آهن،
* ستاد کل شبه‌نظامیان داوطلب برای امنیت ملی (MVSN)،
* رئیس دفتر مطبوعاتی ریاست شورا.

در سال ۱۹۲۶، اساسنامه حزب ملی فاشیست اعضای آن را شامل موارد زیر تعیین کرد:

* وزرا،
* معاونان نخست‌وزیر، کشور و امور خارجه،
* کوادرومویرها چهار نفر از رهبران راهپیمایی رم (ایتالو بالبو، امیلیو د بونو، چزاره ماریا د وکی و میکله بیانکی)،
* اعضای هیئت مدیره حزب،
* رئیس موسسه فرهنگ فاشیستی،
* رئیس کنفدراسیون عمومی نهادهای خودکامه،
* دبیر کل فاشیای خارج از کشور،
* فرمانده کل MVSN،
* رئیس کنفدراسیون فاشیستی کارگران،
* یکی از روسای کنفدراسیون‌های کارفرمایان،
* نمایندگان سناتورهای فاشیست منصوب شده توسط دوچه.

در نهایت، قانون شماره ۱۴ دسامبر ۱۹۲۹، شماره ... قانون شماره 2099 که قانون 2693/1928 را در این مورد اصلاح کرد، تصریح کرد که افراد زیر به طور قانونی عضو هستند:

* کوادرومویرهای رژه رم،
* رئیس سنای پادشاهی،
* رئیس مجلس نمایندگان (از سال 1939 مجلس فاشیست‌ها و شرکت‌ها)،
* وزرای امور خارجه، کشور، دادگستری، دارایی، آموزش ملی، کشاورزی و جنگلداری، شرکت‌ها (از سال 1935 همچنین مطبوعات و تبلیغات، از سال 1937 فرهنگ عامه)،
* رئیس آکادمی ایتالیا،
* رئیس دادگاه ویژه دفاع از کشور،
* دبیر و دو معاون دبیر PNF،
* رئیس ستاد MVSN،

روسای کنفدراسیون‌های ملی فاشیست و کنفدراسیون‌های ملی اتحادیه‌های صنعتی و کشاورزی فاشیست. علاوه بر اعضای مذکور که حق داشتند، اعضای دیگری نیز می‌توانستند به شورای عالی فراخوانده شوند که با حکم رئیس دولت منصوب می‌شدند و به مدت سه سال در سمت خود باقی می‌ماندند و امکان تأیید داشتند، اما در هر زمانی قابل عزل بودند.

### رئیس شورا

### کوادرومویرها

### مجلس

### سمت‌ها در کابینه

### آکادمی سلطنتی ایتالیا

### دادگاه ویژه دفاع از کشور

### دبیر حزب

### سایر پست‌ها

* روسای شرکت‌ها: صنعتگران، کشاورزان، کارگران صنعتی، کارگران کشاورزی.

### رئیس ستاد MVSN

### صاحب منصبانی که به مدت سه سال منصوب شده بودند

## مطالب مرتبط

* فاشیسم ایتالیایی
* مجلس ایتالیا (۱۹۲۸–۱۹۳۹)
* *[[Movimiento Nacional]]*, governing body of Francoist Spain

## پانویس
  

## اشارات

## برای آگاهی بیشتر

* *2194 Days of War*, Cesare Salmaggi & Alfredo Pallavisini (editors),  Gallery Press, New York —  (1977)

## مطالب مرتبط
*فاشیسم ایتالیایی
*مجلس ایتالیا (۱۹۲۸–۱۹۳۹)
*جنبش ملی، هیئت حاکمه اسپانیای فرانکو

## نکات

## برای مطالعات آتی

* *2194 Days of War*, Cesare Salmaggi & Alfredo Pallavisini (editors),  Gallery Press, New York —  (1977)

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۸ (میلادی) در ایتالیا
رده:انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:کمیته‌های اجرایی احزاب سیاسی