قتل‌عام از طریق پالسترو

**قتل‌عام ویا پالسترو** (ایتالیایی: *Strage di Via Palestro*) یک حمله تروریستی بود که توسط کوزا نوسترا در شامگاه ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۳ در میلان انجام شد. انفجار یک خودروی بمب‌گذاری شده در ویا پالسترو، نزدیک گالریا دارته مدرنا، منجر به کشته شدن پنج نفر (آتش‌نشانان کارلو لا کاتنا، سرجیو پاسوتو و استفانو پیکرنو، نگهبان شهرداری الساندرو فراری و دریس موسافیر، یک مهاجر مراکشی که روی نیمکت خوابیده بود) و زخمی شدن دوازده نفر شد.

## بمب
در ماه مه ۱۹۹۳، برخی از اعضای مافیا از خانواده‌های برانکاچو و کورسو دی میله (جوزپه بارانکا، گاسپاره اسپاتوزا، کوزیمو لو نیگرو، فرانچسکو جولیانو) برای ساخت یک ماده منفجره دیگر در خانه‌ای مخروبه در کورسو دی میله که توسط آنتونینو مانگانو (رئیس خانواده روچلا) در دسترس قرار گرفته بود، تلاش کردند. در اواسط ژوئیه، دو عدل مواد منفجره در کف کامیونی متعلق به پیترو کارا (حمل‌کننده‌ای که در اطراف اراذل و اوباش برانکاچو فعالیت می‌کرد) پنهان شده بودند که آنها را به همراه لو نیگرو، که یک فتیله و مواد دیگری با خود آورده بود، به آرلونو، در استان آن زمان میلان، حمل کرد: در آرلونو، شخصی به کارا و نیگرو رسید و آنها را به یک جاده روستایی هدایت کرد و در آنجا مواد منفجره را رها کردند. در ۲۷ ژوئیه، نیگرو و جولیانو از میلان به رم رسیدند تا حملات به کلیساهای سنت جان لاتران و سن جورجیو در ولابرو را سازماندهی کنند. عصر ۲۷ ژوئیه، الساندرو فراری، نگهبان شهرداری، متوجه حضور یک فیات اونو (که چند ساعت قبل دزدیده شده بود) شد که در خیابان پالسترو، روبروی پادیلیون د آرت کانتمپورانئا پارک شده بود و دود سفید رنگی از آن خارج می‌شد، درخواست مداخله از آتش‌نشانی کرد که در ماشین سلاحی پیدا کرد. با این حال، لحظاتی بعد در ساعت ۱۱:۱۴ بعد از ظهر، بمب ماشین منفجر شد و منجر به کشته شدن نگهبان الساندرو فراری و آتش نشانان کارلو لا کاتنا، سرجیو پاسوتو و استفانو پیکرنو شد، اما همچنین دریس موسافیر، مهاجر مراکشی، که هنگام خواب روی نیمکت با یک تکه ورق فلزی برخورد کرد، نیز کشته شد. همچنین دوازده نفر زخمی شدند. موج انفجار پنجره‌های خانه‌های اطراف را خرد کرد و همچنین به برخی از اتاق‌های گالری هنر مدرن در همان نزدیکی آسیب رساند و باعث فرو ریختن دیوار بیرونی پادیلیون شد. در طول شب، یک کیسه گاز که پس از شکستن یک خط لوله تشکیل شده بود، باعث انفجار دیگری شد که خسارات زیادی به پادیلیون، نقاشی‌های موجود در آن و ویلای بلجیوخوسو بناپارت در اطراف آن وارد کرد.

## تحقیقات و محاکمات
تحقیقات، اجرای قتل‌عام ویا پالسترو را بر اساس اظهارات اعضای پنتیتی پیترو کارا، آنتونیو اسکارانو، امانوئل دی ناتاله و اومبرتو مانیسکالکو بازسازی کرد: در سال ۱۹۹۸، کوزیمو لو نیگرو، جوزپه بارانکا، فرانچسکو جولیانو، گاسپاره اسپاتوزا، لوئیجی جیاکالونه، سالواتوره بنینیو، آنتونیو اسکارانو، آنتونینو مانگانو و سالواتوره گریگولی در حکم سال ۱۹۹۳ به عنوان عاملان اصلی قتل‌عام شناخته شدند. با این حال، در همان حکم آمده است: *متأسفانه، عدم شناسایی مبنای عملیات در میلان و افرادی که در این شهر مطمئناً از حمایت لجستیکی و کمک‌های انسانی به قتل عام برخوردار بودند، اجازه نفوذ به آن واقعیت‌هایی را نداد که، همانطور که در تحقیقات انجام شده در سایر رویدادها در بررسی این دادگاه مشهود است، از نظر تأیید خارجی امیدوارکننده‌تر بوده‌اند* ." در سال ۲۰۰۲، طبق اظهارات کارا و اسکارانو، دفتر دادستانی فلورانس دستور دستگیری برادران توماسو و جیووانی فورموسو ("مردان افتخار" میسیلمری) را صادر کرد که در تحقیقات به عنوان کسانی که به لو نیگرو در تخلیه مواد منفجره در آرلونو کمک کرده و قتل‌عام ویا پالسترو را به صورت فیزیکی انجام داده‌اند، شناسایی شده‌اند. در سال ۲۰۰۳، دادگاه میلان برادران فورموسو را به حبس ابد محکوم کرد و این محکومیت در دو مرحله بعدی دادگاه تأیید شد. در سال ۲۰۰۸، گاسپاره اسپاتوزا همکاری با عدالت را آغاز کرد و اظهارات جدیدی در مورد عاملان اصلی قتل‌عام ویا پالسترو ارائه داد: به‌طور خاص، اسپاتوزا گزارش داد که خودش، کوزیمو لو نیگرو، فرانچسکو جولیانو، جیووانی فورموسو و برادران ویتوریو و مارچلو توتینو (مافیایی‌های برانکاچو) در جلسه‌ای شرکت کردند که در آن گروه‌هایی که باید برای انجام حملات در رم یا میلان فعالیت می‌کردند، تعیین شدند. به گفته اسپاتوزا، برادران فورموسو و توتینو در میلان فعالیت داشتند و در ابتدا او، لو نیگرو و جولیانو، برای کمک به آنها در تخلیه مواد منفجره و سرقت فیات اونو که در حمله استفاده شده بود، آمدند و سپس برای انجام حملات به کلیساها به رم بازگشتند. اسپاتوزا بعداً توماسو فورموسو را نیز رد کرد و اظهار داشت که فقط برادرش جیووانی در این حمله دست داشته است و توماسو به بهانه‌ای کلبه آرلونو را که مواد منفجره در آن تخلیه شده بود، قرض گرفته است. با این حال، در آوریل ۲۰۱۲، دادگاه برشا درخواست بررسی مجدد محاکمه توماسو فورموسو را رد کرد و استدلال کرد که تنها اظهارات اسپاتوزا کافی نیست. همچنین بر اساس اظهارات اسپاتوزا، در سال ۲۰۱۲ دفتر دادستانی فلورانس دستور دستگیری ماهیگیر کوزیمو داماتو، پسر عموی کوزیمو لو نیگرو، را صادر کرد که متهم به تهیه مواد منفجره استخراج شده از مهمات منفجر نشده کشف شده از دریا بود که در تمام حملات ۱۹۹۲–۱۹۹۳، از جمله قتل‌عام ویا پالسترو، استفاده شده بود. در سال ۲۰۱۳، داماتو توسط دادگاه فلورانس به حبس ابد محکوم شد.

## یادبودها
در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۳، بیست سال پس از انفجار، یک پلاک یادبود با نام قربانیان در محل قتل‌عام نصب شد، و همچنین باغ‌های ویا مورگاگنی، واقع در حدود یک کیلومتری محل حمله، به نام قربانیان این قتل‌عام نامگذاری شدند. در سی‌امین سالگرد در سال ۲۰۲۳، همزمان با مراسم دعا و رویدادهای رسمی بزرگداشت این حمله، پاپ فرانسیس نامه‌ای صادر کرد و در آن بمب‌گذاری را یادآوری کرد و از کسانی که «در انجام وظیفه خود، گاهی با به خطر انداختن جان خود، خود را وقف حفاظت از جامعه کردند» ابراز قدردانی کرد. او به ویژه از کسانی که «به ارزش‌های بنیادین دموکراسی، عدالت و آزادی اعتقاد داشتند و از آنها دفاع می‌کردند» تمجید کرد و خواستار مخالفت با «اشکال مختلف غیرقانونی بودن و سوءاستفاده‌ای شد که متأسفانه هنوز جامعه معاصر را احاطه کرده است.»

## منابع

رده:میلان در دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:تاریخ مافیا
رده:کشتارها در ایتالیا