آمنون لیپکین-شاهاک

**آمنون لیپکین-شاهاک** (;  – ) سپهبد نیروی زمینی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ به‌عنوان پانزدهمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ وزیر گردشگری و از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ وزیر حمل‌ونقل و ایمنی جاده‌های اسرائیل بود.

شاهاک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در تیپ ۳۵ چترباز آغاز کرد. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ فرمانده لشکر ۱۶۲ زرهی هاپلادا بود، در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ فرماندهی مرکزی اسرائیل را برعهده داشت، از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ به‌عنوان رئیس آمان فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل بود و با حفظ سمت ریاست اداره عملیات ستاد کل را برعهده داشت.

## زندگی‌نامه
لیپکین-شاهاک، نتیجهٔ اسحاق لیپکین، از پیشگامان اولیهٔ فلسطین و تاجری بود که در پایان قرن نوزدهم، ساخت محله‌های حیاط اوهل شلومو و شاری یروشالیم در جادهٔ یافا در اورشلیم را تأمین مالی کرد. لیپکین-شاهاک، متولد تل‌آویو، سومین پسر زوی و سارا و برادر یاکوف و تامار بود. او با روزنامه‌نگار تالی لیپکین-شاهاک ازدواج کرد و پنج فرزند داشت. او مدرک لیسانس تاریخ عمومی را از دانشگاه تل‌آویو دریافت کرد.

در سال ۱۹۹۴، در حالی که به عنوان معاون رئیس ستاد خدمت می‌کرد، در مصاحبه‌ای گفت که چهار سال قبل به سرطان خون مبتلا شده بود، اما از آن زمان بهبود یافته است. وقتی مشخص شد که او به عنوان مدیر اطلاعات نظامی خدمت می‌کرده و در حالی که با آن مبارزه می‌کرده، اسحاق رابین، نخست‌وزیر وقت، به او اجازه داد برای مشاوره پزشکی به خارج از کشور سفر کند.

در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۲، امنون لیپکین-شاهاک پس از مدت‌ها مبارزه با سرطان، در بیمارستان هداسا عین کرم در اورشلیم درگذشت.

## سوابق نظامی
پس از پایان تحصیلاتش در مدرسه شبانه‌روزی نظامی در حیفا در سال ۱۹۶۲، در تیپ چتربازان ثبت نام کرد و به عنوان سرباز و افسر پیاده‌نظام در گردان ۸۹۰ تیپ خدمت کرد. در سال ۱۹۶۵، او فرمانده گروهان در گردان تازه تأسیس ۲۰۲ تیپ شد. به عنوان فرمانده گروهان، او در عملیات تلافی‌جویانه قبل از جنگ شش روزه شرکت کرد. در طول جنگ، او به عنوان معاون موقت فرمانده گردان خدمت کرد. پس از جنگ، او فرماندهی واحد دوچیفات (سایرت) تیپ را بر عهده گرفت و در عملیات جهنم شرکت کرد، جایی که به خاطر «رهبری و شجاعتش در زیر آتش» مدال شجاعت دریافت کرد.

پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه فرماندهی و ستاد کل در سال ۱۹۷۱، به عنوان فرمانده گردان هوابرد نهال منصوب شد. تحت فرماندهی او، این گردان در عملیات‌های بسیاری، عمدتاً در منطقه لبنان، شرکت کرد. در آوریل ۱۹۷۳، به عنوان بخشی از حمله اسرائیل به لبنان، او به مقر جبهه خلق برای آزادی فلسطین در بیروت حمله کرد و به خاطر «رهبری‌اش در عمل» به دریافت دومین مدال شجاعت مفتخر شد. در طول جنگ یوم کیپور، او به عنوان معاون فرمانده تیپ چتربازان خدمت کرد و در نبرد مزرعه چینی جنگید، نیروهای مصری را در اسماعیلیه مهار کرد و از صحرای سینا دفاع کرد. پس از جنگ، او به عنوان افسر عملیات فرماندهی مرکزی منصوب شد و به دوره فرماندهی ستاد کل تفنگداران دریایی ایالات متحده در ایالات متحده اعزام شد.

در سال ۱۹۷۶، لیپکین-شاهاک به درجه سرهنگی ارتقا یافت و رئیس تیپ چتربازان ذخیره شد. در سال ۱۹۷۷، او به عنوان رئیس تیپ چتربازان عادی منصوب شد. در این دوره، این تیپ در چندین عملیات در سراسر مرزهای اسرائیل، از جمله عملیات گسترده در لبنان، از جمله شرکت در عملیات لیتانی در آن سوی مرز، شرکت کرد. پس از پایان دوره فرماندهی تیپ، به عنوان فرمانده یک لشکر زرهی ذخیره منصوب شد و در سال ۱۹۸۲ فرمانده تشکیلات فولادی شد. در حالی که به عنوان فرمانده لشکر خدمت می‌کرد، پس از جنگ اول لبنان به عنوان فرمانده منطقه بیروت خدمت کرد.

در سال ۱۹۸۳، لیپکین-شاهاک به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی منصوب شد. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ به عنوان رئیس اطلاعات خدمت کرد و در طول این سال‌ها، از جمله کارهای دیگر، نیروهای دفاعی اسرائیل را در جریان تحولاتی که منجر به جنگ خلیج فارس شد، آماده کرد. در سال ۱۹۹۱، به عنوان معاون رئیس ستاد منصوب شد و در این نقش به عنوان فرمانده عملیات سلیمان، که ۱۵۰۰۰ یهودی اتیوپیایی را به اسرائیل آورد، خدمت کرد.

در اول ژانویه ۱۹۹۵، او به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل و جانشین ایهود باراک شد.

لیپکین-شاهاک در سال ۱۹۹۸ از ارتش اسرائیل بازنشسته شد. شائول موفاز جانشین او به عنوان رئیس ستاد شد.

## فعالیت سیاسی
پس از بازنشستگی از ارتش، او نظرات صلح‌طلبانه‌ای ابراز کرد و به شدت از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، انتقاد کرد. او خواستار تأسیس یک حزب میانه‌رو شد که شامل نمایندگان بخش‌های بزرگی از مردم باشد. او گفت: «حزب کارگر به تنهایی قادر به دستیابی به صلح نخواهد بود، زیرا تصویر چپ‌گرایانه‌ای به آن داده شده است، در حالی که یک حزب میانه‌رو جدید که شامل نیروهای راست‌گرا باشد، موفق خواهد شد.»

در ۷ ژوئن ۱۹۹۹، او به عنوان عضوی از حزب مرکز وارد کنست پانزدهم شد. در ۵ اوت، او به عنوان وزیر گردشگری منصوب شد. در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۱، او به عنوان وزیر حمل و نقل منصوب شد.

در ۶ مارس ۲۰۰۱، جناح راه نو، که شامل لیپکین-شاهاک بود، از حزب مرکز جدا شد. در ۸ مارس، او از کنست استعفا داد.

پس از استعفا، لیپکین-شاهاک به عنوان رئیس هیئت مدیره گروه تأهل منصوب شد. در سال ۲۰۰۳، لیپکین-شاهاک به حزب کارگر پیوست، در مذاکرات ابتکار ژنو شرکت کرد و توافق‌نامه را امضا کرد.

در آوریل ۲۰۰۸، لیپکین-شاهاک نامه‌ای در حمایت از گروه لابی یهودی آمریکایی طرفدار صلح که اخیراً در خیابان جی تأسیس شده بود، امضا کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای پانزدهمین دوره کنست (۱۹۹۹–۲۰۰۳)
رده:افراد اسرائیلی بلاروس-یهودی‌تبار
رده:اهالی تل‌آویو
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تل‌آویو
رده:درگذشتگان ۲۰۱۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:سیاستمداران حزب کارگر اسرائیل
رده:سیاستمداران یهودی اهل اسرائیل
رده:وزیران گردشگری اسرائیل
رده:یهودیان در قیومت بریتانیا بر فلسطین