بحرینی سازی

**بحرین سازی** تلاش دولت بحرین برای افزایش نسبت شهروندان بحرین در نیروی کار کشور است. بحرین سازی شامل دستورالعمل‌هایی است که شرکت‌ها را مجبور می‌کند کارگران بحرین را استخدام کنند، و همچنین آموزش‌های ارائه شده توسط دولت برای شهروندان بحرین برای رقابت در نیروی کار است.

## تاریخچه و نمونه‌ها
جنبه‌هایی از بحرینی شدن را می‌توان در سیاست‌هایی از اوایل دهه ۱۹۷۰ یافت. در دهه ۱۹۸۰، دولت «طرح ده هزار» را معرفی کرد، پروژه‌ای برای آموزش شهروندان بحرینی برای کار در بخش خصوصی.

بحرینی‌سازی اغلب از طریق دستورالعمل‌های دولتی با هدف بخش‌های خاص، مانند مهمان‌نوازی، مسافرت یا بخش خصوصی به‌طور کلی، اجرا می‌شود. به عنوان مثال، در دهه ۱۹۹۰ دولت الزامی وضع کرد که فقط شهروندان بحرینی می‌توانند راننده تاکسی باشند، و در دهه ۲۰۰۰، الزامات مشابهی برای رانندگان کامیون و کارگران پمپ بنزین‌ها اجرا شد. سیاست‌ها گاهی شامل سهمیه‌هایی برای درصد کارگران بحرینی در شرکت‌ها در یک بخش خاص است.

یک مثال از سیاست مربوط به بهحرینیزاسیون که در کتاب "*شهر غریبه‌ها*" آندرو گاردنر نقل شده است، این است: "از شرکت‌ها خواسته می‌شود تا اشتغال شهروندان را به میزان ۵ درصد در سال افزایش دهند تا نیمی از نیروی کار بهحرینی باشد. از تأسیسات جدید که ۱۰ یا بیشتر کارگر را استخدام می‌کنند، خواسته می‌شود ۲۰ درصد بهحرینی‌ها در نیروی کار خود باشند، با افزایش سالانه ۵ درصد تا زمانی که ۵۰ درصد به دست آید. شرکت‌هایی که کمتر از ۱۰ کارمند دارند باید حداقل یک بهحرینی را به غیر از صاحب کار استخدام کنند.

## تأثیر
بحرینی شدن به دلیل افزایش نرخ مشارکت زنان بحرینی در بازار کار شناخته شده است. در سال ۲۰۱۶، نرخ مشارکت زنان در بخش خصوصی بحرین تنها ۱۱٫۳ درصد بود، اما در میان شهروندان بحرینی این نرخ ۳۰ درصد بود.

سیاست‌های بحرینی‌سازی گاهی تأثیر منفی بر کارگران خارجی بحرین دارد. برخی از کارگران خارجی، از جمله صاحبان مشاغل خارجی، نگرانند که این سیاست‌های در حال تغییر، معیشت آنها را به خطر بیندازد. این سیاست‌ها باعث شده است که برخی از ساکنان خارجی کشور را ترک کنند؛ به عنوان مثال، از دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، تعداد اعضای باشگاه لاینز در الرفاع از ۷۵ نفر به کمتر از ۴۰ نفر کاهش یافت، کاهشی که به دلیل مهاجرت اعضا به دلیل بحرینی‌سازی نسبت داده شد.

در سال ۲۰۲۳، بر افزایش حداقل دستمزد ماهانه برای بحرینی‌ها در بخش خصوصی بر اساس مدارک تحصیلی آنها تأکید شده است، و این افزایش برای دارندگان دیپلم دبیرستان و مدارک دانشگاهی قابل توجه بوده است. دولت همچنین از طریق سازمان تنظیم مقررات بازار کار، که از کارفرمایان برای هر کارگر خارجی هزینه ماهانه دریافت می‌کند، به شهروندان بحرینی در بخش خصوصی یارانه دستمزد پرداخت می‌کند. این وجوه سپس به صندوق کار یا تمکین، نهادی با هدف حمایت از دستمزد، آموزش و توانبخشی شهروندان بحرینی و همچنین کمک به استارت‌آپ‌های بحرینی، منتقل می‌شود. علاوه بر این، گلف ایر، شرکت هواپیمایی ملی بحرین، به عنوان بخشی از سی و هشتمین مراسم سالانه تجلیل از کارمندان و مؤسسات بخش خصوصی برای سال ۲۰۲۳، به خاطر تلاش‌هایش در بحرینی‌سازی مورد تقدیر قرار گرفت.

## مقایسه با سایر کشورهای خلیج فارس
بحرین سازی یک شکل ملی سازی نیروی کار است (که به عنوان «گلفیزه سازی» نیز شناخته می‌شود)، مشابه قطر امارات و سعودی شدن است. مانند سایر برنامه‌های گلفیزیشن، بهحرینیزاسیون شامل کوتا برای اینکه چه بخشی یا تعداد کارکنان باید شهروندان باشند. با این حال، وضعیت بحرین از برخی از کشورها در خلیج فارس متفاوت است؛ زمانی که کوتاها در سال ۱۹۹۵ معرفی شد، بحرین قبلاً نرخ مشارکت شهروندان در نیروی کار بالاتر از سایر کشورهای خلیج فارسی بود.

## جستارهای وابسته
* اقتصاد بحرین
* کارگران مهاجر در بحرین

## منابع

رده:اقتصاد بحرین
رده:جامعه بحرین