آی‌تپ

[بندانگشتی|275x275پیکسل|مردی که یک آی‌تپ [قالب‌گیری تزریقی|تزریقی تک چشم به چشم دارد]]
بندانگشتی|275x275پیکسل|استیو مان، مخترع آی‌تپ، با قاب فلزی در تصویر آی‌تپ لیزری (منبع نور لیزر کنترل‌شده توسط کامپیوتر که از دوربین «عینک چشمی» اجرا می‌شود)
**آی‌تپ** مفهومی برای یک دستگاه محاسباتی پوشیدنی است که در مقابل چشم قرار می‌گیرد و به عنوان دوربینی برای ثبت صحنه‌ای که در دسترس چشم قرار می‌گیرد نشان می‌دهد و همچنین به عنوان نمایشگری برای تطبیق تصاویر تولید شده توسط رایانه بر روی صحنه اصلی که در دسترس چشم قرار می‌گیرد، عمل می‌کند. این ساختار به چشم کاربر اجازه می‌دهد تا هم به عنوان مانیتور و هم به عنوان دوربین عمل کند، زیرا آی‌تپ دنیای اطراف خود را دریافت می‌کند و تصویری را که کاربر می‌بیند، تقویت کرده و به آن اجازه می‌دهد تا داده‌های تولید شده توسط رایانه را بر روی دنیای عادی که کاربر درک می‌کند، پوشش دهد.

برای ثبت دقیق‌تر آنچه چشم می‌بیند، آی‌تپ از یک تقسیم‌کننده پرتو برای ارسال همان صحنه (با شدت کاهش‌یافته) به چشم و دوربین استفاده می‌کند. سپس دوربین تصویر منعکس‌شده از صحنه را دیجیتالی کرده و آن را به رایانه ارسال می‌کند. رایانه تصویر را پردازش کرده و سپس آن را به یک پروژکتور ارسال می‌نماید. پروژکتور تصویر را به طرف دیگر تقسیم‌کننده پرتو ارسال می‌کند تا این تصویر تولیدشده توسط رایانه به چشم منعکس شود و روی صحنه اصلی قرار گیرد. آی‌تپ‌های استریو، نوری را که از هر دو چشم عبور می‌کند، تغییر می‌دهند، اما بسیاری از نمونه‌های اولیه تحقیقاتی (عمدتاً به دلایل سهولت ساخت) فقط به یک چشم ضربه می‌زنند.

*آی‌تپ* همچنین نام سازمانی است که توسط مخترع استیو مان برای توسعه و ترویج فناوری‌های مرتبط با آی‌تپ مانند رایانه‌های پوشیدنی تأسیس شد.

## کاربردهای احتمالی
بندانگشتی|مخترع استیو مان در حال استفاده از آی‌تپ مقاوم در برابر آب و هوا به همراه یک هیدرولوفون
یک آی‌تپ تا حدودی شبیه یک نمایشگر سربالا (HUD) است. تفاوت مهم این است که صحنه‌ای که برای چشم قابل مشاهده است، برای کامپیوتری که نمایشگر سربالا را نمایش می‌دهد نیز قابل مشاهده باشد. این امر آی‌تپ را قادر می‌سازد تا صحنه تولید شده توسط کامپیوتر را در پاسخ به صحنه طبیعی تغییر دهد. به عنوان مثال، یک کاربرد می‌تواند آی‌تپ ورزشی باشد: در اینجا، فرد استفاده‌کننده، در حالی که در یک استادیوم است، می‌تواند یک بازیکن خاص را در زمین دنبال کند و آی‌تپ آمار مربوط به آن بازیکن را به عنوان یک جعبه شناور بالای بازیکن نمایش دهد. یکی دیگر از کاربردهای عملی آی‌تپ در یک کارگاه ساختمانی است زیرا به کاربر اجازه می‌دهد تا نقشه‌ها را، به خصوص به صورت سه‌بعدی، به وضعیت فعلی ساختمان ارجاع دهد، لیستی از مواد فعلی و مکان‌های فعلی آنها را نمایش دهد و همچنین اندازه‌گیری‌های اولیه را انجام دهد. یا حتی در دنیای تجارت، آی‌تپ پتانسیل بالایی دارد، زیرا قادر است اطلاعات به‌روز و مداوم در مورد بازار سهام، شرکت کاربر و وضعیت جلسات را به کاربر ارائه دهد. به‌طور روزمره‌تر، برخی از اولین کاربردهای استیو مان برای این فناوری، استفاده از آن برای پیگیری نام افراد و مکان‌ها، فهرست کارهایش و پیگیری سایر مصائب روزانه‌اش بود. در واقع معیارهای آی‌تپ تلاشی است برای این تعریف که یک دستگاه واقعی و کاربردی چقدر به چنین ایده‌آلی نزدیک می‌شود. آی‌تپ می‌تواند در هر زمینه‌ای که کاربر از اطلاعات تعاملی بلادرنگ که عمدتاً ماهیت بصری دارند، بهره‌مند گشته و کاربرد زیادتری داشته باشد. این دستگاه گاهی اوقات به عنوان *[[واقعیت رایانه‌ای|واقعیت با واسطه کامپیوتر]]* شناخته می‌شود، که معمولاً به عنوان *[[واقعیت افزوده]]* به‌شمار می‌رود.

آی‌تپ به دلیل توانایی‌اش در هدایت اطلاعات بصری به بخش‌هایی از شبکیه که عملکرد خوبی دارند، به عنوان ابزاری بالقوه برای افراد دارای معلولیت بینایی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، نقش آی‌تپ در نظارت بر افراد توسط مان، جیسون نولان و بری ولمن بررسی شده است.

## عوارض جانبی احتمالی
اگر مصرف آن کمی قبل از خواب انجام گیرد، کاربران ممکن است که عوارض جانبی مانند سردرد و مشکل در خواب را تجربه کنند. مان متوجه می‌شود که به دلیل استفادهٔ گسترده از دستگاه، وقتی آن را از خود دور می‌کند، بدون آن احساس «تهوع، ناپایداری و خلع» می‌کند.

## سایبرگلاگ‌ها و آی‌تپ‌ها
آی‌تپ در دنیای ثبت وقایع سایبرگ‌ها کاربرد دارد، زیرا به کاربر این امکان را می‌دهد که از دیدگاه خود، ضبط بصری لحظه‌ای از زندگی روزمره خود را انجام دهد. به این ترتیب، می‌توان از آی‌تپ برای ایجاد یک گزارش یا «عینک» مادام‌العمر سایبرگ از زندگی کاربر و رویدادهایی که در آنها شرکت می‌کند، استفاده کرده و به‌طور بالقوه رسانه‌های کافی را ضبط نماید تا به تولیدکنندگان در قرن‌های آینده اجازه دهد زندگی کاربر را به عنوان سرگرمی تعاملی (یا آموزش تاریخی) به مصرف‌کنندگان آن دوران ارائه دهند.

## تاریخچه
استیو مان اولین نسخه از EyeTap را ساخت که شامل یک کامپیوتر در کوله پشتی متصل به یک دوربین و منظره یاب آن بود که به نوبه خود به یک کلاه ایمنی متصل بود. از زمان این نسخه اول، با تکامل محاسبات پوشیدنی، مدل‌های مختلفی از آن ساخته شده است و به EyeTap اجازه می‌دهد تا به نسخه‌ای کوچکتر و سبک‌تر تبدیل شود.

در حال حاضر، EyeTap شامل یک چشمی برای نمایش تصاویر، یک صفحه کلید که کاربر می‌تواند از آن برای ارتباط با EyeTap و انجام وظایف مورد نظر استفاده کند، یک CPU که می‌تواند به اکثر لباس‌ها متصل شود و در برخی موارد حتی یک دستگاه Wi-Fi است تا کاربر بتواند به اینترنت و داده‌های آنلاین دسترسی پیدا کند.

## اصل کار
آی‌تپ اساساً یک آینه نیمه نقره‌ای در مقابل چشم کاربر است که مقداری از نور را به یک حسگر منعکس می‌کند. سپس حسگر تصویر را به آرماک، یک دستگاه نمایشگر که قادر به نمایش داده‌ها در هر عمق مناسب است، ارسال می‌کند. پرتوهای خروجی آرماک از آینه نیمه نقره‌ای به همراه پرتوهای نور اصلی به چشم کاربر منعکس می‌شوند.

در این موارد، آی‌تپ نور مادون قرمز و همچنین طرح کلی نحوه دستکاری پرتوهای نور توسط آی‌تپ را مشاهده می‌کند.

نمودار مفهومی از آی‌تپ:
وسط|275x275پیکسل

## قطعات
دوربین‌های CCD (دستگاه جفت‌شده با بار) رایج‌ترین نوع دوربین دیجیتال مورد استفاده امروزی هستند.

## جستارهای وابسته
* عینک‌های هوشمند
* نمایشگر نوری قابل نصب روی سر
* گوگل گلس

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:تعامل چندوجهی
رده:عینک‌ها
رده:واقعیت افزوده