open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ناهنجارهای آدرنالینی

**ناهنجارهای آدرنالینی** () که در اروپا و ژاپن با نام ***کراس‌بورد ۷*** (*Crossboard 7*) شناخته می‌شود، یک بازی ویدئویی ورزشی–مسابقه‌ای است که توسط شرکت کونامی توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی در ۴ نوامبر ۲۰۱۰ در آمریکای شمالی و در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰ در اروپا، به‌طور انحصاری برای ایکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد. «آدرنالین میسفیتس» از حسگر حرکتی کینکت برای کنترل گیم‌پلی استفاده می‌کند.

بازیکنان با استفاده از حرکات بدن خود، می‌توانند سرعت، شیب و حرکات نمایشی شخصیت‌های داخل بازی را کنترل کنند و در مسیرهای سرازیری و پر پیچ و خم مسابقه دهند. هر مسیر دارای موانع مختلف، پرش‌ها و مسیرهای جایگزین است که بازیکن می‌تواند با انتخاب مسیر مناسب، امتیاز و زمان بهتری کسب کند. بازی همچنین شامل رقابت با دوستان و دیگر بازیکنان به صورت چندنفره و چالش‌های زمانی است که تجربه‌ای سرگرم‌کننده و فعال برای کاربران کینکت فراهم می‌کند.

## گیم‌پلی
در «آدرنالین میسفیتس»، بازیکنان با استفاده از کنترل‌های حرکتی کینکت، در مسیرهای سرازیری حرکت می‌کنند و با خم‌شدن بدن، پریدن و اجرای حرکات نمایشی، مسیر حرکت خود را هدایت می‌کنند. هدف اصلی بازی، رقابت با حریفان دیگر یا ثبت بهترین زمان برای رسیدن به خط پایان است.

با پیشرفت در بازی، مسیرهای جدید، شخصیت‌های متنوع و تخته‌های متفاوت آزاد می‌شوند که هرکدام ویژگی‌ها و توانایی‌های خاص خود را دارند و بر سرعت، کنترل و شتاب بازیکن تأثیر می‌گذارند. بازیکنان می‌توانند با اجرای حرکات نمایشی مانند گرفتن تخته، چرخش در هوا و پشتک‌زدن، امتیاز بیشتری کسب کرده و سرعت خود را افزایش دهند.

بازی شامل حالت‌های مختلفی از جمله رقابت‌های زمانی و مسابقه‌ای است و تمرکز آن بر تجربه‌ای ساده و قابل‌دسترس برای کاربران کینکت، به‌ویژه بازیکنان کم‌سن‌تر، قرار دارد.

## بازخوردها

بر اساس وبگاه متاکریتیک، «آدرنالین میسفیتس» بازخوردهای «متوسط یا دوگانه» از سوی منتقدان دریافت کرد.

یان وُبِکینگ از وبگاه *4Players* بازی را ۵۰٪ ارزیابی کرد و آن را تجربه‌ای سرگرم‌کننده اما نامناسب به‌عنوان جایگزینی جدی برای بازی‌هایی مانند *[[شان وایت اسکی‌بوردینگ]]* یا *[[ماریو کارت وی]]* دانست.

الی گیبسون از *[[یوروگیمر]]* امتیاز ۳ از ۱۰ را به بازی داد و آن را تقلیدی کم‌کیفیت از بازی‌های اسنوبوردی دیگر، از جمله *[[سونیک فری رایدرز]]*، توصیف کرد.

مارک والتون از *[[گیم‌اسپات]]* نیز با دادن امتیاز ۵ از ۱۰، بازی را اثری دانست که تنها در صورت علاقهٔ شدید به بازی‌های مبتنی بر کینکت ارزش تجربه دارد.

## منابع

رده:بازی‌های انحصاری اکس‌باکس ۳۶۰
رده:بازی‌های ایکس‌باکس ۳۶۰
رده:بازی‌های تولیدشده در ژاپن
رده:بازی‌های کونامی
رده:بازی‌های ورزشی
رده:بازی‌های ویدئویی ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:بازی‌های ویدئویی تک‌نفره و چندنفره
رده:بازی‌های ویدئویی رانندگی
سلام صربی

بندانگشتی
بندانگشتی

**سلام صِربی** یا سلام سه‌انگشتی صرب‌ها یک ژست نمادین است که در آن شست، انگشت اشاره و انگشت میانی دست بالا نگه داشته می‌شود.

این حرکت ریشه در سنت‌های دینی و تاریخی صرب‌ها دارد. سه انگشت به «تثلیث» در مسیحیت ارتدکس اشاره می‌کند و در گذشته هنگام سوگند خوردن یا مراسم مذهبی به کار می‌رفت. بعدها این ژست به نمادی از هویت ملی صرب‌ها تبدیل شد.

در دورهٔ معاصر، به‌ویژه از دههٔ ۱۹۹۰ و جنگ‌های بالکان، این علامت بار سیاسی و ملی‌گرایانه پیدا کرد و در تجمع‌ها، مسابقات ورزشی یا اعتراض‌ها استفاده شد. به همین دلیل، در برخی کشورهای منطقه این ژست حساسیت‌برانگیز یا حتی تحریک‌آمیز تلقی می‌شود.

برای بسیاری از صرب‌ها این حرکت نشانهٔ هویت و همبستگی است، اما در بیرون از این بافت، ممکن است معنای منفی یا سیاسی داشته باشد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:انگشت
رده:ژست دست
رده:سلام‌های نظامی
رده:فرهنگ در صربستان
رده:کلیسای ارتدکس صربستان
رده:ملی‌گرایی صربستان
رده:نمادهای ملی صربستان
دوالک‌بازی

**دَوالَک‌بازی** یکی از بازی‌های قمارگونه و فریبکارانهٔ کهن در ایران بود که بر پایهٔ تردستی، فریب زبانی و طمع حریف انجام می‌شد. در این بازی، فردی به نام دوالک‌باز با استفاده از تسمه‌ای چرمی و میله‌ای کوچک، ظاهری ساده و بی‌خطر به بازی می‌داد تا رهگذران را به شرط‌بندی بکشاند، اما در عمل با مهارت و نیرنگ، تقریباً همیشه برنده بود.

دوال برابر فارسی برای واژهٔ ترکی‌تبار تسمه است. ریشهٔ واژهٔ «دوالک» به زبان پهلوی بازمی‌گردد و خود بازی با نام‌هایی مانند دوال‌بازی، تسمه‌بازی و چنبره‌بازی نیز شناخته می‌شد. دوالک‌بازان معمولاً از گروه‌های تهی‌دست و آواره، به‌ویژه مردم کولی و ایرانیان آفریقایی‌تبار جنوب ایران بودند که برای گذران زندگی از این راه و نیرنگ‌های مشابه درآمد کسب می‌کردند. آن‌ها در محل‌های پررفت‌وآمد شهر، معرکه می‌گرفتند و با وعدهٔ برد آسان و شرط‌های وسوسه‌انگیز، افراد ساده‌دل را به بازی می‌کشاندند.

در ظاهر، داوزننده باید میله را در سوراخ درست تسمه فرومی‌کرد تا برنده شود، اما دوالک‌باز با نگاه سریع و حرکت ماهرانهٔ دست، هنگام کشیدن تسمه آن را چنان می‌چرخاند که جای سوراخ عوض شود و میله بیرون بیفتد. تنها در مواردی که می‌خواست طمع حریف را بیشتر کند، عمداً یکی دو بار می‌باخت تا او به شرط‌های بزرگ‌تر تن دهد.

دوالک‌بازی از گذشته‌های دور شناخته شده بود و حتی در نوشته‌های کهن به آن اشاره شده، اما با گذر زمان و تغییر شیوه‌های قمار و فریب، این بازی کم‌کم از یادها رفت و امروز تنها نام و شرح آن در متون تاریخی و فرهنگ‌نامه‌ها باقی مانده است.

## منابع
* Cgie.org.ir. “دوالک بازی | مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ” 2025. https://www.cgie.org.ir/fa/article/246676/دوالک-بازی.

رده:بازی‌های ایرانی
دست سوگند

[بندانگشتی|[الیزابت کوپ در حال یاد کردن سوگند وفاداری پس از انتخاب شدنش در شورای فدرال (سوئیس) در سال ۱۹۸۴]]

**دستِ سوگند** (به آلمانی: ‏Schwurhand‏) یک ژست سنتی دست و عنصری در علائم و بیرق و درفش است که در کشورهای ژرمنی‌زبان اروپا و کشورهای همسایه، هنگام یاد کردن سوگند در دادگاه، پذیرش مسئولیت یا مراسم تحلیف استفاده می‌شود. در این حرکت، دست راست بالا برده می‌شود، در حالی که انگشت اشاره و انگشت میانی به سمت بالا کشیده شده و دو انگشت دیگر بر روی کف دست جمع می‌شوند. شست نیز به صورت کمی خمیده یا برافراشته نگه داشته می‌شود.

## کاربرد سنتی
استفاده از این ژست به سده‌ها پیش بازمی‌گردد. سربازان جدید گارد سوئیسی در واتیکان، هنگام یاد کردن سوگند وفاداری به پاپ، از این نشان استفاده می‌کنند. این مراسم هر سال در تاریخ ۶ مه، به یادبود غارت رم (۱۵۲۷) برگزار می‌شود. گفته می‌شود که استفاده از سه انگشت (شست، اشاره و میانی) نمادی از تثلیث است.

### در سوئیس

تصویرسازی‌های مربوط به «سوگند روتلی» (‏Rütlischwur‏)، که سوگند افسانه‌ای بنیان‌گذاری کنفدراسیون کهن سوئیس در سده سیزدهم میلادی است، شرکت‌کنندگان را در حال استفاده از این ژست نشان می‌دهند. اعضای تازه‌انتخاب‌شده در مجمع فدرال سوئیس و شورای فدرال (سوئیس) به‌طور سنتی از «دست سوگند» برای سوگند وفاداری خود استفاده می‌کنند (و عبارت «سوگند یاد می‌کنم» را بر زبان می‌آورند).

### در هلند
در طول مراسم آغاز به کار پادشاه هلند، پادشاه یا ملکه جدید هنگام قرائت سوگند، دست راست خود را به حالت این ژست (که در هلندی ‏Spreekgebaar‏ نامیده می‌شود) بالا می‌برد و می‌گوید: «خداوند متعال مرا یاری کند».

[بندانگشتی|چپ|ایستاده|[بئاتریکس هلند در حال نمایش «دست سوگند» در طول مراسم آغاز به کار خود در سال ۱۹۸۰]]

## کاربرد در نشان‌شناسی

CHE Gommiswald COA (–2013).png|گومیسوالد، سوئیس (تا سال ۲۰۱۲)
Gempen-blason.png|گمپن، سوئیس
Anjala.vaakuna.svg|آنیالا، فنلاند
Grästorp vapen.svg|گرستورپ، سوئند
DEU Hommertshausen COA.svg|هومرتس‌هاوزن، آلمان
DEU Oberammergau COA.svg|اوبرآمرگاو، آلمان
Coat of Arms of Heiligenkreuz Abbey.svg|دیر هایلیگنکروز، اتریش


## کاربرد نظامی

Suomalainen sotilasvala.jpg|سربازان وظیفه و زنان داوطلب ارتش فنلاند در حال یاد کردن سوگند نظامی در سال ۲۰۰۵
Rekruci-przysiega.jpg|سربازان جدید ارتش لهستان در حال سوگند یاد کردن
Vereidigung2008.jpg|یک سرباز جدید گارد سوئیسی در حال سوگند یاد کردن
Bundesarchiv Bild 102-16108, Vereidigung von Reichswehr-Soldaten auf Hitler.jpg|سربازان ارتش آلمان (‏Reichswehr‏) در حال یاد کردن سوگند برای هیتلر در سال ۱۹۳۴


## جستارهای وابسته
* سوگند

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اشارات احترامی
رده:ژست دست
رده:سلام‌های نظامی
رده:فرهنگ در سوئیس
رده:نشان‌های نجابت خانوادگی
مشت پیروزی

[بندانگشتی|چپ|۲۰۰ پیکسل|[اندی ماری پس از شکست دادن راجر فدرر، مشت خود را به نشانه پیروزی گره کرده است.]]
**مُشتِ پیروزی** یک ژست شادی‌بخش است که با مشت بسته انجام می‌شود. این حرکت بسته به بافت استفاده، شکل‌ها و معانی گوناگونی دارد. گونه‌های مختلف این حرکت شامل گره کردن مشت در جلوی بدن و سپس پایین کشیدن و نزدیک کردن آن به تنه با حرکتی تند و نیرومند است که اغلب با فریادی مانند «بله!» یا ناله همراه می‌شود. شکل دیگر آن شامل بالا و پایین بردن مشت گره‌کرده یا حرکت دادن چرخشی آن به سبک مشت‌زنان است. این حرکت معمولاً در رویدادهای ورزشی پس از یک موفقیت، مانند زدن یک گل دشوار، دیده می‌شود.

اگرچه مشت پیروزی بیشتر در دنیای ورزش کاربرد دارد، اما در فرهنگ عامه نیز به چشم می‌خورد. مجموعه تلویزیونی «جرسی شور» (‏Jersey Shore‏) به ترویج این حرکت در میان خرده‌فرهنگی از جوانان آمریکایی ایتالیایی‌تبار کمک کرد؛ این فرهنگ با ویژگی‌هایی همچون «مردان جوان عضلانی که به ظاهر و مدل موی خود برای جلب توجه اهمیت زیادی می‌دهند» شناخته می‌شود. در فیلم «راکی»، شخصیت اصلی پس از دویدن بر روی پله‌های موزه هنر فیلادلفیا در سپیده‌دم، مشت خود را با حالتی قهرمانانه در هوا تکان می‌دهد. صحنه پایانی فیلم «کلوپ صبحانه» نیز که از لحظات ماندگار سینماست، شخصیت هنجارگریز فیلم را نشان می‌دهد که در حال دور شدن از ورزشگاه، مشت خود را در هوا گره می‌کند. همچنین دونالد ترامپ در جریان تلاش برای ترور دونالد ترامپ در پنسیلوانیا، لحظاتی پس از آنکه گوشش توسط گلوله زخمی شد، در حالی که توسط مأموران امنیتی به بیرون هدایت می‌شد، مشت خود را به نشانه ایستادگی گره کرد.

ریموند اسلیتر (‏Raymond Slater‏) برای مدت ۱۷ ساعت و ۱۵ دقیقه مشت خود را به نشانه پیروزی تکان داد تا به آنچه خودش و رسانه‌های محلی «رکورد جهانی» می‌پنداشتند دست یابد (هرچند رکوردی با این عنوان در رکوردهای جهانی گینس ثبت نشده است). این زمان ۱۵ دقیقه بیشتر از رکورد قبلی بود که توسط جیمز پترسون ثبت شده بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:ژست دست
انرژی برندس

**انرژی برندس** () شرکت تابعه خصوصی از شرکت کوکاکولا است که در وایتستون، کوئینز، نیویورک مستقر است و خطوط تولید مختلفی از نوشیدنی‌ها را که به عنوان آب غنی‌شده به بازار عرضه می‌شوند، تولید و توزیع می‌کند. شرکت انرژی برندس که در ماه مه ۱۹۹۶ توسط جی. داریوس بیکاف با یک خط تولید آب غنی‌شده با الکترولیت به نام اسمارت‌واتر تأسیس شد، در ابتدا محصولات خود را به فروشگاه‌های مواد غذایی سالم و خرده‌فروشان مستقل در منطقه نیویورک توزیع می‌کرد. این شرکت با افزودن فروت‌واتر و وایتامین‌واتر به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰، در اوایل دهه ۲۰۰۰ به توزیع سراسری خود گسترش یافت.

تا سال ۲۰۰۲، خط تولید آب‌های گلاسئو پرفروش‌ترین برند آب غنی‌شده در ایالات متحده بود و وایتامین‌واتر این شرکت پرفروش‌ترین محصول آن بود. در سال ۲۰۰۶، این شرکت ۳۵۰ میلیون دلار آمریکا درآمد کسب کرد. سپس این شرکت گسترش جهانی خود را آغاز کرد و محصولات خود را در سال ۲۰۰۸ در بریتانیا و استرالیا، در سال ۲۰۰۹ در فرانسه و در سال ۲۰۱۱ در آرژانتین عرضه کرد.

شرکت انرژی برندس عمدتاً متعلق به بیکوف، کارمندان و سرمایه‌گذاران کوچک است. رپر ۵۰ سنت به عنوان بخشی از یک معاملهٔ حمایتی در این شرکت، سهم اقلیتی از این شرکت را به دست آورد. سی درصد از سهام این شرکت در دههٔ ۲۰۰۰ به ال‌وی‌ام‌اچ فروخته شد که به نوبهٔ خود آن سهام را فروخت. این سهام سرانجام در اوت ۲۰۰۶ به گروه تاتا مستقر در هند فروخته شد که تا ماه مه ۲۰۰۷، زمانی که شرکت کوکا-کولا این شرکت را به عنوان یک شرکت تابعه مستقل خریداری کرد، سهام را در اختیار داشت و عملیات واقعی آن را به مدیریت موجود خود از جمله بیکوف واگذار کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:ادغام‌ها و اکتساب‌های ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:اکتساب‌های کوکاکولا
رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:شرکت‌های نوشیدنی ایالات متحده آمریکا
رده:شرکت‌های نیویورک سیتی
رده:فیفتی سنت
رده:نشان‌های تجاری کوکاکولا
رده:نوشیدنی‌های ورزشی
آپولیناریس

**آپولیناریس** () یک برند آب معدنی گازدار طبیعی است که از چشمه‌ای در باد نوین‌آر-آروایلار، آلمان سرچشمه می‌گیرد. این آب که در سال ۱۸۵۲ کشف شد، در انگلستان و سراسر قاره اروپا رواج یافت و تا حدود جنگ جهانی دوم به آب آشامیدنی اصلی زمان خود تبدیل شد. اشارات زیادی به آن در فرهنگ عامه و اشرافی وجود دارد. امروزه این برند متعلق به کوکاکولا است.

این چشمه به‌طور اتفاقی در سال ۱۸۵۲ در تاکستان گئورگ کروزبرگ، در باد نویناهر، آلمان کشف شد. او آن را به نام سنت آپولیناریس راونا، قدیس حامی شراب، نامگذاری کرد. این آب از یک منبع سنگی در عمق ۵۰ فوت (۱۵ متر) گرفته شده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آب معدنی
رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:برندهای آلمان
رده:سودا (نوشیدنی)
رده:نشان‌های تجاری کوکاکولا
وولویک

**وولویک** () یک برند فرانسوی آب معدنی است. منبع آن در گسل زنجیره پوئی-لیمان، پارک منطقه‌ای طبیعی آتشفشان‌های اوورنی، در پوئی دو دم در مرکز فرانسه است.

بیش از ۵۰٪ از تولید آب ولویک به بیش از شصت کشور در سراسر جهان صادر می‌شود. دو کارخانه بطری‌سازی سالانه بیش از یک میلیارد بطری آب تولید می‌کنند و کارفرمایان اصلی کمون محلی ولویک هستند.

## تاریخچه
اولین چشمه این منطقه در سال ۱۹۲۲ بهره‌برداری شد و اولین بطری‌ها در سال ۱۹۳۸ به بازار عرضه شدند. در اکتبر ۱۹۹۳، شرکت ولویک توسط گروه دانون خریداری شد. از سال ۱۹۹۷، ولویک از پیتی، یک ماده قابل بازیافت، برای ساخت بطری‌های خود استفاده می‌کند.

این شرکت در طول سال ۲۰۲۰ به کربن خنثی تبدیل شد. در همان سال، ولویک و سازمان ورزش‌های الکترونیکی برلین اینترنشنال گیمینگ همکاری خود را آغاز کردند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آب معدنی
رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:برندهای فرانسه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۸ (میلادی) در فرانسه
رده:شرکت‌های اوورنی-رون-آلپ
رده:ماسیف سانترال
رده:نشان‌های تجاری گروه دنون
رده:نوشیدنی‌های فرانسه
اروی (آب)

**اروی** () یک برند آب معدنی بسته‌بندی‌شده است که توسط گروه الاهلیه مستقر در دبی، تولیدکننده و توزیع‌کننده مجاز برندهای کوکاکولا در امارات متحده عربی و عمان، تولید می‌شود. این محصول در بیشتر کشورهای خاورمیانه به فروش می‌رسد. آب آروی از سال ۱۹۹۰ به صورت داخلی در کارخانه العین این شرکت تولید می‌شود. آب آروی همچنین یک کارخانه در طولکرم، کرانه باختری دارد.

«اروی فروتس»، یک نوع آب گازدار، در سال ۲۰۱۰ در بحرین عرضه شد. این آب معدنی در دو طعم طبیعی توت فرنگی و لیمو عرضه می‌شود.

«اروی» یک نام کوچک زنانه عربی است. به معنای «خاموش شده»، «دلپذیر»، «تازه» است. همچنین می‌تواند به معنای «بز کوهی» یا «گوزن» باشد. همچنین فعل «خاموش کردن» است که در سوم شخص مفرد صرف می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:نشان‌های تجاری کوکاکولا
ویتل واتر

**ویتل واتر** () یک برند فرانسوی آب معدنی است که در بسیاری از کشورها به فروش می‌رسد. از سال ۱۹۹۲، این برند متعلق به شرکت سوئیسی نستله است. این شرکت در کنار پریر و اویان، از جمله شرکت‌های پیشرو در زمینه آب معدنی فرانسوی است.

ویتل با استفاده از آب معدنی که از «چشمه بزرگ» در ویتل فرانسه تهیه می‌شود، تولید می‌شود و از سال ۱۸۵۴ برای مصارف درمانی و به‌طور فزاینده‌ای برای اهداف تجاری، بطری و در دسترس قرار گرفته است.

## منابع

* 

رده:آب معدنی
رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:شرکت‌های گرانت است
رده:نشان‌های تجاری نستله
نستله واترز

**نستله واترز** () شرکت آب معدنی فرانسوی و بخش آب معدنی گروه نستله است. این شرکت که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد، مسئول تولید و توزیع آب معدنی در سراسر جهان تحت برندهای مختلفی مانند آکوا پانا، سن پلگرینو، پریر، ویتل، آل منهال و باکستون است.

در سال ۱۸۴۳، هنری نستله اولین کارخانه لیموناد و آب معدنی خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۶۶، گروه نستله تأسیس شد.

## منابع

* 

رده:او-دو-سن
رده:برندهای آب بسته‌بندی‌شده
رده:شرکت‌های نوشیدنی فرانسه
رده:نشان‌های تجاری نستله
سنگ‌چشم کلاه‌خودی شکم‌حنایی

**سنگ‌چشم کلاهخودی شکم‌حنایی** یا **سنگ‌چشم کلاهخودی گابنی**  پرنده‌ای از راستهٔ گنجشک‌سانان است که به تیرهٔ بانگ‌مرغان وابستگی دارد. این پرنده در جنگل‌های گرمسیری آفریقای مرکزی زندگی می‌کند. گاهی در گروه سنگ‌چشم کلاهخود شکم‌بلوطی (*P. caniceps*) غرب آفریقا قرار می‌گیرد.

زیرگونهٔ غربی *P. r. rufiventris* در جنوب کامرون، سرزمین اصلی گینه استوایی، جنوب غربی جمهوری آفریقای مرکزی، شمال و غرب گابن، کابیندا و بخش‌هایی از جمهوری کنگو و شمال غربی جمهوری دموکراتیک کنگو یافت می‌شود. *P. r. mentalis* در مرکز و شرق جمهوری دموکراتیک کنگو و غرب اوگاندا و در گذشته در رواندا یافت می‌شد.

## منابع

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط شارل لوسین بناپارت
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۵۳ (میلادی)
رده:پرندگان مرکز آفریقا
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
سنگ‌چشم کلاه‌خودی کاکل‌خاکستری

**سنگ‌چشم کلاهخودی کاکل‌خاکستری** ( *Prionops poliolophus* ) گونه‌ای پرنده از تیرۀ بانگ‌مرغان (Vangidae) است در گذشته معمولاً در تیرۀ سنگ‌چشم بیشه (Malaconotidae) گنجانده می‌شد.

این پرنده در کنیا و تانزانیا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن ساوانای خشک و بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این پرنده در معرض خطر نابودی زیستگاه خود قرار دارد.

اندازۀ هر دسته‌تخم مرغ یک عدد است. 

## منابع

رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۸۴ (میلادی)
رده:پرندگان شرق آفریقا
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های نزدیک تهدید
سنگ‌چشم کلاه‌خودی نوک‌سرخ

**سنگ‌چشم کلاه‍خودی نوک‌سرخ** یا **سنگ‌چشم کلاه‌خودی شکم‌بلوطی**  گونه‌ای پرنده از تیرهٔ بانگ‌مرغان است که در گذشته معمولاً در سنگ‌چشم بیشه گنجانده می‌شد.

زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های پست نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.

## منابع

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط شارل لوسین بناپارت
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۵۰ (میلادی)
رده:پرندگان غرب آفریقا
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
سنگ‌چشم کلاه‌خودی پیشانی‌بلوطی

**سنگ‌چشم کلاه‌خودی پیشانی‌بلوطی**  گونه‌ای پرنده از خانوادهٔ بانگ‌مرغان است که در گذشته معمولاً در سنگ‌چشم بیشه جای می‌گرفت.

این گونه در کنیا، موزامبیک، سومالی، آفریقای جنوبی، تانزانیا و زیمبابوه یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است که در پیرامون خط استوا یافت می‌شوند.

## منابع

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط ویلهلم پترس
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۵۴ (میلادی)
رده:پرندگان شرق آفریقا
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
سنگ‌چشم کلاه‌خودی کاکل‌سفید

**سنگ‌چشم کلاه‌خودی کاکل‌سفید**  که با نام **سنگ‌چشم کلاه‌خودی سفید** نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از گنجشک‌سانان در تیرهٔ بانگ‌مرغان است که در گذشته معمولاً در سنگ‌چشم بیشه گنجانده می‌شد.

زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک، ساوانای نمناک و بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.

## منابع

رده:پرندگان آفریقای سیاه
رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۸۰۹ (میلادی)
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های کمترین نگرانی
سنگ‌چشم کلاه‌خودی کاکل‌زرد

**سنگ‌چشم کلاه‌خودی کاکل‌زرد**  یا **سنگ‌چشم کلاه‌خودی [[آلبرت یکم بلژیک|شاه آلبرت]]** گونه‌ای از پرنده در تیرهٔ بانگ‌مرغان است. این سنگ‌چشم کلاه‌خودی بزرگ و چشمگیر به دلیل پرهای سیاه و تاج زرد روشن خود منحصر به فرد است. اگرچه این گونه به‌طور گسترده در کوه‌های شرق جمهوری دموکراتیک کنگو دیده شده است، هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری دربارهٔ این گونه وجود دارد. به دلیل اینکه اکثر پراکندگی آن در مناطق نسبتاً دورافتاده در کافت آلبرت، منطقه‌ای با درگیری مسلحانه مداوم است، به ندرت گزارش می‌شود.

## منابع

رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های آسیب‌پذیر
مبارزه برای آزادی (فیلم ۲۰۱۳)

***مبارزه برای آزادی*** (به انگلیسی: Fighting for Freedom) یک فیلم درام آمریکایی ۸۷ دقیقه‌ای به کارگردانی فرهاد من با بازی کریستانا لوکن، بروس درن، خوزه ماریا یازپیک و پاتریسیا د لئون است. این به صورت ویدئویی در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. فیلم ماجرای دو خانواده در هم تنیده، یکی آمریکایی و دیگری مکزیکی، و مبارزه آنها برای نجات آنجلینای سه ساله غیرقانونی از اخراج آنرا روایت می‌کند.

## داستان
اسکار و ماریا سالازار که در مکزیک گیر افتاده‌اند، از دریافت ویزای کار برای بازگشت به ایالات متحده محروم می‌شوند. وضعیت اسفناک آنها با تولد فرزندی به نام آنجلینا پیچیده‌تر می‌شود، دو فرزند دیگر آنها که در لاو اورچارد متولد شده‌اند، شهروند ایالات متحده هستند. اسکار تصمیم می‌گیرد به‌طور غیرقانونی وارد ایالات متحده شود. او و ماریا، در حالی که آنجلینا را در آغوش دارند، از مرگ در عبور از صحرای آریزونا جان سالم به در می‌برند. سفر آنها در کنار سفر کارن، دختر دوبه، ستاره‌ای در حال ظهور در یک شرکت حقوقی بسیار محافظه‌کار، قرار می‌گیرد. خانواده سالازار به سلامت می‌رسند، تا اینکه مقامات به لاو اورچارد حمله می‌کنند و دستور اخراج آنجلینا که اکنون سه ساله است را می‌دهند. پرونده توسط کارن به واشینگتن برده می‌شود، که با انتخاب دفاع از آنجلینا، رئیس خود را گیج می‌کند، با پدر جدا شده‌اش آشتی می‌کند و همتای محافظه‌کار خود را به معشوق نسبتاً لیبرال خود تبدیل می‌کند.

## بازیگران
* کریستنا لوکن در نقش کارن
* بروس درن در نقش کریستین دوبه
* خوزه ماریا یازپیک در نقش اسکار سالازار
* پاتریشیا د لئون در نقش ماریا
* ایان دانکن در نقش جیک گروو

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های درام انگلیسی‌زبان
فهرست عناوین هیگوراشی وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند

مجموعه رمان‌های تصویری *[[هیگوراشی وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند]]* توسط سونث اکسپنژن و با همکاری آلکمیست و توایلایت فرانتیر تولید شده است. بازی در روستای ساختگی ژاپنی هینامیزاوا روایت شده و داستان آن حول گروهی از دوستان نوجوان و حوادث عجیبی است که در روستا رخ می‌دهند. این بازی‌ها برای پلتفرم‌های ویندوز، پلی‌استیشن ۲ و کنسول دستی نینتندو دی‌اس منتشر شده‌اند. *هیگوراشی* مجموعه‌ای از رمان‌های تصویری معمایی-جنایی بوده که به تعامل اندکی از سوی بازیکن نیازمند است، چرا که بیشتر گیم‌پلی آن استوار بر خواندن متون دیالوگ میان شخصیت‌ها یا افکار درونی قهرمان داستان می‌باشد. میان بخش‌های داستانی وقفه‌هایی وجود دارد که در آن بازیکن می‌تواند «نکاتی» (*TIPS*) را به دست آورده و بخواند. این نکات اطلاعاتی دارند که برای بازیکن در حل معما می‌توانند مفید واقع شوند.

اولین انتشار مجموعه در ۱۰ اوت ۲۰۰۲ در ژاپن با *اونی‌کاکوشی-هن* آغاز شد. چهار بخش اول بازی به «آرک‌های پرسش» و چهار بخش دوم به «آرک‌های پاسخ» معروف هستند. چهار آرک پاسخ تحت عنوان *هیگوراشی نو ناکو کورو نی کای* نیز شناخته شده‌اند. به دنبال آن، فن‌دیسکی با نام *هیگوراشی نو ناکو کورو نی ری* منتشر شد که آخرین بازی مجموعه به تولیدی سونث اکسپنژن بود. مانگاگیمر نسخه‌های اصلی چهار بازی اول را در دسامبر ۲۰۰۹ به انگلیسی منتشر کرد؛ گرچه چهار بازی دوم را به صورت جداگانه از فوریهٔ ۲۰۱۰ منتشر کرد. آلکمیست شش بازی دیگر را بر پایهٔ نسخهٔ اصلی بازی‌ها منتشر کرده، دو بازی برای پلی‌استیشن ۲ و چهار بازی برای نینتندو دی‌اس. توایلایت فرانتیر یک دوجین گیم تیراندازی سوم شخص با عنوان *[[:en:Higurashi Daybreak|هیگوراشی دی‌بریک]]* را منتشر گرداند که بعداً توسط آلکمیست و کاویا به پلی‌استیشن همراه پورت شد.

## نسخه‌های اصلی
### هیگوراشی نو ناکو کورو نی

### هیگوراشی نو ناکو کورو نی کای

### هیگوراشی نو ناکو کورو نی ری

## نسخه‌های توسعه‌یافته
### هیگوراشی نو ناکو کورو نی ماتسوری

### هیگوراشی نو ناکو کورو نی کیزونا

### هیگوراشی نو ناکو کورو نی هو

### هیگوراشی نو ناکو کورو نی سوئی

## سایر مجموعه‌ها
### هیگوراشی دی‌بریک

## منابع

## پیوند به بیرون

*''هیگوراشی نو ناکو کورو نی''  در سونث اکسپنژن 
*''هیگوراشی دی‌بریک'' در توایلایت فرانتیر
کتاب سال جوانان

**جایزه کتاب سال جوانان** رویدادی فرهنگی برای گزینش برترین نویسندگان، مترجمان، مصححان و پدیدآورندگان جوان – ***زیر ۲۹ سال*** – حوزه کتاب ایران است که هر سال برگزار می‌شود. کتاب‌هایی که دارای چند پدیدآورنده هستند، به شرطی در فرایند داوری این جایزه قرار می‌گیرند که حداقل یک پدیدآور جوان داشته باشند.

اولین برگزاری این رویداد در سال ۱۳۹۷ و با داوری در همه موضوعات رده‌بندی دیویی، به جز کتاب‌های کمک آموزشی در فرهنگسرای آیینه اراک بوده است.

دومین جایزه کتاب سال جوانان مهر ۱۴۰۰ در زمان کرونا با رعایت اصول بهداشتی و فاصله اجتماعی در تالار وحدت برگزار شد.

سومین جایزه ملی کتاب سال جوانان ایران، اسفند ۱۴۰۱ در تالار جابر بن حیان دانشگاه صنعتی شریف، با پشتیبانی صندوق اعتباری هنر، سازمان جوانان هلال احمر و شرکت سرمایه‌گذاری ایرانگردی و جهانگردی برگزار شد.

مراسم چهارم جایزه ملی کتاب سال جوانان در باغ کتاب تهران برگزار شد.

آئین اختتامیه پنجمین جایزه کتاب سال جوانان در آذر ۱۴۰۴ با حضور جمعی از اصحاب قلم و فرهنگ در تالار اجتماعات سازمان بورس و اوراق بهادار همراه با بزرگداشت علی شمس اردکانی به عنوان چهره ماندگار اقتصاد انرژی برگزار شد.

### منابع
----

رده:جایزه‌های ادبی ایران
فرانسوا روبر

**فرانسوا روبر** (؛   – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر، تنظیم‌کننده و نوازنده پیانو اهل فرانسه بود که به‌خاطر همکاری‌هایش با هنرمند فرانسوی شانسون، ژاک برل، شناخته می‌شد. او مدیر موسیقی فیلم «*ژاک برل زنده است و در پاریس زندگی می‌کند*» در سال ۱۹۷۵ بود.

روبر در نفشاتو، ووژ به دنیا آمد و موسیقی را در کنسرواتوار نانسی و کنسرواتوار پاریس آموخت.

روبر همچنین آهنگساز مارش ناپلئونی در فیلم فرانسوی «*کلنل شابِر*» به کارگردانی ایو آنژلو است.

در سال ۱۹۷۹، رابر جایزهٔ بزرگ موسیقی سمفونیک سبک را دریافت کرد. در طول دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰، او همکاری گسترده‌ای با خواننده-ترانه‌سرای پرتغالی، فرناندو توردو، داشت و در برخی از آثار او به‌عنوان تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر فعالیت کرد. در سال ۲۰۰۳، او جایزهٔ بزرگ شانسون فرانسوی را دریافت کرد.

از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به *[[تن‌تن و معبد خورشید]]* اشاره نمود.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:آهنگسازان اهل فرانسه
رده:آهنگسازان مرد اهل فرانسه
رده:تنظیم‌کنندگان موسیقی اهل فرانسه
رده:درگذشتگان ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر مرد اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:ژاک برل
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
ریچارد پیرس

**ریچارد پیرس** (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل بریتانیا است. پیرس در بیش از ۵۰۰ نمایش رادیویی حضور داشته و دو بار عضو گروه نمایش رادیویی بی‌بی‌سی بوده است. او در نمایش *قصه‌هایی که پدرم به من آموخت* در کنار سر جان گیلگد بازی کرد و در نقش‌های رادیویی متنوعی ظاهر شد؛ از نقش مکون در دن دیر گرفته تا آخرین کاستراتی در *فرشتهٔ رم*. در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳، پیرس در اقتباس رادیویی بی‌بی‌سی از *[[ماجراهای تن‌تن]]* حضور یافت و نقش قهرمان همنام اثر را ایفا کرد. دیگر آثار صوتی او شامل *[[رومئو و ژولیت]]* به کارگردانی کنت برانا (رنسانس)، رام کردن زن سرکش (بی‌بی‌سی)، *[[هملت]]* (ناکسوس)، *جمجمه زیرِ پوست* اثر پی. دی. جیمز (بی‌بی‌سی)، *[[الیور توئیست]]* (بی‌بی‌سی)، *[[زن بی‌اهمیت]]* (پنگوئن) و دو مجموعهٔ صوتی پرفروش بی‌بی‌سی آدیو است: *[[ماجراهای تن‌تن]]* (که در آن صداپیشهٔ شخصیت اصلی بود) و *[[دکتر هو]]*، که در آن نقش جرمی فیتزالیور، همراه نیمه‌ثابت دکتر سوم، را در دو سریال رادیویی ویژهٔ سفارش‌داده‌شده (*بهشتِ مرگ* و *ارواحِ اِن‌اِسپیس*) بازی کرد.

پیرس صداپیشهٔ داگلاس در *داگلاس و وینس: دو قهرمان* (بی‌بی‌سی)، باجّی در *باجی، هلیکوپتر کوچولو* (آی‌تی‌وی)، دنیس شیطان در *دِنیسِ بلا* (بی‌بی‌سی)، عنکبوت اینسی‌وینسی در *اینسی وینسی اسپایدر* (پاپ) و آزوالد در *آزوالد* (نیک جونیور و نسخهٔ دوبلهٔ بریتانیایی شبکهٔ ۵) بوده است. افزون بر این، او در *صندلی آرزوها* (بی‌بی‌سی) در نقش پیتر، *درخت دوردست* (بی‌بی‌سی) در نقش جو، در نقش ندیم در *کلید جادویی* (بی‌بی‌سی)، *نامبرتایم* (بی‌بی‌سی)، *اگریپین* (کانال ۵)، در نقش سگ ووف‌ووف در *مزرعه مک‌دونالد* (آی‌تی‌وی)، و در دو نقش الکساندر و روفوس در *اسباب‌بازی‌های فراموش‌شده* (آی‌تی‌وی) ظاهر شده است، همچنین در *شکسپیر: داستان‌های پویانمایی‌شده* (S4C) نیز حضور داشته است. او در حال حاضر صداپیشهٔ *اسپات، سگ کوچک* است

پیرس صداپیشگی کتاب‌های صوتی‌ای از جمله *سفر آرمان*، *تالار قدیمی، تالار جدید*، *اعداد شاد جولیوس مایلز* و *دخترِ سفیدپوش* را بر عهده داشته است.

دیگر آثار او شامل *افول و سقوط*، *مکون*، *مون‌فلیت* و *عهدنامه: کتاب مقدس به شکل پویانمایی* است.

نقش‌های صداپیشگی پیرس در بازی‌های ویدیویی شامل بیورن و ترنت در *گلف برای همه: تور جهانی* است.

در سال ۲۰۱۷، پیرس ادای احترامی به بازیگر سوزان شریدان تولید و طراحی کرد که شامل سونات‌هایی با صدای صداپیشگانی از جمله میریام مارگولیس و تیم بنتینک بود. پیرس سونات ۱۴ را می‌خواند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
*

رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیگران مرد بازی ویدئویی اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد رادیو اهل انگلستان
رده:زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)
رده:صداپیشگان مرد اهل انگلستان
شیش‌ماهه

***شیش‌ماهه*** یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی مهران مدیری و تهیه‌کنندگی جواد فرحانی است که از ۴ دی ۱۴۰۴ از شبکه سه سیما پخش می‌شد. نویسندگی سریال را محمدامین فرشادمهر، احمدرضا کاظمی و امین انتظاری انجام داده‌اند.

این نخستین حضور مهران مدیری، سحر زکریا و حسن معجونی در سریال‌های صداوسیما پس از غیبت ده سال می‌باشد.

## خلاصهٔ داستان
داستان حول محور مردی می‌چرخد که با کشف این حقیقت که تنها شش ماه دیگر زنده است، وارد مجموعه‌ای از موقعیت‌های تلخ و شیرین و طنز آمیز می‌شود. این بحران، زندگی او و اطرافیانش را دگرگون می‌کند.

## بازیگران
* محمد شعبان‌پور
* حسن معجونی
* علیرضا خمسه
* مریم سعادت
* ناهید مسلمی
* مهران مدیری
* جواد رضویان
* سحر زکریا
* نیما شعبان‌نژاد
* ماندانا سوری
* شکوفه حیدریان
* هدیه حسینی نژاد
* خیام وقار
* سید جمشید حسینی
* پویان پوینده
* حامد حسینی
* روژینا ابراهیمی
* ساسان پناهی
* کاوه مرحمتی
* وفا اسکندری
* مبین رستگار
* مرضیه صدرایی
* مهدی متقی راد
* سمیرا خلیلی
* بهزاد هاشمی
* مسیحا یوسفی
* محمدرضا اکبری
* مصطفی ایزدی
* زهرا برومند
* اکبر احمدپور
* ویدا آقاجانی
* حمید براتی
* پوریا باقری
* مسعود اقوامی
* محمدباقر باقری
* حمید احمدی
* رحمت‌الله شکرخند
* علیرضا سعادت
* کامران پورناجی
* مریم سعیدی
* محسن رحیمی
* مهرداد خسروی
* اسماعیل خزایی
* علیرضا خادمی
* تینا تیماجچی
* حسین رستمی
* پروین ملکی
* محسن محمودی
* محمد طاهرخانی
* بیژن یگانه
* رضا نیلی
* بهروز مهدوی
* مژده محمدی
* معصومه محمدی
* ونوشه واحدی
* حسین میرزایی
* نسرین میناخانی

## تولید
نام اولیه سریال *خبر مرگش بود* که بعدها به شیش ماهه تغییر یافت. تولید این مجموعه از فروردین ۱۴۰۴ آغاز شد و در آذر ماه به پایان رسید، در خرداد ماه نیز تصویربرداری سریال شروع شد و تا مهر ماه ادامه داشت، تدوین شیش‌ماهه نیز پس از پایان تولید صورت گرفت.
## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* ''شیش‌ماهه'' در تلوبیون

رده:فیلم‌ها به کارگردانی مهران مدیری
رده:مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی آغازشده در ۱۴۰۴
رده:مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی آغازشده در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:مجموعه‌های تلویزیونی شبکه سه ایران
رده:مجموعه‌های تلویزیونی کمدی ایرانی
رده:مهران مدیری
اسکات مک‌کلاد

**اسکات مک‌کلاد** (؛ زادهٔ ) نویسنده، نظریه‌پرداز کمیک، کارتونیست و نقاش اهل ایالات متحده آمریکا است. کتاب‌های غیر داستانی او دربارهٔ کمیک‌ها، شامل *درک کمیک‌* (۱۹۹۳)، *بازآفرینی کمیک‌* (۲۰۰۰) و *ساختن کمیک‌* (۲۰۰۶)، به صورت کتاب‌های مصور ساخته شده‌اند.

او در دههٔ ۱۹۸۰ به‌عنوان کارتونیست مستقل سوپر قهرمانی و مدافع حقوق خالقان کمیک شناخته شد. از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد به‌خاطر آثار غیر داستانی خود دربارهٔ این رسانه به شهرت رسید و از استفاده از فناوری‌های نوین در خلق و توزیع کمیک‌ها حمایت کرده است.

مک‌کلاد در سال ۱۹۶۰ میلادی در بوستون به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند ویلارد وایز (یک مخترع و مهندس نابینا) و پاتریشیا بئاتریس مک‌لود بود. او عمدتاً در لکسینگتون (ماساچوست) بزرگ شد. او در سال ۱۹۷۵، در سال سوم دبیرستان، تصمیم گرفت که کارتونیست کمیک شود.

او در دانشگاه سیراکیوس در سیراکیوس (نیویورک)، در برنامهٔ تصویرسازی تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۲ با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد.

مک‌کلاد در نیوبری پارک، در جنوب شرقی کاماریلو زندگی می‌کند. در سال ۱۹۸۸ با آیوی راتافیا ازدواج کرد؛ آن‌ها دو دختر داشتند. آیوی در آوریل ۲۰۲۲ در یک حادثهٔ رانندگی درگذشت.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هوگو، جایزه آیزنر، جوایز هاروی و جایزه اینکپات شده است.
## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:هنرمندان اهل بوستون
رودولف دیرکس

**رودولف دیرکس** (؛   – ) هنرمند و کارتونیست آلمان-آمریکایی بود.

رودولف دیرکس (۲۶ فوریه ۱۸۷۷ – ۲۰ آوریل ۱۹۶۸) یکی از نخستین و برجسته‌ترین هنرمندان کمیک استریپ بود که به خاطر کَتزِنجَمِر کیدز (که بعدها با نام *کاپیتان و بچه‌ها* شناخته شد) شهرت داشت.

دیرکس در هایده، آلمان، در خانوادهٔ یوهانس و مارگارتا دیرکس به دنیا آمد. هنگامی که او هفت ساله بود، پدرش که یک منبت‌کار بود، خانواده را به شیکاگو منتقل کرد. پس از فروش چندین کاریکاتور به مجلات محلی، رودولف به نیویورک رفت و کار خود را به‌عنوان کارتونیست آغاز کرد. برادر کوچکترش، گاس، به زودی از او پیروی کرد. دیرکس چندین شغل به‌عنوان تصویرگر داشت که نهایتاً به موقعیتی در *[[نیویورک ژورنال-امریکن]]* متعلق به ویلیام راندولف هرست منتهی شد.

جنگ تیراژ بین *ژورنال* و *نیویورک ورلد* متعلق به جوزف پولیتزر در جریان بود. *نیویورک ورلد* با بخش رنگی یکشنبه‌ای خود، *در کوچهٔ هوگان* که بیشتر با نام *[[بچه زرد]]* شناخته می‌شد، از سال ۱۸۹۵ موفقیت بزرگی کسب کرد. سردبیر رودولف بلاک از دیرکس خواست تا یک کمیک یکشنبه‌ای بر اساس داستان عبرت‌آموز ویلهلم بوش، *مکس و موریتس*، توسعه دهد. هنگامی که دیرکس پیش‌طرح‌های خود را ارائه کرد، بلاک آن‌ها را کَتزِنجَمِر کیدز نامید و اولین کمیک در ۱۲ دسامبر ۱۸۹۷ منتشر شد. گاس دیرکس در چند سال نخست در کار برادرش در کَتزِنجَمِر کیدز کمک می‌کرد تا اینکه در ۱۰ ژوئن ۱۹۰۲ خودکشی کرد.

## منابع

## برای مطالعه بیشتر

* Dirks, Rudolph. *The Katzenjammer Kids.* (1908), Dover Publications, New York 1974 (Repr.), 
* Sheridan, Martin. *Comics and Their Creators*. Westport, Connecticut: Hyperion Press, 1977.
* Marschall, Richard. *America's Great Comic Strip Artists*. New York: Abbeville Press, 1989.
* Eckhorst, Tim. *Rudolph Dirks – Katzenjammer, Kids & Kauderwelsch* (2012), Deich Verlag, Wewelsfleth 2012, 
* Comic-Pionier Rudolph Dirks – Mickys deutscher Großvater, *[[einestages]] – Zeitgeschichten auf Spiegel Online*, 8. Juli 2012
* Fluck, Martina and Eckhorst, Tim. *Katzenjammer Kauderwelsch – A Comic-Pionier-Story* (2020), Ch. A. Bachmann Verlag, Berlin, 

رده:درگذشتگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۷ (میلادی)
رده:شوخی‌پردازان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارتونیست‌های داستان مصور اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نقاشان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:نقاشان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نقاشان مرد آلمانی
رده:نقاشان مرد آمریکایی
رده:نویسندگان کمیک اهل آلمان
رده:نویسندگان کمیک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان اهل شیکاگو
رده:هنرمندان اهل نیویورک
رده:هنرمندان کمیکس اهل آلمان
پل گراوت

**پل گراوت** (؛ زادهٔ ۱۹۵۰) روزنامه‌نگار، مؤلف، نمایشگاه‌گردان مجری برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی مقیم لندن است که از سال ۱۹۸۱ در نشر کمیک فعالیت داشته است.

او بنیان‌گذار مجلهٔ *اسکیپ* است و برای سال‌ها مقاله‌ای ماهانه دربارهٔ کمیک‌ها در مجلهٔ بریتانیایی *کامیکس اینترنشنال* می‌نوشت، همچنین ستون ماهانه‌ای برای *آرت‌ریویو* داشت. او برای نشریات مختلفی از جمله *[[گاردین]]*، *[[د کامیکس جورنال]]*، *کامیک آرت*، *کامیکس اینترنشنال*، *[[تایم اوت (مجله)|تایم اوت]]*، *بلوپرینت*، *نی‌ئو*، *بوکسلر*، *[[دیلی تلگراف]]* و *دِیزد اَند کانفیوزد* مطلب نوشته است.

حرفهٔ گراوت در سال ۱۹۸۱ آغاز شد، زمانی که او و «شریک دیرینش» پیتر استن‌بری میز فست فیکشن را در کامیک مارتز دوقرعه‌ای که در «وستمینستر هالز» برگزار می‌شد، مدیریت می‌کردند. گراوت از هنرمندان دعوت می‌کرد تا کمیک‌های دست‌ساز خود را برای او ارسال کنند و او آن‌ها را از میز فست فیکشن می‌فروخت و تمام درآمد حاصل به خالق اثر می‌رسید. نقش او در صحنهٔ کمیک‌های مستقل بریتانیا در کمیک‌های *آلک* اثر ادی کمبل به تصویر کشیده شده است، جایی که گراوت با عنوان «مردی در چهارراه سرنوشت» شناخته می‌شود.

در اواخر سال ۱۹۸۱، گراوت به‌عنوان مدیر تبلیغات برای *پسسست!* استخدام شد، تلاشی برای انتشار معادل بریتانیایی مجلات مصور پرزرق و برق فرانسوی (کامیکس فرانسوی-بلژیکی).

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل بریتانیا
رده:منتقدان کمیک
کیم تامسون (زاده ۱۹۵۶)

**کیم تامسون** (؛  تلفظ: /ˈtɒm.sən/؛   – ) مترجم، روزنامه‌نگار، ویراستار و ناشر اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به‌عنوان معاون رئیس و یکی از ناشران «فانتاگرَفیکس بوکز» مستقر در سیاتل شناخته می‌شود. همراه با همکارش، گری گراث، تامسون از موقعیت خود برای پیشبرد کمیک‌های جایگزین در بازار آمریکایی استفاده کرد. علاوه بر این، تامسون کار خود را به معرفی آثار کارتونیست‌های اروپایی به خوانندگان آمریکایی اختصاص داد.

کیم تامسون در سال ۱۹۵۶ در دانمارک متولد شد. پسر پدری پیمانکار دولتی بود و بخش زیادی از دوران کودکی خود را در اروپا گذراند، در آلمان غربی و هلند زندگی کرد. مادرش دانمارکی بود و تامپسون با این زبان بزرگ شد؛ مهارتی که بعدها در حرفهٔ او به‌عنوان مترجم کمیک‌های اروپایی بسیار مفید بود. (او همچنین به زبان فرانسه مسلط بود)

تامسون از همان اوایل زندگی به کمیک علاقه‌مند شد و برخی از آثار مورد علاقهٔ او شامل کارهای آندره فرانکوین، موریس تیلیوکس، ژاک تاردی و ژان ژیرو بود. او در جوانی مکرراً برای ستون‌های نامهٔ کمیک‌های ابرقهرمانی آمریکایی نامه می‌نوشت و نامه‌هایش در نشریاتی مانند *[[مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز (کتاب کمیک)|مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز]]*، *[[کاپیتان آمریکا]]*، *کونان بربر*، *[[هالک (شخصیت کمیک)|هالک]]*، *[[مرد آهنی]]*، *ماروِل اسپات‌لایت* و *ماروِل دو تا در یکی* منتشر شد. نخستین آثار نوشتاری تامسون در سال ۱۹۷۹ در کمیک *آمنی‌وِرس فَن‌زین* منتشر شد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینکپات و جایزه آیزنر شده است.

در ۶ مارس ۲۰۱۳، تامپسون اعلام کرد که به سرطان ریه مبتلا شده و برای دنبال کردن درمان، مرخصی از «فانتاگرَفیکس بوکز» گرفته است. او در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۳، در خانه‌اش درگذشت، در سن ۵۶ سالگی، و همسرش لین امرت، مادر، پدر و برادرش بازماندند.

## منابع

* 
* Interview, *[[David Anthony Kraft]]'s Comics Interview* #14 (1984), (16 p.)

رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:ناشران مجله اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل سیاتل، واشینگتن
رده:ویراستاران مجله اهل ایالات متحده آمریکا
اریکا واگنر

**اریکا واگنر** (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) مؤلف، منتقد، ویراستاری، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا و منتقد ادبی *[[تایمز]]* است.

## زندگی‌نامه
اریکا واگنر در سال ۱۹۶۷ در شهر نیویورک، ایالات متحده به دنیا آمد. او در منطقهٔ آپر وست ساید بزرگ شد و در مدرسهٔ بررلی تحصیل کرد.

او در دههٔ ۱۹۸۰ به بریتانیا مهاجرت کرد تا تحصیلات خود را ادامه دهد، ابتدا در مدرسهٔ دخترانهٔ سنت پاول، سپس در کالج کورپس کریستی، کمبریج (کارشناسی) و در نهایت در دانشگاه ایست آنگلیا (کارشناسی ارشد)، جایی که توسط مالکوم برادبری و رز ترمین آموزش دید. او دارای دکترای افتخاری از دانشگاه شرق آنگلیا است و عنوان همکار برجستهٔ مرکز نویسندگان گلداسمیتز را در ژانویهٔ ۲۰۲۲ دریافت کرده است. همچنین او عضو انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان است.

آخرین کتاب او *مری و آقای الیوت: نوعی داستان عاشقانه* است. دیگر آثار او شامل مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به نام *گرانیتی،* *هدیهٔ آریل: [[تد هیوز]]، [[سیلویا پلات]] و داستان نامه‌های تولد*، رمان *تشنج* و زندگی‌نامهٔ واشینگتن روبلینگ، مهندسی که پل بروکلین را ساخت، می‌شوند.

واگنر بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ژوئن ۲۰۱۳ سردبیر ادبی روزنامهٔ *[[تایمز]]* بود. او نقدهای ادبی خود را برای روزنامهٔ *[[نیویورک تایمز]]* و بسیاری نشریات دیگر از جمله *[[نیو استیتسمن]]* (برای آن به‌عنوان نویسندهٔ مشارکتی می‌نویسد)، *[[اکونومیست]]*، *[[آبزرور]]* و *[[فایننشال تایمز]]* منتشر می‌کند. او در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۴ به‌عنوان داور جایزه ادبی من بوکر انتخاب شد. همچنین او داور بسیاری از جوایز ادبی دیگر بوده است. او هم‌اکنون به‌عنوان سردبیر کلان برای مجلهٔ *باوندلس*، که توسط آن‌باند راه‌اندازی شده، فعالیت می‌کند.

او در لندن زندگی می‌کند.

## منابع

رده:اعضای انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان
رده:افراد زنده
رده:افراد مبتلا به صرع
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ایست آنگلیا
رده:دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در انگلستان
رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل نیویورک
مائف کندی

**مائف کندی** (؛ زادهٔ ۱۹۵۴ میلادی) روزنامه‌نگار ایرلندی است. او به‌عنوان خبرنگار اخبار در روزنامهٔ *[[آیریش تایمز]]* فعالیت داشته و ستون مربوط به پارلمان را می‌نوشت و همچنین برای روزنامهٔ *[[گاردین]]* کار کرده است. او ستون‌نویس مجلهٔ *میوزیوم ژورنال* بوده و به‌طور منظم برای *روزنامهٔ هنر* می‌نویسد. در *[[گاردین]]*، ستون خاطرات روزانه را ویرایش می‌کرد و خبرنگار حوزهٔ هنر و میراث فرهنگی بود.

## زندگی‌نامه
مادر او، رمان‌نویس وال مولکرنز بود که خود دختر جیمی (جی. جی) مولکرنز، انقلابی ایرلندی، محسوب می‌شد؛ او به‌خاطر مشارکتش در انفجار چهار دادگاه طی قیام عید پاک در سال ۱۹۱۶ زندانی شده بود. پدر او، موریس کندی، نویسنده داستان کوتاه بود. مائف کندی در دوبلین به دنیا آمد و در یونیورسیتی کالج دوبلین تحصیل کرد و بعدها به روزنامهٔ *[[آیریش تایمز]]* پیوست و به عنوان نویسنده ستون مربوط به پارلمان فعالیت کند.

## حرفه
کندی نویسنده کتاب تاریخ باستان‌شناسی هملین است. او برای بی‌بی‌سی برنامه پخش می‌کند و به‌طور منظم برنامه کتاب باز را در رادیو بی‌بی‌سی ۴ اجرا می‌کند و در برنامه «نقد و بازبینی شنبه‌ها» نیز مشارکت داشته است. او عضو «انجمن پژوهشگران و دوستداران آثار باستانی لندن» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:اعضای جامعه عتیقه‌شناسان اهل لندن
رده:افراد آیریش تایمز
رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان کالج دانشگاهی دوبلین
رده:روزنامه‌نگاران گاردین
رده:زادگان ۱۹۵۴ (میلادی)
رده:مجری‌های بی‌بی‌سی رادیو ۴
بن مکینتایر

**بندیکت ریچارد پیرس مکینتایر** (؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۶۳) مؤلف، منتقد و ستون‌نویس بریتانیایی برای روزنامه *[[تایمز]]* است. ستون‌های او موضوعاتی از امور جاری تا جنجال‌های تاریخی را پوشش می‌دهند. او حدود ۱۵ کتاب نوشته و جوایز متعددی برای آثار داستانی و غیر داستانی خود دریافت کرده است.

مک‌اینتایر در ۲۵ دسامبر ۱۹۶۳ در آکسفورد به دنیا آمد، پسر بزرگ اَنگِس دونالد مک‌اینتایر (درگذشته ۱۹۹۴)، عضو هیئت علمی و استاد تاریخ مدرن در کالج مگدالن، آکسفورد، و جوانا، دختر سِر ریچارد ماسگریو هاروی، دومین بارونت و نوادهٔ برکلی پیجت بود. مادربزرگ پدری او نوادهٔ جیمز نترویل، هفتمین وایسکانت نترویل بود. انگس مک‌اینتایر پیش از مرگ در یک سانحهٔ رانندگی، به‌عنوان رئیس کالج هرتفورد، آکسفورد انتخاب شده بود، نویسندهٔ نخستین اثر علمی دربارهٔ ملی‌گرای ایرلندی دانیل اوکانل، سردبیر کل مجموعهٔ *تک‌نگاره‌های تاریخی آکسفورد* از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹، سردبیر *نشریهٔ تاریخی انگلیس* از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ و رئیس هیئت امنای مدرسه کالج مگدالن از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ بود.

مک‌اینتایر تحصیلات خود را در مدرسه آبینگهام و کالج سنت جان، کمبریج گذراند و در سال ۱۹۸۵ با مدرک تاریخ فارغ‌التحصیل شد.

او در سال ۲۰۱۴ به عضویت انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان درآمد.

کتاب او در سال ۲۰۲۰ با عنوان «*مأمور سونیا: جسورترین جاسوس دوران جنگ مسکو*»، زندگی‌نامهٔ مأمور اتحاد جماهیر شوروی اورسولا کوچینسکی، در رادیو بی‌بی‌سی ۴ به‌عنوان «کتاب هفته» معرفی شد.

در سال ۲۰۲۲ کتاب او با عنوان *کلدیتز: زندانیان قلعه* منتشر شد، که تاریخچهٔ زندان آلمانی و ساکنان آن، عمدتاً اسیران جنگی بریتانیایی، را روایت می‌کند. این کتاب عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد.

در سال ۲۰۲۴، انتشارات وایکینگ کتاب *گروگان‌گیری* مک‌اینتایر را منتشر کرد، که دربارهٔ گروگان‌گیری سفارت ایران در لندن در سال ۱۹۸۰ است. همچنین اعلام شد که این کتاب توسط تهیه‌کنندهٔ سریال *[[اسب‌های آرام]]* برای تلویزیون اقتباس خواهد شد.
## منابع

## پیوند به بیرون

رده:اعضای انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان
رده:افراد تحصیل‌کرده در مدرسه ابینگدن
رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران نظامی اهل بریتانیا
رده:دانش‌آموختگان کالج سنت جان، کمبریج
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:ستون‌نویسان اهل بریتانیا
رده:نویسندگان اهل آکسفورد
ان میلر (زاده ۱۹۴۹)

**اَن میلر** (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) استاد دانشگاه و مترجم اهل انگلستان است. او کارشناس کمیک‌های فرانسوی است و بسیاری از آثار نظریهٔ کمیک، از جمله آثار بنوآ پیترس و تیری گرونستن را ترجمه کرده است.
## زندگی‌نامه
میلر در دههٔ ۱۹۷۰ در مدارس همگانی لندن زبان‌های فرانسه و اسپانیایی تدریس می‌کرد، پیش از آنکه به آکسفورد نقل مکان کند و در زمینهٔ آموزش معلمان فعالیت نماید. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ او به سمت دانشگاهی در مدرسه زبان‌های مدرن دانشگاه لستر مشغول شد و در زمینهٔ روش‌های نوین آموزش زبان فرانسه همکاری کرد. او رئیس بخش فرانسه و استاد ارشد در دانشگاه لستر بود و در زمینهٔ مطالعات فرهنگی، تحلیل محتوا، سینمای فرانسه و داستان‌های مصور فرانسوی-بلژیکی تدریس می‌کرد. او همچنین سردبیر مؤسس مجلهٔ «*هنر کمیک اروپایی*» بود.

میلر در سال ۲۰۱۰ از تدریس تمام‌وقت بازنشسته شد.
## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:مترجمان از فرانسوی به انگلیسی
رده:مترجمان اهل انگلستان
تیری گرونستن

**تیری گرونستن** (؛ ؛ زادهٔ ) نویسنده، روزنامه‌نگار، سخنران، نمایشگاه‌گردان، رمان‌نویس و مقاله‌نویس اهل فرانسه است.

## حرفه
تیری گرونستن در سال ۱۹۸۴، سردبیر ارشد طرفدارنامه قدیمی *اشترومف: دفترچه‌های کمیک* شد و آن را به یکی از نخستین نشریاتی تبدیل کرد که به نقد علمی کمیک‌ها در فرانسه و فراتر از آن می‌پرداخت. او شرکت نشر را در بحث‌های هنری و فرهنگی وارد کرد. کار او به‌عنوان سازمان‌دهندهٔ «همایش سِریزی» مشهور در سال ۱۹۸۷ با عنوان «کمیک، روایت و مدرنیته» نیز سهم مهمی داشت.

به‌عنوان مدیر موزه کمیک آنگولم در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، او روی پروژه‌های متعددی مانند نمایشگاه‌ها و کاتالوگ‌های آن‌ها و همچنین تک‌نگاره‌هایی دربارهٔ چند نویسنده یا موضوعات و مجموعه‌های ارائه‌شده توسط موزه کار کرد. او همچنین مدیر نخستین دورهٔ مجلهٔ رسمی موزه، «هنر نهم» بود.

او بنیان‌گذار و سردبیر «انتشارات سال دوم» بود، پیش از آنکه این انتشارات توسط «اکت سود» جذب شود. او مدرس «دانشگاه عالی اروپایی هنرها و فناوری‌های تصویر» است و همچنین عضو کلیدی «انجمن اووباپو» محسوب می‌شود.
## منابع

رده:استادان دانشگاه اهل بلژیک
رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران هنر اهل بلژیک
رده:روزنامه‌نگاران اهل بلژیک
رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:منتقدان کمیک
رده:نویسندگان کمیک اهل بلژیک
موریس هورن

**موریس هورن** (؛   – ) تاریخ‌نگار، نویسنده، منتقد و ویراستار فرانسوی-آمریکایی کمیک بود که به‌عنوان یکی از نخستین پژوهشگران جدی در زمینهٔ مطالعهٔ کمیک شناخته می‌شود. او سردبیر دایرةالمعارف جهانی کمیک‌ها، دایرةالمعارف جهانی کارتون‌ها و ۱۰۰ سال کمیک‌های روزنامه‌ای آمریکا بود. هورن در فرانسه به دنیا آمد و در نیویورک سیتی مستقر شد. او در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.

هورن در فرانسه بزرگ شد و به‌ویژه جذب کمیک‌های آمریکایی شده بود.

در اواخر دههٔ ۱۹۵۰، او با هموطن خود کلود مولی‌ترنی (که بعدها مدیر تحریریهٔ انتشارات فرانسوی دارگو شد) تحت تخلص‌های مشترک کارل فون کرافت و فرانک ساواژ (الهام‌گرفته از دکتر ساواژ) همکاری کرد و چندین رمان معمایی و جاسوسی به زبان فرانسوی نوشت.

از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰، هورن و مولی‌ترنی (با نام فرانک ساواژ) برنامهٔ رادیویی معمایی *اَلو… پلیس!* را برای رادیو لوکزامبورگ نوشتند.

## جستارهای وابسته
* تون‌پدیای دان مارکستاین
* ترینا رابینز

## منابع

رده:تاریخ‌نگاران هنر اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانشنامه‌نویسان ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:منتقدان کمیک
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
دی‌بی نتس

**دی‌بی نتس** () یکی از شرکت‌های تابعه اصلی دویچه بان بود که بخش عمده‌ای از سیستم راه‌آهن آلمان را در اختیار داشت و اداره می‌کرد. این شرکت از نظر طول (۳۳۲۹۱ کیلومتر تا سال ۲۰۱۹) و حجم حمل و نقل شبکه خود، یکی از بزرگ‌ترین مدیران زیرساخت‌های راه‌آهن بود.

در ۱ ژانویه ۲۰۲۴، با دی‌بی استیشن اند سرویس ادغام شد تا دی‌بی اینفراگو را تشکیل دهد.

این شرکت در جریان مرحله دوم اصلاحات ریلی آلمان به عنوان یک شرکت تابعه دویچه بان تأسیس شد. دفتر مرکزی دی‌بی نتس در فرانکفورت بود و شامل هفت بخش منطقه‌ای ("مناطق منطقه‌ای"، آربی) و یک بخش مرکزی بود. مکان‌های دفتر مرکزی منطقه‌ای آن عبارت بودند از برلین (آربی شرق)، فرانکفورت (آربی مرکز)، دویسبورگ (آربی غرب)، هانوفر (آربی شمال)، کارلسروهه (آربی جنوب غربی)، لایپزیگ (آربی جنوب شرقی) و مونیخ (آربی جنوب). دی‌بی نتس آگ از محل هزینه‌های مسیر سودآور بود، اما بودجه عمومی گسترده‌ای را برای نگهداری، توسعه و گسترش شبکه مسیرهای حمل و نقل اروپایی و فدرال دریافت می‌کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:انحلال‌های ۲۰۲۳ (میلادی) در آلمان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۸ (میلادی) در آلمان
رده:دویچه بان
رده:شرکت‌های راه‌آهن آلمان
رده:شرکت‌های راه‌آهن بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:شرکت‌های راه‌آهن منحل‌شده در ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:شرکت‌های منحل‌شده آلمان
رده:مدیران زیرساخت راه‌آهن
دی‌بی کارگو

**دی‌بی کارگو** () یک شرکت حمل و نقل و لجستیک بین‌المللی است. این شرکت مسئول تمام فعالیت‌های حمل و نقل ریلی بار شرکت راه‌آهن آلمانی دویچه بان (گروه دی‌بی) چه در داخل آلمان و چه در سطح جهانی است. دی‌بی کارگو یک دفتر ثبت شده در ماینز و یک دفتر اداری دیگر در فرانکفورت دارد.

این شرکت در اول ژانویه ۱۹۹۹ تحت عنوان دی‌بی کارگو تحت مرحله دوم اصلاحات آزادسازی سیستم راه‌آهن آلمان (بانرفرم) که تقریباً در همین زمان در حال انجام بود، تأسیس شد. عملیات اولیه عمدتاً بر بازار حمل و نقل ریلی در آلمان متمرکز بود. با این حال، در اوایل سال ۲۰۰۰، این شرکت تحت عنوان شرکت هلدینگ ریلیون به عنوان بخشی از ادغام دی‌بی کارگو و عملیات حمل و نقل ریلی شرکت راه‌آهن دولتی هلندی ندرلنس اسپورواگن سازماندهی مجدد شد. این ساختار جدید برای همکاری و ادغام مشارکت‌های آینده با سایر شرکت‌های حمل و نقل ریلی طراحی شده بود. بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹، ریلیون عملیات خود را به ایتالیا، سوئیس و لهستان، معمولاً از طریق خرید، گسترش داد. پس از خرید شرکت شینکر آگ در اوایل دهه ۲۰۰۰، این شرکت دوباره بازسازی شد و برند دی‌بی شینکر ریل را برگزید. در طول سال ۲۰۱۶، برای نشان دادن تمرکز اصلی خود بر حمل و نقل ریلی بار، این شرکت بار دیگر به دی‌بی کارگو تغییر نام داد؛ این طرح نامگذاری به تدریج در اکثر شرکت‌های تابعه بین‌المللی آن نیز تکرار شده است.

خدمات ارائه شده توسط دی‌بی کارگو شامل خدمات حمل و نقل قطارهای بلوکی و تک واگنی است که مورد دوم توسط بسیاری از رقبای شرکت کنار گذاشته شده است. بر اساس تعداد کیلومترهای طی شده، دی‌بی کارگو رهبر بازار در آلمان و اروپا است، اگرچه خدمات حمل و نقل آن چندین سال است که رو به کاهش بوده است. به منظور معکوس کردن این کاهش، در سال ۲۰۱۶ ساختار قیمتی انعطاف‌پذیرتری در کنار اقدامات مختلف کاهش هزینه اتخاذ شد. در اوایل دهه ۲۰۲۰، رویدادهای بزرگ جهانی مانند بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ و حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، این شرکت را به چالش کشیده و تغییراتی را ایجاد کرده است. با این حال، در چارچوب مبارزه با تغییرات اقلیمی، نقش دی‌بی کارگو نیز به‌طور فزاینده‌ای مهم تلقی می‌شود، زیرا این شرکت گزینه‌های حمل و نقلی را ارائه می‌دهد که کاملاً کربن خنثی هستند. با این حال، این شرکت به دلیل عدم سرمایه‌گذاری در ناوگان ریلی و زیرساخت‌های خود و در نتیجه محدود کردن عملکردش مورد انتقاد قرار گرفته است. در اواخر سال ۲۰۱۹، سیگرید اولین نیکوتا سمت مدیرعامل دی‌بی کارگو را بر عهده گرفت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:دویچه بان
رده:شرکت‌های لجستیکی آلمان
رده:شرکت‌های ماینتس
کلارا کلربر

**کلارا پی‌یر ایمپنس** (؛ ۲۱ فوریه ۱۸۹۹ – ) که با نام هنری **کلارا کلربر** () فعالیت می‌کرد، خوانندهٔ سوپرانوی اپرا اهل بلژیک بود.

## اوایل زندگی
کلارا در سن-ژیل متولد شد. والدین او فرانسوا ایمپنس (۱۸۷۶-) و ژان پترو نیل کولار نام داشتند. او از سن هفت سالگی تحصیل موسیقی (سلفژ، آواز، پیانو) را در آندرلشت آغاز کرد. او پانزده ساله بود که جنگ جهانی اول آغاز شد. در طول جنگ جهانی اول، پدرش، که کارمند دولتی بود، و در جنگ زخمی شده بود به همراه دولت بلژیک به تبعید رفت و خانواده‌اش را به لو آور منتقل کرد. در آنجا او مسئولیت دفتر هنری کارتون دو ویارت را بر عهده گرفت در آنجا، کلارا در یک گروه کر بلژیکی زیر نظر فیلیپ موسه آواز می‌خواند که او را تشویق کرد تا در کلاس‌های آواز شرکت کند و ترتیب دیدار او را با مربیان آواز در پاریس برای آموزش به‌عنوان یک خواننده تک‌نواز فراهم کرد. در سال ۱۹۱۳ موفق به کسب جایزه دوم سلفژ شد. او تایپ آموخت و در وزارت دادگستری مشغول به کار شد. پس از جنگ، او در کلاس‌های آواز تحت نظر خانم مونل شرکت کرد، به عنوان منشی در راه‌آهن کار کرد و در کنسرت‌های خیریه‌ای که به نفع موسیقی و گروه کر جانبازان جنگ برگزار می‌شد، شرکت کرد

## حرفه
او برای اولین بار در اپرای لا مونی در تولید اپرای افسانه‌های هافمن اثر ژاک افنباخ آواز خواند. او با انتخاب نام هنری کلارا کلربر از دهه ۱۹۲۰ تا بازنشستگی‌اش در دهه ۱۹۵۰ به عنوان پرایما دونا (ستاره اول) اپرا در بروکسل شناخته می‌شد.

اجرای او در نقش ویولتای در *[[لا تراویاتا]]*، نقشی که بیش از ۲۰۰ بار آن را اجرا کرد، و همچنین در نقش قهرمان نام‌آور لاکمه، به ویژه محبوب بود. او به‌طور منظم در خارج از کشور به تورهای موفقیت‌آمیز رفت، و اجرای او در *مانون* در مونت‌کارلو در سال ۱۹۳۱ و در ریگولتو در کاخ گارنیه در پاریس در سال ۱۹۳۳، با استقبال ویژه‌ای مواجه شد. او همچنین به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و در کنار جان چارلز توماس و بنیامینو جییی به اجرای برنامه پرداخت.

او در سال ۱۹۵۳ از صحنه کناره‌گیری کرد و به تدریس موسیقی به‌طور خصوصی مشغول شد. او در سال ۱۹۷۰ در بروکسل درگذشت.
## منابع

* Moors, Hans, "IMPENS, Clara, Pierre..." in E. Gubin, C. Jacques, V. Piette & J. Puissant (eds), *Dictionnaire des femmes belges: XIX<sup>e</sup> et XX<sup>e</sup> siècles.* Bruxelles: Éditions Racine, 2006. 

رده:اهالی سن-ژیل
رده:درگذشتگان ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۹ (میلادی)