ام‌الخیر (الخلیل)

**ام الخیر**، یک روستای فلسطینی واقع در استان الخلیل فلسطین، در جنوب کرانه باختری است. در سال ۲۰۰۸، پنج خانواده، تقریباً ۷۰ نفر، در آن ساکن بودند. تا سال ۲۰۱۷، جمعیت این روستا ۶۸۶ نفر بود. این روستا توسط شهرک غیرقانونی اسرائیلی کارمل احاطه شده است.
بندانگشتی|هنر خیابانی در ام‌الخیر

## تاریخچه
روستاییان فلسطینی چند دهه پیش، پس از آنکه اسرائیل آنها را از صحرای عراد بیرون راند و زمین را از ساکنان روستای فلسطینی یطا خریداری کرد، در آنجا ساکن شدند.

در پی جنگ ۱۹۴۸ و پس از توافق‌نامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹، ام‌الخیر تحت حاکمیت اردن قرار گرفت.

در طول جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷، ام‌الخیر تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت. به گفته دیوید دین شولمن، شهرک نزدیک آن، کارمل، در زمین‌های مصادره شده از بادیه‌نشینان آن روستا واقع شده است.
بندانگشتی|250x250پیکسل|سمت چپ: آوار خانهٔ بیوه‌ای با ۹ فرزند، نیروهای اسرائیلی خانه‌اش را در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۲ تخریب کردند. در وسط: آلونکی که اکنون او باید با فرزندانش در ام‌الخیر در آن زندگی کند.
فعالان حقوق بشر و خبرنگاران از کمبود امکانات رفاهی برای روستاییان انتقاد کرده‌اند، در حالی که ساکنان اطراف از زندگی مدرن لذت می‌برند. به گفته نیکلاس کریستوف از *[[نیویورک تایمز]]،* در سال ۲۰۱۰ *،* کارمل …

: «یک واحه سبز دوست‌داشتنی که شبیه یک حومه آمریکایی است. باغ‌های سرسبز، بچه‌هایی که دوچرخه‌سواری می‌کنند و خانه‌های دارای تهویه مطبوع دارد. همچنین یک طویله مرغداری برق‌دار و درخشان دارد که به عنوان یک کسب و کار اداره می‌شود.» بادیه‌نشین‌های ام‌الخیر در ورای حصارهای سیم خاردار خود، از اتصال به شبکه برق، طویله برای دام‌ها و توالت‌هایشان محروم هستند و تمام تلاش‌ها برای ساخت مسکن دائمی تخریب می‌شود. الاد عریان، یک فعال حقوق بشر اسرائیلی، خاطرنشان کرد که مرغ‌های مزرعه مرغداری کارمل برق و آب بیشتری نسبت به بادیه‌نشین‌های فلسطینی مجاور دریافت می‌کنند. 

بندانگشتی|پارک کودک در ام‌الخیر
هامرمن در سال ۲۰۱۱ چنین می‌نویسد:

: درست در کنار خانه‌های روستایی باشکوه - مجهز به تهویه مطبوع، باغ‌های آبیاری قطره‌ای و استخرهای ماهی قرمز - چند خانواده بزرگ شامل پیرمردان، پیرزنان و نوزادان در خانه‌هایی ساخته شده از حلبی، پارچه و دیوارپوش پلاستیکی زندگی می‌کنند، اگرچه چند سازه بلوک سیمانی نیز وجود دارد. آنها روی زمین‌های شکسته و بایر راه می‌روند. آنها آب لوله‌کشی ندارند. آنها به شبکه برقی که هر آبادی و پاسگاه را در این منطقه دورافتاده روشن می‌کند، متصل نیستند. آنها هیچ جاده دسترسی ندارند. 

دیوید دین شولمن روایت یکی از روستاییان، مرد جوانی به نام «عید الهجلین» را ثبت کرده است که پس از شرح مشکلاتشان، دو سند، یکی رسید مالیات پرداختی بر زمینش و دیگری، دستوری از سوی مقامات نظامی برای تخریب خانه‌اش، را نشان داده است. او اظهار داشت:«چرا می‌خواهند خانه‌ام را خراب کنند؟ کجا می‌توانم بروم؟ آیا می‌توانم به آمریکا بروم؟ من هیچ چیزی ندارم و آنها می‌خواهند آن هیچ چیز را از من بگیرند. می‌توانید کمکم کنید؟ قرار است کجا بروم؟» 
بندانگشتی|زمین‌های کشاورزی در ام الخیر
ام الخیر یکی از موضوعات اصلی کتاب *«راهی به سوی بهار: زندگی و مرگ در فلسطین»* نوشته بن ارنرایک در سال ۲۰۱۶ بود.

ام الخیر همچنین جامعهٔ پایهٔ «جمع چوپان خوب»، یک سازمان مردمی است که در برابر استعمار سرزدهٔ زمین‌های محلی توسط شهرک‌نشینان اسرائیلی مقاومت می‌کند.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئیه ۲۰۲۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در ژوئن ۲۰۲۴، یک سوم از روستایی که هنوز پابرجا بود، تخریب شد، زیرا نیروهای دفاعی اسرائیل ۱۱ خانه، از جمله ۵ چادر را با بولدوزر تخریب کردند و ۵۰ چوپان را بی‌خانمان کردند. آنها همچنین ژنراتور برق، سلول‌های خورشیدی و مخازن آب را نیز نابود کردند.
بندانگشتی|عوده هذالین، فعال ام‌الخیری به همراه پسرش وطن
در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵، فعال محلی عوده هذالین توسط یک شهرک‌نشین اسرائیلی در زادگاهش کشته شد.

## منابع

رده:استان الخلیل
رده:روستاهای کرانه باختری
رده:شهرداری‌های فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده