ماتئو ماریا بویاردو

**ماتئو ماریا بویاردو** شاعر ایتالیایی عصر رنسانس بود.

## اوایل زندگی
بویاردو در سال ۱۴۴۰، در اسکاندیانو (استان رجیو امیلیا امروزی) یا نزدیک آن متولد شد؛ پسر جووانی دی فلترینو و لوسیا استروزی. مادرش لوسیا خواهر شاعر اومانیست تیتو وسپازیانو استروزی و پدرش جووانی پسر فلترینو بویاردو بود که نیکولو سوم دِسته، مارکی فرارا، او را به عنوان کنت اسکاندیانو منصوب کرده بود و قدرت اربابی بر آرکتو، کازالگرانده، گسو و توریچلا را در اختیار داشت. بویاردو نمونه‌ای ایده‌آل از یک درباری بااستعداد و برجسته بود که هم قلبی شجاع و هم دانش عمیق انسان‌گرایانه داشت.

در سال ۱۴۴۱ خانواده به فرارا نقل مکان کردند، جایی که ماتئو ماریا تا زمان مرگ پدرش در سال ۱۴۵۱ در آنجا بزرگ شد. در سنین پایین وارد دانشگاه فرارا شد و در آنجا دانش خوبی از یونانی و لاتین و حتی زبان‌های شرقی کسب کرد. او در زمان مناسب در رشته فلسفه و حقوق به عنوان دکتر پذیرفته شد.

## نوشتن
بندانگشتی|''کتابخانه آموروم''، ۱۴۹۹

حدود سال ۱۴۷۶ بویاردو اثر بزرگ خود، *اورلاندو ایناموراتو*، که در ابتدا عاشق شدن اورلاندو نیز نامیده می‌شد، را آغاز کرد. این اثر، شعری باشکوه دربارهٔ جوانمردی و عاشقانه است که تجربه شاعرانه *سرودهای مذهبی* و مضامین ستایش‌آمیز آثار لاتین اولیه را در خود جای داده است (دایرةالمعارف بریتانیکا ویرایش یازدهم، بحث مفصلی دربارهٔ *اورلاندو* در چندین ویرایش خود ارائه می‌دهد).  در سنت جوانمردی، *اورلاندو* *ایناموراتو* اولین شعری است که تلفیقی آگاهانه از چرخه‌های روایی کارولنژی و آرتوری را به نمایش می‌گذارد. از این رو، نوآوری شعر، این واقعیت است که اورلاندو، قهرمان *[[سرود رولان]]*، عاشق است. عشق، که به عنوان یک نیروی کیهانی و همچنین یک ویژگی اساسی جوانمردی دیده می‌شود، در کنار سایر مضامین اصلی مانند سلاح، جادو، افتخار و ماجراجویی، موضوع اصلی است. هر چقدر هم که این روایت افسانه‌ای و نابهنگام به نظر برسد، شاعر با ایجاد توهم یک روایت زنده برای مخاطبان درباری، آن را به زمان حال مرتبط می‌کند، و واکنش‌های آنها را در نقاط مختلف ثبت می‌کند. در این چارچوب، روایت با سرعتی بی‌وقفه، تحت کنترل تکنیک به اصطلاح *«انسجام»* یعنی تعلیق یک داستان و رفتن به داستان دیگر در نقطه اوج انتظار، پیش می‌رود.

### تاروت
مشخص نیست بویاردو چه زمانی شعری دربارهٔ یک بازی تاروت غیرمعمول و خودساخته (تاروکی) سروده است، که با تحقیقات تاروت در قرن پانزدهم و این سؤال که تاروت چه زمانی توسعه یافته است، مرتبط است.

یک دسته کارت تاروکچی بر اساس شعر (احتمالاً کمی پس از مرگ بویاردو خلق شده است) تولید شد. تنها دسته کارت شناخته شده تا حدی باقی مانده است (فقط ۴۴ کارت از یک دسته کارت حداقل ۵۶ تایی - یا احتمالاً ۷۸ کارت اگر در ابتدا شامل ۲۲ کارت ترامپ‌ها بوده باشد). این دسته کارت از چهار خال منحصر به فرد تشکیل شده بود که هر کدام نمایانگر یک شور و اشتیاق بودند: شلاق‌ها (*تیمور* > ترس)، چشم‌ها (*گلوسیا* > حسادت)، گلدان‌ها (*اسپرانزا* > امید) و تیرها (*آمور* > عشق). هر خال از ۱۰ کارت "پیپ" (آس تا ۱۰) و ۴ کارت چهره تشکیل شده بود: *فانته* ("سرباز" / سرباز)، *کاوالو* ("سواره نظام" / شوالیه)، *دونا* ("بانو" / ملکه) و *رِ* ("شاه"). هر کارت سه سطر از شعر را در یک مستطیل در بالا داشت.

## منابع

## کتابشناسی

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* 
* Works by Matteo Maria Boiardo at Project Gutenberg
* Works by or about Matteo Maria Boiardo at the Internet Archive
* Boiardo's influence on the early Tarot game inclusive an extensive time line of Boiardo's life
* Samples of the Boiardo deck along with historical notes

رده:اهالی اسکاندیانو
رده:درگذشتگان ۱۴۹۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۴۰ (میلادی)
رده:شاعران ایتالیایی سده ۱۵ (میلادی)
رده:شاعران ایتالیایی‌زبان
رده:شاعران حماسه‌سرا
رده:شاعران مرد اهل ایتالیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نویسندگان رنسانس اهل ایتالیا