فرهنگ جمهوری دموکراتیک آذربایجان

**فرهنگ جمهوری دموکراتیک آذربایجان،** فرهنگ رسمی جمهوری دموکراتیک آذربایجان است که در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ وجود داشته است.

## مطبوعات
در طول دو سال از وجود جمهوری دموکراتیک آذربایجان (ADR)، حدود ۱۰۰ عنوان روزنامه و مجله در کشور منتشر شد. مطبوعات این دوره را می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم کرد:
* مطبوعات ملی که به ترویج ایده‌های جمهوری دموکراتیک آذربایجان می‌پرداختند
* مطبوعات بلشویکی (مخالف)
* مطبوعات سوسیالیست-انقلابی و منشویکی
* روزنامه‌ها و مجلات مستقل و اطلاع‌رسانی.

نمونه‌هایی از مطبوعات ملی که می‌توان ذکر کرد شامل مجلات و روزنامه‌هایی مانند «استقلال» (۱۹۱۸–۱۹۲۰)، «آذربایجان» (۱۹۱۸–۱۹۲۰)، «رَوینس-نفیسی» (۱۹۱۹)، «گورتیولوش» (۱۹۲۰)، «مدنییات» (۱۹۲۰)، «شِیپور» (۱۹۱۸–۱۹۱۹)، «زنبور» (۱۹۱۹) و غیره هستند.

مطبوعات در باکو، گنجه، شوشی، تفلیس و دیگر مراکز فرهنگی و اداری نه تنها به زبان آذربایجانی-ترکی، بلکه به زبان‌های روسی، گرجی، لهستانی، فارسی، آلمانی و زبان‌های دیگر نیز منتشر می‌شدند.

## آموزش
وزارت آموزش عمومی به ریاست نصیب بیگ یوسف بیگلی اداره می‌شد. یک اداره باستان‌شناسی نیز تحت نظر این وزارتخانه فعالیت می‌کرد.

در ۲۸ آگوست ۱۹۱۸، مدارس ملی شدند. در کنار مدارس، سالن‌های ورزشی مردانه و زنانه افتتاح شدند. به منظور آموزش پرسنل واجد شرایط، دوره‌های آموزشی ویژه در باکو، گنجه، قزاق، شوشا، نوحه و قوبا افتتاح شد. کمیسیونی برای تهیه کتاب‌های درسی به زبان آذربایجانی وجود داشت.

در سال ۱۹۱۹، کمیسیون ویژه‌ای برای اصلاح الفبا به رهبری ح. ملیک-اصلانوف تشکیل شد.

شعبه آذربایجانی مدرسه علمیه معلمان ماوراء قفقاز در گوری به قزاخ منتقل شد. در سال ۱۹۱۹، دانشگاه باکو (که اکنون دانشگاه دولتی باکو است) افتتاح شد.

انجمن‌هایی مانند «ترک اوجاغی»، «انجمن مطالعات شرق مسلمان»، کتابخانه ملی، موزه ملی «استقلال» و غیره تأسیس شدند.

## ادبیات
رشد ادبیات این دوره به شدت تحت تأثیر روشنفکرانی چون محمد امین رسول زاده، علیمردان بیگ توپچوباشف، میرزابالا ممدزاده، احمد بیگ آقاف، علی بیگ حسین‌زاده، حسین جاوید، جلیل محمدقلی زاده، جلیل محمدقلی زاده، احمد عبدالله محمد سلیم، محمد سلیم، محمد سلیم، احمد بیگ آقایف بود. علی عباس مزنیب و دیگران.

## تئاتر
در توسعه تئاتر آذربایجان نیز تغییرات مهمی رخ داد. شرایط برای سازماندهی مجدد گروه‌های تئاتری در باکو فراهم شد. اولین گروه تئاتر در این دوره «برادران حاجی‌بیگِلی» بود. اعضای این گروه عبارت بودند از حاجی‌آقا عباس‌اف، میرزاآقا علی‌اف، احمد آغدامسکی، جلیل بغدادبِکوف، حسین عربلینسکی، حسین‌قلی سرابسکی، مختار محمدزاده، رضا دارابی، سیدگی روح‌الله، الکپر حسین‌زاده، محمدتقی باقرزاده، باغیرا کاظموفسکی و غیره

شعباتی از اداره تئاتر برادران حاجی‌بیلی در شوشا و نخجوان فعالیت می‌کردند. طبق فرمان مورخ ۹ اکتبر ۱۹۱۸، مدیریت تئاتر به وزارت آموزش عمومی منتقل شد. در ۱۸ اکتبر، تصمیم گرفته شد که ساختمان تئاتر برادران مایلوف (که اکنون تئاتر اپرا و باله دانشگاهی دولتی آذربایجان است) برای تئاتر دولتی خریداری شود.

در ۴ نوامبر ۱۹۱۸، تراژدی «نادرشاه» اثر نریمان نریمانوف به روی صحنه رفت. در ۱۷ نوامبر ۱۹۱۹، تئاتر آذربایجان ملی شد و تحت نظارت دولت قرار گرفت.

## موسیقی
اولین اپراهای آذربایجانی در تئاتر دولتی به روی صحنه رفتند.

در سال ۱۹۱۹، عزیر حاجی‌بیگوف تعدادی اثر طراحی رقص نوشت: «داغستان» («قایتاغی»)، «آذربایجان» و غیره. او همچنین «سرود آذربایجان» را نوشت.

خوانندگان و عاشیق‌های فولکلور مانند جبار گاریاگدیوغلی، کچاچی محمد، سید شوشینسکی، مجید بیبوتوف و دیگران نقش مهمی در توسعه موسیقی آذربایجانی ایفا کردند.

## هنر تجسمی
از زمان اعلام جمهوری دموکراتیک آذربایجان، نمادهای دولتی ایجاد شدند. در ۹ نوامبر ۱۹۱۸، دولت جمهوری قطعنامه‌ای با عنوان «دربارهٔ تصویب پرچم» تصویب کرد.

در ۲۳ مارس ۱۹۱۹، دولت تصمیم گرفت برای توسعه پروژه‌های مربوط به نشان دولتی، نشان‌های نظامی و غیره، مسابقه‌ای اعلام کند.

زینال علیزاده، مجسمه‌ساز، در توسعه نشان دولتی، نشان‌ها و مدال‌ها شرکت داشت. بر روی سینه و مدال‌های یادبودی که طبق پروژه او صادر شده بود، ساختمان پارلمان، پرچم‌ها، هلال ماه، ستاره هشت پر، طلوع خورشید و حلقه‌های گل رز حکاکی شده بود.

کاریکاتورهای هنرمند عظیم عظیم‌زاده در «زنبور» منتشر شد. اولین استودیوی نقاشی در سال ۱۹۱۹ ایجاد شد. هنرمند بهروز کنگرلی گالری از تصاویر پناهندگان را ترتیب داد.

## معماری
قرار بود یک کلاس مجسمه‌سازی در مدرسه فنی باکو افتتاح شود. مدرسه دخترانه و ساختمان «اسماعیلیه» که در مارس ۱۹۱۸ توسط نیروهای ارمنی-داشناک به آتش کشیده شده بود، طبق پروژه‌های زیور بیگ احمدبیگف، که به عنوان معمار ارشد باکو خدمت می‌کرد، مرمت شدند. به ابتکار او، یک انجمن جدید شیروان برای بازسازی شهر ویران شده شماخی تأسیس شد. انجمن دوستداران و نگهبانان هنر اسلامی نیز تأسیس شد. معماران زیور بیگ احمدبیگف، نبی اوغلو قاجار، مهندسان محمد حسن حاجینسکی و حاجی بیگ آخوندوف مجموعه کاخ شیروانشاهان را مورد مطالعه قرار دادند.

در اول ژانویه ۱۹۲۰، در جلسه اتحادیه بازیگران ترکیه، تصمیم گرفته شد که بنای یادبودی بر مزار حسین عربلینسکی، یکی از بنیانگذاران هنر تئاتر ملی، ساخته شود. قرار بود بناهای یادبودی برای شهدایی که در نبرد باکو در سپتامبر ۱۹۱۸ جان باختند، ساخته شود. وزارت آموزش عمومی ۵۰۰ هزار منات برای ساخت مقبره نظامی گنجوی در گنجه اختصاص داد.

طبق مصوبه پارلمان مورخ ۱ سپتامبر ۱۹۱۹، بیش از ۱۰۰ آذربایجانی برای تحصیل در دانشگاه‌های اروپا اعزام شدند.

## جستارهای وابسته
جمهوری دموکراتیک آذربایجان

## منابع

رده:جمهوری دموکراتیک آذربایجان
رده:فرهنگ در جمهوری آذربایجان