زندان‌های بحرین

**زندان‌های [[بحرین]]** کاملاً متعلق به دولت هستند و توسط آن اداره می‌شوند. آنها توسط ۳ نیروی امنیتی مختلف، از جمله آژانس امنیت ملی (NSA)، نیروی دفاعی بحرین (BDF) و وزارت کشور (MoI) اداره می‌شوند. اداره زندان‌ها توسط چندین مقام قضایی و همچنین دادستانی عمومی نظارت می‌شود. ۴۳ از مجموع ۲۰ زندان، ۴ زندان اصلی وجود دارد که یکی از آنها مخصوص زنان است. زندان‌های اصلی عبارتند از: زندان القرین (تحت اداره BDF)، بازداشتگاه حوضچه خشک، زندان جو و بازداشتگاه زنان شهرک عیسی (تحت اداره وزارت کشور).

در طول دوره‌های ۱۹۷۵–۱۹۹۹ و ۲۰۰۷–۲۰۱۱، شکنجه در زندان‌ها گسترده و سیستماتیک شد. که منجر به مرگ تا ۲۳ نفر شد.

## بازداشت نوجوانان
تا همین اواخر (اواخر سال ۲۰۱۱)، کودکان بالای پانزده سال (اما زیر ۱۸ سال) به جای دادگاه اطفال، در دادگاه کیفری محاکمه می‌شدند. در سال ۲۰۰۱، گروه کاری بازداشت‌های خودسرانه توصیه کرد که «تمام مراکز بازداشت نوجوانان که توسط وزارت کشور اداره می‌شوند به وزارت توسعه اجتماعی منتقل شوند». تا سال ۲۰۱۰، این توصیه علیرغم تصمیمات شورای وزیران در ۴ دسامبر ۲۰۰۵ برای انجام این انتقال، اجرا نشده بود. در سال ۲۰۱۱، برخی از کودکان به دادگاه‌های نظامی احضار شدند.

در جریان سرکوب‌های امنیتی علیه فعالان سیاسی و حقوق بشر در اوت ۲۰۱۰، بنا به گزارش‌ها، ۷۶ کودک، از جمله یک کودک ده ساله، دستگیر شدند. در مجموع، ۳۵۵ نفر بازداشت شدند که ۲۱٪ آنها کودک بودند. مرکز حقوق بشر بحرین اعلام کرد که ان اس ای پشت بیشتر دستگیری‌ها و «حملات فیزیکی مداوم» به کودکان بوده است. مقامات ادعا کردند که اکثر کودکان دستگیر شده در اعتراضات و فعالیت‌های مرتبط با اعتراضات مانند آتش زدن لاستیک شرکت داشتند. طبق گزارش‌ها، کودکان در همان بازداشتگاه‌هایی نگهداری می‌شدند که زندانیان بزرگسال به اتهامات جنایی مانند توزیع غیرقانونی مواد مخدر محاکمه می‌شدند. وکلا گزارش دادند که برخی از کودکان مورد ضرب و شتم قرار گرفته و آثار شکنجه روی آنها دیده شده است و دو کودک نیز از بدرفتاری در طول محاکمه شکایت کرده‌اند.

مرکز حقوق بشر بحرین ۱۸۸ مورد دستگیری کودکان در جریان قیام بحرین را ثبت کرده است که «غیرقانونی» توصیف شده‌اند و بسیاری از موارد در زمره آدم‌ربایی یا ربایش قرار می‌گیرند. تقریباً همه آنها از بدرفتاری در زمان بازداشت خبر داده‌اند و برخی پس از بازداشت به بیمارستان منتقل شده‌اند و آثار شکنجه بر روی آنها دیده می‌شود. گفته می‌شود که آنها مورد آزار روانی قرار گرفته‌اند و دو نفر از آنها گزارش داده‌اند که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند.

## زندانیان سیاسی
مرکز حقوق بشر بحرین گزارش داد که تا تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۱، ۵۰۰ نفر زندانی عقیدتی بوده‌اند،: ۵ بحرین را به کشوری با بالاترین سرانه زندانیان سیاسی در جهان تبدیل کرده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:تأییدپذیری|<span title="This claim needs references to better sources. (مه ۲۰۲۴)">بهتر منبع </span>]]*این ادعا توسط *[[ویکی‌پدیا:تأییدپذیری|<span title="This claim needs references to better sources. (مه ۲۰۲۴)">قانونی</span>]]* &#x5D; می‌شود که برای هر کسی که «به صورت کتبی خواستار سرنگونی یا تغییر رژیم شود» مجازات زندان تعیین می‌کند،: ۲۰۸ یا «با استفاده از یکی از روش‌های انتشار، باعث ایجاد نفرت از رژیم حاکم یا ابراز انزجار نسبت به آن می‌شود.»: ۳۹۸

## بدرفتاری
در دوره بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۹ که به عنوان «دوران قانون امنیت ملی» شناخته می‌شود، شکنجه اغلب توسط دولت بحرین مورد استفاده قرار می‌گرفت و منجر به مرگ ۱۷ نفر شد. پس از آنکه امیر حمد بن عیسی آل خلیفه در سال ۱۹۹۹ جانشین پدرش عیسی بن سلمان آل خلیفه شد، گزارش‌های شکنجه به طرز چشمگیری کاهش یافت و شرایط بازداشت بهبود یافت. با این حال، فرمان سلطنتی ۵۶ سال ۲۰۰۲ به همه متهمان به شکنجه در طول قیام دهه ۱۹۹۰ و قبل از آن (از جمله چهره‌های بدنامی مانند ایان هندرسون و عادل فلایفل) مصونیت مؤثر داد. در اواخر سال ۲۰۰۷ شکنجه دوباره شروع به استفاده کرد و تا سال ۲۰۱۰ دوباره رایج شد.

### قیام ۲۰۱۱–۲۰۱۲
بندانگشتی|صدها نفر در مارس ۲۰۱۱ در نزدیکی ایستگاه پلیس الوسطی راهپیمایی کردند.
شکنجه در جریان قیام بحرین (۲۰۱۱ تاکنون) در بسیاری از گزارش‌های حقوق بشر گسترده و سیستماتیک توصیف شده است. ۶۴٪ از این بازداشت‌شدگان، یعنی ۱۸۶۶ نفر، شکنجه شدن خود را گزارش کرده‌اند. ۳۷ در نتیجه حداقل پنج نفر از بازداشت‌شدگان جان باختند. ۲۲۵ در جریان قیام، بازداشت‌شدگان توسط سه نهاد دولتی، وزارت کشور (MoI)، آژانس امنیت ملی (NSA) و نیروی دفاعی بحرین مورد بازجویی قرار گرفتند. طبق گزارش کمیسیون مستقل تحقیق بحرین (BICI)، آزار و اذیت‌های جسمی و روانی توسط NSA و وزارت دفاع به صورت سیستماتیک اعمال شده و در بسیاری از موارد به شکنجه منجر شده است: ۲۹۸ گزارش کمیسیون مستقل تحقیق بحرین استفاده سیستماتیک از تکنیک‌های مشابه آنچه در سرکوب قیام دهه ۱۹۹۰ استفاده شد را نشانه‌ای از «یک مشکل سیستماتیک» توصیف می‌کند که فقط می‌توان در سطح سیستماتیک به آن پرداخت: ۲۹۹–۳۰۰

روش‌های بدرفتاری خاصی در برخی زندان‌ها رایج بود. مجبور کردن زندانیان به ادرار کردن در خود به دلیل محرومیت از توالت، بیشتر در زندان‌های العدلیه (CID) و عصری رایج بود. ۲۸۵ کمبود خواب نیز در گروه دوم شایع‌تر بود: ۲۸۹ در زندان القرین، جایی که رهبران سیاسی در حبس انفرادی طاقت‌فرسا نگهداری می‌شدند: ۲۹۰ گزارش شده است که برخلاف سایر زندان‌ها، شرایط پس از ۱۰ ژوئن ۲۰۱۱ بهبود یافته و بدرفتاری متوقف شده است: ۲۹۶–۷

#### تکذیبیه‌های دولتی
مقامات بحرین در ابتدا تمام ادعاهای شکنجه را رد کردند. یکی از مقامات وزارت توسعه اجتماعی به سازمان «اول حقوق بشر» گفت که هیچ‌کس در بحرین شکنجه نمی‌شود و اظهار داشت: «به هر کسی که دستگیر شده، حکم بازداشت و مدارک لازم نشان داده شده است و هیچ‌کس توسط مردان نقابدار از خانه‌اش ربوده نشده است.»: ۹

متعاقباً، آنها ادعا کردند که در حال بررسی مواردی هستند که ظاهراً «موارد منفرد» بوده‌اند. عبدالعزیز بن مبارک، مدیر روابط رسانه‌ای اداره اطلاعات بحرین، به *ای بی سی نیوز* گفت که حوادث گزارش شده بسیار جدی گرفته شده و مورد بررسی قرار گرفته‌اند و هرگونه شکنجه‌ای که رخ داده، بدون مجوز بوده است و خاطرنشان کرد که پنج نگهبان زندان به دلیل یک مرگ دستگیر شده‌اند. با این وجود، هر پنج نفر متهم به شکنجه متعاقباً آزاد شدند. ۳۵

## فرارها
در ۱۴ مارس ۲۰۱۱، گروهی از زندانیان که تعدادشان حدود ۱۰۹ نفر تخمین زده می‌شد، موفق به فرار از زندان داک خشک شدند. برخی از آنها سعی کردند از طریق دریا فرار کنند، برخی با یک اتوبوس کوچک و برخی دیگر در ساختمان‌های اطراف پنهان شدند. با این حال، اکثر آنها در همان روز دستگیر شدند. ۱۳۳

در ۸ مه ۲۰۱۲، وزارت کشور ادعا کرد که یک زندانی به نام رضا الغیصره (۲۵ ساله) که به دلیل فعالیت‌های اعتراضی دستگیر شده بود، از زندان «حوض خشک» فرار کرده است. خانواده او و یک خانواده دیگر که به ملاقات یک زندانی رفته بودند، چندین ساعت توسط پلیس مورد بازجویی قرار گرفتند.

## فهرست زندان‌ها
همه زندان‌ها، به جز دو زندان، توسط وزارت امور داخله اداره می‌شوند.
# زندان العدلیه (اداره تحقیقات جنایی و شواهد پزشکی قانونی - CID).
# زندان الحد.
# ایستگاه پلیس النعیم
# ایستگاه پلیس القضیبیه
# زندان القرین (توسط بی دی اف اداره می‌شود).
# ایستگاه پلیس الرفاع
# ایستگاه پلیس الوسطی
# زندان عصری.
# ایستگاه پلیس بدیع
# بازداشتگاه اسکله خشک.
# ایستگاه پلیس شهرک حمد (میدان ۱۷).
# کلانتری هورا.
# بازداشتگاه زنان شهر عیسی
# زندان جو.
# کلانتری نبیه صالح
# ساختمان (زیرزمین) آژانس امنیت ملی در القلعه (معروف به "قلعه" یا "دژ"): ۲۸۳
# ایستگاه پلیس سماهیج
# کلانتری سیترا.
# کلانتری ام الحسم
# ایستگاه پلیس الغریفه

## جستارهای وابسته
* حقوق بشر در بحرین

## منابع

رده:بازداشت و حبس
رده:تنبیه در بحرین
رده:جرم در بحرین
رده:زندانیان بحرین
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نقض حقوق بشر در بحرین