آرامگاه سرباز گمنام (ایتالیا)

**آرامگاه سرباز گمنام** () یادبودی جنگی است که در رم، زیر مجسمه الهه روما در محراب پاتریا واقع شده است. این یک *مقبره کوچک* است که به سربازان ایتالیایی کشته و مفقود شده در طول جنگ اختصاص داده شده است.

این مکان صحنهٔ برگزاری مراسم رسمی سالانه در مناسبت‌هایی چون روز آزادی ایتالیا (۲۵ آوریل)، روز جمهوری ایتالیا (۲ ژوئن) و روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (۴ نوامبر) است. در این مراسم، رئیس‌جمهور ایتالیا و عالی‌ترین مقامات کشور با نثار اکلیل غار به آرامگاه سرباز گمنام، به یاد کشته‌شدگان و مفقودان ایتالیایی در جنگ‌ها ادای احترام می‌کنند.

## تاریخچه
### انتخاب بدن
پیکر سرباز گمنام ایتالیایی در ۲۸ اکتبر ۱۹۲۱ در باسیلیکا آکوئیلیا توسط ماریا برگاماس، مادر آنتونیو برگاماس ــ یک داوطلب ایرردنتیست ایتالیایی در ارتش سلطنتی ایتالیا که پیکرش در جریان جنگ جهانی اول بازیابی نشد ــ انتخاب شد. ماریا برگاماس این پیکر را از میان ۱۱ جسد ناشناس اعضای نیروهای مسلح ایتالیا که بقایای آنان از مناطق مختلف جبهه جمع‌آوری شده بود، برگزید.

ماریا برگاماس پس از گذر از برابر چند تابوت نخست، در برابر دهمین تابوت بر زمین افتاد و نام پسرش را فریاد زد: این همان پیکری بود که برگزیده شد. ده پیکر باقی‌مانده در آکوئیلیا در گورستان نظامی دفن شدند.

هیئت منتخب با قطار از آکویلیا به رم سفر کرد و از اودین، ترویزو، ونیز، پادوا، روویگو، فرارا، بولونیا ، پیستویا، پراتو، فلورانس، آرتزو، کیوسی و اورویتو با سرعتی متوسط عبور کرد، در هر ایستگاه جمعیت می‌توانستند به سرباز گمنام ادای احترام کنند.

### دفن
جسد در ۴ نوامبر ۱۹۲۱ در محراب دلا پاتریا در رم، زیر مجسمه الهه روما، با مراسمی باشکوه به خاک سپرده شد. در این مراسم، پادشاه ویکتور امانوئل سوم و همچنین بسیاری از کهنه سربازان و بیوه‌های جنگ حضور داشتند. جسد ابتدا توسط تعدادی از سربازان به کلیسای سنت ماری فرشتگان و شهدا منتقل شد و سپس طی یک مراسم دسته‌جمعی به محراب دلا پاتریا منتقل شد.
بندانگشتی|مقبره سرباز گمنام که از سردابه داخلی قابل مشاهده است
کتیبه روی مقبره در محراب دلا پاتریا نشان می‌دهد: «و خرما» «(۲۴ مه ۱۹۱۵) و») (۴ نوامبر ۱۹۱۸) یا آغاز و پایان مشارکت ایتالیا در جنگ جهانی اول. مراسم تدفین سرباز گمنام که در ۴ نوامبر ۱۹۲۱ برگزار شد، با توجه به اینکه یک میلیون نفر در آن شرکت کردند، مهم‌ترین و مشارکتی‌ترین تظاهرات میهن‌پرستانه وحدت ایتالیا بود.

در اول نوامبر، به ابتکار معاون جیووانی جیوریاتی، به سرباز گمنام مدال طلای شجاعت نظامی، بالاترین نشان نظامی ایتالیا، اعطا شد، با انگیزه‌ای که بعداً در کنار *ساکلوم* او که در داخل محراب پاتریا، در دخمه‌ای با همین نام واقع شده بود، نیز گزارش شد:

بر روی درب ورودی سردابه داخلی این سنگ نوشته وجود دارد، که توسط شاه ویکتور امانوئل سوم نوشته شده است:

### آرامگاه
[راست|بندانگشتی|یکی از دو منقلی که دائماً در کناره‌های مقبره سرباز گمنام ایتالیایی در محراب پاتریا در [رم روشن هستند. در پایه آنها پلاکی با کتیبه «ایتالیایی‌های خارج از کشور به سوی سرزمین مادری» وجود دارد.]]
بخش‌هایی از سردابه و مقبره با مصالح سنگی از کوه‌هایی که صحنه نبردهای جنگ جهانی اول بودند ساخته شده‌اند: کف مرمر از فلات کارست است در حالی که محراب کوچک از یک بلوک سنگ یکپارچه از مونته گراپا ساخته شده است.

مقبره سرباز گمنام همیشه توسط سربازان محافظت می‌شود. این نگهبانان متشکل از پرسنل نظامی از شاخه‌های مختلف نیروهای مسلح ایتالیا هستند که هر ده سال یکبار جایگزین می‌شوند. در سال ۲۰۱۱، از ۲۹ اکتبر تا ۲ نوامبر، به مناسبت جشن‌های صد و پنجاهمین سالگرد اتحاد ایتالیا و نودمین سالگرد انتقال جسد از آکویلیا به رم، بازسازی تاریخی سفر سرباز گمنام با قطار انجام شد.

این مکان صحنه مراسم رسمی است که سالانه به مناسبت روز آزادی ایتالیا (۲۵ آوریل)، روز جمهوری ایتالیا (۲ ژوئن) و روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (۴ نوامبر) برگزار می‌شود، که طی آن رئیس‌جمهور ایتالیا و بالاترین مقامات دولتی با اهدای تاج گل به یاد ایتالیایی‌های کشته شده و مفقود شده در جنگ‌ها، به مقبره سرباز گمنام ادای احترام می‌کنند.

دلیل نمادگرایی قوی او در گذار استعاری از چهره سرباز به چهره مردم و در نهایت به چهره ملت نهفته است: این گذار بین مفاهیم به‌طور فزاینده گسترده‌تر و عمومی‌تر، به دلیل ویژگی‌های نامشخصِ عدم شناسایی سرباز است.

مقبره او یک زیارتگاه نمادین است که نمایانگر تمام کشته‌شدگان و مفقودان جنگ است. سمتی از مقبره سرباز گمنام که به سمت بیرون در محراب دلا پاتریا امتداد دارد، همیشه توسط یک نگهبان افتخار و دو شعله که دائماً در منقل‌ها روشن هستند، محافظت می‌شود.

معنای تمثیلی شعله‌های همیشه روشن با نمادگرایی آنها مرتبط است که قرن‌ها قدمت دارد، زیرا ریشه در دوران باستان کلاسیک، به ویژه در آیین مردگان دارد. آتشی که تا ابد می‌سوزد، نماد خاطره است، در این مورد، قربانی شدن سرباز گمنام که با عشق میهن‌پرستانه برانگیخته شده بود، و خاطره جاودانه او از ایتالیایی‌ها، حتی در کسانی که از کشور خود دور هستند: تصادفی نیست که بر روی دو منقل دائمی در کنار مقبره سرباز گمنام، پلاکی قرار داده شده است که متن آن «ایتالیایی‌های خارج از کشور به سرزمین مادری» است، به یاد کمک‌های مالی مهاجران ایتالیایی بین پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم برای ساخت ویتوریانو.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۱ (میلادی) در ایتالیا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۹۲۱ (میلادی)
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:یادبودها و یادواره‌ها در رم
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی