open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
نشان نظامی ایتالیا

**نشان نظامی ایتالیا** () بالاترین نشان نظامی جمهوری ایتالیا و پادشاهی سابق ایتالیا است. این نشان در سال ۱۸۱۵ توسط پادشاه ساردینیا، ویکتور امانوئل یکم، دوک ساووی، به عنوان نشان نظامی ساوویا، یک نشان ملی تأسیس شد. این نشان در پنج درجه برای رفتار برجسته در زمان جنگ به واحدهای نیروهای مسلح یا پرسنل فردی که «تخصص، حس مسئولیت و شجاعت اثبات شده» دارند، اعطا می‌شود.

این نشان پس از اتحاد ایتالیا در سال ۱۸۶۱ ادامه یافت و پس از تأسیس جمهوری در سال ۱۹۴۶، با نام جدید خود احیا شد. این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، رئیس نشان، به توصیه وزیر دفاع ایتالیا اعطا می‌شود.

## تاریخچه
این نشان مستقیماً از نشان نظامی باستانی ساووی گرفته شده است که در ۱۴ اوت ۱۸۱۵ توسط پادشاهی ساردینیا تأسیس و در سال ۱۸۶۱ توسط پادشاهی ایتالیا پذیرفته شد.

هدف اولیه پادشاه ویکتور امانوئل اول ایجاد نشان افتخاری برای جایگزینی نشان‌های فرانسوی، مانند لژیون افتخار بود که به سربازان ایتالیایی متعددی که در ارتش ناپلئون خدمت کرده بودند، اعطا می‌شد. در واقع، در این دوره، بسیاری از پادشاهانی که توسط کنگره وین احیا شده بودند، ترجیح دادند نشان‌های افتخاری جایگزین ایجاد کنند تا نشان‌هایی که قبلاً اعطا شده بودند، مانند صلیب آهنین پروس را لغو کنند. پس از گذشت طوفان ناپلئونی، نشان نظامی ساووی به نفع نشان سنتی قدیسان موریس و لازاروس کنار گذاشته شد. با فرمان ۲۸ سپتامبر ۱۸۵۵، این نشان به دستور پادشاه ویکتور امانوئل دوم بازسازی و توسط ژنرال جیاکومو دوراندو اصلاح شد.

اصلاحات دوراندو، نظم سلسله مراتبی فعلی و اعطای این نشان به شهروندان ایتالیایی و خارجی را برقرار کرد. اولین مناسبت برای توزیع مدال‌های این نشان تازه اصلاح‌شده، جنگ کریمه بود. فرمانده پیدمونتیِ لشکرکشی، آلفونسو لامارمورا، مارشال فرانسه ژان ژاک پلیسیه و ژنرال جیاکومو سیمپسون نشان افتخار دریافت کردند. در سال ۱۸۷۷، معاون فرانچسکو کریسپی، تنها غیرنظامی که نشان افتخار دریافت کرد، این مدال را دریافت کرد.

در جمهوری ایتالیا، این نشان در ۲ ژانویه ۱۹۴۷، با فرمان رئیس موقت دولت، انریکو د نیکولا، به «نشان نظامی ایتالیا» تبدیل شد. این نشان متعاقباً طبق قانون ۲۵ مورخ ۹ ژانویه ۱۹۵۶ سازماندهی مجدد شد.

## منابع

* Presidenza della Repubblica - Le Onorificenze 
* Ordini dinastici della Real Casa di Savoia 
* 

## پیوند به بیرون

رده:خاندان ساوی
رده:نشان‌ها و جایزه‌های نظامی ایتالیا
ریک دیویس (خواننده)

**ریچارد دیویس** (;  – ) موسیقی‌دان و خواننده-ترانه‌پرداز اهل بریتانیا بود که بیشتر به‌عنوان بنیان‌گذار، خواننده و نوازندهٔ کیبورد گروه موسیقی راک سوپرترمپ شناخته می‌شود. او تنها عضو ثابت این گروه بود و برخی از مشهورترین ترانه‌های گروه را ساخت، از جمله:
«Rudy»، «Bloody Well Right»، «Crime of the Century»، «Ain't Nobody But Me»، «From Now On»، «Gone Hollywood»، «Goodbye Stranger»، «Just Another Nervous Wreck»، «My Kind of Lady»، «Cannonball» و «I'm Beggin' You».

سولوهای ریتمیک پیانوی بلوز و ساخته‌های پراگرسیو راک با رنگ‌وبوی جاز و همچنین ترانه‌های طعنه‌آمیز ریک دیویس شهرت دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای سوپرترمپ
رده:انگلیسی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل انگلستان
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل انگلستان در سوئیس
رده:زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:کیبوردنوازان پراگرسیو راک
رده:ملودیکانوازان
رده:نوازندگان کیبورد اهل انگلستان
رده:نوازندگان کیبورد راک اهل انگلستان
نشان لیاقت برای کار

**نشان لیاقت برای کار** () یک نشان شوالیه‌گری ایتالیایی است که در سال ۱۹۲۳ توسط شاه ویتوریو امانوئل سوم تأسیس شد. این نشان به کسانی که «به‌طور منحصربه‌فردی شایسته» در کشاورزی، صنعت و تجارت، صنایع دستی، وام‌دهی و بیمه بوده‌اند، اعطا می‌شود. این نشان ادامه نشان لیاقت کشاورزی، صنعتی و تجاری است که در سال ۱۹۰۱ تأسیس شده بود. اعضای این نشان می‌توانند از عنوان شوالیه کار استفاده کنند.

ریشه‌های این نشان به شاه اومبرتو اول برمی‌گردد که در سال ۱۸۹۸ «نشانی برای شایستگی‌های کشاورزی و صنعتی و مدال افتخار» را وضع کرد. نشان اول حق انحصاری زمین‌داران بزرگ و صنعتگران و نشان دوم برای کارمندان آنها بود. این نشان در سال ۱۹۰۱ با نشان شوالیه‌گری یا نشان شوالیه‌گری شایستگی کشاورزی، صنعتی و تجاری جایگزین شد که توسط ویتوریو امانوئل سوم برای اعطای شأن و منزلت بیشتر به نشان قبلی در نظر گرفته شده بود.

این نشان که با درجه شوالیه اعطا می‌شود، برای همه ایتالیایی‌ها، چه در داخل و چه در خارج از کشور، آزاد است. هر ساله، در اول ژوئن، ۲۵ شوالیه کار جدید از فهرست نهایی ۴۰ نامزد، اعطا می‌شوند. ستاره شایستگی کار که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد، عنوان استاد لاوورو را اعطا می‌کند.

این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، که از سال ۱۹۵۲ رئیس آن بوده است، به توصیه وزیر توسعه اقتصادی (جانشین وزیر صنعت، تجارت و صنایع دستی) اعطا می‌شود. این نشان دارای کتیبه به اعتبار کار—۱۹۰۱ است؛ مونوگرام آن که قبلاً در مرکز صلیب یونان قرار داشت، اکنون جایگزین نشان ملی شده است.

در سال ۱۹۷۷، سیلویو برلوسکونی، که بعدها چهار بار رئیس شورای وزیران شد، توسط ششمین رئیس‌جمهور، جیووانی لئون، به این سمت منصوب شد. او بعداً پس از اینکه به جرم کلاهبرداری مالیاتی مجرم شناخته شد، از این عنوان صرف نظر کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:جوایز بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۳ (میلادی)
تور پروانه‌گیری (ترانه)

«**تور پروانه‌گیری**»  ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی کارولین پولاچک می‌باشد که در ۱۴ فوریهٔ سال ۲۰۲۳ منتشر شد و در چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان *[[آرزو، می‌خوام تبدیل به تو بشم]]* قرار دارد. ترانه توسط پولاچک نوشته، و به‌همراهٔ دنی ال هارل تهیه و تولید شده است. نسخهٔ ریمیکس این قطعه با حضور خوانندهٔ آمریکایی وایز بلاد در ۷ فوریهٔ سال ۲۰۲۴ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از نسخهٔ بازچاپ آلبوم با زیرعنوان *نسخهٔ پرسش ابدی* منتشر گردید.

## منابع
* 

رده:ترانه‌های ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:ترانه‌های تهیه‌شده توسط دنی ال هارل
رده:ترانه‌های ساخته دنی ال هارل
رده:ترانه‌های ساخته کارولین پولاچک
رده:ترانه‌های کارولین پولاچک
رده:ترانه‌های وایز بلاد
رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۲۴ (میلادی)
نشان نظامی ساووی

**نشان نظامی ساووی** () ابتدا نشان افتخاری پادشاهی ساردینیا و سپس نشان افتخار پادشاهی ایتالیا بود. پس از لغو سلطنت ایتالیا، این نشان به نشان نظامی ایتالیا تبدیل شد.

ریشه نشان نظامی ساووی به نشان نظامی ایتالیا اعطا شده توسط ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا به سربازانش برمی‌گردد.

بین سال‌های ۱۷۸۹ تا ۱۸۱۵ این مدال به دلیل جمهوری‌های پیدمونت و ساب‌آلپین و متعاقباً رژیم ناپلئونی در ایتالیا در ساووی و پیدمونت، بلااستفاده ماند. در ۱ آوریل ۱۸۱۵ این مدال دوباره توسط ویکتور امانوئل اول ساردینیا اعطا شد و در ۱۴ آگوست همان سال با نشان نظامی ساووی جایگزین شد. این نشان نظامی قرار بود به سربازانی اعطا شود که در ارتش ناپلئون جنگیده و به دلیل شایستگی نظامی، بخشی از لژیون افتخار یا نشان تاج آهنین شده بودند.  همچنین به افسران ارتش و نیروی دریایی سلطنتی ساردینیا اعطا شد که به دلیل شجاعت، به مقام شوالیه‌های نشان مقدس موریس و لازاروس رسیده بودند. این نشان به همه افراد، صرف نظر از مذهب یا رتبه سرباز، اعطا می‌شد. در زمان چارلز آلبرت ساردینیایی، این نشان به نفع نشان مقدس موریس و لازاروس و مدال شجاعت نظامی که دوباره برقرار شده بود، کنار گذاشته شد.

در سال ۱۸۵۵، در طول جنگ کریمه، ویکتور امانوئل دوم نشان نظامی ساووی را برای پاداش دادن به انواع دیگر شایستگی‌های نظامی، از سرباز ساده گرفته تا افسر عالی رتبه، که در طول نبرد شاهکار نظامی ویژه‌ای انجام می‌دادند، دوباره برقرار کرد.

پس از تأسیس جمهوری، این نشان در سال ۱۹۴۷ به نشان نظامی ایتالیا تغییر نام داد و تا به امروز تحت این عنوان اعطا می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:نشان‌ها و جایزه‌های نظامی ایتالیا
ایرنه فارگو

**ایرنه فارگو** (;  – ) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا بود.

## زندگی و حرفه
فارگو با نام فلاویا پوزالیو در برشا متولد شد. او از کودکی شروع به خوانندگی کرد و تنها در ۱۱ سالگی وارد گروه کر پلی‌فونیک شهر کیاری شد. در سال ۱۹۸۹، با آهنگ "Le donne dei soldati veri" در جشنواره موسیقی کاستروکارو شرکت کرد. 

فارگو بیشتر به خاطر دو مقام دوم خود در جشنواره موسیقی سانرمو شناخته می‌شود، در سال ۱۹۹۱ با آهنگ «La donna di Ibsen» و در سال ۱۹۹۲ با آهنگ «Come una Turandot» که اشعار آن از نمایشنامه  *[[توران‌دخت (پوچینی)|توران‌دخت]]* اثر جاکومو پوچینی الهام گرفته شده است. این آهنگ‌ها به ترتیب به رتبه‌های چهاردهم و پنجم در جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا رسیدند. در سال ۱۹۹۳  در جشنواره کانتاگیرو مقام سوم را کسب کرد. او در اواخر دهه ۹۰ میلادی، مهمان دائمی برنامه‌های تلویزیونی پائولو لیمیتی بود. از سال ۲۰۰۰ به بعد هم، او نقش‌های اصلی را در چندین نمایش موزیکال صحنه‌ای ایفا کرد. او خواننده معروفی در عروسی‌ها در مالت بود.

فارگو در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ در سن ۵۹ سالگی پس از یک دوره طولانی بیماری درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:بازیگران زن تئاتر اهل ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:شخصیت‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
پیرجورجو فارینا

**پیِرجورجو فارینا** (;  – ) خواننده، آهنگساز، و موزیسین جاز اهل ایتالیا بود.

## حرفه
فارینا با نام اصلی **پیرجورو فارینلی** در گوروفرارا متولد شد و پسرعموی میلوا بود. او حرفه خود را با اجرا در سالن‌های رقص امیلیا-رومانیا آغاز کرد و به لطف شرکت در برنامه موسیقی «هفت صدا» پخش شده از شبکه رای در نیمه دوم دهه ۶۰ میلادی به شهرت رسید.

در سال ۱۹۶۸ به همراه اوریتا برتی با آهنگ «تو چه کسی را دوست نداری» وارد رقابت‌های جشنواره موسیقی سانرمو شد، و در دوره ۱۹۷۵ این جشنواره، او برای اجرای ویولن در تمام آهنگ‌های شرکت‌کننده انتخاب شد. او همچنین نوازنده ساکسیفون، کنترباس و پیانو بود.

پسرش برونو نیز نوازنده است. 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:آهنگسازان اهل ایتالیا
رده:اهالی استان فرارا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان جاز اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو جاز اهل ایتالیا
رده:نوازندگان ساکسوفون جاز اهل ایتالیا
رده:نوازندگان ویولن اهل ایتالیا
رده:نوازندگان ویولن سده ۲۰ (میلادی)
بانک باردی

**بانک باردی** (به ایتالیایی: *Banco dei Bardi*) یکی از نخستین بانک‌های فلورانسی و از بزرگ‌ترین مؤسسات مالی اروپا در سدهٔ چهاردهم بود. این بانک توسط خاندان باردی اداره می‌شد و نقش مهمی در تأمین مالی پادشاهان اروپایی، به‌ویژه ادوارد سوم انگلستان داشت.

## تاریخچه
بانک باردی در اواسط سدهٔ سیزدهم میلادی در فلورانس شکل گرفت و به سرعت به یکی از مهم‌ترین مراکز مالی اروپا تبدیل شد. این بانک شبکه‌ای از شعب و نمایندگی‌ها در لندن، پاریس، آوینیون و دیگر مراکز تجاری داشت.

در دههٔ ۱۳۳۰، بانک باردی به همراه بانک پراتزی وام‌های عظیمی به ادوارد سوم انگلستان برای تأمین مالی جنگ صد ساله اعطا کرد. ناتوانی پادشاه انگلستان در بازپرداخت این بدهی‌ها منجر به ورشکستگی این دو بانک شد.

## اهمیت

* بانک باردی از نخستین نمونه‌های بانکداری بین‌المللی در اروپا بود.
* نقش مهمی در تأمین مالی تجارت پشم، ابریشم و دیگر کالاها داشت.
* ورشکستگی این بانک و پراتزی به‌عنوان یکی از نخستین بحران‌های مالی اروپا شناخته می‌شود.

## میراث

* شکست بانک باردی نشان داد که ریسک‌های وام‌دهی به دولت‌ها می‌تواند نظام مالی را بی‌ثبات کند.
* تجربهٔ این بانک الهام‌بخش شکل‌گیری بانک‌های قدرتمندتر مانند بانک مدیچی در سدهٔ پانزدهم شد.
* اسناد باقی‌مانده از باردی تصویری ارزشمند از شبکه‌های مالی قرون وسطی ارائه می‌دهد.

## جستارهای وابسته

* بانک پراتزی
* بانک مدیچی
* تاریخ اقتصاد فلورانس
* جنگ صد ساله

## منابع

رده:بانک‌ها
رده:بانک‌های اروپا
رده:بانک‌های انگلستان
رده:شرکت‌های فلورانس
رده:بانکداری قرون وسطی
برونو فیلیپینی

**برونو فیلیپینی** (;  – ) خوانندگی اهل ایتالیا بود که عمدتاً در دهه ۶۰ میلادی فعالیت داشت.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به *[[رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۶۸)|رومئو و ژولیت]]* اشاره کرد.

## زندگی و حرفه
فیلیپینی که در رم متولد شد، پس از فارغ‌التحصیلی از یک مدرسه فنی، موسیقی خواند و بعداً وارد گروه کر کلیسای سیستین شد. در سال ۱۹۶۳،  برنده جشنواره موسیقی کاستروکارو شد و در سال ۱۹۶۴، با آهنگ «Sabato sera» وارد رقابت در جشنواره موسیقی سانرمو شد که در رژه آهنگ‌های برتر ایتالیا نیز موفقیت متوسطی کسب کرد. در همان سال، در جشنواره ناپولی هم شرکت کرد.

در سال ۱۹۶۵، به جشنواره موسیقی سانرمو بازگشت و با آهنگ «L'amore ha i tuoi occhi» به موفقیت دست یافت. در نیمه دوم دهه ۶۰ میلادی، او تجربیات گاه به گاه به عنوان آهنگساز و بازیگر فیلم داشت. در سال ۱۹۶۸، فرانکو زفیرلی از او دعوت کرد تا آهنگ «Canzone d'amore/Ai giochi addio» را در نسخه ایتالیایی فیلم *[[رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۶۸)|رومئو و ژولیت]]* اجرا کند و نسخه انگلیسی «What is a Youth» را که با صدای گلن وستون در نسخه انگلیسی زبان منتشر شده بود، لب خوانی کند. هنگامی که موفقیت او در دهه ۱۹۷۰ کاهش یافت، او بر اجراهای زنده در پیانو بارها و سالن‌های موسیقی و همچنین حضور در چندین برنامه تلویزیونی تمرکز کرد.

فیلیپینی در سن ۷۸ سالگی، در ۵ اکتبر ۲۰۲۳ در رم، ایتالیا درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:خوانندگان اهل رم
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان مرد اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۵ (میلادی)
هیچ‌کس از عشق نمی‌میره

«**هیچ‌کس از عشق نمی‌میره**»  ترانه‌ای خواننده-ترانه‌پرداز سوئدی تو لو می‌باشد که در ۴ مهٔ سال ۲۰۲۲ به عنوان دومین تک‌آهنگ از پنجمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان ''درت فم'' منتشر گردید. این قطعه اولین انتشار رسمی از سوی ناشر پریتی سوئد رکوردز، زیرمجموعهٔ ام‌تئوی به‌شمار می‌آید. لو این ترانه را با سودربری، که با نام ای استرات نیز شناخته می‌شود، نوشته‌است. تهیه و تولید اثر توسط سودربری انجام شده‌است. موزیک ویدئوی ترانه در همان روز انتشار، منتشر شد و توسط تیم فیلم‌سازی برزیلی آلاسکا فیلمز کارگردانی گردید.

## منابع
*

رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:ترانه‌های ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:ترانه‌های تو لو
رده:ترانه‌های ساخته تو لو
رده:ترانه‌های ساخته لودویگ سودربری
فیوردالیسو

**مارینا فیوردالیسو** (؛ زادهٔ ) که بیشتر به نام **فیوردالیسو** شناخته می‌شود، خواننده پاپ راک اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

او در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۶ میلیون نسخه از آثارش را فروخته است.

## زندگی و حرفه
فیوردالیسو دختر یک نوازنده درام، در پیاچنتسا ایتالیا متولد شد و از سنین پایین به تحصیل در رشته آواز و پیانو روی آورد. در سال ۱۹۸۱ او با آهنگ «Scappo via» برنده جشنواره موسیقی کاستروکارو شد و سال بعد با تصنیف راک «Una sporca poesia» در جشنواره موسیقی سانرمو اولین اجرای خود را انجام داد. موفقیت‌های اصلی او، به ویژه آهنگ‌های «Oramai» و «Non voglio mica la luna» (نوشته زوکرو فورناسیاری) با جشنواره سانرمو مرتبط هستند که او بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۲ نه بار در آن شرکت کرد. در خارج از جشنواره، آهنگ محبوب او «Cosa ti farei» بود که یکی از موفق‌ترین آهنگ‌های تابستان ۱۹۹۰ در ایتالیا بود. در نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی، فیوردالیسو به تدریج از صحنه موسیقی فاصله گرفت، بدون اینکه هرگز آن را رها کند و بر فعالیت‌های بازیگری صحنه و مجری تلویزیون تمرکز کرد.

او دو فرزند دارد، سباستیانو متولد ۱۹۷۲ و پائولو متولد ۱۹۸۹.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان راک اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:خوانندگان اسپانیایی‌زبان ایتالیا
یولاندا کودرا

**یولاندا کودرا** (۱۹۱۰–۱۹۶۳) نویسنده و مترجم ایتالیایی-آلبانیایی، یکی از اولین نویسندگان زن به زبان آلبانیایی و همچنین مترجم آثار نویسندگان آلبانیایی مانند ندر مجدا، میگنی، پترو مارکو و استرو اسپاس به زبان ایتالیایی بود.

## زندگی
یولاندا کودرا در سال ۱۹۱۰ در رم، ایتالیا، با نام اصلی ایولاندا گوازونی، در خانواده‌ای ایتالیایی متولد شد و خواهرزادهٔ انریکو گوازونی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایتالیایی بود. او در حال تحصیل در یک دبیرستان کلاسیک بود که با مالو کودرا، که اصالتاً اهل گیروکاستر بود و در رم دانشجو بود، آشنا شد. مالو کودرا که معلم تناسب اندام بود، او را در سال ۱۹۳۱ به آلبانی آورد. او خیلی زود زبان آلبانیایی را آموخت و نه تنها به خوبی ارتباط برقرار کرد، بلکه شروع به انتشار اشعار به زبان آلبانیایی و همچنین مقالات نقد ادبی در مجلات مشهور هیلی ای دریتس، پرپیکجا شکیپتربه شِکیپتر، فریما، انسان و توموری محترم نعیم فراشری،  گرجی فیشتا، میگنی و ندر مژدا کرد. کودرا به‌طور خاص روی میگنی و مجدا کار کرد که بعداً آنها را به ایتالیایی ترجمه کرد. او یکی از اولین زنانی بود که در آلبانی، به همراه سلفیشه سیو و موسینه کوکالاری آثارش را منتشر کرد.

پس از جنگ جهانی دوم، او به عنوان مترجم از و به ایتالیایی و همچنین روسی، از جمله نویسندگانی مانند پترو مارکو و استرو اسپاس، مشغول به کار شد. رژیم کمونیستی به او اجازه نداد تا سال ۱۹۶۲، یک سال قبل از مرگش، نه تدریس کند و نه به کشور خود بازگردد.

## به عنوان مترجم کار کنید
کودرا تقریباً تمام آثار میگِنی را به ایتالیایی ترجمه کرد، او روی اشعار او در نسخه ۱۹۵۷ که توسط اسکندر لواراسی منتشر شده بود، کار کرد و آنها را در سال ۱۹۶۲ با عنوان *«شعر و نثر»* به پایان رساند. تنها آهنگی که از قلم افتاده *«کانگا ای فوندیت»* است. او همچنین یادداشت‌های میگِنی و همچنین زیرنویس‌های خاصی از برخی اشعار مانند *«دیتیرامب نیچه»*، *«ملودیسه کومبِتِر»* (به ملودی ملی) و تقدیم‌نامه‌ها را حذف کرد. ترجمه‌های او از دهه ۱۹۶۰ بسیار ارزشمند هستند، زیرا امروزه یافتن آنها دشوار است. کودرا به عنوان مترجم به متن اصلی بسیار وفادار است، که در آن سال‌ها برای یک مترجم ضروری بود. به همین دلیل، یک تغییر احساسی در ترجمه‌های کودرا وجود دارد.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۰ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل آلبانی
رده:نویسندگان اهل رم
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
هلنا یانچک

بندانگشتی|مصاحبه با نویسنده هلنا یانچک
**هلنا یانچک** (متولد ۱۹۶۴) رمان‌نویس ایتالیایی با اصالت یهودی لهستانی است.

## زندگی و حرفه
هلنا یانچک در مونیخ آلمان، در یک خانواده یهودی لهستانی که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند، متولد شد. او در ۱۹ سالگی به ایتالیا نقل مکان کرد و از آن زمان تاکنون در آنجا زندگی می‌کند. اولین کتاب او، دروس از *تاریکی* (*درس‌های تاریکی*)، در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. این کتاب روایتی از تاریخچه خانواده او بود و سفر او به همراه مادرش به آشویتس را دنبال می‌کرد، جایی که مادرش در طول جنگ جهانی دوم بازداشت شد.

رمان او در سال ۲۰۱۰، *«پرستوهای مونته‌کاسینو* *»*، جایزه زریلی-ماریمو برای داستان ایتالیایی را از آن خود کرد. این رمان داستان گروهی از سربازان را روایت می‌کند که در نبرد مونته‌کاسینو در طول جنگ جهانی دوم می‌جنگند.

در سال ۲۰۱۷، او رمان خود با عنوان «دختری *با لایکا» (دختری با لایکا*) را منتشر کرد که دربارهٔ عکاس گردا تارو است که در طول جنگ داخلی اسپانیا درگذشت. در سال ۲۰۱۸، او جایزه استرگا، معتبرترین جایزه ادبی ایتالیا، را برای این رمان دریافت کرد، که اولین بار در ۱۵ سال گذشته بود که یک زن از زمان ملانیا مازوکو در سال ۲۰۰۳ این جایزه را دریافت می‌کرد.

## کتابشناسی
* *شب‌های تاریک* (۱۹۹۷)
* *سیبو* (۲۰۰۱)
* *پرستوهای مونته کاسینو* (۲۰۱۳)
* *گاو خونین* (۲۰۱۲)
* *دختری با لایکا* (۲۰۱۹)

## منابع

رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه استرگا
رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن اهل ایتالیا
والنتینا کلمبو

**والنتینا کلمبو** (متولد ۱۹۶۴) نویسنده، مترجم و استاد تاریخ اسلام معاصر ایتالیایی در دانشگاه اروپایی رم و عضو ارشد بنیاد اروپایی دموکراسی در بروکسل است.

## زندگی‌نامه
کلمبو در کامری متولد شد. او فارغ‌التحصیل رشته زبان و ادبیات عرب از دانشگاه کاتولیکا، میلان و دارای مدرک دکترا در مطالعات اسلامی از مؤسسه دانشگاهی شرقی، ناپل است. او عضو ارشد برجسته موسسه گیت‌استون، عضو هیئت مدیره مؤسسه گوارینی برای امور عمومی در دانشگاه جان کابوت، رم، عضو هیئت علمی مرکز دی-کان-پر دان، دانشگاه تور ورگاتای رم، عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات عالی زنان، رم و عضو کمیته اسلام ایتالیایی، وزارت کشور بوده است. او در دانشگاه بولونیا، دانشگاه ساپینزا رم، توسیا ویتربو، کلیسای ساکرو کور میلان و مدرسه مطالعات عالی لوکا تدریس کرده است.

کلمبو مترجم رسمی ایتالیایی برنده جایزه نوبل نجیب محفوظ و دیگر نویسندگان ادبیات کلاسیک و معاصر عرب است. در سال ۲۰۰۴، او گلچینی از نویسندگان عرب قرن بیستم را در مدیترانه دیگر *ویرایش کرد: گلچین از نویسندگان عرب قرن بیستم* در سال ۲۰۰۵، او سردبیر گلچین داستان‌های کوتاه کلام زن، بدن زن: گلچینی از نویسندگان زن معاصر عرب مجموعه‌ای از ۳۱ نویسنده زن معاصر عرب بود. دیگری از ۲۹ شاعر عرب را در کتاب من به اندازه کافی گناه نکرده‌ام: گلچینی از شاعران زن معاصر عرب در سال ۲۰۰۷ ویرایش کرد *.* *: مسلمانان بر افراط‌گرایی اسلامی غلبه کنند*، گلچینی از مقالات بیش از ۵۰ نویسنده با پیشینه مسلمان علیه افراط‌گرایی اسلامی.

کلمبو در نوشته‌های خود استدلال می‌کند که اخوان المسلمین در تلاش برای ایجاد یک دولت اسلامی در حال نفوذ به جوامع اروپایی است و با سازمان‌های تروریستی مرتبط است. در سال ۲۰۱۲، او در کنفرانس بین‌المللی مبارزه با جهاد در بروکسل، که با عنوان «کنفرانس بین‌المللی آزادی بیان و حقوق بشر» معرفی شد، شرکت کرد. او همچنین در همان سال به عنوان سخنران در کنفرانس «اسلامی‌سازی ملت‌ها را متوقف کنید» (SION) در شهر نیویورک معرفی شد.

## زندگی شخصی
کلمبو با مجدی علام، مصری-ایتالیایی، ازدواج کرده و آنها یک پسر دارند.

## منابع

رده:استادان دانشگاه ساپینزا رم
رده:اسلام‌شناسان زن
رده:اسلام‌شناسان
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه بولونیا
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه تورورگاتا رم
رده:افراد زنده
رده:اهالی استان نووارا
رده:دانشوران اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:فعالان مقابله با جهاد
رده:مترجمان آثار ادبی
رده:منتقدان اسلام‌گرایی
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:مترجمان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
بانک پراتزی

**بانک پراتزی** (به ایتالیایی: *Banco dei Peruzzi*) یکی از مهم‌ترین بانک‌های فلورانسی در سدهٔ چهاردهم میلادی بود. این بانک در کنار بانک باردی، یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های مالی اروپا را اداره می‌کرد و در تجارت پشم و ابریشم نقش اصلی داشت.

## تاریخچه
بانک پراتزی در نیمهٔ سدهٔ سیزدهم میلادی تأسیس شد و در طول قرن چهاردهم به اوج قدرت خود رسید. این بانک با ایجاد شعب در لندن، پاریس، آوینیون و سایر مراکز تجاری اروپا، به یکی از نخستین «سوپرشرکت‌های» مالی در اروپا تبدیل شد.

بخش بزرگی از فعالیت پراتزی در تأمین مالی پادشاهان اروپایی بود. مانند بانک باردی، این نهاد نیز وام‌های کلانی به ادوارد سوم انگلستان برای تأمین مالی جنگ صد ساله اعطا کرد. ناتوانی ادوارد سوم در بازپرداخت این وام‌ها در دههٔ ۱۳۴۰، منجر به ورشکستگی پراتزی و باردی شد.

## اهمیت

* بانک پراتزی همراه با باردی نخستین نمونه از بانکداری بین‌المللی سازمان‌یافته در اروپای قرون وسطی بود.
* ورشکستگی پراتزی و باردی به‌عنوان یکی از نخستین بحران‌های مالی بین‌المللی شناخته می‌شود.
* تجربهٔ این بانک‌ها باعث شد بعدها خاندان مدیچی و دیگر بانکداران، مدیریت ریسک و تنوع سرمایه‌گذاری را جدی‌تر دنبال کنند.

## میراث

* اسناد و دفاتر مالی پراتزی نمونه‌های مهمی از تاریخچهٔ حسابداری دوطرفه در اروپا هستند.
* تجربهٔ سقوط پراتزی در تاریخ اقتصادی به‌عنوان نماد آسیب‌پذیری بانک‌های قرون وسطی در برابر بدهی‌های دولتی مطالعه می‌شود.

## جستارهای وابسته

* بانک باردی
* بانک مدیچی
* تاریخ اقتصاد فلورانس
* جنگ صد ساله

## منابع

رده:بانک‌ها
رده:بانک‌های اروپا
تاریخ اقتصاد فلورانس

**تاریخ اقتصاد فلورانس** به بررسی تحولات اقتصادی جمهوری فلورانس از قرون وسطی تا رنسانس می‌پردازد. فلورانس یکی از ثروتمندترین شهرهای ایتالیا بود که بازرگانی، صنعت و بانکداری را به‌گونه‌ای توسعه داد که به الگویی برای اروپا تبدیل شد.

## قرون وسطی
در سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی، فلورانس به مرکز تجارت پشم و ابریشم اروپا تبدیل شد. صنف‌های تولیدی مانند «Arte della Lana» (صنف پشم) نقش مهمی در اقتصاد شهر داشتند. خانواده‌های بانکی همچون باردی و پراتزی شبکه‌ای بین‌المللی از تأمین مالی و تجارت ایجاد کردند.

## بحران قرن چهاردهم
ورشکستگی بانک‌های باردی و پراتزی در دههٔ ۱۳۴۰ میلادی، پس از ناتوانی ادوارد سوم انگلستان در بازپرداخت وام‌ها، منجر به یکی از نخستین بحران‌های مالی اروپا شد. با این حال، اقتصاد فلورانس توانست با ظهور بانک‌های جدیدتر، خود را بازسازی کند.

## رنسانس و شکوفایی
در سدهٔ ۱۵ میلادی، خاندان مدیچی با تأسیس بانک مدیچی سلطهٔ اقتصادی و سیاسی در فلورانس یافت. این بانک با شبکهٔ گستردهٔ شعب در اروپا، به یکی از قدرتمندترین نهادهای مالی دوران بدل شد. ثروت حاصل از بانکداری صرف حمایت از هنر رنسانس و چهره‌هایی مانند میکلانژ، داوینچی و بوتیچلی شد.

## اهمیت

* فلورانس به‌عنوان الگوی سرمایه‌داری اولیه در اروپا شناخته می‌شود.
* توسعهٔ حسابداری دوطرفه در این شهر نقش بزرگی در شفافیت مالی داشت.
* فلورانس با ترکیب قدرت اقتصادی و حمایت از هنر، به مرکز رنسانس فرهنگی و اقتصادی بدل شد.

## میراث
تاریخ اقتصاد فلورانس هنوز هم یکی از مهم‌ترین موضوعات پژوهش‌های تاریخی و اقتصادی است. آثار مورخان مانند ریچارد گلدثویت و ریموند دِ روور منابع اصلی در این حوزه محسوب می‌شوند.

## جستارهای وابسته

* بانک مدیچی
* بانک باردی
* بانک پراتزی
* رنسانس
* سرمایه‌داری اولیه

## منابع

رده:فلورانس
رده:اقتصاد فلورانس
ایرنه فورناسیاری

**ایرنه فورناسیاری** (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی
ایرنه فورناسیاری در سال ۱۹۸۳ در پیتراسانتا متولد شد. پدرش خواننده‌ای به نام زوکرو فورناسیاری است.

او در جشنواره موسیقی سانرمو سال ۲۰۰۹ در بخش «پیشنهادهای جدید» شرکت کرد، اما با شرکت در بخش «هنرمندان» در سال ۲۰۱۰ به همراه گروه نومادی با آهنگ «پیانگ» به شهرت رسید. او سه آلبوم، هشت تک‌آهنگ و یک مجموعه منتشر کرده است.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**

* ۲۰۰۷ - *ورتیگینی در فیوره*
* ۲۰۰۹ - *کودک قدیمی*
* ۲۰۱۲ - *گرند مسترو*

**مجموعه‌ها**

* ۲۰۱۰ - *ایرنه فورناسیاری*

**تک‌آهنگ‌ها و موزیک ویدیوها**

* ۲۰۰۶ - *آریا ماستیکی*
* ۲۰۰۶ - *من دیگه اینجا زندگی نمی‌کنم*
* ۲۰۰۷ - *یک خورشید در داخل*
* ۲۰۰۷ - *یک گیرو این گیرو*
* ۲۰۰۹ - *خورشید داره میباره پایین*
* ۲۰۱۰ - *دنیا گریه می‌کند*
* ۲۰۱۰ - *با سرم بازی کن*
* ۲۰۱۲ - *بزرگترین ارباب*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان انگلیسی‌زبان ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)
تروفیه

**تروفیه** (؛  ، گاه با شکل‌های نوشتاری ***troffie***, ***strofie*** یا ***stroffie***) نوعی پاستای کوتاه، باریک و پیچ‌خورده است که خاستگاه آن منطقهٔ لیگوریا در ایتالیاست. گفته می‌شود این شکل باریک و پیچیده نخستین بار در شهر سوری در استان جنوا، ایتالیا پدید آمده است. در گویش لیگوری، واژهٔ *trofie* به «نیوکی» اشاره دارد، در حالی که *trofietta* به معنای «نیوکوی کوچک» است؛ نوعی پاستا که از آرد و سیب‌زمینی ساخته می‌شود و از نظر شکل و بافت تفاوت زیادی با تروفیه دارد. گونه‌ای دیگر از این پاستا، یعنی *تروفیتهٔ کارلوفورته* نیز در مجمع‌الجزایر سولچیس در ساردینیا رایج است؛ منطقه‌ای که تحت تأثیر سنت آشپزی جنوایی موسوم به *کوچینا تابارکینا* () قرار دارد.

شکل منحصربه‌فرد این پاستا به تراشه‌های چوب شباهت دارد که به‌طور سنتی «برنج نیمکت» () نامیده می‌شد. فرم مارپیچ پیچ‌خورده با خمیدگی مرکزی و دو سر باریک، که در گویش محلی *اینترسوییا* نامیده می‌شود، نه تنها از نظر ظاهری ویژه است بلکه برای ویژگی‌های آشپزی آن نیز اهمیت دارد. اندازهٔ کوچک و طراحی مارپیچی این پاستا نقشی کلیدی در بافت و طعم آن دارد. ظاهر آن اغلب با مارپیچ یک چوب‌پنبه‌بازکن مقایسه می‌شود.

در سال ۲۰۱۹، تروفیهٔ سوری ()، نشان De.Co. (سرواژهٔ *Denominazione Comunale*) دریافت کرد که آن را به‌عنوان محصولی عمیقاً پیوندخورده با سرزمین و جامعهٔ محلی به رسمیت می‌شناسد. این جایگاه با هدف حفظ نه تنها شیوه‌های سنتی تولید، بلکه اهمیت تاریخی و فرهنگی این شکل متمایز پاستا اعطا شد.

## ریشه‌شناسی

منشأ نام این پاستا به‌طور قطعی مشخص نیست. احتمالاً این نام از فعل لیگوری *strufuggiâ* به معنای «مالیدن» گرفته شده است، که به روش تهیهٔ آن اشاره دارد؛ روشی که شامل «مالیدن» یا غلتاندن یک قطعه کوچک خمیر روی تختهٔ پخت است. به‌طور مشابه، ریشهٔ لیگوری strofia ممکن است از یونانی باستان باشد: στρωφάω (stropháo؛ به معنای «پیچاندن، چرخاندن») یا στρέφω (strépho؛ به معنای «به حرکت درآوردن، پیچاندن، بافتن») که به همان حرکت لازم برای تهیهٔ تروفیه اشاره دارد.

## جستارهای وابسته
* آشپزی لیگوریایی
* فهرست پاستا

## یادداشت‌ها

## منابع

رده:انواع پاستا
زامبی‌بوی

«**زامبی‌بوی**»  ترانه‌ای از لیدی گاگا می‌باشد که در ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان ''میهم'' قرار دارد. این قطعهٔ دیسکو ادای احترامی به مدل ریک ژنست می‌باشد. این اثر توسط لیدی گاگا، اندرو وات، سیرکوت نوشته، تهیه و تولید شده‌است و جیمز فونتلروی نیز در نوشتن ترانه مشارکت داشته است. میکس این ترانه توسط شربان گنیا و مسترینگ آن نیز بر عهدهٔ رندی مریل بود. 

این قطعه نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد؛ آن‌ها سبک دیسکوی آن را تحسین کردند و آن را یکی از نقاط متمایز آلبوم دانستند. «زامبی‌بوی» در جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی ''بیلبورد'' به رتبهٔ و همچنین در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا، برزیل، فرانسه، یونان و پرتغال نیز صدرنشین شد. همچنین این ترانه الهام‌بخش یک ترند رقص در شبکه‌های اجتماعی شد.

## منابع
*

رده:ترانه‌های ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:ترانه‌های لیدی گاگا
رده:ترانه‌های دیسکوی آمریکایی
رده:ترانه‌های تهیه‌شده توسط سیرکوت
رده:ترانه‌های ضبط شده تهیه شده توسط لیدی گاگا
رده:ترانه‌های ساخته سیرکوت
رده:ترانه‌های ساخته لیدی گاگا
فلاویا فورتوناتو

**فلاویا فورتوناتو** (؛ زادهٔ ) خواننده، مجری تلویزیون و بازیگر اهل ایتالیا است.

او در دهه ۸۰ میلادی عمدتاً با ژانر ایتالو دیسکو مرتبط بود و در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت داشت.

## زندگی و حرفه
فلاویا فورتوناتو که در کوزنتسا متولد شده بود، به مدت ده سال به تحصیل رقص و ژیمناستیک هنری پرداخت و در سطح رقابتی ژیمناستیک هنری اجرا کرد و قهرمان منطقه‌ای شد. او اولین حضور خود را به عنوان خواننده در سال ۱۹۸۲ با تک آهنگ «Delirio» تجربه کرد. در سال ۱۹۸۳، با آهنگ «Casco blu» وارد جشنواره موسیقی سانرمو شد و به فینال رسید. این تک آهنگ در سال ۱۹۸۳ در رتبه ۱۱ جدول آهنگ‌های برتر ایتالیا قرار گرفت. در همان سال، به عنوان مجری تلویزیونی شبکه رای شروع به کار کرد. 

در طول دهه ۸۰ میلادی، به طور منظم در تلویزیون به عنوان مجری و همچنین مهمان موسیقی در نمایش‌های متنوع حضور داشت. او همچنین بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲، پنج بار دیگر در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد. در سال ۱۹۸۹، اولین بازیگری خود را روی صحنه انجام داد و در کنار لاندو بوتسانکا در *نمایش «اپرای سه سرباز* » بازی کرد.  در دهه ۹۰ میلادی، بر تئاتر و تلویزیون تمرکز کرد، سپس به تدریج از تجارت نمایش فاصله گرفت تا خود را وقف خانواده‌اش کند.

دو مجموعه سی‌دی از بهترین آهنگ‌های *فلاویا فورتوناتو* و *کانتو پر ته* به ترتیب در مارس ۲۰۰۰ و دسامبر ۲۰۱۰ منتشر شدند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:آهنگسازان اهل ایتالیا
رده:افراد زنده
رده:اهالی کزنتزا
رده:بازیگران زن تئاتر اهل ایتالیا
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن اهل ایتالیا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)
رده:مجری‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
سلبریتی کامل

«**سلبریتی کامل**»  ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی لیدی گاگا می‌باشد که در ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان ''میهم'' به‌عنوان چهارمین قطعه قرار دارد. «سلبریتی کامل» ترانه‌ای الکتروپاپ و تریپ هاپ است که از نظر سبک با آثار ناین اینچ نیلز مقایسه شده‌است. تهیه‌کنندگی این اثر برعهدهٔ لیدی گاگا، سیرکوت و اندرو وات بوده و آهنگسازی نیز توسط دو نفر آخری به‌همراهٔ گیزافلشتاین انجام شده‌است. پیش‌نمایش «سلبریتی کامل» در ۲۴ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ منتشر شد و سپس در ۷ مارس روی آلبوم منتشر گردید.ترانه نقدهای مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد؛ آن‌ها صدای ترانه را ستودند و با اینکه موضوعش «تکراری» بود، آن را یکی از نقاط برجستهٔ آلبوم دانستند.

## منابع
*

رده:ترانه‌های ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:ترانه‌های لیدی گاگا
رده:ترانه‌های الکتروپاپ
رده:ترانه‌های تریپ هاپ
رده:ترانه‌های تهیه‌شده توسط سیرکوت
رده:ترانه‌های ضبط شده تهیه شده توسط لیدی گاگا
رده:ترانه‌های نوشته شده توسط اندرو وات
رده:ترانه‌های ساخته سیرکوت
رده:ترانه‌های ساخته لیدی گاگا
حمله ۲۰۲۵ به خان یونس

**حملهٔ ۲۰۲۵ به خان یونس**، یک درگیری نظامی بزرگ است که در ۲۶ مه ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از حمله گسترده‌تر اسرائیل به نوار غزه که در مه ۲۰۲۵ آغاز شد و با نام عملیات ارابه‌های گیدئون شناخته می‌شود، در طول جنگ جاری غزه آغاز شد. این چهارمین باری است که اسرائیل از آغاز جنگ به خان یونس حمله می‌کند.

پس از هفته‌ها عملیات در رفح، نیروهای دفاعی اسرائیل، حمله جدیدی را به خان یونس آغاز کردند. این عملیات، جنگجویان حماس، مواضع، زیرساخت‌ها و شبکه‌های تونلی باقی‌مانده در شهر را هدف قرار می‌دهد.

## پیشینه
ارتش اسرائیل پیش از این در دسامبر ۲۰۲۳ به خان یونس حمله کرده بود که نبرد و محاصره ناشی از آن تا آوریل ۲۰۲۴ ادامه داشت. دو حمله بعدی اسرائیل به این شهر در ژوئیه و اوت ۲۰۲۴ رخ داد.

در مه ۲۰۲۵، اسرائیل عملیات ارابه‌های گیدئون را آغاز کرد، یک کمپین جدید با تمرکز بر حذف نیروهای باقی‌مانده حماس در غزه.

## نبرد
### مه
در ۲۶ مه ۲۰۲۵، ارتش اسرائیل پس از حملات هوایی شدید در سراسر جنوب غزه، حمله زمینی جدیدی را به خان یونس به عنوان بخشی از عملیات ارابه‌های گیدئون آغاز کرد.

در ۲۹ مه، مهندسان رزمی اسرائیل عملیات بزرگی را برای خنثی‌سازی شبکه تونل‌های حماس در حومه خان یونس به پایان رساندند. طبق گزارش رسمی ارتش اسرائیل، سربازان یک تونل تروریستی زیرزمینی طولانی «تهاجمی» به طول چند صد متر را شناسایی و منهدم کردند.

در ۳۰ مه، ارتش اسرائیل اعلام کرد که تیپ کفیر، تحت فرماندهی لشکر ۳۶، به عملیات در خان یونس می‌پیوندد.

### ژوئن
در ۶ ژوئن، شبه‌نظامیان فلسطینی پنج سرباز اسرائیلی را در کمین در شرق خان یونس کشتند. این کمین شامل فرو ریختن ساختمانی بود که با مواد منفجره پر شده بود و سربازان را کشت.

در ۱۲ ژوئن، بنیاد بشردوستانه غزه گزارش داد که اتوبوسی حامل حدود بیست و چهار نفر از کارکنان فلسطینی این بنیاد در حالی که به سمت یک مرکز توزیع در نزدیکی خان یونس در حرکت بود، توسط حماس مورد حمله قرار گرفت. این حمله حداقل هشت نفر را کشته و چندین نفر را زخمی کرد. حماس اعلام کرد که امدادگران در واقع اعضای نیروهای مردمی بودند.

در ۲۴ ژوئن، هفت سرباز اسرائیلی که در خان یونس فعالیت می‌کردند، بر اثر انفجار یک بمب که گمان می‌رود توسط گردان‌های عزالدین قسام حماس کار گذاشته شده باشد، کشته شدند.

در ۲۶ ژوئن، طایفه بربخ، که هم با حماس و هم با اسرائیل مخالف است، در بیمارستان ناصر در خان یونس با نیروهای حماس درگیر شد.

بنا به گزارش‌ها، در ۲۷ ژوئن، شبه‌نظامیان نیروهای مردمی پس از درگیری مسلحانه با نیروهای حماس، کنترل بیمارستان ناصر را به دست گرفتند.

### ژوئیه
در ۳ ژوئیه، *[[وای‌نت]]* گزارش داد که طایفه خانیدک وابسته به فتح، به رهبری یاسر خانیدک، در خان یونس فعالیت می‌کند و توسط اسرائیل مسلح می‌شود.

در ۹ ژوئیه، شبه‌نظامیان فلسطینی تلاش کردند یک سرباز اسرائیلی را در خان یونس بربایند، که با مقاومت سرباز اسرائیلی مواجه شد و سپس کشته شد.

### اوت
در ۲۰ اوت، افراد مسلح گردان‌های ۱۴ قسام به یک پست نظامی اسرائیل در خان یونس در نزدیکی گذرگاه موراگ حمله کردند، احتمالاً به قصد ربودن سربازان. نیروهای اسرائیلی با مهاجمان تبادل آتش کردند و طبق گزارش‌ها بین هشت تا ده فرد مسلح کشته شدند در حالی که دیگران عقب‌نشینی کردند. سه سرباز ارتش اسرائیل در این حمله زخمی شدند.

## جستارهای وابسته
* حمله ۲۰۲۵ به شجاعیه
* حمله ۲۰۲۵ به شهر غزه

## منابع

رده:نوار غزه در ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:رویدادهای ژوئن ۲۰۲۵ در آسیا
وائل زوایتر

**عبدالوائل زوایتر** (؛ همچنین با نام **وائل زعیتر** شناخته می‌شود؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۴–۱۶ اکتبر ۱۹۷۲) نویسنده و مترجم فلسطینی بود. او به عنوان اولین هدف ترورهای موساد اسرائیل پس از قتل‌عام مونیخ ترور شد. اسرائیل زعیتر را به دلیل نقشش در گروه سپتامبر سیاه، یک تروریست می‌دانست، در حالی که هوادارانش استدلال می‌کردند که او «هرگز به‌طور قطعی» با سپتامبر سیاه یا قتل‌عام مونیخ مرتبط نبوده و در انتقام کشته شده است. امروزه زعیتر با درجه بالایی از اطمینان به عنوان بی‌گناه در نظر گرفته می‌شود.

## اوایل زندگی و تحصیلات
عبدالوائل زویتر در سال ۱۹۳۴ در نابلس، فرزند عادل زویتر، متولد شد.

## شغل
زعیتر سپس به لیبی و پس از آن به رم نقل مکان کرد، جایی که نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین بود و به عنوان مترجم برای سفارت لیبی کار می‌کرد.

## کشتن
زوایتر در اوت ۱۹۷۲ توسط پلیس ایتالیا در رابطه با بمب‌گذاری گروه سپتامبر سیاه علیه یک پالایشگاه نفت مورد بازجویی قرار گرفت، اما بعداً آزاد شد. موساد اسرائیل او را به عنوان رئیس سپتامبر سیاه در رم مظنون دانست و پس از حمله سپتامبر سیاه در مونیخ، او را در فهرست ترور قرار داد. هنگامی که او در شب ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲ به ساختمان آپارتمان خود بازگشت، توسط دو مأمور موساد که ۱۱ بار در لابی ساختمان به او شلیک کردند، کشته شد - یک گلوله برای هر ورزشکار اسرائیلی کشته شده.

در آن زمان، زوایتر نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین در ایتالیا بود و در حالی که اسرائیل به‌طور خصوصی ادعا می‌کرد که او عضو سپتامبر سیاه بوده و در یک توطئه نافرجام علیه یک هواپیمای ال عال دست داشته است، اعضای سازمان آزادیبخش فلسطین استدلال کرده‌اند که او به هیچ وجه ارتباطی با این موضوع نداشته است. ابو ایاد، معاون رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین، اظهار داشت که زوایتر «به شدت» مخالف خشونت سیاسی بود. زوایتر با شریک زندگی خود، جانت ون-براون، یک هنرمند استرالیایی، در رم زندگی می‌کرد.

حزب کمونیست ایتالیا (PCI) اعلام کرد که قتل زوایتر را محکوم می‌کند. مراسم تشییع جنازه زوایتر در رم با حضور بسیاری از مردم، از جمله مقامات PCI برگزار شد. او در زادگاهش، نابلس، به خاک سپرده شد.

## تصویرسازی در فیلم
* نقش وائل زویتر را در فیلم *[[مونیخ (فیلم)|مونیخ]]* ساخته استیون اسپیلبرگ، مکرم خوری، بازیگر، به تصویر می‌کشد.
* «ماده‌ای برای یک فیلم»: ردیابی وائل زوئیتر (بخش ۱)، چیدمانی در دوسالانه ونیز ۲۰۰۷ اثر امیلی جاسر.
* امیلی جاسر: «ماده‌ای برای یک فیلم»: یک اجرا (بخش ۲)، ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷، انتفاضه الکترونیک
* نجوان درویش: دست‌مایه امیلی جاسر برای یک فیلم: ادای احترام مداوم و انتقام هنری برای وائل زعیتر.

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* کلاین، آرون جی. *ضربه متقابل: قتل‌عام المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و واکنش مرگبار اسرائیل*. نیویورک: انتشارات رندوم هاوس، ۲۰۰۵. شابک 
* جانت ون-براون (ویراستار) (انگلیسی): *برای یک فلسطینی: یادبودی برای وائل زعیتر*، ۱۹۸۴. شابک 
* خالدی، ولید (۱۹۸۴): *پیش از آوارگی‌شان: تاریخ تصویری فلسطینی‌ها، ۱۸۷۶–۱۹۴۸*. مؤسسه مطالعات فلسطین. (عکسی از وائل زعیتر در کودکی به همراه پدر و برادرش دارد، همچنین به اینجا مراجعه کنید (به پایین صفحه بروید). شابک 
* نیکو پرونه: به یاد وائل و نابلس، در *[[ایل مانیفستو]]* (روزانه)، رم، ۹ سپتامبر ۱۹۹۳.

رده:افراد کشته‌شده در خارج از کشور اهل فلسطین
رده:افراد کشته‌شده در عملیات‌های موساد
رده:اهالی نابلس
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بغداد
رده:درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل فلسطین در اردن
رده:زادگان ۱۹۳۴ (میلادی)
رده:مترجمان اهل فلسطین
رده:مترجمان سده ۲۰ (میلادی)
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در ایتالیا
جان فاستر

**پائولو اوکیپینتی** (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام **جان فاستر** شناخته می‌شود، خواننده و روزنامه‌نگار اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
اوکیپینتی که در میلان متولد شده بود، پیش از شروع خوانندگی در یک گروه آماتور، به عنوان منتقد موسیقی و روزنامه‌نگار فعالیت حرفه‌ای داشت. او که در اواخر دهه ۵۰ میلادی با شرکت فونوکالر قرارداد بسته بود، نام هنری جان فاستر را برای خود برگزید. در ابتدا در بازخوانی آهنگ‌های آمریکایی، به ویژه از رپرتوار ری چارلز تخصص داشت.

فاستر اولین موفقیت خود را در سال ۱۹۶۳ با آهنگ «Eri un'abitudine» (نمی‌توانم به از دست دادن تو عادت کنم) به دست آورد که در جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا رتبه ۵ را کسب کرد. آهنگ پرفروش اصلی فاستر «Amore scusami» بود. این تک‌آهنگ در جدول‌های موسیقی ایتالیا به رتبه سوم رسید و متعاقباً توسط ده‌ها هنرمند از جمله ریتا پاوونه، دالیدا، روبرت گولت و جری وال بازخوانی شد.

در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶، با آهنگ‌های «Cominciamo ad amarci» و «Se questo ballo non finisse mai» وارد بخش اصلی مسابقه جشنواره موسیقی سانرمو شد. در اواخر دهه ۶۰ میلادی، صنعت موسیقی را ترک کرد و کار خود را به عنوان روزنامه‌نگار از سر گرفت. بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۵، او سردبیر مجله هفتگی *اوگی* بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان اهل میلان
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:ویراستاران مجله اهل ایتالیا
بد مثل پسران

«**بد مثل پسران**»  ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز سوئدی تو لو به‌همراهٔ خوانندهٔ فنلاندی آلما می‌باشد که در ۲ اوت سال ۲۰۱۹ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان ''سان‌شاین کیتی'' منتشر گردید. این قطعه پس از «از ذهنم برو بیرون» اثر چارلی اکس‌سی‌اکس در سال ۲۰۱۷، و ریمیکس تک‌آهنگ لو با نام «جنده‌ها» در سال ۲۰۱۸، سومین همکاری لو و آلما به‌شمار می‌آید.

## منابع
*

رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:ترانه‌های ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:ترانه‌های تو لو
رده:ترانه‌های آلما (خواننده فنلاندی)
رده:ترانه‌های ساخته تو لو
رده:ترانه‌های ساخته لودویگ سودربری
گردشگری در برزیل

گردشگری یک بخش رو به رشد و کلید اقتصاد چندین منطقه از کشور برزیل است. این کشور در سال 2018، تعداد 6.589 میلیون نفر بازدیدکننده داشت و از نظر ورود گردشگران بین‌المللی، دومین مقصد اصلی در آمریکای جنوبی پس از آرژانتین و سومین مقصد در آمریکای لاتین پس از مکزیک و آرژانتین بود. درآمد حاصل از گردشگران بین‌المللی در سال 2015 به  رسید که روند بهبودی پس از بحران اقتصادی 2008-2009 را ادامه می‌دهد.
رده:گردشگری در آمریکای جنوبی بر پایه کشور
رده:گردشگری در برزیل
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
جیرولامو گیگلی

**جیرولامو جیگلی** (یا *جرولامو*؛ ۱۴ اکتبر ۱۶۶۰ – ۴ ژانویه ۱۷۲۲) نویسنده، نمایشنامه‌نویس و محقق ایتالیایی بود.

## زندگی‌نامه
او در خانواده‌ای از نانسی در سینا متولد شد و توسط عمویش به فرزندی پذیرفته شد و نام خانوادگی گیگلی را از او گرفت. او در جوانی با لارنزیا پرفتی ازدواج کرد که از او صاحب دوازده فرزند شد. در سال ۱۶۹۸، او در دانشگاه پاویا و بعداً در دانشگاه سینا، به عنوان استاد ادبیات توسکانی تدریس کرد. او مرتباً به آکادمی اینتروناتی می‌رفت (همچنین منشی شد)، جایی که به او لقب "L'Economico" ("بودجه") داده بودند.

## آثار
گیگلی کمدی فرانسوی را با طنزی سرزنده و خودجوش اقتباس کرد. به عنوان مثال، *«ایل دون پیلون، اوورو ایل باکتون فالسو*» (۱۷۱۱) اقتباسی از *[[تارتوف]]* اثر مولیر است. در اینجا، گیگلی از زبان سینا برای ساختن طنزی شوخ‌طبعانه از شخصیت‌های آن دوران استفاده می‌کند. در *«لا سورلینا دی دون پیلون»* (۱۷۱۲)، گیگلی خانواده خود، به ویژه همسرش را دست می‌اندازد. در همان سال گیگلی *«ایل گازتینو و آویسی ایده‌آلی»* را نوشت و شخصیت‌های مرتبط با دنیای دانشگاهی، مذهبی و درباری را به سخره گرفت.

او علاوه بر نمایشنامه‌ها، حدود چهل قطعه موسیقی نیز نوشت. گیگلی همچنین به تحقیقات تاریخی و تنوع زبانی پرداخت. قابل توجه‌ترین اثر تاریخی او دفتر خاطرات سیه‌نا (یا *عاقل*) است، اثری دو جلدی که پس از مرگش در سال ۱۷۲۳ توسط پسرش لودویگ منتشر شد. در دفتر خاطرات، گیگلی «چیزهای برجسته مقدس و دنیوی را که وقایع سیه‌نا را نشان می‌دادند» جمع‌آوری کرد، که به صورت روزانه مرتب شده بودند؛ بنابراین حاوی اطلاعات تاریخی زیادی از قرن‌های گذشته در مورد آداب و رسوم، سنت‌ها و نهادهای سیه‌نا بود.

در سال ۱۷۱۷، او تمام نوشته‌های سنت کاترین سینا را منتشر کرد، اما به زبانی طنزآمیز و خنده‌دار: به اصطلاح *«واژگان کاترینیانو»*. این زیر سؤال بردن زبان فلورانس، علاوه بر نظرش در مورد برتری فلورانس بر سینا، به ایجاد اختلاف با آکادمی دلا کروسکا منجر شد که از آن اخراج شد. گیگلی هرگز دیدگاه‌های خود در مورد زبان را انکار نکرد و بنابراین تحت فشار همان آکادمی دلا کروسکا به تبعید فرستاده شد. *«واژگان کاترینیانو»* او در ۹ سپتامبر ۱۷۱۷ در فلورانس در میدان سنت آپولیناره سوزانده شد. گیگلی سپس مجبور شد ابتدا به ویتربو و سپس به رم نقل مکان کند و در دوره پایانی زندگی خود به سینا بازگردد. با این حال، به دلیل رسوایی اقتصادی و اجتماعی، تصمیم گرفت به رم بازگردد و در سال ۱۷۲۲ در آنجا درگذشت.

پیش از مرگش، تفسیر او بر اثر سلسو چیتادینی در مورد لاتین عامیانه و گویش توسکانی در سال ۱۷۲۱ منتشر شد.

در سال ۱۷۰۷، این کتاب در سینا با تقدیمی به دوک بزرگ کوزیمو سوم منتشر شد: «زندگی عروس سراف عیسی مسیح سنت کاترین سینا، که اکنون با وفاداری از افسانه لاتین که توسط ب. ریموند کاپوا، اعتراف‌کننده او برای آقای کانن برناردینو پچی آکادمیک تاجگذاری شده، گردآوری شده است».

## منابع

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه پاویا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه سیه‌نا
رده:درگذشتگان ۱۷۲۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۶۰ (میلادی)
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات زندگی‌نامه با چندین والد استفاده می‌کنند
رده:لغت‌شناسان اهل ایتالیا
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل ایتالیا
رده:نمایشنامه‌نویسان مرد اهل ایتالیا
روسلا پوستورینو

**روزلا پستورینو** (رجیو کالابریا، ۱۹۷۸) نویسنده ایتالیایی است. او در سال ۲۰۱۳ برنده *جایزه بین‌المللی شهر پن* و در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه راپالو کاریگه و جایزه کمپیلو شد.

## زندگی
پوستورینو در سال ۱۹۷۸ در رجیو کالابریا، جنوب ایتالیا متولد شد و در سن لورنزو آل ماره، لیگوریا، شمال ایتالیا بزرگ شد. در سال ۲۰۰۱ به رم نقل مکان کرد.

پوستورینو اولین داستان خود با عنوان «در یک کپسول» را در سال ۲۰۰۴ در مجموعه «دخترانی *که* باید بشناسید» منتشر کرد. در سال ۲۰۰۷ اولین رمان خود *با عنوان* «اتاق طبقه بالا» را منتشر کرد.

رمان طعم دهنده‌ها (*در میز گرگ*) در سال ۲۰۱۸ برنده پنجاه و ششمین جایزه کامپیلو، جایزه لوئیجی روسو، جایزه راپالو و جایزه پرمیو ویگوانو لوسیو ماستروناردی شد.

پوستورینو همچنین آثار مارگریت دوراس را ترجمه و ویرایش کرده است.

## آثار
### رمان‌ها
* اتاق طبقه بالا، ویچنزا: نری پوتزا، ۲۰۰۷
* تابستانی که خدا را گم کردیم، تورین: عینودی، ۲۰۰۹
* بدن مطیع، تورین: عینودی، ۲۰۱۳
* طعم دهنده‌ها، میلان: فلترینی، ۲۰۱۸ ، منتشر شده به زبان انگلیسی با عنوان سر سفره گرگ، ترجمه لیا جینچکو، نیویورک: انتشارات فلتی‌آیرون، ۲۰۱۹.

### غیرداستانی
* دریای خیزش، رم ۲۰۱۱

### گلچین
* دخترانی که باید بشناسید، تورین: اینائودی، ۲۰۰۴
* *کار برای بهشت*، میلان: بومپیانی، ۲۰۰۹

### ترجمه‌ها
* کانتابیله مدراتو از مارگریت دوراس،  تریست: با وجود، ۲۰۱۳
* متون مخفی از مارگریت دوراس،  تریست: با وجود، ۲۰۱۵

## کتابشناسی
* *آنتی‌بادی‌ها: گفتگوهایی با [[اما دانته]] و روزلا پستورینو نوشته لوئیزا کاوالیر، ناپل، لیگوری، ۲۰۱۰*

## منابع

## پیوند به بیرون
* زندگینامه روسلا پوستورینو
* فهرست خدمات کتابخانه ملی
* مصاحبه با روسلا پوستورینو

رده:افراد زنده
رده:اهالی رجو کالابریا
رده:زادگان ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:مترجمان اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
هارولد کمپینگ

**هارولد اگبرت کمپینگ** (۱۹ ژوئیه ۱۹۲ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳) گوینده رادیویی و مبلغ مسیحی آمریکایی بود. از سال ۱۹۵۸، او به عنوان رئیس رادیوی فمیلی، یک گروه ایستگاه رادیویی مستقر در کالیفرنیا، خدمت کرد که در اوج خود، برای بیش از ۱۵۰ بازار در ایالات متحده برنامه پخش می‌کرد. در اکتبر ۲۰۱۱، او پس از سکته مغزی از فعالیت در عرصه پخش بازنشسته شد، اما تا زمان مرگش همچنان در رادیوی خانوادگی فعالیت داشت. کمپینگ به خاطر صدور پیش‌بینی‌های متوالی و ناموفق در مورد تاریخ‌های آخرالزمان بدنام است، که موقتاً برای او پیروان جهانی و میلیون‌ها دلار کمک مالی به ارمغان آورد.

کمپینگ ابتدا پیش‌بینی کرد که روز داوری در حدود ۶ سپتامبر ۱۹۹۴ رخ خواهد داد. وقتی این اتفاق نیفتاد، او تاریخ را به ۲۹ سپتامبر و سپس به ۲ اکتبر تغییر داد. در سال ۲۰۰۵، کمپینگ ظهور دوم مسیح را در ۲۱ مه ۲۰۱۱ پیش‌بینی کرد که در آن نجات‌یافتگان در عروج به آسمان برده می‌شوند و «به دنبال آن پنج ماه آتش، گوگرد و طاعون بر روی زمین رخ خواهد داد که در آن روزانه میلیون‌ها نفر جان خود را از دست می‌دهند و در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ با نابودی نهایی جهان به اوج خود خواهد رسید.»

پیش‌بینی او برای ۲۱ مه ۲۰۱۱ به طور گسترده گزارش شد، که بخشی از آن به دلیل کمپین تبلیغاتی گسترده توسط رادیو خانواده بود، و باعث تمسخر سازمان‌های ملحد و تکذیب سازمان‌های مسیحی شد. پس از آنکه ۲۱ مه بدون وقوع رویدادهای پیش‌بینی‌شده گذشت، کمپینگ گفت که معتقد است در آن تاریخ، داوری «معنوی» رخ داده است و عروج فیزیکی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، همزمان با نابودی نهایی جهان توسط خدا، رخ خواهد داد. کمپینگ به جز یک حضور مطبوعاتی در ۲۳ مه ۲۰۱۱، پس از ۲۱ مه، به ویژه پس از سکته مغزی در ژوئن ۲۰۱۱، تا حد زیادی از مصاحبه‌های مطبوعاتی خودداری کرد. پس از آنکه ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ بدون وقوع آخرالزمان پیش‌بینی‌شده سپری شد، رسانه‌های جریان اصلی، کمپینگ را یک پیامبر دروغین خواندند و اظهار داشتند که پس از «پیش‌بینی ناموفق «روز قیامت»، خدمت او از هم خواهد پاشید».

گزارش شده است که کمپینگ در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱، تنها چند روز قبل از پیش‌بینی نهایی خود برای پایان جهان، از سمت خود در رادیو خانواده بازنشسته شده است. با این حال، دخترش بعداً توضیح داد که او به طور کامل بازنشسته نشده بود، بلکه در حین کار از راه دور، نقشی را در رادیو خانوادگی حفظ می‌کرد. کمپینگ در یک مصاحبه خصوصی اعتراف کرد که دیگر معتقد نیست کسی بتواند زمان عروج یا پایان جهان را بداند، که کاملاً با موضع قبلی او در این مورد مغایرت دارد. در مارس ۲۰۱۲، او اظهار داشت که تلاشش برای پیش‌بینی تاریخ «گناه» بوده و منتقدانش در تأکید بر کلام  درست گفته‌اند: «از آن روز و ساعت هیچ‌کس خبر ندارد». او اضافه کرد که اکنون «با اشتیاق بیشتری» در کتاب مقدس جستجو می‌کند... نه برای یافتن تاریخ‌ها، بلکه برای وفاداری بیشتر به فهم [خود]. پس از شکست پیشگویی‌های کمپینگ، رادیو خانواده متحمل ضرر قابل توجهی در دارایی‌ها، کارکنان و درآمد خود شد.
## جستارهای وابسته
* آخرالزمان‌باوری
* پدیده ۲۰۱۲
## منابع

رده:زادگان ۱۹۲۱ (میلادی)
رده:آخرالزمان
رده:آخرت‌شناسی
رده:آینده‌پژوهان
فرانچسکو باچینی

**فرانچسکو باچینی** (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای اهل ایتالیا است.

## زندگی و حرفه
باچینی که در جنوا متولد شده بود، اولین فعالیت رسمی خود را در سال ۱۹۸۸ با آهنگ «Mamma dammi i soldi» که آهنگ پایانی سی و هشتمین دوره جشنواره موسیقی سانرمو بود آغاز کرد. با قراردادی که با کاترینا کازلی امضا کرد، در سال ۱۹۸۹ اولین آلبوم خود *با نام* *«Cartoons»* را منتشر کرد که هم از نظر هنری و هم از نظر تجاری موفقیت‌آمیز بود. در سال ۱۹۹۰، او در مسابقه فستیوال‌بار برنده شد و با آهنگ «Sotto questo sole» که با گروه Ladri di biciclette ضبط شده بود، در صدر جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا قرار گرفت. در سال ۱۹۹۷ او در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و با آهنگ «Senza tu» رتبه یازدهم را کسب کرد.

## ترانه‌شناسی
**آلبوم**

* ۱۹۸۹ - *کارتون‌ها*
* ۱۹۹۰ - *پیانو نقطه قوت من نیست*
* ۱۹۹۲ - *نامزد و شناخته‌شده*
* ۱۹۹۳ - *نودو*
* ۱۹۹۶ - *باچینی رنگی*
* ۱۹۹۷ - *باچینی و بهترین دوستان*
* ۱۹۹۹ - *گریل خودکار*
* ۲۰۰۱ - *فورزا فرانچسکو!*
* ۲۰۰۵ - *تئاتر استاسرا*
* ۲۰۰۶ - *فرا..* *گی..له*
* ۲۰۰۷ - *دالا پارتی دی کاینو*
* ۲۰۰۸ - *یونیتی* 
* ۲۰۱۱ - *باچینی کانتا تنکو*
* ۲۰۱۷ - بلوز

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
حصار سرودخوانان

**حصار سرودخوانان** یا «حصار کُر» () (به فرانسوی: jubé) دیواری چوبی یا سنگی در کلیسا است که شبستان را از جایگاه سرودخوانان و روحانیان جدا می‌کند.

واژهٔ فرانسوی jubé از جملهٔ لاتینی «Jube, domine, benedicere» («سرورم، برکت بده») آمده است. این جمله را شماس پیش از خواندن انجیل در کنار این حصار بر زبان می‌آورد، و از همین‌جا کارکرد آیینی مهم آن روشن می‌شود.

پیش از اصلاح دینی، حصار سرودخوانان در بیشتر کلیساهای شمال آلپ وجود داشت. اما با پاداصلاحات، تمایل بر آن شد که محراب اصلی دوباره به چشم مؤمنان بیاید. به همین دلیل بسیاری از این حصارها برداشته شدند و تنها نمونه‌های کمی از سبک گوتیک متأخر تا امروز باقی مانده است.

در کلیساهای ارتدکس، «آیکونوستاز» (دیوار آیکون‌ها) نقشی همانند حصار سرودخوانان دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:عناصر معماری
رده:معماری کلیسا
رده:مناجات‌نامه کاتولیک
رده:موضوعات مذهبی مسیحیت