تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه

**تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه** (، به اختصار NEP) — که گاه **سازندگان تجهیزات مخابراتی** (، به اختصار TEM) نیز خوانده می‌شوند — شرکت‌هایی هستند که محصولات و خدمات خود را به رسانندگان خدمات ارتباطی مانند اپراتورهای ثابت یا همراه و نیز به مشتریان سازمانی عرضه می‌کنند. فناوری این شرکت‌ها امکان برقراری تماس با تلفن همراه، گشت‌وگذار اینترنتی، برگزاری کنفرانس تلفنی و تماشای ویدئو به‌درخواست از راه تلویزیون تحت پروتکل اینترنت (IPTV) را فراهم می‌سازد.

پیشینهٔ تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه به اواسط سدهٔ نوزدهم میلادی و برپایی نخستین شبکه‌های تلگراف بازمی‌گردد و برخی از بازیگران آن دوره هنوز به کار خود ادامه می‌دهند. این صنعت در طول عصر اطلاعات دگرگونی‌های گسترده‌ای را پشت سر گذاشته و با پدیده‌هایی چون مجازی‌سازی، شبکه‌های نسل پنجم و رایانش ابری همگام شده‌است.

## اصطلاح‌شناسی
اصطلاحات صنعت مخابرات سنتی در جریان عصر اطلاعات به‌سرعت تحول یافته‌است. واژه‌های «شبکه» و «مخابرات» اغلب به‌جای یکدیگر به کار می‌روند و همین امر دربارهٔ «تأمین‌کننده» و «سازنده» نیز صدق می‌کند. از دیدگاه سنتی، تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه سامانه‌های یکپارچهٔ سخت‌افزاری/نرم‌افزاری را به حامل‌هایی مانند NTT DoCoMo, AT&T و اسپرینت می‌فروشند. آن‌ها سخت‌افزار مورد نیاز خود را از سازندگان تجهیزات مخابراتی (TEM) مانند ورتیف، کونترون و ان‌ای‌سی خریداری می‌کنند. سازندگان تجهیزات مخابراتی مسئول ساخت سخت‌افزار، دستگاه‌ها و تجهیزاتی هستند که صنعت مخابرات به آن‌ها نیاز دارد.

مرز میان NEP و TEM گاه مبهم است؛ زیرا عبارت‌هایی همچون «تأمین‌کنندهٔ تجهیزات مخابراتی»، «صنعت تجهیزات شبکه» و «سازندهٔ تجهیزات شبکه» همگی ممکن است به مفهوم NEP اشاره داشته باشند.

## خدمات و محصولات
این صنعت بسیار رقابتی است و بخش‌های خدمات تلفنی، کابلی و داده‌ای را دربرمی‌گیرد. محصولات و خدمات اصلی عبارت‌اند از:
* **شبکه‌های همراه** مانند GSM, EDGE و GPRS (موسوم به شبکه‌های نسل ۲ و ۲٫۵) و نیز شبکه‌های نسل ۳ مبتنی بر UMTS که نرخ داده بسیار بالاتری ارائه می‌دهند.
* **شبکه‌های ثابت** که معمولاً بر پایهٔ شبکه انتقال همگانی تلفن (PSTN) استوارند.
* **شبکه‌های سازمانی** مانند زیرساخت ارتباطات یکپارچه (Unified Communications).
* **زیرساخت‌های اینترنت** شامل مسیریاب‌ها و سوییچ‌ها.

## شرکت‌های مطرح
شرکت‌های فعال در این صنعت را می‌توان بر پایهٔ مشتریان اصلی‌شان دسته‌بندی کرد:

### درآمد عمده از رسانندگان خدمات
* آلکاتل-لوسنت
* اریکسون
* هواوی
* سامسونگ
* تی‌پی-لینک
* دی-لینک
* ژونیپر نتورکس
* ان‌ای‌سی
* نوکیا نتورکس
* سی‌ئنا
* زدتی‌ئی

### درآمد عمده از مشتریان سازمانی
* آویا
* سیسکو سیستمز
* موتورولا
* یونیفای (Unify)

در سال‌های اخیر ادغام‌ها و تملیک‌های گسترده‌ای در این صنعت رخ داده‌است؛ از جمله سرمایه‌گذاری مشترک نوکیا و زیمنس (نوکیا زیمنس نتورکس)، تملیک مارکونی توسط اریکسون، ادغام آلکاتل و لوسنت و تملیک‌های پرشمار سیسکو.

## تحلیل نیروهای رقابتی
تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه با فشار بالایی از سوی رقبای قدیمی و نوظهور و نیز پایگاه مشتریان تحکیم‌یافته‌تر روبه‌رو هستند.

### تهدید تازه‌واردان
* اهمیت فزایندهٔ نرم‌افزارهای کاربردی به ورود بازیگران جدید مانند یکپارچه‌سازان سامانه‌ها (System Integrators) و تولیدکنندگان مستقل نرم‌افزار انجامیده‌است.
* در زمینهٔ خدمات مدیریت‌شده و میزبانی‌شده، شرکت‌هایی مانند گوگل به دلیل موانع ورود پایین‌تر رقیبان بالقوه‌ای به‌شمار می‌آیند.

### قدرت چانه‌زنی تأمین‌کنندگان
* استانداردسازی و کالایی‌شدن (Commoditization) قطعات شبکه رقابت میان تأمین‌کنندگان قطعات را افزایش و قدرت چانه‌زنی آن‌ها را کاهش داده‌است.
* ظرفیت مازاد قدرت چانه‌زنی تأمین‌کنندگان نیم‌رسانا را پایین آورده‌است.

### قدرت چانه‌زنی خریداران
* ادغام میان رسانندگان خدمات ارتباطی وابستگی به‌شمار اندکی مشتری بزرگ را بیشتر کرده و قدرت چانه‌زنی خریداران را بالا برده‌است.
* رسانندگان خدمات برای کاهش هزینه‌های عملیاتی و هزینه‌های سرمایه‌ای فشار مداومی بر حاشیهٔ سود تأمین‌کنندگان تجهیزات وارد می‌کنند.
* سازمان‌ها به‌طور فزاینده‌ای خواهان راه‌حل‌های سرتاسری از یک فروشندهٔ واحد هستند.

### تهدید جایگزینی
* گذار از PSTN به شبکه‌های نسل آینده (NGN).
* کاربرد روزافزون قطعات استاندارد تجاری (COTS) به جای تجهیزات اختصاصی.
* جایگزینی نرم‌افزاری قطعات سنتی شبکه.

## عصر متن‌باز
اتحاد SCOPE () یک گروه صنعتی غیرانتفاعی و تأثیرگذار از تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه بود که هدفش استانداردسازی سامانه‌های «درجهٔ حامل» (Carrier-grade) برای مخابرات در عصر اطلاعات بود. این اتحاد در شتاب‌بخشی به دگرگونی زنجیرهٔ تأمین تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه به سوی استانداردهای باز نقش مهمی ایفا کرد.

دستاوردهای کلیدی SCOPE در حوزه‌های گوناگون عبارت بودند از:
* **[[سخت‌افزار شبکه|سخت‌افزار]]:** توسعهٔ استانداردهای ATCA, MicroTCA و AdvancedMC و ترویج قطعات تجاری آماده (COTS).
* **[[مجازی‌سازی شبکه|مجازی‌سازی]]:** انتشار مقاله‌های سفید دربارهٔ مجازی‌سازی درجهٔ حامل و مشارکت در استانداردسازی مجازی‌سازی عملکردهای شبکه در ETSI.
* **[[سیستم‌عامل]]:** کمک به توسعهٔ مشخصات CGL (Carrier Grade Linux) و مشارکت در بنیاد لینوکس.
* **[[میان‌افزار]] دسترس‌پذیری بالا:** پروژه‌های متن‌باز OpenSAF و OpenHPI.
* **[[رایانش ابری]]:** انتشار مقالهٔ سفید دربارهٔ رایانش ابری درجهٔ مخابراتی.

## دگرگونی NFV, SDN، نسل پنجم و ابر
از سال ۲۰۱۰ به بعد، حامل‌های مخابراتی (مشتریان NEP) خواهان مشارکت مستقیم در پیشبرد دگرگونی صنعت شدند. اتحاد SCOPE که تنها تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه را دربرمی‌گرفت بازنشسته شد و صنعت نیروهای خود را در زمینهٔ دسترس‌پذیری خدمات، استانداردسازی مجازی‌سازی عملکردهای شبکه در ETSI، پذیرش شبکه نرم‌افزارمحور و ابتکارهای برش شبکه 5G متمرکز کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* بررسی IBM دربارهٔ صنعت تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه

رده:شبکه رایانه