کودتای ۱۹۲۶ ابوظبی

**کودتای ۱۹۲۶ ابوظبی** کودتایی بود که در ۴ اوت ۱۹۲۶ در امارت ابوظبی رخ داد و طی آن شیخ صقر بن زاید آل نهیان برادر خود سلطان بن زاید آل نهیان را که امیر وقت ابوظبی بود به قتل رساند و قدرت را به دست گرفت. صقر پیش‌تر در کودتای ۱۹۲۲ به سلطان کمک کرده بود تا برادر بزرگ‌ترشان حمدان را سرنگون کند.

این کودتا در بحبوحه بحران اقتصادی شدید ابوظبی ناشی از خشک شدن صیدگاه‌های مروارید رخ داد. فرمانروایی صقر بن زاید نیز دیری نپایید و او خود در سال ۱۹۲۸ در کودتای دیگری برکنار شد و شخبوط بن سلطان آل نهیان پسر سلطان با پشتیبانی بریتانیا به قدرت رسید.

## پیشینه
در دهه ۱۹۲۰ میلادی امارت ابوظبی با فروپاشی اقتصادی شدیدی روبه‌رو شد که علت اصلی آن خشک شدن صیدگاه‌های مروارید در آب‌های تحت حاکمیت این امارت بر اثر صید بیش‌ازحد بود. حمدان بن زاید آل نهیان از سال ۱۹۱۲ امیر ابوظبی بود. او جانشین برادرش طحنون شده بود که در سال ۱۹۰۹ پس از مرگ پدرشان به امارت رسیده و در جوانی درگذشته بود.

سه تن از برادران حمدان یعنی حزاع، سلطان و صقر با این باور که بحران اقتصادی ناشی از مدیریت ضعیف حمدان است توطئه‌ای برای سرنگونی او چیدند و در سال ۱۹۲۲ کودتا کردند. سلطان در جریان کودتا حمدان را کشت و به دلیل برخورداری از پشتیبانی بخشی از شورای بزرگان آل نهیان به عنوان امیر تاج‌گذاری شد. با این حال کودتای ۱۹۲۲ بحران اقتصادی را حل نکرد و بی‌ثباتی سیاسی حاصل از آن اوضاع را بدتر ساخت.

## توطئه و اجرای کودتا
سلطان در تلاش برای کاهش هزینه‌های حکومتی مقرری برادرانش را قطع کرد که همین امر آنها را علیه او برانگیخت. هم‌زمان شورای خاندان آل نهیان نیز به دلیل ناتوانی سلطان در رفع بحران اقتصادی از او روی گرداند. سلطان که خطر توطئه از سوی شورای خاندان یا برادرانش را احساس می‌کرد در ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۶ دو پسر خود حزاع و شخبوط را به تبعید به بریمی فرستاد.

در ۴ اوت ۱۹۲۶ صقر سلطان را به شام دعوت کرد. در آنجا صقر با شلیک گلوله سلطان را کشت و پسر سلطان خالد را نیز مجروح ساخت. خالد توانست بگریزد و به خانه خاندان مادری‌اش قبیسات پناه برد. صقر سپس خود را فرمانروا اعلام کرد و مردم ابوظبی او را پذیرفتند.

## پیامدها
با وجود نقش صقر در کودتای پیشین و به قدرت رسیدنش با زور اسلحه، او در میان خاندان آل نهیان چندان پذیرفته نبود زیرا بیشتر نزد خاندان مادری‌اش آل بوفلاسه در دبی بزرگ شده بود. صقر به عنوان فردی بیرون از حلقه اصلی خاندان از نظر سیاسی منزوی بود و کوشید با اتحاد با عربستان سعودی بر این انزوا غلبه کند.

نخستین اقدام صقر فرستادن پسرش ذیاب به بریمی با نامه‌ای جعلی از سوی سلطان بود که از دو پسرش حزاع و شخبوط می‌خواست فوری به ابوظبی بازگردند؛ گویی سلطان هنوز زنده است، در حالی که صقر قصد داشت هر دو را به محض ورود بکشد. اما آن دو پیش‌تر از مرگ پدرشان آگاه شده بودند و از قبیله ظواهر پناهندگی و پشتیبانی نظامی یافتند. آنها در تبعید به دبی و سپس قطر رفتند و با قبیسات برای ترتیب دادن کودتا هماهنگی آغاز کردند.

صقر که از عهده پسران سلطان برنمی‌آمد نقشه‌ای برای کشتن برادر بزرگ‌تر خود خلیفه و پسرش محمد ریخت؛ اما خلیفه از توطئه آگاه شد و به صحنه سیاست بازگشت و درصدد یافتن متحدان در شورای بزرگان برای سرنگونی صقر برآمد. این امر در کنار خبر مذاکرات صقر با سعودی‌ها انگیزه کافی برای خلیفه، خالد و شورای خاندان فراهم ساخت تا سومین کودتا را در سال ۱۹۲۸ به راه اندازند و سرانجام شخبوط پسر بزرگ سلطان را با پشتیبانی بریتانیا بر تخت بنشانند. فرزندان صقر به تبعید فرستاده شدند و بعدها در سال‌های ۱۹۵۴–۱۹۵۵ با حمایت عربستان سعودی تلاش کردند کودتایی ترتیب دهند اما این نقشه سرانجام بی‌نتیجه ماند.

## جستارهای وابسته
* امارت ابوظبی
* شخبوط بن سلطان آل نهیان
* صقر بن زاید آل نهیان
* سلطان بن زاید آل نهیان

## منابع

* 

رده:درگیری‌ها در ۱۹۲۶ (میلادی)
رده:آسیا در ۱۹۲۶ (میلادی)
رده:کودتاها و تلاش‌ها برای کودتای دهه ۱۹۲۰ (میلادی)