open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
کورزتی

***کورزتی*** یا ***کروکسِتی*** نوعی پاستا سنتی در غذای لیگوریا در شمال‌غرب ایتالیا است و همچنین در ناحیه نووی لیگوره در نزدیکی مرز با پیه‌مونته، در استان آلِسّاندریا نیز رایج است. *کورزتی* در قرون وسطی در لیگوریا در شمال ایتالیا و نزدیک مرز با فرانسه پدید آمد. نام این پاستا از یک سکهٔ جنوایی قرن چهاردهم به نام *کورزتو* گرفته شده است.

گونه‌های مختلفی از *کورزتی* وجود دارد. نوعی که در دره پولچِوِرا، یکی از دره‌های اصلی منطقه جنوا، ساخته می‌شود به شکل عدد هشت است. در جاهای دیگر نوعی به نام *کورزتی مُهرخورده* به معنای فشرده یا مُهرخورده وجود دارد. این‌ها گردهای کوچک و نازکی از پاستا هستند که با ابزار چوبی خاصی به شکل برجسته تزئین می‌شوند. این برجستگی باعث می‌شود پاستا بهتر سس را نگه دارد. پاستایی با نام مشابه در پیه‌مونتهٔ همسایه نیز وجود دارد، اما شکل آن بیشتر شبیه اورکیتّه است.

*کورزتی* هنوز هم در مقیاس‌های کوچک در نزدیکی جنوا تولید می‌شود. در گذشته این پاستا توسط کشاورزان محلی ساخته می‌شد اما خانواده‌های اشرافی آن را به‌عنوان نمادی از ثروت و جایگاه اجتماعی به کار می‌بردند.

## توصیف
ورق‌های پاستا با قالب به شکل دایره‌هایی با قطر حدود  برش داده و مُهر زده می‌شوند تا طرح‌های متمایزی ایجاد شود. قالب ترکیبی برش‌دهنده و مُهر می‌تواند از چوب دست‌ساز یا برنز ساخته شود. مُهرزنی می‌تواند دستی یا ماشینی باشد، که نوع دستی آن دارای طرح‌های پیچیده‌تر است. برجستگی‌ها باعث می‌شوند سس به خوبی به پاستا بچسبد و طعم بهتری بدهد.

این پاستا معمولاً در دو طرف خود طرح دارد: یک طرف با نقش ظریف‌تر و طرف دیگر با طرحی ساده‌تر. در گذشته یک نشان خانوادگی روی آن حک می‌شد، اما امروزه طرح ظریف‌تر معمولاً شامل نشان منطقه‌ای یا علامت تجاری سازنده است. طرح‌های متداول در طرف دیگر شامل یک صلیب (که نام *کروکسِتی* از آن گرفته شده است)، میوه، حروف اختصاری خانواده، هاون و دسته‌هاون، غروب خورشید، قایق‌های بادبانی یا درختان نخل است. در ایتالیا این پاستا گاهی به‌عنوان سوغاتی عروسی یا برای رویدادهای خاص به کار می‌رود، که در این موارد یک صنعتگر قالب ویژه‌ای می‌سازد تا افراد بتوانند آن را در خانه آماده کنند.

## روش پخت
خمیر پاستا با آرد، آب و نمک تهیه می‌شود و به صورت ورقه در می‌آید. سپس پاستا به شکل گرد بریده شده و مُهر زده می‌شود و مدتی برای خشک شدن کنار گذاشته می‌شود. *کورزتی* معمولاً با سس گوشت ساده یا سس قارچ (که در جنوا *توکّو دِ فونزی* نام دارد)، پستو، سس مغز کاج یا سس گردو، سس ماهی یا سس خامه‌ای سبک سرو می‌شود.

## جستارهای وابسته

* آشپزی لیگوریا
* فهرست پاستا

## منابع

رده:استان آلساندریا
رده:انواع پاستا
رده:غذاهای پیمونت
رده:فرهنگ در جنوا
موتزارلای بوفالو

بندانگشتی|250x250پیکسل|موتزارلای بوفالو
**موتزارلای بوفالو** (; ) نوعی موتزارلا است که از شیر بوفالوی مدیترانه‌ای ایتالیایی تهیه می‌شود. این محصول لبنی به‌طور سنتی در کامپانیا، به‌ویژه در استان‌های کازرتا و سالِرنو تولید می‌شود.

از سال ۱۹۹۶، به عنوان یک محصول در اتحادیه اروپا و بریتانیا ثبت شده است. این عنوان تضمین می‌کند که این پنیر تنها با دستور سنتی و در مناطق مشخصی از کامپانیا، لاتزیو، آپولیا و مولیزه تولید شود.

## مناطق تولید
بندانگشتی|یک بوفالوی مدیترانه‌ای ایتالیایی در مزرعه‌ای در پائستوم
در ایتالیا، تولید پنیر از شیر بوفالو در سراسر کشور انجام می‌شود و با نام رسمی  شناخته می‌شود. اما نوع ویژهٔ این موتزارلا تنها در محدوده‌ای از رُم تا پائستوم و همچنین در فوگیا (آپولیا) و ونافرو (مولیزه) تولید می‌شود. این صنعت در ایتالیا سالانه حدود ۳۳ هزار تُن پنیر تولید می‌کند که ۱۶٪ آن صادر می‌شود. فرانسه و آلمان مهم‌ترین واردکنندگان هستند و تقاضا در ژاپن و روسیه نیز در حال افزایش است.

علاوه بر ایتالیا، این پنیر امروزه در کشورهای دیگری همچون سوئیس، ایالات متحده، استرالیا، مکزیک، برزیل، کانادا، چین، ژاپن، آرژانتین، بریتانیا، ایرلند، اسپانیا، سوئد، کلمبیا، تایلند، اسرائیل، مصر، هند و آفریقای جنوبی نیز تولید می‌شود، همه با استفاده از شیر بوفالوهای محلی.

## 
پنیر بوفالو از کامپانیا با نام  شناخته می‌شود. این محصول در ۱۹۹۳ عنوان DOC و در ۱۹۹۶ و ۲۰۰۸ به‌ترتیب ثبت اتحادیه اروپا و PDO دریافت کرد.

## تاریخچه
خاستگاه بوفالو در ایتالیا مورد اختلاف است. نظریه‌ها شامل ورود آن‌ها توسط گوت‌ها در اوایل قرون وسطی، یا انتقال توسط نورمان‌ها از سیسیل (جایی که اعراب آن‌ها را معرفی کرده بودند) و حتی وجود گونه‌های بومی منقرض‌شده در ایتالیا است.

منابع تاریخی از پنیر بوفالو به اوایل قرن دوازدهم بازمی‌گردند. تولید انبوه آن در جنوب ایتالیا از قرن هجدهم آغاز شد.

در طول جنگ جهانی دوم، تولید در اطراف ناپل به دلیل کشتار گله‌های بوفالو توسط نیروهای آلمانی متوقف شد و پس از جنگ از سر گرفته شد.

### رسوایی دیوکسین ۲۰۰۸
در مارس ۲۰۰۸، گزارش‌هایی دربارهٔ آلودگی شیر بوفالو به دی‌اکسین در کازرتا منتشر شد که باعث بحران در فروش و ممنوعیت موقت واردات در کشورهایی مانند ژاپن، چین و روسیه گردید. با این حال، بررسی‌ها نشان دادند که تنها درصد کمی از مزارع آلوده بوده‌اند و تا سال ۲۰۱۳، آزمایش‌ها تأیید کردند که میزان آلودگی کمتر از حد مجاز است.

## مراحل تولید
برای تولید  موتزارلا به  شیر بوفالو نیاز است (در مقایسه با ۸ کیلوگرم شیر گاو). مراحل تولید شامل: ذخیره شیر، گرم‌کردن، انعقاد، رسیدن دَلَمه، کشش خمیر، شکل‌دهی، سردکردن، شورکردن و بسته‌بندی است.

## ارزش غذایی
شیر بوفالو غنی‌تر از شیر گاو است و پروتئین، چربی و مواد معدنی بیشتری دارد. در هر  شیر بوفالو:
* پروتئین: ۳٫۷–۴٫۲٪
* چربی: ۷٫۵٪
* ویتامین A: 0.15 mg
* کلسیم: ۱۶۹ mg
* فسفر: ۳۸۰ mg
* انرژی: ۲۷۰ کیلوکالری

## مصرف
بندانگشتی|250x250پیکسل|سالاد کاپریزه با موتزارلای بوفالو
این پنیر معمولاً در سالاد کاپریزه، پیتزا، کالزونه، روی نان تست با گوجه فرنگی و روغن زیتون یا به‌تنهایی مصرف می‌شود.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی موتزارلای بوفالو کمپانا
* تاریخچه و فرایند تولید (ایتالیایی)
* انجمن صنفی موتزارلا بوفالو

رده:پنیر گاومیش
رده:پنیرهای ایتالیایی
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ناپولی
رده:مواد غذایی ایتالیایی بر پایه مبدأ تولید
الکس مورفی

**الکس مورفی** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال جمهوری ایرلند، زیر ۱۹ سال جمهوری ایرلند و زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:زادگان ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:اهالی شهرستان گالوی
رده:مدافعان مرد فوتبال
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل جمهوری ایرلند
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان ایرلند
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند
رده:بازیکنان باشگاه نیوکاسل یونایتد
رده:بازیکنان باشگاه بولتون
رده:بازیکنان لیگ ایرلند
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال انگلستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در انگلستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل جمهوری ایرلند
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایرلند
پیست اتومبیل‌رانی بی‌ارزش

***پیست اتومبیل‌رانی بی‌ارزش***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی نیکلاس پری است. در این فیلم بازیگرانی همچون جس بردفورد، جردن براور، جاناتان تیلور توماس، داریل هانا، تیفانی تیسون، پتسی کنسیت، آدریانا فرانتس، میلو ونتیمیگلیا و جمی برگمن ایفای نقش کرده‌اند. 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های جنایی-درام ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی
رده:فیلم‌های جنایی-درام آمریکایی
رده:دوجنس‌گرایی مرد در فیلم
رده:فیلم‌های واقع‌شده در لاس وگاس
سوز شمالی

***سوز شمالی*** یا **انفجار قطب شمال**  فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی برایان ترنچارد-اسمیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل شنکس، الکساندرا دیویس، ساسکیا هامپل، ایندیانا اوانز، رابرت مامون و بروس دیویسن ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
*Arctic Blast در Oz Movies
*Arctic Blast در اسکرین استرالیا
*Arctic Blast at Letterbox DVD

رده:فیلم‌های کانادایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های استرالیایی علمی–تخیلی
رده:فیلم‌های علمی–تخیلی کانادا
رده:فیلم‌های کانادایی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در تاسمانی
پیاتزا دل کامپو

**پیاتزا دل کامپو** () میدان اصلی سیه‌نا در منطقهٔ توسکانی ایتالیاست. این میدان به‌عنوان یکی از زیباترین و سالم‌ترین میدان‌های قرون وسطی اروپا شناخته می‌شود و به خاطر هماهنگی معماری و شکل صدفی‌اش شهرت دارد. پیرامون میدان را پالازو پوبلیکو (ساختمان شهرداری)، تور دل مانیا و چند کاخ اشرافی احاطه کرده‌اند. در گوشهٔ شمال‌غربی میدان نیز فونته گایا («چشمهٔ شاد») جای دارد.

این میدان بیشتر به‌خاطر پالّیو دی سیه‌نا، مسابقهٔ سنتی اسب‌دوانی که سالی دوبار برگزار می‌شود، شناخته می‌شود. پایان مسابقهٔ دوچرخه‌سواری جاده‌ای استراده بیانکه نیز در همین میدان است.  

مرکز تاریخی سیه‌نا در سال ۱۹۹۵ به‌دلیل نگهداری بی‌نظیر از ساختار شهری و معماری قرون وسطایی، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

## تاریخچه
[بندانگشتی|چپ|۲۵۰px|آجرچینی شعاعی میدان که مانند صدف طراحی شده‌است، نمایی از [تور دل مانیا]]
این میدان پیش از سدهٔ سیزدهم در محل اتصال سه محلهٔ اصلی سیه‌نا پدید آمد: کاستلارِه، سان مارتینو و کامولیا. در آغاز به‌عنوان محل گردهمایی، بازار و سرگرمی‌هایی مانند بازی و مسابقه استفاده می‌شد. برخلاف برخی میدان‌های ایتالیا، پیاتزا دل کامپو بر روی جایگاه فوروم رومی ساخته نشده‌است.

در سدهٔ میانه، سیه‌نا یک شهر-دولت ثروتمند و رقیب فلورانس بود. در ۱۱۶۹ تصمیم به ساخت میدان گرفته شد. پس از پیروزی سیه‌نا بر فلورانس در نبرد مونت‌آپرْتی (۱۲۶۰)، شهر برای مدتی دچار مشکلات اقتصادی و تحریم مذهبی شد، اما با بازگشت آرامش، اهمیت فضاهای عمومی به‌عنوان نماد غرور شهری افزایش یافت.

در سال ۱۳۴۹ میدان به‌طور کامل با آجر سنگفرش شد و با هشت خط شعاعی به ۹ بخش تقسیم گردید. این ۹ بخش یادآور حکومت «تسع نفره» است که سیه‌نا را در اوج شکوفایی میان سال‌های ۱۲۹۲ تا ۱۳۵۵ اداره می‌کردند. این میدان با ابعاد تقریبی ۱۳۰ در ۲۰۰ متر در زمان خود بسیار بزرگ بود و می‌توانست کل جمعیت شهر (حدود ۵۰هزار نفر) را در خود جای دهد.

## معماری و چشم‌انداز
کاخ‌های اطراف میدان محل زندگی خاندان‌های بانفوذ مانند سانسدونی، پیکولومینی و ساراسینی بود. برخلاف خانه‌های برج‌دار بلندترِ پیشین، این کاخ‌ها با سقف‌ها و نمایی هماهنگ ساخته شدند تا آرامش و زیبایی میدان حفظ شود.

نمای میدان همچون صحنهٔ تئاتر باروک عمل می‌کند؛ با دیوارها و پنجره‌هایی رو به میدان و شهرداری در جایگاه پس‌زمینه. شیب زمین از شمال به جنوب حدود ۵ متر است. بیشتر مصالح از آجر و گچ رنگ گرم تشکیل شده و کف آجری میدان حالتی دوستانه و صمیمی پدید آورده‌است.

آجرهای سرخ در ۹ بخش با الگوی شاه‌ماهی چیده شده و خطوط تقسیم آن با سنگ تراورتن مشخص است. خیابان‌های باریک پیرامونی تنها از میان گذرگاه‌های محدود (۱۱ ورودی) دید به میدان می‌دهند و بدین ترتیب حس «ورود به فضایی باز» ایجاد می‌شود. در میانهٔ میدان آبگیر زهکشی سنگی به‌نام «گاویونه» قرار دارد که آب باران را جمع‌آوری می‌کند.

## فونته گایا
بندانگشتی|راست|۲۵۰px|فونته گایا
فونته گایا («چشمهٔ شاد») در سال ۱۴۱۹ ساخته شد و جایگزین فواره‌ای کهن‌تر (۱۳۴۲) گردید. طراحی اصلی آن از یاکُپو دلا کوئرچا بود. حوضچهٔ سنگی با نقش‌برجسته‌هایی از مریم و فضیلت‌های مسیحی و کلاسیک آراسته شده‌است. پیکره‌های اصلی اکنون در اُسپداله دی سانتا ماریا دلا اسکالا نگهداری می‌شوند و نسخه‌های جدیدتر از تیتو سارّوکّی در سدهٔ نوزدهم جایگزین آنها شده‌اند.

## پانویس

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در سیه‌نا
رده:میدان‌ها در ایتالیا
رده:جاذبه‌های گردشگری توسکانی
رؤیاشهر

**رویاشهر** یک انیمیشن سه‌بعدی ایرانی در ژانر کودک و نوجوان است که در سال ۱۴۰۳ تولید و در ۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در سینماهای سراسر کشور اکران شد. این انیمیشن به نویسندگی و کارگردانی محسن عنایتی و تهیه‌کنندگی مصطفی حسن آبادی، محصول مرکز انیمیشن سوره و شرکت بازی و سرگرمی مهوا است که توسط استودیو آینده‌نگار و پس از انیمیشن بنیامین تولید شده است.

این اثر که با جذب بیش از ۳۶۷ هزار مخاطب و فروشی بالغ بر ۲۳ میلیارد تومان، یکی از پرفروش‌ترین انیمیشن‌های سینمای ایران محسوب می‌شود، نخستین بار در بخش رقابتی چهل و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد.

## داستان
خلاصه داستان فیلم درباره نوجوانی به نام «آرات» است که در شهری به نام «رویاشهر» زندگی می‌کند. او که رویای قهرمان شدن در سر دارد، در طی سفری ماجراجویانه برای نجات شهرش، با رازهایی از گذشته روبرو می‌شود.

## صداپیشگان
سرپرست گویندگان: امیرهوشنگ زند.
* منوچهر والی‌زاده
* منوچهر زنده‌دل
* لیلا کوهسار
* میرطاهر مظلومی
* آرزو آفری
* ابراهیم شفیعی
* اردشیر منظم
* نگین کیانفر
* ارسلان جولایی 

## تولید و حضور در جشنواره‌ها
رویاشهر دومین انیمیشن سینمایی استودیو آینده‌نگار پس از انیمیشن بنیامین محسوب می‌شود که تولید آن از سال ۱۳۹۹ آغاز شد و حدود چهار سال به طول انجامید.
 نخستین نمایش رسمی این انیمیشن در بخش رقابتی سودای سیمرغ چهل و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در بهمن ۱۴۰۲ بود.

## بازخورد

### گیشه
رویاشهر اکران عمومی خود را از ۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در سینماهای ایران آغاز کرد. این فیلم در مجموع اکران خود با جذب بیش از ۳۶۷ هزار مخاطب، به فروشی بالغ بر ۲۳ میلیارد تومان دست یافت. این فروش، رویاشهر را در جایگاه یکی از پرفروش‌ترین انیمیشن‌های تاریخ سینمای ایران قرار داد.

### نقدها
انیمیشن رویاشهر نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. وبسایت آگاه ضمن ستایش کیفیت بالای بصری و فنی انیمیشن، فیلمنامه آن را «روایتی ضعیف از ایده‌ای خوب» توصیف کرد. خبرگزاری پانا نیز در نقدی، آن را اثری «فانتزی تاریخی» خواند که در انتقال پیام خود به مخاطب نوجوان چندان موفق عمل نکرده است. وبسایت فیلیموشات با تحلیل مضامین فیلم، آن را «تمثیلی از دنیای امروزی درباره ظهور منجی» دانست که با نگاهی آخرالزمانی ساخته شده است.

## جستار وابسته
* فهرست پرفروش ترین فیلم های پویانمایی سینمای ایران
* انیمیشن در ایران
* بنیامین (فیلم پویانمایی)

## منابع

## پیوند به بیرون
*
شورای وزیران ایتالیا

**شورای وزیران ایتالیا** () رکن اجرایی اصلی دولت ایتالیا است. این شورا شامل رئیس شورا (نخست‌وزیر ایتالیا)، تمام وزرا و معاون نخست‌وزیر است. معاونان وزرا و وزرای جزء، بخشی از دولت هستند، اما عضو شورای وزیران نیستند. اعضای شورای وزیران توسط رئیس‌جمهور ایتالیا انتخاب می‌شوند و ارشدترین فرد شورای وزیران نخست‌وزیر ایتالیا است.

ریشه‌های تأسیس شورای وزیران به تدوین اساسنامه آلبرتین توسط پادشاهی ساردینیا در سال ۱۸۴۸ برمی‌گردد. این اساسنامه که متعاقباً به قانون اساسی پادشاهی ایتالیا تبدیل شد، جلسات جمعی وزرای منفرد را پیش‌بینی نمی‌کرد، بلکه صرفاً وجود وزرا را به عنوان روسای وزارتخانه‌های خود و مسئول عملیات آنها در نظر می‌گرفت. شورای وزیران متعاقباً به عنوان یک کنوانسیون قانون اساسی توسعه یافت و سمت رئیس شورا از نیاز به هماهنگی فعالیت‌های وزرای منفرد پدید آمد.

## تاریخچه
ریشه‌های شورای وزیران ایتالیا به سال ۱۸۴۸، سالی که قانون آلبرتین در نظام حقوقی پادشاهی ساردینیا تصویب شد، برمی‌گردد. در واقع، متن این منشور قانون اساسی، که بعداً به قانون اساسی پادشاهی ایتالیا تبدیل شد، جلسه‌ای جمعی از وزیران را پیش‌بینی نمی‌کرد، بلکه صرفاً وجود آنها را به عنوان روسای ادارات و مسئول اقدامات خود در نظر می‌گرفت.

بنابراین، شورای وزیران در ابتدا از طریق عرف و با توجه به نیاز دولت به جلسات و برنامه‌ریزی سیاست‌ها تشکیل شد؛ به همین ترتیب، نقش نخست‌وزیر از نیاز به هماهنگی فعالیت‌های همه وزیران پدید آمد. با این حال، در نظام جمهوری که از سال ۱۹۴۸ در ایتالیا برقرار است، هم شورای وزیران و هم نخست‌وزیر توسط قانون اساسی و قوانین تنظیم و تثبیت شده‌اند.

پس از امضای مجدد احکام انتصاب، نخست‌وزیر و وزرا قبل از تصدی وظایف خود، باید طبق فرمول آیینی مندرج در ماده ۱، بند ۳، قانون شماره ۴۰۰/۱۹۸۸، در برابر رئیس دولت سوگند یاد کنند. این سوگند بیانگر وظیفه وفاداری است که به‌طور کلی بر عهده همه شهروندان و به ویژه بر عهده کسانی است که وظایف اساسی عمومی را انجام می‌دهند (طبق ماده ۵۴ قانون اساسی).

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:وزارت‌خانه‌های ایتالیا
رده:هیئت دولت‌ها
سپاه استقرار سریع ناتو - ایتالیا

**سپاه استقرار سریع ناتو - ایتالیا** () یک ستاد فرماندهی چندملیتی نیروی زمینی ایتالیا است. این ستاد در نوامبر ۲۰۰۱ به عنوان یک نیروی آمادگی بالا ناتو تأسیس شد. ستاد سپاه استقرار سریع ناتو در سولبیاته اولونا، چند کیلومتری شمال غربی میلان واقع شده است. پادگان اوگو مارا در سولبیاته اولونا مرکز عملیاتی ساختار فرماندهی و تیپ پشتیبانی است و قرارگاه فرماندهی آن در پالازو کوزانی، در مرکز میلان واقع شده است.

در سال ۱۹۹۷، در پی بازسازی اساسی ارتش ایتالیا، سپاه سوم ارتش به فرماندهی نیروهای طرح‌ریزی با فرماندهی و کنترل سه تیپ تبدیل شد که با تحرک و قابلیت استقرار بالا مشخص می‌شدند. با این حال، در ۱ دسامبر ۲۰۰۰، سپاه سوم ارتش آخرین تیپ‌های خود را به فرماندهی نیروهای دفاعی اول واگذار کرد و با پرسنل آن، سپاه استقرار سریع ناتو ایتالیا در ژانویه ۲۰۰۱ تشکیل شد.

این تشکیلات در سال ۲۰۰۵ به عنوان بخشی از نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت در افغانستان خدمت کرد و با همکاری سایر نیروهای بین‌المللی، کاملاً درگیر عملیات نظامی در آنجا بود. سپس، در ژوئیه ۲۰۲۳، به عنوان ستاد نیروی واکنش متحد، یک گروه ناتو که آماده استقرار در کوتاه‌ترین زمان ممکن است، تعیین شد.

## منابع

* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۱ (میلادی) در ایتالیا
رده:سپاه‌های ایتالیا
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۱ (میلادی)
آمریکا علیه آمریکا

**آمریکا علیه آمریکا** (، ) کتابی غیرداستانی است که توسط دانشمند علوم سیاسی چینی وانگ هونینگ در مورد تجربیاتش به عنوان محقق مهمان در ایالات متحده در سال ۱۹۸۸ نوشته شده است.

## خلاصه
این کتاب تجربیات وانگ را به عنوان یک محقق مهمان شش ماهه در ایالات متحده مورد بحث قرار می‌دهد. سه ماه اول در دانشگاه آیووا، سه هفته در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، سپس بازدید از حدود ۲۰ دانشگاه در ۳۰ شهر.
این کتاب در مورد چالش‌های فزاینده‌ای که او در ایالات متحده دیده است، مانند نابرابری، درگیری‌های اقتصادی، زوال ارزش‌های اجتماعی و کالایی‌سازی صحبت می‌کند. او همچنین نقاط قوت ایالات متحده، مانند مدرنیته آن، و انتقال مسالمت‌آمیز قدرت را ستود و توسط «اکونومیست» به عنوان «دیدن نقاط ضعف در سیستم آمریکا، اما نه اغراق در آنها» توصیف شد. به قول خود وانگ:قصد من با این عنوان این است که نشان دهم آمریکا حاوی تناقضاتی است که نمی‌توان با یک جمله آنها را رد کرد. در گذشته، مردم دیدگاهی جزمی نسبت به جامعه آمریکا داشتند که صرفاً «استثمار ارزش اضافی»، «دیکتاتوری بورژوازی» و نه چیز دیگری بود. اکنون یک افراط دیگر وجود دارد، برخی ایالات متحده را بهشتی غنی و بدون نقص تصور می‌کنند. در واقع جامعه آمریکا با هیچ یک از این توصیفات مطابقت ندارد و اغلب خود را در تضاد اساسی با آنها می‌یابد. نقاط قوت و ضعف وجود دارد و هر جا که قدرتی یافت شود، ضعف نیز یافت می‌شود. آمریکا یک تناقض است، شامل انبوهی از افراد است. منظور من از «آمریکا علیه آمریکا» همین است. 

## استقبال
در سال ۲۰۲۱، این کتاب پس از حمله ۶ ژانویه به ساختمان کنگره ایالات متحده آمریکا، دوباره مورد توجه قرار گرفت و قیمت برخی از نسخه‌های دست دوم آن در سایت‌های عتیقه‌فروشی به ۱۶۶۰۰ یوان (۲۵۰۰ دلار) رسید.

## منابع

* 

رده:کتاب‌های درباره سیاست‌های ایالات متحده آمریکا
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۹۱ (میلادی)
ایدئولوژی حزب کمونیست چین

[بندانگشتی|[هجدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین که در سال ۲۰۱۲ برگزار شد]]

حزب کمونیست چین (CCP) ایدئولوژی خود را به عنوان مارکسیسم-لنینیسم که با زمینه تاریخی چین سازگار شده است، قالب‌بندی می‌کند و اغلب آن را به عنوان سوسیالیسم با مشخصات چینی بیان می‌کند. سهم عمده ایدئولوژیک رهبری CCP به عنوان "اندیشه" یا "نظریه" در نظر گرفته می‌شود که "اندیشه" وزن بیشتری دارد. مفاهیم تأثیرگذار شامل اندیشه مائو تسه‌تونگ، اندیشه‌های دنگ شیائوپینگ و اندیشه شی جین‌پینگ هستند. از دیگر مفاهیم مهم می‌توان به اقتصاد بازار سوسیالیستی، ایده سه نماینده جیانگ زمین و چشم‌انداز علمی توسعه هو جینتائو اشاره کرد.

## تعریف
در روزهای اولیه حزب کمونیست چین، ملی‌گرایی و عوام‌گرایی غالب در دهه ۱۹۱۰ چین نقش مهمی در ایدئولوژی کمونیست‌های اولیه مانند لی داژائو و مائو تسه‌تونگ ایفا کردند. از یک سو، مارکسیسم برای کمونیست‌های اولیه یک آرمان‌شهر معنوی بود، در حالی که از سوی دیگر، آنها برخی از آموزه‌های ایدئولوژی کمونیستی را به شیوه‌ای واقع‌گرایانه و ملی‌گرایانه اصلاح یا "چینی‌سازی" کردند تا از انقلاب خود در چین حمایت کنند. در فرآیند استقرار، اصلاحات ارضی و اشتراکی‌سازی، این سنتزهای ایدئولوژیک منجر به ظهور جنبش معروف جهش بزرگ به جلو و انقلاب فرهنگی شد.

در سال‌های اخیر، عمدتاً توسط مفسران خارجی، استدلال شده است که حزب کمونیست چین ایدئولوژی ندارد و سازمان حزب عمل‌گرا است و تنها به آنچه که مؤثر است علاقه‌مند است. حزب کمونیست چین خلاف این را ادعا می‌کند. برای مثال، دبیر کل حزب کمونیست چین هو جینتائو در سال ۲۰۱۲ اظهار داشت که جهان غرب «ما را تهدید به تفرقه می‌کند» و «فرهنگ بین‌المللی غرب قوی است در حالی که ما ضعیف هستیم... زمینه‌های ایدئولوژیک و فرهنگی اهداف اصلی ما هستند».

حزب کمونیست چین تلاش زیادی برای مدارس حزبی و تدوین پیام ایدئولوژیک خود نکرد. قبل از کمپین «عمل تنها معیار حقیقت است»، رابطه بین ایدئولوژی و تصمیم‌گیری قیاسی بود، به این معنی که سیاست‌گذاری از دانش ایدئولوژیک مشتق می‌شد. در زمان دنگ، این رابطه وارونه شد، به طوری که تصمیم‌گیری، ایدئولوژی را توجیه می‌کرد و نه برعکس. در نهایت، سیاست‌گذاران چینی معتقدند که یکی از دلایل انحلال اتحاد جماهیر شوروی، راکد بودن ایدئولوژی حزب آن بود. بنابراین، آنها معتقدند که ایدئولوژی حزب آنها باید پویا باشد تا از حکومت حزب محافظت کند، برخلاف حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی که ایدئولوژی آن "سفت و سخت، بدون خلاقیت، متحجر و جدا از واقعیت" شد.

چارچوب ایدئولوژیک حزب کمونیست چین بین ایده‌های سیاسی که به عنوان "اندیشه" (مانند اندیشه مائو تسه تونگ) یا "نظریه" (مانند اندیشه‌های دنگ شیائوپینگ) توصیف می‌شوند، تمایز قائل می‌شود. اندیشه وزن بیشتری نسبت به نظریه دارد و اهمیت نسبی بیشتری از نفوذ ایدئولوژیک و تاریخی یک رهبر را منتقل می‌کند. فرآیند رسمیت بخشیدن به تفکر سیاسی یک رهبر در سنت مارکسیستی در تثبیت مشروعیت ایدئولوژیک یک رهبر اهمیت دارد.

## جستارهای وابسته
* کمونیسم
* سرمایه‌داری دولتی
* اصلاحات اقتصادی چین
* کنفوسیوسیسم جدید

## منابع

* 

## پیوند به بیرون


رده:حزب کمونیست چین
کاخ دوک مودنا

**کاخ دوک مودنا** () کاخی به سبک معماری باروک در مودنا، ایتالیا است. این کاخ بین سال‌های ۱۴۵۲ تا ۱۸۵۹ محل اقامت دوک‌های مودنا بود. در حال حاضر بخشی از آکادمی نظامی مودنا در آن قرار دارد.

این کاخ در محل قلعه سابق استه، که زمانی در حاشیه شهر قرار داشت، واقع شده است. اگرچه عموماً به بارتولومئو آوانزینی نسبت داده می‌شود، اما گفته می‌شود که در فرآیند طراحی از پیترو دا کورتونا، جان لورنتسو برنینی و فرانچسکو بورومینی مشاوره و راهنمایی گرفته شده است.

کاخ دوک مودنا دارای نمای باروک است که از طریق آن می‌توان به حیاط و راه پله افتخار دسترسی پیدا کرد.

در سال ۱۶۹۶، به مارک‌آنتونیو فرانچسکینی مأموریت داده شد تا سقفی نقاشی‌شده برای تالار افتخار مرکزی به مناسبت ازدواج رینالدو دِسته با پرنسس شارلوت فلیسیتی از برانزویک بسازد. سالوتینو دِرو (اتاق نشیمن طلایی) که با پنل‌های قابل جابجایی طلاکاری شده پوشیده شده بود، توسط دوک فرانسیس سوم به عنوان دفتر اصلی او مورد استفاده قرار گرفت.

این کاخ در حال حاضر میزبان آکادمی نظامی ایتالیا، موزه نظامی و یک کتابخانه است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:جاذبه‌های گردشگری امیلیا-رومانیا
رده:خانه‌های کامل‌شده در سده ۱۵ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در مودنا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۴۵۲ (میلادی)
رده:کاخ‌ها در امیلیا-رومانیا
مدرن‌سازی به سبک چینی

**مدرن‌سازی به سبک چینی** (، )، که با نام‌های «Chinese modernization» یا «Chinese path to modernization» نیز شناخته می‌شود، یک شعار سیاسی است که توسط حزب کمونیست چین (CCP) ترویج می‌شود و به مدلی از مدرن‌سازی که ظاهراً در تضاد با توسعه به سبک غربی است، افتخار می‌کند و بر نقاط قوت مدل اقتصادی و سیاسی چین تأکید دارد.

## تاریخچه
این اصطلاح به سال ۱۹۷۹ برمی‌گردد، زمانی که دنگ شیائوپینگ، رهبر چین، در سخنرانی خود در مارس ۱۹۷۹ در مورد چهار اصل اصلی از آن نام برد.

این عبارت در زمان دبیر کل حزب کمونیست چین شی جین پینگ به یک عبارت مستقل تبدیل شد، زمانی که در آوریل ۲۰۲۱، «پیپل دیلی» چندین مقاله در مورد «کالبدشکافی مدرن‌سازی به سبک چینی» منتشر کرد و باعث شد سایر رسانه‌های دولتی چین نیز همین کار را انجام دهند. وانگ هونینگ، نظریه‌پرداز سیاسی ارشد در دوران شی، در توسعه این اصطلاح نقش داشته است.

این اصطلاح به طور برجسته در قطعنامه تاریخی حزب کمونیست چین که در سال ۲۰۲۱ تصویب شد، مطرح شد. در این قطعنامه آمده است که مدرن‌سازی به سبک چینی، جوان‌سازی بزرگ ملت چین را بیشتر پیش خواهد برد. این اصطلاح ۱۱ بار در گزارش سیاسی شی به بیستمین کنگره ملی حزب کمونیست چین که در اکتبر ۲۰۲۲ برگزار شد، ظاهر شد. این اصطلاح همچنین به طور برجسته در اولین جلسه از چهاردهمین کنگره ملی خلق در مارس ۲۰۲۳ مطرح شد.

## مرور کلی
این اصطلاح به عنوان تلاشی از سوی شی برای تمرکز بر تقویت جایگاه چین در جهان تلقی شده است. همچنین توسط رهبران چینی برای تصور نوع جدیدی از توسعه در جهان استفاده شده است. شی گفت که مدرنیزاسیون به سبک چینی "افسانه 'مدرنیزاسیون برابر با غربی شدن' را می‌شکند". به گفته شی، نوسازی به سبک چینی دارای «پنج ویژگی» ()، «نه مطالبه اساسی» () و «پنج اصل عمده» () است:

به طور خاص، دستیابی به رفاه مشترک یکی از اصول کلیدی نوسازی به سبک چینی تحت رهبری شی جین پینگ محسوب می‌شود؛ ژانگ ژانبین، یکی از مقامات مدرسه مرکزی حزب کمونیست چین به «روزنامه مردم» نوشت که درک نقش رفاه عمومی برای «تشخیص واضح تفاوت‌های عمده بین مدرنیزاسیون به سبک چینی و مسیر مدرنیزاسیون غربی» بسیار مهم است. شی جین پینگ اظهار داشته است که «مدرنیزاسیون چینی، مدرنیزاسیون سوسیالیستی است» و رهبری حزب کمونیست چین برای مدرنیزاسیون به سبک چینی حیاتی است. او اظهار داشت که بدون رهبری حزب، مدرنیزاسیون به سبک چینی «از مسیر خود منحرف خواهد شد، روح خود را از دست خواهد داد یا حتی اشتباهات فاجعه‌باری به بار خواهد آورد.»

## منابع

* 

رده:ایدئولوژی حزب کمونیست چین
ارتش اول ایتالیا

**ارتش اول ایتالیا** () ارتش میدانی ارتش سلطنتی ایتالیا بود که در جنگ جهانی اول با نیروهای اتریش-مجارستان و آلمان روبرو شد و در جنگ جهانی دوم در جبهه شمال آفریقا جنگید.

## جنگ جهانی اول
در طول جنگ جهانی اول، ارتش اول مسئولیت جبهه‌ای طولانی از گذرگاه استلویو در مرز سه‌گانه سوئیس-اتریش-ایتالیا تا فلات آسیاگو را بر عهده داشت. این ارتش با موفقیت در برابر لشکرکشی استراف اتریش-مجارستان مقاومت کرد. بخش تحت پوشش آن بعداً کاهش یافت و نقش آن به دفاع از مرزهای ترنتینو و منطقه ورونا محدود شد.

## جنگ جهانی دوم
در آغاز جنگ جهانی دوم، ارتش اول ایتالیا یکی از سه ارتشی بود که گروه ارتش غرب را به فرماندهی شاهزاده ژنرال اومبرتو دی ساوویا تشکیل می‌داد. ارتش اول به همراه ارتش چهارم ایتالیا و ارتش هفتم ایتالیا (که به صورت ذخیره نگهداری می‌شد)، در طول حمله ایتالیا به فرانسه به نیروهای فرانسوی حمله کردند. در این زمان، ارتش اول توسط ژنرال پیترو پینتور فرماندهی می‌شد و شامل سه سپاه ارتش بود: سپاه دوم به فرماندهی ژنرال فرانچسکو برتینی، سپاه سوم ژنرال ماریو آریسیو و سپاه پانزدهم به فرماندهی ژنرال گاستون گامبارا.

تا سال ۱۹۴۲، پس از شکست ارتش پانزر آفریقا در نبرد دوم العلمین و پس از عملیات فرود مشعل، فیلد مارشال اروین رومل مجبور به انجام یکی از طولانی‌ترین عقب‌نشینی‌های تاریخ شد. او از "صحرای غربی" مصر و لیبی عقب‌نشینی کرد و در خط مارت ساخته شده توسط فرانسه در جنوب تونس، دفاعی ایجاد کرد.  رومل پس از اشغال خط مارت، فرماندهی گروه ارتش تازه تأسیس آفریقا را بر عهده گرفت و "ارتش پانزر آلمان-ایتالیا" (که قبلاً "ارتش پانزر آفریقا" نامیده می‌شد) را به ژنرال ایتالیایی جووانی مسه سپرد.

ارتش اول به عنوان بخشی از گروه ارتش آفریقا به فرماندهی ژنرال رومل، در عملیات کاپری (نبرد مدنین، درست در شرق خط مارت) به ارتش هشتم سپهبد برنارد مونتگومری حمله کرد. ارتش اول شکست سختی خورد و تلاش رومل و آرنیم برای نفوذ در تونس با شکست مواجه شد.

## منابع

* رده:ارتش‌های میدانی ایتالیا در جنگ جهانی اول
رده:ارتش‌های میدانی ایتالیا در جنگ جهانی دوم
دانشگاه باری

«دانشگاه باری آلدو مورو» () یک مؤسسه آموزش عالی دولتی است که در سال ۱۹۲۵ در باری (ایتالیا) در جنوب ایتالیا تأسیس شد. این دانشگاه حدود ۴۰،۰۰۰ دانشجو دارد.

در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۰، این دانشگاه نام خود را به افتخار دولتمرد و نخست وزیر آلدو مورو (۱۹۱۶–۱۹۷۸)، که تا سال ۱۹۳۹ دانشجوی حقوق در آنجا بود و سپس به عنوان استاد عادی فلسفه حقوق و سیاست استعماری (۱۹۴۱) و حقوق جزا (۱۹۴۲) خدمت کرد، تغییر داد.

## سازمان
دانشگاه باری به دانشکده‌های مختلفی تقسیم می‌شود. هر دانشکده مجموعه‌ای از دپارتمان‌های خاص خود را دارد که بر هنر و علوم، ریاضیات، علوم اجتماعی، ادبیات، پزشکی، حقوق و آموزش تمرکز دارند. این ۱۳ دانشکده به شرح زیر است:
* دانشکده علم کشاورزی
* دانشکده هنر و فلسفه
* دانشکده زیست‌فناوری
* دانشکده مطالعات ارتباطاتی
* دانشکده اقتصاد
* دانشکده علوم تربیتی
* دانشکده زبان‌های خارجی و ادبیات
* دانشکده حقوق
* دانشکده ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی
* دانشکده پزشکی و جراحی
* دانشکده داروسازی
* دانشکده علوم سیاسی
* دانشکده دام‌پزشکی
* دپارتمان حقوق و اقتصاد ایونی (تارانتو)

این دانشگاه دوره‌های مختلفی را ارائه می‌دهد برای دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا. این دانشگاه علاوه بر تدریس، بر تحقیقات علمی در سطح دکترا نیز تمرکز دارد. مراکز تحقیقاتی دانشگاه باری بسیار تعاملی هستند و بین بخش‌ها، دانشگاه‌ها و سایر مراکز تحقیقاتی مختلف ارتباط برقرار می‌کنند.

## رتبه‌بندی‌ها
این دانشگاه در رتبه‌بندی‌های زیر رتبه‌بندی شده است:
*رتبه ۳۵۹ توسط مرکز رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان (CWUR، ۲۰۱۶)
*رتبه ۴۳۷ توسط CWTS Leiden Ranking (۲۰۱۶)
*رتبه ۴۰۱-۵۰۰، آموزش عالی تایمز (THE) رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان (۲۰۱۶)
*رتبه بالای ۵۰۰ توسط رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان (ARWU، ۲۰۱۷)
*رتبه بالای ۷۰۰ توسط رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس (۲۰۱۶)

این دانشگاه یکی از ۴۸ موسسه آموزش عالی ایتالیایی در فهرست ۱۰۰۰ دانشگاه برتر جهان توسط CWUR برای سال ۲۰۱۶ است. علاوه بر این، رتبه آن بین ۱۵۱ تا ۲۰۰ در جهان بود. فیزیک توسط ARWU - دانشگاه جیائو تونگ شانگهای در سال 2015.

## جستارهای وابسته
* فهرست دانشگاه‌ها در ایتالیا

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آلدو مورو
رده:باری (ایتالیا)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۵ (میلادی) در ایتالیا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در استان باری
دوست‌پسرم فقط اسباب‌بازی‌های مورد علاقه‌اش را می‌شکند

«**دوست‌پسرم فقط اسباب‌بازی‌های مورد علاقه‌اش را می‌شکند**»  ترانه‌ای است که توسط خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی تیلور سوئیفت سروده و ضبط شده و در یازدهمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان ''دپارتمان شاعران رنج‌کشیده'' قرار دارد. این اثر که توسط سوئیفت و جک آنتونوف تهیه شده، یک اثر سینث‌پاپ است که دارای درام‌های مارشینگ و عناصری از موج نو می‌باشد. اشعار این ترانه تجربهٔ رها شدن عاطفی توسط یک شریک دوری‌گزین را از طریق استعارهٔ یک اسباب‌بازی خراب‌شده بیان می‌کند.

## منابع
*
*

رده:ترانه‌های تیلور سوئیفت
رده:ترانه‌های ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:ترانه‌های ساخته تیلور سوئیفت
رده:ترانه‌های تهیه‌شده توسط تیلور سوئیفت
رده:ترانه‌های تهیه‌شده توسط جک آنتونوف
رده:ترانه‌های سینث‌پاپ آمریکایی
رده:ترانه‌های جدایی
پل مراندی

**پل مراندی** () یا **پل پولچورا** یک پل جاده‌ای در جنوآ ایتالیا بود که بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در امتداد بزرگراه اِی۱۰ بر روی رودخانه پولچورا ساخته شد و نام رسمی آن از همین رودخانه گرفته شده است. این پل مناطق سمپیردارنا و کورنیگلیانو در جنوآ را از طریق دره پولچورا به هم متصل می‌کرد. این پل به نام طراح سازه آن، مهندس ریکاردو مراندی نامیده شد.****

در ۱۴ اوت ۲۰۱۸، یک بخش  از پل هوایی در جریان طوفان باران فرو ریخت  و منجر به مرگ ۴۳ نفر شد و همچنین باعث اعلام وضعیت اضطراری یک ساله در منطقه لیگوریا، تجزیه و تحلیل گسترده از شکست سازه شد. 

بقایای پل هم در ژوئن ۲۰۱۹ تخریب شد. پل جایگزین، پل جنوا-سنت‌جرج است یک سال بعد افتتاح شد.

ساخت پل جایگزین در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۹ آغاز شد و در بهار ۲۰۲۰ به پایان رسید. پل جنوا-سنت‌جرج در ۳ اوت ۲۰۲۰ افتتاح شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:پل‌های کامل‌شده در ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:ترابری در جنوا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در جنوا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های تخریب‌شده در ۲۰۱۹ (میلادی)
محمد احمد مفتاح

**محمد احمد مفتاح** (زاده ۱۹۶۷) روحانی، سیاستمدار و فقیه شاخه زیدی اسلام شیعه. وی از چهره‌های مذهبی گروه حوثی‌ها در یمن است. مفتاح بعد از ترور احمد الرهاوی نخست‌وزیر یمن در حمله هوایی اسرائیل به صنعا پایتخت یمن از طرف شورای عالی سیاسی یمن به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد.

## معرفی
محمد احمد مفتاح در سال ۱۹۶۷ در منطقه حیمه در استان صنعا در یمن به دنیا آمد. وی از چهره‌های مذهبی گروه حوثی‌های یمن محسوب می‌شود. مفتاح روحانی، محقق و فقیه در شاخه زیدی اسلام شیعی است. وی از شاگردان بدرالدین الحوثی بوده است. 

مفتاح در سپتامبر ۲۰۰۴ به اتهام حمایت از حوثی‌ها در حالی که در مسجد جامع الروضه در صنعا امامت می‌کرد دستگیر شد. همچنین وی در ماه می ۲۰۰۵ نیز به دلیل ارتباط با دولت ایران به هشت سال زندان محکوم شد؛ اما در ماه مه ۲۰۰۶ توسط رییس جمهور علی عبدالله صالح عفو شد.

مفتاح در ۱۰ آگوست ۲۰۲۴ به عنوان معاون اول نخست‌وزیر دولت تغییر و سازندگی وابسته به حوثی‌ها منصوب شد. وی در ۳۰ آگوست ۲۰۲۵ پس از کشته شدن احمد الرهوی در ۲۸ آگوست در حمله اسرائیل به عنوان نخست‌وزیر معرفی شد و سوگند یاد کرد.
## منابع

رده:افراد زنده
رده:نخست‌وزیران یمن
رده: زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:اهالی استان صنعا
تور سرزمین بد

**تور سرزمین بد** نخستین تور اصلی خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی هالزی بود که به‌منظور پشتیبانی از نخستین آلبومش ''سرزمین بد'' (۲۰۱۵) برگزار شد.

## منابع
*

رده:تورهای کنسرت ۲۰۱۵ (میلادی)
رده:تورهای کنسرت ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:تورهای کنسرت آرژانتین
رده:تورهای کنسرت استرالیا
رده:تورهای کنسرت برزیل
رده:تورهای کنسرت کانادا
رده:تورهای کنسرت شیلی
رده:تورهای کنسرت دانمارک
رده:تورهای کنسرت فرانسه
رده:تورهای کنسرت آلمان
رده:تورهای کنسرت ایتالیا
رده:تورهای کنسرت ژاپن
رده:تورهای کنسرت مکزیک
رده:تورهای کنسرت هلند
رده:تورهای کنسرت نروژ
رده:تورهای کنسرت سنگاپور
رده:تورهای کنسرت اسپانیا
رده:تورهای کنسرت سوئد
رده:تورهای کنسرت بریتانیا
رده:تورهای کنسرت ایالات متحده آمریکا
رده:تورهای کنسرت هالزی
میدان شهدا، بروکسل

میدان شهدا (به فرانسوی: ***') یا (به [[زبان هلندی|هلندی]]: ***' میدانی تاریخی در مرکز بروکسل، بلژیک است. نام فعلی آن به شهدای *روزهای سپتامبر* انقلاب بلژیک در سال ۱۸۳۰ اشاره می‌کند.

این میدان ابتدائاً میدان سن میشل () نام داشت. /  به نام سن میشل، قدیس حامی شهر بروکسل اشاره دارد.  این بنا بین سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۶ به سبک نئوکلاسیک یکنواخت و بر اساس طرح‌های معمار  ساخته شد. . بیش از ۴۰۰ قهرمان انقلاب بلژیک در گورابه ای زیر سنگفرش‌های آن دفن شده‌اند. بسیاری از آنها در فاصله‌ای نه چندان دور از جایی که در نبردهای شدید در میان خیابان‌ها و سنگرهای بروکسل تیرباران شدند، آرمیده‌اند. امروزه، این میدان محل دفاتر کابینه دولت فلاندر، از جمله رئیس الوزارای فلاندر، و همچنین یک تئاتر به *نام تئاتر شهدا* است. 

میدان شهدا در محله ماره-ژکمن، نزدیک خیابان نوو/نیووسترات، دومین خیابان شلوغ محل خرید بلژیک، واقع شده است. این منطقه توسط ایستگاه مترو و ایستگاه *[[تراموا بروکسل|پرمترو]]* (تراموا زیرزمینی) دو بروکر در خطوط ۱، ۴، ۵ و ۱۰ سرویس‌دهی می‌شود.

## منابع

### یادکردها

### کتابشناسی
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
رده:بروکسل در سده ۱۹ (میلادی)
رده:شهر بروکسل
رده:صفحه‌های دارای محتوای فرانسوی
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:میدان‌های بروکسل
خفاش گوش‌دراز ساردینیایی

**خفاش گوش‌دراز ساردینیایی** (نام علمی: ***Plecotus sardus***) گونه‌ای از خفاش است که در معرض خطر انقراض قرار دارد و بومی ساردینیا، ایتالیا است.

این گونه در سال ۲۰۰۲ در غارهای ساردینیای مرکزی کشف شد، که محل نمونه آن غاری در دره لانایتو در منطقه اولیینا بود. به نظر می‌رسد که ارتباط نزدیکی با *[[خفاش گوش‌دراز قهوه‌ای]]* و پلکوتوس ماکروبولاریس دارد. این گونه با مطالعه‌ای که به وضوح نشان دهنده واگرایی آن از سایر گونه‌های پلکوتوس در ژن ۱۶ اس آران‌ای ریبوزومی میتوکندریایی‌اش بود، به عنوان یک گونه جدید شناسایی شد.

## توضیحات
*خفاش پی. ساردوس* خفاش کوچکی است که طول سر و بدن آن حدود  است. گوش‌هایی حدود  و وزنی تا . پوزه مخروطی شکل با یک برآمدگی گوشتی روی چانه است. گوش‌ها بیضی شکل هستند و در بالای پیشانی توسط یک غشای ظریف به هم متصل می‌شوند. تراگوس با نوکی کند مخروطی شکل است و طول آن نصف گوش است. غشاهای بال به قسمت عقب پایه انگشت پنجم پا متصل هستند. دم بلند است و کمی فراتر از غشای بین ران امتداد دارد. خز نازک، بلند و پشمی است و در قسمت پشتی قهوه‌ای مایل به خاکستری و در قسمت شکمی قهوه‌ای مایل به سفید یا کم‌رنگ است. غشاهای بال قهوه‌ای هستند. دو ویژگی که این خفاش را از گونه‌های مرتبط متمایز می‌کند، آلت تناسلی استوانه‌ای در نرها و استخوان آلت تناسلی کوتاه و یو شکل است.

## بوم‌شناسی و پراکندگی
خفاش گوش‌دراز ساردینیایی تنها از سه غاری که در آنها استراحت می‌کند، شناخته شده است. دو غار در پارک ملی جنارجنتو و یکی در نزدیکی ساحل قرار دارد. این خفاش در جنگل‌های کم‌ارتفاع شکار می‌کند و زمین‌های آهکی و مناطق ساحلی را ترجیح می‌دهد.

## حفاظت و تهدیدها
تهدید اصلی برای کبوتر گوش دراز ساردینی، تغییرات اقلیمی است که منجر به آتش‌سوزی‌های مکرر در اطراف مناطق تولید مثلی آن و بارندگی و دمای بسیار بالا در طول تابستان شده است. تهدیدات ثانویه شامل دخالت مستقیم انسان و رقابت با کبوترهای وحشی مهاجم برای مکان‌های لانه‌سازی است.

بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰، کل جمعیت خفاش گوش‌دراز از ۹۵۰ به ۳۴۰ عدد کاهش یافت که منجر به از دست رفتن حدود ۶۳٫۴ درصد از جمعیت آن شد. با جمعیت کل کم و روند کاهشی جمعیت، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت آن را به عنوان " گونه‌ای در معرض خطر انقراض " فهرست می‌کند. این خفاش تنها پستاندار بومی باقی‌مانده در جزیره ساردینیا است و بقیه از زمان ورود انسان‌ها حدود ۸۵۰۰ سال پیش منقرض شده‌اند. به دلیل منحصر به فرد بودن و دامنه پراکنش محدود *، خفاش ساردوس* به یک استراتژی مدیریتی بسیار خاص برای موفقیت در حفاظت از آن نیاز دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* جنگل ساردینیا
رده:جانوران در بحران انقراض
رده:خفاش‌های اروپا
رده:زیاگان بومی ایتالیا
رده:زیاگان ساردنی
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های در بحران انقراض
کارسیوفی آلا گیودیا

***کارسیوفی آلا گیودیا*** کنگر فرنگی به سبک یهودی » (به انگلیسی: מורייל) از شناخته‌شده‌ترین غذاهای یهودیان رومی است. این غذا اساساً یک کنگر فرنگی سرخ‌شده است و دستور پخت آن از جامعه یهودیان روم سرچشمه گرفته است، که در زبان رومانسکو به آن «*جیودیو*» می‌گویند.

این غذا مخصوص گتوی رومی است، جایی که رستوران‌های یهودی در فصل بهار آن را سرو می‌کنند. این غذا شامل یک تکنیک سرخ کردن عمیق دو مرحله‌ای است. ابتدا کنگر فرنگی‌ها در دمای پایین سرخ می‌شوند تا نرم شوند. سپس، پس از باز شدن برگ‌هایشان، دوباره در دمای بالاتر سرخ می‌شوند. این فرایند منجر به کنگر فرنگی‌هایی با رنگ طلایی و برگ‌های ترد و گل مانند می‌شود.

در انگلیسی، معمولاً به این غذا با املای استاندارد ایتالیایی اشاره می‌شود؛ این املا ممکن است در منابع ایتالیایی نیز یافت شود، اما نام گویش رومی آن بسیار رایج‌تر است.

## آماده‌سازی
بندانگشتی|''کارسیوفی در اطراف''
کنگر فرنگی از نوع رومانسکو معمولاً برای این غذا استفاده می‌شود. آنها را با چاقوی تیز تمیز می‌کنند تا برگ‌های سخت خارجی آنها جدا شود، آنها را می‌کوبند تا باز شوند، برای چند دقیقه در آب و آبلیمو قرار می‌دهند تا از تغییر رنگ جلوگیری شود، سپس با نمک و فلفل مزه‌دار می‌کنند و در روغن زیتون سرخ می‌کنند. پس از پخت، کمی آب سرد روی آنها می‌پاشند تا ترد شوند. آنها را گرم می‌خورند؛ برگ‌ها تردی آجیلی دارند.

## کاشروت
در سال ۲۰۱۸، خاخام ارشد اسرائیل اعلام کرد که کنگر فرنگی کوشر نیست، زیرا برگ‌های متراکم آن می‌تواند حشرات غیر کوشر را پنهان کند. این امر باعث نگرانی یهودیان رومی شد که در برابر این اعلامیه مقاومت کردند و استدلال کردند که کنگر فرنگی مورد استفاده برای این غذای ویژه، برگ‌های بسیار محکمی دارد که حشرات نمی‌توانند وارد آن شوند و بر اهمیت و ریشه‌های عمیق فرهنگی این غذا برای جامعه یهودیان ایتالیا تأکید کردند.

## جستارهای وابسته
* غذاهای یهودی
* فهرست غذاهای یهودی
* یهودیان ایتالیایی

## منابع

## منابع
* Cervellati, Alessandro (1973). *Bologna futurista* (in Italian). Bologna: A cura dell'Autore.
* David, Elizabeth (1987). *Italian Food*. London: Barrie & Jenkins  (1st: London: Macdonald, ۱۹۵۴).
* Gray, Rose, and Ruth Rogers (1995). *The River Cafe Cookbook*. London: Ebury Press.
* Davidson, Alan (1999). *The Oxford Companion to Food*. Oxford: University Press.

## پیوند به بیرون

* 
* Italian Recipe Of Jewish-style Artichokes (Carciofi alla Giudia)
رده:آشپزی لاتزیو
رده:آشپزی یهودی
پان فراتائو

***پانه فراتو*** (که اغلب با غلط املایی دو حرف ت، *فراتو،* نوشته می‌شود) یک غذای سنتی از منطقه بارباجیا، در بخش مرکزی جزیره ایتالیایی ساردینیا است. این نام در زبان ساردینیایی به معنای واقعی کلمه به معنای «نان خرد شده» است، که به ماده اصلی آن که تکه‌های *پانه کاراسائو*، نان تردی که معمولاً توسط چوپانان منطقه مصرف می‌شود، اشاره دارد. این غذا که در ابتدا یک غذای مقوی و بخشی از سنت روستایی جزیره بود، بعدها محبوبیت پیدا کرد و به یک غذای اصلی در جزیره تبدیل شد.

## مبدأ
طبق یک افسانه، این غذا توسط دو زن به مناسبت بازدید از جزیره پادشاه اومبرتو اول ایتالیا اختراع شد. در واقع، تهیه غذا بر اساس نان یا خرده نان خیس خورده در آب همراه با روغن، تخم مرغ یا پنیر از زمان روم باستان و در قرون وسطی مستند شده است. در ساردینیا، *پانه کاراسائو* توسط کشاورزان و چوپانان در کیسه‌ای حمل و در طول روز مصرف می‌شد و این غذا روشی سنتی برای مصرف تکه‌های نانی بود که درون کیسه باقی می‌ماند. در قرن نوزدهم، گراتزیا دلدا در نوشته‌های خود به *پانه فراتو* اشاره کرده است.

## آماده‌سازی
این غذا شامل لایه‌های متناوب *پنیر کاراسائو* (معمولاً در آب، آبگوشت یا سس گوجه‌فرنگی خیسانده می‌شود) است که با پنیر رنده‌شده پکورینو و یک تخم‌مرغ آب‌پز پوشانده می‌شود.  زرده تخم‌مرغ باید مایع باشد و معمولاً قبل از مصرف روی نان مالیده می‌شود.

## برای مطالعهٔ بیشتر
* بیگازی، جوزپینا (۲۰۱۱). ۳۶۵ سال پیش (به ایتالیایی). Giunti Editore. ص ۲۸۰. شابک ۸۸-۰۹-۷۶۵۴۷-۸.
* گوایتی، دانیلا (۲۰۱۰). ساردنیا (به ایتالیایی). ادیزیونی گریبادو. ص ۶۱. شابک ۸۸-۷۹۰۶-۸۳۵-۰.
* تودوروفسکا، ویکتوریا (۲۰۱۳). کتاب آشپزی ساردینی: آشپزی و فرهنگ یک جزیره مدیترانه‌ای . انتشارات آگات. صفحهٔ ۱۲۲. شابک ۱۵-۷۲-۸۴۷۳۰-۱.
* ماتیچیو باستیانیچ، لیدیا؛ باستیانیچ مانوالی، تانیا (۲۰۰۹). لیدیا آشپزی از قلب ایتالیا گروه انتشارات ناپف دابل‌دی. ص ۳۵۷. شابک ۰۳-۰۷-۲۷۳۴۱-۵.

## منابع

رده:آشپزی ساردنی
رده:غذاها با نان
رده:نان‌های ایتالیایی
ماه‌نشین لاکهید مارتین

**ماه‌نشین لاکهید مارتین** یکی از مجموعه طرح‌های مفهومی شرکت لاکهید مارتین است که برای یک ماه‌نشین سرنشین‌دار طراحی شده است.

اولین پیشنهاد، **ماه‌نشین پیشگام مریخ**، یک ماه‌نشین سرنشین‌دار قابل استفاده دوباره بود که اولین بار در اکتبر ۲۰۱۸ رونمایی شد و برای تأمین بودجه و ساخت به ناسا پیشنهاد گردید. ناسا تصریح کرد که تا سال ۲۰۲۴ برای تصمیم‌گیری در مورد تاریخ و روش یک ماه‌نشین سرنشین‌دار صبر خواهد کرد و به دنبال یک ماه‌نشین سرنشین‌دار است که وزن آن از  بیشتر نباشد. این فرودگر قابل استفاده مجدد، امکان اکتشاف پایدار در سطح ماه را فراهم می‌کند. طرح پیشنهادی دوم که در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ رونمایی شد، یک فرودگر دو مرحله‌ای بود که برای برآورده کردن پیشنهاد معاون رئیس‌جمهور مایک پنس برای بازگشت انسان به ماه تا سال ۲۰۲۴، با نام برنامه آرتمیس برنامه‌ریزی شد.

## جستارهای وابسته
* فرودگر قمری بوئینگ

## منابع

## پیوند به بیرون
* انیمیشن لندر
* تصاویر لندر
* صفحه اصلی کمپ اصلی مریخ در لاکهید مارتین

رده:دروازه ماه
رده:فضاپیماهای سرنشین‌دار
رده:کاوش ماه
رده:کاوشگرهای فضایی پیشنهادی
رده:لاکهید مارتین در بخش ماهواره و فضا
جدایی‌طلبی در اندونزی

[بندانگشتی|250x250پیکسل|فرمانده [جنبش آزاد آچه، عبدالله سیافی، به همراه سربازان زن که پرچم آچه (GAM) را در دست دارند، در جریان شورش در آچه، ۱۹۹۹]]
**جدایی‌طلبی در اندونزی**، اقدام افراد یا گروه‌های خاصی در مناطق خاص است که می‌خواهند مرتکب خیانت شوند یا خود را از اندونزی جدا کنند. اتحاد و یکپارچگی در دولت اندونزی تکمیل شده تلقی می‌شود و باید برای تأسیس یک دولت یا حکومت جداگانه، آنجا را ترک کنند.

در طول تاریخ، تلاش‌های جدایی‌طلبانه متعددی توسط گروه‌های خاص انجام شده است. جدایی‌طلبی در مناطقی دور از مرکز دولت اندونزی رخ می‌دهد، معمولاً به دلیل نابرابری، اختلافات اقتصادی و توسعه نامتوازن و همچنین اقدامات دولتی که صرفاً به عنوان استثمار منطقه تلقی می‌شوند.

## پیشینه

اندونزی به عنوان کشوری با گروه‌های قومی و تنوع مذهبی بالا، روند طولانی مواجهه با مشکلات مختلف جنبش‌های جدایی‌طلب در مناطق مختلف را پشت سر گذاشته است. دولت اندونزی معتقد است که کشور می‌تواند در ایدئولوژی پانکاسیلا متحد شود که می‌تواند به عنوان راهنمایی برای زندگی در جامعه، ملت و دولت مورد استفاده قرار گیرد، همچنین اعتقاد بر این است که راهی برای خروج از درگیری بین گروه‌های ملی‌گرا و مذهبی و عملکرد آن به عنوان یک نیروی متحد کننده برای ملت متنوع اندونزی است. با این حال، در واقعیت، ارزش‌های ایدئولوژیک در زندگی واقعی اعمال نمی‌شوند، نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌های زیادی وجود دارد که باعث توزیع نابرابر توسعه در اندونزی می‌شود و باعث ناآرامی و اعتراض افرادی می‌شود که احساس می‌کنند توسط دولت منزوی و نادیده گرفته شده‌اند، در این مورد افرادی که از پایتخت اندونزی دور هستند.

نابرابری و بی‌عدالتیِ درک‌شده، مردم ستمدیده را به اعتراض علیه دولت اندونزی واداشت. مسائل مختلفی مانند جاوه‌ای‌سازی، کلاهبرداری قانونی و تصرف زمین توسط دولت نیز از دلایل آن هستند. برنامهٔ مهاجرت به عنوان فرایند جاوه‌ای‌سازی توسط دولت تلقی می‌شود. بی‌عدالتی دولت همچنین برای مردم پاپوآ و آچه رخ داد و باعث شد که آنها اسلحه به دست بگیرند و آنها را از هم بپاشند. اقدامات نظامی انجام‌شده توسط دولت اندونزی در واقع منجر به اقدامات خودسرانه علیه غیرنظامیان در مناطق شورشی شد. موارد مختلف نقض حقوق بشر در طول دورهٔ خشونت، مانند شورش در آچه، رخ داده است.

## پیش‌بینی آینده
جویوتو سونتانی رئیس کمیته صلح جهانی اندونزی در کتاب خود با عنوان تجزیه اندونزی پیش‌بینی کرد که بزرگ‌ترین کشور مجمع الجزایری دنیا به ۱۷ کشور مستقل تجزیه شود.

## فهرست جنبش‌های جدایی‌طلب
در طول تاریخ تأسیس اندونزی، هرج و مرج زیادی برای جدایی از دولت اندونزی وجود داشته است، تقریباً همه آنها دیگر فعال نیستند، اما برخی هنوز در تبعید فعال هستند.

## جستارهای وابسته
* جنبش‌های جدایی طلب آسیا
* جنبش آزاد آچه
* استان‌های اندونزی

## منابع

رده:اندونزی
رده:تاریخ اندونزی
رده:تاریخ نظامی اندونزی
رده:جدایی‌خواهی
رده:جنبش‌های استقلال‌خواهانه
رده:جنبش‌های سیاسی در اندونزی
اسپاگتی آدمکش

**اسپاگتی آدمکش** که همچنین به عنوان **اسپاگتی بروشاتی** شناخته می‌شود؛ «اسپاگتی سوخته»، یک غذای پسته است. آماده‌سازی آن به‌طور قابل توجهی از سایر غذاهای اسپاگتی متفاوت است؛ به جای پخته شدن در آب نمک و پایان دادن به سس، پاستا مستقیماً در پان پخته می‌شود (به‌طور سنتی آهن معدنی). یک شوروی که معمولاً از سس گوجه فرنگی ساخته شده و با آب مخلوط شده است به تدریج به پان اضافه می‌شود زیرا پاستا آن را جذب می‌کند، مانند ریزوتو. وقتی اسپاگتی سس را جذب می‌کند، مستقیماً روی سطح پنی پخته می‌شود و قهوه ای و بافت مشخصی و خیره کننده ای را ایجاد می‌کند که در میان غذاهای پسته منحصر به فرد است.

## تاریخچه
[بندانگشتی|''اسپاگتی آل آساسینا'' در رستوران آل سورسو پریفریتو در [باری (ایتالیا)|باری، آپولیا سرو می‌شود، جایی که گفته می‌شود این غذا از آنجا سرچشمه گرفته است.]]
احتمالاً اولین حضور *اسپاگتی آل'آساسینا* در منوهای رستوران‌ها در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ رخ داده است. برخی ریشه این غذا را به رستوران مارک اورلیو در مرکز شهر باری برمی‌گردانند که در نهایت تعطیل شد. با این حال، به گفته فلیس جیووین، مورخ غذاهای آپولیایی، *اسپاگتی آل'آساسینا* از رستوران آل سورسو پرفریتوی، رستورانی در مرکز شهر باری، سرچشمه می‌گیرد که در سال ۱۹۶۷ توسط سرآشپز فوگیایی، انزو فرانکاویلا، به درخواست دو مشتری از شمال ایتالیا ایجاد شد. به دلیل تندی آن، آنها به شوخی فرانکاویلا را *قاتل* ("قاتل") نامیدند، کلمه‌ای که نام این غذا بعداً از آن گرفته شد. این همچنین روایتی از رویدادهای مورد علاقه آکادمیا دل'آساسینا، گروهی از متخصصان و علاقه‌مندان به آشپزی است که در سال ۲۰۱۳ در باری برای جلوگیری از انتشار دستور غذا تأسیس شدند.

*اسپاگتی آل اسسینا* بلافاصله بسیار موفق بود و در سراسر شهر پخش شد، اما در دهه ۱۹۸۰ شروع به ناپدید شدن کرد. در سال ۲۰۱۳ توسط آکادمیا دل اسسینا دوباره مد شد و به لطف اشاره‌های بعدی در فرهنگ عامه، محبوبیت پیدا کرد: بدنامی عمدتاً از قسمت *اسپاگتی آل اسسینا* از سریال *«دروغ لولیتا لوبوسکو»* (۲۰۲۱) شبکه رای (شبکه رادیو تلویزیونی) ناشی شد.

این غذا به دلیل رمان‌های نوآر مدیترانه‌ای *«خانهٔ نوئل بوسکو»* و *«اسپاگتی قاتل»*، دوباره مورد توجه ایتالیایی‌ها قرار گرفته است.

## آماده‌سازی
*اسپاگتی به قاتل* از نظر آماده‌سازی شبیه *ریزوتاتا ماکارونی* است) پاستایی که به سبک ریزوتو تهیه می‌شود، یعنی مستقیماً در آبگوشت پخته می‌شود. آبگوشتی که برای *اسپاگتی آل‌اساسینا* استفاده می‌شود معمولاً از نسبت ۱:۱ تا ۲:۱ آب و سس گوجه‌فرنگی تشکیل شده است. اگر سس گوجه‌فرنگی با مخلوط کردن گوجه‌فرنگی تازه در غذاساز به دست آید، آب کمتری لازم است. برخلاف سایر غذاهای ریسوتاتا پاستا، قبل از اضافه کردن دوزهای اضافی آبگوشت، به اسپاگتی اجازه داده می‌شود که مستقیماً با سطح ماهیتابه در تماس باشد. این باعث می‌شود اسپاگتی سرخ و زغالی شود و به بافت ترد آن کمک کند. پاستای برش برنزی معمولاً برای *اسپاگتی آل‌اساسینا* توصیه نمی‌شود، زیرا در طول پخت نشاسته زیادی آزاد می‌کند و در قهوه‌ای شدن آن اختلال ایجاد می‌کند. *اسپاگتی آل‌اساسینا* اغلب تند است: فلفل قرمز خرد شده، پودر فلفل چیلی یا فلفل چیلی خشک یا تازه در طول پخت به آن اضافه می‌شود یا به عنوان چاشنی استفاده می‌شود. ریچل رادی، نویسنده غذای ایتالیایی، می‌نویسد که آل‌اساسینا باید «سوخته، ترد و آتشین» باشد.

## جستارهای وابسته
* فهرست پاستا

## منابع

## پیوند به بیرون
* اسپاگتی همه‌کاره

رده:خوراکی‌های تهیه‌شده از اسپاگتی
رده:همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع
روابط پرتغال و روسیه

**روابط پرتغال و روسیه** () به روابط خارجی بین پرتغال و روسیه اشاره دارد. پرتغال دارای سفارت در مسکو و روسیه دارای سفارت در لیسبون است.

این دو کشور شرقی‌ترین و غربی‌ترین کشورهای اروپا هستند. هر دو کشور عضو کامل سازمان امنیت و همکاری اروپا می‌باشند.

## تاریخ
روابط دیپلماتیک کامل و در سطح سفیر بین پرتغال و امپراتوری روسیه به سال ۱۷۷۹ بازمی‌گردد. پیش‌تر، در سال ۱۷۲۴، بازرگانان پرتغالی از پتر کبیر درخواست کردند تا مأموریت‌های تجاری برقرار شود. پتر با انتصاب یک کنسول در لیسبون پاسخ داد. با این حال شواهدی وجود ندارد که کنسولگری لیسبون در آن زمان واقعاً تأسیس شده باشد. تجارت بین دو کشور به کندی توسعه یافت و نهایتاً کنسولگری روسیه در لیسبون در سال ۱۷۶۹ افتتاح شد که هدایت آن بر عهده ژوآو آنتونیو بورشر، یک بانکدار پرتغالی-آلمانی از هامبورگ بود. بورشر علاقه چندانی به ترویج منافع تجاری پرتغال نداشت و تجارت بین دو کشور همچنان ناچیز باقی ماند.

در سپتامبر ۱۷۷۹، ماریای یکم، ملکه پرتغال سفیر سابق خود در هلند، فرانسیسکو ژوزه هورتا ماسدو، را به‌عنوان سفیر پرتغال در روسیه منصوب کرد که در پایتخت امپراتوری سنت پترزبورگ مستقر می‌شد. کاترین کبیر نیز با انتصاب کنت ویلهلم نسل‌روده به‌عنوان سفیر خود در پرتغال پاسخ داد. این تماس‌ها منجر به معاهده بی‌طرفی مسلحانه در سال ۱۷۸۲ و معاهده تجارت در سال ۱۷۸۷ شد. در سال ۱۷۹۹، دو کشور پیمان دفاعی امضا کردند که به اقدام نظامی مستقیم منجر نشد.

در بیشتر قرن نوزدهم، روابط بدون حادثه باقی ماند، اما در دهه آخر قرن با شتاب مواجه شد، زمانی که نیروی دریایی امپراتوری روسیه به‌طور منظم از بنادر پرتغال برای تأمین تجهیزات استفاده می‌کرد. خدمه یات امپراتوری روسیه *Tsesarevna* به‌ویژه برای کمک در مقابله با آتش‌سوزی سال ۱۸۹۵ در مجلس جمهوری (پرتغال) مورد تحسین قرار گرفتند. با این حال، در طول جنگ روسیه و ژاپن در سال ۱۹۰۴، پرتغال به پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند پیوست و اجازه دسترسی نیروی دریایی امپراتوری روسیه به بنادر خود را نداد.

پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه، روابط بین دو کشور در سال ۱۹۱۸ قطع شد. روابط دوجانبه با اتحاد جماهیر شوروی تا سال ۱۹۷۴ و پس از انقلاب میخک در پرتغال و سرنگونی *[[استادو نوو (پرتغال)]]* برقرار نشد.

پس از آغاز حمله روسیه به اوکراین، پرتغال به‌عنوان یکی از کشورهای اتحادیه اروپا، تحریم‌هایی علیه روسیه وضع کرد که روسیه پس از آن تمامی کشورهای اتحادیه اروپا را به فهرست «فهرست کشورهای غیردوست» خود اضافه کرد. در بهار ۲۰۲۲، پرتغال همانند سایر کشورهای اتحادیه اروپا تعدادی از دیپلمات‌های روسیه را *persona non grata* اعلام کرد.

این موضوع، همراه با برخی اظهارات مقامات روسیه مانند "لیسبون چقدر هزینه دارد؟" و اینکه روسیه از لیسبون تا ولادی‌وستوک کشیده می‌شود، اصلی‌ترین دلیل سردی و تقریباً نبود روابط دوجانبه از فوریه ۲۰۲۲ تاکنون است.

## نمایندگی‌های دیپلماتیک
* پرتغال دارای سفارت در مسکو است.
* روسیه دارای سفارت در لیسبون است.

File:Embassy of Portugal in Moscow, building.jpg|سفارت پرتغال در مسکو
File:Посольство России в Лиссабоне.JPG|سفارت روسیه در لیسبون


## منابع

## پیوند به بیرون


رده:روابط دوجانبه پرتغال
رده:روابط دوجانبه روسیه