ملاهای

[بندانگشتی|مردی [باشقیر|باشقیری که مالاهایی به سر دارد، در نقاشی اوایل قرن نوزدهم به تصویر کشیده شده است.]]
**ملاهای** ( یا  , ) یک پوشش سر تاریخی است که منشأ آن در قزاقستان امروزی است و در برخی از مناطق دیگر آسیای مرکزی پذیرفته شده و از اواسط قرن ۱۸ تا اواسط قرن ۱۹ در سراسر امپراتوری روسیه پوشیده می‌شد. این کلاه خز با تاج مخروطی، استوانه‌ای، یا چهارگوش با ارتفاع قابل توجه است. و لبه‌هایی که معمولاً چهار عدد هستند: دو لبه کناری بلند که گوش‌ها را می‌پوشاند، یک لبه پشتی پهن که گردن و شانه‌ها را می‌پوشاند، و یک لبه جلویی کوتاه که به عنوان آفتاب‌گیر عمل می‌کند. این لبه با خز حیوانات مختلف، از جمله گورکن، روباه و گرگ، آستر شده است.

این سربند که مردان در زمستان برای محافظت از خود در برابر سرما و مقاومت در برابر عوامل جوی در جاده می‌پوشیدند، به عنوان کلاهخود محافظ نرم در برابر سلاح‌های تیغه‌دار نیز عمل می‌کرد. زنان در برخی از مناطق روسیه آن را می‌پوشیدند. در میان معتقدان قدیمی، این پوشش به دلایل مذهبی ممنوع بود.

## ریشه‌شناسی
ریشه‌شناسی کلمه *«مالاهای»* مورد اختلاف است. اگرچه اکثر زبان‌شناسان موافقند که این کلمه از کلمه مغولی  گرفته شده است. ( یا **') به معنی «کلاه»، آنها در مورد چگونگی ورود این کلمه به زبان روسی اختلاف نظر دارند. پراکندگی گسترده این کلمه در [[زبان‌های ترکی]] باعث شد برخی این نظریه را مطرح کنند که این کلمه از طریق ترکی وارد زبان روسی شده است - به گفته زبان‌شناس مجارستانی، اوا چاکی، گویشوران [[زبان منچو|منچوری]] این کلمه مغولی را بدون **' به زبان روسی قرض گرفته‌اند. و کلمه بازیابی شده ** تنها پس از ورود آن به زبان‌های قپچاق - اما برخی دیگر معتقدند که این کلمه از گویشوران منچوری و مغولی ساکن در جنوب شرقی سیبری آمده و سپس از طریق روسی وارد زبان ترکی شده است.

## طراحی و مواد
تصاویر موجود از مردان قزاق که مالاهایی پوشیده‌اند، در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ توسط هنرمندان روسی، اروپای غربی و چینی سلسله چینگ خلق شده‌اند و در اواخر قرن ۱۹ توسط مقامات، سربازان و مسافران روسی عکاسی شده‌اند. ، هفت ملاحی اصیل با درجات مختلفی از آسیب‌دیدگی در موزه‌ها و مجموعه‌های خصوصی در چین، قزاقستان و روسیه باقی مانده‌اند.

تاج آن به‌طور کلی  بود. بلند و مخروطی، استوانه‌ای، یا چهارگوش. سرپوش معمولاً چهار لبه داشت و لبه جلویی، مستطیلی و کوتاه‌تر از بقیه، معمولاً به سمت بالا تا می‌شد و فقط در مواقع سرمای شدید یا کولاک پایین می‌آمد تا پیشانی فرد را بپوشاند. لبه‌های کناری یا «گوش‌ها» یا بالای چانه یا زیر چانه فرد بسته می‌شدند و بندهای چرمی یا روبان‌هایی روی لبه‌های آن دوخته می‌شد. لبه پهن عقب، گردن و شانه‌های فرد را می‌پوشاند. ملاهای از پوست گوسفند، پوست آهو و پوست گوساله ساخته می‌شد و با خز حیوانات مختلفی مانند سگ آبی، روباه، گورکن و گرگ آستر می‌شد، در حالی که لایه بیرونی آن از پارچه، زربافت، ابریشم، یا مخمل ساخته می‌شد.

## در روسیه
ملاهای در اواسط قرن هجدهم، پس از آنکه باشقیرها و کالمیک‌ها سرپوش را به این کشور معرفی کردند، به بخشی از لباس روس‌ها تبدیل شد. تا اواسط قرن نوزدهم، استفاده از آن در سراسر سیبری و روسیه اروپایی گسترش یافته بود؛ با این حال، قبل از پایان قرن نوزدهم، در امپراتوری روسیه عمدتاً با اوشانکا جایگزین شده بود.

در روسیه، این کلاه اغلب در جاده‌ها پوشیده می‌شد و به همین دلیل، به سرپوش متمایز کالسکه‌رانان در سیبری تبدیل شد. این کلاه که توسط مردان در زمستان برای محافظت از خود در برابر سرما و مقاومت در برابر عناصر طبیعی پوشیده می‌شد، همچنین به عنوان یک کلاه محافظ نرم در برابر سلاح‌های تیغه‌دار نیز عمل می‌کرد. در برخی مناطق روسیه، زنان نیز آن را می‌پوشیدند.

در میان مؤمنان باستان - مسیحیان ارتدوکس شرقی که شیوه‌های لیتورژیک و آیین گرجا گرجا را در جریان داشتند، همان‌طور که قبل از اصلاحات قرن ۱۷ نیکان، پدران مسکو بودند - پوشیدن مالهای ممنوع بود زیرا پوشنده سرپوشه یک شیلوت را می‌پوشید که ظاهراً شبیه شیطان شاخه دار است، و برخی مالهای با فر گرگ پوشیده بودند که به ویژه در جلسات نماز گروهی پوشیدن آن ممنوع بود.

## جستارهای وابسته
* فهرست مدل‌های کلاه

## منابع

رده:پوشاک روسیه
رده:پوشاک‌های زمستان
رده:تاریخ پوشاک آسیایی
رده:صفحه‌های دارای الفبای آوانگاری بین‌المللی روسی
رده:فرهنگ قزاقستان
رده:مد سده ۱۸ (میلادی)
رده:مد سده ۱۹ (میلادی)