مانگ پاندوی

**فیلیپه ناتانیو** (۱۹۴۵–۲۸ اوت ۲۰۰۸) یک دستفروش خیابانی فیلیپینی بود که شهرتش به خاطر نقشش، با نام مستعار «*مانگ پاندوی*» (آقای پاندوی)، به عنوان «چهره فقرا» در دوران ریاست جمهوری فیدل راموس بود.

## چهره فقیر
ناتانیو در نتیجه مناظرات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۲ به شهرت ملی رسید، جایی که مجری برنامه، رندی دیوید، قبل از اینکه از نامزدها بپرسد چگونه با فقر مقابله می‌کنند، ویدئویی از شرایط زندگی این دستفروش خیابانی را نشان داد، همان‌طور که داستان ناتانیو نمونه‌ای از آن بود و جنبه انسانی به آن بخشید. در طول این بخش، هویت او با نام مستعار «مانگ پاندوی» پنهان شد.

مانگ پاندوی که در یک کلبه کوچک در روستای کامنولث در شهر کزون زندگی می‌کرد، تحصیلاتش را تا کلاس سوم تمام کرده بود و با فروش سبزیجات در کنار خیابان، امرار معاش خود و هشت فرزندش را تأمین می‌کرد. این کار برایش حدود ۵۰ پزو در روز درآمد داشت. با این حال، تا سال ۱۹۹۲، او آنقدر بیمار شده بود که حتی نمی‌توانست این کار را انجام دهد و نمی‌دانست چگونه خانواده‌اش را سیر کند. او به شوخی می‌گفت که حاضر است در ازای ۱۰۰۰۰۰ پزو که نیازهای خانواده‌اش را تأمین می‌کرد، تیر بخورد.

وقتی فیدل راموس در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد، رئیس‌جمهور جدید در اولین سخنرانی وضعیت کشور (SONA) خود، مانگ پاندوی را به عنوان «چهره فقرا» به مردم فیلیپین معرفی کرد و به او و دیگر فقرای فیلیپینی وعده زندگی بهتری داد.

## دولوتس
از آنجایی که راموس توجه را به وضعیت اسفناک خود جلب کرده بود، مانگ پاندوی در دوران دولت راموس با تعدادی فرصت جدید روبرو شد. او به عنوان مجری مشترک برنامه تلویزیونی هفتگی «آنگ پاندایان در مانگ پاندوی» در شبکه تلویزیونی دولتی پی تی وی ۴ (که اکنون ان بی ان ۴ است) استخدام شد و در آنجا حداقل ۲۰۰۰ پزو فیلیپین برای هر قسمت درآمد داشت. بعداً، او توسط رئیس وقت مجلس نمایندگان فیلیپین، خوزه د ونسیا، به عنوان مشاور استخدام شد. این مشاغل آخرین شغل او بودند. او بعداً هم از د ونسیا و هم از دولت شهر کزون کمک هزینه دریافت می‌کرد، اما نتوانست درآمد خود را افزایش دهد و در نهایت به گمنامی نسبی رسید.

## مرگ و میراث
حدود ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر ۲۸ اوت ۲۰۰۸، در سن ۶۳ سالگی، مانگ پاندوی سرانجام تسلیم بیماری سل شد. او نمادی از فقرای فیلیپینی و به قول یک گزارش خبری، «نمادی از کمک‌های نمادین و وعده‌های عمل نشده» بود.

یکی از مفسران، در توضیح وقایعی که مانگ پاندوی را از فقر به شهرت رساند و دوباره به زندگی عادی بازگرداند، خاطرنشان کرد:

: *مانگ پاندوی، که بقایای زمینی‌اش در زمینی نمناک دفن شده بود، فقط یک وسیلهٔ کمکی بود، همین. او سیاهی‌لشکر یک سریال تلویزیونی سیاسی بود. هیچ قصدی برای تبدیل زندگی او به لنگر یک برنامهٔ عظیم و الهام‌بخش فقرزدایی وجود نداشت، همین.*

جیمی ارسطو آلیپ، مدیرعامل و بنیان‌گذار مرکز کشاورزی و توسعه روستایی که به‌طور متقابل موسسات را تقویت می‌کند (CARD MRI) و برنده جایزه رامون مگسایسای در سال ۲۰۰۸ برای خدمات عمومی، پس از دریافت جایزه، در یک گردهمایی به مرگ این چهره برجسته اشاره کرد و بر لزوم راه‌حل‌های بلندمدت برای فقر در فیلیپین به جای رویکرد بخشش که داستان مانگ پاندوی نمونه بارز آن بود، تأکید کرد. آلیپ خاطرنشان کرد:

: «*سه تا پنج سال طول می‌کشد تا یک خانواده از فقر بیرون بیاید. پنج تا هشت سال دیگر طول می‌کشد تا آنها را به ثبات برساند، زیرا ممکن است فاجعه‌ای رخ دهد و هر آنچه را که برای آن تلاش کرده‌اند نابود شود. و سپس به پنج سال دیگر نیاز دارید تا آنها را از کارآفرینان خرد به شرکت‌های کوچک و متوسط تمام عیار تبدیل کنید. این امر به یک تعهد واقعی برای تغییر، برای توسعه پایدار نیاز دارد.*»

از آنجایی که خانواده‌اش توانایی مالی برای دفن مانگ پاندوی را نداشتند، وزارت رفاه و توسعه اجتماعی (DSWD) در نهایت ۱۲۵۰۰ پزو فیلیپین پرداخت کرد تا «چهره فقیر فیلیپینی» بالاخره به خاک سپرده شود.

اگرچه نقش نمادین مانگ پاندوی در تاریخ فیلیپین بسیار بزرگتر بوده است، اما آن را به نقش جو لوله‌کش در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا تشبیه کرده‌اند.

## منابع

رده:اهالی کزون سیتی
رده:درگذشتگان ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان سده ۲۱ (میلادی) به علت سل
رده:زادگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:فقر در فیلیپین