open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ام عجره

**ام عجره** (به عربی: ) روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش بیسان بود که در ۴ کیلومتری جنوب شهر بیسان قرار داشت. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۳۱ مه ۱۹۴۸ به‌دست نیروهای دفاعی اسرائیل و در چارچوب عملیات گدعون تخلیه و ویران شد. چشمه عین ام عجره آب آشامیدنی روستا را تأمین می‌کرد.

روستا در بقعه‌ای هموار از اراضی غور بیسان در ارتفاع ۲۰۰ تا ۲۲۵ متری زیر سطح دریا بنا شده بود. ساکنان ام عجره برای دسترسی به خدمات و بازار به شهر بیسان وابسته بودند. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۶۰ نفر و مساحت کل اراضی آن ۶٬۴۴۳ دونوم بود.

## پیشینه
در اراضی ام عجره سه خربه وجود داشت: تل الشیخ السماد، حاج مکه و سرسق. در این روستا چندین تپه باستانی نیز وجود داشت از جمله تل السریم، تل الوحش و تل الشیخ سماد که در سمت غربی آن مقام شیخ سماد قرار داشت.

در سال ۱۸۸۲ میلادی، گزارش «پیمایش فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین دربارهٔ محل شیخ سماد نوشت: «مقام ویران‌شده کوچکی از مصالح نوساز».

### دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت ام عجره ۸۶ نفر و همگی مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این جمعیت به ۲۴۲ نفر در ۴۸ خانه افزایش یافت و همچنان تمامی ساکنان مسلمان بودند.

بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت ام عجره ۲۶۰ نفر و همه مسلمان بودند و مساحت کل اراضی آن ۶٬۴۴۳ دونوم بود. از این مقدار، عرب‌ها ۲٬۶۸۸ دونوم را به کشت غلات اختصاص داده بودند و ۲۰۳ دونوم نیز زمین غیرقابل‌کشت طبقه‌بندی شده بود. بر پایه منبع عربی، ۱٬۲۱۸ دونوم از اراضی روستا به صهیونیست‌ها منتقل شده بود. ساکنان علاوه بر کشاورزی غلات و سبزیجات، به پرورش درختان میوه مانند موز و نیز دامداری می‌پرداختند.

### ۱۹۴۸ و پس از آن
شفعا، مزرعه‌ای که در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد، بر روی زمین‌های روستا قرار دارد. کفار روپین (بنیان‌گذاری ۱۹۳۸) در شرق محل روستا، عین هنتسیو (بنیان‌گذاری ۱۹۴۶) در سمت غربی و آووقا (بنیان‌گذاری ۱۹۴۱ و رها شده در ۱۹۵۲) در شمال آن واقع‌اند، اما هیچ‌یک بر روی اراضی روستا نیستند.

در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «زمین و اراضی آن زیر کشت هستند. بقایای درختان خرما را می‌توان در سراسر بخش شمالی محل پراکنده دید.»

## پیوند به بیرون
* ام عجره در پالستاین ریممبرد
* ام عجره در ذاکرات
* [//commons.wikimedia.org/wiki/File:Survey_of_Western_Palestine_1880.09.jpg نقشه ۹ پیمایش فلسطین غربی] در ویکی‌انبار

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
اکبرت

**اکبرت** (؛ زاده حدود ۷۵۰ – درگذشته پس از ۸۱۱ میلادی) یکی از نجیب‌زادگان برجسته ساکسون و از متحدان نزدیک شارلمانی بود که پس از تسلیم شدن ویدوکیند، به عنوان حاکم یا دوک بخش‌هایی از زاکسن منصوب شد. او به دلیل وفاداری به امپراتوری فرانک، نقش مهمی در تثبیت حاکمیت فرانک‌ها و گسترش مسیحیت در مناطق تازه فتح شده ایفا کرد.

## پیش‌زمینه و وفاداری به شارلمانی
برخلاف ویدوکیند که سال‌ها علیه فرانک‌ها جنگید، اکبرت از جمله اشراف ساکسونی بود که خیلی زود به قدرت و برتری شارلمانی پی برد. پس از پایان مقاومت‌های سازمان‌یافته در سال ۷۸۵، شارلمانی برای اداره سرزمین‌های وسیع زاکسن به رهبران محلی وفادار نیاز داشت. اکبرت به دلیل نفوذ خانوادگی و پذیرش مسیحیت، به عنوان یکی از مورد اعتمادترین مقامات شارلمانی در شمال آلمان انتخاب شد. او مسئولیت نظارت بر مالیات‌ها و اجرای قوانین فرانک (قانون ساکسون) را در مناطق غربی زاکسن بر عهده داشت.

## نقش در جنگ‌های مرزی و کلیسا
اکبرت در لشکرکشی‌های شارلمانی علیه اسلاوهای شمالی و اوبوتریت‌ها نقش فعالی داشت و امنیت مرزهای شمال شرقی امپراتوری را تأمین می‌کرد. علاوه بر وظایف نظامی، او به همراه همسرش، ایدا از هرتسفلد، حامی بزرگ کلیسا بودند. آن‌ها کلیسای معروف هرتسفلد را بنا کردند که به یکی از مراکز مهم تبلیغ مسیحیت در میان ساکسون‌ها تبدیل شد. این همکاری نزدیک با نهادهای دینی، قدرت سیاسی اکبرت را در ساختار جدید قدرت فرانک‌ها تثبیت کرد.

## میراث و خاندان اکبردین
اکبرت بنیان‌گذار خاندانی شد که در متون تاریخی به نام «اکبردین‌ها» شناخته می‌شوند. این خاندان برای چندین نسل نفوذ خود را در مناطق وسفالیا و زاکسن حفظ کردند. اگرچه پس از مرگ او در اوایل سده ۹ میلادی، قدرت دوک‌های ساکسون با ظهور خاندان لیودولفینگ (نیاکان امپراتوران آینده آلمان) تحت‌الشعاع قرار گرفت، اما اقدامات اکبرت در ادغام فرهنگی و سیاسی ساکسون‌ها در جهان مسیحیت، زیربنای تشکیل پادشاهی آلمان در سده‌های بعد را فراهم کرد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان

* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان در سده ۸ (میلادی)
رده:تاریخ آلمان بر پایه دوره
رده:تاریخ زاکسن
رده:تاریخ زاکسن بر پایه دوره
ام کلخه

**ام کلخه** (به عربی: ) روستای کوچک فلسطینی در بخش رمله در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۷ آوریل ۱۹۴۸ در جریان عملیات نخشون از سکنه تخلیه شد. ام کلخه در ۱۲٫۵ کیلومتری جنوب رمله و در کرانه شمالی وادی الصرار جای داشت.

وادی الصرار آبراهه‌ای است که آب‌های باران کوه‌های قدس را به سوی دریای مدیترانه هدایت می‌کند. از جنوب روستا جاده‌ای می‌گذشت که غزه را به رمله پیوند می‌داد و همچنین راه‌آهن قدس–رمله از نزدیکی آن عبور می‌کرد. خانه‌های روستا اندک و از گل ساخته شده بودند و روستا کوچه‌ای نداشت.

## پیشینه
### دوره عثمانی
در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون و الی اسمیت از «ام کلخه» به‌عنوان مکانی «ویران یا متروک» یاد کردند.

در سال ۱۸۸۲ گزارش «بررسی فلسطین غربی» وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین دربارهٔ این مکان نوشت: «در اینجا نشانه‌هایی از شهری کهن، غارها، آب‌انبارهایی از سنگ‌چین و قطعات سفالی وجود دارد.»

### دوره قیمومت بریتانیا
روستای ام کلخه در دوره قیمومت بریتانیا به‌دست خاندان نشاشیبی بنیان نهاده شد. کارگران آن بیشتر از روستاهای نزدیک رخووت از جمله زرنوقه و القبیبه آمده بودند.

بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، جمعیت ام کلخه ۱ تن مسلمان بود. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت آن به ۲۴ تن مسلمان در ۶ خانه افزایش یافت.

بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۶۰ تن بود که همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌های آن ۱٬۴۰۵ دونوم بود. از این میان ۲۱ دونوم به مرکبات و موز، ۹۳ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده و ۱٬۱۱۹ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت و ۶۳ دونوم نیز به‌عنوان زمین غیرقابل‌کشت طبقه‌بندی شده بود.

در نزدیکی روستا خربه ام کلخه قرار داشت که دربرگیرنده گورهایی تراشیده در سنگ و غارهایی بود.

### ۱۹۴۸ و پس از آن
روستای ام کلخه در ۷ آوریل ۱۹۴۸ در جریان عملیات نخشون تخلیه شد. برخی منابع اشغال روستا را در چارچوب عملیات باراک گزارش کرده‌اند.

شهرک اسرائیلی یسودوت در سال ۱۹۴۸ بر روی زمین‌های ام کلخه بنا شد. امروزه از روستا تنها آثاری چون گورها و سنگ‌های خربه ام کلخه بر جای مانده‌است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* ام کلخه در وبگاه Palestine Remembered
* ام کلخه در ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
رده:مختصات در ویکی‌داده
پارک بودا

**بودا پارک** یا **شیانگ خوان** شناخته می‌شود، یک باغ تندیس در لائوس است که ۲۵ کیلومتر جنوب شرقی وینتیان، در یک میدان کنار رود مکونگ قرار دارد. این مکان علاوه بر تعداد زیادی تندیس هندو و بودایی، جایگاهی برای بازدیدکنندگان به‌عنوان یک مکان گردشگری و پارک عمومی است. این باغ تندیس توسط حزب انقلابی خلق لائو به‌عنوان جاذبه گردشگری اداره می‌شود.

نام «شیانگ خوان» به معنای «شهر روح» است. این باغ تندیس توسط لوانگ پو بونلوآ سولیلات، کشیش و شمن، در سال ۱۹۵۸ آغاز شد. او در تلفیق هندوئیسم و بودیسم نقش داشت و تحت تأثیر یک ریشی هندو در ویتنام قرار گرفت. پس از انقلاب لائوس در سال ۱۹۷۵، به تایلند فرار کرد و در نونگ خای پارک تندیس دیگری ساخته‌است.

تندیس‌ها از بتن مسلح ساخته شده‌اند و ظاهری سال‌ها دارند، اگرچه این تندیس‌ها جدید هستند. این باغ شامل تندیس‌های انسانی، خدایان، حیوانات و شیاطین است. تندیس‌های بسیاری از گوتاما بودا، اولوکیتشوره و شخصیت‌های از اساطیر هندویی مانند شیوا، ویشنو و ارجن وجود دارد. یکی از تندیس‌های برجسته، یک پمپ‌کوی ریخته‌گری است که سه سطح وجود دارد: دوزخ، زمین و بهشت. بازدیدکنندگان می‌توانند از طریق دهان یک سر و صورت شیطانی با ارتفاع ۳ متر وارد شوند و از طریق پل‌هایی از دوزخ به بهشت صعود کنند. در ارتفاع بالا، یک نماهایی وجود دارد که کل باغ را به‌صورت گسترده نمایش می‌دهد.

## بررسی کلی
این باغ تندیس توسط لوانگ پو بونلوآ سولیلات، کشیش و شمن، در سال ۱۹۵۸ آغاز شد. او در تلفیق هندوئیسم و بودیسم نقش داشت و تحت تأثیر یک ریشی هندو در ویتنام قرار گرفت. پس از انقلاب لائوس در سال ۱۹۷۵، به تایلند فرار کرد و در نونگ خای پارک تندیس دیگری ساخته‌است. تندیس‌ها از بتن مسلح ساخته شده‌اند و ظاهری سال‌ها دارند، اگرچه این تندیس‌ها جدید هستند. این باغ شامل تندیس‌های انسانی، خدایان، حیوانات و شیاطین است. تندیس‌های بسیاری از گوتاما بودا، اولوکیتشوره و شخصیت‌های از اساطیر هندویی مانند شیوا، ویشنو و ارجن وجود دارد. یکی از تندیس‌های برجسته، یک پمپ‌کوی ریخته‌گری است که سه سطح وجود دارد: دوزخ، زمین و بهشت. بازدیدکنندگان می‌توانند از طریق دهان یک سر و صورت شیطانی با ارتفاع ۳ متر وارد شوند و از طریق پل‌هایی از دوزخ به بهشت صعود کنند. در ارتفاع بالا، یک نماهایی وجود دارد که کل باغ را به‌صورت گسترده نمایش می‌دهد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* Images of Buddha Park

رده:بوداگرایی در لائوس
رده:مناطق حفاظت‌شده لائوس
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در وینتیان
رده:مقاله‌های حاوی پیش‌گویی یا حدس و گمان
رده:همه مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:پیوند رده انبار در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای عبارت‌های بدون منبع
ایام روزه مسیحی (لنت)

**ایام روزه مسیحی** یا *چله روزه* یا *لنت* (به انگلیسی: ؛ به لاتین: ) یک دوره چهل‌روزه در تقویم مسیحی است که به دعا، توبه، خودداری از مادیات و روزه‌داری اختصاص دارد. این دوره به یاد چهل روزی که عیسی مسیح در بیابان روزه گرفت و با وسوسه‌های شیطان مبارزه کرد، برگزار می‌شود. چله روزه در سنت مسیحیت غربی از چهارشنبه خاکستر آغاز شده و به جشن عید پاک ختم می‌گردد.

## آداب و سنن مذهبی
هدف اصلی این دوره، آماده‌سازی معنوی مؤمنان از طریق تمرکز بر زندگی، مرگ و رستاخیز عیسی است. مسیحیان در این مدت معمولاً از خوردن برخی غذاها (مانند گوشت یا شیرینی) پرهیز کرده یا عادت‌های لذت‌بخش خود را کنار می‌گذارند. علاوه بر روزه، تأکید زیادی بر خواندن کتاب مقدس، شرکت منظم در مراسم کلیسا و کمک به مستمندان (صدقه) وجود دارد تا فرد بتواند بر نفس خود غلبه کرده و به خدا نزدیک‌تر شود.

## چهل روز نمادین
عدد چهل در کتاب مقدس اهمیت نمادین بسیاری دارد؛ علاوه بر چهل روز روزه مسیح، این عدد یادآور چهل سال سرگردانی بنی‌اسرائیل در بیابان و چهل روز حضور موسی در کوه سینا است. در محاسبه این دوره در کلیساهای غربی، روزهای یکشنبه (که روز پیروزی مسیح تلقی می‌شوند) جزو چهل روز روزه محسوب نمی‌شوند؛ بنابراین بازه زمانی بین چهارشنبه خاکستر تا عید پاک عملاً ۴۶ روز طول می‌کشد.

## هفته مقدس و پایان لنت
آخرین هفته از چله روزه، هفته مقدس نام دارد که با یکشنبه نخل آغاز می‌شود. این هفته شامل روزهای مهمی چون پنج‌شنبه فرمان (یادبود شام آخر) و جمعه نیک (یادبود مصلوب شدن عیسی) است. این دوره با فرا رسیدن یکشنبه عید پاک و جشن رستاخیز مسیح به پایان می‌رسد که بزرگ‌ترین عید در آیین مسیحیت به شمار می‌رود.

## منابع

رده:مسیحیت
رده:تاریخ مسیحیت
رده:تاریخ مسیحیت در اروپا
فرمان ساکسونیا

**فرمان ساکسونیا** (به لاتین: ) یکی از سخت‌گیرانه‌ترین و مشهورترین قوانین مذهبی و مدنی صادر شده توسط شارلمانی در جریان جنگ‌های ساکسون است. این فرمان که احتمالاً پس از شکست فرانک‌ها در نبرد سونتل و به منظور تثبیت قدرت در مناطق شورشی صادر شده، مجازات‌های سنگینی را برای کسانی که از پذیرش مسیحیت سرباز می‌زدند یا به سنت‌های پاگانی وفادار می‌ماندند، در نظر گرفته بود.

## مفاد و مجازات‌های مرگ
این فرمان شامل ۳۴ ماده قانونی است که هدف اصلی آن نابودی کامل ساختارهای مذهبی قدیم ساکسون‌ها بود. در بسیاری از بندهای این قانون، برای تخلفات مذهبی مجازات مرگ تعیین شده بود. برای نمونه، هر کس که به زور وارد کلیسا می‌شد، از غسل تعمید خودداری می‌کرد، مردگان را به سبک قدیم می‌سوزاند یا گوشت را در ایام روزه مسیحی (لنت) مصرف می‌کرد، محکوم به مرگ می‌شد. این اقدامات به عنوان ابزاری برای ارعاب و تسلیم کامل ساکسون‌ها در برابر اقتدار امپراتوری فرانک به کار می‌رفت.

## سازماندهی کلیسا و نظام طبقاتی
علاوه بر مجازات‌ها، این فرمان به سازماندهی جدید اجتماعی و کلیسایی در زاکسن می‌پرداخت. طبق این قانون، کلیساها به جای معابد قدیمی ساکسون‌ها ساخته شدند و مردم موظف به پرداخت ده‌یک (مالیات مذهبی) به کلیسا شدند. همچنین این فرمان تلاش می‌کرد تا نظام طبقاتی ساکسون‌ها را حفظ کند و اشراف وفادار به شارلمانی را در قدرت نگه دارد، در حالی که هرگونه مجمع عمومی (Thing) که بدون اجازه نمایندگان فرانک برگزار می‌شد را ممنوع اعلام کرد.

## پیامدها و لغو فرمان
شدت عمل به کار رفته در این فرمان منجر به بروز نفرت عمیق و تداوم شورش‌ها به رهبری ویدوکیند شد. با این حال، پس از تسلیم نهایی ساکسون‌ها در اواخر سده ۸ میلادی، شارلمانی دریافت که سیاست مشت آهنین همیشه کارساز نیست. در سال ۷۹۷ میلادی، این قانون با فرمان ملایم‌تری به نام  جایگزین شد که در آن مجازات‌های مرگ به جریمه‌های نقدی تبدیل گشت و تلاش شد تا با احترام بیشتر به حقوق سنتی ساکسون‌ها، صلح پایدارتری برقرار شود.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ زاکسن
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ زاکسن بر پایه دوره
رده:پگانیسم ژرمنی
رده:تاریخ نیدرزاکسن
رده:قانون قرون وسطی
رده:شکنجه‌ها به‌وسیله مسیحیان
شورای پادربورن

**شورای پادربورن** () یکی از مهم‌ترین نشست‌های سیاسی و مذهبی در جریان جنگ‌های ساکسون بود که در سال ۷۸۵ میلادی به فرمان شارلمانی برگزار شد. این شورا نقطه عطفی در تاریخ اروپا محسوب می‌شود، زیرا نشان‌دهنده پایان مقاومت سازمان‌یافته ساکسون‌ها و آغاز ادغام آن‌ها در امپراتوری مسیحی فرانک بود.

## پیش‌زمینه و اهمیت سیاسی
پس از سال‌ها نبرد خونین و صدور قوانین سخت‌گیرانه‌ای مانند فرمان ساکسونیا، مقاومت ساکسون‌ها به رهبری ویدوکیند در هم شکسته شد. شارلمانی این شورا را در پادربورن، که به تازگی به یکی از مراکز اصلی قدرت او در شرق تبدیل شده بود، فراخواند تا تسلیم نهایی سران ساکسون را رسماً اعلام کند. در این تجمع، بسیاری از نجیب‌زادگان ساکسون که پیش از این در شورش‌ها شرکت داشتند، سوگند وفاداری یاد کردند و متعهد شدند که به دین مسیحیت درآیند.

## تسلیم ویدوکیند و صلح
مهم‌ترین دستاورد شورای پادربورن، اعلام آمادگی ویدوکیند برای صلح و پذیرش غسل تعمید بود. اگرچه او شخصاً در تمام جلسات شورا حضور نداشت، اما مذاکرات نهایی برای پایان جنگ در این مکان نهایی شد. این تصمیم به معنای پایان دوره‌ای از خون‌ریزی‌های مداوم و آغاز دوران ثبات نسبی در مناطق شمالی آلمان بود. شارلمانی نیز در مقابل، وعده داد که از شدت عمل نظامی علیه قبایلی که داوطلبانه تسلیم شوند، بکاهد.

## پیامدهای مذهبی و اداری
در این شورا، ساختار جدید اسقف‌نشین‌های زاکسن مورد بحث قرار گرفت و پادربورن به عنوان یکی از پایگاه‌های اصلی کلیسا برای تبشیر مسیحیت در میان قبایل ژرمن تثبیت شد. علاوه بر جنبه‌های مذهبی، شورا به تنظیم امور مالیاتی و قضایی مناطق فتح شده پرداخت تا اطمینان حاصل شود که نجیب‌زادگان ساکسون (مانند اکبرت) به عنوان نمایندگان امپراتور، نظم را در منطقه حفظ خواهند کرد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ مسیحیت
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه دوره
رده:۷۸۵ (میلادی)
رده:امپراتوری فرانک در سده ۸ (میلادی)
رده:آلمان در سده ۸ (میلادی)
رده:منتقدان ساحره‌گیری
رده:افسونگری اروپایی
تاجگذاری شیشلام بزرگ

**تاجگذاری شیشلام بزرگ** (یا **تاجگذاری شیشلام ربا**) یک متن دینی مندائی است. این متن به بررسی دقیق ایجاد ترمیدا (پیشوایان جوان) و بحث دربارهٔ مراسم ماسبوتا و ماسیقتا می‌پردازد. «اسفر ملواشی» نیز در مراسم ایجاد ترمیدا به‌طور گسترده‌ای همراه با «تاجگذاری» استفاده می‌شود.

متن‌های اسرارآمیز مشابه دیگری که به‌طور معمول فقط توسط پیشوایان مندائی استفاده می‌شوند، شامل «هزار و دوازده سؤال» و «تعمید هیبل زیوا» می‌باشند. این متن‌ها به‌طور گسترده‌ای در مراسم ایجاد پیشوایان جوان مندائی به‌کار می‌روند.

## منابع و ترجمه‌ها
در سال ۱۹۶۲، ای‌اس دراور ترجمه و توضیحات انگلیسی این متن را منتشر کرد که بر اساس نسخه خطی ۵۴ از مجموعه دراور (DC 54) و Or. 6592 موزه بریتانیا تهیه شده بود. این نسخه خطی DC 54 به کتابخانه بادلین در سال ۱۹۶۱ هدیه داده شد. نسخه خطی RRC 1A از این متن است که در شوشتر در سال ۱۱۵۶ ه‍.ق (۱۷۴۴–۱۷۴۵ میلادی) به دست فردی به نام «یوهانا بر رام بر سام بر آدم ک. مالکا سابور» (Iuhana br Ram br Sam br Adam k. Malka Sabur) نسخه‌برداری شده‌است. این نسخه خطی توسط متیو مورگنسترن دیجیتالی شده و تحلیل شده‌است. نسخه خطی RRC 2E، که در مورا در سال ۱۲۰۰ ه‍.ق (۱۷۸۵–۱۷۸۶ میلادی) کپی شده بود، آسیب دیده‌است.

## منابع

* 

رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر یکسان با ویکی‌داده
فرمان عمومی، شارلمانی

**فرمان عمومی** (به لاتین: ) مجموعه‌ای از قوانین و دستورالعمل‌های صادر شده توسط شارلمانی در سال ۷۸۹ میلادی است که به عنوان بیانیه اصلی اصلاحات مذهبی و فرهنگی امپراتوری فرانک شناخته می‌شود. این سند که شامل ۸۲ ماده است، نه تنها بر امور مذهبی، بلکه بر آموزش، اخلاق و ساختار اجتماعی جامعه کارولنژی تأکید داشت و هدف آن ایجاد یک «جامعه مسیحی نمونه» بود.

## اهداف و محتوای اصلاحات
شارلمانی در این فرمان، خود را به عنوان یک «داوود جدید» (پادشاهی که مسئول هدایت معنوی مردمش است) معرفی کرد. بخش بزرگی از مواد این فرمان از قوانین شوراهای کلیسایی قدیمی و متون مقدس اقتباس شده بود. تأکید اصلی بر اصلاح رفتار کشیشان، ریشه‌کنی باورهای عامیانه و خرافی، و ترویج آموزه‌های ارتدکس مسیحی بود. همچنین قوانینی برای جلوگیری از بی‌نظمی در بازارها، ممنوعیت رباخواری و اجرای عدالت توسط قضات تعیین شده بود.

## تأثیر بر آموزش و نوزایی کارولنژی
یکی از ماندگارترین بخش‌های این فرمان، ماده ۷۲ آن است که دستور تأسیس مدارس در هر اسقف‌نشین و صومعه را صادر می‌کند. شارلمانی تأکید داشت که پسران (حتی از طبقات پایین‌تر) باید خواندن، نوشتن، موسیقی مذهبی و دستور زبان را بیاموزند. این دستور زیربنای حرکتی شد که امروزه به عنوان «نوزایی کارولنژی» شناخته می‌شود و منجر به بازیابی متون کلاسیک لاتین و استانداردسازی خط (مانند خط کارولنژی) در اروپا گشت.

## پیامدهای سیاسی و مذهبی
صدور این فرمان نشان‌دهنده اتحاد عمیق بین قدرت سلطنتی و کلیسا بود. شارلمانی با این کار نشان داد که وظیفه پادشاه تنها حفاظت نظامی نیست، بلکه باید بر آموزش صحیح و اخلاق عمومی نظارت کند. این سند به الگویی برای تمام پادشاهان بعدی اروپای قرون وسطی تبدیل شد تا قدرت خود را از طریق اصلاحات قانونی و مذهبی مشروعیت بخشند.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۷۸۹ (میلادی)
رده:مسیحیت سده ۸ (میلادی)
رده:امپراتوری فرانک در سده ۸ (میلادی)
رده:قانون در سده ۸ (میلادی)
رده:شارلمانی
رده:مسیحیت و قانون
خط کارولنژی

بندانگشتی|Carolineminuscel

**خط کارولنژی** (به انگلیسی: ) یک استاندارد خوش‌نویسی در اروپا بود که به عنوان خط میانجی در دوره‌های زمانی بین سال‌های ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ میلادی در امپراتوری فرانک استفاده می‌شد. این خط به دستور شارلمانی و با تلاش محققانی چون آلکوئین توسعه یافت تا متون مذهبی و علمی با وضوح و هماهنگی بیشتری در سراسر امپراتوری رونویسی شوند. خط کارولنژی به دلیل خوانایی بالا و ساختار منظم، زیربنای حروف کوچک در الفبای لاتین مدرن قرار گرفت.

## خاستگاه و نوزایی کارولنژی
پیش از ابداع این خط، نسخه‌های خطی در اروپا با خط‌های محلی و شکسته نوشته می‌شدند که خواندن آن‌ها بسیار دشوار و پر از اشتباه بود. شارلمانی در جریان اصلاحات آموزشی خود معروف به نوزایی کارولنژی، نیاز به خطی واحد داشت که در تمام صومعه‌ها و مدارس امپراتوری قابل درک باشد. آلکوئین، مشاور فرهنگی شارلمانی در دیر سنت‌مارتین در تور، نقش کلیدی در استانداردسازی این خط ایفا کرد تا متون مقدس مانند انجیل ولگاته بدون غلط بازنویسی شوند.

## ویژگی‌های فنی و ظاهری
خط کارولنژی با حروف گرد، واضح و جدا از هم شناخته می‌شد که سرعت خواندن را به شدت افزایش می‌داد. برخلاف خط‌های پیشین، در این شیوه از فاصله‌گذاری منظم بین کلمات، نشانه‌های نگارشی ابتدایی و حروف بزرگ (Majuscule) برای آغاز جملات استفاده شد. این ویژگی‌ها باعث می‌شد که کاتبان مختلف بتوانند با سبکی مشابه بنویسند و نسخه‌های خطی از نظر بصری یکدست به نظر برسند. استفاده از این خط باعث صرفه‌جویی در مصرف پارچمنت (پوست) نیز می‌شد، زیرا حروف با وجود خوانایی، فضای کمتری اشغال می‌کردند.

## میراث و تأثیر بر تایپوگرافی مدرن
با ظهور ٫٫خط گوتیک٫٫ در سده ۱۲ میلادی، خط کارولنژی به تدریج کنار گذاشته شد؛ اما در دوره رنسانس، انسان‌گرایان ایتالیایی که به دنبال احیای متون کلاسیک بودند، به اشتباه تصور کردند نسخه‌های خطی کارولنژی متعلق به دوران باستان هستند. آن‌ها این سبک را دوباره زنده کردند که منجر به پیدایش خط «اومانیستی» شد. بعدها، نخستین چاپخانه‌داران از این سبک برای طراحی حروف چاپی خود استفاده کردند و به همین دلیل، حروف کوچک الفبای لاتین که امروزه در رایانه‌ها و کتاب‌ها می‌بینیم، مستقیماً از خط کارولنژی شارلمانی مشتق شده است.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان بر پایه دوره
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ
رده:کارولنژی‌ها
رده:امپراتوری فرانک در سده ۸ (میلادی)
رده:هنر کارولنژیان
فهرست بندرهای عراق

بندانگشتی|کشتی‌های قدیمی پهلوگرفته در اروندرود
**فهرست بندرهای عراق** دربرگیرندهٔ بندرهای تجاری، نفتی، رودخانه‌ای و در دست ساخت عراق است. عراق تنها یک دسترسی دریایی به خلیج فارس دارد که از راه استان بصره در جنوب این کشور با ساحلی به درازای ۵۸ کیلومتر فراهم می‌شود؛ این میزان ۱٫۶ درصد از کل مرزهای عراق به درازای ۳۸۰۹ کیلومتر را تشکیل می‌دهد.

همهٔ بندرهای اصلی عراق در محدودهٔ اداری استان بصره و در شهرستان‌های زبیر و فاو جای دارند. عراق همچنین چند بندر کوچک‌تر بر روی رودهای دجله، فرات و اروندرود دارد. دولت عراق برای افزایش ظرفیت بندرهایش پروژهٔ بندر بزرگ فاو را در دست اجرا دارد و اسکله‌های تازه‌ای نیز به بندرهای کنونی افزوده می‌شود. افزون بر این، عراق چند سکوی نفتی شناور برای صادرات نفت در اختیار دارد.

## بندرهای تجاری
* بندر ام‌قصر
* بندر خورالزبیر

## بندرهای نفتی
* پایانهٔ نفتی بصره
* پایانهٔ نفتی خورالعمیه

## بندرهای رودخانه‌ای
* بندر ابوفلوس
* بندر معقل
* بندر بصره

## بندرهای در دست ساخت
* بندر بزرگ فاو

## جستارهای وابسته
* ترابری دریایی
* بندر
* عراق

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* شرکت عمومی بندرهای عراق

رده:فهرست‌های بندر
رده:بندرها و لنگرگاه‌های عراق
رده:فهرست‌های مربوط به ترابری عراق
شرکت دولتی بندرهای عراق

**شرکت دولتی بندرهای عراق** (به عربی: ) یک شرکت دولتی عراقی وابسته به وزارت حمل‌ونقل جمهوری عراق است که در ۹ اکتبر ۱۹۱۹ بنیان‌گذاری شد. این شرکت در زمینهٔ مدیریت بندرهای عراقی، ناوبری در آب‌های سرزمینی و انجام کارهای نگهداری و لایروبی در آبراه‌های ناوبری فعالیت دارد.

شرکت دولتی بندرهای عراق مدیریت بندر ام‌القصر، بندر خورالزبیر، بندر المعقل و بندر ابوفلوس را بر عهده دارد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بصره جای دارد و از مهم‌ترین نهادهای زیرساختی بخش حمل‌ونقل دریایی عراق به‌شمار می‌رود.

## پیشینه
در سال ۱۹۱۹ و پس از پایان جنگ جهانی اول، توسعهٔ بندر بصره آغاز شد. بندر از یک بندر نظامی متعلق به نیروهای بریتانیایی به بندری بازرگانی زیر نظارت عراقی تبدیل شد. در این دوره اسکله‌ها بازسازی شدند، تجهیزات کاملی برای بهره‌برداری فراهم آمد، انبارها و سوله‌ها ساخته شدند، محوطهٔ بندر با حصار فلزی محصور گردید و یگان پلیس ویژه‌ای برای حفظ امنیت درون بندر تشکیل شد.

در سال ۱۹۲۲ مدیریت بندرها زیر نظارت وزارت دارایی عراق قرار گرفت. در سال ۱۹۳۱ ساختمان مدیریت بندرهای عمومی در منطقهٔ المعقل بصره با حضور ملک فیصل یکم گشایش یافت.

در سال ۱۹۳۹ نظارت بر بندرها به وزارت مواصلات و اشغال عمومی منتقل شد. سپس در سال ۱۹۵۶ سازمان بندرهای عراقی به‌موجب قانون شمارهٔ ۴۰ به نهادی مستقل تبدیل گردید.

در سال ۱۹۷۶ بندرها به‌موجب قانون شمارهٔ ۷ به صورت مؤسسه درآمدند و در سال ۱۹۸۷ به «منشأت» (بنگاه) تغییر وضعیت دادند. سرانجام، در سال ۱۹۹۷ شرکت دولتی بندرهای عراق به‌موجب قانون شرکت‌ها شمارهٔ ۲۲ تأسیس شد.

### پس از ۲۰۰۳
پس از حملهٔ نظامی به عراق در سال ۲۰۰۳، زیرساخت‌های بندری عراق آسیب‌های شدیدی دید. بسیاری از تأسیسات و تجهیزات بندری در پی بمباران‌ها و عملیات نیروهای ائتلاف بر بخش‌های دریایی و حوضچه‌های بندری در آب‌های سرزمینی عراق تخریب یا غارت شدند.

## بندرهای تحت مدیریت
شرکت دولتی بندرهای عراق مدیریت چندین بندر را بر عهده دارد:
* بندر ام‌القصر — بزرگ‌ترین بندر بازرگانی عراق
* بندر خورالزبیر
* بندر المعقل
* بندر ابوفلوس
* بندر خورالعمیه
* بندر نفتی بصره
* بندر بزرگ الفاو
* بندر الواصلیه

## ساختار سازمانی
ساختار سازمانی شرکت دربرگیرندهٔ بخش‌ها و واحدهای گوناگونی است:
* بخش کشتی‌سازی و صنایع دریایی
* بخش امور مهندسی
* بخش امور اداری و مالی
* بخش امور دریایی
* بخش لایروبی و نقشه‌برداری دریایی
* بخش برنامه‌ریزی و پیگیری
* بخش انبارها و خرید
* بخش پژوهش و بررسی‌ها
* بخش حسابداری الکترونیکی
* بخش بازرسی و نظارت درونی
* بخش حقوقی
* مرکز آموزش دریایی
* بخش نجات دریایی
* پژوهشکدهٔ بندرهای عراقی

## درآمدها
بر پایهٔ گزارش سالانهٔ شرکت، درآمد آن در سال ۲۰۰۸ حدود ۱۳۷٫۹ میلیارد دینار عراقی بود. این رقم در سال ۲۰۲۳ به نزدیک ۹۸۵ میلیارد دینار رسید که افزایشی ۱۰۰ درصدی در مقایسه با درآمدهای سال ۲۰۲۰ را نشان می‌دهد.

## کارکنان
شمار کارکنان شرکت در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۱۰٬۱۱۴ نفر بود.

## بندر بزرگ الفاو
بندر بزرگ الفاو یکی از پروژه‌های کلان زیرساختی عراق است که زیر نظر شرکت دولتی بندرهای عراق در حال ساخت می‌باشد. در نوامبر ۲۰۲۴ پنج اسکله از این بندر رسماً به عراق تحویل داده شد.

## مدیریت
مدیرعامل شرکت دکتر مهندس فرحان محیسن الفرطوسی است. معاون اداری و مالی احمد خلف ثجیل و معاون امور فنی کاپیتان عادل علی دشر هستند.

## جستارهای وابسته
* بصره
* حمل‌ونقل در عراق

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی شرکت دولتی بندرهای عراق

## منابع

* 
* 

رده:بندرها و لنگرگاه‌های عراق
رده:شرکت‌های ترابری عراق
رده:شرکت‌های دولتی عراق
رده:شرکت‌های ترابری بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۹ (میلادی)
معماری کارولنژی

**معماری کارولنژی** (به انگلیسی: ) سبکی از معماری پیشارومانسک در اروپای شمالی است که در دوره نوزایی کارولنژی (اواخر سده ۸ و ۹ میلادی) تحت حمایت شارلمانی و جانشینانش شکوفا شد. این سبک تلاشی آگاهانه برای احیای شکوه معماری رومی و بیزانسی در قالب مسیحیت غربی بود و زیربنای ظهور معماری رومانسک در سده‌های بعد را فراهم کرد.

## ویژگی‌های ساختاری و نوآوری‌ها
معماران کارولنژی با ترکیب پلان‌های باسیلیکایی رومی و پلان‌های مرکزی بیزانسی، سبک جدیدی را پدید آوردند. یکی از مهم‌ترین ابداعات این دوره، معرفی وست‌ورک () یا نمای غربی برج‌دار بود؛ سازه‌ای چندطبقه در ورودی کلیسا که فضایی را برای حضور امپراتور و تشریفات سلطنتی فراهم می‌کرد. استفاده از طاق‌های نیم‌دایره رومی، دیوارهای سنگی بسیار ضخیم و ستون‌های بازیافتی از بناهای قدیمی ایتالیا از دیگر ویژگی‌های بارز این سبک است.

## کلیسای پالاتین آخن: شاهکار سبک
مهم‌ترین بنای باقی‌مانده از این دوران، کلیسای پالاتین آخن (بخشی از کلیسای جامع آخن) است که بین سال‌های ۷۹۲ تا ۸۰۵ میلادی ساخته شد. پلان هشت‌ضلعی این بنا مستقیماً از *[[کلیسای سن ویتاله]] در [[راونا]]* الگوبرداری شده بود تا پیوند میان شارلمانی و امپراتوران روم شرقی را به نمایش بگذارد. فضای داخلی این کلیسا با مرمرهای گران‌بها، موزائیک‌های زرین و نرده‌های برنزی تزئین شده بود که نشان‌دهنده اوج قدرت مالی و فرهنگی دربار کارولنژی است.

## صومعه‌ها و کاخ‌های امپراتوری
معماری کارولنژی تنها محدود به کلیساها نبود؛ صومعه‌ها در این دوره به مراکز بزرگ اقتصادی و آموزشی تبدیل شدند. "نقشه صومعه سنت گال" که از این دوران باقی مانده، الگوی ایده‌آل یک دیر کارولنژی شامل کلیسا، کتابخانه، خوابگاه و کارگاه‌ها را نشان می‌دهد. همچنین کاخ‌های پالاتین در شهرهایی چون اینگلهایم و نیم‌اگن با تالارهای پذیرایی بزرگ و ستون‌های باشکوه، بازتاب‌دهنده شکوه امپراتوری بازسازی شده غرب بودند.

## منابع

رده:معماری
رده:تاریخ معماری آلمان
رده:تاریخ معماری
رده:تاریخ آلمان
رده:معماری سده ۸ (میلادی)
رده:معماری سده ۹ (میلادی)
رده:سبک‌های معماری
رده:معماری قرون وسطی
پیمان پروم

بندانگشتی|Vertrag von Prüm
**پیمان پروم** () توافق‌نامه‌ای بود که در ۱۹ سپتامبر ۸۵۵ میلادی توسط امپراتور لوتار یکم امضا شد. این پیمان که در صومعه پروم منعقد گشت، قلمرو فرانک میانی را که بر اساس پیمان وردون شکل گرفته بود، میان سه پسر لوتار تقسیم کرد. این تقسیم‌بندی به دلیل بیماری سخت و کناره‌گیری لوتار از قدرت پیش از مرگش صورت گرفت.

## تقسیم قلمروها
بر اساس مفاد این پیمان، پادشاهی لوتار به سه بخش زیر تقسیم شد:

* لوئی دوم: پسر ارشد، عنوان امپراتوری را حفظ کرد و پادشاهی ایتالیا به او واگذار شد.
* لوتار دوم: بخش شمالی قلمرو از دریای شمال تا کوه‌های آلپ را دریافت کرد که به نام او «لوتارینگیا» (لورن امروزی) نامیده شد.
* شارل پرووانس: پسر کوچک‌تر، *پادشاهی پرووانس* و بخش‌هایی از بورگوندی سفلی را به دست آورد.

## پیامدهای سیاسی
پیمان پروم نشان‌دهنده ناتوانی در حفظ یکپارچگی پادشاهی لوتار بود. با مرگ شارل پرووانس در سال ۸۶۳ و لوتار دوم در سال ۸۶۹، قلمروهای آن‌ها به موضوع منازعه میان عموهایشان، شارل تاس و لوئی ژرمن تبدیل شد. این وضعیت در نهایت منجر به امضای *پیمان مرسن* در سال ۸۷۰ شد که نقشه سیاسی اروپای غربی را دوباره تغییر داد.

## کناره‌گیری لوتار یکم
لوتار یکم تنها چند روز پس از امضای این پیمان، تاج و تخت را رها کرد و به عنوان راهب در صومعه پروم معتکف شد. او در ۲۹ سپتامبر ۸۵۵، ده روز پس از تقسیم پادشاهی‌اش، در همان‌جا درگذشت. این رویداد پایان دوران حکومت یکی از مدعیان اصلی میراث شارلمانی بود.

## منابع

رده:تاریخ
رده:تاریخ اروپا
رده:امپراتوری فرانک
رده:شارلمانی
رده:۸۵۵ (میلادی)
رده:معاهده‌های سده ۹ (میلادی)
رده:تجزیه (سیاست)
نبرد آندرناخ ۸۷۶

**نبرد آندرناخ** () نبردی بود که در ۸ اکتبر ۸۷۶ میلادی میان پادشاه فرانک غربی، شارل تاس، و پسر برادرش، لوئی جوان از فرانک شرقی در نزدیکی آندرناخ رخ داد. این نبرد تلاشی از سوی شارل تاس برای تصرف قلمرو لوتارنژی پس از مرگ برادرش لوئی ژرمن بود که با شکست سنگین او به پایان رسید.

## پیش‌زمینه و جاه‌طلبی شارل
پس از مرگ لوئی ژرمن در ۲۸ اوت ۸۷۶، برادرش شارل تاس که پادشاه فرانک غربی و امپراتور بود، فرصت را برای تصرف بخش شرقی لوتارنژی مناسب دید. او با وجود توافقات قبلی در پیمان مرسن، با لشکری بزرگ به سمت قلمرو برادرزاده‌هایش حرکت کرد. شارل امیدوار بود پیش از آنکه پسران لوئی ژرمن بتوانند نیروهای خود را منسجم کنند، منطقه را ضمیمه خاک خود کند.

## شرح نبرد و پیروزی لوئی جوان
لوئی جوان با نیروهای خود که عمدتاً از ساکسون‌ها و تورینگی‌ها تشکیل شده بودند، در نزدیکی آندرناخ موضع گرفت. او تلاش کرد با مذاکره از وقوع جنگ جلوگیری کند، اما شارل که به برتری عددی خود اطمینان داشت، حمله شبانه‌ای را تدارک دید. در طول شب، باران سنگین و زمین گل‌آلود باعث اختلال در آرایش نظامی نیروهای شارل شد. لوئی جوان با استفاده از این هرج‌ومرج، ضدحمله‌ای غافلگیرانه انجام داد که منجر به فروپاشی کامل ارتش فرانک غربی گشت. شارل تاس به سختی موفق به فرار از میدان نبرد شد.

## پیامدها و تثبیت مرزها
این شکست قاطعانه به جاه‌طلبی‌های شارل تاس برای اتحاد دوباره امپراتوری شارلمانی پایان داد. این نبرد نشان‌دهنده قدرت نظامی فرانک شرقی و تثبیت جدایی میان قلمروهای فرانسه و آلمان آینده بود. پس از این واقعه، مرزهای تعیین شده در پیمان مرسن تا حدود زیادی ثابت ماند و لوئی جوان موقعیت خود را به عنوان حاکم مقتدر شرق تثبیت کرد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ فرانسه
رده:کارولنژی‌ها
رده:تاریخ آلمان بر پایه دوره
رده:درگیری‌های دهه ۸۷۰ (میلادی)
رده:۸۷۶ (میلادی)
رده:روابط فرانسه و آلمان
زنجیره کشتار (نظامی)

اصطلاح **زنجیرهٔ کشتار** یک مفهوم در نیروی نظامی است که ساختار یک حمله را مشخص می‌کند. این فرایند شامل مراحل زیر است:
* شناسایی هدف
* اعزام نیروها به سوی هدف
* آغاز حمله به هدف
* نابودی هدف

در مقابل، ایدهٔ «شکستن» زنجیرهٔ کشتارِ حریف، روشی برای دفاع یا اقدام پیش‌دستانه محسوب می‌شود.

## نظامی
### F2T2EA
یکی از مدل‌های نظامی زنجیرهٔ کشتار «F2T2EA» است که شامل مراحل زیر می‌شود:
* **یافتن (Find):** شناسایی هدف. یافتن هدف در داده‌های نظارتی یا شناسایی، یا از طریق منابع اطلاعاتی.
* **تثبیت (Fix):** تعیین موقعیت هدف. به‌دست آوردن مختصات دقیق هدف از داده‌های موجود یا با جمع‌آوری اطلاعات بیشتر.
* **ردیابی (Track):** پایش حرکت هدف. دنبال کردن هدف تا زمانی که تصمیم به درگیری گرفته شود یا هدف با موفقیت مورد حمله قرار گیرد.
* **هدف‌گیری (Target):** انتخاب سلاح یا ابزار مناسب برای ایجاد اثر مطلوب بر هدف. به‌کارگیری توانایی‌های فرماندهی و کنترل برای ارزیابی اهمیت هدف و در دسترس بودن ابزارهای مناسب برای درگیری.
* **درگیری (Engage):** به‌کارگیری سلاح علیه هدف.
* **ارزیابی (Assess):** ارزیابی نتایج حمله، از جمله هرگونه اطلاعات به‌دست‌آمده از محل.

این یک فرایند یکپارچه و سرتاسری است که به‌صورت «زنجیره» توصیف می‌شود، زیرا اختلال در هر مرحله می‌تواند کل فرایند را مختل کند.

## جستارهای وابسته
* فهرست واژگان نظامی کاربردی

## منابع

رده:واژگان نظامی
فهرست شهرک‌های اسرائیلی دارای جایگاه شهر در کرانه باختری

**فهرست شهرک‌های اسرائیلی دارای جایگاه شهر در کرانه باختری** فهرستی است از شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری که از سوی دولت اسرائیل جایگاه شهر (به عبری: ) دریافت کرده‌اند. این شهرک‌ها جمعیتی بیش از ۱۸٬۰۰۰ شهرک‌نشین دارند و از نظر اداری زیر نظر دولت اسرائیل اداره می‌شوند.

جامعه بین‌المللی بر پایه حقوق بین‌الملل، شهرک‌سازی اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین را غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. کنوانسیون چهارم ژنو انتقال جمعیت غیرنظامی کشور اشغالگر به سرزمین‌های اشغالی را ممنوع کرده‌است و شورای امنیت سازمان ملل متحد در قطعنامه‌های گوناگون، این شهرک‌ها را مغایر با حقوق بین‌الملل اعلام کرده‌است.

## پیشینه
دولت اسرائیل پس از جنگ ۱۹۶۷ و اشغال کرانه باختری، سیاست شهرک‌سازی را در این منطقه آغاز کرد. برخی از این شهرک‌ها با گذشت زمان رشد جمعیتی چشمگیری داشتند و دولت اسرائیل به آن‌ها جایگاه رسمی «شهر» اعطا کرد. اعطای این جایگاه به شهرک‌ها با واکنش گسترده بین‌المللی روبه‌رو شده‌است، زیرا منتقدان آن را گامی در راستای تثبیت اشغال و الحاق عملی کرانه باختری می‌دانند.

## جایگاه حقوقی
بر پایه حقوق بین‌الملل و به‌ویژه ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو، انتقال جمعیت غیرنظامی دولت اشغالگر به سرزمین اشغال‌شده ممنوع است. دیوان بین‌المللی دادگستری نیز در نظریه مشورتی سال ۲۰۰۴ دربارهٔ دیوار حائل کرانه باختری، شهرک‌های اسرائیلی را ناقض حقوق بین‌الملل دانست. قطعنامه ۲۳۳۴ شورای امنیت (مصوب ۲۰۱۶) نیز بر غیرقانونی بودن همه شهرک‌های اسرائیلی تأکید کرد. دولت اسرائیل این تفسیرها را رد می‌کند و مدعی است کرانه باختری «سرزمین مورد مناقشه» است نه «سرزمین اشغالی».

## فهرست شهرک‌های دارای جایگاه شهر
جدول زیر شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را که جایگاه شهر دریافت کرده‌اند نشان می‌دهد:

### آریئل
آریئل در مرکز کرانه باختری واقع است و در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد. این شهرک در سال ۱۹۹۸ جایگاه شهر دریافت کرد و جمعیت آن تا سال ۲۰۱۹ به بیش از ۲۰٬۵۰۰ نفر رسید. آریئل دارای یک دانشگاه به نام دانشگاه اریئل است که در سال ۲۰۱۲ به رسمیت شناخته شد.

### بیتار عیلیت
بیتار عیلیت شهرکی حریدی (یهودیان فراارتدوکس) در جنوب‌غربی بیت‌المقدس است که در سال ۱۹۸۵ پایه‌گذاری شد. این شهرک در سال ۲۰۰۱ جایگاه شهر گرفت و با جمعیتی نزدیک به ۵۹٬۳۰۰ نفر (۲۰۱۹) یکی از بزرگ‌ترین شهرک‌های کرانه باختری به‌شمار می‌رود.

### معالیه آدومیم
معاله آدومیم در شرق بیت‌المقدس قرار دارد و نخستین شهرک کرانه باختری بود که در سال ۱۹۹۱ جایگاه شهر دریافت کرد. جمعیت آن تا سال ۲۰۱۹ به بیش از ۳۸٬۱۰۰ نفر رسید.

### مودیعین عیلیت
مودیعین عیلیت نیز شهرکی حریدی در غرب کرانه باختری و نزدیک خط سبز است. این شهرک در سال ۲۰۰۸ جایگاه شهر دریافت کرد و با جمعیتی بیش از ۷۶٬۳۰۰ نفر (۲۰۱۹) پرجمعیت‌ترین شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است.

## جستارهای وابسته
* شهرک‌سازی اسرائیل
* کرانه باختری
* مناطق کرانه باختری در پیمان‌نامه اسلو ۲
* کنوانسیون چهارم ژنو

## منابع

* 
* 

رده:شهرک‌سازی اسرائیل
رده:کرانه باختری
رده:فهرست‌های مربوط به فلسطین
ماری‌جوانا در مالت

**ماری‌جوانا در مالت** در چارچوب‌هایی مشخص، برای کشت، مصرف و نگهداری توسط بزرگسالان در کشور مالت جرم‌زدایی شده است. در سال ۲۰۱۸، پارلمان مالت ماری‌جوانای پزشکی را قانونی کرد، اما تنها برای ساکنان مالت که نسخهٔ پزشک محلی داشته باشند؛ مجوزهای پزشکی صادرشده از کشورهای دیگر در مالت پذیرفته نمی‌شوند. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۱، پارلمان مالت مصرف و نگهداری تفریحی ماری‌جوانا را برای افراد ۱۸ سال به بالا جرم‌زدایی کرد و بدین ترتیب مالت نخستین کشور در اتحادیهٔ اروپا شد که چنین اقدامی انجام می‌دهد.

در سال ۲۰۱۴، رسانه‌ها گزارش دادند که نهال‌های ماری‌جوانا در میدان‌ها و نوارهای میانی خیابان در جزیرهٔ غودش و زبوگ ظاهر شده‌اند. این اقدام پس از آن رخ داد که دولت وعدهٔ جرم‌زدایی را در صورت پیروزی در انتخابات داده بود اما پس از پیروزی از اجرای آن خودداری کرد؛ در نتیجه، برخی شهروندان برای نشان دادن اعتراض خود، ماری‌جوانا در فضاهای عمومی کاشتند.

در آوریل ۲۰۱۵، سیاست‌های جدید جرم‌زدایی ماری‌جوانا در مالت به اجرا درآمد. نگهداری سادهٔ مواد همچنان «جرم قابل بازداشت» باقی ماند، تا پلیس بتواند با قاچاق مواد مخدر مقابله کند. با این حال، نگهداری مقدار اندکی از مواد (۳٫۵ گرم؛  اونس) برای مصرف شخصی عملاً جرم‌زدایی شد. برای متخلفان بار اول، جریمه‌ای بین ۵۰ تا ۱۰۰ یورو در نظر گرفته شد. تکرار جرم باعث ارجاع به «هیئت بازپروری مجرمان مواد مخدر» می‌شود که شرایط بازپروری را تعیین می‌کند. نقض این شرایط به‌عنوان جرم کیفری تلقی خواهد شد. دادگاه بدوی نیز در موارد غیرخشونت‌آمیز می‌تواند متهم را به برنامه‌های درمانی ارجاع دهد.

## مصارف پزشکی
نابیکسیمولس در سال ۲۰۱۵ برای تجویز پزشکی تأیید شد، اما تا ژوئیهٔ ۲۰۱۷ هیچ بیماری با آن درمان نشده بود. در مارس ۲۰۱۸، رئیس‌جمهور مالت قانونی را امضا کرد که استفاده از ماری‌جوانأ پزشکی با نسخه را مجاز می‌کرد، هرچند شرایط دقیق استفاده در قانون مشخص نشده بود.

## مصارف تفریحی
در ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۱، نخست‌وزیر مالت روبرت آبلا اعلام کرد که قصد دارد قانونی برای مجاز کردن نگهداری مقدار کمی ماری‌جوانا و کشت آن برای مصرف شخصی معرفی کند.

در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۱، کشت و مصرف تفریحی ماری‌جوانا برای افراد ۱۸ سال به بالا قانونی شد. در مالت اکنون حمل تا ۷ گرم ( اونس) ماری‌جوانا قانونی است؛ هر خانوار می‌تواند تا ۴ بوته کشت کند و تا ۵۰ گرم ( اونس) ماری‌جوانای خشک نگهداری نماید. همچنین ایجاد انجمن‌های ماری‌جوانا موسوم به باشگاه‌های اجتماعی ماری‌جوانا مجاز است که می‌توانند برای اعضا ماری‌جوانا تولید کنند (حداکثر ۷ گرم در روز و ۵۰ گرم در ماه). سازمان‌های غیرانتفاعی نیز مجاز به کشت برای حداکثر ۵۰۰ عضو هستند، اما نباید در نزدیکی مدارس یا باشگاه‌های جوانان قرار داشته باشند. مصرف در مکان‌های عمومی همچنان ممنوع است. نگهداری تا ۲۸ گرم می‌تواند جریمه‌ای بین ۵۰ تا ۱۰۰ یورو در پی داشته باشد، اما سابقهٔ کیفری ایجاد نمی‌کند.

این قانون با امضای رئیس‌جمهور جورج ویلیام ولا در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱ اجرایی شد. نهاد جدیدی به نام *نهاد استفادهٔ مسئولانه از ماری‌جوانا* مسئول نظارت بر اجرای قوانین مربوط به ماری‌جوانا در مالت است.

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر

* 

رده:جامعه مالت
رده:سیاست مالت
مالت
عمره ذوالقعده

**عمره ذوالقعده** (به معنای زیارت ماه یازدهم) نخستین زیارت پیامبر اسلام و مسلمانان پس از هجرت به مدینه بود. این زیارت در بامداد روز چهارم ذوالقعده سال ۷ هجری قمری (۶۲۹ میلادی) و پس از صلح حدیبیه در سال ۶ هجری (۶۲۸ میلادی) انجام شد. کل این رویداد سه روز به درازا کشید.

زیارتی که در ماه ذوالحجه انجام شود «حج بزرگ» یا صرفاً «حج» (به عربی: ) نامیده می‌شود؛ در حالی که زیارت در هر ماه دیگر «حج کوچک» یا «عمره» (به عربی: ) خوانده می‌شود. عمره ذوالقعده از آن‌رو اهمیت دارد که نخستین بازگشت مسلمانان به مکه پس از هجرت بود و بر پایه مفاد صلح حدیبیه صورت گرفت.

## پیشینه
محمد، پیامبر اسلام، گزارش داده‌است که از چهل‌سالگی وحی الهی دریافت می‌کرده‌است. او و پیروانش که مسلمان نامیده می‌شدند، از سوی قبیله حاکم مکه یعنی قریش مورد آزار قرار گرفتند و ناگزیر به شهر مدینه در شمال کوچیدند. پس از آن چندین درگیری مسلحانه رخ داد. مسلمانان در سال ۶۲۸ میلادی بر پایه یکی از وحی‌ها تلاش کردند برای زیارت به مکه بازگردند. قریش مانع ورود آنان شد؛ اما سرانجام مکیان با آتش‌بس موافقت کردند و صلح حدیبیه شامل ماده‌ای بود که به مسلمانان اجازه می‌داد در سال ۶۲۹ میلادی به‌طور مسالمت‌آمیز برای زیارت به مکه بازگردند.

## زیارت
در کتاب «الرحیق المختوم» (به عربی: ، «شهد مُهرشده») نوشته صفی‌الرحمن مبارکپوری، در فصل «عمره جبرانی (حج کوچک)» این رویداد چنین شرح داده شده‌است:

هنگامی که ماه ذوالقعده سال هفتم هجری فرا رسید، پیامبر به یارانش و به‌ویژه کسانی که در صلح حدیبیه حضور داشتند فرمان داد تا برای انجام عمره آماده شوند. او با ۲۰۰۰ مرد و شماری زن و کودک (بر پایه فتح الباری ۷/۷۰۰) و ۶۰ شتر قربانی به‌سوی مسجدالحرام در مکه حرکت کرد. مسلمانان از بیم خیانت قریش سلاح‌هایشان را با خود بردند؛ اما آن‌ها را نزد گروهی ۲۰۰ نفره در فاصله نزدیک به هشت مایلی مکه بر جای گذاشتند و با شمشیرهای غلاف‌شده وارد شهر شدند (بر پایه زاد المعاد ۲/۱۵۱ و فتح الباری ۷/۷۰۰).

پیامبر بر ناقه خود القصواء در پیشاپیش همه حرکت می‌کرد و یارانش با توجه کامل بر او چشم دوخته بودند و همگی تلبیه می‌گفتند: «لبیک اللهم لبیک» (اینجایم، در خدمت تو ای خدا). قریش شهر را ترک کرده و به چادرهایشان در تپه‌های اطراف رفته بودند. مسلمانان طواف را با قدرت و چالاکی انجام دادند. مشرکان شایعه پراکنده بودند که تب یثرب (مدینه) مسلمانان را سست کرده‌است؛ از این‌رو پیامبر به مسلمانان سفارش کرد تا در طواف خود قوی و استوار بنمایند. به آنان فرمان داده شد که سه دور نخست را بدوند و دورهای باقی‌مانده را بروند. در همین حال مکیان از بالای کوه قُعیقِعان مسلمانان را نظاره می‌کردند و از دیدن نیرومندی و سرسپردگی آنان زبانشان بند آمده بود.

### سعی و قربانی
بر پایه منابع عبری، پس از آنکه مسلمانان هفت بار میان دو کوه صفا و مروه سعی کردند، پیامبر فرمان داد شترهایی را که به‌عنوان قربانی آورده بودند ذبح کنند. سپس ۲۰۰ تن از کسانی که عمره خود را به پایان رسانده بودند برای نگهبانی از سلاح‌ها فرستاده شدند تا نگهبانان پیشین بتوانند عمره خود را از آغاز انجام دهند.

### ازدواج با میمونه
در پایان عمره، پیامبر با میمونه ازدواج کرد.

## پس از زیارت
پس از بازگشت از این عمره، پیامبر چندین گشتی نظامی به‌سوی قبایلی که تهدید به حمله به مدینه می‌کردند فرستاد.

## جستارهای وابسته
* حجةالوداع
* حج
* عمره

## منابع

* 

رده:زندگی محمد
رده:اصطلاحات اسلامی
دروازه شهر (والتا)

**دروازهٔ شهر** (، به‌معنای تحت‌اللفظی «درِ شهر») یک دروازه در ورودی والتا در مالت است. دروازهٔ کنونی، که پنجمین دروازه در این محل است، بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ بر اساس طرح‌های معمار ایتالیایی رنتسو پیانو ساخته شد.

نخستین دروازه‌ای که در این محل قرار داشت ***پورتا سان جورجو*** بود که در سال ۱۵۶۹ بر اساس طرح‌های فرانچسکو لاپارلی یا جیرولامو کسار ساخته شد. این دروازه حدود سال ۱۵۸۶ به ***پورتا رئاله*** () تغییر نام یافت و سپس در سال ۱۶۳۳، احتمالاً بر اساس طرح‌های توماسو دینگلی، بازسازی شد. در دوران اشغال فرانسه در مالت در سال ۱۷۹۸ برای مدتی کوتاه ***پورت ناسیونال*** نام گرفت، اما پس از قرار گرفتن مالت تحت حاکمیت بریتانیا در سال ۱۸۰۰، نام آن دوباره به *پورتا رئاله* بازگشت. در سال ۱۸۵۳، این دروازه بار دیگر با دروازه‌ای بزرگ‌تر جایگزین شد که با نام‌های ***کینگزگیت*** یا *کینگزوی* نیز شناخته می‌شد. این سه دروازهٔ نخست همگی دروازهٔ استحکامی بودند و بخشی از دیوارهای شهر والتا را تشکیل می‌دادند. این دروازه همچنین به‌طور غیررسمی *پورتا دی ترا* (به‌معنای «دروازهٔ زمینی») نامیده می‌شد، زیرا تنها مسیر زمینی ورود به شهر بود.

آخرین دروازهٔ استحکامی در سال ۱۹۶۴ تخریب شد و با دروازه‌ای به سبک معماری راسیونالیستی طراحی‌شده توسط آلزیرو برگونتسو جایگزین گردید. این دروازه نیز در سال ۲۰۱۱ تخریب شد و در نهایت با دروازهٔ طراحی‌شده توسط پیانو که در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد، جایگزین گردید.

## موقعیت

دروازهٔ شهر در «پورتا رئاله کِرتِن» واقع شده است، که یک دیوار پرده‌ای در مرکز جبههٔ زمینی والتا میان سنگرهای سنت جیمز و سنت جان قرار دارد. پلی که از روی خندق عمیق والتا عبور می‌کند، به این دروازه می‌رسد. این دروازه در اصل توسط یک «کوور پورت»، یک خندق پیشرفته و یک لونت به نام لونت سنت مادلین محافظت می‌شد. در دورهٔ حاکمیت بریتانیا، لونت تخریب شد و بخشی از خندق پیشرفته پر گردید. این محل بعدها به پایانهٔ اتوبوس تبدیل شد و فوارهٔ تریتون در مرکز آن قرار گرفت. میدان اطراف فواره بعدها به یک منطقهٔ پیاده‌محور تبدیل شد.

این دروازه آغاز خیابان جمهوری () را مشخص می‌کند، که خیابان اصلی والتا است و تا قلعه سنت المو (مالت) در سوی دیگر شهر امتداد دارد. ساختمان‌های اطراف دروازهٔ شهر شامل ساختمان پارلمان مالت، ویرانه‌های خانهٔ اوپرای سلطنتی والتا و مرکز خرید دروازهٔ شهر هستند. کاولیر سنت جیمز و کاولیر سنت جان نیز به‌ترتیب در دو سوی دروازه و در نزدیکی ساختمان پارلمان و مرکز خرید قرار دارند.

دروازهٔ شهر یکی از سه دروازهٔ اصلی ورودی شهر بود؛ دو دروازهٔ دیگر، دروازهٔ مارسامشِت و دروازهٔ دل مونته بودند که در انتهای غربی و شرقی شهر قرار داشتند. دروازهٔ مارسامشِت در اوایل قرن بیستم تخریب شد، در حالی که دروازهٔ دل مونته در سال ۱۸۸۵ با دروازهٔ ویکتوریا (والتا) جایگزین گردید.

## منابع

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در والتا
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های تخریب‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۶۳۳ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۸۵۳ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:ساختمان‌های رنزو پیانو
رده:مناقشه‌های سده ۲۰ (میلادی)
رده:مناقشه‌های سده ۲۱ (میلادی)
رده:مناقشه‌های معماری
برج دویرا

**بُرج دوِیرا** () یک برج دیدبانی کوچک در خلیج پنجرهٔ آزور، در سن لاورنز، در جزیرهٔ غودش در مالت است. این برج در سال ۱۶۵۲ تکمیل شد و بخشی از برج‌های لاسکاریس است. این بنا در وضعیت خوبی قرار دارد و برای بازدید عموم باز است.

این برج یکی از چهار برج دیدبانی ساحلی باقی‌مانده در غودش است؛ سه برج دیگر عبارت‌اند از برج اشلندی، برج امجار ایش شینی و برج ایسوپو.

## تاریخچه
برج دوِیرا در سال ۱۶۵۲ و در دورهٔ ریاست استاد اعظم جووانی پائولو لاسکاریس ساخته شد و هزینهٔ آن توسط دانشگاه غودش تأمین گردید. این برج یکی از برج‌های لاسکاریس است که با هدف دیده‌بانی و محافظت از مناطق اطراف در برابر یورش‌های دزدان دریایی ساخته شده بود. این برج، مانند سایر برج‌ها، می‌توانست از طریق آتش در شب و دود در روز با استحکامات دفاعی نزدیک ارتباط برقرار کند. هزینه‌های نگهداری برج از طریق تولید نمک در حوضچه‌های نمک اطراف تأمین می‌شد. در قرن هجدهم، این برج به سه توپ ۶ پوندی مجهز شد. در سال ۱۷۴۴، استاد اعظم مانوئل پینتو دا فونسکا رفتن به صخره تل جنرال را ممنوع کرد، زیرا گیاهی که به‌طور عمومی با نام قارچ مالتی شناخته می‌شد و بر سطح صاف این صخره می‌رویید، دارای خواص دارویی دانسته می‌شد؛ از برج دوِیرا برای جلوگیری از بالا رفتن افراد از این جزیرهٔ کوچک استفاده می‌شد.

این برج بین سال‌های ۱۸۳۹ تا ۱۸۷۳ توسط توپخانهٔ فنسیبل سلطنتی مالت اداره می‌شد. پس از آن تا سال ۱۹۱۴ و آغاز جنگ جهانی اول متروک بود، زمانی که هنگ سلطنتی مالت و توپخانهٔ سلطنتی مالت در آن مستقر شدند و گروه شمارهٔ ۳ با دو (و بعدها چهار) توپ ۱۲ پوندی در آنجا مستقر شد. این برج در جنگ جهانی دوم نیز به‌عنوان پست دیده‌بانی مورد استفاده قرار گرفت و در ۲۷ مارس ۱۹۴۳، کاپیتان فرانک دبونو و کارملو زاهرا که در آن مستقر بودند، یک خلبان نیروی هوایی سلطنتی را که با هواپیمای اسپیت‌فایر مارک ۵بی خود در صخره‌های مشرف به خلیج سقوط کرده بود، نجات دادند.

این برج در سال ۱۹۵۶ به جرالد د ترافورد اجاره داده شد و سپس در وضعیتی کاملاً فرسوده به‌صورت امانی به دین لارْت حلوا واگذار گردید.

## امروزه

این برج بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ توسط دین لارْت حلوا مرمت شد. امروزه در وضعیت خوبی قرار دارد و به‌صورت رایگان برای بازدید عموم باز است.

## در فرهنگ عامه
* از برج دوِیرا در فیلم‌برداری فیلم سال ۱۹۶۳ *گنج در مالت* و فیلم سال ۱۹۸۵ *در میان گرگ‌ها* استفاده شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

*National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands

رده:سن لاورنز
میدان فلسطین (غزه)

**میدان فلسطین** (به عربی: ) که با نام **الساحه** (به عربی: ، به معنای «فضای عمومی» یا «میدان») نیز شناخته می‌شود، میدانی در مرکز-شرق شهر غزه در فلسطین است که میان خیابان جمال عبدالناصر و خیابان عمر مختار قرار دارد. این میدان یکی از مهم‌ترین مکان‌های بازرگانی غزه به‌شمار می‌رود.

میدان فلسطین محل استقرار ایستگاه اتوبوس، ایستگاه تاکسی، بازار میوه، بیمارستان الاهلی عرب و ده‌ها مغازه و فروشگاه کوچک و رستوران است. ساختمان مرکزی شهرداری غزه نیز در این میدان واقع شده‌است. این میدان زمانی دارای دیوار بود و در امتداد لبه جنوبی شهر قدیم غزه قرار داشت و مشرف به مزارع جو و سبزیجات و باغ‌های زیتون و بادام بود.

## پیشینه
میدان فلسطین پیشینه‌ای کهن دارد و زمانی بخشی از حاشیه جنوبی شهر قدیم غزه بود. این میدان با دیوارهایی احاطه شده بود و اطراف آن پوشیده از درختان و کشتزارهای جو و سبزیجات و نیز باغ‌های زیتون و بادام بود.

در سال ۲۰۱۶ میلادی، در جریان ساخت یک مرکز خرید در این میدان، بقایای یک کلیسای دوره بیزانسی کشف شد.

### جنگ غزه
در ۷ دسامبر ۲۰۲۳، در جریان جنگ غزه، نیروهای دفاعی اسرائیل میدان فلسطین را تصرف کردند. یک هفته پیش از آن، در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۳، حماس از میدان فلسطین به عنوان محل آزادی شماری از گروگان‌ها بهره‌گیری کرده بود.

در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵، حماس از این میدان برای صحنه‌سازی آزادی چهار سرباز زن اسرائیلی که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ گروگان بودند بهره‌گیری کرد. این دومین مرحله آزادسازی گروگان‌ها بر پایه توافق آتش‌بس ۲۰۲۵ میان حماس و اسرائیل بود.

## کتاب‌شناسی
* 
* 

## منابع

* 
* 
* 
* 

## جستارهای وابسته
* غزه (شهر)
* جنگ غزه
* بیمارستان الاهلی عرب

رده:همه اختلاف‌ها بر سر درستی
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های خرد فلسطین
رده:همه مقاله‌های خرد
رده:مقاله‌های خرد ساختمان‌ها و سازه‌ها در خاورمیانه
رده:صفحه‌هایی که از افزونه نقشه‌نگار استفاده می‌کنند
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر یکسان با ویکی‌داده
جرج کنن

**جرج کَنن** (؛  ۱۷۸۹–۱۸۵۴) وکیل انگلیسی، فعال رادیکال، ناشر و پورنوگراف بود که از نام‌های مستعار **اِراسموس پرکینز** و **فیلوسموس** نیز استفاده می‌کرد.

او در حدود سال ۱۸۱۲ با گروه‌های بحث آزاداندیشی در لندن مرتبط شد و در سال ۱۸۱۵، تحت نام «اراسموس پرکینز»، یک نشریه ادواری رادیکال به نام *پرسشگر الهیات*؛ یا مجله جدلی را ویرایش کرد که پرسی بیش شلی نیز با آن در ارتباط بود،  و «پرکینز» در آن بخش‌هایی از ملکه مب را منتشر کرد: رابطه او با شلی تا حدودی خصمانه بود. کَنن در ثبت سیاسی ویلیام بنبو مشارکت داشت [۷][۸] و همچنین از دوستان دانیال آیزاک ایتون بود. او به عنوان وکیلِ رابرت وِدربورن، مبارز ضد برده‌داری، فعالیت می‌کرد و احتمالاً برخی از رساله‌های جدلی او را پیش‌نویس کرده است.

در سال ۱۸۲۲، او نقیضه‌ها و هجویه‌های وقیحانه علیه نظام حاکم منتشر می‌کرد؛ تا سال ۱۸۳۰ انتشارات او پورنوگرافی محض بودند و او بارها مورد پیگرد قانونی قرار گرفت: در سال ۱۸۳۰ او به دلیل انتشار نسخه فرانسوی‌زبانِ *[[ژولیت (رمان)|ژولیت]]* اثر مارکی دو ساد، به اتهام نشر مطالب وقیحانه محکوم شد.. انتشارات پورنوگرافیک او با عناوینی همچون *[[بافه توس|بافهٔ توس]]*، *[[جلوه‌گری زنان تازیانه‌زن]]* و تحت نام «فیلوسموس»، با عنوان *مدیره مدرسه ونوس*، در زمینه شلاق‌زنی تخصص داشتند. او در سال ۱۸۳۷، پس از آنکه دستگاه اسب برکلی توسط مخترع آن ترزا برکلی به انجمن سلطنتی هنر واگذار شد، نمایش آن را در این انجمن ترویج کرد.

کَنن در سال ۱۸۵۴ درگذشت و همسر بیوه‌اش کسب‌وکار انتشارات او را ادامه داد.

## منابع

* 
* 

رده:درگذشتگان ۱۸۵۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۸۹ (میلادی)
رده:سلیسیترهای انگلستان
رده:کارآفرینان سده ۱۹ (میلادی) اهل انگلستان
رده:کنشگران اهل بریتانیا