لشکر ۵۸ لنیانو

**لشکر ۵۸ لنیانو** () لشکر پیاده‌نظام ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. لشکر پیشین لنیانو در ۸ فوریه ۱۹۳۴ در میلان تشکیل شد و به نام نبرد قرون وسطایی لنیانو نامگذاری شد. در ۲۴ مه ۱۹۳۹، این لشکر به لشکر ششم پیاده‌نظام "کونئو" و لشکر ۵۸ پیاده‌نظام "لنیانو" تقسیم شد. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله، لنیانو در برابر نیروهای مهاجم آلمانی مقاومت کرد. ستاد لشکر و هنگ ۶۷ پیاده‌نظام "لنیانو" برای تشکیل اولین واحد ارتش متحد ایتالیا مورد استفاده قرار گرفتند که در جبهه متفقین در نبرد ایتالیا جنگید. در ۱۷ فوریه ۱۹۴۴، آخرین واحدهای لشکر به سایر فرماندهی‌ها پیوستند و لشکر رسماً منحل شد.

## تاریخچه
اصل و نسب این لشکر با تیپ «پالرمو» که در ۱ اوت ۱۸۶۲ در تورین با هنگ‌های ۶۷ و ۶۸ پیاده‌نظام تأسیس شد، آغاز می‌شود.

### جنگ جهانی اول
این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید. در ۱ نوامبر ۱۹۲۶ فرماندهی تیپ منحل شد و دو هنگ این تیپ به تیپ‌های دیگر منتقل شدند: هنگ ۶۷ پیاده‌نظام «پالرمو» به تیپ ششم پیاده‌نظام و هنگ ۶۸ پیاده‌نظام «پالرمو» به تیپ دوم پیاده‌نظام.

تیپ ششم پیاده‌نظام همچنین شامل هنگ هفتم پیاده‌نظام «کونئو» و هنگ هشتم پیاده‌نظام «کونئو» بود. این تیپ، بخش پیاده‌نظام لشکر ششم سرزمینی میلان بود که شامل هنگ ۲۷ توپخانه صحرایی نیز می‌شد. در سال ۱۹۳۴، این لشکر نام خود را به لشکر ششم پیاده‌نظام «لنیانو» تغییر داد. در ۲۴ مه ۱۹۳۹، لشکر ششم پیاده‌نظام «لنیانو» به لشکر ششم پیاده‌نظام «کونئو» تغییر نام داد و نام «لنیانو» را به همراه هنگ ۶۷ پیاده‌نظام «پالرمو» به لشکر ۵۸ پیاده‌نظام تازه فعال شده «لنیانو» منتقل کرد. در همان تاریخ، لشکر لنیانو، هنگ ۶۸ پیاده‌نظام «پالرمو» را از لشکر دوم پیاده‌نظام «اسفورتسکا» و هنگ ۵۸ توپخانه که به تازگی ایجاد شده بود، دریافت کرد. سپس هر سه هنگ لشکر لنیانو به «لنیانو» تغییر نام دادند.

### جنگ جهانی دوم
#### تهاجم به فرانسه
در ژوئن ۱۹۴۰، در جریان حمله ایتالیا به فرانسه، این لشکر به عنوان نیروی ذخیره ارتش چهارم در منطقه فنسترل-کل د فنستر باقی ماند. در ۲۱ تا ۲۴ ژوئن ۱۹۴۰، این لشکر وارد جبهه در منطقه کول دل مونگینورو شد. پس از امضای آتش‌بس فرانسه-ایتالیا در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۰، لنیانو برای انجام وظیفه اشغال به بریانسون نقل مکان کرد.

#### جنگ یونان و ایتالیا
در اوایل ژانویه ۱۹۴۱، لنیانو برای تقویت جبهه ایتالیا در جنگ یونان و ایتالیا به آلبانی منتقل شد. در ۷ ژانویه ۱۹۴۱، لنیانو در امتداد ساحل وارد جبهه شد. در ۲۵ ژانویه، این لشکر به بخش گولیکوت اعزام شد، جایی که روز بعد، این لشکر در حمله ایتالیا با هدف بازپس‌گیری گذرگاه کلسیره در نبرد تربشینا شرکت کرد. در ۸ مارس ۱۹۴۱، این لشکر به حالت دفاعی درآمد و در مرحله اولیه حمله بهاری ایتالیا شرکت نکرد. پس از عقب‌نشینی واحدهای یونانی از جبهه آلبانی در طول نبرد یونان، لنیانو پیشروی کرد و در ۱۶ آوریل ۱۹۴۱ به کلسی‌یره رسید. سپس این لشکر به سمت کومان پیشروی کرد و سپس به عنوان نیروی ذخیره ارتش نهم منصوب شد. در ۲۱ ژوئن، لنیانو برای بازگشت به لومباردی، سوار شدن به کشتی‌ها را در ولوره آغاز کرد. سپس این لشکر برای انجام وظایف دفاع ساحلی به لیگوریا اعزام شد.

#### اشغال ویشی فرانسه
در نوامبر ۱۹۴۲، این لشکر در اشغال ویشی فرانسه شرکت کرد و سپس برای انجام وظیفه دفاع ساحلی در بخش کن-سن-تروپه از منطقه اشغالی ایتالیا مستقر شد.

#### عملیات آخسه
در اوت ۱۹۴۳ به این لشکر دستور داده شد که به آپولیا در جنوب شرقی ایتالیا منتقل شود. واحدهای این لشکر از طریق راه‌آهن از طریق بولونیا و سپس به بریندیسی منتقل شدند. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، برخی از واحدها از قبل در بریندیسی و فرانکاویلا فونتانا بودند، در حالی که برخی دیگر در بولونیا یا در مکان‌هایی در مسیر رسیدن به مقصد خود گیر افتاده بودند. واحدهای لنیانو در آپولیا به همراه لشکر ۱۵۲ پیاده‌نظام «پیسنو»، لشکر ۲۱۰ ساحلی و تیپ ساحلی سی و یکم، برای تشکیل یک خط دفاعی از تارانتو از طریق گروتالیه، فرانکاویلا فونتانا و لاتیانو به بریندیسی مستقر شدند تا از فرود لشکر اول هوابرد بریتانیا در تارانتو در ۹ سپتامبر در برابر حملات لشکر اول فالشیرم‌یگر آلمان محافظت کنند.

#### ارتش متحد ایتالیا

در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۳، فرماندهی لشکر برای تشکیل گروه موتوریزه اول مورد استفاده قرار گرفت که قرار بود به تلاش‌های جنگی متفقین کمک کند. در ماه‌های بعد، واحدهای لشکر به سایر فرماندهی‌هایی که در نبرد ایتالیا می‌جنگیدند، منتقل شدند. در ۱۷ فوریه ۱۹۴۴، آخرین واحدهای لشکر به سایر فرماندهی‌ها پیوستند و لشکر رسماً منحل شد. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۴، تیپ دوم سپاه آزادی‌بخش ایتالیا به گروه رزمی «لنیانو» تغییر نام داد. این گروه رزمی شامل هنگ ۶۸ پیاده‌نظام «لنیانو»، هنگ یازدهم توپخانه موتوری، گردان نهم حمله و هنگ ویژه پیاده‌نظام بود که شامل بقایای هنگ ۳ آلپینی و هنگ ۴ برسالیری بود. این گروه رزمی به سلاح‌ها و تجهیزات بریتانیایی مجهز بود. لنیانو جدید به عنوان بخشی از سپاه دوم لهستان، در منتهی‌الیه چپ ارتش هشتم بریتانیا در نزدیکی رودخانه ایدیچه، به جبهه اعزام شد و وظیفه آزادسازی بولونیا را بر عهده داشت.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:لشکرهای پیاده‌نظام ایتالیا در جنگ جهانی دوم
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۴ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۴۴ (میلادی)