آموزش در ازبکستان

آموزش در ازبکستان به‌طور کلی توسط وزارت آموزش پیش‌دبستانی و مدارس جمهوری ازبکستان مدیریت می‌شود و برخی نهادها و سازمان‌های دیگر نیز طبق دستور رئیس‌جمهور ازبکستان در حوزه‌های خاص مسئولیت دارند.

نظام آموزش عمومی اجباری به دو مرحله کلی تقسیم می‌شود: ابتدایی (از پایه ۱ تا ۴) و متوسطه (از پایه ۵ تا ۱۱). دانش‌آموزان معمولاً در سن ۷ سالگی ثبت‌نام می‌کنند و معمولاً در سن ۱۸ سالگی تحصیلات متوسطه خود را به پایان می‌رسانند، سپس یا وارد بازار کار می‌شوند یا در دانشگاه ادامه تحصیل می‌دهند.

آموزش عالی یا فنی‌وحرفه‌ای از طریق شبکه‌ای از مدارس ارائه می‌شود:

مدرسه فنی حرفه‌ای. فارغ‌التحصیلان دیپلم کاردانی دریافت می‌کنند که معادل گواهی پایان تحصیلات متوسطه کامل است.

کالج فنی. فارغ‌التحصیلان دیپلم کاردانی دریافت می‌کنند که معادل گواهی پایان تحصیلات متوسطه کامل است.

لیسه یا دوره‌های آموزشی مختلف ارائه‌شده توسط مؤسسات آموزش عالی یا صنعت. فارغ‌التحصیلان دیپلم کاردانی یا دیپلم لیسه علمی دریافت می‌کنند که معادل گواهی پایان تحصیلات متوسطه کامل است.

در سال ۲۰۱۷، اصلاحات آموزشی در ازبکستان برنامهٔ ۱۲ ساله را به ۱۱ سال تغییر داد، پس از آنکه اصلاحات قبلی موجب نارضایتی و نگرانی والدین و کودکان شده بود. یازده سال آموزش ابتدایی و متوسطه اجباری است و از سن هفت سالگی آغاز می‌شود. میزان حضور در این پایه‌ها بالا است، هرچند این رقم در مناطق روستایی به‌طور قابل توجهی کمتر از مراکز شهری است. ثبت‌نام در دورهٔ پیش‌دبستانی از سال ۱۹۹۱ به‌طور چشمگیری کاهش یافته است.

## تاریخچه
### قرون وسطی (قرن نهم تا شانزدهم)
در ازبکستان تاریخی و به‌طور کلی آسیای مرکزی، اسناد مکتوب وجود نهادهایی را که به فعالیت‌های آموزشی و علمی اختصاص داشتند، در قالب مدارس دینی (مدارس) دست‌کم از قرن نهم میلادی تأیید می‌کنند.[۱] در دوران حکومت سامانیان، مدارس در شهرهایی مانند **[[سمرقند]]**، **[[ترمذ]]**، **[[فرغانه]]** و **[[خوارزم]]** وجود داشتند و در طول قرون دهم تا دوازدهم در سراسر آسیای مرکزی به توسعه خود ادامه دادند، زیرا این شهرها رونق گرفتند و به مراکز محلی آموزش و علم تبدیل شدند؛ دوره‌ای که به عنوان رنسانس فرهنگی در منطقه شناخته می‌شود.[۱]
[بندانگشتی|[مدرسه الغ‌بیگ (سمرقند)|مدرسه الغ بیگ سمرقند، که در قرن پانزدهم توسط رهبر تیموری همنام الغ بیگ ساخته شد.]]
پس از فتح آسیای مرکزی توسط مغولان، نظام آموزشی موجود دچار بحرانی شد که فعالیت‌های آن را تحت تأثیر قرار داد و تنها در دوران حکومت تیموریان، یک قرن بعد، متوقف گردید. در این دوره، احیای تازه‌ای برای نظام مدارس دینی شکل گرفت که بر مدارس تازه‌ساختهٔ «مدارس الغ‌بیگ» (در سمرقند و بخارا) متمرکز بود و این مدارس به مراکز مهم منطقه‌ای برای آموزش دانشمندان دینی و سکولار تبدیل شدند. نظام آموزشی در اواخر قرون وسطی در منطقه دوباره دچار افول شد، پیش و هم‌زمان با شکل‌گیری سه خانات در ازبکستان در قرن شانزدهم (خانات بخارا، خانات فرغانه و خانات خیوه). آموزش در این دوره اخیر با حضور و نفوذ پررنگ مکتب‌گرایی و محافظه‌کاری اسلامی مشخص می‌شود.

## ساختار
### پیش‌دبستانی
### عمومی
زبان آموزش در سال ۲۰۲۱، بنا بر اعلام وزارت آموزش و پرورش

### آموزش عالی یا حرفه‌ای
### آموزش عالی
آزمون‌های ورودی دانشگاه‌های دولتی که معمولاً با نام DTM شناخته می‌شوند، توسط مرکز آزمون دولتی برگزار می‌گردند. این آزمون‌ها اهمیت زیادی دارند زیرا حدنصاب پذیرش داوطلبان برای یک برنامهٔ واحد را تعیین می‌کنند. در نتیجه، این آزمون‌ها تنها معیار برای اعطای بورسیه‌های تحصیلی محسوب می‌شوند.

**آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID)**

ارزیابی خواندن در پایه‌های ابتدایی (EGRA) و ارزیابی ریاضی در پایه‌های ابتدایی (EGMA) که توسط USAID اجرا می‌شوند، وزارت آموزش و پرورش عمومی ازبکستان را با ارائه داده‌های دقیق‌تر دربارهٔ عملکرد دانش‌آموزان و سنجش مهارت‌های کلیدی حمایت می‌کنند. برای نخستین بار، ازبکستان از طریق این ارزیابی‌ها داده‌های استانداردشده‌ای دربارهٔ نتایج یادگیری دانش‌آموزان به دست خواهد آورد که به شناسایی شکاف‌ها و شکل‌دهی ابتکارات آینده کمک می‌کند. آزمون‌های EGRA و EGMA شامل نمونه‌ای بیش از ۱۱٬۰۰۰ دانش‌آموز از پایه‌های دوم و چهارم در سراسر کشور خواهند بود و بر توانایی‌های خواندن و ریاضی آنان تمرکز خواهند داشت.

## انتقاد
### سقوط استانداردهای عمومی
نرخ رسمی سواد ۹۹ درصد است. با این حال، در دوران پس از فروپاشی شوروی، استانداردهای آموزشی کاهش یافته‌اند. تأمین مالی و آموزش کافی نبوده است تا بتوان نسل‌های جوان رو به افزایش جمعیت را به‌طور مؤثر آموزش داد. بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴، هزینه‌های دولتی برای آموزش از ۱۲ درصد به ۶٫۳ درصد تولید ناخالص داخلی کاهش یافت.

در سال ۲۰۰۶ سهم آموزش از بودجه به ۸٫۱ درصد افزایش یافت. کمبود حمایت مالی در مقاطع ابتدایی و متوسطه بیشتر مشهود بوده است، زیرا دولت همچنان به یارانه‌دادن به دانشجویان دانشگاه ادامه داده است.

بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۱، میزان حضور در دانشگاه از ۱۹ درصد جمعیت در سن دانشگاه به ۶٫۴ درصد کاهش یافت. سه مؤسسهٔ بزرگ از میان ۶۳ مؤسسهٔ آموزش عالی ازبکستان در شهرهای نوکوس، سمرقند و تاشکند قرار دارند و هر سه توسط دولت تأمین مالی می‌شوند.

## منابع
Uzbekistan country profile. Library of Congress Federal Research Division (فوریه ۲۰۰۷). *This article incorporates text from this source, which is in the [[:en:Public_domain|public domain]].*

https://education.stateuniversity.com/pages/1652/Uzbekistan-SECONDARY-EDUCATION.html