اونی ایتان

**اَونی ایتان** () یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو در جنوب بلندی‌های جولان است که در ارتفاع ۳۸۵ متری از سطح دریا و در شرق دریاچه طبریه جای دارد. این شهرک از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گولان قرار دارد و به جنبش هپوعل همیزراحی وابسته است. نام شهرک سرنام نام‌های هفت تن از اعضای بنیان‌گذار است که در جنگ‌ها کشته شدند یا بر اثر بیماری درگذشتند.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
هستهٔ بنیان‌گذار اَونی ایتان نخست در سال ۱۹۷۴، اندکی پس از جنگ یوم کیپور، در اردوگاهی موقت در شهرک نزدیک نوو اسکان یافت. بر پایهٔ آمار رسمی، شهرک در سال ۱۹۷۸ به‌طور رسمی تأسیس شد و اعضا به خانه‌های دائمی نقل‌مکان کردند. بر اساس منبع چکی، در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، این شهرک هنوز در دست ساخت گزارش شده بود. بر پایهٔ منبع عبری، اعضای شهرک تا ژوئن ۱۹۸۷ در نوو زندگی می‌کردند و در آن تاریخ به جایگاه کنونی منتقل شدند.

### خاستگاه نام
نام «اَونی ایتان» () سرنامی است ساخته‌شده از حروف آغازین نام هفت تن از اعضای گروه بنیان‌گذار: سه افسر تیپ نحل موتزناح که در جنگ یوم کیپور کشته شدند، سه دختر جوان عضو جنبش پیشاهنگی دینی که در انفجار مین در نزدیکی رامات مگشیمیم جان باختند و یک زن عضو گروه که بر اثر بیماری سختی درگذشت.

### اعتراض دسامبر ۱۹۹۱
در دسامبر ۱۹۹۱ اعضای موشاو در اعتراض به توقیف اموال و دارایی‌هایشان از سوی بانک‌ها، شهرک را ترک کردند و سه کیلومتر شرقی‌تر، در نزدیکی حصار خط آتش‌بس میان اسرائیل و سوریه، اردو زدند. معترضان در ورودی شهرک لاستیک آتش زدند و با افسران ارتش اسرائیل که خواستار تخلیه آنان بودند درگیر شدند. نیروهای پلیس به فرماندهی رئیس پلیس بلندی‌های جولان نیز به محل آمدند و چهار عضو موشاو را بازداشت کردند.

## جغرافیا
اَونی ایتان در جنوب بلندی‌های جولان، در حدود ۲۲ کیلومتری شمال‌شرقی شهر طبریه جای گرفته‌است. رودخانهٔ نزدیک شهرک، ناحال ال‌عال (به عبری) یا وادی دفیله (به عربی)، از مقاصد پرطرفدار پیاده‌روی در منطقه است و دو آبشار شناخته‌شده دارد: آبشار سیاه که نامش از سنگ بازالت سیاه آن گرفته شده و نزدیک‌ترین آبشار به شهرک است و آبشار سفید که نامش از سنگ آهک سفید آن برگرفته شده‌است.

در جنوب‌شرقی شهرک، زمین به‌شدت به سوی درهٔ ناحال راکاد شیب پیدا می‌کند؛ این آبراهه مرز میان مناطق تحت کنترل اسرائیل و سوریه را تشکیل می‌دهد. شهرک بخشی از مجموعهٔ شهرک‌های دینی گوش خیسپین است که خسفین، نوو و رامات مگشیمیم را نیز دربرمی‌گیرد.

## ساختار جمعیتی و اجتماعی
اَونی ایتان جامعه‌ای کشاورزی با ساکنان یهودی ارتدکس است. در حدود ۱۳۰ خانوار در این شهرک زندگی می‌کنند. پس از اجرای طرح یک‌جانبهٔ برون‌بری اسرائیل در سال ۲۰۰۵، شماری از خانواده‌های اخراج‌شده از گوش قطیف به‌ویژه از شهرک نتزر حزانی و کفر داروم در اَونی ایتان اسکان یافتند. جمعیت شهرک از ۱۲۳ نفر در سال ۱۹۸۳ به ۶۰۱ نفر در پایان سال ۲۰۱۴ رسیده‌است.

## اقتصاد
اقتصاد شهرک بر پایهٔ کشاورزی و گردشگری استوار است. بخش کشاورزی دربرگیرندهٔ باغ‌های سیب، هلو، شلیل، زردآلو، آوکادو، انگور و آلو و نیز پرورش گاو شیری و گوشتی، گوسفند و مرغ است. در زمینهٔ گردشگری، شهرک خدمات اقامتی گوناگونی از جمله اقامتگاه‌های بوم‌گردی ارائه می‌دهد و کارگاه‌های صابون‌سازی، تورهای دوچرخه‌سواری و سواری با الاغ و خودروی آفرود برگزار می‌شود.

## آموزش
شهرک میزبان مخینات اَونی ایتان () بوده‌است؛ مرکز آموزش پیش‌نظامی یشیوا که با نام «آکادمی یشیوای رهبری» نیز شناخته می‌شود و بیشتر دانشجویان خارجی انگلیسی‌زبان را می‌پذیرد. بسیاری از فارغ‌التحصیلان این مرکز در یگان‌های ویژهٔ نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت می‌کنند. همچنین در شهرک یک مدرشا (مرکز آموزش دینی ویژهٔ زنان) فعال است.

## جایگاه در حقوق بین‌الملل
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* بلندی‌های جولان
* شهرک‌های اسرائیلی

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی شهرک
* نمایهٔ شهرک در پایگاه گولان

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۸ (میلادی) در فلسطین
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند