قابیل و هابیل در اسلام

[بندانگشتی|[نگارگری ایرانی|مینیاتور اسلامی قابیل که برادر مقتولش، هابیل، را برای پنهان کردن جسدش از خدا حمل می‌کند، از نسخه خطی تذهیب‌شده *[[قصص الانبیاء]] .*]]
**قابیل** (به ، قابیل) و **هابیل**(به  هابیل) دو نفر از اولین پسران آدم و حوا هستند که در قرآن از آنها یاد شده است.

وقایع داستان در قرآن عملاً مشابه روایت کتاب مقدس عبری است: از هر دو برادر خواسته شد که قربانی‌های فردی را به خدا تقدیم کنند؛ خدا قربانی هابیل را پذیرفت و قربانی قابیل را رد کرد؛ قابیل از روی حسادت، هابیل را کشت - اولین مورد قتل در زمین.

## در قرآن
از نخستین فرزندان آدم، قابیل پسر بزرگ و هابیل پسر کوچک بود. هر یک از آن‌ها قربانی‌ای به خدا ارائه کردند، اما تنها قربانی هابیل پذیرفته شد، به دلیل پایبندی او به عدالت، ایمان و اعتقاد راسخ به خدا. پس از ارائهٔ قربانی‌ها، قابیل، برادر شرور، از روی حسادت هابیل را تهدید کرد و گفت که حتماً او را خواهد کشت. هابیل به‌طور عادلانه به قابیل هشدار داد که خدا تنها قربانی کسانی را می‌پذیرد که در اعمال خود صالح و درستکار هستند. هابیل به قابیل گفت که اگر او واقعاً بخواهد او را بکشد، هابیل انتقام نخواهد گرفت، زیرا پرهیزگار از روی حسادت هرگز قتل انجام نمی‌دهد. او همچنین به قابیل یادآوری کرد که با کشتن هابیل، قابیل نه تنها گناه خود بلکه گناهان قربانی را نیز بر دوش خواهد داشت. قربانی، به سبب تحمل ظلم، گناهان خود و همچنین گناه قاتل را خواهد بخشید، در حالی که قاتل با این هشدار گناه خود را افزایش خواهد داد. هابیل به قدرت و صراحت به قابیل وعظ کرد و یادآور شد که کیفر قتل، زندگی در آتش جهنم در آخرت خواهد بود.

التماس و موعظهٔ بی‌گناهانهٔ هابیل هیچ تأثیری بر قابیل نداشت، زیرا او پر از تکبر، غرور و حسادت بود. او متعاقباً هابیلِ صالح را کشت، اما با این کار، خود را نابود کرد و از گمراهان شد. این اولین نمونه از قتل یک مرد صالح در زمین خواهد بود. در آینده، بسیاری از شروران دیگر، مؤمنان خردمند و پرهیزگار را به قتل خواهند رساند.
[راست|بندانگشتی|قابیل کلاغی را تماشا می‌کند که از جانب خدا فرستاده شده است. این کلاغ به او [زبان پرندگان|می‌آموزد که جسد مقتول هابیل را دفن کند تا شرمساری خود را پنهان کند.]]
پس از قتل، خداوند کلاغی فرستاد که در زمین به جستجو بپردازد تا به قابیل نشان دهد چگونه رسوایی برادرش را پنهان کند. قابیل، در شرم و خجالت خود، شروع به لعنت کردن خود کرد و سرشار از احساس گناه شد. اندیشهٔ جرم سرانجام به ذهن قاتل رسید، زیرا او دریافته بود که قتل هر کسی چقدر هولناک است، به‌ویژه وقتی قربانی انسانی بی‌گناه و صالح باشد. پر از پشیمانی، قابیل با اندوهی عمیق مشخص شد. قرآن می‌فرماید: «و شد از پشیمانان.» (سوره ۵:۳۱)

## پیام
قرآن بیان می‌کند که داستان قابیل و هابیل پیام‌آموزی برای بشریت بود، زیرا به انسان‌ها دربارهٔ پیامدهای قتل هشدار می‌داد و نشان می‌داد که کشتن یک‌نفس مانند آن است که تمام انسان‌ها را کشته باشند. با این حال، قرآن می‌فرماید که مردم هنوز پیام این داستان را نپذیرفتند و به ارتکاب گناهان سنگین ادامه دادند، مانند قتل پیامبران و دیگر صالحان. تمامی پیامبران که از زمان آدم موعظه می‌کردند، به نوعی آزار، توهین یا استهزا شدند. با برخی از مردان صالح، قرآن بیان می‌کند که مردم یک گام فراتر رفتند و تلاش کردند آن‌ها را بکشند یا واقعاً آن‌ها را کشتند. دربارهٔ قتل صالحان، قرآن می‌فرماید:

«کسانی که به آیات خدا کفر می‌ورزند و پیامبران را بی‌حق می‌کشند و کسانی را که از میان مردم به عدالت فرمان می‌دهند می‌کشند — بشارتشان ده به عذابی دردناک.»

## جستارهای وابسته
* سمیه، اولین شهید پیروان محمد

## منابع

رده:نمودهای فرهنگی آدم و حوا
رده:نمودهای فرهنگی هابیل و قابیل