ویتوریا کولونا

بندانگشتی|ویتوریا کولونا
**ویتوریا کولونا** (آوریل ۱۴۹۲ ۲۵ فوریه ۱۵۴۷)، مارکینس پسکارا، یک زن اشراف‌زاده و شاعر ایتالیایی بود. کولونا به عنوان یک زن اشراف‌زاده تحصیل‌کرده و متأهل که شوهرش در اسارت بود، توانست روابطی را در محافل روشنفکری ایسکیا و ناپل برقرار کند. اشعار اولیه او در اواخر دهه ۱۵۱۰ توجه‌ها را به خود جلب کرد و در نهایت به یکی از محبوب‌ترین شاعران قرن شانزدهم ایتالیا تبدیل شد. پس از مرگ زودهنگام شوهرش، او به صومعه‌ای در رم پناه برد. او همچنان یک زن غیر روحانی باقی ماند، اما تجدید معنوی قوی را تجربه کرد و تا آخر عمر خود به شدت مذهبی ماند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="MOS:BIO (مه ۲۰۲۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## اوایل زندگی و ازدواج
کولونا در سال ۱۴۹۲ در مارینو، یکی از املاک خانواده کولونا در تپه‌های آلبان، نزدیک رم، به دنیا آمد. او دختر فابریزیو کولونا، افسر ارشد پادشاهی ناپل، و آنیسه دا مونته‌فلترو، دختر دوک اوربینو بود. او در سال ۱۴۹۵ در سن ۳ سالگی، به اصرار فردیناند، پادشاه ناپل، با «فرانته» فرناندو فرانچسکو داوالوس، پسر مارکز دی پسکارا، نامزد شد. 

در سال ۱۵۰۱، دارایی‌ها و زمین‌های خانواده کولونا توسط پاپ الکساندر ششم مصادره شد و خانواده به ایسکیا، خانه نامزد کولونا، نقل مکان کردند. کولونا در ایسکیا، آموزش‌های معمول اومانیستی در ادبیات و هنر را از کوستانزا داوالوس، عمه نامزدش، دریافت کرد و از همان ابتدا عشق به ادبیات را نشان داد. خواستگاران زیادی از جمله دوک‌های ساووی و براگانزا به دنبال او بودند، اما او در ۲۷ دسامبر ۱۵۰۹ تصمیم گرفت با داوالوس در جزیره ایسکیا ازدواج کند.  در ایسکیا، ویتوریا کولونا بخشی از حلقه ادبی کوستانزا داوالوس، دوشس فرانکاویلا، عمه شوهرش، شد

این زوج تا سال ۱۵۱۱ در ایسکیا با هم زندگی می‌کردند، تا اینکه شوهرش شمشیر خود را به اتحادیه علیه فرانسوی‌ها تقدیم کرد. او در سال ۱۵۱۲ در نبرد راونا اسیر و به فرانسه منتقل شد. در طول ماه‌های بازداشت و سال‌های طولانی لشکرکشی‌های پس از آن، کولونا و داوالوس با پرشورترین عبارات، چه در نثر و چه در نظم، با هم مکاتبه می‌کردند،  اما تنها یک «نامه» منظوم به شوهرش باقی مانده است. جوزف گیبالدی خاطرنشان کرده است که شعر ویتوریا به فرانته تقلیدی مستقیم از *قهرمانان* اووید است که در آن زنان مشهور باستانی مانند دیدو و مدئا از معشوقان غایب خود شکایت می‌کنند. از آنجایی که این تنها شعر باقی مانده از ویتوریا کولونا قبل از مرگ شوهرش است، می‌توان این سؤال را مطرح کرد که آیا شعر پرشور او منعکس کننده شور واقعی او به شوهرش بوده یا صرفاً واکنشی شیک و عالمانه به یک رویداد خاص بوده است. همچنین، مشخص است که فرانته وفادارترین شوهر نبود، زیرا با یکی از ندیمه‌های ایزابلا دِسته رابطه داشت.

بین سال‌های ۱۵۱۶ تا ۱۵۲۲، کولونا سه نفر از اعضای خانواده‌اش را از دست داد. برادر کوچکترش، فدریکو، در سال ۱۵۱۶، پدرش، فابریزیو، در سال ۱۵۲۰ و مادرش، آنیس، در سال ۱۵۲۲ درگذشتند

کولونا و داوالوس در طول زندگی مشترکشان به ندرت یکدیگر را می‌دیدند، زیرا او یکی از فعال‌ترین و درخشان‌ترین فرماندهان امپراتور چارلز پنجم بود. با این حال، نفوذ کولونا برای جلوگیری از پیوستن شوهرش به اتحاد پیش‌بینی‌شده علیه امپراتور پس از نبرد پاویا (۱۵۲۵) و وادار کردن او به رد تاج ناپل که به عنوان بهای خیانتش به فرانسوی‌ها به او پیشنهاد شده بود، کافی بود. 

کولونا تابستان ۱۵۲۵ را در قلعه پدرش در مارینو گذراند، جایی که بیمار شد و تا آخر عمر از بیماری رنج برد. در آن زمان بود که او یک نسخه خطی اولیه از *کتاب «کتاب درباری»* اثر بالدسار کاستیلیونه را دریافت کرد که آن را در سراسر ناپل پخش کرده بود. در ۲۱ سپتامبر، کاستیلیونه نامه‌ای به او نوشت و از اینکه او به این ترتیب امکان رونویسی ناقص اثر منتشر نشده را فراهم کرده بود، ابراز تاسف کرد و این نسخه غیرقانونی، کاستیلیونه را بر آن داشت تا انتشار کتابش را تسریع کند.

## منابع

## منابع
* 
* 
* 
* Cox, Virginia (2014), *Lyric Poetry by Women of the Italian Renaissance*, ed. , Johns Hopkins University Press
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 
* 
* اوچ، مارجوری (۱۹۹۳). حمایت از هنر و اصلاحات مذهبی در روم قرن شانزدهم. انتشارات کالج برین ماور.
* اوچ، مارجوری (۲۰۰۲). «مدال‌های پرتره ویتوریا کولونا: بازنمایی زن فرهیخته»، در زنان به عنوان جایگاه‌های فرهنگ: نقش زنان در شکل‌گیری فرهنگی از رنسانس تا قرن بیستم، ویرایش سوزان شیفرین، صفحات ۱۵۳–۱۶۶. آلدرشات، همپشایر، انگلستان: اشگیت. گردآوری شده در نقد ادبیات از ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰، صفحات ۳۰–۳۶، ویرایش لارنس جی. ترودو. فارمینگتون هیلز، میشیگان: گیل، ۲۰۱۳.
* اوچ، مارجوری (۲۰۰۱). «ویتوریا کولونا و سفارش مریم مجدلیه توسط تیتیان»، در فراتر از ایزابلا: حامیان زن سکولار در رنسانس ایتالیا، ویرایش شده توسط اس. ریس و دی. ویلکینز، صفحات ۱۹۳–۲۲۳. کرکزویل، میزوری: انتشارات دانشگاه ایالتی ترومن؛ تجدید چاپ ۲۰۰۲.
* اوچ، مارجوری (۲۰۱۱). «ویتوریا کولونا در زندگی پروپرتزیا دِ روسی اثر جورجیو واساری»، در کتاب «همسران، بیوه‌ها، معشوقه‌ها و راهبه‌ها در اوایل دوران مدرن ایتالیا»، ویرایش کاترین مک‌آیور. آلدرشات، همپشایر، انگلستان: اشگیت. روسکو، مری. ویتوریا کولونا: زندگی و اشعار او. ۱۸۶۸ https://archive.org/details/vittoriacolonnah00roscrich
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* کتابشناسی ویتوریا کولونا، گردآوری شده توسط الن مودی.

رده:اشراف سده ۱۶ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:اهالی مارینو، لاتسیو
رده:درگذشتگان ۱۵۴۷ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۱۴۹۰ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل ایتالیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کاتولیک‌های رومی اهل ایتالیا
رده:کولونا
رده:منابع الهام هنری
رده:میکل‌آنژ
رده:نویسندگان رنسانس اهل ایتالیا
رده:نویسندگان سده ۱۶ (میلادی) اهل ایتالیا