آنیته

**آنیته از تیگئا** (؛) شاعری هلنیستی از تیگئا در آرکادیا بود. اطلاعات کمی از زندگی او باقی مانده است، اما بیست و چهار اپیگرام منتسب به او در *[[گلچین یونانی]]* حفظ شده است؛ نوزده مورد از این آثار به طور عمومی به عنوان آثار معتبر او پذیرفته می‌شوند. او مضامین روستایی را به این ژانر وارد کرد که بعدها به یک موضوع استاندارد در شعر هلنیستی تبدیل شد. او یکی از نه شاعر زن برجستهٔ باستان است که  آنتیپاتر تسالونیکی در گلچین پالاتینی از آن‌ها یاد کرده است.

## زندگی
اطلاعات قابل اعتماد دربارهٔ زندگی آنیته باقی نمانده است و تاریخ تقریبی فعالیت او تنها بر اساس سبک آثارش تعیین می‌شود. بر اساس این شواهد و احتمال تقلید از آثار او در نیمهٔ دوم قرن سوم پیش از میلاد، معمولاً تصور می‌شود که او حدود سال ۳۰۰ پیش از میلاد فعال بوده است. به گفتهٔ ژولیوس پولوکس، که در قرن دوم میلادی می‌نوشت، او اهل تیگئا در آرکادیا بوده‌است. سنت جایگزین دیگری که در *[[گلچین یونانی]]* ثبت شده، ادعا می‌کند که آنیته اهل می‌تیلن در لسبوس بوده است. استفادهٔ آنیته از دوریک و اشاره‌های او به تیگئا و خدای آرکادیا، پن، نشان می‌دهد که احتمالاً زادگاه او تیگئا بوده است. داستان منشاء لسبی احتمالاً بعدها برای پیوند دادن او با سافو ساخته شده است. اگرچه اطلاعات کمی از زندگی او داریم، آثار شعری او بیش از هر شاعر زن یونان باستان، به جز سافو، باقی مانده است.
## شعر
بیست و پنج اپیگرام منتسب به آنیته در دوران باستان حفظ شده‌است، یکی توسط یولیوس پوللوکس نقل شده و بقیه در *[[گلچین پالاتین]]* یا *[[گلچین پلانودین]]* آمده‌اند. از این میان نوزده مورد به طور عمومی به آنیته نسبت داده می‌شوند. شش اپیگرام باقی‌مانده شامل چهار موردی است که هم به آنیته و هم به نویسندهٔ دیگری نسبت داده شده‌اند، و دو اپیگرام دیگر در *Palatine Anthology* به آنیته نسبت داده شده، اما در پلانودین بدون نام نویسنده آمده است. از این شش شعر نامشخص، دو مورد (AP 7.190 و 7.232) ممکن است یا احتمالاً از آنیته باشند؛ بقیه عموماً مورد تردیدند. احتمالاً آنیته مجموعه‌ای از اپیگرام‌های خود را در یک کتاب گردآوری کرده‌است و شاید اولین کسی بوده که این کار را انجام داده است. *انجمن یونانی* دو بار او را به عنوان «شاعر غنایی» معرفی می‌کند و پائوسانیاس به شعر حماسی او اشاره می‌کند، اما هیچ شعر غنایی یا حماسی از او باقی نمانده است.

شعرهای آنیته در لهجه‌ای ترکیبی از دوریک و حماسی و با برخی ویژگی‌های آتیسیسم سروده شده‌اند؛ در شعر هلنیستی رایج بود که شاعران لهجه‌ها را به صورت ترکیبی به کار ببرند. موضوعات او اغلب زنان و کودکان هستند و کاترین گوتزویلر معتقد است این کار به منظور مخالفت با اپیگرام‌های سنتی انجام شده، که ناشناس و از دیدگاه مردانه و شهری بودند. از پنج کتیبهٔ یادبود از آنیته که باقی مانده، تنها یکی مرگ یک مرد جوان را ثبت می‌کند؛ چهار مورد دیگر زنان جوانی را که زود درگذشته‌اند گرامی می‌دارند. او بیشتر به خاطر یادبود حیوانات و اپیگرام‌های روستایی که مناظر آرمانی را توصیف می‌کنند، مشهور است. دو اپیگرام اهداکنندهٔ او نیز باقی مانده‌اند.

شعرهای آنیته، مانند هم‌عصرانش، بسیار اشاره‌ای است و به ویژه هومر را بازتاب می‌دهد. او ساختار و نحو شعر هومر را تقلید می‌کند و از واژگان هومری برای بیان موضوعات شخصی و خانوادگی استفاده می‌کند. به عنوان مثال، اپیگرام ۶ آنیته، یادبود دوشیزهٔ مجرد آنتیبیا، بارها عبارات *[[ایلیاد]]* و *[[اودیسه]]* را تکرار می‌کند. او همچنین از ترکیب صفت‌ها مانند *poikilodeiros* ("با گردنی رنگارنگ") در اپیگرام ۱۰ بهره می‌گیرد. آثارش به هسیود، شعر غنایی کهن و نمایشنامه‌های آتیک، ارجاع دارد. چند اپیگرام او به آثار ارینا، شاعر زن دورهٔ هلنیستی اولیه، اشاره دارند.

## یادداشت‌ها

## منابع

## منابع استفاده‌شده
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
رده:شعر یونان باستان
رده:شاعران زن یونان باستان