مجله فلسطین–اسرائیل

**مجله فلسطین–اسرائیل** (به انگلیسی: ) یک فصلنامه مستقل و غیرانتفاعی با دفتر مرکزی در اورشلیم است که هدف آن روشن ساختن و تحلیل آزادانه و انتقادی مسائل پیچیده‌ای است که اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند. این نشریه به سه زبان انگلیسی، عبری و عربی منتشر می‌شود و از نخستین سال‌های روند صلح اسلو تاکنون به انتشار خود ادامه داده‌است.

در سال ۲۰۰۶ این مجله نامزد دریافت جایزه یونسکو–مادانجیت سینگ برای ترویج مدارا و پرهیز از خشونت شد و با لوح افتخار «مشارکت برجسته در این آرمان بزرگ» مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۱۲ سردبیران مشترک مجله، هیلل شنکر و زیاد ابوزیاد، جایزه «مشارکت برجسته در صلح» را در هشتمین دوره جوایز بین‌المللی رسانه دریافت کردند.

## دربارهٔ مجله
نیمی از هر شماره به بررسی یک درونمایه اصلی در دستور کار مشترک اسرائیلی–فلسطینی اختصاص دارد و نیم دیگر دربرگیرنده بخش‌های ثابتی چون فرهنگ، اقتصاد، دیدگاه‌ها، نقد کتاب، اسناد و گاه‌شمار رویدادهاست. هدف مجله پیشبرد تفاهم و نزدیکی میان مردم فلسطین و اسرائیل و تلاش برای گفت‌وگو دربارهٔ همه زمینه‌ها بدون پیش‌داوری یا محدودیت است. این نشریه پروژه‌ای مشترک برای ترویج گفت‌وگو و جست‌وجوی راه‌حل مسالمت‌آمیز درگیری اسرائیل و فلسطین به‌شمار می‌رود.

مجله بر پایه همکاری، تفاهم و برابری میان اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌هایی که کارکنان مشترک آن را تشکیل می‌دهند کار می‌کند. همه تصمیمات و امور به‌طور برابر و با مشارکت سردبیران مشترک فلسطینی و اسرائیلی، مدیران تحریریه و دیگر کارکنان اداره می‌شود. تصمیم‌گیری جمعی از راه گفت‌وگو و تفاهم هم اصلی بنیادین و هم راهبرد کاری مجله است.

سردبیران کنونی مجله، روزنامه‌نگار و وزیر پیشین فلسطینی زیاد ابوزیاد و روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر کهنه‌کار اسرائیلی هیلل شنکر هستند. هیئت تحریریه از شمار برابری از پژوهشگران و روزنامه‌نگاران اسرائیلی و فلسطینی تشکیل شده و هر شماره حاوی تعداد برابری از نوشتارهای نویسندگان دو طرف به‌علاوه چند جستار بین‌المللی است.

## پیشینه
مجله فلسطین–اسرائیل در آغاز سال ۱۹۹۴ به‌دست زیاد ابوزیاد و روزنامه‌نگار کهنه‌کار اسرائیلی ویکتور سیگلمان (۱۹۲۶–۲۰۰۷)، معاون سردبیر پیشین نشریه صلح‌طلب اسرائیلی «نیو اوت‌لوک» (به انگلیسی: )، بنیان‌گذاری شد. این مجله هم‌زمان با نخستین مراحل روند صلح اسلو و در پاسخ به نیاز شدید به بستری برای گفت‌وگو میان صاحب‌نظران و سیاست‌گذاران منطقه تأسیس شد. از آغاز روشن بود که در کنار کوشش‌های نهادی فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها باید کانال‌هایی برای ارتباط پژوهشگران، کارشناسان، تصمیم‌سازان و نیز سازمان‌های مردم‌نهاد و کنشگران گشوده شود تا دیدگاه‌های خود را بیان کنند و در گفتمان عمومی برای دست‌یابی به راه‌حلی دموکراتیک و عادلانه مشارکت جویند.

بسیاری از کارشناسان برجسته دانشگاهی، چهره‌های سیاسی، روزنامه‌نگاران و کنشگران برای این مجله نوشته‌اند؛ از جمله پروفسور شلومو بن‌عامی، محمد دجانی، شلومو گازیت، مانوئل هاساسیان، شیمون پرز، رشید خالدی، غسان کنفانی، بنی موریس، دیوید نیومن، سری نسیبه، دزموند توتو، خلیل شقاقی، پروفسور دنیل کرتزر، یوهان گالتونگ، سلیم تماری، موشه عمیراو، جیمی کارتر، کوفی عنان و ا.ب. یهوشوع.

پس از بازنشستگی سیگلمان، پروفسور دنیل بار-تال از دانشگاه تل‌آویو جانشین وی شد و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ سردبیر مشترک اسرائیلی مجله بود. در سال ۲۰۰۵ هیلل شنکر جای بار-تال را گرفت.

## رویدادهای عمومی و دسترسی
پس از انتشار هر شماره، مجله نشست‌های عمومی برگزار می‌کند تا گفتمان گسترده‌ای دربارهٔ درونمایه‌های مطرح‌شده در آن شماره شکل گیرد. برای هر شماره سه نشست ترتیب داده می‌شود: یکی به زبان عربی ویژه فلسطینی‌ها، یکی به زبان عبری ویژه اسرائیلی‌ها و یکی مشترک فلسطینی–اسرائیلی به زبان انگلیسی.

## شماره‌های منتشرشده
مجله فلسطین–اسرائیل از سال ۱۹۹۴ شماره‌های متعددی با درونمایه‌های گوناگون منتشر کرده‌است که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
* اقتصاد صلح (۱۹۹۴)
* دین و سیاست (۱۹۹۴)
* آب (۱۹۹۴)
* ابعاد روان‌شناختی درگیری (۱۹۹۴)
* اسلو (۱۹۹۵)
* قدس ما (۱۹۹۵)
* زنان در درگیری (۱۹۹۵)
* آوارگان (۱۹۹۵)
* آموزش (۱۹۹۶)
* خودمختاری یا دولت؟ (۱۹۹۶)
* کودکان درگیری (۱۹۹۷)
* نبرد بر سر زمین (۱۹۹۷)
* ایالات متحده و درگیری (۱۹۹۷)
* محیط زیست (۱۹۹۸)
* نگاهی به ۱۹۴۸–۱۹۹۸: داستان دو ملت (۱۹۹۸)
* نقش رسانه‌ها (۱۹۹۸)
* حقوق بشر (۱۹۹۹)
* به‌سوی دولت (۱۹۹۹)
* نسل نو (۱۹۹۹)
* جست‌وجوی همکاری منطقه‌ای (۲۰۰۰)
* شهرک‌سازی یا صلح (۲۰۰۰)
* اورشلیم (۲۰۰۱)
* آموزش در دوران درگیری (۲۰۰۱)
* پس از اسلو: بن‌بست و گزینه‌ها (۲۰۰۱)
* هویت ملی (۲۰۰۲)
* حق بازگشت (۲۰۰۲)
* جدایی یا آشتی (۲۰۰۲)
* روایت‌های ۱۹۴۸ (۲۰۰۲)
* خشونت و جایگزین‌هایش (۲۰۰۳)
* رسانه‌ها و انتفاضه دوم (۲۰۰۳)
* دو جامعه آسیب‌دیده (۲۰۰۳)
* جست‌وجوی صلح و امنیت (۲۰۰۴)
* جامعه بین‌المللی و درگیری (۲۰۰۴)
* افکار عمومی / یاسر عرفات ۱۹۲۹–۲۰۰۴ (۲۰۰۴/۲۰۰۵)
* جامعه مدنی (۲۰۰۵)
* یهودستیزی و اسلام‌هراسی (۲۰۰۵)
* ارتباط مردم‌بامردم: چه اشتباهی رخ داد و چگونه اصلاحش کنیم؟ (۲۰۰۵/۲۰۰۶)
* یک‌جانبه‌گرایی در برابر مذاکره (۲۰۰۶)
* حماس و کادیما: آیا از پس چالش برمی‌آیند؟ (۲۰۰۶)
* نقش جامعه بین‌المللی (۲۰۰۷)
* اورشلیم: ۴۰ سال بعد (۲۰۰۷)
* گزینه‌های آینده (۲۰۰۷)
* بُعد اقتصادی: گذشته، حال و آینده (۲۰۰۷)
* طرح صلح عربی (۲۰۰۷)
* ۱۹۴۸: شصت سال بعد (۲۰۰۸)
* امنیت انسانی (۲۰۰۸)
* مسئله آوارگان (۲۰۰۸/۲۰۰۹)
* نسل بعدی (۲۰۱۰)
* منطقه عاری از سلاح هسته‌ای در خاورمیانه (۲۰۱۰)
* اورشلیم: در چشم طوفان (۲۰۱۱)
* زنان و قدرت (۲۰۱۱)
* بهار عربی (۲۰۱۲)
* چالش‌های جامعه مدنی (۲۰۱۲)
* نسل جوان‌تر (۲۰۱۳)
* خاورمیانه بدون سلاح‌های کشتار جمعی (۲۰۱۳)
* راه‌حل دو دولت در بزنگاه (۲۰۱۴)
* منابع طبیعی و درگیری عربی–اسرائیلی (۲۰۱۴)
* زمان مشروعیت بین‌المللی (۲۰۱۵)
* دین و درگیری (۲۰۱۵)
* صداهای جوان از اورشلیم (۲۰۱۵)

## کنفرانس‌ها
مجله فلسطین–اسرائیل همایش‌های متعددی دربارهٔ مسائل گوناگون مرتبط با درگیری اسرائیل و فلسطین برگزار کرده‌است:

در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰ مجله کنفرانسی دربارهٔ اورشلیم با عنوان «شهرک‌های اسرائیلی، آوارگان فلسطینی، غزه و راه‌حل دو دولت» برگزار کرد. این همایش هم‌زمان با انتشار سه سند موضع‌گیری سفارش‌داده‌شده از سوی اتحادیه اروپا بود و سخنرانان آن اسحاق هرتزوگ و زیاد ابوزیاد بودند.

در ۱۰ مه ۲۰۱۰ این مجله با همکاری بنیاد فریدریش ابرت و مدرسه مطالعات شرقی و آفریقایی لندن کنفرانس بین‌المللی «منطقه عاری از سلاح هسته‌ای در خاورمیانه: واقع‌بینانه یا آرمانگرایانه؟» را در اورشلیم برگزار کرد.

در ۸ ژوئن ۲۰۱۰ مجله مشترکاً با منطقه ونتو و زیر نظر پروژه «آموزش صلح از راه رسانه» و با پشتیبانی پروژه مشارکت برای صلح اتحادیه اروپا همایشی با عنوان «آموزش صلح از راه رسانه» برگزار کرد که به بررسی نقش رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران در تشویق یا بازداشتن خشونت، به‌ویژه در بستر درگیری اسرائیل و فلسطین پرداخت.

در ۱۸ تا ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰ مجله و بنیاد گفت‌وگوهای بین‌المللی کنفرانسی در لاهه (هلند) با عنوان «اورشلیم: گفت‌وگوهایی برای عدالت و صلح» برگزار کردند.

در ۱۳ آوریل ۲۰۱۱ مجله با همکاری سازمان ایر عمیم، گروه بین‌المللی بحران و دفتر هماهنگی امور انسانی سازمان ملل کنفرانسی با عنوان «اورشلیم – در چشم طوفان» برگزار کرد.

در مارس ۲۰۱۳ مجله دو همایش مشترک با بنیاد فریدریش ابرت برگزار کرد: یکی با عنوان «چالش بن‌بست اسرائیلی–فلسطینی» و دیگری «اورشلیم: همچنان کلید هر توافق آتی اسرائیلی–فلسطینی». سخنرانان آن‌ها رون پونداک، هند خوری و محمد مدنی بودند.

در آوریل ۲۰۱۴ سردبیران مشترک مجله به واشینگتن سفر کردند تا در کنفرانسی با عنوان «ابتکار جان کری: دست‌اندازی در مسیر یا پایان راه؟» شرکت جویند.

آخرین کنفرانس نیز با حمایت مالی مشترک بنیاد فریدریش ابرت در ۹ آوریل ۲۰۱۴ در نیویورک با عنوان «پیشبرد منطقه عاری از سلاح‌های کشتار جمعی در خاورمیانه» برگزار شد.

## جایزه مقاله جوانان سیمحا باهیری
در ۱۱ اوت ۲۰۰۹ مجله فلسطین–اسرائیل نخستین دوره جایزه مقاله جوانان سیمحا باهیری را اعطا کرد. این مسابقه برای نویسندگان اسرائیلی و فلسطینی ۱۷ تا ۲۴ ساله با درونمایه «روز پس از جنگ غزه: جوانان چه می‌توانند برای تقویت چشم‌انداز صلح انجام دهند؟» برگزار شد. برندگان نخستین دوره مایا ویند (۱۹ ساله) با مقاله «ما به یک مجمع تردید اسرائیلی–فلسطینی نیاز داریم» و خدرا جین جاسرابوزانت (۱۹ ساله) با مقاله «ما به التیام، مشارکت و آشتی نیاز داریم» بودند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی مجله فلسطین–اسرائیل
* صفحه رویدادهای مجله

رده:فصلنامه‌ها
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:فرایند صلح اسرائیل و فلسطین