open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ریکاردو جیگانته

**ریکاردو جیگانته** (۲۹ ژانویهٔ ۱۸۸۱ – ۴ مهٔ ۱۹۴۵) سیاستمدار ایرِدِنتیست و فاشیست ایتالیایی بود که در تاریخچهٔ فیومه در میان‌دوجنگ و دوران فاشیسم نقشی مهم ایفا کرد. 

## زندگی‌نامه
جیگانته در فیومه، زمانی که بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود، زاده شد. پس از فراغت از تحصیل، در سال ۱۹۰۷ سردبیر مجلهٔ *لا جووانه فیومه* شد که توسط انجمن ایرِدِنتیست ایتالیایی شهر منتشر می‌شد. او بارها به‌سبب مواضع طرفدار ایتالیا توسط مقام‌های اتریشی-مجار تحت پیگرد قرار گرفت. در سال ۱۹۱۵ با وجود ابتلا به آرتریت شدید (که موجب معافیتش از خدمت در ارتش اتریش-مجار و رد اولیهٔ درخواستش توسط ارتش ایتالیا شده بود) به‌طور داوطلبانه به ارتش سلطنتی ایتالیا پیوست و به‌عنوان راهنما، مترجم و افسر اطلاعاتی در جبههٔ ایزونتسو خدمت کرد. در جریان جنگ او صلیب جنگ از ایتالیا و صلیب نظامی از بریتانیا دریافت کرد، و در عین حال در اتریش-مجار به جرم خیانت به مرگ محکوم شد. او در سال ۱۹۱۷ با درجهٔ سروان جنگ را به پایان رساند.

پس از جنگ، از نوامبر ۱۹۱۹ تا دسامبر ۱۹۲۰ شهردار فیومه شد، هم‌زمان با حکومت موقت کارنارو به رهبری گابریله دانونتسیو. او به دانونتسیو نزدیک بود و هنگام کریسمس خونین از مقامش استعفا داد تا در نبرد علیه ارتش ایتالیا شرکت کند و سپس او را در خانه‌اش پناه داد. جیگانته از پیوستن فیومه به ایتالیا دفاع می‌کرد و با حزب خودگردان مخالفت سرسختانه‌ای داشت. او در سال ۱۹۲۴ به حزب فاشیست ملی پیوست و در همان سال نشان تاج ایتالیا را دریافت کرد. از ژانویهٔ ۱۹۳۰ تا فوریهٔ ۱۹۳۴ دوباره شهردار شد و سپس به‌عنوان سناتور منصوب گردید. در ۱۹۳۷ ریاست شرکت کشتیرانی فیومه را بر عهده گرفت.

پس از آتش‌بس کاسبیله او به جمهوری اجتماعی ایتالیا پیوست و برای مدتی کوتاه استاندار فیومه شد، اما به‌زودی توسط آلمانی‌ها برکنار گردید. با ورود ارتش آزادی‌بخش مردمی یوگسلاوی در مهٔ ۱۹۴۵ دستگیر شد و روز بعد در جنگل‌های اطراف کاستاو با جوخهٔ آتش اعدام گردید. پیکرش در یک گور جمعی دفن شد که در سال ۱۹۹۲ کشف و در ۲۰۱۸ شناسایی گردید. در ۲۰۲۰ او در مقبرهٔ دانونتسیو در ویتوریاله دلی ایتالیانی، که بنا به وصیت دانونتسیو برای جیگانته در نظر گرفته شده بود، دوباره به خاک سپرده شد. 

## منابع
 
رده:اعدام‌شدگان در خارج از کشور اهل ایتالیا
رده:افراد در جمهوری سوسیال ایتالیا
رده:الحاق‌گرایی ایتالیا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۱ (میلادی)
دوموس اورئا (خانهٔ زرین)

**دوموس اورئا** (، به معنی «خانهٔ زرین») کاخی مجلل در رم باستان بود که به دستور نرون، امپراتور روم، پس از آتش‌سوزی بزرگ سال ۶۴ میلادی ساخته شد. این مجموعهٔ عظیم نه تنها اقامتگاه سلطنتی بلکه نمادی از قدرت، تجمل و جاه‌طلبی نرون بود.

دوموس اورئا با باغ‌ها، دریاچهٔ مصنوعی، تالارهای مرمری و تزئینات پر زرق‌وبرق خود، یکی از شگفت‌انگیزترین کاخ‌های امپراتوری روم به شمار می‌آمد. بسیاری از بخش‌های آن پس از مرگ نرون تخریب یا با بناهای دیگر پوشانده شد، اما بقایای آن همچنان در رم باقی است و امروزه یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستان‌شناسی شهر محسوب می‌شود.

## تاریخچه
پس از آتش‌سوزی بزرگ سال ۶۴ میلادی، بخش بزرگی از رم ویران شد. نرون فرصت را غنیمت شمرد و دستور ساخت کاخی بزرگ و مجلل داد. دو معمار مشهور، سوروس و سلر، مأمور طراحی این مجموعه شدند.

دوموس اورئا شامل تالارها، باغ‌ها، دریاچهٔ مصنوعی و یک مجسمهٔ عظیم برنزی از نرون به ارتفاع بیش از ۳۰ متر بود که به «کلوسوس نرونیس» معروف شد. این بنا بیش از ۲۵۰ هکتار وسعت داشت و تپه‌های پالاتین، اسکویلین و اوپین را در بر می‌گرفت.

پس از خودکشی نرون در سال ۶۸ میلادی، جانشینان او از جمله وسپاسیان، کاخ را متروک کرده و بخش‌هایی از آن را تخریب کردند. در محل دریاچهٔ مصنوعی نرون، کولوسئوم ساخته شد که نام آن از همان «کلوسوس نرونیس» گرفته شده است.

## معماری
دوموس اورئا شاهکاری از مهندسی و هنر روم بود. سقف‌ها و دیوارها با مرمر، طلا، عاج و جواهرات تزئین شده بود. اتاق‌های غذاخوری گردان، تالارهای وسیع و حمام‌های مجلل بخشی از این کاخ بودند.

یکی از ویژگی‌های مهم دوموس اورئا، نقاشی‌های دیواری و تزیینات ظریف آن بود. این نقاشی‌ها که بعدها به «گروتسک» معروف شدند، الهام‌بخش هنرمندان رنسانس چون رافائل و میکلانژ شدند.

## کشف مجدد
برای قرن‌ها، دوموس اورئا زیر خاک مدفون بود. در اواخر قرن پانزدهم میلادی، هنرمندان رنسانس به طور اتفاقی به تونل‌های آن دست یافتند و نقاشی‌های دیواری شگفت‌انگیز را مشاهده کردند. این کشف تأثیر عمیقی بر هنر رنسانس گذاشت.

حفاری‌های علمی از قرن نوزدهم آغاز شد و همچنان ادامه دارد. امروزه بخشی از این مجموعه برای بازدید عمومی باز است، هرچند شرایط حفاظتی آن به دلیل رطوبت و فرسایش دشوار است.

## اهمیت فرهنگی
دوموس اورئا به‌عنوان نمادی از تجمل و افراط نرون در تاریخ ثبت شده است. این کاخ همچنین در تاریخ هنر و معماری اهمیت بسزایی دارد زیرا نوآوری‌های معماری آن مانند گنبدهای بزرگ و نقاشی‌های دیواری به الگویی برای دوران‌های بعدی بدل شد.

## گالری

File:Domus aurea 01.jpg|نمایی از بقایای دوموس اورئا
File:Statue Domus Aurea.jpg|مجسمه مرتبط با دوموس اورئا
File:Domus Aurea pianta generale.png|نقشهٔ عمومی بنا
File:Domus Aurea - panoramio.jpg|دید پانورامیکی از بنا
File:Panorama of Octagonal Room, Domus Aurea (42152270155).jpg|نمای اتاق هشت‌ضلعی داخلی


## جستارهای وابسته

* نرون
* کولوسئوم
* معماری روم باستان

## پانویس

## منابع

* Ball, Larry F. *The Domus Aurea and the Roman Architectural Revolution*. Cambridge University Press, 2003.
* Beard, Mary. *The Fires of Vesuvius: Pompeii Lost and Found*. Harvard University Press, 2008.
* Encyclopaedia Britannica, "Domus Aurea".

## پیوند به بیرون

* Domus Aurea – Official site

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در رم
رده:معماری روم باستان
رده:انحلال‌های سده ۱ (میلادی) در امپراتوری روم
رده:۶۸ (میلادی)
رده:کاخ‌های باستانی در رم
رده:اکتشافات باستان‌شناسی در ایتالیا
رده:سلسله خولیو کلودیان
رده:موزه‌های ملی ایتالیا
رده:نرون
انتشارات دانشگاه جورجیا

**انتشارات دانشگاه جورجیا** ()ا، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی با زمین‌های اهدایی است که پردیس اصلی آن در اتنز (جورجیا)، جورجیا قرار دارد. این انتشارات قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین انتشارات در جورجیا و عضو انجمن انتشارات دانشگاهی است.

توزیع داخلی این مطبوعات در حال حاضر توسط خدمات لانگ‌لیف انتشارات دانشگاه کارولینای شمالی ارائه می‌شود.

## منابع

رده:انتشارات دانشگاهی ایالات متحده
رده:دانشگاه جورجیا
رده:شرکت‌های انتشاراتی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
انتشارات دانشگاه ویسکانسین

**انتشارات دانشگاه ویسکانسین** ()، یک انتشارات دانشگاهی غیرانتفاعی است که کتاب‌ها و مجلات داوری‌شده توسط همتا را منتشر می‌کند. این انتشارات آثار محققان جامعه دانشگاهی جهانی؛ آثار داستانی، خاطرات و شعر را تحت نام تجاری خود، Terrace Books، منتشر می‌کند و با انتشار کتاب‌های مهم درباره ویسکانسین، غرب میانه علیا و منطقه دریاچه‌های بزرگ، به شهروندان ویسکانسین خدمت می‌کند.

## منابع

رده:انتشارات دانشگاهی ایالات متحده
ستون مارکوس اورلیوس

**ستون مارکوس اورلیوس** (، امروزه به ایتالیایی: ) یک ستون یادبود در رم است که در میدان کولونا قرار دارد. این بنا در اواخر قرن دوم میلادی برای گرامی‌داشت پیروزی‌های امپراتور مارکوس اورلیوس در جنگ‌های مارکومانی ساخته شد.

ستون با الهام از ستون تراژان طراحی شد و با نقش‌برجسته‌های مارپیچ، صحنه‌های لشکرکشی‌های مارکوس اورلیوس علیه قبایل ژرمن و سرمات‌ها را روایت می‌کند. امروزه این اثر یکی از شاخص‌ترین یادمان‌های باقی‌مانده از دوران روم باستان است.

## تاریخچه
ساخت ستون احتمالاً پس از ۱۷۶ میلادی آغاز شد، زمانی که مارکوس اورلیوس پیروزی بر قبایل شمالی را جشن گرفت. بنا در حدود ۱۹۳ میلادی، پس از مرگ او و در دوران کمودوس تکمیل شد.

در قرون وسطی، ستون به تدریج در خاک فرورفته و بخش پایینی آن مدفون شد. در قرن شانزدهم، به دستور پاپ سیکستوس پنجم، ستون بازسازی شد و مجسمهٔ برنزی مارکوس اورلیوس در بالای آن جای خود را به تندیس قدیس پولس داد. این تغییر در ۱۵۸۹ انجام گرفت و از آن زمان تاکنون پابرجاست.

## معماری و ویژگی‌ها
ستون از مرمر کارارا ساخته شده و ارتفاع آن حدود ۳۹ متر است (با پایه). قطر آن ۳٫۷ متر است و از ۲۸ بلوک عظیم مرمر تراشیده شده تشکیل شده. درون ستون پلکانی مارپیچ با ۱۹۰ پله ساخته شده که به سکوی بالایی می‌رسد.

سطح خارجی ستون با نوار مارپیچی از نقش‌برجسته‌ها تزئین شده است. این نقش‌ها وقایع جنگ‌های مارکومانی (۱۶۶–۱۸۰ میلادی) را در بیش از ۱۵۵ صحنه با حدود ۲۵۰۰ پیکره به تصویر می‌کشند. سبک اجرا نسبت به ستون تراژان خشن‌تر و پرتحرک‌تر است و بر جنبه‌های دراماتیک نبرد تأکید دارد.

## مرمت‌ها
ستون در طول تاریخ چندین بار مرمت شده است. در قرن شانزدهم میلادی، بنیاد سنگی آن تقویت شد. در قرن نوزدهم، دولت ایتالیا مرمت‌هایی برای تثبیت نقش‌برجسته‌ها انجام داد. امروزه ستون در میدان کولونا، در قلب رم، در معرض دید عموم قرار دارد.

## اهمیت فرهنگی
ستون مارکوس اورلیوس علاوه بر ارزش هنری و تاریخی، منبعی مهم برای شناخت نظامی‌گری و سیاست امپراتوری روم در اواخر قرن دوم میلادی است. این اثر همواره با ستون تراژان مقایسه می‌شود و نشان‌دهندهٔ تداوم سنت یادمان‌های پیروزی در روم باستان است.

## نگارخانه

پرونده:Column of Marcus Aurelius in the Piazza Colonna, Rome, Italy (9608156023).jpg|نمای عمومی ستون در میدان کولونا
پرونده:Column of Marcus Aurelius detailed view 01.jpg|جزئیات نوار مارپیچ نقش‌برجسته‌ها (نمای نزدیک)
پرونده:Column of Marcus Aurelius - detail2.jpg|صحنه‌ای از کارزارها (نمای نزدیک)
پرونده:Colonna di Marco Aurelio.jpg|نمای عمودی کلاسیک از ستون
پرونده:Column of Marcus Aurelius plan, elevation, and section.jpg|نقشه، برش و نما از ستون (طرح قدیمی)
پرونده:Marc Aurel column detailed view 01.jpg|جزئیات دیگر از رخدادهای جنگی
پرونده:Column.of.marcus.aurelius.complete.arp.jpg|نمای کامل ستون با پیرامون


## جستارهای وابسته
* ستون تراژان
* مارکوس اورلیوس
* معماری روم باستان

## پانویس

## منابع
* Coarelli, Filippo. *Rome and Environs: An Archaeological Guide*. University of California Press, 2007.
* Claridge, Amanda. *Rome: An Oxford Archaeological Guide*. Oxford University Press, 1998.
* Encyclopaedia Britannica, "Column of Marcus Aurelius".

## پیوند به بیرون
* Column of Marcus Aurelius – Coopculture

رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در رم
رده:معماری روم باستان
رده:مجسمه‌سازان سده ۲ (میلادی) اهل روم
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در سده ۲ (میلادی)
رده:نمودهای فرهنگی مارکوس آئورلیوس
رده:ستون‌های یادبود در رم
کلی کارباچ

**کلی کارباچ** () خواننده و بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل ایالات متحده آمریکا است.

کارباچ در کویینز، نیویورک متولد شد و در مناطق کویینز و منهتن رشد یافت. او در سال ۱۹۹۶ از دبیرستان استایوسنت در شهر نیویورک فارغ‌التحصیل شد. کارباچ در مؤسسه تئاتر لی استراسبرگ که بخشی از مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک است، تحصیل کرد.

در سال ۲۰۰۵، کارباچ در جریان تولید نمایش *اما من یک تشویق‌کننده‌ام* برای جشنواره تئاتر موزیکال نیویورک با فیلیپ جیمز گریفیت آشنا شد و آن‌ها در سپتامبر ۲۰۰۷ ازدواج کردند.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به *[[نارنجی مد جدید است]]*، *[[بدون هیچ ردی]]*، *[[نظم و قانون]]*، *[[نظم و قانون: قصد جنایی]]*، *[[نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه]]*، *[[اسمارت را بگیر (فیلم)|اسمارت را بگیر]]* و *[[اسمارت را بگیر بروس و لوید: خارج از کنترل]]* اشاره کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دبیرستان استایوسنت
رده:دانش‌آموختگان مدرسه هنر تیش
دنی تامپسون

**دنی تامپسون** (;  – ) موسیقی‌دان و نوازنده اهل بریتانیا بود. او در نواختن چندین ساز تسلط داشت ولی بیشتر به عنوان نوازندهٔ کنترباس شناخته می‌شد. 

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی بترسی
رده:اهالی تینموث
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:کنترباس‌نوازان اهل انگلستان
رده:مسلمانان اهل انگلستان
رده:موسیقی‌دانان اهل دوون
رده:موسیقی‌دانان دوره شکوفایی ریتم اند بلوز بریتانیا
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:نوکیشان مسلمان
رده:هنرمندان اپیک رکوردز
نشان عقاب استه

**نشان عقاب استه،** نشان شوالیه‌ای از خاندان سلطنتی دوک‌نشین مودنا و رجیو، یک ایالت مستقل سابق پیش از اتحاد ایتالیا، است.

نشان افتخار مورد نظر، در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۸۵۵ توسط فرانسیس پنجم، دوک مودنا و رجیو، بنیان‌گذاری شد. هدف از تأسیس این نشان، قدردانی از خدمات و شایستگی‌های شهروندان وفادار و افسران برجسته بود. اقدامی که در چارچوب سنت‌های اشرافی و دولتی خاندان استه قرار داشت. این نشان تحت حمایت معنوی *سنت کونتاردو استه* قرار گرفت؛ قدیسی که از نیاکان مادری فرانسیس پنجم و از اعضای برجستهٔ خاندان استه بود. سنت کونتاردو، که به‌عنوان حامی معنوی شهر مودنا شناخته می‌شد، نماد پیوند میان فضیلت دینی، میراث خانوادگی، و هویت شهری بود. انتخاب او به‌عنوان پشتیبان این نشان، نه‌تنها مشروعیت مذهبی به آن بخشید، بلکه ریشه‌های تاریخی خاندان استه را نیز برجسته کرد. این نشان، نمونه‌ای از چگونگی بهره‌گیری دولت‌های اشرافی از نمادهای دینی و خانوادگی برای تقویت وفاداری، نظم اجتماعی، و مشروعیت سیاسی است. اگر بخواهی، می‌توانیم بررسی کنیم که این نشان در چه مواردی اعطا می‌شد، چه درجاتی داشت، و چگونه در کنار دیگر نشان‌های افتخار اروپایی جای می‌گرفت.

## رده‌ها
این رده‌بندی به سه دسته تقسیم می‌شود:
* صلیب بزرگ
* فرمانده
* شوالیه

نشان افتخار تأسیس‌شده توسط فرانسیس پنجم، دوک مودنا و رجیو، ساختاری دقیق و سلسله‌مراتبی داشت که جایگاه اعضا را به‌روشنی مشخص می‌کرد:
* ردهٔ صلیب بزرگ: محدود به حداکثر ۱۰ عضو بود. این بالاترین درجهٔ نشان محسوب می‌شد و معمولاً به افراد برجسته با خدمات استثنایی اعطا می‌گردید.
* ردهٔ فرمانده: شامل حداکثر ۲۰ عضو می‌شد. این درجه به افسران عالی‌رتبه یا شهروندان با نقش‌های کلیدی تعلق می‌گرفت.
* ردهٔ شوالیه: محدود به ۶۰ عضو بود و به افراد وفادار با خدمات قابل‌توجه در حوزه‌های مدنی یا نظامی اعطا می‌شد.

اتباع خارجی که به این نشان منصوب می‌شدند، به‌عنوان شوالیه‌های فوق‌العاده شناخته می‌شدند؛ یعنی خارج از محدودیت‌های عددی فوق، و بدون تأثیر بر سهمیهٔ داخلی. این بند، انعطاف‌پذیری دیپلماتیک نشان را افزایش می‌داد و امکان اعطای افتخار به شخصیت‌های بین‌المللی را فراهم می‌کرد، بدون آنکه ساختار داخلی دچار اختلال شود.

تمام کمک‌های مالی، به دریافت‌کننده جایگاه اشرافی شخصی می‌داد. اگر این موضوع در نامه‌های ثبت اختراع ذکر شده باشد، می‌تواند ارثی نیز باشد.

«کلیسای سلطنتی دربار» به عنوان کلیسای فرقه خدمت می‌کرد.

## نشان‌ها
صلیب مینایی سفید با حاشیه آبی دریایی صلیب اصلی با لعاب سفید پوشیده شده و حاشیه‌ای به رنگ آبی دریایی دارد. هر یک از چهار بازوی صلیب به دو نقطه طلایی ختم می‌شود، که در مجموع هشت «گوی طلایی» را تشکیل می‌دهند.

سپر مرکزی آبی با عقاب سفید در مرکز صلیب، سپری به رنگ آبی قرار دارد که عقاب سفید در آن نقش بسته. نماد کهن خاندان استه، بیانگر قدرت، نجابت، و میراث اشرافی.

شعار و تاریخ تأسیس در بخش بالایی سپر، شعار لاتین به‌معنای «نزدیک‌ترین به خورشید» نقش بسته، که اشاره‌ای به تعالی، وفاداری، و افتخار دارد. در بخش پایینی، تاریخ تأسیس به‌صورت عدد رومی درج شده است.

پشت مدال: تصویر سنت کونتاردو در پشت سپر، نقش برجسته‌ای از سنت کونتاردو استه دیده می‌شود، همراه با نوشتهٔ قدیسی که حامی معنوی شهر مودنا و نیاکان مادری بنیان‌گذار نشان بود.

حروف طلایی میان بازوهای صلیب میان چهار بازوی صلیب، چهار حرف طلایی به‌صورت خطی و تزئینی قرار گرفته‌اند که واژهٔ E S T E را تشکیل می‌دهند—نام خاندان بنیان‌گذار.

این *روبان* به رنگ سفید است که با نوارهای آبی آسمانی حاشیه‌دار شده است.

بنیانگذار، فرانسیس پنجم، حتی در سال‌های تبعید خود نیز به اعطای نشان ادامه داد.

## منابع
فیبل (بازی ویدئویی ۲۰۲۶)

***فیبل***  یک بازی ویدئویی رو به انتشار در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط پلی‌گراند گیمز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ ایکس‌باکس گیم استودیوز منتشر خواهد شد. این بازی که رخدادهای آن در دنیای خیالی آلبیون روایت می‌شود، اولین نسخه جدید از این مجموعه بازی‌ها پس از نسخهٔ *[[فیبل: سفر]]* ساختهٔ لاین‌هد استودیوز در سال ۲۰۱۲ است. این بازی که به عنوان یک نسخهٔ بازراه‌اندازی در نظر گرفته شده، قصد دارد این مجموعه را با مکانیک‌های گیم‌پلی و جلوه‌های بصری معاصر به‌روزرسانی کند و نسل جدید بازیکنان را هدف قرار داده است. *فیبل* قرار است در سال ۲۰۲۶ برای مایکروسافت ویندوز و ایکس‌باکس سری اکس/اس عرضه شود.

توسعهٔ *فیبل* پس از تعطیلی لاین‌هد استودیوز در اوایل سال ۲۰۱۶ آغاز شد که منجر به لغو بازی *[[افسانه‌های فیبل]]* شد. گمانه‌زنی‌ها در مورد ساخت قسمت جدید این بازی در سال ۲۰۱۷ آغاز شد و با تایید رسمی در جریان نمایشگاه ایکس‌باکس گیمز شوکیس در سال ۲۰۲۰، توجه‌ها را به خود جلب کرد. از جمله تحولات کلیدی می‌توان به استخدام نویسنده اصلی، آنا مگیل، و همکاری با ایدوس-مونترال اشاره کرد.

## روند بازی
*فیبل* یک بازی نقش‌آفرینی اکشن است که از زاویهٔ دید سوم شخص روایت می‌شود. بازیکنان می‌توانند با استفاده از گزینه‌های متنوعی از جمله سلاح‌های سرد برای حملات نزدیک، کمان برای حملات دقیق از راه دور و طلسم‌های جادویی، در نبردها شرکت کنند.

## یادداشت‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:بازی‌های اکس‌باکس سری اکس و سری اس
رده:بازی‌های پلی‌گراند گیمز
رده:بازی‌های تولیدشده در بریتانیا
رده:بازی‌های مایکروسافت
رده:بازی‌های ویدئویی ۲۰۲۶ (میلادی)
رده:بازی‌های ویدئویی اکشن نقش‌آفرینی
رده:بازی‌های ویدئویی با قابلیت انتخاب جنسیت قهرمان
رده:بازی‌های ویدئویی تک‌نفره
رده:بازی‌های ویدئویی جهان باز
رده:بازی‌های ویدئویی خیال‌پردازی
رده:بازی‌های ویدئویی دنباله
رده:بازی‌های ویدئویی ریبوت
رده:بازی‌های ویندوز
رده:بازی‌های پلی‌استیشن ۵
داوران ۱۶

**داوران ۱۶** ()، شانزدهمین فصل از کتاب داوران در عهد عتیق یا کتاب مقدس عبری است. طبق سنت یهود، این کتاب به ساموئل پیامبر نسبت داده شده است،

اما محققان مدرن آن را بخشی از تاریخ تثنیه می‌دانند که در کتاب‌های تثنیه تا دوم پادشاهان را در بر می‌گیرد و به نویسندگان ملی‌گرا و معتقد به یهوه در زمان پادشاه اصلاح‌طلب یهودا یوشیا در قرن هفتم پیش از میلاد نسبت داده می‌شود. 

## جستارهای وابسته
* دروازه شهر
* داگون
* غزه
* روح‌القدس
* نذیر
* فلیسطی‌ها
* نخل سوقک

## منابع

رده:شمشون
رده:فصل‌های کتاب داوران
آزمون عملکرد روتارود

**آزمون عملکرد روتاراد** یا **میلهٔ گردان** یک آزمون عملکرد است که بر پایهٔ میلهٔ گردان طراحی شده و فعالیت حرکتی اجباری (معمولاً بر روی جوندگان) را اندازه‌گیری می‌کند. در این آزمون، شاخص‌هایی مانند مدت‌زمان باقی‌ماندن بر میله (بر حسب ثانیه) یا استقامت سنجیده می‌شوند. برخی از کارکردهای این آزمون شامل ارزیابی تعادل، قدرت چنگ‌زدن و هماهنگی حرکتی آزمودنی‌ها است؛ به‌ویژه در بررسی اثر داروهای آزمایشی یا پس از آسیب تروماتیک مغزی.

## مبنا
در این آزمون، یک جونده بر روی استوانه‌ای افقی و در حال چرخش قرار داده می‌شود که در ارتفاعی بالای کف قفس نصب شده است؛ ارتفاع به‌گونه‌ای است که برای جانور آسیبی ایجاد نکند، اما به اندازه‌ای باشد که او از افتادن اجتناب کند. جوندگان به‌طور طبیعی می‌کوشند بر روی این استوانهٔ گردان (روتاراد) باقی بمانند و از سقوط پرهیز کنند. مدت‌زمانی که هر جانور می‌تواند بر روی این میلهٔ گردان بایستد، معیاری از تعادل، هماهنگی حرکتی، وضعیت جسمانی و برنامه‌ریزی حرکتی او به‌شمار می‌رود. سرعت چرخش روتاراد به‌صورت مکانیکی تنظیم می‌شود و می‌تواند ثابت بماند یا به‌تدریج افزایش یابد.

نمونهٔ مشابه انسانی برای آزمون روتاراد را می‌توان در دویدن بر روی تردمیل دید. صاحبان همستر، جربیل و موش نیز می‌توانند اصل مشابهی را مشاهده کنند، زمانی که جانور به‌جای داخل چرخ، روی بخش بیرونی آن می‌دود. با این حال، در آزمون روتاراد چرخش استوانه همیشه به‌طور مکانیکی هدایت می‌شود.

بندانگشتی|دستگاه روتاراد برای موش صحرایی

## کاربرد علمی
مزیت این آزمون در آن است که یک متغیر پیوسته و به‌طور دقیق قابل اندازه‌گیری (مدت‌زمان باقی‌ماندن) ایجاد می‌کند که می‌توان از آن برای اهداف آماری و سنجش اثر داروها، شرایط و روش‌های گوناگون استفاده کرد. در این آزمون قضاوت‌های ذهنی دخیل نیست و پایایی میان ارزیابان تقریباً کامل خواهد بود. با این حال، پایایی میان آزمایشگاه‌ها تنها در صورتی به‌دست می‌آید که پارامترهایی همچون اندازهٔ استوانه، سرعت چرخش، جنس سطح و میزان تمرین یا آموزش داده‌شده به جانور نیز یکسان‌سازی شوند. این آزمایش به‌طور کلی به‌راحتی در آزمایشگاه‌های مختلف قابل تکرار است. افزون بر این، می‌توان پارامترها را به‌گونه‌ای تنظیم کرد که جداسازی آماری شرایط مختلف بهینه شود. برای نمونه، اثر الکل بر موش‌ها با افزایش سرعت کمتر آشکار می‌شود.

با توجه به نگرانی‌ها در مورد اختلال رفتاری-حرکتی انسان بر اثر مصرف داروهای تجویزی، آزمون روتاراد در مراحل اولیهٔ توسعهٔ دارو به‌طور گسترده برای غربالگری داروهایی به کار می‌رود که ممکن است بعدها باعث اختلال‌های ظریف شوند؛ اختلال‌هایی که شاید در اپیدمیولوژی انسانی تا مدت‌ها آشکار نشوند.
این آزمون همچنین می‌تواند شاخص حساسی برای سنجش آسیب ناشی از آسیب مغزی در موش آزمایشگاهی باشد. الکل عملکرد موش‌ها را در آزمون روتاراد به‌شدت مختل می‌کند.
پژوهش‌هایی که با استفاده از آگونیست‌ها و آنتاگونیست‌های شیمیایی در آزمون روتاراد انجام می‌شوند، می‌توانند به دانشمندان کمک کنند تا دریابند کدام بخش‌های نورون در اثر مواد شیمیایی نقش دارند.
بررسی حیوانات ناک‌اوت می‌تواند نشان دهد کدام ژن‌ها بیشترین نقش را در حفظ تعادل و هماهنگی پستانداران دارند.
مقایسهٔ عملکرد جانوران مختلف با ضایعات مغزی مشخص نیز به دانشمندان کمک می‌کند تا بخش‌هایی از مغز را که برای حفظ تعادل حیاتی هستند شناسایی کنند.

## پانویس

## منابع

رده:آزمایش روی جانوران
رده:آزمایش‌های روان‌شناسی
یوهانس پدرسن (الهی‌دان)

**یوهانس پدرسن** (;  – ) زبان‌شناس، و متخصص الهیات اهل قلمروی دانمارک بود.

## منابع

رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه کپنهاگ
رده:الهی‌دانان پروتستان سده ۲۰ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کپنهاگ
رده:درگذشتگان ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۳ (میلادی)
سل-له-بن

**سِل-له-بن** (Sail-les-Bains) کمونی روستایی در دپارتمان لوآر، منطقه اوورنی-رون-آلپ فرانسه است. این کمون با جمعیتی حدود ۲۰۸ نفر، در ارتفاعی بین ۲۷۹ تا ۴۲۱ متر قرار دارد و سابقاً یک ایستگاه آب‌درمانی مشهور در قرن نوزدهم بوده است. امروزه بخشی از جامعه شهری Roannais Agglomération محسوب می‌شود و طبیعتی آرام و پراکنده دارد.
## پانویس

رده:کمون‌های لوآر
جامباتیستا نولی

**جامباتیستا نولی** (;  – ) یک معمار و نقشه‌بردار ایتالیایی بود. او بیشتر به خاطر طرح ایکنوگرافی خود از رم، پیانتا گرانده دی روما، که در سال ۱۷۳۶ شروع به نقشه‌برداری و در سال ۱۷۴۸ حکاکی کرد، شناخته می‌شود و اکنون به‌طور جهانی با نام نقشه نولی شناخته می‌شود. این نقشه از ۱۲ حکاکی روی صفحه مسی تشکیل شده است که روی هم رفته ۱۷۶ سانتی‌متر (۶۹ اینچ) در ۲۰۸ سانتی‌متر (۸۲ اینچ) اندازه دارند. این نقشه در پاسخ به مأموریت پاپ بندیکت چهاردهم برای نقشه‌برداری از رم به منظور کمک به ایجاد مرزبندی برای ۱۴ ریونی یا منطقه سنتی تهیه و منتشر شد. این دقیق‌ترین توصیف از رم بود که تا به امروز در زمانی که دستاوردهای معماری پاپ در اوج شکوفایی بود، ارائه شده است.

## زندگی‌نامه
او که در سال ۱۷۰۱ در کاستیلیونه دِ اینتلوی (کومو) متولد شد، به لطف حمایت اعضای خانواده‌های اشرافی آلبانی و کورسینی به رم نقل مکان کرد.

او به عنوان یک معمار، روی کلیساهای سنت آلسیو در تپه آونتین (۱۷۴۳) و سانتا دوروتیا در تراستوره (۱۷۵۱–۱۷۵۶) کار کرد.

## نقشه نولی
نقشه نولی، نقشه بوفالینی در سال ۱۵۵۱ را منعکس می‌کند، که نولی به راحتی با آن مقایسه را پیشنهاد می‌کرد، با این حال نولی نوآوری‌های مهمی را انجام داد. اولاً، نولی جهت شهر را از شرق (که در آن زمان مرسوم بود) به شمال مغناطیسی تغییر می‌دهد، که نشان‌دهنده اتکای نولی به قطب‌نما برای درک توپوگرافی شهر است. ثانیاً، اگرچه او در استفاده از نمایش شکل-زمینه فضای ساخته شده با بلوک‌ها و ساختمان‌های سایه‌دار در یک پوچه تیره، از بوفالینی پیروی می‌کند، اما نولی فضاهای عمومی محصور مانند ردیف ستون‌ها در میدان سنت پیتر و پانتئون را به عنوان فضاهای مدنی باز نشان می‌دهد. در نهایت، این نقشه پیشرفت قابل توجهی در دقت داشت، حتی عدم تقارن پله‌های اسپانیایی را نیز نشان می‌داد. این نقشه تا دهه ۱۹۷۰ در برنامه‌ریزی دولتی برای شهر رم مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ این نقشه به عنوان نقشه پایه برای تمام نقشه‌برداری‌ها و برنامه‌ریزی‌های رومی تا آن تاریخ مورد استفاده قرار می‌گرفت.

این نقشه با یک ودوتا اثر استفانو پوزی قاب‌بندی شده است. یک نسخه کوچک‌تر، حاصل همکاری نولی و جیووانی باتیستا پیرانزی، در همان سالی که نقشه اصلی تکمیل شد، منتشر شد. پیرانزی در چاپ این اثر نقش مهمی داشت؛ جوزپه واسی نیز در آن مشارکت داشت.

## منابع

*'The New Plan of Rome' By James Tice and Erik Steiner, University of Oregon Press, USA, 2006.
*'The Nolli Plan of Rome: Facsimile', Full-size facsimile portfolio of the original 19 sheets 56 cm x 81 cm [22"x 32"] with 12pp intro. by Allen Ceen; J. H. Aronson Publisher, Highmount, NY 12441, 1st Ed. 1984, 2nd Ed. 1991.
* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی کومو
رده:درگذشتگان ۱۷۵۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۰۱ (میلادی)
رده:معماران ایتالیایی سده ۱۸ (میلادی)
دیوید جی. پترسون

**دیوید جی. پترسون** (;  – ) کارشناس الهیات اهل ایالات متحده آمریکا بود. محقق عهد جدید است. او محقق ارشد و مدرس عهد جدید در کالج الهیات مور در سیدنی بود و کشیش منصوب کلیسای آنگلیکان استرالیا است. او اکنون به صورت پاره وقت در کالج تدریس می‌کند.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه سیدنی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لندن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه منچستر
رده:روحانیان انگلیکان سده ۲۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:نویسندگان انگلیکان
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل استرالیا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل استرالیا
مارک جی. بودا

**مارک جی. بودا** (؛ زادهٔ ) کارشناس الهیات اهل کانادا است. یک آکادمیک کانادایی و محقق عهد عتیق (مطالعات کتاب مقدس)، متخصص در ادبیات و الهیات عهد عتیق است.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کمبریج
رده:دانش‌پژوهان عهد عتیق
رده:زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)
ویتوریو ماینو

**ویتوریو ماینو** (;  – ) یک معمار ایتالیایی متولد گراوره، وال دی سوسا، پیمونت، پادشاهی ساردینیا بود.

## زندگی‌نامه
او در آکادمی آلبرتینا در تورین معماری خواند. در سال ۱۸۸۴، او به آرژانتین مهاجرت کرد تا در دفتر معمار ایتالیایی فرانچسکو تامبورینی کار کند، که در آن زمان در مجموعه‌ای از کارهای عمومی بزرگ، از جمله گسترش و نوسازی کازا روسادا، مشارکت داشت.

آنها تا زمان مرگ تامبورینی در سال ۱۸۹۰ با هم روی تئاتر کولون کار کردند و پس از آن ماینو پروژه را به دست گرفت. پس از پیروزی در مسابقه طراحی ساختمان کنگره ملی در سال ۱۸۹۵، او خود را کاملاً وقف این دو کار عمومی بزرگ کرد.

ماینو همچنین در مسابقه بین‌المللی طراحی کاخ قانونگذاری، ساختمانی در مونته‌ویدئو، اروگوئه، برنده شد. کمی پس از این موفقیت، او در ۱ ژوئن ۱۹۰۴ در شرایط غم‌انگیزی درگذشت.

## پیشینه و اوایل کار
او در آکادمی آلبرتینا در تورین، پادشاهی ایتالیا، معماری خواند.

در سال ۱۸۸۴، او برای کار در استودیوی معمار ایتالیایی فرانچسکو تامبورینی، که در آن زمان در تعدادی از کارهای عمومی بزرگ، از جمله بزرگ‌سازی و نوسازی کازا روسادا، مشارکت داشت، به آرژانتین آمد.

بوئنوس آیرس: کار بر روی تئاتر کولون و کنگره ملی آرژانتین
آنها تا زمان مرگ تامبورینی در سال ۱۸۹۰ با هم روی ساختمان جدید تئاتر کولون کار کردند و پس از آن ماینو مسئولیت این پروژه را بر عهده گرفت.

پس از برنده شدن در مسابقه طراحی ساختمان کنگره ملی آرژانتین در سال ۱۸۹۵، او کاملاً مجذوب این دو اثر عمومی بزرگ شد.

## مونته ویدئو: کار بر روی کاخ قانونگذاری
ماینو در مسابقه بین‌المللی طراحی ساختمان پالاسیو لگیزلاتیوو در مونته ویدئو، اروگوئه برنده شد.

## مرگ
کمی پس از این موفقیت، در ۱ ژوئن ۱۹۰۴ او به محل اقامت خود بازگشت و همسرش را در رختخواب با یک ایتالیایی به نام خوان (جیووانی) پاسرا یافت. پس از چند دقیقه صدای شلیک گلوله‌ای از خانه به گوش رسید، ویتوریو فریاد زد: «آنها مرا کشتند!». پاسرا به هفده سال زندان محکوم شد و خانم ماینو به عنوان مجازات به ایتالیا تبعید شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:خاک‌سپاری‌ها در آرامگاه رکوله‌تا
رده:درگذشتگان ۱۹۰۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۰ (میلادی)
رده:معماران آر نوو
رده:معماران ایتالیایی سده ۱۹ (میلادی)
میرون موسلیچ

**میرون موسلیچ** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش-بوسنی و هرزگوین است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال رید اشاره کرد.

## منابع

* 

رده:افراد اتریشی بوسنیایی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:بازیکنان بوندس‌لیگا اتریش
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اتریش
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل اتریش
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در اتریش
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در کرواسی
رده:بوسنی و هرزگوینی‌های مهاجرت‌کرده به اتریش
رده:زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:مربیان باشگاه سرکل بروژ
رده:مربیان باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
رده:مربیان بوندس‌لیگا ۲
رده:مربیان فوتبال اهل اتریش
رده:مربیان فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین
رده:مربیان فوتبال دور از وطن اهل اتریش
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در آلمان
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در بلژیک
رده:مربیان لیگ فوتبال
رده:مربیان مهاجر در انگلستان
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اتریش در آلمان
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اتریش در انگلستان
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل اتریش در بلژیک
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در بلژیک
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بوسنی و هرزگوین
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در آلمان
کیس فن ووندرن

**کیس فن ووندرن** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل هلند است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال ناک بردا، و باشگاه فوتبال ان‌ئی‌سی نیمیخن اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه ان ئی سی
رده:بازیکنان باشگاه فاینورد
رده:بازیکنان باشگاه فوتبال ناک بردا
رده:بازیکنان برنده لیگ اروپا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال هلند
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل هلند
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال هلند
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:مدافعان مرد فوتبال
رده:مربیان باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
رده:مربیان باشگاه فوتبال گو اهد ایگلز
رده:مربیان باشگاه هیرنفین
رده:مربیان بوندس‌لیگا ۲
رده:مربیان فوتبال اهل هلند
رده:مربیان فوتبال دور از وطن اهل هلند
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در آلمان
رده:مربیان لیگ برتر فوتبال هلند
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل هلند در آلمان
یاکوب فیمپل

**یاکوب فیمپل** (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل آلمان است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی فیلدراشتات
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:مربیان ورزشی اهل آلمان
رده:مربیان باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
رده:مربیان بوندس‌لیگا ۲
غلغله

[بندانگشتی|غلغله‌ای از [کرکس بوقلمونی|کرکس‌های بوقلمونی بر فراز صحرای موهاوی که دور طعمه‌های خود می‌چرخند.]]
**غُلغُله** یا **وِلوِله**  گروهی از پرندگان هستند که در هوا می‌چرخند. غلغله ممکن است همزمان از چندین گونه مختلف تشکیل شده باشد. عکاس طبیعت، ام. تیموتی اوکیف، این نظریه را مطرح می‌کند که این کلمه از ظاهر پرندگانی که محکم در یک جریان رو به بالای حرارتی می‌چرخند "مانند چیزی که در یک دیگ می‌جوشد" گرفته شده است. دونالد هاینتزلمن، پرنده‌شناس، بیش از هر کس دیگری در رواج اصطلاح غلغله نقش داشته است و حداقل در آغاز سال ۱۹۷۰ در کتاب خود با عنوان *"بازهای نیوجرسی"* از این اصطلاح برای توصیف پرواز پرندگان شکاری استفاده کرد و پس از آن طی چهار دهه در چاپ‌های خود از آن استفاده کرد. اصطلاحات مرتبط «دیگ» و «جوش» نیز برای توصیف همین نوع رفتار پرندگان شکاری شنیده می‌شوند. با این حال، دیوید گسنر، پرنده‌شناس، ادعا می‌کند که یک منطقه پست پنسیلوانیا به نام «کتری» ("der Kessel" در زبان هلندی پنسیلوانیا)، در نزدیکی کوه هاوک، منبع این اصطلاح است.

## منابع

رده:رفتار پرندگان
رده:رفتارشناسی جانوران
پانچایت پارسی بمبئی

**پانچایت پارسیان بمبئی** (، همچنین با نام‌های *پانچایت پارسیان بمبئی*، *پانچایت پارسیان بمبئی* یا *BPP* شناخته می‌شود) نهاد اصلی نماینده جامعه زرتشتیان پارسی در بمبئی است. BPP در دهه ۱۶۷۰ تأسیس شد. پانجایت موسسه‌ای خیریه و بزرگ‌ترین مالک خصوصی شهر است که بیش از ۵۵۰۰ خانه را که برای اعضای طبقه پایین و متوسط جامعه پارسی در نظر گرفته شده است، کنترل می‌کند. همچنین این مؤسسه قدیمی‌ترین و ثروتمندترین مؤسسه خیریه بمبئی است.

این بنیاد متولی املاک پارسیان در بمبئی است. املاکی مانند بیمارستان عمومی بی‌دی پتیت پارسی، بیمارستان بستری پارسی و دونگروادی، زمینی به مساحت ۵۵ هکتار که دخمه‌ای (برج سکوت) در آن قرار دارد.

انجمن پارسیان هند (BPP) توسط هیئت امنایی اداره می‌شود که بیش از ۲۵۰۰۰ نفر از ساکنان پارسی شهر آن را انتخاب می‌کنند.

پانجایت پارسی بمبئی در طول کار خود تعدادی متولی داشته است. برای مثال، در سال ۲۰۰۸، ۷ متولی به نام‌های ارنواز میستری، دینشاو مهتا، جیمی میستری، خجسته میستری، یزدی دسای، رستم تیرانداز و نوشیر دادراوالا مسئولیت را بر عهده گرفتند. در آن سال حدود ۲۲۰۰۰ پارسی برای رأی دادن ثبت نام کردند، در حالی که تنها ۱۳۵۰۰ نفر از حق رأی خود استفاده کردند.

## جستارهای وابسته
* صندوق‌های امانی زرتشتیان اروپا
* فدراسیون انجمن‌های زرتشتیان آمریکای شمالی
* موزه آلپایوالا FD

## منابع

رده:سازمان‌های زرتشتی
دیمیتریوس گراموزیس

**دیمیتریوس گراموزیس** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل یونان است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵، باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه ورزشی هامبورگ، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال ارگوتلیس، و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد آلمانی یونانی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اوردینگن ۰۵
رده:بازیکنان باشگاه اومانیا
رده:بازیکنان باشگاه روت‌وایس اسن
رده:بازیکنان باشگاه فوتبال ارگوتلیس
رده:بازیکنان باشگاه کایزرسلاوترن
رده:بازیکنان باشگاه کلن
رده:بازیکنان باشگاه هامبورگ
رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۱
رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۲
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال یونان
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل آلمان
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل یونان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل آلمان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل یونان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در قبرس
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال قبرس
رده:زادگان ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:مربیان باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
رده:مربیان باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن
رده:مربیان بوندس‌لیگا ۲
رده:مربیان بوندس‌لیگا
رده:مربیان فوتبال اهل آلمان
رده:مربیان فوتبال اهل یونان
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
صندوق‌های امانی زرتشتیان اروپا

**صندوق امانی زرتشتیان اروپا** (، **ZTFE**) سازمانی مذهبی، فرهنگی و اجتماعی برای زرتشتیان ساکن اروپا، به ویژه بریتانیا است. این سازمان را ۳۱ اکتبر ۱۸۶۱ مونچرجی هرموشجی کاما و دادابهای نائوروجی تأسیس کردند. 

در زمان تأسیس این صندوق تقریباً پنجاه زرتشتی در انگلستان حضور داشتند که عمدتاً دانشجو بودند. با این حال، زرتشتیان مدت‌ها قبل از تأسیس ZTFE در بریتانیا حضور داشته‌اند؛ اولین ورود پارسی شناخته شده، نوروز رستم مانک ست (نوروز رستمجی) در سال ۱۷۲۱ یا ۱۷۲۴ بود. در حال حاضر، حدود ۵۰۰۰ نفر عضو ZTFE هستند.

دبیرخانه و محل اصلی وابسته به این سازمان، **مرکز زرتشتیان** در منطقه رینرز لین در هارو است. این مرکز، سینما آس سابق با معماری درجه دو* است که در فهرست آثار هنری قرار دارد.

علاوه بر این، ZTFE مدیریت «آرامگاه پارسیان» را که در سال ۱۸۶۲ در گورستان بروک‌وود تأسیس شد هم بر عهده دارد. این گورستان تنها گورستان فعال زرتشتیان در اروپا است.
بندانگشتی|قبور زرتشتیان در گورستان بروک‌وود
بندانگشتی|ساختمان زرتشتی در گورستان بروک‌وود
در سال‌های اخیر افرادی چون شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ؛ روآن ویلیامز؛ اسقف اعظم کانتربری؛ شاهزاده ادوارد، ارل وسکس؛ و سوفی، کنتس وسکس از مرکز زرتشتیان بازدید کرده‌اند.

## تاریخچه
اولین اقدام رسمی برای سازماندهی جامعه رو به رشد پارسی در بریتانیا از سوی مونچرجی کاما بود. دادابهای نائوروجی در سال ۱۸۶۱ طی نامه‌نگاری‌هایی به پنجاه پارسی که در لندن بودند، به او پیوست. صندوق‌های امانی زرتشتیان اروپا در ابتدا با نام ***Europena Zarthost Dharmanu Khatu*** (صندوق‌های مذهبی زرتشتیان در اروپا به زبان گجراتی) در کنزینگتون، لندن تأسیس شد. اولین جلسه با حضور پانزده پارسی در محل سکونت کاما در خیابان دوونشایر، پلاک ۲۴، برگزار شد.

صندوق‌های مذهبی زرتشتیان اروپا برای خرید زمین برای دفن مردگان، کمک به زرتشتیان سرگردان یا بی‌بضاعت، خرید و تولید کتاب در مورد زرتشتی‌گری، تأمین مالی تحقیقات در مورد زرتشتی‌گری، تأسیس نیایشگاه، و همچنین به عنوان صندوقی عمومی برای هزینه‌های متفرقه فعالیت می‌کرد. طبق مقررات آن، چهار نفر از هفت متولی اجرایی باید دانشجو می‌بودند و سایر اعضا نماینده انجمن در دانشگاه آکسفورد، دانشگاه کمبریج و دانشگاه ادینبورگ بودند.

اگرچه این انجمن در ابتدا فقط از پارسیان تشکیل شده بود، اما این انجمن برای مبارزه در راستای حقوق زرتشتیان تحت آزار و اذیت در ایران هم فعال بود. دادابهای نائوروجی و منچرجی بهوناگری، هر دو رئیس ZTFE و نماینده مجلس، در این مورد در مجلس عوام سخنرانی کردند. در شش باری که ناصرالدین شاه قاجار از لندن بازدید کرد، هیئت‌های پارسی از ZTFE برای دفاع از همکیشان ایرانی خود که در دوران سلسله قاجار به شدت مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند، حضور داشتند.

## جستارهای وابسته
* پانچایت پارسی بمبئی
* فدراسیون انجمن‌های زرتشتیان آمریکای شمالی

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۶۱ (میلادی) در بریتانیا
رده:سازمان‌های زرتشتی
رده:سینماهای منحل‌شده لندن
روبین دات

**روبین دوت** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال هندی‌تبار اهل آلمان است.

وی سرمربی تیم‌هایی همچون باشگاه ورزشی فرایبورگ، باشگاه فوتبال بایر لورکوزن، باشگاه ورزشی وردر برمن و باشگاه فوتبال بوخوم بوده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل آلمان
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:مربیان آلمانی دور از وطن
رده:مربیان باشگاه اشتوتگارت کیکرز
رده:مربیان باشگاه فرایبورگ
رده:مربیان باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن
رده:مربیان باشگاه فوتبال بوخوم
رده:مربیان باشگاه فوتبال وردر برمن
رده:مربیان بوندس‌لیگا ۲
رده:مربیان بوندس‌لیگا
رده:مربیان فوتبال اهل آلمان
رده:مربیان فوتبال دور از وطن در اتریش
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل آلمان در اتریش
رده:ورزشکاران هندی‌تبار
رده:هندی‌تبارهای اهل آلمان
استیل‌هارت

**استیل‌هارت** () یک گروه گلم متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۹ در نورواک، کنتیکت تشکیل شد. اعضای بنیان‌گذار این گروه که اولین آلبوم را ضبط کردند شامل میلینکو ماتیجویچ، خواننده، کریس ریسولا، گیتاریست اصلی، فرانک دی‌کستانزو، گیتاریست ریتم، جیمز وارد، نوازنده گیتار بیس و جان فاولر، درامر، بودند. هم‌اکنون میلینکو ماتیویچ، مایک هامبرت، جو پسیا و جیمز وارد اعضای گروه هستند.

اولین آلبوم استیل‌هارت، با نام با نام گروه خودشان استیل‌هارت در سال در ۱۰ مه ۱۹۹۰ منتشر شد. این آلبوم در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۱ توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی طلا دریافت کرد.

## منابع

رده:گروه‌های هارد راک آمریکایی
رده:چهارنفره‌های موسیقی آمریکایی
رده:گروه‌های گلم متال کنتیکت
رده:گروه‌های هوی متال کنتیکت
رده:گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی منحل‌شده در ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی دوباره ایجادشده در ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی منحل‌شده در ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی دوباره ایجادشده در ۲۰۰۶ (میلادی)
بیمارستان عمومی بی دی پتیت پارسی

**بیمارستان عمومی بی دی پتیت پارسی** () بیمارستانی در کومبالا هیل، بمبئی است.

## تاریخچه
در سال ۱۸۹۶، هند دچار قحطی شدیدی شد و مردم بمبئی از بیماری‌های کشنده زیادی رنج می‌بردند. ناوروجی هرموسجی پاتوک، مدیر پتیت میلز، به خانواده پتیت پیشنهاد تأسیس بیمارستانی برای جامعه پارسی را داد. این بیمارستان را صنعتگر مشهور پارسی، بومانجی دینشاو پتیت، تأسیس کرد. او ۵۰۰ روپیه پیشنهاد داده و بودجه آن را تأمین کرد. ناوروجی نصروانجی وادیا و کخوشرو ان بهادرجی ۱۰٬۰۰۰ روپیه از طرف پنچایات پارسی برای احداث بیمارستان اهدا کردند. آنها بیمارستانی موقت هم در پارل تأسیس کردند. بومانجی املاک خود در هتل خانوادگی کومبالا هیل و ۵۰٬۰۰۰ روپیه وثیقه اهدا کرد. کمیته کمک مالی او را پذیرفت و موافقت کرد که بیمارستان را به نام او نامگذاری کنند. در سال ۱۹۰۷، پایه و اساس بیمارستان را فرماندار بمبئی، سر جورج کلارک، گذاشت. برای اداره بیمارستان، از جامعه زرتشتی کمک‌های مالی دریافت می‌شود.

## امکانات
این بیمارستان بخشی اصلی، رختشوی‌خانه، بخش تغذیه، خانه سالمندان، درمانگاه و اقامتگاه پزشکان دارد. بخش اصلی در سال ۲۰۰۹ بازسازی شده است. این بیمارستان برای فقرا امتیاز ویژه‌ای ارائه می‌دهد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 


رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۰۷ (میلادی) در هند
رده:بیمارستان‌ها در بمبئی
رده:بیمارستان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۰۷ (میلادی)
رادیو مارکونی

**رادیو مارکونی** یک شرکت ایتالیایی است که از سال ۱۹۹۳ تجهیزات صوتی و تصویری و رادیویی را نصب و سرویس می‌کند. این شرکت سیستم‌های ارتباطی چندرسانه‌ای تعاملی طراحی می‌کند. این شرکت همچنین چندین برنامه کاربردی برای تئاترها، مراکز کنفرانس، موزه‌ها و استادیوم‌ها توسعه داده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئن ۲۰۱۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; این شرکت در طول حیات خود به مرکز خدمات‌رسانی برای برندهایی مانند سونی، سنهایزر، نویمان و تله‌ویک تبدیل شده است و مشتریانی از رادیو، تلویزیون، تئاتر، مقامات دولتی و نیروهای امنیتی دارد.

## تاریخچه
در سال ۲۰۰۴، پس از تکمیل پروژه‌ای برای تئاتر آلا اسکالا در میلان، رادیو مارکونی از یک شرکت با نام تجاری نامشخص به یک شرکت با مسئولیت محدود تبدیل شد.

رادیو مارکونی در سال ۲۰۰۶ تمرکز خود را بر توسعه فناوری‌های اختصاصی آغاز کرد و گسترش بین‌المللی خود را آغاز کرد، به طوری که اولین پروژه بین‌المللی آن در سال ۲۰۰۷ در خانه اپرای اسلو به اجرا درآمد. این شرکت در نوامبر ۲۰۰۷ درخواست ثبت اختراع خود را در ایتالیا ارائه داد.

در سال ۲۰۰۹، این شرکت فناوری خود را با هدف کاهش مصرف انرژی توسعه داد. فناوری چندرسانه‌ای (معروف به موده۲۳). درخواست‌های ثبت اختراع به اروپا، ایالات متحده، کانادا، چین، عمان، قطر و امارات متحده عربی گسترش یافت. در سال ۲۰۱۰، این شرکت برای فناوری موده۲۳ خود در کشور مبدأ، حق ثبت اختراع دریافت کرد. کاربردهای آن به سایر بازارهای موازی، مانند بازارهای مرتبط با ورزش، گسترش می‌یابد.

در سال ۲۰۱۱، رادیو مارکونی در اولین نصب گسترده جهانی فناوری چندرسانه‌ای تعاملی در خانه اپرای سلطنتی مسقط در عمان مشارکت داشت. این پروژه در بخش «غیرفعال‌ترین مرکز تفریحی و سرگرمی» در جوایز مسابقات اینوایشن ۲۰۱۳، فینالیست شد.

در سال ۲۰۱۲، رادیو مارکونی برای فناوری موده۲۳ خود، حق ثبت اختراع اروپایی ۲۱۶٫۸۵۵ را دریافت کرد.

## جوایز
در سال ۲۰۱۱، رادیو مارکونی «جایزه نوآوری» شرکت سیسکو را دریافت کرد. این شرکت به عنوان «نوآورانه‌ترین شبکه تأثیرگذار بر کسب‌وکار سال» توصیف شد. در همان سال، رادیو مارکونی در غرفه سیسکو میزبان بود.

در سال ۲۰۱۳، رادیو مارکونی به خاطر سیستم چندرسانه‌ای تعاملی پشتی صندلی که در اپرای سلطنتی مسقط ادغام شده بود، در بخش «باهوش‌ترین مرکز تفریحی و سرگرمی» در مراسم جوایز مسابقات اینوایشن ۲۰۱۳ به فینال رسید.

## فناوری و محصولات
این شرکت عمدتاً به خاطر سیستم‌های زیرنویس و زیرنویس بالا و همچنین لیبرتوی الکترونیکی، عناوین پشت صندلی و فناوری ترجمه لیبرتو شناخته می‌شود. همچنین به خاطر فناوری بی‌سیم و صفحه لمسی خود شناخته شده است. این دستگاه‌ها مبتنی بر کامپیوتر نیستند، در نتیجه هیچ قطعه متحرکی ندارند، صدا ندارند و بیش از حد گرم نمی‌شوند. این محصولات به کاربران امکان می‌دهند کانال‌های ویدیویی را مشاهده کنند، محتوا را دانلود کنند و در نظرسنجی‌ها شرکت کنند، در میان سایر برنامه‌ها. سیستم‌های رادیو مارکونی می‌توانند هر کاراکتر زبانی موجود را بازتولید کنند و می‌توانند برای ترجمه و ایجاد و به اشتراک گذاری اطلاعات چندزبانه مانند هشدارها، اطلاعیه‌های عمومی و سایر اطلاعات عمومی مورد استفاده قرار گیرند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* رادیو مارکونی - وب‌سایت رسمی
رده:شرکت‌ها در لمباردی
رده:شرکت‌های الکترونیکی ایتالیا
رده:شرکت‌های فناوری ایتالیا
رده:شرکت‌های فناوری بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:شرکت‌های مخابراتی ایتالیا
رده:نشان‌های تجاری ایتالیا
برتون (شرکت)

**شرکت برتون (Breton SpA)** یک شرکت خصوصی ایتالیایی است که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد و ماشین‌آلات و دستگاه‌هایی برای سنگ‌های مهندسی‌شده و فلزکاری تولید می‌کند. ماشین‌آلات و دستگاه‌های برتون می‌توانند در بخش‌های متنوعی مانند قالب‌سازی، هوافضا، خودروسازی، اتومبیل‌های مسابقه‌ای، انرژی، چرخ‌دنده‌ها، مکانیک عمومی، فرآوری سنگ و تولید صفحه کابینت آشپزخانه مورد استفاده قرار گیرند.

## تاریخچه
شرکت برتون در سال ۱۹۶۳ در کاستلو دی گودگو، ایتالیا، توسط مارچلو تونچلی تأسیس شد، که شروع به توسعه فناوری‌های جدید و ساخت کارخانه‌های صنعتی برای تولید سنگ مهندسی‌شده کرد. او فناوری برتون‌استون، که با نام ویبروکامرش تحت خلاء نیز شناخته می‌شود، را اختراع کرد، یک فناوری ثبت اختراع‌شده که امروزه توسط تولیدکنندگان سنگ مهندسی‌شده استفاده می‌شود. در اواسط دهه ۱۹۹۰، این شرکت تصمیم گرفت به بازار ابزار ماشینی گسترش یابد و مراکز ماشینکاری را برای صنایع مکانیکی تولید کند.

در سال ۲۰۰۳، مارچلو تونچلی درگذشت و کنترل شرکت به پسرانش لوکا و داریو تونچلی واگذار شد که از آن زمان به همراه روبرتو چیاواچی، نایب رئیس هیئت مدیره، شرکت را اداره می‌کنند.

در سال ۲۰۱۱، این شرکت شرکت بیده ایمپیانتی را خریداری کرد و با قایق و سیم، تولیدکننده سیم‌های الماس، قرارداد همکاری امضا کرد. در سال ۲۰۱۴، برتون به عضویت رسمی پروژه پرچمدار گرافن درآمد، یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های تحقیقاتی کمیسیون اروپا که بر کاربردهای بالقوه گرافن تمرکز دارد.

## محصولات
برتون ماشین آلات و فناوری را برای زمینه‌های زیر تولید می‌کند:
* فرآوری سنگ مهندسی شده
* فرآوری سنگ طبیعی
* فرآوری مواد سرامیکی
* ماشینکاری پرسرعت برای هوافضا، فرمول ۱، خودروسازی و بخش قالب‌گیری

## جوایز
راهکار برتون برای اتصال از طریق فضای ابری جهت مدیریت خدمات از راه دور برای ۴۰۰۰ دستگاه و صدها مشتری در سراسر جهان، در سال ۲۰۱۲ توسط مایکروسافت با جایزه تعالی شرکای ویندوز امبدد برای تولید، اعطا شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت رسمی شرکت
* گاهشمار تاریخ برتون
رده:تولیدکنندگان ماشین‌آلات صنعتی
رده:شرکت‌ها در ونتو
رده:شرکت‌های فناوری ایتالیا
رده:شرکت‌های مهندسی ایتالیا
رده:نشان‌های تجاری ایتالیا
فرشتگان شر

***فرشتگان شر*** که با نام *والانزاسکا (فرشتگان شر*) نیز شناخته می‌شود، یک فیلم جنایی ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی میشل پلاسیدو است. این فیلم بر اساس زندگینامهٔ «گل شر. راهزن در میلان» (*Il fiore del male*. Bandito *a* Milano) دربارهٔ سارق بانک رناتو والانزاسکا، نوشتهٔ روزنامه‌نگار ایتالیایی کارلو بونینی ساخته شده است.

## طرح
رناتو والانزاسکای پیر (کیم روسی استوارت) که به خاطر جرایمش به حبس ابد محکوم شده، خاطرات جوانی‌اش را که ریاست یک سندیکای جنایی معروف به «باندا دلا کوماسینا» را بر عهده داشته، مرور می‌کند؛ سندیکیایی که در دهه ۱۹۷۰ در میلان، مملو از سرقت، آدم‌ربایی، قتل و فرار از مجازات بود.

## بازیگران
* کیم روسی استوارت در نقش رناتو والانزاکا
* فیلیپو تیمی در نقش انزو
* پاز وگا در نقش آنتونلا داگوستینو
* موریتز بلیبترو در نقش سرجیو
* فرانچسکو اسکیانا در نقش فرانسیس توراتلو
* لیا گوتی به عنوان کارمن
* تونی پاندولفو به عنوان اسپاگتینو
* والریا سولارینو در نقش ریپالتا پیوگیا با نام مستعار  کنسوئلو
* لینو گوانچاله: نونزیو
* نیکولا آکونزو: روزاریو
* گائتانو برونو: فاستو
* پائولو ماتزارلی: بپه
* ماتئو پالرمو
* جراردو آماتو: پدر دی رناتو
* لورنزو گلییزس: دوناتو
* آدریانا د گیلمی: مادر رناتو
* فدریکا وینسنتی: جولیانا
* استفانو چیودارولی: آرماندو
* مونیکا بیرلادیانو در نقش نیکولتا
* ریکاردو لئونلی: برونو، پورتانتینو

## تولید
در سال ۲۰۰۸، شرکت فاکس قرن بیستم پروژه‌ای از فیلم رناتو والانزاسکا را به میشل پلاسیدو نشان داد و به او پیشنهاد کارگردانی آن را داد. این کارگردان که در ابتدا علاقه‌ای به این کار نداشت، تنها پس از آنکه کیم روسی استوارت، که می‌خواست نقش شخصیت اصلی را بازی کند، با او تماس گرفت، این کار را پذیرفت. پلاسیدو برای اولین بار در مصاحبه‌ای در ژانویه ۲۰۰۹ در این مورد صحبت کرد و در آن برنامه‌های خود را برای آینده، کارگردانی *والانزاسکا* و دو فیلم دیگر، اعلام کرد.

## انتشار
### ایتالیا
شرکت فاکس قرن بیستم مسئولیت توزیع فیلم در سینمای ایتالیا را بر عهده گرفته است. پیش از تأیید به عنوان شرکت توزیع، تهیه‌کنندگان به مدوسا فیلم و رای سینما فکر کرده بودند، اما هیچ‌کدام به مطالعات سینمایی علاقه‌ای نداشتند و فیلمنامه را رد کردند. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۰، میشل پلاسیدو در یک بیانیه مطبوعاتی دربارهٔ فیلم گفت که هر دو شرکت به دلیل «احترام ریاکارانه» در ایتالیا، از خرید حق پخش خودداری کرده‌اند. در ابتدا قرار بود *والانزاسکا* در اکتبر ۲۰۱۰ در سینماهای ایتالیا اکران شود، اما فاکس قرن بیستم آن را چند ماه بعد، تا ۱۷ دسامبر به تعویق انداخت.

### ما
این فیلم در سال ۲۰۱۱ با عنوان *فرشته شر* در ایالات متحده اکران شد.

## پذیرش
در سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس نقدهای ۲۵ منتقد، امتیاز ۵۲٪ و میانگین امتیاز ۵٫۶ از ۱۰ را کسب کرده است. متاکریتیک بر اساس نظر ۵ منتقد، میانگین امتیاز ۴۸ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان‌دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌ها به کارگردانی میکله پلاچیدو
رده:فیلم‌های ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های جنایی-درام ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های جنایی-درام ایتالیا
رده:فیلم‌های جنایی-درام فرانسه
رده:فیلم‌های درام زندگی‌نامه‌ای ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فاکس قرن بیستم
آنیتا بی.

***آنیتا بی.*** یک فیلم درام ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی روبرتو فائنزا است. این فیلم تا حدودی بر اساس رمان زندگینامه‌ای سال ۲۰۰۹ با عنوان «*چند ستاره در آسمان چشمک می‌زنند* *»* نوشته ادیت بروک ساخته شده است.

## طرح
سال ۱۹۴۵ است، جنگ جهانی دوم تازه تمام شده است و آنیتا، دختر ۱۶ سالهٔ یهودی مجارستانی که از آشویتس جان سالم به در برده اما یتیم شده بود، توسط عمه‌اش مونیکا در زویکوفسکی، چکسلواکی، به سرپرستی گرفته می‌شود.

آنیتا اکنون با عمه‌اش، عمویش آرون، پسر نوزادشان رابی و الی، برادر آرون و سپس برادر شوهر مونیکا، در خانه‌ای که توسط دولت چکسلواکی از آلمانی‌های اخراج شده از کشور پس از جنگ مصادره شده بود، زندگی می‌کند.

اما آنیتا بلافاصله با سردی مونیکا روبرو می‌شود و مونیکا او را از صحبت در مورد تجربه‌اش در اردوگاه کار اجباری منع می‌کند. او همچنین اجازه خروج از خانه را ندارد، زیرا دختر فاقد مدارک شناسایی است. با این وجود، عمه و عمویش که به این آشفتگی اعتماد دارند، او را دعوت می‌کنند و یک شب در یک مهمانی شرکت می‌کنند. در آنجا دو پلیس که متوجه می‌شوند او مجارستانی است، متوجه می‌شوند که او در وضعیت خوبی نیست و او را دستگیر می‌کنند. او که زندانی شده بود، چند روز بعد با دریافت مدارکش آزاد می‌شود.

روزها می‌گذرد و آنیتا در یک خیاطی شروع به کار می‌کند، جایی که با دیوید دوست می‌شود. در همین حال، یک رابطه عاشقانه پر فراز و نشیب بین آنیتا و الی آغاز می‌شود. روزی، آنیتا متوجه می‌شود که باردار است: او دوست دارد به دیوید اعتماد کند، اما مرد جوان به اورشلیم رفته است. وقتی او وضعیت خود را برای الی فاش می‌کند، مرد واکنش بدی نشان می‌دهد و تصمیم می‌گیرد معشوقش را به پراگ ببرد تا او را سقط کند. آنیتا تمایلی ندارد، اما او را تا پراگ دنبال می‌کند، زیرا معتقد است که عاشق او شده است.

در زمان عمل، پزشک متوجه می‌شود که آنیتا می‌خواهد بچه را نگه دارد و به او یک آرام‌بخش می‌دهد تا بیهوشی را شبیه‌سازی کند. سپس با پس دادن پولی که الی برای سقط جنین پرداخت کرده بود، او را مرخص می‌کند. آنیتا به همراه الی به اتاق هتلشان برمی‌گردد و الی او را در اتاق حبس می‌کند. آنیتا که بالاخره متوجه می‌شود الی دوستش ندارد، با پریدن از بالکن فرار می‌کند و به مرکز پذیرش یهودیان شهر می‌رسد، جایی که می‌داند سفرهایی به مارسی ترتیب داده شده است و سپس با کشتی به فلسطین می‌رود. دختر جوان بالاخره موفق می‌شود با دیگر پسران یهودی به اورشلیم، جایی که دیوید در آنجاست، برود و سوار بر کامیونی که او را به مارسی می‌برد، با آرامش به گذشته قوم خود سفر می‌کند، تنها با یک چمدان: آینده.

## بازیگران
* الین پاول: آنیتا
* رابرت شیهان: الی
* آندره‌آ اسوارت: مونیکا
* آنتونیو کوپو: آرون
* نیکو میرالگرو: دیوید
* مونی اوادیا: عمو یعقوب
* جین الکساندر: سارا

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم با ۱ تاریخ اکران
رده:فیلم‌های ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های درام ایتالیا
رده:فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط روبرتو فائنتسا