عملیات کوکون

**عملیات کوکون** عملیاتی بود که توسط نیروی ویژه پلیس تامیل نادو برای دستگیری ویراپان، راهزن جنگل و همکارانش که در جنگل ساتیامانگالام در ایالت‌های جنوبی هند تامیل نادو، کارناتاکا و کرالا تسلط داشتند، آغاز شد. این عملیات توسط کی. ویجی کومار و ان کی سنتامارای کانان رهبری می‌شد.

ویراپان در روز آخر عملیات، در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۴، با مسموم کردن یکی از اعضای روستایش برای خوردن غذا، کشته شد. سه نفر از همکارانش، ستوکولی گوویندا، چاندره گودا و ستومانی، نیز با مسمومیت کشته شدند و چهار پلیس زخمی شدند.

## پیشینه
Veerappan (Koose Muniswamy Veerappan, ۱۸ ژانویه ۱۹۵۲ – ۱۸ اکتبر ۲۰۰۴)، که با نام «ویراپان صندل‌وود» نیز شناخته می‌شود، یک راهزن هندی (که در هند به آن راهزن نیز می‌گویند) بود که سال‌ها در بوته‌زارها و جنگل‌ها فعالیت داشت و حدود ۶۰۰۰ نفر را در بر می‌گرفت. کیلومتر مربع در ایالت‌های تامیل نادو، کارناتاکا و کرالا. ویراپان بیش از یک دهه، دولت‌های ایالتی کارناتاکا، تامیل نادو و کرالا و نیروهای شبه‌نظامی امنیت مرزی هند را به چالش کشید و ارتش کوچکی را اداره می‌کرد که در مقطعی تعداد آنها به صدها نفر می‌رسید. او به جرم کشتن تقریباً ۵۰ نفر تحت تعقیب بود که حدود نیمی از آنها افسران پلیس، از جمله مقامات ارشد پلیس و جنگلبانی بودند. او همچنین به جرم شکار غیرقانونی حدود ۲۰۰ فیل و قاچاق عاج به ارزش ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا (۱۶ کرور روپیه) و حدود ۱۰٬۰۰۰ تن چوب صندل به ارزش تقریبی ۲۲٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا (۱۴۳ کرور روپیه) تحت تعقیب بود. . در طول مصاحبه ویدیویی خود با آر. گوپال، سردبیر *ناککران*، او به ۲۰ قتلی که مرتکب شده بود اعتراف کرد. در حالی که روزهای اولیه فعالیت او به ارضای نیازهای مالی‌اش محدود می‌شد، اقدامات بعدی او شامل درخواست آزادی شبه‌نظامیان از زندان در ازای گروگان‌ها بود.

ویراپان اولین بار زمانی در خبرها ظاهر شد که چیدامبارام، یک افسر جنگلبانی که مخالف تجارت غیرقانونی او بود را به قتل رساند. در سال ۱۹۹۱، او به پی سرینیواس، معاون مسئول حفاظت از جنگل‌های کارناتاکا، شلیک کرد و او را در معبد کالی سر برید. در سال‌های بعد، او ده‌ها افسر پلیس و مردم قبیله‌ای را که احساس می‌کرد مخالف تجارت غیرقانونی او هستند، کشت. در سال ۱۹۹۷، او افسران جنگلبانی کارناتاکا را ربود و پس از مذاکرات فراوان با گوپال، سردبیر روزنامه *ناکِران*، آنها را آزاد کرد. در همان سال، او ۲۱ گردشگر را ربود، اما بعداً آنها را بدون هیچ آسیبی آزاد کرد. او زمانی که در سال ۲۰۰۰ بازیگر کانادایی راجکومار را ربود، مورد توجه ملی قرار گرفت آخرین جنایت بزرگ او در سال ۲۰۰۰ بود، زمانی که ناگاپا، وزیر بازنشسته کارناتاکا را ربود. ناگاپا بعداً در جنگل مرده پیدا شد، اما ویراپان قتل او را انکار کرد. او همچنین به جرم شکار غیرقانونی حدود ۲۰۰ فیل و قاچاق عاج به ارزش ۲٬۶۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا و حدود ۱۰٬۰۰۰ تن چوب صندل به ارزش تقریبی ۲۲٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا تحت تعقیب بود. جایزه‌ای معادل برای دستگیری ویراپان پیشنهاد شد، اما او به مدت ۲۰ سال از دستگیری فرار کرد تا اینکه در سال ۲۰۰۴ توسط پلیس کشته شد

## عملیات
عملیات مشترک نیروی ویژه (STF) برای دستگیری ویراپان، که در سال ۱۹۹۱ توسط دولت ایالتی تامیل نادو و کارناتاکا آغاز شد، یکی از پرهزینه‌ترین عملیات‌ها در تاریخ هند محسوب می‌شود که در طول این سال‌ها ۱ میلیارد  هزینه داشته است.

با کمک افراد قبیله، مأموران به اردوگاه دشمن نفوذ کردند. به دلیل دانش گسترده ویراپان از زمین‌های جنگلی، آنها قصد داشتند او را از جنگل بیرون بیاورند. طبق خلاصه پلیس، این عملیات به ده ماه برنامه‌ریزی نیاز داشت. اجرای آن سه هفته طول کشید، اما عملیات نهایی تنها ۴۵ دقیقه طول کشید. پرسنل اس تی اف به عنوان دستفروش، بنا و کارمند خدمات محلی در روستاهایی که ظاهراً ویراپان در آنها پرسه می‌زد، نفوذ کردند. در طول سال‌ها، به دلیل پیری و مرگ، تعداد نیروهای او به چهار نفر کاهش یافت. ویراپان قصد داشت برای درمان چشم خود به آرکوت جنوبی سفر کند و نیاز به ترک جنگل داشت.

در روز عملیات، ویراپان از جنگل به آمبولانسی که در روستای پاپیراپاتی در منطقه دارماپوری مستقر بود، اسکورت شد. این در واقع یک وسیله نقلیه پلیس بود و او با افسری که به باند او نفوذ کرده بود، همراه بود. نیرویی متشکل از سی و پنج افسر در روستا مستقر بودند و برخی از مردان در تانکرهای امنیتی در جاده و برخی دیگر در بوته‌ها پنهان شده بودند. راننده آمبولانس که او نیز پلیس بود، طبق برنامه فرار کرد. طبق گزارش، ابتدا به ویراپان و افرادش هشدار داده شد و سپس از آنها خواسته شد که تسلیم شوند. آنها از این کار خودداری کردند و به سمت پرسنل اس تی اف آتش گشودند. اس تی اف با نارنجک و تیراندازی تلافی کرد. ویراپان در تیراندازی کشته شد و همراهانش در آمبولانسی که آنها را به بیمارستان دولتی منتقل می‌کرد، جان باختند.

پس از عمل، اس تی اف یک تپانچه پمپی رمینگتون ۱۲ کالیبر، دو کلاشینکف، یک تفنگ خودکار، دو نارنجک دستی و پول نقد به ارزش ۳٫۵ لک  کشف و ضبط کرد. عکس آرشیوی منتشر شده توسط پلیس، سه جای گلوله را روی پیشانی، لگن و دنده‌های او نشان می‌داد. جسد او در بیمارستان دارامپوری نگهداری می‌شد. ده‌ها نفر سعی کردند جسد او را ببینند، اما این کار مجاز نبود. پلیس کنترل جمعیت بیرون بیمارستان را دشوار یافت. در مورد دفن، جنجال کوتاهی به وجود آمد، زیرا همسر ویراپان، موتهولاکشمی، موافق سوزاندن جسد نبود. او می‌خواست جسد در خانه برادر ویراپان قرار گیرد. همچنین ادعا شد که انتخاب و تصمیم در مورد اجرای مراسم نهایی بر عهده خانواده است.

## جنجال‌ها
عملیاتی که منجر به کشته شدن ویراپان شد، جنجال‌های مختلفی را برانگیخت. ادعا می‌شد فردی که در این درگیری کشته شد، ویراپان نبود، زیرا او قبلاً سبیل بزرگ‌تری داشت. پلیس هویت او را با اثر انگشت و همچنین با تأیید بستگانش تأیید کرد.

گفته می‌شود صدای شلیک گلوله‌ها با روایت گزارش‌شده توسط پلیس درگیر در این درگیری مطابقت ندارد. با این حال، گزارش‌های کالبدشکافی و کارشناسان بالستیک، گزارش‌های پلیس را تأیید کردند. برخی رسانه‌ها ادعا کردند که ویراپان می‌توانسته زنده دستگیر شده باشد و او به دلایل سیاسی کشته شده است. آنها ادعا کردند که دستگیری زنده او و محاکمه‌اش ممکن است حقایق ناخوشایندی را آشکار کند. با این حال، پلیس اظهار داشت که به آنها تیراندازی شده و مجبور به محافظت از خود بوده‌اند. چهار افسر در تبادل آتش زخمی شدند. برخی از فعالان حقوق بشر اعتراضاتی را مطرح کردند که احساس می‌کردند به ویراپان فرصت عادلانه‌ای برای توجیه خود داده نشده است.

## منابع

رده:تامیل نادو در دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:عملیات فریب‌کاری
رده:هند در ۲۰۰۴ (میلادی)