روبر شارو

**روبر شارو** (؛   – ) با نام اصلی **روبر ژوزف گروژو**، نویسنده، منتقد ادبی، و باستان‌شناس اهل فرانسه بود که به خاطر آثارش دربارهٔ موضوع فضانوردان باستان شناخته می‌شد.

## زندگی حرفه‌ای
روبر شارو برای ادارهٔ پست فرانسه کار می‌کرد و بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶، هشت اثر داستانی با نام مستعار سن-ساویول نوشت. او همچنین فیلمنامهٔ یک مجموعهٔ کمیک فرانسوی به نام *آتوماس* دربارهٔ یک ابرقهرمان با قدرت اتمی را تهیه کرد که اواخر دههٔ ۱۹۴۰ در مجلهٔ هفتگی *مون ژورنال* منتشر می‌شد. برای همان مجله، شارو یک ماجراجویی علمی-تخیلی سریالی با عنوان «*جزیرهٔ پرندهٔ پروفسور بارتلمی*» نوشت. او نخستین بار در سال ۱۹۴۲ از نام مستعار شارو استفاده کرد و این نام از سال ۱۹۶۲ به بعد نام مستعار اصلی او شد.

روبر شارو در آوریل ۱۹۳۰ با ایوت برنوشو ازدواج کرد. گفته شده که آن‌ها اواخر دههٔ ۱۹۵۰ در خیابان سن-سولپیس پاریس زندگی می‌کردند، اما مشخص نیست که آیا این یک تصادف یا اشتباه است؛ در واقع آن‌ها سال‌ها در خیابان سن-سولپیس در روستای شارو در ویِن زندگی کرده‌اند و لوحه‌ای بر دیوار ساختمان متروکهٔ کنونی این موضوع را تأیید می‌کند.

از سال ۱۹۷۶ او برنامه‌ریزی می‌کرد که در قبرستان شارو به خاک سپرده شود.

## فضانوردان باستانی
شارو از پیشگامان نظریهٔ فضانوردان باستانی بود و حداقل شش اثر غیر داستانی در این زمینه در دههٔ آخر عمرش منتشر کرد، از جمله:
* *صد هزار سال تاریخ ناشناختهٔ بشر* (۱۹۶۳، ۱۹۷۰)
* *جهان‌های فراموش‌شده* (۱۹۷۳)
* *سروران جهان* (۱۹۷۴)
* *خدایان ناشناخته* (۱۹۶۴، ۱۹۷۴)
* *میراث خدایان* (۱۹۶۵، ۱۹۷۴)

تأثیر اولین اثر شارو (نسخهٔ ۱۹۶۳) بر کتاب‌های اولیهٔ اریش فون دنیکن (حدود ۱۹۶۶) و همچنین تأثیر کتاب‌های اولیهٔ فون دنیکن بر شارو به خوبی شناخته شده است، اما به نظر می‌رسد فون دنیکن با اثر فرانسوی دیگری، صبح جادوگران نوشتهٔ لویی پاولس و ژاک برگیه (۱۹۶۰) نیز آشنا بود که احتمالاً الهام مستقیم هر دو نویسنده بوده است. ناشر شارو در مارس ۱۹۶۸ با ناشر فون دنیکن دربارهٔ شواهد سرقت ادبی تماس گرفت، و در نتیجه چاپ‌های بعدی کتاب‌های *[[ارابه خدایان]]* و *بازگشت به ستارگان* حداقل شارو را در فهرست منابع ذکر کردند.

نظریه‌های شارو دربارهٔ فضانوردان باستانی توسط باستان‌شناس فرانسوی ژان-پیر آدام در سال ۱۹۷۵ مورد انتقاد قرار گرفت. آثار او گاهی به عنوان شبه‌تاریخ توصیف شده‌اند.

## دیدگاه‌های دیگر
برخی آثار او را نمونه‌ای از سلتیسم می‌دانند. سلتیسم، مشابه نوردیسیزم، جنبشی ملی‌گرایانه بود که اوایل قرن بیستم در فرانسه و ملت‌های سلتی محبوبیت داشت. شارو در کتابش جهان‌های گمشده: اسرار علمی نیاکان پیشنهاد کرد که مایاها و پروی باستان مهاجران سلتی بوده‌اند. به گفتهٔ او، شمعدان‌های آند و خطوط ناسکا توسط یک تمدن پیشا-سلتی ساخته شده‌اند، احتمالاً همان کسانی که مرد بلند ولینگتون در ساسکس انگلستان را ساخته‌اند. او همچنین خدایان سفیدپوست ذکرشده در پوپول ووه را به سلتی‌های باستانی هایپربوریا مرتبط دانست.

شارو در کتاب جهان‌های گمشده نظریهٔ فرگشت را رد کرده و به جای آن بر فرگشت‌زدایی تأکید کرده است. او مدعی شد که انسان در حال پسرفت است و در گذشته برتر بوده است و گفته: «آتلانتیس و مو، رویاهای معنویت‌گرایان نیستند، بلکه واقعیت‌های یک عصر اسرارآمیزند». او توضیح داد که آتلانی‌ها و هایپربوریا اجداد انسان‌های مدرن هستند و نخستین انسان‌ها در اصل موجوداتی بیگانه بوده‌اند.

برخلاف اکثر نویسندگان فضانوردان باستانی، شارو علاقهٔ زیادی به نژادگرایی علمی داشت. به گفتهٔ شارو، هایپربوریا بین ایسلند و گرینلند قرار داشت و خانهٔ یک نژاد سفید نوردیک با موهای طلایی و چشم‌های آبی بود. شارو ادعا کرد که این نژاد منشأ فرازمینی دارد و ابتدا از سیاره‌ای سرد و دور از خورشید آمده است. او همچنین مدعی شد که نژاد سفید هایپربوریا و اجدادشان، سلتی‌ها، در گذشته بر تمام جهان تسلط داشته‌اند. برخی از این باورها بر نازیسم اسرارآمیز تأثیر گذاشته‌اند، مانند آثار میگوئل سرانو.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:رمان‌نویسان مرد اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۰۹ (میلادی)
رده:شبه تاریخ‌نگاران
رده:منتقدان ادبی اهل فرانسه
رده:نویسندگان علمی تخیلی اهل فرانسه
رده:نویسندگان کمیک اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل فرانسه