open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
نان بورودینسکی

**نان بورودینسکی** ( *borodinskiy khleb*) یا **نان بورودینو**، یک نان خمیر ترش نان چاودار قهوه‌ای تیره با منشأ روسیه است که به‌طور سنتی با ملَس شیرین و با دانه‌های گشنیز و زیره سیاه طعم‌دار می‌شود.

## طرز تهیه
نان بورودینسکی به‌طور سنتی (با دستورالعمل مشخص‌شده توسط استاندارد ГОСТ ۵۳۰۹–۵۰) از مخلوطی شامل حداقل ۸۰٪ وزن آرد چاودار کامل و حدود ۱۵٪ آرد گندم درجه دوم و حدود ۵٪ مالت چاودار یا به ندرت جو تهیه می‌شود. این نان اغلب با خمیر شروع‌کننده‌ای جداگانه (مثل خمیر پفی) مخمرزایی می‌شود؛ به این صورت که آرد با آب داغ تقریباً جوشان (۹۵–۹۶ درجه سانتی‌گراد) رقیق شده و پس از خنک‌شدن مخلوط تا ۶۵–۶۷ درجه سانتی‌گراد، مخمر اضافه می‌شود، اما اغلب با استفاده از خمیرهای قبلی به جای مخمر خشک تلقیح می‌گردد. سپس با ساکارز ملَس شیرین و رنگی شده و با نمک و ادویه طعم‌دار می‌شود که دانه گشنیز ضروری و زیره اختیاری اما محبوب است. دستورهای مدرن معمولاً ۱۰۰٪ چاودار کامل هستند.

نوعی از بورودینسکی به نام ”سوپریم” شامل ۱۰۰٪ چاودار (۸۵٪ چاودار کامل و ۱۵٪ آرد چاودار سفید) طبق دستور پیشا-GOST موجود در کتاب ۱۹۴۰ P.M. Plotnikov & M.F. Kolesnikov با عنوان *350 Varieties of Bread* وجود دارد.

## افسانهٔ منشأ
چندین افسانه در مورد ریشه‌شناسی وجود دارد. مشهورترین آن می‌گوید نام این نان از مارگاریتا توچکوا، بیوهٔ ژنرال جنگ‌های ناپلئونی الکساندر توچکوف، که در نبرد بورودینو کشته شد، گرفته شده است. بیوه او صومعه‌ای در میدان نبرد سابق تأسیس کرد و بعدها راهبه ارشد آن شد و راهبه‌ها ظاهراً این نان را برای مراسم سوگواری تهیه می‌کردند؛ از این رو رنگ تیره و جدی و دانه‌های گرد گشنیز نماد گلوله خوشه‌ای مرگبار هستند.

افسانهٔ دیگری که این نان را به نبرد بورودینو مرتبط می‌کند، به واگنی غذا اشاره دارد که حاوی زیره و آرد چاودار بود و توسط توپ منفجر شد، و مردم محلی مجبور شدند مواد را جمع‌آوری کرده و برای اولین بار با هم استفاده کنند.

نسخهٔ سوم می‌گوید آهنگساز و شیمیدان الکساندر برودین ایدهٔ این نان را از ایتالیا به مسکو آورد، جایی که به نانوایی محلی علاقه‌مند شد. از آنجا که چاودار در جنوب اروپا به‌طور گسترده کشت نمی‌شد، این نسخه به‌راحتی رد می‌شود.

هیچ منبعی از این افسانه‌ها پشتیبانی نمی‌کند و نام این نان احتمالاً بعد از انقلاب اکتبر (۱۹۱۷) ظاهر شده است، زیرا قبل از ۱۹۲۰ هیچ اشاره‌ای به آن نشده است. در واقع، دستور مدرن قبل از ۱۹۳۳ در چاپ ظاهر نشده و ابتدا در یادداشت‌های داخلی یک کارخانهٔ نان‌پزی مسکو منتشر شد. با این حال، در ادبیات نان‌پزی اواخر قرن نوزدهم، چندین دستور مشابه وجود دارد، اگرچه دانه‌های زیره معمولاً به جای گشنیز استفاده می‌شدند.

## جستارهای وابسته
* فهرست غذاهای روسی

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:آشپزی روسی
رده:نان‌های مخمر
رده:نان چاودار
پیراشکی کاریلیایی

**پیراشکی کارلیایی**, **پای کارلیایی** یا **پیروگ کارلیایی** (, مفرد ؛ لیوی-کارلیایی: , مفرد ; , مفرد  ;  یا در زبان استونیایی *karjala pirukas*) پیراشکی‌ها یا پیروگ‌های سنتی فنلاند هستند که منشأ آن‌ها منطقه کارلیا می‌باشد. این پیراشکی‌ها در سراسر فنلاند و همچنین در مناطق مجاور مانند استونی و جمهوری کارلیا مصرف می‌شوند.

قدیمی‌ترین پیراشکی‌های سنتی معمولاً دارای خمیر چاودار بودند، اما نمونه‌های کارلیای شمالی و لدوگا کارلیا همچنین حاوی گندم بودند تا کیفیت خمیر بهتر شود. مواد پرکننده معمول عبارت بودند از جو و آرد سبوس‌دار جو. در سده نوزدهم، ابتدا سیب‌زمینی و سپس گندم سیاه به عنوان پرکننده معرفی شدند و بعداً برنج و ارزن پخته اضافه شد.

امروزه محبوب‌ترین نسخه دارای خمیر نازک چاودار با پرکردن برنج است. پرکردن با سیب‌زمینی له‌شده و مخلوط برنج و هویج نیز رایج می‌باشد. کره، اغلب با تخم‌مرغ پخته و خرد شده (تخم‌مرغ کره‌ای) مخلوط شده، روی پیراشکی‌های داغ قبل از خوردن مالیده می‌شود.

پیراشکی‌های کارلیایی از سال ۲۰۰۳ در اروپا دارای وضعیت تخصص سنتی تضمین‌شده (TSG) هستند. این بدان معناست که هر تولیدکننده‌ای که از دستور سنتی پیروی نکند نمی‌تواند آن‌ها را پای کارلیایی بنامد و در عوض باید بسته به نوع پرکردن، آن‌ها را *پیراشکی برنجی*، *پیراشکی سیب‌زمینی* و غیره نامگذاری کند.

## منابع

## پیوند به بیرون

* GOST 5309-50 standard document (in Russian)

رده:آشپزی استونیایی
رده:آشپزی روسی
رده:آشپزی فنلاندی
رده:آشپزی کارلی
رده:پای‌های خوش‌مزه
رده:غذاها بر پایه چاودار
آفاناسیفکا

**آفاناسیفکا** () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:محلات روستایی در بخش آلکسیفسکی، استان بلگورود
دامیان هریس

**دامیان دیوید هریس** (؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۵۸) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان تلویزیونی اهل انگلستان است. او بزرگ‌ترین پسر بازیگر، ریچارد هریس، و شخصیت اجتماعی، الیزابت ریس-ویلیامز است.
وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## حرفه
در سال ۱۹۶۸، هریس با بازی در نقش مایلز در فیلم *[[اوتلی (فیلم)|اوتلی]]* برای اولین بار روی پرده سینما ظاهر شد. در سن ۱۶ سالگی، او همراه با برادرانش، جرد و جیمی، در آلبوم شعر و موسیقی پدرش به نام *من، در عضویت روزهایم*  حضور یافت. هریس در مدرسه داون‌ساید در سامرست انگلستان تحصیل کرد. بعدها او در دانشگاه نیویورک به تحصیل فیلمنامه‌نویسی پرداخت.

او کارگردانی را با فیلم‌های کوتاه *زمان کشتن*  (با بازی اریک استولتس) و *[[Greasy Lake (film)|دریاچه گریسی]]*  آغاز کرد و سپس به ساخت فیلم‌های بلند روی آورد و با اقتباس از رمان مارتین ایمیس به *[[The Rachel Papers|نام اوراق راشل]]* اولین فیلم بلند خود را کارگردانی کرد. او همچنین اپیزودهایی از چندین مجموعه تلویزیونی را کارگردانی کرده است.

## زندگی شخصی
هریس در ۲ اوت ۱۹۵۸ در لندن به دنیا آمد و بزرگ‌ترین پسر از سه پسر ریچارد هریس، بازیگر ایرلندی، و همسر اولش، الیزابت ریس-ویلیامز، بازیگر ولزی است. برادران او، جرد هریس و جیمی هریس، نیز بازیگر هستند.

در سال ۱۹۸۱، هریس با بازیگر بریتانیایی، آنابل بروکس، ازدواج کرد. آن‌ها صاحب یک فرزند به نام الا هستند. این زوج بعدها از یکدیگر جدا شدند. از سال ۱۹۹۷ تا زمان جدایی در سال ۲۰۰۲، هریس با مدل و بازیگر استرالیایی، پیتا ویلسون، زندگی کرد. آن‌ها صاحب یک فرزند هستند که در سال ۲۰۰۲ متولد شد.

## فیلم‌شناسی
### کارگردان

### بازیگر

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد انگلیسی ایرلندی‌تبار
رده:افراد انگلیسی ولزی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۵۸ (میلادی)
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل انگلستان
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل انگلستان
رده:کارگردانان فیلم اهل لندن
سنگین (فیلم ۱۹۹۵)

***سنگین***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی جیمز منگولد است. در این فیلم بازیگرانی همچون شلی وینترز، لیو تایلر، دبی هری، جو گریفاسی، ایوان داندو، پروییت تیلور وینس، دیوید پاتریک کلی و جی. سی. مک‌کنزی ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های مستقل آمریکایی
رده:فیلم‌های درام انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های جیمز منگولد
رده:فیلم‌های واقع‌شده در نیویورک
رده:فیلم‌های واقع‌شده در رستوران‌ها
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در نیویورک (ایالت)
رده:فیلم‌های لاینزگیت
جام فیبا آسیا ۲۰۲۲

کاپ بسکتبال آسیا ۲۰۲۲ سی‌امین دوره جام ملت‌های بسکتبال آسیا بود، این رقابت‌ها برای دومین بار در اندونزی و به میزبانی شهرجاکارتا برگزار شد.

## محل برگزاری

## مرحله‌ی مقدماتی
## دور نهایی
### نمودار حذفی

### مرحله‌ی حذفی

----

----

----

### یک چهارم نهایی

----

----

----

### نیمه‌نهایی

----

### رده‌بندی

### فینال

## منابع
رده:جام بسکتبال آسیا
رده:رقابت‌های بسکتبال در آسیا بین تیم‌های ملی
آفونسو پاترائو

**آفونسو پاترائو کروز** (؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای براگا در پست مهاجم نوک بازی می‌کند.

## دوران باشگاهی
آفونسو پاترائو که در پووئا ده لانهو در پرتغال به دنیا آمد، محصول آکادمی براگا است. او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را در تابستان ۲۰۲۳ امضا کرد و در تیم‌های پایه باشگاه عملکرد درخشانی داشت.

## دوران ملی
پاترائو به تیم ملی زیر ۱۷ سال پرتغال برای حضور در جام ملت‌های اروپا زیر ۱۷ سال که در مه و ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد دعوت شد. پرتغال با پیروزی مقابل صربستان (۳–۲) به فینال رقابت‌ها راه یافت.

## افتخارات
; پرتغال زیر ۱۷ سال
* **[[جام ملت‌های اروپا فوتبال زیر ۱۷ سال|جام ملت‌های اروپا]]**
** نایب‌قهرمان: ۲۰۲۴

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه براگا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان پرتغال
رده:بازیکنان فوتبال اهل پرتغال
رده:زادگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:مهاجمان فوتبال
پلانکت و مک‌لین

***پلانکت و مک‌لین***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی جک اسکات است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت کارلایل، جانی لی میلر، لیو تایلر، کن استات، الن کامینگ، مایکل گمبون، تامی فلاناگان، دیوید ویلیامز، مت لوکاس، بن میلر، نیکلاس فارل، کلر راشبروک و تام وارد ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های کمدی-اکشن ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-اکشن بریتانیایی
رده:فیلم‌های کمدی سیاه بریتانیایی
رده:فیلم‌های کمدی جنایی بریتانیایی
رده:فیلم‌های کمدی تاریخی بریتانیایی
رده:فیلم‌های کمدی-اکشن انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های درباره راهزنان جاده‌ای
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی اریک فلنر
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی تیم بوان
رده:آثار موسیقی کریگ آرمسترانگ (آهنگساز)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در لندن
رده:فیلم‌های استودیو پاین‌وود
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در جمهوری چک
رده:فیلم‌های وورکینگ تایتل فیلمز
آلبرت ناوارو

**آلبرت ناوارو** (؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای زیر ۲۳ سال آتالانتا در پست مدافع بازی می‌کند.

## دوران ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه بارسلونا اتلتیک
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال اهل بارسلون
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اسپانیا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل اسپانیا
رده:بازیکنان لیگا پرو
رده:زادگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ایتالیا
رده:مدافعان مرد فوتبال
بدویلن

**بدویلن** گروه دخترانه کره ای بنیان گذاری شده توسط بی پی ام انترتینمنت است. گروه هفت عضو دارد: اما، کلوئی یانگ، هو'ئه، اینا، یونسو، وین و کِلی.
این گروه در تاریخ 3 ژوئن 2024 با تک آلبوم *Overstep* دبیو کردند.

## تاریخچه
### 2021–2024: قبل از دبیو و بنیان گذاری
برخی از اعضا پیش از پیوستن به گروه،  در صنعت سرگرمی مشغول بوده اند. هو'ئه و یونسو در برنامه رقابتی ام‌بی‌سی *[[مای تینیج گرل]]* شرکت کردند.
* اما برای شرکت در برنامه *استریت وومن فایتر* شناخته شده بود. *کلوئی یانگ یکی از اعضای گروه رقص* وان میلیون بود.*

### 2024: دبیو با ''Overstep''
در آوریل 2024، BPM Entertainment فاش کرد که برنامه دارد اولین گروه دخترانه خود متشکل از کارآموزان خود را راه‌اندازی کند، درحالی که دو سال قبل ویویز را با اعضای سابق جی‌فرند شروع کرده بود. در ماه مه، آنها شروع به اشتراک‌گذاری تیزرهایی از گروه کردند که قرار بود در نیمه اول سال 2024 شروع به کار کنند. دو ویدیوی رقص برای آهنگ‌های "Hurricane" و "+82" منتشر شد که ترکیب هفت نفره را نشان می‌داد اما هنوز نام اعضا تایید نشده بود.

در 3 ژوئن، گروه اولین آلبوم خود را با انتشار آلبوم تکی Overstep، با آهنگ اصلی "Badvillain"، آهنگ قبلی "+82" و آهنگ منتشر نشده دیگر "Baditude" آغاز کرد. موزیک ویدیوی تک آهنگ اصلی ۱۷ ساعت پس از انتشار از ۱۰ میلیون بازدید گذشت که سریع‌ترین ویدیو برای اولین گروه دخترانه در سال ۲۰۲۴ بود. "Badvillain" آهنگ رقص باس هیپ هاپ است. از نظر متنی، پیام پیشروی به سمت هدفی را می‌رساند که منعکس‌کننده خواسته‌های شخصی است تا نظرات دیگران. در نقدی برای *IZM*، کیم ته هون آهنگ رپ در نیمه اول آهنگ را ستود اما گفت که "با نزدیک شدن به نیمه دوم، تعادل خود را به دلیل تغییراتی که در حد افراط است از دست می دهد." کیم اظهار داشت که سبک Badvillain را نشان می‌دهد، اما نمی‌تواند از دیگر فیلم‌های منتشر شده سبک گرل کراش متمایز باشد. BPM بعداً تأیید کرد که "Hurricane" به صورت تجاری ابتدا در 24 ژوئن بر روی پلتفرم های کره ای و سپس در 26 ژوئن روی پلتفرم های جهانی منتشر خواهد شد. "Hurricane" یک آهنگ هیپ هاپ ترپ ای است که دارای سینت سایزر و باس سنگین است.

## اعضا

* اما ()
* کلوئی یانگ ()
* هو'ئه ()
* اینا ()
* یونسو ()
* وین ()
* کِلی ()

## منابع
 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۴ (میلادی) در کره جنوبی
رده:گروه‌های موسیقی کی-پاپ
رده:گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی اهل سئول
رده:گروه‌های دخترانه اهل کره جنوبی
رده:گروه‌های موسیقی رقص کره جنوبی
رده:گروه‌های موسیقی پاپ کره جنوبی
حلقه زمان (فیلم)

***حلقه زمان***  فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی برناردو بریتو است. در این فیلم بازیگرانی همچون مری-لوئیز پارکر، ایو ادبری، کارلوس جاکوت، کریس ویتاسکه، هانا پرل اوت، هریس یولین و ادی کیهیل ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در فلوریدا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در میامی
رده:فیلم‌های حلقه زمانی
هیل‌استورم

**هیل‌استورم** () یک گروه راک آمریکایی از رد لاین، پنسیلوانیا است که اعضای آن شامل لیزی هیل (خواننده اصلی و گیتاریست)، آرجی هیل (درامر)، جو هاتینگر (گیتاریست) و جاش اسمیت (بیسیست) می‌شوند. لیزی و آرجی، که خواهر و برادر هستند، این گروه را در سال ۱۹۹۷ تأسیس کردند. اولین آلبوم گروه با نام خودشان، در سال ۲۰۰۹ توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شد.

تک‌آهنگ اصلی «عشق گاز می‌گیرد (من هم همین‌طور)» از دومین آلبوم آن‌ها، *مورد عجیب…* (۲۰۱۲)، برنده جایزه گرمی برای بهترین اجرا در سبک هارد راک/متال شد. سومین آلبوم گروه، *به سوی زندگی وحشی* (۲۰۱۵)، در جایگاه پنجم جدول ''بیلبورد'' ۲۰۰ قرار گرفت. چهارمین آلبوم آن‌ها، *شریر* (۲۰۱۸)، در رتبه هشتم این جدول قرار گرفت و دومین آلبوم آن‌ها در میان ۱۰ آلبوم برتر شد. ششمین آلبوم گروه، *اورست*، در اوت ۲۰۲۵ منتشر شد.

هیل‌استورم به خاطر تورهای مداومش شناخته می‌شود و اغلب سالانه تا ۲۵۰ اجرا برگزار می‌کند. پس از تورهایی به عنوان گروه پشتیبان برای گروه‌های هارد راک و هوی متال، آن‌ها در سال ۲۰۱۶ اولین کنسرت خود به عنوان گروه اصلی در یک سالن سرپوشیده را با موفقیت و فروش کامل بلیت برگزار کردند. این گروه تورهایی در سراسر ایالات متحده و جهان برگزار کرده و به‌طور منظم در جشنواره‌های موسیقی حضور دارد.

## آلبوم‌های استودیویی
* *[[Halestorm (album)|Halestorm]]* (۲۰۰۹)
* *[[The Strange Case Of...]]* (۲۰۱۲)
* *[[Into the Wild Life]]* (۲۰۱۵)
* *[[Vicious (Halestorm album)|Vicious]]* (۲۰۱۸)
* *[[Back from the Dead (Halestorm album)|Back from the Dead]]* (۲۰۲۲)
* *[[Everest (album)|Everest]]* (۲۰۲۵)

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 
* هیل‌استورم در آتلانتیک رکوردز
* 

رده:برندگان جایزه گرمی
رده:گروه‌های آلترناتیو راک پنسیلوانیا
رده:گروه‌های آلترنتیو متال آمریکایی
رده:گروه‌های پست گرانج آمریکایی
رده:گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۱۹۹۷ (میلادی)
رده:گروه‌های موسیقی راک پنسیلوانیا
رده:گروه‌های هارد راک آمریکایی
رده:گروه‌های هارد راک پنسیلوانیا
رده:گروه‌های هوی متال پنسیلوانیا
رده:هنرمندان آتلانتیک رکوردز
حلقه دوستان (فیلم ۱۹۹۵)

***حلقه دوستان***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی پت اوکانر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریس اودانل، کالین فرث، مینی درایور، جرالدین اورا، سافرون باروز، آیدان گیلن، جان کاوانا، کیران هایندز و جیسون باری ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس شده از رمان‌های ایرلندی
رده:آثار موسیقی مایکل کامن
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۵۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دوبلین
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دانشگاه‌ها و کالج‌ها
رده:فیلم‌نامه‌های اندرو دیویس
رده:فیلم‌های درام ایرلند
رده:فیلم‌های سووی پیکچرز
الساندرو نونزیانته

**آلساندرو نونزیانته** (زادهٔ ۱۴ مارس ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای اودینزه در پست دروازه‌بان بازی می‌کند.

## دوران باشگاهی
نونزیانته از آکادمی نوجوانان بنونتو وارد تیم بزرگسالان شد و در فصل ۲۰۲۳–۲۴ سری سی به میدان رفت. او در فصل نخست خود ۳۱ بازی لیگ انجام داد و ۹ کلین شیت ثبت کرد و به عنوان دروازه‌بان اصلی تیم شناخته شد.

در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۵، نونزیانته قرارداد حرفه‌ای خود را با اودینزه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۳۰ امضا کرد.

## دوران ملی
نونزیانته در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال در رقابت‌های یوفا حضور داشته است.
* زیر ۱۷ سال: ۵ بازی، ۰ گل
* زیر ۱۹ سال: ۳ بازی، ۰ گل

## سبک بازی
نونزیانته دروازه‌بانی قد بلند و فرمانده است و به خاطر توانایی‌های مهار شوت و آرامش تحت فشار شناخته می‌شود. او همچنین در بازی با پا از پشت مطمئن عمل می‌کند.

## آمار دوران حرفه‌ای

## منابع

## پیوند به بیرون
* Sofascore profile
* Soccerway profile
* Udinese Calcio news

رده:افراد زنده
رده:اهالی فوجا
رده:بازیکنان باشگاه اودینزه
رده:بازیکنان باشگاه بنونتو
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا
رده:بازیکنان فوتبال اهل ایتالیا
رده:دروازه‌بانان مرد فوتبال
رده:زادگان ۲۰۰۷ (میلادی)
کیکو لوریرو

**پدرو هنریکه** «**کیکو**» **لوریرو** (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۲) گیتاریست برزیلی است. او عضو چندین گروه هوی متال از جمله آنگرا و مگادث بوده است.

لوریرو در خصوص جدایی از مگادث گفت: «من دو گزینه مناسب داشتم: بودن در مگادث یا نبودن. من زندگی شخصی‌ام را انتخاب کردم. پشیمان نیستم.»

## زندگی شخصی
لوریرو در سال ۲۰۱۱ با ماریا ایلمونیمی، پیانیست و نوازنده کیبورد فنلاندی، ازدواج کرد. این دو در طول دوران حضور لوریرو در تور جهانی تاریا تورونن در سال ۲۰۰۸ با هم آشنا شدند. اولین دختر آن‌ها، در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ به دنیا آمد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶، آن‌ها از به دنیا آمدن دوقلوهایشان خبر دادند. این خانواده در سال ۲۰۲۰ به فنلاند نقل مکان کردند.

لوریرو گیاه‌خوار است. او در گذشته گیاهخواری مطلق را امتحان کرده بود، اما پس از شش ماه به گیاه‌خواری روی آورد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:اعضای مگادث
رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:دور از وطن‌های اهل برزیل در فنلاند
رده:زادگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:گیتاریست‌های مرد اهل برزیل
رده:موسیقی‌دانان اهل ریو دو ژانیور (شهر)
رده:نوازندگان گیتار پراگرسیو متال
رده:نوازندگان گیتار لید
رده:نوازندگان گیتار هوی متال اهل برزیل
تیم ملی کریکت بانوان غنا

**تیم ملی کریکت بانوان غنا** تیمی است که نماینده غنا در مسابقات بین‌المللی کریکت بانوان است.

غنا در اولین دوره مسابقات کریکت بانوان انجمن شمال غربی آفریقا (NWACC) حضور یافت که در سال ۲۰۱۵ در گامبیا برگزار شد. این تیم پس از سیرالئون و گامبیا و بالاتر از مالی، در جایگاه سوم قرار گرفت. غنا میزبان دومین دوره این مسابقات بود که در سال ۲۰۱۶ برگزار شد.

در ماه آوریل ۲۰۱۸، انجمن بین‌المللی کریکت (ICC) به تمام اعضای خود مجوز کامل مسابقات بین‌المللی توانتی۲۰ زنان (WT20I) را اعطا کرد؛ بنابراین، تمام مسابقات توانتی۲۰ که بین تیم بانوان غنا و سایر اعضا ICC پس از ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ برگزار شده است در وضعیت کامل WT20I قرار دارند. غنا اولین مسابقات رسمی WT20I خود را در ماه مارس ۲۰۲۲ در طی مسابقات T20I بانوان دعوت‌نامه‌ای نیجریه ۲۰۲۲ انجام داد.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۱ (میلادی) در غنا
رده:تیم‌های ملی کریکت زنان
کریکت
رده:ورزش زنان در غنا
باشگاه ورزشی گوندومار

**باشگاه ورزشی گوندومار** یک باشگاه فوتبال پرتغالی است که در گوندومار، ناحیه پورتو واقع شده است. این تیم که در 1 می 1921 تأسیس شد، در حال حاضر در کمپئوناتو پرتغال درجه چهارم بازی می‌کند و بازی‌های خانگی را در *[[Estádio de São Miguel (Gondomar)|ورزشگاه سائو میگل]]* با ظرفیت 2.450 تماشاگر برگزار می‌کند.

## تاریخچه لیگ و جام حذفی

## منابع
* 


رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۱ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال پرتغال
رده:باشگاه‌های فوتبال
رده:باشگاه‌های لیگا پرتغال ۲
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۱ (میلادی) در پرتغال
باشگاه فوتبال سوسنسه

**باشگاه فوتبال سوسنسه** *(مخفف *'UD Sousense**)'' یک باشگاه [[فوتبال]] پرتغالی است که در فوز دو سوسا، [[گوندومار]] در [[ناحیه پورتو]] واقع شده است.

سوسنسه در حال حاضر در [[کامپیوناتو پرتغال (لیگ)|**کامپیوناتو پرتغال''']] بازی می‌کند که رده سوم فوتبال پرتغال است. این باشگاه در ۱ دسامبر ۱۹۳۷ تأسیس شد و آنها مسابقات خانگی خود را در استادیوم ۱ دسامبر در فوز دو سوزا گوندومار برگزار می‌کنند. این ورزشگاه گنجایش ۲۰۰۰ تماشاگر را دارد. سوسنس در ۷۰ سال اول حضورش در لیگ‌های منطقه‌ای پورتو بازی کرد. در فصل ۲۰۰۹–۲۰۱۰، این باشگاه قهرمان شد و بدین ترتیب برای اولین بار به سطح چهارم صعود کرد.

## منابع
رده:باشگاه‌های فوتبال
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۷ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال پرتغال
میرزاد مهانوویچ

**میرزاد میهانوویچ** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است که در پست هافبک بازی می‌کند.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به ملادا بولسلاف و ژلزیارنه پودبرزووا اشاره کرد.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بوسنی و هرزگوین بازی کرده است.

## دوران باشگاهی
میهانوویچ نخستین بازی خود در فورتونا لیگا را برای ژلزیارنه پودبرزووا برابر ترنتسین در ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ انجام داد.

در اوت ۲۰۱۷، او با فاستاو زلین قرارداد امضا کرد. در تابستان ۲۰۱۸، میهانوویچ به صورت قرضی به اورداباسی در قزاقستان پیوست و تا پایان سال ۲۰۱۹ در آن تیم بازی کرد. قرارداد او با اورداباسی در فوریهٔ ۲۰۲۰ دائمی شد.

در ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، میهانوویچ اورداباسی را ترک کرد و در ۲۱ ژوئیه با قراردادی سه‌ساله به لیگ برتر بوسنی و هرزگوین و توزلا سیتی پیوست.

در ۲۱ اوت ۲۰۲۲، میهانوویچ به دسته اول عربستان و الشعله پیوست.
## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی سربرنیتسا
رده:بازیکنان باشگاه الشعله
رده:بازیکنان باشگاه باومیت یابلونتس
رده:بازیکنان باشگاه فاستاو زلین
رده:بازیکنان باشگاه فوتبال اورداباسی
رده:بازیکنان باشگاه مس رفسنجان
رده:بازیکنان باشگاه ملادا بولسلاف
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ازبکستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در اسلواکی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ایران
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در جمهوری چک
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در عربستان سعودی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در قزاقستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان لیگ برتر خلیج فارس
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال جمهوری چک
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال قزاقستان
رده:بازیکنان لیگ دسته اول عربستان سعودی
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال اسلواکی
رده:بازیکنان لیگ ملی فوتبال جمهوری چک
رده:زادگان ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در ازبکستان
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در اسلواکی
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در ایران
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در جمهوری چک
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در عربستان سعودی
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین در قزاقستان
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بوسنی و هرزگوین
خط کشتیرانی تنگه کرچ

[بندانگشتی|260x260پیکسل|تصویر ماهواره‌ای مارس ۲۰۱۸ توسط [سنتینل-۲: بندر کریمه (بندر کریمه) در گوشه بالا سمت چپ، بندر قفقاز (بندر قفقاز) در گوشه پایین سمت راست؛ دو کشتی در حال عبور از تنگه کرچ هستند.]]
**خط کشتی تنگه کرچ** ( , ) یک مسیر کشتیرانی از طریق تنگه کرچ بود که شبه جزیره کریمه و سرزمین کراسنودار را به هم متصل می‌کرد.

این کشتی از باریک‌ترین قسمت تنگه (حدود بین بندر کریمه (کریمه) در نزدیکی شهر کرچ و بندر قفقاز (بندر قفقاز) در دماغه چوشکا، در محل پل راه‌آهن سابق کرچ. این کشتی مسافر، خودرو و حمل و نقل ریلی را حمل می‌کرد. این کشتی در جاده ئی۹۷ اروپا قرار داشت و بخش‌های خود، بزرگراه‌های آ۲۹۰ (که قبلاً ام۲۵ نام داشت) و ام-۱۷ را به هم متصل می‌کرد.

پس از الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴، ترافیک کشتی‌ها به اوج خود رسید، اما با افتتاح پل کریمه بر روی تنگه در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۰، ترافیک از جریان ترافیک کشتی‌ها پیشی گرفت و استفاده از آن برای حمل و نقل را از نظر مالی غیرممکن کرد (هیچ عوارضی برای استفاده از پل وجود ندارد) و خط کشتی‌رانی در اواخر سال ۲۰۲۰ فعالیت خود را متوقف کرد.

## تاریخچه
این خط کشتیرانی در سال ۱۹۵۴، در محل پل راه‌آهن سابق کرچ تأسیس شد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴ حمل و نقل ریلی به دلیل جایگزینی قطار-کشتی‌های قدیمی به حالت تعلیق درآمد.

از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این مسیر توسط روسیه و اوکراین از طریق سرمایه‌گذاری مشترک «کریمه-کوبان کراسینگ» اداره می‌شد. در سال ۱۹۹۸، این شرکت به یک شرکت دولتی اوکراینی به نام «خط کشتیرانی تنگه کرچ» تبدیل شد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۴، در جریان الحاق کریمه به فدراسیون روسیه، این شرکت توسط جمهوری کریمه ملی شد و از آن زمان تاکنون فقط توسط روسیه اداره می‌شود.

استفاده از کشتی پس از الحاق به شدت افزایش یافت و در ژوئن ۲۰۱۵، اپراتور کشتی تعداد مسافران روزانه ۱۱۰۰۰ نفر را به‌طور عادی در نظر گرفت، که نشان‌دهنده رشد چشمگیر تقاضا، به‌ویژه در فصل‌های گردشگری و دوره‌های انتقال کالاهای تجاری بود.

افتتاح بخش جاده‌ای پل جدید کریمه در سال ۲۰۱۸، که از تنگه حدود ۱۰ کیلومتر به سمت جنوب عبور می‌کرد، تقاضا برای این کشتی را به شدت کاهش داد. در نوامبر ۲۰۱۹ اعلام شد که کشتی‌های مسافربری و باری فعالیت خود را متوقف کرده‌اند، زیرا این سرویس هنوز به نقطه سربه‌سر نرسیده بود. در حالی که کشتی‌های گاه‌به‌گاه هنوز برای حمل‌ونقل ریلی بار استفاده می‌شدند، افتتاح پل ریلی در سراسر تنگه از آخرین ترافیک باقی‌مانده پیشی گرفت و در پایان سپتامبر ۲۰۲۰، اپراتور کشتی آن‌راس‌ترنس فعالیت خط کشتی ریلی را متوقف کرد و آخرین سفر دریایی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۰ انجام شد. آن‌راس‌ترنس همچنین کشتی مسافربری *نیکولای آکسننکو* را تا آن زمان در حالت آماده‌باش نگه داشته بود.

در ۸ اکتبر ۲۰۲۲، پس از انفجار پل کریمه، روسیه با استفاده از کشتی *کرچ-۲،* فعالیت خط کشتیرانی را از سر گرفت. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## نگارخانه

پرونده:Kerch_Ferry_Yeysk.jpg|جایگزین=Yeysk road ferry| کشتی جاده *ییسک*
پرونده:Kerch_AnnenkovKrym.jpg|جایگزین=Annenkov rail ferry (sold for scrap late 2020)| کشتی ریلی *آننکوف* (اواخر سال ۲۰۲۰ برای قراضه فروخته شد)


## منابع

رده:انحلال‌های ۲۰۲۰ (میلادی) در اوکراین
رده:انحلال‌های ۲۰۲۰ (میلادی) در روسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۴ (میلادی) در اتحاد شوروی
رده:ترابری در اتحاد شوروی
رده:ترابری در اوکراین
رده:ترابری در سرزمین کراسنودار
رده:ترابری در کریمه
رده:تنگه کرچ
تصادف هوایی گرند کنیون در سال 1956

**برخورد هوایی گرند کنیون** در سال ۱۹۵۶ در غرب ایالات متحده، در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۶ رخ داد، زمانی که یک هواپیمای داگلاس دی‌سی-۷ یونایتد ایر لاینز با یک هواپیمای لاکهید ال-۱۰۴۹ سوپر کانستلیشن ترنس ورلد ایرلاینز بر فراز پارک ملی گرند کنیون، آریزونا برخورد کرد. هواپیمای اول به درون دره سقوط کرد در حالی که هواپیمای دیگر به صخره برخورد کرد. تمام ۱۲۸ سرنشین هر دو هواپیما جان باختند و این اولین حادثه هواپیمایی تجاری بود که از مرز صد کشته گذشت. این هواپیماها با فاصله چند دقیقه از یکدیگر از فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس پرواز کرده و به ترتیب به سمت شیکاگو و کانزاس سیتی حرکت کرده بودند. این برخورد در فضای هوایی کنترل نشده رخ داد، جایی که مسئولیت خلبانان حفظ جدایی ("دیدن و دیده شدن") بود. این امر وضعیت قدیمی کنترل ترافیک هوایی را برجسته کرد، که به کانون اصلاحات عمده هوانوردی تبدیل شد.

## منابع
رده:تصادف‌های هوایی
رده:فاجعه‌ها در آریزونا
رده:گرند کنیون
رده:تصادف‌های هوایی شرکت‌های هواپیمایی
رده:زمین‌چهرهای تاریخی ملی در آریزونا
رده:ثبت ملی اماکن تاریخی در شهرستان کاکانینو، آریزونا
رده:حوادث و سوانح یونایتد ایرلاینز
خطوط هوایی برای آمریکا

**خطوط هوایی برای آمریکا** ( **A4A** )، که قبلاً با نام **انجمن حمل و نقل هوایی آمریکا** ( **ATA** ) شناخته می‌شد، یک انجمن صنفی و گروه لابی‌گری آمریکایی مستقر در واشنگتن دی سی است که از سال ۱۹۳۶ نماینده خطوط هوایی اصلی آمریکای شمالی بوده است 

**خطوط هوایی برای آمریکا** اغلب در تصمیمات دولت ایالات متحده در مورد صنعت هوانوردی، از جمله ایجاد هیئت هوانوردی غیرنظامی ، ایجاد سیستم کنترل ترافیک هوایی و مقررات‌زدایی خطوط هوایی ، دخیل است. **خطوط هوایی برای آمریکا** در تلاش‌های لابی‌گری خود، حمل و نقل هوایی را به عنوان یک وسیله ایمن و کارآمد تبلیغ می‌کند و از مقررات مطلوب در مورد مالیات، رقابت و استانداردهای زیست‌محیطی حمایت می‌کند.

## منابع
رده:انجمن‌های صنفی هواپیمایی
مقررات‌زدایی خطوط هوایی

**مقررات‌زدایی خطوط هوایی** فرآیندی است که طی آن محدودیت‌های ورود و قیمت اعمال‌شده توسط دولت بر خطوط هوایی، به‌ویژه بر شرکت‌های هواپیمایی مجاز به ارائه خدمات در مسیرهای خاص، لغو می‌شود. در ایالات متحده، این اصطلاح معمولاً به قانون مقررات‌زدایی خطوط هوایی مصوب ۱۹۷۸ اطلاق می‌شود. شکل جدیدی از مقررات تا حدودی برای مقابله با مشکلاتی مانند تخصیص تعداد محدودی از جایگاه‌های موجود در فرودگاه‌ها تدوین شده است.

با ورود جت‌ها به بازار در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰، این صنعت رشد چشمگیری را تجربه کرد. تا اواسط دهه ۱۹۶۰، خطوط هوایی تقریباً ۱۰۰ میلیون مسافر را حمل می‌کردند و تا اواسط دهه ۱۹۷۰، بیش از ۲۰۰ میلیون آمریکایی از طریق هوا سفر کرده بودند. این افزایش مداوم در سفرهای هوایی، فشارهای جدی را بر توانایی تنظیم‌کنندگان فدرال برای مقابله با ماهیت پیچیده روزافزون سفرهای هوایی وارد کرد. شروع تورم بالا، رشد اقتصادی پایین، کاهش بهره‌وری، افزایش هزینه‌های نیروی کار و افزایش هزینه‌های سوخت، برای خطوط هوایی مشکل‌ساز شد. 

اگرچه عموماً پذیرفته شده است که هدف از مقررات دولتی ایجاد یک صنعت پایدار است،  در دهه‌های منتهی به مقررات‌زدایی، بسیاری از تحلیلگران بازار خطوط هوایی نگرانی‌هایی را در مورد ساختار سیستم حمل و نقل هوایی مسافربری ایالات متحده ابراز کردند. نگرانی‌ها شامل موانع زیاد برای ورود خطوط هوایی نوپا، واکنش کند دولت به خطوط هوایی موجود که برای رقابت در جفت‌سازی‌های شهری وارد می‌شوند، و شیوه‌های انحصاری خطوط هوایی قدیمی که به طور مصنوعی قیمت بلیط مسافران را افزایش می‌دهند، بود.

## منابع
رده:حقوق هوایی
رده:هوانوردی غیرنظامی
رده:اقتصاد مقررات
رده:آزادسازی اقتصاد
هیئت هوانوردی غیرنظامی

**هیئت هوانوردی غیرنظامی** ( **CAB** ) آژانسی از دولت فدرال ایالات متحده بود که در سال 1940 از انشعاب سازمان هوانوردی غیرنظامی  تشکیل و در سال 1985 منحل شد. این سازمان خدمات هوانوردی (از جمله خدمات خطوط هوایی مسافربری برنامه‌ریزی‌شده  ) را تنظیم می‌کرد و تا زمان تأسیس هیئت ملی ایمنی حمل و نقل در سال 1967، تحقیقات مربوط به حوادث هوایی را انجام می‌داد. دفتر مرکزی این آژانس در واشنگتن دی سی قرار داشت.

اختیار هیئت هوانوردی غیرنظامی برای تنظیم خطوط هوایی توسط قانون هوانوردی غیرنظامی سال ۱۹۳۸ تعیین شد. قانون ۱۹۳۸ توسط قانون هوانوردی فدرال سال ۱۹۵۸ اصلاح شد، اما تأثیر اصلی آن تأسیس آژانس هوانوردی فدرال (FAA) بود که در میان سایر موارد، عملیات و ایمنی خطوط هوایی را تنظیم می‌کرد (همانطور که هنوز هم انجام می‌دهد). قانون وزارت حمل و نقل سال ۱۹۶۶ که وزارت حمل و نقل ایالات متحده (DOT) را تأسیس کرد، تأثیر بیشتری بر **هیئت هوانوردی غیرنظامی** داشت. قانون سال ۱۹۶۶، هیئت ملی ایمنی حمل و نقل (NTSB) را به عنوان بخشی از DOT تأسیس کرد که وظیفه ایمنی **هیئت هوانوردی غیرنظامی** را که وظیفه بررسی اکثر حوادث هواپیمایی را بر عهده داشت، جذب کرد. برخلاف FAA که (به اداره هوانوردی فدرال تغییر نام داد) در قانون سال ۱۹۶۶ بخشی از **وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا** شد، **هیئت هوانوردی غیرنظامی** یک آژانس دولتی مستقل باقی ماند. 

## منابع
رده:سازمان‌های هوانوردی
رده:سازمان‌های هوانوردی ایالات متحده آمریکا
رده:مقامات هوانوردی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۸ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رده:انحلال‌های ۱۹۸۵ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رده:سازمان‌های واشینگتن، دی.سی.
شراب‌سازی آبراو-دورسو

شرکت «آبراو-دورسو» (به روسی: Абрау-Дюрсо؛ نماد در بورس مسکو: ABRD) یک شرکت روسی تولید کننده شراب است که در روستای ابراو-دیورسو واقع شده است. این روستا نزدیک به دریاچه ابراو (به روسی: озеро Абрау)، رودخانه دورسو (به روسی: Дюрсо река) و سواحل دریای سیاه قرار دارد و حدود ۱۵ کیلومتر (۹.۳ مایل) غرب بندر دریای سیاه نووروسیسک واقع است.

این کارخانه شراب‌سازی در سال ۱۸۷۰ به دستور امپراتور تمام روسیه، الکساندر دوم، تأسیس شد. این شرکت به تولید و فروش شراب‌های گازدار مشغول است و همچنین یک هتل، مرکز اسپا و رستوران نیز اداره می‌کند.[4][5] ابراو-دیورسو به عنوان یکی از بهترین مناطق شراب‌سازی روسیه توصیف شده است و از سال ۲۰۰۶ تحت مالکیت بوریس تیتوف از طریق گروه SVL او قرار دارد.

در سال ۱۹۷۵، شرکت آبراو-دورسو شروع به صادرات شامپاین خود با نام «نزدوروویا» به کشورهای متعددی از جمله کشورهای اروپای شرقی، بلژیک، برزیل، ایتالیا، کانادا، مکزیک و ایالات متحده کرد، و این صادرات از طریق شرکت وارداتی کاملاً متعلق به پپسی‌کو به نام «مسیر هنری واینز» (تأسیس شده در ۱۹۳۴) انجام می‌شد که شامپاین نزدوروویا را همراه با ودکای استولیچنایا به بازار آمریکا عرضه می‌کرد. این نخستین همکاری تولید مواد غذایی بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در دوران «توافق تنش‌زدایی» (détente) بود.

برای نشان دادن حمایت از آبراو-دورسو، ولادیمیر پوتین در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۱۳ از این کارخانه شراب‌سازی بازدید کرد.

در ژوئیه ۲۰۱۵، گروه شرکت‌های «خانه شراب روسیه آبراو-دورسو» کارخانه شراب‌سازی شامپاین در ابراو-دیورسو، کارخانه شراب‌سازی لازورنایا یاگودا (با برندهای گلندژیک، اوسادبا دیوْنومورسکویه و ابراو) که ارتباط نزدیکی با ولادیمیر پوتین از طریق کاخ او در گلندژیک دارند، خانه شامپاین شاتو دَویز (Champagne، فرانسه، برند Foliage)، و همچنین گروه شرکت‌های وِدِرنیکوف[k] در منطقه روستوف را تحت کنترل خود داشت.

در سال ۲۰۱۹، روزنامه وِدوموستی گزارش داد که گروه شراب‌سازی ابراو-دیورسو بزرگ‌ترین تولیدکننده شامپاین و شراب‌های گازدار در روسیه است و سهم تخمینی ۱۹٪ از بازار روسیه را در اختیار دارد.

در دسامبر ۲۰۲۳، هولدینگ شراب‌سازی ابراو-دیورسو، که شامل کارخانه‌های شراب‌سازی ابراو-دیورسو، لوز و کارخانه شراب‌سازی وِدِرنیکوف بود، تحت کنترل سه نفر قرار داشت: بوریس تیتوف از طریق شرکت Aktiv Capital LLC با سهم ۵۷.۸٪، پاول تیتوف با سهم ۳۲٪ و ایگور لوزوفسکی  با سهم ۱٪.

## منابع



## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی

شراب‌سازی آبراو-دورسو
شراب‌سازی آبراو-دورسو
شراب‌سازی آبراو-دورسو
لیگ فوتسال فیلیپین

**لیگ فوتسال فیلیپین،** بالاترین سطح لیگ فوتسال در فیلیپین است. این لیگ مسابقات جداگانه‌ای را در هر دو رده آقایان و بانوان برگزار می‌کند. این لیگ در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد و توسط کمیته فوتسال فدراسیون فوتبال فیلیپین سازماندهی می‌شود. اسماعیل صدیق، مربی سابق تیم ملی فوتسال فیلیپین، به مدت طولانی ریاست آن را بر عهده داشت.

## جستارهای وابسته
*لیگ فوتبال فیلیپین

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۹ (میلادی) در فیلیپین
رده:لیگ‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:رقابت‌های فوتسال در فیلیپین
جشنواره بین‌المللی فیلم هارتلند

**جشنواره بین‌المللی فیلم هارتلند** ()، که با نام اختصاری **اِچ‌آی‌اِف‌اِف**  شناخته می‌شود، یک جشنواره فیلم معتبر و مورد تأیید آکادمی اسکار است که هر ساله در ماه اکتبر در شهر ایندیاناپلیس، ایالت ایندیانا برگزار می‌شود. این جشنواره توسط سازمان غیرانتفاعی هارتلند فیلم  میزبانی می‌گردد. نخستین دوره این جشنواره در سال ۱۹۹۲ برگزار شد و هدف آن «الهام‌بخشی به فیلم‌سازان و مخاطبان از طریق قدرت تحول‌آفرین سینما» عنوان شده است.

اِچ‌آی‌اِف‌اِف پذیرای آثار بلند سینمایی با مدت‌زمان حداقل ۴۰ دقیقه است، که شامل آثار دانشجویی نیز می‌شود. آثار کوتاه‌تر از طریق جشنواره فرعی هارتلند فیلم با عنوان «جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه ایندی شورتز»  پذیرفته می‌شوند؛ این جشنواره نیز مورد تأیید آکادمی اسکار است.

## منابع

* 

رده:اکتبر
لوکا میرلس

**لوکا میرلس** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای سانتوس در پست مهاجم بازی می‌کند.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده است.

## دوران باشگاهی
زادهٔ گویانیا، ایالت گویاس، لوکا میرلس در سال ۲۰۱۸ و در سن ده سالگی پس از بازی در یک مدرسه فوتبال در زادگاهش، به آکادمی جوانان سانتوس پیوست. او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ با این باشگاه امضا کرد و به توافقی سه‌ساله دست یافت.

در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، لوکا میرلس قرارداد خود را با «پیشی» تا دسامبر ۲۰۲۹ تمدید کرد و دو روز بعد به تیم اصلی ارتقا یافت. او در ۱۷ نوامبر نخستین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی به جای جولیانو در باخت خانگی ۲–۰ برابر سی‌آر بی وارد زمین شد، در حالی که باشگاه پیش‌تر قهرمانی خود را قطعی کرده بود.

## دوران ملی
در ژوئن ۲۰۲۴، لوکا میرلس به زیر ۱۷ سال برزیل دعوت شد. او در جام کاسکایش لوژو برای این تیم به میدان رفت و در هر سه دیدار این رقابت‌ها گلزنی کرد و به ویژه در پیروزی ۱۶–۱ برابر سائوتومه و پرنسیپ هت‌تریک کرد.

در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، لوکا میرلس و هم‌تیمی‌اش در سانتوس گابریل بونتمپو برای انجام دو بازی دوستانه برابر زیر ۲۰ سال پاراگوئه به زیر ۲۰ سال برزیل دعوت شدند.
## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه سانتوس
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان برزیل
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل برزیل
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال برزیل
رده:بازیکنان لیگ دسته دوم فوتبال برزیل
رده:زادگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
لورن میلر

**لورن آن میلر روگن** (انگلیسی: née **Miller**؛ متولد ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۲) بازیگر، کمدین، فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی است. او در فیلم‌های *[[خیلی بد (فیلم)|سوپربد]]* (۲۰۰۷)، *[[زک و میری یک فیلم پورنو می‌سازند|زک و میری یک پورنوگرافی می‌سازند]]* (۲۰۰۸) و *[[۵۰/۵۰]]* (۲۰۱۱) ظاهر شده است.

در سال ۲۰۱۲، او در فیلم *[[واسه داشتن یه زمان خوش، تماس بگیرید…|«برای اوقات خوش، تماس بگیر…]]*» بازی کرد که نویسندگی و تهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده داشت و در سال ۲۰۱۸ اولین کارگردانی خود را با فیلم *[[مثل پدر]]* تجربه کرد.

میلر در لانگ آیلند، نیویورک متولد شد و در لیکلند، فلوریدا بزرگ شد. او دختر ادل و اسکات میلر است و یک برادر به نام دنی دارد. میلر یهودی است.

میلر در سال ۲۰۰۴ با ست روگن، بازیگر، رابطه برقرار کرد. آنها در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰ نامزد شدند و در ۲ اکتبر ۲۰۱۱ ازدواج کردند. آنها اعلام کرده‌اند که قصد بچه‌دار شدن ندارند.

در سال ۲۰۱۲، میلر و روگن سازمان غیرانتفاعی «شادی برای خیریه» را تأسیس کردند تا آگاهی‌رسانی در مورد بیماری آلزایمر را افزایش داده و بودجه تحقیقات در این زمینه را تأمین کنند. این بیماری در خانواده او، از جمله مادرش که در سن ۵۵ سالگی تشخیص داده شد، موروثی است.

## فیلم‌شناسی
### فیلم

### تلویزیون

## منابع
رده:بازیگران زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن یهودی
گابریل بونتمپو

**گابریل بونتمپو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای سانتوس در پست هافبک بازی می‌کند.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است.
## دوران باشگاهی
او در یوبرابا، میناس گرایس به دنیا آمد. بونتمپو در سال ۲۰۱۶ پس از یک دوره آزمایشی در زادگاهش، به بخش آکادمی باشگاه فوتبال سانتوس پیوست. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را با باشگاه امضا کرد و با یک قرارداد سه‌ساله به توافق رسید.

در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، بونتمپو برای سری بی ۲۰۲۴ در فهرست تیم اول ثبت شد. در ۱۳ اکتبر، او قراردادش را تا دسامبر ۲۰۲۶ تمدید کرد.

بونتمپو نخستین بازی خود را برای تیم اصلی در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵ انجام داد و در باخت ۲–۱ خارج از خانه در کمپئوناتو پائولیستا برابر ولا کلوبه در ترکیب اصلی قرار گرفت. او نخستین گل حرفه‌ای خود را هفت روز بعد به ثمر رساند و گل دوم تیمش را در پیروزی خانگی ۳–۱ برابر سائو پائولو زد.

[بندانگشتی|راست|۱۲۰px|بونتمپو در حال بازی برای [باشگاه فوتبال سانتوس در سال ۲۰۲۵]]
در ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، باشگاه فوتبال سانتوس تمدید قرارداد بونتمپو تا پایان سال ۲۰۲۷ را اعلام کرد. در ۵ مه، او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۸ تمدید کرد.

## دوران ملی
در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، بونتمپو و هم‌تیمی‌اش در باشگاه فوتبال سانتوس، لوکا میرلس، به تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل برای دو بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پاراگوئه دعوت شدند.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه سانتوس
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان برزیل
رده:بازیکنان فوتبال اهل مینا ژرایس
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل برزیل
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال برزیل
رده:زادگان ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل برزیل
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
جی و ست در مقابل آخرالزمان

***جی و ست در برابر آخرالزمان*** (Jay and Seth Versus the Apocalypse) یک فیلم کوتاه ترسناک کمدی آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به نویسندگی و کارگردانی جیسون استون و نویسندگی مشترک ست روگن و ایوان گلدبرگ است. این فیلم کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای، با بازی ست روگن و جی باروچل ساخته شده است. در ابتدا یک تریلر ۸۵ ثانیه‌ای در یوتیوب آپلود شد که حاوی برخی از دیالوگ‌هایی بود که در فیلم کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای که بعداً در یوتیوب آپلود شد، وجود نداشت. بعداً این فیلم به یک فیلم بلند سینمایی با عنوان *[[این آخرشه|این پایان است]]* (۲۰۱۳) تبدیل شد و به طور کامل در نسخه بلوری همتای بلند خود منتشر شد.

## داستان
*«جی و ست در برابر آخرالزمان»* روایتگر نسخه‌های تخیلی دو بازیگر است که خود را در آپارتمانشان حبس کرده‌اند و در طول یک رویداد نامشخص آخرالزمانی، بر سر مخمصه‌شان بحث می‌کنند. 

## منابع
رده:فیلم‌های درباره مرگ
رده:فیلم‌های کوتاه
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ترسناک ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های کوتاه ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی زوج هنری آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی ترسناک ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های مرتبط با حوادث فاجعه‌انگیز و بلایای طبیعی آمریکایی
وصیت و وفات موسی

***وصیت و وفات موسی*** فرسکویی اثر لوکا سینیورلی و بارتولومئو دلا گاتا، نقاشان ایتالیایی دوره رنسانس است. این نقاشی حدود سال ۱۴۸۲ کشیده شده و در کلیسای سیستین رم قرار دارد.

## منابع
* 
* 

رده:فرشتگان در هنر
رده:کتاب‌ها در هنر
رده:مرگ در هنر
رده:نقاشی‌های دهه ۱۴۸۰ (میلادی)
رده:نقاشی‌های موسی
نشان خدمات برجسته اسرائیل

**نشان خدمات برجسته اسرائیل** () یا **مدال خدمات برجسته اسرائیل** یک نشان نظامی اسرائیلی است. مدال خدمات برجسته سومین نشان مهم است که توسط رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل پس از عملی که با شجاعت انجام شده و شایسته خدمت نمونه است، اعطا می‌شود.

این نشان در سال ۱۹۷۰ توسط قانون کنست تأسیس شد و همچنین می‌تواند برای اقداماتی که قبل از سال ۱۹۷۰ انجام شده است، اعطا شود. این نشان تنها مدال از سه مدالی است که توسط دولت اسرائیل برای رفتار نمونه اعطا می‌شود و می‌تواند برای اقدامات خارج از میدان جنگ نیز اعطا شود. این مدال شامل یک روبان آبی است که یک دایره فلزی با شمشیری در مرکز آن در کنار گندم دارد، دو نمادی که توسط سازمان‌های مبارز جوامع یهودی قبل از تأسیس کشور در سال ۱۹۴۸ استفاده می‌شدند. این علائم، نشان دهنده کار پیشگامان و دفاع آنها از میهن هستند.

تا به امروز، ۶۰۱ نشان خدمات برجسته اسرائیل اعطا شده است که آخرین آن در سال ۲۰۱۵ بوده است. پنج دریافت کننده دو بار این مدال را دریافت کرده‌اند. یک واحد، گردان شناسایی تیپ گیواتی، در سال ۲۰۰۵ این مدال را دریافت کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
عبور از دریای سرخ (کلیسای سیستین)

***عبور از دریای سرخ*** فرسکویی است که در سال‌های ۱۴۸۱–۱۴۸۲ کشیده شده و در کلیسای سیستین، واتیکان قرار دارد. نقاش اصلی اثر مشخص نیست اما اثر را به کوزیمو روسلی نسبت می‌دهند. این نقاشی عبور بنی‌اسرائیل از دریای سرخ را از فصل ۱۴ سفر خروج به تصویر می‌کشد.

## منابع
* 

رده:اسب در هنر
رده:سازهای موسیقی در هنر
رده:نقاشی‌های ۱۴۸۲ (میلادی)
رده:نقاشی‌های دریایی
رده:نقاشی‌های دومنیکو گرلاندایو
رده:نقاشی‌های موسی
رده:نقاشی‌های سگ‌ها
رده:نقاشی‌های اسب‌ها
سیستم آب تیخوینسکایا

**سیستم آبی تیهوینسکایا** (روسی: Тихвинская водная система) یکی از آبراه‌هایی بود که رودخانه ولگا را به دریای بالتیک متصل می‌کرد و نقش مهمی در توسعه حمل‌ونقل آبی روسیه در قرن نوزدهم ایفا نمود. این مسیر شامل مجموعه‌ای از رودخانه‌ها، کانال‌ها و دریاچه‌ها بود که امکان جابه‌جایی کالا و مسافر را میان مناطق مرکزی و شمال‌غربی کشور فراهم می‌کرد. طراحی دقیق و مهندسی پیشرفته آن در زمان خود، نشانگر تلاش‌های گسترده برای تقویت زیرساخت‌های اقتصادی و نظامی امپراتوری روسیه بود. این سیستم همچنین به توسعه شهرهای اطراف و رونق تجارت داخلی کمک شایانی کرد. و به‌طور خاص رودخانه مولوگا را به رودخانه سیاس متصل می‌کرد. از نظر تقسیمات اداری فعلی روسیه، این آبراه متعلق به استان‌های وولوگدا و لنینگراد است. این مسیر آبی، نقش مهمی در اتصال مناطق شمال‌غربی به مراکز تجاری داخلی داشت و موجب رونق اقتصادی و توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل در این استان‌ها شد.

این طرح ابتدا توسط پتر کبیر مطرح شد، اما ساخت آن تنها در سال ۱۸۰۲ آغاز شد. سیستم آبی تیخوینسکایا برای عبور کشتی‌های متوسط ساخته شده بود. این سیستم تیخوین تا اواسط قرن بیستم فعال بود، زمانی که کشتیرانی در امتداد رودخانه سویر و ساخت راه‌آهن باعث افزایش رقابت و در نتیجه تعطیلی آن شد. با وجود نقش مهم این سیستم در اتصال مناطق داخلی به دریای بالتیک، توسعه فناوری‌های حمل‌ونقل مدرن و تغییر مسیرهای تجاری موجب شد تا اهمیت آن کاهش یابد و در نهایت به فراموشی سپرده شود.

## جغرافیا
سیستم آبی تیهوینسکایا از اسکله ریبینسک در کنار رودخانه ولگا آغاز می‌شد. این آبراه در امتداد ولگا (۳۲) امتداد داشت. کیلومتر)، سپس در رودخانه مولوگا (۱۷۵ کیلومتر). از مولوگا، آبراه در چاگودوشچا به کناره پیچید و ۱۷۹ کیلومتر امتداد یافت. کیلومتر در امتداد رودخانه‌های چاگودوشچا و گورون. پس از ۳۳ کیلومتر، رودخانه سومینکا را دنبال کرد (۳۲ کیلومتر)، دریاچه سومین و رودخانه ولچینا (۱۰) کیلومتر).

بین رودخانه ولچینای علیا و دریاچه الگینو، ششمین کانال تیخوین کیلومتر ساخته شد. سپس مسیر از دریاچه الگینو، رودخانه تیخوینکا (۱۵۹) عبور کرد. کیلومتر) و روی رودخانه سیاس. سپس مسیر از طریق کانال سیاس (۱۰) طی می‌شود. کیلومتر) و کانال لادوگا و در نهایت از طریق رودخانه نوا (۵۸ کیلومتر). سیستم تیهوینسکایا در اسکله نزدیک لاورای الکساندر نوسکی در سن پترزبورگ به پایان می‌رسد. طول کل این آبراه ۹۰۲ کیلومتر بود. کیلومتر.

## تاریخچه
در قرن هجدهم، ساخت سیستم آب تیخوینسکایا چندین بار در دستور کار قرار گرفت، اما هر بار به دلیل کمبود پول در خزانه به تعویق افتاد. در تابستان ۱۷۹۷، به دلیل خشکسالی شدید، کشتی‌ها نمی‌توانستند از آبراه ویشنی ولوچیوک عبور کنند. دوباره، این سؤال در مورد ساخت سیستم تیخوین مطرح شد. در ۱ ژانویه ۱۸۰۲، الکساندر اول پیش‌نویس سیستم آب ژنرال دوولانت را تصویب کرد که قرار بود ۱۷ قفل و ۱۰ دریچه و کانال بین دریاچه‌ها و سوان کروپین ساخته شود.

## وضعیت فعلی
امروزه، سیستم آبرسانی تیخوینسکایا رو به زوال است. تمام دروازه‌ها تخریب شده‌اند. سطح آب رودخانه تیخوینکا بیش از ۵ متر کاهش یافته است. تیخوینکا به شدت با زباله‌های خانگی آلوده شده است. بناهای معماری متعددی که در سواحل تیخوینکا و شاخه‌های آن واقع شده‌اند، در وضعیت ویرانی قرار دارند.

## منابع

رده:ترابری در استان لنینگراد
رده:جغرافیای استان ولوگدا
رده:کانال در روسیه
رده:مختصات در ویکی‌داده
باشگاه فوتبال آمازوناس

**باشگاه فوتبال آمازوناس** (به پرتغالی: Amazonas Futebol Clube) که معمولاً با نام **آمازوناس** شناخته می‌شود، یک باشگاه حرفه‌ای برزیلی مستقر در مانائوس، آمازوناس است که در ۲۳ مه ۲۰۱۹ تأسیس شد. این تیم در سری بی فوتبال برزیل، دسته دوم فوتبال برزیل، و همچنین در سری آ لیگ‌ ایالتی برزیل آمازوناس، رقابت می‌کند.

این باشگاه در سال ۲۰۱۹ توسط اعضای سابق ادارات سایر باشگاه‌های مانائوس با هدف سازماندهی یک باشگاه رقابتی و احیای فوتبال در ایالت آمازوناس تأسیس شد. با وجود اینکه این باشگاه اخیراً تأسیس شده‌است، اما موفق بوده و در سال ۲۰۲۳ قهرمان مسابقات قهرمانی آمازوناس شد و در همان سال قهرمان سری سی شده‌است که اولین عنوان قهرمانی ملی توسط یک باشگاه از ایالت آمازوناس است.

این باشگاه در ورزشگاه کارلوس زامیت بازی می‌کند، اما برای بازی‌های بزرگتر از ورزشگاه آرنا آمازونیا، یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی ۲۰۱۴، استفاده می‌کند.

آمازوناس بهترین تیم ایالت آمازوناس در رتبه‌بندی باشگاه‌های ملی فدراسیون فوتبال برزیل است.

## پوشاک و اسپانسرها

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* Soccerway team

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۹ (میلادی) در برزیل
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۹ (میلادی)
آبراه ویشنی ولوچیوک

**آبراه ویشنی ولوچیوک** () آبراهی است که حوضه‌های دریای بالتیک و خزر، یا به‌طور خاص‌تر، رودخانه مستا و رودخانه تورتسا را در اطراف شهر ویشنی ولوچیوک از استان تور، روسیه به هم متصل می‌کند. این آبراه در دهه ۱۷۰۰ ساخته شد و به اولین آبراهی تبدیل شد که حوضه‌های این دو دریا را به هم متصل کرد. این آبراه هنوز در حال بهره‌برداری است، اگرچه توسط آبراه ولگا-بالتیک جایگزین شد و نمی‌تواند کشتی‌های بزرگ را بپذیرد. آبراه ویشنی ولوچیوک یکی از سه سیستم کانالی است که نوا و ولگا را به هم متصل می‌کند، دو مورد دیگر آبراه ولگا-بالتیک و سیستم آبی تیخوینسکایا هستند.

## تاریخچه
بندانگشتی|کانال تورتسکی در نزدیکی مخزن ویشنی ولوچیوک
همان‌طور که از تعداد زیاد مکان‌های باستانی موجود در این منطقه پیداست، آبراهی که از دریاچه ایلمن در بالادست رودخانه‌های مستا و تسنا سرچشمه می‌گیرد و به دنبال آن به رودخانه تورتسا و در پایین‌دست رودخانه ولگا می‌رسد، از قرون وسطی وجود داشته است. نام ویشنی ولوچیوک از  گرفته شده است که به معنی حمل و نقل است. در ۱۲ ژانویه ۱۷۰۳، تزار روسیه ، پتر کبیر، فرمانی را امضا کرد که دستور ساخت کانالی به جای حمل و نقل را می‌داد. شاهزاده ماتوی گاگارین به عنوان سرپرست ساخت و ساز منصوب شد و آدریان هوتر، یک مهندس آب هلندی از آمستردام، برای انجام ساخت و ساز استخدام شد. این آبراه در سال ۱۷۰۶ افتتاح شد و به اولین آبراهی تبدیل شد که حوضه‌های نوا و ولگا را به هم متصل می‌کرد. این کانال که به **کانال گاگارین** و بعدها به **کانال تورتسکی** معروف شد،  طول داشت. طول و  عمق. با این حال، پروژه ساخت و ساز شامل تعدادی اشتباه بود و در نتیجه کانال دچار پوسیدگی شد و در مقطعی ناوبری غیرممکن شد.

در سال ۱۷۱۹، میخائیل سردیوکوف داوطلب بازسازی کانال شد و در ۲۶ ژوئن ۱۷۱۹ کانال تحت نظارت او منتقل شد. سردیوکوف مخزن ویشنی ولوچیوک را ساخت که دو خروجی دارد، یکی به دریاچه مستینو و در نهایت به مستا، و دیگری به تورتسا. او همچنین کانال‌ها و آب‌بندها را به‌طور کامل بازسازی کرد. در سال ۱۷۷۴، کانال و مناطق اطراف آن توسط دولت از وراث سردیوکوف خریداری شد.

در طول قرن هجدهم، تعدادی سد بر روی شاخه‌های رودخانه‌های مستا و تورتسا ساخته شد تا سطح آب مورد نیاز برای کشتیرانی حفظ شود. در سال ۱۷۷۳، یاکوب سیورز، که در آن زمان فرماندار استان نووگورود بود، به عنوان سرپرست این آبراه منصوب شد. سیورز بازسازی سیستم را انجام داد و دو مخزن آب کوچک اضافه کرد. در سال ۱۷۹۷، یک بازسازی دیگر نیز انجام شد. این امر منجر به افزایش چشمگیر ترافیک شد. در حالی که در دهه ۱۷۶۰، سالانه تا ۴۰۰۰ کشتی از کانال استفاده می‌کردند، پس از سال ۱۷۷۵ این میزان به ۵۵۰۰۰ کشتی در سال افزایش یافت. سنگین‌ترین ترافیک بین سال‌های ۱۸۱۴ تا ۱۸۴۹ بود و سپس به دلیل رقابت با سایر آبراه‌ها و راه‌آهن، شروع به کاهش کرد.

در سال ۱۷۷۸، آبراه ویشنی ولوچیوک به عنوان بخشی بین تور و کانال لادوگا تعریف شد. این آبراه به سه بخش تقسیم شد: یکی بین تور و دریاچه مستینو، یکی دیگر بین دریاچه مستینو و نووگورود، و سومی بین نووگورود و دهانه رودخانه ولخوف. دفتر مرکزی این سیستم در ویشنی ولوچیوک قرار داشت که تازه در سال ۱۷۷۰ به عنوان شهر شناخته شده بود.

## منابع

رده:ترابری در استان تور
رده:جغرافیای استان تور
رده:حوضه ولگا
رده:رود نوا
رده:کانال در روسیه
رده:مختصات در ویکی‌داده
ورزشگاه کارلوس زامیت

**ورزشگاه کارلوس زامیت** (به پرتغالی: Estádio Municipal Carlos Zamith) یک ورزشگاه چندمنظوره در مانائوس، آمازوناس، برزیل است. این ورزشگاه بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شود و حداکثر ظرفیت آن ۶٬۵۰۰ نفر است.

در ابتدا قرار بود این ورزشگاه به‌عنوان یک مرکز تمرینی برای جام جهانی ۲۰۱۴ مورد استفاده قرار گیرد، اما ساخت آن در ۵ اوت ۲۰۱۳ آغاز شد و هزینه اولیه آن ۱۴ میلیون رئال بود. این ورزشگاه که به نام کارلوس زامیت، روزنامه‌نگار ورزشی برجسته ایالت که در آن زمان درگذشته بود، نام‌گذاری شده‌است، در ۲۴ مهٔ ۲۰۱۴ افتتاح شد و فرماندار ایالت، خوزه ملو د اولیویرا، به طور نمادین اولین گل را به ثمر رساند.

## منابع

رده:ورزشگاه‌های فوتبال در آمازوناس (ایالت برزیل)