دوربین مخفی

**دوربین مخفی** یا **دوربین جاسوسی** نوعی دوربین است که برای عکس‌برداری یا ضبط موضوعات و اغلب افراد، بدون آگاهی آن‌ها به کار می‌رود. دوربین ممکن است «مخفی» به شمار رود چون برای سوژه قابل دیدن نیست یا در قالب یک شی‌ء دیگر استتار شده است. دوربین‌های مخفی اغلب به عنوان ابزاری برای نظارت به کار می‌روند.

اصطلاح «دوربین مخفی» معمولاً وقتی به کار می‌رود که سوژه از فیلم‌برداری بی‌اطلاع بوده و رضایت نداده است؛ در حالی که اصطلاح «دوربین جاسوسی» معمولاً زمانی به کار می‌رود که سوژه از وجود دوربین آگاه می‌شود و با آن مخالفت می‌کند. در مقابل، عبارت *دوربین امنیتی* به دوربین‌هایی اشاره دارد که معمولاً آشکارند یا همراه با اعلان نصب هستند، بنابراین سوژه از حضور دوربین آگاه است و می‌داند فیلم‌برداری می‌شود.

استفاده از دوربین‌های مخفی مسائل مربوط به حریم خصوصی را مطرح می‌کند و ممکن است جنبه‌های حقوقی متفاوتی بسته به حوزهٔ قضایی داشته باشد.

## توصیف
دوربین مخفی می‌تواند سیمی یا بی‌سیم باشد. این دوربین‌ها با کابل یا به‌صورت بی‌سیم می‌توانند به یک دستگاه نمایش یا ضبط مانند تلویزیون، رایانه، دستگاه ضبط ویدئویی، دستگاه ضبط ویدئویی تحت شبکه، کارت حافظه یا سایر محیط‌های ذخیره‌سازی داده متصل شوند. آن‌ها ممکن است تصاویر یا ضبط‌های خود را به صورت آنلاین نیز ذخیره کنند، از جمله از طریق لایو استریم. دوربین‌های مخفی ممکن است دارای قابلیت ضبط صدا باشند یا نباشند و می‌توانند به‌صورت دستی، از راه دور یا از طریق تشخیص حرکت فعال شوند.

دوربین مخفی ممکن است برای سوژه قابل مشاهده نباشد، برای نمونه به این دلیل که دارای لنزِ تله‌فوکال است و در محلی فراتر از میدان دید سوژه قرار گرفته، یا به وسیلهٔ یک شیء پوشانده یا پنهان شده است، مانند آینه یک‌طرفه. دوربین‌های مخفی را می‌توان در طیف گسترده‌ای از اقلام جای داد، از تجهیزات الکترونیکی (تلویزیون، آشکارساز دود، ساعت، حسگر حرکتی، تلفن همراه، رایانه شخصی) گرفته تا اشیای روزمره‌ای که انتظار نمی‌رود کارکرد الکترونیکی داشته باشند (لوازم التحریر، گیاه آپارتمانی، عینک، لباس، تیر چراغ‌برق]).

## کاربرد
کاربردهای رایج دوربین‌های مخفی شامل حفاظت و امنیت املاک، نظارت شخصی، عکاسی یا مقاصد سرگرمی است. اگرچه ممکن است برای جاسوسی یا نظارت توسط نهادهای گوناگون مانند پلیس، سازمان‌های اطلاعاتی، خبرنگاران تحقیقی، شرکت‌ها یا سایر افراد نیز به کار گرفته شوند. آن‌ها همچنین ممکن است در فعالیت‌های غیرقانونی مانند شناسایی موقعیت برای ارتکاب جرم یا تعقیب افراد استفاده شوند.

دوربین‌های مخفی گاهی در اشیای خانگی معمولاً برای والدین نصب می‌شوند تا فعالیت‌های پرستارهای کودک و گاهی خودِ کودکان را پایش و ضبط کنند. به این نوع دوربین‌ها معمولاً «نانی کم» یا دوربین پرستار کودک گفته می‌شود. استفاده از نانی کم‌ها می‌تواند موضوع بحث و جدل باشد. برای مثال، پرونده‌ای در سال ۲۰۰۳ در فلوریدا که در آن یک پرستار کودک به دلیل فیلم این دوربین‌ها متهم شده بود، در سال ۲۰۰۶ به دلیل مشکل کیفیت ویدئو که آن را «ادلهٔ بی‌ارزش» خواندند، رد شد؛ اما این رد به دلیل غیرقانونی بودن استفاده از آن نبود و در مواردی پیشین، فیلم‌های واضح‌تر این مدل دوربین‌ها به عنوان مدرک مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

دوربین‌های مخفی گاهی در آپارتمان‌های اجاره‌ای مخصوص تعطیلات مانند آگهی‌های ایربی‌ان‌بی نصب می‌شوند. نگرانی‌هایی در مورد ایمنی و حریم خصوصی مسافران در این شرایط مطرح شده است. 

## در رسانه
دوربین‌های مخفی گاهی در تلویزیون واقع‌نما و شبکه‌های اجتماعی به کار می‌روند تا رفتارهای شرکت‌کنندگان را در موقعیت‌های غیرمعمول یا خنده‌دار ضبط کنند. شرکت‌کنندگان یا می‌دانند که فیلم‌برداری می‌شوند اما زمان یا مکان دقیق را نمی‌دانند، یا تا بعد از فیلم‌برداری از حضور دوربین اطلاع ندارند و سپس ممکن است رضایت دهند و صورت‌جلسهٔ اجازهٔ پخش را امضا کنند.

## مسائل حقوقی

### کرهٔ جنوبی
در کرهٔ جنوبی، دوربین‌های مخفی (که به اختصار *مولکا* Molka نامیده می‌شوند) در دههٔ ۲۰۱۰ رواج یافتند و انتشار تصاویر و ویدئوهای تماشای غیرمجاز را تسهیل کردند. واژهٔ مولکا می‌تواند به خود دوربین‌ها یا به فیلم‌هایی که آنلاین منتشر می‌شوند، اشاره کند.

### ایالات متحده
در ایالات متحده، خرید، مالکیت و استفاده از دوربین‌های مخفی و دوربین‌های پرستار کودک در همهٔ ۵۰ ایالت معمولاً قانونی به شمار می‌رود. با این حال قوانینی وجود دارد که ضبط مکالمات صوتی به‌صورت مخفیانه را ممنوع می‌کند و به همین خاطر اکثر دوربین‌های مخفی با قابلیت ضبط صدا عرضه نمی‌شوند یا ضبط صوت آن‌ها دارای محدودیت است. 

## منابع

## پیوندهای خارجی
* 

رده:دوربین‌ها
رده:مجموعه‌های تلویزیونی دوربین مخفی
رده:ضبط کردن
رده:ژانرهای تلویزیون