لباس ماریا کلارا

[بندانگشتی|تابلوی ''«ماریا کلارا»'' اثر [خوان لونا، مربوط به سال ۱۸۹۵ که به دلیل لباس زن، گاهی با نام «*ماریا کلارا*» نیز شناخته می‌شود.]]
[بندانگشتی|تامپوهان ("قهر کردن")، نقاشی ۱۸۹۵ توسط [خوان لونا که فیلیپینی را با لباس سنتی سفر مستیزا به تصویر می‌کشد. اعتقاد بر این است که همان زن در لا بولاکنا است.]]
**لباس ماریا کلارا** که از لحاظ تاریخی به عنوان سفر مستیزا در دوران استعمار اسپانیا شناخته می‌شود، نوعی لباس سنتی است که توسط زنان در فیلیپین می‌پوشند. این یک نسخه اشرافی از *باروت سایا* است. نام خود را از ماریا کلارا، شخصیت اصلی رمان نولی می تانگر که در سال ۱۸۸۷ توسط ناسیونالیست فیلیپینی خوزه ریزال نوشته شده است، گرفته است. به‌طور سنتی از پینا ساخته می‌شود، همان ماده ای که برای تاگالوگ بارونگ استفاده می‌شود.

یک مدل لباس مجلسی یکپارچه از این لباس با آستین‌های پروانه‌ای که در نیمه اول قرن بیستم توسط هنرمند ملی فیلیپین، رامون والرا، رواج یافت، به عنوان ***ترنو*** شناخته می‌شود که همچنین یک مدل کوتاه‌تر برای لباس‌های غیررسمی و مهمانی به نام ***بالینتاواک*** دارد. معادل مردانه *باروت سایا،* بارونگ تاگالوگ است.

این لباس‌های سنتی زنانه در فیلیپین در مجموع به عنوان **لباس ** شناخته می‌شوند. این لباس‌ها در کنار لباس تاگالوگ بارونگ، به عنوان «لباس فیلیپینیانا» نیز شناخته می‌شوند.

## اجزای سنتی
بندانگشتی|ماریا کلارا نوعی باروت سایا است، اما به‌طور سنتی توسط زنان فیلیپینی با یک ''پانوئولو'' (روسری گردن) روی شانه‌ها و یک ''آبانیکو'' (بادبزن) ظریف پوشیده می‌شود.
مانند *باروت سایا*، لباس ماریا کلارا به‌طور سنتی از چهار بخش تشکیل شده است: یک بلوز (*بارو* یا *کامیسا*)، یک دامن بلند (*سایا*)، یک دستمال سر که روی شانه‌ها پوشیده می‌شود (*پانوئلو*، *فیچو* یا *آلامپای*) و یک پارچه مستطیلی کوتاه که روی دامن پوشیده می‌شود (*تاپیس* یا *پاتادیونگ*).

*کامیسا* یک بلوز بدون یقه است که لبه آن در کمر قرار دارد و از پارچه‌های نازک و شفاف مانند الیاف آناناس و *جوسی* ساخته می‌شود. آستین‌های *کامیسا* شبیه به چیزی است که به آن «بال فرشته» می‌گویند یا به شکل زنگوله است. اصطلاح صحیح برای آستین‌های کامیسا در اواسط تا اواخر دهه ۱۸۰۰ «پاگودا» است - که از سیلوئت‌های اولیه غربی دوره ویکتوریا گرفته شده است.

*پانوئولو* تکه‌ای پارچه مربعی آهارزده (چه مات و چه از همان جنس *کامیسا*) است که چندین بار تا شده و روی شانه‌ها قرار می‌گیرد. هدف از *پانوئولو*، پوشاندن پشت گردن و بالاتنه به دلیل یقه کوتاه *کامیسا* و همچنین شفافیت خالص آن بوده است؛ و همچنین به دلیل تزئینات اضافه شده به آن، معمولاً گلدوزی‌ها و سنجاقی که آن را در جای خود محکم می‌کند، به عنوان یک قطعه تزئینی نیز عمل می‌کند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

*سایا* دامنی به شکل «قبه» است، طول آن از کمر شروع می‌شود و به زمین می‌رسد. این دامن‌ها معمولاً از یک یا دو لایه تشکیل شده‌اند که به آنها «پانل» یا *دوس پانوس* (به اسپانیایی به معنای «دو پارچه») می‌گویند؛ برخی از نمونه‌ها از هفت گور یا *سیته کوچیلوس* (به اسپانیایی به معنای «هفت چاقو») ساخته شده‌اند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (نوامبر ۲۰۱۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

*تاپیس* یک دامن روپوش تا زانو است که باسن را می‌پوشاند. طرح‌های *تاپیس* ممکن است ساده باشند و معمولاً از پارچه‌های مات مانند پارچهٔ *موسلین* و پارچهٔ *مدرس* ساخته می‌شوند و همچنین برای اهداف حیا استفاده می‌شوند زیرا به دلیل نازکی *سایا،* قسمت پایین بدن را نشان نمی‌دهد. این دامن از *تاپیس* با همین نام، دامن اصلی و بومی زنان در فیلیپین، گرفته شده است که مستطیلی از پارچه‌ای با رنگ روشن است که از الیاف آباکا بافته می‌شود.

برخی از خانم‌های متعلق به طبقات بالاتر (اغلب از کاست *مستیزا*) *تاپی* را یک لباس سطح پایین می‌دانند. این لباس شبیه به *دالانتال* (پیش‌بند) بود که توسط طبقات پایین پوشیده می‌شد. زنان طبقات بالا از دهه ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ نسخه‌ای استادانه از تاپی می‌پوشیدند که با دو بند به دور کمر بسته می‌شد. به این نوع تاپی، «دالانتال» (پیش‌بند) نیز گفته می‌شد.

## نوسازی
کلمه «ترنو» در زبان اسپانیایی به مجموعه‌ای از لباس‌های ست از جنس پارچه یکسان اشاره دارد. در فیلیپین، «ترنو» به لباس زنانه‌ای گفته می‌شود که از رنگ‌ها/طرح‌های ست تشکیل شده است. در اوایل دهه ۱۹۰۰، اجزای لباس‌های سنتی مکزیکی (traje de mestiza) از نظر رنگ و طرح با هم هماهنگ شدند. برخی از لباس‌های سنتی مکزیکی در دهه ۱۹۱۰ کاملاً از یک جنس دوخته می‌شدند. (مانند «نیپیس» - یک اصطلاح فیلیپینی به معنای «نازک» یا «نازک»). تا دهه ۱۹۲۰ این اصطلاح به لباسی اطلاق می‌شد که شامل یک «کامیسا» ی هماهنگ با آستین‌های پروانه‌ای، یک «پانوئلو» (فیچو) آهارزده، یک «سایا» (دامن) که معمولاً با «کولا» (دنباله) همراه بود و یک «سوبرفالدا» (دامن رویی) بود.

در اواخر دهه ۱۹۴۰، معنی و طرح ترنو به هر لباس غربی با آستین‌های پروانه‌ای متصل به آن تکامل یافت.

گاهی «ترنو» توسط زنانی که در نیمه اول قرن بیستم زندگی می‌کردند، به عنوان «لباس دورگه» شناخته می‌شد.

در ۸ ژوئیه ۲۰۰۸، در سخنرانی وضعیت کشور رئیس‌جمهور فیلیپین ، گلوریا ماکاپاگال آرویو، او یک «لباس ماریا کلارا مدرن» پوشید. لباسی که رئیس‌جمهور به تن کرد، صورتی-فوکسیا بود که توسط جی سی بوئندیا طراحی شده بود. پارچه مورد استفاده برای لباس ریاست جمهوری که در عرض سه هفته دوخته شد، ترکیبی از الیاف آناناس و ابریشم بود و توسط مؤسسه تحقیقات فیلیپین، آژانسی از وزارت علوم و فناوری فیلیپین، توسعه داده شد. این پارچه شش یاردی با هزینه ۳۰۰۰ پزو، در استان میسامیس اورینتال تولید، در مانیل فرآوری و در استان آکلان بافته شد. سپس پارچه با رنگی از گیاه *سابانگ*، یک گیاه بومی، رنگ‌آمیزی شد.

به گزارش روزنامه *[[فیلیپین دیلی اینکوایر|فیلیپین دیلی اینکوایرر]]*، این اولین بار در تاریخ فیلیپین است که دفتر رسانه‌ای کاخ مالاکانانگ جزئیاتی در مورد لباس شب یک رئیس‌جمهور فیلیپینی که قرار است در سخنرانی وضعیت کشور پوشیده شود، فاش کرد. با این حال، خود رئیس‌جمهور در مورد لباسی که در ژوئن ۲۰۰۸ در پنجاهمین سالگرد وزارت علوم و فناوری پوشیده بود، صحبت کرد. لباس مذکور، یک لباس قدیمی به رنگ گل رز از الیاف آناناس بود که با موادی از پوست نارگیل رنگ شده بود.

در حال حاضر، طراحان زیادی وجود دارند که لباس‌های فیلیپینی را در آثار خود می‌گنجانند و به آنها حال و هوای مدرن می‌دهند. آنها اغلب متناسب با استانداردهای زیبایی‌شناسی جدید و نیازهای عملی مردم روزمره طراحی می‌شوند. اگرچه سبک آن تغییر کرده است، اما تصویر فیلیپینی کلاسیک هنوز هم قابل مشاهده است.

## نگارخانه

پرونده:Butterfly_Gown.jpg|جایگزین=Woman in terno with stiffened "butterfly" sleeves| زنی با *لباس ترنو* و آستین‌های سفت «پروانه‌ای»
پرونده:Miss_Universe_2015_Pia_Wurtzbach_waves_to_the_Malacanang_Press.jpg|جایگزین=Pia Wurtzbach at the Malacañang Palace wearning terno.| پیا وورتسباخ در کاخ مالاکانانگ با لباس *ترنو* .
پرونده:Kerchief_(Pañuelo)_MET_115249a.jpg|جایگزین=Early 19th century pañuelo in the Metropolitan Museum of Art| *پانوئلو* اوایل قرن نوزدهم در موزه هنر متروپولیتن
پرونده:Pinayavatar.jpg|جایگزین=Mestiza de sangley woman in traje de mestiza with an abaniko fan| زن مستیزا از سنگلی در سفر مستیزا با یک طرفدار *آبانیکو*
پرونده:Filipina_mestizas,_early_1800s.jpg|جایگزین=Filipina mestizas from the early 1800s with pañuelos over baro't saya, by Paul de la Gironiere| *[[مستیسو|مستیزاهای]]* فیلیپینی از اوایل دهه ۱۸۰۰ با *پانوئلوها* روی *باروت سایا* ، اثر پل د لا جیرونیر
پرونده:La_Mestisa_by_Justiniano_Asuncion.jpg|جایگزین=La Mestisa (A Filipina Mestiza) by Justiniano Asuncion| لا مستیزا ( *مستیزا فیلیپینی* ) اثر جاستینیانو آسونسیون
پرونده:La_Mestisa_Española_by_Justiniano_Asuncion.jpg|جایگزین=La Mestisa Española (A Spanish Mestiza Filipina) by Justiniano Asuncion| مستیسا اسپانیولا ( *مستیزای اسپانیایی فیلیپینی* ) اثر جاستینیانو آسونسیون
پرونده:India_de_Manila_by_José_Honorato_Lozano.jpg|جایگزین=India de Manila (Native Filipina of Manila) by José Honorato Lozano| هند د مانیل ( *بومی [[فیلیپینی‌ها|فیلیپینی]] [[مانیل]]* ) اثر خوزه هونوراتو لوزانو
پرونده:India_A_Caballo_by_José_Honorato_Lozano.jpg|جایگزین=India a Caballo (Native Filipina on a Horse) by José Honorato Lozano| هند یک کابالو ( *بومی [[فیلیپینی‌ها|فیلیپینی]] روی اسب* ) اثر خوزه هونوراتو لوزانو
پرونده:Meztizo_Spanish_Woman.png|جایگزین=A gown worn by a Meztiza| لباسی که یک متزیزا می‌پوشد


## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:تاریخ پوشاک آسیایی
رده:زنان در فیلیپین
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:نمادهای ملی فیلیپین