آکادمی کارارا

**آکادمی کارارا**، (**آکادمی هنرهای زیبای برگامو (**به ایتالیایی**: Accademia Carrara di Belle Arti di Bergamo**) یک نگارخانه هنری و آکادمی هنرهای زیبا در برگامو، در لمباردی در شمال ایتالیا است. این نگارخانه هنری در حدود سال ۱۷۸۰ توسط سیمون الیا تأسیس شد. گردآورنده برگاماسکو از هنرها. آکادمی هنرهای زیبا در سال ۱۷۹۴ به آن اضافه شد. مدرسه در سال ۱۹۸۸ از سوی وزارت آموزش، دانشگاه و پژوهش ایتالیا به رسمیت شناخته شد و در سال ۲۰۲۳ با کنسرواتوار گائتانو دونیزتی ادغام گردید و بدین‌ترتیب پلی‌تکنیک هنرهای برگامو تأسیس شد.

این آکادمی نه تنها به‌عنوان مرکز نگهداری آثار نقاشی و مجسمه‌سازی دوران رنسانس و باروک شناخته می‌شود، بلکه محلی برای تربیت نسل‌های جدید هنرمندان نیز هست. مجموعهٔ آثار آن شامل نقاشی‌های ایتالیایی و اروپایی از قرون پانزدهم تا نوزدهم می‌باشد و بسیاری از آثار برجستهٔ هنرمندان شاخص ایتالیا در آن نگهداری می‌شوند.

ویژگی منحصربه‌فرد آکادمی کارارا، تلفیق آموزش عملی و نمایشگاهی است؛ دانشجویان می‌توانند در محیطی مستقیم با آثار اصلی هنری تعامل داشته باشند، تجربه‌ای که در کمتر مدرسهٔ هنری دیگری یافت می‌شود. همچنین آکادمی برنامه‌های پژوهشی و نمایشگاه‌های موقت متعددی برگزار می‌کند که بازدیدکنندگان و هنرجویان را با جریان‌های هنری مختلف و شیوه‌های نوین آموزش هنر آشنا می‌سازد.

از دیگر نکات جالب، معماری و فضای داخلی ساختمان آکادمی است که خود به نوعی یادآور هنر و فرهنگ ایتالیاست و تجربهٔ بازدید را برای مخاطبان غنی‌تر می‌کند. این آکادمی، به‌عنوان پلی میان تاریخ هنر و آموزش معاصر، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ هنری ایتالیا و اروپا دارد.

## تاریخچه
[بندانگشتی|''سنت سباستین'' اثر [رافائل (۱۵۰۱/۱۵۰۲).]]
نگارخانهٔ هنری در اوایل دههٔ ۱۷۸۰ به دست جاکومو کارارا، مجموعه‌دار و کارشناس هنر اهل برگامو، بنیان‌گذاری شد و تا سال ۱۷۸۵ برای برخی بازدیدکنندگان گشوده بود. در سال ۱۷۹۳ یا ۱۷۹۴ یک آکادمی هنرهای زیبا نیز به آن افزوده شد که در ابتدا زیر نظر نقاش میلانی، کارلو دیونیجی سادیس، اداره می‌شد.

کارارا در سال ۱۷۹۵ وصیت‌نامه‌ای تنظیم کرد و در آن تمام دارایی و اموال خود را به نگارخانه و مدرسهٔ هنری که خود بنیان نهاده بود، واگذار کرد. طبق وصیت او، این مؤسسات باید زیر نظر هیئتی پنج‌نفره اداره می‌شدند؛ پنج عضو نخست این هیئت نیز به انتخاب خود او تعیین شدند. کارارا در سال بعد، یعنی ۱۷۹۶، درگذشت.

این ساختمان تا حدودی توسط کارارا بین سال‌های ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۱ بر اساس طرح‌های کوستانتینو گالیزیولی ساخته شد؛ بخش‌هایی از سازه‌های قبلی در آن گنجانده شده بود. بین سال‌های ۱۸۰۸ تا ۱۸۱۳ توسط سیمون الیا با طرح‌هایی به سبک نئوکلاسیک اصلاح شد. که شاگرد لئوپولدو پولاک در آکادمی بررا بود.

در سال ۱۹۵۸، شهرداری برگامو مسئولیت مدیریت گالری و مدرسه هنر را برعهده گرفت. این اقدام به معنای ورود مستقیم مدیریت محلی به ادارهٔ مجموعه‌ای بود که پیش‌تر مستقل فعالیت می‌کرد. سپس، در سال ۱۹۸۸، این گالری و مدرسه توسط وزارت آموزش، دانشگاه و پژوهش ایتالیا به رسمیت شناخته شد و از آن زمان به بعد تحت مدیریت مستقیم این وزارتخانه قرار گرفت. این تغییرات باعث شد تا فعالیت‌های آموزشی و هنری گالری با استانداردهای ملی هماهنگ شده و پشتیبانی رسمی دولتی دریافت کنند، و همچنین نقش شهرداری در ادارهٔ روزمرهٔ مجموعه کاهش یابد و مسئولیت‌های نظارتی و توسعه‌ای بیشتر به وزارتخانه منتقل شود.
بندانگشتی|بلینی، جیووانی - مدونا دی آلزانو - آکادمیا کارارا.
بندانگشتی|پیزانلو، پرترهٔ لئونلو دِ اِسته، ۱۴۴۱، شماره ۰۱

## مدیران کل
مدیران کل آکادمی کارارا به ترتیب زمانی عبارت بوده‌اند از: جوزپه دیوتی، انریکو سکوری، چزاره تالونه، پونزیانو لوورینی، لوئیجی بریگنولی، آکیل فونی، ترنتو لونگارتی، پیئرلوئیجی د وکی، ماریو کرِچی و ماریا گراتزیا رکاناتی. این فهرست نشان‌دهندهٔ تداوم مدیریت و هدایت آکادمی توسط چهره‌های برجستهٔ هنری در طول سال‌هاست و هر یک نقش مهمی در شکل‌دهی به مسیر آموزشی و هنری این مؤسسه ایفا کرده‌اند.

## منابع

رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مدرسه‌های هنر در ایتالیا
رده:موزه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۷۹۳ (میلادی)
رده:هنر در ۱۷۹۳ (میلادی)