بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم

**بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم** نمایش ایرانی به نویسندگی، کارگردانی و طراحی هویت بصریِ خسرو نقیبی است که در دور اول اجرا از **۵ شهریور تا ۴ مهر ۱۴۰۴** در «سالن شیشه‌ای» تماشاخانه هما روی صحنه رفت   و بازاجرای خود را در همین سالن از ۱۹ آذر به صورت محدود در آخرهفته‌ها از سر گرفت. 
اثر رابطه‌محور و **تعاملی** است و پس از ۱۰ شب اجرای دوسویه در دور اول، در ادامه از **۱۹ شهریور** و سپس در اجرای دوم با چیدمان **چهارسویه (Arena)** ادامه یافت. صفحهٔ تیوال این نمایش، **امتیاز ۴٫۴ از ۵** را ثبت کرده‌است.

## خلاصه
نمایش بر زیست دو زوج تمرکز دارد: **کسرا و بهار** در آغاز یک رابطه، و **بهمن و ماهی** در سال‌های پایانی زندگی مشترک. روایت‌های موازیِ آغاز و با فرسودگی به نقطه‌ای مشترک می‌رسند و نسبت تصمیم‌های عاطفی با رؤیاهای فردی را می‌کاوند.

## ایده و دراماتورژی
رویکرد اجرایی اثر بر «نزدیکی فیزیکی/روانی با تماشاگر»، «دعوت به خودبیانگری» و «تجربهٔ جمعی» بنا شده‌است؛ به گفتهٔ کارگردان، موضوع مرکزی «**خودِ رابطه**» است و تغییر چیدمان به چهارسویه با هدف تقویت مشارکت مخاطب از میانه دور اول اجراها انجام شده‌است. دراماتورژی اثر بر عهدهٔ **نونا شهریاری** بوده‌است.

## صحنه و طراحی
اجرای نمایش در **سالن شیشه‌ای** عمارت هما انجام شد؛ مکعبی شفاف که دیوار چهارم را حذف کرده و امکان چیدمان‌های متنوع را می‌دهد. چیدمان از ۱۹ شهریور به **چهارسویه** تغییر کرد.
کاناپهٔ مرکزی صحنه به‌عنوان «شخصیت پنجم» در طراحی بصری و اجرایی برجسته شده‌است.

## قالب تعاملی
مخاطبان در برخی مقاطع به اظهارنظر یا روایت تجربهٔ شخصی دعوت می‌شوند و کیفیت اجرا تابع مشارکت جمعی است. نقیبی دراین‌باره در گفت‌وگو با ایسنا توضیح داده است: «"بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم" نوعی تراپی جمعی و بازگویی درد بدون شرم از خودبیان‌گری‌ست. نمایش و شخصیت‌ها چنین می‌کنند و تماشاگر را هم به مرور در این مسیر قرار می‌دهند تا او هم بی‌واهمه از قضاوت‌شدن به خودش و مسیری که آمده بنگرد. هسته‌ی نمایش، مواجهه‌ی تماشاگر با دوراهی‌های عاطفی است و چیدمان چهارسویه و نزدیکی به صحنه کمک می‌کند صداها شنیده شود و یک تجربه‌ی جمعی شکل بگیرد.» 

## تاریخ اجرا
* **۵ شهریور ۱۴۰۴** — آغاز اجرا؛ ساعت ۱۹؛ مدت زمان اجرا ۸۰ دقیقه. چیدمان **دوسویه**.
* **۱۹ شهریور ۱۴۰۴** — تغییر چیدمان به **چهارسویه**.
* **۳ و ۴ مهر ۱۴۰۴** — پایان اجرا در دو شب دو اجرایی. 
* **۱۹ آذر ۱۴۰۴** — آغاز دور دوم اجرا؛ ساعت ۲۲؛ مدت زمان اجرا ۸۰ دقیقه. چیدمان **چهارسویه**. 

## بازیگران
به ترتیب ورود: سید جواد یحیوی، صدف طلایی، سعید زارعی، آیه کیانپور.
* در نیمه‌ی دوم دور اول اجرا مصطفی پروین به‌دلیل مصدومیت سعید زارعی جای‌گزین او شد.

## عوامل
* نویسنده و کارگردان و طراح هویت بصری: خسرو نقیبی
* دراماتورژ: نونا شهریاری
* طراح صحنه و نور: خسرو نقیبی، سعید زارعی
* طراح لباس: صدف طلایی
* موسیقی (ساز و آواز): مریم شمامی، مهدی نوروزی، شیوا عباسی، مهدی مجتبایی (در اجراهای متفاوت)
* عکاسی تبلیغات: مریم سعیدپور، بهار عسگری؛ 
* تیزر: امیرعلی سیدجلالی
* موشن‌گرافی: مرتضا خضری

## واکنش هنرمندان
* **مجیدرضا مصطفوی** (کارگردان): «اجرایی متفاوت و ماندگار.» 
* **رامتین لوافی** (فیلم‌ساز): «بی‌ادا و اطوار؛ متن دلنشین و بازی‌های جذاب.» 
* **ابراهیم ابراهیمیان** (فیلم‌ساز): «ترانگیختگی پس از مدت‌ها… رئالیسم دل‌چسب، دور از رمانتیسم شعاری؛ کاش نقیبی بیشتر بنویسد و اجرا کند.» 
* **مهدی کوشکی** (کارگردان/بازیگر): «ساده و بی‌پیرایه؛ دور از پیچیدگی‌های روشنفکری و قمپزهای معمول.» 
* **سید مرتضی فاطمی** (کارگردان): «ساده و مینیمال؛ می‌برد به دل چالش‌های اخلاقی/انسانی از جنس تضادهای آشنا.» 
* **محمد درویش** (کنش‌گر محیط‌زیست): «مرز بین نمایش و واقعیت استادانه درهم‌تنیده… بازی گرفتن از تماشاگران فوق‌العاده.» 
* **افشین لیاقت** (فیلم‌ساز): «آینه‌ای روبه‌روی خودِ ما… موسیقی/آواز بخشی از روایت؛ هماهنگی گروه، نمایشی یکدست و اثرگذار.» 
* **فرزین محدث** (بازیگر): «اجرایی تعاملی با متن و کارگردانی درست؛ فضاسازی و بازی زمانی دقیق.» 
* **یلدا عباسی** (بازیگر): «هر دیالوگ تکه‌ای از حقیقت… بازی‌ها به‌قدری طبیعی که مرز نقش و زندگی محو می‌شود.» 
* **گیلدا حمیدی** (بازیگر): «دیدن این کار قلب آدم را گرم می‌کند… عشق بی‌عیار را یادآوری می‌کند.» 
* **ستاره بذرافشان** (بازیگر): «نمایشی که رهایت نمی‌کند و انتخاب‌های قبلی‌ات را به پرسش می‌کشد… همه‌چیز درست و به‌جا.» 
* **بنفشه ریاضی** (کارگردان/بازیگر): «لحظه‌هایی از زندگی کاراکترها و تماشاگران که ممکن است هرگز فراموش نشود.» 

## دیدگاه منتقدان (رسانه‌ای)
* **کیوان کثیریان** (منتقد سینما): «نمایشنامه‌ای با محوریت روابط زناشویی، منصفانه و امروزی؛ اجرایی ساده و بی‌پیچیدگی‌های غیرضرور؛ استفادهٔ درست از زمان و تقاطع‌هایش؛ تلاش در جلب مشارکت تماشاگر؛ اجرای نخست نقیبی جمع‌وجور و مؤثر است.» 
* **صوفیا نصرالهی** (منتقد سینما): «دربارهٔ رؤیاهایی که تعبیر نشدند… موقعیت و آن دستِ درازشدهٔ آخر آشنا و دل‌پذیر است؛ شبیه زندگی ما و رنج تصمیم‌هایمان.» 
* **نیما عباس‌پور** (منتقد سینما): «غافلگیرکننده… بعد از ترک سالن رهایت نمی‌کند؛ دربارهٔ عشق، رؤیا، تصمیم‌ها و فداکاری… صحنه شبیه جلسهٔ درمان جمعی می‌شود.» 
* **علی عباسی** (منتقد سینما): با ارجاع به کی‌یرکگور «عصارهٔ تردید و پشیمانی انتخاب‌ها»؛ «داستانی تلخ‌وشیرین با ایده‌های فرمی جذاب و ملموس.» 
* **حسین چیانی** (منتقد تئاتر): تمجید از ساختار تعاملی و بازی‌ها.

## پوشش رسانه‌ای و نقدها
* 
* 
* 
* 
## بازخورد مخاطبان
* بر اساس صفحهٔ رسمی، کاربران تیوال به نمایش **امتیاز میانگین ۴٫۴/۵** داده‌اند. نمایش در بیش از بیست اجرا از ۲۶ اجرای خود سولد-اوت شد و بیش از ۲۵۰۰ تماشاگر به تماشای اثر نشستند.
این اتفاق در شروع اجراهای دور دوم نیز تکرار و نمایش در دو شب نخست اجرا با تکمیل ظرفیت به صحنه برگشت.

## جستارهای وابسته
* خسرو نقیبی
* تماشاخانه هما

## پانویس

## پیوند به بیرون
* نقد سینماسینما
* گفت‌وگوی خسرو نقیبی با خبرگزاری مهر درباره‌ی نخستین نمایش خود
* ویدیو: واکنش چهره‌ها در اینستاگرام
* گفت‌وگوی خسرو نقیبی با خبرگزاری ایسنا درباره‌ی دور دوم اجرای نخستین نمایش خود
رده:نمایش‌ها