جنگل‌زدایی در ویتنام

[بندانگشتی|استفاده از [عامل نارنجی باعث جنگل‌زدایی قابل توجهی در طول جنگ ویتنام شد.]]
بر اساس گزارش سال ۲۰۰۵ سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، ویتنام پس از نیجریه، دومین نرخ بالای جنگل‌زدایی جنگل‌های اولیه را در جهان دارد.  استفاده از مواد برگ‌زدا در طول جنگ ویتنام تأثیر مخرب و طولانی‌مدتی بر جنگل‌ها و بوم‌شناسی این کشور داشت، که ۱۴ تا ۴۴ درصد از کل پوشش جنگلی را تحت تأثیر قرار داد و جنگل‌های حرا ساحلی بیشترین آسیب را دیدند.

استفاده از علف‌کش‌هایی مانند عامل نارنجی در طول جنگ نه تنها بخش‌های وسیعی از جنگل‌ها را از بین برد، بلکه آسیب‌های زیست‌محیطی بلندمدتی از جمله آلودگی خاک و اختلال در بازسازی طبیعی اکوسیستم‌ها را نیز به جا گذاشت. این اثرات هنوز هم احساس می‌شوند، به ویژه در مناطقی که بهبود به دلیل فشارهای مداوم جنگل‌زدایی کند یا متوقف شده است. جنگ میراثی از تخریب محیط زیست را به جا گذاشت که نه تنها جنگل‌ها، بلکه جوامعی را که برای منابعی مانند غذا، چوب و سوخت به آنها متکی بودند، تحت تأثیر قرار داد. بسیاری از جوامع، به ویژه در مناطق مرکزی و جنوبی، آواره یا مجبور به کشاورزی معیشتی شدند که این امر به تخریب چشم‌اندازها کمک بیشتری کرد. و این جوامع امروزه نیز همچنان با چالش‌های زیست‌محیطی روبرو هستند.

## حرکت به سمت احیای جنگل‌ها
با این حال، در مورد کل پوشش جنگلی، ویتنام دستخوش یک گذار جنگلی شده است: پوشش جنگلی آن از اوایل دهه ۱۹۹۰، پس از دهه‌ها جنگل‌زدایی، افزایش یافته است. تا سال ۲۰۰۵، ۱۲٬۹۳۱٬۰۰۰ هکتار (معادل ۳۹٫۷٪ از پوشش زمینی ویتنام) جنگلی بود، اگرچه تنها ۸۵٬۰۰۰ هکتار (۰٫۷٪ از پوشش زمینی) جنگل اولیه بود که متنوع‌ترین شکل جنگل از نظر زیستی است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژانویه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

احیای جنگل‌های ویتنام یک داستان موفقیت‌آمیز قابل توجه است، به طوری که پوشش جنگلی در دهه‌های اخیر پس از یک دوره جنگل‌زدایی شدید، افزایش یافته است. بخش عمده جنگل‌های احیا شده، جنگل‌های اولیه و متنوع زیستی نیستند، بلکه جنگل‌های کشتزار هستند که فاقد ویژگی‌های پیچیده اکولوژیکی جنگل‌های طبیعی می‌باشند. این تغییر از جنگل‌های اولیه به کشتزارهای تک‌کشتی، اگرچه برای تثبیت خاک و ترسیب کربن مفید است، اما غنای محیطی موجود قبل از جنگل‌زدایی در مقیاس بزرگ را به‌طور کامل احیا نکرده است. اما گام بزرگی در جهت احیای جنگل‌های از دست رفته بوده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژانویه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

ویتنام در پاسخ به نیاز فوری به کاهش تغییرات اقلیمی، استراتژی‌های مختلفی از جمله برنامه آر ای دی دی+ را اتخاذ کرده است که هدف آن کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از جنگل‌زدایی و تخریب جنگل‌ها، تقویت حفاظت، مدیریت پایدار جنگل‌ها و افزایش ذخایر کربن جنگل‌ها است. این برنامه که توسط کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی (UNFCCC) پشتیبانی می‌شود، بخشی از یک تلاش جهانی گسترده‌تر برای مقابله با تغییر کاربری زمین است که به‌طور قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه‌ای نقش دارد. با این حال، علیرغم این تلاش‌ها، از بین رفتن و تخریب جنگل‌ها همچنان ادامه دارد، به ویژه در مناطق کوهستانی شمال مرکزی، شمال شرقی و مرکزی، جایی که پاکسازی جنگل‌ها برای کشاورزی، توسعه زیرساخت‌ها و قطع درختان همچنان نگرانی‌های اصلی هستند. سیاست‌های فعلی در ویتنام بستری را برای توسعه آر ای دی دی+ فراهم می‌کند و این برنامه اتفاقاً پتانسیل زیادی در کاهش جنگل‌زدایی و تخریب جنگل‌ها دارد. با این حال، موفقیت آر ای دی دی+ در ویتنام با چالش‌هایی مانند داده‌های محدود در مورد میزان از بین رفتن و تخریب جنگل‌ها، عوامل نامشخص جنگل‌زدایی و حکومت محلی ناکافی مواجه است. مطالعات نشان می‌دهد که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، تقریباً ۱٫۷۷ میلیون هکتار جنگل از بین رفته و ۰٫۶۵ میلیون هکتار دیگر نیز تخریب شده است. این خسارات اغلب ناشی از ترکیبی از عوامل اقتصادی و جمعیتی، مانند افزایش تقاضای کشاورزی، رشد جمعیت، فقر و اجرای ناکافی سیاست‌های کاربری زمین است. درک بهتر این عوامل، همراه با حاکمیت قوی‌تر، برای تضمین اثربخشی سیاست‌هایی مانند آر ای دی دی+ بسیار مهم است.

## جستارهای وابسته
* جنگل‌زدایی در کامبوج

## منابع

رده:جنگل‌زدایی بر پایه منطقه
رده:محیط زیست ویتنام