باجه تلفن قرمز

بندانگشتی|باجه‌ تلفن  K6 که رایج‌ترین مدل باجه تلفن قرمز هست, لندن، ۲۰۱۲.
**باجه تلفن قرمز**، نوعی باجه تلفن همگانی هست که توسط گیلز گیلبرت اسکات، معمار بنا‌های مشهوری مانند نیروگاه بترسی و کلیسای جامع لیورپول، طراحی شد. 

رنگ قرمز این باجه برای شناسایی آسان هست. از سال ۱۹۲۶ به بعد، علامت تاج بر سردر باجه‌های تلفن در بریتانیا حک شد تا نشان‌دهنده دولت این کشور باشد. 

این باجه تلفن از جلوه‌های شناخته‌شده خیابان‌های بریتانیا  و سرزمین‌‌های وابسته به آن هست. علی‌رغم کاهش تعداد این باجه‌ها در سال‌های اخیر، هنوز هم در سراسر این کشور چنین باجه‌های یافت می‌شود. 

باجه تلفن قرمز در جهان غالبا از عناصر فرهنگی بریتانیایی شمرده می‌شود.  در سال ۲۰۰۶، مدل K2 این باجه در یک رای‌گیری در زمره ده طراحی برتر بریتانیا قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹، پست سلطنتی تمبری با طرح مدل K2  را در مجموعه تمبر‌های یادبود طراحی‌های کلاسیک بریتانیا چاپ کرد.

بسیاری از طرح‌های باجه تلفن در بریتانیا به ثبت تجاری رسیده اند. در سال ۲۰۱۹، مدل اولیه K2 باجه تلفن قرمز،  که از سال ۱۹۲۴ در لندن موجود هست، به ثبت بنا‌های فهرست‌شده بریتانیا با درجه II رسید.

## پیشینه طراحی
[بندانگشتی|باجه تلفن قرمز مدل K1 در [بمبریج.]]

### مدل K1
در سال ۱۹۲۱، اولین باجه تلفن همگانی توسط اداره پست بریتانیا تولید شد و K1 نام گرفت (اداره پست از سال ۱۹۱۲ عهده دار تقریبا تمامی شبکه تلفنی کشور بود). با اینحال برخی مقامات محلی مجوز نصب این باجه تلفن را ندادند؛ به عنوان مثال مقامات ایست‌بورن اصرار داشتند که باجه با سقف کاه‌گلی نصب شود. 

مدل  K1، طراحی معروف دیگر مدل‌های  این خانواده را نداشت. در سال ۲۰۲۱، چهارده عدد باجه از این مدل در بریتانیا وجود دارد که نصف این تعداد در موزه و کلکسیون‌‌ها قرار گرفته هست. تعدادی مدل K1، به ثبت بنا‌های فهرست‌شده بریتانیا با درجه II رسید؛ و تعدادی هنوز در برخی از خیابان‌های بریتانیا یافت می‌شود؛ مانند بازار ترینیتی در شهر کینگستون اپان هال.

### مدل K2
[بندانگشتی|مدل اولیه K2 در [آکادمی سلطنتی هنر]]
در سال ۱۹۲۴، مدل K2  که همان باجه تلفن قرمز هست در رقابت با دیگر طراحی‌‌ها پیروز شد. این رقابت جهت یافتن طرحی مقبول نظر مقامات لندن بود که سابقا با مدل K1 مخالف بودند

### مدل K3
چپ|بندانگشتی|باجه تلفن مدل K3، اسکاتلند.

مدل K3 نیز از طراحی‌های گیلز گیلبرت اسکات بود که در سال ۱۹۲۹ معرفی شد. این مدل مشابه مدل K2 هست با این تفاوت که ارزان‌تر و از جنس بتن مسلح بود و جهت استفاده در سراسر کشور ساخته شد. رنگ بدنه این مدل، همانند مدل K1 شیری با میله‌های قرمز بود. یکی از باجه‌های خاص این مدل در باغ وحش لندن وجود دارد.

### مدل  K4
[بندانگشتی|مدل K4 در [وارینگتون]]
مدل  K4  در سال ۱۹۲۷ طراحی شد.  در این مدل صندوق پستی و دستگاه خرید تمبر نیز گنجانده شده بود. تنها ۵۰ هزار مدل  K4  ساخته شد. گزارش‌های متعددی هست که سر و صدای دستگاه خرید تمبر مزاحم تماس گرفتن، و کاغذ‌های تمبر در هوای بارانی خیس و چسبناک می‌شد.

### مدل K6

در سال ۱۹۳۵ و به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد پادشاهی جرج پنجم، مدل K6 توسط اسکات طراحی و در سال ۱۹۳۶ تولید شد. این اولین باجه تلفن قرمز بود که به طرز وسیعی در خارج از لندن و دیگر شهر‌ و روستاها نصب، و در آنجا جایگزین باجه‌های سابق شد. به خاطر تولید گسترده مدل K6، تعداد کل باجه های تلفن همگانی از ۱۹ هزار عدد در سال ۱۹۳۵، به ۳۵ هزار در سال ۱۹۴۰ رسید.

## در سال‌های اخیر
[بندانگشتی|مدل K6 در [کاریکفرگوس، ایرلند شمالی، سال ۲۰۱۳.]]
در سال ۱۹۹۰، تعداد باجه های تلفن به نزدیکی صدهزار عدد رسید. با اینحال در سال ۲۰۲۱، تنها ۲۱ هزار باجه دایر بود. آفکام تاکنون از تعطیلی پنچ هزار باجه‌ در سراسر بریتانیا جلوگیری کرده هست.

برخی از باجه‌ها ملزم به داشتن باتری در صورت قطعی برق هست. 

امروزه ۹۶ درصد بزرگسالان بریتانیایی تلفن همراه دارند. استفاده از تلفن عمومی از  ۸۰۰ میلیون دقیقه در سال ۲۰۰۲، به ۷ میلیون دقیقه در سال ۲۰۲۰ کاهش یافت. از تعداد ۵ میلیون تماسی که در سال ۲۰۲۰ با تلفن عمومی برقرار شد، ۱۵۰ هزار تماس به خدمات اضطراری و اورژانس،  ۲۵ هزار تماس به خدمات حمایت از کودکان، و ۲۰ هزار تماس به خدمات جلوگیری از خودکشی برقرار شد.
[بندانگشتی|مدل K6 که به یک [خودپرداز تبدیل شده هست؛ **[[چستر]]، [[چشر]].**]]

## منابع

* 

رده:مخابرات در بریتانیا
رده:تجهیزات خیابانی
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های بریتیش تلکام
رده:فرهنگ در بریتانیا
رده:بناهای فهرست‌شده در بریتانیا