امنیت غذایی در هند

امنیت غذایی یکی از نگرانی‌های عمده در هند بوده است. در سال ۲۰۲۲، شاخص جهانی امنیت غذایی، هند را از نظر امنیت غذایی در رتبه ۶۸ از بین ۱۱۳ کشور بزرگ قرار داد. در سال ۲۰۲۴، شاخص جهانی گرسنگی، هند را با امتیاز ۲۷٫۳ در رتبه ۱۰۵ از بین ۱۲۷ کشور قرار داد. طبق گزارش سازمان ملل متحد، نزدیک به ۱۹۵ میلیون نفر در هند دچار سوء تغذیه هستند که نیمی از جمعیت دچار سوء تغذیه جهان را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، تقریباً ۷۳ درصد از کودکان در هند دچار سوء تغذیه مزمن هستند. اگرچه استانداردهای تغذیه‌ای فعلی ۱۰۰ درصد از نیازهای غذایی روزانه را برآورده می‌کند، اما هند از نظر دریافت پروتئین با کیفیت با ۱۰ درصد بسیار عقب مانده است. این کمبود را می‌توان با در دسترس قرار دادن و مقرون به صرفه‌تر کردن محصولات غذایی غنی از پروتئین مانند سویا، عدس، گوشت، تخم مرغ، لبنیات و غیره برای شهروندان هندی، کاهش داد. طرح سنجش حقوق بشر نشان می‌دهد که هند تنها با ۵۶٫۸٪ از ظرفیت خود، بر اساس قدرت اقتصادی‌اش، برای اطمینان از امنیت غذایی کافی شهروندانش، فعالیت می‌کند.

به منظور تضمین حقوق اساسی شهروندان برای دسترسی به غذای در دسترس و مقرون به صرفه، پارلمان هند در سال ۲۰۱۳ قانون امنیت غذایی ملی را تصویب کرد. این قانون که با نام قانون حق غذا نیز شناخته می‌شود، در پی تأمین غلات غذایی یارانه‌ای برای تقریباً دو سوم از جمعیت ۱٫۳۳ میلیاردی هند است. این قانون در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ به امضا رسید و عطف به ماسبق به ۵ ژوئیه ۲۰۱۳ می‌شود.

### ابتکارات ایالتی
* کارناتاکا «کانتین ایندیرا» را راه‌اندازی کرده است که صبحانه، ناهار و شام را با قیمت بسیار پایین سرو می‌کند. این ایده توسط سیدرامایا به عنوان وزیر اقتصاد اجرا شد تا هیچ‌کس در ایالت گرسنه نماند و همه غذای سالم دریافت کنند.
* ایالت آندرا پرادش از بنیاد نالابوتو حمایت کرده است که با توزیع مجدد غذای اضافی از خانه‌ها، رستوران‌ها، مشاغل، غذاخوری‌ها و گردهمایی‌ها، غذای رایگان در اختیار افراد نیازمند قرار می‌دهد. این طرح توسط نخست‌وزیر مودی مورد توجه ملی قرار گرفت.
* ایالت تامیل نادو «آما اوناواگام» (غذاخوری مادر) یا بیشتر با نام «آما غذاخوری» شناخته می‌شود را راه‌اندازی کرده است. ریشه این برنامه را می‌توان در طرحی که توسط مؤسسه تحقیقات کشاورزی نیمبکار در سال ۲۰۱۲ پیشنهاد شد، جستجو کرد و همچنان نقش خود را در طرح وعده غذایی ظهر ادامه می‌دهد.

## چالش‌های هند
کمبود دسترسی به غذاهای سالم و مقرون به صرفه در سراسر هند گسترده است. با توجه به اینکه بیش از ۶۰ درصد از جمعیت هند برای امرار معاش خود به کشاورزی وابسته هستند، بخش کشاورزی برای اقتصاد هند و سطح امنیت غذایی در سراسر کشور بسیار مهم است. با این حال، بخش کشاورزی هند با چالش‌های فزاینده‌ای از جمله کاهش بهره‌وری کشاورزی به دلیل نوسانات آب و هوایی و کاهش زمین‌های کشاورزی موجود تا حدی به دلیل افزایش سریع جمعیت هند که از رشد اقتصادی پیشی می‌گیرد و منابع طبیعی و زمین‌های موجود هند را تحت فشار قرار می‌دهد، روبرو است.

هند سالانه حدود ۱۰۰ میلیون تن برنج تولید می‌کند. در حالی که ممکن است غذای کافی برای کل جمعیت هند وجود داشته باشد، بسیاری از خانواده‌ها و به ویژه کودکان در هند به دلیل مشکلات مالی به غذا دسترسی ندارند؛ بنابراین، این دلیل میلیون‌ها کودک مبتلا به سوء تغذیه در سراسر هند است. دانش فرهنگی در هند به آنها اجازه می‌دهد تا یک رژیم غذایی بسیار مغذی و متعادل داشته باشند.

تقریباً تمام جمعیت هند حداقل روزی یک بار برنج می‌خورند که به آنها اجازه می‌دهد کربوهیدرات در بدن خود داشته باشند. از آنجایی که هند بیشتر به خاطر تولید و صادرات برنج به کشورهای دیگر شناخته می‌شود، سبک زندگی آنها عمدتاً تحت سلطه برنج خواهد بود.

## جستارهای وابسته
* قحطی بنگال ۱۹۴۳

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
راماسوامی، س. (۲۰۱۷). امنیت غذایی در هند. هند: انتشارات ام جی پی.

## پیوند به بیرون
* https://ncert.nic.in/textbook/pdf/iess204.pdf
* شرکت مواد غذایی هند - https://fci.gov.in/
* آنتیودایا آنا یوجانا- https://dfpd.gov.in/pds-aay.htm
* خدمات جامع رشد کودک، سراسر هند - https://icds-wcd.nic.in
* خدمات یکپارچه رشد کودک، تامیل نادو - https://icds.tn.nic.in/ 
* آکادمی علوم توسعه، ماهاراشترا- http://mahascience.org/
رده:امنیت غذایی بر پایه کشور
رده:سلامت در هند