open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
دنیل هنشال

**دنیل ادوین هِنشال** (؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۸۲) بازیگر اهل استرالیا است. بعد از اولین حضورش در فیلم *اسنوتاون* (۲۰۱۱)، که برای آن جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد از جوایز اکتا را برنده شد، در فیلم‌هایی مانند *[[بابادوک]]* (۲۰۱۴)، *[[اوکجا]]* (۲۰۱۷) و *[[میکی ۱۷]]* (۲۰۲۵) ایفای نقش کرده است.

## اوایل زندگی و تحصیلات
او زادهٔ ۹ اوت ۱۹۸۲ در سیدنی، استرالیا است و در آنجا بزرگ شده است و کوچک‌ترین فرزند از میان سه خواهر و برادر است.

او در سال ۲۰۰۶ از برنامه بازیگری تمام‌وقت در مرکز بازیگران استرالیا فارغ‌التحصیل شد.

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد اهل سیدنی
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل استرالیا
رده:بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل
رده:بازیگران مرد فیلم اهل استرالیا
رده:برندگان جایزه اکتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
رده:زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
هفتاد و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین

**هفتاد و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین** () که اغلب **برلیناله** () نامیده می‌شود، بین ۱۳ تا ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ در برلین، آلمان برگزار شد. فیلم‌ساز آمریکایی تاد هینز به عنوان رئیس هیئت داوران بخش رقابت اصلی منصوب شده بود. این رویداد نخستین دوره‌ای بود که تریشیا تاتل به عنوان مدیر هنری جشنواره، پس از برکناری کارلو چاتریان و ماریِت ریسن‌بیک در سال ۲۰۲۴، در آن حضور داشت.

این جشنواره با فیلم درام آلمانی «نور» به کارگردانی تام تیکور افتتاح شد.

## هیئت داوران
### رقابت اصلی
تاد هینز، فیلم‌ساز آمریکایی - رئیس هیئت داوران

## منابع
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:جشنواره فیلم برلین
پاتسی فران

**پاتریسیا فران** (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۸۹) بازیگر اسپانیایی-بریتانیایی است. او به خاطر فعالیت‌هایش در تئاتر جوایز زیادی از جمله جایزه لارنس الیویه دریافت کرده است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به *[[تب لاله (فیلم ۲۰۱۷)|تب لاله]]*، *[[سرزمین خود خدا]]*، *[[تاریک‌ترین ساعت (فیلم ۲۰۱۷)|تاریک‌ترین ساعت]]*، *[[زیستن (فیلم ۲۰۲۲)|زیستن]]*، *[[فتنه‌گر (فیلم ۲۰۲۳)|فتنه‌گر]]* و *[[میکی ۱۷]]* اشاره کرد.

## اوایل زندگی
فران زادهٔ سال ۱۹۸۹ در والنسیا، اسپانیا است. پدرش اهل بارسلونا و مادرش اهل والنسیا است. خانواده‌اش زمانیکه که او کودک بود به انگلستان نقل مکان کردند. او در مدرسه دخترانه نوتردام در کابم، ساری تحصیل کرد.

او در دانشگاه بیرمنگام در رشته تئاتر و هنرهای نمایشی تحصیل کرد و سپس در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک آموزش دید و در سال ۲۰۱۴ فارغ‌التحصیل شد.

## منابع
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:اسپانیایی‌های مهاجرت‌کرده به بریتانیا
رده:افراد زنده
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل اسپانیا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:برندگان جایزه لارنس الیویه
رده:دانش‌آموختگان آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بیرمنگام
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:برندگان جوایز جهانی تئاتر
انگس ایمری

**انگِس ویلیام جیک ایمری** (؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۹۴) بازیگر اهل بریتانیا است که به خاطر نقش جاش آرچر در مجموعه درام رادیویی *آرچرز* در رادیو بی‌بی‌سی ۴ شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۴ او جایزه بازیگر آینده‌دار را از آژانس اسپات‌لایت در جشنواره درام ملی دانشجویی از *[[ساندی تایمز]]* برنده شد. او پسر بازیگران سلیا ایمری و بنجامین ویترو است و اولین بار در پنج سالگی در فیلم درام *استیشن جیم* از بی‌بی‌سی وارد دنیای بازیگری شد. او در فیلم‌هایی همچون *[[اما (فیلم ۲۰۲۰)|اِما]]*، *[[بازگشت به اوت‌بک]]* و *[[میکی ۱۷]]* ایفای نقش کرده است.

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد انگلیسی اسکاتلندی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد تئاتر اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد رادیو اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد فیلم اهل انگلستان
رده:دانش‌آموختگان آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه وارویک
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
کلارا لوئیز هگینز

**کلارا لوئیز هگینز** (;  ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا که عضو نهضت ساخت باشگاه زنانه در آمریکا ساکن شیکاگو، ایلینوی بود.

## اوایل زندگی
کلارا لوئیز هگینز در شیکاگو به دنیا آمد. او دختر جان ال هاگینز و مری آن مک کورمیک هاگینز بود. او یک خواهر کوچکتر به نام آلیس مری هاگینز داشت.

## حرفه
هگینز منشی و عکاس استودیوی پرتره ویلیام مک کنزی موریسون در شیکاگو بود. او در فدراسیون زنان انجمن عکاسان آمریکا فعال بود. او در سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۵ به‌عنوان نایب رئیس اول در هیئت اجرایی فدراسیون و با میبل گودلندر و خواهران گرهارد کار کرد و او «دایره»، مجموعه سیار فدراسیون از کارهای اعضا را مدیریت کرد. در سال ۱۹۲۱ او نایب رئیس انجمن عکاسان آمریکا، در جلسه آنها در بوفالو، نیویورک بود. او همچنین در انجمن باشگاه‌های زنان در شیکاگو، و در انجمن دیکنز شیکاگو فعال بود.

## زندگی شخصی
هگینز در دهه ۱۹۴۰ به تمپا، فلوریدا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۵۷ در آنجا در سن ۸۵ سالگی درگذشت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۱ (میلادی)
رده:عکاسان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:عکاسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
فهرست خودروهای آئودی آر۸

**آئودی آر۸** نامی است که در سال ۱۹۹۹ توسط آئودی برای اتومبیل‌های مسابقات ۲۴ ساعته لمانز معرفی شد و بعداً برای یک اتومبیل قانونی خیابانی و اتومبیل‌های مفهومی مرتبط استفاده شد.

به ترتیب زمانی عبارتند از:
* آئودی آر۸آر ۱۹۹۹، خودروی مسابقه‌ای نمونه اولیه لمانز که برای مسابقات ۲۴ ساعته لمانز در سال ۱۹۹۹ ساخته شد.
* آئودی آر۸سی ۱۹۹۹، خودروی مسابقه‌ای ال‌ام جی‌تی پروتوتایپ که برای مسابقات ۲۴ ساعته لمانز در سال ۱۹۹۹ ساخته شد.
* آئودی آر۸ (ال‌ام‌پی) ۲۰۰۰، پنج بار جانشین آر۸آر برنده لمانز، رقابت تا سال ۲۰۰۶
* آئودی لو مان کواترو ۲۰۰۳ (همچنین به نام آئودی آر۸ مفهومی)، یک خودروی مفهومی برای آر۸ آینده
* آئودی آر۸ ۲۰۰۷ (تایپ ۴۲)، خودروی اسپورت تولیدی دو نفره موتور وسط
* کانسپت آئودی آر۸ لو مان ۲۰۰۸با موتور ۱۲ سیلندر TDI دیزل
* آئودی آر۸ ۲۰۱۵ (تایپ ۴اس)، نسل دوم خودروهای اسپورت تولیدی

رده:خودروهای آئودی
هیئت اعزامی مجموعه باستان‌شناسی ترکمنستان جنوبی

بندانگشتی|منظره کوه‌های کوپتداغ از دشت آخال.
هیئت اعزامی مجموعه باستان‌شناسی ترکمنستان جنوبی (STACE) که هیئت اعزامی بین‌رشته‌ای باستان‌شناسی ترکمنستان جنوبی آکادمی علوم جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکمنستان (YuTAKE)، نیز نامیده می‌شود، توسط آکادمی علوم ترکمنستان ایجاد شد. در ابتدا توسط خاورشناس میخائیل‌ یِوگِنیِویچ‌ ماسون در سال ۱۹۴۶ سازماندهی شد. این هیئت اعزامی چندین حفاری یا «تیپ» بر اساس مکان‌ها و دوره‌ها داشت و در طول سالیان متمادی گسترش یافت.

به گفته ماسون، سکونتگاه‌های مس‌سنگی در جنوب ترکمنستان، به اواخر هزاره پنجم تا اوایل هزاره سوم پیش از میلاد بازمی‌گردد، همانطور که توسط تاریخ‌گذاری کربنی و مطالعات دیرینه مغناطیسی یافته‌های کاوش‌های انجام‌شده توسط STACE در آلتین‌تپه و تکان‌تپه ارزیابی شده‌اند. دامنه‌های کوه‌های کوپت‌داغ، نخستین فرهنگ‌های روستایی آسیای مرکزی را در نواحی نمازگاه تپه (بیش از ۵۰ هکتار) و آلتین تپه (۲۶ هکتار)، اولوغ دپه (۲۰ هکتار)، کارا تپه (۱۵ هکتار) و گئوکسیور (۱۲ هکتار). در سال ۱۹۵۲، بوریس کوفتین، بر اساس کاوش های انجام شده در نمازگاه تپه I-VI، دنباله پایه‌ای از مس‌سنگی تا عصر برنز پسین را ایجاد کرد.

با این حال، دوره مس‌سنگی در حدود ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد به دلیل عوامل طبیعی بوم‌شناختی به پایان رسید و واحه گئوکسیور بیابان شد. این امر منجر به مهاجرت مردم به دلتای باستانی رودخانه تجن شد. این امر همچنین منجر به سکونتگاه‌های عصر برنز اولیه در خاپوز تپه شد.

شامل میان‌سنگی خزر(کاسپین)، نمازگاه‌تپه، آلتین‌تپه، گئوکسیورتپه و گنورتپه

## جستارهای وابسته

* تمدن آمودریا
* سرزم

## پانویس

رده:باستان‌شناسان
رده:باستان‌شناسی
نکروپولیس کرکوان

**نکروپولیس کرکوان** ()، گورستان و شهر مردگانی در ۱/۵ کیلومتری شمال غربی شهر پونی کرکوان در شمال شرقی کشور تونس است. این نکروپولیس متشکل از مجموعه‌ای از طاق‌ها است که در تپه‌ای کنار دریا، چهار آرامگاه اصلی و محوطه دفن اطراف آن قرار گرفته‌اند. در سال ۱۹۸۵، یونسکو کرکوان و نکروپولیس آن را بخاطر آن که «بقایای آن تنها نمونه‌ای از یک شهر فینیقی-پونیکی است که باقی مانده» به عنوان میراث جهانی اعلام کرد.

این گورستان در سال ۱۹۲۹ توسط یک معلم کشف شد. این معلم مدرسه انبار بزرگی از اموال دفن شده را در درون مقبره‌ها پیدا کرد که با ارزش‌ترین آنها را به شکارچیان گنج و کلکسیونرها فروخت. آثار فروخته‌شده شامل انواع مختلف جواهرات، سرامیک و جواهرات اسکراب بود. بسیاری از اشیاء تشییع جنازه و سفال‌های بزرگ آنقدر سنگین بودند که نمی‌توانستند برداشته شوند و به همین دلیل در مقبره‌ها رها شدند یا از بین رفتند. مدتی بعد، پس از اینکه معلم مدرسه منبع ثروت خود را فاش کرد، کشف این گورستان به‌طور رسمی اعلان و مستند شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:شهر مردگان
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در تونس
رده:میراث جهانی در تونس
میکی ۷

***میکی ۷*** () رمان علمی تخیلی به نویسندگی ادوارد اشتون است. یک فیلم اقتباسی از این رمان به نام *[[میکی ۱۷]]* به کارگردانی بونگ جون هو ساخته شده است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد.

## منابع
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:رمان‌های آمریکایی ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:رمان‌های آمریکایی مورد اقتباس در فیلم‌ها
رده:رمان‌های علمی تخیلی ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:رمان‌های علمی تخیلی آمریکایی
رده:رمان‌های علمی-تخیلی مورد اقتباس در فیلم‌ها
رده:رمان‌های واقع‌شده در سیاره‌های تخیلی
رده:علمی-تخیلی سخت
نومیدیا (استان رومی)

**نومیدیا** () یکی از استان‌های روک در سواحل شمال آفریقا بود که تقریباً بخشی از سواحل کشور امروزی تونس و الجزایر دربرمی‌گرفت. به مردمان این ناحیه نخستین بار توسط پولیبیوس در حد قرن ۲ پیش از میلاد با نام نومیدی‌ها اشاره شده است. شرق نومیدیا در سال ۴۶ قبل از میلاد توسط نیروهای روم اشغال و مبدل به یکی از استان روم شد. بخش‌های غربی آن نیز در حدود سال ۴۰ قبل از میلاد در زمان آخرین پادشاه نومیدیا، آرابیو، اشغال شد. در عهد آگوستوس در سال ۲۵ قبل از میلادی، بخش غربی و شرقی آن یکپارچه شد تا استان نومیدیا شکل گیرد.

در سال ۴۲۸ میلادی، پس از یورش و مهاجرت وندال‌ها به شمال آفریقا، پس از تصرف بخش‌هایی از استان، پادشاهی آلان‌ها و وندال‌ها شکل گرفت و تا سال ۵۳۴ دوام آورد تا آنکه امپراتوری بیزانس آن را مسخر کرد. در میان سال‌های ۶۹۶ تا ۷۰۸ میلادی نیز این منطقه توسط نیروهای اعراب مسلمان فتح شد و به عنوان بخشی از ناحیه افریقیه به قلمروی خلافت اسلامی افزوده شد.

## منابع

* 

رده:استان‌های امپراتوری روم
فردریک آرنو

**فردریک برنار ژان اتیِن آرنو** (; ، زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۹۵) تاجر فرانسوی است که از سال ۲۰۲۴ مدیر عامل ال و ام هاش بوده است.

## اوایل زندگی
آرنو زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۹۵ در نویی-سور-سن، فرانسه و دومین پسر برنار آرنو و همسر دوم او، پیانیست فرانسوی-کانادایی، اِلن مرسیه است. برادر بزرگتر او، الکساندر آرنو (زادهٔ ۱۹۹۲)، رئیس تیفانی اند کو. در نیویورک است و برادر کوچکترش، ژان آرنو (زادهٔ ۱۹۹۸) در بخش ساعت لویی ویتون مشغول به کار است.

## حرفه
آرنو کار خود را در سال ۲۰۱۷ در ال و ام هاش آغاز کرد. ابتدا به عنوان رئیس بخش فناوری‌های مرتبط مشغول به کار شد و سپس به سمت مدیر استراتژی و دیجیتال منصوب گردید. در سال ۲۰۲۰ به عنوان مدیر عامل اجرایی این برند منصوب شد. تجربه‌های پیشین او شامل کار به عنوان پارامدیک ارشد در دوران تحصیل و همچنین کارآموزی در مکینزی اند کامپنی و فیس‌بوک می‌شود.

## منابع
* 

رده:افراد ال و ام هاش
رده:افراد زنده
رده:افراد فرانسوی کانادایی‌تبار
رده:اهالی پاریس
رده:اهالی نوی-سور-سن
رده:دانش‌آموختگان دبیرستان لویی-لو-گران
رده:دانش‌آموختگان مدرسه عالی پلی‌تکنیک
رده:زادگان ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:مدیران کارآفرین اهل فرانسه
آباره رومی زغوان

**آباره زغوان** () یا **آباره کارتاژ**، یکی از آباره‌های رومی در کشور تونس امروزی است که آب شهر کارتاژ را تأمین می‌کرد. منبع این آباره نیز در زغوان بود که حدود ۱۳۲ کیلومتر را طی می‌کرد و از این جهت از جمله طولانی‌ترین آباره‌های رومی است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آباره‌های رومی خارج از روم
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های روم باستان در تونس
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در سده ۲ (میلادی)
میکس و مسترینگ استم

بندانگشتی|تصویر زیرگروه‌ها روی کنسول میکس.
**میکس کردن با استم** روشی برای میکس محتوای صوتی مبتنی بر ایجاد گروه‌های از قطعات صوتی که استم نامیده می‌شوند، و پردازش جداگانهٔ آن‌ها پیش از ترکیب آن‌ها به‌عنوان میکس اصلی و نهایی است. از استم‌ها گاه با عنوان‌های زیرمیکس ()، زیرگروه یا باس نیز یاد می‌شود.

## منابع
* 

## برای مطالعه بیشتر

* US Patent 6772127, Aug 3, 2004 referring to independent processing of vocals and audio program during digital mastering.
* US Patent 5930375, May 16, 1996, Audio mixing console. The text of this patent refers to "grouped side chain processing".

رده:مهندسی صدا
رده:آمیختن صدا
استحکامات سنگله

**استحکامات سنگله** ()، مجموعه‌ای از دیوارهای دفاعی و استحکامات در اطراف شهر سنگله در مالت هستند. نخستین استحکامات آن در سال ۱۵۵۲ و دژ سنت میشل بود و استحکامات اصلی نیز طی دهه‌ها بعدی توسط استاد و رهبر ارشد شوالیه‌های مهمان‌نواز یا سن جان، کلود د سنگله ساخت شد. ساخت و اصلاحات لازم تا قرن ۱۸ میلادی ادامه یافت. استحکامات سنگله در لیست و فهرست آزمایشی میراث جهانی در مالت از سال ۱۹۹۸ به عنوان بخشی از «استحکامات شوالیه‌ها پیرامون بندرگاه مالت» قرار دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استحکامات سده ۱۶ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۷ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۸ (میلادی)
استحکامات بیرگو

**استحکامات بیرگو** ()، مجموعه‌ای از دیوارهای دفاعی و استحکامات در اطراف شهر بیرگو در مالت است. نخستین استحکامات آن دژ سنت آنجلو در قرون وسطی بود و بخش اصلی و اعظم استحکامات نیز در میان قرن ۱۶ تا ۱۸ میلادی توسط فرقه سنت جان یا شوالیه‌های مهمان‌نواز ساخته شد. بخش اعظمی از این استحکامات دست‌نخورده باقی مانده است.

استحکامات بیرگو در لیست و فهرست میراث آزمایشی یونسکو در کشور مالت از سال ۱۹۹۸ به عنوان بخشی از «استحکامات شوالیه‌ها پیرامون بندرگاه مالت» قرار گرفته است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استحکامات سده ۱۶ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۸ (میلادی)
سرداب‌دخمه‌های مالت

چپ|بندانگشتی|300x300پیکسل| دخمه های سنت پل
چپ|بندانگشتی|300x300پیکسل| ورودی دخمه های سالینا
صدها  سرداب-دخمه در مالت وجود دارد که عمدتاً در مدینا ، پایتخت پیشین جزیره، یافت می‌شوند.  دخمه ها بسیار کوچک هستند، اما به خوبی حفظ می شوند. 

بسیاری از دخمه ها در فهرست آثار باستانی 1925 گنجانده شدند 

وینسنت زمیت اشاره می کند که سازندگان سرداب‌دخمه‌ها از مقبره های سنگی پیشینیان الهام گرفته‌اند. هر جا محل دفن کشف شد، عموماً تصور می شود که جامعه کوچکی در آن منطقه زندگی می کرده اند. مشخصه این دخمه ها اندازۀ آن‌هاست که نسبت به سایر کشورها بسیار کوچک‌تر است ولیکن از نظر نوع مقبره‌ها مشابه سایر مقبره های موجود در اطراف دریای مدیترانه است که تنها تزئینات خاص خود را دارد. تزئینات سرداب-دخمه‌های مالت نادر هستند، که ممکن است نشان دهد که به استثنای چند خانواده که مقبره شخصی خود را داشتند، جامعه ثروتمند نبود. 

پروفسور جورج کسار مشاهده کرد که دخمه های مالت ارزش آموزشی دارند. "آنها کلید درک توسعه آیین ها و باورهای مذهبی هستند و نشان دهنده تولد و گسترش مسیحیت در میان جامعه کوچک مالتی ساکن جزایر هستند. این محیط مرموز و در عین حال ملموس، به ایجاد یک محیط آموزشی کمک می کرده که مربی می توانست به طور کامل از شرایط آن استفاده کند." 

## مراجع

رده:فهرست‌های مربوط به باستان‌شناسی
استحکامات مدینا

**استحکامات مدینا** ()، مجموعه‌ای از دیوارهای دفاعی و استحکامات در اطراف مدینا، پایتخت و مرکز اسبق مالت از دوره باستان تا قرون وسطی است. شهر توسط فینیقی‌ها در حدود قرن ۸ قبل از میلادی ساخته و تأسیس شد و بعدها تحت عنوان ملیته به تصرف امپراتوری روم درآمد. با این حال بخش اعظمی از دیوار باستانی شهر از میان رفته است.

دیوارهای طی دوره‌های مختلف و به کرات بازسازی شده است از جمله در دوره امپراتوری بیزانس در حدود قرن ۸ میلادی، اعراب در حدود قرن ۱۱ میلادی و پادشاهی سیسیل در دوره قرن وسطی تا قرن ۱۵ میلادی. بخش اعظم سازه‌ها موجود در این استحکامات در دوره فرقه سن جان یا شوالیه‌های مهمان‌نواز میان قرن ۱۶ تا ۱۸ میلادی ساخته شد و گسترش یافت.

این شهر شاهد نبرد و محاصره زیادی بوده است. امروزه دیوارهای شهر تا حدودی دست نخورده باقی‌مانده‌اند. همچنین استحکامات مدینا در لیست و فهرست میراث آزمایشی یونسکو در کشور مالت از سال ۱۹۹۸ قرار گرفته است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استحکامات سده ۱۵ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۶ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۷ (میلادی)
رده:استحکامات سده ۱۸ (میلادی)
کلیسای جامع عروج، گوزو

**کلیسای جامع عروج مریم مقدس به بهشت** () یک کلیسای جامع کاتولیک رومی در ارگ (سیتادل) ویکتوریا در غودش (گوزو)، کشور مالت است. این کلیسای جامع به عروج مریم اختصاص داده شده است و از زمان تشکیل اسقف‌نشین در سال ۱۸۶۴، مقر اسقف کاتولیک رومی گوزو بوده است.

## منابع

* ویکی‌پدیای انگلیسی

رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:ویکتوریا، مالت
استحکامات مالت

**استحکامات مالت** ()، شامل دیوارهای دفاعی شهرها، قلعه‌ها نظامی، دژها، برج‌های دیده‌بانی، آتشبارها و دیگر بناهای مرتبط با استحکامات دفاعی است که طی صدها سال از سال ۱۴۵۰ قبل از میلاد تا قرن ۲۰ میلادی ساخته شده‌اند. به همین دلیل مالت مبدل به نقطه‌ای استراتژیک و بندرهای حیاتی طی قرون متمادی شده است.

نخستین استحکامات مالت در عصر برنز ساخته شده است. فینیقی‌ها، رومی‌ها و بیزانسی‌ها نیز دیوارها و استحکامات دفاعی متعددی در طول زمان در این ناحیه ایجاد کردند اما مقدار اندکی از آنها تا کنون باقی مانده است. در اواخر قرون وسطی، استحکامات اصلی مالت، مدینا، سیتادل، کاستروم ماریس و تعدادی برج‌های دیدبانی ساحلی بود. با این حال استحکامات دفاعی مالت در دوره شوالیه‌های سنت جان میان سال ۱۵۳۰ تا ۱۷۹۸ ساخته و گسترش یافت. شوالیه‌های سنت جان یا مهمان‌نواز بناهای دفاعی جدیدی همچون استحکامات بیرگو یا استحکامات والتا را ایجاد کردند و وضعیت سایر بناهای دفاعی را نیز بهبود و ارتقا دادند.

پس از اشغال کوتاه‌مدت مالت توسط فرانسه، در سال ۱۸۰۰ کنترل این جزیره به دست امپراتوری بریتانیا افتاد.

## جستارهای وابسته
* استحکامات رودس

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تاریخ نظامی مالت
کویکیمو

***کوی‌کیمو***  مجموعه داستان تصویری کمدی رمانتیک ژاپنی نوشته موگوسو است که این اولین بار در انجمن پیکسیو آپلود شد تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۵ به حالت مانگا منتشر شد و تاکنون در هشت جلد تانکوبون گردآوری شده است. همچنین مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو نومد ۵ آوریل تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۱ نیز پخش شد.

## داستان
یک دانش آموز ۱۶ ساله دبیرستانی به نام ایچیکا آریما پس از نجات ریو از سقوط از پله‌ها و دادن ناهار به او، با سیگنال‌های عاشقی ریو مواجه می‌شود در حالی که هر بار که ریو به او نزدیک می‌شود، ایچیکا او را رد می‌کند و به نظر نمی‌رسد که حضور ریو برایش مهم باشد.

## جستارهای وابسته

* *[[سنپای من رو مخه]]*
* *[[وتاکوی: عشق واسه اوتاکوها سخته]]*

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:انیمه کرانچی‌رول
رده:انیمه و مانگا کمدی رمانتیک
رده:برنامه‌های ای‌تی-ایکس
رده:جوزیی مانگا
رده:مجموعه انیمه‌های اقتباس شده از مانگا
رده:مجموعه‌های تلویزیونی انیمه آغازشده در ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:وب‌کمیک‌های چاپ‌شده
رده:وب‌کمیک‌های ژاپن
رده:مانگای ۲۰۱۵ (میلادی)
بکی چمبرز

**بکی چمبرز** (؛ زادهٔ ) فهرست نویسندگان علمی-تخیلی اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه هوگو شده است. از او به عنوان یکی از بنیانگذاران سبک هوپ‌پانک یاد می‌شود. از آثار او می‌توان به مدیحه‌ای برای مصنوع خودرو اشاره کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی اهل کالیفرنیا
رده:افراد زنده
رده:رمان‌نویسان ال‌جی‌بی‌تی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:رمان‌نویسان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:فمینیسم علمی-تخیلی
رده:نویسندگان اهل کالیفرنیا
رده:نویسندگان اهل لس آنجلس، کالیفرنیا
رده:نویسندگان برنده جایزه هوگو
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان علمی-تخیلی اهل ایالات متحده آمریکا
مدیحه‌ای برای مصنوع خودرو

**مدیحه‌ای برای مصنوع خود-رو** ()،
که در فارسی با عنوان **بازیافتی وحشی** نیز ترجمه شده است،
رمانی کوتاه در سبک سولارپانک است که نویسندهٔ آمریکایی بکی چمبرز آن را نوشته و تور بوکز در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ آن را به چاپ رسانده است.
این اثر نخستین کتاب در مجموعهٔ *راهب و ربات* است.
مدیحه‌ای برای مصنوع خود-رو در سال ۲۰۲۲ برنده جایزه هوگو شد.

## پیرنگ
بر روی قمری مسکون به نام اسم پانگا، ربات‌ها و هوش مصنوعی نقش محوری در جامعه انسانی توسعه یافته و صنعتی داشتند. اما چند صد سال پیش ربات‌ها جامعه انسانی را رها کردند و به طبیعت پناه بردند. انسان‌ها که نمی‌توانستند بدون ربات‌ها و هوش مصنوعی کارخانه‌های پیچیده و اتوماتیک خود را اداره کنند به سبک زندگی پایدار سولارپانک روی آوردند و تمدن جدید خود را بر پایهٔ جوامع کوچک و کشاورزی مزرعه‌ای بنا کردند.

در داستان دکس، که راهبی با جنسیت کوئیر است، از جوامع مختلف قسمت آدم‌نشین پانگا بازدید می‌کند و با چای دادن به هر کدام از روستاییان تلاش می‌کند تا شبهات و نگرانی‌های آنان را برطرف کند. یک روز دکس مسیر روتین خود را عوض می‌کند و در راه با یک ربات مواجه می‌شود، اتفاقی که برای صدها سال نیفتاده بود. این ربات که «قارچ کلاه‌پارچه‌ای خالدار باشکوه» نام دارد با دکس همراه می‌شود و به او کمک می‌کند که صومعه‌ای رهاشده در طبیعت را پیدا کنند. دکس و قارچ کلاه‌پارچه‌ای هر دو در پی یافتن پاسخ این سوالند که «آدم‌ها از زندگی چه می‌خواهند؟»

## درون‌مایه
داستان کتاب در دنیایی به پانگا می‌گذرد که در فرایند بازگردانی طبیعت وحشی قرار دارد. روایت همچنین نمایشگر زندگی مستقل انسان‌ها و ربات‌ها از یکدیگر است و درون‌مایه‌هایی همچون ازدیاد جمعیت و استفاده بی‌رویه از نفت و همچنین مسائل مربوط به روان‌درمانی و هدف از زندگی در آن دیده می‌شود.

## یادداشت

## منابع

* 

رده:رمان‌های علمی تخیلی ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:رمان‌های کوتاه ایالات متحده آمریکا
رده:کتاب‌های تور بوکز
ریسک (بازی)

**ریسک** () عنوان یک بازی تخته‌ای فکری در سبک راهبردی است که شامل دیپلماسی و بازی جنگ است و توسط دو تا شش بازیکن بازی می‌شود.
این بازی در سال ۱۹۵۷ توسط نویسنده و فیلم‌ساز فرانسوی آلبرت لاموریس طراحی و ساخته شد. دو سال بعد از اختراع آن شرکت برادران پارکر این بازی را خریداری کرد و با اعمال تغییراتی در قوانین و ساختار بازی، آن را با نام «ریسک، بازی سلطه بر جهان» روانه بازار کرد.

بازی ریسک حاوی یک نقشه از دنیا، ۴۲ عدد کارت، تعداد زیادی مهره و پنج تاس است.
هدف اصلی در بازی ریسک، سلطه پیدا کردن بر کل جهان است. برای رسیدن به این هدف بازیکن باید نیروهای دشمن را از روی صفحه بازی حذف کند و تمام کشورهای روی نقشه بازی را به تصرف خود درآورد. هر کدام از بازیکنان، ارتش‌هایی را به سوی سرزمین‌های دشمن، سازمان‌دهی می‌کنند و تلاش می‌کنند قلمروی خود را گسترش دهند.
نقشه این بازی، شامل شش قاره (آسیا، استرالیا، اروپا، آفریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی) و ۴۲ کشور یا منطقه (مانند افغانستان، خاورمیانه، ماداگاسکار و غیره) است. در برخی موارد این کشورها و مناطق با واقعیت همخوانی ندارند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:بازی‌های پارکر برادرز
رده:بازی‌های رومیزی جنگی
رده:برندگان جایزه اوریجینز
رده:فرهنگ خوره
یوشیهیرو توگاشی

**یوشیهیرو توگاشی** (؛ زادهٔ ) مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او طراحی مانگا را از سنین پایین شروع کرد و بعدها استعداد او در زمان تحصیل در کالج توسط شرکت انتشاراتی شوئیشا شناخته شد. توگاشی در سه دهه گذشته چندین مجموعه مانگای مختلف در ژانرهای مختلف نوشته از جمله مجموعه‌های *[[یو یو هاکوشو]]* (۱۹۹۰–۱۹۹۴) و *[[هانتر × هانتر]]* (۱۹۹۸–اکنون) که برخی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های مانگای تمام دوران هستند، شهرت دارد. توگاشی با نائوکو تاکوچی، نویسنده مانگا *[[سیلور مون]]* ازدواج کرده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:یوشیهارو توگاشی
نائوکو تاکوچی

**نائوکو تاکوچی** (؛ زادهٔ ) مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر بخاطر نوشتن اثر *[[سیلور مون]]*، یکی از محبوب‌ترین مجموعه مانگای تمام دوران شناخته می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مانگای کودانشا و جایزه اینکپات شده است.

تاکوچی با یوشیهیرو توگاشی، مانگاکا آثار *[[یو یو هاکوشو]]* و *[[هانتر × هانتر]]* ازدواج کرده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:تصویرگران اهل ژاپن
رده:داروسازان زن
رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:سیلور مون
رده:شینتوییست‌های ژاپنی
رده:هنرمندان کمیک زن ژاپنی
تسوکاسا هوجو

**تسوکاسا هوجو** (؛ زادهٔ ) مانگاکا، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. معروف ترین آثار او *[[چشم گربه‌ای]]*، *[[شکارچی شهر (مانگا)|شکارچی شهر]]* و *[[قلب فرشته (مانگا)|قلب فرشته]]* است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی کیتاکیوشو، فوکوئوکا
رده:زادگان ۱۹۵۹ (میلادی)
استفان آدمولو

**استفان آدمولو** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کانادا است. آدمولو علاوه بر اداره آکادمی فوتبال آدمولو، به عنوان دستیار مربی مردان و زنان دانشگاه ویندزور در کنار باشگاه‌های محلی ویندزور نیز کار کرده است.

وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کانادا و کانادا بازی کرده است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی فوتبال اهل انتاریو
رده:بازیکنان باشگاه اکراناس
رده:بازیکنان باشگاه ترومسو
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال کانادا
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل کانادا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل کانادا
رده:بازیکنان لیگ آ فوتبال لیتوانی
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال سوئد
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال نروژ
رده:دوقلوهای اهل کانادا
رده:زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران اهل وینزر، انتاریو
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل کانادا در ایالات متحده آمریکا
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل کانادا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در لیتوانی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در نروژ
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در سوئد
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ایالات متحده آمریکا
صومعه میروژسکی

بندانگشتی|300x300پیکسل|کلیسای سنت استفان و برج ناقوس
**صومعه میروژسکی** این مجموعه صومعه ارتدوکس روسی مربوط به قرن دوازدهم است که در پسکوف، روسیه واقع شده و به خاطر فرسکوهای چشم‌نوازش شناخته می‌شود. این صومعه در کلیسای تبدیل شکل مسیح قرار دارد. نام صومعه از رودخانه میروژا گرفته شده است، چرا که در محل تلاقی میروژا با رودخانه ولیکایا و در سمت چپ ولیکایا قرار دارد. کاتولیکون این صومعه یکی از دو ساختمان پیش از مغول است که در پسکوف باقی مانده و شامل فرسکوهای قرن دوازدهم است. این صومعه، به همراه کلیسای تبدیل شکل، بخشی از کلیساهای مدرسه معماری پسکوف است که در سال ۲۰۱۹ به عنوان یکی از میراث جهانی شناخته شد.

## منابع

*

## پیوند به بیرون

رده:پسکوف
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در استان پسکوف
رده:کلیساهای ارتدکس شرقی
رده:میراث جهانی در روسیه
ایوان سچنوف

**ایوان میخائیلوویچ سچنوف** (؛   – ) دانشمند نامدار حوزه پزشکی، فیزیولوژیست، روان‌شناس و استاد دانشگاه اهل امپراتوری روسیه بود. وی عضو آکادمی علوم روسیه، یکی از بنیان‌گذاران علوم فیزیولوژی و روان‌شناسی روسیه و یکی از پیشگامان جهانی در زمینه مهار عصبی در دستگاه عصبی مرکزی است. او را «پدر علم فیزیولوژی روسیه» می‌دانند.

ایوان پاولف متخصص مغز و اعصاب و فیزیولوژیست مشهور روسی، از سچنوف به عنوان «پدر فیزیولوژی و روان‌شناسی علمی روسیه» یاد می‌کند. امروزه سچنوف بیشتر به خاطر مشارکت‌های علمی مهمش در زمینهٔ فیزیولوژی پزشکی و عصب‌شناسی و همچنین پژوهش‌های روانشناختی‌اش شناخته می‌شود. سچنوف همچنین یکی از مبتکران روان‌شناسی تجربی به حساب می‌آید، از طریق تلاش‌هایش برای معرفی روش‌های تجربی و عینی به حوزه گستردهٔ روان‌شناسی روسیه.

او فرزند یک نجیب و دهقان بود. سچنوف ابتدا توسط معلمان خصوصی آموزش دید و در سنین خردسالی به زبان‌های آلمانی و فرانسوی تسلط پیدا کرد. وی در سن ۱۴ سالگی وارد دانشکده مهندسی نظامی سن پترزبورگ شد. پس از آموزش‌های نظامی، به پزشکی علاقه‌مند شد و در دانشگاه دولتی مسکو ثبت نام کرد و دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۵۶ دریافت کرد. او عالی‌ترین آموزش‌های زمان خود را در روسیه در زمینهٔ علوم پایه و بالینی دریافت کرد. سپس تحصیلات عالی پزشکی را در خارج از کشور پی گرفت و تحت تأثیر، آموزش و نظارت بسیاری از دانشمندان برجسته اروپایی عصر خود از جمله یوهانس پتر مولر، امیل دو بوا ریمون، هرمان فون هلمهولتز، کارل لودویگ، روبرت بونزن، فلیکس هوپه-زیلر، کلود برنارد و هاینریش گوستاو ماگنوس قرار گرفت. ایوان سچنوف همچنین تا سال ۱۸۷۰ استاد آکادمی جراحی دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ بود.

نامِ ایوان سچنوف در کنار بزرگانی چون ولادیمیر بختیرف، سرگئی کورساکف، ایوان پاولف، نیکولای پیروگوف و ویکتور اسکومین در فهرست ۵۳ نفرهٔ «بزرگان پزشکی روسیه» قرار دارد.

## منابع

## کتاب‌شناسی

* Zusne, Leonard. 1984. *Biographical Dictionary of Psychology*. Westport, Connecticut: Greenwood Press. 
* Ivan Sechenov at University of Illinois at Chicago, Department of Neurology
* Ivan Sechenov at Max Planck Institute for History - part of "The Virtual Laboratory, Essays and Resources on the Experimentalization of Life"

رده:اعضای افتخاری آکادمی علوم سن پترزبورگ
رده:اعضای مکاتبه‌ای فرهنگستان علوم سن پترزبورگ
رده:جبرگرایان
رده:خاک‌سپاری‌ها در گورستان نووودویچی
رده:دانشمندان سده ۱۹ (میلادی) اهل روسیه
رده:دانشمندان سده ۲۰ (میلادی) اهل روسیه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه نظامی فنی-مهندسی
رده:درگذشتگان ۱۹۰۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۹ (میلادی)
رده:اهالی فرمانداری سیمبیرسک
ادین آدموویچ

**ادین آدموویچ** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که اخیرا برای رادنیک بیه‌لینا بازی کرده است. در دسامبر ۲۰۱۶ قراردادی دو ساله با این تیم بوسنیایی امضا کرد.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه سارایوو
رده:بازیکنان باشگاه قاسم پاشا اسپور
رده:بازیکنان باشگاه نووی پازار
رده:بازیکنان باشگاه واردار
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال ترکیه
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال صربستان
رده:بازیکنان فوتبال اهل بلگراد
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان لیگ حرفه‌ای آ فوتبال بلغارستان
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال ترکیه
رده:زادگان ۱۹۸۷ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بوسنی و هرزگوین
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در بلغارستان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در مقدونیه شمالی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ترکیه
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال مقدونیه شمالی
وزارت فرهنگ (اندونزی)

**وزارت فرهنگ جمهوری اندونزی** یک وزارتخانه در دولت اندونزی است که وظیفه سازماندهی امور دولتی در زمینه آثار ترقی فرهنگی، میراث فرهنگی و سایر فرهنگ‌ها را بر عهده دارد. سرپرستی وزارت فرهنگ بر عهده وزیر فرهنگ است.

## تاریخچه
گفتمان ایجاد وزارت فرهنگ اندونزی در سال ۱۹۴۵ مطرح شد، این امر هنگامی اتفاق افتاد که برخی از شخصیت‌های فرهنگی، هنرمندان و سردمداران جامعه در ماه دسامبر یک کنفرانس فرهنگی در شهر سوکابومی، استان جاوه غربی برگزار کردند.

واژه *فرهنگ* (Culture) اولین بار در کابینه سوم ساهریر (Sjahrir) تحت عنوان وزارت آموزش و فرهنگ مورد استفاده قرار گرفت. بعد از آن، امور فرهنگی بر عهده وزارت آموزش و فرهنگ قرار گرفت. در کابینه دوم ترمیم شده دویکورا (Second Revised Dwikora Cabinet) یک وزارت امور فرهنگی تفکیک شده تشکیل شد اما در دوره‌های بعد دوباره به شکل وزارت آموزش و فرهنگ درآمد. در کابینه هفتم توسعه وظایف فرهنگی در وزارت گردشگری یکپارچه شد و تا کابینه دوم اندونزی متحده تداوم داشت، بعد از آن وظایف فرهنگی دوباره به عنوان بخشی از وزارت آموزش و فرهنگ قرار گرفت.

رئیس‌جمهور پروبوا سوبیانتو در کارزار انتخاباتی خودش برنامه‌ریزی کرده بود تا وزارت امور فرهنگی ایجاد کند. بعد از برگزیده شدن، این امر با انتصاب فدلی زون به عنوان دومین وزیر فرهنگ محقق شد.

## منابع

اندونزی
رده:وزارت‌خانه‌های اندونزی
چشم گربه‌ای

***چشم گربه‌ای***  مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط تسوکاسا هوجو است که از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ در *[[هفته‌نامه شونن جامپ]]* منتشر شد و چپترهای آن در ۱۸ جلد تانکوبون گردآوری شده است. داستان دربارهٔ ماجراهای سه خواهر کیسوگی - هیتومی، روی و آی است که دزدهای هنری هستند و سعی می‌کنند تمام آثار متعلق به پدر گمشده‌شان را جمع‌آوری کنند.

مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسیدر سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ از شبکه نیپون تلویژن پخش شد و فصل دوم آن در سال ۱۹۸۵ پخش شد. همچنین این اثر سه اقتباس لایو اکشن دریافت کرده شامل یک فیلم تلویزیونی در سال ۱۹۸۸، یک فیلم تئاتر در سال ۱۹۹۷، و یک مجموعه تلویزیونی فرانسوی در سال ۲۰۲۴.

*چشم گربه‌ای* یکی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های مانگای *هفته‌نامه شونن جامپ* در تمام دوران است که بیش از ۲۰ میلیون نسخه فروخته است.

## داستان
هیتومی کیسوگی به همراه خواهر بزرگترش روئی و خواهر کوچکترش آی، کافه ای به نام «چشم گربه ای» را در توکیو اداره می‌کنند. خواهران به عنوان سه دزد هنر بسیار ماهر زندگی دوگانه ای دارند به طوری که آثار هنری را می‌دزدند که عمدتاً متعلق به کلکسیون شخصی پدر گمشده آنها، مایکل هاینز است. هاینز یک مجموعه دار مشهور آثار هنری در دوران رژیم نازی بوده است. نامزد هیتومی، توشیو اوتسومی، یک افسر پلیس جوان دست و پا چلفتی است که در حال بررسی پرونده چشم گربه ای است. با وجود اینکه مرتباً از کافه بازدید می‌کند، او از زندگی دوگانه این زنان بی‌خبر است. هیتومی مرتباً از قبل با استفاده از کارت تماس با امضای «چشم گربه ای» پلیس را در مورد شغل بعدی خود مطلع می‌کند و سپس از تحقیقات توشیو در مورد امنیت اطراف هدف برای کمک به برنامه‌ریزی کار استفاده می‌کند.

## منابع

* 

رده:انیمه و مانگا اکشن
رده:انیمه و مانگا جنایی
رده:انیمه و مانگا معمایی
رده:اوان‌ای‌های انیمه ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:اوان‌ای‌های انیمه ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:برنامه‌های نیپون تلویژن
رده:تی‌ام‌اس انترتینمنت
رده:سینن مانگا
رده:شونن مانگا
رده:مانگای ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:مانگای شوئیشا
رده:مجموعه‌های تلویزیونی انیمه آغازشده در ۱۹۸۳ (میلادی)
سلیمان نظیف

**سلیمان نظیف** (؛ ۲۹ ژانویه ۱۸۷۰ – ۴ ژانویه ۱۹۲۷) سیاست‌مدار اهل ترکیه بود. وی به زبان‌های ترکی، فارسی، عربی و فرانسوی مسلط بود و در تمامشان اشعاری سروده بود. نظیف یکی از شاهدان نسل‌کشی ارامنه بود و نام وی، در کنار نام برادرش، فایک علی اوزنسوی× برای نجات جان هزاران ارمنی در وقایع نسل‌کشی ارمنی‌ها شناخته شده‌است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:افراد ترکیه‌ای کردتبار
رده:اهالی دیاربکر
رده:تبعیدشدگان اهل مالت
رده:درگذشتگان ۱۹۲۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۰ (میلادی)
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل امپراتوری عثمانی
رده:شاعران مرد اهل امپراتوری عثمانی
رده:شاهدان نسل‌کشی ارمنی‌ها
رده:ولایت بغداد
سن خوزه د چیکیتوس

**سن خوزه د چیکیتوس** یا به سادگی **سن خوزه**، پایتخت بخش چیکیتوس در سانتا کروز، بولیوی است. این مکان به عنوان بخشی از مأموریت‌های یسوعیان چیکیتوس شناخته می‌شود، که در سال ۱۹۹۰ به عنوان یک میراث جهانی اعلام شد، و به عنوان یک سابقه یسوعیان در آن بخش شناخته می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:مناطق مسکونی در بخش سانتا کروز (بولیوی)
رده:میراث جهانی در بولیوی
جیمز آدنی

**جیمز آدنی** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در پست مهاجم برای هاپوئل هادرا در لیگ برتر فوتبال اسرائیل بازی می‌کند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه اسکندربو کورچه
رده:بازیکنان باشگاه قبله
رده:بازیکنان باشگاه لاچی
رده:بازیکنان باشگاه مکابی پتخ تیکوا
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال آلبانی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل نیجریه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل نیجریه
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال اسرائیل
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال ترکیه
رده:زادگان ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در آلبانی
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در اسرائیل
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل نیجریه در ترکیه
رده:ورزشکاران یوروبایی‌تبار
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل نیجریه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آلبانی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در جمهوری آذربایجان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در اسرائیل
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ترکیه
ویلیام هورسلی گانت

**ویلیام اَندرو هورسلی گانت** (؛   – ) فیزیولوژیست و روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در زمان مرگش در سال ۱۹۸۰، یکی از دو دانشجوی بازمانده فیزیولوژیست شهیر روسی ایوان پاولف بود. او پنجاه و شش سال از زندگی حرفه ای خود را صرف گسترش پژوهش‌های تجربی اولیه پاولوف در زمینه شرطی سازی کلاسیک کرد. او همچنین به دلیل تحقیقاتش در حوزهٔ فیزیولوژی شهرت دارد.

گانت در سال ۱۹۱۷ از دانشگاه کارولینای شمالی مدرک کارشناسی علوم دریافت کرد و سه سال بعد در سال ۱۹۲۰ از دانشگاه ویرجینیا دکترای پزشکی گرفت. وی سپس دورهٔ دستاری پزشکی را زیر نظر جان ویلیام مک‌نی در مدرسه پزشکی یوسی‌ال گذراند و آسیب‌شناسی کبد را بررسی و تحقیق کرد. او بنیان‌گذار آزمایشگاه پاولوف در کلینیک روان‌پزشکی فیپس در دانشگاه جانز هاپکینز و بنیان‌گذار ژورنال علمی «*بازتاب‌های شرطی‌*» بود.

وی در سال ۱۹۳۴ عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا گردید و به ترتیب در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۰ میلادی برندهٔ جایزه لسکر و جایزهٔ انجمن قلب آمریکا شد. وی در سال ۱۹۷۰ یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی بود که البته موفق به کسب آن نشد.

## منابع

## برای مطالعۀ بیشتر

*
*
*

رده:استادان دانشگاه جانز هاپکینز
رده:اعضای انجمن پیشبرد علوم آمریکا
رده:اهالی شهرستان نلسون، ویرجینیا
رده:تبعید شده‌های اهل ایالات متحده آمریکا در اتحاد شوروی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کارولینای شمالی
رده:درگذشتگان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۲ (میلادی)
رده:فیزیولوژیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روانشناسان آمریکایی سده بیستم (میلادی)
کمربند سبز افتخار

**کمربند سبز افتخار**  یا **کمربند سبز افتخار لنینگراد** مجموعه‌ای از بناهای یادبود است که در خطوط مقدم نبرد برای لنینگراد، طی سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در جریان جنگ بزرگ میهنی ساخته شده‌اند. این بناها در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ به‌منظور گرامیداشت ایستادگی لنینگراد، ساکنان این شهر و مدافعان قهرمان آن در دوران تقریباً ۹۰۰ روزهٔ محاصره لنینگراد ایجاد شدند.

یکی از بنیان‌گذاران ایدهٔ ایجاد «کمربند سبز افتخار» به‌عنوان مجموعه‌ای یادمانی، شاعر میخائیل دودین بود.

در ۲۳ فوریه ۱۹۶۵، مقاله‌ای از این شاعر، که خود از کهنه‌سربازان جنگ و شرکت‌کننده در دفاع از لنینگراد بود، در روزنامه «سمنه» منتشر شد. او به نمایندگی از جانب کهنه‌سربازان نوشت:
* «بگذارید در جای حلقهٔ محاصره، حلقه‌ای سبز از صلح به دور لنینگراد پدید آید و با صدای سبزش برای همیشه مرزهای شجاعت ما را نمایان سازد… بگذارید هر لنینگرادی، جوان یا پیر، با افتخار و مسئولیت در این مرز مرگ‌آور، درختی برای زندگی و یادبود ابدی بکارد—این وظیفهٔ ماست.» *

لزوم ساخت یادبودهایی برای مدافعان لنینگراد در مقالات نویسندگان، هنرمندان، فرماندهان ارتش و دیگر چهره‌های برجستهٔ شهر مطرح شد و از سوی تحریریه‌های روزنامه‌های لنینگراد حمایت عمومی یافت.

این پیشنهاد حمایت عمومی گسترده‌ای را به‌دست‌آورد. مسئولیت سازماندهی و اجرای ساخت «کمربند سبز افتخار» را سازمان‌های حزبی و اتحادیه جوانان کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، همراه با نهادهای مدیریت شهری، بر عهده گرفتند.

## جستارهای وابسته
* فهرست میراث جهانی در روسیه

## پانویس

رده:میراث جهانی در روسیه

رده:یادبودها و یادواره‌ها در سن پترزبورگ
رده:قبرستان‌ها و یادبودهای جنگی اتحاد شوروی
نشان طلایی کنگره آمریکا

**نشان طلایی کنگره آمریکا** () یا **مدال طلای کنگره** یکی از قدیمی‌ترین و بالاترین جوایز غیرنظامی در ایالات متحده است و در کنار مدال آزادی ریاست‌جمهوری به عنوان یکی از برجسته‌ترین نشانه‌های تقدیر ملی شناخته می‌شود. این مدال توسط کنگره ایالات متحده با رأی‌گیری تصویب و به قانون تبدیل شده و توسط رئیس‌جمهور امضا می‌شود. مدال طلای کنگره، بالاترین سطح قدردانی ملی از دستاوردها و مشارکت‌های برجسته افراد یا نهادها را نشان می‌دهد.

این مدال ابتدا برای تجلیل از اعضای نظامی در دوران انقلاب آمریکا اهدا شد و به تدریج به افراد از تمامی اقشار جامعه و سپس به گروه‌ها در اواخر قرن بیستم گسترش یافت. این مدال به افرادی اهدا می‌شود که دستاوردی با تأثیر عمیق بر تاریخ و فرهنگ آمریکا داشته باشند و این دستاورد در رشته مربوطه به عنوان یک موفقیت بزرگ شناخته شود. چنین دستاوردهایی باید تا مدت‌ها پس از تحقق، مورد تقدیر قرار گیرند.

هیچ قانون کلی برای ایجاد این مدال وجود ندارد و هر بار که اهدای مدال طلای کنگره مناسب تشخیص داده شود، کنگره با تصویب قانونی خاص این امر را ممکن می‌سازد. هر مدال به‌طور ویژه طراحی و از طلا ساخته می‌شود که این امر توسط ضرابخانه ایالات متحده انجام می‌شود. به همین دلیل، تعداد مدال‌های طلای کنگره بسیار کمتر از مدال‌های ریاست‌جمهوری است. دریافت این مدال نیازی به شهروندی آمریکا ندارد و تا ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ۱۸۴ نفر، رویداد یا نهاد موفق به دریافت آن شده‌اند.

از زمان انقلاب آمریکا، کنگره از طریق اعطای مدال طلا، قدردانی ملی خود را از دستاوردها و مشارکت‌های برجسته نشان داده است. نخستین بار این مدال در سال ۱۷۷۶ توسط کنگره دوم قاره‌ای به ژنرال جورج واشینگتن اهدا شد. در ابتدا این مدال به شخصیت‌های نظامی که در انقلاب آمریکا، جنگ ۱۸۱۲ و جنگ مکزیک-آمریکا شرکت داشتند، تعلق می‌گرفت. اما به مرور، دامنه اهدای این مدال به نویسندگان، بازیگران، موسیقیدانان، پیشگامان هوافضا، کاوشگران، دانشمندان، ورزشکاران، بشر دوستان و خدمتگزاران عمومی گسترش یافت. در سال ۱۹۷۹، صلیب سرخ آمریکا به عنوان نخستین سازمان این مدال را دریافت کرد.

تا سال ۲۰۲۱، حداقل ۷ نفر بیش از یک بار موفق به دریافت مدال طلای کنگره شده‌اند. از جمله این افراد می‌توان به وینفیلد اسکات برای جنگ‌های ۱۸۱۲ و مکزیک-آمریکا، زکری تیلور برای جنگ مکزیک-آمریکا، و هایمن جی. ریکوور برای خدمات در نیروی دریایی هسته‌ای و دستاوردهای حرفه‌ای اشاره کرد. همچنین در سال‌های اخیر، افراد و گروه‌های بیشتری به دلیل خدمات برجسته خود در زمینه‌های متنوع از جمله جنگ جهانی دوم و کاوش‌های قطبی، این مدال را دریافت کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:جایزه‌ها و نشان‌های کشوری ایالات متحده آمریکا
رده:دریافت‌کنندگان مدال طلای کنگره
رده:شاخه قانونگذاری دولت آمریکا
دژهای سنت پترزبورگ

**دژهای سنت پترزبورگ** مجموعه‌ای از استحکامات دفاعی دائمی است که به‌تدریج از سال ۱۷۰۴ تا آغاز جنگ جهانی اول به‌منظور محافظت از پایتخت روسیه در برابر حملات دریایی ساخته شدند. این دژها نمادی از هنر استحکامات در سطح جهانی به‌شمار می‌روند.

از منظر تاریخ هنر نظامی و تاریخ جهانی، این استحکامات دفاعی به دلیل نمایش رقابت مداوم و شتابان بین وسایل حمله دریایی و دفاع در برابر آن، اهمیت ویژه‌ای دارند. این رقابت، که بین پیشرفت در طراحی سیستم‌های استحکامات و توسعه توپخانه برای دفاع و مقابله با آن ادامه داشت، بیش از ۲۰۰ سال به طول انجامید. طی این مدت، دفاع از سن‌پترزبورگ هرگز شکسته نشد.

در بسیاری از کشورها، سازه‌هایی مشابه تحت حفاظت دولت قرار دارند و اغلب به‌عنوان موزه مورد بازدید عموم قرار می‌گیرند.

امروزه، به جز مواردی استثنایی، دژهای سن‌پترزبورگ متروکه و به‌سرعت در حال ویرانی هستند.

## دفاع دریایی سن‌پترزبورگ در قرون ۱۸ و ۱۹
دفاع دریایی این شهر با ترکیبی از موانع چوبی-سنگی و ستونی، دژهای کرونشتات و جزایر مصنوعی استوار بود. این اجزا همراه با دژ کرونشتات، که توسط شهر مستحکم کرونشتات پشتیبانی می‌شد، مجموعه‌ای کلیدی برای محافظت از سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌رفتند.

پس از تأسیس سن‌پترزبورگ، برای محافظت از دژ در حال ساخت بر ساحل جزیره واسیلیفسکی، یک باتری توپخانه ساحلی نصب شد.

## کاهش توان دفاعی و پیشرفت توپخانه
در اوایل قرن بیستم، قابلیت‌های دفاعی این مجموعه کاهش یافت و برای حفاظت از پایتخت، یک موقعیت مین‌گذاری-توپخانه‌ای منحصربه‌فرد در خروجی خلیج فنلاند ایجاد شد. این موقعیت، که در باریک‌ترین نقطه خلیج (عرض ۲۱ کیلومتر) قرار داشت، شامل دژهای خشکی در سواحل جنوبی و شمالی و موانع مین‌گذاری شده بود. برای پشتیبانی از این دژها، خطوط ریلی ویژه‌ای ساخته شد.

در طول دو قرن موجودیت امپراتوری روسیه، پیشرفت در توپخانه دریایی جهانی به‌سرعت ادامه یافت و نیاز به توسعه دفاع متناسب با آن وجود داشت. در نتیجه، ابتدا استحکامات چوبی-خاکی موقتی برای صرفه‌جویی در زمان و هزینه ساخته شدند و در صورت اثبات ضرورت تاکتیکی، به‌تدریج به سازه‌های دائمی تبدیل شدند.

## وضعیت کنونی
بیشتر دژهای سن‌پترزبورگ در وضعیت متروکه قرار دارند، در حالی که برخی از سازه‌های برجای‌مانده، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های تاریخی در سیستم‌های توپخانه و استحکامات به‌شمار می‌روند.


Невская губа с фортами.jpg
11-дюймовая береговая пушка обр.1867 г.jpg
406 мм снаряд.jpg

## جستارهای وابسته
* فهرست میراث جهانی در روسیه

## پانویس

رده:میراث جهانی در روسیه
میخایلوفکا

بندانگشتی

**میخایلوفکا**  (که به نام‌های «میخایلوفسکایا داچا» و «املاک میخایلوفسکایا» نیز شناخته می‌شود)، مجموعه‌ای از کاخ و باغ متعلق به قرن نوزدهم است که در امتداد جاده پترگوف قرار دارد. این املاک تا پیش از انقلاب روسیه، در اختیار نوادگان گراند دوک میخائیل نیکولایویچ رومانوف، پسر امپراتور نیکلای اول، بود.

بخش‌هایی از این پارک در محدوده منطقه‌ای ذخیره‌گاه طبیعی به نام ساحل جنوبی خلیج نوا قرار دارد و از نظر ارزش طبیعی و فرهنگی تحت حفاظت ویژه است.

## پانویس

رده:میراث جهانی در روسیه
زنامنکا

**زنامنکا**  (که پیش‌تر با نام‌های «میضا زنامنسکایا» و «زنامنسکایا داچا» شناخته می‌شد) یک ملک اربابی پیشین است که در جاده پترگوف (آدرس کنونی: پترگوف، خیابان سن‌پترزبورگ، شماره ۱۱۵) واقع شده است.

این ملک از غرب با پارک «الکساندریا»، از شرق با ملک میخایلوفکا، از شمال با خلیج فنلاند، و از جنوب با جاده پترگوف هم‌مرز است. مساحت این ملک ۷۴ هکتار است.

این پارک نیز بخشی از ذخیره‌گاه طبیعی منطقه‌ای به نام ساحل جنوبی خلیج نوا محسوب می‌شود و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

## پانویس

رده:میراث جهانی در روسیه
کانال دریایی (سن پترزبورگ)

بندانگشتی
**کانال دریایی**  یک مسیر آبی مصنوعی در خلیج نوا است که از دهانه رودخانه نوا بزرگ تا جزیره کوتلین کشیده شده است. این کانال برای عبور کشتی‌ها به بندر بزرگ سنت پترزبورگ طراحی شده است. در این کانال کشتی‌ها می‌توانند با آبخور حداکثر ۱۱ متر (در آب شیرین)، طول حداکثر ۳۲۰ متر و عرض حداکثر ۴۲ متر حرکت کنند. در ساحل پایگاه لنگرگاه مولای جنگلی در بندر سنت پترزبورگ، مئیاک پشتیبان کانال دریایی سنت پترزبورگ - مواجهه قرار دارد که چهارمین فانوس دریایی «سنتی» بلندترین در جهان است،  با ارتفاع ۷۳ متر و بلندترین فانوس دریایی رهنما (یعنی حتماً باید در کنار یکدیگر کار کند) در جهان است.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
عمارت سرگی‌یفکا

**سرگئی‌وکا**  (همچنین *املاک لیشتنبرگ‌ها*، مؤسسه علوم طبیعی پترگوف (پنی)، مؤسسه علمی تحقیقاتی بیولوژی (بی‌نی‌آی)) یک مجموعه کاخ و پارک است که در پترگوف (منطقه پترو دوارک از سنت پترزبورگ) بر روی مکان املاک پیشین لیشتنبرگ‌ها واقع شده است. مجموعه کاخ و پارک یک شیء میراث فرهنگی است و یک یادبود معماری از قرن نوزدهم با اهمیت فدرال بوده و جزئی از مجموعه میراث جهانی یونسکو با عنوان «مرکز تاریخی سنت پترزبورگ و مجموعه‌های مربوط به آن» است. پارک یک یادبود طبیعت با اهمیت منطقه‌ای است.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
عمارت بوگوسلوفکا

بندانگشتی
**مجموعه ویلای ن.و. زینووِف**  (**املاک «بوگوسلوکا»**) یک یادبود معماری از دست رفته است. این مجموعه در استان لنینگراد واقع شده است، آدرس کنونی آن منطقه وسولوژسکی، نیوفسکی پارکلسخوز، پارک جنگلی نیوفسکی در ساحل راست رود نوا، بخش شماره ۳۵ می‌باشد. از سال ۱۹۹۰، این مجموعه ویلایی در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان بخشی از مجموعه املاک اطراف مرکز تاریخی سنت پترزبورگ قرار گرفته است.

اولین سکونتگاه‌ها در این مکان‌ها دو روستای *والیتوو* در کنار رودخانه وارویستی (سیاه) در منطقه اسپاسکوی گورودنسکی پگوست بوده است. در اوایل قرن ۱۸ میلادی، کارخانه‌های *لوکوتسکی* در ساحل چپ رودخانه سیاه قرار داشتند.

اولین مالک خصوصی این منطقه، که اولین خانه ویلایی را در این مکان ساخت، کشیش فئودور یاکولوویچ دوبیانکسی بود. نوه او، موسیقیدان فئودور میخایلوویچ دوبیانکسی در هنگام عبور از رودخانه نوا برای رفتن از املاک به شهر جان خود را از دست داد، و پس از او، خواهرش واروارا میخایلوونا، همسر زینوویوا، مالک بعدی املاک شد. پس از آن، این املاک که پیش‌تر به نام بوگوسلوکا شناخته می‌شد (*بوگوسلاوکا (بوگوسلاویا)*, *بوگوسلاویا*, *ویلای دوبیانکسی*, *می‌زای دوبیانکا*)، به املاک «زینوویوا» معروف شد (در اسناد ثبت محافظت شده، این املاک به ن.و. زینوویوا، پسر واروارا میخایلوونا معروف است).

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
عمارت اوسینوایا روشا

بندانگشتی
**املاک لوواشوف‌ها — ویاتسیمسکی‌ها**  یک یادبود ویران‌شده معماری در منطقه اوسینوویا روشا در منطقه ویبورگ سنت پترزبورگ است، در نزدیکی تقاطع جاده ویبورگ و جاده پریوزرسکی.

این مجموعه یکی از عناصر متعدد سنت پترزبورگ است که در سال ۱۹۹۰ تحت حفاظت یونسکو قرار گرفت.

در دهه ۱۷۷۰، در املاک اوسینوویا روشا، ویلا کوچکی متعلق به شاهزاده گریگوری آلکساندرویچ پوتیومکین قرار داشت که در ماه مه ۱۷۷۸ امپراتریس کاترین در آنجا اقامت داشت. تحت تأثیر موقعیت این املاک، او به بارون فریدریش ملخیور گریم نوشت:

املاک با خانه اصلی چوبی و ساختمان‌های خدماتی در دوران کلاسیک‌گرایی روسی، در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ ساخته شد. خانه املاک به دستور دوشس یکتا نیکولاونا لوپاخینا و توسط پروفسور معماری ویکنتی ایوانوویچ برتی در سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۳۰ ساخته شد. خانه املاک زینوویوها در مزرعه بوگوسلوکا نیز طبق همان طرح ساخته شده بود.

در سال ۱۸۴۷، پاول پتروویچ لوپاخین املاک اوسینوویا روشا را به گراف واسلی لوواشوف فروخت. در اینجا گرافینی الگا لوواشوف اغلب حامیان اصلاحات الکساندر دوم را جمع می‌کرد. دختران او کاترینا و ماریا (همسر شاهزاده لئونید دیمیتریویچ ویاتسیمسکی) در اوایل قرن ۲۰ میلادی شروع به فروش زمین‌های املاک برای ساخت و ساز کردند. آخرین مالک خصوصی املاک اوسینوویا روشا، پسر ماریا، شاهزاده بوریس لئونیدویچ ویاتسیمسکی بود.

در دوران شوروی، خانه املاک برای استقرار یک واحد نظامی استفاده شد و سپس به عنوان خانه استراحت مورد استفاده قرار گرفت. در دسامبر ۱۹۹۰، در چارچوب جلسه چهاردهم کمیته میراث جهانی یونسکو، این مجموعه به عنوان بخشی از مرکز تاریخی سنت پترزبورگ و مجموعه‌های مرتبط با آن تحت حفاظت قرار گرفت.

در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۹۱، این یادبود در آتش سوخت و پس از آن هیچ‌گونه بازسازی صورت نگرفت.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
دوبکی (سیسترورتسک)

**پارک مرکزی فرهنگ و استراحت شهر سستروتسک**  (پارک **دوبکی**) در شهر سستروتسک (منطقه توریستی سنت پترزبورگ) واقع شده است. این پارک به عنوان بخشی از میراث جهانی «مرکز تاریخی سنت پترزبورگ و مجموعه‌های مرتبط با آن» ثبت شده است. مساحت پارک ۶۰٫۵ هکتار می‌باشد.

پارک دارای یک باغ هلندی، سازه‌های هیدرولیکی و یک دیوار دفاعی است که به عنوان یک یادبود میراث فرهنگی-تاریخی منطقه توریستی سنت پترزبورگ شناخته می‌شود. دیوارهای دفاعی برای محافظت در برابر حملات احتمالی در دوران جنگ روسیه و سوئد در سال‌های ۱۷۴۱–۱۷۴۳ ساخته شده بودند. این دیوارها در سال ۱۸۵۵ و در جریان جنگ کریمه نیز به کار آمدند، زمانی که نیروی دریایی انگلیس و فرانسه به مدت چند ساعت سستروتسک را بمباران کردند، اما انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها هیچگاه تصمیم به پیاده‌سازی نیروهای خود در ساحل نگرفتند.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
عمارت پناتی

بندانگشتی
**پِناتی**،  موزه-عمارت ایلیا یفیمویچ رپین، نقاش برجسته روسی است که در روستای رپینو (سنت پترزبورگ) (نام پیشین: کووککالا) در منطقه توریستی سنت پترزبورگ، در خیابان پری‌مورسکویه، پلاک ۴۱۱ واقع شده است. این مجموعه به عنوان یکی از شعبات موزه تحقیقاتی وابسته به آکادمی هنرهای روسیه فعالیت می‌کند.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه
رده:نقاشان سده ۱۹ (میلادی) اهل روسیه
دریاچه سیسترورتسکی

بندانگشتی
**دریاچه ذخیره‌ای سسترورتسکی رزلِف** ، آبگیری مصنوعی در منطقه شهری سسترورتسک است که در دوره پتر کبیر با سدسازی بر روی رودخانه‌های خواهر و چورنا ایجاد شد. مساحت سطح آن ۱۰٫۶ کیلومتر مربع است و حجم آبی برابر با ۰٫۰۱۵ کیلومتر مکعب دارد.

## توصیف
این دریاچه در سال ۱۷۲۱ میلادی برای تأمین نیازهای کارخانه ابزارسازی سسترورتسکی ساخته شد. سد پروژه به مهندس آندریاس بنکدیتویچ بر طراحی و اجرا گردید که موجب تشکیل دریاچه در بالادست سد شد.

این دریاچه بخشی از میراث فرهنگی و تاریخی منطقه گردشگری سن پترزبورگ و همچنین میراث جهانی «مرکز تاریخی سن پترزبورگ و مجموعه‌های مرتبط» به‌شمار می‌آید.

### ویژگی‌های فنی و محیطی
- متوسط حجم آب رودخانه‌های تغذیه‌کننده: ۸ مترمکعب در ثانیه
- عمق میانگین: ۱٫۶ متر، متغیر از ۰٫۹ متر (در نواحی پوشیده از نیزار) تا ۵٫۵ متر (در حاشیه جنوب غربی)
- ضخامت رسوبات: در برخی مناطق عمیق یا مسیرهای کشتیرانی سابق، لایه‌های گل لزج تشکیل شده است.
- مدیریت سطح آب: ارتفاع سطح آب بین ۷٫۸ تا ۸٫۳ متر حفظ می‌شود.

### سواحل
- ساحل شمالی: باتلاقی و کم‌ارتفاع، آسیب‌پذیر در برابر امواج. در سال ۲۰۰۸ به منطقه حفاظت‌شده طبیعی تبدیل شد.
- ساحل غربی: شهر سسترورتسک، محل موزه تاریخی لنین و تالاب «استخر به نام لنین».
- ساحل جنوب شرقی: محل موزه آلونک لنین، یادگار دوران شوروی، که در آن ولادیمیر لنین در تابستان ۱۹۱۷ مخفی شده بود.

این مکان‌ها با توجه به ارزش تاریخی و فرهنگی دارای حفاظت در سطح ملی و منطقه‌ای هستند.

## منابع

رده:میراث جهانی در روسیه