جورجیو واله

**جورجیو واله** فعالیت سیاسی خود را در جنبش جوانان لوتا استودسکا آغاز کرد و سپس در سومین موقعیت ادامه داد، که توسعهٔ گروه پیشین بود. دوستی و احترام متقابل و اهداف مشترک با دیگر فعال نئو فاشیست والریو فیوراوانتی او را به مبارزه مسلحانه در NAR سوق داد، سازمانی که او در آن نقش فعالی داشت و دورهٔ خشونت‌هایش تنها با مرگ او در ۵ مه ۱۹۸۲ در رم پایان یافت.

## زندگی‌نامه
### آغاز فعالیت در سومین موقعیت
واله، به دلیل پدرش اومبرتو که در اریتره از پدر ایتالیایی و مادری محلی متولد شده بود، مولاتو بود. او با موهای مشکی فر و پوست سبزه روشن، فعالیت سیاسی خود را با حضور در خیابان‌ها و جنبش *لوتا استودسکا* آغاز کرد و سپس به عنوان دست راست روبرتو نیستری شد و پس از دستگیری او در دسامبر ۱۹۷۹، جایگزین او در رهبری Nuclei Operativi سومین موقعیت شد. در آن سال‌ها چندین بار در فعالیت‌های خیابانی و توزیع جزوه‌ها متوقف یا شناسایی شد و یک بار هم به دلیل درگیری دستگیر شد. هنگامی که مسئولیت سومین موقعیت را به عهده گرفت، تأمین مالی غیرقانونی را با سرقت افزایش داد و از کنترل رهبران قبلی مانند روبرتو فیوره و گابریله آدینولفی خارج شد.

### فعالیت همزمان در NAR و سومین موقعیت
جذب‌شده به فعالیت مسلحانهٔ NAR تحت رهبری والریو فیوراوانتی، واله به طور همزمان در هر دو سازمان فعالیت می‌کرد تا جایگاه خود را تثبیت کند.

از ژانویهٔ ۱۹۸۰، او از کم‌کاری و عدم تصمیم‌گیری موثر در سومین موقعیت ناراضی شد و تحت تأثیر فعالیت‌های مسلحانهٔ NAR قرار گرفت. به همراه لوئیجی چیاواردینی و استفانو سودرینی، به طور کامل در عملیات گروه NAR مشارکت داشت، به ویژه با متقاعد کردن اعضای جوان توسط فیوروانتی که رهبران قبلی را بی‌اراده و فریبکار می‌دانستند.

اولین اقدام مسلحانهٔ او با NAR در ۶ فوریهٔ ۱۹۸۰ رخ داد، هنگامی که همراه با فیوروانتی، برای تصاحب یک تپانچهٔ ماشینی برتا M12، مأمور پلیس مائوریتزیو آرنسانو را که در سفارت لبنان مستقر بود، به قتل رساندند.

در ۲۸ مه ۱۹۸۰، او همراه با فیوروانتی، فرانچسکا مامبرو و لوئیجی چیاواردینی و دیگران، فرانکو اوانجلیستا، مأمور پلیس، را در یک درگیری مسلحانه مقابل لیسه کلاسیک جولیوس سزار در رم به قتل رساندند.

در ۹ سپتامبر ۱۹۸۰، واله همراه با فیوروانتی و دیگر اعضای گروه، فرانچسکو منجیاملی، رهبر سیسیلی سومین موقعیت، را به قتل رساندند. او پس از کشته شدن در یک دریاچهٔ مصنوعی در حومهٔ رم پیدا شد.

### مشارکت در دیگر قتل‌ها و عملیات
واله تقریباً در تمامی عملیات انتقام و تسویه حساب‌های داخلی گروه حضور داشت. از جمله قتل جوزپه د لوکا در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ و مارکو پیزاری در ۳۰ سپتامبر همان سال.

در ۲۱ اکتبر ۱۹۸۱، او همراه با آلساندرو آلیبراندی، گیلبرتو کاوالینی، فرانچسکا مامبرو و والتر سوردی، در کمین برای فرانچسکو استرالو و مأمور سیریاکو دی روما، که تحقیقات زیادی بر گروه‌های افراطی انجام می‌دادند، شرکت داشت.

آخرین عملیات او، چند روز قبل از مرگش، سرقت از بانک Banca Nazionale del Lavoro در رم بود در ۵ مارس ۱۹۸۲.

### تحقیقات و دخالت در پروندهٔ کشتار بولونیا

واله در تحقیق دربارهٔ کشتار ایستگاه راه‌آهن بولونیا دخالت داشت. در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۸۱، کیف حاوی مواد منفجره، دو تپانچهٔ برتا MAB 38 و دو بلیت هواپیما به نام شهروندان فرانسوی و آلمانی روی قطار ۵۱۴ تارانتو-میلان پیدا شد.

بعداً مشخص شد که کیف توسط مقامات SISMI برای منحرف کردن تحقیقات قرار داده شده بود. دادگاه رم در حکم نهایی ۱۹۹۵، ژنرال‌های پیترو موزومچی و جوزپه سانتوویتو، سرهنگ جوزپه بلمونته و افراد دیگر را مسئول این منحرف‌سازی دانست. دخالت‌های واله در خرید بلیت‌ها، پس از بررسی‌ها، جعلی تشخیص داده شد.

### مرگ
پس از دستگیری فرانچسکا مامبرو، نیروهای امنیتی حلقه را بر NAR تنگ کردند. در ۵ مه ۱۹۸۲، واله در آپارتمانی در کوادرارو، رم شناسایی شد. هنگام یورش پلیس، واله تنها بود و پس از درگیری کوتاه، با شلیک گلوله‌ای به سرش کشته شد.

در آپارتمان، سلاح‌ها و مدارک جعلی از جمله کارت شناسایی با عکس او پیدا شد. ابتدا گفته شد ممکن است خودکشی کرده باشد، اما آزمایش‌های علمی ثابت کرد که واله شلیک نکرده است.

## منابع

## کتاب‌شناسی
*
*
*
*
*
*

## جستارهای وابسته
*ماریو آماتو
*نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا)
*سازمان‌های مسلح راست افراطی در ایتالیا
*کشتار بولونیا
*سومین موقعیت

## پیوند به بیرون
*تروریسم نئو فاشیست NAR در رای استوریا
* مرگ در سیاست در La storia siamo noi
* مرگ یک قاضی در La storia siamo noi
* بولونیا ۲ اوت ۱۹۸۰ در La storia siamo noi
* محاکمه کشتار ایستگاه بولونیا در رادیو رادیکاله
* کشتار بولونیا - حکم دیوان عالی ایتالیا ۲۳/۱۱/۱۹۹۵ در Stragi.it

رده:سال‌های سرب (ایتالیا)
رده:زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۸۲ (میلادی)