استودیو پولخری

**استودیو پولخری** (؛ معنای لاتین: «برای مطالعه زیبایی») یک انجمن هنری، مؤسسه هنری و استودیو هنری هلندی است که در لاهه هلند مستقر است.

این مؤسسه در سال ۱۸۴۷ در خانه نقاشی به نام لمبرتوس هاردنبرگ آغاز به کار کرد. از سال ۱۸۹۳، این کانون در عمارتی در خیابان «لانگه وورهوت» در لاهه اقامت دارد. عضویت در آن شامل نقاشان، مجسمه‌سازان، عکاسان و علاقه‌مندان به هنر است و اعضا توسط یک کمیته انتخاب می‌شوند. عضویت هنرمندان به آن‌ها اجازه می‌دهد تا آثار خود را در گالری‌های این شرکت به نمایش بگذارند. مهمانان باید توسط اعضا دعوت شوند.

## خاستگاه

مناطق ییلاقی دست‌نخورده در اطراف شهر ساحلی و ثروتمند لاهه با محیط روستایی، مناظر و طبیعت بکر و دهکده ماهیگیری نزدیک آن یعنی اسخیونینگن، بسیاری از هنرمندان جوان را به خود جذب کرد. این هنرمندان می‌خواستند از الزامات دولتیِ هنر (نئوکلاسیسیسم) فاصله بگیرند و مایل بودند راه خود را انتخاب کنند. الگوی آن‌ها، کلونی هنری موفق باربیزون در جنوب پاریس و در جنگل فونتن‌بلو بود. زندگی تغییر نیافته مردم، پولدرهای دست‌نخورده و سواحل دریای شمال نقش مهمی ایفا می‌کردند. آن‌ها می‌خواستند از آغاز صنعتی شدن هلند در آمستردام و روتردام دور باشند.

## تاریخچه

در پی لغو نظام حمایت مالی (حمایت ارباب‌رعیتی) از هنرمندان، آن‌ها به دنبال راهی نو بودند. شهر لاهه با محیط اطرافش و مناظر ساحلی دریای شمال در اسخیفنینگن، برای نقاشان جوان جذاب شد. در سال ۱۸۴۷ با تأسیس انجمن پولخری استودیو، چنین رویکرد جدیدی پدیدار گشت. این انجمن‌های هنری یک توسعه و پیشرفت هلندی اصیل محسوب می‌شوند. این انجمن در تداوم سنت آکادمی‌های قدیمی سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی قرار دارد. نشست‌هایی که «تأملات هنری» (Kunstbeschouwingen) نامیده می‌شدند، نقش ویژه‌ای ایفا کردند. این نشست‌ها به هنرمندان این فرصت را می‌داد تا آثار خود را به سایر اعضا ارائه دهند و با دیگر نقاشان به تبادل اطلاعات بپردازند. این شیوه برخورد با پدیدآورندگان آثار در قالب «شاگرد» با دیگر هنرمندان در مقام «استاد»، تضمین‌کننده موفقیت مکتب لاهه بوده است. این مکان به عنوان استودیو و کارگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت. درست در آغاز کار، این تعاونی هیچ اتاق نمایشگاهی نداشت. در عوض، نقاشان در «نمایشگاه استادان زنده» که هر دو یا سه سال یک بار برگزار می‌شد، شرکت می‌کردند. – در سال ۱۸۸۲، ونسان ون گوگ به همراه بوسبوم و هنکس در یکی از این جلسات تأمل هنری شرکت کرد. این مکان کارکرد برقراری ارتباط اجتماعی با جمعیت بومی را داشت. اینجا نه تنها مکانی برای دیدارهای اجتماعی بود، بلکه همزمان به هنرمندان فرصت می‌داد تا با مجموعه‌داران و معامله‌گران در ارتباط باشند؛ امری که بسیار حیاتی بود.

در میان اعضای مؤسس پولخری، افرادی چون لمبرتوس هاردنبرگ، ویلم رولوفس، یان هندریک ویسنبروخ و بارتولومئوس یوهانس ون هوو حضور داشتند. در سال ۱۸۴۷، ون هوو نخستین رئیس این انجمن هنری شد. مدت کوتاهی پس از آن، پادشاه ویلم دوم سرپرستی (پاتروناژ) آن را بر عهده گرفت. کمی بعد، یوهانس بوسبوم، یوزف اسرائیلز، هندریک ویلم مسداخ، یان اسلایترس و برخی هنرمندان کمتر شناخته‌شده به پولخری پیوستند. اعضای شاخص بعدی نیز شامل یان اسلایترز، پل سیتروئن و ویلی اسلایتر هستند.

بسیاری از نقاشانی که امروزه به مکتب لاهه نسبت داده می‌شوند، در هیئت مدیره سمت داشتند و این تعاونی را به یک دژ مستحکم تبدیل کردند: بوسبوم از ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۳، اسرائیلز از ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸، و مسداخ از ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۷ رئیس بودند. اما حتی یاکوب ماریس و ویلم ماریس، آنتون موو، رولوفس و یان ویسنبروخ نیز از اعضای کمیته اجرایی بودند. آن‌ها مسئولیت اتاق طراحی، تأملات هنری یا نشست‌های اجتماعی را بر عهده داشتند.

رشد تعداد اعضا، سازمان‌دهندگان را مجبور به گسترش فضا کرد و در سال ۱۹۰۱، انجمن به ساختمانی در «لانگه وورهوت ۱۵» نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۴، تعدادی از آثار پولخری به سرقت رفت که بعداً در سال ۲۰۰۷ بازپس گرفته شد.

## پولخری استودیو و انجمن طراحی هلند
«انجمن آبرنگ‌کاران بلژیک» که در سال ۱۸۵۶ در بروکسل تأسیس شد، با الگوبرداری از «انجمن سلطنتی آبرنگ» در لندن شکل گرفت. به واسطه پیوندها با بروکسل و فضای حاکم بر «آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل»، تکنیک نقاشی با آبرنگ بار دیگر برای هنرمندان هلندی جذابیت پیدا کرد.

در ۳۱ ژانویه ۱۸۷۸، «انجمن طراحی هلند» از میان اعضای پولخری استودیو شکل گرفت. این انجمن نقشی کلیدی در به اوج رسیدن تکنیک آبرنگ از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم ایفا کرد. هسته اصلی «مکتب لاهه» در زمره اعضای مؤسس آن بودند. اگرچه این انجمن ساختار سازمانی مستقلی داشت، اما پیوند نزدیکی با پولخری استودیو حفظ کرده بود. همچنین، نقاشانی از کشورهای بلژیک، آلمان و ایتالیا به عنوان اعضای افتخاری در آن حضور داشتند. انجمن طراحی هلند تا سال ۱۹۰۱ به فعالیت خود ادامه داد.

## سیاست‌های هنری و پولخری استودیو

برخلاف گروه هنری آمستردام به نام «انجمن هنر و دوستی» (Arti et Amicitiae)، اعضای پولخری استودیو سبک‌های نقاشی قدیمی و سنتی را رد می‌کردند. این رویکرد زمانی به یک جنجال ختم شد که هرمانوس کوک‌کوکِ پدر برای یکی از آثارش مدالی را به عنوان جایزه از پادشاه ویلم سوم دریافت کرد. پولخری در واکنش استدلال کرد که این اثر دیگر با استانداردهای امروزی هنر همخوانی ندارد.

با این اقدام، این گروه به‌طور علنی علیه سیاست‌های رسمی هنری پادشاه هلند موضع گرفت. این دیدگاه به‌ویژه توسط هنرمندانی چون آرتز، دِ باک، بوسبوم، اسرائیلز، یاکوب و ویلم ماریس، موو، مسداخ و نوهایس حمایت می‌شد. افزون بر این، آن‌ها اعلام کردند که در آینده دیگر تمایلی به دریافت فراخوان‌ برای شرکت در مسابقات هنری [رسمی] ندارند.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:امپرسیونیسم
رده:جاذبه‌های گردشگری در هلند جنوبی
رده:جوامع هنری
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در لاهه
رده:موزه‌های هنری و نگارخانه‌ها در هلند
رده:هنر هلند