امپراتور گائو کی جنوبی

**امپراتور گائو از سلسله** **کی جنوبی** ((南)齊高帝؛ ۴۲۷–۱۱ آوریل ۴۸۲  )، با نام شخصی **شیائو دائوچنگ** ،  امپراتور بنیانگذار سلسله کی جنوبی چین بود . او به عنوان ژنرال در دوران سلسله لیو سونگ ، به امپراتور مینگ و امپراتور هوفی ، خدمت کرد . در سال ۴۷۷، از ترس اینکه امپراتور جوان و بی‌رحم هوفی او را بکشد، امپراتور هوفی را ترور کرد و قدرت را به دست گرفت و سرانجام در سال ۴۷۹ تاج و تخت را به دست گرفت و دودمان کی جنوبی را تاسیس کرد.

## پیشینه
شیائو دائوچنگ در سال ۴۲۷ میلادی متولد شد. اجداد او نسب خود را به صدراعظم مشهور سلسله هان غربی، شیائو هه ، می‌رساندند . اگر سوابق آنها دقیق باشد، شیائو دائوچنگ از نوادگان ۲۴ نسلی شیائو هه بود. در طول سلسله‌های جین و لیو سونگ ، اجداد شیائو به عنوان مقامات سطح پایین خدمت می‌کردند. پدرش شیائو چنگژی  ژنرالی در زمان امپراتور ون از سلسله لیو سونگ بود و به دلیل مشارکت‌هایش در لشکرکشی‌ها علیه رقیبش، وی شمالی، لقب بارون جین‌شینگ را دریافت کرد. شیائو دائوچنگ ابتدا در ۱۲ سالگی در دانشگاه امپراتوری که توسط امپراتور ون تأسیس شده بود و ریاست آن را زاهد و دانشمند لی سیزونگ  بر عهده داشت، به تحصیل در رشته کلاسیک کنفوسیوس پرداخت ، اما در ۱۵ سالگی در ارتش خدمت کرد. او در دوران سلطنت امپراتوران ون و شیائووو (پسر امپراتور ون) به عنوان افسر نظامی به خدمت خود ادامه داد.

## تحت فرمان امپراتور مینگ از سلسله لیو سونگ
زمانی که در سال ۴۶۶ میلادی، پس از سلطنت کوتاه و ترور امپراتور شیائووو، امپراتور کیانفی، پسر امپراتور شیائووو، یعنی امپراتور مینگ و پسر امپراتور شیائووو ، لیو زیکسون ، برای تصاحب تاج و تخت می‌جنگیدند ، شیائو دائوچنگ یک ژنرال بود و با امپراتور مینگ بیعت کرده بود. او در لشکرکشی علیه ارتشی که ظاهراً توسط برادر لیو زیکسون، لیو زیفانگ ، شاهزاده شونیانگ و فرماندار فرماندهی کوایجی در امتداد ساحل جنوبی خلیج هانگژو ، فرماندهی می‌شد، شرکت کرد . او متعاقباً ارتشی را که توسط شوئه آندو ، فرماندار استان شو ( جیانگسو شمالی امروزی و آنهویی شمالی امروزی ) به جنوب فرستاده شده بود، شکست داد. به خاطر این مشارکت‌ها، امپراتور مینگ او را به عنوان مارکی شیانگ منصوب کرد و او را به عنوان فرماندار موقت استان شو جنوبی ( جیانگسو غربی مرکزی امروزی) منصوب کرد. بعدها، او فرماندار استان یان جنوبی ( جیانگ‌سوی مرکزی شرقی مدرن) شد و از شهر مهم هوایین ( در هوایان مدرن ، جیانگ‌سو ) دفاع کرد. گفته می‌شود که در این سمت، او شروع به جذب گروهی از پیروان با استعداد کرد.

در دوران سلطنت امپراتور مینگ، شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه ویژگی‌های چهره شیائو دائوچنگ غیرمعمول است و نشانه‌ای از امپراتور شدن او محسوب می‌شود. در سال ۴۷۱، امپراتور مینگ - که پیش از این، از ترس اینکه برادرانش و برخی از مقامات عالی‌رتبه پس از مرگش به پسرش لیو یو ، ولیعهد، وفادار نمانند، لشکرکشی‌ای را برای کشتن آنها انجام داده بود - به شیائو مشکوک شد، به ویژه به این دلیل که شایعاتی مبنی بر ارتباط مخفیانه شیائو با وی شمالی وجود داشت. امپراتور مینگ، ژنرال خود وو شی ، دوست شیائو، را با یک ظرف شراب مهر و موم شده به هوایین فرستاد تا به شیائو تحویل دهد. شیائو از اینکه شراب مسموم باشد، ترسید و در حال آماده شدن برای فرار به وی شمالی بود. وو مخفیانه به شیائو گفت که شراب مسموم نیست و قبل از اینکه شیائو جرات نوشیدن آن را پیدا کند، خودش مقداری از آن را نوشید.

پس از بازگشت وو به پایتخت ، جیانکانگ ، به امپراتور مینگ اطمینان داد که شیائو وفادار است. اما پس از آنکه جزئیات درز اطلاعات توسط وو به شیائو برای امپراتور مینگ آشکار شد، امپراتور مینگ وو را مجبور به خودکشی کرد؛ او هیچ اقدامی علیه شیائو انجام نداد. کمی پس از آن، شیائو را به جیانکانگ فراخواند. پیروان شیائو تا حد زیادی مشکوک بودند که امپراتور مینگ او را خواهد کشت و به او پیشنهاد مقاومت دادند، اما شیائو معتقد بود که امپراتور مینگ این کار را نخواهد کرد. بنابراین او به جیانکانگ بازگشت، جایی که به عنوان فرمانده کل محافظان ولیعهد یو منصوب شد. (شیائو مخفیانه به پیروانش گفت که معتقد است لیو سونگ دیگر دوام نخواهد آورد و در فرصتی مناسب به حمایت آنها نیاز خواهد داشت.) هنگامی که امپراتور مینگ در سال ۴۷۲ به شدت بیمار شد، به توصیه چو یوان، مقام عالی رتبه (که امپراتور مینگ به همراه یوان جان ، مراقبت از ولیعهد یو را به او سپرد)، که دوست شیائو بود، شیائو به عنوان فرمانده کل نیروی دفاعی پایتخت منصوب شد. امپراتور مینگ خیلی زود درگذشت و ولیعهد یو با نام امپراتور هوفی تاج و تخت را به دست گرفت.

## تحت فرمان امپراتور هوفی لیو سونگ
در سال ۴۷۴، عموی امپراتور هوفی، لیو شیوفان، شاهزاده گویانگ و فرماندار استان جیانگ ( جیانگشی و فوجیان امروزی)، از اینکه به عنوان نایب‌السلطنه منصوب نشده بود ، خشمگین شد و شورش کرد و به سرعت به سمت جیانکانگ پیشروی کرد. در یک جلسه مهم استراتژی نظامی، اگرچه تعدادی از مقامات عالی‌رتبه، نزدیکان قدرتمند امپراتور و ژنرال‌های ارشد حضور داشتند، اما هیچ‌کس جرأت نکرد ابتدا صحبت کند. سپس شیائو دائوچنگ این استراتژی را پیشنهاد کرد که ارتشی برای درگیری با لیو شیوفان نفرستد، بلکه از پست‌های دفاعی قوی در حومه جیانکانگ دفاع کند و به طور فعال با لیو شیوفان درگیر نشود و او را به بن‌بست بکشاند و باعث شود که ذخایر غذایی‌اش تمام شود. بدون مخالفت قابل توجه، نقشه شیائو تصویب شد.

نیروهای لیو شیوفان خیلی زود از راه رسیدند. او مستقیماً به مواضع دفاعی شیائو حمله کرد. با تأیید شیائو، افسران او، هوانگ هوی  و ژانگ جینگر ، به دروغ تسلیم لیو شیوفان شدند و سپس به لیو شیوفان اطلاع دادند که شیائو نیز می‌خواهد تسلیم شود. ژانگ و هوانگ در حالی که وانمود می‌کردند مخفیانه این اطلاعات را منتقل می‌کنند، لیو شیوفان را ترور کردند. با این حال، از آنجا که آنها مجبور بودند سر لیو شیوفان را برای جلوگیری از برخورد با نگهبانان لیو شیوفان دور بیندازند، این خبر در ابتدا فاش نشد. نیروهای لیو شیوفان محاصره خود را علیه مواضع دفاعی مختلف تشدید کردند. شیائو به سختی توانست موقعیت خود را حفظ کند، اما دینگ ونهائو ، ژنرال لیو شیوفان، توانست لیو میان  و وانگ دائولونگ را شکست داده و بکشد و کاخ را محاصره کند. خیلی زود، خبر مرگ لیو شیوفان به تدریج منتشر شد و نیروهای دینگ از هم پاشیدند.

پس از شکست لیو شیوفان، شیائو ارتقا یافت. او به همراه یوان جان، چو یوان و لیو بینگ ، عموی دور امپراتور هوفان ، مسئول امور حکومت بودند و به عنوان "چهار اشراف"  شناخته می‌شدند. در سال ۴۷۶، هنگامی که لیو جینگ سو ، پسر عموی امپراتور هوفی و ​​فرماندار استان جنوبی شو، که اطلاعات نادرستی مبنی بر گیج شدن جیان‌کانگ دریافت کرده بود، شورشی را آغاز کرد، شیائو لشکرکشی علیه لیو جینگ سو را هماهنگ کرد (اگرچه شخصاً فرماندهی سربازان را بر عهده نداشت) و لیو جینگ سو شکست خورد و کشته شد.

در سال ۴۷۷، امپراتور هوفی، که اکنون ۱۴ ساله بود، به طور فزاینده‌ای عجول و خشن می‌شد و اغلب با نگهبانانش در بیرون کاخ پرسه می‌زد و هر انسان یا حیوانی را که می‌دید، می‌کشت. روزی، او ناگهان به مقر شیائو حمله کرد و شیائو را برهنه در خواب دید. او مجذوب اندازه بزرگ شکم شیائو شد. او شیائو را بیدار کرد، هدفی را روی شکم شیائو کشید و آماده شد تا با تیر به او شلیک کند. شیائو برای جان خود التماس کرد و وانگ تیان‌آن  ملازم امپراتور هوفی خاطرنشان کرد که اگر شیائو را با تیر بکشد، شکم شیائو را به عنوان یک هدف عالی از دست خواهد داد. بنابراین، به پیشنهاد وانگ، امپراتور هوفی با تیرهای نوک گرد ساخته شده از استخوان به شیائو شلیک کرد و وقتی توانست ناف شیائو را با موفقیت هدف قرار دهد، خوشحال شد. شیائو پس از این حادثه ترسید. او در ابتدا با یوان و چو در مورد احتمالات عزل امپراتور صحبت کرد، اما نتوانست آنها را با نقشه خود همراه کند. بنابراین، شیائو به تنهایی عمل کرد و با ملازمان امپراتور هوفی همکاری کرد و سرانجام یکی از آنها، یانگ یوفو ، را وادار کرد تا امپراتور هوفی را در حالی که امپراتور هوفی خواب بود، بکشد. سپس شیائو یوان و لیو بینگ را مجبور کرد که عملاً به او قدرت‌های تقریباً امپراتوری اعطا کنند، که منجر به نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه شیائو بعداً تاج و تخت را به دست خواهد گرفت، شد.

## تحت فرمان امپراتور شون از لیو سونگ
شیائو دائوچنگ، برادر امپراتور هوفی، لیو ژون، را به عنوان  با نام امپراتور شون منصوب کرد. در پاسخ، ژنرال شن یوژی با سربازان استان جینگ  قیام کرد و شیائو را به تلاش برای غصب تاج و تخت متهم کرد. یوان کان و لیو بینگ نیز معتقد بودند که این قصد شیائو بوده است. در حالی که شیائو برای لشکرکشی علیه شن آماده می‌شد، مخفیانه قیام دیگری را در جیان‌کانگ برای سرنگونی شیائو برنامه‌ریزی کردند. یوان، با این باور که این نقشه بدون حمایت چو یوان موفق نخواهد شد، چو را نیز از این نقشه مطلع کرد. چو که با شیائو دوست بود، به سرعت شیائو را مطلع کرد. یوان، که از این موضوع آگاه نبود، به آماده‌سازی‌های خود ادامه داد و با تعدادی از ژنرال‌ها متحد شد و برای قیام آماده شد. با این حال، لیو بینگ در طول مرحله آماده‌سازی وحشت کرد و چند ساعت قبل از زمان تعیین‌شده به پست دفاعی یوان در قلعه شیتو چنگ فرار کرد و این باعث نگرانی شیائو شد و به او اجازه داد تا یک ضد شورش دیگر را آغاز کند و چندین ژنرال متحد با یوان و لیو بینگ را قبل از اینکه بتوانند اقدامی انجام دهند، دستگیر و کشته شدند. سپس نیروهای شیائو استحکامات یوان را در شیتو محاصره کردند و یوان و لیو بینگ را کشتند.

در همین حال، فرمانداران ایالتی که شن از آنها دعوت کرده بود به او بپیوندند، همگی امتناع ورزیدند و یا در برابر او مقاومت کردند یا کنار ایستادند. با این وجود، شن ارتش قدرتمندی داشت و ژنرال‌های ارتش امپراتوری از رویارویی با او بیمناک بودند. او در ابتدا به سرعت به سمت جیان‌کانگ پیشروی کرد. اما هنگامی که از یینگ‌چنگ عبور کرد، با توهین‌های لیو شیلونگ ، رئیس ستاد لیو زان ، شاهزاده وولینگ و فرماندار استان یینگ، تحریک شد تا یینگ‌چنگِ مستحکم را متوقف کرده و آن را محاصره کند.

در سال ۴۷۸، با ناتوانی نیروهای شن یوژی در تصرف یینگ‌چنگ، سربازان شن یوژی شروع به فرار کردند. شن با اعمال مجازات‌های شدید بر فرماندهان سربازان فراری - که باعث فرار *آنها شد - اوضاع را وخیم‌تر کرد. لیو رانگ‌بینگ، افسر شن* ، تسلیم لیو شیلونگ شد و باعث فروپاشی نیروهایش شد. شن سعی کرد به جیانگ‌لینگ (پایتخت استان جینگ) عقب‌نشینی کند. در آن زمان، ژانگ جینگ‌ر، که شیائو او را به عنوان فرماندار استان یونگ  منصوب کرده بود، با این هدف که از پشت به شن حمله کند، جیانگ‌لینگ را تصرف کرده و شن یوانیان را که شن یوژی او را مسئول جیانگ‌لینگ کرده بود، کشته بود. ارتش باقی‌مانده شن، با دیدن اینکه جیانگ‌لینگ سقوط کرده است، فرو ریخت و او در ابتدا سعی کرد فرار کند، اما متوجه شد که راه فرارش بسته شده است، خودکشی کرد. شیائو اکنون بدون مخالفت قابل توجهی بود، به ویژه پس از آنکه هوانگ هوی را که در توطئه‌هایی با لیو جینگ سو و یوان جان دست داشت، در اواخر همان سال پس از آنکه هوانگ نشانه‌هایی از نافرمانی نشان داد، کشت. او همچنین شروع به قرار دادن پسرانش در پست‌های مهم کرد. او همچنین وانگ جیان ، مقام نجیب‌زاده را به عنوان دستیار کلیدی به کار گرفت و با توافق ضمنی چو، اقداماتی را برای رسیدن به تاج و تخت آغاز کرد، از جمله ترور بی‌سروصدای برادران امپراتور هوفی. در سال ۴۷۹، طی دو ماه کوتاه، او امپراتور شون را واداشت تا او را دوک چی و سپس شاهزاده چی کند و نه نشان افتخار را به او اعطا کند ، که همه گام‌های مترقی به سوی تاج و تخت بودند. در تابستان ۴۷۹، او امپراتور شونِ ترسو را مجبور کرد تا تاج و تخت را به او واگذار کند و به لیو سونگ پایان دهد و چی جنوبی را به عنوان امپراتور گائو آغاز کند.

## سلطنت
یکی از روندهای عمده‌ای که امپراتور گائو پس از به سلطنت رسیدن سعی در آغاز آن داشت، مخالفت با اصراف و تجمل‌گرایی و حرکت به سمت صرفه‌جویی بود. او ظاهراً نسبتاً مقتصد بود، اگرچه تأثیرات فرامین او در مورد این موضوعات بر مقامات و اشراف او مشخص نیست.

بعداً در سال ۴۷۹، هنگامی که شخصی در نزدیکی عمارت امپراتور سابق شون سوار بر اسب بود، نگهبانانی که امپراتور گائو برای مراقبت از امپراتور سابق گماشته بود، وحشت کردند و معتقد بودند که کسی در شرف شروع شورش است. آنها امپراتور سابق را کشتند. امپراتور گائو این نگهبانان را مجازات نکرد، بلکه به آنها پاداش داد و قتل عام دیگری را علیه خاندان امپراتوری لیو سونگ انجام داد. بعداً در همان سال، او پسرش شیائو زه (که در آن زمان به عنوان یک ژنرال توانمند شناخته شده بود و اکنون ولیعهد بود )، پسران دیگر خود و همچنین پسر بزرگ شیائو زه، شیائو ژانگمائو ، را به مقام شاهزاده‌ رساند .

در همین حال، امپراتور گائو گزارش‌هایی دریافت کرد مبنی بر اینکه وی شمالی در شرف حمله است و ادعا می‌کند که سعی دارد لیو سونگ را از طرف لیو چانگ ، شاهزاده دانیانگ، پسر امپراتور ونِ لیو سونگ که در سال ۴۶۵ از ترس کشتن او توسط امپراتور کیانفی به وی شمالی گریخته بود، دوباره برقرار کند. امپراتور گائو مرزهای شمالی را در انتظار حمله‌ای بزرگ آماده کرد که وی شمالی در زمستان ۴۷۹ آغاز کرد. با این حال، حمله وی شمالی پس از محاصره ناموفق شویانگ توسط نیروهای وی شمالی پایان یافت . او با درک اینکه جیان‌کانگ نسبتاً بی‌دفاع است (همانطور که در طول جین و لیو سونگ، هرگز دیواری در اطراف جیان‌کانگ ساخته نشده بود)، یک پروژه ساختمانی را برای ساخت دیواری در اطراف جیان‌کانگ آغاز کرد. نیروهای وی شمالی و کی جنوبی به مدت یک سال دیگر، تا بهار ۴۸۱، به نبردهای مرزی جزئی ادامه دادند، اما هیچ لشکرکشی بزرگی از سوی هیچ یک از طرفین صورت نگرفت.

در بهار ۴۸۲، امپراتور گائو درگذشت. ولیعهد زه با عنوان امپراتور وو جانشین او شد.

## منابع

رده:درگذشتگان ۴۸۲ (میلادی)
رده:ژنرال‌های اهل جیانگسو