نور سفید/باران سیاه: نابودی هیروشیما و ناگاساکی

**نور سفید%2Fباران سیاه: نابودی هیروشیما و ناگاساکی** ()، یک فیلم مستند به کارگردانی و تهیه‌کنندگی استیون اوکازاکی است. این فیلم در ۶ اوت ۲۰۰۷ از شبکه اچ‌بی‌او به مناسبت شصت و دومین سالگرد اولین بمباران اتمی منتشر شد. این فیلم با چهارده بازمانده ژاپنی و چهار آمریکایی درگیر در بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در سال ۱۹۴۵ مصاحبه می‌کند.

## مصاحبه
### بازماندگان ژاپنی

در آماده‌سازی فیلم، اوکازاکی با بیش از ۵۰۰ هیباکوشا ملاقات کرد و بیش از ۱۰۰ مصاحبه جمع‌آوری کرد و سپس در مورد چهارده موضوع مطرح شده در فیلم تصمیم گرفت. آنها به ترتیب ظاهر، از جمله سن در زمان بمباران عبارت بودند از:
* شیگکو ساساموری، ۱۳ ساله. ساساموری در سال ۱۹۵۵ به ایالات متحده آمد تا تحت عمل بازسازی جراحی پلاستیک به عنوان بخشی از گروهی از زنان به نام دوشیزگان فوکوشیما قرار گیرد.
* کیجی ناکازاوا، ۶ ساله. ناکازاوا بیشتر اعضای خانواده خود را در بمباران از دست داد و بعداً داستان خود را در مجموعه مانگای *[[گن پابرهنه]]* و داستان بعدی، یک زندگی‌نامه، *[[من آن را دیدم]]* را بازگو کرد.
* یاسویو تاناکا و چیمی اوکا، ۹ و ۱۰ ساله. تاناکا و اوکا تنها بازماندگان از بین ۲۰ کودک ساکن در پرورشگاه کاتولیک در ناگاساکی بودند.
* ساکوئه شیموهیرا، ۱۰ ساله. شیموهیرا به همراه خواهرش زنده ماند، اما مادر و برادرش را در بمباران از دست داد. خواهرش بعداً خودکشی کرد.
* کیوکو ایموری، ۱۱ ساله. ایموری و دوستش تنها بازماندگان اولیه از ۶۲۰ دانش‌آموزی بودند که در مدرسه‌ای در هیروشیما تحصیل می‌کردند. دوستش یک هفته بعد در اثر مسمومیت پرتوی درگذشت.
* کاتسوجی یوشیدا، ۱۳ ساله. یوشیدا در انفجار چندین جراحت برداشت، از جمله سوختگی شدید که سمت راست صورتش را از شکل انداخت.
* سونائو تسوبوی، ۲۰ ساله. در زمان بمباران، تسوبوی در دانشگاه هیروشیما در رشته علوم تحصیل می‌کرد.
* شونتارو هیدا، ۲۸ ساله. پزشک نظامی که پس از بمباران، بازماندگان هیروشیما را درمان کرد.
* ساتورو فوکاهوری، ۱۱ ساله. یتیم
* پان یئون کیم، ۸ ساله. قبل از بمباران، خانواده‌اش برای فرار از گرسنگی از کره (کشور) به ژاپن مهاجرت کردند.
* اتسوکو ناگانو، ۱۶ ساله. ناگانو برادر و خواهرش را در بمباران از دست داد.
* سنجی یاماگوچی، ۱۴ ساله. یاماگوچی در طول مدت طولانی بستری خود در بیمارستان، گروهی از بازماندگان را برای درخواست از دولت ژاپن جهت ارائه مراقبت‌های پزشکی به قربانیان بمباران تشکیل داد.
* سومیترو تانیگوچی، ۱۶ ساله. تانیگوچی نامه‌رسان بود و در طول انفجار دچار سوختگی‌های شدید شد.

### پرسنل آمریکایی
اوکازاکی همچنین با چهار آمریکایی برای این فیلم مصاحبه کرد. موریس آر. جپسون، افسر آزمایش تسلیحات و تئودور ون کرک، ناوبر، در طول مأموریت بمباران در عرشه «انولا گی» بودند. هرولد اگنیو به عنوان یک ناظر علمی در طول مأموریت هیروشیما به آنها پیوست.  لارنس جانستون دانشمندی در لوس آلاموس بود که ادعا می‌کند تنها کسی است که شاهد آزمایش ترینیتی و همچنین بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی بوده است.

## تقدیر
«نور سفید/باران سیاه» توسط آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک به عنوان یکی از ۱۵ فیلمی که برای نامزدی بهترین فیلم مستند بلند برای هشتادمین دوره جوایز اسکار در نظر گرفته شده بودند، معرفی شد. این فیلم در بین پنج نامزد قرار نگرفت. این فیلم همچنین نامزد جایزه تهیه‌کننده سال سینما در جوایز انجمن تهیه‌کنندگان ۲۰۰۸ و جایزه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۷ بود. این فیلم در سال ۲۰۰۸ جایزه «شایستگی استثنایی در فیلمسازی غیرداستانی» جایزه امی ساعات پربیننده را از آن خود کرد.

## جستارهای وابسته
* کمیسیون تلفات بمب اتمی
* هیباکوشا
* یادمان صلح هیروشیما

## منابع

رده:برنامه‌های تلویزیونی درباره بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی
رده:ژاپن در فرهنگ غیرژاپنی
رده:فیلم‌های ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستند آمریکایی
رده:فیلم‌های مستند انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های مستند درباره بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی
رده:محیط زیست در ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:مستندهای تلویزیونی جنگ جهانی دوم