روابط ایتالیا و ترکیه

**روابط ایتالیا و ترکیه** () به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد و شامل دوران‌های مختلف ایالت‌های پیشین است. ایتالیا دارای سفارت در آنکارا و سرکنسولگری در استانبول و کنسولگری در ازمیر است. ترکیه دارای سفارت در رم و سرکنسولگری در میلان می‌باشد. هر دو کشور عضو ناتو و اتحادیه مدیترانه هستند و روابط دیپلماتیک فعالی دارند. ایتالیا عضو اتحادیه اروپا است و ترکیه در حال پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا می‌باشد.

## تاریخ
### روابط عثمانی با ایالت‌های پیش‌واحد ایتالیا
پیش از وحدت ایتالیا، چندین ایالت ایتالیا، به ویژه جمهوری ونیز، در جنگ‌هایی مانند جنگ‌های عثمانی و ونیز (۱۳۹۶–۱۷۱۸) و دیگر نبردها با امپراتوری عثمانی درگیر بودند.

امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۸۰ تلاش کرد ایتالیا را تصرف کند. تهاجم عثمانی به اوترانتو بین ۱۴۸۰ و ۱۴۸۱ در شهر اوترانتو واقع در آپولیا، جنوب ایتالیا رخ داد. نیروهای امپراتوری عثمانی شهر و ارگ (معماری) آن را محاصره کردند. پس از امتناع از تسلیم، شهر فتح شد و حدود ۱۲٬۰۰۰ نفر از ساکنان مرد کشته شدند و دیگران به بردگی گرفته شدند؛ همچنین بیش از ۸۰۰ نفر پس از تصرف شهر سر بریده شدند. شهدای شهر اترانتوی ایتالیا هنوز در ایتالیا گرامی داشته می‌شوند. یک سال بعد، گارنیزون عثمانی پس از محاصره توسط نیروهای مسیحی و دخالت نیروهای پاپ به رهبری پائولو فروگوسو ژنویایی، شهر را تسلیم کرد.

عثمانی‌ها همچنین برای مدت کوتاهی دوباره اوترانتو را پس از تصرف آن در سال ۱۵۳۷ در اختیار داشتند. نیروهای عثمانی در ایتالیا و جزایر اطراف به عنوان بخشی از جنگ‌های ایتالیا برای تسخیر منطقه فعالیت می‌کردند.

### روابط امپراتوری عثمانی – پادشاهی ایتالیا
امپراتوری عثمانی نخستین مأموریت دیپلماتیک خود به ایتالیا را در سال ۱۸۵۶، کمی پیش از تأسیس پادشاهی ایتالیا، با اعزام سفیر رستم پاشا آغاز کرد. از آن زمان تاکنون، ترکیه حضور مستمر در ایتالیا از طریق سفارت در رم و سرکنسولگری‌های خود در میلان و ناپل داشته است.

از اواخر قرن نوزدهم، ایتالیا ادعای سرزمینی بر طرابلس عثمانی داشت. این ادعا به شکست امپراتوری عثمانی توسط امپراتوری روسیه در جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸) و مذاکرات پس از کنگره برلین در سال ۱۸۷۸ بازمی‌گشت، جایی که جمهوری سوم فرانسه و پادشاهی متحد بریتانیا و ایرلند به ترتیب با اشغال تونس توسط فرانسه و قبرس بریتانیا موافقت کردند، که هر دو بخشی از امپراتوری عثمانی در حال افول بودند. زمانی که دیپلمات‌های ایتالیا به احتمال مخالفت دولتشان اشاره کردند، فرانسه پاسخ داد که طرابلس می‌تواند معادل برای ایتالیا باشد، که در نتیجه ایتالیا در فوریه ۱۸۸۷ از طریق تبادل یادداشت‌های دیپلماتیک با دولت بریتانیا به توافق محرمانه‌ای رسید. بر اساس این توافق، ایتالیا از کنترل بریتانیا در مصر حمایت می‌کرد و در مقابل، بریتانیا نفوذ ایتالیا در لیبی را تأیید می‌کرد.

در سال ۱۹۰۲، بحران دیپلماتیک بین ایتالیا و امپراتوری عثمانی رخ داد. این بحران به دلیل عدم جلوگیری عثمانی‌ها از حملات اعراب ترک به سنبوق ایتالیا آغاز شد. زمانی که امپراتوری عثمانی پس از تهدیدهای مکرر ایتالیا از اتخاذ تدابیر جلوگیری خودداری کرد، کشتی‌های جنگی ایتالیا از ۳۱ اکتبر بندر شهرستان میدی را بمباران کردند. در ۱۰ نوامبر، امپراتوری عثمانی تسلیم شد و موافقت کرد اقدامات لازم برای مهار دزدی دریایی را انجام دهد و غرامت پرداخت کند و بحران پایان یافت. همچنین در سال ۱۹۰۲، ایتالیا و فرانسه یک معاهده محرمانه امضا کردند که آزادی مداخله در تریپولیتانیا و مراکش را تضمین می‌کرد.

 از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۲، ایتالیا و امپراتوری عثمانی جنگ عثمانی و ایتالیا را تجربه کردند و ایتالیا پیروز شد. در طول جنگ، نیروهای ایتالیا همچنین جزایر دودکانسا در دریای اژه را اشغال کردند. ایتالیا موافقت کرد که دودکانسا را در جنگ عثمانی و ایتالیا در سال ۱۹۱۲ به امپراتوری عثمانی بازگرداند. با این حال، ابهام متن و رویدادهای بعدی نامساعد برای امپراتوری عثمانی (شکست در جنگ‌های بالکان و جنگ جهانی اول) اجازه داد تا ایتالیا به‌طور موقت اداره جزایر را در دست گیرد و ترکیه نهایتاً تمامی ادعاهای خود بر این جزایر را در ماده ۱۵ پیمان لوزان ۱۹۲۳ رها کرد.

اگرچه هر دو کشور در ابتدا در جنگ جهانی اول بی‌طرف بودند، امپراتوری عثمانی در نوامبر ۱۹۱۴ به قدرت‌های مرکزی پیوست و ایتالیا در مه ۱۹۱۵ به متفقین پیوست؛ ایتالیا رسماً در ۲۱ اوت ۱۹۱۵ به امپراتوری عثمانی اعلام جنگ کرد. هر دو کشور نیروهایی به جبهه مقدونیه اعزام کردند.

## جستارهای وابسته
* پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه ترکیه