جان راجرز

**جان راجرز** (؛ ۸ اوت ۱۸۱۲ – ۵ مه ۱۸۸۲) دریابان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود. او دوران خدمت دریایی خود را به عنوان فرمانده در دوران جنگ داخلی آمریکا آغاز کرد و پس از جنگ به درجهٔ دریابانی رسید. راجرز فرزند کومودور نامدار جان راجرز بود و خاندان او چندین نسل در نیروی دریایی آمریکا خدمت کردند.

راجرز در طول جنگ داخلی نقش مهمی در سازماندهی ناوگان غربی و ساخت نخستین ناوچه‌های توپدار زره‌پوش در رودخانه‌های غربی ایفا کرد. او همچنین فرماندهی عملیات‌هایی را در رودخانهٔ جیمز بر عهده داشت و با تسخیر کشتی جنگی کنفدراسیون «آتلانتا» تشکرنامهٔ کنگره را دریافت کرد. پس از جنگ، فرماندهی ناوگان آسیایی را بر عهده گرفت و در سال ۱۸۷۱ لشکرکشی آمریکا به کره را رهبری کرد.

## زندگی آغازین و آغاز دوران خدمت
راجرز در نزدیکی هور دا گریس (مریلند) به دنیا آمد. پدرش کومودور جان راجرز (۱۷۷۲–۱۸۳۸) از فرماندهان نامدار نیروی دریایی آمریکا بود. جان در ۱۸ آوریل ۱۸۲۸ به عنوان مهماندار (میدشیپمن) به نیروی دریایی پیوست. خدمت در دریای مدیترانه بر عرشهٔ ناوهای یواس‌اس «کانستلیشن» و یواس‌اس «کنکرد» آغازگر دوران درازمدت خدمت برجستهٔ او بود و در جریان نبردهای سمینول فرماندهی هیئتی از پیاده‌نظام دریایی و تفنگداران دریایی را در فلوریدا بر عهده گرفت.

در اواسط دهه ۱۸۵۰ میلادی، راجرز جانشین فرمانده کدوالدر رینگلد در رهبری «هیئت اکتشافی و نقشه‌برداری اقیانوس آرام شمالی» شد که دانش بشری دربارهٔ آب‌های خاور دور و شمالی را بسیار گسترش داد. پس از ارتقا به درجهٔ فرمانده (کامندر) در سال ۱۸۵۵، ازدواج کرد و در دفتر ژاپن نیروی دریایی در واشینگتن دی.سی. مشغول به کار شد و هنگام آغاز جنگ داخلی آمریکا در همین سمت خدمت می‌کرد.

## خدمت در جنگ داخلی

نخستین مأموریت جنگی فرمانده راجرز همراهی کومودور لوئیس ام. گلدزبرو در سفر به تعمیرگاه دریایی گاسپورت در ۲۰ آوریل ۱۸۶۱ بود. هدف از این مأموریت انتقال ناوها و تجهیزات دریایی بود تا به دست کنفدراسیون نیفتد. ویرجینیا تازه جدایی خود از اتحادیه را اعلام کرده بود. با رسیدن به محل، دریافتند که کومودور مک‌کالی پیش‌تر دستور غرق کردن ناوها از جمله یواس‌اس «مریمک» را داده بود زیرا تعمیرگاه را غیرقابل‌دفاع می‌دانست.

کومودور گلدزبرو تصمیم به تخریب تعمیرگاه گرفت و فرمانده راجرز به همراه کاپیتان مهندسی هوریشیو جی. رایت مأمور تخریب خشکاب (داک خشک) شدند. تلاش آنها ناکام ماند زیرا فتیله در مجرای پمپاژ به‌وسیلهٔ آب خاموش شد. فرمانده راجرز و کاپیتان رایت به دست ژنرال ویلیام بی. تالیافرو از شبه‌نظامیان ویرجینیا اسیر شدند، اما چون ویرجینیا هنوز رسماً به ایالات مؤتلفه آمریکا نپیوسته بود و در حال جنگ با ایالات متحده نبود، فرماندار جان لچر دو افسر را به واشینگتن بازگرداند.

### ناوگان غربی و عملیات رودخانه‌ای
سپس راجرز به رودخانه‌های غربی فرستاده شد و در آنجا ناوگان غربی (وسترن فلوتیلا) را سازماندهی کرد و بر ساخت ناوچه‌های توپدار کلاس سیتی نظارت کرد که نخستین ناوچه‌های زره‌پوش رودخانه‌های غربی بودند. او از فرماندهی برکنار و با کاپیتان اندرو هال فوت جایگزین شد زیرا نیروی دریایی به افسری ارشدتر برای سروکار داشتن با سرلشکر جان سی. فریمانت نیاز داشت.

پس از عملیات محاصرهٔ دریایی در برابر ساوانا (جورجیا) با فرماندهی یواس‌اس «فلگ»، در آوریل ۱۸۶۲ فرماندهی زره‌پوش آزمایشی یواس‌اس «گالینا» را بر عهده گرفت و در رودخانهٔ جیمز با تمایز خدمت کرد. او فرماندهی ناوگان رودخانهٔ جیمز شامل یواس‌اس «گالینا»، زره‌پوش یواس‌اس «مانیتور» و ناوچه توپدار یواس‌اس «آروستوک» را در لشکرکشی ماه مه ۱۸۶۲ بر عهده داشت که در هشت مایلی ریچموند توسط استحکامات کنفدراسیون در دروریز بلاف متوقف شد. خسارت‌هایی که «گالینا» در نبرد متحمل شد راجرز را واداشت گزارش دهد: «ما ثابت کردیم که این کشتی ضدگلوله نیست» و او را از آزمایش‌های بیشتر در آتش جنگ بیزار کرد. پس از آن، راجرز با بمباران دریایی از عملیات شبه‌جزیره ژنرال مک‌کللن پشتیبانی کرد و مانع از سرریز شدن نیروهای کنفدراسیون بر مواضع ارتش پوتوماک شد.

### فرماندهی ویهاکن و تسخیر آتلانتا
جان راجرز در ۱۶ ژوئیه ۱۸۶۲ به درجهٔ کاپیتان ارتقا یافت و فرماندهی مانیتور زره‌پوش یواس‌اس «ویهاکن» را بر عهده گرفت. پس از هدایت موفقیت‌آمیز کشتی از بروکلین تا چارلستون از میان همان توفانی که یواس‌اس «مانیتور» را غرق کرد، در ماه مه ۱۸۶۳ هنگام حمله به دژ سامتر خود را متمایز ساخت و در ۱۷ ژوئن ۱۸۶۳ کشتی جنگی کوبنده کنفدراسیون «آتلانتا» را تسخیر کرد. این خدمت اخیر برایش تشکرنامهٔ کنگره و ارتقا به درجهٔ کومودور را به ارمغان آورد.

متأسفانه این آخرین خدمت رزمی فعال او در جنگ داخلی بود. پس از بهبود از بیماری، فرماندهی مانیتور زره‌پوش یواس‌اس «دیکتیتور» را بر عهده گرفت اما مشکلات طراحی و ساخت این کشتی تا پایان جنگ او را مشغول نگه داشت، هرچند شدیداً خواهان سمتی فعال‌تر بود.

## دوران پس از جنگ

راجرز از ۱۸۶۶ تا ۱۸۶۹ فرماندهی پایگاه دریایی بوستون را بر عهده داشت. در دسامبر ۱۸۶۹ به درجهٔ دریابان ارتقا یافت و در ۵ فوریه ۱۸۷۰ فرماندهی ناوگان آسیایی را بر عهده گرفت. در سال ۱۸۷۱ فرماندهی ناوگان آمریکایی را در لشکرکشی ایالات متحده به کره بر عهده داشت.

پس از بازگشت به ایالات متحده، در ۱۵ ژوئن ۱۸۷۳ برای فرماندهی جزیره مِر (مِر آیلند) برگزیده شد و نزدیک به چهار سال در آنجا خدمت کرد. همچنین از ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ رئیس انجمن دریایی ایالات متحده بود. در آوریل ۱۸۷۷ به سمت سرپرست رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا منصوب شد و در همین سمت در ۵ مه ۱۸۸۲ در واشینگتن دی.سی. درگذشت. پیکر او در گورستان اوک‌هیل در واشینگتن دی.سی. به خاک سپرده شد.

## خانواده
پدر راجرز کومودور جان راجرز (۱۷۷۲–۱۸۳۸) و پدربزرگش نیز که جان راجرز نام داشت سرهنگی بود که در جنگ انقلاب آمریکا فرماندهی هنگی را بر عهده داشت. دریابان راجرز پدربزرگ فرمانده جان راجرز (۱۸۸۱–۱۹۲۶) خلبان پیشگام دریایی بود.

پسرش ویلیام ال. راجرز به درجهٔ نایب‌دریاسالاری در نیروی دریایی آمریکا رسید. برادرش رابرت اسمیت راجرز به عنوان سرهنگ در ارتش اتحادیه در جنگ داخلی خدمت کرد و با سارا سی. پری دختر کومودور متیو سی. پری ازدواج کرده بود. برادرزاده‌هایش فردریک راجرز و جان آگوستوس راجرز (۱۸۴۸–۱۹۳۳) هر دو به درجهٔ دریابانی در نیروی دریایی ایالات متحده رسیدند.

## یادبود
شش کشتی نیروی دریایی ایالات متحده به افتخار خاندان راجرز نام‌گذاری شده‌اند؛ با نام‌های یواس‌اس «جان راجرز» یا یواس‌اس «راجرز».

## منابع

* 
* 
* 
* 

### منابع کلی
* Robert Erwin Johnson, *Rear Admiral John Rodgers, 1812–1882*. Annapolis: Naval Institute Press, 1967.

## پیوند به بیرون
* 

رده:زادگان ۱۸۱۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۸۸۲ (میلادی)
رده:دریابدهای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
رده:اهالی هور دا گریس، مریلند
رده:گورستان‌ها در واشینگتن، دی.سی.
رده:جرج‌تاون (واشینگتن، دی سی)