ایوان سانت

**ایوان سانیه** (متولد **ژان پیر ایوان سانیه**؛ ۱۹۸۵) فعال و نویسنده غیرداستانی کامرونی است که به خاطر تأسیس خیریه «بدون کلاه» و فعالیت‌هایش علیه استثمار کارگران در صنعت کشاورزی ایتالیا شناخته می‌شود.

## زندگی‌نامه
سانیت در دوالا، کامرون متولد شد.

سانیت در سال ۲۰۰۷ برای تحصیل در رشته مهندسی در دانشگاه پلی تکنیک تورین از طریق دریافت بورسیه تحصیلی وارد ایتالیا شد. هنگامی که در امتحان رد شد و بورسیه تحصیلی خود را در پایان ژوئیه ۲۰۱۱ از دست داد، به سالنتو، ناردو در جنوب ایتالیا سفر کرد. او در ماسریا بونچوری، یک مزرعه محلی، به عنوان چیدن گوجه فرنگی شروع به کار کرد. در آنجا، سانیت اعتراضی را علیه شرایط غیرانسانی کار در مزرعه ترتیب داد که با موفقیت منجر به اصلاحاتی در مقررات مربوط به شرایط کار در صنعت کشاورزی شد.

پس از قیام، سانیت با فعالیت به عنوان مدافع سی جی آی ال به فعالیت‌های خود ادامه داد و مدرک مهندسی خود را دریافت کرد.

در سال ۲۰۱۵، سانیت کتابی دربارهٔ استثمار کارگران در صنعت کشاورزی ایتالیا با انتشارات فاندانگو لیبری منتشر کرد. دومین کتاب او، دربارهٔ تجربه شخصی‌اش در ماسریا بونچوری، در سال ۲۰۱۷ با انتشارات گالریا فاندانگو منتشر شد.

در فوریه ۲۰۱۷، سانیت به خاطر تلاش‌هایش برای پایان دادن به برده‌داری مدرن در صنعت کشاورزی ایتالیا، توسط رئیس‌جمهور ایتالیا ، سرجیو ماتارلا، به مقام شوالیه افتخار جمهوری ایتالیا مفتخر شد.

## قیام ناردو و پیامدهای آن
سانیِت هنگام کار در ماساریا بونچوری، کاپورالاتو را کشف کرد، سیستمی که حول محور کاپورالی‌ها می‌چرخید، که به‌طور غیرقانونی کارگران گوجه‌فرنگی را به شیوه‌ای باندگونه استخدام می‌کردند که سانیِت آن را با «برده‌داری مدرن» در صنعت کشاورزی ایتالیا قابل مقایسه می‌داند. کارگران ۱۶ ساعت در روز با دستمزد ۲۰ تا ۲۵ یورو کار می‌کردند و کاپورالی‌ها بخش بزرگی از سود را به خود اختصاص می‌دادند. سانیِت موقعیت‌هایی را توصیف می‌کند که در آن‌ها کاپورالی‌ها برای رساندن کارگران به بیمارستان در مواقعی که از خستگی بیهوش می‌شدند، دستمزد چند روز را از آنها می‌گرفتند.

صبح روز ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱، پس از تنها پنج روز کار در مزارع، سانیت پس از آنکه کارفرمایانشان افزایش حجم کار بدون افزایش حقوق را اعلام کردند، همکارانش را متقاعد کرد که اعتصاب کنند. کارگران به مدت دو هفته اعتراض کردند و یک بلوک خیابانی برپا کردند. این اعتراض شامل ۳۵۰ کارگر از ماسریا بونچوری بود. وقتی او با مشکل عدم دریافت حقوق و گرسنگی در طول اعتصاب خود روبرو شد، برای کمک به مردم در زمینه کمک‌های غذایی تماس گرفت و اعتصاب در نهایت منجر به این شد که کشاورزان محلی با قراردادهای رسمی برای کارگران خود موافقت کنند و سیاستمداران قانون ضد اربابان باند را تصویب کردند که کاپورالی را از کاهش دستمزدها طبق قانون، یک هفته پس از پایان اعتصاب، در سپتامبر ۲۰۱۱، منع می‌کرد.

در همان سال، دفتر دادستانی منطقه ضد مافیای لچه تحقیقاتی را در مورد موضوع کاپورالاتو آغاز کرد و درخواست دستگیری ۲۲ نفر را داد. در نهایت ۱۶ کاپورالی دستگیر شدند. ساگنت شاهد کلیدی در محاکمه صابر بن محمود جلاسی، سردسته مافیا، بود.

## بدون درپوش
سانیت بنیان‌گذار انجمن بدون سقف است، یک سیستم پاداش که با کارت‌های گزارش کار می‌کند و ارزیابی می‌کند که چگونه کالاها از طریق پارامترهای اخلاق، انرژی، چرخه‌ای بودن، ارزش افزوده و زنجیره تأمین کوتاه، به صورت اخلاقی تولید شده‌اند. این سازمان از استخدام اخلاقی گوجه‌فرنگی‌چین‌ها از طریق قراردادهای تنظیم‌شده و بدون سقف، حمایت می‌کند و ادغام کالاهای تولیدشده با اصول اخلاقی را در بازار مصرف اصلی ترویج می‌دهد.

## کتابشناسی
* *گتو ایتالیا I braccianti stranieri tra caporalato e sfruttamento* (Fandango Libri، ۲۰۱۵)
* *Ama il tuo sogno. Vita e rivolta nella terra dell'oro rosso* (Galeria Fandango، ۲۰۱۷)

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:نویسندگان ایتالیایی‌زبان
رده:نویسندگان غیرداستانی اهل کامرون
رده:نویسندگان مرد اهل کامرون
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پلی‌تکنیک تورین