درخت کریسمس ملی (ایالات متحده)

**درخت کریسمس ملی** که در برخی منابع هم با عنوان **درخت ملی کریسمس** از آن نام برده شده است، درخت بزرگ همیشه‌سبز است که در بخش ربع دایره شمال شرقی محوطه فضای سبز الیپس در نزدیکی کاخ سفید در واشینگتن دی.سی. واقع شده است و از سال ۱۹۲۳، هر ساله به عنوان درخت کریسمس آذین‌بندی شده است. هر سال در اوایل دسامبر، این درخت طبق سنت توسط رئیس‌جمهور و بانوی اول ایالات متحده به صورت نورانی در می‌آید. از زمان فرانکلین دی. روزولت، سایر رئیس‌جمهورها نیز در مراسم نورانی کردن درخت، سخنان رسمی ایراد کرده‌اند.

از سال ۱۹۵۴، این رویداد آغاز جشن‌های یک‌ماهه معروف به **نمایش صلح** را رقم زده است. ردیف درختان کوچکتر که نمایانگر ایالت‌های آمریکا، پنج قلمرو ایالات متحده و ناحیه کلمبیا در اطراف درخت کریسمس ملی هستند، به عنوان **گذرگاه صلح** شناخته می‌شود.

## آغاز سنت

### درخت ۱۹۲۳
ایده یک درخت کریسمس ملی آذین‌بندی شده در فضای باز از سوی فردریک موریس فیکر انجام گرفت. فیکر، یک مهندس با تحصیلات عالی بود که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ روزنامه‌نگار تکنیکال جنرال الکتریک و از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۱ سردبیر مجلات *الکتریکال وُرلد* و *الکتریکال مرچندایزینگ* بود.

در سال ۱۹۲۱، فیکر به عنوان دستیار مطبوعاتی به کادر شخصی هربرت هوور، وزیر بازرگانی ایالات متحده پیوست. انجمن توسعه برق، یک گروه تجاری صنعت برق، به دنبال راهی برای تشویق مردم به خرید بیشتر لامپ‌های برقی کریسمس و در نتیجه استفاده از برق بود، و فیکر پیشنهاد داد که رئیس‌جمهور کالوین کولیج شخصاً یک درخت را نورانی کند تا به لامپ‌های کریسمس اهمیت و اعتبار اجتماعی ببخشد. سناتور جمهوری‌خواه ایالت ورمانت، فرانک ال. گرین، فیکر را تا کاخ سفید همراهی کرد که در آنجا، آنها با موفقیت کولیج را متقاعد کردند که درخت را با روشن کردن لامپ‌ها به صورت نورانی درآورد.

فیکر ترتیبی داد تا پاول مودی، رئیس کالج میدلبری در ایالت ورمانت، یک نراد بالسام بلند به ارتفاع ۴۸ فوت (۱۵ متر) به عنوان اولین درخت کریسمس ملی اهدا کند. دانش آموختگان کالج میدلبری هزینه ارسال آن را از طریق اکسپرس به واشینگتن پرداخت کردند. شاخه‌های تا  از پایین درخت در حین حمل و نقل آسیب دیده بود، بنابراین شاخه‌های بریده شده از یک درخت همیشه سبز محلی به درخت گره زده شد تا ظاهر آن بازسازی شود.

فیکر گروهی از سازمان‌های مدنی محلی را گرد هم آورد تا درخت را در وسط فضای سبز الیپس برپا کرده و آن را آذین‌بندی کنند و صنعت برق ایالات متحده، کابل برق به ارزش ۵٬۰۰۰ دلار (که در زیر خاک محوطه الیپس قرار گرفته و برق درخت را تأمین می‌کردند) اهدا کرد. محل کاشت درخت شخصاً توسط گریس کولیج تأیید شد. همچنین تمهیداتی اندیشیده شده بود تا ۳٬۰۰۰ کودک مدارس شهر، سرود کریسمس را بخوانند و گروه موسیقی تفنگداران دریایی ایالات متحده موسیقی بنوازند. شرکت پخش ملی (NBC) موافقت کرد که این رویداد را از رادیو پخش کند. این درخت با بیش از ۲٬۵۰۰ لامپ برق به رنگ قرمز، سفید و سبز که توسط اتحادیه برق واشینگتن اهدا شده بود، تزئین شده بود.

ساعت ۳ بعد از ظهر روز ۲۴ دسامبر ۱۹۲۳، یک گروه کر ۱۰۰ نفره از کلیسای کنگره‌گرایان اول (First Congregational Church) در ایوان جنوبی کاخ سفید گرد هم آمدند و کنسرت دو ساعته سرودهای کریسمس را آغاز کردند. ساعت ۵ بعد از ظهر (هنگام غروب) شب کریسمس، رئیس‌جمهور کولیج دکمه‌ای را در پای درخت کریسمس فشار داد که لامپ‌ها و شمع‌های برقی آذین‌بندی شده روی درخت را روشن کرد، اما او سخنی ایراد نکرد. یک نورافکن که در نزدیکی بنای یادبود واشینگتن قرار داشت، روی درخت تنظیم شد تا به نورانی شدن آن نیز کمک کند. خانواده کولیج از شهروندان شهر دعوت کردند تا پس از تاریکی هوا، سرود کریسمس را در محوطه الیپس بخوانند. بین ۵٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ نفر در پارک ازدحام کرده بودند و تا ساعت ۹ شب ۳٬۰۰۰ نفر دیگر به آنها پیوستند گروه‌های سرود کلیسای اپیفانی و کلیسای کنگره‌گرایان اول که سرود می‌خواندند و گروه مارین باند که موسیقی با تم کریسمس می‌نواختند، به جمعیت پیوستند. آوازخوانی کمی قبل از نیمه شب تمام شد. پس از پراکنده شدن ساکنان سفیدپوست شهر، به ساکنان آفریقایی-آمریکایی شهر اجازه داده شد تا در محوطه پارک، درخت کریسمس ملی را مشاهده کنند. یک مراسم عبادت مسیحی در فضای باز برگزار شد و یک گروه کر دسته جمعی متشکل از گروه‌های سرودخوان از مراکز اجتماعی منطقه، سرودهای کریسمس بیشتری را خواندند. یک صلیب مسیحی نورانی بر فراز بنای یادبود واشینگتن برافراشته شده بود و مردانی با بر تن داشتن لباس چوپانی از درخت کریسمس ملی به سمت آن می‌رفتند.

### درخت ۱۹۲۴

مراسم سال ۱۹۲۴ به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. در آوریل ۱۹۲۴، کولیج در سازمان امریکن فوریستس سخنرانی کرد و در آن از قطع درختان برای استفاده جهت آذین‌بندی کریسمس انتقاد کرد. فیکر معتقد بود که این پایان مراسم نورانی کردن درخت کریسمس است، اما همسرش پیشنهاد داد که به جای این تصمیم از یک درخت زنده استفاده شود. فیکر، به همراه تی.اچ. اورمزبی از انجمن توسعه برق و همیلتون فیش دوم نماینده جمهوری‌خواه از نیویورک، دعوتنامه نورانی کردن درخت را در روز ۶ دسامبر به کولیج ارائه دادند که او دوباره آن را پذیرفت.

ویل اچ. هیز رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواهان که رئیس
نهالستان آمواک نیز بود، ترتیب تحویل یک درخت زنده نوئل نروژی با قدمت ۳۰ سال، و به ارتفاع  را به پایتخت داد. این درخت در روز ۱۳ دسامبر به شهر رسید و در ۱۷ دسامبر در ضلع غربی شرمن پلازا - یک پاسیو، باغ و میدان عمومی درست در جنوب ساختمان خزانه‌داری و میدان الکساندر همیلتون مجاور آن - کاشته شد. این درخت توسط انجمن جنگلداری آمریکا کاشته شد و با ۱٬۰۰۰ عدد لامپ قرمز، سفید و سبز و شمع‌های برقی سفید که باز هم توسط اتحادیه برق واشینگتن تهیه شده بود، آذین‌بندی شد. این سازمان ریسه‌های لامپ را به دولت فدرال اهدا کرد. برق توسط شرکت برق پوتوماک از طریق یک دریچه روباز در میدان تأمین می‌شد. اکنون این درخت با عنوان درخت کریسمس جامعه ملی نامیده می‌شد. اداره مرکز جامعه مدارس دولتی ناحیه کلمبیا، گروه‌های کر را برای این رویداد هماهنگ کرد و گروه موسیقی ارتش ایالات متحده موسیقی آن را اجرا نمود.

کولیج ساعت ۸ شب کلید برق را فشار داد تا درخت نورانی شود. این تنها سالی بود که از کلید استفاده می‌شد؛ قبل و بعد از آن، یک دکمه فشار داده می‌شد. اگرچه رئیس‌جمهور برای مردم سخنرانی نکرد، اما او و گریس کولیج ماندند تا با جمعیت کثیر چند هزار نفری سرودهای کریسمس را بخوانند. جیسون نوبل پیرس کشیش کلیسای کنگره‌گرایان اول، سرود کریسمس جدیدی با عنوان «زنگ‌های کریسمس» نوشت که به گریس کولیج تقدیم شده بود (پسر کولیج‌ها، کالوین جونیور، در ۷ ژوئیه بر اثر مسمومیت خونی درگذشت). گروه کر ۷۰ نفره کلیسای کنگره‌گرایان اول، سرود را برای کولیج‌ها خواندند و نوازندگان شیپور و فلوت که توسط گروه موسیقی ارتش ایالات متحده تدارک دیده شده بود، آنها را همراهی کردند.

### درختان ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳
در طول چند سال بعد، مراسم سالانه نورانی کردن درخت کریسمس جامعه ملی تنها در موارد جزئی مانند زمان‌بندی و نحوه استفاده از لامپ‌ها تغییر کرد. مراسم نورانی کردن درخت در سال ۱۹۲۵ به ساعت ۶ بعد از ظهر موکول شد تا با زمان خواب کودکان بهتر هماهنگ شود. در سال ۱۹۲۶، همزمان با نورانی کردن درخت، منوری به هوا پرتاب شد، سنتی که چندین سال ادامه داشت. در سال ۱۹۲۷، یک نشانگر برنزی در پایه درخت قرار داده شد و آن را درخت کریسمس جامعه ملی اعلام کرد. این درخت با ریسه‌های روشنایی بهبود یافته (که فقط به ۵۰۰ لامپ با رنگ‌های مختلف نیاز داشتند) و همچنین با ۲٬۰۰۰ گوهرهای پراکنده‌کننده نور تزئین شده بود. نورافکن‌های رنگی در پایین درخت نیز به شکل‌گیری رنگ کمک کردند. رئیس‌جمهور کولیج سخنرانی مختصری برای جمعیت ایراد کرد و سنت ایراد سخنرانی کوتاه رئیس‌جمهور در مراسم را پایه‌گذاری کرد. ان‌بی‌سی از ساعت ۹ شب تا نیمه‌شب، گزیده‌ای از سرودهای کریسمس را از بلندگوهایی که در اطراف درخت قرار داده شده بود، پخش کرد. در سال ۱۹۲۸، زمان مراسم نورانی کردن درخت دوباره به ساعت ۸ شب تغییر یافت در آن سال، لامپ‌های کریسمس به‌طور کامل با نورافکن‌های رنگی جایگزین شدند.

بررسی صورت گرفته از درخت کریسمس جامعه ملی در سال ۱۹۲۹ نشان داد که این درخت به دلیل فرایند آذین‌بندی و گرما و وزن لامپ‌ها به شدت آسیب دیده است. نهالستان آمواک دوباره یک درخت زنده اهدا کرد، این درخت نوئل نروژی دارای ارتفاع  بود. در روز ۲۹ مه همان سال کاشته شد. این سال از جهات دیگری هم خاص بود. این اولین باری بود که تزئینات درخت کریسمس (نه منحصراً لامپ) روی درخت قرار داده می‌شد. برای جلوگیری از آسیب دیدن درخت در طی فرایند آذین‌بندی، به جای قرار دادن نردبان روی شاخه، داربست‌هایی در اطراف درخت برپا شد؛ از ریسه‌های لامپ سبک‌تر با وات کمتر استفاده شد؛ و یک حصار کوتاه در اطراف درخت برپا شد تا ریشه‌های آن لگدمال نشود. اگرچه بخش عمده‌ای از برنامه در آن سال بدون تغییر باقی ماند، به جز اینکه مراسم به زمان‌بندی ساعت ۶ بعد از ظهر خود بازگشت، رویداد سال ۱۹۲۹ به دلیل منحصر به فرد دیگری نیز قابل توجه بود. آن شب، هنگامی که رئیس‌جمهور هربرت هوور و لو هنری هوور در کاخ سفید مشغول سرگرم کردن کودکان محلی بودند، آتش‌سوزی در بال غربی کاخ سفید رخ داد. در حالی که لو هنری هوور بی‌سروصدا بچه‌ها را به بخش شرقی کاخ سفید و محل امن منتقل می‌کرد، رئیس‌جمهور و دیگر افراد به سرعت به بخش غربی کاخ سفید رفتند و مبلمان، اقلام تاریخی، پرونده‌ها و اسناد مهم، وسایل شخصی هوور و توله‌سگی را که قرار بود به یکی از بچه‌ها هدیه داده شود، برداشتند. بال غربی، از جمله دفتر بیضی شکل، ویران شد و نیازمند بازسازی شد.

دو سال بعد در سال ۱۹۳۱، درخت کریسمس جامعه ملی دوباره به شدت آسیب دید و برای بار دوم تعویض شد. تاریخچهٔ درخت از سوی سازمان پارک‌های ملی نشان می‌دهد که اگرچه هیچ سندی مبنی بر حذف درخت وجود ندارد، اما شواهد عکاسی به وضوح نشان می‌دهد که درخت نوئل نروژی به ارتفاع  با درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  جایگزین شده بود. سازمان پارک‌های ملی معتقد است که این درخت در بهار ۱۹۳۱ از اداره ساختمان‌های عمومی و پارک‌های عمومی کنگره ملی، یک آژانس فدرال مستقل، دریافت شده است.

تغییرات دیگری نیز در مراسم درختکاری سال ۱۹۳۲ رخ داد. این اولین سالی بود که شخص دیگری غیر از رئیس‌جمهور، درخت را به حالت نورانی درمی‌آورد. از آنجا که رئیس‌جمهور هوور و خانواده‌اش در تعطیلات خارج از واشینگتن بودند، معاون رئیس‌جمهور چارلز کرتیس ساعت ۵ بعد از ظهر ۲۴ دسامبر درخت را نورانی کرد. همچنین این اولین سالی بود که از موسیقی ضبط‌شده استفاده می‌شد، به این صورت که تعدادی بلندگو در شاخه‌های درخت پنهان شده بود که به یک گرامافون در غرفه پلیس در همان نزدیکی متصل بودند تا هر شب از ساعت ۶ تا ۱۰ شب تا روز سال نو، سرودهای کریسمس را پخش کنند. «درخت آوازخوان» با استقبال عمومی روبرو شد، و اگرچه اجرای موسیقی و گروه‌های کر پس از آن هر ساله ادامه یافت، سنت درخت آوازخوان برای چندین دهه دیگر نیز ادامه پیدا کرد.

در سال ۱۹۳۳، درخت کریسمس جامعه ملی به تنهایی در شرمن پلازا قرار داشت. تمام گیاهان به جز درخت کریسمس ملی در پاییز از این منطقه حذف شده بودند و زمین به عنوان بخشی از تعریض خیابان E NW دوباره اصلاح شده بود. در اوایل سال ۱۹۳۴، درخت بریده شد و با دو ردیف درخت بلوط برگ خنجری (willow oak) جایگزین شد.

## رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم

در سال ۱۹۳۴، درخت کریسمس ملی به پارک لافایت در شمال کاخ سفید منتقل شد. درخت نوئل نروژی سال ۱۹۳۱ دوباره آسیب دیده بود و سازمان پارک‌های ملی دو رقم درخت نوئل نقره‌ای «کوستر» را برای کاشت در ضلع غربی شرمن پلازا خریداری کرد، با این قصد که هر سال به‌طور متناوب از درختان استفاده شود. اما وقتی اواخر همان سال مشخص شد که درخت کریسمس ملی باید از شرمن پلازا منتقل شود، این آژانس از کمیسیون هنرهای زیبا (که تا حدی صلاحیت تصمیم‌گیری در مورد کاشت درختان در اطراف کاخ سفید را داشت) درخواست مجوز برای کاشت دو درخت در جنوب شرقی و جنوب غربی مجسمه اندرو جکسون در میدان لافایت کرد. کمیسیون با این طرح مخالفت کرد و پیشنهاد داد که به جای آن، دو درخت نراد در شرق و غرب مجسمه کاشته شود. برای مدتی، سازمان پارک‌های ملی امیدوار بود که دو درخت از یک گونه نامشخص را در فضای سبز الیپس نزدیک کاخ سفید بکارد، اما در نهایت طرح کمیسیون را پذیرفت. دو درخت نراد فریزر به ارتفاع ۲۳ فوت (۷ متر) از کارولینای شمالی در فاصله  از شرق و غرب مجسمه جکسون کاشته شد.درختان تنها چند هفته قبل از مراسم نورانی کردن درخت کاشته شدند و درخت سمت غربی، برای شروع دوره تناوبی استفاده از درختان، انتخاب شد زیرا بهتر در دیدرس محل زندگی خانواده رئیس‌جمهور بود. در مراسم نورانی کردن درخت، رئیس‌جمهور روزولت توجه مردم را به مجسمه اندرو جکسون جلب کرد و از آنها خواست که در مواجهه با رکود اقتصادی همانند جکسون در طی زندگی‌اش، شهامت داشته باشند. وقتی روزولت کلید برق را زد، درخت نورانی نشد و حدود پنج ثانیه در حالت خاموش بود، در حالی که روزولت با نگرانی به اطراف نگاه می‌کرد، اما بعد لامپ‌ها روشن شدند.

در سال ۱۹۳۵، از درخت شرقی استفاده شد که دارای ارتفاع ۲۴ فوت (۷٫۳ متر) بود. در طی مراسم نورانی کردن درخت، رئیس‌جمهور روزولت فی‌البداهه نقص نورانی شدن درخت سال قبل را به سخره گرفت و سپس از همه آمریکایی‌ها خواست که با شجاعت و اتحاد گرد هم آیند، همان‌طور که قهرمانان مشهور جنگ انقلاب آمریکا: کنت دو روشامبو، مارکی دو لافایت، ژنرال تادئوش کوسیوسکو (Tadeusz Kos'ciuszko)، سرلشکر فریدریش ویلهلم فون اشتویبن و اندرو جکسون این کار را کردند و با بر پا داشتن مجسمه‌های آنها در پارک مورد تجلیل قرار گرفتند.

لامپ‌های جدید ستاره‌ای شکل برای درخت کریسمس در سال ۱۹۳۵ مورد استفاده قرار گرفت، اما برخی از آنها هفته بعد از کریسمس دزدیده شدند. برای جلوگیری از سرقت‌های بعدی، یک حصار هشت ضلعی کوتاه موقت در اطراف درخت در سال ۱۹۳۶ ایجاد شد. روش نورانی کردن درخت نیز تغییر کرد. تاریخچهٔ درخت که توسط سازمان‌های پارک ملی تهیه شده است، ادعا می‌کند که در سال ۱۹۳۶ یا ۱۹۳۷، دکمه‌ای که از سال ۱۹۲۵ استفاده می‌شد، با یک جعبهٔ کلید برق جایگزین شد. با این حال، *واشینگتن پست* اشاره می‌کند که این دکمه هنوز در سال ۱۹۳۶ مورد استفاده قرار می‌گرفته است. این جعبه کلید برق قطعاً در سال ۱۹۳۷ مورد استفاده قرار می‌گرفت. این درخت توسط مؤسسه برق واشینگتن اهدا و شکل گرفت و نام هر کسی که از سال ۱۹۲۳ درخت را نورانی کرده بود، بر روی آن حک گردید مؤسسه برق در سال ۱۹۳۸، لامپ بخار جیوه را به دولت فدرال اهدا کرد تا به نورانی کردن درخت کمک کند.

در سال ۱۹۳۹، درخت کریسمس جامعه ملی دوباره به الیپس منتقل شد. این اقدام دلایل مختلفی داشت. پلیس پارک ملی گفت که به این دلیل است که الیپس فضای بیشتری در اختیار دارد. یک ارس ویرجینیایی به ارتفاع ۳۶ فوت (۱۱ متر) در امتداد باغ‌راه یادبود ماونت ورنن در ویرجینیا کنده شد و تنها چند روز قبل از کریسمس در مکانی درست در جنوب مرکز الیپس کاشته شد، هرچند سال بعد در مکان قدیمی خود کاشته شد. این دومین درخت کریسمس ملی دراز در تاریخ این رویداد بود و برای تزئین و روشنایی آن به ۷۰۰ لامپ رنگی دستی، ۱۰۰ ستاره شیشه‌ای دست‌ساز و چندین نورافکن بخار جیوه نیاز بود. بیش از ۸٬۰۰۰ نفر در مراسم سال ۱۹۳۹ حضور یافتند. با این حال، سنت «درخت آوازخوان» در این سال متوقف شد.

درخت ارس ویرجینیایی سال ۱۹۴۰ دارای ارتفاع  بود. بیش از ۷۰۰ لامپ رنگ شده با دست، ۷۰۰ وسیله تزئینی و شش لامپ بخار جیوه آبی-سبز برای نورانی کردن و تزئین آن استفاده شد. یک بار دیگر، درخت از امتداد باغ‌راه یادبود ماونت ورنن برداشته شد و پس از اول ژانویه دوباره کاشته شد.

با این حال در سال ۱۹۴۱، درخت کریسمس ملی به داخل حصار جنوبی در ساوت لاون (محوطه چمن جنوبی) کاخ سفید منتقل شد. رئیس‌جمهور روزولت شخصاً پس از بحث در مورد این موضوع با النور روزولت در روز ۲۴ دسامبر ۱۹۴۰، این درخواست را مطرح کرد، تا این مراسم بتواند تجربه‌ای «خانگی‌تر» باشد. دو درخت نوئل شرقی زنده به ارتفاع  از محوطه کاخ سفید برداشته شده و به فاصله  در شمال حصار جنوبی کاخ سفید کاشته شد، هر کدام حدود  از محور شمال-جنوب با یادبود جفرسون فاصله دارد. همانند درختان پارک لافایت، قرار بود آنها به صورت یک در میان مورد استفاده قرار گیرند. پس از حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر، این نگرانی وجود داشت که به دلایل امنیتی، سنت نورانی شدن درخت انجام نشود. اما مراسم و برنامه موسیقی طبق برنامه پیش رفت و درخت شرقی به عنوان درخت کریسمس جامعه ملی سالانه انتخاب شد. در ۲۲ دسامبر، وینستون چرچیل نخست‌وزیر بریتانیا، مخفیانه با کشتی اچ‌ام‌اس دوک آف یورک (۱۷) وارد ایالات متحده شد. و بعد مسافت  را پرواز کرد تا به واشینگتن رسید و در آنجا او به همراه رئیس‌جمهور روزولت در کاخ سفید برای کنفرانس آرکادیا اقامت داشت. ساعت ۴ بعد از ظهر ۲۴ دسامبر، دروازه‌های جنوب شرقی و جنوب غربی ساوت لاون باز شدند و بین ۲۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ نفر وارد محوطه شدند و توسط سربازان ارتش ایالات متحده، پلیس متروپولیتن دی‌سی و مأموران اداره تحقیقات فدرال بازرسی و تحت نظر قرار گرفتند. ۲٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰ نفر دیگر بیرون حصار در انتظار بودند. در ایوان کاخ سفید، در کنار روزولت و چرچیل ولیعهد اولاف و شاهدخت مارتا و سه فرزندشان از نروژ، که در روز ۹ آوریل ۱۹۴۰ توسط آلمان نازی اشغال شده بود؛ هری هاپکینز معتمد روزولت؛ دادستان کل فرانسیس بیدل؛ قاضی دستیار دیوان عالی استنلی فورمن رید؛ و قاضی دستیار رابرت اچ. جکسن ایستاده بودند. اگرچه به روزولت و چرچیل هشدار داده شد که این یک خطر امنیتی است، اما آنها در تمام طول برنامه یک ساعته در ایوان ماندند. جمعیت دست‌کم در فاصله  از ایوان کاخ سفید دور نگه داشته شده بود.

برای اولین بار در تاریخچه این سنت، درخت کریسمس جامعه ملی در سال ۱۹۴۲ به دلیل نیاز به صرفه‌جویی در مصرف برق و رعایت محدودیت‌های امنیتی در مورد روشنایی فضای باز به شکل نورانی در نیامد و به دلایل امنیتی تا پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ نورانی نشد. با این وجود، رئیس‌جمهور روزولت در طول این سه سال به ایراد سخنرانی رادیویی ملی در مورد تاریخ مراسم نورانی کردن درخت کریسمس ادامه داد. تزئینات درخت سال ۱۹۴۲ توسط دانش‌آموزان محلی دی‌سی اهدا شد، که به رنگ قرمز، سفید و آبی محدود می‌شد. با توجه به اینکه رئیس‌جمهور و خانواده‌اش کریسمس سال ۱۹۴۳ را در خانه خانوادگی خود در اسپرینگ‌وود در هاید پارک نیویورک گذراندند، و با نگرانی از اینکه مراسم درخت کریسمس ممکن است وضعیت ازدحام حمل و نقل در شهر را بدتر کند، تصمیمی مبنی بر لغو کامل تزئین درخت کریسمس جامعه ملی گرفته شد، اما النور روزولت درخواست کرد که مراسم ادامه یابد و همین اتفاق نیز افتاد. یک بار دیگر، بچه‌های محلی تزئینات درخت را اهدا کردند که دوباره اجازه داده شد رنگارنگ باشند. به هر اقلام تزئینی یک برچسب سفید کوچک وصل شده بود که یادبود یک سرباز، ملوان یا خلبان آمریکایی بود که در جنگ زخمی، کشته یا مفقود شده بود. رئیس‌جمهور روزولت در سال ۱۹۴۴ دوباره در هاید پارک حضور داشت، اگرچه النور روزولت برای مراسم سالانه درختکاری در کاخ سفید ماند؛ و یک بار دیگر دانش‌آموزان محلی اقلام آذین‌بندی را اهدا کردند.

## درخت کریسمس ملی پس از جنگ و نمایش مجلل صلح
مراسم روشن کردن لامپ‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۴۶ از تلویزیون پخش شد، اگرچه به دلیل محدود بودن پخش و نوپا بودن تلویزیون، خانه‌های کمی آن را مشاهده کردند. دو درخت نوئل شرقی دوباره به خاطر آذین‌بندی آسیب دیده بودند. مقامات فدرال پیشنهاد جایگزینی درختان با درختان مصنوعی را مطرح کردند، اما این پیشنهاد با مخالفت جدی کارگروه درخت کریسمس زنده مواجه شد و این ایده کنار گذاشته شد. پوشش تلویزیونی برای مراسم سال ۱۹۴۷ گسترش یافت و هر دو شبکه ان‌بی‌سی (NBC) و دومانت تلویژن این رویداد را پخش کردند. پوشش تلویزیونی در سال‌های بعد همچنان گسترش یافت. در سال ۱۹۴۸، علاوه بر لامپ قرمز و سبز سنتی، لامپ سفید بیشتری به درخت اضافه شد تا درخت در تلویزیون زیباتر به نظر برسد.  همچنین یک آذین ستاره‌ای شکل متشکل از هشت لامپ چشمک‌زن در تاج درخت قرار داشت. برای اولین بار از سال ۱۹۳۸ به بعد، در این سال «درخت آوازخوان» دوباره برقرار شد.

از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱، رئیس‌جمهور ترومن کریسمس را در خانه خود در ایندیپندنس، میزوری گذراند و درخت کریسمس جامعه ملی را با کنترل از راه دور نورانی کرد. کاهش حضور عمومی پس از چهار سال غیبت رئیس‌جمهور، برگزارکنندگان را در ژانویه ۱۹۵۲ بر آن داشت تا خواستار حضور ترومن در مراسم سال بعد شوند. ترومن موافقت کرد که برای کریسمس ۱۹۵۲ در کاخ سفید بماند و حضوری درخت کریسمس را نورانی کرد. با وجود اینکه جنگ کره در کریسمس سال‌های ۱۹۵۰، ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ در جریان بود، جمعیت همچنان اجازه ورود به محوطه کاخ سفید را داشت. تنها استثنا در سال ۱۹۵۰ بود، زمانی که به دلیل بازسازی کاخ سفید، جمعیت در بیرون نرده‌ها نگه داشته شد.

### گسترش مراسم مجلل صلح و گذرگاه صلح
مراسم سالانه روشن کردن لامپ‌های درخت کریسمس جامعه ملی در دهه ۱۹۵۰ با سرعت زیادی گسترش یافت. در سال ۱۹۵۳، *نیویورک تایمز* گزارش داد که میلیون‌ها آمریکایی این مراسم را از تلویزیون تماشا می‌کردند. همچنین فشارهایی برای گسترش این رویداد وجود داشت. تقریباً ۱۵ سال، این مراسم تقریباً به همان شکل باقی مانده بود: یک گروه کر محلی چند سرود کریسمس می‌خواند؛ یک گروه موسیقی نظامی به مدت نیم ساعت گزیده‌ای از موسیقی‌های کریسمس را می‌نواختند و سپس رئیس‌جمهور برای سخنرانی کوتاهی بیرون می‌آمد و درخت کریسمس را نورانی می‌کرد؛ یکی از اعضای پیشاهنگی پسران آمریکا و پیشاهنگی دختران ایالات متحده یا دختران کمپ فایر به نمایندگی از مردم شهر واشینگتن به رئیس‌جمهور خوشامد می‌گفتند؛ پس از بازگشت رئیس‌جمهور به کاخ سفید، گروه موسیقی به مدت نیم ساعت موسیقی می‌نواخت؛ و سپس مردم از منطقه خارج می‌شدند.

با این حال، در سال ۱۹۵۲، گروهی از انجمن‌های خیریه (sodalities) کلیسای کاتولیک درخواست کردند که صحنه‌ای از میلاد مسیح در مراسم گنجانده شود، و این درخواست را در سال ۱۹۵۳ نیز تکرار کردند. همچنین فشارهایی برای جابجایی مراسم از ساوت لاون کاخ سفید وجود داشت. در سال ۱۹۵۳، به دلیل نگرانی‌های امنیتی، تنها ۷۰۰ نفر از مردم اجازه ورود به محوطه کاخ سفید را داشتند، در حالی که ۳٬۵۰۰ نفر دیگر از بیرون حصار نظاره‌گر بودند.

آغاز یک مراسم مجلل واقعی، زاییدهٔ افکار ادوارد ام. کربی، مشاور روابط عمومی کمیتهٔ کنگرهٔ ملیِ هیئت بازرگانی واشینگتن، بود. این ایده پس از سفر با هواپیما به ناحیه کلمبیا در اوایل دسامبر ۱۹۵۳ به ذهنش رسید و با ناامیدی از پنجره‌های هواپیما به بیرون نگاه کرد و دید که این شهر هیچ‌یک از جلوه‌های بصری سایر کلان‌شهرهای بزرگ را در ایّام کریسمس ندارد. چند هفته بعد، در روز ۲۹ دسامبر، کربی یادداشتی را به هیئت بازرگانی ارائه داد و پیشنهاد برگزاری یک «مراسم با شکوه صلح» با تم کریسمس را داد تا مراسم نورانی کردن درخت به برنامه‌ای پر از نور، موسیقی و هنر با تمرکز بین‌المللی بر موضوع صلح اما بدون تأکید بر هیچ دین خاصی گسترش یابد. مضمون صلح قرار بود طنین‌انداز سخنان فرشتگان باشد («جلال از آن خدا در اعلی علیین، و صلح بر زمین، و حسن نیت بر مردمان») که تولد عیسی را به شبان‌ها همان‌طور که در عهد جدید توصیف شده است، اعلام می‌کردند. این ایده به یک دنباله سه هفته‌ای از اجراهای شبانه و مراسم مذهبی تبدیل شد.

هیئت بازرگانی به دلیل کاهش علاقه عمومی به مراسم نورانی کردن درخت کریسمس، به ایده برگزاری یک مراسم مجلل علاقه‌مند شد اگرچه این مراسم مستلزم آن بود که درخت کریسمس از محوطه کاخ سفید منتقل شود و مراسم روشن کردن درخت از شب کریسمس به اوایل دسامبر منتقل شود. رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور این طرح را در روز ۴ نوامبر ۱۹۵۳ تصویب کرد، و اولین مراسم مجلل - با عنوان مراسم مجلل صلح کریسمس - در ۱۷ دسامبر ۱۹۵۴ در الیپس برگزار شد. از یک درخت بریده شده استفاده شد زیرا مقامات سازمان پارک احساس می‌کردند که یک درخت زنده در سایر مواقع سال با رویدادهای مختلف فرهنگی و تفریحی در الیپس تداخل خواهد داشت.

درختی که برای اولین مراسم مجلل صلح انتخاب شد، درخت نراد بالسام به ارتفاع  از شمال میشیگان بود که با ۲٬۱۰۰ لامپ قرمز، آبی و طلایی و بر فراز آن یک ستاره سفید درخشان آذین‌بندی شده بود. در سمت جنوب درخت - که از خیابان شرقی شمال غربی در یک خط مستقیم به آن منتهی می‌شد - یک «گذرگاه صلح» قرار داشت. در دو طرف گذرگاه، درخت‌های کریسمس کوچک‌تری که با لامپ‌ها و تزئینات متنوعی از ایالت‌ها و سرزمین‌های ایالات متحده و همچنین سفارتخانه‌های خارجی تزئین شده بودند، قرار داشت.

برف مصنوعی زمین را پوشانده بود. از تخته‌راه‌های چوبی برای هدایت بازدیدکنندگان در گذرگاه و همچنین در جاهای دیگر اطراف نمایشگاه‌های بزرگی که بخش زیادی از محوطه بیضی را اشغال کرده بودند، استفاده می‌شد. این شامل یک صحنه تولد مسیح در اندازه واقعی با حیوانات زنده، یک صحنه در فضای باز که گروه‌های آواز و *نمایش‌های زنده* (tableau vivant) را در خود جای می‌داد، و یک سوئیت پیانو با عنوان «Children's Corner» با گوزن‌های شمالی زنده، یک صحنه عروسکی و مکانی برای کودکان برای اهدای اسباب‌بازی به کودکان کم‌بضاعت در خارج از کشور بود. مراسم مذهبی و همچنین سرگرمی‌های مذهبی و غیرمذهبی هر شب در طول مراسم تجلی مسیح برگزار می‌شد.

پیش از مراسم نورانی کردن درخت در ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر، کنسرتی نیم ساعته توسط گروه موسیقی تفنگداران دریایی ایالات متحده و گروه کر ۸۰ نفره جاستین لاوری برگزار شد. همچنین پیش از این رویداد - اما نه به عنوان بخشی از اجراهای برنامه‌ریزی‌شده - فرار چندین گوسفند از صحنه میلاد مسیح در اندازه واقعی و به‌طور طبیعی بود. گوسفندان در ساعات شلوغی با ترافیک نزدیک محل مواجه شدند (حتی یکی از آنها وارد یک داروخانه محلی شد) و در نهایت توسط پلیس موتورسوار متروپولیتن جمع شدند، گوسفندان را در کابین کناری خود قرار دادند و قبل از رسیدن هیئت رئیس‌جمهور، آنها را با خیال راحت به محل نگهداری‌شان بازگرداندند.

رئیس‌جمهور آیزنهاور درخت را در مقابل ۷٬۵۰۰ نفر نورانی کرد. شش پیشاهنگ پسر و خردسال از سراسر جهان، که با بودجهٔ تأمین‌شده توسط یونیسف با هواپیما به آنجا سفر کرده بودند، به رئیس‌جمهور روی سکو پیوستند. رابرت مونتگومری، بازیگر سینما، که به عنوان مشاور آیزنهاور در برنامه‌های تلویزیونی رئیس‌جمهور خدمت می‌کرد، نیز حضور داشت. این مراسم به صورت زنده توسط تمام شبکه‌های اصلی رادیویی و تلویزیونی در سطح ملی، و همچنین به صورت بین‌المللی توسط صدای آمریکا پخش شد.

اولین دوره مراسم مجلل صلح با موفقیت چشمگیری برگزار شد. بیش از ۶٬۰۰۰ نفر در این رویداد اجرا یا به هر نحو دیگری شرکت کردند. روزانه تا ۲۰٬۰۰۰ نفر از این رویداد بازدید می‌کردند. در مجموع بین ۳۰۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر در طول سه هفته برگزاری نمایشگاه الیپس از آن بازدید کردند تا نمایشگاه‌ها و اجراها را ببینند، و ترافیک سنگین در خیابان‌های اطراف، مردم را به وجد آورده بود تا از درختان دیدن کنند، و این جشنواره آنقدر محبوب شد که به مدت دو روز تمدید شد.

هزینه کل این رویداد ۳۰٬۰۰۰ دلار (حدود ۲۵۳٬۰۰۰ دلار با احتساب تورم تا سال ۲۰۱۱) تعیین شد که بیشتر آن به صورت غیرنقدی پرداخت شد، اگرچه هیئت بازرگانی ۷٬۵۰۰ دلار کمک نقدی کرد. بیشتر کالاها و خدماتی که برگزاری اولین مراسم صلح را ممکن ساختند، اهدایی بودند. معمار محلی، لئون چاتِلین جونیور، این مکان را طراحی کرد. دانشگاه ایالتی میشیگان درخت را تأمین کرد و راه‌آهن بالتیمور و اوهایو و راه‌آهن نورفولک ساترن وظیفه حمل و نقل را برای آوردن درخت به واشینگتن بر عهده داشتند. پپکو لامپ‌های کریسمس و برق را تأمین کرد. دکوراتورهای نمایشگاهی هارگرو در چِوِرلی، مریلند، صحنه میلاد مسیح را طراحی کردند. بیست و هفت ایالت و قلمرو ایالات متحده و همچنین ۲۳ سفارتخانه، نمادهای صلح، تابلوها و درخت‌های کوچک کریسمس را در امتداد گذرگاه صلح نصب کردند. سازمان پارک‌های ملی، غرفه‌های حیوانات، حصارهای فلزی، صحنه و گذرگاه‌های چوبی را برای پیاده‌روی فراهم کرد. شرکت یخ آمریکا برف مصنوعی را تأمین کرد.

## درخت کریسمس ملی از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۲

یک تشکیلات رسمی به نام «مراسم مجلل صلح» در سال ۱۹۵۵ تشکیل شد تا این رویداد را از کنفدراسیون سست عناصر گروه‌های تجاری، مذهبی و مدنی که مراسم سال ۱۹۵۴ را سازماندهی کرده بودند، تحویل بگیرد. هزینه پیش‌بینی‌شده برای رویداد سال ۱۹۵۵ که بین ۳۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ دلار تخمین زده می‌شد، انگیزه‌ای برای ثبت قانونی این گروه بود. این گروه در روز ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵ تأسیس شد و هیئت بازرگانی، سرمایه اولیه این سازمان غیرانتفاعی جدید را تأمین کرد. رئیس‌جمهور آیزنهاور در روز ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۵ دچار حمله قلبی شدیدی شده بود و در مزرعه خود در نزدیکی گتیسبرگ، پنسیلوانیا دوران نقاهت خود را می‌گذراند، بنابراین درخت یک بار دیگر از راه دور به صورت نورانی درآمد. سال ۱۹۵۵ همچنین اولین سالی بود که دکوراتورهای هارگرو شروع به تزئین درخت کریسمس ملی کردند. ده دقیقه پس از نورانی شدن درخت، ستاره و بسیاری از لامپ‌های نزدیک بالای درخت خاموش شدند. ارل هارگرو به سرعت از نردبان بالا رفت و دلیل آن را کشف کرد: سیم برق یک رشته لامپ دچار اشکال شده بود. مشکل بلافاصله برطرف شد. بیش از ۵۰ سفارتخانه در سال دوم در گذرگاه صلح حضور یافتند. هر چند مدت برگزاری این رویداد از سه هفته به دو هفته کاهش یافته بود اما حضور در آن به ۵۴۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت.

۵۱ سفارتخانه در مراسم صلح سال ۱۹۵۶ شرکت کردند که رکوردی بی‌سابقه بود، که شامل یک درخت کریسمس به ارتفاع  بود که به‌طور مشترک توسط ۱۱ کشور عربی اهدا شده است. در سال ۱۹۵۷، مراسم مجلل صلح با شبی از رقص‌های محلی در لیسنر ادیتوریوم در محوطه دانشگاه جرج واشینگتن به اوج خود رسید. پس از آنکه برگزارکنندگان جشنواره به این باور رسیدند که سفارتخانه‌ها، نمایندگان خود را جهت حضور در این مراسم اجبار می‌کنند، از سفارتخانه‌های خارجی برای شرکت در گذرگاه صلح ۱۹۵۸ دعوت نشد. اما در سال ۱۹۵۹، دوباره از سفارتخانه‌ها دعوت به عمل آمد تا حضور پیدا کنند و این کار را انجام دادند. در سال ۱۹۵۹، برگزارکنندگان جشنواره برای اولین بار چمن را به رنگ سبز رنگ‌آمیزی کردند. وقتی رئیس‌جمهور آیزنهاور در روز ۲۳ دسامبر درخت کریسمس را نورانی کرد، یک «درخت کریسمس آوازخوان» (گروه کر روی جایگاه شیب‌دار که شمع‌ها را در دست داشتند و شکل مثلثی درخت کریسمس را تشکیل می‌دادند) پشت سر او پس‌زمینه‌ای تشکیل می‌داد.

رئیس‌جمهور جان اف. کندی در ماه دسامبر ۱۹۶۱ درخت را نورانی نکرد، زیرا پدرش، جوزف کندی سینیر، دچار سکته مغزی خطرناکی شده بود؛ بنابراین معاون رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون اجرای نورانی کردن درخت را انجام داد. یک کنسول الکترونیکی در همان نزدیکی، صداهای موسیقی را از اجراکنندگان روی صحنه دریافت می‌کرد و رنگ و روشنایی ۳٬۰۰۰ لامپ رنگارنگ درخت را تغییر می‌داد. نورانی کردن درخت سه روز زودتر از معمول انجام شد زیرا قرار بود رئیس‌جمهور کندی برای دیدار با نخست‌وزیر بریتانیا، هارولد مک‌میلان به برمودا برود. *واشینگتن پست* گزارش داد که سفارتخانه‌ها درخت یا نمادی برای گذرگاه صلح فراهم نکردند و در عوض در روز ۲۶ دسامبر در یک جشنواره موسیقی در لیسنر ادیتوریوم شرکت کردند فقط ۱۶ ایالت آمریکا درختان گذرگاه صلح را تأمین می‌کنند. رئیس‌جمهور کندی درخت کریسمس سال ۱۹۶۲ را (در ۱۷ دسامبر) نورانی کرد، اگرچه لامپ‌های متغیر استفاده شده در سال ۱۹۶۱ دیگر مورد استفاده قرار نگرفتند. تعداد درختان کریسمس در گذرگاه صلح اکنون به ۵۲ عدد رسیده است، که شامل هر ۵۰ ایالت، گوآم و پورتوریکو می‌شود.

اگرچه مراسم نورانی کردن درخت کریسمس در سال ۱۹۶۳ برای روز ۱۸ دسامبر برنامه‌ریزی شده بود، رئیس‌جمهور کندی در ۲۲ نوامبر ترور شده بود و رئیس‌جمهور جانسون یک دوره رسمی ۳۰ روزه عزای عمومی اعلام کرد و در نتیجه نورانی کردن درخت کریسمس ملی تا ۲۲ دسامبر به تعویق افتاد. پس از مراسم یک ساعته روشن کردن شمع در بنای یادبود لینکلن، رئیس‌جمهور جانسون به فضای سبز الیپس رفت و درخت را نورانی کرد. در آن سال، شرکت جنرال الکتریک شروع به اهدای لامپ‌های درخت کرد و هر سال لامپ‌های آن را تغییر می‌داد. آلوین ال. هارت مهندس نورپردازی جنرال الکتریک بود که از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲ طرح درخت ملی را طراحی کرد. علاوه بر صحنهٔ تولد مسیح در اندازهٔ واقعی، کندهٔ یول، صحنهٔ نمایش و گوزن شمالی زنده، اینترنشنال پیپر ۸۰ درخت کریسمس کوچک بریده‌شده که با لامپ‌های سفید تزئین شده و به شکل «صلیب صلح» بر روی بیضی نصب شده بودند، اهدا کرد. اگرچه از سال ۱۹۵۹ از رنگ سبز برای سبز نشان دادن چمن استفاده شده بود، اما به دلیل برف غیرمعمولی که زمین را پوشاند، در سال ۱۹۶۳ از هیچ رنگی استفاده نشد.

در طول دهه ۱۹۶۰ تغییرات کوچکی در طرح نورپردازی درختان و مراسم جشن رخ داد. به جای لامپ‌های چند رنگ، در سال ۱۹۶۴ این درخت با ۵٬۰۰۰ لامپ قرمز نورانی شد. با ۵۰۰ اقلام تزئینی طلای بزرگ تزئین شده بود و به جای ستاره، یک صلیب سفید در بالای درخت قرار داشت. اما وقتی هارولد ویلسون نخست‌وزیر بریتانیا، در سال ۱۹۶۵ از ایالات متحده بازدید کرد و شاهد مراسم نورانی کردن درخت بود، درخت بار دیگر با لامپ‌های چند رنگ (آبی، سبز و سفید) به نمایش گذاشته شده بود. در آن سال، ۵۳ درخت در گذرگاه صلح با لامپ‌های قرمز و سفید نورانی شدند. همچنین اولین سالی بود که کنگره معدن آمریکا، ائتلافی از شرکت‌های معدن زغال‌سنگ، شروع به تهیه درختان گذرگاه صلح کرد. در سال ۱۹۶۶، ۵۳ درخت کریسمس گذرگاه صلح به طور متناوب با لامپ‌های تمام سبز یا تمام آبی نورانی شدند، و به جای اینکه در امتداد مسیر منتهی به درخت کریسمس ملی قرار گیرند، به صورت قوسی در اطراف آن چیده شدند. سال بعد، درخت کریسمس ملی با لامپ‌های آبی نورانی شد و با رشته‌هایی از لامپ‌های قرمز و سفید احاطه و با گوی‌های طلایی تزئین گردید. وسیله تزئینی روی تاج درخت در آن سال یک ستاره نبود، بلکه یک مناره مخروطی طلایی به ارتفاع  با پایه‌ای از ستاره‌های طلایی بود. با این حال، درختان گذرگاه صلح به نورهای رنگارنگ بازگشتند. برای اولین بار در تاریخ مراسم نورانی کردن درخت، یک گروه کر غیر آمریکایی (خوانندگان جشنواره تورنتو) در مراسم افتتاحیه اجرا داشتند. درخت کریسمس ملی در سال ۱۹۶۸ از طرح نورپردازی آبی، سفید و زرد استفاده کرد. وقتی رئیس جمهور جانسون درخت کریسمس ملی را نورانی کرد، این باعث شد که یک درخت کریسمس دیگر از راه دور با کنترل رادیویی در روستای تازه برق دار نولاتو، آلاسکا (یکی از ۵۹ روستای اسکیمویی که برای اولین بار در آن سال برق دریافت کردند) نورانی شود. در سال ۱۹۶۹، تعداد درختان در گذرگاه صلح به ۵۷ عدد افزایش یافت که شامل تمام سرزمین‌های غیرضمیمه‌شده آمریکا و ناحیه کلمبیا می‌شد. درخت کریسمس ملی آن سال با نوارهایی از نورهای قرمز و سفید تزئین شده بود و در بالای یک حرف بزرگ "V" قرار داشت که توسط درختان کاج سرخ به ارتفاع  از شرق اوهایو، گذرگاه را تشکیل داده بود مراسم سال ۱۹۶۹ توسط حدود ۲۰۰ نفر از معترضان به جنگ ویتنام قطع شد، آنها بارها در طول سخنرانی کوتاه رئیس جمهور او را مسخره کردند و موقتاً یک درخت صلح به ارتفاع  در چند متری درخت کریسمس ملی کاشتند. هشت بزرگسال و یک جوان در طول این رویداد به دلیل رفتار آشوبگرانه دستگیر شدند.

درخت کریسمس ملی سال ۱۹۷۰ چندین بار تا آستانه فاجعه پیش رفت. درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع ۷۸ فوت (۲۴ متر) از بلک هیلز داکوتای جنوبی با قطار به واشینگتن دی سی منتقل شد. قطار در مسیر خود به سمت شهر دو بار از ریل خارج شد. آخر هفته قبل از مراسم نورانی کردن درخت، درخت در اثر باد شدید واژگون شد و چندین شاخه بریده شده به درخت متصل شدند تا جایگزین شاخه‌های آسیب‌دیده شوند. چند روز پس از نورانی شدن درخت، لامپ‌های نیمه پایینی درخت پس از اینکه مایع ضد حریقی که روی سوکت‌هایشان ریخته شده بود، باعث اتصال کوتاه در رشته‌های لامپ‌ها شد، شروع به ترکیدن کردند. با این حال، هیچ اعتراض ضد جنگی در طول مراسم نورانی کردن درخت در سال ۱۹۷۰ رخ نداد. گروه «اعتصاب زنان برای صلح» موقتاً حکم دادگاه را دریافت کردند که به آنها اجازه می‌داد در نزدیکی محل برگزاری مراسم، یک نمایش ضد جنگ ویتنام با ۱۱ سنگ قبر یونولیتی نورانی شده که تعداد کشته‌شدگان جنگ آمریکا را نشان می‌داد، برپا کنند، اما این حکم دو روز بعد در ۱۸ دسامبر توسط دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده برای حوزه انتخابیه ناحیه کلمبیا لغو شد (به جای آن، نمایش ضد جنگ در محوطه بنای یادبود واشینگتن برپا شد) درخت سال ۱۹۷۰ توسط رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون و آندره پراکتر، یک کودک محلی از ناحیه کلمبیا که رئیس‌جمهور نیکسون در آخرین لحظه او را از میان جمعیت انتخاب کرد تا در نورانی کردن درخت به او کمک کند، نورانی شد. مراسم صلح سال ۱۹۷۰ همچنین شامل درختی بود که به اسرای جنگی و سربازان مفقودالاثر در جنگ اختصاص داده شده بود.

معاون رئیس‌جمهور اسپیرو اگنیو، درخت کریسمس ملی سال ۱۹۷۱ را نورانی کرد. معترضان برای مدت کوتاهی در ابتدای سخنرانی اگنیو، سخنان او را قطع کردند و برای صلح شعار دادند، قبل از اینکه اگنیو و گری موریس هفت ساله (کودکی که در مراکز نگهداری شهر مورد مراقبت قرار می‌گیرد) درخت را نورانی کنند. در روز ۱۵ دسامبر، قاضی جوزف کرنلیوس وادی از دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه کلمبیا به گروه اعتصاب زنان برای صلح اجازه داد تا یک تابلوی ضد جنگ در کنار درخت کریسمس ملی قرار دهد، اما آنها قبل از مراسم نورانی کردن لامپ‌ها وقت کافی نداشتند که تابلویی برپا کنند. تاج درخت در آن سال شبیه یک دانه برف سفید بود، در حالی که خود درخت با لامپ‌های قرمز و سفید به صورت خوشه‌هایی در میان پوشش پهن‌تری از لامپ‌های طلایی تزئین شده بود. در مراسم مجلل صلح، ۵۶ درخت به علاوه یک درخت اضافی برای اسرای جنگی/مفقودان وجود داشت. معاون رئیس‌جمهور اگنیو دوباره در سال ۱۹۷۲ این درخت را نورانی کرد. اریک وات، پسر ده ساله وزیر کشور آینده، جیمز جی. وات، معاون رئیس‌جمهور را یاری می‌کرد. بیش از ۹٬۰۰۰ لامپ سبز، ۱٬۰۰۰ لامپ شفاف و ۲۵۰ لامپ  از لامپ‌های کروی برای تزئین درخت استفاده می‌شد. ارتش ایالات متحده نورافکن‌هایی را تأمین کرد که به نورانی نگه داشتن درخت، که لامپ‌های آن ۲۴ ساعته روشن نگه داشته می‌شد، نیز کمک کرد. در مراسم صلح، ۵۷ درخت به نمایندگی از ۵۰ ایالت و قلمرو ایالات متحده وجود داشت و ۷۵ درخت همیشه سبز دیگر نیز برای تزئین در نظر گرفته شده بود. درختان دوباره به شکل یک "V" غول پیکر به جای دو ردیف موازی قرار داده شدند. کنگره معدن آمریکا در سال ۱۹۷۲ از تأمین درختان کوچک‌تر خودداری کرد، بنابراین ایالت پنسیلوانیا با این کار موافقت کرد. هری اس. ترومن، رئیس‌جمهور سابق، در ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲ درگذشت. تمام اجراهای مراسم مجلل صلح در روز ۲۸ دسامبر (روز ملی سوگواری برای ترومن) لغو شد، اگرچه درخت به دلایل امنیتی نورانی ماند. اگرچه در مراسم نورانی کردن درخت هیچ اعتراضی صورت نگرفت، اما در مراسم مجلل صلح در ۲۵ و ۳۰ دسامبر، اعتراضات ضد جنگ برگزار شد.

## درخت کریسمس ملی: درختان زنده از سال ۱۹۷۳
### اولین درختان زنده: ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷
از سال ۱۹۵۴، مراسم صلح کریسمس از درختان بریده شده در سراسر کشور بهره می‌برد و در سال ۱۹۷۳، یک درخت زنده را دوباره به نمایش گذاشت. یک کمپین خودجوش و مردمی با نوشتن نامه توسط شهروندان آمریکایی در سال ۱۹۶۵ برای درخواست یک درخت زنده آغاز شد. کمپین نامه‌نگاری در سال ۱۹۶۹ بیشتر شد. با تحریک طرفداران محیط زیست، یک کمپین نامه‌نگاری بسیار بزرگ‌تر (به گفته سخنگوی سازمان پارک‌ها، «نامه‌ها و تماس‌های تلفنی اعتراضی بیشتری نسبت به ۱۰ سال گذشته») دو ماه قبل از مراسم نورانی کردن درخت در سال ۱۹۷۲ رخ داد که باعث شد سازمان پارک‌های ملی در برابر فشار عمومی تسلیم شود و یک درخت زنده بکارد.

یک درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع ۱۲ متر از نهالستان دریاچه سان‌سِت در نزدیکی شیکشینی، پنسیلوانیا، توسط انجمن ملی درختکاران اهدا شد و در فضای سبز الیپس نزدیک به فرسنگ‌شمار صفر (Zero Milestone)، درست در شرق محور مرکزی شمال-جنوب کاخ سفید کاشته شد. این درخت با کامیون کفی به شهر رسید و در روز ۱۱ اکتبر ۱۹۷۳ کاشته شد. از آنجا که درخت هنگام سقوط از کامیون کفی به شدت آسیب دیده بود، طول عمر درخت به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفت. در سمت شمال درخت، یک پلاک برنزی نصب شده بود که روی آن نوشته شده بود: «درخت کریسمس ملی، کاشته شده در ۱۱ اکتبر ۱۹۷۳، کمیته مراسم مجلل صلح کریسمس.» در ابتدا، شرکت جنرال الکتریک، که سال‌ها تأمین‌کنندهٔ روشنایی درخت بود، یک سیستم «روشنایی خنک» را برای کمک به محافظت از درخت در برابر آسیب حرارتی ناشی از لامپ‌های استاندارد درخت کریسمس توسعه داد. اما این طرح متعاقباً به دلیل نیاز به صرفه‌جویی در مصرف انرژی ناشی از بحران نفتی سال ۱۹۷۳ کنار گذاشته شد. در عوض، از هشت نورافکن رنگی در کف درخت برای نورانی کردن تزئینات درخت کریسمس ملی و مناره مخروطی دانه برف طلایی به ارتفاع  در تاج درخت استفاده شد (اگرچه خود دانه برف از درون روشن شده بود). نورافکن‌ها به دلیل ترس از آسیب حرارتی، به‌طور مستقیم درخت را نورانی نمی‌کردند؛ در عوض، نور روی درخت منعکس می‌شد. برای صرفه‌جویی بیشتر در مصرف انرژی، درخت کریسمس ملی نه به صورت ۲۴ ساعته، بلکه فقط از ساعت ۵ تا ۱۰ شب نورانی می‌شد.

فشار افکار عمومی بر سازمان پارک‌ها و نیز بحران انرژی، منجر به تغییراتی در مراسم مجلل صلح سال ۱۹۷۳ شد. سازمان پارک‌ها از هیچ درخت بریده‌شده‌ای استفاده نکرد، اما در عوض ۵۷ درخت زنده تهیه کرد و آنها را در فضای سبز الیپس کاشت. پس از پایان مراسم مجلل صلح، درختان زنده در پارک‌های منطقه دی‌سی دوباره کاشته شدند یا به ایالت‌هایی که قرار بود نماینده آنها باشند اهدا شدند. این درختان تزئین شده بودند، اما به دلیل بحران انرژی چراغانی کریسمس نداشتند. فقط نور لامپ‌های جلو، درختان محل برگزاری مراسم را نورانی می‌کرد، که عمدتاً به دلایل ایمنی بود. وان بارکدال، ساکن محلی به همراه چند نفر از دوستانش، از حکم دادگاه مبنی بر عدم گنجاندن صحنه میلاد مسیح در مراسم مجلل صلح، ناراحت بودند و انجمن میراث مسیحی را تشکیل دادند و مجوز نمایش صحنه میلاد مسیح را درست آن سوی جاده خدماتی که الیپس را احاطه کرده است، دریافت کردند. نمایش بارکدال شامل چهار گوسفند، یک الاغ و یک گوساله هلشتاین بود. یک پست لژیون آمریکایی از هایتسویل، مریلند، تابلویی مشابه اما کوچکتر را در طرف مقابل الیپس برپا کرد.

با این حال، در سال ۱۹۷۴ از لامپ‌های کم‌مصرف برای نورانی کردن درخت کریسمس ملی استفاده شد. بیش از ۲٬۰۰۰ لامپ بسیار کوچک کهربایی و سفید (که انرژی مصرفی برق آنها فقط یک سوم رشته‌های لامپ قبل از ۱۹۷۳ بود) و همچنین طناب بافته به رنگ طلایی و تزئینات بزرگ طلایی استفاده شد. مراسم مجلل صلح همچنان تنها ۵۷ درخت را به نمایش گذاشت، اما بر سر صحنه میلاد مسیح (که دیگر بخشی از جشنواره نبود) رقابت وجود داشت. انجمن میراث مسیحی بارکدال، مغاره‌ای با مجسمه‌های گچی به ارتفاع  و بدون حیوان زنده تدارک دید. لژیون آمریکایی هایتسویل، نمایشگاهی با مجسمه‌های خمیر کاغذی در اندازه واقعی و حیوانات زنده از جمله چند گوسفند، یک گوساله و یک الاغ ارائه داد. سومین نمایشگاه توسط سپاه خدمات مسیحی (یک سازمان مسیحی غیر مذهبی که اعضای آن خدمات عمومی را با کار تبلیغی ترکیب می‌کنند) ارائه شد. نمایش سپاه خدمات مسیحی شامل بازیگران زنده با لباس‌های آن دوران، موسیقی متن، سه شتر، یک گاو، یک الاغ و ۱۵ گوسفند بود.

در سال ۱۹۷۵، درخت کریسمس ملی تم دویستمین سالگرد را داشت. این درخت با ۴٬۶۰۰ لامپ قرمز، سفید و آبی، تزئینات قرمز، سفید و آبی و حلقه گل نقره‌ای تزئین شده بود؛ و در بالای آن یک ناقوس آزادی به رنگ طلایی و سبز به ارتفاع  قرار داشت. لامپ‌های کم وات درخت کریسمس به‌طور ویژه توسط جنرال الکتریک طراحی شده بودند. در دایره‌ای دور درخت کریسمس ملی، ۱۳ درخت بلند همیشه سبز قرار داشتند که نماد سیزده مستعمره بودند. ۴۷ درخت کوچک‌تر دیگر، گذرگاه صلح را تشکیل دادند که نمایانگر بقیه ایالت‌ها، سرزمین‌های ایالات متحده، اسرای جنگی/مفقودان جنگ و شهروندان سالمند بود. ۱۲٬۰۰۰ لامپ و  سیم برق، ۴۰ درصد نسبت به سال قبل انرژی کمتری مصرف کرد. یک بار دیگر، سه سازمان مختلف، سه صحنهٔ میلاد مسیح متفاوت را جدا از مراسم ارائه کردند. با پایان یافتن جشن دویستمین سالگرد، درخت کریسمس ملی سال ۱۹۷۶ با ۲٬۵۰۰ لامپ قرمز (به جای رشته‌های لامپ درختی) تزئین شد که نمایانگر موضوع «جوانان» بود. مراسم مجلل صلح آن سال نیز کوتاه شد و فقط تا ۲۳ دسامبر به صورت زنده اجرا شد با این حال، اکنون ۶۰ درخت در گذرگاه صلح وجود داشت.

در ماه دسامبر ۱۹۷۶، مشخص شد که درخت کریسمس ملی که تنها سه سال قبل کاشته شده بود، در حال خشک شدن است. ظاهر درخت به‌طور قابل توجهی خراب شده بود، بسیاری از شاخه‌های پایینی خشک یا آسیب دیده بودند و بسیاری از قسمت‌های درخت نواحی وسیعی از بیماری برگ سوزنی مرده را نشان می‌داد. باغبانان دولتی گفتند که این درخت دچار آسیب ریشه شده و در آب و هوای گرم و مرطوب واشینگتن دی سی رشد نکرده است. دیوید رودز، شهروندی از سیلور اسپرینگ، مریلند، درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  را به سازمان پارک‌های ملی اهدا کرد، شاخه‌های آن را قطع کردند و بسیاری از آنها را به قسمت پایین درخت موجود متصل کردند تا آسیب را بپوشانند. وضعیت اسفناک درخت آنقدر آشکار بود که تا اوایل دسامبر، مردم ۱۱۲ پیشنهاد برای یک درخت زنده جدید به دولت ارائه دادند.

درخت سال ۱۹۷۴ برداشته شد و در سال ۱۹۷۷ به عنوان کنده یول استفاده شد. یکی از ساکنان ناشناس پتوومک، مریلند یک درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  به عنوان درخت کریسمس ملی جدید اهدا کرد. درخت جدید در ۳ نوامبر ۱۹۷۷ در الیپس کاشته شد. رئیس‌جمهور جیمی کارتر با کمک دخترش ایمی، در مراسم روز ۱۵ دسامبر ۱۹۷۷، درخت را نورانی کرد این درخت با ۲٬۰۰۰ لامپ سبز رنگ پنج واتی (نه به شکل حباب) که نماد «امید» است، و همچنین ۵۰۰ «لامپ چشمک‌زن» و تزئینات سفید تزئین شده بود. به دلیل بحران انرژی جاری، این درخت از ۱۵ تا ۲۶ دسامبر فقط از غروب تا نیمه‌شب و از ۲۷ دسامبر تا ۲ ژانویه فقط از غروب تا ساعت ۱۰ شب نورانی بود این امر منجر به کاهش ۷۴ درصدی دیگر در مصرف انرژی شد. برای اولین بار یک باغ وحش حیوانات خانگی به مراسم مجلل صلح اضافه شد.

با این حال، درخت زنده سال ۱۹۷۷ دوام نیاورد. ژانویه ۱۹۷۸ چند طوفان شدید، باران و برف را به همراه بادهای شدید، بارش سنگین و دمای بسیار بالا در منطقه واشینگتن دی سی به همراه داشت. در روز ۲۶ ژانویه طوفانی با سرعت  پایتخت کشور را درنوردید (و گردباد به خانه‌های اطراف کوانتیکو، ویرجینیا آسیب رساند). مقامات سازمان پارک از افتادن درخت کریسمس ملی بیم داشتند و برای اینکه درخت را سرپا نگه دارند، سیم‌های مهار به آن وصل کردند. اما با وجود مهاربندی اضافی، درخت در اواسط بعد از ظهر تقریباً از ریشه کنده شد و برای چند ساعت با زاویه ۴۵ درجه به صورت کج درآمد تا اینکه کارگران توانستند دوباره آن را در حالت راست قرار دهند. سخنگوی سازمان پارک‌های ملی گفت که این سازمان نگران است که ریشه‌های درخت به شدت آسیب دیده باشد و دیگر زنده نماند.

### سومین درخت زنده: ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۰

سازمان پارک‌های ملی مطالعهٔ طولانی مدتی را برای یافتن گونه‌ای از درخت که بتواند در شرایط آب و هوایی و خاک پایتخت رشد کند و فرایند تزئین سالانه را بهتر تحمل کند، انجام داد. مقامات آژانس برای یافتن درختی که مشخصات مورد نظر را داشته باشد، بیش از  سفر کردند. درخت نوئل نقره‌ای بلند به ارتفاع ۳۰ فوت (۹٫۱ متر) واقع در خانه خانواده ویلیام یی. مایرز در یورک، پنسیلوانیا، در سال ۱۹۷۸ به عنوان کاشت درخت کریسمس ملی جدید در الیپس انتخاب شد (خانواده مایرز پیشنهاد اهدای درخت را دادند، اما در ازای آن ۱۵۰۰ دلار دریافت کردند) درخت دوم، یک درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  که از یک نهالستان در نیوجرسی خریداری شده بود، در اوایل تابستان ۱۹۷۸ در گوشه‌ای از الیپس کاشته شد تا در صورت عدم موفقیت درخت جدید کاشته شده، به عنوان یک درخت یدکی مورد استفاده قرار گیرد. از کابل‌های جدید و قوی‌تر برای کمک به مهار درخت در برابر بادهای شدید استفاده شد. پلاک برنزی در پایه درخت کمی تغییر داده شد تا تاریخ جدید کاشت درخت (۱۱ اکتبر ۱۹۷۸) را منعکس کند.

امور مربوط به این درخت در روز ۵ دسامبر ۱۹۷۸ توسط دختر اول، ایمی کارتر به پایان رسید، مراسمی که آغازگر سنت جدیدی شد که در آن یکی از اعضای خانواده رئیس‌جمهور یا معاون رئیس‌جمهور کار را به پایان می‌رساند (سنتی که از آن زمان تاکنون هر ساله به جز سال ۱۹۸۰ برگزار می‌شود). رئیس‌جمهور کارتر، به همراه همسرش روزالین و دخترش ایمی، در روز ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸ درخت کریسمس ملی تازه کاشته شده را نورانی کرد این درخت که با ۱٬۶۰۰ لامپ طلایی کم‌وات نورانی شده بود، با نورافکن‌هایی به رنگ طلایی نورپردازی شده بود و با حلقه‌های طلایی و ۵۰ اقلام تزئینی بزرگ قرمز رنگ تزئین شده بود. یک بار دیگر، هر ایالت و قلمرو با یک درخت در گذرگاه صلح نشان داده شد و باغ وحش حیوانات خانگی و گوزن‌های شمالی زنده هر دو به مراسم مجلل صلح بازگشتند. علاوه بر این، یک درخت کوچک به نمایندگی از شهروندان سالمند و همچنین یک «درخت جامعه» جدید وجود داشت.

در سال ۱۹۷۹، درخت کریسمس ملی فقط تا حدودی نورانی شد. وقتی رئیس‌جمهور جیمی کارتر دخترش ایمی را برای نورانی کردن درخت در ۱۳ دسامبر فرستاد، کلید برق فقط ستاره بالای درخت کریسمس ملی را روشن کرد، در حالی که درختان ایالتی در گذرگاه صلح فقط با لامپ‌های آبی کوچک نورانی می‌شدند. کارتر به جمعیت متعجب گفت که درخت کریسمس ملی تا زمان آزادی گروگان‌های آمریکایی در ایران تاریک خواهد ماند. موضوع درخت «امید و نور» بود که به مناسبت صدمین سالگرد اختراع لامپ رشته‌ای کاربردی توسط توماس ادیسون برگزار شد. خود درخت با گوی‌های نقره‌ای و حلقه‌های سفید تزیین شده بود و یک طرح نورپردازی پیچیده و متغیر (آن هم به رنگ سفید) طراحی شده بود. در آن سال فقط ۵۰ درخت کوچکتر وجود داشت (یکی برای هر یک از گروگان‌ها)، و یک درخت جدا از گذرگاه صلح که نماد اسرای جنگی بود. فقط برای نه روز اجرای موسیقی برنامه‌ریزی شده بود.

سال ۱۹۷۹ همچنین اولین حضور منورای ملی به مناسبت بزرگداشت حنوکا رقم زد. منورای فولادی (طلایی رنگ) به بلندی ۳۰ فوت (۹٫۱ متر) زاییده افکار خاخام آبراهام شمتوف، رهبر جنبش خبد-لوباویچ بود. رئیس‌جمهور کارتر به خاخام شمتوف در روشن کردن منورا که در میدان لافایت قرار داده شده بود، کمک کرد. در سال ۱۹۸۷، منورای ملی به الیپس منتقل شده بود. در سال ۱۹۹۸، یک منورای آلومینیومی جدید جایگزین منورای فولادی شد.

درخت کریسمس ملی دوباره در سال ۱۹۸۰ تا حد زیادی تاریک ماند. جیسون، نوه پنج ساله رئیس‌جمهور کارتر، درخت را نورانی کرد. این درخت کاملاً با گوی و لامپ‌های بزرگ تزئین شده بود، اما در جلسه‌ای در اوایل دسامبر ۱۹۸۰، خانواده گروگان‌های آمریکایی درخواست کردند که درخت تاریک بماند. لامپ‌های روی درخت به مدت ۴۱۷ ثانیه روشن بودند، یک ثانیه به ازای هر روزی که گروگان‌ها در اسارت بودند. سپس لامپ‌ها خاموش شدند و تنها ستاره بالای درخت روشن ماند. وقتی گروگان‌ها در روز ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ آزاد شدند، درخت دوباره آذین‌بندی شد. در روز ۲۷ ژانویه به خاطر بازگشت گروگان‌ها، دوباره نورانی شد سال ۱۹۸۰ همچنین اولین سالی بود که سازمان‌دهندگان مراسم مجلل صلح از سوی سازمان پارک‌های ملی ملزم به برگزاری جلسه‌ای علنی برای دریافت نظرات مردم شدند. بار دیگر، یک درخت کوچک جداگانه به افتخار اسرای جنگی آمریکایی بر پا شد.

به دلیل نگرانی‌های امنیتی در مورد سوء قصد، رئیس‌جمهور رونالد ریگان در سال‌های ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، و ۱۹۸۳ درخت کریسمس ملی را از طریق کنترل از راه دور از اتاق شرقی کاخ سفید نورانی کرد حامیان اصلاحیه حقوق برابر و افزایش کمک به فقرا در این رویداد اعتراض کردند. لامپ‌های درخت سال ۱۹۸۱ دچار نقص سیم‌کشی بودند و در شب پایانی رویداد (۱ ژانویه ۱۹۸۲) روشن نشدند. سال ۱۹۸۱ همچنین آغازگر تعدادی از تغییرات در مراسم مجلل صلح بود. باغ‌وحش حیوانات خانگی به دلیل نگرانی‌های مربوط به هزینه لغو شد، اما برای اولین بار هر ایالت یا قلمرو، تزئیناتی را برای استفاده در درخت خود در گذرگاه صلح اهدا کرد. درخواست برای تجلیل از کهنه سربازان جنگ ویتنام در طول مراسم رد شد تا تمرکز بر کریسمس حفظ شود. یک پیمانکار جدید، گروه بازاریابی وست‌پورت، نیز برای مدیریت مراسم نورانی کردن درخت استخدام شد. وست‌پورت مراسم را طوری تغییر داد که مهمانان کمتری روی صحنه بنشینند. این باعث شد جا برای اجرا کننده‌های بیشتری باز شود. وست‌پورت همچنین پیشنهاد داد که از افراد مشهور ملی بیشتری برای اجرا دعوت شود تا این رویداد به یک رویداد ملی (و نه محلی) تبدیل شود و جذابیت آن برای مخاطبان ملی افزایش یابد.  وست‌پورت در سال ۱۹۸۲ پیشنهاد کاهش زیادتر تعداد مهمانان و صندلی‌های کنار زمین و همچنین حذف کنده یول درخت کریسمس را داد. همچنین بحث‌هایی در مورد انتقال کل رویداد به کاخ سفید مطرح شد، اما این پیشنهادها عملی نشدند.

در سال ۱۹۸۴، نانسی ریگان بانوی اول، درخت کریسمس ملی را از روی صحنه روی الیپس نورانی کرد. گروه بازاریابی وست‌پورت پیشنهاد فروش یک وسیله تزئینی درخت کریسمس ملی را برای جمع‌آوری پول برای این مراسم داد، اما این ایده به دلیل تجاری‌سازی غیرقانونی یک رویداد مدنی ملی رد شد. رئیس‌جمهور ریگان در سال ۱۹۸۵ مشارکت خود را در مراسم نورانی کردن درخت از سر گرفت، زمانی که او و نانسی ریگان به‌طور مشترک درخت را از طریق کنترل از راه دور در حالی که در ایوان جنوبی کاخ سفید ایستاده بودند، نورانی کردند. یک صفحه نمایش بزرگ ویدیویی، خانواده ریگان را برای جمعیت به تصویر می‌کشید. همزمان با افتتاح مسابقه صلح، انجمن عدم خشونت خلاقانه (CCNV؛ سازمانی مدافع بی‌خانمان‌ها به رهبری میچ اسنایدر) درخواست کرد که مجسمه‌ای در اندازه واقعی از سه بی‌خانمان که روی یک دریچه بخار چمباتمه زده‌اند، در این رویداد گنجانده شود. در روز ۱۱ دسامبر، یک قاضی فدرال منطقه‌ای علیه این سازمان حکم داد. یک دادگاه تجدیدنظر فدرال این حکم را تأیید کرد. سپس این گروه برای مجوز اعتراض عادی درخواست داد که آن را دریافت کرد. مجسمه خانواده بی‌خانمان در شب کریسمس درست بیرون از حصار محل برگزاری مراسم رسمی نصب شد. با این حال، تغییر دیگری رخ داد. برای اولین بار از سال ۱۹۵۴، هیچ گوزن شمالی در مراسم مجلل صلح حضور نداشت. مقامات گفتند هزینه حمل و نقل حیوانات به ایالت مین و از آنجا بسیار گزاف است. «گوزن شمالی» (در واقع گوزن زرد ویرجینیا) سال بعد به این مراسم بازگشت.

رئیس‌جمهور ریگان در سال‌های ۱۹۸۶، ۱۹۸۷، و ۱۹۸۸ این درخت را از داخل کاخ سفید نورانی کرد مراسم نورانی کردن درخت در سال ۱۹۸۷ به دلیل ورود میخائیل گورباچف رهبر اتحاد جماهیر شوروی، برای شرکت در نشست سران که قرار بود در ۸ دسامبر برگزار شود، در ۷ دسامبر (تقریباً یک هفته زودتر) برگزار شد شرکت بازاریابی آمریکایی (شرکت سابق وست‌پورت مارکینگ) دوباره پیشنهاد فروش یک درخت زینتی را داد و باز هم رد شد. مخالفت با صحنهٔ میلاد مسیح و منورا دوباره ابراز شد و سی‌سی‌ان‌وی (CCNV) دوباره سعی کرد مجسمهٔ افراد بی‌خانمان خود را وارد مراسم کند (که در این امر ناموفق بود).

رئیس‌جمهور جرج اچ. دابلیو. بوش در سال ۱۹۸۹ سنت نورانی کردن درخت کریسمس ملی از روی سکویی روی الیپس را از سر گرفت در سال ۱۹۹۱، رئیس‌جمهور بوش ریاست مراسم نورانی کردن درخت را به همراه پنج آمریکایی به نام‌های: تری ای. اندرسون روزنامه‌نگار، جوزف سیسیپیو کارمند دانشگاه، استاد دانشگاه آلن استین، استاد دانشگاه توماس ساترلند و استاد دانشگاه جسی ترنر که همگی اخیراً توسط گروگان‌گیران در لبنان آزاد شده بودند، بر عهده داشت. همچنین خاویر پرز دکوئیار دبیرکل سازمان ملل متحد، که به مذاکره برای آزادی گروگان‌ها کمک کرده بود، در این مراسم حضور داشت. اندرسون دو بار تلاش کرد تا درخت را نورانی کند، اما موفق نشد. بوش سعی کرد درخت را نورانی کند و بعد از چند ثانیه بالاخره لامپ‌ها روشن شدند. در سال ۱۹۹۲، سازمان پارک‌های ملی اجازه ساخت اولین تزئینات درخت کریسمس ملی را صادر کرد. طراح پگی هنکل، رئیس شرکت بازاریابی جورج تاون (که قبلاً آمریکن مارکتینگ نام داشت) بود و برای جلوگیری از قوانین منع تجاری‌سازی، این اقلام تزئینی به صورت رایگان توزیع شد. سال ۱۹۹۲ همچنین سالی بود که درخت کریسمس ملی و مراسم مجلل صلح بر روی کارت کریسمس رسمی کاخ سفید به تصویر کشیده شد. این کارت توسط هنرمند کمیل کوبیک خلق و توسط هالمارک کاردز چاپ شده است.

در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ چندین تغییر در درخت کریسمس ملی و مراسم مجلل صلح ایجاد شد. اگرچه برگزارکنندگان در نظر داشتند مراسم را به بنای یادبود واشینگتن یا به نشنال مال منتقل کنند، اما در واقع هیچ تغییری در مکان اجرا ایجاد نشد. در سال ۱۹۹۴، یک مدل راه‌آهن در مقیاس جی در اطراف پایه درخت قرار داده شد. مطالعه‌ای توسط آزمایشگاه ملی انرژی تجدیدپذیر نشان داد که می‌توان از نور خورشید برای روشن کردن درخت در طول روز استفاده کرد و از لامپ‌ها (که توسط وزارت انرژی ایالات متحده اهدا شده بودند) برای این کار استفاده شد. سال ۱۹۹۴ همچنین شاهد اولین فروش تجاری اقلام رسمی درخت کریسمس ملی بود. سازمان پارک‌های ملی پس از آنکه برگزارکنندگان اعلام کردند درآمد حاصل از فروش این اقلام برای تأمین مالی مراسم مجلل صلح استفاده خواهد شد، این فروش را تأیید کرد. دو قلم کالا فروخته شد: یک وسیله تزئینی درخت کریسمس ملی و یک کارت کریسمس با نسخه محدود که تصویر درخت را داشت.

اما تغییرات اندک دیگری در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ ایجاد شد. در سال ۱۹۹۵، درخت کریسمس ملی برای اولین بار در شب با برق خورشیدی نورانی شد و از انرژی ذخیره شده در طول روز استفاده کرد. تعطیلی دولت فدرال ایالات متحده در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ باعث لغو مراسم صلح از ۱۶ دسامبر شد، اگرچه سازمان پارک‌های ملی بودجه کافی برای روشن نگه داشتن درخت تا ۱ ژانویه ۱۹۹۶ را داشت. سازمان پارک همچنین تصمیم گرفت نمایش گوزن‌های زنده را در طول مراسم متوقف کند. در سال ۱۹۹۶، اداره معادن روباز از اهدای درختان برای مراسم مجلل صلح (همان‌طور که سال‌ها انجام داده بود) خودداری کرد. این امر برگزارکنندگان مراسم را مجبور به خرید درختان بریده شده کرد. برگزارکنندگان این مراسم همچنین ۱٬۹۵۰ نسخه چاپی با تیراژ محدود و ۲۵۰ نمونه نقاشی از هنرمند محلی، جی. هاروی، را برای جمع‌آوری کمک‌های مالی به فروش رساندند. در نهایت، واحد پارک ریاست جمهوری از سازمان پارک‌های ملی، اجرای بخش موسیقی این مراسم را آغاز کرد.

انجمن پرورش‌دهندگان درخت کریسمس ملی، درختان بریده‌شده را برای مراسم مجلل صلح در سال ۱۹۹۷ فراهم کرد و یک نسخه چاپی دیگر با تیراژ محدود برای جمع‌آوری پول برای این رویداد فروخته شد. اما در سال ۱۹۹۸، ران هودلر، پرورش‌دهنده درخت از کارولینای شمالی موافقت کرد که اهدای درختان بریده‌شده برای این جشنواره را آغاز کند. شرکت پولک آریستو-کرافت مبادرت به ارائه مدل قطار کرد و برای اولین بار نوشیدنی نیز فروخته شد.

برای جشن هزاره در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹، لامپ‌های درخت کریسمس ملی در نیمه‌شب به صورت نور سفید رنگ درآمدند. سال بعد، شرکت پولک آریستو کرافت نمایشگاه قطار مدل را گسترش داد و یک حصار آهنی جدید در اطراف درخت ساخته شد (که جایگزین فنس قدیمی‌تر گردید).

در پی حملات ۱۱ سپتامبر، سرویس مخفی ایالات متحده در ۱۶ نوامبر اعلام کرد که فقط افرادی که بلیت دارند، اجازه ورود به میدان الیپس برای مراسم نورانی کردن درخت در ۶ دسامبر را خواهند داشت. این محدودیت‌ها تنها ۱۰ روز بعد برداشته شدند. دسترسی به محوطه الیپس به جز دو نقطه (در خیابان‌های هفدهم و شرقی شمال غربی و در خیابان هفدهم شمال غربی و خیابان کانستیتوشن شمال غربی) بسته بود. خیابان پانزدهم شمال غربی به دلیل این رویداد موقتاً مسدود شد، در حالی که ترافیک فقط در خیابان هفدهم شمال غربی به سمت شمال روان بود. (مسدود کردن خیابان‌ها هنگام مراسم در طی مراسم سال ۲۰۱۱ نیز ادامه داشت) طرح اولیه نورپردازی طلایی، سبز و قرمز پس از ۱۱ سپتامبر به قرمز، سفید و آبی میهن‌پرستانه با حلقه‌های قرمز تغییر یافت. قطار مدل دوباره توسط شرکت آریستو کرافت و همراه با کمک‌های مالی، راه‌اندازی و سایر کمک‌ها از سوی نشنال کپیتال تراکرز (گروه علاقه‌مند به قطار مدل) ارائه شد. دلقک‌ها، یک افسونگر و یک شعبده‌باز برای آرام کردن حال و هوای جمعیت اضافه شدند.

تغییرات عمده‌ای در نورپردازی و تزئینات پس از سال ۲۰۰۱ ایجاد شد. در سال ۲۰۰۲، درخت کریسمس ملی (باز هم) طرحی طلایی، سبز و قرمز با حلقه‌های طلایی و تزئیناتی به شکل حلقه گل داشت. برای اولین بار، لامپ‌های ال‌ئی‌دی (LED) به عنوان بخشی از طرح روشنایی مورد استفاده قرار گرفتند. دو رشته لامپ ال‌ئی‌دی (LED) قرمز با حلقه گل در هم تنیده شده بودند. نور لامپ‌های رشته‌ای درختان به‌طور مداوم از طلایی به سبز و دوباره به طلایی تغییر می‌کرد. حلقه گل و تزئینات چراغانی بدون تغییر رنگ روشن ماندند. مصرف برق این درخت هر شب به اندازه برق مصرفی برای روشن ماندن دو خانه بود. سال بعد، در هشتادمین سالگرد مراسم نورانی کردن درختان، از یک طرح روشنایی نوستالژیک و ساده شامل ۱۳٬۰۰۰ لامپ رشته‌ای آبی، طلایی، سبز و قرمز به همراه شمع‌های روشن و تزئینات دانه برف استفاده شد. در سال ۲۰۰۴، برای اولین بار از سان‌کچرهای هولوگرافیک به عنوان تزئینات روی درخت استفاده شد تا به درخشش آن در طول ساعات روز کمک کند. یک طرح نورپردازی آبی، طلایی، سبز و قرمز (متشکل از ۱۵٬۰۰۰ لامپ رشته‌ای) دوباره مورد استفاده قرار گرفت، اما برای القای یک مضمون میهن‌پرستانه، تأکید بر رنگ سبز کاهش یافت. صد و سی عدد اقلام تزئینی ستاره‌ای شکل نیز درخت را زینت می‌دادند. یک ستاره سه‌بعدی ساخته شده از ورق پلی‌کربنات لکسان در بالای درخت قرار داشت. در طراحی نورپردازی سال ۲۰۰۵ از ۲۵٬۰۰۰ لامپ رشته‌ای سفید شفاف استفاده شده بود. ۱۰۵ قطعه تزیینی بزرگ به شکل دانه برف (که هر کدام از داخل با ۲۵ لامپ رشته‌ای شفاف نورانی می‌شدند) با تزئینات وینیل آبی هولوگرافیک و یک تزئین سه بعدی در تاج درخت به شکل دانه برف وجود داشت. سان‌کچرها نیز دوباره مورد استفاده قرار گرفتند. ۱۰۵ سان‌کچر به شکل دانه برف روی درخت وجود داشت. طراحی نورپردازی سنتی در سال ۲۰۰۶ بازگشت. این درخت ۲۵٬۰۰۰ لامپ رشته‌ای آبی، سبز، نارنجی، بنفش و قرمز داشت. ۱۲۵ تزئینات گرد پهن به اندازه ۱۸ اینچ (۴۶ سانتی‌متر) با نمای مقعر بود. نماهای شیشه‌ای به صورت معکوس رنگ‌آمیزی شده بودند، در حالی که ناحیهٔ مقعر با یک مادهٔ هولوگرافیک طلایی پوشانده شده بود که باعث می‌شد این تزیینات هنگام نورانی شدن، برق بزنند. قطعه تزئینی در تاج درخت، ستاره‌ای سه‌بعدی بود که یک صفحه وینیل هولوگرافیک بین آن دو قرار داشت تا درخشش آن را افزایش دهد.

در سال ۲۰۰۷، لامپ‌های رشته‌ای درخت کریسمس ملی با لامپ‌های ال‌ئی‌دی جایگزین شدند. این درخت با ارتفاع  با گل‌آذین قرمز نیز از لامپ ال‌ئی‌دی استفاده شده است. در سال ۲۰۰۶، آذین ستاره‌ای شکل در تاج درخت دوباره مورد استفاده قرار گرفت، هرچند برای استفاده از ال‌ئی‌دی نیز بازسازی شد.  به گفته مقامات سازمان پارک‌های ملی، این درخت ۱۰۰ برابر بیشتر از سال ۲۰۰۶ از نظر انرژی کارآمد بود - اگرچه طراح نورپردازی از جنرال الکتریک گفت که این درخت فقط ۶۰ درصد کارآمدتر است. این اقلام زینتی شامل ۱۲۵ پاپیون قرمز بود که  ارتفاع و  عرض داشتند. شرکت سابک پلی‌کربنات لکسان مورد استفاده برای ساخت اقلام تزئینی را اهدا کرد. در همان سال، مراسم نورانی کردن درخت رسماً «نورانی کردن درخت کریسمس ملی» نامگذاری شد. مراسم مجلل صلح همچنین رسماً به «درخت کریسمس ملی و گذرگاه صلح» تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۸، چراغ‌های ال‌ئی‌دی جایگزین چراغ‌های رشته‌ای روی درختان ایالتی در امتداد مسیر صلح شدند، گل‌آذین چراغانی حذف شدند و از تزئینات کوچک‌تر چراغانی استفاده شد که منجر به صرفه‌جویی ۵۰ درصدی در مصرف برق شد. با این حال، لامپ‌های سنتی هنوز در اقلام تزئینی استفاده می‌شدند. در سال ۲۰۰۸، ورکشاپ بابانوئل نیز به این مراسم اضافه شد. مراسم نورافشانی به یاد ران هودلر برگزار شد.

این تزئین سه بعدی ستاره‌ای شکل که اولین بار در سال ۲۰۰۶ ساخته شد، در سال ۲۰۱۱ نیز همچنان در تاج درخت کریسمس ملی قرار داشت.

### درختان زنده جایگزین اخیر: ۲۰۱۱ تا کنون

روز شنبه ۱۹ فوریه ۲۰۱۱، درخت کریسمس ملی پس از آنکه تنه‌اش هنگام درنوردیدن طوفانی با شدت  شکست، قطع شد. . بیل لاین، سخنگوی سازمان پارک‌های ملی، خاطرنشان کرد که این درخت در معرض خطر است زیرا به تنهایی در معرض عوامل جوی قرار دارد و فاقد محافظت از سوی سایر درختان است. با علم به اینکه درخت در معرض خطر بود و در نهایت نیاز به جایگزینی داشت، درخت جانشین از قبل انتخاب شده بود. درخت جدید در روز ۱۹ مارس ۲۰۱۱ کاشته شد. درخت جدید نوئل نقره‌ای به ارتفاع  بود که از یک نهالستان بی‌نام در نیوجرسی تهیه شده است.

در روز ۵ مه ۲۰۱۲، سازمان پارک‌های ملی اعلام کرد که این درخت به دلیل «شوک جابجایی» از بین رفته است. این آژانس اعلام کرد که تابستان فوق‌العاده گرم سال ۲۰۱۱ و زمستان ۲۰۱۱–۲۰۱۲ نیز در این امر نقش داشته‌اند. درخت خشکیده را قطع کردند. سازمان پارکهای ملی اعلام کرد که قبلاً یک درخت نوئل نقره‌ای را به عنوان جایگزین در نظر گرفته است.

روز شنبه، ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲، یک درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  از ویرجینیا به عنوان درخت کریسمس ملی جدید کاشته شد. سازمان پارک‌ها تصمیم گرفت این درخت را بکارد، حتی با وجود اینکه طوفان سندی در کمتر از ۴۸ ساعت از نزدیکی منطقه واشینگتن دی سی عبور می‌کرد. باغبانان سازمان پارک احساس می‌کردند که درخت درون زمین، امن‌تر از کانتینری است که در آن حمل می‌شد. کابل‌هایی به درخت وصل شدند تا به تثبیت آن کمک کنند و یک پایه مخصوص (که توسط مالچ و خاک پنهان شده بود) ریشه‌ها را احاطه کرده بود تا از آبگرفتگی جلوگیری کند.

برای اولین بار در ۵۰ سال گذشته، سازمان پارک‌های ملی در طول مراسم مجلل صلح ۲۰۱۲، کنده یول نداشت. صحنه اجرا بسیار کوچک‌تر شد و از ضلع شرقی محوطه نمایش به جنوب منتقل شد (به طوری که درخت کریسمس ملی پس‌زمینه‌ای برای اجراها فراهم می‌کرد). پرسنل سازمان پارک می‌گویند که این امر باعث اختلال در کار گودال کنده‌های یول شده است. ماکت راه‌آهن، صحنه میلاد مسیح، ورکشاپ بابانوئل، درختان ایالتی و گذرگاه صلح در سال ۲۰۱۲ باقی ماندند. گودال کنده یول باقی مانده است، اما با صفحات فولادی و  از خاک و چمن پوشانده شد.

طرح نورپردازی درخت کریسمس ملی در سال ۲۰۱۳ تغییر یافت. جنرال الکتریک، طبق روالی که از سال ۱۹۶۲ این کار را انجام می‌داد، لامپ‌ها را تأمین کرد و برای چهارمین سال متوالی از لامپ‌های ال‌ئی‌دی استفاده شد. در سال ۲۰۱۳، لامپ‌های کوچک دلنشین جدیدی به رنگ‌های آبی روشن، سبز و قرمز به این درخت اضافه شد تا جلوهٔ آن را در شب افزایش دهد. تزئینات گل‌آذین چشمک‌زن کروی با نور سفید  نیز اضافه شد. این تزئینات در طول روز نیز روشن می‌شدند تا جذابیت بصری درخت در طول روز افزایش یابد. تاج درخت ستاره‌ای شکل نیز برای سال ۲۰۱۳ بازسازی شد و با استفاده از یک سیستم روشنایی تجاری، روشنایی بیشتری را فراهم کرد. در طرح نورپردازی از ۶۰٬۰۰۰ لامپ ال‌ئی‌دی که در ۱۱۰ شبکه و ۲۲۵ رشته و ۲۶۵ تزئینات کروی به هم متصل شده بودند، استفاده شد. طرح روشنایی چند صد پوند وزن داشت، و ۵٬۷۰۰ وات برق مصرف می‌کرد.

سی‌ان‌ان در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که درخت کریسمس ملی ششمین درخت کریسمس زیبا در جهان است. کانال تلویزیونی کابلی جدید، ۱۲ درخت را فهرست کرد و درخت کریسمس ملی را بعد از درختان میدان کلیسای جامع، ویلنیوس لیتوانی؛ درخت کریسمس لگو در تفریحگاه لگولند مالزی؛ درخت کریسمس مرکز راکفلر در راکفلر سنتر در شهر نیویورک؛ درختی در فروشگاه بزرگ گالری لافایت در پاریس، فرانسه؛ و «درخت کریسمس شناور» که توسط شرکت نفتی برادسکو سجوروس در ریودوژانیرو، برزیل نصب شده بود، قرار داد.

درخت کریسمس ۲۰۱۵ با نورهای کهربایی و سفید که گهگاه چشمک می‌زدند، پوشیده شده بود. درختان ایالت و قلمرو، لامپ‌هایی با رنگ یکسان داشتند و با تزئیناتی از ایالت یا قلمرویی که نماینده آن بودند، تزئین شده بودند.

در روز ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸، مردی از درخت کریسمس چراغانی شده بالا رفت و به شاخه‌هایی به طول  در ارتفاع ، و همچنین لامپ‌های آن آسیب رساند. پلیس پس از اینکه مرد را از درخت پایین آورد، او را بازداشت کرد و بلافاصله امدادگران او را برای ارزیابی سلامت روان به برنامه جامع اورژانس روان‌پزشکی ناحیه کلمبیا منتقل کردند. دولت هرگز این مرد را به جرمی متهم نکرد.

در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹، سازمان پارک‌های ملی و یک شرکت درختکاری، درخت جدیدی را جایگزین درختی کردند که آن فرد بالا رونده به آن آسیب رسانده بود. دولت ایالات متحده برای این درخت نوئل نقره‌ای به ارتفاع  از پالمیرا مبلغ ۱۶۳٬۹۸۴ دلار به این شرکت پرداخت کرد که ششمین درخت زنده کاشته شده در این مکان بود. کاخ سفید برای مراسم نورپردازی سال ۲۰۱۹، که سومین مراسمی بود که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در آن شرکت کرد، ۱۸۰٬۶۳۳ دلار هزینه کرد.

در روز ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، رئیس‌جمهور جو بایدن درخت کریسمس ملی را در محوطه الیپس نزدیک کاخ سفید روشن کرد و صدمین سالگرد اولین نورانی کردن آن توسط رئیس‌جمهور کالوین کولیج در ۲۴ دسامبر ۱۹۲۳ را جشن گرفت. این درخت که یک صنوبر سفید ۲۷ فوتی است دارای ۶۴٬۰۰۰ لامپ کریسمس بود. این رویداد توسط گروه موسیقی ال‌ال کول جی میزبانی شد و اجراهایی توسط گروه موسیقی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، اندی گرامر، آریانا دبوز، جاس استون، گلوریا استفان، شنایا توین و یولاندا آدامز تدارک دیده شده بود.

درخت جدیدی در ماه نوامبر ۲۰۲۳ پس از اینکه درخت قبلی به بیماری قارچی مبتلا شد، کاشته شد. در روز ۲۸ نوامبر ۲۰۲۳، بادهای شدید باعث سقوط درخت شد اما دوباره سر جایش قرار داده شد. سال بعد، از یک درخت نوئل قرمز از ویرجینیا به عنوان درخت کریسمس ملی استفاده شد.

## جستارهای وابسته
* درخت کریسمس کاخ سفید

## منابع

## کتاب‌شناسی

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* Lighting of the National Christmas Tree, official website presented by the National Park Foundation and the National Park Service
* History of the National Christmas Trees and various related webpages at the National Park Service (NPS) website, by Laura Schiavo and other NPS staff, U.S. Department of the Interior

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۳ (میلادی) در واشینگتن، دی.سی.
رده:کریسمس در واشینگتن، دی. سی.
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۲۳ (میلادی)
رده:نمادهای ملی ایالات متحده آمریکا