open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
جنگ داخلی ۱۶۶۰ برونئی

جنگ داخلی برونئی (به مالایی: Perang Saudara Brunei و به تاگالوگ: Digmaang Sibil sa Brunay) یک جنگ داخلی در سلطنت برونئی از سال ۱۶۶۰ تا ۱۶۷۳. بین عبدالحق مبین و محی‌الدین بود. 
در زمان سلطنت سلطان محمد علی، اختلافی منجر به کشته شدن پنگیران مودا عالم توسط پنگیران مودا بونگسو شد. در تلافی، عبدالحق مبین محمد علی را کشت و خود را چهاردهمین سلطان اعلام کرد. جنگ داخلی درگرفت و عبدالحق مبین به کیناروت گریخت. سلطان محی‌الدین از سلطان سولو درخواست کمک کرد و قول داد که منطقه کیمانیس را به عنوان پاداش به او بدهد. اختلاف بر سر صباح شرقی همچنان میراث این جنگ داخلی است.

## پیش زمینه

در زمان سلطنت سیزدهمین سلطان محمد علی، بین پسر سلطان، پنگیران مودا («شاهزاده») بونگسو و پنگیران مودا علم، پسر پنگیران عبدالمبین بر سر نتایج یک جنگ خروس که پنگیران مودا بونگسو شکست خورد، اختلاف نظر وجود داشت. شکست او توسط پنگیران مودا علم مورد تمسخر قرار گرفت. بونگسو در خشم خود پنگیران مودا علم را کشت و از صحنه گریخت.

عبدالحق مبین و پیروانش در انتقام، سلطان محمد علی را خفه کردند. عبدالحق مبین سپس خود را چهاردهمین سلطان نامید و عنوان «سلطان عبدالحق مبین» را برای خود برگزید. او با انتصاب نوهٔ محمد علی، محی‌الدین، به عنوان وزیر اعظم جدید، سعی کرد پیروان سلطان قبلی را آرام کند. با این حال، پس از مدتی، هواداران محمد علی با متقاعد کردن محی‌الدین به ایستادگی در برابر عبدالحق مبین، انتقام گرفتند. محی‌الدین در ابتدا امتناع کرد، اما بعداً موافقت کرد که این کار را انجام دهد. هواداران او شروع به نمایش اعتراض به شکل برافراشتن نیزه در کاخ‌ها و خانه‌ها کردند.

سلطان عبدالحق مبین سپس به توصیه محی‌الدین، با هدف پایان دادن به بحران، کاخ خود را به جزیره چرمین منتقل کرد. با این حال، پس از رفتن او، محی‌الدین خود را پانزدهمین سلطان اعلام کرد. سپس نبردی بین دو سلطان رقیب درگرفت. بدین ترتیب، جنگ داخلی برونئی آغاز شد.

## آغاز جنگ
در طول جنگ داخلی، عبدالحق مبین به کیناروت (در پاپار امروزی، صباح، مالزی) گریخت و ده سال در آنجا ماند و حملات مکرر سلطان محی‌الدین را دفع کرد. آنها پس از حمله نهایی نیروهای محی‌الدین که در آن نتوانستند عبدالحق مبین را شکست دهند، به برونئی بازگشتند. همچنین اشاره شده است که محی‌الدین سرانجام عبدالحق مبین را در جزیره چرمین با استفاده از باروتی که خریداری کرده بودند، شکست داد. این باروت از سلطنت جامبی خریداریشده بود.

محی‌الدین سرانجام در جنگ داخلی پیروز شد و عبدالحق مبین کشته و بعداً در گورستان سلطنتی جزیره به خاک سپرده شد. برای مورخان مشخص نیست که آیا محی‌الدین در جنگ داخلی از سولو درخواست کمک کرده است یا خیر. با این حال، سلطان سولو ادعا کرد که برونئی از او درخواست کمک کرده و به او قول داده شده است که شرق صباح را به عنوان پاداش به او بدهد. سلطان سولو، شرق صباح را به عنوان هدیه‌ای از سلطان برونئی، به خاطر کمک تاوسوگ در طول جنگ داخلی (رویدادی که ریشه‌های اختلاف بورنئو شمالی بین مالزی و فیلیپین در دوران کنونی را ترسیم کرد) مطالبه کرد.

## منابع

رده:برونئی
رده:جنگ‌های داخلی
آی جی گروپ

**آی‌جی گروپ** (به انگلیسی: IG Group) یک بروکر بین‌المللی فارکس و ارائه‌دهندهٔ خدمات قراردادهای مابه‌التفاوت (CFD) است که در سال ۱۹۷۴ در بریتانیا تأسیس شد.  این شرکت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارگزاری‌های معاملات آنلاین در جهان شناخته می‌شود و خدمات خود را به میلیون‌ها مشتری در بیش از ۲۰ کشور ارائه می‌دهد.

## تاریخچه
آی‌جی گروپ در سال ۱۹۷۴ توسط استوارت ویلر (Stuart Wheeler) تأسیس شد و در ابتدا با نام **IG Index** فعالیت خود را آغاز کرد.  این شرکت نخستین بار امکان معاملات اسپرد بتینگ روی قیمت طلا را برای سرمایه‌گذاران خُرد فراهم کرد.  در سال‌های بعد، دامنهٔ خدمات خود را به معاملات فارکس، سهام، شاخص‌ها و کالاها گسترش داد و در سال ۲۰۰۰ وارد بورس لندن شد. سهام این شرکت با نماد **IGG** معامله می‌شود و بخشی از شاخص FTSE 250 است.

## رگولاتوری
آی‌جی گروپ تحت نظارت چندین نهاد مالی معتبر بین‌المللی فعالیت می‌کند، از جمله:

* **FCA** در بریتانیا
* **ASIC** در استرالیا
* **NFA و CFTC** در ایالات متحده
* **MAS** در سنگاپور
* **FMA** در نیوزیلند

این گسترهٔ رگولاتوری موجب شده آی‌جی گروپ یکی از شفاف‌ترین و معتبرترین کارگزاری‌های جهان شناخته شود.

## خدمات و ویژگی‌ها

* دسترسی به بیش از ۱۷٬۰۰۰ ابزار مالی شامل جفت‌ارزها، سهام، شاخص‌ها، کالاها و رمزارزها
* ارائهٔ پلتفرم معاملاتی اختصاصی IG و پشتیبانی از متاتریدر ۴
* امکان معاملات بدون کمیسیون (با اسپرد رقابتی)
* آموزش‌های گسترده و رایگان برای معامله‌گران تازه‌کار و حرفه‌ای
* ابزارهای پیشرفتهٔ تحلیل تکنیکال و بنیادی

## جوایز و دستاوردها
آی‌جی گروپ در طول سال‌ها جوایز متعددی در زمینهٔ خدمات مشتری، فناوری و نوآوری دریافت کرده‌است.  این شرکت به‌طور مداوم در رتبه‌بندی‌های مستقل به‌عنوان یکی از کارگزاری‌های پیشرو در جهان معرفی شده‌است.

## جستارهای وابسته

* بازار فارکس
* قرارداد مابه‌التفاوت
* بروکر فارکس
* رگولاتوری مالی

## منابع
تسخیرشده (فیلم ۲۰۰۰)

**تسخیر شده** یا **جن‌زده**  یک تله‌فیلم ترسناک و درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی و نویسندگی استیون ئی. د سوزا با بازی تیموتی دالتون است. این فیلم بر اساس وقایع کتابی به همین نام نوشته توماس بی. آلن در سال ۱۹۹۳ ساخته شده است. این کتاب از پرونده جن‌گیری رولند دو الهام گرفته شده است.

این فیلم در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۰ از شبکه شوتایم پخش شد و در ۲ اکتبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد.

## خلاصه داستان
با الهام از روایت واقعی یک مراسم جن‌گیری کلیسای کاتولیک در سال ۱۹۴۹ که در آمریکا انجام شد. «تسخیرشده»، داستانی را روایت می‌کند که نزدیک به نیم قرن سرکوب شده بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
* مردان واقعی خدا در *[[نشنال ریویو]]*
* 
* جن‌گیری «جن‌گیر»

رده:فیلم‌های ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:تلویزیون ایالات متحده آمریکا در ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های تلویزیونی ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک فراطبیعی آمریکایی
رده:فیلم‌های درباره کشیش‌های کاتولیک
رده:فیلم‌های درباره جن‌گیری
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های ترسناک آمریکایی
رده:فیلم‌ها به آهنگسازی جان فریزل (آهنگساز)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در فرانسه
رده:فیلم‌های واقع‌شده در سنت لوئیس
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های شوتایم
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در انتاریو
بازسازی جورجیا

**بازسازی جورجیا** ()، در پایان جنگ داخلی آمریکا، ویرانی و اختلال در ایالت جورجیا چشمگیر بود. خسارات زمان جنگ، عدم توانایی در حفظ نیروی کار بدون برده‌داری و آب و هوای نامساعد تأثیر فاجعه‌باری بر تولید کشاورزی داشت. محصول اصلی ایالت، پنبه، از بیش از ۷۰۰۰۰۰ عدل در سال ۱۸۶۰ به کمتر از ۵۰۰۰۰ عدل در سال ۱۸۶۵ کاهش یافت، در حالی که برداشت ذرت و گندم نیز ناچیز بود. دولت ایالتی برای ساخت خطوط راه‌آهن جدید متعدد یارانه پرداخت کرد. کشاورزان سفیدپوست به عنوان یک محصول نقدی به پنبه روی آوردند و اغلب از کودهای تجاری برای جبران خاک‌های فقیری که در اختیار داشتند استفاده می‌کردند. مزارع برنج ساحلی هرگز از جنگ بهبود نیافتند.

شهرستان بارتو نمونه‌ای از مشکلات پس از جنگ بود. تخریب اموال و مرگ یک سوم سربازان باعث بحران‌های مالی و اجتماعی شد؛ بهبود اوضاع به دلیل خرابی‌های مکرر محصولات کشاورزی به تأخیر افتاد. مأموران دفتر آزادگان قادر به ارائه کمک مورد نیاز سیاه‌پوستان نبودند.

## بازسازی زمان جنگ، یا  [[چهل هکتار و یک قاطر]]
در آغاز دوره بازسازی ایالات متحده آمریکا، جورجیا بیش از ۴۶۰٬۰۰۰ برده آزاد شده داشت. در ژانویه ۱۸۶۵، در ساوانا، ویلیام تی. شرمن با صدور دستورات ویژه میدانی، شماره ۱۵ به مقام های فدرال اجازه داد تا زمین‌های کشاورزی متروکه در جزایر سی را که مالکان آنها با پیشروی ارتش او فرار کرده بودند، مصادره کرده و آنها را بین بردگان سابق توزیع کنند. این دستور با توزیع مجدد ۴۰۰۰۰۰ هکتار (۱۶۰۰ کیلومتر مربع) در مناطق ساحلی جورجیا و کارولینای جنوبی به ۴۰۰۰۰ برده آزاد شده در قطعات چهل هکتاری، قرار بود هزاران برده فراری را که در طول راهپیمایی به دریا ارتش او را دنبال می‌کردند، تأمین کند. اندکی پس از صدور فرمان شرمن، رهبران کنگره رئیس‌جمهور لینکلن را متقاعد کردند که در مارس ۱۸۶۵ دفتر پناهندگان، آزادشدگان و زمین‌های رها شده را تأسیس کند. دفتر آزادشدگان، همان‌طور که بعداً نامیده شد، مجاز بود سند قانونی قطعه های زمین  را به آزادشدگان و اتحادیه گرایان سفیدپوست جنوبی اعطا کند. کشیش تونیس کمپبل، یک مبلغ سیاه‌پوست آزاد شمالی، برای نظارت بر دعاوی زمین و اسکان مجدد در جورجیا منصوب شد. با وجود اعتراض‌های رئیس کل دفتر فریدمن الیور او. هاوارد، رئیس‌جمهور اندرو جانسون در پاییز ۱۸۶۵، پس از پایان جنگ، دستورالعمل شرمن را لغو کرد و این زمین‌ها را به کشاورزانی که قبلاً مالک آنها بودند، بازگرداند و کشاورزان سیاه‌پوست جدید آنها را اخراج کرد.

## منابع

رده:بازسازی ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ جورجیا
ساپره

***ساپره*** () یک مجله علمی عامه‌پسند است که از سال ۱۹۳۵ منتشر می‌شود و دفتر مرکزی آن در رم، ایتالیا قرار دارد. این مجله یکی از اولین نشریات ایتالیایی در این دسته است.

## تاریخچه و مشخصات
*ساپره* توسط ناشر ایتالیایی اولریکو هوپلی در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد. این مجله توسط انتشارات ددالو به صورت دوماهنامه منتشر می‌شود. *ساپره* در دهه ۱۹۷۰ به صورت ماهانه منتشر می‌شد. دفتر مرکزی آن در رم است.

*مجله ساپره* مقالاتی در مورد علم، اخبار، نقد و بررسی منتشر می‌کند و شامل رمان‌های گرافیکی و عکاسی است. این مجله از زمان آغاز به کار خود در سال ۱۹۳۵، از تصاویر و عکس‌های گسترده‌ای استفاده کرده است در دهه ۱۹۴۰، مخاطبان هدف آن کسانی بودند که به میان‌رشته‌ای بودن دانش علمی و فرهنگ مدرن علاقه‌مند بودند.

## مشارکت‌کنندگان و محتوا
یکی از اولین نویسندگان این مجله، گویدو لندرا بود که مقالاتی حاوی نتایج مطالعات نژادی خود می‌نوشت. از دیگر نویسندگان آن می‌توان به انریکو فرمی، گوگلیلمو مارکونی، آدریانو بوتزاتی-تراورسو، جولیو ماکاکارو و کارلو برناردینی که دانشمند بودند، اشاره کرد.

*ساپره* در دوره فاشیسم مطالب تبلیغاتی را پوشش می‌داد که یکی از آنها دربارهٔ فرهنگ هویت ژاپنی بود. این مجله گزیده‌ای از مقاله بومونت نیوهال با عنوان *«دیدگاه انتزاعی جدید»* در سال ۱۹۴۷ را منتشر کرد.

گروهی از نویسندگان *[[ایل مانیفستو|ایل مانیفست]]* در اواسط دهه ۱۹۷۰ به این مجله پیوستند. رهبری آنها بر عهده جولیو آلفردو ماکاکارو بود که به عنوان سردبیر *ساپره* منصوب شد. اعضای این گروه از سال ۱۹۷۸ مقالاتی در مورد تاریخ و نقد علم منتشر کردند یکی دیگر از موضوعات مقالات آنها تعامل بین سیاست و بوم‌شناسی بود که به افزایش سطح آگاهی سیاسی-بوم‌شناختی در میان ایتالیایی‌ها کمک کرد. این گروه تا سال ۱۹۸۲ این مجله را اداره می‌کرد در دهه ۱۹۸۰ ، ماسیمو پیلیوچی از نویسندگان دائمی *ساپره* بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۵ (میلادی) در ایتالیا
رده:روزنامه‌ها و مجله‌های پروپاگاندا
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های دانش و فناوری
رده:مجله‌های دوماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های ماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های منتشرشده در رم
ایل سلواجیو

***ایل سلواجیو*** (به ایتالیایی: *وحشی* یا *وحشی*) یک مجله سیاسی و هنری بود که بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۳ منتشر می‌شد. این مجله رسانه‌ای متعلق به یک گروه روشنفکری به نام استراپایز (به ایتالیایی: سوپرویلاژ) بود.

## تاریخچه و مشخصات
*ایل سلواجو* توسط آنجلو بنچینی و مینو ماکاری، هنرمند و روزنامه‌نگار فاشیست ایتالیایی، در سال ۱۹۲۴ در کول دی وال دالسا به عنوان یک مجله سیاسی تأسیس شد. اولین شماره این مجله دوماهنامه در ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۴ منتشر شد. مدیر مؤسس آنجیولو بنچینی بود که تا سال ۱۹۲۶ که مینو ماکاری جانشین او شد، این سمت را بر عهده داشت. دومی همچنین سردبیری مجله را بر عهده داشت. این مجله مقالاتی در مورد هنر، سیاست و طنز منتشر می‌کرد.

قطع مجله ۵۰x۳۵ سانتی‌متر بود، اما به ۴۴x۳۲ سانتی‌متر تغییر یافت. تعداد صفحات آن متغیر و از چهار تا دوازده صفحه بود. از سال ۱۹۲۶، دفتر مرکزی *ایل سلواجو* در فلورانس بود. در همان سال، دولت فاشیست مجله را مجبور کرد تا مطالب فرهنگی و طنز را نیز در مطالب خود بگنجاند و بدین ترتیب هدف خود را برای ترویج نسخه‌ای از هنر ضد روشنفکری آشکار کرد. سپس مجله بر هسته اصلی روح ایتالیایی که «در گهواره تمدن ایتالیا، یعنی تپه‌ها و حومه توسکانی» مشاهده می‌شد، تمرکز کرد. در این دوره، این مجله به صورت هفتگی منتشر می‌شد و به عنوان نماینده افراط‌گرایی روستایی توسکانی عمل می‌کرد.

دفاتر تحریریه *ایل سلواجیو* در سال ۱۹۲۹ به سینا و سپس در سال ۱۹۳۰ به تورین منتقل شدند. در سال ۱۹۳۲ دفتر مرکزی آن به رم منتقل شد. تعداد انتشار مجله نیز مرتباً تغییر می‌کرد اما بیشتر به صورت نامنظم منتشر می‌شد. لئو لونگانزی، آردنگو سوفیچی، کارلو کارا، ماریو تینتی، مانلیو مالابوتا، آمریگو بارتولی ناتینگورا، جوزپه پنسابن و اوتون روزای از جمله نویسندگان برجسته این مجله بودند. در سال ۱۹۳۲، سوفیچی مقالاتی را در مورد تجربیات خود در پاریس در سال‌های اولیه قرن بیستم در این مجله منتشر کرد. با گذشت زمان، *ایل سلواجیو* به جای موضوعات سیاسی، بر موضوعات هنری، از جمله موضوعات معماری، تمرکز کرد. آخرین شماره این مجله در ژوئن ۱۹۴۳ منتشر شد.

## منابع

رده:انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۴ (میلادی) در ایتالیا
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۴ (میلادی)
رده:مجله‌های دوماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های منتشرشده در رم
رده:مجله‌های هفتگی ایتالیا
رده:مجله‌های هنری
ست (مجله)

***ست***، که با نام *کوریره دلا سرا* نیز شناخته می‌شود، یک مجله خبری، سیاسی و سبک زندگی است که در میلان، ایتالیا مستقر است. این مجله ضمیمه هفتگی روزنامه *[[کوریره دلا سرا]]* است. این اولین ضمیمه رنگی بود که با یک روزنامه روزانه در ایتالیا توزیع می‌شد.

## تاریخچه و مشخصات
*مجله ست* در سپتامبر ۱۹۸۷ تأسیس شد. صاحب امتیاز این مجله گروه رسانه‌ای آر سی اس و ناشر آن گروه رسانه‌ای آر سی اس اس آی پا است. دفتر مرکزی این مجله در میلان است. *ست* به صورت هفتگی با نسخه پنجشنبه *روزنامه کوریره دلا سرا* به فروش می‌رسید. در اکتبر ۱۹۸۷، توزیع آن با نسخه جمعه روزنامه آغاز شد.

آندره‌آ مونتی سردبیر *هفته‌نامهٔ ست* بود. پیر لوئیجی ورسزی سردبیر این هفته‌نامه است که مقالاتی در مورد سیاست، اخبار، مد، هنر، اوقات فراغت، فرهنگ، سرگرمی و سبک زندگی منتشر می‌کند.

در ماه مه ۲۰۰۴ عنوان مجله از پیک عصر *هفت* به مجله کوریره دلا سرا تغییر یافت. در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۹ نام دوباره تغییر کرد و عنوان اصلی، کوریره دلا سرا هفت*،* شروع به استفاده کرد.

## گردش خون
تیراژ *مجله ست* در سال ۲۰۰۰، ۶۹۰٬۰۰۰ نسخه، در سال ۲۰۰۱، ۶۸۳٬۰۰۰ نسخه و در سال ۲۰۰۲، ۶۳۴٬۰۰۰ نسخه بود بین دسامبر ۲۰۰۲ و نوامبر ۲۰۰۳، میانگین تیراژ این مجله ۶۲۳٬۳۳۵ نسخه بود. از ژانویه تا اوت ۲۰۰۳، تیراژ آن به ۶۳۴٬۰۰۰ نسخه افزایش یافت. تیراژ کل آن در سال ۲۰۰۳، ۶۲۶٬۰۰۰ نسخه بود. در سال ۲۰۰۴، این مجله ۶۴۸٬۰۰۰ نسخه فروخت. این مجله در سال ۲۰۰۷، دومین مجله خبری پرفروش در ایتالیا بود و تیراژ آن ۵۲۸٬۷۹۲ نسخه بود.

در نوامبر ۲۰۱۳، *انتشارات سِت* ۴۶۴٬۴۲۸ نسخه، شامل تیراژ نسخه‌های چاپی و دیجیتال، فروخت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:ضمیمه روزنامه‌ها
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۷ (میلادی)
رده:مجله‌های سبک زندگی
رده:مجله‌های منتشرشده در میلان
رده:مجله‌های هفتگی ایتالیا
سوگنو (مجله)

***سوگنو*** یک مجله ایتالیایی فتورومانزو بود که بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۱۱ منتشر می‌شد. در ابتدا با عنوان *«ایل میو سونیو» (Il mio sogno*) اولین نسخه در ۸ مه ۱۹۴۷ به دکه‌های روزنامه‌فروشی رسید. جورجیو د فونسکا، مالک شرکت انتشاراتی نوویسیما، توانست تنها ۱۵ روز زودتر از انتشارات رقیب *، بولرو فیلم،* وارد بازار شود و به این ترتیب به اولین مجله کامل فتورومانزو تبدیل شود. این عنوان در سال ۱۹۷۵ توسط شرکت انتشاراتی لانچیو خریداری شد که سوگنو را تا زمان تعطیلی شرکت در سال ۲۰۱۱ منتشر می‌کرد.

این مجله استعدادهایی را استخدام کرد که بعدها در صنعت فیلم موفق شدند، از جمله داریو آرجنتو که به عنوان سردبیر مجله فعالیت می‌کرد، و بازیگرانی مانند جینا لولوبریجیدا (در نقش جیانا لوریس) و سوفیا لورن (در نقش سوفیا لازارو)

## منابع

## پیوند به بیرون
* صفحه اصلی سوگنو (به زبان ایتالیایی) در سایت غیررسمی رونمایی از رمان‌های تصویری. شامل عکس‌های جلد منتشر شده توسط راه اندازی کنید.
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:مجله‌های منحل‌شده ایتالیا
باد رفته است

***باد رفته است*** ()، (۲۰۰۱) اولین رمان نوشته آلیس رندال است. این یک داستان تاریخی است که روایتی جایگزین از داستان در رمان آمریکایی بربادرفته (رمان) (۱۹۳۶) اثر مارگارت میچل را بیان می‌کند. در حالی که داستان بربادرفته بر زندگی دختر یک برده دار ثروتمند، اسکارلت اوهارا متمرکز است. این داستان زندگی بردگان را از طریق سینارا، یک زن برده شده در همان دوره زمانی و رویدادها، روایت می‌کند.

## خلاصه داستان
داستان «باد رفته» از طریق دفتر خاطرات سینارا، یک زن برده دورگه که دختر مامی (پالاس) و پلانتر (مشابه با جرالد اوهارا پدر اسکارلت)، ارباب سفیدپوست مزرعه است، روایت می‌شود و سینارا را به خواهر ناتنی «آتر» (مشابه اسکارلت اوهارا) تبدیل می‌کند. سینارا با احساس نادیده گرفته شدن، تحت الشعاع فداکاری مامی برای آتر بزرگ می‌شود و در نهایت در نوجوانی برای جلوگیری از رسوایی فروخته می‌شود.

سال‌ها بعد، پس از مرگ مامی، سینارا به تاتا (مشابه تارا) بازمی‌گردد. در آنجا او با خاطرات خانواده از هم پاشیده‌اش روبرو می‌شود و نامه‌ای را که توسط مامی نوشته شده است، می‌خواند که احساسات پیچیده مادرش نسبت به او را آشکار می‌کند - هم افتخار به هوش او و هم پشیمانی از اینکه او را ناامید کرده است. سینارا همچنین از مرگ آتر مطلع می‌شود که او را مجبور می‌کند در مورد رقابتی که زندگی‌اش را شکل داده است، تأمل کند.

سینارا معشوقه آر. (مشابه رت باتلر) می‌شود که از آتر جدا شده است. رابطه آنها هم صمیمی و هم عمل‌گرایانه است و به سینارا امنیت مادی می‌دهد، اما در عین حال موقعیت اجتماعی متزلزل او را نیز برجسته می‌کند.

در طول دوران بازسازی، سینارا به همراه آر. به واشینگتن دی سی سفر می‌کند، جایی که با رهبران سیاسی برجسته سیاه‌پوست روبرو می‌شود. او رابطه‌ای را با یک نماینده سیاه‌پوست کنگره آغاز می‌کند، اما با توجه به اقتضائات شغلی و ازدواج او، فرزند تازه متولد شده‌شان را به او و همسرش می‌سپارد تا کودک در یک خانواده پایدار بزرگ شود.

رمان با نوشته‌های سینارا در دفتر خاطراتش که دیدگاه خودش را در مورد زوال جنوب قدیم و ظهور جیم کرو بیان می‌کند، به پایان می‌رسد. او از طریق نوشته‌هایش، افسانه‌های رمانتیک شده بر باد رفته را رد می‌کند و با اعلام تاریخی که بر صدای خودش متمرکز است تا خانواده سفیدپوست مزرعه‌دار، قدرت خود را بازپس می‌گیرد.

## منابع

رده:آثار اقتباس‌شده از بربادرفته
رده:ادبیات موازی
رده:رمان‌های آمریکایی ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:رمان‌های ال‌جی‌بی‌تی ایالات متحده آمریکا
رده:رمان‌های پارودی
رده:رمان‌های جنگ داخلی آمریکا
رده:رمان‌های دخیل در جنجال‌های سرقت ادبی
رده:رمان‌های مربوط به ال‌جی‌بی‌تی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:رمان‌های نخست ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:کتاب‌های هاوتن مفلین
سرایا انصار السنه

**سرایا انصار السنه**، سازمان مسلح ضد شیعه و ضد علوی در سوریه است که از ایدئولوژی تکفیری پیروی می‌کند. در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۵، این گروه از طریق پستی در صفحه تلگرام خود، مسئولیت حمله به کلیسای مار الیاس در دمشق را بر عهده گرفت.

## تاریخچه
این گروه در ۱ فوریه ۲۰۲۵ در سوریه توسط ابوعایشه الشامی تأسیس شد، کسی که پس از پی بردن به رویکرد ملایم احمد الشرع و هیئت تحریر شام نسبت به شیعیان و علویان، آن را ترک کرد. در همان روز، این گروه مسئولیت حمله‌ای را که منجر به کشته شدن ۱۲ علوی در ارزه شد، بر عهده گرفت و جنگجویان آن به تل ذهب حمله کردند و پنج نفر از نیروهای امنیتی سابق رژیم اسد را کشتند. آنها همچنین مسئولیت کشته شدن ۱۰ روستایی شیعه در حما را بر عهده گرفتند. این گروه اعلام کرد که تنها انگیزه‌اش ادامه حملات تا «حذف» کامل شیعیان و علوی‌ها از سوریه یا آوارگی آنها به کشورهای دیگر است. این گروه غیرمتمرکز و بدون دفتر مرکزی رسمی است. این گروه با تلاش‌های دولت انتقالی سوریه برای عفو اعضای سابق دولت بعثی مخالف است.

در ۵ مارس ۲۰۲۵، سرایا انصار السنه ادعا کرد که آتش‌سوزی‌های جنگلی را در قرداحه آغاز کرده و هشدار داد که علویان را به خاطر جنایاتی که دولت بعث مرتکب شده است، هدف قرار خواهد داد. به گفته مؤسسه مطالعات جنگ، «مشخص نیست که آیا این گروه خود این حملات را انجام می‌دهد یا اینکه به دروغ ادعا می‌کند که حوادث امنیتی رخ داده است.»

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۵ (میلادی) در سوریه
رده:خشونت علیه شیعیان در سوریه
رده:داعش در سوریه
رده:شیعه‌ستیزی
رده:گروه‌های جهادی
خانه و موزه مارگارت میچل

**خانه و موزه مارگارت میچل** ()، یک خانه‌موزه واقع در آتلانتا، جورجیا است. این بنا در اوایل قرن بیستم، خانه نویسنده مارگارت میچل بود. این بنا در میدتاون، در خیابان کرسنت ۹۷۹ واقع شده است. این بنا که توسط کورنلیوس جی. شیهان به عنوان یک اقامتگاه تک‌خانواری در بخشی از خیابان مسکونی پیچ‌تری که در آن زمان شیک بود، ساخته شد، آدرس اصلی ساختمان خیابان پیچ‌تری ۸۰۶ بود. این خانه زمانی که میچل و همسرش در آپارتمان میدتاون زندگی می‌کردند، با نام آپارتمان‌های کرسنت شناخته می‌شد. ۱ در طبقه همکف از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۲. زمانی که میچل در آنجا زندگی می‌کرد، بخش عمده ای از رمان برنده ۱۹۳۶ جایزه پولیتزر برای داستان را نوشت.

خانه است در ثبت ملی مکان‌های تاریخی ذکر شده و همچنین به عنوان یک ساختمان تاریخی توسط شهر آتلانتا تعیین شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:ثبت ملی اماکن تاریخی در آتلانتا
رده:مارگارت میچل
رده:موزه‌های آتلانتا
بانک سان‌تراست علیه شرکت هاتون میفلین

**بانک سان‌تراست علیه شرکت هاتون میفلین** () 2001، پرونده‌ای بود که توسط دادگاه تجدیدنظر حوزه یازدهم ایالات متحده علیه مالک رمان «بر باد رفته» نوشته مارگارت میچل در سال ۱۹۳۶، مورد رسیدگی قرار گرفت و حکمی را که ناشر رمان تقلیدی «باد رفته» نوشته آلیس رندال در سال ۲۰۰۱ را از توزیع کتاب منع می‌کرد، لغو کرد.

دادگاه تجدیدنظر، حق نشر چندین شخصیت از فیلم «بربادرفته» را به رسمیت شناخت و دریافت که فیلم «بر باد رفته» «شخصیت‌ها، صحنه‌ها و پیچش‌های داستانی متعددی را به‌طور مناسب [در خود] دارد». با این حال، دادگاه تصمیم گرفت که این تصرف تحت اصل استفاده منصفانه محافظت می‌شود.

## منابع

رده:بر باد رفته (رمان)
رده:سان‌تراست بانک
رده:هاوتن مفلین هارکورت
آلساندرو کاتلان

**آلساندرو کاتلان** (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون اهل ایتالیا است که بیشتر به خاطر اجرای برنامه *[[کفتارها|Le Iene]]* شناخته می‌شود. کاتلان همچنین از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ مجری برنامه *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|ایکس فاکتور]]* بود. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

او پس از امضای قرارداد با شبکه رای به عنوان یکی از سه مجری مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۲ در کنار لائورا پائوزینی و میکا تأیید شد.

در سال ۲۰۱۹ کاتلان مجری برنامه آخر هفته ایتالیایی «E poi c'è Cattelan» بود که از شبکه اسکای یونو پخش می‌شد. او همچنین به عنوان یکی از نامزدهای احتمالی جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۲۰ معرفی شد.

کاتلان از طرفداران پروپاقرص باشگاه فوتبال اینتر میلان است و اغلب در ورزشگاه و جلسات تمرینی این تیم حضور دارد.

وی تجربه بازیگری و دوبلوری هم داشته است.

## فیلم‌شناسی

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:شخصیت‌های تلویزیونی اهل ایتالیا
الکس رایند

**الکساندر رایند** (به انگلیسی: Alexander Rhind؛ ۲۰ سپتامبر ۱۸۴۹ - ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۲۲) بازیکن فوتبال اسکاتلندی بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد.

## دوران بازی
رایند که در ابردین متولد شده بود، در باشگاه فوتبال کوئینز پارک بازی می‌کرد و تنها یک بار در سال ۱۸۷۲ در اولین مسابقه رسمی بین‌المللی فوتبال برای اسکاتلند به میدان رفت. او بعدها به‌عنوان رئیس باشگاه فوتبال کالدونیَن خدمت کرد.

## منابع

رده:زادگان ۱۸۴۹ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۲۲ (میلادی)
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل اسکاتلند
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال اسکاتلند
رده:بازیکنان باشگاه کویینز پارک
رده:مهاجمان مرد فوتبال
لودویکو ترسینی

**لودویکو ترسینی** (؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۹۵) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و حرفه
لودویکو ترسینی در تاریخ ۸ اوت ۱۹۹۵ در رم متولد شده و در نتونو بزرگ شد؛ او از کالج کریس کاپل آنزیو فارغ‌التحصیل شد.

در سال ۲۰۱۴، اولین بازی خود را در فیلم *«آرانس و مارتلو»* به کارگردانی دیه‌گو بیانکی انجام داد، که در هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. دو سال بعد، در نقش آل در *فیلم «تابستان»* به کارگردانی گابریل موچینو بازی کرد؛ از سال ۲۰۱۵، او بخشی از بازیگران اصلی مجموعه تلویزیونی *«تو به دنبال موفقیت»* بوده و نقش استفانو پریویترا را بازی کرده است.

در سال ۲۰۱۶، برای بازی در نقش ساموئل، شخصیت اصلی فیلم *«اسلم*» انتخاب شد که در جشنواره فیلم تورین به نمایش درآمد و سپس سال بعد در سینماها پخش شد.

در سال ۲۰۱۸، با بازی در نقش جیووانی گارائو در سریال اینترنتی «*Skam Italia»* به شهرت رسید. سپس به عنوان بازیگر نقش اول مرد در مجموعه «*Summertime»* محصول نتفلیکس انتخاب شد.

در ۲۰ مه ۲۰۲۱، به عنوان مجری جدید فصل پانزدهم *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|ایکس فاکتور]]* و جایگزین الساندرو کاتلان اعلام شد. از آنجایی که اجرای او با استقبال ضعیفی از سوی عموم مواجه شد، برای فصل شانزدهم تأیید نشد و فرانچسکا میچلن جایگزین او شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی نتونو
رده:بازیگران مرد اهل رم
رده:بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
مالیات کالاهای لوکس

**مالیات کالاهای لوکس،** مالیاتی است که بر کالاهای لوکس وضع می‌شود: محصولاتی که ضروری تلقی نمی‌شوند. این نوع مالیات می‌تواند شبیه مالیات بر فروش یا مالیات بر ارزش افزوده (VAT) باشد و به‌صورت درصدی از قیمت برخی کالاهای خاص دریافت ‌شود. تفاوتش این است که بیشتر دامن ثروتمندان را می‌گیرد، چون آن‌ها بیش از دیگران خریدار کالاهای لوکس مثل خودروهای گران‌قیمت یا جواهرات هستند. گاهی هم این مالیات فقط برای خریدهایی بالاتر از یک مبلغ مشخص اعمال می‌شود؛ مثلاً در بعضی ایالت‌های آمریکا، معاملات ملکی بالاتر از یک حد مشخص مشمول مالیات لوکس می‌شوند.

کالاهای لوکس می‌توانند «کالاهای وبلن» هم باشند؛ یعنی کالاهایی که هرچه قیمتشان بالاتر رود، تقاضا برایشان بیشتر می‌شود. بنابراین، در برخی موارد، مالیات لوکس حتی ممکن است باعث افزایش تقاضا برای بعضی کالاهای تجملی شود. اما به‌طور کلی، چون کالاهای لوکس کشش درآمدی بالایی دارند، با بالا رفتن مالیات، هم اثر درآمدی و هم اثر جانشینی باعث می‌شوند تقاضا به‌شدت کاهش پیدا کند.

## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
میکله براوی

**میکِله براوی** (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

او پس از برنده شدن در فصل هفتم مسابقه *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|ایکس فاکتور]]* به شهرت رسید. آهنگ تاجگذاری او، «La vita e la felicità» توسط تیتزیانو فرو نوشته شده بود و به رتبه اول جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا رسید. اولین آلبوم براوی با نام «*A passi piccoli»* در ژوئن ۲۰۱۴ منتشر شد.

از زمان اولین حضورش در عرصه موسیقی، بیش از ۳۰۰۰۰۰ نسخه در ایتالیا فروخته و شش بار به ده جدول برتر موسیقی راه یافته است. او دو جایزه موسیقی ایتالیایی MTV دریافت کرده و با هنرمندان ایتالیایی متعددی از جمله جورجیا، فدریکا آباته، الودی و تیزیانو فرو و خوانندگان بریتانیایی جیمز بلانت و سوفی و جاینتز همکاری داشته است.

## زندگی و حرفه
میکله براوی در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۴ در چیتا دی کاستلو شهری در استان پروجا در مرکز ایتالیا متولد شد. او از کودکی شروع به خواندن کرد، زمانی که به گروه کر شهر پیوست، اما بعداً تصمیم به ترک آن گرفت. در طول تحصیل در *لیسئو کلاسیکو*، علاقه براوی به موسیقی ادامه یافت، او بعداً شروع به شرکت در کلاس‌های موسیقی کرد و نواختن پیانو را آموخت.

در سال ۲۰۱۳، برای هفتمین دوره از برنامه استعدادیابی ایتالیایی *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|ایکس فاکتور]]* با اجرای آهنگ «پدر و پسر» از کت استیونز تست داد. پس از انتخاب شدن توسط مورگان به عنوان شرکت‌کننده در بخش «پسران زیر ۲۵ سال» به فینال این مسابقه رسید و در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، با شکست دادن گروه موسیقی «Ape Escape» که نایب قهرمان شده بود، برنده این مسابقه شد. در طول این مسابقه، براوی آهنگ «La vita e la felicità» را که با همکاری تیزیانو فرو نوشته شده بود، اجرا کرد که بعداً به عنوان اولین تک‌آهنگ او منتشر شد. در طول هفته دوم، این تک‌آهنگ به رتبه اول جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا رسید. این آهنگ در نسخه کامل با همین عنوان که توسط سونی موزیک در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳ منتشر شد، گنجانده شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد زنده
رده:اهالی چیتا دی کاستلو
رده:برندگان سری فاکتور اکس
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
طرح کودتای ۲۰۲۲–۲۰۲۳ در برزیل

بندانگشتی|جایر بولسونارو و مقامات نظامی در دسامبر ۲۰۲۰
در جریان و پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ برزیل، شبکه‌ای متشکل از اعضای دولت پیشین ژائیر بولسونارو و شماری از فرماندهان نیروهای مسلح برزیل، متهم به طراحی نقشه‌ای برای برهم‌زدن روند انتقال قدرت به رئیس‌جمهور منتخب لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا شدند. این طرح شامل بازداشت الکساندر دی مورائس، قاضی دادگاه فدرال عالی، و رودریگو پاچکو، رئیس مجلس سنای فدرال، و همچنین تعطیلی نهادهایی چون کنگره ملی برزیل، دادگاه عالی انتخاباتی و خود دادگاه فدرال عالی بود—با هدف حفظ بولسونارو در قدرت و احتمالاً تثبیت کنترل او بر دولت فدرال. شواهد، اسناد و افراد دخیل در این طرح کودتا به‌تدریج در جریان تحقیقات نهادهای عمومی و رسانه‌ها در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ افشا شدند. بولسونارو هرگونه تخلف را رد کرده و مدعی است که قربانی «آزار و پیگرد بی‌وقفه» شده است.بندانگشتی|بازدید لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور منتخب، از دیوان عالی دادگستری در دسامبر ۲۰۲۲پس از حملات ۸ ژانویه ۲۰۲۳ به ساختمان‌های دولتی در برازیلیا، بیش از ۱۴۰۰ نفر به‌دلیل نقش احتمالی در این شورش‌ها تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. در ۸ فوریه ۲۰۲۴، والدمار کوستا نتو، رهبر حزب لیبرال، به‌همراه سه تن از دستیاران بولسونارو بازداشت شد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، پلیس فدرال به‌طور رسمی بولسونارو و ۳۶ نفر دیگر را به تلاش برای سرنگونی نهادهای دموکراتیک کشور متهم کرد؛ از جمله طرحی برای ترور لولا، معاون منتخب او ژرالدو آلکمین، و قاضی دی مورائس. در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، والتر سوزا براگا نتو، معاون انتخاباتی بولسونارو در سال ۲۰۲۲ و رئیس سابق دفتر ریاست‌جمهوری، بازداشت شد. براگا نتو که پیش‌تر ژنرال ارتش برزیل بود، به‌عنوان یکی از چهره‌های کلیدی در طرح کودتا شناخته می‌شود. در ۱۸ فوریه ۲۰۲۵، دادستان کل پائولو گونت به‌طور رسمی بولسونارو و ۳۴ نفر دیگر را به تلاش برای کودتا متهم کرد. در ۲۶ مارس، دادگاه عالی شکایت دادستان را پذیرفت و بولسونارو به‌همراه هفت متحد دیگر به‌عنوان متهمان پرونده معرفی شدند. روند محاکمه از ۱۱ آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد.
از ژوئیه ۲۰۲۵، دولت ترامپ در ایالات متحده به‌طور علنی با مقامات برزیلی وارد تنش شد و از بولسونارو به‌عنوان قربانی «تعقیب سیاسی» دفاع کرد. در واکنش، آمریکا تعرفه‌ای ۵۰ درصدی بر تمام صادرات برزیل اعمال کرد، ویزای هشت قاضی دادگاه عالی را لغو نمود، و لایحه ماگینتسکی را علیه قاضی دی مورائس به اجرا گذاشت.

استیون لویتسکی، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه هاروارد، محاکمه رئیس‌جمهور سابق، جایر بولسونارو، را نقطه عطفی در تاب‌آوری نهادی در برزیل ارزیابی کرد و استدلال کرد که با پاسخگو نگه داشتن یک رهبر اقتدارگرا، این کشور درجه‌ای از بلوغ دموکراتیک را نشان می‌دهد که از برخی جهات از ایالات متحده فراتر می‌رود. *[[اکونومیست]]* نیز بر استحکام قوه قضائیه برزیل در مواجهه با فشارهای خارجی تأکید کرد و اعمال لایحه ماگینتسکی را *[[واشینگتن پست]]* نیز به‌طور مشابه محاکمه بولسونارو را در تاریخ برزیل بی‌سابقه توصیف کرد و خاطرنشان کرد که برای اولین بار یک رئیس‌جمهور سابق به اتهام تلاش برای کودتا به پای میز محاکمه کشیده شده است و بر نقش قوه قضائیه در مقابله با چنین تهدیدهایی علیرغم اختلافات دیپلماتیک با ایالات متحده تأکید کرد.

## جستارهای وابسته
* کودتای ۱۹۳۷ برزیل
* کودتای ۱۹۶۴ برزیل

## منابع

## پیوند به بیرون
* قانون اساسی جمهوری فدراتیو برزیل؛  پی‌دی‌اف؛ ۴۳۲ صفحه
* Constituição da República Federativa do Brasil 
* 

رده:سیاست برزیل در ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:کودتاها و تلاش‌ها برای کودتای دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:مناقشه‌های ۲۰۲۲ (میلادی)
خانواده اپل‌گیت

**خانواده اپل‌گیت**  یک فیلم کمدی سیاه، ترسناک و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی مایکل لمان است. این فیلم در طول سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ فیلمبرداری شد، اما به دلیل مشکلات مالی پیرامون شرکت تهیه‌کنندگی «نیو وورد پیکچرز»، تا سال ۱۹۹۱ در ایالات متحده اکران نشد. این فیلم نگاهی طنزآمیز و تاریک به پایان جهان، هولوکاست هسته‌ای، بیگانه‌گرایی و تروریسم دارد. این فیلم در اشکوش، اپلتون و نینا (ویسکانسین) فیلمبرداری شده است. این فیلم از زمان اکران تا اکنون طرفداران زیادی پیدا کرده است.

این فیلم بر یک خانواده‌ جهش‌یافته‌ و تغییرشکل‌دهنده تمرکز دارد که به شکل انسان درآمده و در اوهایو ساکن شده‌اند و قرار است باعث هولوکاست هسته‌ای و انقراض بشریت شوند، اما تجربه زندگی آنها مملو از رذایل و نقص‌های بسیار انسانی است.

## بازخوردها
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس نقدهای ۱۱ منتقد، امتیاز ۹٪ را کسب کرده است و میانگین امتیاز آن ۴٫۲ از ۱۰ است.

## منابع

## پیوند به بیرون
*
تلویزیون عمان

تلویزیون سلطان‌نشین عمان ، ایستگاه تلویزیونی رسمی است که از سلطنت عمان پخش می‌شود. این کانال پخش خود را در مسقط در 17 نوامبر 1974 و سپس در صلاله در 25 نوامبر 1975 آغاز کرد. در 1 ژوئن 1979، ایستگاه‌های مسقط و صلاله از طریق ماهواره به هم متصل شدند تا به عنوان یک کانال واحد، تلویزیون سلطان‌نشین عمان، فعالیت کنند. در 1 نوامبر 1998، پخش برنامه به صورت شبانه‌روزی آغاز شد.

## منابع

رده:شبکه‌های تلویزیونی
رده:ایستگاه‌های تلویزیونی عربی
رده:شبکه‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۴ (میلادی)
ام‌بی‌سی ۴

ام‌بی‌سی (انگلیسی: MBC 4) یک کانال تلویزیونی رایگان سعودی است که توسط مرکز پخش خاورمیانه پخش می‌شود. این کانال که در سال 2005 راه‌اندازی شد، زنان و جوانان عرب معاصر را هدف قرار می‌دهد. این کانال علاوه بر تعدادی از مشهورترین، انواع درام‌های ترکی، کره‌ای ، و اسپانیایی را ارائه می‌دهد. این کانال همچنین تولیدات این اولین کانال در خاورمیانه است که در برنامه های تلویزیونی آمریکایی تخصص دارد. این کانال راه‌اندازی شده و به برنامه‌ها و سریال‌های خارجی به طور کلی و به ویژه آمریکایی اختصاص دارد. زبان برنامه عموماً انگلیسی است، اما اغلب به زبان عربی زیرنویس می‌شود. این کانال علاوه بر برنامه‌های خبری اختصاصی، مسابقات و همچنین مراسم اهدای جوایز موسیقی و فیلم، معروف‌ترین سریال‌ها و برنامه‌های سرگرمی آمریکایی را نیز پخش می‌کند. علاوه بر این، تعدادی از مشهورترین درام‌های بین‌المللی در نسخه‌های عربی آنها، مانند ۴۵ قانون طلاق و فرح دوشیزه، نیز پخش می‌شوند. این کانال همچنین تولیدات عربی الهام گرفته از آثار بین‌المللی را نیز پخش می‌کند.

## منابع


رده:رسانه‌های امارات متحده عربی
رده:رسانه‌های عربی
رده:شبکه‌های تلویزیونی
رده:شبکه‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:ایستگاه‌های تلویزیونی در امارات متحده عربی
رده:ایستگاه‌های تلویزیونی عربی
رده:مرکز پخش خاورمیانه
رده:رسانه‌های زنان
انریکو نیجیوتی

**انریکو نیجیوتی** (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

نیجیوتی که به عنوان شرکت‌کننده در برنامه‌های استعدادیابی ایتالیایی *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|ایکس فاکتور]]* به شهرت رسیده بود، چهار آلبوم استودیویی و چندین تک‌آهنگ منتشر کرد. او دو بار در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و برای چندین خواننده از جمله لائورا پائوزینی و اروس راماتسوتی آهنگ نوشت.

## حرفه
پس از امضای قرارداد با «Sugar Music» اولین تک‌آهنگ خود با نام «Addio» را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد. بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، در نهمین سری از برنامه استعدادیابی ایتالیایی «*Amici di Maria De Filippi»* شرکت کرد. او تصمیم گرفت از رقابت خارج شود تا در دور حذفی در مقابل دوست دختر آن زمانش النا داماریو، اجتناب کند. آلبوم کوتاه او که با نام خودش شناخته می‌شود، در ۲۶ مارس ۲۰۱۰ توسط Sugar منتشر شد و وارد ۵۰ آلبوم برتر جدول آلبوم‌های ایتالیایی فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا شد.

در سال ۲۰۱۵ در بخش تازه‌واردان شصت و پنجمین جشنواره موسیقی سانرمو با اجرای آهنگ «Qualcosa da decidere» شرکت کرد. پس از صعود از دور اول حذفی، او در یکی از دو نیمه‌نهایی توسط برنده نهایی جیووانی کاکامو حذف شد. این آهنگ به عنوان تک‌آهنگ اصلی از اولین آلبوم استودیویی کامل او، با عنوان «*Qualcosa da decidere»* و توسط لیبل «Go Wild» متعلق به گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد.

در سال ۲۰۱۷ برای یازدهمین فصل *[[ایکس فاکتور (مجموعه تلویزیونی ایتالیا)|اکس فکتور]]* تست داد. او در فینال سوم شد و با سونی موزیک ایتالیا قرارداد امضا کرد. تک‌آهنگ او با نام «L'amore è» در جدول تک‌آهنگ‌های برتر ایتالیا به رتبه ۴ رسید.

او در سال ۲۰۱۸ به عنوان ترانه‌سرا، آهنگ‌هایی برای لائورا پائوزینی و اروس راماتسوتی نوشت. در فوریه ۲۰۱۹، او با آهنگ «Nonno Hollywood» در شصت و نهمین جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد که جایزه لونزیا را برای بهترین ارزش موسیقی-ادبی در بین آثار شرکت‌کننده در مسابقه دریافت کرد.

او با آهنگ «Baciami adesso» در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۰ شرکت کرد. این آهنگ در چهارمین آلبوم استودیویی نیجیوتی با نام *نیجیو که در* *۱۴ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد،* گنجانده شده است. در سال ۲۰۲۱ او در فصل اول برنامه تلویزیونی «*The Band* 1» در شبکه رای ۱ برنده این برنامه شد. پس از یک سال وقفه در ضبط، در سال ۲۰۲۴ سه تک آهنگ «In punta di piedi»، «Occhi grandi» و «Tu sei per me» را منتشر کرد که مورد آخر را با نومی در برنامه تلویزیونی «*This Is Me»* اجرا کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* انریکو نیجیوتی در آل‌میوزیک
*  در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

رده:افراد زنده
رده:خوانندگان پاپ اهل ایتالیا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۸۷ (میلادی)
فلیکس (فیلم)

**فلیکس** (به انگلیسی: Flakes) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی مایکل لمان با بازی آرون استنفورد و زویی دشانل است.

## خلاصه داستان
یک مدیر بار غلات با رؤیای تبدیل شدن به یک ستاره راک، مورد تحسین مردم محلی شهر قرار می‌گیرد تا اینکه یک سرمایه‌دار حریص، کسب و کار کارآفرینی او را می‌دزدد.

## بازخوردها
تا آگوست ۲۰۲۱، این فیلم بر اساس ۱۸ نقد و بررسی با میانگین امتیاز ۴٫۴ از ۱۰ و دارای ۲۲ درصد از رأی‌دهندگان را در سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز به خود اختصاص داده است.

## گیشه
این فیلم در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۷ در یک سینما اکران شد. در آخر هفته افتتاحیه، این فیلم با ۳۱۱ دلار در رتبه ۷۶ قرار گرفت. این فیلم ۹ روز اکران داشت و تنها توانست ۷۷۸ دلار فروش داشته باشد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل آمریکایی
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی اسکروبال آمریکایی
رده:فیلم‌های مایکل لمان
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در نیواورلئان
قطری‌ها

قطری‌ها (به عربی: قطریون) شهروندان کشور قطر هستند که در ساحل شمال شرقی شبه‌جزیره عربستان در خاورمیانه واقع شده است.

## تاریخ
هرودوت، مورخ و جهانگرد یونانی قرن پنجم پیش از میلاد، خاطرنشان کرده است که مردم قطر کنعانی و دریانوردانی ماهر بودند.

## منابع
لو اسپورت فاشیستا

***لو اسپورت فاشیستا (به ایتالیایی: Lo Sport Fascista)*** یک مجله ورزشی ماهانه بود که در میلان، ایتالیا، در دوران حکومت فاشیست‌ها به عنوان ارگان رسمی دولت فاشیست منتشر می‌شد. این مجله بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۳ در گردش بود.

## تاریخچه و مشخصات
*نشریه لو اسپورت فاشیستا* در سال ۱۹۲۸ منتشر شد و اولین شماره آن در ژوئن ۱۹۲۸ منتشر شد. در همان سال، رژیم فاشیستی نشریات ورزشی تبلیغاتی دیگری از جمله باشگاه فاشیست، گران اسپورت و شبه‌نظامیان و ورزش را نیز منتشر کرد.

بنیانگذاران لو اسپورت فاشیستا آگوستو توراتی و لاندو فرتی بودند که تلاش کردند یک مجله ورزشی محبوب برای ورزشکاران و طرفداران ورزش ایجاد کنند. دومی همچنین مدیر این نشریه بود. این مجله توسط دفتر چاپ کارگران آفریقای جنوبی در میلان به صورت ماهانه منتشر می‌شد.

*لو اسپورت فاشیستا* توسط حکومت فاشیستی برای گسترش شخصیت رومی ورزش به عنوان وسیله‌ای برای آموزش توده مردم مورد استفاده قرار گرفت. یکی دیگر از ماموریت‌های *لو اسپورت فاشیستا* نشان دادن دستاوردهای فاشیسم در توسعه یک زیبایی‌شناسی ورزشی جدید بود؛ بنابراین، این مجله ترکیبی از اطلاعات در مورد ورزش و تبلیغات ارائه می‌داد. ویتوریو واراله، لئون بوکالی و فیلیپو موتزی از جمله نویسندگان دائمی بودند. این مجله در همان آغاز دهه ۱۹۳۰، زمانی که ورزشکاران ایتالیایی در معتبرترین رویدادهای ورزشی بین‌المللی مدال کسب می‌کردند، از تیراژ بالایی برخوردار بود. *لو اسپورت فاشیستا* در ژوئن ۱۹۴۳ منحل شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۸ (میلادی) در ایتالیا
رده:رسانه‌های دولتی پیشین
رده:رسانه‌های ورزشی در ایتالیا
رده:روزنامه‌ها و مجله‌های پروپاگاندا
رده:کتاب‌های یهودستیزانه
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های ماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های منتشرشده در میلان
رده:مجله‌های ورزشی
رده:یهودستیزی در ایتالیا
لو استاتو

***لو استاتو*** (به ایتالیایی: *دولت*) یک مجله ماهانه سیاسی و مالی بود که در ایتالیای فاشیست بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۳ منتشر می‌شد. عنوان فرعی آن مجله علم *سیاسی و حقوقی* بود.

## تاریخچه و مشخصات
*لو استاتو* در سال ۱۹۳۰ در رم آغاز به کار کرد. بنیانگذاران آن اتوره روسبوخ و کارلو کاستامانیا بودند. از بین آنها، اولی یک اقتصاددان برجسته بود. این مجله ابتدا به صورت دوماهنامه منتشر می‌شد، اما از سال ۱۹۳۱ به صورت ماهانه منتشر شد.

نویسندگان اصلی آن اقتصاددانان ایتالیایی از جمله سلستینو آرنا، جینو آریاس، جینو بورگاتا، جوزپه بوتای، گوستاوو دل وکیو، جوزپه اوگو پاپی و فرانکو مودیلیانی بودند. *لو استاتو* فاشیسم را به عنوان یک رژیم دیکتاتوری و تمامیت‌خواه تعریف کرد که از لیبرالیسم و کمونیسم برتر بود. نویسندگان این مجله، به ویژه کارل اشمیت، نظریه‌ای در مورد دولت تمامیت‌خواه ارائه دادند.

لو استاتو در سال ۱۹۴۳ فولد شد.

## منابع

رده:انحلال‌های ۱۹۴۳ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۰ (میلادی) در ایتالیا
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۰ (میلادی)
رده:مجله‌های دوماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های ماهانه ایتالیا
رده:مجله‌های منتشرشده در رم
تمپو (مجله ایتالیایی)

بندانگشتی|جلد اولین شماره مجله ایتالیایی تمپو (ژوئن ۱۹۳۹).
***تمپو*** یک مجله خبری هفتگی مصور بود که بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۷۶ در میلان، ایتالیا منتشر می‌شد و انتشار آن در طول جنگ جهانی دوم موقتاً متوقف شد.

## تاریخچه و مشخصات
*تمپو* اولین بار در ۹ ژوئن ۱۹۳۹ منتشر شد، که اولین مجله مصور تمام رنگی ایتالیایی بود. عنوان فرعی آن هفته نامه سیاست*, اطلاعات، ادبیات و هنر* بود. شرکت بنیان‌گذار ، موندادوری بود. این مجله با الگوبرداری از مجلات آمریکایی *[[لایف]]* و *[[نیوزویک]]*  منتشر شد.

دفتر مرکزی *تمپو* در میلان بود. تا سال ۱۹۴۲، این مجله نسخه‌هایی به هشت زبان مختلف منتشر می‌کرد، از جمله آلبانیایی، کرواتی، فرانسوی، یونانی، رومانیایی، اسپانیایی، آلمانی و مجارستانی. نسخه آلمانی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ وجود داشت و توسط موندادوری نیز منتشر می‌شد.

در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، انتشار *تمپو* پس از اشغال شمال ایتالیا توسط ارتش آلمان در طول جنگ جهانی دوم متوقف شد. موندادوری این مجله را در سال ۱۹۴۶ به آلدو پالاتزی فروخت. سپس این مجله دوباره راه‌اندازی شد و هم متعلق به پالاتزی بود و هم توسط آن منتشر می‌شد. در این دوره، این مجله موضع سیاسی میانه‌روانه‌ای داشت. در دهه ۱۹۵۰، *تمپو* کمتر احساساتی بود و موضع سیاسی مترقی و سکولاری اتخاذ کرد.

*تمپو* در سال ۱۹۵۵، ۵۰۰۰۰۰ نسخه فروخت و به یکی از پرخواننده‌ترین مجلات ایتالیا تبدیل شد. در دهه ۱۹۶۰، این مجله اغلب مقالات سیاسی و خبری با لحنی میانه‌رو و محافظه‌کارانه منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۷۶، انتشار این مجله متوقف شد.

## ویراستاران و مشارکت‌کنندگان
*تمپو* توسط آلبرتو موندادوری، پسر آرنولدو موندادوری، ویرایش می‌شد. ایندرو مونتانلی اولین سردبیر این مجله بود. از زمان آغاز به کار آن در سال ۱۹۳۹ تا سپتامبر ۱۹۴۳ ، برونو موناری به عنوان مدیر هنری این مجله و یکی دیگر از نشریات موندادوری، *[[گرازیا|گراتزیا]]*، فعالیت می‌کرد. همکاران اولیه *تمپو* ماسیمو بونتمپلی، کرتزیو مالاپارته، لامبرتی سورنتینو و سالواتوره کازیمودو بودند. در اواخر دهه ۱۹۶۰ ، پیر پائولو پازولینی سردبیر ستون مشاوره‌ای به نام هرج و مرج (به ایتالیایی: Chaos) بود. این مجله همچنین شامل آثار عکاسانی مانند جان فیلیپ که قبلاً برای *مجله لایف* کار می‌کردند و فدریکو پاتلانی بود.

## محتوا
بخش‌های اصلی این مجله شامل سیاست، اخبار، ادبیات و هنر بود. اگرچه این مجله از *مجله لایف* الگوبرداری شده بود، اما برخلاف آن *، تمپو* موضوعات سیاسی بسیار بیشتری را پوشش می‌داد.

جلد شماره بیست و دوم آن (مورخ ۱۶ تا ۲۲ ژوئن ۱۹۴۶) به نماد جمهوری تازه اعلام شده ایتالیا تبدیل شد. این عکس که توسط عکاس مجله، فدریکو پاتلانی (۱۹۱۱–۱۹۷۷)، گرفته شده است، زن جوان خندانی را نشان می‌دهد که شماره‌ای از روزنامه *[[کوریره دلا سرا]]* با تیتر "È nata la repubblica Italiana" (به ایتالیایی: جمهوری ایتالیا متولد شد) را در دست دارد و سرش از روزنامه بیرون آمده است. این زن در سال ۲۰۱۶ به عنوان آنا ایبرتی (۱۹۲۲–۱۹۹۷) شناسایی شد که در آن زمان به عنوان کارمند اداری در روزنامه سوسیالیستی آوانتی کار می‌کرد.

در سال ۱۹۴۸، *تمپو* مصاحبهٔ روزنامه‌نگار آمریکایی مایکل استرن با راهزن ایتالیایی ، سالواتوره جولیانو، را منتشر کرد که در ابتدا در سال ۱۹۴۷ در مجلهٔ *ترو* منتشر شده بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۹ (میلادی) در ایتالیا
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های چندزبانه
رده:مجله‌های منتشرشده در میلان
رده:مجله‌های هفتگی ایتالیا
رده:مجله‌های هفتگی خبری
تیرامولا

**تیرامولا** یک شخصیت کمیک ایتالیایی است که در سال ۱۹۵۲ توسط روبرتو رنزی و جورجو ربوفی خلق شد.

تیرامولا (به انگلیسی: Stretch-Spring) یک ابرقهرمان است که شبیه یک آدمک چوبی با بدنی کشیده، پاهای بلند، سری استوانه‌ای و کمانی است. در نتیجه افتادن در یک ظرف بزرگ لاستیک، تیرامولا توانایی کشش دلخواه خود را حتی تا چندین کیلومتر به دست آورد.

او برای اولین بار در اوت ۱۹۵۲ به عنوان یک شخصیت فرعی در مجموعه کمیک توله سگ و بپه، در مجله توله، در داستان "راز ویلا" (به زبان ایتالیایی "Mystero of the Villa") ظاهر شد. اولین کارتونیست او جورجو ربوفی بود.

در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۹، تیرامولا ستاره یک مجله مستقل با همین نام شد که توسط نسخه‌های آلپ منتشر می‌شد. اومبرتو مانفرین به عنوان نویسنده به ربوفی پیوست و بعداً با نام مستعار مامبرتو کارتونیست شد. شخصیت‌های جدیدی معرفی شدند: *سائتا*، پیشخدمت، *اولااو، سگ*، *"دریاسالار"*، *کائوچیو*، نوه تیرامولا که همان قدرت‌های عمویش را دارد، شخصیت شرور *آقای جادو* و دیگر شخصیت‌های الهام گرفته از طنز مانند *حسابدار روسی* (که نماد فضل‌فروشی ایتالیایی است) و *وکیل مدافع شیطان* (با الهام از پری میسون).

در کنار مجموعه‌های معمولی، سالنامه‌ها، مجموعه‌ها و چاپ‌های مجدد در یک برنامه فشرده از انتشارهای هفتگی، ماهانه و فصلی وجود داشت.

در پایان دهه ۱۹۸۰، پس از مرگ سردبیر جوزپه کارگارو، تیرامولا به انتشار خود پایان داد. اندکی بعد، در آغاز سال ۱۹۹۰، تیرامولا تحت نظر ناشر جدیدی به نام والاردی دوباره منتشر شد، اما این مجله نتوانست موفقیت قبلی خود را بازیابد و سرانجام در اواسط سال ۱۹۹۳ تعطیل شد.

همچنین در سال ۱۹۹۲، دن ویدیوز سریال انیمیشنی *«ماجراهای تیرامولا»* را به کارگردانی جوزپه لاگانا تولید کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* وب‌سایت غیررسمی

رده:ابرقهرمان‌های کمیک
رده:شخصیت‌های خیالی با توانایی تغییر اندازه
رده:شخصیت‌های کمیک ایتالیا
رده:شخصیت‌های کمیک معرفی‌شده در ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:شخصیت‌های مرد در کمیک
رده:عنوان‌های کمیک ایتالیایی
رده:کمیک‌های آغازشده در ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:کمیک‌های آغازشده در ۱۹۵۹ (میلادی)
رده:کمیک‌های مورد اقتباس در مجموعه‌های پویانمایی
رده:کمیک‌های مورد اقتباس در مجموعه‌های تلویزیونی
رده:مجله‌های ایتالیایی‌زبان
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۹ (میلادی)
رده:مجله‌های کمیک ایتالیایی
رده:مجله‌های منحل‌شده ایتالیا
مدار مجتمع ریزموج یکپارچه

چپ|بندانگشتی|300x300پیکسل|عکسی از یک اِم‌اِم‌آی‌سی گالیم‌آرسنید (یک مبدل افزایش فرکانس ۲ تا ۱۸ گیگاهرتز)
بندانگشتی|اِم‌اِم‌آی‌سی MSA-0686.
**مدار مجتمع ریزموج یکپارچه**  یا **اِم‌اِم‌آی‌سی** (که گاهی «میمیک» تلفظ می‌شود) نوعی مدار مجتمع (آی‌سی) است که در فرکانس‌های ریزموج (۳۰۰ مگاهرتز تا ۳۰۰ گیگاهرتز) کار می‌کند. این افزاره‌ها معمولاً عملکردهایی مانند ترکیب ریزموج، تقویت توان، تقویت کم نویز و سوئیچینگ فرکانس-بالا را انجام می‌دهند. ورودی‌ها و خروجی‌های افزاره‌های اِم‌اِم‌آی‌سی اغلب با امپدانس مشخصه ۵۰ اهم تطبیق داده می‌شوند. این امر استفاده از آنها را آسان‌تر می‌کند، زیرا آبشاری کردن اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها به شبکه تطبیق خارجی نیاز ندارد. علاوه بر این، اکثر تجهیزات آزمایش ریزموج برای کار در محیط ۵۰ اهم طراحی شده‌اند.

اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها از نظر ابعادی کوچک هستند (از حدود ۱ میلی‌متر مربع تا ۱۰ میلی‌متر مربع) و می‌توانند به صورت انبوه تولید شوند، که امکان اِزدیاد افزاره‌های فرکانس-بالا مانند تلفن‌های همراه را فراهم کرده است. اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها در ابتدا با استفاده از گالیوم آرسنید (GaAs)، یک نیم‌رسانای ترکیبی III-V، ساخته می‌شدند. این ماده دو مزیت اساسی نسبت به سیلیکون (Si)، ماده سنتی برای تحقق آی‌سی، دارد: سرعت افزاره (ترانزیستور) و یک زیرلایه نیم‌عایق (semi-insulating). هر دو عامل به طراحی توابع مدار فرکانس بالا کمک می‌کنند. با این حال، سرعت فناوری‌های مبتنی‌بر سیلیکون به تدریج با کاهش اندازه ترانزیستورها افزایش یافته است و اکنون اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها را می‌توان در فناوری سیلیکون نیز ساخت. مزیت اصلی فناوری سیلیکون، هزینه ساخت پایین‌تر آن در مقایسه با گالیم‌آرسنید است. قطر ویفر سیلیکونی بزرگتر است (معمولاً ۸ تا ۱۲ اینچ در مقایسه با ۴ تا ۸ اینچ برای گالیم‌آرسنید) و هزینه ویفر کمتر است که به آی‌سی ارزان‌تر کمک می‌کند.

در ابتدا، اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها از ترانزیستورهای اثر-میدان نیم‌رسانا-فلز (MESFET) به عنوان قطعه فعال استفاده می‌کردند. اخیراً ترانزیستورهای با تحرک‌پزیری‌الکترونی‌بالا (HEMT), HEMTهای شبه‌مورفیک و ترانزیستورهای دوقطبی با پیوندناهمگون رایج شده‌اند.

نشان داده شده است که سایر فناوری‌های III-V، مانند ایندیوم فسفید (InP)، از نظر بهره، فرکانس قطع بالاتر و نویز کم، عملکرد بهتری نسبت به گالیم‌آرسنید ارائه می‌دهند. با این حال، آنها به دلیل اندازه ویفر کوچکتر و افزایش شکنندگی مواد، گران‌تر نیز هستند.

سیلیکون ژرمانیوم (SiGe) یک فناوری نیم‌رسانای مرکب مبتنی‌بر سیلیکون است که ترانزیستورهایی با سرعت بالاتر از افزاره‌های سیلیکون معمولی ارائه می‌دهد، اما با مزایای هزینه مشابه.

نیترید گالیوم (GaN) نیز یک گزینه برای اِم‌اِم‌آی‌سی‌ها است. از آنجا که ترانزیستورهای نیتریدگالیوم می‌توانند در دماهای بسیار بالاتر و ولتاژهای بسیار بالاتر از ترانزیستورهای گالیم‌آرسنید کار کنند، تقویت‌کننده‌های توان ایده‌آلی در فرکانس‌های ریزموج هستند.

## جستارهای وابسته
* مدار مجتمع هابریدی
* خط انتقال

## منابع

* *Practical MMIC Design*, Steve Marsh, published by Artech House 
* *RFIC and MMIC Design and Technology*, editors I. D. Robertson and S. Lucyszyn, published by the IEE (London) 

رده:فناوری ریزموج
رده:مدارهای مجتمع