نوح (پاراشا)

[thumb|''کشتی نوح'' (نقاشی ۱۸۴۶ توسط [ادوارد هیکس)]]

**نوح** () , نام در زبان عبری از نام نوح گرفته شده است، یک پاراشا (در یهودیت به بخش هفتگی تورات گفته می‌شود که در کنیسه قرائت می‌شود) است که داستان‌های طوفان نوح و کشتی نوح، مستی بعدی نوح و نفرین حام (نفرین کنعان پسر حام) و برج بابل را بیان می‌کند.

پرشاه بیشترین فصل‌ها و آیات کتاب مقدس را از هر قسمت هفتگی تورات در کتاب پیدایش دارد (اما نه بیشترین حروف یا کلمات). از ۶۹۰۷ حرف عبری، ۱۸۶۱ کلمه عبری، ۱۵۳ آیه و ۲۳۰ سطر در یک طومار تورات تشکیل شده است.

یهودیان آن را در دومین شبات بعد از سیمحاط تورا، عموماً در ماه اکتبر یا اوایل نوامبر می‌خوانند.

## مقدمه خارج از قرائت (آیات ۸–۱ پیدایش)
پیدایش فصل ۶ آیه‌های ۱ تا ۴ به پسران خدا و دختران انسان‌ها و شرایط قبل از طوفان نوح اشاره می‌کند:

نظرات مختلفی وجود دارند که پسران خدا چه کسانی هستند و چرا بچه‌هایی که آنها با دختران انسان‌ها تولید کردند غول آسا بودند (این همان اشاره به لغت نِفیلیم است). سه نظریه اصلی دربارهٔ هویت پسران خدا عبارتند از:
# «پسران خدا» از نوادگان شیث هستند و «دختران انسان» از نسل قابیل. تمایز بین «پسران خدا» و «دختران انسان» یک تمایز معنوی است. پسران شیث عمداً با خارج از نسل صالح ازدواج نمی‌کردند، بلکه از روی هوس با هر زن زیبایی، بدون اشاره به اصل و نسبشان، ازدواج می‌کردند در نتیجه انتخاب زوج بر اساس ظاهر، آنها موجب از بین رفتن کامل دودمان صالح شدند.
# دیدگاه «پادشاه انسانی» بر این باور است که در خاور نزدیک باستان، یک پادشاه ممکن است به عنوان یک موجود الهی یا تا حدی الهی، «پسر» خدایان، در نظر گرفته شود؛ بنابراین، در پیدایش ۶: ۱–۴، «پسران خدا» پادشاهان انسانی خواهند بود که با زنان انسانی رابطه دارند. این زنان انسانی به همسری این «پسران خدا» درمی‌آیند. طبق دیدگاه پادشاه انسانی - یا پسر سلطنتی - فرزندان این ازدواج‌ها، انسان‌های قدرتمندی به نام نفیلیم‌ها خواهند بود که از نسل انسان هستند.
# «پسران خدا» فرشتگانی هستند که با زنان بشر («دختران انسان») رابطه جنسی برقرار می‌کنند و نتیجه پیوند آنها موجوداتی هستند که به عنوان نِفیلیم شناخته می‌شوند. نِفیلیم‌ها فرزندان شیطانی خواهند بود. ژوستین شهید (۱۰۰–۱۶۰ میلادی) نوشت: «خدا، هنگامی که تمام جهان را آفرید و چیزهای زمینی را مطیع انسان کرد،... مراقبت از انسان‌ها و همه چیزهای زیر آسمان را به فرشتگانی که بر آنها گماشته بود، سپرد. اما فرشتگان از این قرار تخلف کردند و اسیر عشق به زنان شدند و فرزندانی به دنیا آوردند که شیاطین نامیده می‌شوند.»

در آیه ۸–۵ آمده است و یَهُوَه دید که شرارت انسان در زمین بسیار است و هر نیت از اندیشه‌های دل او پیوسته شرارت است. و یَهُوَه پشیمان شد که انسان را بر زمین ساخته بود و در دل خود محزون گشت. و یَهُوَه گفت: «انسان را که آفریده‌ام، از روی زمین محو خواهم کرد، انسان و بهایم و خزندگان و پرندگان هوا را، زیرا از ساختن ایشان متأسف شدم.» اما نوح در نظر خداوند مورد لطف قرار گرفت.

از آنجایی که بشر شرور شده و در ظلم و ستم غرق شده است، یهوه تصمیم می‌گیرد که آن را به‌طور کامل نابود کند. تنها نوح، به دلیل تقوایش، از نابودی عمومی جان سالم به در خواهد برد.

## اولین قرائت—پیدایش باب ۶ آیه‌های ۹–۲۲
در قرائت اول، تورات می‌گوید که نوح مردی عادل و بی‌عیب در عصر خود بود که با خدا در یهودیت راه می‌رفت. نوح نسل‌های نوح: سام پسر نوح، حام و یافث داشت.
خدا دید که تمام انسانهای روی زمین فاسد و بی قانون شده بودند.اولین بخش بسته در اینجا به پایان می‌رسد.

در ادامهٔ قرائت، خداوند به نوح گفت که تصمیم گرفته است طوفانی برای نابودی تمام موجودات زنده بفرستد. خداوند به نوح دستور داد تا کشتی نوح از چوب گوفر بسازد و آن را از داخل و خارج با قیر بپوشاند. قرار بود کشتی ۳۰۰ آرش (یکا) طول، ۵۰ ذراع عرض و ۳۰ ذراع ارتفاع داشته باشد. قرار بود روزنه‌ای برای روشنایی روز در نزدیکی بالا، ورودی در کنار آن و سه عرشه داشته باشد. خدا به نوح گفت که میثاق (کتاب مقدس) را با نوح برقرار خواهد کرد، و او، پسرانش، همسرش و همسران پسرانش، و دو نفر از هر نوع جانور - نر و ماده - در کشتی زنده خواهند ماند. نوح هر کاری را که خدا به او دستور داده بود انجام داد. اولین قرائت در اینجا با پایان فصل ۶ به پایان می‌رسد.
[thumb|left|200px|سیل (تصویر توسط [گوستاو دوره از ۱۸۶۵ *La Sainte Bible*)]]
[thumb|right|100px|[بازگشت کبوتر به کشتی* (نقاشی ۱۸۵۱ توسط [[جان اورت میلی]])]]*

### قرائت دوم—پیدایش ۷ آیه‌های ۱–۱۶
در قرائت دوم، در فصل ۷، هفت روز قبل از طوفان، خدا به نوح گفت که با خانواده‌اش به کشتی برود و از هر حیوانات پاک و هر پرنده، و از هر حیوان دیگر دو جفت بردارد تا نسل آنها زنده بماند. وقتی نوح ۶۰۰ ساله بود، طوفان آمد و در همان روز، نوح، خانواده‌اش و حیوانات به داخل کشتی رفتند و خدا او را در کشتی محبوس کرد. قرائت دوم در اینجا به پایان می‌رسد.

### قرائت سوم—پیدایش ۷:۱۷–۸:۱۴
در قرائت سوم، باران ۴۰ روز و ۴۰ شب بارید، آب ۱۵ ذراع از بلندترین کوه‌ها بالاتر آمد و هر جانداری که ذره‌ای حیات داشت، به جز نوح و همراهانش در کشتی، مُرد. هنگامی که آب ۱۵۰ روز بالا آمد، خدا نوح و جانوران را به یاد آورد و خدا بادی وزید و آب‌ها به تدریج از زمین فروکش کردند و کشتی بر کوه‌های آرارات قرار گرفت. در پایان ۴۰ روز، نوح پنجره را باز کرد وکلاغ را بیرون فرستاد. کلاغ به این سو و آن سو می‌رفت. سپس نماد کبوتر را فرستاد تا ببیند آیا آب از زمین کم شده است یا خیر، اما کبوتر جایی برای استراحت پیدا نکرد و به کشتی بازگشت. او هفته دیگری منتظر ماند و دوباره کبوتر را فرستاد و کبوتر با برگ زیتون به سمت غروب برگشت. او هفت روز دیگر منتظر ماند و کبوتر را فرستاد و کبوتر برنگشت. هنگامی که نوح پوشش کشتی را برداشت، دید که زمین … خشک شده. قرائت سوم و یک بخش بسته در اینجا به پایان می‌رسد.

### قرائت چهارم - پیدایش ۸:۱۵–۹:۷
در قرائت چهارم، خدا به نوح گفت که به همراه خانواده‌اش از کشتی بیرون بیاید و حیوانات را آزاد کند. سپس نوح قربان‌گاه را به خدا تقدیم کرد و قربانی از هر حیوان پاک و از هر پرنده پاک تقدیم کرد. خدا بوی خوش را استشمام کرد و سوگند خورد که دیگر هرگز زمین را به خاطر بشر نابود نکند، زیرا بشر تصورات از جوانی پلید است، اما خدا فصول را تا زمانی که زمین پابرجاست، حفظ خواهد کرد. خدا نوح و پسرانش را برکت داد تا بارور و زیاد شوند و ترس از آنها را در دل همه انداخت. حیواناتی که خدا آنها را به دست ایشان سپرد تا بخورند. خدا خوردن گوشت را با خون حیاتش در آن ممنوع کرد. خدا محاسبه خون حیات هر انسان و حیوان را لازم می‌دانست و هر کس خون انسانی را بریزد، خونش توسط انسان‌ها ریخته می‌شد، زیرا خدا انسان را به صورت تصویر خدا آفرید. خدا به آنها گفت که باروری باشند و افزایش یابند. قرائت چهارم و بخش بسته در اینجا به پایان می‌رسد.

### قرائت پنجم - پیدایش ۹:۸–۱۷
در قرائت پنجم، خداوند با نوح، پسرانش و هر موجود زنده‌ای کتاب مقدس را آفرید که دیگر هرگز سیلی زمین را نابود نکند. خداوند رنگین‌کمان را در ابرها به عنوان نشان پیمان خدا با زمین قرار داد، به طوری که وقتی رنگین کمان در ابرها ظاهر شد، خداوند پیمان خود را به یاد آورد و آب‌ها دیگر هرگز برای نابودی تمام موجودات زنده طغیان نکنند. قرائت پنجم و اولین بخش باز در اینجا به پایان می‌رسد.

### قرائت ششم - پیدایش باب ۹ آیه ۱۸– باب ۱۰ آیه ۳۲
در قرائت ششم، نوح اولین کسی بود که یک باغ انگور کاشت و خود تا حد مستی نوشید و در چادرش برهنه شد. حام، کنعان (پسر حام)، برهنگی پدرش را دید و به دو برادرش گفت. سام و یافث پارچه‌ای را بر پشت خود انداختند و به عقب راه رفتند و پدر خود را پوشاندند، بدون اینکه برهنگی پدرشان را ببینند. وقتی نوح از خواب بیدار شد و فهمید که حام با او چه کرده است، کنعان، پسر حام، را نفرین حام کرد تا به پست‌ترین بردهٔ دو پسر دیگرش یافث و سام تبدیل شود، دعا کرد که خدا یافث را بزرگ کند و به سام نعمت ببخشد. دومین بخش باز در اینجا به پایان می‌رسد.

thumb|200px|پراکندگی نوادگان سام، حام، و یافث (نقشه از «کتاب درسی تاریخی و اطلس» ۱۸۵۴ از جغرافیای کتاب مقدس'')

با ادامهٔ خواندن، فصل دهم به شرح نوادگان سام، حام و یافث می‌پردازد که پس از طوفان نوح، ملت‌ها از آنها بر روی زمین منشعب شدند، بخشی که به عنوان نسل‌های نوح شناخته می‌شود. در میان نوادگان یافث، یافثی‌ها، که ملل دریایی هستند، بودند. پسر حام کوش بن حام پسری به نام نمرود داشت که اولین مرد قدرتمند روی کره زمین بود، یک شکارچی توانا، او به پادشاه در بابل و سرزمین شنعار تبدیل شد. از آنجا آشور پسر سام رفت و نینوا را ساخت. پسرانی که فلیسطی‌ها و کفتور‌ها از آنها آمدند. یک بخش بسته در اینجا به پایان می‌رسد.

در ادامه قرائت، اولاد کنعان ـ صیدا، هیتی‌ها، یبوسی‌ها، اموریها، جرجاشی‌ها، حوی‌ها، ارکیت‌ها (Arkites)، سینیت‌ها (Sinites)، اروادیت‌ها (Arvadites)، زماریت‌ها (Zemarites) و حماتیت‌ها (Hamathites) - که از صیدا تا جرار، نزدیک غزه (شهر) و تا سدوم و عموره پراکنده شدند. بخش بسته دیگری در اینجا به پایان می‌رسد.

ادامه قرائت، فرزندان سام را شرح می‌دهد که در میان آنها ابر بود. قرائت ششم و بخش باز سوم در اینجا با پایان فصل ۱۰ به پایان می‌رسد.

[thumb|left|275px|''[برج بابل (بروگل)'' (نقاشی ۱۵۶۳ اثر پیتر بروگل مهتر)]]

### قرائت هفتم - پیدایش ۱۱:۱–۳۲
در قرائت هفتم، در فصل ۱۱، همه روی زمین به یک زبان صحبت می‌کردند. هنگامی که مردم از شرق مهاجرت کردند، در سرزمین شنعار ساکن شدند. مردم آنجا به دنبال ساختن آجر و ساختن شهری و برج بابل بودند تا نامی برای خود بسازند تا در سراسر جهان پراکنده نشوند. خدا نازل شد تا به شهر و برج نگاه کند و اظهار داشت که به عنوان یک قوم با یک زبان، هیچ چیزی که آنها به دنبال آن هستند از دسترس آنها خارج نخواهد بود. خدا نازل شد و زبانشان را آشفته کرد، به طوری که نمی‌توانستند یکدیگر را بفهمند، و آنها را بر روی زمین پراکنده کرد، و آنها از ساختن شهر دست کشیدند. بنابراین شهر بابل (دولت‌شهر) نامیده شد. بخش چهارم باز در اینجا به پایان می‌رسد.

ادامهٔ این خوانش، نوادگان سام را شرح می‌دهد. هشت بخش بسته، هر نسل را از هم جدا می‌کند.

با ادامهٔ خوانش، هشت نسل پس از سام، تارح سه پسر داشت: ابرام (که ابراهیم)، ناحور و هاران بودند.
هاران یک پسر لوط و دو دختر ملکه دختر هاران و یسکه داشت و سپس در اور در زمان حیات پدرش تارح درگذشت.

در قرائتی که پاراشا را به پایان می‌رساند، ابراهیم با ساره، و ناحور با دختر برادرش هاران، به نام ملکه دختر هاران ازدواج می‌کند. ساره عقیم بود. تارح ابرام، ساره و لوط را برداشت و باهم از اور به سمت سرزمین کنعان حرکت کردند، اما وقتی به شهر حران رسیدند آنها در آنجا ساکن شدند و تارح در آنجا درگذشت. خواندن هفتم، قسمت باز پنجم، فصل ۱۱، و پاراشا در اینجا به پایان می‌رسد.

## جستارهای وابسته
* نفرین حام
* طوفان نوح
* قوانین هفت‌گانه نوح

## منابع

رده:نوح