کشاورزی در لبنان

بندانگشتی|گوسفند و مزارع در دره بقاع (۲۰۲۱)
**کشاورزی در لبنان** پس از بخش‌های خدماتی و صنعتی، سومین بخش پرمحصول کشور محسوب می‌شود. این بخش ۳٫۱ درصد از تولید ناخالص داخلی و ۸ درصد از نیروی کار مؤثر را تشکیل می‌دهد. این بخش شامل نیروی کار غیررسمی سوری و وابسته به نیروی کار خارجی برای بهره‌وری است. محصولات اصلی شامل غلات(عمدتاً گندم و جو)، میوه و سبزیجات، زیتون، انگور و تنباکو به همراه پرورش گوسفند و بز است. منابع طبیعی محدود بوده و تنها برای مصرف داخلی بهره‌برداری می‌شوند. لبنان با داشتن انواع زمین‌های کشاورزی، از فلات داخلی دره بقاع تا دره‌های باریک منتهی به دریا، امکان کشت محصولات اروپایی و گرمسیری را فراهم می‌کند. تنباکو و انجیر در جنوب، مرکبات و موز در امتداد ساحل، زیتون در شمال و اطراف کوه‌های شوف و میوه و سبزیجات در دره بقاع کشت می‌شوند. محصولات کمیاب‌تر شامل آووکادو در نزدیکی جبیل و حشیش به‌عنوان یک محصول اصلی در دره بقاع هستند. با وجود بهره‌مندی از شرایط کشاورزی مطلوب و میکروکلیماهای متنوع، لبنان برای تأمین غذای خود به واردات وابسته است که حدود ۸۰ درصد مصرف کشور را تشکیل می‌دهد.

کشاورزی لبنان، که زمین‌های حاصلخیز، تراس‌های منظره‌سازی شده و محصولات تازه و سالم را ارائه می‌دهد، در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی مواجه شده است. از مشکلات اصلی این بخش می‌توان به شیوه‌های نامناسب کشاورزی که منجر به فرسایش خاک و کاهش کیفیت خاک می‌شوند، کاهش منابع آب زیرزمینی، آلودگی آب و تأثیرات بهداشتی ناشی از استفاده نادرست از سموم و کودها، و آلودگی محیط زیست از دفع بی‌رویه ضایعات کشتارگاه‌ها و دامداری‌ها اشاره کرد. علاوه بر این، کشاورزی به دلیل گسترش بی‌رویه شهرنشینی، مانند دشت‌های ساحلی و بخش‌هایی از دره بقاع، کاهش یافته است. سیاست‌های دولت به نظر می‌رسد بر افزایش دسترسی به سیستم‌های آبیاری (به‌ویژه در جنوب) و کنترل استفاده از سموم متمرکز است، در حالی که سرمایه‌گذاری یا مشوق قابل توجهی برای تکنیک‌های آبیاری محافظت‌کننده از آب و خاک وجود ندارد یا بسیار کم است. بخش خصوصی به‌تدریج از فرصت‌های جدید اما کوچک ارائه شده توسط کشاورزی ارگانیک و محصولات کشاورزی با ارزش افزوده بالا بهره‌برداری می‌کند.

بحران اقتصادی جاری در لبنان و کاهش ارزش لیره لبنان تأثیرات منفی بر بخش کشاورزی داشته و هزینه‌های واردات حیاتی مانند بذر و کود را افزایش داده است. فشار اقتصادی مشکلات پیشین کشاورزان را تشدید می‌کند، از جمله افزایش بدهی‌ها و شیوه‌های ناکارآمد کشاورزی. در نتیجه، کشاورزان کاهش درآمد را تجربه می‌کنند و در بازپرداخت وام‌های خود با دشواری مواجه هستند.

## تاریخچه
کشاورزی در لبنان به دوران فینیقی‌ها بازمی‌گردد و اولین فعالیت‌های تجاری در شرق دریای مدیترانه صورت گرفت. سنت شراب‌سازی، که سابقه‌ای ۵۰۰۰ ساله در این منطقه دارد، مهارت شناخته‌شده ساکنان باستانی بود. فینیقی‌ها تاکستان‌ها را اداره می‌کردند، شراب تولید می‌کردند و مقدار قابل توجهی از آن را به کشورهای همسایه مانند مصر، یونان و امپراتوری آشور صادر می‌کردند. اگرچه فعالیت تجاری در آن دوره پررونق بود، کشاورزی منبع اصلی ثروت آن‌ها نبود زیرا بخش عمده زمین‌ها قابل کشت نبود؛ بنابراین تمرکز اصلی آن‌ها بر تجارت و بازرگانی بود. با این حال، آن‌ها گوسفند پرورش می‌دادند و گوشت و پشم آن‌ها را به فروش می‌رساندند.
[چپ|بندانگشتی|در دوران حکومت [امپراتوری روم|روم، دره بقاع انبار غله روم باستان محسوب می‌شد.]]
[راست|بندانگشتی|[بیروت در قرن نوزدهم. در آن دوره، حتی پایتخت نیز بخش قابل توجهی از زمین‌های کشاورزی را در کنار مناطق روستایی مجاور خود داشت.]]
در تاریخ لبنان در قرون وسطی، لبنان شاهد رونق اقتصادی بود و بنادر صور و طرابلس لبنانی مملو از حمل و نقل محصولات صنعتی و کشاورزی بودند. محصولات لبنانی نه تنها در کشورهای عربی، بلکه در سراسر حوضه دریای مدیترانه تقاضای زیادی داشتند. این دوره رشد اقتصادی بعدها با آغاز سلطه عثمانی و مالیات‌های سنگینی که بر تولیدات لبنانی وضع شد، محدود و سرکوب شد.

در نیمه اول قرن بیستم، لبنان رونق کشاورزی گذشته خود را بازیافت، جایی که تقریباً یک چهارم زمین‌های آن قابل کشت بود (بالاترین نسبت در جهان عرب). پس از دهه ۱۹۵۰ و دهه‌های پررونق پس از آن، کشاورزی با آغاز جنگ داخلی لبنان و پس از حمله اسرائیل در اوایل دهه ۱۹۸۰ با رکود مواجه شد. در دوره اخیر، دولت برنامه‌هایی را برای آبیاری ۶۰٬۰۰۰ هکتار دیگر آماده کرد و تا سال ۱۹۸۴ مطالعاتی در مورد شش پروژه بزرگ آبیاری در حال انجام بود که همگی برای اجرای بخشی از طرح بازسازی ۱۹۸۲–۱۹۹۱ طراحی شده بودند. با این حال، با حمله اسرائیل، انحراف آب از رودخانه‌هایی که عمدتاً در جنوب واقع شده بودند، آغاز شد. طبق گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، حتی در آرامش نسبی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱، حدود ۱۱۰۰ هکتار از مزارع تنباکو نابود شد، ۳۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی به دلیل مین‌های زمینی متروکه شدند و ۵۱۰۰۰ درخت زیتون و ۷۰۰۰۰ درخت میوه از بین رفتند.

در اواسط دهه ۱۹۸۰، لبنان به یکی از برجسته‌ترین مراکز قاچاق مواد مخدر در جهان تبدیل شده بود و دوره رونقی را تجربه می‌کرد (به‌ویژه در دره بقاع). قبل از سال ۱۹۷۵، بخش زیادی از این تجارت از طریق هوایی و از طریق باندهای کوچک فرودگاه در دره بقاع صادر می‌شد. پس از آنکه این دره تحت کنترل سوریه قرار گرفت، محصول مواد مخدر از طریق دریا و از طریق بنادر تحت کنترل مسیحیان به قبرس، از طریق زمینی به سوریه یا گاهی از طریق اسرائیل به مصر از کشور خارج می‌شد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، دولت لبنان و برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) ابتکاری را برای جایگزینی محصولات مخدر با جایگزین‌های مشروع آغاز کردند. UNDP حدود ۳۰۰ دلار تخمین زد. میلیون دلار برای توسعه روستایی بقاع مورد نیاز بود. لبنان در سال ۱۹۹۷ از فهرست کشورهای اصلی تولیدکننده مواد مخدر دولت ایالات متحده حذف شد.

## مناطق اصلی کشاورزی در لبنان
مناطق اصلی کشاورزی لبنان عبارتند از: نوار ساحلی، دشت عکار با کوه لبنان علیا، دره بقاع، منطقه کوهستانی، دامنه غربی رشته کوه‌های مقابل لبنان، تپه‌های جنوبی. در اینجا نوع برداشت هر یک از این مناطق به شرح زیر است:
* نوار ساحلی: مرکبات، موز و باغبانی و تولیدات گلخانه‌ای
* دشت عکار با کوه لبنان علیا: غلات، سیب‌زمینی، انگور و سبزیجات
* دره بقاع: سیب زمینی، غلات، میوه‌ها و سبزیجات
* منطقه کوهستانی: باغ‌ها و سبزیجات
* دامنه غربی رشته کوه آنتی لبنان: انگور، زیتون و گیلاس
* تپه‌های جنوبی: زیتون، تنباکو، بادام و غلات

## محصولات عمده کشاورزی
[چپ|بندانگشتی|220x220پیکسل|مزارع زیتون در [أمیون|عمیون، شهرستان الکورا .]]
لبنان انواع محصولات اولیه را برای صادرات و مصرف داخلی تولید می‌کند. صادرات کشاورزی لبنان عمدتاً در کشورهای اتحادیه عرب متمرکز است. در سال ۲۰۰۳، تقریباً ۳۵۰٬۰۰۰ تن کالا به مناطق اطراف، در درجه اول عربستان سعودی، صادر شد و سیب‌زمینی سریع‌ترین رشد صادرات سبزیجات (۳۰٪ از کل صادرات) را داشت. سایر مناطقی که محصولات کشاورزی لبنان را وارد می‌کنند عبارتند از آمریکای شمالی (۳۱۲۳ تن و ۱٪ از کل صادرات در سال ۲۰۰۳)، در درجه اول ایالات متحده که محصولاتی مانند بادام، زردآلو، لوبیا، خیار و خیارشور، آجیل و آب پرتقال وارد می‌کند، و اعضای اتحادیه اروپا. این جدول شامل ده محصول کشاورزی برتر صادراتی لبنان در سال ۲۰۰۴ است:

### محصولات زراعی
لبنان محصولات کشاورزی را در پنج دسته اصلی تولید می‌کند: غلات، میوه‌ها (به جز زیتون)، زیتون، محصولات صنعتی (مانند چغندر قند و تنباکو) و سبزیجات. درختان میوه و زیتون ۴۵٪ از کل سطح زیر کشت را اشغال کرده‌اند و حدود ۲۳۰٬۰۰۰ هکتار افزایش یافته‌اند. متر مربع در ۱۰ سال گذشته. مساحت تحت پوشش تولیدات گلخانه‌ای نیز طی سال‌های گذشته به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است، از ۶۷۰۰ متر مربع در اواخر دهه ۱۹۸۰ به تقریباً ۵۰٬۰۰۰ متر مربع در سال ۱۹۹۹. تولید کشاورزی در گلخانه‌ها فشرده‌تر از مزارع باز است و به مواد شیمیایی کشاورزی بیشتری (آفت‌کش‌ها و کودها) نیاز دارد. تولید کشاورزی در بقاع متمرکز است که ۴۲٪ از کل زمین‌های زیر کشت را تشکیل می‌دهد. بقاع میزبان ۶۲٪ از کل مساحت مورد استفاده برای محصولات صنعتی (از جمله چغندر قند، تنباکو و تاکستان‌ها) و ۵۷٪ از کل مساحت مورد استفاده برای تولید غلات است. شمال (مناطق عکار و کوره) میزبان ۴۰٪ از مساحت مورد استفاده برای تولید زیتون در کشور است. درختان میوه ۲۴٪ از کل مساحت زیر کشت را پوشش می‌دهند. این جدول زمین‌های مورد استفاده برای انواع اصلی محصولات را بر اساس استان‌ها (بر حسب متر مربع) برای سال ۱۹۹۹ فهرست می‌کند: لبنان همچنین حشیش را برای مصارف پزشکی تولید می‌کند.

### دام
تولید دام در لبنان یک فعالیت مهم است، به ویژه در مناطق کوهستانی و در منطقه بعلبک &#x2013; هرمل در رشته کوه شرقی، جایی که حاصلخیزی خاک نسبتاً کم است. در حالی که تعداد بزها بیش از دو دهه نسبتاً ثابت بوده است، تولید گوسفند به شدت افزایش یافته است. در سال‌های اخیر، تولید دام (بز و گوسفند) به‌طور فزاینده‌ای به بلوک‌های خوراک و مکمل‌های غذایی متکی بوده است، در نتیجه وابستگی به چرای وحشی کاهش یافته و در نهایت منجر به تولید حیوانات کم‌تحرک‌تر شده است. تولید گاو و لبنیات به‌طور فزاینده‌ای محبوب شده است. در پنج سال گذشته، چندین مزرعه لبنیات متوسط تا بزرگ در شمال و در بقاع تأسیس شده است. چندین توافقنامه کمک مالی و وام (که توسط سازمان‌هایی مانند آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا پیشنهاد شده است) کشاورزان را به گسترش تولید لبنیات تشویق کرده است. جدول، تکامل تولید دام از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۹ را نشان می‌دهد:

### باغبانی
لبنان انواع میوه‌ها و سبزیجات را تولید می‌کند. بزرگ‌ترین محصولات (بیش از ۲۰ کیلو تن در سال ۲۰۰۳) شامل سیب‌زمینی، پرتقال، سیب و انگور است. محصولات غیربومی شامل آووکادو، عمدتاً در شمال کوه لبنان و حشیش در دره بقاع است.

باغبانی به‌طور سنتی تمام نیازهای میوه و سبزیجات تازه لبنانی‌ها را تأمین کرده است، با این حال، صنعت صادرات کمتری دارد. با این حال، کاهش کنترل‌های مرزی و افزایش واردات، صنایع محلی را تهدید کرده است. در سال‌های اخیر، پروژه‌های دولتی مانند Export Plus، تشویق به تولید میوه و سبزیجات محلی، کنترل کیفیت و مشوق‌های سرمایه‌گذاری برای کشاورزان را به اجرا گذاشته‌اند تا محصولات خود را افزایش داده و سطح صنعت باغبانی لبنان را بالا ببرند. جداول زیر مقادیر صادراتی محصولات اصلی (بر حسب تن) شامل سیب‌زمینی، سیب و انگور را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ نشان می‌دهد:

### تاکستان
کشت انگور در لبنان، که امروزه صنعتی پررونق محسوب می‌شود، عمدتاً در دره بقاع متمرکز است و کارخانه‌های شراب‌سازی سالانه تقریباً ۶۰۰۰۰۰ جعبه شراب تولید می‌کنند. کارخانه‌های شراب‌سازی مانند *شاتو کسارا*، *شاتو کفریا*، *شاتو موسار* و *ماسایا* انواع شراب فرانسوی مانند کابرنه سوویگنون، مرلو و Rhone مانند Cinsaut , Carignan و Grenache را به همراه برخی از انگورهای بومی مانند Mosar White، ترکیبی از شاردونی و Merwah، پرورش می‌دهند. شراب لبنانی در صادرات موفق است و بسیاری از کارخانه‌های شراب‌سازی بیش از ۵۰٪ از تولید خود را صادر می‌کنند - و در مورد کارخانه‌های شراب‌سازی کوچک‌تر، تا 90%. صادرات چندین کشور اروپایی و آمریکای شمالی را پوشش می‌دهد، به عنوان مثال، واردات شراب لبنانی فرانسه، ۷٪ از پنج واردات برتر بین تجارت دوجانبه دو کشور در سال ۲۰۰۵ را به خود اختصاص داده است.

### لبنیات
در آمار اخیر وزارت کشاورزی لبنان، ۸۰۰۰۰ گاو، شامل ۶۵۰۰۰ گاو شیری، ۳۵۰۰۰۰ گوسفند، شامل ۳۱۵۰۰۰ گوسفند شیری، و ۴۵۰۰۰۰ بز، شامل ۴۰۰۰۰۰ بز شیری وجود داشته است. از گاوهای شیری، ۴۰٪ از نژاد محلی، ۲۶٪ از نژاد فریزین خالص وارداتی از آلمان و هلند و ۳۴٪ از نژادهای دورگه بین بلدی و هولشتاین کانادایی هستند. فریزین‌ها و هولشتاین‌های دورگه عموماً تولید شیر خوبی دارند و بیشتر در مزارع کوچک نگهداری می‌شوند، با میانگین پنج گاو در هر مزرعه. اکثر گوسفندان آواسی و بزها بلدی محلی هستند. هر دو در سیستم‌های گسترده و نیمه‌یکجا نگهداری می‌شوند، جایی که بهره‌وری پایین است. ارزش محصولات لبنی صادراتی در سال‌های اخیر به جز پنیر که افزایش قابل توجهی در ارزش خود داشته است، رو به کاهش بوده است. این جدول تغییرات ارزش صادرات لبنان از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ را نشان می‌دهد:

### ماهیگیری
[چپ|بندانگشتی|220x220پیکسل|قایق‌های ماهیگیری در بندر [صور (لبنان)|صور، جنوب لبنان پهلو گرفته‌اند.]]
در گزارشی که در سال ۱۹۹۹ توسط «برنامه توسعه اجتماعی-اقتصادی منطقه‌ای برای جنوب لبنان» تهیه شد، شواهد نشان می‌دهد که لبنان ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ ماهیگیر دارد. تولید سالانه ماهی در سال ۱۹۹۶ به‌طور متوسط در یک دوره ده ساله دو برابر شد و به ۴۴۸۵ تن (۴۱۱۰ تن ماهی دریایی و ۳۷۵ تن ماهی آب شیرین، عمدتاً در مزارع پرورش ماهی) رسید. ماهیگیری در رودخانه‌ها در لبنان اهمیت نسبتاً کمی دارد و تولیدات به‌طور قابل توجهی در دریاچه قارائون (حدود ۳۰ تن در سال که عمدتاً تولید کپور و قزل‌آلا است) و سایر رودخانه‌ها مانند لیطانی و نهر ابراهیم انجام می‌شود.

در حالی که تولید ماهی دریایی در لبنان با کشورهای همسایه بر اساس کیلومتر خط ساحلی مقایسه می‌شود، تولید ماهی آب شیرین همچنان عقب مانده است. عدم پرورش ماهی دریایی در امتداد ساحل به دلیل جریان‌های قوی ساحلی، جای خود را به ماهیگیری دریایی ماهی لجه‌زی (مانند ماهی تن، ماهی آبی و غیره) با استفاده از قلاب ماهیگیری داده است. این نوع ماهیگیری در دهه گذشته، عمدتاً در بین آماتورهای ورزشی مجهز به قایق‌های موتوری، رواج یافته است.

### مواد مخدر
دره بقاع، واقع در نزدیکی مرز سوریه، به عنوان نقطه کانونی صنعت مواد مخدر لبنان عمل می‌کند که با کشت، تولید و تجارت انواع مواد مخدر در منطقه مشخص می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که جناح‌ها و شبه‌نظامیان مختلف در اقتصاد مواد مخدر لبنان نقش قابل توجهی دارند و اطلاعات غربی تولید سالانه بیش از  حشیش و  هروئین، که سودی بیش از ۴ دلار ایجاد می‌کند. میلیارد. با وجود اینکه مقداری از محصول برای مصارف محلی نگهداری می‌شود، مقدار قابل توجهی از آن به سراسر جهان قاچاق می‌شود. با وجود تلاش‌های مداوم، ناتوانی دولت در کنترل دره بقاع که تولیدکننده مواد مخدر است و مقابله با کارخانه‌های غیرقانونی فنیتیلین، امکان وقوع مداوم تجارت مواد مخدر را فراهم می‌کند و بر اقتصاد لبنان و ثبات منطقه‌ای تأثیر می‌گذارد.

## حکومتداری
کشاورزی در لبنان یک مسئولیت دولتی است، جایی که وزارت کشاورزی در تعیین سیاست‌ها و مقررات کشاورزی نقش دارد. در دهه ۱۹۹۰، دولت لبنان ۸۹ قرارداد در بخش کشاورزی به ارزش مجموع ۱۳٫۶ دلار آمریکا منعقد کرده است. میلیون و ۴۶ پروژه دیگر در بخش آبیاری، به ارزش ۵۱٫۸ دلار آمریکا میلیون. قراردادها شامل مشاوره و طراحی و همچنین کار و تأمین تجهیزات است. سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی شامل نوسازی وزارت کشاورزی، پروژه‌های احیای زمین و همچنین نوسازی مدارس و ایستگاه‌های تحقیقاتی کشاورزی است. بخش کشاورزی برای بقا در یک بازار رقابتی منطقه‌ای تلاش می‌کند. دولت از طریق وام‌ها و توافق‌نامه‌های کمک‌های بلاعوض، پروژه‌های آبیاری در مقیاس بزرگ را اجرا کرده و اقداماتی را برای ممنوعیت فهرست طولانی آفت‌کش‌های خطرناک انجام داده است. با این حال، مشکلات زیادی در توسعه کشاورزی وجود دارد که برنامه‌های ترویجی مؤثر، استفاده از تکنیک‌های آبیاری صرفه‌جویی در مصرف آب و استفاده منطقی از مواد شیمیایی کشاورزی هنوز ناکافی یا بومی‌سازی شده‌اند.

### سیاست‌ها و اقدامات کلیدی
* وزارت کشاورزی با ممنوع کردن آفت‌کش‌های خطرناک، در سال ۱۹۹۸ استفاده از ۱۱۰ آفت‌کش، از جمله آلدرین، دیلدرین، اندرین و ددت را ممنوع کرد.
* فائو در سال ۱۹۹۸ با هدف مدیریت ایمن آفت‌کش‌های منسوخ‌شده، از پروژه‌ای (با بودجه ۱۰۱۰۰۰ دلار آمریکا) برای کمک به دولت لبنان در حذف ۸٫۵ میلیون آفت‌کش از بازار حمایت کرد. تُن آفت‌کش تهیه کنید و کارکنان مؤسسه تحقیقات کشاورزی را برای مدیریت و رسیدگی به موجودی آفت‌کش‌ها آموزش دهید.
* وزارت اقتصاد با حذف تدریجی برومو متان، پروژه جایگزین‌های متیل بروماید را در ماه مه ۱۹۹۹ آغاز کرد. این پروژه، کارایی تمام جایگزین‌های موجود برای متیل بروماید را در چهار فصل کشت متوالی در ۱۹ منطقه در سراسر کشور، در مجموع ۵۲ گلخانه با مساحت ۲۰٫۵ هکتار، نشان داده است. کیلومتر ۲.
* پروژه‌های احیای زمین:
# به ۱۴۰۷ کشاورز، چه مالی و چه فنی، کمک ارائه داد.
# ۷۵۶ هکتار از زمین‌های رها شده را احیا کرد.
# از ساخت چندین دریاچه تپه‌ای خاکی (با ظرفیت کل ۵٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر) حمایت کرد. متر مکعب) و مخازن سیمان (ظرفیت کل ۵۰۰۰۰۰ متر 3).
# تقریباً ۱۶۰۰۰ هکتار تراس‌بندی شده است. این معادل ۶٫۳٪ از کل مساحت سطح زیر کشت فعلی است.
* با بهبود مدیریت آب، کانال ۸۰۰ (مجموعه‌ای از شبکه‌های توزیع آب سطحی) و IRMP، ۳۲۲۵۵ هکتار را به کشاورزی آبی تبدیل/اضافه خواهند کرد. این طرح‌های آبیاری برای بهره‌برداری از منابع آب سطحی طراحی شده‌اند و بنابراین می‌توانند فشار تقاضای فعلی بر آب‌های زیرزمینی را کاهش دهند.
* ترویج کشاورزی ارگانیک، معرفی و بهبود محصولات ارگانیک دارای گواهی و برچسب به بازارهای محلی و خارجی.

در سپتامبر ۱۹۹۵، لبنان از طریق وزارت کشاورزی ، کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با بیابان‌زایی (UNCCD) را امضا کرد. لبنان از برنامه توسعه سازمان ملل متحد (برنامه عمران ملل متحد) و آژانس همکاری فنی آلمان (جی‌آی‌زد) برای حمایت از اجرای این کنوانسیون و ایجاد یک برنامه اقدام ملی برای مبارزه با بیابان‌زایی که در ژوئن ۲۰۰۳ آغاز شد، درخواست کمک کرده است. پروژه NAP چهار هدف فوری دارد:
# ترویج ابتکارات تجاری نوآورانه برای افزایش فرصت‌های بازار برای محصولات مناطق خشک
# پروژه‌های اولویت‌دار NAP در سطح محلی و محلی اجرا شده‌اند
# تدوین استراتژی ملی بسیج منابع برای اجرای کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی/برنامه اقدام ملی
# مدیریت ریسک سیل و جمع‌آوری آب برای احیای معیشت در بعلبک-هرمل

بندانگشتی|کشاورزی در مقیاس کوچک در جبل لبنان

## چالش‌های فعلی
تمرکز کشور بر بخش بانکی، بازار املاک و مستغلات و تثبیت ارزش پوند لبنان به عنوان یک استراتژی بازسازی پس از جنگ، منجر به عدم سرمایه‌گذاری دولت در این بخش و توسعه آن شد. دولت بخش خدمات را بر بخش تولیدی ترجیح داده است که منجر به برخی چالش‌های عمده در کشاورزی محلی شده است: استفاده زیاد کشاورزان از تکنیک‌های سنتی برای کشاورزی، وابستگی زیاد به واردات از بذر گرفته تا آفت‌کش‌ها و کودها، اکثر نهاده‌ها وارداتی هستند. وابستگی عمده مالکان زمین لبنانی به نیروی کار خارجی، یعنی پناهندگان سوری که به صورت غیررسمی کار می‌کنند، نیز چالشی است که در نتیجه عدم اهمیت و سرمایه‌گذاری به این بخش ایجاد شده است.

کشاورزان مؤسسه مالی برای ارائه اعتبار به آنها ندارند. تأمین‌کنندگان، این شکاف را برای کشاورزان پر کرده‌اند و با تأمین نهاده‌های مورد نیاز برای برداشت، به اولین و اصلی‌ترین منبع اعتبار آنها تبدیل شده‌اند. این تأمین‌کنندگان، استفاده ناپایدار و بیش از حد از نهاده‌ها را ایجاد کرده‌اند که منجر به وابستگی شدید کشاورزان به کالاهای وارداتی تأمین‌کنندگان شده است. پوند لبنان بی‌ثبات است و با کاهش ارزش آن در مقایسه با دلار، دسترسی کشاورزان به این اعتبارات را در حال حاضر دشوار می‌کند. آنها قادر به کسب درآمد به دلار برای خرید نهاده‌هایی که وارداتی هستند و بنابراین به دلار قیمت‌گذاری می‌شوند، نیستند. کشاورزان اکنون نهاده‌های کمتری خریداری می‌کنند که منجر به کیفیت پایین برداشت، کاهش محصول برداشت و سود کم برای کشاورزان به پوند لبنان می‌شود.

## جستارهای وابسته

* جغرافیای لبنان
* آب و هوای مدیترانه‌ای
* جنگل‌های مخروطی-اسکلروفیلی-پهن‌برگ مدیترانه شرقی

## منابع

رده:اقتصاد لبنان
رده:کشاورزی در آسیا بر پایه کشور
رده:کشاورزی در آسیا