خدای آشپزخانه

**خدای آشپزخانه** - که با نام **خدای اجاق گاز** نیز شناخته می‌شود، با نام‌های **زائو جون**، **زائو شن**، **زائو کیمجا**، **کوکیمجا** یا **ژانگ لانگ** - مهم‌ترین خدای از میان خدایان خانگی متعدد چینی است که از اجاق و خانواده محافظت می‌کنند. خدای آشپزخانه در دین عامیانه چینی، اساطیر چینی و تائوئیسم شناخته شده است. او همچنین در سراسر حوزه فرهنگی شرق آسیا مورد احترام است.

اعتقاد بر این است که در بیست و سومین روز از دوازدهمین ماه قمری-شمسی، درست قبل از سال نو چینی، خدای آشپزخانه به بهشت بازمی‌گردد تا فعالیت‌های هر خانوار را در طول سال گذشته به یو هوانگ دا دی (Chinese)، امپراتور یشم. امپراتور یشم، امپراتور آسمان‌ها، بر اساس گزارش سالانه زائو جون، به خانواده‌ها پاداش می‌دهد یا آنها را مجازات می‌کند.

## داستان
بندانگشتی|خدای آشپزخانه چینی
داستان‌های زیادی در مورد خاستگاه خدای اجاق نقل شده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۳)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

### ژانگ لانگ
اگرچه داستان‌های زیادی دربارهٔ اینکه چگونه ژائو جون به خدای آشپزخانه تبدیل شد وجود دارد، محبوب‌ترین آن به حدود قرن دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. ژائو جون در اصل انسانی فانی به نام ژانگ لانگ بود که روی زمین زندگی می‌کرد. او در نهایت با زنی درستکار ازدواج کرد اما دلباخته زن جوان‌تری شد. او همسرش را ترک کرد تا با این زن جوان باشد و به‌عنوان مجازات این عمل نامشروع، آسمان‌ها بدبختی را بر او نازل کردند. او نابینا شد و معشوقه جوانش او را رها کرد، و او مجبور شد برای گذران زندگی دست به گدایی بزند.

روزی، هنگامی که ژانگ لانگ برای گدایی به خیابان رفته بود، تصادفاً از جلوی خانه همسر سابقش عبور کرد. از آنجا که نابینا بود، او را نشناخت و حتی متوجه حضورش در آن حوالی نشد. با وجود رفتارهای ناپسندی که در گذشته با او داشته بود، همسر سابقش دلش به حال او سوخت و تصمیم گرفت به او کمک کند. او ژانگ را به داخل خانه دعوت کرد، با محبت از او پذیرایی نمود و غذایی لذیذ و فوق‌العاده برایش آماده کرد. در جریان پذیرایی، همسر سابقش داستان زندگی و گذشته خود و آنچه بر سرشان آمده بود را برای ژانگ تعریف کرد. شنیدن این داستان، قلب ژانگ را پر از ترحم و حسرت کرد و او عمیقاً نسبت به اعمال گذشته خود احساس پشیمانی نمود. در حالی که اشک‌هایش سرازیر می‌شد، از همسر سابقش عذرخواهی کرد و اشتیاق واقعی برای جبران خطاهایش در او آشکار شد.

همسر سابق ژانگ، با شنیدن عذرخواهی و توبه صادقانه‌اش، به او گفت تا چشمانش را باز کند و در همان لحظه بینایی‌اش بازگشت. وقتی ژانگ بالاخره همسرش را شناخت، شرمساری و احساس گناهش چنان عمیق بود که بدون اینکه متوجه شود، خود را به داخل اجاق آشپزخانه انداخت. همسر سابقش فوراً تلاش کرد او را نجات دهد، اما تنها موفق شد یکی از پاهای او را از آسیب نجات دهد.

این حادثه، با تمام تراژدی و درد خود، نمونه‌ای از قدرت بخشش، تأثیر عاطفه و پشیمانی واقعی و نیز درس‌های تلخ و دردناک از اشتباهات گذشته است.

سپس این زن فداکار، زیارتگاهی برای شوهر سابقش بالای شومینه ساخت که آغاز ارتباط زائو جون با اجاق گاز در خانه‌های چینی بود. تا به امروز، گاهی اوقات از سیخ آتشین به عنوان «پای ژانگ لانگ» یاد می‌شود.

### زائو جون
از طرف دیگر، داستان دیگری وجود دارد که در آن زائو جون مردی چنان فقیر بود که مجبور شد همسرش را بفروشد. سال‌ها بعد، او ناخواسته خدمتکار خانه شوهر جدید زائو شد. زائو جون که دلش به حال او سوخت، برایش کیک‌هایی پخت که در آنها پول پنهان کرده بود، اما زائو متوجه این موضوع نشد و کیک‌ها را به قیمت ناچیزی فروخت. وقتی فهمید چه کرده است، در ناامیدی خودکشی کرد. در هر دو داستان، بهشت بر داستان غم‌انگیز ژانگ لانگ رحم می‌کند. او به جای تبدیل شدن به یک جیانگشی، سرنوشت معمول خودکشی‌ها، به خدای آشپزخانه تبدیل شد و دوباره به همسرش پیوست.

### داستان‌های دیگر
اعتقاد بر این است که داستان دیگری در مورد خدای اجاق، کمی پس از اختراع اجاق آجری پدیدار شده است. در ابتدا اعتقاد بر این بود که خدای آشپزخانه در اجاق ساکن بوده و بعداً به شکل انسان درآمده است. در طول سلسله هان، اعتقاد بر این است که یک کشاورز فقیر به نام یین زیفانگ، هنگام پختن صبحانه در سال نو چینی، توسط خدای آشپزخانه غافلگیر شد. یین زیفانگ تصمیم گرفت تنها گوسفند زرد خود را قربانی کند. با انجام این کار، او ثروتمند شد و تصمیم گرفت هر زمستان یک گوسفند زرد را قربانی کند تا قدردانی عمیق خود را نشان دهد.

## عبادت و آداب و رسوم
بندانگشتی|خدای آشپزخانه زائو جون
خدای اجاق عموماً خدای «هنرهای آشپزی» نیست و نقش او بیشتر حول محور اخلاق و رفتار خانواده می‌چرخد.

به‌طور سنتی، هر خانوادهٔ چینی یک تصویر کاغذی یا تابلویی از ژائو جون و همسرش (که در طول سال همهٔ آنچه در خانه گفته می‌شود را یادداشت می‌کند تا به امپراتور یشم گزارش دهد) بالای شومینه در آشپزخانه نصب می‌کردند. این سنت هنوز هم به‌طور گسترده‌ای رعایت می‌شود و ژائو جون پرستش‌شده‌ترین خدای محافظ خانواده و خانه بود. در روز تولد او (سومین روز از هشتمین ماه قمری-خورشیدی) و همچنین در بیست‌وسوم (یا بیست‌وچهارم) روز از دوازدهمین ماه قمری-خورشیدی، که بازگشت او به آسمان برای ارائهٔ گزارش سال نو به امپراتور یشم را نشان می‌دهد، هدایا شامل غذا و عود به او تقدیم می‌شود. در این روز، لب‌های تصویر کاغذی ژائو جون اغلب با عسل مالیده می‌شود تا سخنان او نزد یو هوانگ (امپراتور یشم) شیرین شود یا لب‌هایش به هم چسبیده بماند. پس از آن، تصویر کاغذی سوزانده می‌شود و در روز سال نو با تصویر جدید جایگزین می‌گردد. معمولاً ترقه‌ها نیز روشن می‌شوند تا مسیر او به آسمان تسریع شود. اگر خانه دارای مجسمه یا تابلوی نام ژائو جون باشد، آن روز برداشته و تمیز می‌شود تا برای سال نو آماده گردد.

آداب و رسوم زیادی با خدای آشپزخانه مرتبط است، به‌ویژه تعیین تاریخ «جشن خدای آشپزخانه» که به «سال نو کوچک» نیز معروف است. گفته می‌شود که تاریخ این جشن بسته به منطقه متفاوت است. اعتقاد بر این است که مردم شمال چین آن را در بیست‌وسومین روز از دوازدهمین ماه قمری-خورشیدی جشن می‌گیرند، در حالی که مردم جنوب چین آن را در بیست‌وچهارمین روز برگزار می‌کنند. علاوه بر مکان، به‌طور سنتی تاریخ ممکن است با توجه به حرفهٔ فرد نیز تعیین شود. برای مثال، «مقامات فئودالی هدایا خود را به خدای آشپزخانه در بیست‌وسومین روز تقدیم می‌کردند، مردم عادی در بیست‌وچهارم، و مردم ساحلی و ماهیگیران در بیست‌وپنجم». علاوه بر این، به‌طور کلی مردان خانواده مسئول هدایت مراسم قربانی بودند.

برای ایجاد یک شروع تازه در سال نو، خانواده‌ها باید هم در واحد خانوادگی، هم در خانه و هم در اطراف حیاط خود سازماندهی شوند. این رسم تمیز کردن کامل خانه و حیاط یکی دیگر از رسوم رایج در طول «سال نو کوچک» است. اعتقاد بر این است که برای رفتن ارواح و خدایان به بهشت، هم‌خانه‌ها و هم «شخص» آنها باید پاک شوند. در نهایت، تزئینات قدیمی برداشته می‌شوند و پوسترها و تزئینات جدیدی برای جشنواره بهاری بعدی نصب می‌شوند.

## خانواده
خانواده‌های مستقل چینی بر اساس نوع اجاقی که در اختیار دارند دسته‌بندی می‌شوند. به دلیل شرایط خانه‌های تقسیم‌شده، آشپزخانه‌ها ممکن است مشترک باشند اما هرگز اجاق‌ها مشترک نیستند. در صورت فوت پدر، پسران خانهٔ پدر را تقسیم می‌کنند. پسر بزرگ اجاق را به ارث می‌برد و برادران کوچکتر زغال‌های اجاق قدیمی را به اجاق‌های جدید خود منتقل می‌کنند. این عمل باعث می‌شود خدای اجاق به خانه‌های تازه تشکیل‌شده آن‌ها ملحق شود. این فرایند «پون چو» یا تقسیم اجاق نامیده می‌شود. این نشان‌دهندهٔ «روح» خانواده است و سرنوشت خانواده را نیز مشخص می‌کند.

رویدادی که مربوط به یک اجاق گاز بود و به یک داستان چینی تبدیل شد که می‌گفت: «وقتی یک شمن به یک خانواده اطلاع داد که مورچه‌ها و چیزهای دیگری در اجاق گازشان وجود دارد، آنها اجاق گاز را خراب کردند و آجرها و زغال سنگ‌ها را به رودخانه انداختند.» یکی از همسایه‌ها توضیح داد: «کار دیگری از دستشان برنمی‌آمد. اگر یک اجاق گاز خوب نداشته باشند، خانواده هرگز آرامش نخواهند داشت.»

آهرن، مارتین و ولف در سال ۱۹۷۸ بیان کردند: «ارتباط خدای اجاق و خدا در واقع ارتباطی بین خدا و خانواده است. ماهیت این رابطه اساساً بوروکراتیک است؛ خانواده کوچک‌ترین واحد سازمانی در جامعه است و خدای اجاق کم‌رتبه‌ترین عضو یک بوروکراسی ماوراءالطبیعی محسوب می‌شود.» این دیدگاه نشان‌دهندهٔ رابطهٔ خدای اجاق با اهمیت این ایزد برای واحد خانوادگی است.

خدای خانگی به عنوان مسئول نظارت بر زندگی خانگی در نظر گرفته می‌شود. بیان شده است که حضور او بیشتر شبیه حضور پلیسی است که از بالا برای نظارت بر خانواده فرستاده شده است. این عمل به عنوان بوروکراتیزه کردن دین در جامعه چین شناخته می‌شود. امپراتور یشم مسئول اداری است که به ادارات تقسیم شده است و هر خدای بوروکرات مسئولیت یک حوزه یا عملکرد مجزا را بر عهده دارد؛ بنابراین خدای آشپزخانه نقش حوزه خانه را ایفا می‌کند زیرا او بر پویایی روزانه خانواده، اعضا و رفتار آنها نظارت دارد. 

## جستارهای وابسته
* آگنی، خدای اجاق و آتش هندو
* هستیا / وستا - الهه باستانی یونانی-رومی اجاق
* خدای خانگی
* آونگ تائو، خدای آشپزخانه ویتنامی
* اوکه‌موچی، الهه غذا در آیین شینتو

## منابع

رده:خدایان چین
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی
رده:آشپزخانه