open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
رعنا (روستای ویران‌شده فلسطینی)

**رعنا** (به عربی: ) یک روستای عربی فلسطینی بود که در نزدیک به ۲۶ کیلومتری شمال‌غربی الخلیل قرار داشت. این روستا در جریان عملیات یوآو در اکتبر ۱۹۴۸ به‌دست ارتش اسرائیل اشغال شد و ساکنان آن آواره شدند. رعنا یکی از ۱۶ روستای بخش الخلیل بود که جمعیت آن در جنگ ۱۹۴۸ تخلیه شد.

روستای رعنا در ارتفاع ۳۰۰ متری از سطح دریا جای داشت و مساحت اراضی آن ۶٬۹۲۵ دونوم بود. کشاورزی، به‌ویژه کشت غلات، کار اصلی روستاییان به‌شمار می‌رفت. همه ساکنان روستا مسلمان بودند و جمعیت آن در سال ۱۹۴۵ به ۱۹۰ نفر رسیده بود. پس از تخریب روستا، کیبوتص گل‌اون بر بخشی از زمین‌های آن بنا شد.

## پیشینه نام
بر پایه گزارش ادوارد هنری پالمر، نام عربی روستا به معنای «برآمدگی تپه» است.

## تاریخ
### دوره عثمانی

در سال ۱۸۳۸، در دوران امپراتوری عثمانی، ادوارد رابینسون از رعنا به‌عنوان روستایی مسلمان‌نشین در ناحیه غزه یاد کرد. او همچنین گزارش داد که در زمین‌های رعنا تنباکو و پنبه کشت می‌شود.

در سال ۱۸۶۳، ویکتور گِرَن روستا را چنین توصیف کرد: «روستایی که اکنون به چند کلبه کاهش یافته، اما روزگاری بسیار بزرگ‌تر بوده؛ چنان‌که از دو چاه زیبا که در سنگ کنده شده و شماری از سنگ‌های بزرگ پراکنده در اینجا و آنجا برمی‌آید».

فهرست روستاهای عثمانی در حدود سال ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که رعنا ۸ خانه و ۳۰ نفر جمعیت مردانه داشت.

در سال ۱۸۸۲، گزارش بررسی فلسطین غربی (PEF) رعنا را روستایی ساخته‌شده از سنگ و خشت توصیف کرد که دارای آبگیر و باغ‌هایی بود.

در سال ۱۸۹۶ جمعیت رعنا در حدود ۹۹ نفر برآورد شد.

### دوره قیمومت بریتانیا
رعنا در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به‌عنوان آبادی طبقه‌بندی شده بود. در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت رعنا ۱۲۶ نفر گزارش شد که همگی مسلمان بودند. این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۱۵۰ نفر رسید که همچنان همه مسلمان بودند و در ۳۶ خانه مسکونی زندگی می‌کردند.

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت رعنا ۱۹۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند. در سال ۱۹۴۴/۱۹۴۵ از مجموع اراضی روستا، ۵٬۸۸۲ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت و ۱۱۲ دونوم آبیاری می‌شد یا برای باغ‌ها به کار می‌رفت. غلات محصول اصلی بود، اما در سال‌های پایانی قیمومت، روستاییان انگور، خرنوب و زیتون نیز می‌کاشتند. ۱۴ دونوم نیز به‌عنوان منطقه ساخته‌شده (شهری) طبقه‌بندی شده بود.

کیبوتص گل‌اون در سال ۱۹۴۶ بر زمین‌هایی بنا شد که پیش‌تر به روستا تعلق داشت.

### جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن
در ۲۲ تا ۲۳ اکتبر ۱۹۴۸، تیپ گیواتی به روستا حمله کرد. روستاییانی که هنوز نگریخته بودند اخراج شدند و روستا ویران شد.

پس از جنگ، این ناحیه به خاک اسرائیل الحاق شد. ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ وضع محل روستا را چنین توصیف کرد: «محوطه با سیم‌خاردار حصارکشی شده و بخشی از آن زیر کاکتوس‌ها — به‌ویژه در جاهایی که خاک آهکی است — و درختان خرنوب پوشیده شده‌است. نه خانه‌ای بر جاست و نه آوار».

بر پایه برآوردها، شمار آوارگانی که خانواده‌هایشان به رعنا تعلق دارند در سال ۱۹۹۸ نزدیک به ۱٬۳۵۴ نفر بود.

## شخصیت‌های برجسته
* عطا ابوالرشته

## جستارهای وابسته
* فهرست مکان‌های خالی از سکنه شده فلسطینی در اسرائیل

## منابع

* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* رعنا در وبگاه Palestine Remembered
* رعنا در وبگاه ذاکرات

رده:شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
سده ییتسحاق

**سده ییتسحاق** (، به معنای «دشت ییتسحاق») یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در بخش شرقی دشت شارون و در جنوب شرقی خدرا واقع شده و در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای مناشه قرار دارد.

سده ییتسحاق در سال ۱۹۵۲ میلادی توسط مهاجران یهودی از لهستان بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو از اسحاق سده، بنیان‌گذار و نخستین فرمانده پالماخ، گرفته شده‌است. اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی استوار است و روستا از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و گل در گلخانه‌های اطراف خود به‌شمار می‌رود.

## پیشینه
این روستا در سال ۱۹۵۲ میلادی در محلی که پیش‌تر کیبوتص لهاووت حاویوا در آن مستقر بود بنیان‌گذاری شد؛ لهاووت حاویوا یک سال پیش از آن به مکان کنونی خود، سه کیلومتر شرقی‌تر، جابه‌جا شده بود. بنیان‌گذاران روستا مهاجران یهودی (عولیم) از لهستان بودند که به حزب چپ‌گرای مپام وابستگی داشتند. بر پایهٔ منبع عبری، در کنار مهاجران لهستانی، مهاجرانی از ایران و یمن نیز در تأسیس روستا نقش داشتند. نام موشاو به افتخار اسحاق سده، بنیان‌گذار و نخستین فرمانده پالماخ، انتخاب شد.

## جغرافیا
سده ییتسحاق در ارتفاع ۳۵ متری از سطح دریا در بخش شرقی دشت شارون قرار دارد. این روستا در نزدیکی نواحی کوهستانی در امتداد خط سبز واقع شده‌است. فاصلهٔ آن تا ساحل دریای مدیترانه نزدیک به ۱۱ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو در حدود ۴۲ کیلومتر به سوی جنوب غربی، تا مرکز حیفا در حدود ۴۵ کیلومتر به سوی شمال و تا شهر خدرا ۷ کیلومتر به سوی شمال غربی است.

در مرز شرقی موشاو، نهر حاویوا جریان دارد که به نهر خدرا می‌ریزد و در کنارهٔ غربی روستا وادی نهر ییتسحاق قرار دارد. سده ییتسحاق از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۵۸۱ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شمارهٔ ۶ (بزرگراه فرااسرائیلی) از شرق موشاو می‌گذرد.

## اقتصاد
اقتصاد محلی سده ییتسحاق بر پایهٔ کشاورزی استوار است. این روستا یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و گل در مجموعه‌های گلخانه‌ای اطراف خود در اسرائیل به‌شمار می‌رود. با این حال، بخش رو به رشدی از ساکنان روستا را افرادی تشکیل می‌دهند که پیوندی با کشاورزی ندارند.

## جمعیت
بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴، جمعیت سده ییتسحاق ۶۷۵ نفر بود. اکثریت مطلق ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند. روستا از نوع سکونتگاه‌های کوچک روستایی با جمعیتی در بلندمدت رو به افزایش است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی سده ییتسحاق

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان حیفا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۲ (میلادی) در اسرائیل
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
شاریر

**شاریر** () یک نام خانوادگی عبری است.

## افراد شناخته‌شده
افراد شناخته‌شده با این نام خانوادگی عبارت‌اند از:
* آوراهام شاریر (۱۹۳۲–۲۰۱۷)، سیاست‌مدار اسرائیلی
* گیلی شاریر (زادهٔ ۱۹۹۹)، جودوکار اسرائیلی و برندهٔ مدال برنز المپیک
* لیمور شرایبمن-شاریر (زادهٔ ۱۹۵۴)، نویسنده و سیاست‌مدار اسرائیلی و ملکهٔ زیبایی اسرائیل در سال ۱۹۷۳
* میخا شاریر (زادهٔ ۱۹۵۰)، ریاضی‌دان و دانشمند علوم رایانه اسرائیلی

## منابع

* 

رده:نام‌های خانوادگی
رده:همه مقاله‌های مجموعه‌نمایه
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
سده یوآو

**سده یوآو** (، به معنی «کشتزار یوآو») یک کیبوتص در جنوب مرکزی اسرائیل است. این کیبوتص میان شهرهای کریات گت، کریات ملاخی و اشکلون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو اداره می‌شود.

سده یوآو به نام ایتسخاک دوبنو، رزمنده پالماخ با نام رمز «یوآو» نام‌گذاری شده‌است که در جریان جنگ ۱۹۴۸ عرب و اسرائیل هنگام دفاع از کیبوتص نگبا در نزدیکی همین محل کشته شد. این کیبوتص بر زمین روستای فلسطینی عراق سویدان که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شده بود بنا گردید. اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی، پرورش طیور و گردشگری (چشمه‌های آب گرم معدنی) استوار است.

## پیشینه
کیبوتص سده یوآو در سال ۱۹۵۶ به‌صورت یک مزرعه کوچک کشاورزی تأسیس شد و در ۱ ژوئن ۱۹۶۶ گروهی از جوانان وابسته به جنبش صهیونیستی هاشومر هاتزائیر به‌طور رسمی در آن ساکن شدند. این کیبوتص بر زمین‌های روستای فلسطینی عراق سویدان بنا شد که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شده بود.

نام کیبوتص برگرفته از نام رمز ایتسخاک دوبنو («یوآو»)، سرگرد پالماخ است که در جنگ ۱۹۴۸ هنگام دفاع از کیبوتص نگبای مجاور در بمباران‌های دژ پلیس بریتانیایی (که بعدها «دژ یوآو» نامیده شد) کشته شد.

### چشمه‌های آب گرم حمه یوآو

در دهه ۱۹۵۰ حفاری‌هایی به امید یافتن نفت در این منطقه انجام شد، اما موفقیت‌آمیز نبود و چاه‌ها به مدت ۳۰ سال مسدود ماندند. سرانجام، توسعه‌دهندگان به توانمندی این چاه‌ها به‌عنوان منبع حمام‌های معدنی سرشار از گوگرد پی بردند و در دهه ۱۹۸۰ کیبوتص یک مجموعه آبگرم درمانی به نام «حمه یوآو» را افتتاح کرد.

### یافته‌های باستان‌شناختی
به گفته باستان‌شناس ناحیه اشکلون در سازمان باستان‌شناسی اسرائیل، یک کارگاه شراب‌سازی دوره بیزانس در حمه یوآو کشف شده و سه کارگاه مشابه نیز در نزدیکی آن یافت شده‌اند. این کارگاه‌ها در امتداد جاده باستانی بیت گوورین به بندر اشکلون قرار داشتند و گمان می‌رود که شراب تولیدشده از این مسیر به اروپا و شمال آفریقا صادر می‌شده‌است.

## جغرافیا
سده یوآو در ارتفاع ۱۰۳ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل در ناحیه شفلا واقع شده‌است. فاصله آن تا ساحل دریای مدیترانه ۱۱ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو نزدیک به ۴۸ کیلومتر و تا بخش تاریخی اورشلیم در حدود ۵۴ کیلومتر است. این کیبوتص از طریق بزرگراه شماره ۳۵ به شبکه حمل‌ونقل متصل است.

## خصوصی‌سازی
در سال ۲۰۰۴ کیبوتص خصوصی‌سازی شد و از نظام اشتراکی در مدیریت اقتصادی خود دست کشید. امکانات کیبوتص دربرمی‌گیرد استخر شنا، مجموعه‌های ورزشی، کتابخانه و مرکز فرهنگی.

## جمعیت
جمعیت سده یوآو در طول دهه‌ها رشد تدریجی داشته‌است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت کیبوتص ۴۳۰ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۰٫۹ درصد افزایش نشان می‌داد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی سده یوآو

رده:کیبوتص
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۶ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
شیخ عجلین

**شیخ عجلین** () محله‌ای در جنوب غربی شهر غزه در نوار غزه است که در نزدیکی جاده ساحلی و بر فراز تپه‌ای بلند مشرف بر دریای مدیترانه قرار دارد. این محله به ساحل آرام و کشت انگور و انجیر شهرت دارد. مساحت آن ۲۲۲۷ دونم است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۵ در حدود ۱۵ هزار نفر برآورد شده‌است.

نام این محله از نام شخصی به نام «شیخ عجلین» گرفته شده‌است. شیخ عجلین در دوران معاصر بارها هدف حملات نظامی اسرائیل قرار گرفته و در جریان جنگ غزه (۲۰۲۳–۲۰۲۵) آسیب‌های گسترده‌ای دیده‌است.

## پیشینه و نام‌گذاری
نام «شیخ عجلین» برگرفته از نام شخصی است. ویکتور گِرَن، پژوهشگر فرانسوی، در سال ۱۸۶۳ میلادی از این منطقه دیدن کرد و شرحی از آن در کتاب خود آورد.

## آثار باستانی
از مهم‌ترین آثار باستانی این منطقه، کف‌پوش موزاییکی (فسیفسا) است که بر فراز تپه «بطشان» قرار دارد و در تابستان ۱۹۶۶ به‌طور تصادفی کشف شد. این کف‌پوش متعلق به کلیسای بیزانسی غزه است و نقش‌هایی از جانوران گوناگون از جمله شیر، پلنگ و زرافه بر آن دیده می‌شود. در دایره‌ای در میانه آن کتیبه‌ای حک شده که ترجمه آن چنین است: «ما دو بازرگان چوب، مناموس و ایزوروس، فرزندان ایزیس مبارک، این فسیفسا را به مقدس‌ترین مکان تقدیم کردیم، در ماه لوس از سال ۵۶۹» که بر پایه تقویم غزه برابر با سال ۵۰۸/۵۰۹ میلادی است.

## رویدادهای معاصر
### حمله ۲۰۰۲
در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۲، نیروهای دفاعی اسرائیل به این محله حمله کردند و دفاتر نیروی امنیت پیشگیرانه تشکیلات خودگردان فلسطین را ویران ساختند.

### نبرد عملیات سرب ریخته
در جریان عملیات سرب ریخته در سال ۲۰۰۸–۲۰۰۹، درگیری‌های شدیدی در این محله میان رزمندگان فلسطینی و ارتش اسرائیل رخ داد.

### جنگ ۲۰۱۴
در جریان جنگ غزه در سال ۲۰۱۴، هواپیماهای اسرائیلی مسجد شیخ عجلین را ویران کردند.

### پاکسازی فاضلاب و سواحل (۲۰۲۲)
در سال ۲۰۲۲، پروژه‌ای با پشتیبانی بین‌المللی برای پاکسازی فاضلاب در غزه اجرا شد که بهره‌برداری از تأسیسات تصفیه فاضلاب را افزایش داد و میزان پساب ورودی به دریا را کاهش داد. در پی این اقدام، آب دریای مدیترانه به اندازه کافی پاکیزه شد و سواحل محله شیخ عجلین به یکی از مقاصد محبوب شنا در شهر غزه تبدیل گردید. در محله همچنین تأسیسات تصفیه فاضلاب وجود دارد.

### تخریب گورستان‌ها (۲۰۲۳)
در دسامبر ۲۰۲۳، روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد که ارتش اسرائیل شش گورستان در نوار غزه از جمله گورستان شیخ عجلین را با خاک یکسان کرده‌است؛ اقدامی که نمونه‌ای از خشونت علیه مردگان () شناخته می‌شود.

## جستارهای وابسته
* غزه (شهر)
* نوار غزه
* استان غزه

## منابع

* 
* 
* 
* 

## کتاب‌شناسی
* 
* 

## پیوند به بیرون

* نقشه SWP شماره ۱۹، بایگانی باستان‌شناسی اسرائیل
* [//commons.wikimedia.org/wiki/File:Survey_of_Western_Palestine_1880.19.jpg نقشه SWP شماره ۱۹]، ویکی‌انبار

رده:محله‌های غزه
رده:مختصات در ویکی‌داده
شیلات (موشاو اسرائیلی)

**شیلات** (به عبری: ) یک موشاو است که بخشی از آن در اسرائیل و بخشی دیگر در برآمدگی لطرون در امتداد خط سبز جای دارد. این روستا در حدود یک کیلومتری شمال مودیعین واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد.

تقاطع شیلات، در محل برخورد جاده ۴۴۳ و جاده ۴۴۶، ورودی اصلی شمالی مودیعین و محل یک شهرک صنعتی است که مراکز بازرگانی و صنایع سبک متعددی را در خود جای داده‌است. شیلات در ارتفاع ۲۶۶ متری از سطح دریا و در منطقه‌ای تپه‌ماهوری در پیش‌کوه‌های یهودا و سامره قرار گرفته‌است.

## جغرافیا
شیلات در بخش مرکزی اسرائیل، درست بر روی خط سبز که اسرائیل را در مرزهای شناخته‌شدهٔ بین‌المللی از سرزمین‌های اشغالی کرانهٔ باختری رود اردن جدا می‌کند، جای دارد. در شمال روستا، وادی نَحال مودیعیم در دره‌ای جریان دارد. روستا نزدیک به ۲۸ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۲۸ کیلومتر جنوب‌شرقی تل‌آویو، نزدیک به ۲۶ کیلومتر شمال‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۱۲ کیلومتر جنوب‌شرقی شهر لُد فاصله دارد.

شیلات در لبهٔ شرقی مجموعهٔ جنگلی گسترده‌ای (جنگل بن‌شمن) قرار گرفته و از نظر شهری تقریباً به شهر مودیعین-مکابیم-ریعوت متصل است. آب‌وهوای منطقه معتدل مدیترانه‌ای است با میانگین دمای سالانهٔ ۲۲ درجهٔ سلسیوس و بارش سالانه نزدیک به ۸۲۰ میلی‌متر.

شیلات از راه جاده‌های شمارهٔ ۴۴۳ و ۴۴۶ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است و این دو جاده محورهای ارتباطی اصلی دوشهر مودیعین-مکابیم-ریعوت و مودیعین عیلیت را تشکیل می‌دهند.

## پیشینه
### پیش‌زمینه
شیلات بر روی زمین‌هایی بنا شده که پیش‌تر به روستای فلسطینی شیلتا تعلق داشت. این روستا در سال ۱۹۴۸ در جریان جنگ تخلیه شد. صلیبیون این روستا را «کافارسیلتا» می‌نامیدند. در سال ۱۹۳۱ میلادی ۲۲ نفر در ۷ خانه در شیلتا زندگی می‌کردند و زیارتگاه مسلمانی به نام «الشیخ احمد الشلتاوی» در آن قرار داشت. در ژوئیه ۱۹۴۸ در جریان عملیات دنی، ارتش اسرائیل این روستا را تصرف کرد و ساکنان عرب آن را ترک کردند. ساختمان‌های روستا پس از آن به‌طور کامل ویران شد.

پس از جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷، اسرائیل ۷۸۱ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی صَفا را برای ساخت شیلات مصادره کرد.

### بنیان‌گذاری
در سال ۱۹۷۵ گروهی از افسران ارتش اسرائیل اندیشهٔ ایجاد یک شهرک دائمی در این منطقه را مطرح کردند. در ژوئیهٔ ۱۹۷۷ نخستین ۲۵ خانواده در این منطقه ساکن شدند و نخستین خانه‌ها را برپا کردند. در آن زمان منطقه فاقد برق، جاده و خطوط تلفن بود. در ۱۵ اوت ۱۹۷۷ مراسم رسمی گشایش موشاو با راه‌اندازی یک مولد برق برگزار شد و نمایندگان دولت و آژانس یهود در آن حضور داشتند. نزدیک به یک سال پس از آن ۱۰ خانوادهٔ دیگر به موشاو پیوستند و جمعیت به ۳۵ خانواده رسید.

در سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۸۱ جادهٔ دسترسی به روستا ساخته شد. اعضای جنبش جوانان «هانوعار هاتسیونی» در پایه‌گذاری این شهرک نقش داشتند.

از سال ۱۹۸۰ یک جایگاه سوخت خصوصی در کنار روستا دایر شد که در سال ۱۹۹۵ به مدیریت موشاو سپرده شد و درآمد آن به بهبود وضعیت اقتصادی موشاو کمک کرد.

## جمعیت
شیلات یک روستای کوچک با جمعیت پیوسته رو به رشد است. ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دهند. بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴ میلادی، ۶۵۳ نفر در شیلات زندگی می‌کردند و جمعیت آن در طول سال ۲۰۱۴ رشدی ۴٫۶ درصدی داشت.

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی 

## منابع

* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در اسرائیل
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌های دارای منابع به زبان عبری (he)
شومرا

**شومرا** (به عبری: ، به معنای «نگهبان») یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیکی مرز لبنان در منطقه جلیل بالا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد.

شومرا در سال ۱۹۴۹ میلادی بر جای روستای عربی تربیخا بنیان گذاشته شد. بنیان‌گذاران نخستین آن مهاجران یهودی از مجارستان و رومانی بودند که اندکی پس از پایه‌گذاری روستا را ترک کردند و سال بعد مهاجران یهودی از مراکش جایگزین آنان شدند. نام شومرا به معنای «نگهبان» است و به نزدیکی آن به مرز لبنان اشاره دارد.

## جغرافیا
شومرا در ارتفاع ۵۷۱ متری از سطح دریا در بخش مرکزی جلیل بالا جای دارد و در حدود ۱۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و ۲ کیلومتر از مرز لبنان فاصله دارد. این روستا در حدود ۷ کیلومتر در شمال شهر معالوت-ترشیحا قرار گرفته‌است. شومرا به همراه روستاهای اون مناخم، زرعیت و شتولا یک مجموعه پیوسته سکونتگاهی را تشکیل می‌دهد. دسترسی به شومرا از راه جاده محلی شماره ۸۹۹ فراهم است.

## پیشینه

موشاو شومرا در سال ۱۹۴۹ میلادی به دست مهاجران یهودی () از مجارستان و رومانی بر جای روستای شیعه‌نشین تربیخا بنیان گذاشته شد. زمین‌های آن پیش‌تر به روستاهای فلسطینی اقرث، سروح و تربیخا تعلق داشت که همگی در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده بودند. بر پایه منابع روسی، تخلیه روستای تربیخا در جریان عملیات حیرام در پاییز ۱۹۴۸ صورت گرفت.

ساکنان نخستین اندکی پس از بنیان‌گذاری روستا را ترک کردند، اما در سال ۱۹۵۰ میلادی مهاجران یهودی از مراکش در آن اسکان یافتند و موشاو از نو پایه‌گذاری شد.

بر پایه منابع چک، روستای تربیخا در دوران صلیبیون «تایره‌بیکا» (Tayerebika) نامیده می‌شد و در سال ۱۹۳۱ میلادی ۶۷۴ ساکن و ۱۴۹ خانه داشت. از سال ۱۹۳۸ یک مدرسه ابتدایی پسرانه و دو مسجد در آن وجود داشت. پس از جنگ، بخشی از ساختمان‌های روستا ویران شد ولی گروهی از ۲۱ خانه در مرکز آن به بخشی از موشاو جدید تبدیل گردید.

### آتش‌سوزی ۱۹۵۵
در اکتبر ۱۹۵۵ آتش‌سوزی بزرگی در موشاو رخ داد که بسیاری از باغ‌ها و شماری از خانه‌های مسکونی را ویران کرد.

### حمله ۱۹۵۷
در دسامبر ۱۹۵۷ مهاجمان عرب از مرز گذشتند و به روستا یورش بردند. آنان ساختمان مهدکودک موشاو را منفجر کردند، اما تلفات جانی گزارش نشد.

### تأسیسات نظامی
یک تسلیحات‌خانه متعلق به نیروهای دفاعی اسرائیل در این موشاو واقع است. همچنین ستاد تیپ «بارام» در کنار دژ واقع در لبه موشاو قرار دارد.

## اقتصاد
اقتصاد شومرا بر پایه کشاورزی و گردشگری استوار است. برخی از ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. در روستا مراکز پیش‌دبستانی فعال است و مدرسه ابتدایی در روستای بتست قرار دارد.

## جمعیت
ساکنان شومرا ترکیبی از یهودیان سکولار و دین‌دار هستند. جمعیت این روستا در درازمدت تقریباً ثابت مانده‌است. بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۴ میلادی، شمار ساکنان شومرا ۳۳۳ نفر بوده‌است.

## نگارخانه

שומרה.JPG|دژ تگارت در شومرا
File:2019שומרה.jpg|خیابانی در شومرا
File:Shomera1.png|نمای هوایی شومرا


## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
خانواده شراب

**خانواده شراب** یک خانواده فلسطینی ساکن خان یونس و غزه در نوار غزه است که دو تن از اعضای آن در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ (۲۶ دی ۱۳۸۷) در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) به دست نیروهای دفاعی اسرائیل کشته شدند. محمد شراب (۶۴ ساله) زخمی شد و دو پسرش کساب شراب (۲۷ ساله) و ابراهیم شراب (۱۷ ساله) در دوره‌ای از آرامش نسبی در جنگ جان باختند.

عامر شراب، پسر دیگر این خانواده، دانشجوی کالج میدلبری در ایالت ورمانت ایالات متحده آمریکا و عضو سازمان بین‌المللی حل مناقشه «بذرهای صلح» بود. داستان این خانواده از سوی سناتور پاتریک لیهی در صحن مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بازگو شد و توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد.

## رویداد ۲۰۰۹
در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ (۲۶ دی ۱۳۸۷)، در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، محمد شراب و دو پسرش کساب و ابراهیم هنگام بازگشت از مزرعه خانوادگی مورد حمله نیروهای اسرائیلی قرار گرفتند. این حمله در دوره‌ای از آرامش نسبی در درگیری‌ها رخ داد. محمد شراب زخمی شد، اما دو پسرش کساب (۲۷ ساله) و ابراهیم (۱۷ ساله) جان خود را از دست دادند.

## بازتاب بین‌المللی
در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۹ (۹ بهمن ۱۳۸۷)، مراسم یادبودی برای خانواده شراب در کالج میدلبری برگزار شد. سناتور پاتریک لیهی از ایالت ورمانت داستان این خانواده را در صحن مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بازگو کرد.

عامر شراب در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴ در برنامه دموکراسی اکنون! حضور یافت و دربارهٔ کشته‌شدن اعضای خانواده‌اش در سال ۲۰۰۹ و همچنین کشته‌شدن پسرعموهایش در جنگ غزه ۲۰۱۴ سخن گفت.

## منابع

* 
* 

رده:اهالی نوار غزه
رده:اهالی غزه
رده:فلسطین در ۲۰۰۹ (میلادی)
رده:فلسطین در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:غیرنظامیان کشته‌شده در درگیری اسرائیل و فلسطین
تلمی یحیئل

**تلمی یحیئل** (به عبری: ، به معنی «شیارهای یحیئل») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در نزدیکی کریات مالاخی واقع شده و در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای بیر توفیا قرار دارد.

تلمی یحیئل در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از بلغارستان و رومانی بنیان‌گذاری شد. نام این روستا از یحیئل چلنوف، رهبر صهیونیست روسی، گرفته شده‌است. این موشاو در جلگهٔ ساحلی جنوبی در ارتفاع ۵۳ متری از سطح دریا جای دارد.

## جغرافیا
تلمی یحیئل در جلگهٔ ساحلی اسرائیل و در ناحیهٔ شفلا واقع شده‌است. این روستا ۱۳ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۵ کیلومتری جنوب تل‌آویو، نزدیک به ۴۵ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم و ۳ کیلومتری شمال‌شرقی کریات مالاخی قرار دارد. در غرب روستا پایگاه هوایی حاتسور گسترده شده‌است.

## پیشینه
موشاو تلمی یحیئل در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی (عولیم) از بلغارستان و رومانی بر زمین‌هایی که پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی یاصور بود بنیان‌گذاری شد. نام روستا به افتخار یحیئل چلنوف، رهبر صهیونیست روسی، انتخاب شد.

در آغاز، اقتصاد محلی بر کشاورزی استوار بود؛ اما بسیاری از ساکنان تجربه‌ای در کار کشاورزی نداشتند و موشاو را ترک کردند. در سال ۱۹۵۵ گروهی از مهاجران یهودی شمال آفریقا به موشاو فرستاده شدند و جمعیت آن را تقویت کردند. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ نیز برخی اسرائیلی‌های بومی در مزارع خالی‌مانده ساکن شدند.

## جمعیت
جمعیت تلمی یحیئل در طول دهه‌ها روندی رو به رشد داشته‌است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت روستا ۹۵۰ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۷ درصد افزایش یافته بود. اکثریت مطلق ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی موشاو
* تارنمای شورای منطقه‌ای بیر توفیا

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
تل کتصیر

**تل کتصیر** (، به معنی «تپه درو») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص در جنوب دریاچه طبریه و در دره رود اردن واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای عمق هیاردن اداره می‌شود.

تل کتصیر در سال ۱۹۴۹ بنیان‌گذاری شد و از جمله کیبوتص‌هایی است که در دوران پس از جنگ ۱۹۴۸ تأسیس شدند. این کیبوتص به دلیل قرار گرفتن در منطقه غیرنظامی میان اسرائیل و سوریه، در مذاکرات صلح دهه ۱۹۹۰ میلادی موضوع اختلاف ارضی میان دو کشور بود.

## پیشینه
تل کتصیر در سال ۱۹۴۹ توسط گروهی از پیشاهنگان عبری (گارعین) و همچنین گروهی از جوانان کیبوتص آفیکیم بنیان‌گذاری شد.

بر پایه منبع فرانسوی، در جریان جنگ ۱۹۴۸ تپه‌ای که کیبوتص بر آن بنا شده به عنوان پایگاه ارتش سوریه به کار می‌رفت.

### نام‌گذاری
نام این کیبوتص از نام عربی منطقه یعنی «تل القصر» برگرفته شده و همچنین نمادی از کشاورزی است (کتصیر به عبری به معنی «درو» است). نخست‌وزیر داوید بن گوریون از پذیرش این نام خودداری کرد و اصرار داشت که نام آن «بیت کتصیر» باشد زیرا این مکان یک تل واقعی نبود. با این حال دبیرخانه کیبوتص در پاسخ یادآوری کرد که تل‌آویو نیز تل واقعی نیست و رمت گن (به معنی «بلندی‌های باغ») نیز تپه‌ای نبوده‌است؛ سرانجام نام دلخواه کیبوتص به رسمیت شناخته شد.

### منطقه غیرنظامی و اختلاف ارضی
تل کتصیر در منطقه غیرنظامی میان اسرائیل و سوریه قرار داشت که بر پایه توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹ تعیین شده بود. در مذاکرات صلح دهه ۱۹۹۰ میلادی، سوریه این منطقه را بخشی از خاک خود می‌دانست. دولت اسرائیل این ادعا را رد کرد زیرا پذیرش آن به معنای واگذاری سرزمینی در غرب مرز ۱۹۲۳ میان قیمومت بریتانیا بر فلسطین و قیمومت فرانسه بر سوریه به سوریه بود.

### موزه
در کیبوتص موزه کوچکی دربارهٔ پیشینه آن و دوره میان سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ وجود دارد.

## جغرافیا و اقتصاد
کیبوتص تل کتصیر در ارتفاع نزدیک به ۱۳۶ متر زیر سطح دریا واقع شده‌است. این کیبوتص ۲ کیلومتر در شرق محل روستای فلسطینی تخلیه‌شده سماخ و بر زمین‌های سنتی آن روستا قرار دارد.

زمینه‌های اصلی اقتصادی کیبوتص دربرمی‌گیرد: تولید شیرینی‌جات، مهمان‌خانه جوانان، کشت موز و پرورش گاو، مرغ و شترمرغ. هر خانواده در کیبوتص نیم هکتار زمین در اختیار دارد.

## افراد سرشناس
* الی هورویتس (۱۹۳۲–۲۰۱۱)، صنعتگر؛ رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل پیشین شرکت داروسازی تیوا
* مارک ریگو (زادهٔ ۱۹۶۰)، سخنگوی رسمی پیشین نخست‌وزیر اسرائیل و سفیر در بریتانیا

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:کیبوتص
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۹ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
تل الهوا

**تل الهوا** (، به معنای «تپهٔ باد») محله‌ای در بخش جنوبی شهر غزه در نوار غزه است. این محله در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی توسط تشکیلات خودگردان فلسطین بنیان نهاده شد و یکی از مرفه‌ترین مناطق شهر غزه به‌شمار می‌رود. تل الهوا دربرگیرندهٔ دانشگاه اسلامی غزه، بیمارستان القدس، بیمارستان میدانی اردن و وزارت کشور دولت غزه است.

این محله که به دلیل موقعیت مرتفع و وزش بادهای خنک در کوچه‌هایش به این نام شناخته می‌شود، از دوّار ابومازن تا بیمارستان القدس گسترده شده و محل سکونت بازرگانان و سیاستمداران فلسطینی بوده‌است. تل الهوا در جریان جنگ‌های پی‌درپی میان اسرائیل و گروه‌های فلسطینی آسیب‌های سنگینی دیده و به‌ویژه در جنگ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ و حملهٔ ۲۰۲۳–۲۰۲۴ اسرائیل به نوار غزه ویرانی گسترده‌ای را تجربه کرده‌است.

## پیشینه
تل الهوا پیش از ۲۰۰۷ مقر سازمان امنیت پیشگیرانهٔ تشکیلات خودگردان فلسطین بود. پس از آنکه حماس در نبرد ۲۰۰۷ کنترل نوار غزه را به دست گرفت، این مقر به پاسگاه پلیس تبدیل شد و شبه‌نظامیان حماس نام محله را به «تل الاسلام» تغییر دادند.

طایفه دغمش میان مارس و ژوئیهٔ ۲۰۰۷ خبرنگار بی‌بی‌سی، آلن جانستون، را در تل الهوا به گروگان نگه داشت تا اینکه حماس آزادی او را تأمین کرد.

## جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹
محلهٔ تل الهوا در جریان جنگ غزه در سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۰۹ (عملیات «سرب ریخته‌شده» از نگاه اسرائیل) آسیب‌های شدیدی دید و صحنهٔ برخی از سخت‌ترین درگیری‌های آن جنگ بود. ده‌ها جنگجوی حماس کشته یا زخمی شدند و شماری از سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل نیز کشته و مجروح گشتند. دست‌کم ۱۲ غیرنظامی نیز جان باختند. بر پایهٔ گزارش‌ها تا ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۰۹ پیکر ۲۳ نفر از زیر آوار خانه‌ها بیرون آورده شد.

## نبرد تل الهوا (۲۰۲۳–۲۰۲۴)
تل الهوا در جریان حمله اسرائیل به نوار غزه یکی از کانون‌های درگیری نظامی بود. در ۴ نوامبر ۲۰۲۳ گردان‌های قسام مدعی شدند یک تانک اسرائیلی را که وارد تل الهوا شده بود با گلولهٔ «یاسین ۱۰۵» منهدم کرده‌اند.

### یافتن پیکر هند رجب
در ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴ پیکر هند رجب، دختر شش‌ساله‌ای که در خودرویی همراه با خویشاوندان کشته‌شده‌اش گرفتار مانده و با هلال‌احمر فلسطین تماس گرفته بود، در تل الهوا یافت شد. دو آمبولانس‌رسان اعزامی برای نجات او نیز کشته شده بودند. در منابع عربی نیز گزارش شده که پس از ۱۲ روز قطع ارتباط، پیکر هند و خانوادهٔ عمویش در این محله پیدا شد.

### حملهٔ ژوئیهٔ ۲۰۲۴
در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ گزارش‌هایی از تهاجم گسترده اسرائیل به تل الهوا منتشر شد که با موجی از حملات هوایی آغاز و سپس به عملیات زمینی تبدیل شد. پس از عقب‌نشینی نیروهای اسرائیلی، امدادگران ۶۰ جسد را در سراسر محله یافتند. امدادگران گزارش دادند که «اجساد خانواده‌های کامل در خانه‌هایشان یافت شده که به‌طور کامل سوخته‌اند».

گزارش‌ها حاکی بود که ارتش اسرائیل پیش از عقب‌نشینی خانه‌ها را به آتش کشیده و آتش‌نشانان ناچار شده بودند پیاده به این ساختمان‌ها برسند. نیروهای دفاع مدنی که در آغاز از سوی ارتش اسرائیل از دسترسی به منطقه بازداشته شده بودند، بیش از ۴۰ پیکر دیگر را از زیر ساختمان‌های فروریخته بیرون آوردند؛ ارتش اسرائیل در این باره اظهارنظر نکرد.

### گزارش دوران آتش‌بس
ابوبکر عابد، خبرنگار حاضر در تل الهوا در دورهٔ آتش‌بس ژانویهٔ ۲۰۲۵، ویدئویی از ساختمان‌های مسکونی ویران‌شده، ماشین‌های آتش‌نشانی متعدد نابودشده، تانکرهای آب و تجهیزات امدادی منهدم‌شدهٔ نیروهای دفاع مدنی غزه منتشر کرد. او ویرانی‌ها را «تلاشی برای نابودی بافت اجتماعی زندگی» در تل الهوا توصیف کرد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:محله‌های غزه
رده:طبقه بالا (جامعه‌شناسی)
فهرست بزرگ‌ترین شهرهای شام بر پایه جمعیت

**فهرست بزرگ‌ترین شهرهای شام بر پایه جمعیت** فهرستی از شهرهای منطقهٔ شام (لوانت) است که جمعیت آن‌ها ۵۰۰٬۰۰۰ نفر یا بیشتر است. برای تهیهٔ این فهرست، منطقهٔ شام دربرگیرندهٔ کشورهای سوریه، فلسطین، لبنان، قبرس، اسرائیل، اردن و استان ختای در ترکیه در نظر گرفته شده‌است.

امان پایتخت اردن با کلان‌شهری نزدیک به ۶ میلیون نفر بزرگ‌ترین شهر این منطقه به‌شمار می‌رود. دمشق پایتخت سوریه و تل‌آویو در اسرائیل در رده‌های بعدی قرار دارند. بسیاری از شهرهای این فهرست از کهن‌ترین شهرهای جهان هستند و پیشینه‌ای چندهزارساله دارند.

## فهرست شهرها

## یادداشت‌ها
* جمعیت کلان‌شهری () شامل جمعیت شهر مرکزی و مناطق شهری پیرامون آن است و معمولاً بسیار بیشتر از جمعیت خود شهر می‌باشد.
* داده‌های جمعیتی بر پایهٔ برآوردهای گوناگون از سال‌های مختلف گردآوری شده‌اند و ممکن است کاملاً هم‌زمان نباشند.
* جمعیت غزه به دلیل جنگ ۲۰۲۳–۲۰۲۵ و آوارگی گستردهٔ ساکنان دستخوش تغییرات شدید شده‌است.

## جستارهای وابسته
* فهرست بزرگ‌ترین شهرهای جهان عرب
* جمعیت‌شناسی اسرائیل
* جمعیت‌شناسی اردن
* مردم لبنان
* جمعیت‌شناسی فلسطین

## منابع

* 
* 
* 

رده:فهرست شهرها بر پایه جمعیت
رده:جمعیت‌شناسی بر پایه شهر
رده:مناطق مسکونی در خاورمیانه
بیت آریه-عوفاریم

**بیت آریه-عوفاریم** () یک شهرک اسرائیلی و شورای محلی در شمال کرانه باختری است. این شهرک در فاصلهٔ ۳۲ کیلومتری شمال اورشلیم و ۲۵ کیلومتری شرق تل‌آویو در نزدیکی روستای فلسطینی اللوبان القریب و ۳٫۸ کیلومتر شرق خط سبز قرار دارد. این شهرک در سمت فلسطینی دیوار حائل کرانه باختری واقع شده و مساحتی برابر با ۸٬۵۰۰ دونم دارد.

شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی شناخته می‌شوند، هرچند دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. بیت آریه در سال ۱۹۸۱ بنیان‌گذاری شد و از سال ۱۹۸۹ دارای جایگاه شورای محلی است. جمعیت آن در ژانویهٔ ۲۰۲۲ برابر با ۵٬۴۱۱ نفر بود.

## پیشینه
بیت آریه در سال ۱۹۸۱ پایه‌گذاری شد و در سال ۱۹۸۹ به‌عنوان شورای محلی به رسمیت شناخته شد. در سال ۲۰۰۴ با شهرک عوفاریم ادغام شد.

نام بیت آریه برگرفته از نام آریه بن‌الیعزر، عضو پیشین کنست و از رهبران برجستهٔ جنبش صهیونیسم تجدیدنظرطلب است که از بنیان‌گذاران حزب حیروت بود. بر پایهٔ منابع فرانسوی، وی همچنین فرماندهٔ سازمان شبه‌نظامی ایرگون در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا بود و حزب حیروت بعدها با حزب لیکود ادغام شد.

بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش‌های کاربردی اورشلیم (اریج)، زمین‌های بیت آریه-عوفاریم از دو روستای فلسطینی عابود و اللوبان القریب مصادره شده‌است.

در سال ۲۰۱۱ وزارت دفاع اسرائیل توافقنامه‌ای با شهرداری بیت آریه امضا کرد که بر پایهٔ آن ساخت ۱۰۰ واحد مسکونی و یک جادهٔ کمربندی میان بیت آریه و عوفاریم تصویب شد. در سال ۲۰۱۶ نیز ساخت واحدهای مسکونی بیشتری در این شهرک تصویب شد.

در سال ۲۰۲۰ بیت آریه-عوفاریم یکی از چندین شهرکی بود که فاضلاب تصفیه‌نشدهٔ خود را به زمین‌های روستای فلسطینی دیربلوط تخلیه می‌کرد.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## محوطهٔ باستان‌شناختی
خربت خوداش یک محوطهٔ باستان‌شناختی درون بیت آریه است. این محوطه یک سکونتگاه استحکام‌یافته و به‌خوبی طراحی‌شده وابسته به تولید روغن زیتون است که قدمت آن به سدهٔ هشتم پیش از میلاد بازمی‌گردد و به پادشاهی شمالی اسرائیل نسبت داده می‌شود.

## ساکنان سرشناس
* نیل دراکمن
* دورون ماتالون
* الکس تارن

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای شورای محلی 

رده:شوراهای محلی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای فلسطین
گانی مودیعین

**گانی مودیعین** (، به معنی «باغ‌های مودیعین») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در نزدیکی خط سبز و در شمال مودیعین-مکابیم-ریعوت قرار دارد و از نظر اداری در حوزه صلاحیت شورای منطقه‌ای ماته بنیامین است.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. گانی مودیعین شهرکی با جمعیت دینی ملی‌گرا و حَردی است که در حدود ۸۰۰ خانوار را در خود جای داده و میان تل‌آویو و اورشلیم در مرز باختری منطقه بنیامین واقع شده‌است.

## پیشینه
نقشه‌های ایجاد این شهرک در سال ۱۹۸۲ از سوی شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اعلام شد و بر پایه تصمیم دولت برای ایجاد شهرکی برای جامعه دینی طرح‌ریزی گردید. سنگ بنای شهرک در ژانویه ۱۹۸۴ گذاشته شد و شهرک در مارس ۱۹۸۵ پایه‌گذاری شد. شهرک در آغاز بخشی از حشمونائیم بود و بر روی زمین‌های خصوصی ساخته شد.

نخستین ساکنان شهرک خانواده‌هایی از جامعه یهودیان تیمنی بودند که از منطقه کریات اونو آمده بودند و نخستین کنیسه شهرک را به نام «جامعه یعقوب» بنیاد نهادند.

در سال ۱۹۹۶ با پایه‌گذاری شهر مودیعین عیلیت در همسایگی، گانی مودیعین به حوزه شهرداری آن شهر پیوست. با این حال پس از ۲۰ سال، در ۱ ژانویه ۲۰۱۶ وزارت کشور اسرائیل تصمیم گرفت گانی مودیعین را دوباره به صورت حوزه اداری جداگانه‌ای در چارچوب شورای منطقه‌ای ماته بنیامین به رسمیت بشناسد.

## جغرافیا
گانی مودیعین میان تل‌آویو و اورشلیم در مرز باختری منطقه بنیامین بر روی جاده ۴۴۶ میان مودیعین و مودیعین عیلیت جای گرفته‌است. ورود به شهرک از راه شهرک حشمونائیم انجام می‌گیرد.

## جمعیت و ساختار اجتماعی
جمعیت شهرک دربرگیرنده نزدیک به ۸۰۰ خانوار از جامعه دینی ملی‌گرا و حَردی است. در این شهرک گوناگونی بزرگی از مهاجران از کشورهای گوناگون از جمله روسیه، آمریکای جنوبی، اتیوپی، فرانسه و هند زندگی می‌کنند.

## نهادهای آموزشی و دینی
در گانی مودیعین نهادهای آموزشی گوناگونی وجود دارد از جمله مدرسه حَردی وابسته به شبکه آموزش مستقل، مدرسه دخترانه «بنوت یعقوب» و مهدکودک‌های وابسته به جنبش حبد.

از نظر نهادهای دینی نزدیک به ۱۲ کنیسه با آیین‌های گوناگون از جامعه‌های مختلف یهودی (بیشتر در جریان حَردی)، ۴ کُلِل (مرکز پژوهش تلمودی) برای مردان متأهل و حوضچه‌های تطهیر (میکوه) ویژه زنان و مردان در این شهرک فعال هستند.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی گانی مودیعین

## منابع

* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
گیوون هاحداشا

**گیوون هاحداشا** (، به معنی «جبعون نو») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که بر روی زمین‌های مصادره‌شده از روستاهای فلسطینی بدو (قدس)، بیت اجزا و الجیب ساخته شده‌است. این شهرک در حدود ده کیلومتری شمال غرب مرکز شهر بیت‌المقدس واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد.

جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. این شهرک نخستین‌بار در سال ۱۸۹۵ به دست یهودیان یمنی بنیان نهاده شد و پس از چند دوره تخلیه و بازسکونت، در سال ۱۹۷۷ به شکل کنونی بازتأسیس گردید. جمعیت آن در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۱۳۹ نفر بود.

## نام‌گذاری
این شهرک به نام شهر باستانی جبعون (به عبری: گیوون) نام‌گذاری شده‌است که در کتاب یوشع (باب ۱۰، آیه‌های ۱۰ و ۱۲) از آن یاد شده و در نزدیکی همین مکان قرار داشته‌است.

## پیشینه
### دوره عثمانی و قیمومت بریتانیا
نخستین بار در سال ۱۸۹۵ گروهی از یهودیان یمنی در این مکان سکونت گزیدند، اما پس از چند سال آنجا را ترک کردند. در سال ۱۹۲۴ روستا دوباره آباد شد، اما ساکنان آن بر اثر شورش‌های ۱۹۲۹ فلسطین مجبور به فرار شدند. پس از تأسیس دولت اسرائیل در ۱۹۴۸، دولت اردن این منطقه را در اختیار گرفت و از آن به عنوان پایگاه نظامی بهره‌برداری کرد.

### بازتأسیس در ۱۹۷۷
در سال ۱۹۷۷ اعضای جنبش گوش امونیم بار دیگر در این مکان مستقر شدند. دولت اسرائیل زمین‌هایی از سه روستای فلسطینی مجاور مصادره کرد تا شهرک گیوون هاحداشا را تقریباً در همان جایی بسازد که زمین‌های آبادی نخستین یمنی‌ها قرار داشت:
* ۱۸۶ دونوم از بدو
* ۱۵۹ دونوم از بیت اجزا
* ۱۳ دونوم از الجیب

بر پایهٔ گزارش روزنامهٔ هاآرتص، بخشی از توجیه مصادره‌ها این بود که ۱۶۷ دونوم از این زمین‌ها «به نام یهودیان ثبت شده بود، زیرا یهودیان در دههٔ ۱۹۲۰ مدت کوتاهی در آنجا اقامت داشتند و سپس آنجا را ترک کردند». پس از ۱۹۴۸ این زمین‌ها به مالکیت دولت اردن درآمد و پس از جنگ شش‌روزه در ۱۹۶۷ دولت اسرائیل آن‌ها را ملک دولتی اعلام کرد.

زمین‌های بیشتری نیز از مالکیت‌های خصوصی فلسطینی برای ساخت برج آب شهرک و نیز بخشی از دیوار حائل اسرائیل مصادره شد.

### دیوار حائل و پیامدهای آن
از سال ۲۰۰۷ دیوار حائل اسرائیل در کنار شهرک کشیده شد که به تنش میان شهرک‌نشینان و روستاهای فلسطینی پیرامون انجامید. در پی گسترش شهرک و ساخت دیوار، فلسطینیان روستاهای بیت اجزا، بدو و بیت دقو تنها دو تا سه بار در سال به زمین‌های کشاورزی خود دسترسی دارند.

## جمعیت و بافت اجتماعی
این شهرک در طول زمان شمار زیادی از مهاجران یهودی اتحاد شوروی سابق و نیز بسیاری از یهودیان بومی اسرائیل (صابرا) را در خود جای داد. بیشتر ساکنان شهرک سکولار هستند، هرچند شمار اندکی خانوادهٔ ارتدکس نیز در آنجا زندگی می‌کنند. جمعیت شهرک در سال ۲۰۱۵ حدود ۱۱۵۱ نفر و در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۱۳۹ نفر گزارش شده‌است.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:یهودیان و یهودیت در یمن
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۵ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۴ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:آشوب‌های فلسطین ۱۹۲۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۴ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
گیوات حرسینا

**گیوات حرسینا** (؛ ) که **رامات مامره** () نیز نامیده می‌شود، یک شهرک اسرائیلی در حاشیه شهر فلسطینی الخلیل در منطقه جبال‌الخلیل در کرانه باختری است. اسرائیل به‌طور رسمی این شهرک را بخشی از شهرک کریات اربع می‌داند و آمار جمعیت آن در آمار کریات اربع گنجانده می‌شود.

گیوات حرسینا در سال ۱۹۷۹ بنیان‌گذاری شد و در ارتفاع ۱۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده که آن را بلندترین شهرک یهودی‌نشین کرانه باختری می‌سازد. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## پیشینه
گیوات حرسینا در سال ۱۹۷۹ پایه‌گذاری شد. نام این شهرک از سرهنگ اهرون حرسینا ()، رئیس وزارت دفاع در ستاد کل، گرفته شده‌است. نام دیگر آن، رامات مامره، به دلیل نزدیکی به مامره است.

این شهرک در فاصله ۱۵٫۲ کیلومتری از خط سبز و در شرق دیوار جداسازی اسرائیل در منطقه H2 قرار دارد که پس از پروتکل الخلیل در ژانویه ۱۹۹۷ تحت کنترل اسرائیل درآمد.

شهر الخلیل از سوی شهرک‌های اسرائیلی احاطه شده‌است: کریات اربع و گیوات حرسینا در شرق و حاگای و هار منوآ در جنوب. وادی الغروس در دل دره بقاع و در چند کیلومتری شرق الخلیل واقع شده و میان شهرک‌های گیوات حرسینا و کریات اربع قرار گرفته‌است.

## جایگاه در حقوق بین‌الملل
جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد؛ اما دولت اسرائیل این موضع را نمی‌پذیرد. بر پایه گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۹۴، در بازه زمانی نزدیک به یک سال میان اکتبر ۱۹۹۲ و دسامبر ۱۹۹۳، ۸۵ فلسطینی زخمی شدند که ۲۷ نفر از آنان در الخلیل بودند. این درگیری‌ها به دلیل ساخت‌وساز و گسترش شهرک‌های اسرائیلی در کریات اربع، حرسینا و شهرک‌های همجوار رخ داد که در نزدیکی مراکز جمعیتی فلسطینی واقع بودند.

## جمعیت
بر پایه آمار سال ۲۰۱۱، جمعیت گیوات حرسینا نزدیک به ۳۵۰۰ نفر بود. بر پایه آمار دیگری در سال ۲۰۱۶ شمار ساکنان آن ۱۲۰۰ نفر گزارش شد.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* گیوات حرسینا در هاآرتص

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
گیوات یوآو

**گیوات یوآو** () یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو است که در بلندی‌های جولان واقع شده‌است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. این شهرک زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود.

گیوات یوآو در سال ۱۹۶۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از سرهنگ یوآو شاهام است که در جریان عملیات ساموع در سال ۱۹۶۶ کشته شد. این شهرک در جنوب بلندی‌های جولان و در شیب مشرف به دریاچهٔ طبریه قرار دارد و اقتصاد آن بر پایهٔ کشاورزی و گردشگری کشاورزی استوار است.

## جغرافیا
گیوات یوآو در فلات جنوبی بلندی‌های جولان و در لبهٔ شیب تندی واقع شده که به سمت غرب به‌سوی دریاچهٔ طبریه فرومی‌رود. ارتفاع شهرک ۳۲۰ متر از سطح دریا است (۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریاچهٔ طبریه) و در حدود ۴ کیلومتری شرق ساحل دریاچه جای گرفته‌است. این شهرک نزدیک به ۱۳ کیلومتر شرق شهر طبریه و نزدیک به ۶۵ کیلومتر شرق حیفا قرار دارد.

گیوات یوآو در منطقه‌ای با شبکهٔ متراکم سکونتگاه‌های کشاورزی واقع شده و از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۷۸۹ به شبکهٔ ترابری بلندی‌های جولان متصل می‌شود. این جاده هم به دریاچهٔ طبریه و هم به شهرک مرکزی بنی یهودا می‌رسد و در جنوب به بزرگراه شمارهٔ ۹۸ که شاهراه اصلی شمالی−جنوبی این منطقه است متصل می‌گردد. گیوات یوآو همراه با شهرک‌های افیق، بنی یهودا و نئوت گولان یک مجموعهٔ سکونتگاهی تقریباً پیوسته را تشکیل می‌دهد.

## پیشینه
بلندی‌های جولان در سال ۱۹۶۷ به دست ارتش اسرائیل تصرف شد و پس از آن به‌صورت هدفمند مورد شهرک‌سازی قرار گرفت. گیوات یوآو در سال ۱۹۶۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از سرهنگ یوآو شاهام (برنشتاین) است که در جریان عملیات ساموع در جنوب کوه الخلیل در سال ۱۹۶۶ کشته شد. هستهٔ نخستین شهرک‌نشینان پنج نفر بودند که در آغاز به‌طور موقت در محلی به نام «فیک» اقامت داشتند.

در سال ۱۹۷۲ شهرک گسترش یافت. بر پایهٔ گزارشی که در سال ۱۹۷۷ برای سنای ایالات متحده تهیه شد، جمعیت آن در حدود ۱۸۰ نفر برآورد می‌شد و ساکنان از هواداران حزب کارگر اسرائیل بودند. مساحت شهرک ۴٬۵۰۰ دونم (۴٫۵ کیلومتر مربع) گزارش شده بود.

## اقتصاد
اقتصاد گیوات یوآو بر پایهٔ کشاورزی استوار است و دربرمی‌گیرد کشت آبی مرکبات، زیتون، موز و انگور (برای تولید شراب و خوراک) و نیز دامداری با نزدیک به ۲۲ گاوداری خانوادگی برای تولید شیر و گوشت گاو و همچنین پرورش بوقلمون. شهرک دارای نزدیک به ۲۴٬۰۰۰ دونم زمین چراگاهی است.

افزون بر کشاورزی، گردشگری کشاورزی نیز از منابع درآمد شهرک است که شامل اقامتگاه چادرهای مغولی، اتاق‌های مهمان‌پذیر، مرکز بازدیدکنندگان روغن زیتون و مرکز بازدیدکنندگان ساخت شوفار می‌شود.

بیشتر خدمات مورد نیاز ساکنان در شهرک مرکزی همجوار بنی یهودا فراهم می‌شود.

## جمعیت
گیوات یوآو شهرکی سکولار (غیرمذهبی) است. جمعیت آن روند رشد بلندمدت داشته‌است. تا پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان به ۶۳۶ نفر رسید که نشان‌دهندهٔ رشد ۱۰٫۲ درصدی در همان سال بود.

## جستارهای وابسته
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* بلندی‌های جولان
* شهرک‌های اسرائیلی
* شورای منطقه‌ای جولان

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه جولان

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
آمار جمعیتی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری

**آمار جمعیتی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری** داده‌هایی است که سازمان مرکزی آمار اسرائیل گردآوری می‌کند. این داده‌ها تنها جمعیت شهرک‌هایی را دربرمی‌گیرد که مقامات اسرائیلی به رسمیت شناخته‌اند. پاسگاه‌های اسرائیلی که بر پایه قوانین خود اسرائیل نیز غیرقانونی شمرده می‌شوند، در این آمار ردیابی نمی‌شوند و برآورد جمعیت آن‌ها دشوار است. دیوان بین‌المللی دادگستری در نظریه مشورتی خود همه شهرک‌های کرانه باختری را غیرقانونی دانسته‌است.

تا ژانویه ۲۰۲۳ در مجموع ۱۴۴ شهرک اسرائیلی در کرانه باختری وجود دارد که ۱۲ مورد آن در اورشلیم شرقی جای دارد. افزون بر این، بیش از ۱۰۰ پاسگاه غیرقانونی اسرائیلی نیز در کرانه باختری ساخته شده‌است. در مجموع بیش از ۵۲۹٬۰۰۰ شهرک‌نشین اسرائیلی در کرانه باختری (به‌جز اورشلیم شرقی) و نزدیک به ۲۴۶٬۰۰۰ شهرک‌نشین یهودی در اورشلیم شرقی ساکن هستند. ساخت دیوار حائل کرانه باختری شمار چشمگیری از شهرک‌ها را پشت این دیوار نگاه داشته‌است؛ شمار کل شهرک‌نشینان در خاور خطوط دیوار در سال ۲۰۱۲ دست‌کم ۷۹٬۲۳۰ نفر بود.

## مجموع جمعیت
جدول زیر روند رشد جمعیت شهرک‌نشینان اسرائیلی را در کرانه باختری و اورشلیم شرقی نشان می‌دهد.

## دیوار حائل و تخلیه نوار غزه
ساخت دیوار حائل کرانه باختری بخش بزرگی از شهرک‌ها را در سمت اسرائیل (غرب دیوار) نگه داشته‌است. شمار کل شهرک‌نشینانی که در سال ۲۰۱۲ در خاور خطوط دیوار زندگی می‌کردند دست‌کم ۷۹٬۲۳۰ نفر بود. در مقایسه، شمار شهرک‌نشینان نوار غزه در سال ۲۰۰۵ که از جابه‌جایی داوطلبانه خودداری کردند و در جریان طرح جداسازی اسرائیل از غزه به‌زور تخلیه شدند، نزدیک به ۹٬۰۰۰ نفر بود.

## موضع حقوق بین‌الملل
دیوان بین‌المللی دادگستری در نظریه مشورتی سال ۲۰۰۴ خود دربارهٔ پیامدهای حقوقی ساخت دیوار در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، همه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را مغایر حقوق بین‌الملل اعلام کرد.

## آمار جمعیتی به تفکیک شهرک
آمار زیر دوره ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ را دربرمی‌گیرد. منبع اصلی داده‌ها سازمان مرکزی آمار اسرائیل است.

در جدول زیر ستون «حصار» وضعیت شهرک را نسبت به دیوار حائل کرانه باختری نشان می‌دهد: W = غرب دیوار (سمت اسرائیل)، E = شرق دیوار (سمت مناطق فلسطینی) و V = دره اردن (شرقی‌ترین بخش).

### یادداشت‌ها دربارهٔ جدول
* شهرک‌های گانیم، حومش، کادیم و سانور در سال ۲۰۰۵ در چارچوب طرح جداسازی یک‌جانبه اسرائیل تخلیه شدند و از آن پس جمعیت آن‌ها صفر است.
* شهرک اوفاریم در سال ۲۰۰۴ به بیت آریه ضمیمه شد و از آن پس آمار جداگانه‌ای ندارد.
* بزرگ‌ترین شهرک‌ها از نظر جمعیت مودیعین عیلیت (بیش از ۷۳٬۰۰۰ نفر در ۲۰۱۸) و بیتار عیلیت (بیش از ۵۶٬۰۰۰ نفر) هستند که هر دو شهرک اولترا-ارتدوکس به‌شمار می‌روند.

## جستارهای وابسته
* شهرک‌های اسرائیلی
* کرانه باختری
* اورشلیم شرقی

## منابع

* 
* 

## پیوند به بیرون
* داده‌های جمعیتی شهرک‌ها در تارنمای «صلح اکنون» ()
* آمار جامع جمعیت شهرک‌ها ۱۹۷۲–۲۰۱۰ در تارنمای بنیاد صلح خاورمیانه

رده:فهرست‌های مربوط به سرزمین فلسطین
رده:فهرست‌های مرتبط با جغرافیای اسرائیل
رده:شهرک‌سازی اسرائیل
رده:کرانه باختری
کشتی شهید سیاوشی

***شهید سیاوشی*** یک کشتی مخصوص حمل و نقل است که نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران آن را اداره می‌کند.

## ساخت و ساز
این کشتی در ایران ساخته شده است.

## تاریخچه عملیاتی
طبق گزارش خبرگزاری فارس، در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۰، کشتی *شهید سیاوشی* با یواس‌اس ولا گلف (سی‌وی‌ای-۱۱۱) درگیر بوده است و آن را مجبور کرد «از مسیر خارج شود»، در حالی که این ناو در آن زمان در دریای مدیترانه بوده است.

در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰، این کشتی با یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا برخورد کرد. فرماندهی مرکزی ایالات متحده گفت که این کشتی در «آزار و اذیت» کشتی‌های آنها دست داشته است. اما یک مقام سپاه پاسداران این روایت را «داستان هالیوودی» نامید، آن را رد کرد و گفت: «آمریکایی‌ها برخلاف مقررات بین‌المللی مسیر کشتی ما را مسدود کردند و از پاسخ دادن به تماس‌های رادیویی ما خودداری کردند، اما با واکنش قدرتمند نیروهای ما مواجه شدند.» این رویداد منجر به توییت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده شد: «من به نیروی دریایی ایالات متحده دستور داده‌ام که هرگونه قایق‌های توپ‌دار ایرانی را در صورت ایجاد مزاحمت برای کشتی‌های ما در دریا، هدف قرار داده و نابود کنند.»

در ژوئن ۲۰۲۰، رسانه‌های ایرانی ویدیویی منتشر کردند که در آن یک واحد پرتابگر-نصب‌کننده-حامل به‌همراه رادار (TELAR) از سامانه سوم خرداد بر روی عرشه پشتی «شهید سیاوشی» دیده می‌شد که در حال شلیک یک موشک بود.

## منابع

رده:کشتی‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
ویا سانکتی مارتینی

**ویا سانکتی مارتینی** (به لاتین: Via Sancti Martini؛ به آلمانی: Martinusweg) یک مسیر پیاده راه اروپایی است که به نام قدیس مارتین نام‌گذاری شده است. مسیر اصلی آن به طول ۳٬۱۴۸ کیلومتر از شهر سومبات‌هی در غرب مجارستان تا تورس در فرانسه امتداد دارد و شامل ۱۵۰ مرحله با مسافت‌هایی بین ۵ تا ۵۲ کیلومتر است.

«ویا سانکتی مارتینی» یکی از مسیرهای فرهنگی شورای اروپا محسوب می‌شود.

نقطه آغاز این مسیر، زادگاه قدیس مارتین، یعنی شهر رومی باستان ساواریا (ساواریای آن زمان) است که امروزه شهر سومبات‌هی در آنجا قرار دارد. قدمت کلیسای سنت مارتین (Szent Martón) در سومبات‌هی به دوران روم بازمی‌گردد و بر اساس گزارش‌ها، خانه زادگاه این قدیس در این مکان قرار داشته است.

## نگارخانه

 Heimlichleiden - Martinusweg-Zeichen.jpg|نشان مسیر در نزدیکی هایملیش‌لایدن (مرحله HW-32-01)
 Dominican church Szombathely Sankt Martin .JPG|کلیسای سنت مارتین در سومبات‌هی (مجارستان)
 Tours, Saint Martin.JPG|باسیلیکای سنت مارتین در تورس (فرانسه)


## منابع

رده:مسیحیت
رده:زیارت
رده:کلیساها
رده:گردشگری در اروپا
رده:گردشگری در آلمان
رده:کاتولیک ها
کاحل

**کاحل** () یک موشاو در شمال اسرائیل است که در نزدیکی بزرگراه ۸۵ قرار دارد. این روستا در مرز جلیل علیا و جلیل سفلا، در شمال دریاچه طبریه و شمال‌غربی طابغه واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای مووئوت هاحرمون اداره می‌شود.

کاحل در سال ۱۹۸۰ بنیان‌گذاری شد و جامعه‌ای کشاورزی به‌شمار می‌رود. این روستا در ارتفاع ۱۰۲ متری از سطح دریا در درّه رود اردن جای گرفته‌است. نام روستا از چشمه‌ای نزدیک به نام عین‌کاحل گرفته شده‌است.

## جغرافیا
کاحل در دامنه‌های مشرف بر دریاچه طبریه و در فاصله نزدیک به ۳ کیلومتری شمال‌شرقی ساحل دریاچه واقع شده‌است. در غرب روستا، رودخانه نحال عامود از دره‌ای ژرف می‌گذرد. این روستا در فاصله نزدیک به ۱۱ کیلومتری شمال شهر طبریه، نزدیک به ۱۱۳ کیلومتری شمال‌شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۵۰ کیلومتری شمال‌شرقی حیفا قرار دارد. ارتفاع روستا از سطح دریا ۱۰۲ متر است. کاحل از راه بزرگراه ۸۵ که عکا را به حوالی دریاچه طبریه پیوند می‌دهد به شبکه حمل‌ونقل متصل است.

## پیشینه
کاحل در سال ۱۹۸۰ بنیان‌گذاری شد. نخستین ساکنان آن گروهی ۴۰ خانواری بودند و روستا نخست به‌صورت موشاو پایه‌گذاری شد. پس از آن ۳۰ خانه دیگر به روستا افزوده شد و به شکل «ییشوو کهیلاتی» (شهرک اجتماعی) دگرگون گشت. بر پایه منابع عربی، این روستا بر زمین‌های روستای فلسطینی القدیریه ساخته شده‌است.

اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی استوار است و بخشی از ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند.

## جمعیت
ساکنان کاحل یهودیان سکولار هستند. بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، شمار ساکنان روستا ۳۳۰ نفر بود. روستا شهرکی کوچک با جمعیتی نسبتاً ثابت در درازمدت است.

## امکانات
در کاحل مرکز پیش‌دبستانی برای کودکان وجود دارد. دبستان روستا در مجموعه راموت کورازیم نزدیک روستای الیفلت قرار دارد و دبیرستان‌ها در دیگر شهرک‌های منطقه واقع‌اند. همچنین روستا دارای کتابخانه عمومی و مجموعه ورزشی است.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایه رسمی روستا در پایگاه گلیل
* نمایه رسمی روستا در پایگاه بت‌آلون

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)