فهرست درگیری‌های داخلی اسرائیل

**فهرست درگیری‌های داخلی اسرائیل** ()، بنی‌اسرائیل که به نام عبرانیان نیز شناخته می‌شود، در سرزمین اسرائیل درگیر درگیری‌های مسلحانه‌ای میان خود بودند. بسیاری از اینها در کتاب مقدس عبری وجود دارند. این درگیری‌ها در دوران کوچ‌نشینی اسباط اسرائیل و همچنین پس از تأسیس و فروپاشی تاریخ اسرائیل و یهودای باستان که دو پادشاهی مستقل - پادشاهی شمالی اسرائیل در شمال و پادشاهی یهودا در جنوب در [شام جنوبی] بودند، رخ داد.

اگرچه روایت کتاب مقدس ادعا می‌کند که آنها زمانی به عنوان پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) ادغام شدند.

این مقاله فهرستی از حوادث جنگ درون اسرائیلی، از جمله درگیری میان و بین یهودیان و سامری‌ها را ارائه می‌کند.

## دوره کتاب مقدس

* **[[سامری‌ها]]** () - جنگ داخلی بین عیلی، از نسل Ithamar و پسران پینکوس (فینحاس) درگرفت، زیرا عیلی پسر یفنی تصمیم گرفت کاهنی اعظم را از اولاد پینکوس غصب کند.
* **[[صیغه لاوی]]** (۱۳۷۵ پ. م) – زمانی شروع شد که یکی از لاویان از قبیله افرایم به همراه صیغه‌اش در طی سفر از روستای جبعه متعلق به قبیله بنیامین می‌گذرند و توسط گروهی مورد حمله قرار می‌گیرند. او کنیز خود را به جمعیت می‌دهد و آنها به او تجاوز می‌کنند تا زمانی که از حال می‌رود. لاوی او را تکه‌تکه می‌کند و بقایایش را به دیگری اسباط اسرائیل تقدیم می‌کند. قبایل بنی‌اسرائیل که از این حادثه خشمگین شده‌اند، سوگند می‌خورند که هیچ‌کس دخترش را به بنیامینی‌ها (یا بنی‌بنیامینی‌ها) برای ازدواج ندهد و جنگی را آغاز می‌کنند که تقریباً قبیله را از بین می‌برد و تنها ۶۰۰ مرد زنده می‌مانند.
* **[[ابیملک (داوران)]]** (۱۱۲۹ – ۱۱۲۶ پ. م) – ابیملک (داوران) درگیر جنگ با رعایای خود، از جمله شکیم شد. 
* **[[نبرد جنگل افرایم]]** (۱۰۲۰ پیش از میلاد) – بخشی از قیام شورشیان که توسط ابشالوم علیه سلطنت پدرش داوود آغاز شد. ابشالوم پس از ترور برادر ناتنی پدری‌اش امنون، که به خواهر تنی ابشالوم تامار (دختر داوود) تجاوز کرده بود، از تبعید در جشور بازگشته بود. پس از جمع‌آوری حمایت در اورشلیم و الخلیل، خود را پادشاه اعلام کرد و شورشیان خود را بسیج کرد، اما در نهایت توسط برادرزاده و فرمانده ارتش داوود یوآب کشته شد.
* **[[شورش یربعام]]** () – پس از مرگ پسر و جانشین داوود سلیمان در پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) آغاز شد. همه اسباط اسرائیل به جز قبیله یهودا و قبیله بنیامین پسر و جانشین رحبعام سلیمان را به نفع یربعام رد کردند و و بدین ترتیب وفاداری خود را از خاندان داوود پس گرفتند. به رهبری یروبعام، این ده قبیله گمشده پادشاهی شمالی اسرائیل (که به آن پادشاهی شمالی نیز می‌گویند) را در سامریه تأسیس کردند، در حالی که وفاداران یهودا و بنیامین پادشاهی یهودا مستقل (همچنین به نام پادشاهی جنوبی) در یهودیه تأسیس کردند.

## معبد دوم و دوره روم

* **[[هورکانوس]]** (۱۱۳–۱۱۰ پیش از میلاد) – از سال ۱۱۳ پیش از میلاد، هیرکانوس یک لشکرکشی نظامی گسترده علیه سامره آغاز کرد. در نهایت، سامره مورد تاخت و تاز قرار گرفت و کاملاً ویران شد. ساکنان سامره سپس به بردگی گرفته شدند. پس از این پیروزی‌ها، هیرکانوس به سمت شمال و به سوی شکیم و کوه گریزیم رفت. شهر شکیم به یک روستا تبدیل شد و معبد سامری در کوه جرزیم ویران شد. این اقدام نظامی علیه شکیم از نظر باستان‌شناسی حدود ۱۱۱–۱۱۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شده است.
* **[[ونتیدیوس کومانوس]]** (قرن اول میلادی) – آنها تحت رهبری دو زیلوت‌ها، الیعازر و اسکندر، به سامره حمله کردند و قتل‌عامی را آغاز کردند. کومانوس بیشتر سربازان خود را علیه شبه‌نظامیان رهبری کرد، بسیاری را کشت و برخی دیگر را اسیر کرد، و رهبران یهودی اورشلیم متعاقباً توانستند بیشتر دیگران را آرام کنند، اما وضعیت جنگ چریکی ادامه یافت.
* **[[سیکاری]]** (۶–۷۳ میلادی) – سیکاری‌ها گروهی منشعب از یهودیانایش زیلوت‌ها بودند که علیه یهودیان و رومی‌ها در استان رومی یهودیه به خشونت متوسل می‌شدند. بخش عمده‌ای از آنچه در مورد سیکاری‌ها می‌دانیم از «آثار باستانی یهودیان» و «جنگ یهود» نوشته یوسف فلاوی می‌آید که نوشته است سیکاری‌ها موافقت کردند که منشی ربوده شده الیعازر، فرماندار محوطه معبد، را در ازای آزادی ده ترور اسیر شده آزاد کنند.سیکاری‌ها در قتل کاهن اعظم (یهودیت) جاناتان بن آنانوس دست داشتند و همچنین در تلاش برای تحریک مردم به جنگ علیه روم، مرتکب مجموعه‌ای از جنایات شدند. در یک روایت، که در تلمود آمده است، آنها با استفاده از گرسنگی، ذخایر غذایی شهر را نابود کردند تا مردم را به جای مذاکره برای صلح، مجبور به جنگیدن علیه محاصره روم کنند. یوسفوس همچنین نوشته است که سیکاری‌ها به روستاهای عبری مجاور از جمله عین گدی حمله کردند و در آنجا ۷۰۰ زن و کودک را قتل‌عام کردند.
* ""آزار و اذیت ابیونی‌ها و ناصری" (۷۰ پس از میلاد - ۱۳۵ پس از میلاد) - ابیونی‌ها در تضاد با پیروان یهودی شمعون بارکوخبا به دلیل امتناع از مسیحیت او بود. به گفته Haran Gawaita، مندائیان ناسوری قبل از محاصره اورشلیم (۷۰ میلادی) به دلیل آزار و اذیت گروهی از یهودیان از اورشلیم گریختند.

## منابع

رده:فهرست‌های جنگ‌ها
رده:فهرست‌های مربوط به اسرائیل