پرسش رومی

بندانگشتی|300x300پیکسل|شکاف پورتا پیا، در سمت راست، در عکسی همزمان
**سؤال رومی** ( ) اختلافی در مورد قدرت دنیوی پاپ‌ها به عنوان حاکمان یک قلمرو مدنی در چارچوب وحدت ایتالیا ایتالیا بود. این اختلاف با پیمان‌های لاتران بین پادشاه ویکتور امانوئل سوم و نخست‌وزیر بنیتو موسولینی از ایتالیا و پاپ پیوس یازدهم از سریر مقدس در سال ۱۹۲۹ پایان یافت.

## منافع بین‌المللی
در ۹ فوریه ۱۸۴۹، جمهوری روم حکومت ایالات پاپی را به دست گرفت. در ژوئیه بعد، مداخله نیروهای فرانسوی، پاپ پیوس نهم را به قدرت بازگرداند و مسئله روم را حتی در سیاست داخلی فرانسه به بحث داغی تبدیل کرد.

در ژوئیه ۱۸۵۹، پس از آنکه فرانسه و اتریش به توافقی دست یافتند که به جنگ کوتاه دوم استقلال ایتالیا پایان داد، مقاله‌ای با عنوان «مسئله روم» در *روزنامه وست‌مینستر ریویو* این نظر را ابراز کرد که ایالت‌های پاپ باید از استان‌های آدریاتیک محروم شوند و به قلمرو اطراف رم محدود شوند. این امر در سال بعد به واقعیت تبدیل شد، زمانی که بیشتر ایالت‌های پاپ به پادشاهی ایتالیا پیوستند.

## قانون تضمین‌های پاپی
پاپ پیوس نهم و جانشینانش از به رسمیت شناختن حق پادشاه ایتالیا برای سلطنت بر آنچه که قبلاً ایالات پاپی بود، یا حق دولت ایتالیا برای تعیین اختیارات او و وضع قوانین برای او، خودداری کردند. با تأکید بر اینکه مقر مقدس باید استقلال آشکار خود را از هر قدرت سیاسی در اعمال صلاحیت معنوی خود حفظ کند و پاپ نباید صرفاً «کشیش پادشاه ایتالیا» به نظر برسد، پیوس نهم قانون ضمانت‌های پاپی را که شامل پیشنهاد پرداخت مالی سالانه به پاپ بود، رد کرد.

با وجود تضمین‌های مکرر دولت ایتالیا مبنی بر آزادی مطلق پاپ دررفت و آمد در داخل و خارج از ایتالیا، پاپ‌ها از پا گذاشتن به بیرون از دیوارهای واتیکان و در نتیجه قرار دادن خود تحت حمایت نیروهای قانون و نظم ایتالیا خودداری کردند، که به معنای به رسمیت شناختن ضمنی تغییر وضعیت بود. در نتیجه، عنوان «زندانی در واتیکان» برای آنها به کار رفت، تا اینکه پیمان لاتران در سال ۱۹۲۹ با تأسیس شهر واتیکان به عنوان یک کشور مستقل از ایتالیای فاشیست، مسئله روم را حل کرد.

## قصد ترک رم را دارد
پیوس نهم در طول دوران پاپی خود چندین بار به ترک رم برای بار دوم فکر کرد. او در نوامبر ۱۸۴۸، پس از ترور وزیر دارایی خود، کنت پلگرینو روسی، با لباس مبدل از رم گریخت. یک مورد در سال ۱۸۶۲ بود، زمانی که جوزپه گاریبالدی در سیسیل در حال جمع‌آوری داوطلب برای لشکرکشی به رم با شعار *Roma o Morte* (رم یا مرگ) بود. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۶۲، قبل از اینکه گاریبالدی و داوطلبانش در آسپرومونته متوقف شوند، پیوس نهم ترس خود را با لرد اودو راسل، وزیر بریتانیا در رم، در میان گذاشت و پرسید که آیا پس از ورود نیروهای ایتالیایی به انگلستان، به او پناهندگی سیاسی داده خواهد شد یا خیر. اودو راسل به او اطمینان داد که در صورت لزوم به او پناهندگی داده خواهد شد، اما گفت که مطمئن است ترس پاپ بی‌اساس است.

شایعات جدیدی مبنی بر رفتن پاپ پس از فتح رم و تعلیق شورای اول واتیکان مطرح شد. این شایعات توسط اتو فون بیسمارک به جولیوس هرمان موریتز بوش مخابره شد:

یکی از معتمدان پاپ، دان بوسکو، کشیش-مربی محبوبی که به خاطر پیشگویی‌هایش مشهور بود، یادداشتی با لحنی پیشگویانه برای پیوس نهم فرستاد: «بگذارید نگهبان، فرشته اسرائیل، در پست خود محکم بایستد تا از قلعه خدا و صندوق عهد محافظت کند!» پیوس نهم موافقت کرد و به عنوان زندانی خودخواسته در واتیکان در پست خود باقی ماند؛ جانشینان او نیز همین‌طور بودند، تا اینکه امضای پیمان لاتران باعث به رسمیت شناخته شدن آزادی‌های پاپ شد.

## پیمان لاتران
پیمان لاتران مسئله روم را در سال ۱۹۲۹ حل کرد؛ واتیکان حاکمیت ایتالیا بر ایالت‌های پاپ سابق را به رسمیت شناخت و ایتالیا حاکمیت پاپ بر شهر واتیکان را به رسمیت شناخت. واتیکان درخواست غرامت خود را برای از دست دادن ایالت‌های پاپ و اموال کلیسایی مصادره شده توسط دولت ایتالیا به مبلغی بسیار کمتر از آنچه طبق قانون ضمانت‌ها به آن تعلق می‌گرفت، محدود کرد.

## ادبیات
رمان‌های تاریخی مانند *فابیولا* و *[[هوس‌های امپراتور|کوو وادیس]]* به گونه‌ای تفسیر شده‌اند که رفتار پادشاهی تازه تأسیس ایتالیا با پاپ‌ها را با آزار و اذیت مسیحیان اولیه در امپراتوری روم مقایسه می‌کنند.

## جستارهای وابسته
* سوال جنوبی

## منابع

رده:پادشاهی ایتالیا (۱۹۴۶-۱۸۶۱)
رده:تاریخ پاپ
رده:روابط ایتالیا و سریر مقدس
رده:روابط خارجی سریر مقدس
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کلیسای کاتولیک رومی سده ۱۹ (میلادی)
رده:کلیسای کاتولیک رومی سده ۲۰ (میلادی)
رده:یگانگی ایتالیا