ورونیکا گامبارا

**ورونیکا گامبارا** (۲۹ یا ۳۰ نوامبر ۱۴۸۵ – ۱۳ ژوئن ۱۵۵۰) شاعر و سیاستمدار ایتالیایی بود. او از سال ۱۵۱۸ تا ۱۵۵۰ حاکم شهرستان کورجو بود.

## زندگی‌نامه
گامبارا در پرالبوینو (که اکنون در استان برشا واقع شده است) در لومباردی ایتالیا متولد شد و از خانواده‌ای سرشناس و یکی از هفت فرزند کنت جانفرانچسکو دا گامبارا و آلدا پیو دا کارپی بود. خانواده او شامل تعدادی از روشنفکران زن برجسته، از جمله عمه‌های بزرگش، شاعران انسان‌گرا، ژینور و ایزوتا نوگارولا، بودند  ورونیکا همچنین خواهرزاده امیلیا پیا، همکار اصلی زن فیلم درباری اثر بالداساره کاستیلیونه بود.

گامبارا تحصیلات اومانیستی داشت و لاتین، یونانی، فلسفه، الهیات و کتاب مقدس را مطالعه کرد. در سال ۱۵۰۲، در سن ۱۷ سالگی، او شروع به مکاتبه با پیترو بمبو، شاعر برجسته نئو- پترارک، کرد که دو سال بعد، زمانی که او شروع به ارسال سروده‌هایش برای او کرد، مربی شاعرانه او شد.

در سال ۱۵۰۹، در سن ۲۴ سالگی، او با پسرعمویش، گیبرتو هفتم، کنت کورجو، که ۵۰ سال داشت و همسرش را از دست داده بود، در آمالفی ازدواج کرد. آنها صاحب دو پسر به هیپولیتوس کورجو شدند. در سال ۱۵۱۰ و جیرولامو در سال ۱۵۱۱ به دنیا آمدند. پس از مرگ گیبرتو در سال ۱۵۱۸، او مسئولیت امور ایالت (از جمله مدیریت *[[کوندوتیرو|کوندوتیری‌های]]* کورجو) و همچنین آموزش دو پسر و دخترخوانده‌اش، کوستانزا، را بر عهده گرفت. خواهرزاده‌اش، کامیلا والنتی، دختر ویولانته، خواهر ورونیکا، نیز ظاهراً شاعر بود.

در زمان حکومت گامبارا، دربار کوچک کورجو به چیزی شبیه به یک سالن تبدیل شد که چهره‌های مهمی مانند پیترو بمبو، جیان جورجو تریسینو، مارکانتونیو فلامینیو، لودوویکو آریوستو و تیتیان از آن بازدید می‌کردند   گامبارا که پیش از این با فرانسیس اول، پادشاه فرانسه، متحد بود، کورجو را با چارلز پنجم، امپراتور مقدس روم، متحد کرد. او شخصاً در سال ۱۵۳۰ از چارلز پنجم در ملک خود استقبال کرد، زمانی که چارلز پنجم پیمانی را امضا کرد که تضمین می‌کرد کورجو دیگر محاصره نخواهد شد، و این پیمان برای بار دوم در سال ۱۵۳۳ امضا شد. با این حال، این پیمان در سال ۱۵۳۸ هنگامی که گالئوتو پیکو دوم، کنت میراندولا و کنکوردیا، حمله‌ای را به کورجو آغاز کرد، نقض شد. گامبارا دفاع موفقیت‌آمیزی از شهر ترتیب داد و بین سال‌های ۱۵۴۶ تا ۱۵۵۰، شاهد بود که چارلز پنجم برای بهبود استحکامات هزینه پرداخت کرد.

او در ۱۳ ژوئن ۱۵۵۰ در کورجو، ایتالیا درگذشت.

## شعر و مکاتبات
تقریباً ۸۰ شعر و ۱۵۰ نامه از او باقی مانده است و ترجمه کاملی از اشعار او به زبان انگلیسی در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. بخش کمی از اشعار او در طول زندگی‌اش منتشر شد، هرچند که به صورت نسخه خطی در گردش بود و تا سال ۱۵۳۰ در سراسر ایتالیا شناخته شده بود. گامبارا در درجه اول اشعاری به زبان ایتالیایی سروده است که به چهار دسته تقسیم می‌شوند: اشعاری با موضوعات سیاسی، اشعار مذهبی، اشعار شبانی ویرجیلیایی و اشعار عاشقانه برای همسرش. اشعار سیاسی او به ویژه به خاطر بیان مفهوم ایتالیا به عنوان یک موجودیت، قرن‌ها پیش از اتحاد، قابل توجه هستند. بیشتر اشعار او غزل هستند، اگرچه او مادریگال، تصنیف و بندهایی در سبک اوتاوا ریما نیز سروده است. او همچنین تعدادی شعر به لاتین سروده است، از جمله قصیده‌ای برای چارلز پنجم که با آن به پادشاه دیگر در سفرش به کورجو در سال ۱۵۳۰ خوشامد گفت.

گامبارا با تعدادی از دانشمندان و شاعران مهم آن زمان مکاتبه داشت. علاوه بر پیترو بمبو که در بالا به آن اشاره شد او با برناردو تاسو شاعر، ماتئو باندلو نویسنده و پیترو آرتینو نویسنده و نمایشنامه‌نویس مکاتبه داشت (که بعدها به او تهمت «فاحشه متظاهر» زد، حمله‌ای که گامبارا به سادگی نادیده گرفت). او همچنین با چارلز پنجم نامه رد و بدل می‌کرد نامه‌های گامبارا، که هرگز قرار نبود منتشر شوند، زندگی شخصی او را روشن کردند. او در نامه‌ای به لودوویکو روسو در سال ۱۵۴۹ به خستگی از مسئولیت‌هایش اعتراف می‌کند و تمایل خود را برای کناره‌گیری و زندگی در یک روستا به تنهایی ابراز می‌کند.

## منابع

## منابع
* Under the Sign of Dido: Veronica Gambara (1485–1550), Life, Letters, and Poetry Ellen Moody April 2004. Accessed July 20012.
* Massimo Colella, *"Cantin le ninfe co' soavi accenti". Per una definizione del petrarchismo di Veronica Gambara*, in "Testo» , ۲۰۲۲.
* 
رده:حاکمان زن سده ۱۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۵۵۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۸۵ (میلادی)
رده:شاعران زن اهل ایتالیا
رده:نویسندگان سده ۱۶ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نویسندگان لاتین سده ۱۶ (میلادی)