شیمازاکی توسون

**شیمازاکی توسون** به ژاپنی: Shimazaki Tōson , 島崎 藤村؛ زاده‌ی ۲۵ مارس ۱۸۷۲ - درگذشته‌ی ۲۲ اوت ۱۹۴۳) شاعر و نویسنده، ژاپنی بود. او با نام اصلی **شیمازاکی هاروکی** (به ژاپنی: Shimazaki Haruki , 島崎 春樹) در روستای ماگومه واقع در مسیر ناکاسِن‌دو استان چیکوما (امروزه در شهر ناکاتسوگاوا در استان گیفو) به‌دنیا آمد. وی عضو فرهنگستان هنر امپراتوری بود. پسر دوم، **شیمازاکی کِی‌جی** و پسر سومش، **شیمازاکی اوسوکه** هر دو نقاش بودند. او با عضویت در مجله‌ی **بونگاکوکای** فعالیت ادبی خود را آغاز کرد و به عنوان شاعری وابسته به مکتب رمانتیسم، آثاری مانند **واکاناشو** را منتشر کرد. سپس حوزه اصلی فعالیت خود را به رمان‌نویسی/داستان‌نویسی تغییر داد و با انتشار آثاری مانند **هاکای** و **بهار****،** به نویسنده‌ای شاخص در مکتب ناتورالیسم تبدیل شد. از دیگر آثار او می‌توان به** خانواده**  که آن را اوج تکامل‌ ادبیات ناتورالیستی ژاپن به‌شمار می‌آورند، **تولد دوباره** که در آن به رابطه‌ی نامشروع خود با برادرزاده‌ش اعتراف کرده است، و رمان تاریخی بلند **پیش از سپیده‌دم** که شخصیت اصلی‌ آن از پدرش، **شیمازاکی ماساکی** الهام گرفته شده است، اشاره کرد.
## زندگی‌نامه
### تبار خانوادگی
نیاکان خاندان شیمازاکی از تبار خاندان می‌اورا بودند که خاستگاه آن‌ها منطقه‌ی تسوکوی در شبه‌جزیره‌ی می‌اورا در استان ساگامی در ژاپن قدیم (امروزه شهر یوکوسوکا، استان کاناگاوا) بود. خاندان شیمازاکی در دوران شیمازاکی شیگه‌تسونا به خدمت **کی‌سُو یُوشی‌آری** درآمد و به دره‌ی کی‌سُو رفت. پسر بزرگ شیمازاکی شیگه‌تسونا، **شیگه‌میچی****،** روستای ماگومه را زمانی که یک سامورایی کشاورز بود، آباد کرد و آن را به یکی از ایستگاه‌های بین‌راهی جاده‌ی ناکاسِن‌دو تبدیل کرد. خاندان شیمازاکی نسل‌ها منصب‌هایی همچون هون‌جین (اقامتگاه بین‌راهی مقامات)، شوویا (کدخدا) و تونیا (متصدی حمل و نقل و بازرگانی ایستگاه بین‌راهی) را بر عهده داشت. پدر شیمازاکی توسون، **شیمازاکی ماساکی** هفدهمین رئیس خاندان و عضو پژوهشگران کُکوگاکو (مطالعات ادبیات و فرهنگ باستانی ژاپن) در مکتب فکری هیراتا بود.
### سرگذشت
* در ۲۵ مارس ۱۸۷۲، در روستای ماگومه، استان چیکوما به‌عنوان چهارمین پسر پدرش **ماساکی** و مادرش، **نوئی** زاده شد.
* در ۱۸۷۸ وارد مدرسه‌ی **کامی‌ساکا** شد و آثار کلاسیک کنفسیوسی، ‌از جمله کُوکیُو و ‌رُنگُو را نزد پدرش فرا گرفت. 
* در ۱۸۸۱ به توکیو رفت؛ در مدرسه‌ی ابتدایی **تای‌مِی** تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، در خانه‌ی یوشی‌مورا تادامیچی اقامت داشت و نزد عموی او تاکه‌ای یُوسِتسو دیگر آثار کلاسیک کنفسیوسی همچون شی‌کیُو را فرا گرفت. سپس در مدارس پیش‌دانشگاهی از جمله، مدرسه‌ی انگلیسی می‌تا و مدرسه‌ی کیوریتسو تحصیل کرد و سپس وارد بخش اصلی کالج مِی‌جی گاکوئین شد. (که بعدها به دانشگاه مِی‌جی گاکوئین تبدیل شد.) 
* در دوران دانشجویی با افرادی همچون **بابا کُوچُو**، **توگاوا شوکُوتسو**، **کیتامورا کی‌سِی**، **ناکاجیما کوماکیچی** روابط دوستانه داشت. او همچنین تحت تاثیر یکی از آموزگاران مدرسه‌ی کیوریتسو، به مسیحیت گروید. سال‌های دانشجویی خود را به مطالعه‌ی ادبیات غرب گذراند و همچنین آثار کلاسیک ژاپن مانند آثار ماتسوئو باشو یا سای‌گیُو را مطالعه کرد. او از نخستین دوره فارغ‌التحصیلان بخش اصلی مؤسسه‌ی مِی‌جی گاکوئین بود و سرود رسمی مؤسسه را نیز سروده است.
* در ۱۸۸۶ پدرش ماساکی، در زادگاهشان در زندان درگذشت. ماساکی نه تنها الهام‌بخش شخصیت اصلی رمان «پیش از سپیده‌دم»، آئویاما هان‌زُو بود، بلکه تاثیر عمیقی بر شکل‌گیری هویت ادبی توسون گزاشت.

### مجله‌ی «بون‌گاکوکای» و شاعران مکتب رمانتیسم
پس از فارغ التحصیلی او به ترجمه‌ و نگارش برای مجله‌ی جوگاکوزاشّی پرداخت و در سپتامبر ۱۸۹۲، در بیست‌سالگی، به‌عنوان معلم زبان انگلیسی در دبیرستان دخترانه‌ی مِی‌جی مشغول به کار شد. سال بعد، به‌واسطه‌ی ارتباطش با کیتامورا توکُکو و هوشی‌نو‌ تِن‌چی، به مجله‌ی **بون‌گاکوکای** پیوست و به‌عنوان یکی از اعضای اصلی، نمایش‌نامه‌های منظوم و جستارهایی را منتشر کرد. در همین دوران، او به شاگردش **ساتو سوئه‌کُو** علاقه‌مند شد، و از آنجایی که به‌عنوان معلم احساس گناه و عذاب وجدان می‌کرد، از مسیحیت دست کشید و از شغلش استعفا داد. سپس مدتی را در منطقه‌ی کانسای گذراند و دوباره به خانه‌ی خاندان یوشی‌مورا (خانه‌ای که در کودکی در آن بزرگ شده بود) بازگشت. سال ۱۸۹۴، بار دیگر به دبیرستان دخترانه مِی‌جی بازگشت، اما در همان سال کیتامورا توکُکو خودکشی کرد. همچنین برادر شیمازاکی، هیده‌ئُو، به‌دلیل اتهامات مالی مرتبط با لوله‌کشی آب بازداشت شد و سال بعد، ساتو سوئه‌کُو بر اثر بیماری درگذشت. درنتیجه، او دوباره از مدرسه استعفا داد؛ این دوره‌ی زندگی‌اش بعدها در رمان «بهار» بازتاب یافت. 
در ۸ سپتامبر ۱۸۹۶، در آکادمی توهوکو در سِن‌دای، استان میاگی، مشغول به تدریس شد و حدود یک سال در آنجا اقامت کرد. در ۲۵ اکتبر همان سال، مادرش درگذشت و او در خانه‌ای در محله‌ی هاسه‌کورا که بالای صخره‌ای و مشرف به رودخانه‌ی هیروسه قرار داشت، آغاز به سرودن شعر کرد. سپس به مهمان‌خانه‌ی می‌اورا، نزدیک ایستگاه سِن‌دای نقل مکان کرد و نخستین مجموعه‌ی شعر خود، واکاناشو، را در آنجا نوشت و با انتشار آن به جامعه‌ی ادبی وارد شد. سه مجموعه‌ی شعر دیگر او یعنی، «قایق تک برگ»، «علف‌های تابستان» و مجموعه «شکوفه‌های آلو فروریخته»، رمانتیسم دوره‌ی مِی‌جی را به اوج شکوفایی رساندند و او با نویسنده‌ی همشهری، دُوی بان‌سوی  (اهل سِن‌دای، استان میاگی)، دوره‌ای را پدید آورد که عصر «تُوبان» یا عصر «بان‌تُو» نامیده شد. پس از انتشار این چهار مجموعه، او به تدریج از سرودن شعر فاصله گرفت. 
بعضی از اشعار شیمازاکی، به‌ویژه از مجموعه شکوفه‌های آلو فروریخته، به‌عنوان ترانه نیز محبوبیت پیدا کرده‌اند. یکی از اشعار معروف این مجموعه، «نارگیل» است که بر اساس داستانی از یاناگی‌تا کونیُو ساخته شده است. این داستان به مشاهده‌ی یک نارگیل که در سواحل ای‌راگا (استان آیچی) در ژاپن پیدا شده بود، اشاره دارد. این اثر در سال ۱۹۳۶ به عنوان یکی از ترانه‌های ملی ژاپن با آهنگ‌سازی اُناکا تُوراجیرو از شاگردان یامادا کُوساکو منتشر شد و از آن زمان تا امروز همچنان به‌عنوان یک ترانه محبوب در ژاپن شنیده می‌شود.
همچنین، شعری دیگر از همین مجموعه به نام «آواز ساحل» وجود دارد که اشعار آن از مجموعه‌ی آواز قو اثر شوبرت گرفته شده است. نت‌های موسیقی این اثر نیز در مجموعه گنجانده شده است. علاوه بر این، ترانه ملی دیگری به‌نام «صبح»  که آهنگ‌سازی آن توسط اُدا شین‌گُو در همان سال انجام شده، و همچنین ترانه معروف «آواز سفر بر ‌کرانه‌ی رود چی‌کوما» که در سال ۱۹۲۵ توسط هیرُوتا ریوتارُو ساخته شده است، از دیگر اشعار این مجموعه به شمار می‌آیند.

### دوران کُومورُو و آغاز نویسندگی

* در سال ۱۸۹۹، به‌عنوان معلم زبان انگلیسی در مدرسه‌ کُومورُو گی‌جوکو در شهرستان کُومورُو در استان ناگانو مشغول به کار شد و به مدت ۶ سال در آنجا زندگی کرد. ( به این دوران، دوران کُومورُو گفته می‌شود.) در این دوران با هاتا فویوکُو که اهل هاکوداته در هوکایدو بود ازدواج کرد و سال بعد دختر اولش به‌ نام میدُوری به دنیا آمد. در این دوران، توجه او به مسائل اجتماعی و دنیوی افزایش یافت و به همین دلیل شیوه‌ی خلق آثار خود را به نثر تغییر داد. او به توصیف دقیق رود چی‌کوما و منطقه‌ی اطراف آن پرداخت و نوشته‌‌های توصیفی (نوعی از نوشتار که به توصیف دقیق از یک مکان می‌پردازد) با عنوان «طرح‌هایی از رود چی‌کوما» را نوشت که در آن به ‌نوعی از شعر دست کشید. او همچنین شروع به نوشتن رمان «هاکای» کرد و شخصیت‌های این رمان، از جمله ایچی‌مورا که در رمان نماینده مجلس است، از فردی به‌نام تاتسو‌کاوا اون‌پِی، اهل ایواموراتا، الهام گرفته شده است.
* در سال ۱۹۰۵، از مدرسه‌ی کُومورُو گی‌جوکو استعفا داده و به توکیو رفت.
* در سال ۱۹۰۶، رمان هاکای را به‌عنوان اولین کتاب از مجموعه‌ آثار سایه‌‌های سبز را، با هزینه شخصی منتشر کرد. این کتاب به سرعت به ‌فروش رفت  و ‌در دنیای ادبیات به‌عنوان یک رمان ناتورالیستی در محافل ادبی تحسین شد. در همین دوران، سه دختر او به‌دلیل سوء تغذیه درگذشتند که بعدها این موضوع در رمان «خانواده» به تصویر کشیده شد.
* در سال۱۹۰۷،  داستان کوتاه «نامی‌کی» را در مجله‌ی بون‌گِی کورابو منتشر کرد و باعث جنجال در مورد انتخاب شیوه‌های روایت داستانی شد.
* درسال ۱۹۰۸، «بهار» را منتشر کرد.
* درسال ۱۹۱۰، رمان «خانواده» را در روزنامه‌ی یومی‌اوری‌شین‌بون به‌صورت سریالی منتشر کرد. ( که در سال بعد در مجله‌ی چوئو کُورُون ادامه یافت.) پس از پایان این سری، در آگوست همان سال، همسرش فویوکُو پس از تولد دختر چهارمش درگذشت. ازین‌رو، برادرزاده‌ش، کوماکو، برای کمک به‌کارهای خانه به خانه‌ی او آمد و از حدود سال ۱۹۱۲ به طور غیررسمی با او وارد رابطه‌ی عاشقانه شد، که درنهایت به بارداری کوماکو منجر شد.
*  در ماه می ۱۹۱۳، از بندر کوبه به مقصد فرانسه سفر کرد و پس از ۳۷ روز به شهر مارسی رسید. به‌واسطه‌ی آشنایی با ای‌کوما آری‌شیما، در یک خانه‌ی اجاره‌ای در پاریس زندگی کرد. در آنجا روابط نزدیکی با کارشناس تاریخ هنر، ساواکی یوموکیچی برقرار کرد.
*  با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، به همراه نقاش ماسامونه توکوسابورو به شهر لیموژ پناه برد. او‌ دومین مجموعه از یادداشت‌های خود را با عنوان «یادداشت‌های فرانسه» در روزنامه‌ آساهی شین‌بون منتشر کرد.
*  در ژوئیه ۱۹۱۶، از طریق کشتی آتسوتامارو به لندن سفر کرد و سپس از آنجا به کوبه بازگشت.
*در سال ۱۹۱۷، به‌عنوان استاد در دپارتمان ادبیات دانشگاه کِی‌ئُو مشغول به تدریس شد. 
* در سال ۱۹۱۸، رمان  «تولد دوباره» را منتشر کرد و پس از بازگشت به ژاپن تلاش کرد رابطه‌‌ی خود را با کوماکو خاتمه دهد. به همین دلیل، به واسطه‌ی رسیدگی خویشاوندان، کوماکو نزد دایی خود در تایوان فرستاده شد. 
* کوماکو بعدها به ژاپن بازگشت و در ژوئن ۱۹۷۸ در سن ۸۵ سالگی در یکی از بیمارستان‌های توکیو درگذشت. همچنین در این دوره، چند داستان کودکانه، از جمله «داستان‌هایی برای کودکان»، «زادگاه» و «خوشبختی» از شیمازاکی منتشر شد.
* درسال ۱۹۲۷ داستان «طوفان» را منتشر کرد و از سال بعد، نگارش رمان تاریخی «پیش از سپیده‌دم» را که از زندگی پدرش الهام گرفته شده بود را آغاز کرد.
* در ۳ نوامبر ۱۹۲۸ با کاتو شیزوکُو ازدواج کرد.
* از آوریل ۱۹۲۹ تا اکتبر ۱۹۳۵، رمان پیش از سپیده‌دم را در مجله‌ی چوئو کُورُون به صورت سریالی منتشر می‌کرد. پس از پایان انتشار، آثار خود را گردآوری و ویرایش کرد و آن‌‌ها را در مجموعه‌ای با عنوان «توسون بونکُو» منتشر کرد. همچنین به دعوت یاناگی ساوا تاکِشی در تاسیس انجمن قلم ژاپن مشارکت کرد و نخستین رئیس آن شد. 
* در سال ۱۹۴۰ عضو آکادمی هنر امپراطوری شد.
* در ۸ ژانویه ۱۹۴۱ در تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه‌ی نظامی معروف به سِن‌جین‌کون، همکاری داشت؛ این آیین‌نامه توسط وزیر جنگ وقت، توجُو هیده‌کی صادر شد.
* در سال ۱۹۴۲ به ‌عنوان عضو افتخاری انجمن ملی ادبیات ژاپن برگزیده شد.
* در سال ۱۹۴۳ انتشار سریالی رمان «درواز‌ه‌ی شرق» را آغاز کرد، اما در ۲۲ اوت همان سال در اثر خونریزی مغزی در خانه‌‌ی خود درگذشت. آخرین سخنان او این بود: «نسیم خنکی است، نه؟»
## اندوه ناشی از والدین
شیمازاکی در برخی از آثار خود احساس غم و اندوه عمیقی را که پدر و مادرش موجب آن شده بودند را به‌گونه‌های مختلف بیان کرده است. منشا این احساس را می‌توان در چند واقعه‌ی خانوادگی پیدا کرد: 
# پدر و خواهر بزرگ‌ترش دچار اختلالات روانی شدند و در آن وضعیت درگذشتند.  
# برادر بزرگ‌ترش به سبب رابطه‌ی نامشروع مادر به دنیا آمده بود و از این جهت زندگی دشوار و غمگینی داشت.
# بعدها میان او و خواهرزاده‌اش روابط نامشروع شکل گرفت اما این مسئله به واسطه‌ی پدر کوماکو پنهان نگهداشته شد. سپس برادر بزرگ‌تر او هیده‌ئو افشا کرد که پدرشان نیز پیش‌تر با یکی از دختران خانواده رابطه‌ی مشابهی داشته است.
## گاه‌شمار زندگی
### دهه ۱۸۷۰
* ۲۵ مارس ۱۸۷۲ – در روستای ماگومه، استان چیکوما به دنیا آمد.
* ۱۸۷۸ – وارد دبستان کامی‌ساکا شد.
* ۱۸۸۱ – همراه با برادرش به توکیو رفت و در دبستان تای‌مِی مشغول تحصیل شد.
### دهه ۱۸۸۰
* مارس ۱۸۸۶ – از دبستان تای‌مِی فارغ‌التحصیل شد.
* نوامبر ۱۸۸۶ – پدرش، ماساکی، درگذشت.
* سپتامبر ۱۸۸۷ – وارد بخش اصلی کالج مِی‌جی گاکوئین شد.
* ژوئن ۱۸۸۸ – توسط کشیش کی‌مورا کوماجی غسل تعمید گرفت و مسیحی شد.
### دهه ۱۸۹۰
* ژوئن ۱۸۹۱ – از کالج مِی‌جی گاکوئین فارغ‌التحصیل شد.
* اکتبر ۱۸۹۲ – به عنوان دبیر در دبیرستان دخترانه‌ی مِی‌جی استخدام شد.
* ژانویه‌ی ۱۸۹۳ – همراه با کیتامورا توکوکو و هوشی‌نو تن‌چی مجله‌ی «بون‌گاکوکای» را بنیان گذاشت.
* ۱۸۹۳ – به دلیل دلبستگی به شاگردش، ساتو سوئه‌کو، از مدرسه دخترانه‌ی مِی‌جی استعفا داد و مسیحیت را ترک کرد.
* می ۱۸۹۴ – توکوکو خودکشی کرد.
* ۱۸۹۵ – برادر بزرگ‌ترش اتهامات مالی مرتبط با لوله‌کشی آب بازداشت شد.
* ۸ سپتامبر ۱۸۹۶ – حدود یک سال در آکادمی توهوکو در شهر سِن‌دای به تدریس پرداخت.
* ۲۵ اکتبر ۱۸۹۶ – مادرش درگذشت؛ از همین دوره شعر گفتن را آغاز کرد و مجموعه‌ی «واکاناشو» را به پایان رساند.
* اوت ۱۸۹۷ – نخستین مجموعه‌ی شعرش، «واکاناشو»، منتشر شد.
* آوریل ۱۸۹۸ – در دوره‌ی منتخب مدرسه‌ی موسیقی توکیو ثبت‌نام کرد.
* آوریل ۱۸۹۹ – در مدرسه‌ی «کومورو گی‌جوکو» به تدریس پرداخت.
* ۳ می ۱۸۹۹ – با هاتا فویوکو ازدواج کرد.
### دهه ۱۹۰۰
* می ۱۹۰۰ – نخستین دخترش، میدوری، متولد شد. نگارش «طرح‌هایی از رود چیکوما» را آغاز کرد.
* مارس ۱۹۰۲ – دومین دخترش، تاکاکو، به دنیا آمد.
* آوریل ۱۹۰۴ – سومین دخترش، نوئی‌کو، به دنیا آمد.
* آوریل ۱۹۰۵ – به توکیو بازگشت.
* می ۱۹۰۵ – نوئی‌کو در اثر سوءتغذیه درگذشت.
* اکتبر ۱۹۰۵ – نخستین پسرش، کوسوئُو، متولد شد.
* مارس ۱۹۰۶ – رمان «هاکای» را با هزینه‌ی شخصی منتشر کرد.
* آوریل ۱۹۰۶ – تاکاکو در اثر سوءتغذیه درگذشت.
* ژوئن ۱۹۰۶ – میدوری در اثر سوءتغذیه درگذشت.
* سپتامبر ۱۹۰۷ – دومین پسرش، کی‌جی، به دنیا آمد.
* آوریل ۱۹۰۸ – رمان «بهار» را در روزنامه‌‌ی آساهی شین‌بون به صورت سریالی منتشر کرد.
* دسامبر ۱۹۰۸ – سومین پسرش، اوسوکه، به دنیا آمد.
* ژانویه‌ی ۱۹۱۰ – رمان «خانواده» را در روزنامه‌ی یومی‌اوری شین‌بون به صورت سریالی منتشر کرد.
* اوت ۱۹۱۰ – چهارمین دخترش، ریوکو، به دنیا آمد و همسرش، فویوکو، درگذشت.
### دهه ۱۹۱۰
* ۱۹۱۲ – مجموعه‌ی «طرح‌هایی از رود چیکوما» با طراحی جلد آری‌شیما ای‌کوما در انتشارات ساکورا شوبو منتشر شد.
* آوریل ۱۹۱۳ – با خواهرزاده‌اش که برای کمک در خانه حضور داشت، رابطه برقرار کرد و کوماکو باردار شد؛ برای قطع رابطه به فرانسه رفت.
* ۴ ژوئیه ۱۹۱۶ – به ژاپن بازگشت و رابطه‌ی او با کوماکو دوباره آغاز شد.
* سپتامبر ۱۹۱۶ – به عنوان استاد در دانشگاه واسه‌دا منصوب شد.
* می ۱۹۱۸ – رمان «تولد دوباره» را در روزنامه‌ی آساهی شین‌بون به صورت سریالی منتشر کرد.
### دهه ۱۹۲۰
* ۱۹۲۲ – مجله‌ی ادبی «شوجوچی» را منتشر کرد.
* ۱۹۲۸ – با کاتو شیزوکو، از اعضای همان مجله و ۲۴ سال جوان‌تر از خود، ازدواج کرد.
* آوریل ۱۹۲۹ – رمان «پیش از سپیده‌دم» را در مجله‌ی چوئو کُورون به صورت سریالی منتشر کرد.
### دهه ۱۹۳۰
* ۱۹۳۵ – انجمن قلم ژاپن را تأسیس کرد و نخستین رئیس آن شد.

* ۱۹۳۶ – برای شرکت در چهاردهمین نشست بین‌المللی انجمن قلم در بوئنوس آیرس، به همراه همسرش شیزوکو و آری‌شیما ای‌کوما سفر کرد و هنگام بازگشت مدتی در اروپا اقامت داشت.
* ۱۹۳۷ – به منطقه‌ی شیمو روکوبان‌چو در کوجی‌ماچی‌کو، توکیو نقل مکان کرد.
* فوریه‌ی ۱۹۴۱ – برای دوری از پایتخت درگیر جنگ، به اوئیسو در استان کاناگاوا نقل مکان کرد و در نزدیکی شاگردش، تن‌مِی آی‌کیچی، ساکن شد.
* ۲۲ اوت ۱۹۴۳ – در خانه‌اش در اوئیسو درگذشت (۷۱ ساله) و در معبد جی‌فوکو‌جی به خاک سپرده شد. بخشی از مو و ناخن‌های او نیز در مقبره‌ای در ای‌شوجی، آرامگاه خانوادگی خاندان شیمازاکی در روستای ماگومه، نگهداری می‌شود.
## خویشاوندان
### پدر
* **شیمازاکی ماساکی** (۱۸۸۶–۱۸۳۱) – پژوهشگر کُکوگاکو (مطالعات ادبیات و فرهنگ باستانی ژاپن). او به عنوان هفدهمین نسل از خاندان شیمازاکی در ماگومه جوکو، منصب‌هایی همچون *هون‌جین* (اقامتگاه بین‌راهی مقامات)، *شوویا* (کدخدا)، و *تونیا* (متصدی حمل‌ونقل و بازرگانی ایستگاه بین‌راهی) را بر عهده داشت.
پس از آموختن ادبیات و فرهنگ باستانی ژاپن و پیوستن به پیروان هیراتا آتسوتانه، از جریان اصلاحات مِی‌جی ناامید شد. سپس در جنبش بازگردانی حق بهره‌برداری از جنگل‌های کیسُو مشارکت کرد؛ اقدامی که به برکناری از مقام *کُوچُو* (سرپرست اداری منطقه) و از دست رفتن بخش بزرگی از دارایی خانواده انجامید.  مدتی در توکیو، در وزارت امور دینی و آموزش، در بخش پژوهش‌های دینی و تاریخی فعالیت کرد و سپس در استان گیفو به عنوان *میاجی* (روحانی ارشد) معبد هی‌دا ایچی‌نومیا میناشی خدمت نمود؛ اما از این سمت نیز مأیوس شد و به زادگاهش بازگشت. در یکی از سفرهای امپراتور مِی‌جی، بادبزنی را که بر آن شعری میهن‌دوستانه نوشته بود، به سوی امپراتور پرتاب کرد؛ حرکتی که بی‌احترامی تعبیر شد. پس از ناکامی‌های پیاپی، دچار فروپاشی روانی شد و در نهایت در دوران حبس خانگی درگذشت. شخصیت **آئویاما هان‌زُو** در رمان *پیش از سپیده‌دم* بر اساس زندگی او شکل گرفته است. اسناد فروش زمین، که نشان‌دهنده‌ی فقر او در سال‌های پایانی زندگی است، هنوز در خانه‌های قدیمی بازرگانان ناکاتسوگاوا نگهداری می‌شود.
### مادر
* **نوئی** (؟–۱۸۹۶) – پس از مهاجرت پسر ارشدش به توکیو، در زادگاهش باقی ماند و در اثر وبا درگذشت.
### خواهر
* **تاکاسه سونو** (۱۹۲۱–۱۸۵۵) – در بیمارستان روانی درگذشت. او الهام‌بخش شخصیت‌های رمان *سرگذشت یک زن* و رمان *خانواده* بوده است.
خانواده‌ی همسرش، **تاکائه کائورو**، که الگوی رمان *خانه* شده بودند، نسل‌ها در خدمت خاندان محلی در منطقه‌ی کیسُو بوده و کی‌ئوگان *(داروی سنتی شین‌تُو)* را تولید می‌کردند. خانه‌ی قدیمی آن‌ها در شهر کیسُو حفظ شده و به *موزه‌ی تاکاسه* تبدیل گردیده است.

### برادر بزرگ
* **هیده‌ئُو** (۱۹۲۴–۱۸۵۸) – پس از درگیری با مسائل مربوط به جنگل‌های امپراطوری کیسُو و محکومیت به جعل اسناد، مدتی زندانی شد و سپس به تایوان رفت.
او الهام‌بخش شخصیت **کُوی‌زومی مینُورو** در رمان *خانواده* است.  دخترش **ایساکو** با **نیشی‌مارو تِتسوزو** ازدواج کرد. از نسل آنان، دخترشان **هیرُوکو** که نام هنری‌اش *شیزوئِن* است، نقاش ژاپنی شد و نوه‌ی او، **نیشی‌مارو یوکو**، بازیگر است.
### برادر دوم
* **کُوسکه** (۱۹۲۸–۱۸۶۱) – به عنوان فرزند خوانده وارد خاندان مادری در *شوکوبا هون‌جین* شد و بدین ترتیب پانزدهمین نسل خاندان شیمازاکی را ادامه داد.
برای یادگیری نقاشی به توکیو رفت و مدتی در کره اقامت داشت. سپس به ژاپن بازگشت و در حل مسائل مربوط به جنگل‌های امپراطوری کیسُو فعالیت کرد. فرزندان او:
** **کوماکو**
** **هیساکو** – با دیپلمات **تاناکا بون‌ایچی‌رو** ازدواج کرد.
** پسر اول او، **شی‌گِکی**، در کودکی درگذشت.
** پسر دومش، **شُوجی‌رو** (۲۰۰۱–۱۹۱۳)، شانزدهمین نسل خاندان شد.
### برادر سوم
* **تومویا** (۱۹۱۱–۱۸۶۸) – بنا بر روایت‌ها، او فرزند نامشروع حاصل رابطه‌ی مادر و صاحب یکی از مغازه‌های محلی بود.
همراه با برادرش به توکیو رفت و در یک پارچه‌فروشی در کیوباشی کار کرد اما موفق نشد. سپس به یوکوهاما رفت و زندگی آزاد و بی‌قاعده‌ای پیش گرفت.  یکی از پاهایش بر اثر بیماری فلج شد. *کُکوگاکو* (مطالعات ادبیات و فرهنگ باستانی ژاپن) و شعر کلاسیک ژاپنی آموخت و الهام‌بخش یکی از شخصیت‌های رمان *خانواده* شد.
## همسران و فرزندان
### همسر اول
* **هاتا فویوکو** (۱۹۱۰–۱۸۷۸) – دختر سوم یک بازرگان تور و ماهیگیری در هاکوداته و از فارغ‌التحصیلان مدرسه‌ی دخترانه‌ی مِی‌جی.
ازدواج: ۱۸۹۹  فرزندان:
# **میدوری** (۱۹۰۰–۱۹۰۶) – در کودکی درگذشت.
# **تاکاکو** (۱۹۰۲–۱۹۰۶) – در کودکی درگذشت.
# **نوئی‌کو** (۱۹۰۴–۱۹۰۵) – در کودکی درگذشت.
# **کوسوئو** (۱۹۰۵–۱۹۸۱) – پس از ترک مدرسه به کشاورزی پرداخت و بعدها نخستین مدیر موزه‌ی یادبود شیمازاکی شد.
# **کی‌جی** (۱۹۰۷–۱۹۴۴) – نقاش و دستیار پدر؛ در جنگ درگذشت.
# **اوسوکه** (۱۹۰۸–۱۹۹۲) – نقاش و فعال سیاسی.
# **ریوکو** (۱۹۱۰–؟) – با **ایده گورو** ازدواج کرد.
**فرزند نامشروع**
* **(؟–۱۹۱۳)** – حاصل رابطه‌ی او با **کوماکو**، دختر برادرش **کوسوکه**. در کودکی به فرزند خواندگی سپرده شد و در زلزله‌ی بزرگ کان‌تو (۱۹۲۳) ناپدید شد.
### همسر دوم
* **کاتو شیزوکو** (۱۹۷۳–۱۸۹۶) – در توکیو به دنیا آمد. از مدرسه‌ *اِی‌گاکوجوکو* انصراف داد و به مسیحیت گروید.
ویراستار مجله‌ی *شوجوچی* بود و در سال ۱۹۲۸ با شیمازاکی ازدواج کرد. از آثار او: *خاطرات توسون* و  *توسون – نامه‌هایی به همسر*.
## آثار برجسته
مجموعه آثار شیمازاکی چندین‌ بار توسط انتشارات چیکوما منتشر شده است.
### مجموعه‌های شعر
* **واکاناشو** (اوت ۱۸۹۷، انتشارات شون‌یودُو)
* **قایق تک‌برگ** (ژوئن ۱۸۹۸، انتشارات شون‌یودُو)
* **علف‌های تابستان** (دسامبر ۱۸۹۸، انتشارات شون‌یودُو)
* **شکوفه‌های آلو فروریخته** ( اوت ۱۹۰۱، انتشارات شون‌یودُو)
* **مجموعه‌ی شعر توسون** (سپتامبر ۱۹۰۴، انتشارات شون‌یودُو) – چهار مجموعه‌ی بالا را در یک جلد گرد آورده است.
### رمان‌ها
* **ارباب پیشین** (نوامبر ۱۹۰۲، انتشارات میُوجُو) – انتشار آن ممنوع شد.
* **هاکای** (مارس ۱۹۰۶، انتشار با هزینه‌ی شخصی)
* **بهار** (اکتبر ۱۹۰۸، انتشار با هزینه‌ی شخصی)
* **خانواده** (نوامبر ۱۹۱۱، انتشار با هزینه‌ی شخصی)
* **زمانی که میوه‌ ساکورا می‌رسد** (ژانویه ۱۹۱۹، انتشارات شون‌یودُو)
* **تولد دوباره** (ژانویه و دسامبر ۱۹۱۹، انتشارات شون‌یودُو)
* **سرگذشت یک زن** (ژوئیه ۱۹۲۱، مجله‌ی شین‌چو)
* **طوفان** (سپتامبر ۱۹۲۶، مجله‌ی کای‌زُو)
* **پیش از سپیده‌دم** (ژانویه ۱۹۲۹ - نوامبر ۱۹۳۵، انتشارات شین‌چو)
### نوشته‌های توصیفی
* **طرح‌هایی از رود چی‌کوما** (دسامبر ۱۹۱۲)
* **داستان‌های شاهکار جهان** (انتشارات بون‌کیُوشُوئین)
* **ترک زادگاه**
* **کانال آب سوئز**
* **پیش از طلوع خورشید**
* **داستان مرد نادان**
### سفرنامه‌ها
* **به‌سوی دریا** (۱۹۱۸، انتشارات جیتسوگیُو نی‌هون‌شا)
### داستان‌های کودکانه
* **عینک** (فوریه ۱۹۱۳، انتشارات جیتسوگیُو نی‌هون‌شا)
* **زادگاه** (دسامبر ۱۹۲۰، انتشارات جیتسوگیُو نی‌هون‌شا)
* **داستان‌هایی برای کودکان** (ژانویه ۱۹۲۴، انتشارات کِن‌کیوشا)
* **خوشبختی** (می ۱۹۲۴، انتشارات کُوبون‌کان)
## پس از مرگ
پس از درگذشتش، در سال ۱۹۵۲ «موزه‌ی یادبود توسون» در زادگاه او، ماگُومه تاسیس شد. در سال ۱۹۵۸ نیز «موزه‌ی یادبود توسون» با نظارت شهرداری کُومورُو در محوطه‌ی پارک کای‌کُوئِن در شهر کُومورُو تاسیس شد. همچنین، آخرین محل سکونت او در اواخر عمرش در شهر اُوئیسو با عنوان «خانه‌ی پیشین شیمازاکی توسون (کلبه‌ی شیزوکو)» برای بازدید عموم گشوده شده است. 
در سال ۱۹۶۳، نشریه‌ی رِکی‌تِی، به یاد شیمازاکی، جایزه‌ی ادبی یادبود توسون (رِکی‌تِی‌شُو) را بنیان گذاشت.
در محله‌ی کابوکی‌چُو در منطقه‌ی شین‌جوکو در توکیو، سنگ‌بنای یادبود «محل خانه‌ی پیشین شیمازاکی توسون» برپا شده است.  

shimazaki_touson_kabukicho.jpg| سنگ‌بنای یادبود خانه‌ی پیشین شیمازاکی توسون

## شیمازاکی در رسانه‌ها
### سینما
* **کیتامورا تُوکُوکو: سرود زمستان من** (۱۹۷۷، با نقش‌آفرینی: نیشی‌زوکا هاجیمه)
* **سرود عشق من: داستان تاکی‌رِن‌تارُو** (۱۹۹۳، با نقش‌آفرینی: اِنُوکی تاکاآکی)
* **خانواده** (۲۰۱۳، با نقش‌آفرینی: ماتسودا یوجی)
### تلویزیون
* **بوران: پرتوی رمانتیسم** (۱۹۶۴، با نقش‌آفرینی: اِمُوری تُوئُورو)
### رادیو
* **مردمان فراموش‌نشدنی: شیمازاکی توسون** (۱۹۵۳، با نقش‌آفرینی: ای‌شی‌ای کان)
### تئاتر و آثار نمایشی
* **شیری‌تاما هازویا: عشق من** (۱۹۹۷، با نقش‌آفرینی: اُی‌ده‌ شون)
* **اپرا: تاکی رِن‌تارِو** (۱۹۹۹، با نقش‌آفرینی: ماچی‌کی هیرُوشی)
* **زمان رهایی: یادداشت‌های کُومورُو – توسون و فویوکُو** (۲۰۰۱، با نقش‌آفرینی: اِتُو جون)
* **سرود جوانی: در این تن آشفته و پرشور من** (۲۰۰۲، با نقش‌آفرینی: اُگاتا کان‌تا)
* **جوانی در دل** (۲۰۰۳، با نقش‌آفرینی: اُنُودِرا آکیرا)
* **روایت اصالت در اواخر دوره‌ی شوگون‌سالاری** (۲۰۰۸، با نقش‌آفرینی: ایواساکی یوئیچی)
## جستارهای وابسته
* هیگوچی ایچی‌یو
* احکام نظامی سن‌جین‌کون
## یادداشت‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون

* 島崎藤村 | 近代日本人の肖像
* 藤村記念館(馬籠)
* 藤村記念館(小諸)
* 小諸・藤村文学賞
* 旧島崎藤村邸（神奈川県大磯町）
* 

رده:درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان سده ۱۹ (میلادی) اهل ژاپن
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
رده:زادگان ۱۸۷۲ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۹ (میلادی) اهل ژاپن
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
رده:شاعران مرد اهل ژاپن
رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
رده:نویسندگان مرد اهل ژاپن
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی)