چیزی به نام فلسطینی‌ها وجود نداشت

**«چیزی به نام فلسطینی‌ها وجود نداشت»** بخشی از بیانیه‌ای است که بارها توسط گولدا مئیر، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، در دومین ماه تصدی خود، در مصاحبه‌ای با فرانک جایلز، معاون سردبیر وقت *[[ساندی تایمز]]* در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹، به مناسبت دومین سالگرد جنگ شش روزه، بیان شد.

این جمله به‌عنوان شناخته‌شده‌ترین نمونه از انکار هویت متمایز فلسطینی توسط اسرائیل در نظر گرفته می‌شود.این نقل قول بارها برای نشان دادن انکار تاریخ فلسطین توسط اسرائیل استفاده شده و همچنین به‌عنوان خلاصه‌ای از احساس قربانی‌شدن فلسطینی‌ها توسط اسرائیل تلقی می‌شود.همچنین این جمله به‌عنوان ادامه‌ای از عبارت اولیۀ صهیونیست‌های مسیحی یعنی «سرزمینی بدون مردم برای مردمی بدون سرزمین» در نظر گرفته می‌شود.

ادوارد سعید، استاد و فعال فلسطینی-آمریکایی، این جمله را «مشهورترین اظهارنظر» گولدا مئیر دانست. خبرنگار شبکه الجزیره، آلاسدیر سوسی، نوشت که: «اظهارات جینگوئیستی مئیر در مورد فلسطینی‌ها، یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده – و در عین حال محکوم‌کننده‌ترین میراث او – باقی مانده است.»
## مصاحبه‌ها
### بیانیۀ اولیه
مصاحبه‌ای با عنوان *«چه کسی می‌تواند اسرائیل را مقصر بداند»* در روزنامۀ *[[ساندی تایمز|د ساندِی تایمز]]* در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹ منتشر شد و شامل تبادل نظر زیر بود:
* فرانک جایلز: آیا فکر می‌کنید ظهور نیروهای مبارز فلسطینی، یعنی فدائیان، یک عامل مهم جدید در خاورمیانه است؟
* گولدا مئیر: مهم، نه. اما عامل جدید، بله. **چیزی به نام فلسطینی‌ها وجود نداشت**. چه زمانی مردمِ فلسطینیِ مستقل با یک دولت فلسطینی وجود داشته‌اند؟ پیش از جنگ جهانی اول، این سرزمین بخشی از سوریه جنوبی بود و بعد از آن، فلسطین شامل خاک اردن به شمار می‌رفت. قضیه به این صورت نبود که مردمی در فلسطین خود را به‌عنوان ملت فلسطین بشناسند و ما بیاییم آن‌ها را بیرون کنیم و سرزمینشان را تصاحب کنیم. آن‌ها وجود نداشتند.
### بیانیه‌های بعدی
در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۷۰ با شبکه تِیمز تی وی، گولدا مئیر اظهار داشت:
* گولدا مئیر: «فلسطینی‌ها چه زمانی متولد شدند؟ این منطقه پیش از جنگ جهانی اول، زمانی که بریتانیا قیمومت فلسطین را به دست گرفت، چه وضعیتی داشت؟ فلسطین آن زمان چه بود؟ فلسطین محدوده‌ای بین مدیترانه و مرز عراق بود. شرق و غرب رود اردن جزو فلسطین بودند. من خودم فلسطینی بودم؛ بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۸ گذرنامۀ فلسطینی داشتم. در این منطقه چیزی به نام یهودی‌ها، عرب‌ها و فلسطینی‌ها وجود نداشت. فقط یهودی و عرب بودند.»
* مصاحبه‌کننده: «شما انکار می‌کنید که پیش از این، مردمِ عربِ فلسطینی وجود داشته‌اند، اما اکنون یک جنبش آزادی‌بخش فلسطینی شکل گرفته است. تاریخ جنبش‌های آزادی‌بخش نشان می‌دهد که آن‌ها رشد می‌کنند؛ آیا این جنبش رشد نخواهد کرد و در نهایت بزرگ‌ترین دشمن شما نخواهد شد؟»

در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۷۲ با روزنامه *[[نیویورک تایمز|د نیویورک تامیز]]* از مئیر پرسیده شد که آیا به این اظهارات پایبند است؛ او پاسخ داد: «من گفتم که هیچ‌گاه ملتی به نام فلسطینی وجود نداشته است». 
## تفسیر

حقوقدان فلسطینی هنری قطان  در سال ۱۹۸۸ در مورد این اظهارات چنین نوشت:
امحای تاریخ فلسطین اکنون از طریق تحریف واقعیت‌های تاریخی صورت می‌گیرد. مدافعان صهیونیسم به مرحله‌ای تازه از فریب دست یافته‌اند و ادعا می‌کنند که نه تنها فلسطینی‌ها در فلسطین وجود نداشتند، بلکه فلسطین اساساً پیش از آغاز جنبش صهیونیستی در اواخر قرن نوزدهم «بی‌سکنه» توسط عرب‌ها بود، و عرب‌ها تنها پس از آن و از کشورهای مجاور، به تعداد زیاد، جذب مزایای اقتصادی شهرک‌های یهودی شدند.

جیمز گلویین، پژوهشگر آمریکایی تاریخ خاورمیانه، در سال ۲۰۰۵ اظهار داشت:
این حقیقت که ملی‌گرایی فلسطینی دیرتر از صهیونیسم شکل گرفت و در واقع در پاسخ به آن پدید آمد، به هیچ وجه مشروعیت ملی‌گرایی فلسطینی را کاهش نمی‌دهد و آن را کمتر از صهیونیسم معتبر نمی‌سازد. تمام ملی‌گرایی‌ها در واکنش به نوعی «دیگری» شکل می‌گیرند؛ چرا که در غیر این صورت چه لزومی دارد مشخص کنیم که چه کسی هستیم؟ و همه ملی‌گرایی‌ها از طریق آنچه با آن مخالفت دارند تعریف می‌شوند. همان‌طور که مشاهده کرده‌ایم، صهیونیسم خود در واکنش به جنبش‌های ملی‌گرایانه تبعیض‌آمیز و یهودستیز در اروپا ظهور کرد. نادرست است که صهیونیسم را کمتر از یهودستیزی اروپایی یا آن ملی‌گرایی‌ها معتبر بدانیم. علاوه بر این، صهیونیسم خود نیز با مخالفت با ساکنان بومی فلسطینی منطقه تعریف شد. شعارهای «فتح سرزمین» و «فتح کار» که به محور جریان غالب صهیونیسم در ییشو تبدیل شد، در نتیجه مقابله صهیونیست‌ها با «دیگری» فلسطینی شکل گرفت.

ابراهام فاکسمن، که در آن زمان رئیس اتحادیه ضدافترا بود، در سال ۲۰۰۹ درباره این نقل‌قول نوشت:
پاسخ کامل روشن می‌کند که مئیر در حال صحبت درباره وجود فلسطینی‌ها به عنوان افراد یا حتی به عنوان یک گروه نبود، بلکه درباره وجود یک «ملت فلسطینی» بود. و او یک حقیقت ساده را بیان می‌کرد: پیش از اواخر دهه ۱۹۶۰، هیچ‌کس، و به ویژه دیگر کشورهای عربی، وجود یا حتی امکان وجود چنین ملتی را به رسمیت نمی‌شناختند. … آیا مئیر می‌توانست منظور خود را واضح‌تر بیان کند؟ احتمالاً بله. و او بابت کمبود وضوح خود بهای سنگینی پرداخت. در طول سال‌ها، گفته‌های او بارها توسط ضدصهیونیست‌ها (و گاهی توسط یهودستیزان آشکار) برای «نشان دادن» بی‌اعتنایی رهبران اسرائیل نسبت به «ملت فلسطین» نقل شده است.

باربارا مک‌کین پارمنتر، منتقد ادبی، در سال ۲۰۱۰ درباره این اظهارنظر چنین تأمل کرد:
از یک لحاظ، او درست می‌گفت. هیچ فلسطینی به معنای غربی یک دولت-ملت وجود نداشت و هیچ ملتی به نام فلسطینی به معنای غربی یک گروه ملی که مالکیت آشکار بر سرزمین ملی خود را به دست گرفته و آن را بهبود می‌بخشد، وجود نداشت. به تعریف غربی، فلسطینی‌ها، مانند بسیاری از دیگر مردمان بومی در سراسر جهان، وجود نداشتند..

فیلیپ اوکیلی در سال ۲۰۱۳ درباره این اظهارنظر نوشت: 
البته، ۱۰۰ سال پیش نیز هیچ چیزی به نام اسرائیلی وجود نداشت. ملت‌های «اسرائیلی» و «فلسطینی» به‌طور همزمان و در تضاد با یکدیگر شکل گرفته‌اند. ادعای یکی اغلب به‌صورت نفی دیگری بیان می‌شود.

## منابع

رده:روابط بین‌الملل در ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:فلسطینی‌ستیزی در اسرائیل
رده:گفتاوردهای سیاسی
رده:انکار تاریخ
رده:شبه‌تاریخ
رده:عرب‌ستیزی در اسرائیل
رده:عبارات مرتبط با درگیری اسرائیل و فلسطین
رده:گفتاوردهای ۱۹۶۹ (میلادی)