روابط ایتالیا و فرانسه

**روابط ایتالیا و فرانسه** () در سطوح دیپلماتیک، سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی برقرار است. هر دو کشور در اروپا واقع شده‌اند و مرزهای جغرافیایی نزدیکی با یکدیگر دارند.

فرانسه نقش مهمی در حمایت از وحدت ایتالیا داشت، به ویژه در شکست امپراتوری اتریش در جنگ دوم استقلال ایتالیا و همچنین در ارائه حمایت مالی. در اواخر قرن نوزدهم، دو کشور رقیب برای کنترل تونس و شمال آفریقا بودند که فرانسه پیروز شد و این امر باعث شد ایتالیا در سال ۱۸۸۲ به اتحاد سه‌گانه با آلمان و اتریش-مجارستان بپیوندد. در دهه ۱۸۸۰، تنش‌ها به صورت جنگ تجاری خود را نشان داد. فرانسه به متحدانی برای مقابله با آلمان نیاز داشت و به‌طور محرمانه با ایتالیا توافق‌هایی انجام داد که تا سال ۱۹۰۲ اطمینان حاصل شود ایتالیا در جنگ از آلمان حمایت نخواهد کرد.

با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، ایتالیا ابتدا بی‌طرف بود اما برای افزایش قلمرو خود مذاکره کرد. بهترین پیشنهاد توسط پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و فرانسه ارائه شد که مناطق وسیعی از اتریش و امپراتوری عثمانی را به ایتالیا وعده می‌داد. هر دو کشور از اعضای «چهار قدرت بزرگ» متفقین جنگ جهانی اول بودند؛ با این حال، نارضایتی ایتالیا از تفاوت بین وعده‌های ۱۹۱۵ و نتایج واقعی پیمان ورسای در ۱۹۱۹، یکی از عوامل مهم در به قدرت رسیدن بنیتو موسولینی در ۱۹۲۲ شد.

در دوره میان‌دوجنگ، فرانسه تلاش کرد با موسولینی رابطه دوستانه داشته باشد تا از حمایت او از آدولف هیتلر و آلمان نازی جلوگیری کند، اما این تلاش‌ها شکست خورد و وقتی آلمان فرانسه را در نبرد فرانسه (۱۹۴۰) شکست داد، ایتالیا نیز اعلام جنگ کرد و کنترل منطقه‌ای اشغالی نزدیک مرز مشترک را به دست گرفت. کرس (جزیره) در ۱۹۴۲ به آن افزوده شد.

هر دو کشور از شش بنیان‌گذار اتحادیه اقتصادی اروپا، پیش‌ساز اتحادیه اروپا، بودند و همچنین از اعضای بنیان‌گذار گروه هفت/گروه هشت و ناتو هستند. از ۹ آوریل ۱۹۵۶، رم و پاریس به‌طور انحصاری و متقابل با یکدیگر خواهرخواندگی (شهرها) دارند و گفته معروفی بین آنها وجود دارد:
: *Seule Paris est digne de Rome; seule Rome est digne de Paris.*
: *Solo Parigi è degna di Roma; solo Roma è degna di Parigi.*
: «تنها پاریس شایسته رم است؛ تنها رم شایسته پاریس.»

## تاریخچه
توافق‌نامه فرانسه و ایتالیا که در سال ۱۹۴۷ امضا شد، شراکت نزدیکی بین دو کشور پس از جنگ جهانی دوم ایجاد کرد. این توافق، معروف به معاهده پاریس، با هدف تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین فرانسه و ایتالیا بود. این معاهده بر همکاری در زمینه‌های مختلف از جمله دفاع، تجارت و فناوری تأکید داشت و همچنین پایه‌های جامعه زغال‌سنگ و فولاد اروپا، پیش‌ساز اتحادیه اروپا، را گذاشت. توافق‌نامه فرانسه و ایتالیا نقش مهمی در ترویج صلح و ثبات در اروپا پس از جنگ و ارتقاء همکاری و رفاه متقابل بین دو کشور ایفا کرد.

## مرز

دو کشور یک مرز  مشترک دارند.
این مرز عمدتاً در سال ۱۸۶۰ در معاهده تورین تعیین شد و اصلاحات جزئی در جریان معاهدات صلح پاریس، ۱۹۴۷ انجام شد.

پادشاهی فرانسه از زمان الحاق پروانس به فرانسه تحت فرمان شارل هشتم در ۱۴۸۶، با دوک‌نشین ساووی مرز مشترک داشت. منطقه وسیع‌تر مرز فرانسه و ایتالیا در قرن‌های ۱۱ تا ۱۴ بخشی از پادشاهی آرل بود.

مرز بین فرانسه و ساووی از زمان جنگ‌های ایتالیا در حال تغییر بود. در دوره مدرن اولیه، این مرز در معاهده تورین ۱۶۹۶ تثبیت شد. پس از جنگ جانشینی اسپانیا، دودمان ساووی مناطق وسیعی را به دست آورد و به هسته قرن هجدهم برای وحدت ایتالیا بعدی تبدیل شد. ساووی از سال ۱۷۹۲ تا ۱۸۱۵ توسط فرانسه انقلابی اشغال شد. ساووی همراه با پیمونت و نیس در کنگره وین ۱۸۱۵ به پادشاهی ساردنی پیوستند. در سال ۱۸۶۰، طبق مفاد معاهده تورین، ساووآ و نیس به فرانسه ملحق شدند، در حالی که لمباردی به ایتالیا رسید. آخرین دوک ساووی، ویتوریو امانوئله دوم، به پادشاهی ایتالیا تبدیل شد.

مرز دو کشور با مرز زبانی هم‌خوانی ندارد. کرس (جزیره)، که به‌طور سنتی ایتالیایی‌زبان است، بخشی از فرانسه است، در حالی که واله دائوستا، که به‌طور سنتی فرانسوی‌زبان است، بخشی از ایتالیا محسوب می‌شود.

همچنین اختلافات ارضی بر سر مون بلان، بلندترین کوه غرب اروپا، باقی مانده است.

## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:روابط دوجانبه ایتالیا
رده:روابط دوجانبه فرانسه