روزن ژلیازکوف

**روزن دیمیتروف ژلیازکوف** (به بلغاری: Росен Димитров Желязков، متولد ۵ آوریل ۱۹۶۸) سیاستمدار بلغاری است که از ژاویه ۲۰۲۵ به عنوان نخست‌وزیر بلغارستان خدمت کرد. پیش از این از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به عنوان وزیر حمل و نقل، از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به عنوان عضو مجلس ملی و از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ به عنوان رئیس مجلس ملی خدمت کرده است. ژلیازکوف در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵ به دنبال اعتراضات گسترده استعفا داد. او عضو حزب محافظه کار گرب (GERB) است.

اعتراضات گسترده در نوامبر ۲۰۲۵ دولت ژلیازکوف را تضعیف کرد و او را مجبور به کنار گذاشتن طرح بودجه بحث‌برانگیز خود، که شامل افزایش مالیات‌ها بود، نمود. علاوه بر مسئله بودجه، سایر منابع نارضایتی، مانند افزایش قیمت‌ها در بحبوحه گذار به یورو و فساد در میان مقامات دولتی، در عدم محبوبیت نخست‌وزیر نقش داشتند.

## اوایل زندگی، تحصیلات و حرفه
ژلیازکوف در ۵ آوریل ۱۹۶۸ در صوفیه متولد شد. او مدرک کارشناسی ارشد حقوق خود را از دانشگاه صوفیه دریافت کرد.

در سال ۱۹۹۴، او کار خود را به عنوان مشاور حقوقی ناحیه سردتس شهرداری صوفیه آغاز کرد، جایی که او سمت‌های ارشد حقوقی و همچنین مناصبی در اداره محلی داشت.

در سال ۱۹۹۵، او به عنوان وکیل متخصص در حقوق مدنی و تجاری در انجمن وکلای صوفیه پذیرفته شد.

## حرفه سیاسی
### مدیریت شهری
ژلیازکوف اولین سمت سیاسی خود را از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹، زمانی که معاون شهردار در امور «قانون و کنترل» منطقه لوزنتس بود، بر عهده داشت.

در سال ۲۰۰۳، او توسط استفان سوفیانسکی، شهردار وقت، به عنوان دبیر شهرداری صوفیه منصوب شد و پس از انتخاب بویکو بوریسوف در سال ۲۰۰۵، دوباره به این سمت منصوب شد.

در سال ۲۰۰۹، پس از آنکه بوریسوف نخست‌وزیر شد، ژلیازکوف به عنوان دبیر شورای وزیران منصوب شد، سمتی که مسئول وظایف اداری کابینه است.

### مدیر ایالتی
ژلیازکوف بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به عنوان دبیر کابینه وزیران در زمان بوریسوف و نخست‌وزیر موقت مارین رایکوف خدمت کرد. علاوه بر این، او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ به عنوان رئیس هیئت مدیره مؤسسه مدیریت عمومی خدمت کرد و نماینده بلغارستان در مؤسسه اروپایی مدیریت عمومی بود.

ژلیازکوف به عنوان دبیر کابینه در دولت رایکوف، در ماجرای موسوم به «ماجرای کاستینبرود» پیرامون انتخابات پارلمانی بلغارستان در سال ۲۰۱۳ دست داشت. تعدادی از احزاب سیاسی، به ویژه BSP، ادعا کردند که حدود ۳۵۰٬۰۰۰ برگه رأی به‌طور غیرقانونی در تأسیساتی در کاستینبرود با مجوز دولت موقت چاپ شده است. به عنوان بخشی از تحقیقات، ژلیازکوف توسط دفتر دادستانی به دلیل کوتاهی در انجام وظیفه خود در نظارت بر چاپ صحیح برگه‌های رأی متهم شد. در سال ۲۰۱۴، دادگاه شهر صوفیه هیچ مدرکی دال بر تخلف ژلیازکوف پیدا نکرد و حکم به بی‌گناهی او داد.

از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷، ژلیازکوف به عنوان مشاور امور عمومی و دولت الکترونیک نخست‌وزیر بویکو بوریسوف خدمت کرد. در این نقش، او به تهیه پیش نویس قانون برای اجرای دولت الکترونیک در بلغارستان کمک کرد و نماینده این کشور در اجلاس سالانه مشارکت دولت باز بود.

ژلیازکوف در آوریل ۲۰۱۶ توسط GERB برای سمت رئیس کمیسیون حفاظت از رقابت نامزد شد، اما در نهایت به دلیل عدم وجود رقابت و پس از درخواست بوریسوف برای خروج حزبش از این روند، نامزدی خود را پس گرفت.

در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶، او به عنوان رئیس آژانس تازه تأسیس دولت الکترونیک منصوب شد. در این سمت، ژلیازکوف مسئول نظارت بر دیجیتالی شدن خدمات دولتی و اجرای راه‌حل‌های آنلاین برای اسناد صادر شده توسط دولت بود.

در اکتبر ۲۰۱۷، او به عنوان رئیس کمیسیون تنظیم پیام‌ها، مسئول نظارت بر خدمات پستی، رادیویی و امضای الکترونیکی دولتی، منصوب شد.

### وزیر حمل و نقل
در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ژلیازکوف توسط مجلس ملی به عنوان وزیر حمل و نقل، فناوری اطلاعات و ارتباطات انتخاب شد . انتصاب او به این سمت پس از استعفای وزیر سابق، ایوایلو موسکوسکی، پس از یک تصادف رانندگی در نزدیکی شهر سووگه صورت گرفت.

کمی پس از انتخابش، ژلیازکوف قول داد که از نزدیک با مجلس ملی همکاری کند و قصد داشت برنامه‌های آغاز شده توسط موسکوفسکی را ادامه دهد.

ژلیازکوف در یکی از اولین اقدامات خود به عنوان وزیر، پس از انصراف امتیازدهندگان قبلی، به امتیاز فرودگاه پلوودیف پایان داد. علاوه بر این، او تصمیم گرفت مهلت امتیاز فرودگاه صوفیه را تمدید کند.

در نوامبر ۲۰۱۸، ژلیازکوف پس از طرح تعدادی از اتهامات مربوط به اختلاس بودجه و همچنین عدم ارتباط با وزیر حمل و نقل، تغییر در رهبری راه‌آهن دولتی بلغارستان را اعلام کرد.

در جریان مذاکرات مربوط به اجرای اصلاحات جدید در «بسته تحرک» اتحادیه اروپا، که هدف آن تنظیم وضعیت شبکه‌های لجستیکی بین ایالتی بود، ژلیازکوف با اصلاحات پیشنهادی برای تضعیف حقوق کارگران در بخش حمل و نقل بلغارستان مخالفت کرد و از اعتراضات سازماندهی شده توسط آنها حمایت کرد. در ژانویه ۲۰۱۹، ژلیازکوف اعلام کرد که بلغارستان در طول مذاکرات با نهادهای اتحادیه اروپا موفق به کسب امتیازات خاصی در مورد وضعیت رانندگان کامیون بلغاری شده است، اگرچه این امتیازات توسط اتحادیه رانندگان کامیون رضایت‌بخش ارزیابی نشد.

یکی دیگر از چالش‌هایی که ژلیازکوف با آن مواجه شد، ادعاهای حزب سوسیالیست بلغارستان مبنی بر مغایرت قرارداد امتیاز فرودگاه صوفیه با رویه‌های قانونی اروپا به دلیل جانبداری بی‌مورد از یک شرکت خصوصی بود. او این ادعاها را رد کرد و تأکید کرد که این قرارداد فقط حقوق دولت را محدود می‌کند. در نهایت، علیرغم موانع BSP، فرودگاه در ژوئن ۲۰۱۹ به Sof Connect واگذار شد. انتخاب Sof Connect توسط تعدادی دیگر از شرکت‌کنندگان در این فرایند، به دلیل رویه‌های غیررقابتی ادعایی وزارت حمل و نقل، به صورت قانونی به چالش کشیده شد. قرارداد رسمی امتیاز توسط ژلیازکوف در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰ امضا شد.

در فوریه ۲۰۱۹، اتحادیه رانندگان اتوبوس بلغارستان به دلیل مقررات نامشخص پیرامون توزیع یارانه‌های دولتی به این بخش، تهدید به برگزاری اعتصاب ملی کرد. در پاسخ، تعدادی از اقدامات برای بهبود شرایط کاری رانندگان اتوبوس و بهبود توزیع بودجه دولتی اعلام شد.

ژلیازکوف در مصاحبه‌ای با bTV اذعان کرد که فساد گسترده همچنان یک مشکل اساسی در اداره «اداره خودرو» است و قول داد که به علل «ساختاری» آن رسیدگی کند. او با هدف کاهش بار بوروکراتیک ثبت خودرو، قانونی را پیشنهاد کرد که به صاحبان خودرو اجازه می‌دهد تا معاینه فنی خودروهای خود را توسط شرکت‌های خصوصی انجام دهند، نه منحصراً توسط اداره خودرو. این قانون توسط BSP و برخی از رسانه‌ها به دلیل امکان‌سنجی فعالیت‌های مجرمانه مورد انتقاد قرار گرفت.

ژلیازکوف بر ساخت زیرساخت‌های مخابراتی 5G در بلغارستان نظارت داشت.

در سال ۲۰۲۰، وزارت حمل و نقل تصمیم گرفت روند واگذاری فرودگاه پلوودیو را برای یک دوره ۳۵ ساله از سر بگیرد.

ژلیازکوف با هماهنگی وزارت آموزش و پرورش، تلاش کرد تا الزامات آزمون گواهینامه رانندگی را اصلاح کند، از جمله افزایش تعداد ساعات رانندگی و در عین حال کاهش الزامات نظری. این اقدام با مخالفت آموزشگاه‌های رانندگی مواجه شد که ادعا می‌کردند افزایش بار اداری پیش‌بینی‌شده توسط قانون و همچنین افزایش ساعات رانندگی منجر به ضرر مالی و کار بیش از حد خواهد شد. ژلیازکوف از این قانون دفاع کرد و ادعا کرد که این قانون بسیاری از عناصر فرایند آزمون را دیجیتالی می‌کند و در نتیجه فساد را کاهش می‌دهد. در نهایت، اصلاحات برنامه‌ریزی‌شده اجرا نشدند.

ژلیازکوف به عنوان بخشی از تلاش‌های دولت برای مبارزه با تأثیرات اقتصادی کووید-۱۹، اجرای طرح دستمزد ۶۰/۴۰ را در بخش حمل و نقل مجاز اعلام کرد.

دوره تصدی ژلیازکوف به عنوان وزیر حمل و نقل پس از انحلال دولت سوم بوریسوف در ماه مه ۲۰۲۱ به پایان رسید.

### فعالیت‌های پارلمانی و ریاست مجلس
او عضو پارلمان (GERB-UDF) در دوره‌های ۴۵، ۴۶، ۴۷، ۴۸ و ۴۹ مجلس ملی بود. او به‌طور مداوم به عنوان رهبر لیست GERB-SDS در MMC بلاگووگراد انتخاب می‌شد.

در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، پس از توافق بین GERB-UDF و دومین گروه بزرگ در مجلس ملی - PP-DB، روزن ژلیازکوف با ۱۳۶ رأی موافق به عنوان رئیس پارلمان بلغارستان انتخاب شد.

در ۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ژلیازکوف با ۱۲۹ رأی موافق، یک روز قبل از انحلال چهل و نهمین مجلس ملی قبل از انتخابات پارلمانی بلغارستان در ژوئن ۲۰۲۴، از سمت ریاست مجلس ملی برکنار شد.

ژلیاسکوف به عنوان رهبر فهرست GERB-SDS برای انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۲۴ انتخاب شد، اما کرسی خود را در پارلمان اروپا تصاحب نکرد.

او پس از انتخابات پارلمانی ژوئن ۲۰۲۴ به عنوان نامزد نخست‌وزیری GERB-SDS معرفی شد. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۴، ژلیازکوف پس از انتخابات پارلمانی بلغارستان در ژوئن ۲۰۲۴، اولین حکم مقدماتی برای تشکیل دولت را از رئیس‌جمهور رومن رادف دریافت کرد. ژلیازکوف اظهار داشت که قصد دارد یک دولت اقلیت تشکیل دهد و ترکیب کابینه خود را در همان روز به رادف ارائه داد و بدین ترتیب اولین حکم را اجرا کرد. در ۳ ژوئیه، مجلس ملی با ۱۳۸ رأی موافق در مقابل ۹۸ رأی مخالف، دولت پیشنهادی او را رد کرد و بدین ترتیب حکم اول باطل شد.

### نخست‌وزیر بلغارستان
ژلیازکوف پس از انتخابات پارلمانی اکتبر ۲۰۲۴ به عنوان یکی از اعضای تیم مذاکره کننده GERB-SDS انتخاب شد و وظیفه داشت تا در مورد تشکیل یک دولت منظم با DB , BSP و ITN مذاکره کند.

در اوایل ژانویه ۲۰۲۵، فاش شد که ژلیازکوف نامزد نخست‌وزیری از GERB-SDS است که منجر به خروج DB از مذاکرات دولتی مذکور و تعلیق موقت کل مذاکرات شد. با این حال، مذاکرات بین سه طرف از سر گرفته شد و از نمایندگان DPS-Dogan درخواست حمایت خارجی شد.

در ۱۵ ژانویه، ژلیازکوف اولین حکم اکتشافی خود را دریافت و پس از تکمیل به رئیس‌جمهور رادف، ترکیب کابینه خود را ارائه داد. او در بیانیه خود به رئیس‌جمهور، تصریح کرد که هدف کابینه، ایجاد ثبات در کشور پس از یک دوره انتخابات نامنظم است و کابینه بر اساس مصالحه متقابل بین احزاب شرکت کننده در آن تشکیل شده است. مجلس ملی در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ با اکثریت ۱۲۵ رأی به دولت ژلیازکوف رأی مثبت داد و ژلیازکوف به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد.

پس از رأی‌گیری برای انتصاب، ژلیازکوف در مراسم سنتی انتقال قدرت با سلف خود، دیمیتار گلاوچف، نخست‌وزیر موقت، دیدار کرد. ژلیازکوف در بیانیه خود در این مراسم قول داد که ظرف یک ماه طرح حکومتداری کابینه را ارائه دهد و خاطرنشان کرد که انتظار گفتگوی سازنده‌ای با اپوزیسیون پارلمانی دارد.

از ۲۱ تا ۲۲ ژانویه، ژلیازکوف در اولین سفر خارجی خود به استراسبورگ رفت و در آنجا با رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا، اورسولا فون در لاین، رئیس شورای اتحادیه اروپا ، آنتونیو کوستا، رئیس پارلمان اروپا، روبرتا متسولا و همچنین نمایندگان پارلمان بلغارستان دیدار کرد.

در ۲۳ ژانویه، ژلیازکوف اولین جلسه کابینه خود را برگزار کرد که طی آن تصمیم گرفته شد بودجه قبلاً تدوین شده برای سال ۲۰۲۵ که توسط دولت موقت قبلی گلاوچف تهیه شده بود، لغو شود.

## منابع

رده:سیاستمداران اهل بلغارستان
رده:سیاستمداران
رده:زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل بلغارستان
رده:وزیران دولت بلغارستان
رده:افراد زنده
رده:نخست‌وزیران بلغارستان
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه صوفیا