مهاجرت به کره جنوبی

کره جنوبی به دلیل سیاست‌های محدودکننده مهاجرت، مهاجرت نسبتاً کمی دارد، اگرچه در سال‌های اخیر با تسهیل قانون، هجوم مهاجران به کره جنوبی رو به افزایش بوده است، به طوری که ساکنان خارجی ۵٫۲٪ از کل جمعیت را در سال ۲۰۲۴ تشکیل می‌دهند. با این وجود، تعدادی از آنها کره‌ای تبارهایی با تابعیت خارجی هستند. بسیاری از ساکنان از چین، کوریو-سرم، ایالات متحده و ژاپن، در واقع کره‌ای تبارهای بازگشته به وطن (با عنوان "کره‌ای‌های خارج از کشور") هستند که ممکن است معیارهای لازم برای اخذ سریع تابعیت کره جنوبی را داشته باشند. در سال ۲۰۲۴، از میان ۲٬۶۵۰٬۷۸۳ شهروند خارجی که در کره جنوبی زندگی می‌کنند، ۸۴۸٬۷۲۴ نفر از آنها کره‌ای‌تبار و ۶۲۵٬۶۶۳ نفر ساکن کوتاه مدت هستند. بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰، جمعیت مهاجر کره جنوبی ۳٫۹٪ افزایش یافته است که دومین سطح رشد بالا در جهان است.

طبق گزارش سازمان ملل متحد، در سال ۲۰۱۹، ساکنان خارجی ۲٫۳٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دادند که کمتر از میانگین جهانی ۳٫۵٪ است.

## تاریخچه
افرادی که حداقل یکی از والدینشان شهروند کره جنوبی باشد، از بدو تولد به‌طور خودکار تابعیت کره جنوبی را دریافت می‌کنند، صرف‌نظر از اینکه آیا آن‌ها تصمیم می‌گیرند تابعیت والد خارجی خود را انتخاب کنند یا تابعیت کشور محل تولد (در صورتی که خارج از کره جنوبی به دنیا آمده باشند) را بپذیرند.

شرایط لازم برای اخذ تابعیت عمومی عبارتند از:
* باید بیش از پنج سال متوالی آدرس محل سکونت در کره جنوبی داشته باشد
* طبق قانون مدنی کره جنوبی باید به سن قانونی رسیده باشد
* باید رفتار خوبی داشته باشد
* باید توانایی اداره زندگی با تکیه بر دارایی‌ها یا مهارت‌های خود را داشته باشد؛ یا عضو وابسته خانواده‌ای باشد که چنین توانایی داشته باشد. متقاضیان باید دانش اولیه‌ای درخور یک شهروند کره جنوبی داشته باشند؛ مانند درک زبان، آداب و رسوم و فرهنگ کره‌ای.

در سال ۲۰۰۷، سازمان ملل کره جنوبی را به‌عنوان یک کشور رسمی پذیرنده مهاجر اعلام کرد. تعداد اتباع خارجی در کره جنوبی از ۳۹۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۷ به یک میلیون نفر در سال ۲۰۰۷ افزایش یافت. از میان این افراد، ۶۳۰٬۰۰۰ نفر نیروی کار موقت، همچنین ۱۰۰٬۰۰۰ نفر اتباع خارجی متأهل با شهروندان کره جنوبی هستند. علاوه بر این، حدود ۲۳۰٬۰۰۰ مهاجر غیرقانونی نیز در کشور حضور دارند.

کشورهای اصلی فرستنده، کشورهای آسیایی مانند چین، ویتنام، مغولستان، فیلیپین و تایلند هستند. همچنین مهاجرانی از نیجریه، غنا، روسیه و ایالات متحده نیز وجود دارند.

دولت کره جنوبی رسماً می‌گوید که می‌خواهد جامعه‌ای چندفرهنگی و محیطی مناسب برای خارجی‌ها ایجاد کند.

### مسائل پیش روی مهاجران
تعداد مهاجران در کره جنوبی از سال ۲۰۰۰ افزایش یافته است، اما آن‌ها به دلیل مسائل مختلف با مشکلاتی در سازگاری مواجه هستند. برخی از مشکلاتی که مهاجران با آن روبه‌رو می‌شوند شامل دستمزدهای پایین، فقدان سیستم‌های حمایتی، موانع زبانی و دشواری در کسب تابعیت است. وزارت دادگستری کره جنوبی برنامه‌ای به نام «برنامه مهاجرت و ادغام کره» (KIIP) ایجاد کرده است تا به مهاجران در سازگاری و ادغام در جامعه جدید کمک کند. یکی دیگر از مشکلات مهاجران، تبعیض است. بوم جونگ کیم و فرناندو تورس-گیل در این باره چنین ارزیابی کرده‌اند: «متأسفانه، با وجود نیاز اقتصادی کره به نیروی کار مهاجر، جامعه کره‌ای نتوانسته از ایدئولوژی عمیقاً ریشه‌دار «خون خالص» فراتر رود.» این ایدئولوژی در جامعه کره‌ای به‌طور محکم ریشه دوانده است، اما نیاز به مهاجرت خارجی غیرقابل انکار است.

### گزینه‌های ویزا
کره جنوبی در حال حاضر گزینه‌های مختلفی برای ویزای بلندمدت برای افرادی که قصد اقامت در این کشور را دارند ارائه می‌دهد. ویزای کاری S-3 برای اتباع خارجی شاغل در شرکت‌های کره‌ای در دسترس است. ویزای دانشجویی D-2 برای اتباع خارجی که در دانشگاه یا برنامه زبانی واجد شرایط ثبت‌نام کرده‌اند ارائه می‌شود. کره جنوبی همچنین ویزای اقامت موقت ارائه می‌دهد که اجازه اقامت تا پنج سال را می‌دهد و به آن ویزای F-4 گفته می‌شود. ویزای F-2 نیز وجود دارد که اجازه اقامت از طریق ازدواج با شهروند کره‌ای را می‌دهد. مجوز اولیه این ویزا برای سه سال صادر می‌شود و پس از آن می‌توان برای ویزای F-5 درخواست داد. ویزای F-5 امکان اقامت دائم یا تمدید وضعیت بلندمدت را فراهم می‌کند. برای حفظ این ویزا، باید هر دو سال یک بار به کره سفر کرد و ویزا پس از ده سال نیاز به تمدید دارد. ازدواج با یک شهروند کره‌ای شرط لازم برای دریافت تابعیت کره‌ای است. اقامت دائم همچنین می‌تواند از طریق سرمایه‌گذاری تجاری به دست آید. ویزای تجاری C-2 در صورتی ارائه می‌شود که فرد کسب‌وکاری در کره راه‌اندازی کند یا در کسب‌وکار موجود سرمایه‌گذاری نماید و این ویزا می‌تواند به ویزای دائم تبدیل شود. پردازش همه ویزاها بین دو تا چهار هفته طول می‌کشد و هزینه‌هایی نیز به همراه دارد. ویزای E-7-4 یک ویزای اقامت بلندمدت است که نیازمند اقامت در کشور به مدت چهار سال از ده سال گذشته، حداقل دستمزد ۲۵ میلیون وون کره و تأییدیه شرکت محل اشتغال است. در فرایند درخواست از سیستم امتیازدهی استفاده می‌شود؛ امتیاز بالاتر برای دستمزد بیشتر، سن پایین‌تر و نمره بالاتر مهارت زبانی در نظر گرفته می‌شود. همچنین امتیازات اضافی می‌توانند به دلایل مختلف اضافه یا کسر شوند.

### ابتکارات
کره جنوبی پیش‌بینی کرده است که ثبت نام در دانشگاه‌های داخلی ۴۰ درصد کاهش یابد. به دلیل این کاهش پیش‌بینی شده، شورای آموزش دانشگاهی کره (KCEU) برنامه‌های جدیدی را برای تشویق ثبت نام دانشجویان خارجی اجرا کرده است. این تغییرات، نیاز به تراز مالی برای ویزای D-2 را از ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا به ۱۵٬۰۰۰ دلار آمریکا کاهش داده است. ویزای D-4 نیز از ۱۰٬۰۰۰ دلار به ۷۶۰۰ دلار آمریکا کاهش یافته است. وزارت مهاجرت کره، قوانین مربوط به دانشجویانی را که می‌خواهند پس از فارغ‌التحصیلی در کره جنوبی اقامت کنند، تسهیل کرده است. نیاز به اقامت طولانی مدت برای ویزای E7-4 از پنج سال به چهار سال کاهش یافته است. دولت همچنین محدودیت‌های استخدام برای کارگران خارجی را تسهیل کرده است.

طبق گزارش ICEF Monitor، «به نظر می‌رسد این نکته آخر نشان‌دهندهٔ چرخشی در سیاست کره به سمت یک سیاست مهاجرتی بازتر با هدف جذب تعداد بیشتری از فارغ‌التحصیلان ماهر خارجی است…»

### مشکلات سیاست‌های مهاجرتی فعلی
همان‌طور که در طرح ملی جدید برای سیاست مهاجرتی شرح داده شده است، دولت ادعا می‌کند که کره جنوبی «در سطح جهانی» پذیرای خارجی‌ها است. با این حال، برایان رینولدز مایرز استدلال می‌کند که اهداف و سیاست‌های دولت اساساً تبعیض‌آمیز هستند و ناشی از نگرش‌های نژادپرستانه در کشور و ملی‌گرایی قومی هستند. در پاسخ، دولت کره جنوبی در آوریل ۲۰۱۴ مقررات جدیدی را وضع کرد که به این معنی بود که همسران خارجی باید در آزمون مهارت زبان کره‌ای قبول شوند و حداقل دستمزد ۱۴۰۰۰ دلار را دریافت کنند.

#### کارگران موقت و مهاجران غیرقانونی
از سال ۱۹۹۱، کره جنوبی با ورود گسترده کارگران خارجی مواجه شده است. تقریباً ۱۰٬۰۰۰ کارگر آسیایی در سال ۱۹۹۲ از طریق یک برنامه تازه تأسیس کارآموزی به کره جنوبی آمدند. در ژوئن ۱۹۹۶، تعداد کارآموزان در کره جنوبی به ۵۷٬۰۰۰ نفر رسید. با وجود رشد این برنامه، مشکلاتی نیز داشت؛ به‌ویژه اینکه برخی از کارآموزان به دلیل تفاوت دستمزدها به کارگران بدون مدرک تبدیل شدند و همچنین به دلیل اینکه به‌عنوان نیروی کار رسمی محسوب نمی‌شدند، از حمایت قانون استانداردهای کاری برخوردار نبودند.

از سال ۲۰۰۴، دولت کره جنوبی برنامه‌ای به نام «برنامه مجوز استخدام» را برای اتباع خارجی اجرا کرده است که نتیجه دهه‌ها تعامل میان شهروندان کره‌ای و کارگران مهاجر خارجی است. از نظر قانونی، به خارجی‌ها اجازه داده می‌شود عمدتاً برای مشاغل کم‌دستمزد وارد کشور شوند و از دریافت خدمات اجتماعی محروم هستند. داده‌های نظرسنجی نشان می‌دهد که شهروندان کره‌ای همچنان نگرشی تبعیض‌آمیز نسبت به کارگران خارجی دارند.

#### نقض حقوق بشر در مهاجرت
گزارش‌های زیادی از مهاجران قانونی و غیرقانونی وجود دارد که به دلیل مشکلات کوچک یا سوءتفاهم یا اقامت طولانی مدت در کره جنوبی زندانی شده‌اند. همچنین گزارش‌هایی مبنی بر ضرب و شتم و سوءاستفاده از زندانیان وجود دارد. با این حال، اداره مهاجرت کره جنوبی هزینه جریمه اخراج آنها را پرداخت کرده و از سازگاری آنها با خانه‌های جدیدشان اطمینان حاصل کرده است.

#### عروس‌های خارجی و فرزندان خانواده‌های چند قومیتی
عروس‌های خارجی و فرزندان چندفرهنگی آن‌ها در حال تبدیل شدن به یک مسئله سیاسی مهم هستند. کشورهای مبدأ احتمالاً نگران مهاجران خود خواهند بود، چرا که تبعیض عمیق علیه خارجی‌ها در کره جنوبی ریشه‌دار است. امروزه بخش عمده مهاجرت به کره جنوبی از جنوب شرقی آسیا صورت می‌گیرد و نحوه برخورد با مهاجران، به‌ویژه در موارد سوءاستفاده از عروس‌های خارجی، احتمالاً نه تنها مشکلات داخلی ایجاد می‌کند، بلکه تنش‌های دیپلماتیک نیز به همراه خواهد داشت. مهاجرتی که تاکنون انجام شده است، اغلب به‌قدری بر مشکل نرخ تولد متمرکز بوده که در واقع بهتر است آن را عروس پستی نامید تا مهاجرت.

اصطلاح «**اونوریان**» به فردی با میراث مختلط اشاره دارد که بیشتر برای فرزندان پدری اهل کره جنوبی و مادری از آسیای جنوب شرقی به کار می‌رود. اصطلاح دیگری به نام «کوسیان» در سال ۱۹۹۷ توسط خانواده‌های بین فرهنگی برای اشاره به خودشان ابداع شد، اما استفاده از آن در اوایل دهه ۲۰۰۰ با افزایش ازدواج‌های بین‌المللی در مناطق روستایی گسترش یافت. این اصطلاح اکنون توسط برخی که ترجیح می‌دهند صرفاً خود را از نظر قومی کره‌ای بدانند، توهین‌آمیز تلقی می‌شود.

تعداد همسرانی که از کشورهای غربی با همسران کره جنوبی در این کشور اقامت گزیده‌اند نیز به طور مداوم در حال افزایش بوده است.

همسران شهروندان کره جنوبی می‌توانند راحت‌تر از سایر خارجی‌ها تابعیت کره جنوبی را کسب کنند، که این امر هزاران همسر را هر ساله به تابعیت تشویق می‌کند.

دولت کره جنوبی از سال ۲۰۰۳ بحثی را آغاز کرد تا بررسی کند آیا لازم است یک اداره مستقل مهاجرت تأسیس شود تا بتواند به رشد سریع مهاجرت پاسخ دهد و سیاست‌های مهاجرتی جامع و منطقی را تهیه کند، اما تاکنون پیشرفتی حاصل نشده است. کمیته سیاست خارجی، به ریاست نخست‌وزیر کره جنوبی، مسئول هماهنگی سیاست‌های کشور در قبال خارجی‌ها است؛ پیش از این، این وظایف توسط چندین وزارتخانه مختلف انجام می‌شد. با این حال، نقش این کمیته محدود است زیرا منابع و نیروی انسانی کافی ندارد. انتظار می‌رود تأسیس یک اداره مهاجرت مستقل بتواند این مشکلات را حل کند، زیرا تمام منابع و نیروی انسانی مرتبط زیر یک چتر متمرکز خواهند شد.

طبق توصیه‌های سازمان ملل متحد در مورد آمار مهاجرت بین‌المللی (اصلاح‌شده در سال ۱۹۹۸)، مهاجرت بین‌المللی بلندمدت پس از ورود فرد به یک کشور و استقرار محل اقامت معمول خود در آنجا به مدت بیش از یک سال ثبت می‌شود؛ بنابراین، هنگامی که دولت کره جنوبی سیاست‌های جدیدی را تدوین می‌کند، کارگران مهاجر و فرزندان مهاجران غیرقانونی باید برای پیروی از این دستورالعمل شمارش شوند.

کره جنوبی یکی از امضاکنندگان کنوانسیون ۱۹۵۱ مربوط به وضعیت پناهندگان است. دولت کره جنوبی مرجع نهایی برای تعیین واجد شرایط بودن برای دریافت پناهندگی در کره جنوبی است.

#### کارگران مهاجر
[چپ|بندانگشتی|300x300پیکسل|[اقتصاد کره جنوبی تقریباً بدون توقف از نزدیک به صفر به بیش از یک تریلیون دلار در کمتر از نیم قرن رشد کرد.]]
کره جنوبی تا سال ۲۰۰۷ فرستنده خالص مهاجران بود و کشاورزان، معدنچیان، پرستاران و کارگران را به ایالات متحده، آلمان و خاورمیانه می‌فرستاد. جمعیت کره‌ای‌های پراکنده تا سال ۲۰۱۹، ۷٫۴۹ میلیون نفر بوده است که شامل ۲٫۵۴ میلیون نفر در ایالات متحده و ۲٫۴۶ میلیون نفر در چین می‌شود.

کره جنوبی از دهه ۱۹۶۰ رشد اقتصادی سریعی را تجربه کرد که به آن «معجزه رودخانه هان» گفته می‌شود. تا پایان دهه ۱۹۸۰، کره جنوبی توانست رشد خود را بدون کارگران خارجی حفظ کند، زیرا جمعیت جوان فراوان و دستمزدهای پایین داشت. اما از دهه ۱۹۹۰ به بعد، کاهش شدید نرخ تولد و افزایش هزینه نیروی کار در کره جنوبی باعث کمبود نیروی کار شد، به ویژه در مشاغل معروف به «۳D» (که مخفف کثیف، خطرناک و دشوار است)، و این کمبود به تقاضا برای نیروی کار خارجی منجر شد.

توسعه اقتصادی و شهرنشینی باعث شد بسیاری از مردم مناطق روستایی را ترک کرده و به شهرها نقل مکان کنند. با این حال، طبق هنجارهای سنتی کنفوسیوسی که بسیاری از سالمندان کره جنوبی هنوز به آن پایبند هستند، پسر ارشد باید با والدین خود بماند. کمبود مزمن زنان در مناطق روستایی به وجود آمد و ازدواج‌های بین‌المللی شروع به پر کردن این تقاضای برآورده نشده کرد.

بسیاری از کارگران مهاجر در حومه‌های صنعتی استان گیونگی مانند سیهونگ و آنسان زندگی می‌کنند، جایی که خارجی‌ها ۷٫۶ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند.

## آمار
### تابعیت اتباع خارجی
تا دسامبر ۲۰۲۴، ۲٬۶۵۰٬۷۸۳ تبعه خارجی در کره جنوبی وجود دارد. در میان آنها، ۶۲۵٬۶۶۳ نفر اقامت کوتاه مدت دارند. این ارقام شامل افراد متولد خارج از کشور که تابعیت کره جنوبی را دریافت کرده و در نتیجه شهروندی کره جنوبی را به دست آورده‌اند، نمی‌شود. تعداد کل شهروندان کره جنوبی که تابعیت کره جنوبی را دریافت کرده‌اند، در سال ۲۰۱۹ از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر رفت

#### کره‌ای‌های قومی با تابعیت خارجی
کره‌ای‌های مقیم خارج از کشور، به ویژه از دهه ۲۰۰۰، مهاجرت به کره جنوبی را به تعداد زیاد آغاز کردند. این افراد عمدتاً شامل کره‌ای‌های مقیم چین و اتحاد جماهیر شوروی سابق و همچنین آمریکایی‌های کره‌ای تبار هستند. آنها می‌توانند برای ویزای F-4 درخواست دهند که به آنها حق کار و زندگی آزادانه‌تری نسبت به خارجی‌های غیر کره‌ای‌تبار می‌دهد.

#### همسران خارجی
تعداد همسران خارجی که تا دسامبر ۲۰۲۳ با شهروندان کره جنوبی ازدواج کرده‌اند. این رقم شامل کسانی که تابعیت کره جنوبی را پذیرفته و در نتیجه تابعیت کره جنوبی را دریافت کرده‌اند، نمی‌شود.

## جستارهای وابسته
* پناهندگان در کره جنوبی
* نژادپرستی در کره جنوبی

## منابع


رده:آمارگیری‌های نفوس کره جنوبی
رده:جامعه کره جنوبی
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:صفحه‌های دارای محتوای کره‌ای