قتل‌عام ویا داملیو

**قتل عام ویا داملیو** یک حمله تروریستی توسط مافیای سیسیلی بود که در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ در پالرمو، سیسیل، ایتالیا رخ داد. در این حمله پائولو بورسلینو، قاضی ضد مافیای ایتالیایی، و پنج نفر از اعضای اسکورت پلیس او کشته شدند: آگوستینو کاتالانو، امانوئلا لوی (اولین زن ایتالیایی عضو اسکورت پلیس و اولین کسی که در حین انجام وظیفه کشته شد)، وینچنزو لی مولی، والتر ادی کوزینا و کلودیو ترینا.

دفترچه قرمز موسوم به *«دستور کار روسا»*، دفترچه قرمزی که بورسلینو از آن برای نوشتن جزئیات تحقیقات خود استفاده می‌کرد و همیشه همراه خود داشت، لحظاتی پس از انفجار از محل ناپدید شد. یک افسر *[[کارابینیری]]* که هنگام وقوع انفجار حضور داشت، گزارش داد که دفترچه را به جوزپه آیالا، اولین قاضی پالرمو که به محل حادثه رسید، تحویل داده است. آیالا که گفت از دریافت آن خودداری کرده است، بعداً به دلیل اینکه گفته بود اسکورت قضات ضد مافیا باید کاهش یابد، مورد انتقاد قرار گرفت، علیرغم شواهدی از تلاش‌های ناموفق بیشتر برای کشتن آنها در سال‌های بعد.

## بمب‌گذاری
این بمب‌گذاری در ساعت ۱۶:۵۸ روز ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲، ۵۷ روز پس از بمب‌گذاری کاپاچی، رخ داد که در آن دوست بورسلینو، قاضی ضد مافیا، جیووانی فالکونه، به همراه همسر و اسکورت پلیسش کشته شدند. تنها بازمانده اسکورت بورسلینو در این بمب‌گذاری، آنتونینو وولو، گفت که قاضی از ساعت ۱۳:۳۰ تا حدود ساعت ۱۶:۰۰ در اقامتگاه تابستانی خود در خارج از پالرمو اقامت داشت، زمانی که او و اسکورت به سمت ویا داملیو در پایتخت سیسیل رانندگی می‌کردند، جایی که قرار بود با مادرش ملاقات کند. وقتی آنها رسیدند، وولو و سایر مأموران متوجه هیچ چیز غیرعادی به جز چند ماشین پارک شده نشدند. ماشینی که بورسلینو در آن سفر می‌کرد، به همراه یکی از ماشین‌های اسکورت، در حالی که وولو در ماشین سوم نشسته بود، منفجر شد.

این بمب، حاوی حدود  تی‌ان‌تی، در یک فیات ۱۲۶ جاسازی شده بود. روال عادی هنگام سفر بورسلینو این بود که قبل از ورودش جاده را از ماشین‌ها خالی کنند، اما همان‌طور که یکی دیگر از قاضی‌های ضد مافیا، آنتونینو کاپونتو، گزارش داد، این کار توسط اداره *[[کومونه|کمون]]* پالرمو مجاز نبود. گاسپاره اسپاتوزا، یک *[[مافیای سیسیل|مافیایی]]* که بعداً به یک *[[پنتیتو]]* تبدیل شد، سرانجام فاش کرد که فیات ۱۲۶ را به دستور قبایل مافیایی گراویانو و برانکاچو دزدیده است.

حمام خون خشم عمومی را برانگیخت. شب بعد، معترضان به‌طور مسالمت‌آمیزی بخشداری پالرمو را محاصره کردند. مراسم تشییع جنازه بورسلینو شاهد اعتراضات شدید جمعیت علیه شرکت‌کنندگان بود؛ آرتورو پاریسی، رئیس پلیس ملی، هنگام تلاش برای فرار مورد اصابت گلوله قرار گرفت. چند روز بعد، *ویتو* پلانتونه، فرمانده پلیس محلی و ماریو جووین، *رئیس پلیس* ، منتقل شدند. پیترو جیامانکو، دادستان کل پالرمو، استعفا داد. در همین حال، ۷۰۰۰ سرباز برای گشت‌زنی در جاده‌ها و مکان‌های احتمالی حملات به سیسیل اعزام شدند.

## پیامدها
بورسلینو معمولاً یک دفترچه یادداشت قرمز رنگ، به اصطلاح *«دستور کار روسا» (accendament rossa*) همراه داشت که جزئیات تحقیقات خود را قبل از ثبت رسمی در گزارش‌های قضایی در آن یادداشت می‌کرد. به همکارانش اجازه دسترسی به «*دستور کار روسا»* داده نشد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئیه ۲۰۱۹)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

روزاریو فارینلا، افسر کارابینیری، بعداً گفت که پس از بیرون آوردن *آجندای روسا* از ماشین، آن را به آیالا داده است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:شیوه ارجاع به منابع|<span title="This citation requires a reference to the specific page or range of pages in which the material appears. (ژوئیه ۲۰۲۰)">صفحه </span>]]*&#x5D; *[[ویکی‌پدیا:شیوه ارجاع به منابع|<span title="This citation requires a reference to the specific page or range of pages in which the material appears. (ژوئیه ۲۰۲۰)">گفت</span>]]* که در هتلی در همان نزدیکی اقامت داشته و پس از شنیدن صدای انفجار به سرعت به محل حادثه رفته است. او در ابتدا بدون اینکه جسد بورسلینو را بشناسد، روی جسد او افتاد، زیرا جسد قاضی کشته شده بدون دست و پا بود. آیالا گفت که "یک افسر با لباس فرم" دفترچه یادداشت را به او پیشنهاد داده است، اما او به دلیل نداشتن اختیار آن را رد کرده است. کاپیتان کارابینیری، آرکانیولی، گفت که در محل حادثه لباس فرم نپوشیده بوده است. در سپتامبر ۲۰۰۵، آیالا روایت خود را تغییر داد و گفت که هنگام بررسی ماشین منهدم شده، *دستور کار راساً را* گرفته و بعداً آن را به یک افسر کارابینیری که در آنجا بوده داده است. اظهارات بعدی آیالا از یک مأمور صحبت می‌کند که به‌طور متناوب لباس فرم به تن داشته و لباس فرم به تن نداشته است.

در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲، بورسلینو جلسه‌ای با نیکولا مانچینو، که در آن زمان تازه به عنوان وزیر کشور منصوب شده بود، برگزار کرد. جزئیات این جلسه هرگز فاش نشده است، اما احتمالاً بورسلینو آنها را در دستور کار خود یادداشت کرده است. با این حال، مانچینو همیشه ملاقات با بورسلینو را انکار می‌کرد. آیالا در یک مصاحبه تلویزیونی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹ گفت: «مانچینو خودش به من گفت که در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲ با بورسلینو ملاقات کرده است. علاوه بر این، مانچینو دفترچه قرار ملاقات‌هایش را که نام بورسلینو روی آن بود به من نشان داد.» آیالا این روایت را در مصاحبه‌ای در مجله هفت رد کرد. ویدئویی که نشان می‌داد آرکانیولی در حال بازرسی از منطقه بمب‌گذاری، *دستور کار روسا را* در دست دارد، در سال ۲۰۰۶ در اخبار کانال دولتی رای ۱ ایتالیا پخش شد.

یک دفتر خاطرات شخصی که در اختیار خانواده بورسلینو است، حاشیه‌ای از قاضی دارد که می‌گوید: «۱ ژوئیه ساعت ۱۹:۳۰: مانچینو". ویتوریو آلیکو، یکی دیگر از قضات، بعداً گفت که بورسلینو را «تا آستانه دفتر وزیر» همراهی کرده است.
بندانگشتی|320x320پیکسل|بنای یادبود در خیابان داملیو

## جستارهای وابسته
* بمب‌گذاری کاپاچی، حمله تروریستی ۱۹۹۲ که در آن قاضی جیووانی فالکونه ترور شد

## منابع

رده:پرچم دروغین
رده:تاریخ پالرمو
رده:تاریخ مافیا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:کشتار جمعی در ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:محاکمه‌ها در ایتالیا
رده:مختصات در ویکی‌داده