ژاک ساووی، کنت رومون

**ژاک ساووی، کنت رومون** (;  – ) عضو خاندان ساووی و فرمانده نظامی در طول جنگ‌های بورگوندی بود.

## زندگی اولیه
ژاک هفتمین پسر لوئیس، دوک ساووی و آن قبرس بود. در سال ۱۴۶۰، پدرش منطقه وو را با عنوان کنت رومون به او واگذار کرد. خاندان ساووی از قرن دوازدهم، زمانی که کنترل وو را از صاحبان اصلی، خاندان زاهرینگن، خارج کرد، لردنشینی وو را در اختیار داشت. ساووی با حمایت از شهر برن در برابر خاندان هابسبورگ، نفوذ خود را گسترش داد. پس از نبرد لاپن، ساووی و برن متحد شدند.

در سال ۱۴۶۸، ژاک مهمان دربار چارلز جسور، دوک بورگوندی، شد و به فرماندهی‌های نظامی مهم در ارتش بورگوندی منصوب شد. از آنجایی که برادرش آمادئوس نهم، دوک ساووی، از صرع رنج می‌برد، همسرش، یولاند والوا، و برادرش، کنت برس، برای او حکومت می‌کردند. ژاک با سوءاستفاده از ضعف قدرت دوک ساووی، آمادئوس نهم، در سال ۱۴۷۱ قلمرو خود را به یک شبه‌شاهزاده‌نشین ارتقا داد که توسط یک فرماندار اداره می‌شد. ژاک از فرصت درگیری با خواهرزنش یولاند استفاده کرد تا چندین مکان مستحکم را که آمادئوس نهم حفظ کرده بود، تصرف کند و داوری برن و فریبورگ در سال ۱۴۷۱ آنها را به او اعطا کرد. با این حال، این اتحادهای مختلف و مانورهای سیاسی هوشمندانه شاه لویی یازدهم در نهایت منجر به از دست رفتن تمام سرزمین‌های متعلق به کنت رومون در وو شد.

## در ارتش شارل
ژاک ساووی دوست صمیمی شارل جسور شد. در سال ۱۴۷۳، او فرماندار بورگوندی، مارشال بزرگ و فرمانده عالی یک سوم ارتش بورگوندی شد. ژاک، شهر برن - که در آن زمان با خاندان ساووی روابط دوستانه‌ای داشت - را در غیاب خود به عنوان محافظ سرزمین‌های خود در وو منصوب کرده بود. با این حال، برن به کنفدراسیون ۸ کانتون اصلی پیوست و از طریق اتحادیه کنستانس، که شامل زیگموند تیرول، شهر بازل و شهرهای آلزاسی استراسبورگ، کولمار و سلستات نیز می‌شد، متحد شاه لویی یازدهم شد. این پیمان، کمک متقابل در صورت حمله خارجی را پیش‌بینی می‌کرد و علیه دوک بورگوندی بود.

زیگیموند اتریشی، از خاندان هابسبورگ، آلزاس علیا را به عنوان ضمیمه به بورگوندی داده بود. این منطقه علیه پیتر فون هاگنباخ، ضابط بورگوندی خود، شورش کرد و اتحادیه کنستانس به چارلز جسور اعلام جنگ داد و هریکور را محاصره کرد و جنگ‌های بورگوندی را آغاز کرد. در نوامبر ۱۴۷۴، ژاک ساووی ارتش خود را در تلاش برای شکستن محاصره رهبری کرد. با این حال، وقتی او رسید، هریکور قبلاً تسلیم شده بود و در نبرد متعاقب آن، ارتش بورگوندی شکست سختی را متحمل شد.

## غارت وو
زمستان به عملیات نظامی در اوت-آلزاس پایان داد، اما در آوریل ۱۴۷۵ کنفدراسیون سوئیس، به رهبری برن، گروه‌های شبه‌نظامی را علیه وو تشکیل داد. وو از موقعیت استراتژیکی برخوردار است و دسترسی به آلپ و ترانزیت به مدیترانه و ایتالیا را فراهم می‌کند. برن همچنین می‌خواست جریان مزدوران ایتالیایی را که از وو برای پیوستن به ارتش چارلز جسور استفاده می‌کردند، متوقف کند. گروه‌های مسلح این سرزمین را ویران کردند، قتل، تجاوز، غارت و باج‌گیری کردند. از آنجایی که ژاک دو ساووی نمی‌توانست برای دفاع از سرزمین‌های خود بازگردد، «گروه‌های سوئیسی» به زودی آنها را تصرف کردند و گرندسون، اوربه، مونتانی و اشالنس را تصرف کردند. مورتن طرف مهاجمان را گرفت. قتل‌عام‌هایی در نیون، کله و ژوژن رخ داد. لا سراز و کوسونای تصرف شدند. ژنو و لوزان، شهرهای اسقف، باج‌های سنگینی دریافت کردند. در شرق، نیروهای برن، ایگل و بخشی از شابله را تصرف کردند. در نهایت، جمعیت بازمانده از ۱۶ شهر و ۴۳ قلعه، با اربابان جدید سوئیسی خود بیعت کردند.

در ۱۴ اکتبر ۱۴۷۵، برن به بهانه خصومت مردمی که خودشان آنها را وحشت‌زده کرده بودند، علیه ژاک ساووی اعلام جنگ کرد. نیروهای برن دوباره به وود حمله کردند و پادگان‌های مقاومت را قتل‌عام کردند. از آنجایی که هیچ کمکی از راه نمی‌رسید، سایر روستاهای وود قبل از حمله تسلیم شدند. با این حال، با موفقیت چارلز جسور در جبهه‌های نبرد اروپا، ژاک ساووی سرانجام توانست توجه خود را بر سرزمین‌های خود در وود متمرکز کند. در آغاز سال ۱۴۷۶، او توانست سرزمین‌های خود را بازپس گیرد، تا حدی به این دلیل که سوئیسی‌ها قبل از رسیدن ارتش قدرتمند چارلز جسور از همه جا عقب‌نشینی می‌کردند.

## از دست دادن وو
پس از نبردهای گرندسون و مورتن، که هر دو پیروزی‌های قاطعی برای سوئیس بودند، وو دوباره توسط سوئیسی‌ها فتح شد و از ژاک ساووی شکست خورد. برن خواستار وو شد و ژنو و ساووی را تهدید کرد. در همین حال، دوشس یولاند به دست چارلز جسور افتاده بود. شاه لویی یازدهم به نفع خواهرش مداخله کرد و سوئیسی‌ها را مجبور به پذیرش آتش‌بس کرد. در ۱۴ آوریل ۱۴۷۶، کنفدراسیون سوئیس و ساووی تحت حمایت پادشاه فرانسه یک پیمان صلح منعقد کردند.

معاهده فریبورگ تصریح کرد که به سوئیسی‌ها برای بازگرداندن سرزمین‌های ساووی پول پرداخت خواهد شد. با این حال، خاندان ساووی قادر به جمع‌آوری باج نبود، بنابراین سرزمین‌ها در دست برن باقی ماندند. این معاهده همچنین مانع از جدایی «بارونی وو» از ساووی در مالکیت شد و کنت رومون را برای همیشه از عنوان لرد وو کنار گذاشت. به این ترتیب، ژاک ساووی تمام حقوق خود را نسبت به املاکش از دست داد.

## املاک جدید و مرگ
پس از از دست دادن دارایی‌هایش در وو و مرگ چارلز دلیر در مقابل دیوارهای نانسی، ژاک ساووی به دربار دختر و وارث چارلز، ماری بورگوندی، همسر امپراتور هابسبورگ، ماکسیمیلیان اول، پیوست. در سال ۱۴۷۸، به او نشان پشم طلایی اعطا شد. او با شجاعت در نبرد گینه‌گیت در سال ۱۴۷۹ شرکت کرد، جایی که زخمی شد و به شکست ارتش شاه لویی یازدهم فرانسه کمک کرد و شهرستان فلاندر را برای ماری حفظ کرد.

در سال ۱۴۸۴، ژاک ساووی با ماری دو لوکزامبورگ (۱۴۶۲–۱۵۴۶)، خواهرزاده‌اش و نوه لویی لوکزامبورگ-سن-پل، کنت سن-پل، ازدواج کرد. آنها صاحب یک فرزند به نام فرانسوا لوئیز ساووی (۱۴۸۵–۱۵۱۱) شدند. او با هنری سوم از ناسائو-بردا ازدواج کرد اما بدون فرزند درگذشت.

ژاک، سن پل را از شاه شارل هشتم فرانسه دریافت کرد و سایر املاک در فلاندر و برابانت از میراث لویی لوکزامبورگ بودند.

ژاک ساووی در ۳۰ ژوئن ۱۴۸۶ در قلعه هام، از دارایی‌های قدیمی کنت‌های سن پل، درگذشت.

## منابع

* Bauchau, B. , "Jacques de Savoie (1450–1486): histoire d'un portrait et portrait historique.", à l'occasion du 500 anniversaire de la réunion du 15 chapitre de l'Ordre de la Toison d'Or à Malines en 1491. Actes du colloque international "L'Ordre de la Toison d'Or à Malines en 1491", pages 117–147, Malines, 7 septembre 1991, publ. mai 1992.
* Verdeil, Auguste, "Histoire du Canton de Vaud", Martignier et Compe. , Lausanne 1849–1852, Chapitre IX
* 

## پیوند به بیرون

رده:درگذشتگان ۱۴۸۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۵۰ (میلادی)
رده:سوئیس در سده ۱۵ (میلادی)
رده:شوالیه‌های پشم زرین