تولید لاستیک در سریلانکا

[بندانگشتی|280x280پیکسل|مزرعه کائوچو در [استان جنوبی (سری‌لانکا)|استان جنوبی]]
[بندانگشتی|زنی در [سری‌لانکا|سریلانکا در حال برداشت کائوچو، حدود سال ۱۹۲۰]]
**تولید لاستیک در سریلانکا** در سال ۱۸۷۶ با کاشت ۱۹۱۹ نهال لاستیک در باغ گیاه‌شناسی هناراتگودا در گامپاها آغاز شد. کل مساحت زیر کشت لاستیک در سال ۱۸۹۰ حدود  بود. و در اوایل دهه ۱۹۰۰ به حدود  افزایش یافت. . تا سال ۱۹۸۲، کل مساحت زیر کشت لاستیک حدود  بود. و کل تولید سالانه  بود. . با این حال، میزان کل زیر لاستیک متعاقباً کاهش یافت و در حال حاضر حدود  است. الف. لاستیک حدود ۰٫۶٪ از کل تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد. طبق آمار منتشر شده در سال ۲۰۱۸ توسط مؤسسه تحقیقات لاستیک سریلانکا، تولید  در سال ۲۰۱۸.

## تاریخچه
در ۱۲ اوت ۱۸۷۶، دفتر استعمار، به توصیه سر جوزف هوکر، ۳۸ جعبه حاوی ۱۹۱۹ نهال کائوچو را از باغ‌های کیو به سیلان فرستاد. این نهال‌ها از بذرهایی که سر هنری ویکهام در اوایل همان سال در برزیل جمع‌آوری کرده بود، جوانه زده بودند. ۳۰۰ نهال دیگر نیز در اواخر ۱۸۷۶/اوایل ۱۸۷۷ ارسال شد. سیلان توسط دفتر استعمار به عنوان مناسب‌ترین مکان برای کشت و تکثیر گیاهان کائوچو، برای توزیع بیشتر در سایر مناطق مشابه در شبه قاره هند انتخاب شد. نهال‌ها در باغ‌های گیاه‌شناسی هناراتگودا در گامپاها، تحت هدایت جورج توایتز، سرپرست باغ، کاشته شدند. در سال ۱۸۷۷، بیست و دو درخت جوان به سنگاپور فرستاده شدند و نهال‌های این درختان در سراسر مالزی و بورنئو توزیع شدند. در سال ۱۸۷۹، بیست و هشت گیاه به هند و برمه فرستاده شد. اولین درختان کائوچو در سیلان در سال ۱۸۸۱ گل دادند و اولین آزمایش‌ها در زمینه کاشت کائوچو اندکی پس از آن آغاز شد. در سال ۱۸۹۳ بیش از ۹۰٬۰۰۰ بذر به کشاورزان در سراسر سیلان عرضه شد، در سال ۱۹۰۰ تقریباً  کائوچو کشت می‌شد و تا سال ۱۹۲۳ بیش از  کائوچو کشت می‌شد.

## کشت فعلی
مناطق سنتی کشت کائوچو در سریلانکا عمدتاً در منطقه مرطوب واقع شده‌اند و شامل کلمبو، گامپاها، کالوتارا، کندی، متاله، گاله، ماتارا، کورونگالا، راتناپورا و کگاله می‌شوند. در حال حاضر بیش از  زمین زیر کشت کائوچو. بخش قابل توجهی از مساحت زیر کشت این محصول توسط خرده مالکان کشت می‌شود. در طول ۲۰ سال گذشته، کاهشی در مساحت زیر کشت در این چهار منطقه وجود داشته است. این کاهش در مناطق کالوتارا و راتناپورا که حدود ۲۹٪ کاهش دارند، مشهودتر است. در منطقه کگاله، مقدار مربوط ۲۵٪ است. کائوچو همچنین در مناطق میانی کشور کشت می‌شود. توپوگرافی این زمین‌های کائوچو از مسطح تا بسیار شیب‌دار متغیر است. در حال حاضر حدود  ۴۰٪ از زمین‌های کائوچو در کشور توسط ۱۹ شرکت کشت و زرع منطقه‌ای،  اداره می‌شود. متعلق به بخش خصوصی است. از ، حدود  (۲۲٪) نابالغ هستند و بقیه  (۷۸٪) بالغ هستند. اندازه زمین‌های کائوچو بسیار متفاوت است. زمین‌های زیر  زمین‌های کوچک محسوب می‌شوند. زمین‌های لاستیکی به وسعت  یا بیشتر به عنوان املاک در نظر گرفته می‌شوند. در سال ۲۰۰۵، حدود  (۶۵٪ از کل مساحت زیر کشت کائوچو) در بخش خرده مالکان و  در بخش کشاورزی قرار داشتند. (۳۵٪ از کل مساحت زیر کشت کائوچو) در بخش املاک بود.

## تولید لاستیک
چند دهه پیش، کائوچوی نهال کاشته می‌شد، اما در حال حاضر کائوچوی تکثیر شده رویشی تقریباً ۷۰ درصد از کائوچوی کشت شده را تشکیل می‌دهد. گونه پی بی ۸۶ غالب است، اما کلون‌های سری آر آر ای سی ۱۰۰ مانند آر آر ای سی ۱۲۱ و سری آر آر ای سی ۲۰۰۰ که توسط مؤسسه تحقیقات کائوچو توسعه یافته‌اند، به‌طور فزاینده‌ای در کاشت جدید و مجدد مورد استفاده قرار می‌گیرند. این گونه‌های جدید با بازده بالا و تعدادی از ویژگی‌های مطلوب دیگر مشخص می‌شوند.

## صادرات لاستیک
در حال حاضر نزدیک به ۶۰٪ از لاستیک تولید شده به صورت محلی استفاده می‌شود و مابقی صادر می‌گردد. در سال ۱۹۹۷، این مقدار معادل ۴۲٪ بود؛ بنابراین، مصرف محلی لاستیک در طول دهه گذشته به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. لاستیک به صورت ورق دودی، کرپ زیره، کرپ لاتکس و لاستیک با مشخصات فنی (TSR) صادر می‌شود. در سال ۲۰۰۷، ورق‌های لاستیکی صادر شدند. لاستیک در سال ۲۰۱۹ بیش از ۸۹۰ میلیون دلار آمریکا به اقتصاد سریلانکا کمک کرد. دولت سریلانکا قصد دارد تا سال ۲۰۲۵ صنعت لاستیک را به ۲ میلیارد دلار آمریکا افزایش دهد.

## منابع

رده:اقتصاد سری‌لانکا
رده:کشاورزی در سری‌لانکا