جیووانی ارمیلیا

**جیووانی ارمیلیا** (;  – ) آموزگار و کنشگر پرهیز از خشونت اهل ایتالیا بود.

## زندگی‌نامه

### تحصیلات و دوران اولیه
جیووانی اِرمیلیا دیپلم دبیرستان خود را از لیسه کلاسیک کاسینی در سان‌رِمو، در منطقه لیگوریا در ایتالیا دریافت کرد. او مدرک حقوق را از دانشگاه جنوا و همچنین مدرک فلسفه را از دانشگاه تورین دریافت نمود.

در زمان حضورش در پیدمونت، با نخبگان محلی وقت گذراند و با لالا رومانو، شاعر شناخته‌شده‌ای که چندین شعر برای او سروده بود، دوست شد. این آثار بعدها در کتاب *Poesie per Giovanni* که در ۲۰۰۷ منتشر شد، جمع‌آوری شدند و شامل برخی متون منتشرنشده قبلی نیز بودند.

در بازگشت به لیگوریا، اِرمیلیا کار حقوقی خود را کنار گذاشت تا معلم فلسفه شود. در اواخر دهه ۱۹۶۰، او در بحث نقش آسکِتیک‌گری در جامعه غربی شرکت کرد. این پس از انتشار مقاله توماس مِرتون با عنوان *The contemplative and the atheist* بود که اِرمیلیا، از دیدگاه آتئیست، از ایدهٔ اینکه راهبان با جنبه‌های قابل سؤال کلیسای کاتولیک قدرت دنیوی دچار سازش نشده‌اند، حمایت نمود.

### فعالیت‌های خیریه در هند و ایتالیا
در سال ۱۹۶۹، در طول سفر به ایالت تامیلی نادو در هند، اِرمیلیا با شری جی. لوگاناتان و دیگر فعالان جنبش بودان ملاقات کرد، جنبشی که در دهه ۱۹۵۰ توسط وی نوابا بهاوه تأسیس شده بود. هدف جنبش بودان توزیع عادلانه‌تر مالکیت زمین از طریق اهداهای داوطلبانه زمین بود. وی نوابا به مدت ۱۴ سال در سراسر هند پیاده‌روی کرد و ۴٬۱۹۳٬۵۷۹ جریب زمین (حدود ۱٬۷۰۰٬۰۰۰ هکتار) جمع‌آوری نمود. متأسفانه، بخش زیادی از این زمین خشک و یا مدتها رها شده بود و استفاده‌کنندگان جدید بسیار فقیر بودند و توان مالی کشت محصولات جدید را نداشتند، که موفقیت مأموریت او را محدود می‌کرد.

پس از مأموریتش در هند، اِرمیلیا تصمیم گرفت در ایتالیا پول جمع‌آوری کند تا به برخی خانواده‌های کشاورز کمک شود تا زمین خود را به شکل مؤثر و کارآمد مدیریت کنند. این اقدام توجه زیادی در سراسر ایتالیا جلب کرد و منجر به تأسیس گروه‌های مختلف فعالان برای حمایت از مزارع سروه سوا شد، با گروه‌های محلی که جنبش بودان را به‌صورت مردمی اجرا می‌کردند. در این سال‌های نخست فعالیت، اِرمیلیا همچنین توسط جنبش توسعه و صلح و SERMIG، دو سازمان غیردولتی در شمال غرب ایتالیا، به ترتیب به رهبری Giorgio Ceragioli و Ernesto Olivero حمایت شد.

تعهد اِرمیلیا به مزارع سروه سوا افزایش یافت و او تا دهه ۱۹۹۰ زمان زیادی را در هند سپری کرد. در سال ۱۹۹۵، گروه‌های ایتالیایی حامیان بودان در یک سازمان ملی به نام *ASSEFA Italia* متحد شدند که به‌طور رسمی توسط وزارت امور خارجه در ۲۰۰۲ شناخته شد. علاوه بر ASSEFA، اِرمیلیا گاهی نماینده Movimento Sviluppo e Pace در هند نیز بود.

### سال‌های پایانی و مرگ
در سال‌های پایانی، بیماری مداوم فعالیت‌های اِرمیلیا را کاهش داد و کارها به چند دوست و همکار واگذار شد. فعالیت‌های ASSEFA، که ابتدا محدود به کشاورزی در تامیلی نادو و جنوب هند بود، به‌تدریج در سراسر کشور گسترش یافت و شامل فعالیت‌های دیگری مانند آموزش، اعطای ریزگرنت و بهبود وضعیت زنان شد. در سال ۲۰۱۵، این سازمان غیردولتی خدمات خود را به حدود یک میلیون خانواده در ۱۰٬۰۰۰ روستا ارائه می‌کرد.

جیووانی اِرمیلیا در سال ۲۰۰۴ در زادگاه خود، سان‌رِمو، درگذشت. در وصیت‌نامه‌اش، دارایی خود را به بنیاد *Livia Rubino e Giovanni Ermiglia* که برای ادامهٔ میراث او تأسیس شده بود، واگذار کرد.

## جوایز
* *Premio Artigiano della pace* (*جایزهٔ صنعتگر صلح*، اعطا شده توسط SERMIG) – ۱۹۸۴.
* *Defender of Peace award* – مادورای – ۱۹۸۶.
* *Cittadino Benemerito di Sanremo* (*شهروند برجستهٔ سان‌رِمو*، اعطا شده توسط کومونه سان‌رِمو) – ۱۹۹۷.
* پلاک UNICEF ایتالیا در *Premio internazionale Genova per lo sviluppo dei popoli* (*جایزهٔ بین‌المللی توسعهٔ مردم*) – ۱۹۸۸.
* *Peace Builders award* (اعطا شده توسط دولت هند) – ۲۰۰۱.
## منابع

رده:بی‌خدایان اهل ایتالیا
رده:حامیان خشونت‌پرهیزی
رده:درگذشتگان ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۰۵ (میلادی)
رده:فعالان اهل ایتالیا