open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
نحالیم

**نحالیم** (، به معنای «جویبارها») یک موشاوِ دینی در مرکز اسرائیل است. این موشاو در جنوب پتخ تیکوا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۴۹ متر است.

نحالیم در سال ۱۹۵۲ بنیان‌گذاری شد و جمعیت آن بر پایه آمار سال ۲۰۲۳ نزدیک به ۱۵۵۱ نفر بوده‌است. ساکنان نخستین این موشاو از اعضای جوان و مذهبی سازمان بنی‌عقیوا در اورشلیم بودند که پس از سال‌ها جابه‌جایی سرانجام در مکان کنونی مستقر شدند.

## پیشینه
هسته اولیه جامعه نحالیم در سال ۱۹۳۸ از سوی گروهی از جوانان مذهبی عضو بنی‌عقیوا در اورشلیم شکل گرفت. آنان آموزش کشاورزی خود را در روستای مناحمیا در دره اردن آغاز کردند. در سال ۱۹۴۴ این گروه به زمینی باتلاقی و آلوده به مالاریا در نزدیک به یک کیلومتری جنوب شرق محل کنونی کیبوتص هَگوشریم نقل مکان کردند و در سربازخانه‌هایی بدون برق و آب لوله‌کشی زندگی می‌کردند. نام «نحالیم» از شبکه جویبارها و نهرهای آن منطقه الهام گرفته شده‌است.

پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ساکنان به روستای متروک آلمانی‌تبارهای تمپلر به نام ویلهلما منتقل شدند. موشاو جدید در مکان کنونی خود در جنوب پتخ تیکوا در سال ۱۹۵۳ پایه‌گذاری شد و به هر خانواده یک خانه دو اتاقه و ۲۵ دونوم زمین داده شد.

## کنیسه‌ها
نحالیم دارای یک کنیسه اصلی است که توسط یهودیان اشکنازی بنیان نهاده شده‌است. در سال ۲۰۱۲ جمعیت رو به رشد یهودیان مزراحی موشاو خواستار ساخت کنیسه دومی بر پایه میراث دینی خود شدند؛ اما خاخام اعظم موشاو، داوید گرینوالد، این درخواست را وتو کرد.

## آموزش
نحالیم دارای یک دبیرستان دینی پسرانه است. این دبیرستان که در سال ۱۹۵۵ توسط یوسف با-گاد بنیان‌گذاری شد یکی از نخستین دبیرستان‌های بنی‌عقیوا در اسرائیل بود.

## جغرافیا
نحالیم در بخش مرکزی اسرائیل و در نزدیکی پتخ تیکوا قرار دارد. زمین‌های پیرامون آن عمدتاً هموار است و کاربری کشاورزی دارد. آب‌وهوای منطقه معتدل مدیترانه‌ای با میانگین دمای سالانه نزدیک به ۲۳ درجه سلسیوس است.

## جستارهای وابسته
* تقسیم‌های قومی یهودی
* موشاو
* کیبوتص

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۲ (میلادی) در اسرائیل
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:یادکردهای دارای عنوان به خط عبری (کد he)
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
نتیو هاعسارا

**نتیو هاعسارا** (، به معنی «راه ده نفر») یک موشاو و شهرک اسرائیلی در شبه‌جزیره سینا بود. این شهرک در سال ۱۹۷۳ بنیان‌گذاری شد و نام آن از ده سرباز اسرائیلی گرفته شده که در سال ۱۹۷۱ در سانحه سقوط بالگرد در نزدیکی رفح کشته شدند.

نتیو هاعسارا در نزدیکی شهر یامیت در شمال شرقی شبه‌جزیره سینا قرار داشت و یک شهرک کشاورزی بود. این شهرک در سال ۱۹۸۲ در پی پیمان کمپ دیوید تخلیه و ویران شد و ساکنان آن پس از مدتی اقامت موقت در اشکلون، شهرکی همنام در شمال غربی نگو در نزدیکی نوار غزه بنیان نهادند.

## پیشینه
نتیو هاعسارا در سال ۱۹۷۳ با نام «مینیان» در بخش حِوِل یامیت در شمال شرقی شبه‌جزیره سینا، در جنوب شهر یامیت تأسیس شد. نام آن بعدها به نتیو هاعسارا تغییر یافت که به یاد ده سرباز ارتش اسرائیل بود که در سال ۱۹۷۱ در سانحه سقوط بالگرد در نزدیکی رفح جان باختند.

نخستین گروه از مهاجران شامل ۳۰ خانوار بود که در ژوئیه ۱۹۷۳ به این منطقه رسیدند و سپس دو گروه دیگر با ۲۴ خانوار به آنها پیوستند. این شهرک یک سکونتگاه کشاورزی بود که به‌ویژه به کشت سبزیجات، گل، انگور و انبه و همچنین پرورش گوسفند و طیور می‌پرداخت. بر پایه گزارشی که برای سنای آمریکا تهیه شده بود، جمعیت شهرک در سال ۱۹۷۷ نزدیک به ۱۵۰ نفر برآورد می‌شد.

## تخلیه و بازسازی
در پی امضای پیمان صلح مصر و اسرائیل، موشاو نتیو هاعسارا تخلیه شد و در پایان آوریل ۱۹۸۲ ویران گردید. ساکنان شهرک اجازه یافتند پس از ۱ آوریل ۱۹۸۲ (تاریخ رسمی تخلیه غیرنظامیان اسرائیلی از سینا) در آنجا بمانند، زیرا خانه‌هایشان در شهرک جدید هنوز آماده نبود. در ۴ آوریل ۱۹۸۲ ساکنان آیین تخلیه موشاو را برگزار کردند.

ساکنان به‌طور موقت در اشکلون اسکان یافتند و در همان سال، ۷۰ خانوار از خانوارهای تخلیه‌شده، شهرکی همنام را در شمال غربی نگو در نزدیکی نوار غزه و کنار یاد مردخای بنیان نهادند. در پی تخلیه، هر یک از ۵۸ خانوار موشاو مبلغ نزدیک به ۵۴۳٬۰۰۰ دلار غرامت از دولت اسرائیل دریافت کرد.

## جستارهای وابسته
* شبه‌جزیره سینا
* یامیت
* پیمان کمپ دیوید
* شهرک‌های اسرائیلی

## منابع

* 
* 
* 

رده:سکونتگاه‌های پیشین اسرائیلی‌ها در سینا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:انحلال‌های ۱۹۸۲ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۳ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
پری‌ئل

**پری‌ئل** () یک موشاو و شهرک اسرائیلی در شبه‌جزیره سینا بود. این موشاو در آغاز سال ۱۹۷۸ میلادی در منطقه یامیت در سینا توسط گروهی از مهاجران یهودی از اتحاد جماهیر شوروی بنیان‌گذاری شد. پری‌ئل در بخش شمال شرقی شبه‌جزیره سینا و در جنوب شرقی شهر یامیت جای داشت.

در پی امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۹، اسرائیل موظف به تخلیه همه شهرک‌های خود در شبه‌جزیره سینا شد. در نتیجه، در سال ۱۹۸۲ همه خانه‌های این موشاو تخلیه و با بولدوزر ویران شدند.

## پیشینه
بر پایه تصمیم دولت اسرائیل در ژانویه ۱۹۷۸، کارهای ساخت موشاو پری‌ئل در منطقه یامیت واقع در سینا ادامه یافت؛ هرچند به دلیل گفت‌وگوهای جاری میان اسرائیل و مصر، آینده این منطقه نامشخص بود.

در سپتامبر ۱۹۷۸، پس از اعلام نخست‌وزیر اسرائیل دربارهٔ تخلیه شهرک‌های منطقه یامیت به دنبال تصویب توافق‌های کمپ دیوید در کنست، خانواده‌هایی که در مرکز آموزش زبان (اولپان) در صوحار اقامت داشتند وارد خانه‌های موشاو شدند؛ در حالی که این خانه‌ها هنوز به برق، آب و فاضلاب متصل نشده بودند. این خانواده‌ها چندین ماه بدون زیرساخت‌های پایه در موشاو زندگی کردند.

## تخلیه و انحلال
پس از امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر، بیشتر ساکنان تصمیم گرفتند به شهر نقل مکان کنند و موشاو عملاً از هم پاشید.

در مارس ۱۹۸۲، اعضای موشاو از تخلیه سر باز زدند و خواستار توافق بر سر غرامت‌های پرداختی به آنان شدند. سرانجام، در ۱۳ آوریل ۱۹۸۲ روزنامه دوار گزارش داد که «پری‌ئل نیز ناپدید شد» و همه خانه‌ها با بولدوزر ویران شدند.

## جستارهای وابسته
* شبه‌جزیره سینا
* پیمان صلح اسرائیل و مصر
* شهرک‌های اسرائیلی
* موشاو

## منابع

* 
* 
* 

رده:سکونتگاه‌های پیشین اسرائیلی‌ها در سینا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۸ (میلادی) در فلسطین
رده:انحلال‌های ۱۹۸۲ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای مصر
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
کلیسای جامع هاول‌برگ

**کلیسای جامع مریم مقدس هاول‌برگ** (به آلمانی: Dom St. Marien zu Havelberg) یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی در ایالت زاکسن-آنهالت آلمان است. این کلیسا که در سال ۱۱۷۰ میلادی به سبک رمانسک بنا شد، مقر اسقف‌نشین هاول‌برگ بود. بنا بر فراز تپه‌ای مشرف به رودخانه هاول قرار دارد و به عنوان بخشی از «جاده رمانسک» (Strasse der Romanik) شهرت جهانی دارد .

## معماری و تحول سبک‌ها
ساختار اولیه این کلیسا یک بازیلیکای رمانسک با سقف تخت بود، اما پس از آتش‌سوزی در قرن سیزدهم، بخش‌هایی از آن به سبک گوتیک بازسازی شد. جبهه غربی بنا (Westwerk) با سنگ‌های تراشیده عظیم، یکی از مستحکم‌ترین نمونه‌های معماری دفاعی در کلیساهای آلمان محسوب می‌شود که تضاد زیبایی با ظرافت پنجره‌های گوتیک در بخش شرقی دارد .

### تزئینات داخلی و پارتیشن سنگی
یکی از ارزشمندترین بخش‌های داخلی کلیسا، «حصار سرودخوانان» سنگی متعلق به قرن چهاردهم است. این دیواره سنگی با نقش‌برجسته‌هایی از صحنه‌های مصائب مسیح تزئین شده و یکی از سالم‌ترین نمونه‌های باقی‌مانده در اروپا است. همچنین صندلی‌های چوبی کنده‌کاری شده در بخش گروه سرایندگان از شاهکارهای هنر چوبی قرون وسطی هستند .

### صومعه و محوطه تاریخی
در ضلع جنوبی کلیسا، یک صومعه (Cloister) بسیار زیبا با طاق‌های رمانسک و گوتیک قرار دارد. این محوطه که شامل باغچه‌ای آرام و تالارهای جانبی است، امروزه به عنوان موزه «پرگنیتس» استفاده می‌شود و تاریخچه مذهبی و سیاسی منطقه را به نمایش می‌گذارد. این صومعه به دلیل آکوستیک فوق‌العاده‌اش، محل برگزاری کنسرت‌های موسیقی کلاسیک است .

## نگارخانه

پرونده:Havelberg Dom 1.jpg|نمای کلیسای جامع هاول‌برگ بر فراز شهر
پرونده:Havelberg an der Havel Dom.jpg|نمای بیروین
پرونده:19860719320NR Havelberg Dom St Marien Kreuzgang.jpg|راهروی سرپوشیده
پرونده:19860719200NR Havelberg Dom St Marien zum Altar.jpg|نمای داخل
پرونده:19860719150NR Havelberg Dom St Marien zum Altar.jpg|نمایی از داخل
پرونده:20030706240MDR Rossow (Wittstock Dosse) Dorfkirche Altarretabel.jpg|محراب
پرونده:Havelberg, Dom, die Chorschranke.jpg|نرده سنگی جدا کننده بخش سرایندگان
پرونده:Havelberg, Dom, die Kanzel, Bild 1.jpg|منبر کلیسا


## منابع

رده:کلیساها
رده:تاریخ آلمان
رده:معماری
رده:کلیساهای جامع
رده:معماری گوتیک
رده:تاریخ معماری
رده:گردشگری در آلمان
رده:معماری رمانسک
حمله به اتوبوس خط ۴۰۵ تل‌آویو–اورشلیم

**حمله به اتوبوس خط ۴۰۵ تل‌آویو–اورشلیم** () حمله‌ای بود که در ۶ ژوئیه ۱۹۸۹ در جریان انتفاضه اول رخ داد. این حمله را عبدالهادی غانم، شبه‌نظامی ۲۵ ساله جهاد اسلامی فلسطین، انجام داد. غانم در اتوبوس پرمسافر خط ۴۰۵ شرکت ایگد که از تل‌آویو به اورشلیم در حرکت بود، فرمان اتوبوس را از دست راننده ربود و آن را از پرتگاهی تند به درون تنگ‌دره‌ای در منطقه قریت‌یعاریم سرنگون کرد. در این حمله ۱۶ غیرنظامی از جمله دو کانادایی و یک آمریکایی کشته و ۲۷ نفر زخمی شدند.

این رویداد نخستین حمله انتحاری فلسطینی توصیف شده‌است، هرچند مهاجم از حادثه جان سالم به در برد. برخی پژوهشگران آن را «سقوط عمدی» با «ابهام‌های تعریفی» نامیده‌اند زیرا انگیزه حمله ظاهراً انتقام شخصی بوده‌است. با این حال هر دو طرف درگیری اسرائیل و فلسطین به سرعت این کنش را به دلایل سیاسی تروریسم نامیدند.

## حمله
در ۶ ژوئیه ۱۹۸۹ اتوبوس خط ۴۰۵ شرکت ایگد مسیر عادی خود را از تل‌آویو به اورشلیم از طریق بزرگراه شماره ۱ آغاز کرد. هنگامی که اتوبوس از نِوه ایلان گذشت، یکی از مسافران به نام عبدالهادی رفاء غانم به راننده حمله کرد، فرمان را ربود و اتوبوس را به سوی پرتگاهی تند در منطقه قریت‌یعاریم هدایت کرد. راننده نتوانست کنترل اتوبوس را به دست آورد و در نتیجه خودرو به عمق دره غلتید و آتش گرفت. شماری از مسافران زنده زنده سوختند.

شانزده غیرنظامی در این حمله کشته شدند که دو تن کانادایی و یک تن آمریکایی بودند و ۲۷ نفر نیز زخمی شدند. دانشجویان یشیوای تلتس‌استون که فریاد مسافران را شنیدند به محل حادثه شتافتند و کمک‌های اولیه را ارائه دادند. یکی از آنان، یهودا مشی‌زهاو، بعدها سازمان امدادرسانی داوطلبانه زکا را بنیان نهاد.

## مهاجم
مهاجم که از سقوط اتوبوس جان سالم به در برده بود، در بیمارستانی اسرائیلی تحت درمان پزشکی قرار گرفت. پس از حمله مشخص شد که وی شبه‌نظامی ۲۵ ساله‌ای از جهاد اسلامی فلسطین به نام عبدالهادی رفاء غانم بوده که از اردوگاه آوارگان نصیرات در نوار غزه برخاسته بود. غانم محکوم شد و به ۱۶ حبس ابد به اتهام قتل، هواپیماربایی و تروریسم محکوم گردید.

در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ غانم در چارچوب تبادل زندانیان گیلعاد شالیط میان اسرائیل و حماس از زندانی در اسرائیل به نوار غزه منتقل شد.

## ماهیت حمله
این رویداد نخستین حمله انتحاری فلسطینی شناخته شده‌است، هرچند مهاجم زنده ماند. همچنین از آن به عنوان «سقوط عمدی» و کنشی با «ابهام‌های تعریفی» یاد شده‌است زیرا به نظر می‌رسید انگیزه مهاجم انتقام شخصی بوده‌است. با وجود این هر دو طرف درگیری اسرائیل و فلسطین به سرعت و به انگیزه‌های سیاسی آن را تروریسم نامیدند.

## در فرهنگ عامه
* روحاما راز، خواننده اسرائیلی، آهنگ «همچون انتظار راحل» () را به یاد خواهرش میریام تسرافی که در این حمله کشته شد، نوشت و ضبط کرد.

## جستارهای وابسته
* حمله انتحاری
* انتفاضه اول
* جهاد اسلامی فلسطین
* درگیری اسرائیل و فلسطین

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* گزارش شاهد عینی راننده‌ای که از حمله جان سالم به در برد 
* گزارش ممری درباره بزرگداشت مهاجم در رسانه‌های فلسطینی
* گزارش روزنامه‌ای درباره حمله

رده:کشتار جمعی در ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:انتفاضه اول
رده:حادثه‌های تروریستی اسلامی در دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:یادکردهای دارای عنوان به خط عبری (کد he)
رده:مقاله‌های دارای منابع به زبان عبری (he)
گیوات کوآخ

**گیوات کوآخ** (، به معنی «تپهٔ بیست‌وهشت» یا «تپهٔ نیرو») یک موشاو در منطقهٔ مرکزی اسرائیل است. این روستا در نزدیکی شوهام قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین اداره می‌شود.

گیوات کوآخ در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی یمنی بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو به یاد ۲۸ سرباز از تیپ ۳ الکساندرونی نامگذاری شده که در نبردهای روستای قولا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل جان باختند. در زبان عبری حروف כ"ח (کاف و حِت) ارزش عددی ۲۸ دارند و واژهٔ «کوآخ» به معنای نیرو نیز هست؛ بنابراین نام این روستا هم «تپهٔ نیروی نظامی» و هم «تپهٔ بیست‌وهشت» معنا می‌دهد. این روستا در ارتفاع ۷۱ متری از سطح دریا در جلگهٔ ساحلی اسرائیل واقع شده‌است.

## پیشینه

### دورهٔ عثمانی
در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، منطقهٔ پیرامون گیوات کوآخ به ناحیهٔ (بخش) لد تعلق داشت که گسترهٔ آن از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های تپه‌ها در شرق تا حومهٔ یافا در غرب امتداد می‌یافت. در این ناحیه نزدیک به ۲۰ روستا با هزاران ساکن وجود داشت که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار داشتند.

### بنیان‌گذاری
گیوات کوآخ در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی یمنی بنیان‌گذاری شد. بر پایهٔ منبع روسی، نام نخست این روستا «الیشاما» بود که بعدها به گیوات کوآخ تغییر یافت. این موشاو به یاد ۲۸ سرباز تیپ ۳ الکساندرونی نام‌گذاری شد که در نبرد روستای قولا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل کشته شدند. یادبودی برای این سربازان بر فراز تپه‌ای در نزدیک به ۳ کیلومتری شرق روستا برپا شده‌است.

### روستای فلسطینی التیره
گیوات کوآخ به همراه تیرات یهودا و برکت در نزدیکی روستای فلسطینی التیره جای گرفته‌اند که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ویران شد. روستای قولا نیز که در نزدیکی گیوات کوآخ و در نزدیک به ۱٫۵ کیلومتری شمال شرقی موشاو کنونی قرار داشت، در دورهٔ صلیبی دژی به نام کولا یا خولا بود. در سال ۱۹۳۱ این روستای عربی ۶۹۷ نفر جمعیت و ۱۷۲ خانه داشت. در ژوئیهٔ ۱۹۴۸ در جریان عملیات دنی توسط ارتش اسرائیل تصرف شد و ساختمان‌های آن در سپتامبر ۱۹۴۸ به‌طور کامل تخریب گردید.

### یهودیان کوچین
گیوات کوآخ همچنین محل سکونت گروهی از یهودیان کوچین بود که از روستای چِنداماگالام در هند مهاجرت کرده بودند. در سال ۲۰۱۰ کنیسهٔ نحمیا موت در گیوات کوآخ ساخته شد که به نام یک عارف قبالایی یمنی نام‌گذاری شده‌است.

## جغرافیا
گیوات کوآخ در ارتفاع ۷۱ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل قرار دارد که منطقه‌ای پرجمعیت و دارای کشاورزی فشرده‌است. این روستا نزدیک به ۱۷ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و در نزدیک به ۱۷ کیلومتری شرق مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. پتاح تیکوا در ۵ کیلومتری شمال غربی آن جای دارد و فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون نیز در نزدیک به ۴ کیلومتری جنوب غرب موشاو قرار گرفته‌است. مساحت اراضی اداری روستا نزدیک به ۱۴۵۰ دونام (۱٫۴۵ کیلومتر مربع) است.

## جمعیت
جمعیت گیوات کوآخ در طول دهه‌های گذشته رشد چشمگیری داشته‌است. بر پایهٔ داده‌های ادارهٔ مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت روستا از ۲۵۵ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۸۳۶ نفر در سال ۲۰۱۴ رسید. بیشتر ساکنان روستا را یهودیان تشکیل می‌دهند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
*  تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
گیوعات یعاریم

**گیوعات یعاریم** (، به معنی «تپه جنگل‌ها») یک موشاو نیمه‌تعاونی در مرکز اسرائیل است. این موشاو در کوه‌های یهودا واقع شده و در حوزه قضایی شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا قرار دارد. گیوعات یعاریم در نزدیک به ۲٫۵ کیلومتری جنوب نوه ایلان و میان اشتهول و عین کرم جای گرفته‌است.

این موشاو در سال ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی یمنی بنیان‌گذاری شد. بیشتر ساکنان پیشین در کشاورزی به‌ویژه موکاری و مرغداری کار می‌کردند اما امروزه بسیاری از ساکنان در خارج از موشاو به‌ویژه در اورشلیم و منطقه مواسرت به کار مشغولند. این شهرک ۷۰۳ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

## پیشینه
موشاو گیوعات یعاریم در ژوئن ۱۹۵۰ توسط پنجاه خانوادهٔ یهودی از روستای گاداس در یمن که در اردوگاه مهاجران عین شمر زندگی می‌کردند بنیان‌گذاری شد. این موشاو بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی خربة العمور ساخته شد.

گیوعات یعاریم محل احتمالی شهر باستانی «گیوعه» (Gibeath) شناخته می‌شود که در کتاب یوشع (۱۸:۲۸) نام آن آمده‌است.

نام موشاو نیز از همین کتاب برگرفته شده و «گیوعات یعاریم» به معنای «تپه جنگل‌ها» است.

## اقتصاد و جمعیت
از زمان بنیان‌گذاری، بیشتر ساکنان گیوعات یعاریم در کشاورزی کار می‌کردند؛ به‌ویژه در زمینهٔ موکاری، مرغداری و میوه‌کاری. امروزه بسیاری از ساکنان در خارج از موشاو به‌ویژه در شهرهای اورشلیم و منطقه مواسرت مشغول به کارند.

در گذشته ساکنان گیوعات یعاریم بیشتر یهودیان دین‌دار یمنی‌تبار بودند اما از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی موشاو گسترش یافت و ساکنان تازه‌ای با پیشینه‌ها و دیدگاه‌های دینی گوناگون به آن مهاجرت کردند.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی گیوعات یعاریم 

رده:موشاو
رده:منطقه آماری ماتیه یهودا
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان اورشلیم
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
گیوات نیلی

**گیوات نیلی** (، به معنای «تپه نیلی») یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیکی زیخرون یاکوف و وادی عاره در استان حیفا واقع شده و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای آلونا است.

گیوات نیلی در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط مهاجران یهودی از عراق، ترکیه و تونس بنیان‌گذاری شد. این موشاو بر روی زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده‌ام الشوف ساخته شد و نام آن برگرفته از سازمان زیرزمینی نیلی است که در دوران جنگ جهانی اول علیه امپراتوری عثمانی فعال بود. گیوات نیلی در ارتفاع ۱۳۷ متری از سطح دریا قرار دارد.

## پیشینه
موشاو گیوات نیلی در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط مهاجران یهودی (عولیم) از عراق، ترکیه و تونس بر روی زمین‌هایی که پیش‌تر به روستای فلسطینی ام الشوف تعلق داشت بنیان‌گذاری شد. ساکنان موشاو وابسته به جنبش سیاسی راست‌گرای بیتار و سازمان نظامی ایرگون بودند و روستا در چارچوب برنامه شهرک‌سازی میشکی حروت بیتار پدید آمد.

نام این موشاو از سازمان زیرزمینی نیلی گرفته شده‌است که شبکه‌ای جاسوسی طرفدار بریتانیا بود و در دوران جنگ جهانی اول در فلسطین عثمانی علیه امپراتوری عثمانی فعالیت می‌کرد.

### روستای ام الشوف
در حدود یک کیلومتری شمال شرق موشاو کنونی، روستای عربی ام الشوف قرار داشت. در این روستا مسجد و زیارتگاه الشیخ عبدالله وجود داشت. بر اساس سرشماری سال ۱۹۳۱ میلادی، ۳۲۵ نفر در ۷۳ خانه در ام الشوف زندگی می‌کردند. در ماه مه ۱۹۴۸ در جریان جنگ استقلال، روستا به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و سکونت عرب‌ها در آنجا پایان یافت. ساختمان‌های روستا ویران شدند، به‌جز زیارتگاه یادشده.

## جغرافیا
گیوات نیلی در بلندی‌های لبه غربی دشت رامات منشه در ارتفاع ۱۳۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است. در شمال روستا وادی نحال تنینیم با شاخه فرعی نحال نیلی و در جنوب آن وادی نحال آلونا جریان دارد.

این روستا ۱۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۵۷ کیلومتری شمال شرق تل‌آویو، نزدیک به ۲۹ کیلومتری جنوب جنوب شرق حیفا و ۸ کیلومتری شرق زیخرون یاکوف قرار دارد. در سال ۲۰۰۹ بخش جدیدی از بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) در غرب روستا گشایش یافت.

## جمعیت

جمعیت گیوات نیلی در طول دهه‌ها رشد پیوسته‌ای داشته‌است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴، ۷۲۸ نفر در این روستا زندگی می‌کردند که نسبت به سال پیش از آن رشد ۵٫۱ درصدی را نشان می‌دهد. اکثریت مطلق ساکنان یهودی هستند.

## جستارهای وابسته
* موشاو
* شراب اسرائیلی
* شورای منطقه‌ای آلونا

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۳ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۳ (میلادی) در اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مناطق مسکونی در استان حیفا
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
گیوعاتی

**گیوعاتی** () یک موشاو در جنوب اسرائیل است. این روستا در نزدیکی اشدود قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای بیر توفیا اداره می‌شود. جمعیت گیوعاتی در سال ۲۰۱۵ حدود ۹۵۵ نفر بود.

گیوعاتی در سال ۱۹۵۰ به دست کهنه‌سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل و پناهندگان یهودی مصر بر ویرانه‌های روستای فلسطینی بیت دراس بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو برگرفته از تیپ گیوعاتی ارتش اسرائیل است که در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از ورود نیروی زمینی مصر به اسرائیل از جنوب جلوگیری کرد.

## پیشینه
موشاو گیوعاتی در سال ۱۹۵۰ بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن کهنه‌سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل و پناهندگان یهودی از پادشاهی مصر بودند. این موشاو بر ویرانه‌های روستای عربی بیت دراس واقع در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا ساخته شد.

نام گیوعاتی از تیپ گیوعاتی وابسته به نیروهای دفاعی اسرائیل گرفته شده‌است. این تیپ در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از پیشروی نیروی زمینی مصر به داخل اسرائیل از جبهه جنوبی جلوگیری کرد.

## اقتصاد
شرکت «پاشوت یاروک» (، به معنای «سبز ساده») یک شرکت مستقر در گیوعاتی است که محصولی به نام «شاک پد» (Shock Pad) را توسعه داده و تولید می‌کند. این محصول یک مادهٔ ضربه‌گیر، ضدآب و ضدآتش است که به‌طور منحصربه‌فرد از پلی‌اتیلن بازیافتی ساخته می‌شود. شاک پد در حال حاضر در زمین‌های بازی کاربرد دارد و توانایی بهره‌گیری به‌عنوان عایق در ساختمان‌سازی را نیز دارد.

## جغرافیا
گیوعاتی در ارتفاع ۳۷ متر از سطح دریا واقع شده‌است.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۰ (میلادی) در اسرائیل
رده:مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
حینانیت

**حینانیت** () یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است. این شهرک به‌صورت یک آبادی اجتماعی () سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. نام حینانیت به معنای «گل مینا» است که در این منطقه فراوان می‌روید.

حینانیت درست در آن سوی خط سبز مرزی با اسرائیل در استان جنین واقع شده و در حدود ۱۵ کیلومتری غرب شهر جنین قرار دارد. در شمال این شهرک روستای فلسطینی عانین جای گرفته که دیوار حائل کرانه باختری آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند. حینانیت بزرگ‌ترین شهرک در مجموعه شهرک‌های شاکد است که شاکد، ریحان و تل مناشه را نیز دربرمی‌گیرد.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
این شهرک نخست در سال ۱۹۸۰ میلادی به‌صورت یک موشاو از سوی جنبش موشاویم بنیان‌گذاری شد. در ژانویه ۱۹۸۱ یهودیان کوهستان از قفقاز در آن ساکن شدند و هم‌زمان شهرک از موشاو به‌آبادی اجتماعی تبدیل شد.

## موقعیت جغرافیایی
حینانیت در کنار بزرگراه ۶۵ قرار دارد و بزرگ‌ترین شهرک در بلوک شهرک‌نشین شاکد () به‌شمار می‌رود. این بلوک از شهرک‌های شاکد، حینانیت، ریحان و تل مناشه تشکیل شده‌است.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## جمعیت
بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۷، جمعیت حینانیت ۱٬۲۹۵ نفر بود. در سال ۲۰۱۸ این شمار به ۱٬۳۲۳ نفر رسید.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:یهودیان کوهستان
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
هار گیلو

**هار گیلو** (؛ ) یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و در نزدیک به ۲ کیلومتری غرب شهر فلسطینی بیت‌لحم و ۵ کیلومتری جنوب اورشلیم در بخش شمالی تپه‌های یهودا جای دارد. این شهرک از نظر اداری بخشی از گوش عتصیون به‌شمار می‌رود.

جامعه جهانی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. هار گیلو در سال ۱۹۶۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از شهر کتاب‌مقدسی گیلو (یوشع ۱۵:۵۱) در کوهستان سبط یهودا است.

## پیشینه
به دلیل جایگاه راهبردی هار گیلو، ارتش‌های عثمانی، بریتانیا و اردن همگی پایگاه‌هایی در این مکان داشتند. پس از جنگ شش‌روزه در ژوئن ۱۹۶۷ یک پایگاه نیروهای دفاعی اسرائیل در اینجا برپا شد. شهرک غیرنظامی هار گیلو در جشن حنوکای سال ۱۹۶۸ پایه‌گذاری شد.

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهشی کاربردی بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل برای ساخت هار گیلو زمین‌هایی از دو روستا/شهر فلسطینی مصادره کرد: ۹۲ دونوم از الولجه و ۲۷۱ دونوم از بیت جالا.

در سال ۲۰۰۷ جمعیت هار گیلو ۴۶۲ نفر بود. بر پایه داده‌های منبع آلمانی‌زبان، در سال ۱۹۹۴ جمعیت آن ۳۸۷ نفر بود. به گفته سازمان صلح اکنون، هار گیلو پیوستگی سرزمینی دولت فلسطین را می‌گسلد و نزدیکی آن به الولجه و بیت جالا گنجاندن آن در مرزهای نهایی اسرائیل را دشوار می‌سازد. این شهرک درون دیوار حائل کرانه باختری قرار دارد که در آغاز دهه ۲۰۰۰ ساخته شد و از بیرون شهرک می‌گذرد و آن را از روستاهای فلسطینی همسایه جدا می‌کند.

## جایگاه حقوقی بین‌المللی
مانند همه شهرک‌های اسرائیلی در سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل، هار گیلو بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شناخته می‌شود، هرچند اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. جامعه جهانی بر این باور است که شهرک‌سازی اسرائیل ناقض ممنوعیت کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ انتقال جمعیت غیرنظامی قدرت اشغالگر به سرزمین اشغالی است. اسرائیل مدعی است که کنوانسیون چهارم ژنو بر سرزمین‌های فلسطینی قابل اعمال نیست، زیرا این سرزمین‌ها پیش از تسلط اسرائیل تحت حاکمیت قانونی هیچ دولت مستقلی نبوده‌اند. این دیدگاه از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ رد شده‌است.

## جغرافیا

هار گیلو میان روستاهای فلسطینی الولجه و بیت جالا و در جنوب مرز شهری اورشلیم و مجاور قله کوه گیلو واقع شده‌است. ارتفاع این شهرک نزدیک به ۹۱۷ متر از سطح دریاست. مدرسه هار گیلو بر فراز قله کوه در ارتفاع ۹۲۳ متری قرار دارد و چشم‌اندازی همه‌جانبه از منطقه را پدیدمی‌آورد: در جنوب کوه الخلیل، هرودیوم و شهر حلحول؛ در شرق بیابان یهودا، دریای مرده و کوه‌های موآب در اردن؛ در شمال اورشلیم و کوه‌های سامره؛ و در غرب جنگل اورشلیم، دشت‌های یهودا و ناحیه تل‌آویو و دریای مدیترانه دیده می‌شوند.

## باستان‌شناسی
کاوش‌های باستان‌شناختی در سال ۱۹۹۸ بازمانده‌های دو ساختمان و یک کارگاه شراب‌فشاری کنده‌شده در سنگ را آشکار کرد که هر دو به دوره سوم عصر آهن (۵۸۶–۵۳۹ پیش از میلاد) تعلق داشتند. همچنین قطعات سفالینه‌هایی یافت شد که نشان‌دهنده کنش انسانی در این مکان در دوره آغازین اسلامی است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
حمدات

**حمدات** () یک شهرک اجتماعی (مجتمعی) اسرائیلی در کرانه باختری است که در دره رود اردن و در نزدیکی آبادی فلسطینی خربت مخول واقع شده‌است. این شهرک در سال ۱۹۷۹ میلادی تأسیس شد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. حمدات در ارتفاع ۱۷۸ متری از سطح دریا و در کنار جاده آلون جای گرفته‌است.

جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه قوانین بین‌المللی غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. دیگر شهرک‌های اسرائیلی در این ناحیه روعی و بقاعوت هستند و نزدیک‌ترین شهر، بیت‌شئان، در حدود سی دقیقه رانندگی در شمال حمدات قرار دارد.

## پیشینه
حمدات نخست در سال ۱۹۷۹ به‌عنوان یک پایگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد و اندکی پس از آن از حالت نظامی خارج و به یک کیبوتص تبدیل شد که گروهی از پیشگامان هاشومر هاتزعیر و سازمان پیشاهنگی پسران و دختران اسرائیل در آن ساکن شدند. به دلیل شرایط سخت زندگی در دره (گرمای شدید و دوری از مراکز شهری) این گروه کیبوتص را ترک کردند و روستا به تیپ ناحال نیروهای دفاعی اسرائیل بازگردانده شد.

در سال ۱۹۹۷ گروه تازه‌ای به سازمان‌دهی سازمان شهرک‌سازی آمانا برای سکونت دوباره در حمدات شکل گرفت. این گروه از دانشجویان آکادمی پیشانظامی بنی‌داوید در علی و یک خانواده به نام شطریت تشکیل شده بود.

بر پایه منابع آلمانی، نام نخست این شهرک «ناحال یبوق» بود که برگرفته از نام رودخانه‌ای در شرق اردن (رود زرقا) است که در تورات از آن یاد شده‌است. در سال ۱۹۸۱ نام آن به «حمدات» تغییر یافت.

همچنین هنگامی که شهرک شیرات هایام در نوار غزه (از مجموعه گوش قطیف) در سال ۲۰۰۵ تخلیه شد، ۱۵ خانواده ساکن آن به حمدات نقل مکان کردند زیرا شهرک کشاورزی پیش‌بینی‌شده در مسکیوت هنوز آماده نبود.

### جنبه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## آموزش
سه ماه پس از بازتأسیس روستا، یک آکادمی پیشانظامی دینی (ارتدکس) به نام «حمدات یهودا» در آن بنیان‌گذاری شد. دیگر نهادهای آموزشی شهرک شامل یک مهدکودک و یک کودکستان می‌شود. کودکان خردسال در دبستان کیبوتص سده الیاهو آموزش می‌بینند و نوجوانان در دبیرستان سده الیاهو و دیگر مراکز آموزشی منطقه تحصیل می‌کنند.

## جمعیت‌شناسی
حمدات جمعیت همگنی ندارد و از خانواده‌هایی با پیشینه‌های قومی گوناگون یهودی و از نقاط مختلف اسرائیل تشکیل شده‌است. در سال ۲۰۱۷ جمعیت آن ۲۴۸ نفر گزارش شده بود. یک کنیسه مرکزی در روستا وجود دارد که به ساکنان خدمات دینی ارائه می‌دهد و مراسم مذهبی نیز در آکادمی برگزار می‌شود.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نمایه روستا
* آکادمی پیشانظامی حمدات یهودا

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
حرمش

**حرمش** (، به معنای «داس») یک شهرک اسرائیلی در تپه‌های غربی سامره در کرانه باختری است. این شهرک در سال ۱۹۸۴ میلادی بنیان‌گذاری شد و به‌صورت شهرک اجتماعی (community settlement) سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود.

حرمش میان شهرهای یعبد و قفین در شمال استان طولکرم واقع شده‌است. جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. بیشتر ساکنان حرمش یهودیان سکولار یا غیریهودیان هستند و بیش از نیمی از جمعیت آن را مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی پیشین تشکیل می‌دهند.

## پیشینه
حرمش نخست در ۱۴ فوریه ۱۹۸۲ به‌عنوان پاسگاه نظامی توسط ناحل پایه‌گذاری شد و سپس در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۴ به شهرک اجتماعی تبدیل شد و سازمان شهرک‌سازی میشکی حروت بیتار مسئولیت آن را بر عهده گرفت. انگیزهٔ ساکنان برای زندگی در این منطقه نه ایدئولوژیک بلکه کیفیت زندگی بوده‌است.

بر پایهٔ منابع عربی، این شهرک بر روی صدها دونم از زمین‌های شهرهای قفین، النزله الشرقیه و النزله الوسطی در استان طولکرم ساخته شده‌است و مقامات اسرائیلی درصدد تصرف بیش از ۵۰۰۰ دونم زمین جدید برای گسترش شهرک هستند.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جمعیت
جمعیت حرمش در سال ۲۰۱۷ برابر با ۲۱۵ نفر و در سال ۲۰۱۸ در حدود ۲۲۸ نفر بوده‌است. بیش از نیمی از ساکنان مهاجرانی هستند که از اتحاد جماهیر شوروی پیشین به اسرائیل (علیا) کرده‌اند.

## رویدادها
### حمله ۲۰۰۲
در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۲ یک مهاجم فلسطینی مسلح به کلاشینکف وارد شهرک شد و سه نفر از ساکنان را به نام‌های اورنا اشل (۵۳ ساله)، هاداس تورگمن (۱۴ ساله) و لینوی ساروسی (۱۴ ساله) کشت. یک سرباز و یک شهروند نیز در این حمله زخمی شدند. گردان‌های شهدای الاقصی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.

### حمله ۲۰۰۵
در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵ یکی از ساکنان حرمش به نام یوگنی رایدر (۲۸ ساله) در حمله‌ای تیراندازی در نزدیکی باقه الشرقیه در شمال کرانه باختری کشته شد. جهاد اسلامی فلسطین مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.

### حمله ۲۰۲۳
در ۳۰ مه ۲۰۲۳ شهرک‌نشینی به نام مئیر تماری (۳۲ ساله) در حملهٔ تیراندازی نزدیک ورودی شهرک کشته شد. گردان‌های شهدای الاقصی مسئولیت این حمله را پذیرفت.

## باستان‌شناسی
محوطهٔ باستان‌شناسی فراسین در آن سوی جاده قرار دارد و با کفر پرشای که در تلمود (تلمود بابلی، عبودا زارا، ۳۱الف) یاد شده یکسان‌انگاری می‌شود. این نام همچنین نام کتاب مقدسی «پرش» (از قبیله منسی) را حفظ کرده‌است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
شورای منطقه‌ای هار حبرون

**شورای منطقه‌ای هار حبرون** () یک شورای منطقه‌ای اسرائیلی در جنوب تپه‌های یهودا در ناحیه کوه الخلیل (حبرون) در جنوب کرانه باختری است که بر شهرک‌های اسرائیلی نظارت اداری دارد. مرکز اداری این شورا در منطقه صنعتی میتاریم واقع شده و در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد. رئیس کنونی شورا از سال ۲۰۲۴ الیرام آزولای است.

این شورا خدمات شهری گوناگونی را به هفده شهرک اسرائیلی ارائه می‌دهد. هرچند شهرک کریات اربع از نظر جغرافیایی در محدوده سرزمینی شورای هار حبرون جای دارد، یک شورای محلی مستقل به‌شمار می‌رود.

## جغرافیا
شورای منطقه‌ای هار حبرون در کوهستان‌های یهودا در جنوب کرانه باختری واقع شده‌است. این منطقه بخشی از منطقه یهودا و سامره است که اسرائیل آن را اداره می‌کند. سه شهرک از شهرک‌های این شورا شامل اشکولوت، سانسانا و بیت یتیر در منطقه موسوم به «منطقه درز» قرار دارند؛ یعنی در سمت اسرائیلی دیوار حائل کرانه باختری واقع شده‌اند اما همچنان در داخل کرانه باختری هستند.

## پیشینه
اسرائیل در جریان جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ این منطقه را اشغال کرد. بیشتر شهرک‌های اسرائیلی در این ناحیه در آغاز دهه ۱۹۸۰ میلادی بنیان‌گذاری شدند و در سال ۱۹۸۳ یک واحد اداری مستقل برای آنها ایجاد شد. از سال ۲۰۰۸ سه شهرک اشکولوت، سانسانا و بیت یتیر در سمت غربی و اسرائیلی دیوار حائل قرار گرفتند و شهرک‌های باقی‌مانده میان مناطق خودگردان فلسطینی پراکنده هستند.

## شهرک‌ها
شورای منطقه‌ای هار حبرون خدمات شهری را به شهرک‌های زیر ارائه می‌دهد:

از نظر ساختاری این شهرک‌ها دربرمی‌گیرند: ۳ موشاو، ۱۱ شهرک اجتماعی و ۵ پایگاه پیشرو.

## جمعیت

جمعیت شورای منطقه‌ای هار حبرون بر پایه سرشماری‌های گوناگون به شرح زیر بوده‌است:

جمعیت این شورا تا ژانویه ۲۰۲۲ به ۱۰٬۱۱۲ نفر رسید و تا سال ۲۰۲۳ به ۱۱٬۰۳۱ نفر افزایش یافت.

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی 

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:سازمان‌های دولتی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:همه مقاله‌های خرد
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات منطقه مسکونی بدون پارامتر کشور استفاده می‌کنند
رده:مقاله‌های دارای منابع به زبان عبری (he)
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات منطقه مسکونی بدون مختصات استفاده می‌کنند
کریات نتافیم

**کریات نتافیم** (، ) یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که در حدود ۸ کیلومتری باختر شهر آریل قرار دارد. این شهرک به‌صورت یک شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. کریات نتافیم در حدود ۳۰ کیلومتری خاور تل‌آویو واقع شده‌است.

جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. کریات نتافیم در ژوئن ۱۹۸۶ از سوی گروهی از یهودیان ارتدکس یمنی‌تبار بنیان‌گذاری شد و از آن زمان خانواده‌هایی با پیشینه‌های گوناگون به آن پیوسته‌اند.

## پیشینه
کریات نتافیم در ژوئن ۱۹۸۶ از سوی گروهی از یهودیان ارتدکس یمنی‌تبار بنیان‌گذاری شد. این شهرک بر روی زمین‌هایی متعلق به روستاهای فلسطینی قراوه بنی حسان و حارس ساخته شد.

این شهرک بخشی از زنجیره‌ای از شهرک‌ها است که در امتداد بزرگراه عابر سامره (بزرگراه شمارهٔ ۵) ساخته شده‌اند و در مجاورت شهرک صنعتی برکان قرار دارد. نام این شهرک برگرفته از آیه‌ای در کتاب مقدس است: «شراب تازه از کوه‌ها خواهد چکید» (عاموس ۹:۱۳).

## وضعیت حقوقی و اعتراض‌ها
جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

در سال ۲۰۰۹ سازمان صلح اکنون به دادگاه عالی اسرائیل دادخواست داد و علیه وزیر دفاع وقت ایهود باراک شکایت کرد و خواستار تخریب ۱۴ سازهٔ غیرقانونی شد که بدون مجوز بر روی زمین‌های عمومی و خصوصی فلسطینی ساخته شده بودند. وزارت دفاع در پاسخ طرح‌های ساختمانی را تأیید کرد که این ۱۴ سازه را قانونی می‌ساخت. دادگاه عالی در اول اکتبر دستور موقت مبنی بر توقف ساخت‌وساز تا حل‌وفصل مسائل حقوقی صادر کرد. در ۲۹ دسامبر درخواست دیگری مبنی بر محکومیت شهرک‌نشینان به‌دلیل نقض دستور دادگاه مطرح شد. دولت این نقض را پذیرفت اما خواست که به دلیل محدودیت منابع و اولویت‌های متفاوت نادیده گرفته شود.

در نوامبر ۲۰۱۴ شهرک‌نشینان کریات نتافیم زیر حمایت نیروهای دفاعی اسرائیل اقدام به تسطیح و تخریب زمین‌های بیشتری از قراوه بنی حسان کردند که به‌نظر می‌رسید تلاشی برای گسترش شهرک باشد.

## مسئلهٔ فاضلاب
روستای قراوه بنی حسان در باختر استان سلفیت از آلودگی ناشی از تخلیهٔ فاضلاب تصفیه‌نشدهٔ شهرک کریات نتافیم رنج می‌برد. بر پایهٔ گزارش‌ها فاضلاب تصفیه‌نشده از طریق حوضچه‌هایی درون شهرک به‌سمت جادهٔ کمربندی شمارهٔ ۵۰۵ (عابر سامره) پمپاژ می‌شود و در مسیری بیش از ۲ کیلومتر در حاشیهٔ جاده جریان می‌یابد. این فاضلاب موجب جذب حشرات و جوندگان و انتشار بوی نامطبوع شده و محیط زیست منطقه را با خطر روبه‌رو کرده‌است.

## آموزش
در این شهرک دو کودکستان و یک مهدکودک وجود دارد.

## جغرافیا و آب‌وهوا
کریات نتافیم در ارتفاع ۴۴۵ متری از سطح دریا قرار دارد. آب‌وهوای منطقه معتدل مدیترانه‌ای است با میانگین دمای سالانهٔ ۲۱ درجهٔ سلسیوس. گرم‌ترین ماه تیر (ژوئیه) با میانگین ۳۱ درجه و سردترین ماه دی (ژانویه) با میانگین ۱۰ درجه است. میانگین بارندگی سالانه حدود ۴۶۷ میلی‌متر است.

## محوطه‌های باستانی
این شهرک در نزدیکی چندین محوطهٔ باستانی واقع شده‌است.

## منابع

* 
* 
* 

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
کلیسای سنت میشل، هامبورگ

**کلیسای اصلی سنت میشائیلیس** (به آلمانی: Hauptkirche Sankt Michaelis) که در میان مردم محلی به نام «میشل» شناخته می‌شود، یکی از پنج کلیسای اصلی لوتری در شهر هامبورگ آلمان است. این بنا که به فرشته مقرب، میکائیل، تقدیم شده است، مشهورترین کلیسای شهر و از مهم‌ترین بناهای سبک معماری باروک در شمال آلمان به‌شمار می‌رود. برج ۱۳۲ متری این کلیسا با پوشش مسی، قرن‌هاست که به عنوان نمادی برای دریانوردان در رودخانه البه عمل می‌کند.

## تاریخچه
ساختمان کنونی، سومین بنای کلیسا در این مکان است. نخستین بنا در سال ۱۶۴۷ ساخته شد که در سال ۱۷۵۰ بر اثر برخورد صاعقه کاملاً ویران گشت. بنای دوم توسط «یوهان لئونارد پری» و «ارنست گئورگ زونین» بین سال‌های ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۲ طراحی و ساخته شد. این بنا نیز در سال ۱۹۰۶ طی یک آتش‌سوزی در جریان تعمیرات از بین رفت. ساختمان فعلی، بازسازی دقیق بنای باروک قبلی است که پس از تخریب در جنگ جهانی دوم، مجدداً در سال ۱۹۵۲ مرمت و بازگشایی شد.

## معماری و ساختار تالاری
سنت میشائیلیس یکی از بزرگترین کلیساهای پروتستان است که به سبک «کلیسای تالاری» با پلان چلیپایی ساخته شده است. عرض صحن مرکزی ۴۴ متر و طول آن ۵۲ متر است که فضایی بسیار وسیع و بدون ستون‌های مزاحم را فراهم می‌کند. برخلاف باسیلیکاهای کاتولیک، در اینجا تمرکز بر «کلیسای موعظه» است که در آن منبر در مرکز توجه قرار دارد تا همه مؤمنان صدای خطیب را به وضوح بشنوند.

## برج و ساعت نمادین
برج این کلیسا با ارتفاع ۱۳۲ متر، دومین برج بلند هامبورگ است. ساعت نصب شده بر روی این برج، بزرگترین ساعت در نوع خود در آلمان محسوب می‌شود که چهار صفحه آن هر کدام ۸ متر قطر دارند. عقربه‌های بزرگ این ساعت با طلا پوشانده شده و وزن هر کدام به بیش از ۱۳۰ کیلوگرم می‌رسد. سکوی بازدید در ارتفاع ۱۰۶ متری برج، نمای پانورامای خیره‌کننده‌ای از بندر هامبورگ و مرکز شهر ارائه می‌دهد.

## فضای داخلی و ارگ‌ها
فضای داخلی کلیسا با رنگ سفید و تزئینات طلایی، نمونه‌ای فاخر از باروک متأخر است. این کلیسا دارای ۵ ارگ مجزا است که بزرگترین آن‌ها توسط شرکت «اشتاین‌مایر» ساخته شده و دارای ۱۴۵ لوله صوتی است. محراب بلند ۲۰ متری که از مرمر گران‌بها ساخته شده و حوضچه تعمید که با نقوش فرشتگان تزئین گشته، از بخش‌های هنری برجسته در شبستان وسیع کلیسا هستند.

## نگارخانه

File:Hamburg skyline St Michaelis.jpg|نمای کلیسا در شب  برج
File:Kirche St. Michaelis (Hamburg-Neustadt).Deckengewölbe.2.13855.ajb.jpg|طاق کلیسا از داخل
File:00 2035 Altar der Hauptkirche St. Michaelis in Hamburg.jpg|محراب کلیسا
File:Sankt Michaelis Hamburg.jpg|برج ساعت کلیسا
File:Hamburg St Michaelis Hauptorgel.jpg|ارگ کلیسا


## منابع

رده:پروتستان
رده:کلیساها
رده:معماری
رده:تاریخ آلمان
رده:ساختمانهای مذهبی
رده:تاریخ معماری
رده:کلیساها در هامبورگ
رده:معماری باروک در آلمان
رده:ساختمان‌های مذهبی کامل‌شده در ۱۹۱۲ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۶۴۷ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در هامبورگ-میته
رده:لندمارک‌ها در آلمان
رده:کلیساهای جامع لوتران در آلمان
رده:کلیساهای لوتران در هامبورگ
رده:کلیساهای بازسازی‌شده در آلمان
رده:جاذبه‌های گردشگری هامبورگ
Alireza khodaei

علیرضا خدایی  پسری متولد ایران ،ملکان است و او تا بحال ۲ لوح تقدیر به عنوان بهترین دانش اموز به او داده اند.و استایل ها او بیشتر استایل های رپر ها و استایل های خیابانی است .
دیوید کین

**دیوید کین** (;  – ) سیاستمدار، مشاور سیاسی، سردبیر روزنامه و همچنین سردبیر بخش نظرات روزنامه واشینگتن تایمز بود. او از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۱ رئیس اتحادیه محافظه‌کاران آمریکا بود. کین از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، دو دوره یک ساله، رئیس انجمن ملی سلاح بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:استادان دانشگاه دوک
رده:استادان دانشگاه وندربیلت
رده:افراد پادکمونیست اهل ایالات متحده آمریکا
رده:اهالی فورت اتکینسن، ویسکانسین
رده:جمهوری‌خواهان اهل ویسکانسین
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ویسکانسین-مدیسن
رده:دانش‌آموختگان مدرسه حقوق دانشگاه ویسکانسین
رده:درگذشتگان ۲۰۲۶ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران اهل ویرجینیا
رده:زادگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:فعالان حق نگهداری و حمل سلاح اهل ایالات متحده آمریکا
رده:لابی‌گران اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل الکساندریا، ویرجینیا
سنت دوناتوس

**دوناتوس (اهل مونسترآیفور)** (زاده حدود ۱۴۰ میلادی در رم؛ درگذشته پیش از ۱۸۰) یک فرمانده نظامی رومی بود که به عنوان یک قدیس در کلیسای کاتولیک مورد احترام است.

## زندگی
گفته می‌شود در زمان بیماری سخت پدرش، فاستوس، مادرش فلامینیا از سنت گرواسیوس در میلان طلب کمک کرد. گرواسیوس به او مژده بهبودی همسر و تولد یک پسر را داد. فاستوس سلامت خود را بازیافت و فلامینیا پسری به دنیا آورد که نام او را «دوناتوس» (به معنای هدیه داده شده) گذاشت. او توسط مادرش که مسیحی شده بود، با آموزه‌های ایمانی پرورش یافت.

دوناتوس در ۱۷ سالگی سرباز شد. او به عنوان فرمانده لژیون دوازدهم (لژیون صاعقه)، در حدود سال ۱۶۶ میلادی در جریان جنگ‌های مارکومانی در منطقه دانوب خدمت می‌کرد. در یک محاصره ناامیدکننده که سربازان از تشنگی در حال مرگ بودند، دوناتوس و دیگر سربازان مسیحی لژیون ملیتنه برای باران دعا کردند. طوفان شدیدی آغاز شد و باران فراوان انسان‌ها و حیوانات را سیراب کرد، اما صاعقه‌ها اردوگاه مارکومانی‌ها را ویران کرد. دوناتوس که تحت تأثیر این معجزه قرار گرفته بود، نذر کرد که برای خدا مجرد بماند. امپراتور مارکوس آئورلیوس او را به فرماندهی گارد محافظ خود منصوب کرد. اما زمانی که دوناتوس به دلیل نذر خود، ازدواج با الکساندرا (نوه امپراتور) را رد کرد، مسیحی بودن او فاش و به دلیل «تحقیر خدایان» به مرگ محکوم شد. مادرش فلامینیا او را در دخمه‌های سنت اگنس در رم به خاک سپرد.

وقایع مربوط به «معجزه باران» در طول جنگ‌های مارکومانی از نظر تاریخی تایید شده است. مسیحیان این معجزه را به خدای خود نسبت دادند، اما اتفاقات بعدی مانند ازدواج با نوه امپراتور، صرفاً بخشی از افسانه‌های مذهبی (Hagiography) محسوب می‌شود.

## تکریم و احترام
در سال ۱۶۴۶، به دستور پاپ اینوسنت دهم، قبر او باز شد و بقایای منسوب به سنت دوناتوس به کلیسای یسوعیان در مونسترآیفور هدیه شد. در ۳۰ ژوئن ۱۶۵۲، قرار بود این بقایا از ایسکیرشن به مونسترآیفور منتقل شود. صبح آن روز، کشیش یسوعی، پدر هیرده، در حال برگزاری مراسم قداس در کلیسای سنت مارتین بود که صاعقه‌ای به محراب برخورد کرد. محراب و کشیش شعله‌ور شدند. کشیش از سنت دوناتوس طلب کمک کرد؛ دردهایش تسکین یافت و او توانست خود را به بقایای قدیس که در راه مونسترآیفور بود برساند. این معجزه باعث آغاز احترام گسترده به سنت دوناتوس شد و از آن زمان، ۳۰ ژوئن روز بزرگداشت اوست.

دوناتوس اغلب به شکل یک سرباز رومی همراه با شاخه نخل، صاعقه، قفسه گندم یا تاک انگور تصویر می‌شود. ویژگی‌های او معمولاً شامل یک چاقو و یک ظرف جام‌مانند است. او در منطقه آیفل، اسقف‌نشین کلن و اتریش سفلی به عنوان حامی در برابر طوفان، صاعقه، تگرگ و آتش‌سوزی شناخته می‌شود. تا سال ۱۹۴۹ در برخی مناطق آیفل، «دعاهای دوناتوس» در تابستان برگزار می‌شد که جایگزینی برای سنت‌های قدیمی‌تر مقابله با تگرگ بود.
نگار خانه

پرونده:St. Donatus.jpg|سنت دوناتوس، حکاکی متعلق به حدود ۱۷۸۰
پرونده:Bornheim Donatus.jpg|مجسمه دوناتوس در بورنهایم
پرونده:KommlingenDonatusbrunnenC2a.jpg|فواره دوناتوس در کوملینگن


## منابع

رده:قدیسان
رده:مسیحیت
رده:قدیسان قرن دوم
رده:قدیس اهل ایتالیا
رده:زادگان دهه ۱۴۰ (میلادی)
رده:شهیدان مسیحی سده ۲ (میلادی)
جنیفر رانیون

**جنیفر رانیون** (;  – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۵ میلادی فعالیت می‌کرد. او اولین فیلم بلند خود را در فیلم «شب بخیر برای همه» (۱۹۸۰) بازی کرد و نقش‌های مکمل را در کمدی‌های «بالای نهر» (۱۹۸۴) و «شکارچیان روح» (۱۹۸۴) بر عهده داشت. او در سریال کمدی چارلز مسئول محصول ۱۹۸۴ از شبکه سی‌بی‌اس، در فصل اول، نقش گوئندولین پیرس را بازی کرد.
از دیگر فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به *[[بورلی هیلز، ۹۰۲۱۰]]* و *[[دنیایی دیگر]]* اشاره کرد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل بوستون
رده:بازیگران زن اهل شیکاگو، ایلینوی
رده:بازیگران زن اهل کلیولند
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن سریال‌های آبکی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان در ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
کوخاو هشاحر

**کوخاو هشاحر** (، به معنای «ستارهٔ صبح») یکی از شهرک‌های اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی در منطقهٔ بنیامین سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک بر روی یک رشته‌کوه مشرف بر دره رود اردن واقع شده و از طریق جادهٔ آلون قابل دسترسی است. کوخاو هشاحر از نظر اداری در حوزهٔ صلاحیت شورای منطقه‌ای ماتی بنیامین قرار دارد.

بر پایهٔ نظام اداری فلسطین، این شهرک در استان رام‌الله و البیره در مرکز کرانه باختری جای گرفته‌است. جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیشینه
کوخاو هشاحر در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷ شمسی) توسط نُه یا ده زوج جوان در محل یک پاسگاه نیروهای دفاعی اسرائیل بنیان‌گذاری شد. تا سال ۲۰۰۶ نزدیک به ۳۰۰ خانواده در این شهرک زندگی می‌کردند.

بر پایهٔ گزارش سازمان غیردولتی فلسطینی «مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم» (ARIJ)، اسرائیل زمین‌های دو روستا را برای ساخت کوخاو هشاحر مصادره کرده‌است:
* ۱٬۲۶۴ دونوم از روستای دیر جریر
* ۴۳۳ دونوم از روستای کفر مالک

### معدن‌های شن و ماسه
در نزدیکی کوخاو هشاحر یکی از معدن‌هایی قرار دارد که شرکت‌های اسرائیلی در کرانه باختری بهره‌برداری می‌کنند. میخائیل سفارد، مشاور حقوقی سازمان «یش دین»، اعلام کرد که بر پایهٔ حقوق بین‌الملل تا زمانی که کرانه باختری به اسرائیل الحاق نشده، بهره‌برداری از منابع طبیعی آن برای مقاصد غیرامنیتی ممنوع است. وی همچنین گفت که ۷۴ درصد شن استخراج‌شده از این معدن‌ها برای ساخت‌وساز در داخل اسرائیل به کار می‌رود که به معنای نقض حقوق بین‌الملل است.

### پایگاه معوز استر
معوز استر پایگاه استیطانی بود که در سال ۲۰۰۵ توسط ساکنان کوخاو هشاحر در شمال این شهرک و به یادبود استر گالیا—ساکن کوخاو هشاحر که در تقاطع ریمونیم به دست مهاجمان فلسطینی کشته شده بود—برپا شد. پلیس اسرائیل هفت کلبهٔ این پایگاه را در ماه مه ۲۰۰۹ تخریب کرد. پس از آن شهرک‌نشینان بارها پایگاه را بازسازی کردند و پلیس هر بار آن را برچید.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل و به‌ویژه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالفت می‌کند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی کوخاو هشاحر

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۹ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:وبگاه رسمی متفاوت در ویکی‌داده و ویکی‌پدیا
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
مسوعه

**مسوعه** (، به معنای «مشعل»؛ ؛ ) یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو شیتوفی در کرانه باختری است. این شهرک در دره اردن واقع شده و مساحتی در حدود ۶٬۰۰۰ دونوم دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعات هیاردن قرار می‌گیرد.

جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت‌های اسرائیل و ایالات متحده آمریکا با این دیدگاه مخالفت می‌کنند. مسوعه بر روی زمین‌هایی بنا شده که به روستای فلسطینی الجفتلک تعلق داشته‌است.

## پیشینه
این روستا در سال ۱۹۶۹ به‌عنوان یک شهرک نظامی ناحال بنیان گذاشته شد. در ۲ فوریه ۱۹۶۹ دولت اسرائیل تصمیم به ایجاد شهرک ناحال در این مکان گرفت و در نوامبر همان سال شهرک با نام «ناحال مسوعه» تأسیس شد. پنج سال بعد، در مه ۱۹۷۴، شهرک به یک موشاو غیرنظامی تبدیل شد و اعضای جنبش جوانان «هانوعر هاتصیونی» در شکل‌گیری آن نقش داشتند.

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۲٬۲۰۹ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی الجفتلک را برای ساخت مسوعه مصادره کرده‌است.

کشاورزی همچنان نقش مهمی در اقتصاد مسوعه ایفا می‌کند. این موشاو به کشت نخل خرما، گل و سبزیجات می‌پردازد و دارای مرکز پیش‌دبستانی است.

## جغرافیا
مسوعه در بخش میانی دره اردن و در ارتفاع ۲۵۵ متر زیر سطح دریا قرار دارد. این شهرک در حدود ۲۸ کیلومتر شمال اریحا و نزدیک به ۴۵ کیلومتر شمال‌شرقی اورشلیم جای گرفته‌است. مسوعه از طریق بزرگراه شماره ۹۰ (معروف به جاده گاندی) که محور شمالی-جنوبی اصلی دره اردن است به شبکه حمل‌ونقل کرانه باختری متصل می‌شود و در حدود ۴ کیلومتری رود اردن واقع شده‌است.

در غرب شهرک، دامنه‌های پرشیب کوهستان سامریه از گودال ساختاری دره اردن بالا می‌رود. ۱ کیلومتر جنوب مسوعه مجموعه اداری «شلومتصیون» قرار دارد که دفاتر شورای منطقه‌ای بقعات هیاردن در آن مستقر است.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این موضع مخالفت می‌کند.

## ذخیره‌گاه طبیعی سرطبه

۴ کیلومتر غرب-جنوب‌غربی مسوعه، ذخیره‌گاه طبیعی سرطبه (سرتاوا) واقع شده‌است. نام این ذخیره‌گاه برگرفته از کوهی است که در دوران میشنا، یهودیان از فراز آن با مشعل آغاز ماه نو را اعلام می‌کردند. طبق رساله «روش هشانا» در تلمود، آتش‌افروزی از کوه زیتون آغاز می‌شد و به سرطبه و از آنجا به کوه‌های بعدی منتقل می‌شد تا سراسر سرزمین‌های یهودی‌نشین چون آتشی فروزان به نظر برسد.

بر فراز قله سرطبه بقایای دژی وجود دارد که الکساندر یانائوس، پادشاه یهودیه، بنا کرده بود. منطقه سرطبه از نظر زمین‌شناسی در امتداد طولی خود بر اثر شکاف بزرگ آفریقایی-سوری شکافته شده و از نظر زیست‌بوم یگانه است، زیرا گذرگاهی میان زیستگاه‌های مدیترانه‌ای سامریه و زیستگاه‌های بیابانی‌تر عربه را نمایندگی می‌کند.

## جمعیت
ساکنان مسوعه در پایگاه داده شورای یشع به‌عنوان جمعیتی سکولار (غیرمذهبی) توصیف شده‌اند. مسوعه روستایی کوچک با جمعیت در حدود رکود بوده و در سال ۲۰۱۴ دارای ۱۴۹ نفر ساکن بود. در سال ۲۰۱۸ جمعیت آن ۱۷۰ نفر گزارش شده‌است.

## جستارهای وابسته
* شهرک‌های اسرائیلی
* کرانه باختری
* الجفتلک
* موشاو شیتوفی

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند