محیط‌زیست سریلانکا

[چپ|بندانگشتی|سریلانکا در [اقیانوس هند قرار دارد.]]
**محیط‌زیست سریلانکا** تنوع زیستی قابل توجهی را به نمایش می‌گذارد.

سریلانکا از نظر تمرکز گونه‌ها، ثروتمندترین کشور آسیا محسوب می‌شود و یکی از نقاط مهم تنوع زیستی جهان است.

## جغرافیای فیزیکی
بندانگشتی|600x600پیکسل|برش نموداری در سراسر سریلانکا طبق گفته دی ان وادیا
سریلانکا زمانی بخشی از ابرقاره جنوبی گوندوانا بود که شامل آمریکای جنوبی، آفریقا، هند و قطب جنوب نیز می‌شد. گوندوانا شروع به تجزیه شدن کرد ۱۴۰ میلیون‌ها سال پیش. صفحه تکتونیکی که سریلانکا روی آن قرار داشت، یعنی صفحه هند، با صفحه اوراسیا برخورد کرد و هیمالیا را به وجود آورد.

سریلانکا در اصل بخشی از سرزمین دکن و در مجاورت ماداگاسکار بود. لوریس‌ها که فقط در سریلانکا و جنوب هند یافت می‌شوند، با لمورهای ماداگاسکار خویشاوندی دارند. ارتباط با هند منجر به اشتراک گونه‌ها، مانند ماهی‌های آب شیرین، گاومیش سریلانکایی (*Bibos sinhaleyus*) که اکنون منقرض شده است و شیر سریلانکایی شیر (گربه‌سان) شد.

این جزیره در ۷۰۰۰۰۰ سال گذشته حداقل ۱۷ بار به هند متصل، قطع و وصل شده است.
بندانگشتی|359x359پیکسل|مناطق زیست‌جغرافیایی سریلانکا

## جانوران
غنای زیستی سریلانکا سطوح استثنایی از بومی‌گرایی را نشان می‌دهد. ۴۳٪ از مهره‌داران بومی سریلانکا بومی هستند (به استثنای گونه‌های دریایی).

## فلورا
امروزه، ۲۵٪ از ۳۰۰۰ *گونه نهاندانگان* سریلانکا بومی هستند (*نهاندانگان* تقریباً ۸۰٪ از کل گیاهان سبز زنده را تشکیل می‌دهند).

### جنگل‌ها
طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، ۲۸٫۸ درصد از سریلانکا در سال ۲۰۱۰ پوشیده از جنگل بود (حدود ۱٫۸۶ میلیون هکتار). در سال ۱۹۹۵، این رقم ۱٫۹۴ بود میلیون هکتار یا ۳۲٫۲٪ از مساحت زمینی که به عنوان جنگل‌های انبوه طبقه‌بندی شده بود در حالی که باقیمانده ۰٫۴۷ میلیون هکتار یا ۷٪ از مساحت زمین که به عنوان جنگل‌های باز طبقه‌بندی شده است.

۹٫۰٪ (۱۶۷۰۰۰ هکتار) از جنگل‌های سریلانکا به عنوان جنگل اولیه (متنوع‌ترین نوع جنگل از نظر زیستی و کربن-متراکم‌ترین نوع جنگل) طبقه‌بندی می‌شوند.

جنگل‌های سریلانکا حاوی ۶۱ میلیون تن کربن در زیست توده جنگلی زنده هستند (در سال ۲۰۱۰).

بخش جنوب غربی جزیره، جایی که نفوذ بادهای موسمی جنوب غربی که رطوبت را به همراه دارند، قوی‌ترین است، محل جنگل‌های بارانی پست سریلانکا است. در ارتفاعات بالاتر، این جنگل‌ها به جنگل‌های بارانی کوهستانی سریلانکا تبدیل می‌شوند. هر دوی این مناطق اکولوژیکی جنگلی مرطوب گرمسیری، شباهت زیادی به مناطق رشته‌کوه‌های گهات غربی هند دارند.

بخش‌های شمالی و شرقی جزیره به‌طور قابل توجهی خشک‌تر هستند و در سایه باران ارتفاعات مرکزی قرار دارند. جنگل‌های خشک همیشه سبز سریلانکا، یک منطقه اکولوژیکی جنگلی پهن‌برگ خشک گرمسیری است که مانند جنگل‌های خشک همیشه سبز شرق دکن در ساحل کوروماندل هند، به جای درختان برگریز فصل خشک که در اکثر جنگل‌های پهن‌برگ خشک گرمسیری دیگر غالب هستند، با درختان همیشه سبز مشخص می‌شود.

این جنگل‌ها عمدتاً برای کشاورزی، چوب‌بری یا چراگاه از بین رفته‌اند و بسیاری از جنگل‌های خشک همیشه سبز به بوته‌زارهای خاردار، ساوانا یا بیشه‌ها تبدیل شده‌اند. چندین منطقه حفاظت‌شده برای محافظت از برخی از مناطق طبیعی باقی‌مانده سریلانکا ایجاد شده است. این جزیره دارای سه ذخیره‌گاه زیست‌کره، هورول (تأسیس ۱۹۷۷)، سینهاراجا (تأسیس ۱۹۷۸) و کانلیا-ددیاگالا-ناکیادنیا (KDN) (تأسیس ۲۰۰۴) است.

مصب‌های ساحلی محل رویشگاه‌های درختان حرا هستند، مانند رودخانه مادوگانگا.

در مناطق دور از ساحل، زیستگاه‌هایی مرتبط با صخره‌های مرجانی یافت می‌شوند، مانند صخره بار. همچنین سواحل مروارید مانار که زیستگاه چانک، خیار دریایی و علف‌های دریایی نیز هستند، قابل توجه هستند.

## منابع

## پیوند به بیرون
; گروه‌های محیط زیستی
* محیط زیست سریلانکا
* انجمن حفاظت از جنگل‌های بارانی | سریلانکا
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:محیط زیست سری‌لانکا