open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
شورای منطقه‌ای مگیلوت

**شورای منطقه‌ای مگیلوت** (، ) که با نام **شورای منطقه‌ای مگیلوت دریای مرده** نیز شناخته می‌شود، یک شورای منطقه‌ای در بیابان یهودیه در اسرائیل است که در کرانه‌های غربی دریای مرده واقع شده‌است. این شورا شش شهرک اسرائیلی را دربرمی‌گیرد و کوچک‌ترین شورای منطقه‌ای اسرائیل به‌شمار می‌رود. دفتر اداری شورا در ورد یریحو قرار دارد.

نام «مگیلوت» به معنای «طومارها» است و به کشف طومارهای دریای مرده در قمران اشاره دارد که در محدوده حکمرانی این شورا قرار دارد. شورای منطقه‌ای مگیلوت در سال ۱۹۸۱ برای ارائه خدمات شهری به شهرک‌های اسرائیلی که از سال ۱۹۶۸ در این منطقه پدید آمده بودند تأسیس شد.

## ریشه‌شناسی نام
واژه «مگیلوت» () در زبان عبری به معنای «طومارها» است. این نام‌گذاری به این دلیل انجام شده که طومارهای دریای مرده در قمران کشف شدند؛ محوطه‌ای باستانی که در محدوده این شورای منطقه‌ای و در نزدیکی کالیا واقع است.

## جایگاه جغرافیایی
قلمرو شورای منطقه‌ای مگیلوت در بخش شرقی بیابان یهودیه و در غرب و شمال دریای مرده قرار دارد. این منطقه بخشی از منطقه یهودا و سامره در کرانه باختری است.

## پیشینه
در قلمرو شورای کنونی مگیلوت، شرکت پتاس فلسطین () که در سال ۱۹۳۰ توسط موشه نووومیسکی بنیان‌گذاری شده بود، بهره‌برداری از نمک پتاسیم در بخش شمالی دریای مرده را آغاز کرد. برای این منظور در سال ۱۹۲۹ آبادی کالیا ساخته شد که در جنگ ۱۹۴۸ ویران و در سال ۱۹۶۸ بازسازی شد.

اسرائیل در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ این منطقه را اشغال کرد. در سال ۱۹۸۱ برای شهرک‌های اسرائیلی که از سال ۱۹۶۸ به بعد در این منطقه بنا شده بودند، واحد اداری مستقلی به‌صورت شورای منطقه‌ای تأسیس شد.

## جمعیت
شورای منطقه‌ای مگیلوت کوچک‌ترین شورای منطقه‌ای اسرائیل از نظر جمعیت است. جمعیت این شورا در ژانویه ۲۰۲۲ برابر با ۲٬۰۶۵ نفر بود.

بر پایه سرشماری‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شهرک‌های این شورا به شرح زیر تغییر کرده‌است:

## شهرک‌ها
شورای منطقه‌ای مگیلوت شش شهرک را دربرمی‌گیرد: چهار کیبوتص، یک موشاو و یک شهرک دیگر.

### کیبوتص‌ها
* آلموگ
* بیت هعربا
* میتزبه شالم
* کالیا

### موشاو
* ورد یریحو

### دیگر
* اونت

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای مگیلوت

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:صفحه‌هایی که از افزونه نقشه‌نگار استفاده می‌کنند
رده:مقاله‌های دارای شرح مختصر
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات منطقه مسکونی بدون پارامتر کشور استفاده می‌کنند
رده:شرح مختصر متفاوت با ویکی‌داده
رده:صفحه‌هایی که از جعبه اطلاعات منطقه مسکونی بدون مختصات استفاده می‌کنند
رده:بیابان یهودیه
محولا

**محولا** () یک موشاو مذهبی و شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در دره رود اردن در نزدیکی خط سبز و روستای فلسطینی بردلا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. محولا دارای مساحتی برابر ۵۰۰۰ دونوم است.

جامعه جهانی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیشینه
این روستا در سال ۱۹۶۷ به دست اعضای بنی‌عقیوا پایه‌گذاری شد. نام آن از شهر کتاب‌مقدسی آبل‌محولا گرفته شده که در کتاب مقدس (داوران ۷:۲۲، اول پادشاهان ۴:۱۲ و اول پادشاهان ۱۹:۱۶) به آن اشاره شده و در همین منطقه قرار داشته‌است.

ساکنان محولا بخشی از زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شدهٔ الفاتور را کشت می‌کنند.

در سال ۱۹۹۳ این شهرک محل بمب‌گذاری تقاطع محولا بود.

در ژوئن ۲۰۱۲ پایگاه غیرمجاز گیوعت سلعیت () در شمال دره رود اردن با بازتعریف آن به‌عنوان محله‌ای از محولا به‌صورت پس‌رویدادی قانونی شد، در حالی که یک بزرگراه اصلی بین‌شهری این دو را از یکدیگر جدا می‌کند.

## جایگاه حقوقی
جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* شادموت مهولا

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
میگدال عوز

**میگدال عوز** (، به معنای «برج نیرومندی») یک شهرک اسرائیلی و کیبوتص در کرانه باختری است. این شهرک در بلوک پیشینه‌دار گوش عتصیون میان الخلیل و بیت‌لحم جای گرفته و در فاصلهٔ ۷٫۴ کیلومتری از خط سبز و در غرب دیوار حائل کرانه باختری قرار دارد. میگدال عوز زیر نظر شورای منطقه‌ای گوش عتصیون اداره می‌شود و همسایهٔ شهرک‌های کفار عتصیون، الون شوات، الآذار و افرات است.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام میگدال عوز از عبارتی در کتاب مقدس عبری برگرفته شده که خداوند را توصیف می‌کند و در مزمور ۶۱:۴ و امثال ۱۸:۱۰ آمده‌است.

## پیشینه
میگدال عوز در سال ۱۹۷۷ در محل روستای یهودی میگدال عِدِر بنیان‌گذاری شد. میگدال عدر روستایی بود که نزدیک به ۵۰ سال پیش از آن در آغاز شورش‌های ۱۹۲۹ فلسطین ویران شده بود. نام این شهرک از عبارتی کتاب‌مقدسی گرفته شده که خداوند را «برج نیرومندی» خوانده‌است.

بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۴۱ دونم از زمین‌های روستای فلسطینی خربت بیت زکریا را برای ساخت میگدال عوز مصادره کرد. همچنین بر پایهٔ منابع دیگر، از زمان بنیان‌گذاری شهرک به‌تدریج نزدیک به ۲۰۰۰ دونم از زمین‌های روستای فلسطینی بیت امّر برای گسترش شهرک به سوی غرب مصادره شده‌است.

در ژانویهٔ ۲۰۱۳، نیروهای دفاعی اسرائیل یک فلسطینی را بازداشت کردند که اعتراف کرده بود به سمت پاسگاه امنیتی ورودی میگدال عوز تیراندازی کرده؛ این تیراندازی آسیبی به کسی نرساند. در اوت ۲۰۱۹، دویر سورک ()، جوان ۱۸ ساله‌ای که دانشجوی مدرسهٔ دینی واقع در میگدال عوز بود، به دست دو مرد فلسطینی با چاقو به قتل رسید.

## نهادهای آموزشی

در میگدال عوز یک مدرسهٔ دینی پیشرفتهٔ زنان (میدراشا) به نام «میگدال عوز» وجود دارد که در سال ۱۹۹۷ گشایش یافت و زیر نظر یشیوت هار عتصیون فعالیت می‌کند. ساختمان این مدرسه همچنین میزبان پردیس زنان «کالج هرتزوگ» است که دانشجویان را برای آموزگاری آماده می‌سازد.

## باستان‌شناسی

در محدودهٔ کیبوتص تپه‌ای به نام حوروت برخوت قرار دارد که بقایای یک سکونتگاه یهودی دورهٔ معبد دوم در آن یافت شده‌است. این یافته‌ها دربرمی‌گیرد میقوه‌ها (حوض‌های تطهیر)، غارهای پنهان‌شدن و خانه‌های ویران را که در میان آن‌ها یک دوات مرکّب دست‌نخورده نیز کشف شده‌است.

در کنار این بقایا، آثار یک کلیسای بیزانسی متعلق به سدهٔ پنجم میلادی با کف‌های موزاییکی کشف شده که اکنون در موزه اسرائیل و موزهٔ سامری نیکو نگهداری و نمایش داده می‌شود.

## اقتصاد
کنش‌های اصلی کشاورزی میگدال عوز دربرمی‌گیرد سه مرغداری بوقلمون با ۱۶٬۰۰۰ پرنده در هر یک، یک گاوداری لبنیاتی با ۲۶۰ رأس گاو که از بزرگ‌ترین‌ها در کشور است و باغ‌های میوه. میگدال عوز همراه با شهرک‌های همسایه در گوش عتصیون، روش تزوریم و کفار عتصیون به‌طور مشترک شش کیلومتر مربع از باغ‌های زیتون را در نزدیکی کریات ملاخی و لاخیش در منطقهٔ شفلا کشت می‌کنند.

میگدال عوز همچنین دارای بخش‌هایی از فناوری پیشرفته و صنایع سبک است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی میگدال عوز

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
موو دوتان

**مِوو دوتان** () یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در جنوب دره دوتان و در شرق باکا الغربیا و مجاور روستای فلسطینی یعبد قرار دارد. مِوو دوتان به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جمعیت این شهرک در سال ۲۰۱۷ حدود ۳۹۳ نفر بود.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام این شهرک برگرفته از شهر باستانی دوتان در کتاب مقدس است که با تپه باستانی تل دوتان در همسایگی آن شناسایی می‌شود.

## پیشینه
شهرک مِوو دوتان در اکتبر ۱۹۷۷ بنیان‌گذاری شد. بر پایه گزارش خبرگزاری وفا، این شهرک بر زمین‌هایی متعلق به روستای فلسطینی یعبد ساخته شده‌است.

در سال ۲۰۰۱ پس از آغاز انتفاضه دوم و بدتر شدن وضعیت امنیتی در منطقه نزدیک به نیمی از ساکنان شهرک آن را ترک کردند. سران شورای روستا خواستار کمک عمومی برای سکونت مجدد در خانه‌های خالی شدند و در سال ۲۰۰۳ «یشیوای گولان» این فراخوان را پذیرفت. چند خانواده به شهرک نقل مکان کردند، یک کولل (مرکز آموزش دینی یهودی) پایه‌گذاری کردند و زندگی مذهبی در شهرک را از نو احیا نمودند.

## ذکر در کتاب مقدس
نام شهرک از شهر باستانی دوتان در کتاب مقدس عبری گرفته شده‌است که در سفر پیدایش (باب ۳۷، آیه ۱۷) و کتاب دوم پادشاهان (باب ۶، آیه ۱۳) از آن یاد شده‌است. این مکان با تپه باستان‌شناختی تل دوتان در نزدیکی شهرک شناسایی شده‌است.

## منطقه حفاظت‌شده آلونی عرابه

در دو کیلومتری جنوب مِوو دوتان، منطقه حفاظت‌شده آلونی عرابه واقع شده‌است. نام این منطقه از درختان بلوط (، آلونیم) که در آن می‌رویند و همچنین از روستای فلسطینی عرابه در نزدیکی آن گرفته شده‌است. در شرق این منطقه حفاظت‌شده جبل الأقرع با ارتفاع ۳۲۶ متر قرار دارد و منطقه حفاظت‌شده بر شاخه شمال‌غربی این کوه گسترده شده‌است.

## وضعیت حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل با این موضع مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی
* تصاویری از مِوو دوتان

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۷ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
موو هاما

**مِوو هاما** () یک شهرک اسرائیلی از نوع کیبوتص در بلندی‌های جولان است. این شهرک پس از اشغال این منطقه توسط اسرائیل در جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ بنیان‌گذاری شد. مِوو هاما جنوبی‌ترین شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان است و در فاصلهٔ ۲ کیلومتری از دریاچه طبریه و در ارتفاع ۳۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود.

نام این شهرک به معنای «دروازهٔ چشمه‌های آب گرم» است و اشاره به مجموعهٔ آبگرم حمت گادر در نزدیکی آن دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
مِوو هاما دومین شهرک اسرائیلی بود که در بلندی‌های جولان پس از جنگ ۱۹۶۷ برپا شد. این شهرک بر روی یک پایگاه نظامی سوری ساخته شد که از آن نیروهای سوری کیبوتص‌های مرزی از جمله عین‌گو و هه‌اون را زیر آتش می‌گرفتند.

در ژانویهٔ ۱۹۶۸ چندین عضو کیبوتص‌های پیرامون گرد هم آمدند و تصمیم به بنیان‌گذاری شهرکی نو در این منطقه گرفتند. نخستین گروه ساکنان هشت نفر از اعضای کیبوتص‌های درهٔ اردن بودند که ابتدا در ایستگاه راه‌آهن متروکه‌ای در درهٔ رود یرموک در محلی به نام «الحمّه» مستقر شدند؛ همان جایی که امروز مجموعهٔ آبگرم حمت گادر قرار دارد. در سپتامبر همان سال آنها در ویرانه‌های پایگاه نظامی سوری ساکن شدند. در سال ۱۹۷۱ چندین گروه جوان از اسرائیل، استرالیا و انگلستان به آنها پیوستند.

نام شهرک را ماتیتیاهو شِلِم ()، نویسنده و شاعر اسرائیلی، برگزید.

## جغرافیا
مِوو هاما بر فراز فلات جنوبی بلندی‌های جولان و در لبهٔ پرتگاهی جای گرفته که از سمت غرب به‌سوی دریاچه طبریه سقوط می‌کند. موقعیت شهرک از نظر راهبردی اهمیت دارد و دیدی گسترده به تمام دریاچهٔ طبریه و بخش بزرگی از گالیله فراهم می‌آورد. این شهرک در نزدیک به ۱۳ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر طبریه قرار دارد و از راه جادهٔ شمارهٔ ۹۸ به شبکهٔ ترابری بلندی‌های جولان متصل است.

## اقتصاد
اقتصاد مِوو هاما بر پایهٔ کشاورزی (دامداری و زراعت) استوار است. زمین‌های کشاورزی پرمحصول در شرق شهرک گسترده شده‌اند. افزون بر کشاورزی، صنعت نیز در این شهرک فعال است و کارخانهٔ «ماپال» به ساخت فراورده‌های پلاستیکی می‌پردازد. کیبوتص همچنین مالک بخشی از مجموعهٔ آبگرم حمت گادر است.

## جمعیت
در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، شمار ساکنان شهرک نزدیک به ۱۵۰ نفر و مساحت آن ۴۵۰۰ دونم (۴٫۵ کیلومتر مربع) برآورد شد. جمعیت شهرک در سال ۲۰۱۴ برابر با ۳۲۳ نفر بود.

## وضعیت حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## جستارهای وابسته
* بلندی‌های جولان
* شهرک‌های اسرائیلی
* سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل
* کیبوتص

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی مِوو هاما
* شهرک‌های بلندی‌های جولان در بنیاد صلح خاورمیانه

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:کیبوتص
رده:کیبوتص‌های اسرائیلی
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۸ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی در استان شمال (اسرائیل)
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
موو هورون

**مِوو هورون** () یک شهرک اسرائیلی و موشاو شیتوفی مذهبی در کرانه باختری اشغالی است. این شهرک در نزدیکی لطرون و شهر مودیعین واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد.

مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شد که در جریان جنگ شش‌روزه توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تخریب و ساکنانشان پاک‌سازی قومی شده بودند. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## پیشینه
مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ توسط اعضای جنبش جوانان عزرا تأسیس شد و نخستین روستا در منطقه شورای ماته بنیامین بود. این شهرک در سال ۱۹۷۴ به مکان کنونی خود منتقل شد. نام آن برگرفته از شهر کهن کتاب مقدسی بیت‌هورون (یوشَع ۱۰:۱۰) است که امروزه روستاهای عربی بیت‌اور الفوقا و بیت‌اور التحتا در محل آن قرار دارند.

شهرک بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شده بود که در جنگ ۱۹۶۷ به‌طور کامل ویران شده بودند. شماری از فلسطینیان پس از اخراج از روستاهایشان به منطقه بازگشتند و در دهه ۱۹۸۰ به عنوان کارگر کشاورزی در مِوو هورون مشغول به کار شدند. در آغاز انتفاضه اقصی، هنگامی که ایست بازرسی اصلی ورود به اسرائیل چندین کیلومتر به سمت شرق و عمق کرانه باختری جابه‌جا شد، ساکنان موشاو ترتیبی دادند تا این کارگران را از ایست بازرسی جدید سوار کنند؛ هرچند نداشتن مجوز کار اسرائیلی مشکلاتی ایجاد کرد.

بنا به گزارش‌ها، چندین خیابان در این شهرک به نام شهرک‌های اسرائیلی پیشین نوار غزه نام‌گذاری شده‌اند که در سال ۲۰۰۵ تخلیه شدند.

### کنیسه حَسدی اِنوش
در ۷ ژوئن ۲۰۱۸ ساکنان مِوو هورون و بازماندگان اسرائیلی یهودیان هلندی، کنیسه حَسدی اِنوش را افتتاح کردند. این کنیسه بازسازی دقیق کنیسه‌ای است که زمانی در شهر تربورخ در هلند برپا بود. کنیسه اصلی تربورخ در ۸ مارس ۱۹۴۵ بر اثر بمباران آمریکایی آسیب دید و بازسازی نشد؛ زیرا دیگر ده مرد بالغ یهودی برای برپایی نماز جماعت در تربورخ باقی نمانده بود. در سال ۱۹۵۸ ویرانه‌های آن تخریب و ساختمانی اداری در محل آن ساخته شد. یک سنگ سکندری محل پیشین کنیسه را در تربورخ نشان می‌دهد.

## باستان‌شناسی
در دوران روم باستان، منطقه‌ای که شهرک کنونی در آن قرار دارد بخشی از توپارکی لُد در ایالت یهودیه بود. سکه‌ای از دوره شورش بارکوخبا که اخیراً طی کاوش‌های باستان‌شناسی نجات از بافت دست‌نخورده‌ای به دست آمده، شواهدی بر مشارکت این توپارکی در شورش بارکوخبا فراهم آورده‌است.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* تارنمای رسمی 

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۰ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
کوخاو یعقوب

**کوخاو یعقوب** (، به معنای «ستارهٔ یعقوب») یک شهرک مذهبی اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در نزدیکی شهر فلسطینی البیره و شهر رام‌الله و در شمال اورشلیم واقع شده و از سوی شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود. کوخاو یعقوب در سال ۱۹۸۵ میلادی بنیان‌گذاری شد.

جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. بخش چشمگیری از ساکنان این شهرک را یهودیان فرانسوی‌تبار اسرائیلی تشکیل می‌دهند.

## پیشینه
بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهشی اریج (ARIJ)، اسرائیل زمین‌های دو روستای فلسطینی را برای ساخت کوخاو یعقوب مصادره کرد:
* ۲٬۰۳۷ دونوم از روستای کفر عقب
* ۲۸۴ دونوم از روستای بورقه

این شهرک در سال ۱۹۸۵ میلادی توسط جنبش شهرک‌سازی آمانا بنیان‌گذاری شد و نخست **ابیر یعقوب** نام داشت که به افتخار خاخام یعقوب ابوحصیرا برگزیده شده بود. در سال ۱۹۸۸ نام آن به کوخاو یعقوب تغییر یافت.

در سال ۲۰۱۳ میلادی یوری آریل که در آن زمان وزیر مسکن اسرائیل بود، از کوخاو یعقوب بازدید کرد و از ساخت خانه‌های بیشتر در این شهرک پشتیبانی کرد. آریل اعلام کرد که امکان ساخت ۱٬۰۰۰ واحد مسکونی دیگر در این شهرک وجود دارد.

پژوهشی در سال ۲۰۱۴ از سوی سازمان بتسلم (B'Tselem) نشان داد که ساخت‌وساز کوخاو یعقوب و چند شهرک دیگر در دههٔ ۱۹۸۰ بر روی زمین‌های متعلق به ساکنان روستای فلسطینی بورقه یا در نزدیکی آن‌ها انجام شده‌است. در پی این ساخت‌وسازها، نزدیک به ۹۴٫۷ هکتار از زمین‌های این روستا (که ۶۰ درصد آن زمین‌های کشاورزی بود) اکنون یا درون شهرک‌ها قرار دارد یا در آن سوی جاده‌های دسترسی اسرائیلی واقع شده و فلسطینیان امکان دسترسی به آن‌ها را ندارند. افزون بر این، رفتار خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان مانع از دسترسی کشاورزان فلسطینی به نزدیک به ۱۲۸ هکتار دیگر از زمین‌هایشان شده‌است. در مجموع، ساکنان بورقه دیگر به نزدیک به ۲۲۰ هکتار از زمین‌های خود (حدود یک‌سوم کل زمین‌های روستا) دسترسی ندارند.

در سال ۲۰۲۳ محلهٔ تل صیون (Tel Zion) به‌عنوان شهرکی مستقل به رسمیت شناخته شد.

## جایگاه حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی در مجموع، شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز امضاکنندهٔ آن است، مشخص می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.

## نگارخانهٔ یمن
در مارس ۲۰۱۳ مرکزی میراثی و گردشگری برای پاسداشت میراث یهودیان یمنی در کوخاو یعقوب گشایش یافت. این مرکز به نام «نگارخانهٔ یمن» () توسط شوهام سیمخی پایه‌گذاری شد و دربرگیرندهٔ یک گالری هنری و کارگاهی است که زندگی یهودیان یمن را بازآفرینی می‌کند. ساختمان مرکز نیز با الهام از معماری سنتی یمنی طراحی شده‌است.

## آموزش
نظام آموزشی کوخاو یعقوب شامل مهدکودک‌ها، کودکستان‌ها، برنامه‌های بعدازظهر و مدارس مذهبی است.

## ساکنان سرشناس
* بت‌ال گاترر (زادهٔ ۱۹۸۸)، ورزشکار اسرائیلی تکواندو، شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک و قهرمان اروپا

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* وب‌گاه رسمی کوخاو یعقوب

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
نعالی

**نعالی** (، به معنای «برافراشته») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در نزدیکی مودیعین قرار دارد و از نظر اداری در حوزه صلاحیت شورای منطقه‌ای ماته بنیامین جای می‌گیرد. نعالی در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط گروهی از کارکنان صنایع هوافضای اسرائیل بنیان‌گذاری شد.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. این شهرک بر زمین‌هایی مصادره‌شده از شهرها و روستاهای فلسطینی الاتحاد (جمّاله)، دیر قدیس و شبتین ساخته شده‌است. نعالی شهرکی عمدتاً سکولار (غیرمذهبی) به‌شمار می‌رود.

## پیشینه
شهرک نعالی در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط گروهی از کارکنان صنایع هوافضای اسرائیل در شمال غرب استان رام‌الله و البیره در مرکز کرانه باختری بنیان‌گذاری شد. این شهرک بر زمین‌هایی ساخته شده که از شهرهای فلسطینی الاتحاد (جمّاله)، دیر قدیس و شبتین مصادره شده بود.

در پیرامون این شهرک بارها حملات تروریستی رخ داده‌است. هنگام ساخت دیوار حائل امنیتی برای حفاظت از شهرک‌های نعالی و نیلی، مسیر دیوار بنا بر تصمیم دولت تا اندازه‌ای جابه‌جا شد.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## جغرافیا
نعالی در ارتفاع نزدیک به ۴۲۰ متر از سطح دریا قرار دارد. زمین‌های پیرامون شهرک در بخش شرقی کوهستانی و در بخش غربی دشتی است. نزدیک‌ترین شهر بزرگ مودیعین عیلیت است که در حدود ۳٫۹ کیلومتری جنوب غربی نعالی جای دارد. آب‌وهوای منطقه معتدل مدیترانه‌ای با میانگین دمای سالانه نزدیک به ۲۱ درجه سلسیوس و میانگین بارش سالانه نزدیک به ۸۲۰ میلی‌متر است.

## جمعیت
جمعیت نعالی در سال ۲۰۱۸ میلادی ۱٬۹۴۲ نفر بود. ساکنان این شهرک عمدتاً یهودی و سکولار هستند.

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی نعالی
* 

## منابع

* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۸ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
نحلیئل

**نحلیئل** () یک شهرک اسرائیلی حریدی در کرانه باختری است. این شهرک در نزدیکی روستاهای فلسطینی بیت اللو و دیر عمّار و در فاصلهٔ نزدیک به ۲۰ کیلومتری مودیعین قرار دارد و به‌صورت آبادی اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود.

جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نحلیئل در اکتبر ۱۹۸۴ از سوی جنبش پوعالی آگودات ییسرائل بنیان گذاشته شد و نامش برگرفته از شهر کتاب‌مقدسی ناحالیئل و همچنین کتابی از ایزاک بروئر، بنیان‌گذار آن جنبش، است.

## پیشینه
نحلیئل در اکتبر ۱۹۸۴ به دست اعضای جنبش پوعالی آگودات ییسرائل پایه‌گذاری شد. نام این شهرک از شهر کتاب‌مقدسی ناحالیئل و نیز کتابی نوشتهٔ ایزاک بروئر، بنیان‌گذار پوعالی آگودات ییسرائل، گرفته شده‌است. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، نحلیئل بر زمین‌هایی مصادره‌شده از دو شهر فلسطینی ساخته شد: ۳۹۶ دونوم از الاتحاد و ۱۹ دونوم از الزیتونه.

بیشتر بنیان‌گذاران از اعضای جنبش جوانان مذهبی عزرا بودند. شهرک‌نشینان نخست در ده خانهٔ موقتی زندگی می‌کردند که به شبکهٔ برق و آب متصل نبود. هر روز به مدت چند هفته تانکری آب به شهرک می‌رسید تا آنکه برج آبی برپا شد که آن نیز با تحویل روزانه تأمین می‌شد. برق به‌صورت محدود از یک مولد کوچک تأمین می‌گردید که سازندگان برای بهره‌گیری شبانه در اختیار ساکنان گذاشته بودند.

تا پیش از آغاز انتفاضه اول در ۱۹۸۷، روابط میان شهرک‌نشینان و ساکنان روستاهای فلسطینی پیرامون مثبت بود؛ فلسطینیان به شهرک سر می‌زدند و شهرک‌نشینان از فروشگاه‌های روستاهای مجاور بهره می‌بردند.

در جریان انتفاضه دوم، دو زن اسرائیلی در نزدیکی نحلیئل در کمینی از سوی فلسطینیان زخمی شدند. در مارس ۲۰۰۵ گروهی ۳۰ تا ۴۰ نفره از طلاب حوزهٔ یهودی با چوب و سنگ به هشت کارگر فلسطینی شاغل در نحلیئل هنگام ورود به شهرک حمله کردند. درور اتکس از سازمان صلح اکنون در ۲۰۰۵ نوشت که برخی از ساکنان «شهرک‌نشینان تندرو» در حاشیه‌های جامعهٔ حریدی هستند که این شهرک را در میان شهرک‌های حریدی ویژه و نامعمول می‌سازد.

### تنش‌ها با روستاهای فلسطینی
در شمال و شرق نحلیئل زمین‌هایی متعلق به فلسطینیان روستای بیت اللو قرار دارد که ساکنان آن تنها چند روز در سال اجازهٔ کار در باغ‌هایشان را دارند. در سال ۲۰۱۲ آسیب چشمگیری به باغ‌های زیتون فلسطینی مجاور شهرک وارد شد، اما عاملان شناسایی نشدند. این منطقه با سیم خاردار محصور شده‌است.

## جنبهٔ حقوقی
جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## باستان‌شناسی
در محدودهٔ شهرک دو غار دفن باستانی وجود دارد که احتمالاً به دورهٔ معبد دوم بازمی‌گردند. درست بیرون از نحلیئل منطقه‌ای در نقشه‌ها به‌عنوان بازماندهٔ روستای یهودی کفار سوم (Kfar Sum) مشخص شده که دربرگیرندهٔ بقایای چندین خانه، یک کف موزاییکی و نشانه‌هایی از صنعت پیشرفتهٔ روغن زیتون و شراب‌سازی است.

## منابع

* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی

رده:شهرک‌های مذهبی اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
نتیو هاگدود

**نتیو هاگدود** (، به معنی «گذرگاه گردان») یک شهرک اسرائیلی سازمان‌یافته به‌صورت موشاو در کرانه باختری است. این شهرک در دره اردن و در فاصله نزدیک به بیست کیلومتری شمال اریحا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعات هایاردن اداره می‌شود. جمعیت آن در سال ۲۰۱۸ برابر با ۱۹۹ نفر بوده‌است.

جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## جغرافیا
نتیو هاگدود در ارتفاع ۲۲۰ متر زیر سطح دریا در بخش جنوبی دره اردن جای گرفته‌است. این شهرک در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال مرکز اریحا، ۳۰ کیلومتری شمال شرقی بخش تاریخی بیت‌المقدس و ۶۳ کیلومتری شرق تل‌آویو قرار دارد. نتیو هاگدود از طریق جاده شماره ۹۰ (معروف به جاده گاندی) که محور اصلی حمل‌ونقل شمالی-جنوبی دره اردن است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود. این شهرک در فاصله نزدیک به ۸ کیلومتری رود اردن واقع شده که مرز بین‌المللی میان کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و پادشاهی اردن را تشکیل می‌دهد.

نتیو هاگدود بخشی از نواری پیوسته از شهرک‌های کشاورزی اسرائیلی است که در امتداد جاده شماره ۹۰ کشیده شده‌اند. تنها آبادی چشمگیر فلسطینی در اطراف آن، روستای الفصایل در سمت شمالی این نوار شهرک‌هاست. در غرب نتیو هاگدود، شیب تند کوه‌های سامره از گسل دره اردن بالا می‌رود.

## پیشینه
### تأسیس
پس از تصرف کرانه باختری توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷، دولت اسرائیل شهرک‌سازی گسترده‌ای را در این منطقه آغاز کرد و دره اردن از نخستین مناطقی بود که شهرک‌های اسرائیلی در آن برپا شدند.

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل برای ساخت نتیو هاگدود زمین‌هایی از دو روستای فلسطینی همجوار مصادره کرد: ۲۱۵ دونوم (۲۱۵٬۰۰۰ متر مربع) از الفصایل و ۹۹۳ دونوم (۹۹۳٬۰۰۰ متر مربع) از العوجا.

شهرک نتیو هاگدود در آوریل ۱۹۷۵ توسط ساکنانی که پیش‌تر در معاله افرایم آماده‌سازی شده بودند بنیان‌گذاری شد. نام آن برگرفته از گردان سی‌وهشتم لژیون یهودی است که در جریان جنگ جهانی اول در دره اردن جنگید. در ماه مه ۱۹۷۷ شهرک به مکان کنونی خود انتقال یافت.

### انتفاضه دوم
در جریان انتفاضه دوم، همانند بیشتر مناطق دره اردن، حملات جدی فلسطینی به این شهرک صورت نگرفت.

## اقتصاد
اقتصاد نتیو هاگدود بر کشاورزی و کسب‌وکارهای خصوصی استوار است.

## محوطه باستان‌شناسی
در نزدیکی نتیو هاگدود یک محوطه باستان‌شناسی وجود دارد که توسط اوفر بار-یوسف و دیگر باستان‌شناسان کاوش شده‌است. در این محوطه بقایایی از دوره نوسنگی از جمله نوسنگی پیش از سفال آ به دست آمده‌است.

## جنبه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند. بند ۴۹ چهارمین کنوانسیون ژنو که اسرائیل از امضاکنندگان آن است تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر حق جابه‌جایی یا انتقال بخشی از جمعیت غیرنظامی خود به سرزمین اشغال‌شده را ندارد».

در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* نقشه نتیو هاگدود

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۵ (میلادی) در حکومت نظامی اسرائیل
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
جنگ هوش مصنوعی

**جنگ هوش مصنوعی** ، به استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی برای بهبود، خودکارسازی یا جایگزینی تصمیم‌گیری و عملیات انسانی در درگیری‌های مسلحانه اشاره دارد. هوش مصنوعی برای سرعت بخشیدن به تجزیه و تحلیل اطلاعات نظامی از حجم زیادی از داده‌ها استفاده می‌شود.

## جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران
جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران به عنوان «اولین جنگ هوش مصنوعی» توصیف شده است، اگرچه آمریکا و اسرائیل پیش از این از هوش مصنوعی برای شناسایی اهداف در طول جنگ غزه استفاده کرده بودند. آمریکا از ابزارهای هوش مصنوعی برای حمله به ایران استفاده کرده است. این ابزارها برای اطلاعات نظامی، هدف‌گیری و ارزیابی خسارت در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران مورد استفاده قرار گرفته‌اند. آمریکا با استفاده از سیستم هوشمند ماون، در ۲۴ ساعت اول جنگ به ۱۰۰۰ هدف و در طول ۱۰ روز به ۵۰۰۰ هدف حمله کرد. در حالی که آمریکا در سال ۲۰۲۴ از ماون علیه اوکراین، سوریه و حوثی‌ها استفاده کرده بود، حملات ایران بزرگ‌ترین حملات آن است. مقامات در حال بررسی این موضوع هستند که آیا هوش مصنوعی در حمله هوایی به مدرسه میناب که منجر به کشته شدن ۱۷۰ غیرنظامی شد، که اکثر آنها دانش آموزان دختر بودند، دخیل بوده است یا خیر. فرماندهی مرکزی آمریکا تأکید دارد که انسان تصمیم نهایی را در مورد اینکه به چه چیزی شلیک شود، می‌گیرد.

## منابع

رده:جنگ
رده:هوش مصنوعی
قلعه آلبرشتسبورگ

**قلعه آلبرشتس‌بورگ** (به آلمانی: Albrechtsburg) یک بنای تاریخی در شهر مایسن در ایالت زاکسن آلمان است که به عنوان قدیمی‌ترین قلعه مسکونی در تاریخ معماری آلمان شناخته می‌شود. این قلعه که بر فراز صخره‌ای مشرف به رودخانه البه و در مجاورت کلیسای جامع مایسن بنا شده، نمادی از گذار معماری نظامی قرون وسطی به کاخ‌های مسکونی عصر رنسانس است.

## تاریخچه و ساخت
ساخت این بنا در سال ۱۴۷۱ میلادی به دستور مشترک برادران «ارنست» و «آلبرشت»، شاهزادگان خاندان وتین، آغاز شد. معمار برجسته این پروژه، آرنولد فون وستفالن، مأموریت داشت تا دژی دفاعی را به یک اقامتگاه باشکوه و مرکز اداری مدرن تبدیل کند. برخلاف دژهای سنتی، در طراحی آلبرشتس‌بورگ اولویت با راحتی ساکنان و نمایش قدرت سیاسی بود که این امر در ساخت پنجره‌های بزرگ و تالارهای وسیع مشهود است.

## ویژگی‌های معماری
آلبرشتس‌بورگ شاهکاری از سبک گوتیک متأخر است. یکی از خیره‌کننده‌ترین بخش‌های معماری آن، «پلکان مارپیچ بزرگ» (Großer Wendelstein) است؛ پله‌هایی منحنی که بدون ستون مرکزی ساخته شده‌اند و نبوغ مهندسی قرن پانزدهم را به رخ می‌کشند. سقف تالارها با طاق‌های جناغی و طرح‌های هندسی پیچیده تزئین شده است. این سبک معماری بعدها الگویی برای ساخت بسیاری از کاخ‌های دیگر در اروپای مرکزی قرار گرفت.

## کارخانه چینی مایسن
یکی از مهم‌ترین دوره‌های تاریخی این قلعه، استقرار نخستین کارخانه تولید چینی مایسن در داخل آن بود. در سال ۱۷۱۰ میلادی، آگوست قوی دستور داد تا تالارهای قلعه به کارگاه تولید «طلای سفید» (چینی سخت اروپا) تبدیل شوند. موقعیت قلعه بر فراز صخره، امنیت لازم را برای حفظ اسرار فرمول تولید چینی فراهم می‌کرد. این کارخانه تا سال ۱۸۶۳ در این مکان دایر بود و پس از تخلیه، قلعه به شکل اصلی خود بازسازی و به موزه تبدیل شد.

## نگارخانه

File:Albrechtsburg-Wendelstein.jpg|جزئیات پلکان مارپیچ بزرگ (Großer Wendelstein)
File:21402-Meißen-1919-Albrechtsburg - Böttgerzimmer-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|طاق‌های گوتیک متأخر در تالار نشان‌ها
File:Blick von den Türmen der Westfassade des Meißner Doms 06.jpg|نمای  ساختمان از بالا


## منابع

رده:معماری
رده:تاریخ آلمان
رده:معماری گوتیک

* 
رده:قلعه‌ها در زاکسن
رده:خانه‌موزه‌های تاریخی آلمان
رده:مایسن
رده:موزه‌های زاکسن
رده:اقامتگاه‌های سلطنتی در زاکسن
کلیسای جامع مایسن

**کلیسای جامع مایسن** (به آلمانی: Meißner Dom) که به طور رسمی با نام کلیسای سنت جان و سنت دوناتوس شناخته می‌شود، یک کلیسای جامع پروتستان در شهر مایسن ایالت زاکسن آلمان است. این بنا به همراه قلعه آلبرشتسبورگ (Albrechtsburg)، مجموعه معماری خیره‌کننده‌ای را بر فراز تپه قلعه تشکیل می‌دهد که نماد قدرت مذهبی و سیاسی منطقه در قرون وسطی بوده است.

## تاریخچه
ساختمان فعلی در سال ۱۲۶۰ میلادی آغاز شد و جایگزین یک باسیلیکای قدیمی رمانسک گردید. کار ساخت بخش‌های اصلی تا سال ۱۴۱۰ ادامه یافت. برج‌های غربی که امروزه به سبک نئوگوتیک دیده می‌شوند، بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۹ بر اساس طرح‌های قدیمی تکمیل شدند. این کلیسا در طول تاریخ، محل دفن حکام خاندان وتین بوده و از اهمیت سیاسی بالایی برخوردار است.

## معماری تالاری و تناسبات
کلیسای جامع مایسن به دلیل تناسبات بسیار کشیده و باریک خود شهرت دارد. این بنا به سبک «کلیسای تالاری» ساخته شده که در آن تالار اصلی و تالارهای جانبی هم‌ارتفاع هستند. این طراحی باعث شده است که فضای داخلی بسیار بلند و پرنور به نظر برسد. ستون‌های هشت‌وجهی بسیار باریک که تا سقف کشیده شده‌اند، حسی از صعود و سبکی را به بیننده القا می‌کنند که از ویژگی‌های بارز گوتیک عالی است.

## کلیسای کوچک شاهزادگان
یکی از بخش‌های الحاقی و بسیار ارزشمند این بنا، «کلیسای کوچک شاهزادگان» است که در سال ۱۴۲۵ به دستور فردریک یکم ساخته شد. سقف این بخش دارای طاق‌های ستاره‌ای بسیار پیچیده و هنرمندانه است که نمونه‌ای عالی از معماری گوتیک متأخر به‌شمار می‌رود. این بخش به عنوان مقبره خاندان حاکم زاکسن استفاده می‌شده است.

## تزئینات و آثار هنری
درون کلیسا آثار هنری مذهبی نادری وجود دارد، از جمله مجسمه‌های سنگی حامیان کلیسا که متعلق به سال ۱۲۶۰ میلادی هستند و تحت تأثیر مکتب تندیس‌گری کلیسای جامع ناومبورگ ساخته شده‌اند. همچنین محراب مشهور کلیسا که توسط «لوکاس کراناخ بزرگ» (نقاش مشهور رنسانس آلمانی) طراحی شده، از مهم‌ترین گنجینه‌های هنری این مکان محسوب می‌شود.

## نگارخانه

File:20050116730DR Meißen Dom und Bischofsschloß v Süd.jpg|نمای کلیسا و قلعه بر فراز تپه مایسن
File:Meissen-110-Dom-innen-2015-gje.jpg|نمای داخلی و ستون‌های بلند سبک تالاری
File:20250310.Interior of Meissen Cathedral.-066.jpg|نمای داخلی از کلیسا
File:20250310.Interior of Meissen Cathedral.-072.jpg|نمایی از داخل کلیسا
File:20250310.Interior of Meissen Cathedral.-058.jpg|مقبره ای در کلیسا
File:20250310.Interior of Meissen Cathedral.-132.jpg|مجسمه‌های سنگی حامیان (قرن ۱۳)


## منابع

رده:معماری گوتیک در آلمان
رده:کلیساها
رده:معماری
رده:تاریخ معماری
رده:کلیساهای جامع
رده:تاریخ معماری آلمان
رده:گردشگری بر پایه کشور
رده:گردشگری در آلمان
رده:معماری گوتیک
رده:کلیساهای جامع لوتران در آلمان
رده:مایسن
لیگ ۱ تاهیتی

**لیگ ۱ تاهیتی** بالاترین سطح فدراسیون فوتبال تاهیتی در پلی‌نزی فرانسه است. این لیگ در حال حاضر به دلایل اسپانسری، **لیگ ۱ وینی** نام دارد.

## فهرست قهرمانان

*۱۹۴۸: فی پای
*۱۹۴۹: فی پای
*۱۹۵۰: فی پای
*۱۹۵۱: فی پای
*۱۹۵۲: اکسلسیور
*۱۹۵۳: ونوس
*۱۹۵۴: جونس تاهیتینز
*۱۹۵۵: سنترال اسپورت
*۱۹۵۶: اکسلسیور
*۱۹۵۷: اکسلسیور
*۱۹۵۸: سنترال اسپورت
*۱۹۵۹: اکسلسیور
*۱۹۶۰: اکسلسیور
*۱۹۶۱: جونس تاهیتینز
*۱۹۶۲: سنترال اسپورت
*۱۹۶۳: سنترال اسپورت
*۱۹۶۴: سنترال اسپورت
*۱۹۶۵: سنترال اسپورت
*۱۹۶۶: سنترال اسپورت
*۱۹۶۷: سنترال اسپورت
*۱۹۶۸: فی پای
*۱۹۶۹: تاماری پونارو
*۱۹۷۰: فی پای
*۱۹۷۱: فی پای
*۱۹۷۲: سنترال اسپورت
*۱۹۷۳: سنترال اسپورت
*۱۹۷۴: سنترال اسپورت
*۱۹۷۵: سنترال اسپورت
*۱۹۷۶: سنترال اسپورت
*۱۹۷۷: سنترال اسپورت
*۱۹۷۸: سنترال اسپورت
*۱۹۷۹: سنترال اسپورت
*۱۹۸۰: آرو
*۱۹۸۱: سنترال اسپورت
*۱۹۸۲: سنترال اسپورت
*۱۹۸۳: سنترال اسپورت
*۱۹۸۴: پی‌تی‌تی
*۱۹۸۵: سنترال اسپورت
*۱۹۸۶: اکسلسیور
*۱۹۸۷: جونس تاهیتینز
*۱۹۸۸: اکسلسیور
*۱۹۸۹: پیرائه
*۱۹۹۰: ونوس
*۱۹۹۱: پیرائه
*۱۹۹۲: ونوس
*۱۹۹۳: پیرائه
*۱۹۹۴: پیرائه
*۱۹۹۵: ونوس
*۱۹۹۶: مانو اورا
*۱۹۹۷: ونوس
*۱۹۹۸: ونوس
*۱۹۹۹: ونوس
*۲۰۰۰: ونوس
*۲۰۰۱: پیرائه
*۲۰۰۲: ونوس
*۲۰۰۳: پیرائه
*۲۰۰۴: مانو اورا
*۲۰۰۵: تیفانا
*۰۶–۲۰۰۵: پیرائه
*۰۷–۲۰۰۶: مانو اورا
*۰۸–۲۰۰۷: مانو اورا
*۰۹–۲۰۰۸: مانو اورا
*۱۰–۲۰۰۹: تیفانا
*۱۱–۲۰۱۰: تیفانا
*۱۲–۲۰۱۱: دراگون
*۱۳–۲۰۱۲: دراگون
*۱۴–۲۰۱۳: پیرائه
*۱۵–۲۰۱۴: تیفانا
*۱۶–۲۰۱۵: تیفانا
*۱۷–۲۰۱۶: دراگون
*۱۸–۲۰۱۷: سنترال اسپورت
*۱۹–۲۰۱۸: ونوس
*۲۰–۲۰۱۹: پیرائه
*۲۱–۲۰۲۰: پیرائه
*۲۲–۲۰۲۱: پیرائه
*۲۳–۲۰۲۲: تیفانا
*۲۴–۲۰۲۳: پیرائه
*۲۵–۲۰۲۴: ونوس

## عملکرد باشگاه‌ها

## منابع
رده:لیگ‌های برتر فوتبال در اقیانوسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۹۴۰ (میلادی) در پلی‌نزی فرانسه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۸ (میلادی) در اقیانوسیه
رده:لیگ‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۸ (میلادی)
جام تاهیتی

**جام تاهیتی** (همچنین با نام‌های **کوپه دو پلی‌نزی** یا **کوپه دو تاهیتی نویی** شناخته می‌شود) برترین تورنمنت حذفی فوتبال در پلی‌نزی فرانسه است. این تورنمنت در سال ۱۹۳۸ ایجاد شد و به برنده این تورنمنت اجازه حضور در جام حذفی فرانسه را می‌دهد.

بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ دو جام به طور موازی برگزار شد.

## فهرست قهرمانان

*۱۹۳۸: مارین
*۱۹۴۵: کایکت
*۱۹۴۶: فی پای
*۱۹۴۷: فی پای
*۱۹۴۸: فی پای
*۱۹۴۹: فی پای
*۱۹۵۰: سنترال اسپورت
*۱۹۵۱: جونس تاهیتینز
*۱۹۵۲: ونوس
*۱۹۵۳: سنترال اسپورت
*۱۹۵۴: سنترال اسپورت
*۱۹۵۵: فی پای
*۱۹۵۶: فی پای
*۱۹۵۷: سنترال اسپورت
*۱۹۵۸: فی پای
*۱۹۵۹: فی پای
*۱۹۶۰: اکسلسیور
*۱۹۶۱: سنترال اسپورت
*۱۹۶۲: سنترال اسپورت
*۱۹۶۳: اکسلسیور
*۱۹۶۴: اکسلسیور
*۱۹۶۵: اکسلسیور
*۱۹۶۶: سنترال اسپورت
*۱۹۶۷: سنترال اسپورت
*۱۹۶۸: تاماری پونارو
*۱۹۶۹: تاماری پونارو
*۱۹۷۰: آرو
*۱۹۷۱: جونس تاهیتینز
*۱۹۷۲: سنترال اسپورت
*۱۹۷۳: سنترال اسپورت
*۱۹۷۴: وایتی
*۱۹۷۵: سنترال اسپورت
*۱۹۷۶: سنترال اسپورت
*۱۹۷۷: سنترال اسپورت
*۱۹۷۸: پیرائه
*۱۹۷۹: سنترال اسپورت
*۱۹۸۰: پیرائه
*۱۹۸۱: سنترال اسپورت
*۱۹۸۲: جونس تاهیتینز
*۱۹۸۳: سنترال اسپورت
*۱۹۸۴: پیرائه
*۱۹۸۵: پی‌تی‌تی
*۱۹۸۶: پی‌تی‌تی
*۱۹۸۷: جونس تاهیتینز
*۱۹۸۸: سنترال اسپورت
*۱۹۸۹: جونس تاهیتینز
*۱۹۹۰: ونوس
*۱۹۹۱: ونوس
*۱۹۹۲: ونوس
*۱۹۹۴: پیرائه
*۱۹۹۵: سنترال اسپورت
*۱۹۹۶: پیرائه
*۱۹۹۷: دراگون
*۱۹۹۸: ونوس
*۱۹۹۹: ونوس
*۲۰۰۰: پیرائه
*۲۰۰۱: دراگون
*۲۰۰۲: پیرائه
*۲۰۰۳: مانو اورا
*۲۰۰۴: دراگون
*۲۰۰۵: پیرائه
*۲۰۰۶: تیماناوا
*۲۰۰۷: تیفانا
*۲۰۰۸: تیفانا
*۲۰۰۹: مانو اورا
*۲۰۱۰: تیفانا
*۲۰۱۱: تیفانا
*۲۰۱۲: تیفانا
*۲۰۱۳: دراگون
*۲۰۱۴: تیفانا
*۲۰۱۵: پیرائه
*۲۰۱۶: دراگون
*۲۰۱۷: تیفانا
*۲۰۱۸: دراگون
*۲۰۱۹: ونوس
*۲۰۲۰: *به دلیل کووید-۱۹ نیمه‌تمام ماند*
*۲۰۲۱: ونوس
*۲۰۲۲: ونوس
*۲۰۲۳: پیرائه
*۲۰۲۴: دراگون
*۲۰۲۵: پیرائه

## عملکرد باشگاهی

## منابع

رده:جام‌های ملی فوتبال مردان در اقیانوسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۸ (میلادی) در اقیانوسیه
رده:رویدادهای ورزشی تکرارشونده بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
سوپر جام تاهیتی

**سوپر جام تاهیتی** مسابقه‌ای است که بین برنده لیگ ۱ تاهیتی و برنده جام تاهیتی برگزار می‌شود.

## فهرست قهرمانان

## عملکرد باشگاهی

## منابع

رده:سوپر جام‌های فوتبال در اقیانوسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۵ (میلادی) در فرانسه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۵ (میلادی) در اقیانوسیه
رده:سوپر جام‌های فوتبال داخلی
رده:رویدادهای ورزشی تکرارشونده بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۵ (میلادی)
ستم درونی‌شده

در نظریه عدالت اجتماعی، **ستم درونی‌شده** () عبارت است از تسلیم‌شدن اعضای یک گروه سرکوب‌شده در برابر روش‌های گروه ستمگر و درونی‌کردن پیام آن علیه منافع خودشان. روزنواسر (۲۰۰۲) آن را به‌عنوان باور کردن، پذیرفتن و درونی‌کردن باورهای منفی‌ای تعریف می‌کند که ستمگر به‌عنوان حقیقت ارائه می‌دهد.

این پدیده به‌عنوان بخشی از جامعه‌پذیری در محیطی ستمگرانه رخ می‌دهد. اعضای گروه‌های محروم اجتماعی دیدگاه ستمگرانه نسبت به گروه خود را درونی می‌کنند و در نتیجه خودکلیشه‌سازی منفی را تأیید می‌کنند. این امر به بهزیستی روانی-اجتماعی و نظام‌های خودی آن‌ها آسیب می‌رساند و موجب می‌شود که پاسخ‌های رفتاری زیان‌بار و ناشی از استرس تولید و بازتولید کنند که به شکل‌گیری عادت‌های ناسازگار می‌انجامد. در نتیجه، آن‌ها با عدم درگیری آگاهانه و عمدی در مسئولیت فعال برای بهزیستی خود، «احساس مورد تعرض قرارگرفتن» را پرورش داده و تداوم می‌بخشند. افزون بر آن، نبود مشارکت پیش‌گیرانه به‌عنوان محرک‌هایی برای تغییر، مانند پرورش فضاهای مقابله‌ای و تمرین شهروندی فعال، رفاه کلی جمع را در جوامع هژمونیک مختل می‌کند.

بسته به نوع تبعیض، انواع ستم درونی‌شده شامل نژادپرستی درونی‌شده، همجنس‌گراهراسی، جنسیت‌زدگی درونی‌شده، ناتوان‌گرایی درونی‌شده و یهودستیزی با خود می‌شود. ویژگی روان‌شناختی مرتبطی به نام «سلطه درونی‌شده» نیز وجود دارد. این پدیده به‌عنوان بخشی از جامعه‌پذیری‌ای رخ می‌دهد که گروه‌های ستمگر را امتیازبخشی می‌کند. اعضای گروه‌های ستمگر جایگاه اجتماعی برتر خود را طبیعی، مقدس و بی‌عیب می‌پندارند و بر این باورند که امتیازات مرتبط با جایگاهشان انحصاری و کاملاً موجه است.

## جستارهای وابسته
* آگاهی کاذب
* درماندگی آموخته‌شده
* تقیه نژادی
* معناسازی
* بازتولید اجتماعی
* تایجین کیوفوشو

## منابع

* 

رده:روابط اکثریت و اقلیت
رده:مزیت اجتماعی
آلوفیلیا

بندانگشتی|چپ=۱٫۴|مقیاس آلوفیلیا

در جامعه‌شناسی، **آلوفیلیا** ()، پدیده داشتن نگرش مثبت نسبت به اعضای یک برون‌گروه است. عضو برون‌گروه می‌تواند هر کسی باشد که ویژگی‌هایی متفاوت از ویژگی‌های خود فرد (درون‌گروه) دارد، مانند کسی که به همان نژاد یا قومیت، فرهنگ، یا دین تعلق ندارد. این مفهوم چارچوبی برای فهم رهبری مؤثر بین‌گروهی است و به‌عنوان حالت ذهنی قابل اندازه‌گیری با پیامدهای ملموس مفهوم‌سازی شده است.

مقیاس آلوفیلیا پنج بُعد محبت، آسایش، درگیری، شور و خویشاوندی را می‌سنجد. این مقیاس به زبان‌های دیگری مانند ایتالیایی و اسپانیایی و نیز در زمینه‌های گوناگونی مانند سنجش نگرش مثبت نسبت به افراد مبتلا به زوال عقل و همچنین بزرگسالان جوان‌تر و مسن‌تر انطباق داده و اعتبارسنجی شده است.

آلوفیلیا روابط مثبت با اعضای برون‌گروه را پیش‌بینی می‌کند. برای نمونه، مطالعه‌ای در اسپانیا نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی با آلوفیلیای بالاتر فاصله اجتماعی کمتری نسبت به افراد مبتلا به چاقی داشتند. افزون بر آن، تجربه مثبت با اعضای برون‌گروه ممکن است آلوفیلیا را افزایش دهد؛ چنان‌که در مطالعه طولی تور آشپزی در ویتنام نشان داده شده است. در آن مطالعه، شرکت‌کنندگان آمریکایی تقریباً ده سال پس از رویداد، احساسات مثبتی نسبت به ویتنامی‌ها گزارش دادند که بازتاب‌دهنده ابعاد آلوفیلیا بود.
در یک مطالعه نشان داده شده که مودیتا (تجربه شادی همدلانه) ارتباط نزدیک‌تری با افزایش سطوح آلوفیلیا دارد، در حالی که همدردی (تجربه اندوه همدلانه) ارتباط قوی‌تری با کاهش سطوح تعصب نشان می‌دهد. ارتقای آلوفیلیا می‌تواند مکملی برای کاهش تعصب باشد.

## جستارهای وابسته
* برون‌گروه‌گرایی
* پارادوکس بردباری
* بیگانه‌پرستی

## منابع

رده:تحسین فرهنگ‌های خارجی
رده:نوواژه‌های دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:واژه‌های ابداع‌شده در ۲۰۰۶ (میلادی)
اندوفوبیا

**اندوفوبیا** ()، یک نوواژه است که به‌عنوان انزجار یا تحقیر نسبت به هویت فرهنگی و/یا ویژگی‌های فنوتیپی قومیت خود، و همچنین افراد همان ملت، چه به دلیل تابعیت و چه به دلیل جنبه‌های فرهنگی-اجتماعی ایدیوسنکرازی کشور یا منطقه خاستگاهشان، فهمیده می‌شود. این مفهوم وارون بیگانه‌هراسی در نظر گرفته می‌شود که همان رد آن چیزی است که به‌عنوان بیگانه یا عجیب درک می‌شود.

## ریشه‌شناسی
ریشه این اصطلاح از یونانی باستان ἔνδον به معنای «درون» و *φόβος* «فوبیا (اصطلاح پزشکی)» به معنای «وحشت» گرفته شده است.

## ملاحظات
برای آنکه بتوان به‌درستی از اندوفوبیا سخن گفت، صرف اظهارنظر یا انتقاد درباره جنبه‌ای اجتماعی یا فرهنگی از کشور یا منطقه خاستگاه خود کافی نیست. باید مجموعه‌ای از نگرش‌ها وجود داشته باشد که رد یا حتی بیزاری نسبت به عناصر سازنده یک فرهنگ یا قومیت خاص را برانگیزد؛ عناصری که به‌عنوان بخشی از این‌همانی خود فرد فهمیده می‌شوند. این عناصر ممکن است شامل شیوه‌های سخن گفتن، خود زبان، باورها مانند دین غالب در محیط پیرامون، نظام سیاسی ملی، پوشاک، روش آشپزی، سبک زندگی و موارد دیگر باشند. این رفتار می‌تواند حتی به سطوح آسیب‌شناختی برسد و فرد را از زندگی آرام با خود و محیطش ناتوان کند. در بسیاری از موارد، اندوفوبیا با تعصبات تبعیض طبقاتی و نژادپرستی نیز پیوند دارد.

از دیدگاه روان‌شناسی و جامعه‌شناسی، این رفتار به‌عنوان رفتاری مرتبط با عوامل دیگری مانند عقده حقارت و عزت نفس پایین مطالعه و تحلیل می‌شود؛ زیرا فرد خود را نسبت به تمدن، نژاد یا فرهنگ دیگری که به‌طور ضمنی یا صریح برتر می‌پندارد، پست‌تر احساس می‌کند.

## جستارهای وابسته
* ازخودبیگانگی اجتماعی
*آلوفیلیا
*تبعیض معکوس
*خودبیزاری
*ستم درونی‌شده

## منابع

رده:تبعیض
رده:هراس‌ها
نوفیم

**نوفیم** (، به معنای «چشم‌اندازها») یک شهرک اسرائیلی در لبه غربی شمال کرانه باختری است. این شهرک در مجاورت شهرک یاکیر و در حدود ۳۰ کیلومتری شرق تل‌آویو قرار دارد و از نظر اداری در حوزه اختیارات شورای منطقه‌ای شومرون جای می‌گیرد.

نوفیم در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ شمسی) توسط گروهی از یهودیان غیرمذهبی اسرائیلی بر زمین‌هایی که دولت اسرائیل آن‌ها را «اراضی دولتی» اعلام کرده بود بنیان‌گذاری شد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.

## پیشینه
بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل ۶۲۵ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی دیر استیا را برای ساخت شهرک نوفیم مصادره کرد.

این شهرک در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ شمسی) بر اراضی‌ای که در سال ۱۹۸۲ به‌عنوان زمین‌های دولتی طبقه‌بندی شده بودند توسط گروهی از یهودیان سکولار اسرائیلی پایه‌گذاری شد. نهر کانا از شمال، غرب و جنوب نوفیم می‌گذرد و منطقه حفاظت‌شده نحال کانا در شمال آن واقع است.

نوفیم در ۲۰ دقیقه‌ای رأس العین و ۱۵ دقیقه‌ای شهر آریئل جای دارد.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.

## پیوند به بیرون
* تصاویر نوفیم

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۶ (میلادی)
نوفی نحمیا

**نوفی نحمیا** () یک پایگاه پیشرو اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که در حوزه اداری شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. این پایگاه به‌طور رسمی در محدوده شهرک رحلیم جای می‌گیرد که خود یکی از شهرک‌های اسرائیلی در نزدیکی آن است. نوفی نحمیا نخستین بار در سال ۲۰۰۲ بنیان‌گذاری شد و در کنار شهرک رخلیم بر جاده ۶۰ میان کفار تپوح و عیلی واقع شده‌است. این روستا همچنین در همسایگی شهرهای فلسطینی اسکاکا و یاسوف قرار دارد و چند ده خانوار در آن زندگی می‌کنند.

پایگاه‌های پیشرو اسرائیلی بر پایه حقوق بین‌الملل و نیز قوانین خود اسرائیل غیرقانونی شمرده می‌شوند. در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو با بازطبقه‌بندی نوفی نحمیا به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم، به قانونی‌سازی آن اقدام کرد.

## پیشینه نام
این روستا به نام نحمیا بن یهودا نام‌گذاری شده‌است. او رئیس خانواده‌ای بود که شرکتی در زمینه جرثقیل داشت و نقش پررنگی در یاری‌رساندن به ایجاد شهرک‌ها در کرانه باختری ایفا کرد.

## پیشینه
نوفی نحمیا در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان یک پایگاه پیشرو غیرقانونی بنیان‌گذاری شد. در سال ۲۰۰۳ دولت اسرائیل تعهد داد که این روستا را برچیند.

بر پایه نظام اداری فلسطین، این پایگاه در استان سلفیت و بر زمین‌های روستای اسکاکا واقع شده‌است.

در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو تصمیم گرفت با بازطبقه‌بندی نوفی نحمیا به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم، آن را قانونی کند. خود رحلیم نیز پیش‌تر پایگاه پیشرو غیرقانونی بود که چند سال پیش از آن قانونی شده بود.

## جایگاه حقوقی
شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شمرده می‌شوند. ماده ۴۹ قرارداد چهارم ژنو که اسرائیل نیز از امضاکنندگان آن است، تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر حق انتقال بخشی از جمعیت غیرنظامی خود به سرزمین اشغال‌شده را ندارد». در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و اسرائیل باید شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.

## منابع

* 
* 
* 
* 

رده:مقاله‌های خرد جغرافیای اسرائیل
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
نوکدیم

**نوکدیم** (، به معنی «چوپانان») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در جنوب بیت‌لحم و در بخش شمالی کوهستان یهودا واقع شده و از نظر اداری در حوزه اختصاص شورای منطقه‌ای گوش عتصیون قرار دارد.

نوکدیم جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و سکولار دربرمی‌گیرد که هم اسرائیلی‌های بومی و هم مهاجران را شامل می‌شود. در این شهرک آکادمی دینی پیش‌نظامی «ماگن شائول» قرار دارد که در سال ۱۹۹۶ بنیان‌گذاری شد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.

## پیشینه
نوکدیم در ۵ ژوئیه ۱۹۸۲ به دست ساکنان شهرک تقوع بنیان‌گذاری شد. نام نخست شهرک «اِل-داوید» بود که به یاد دو تن از ساکنان تقوع برگزیده شد: اِلی پرسمن، مهاجری از فرانسه که در جنگ ۱۹۸۲ لبنان کشته شد، و دیوید روزنفلد، مدیر مکان گردشگری هیرودیوم که در ژوئیه ۱۹۸۲ به دست دو تن از کارکنان فلسطینی‌اش به قتل رسید.

بر پایه منبع آلمانی، پس از خاکسپاری دیوید روزنفلد، شش خانوار از تقوع چادرهای خود را در این مکان برپا کردند و آن را «اِل-داوید» نامیدند. در دسامبر ۱۹۸۲ چادرها با کاروان‌های مسکونی جایگزین شدند و پس از آنکه شمار ساکنان به بیش از ۲۰۰ نفر رسید، در سال ۱۹۹۳ این مکان جایگاه شهرک رسمی یافت و نخستین ساختمان‌های ثابت ساخته شدند.

کمیته نام‌گذاری دولتی اسرائیل نام «اِل-داوید» را نپذیرفت و نام «نوکدیم» را پیشنهاد کرد که ساکنان آن را پذیرفتند. این نام از کتاب مقدس و از آیه نخست کتاب عاموس برگرفته شده‌است: «عاموس که از چوپانان تقوع بود» (عاموس ۱:۱).

## اختلاف بر سر زمین
بر پایه گزارشی از سازمان صلح اکنون در سال ۲۰۰۶، تا ۳۱٫۲ درصد از زمینی که نوکدیم بر آن ساخته شده، مالکیت خصوصی فلسطینیان است. بر اساس قوانین خود اسرائیل، ساخت شهرک بر زمین‌های خصوصی فلسطینیان غیرقانونی است.

## درگیری اسرائیل و فلسطین
در سپتامبر ۲۰۰۱، ساریت عمرانی (۲۶ ساله) از ساکنان نوکدیم هنگامی که مهاجمان مسلح به خودروی خانواده‌اش در تقوع آتش گشودند، کشته شد. همسرش شای به‌شدت زخمی شد، اما سه فرزندشان — زوهار (۴ ساله)، زیو (۲ ساله) و راز (۳ ماهه) — که در خودرو بودند از نظر جسمی آسیبی ندیدند.

در فوریه ۲۰۰۲، آهارون گوروف (۴۶ ساله) و آوراهام فیش (۶۵ ساله) در حمله‌ای مسلحانه در مسیر میان نوکدیم و تقوع کشته شدند. دختر فیش، تامار لیپشیتس که نه‌ماهه باردار بود، از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان، دخترش با عمل سزارین به دنیا آمد. نوه فیش، کارین (۴ ساله) نیز دچار شوک شد. گردان‌های شهدای الاقصی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.

## رویدادهای معاصر
در ژوئن ۲۰۱۰، چندین خانواده اسرائیلی روس‌تبار که قصد سکونت در نوکدیم را داشتند، از ورود به شهرک بازداشته شدند. ساکنان شهرک استدلال کردند که اعضای این خانواده‌ها بر پایه هلاخا (شریعت یهود) یهودی شناخته نمی‌شوند و ممکن است اخلاق ساکنان یهودی را تضعیف کنند.

## ساکنان شناخته‌شده
* آویگدور لیبرمن (زادهٔ ۱۹۵۸)، رهبر حزب اسرائیل خانه ما و وزیر دفاع و وزیر امور خارجه پیشین اسرائیل.

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
شعاری تیکوا

**شعاری تیکوا** ( به معنی «دروازه‌های امید») یک شهرک اسرائیلی در شمال باختری کرانه باختری است که در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. این شهرک در شمال خاوری روش هاعین و یک کیلومتری خاور خط سبز در نزدیکی الکانا واقع شده و به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جمعیت آن در سال ۲۰۲۱ برابر با ۶٬۱۲۲ نفر بود.

شعاری تیکوا در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نخستین ساکنان در آوریل ۱۹۸۵ به آنجا نقل مکان کردند. هدف بنیان‌گذاران ایجاد جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و غیردین‌دار بود. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.

## جغرافیا
شعاری تیکوا در نزدیکی خط سبز و در سمت اسرائیلی دیوار حائل کرانه باختری واقع شده‌است. این شهرک ۱۴ کیلومتر در باختر آریئل و ۱۳ کیلومتر در شمال خاوری پتح تیکوا جای گرفته‌است. شعاری تیکوا همراه با شهرک‌های همجوار الکانا و اتس افرایم بلوک شهرک‌نشینی کوچکی را تشکیل می‌دهد که با دیوار حائل از بقیه کرانه باختری جدا شده‌است. فاصله این شهرک تا تل‌آویو نزدیک به ۲۳ کیلومتر و تا بیت‌المقدس نزدیک به ۴۱ کیلومتر است.

## پیشینه

بقایایی از دوره معبد دوم در نزدیکی این شهرک کشف شده‌است.

بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل زمین‌هایی را از سه روستای فلسطینی همجوار برای ساخت شعاری تیکوا مصادره کرد. بزرگ‌ترین بخش از روستای عزون عتمه گرفته شد که ۲٬۶۸۹ دونم از زمین‌هایش را به شعاری تیکوا و اورانیت از دست داد. همچنین ۸ دونم از روستای مسحه و ۳ دونم از روستای بیت امین مصادره شد.

شعاری تیکوا در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نخستین ساکنان در آوریل ۱۹۸۵ به آنجا کوچ کردند. هدف بنیان‌گذاران ایجاد جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و سکولار بود. این شهرک در سال ۱۹۹۰ جایگاه شورای شهرداری را دریافت کرد.

## جایگاه حقوقی
جامعه بین‌المللی همه شهرک‌های اسرائیلی را در سرزمین‌های اشغال‌شده پس از ۱۹۶۷ بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.

## جمعیت
شعاری تیکوا جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و غیردین‌دار است. بیشتر ساکنان شاغل در بیرون از شهرک کار می‌کنند و این شهرک ماهیت خوابگاهی دارد. جمعیت شهرک در سال ۲۰۲۱ برابر با ۶٬۱۲۲ نفر بود. در شهرک چندین مرکز آموزشی وجود دارد.

## ساکنان سرشناس
* راوید پلوتنیک (زادهٔ ۱۹۸۸)، رپ‌خوان اسرائیلی شناخته‌شده با نام هنری نِچی نِچ

## منابع

* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* تارنمای رسمی شعاری تیکوا
* شعاری تیکوا در تارنمای شورای منطقه‌ای شومرون

رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:آبادی‌های اسرائیلی در استان یهودا و سامره
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مختصات در ویکی‌داده