سنت فرانچسکا رومانا

**سنت فرانچسکا رومانا** () کلیسای کاتولیکی است که در کنار انجمن رومی در ریون کامپیتلی در رم، ایتالیا واقع شده است.

## تاریخچه
احتمالاً در قرن هشتم میلادی، در زمان پاپ پل اول، در ایوان معبد سابق ونوس و روما، یک سالن خطابه تأسیس شد. طبق روایات، سنت می‌گوید که در این مکان، سنت پیتر در این مکان دعا کرد تا سیمون مغ را به چالش بکشد. طبق این افسانه، سیمون مغ می‌خواست ثابت کند که قدرت‌های بت‌پرستانه‌اش از قدرت‌های حواریون بیشتر است و شروع به شناور شدن در مقابل پیتر کرد. حواری برای دعا به زانو درآمد و از خدا خواست که برتری خود را نشان دهد و سیمون افتاد و درگذشت. سنت می‌گوید که سنگ‌های بازالتی که زانوهای حواری در حین دعا در آنها قرار دارند، در دیوار ضلع جنوبی کلیسا تعبیه شده‌اند. کلیسایی در این مکان تا قرن دهم شناخته شده بود و سانتا ماریا نوا (یا "نوئووا"، "سنت مری جدید") نام داشت تا از کلیسای دیگر داخل انجمن رومی که به سنت مری، سانتا ماریا آنتیکوا ("سنت مری باستانی") اختصاص داده شده بود و تا آن زمان ویران شده بود، متمایز شود. آثار کلیسای باستانی در زمان پاپ لئو به این کلیسا منتقل شد. سانتا ماریا نوئووا در نیمه دوم قرن دهم گسترش یافت و سپس در قرن سیزدهم توسط پاپ هونوریوس سوم بازسازی شد و مناره و محراب به آن اضافه شد و همچنین با موزاییک مائستا، تصویری از مریم مقدس که به همراه قدیسان بر تخت نشسته است، تزئین شد. برج ناقوس و محراب اکنون در انتهای شرقی معبد رومی سابق، جایی که رواق و پله‌های ورودی قرار داشتند، واقع شده‌اند. در پشت (شرق) محراب و برج ناقوس، مجموعه‌ای از سازه‌ها وجود دارد که صومعه سابق را با دو حیاط کوچک تشکیل می‌دهند. در دو طرف شمال این سازه‌ها و در امتداد غرب از دو طرف به سمت کولوسئوم، ستون‌های بیرونی باقی مانده از معبد عظیم رومی باستان قرار دارند.

از سال ۱۳۵۲ این کلیسا تحت مراقبت اولیتان‌ها بوده است. در قرن شانزدهم، کلیسا به فرانسیس روم (فرانچسکا بوتزی) که در سال ۱۶۰۸ به مقام قدیسی رسید و یادگارهای او در سردابه موجود است، دوباره اهدا شد. فضای داخلی کلیسا دستخوش بازسازی‌های زیادی شده است. ایوان و نمای تراورتن فعلی (۱۶۱۵) توسط کارلو لامباردی طراحی و ساخته شده است.

## توضیحات
کتیبه‌های یافت شده در سانتا فرانچسکا رومانا (س. ماریا نووا)، منبع ارزشمندی که تاریخ کلیسا را نشان می‌دهد، توسط وینچنزو فورچلا جمع‌آوری و منتشر شده است.

فضای داخلی، یک شبستان واحد با نمازخانه‌های جانبی، توسط لومباردی در سال‌های قبل از قدیسی شدن فرانچسکا بوتزی، از سال ۱۵۹۵، بازسازی شد. در وسط شبستان، محراب مستطیلی شکل کلیسای قدیمی قرار دارد که با موزاییک‌های کازماتسک پوشیده شده است. در میان محراب‌ها، آثاری از پیترو تدسکی، پادره پوزی و سوبلیراس وجود دارد.

محفظه کلیسا، مجسمه گرانبهای مادونا گلیکوفیلوسا ("بانوی مهربانی ما") را در خود جای داده است، شمایلی متعلق به اوایل قرن پنجم که از سانتا ماریا آنتیکوا آورده شده است. مجسمه مادونا و کودک قرن دوازدهمی روی آن نقاشی شده بود. این مجسمه در سال ۱۹۵۰ با دقت از قاب جدا شد.

مقبره پاپ گرگوری یازدهم، که مقام پاپی را از آوینیون به رم بازگرداند، بر اساس طرحی از پر پائولو اولیویه (امضا و تاریخ ۱۵۸۴) بازسازی شده است، در ضلع جنوبی کلیسا قرار دارد.

دِکونری در ۸ اوت ۱۶۶۱ تخریب شد. سنت ماریا نوا در ۱۷ مارس ۱۸۸۷ توسط پاپ لئو سیزدهم به عنوان تیتولوس یک کشیش کاردینال دوباره تأسیس شد. تیتولوس کلیسا همچنان سانکتا ماریا نوائه است. کشیش کاردینال فعلی تیتولوس سنت ماریا نووا، پیتر اردو است. یک کشیش کاردینال دیگر هیچ گونه صلاحیتی بر کلیسای اسمی خود یا روحانیون آن ندارد. او فقط محافظ کاردینال است.

سنت فرانچسکا رومانا به دلیل افسانه‌ای مبنی بر اینکه فرشته‌ای هنگام سفر شبانه با چراغ راه او را روشن می‌کرد، حامی رانندگان خودرو لقب گرفته است. در روز جشن او (۹ مارس) ماشین‌ها تا کولوسئوم صف می‌کشند تا از این نعمت بهره‌مند شوند.

نمای کلیسای کالج هولی کراس، در کلونلیف دوبلین، ایرلند، کپی سانتا فرانچسکا رومانا است. این کلیسا توسط معمار احیای گوتیک، جیمز جوزف مک‌کارتی، طراحی شده است و یکی از معدود استثنائات در فهرست آثار گوتیک اوست.

## کنفسیو
کنفسیو، محوطه‌ای محصور در زیر محراب است که بین سال‌های ۱۶۳۸ تا ۱۶۴۹ با طرحی از جیان لورنزو برنینی ساخته شده است. در مرکز آن، مجموعه‌ای از مجسمه‌های سنت فرانچسکا و فرشته قرار دارد. مجسمه برنینی در طول اشغال فرانسه در سال ۱۷۹۸ ربوده شد و اکنون گم شده است و در سال ۱۸۶۶ توسط مجسمه‌ساز جوسوئه ملی جایگزین شد.

## آثار هنری
کلیسای سانتا فرانچسکا رومانا (در بخش ظروف مقدس) شمایلی باستانی از مریم گلیکوفیلوسا (به معنای «مهربانی») را در خود جای داده است: قدمت این اثر به قرن پنجم میلادی برمی‌گردد، این اثر به دلیل فرسودگی کلیسای سانتا ماریا آنتیکوا به اینجا منتقل شد. شمایل روی محراب بلند از مکتب توسکانی قرن دوازدهم است. قرن‌ها، این شمایل روی شمایل اصلی قرار گرفته بود و تنها در سال ۱۹۴۹، یک مرمت ظریف، تصویر سانتا ماریا آنتیکوا را دوباره نمایان کرد.

موزاییک محراب که مریم و کودک را با قدیسان به تصویر می‌کشد، و موزاییک روی طاق پیروزی مربوط به قرن دهم میلادی هستند.

در میان آثار دیگر، معجزه سنت بندیکت، نقاشی قرن هجدهمی اثر پیر سوبلیراس، نیز در خزانه کلیسا یافت شده است، و در طاق اولین نمازخانه در سمت راست، نقاشی دیواری - که متأسفانه ویران شده است - با تصویر پزشکان کلیسا که به ملوتزو دا فورلی معروف نسبت داده شده است.

خزانه کلیسا همچنین تثلیث با برناردو تولومی مقدس و فرشتگان را که توسط جیاچینتو برندی بین سال‌های ۱۶۶۵ تا ۱۶۷۰ نقاشی شده است، در خود جای داده است.

## دفن‌ها
بقایای قدیس، پوشیده از نقره، در سردابه محافظت شده با شیشه قرار دارد.

در جناح راست، مقبره پاپ گرگوری یازدهم قرار دارد که پاپ را از آوینیون به رم بازگرداند. این اثر اثر پیترو پائولو اولیویه از سال ۱۵۸۴ است. این بنای مرمرین شامل یک تابلوی مرکزی است که بازگشت پاپ از آوینیون به رم در ۱۷ ژانویه ۱۳۷۷ را به تصویر می‌کشد و دو ستون و دو مجسمه در دو طرف آن قرار دارند.

نقاش جنتیله دا فابریانو در سال ۱۴۲۷ در این کلیسا به خاک سپرده شد، اما هیچ اثری از مقبره او باقی نمانده است. با این حال، در دهه ۱۹۵۰، پلاکی در کف شبستان قرار داده شد که یادبود دفن نقاش فابریانو در داخل کلیسا بود.

## منابع

* *Roma*, Touring Club Italiano, 2004.
* Placido Lugano, *S. Maria Nova (S. Francesca Romana)* (Roma: Libreria Mantegazza, [1930?]).
* Elfriede Kartusch, *Das Cardinalskollegium in der Zeit von 1181 bis 1227* (Wien 1948).
* P. Ronci, *Basilica di Santa Maria Nova, Santa Francesca Romana al Foro Romano* (Christen, 1973).
* H. W. Klewitz, *Reformpapsttum und Kardinalkolleg* (Darmstadt 1957).
* Barbara Zenker, *Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130 bis 1159* (Würzburg 1964).
* R. Hüls, *Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049-1130* (Tübingen 1977).
* 

## پیوند به بیرون

رده:کلیساهای بازیلیکا در رم