ویتوریا ننی

**ویتوریا ننی** (;  – ) 
یک فعال ضدفاشیست ایتالیایی بود که در جریان مقاومت فرانسه در طول جنگ جهانی دوم فعالیت می‌کرد. او دختر سیاستمدار سوسیالیست ایتالیایی پیترو ننی بود. ویتوریا و خانواده‌اش در سال ۱۹۲۸ برای فرار از آزار و خشونت در ایتالیای فاشیست به فرانسه گریختند.  

ننی در فرانسه میان دو جنگ جهانی بزرگ شد و در سال ۱۹۳۷ با ناشر فرانسوی آنری دابوف ازدواج کرد. در سال ۱۹۴۲ و در دوران اشغال فرانسه توسط آلمان نازی، دابوف به دلیل چاپ اعلامیه‌های حزب کمونیست فرانسه دستگیر و تیرباران شد. ننی نیز بازداشت و به اردوگاه آشویتس تبعید شد، جایی که هفت ماه را گذراند و سپس در اثر بیماری، احتمالاً حصبه، درگذشت.  

## پیشینه
ویتوریا گوریتسیا ننی در آنکونا در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۵ به دنیا آمد و سومین دختر پی‌یترو ننی، که بعدها یکی از رهبران حزب سوسیالیست ایتالیا شد و کارمن امیلیانی. در زمان تولد ویتوریا، پدرش در نبرد سوم ایزونتسو می‌جنگید. او در خانواده لقب محبت‌آمیز «ویوا» گرفت. دو خواهر بزرگ‌ترش جولیانا و اوا و یک خواهر کوچک‌تر به نام لوسیانا بودند. خانواده سرانجام به میلان نقل‌مکان کرد و ویتوریا در اکتبر ۱۹۲۲ به مدرسه رفت و گفته می‌شود در زبان ایتالیایی و ریاضیات استعداد زیادی داشت.  

در دههٔ ۱۹۲۰ خانوادهٔ ننی بارها توسط فاشیست‌ها مورد آزار و حمله قرار گرفتند. از جمله، در سال ۱۹۲۶ گروهی از فاشیست‌ها ویتوریا را در راه مدرسه ترساندند و یک بار وقتی به خانه برگشت، دید گروهی پیراهن‌سیاه‌ها آپارتمان خانواده را ویران کرده و تهدید کرده‌اند که پدرش را مثل ماتئوتی خواهند کشت. مجموعه‌ای از این خشونت‌ها باعث شد خانواده در سال ۱۹۲۸ به پاریس بگریزد.  

ویتوریا در فضای سیاسی نسبتاً آزادتر فرانسه میان دو جنگ جهانی بزرگ شد، جایی که زنان می‌توانستند درس بخوانند و کار کنند. او دبیرستان را در پاریس گذراند. نسبت به خواهرانش کمتر سیاسی بود و عضو حزب سوسیالیست ایتالیا نشد، هرچند ارزش‌های دموکراتیک خانواده‌اش را داشت. در سال ۱۹۳۷ با آنری دابوف ازدواج کرد و از طریق این ازدواج تابعیت فرانسه گرفت. دابوف مدیر یک شرکت انتشاراتی بود و آن دو در خیابان رمی دو گورمون زندگی می‌کردند.

## مقاومت فرانسه
[بندانگشتی|چپ|[عکس بازداشت ویتوریا (بالا) و همسرش آنری (پایین)، ژوئن ۱۹۴۲]]
ننی و دابوف پس از اشغال فرانسه توسط آلمان نازی در سال ۱۹۴۰ به مقاومت فرانسه پیوستند.  

در ۱۹۴۲ اعضای حزب کمونیست فرانسه از دابوف خواستند که از چاپخانه‌اش برای انتشار اعلامیه استفاده کند. او این موضوع را با ننی در میان گذاشت و او تشویقش کرد. در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۲، پلیس چاپخانه را بازرسی کرد و بقایای سوخته اعلامیه‌ها را یافت و آنری را دستگیر کردند.  

## بازداشت و مرگ
ننی هر روز برای ملاقات به زندان می‌رفت و برای همسرش غذا می‌برد. در ۲۳ ژوئن او نیز بازداشت شد. هر دو به چاپ و توزیع تبلیغات ضدنازی و همچنین انتشار تبلیغات «ضدفرانسوی گلیستی» در دانشگاه‌ها متهم شدند.  

در ۱۰ اوت، مردان پرونده به فورت مون-والرین منتقل شدند و دابوف روز بعد تیرباران شد. ننی ابتدا در فورت دو رومانوویل زندانی شد. در ۲۱ یا ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳، او همراه با ۲۳۰ زن دیگر به اردوگاه آشویتس تبعید شد.  

در آشویتس، شماره 31635 روی دست او خال‌کوبی شد. او دچار بیماری‌هایی از جمله تیفوس و مشکلات کلیوی شد. با وجود شرایط سخت، به درمان زندانیان دیگر کمک می‌کرد.  

ویتوریا ننی احتمالاً بر اثر حصبه در ۱۵ یا ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳ درگذشت.  

## میراث
[بندانگشتی|[اشتولپرشتاین ویتوریا ننی در آنکونا]]
خانوادهٔ ننی برای نجات او تلاش زیادی کردند، از جمله تماس با سفارت‌ها و صلیب سرخ. پی‌یترو ننی حتی به فکر تماس با بنیتو موسولینی افتاد. اما خانواده تا سال ۱۹۴۵ از مرگ او بی‌خبر بودند.  

پی‌یترو ننی در ۱۹۴۷ به آشویتس رفت تا یاد دخترش را گرامی بدارد. در ۱۹۶۵ رئیس‌جمهور جوزپه سراگات نیز او را یاد کرد. در ۱۹۷۱ دولت اسرائیل در جنگل شهیدان درختی به نام او کاشت.  

در ۱۹۸۸ کارت عضویت حزب سوسیالیست ایتالیا به او اختصاص داده شد و نقاشی رناتو گوتوسو روی آن چاپ شد. در ۲۰۲۰ یک اشتولپرشتاین در آنکونا نصب شد.  

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی آنکونا
رده:درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت حصبه
رده:دور از وطن‌های اهل ایتالیا در فرانسه
رده:زادگان ۱۹۱۵ (میلادی)
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایتالیا
رده:ضدفاشیست‌های اهل ایتالیا