ناودان روغن

بندانگشتی|زباله‌های غذایی جمع‌آوری‌شده، که گاهی برای تولید روغن ناودان استفاده می‌شود
**نفت ناودان**، **نفت ترانشه**، **نفت فاضلاب**، **نفت هاگواش** و **نفت آلوده** (Chinese به چینی:餿水油؛) اصطلاحات عامیانه چینی هستند که عمدتاً در چین و تایوان برای اشاره به روغن بازیافتی استفاده می‌شوند.

این اصطلاح می‌تواند برای توصیف عمل غیرقانونی رستوران‌ها در استفاده مجدد از روغن پخت و پزی که قبلاً برای مدت طولانی‌تری از آنچه کدهای ایمنی اجازه می‌دهند، پخته شده است، استفاده شود. همچنین می‌تواند برای توصیف فرآوری مجدد چربی زرد جمع‌آوری شده از منابعی مانند سرخ‌کن‌های رستوران، زباله‌های آشپزخانه، کشتارگاه‌ها و فاضلاب‌ها استفاده شود.

از سال ۲۰۱۱، دولت چین به‌طور قابل توجهی استفاده مجدد از روغن ناودان برای مصرف انسان را سرکوب کرده است، و دولت چین همچنین مقررات واضح‌تری را برای مقابله با روغن زائد اجرا می‌کند. فروش روغن ناودان در چین می‌تواند منجر به احکام طولانی مدت زندان یا حکم اعدام با تخفیف شود. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۴، تاجر ژو چوانفنگ به جرم فروش روغن ناودان به اعدام محکوم شد. در همان سال، یک رسوایی بزرگ روغن ناودان در تایوان کشف شد. در سال ۲۰۱۵، یه ون-هسیانگ، که رئیس یک شرکت غذایی تایوانی بود، به جرم فروش ۲۴۳ تن روغن ناودان به ۲۲ سال زندان و ۵۰ میلیون دلار تایوان (۱٫۶ میلیون دلار آمریکا) جریمه محکوم شد.

## تاریخچه
اولین مورد ثبت شده از روغن ناودان در تایوان در سال ۱۹۸۵ گزارش شد. در تحقیقات بعدی، ۲۲ نفر به دلیل مشارکت در یک حلقه بازیافت روغن مستقر در تایپه به مدت ۱۰ سال دستگیر شدند. بدترین مجرم به ۷ سال زندان محکوم شد.

اولین مورد ثبت شده از روغن ناودان در سرزمین اصلی چین در سال ۲۰۰۰ گزارش شد، زمانی که یک فروشنده خیابانی در حال فروش روغن حاصل از زباله‌های رستوران‌ها بود.

گزارش شده است که برخی از فروشندگان خیابانی و رستوران‌ها در چین به‌طور غیرقانونی از روغن بازیافتی نامناسب برای مصرف انسان برای پخت غذا استفاده کرده‌اند.

در سال ۲۰۱۰، تخمین زده شد که روغن ناودان ۱۰٪ از بازار روغن خوراکی چین را تشکیل می‌دهد (از هر ۱۰ رستوران، ۱ رستوران از آن استفاده می‌کند) و سالانه ۳ میلیون تن روغن ناودان در چین مصرف می‌شود، با شبکه‌ای از توزیع‌کنندگان روغن ناودان در سراسر مرکز و شرق چین. در سال ۲۰۱۱، دولت چین سرکوب گسترده‌ای را علیه استفاده مجدد از روغن ناودان برای مصرف انسان آغاز کرد. در سال ۲۰۱۱، آنها ۳۲ نفر را به دلیل تولید این روغن دستگیر و ۹۰ تن از آن را در ۱۴ استان توقیف کردند. این مقدار معادل حدود یک دهم روغنی است که معمولاً توسط رستوران‌ها استفاده می‌شود. همان‌طور که فنگ پینگ از مرکز تحقیقات گوشت چین گفته است: «روغن غیرقانونی پس از تصفیه و خالص‌سازی، هیچ تفاوتی در ظاهر و شاخص‌ها نشان نمی‌دهد، زیرا قانون‌شکنان در کنار آمدن با استانداردهای تعیین‌شده مهارت دارند.»

در سپتامبر ۲۰۱۲، تحقیقات مداومی در مورد استفاده مشکوک از روغن ناودان به عنوان ماده اولیه در صنعت داروسازی چین فاش شد. رسوایی مربوط به ۲۴۰ تن روغن ناودان در تایوان که صدها شرکت و هزاران رستوران را تحت تأثیر قرار داد، که برخی از آنها ممکن است به خارج از کشور صادر شده باشند، در سپتامبر ۲۰۱۴ فاش شد.

در سال ۲۰۱۸، محققان با استفاده از (رزونانس مغناطیسی هسته‌ای پروتون)، (دفع لیزری/یونیزاسیون-طیف‌سنجی جرمی با کمک ماتریس) و (کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا) بر روی شناسایی اجزای مختلف موجود در روغن ناودان کار کردند.

## مقررات و اجرای قانون
قانون چین تصریح می‌کند که چربی حیوانی صنعتی برای استفاده در محصولات غذایی مجاز نیست زیرا استانداردهای اولیه بهداشتی را برآورده نمی‌کند و ممکن است حاوی سطوح بالایی از آلاینده‌های بالقوه سمی باشد. دولت‌های ملی و محلی در حال تحقیق در مورد روش‌های آزمایش و شناسایی روغن ناودان هستند، اما  هیچ استاندارد سراسری برای کمک به این فرایند وجود نداشت. دولت در حال بررسی روش‌هایی است که به تجهیزات فنی و همچنین آزمایش‌های فوری در محل برای غربالگری روغن مشکوک متکی باشند. پنج آزمایش پیشنهادی برای روغن ناودان وجود دارد، اما هیچ‌کدام نتوانسته‌اند آن را به‌طور دقیق تشخیص دهند.

با توجه به صنعت گسترده کارخانه‌های چین که درگیر فرآوری قانونی روغن پسماند برای تولید محصولاتی مانند پلاستیک، لاستیک، سوخت، صابون و غیره هستند، شایعات و ادعاهای فراوانی در مورد واسطه‌های بی‌وجدان که روغن ناودان را برای پخت و پز و سرخ کردن می‌فروشند، وجود داشته است. با این حال، اثبات و پیگرد قانونی چنین سودجویانی همچنان دشوار است. مقالات ایمنی مواد غذایی که توسط بنیاد ملی علوم طبیعی چین تأمین مالی می‌شوند، مشکلات مداوم در اجرای مقررات را به ماهیت غیرمتمرکز زنجیره لجستیک، زیرساخت‌های ناکافی ملی برای دفع/بازیافت و نوآوری‌های مکرر در پنهان‌سازی بصری و شیمیایی روغن ناودان نسبت می‌دهند.

در ماه‌های اوت و سپتامبر ۲۰۱۱، دولت شهر پکن دو مجموعه جدید از مقررات را تصویب کرد. اولین مجموعه «در مورد تسریع برنامه بازیافت زباله‌های غذایی و روغن زائد شهر» بود. اهداف آن افزایش پردازش روزانه زباله‌های غذایی به ۲۲۰۰ تن تا سال ۲۰۱۲ و به ۲۹۰۰ تن تا سال ۲۰۱۵ است. علاوه بر این، هدف از این مقررات ایجاد سیستمی است که «باید یک پردازش یکپارچه، استاندارد و منظم از جمع‌آوری زباله‌های نفتی و بهبود سیستم حمل و نقل باشد». مجموعه دوم مقررات شهر پکن، به نام «مقررات زباله‌های جامد شهری پکن»، در سپتامبر ۲۰۱۱ تصویب شد. این مقررات به‌طور خاص دو منبع روغن ناودان را هدف قرار می‌دهد: زباله‌های غذایی و روغن استفاده شده. دولت مرکزی قصد دارد این دو مجموعه مقررات را به عنوان نمونه‌های ملی ارائه دهد، اما می‌خواهد هر شهرداری در سطح ملی راه‌حل‌های خود را برای مشکل زباله‌های غذایی و روغن ناودان پیدا کند.

در اوت ۲۰۱۱، یک کمپین سراسری برای مقابله با تولید و فروش گسترده روغن ناودان آغاز شد. این کمپین اجرای قانون، ۱۰۰ تولیدکننده روغن ناودان را کشف و بیش از ۸۰۰ نفر را که گفته می‌شود در تولید و فروش روغن ناودان دست داشته‌اند، دستگیر کرد. در آوریل ۲۰۱۲، یک کمپین دیگر با ۱۰۰ دستگیری دیگر و تعطیلی ۱۳ کارگاه غیرقانونی در چهار استان رخ داد. طبق اطلاعیه‌ای که به‌طور مشترک توسط دادگاه عالی خلق، دادستانی عالی خلق و وزارت امنیت عمومی منتشر شد، اکنون مجازات اعدام در هنگام پیگرد قانونی موارد جدی‌تر تولید روغن ناودان در کشور، یک گزینه خواهد بود. مجازات‌های شدیدتری نیز برای مقامات دولتی و عمومی که به درستی به مسائل مربوط به روغن ناودان رسیدگی نمی‌کنند، اعمال خواهد شد. شورای دولتی اعلام کرد که بازرسان، نمایشگاه‌های تجاری روغن خوراکی و بازارهای عمده‌فروشی را هدف قرار خواهند داد و خواستار بازرسی روغن مورد استفاده در رستوران‌ها، بوفه‌های مدارس، غذاخوری‌های کار و آشپزخانه‌ها در محل‌های ساخت و ساز شدند. شورای دولتی همچنین اظهار داشت که مشاغلی که از روغن بازیافتی استفاده می‌کنند، مجبور به تعطیلی موقت یا لغو مجوز کسب و کار خود خواهند شد، در حالی که دستفروشانی که این روغن را می‌فروشند، ممکن است تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. در اکتبر ۲۰۱۳، مردی از استان جیانگ‌سو در شرق چین به جرم سود هنگفت از تولید و فروش روغن ناودان به حبس ابد محکوم شد.

در ژانویه ۲۰۱۴، ژو چوانفنگ به اعدام با دو سال تخفیف محکوم شد و برادرانش ژو چوانکینگ و ژو چوانبو به جرم فروش روغن ناودان به حبس ابد محکوم شدند.

## منابع

رده:بازیافت
رده:تاریخ اقتصاد چین
رده:تایوان در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:چین در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:دانه‌های روغنی
رده:رسوایی‌ها در جمهوری خلق چین
رده:سلامت در تایوان
رده:سلامت در چین
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی