open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
، زاکسن-گوتا

**دوک‌نشین زاکسن-گوتا** (به آلمانی: Herzogtum Sachsen-Gotha) یکی از مهم‌ترین و پیشروترین ایالت‌های ارنستین در تورینگن بود که علی‌رغم عمر کوتاه چهل‌ساله‌اش، سنگ‌بنای یکی از مدرن‌ترین حکومت‌های زمان خود را بنا نهاد. این دوک‌نشین تحت حاکمیت «ارنست پارسا»، به الگویی برای حکمرانی خردمندانه در سراسر آلمان تبدیل شد.

## واقعه هیجان‌انگیز: ارنست پارسا و آموزش اجباری
در حالی که بقیه اروپا درگیر جنگ و فقر بود، دوک ارنست یکم (معروف به ارنست پارسا) دست به انقلابی بزرگ زد. او در سال ۱۶۴۲، برای نخستین بار در تاریخ، قانون «آموزش اجباری» را برای کودکان (دختر و پسر) در زاکسن-گوتا وضع کرد. شایعه شده بود که در قلمرو او، حتی دهقانان هم سواد خواندن و نوشتن داشتند و از بسیاری از اشراف سایر نقاط اروپا باسوادتر بودند. این موضوع باعث شد گوتا به یکی از باسوادترین مناطق جهان در سده هفدهم تبدیل شود که ریشه در روحیه مذهبی و اصلاح‌طلبانه دوک داشت.

## شکوه معماری: کاخ فریدن‌اشتاین، دژی برای صلح
بزرگ‌ترین میراث فیزیکی این دوک‌نشین، کاخ عظیم **فریدن‌اشتاین** (Friedenstein) است که نامش به معنای «سنگِ صلح» است. ارنست پس از فجایع جنگ سی‌ساله، این کاخ را به عنوان نمادی از پایان جنگ بنا کرد. این عمارت بزرگ‌ترین کاخ باروک زودرس در آلمان است که به طرز عجیبی در طول تمام جنگ‌های بعدی (حتی جنگ جهانی دوم) سالم ماند. نکته هیجان‌انگیز این کاخ، تئاتر «اکهوف» در داخل آن است که قدیمی‌ترین تئاتر باروک جهان با ماشین‌آلات چوبی اصلی است که هنوز هم کار می‌کنند.

## تقسیم بزرگ: یک ایالت و هفت پسر
مرگ ارنست پارسا در سال ۱۶۷۵ میلادی، به یکی از پیچیده‌ترین تقسیمات میراثی در تاریخ آلمان منجر شد. او هفت پسر داشت و طبق وصیتش، قلمرو وسیع او باید میان همه آن‌ها تقسیم می‌شد. این اتفاق در سال ۱۶۸۰ رخ داد و زاکسن-گوتا به هفت دوک‌نشین کوچک‌تر (مانند ماینینگن، کوبورگ، آیزنبرگ و...) تجزیه شد. این واقعه هیجان‌انگیز سیاسی باعث شد که منطقه تورینگن به مدت دو سده به صورت مجموعه‌ای از ایالت‌های مینیاتوری اداره شود که هر کدام به دنبال رقابت فرهنگی با دیگری بودند.

## کانون دانش و ستاره‌شناسی
زاکسن-گوتا از همان ابتدا کانون علم بود. به دلیل سواد بالای عمومی، این شهر به مرکزی برای چاپ کتاب و بعدها ستاره‌شناسی تبدیل شد. رصدخانه مشهور گوتا که بعدها ساخته شد، ریشه در سنت‌های علمی دارد که ارنست پارسا بنا نهاده بود. حتی نقشه غول‌پیکر جهان که در کتابخانه کاخ نگهداری می‌شود، نشان‌دهنده دیدگاه جهانی و کنجکاوی علمی حکام این ایالت کوچک است که مرزهای دانش را جابه‌جا می‌کردند.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:گوتا
رده:خاندان ویتین

[رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم]]
رده:تاریخ آلمان
رده:آلتنبورگ
رده:برون‌بوم پیشین
رده:خاندان ویتین
رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
زاکسن-آیزنبرگ

**دوک‌نشین زاکسن-آیزنبرگ** (به آلمانی: Herzogtum Sachsen-Eisenberg) یکی از کوتاه‌ترین عمرها را در میان دوک‌نشین‌های ارنستین در تورینگن داشت. این ایالت کوچک که تنها ۲۷ سال دوام آورد، محصول تقسیم میراث «ارنست پارسا» میان هفت پسرش بود و تنها حاکم آن، «کریستیان»، نام خود را با ساخت یکی از زیباترین کلیساهای باروک آلمان جاودانه کرد.

## بدهی‌های سنگین
دوک کریستیان، تنها حاکم این قلمرو، شخصیتی بسیار عجیب و غریب داشت. او که به شدت به علوم غریبه و کیمیاگری علاقه‌مند بود، مبالغ هنگفتی را صرف آزمایش‌های بی‌حاصل برای تبدیل فلزات به طلا کرد. این وسواس فکری نه تنها خزانه‌ی کوچک دوک‌نشین را خالی کرد، بلکه باعث شد او در پایان عمر با بدهی‌های سنگینی دست و پنجه نرم کند. با مرگ او در سال ۱۷۰۷، چون فرزندی نداشت، قلمرو او بلافاصله میان برادرانش تقسیم شد و نام آیزنبرگ از نقشه سیاسی به عنوان یک ایالت مستقل حذف گشت.

## کلیسای قصر
بزرگ‌ترین میراثی که از این دوک‌نشینِ کوتاه باقی مانده، «کلیسای قصر کریستیان‌بورگ» (Schlosskirche) است. این کلیسا که به دستور دوک کریستیان ساخته شد، یکی از باشکوه‌ترین نمونه‌های معماری باروک در شمال آلمان محسوب می‌شود. تزئینات داخلی خیره‌کننده، گچ‌بری‌های ظریف و نقاشی‌های سقفی آن چنان با ظرافت کار شده‌اند که به آن لقب «مروارید باروک تورینگن» را داده‌اند. امروزه این کلیسا تنها یادگار شکوهِ کوتاه و پرهزینه‌ی دورانی است که آیزنبرگ رویای تبدیل شدن به یک پایتخت بزرگ را در سر داشت.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:انحلال‌های ۱۷۰۷ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۷۰۷ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۶۸۰ (میلادی)

رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
دوک‌نشین بزرگ مکلنبورگ شورین

**دوک‌نشین بزرگ مکلنبورگ-شورین** (به آلمانی: Großherzogtum Mecklenburg-Schwerin) یکی از ایالت‌های ساحلی و تاریخی در شمال آلمان بود که توسط شاخه‌ای از خاندان مکلنبورگ اداره می‌شد. این سرزمین که به دلیل سواحل زیبا در کنار دریای بالتیک و هزاران دریاچه در بخش داخلی شهرت داشت، یکی از باثبات‌ترین و در عین حال محافظه‌کارترین ایالات در سراسر اروپا محسوب می‌شد.

## حکومتی که در زمان ایستاده بود
نقل‌قول مشهوری از اتو فون بیسمارک وجود دارد که می‌گوید: «اگر قرار باشد دنیا به پایان برسد، من به مکلنبورگ خواهم رفت؛ چون آنجا همه‌چیز پنجاه سال دیرتر اتفاق می‌افتد!» این جمله به خوبی وضعیت مکلنبورگ-شورین را توصیف می‌کند. در حالی که تمام اروپا درگیر تحولات صنعتی و دموکراتیک بود، دوک‌های بزرگ مکلنبورگ همچنان بر اساس ساختار فئودالی قرون وسطی حکومت می‌کردند و تا سال ۱۹۱۸، این ایالت تنها ایالت آلمانی بود که هیچ قانون اساسی مدرنی نداشت.

## قصر شورین
بارزترین نماد این دوک‌نشین، **قصر شورین** (Schweriner Schloss) است که بر روی یک جزیره در میان دریاچه بنا شده و به «نوی‌شوان‌اشتاین شمال» معروف است. این کاخ با ۶۳۵ اتاق و برج‌های طلایی خیره‌کننده، محل اقامت اصلی دوک‌های بزرگ بود. طبق افسانه‌های محلی، روحی به نام «پترمردک» (Petermännchen) در راهروهای این قصر نگهبانی می‌دهد که گفته می‌شود هنوز هم شب‌ها در قصر پرسه می‌زند تا از اموال دوک محافظت کند.

## ساختار اجتماعی و اقتصادی
مکلنبورگ-شورین با دسترسی به دریای بالتیک، اقتصادی مبتنی بر کشاورزی کلان و تجارت دریایی داشت. اربابان زمین‌دار مکلنبورگ که به «یونکرها» معروف بودند، قدرتمندترین طبقه اجتماعی منطقه را تشکیل می‌دادند. شهر ساحلی **وارنمونده** بندر اصلی این دوک‌نشین برای ارتباط با دنیای خارج بود. تضاد میان قصرهای باشکوه اشرافی و کلبه‌های ساده ماهیگیران در کنار ساحل، به این سرزمین هویتی منحصربه‌فرد بخشیده بود.

## سقوط در جریان انقلاب
در نوامبر ۱۹۱۸، وقتی شعله‌های انقلاب آلمان به شمال رسید، فردریش فرانس چهارم، آخرین دوک بزرگ، ناچار شد از قدرت کناره‌گیری کند. او با قلبی شکسته قصر شورین را ترک کرد و با رفتن او، مکلنبورگ-شورین به یک «ایالت آزاد» تبدیل شد. بدین ترتیب، دوران طولانی حکومت سلسله‌ای که ریشه در شاهزادگان اسلاو سده دوازدهم داشت، به پایان رسید و این منطقه وارد دوران جدیدی از تاریخ سیاسی خود شد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* مکلنبورگ-فورپومرن
* دوک‌نشین بزرگ مکلنبورگ-استرلیتز

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۱۵ (میلادی) در اروپا
رده:انحلال‌های ۱۹۱۸ (میلادی) در اروپا
رده:دوک‌نشین‌های بزرگ پیشین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای پیشین مکلنبورگ-فورپومرن
رده:تاریخ مکلنبورگ
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:ایالات کنفدراسیون آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان

رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:خاندان ویتین
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:تاریخ آلمان
رده:منطقه‌های آلمان
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:تاریخ آلمان
رده:منطقه‌های آلمان
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
بودوآر (مجله)

***بودوآر: مجله‌ای از رسوایی، فکاهیات و غیره***  یک مجله اروتیک بود که در دهه ۱۸۸۰ توسط ویلیام لازنبی در لندن منتشر می‌شد. این نشریه ادامه‌ای بر مجله *[[پرل (مجله)|پرل]]* بود و بین سال‌های ۱۸۸۳ و ۱۸۸۴ وجود داشت.

## بازنشرها
**بودوآر: یک مجله ویکتوریایی از رسوایی و غیره*، انتشارات گروو پرس، نیویورک،

## منابع

## برای مطالعۀ بیشتر

* Donald McCormick, Richard Deacon, "Erotic literature: a connoisseur's guide", Continuum, 1992, , p.&nbsp;61
* Vance Randolph, "Unprintable Ozark Folksongs and Folklore: Blow the candle out", Volume 2 of Roll Me in Your Arms: Unprintable Ozark Folksongs and Folklore, ed. Gershon Legman, University of Arkansas Press, 1992, , p.&nbsp;898

رده:خردهای مجله پورنوگرافی
رده:مجله‌های اروتیک منتشرشده در بریتانیا
رده:مجله‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۸۳ (میلادی)
رده:مجله‌های لندن
رده:مجله‌های منحل‌شده بریتانیا
دوک‌نشین پومرانی

**دوک‌نشین پومرانی** (به آلمانی: Herzogtum Pommern) سرزمینی استراتژیک و کهن در کرانه‌های جنوبی دریای بالتیک بود که قرن‌ها توسط «خاندان گریفین» اداره می‌شد. این دوک‌نشین به دلیل موقعیت خاصش، مانند یک پل ارتباطی میان جهان اسلاو و جهان ژرمن عمل می‌کرد و تاریخ آن پر است از تقسیمات مکرر، نبردهای دریایی و رقابت‌های پیچیده دیپلماتیک میان قدرت‌های بزرگ بالتیک.

## بوگیسلاو دهم و سفر پرمخاطره
هیجان‌انگیزترین شخصیت تاریخ پومرانی، دوک بوگیسلاو دهم (معروف به بوگیسلاو بزرگ) است. او کسی بود که پومرانیِ تکه‌تکه شده را پس از ۲۰۰ سال دوباره متحد کرد. اما ماجرای «با حال» او، سفر زیارتی‌اش به اورشلیم در سال ۱۴۹۶ بود. در مسیر بازگشت، او با دزدان دریایی در مدیترانه درگیر شد و با شجاعت شخصی خود توانست از مهلکه بگریزد. او با بازگشت به پومرانی، این دوک‌نشین را به یک قدرت مدرن رنسانسی تبدیل کرد و با ازدواج با شاهزاده‌خانم لهستانی، توازن قدرتی بی‌نظیر در منطقه ایجاد کرد.

## خاندانی با نماد جانور افسانه‌ای
نکته جالب پومرانی، خاندان سلطنتی آن یعنی «گریفین‌ها» است. نماد آن‌ها موجودی افسانه‌ای با بدن شیر و سر و بال عقاب بود که هنوز هم در نشان‌های خانوادگی و پرچم‌های شهرهای پومرانی دیده می‌شود. این سلسله بیش از ۵۰۰ سال بر این خاک فرمان راندند که در تاریخ اروپا رکوردی کم‌نظیر است. پایان این خاندان بسیار دراماتیک بود؛ با مرگ آخرین دوک (بوگیسلاو چهاردهم) در جریان جنگ سی‌ساله، پومرانی میان پادشاهی سوئد و براندنبورگ-پروس تقسیم شد و هویت مستقل آن برای همیشه از دست رفت.

## قلعه دوک‌ها در شچچین
اگر امروز به شهر شچچین (اشتتین سابق) سفر کنید، «قلعه دوک‌های پومرانی» (Zamek Książąt Pomorskich) اولین جایی است که باید ببینید. این قلعه رنسانسی با برج‌های سفید و حیاط‌های باشکوهش، روزگاری مرکز قدرت بالتیک بود. در زیرزمین‌های این قلعه، سارکوفاژهای (تابوت‌های سنگی) باشکوه دوک‌های گریفین نگهداری می‌شود که یادآور دوران شکوه دریانوردی و تجارت این منطقه است.

## پرونده سیدونیا فون بورک
یکی از بخش‌های تاریک و هیجان‌انگیز تاریخ پومرانی، ماجرای اعدام «سیدونیا فون بورک» در سال ۱۶۲۰ است. او یک زن نجیب‌زاده بود که متهم شد با جادوگری باعث انقراض خاندان گریفین (ناباروری دوک‌ها) شده است. این پرونده جنجالی که آمیزه‌ای از حسادت‌های درباری و خرافات مذهبی بود، به یکی از مشهورترین محاکمات جادوگری در تاریخ آلمان تبدیل شد و الهام‌بخش داستان‌ها و نقاشی‌های بسیاری گشت.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* تاریخ لهستان
* پومرانی سوئد

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۴۷۸ (میلادی) در اروپا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۶۲۵ (میلادی) در اروپا
رده:دوک‌نشین‌های امپراتوری مقدس روم
رده:دوک‌نشین پومرانی
رده:کشورهای پیشین در اروپا
رده:دوک‌نشین‌های پیشین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۱۲۱ (میلادی)

رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان

رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:تاریخ آلمان
رده:منطقه‌های آلمان
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها

رده:تاریخ آلمان
رده:منطقه‌های آلمان
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان

رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
مارگراف‌نشین مایسن

**مارگراف‌نشین میسن** (به آلمانی: Markgrafschaft Meißen) یکی از مهم‌ترین قلمروهای مرزی در امپراتوری مقدس روم بود که نقش «سپر دفاعی» امپراتوری در برابر اقوام اسلاو در شرق را ایفا می‌کرد. این ایالت که در سال ۹۶۵ میلادی تأسیس شد، با گذشت زمان به مرکز قدرت خاندان بزرگ وتین تبدیل گشت و هسته اولیه ایالت زاکسن امروزی را شکل داد.

## ارتقا به انتخابگری و تولد زاکسن مدرن
هیجان‌انگیزترین لحظه در تاریخ میسن در سال ۱۴۲۳ میلادی رقم خورد. وقتی آخرین دوک خاندان آسکانی در زاکسن-ویتنبرگ بدون وارث درگذشت، امپراتور زیگیسموند به پاس خدمات نظامی خیره‌کننده «فردریش جنگجو» (مارگراف میسن)، مقام عالی امیر انتخابگر را به او بخشید. این اتفاق به این معنی بود که نام «زاکسن» از شمال به قلمرو میسن در جنوب منتقل شد و از آن پس، مارگراف‌های میسن به یکی از قدرتمندترین مردان اروپا تبدیل شدند که حق انتخاب امپراتور را داشتند.

## پایتخت چینی و شراب
شهر میسن به عنوان پایتخت، میراثی دارد که هنوز هم نام آن را در جهان زنده نگه داشته است. در سده هجدهم، نخستین کارخانه چینی‌سازی اروپا در قلعه «آلبرتسبورگ» این شهر تأسیس شد. چینی میسن با علامت دو شمشیر متقاطع، به «طلای سفید» اروپا تبدیل گشت. علاوه بر چینی، میسن مرکز یکی از قدیمی‌ترین مناطق شراب‌سازی آلمان است؛ تاکستان‌های پلکانی در دره رود البه منظره‌ای خیره‌کننده ایجاد کرده‌اند که از دوران مارگراف‌ها به یادگار مانده است.

## قلعه آلبرتسبورگ و کلیسای جامع
قلعه **آلبرتسبورگ** (Albrechtsburg) که بر فراز صخره‌ای مشرف به رود البه بنا شده، به عنوان اولین کاخ مسکونی در تاریخ معماری آلمان شناخته می‌شود. این بنا برخلاف دژهای نظامی قدیمی، با پنجره‌های بزرگ و تزئینات ظریف ساخته شد تا قدرت و ثروت مارگراف‌های میسن را به رخ بکشد. در کنار آن، کلیسای جامع میسن با سبک گوتیک خالص، یکی از زیباترین کلیساهای آلمان است که آرامگاه بسیاری از حکام خاندان وتین در آن قرار دارد.

## ایستادگی در برابر امپراتور
یکی از وقایع هیجان‌انگیز نظامی، نبرد لوکا در سال ۱۳۰۷ بود. در این جنگ، مارگراف‌های میسن (فردریش گزیده و دیترمان) در برابر ارتش قدرتمند امپراتور آلبرت یکم ایستادند. امپراتور قصد داشت میسن را به نفع خاندان هابسبورگ تصرف کند، اما نیروهای محلی میسن با شجاعتی مثال‌زدنی ارتش امپراتوری را درهم کوبیدند. این پیروزی استقلال میسن را تثبیت کرد و اجازه نداد این سرزمین به دست اتریشی‌ها بیفتد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* انتخابگرنشین ساکسونی
* خاندان وتین

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۹۶۰ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
رده:بنیان‌گذاری‌های ۹۶۵ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای پیشین زاکسن
رده:مایسن
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۴۲۳ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در دهه ۹۶۰ (میلادی)

[رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم]]
رده:تاریخ آلمان
رده:آلتنبورگ
رده:برون‌بوم پیشین
رده:خاندان ویتین
رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
کرمورن

***کرمورن*** () یک مجله پورنوگرافیک بود که توسط ویلیام لازنبی در سال ۱۸۸۲ در لندن منتشر شد (اما به دروغ تاریخ انتشار آن به ۱۸۵۱ بازگردانده شده بود). عنوان مجله به کرمورن گاردنز در لندن اشاره دارد که تا آن زمان به پاتوقی برای روسپی‌ها بدل شده بود. این مجله دنباله‌ای بر *[[پرل (مجله)|پرل]]* بود. انتشار *[[پرل (مجله)|پرل]]* در همان سال ۱۸۸۲ متوقف شد.

داستان *زندگی مخفی لیندا برنت* یک نقیضه (پارودی) مستهجن از کتاب *وقایعی در زندگی یک دختر برده* اثر هریت جیکوبز است که تحت نام مستعار لیندا برنت نوشته شده بود. این داستان در همان سبک و سیاق *قصه مادربزرگ من* است که پیش‌تر در *[[پرل (مجله)|پرل]]* منتشر شده بود.

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر

* Paul Giles, "Atlantic republic: the American tradition in English literature", Oxford University Press, 2006, , p.149
* Michael Matthew Kaylor, "Secreted Desires: The Major Uranians: Hopkins, Pater and Wilde", Michael Matthew Kaylor, 2006, , p.15
* Lisa Z. Sigel, "International exposure: perspectives on modern European pornography, 1800-2000", Rutgers University Press, 2005, , p.64,73-74

رده:مجله‌های اروتیک منتشرشده در بریتانیا
رده:مجله‌های لندن
رده:مجله‌های منحل‌شده بریتانیا
دوک‌نشین نسائو

**دوک‌نشین ناسائو** (به آلمانی: Herzogtum Nassau) ایالتی کلیدی در غرب آلمان بود که بین سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۶۶ میلادی وجود داشت. این دوک‌نشین که از ادغام شاخه‌های مختلف خاندان ناسائو به فرمان ناپلئون بناپارت پدید آمد، پایتخت خود را از ویل‌بورگ به شهر اشرافی ویسبادن منتقل کرد و به یکی از مدرن‌ترین ایالات کنفدراسیون آلمان تبدیل شد.

## سقوط ناگهانی و قمار سیاسی
دراماتیک‌ترین لحظه تاریخ ناسائو در سال ۱۸۶۶ رقم خورد. در جریان جنگ هفت هفته‌ای میان پروس و اتریش، دوک آدولف تصمیمی گرفت که تمام قلمرویش را به باد داد؛ او علی‌رغم هشدارهای فراوان، طرف اتریش را گرفت. پس از پیروزی برق‌آسای پروس، صدراعظم بیسمارک هیچ رحمی نشان نداد و ناسائو بلافاصله منحل و به خاک پروس ضمیمه شد. اما دوک آدولف سال‌ها بعد با یک چرخش عجیب روزگار، پادشاهی لوکزامبورگ را به ارث برد و سلسله ناسائو را در آنجا حفظ کرد.

## ویسبادن و آب‌های گرم
ویسبادن، پایتخت ناسائو، در سده نوزدهم به عنوان «نیسِ شمال» شناخته می‌شد. دوک‌های ناسائو این شهر را به یک تفرجگاه لوکس جهانی تبدیل کردند. **کاخ شهری ویسبادن** (Stadtschloss) محل زندگی دوک‌ها بود. جذاب‌ترین بخش میراث این ایالت، فرهنگ آب‌درمانی آن است؛ هتل‌های باشکوه و مرکز کورهاوس (Kurhaus) یادآور دورانی است که پادشاهان و نویسندگان بزرگی همچون داستایوفسکی برای اقامت در این شهر و چشمه‌های آب گرم ناسائو سفر می‌کردند.

## پیوند جهانی با هلند و آمریکا
نام ناسائو پیوندی جهانی دارد. خاندان حاکم این دوک‌نشین همان خاندانی هستند که استقلال هلند را رقم زدند و امروزه نیز بر تخت پادشاهی هلند تکیه دارند. در آمریکا نیز نام‌هایی چون بندر ناسائو در باهاما یا شهرستان ناسائو در نیویورک، همگی یادگار اعتبار بین‌المللی این نام آلمانی هستند. پرچم نارنجی‌رنگ هلند نیز در واقع ادای احترامی به ریشه‌های این خاندان در منطقه ناسائو است.

## جغرافیا و میراث رمانتیک
بخش بزرگی از تاکستان‌های مشهور منطقه **راینگائو** (Rheingau) در قلمرو ناسائو قرار داشت. شراب‌های سفید این منطقه که مورد علاقه دوک‌ها بود، هنوز هم از بهترین شراب‌های جهان محسوب می‌شوند. همچنین صخره مشهور لورلای در رودخانه راین که الهام‌بخش اشعار رمانتیک آلمانی است، بخشی از جغرافیای این دوک‌نشین بود که پیوندی عمیق میان سیاست و ادبیات قرن نوزدهم ایجاد کرده بود.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* هسن-ناسائو
* خاندان ناسائو

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۰۶ (میلادی) در اروپا
رده:انحلال‌های ۱۸۶۶ (میلادی) در آلمان
رده:دوک‌نشین ناساو
رده:ایالت‌ها و سرزمین‌های پیشین راینلاند-فالتس
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۸۶۶ (میلادی)
رده:ایالات کنفدراسیون آلمان

[رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم]]
رده:تاریخ آلمان
رده:آلتنبورگ
رده:برون‌بوم پیشین
رده:خاندان ویتین
رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
شاهزاده‌نشین لیپه

**کنت‌نشین لیپه** (به آلمانی: Grafschaft Lippe) که بعدها با نام **لیپه-دتمولد** نیز شناخته شد، قلمرویی تاریخی در منطقه وستفالی آلمان بود. این سرزمین که نماد اصلی‌اش «گل سرخ لیپه» است، قرن‌ها توسط خاندان لیپه اداره شد و توانست در میان قدرت‌های بزرگی چون پروس و هانوفر، هویت مستقل و سرسخت خود را حفظ کند.

## نبرد حقوقی برای تخت پادشاهی
یکی از دراماتیک‌ترین وقایع تاریخ این سرزمین، «نزاع جانشینی لیپه» در اواخر سده نوزدهم بود. وقتی شاخه اصلی حکام در دتمولد منقرض شد، مدعیان مختلفی برای قدرت پیدا شدند. این درگیری حقوقی چنان بالا گرفت که کل امپراتوری آلمان را به لرزه انداخت. در نهایت، شاخه لیپه-بیسترفلد پیروز شد. این پیروزی برای مردم لیپه نماد مقاومت در برابر دخالت‌های پروس بود و نشان داد که حتی یک ایالت کوچک می‌تواند در برابر اراده امپراتور بایستد و حاکم خود را انتخاب کند.

## یادمان هرمان و صخره‌های جادویی
لیپه میزبان یکی از بزرگ‌ترین یادمان‌های ملی آلمان، یعنی **یادمان هرمان** (Hermannsdenkmal) است. این مجسمه غول‌پیکر به یاد پیروزی قبایل ژرمن بر رومی‌ها در جنگل توتوبورگ ساخته شده است. علاوه بر این، صخره‌های عجیب **اکسترن‌اشتاینه** (Externsteine) که ستون‌های سنگی غول‌آسایی در دل جنگل هستند، از زمان باستان محل برگزاری آیین‌های مرموز بوده‌اند. این صخره‌ها امروزه به عنوان «استون‌هنجِ آلمان» سالانه هزاران ماجراجو را به این منطقه می‌کشاند.

## هویت مستقل و پایداری مذهبی
نکته قابل توجه درباره لیپه، استقلال سرسختانه آن است. این کنت‌نشین یکی از آخرین ایالات آلمانی بود که تحت فشار قدرت‌های بزرگ تسلیم شد. مردم لیپه به صرفه‌جویی و سرسختی مشهورند؛ ویژگی‌هایی که باعث شد این ایالت کوچک از دل تمام جنگ‌های مذهبی با کمترین آسیب عبور کند. لیپه حتی در دوران اصلاحات، مسیر خاص خود را رفت و از لوتریسم به کالوینیسم تغییر مذهب داد که در آن منطقه یک حرکت جسورانه محسوب می‌شد.

## پایتخت موسیقی و معماری
شهر **دتمولد**، پایتخت کنت‌نشین، جواهری در شمال آلمان است. کاخ سلطنتی دتمولد با معماری رنسانسی باشکوه و خندقی که دور آن را گرفته، هنوز قلب تپنده شهر است. این شهر همچنین به دلیل آکادمی موسیقی مشهورش، همواره پناهگاه هنرمندان بوده است. قدم زدن در بافت قدیمی دتمولد با خانه‌های نیمه‌چوبی، شما را مستقیماً به دوران شکوهِ کنت‌های لیپه و زندگی آرام و بافرهنگِ وستفالی می‌برد.

## جستارهای وابسته

* تاریخ آلمان
* گاه‌شمار تاریخ آلمان

## منابع

رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:ایالت‌ها و قلمروهای پیشین نوردراین-وستفالن
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۷۸۹ (میلادی)

[رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم]]
رده:تاریخ آلمان
رده:آلتنبورگ
رده:برون‌بوم پیشین
رده:خاندان ویتین
رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
ادوارد ایوری

**ادوارد اِیوری**  یک ناشر انگلیسی آثار پورنوگرافی بود. از نشریات برجسته او می‌توان به *[[جستارهای ویپینگهام]]*، شامل اشعاری از الگرنون چارلز سوینبرن، و یک نسخه غیرقانونی (چاپِ قاچاق) از کاما سوترا اثر سِر ریچارد برتون اشاره کرد. او از همکاران ویلیام لازنبی و لئونارد اسمیترز بود.

پس از تصویب قانون حفاظت از اداره پست در سال ۱۸۸۴، اِیوری به همراه سایر ناشرانی چون چارلز کارینگتون، ویلیام لازنبی و هری سیدنی نیکولز، بخش عمده‌ای از کسب‌وکار خود را به پاریس منتقل کردند تا آثارشان را از طریق سفارش پستی در بریتانیا به فروش برسانند.

او پس از سال‌ها گریزِ موفقیت‌آمیز از پیگرد قانونی، سرانجام توسط بازرس ارشد، ادوارد درو، دستگیر و در سال ۱۹۰۰ محکوم شد. موجودی انبار او نابود گشت و وی از دنیای کسب‌وکار کناره‌گیری کرد.

## منابع

* Jon R. Godsall, "The Tangled Web: A Life of Sir Richard Burton", Troubador Publishing Ltd, 2008, , p.&nbsp;533
* Patrick J. Kearney, Gershon Legman, "The Private Case: an annotated bibliography of the Private Case Erotica Collection in the British (Museum) Library", J. Landesman, 1981, pp.&nbsp;153,171,312
* Peter Mendes, "Clandestine erotic fiction in English, 1800-1930: a bibliographical study", Scolar Press, 1993, , pp.&nbsp;12–13
* Lisa Z. Sigel, "International exposure: perspectives on modern European pornography, 1800-2000", Rutgers University Press, 2005, , p.&nbsp;116
* Donald Serrell Thomas, "Swinburne, the poet in his world", Oxford University Press, 1979, 

رده:درگذشتگان ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۵۱ (میلادی)
رده:کارآفرینان سده ۱۹ (میلادی) اهل انگلستان
رده:ناشران اهل انگلستان
لئونارد اسمیترز

**لئونارد اسمیترز** (؛   – ) ناشر و کتاب‌فروش لندنی بود که با جنبش انحطاط (دکادانیسم) در اواخر سدۀ نوزدهم میلادی پیوند داشت.

## زندگی‌نامه
اسمیتِرز که در شفیلدِ انگلستان متولد شده بود، پس از کسب صلاحیت در سال ۱۸۸۴ به‌عنوان وکیل دادگستری مشغول به کار شد و با سِر ریچارد فرانسیس برتون (۱۸۲۰–۱۸۹۱)، کاوشگر و شرق‌شناس، پیوند دوستی برقرار کرد. او از مشترکان نسخه اصلی ترجمه برتون از کتاب *[[هزارویک شب برتون]]* در سال ۱۸۸۵ بود و پس از مرگ برتون، ویرایشی تا حدی تلطیف‌شده (پاکسازی‌شده) از آن را منتشر کرد. او همچنین با برتون در ترجمه کارمینا اثر کایوس والریوس کاتولوس از زبان لاتین و همچنین پریاپیا، مجموعه‌ای از اشعار شهوت‌انگیز اثر نویسندگان مختلف، همکاری داشت. او علاوه بر این، نسخه‌ای محدود از ساتیرکان اثر پترونیوس آربیتر را منتشر کرد.

اسمیتِرز آثاری از اوبری بردزلی، مکس بیربوم، آلیستر کراولی، ارنست داوسون، آرتور سیمونز و اسکار وایلد و چهره‌های کمتر شناخته‌شده‌ای نظیر وینسنت اوسالیوان و نایجل تورنور را منتشر نمود. او به همراه سیمونز و بردزلی، نشریه دِ ساووی را بنیان نهاد که در سال ۱۸۹۶ در هشت شماره منتشر شد. او در شراکت با هری سیدنی نیکولز، مجموعه‌ای از کتاب‌های پورنوگرافی را با نشان تجاری «انجمن اروتیکا بیبلیون» منتشر کرد: او به دلیل نصب شعاری در کتاب‌فروشی‌اش در خیابان باند با متن «امروز آثار مستهجن ارزان است» بدنام بود. یکی از سرگرمی‌های او «ازاله بکارت از دختران خردسال» بود که اسکار وایلد در این باره گفت: «او عاشق نسخه‌های اول است.»

زمانی که بردزلی به مذهب کاتولیک رومی گروید، از اسمیتِرز خواست تا «تمام نسخه‌های لیسیستراتا و طراحی‌های بد… و به هر آنچه مقدس است، *تمام* طراحی‌های وقیحانه را نابود کند.» اسمیتِرز خواسته‌های بردزلی را نادیده گرفت و به فروش بازنشرها و همچنین نسخه‌های جعلی از آثار بردزلی ادامه داد.

پس از محاکمه‌های اسکار وایلد در سال ۱۸۹۵، اسمیتِرز یکی از معدود ناشرانی بود که حاضر شد به کار با ادبیات «انحطاط» (دکادنت)، مانند کتاب *[[ناله‌هایی از زندان ریدینگ]]* اثر وایلد در سال ۱۸۹۸ و نشریه دِ ساووی ادامه دهد.

اسمیتِرز در سال ۱۹۰۰ ورشکسته شد و در سال ۱۹۰۷ بر اثر سیروز کبدی درگذشت. پیکر او در روز تولد ۴۶ سالگی‌اش در خانه‌ای در پارسونز گرین، در حالی که با بطری‌های خالی کلرودینِ دکتر جی. کالیس براون احاطه شده بود، پیدا شد. او در گوری بدون نام و نشان در قبرستانی در خیابان فولهام پالاس به خاک سپرده شد که هزینه آن توسط لرد آلفرد داگلاس پرداخت شده بود.

## منابع

## کتاب‌شناسی

* James G. Nelson, *Publisher to the Decadents: Leonard Smithers in the Careers of Beardsley, Wilde, Dowson*.  Rivendale Press, May 2000. 
* John Sutherland, *The Stanford Companion to Victorian Fiction*, Stanford University Press, 1990, , p.&nbsp;591.
* Bruce S. Harris (ed.), "The Collected Drawings of Aubrey Beardsley", Crown Publishers, 1967, p.v
* Rachel Potter, "Obscene Modernism and the Trade in Salacious Books", *[[Modernism/modernity]]*, Volume 16, Number 1, January 2009, pp.&nbsp;87–104  http://muse.jhu.edu/journals/modernism-modernity/v016/16.1.potter.html
* Matthew Sweet, *Inventing the Victorians*, Faber and Faber, 2001, 

رده:اهالی شفیلد
رده:درگذشتگان ۱۹۰۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۶۱ (میلادی)
رده:شرکت‌های انتشاراتی کتاب بریتانیا
رده:کارآفرینان سده ۱۹ (میلادی) اهل انگلستان
رده:ناشران کتاب اهل انگلستان
راندیانا، یا حکایات مهیج

***راندیانا، یا حکایات مهیج*** () یک رمان پورنوگرافی است که توسط نویسنده‌ای ناشناس نگاشته شده و در اصل در سال ۱۸۸۴ توسط ویلیام لازنبی منتشر شده است. این کتاب مجموعه‌ای از فعالیت‌های جنسی، از جمله زنا با محارم، ازاله بکارت و همجنس‌گرایی زنانه را به تصویر می‌کشد.

## منابع

رده:اروتیک لزبین
رده:پورنوگرافی بریتانیا
رده:رمان‌های بریتانیایی ۱۸۸۴ (میلادی)
هری سیدنی نیکولز

**هری سیدنی نیکولز** (؛   – ) یک ناشر انگلیسی آثار شهوت‌نگاره (ادبیات اروتیک) بود.

نیکولز در وورتلی، لیدز یورک‌شر غربی متولد شد. او فرزند ویلیام نیکولز، بازرگان شیشه، و همسرش مری هارتلی نیکولز بود. او ابتدا به‌عنوان فروشنده کتاب‌های آنتیک (نسخ خطی و قدیمی) وارد بازار کار شد، اما ثروت خود را از طریق چاپ و نشر آثار اروتیکِ نفیس و گران‌قیمت در شفیلد و در شراکت با لئونارد اسمیتِرز به دست آورد؛ آثاری که شامل ترجمه سِر ریچارد فرانسیس برتون از کتاب *[[هزار و یک شب]]* نیز می‌شد. آن‌ها در سال ۱۸۸۸ «انجمن اروتیکا بیبلیون» را تأسیس کردند که اسمیتِرز در آن به‌عنوان چاپخانه‌دار فعالیت می‌کرد.

نیکولز که تحت قوانین سخت‌گیرانه پورنوگرافی در دوره ویکتوریا با تهدید بازداشت روبرو بود، از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۸ به پاریس تبعید شد و از آنجا آثار خود را از طریق سفارش پستی به انگلستان می‌فرستاد.

در سال ۱۹۰۸، نیکولز که با خطر استرداد به انگلستان مواجه بود، به استمفورد در کنتیکت و سپس به شهر نیویورک مهاجرت کرد. معشوقه او، آنی (که نامش به «دالی» تغییر یافته بود)، در حالی که دوقلوهایی به نام‌های ایمی و مارسیا را باردار بود، اندکی بعد به او پیوست. نیکولز تا سال ۱۹۳۹ به انتشار آثار شهوت‌نگاره ادامه داد؛ در آن سال او به بیمارستان روانی بلویو منتقل شد و سرانجام در سال ۱۹۴۱ در همان‌جا درگذشت.

## منابع

## برای مطالعۀ بیشتر

* James G. Nelson, *Publisher to the Decadents: Leonard Smithers in the Careers of Beardsley, Wilde, Dowson*, Rivendale Press, 2000, 

رده:اهالی وورتلی، لیدز
رده:درگذشتگان ۱۹۴۱ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل بریتانیا در فرانسه
رده:زادگان ۱۸۶۵ (میلادی)
رده:شرکت‌های انتشاراتی کتاب بریتانیا
رده:مهاجران انگلیسی در ایالات متحده آمریکا
رده:ناشران کتاب اهل انگلستان
انجمن اروتیکا بیبلیون

**انجمن اروتیکا بیبلیون** ( به معنایِ لغویِ *انجمن کتابخانه شهوت‌انگیز*) یک نشان نشر آثار پورنوگرافی در شفیلد بود که توسط هری سیدنی نیکولز و لئونارد اسمیتِرز در حدود سال ۱۸۸۶ پایه‌گذاری شد و نخستین اثر خود را در سال ۱۸۸۸ منتشر کرد. در سال ۱۸۹۱، هر دو نفر به لندن نقل مکان کردند.

آن‌ها نام انجمن خود را از یک رساله غیرداستانی به همین نام، یعنی *اروتیکا بیبلیون* (۱۷۸۳) اقتباس کردند که پیش از انقلاب فرانسه در پاریس و به قلم کُنت دو میرابو منتشر شده بود. یکی از برجسته‌ترین انتشارات آن‌ها، رمان *[[تلنی، یا روی دیگر سکه]]* بود؛ اثری بی‌نام از چندین نویسنده که گمان می‌رود اسکار وایلد نیز در نگارش آن مشارکت داشته است.

این فعالیت تجاری در سال ۱۹۰۷، پس از مرگ لئونارد اسمیتِرز، به پایان رسید.

## انتشارات
* ووازننون، [کلود-هانری دو فوزه] آبه دو. *قصه‌های پریان*. ترجمه شده توسط آر.بی. داگلاس. مصور با یک گراور (اِچینگ) در صفحه نخست اثر ویل روتنشتاین. آتن [لندن] ۱۸۹۵.
* کتاب‌شناسی کامل در اثر زیر فهرست شده است:
** استیون هالی‌وِل، انجمن اروتیکا بیبلیون (انتشارات ریوندِیل پرس، ۲۰۲۵).

## یادداشت

## منابع

* James G. Nelson, *Publisher to the Decadents: Leonard Smithers in the Careers of Beardsley, Wilde, Dowson*, Pennsylvania State University Press, 2000,  or in England & Europe Rivendale Press 
* Patrick J. Kearney, *A history of erotic literature*, Macmillan, 1982, , pp.&nbsp;151–153
* Jon R. Godsall, *The Tangled Web: A Life of Sir Richard Burton*, Troubador Publishing Ltd, 2008, , p.&nbsp;398
* John Sutherland, *The Stanford Companion to Victorian Fiction*, Stanford University Press, 1990, , p.&nbsp;591.
* Steven Halliwell, *The Erotika Biblion Society* (The Rivendale Press, 2025).

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۸۸ (میلادی) در بریتانیا
رده:شرکت‌های انتشاراتی بنیان‌گذاری‌شده در سال ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:شرکت‌های انتشاراتی کتاب بریتانیا
رده:مقاله‌های خرد چاپ
شارل ایرش

**شارل ایرش** (؛ تولد حوالی ۱۸۶۰ - زمان درگذشت نامعلوم) یک کتاب‌فروش فرانسوی در لندنِ دوره ویکتوریا بود که ادبیات فرانسه می‌فروخت و تجارتی مخفیانه در زمینه پورنوگرافی گران‌قیمت را اداره می‌کرد. او در نگارش *[[تلنی، یا روی دیگر سکه]]*، که از آثار اولیه پورنوگرافی همجنس‌گرایانه است، دست داشت و مشارکت اسکار وایلد در تدوین آن را شرح داده است.

کتاب‌فروشی ایرش با نام «کتاب‌فروشی پاریسی» (Librairie Parisienne) در خیابان کاونتری لندن واقع بود. او همچنین در پاریس آثاری را منتشر می‌کرد و به ترجمه آثار پورنوگرافی از فرانسوی به انگلیسی و بالعکس می‌پرداخت. در سال ۱۸۹۹، او به اتهام توزیع مطالب غیراخلاقی متهم و به نه ماه زندان در «ورم‌وود اسکرابز» محکوم شد. او در سال ۱۹۳۴ ترجمه‌ای از رمان *تلنی* را به زبان فرانسوی منتشر کرد.

## ایرش و وایلد
ایرش با اسکار وایلد آشنایی داشت و مدعی بود که آثار مختلفی در حوزه ادبیات اروتیک، از جمله کتاب *[[گناهان شهرهای دشت]]* را در سال ۱۸۹۰ به او فروخته است.

ایرش شرح می‌دهد که چگونه وایلد در سال ۱۸۹۰ دست‌نوشتهٔ رمان *تلنی* را به کتاب‌فروشی او آورد و دستور داد که آن را تا زمانی که یکی از دوستانش با کارت شناسایی وایلد برای تحویل گرفتن آن می‌آید، نزد خود نگه دارد. ایرش می‌گوید: «چند روز بعد، یکی از مردان جوانی که با [وایلد] دیده بودم برای گرفتن بسته آمد. او مدتی آن را نزد خود نگه داشت و سپس بازگرداند و گفت: "لطفاً این را به یکی از دوستانمان که به نام همان شخص برای گرفتنش می‌آید، بدهید."»

ایرش روایت می‌کند که پیش از آنکه بسته نهایتاً به دست وایلد برسد، این «مراسم مشابه» سه بار دیگر تکرار شد. او با نادیده گرفتن دستور اکید مبنی بر باز نکردن بسته در زمان نگهداری، ادعا کرد که متن با چندین دست‌خط مختلف نوشته شده بود؛ امری که فرضیهٔ او مبنی بر نگارش کتاب به سبک «چرخشی» (Round Robin) توسط گروه کوچکی از نزدیکان وایلد را تقویت می‌کند.

## منابع

رده:پورنوگرافان اهل فرانسه
رده:زادگان دهه ۱۸۶۰ (میلادی)
رده:کتاب‌فروشان اهل فرانسه
جام کالدونیا

**جام کالدونیا** که با نام **جام کالدونیای جدید** نیز شناخته می‌شود، برترین تورنمنت حذفی فوتبال مردان کالدونیای جدید است. این تورنمنت در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد و به برنده این تورنمنت اجازه حضور در جام حذفی فرانسه را می‌دهد.

## منابع

رده:جام‌های ملی فوتبال مردان در اقیانوسیه
لیگ ملی نیوزیلند

**لیگ ملی مردان نیوزیلند** (**ان‌زی‌ان‌ال**) که به دلایل حمایت مالی با نام **لیگ ملی مردان [[دتول]]** شناخته می‌شود، یک لیگ فوتبال مردان در صدر سیستم لیگ فوتبال نیوزیلند است. لیگ ملی نیوزیلند که در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد، جانشین مسابقات قهرمانی فوتبال نیوزیلند است. این لیگ با حضور ده تیم برگزار می‌شود و تیم‌ها از لیگ‌های منطقه‌ای خود به این مسابقات راه می‌یابند. چهار تیم از لیگ شمالی، سه تیم از لیگ مرکزی و دو تیم از لیگ جنوبی تازه تأسیس شده به این مسابقات راه می‌یابند. تیم‌های ذخیره باشگاه فوتبال اوکلند و باشگاه فوتبال ولینگتون فینیکس هر ساله به طور خودکار در این مسابقات شرکت می‌کنند.

لیگ‌های منطقه‌ای از ماه مارس تا سپتامبر برگزار می‌شوند و هر لیگ تعداد بازی‌های متفاوتی دارد. مرحله قهرمانی پس از اتمام مرحله منطقه‌ای برگزار می‌شود و هر تیم یک بار با یکدیگر بازی می‌کند و پس از آن یک فینال بزرگ برگزار می‌شود. قهرمان فینال، مجوز ورود به لیگ قهرمانان اقیانوسیه، رقابت‌های قاره‌ای برای منطقه اقیانوسیه، را کسب می‌کند.

طبق گزارش آی‌اف‌اف‌اچ‌اس، تا سال ۲۰۲۳، لیگ ملی نیوزیلند برای چهار سال متوالی قوی‌ترین لیگ ملی اقیانوسیه بوده است.

## قهرمانان قبلی

### لیگ‌های مقدماتی

### قهرمانی

## منابع
رده:لیگ‌های برتر فوتبال در اقیانوسیه
جام چتم

**جام چتم** برترین تورنمنت حذفی فوتبال مردان نیوزیلند است. این مسابقات سالانه برگزار می‌شود و فینال آن در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. قهرمان فعلی جام چتم، ولینگتون المپیک است که در فینال سال ۲۰۲۵، اوکلند یونایتد را شکست داد.

## منابع
رده:جام‌های ملی فوتبال مردان در اقیانوسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۳ (میلادی) در نیوزیلند
رده:رویدادهای ورزشی تکرارشونده بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۳ (میلادی)
جام خیریه

**جام خیریه** که به عنوان **جام خیریه** **نیوزیلند** (که قبلاً به دلایل حمایت مالی با نام **جام خیریه** **ای‌اس‌بی** شناخته می‌شد) نیز شناخته می‌شود، سوپر جام فوتبال نیوزیلند است که سالانه برگزار می‌شود.

این رقابت در سال ۱۹۷۸ با عنوان **چلنج تروفی نیوزیلند** تأسیس شد. قهرمانان لیگ ملی فوتبال و جام چتم در این رقابت‌ها به رقابت می‌پرداختند. این رقابت‌ها پس از سال ۱۹۸۷ متوقف شد.

این مسابقات در سال ۲۰۱۱ با عنوان جام خیریه ای‌اس‌بی دوباره معرفی شد. برنده فینال بزرگ لیگ برتر با نماینده نیوزیلند در لیگ قهرمانان اقیانوسیه با عملکرد بهتر دیدار می‌کرد.

پس از بازسازی فوتبال در نیوزیلند در سال ۲۰۲۱، جام خیریه از فصل ۲۰۲۴ دوباره بین برنده جام چتم و برنده لیگ ملی برگزار شد.

دارندگان فعلی این عنوان، ولینگتون المپیک، قهرمان لیگ ملی نیوزیلند ۲۰۲۳ است که در بازی رفت سال ۲۰۲۴، کرایست‌چرچ یونایتد، قهرمان جام چتم ۲۰۲۳ را با نتیجه ۳–۰ شکست داد.

## نتایج

## قهرمانان

## منابع

رده:سوپر جام‌های فوتبال در اقیانوسیه
رده:سوپر جام‌های فوتبال داخلی
رده:رویدادهای ورزشی تکرارشونده بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)
شارون مک‌نایت

**شارون مک‌نایت** () شارون مک‌نایت خواننده، بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای بازی در موزیکال فانتزی «*استارمایتس*» در سال ۱۹۸۹، برنده جایزه «تئاتر ورلد» و نامزد جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک موزیکال شد.

مک‌نایت فعالیت حرفه‌ای خود را در سان فرانسیسکو و با اجرای «کاباره» آغاز کرد. در سال ۱۹۷۶، او اقتباسی سینمایی از رمان اروتیک *[[سرگذشت یک کک]]* را نویسندگی و کارگردانی کرد. او به عنوان خواننده، شش آلبوم استودیویی ضبط کرده است. سوابق اجرای تئاتر منطقه‌ای او شامل «*سلام دالی!*» و «*نان‌سنس*» می‌شود. او در سال ۱۹۸۷ در موزیکال «استارمایتس» در آف-برادوی به روی صحنه رفت. این نمایش در سال ۱۹۸۹ در برادوی با استقبال مثبت تماشاگران افتتاح شد. مک‌نایت برای این اثر، جایزه تئاتر ورلد و نامزدی جایزه تونی بهترین بازیگر زن موزیکال را دریافت کرد.

مک‌نایت در فیلم‌های «پشت در سبز: دنباله» (۱۹۸۶)، «امور شرکتی» (۱۹۹۰)، *[[خود من و من (فیلم)|خود من و من]]* (۱۹۹۲)، «*دختر همسایه‌ام*» (۱۹۹۸) و *[[گوئین‌اور (فیلم ۱۹۹۹)|گوئین‌اور]]* (۱۹۹۹) ظاهر شده است. او همچنین به عنوان بازیگر مهمان در مجموعه‌های تلویزیونی *[[ساینفلد]]* و «*سیلک استاکینگز*» به ایفای نقش پرداخت. او در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ در اجراهای مختلف موزیکال «*مامانِ داغِ آتشین*» نقش سوفی تاکر را بازی کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران تئاتر موزیکال زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جوایز جهانی تئاتر
رده:خوانندگان اهل کالیفرنیا
رده:هنرمندان کاباره اهل ایالات متحده آمریکا
نیکولا رینیانزه

**نیکولا رینیانزه** (؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۶۵) بازیگر، کمدین اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

## زندگی و دوران حرفه‌ای
رینیانِزه در سال ۱۹۹۱ از مدرسه هنرهای دراماتیک «پائولو گراسی» در میلان فارغ‌التحصیل شد، جایی که در کنار آنتونیو آلبانیزه به تحصیل پرداخت. آن‌ها با هم به عنوان کمدین در دهکده‌های توریستی پولیا، در میان ویِسته و پِشکیچی، به اجرا می‌پرداختند. او پس از فارغ‌التحصیلی، فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان بازیگر تئاتر آغاز کرد.

نخستین حضور سینمایی او در سال ۱۹۹۰ با فیلم *ایتالیا-آلمان ۴–۳* به کارگردانی آندرئا بارتسینی رقم خورد. در سال ۱۹۹۶، او توسط کارگردان کارلو ماتساکوراتی برای فیلم وسنا سریع می‌رود انتخاب شد. در طول فیلم‌برداری، دوستی صمیمانه او با آلبانِزه مستحکم شد و آلبانِزه بعدها او را برای نخستین تجربه کارگردانی خود، *مرد آبِ شیرین*، انتخاب کرد. آن‌ها بار دیگر در فیلم‌های *هر طور که باشد*، *همه همه هیچ هیچ* و *چتو اینجاست، بدون شک* که هر سه توسط جولیو مانفردونیا کارگردانی شده بودند، با هم همکاری کردند.

رینیانِزه به‌ویژه در فیلم‌های *دریای کوچک* اثر الساندرو دی رابیلانت در سال ۲۰۰۹، *گوسفند سیاه* اثر آسکانیو سلستینی که در سال ۲۰۱۰ در جشنواره فیلم ونیز اکران شد، و *سرزمین عروس‌های بدبخت* اثر پیپو مِزاپِسا در سال ۲۰۱۱ ظاهر شد. در سال ۲۰۱۴، او بار دیگر تحت کارگردانی مانفردونیا در فیلم *مافیا و گوجه‌فرنگی‌های قرمز* بازی کرد. پنج سال بعد، رینیانِزه در فیلم کمدی *زیباترین روز در جهان* به کارگردانی آلساندرو سیانی به ایفای نقش پرداخت.

او در بسیاری از مجموعه‌های تلویزیونی موفق بازی کرده است، از جمله *این عشقِ ما* که در آن نقش سالواتوره استرانو را ایفا کرد، و *مافیا فقط در تابستان می‌کشد* که در آن در نقش بوریس جولیانو، رئیس جوخه سیار پالرمو، ظاهر شد. در سال ۲۰۱۸، رینیانِزه در مجموعه تلویزیونی شبکه اف‌اکس (کانال تلویزیونی) به نام *[[تراست (مجموعه تلویزیونی آمریکایی)|تراست]]*، در نقش رئیس جنایتکاران، دون سالواتوره، بازی کرد.

او برای ایفای نقش آدریانو ملیس در فیلم *حاشیه‌ها* محصول سال ۲۰۲۲، نامزد دریافت جایزه روبان نقره‌ای برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

## گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها
### تلویزیون
* *[[شیرهای سیسیل]]* (۲۰۲۳)
* *[[مادران خوب]]* (۲۰۲۳)
* *[[بنگ بنگ بیبی (مجموعه تلویزیونی)|بنگ بنگ بیبی]]* (۲۰۲۲)
* *[[تراست (مجموعه تلویزیونی آمریکایی)|تراست]]* (۲۰۱۸)
* *[[واحد ضد مافیا]]* (۲۰۱۳)

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی فوجا
رده:بازیگران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:بازیگران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:بازیگران فیلم اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۵ (میلادی)
رده:کمدین‌های سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کمدین‌های سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:کمدین‌های مرد اهل ایتالیا
آماندا درو

**آماندا درو** (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ عضو رویال شکسپیر کامپنی است.

## گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها
### سینما
* *[[یک جنگ خصوصی]]* (۲۰۱۸)
* *[[الفی هاپکینز]]* (۲۰۱۲)
* *[[مرد دیگر (فیلم ۲۰۰۸)|مرد دیگر]]* (۲۰۰۸)
* *[[خانم دالووی (فیلم)|خانم دالووی]]* (۱۹۹۷)

### تلویزیون

* *[[اریک (مینی‌سریال)|اریک]]* (۲۰۲۴)
* *[[قدرت (مجموعه تلویزیونی ۲۰۲۳)|قدرت]]* (۲۰۲۳)
* *[[ونزدی (مجموعه تلویزیونی)|ونزدی]]* (۲۰۲۲)
* *[[پریفرال (مجموعه تلویزیونی)|پریفرال]]* (۲۰۲۲)
* *[[دکتر هو]]* (۲۰۲۱)
* *[[خلافکاران لندن (مجموعه تلویزیونی)|خلافکاران لندن]]* (۲۰۲۰)
* *[[آینه سیاه (مجموعه تلویزیونی)|آینه سیاه]]* (۲۰۱۹)
* *[[چرنوبیل (مینی‌سریال)|چرنوبیل]]* (۲۰۱۹)
* *[[پدر براون (مجموعه تلویزیونی ۲۰۱۳)|پدر براون]]* (۲۰۱۹)
* *[[تراست (مجموعه تلویزیونی آمریکایی)|تراست]]* (۲۰۱۸)
* *[[افق (مستند علمی)|افق]]* (۲۰۱۴)
* *[[ناقوس جنگ]]* (۲۰۱۴)
* *[[برادچرچ]]* (۲۰۱۵–۲۰۱۳)
* *[[ترفندهای نو]]* (۲۰۱۳)
* *[[شاهد خاموش (مجموعه تلویزیونی)|شاهد خاموش]]* (۲۰۱۳)
* *[[آدمکشان میدسامر]]* (۲۰۱۱)
* *[[ایست‌اندرز]]* (۲۰۰۸–۲۰۰۶)
* *[[مأموران مخفی (مجموعه تلویزیونی)|مأموران مخفی]]* (۲۰۰۲)
* *[[مردان کج‌رفتار]]* (۱۹۹۸)

### بازی ویدئویی
* *[[هیتمن ۲]]* (۲۰۱۸)

## منابع

رده:اعضای شرکت رویال شکسپیر
رده:افراد زنده
رده:بازیگران زن اهل دوون
رده:بازیگران زن اهل لسترشر
رده:بازیگران زن اهل لینکلن‌شر
رده:بازیگران زن تئاتر اهل انگلستان
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل انگلستان
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:بازیگران زن سریال‌های آبکی اهل انگلستان
رده:دانش‌آموختگان آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
کرمورن گاردنز، نیویورک

**کرمورن گاردنز**  یک باغ شادی و تماشاخانه  در شهر نیویورک بود که در خیابان چهاردهم قرار داشت و دارای یک «کاخ موسیقی»، یک مدرسه سوارکاری و یک تالار گل و گیاه بود.
## تاریخچه
جیمز ام. نیکسون، مالک سیرک آمریکایی، کرمورن گاردنزِ نیویورک را در ۹ ژوئن ۱۸۶۲ افتتاح کرد. این مکان در تقاطع خیابان چهاردهم و خیابان ششم واقع شده بود. نیکسون ملکی به نام «پلیس گاردنز» را اجاره کرد و آن را به ملک بزرگتری تبدیل کرد که شبیه به کرمورن گاردنز در لندن بود. سه بخش جدید در این ملک ایجاد شد: یک محوطه اجرای سوارکاری، یک تالار گل و گیاه برای نمایش درختان، گل‌ها و درختچه‌ها، و یک تماشاخانه که «قصر موسیقی» نامیده می‌شد. هزینه ورودی برای هر بازدیدکننده ۲۵ سنت بود. نخستین نمایش در تماشاخانه در ۱ سپتامبر ۱۸۶۲ برگزار شد. فصل فعالیت در کرمورن نتوانست انتظارات ایجاد شده توسط تبلیغات گسترده را برآورده کند، چرا که هزینه‌های بالای پذیرایی و هوای نامساعد بر میزان بازدید تأثیر گذاشت. جمعیت اولیه که نزدیک به ۳٬۰۰۰ نفر بود، پس از هفته اول کاهش یافت و تلاش‌ها برای سال بعد تمدید نشد.

## جستارهای وابسته
* کرمورن گاردنز، لندن

## منابع

رده:تاریخ فرهنگ نیویورک
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها تخریب‌شده در نیویورک سیتی
رده:مکان‌های اجرای موسیقی در ایالت نیویورک
رده:مکان‌های اجرای موسیقی در نیویورک
رده:مکان‌های اجرای موسیقی کامل‌شده در ۱۸۶۲ (میلادی)