open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
کتابخانه ملی کودکان و نوجوانان (کره جنوبی)

**کتابخانه ملی کودکان و نوجوانان** ( **NLCY** ؛   ) این کتابخانه شعبه‌ای است از کتابخانه ملی کره. هدف آن ارائه خدمات و اطلاع‌رسانی و ترویج مطالعه به کودکان و نوجوانان است، در تهران-۷رو جیل، ناحیه گانگنام، سئول واقع شده است.

کتابخانه ملی کودکان و نوجوانان (NLCY) به عنوان کتابخانه تخصصی کودکان و نوجوانان کره جنوبی، در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶ افتتاح شد. از آنجا که ساختمان شش طبقه کتابخانه (۴ طبقه همکف و ۲ طبقه زیرزمین) در نزدیکی ایستگاه گانگنام واقع شده است، دسترسی آسان را برای افراد در هر سنی، از جمله کودکان، نوجوانان و بزرگسالان فراهم می‌کند. این کتابخانه منابع دانش و اطلاعات را برای کودکان و نوجوانان جمع‌آوری می‌کند و تا ماه مه ۲۰۲۱، این کتابخانه در مجموع ۷۱۵،۰۶۶ جلد کتاب در اختیار داشت؛ از جمله ۵۲۰،۸۵۱ جلد کتاب شرقی، ۸۰،۴۰۰ جلد کتاب غربی، ۱۷،۴۵۹ جلد نشریه و ۹۶،۳۵۶ نسخه کتاب غیرکتاب. این مجموعه نه تنها شامل منابع کودکان و نوجوانان، بلکه شامل منابع تحقیقاتی برای محققان در زمینه  تخصص آنها می‌شود. همچنین این کتابخانه پروژه‌هایی را برای توسعه محتوای فرهنگ مطالعه برای کودکان و نوجوانان و حمایت از کتابخانه‌های عمومی محلی و کتابخانه‌های مدارس اجرا می‌کند.
## جستارهای وابسته

* فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی
* کتابخانه بین‌المللی جوانان
* کتابخانه دیجیتال کودکانه بین‌المللی
* کتابخانه ملی کودکان و نوجوانان ایران
* کتابخانه کودکان خنکو آپر

* کتابخانه ملی کره

## منابع

## پیوند به بیرون

* کتابخانه ملی کودکان و نوجوانان - وب‌سایت رسمی
رده:صفحه‌های دارای محتوای کره‌ای
رده:قاب نقشه جعبه اطلاعات بدون شناسه مرتبط OSM در ویکی‌داده
رده:کتابخانه‌های کودکان
بین‌تپه

**بین‌تپه** (؛ به معنی *هزار تپه*) یک سایت باستان‌شناسی در ساحل جنوبی دریاچه مرمره در استان مانیسا در کشور ترکیه است. این محل شامل بیش از ۱۰۰ گورپشته یا تل است که زمانی یک گورستان اختصاصی برای نخبگان لیدیایی در نزدیکی شهر ساردیس بود.

در سال ۲۰۲۵، بین تپه در کنار شهر باستانی سارد، توسط یونسکو به عنوان یکی از آثار میراث جهانی در ترکیه فهرست شد.

## محل

بین تپه یک گورستان باستانی است که بیش از صد گورپشته در آن کشف شده است. این گورها متعلق به طبقهٔ نخبگان جامعهٔ سارد در دوره‌های لیدی و هخامنشیان بوده است.

بن تپه بر روی یک لبه سنگ آهک کم در شمال ساردیس قرار دارد. ارتفاع و نزدیکی آن به یک مسیر مهم سفر، گورپشته‌ها را برای مسافران باستانی آشکار می‌کرد، همچنان که برای بازدید کنندگان امروزی قابل مشاهده هستند. نزدیکی این مکان به تپه‌های قدیمی‌تر عصر برنز نشان می‌دهد که ممکن است برای ارائه یک پیوند نمادین به گذشته انتخاب شده باشد. این دفن‌ها به صورت گروهی سازماندهی شده بودند که احتمالاً مربوط به خانواده‌ها یا ملاکین بود. در حالی که پیش‌تر حداقل ۱۴۹ گورپشته در محل وجود داشت، اکنون تنها حدود ۱۱۵ گور وجود دارد و الباقی توسط کشاورزان مسطح شده‌اند.

گورپشته‌ها شامل اتاق‌های دفن سنگی هستند که توسط تپه‌های بزرگ خاکی پوشیده شده‌اند. اتاق‌های دفن یا از دال‌ها ساخته شده‌اند یا به سنگ بستر بریده می‌شدند و به‌طور کلی در خارج از مرکز قرار داشتند تا سارقان قبر را بازدارند. تپه‌ها اغلب با یک دیوار نگهدارنده به نام «کرپیس» حلقه می‌شدند. تعداد اندکی از کرپیس‌ها باقی هستند.

به نظر می‌رسد اولین بار از تپه گورپشته‌ها در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد، برای دفن سلطنتی فریگی‌ها در شهر گردیوم پایتخت فریگیه استفاده شده است. این سبک پس از سقوط امپراتوری لیدی، در سال ۵۴۶ قبل از میلاد، همچنان قابل استفاده باقی ماند و بسیاری از نمونه‌های قابل توجه در بین‌تپه در دوره بعدی توسط پارس‌ها (هخامنشیان) ساخته شده است. در طول دوره استفاده خود در سارد، آنها با سبک‌های دیگر از جمله گوردخمه و گور صندوقی هم‌زمان استفاده می‌شدند.

## جستارهای وابسته
* تروآ

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:آثار باستانی آناتولی باستانی
رده:تاریخ استان مانیسا
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در ناحیه دریای اژه
رده:میراث جهانی در ترکیه
توماس بوشنل

**توماس بوشنل** (؛ زادهٔ ) که پیش‌تر با نام **مایکل بوشنل** شناخته می‌شد، دانشمند رایانه، مهندس توسعه‌دهنده نرم‌افزار، برادر روحانی، راهب گرگوری و مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است. او بنیان‌گذار و معمار اصلی پروژه رسمی پروژه گنو، یعنی گنو هرد بود. بوشنل از آغاز پروژه تا نوامبر ۲۰۰۳، مسئول رسمی نگهداری هِرد بود. او پیش‌تر توسعه‌دهنده دبیان بود و از ژوئیه ۲۰۱۰ تا اخراج‌های ژانویه ۲۰۲۴ در شرکت گوگل مشغول به کار بود. او عضو کلیسای اسقفی سنت مارک در گلندیل، کالیفرنیا است.

## اوایل زندگی و تحصیلات
بوشْنِل در ۱۳ دسامبر ۱۹۶۷ در آلبوکرکی، نیومکزیکو به دنیا آمد.

وی به مدت یک سال در سال‌های ۱۹۸۵–۱۹۸۶ در دانشگاه کارنگی ملون و سپس تقریباً دو سال در دانشگاه نیومکزیکو تحصیل کرد. بعدها، سرانجام در سال ۱۹۹۹ با درجه ممتاز از دانشگاه ماساچوست بوستون در رشته‌های فلسفه و کلاسیک (ادبیات باستان) مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، او مدرک دکترای خود را در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین، تحت نظارت پروفسور بانی کنت به پایان رساند. عنوان رساله‌اش *تصور پیتر ابلارد از خیر* بود.
## توسعه نرم‌افزار
### گنو هرد

هسته گنو هرد در سال ۱۹۹۰ راه‌اندازی شد و بوشْنِل توسعه‌دهنده اصلی آن بود. این هسته قرار بود یکی از آخرین اجزای نرم‌افزار آزاد مورد نیاز برای تکمیل سیستم‌عامل گنو باشد.

با این حال، این پروژه به دلایل مختلفی با تأخیر مواجه شد که یکی از آن‌ها این بود که بوشْنِل «به جای تلاش برای راه‌اندازی هرچه سریع‌تر هرد، چندین بار بخش‌های بزرگی از کد را بر اساس آنچه آموخته بود، دوباره طراحی و بازنویسی کرد»، به گفته ریچارد استالمن. استالمن اظهار داشت که «این کار، رویه طراحی خوب بود، اما رویه مناسبی برای هدف ما: یعنی راه‌اندازی چیزی در سریع‌ترین زمان ممکن نبود».

بوشْنِل نگهدارنده رسمی هرد از زمان شروع آن تا نوامبر ۲۰۰۳ بود. در آن زمان، او در فهرست پستی بحث و گفتگوی پروژه گنو، پستی منتشر کرد و گفت که توسط استالمن به دلیل انتقاد از پروانه مستندات آزاد گنو اخراج شده است . استالمن گفت که این اخراج به این دلیل بوده که بوشْنِل از سال ۲۰۰۱ غیرفعال بوده و به نامه‌ها پاسخ نمی‌داده است.
### گوبونتو
بوشْنِل پیش‌تر روی گوبونتو، که یک توزیع لینوکس مبتنی بر اوبونتو و ساخته شده توسط گوگل است، کار کرده بود.
## نظرات دربارهٔ استالمن
پس از استعفای ریچارد استالمن از سمت ریاست بنیاد نرم‌افزار آزاد و جایگاه مهمان او در مؤسسه فناوری ماساچوست، بوشْنِل در وبگاه مدیوم نوشت که اگرچه نسبت به استالمن احساس همدردی می‌کند، اما معتقد است کناره‌گیری او برای جامعه نرم‌افزار آزاد اتفاق خوبی بوده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
*
*

رده:افراد زنده
رده:افراد مرتبط با گنو
رده:برنامه‌نویسان نرم‌افزار آزاد
رده:برنامه‌نویسان هسته سیستم‌عامل‌ها
رده:زادگان ۱۹۶۷ (میلادی)
رده:کارمندان گوگل
یاماها ۴۰۰ ایکس‌جی‌آر

***یاماها ۴۰۰ ایکس‌جی‌آر***  یک موتور اسپرت ژاپنی با انجین چهارسیلندر خطی، چهارزمانه، هواخنک، گیربکس شش سرعته دستی و قدرت ۵۳ اسب بخار محصول کمپانی یاماها که بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ تولید می‌شد. همچنین حداکثر سرعت این موتورسیکلت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت بود.

با ورود موتورسیکلت‌های بدون فلاپ (Naked Bikes) در اوایل دهه ۱۹۹۰، یاماها از این روند عقب مانده بود و می‌خواست با رقبای خود همگام باشد. با ورود کاوازاکی زفیر (Kawasaki Zephyr)، یاماها معیارهای خود را بر اساس این موتورسیکلت مشهور بنا نهاد و نتیجه آن یک موتورسیکلت اسپرت بدون فلاپ با خنک‌کننده هوا-روغن و حجم ۳۹۹ سی‌سی به نام XJR400 بود. و در سال ۲۰۰۷ دلیل مقررات سختگیرانه‌تر انتشار گازهای گلخانه‌ای تولید این موتورسیکلت متوقف شد.

بندانگشتی|مدل ۲۰۰۷

## منابع
ویکی‌پدیا انگلیسی

## پیوند به بیرون
* Yamaha XJR400
* Genealogy of XJR400
* Yamaha XJR400

رده:موتورسیکلت‌های استاندارد
رده:موتورسیکلت‌های یاماها
جنبندگی اسپرم

بندانگشتی| ویدئویی از حرکت سلول‌های اسپرم انسان زیر میکروسکوپ

**جنبندگی اسپرم**  توانایی اسپرم برای حرکت صحیح در دستگاه تولیدمثل زن (لقاح درونی) یا از طریق آب (لقاح بیرونی) برای رسیدن به تخمک را توصیف می‌کند. جنبندگی اسپرم را می‌توان به عنوان *کیفیت منی* نیز در نظر گرفت که عاملی در لقاح موفق است؛ اسپرمی که به درستی «شنا» نکند، برای بارور کردن تخمک به آن نمی‌رسد. جنبندگی اسپرم در پستانداران همچنین عبور اسپرم از میان کومولوس اووفوروس (لایه‌ای از سلول‌ها) و زونا پلوسیدا (لایه‌ای از ماتریکس برون‌سلولی) را که اووسیت پستانداران را دربر گرفته است، فراهم می‌کند.

در موش جنگلی *Apodemus sylvaticus*، اسپرم‌ها در «قطارهایی» جمع می‌شوند که به دلیل توانایی بیشتر در پیمایش محیط چسبناک دستگاه تناسلی ماده، بهتر می‌توانند تخمک‌ها را بارور کنند. این قطارها با حرکتی سینوسی حرکت می‌کنند.

جنبندگی اسپرم همچنین تحت تأثیر عوامل خاصی است که توسط تخمک‌ها آزاد می‌شوند.

دم اسپرم - فلژلوم - به اسپرم جنبندگی می‌دهد و سه عنصر اصلی دارد:
# یک اسکلت مرکزی ساخته‌شده از ۱۱ ریزلوله که در مجموع ساقه مژکی نامیده می‌شوند و مشابه ساختار معادل موجود در مژک‌ها است.
# غشای سلولی نازکی که ساقهٔ مژکی را می‌پوشاند.
# میتوکندری‌ها به صورت مارپیچی پیرامون ساقهٔ مژکی در قطعه میانی قرار گرفته‌اند.

## آسیب دنای اسپرم
آسیب دنای اسپرم در مردان نابارور رایج است. حدود ۳۱٪ از مردان مبتلا به نارسایی در جنبندگی اسپرم، سطح بالایی از بندبندشدن دنا در اسپرم دارند.

## جنبندگی اسپرم و سن
جنبندگی اسپرم از بلوغ تا میانهٔ دهه سی‌سالگی افزایش می‌یابد. تحقیقات نشان می‌دهد که پس از سن ۳۶ سالگی، جنبندگی اسپرم از ۴۰٪ درجه A و B به ۳۱٪ در دهه ۵۰ سالگی کاهش می‌یابد. اثرات پیری بر کیفیت مایع منی بر اساس مطالعه‌ای روی ۱۲۱۹ نفر در زیر خلاصه شده است:

## طبقه‌بندی‌های جنبندگی
# جنبندگی پیشرونده تند (≥ ۲۵ میکرومتر بر ثانیه)
# جنبندگی پیشرونده آهسته (۵–۲۵ میکرومتر بر ثانیه)
# جنبندگی ناپیشرونده (کمتر از ۵ میکرومتر بر ثانیه)
# ناجنبنده

## منابع

رده:آندرولوژی
رده:باروری
جامعه اخوت سنت گرگوری

**جامعه اخوت سنت گرگوری** () یا به اختصار «**بی‌اس‌جی**» (**BSG**) یک جامعه از برادران روحانی درون کلیسای انگلیکان است. اعضای این جامعه که به گرگوری‌ها معروفند، شامل روحانیون و غیرروحانیان می‌شوند. از سال ۱۹۸۷ نیز یک شاخه موازی از راهبه‌ها، به نام «خواهران سنت گرگوری» شکل گرفته است.

به‌عنوان یک جامعه مسیحی از کلیسای اسقفی ایالات متحده آمریکا این جامعه برای مردان متأهل و مجرد در کلیسای اسقفی، شرکای انجمنی آن و گستره وسیع‌تر کلیسای انگلیکان باز است. همانند دیگر فرقه‌ها و جوامع مذهبی، اعضا پیرو قوانین مشترک و انضباط منظم در دعا، مطالعه و خدمت به کلیسا هستند. این روش مدرن زندگی دینی ریشه در منابع کهن دارد، مانند مراقبت‌های روحانی گرگوری کبیر، *قانون [[فرانسیس آسیزی]] برای همه مؤمنان*، و *مقدمه [[فرانسوا دو سال]] برای زندگی پرهیزگارانه*. شعار جامعه «جلال تنها از آن خداست» است و هدف آن پیروی از گرگوری کبیر به‌عنوان «خادمان خادمان خدا» در کلیسا و جامعه می‌باشد. برادران در زمینه‌های مختلف در سراسر جهان فعالیت می‌کنند، به‌صورت خانوادگی، فردی یا در گروه‌های کوچک زندگی می‌کنند. این جامعه که عضو انجمن ملی جوامع مسیحی اسقفی است، دو بار در سال برای دعا و گفتگو گرد هم می‌آید.

جامعه در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹ (روز عید صلیب) در نیویورک توسط ریچارد توماس بیرناکی تأسیس شد، با تشویق یک فرقه کاتولیک رومی، خواهران ویزیتاسیون، و پس از مشورت با سایر جوامع اسقفی. همان سال، جامعه به‌طور رسمی توسط اسقف هوراس دونگان نیویورک به رسمیت شناخته شد.

جان نیدکر، نویسنده سابق سخنرانی‌های کاخ سفید، در سال‌های پایانی عمرش عضو این جامعه بود. جامعه مرکز مستند برنده جایزه «تغییر عادت‌ها» اثر سارا نیدهام بود. فعالیت‌های این جامعه مورد توجه رسانه‌های محلی در چاتانوگا، یانکرز، و مایتلند، نیو ساوت ولز قرار گرفته است.

تا اوت ۲۰۲۴، این جامعه دارای ۴۰ عضو متعهد و یک متقاضی در حال تشخیص بود. جامعه نخستین وزیر کل خود، کیاران آنتونی دلافررا، را انتخاب کرد، زمانی که ریچارد توماس، مؤسس، پس از ۵۵ سال از مقام رهبری جامعه بازنشسته شد.

## منابع

رده:سازمان‌های مسیحی بنیان‌گذاری شده در ۱۹۶۹ (میلادی)
تمدن رود زرد

بندانگشتی|حوضهٔ رودخانهٔ زرد
[بندانگشتی|[داس سنگی، فرهنگ پیلی‌گانگ (۷۰۰۰–۵۰۰۰ پیش از میلاد)]]
[بندانگشتی|ماکت یک روستای [فرهنگ یانگ‌شائو|فرهنگ یانگشائو (۴۸۰۰–۲۵۰۰ پیش از میلاد)]]
بندانگشتی|ظرفی از فرهنگ داونکو (۴۳۰۰–۲۴۰۰ پیش از میلاد)
**تمدن رودخانه زرد**، **تمدن هوانگهه** یا **تمدن دره هوانگهه** یا **تمدن هوان‐هوئو** (به )، یک تمدن باستانی در چین بود که در حوضهٔ میانی و پایینی رودخانهٔ زرد رونق داشت. کشاورزی در دشت سیلابی رودخانهٔ زرد خیلی زود آغاز شد و از طریق کنترل سیل و آبیاری رود زرد، شهرها توسعه یافتند و قدرت سیاسی در این منطقه تقویت شد. این تمدن که یکی از «چهار تمدن بزرگ جهان باستان» است، اغلب در کتاب‌های درسی تاریخ شرق آسیا گنجانده شده است، اما ایدهٔ گنجاندن تنها تمدن رودخانه زرد به عنوان یکی از چهار تمدن بزرگ باستانی، در نتیجه کشف سایر فرهنگ‌های اولیه در چین، مانند تمدن‌های یانگ تسه و لیائو، منسوخ شده است. خود منطقهٔ رود زرد شامل فرهنگ‌های یانگشائو و لونگشان از دوران نوسنگی بوده و در عصر برنز هم سلسله‌های شانگ و ژو در آنجا قدرت یافتند.

## فرهنگ‌ها
بندانگشتی|ماکتی از یک سکونتگاه مربوط به دوران نوسنگی میانه در دره رودخانه زرد
در منطقهٔ درهٔ رودِ زرد، فرهنگ‌های مختلفی در دوران پیشاتاریخ و باستان می‌زیستند که تعدادی از آن‌ها به ترتیب تاریخ آغاز و انجام عبارتند از:
* فرهنگ نانژوئانگتو (تاریخ‌های مختلف برای شروع و پایان، بین ۱۰۶۰۰ قبل از میلاد و ۷۵۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ پیلیگانگ (۷۰۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ سیشان (۶۵۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ دادی‌وان (۶۰۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ بیکسین (۶۰۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ یانگ‌شائو (۵۰۰۰ قبل از میلاد - ۳۰۰۰ قبل از میلاد)
* فرهنگ داونکو (۴۳۰۰ تا ۲۴۰۰ پیش از میلاد)
* فرهنگ لونگ‌شان (۳۰۰۰ سال پیش از میلاد - ۱۹۰۰ سال پیش از میلاد)
* فرهنگ شیمائو (۲۳۰۰ تا ۱۸۰۰ پیش از میلاد)
* فرهنگ ارلیتو (۲۰۰۰ تا ۱۶۰۰ پیش از میلاد)
* فرهنگ ارلیگانگ (۱۶۰۰ تا ۱۴۰۰ پیش از میلاد)

## منابع

رده:تمدن‌های عصر برنز
رده:فرهنگ‌های نوسنگی در چین
رده:مقاله‌های حاوی متن به زبان چینی
رده:هوانگ هو
فوتبال در مالدیو

**فوتبال در مالدیو** ()
تحت نظارت اتحادیه فوتبال مالدیو () اداره می‌شود. فوتبال محبوب‌ترین ورزش در این کشور جزیره‌ای به‌شمار می‌رود.

## تاریخچه
[بندانگشتی|300px|تیم ملی فوتبال مالدیو پس از قهرمانی در [جام چلنج آسیا ۲۰۰۸]]
فوتبال در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در جزایر مالدیو گسترش یافت، زمانی که دولت و مدارس شروع به حمایت از این ورزش به‌عنوان فعالیتی آموزشی و اجتماعی کردند. نخستین لیگ رسمی داخلی، «لیگ ماله»، در سال ۱۹۷۶ برگزار شد و در پی آن، مسابقات ملی دیگری چون «لیگ دیوهی» و «جام رئیس‌جمهور مالدیو» شکل گرفت.

تیم ملی فوتبال مالدیو نخستین دیدار بین‌المللی خود را در سال ۱۹۷۹ در برابر تیم ملی فوتبال سری‌لانکا برگزار کرد. در دههٔ ۱۹۹۰، اتحادیه فوتبال مالدیو به عضویت رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و فیفا درآمد.

در سال ۲۰۰۸، تیم ملی مردان مالدیو با پیروزی برابر تیم ملی فوتبال هند در فینال جام چلنج آسیا ۲۰۰۸ برای نخستین‌بار قهرمان این رقابت‌ها شد؛ موفقیتی تاریخی که توجه گسترده‌ای در سطح قاره آسیا برانگیخت.
در سطح باشگاهی نیز تیم‌هایی چون والنسیا مالدیو، نیو ردز و باشگاه فوتبال مافوشی از جمله موفق‌ترین باشگاه‌های کشور به‌شمار می‌روند.

### فوتبال زنان
[بندانگشتی|300px|[تیم ملی فوتبال زنان مالدیو در سال ۲۰۱۴]]
تیم ملی فوتبال زنان مالدیو نخستین‌بار در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد و در رقابت‌های جام ملت‌های زنان جنوب آسیا شرکت کرد.
در دههٔ ۲۰۱۰، با راه‌اندازی لیگ‌های داخلی مانند «قهرمانی فوتبال زنان مالدیو»، گام‌های تازه‌ای برای توسعهٔ فوتبال زنان برداشته شد. با وجود کمبود منابع و امکانات، فوتبال زنان در مالدیو روندی روبه‌رشد را تجربه کرده است.

## رقابت‌های باشگاهی
فوتبال باشگاهی در مالدیو در سه سطح برگزار می‌شود:
* **[[لیگ برتر دیوهی]]** (ردهٔ نخست فوتبال مالدیو)
* **[[دسته دوم فوتبال مالدیو]]**
* **[[دسته سوم فوتبال مالدیو]]**

قهرمان لیگ برتر نمایندهٔ کشور در رقابت‌های قاره‌ای مانند چلنج لیگ آسیا و جام ای‌اف‌سی است.
از دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، تلاش‌هایی برای حرفه‌ای‌سازی لیگ و ارتقای زیرساخت‌های باشگاه‌ها آغاز شده است، هرچند مشکلات مالی و کمبود زمین‌های استاندارد همچنان چالش اصلی فوتبال این کشور محسوب می‌شود.

## منابع

## پیوند به بیرون


رده:فوتبال بر پایه کشور
رده:ورزش در مالدیو
آیین حسن حسین بیدخت

**آیین حسن حسین بیدُخت** یکی از آیین‌های سنتی و مذهبی مردم شهر بیدخت از توابع شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی است که در ایام ماه محرم برگزار می‌شود. این آیین از جمله رسوم کهن عزاداری در ایران به‌شمار می‌آید و در فهرست آثار ملی ایران به‌عنوان میراث معنوی ثبت شده‌است.

## پیشینه
بر اساس منابع محلی و تاریخی، قدمت این آیین به حدود **۲۵۰ سال** پیش بازمی‌گردد. آیین «حسن حسین» نمادی از ارادت مردم منطقه به امام حسین (ع) و اهل بیت او است و نسل به نسل منتقل شده‌است.

## شیوه برگزاری
در این آیین، عزاداران در میدان یا حسینیه‌های بیدخت گرد هم می‌آیند و با نظم خاصی حلقه‌ای تشکیل می‌دهند. هر نفر با **دست چپ** کمر نفر کناری را گرفته و با **دست راست** بر سینه می‌زند. 
رهبر یا مداح گروه، با صدای بلند واژه‌هایی چون «حَسَن»، «حُسَین»، «مظلوم»، «شهید»، «آقا» یا «سرور» را می‌خواند و جمع با هماهنگی پاسخ می‌دهد: «حسین».  
پس از چند مرحله، مداح اشعاری از محتشم کاشانی را با حالت ترجیع‌بند می‌خواند و عزاداران با فریادهای هماهنگ «یا حسین» به سینه‌زنی ادامه می‌دهند.

## ویژگی‌ها
* **شکل حلقه‌ای** عزاداران، از شاخص‌ترین جلوه‌های آیین است که هماهنگی و وحدت جمعی را نشان می‌دهد.
* **ترکیب واژه و پاسخ** (مانند «مظلوم!» – «حسین!») در این مراسم، جنبه حماسی و ریتمیک خاصی به آن می‌دهد.
* **ثبت ملی** این آیین به عنوان میراث فرهنگی معنوی، جایگاه آن را در سطح کشور تثبیت کرده‌است.

## جایگاه فرهنگی
آیین حسن حسین علاوه بر بُعد مذهبی، یک نماد فرهنگی و اجتماعی برای مردم گناباد به‌شمار می‌آید. استمرار برگزاری این مراسم در طول قرن‌ها بیانگر پیوند عمیق مردم منطقه با فرهنگ عاشورا و میراث مذهبی ایران است.

## منابع

رده:حسین بن علی
یقطان

**یقطان** ()، (همچنین به**Yoktan**نوشته می‌شود؛ ; ، دومین پسر از دو پسر عبر بود (سفر پیدایش ۱۰:۲۵؛ کتاب‌های تواریخ ۱:۱۹) که در کتاب مقدس عبری ذکر شده است. او از نسل سام پسر نوح فرزند نوح است.

در سفر پیدایش ۱۰:۲۵ آمده است: «و برای ایبر دو پسر به دنیا آمدند: نام یکی فالج بود، زیرا در ایام او زمین تقسیم شد و نام برادرش یقطان بود.»

پسران یقطان به ترتیب ارائه شده در  عبارت بودند از: الموداد، شلف، هزارماوث، یراح، هادورام، اوزال، شبا، اُفیر، حویله (پسر کوش بن حام) و یوباب.

در گزارش Pseudo-Philo (حدود 70)، یقطان برای اولین بار شاهزاده فرزندان سام پسر نوح شد، همانطور که نمرود و فنک به ترتیب بر فرزندان حام و یافث شاهزادگان بودند. در روایت او، سه شاهزاده به همه دستور می‌دهند که برای برج بابل آجر بپزند؛ با این حال، دوازده نفر، از جمله چند تن از پسران خود یُقطان، و همچنین ابراهیم و لوط، از این دستور سر باز می‌زنند. یُقطان آنها را از شنعار به کوهستان قاچاق می‌کند، که باعث ناراحتی دو شاهزاده دیگر می‌شود.

## جستارهای وابسته
* عرب قحطانی

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:افراد در سفر پیدایش
رده:برج بابل
هنر مسگری لاهیج

**هنر مسگری لاهیج** یک هنر سنتی مردمی در لاهیج، اسماعیلی در جمهوری آذربایجان است. این هنر شامل ساخت ظروف و سایر محصولات مسی می‌شود. هنر مسگری لاهیج در سال ۲۰۱۵ درفهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسید.

## تاریخچه
خانواده علی‌اف، یکی از خانواده‌های مسگر لاهیج در اسماعیلی، برای نخستین بار در سال ۱۷۲۵ این حرفه را آغاز کردند.

از قرن نوزدهم، لاهیج در اسماعیلی به مرکز اصلی مسگری در آذربایجان تبدیل شد. مقدار زیادی از لوازم خانگی و وسایل منزل در لاهیج تولید می‌شد. در میانه قرن نوزدهم، حدود ۲۰۰ کارگاه در لاهیج وجود داشت.

در سال ۱۸۷۸، ظروف مسی ساخته‌شده در روستای لاهیج موفق به دریافت مدال طلای نمایشگاه جهانی پاریس شد. در حال حاضر، بسیاری از صنایع‌دستی لاهیج در موزه‌های شهرهایی از لندن و پاریس گرفته تا مسکو و استانبول به نمایش گذاشته شده‌اند.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۰ در لاهیج دوره‌ای آموزشی دربارهٔ هنر مسگری برگزار شد. دوازده جوان از نخستین دوره فارغ‌التحصیل شدند. مدیر این دوره، استاد نظر علی‌اُف بود. بسیاری از جوانانی که سال اول را به پایان رساندند، در ذخیره‌گاه تاریخی و فرهنگی لاهیج مشغول به کار شدند و بقیه در کارگاه‌ها به حرفهٔ مسگری پرداختند.

در نوامبر ۲۰۱۵، هنر مسگری لاهیج برای ثبت در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو نامزد شد. در ۳ دسامبر همان سال، این هنر در فهرست معرف میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو به ثبت رسید.

## فرایند
کل فرایند با هماهنگی استاد ذوب مس انجام می‌شود و معمولاً شاگردانی وجود دارند که به استاد کمک می‌کنند تا دانش و فنون ضروری را کسب کنند. مسگر-چکش‌کار مسئول پمپاژ هوا به داخل کوره ذوب و سپس چکش‌کاری مس به صفحات نازک است. این صفحات در مرحله نهایی فرایند توسط صنعتگر شکل داده شده و سپس صیقل داده شده و با حکاکی تزئین می‌شوند. تزئینات روی ظروف مسی نشان دهنده ارزش‌های سنتی و فرهنگی مردم محلی است. محصولات نهایی توسط استادان در کارگاه‌های محلی فروخته می‌شوند.

## محصولات
ظروف مسی آماده شامل کالاهای خانگی و لوازم خانگی مانند قابلمه، سینی، پارچ، آبکش، کاسه و دیگ بخار می‌شود. تخمین زده می‌شود که بیش از ۴۰ نوع کالای دست‌ساز مسی وجود دارد که در پنج گروه طبقه‌بندی می‌شوند: ظروف مسی برای ظروف، ظروف غذاخوری، لبنیات، حمل آب و سایر وسایل خانگی برای نیازهای روزانه.

## روی تمبر پستی
صنایع دستی مسی لاهیج در تمبرهای پستی متعلق به "شماره مشترک آذربایجان و رومانی " در دسامبر ۲۰۱۴ به تصویر کشیده شده است.
پرونده:Stamps_of_Azerbaijan,_2014-1192.jpg|جایگزین=Azerbaijan postage stamp issued in 2014|تمبر پستی آذربایجان که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد
پرونده:Stamps_of_Romania,_2014-149.jpg|جایگزین=Romania postage stamp issued in 2014|تمبر پستی رومانی که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد 


## نگارخانه

پرونده:Lahic_1156.jpg
پرونده:Lahic_1157.jpg
پرونده:Lahic_1199.jpg
پرونده:Lahic_1202.jpg
پرونده:Lahıc_1203.jpg
پرونده:Lahic_1219.jpg
پرونده:Lahic_1201.jpg


## جستارهای وابسته
* لاهیج، اسماعیلی
* فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو در آذربایجان

## منابع

رده:اشیای مسی
رده:جاذبه‌های گردشگری جمهوری آذربایجان
رده:فرهنگ در جمهوری آذربایجان
رده:مس
رده:میراث فرهنگی ناملموس بشری
قالی بافی جمهوری آذربایجان

**قالی بافی جمهوری آذربایجان** (به آذربایجانی: ) فعالیتی تاریخی و سنتی در میان مردم آذربایجان است. قالی آذربایجانی نوعی بافتهٔ دست‌ساز سنتی در اندازه‌های گوناگون است که دارای بافتی متراکم و سطحی پرزدار یا بدون پرز بوده و نقش‌ونگارهای آن ویژهٔ مناطق مختلف فرش‌بافی آذربایجان است. فرش‌بافی در آذربایجان سنتی خانوادگی است که از طریق آموزش شفاهی و تمرین عملی از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

در سال ۲۰۱۰، هنر بافت فرش آذربایجانی در آذربایجان به فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو افزوده شد.

## قالیبافی و جامعه
در سال‌های پس از استقلال آذربایجان از اتحاد جماهیر شوروی، سنت قالی‌بافی آذربایجان مورد توجه ویژه دولت آذربایجان برای حفظ، مطالعه، ترویج و توسعه سنت‌های قالی‌بافی بوده است. قانون «حمایت و توسعه هنر فرش آذربایجان» در دسامبر ۲۰۰۴ توسط رئیس جمهور الهام علی‌اف تصویب شد.  شرکت سهامی عام «آذرخالچا» ( ) در ماه مه 2016 تأسیس شد،  روز فرشبافان طبق فرمان ریاست جمهوری مورخ 25.11.2016 در 5 مه جشن گرفته شد،   ساختمان جدید موزه فرش آذربایجان که توسط معمار اتریشی فرانتس جانز به شکل فرش لوله شده طراحی شده بود، در اوت 2014 به بهره‌برداری رسید.   علاوه بر این، برنامه دولتی "حفاظت و توسعه هنر فرش در جمهوری آذربایجان 2018-2022" در فوریه 2018 توسط رئیس جمهور الهام علی‌اف با هدف ایجاد تامین مواد اولیه برای این صنعت، بهبود زیرساخت‌های فرش‌بافی، حمایت از ایجاد محل‌های کار جدید و انجام آموزش پرسنل واجد شرایط در زمینه فرش‌بافی تصویب شد.  علاوه بر این، فرآوری پشم، تولید نخ‌های پشمی و ابریشمی و کارخانه‌های فرآوری مورد استفاده برای رنگ‌آمیزی و تولید رنگ نیز مورد توجه قرار گرفت. 

بهترین نمونه‌های قالی‌ها و محصولات قالی بافی آورده شده از نواحی «باکو»، «شکی»، «قوبا»، «شاماخی»، «قازاخ»، «جواد» و سایر مناطق در نمایشگاه‌های «مسکو - پلیتکنیک» در سال ۱۸۸۲ در «مسکو» در سال ۱۸۷۲ و در نمایشگاه دیگری تحت عنوان «نمایشگاه صنعتی وهنری روسیه» در سال ۱۸۸۲ برندهٔ جوایز طلایی و نقره‌ای شدند.

در قرن‌های ۱۳–۱۴ میلادی محصولات قالی‌بافی فراوانی از آذربایجان به کشورهای خارجی صادر می‌گردیده‌است. قالی‌های شهیر آذربایجانی که با زیورآلات ملیح و چشم‌نواز و قلابدوزی‌های لطیف و نفیس خود توجه‌ها را جذب می‌کند، در آثار و مینیاتورهای مصوران اروپایی نیز انعاکاس خود را یافته‌است. 

## منابع

رده:شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری
رده:فرهنگ در جمهوری آذربایجان
رده:قالی آذربایجانی
عمکا

**عَمکا** () نام یکی از مقامات بلندپایه‌ مصر باستان بود که در زمان فرمانروایی فرعون‌های دجر، دجت و دِن در دودمان نخست مصر خدمت می‌کرد. او نخستین مقام مصریِ آغازین است که سیر زندگی و پیشرفت شغلی‌اش را می‌توان تقریباً به‌صورت پیوسته دنبال کرد.

## زندگی‌نامه

عَم‌کا در سه دوره‌ی فرمانروایی از دودمان نخست خدمت کرده است. نام او بر روی مُهرهایی از گورهای فرعون‌های دجر، دجت و دِن و نیز از گور ملکه مریت‌نیت در گورستان سلطنتی ابیدوس دیده می‌شود.
دوران خدمت او در واپسین سال‌های فرمانروایی پادشاه دجر آغاز شد، در زمان دجت ادامه یافت، و در نخستین سال‌های فرمانروایی پادشاه دِن، هنگامی که مریت‌نیت نیابت سلطنت داشت، پایان یافت.

در زمان دجر، عَمکا در اداره‌ی قلمرو موسوم به «حور-سخِنتی‌جو» (حور، فراتر از کوه‌ها) فعالیت داشت و دارای القاب «نِبی» و «حِری‌نِهِنو» بود.

او لقب دوم را در دوران دجت نیز حفظ کرد.
در زمان مریت‌نیت و دِن، به‌نظر می‌رسد به اوج موقعیت حرفه‌ای خود رسیده باشد و به مقام کاهن مردگان (سِخِنو‌عَخ) ارتقا یافته باشد.
آخرین منصب شناخته‌شده‌ او، اداره‌کننده‌ی ناحیه (عاج‌مِر) از خانه‌ی گوساله (حوت‌احوت) بود — ناحیه‌ای در دلتاى غربی نیل، که احتمالاً در نزدیکی کوم الحصن قرار داشته است.
به‌نظر می‌رسد که او از اداره‌ی بنیادهای سلطنتی به سمت مدیریت نواحی محلی انتقال یافته باشد.

## منابع

رده:اهالی دودمان نخست مصر
تکه‌تکه‌شدن دی‌ان‌ای

[جایگزین=A DNA double strand wrapped around a core of histone proteins|چپ|بندانگشتی|یک [نوکلئوزوم، متشکل از DNA (خاکستری) که به دور یک تترامر هیستون (رنگی) پیچیده شده است. در تکه‌تکه شدن DNA آپوپتوزی، DNA در ناحیه پیونددهنده بین نوکلئوزومی، که بخشی از DNA است که به دور هیستون‌ها پیچیده *نشده است*، شکسته می‌شود.]]

**تکه‌تکه شدن دی‌ان‌ای**، **بندبند شدن دی‌ان‌ای** یا **گسستن دی‌ان‌ای**  به جداسازی یا شکستن رشته‌های دی‌ان‌ای به تکه‌تکه‌های کوچک گفته می‌شود. این کار می‌تواند به صورت عمدی توسط پرسنل آزمایشگاه یا توسط سلول‌ها انجام شود، یا می‌تواند به صورت خودبه‌خودی رخ دهد. تکه‌تکه شدن خود به خودی یا تصادفی DNA، گسستنی است که به تدریج در یک سلول تجمع می‌یابد. می‌توان آن را مثلاً با روش سنجش دنباله‌دار (comet assay) یا با روش سنجش تانل (TUNEL assay) اندازه‌گیری کرد.

یکاهای اصلی اندازه‌گیری آن، نمایهٔ تکه‌تکه شدن DNA (DFI) است. DFI 20% یا بیشتر، میزان موفقیت پس از ICSI را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

تکه‌تکه شدن DNA نخستین بار توسط ویلیامسون در سال ۱۹۷۰ ثبت شد، زمانی که او تکه‌های الیگومری گسسته را که در طول مرگ سلولی در کشت‌های اولیه کبد نوزادان رخ می‌داد، مشاهده کرد. او DNA سیتوپلاسمی جداشده از سلول‌های کبد موش پس از کشت را به صورت تکه‌های DNA با وزن مولکولی متشکل از مضربی از ۱۳۵ کیلو دالتون توصیف کرد. این یافته با این فرضیه سازگار بود که این تکه‌های DNA محصول دگرگونی خاص DNA هسته‌ای هستند.

## منابع

رده:دی‌ان‌ای
رده:زیست‌شناسی مولکولی
رده:فنون زیست‌شناسی مولکولی
شکار جانور زیان‌آور

چپ|بندانگشتی|یک حکاکی چوبی معاصر از شکارچیان جانوران زیان‌آور که کبوترهای مسافری را شکار می‌کنند، در آن زمان پرنده‌ای بود که به محصولات کشاورزی آسیب می‌رساند.

**شکار جانوران زیان‌آور**  عمل شکار جانوران زیان‌آور - عموماً پستانداران یا پرندگان وحشی کوچک/متوسط - به عنوان وسیله‌ای برای مهار آفت است، نه به عنوان شکار برای غذا یا تروفه. جانوران مورد هدف به این دلیل کشته می‌شوند که از نظر اقتصادی آفات زیان‌آور برای محصولات کشاورزی، دام یا املاک محسوب می‌شوند؛ میزبان / ناقل پاتوژن هستند که بیماری‌های بین گونه‌ای / بیماری‌های مشترک انسان و دام را منتقل می‌کنند؛ یا برای کنترل جمعیت به عنوان وسیله‌ای برای محافظت از دیگر گونه‌ها و بوم‌سازگان‌های آسیب‌پذیر.

اصطلاح «varminter» ممکن است به *شکارچی جانوران زیان‌آور* اشاره داشته باشد، یا تجهیزات شکار (مانند تفنگ جانوران زیان‌آور) را توصیف کند که یا به‌طور خاص طراحی شده‌اند یا به‌طور تصادفی برای شکار جانوران زیان‌آور مناسب هستند. شکارچیان جانوران زیان‌آور ممکن است برای ریشه‌کن کردن یک جانور زیان‌آور از ملک خود، برای جمع‌آوری جایزه‌ای که توسط صاحب زمین دیگر یا دولت ارائه می‌شود، یا صرفاً به عنوان یک سرگرمی شکار کنند.

اصطلاح *varmint* یک اصطلاح محاوره‌ای آمریکایی برای *جانوران زیان‌آور* است، اگرچه به‌طور خاص به آفات پستانداران یا پرندگان اشاره دارد، از جمله:
* شکارگرانی که می‌توانند جانوران اهلی را بکشند/ضرب و جرح کنند: گورکن، کایوت، روباه، راسو، راکون، مار، لاک‌پشت گازگیر، راسو و دله.
* جوندگان و خرگوش‌هایی که می‌توانند به کشتزارها یا مراتع آسیب برسانند: سگ آبی، موش‌های دالان‌ساز، چوب‌شکن، موش آبی، نوتریا (که به عنوان کویپو نیز شناخته می‌شود)، سگ‌های دشتی، تشی و خرگوش.
* حیات وحش شهری که می‌تواند به ساختمان‌ها و املاک آسیب برساند، آلودگی/ مدفوع ایجاد کند یا ناقل بیماری باشد: کبوترهای رمیده وحشی، موش‌ها و سنجاب‌ها.
* پرندگانی که به عنوان آسیب‌رسان به محصولات کشاورزی شناخته می‌شوند: کلاغ‌ها و غراب‌ها، گنجشک‌ها، و همچنین کبوترهای مسافر و طوطی‌های کارولینا، که یکی از آنها تا حدی به دلیل فشار ناشی از شکار بی‌رویه در معرض انقراض قرار گرفت.
* گونه‌های مهاجم، مانند سارها و گرازها/ خوک‌های وحشی، که گونه‌های بومی مطلوب را شکار می‌کنند یا جایگزین آنها می‌شوند.

## پیامدها بر جمعیت جانوران زیان‌آور
شکار جانوران زیان‌آور معمولاً برای کاهش تلفات محصولات کشاورزی و توقف شکار دام‌ها بوده است. این شکار، فشار گزینش مصنوعی را بر جاندارانی که شکار می‌شوند، تحمیل کرده است. فشار گزینشی بر جانوران زیان‌آور احتمالاً برای سنین تولیدمثلی پایین‌تر و بلوغ زودتر است. شکار جانوران مزاحم همچنین به‌طور بالقوه برای تغییرهای رفتاری مورد نظر، یعنی دوری جانوران از مناطق پرجمعیت انسانی، محصولات کشاورزی و دام‌ها، انتخاب می‌شود.

## منابع

رده:شکار بر پایه جانوران
حماکا

**حماکا** () یکی از مقامات مهم در دوران طولانی سلطنت فرعون دن از دودمان نخست مصر بود. پژوهش‌های تاریخ‌گذاری پرتوکربنی که در دههٔ ۱۹۵۰ انجام شد، تاریخ زندگی حماکا را حدود ۳۱۰۰ پیش از میلاد دانسته‌اند.   یکی از القاب حماکا «دارندهٔ مُهر پادشاه مصر سفلی» بود، لقبی که در عمل او را به‌عنوان صدراعظم و دومین فرد قدرتمند پس از پادشاه معرفی می‌کرد. 

آرامگاه حماکا از آرامگاه خودِ پادشاه بزرگ‌تر است و سال‌ها به اشتباه تصور می‌شد که متعلق به دن باشد. این آرامگاه نخستین‌بار در سال ۱۹۳۱ توسط سیسیل مالابی فِرث کاوش شد و کار زیر نظر والتر برایان امِری از سال ۱۹۳۶ ادامه یافت.

این آرامگاه که در بخش شمالی سقاره قرار دارد، شامل بسیاری از اشیای تدفینی از آن دوره است، از جمله تعدادی فراوان دیسک‌هایی که به نظر می‌رسد ابزار بازی بوده‌اند و یک جعبهٔ چوبی دایره‌ای که درون آن کهن‌ترین قطعهٔ باقی‌ماندهٔ پاپیروس یافت شده است. ثروت فراوان اشیای این آرامگاه، و همچنین آرامگاه‌های دیگر مقامات آن دوران، بازتابی از رونق نسبی دوران سلطنت دن دانسته می‌شود.

بر اساس کتیبه‌های روی مُهرهای سفالی، حماکا همچنین مسئول نگهداری یکی از املاک سلطنتی پادشاه دن بود، ملکی شامل یک مزرعه یا تاکستان که برای استفادهٔ اختصاصی خاندان سلطنتی و بعدها برای پشتیبانی از آیین تدفینی پادشاه در نظر گرفته شده بود. به نظر می‌رسد که او خدمت خود به پادشاه را در همین سمت آغاز کرد و سپس با ادارهٔ املاک دیگر، به مقام صدر اعظمی ارتقا یافت.

## منابع

رده:اهالی دودمان نخست مصر
رده:دن (فرعون)
سعبف

**سَعْبف** () یکی از مقامات مصر باستان در زمان پادشاه قاعا از دودمان نخست مصر، حدود ۲۹۰۰ پیش از میلاد بود.

سَعْبف از طریق یک سنگ یادبود کشف‌شده در کنار آرامگاه پادشاه در ابیدوس شناخته می‌شود.

این سنگ یادبود که اکنون در موزهٔ مصر در قاهره نگهداری می‌شود، از سنگ آهک ساخته شده و فهرستی طولانی از القاب او بر آن حک شده است. با این حال، خواندن و ترجمهٔ این القاب بسیار دشوار است، زیرا قدیمی‌ترین نوشته‌های هیروگلیف هنوز هم به سختی قابل ترجمه‌اند. در سنگ یادبود خود، سَعْبف ایستاده و به سمت راست نگاه می‌کند، با یک عصا در یک دست و یک چوب دستی در دست دیگر. القاب او شامل موارد زیر است:
* *مدیر سالن غذاخوری و انبار شراب املاک، با تمام حمایت پشت سرش*
* *مدیر ملک: محل حوروس با نیزه و خانهٔ سرخ*
* *دوست ملک پادشاه*
* *مسئول هر جایگاهی که در سالن تعیین شده است*

## منابع

## کتاب‌شناسی

*Michael Rice, *Who-is-who in ancient Egypt*. Routledge, London 1999, , page 173

رده:اهالی دودمان نخست مصر
مری‌ایتی

**مِری‌ایتی** () یا **مری‌یتی** (به معنای «محبوب پدر») یکی از مقامات مصر باستان بود که در پایان دودمان نخست مصر، حدود ۲۹۰۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. او تنها از طریق سنگ یادبودی که در آرامگاه ۸۱۰. اچ. ۱۱ در آرامکاه حلوان پیدا شده است، شناخته می‌شود. این سنگ یادبود در اتاقک تدفینی و در کنار تابوت کشف شد. در سمت چپ سنگ یادبود، مِری‌ایتی بر روی صندلی نشسته و هدایا جلوی او قرار دارند. در سمت راست سنگ یادبود فهرستی از القاب مِری‌ایتی آمده است.

در این سنگ یادبود، مِری‌ایتی دارای هفت لقب است که او را به یکی از معدود مقامات آن دوره با رشته‌ای طولانی‌تر از القاب تبدیل می‌کند.

القاب مریتی عبارتند از:
*کاهن خنوم، همراه خانه
*مدیر سالن غذاخوری اتاق حیات
*استاد/نجار نخن
*مدیر سالن غذاخوری و انبار بزرگ
*فرمانده ادارهٔ قدحتپ
*دستیار
*مدیر دفتر غرب، حامل آنوبیس
## منابع

رده:اهالی دودمان نخست مصر
فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران

از نظر تاریخی، مواردی وجود داشته است که **نابودی گونه‌های جانوری از نظر سیاسی مورد تأیید قرار گرفته است،** زیرا این جانوران زیان‌آور پنداشته شده‌اند. در برخی موارد، جانوران شکار شده‌اند زیرا خطری برای زندگی انسان‌ها ایجاد می‌کنند، در موارد دیگر به دلیل زیان‌اور بودن برای منافع انسانی مانند دامداری شکار شده‌اند. اخیراً، تلاش‌های ریشه‌کنی بر مهره‌داران مهاجم متمرکز شده است زیرا آنها عامل اصلی انقراض گونه‌های بومی، به ویژه در جزایر هستند. این مقاله به جانوران به معنای محدودتری اشاره دارد؛ شامل انسان‌ها نمی‌شود.

در تعدادی از موارد، چنین شکارهایی که توسط دولت تأیید شده است، سبب در معرض خطر قرار گرفتن یا انقراض کامل گونه‌ها شده است.

## خرموش‌ها
آلبرتا، کانادا یکی از معدود مکان‌های غیرجزیره‌ای در جهان است که عاری از موش‌های قهوه‌ای است. از آغاز دههٔ ۱۹۵۰، دولت آلبرتا یک برنامه کنترل موش را اجرا کرده است که چنان موفق بوده است که تنها موارد نادری از دیدن موش‌های وحشی گزارش شده است که معمولاً موش‌هایی که با کامیون یا قطار به استان رسیده‌اند.

## [[گرگ تاسمانی]]
* گرگ تاسمانی یک شکارچی تاسمانی بود که مسئول تعداد قابل توجهی از حملات به دام‌های آزاد بود و سبب ایجاد احساسات عمومی خصومت علیه این گونه شد. در سال ۱۸۳۶، شرکت زمین ون دیمن جایزه‌ای بین ۶ شیلینگ (برای کمتر از ده شکار) و ۱۰ شیلینگ (برای هر شکار بیش از ده شکار) برای گرگ تاسمانی تعیین کرد. در سال ۱۸۸۸، دولت جایزه‌ای معادل ۱ پوند برای پوست سر هر جانور بالغ و ۱۰ شیلینگ برای هر جانور نابالغ تعیین کرد و تعدادی از دامداران نیز جوایز مشابهی ارائه دادند. کشتار بعدی این جانور عامل کلیدی در انقراض آنها بود.

## [[ببر]]
### [[ببر مازندران|ببر خزر]]
* در دهه ۱۹۰۰ (دهه) دولت روسیه اعلام کرد که جایی برای ببرها در آسیای مرکزی و قفقاز وجود ندارد. ارتش روسیه موظف شد همهٔ ببرهای منطقه دریای خزر را نابود کند تا کشاورزان بتوانند به آنجا نقل مکان کنند. مشخص نیست که آیا ببر خزر کاملاً منقرض شده است یا خیر، زیرا گزارش‌هایی از دیده شدن آن در افغانستان وجود دارد.

### [[ببر جنوب چین]]
* در سال ۱۹۵۰ جمعیت ببر جنوب چین تقریباً ۴۰۰۰ قلاده بود. این گونه توسط مائو تسه تونگ به عنوان بخشی از برنامه «جهش بزرگ به جلو» به عنوان یک آفت اعلام شد و مورد شکار بی‌رویه قرار گرفت. این شکار، همراه با ویرانی‌های جنگل‌زدایی، سبب کاهش چشمگیر جمعیت ببرهای چینی شد. مقرراتی که شکار چنین ببرهایی را محدود می‌کرد، در دهه ۱۹۷۰ اجرا شد، اما چندان رعایت نشد. تا سال ۱۹۸۲ تعداد آنها به ۱۵۰ تا ۲۰۰ قلاده کاهش یافت و اکنون تقریباً در طبیعت منقرض شده‌اند.

## [[گرگ]]
* گرگ‌ها شکارچیانی هستند که اغلب گوسفندان اهلی را هدف قرار می‌دهند، واقعیتی که اغلب باعث درگیری دامدارانی می‌شود که می‌خواهند گرگ‌ها از بین بروند و با طرفداران محیط زیست درگیر می‌شوند. در کشورهای مختلف اروپایی مانند نروژ، گرگ به عنوان آفت اعلام شد و تحت ریشه‌کنی سیستماتیک قرار گرفت. در ژاپن در دوره میجی، شکار گرگ‌ها در هوکایدو سبب انقراض زیرگونه ژاپنی شد. همین اتفاق برای زیرگونه گرگ در هونشو نیز رخ داد.

## چندگونه‌ای
طرح «بدون شکارچی ۲۰۵۰» نیوزیلند با هدف ریشه‌کن کردن همهٔ شکارگران معرفی‌شده از جزایر اجرا می‌شود.

## منابع

رده:فهرست‌های جانوران
فهرست عبارات و اصطلاحات لاتین

فهرست اصطلاحات و عبارات لاتین در جدول زیر آمده است:

## منابع
* https://www.phrases.org.uk/meanings/latin-phrases.html phrases.org.uk
* https://parade.com/1247077/marynliles/latin-phrases/ parade.com

رده:واژه‌ها و عبارت‌های لاتین
فرش دمیرچیلار

**«دمیرچیلار»** () - فرش‌های آذربایجانی متعلق به گروه قزاخ از نوع گنجه-قزاخ. نام این فرش با نام روستای دمیرچیلار واقع در ۹ کیلومتری غرب شهر قزاخ در آذربایجان مرتبط است. برخی از کارشناسان فرش این فرش را «دمیرچی حسن» می‌نامند. این فرش همچنین در روستاهای داش سالاخلی، کوسالار و اورکمازلی از شهرستان قزاخ تولید می‌شود. فرش‌های دمیرچیلار از بالاترین رده فرش‌ها در گروه قزاخ محسوب می‌شوند.

## ویژگی‌های هنری
فرش‌هایی که به «دمیرچیلار» معروف هستند، ساختارهای متفاوتی دارند. سه نسخه اصلی برای این نوع فرش وجود دارد.

### نسخه اول
ترکیب زمینه میانی فرش‌های نسخه اول شامل ژل‌های چندضلعی است. این ترکیب بر اساس این ژل‌ها است که یکی پس از دیگری ساخته می‌شوند. تعداد ژل‌ها در زمینه میانی با طول فرش تعیین می‌شود. در فرش‌های کوچک ۲–۳ ژل قرار می‌گیرد، در گیباهای کشیده - تعداد بیشتری وجود دارد. حاشیه میانی که به عنوان «سورمادان» شناخته می‌شود، به عنوان یک نوار حاشیه‌ای برای فرش‌های «دمیرچیلار» مشخص است.

### نسخه دوم
نسخه دوم از فرش‌هایی ساخته شده است که بافندگان فرش آن را «دمیرچی حسن» می‌نامند. این فرش‌ها عمدتاً از فرش‌های نمازلیک با طاق‌نما یا محراب تشکیل شده‌اند. اگر پیش از این، این فرش‌ها کاربرد مذهبی داشتند، به ویژه برای اجرای نماز بافته می‌شدند، با گذشت زمان تنها به یک کالای تزئینی تبدیل شدند. ترکیب «نمازلیک» فرش «دمیرچیلار» اصیل‌تر از سایر فرش‌های «نمازلیک» است. در قسمت بالایی آن، یک نقش هندسی برای «موهور» وجود دارد. یک حاشیه نازک - مدخیل - که زمینه میانی را احاطه کرده و در قسمت بالایی فرش یک نقش برجسته تشکیل می‌دهد، در قسمت پایینی زمینه میانی به شکل مربعی که برای پاهای نمازگزار در نظر گرفته شده است، بسته می‌شود؛ بنابراین، هنگام نماز، هنگام اجرای نماز، باید هفت قسمت از بدن خود - پیشانی، دست‌ها، زانوها و شست‌ها - را با زمین لمس کرد؛ بنابراین، اگر پاهای خود را روی یک «گدمگاه» مربع شکل که در قسمت پایین زمینه میانی قرار دارد، قرار دهند، زانوها و دست‌هایشان باید روی گِل، که بالای مرکز زمینه میانی قرار دارد، قرار گیرد و پیشانی آنها موهورا را که در مرکز تاگ قرار دارد و «سجده‌گاه» نامیده می‌شود، لمس می‌کند. صنعتگرانی که در قدیم فرش‌های نمازلیک می‌بافتند، با رعایت آداب نماز، باید از قبل فاصله بین «قدمگاه» - محل قرارگیری پاها و «سجده‌گاه» - محل قرارگیری موخور - را محاسبه می‌کردند (برای جزئیات بیشتر، به مقاله «نمازلیک» مراجعه کنید).

### نسخه سوم
این فرش‌ها از فرش‌هایی به نام «مهرابسیز» ساخته شده‌اند که به معنی «بدون محراب» است. آن‌ها با ژل‌های کتو مانندی مشخص می‌شوند که یکی پس از دیگری قرار گرفته‌اند و از قسمت پایین زمینه میانی تا انتهای آن شروع می‌شوند. اخیراً فرش‌های سایز بزرگ با یک ژل که در مرکز زمینه میانی آن‌ها قرار دارد، تولید شده‌اند.

## ویژگی‌های فنی
فرش‌های دمیرچیلار اغلب در اندازه‌های کوچک بافته می‌شوند. گاهی فرش‌های بزرگ و در موارد نادر فرش‌های کشیده نیز وجود دارند. تراکم گره‌ها: در هر دسی‌متر مربع از ۲۶ × ۲۶ تا ۳۰ × ۳۰ گره (در هر متر مربع - از ۶۰۰۰۰ تا ۹۰۰۰۰) است. ارتفاع پرز از ۸ تا ۱۲ میلی‌متر است.

## جستارهای وابسته
* فرش آذربایجانی
* فرش قره باغ

## منابع

رده:قالی آذربایجانی
فرش‌های خیلا افشان

**«خیلا افشان»** () - فرش‌های پرزدار متعلق به گروه باکو از مدرسه فرش‌بافی آبشرون.

## نمای کلی
فرش‌های «خیلا افشان» نام خود را از روستای خیلا (که اکنون با نام امیرجان شناخته می‌شود) در واحد اداری-ارضی شبه جزیره آبشرون، واقع در ۱۵ کیلومتری باکو، گرفته‌اند. معنی کلمه «افشان» در فرهنگ لغت به معنای پراکنده کردن، ساییدن و رنگارنگ کردن است. این فرش‌ها بعدها در کارخانه‌های قالی‌بافی بولبولا و سوراخانی تولید شدند. این فرش‌ها که در  به «ساجایاگی» معروف هستند)، اغلب توسط برخی از نویسندگان خارجی در آثارشان " شیروان " و توسط دیگران به اشتباه " دربند " نامیده می‌شوند.

## ویژگی‌های هنری
ترکیب‌بندی زمینه میانی فرش «خیلا افشان» به دو نوع «قدیم افشان» ( تقسیم می‌شود) و «Gullu Afshan" () فرش.

فرش‌های «قدیم افشان» - ترکیب‌بندی زمینه میانی بر اساس اصل شبکه‌ای گسترده است. در این شبکه، خنچه‌هایی که تُن‌های روشن‌تری دارند، عملکردی شماتیک دارند. خنچه‌ها از نظر خطوط و طراحی داخلی، منشأ «نباتی» دارند. فضاهای مرکز نیز با خنچه‌هایی با اشکال و اندازه‌های دیگر پر شده‌اند. همه عناصر توسط خطوط نازک به یکدیگر متصل شده‌اند. این خطوط نیز منشأ گیاهی دارند. الگوی حاصل را می‌توان هم به صورت عمودی و هم به صورت افقی خواند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (اکتبر ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

ترکیب «افشان» در فرش‌های گروه تبریز نیز استفاده می‌شود. این ترکیب پیچیده که در شهرهایی مانند اردبیل، سراب و ارسباران، که قالی‌بافی در آنها توسعه یافته است، رواج دارد، به ویژه برای شهر تبریز مشخص است. به همین دلیل، به عنوان «افشان - تبریز» شناخته می‌شود.

اگرچه فرش‌های «افشان» در شمال شرقی آذربایجان تاریخی (ماراتا، بیکو) تولید می‌شوند، اما ترکیب پیچیده آنها نمونه‌ای از گروه فرش‌های «باکو-خیلا» است و به عنوان «خیلا-افشان» شناخته می‌شود.

فرش‌های «گل افشان» - تفاوت اصلی این ترکیب در این است که هر یک از رپورت‌های دوربرد آن مستقل هستند و یک چهارم مساحت میانی فرش را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، ترکیب «افشان» با یک دریاچه در وسط تکمیل می‌شود که از ویژگی‌های «خیلا» است.

نوار لبه شامل یک حاشیه میانی و دو حاشیه کوچک در دو طرف آن است. لبه‌ای که ترکیب «گل افشان» ( را احاطه کرده است) پیچیده‌تر است: چهار یا دو نوار به نوارهای لبه اضافه می‌شود. حاشیه میانی «قدیم هیکل» ( نامیده می‌شود). زمینهٔ زمینهٔ میانی فرش‌های «خیلا افشان» معمولاً سرمه‌ای است، گاهی فیروزه‌ای، آبی، قرمز یا سفید. رنگ گوشه‌ها، دریاچه‌ها و راه‌راه‌ها با زمینهٔ ناحیهٔ میانی مطابقت دارد.

## مشخصات فنی
اندازه «فرش‌های خیله‌افشان» می‌تواند از ۱۳۰x۲۰۰ سانتی‌متر تا ۱۵۰x۲۵۰ سانتی‌متر متغیر باشد. فرش‌های کشیده بیشتر در این مراکز قالی‌بافی تولید می‌شدند.

تراکم حلقه‌ها در هر دسی‌متر مربع در «فرش‌های خیلا افشان» از حلقه‌های ۴۰x۴۰ تا حلقه‌های ۴۵x۴۵ متغیر است. تعداد حلقه‌ها در هر متر مربع از ۱۶۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ حلقه متغیر است.

ارتفاع پرز «فرش‌های خیله‌افشان» ۵ تا ۷ میلی‌متر است.

## جستارهای وابسته
* فرش آذربایجانی

## منابع

رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:قالی آذربایجانی
مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه

**مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه (TKAE)** موسسه‌ای است که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد. تحقیقات آن بر جهان ترک متمرکز بود و با حمایت وزارت امور خارجه ترکیه و سازمان اطلاعات ملی انجام می‌شد. این مؤسسه به عنوان یک مؤسسه ملی‌گرا و پان‌ترکیست توصیف شده است.

## تأسیس
ریشه‌های آن به دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد، زمانی که یک هیئت آمریکایی در ترکیه پیشنهاد تأسیس شعبه ترکی مؤسسه اروپای شرقی در مونیخ را داد. هدف آن تحقیق در مورد مردم ترک بود. در سال ۱۹۶۰، کمیسیونی متشکل از احمد تمیر، ترک‌شناس متولد قازان، عابدین ایتیل، هندشناس اهل باکو و عثمان ندیم تونا، زبان‌شناس ترکی زبان ترکی باستان، وظیفه تهیه اساسنامه را بر عهده گرفتند. پس از ارائه پروژه خود به وزارت کشور، در اکتبر ۱۹۶۱ به عنوان یک مؤسسه تحقیقاتی دانشگاهی تأسیس شد و نشریات آن در خدمت جناح راست سیاسی بود، زیرا نهاد سیاسی در آن زمان نگران قدرت گرفتن سوسیالیست‌ها بود. احمد تمیر، رئیس مؤسس، ایتیل اولین مدیر آن شد. عضویت در ابتدا فقط به دانشگاهیان دارای حداقل مدرک دکترا و ترجیحاً مدرسان این رشته اختصاص داشت. از ۲۵ عضو مؤسس، ۱۵ نفر از مردم ترک تبار خارج از ترکیه (به ترکی: *dış Türkler*) و بقیه شهروندان ترکیه بودند.

## تاریخچه
پس از یک سال، عابدین ایدیل استعفا داد و تمیر در سال ۱۹۶۳ جانشین او شد و تا سال ۱۹۷۵ در این سمت باقی ماند. در طول دوران تصدی او، مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه حدود ۱۰۰۰۰ کتاب برای کتابخانه خود جمع‌آوری کرده بود. در سال ۱۹۶۸ به مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه عنوان «انجمنی که برای منافع عمومی کار می‌کند» اعطا شد که به این معنی بود که از امتیازات بیشتری برخوردار خواهد بود. به گفته انور آلتایلی، کارمند سابق و مأمور مؤسسه فناوری ماساچوست، این مؤسسه در دوران ریاست تمیر با حمایت مالی مؤسسه فناوری ماساچوست فعالیت می‌کرد. پس از کودتای نظامی در سال ۱۹۸۰، این مؤسسه با انتشار کتاب‌هایی که وجود کردها را انکار می‌کرد، هدف خود را مقابله با شورش کردها توسط حزب کارگران کردستان قرار داد.

## انتشارات
انجمن ترکان ترکیه از نوامبر ۱۹۶۲ به بعد سه مجله منتشر کرد، دو مجله به زبان ترکی و مجله سوم نیز مقالاتی به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی و آلمانی داشت. ماهنامه *فرهنگ ترک (Türk Kültürlü)* به فرهنگ معاصر و تاریخی ترکیه می‌پرداخت. شماره‌هایی دربارهٔ کشورهایی مانند قبرس یا آذربایجان یا افرادی مانند مصطفی کمال آتاتورک و فواد کوپرولو منتشر می‌شد. اولین سردبیر آن احمد دمیر بود. در سال ۱۹۶۲، بیشتر مقالات دربارهٔ ملی‌گرایی و فرهنگ ترکیه منتشر شد و یک سال بعد، آتاتورک بیشتر مورد توجه مجله قرار گرفت. مقالات مربوط به اقوام ترک خارج از جمهوری ترکیه، مردم آذربایجان، ترکمنستان، بالکان و قزاقستان را پوشش می‌داد و قبرس در سال ۱۹۷۴ پس از حمله ترکیه به آن، به کانون توجه تبدیل شد.

از سال ۱۹۶۴ به بعد، مجله علمی نیمه سالانه *«فرهنگ ترکی» (Türk Kültürü Arastirmali)* با تمرکز بر زبان و جغرافیای ترکی منتشر شد.

سومین شمارهٔ *«فرهنگ تورکی»* یک مجلهٔ علمی-پژوهشیِ نیم‌سالانه است که با هدف به تصویر کشیدن جهان ترک برای خوانندگان بین‌المللی منتشر می‌شود و مقالاتی به زبان‌های دیگری غیر از ترکی نیز دارد.

### دربارهٔ کردها
این مؤسسه همچنین به خاطر انتشار کتاب‌های متعددی با هدف اثبات ریشه ترکی کردها شناخته شده است.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۶۱ (میلادی) در ترکیه
رده:فرهنگ در ترکیه
رده:ملی‌گرایی ترکی
رشت‌شتات

thumb|قانون، میان عدالت و قدرت دولتی – تمثیلی از دومینیک آنتوان ماگو، ۱۸۹۹

**رشت‌شتات** (آلمانی: [ˈʁɛçt͡sˌʃtaːt]) به‌معنای «دولت قانون‌مدار» یا «حاکمیت قانون»، مفهومی بنیادین در اندیشه حقوقی قاره اروپا است که از حقوق آلمان سرچشمه گرفته. این اصل بیان می‌کند که همه، از جمله دولت، تابع قانون هستند. در چنین نظامی، قدرت حکومت محدود شده تا از اعمال خودسرانه جلوگیری شود و حقوق شهروندان تضمین گردد.

رشت‌شتات با مفهوم «قانون‌گرایی» در سنت آنگلوساکسون شباهت دارد، اما تأکید بیشتری بر عدالت اخلاقی، عقلانیت، حقوق طبیعی و انصاف دارد. این مفهوم در برابر دولت‌های خودکامه (Obrigkeitsstaat)، دولت‌های فاقد قانون (Nichtrechtsstaat)، و دولت‌های ناعادل (Unrechtsstaat) قرار می‌گیرد.

ایده‌های ایمانوئل کانت، فیلسوف آلمانی، پایه‌گذار نظریه دولت قانون‌مدار محسوب می‌شوند. او دولت آرمانی را «جمهوری» می‌دانست که بر اساس قانون اساسی مکتوب، صلح پایدار، و حکومت اخلاقی بنا شده باشد. کانت معتقد بود که قانون باید از اصول عقلانی و اخلاقی سرچشمه گیرد.

اصطلاح Rechtsstaat نخستین‌بار توسط کارل تئودور وِلکِر در سال ۱۸۱۳ مطرح شد و بعدها توسط رابرت فون مول در آثارش رایج شد. اصول کلیدی این مفهوم عبارت‌اند از: برتری قانون اساسی، تفکیک قوا، شفافیت اقدامات دولتی، حق اعتراض و بررسی قضایی، تناسب در اقدامات دولتی، و حمایت از حقوق مکتسبه.

در قرن نوزدهم، روسیه با الهام از سنت حقوقی آلمان، مفهوم «دولت قانونی» (Правовое государство) را پذیرفت. این اصل در قانون اساسی روسیه و اوکراین نیز آمده است. اقتصاد قانون اساسی، که توسط جیمز بوکانن توسعه یافت، نقش مهمی در تحقق دولت قانون‌مدار دارد؛ به‌ویژه از طریق شفافیت بودجه، عدالت مالی، و دسترسی مؤثر جامعه مدنی به نظام قضایی.

## منابع
* 
* 
رده:قانون
رده:قانون در اروپا
رده:واژه‌ها و عبارت‌های آلمانی
رده:فلسفه قانون
رده:اصل تفکیک قوا
رده:نظریه قانون
استان‌های کرواسی

**استان‌های کرواسی** (به کرواتی: hrvatske županije) واحدهای اداری سطح اول جمهوری کرواسی هستند. از زمان بازتأسیس آن‌ها در سال ۱۹۹۲، کشور کرواسی به ۲۰ استان و شهر پایتخت زاگرب تقسیم شده است؛ زاگرب دارای جایگاه حقوقی و اداری هم‌زمان به‌عنوان یک استان و یک شهر است و از استان زاگربِ پیرامونی جدا محسوب می‌شود.

تا سال ۲۰۱۵، این استان‌ها به ۱۲۸ شهر و ۴۲۸ شهرداری (که عمدتاً روستایی هستند) تقسیم شده‌اند. تقسیمات اداری کرواسی در طول تاریخ، از دوران قرون وسطی تاکنون، دستخوش تغییرات بوده‌اند؛ این تغییرات بازتابی از کاهش یا گسترش قلمرو، دگرگونی در وضعیت سیاسی مناطق دالماسی، دوبروونیک و ایستریا، و شرایط سیاسی از جمله اتحاد شخصی و تحول روابط میان پادشاهی کرواسی-اسلاونیا و پادشاهی مجارستان بوده‌اند.

## مدیریت
مجلس شهرستان (Županijska skupština) نهاد نمایندگی و مشورتی هر شهرستان در کرواسی است. اعضای این مجلس برای دوره‌ای چهار ساله از طریق رأی‌گیری عمومی انتخاب می‌شوند؛ این انتخابات به‌صورت نظام تناسبی با فهرست‌های بسته و روش دُهوند برگزار می‌گردد.

قوه اجرایی هر شهرستان توسط فرماندار شهرستان (Župan) اداره می‌شود، به‌جز شهر زاگرب که شهردار مسئول قوه اجرایی آن است. فرمانداران شهرستان‌ها (همراه با دو معاون فرماندار) و شهردار زاگرب (همراه با دو معاون شهردار) برای دوره‌ای چهار ساله با کسب اکثریت آرا در واحدهای مربوطه حکومت محلی انتخاب می‌شوند. اگر هیچ‌یک از نامزدها در دور اول رأی‌گیری به اکثریت نرسند، انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود (نظام اکثریتی با دو مرحله رأی‌گیری).

فرمانداران شهرستان‌ها (با معاونانشان) و شهردار زاگرب (با معاونانش) می‌توانند از طریق همه‌پرسی برکنار شوند. نهادهای اداری شهرستان شامل ادارات و خدماتی هستند که برای انجام امور در حوزه خودگردانی شهرستان و همچنین اجرای وظایف محول‌شده از سوی دولت مرکزی تأسیس شده‌اند. مدیریت این ادارات و خدمات بر عهده رؤسایی است که از طریق رقابت عمومی و به پیشنهاد فرماندار شهرستان منصوب می‌شوند.

## منابع
* 
* 

رده:شهرستان‌های کرواسی
رده:فهرست‌های مرتبط با جغرافیای کرواسی
رده:فهرست‌های تقسیم‌بندی کشوری
سرود ملی مولدوای

**سرود ملی مولدوای** (به رومانیایی: *Limba noastră*، تلفظ: [ˈlimba ˈno̯astrə]) که در انگلیسی به‌معنای «زبان ما» شناخته می‌شود، سرود ملی کشور مولداوی است. این سرود از سال ۱۹۹۴ مورد استفاده قرار گرفته و در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۵ به‌طور رسمی تصویب شد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، برای مدت کوتاهی، سرود ملی مولداوی «بیدار شو ای رومانیایی!» (*Deșteaptă-te, române!*) بود؛ سرودی که همچنان سرود ملی رومانی باقی مانده است. اشعار «لیمبا نوآستره» را الکسی ماتِویچی (۱۸۸۸–۱۹۱۷) تنها یک ماه پیش از درگذشتش نوشت؛ کسی که نقش مهمی در بیداری ملی منطقه بیسارابیا ایفا کرد. موسیقی این سرود توسط الکساندرو کریستئا ساخته شد. تمرکز این سرود بر زبان است؛ یعنی زبان رسمی کشور مولداوی که همان زبان رومانیایی است.

قانون اساسی مولداوی زبان رسمی کشور را «رومانیایی» معرفی می‌کند. همچنین در دسامبر ۲۰۱۳، دادگاه قانون اساسی مولداوی اعلام کرد که اعلامیه استقلال بر قانون اساسی اولویت دارد و بنابراین زبان رسمی کشور، رومانیایی است. با این حال، در منطقه ترانس‌نیستریا و در میان نسل‌های قدیمی‌تر، این زبان اغلب «مولداویایی» نامیده می‌شود. در ترانس‌نیستریا، الفبای سیریلیک مولداویایی همچنان مورد استفاده است و زبان روسی نیز زبان غالب منطقه محسوب می‌شود.

این سرود مردم را به احیای زبان مادری‌شان فرا می‌خواند. در متن شعر، نام زبان به‌طور مستقیم ذکر نشده، بلکه به‌صورت شاعرانه با عنوان «زبان ما» از آن یاد شده است.

## منابع
* President's House – The official website of the President of Moldova has a page with information about the anthem. The Romanian version of the page also contains the music score of the anthem.
* Moldova: ''Limba noastră'' – Audio of the national anthem of Moldova, with information and lyrics (archive link)
* "Romanian Nationalism in the Republic of Moldova" by Andrei Panici, American University in Bulgaria, 2002

رده:نمادهای ملی مولداوی
رده:آثار در فا ماژور
رده:سرودهای اروپا
رده:سرودهای ملی