open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
نازل دولایه جوشکاری

نازل دوجداره یا دولایه جوشکاری ( Bi-component contact tips) نازل‌هایی هستند که دارای دو لایه فلزی (لایه مرکزی از جنس آلیاژ مسی و لایه بیرونی از جنس مس خالص) هم‌مرکز می‌باشند.

این آلیاژ مسی نظیر حفظ سختی و استحکام تا دمای بسیار بالاتر از مس ، مقاومت به سایش و ضریب اصطکاک پایین با فلزات دیگر، گزینه ایده‌آل برای ساخت لایه درونی نازل می‌باشد. تا جایی که در جوشکاری‌های کنترل شده یا اتوماتیک عمر این نازل‌ها بسیار بالاتر از نازل‌های رایج در بازار اندازه‌گیری شده است.  

پوسته بیرونی که از جنس مس خالص ساخته شده و دلیل داشتن هدایت الکتریکی بالا به انتقال انرژی الکتریکی به سیم جوش و همچنین هدایت حرارت از مغزی به بیرون وخنک نگه‌داشتن نازل کمک کند. 

### کاربردها

* جوشکاری MIG/MAG (جوشکاری تحت گاز محافظ CO2 یا آرگون)، صنایع خودرو، کشتی‌سازی و تجهیزات سنگین
* جوشکاری قطعات فولادی و آلومینیومی
* استفاده در محیط‌های صنعتی که نیاز به **پایداری قوس و محافظت حرارتی** دارند.

## منابع

### '''کتاب‌ها و مقالات مرجع جوشکاری'''
* American Welding Society (AWS). *Welding Handbook*, 10th Edition.
* Cary, H.B. *Modern Welding Technology*, 8th Edition.
* Lancaster, J.F. *The Physics of Welding*, 2nd Edition.

### '''استانداردها و دستورالعمل‌های بین‌المللی'''
* ISO 14175: *Gases and Gas Mixtures for Welding and Allied Processes*
* EN 439: *Specification for Copper and Copper Alloy Contact Tips and Nozzles*
رده:جوشکاری
شمه حمدان

**شَمَّه حمدان** (۲۸ آوریل ۱۹۹۴) خواننده، نوازنده و ترانه‌سرای اماراتی است. پس از آنکه در فصل دوم برنامهٔ «اَرَبز گات تَلِنت» در ۲۰۱۲ به مقام دوم دست یافت، به شهرت رسید. او در نواختن سازهای موسیقی، به‌ویژه سازهای زهی مانند گیتار و عود مهارت دارد.

## زندگی و پیشه
شَمَّه (شَمّا) حمدان محمد الرئیسی در ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ در شهر دبی، امارات متحده عربی، از والدینی اماراتی به دنیا آمد، پدرش حمدان الرئیسی و مادرش منیره صفر است. از کودکی، مادرش کسی بود که استعداد او در نوازندگی و آواز را کشف کرد و او از هشت سالگی، آموزش نواختن سازهای موسیقی را آغاز کرد.

فعالیت هنری خود را از وبگاه یوتیوب از سن هشت سالگی آغاز کرد، جایی که ویدیوهایی از خود منتشر می‌کرد که در آن‌ها پیانو و گیتار می‌نواخت و می‌خواند. در سال ۲۰۱۱، در برنامهٔ مشهور استعدادیابی «اَرَبز گات تَلِنت» در فصل دوم شرکت کرد. این قسمت در ۱۱ مه ۲۰۱۲ پخش شد و پس از رسیدن به فینال، در خلیج و جهان عرب شهرت گسترده‌ای کسب کرد، به طوری که در ۲۹ ژوئن همان سال پس از برنده شدن گروه «خواطر الظلام» به مقام دوم رسید. او اولین زن اماراتی است که به فینال این برنامه راه یافت. سپس، شمه دو آهنگ منتشر کرد: «یتامی» و «وش کنت بأقول» که هر دو موفقیت بزرگی کسب کردند. از طرف طرفدارانش لقب «سفیر کودکانه» به او داده شد. او همچنین در افتتاحیهٔ اکسپو ۲۰۲۰ در دبی شرکت کرد و در هفتهٔ ششم از نیمه‌نهایی فصل سوم «اربز گات تلنت» دربارهٔ شهر دبی و امارات آواز خواند.

شمه مهارت‌های خود را در نوازندگی، به ویژه روی سازهای زهی مانند گیتار و عود، نشان داد و همین باعث شد که به هنرمندی شناخته‌شده در عرصهٔ هنری امارات و خلیج تبدیل شود. او به فعالیت انفرادی در خوانندگی اکتفا نکرد، بلکه با شماری از آهنگسازان و شاعران شناخته‌شده در جهان عرب همکاری کرد. او در نسخهٔ خاورمیانه‌ای برنامهٔ «کوکاکولا استودیو» با خوانندهٔ بریتانیایی جی شان همکاری کرده است. شمه همچنین از برجسته‌ترین فعالان حوزهٔ حقوق زنان به‌شمار می‌آید، در انجمن‌های خیریه مشارکت دارد و از ابتکارات صندوق تأمین مالی توانمندسازی زنان سازمان ملل حمایت می‌کند.

در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، آلبوم «تخوفنی» را منتشر کرد که شامل ده آهنگ است.

## جوایز
شمه در طول مسیر هنری خود جوایز متعددی کسب کرده است. او در سال ۲۰۱۴ جایزه بهترین خواننده را در جوایز موریکس دور دریافت کرد و در سال ۲۰۱۵ جایزهٔ بهترین خواننده را در مسابقه «امارات برای فیلم» به دست آورد. همچنین در سال ۲۰۱۷، جایزه بهترین هنرمند زن در خاورمیانه را در جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا به‌دست‌آورد.

## منابع

رده:زادگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۱۴ (قمری)
رده:زادگان ۱۳۷۳
رده:اهالی دبی
رده:خوانندگان زن اهل امارات متحده عربی
رده:نوازندگان گیتار
رده:نوازندگان بربط
رده:ترانه‌سرایان
رده:فعالان حقوق زنان
رده:برندگان جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی
رده:افراد زنده
پلیس دریایی فلسطین

بندانگشتی|حوزه اختیارات پلیس دریایی فلسطین به ۶ مایل دریایی از ساحل نوار غزه محدود شده است.
**پلیس دریایی فلسطین** که با نام **نیروی دریایی غزه** نیز شناخته می‌شود، شاخه‌ای از نیروهای امنیت ملی فلسطین است که وظیفه آن شامل تأمین امنیت خط ساحلی نوار غزه است. پلیس دریایی در توافقنامه غزه و اریحا که در ۴ مه ۱۹۹۴ امضا شد، تأسیس شد. طبق پیمان اسلو ۲، فعالیت‌های آن به ۶ مایل دریایی از ساحل محدود شده است.

تحلیل عملیات دریایی مستقل فلسطینی‌ها معمولاً در چارچوب توافقات نهایی در طول مذاکرات صلح با اسرائیل مورد بحث قرار می‌گیرد. از زمان استقلال فلسطین، اکثر منابعی که از این اصطلاح استفاده می‌کنند، فقط به مناطق ساحلی در امتداد نوار غزه اشاره دارند.

## تاریخچه
توافق غزه-اریحا، عقب‌نشینی جزئی نیروهای دفاعی اسرائیل از نوار غزه و کرانه باختری را تصریح می‌کرد و به این دو منطقه به مدت پنج سال، تحت نظر تشکیلات خودگردان فلسطین، خودمختاری محدودی می‌داد. به تشکیلات خودگردان فلسطین اختیارات قانونگذاری، اجرایی، قضایی و انتظامی برای حفظ نظم و امنیت داده شد. جزئیات ترتیبات امنیتی در امتداد ساحل مدیترانه‌ای نوار غزه در ماده یازدهم پیوست اول این توافق‌نامه آمده است. همچنین توافق شد که مرکزی برای هماهنگی و همکاری دریایی بین دو طرف ایجاد شود.

ستاد پلیس دریایی در بندر غزه واقع شده است. در ژانویه ۲۰۰۲، واحد کماندویی اسرائیل شایتت ۱۳ پس از آن‌که فرماندهان پلیس دریایی در عملیات کشتی نوح، تلاشی برای وارد کردن مخفیانه ۵۰ تن سلاح از طریق قایق به غزه، دست داشتند، به بندر حمله کرد، دو قایق گشتی را غرق کرد و ستاد و انبارهای آن را ویران کرد.

## جستارهای وابسته
* نیروی دریایی سلطنتی اردن

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۴ (میلادی) در فلسطین
رده:نگهبان ساحلی
رده:نیروی نظامی فلسطین
فاطمه الحوسنی

**فاطمه احمد الحوسْنی** (۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۹) بازیگر اماراتی است. فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۸۹ با شرکت در آثار متعدد تئاتری و تلویزیونی آغاز کرد و به‌خاطر ایفای نقش مادران شناخته شده است.

## زندگی و پیشه
فاطمه احمد الحوسنی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۹ در عجمان، منطقه البستان، امارات متحدهٔ عربی به دنیا آمد. او دارای سه خواهر و برادر است و بزرگ‌ترین فرزند خانواده به‌شمار می‌رود. سپس همراه خانواده‌اش به ابوظبی و مشخصاً به منطقه بنی یاس نقل مکان کرد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه أروی گذراند و دورهٔ دبیرستان را در مدرسه ذات الصواری به پایان رساند.  فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۸۹ با شرکت در آثار متعدد تئاتری و تلویزیونی آغاز کرد. او از خجالت از دوربین رنج می‌برد، اما با گذشت زمان توانست بر این مسئله غلبه کند و پس از آن در تلویزیون موفقیت بزرگی به دست آورد. در سال ۱۹۹۲ با بازی در سریال «وارث» به‌طور حرفه‌ای وارد دنیای تلویزیون شد.

در سال ۱۹۹۶ و پس از توقف چهار ساله از هرگونه فعالیت هنری، دوباره با سریال «مرمر زمانه» همراه با عبدالحسین عبدالرضا، حسن رجب و حبیب غلوم به عرصه بازگشت. در سال ۱۹۹۷ در کنار دو بازیگر، حیات الفهد در سریال «خانه‌ای که سمرا در آن زندگی می‌کند» و علی المفیدی در سریال «بازگشت سندباد» ایفای نقش کرد. سال ۱۹۹۸ شاهد اوج موفقیت‌های او بود، زمانی که در سریال «گردش روزگار» همراه با برادران محمد و حسین المنصور حضور داشت. از سال ۲۰۰۰ تاکنون، تعداد آثار تلویزیونی خلیجی که در آن‌ها حضور داشته به بیش از ۵۰ اثر رسیده است، از جمله برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به آثار  «شبزنده‌دار»، «تا روز» و «اشتیاق دل» اشاره کرد.

در زمینه تئاتر، او تنها یک اثر دارد که آن هم نمایش «رسوایی» است که در سال ۲۰۰۰ ارائه شد، و در سینما نیز مشارکت او به یک اثر محدود می‌شود که  فیلم «حالت چطوره» است. در سال ۲۰۱۳ در چهار اثر بازی کرد: «محال»، «القیاضة»، «مسیر وفا» و «ای آنکه دل او را در اختیار داری».

در سال ۲۰۱۶ او اعلام کرد که حجاب خواهد پوشید و در عین حال به فعالیت هنری خود با شرایط خاص ادامه خواهد داد، اما این تصمیم باعث شد پیشنهادهای بازیگری به او کمتر شود. پس از پوشیدن حجاب، حبیب غلوم، تهیه‌کننده، او را متقاعد کرد تا در سریال «خیانت وطن» شرکت کند. او با شرایط خاصی برای حضور در این اثر موافقت کرد. با این حال، او در سال ۲۰۱۸ تصمیم گرفت حجاب را بردارد، زیرا احساس کرد که با کار هنری‌اش سازگار نیست.

## جوایز
در سال ۲۰۲۱، او به عنوان بهترین بازیگر زن در رمضان در نظرسنجی مجلهٔ *الاتحاد* و روزنامهٔ *الخلیج* انتخاب شد، به‌خاطر نقش خود در سریال «اللی نحبهم».

## زندگی شخصی
فاطمه الحوسنی اعلام کرده است که چندین بار ازدواج کرده است و یکی از این ازدواج‌ها در سال ۲۰۰۷ به‌صورت عرفی بوده است. او نام همسرش را فاش نکرده و تنها اشاره کرده که او یک تاجر کویتی است. سپس او با مدیر فیلمبرداری اردنی، عامر العبادی، ازدواج کرد و دو فرزند از او دارد، پسری به نام محمد و  دختری به نام میثاء.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۸۸ (قمری)
رده:زادگان ۱۳۴۷
رده:بازیگران زن اهل امارات متحده عربی
رده:اهالی عجمان
جشن وحدت

[بندانگشتی|250x250پیکسل|روز وحدت در [بولونیا، ۲۰۱۴.]]
**روز وحدت** یک جشنواره سالانه سوسیال دموکرات در ایتالیا است که در ابتدا توسط حزب کمونیست ایتالیا (PCI) برای تأمین مالی و انتشار روزنامه رسمی خود وحدت برگزار می‌شد. (*وحدت*) و اکنون توسط حزب دموکرات سازماندهی شده است. اغلب به اشتباه روز وحدت نوشته می‌شود. ("حزب وحدت")، چون مردم فراموش می‌کنند که این اسم از کجا آمده است.

این رویداد عموماً به صورت رویدادهای جداگانه‌ای برگزار می‌شود، معمولاً برای هر شهر یک رویداد، اما در جاهایی که PCI حضور بیشتری داشت، هر شعبه محلی رویداد خود را سازماندهی می‌کرد و اغلب همه آنها در سازماندهی یک رویداد بزرگ نیز همکاری می‌کردند. جنبه‌های معمول آن کنفرانس‌های سیاسی، غذاهای ارزان قیمت یا رایگان، موسیقی زنده، بازی‌های جایزه‌دار و بازارهای خیابانی است. رویدادهای کوچک از ماه ژوئیه شروع می‌شوند، اما رویدادهای اصلی در ماه سپتامبر برگزار می‌شوند.

اگرچه جنبه سیاسی در دوران اولیه خود غالب بود و گاهی هنوز هم مهم است، اما با گذشت زمان به یک رویداد اجتماعی برای جوانان (رویدادهای موسیقی و دیسکوها) و سالمندان (صحبت در مورد ماجراهای سیاسی گذشته خود و رقصیدن) تبدیل شده است.[بندانگشتی|250x250پیکسل|سخنرانی سیاسی [انریکو برلینگوئر در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۷، در فستا د یونیتا در مودنا .]]

در برخی از مناطق ایتالیا، به ویژه در امیلیا-رومانیا و توسکانی، به نظر می‌رسد هر روستای کوچک جشن وحدت مخصوص به خود را دارد. که اغلب بزرگ‌ترین رویداد اجتماعی سال است. در بولونیا و فلورانس، آنها به یک رویداد دو هفته‌ای با حضور ده‌ها هزار نفر تبدیل شده‌اند که شباهت کمی به گردهمایی سیاسی اصلی دارد و در عوض، دو مورد از بزرگ‌ترین جاذبه‌ها برای جوانان در آن حوالی هستند.

پس از تولد حزب دموکرات در سال ۲۰۰۷، نام روز وحدت در سطح ملی به حزب دمکرات تغییر یافت. با این حال، در سطح استانی و برای سازمان‌های مهم حزبی محلی، نام سنتی «جشن وحدت» حفظ شد، در حالی که در جاهای دیگر نام‌های ترکیبی جدیدی اتخاذ شده‌اند. نام سنتی در سال ۲۰۱۴، پس از انتخاب ماتئو رنتسی به عنوان دبیر ملی جدید حزب، احیا شد.
## منابع

## پیوند به بیرون

* حزب کمونیست ایتالیا
* حزب دموکرات (ایتالیا)

رده:جشنواره‌های ایتالیا
رده:سیاست در ایتالیا
مریخ سفید

***مریخ سفید*** () یک فیلم علمی تخیلی به کارگردانی مارتین اوون و لزلی مانینگ است و لوسی هیل و لوک نیوتن به عنوان نقش‌های اصلی ایفای نقش می‌کنند.

## داستان
یک موجود شرور به یک پایگاه پژوهشی در جنوبگان نفوذ می‌کند.

## بازیگران
* لوسی هیل در نقش سمی
* لوک نیوتن در نقش لئو
* سم هزلدین در نقش الکس

## تولید
این فیلم به کارگردانی مارتین اوون و لزلی مانینگ و بر پایهٔ فیلم‌نامه‌ای از مت میچل، ویکی سرجنت و رو بری ساخته می‌شود. بازیگران اصلی فیلم لوسی هیل و لوک نیوتن هستند. فیلم‌برداری اصلی در نوامبر ۲۰۲۴ آغاز شد. فیلم‌برداری در چینه‌چیتا استودیوز در رم، ایتالیا انجام می‌شود و به‌طور کامل در محیط تولید مجازی صورت خواهد گرفت. مت ویلیامز از کمپانی فیوچر آرتیستس انترتینمنت که مستقر در لندن است، تهیه‌کنندهٔ فیلم است و نیل جونز، استیو گریفیث و استیو جلی از سینگولاریتی انترتینمنت در تهیهٔ فیلم مشارکت دارند. همچنین کمپانی اکس‌وای‌زی فیلمز به همراه سینگولاریتی انترتینمنت تأمین مالی پروژه را بر عهده دارد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌های اکران آینده انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های اکران آینده
رده:فیلم‌های علمی تخیلی آمریکایی
رده:فیلم‌های علمی–تخیلی بریتانیا
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در ایتالیا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در جنوبگان
توطئه پاتزی

**توطئه پاتزی** () توطئه‌ای نافرجام از سوی اعضای خانواده پاتزی و دیگران برای سرنگونی خانواده مدیچی به عنوان حاکمان فلورانس رنسانس بود.

در ۲۶ آوریل ۱۴۷۸، سوء قصدی برای ترور لورنتسو د مدیچی و برادرش جولیانو صورت گرفت. لورنتسو زخمی شد اما زنده ماند؛ جولیانو نیز کشته شد.

با شکست این توطئه، بیش از هشتاد نفر از افراد دخیل در این توطئه اعدام شدند، برخی از آنها از پنجره‌های کاخ سینیوریا آویزان شدند. اعضای بازمانده خانواده پاتزی نیز از فلورانس تبعید شدند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:اروپا در ۱۴۷۸ (میلادی)
رده:توطئه‌ها
رده:جمهوری فلورانس سده ۱۵ (میلادی)
رده:خاندان مدیچی
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی
خوان دل آگیلا

**خوان دل آگیلا** (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل پرو است. او در طول دهه ۱۹۷۰ به عنوان مهاجم برای دپورتیوو مونیسیپال و کولجیو ناسیونال ایکیتوس بازی کرد. او همچنین در مسابقات قهرمانی زیر ۲۰ سال آمریکای جنوبی ۱۹۷۱ نماینده پرو در سطح بین‌المللی بود.

وی در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال پرو
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل پرو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل پرو
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال پرو
رده:زادگان ۱۹۵۲ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
باشگاه فوتبال تاهیتی یونایتد

**باشگاه فوتبال تاهیتی یونایتد** یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مردان مستقر در پیرائه، تاهیتی است. این باشگاه که به عنوان بخش حرفه‌ای باشگاه پلی‌نزی فرانسه، ونوس، تأسیس شده است، قصد دارد در فصل ۲۰۲۶ در لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه بازی خود را آغاز کند.

## تاریخچه
باشگاه فوتبال تاهیتی یونایتد در دسامبر ۲۰۲۴، به عنوان بخشی از تلاش باشگاه ورزشی ونوس برای ورود به لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه، در رقابت با پیشنهادهای رقیب از باشگاه‌های پیرائه و تیفانا تأسیس شد. این باشگاه این پیشنهاد را به عنوان تلاشی برای ایجاد باشگاهی که نماینده «تمام پلی‌نزیایی‌ها» باشد، تبلیغ کرد و تأیید فدراسیون فوتبال تاهیتی و دولت پلی‌نزی فرانسه را دریافت کرد. این پیشنهاد با موفقیت منجر به انتخاب باشگاه به عنوان یکی از هشت عضو اصلی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه در اوت ۲۰۲۵ شد. تاهیتی یونایتد قصد دارد تا اولین دیدارش را در فصل افتتاحیه لیگ در سال ۲۰۲۶ آغاز کند.

## ورزشگاه
زمین خانگی مورد نظر باشگاه فوتبال تاهیتی یونایتد، ورزشگاه پاتر در پیرائه، تاهیتی است. با این حال، به دلیل بازسازی‌های مداوم و آماده‌سازی ورزشگاه برای بازی‌های اقیانوس آرام ۲۰۲۷، این ورزشگاه برای فصل ۲۰۲۶ مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.

## تأسیس
باشگاه فوتبال تاهیتی یونایتد متعلق به باشگاه پلی‌نزی فرانسوی ونوس است که در کمون همسایه ماهینا مستقر است و به عنوان بخش حرفه‌ای این باشگاه فعالیت می‌کند.

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۲۴ (میلادی) در اقیانوسیه
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۲۰۲۰ (میلادی) در پلی‌نزی فرانسه
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:باشگاه‌های فوتبال تاهیتی
باشگاه فوتبال سلیمان کینگز

**باشگاه فوتبال سلیمان کینگز** یک باشگاه فوتبال مستقر در هونیارا است که در فصل افتتاحیه لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه مسابقات خود را آغاز خواهد کرد.

## تاریخچه
در فوریه ۲۰۲۵، کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه فراخوانی برای درخواست باشگاه‌هایی که مایل به شرکت در فصل افتتاحیه لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه در سال ۲۰۲۶ بودند، منتشر کرد. حداقل یک باشگاه از جزایر سلیمان هنگام شروع این روند ابراز علاقه کرده بود. باشگاه‌ها تا ژوئن ۲۰۲۵ فرصت داشتند تا درخواست‌های خود را برای بررسی به کنفدراسیون ارسال کنند و هشت جایگاه برای باشگاه‌های سراسر اقیانوسیه و استرالیا برای فصل اول در نظر گرفته شده بود. در اوایل ژوئیه ۲۰۲۵، جرمیا مانل، نخست‌وزیر جزایر سلیمان، اعلام کرد که دولت ملی، فدراسیون فوتبال جزایر سلیمان و باشگاه استرالیایی واینوم وولفس، با هدف بازی در لیگ حرفه‌ای جدید منطقه، برای ایجاد اولین باشگاه حرفه‌ای جزایر سلیمان، سلیمان کینگز همکاری کرده‌اند. انتظار می‌رفت این باشگاه سلامت و رفاه جوانان را بهبود بخشد؛ این ورزش را در جزایر سلیمان توسعه دهد؛ و از طریق همکاری واینوم وولفس، مسیرهایی را برای لیگ‌های بالاتر، از جمله بروسیا دورتموند، فراهم کند. باشگاه فوتبال واینوم وولفس از اواسط دهه ۱۹۹۰ با فوتبال در جزایر سلیمان مرتبط بود، زمانی که این باشگاه برای تور و انجام مسابقات نمایشی به این کشور سفر کرد. در زمان اعلام این خبر، باشگاه فوتبال سلیمان کینگز به همراه باشگاه فوتبال ولینگتون فونیکس، یکی از تنها دو باشگاهی بود که علناً تمایل خود را برای پیوستن به لیگ اعلام کرده بود.

درخواست باشگاه فوتبال سلیمان کینگز تنها درخواستی بود که از جزایر سلیمان به اواف‌سی ارسال شد. با این حال، این باشگاه همچنان باید نشان دهد که تمام الزامات صدور مجوز باشگاه حرفه‌ای کنفدراسیون را برآورده می‌کند. دوازده باشگاه دیگر درخواست‌هایی را ارائه کردند که انتظار می‌رود هشت باشگاه نهایی در سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام شوند. در ۲۹ اوت ۲۰۲۵، اواف‌سی فهرست هشت باشگاه «ترجیحی» خود را که به‌طور آزمایشی در لیگ پذیرفته شده بودند، اعلام کرد. این باشگاه‌ها باید قبل از شروع فصل در ژانویه ۲۰۲۶، مرحله نهایی فرایند صدور مجوز و انطباق را پشت سر بگذارند تا تأیید نهایی را دریافت کنند. پس از این اعلام، دان ماراهار، رئیس جدید اعلام کرد که این باشگاه به کمک مالی نیاز دارد و قصد دارد برای دریافت حمایت با دولت‌های استرالیا و چین تماس بگیرد.

## منابع

رده:باشگاه‌های فوتبال جزایر سلیمان
شبی در برت گر برآسودمی

**شبی در برت گر برآسودمی** غزلی فارسی، مشتمل بر ۳ تا ۵ بیت شعر در بحر مُتَقارِبِ مُثَمَّنِ مَحْذوف است. غزل یادشده از جملهٔ اشعار غیر شاهنامه‌ای منسوب به فردوسی است. هرچند در انتساب غزل مذکور به فردوسی تردیدهایی وجود دارد، زیراکه دست‌کم این غزل را به دو شاعر از سدهٔ ۶ ه‍.ق یعنی مهستی گنجوی و جلال‌الدین درگجینی نیز با مقداری اختلاف در کمیت و کیفیت شعر منتسب کرده‌اند.

از جمله منابعی که این غزل را به فردوسی نسبت داده‌اند، می‌توان از تاریخ گزیده، عرفات‌العاشقین و تذکرهٔ مخزن‌الغرائب یادکرد. باتکیه به همین منابع، شماری از پژوهشگران معاصر، مانند ذبیح‌الله صفا نیز انتساب این غزل به فردوسی را پذیرفته‌اند. مجتبی مینوی با دیدهٔ تردید به این انتساب، مطرح کرده که این غزل، با اختلافاتی جزئی به جلال‌الدین درگجینی نیز نسبت داده شده است. سید محمد طاهری (طاهری شهاب)، گردآورنده و مصحح اشعار مهستی گنجوی به‌نقل از احمد سهیلی خوانساری آورده که این شعر در جُنگ اشعاری، تهیه‌شده به‌سال ۶۶۱ ه‍.ق از آنِ این شاعر دانسته‌شده است. تصنیف منتسب به مهستی گنجوی سه بیتی و فاقد ابیات دوم و سوم است. همچنین در نخستین مصراع به‌جای «برآسودمی»، «بیاسودمی» آمده است.

به‌مانند بسیاری از غزل‌ها، این غزل نیز مضامین مشخصاً غنایی دارد. وجود یک تا دو واژهٔ عربی متمایز در هر بیت آن را از لحاظ کمیت در به‌کارگیری واژگان عربی، درخلاف شیوهٔ شاهنامه نشان می‌دهد. بنابر ارزیابی منوچهر امیری، با فرض تعلق این شعر به سرایندهٔ شاهنامه و بررسی سروده‌های غیرحماسی حماسه‌سرایان معاصرش یعنی دقیقی و اسدی توسی، چنین می‌توان نتیجه گرفت که کمی واژگان عربی در مقابل شمار قابل‌توجه‌ای واژهٔ کهن فارسی در سروده‌های حماسی این شاعران، نه بازتابی از فارسی روزمرهٔ آن روزگار بلکه نشان از تعمد در به‌کارگیری زبانی کهن‌تر برای اصالت‌بخشی به اشعار حماسی است. از دیدگاه جلال خالقی مطلق هم، اگر دقیقی و فردوسی برای سرودن شاهنامه از زبان روزمرهٔ خودشان بهره می‌گرفتند، شمار واژگان عربی در این منظومهٔ حماسی چندین برابر مقدار فعلی می‌شده است.

## منابع

رده:آثار فردوسی
رده:شعرها در بحر متقارب
رده:غزل‌ها
هنگ ۴ تانک ایتالیا

**هنگ ۴ تانک ایتالیا** () یک هنگ تانک نیروی زمینی ایتالیا است که در پرسانو در کامپانیا مستقر است. این هنگ مجهز به تانک اصلی میدان نبرد آریته سی۱ است و به تیپ برسالیری اختصاص داده شده است. در سال ۱۹۳۶، ارتش سلطنتی ایتالیا این هنگ را به عنوان یک واحد آموزشی و اداری تشکیل داد. در طول جنگ جهانی دوم، فرماندهی این هنگ به لیبی اعزام شد، جایی که در نبرد صحرای غربی جنگید. فرماندهی این هنگ و گردان‌های تانک اختصاص داده شده به آن، در طول عملیات قطب‌نمای بریتانیا نابود شدند. به خاطر عملکردش در شمال آفریقا، به این هنگ بالاترین نشان نظامی ایتالیا، یعنی مدال طلای شجاعت نظامی، اعطا شد. در مارس ۱۹۴۱، این هنگ اصلاح شد، اما تا پایان جنگ به عنوان یک فرماندهی آموزشی در رم باقی ماند. این هنگ پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمانی منحل شد.

در سال ۱۹۵۳، این هنگ اصلاح و به لشکر زرهی «پوزولو دل فریولی» واگذار شد. در سال ۱۹۵۸، این هنگ به لشکر پیاده‌نظام «لگنانو» منتقل شد. در سال ۱۹۷۵، این هنگ منحل شد و پرچم و سنت‌های آن به گردان بیستم تانک «ام.او. پنتیمالی» که در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۵ به یک واحد مستقل تبدیل شده بود، واگذار شد. در سال ۱۹۹۱، این گردان منحل شد. در سال ۱۹۹۲، این هنگ در اوتزانو دل امیلیا اصلاح و به گردان ۱۱ تانک «ام.او. کالزچی» پیوست. یک سال بعد، این هنگ نام و پرچم خود را با هنگ سی و سوم تانک که در چیویتاوکیا مستقر بود، عوض کرد. در سال ۱۹۹۵، این هنگ پرچم خود را به بلینزاگو نووارس منتقل کرد و در آنجا جایگزین پرچم هنگ ۳۱ تانک شد که به آلتامورا منتقل شده بود. در ابتدا، این واحد، مانند تمام واحدهای تانک ایتالیایی، بخشی از بازوی پیاده‌نظام ارتش بود، اما در ۱ ژوئن ۱۹۹۹، تخصص تانکرها از بازوی پیاده‌نظام به بازوی سواره نظام منتقل شد. در نتیجه، در همان تاریخ، این هنگ پرچم خود را با پرچم سواره نظام جایگزین کرد. در سال ۲۰۱۳، این هنگ پرچم خود را به پرسانو منتقل کرد و در آنجا جایگزین پرچم هنگ ۱۳۱ تانک شد.

سالگرد این هنگ در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۱، روزی که نیروهای بریتانیایی طبرق را تصرف کردند و هنگ چهارم پیاده‌نظام تانک تا نابودی آن جنگید، برگزار می‌شود که به همین دلیل به این هنگ بالاترین افتخار نظامی ایتالیا، مدال طلای شجاعت نظامی، اعطا شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
هنگ ۳۲ تانک ایتالیا

**هنگ ۳۲ تانک ایتالیا** () یک هنگ تانک از نیروی زمینی ایتالیا است که در تاوریانو در فریولی-ونیز جولیا مستقر است. این هنگ مجهز به تانک‌های اصلی جنگی آریته سی۱ است و به تیپ ۱۳۲ زرهی «آریته» اختصاص داده شده است. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۶، ارتش سلطنتی ایتالیا هنگ دوم پیاده‌نظام تانک را تشکیل داد که در ۱ دسامبر ۱۹۳۸ به هنگ ۳۲ پیاده‌نظام تانک تغییر نام داد و به تیپ دوم زرهی اختصاص داده شد. در ژانویه ۱۹۴۱، این هنگ به شمال آفریقا اعزام شد، جایی که در نبرد صحرای غربی در لیبی و مصر جنگید. در دسامبر ۱۹۴۱، این هنگ تخلیه شده از جبهه خارج شد و جای آن در لشکر آریته توسط هنگ ۱۳۲ پیاده‌نظام تانک گرفته شد.

در سپتامبر ۱۹۴۲، این هنگ در سرزمین اصلی ایتالیا بازسازی و سپس به جزیره ساردینیا اعزام شد. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، این هنگ به ارتش متحد ایتالیا پیوست. در مارس ۱۹۴۴، این هنگ برای اصلاح هنگ ۱۳۲ پیاده‌نظام تانک تجزیه شد. با این حال، در پایان اوت ۱۹۴۴ هر دو هنگ منحل شدند. در سال ۱۹۶۴، ارتش ایتالیا این هنگ را اصلاح کرد و آن را به لشکر زرهی «آریته» واگذار کرد. در سال ۱۹۷۵، این هنگ منحل شد و پرچم و سنت‌های آن به گردان سوم تانک «ام.او. گالاس» واگذار شد که در ۱ اکتبر ۱۹۷۵ به یک واحد مستقل تبدیل شده بود. در سال ۱۹۹۲، گردان سوم تانک «ام.او. گالاس» استقلال خود را از دست داد و به هنگ اصلاح‌شده ۳۲ تانک پیوست.

در ابتدا این واحد، مانند تمام واحدهای تانک ایتالیایی، بخشی از بازوی پیاده‌نظام ارتش بود، اما در ۱ ژوئن ۱۹۹۹، تخصص تانک‌ها از بازوی پیاده‌نظام به بازوی سواره نظام منتقل شد. در نتیجه، در همان تاریخ، این هنگ پرچم خود را با پرچم سواره نظام جایگزین کرد. سالگرد این هنگ در ۸ فوریه، آخرین روز نبرد بدا فوم، برگزار می‌شود که در طی آن، بقایای گردان سوم تانک ام۱۱۳ تا نابودی کامل گردان جنگیدند و به همین دلیل، بالاترین افتخار نظامی ایتالیا، یعنی مدال طلای شجاعت نظامی، به این گردان اعطا شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
لیزی هیل

**الیزابت می «لیزی» هِیل چهارم** (؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۸۳) موسیقی‌دان آمریکایی است. او خواننده اصلی و نوازنده گیتار ریتم گروه هارد راک هیل‌استورم است؛ گروهی که در سال ۱۹۹۷ به‌همراه برادرش، آرِجی هِیل، بنیان‌گذاری کرد.

## اوایل زندگی
الیزابت می هِیل چهارم در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۳ در شهر رد لاین، ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد و دوران کودکی‌اش را در مزرعه‌ای در همان ایالت گذراند. او چهارمین فردی در خانواده‌اش است که نام الیزابت می را دارد. در ۱۷ سالگی، پس از آن‌که یکی از طرفداران در وب‌سایت گروه او را «Lzzy» خطاب کرد و باعث سردرگمی شد، این نام را برای خود انتخاب کرد.

## زندگی شخصی
هیل در سال ۲۰۱۵ در حساب توییتر شخصی‌اش اعلام کرد که دوجنس‌گراست. او با جو هاتینگر، گیتاریست دیگر گروه هیل‌استورم، در رابطه‌ای بلندمدت است و این دو در نشویل، ایالت تنسی زندگی می‌کنند.

هِیل بارها دربارهٔ اهمیت مراقبت از سلامت روان صحبت کرده است. او تجربه‌هایی از اضطراب، افسردگی و سندرم ایمپاستر را با مخاطبانش در میان گذاشته و در دسامبر ۲۰۲۳ تصمیم به ترک مصرف الکل گرفت.

در سال ۲۰۱۸، پس از خودکشی جیل یانوس، خواننده گروه Huntress، هِیل کمپین آنلاین #RaiseYourHorns را راه‌اندازی کرد؛ حرکتی که هزاران نفر از طرفداران موسیقی راک و چهره‌های مشهور را به اشتراک‌گذاری تجربه‌هایشان از بیماری‌های روانی ترغیب کرد. بسیاری از قطعات آلبوم پنجم گروه هیل‌استورم با عنوان *Back from the Dead* بازتابی از مسیر سلامت روانی هیل در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ هستند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی اهل پنسیلوانیا
رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:ترانه‌پردازان راک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان ال‌جی‌بی‌تی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان راک زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن هوی متال اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان اهل پنسیلوانیا
رده:زادگان ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان آلترنتیو متال
رده:موسیقی‌دانان هارد راک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار اهل پنسیلوانیا
رده:نوازندگان گیتار راک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار هوی متال اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان دوجنس‌گرای اهل ایالات متحده آمریکا
تیپ ۱۳۲ زرهی آریته

**تیپ ۱۳۲ زرهی آریته** () تنها تیپ زرهی فعال نیروی زمینی ایتالیا است. واحدهای اصلی آن هنگ‌های تانک و برسالیری هستند. ستاد این تیپ در پوردنونه قرار دارد و بیشتر واحدهای آن در شمال شرقی ایتالیا مستقر هستند. نام این تیپ از آریته یا واژه دژکوب (به ایتالیایی: Ariete) گرفته شده است. این تیپ بخش زیادی از یگان‌ها و تاریخچه خود را از لشکر ۱۳۲ زرهی آریته گرفته است که در نبرد صحرای غربی جنگ جهانی دوم جنگید. در سال ۱۹۴۸، آریت به عنوان یک لشکر بازسازی شد و تا سال ۱۹۸۶ فعال ماند. امروزه این تیپ بخشی از لشکر «ویتوریو ونتو» است.

لشکر ۱۳۲ زرهی آریته در فوریه ۱۹۳۹ تشکیل شد. در دسامبر ۱۹۴۰، این لشکر برای جنگ در نبرد صحرای غربی به لیبی اعزام شد.  این لشکر در نبرد دوم العلمین بطور کامل نابود شد و در ۸ دسامبر ۱۹۴۲ به دلیل وقایع زمان جنگ، از دست رفته اعلام شد.

در ۲۳ مه ۱۹۴۸، ارتش ایتالیا تیپ زرهی آریته را در فورته پیترالاتا در رم تشکیل داد. در همان سال، این تیپ به پوردنونه در منطقه فریولی در شمال ایتالیا منتقل و به سپاه پنجم ایتالیا اختصاص یافت.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
هنگ ۲ تانک ایتالیا

**هنگ ۲ تانک ایتالیا** () یک هنگ تانک نیروی زمینی ایتالیا است که در سن ویتو آل تالیامنتو در فریولی-ونیز جولیا مستقر بود و از نظر عملیاتی به تیپ مکانیزه «گوریزیا» اختصاص داده شده بود. هنگ دوم پیاده‌نظام تانک که در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۶ در مونتوریو ورونزه تشکیل شد و در ۱ دسامبر ۱۹۳۸ به هنگ ۳۲ پیاده‌نظام تانک تغییر نام داد، هیچ ارتباطی با هنگ دوم تانک ندارد که تبار آن به گردان ۱۲ تانک جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. در طول جنگ جهانی دوم، گردان ۱۲ تانک در سال ۱۹۴۰ در حمله ایتالیا به فرانسه و در سال ۱۹۴۱ در حمله به یوگسلاوی جنگید. در اکتبر ۱۹۴۱، این گردان به جزیره ساردینیا منتقل شد، جایی که اندکی پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ منحل شد. در سال ۱۹۶۴، این گردان اصلاح و به هنگ لاگوناری «سرنیسیما» واگذار شد. در سال ۱۹۷۵، این گردان به یک واحد خودمختار تبدیل شد و به گردان ۲۲ تانک «ام.او. پیچینینی» تغییر نام داد. سپس این گردان به تیپ مکانیزه «گوریزیا» واگذار شد. در سال ۱۹۹۱، این گردان خودمختاری خود را از دست داد و به هنگ ۲۲ تانک تازه تأسیس «ام.او. پیچینینی» پیوست که در سال ۱۹۹۳ به هنگ ۲ تانک تغییر نام داد. این هنگ در سال ۱۹۹۵ منحل شد.

در ابتدا این واحد، مانند تمام واحدهای تانک ایتالیایی، بخشی از شاخه پیاده‌نظام ارتش بود، اما در ۱ ژوئن ۱۹۹۹، تخصص تانک‌ها از شاخه پیاده‌نظام به شاخه سواره نظام منتقل شد. سالگرد تأسیس این هنگ، مانند تمام واحدهای تانک که هنوز در نبرد خود را متمایز نکرده‌اند، در ۱ اکتبر ۱۹۲۷، روزی که تخصص تانک‌ها تأسیس شد، قرار دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
هنگ ۶۳ تانک ایتالیا

**هنگ ۶۳ تانک ایتالیا** () یک هنگ تانک غیرفعال نیروی زمینی ایتالیا است که در کوردنونس در فریولی-ونیز جولیا مستقر بود و آخرین بار به‌طور عملیاتی به تیپ ۱۳۲ زرهی آریته اختصاص داده شد. ریشه و گذشته این واحد به گردان ۲۰ تانک جنگ جهانی دوم برمی‌گردد که در سال ۱۹۴۰ در حمله ایتالیا به مصر شرکت کرد. این گردان در دسامبر ۱۹۴۰ در جریان عملیات قطب‌نمای بریتانیا نابود شد. در سال ۱۹۶۱، این گردان اصلاح و به هنگ ۵۹ پیاده‌نظام «کالابریا» اختصاص داده شد. در سال ۱۹۶۴، این گردان به لشکر پیاده‌نظام «مانتوا» منتقل شد. در سال ۱۹۷۵، این گردان به گردان ۶۳ تانک فیوریتو تغییر نام داد و به تیپ مکانیزه «ایسونزو» اختصاص داده شد. در سال ۱۹۹۱، این گردان استقلال خود را از دست داد و به هنگ تازه تأسیس ۶۳ تانک فیوریتو پیوست که در سال ۱۹۹۲ به هنگ ۶۳ تانک تغییر نام داد. در سال ۱۹۹۵، این هنگ از تیپ مکانیزه «مانتووا» به تیپ ۱۳۲ زرهی آریته منتقل شد، با این حال در پایان همان سال این هنگ منحل شد.

در ابتدا، این واحد، مانند تمام واحدهای تانک ایتالیایی، بخشی از بازوی پیاده‌نظام ارتش بود، اما در ۱ ژوئن ۱۹۹۹، تخصص تانک‌ها از بازوی پیاده‌نظام به بازوی سواره نظام منتقل شد. سالگرد این هنگ در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۰، به یاد نبرد بوک بوک در ۱۰–۱۱ دسامبر ۱۹۴۰، که طی آن گردان تانک ال تا پای جان علیه واحدهای تانک لشکر ۷ زرهی بریتانیا جنگید، برگزار می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
هنگ ۱۵ آلپینی

**هنگ ۱۵ آلپینی** () یک هنگ جنگ کوهستانی نیروی زمینی ایتالیا است که آخرین پایگاه آن در چیوسافورته در فریولی-ونیز جولیا بود. این هنگ متعلق به یگان تخصصی پیاده‌نظام آلپینی ارتش ایتالیا است و به تیپ آلپینی «جولیا» اختصاص داده شده است. این هنگ در سال ۱۹۹۲ تشکیل شد و شامل گردان آلپینی «سیویدال» بود که پرچم و سنت‌های آن را به ارث برده است. سالگرد این هنگ در ۵ ژانویه ۱۹۴۳، روز نبرد نوایا کالیتوا در اتحاد جماهیر شوروی، برگزار می‌شود.

در سال ۱۹۰۹، هشتمین هنگ آلپینی، گردان آلپینی «سیویدال» را در سیویدال تشکیل داد. در طول جنگ جهانی اول، این گردان در مناطق کوهستانی جبهه ایتالیا جنگید. در جنگ جهانی دوم، این گردان در جنگ یونان و ایتالیا و در جبهه شرقی جنگید، جایی که این گردان تقریباً به‌طور کامل در طول عملیات ارتش سرخ «زحل کوچک» در زمستان ۱۹۴۲–۴۳ نابود شد. در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، آتش‌بس کاسیبیل اعلام شد و پنج روز بعد، در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳، نیروهای مهاجم آلمانی، هنگ هشتم آلپینی و گردان‌های آن را منحل کردند.

این گردان در سال ۱۹۴۸ اصلاح و به هنگ ۸ آلپینی واگذار شد. در سال ۱۹۷۵، هنگ هشتم آلپینی منحل شد و گردان «سیویدله» به یک واحد مستقل تبدیل شد که در سال ۱۹۷۶ پرچم خود را دریافت کرد. این گردان به تیپ آلپینی «جولیا» واگذار شد. در سال ۱۹۹۲، این گردان به هنگ پانزدهم آلپینی که به تازگی ایجاد شده بود، پیوست. این هنگ در سال ۱۹۹۵ منحل شد. سالگرد تأسیس این هنگ در ۵ ژانویه ۱۹۴۳، روز نبرد نوایا کالیتوا در اتحاد جماهیر شوروی، جشن گرفته می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۲ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:هنگ‌های آلپینی ایتالیا
سیاست در ایتالیا

**سیاست در ایتالیا** از طریق یک جمهوری پارلمانی با نظام چندحزبی اداره می‌شود. ایتالیا از ۲ ژوئن ۱۹۴۶، پس از آنکه نظام پادشاهی با برگزاری همه‌پرسی عمومی لغو شد، به یک جمهوری دموکراتیک تبدیل گردید. در همان زمان، مجلس مؤسسانی متشکل از نمایندگان همهٔ نیروهای ضدفاشیسم که در شکست نیروهای نازی و فاشیست در جریان آزادی ایتالیا نقش داشتند، انتخاب شد تا قانون اساسی کشور را تدوین کند. این قانون اساسی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۸ به اجرا درآمد.

قوه مجریه در ایتالیا توسط شورای وزیران اعمال می‌شود که به رهبری نخست‌وزیر، که رسماً «رئیس شورا» نامیده می‌شود، اداره می‌گردد. قوه مقننه عمدتاً در اختیار دومجلسِ پارلمان است و به‌طور ثانویه در اختیار شورای وزیران نیز قرار دارد، چرا که این شورا می‌تواند لوایح ارائه کند و اکثریت در هر دو مجلس را در اختیار دارد.

قوه قضائیه مستقل از قوه‌های مجریه و مقننه است. رهبری آن بر عهدهٔ شورای عالی قضایی است، نهادی که ریاست آن با رئیس‌جمهور، یعنی رئیس کشور است، اگرچه این مقام جدا از همهٔ قوا محسوب می‌شود. رئیس‌جمهور فعلی ایتالیا سرجو ماتارلا و نخست‌وزیر فعلی جورجا ملونی است.

واحد اطلاعات اکونومیست در سال ۲۰۲۴ ایتالیا را یک «دموکراسی ناقص» ارزیابی کرد. بر اساس شاخص‌های دموکراسی وی-دِم در سال ۲۰۲۵، ایتالیا سی‌امین کشور دموکراتیک و آزاد جهان محسوب شد.:16 سیاست ایتالیا معمولاً با درجهٔ بالایی از تکه‌تکه‌بودن و ناپایداری همراه است که منجر به ایجاد دولت‌های ائتلافی کوتاه‌مدت می‌شود. از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ تاکنون، ایتالیا ۶۹ دولت داشته است که به‌طور میانگین هر ۱٫۱۱ سال یک دولت تشکیل شده است.

## منابع

## برای مطالعهٔ بیشتر
* 
* 
::Discusses political historians such as Silvio Lanaro, Aurelio Lepre, and Nicola Tranfaglia, and studies of Fascism, the Italian Communist party, the role of the Christian Democrats in Italian society, and the development of the Italian parliamentary Republic. excerpt

## پیوند به بیرون
هنگ ۸ آلپینی

**هنگ ۸ آلپینی** () هنگ جنگ کوهستانی نیروی زمینی ایتالیا است که در ونزون در فریولی-ونیزیا جولیا مستقر است. این هنگ متعلق به یگان تخصصی پیاده‌نظام آلپینی ارتش ایتالیا است و به تیپ آلپین "جولیا" اختصاص دارد. در ۱ اکتبر ۱۹۰۹، ارتش سلطنتی ایتالیا با تقسیم هنگ هفتم آلپینی، هنگ هشتم آلپینی را تشکیل داد. منطقه جذب نیرو در این هنگ جدید شامل کوه‌های آلپ کارنیک، پری‌آلپ کارنیک و ضلع غربی آلپ جولیان بود. در طول جنگ جهانی اول، این هنگ به ده گردان گسترش یافت که به طور جداگانه در مناطق آلپین جبهه ایتالیا جنگیدند.

در سال ۱۹۳۵، این هنگ به لشکر ۳ آلپ "جولیا" اختصاص یافت که در طول جنگ جهانی دوم در جنگ یونان و ایتالیا با آن خدمت کرد و در طی آن لشکر متحمل خسارات سنگینی شد.  به پاس خدمات و فداکاری‌هایش در جبهه یونان، به هنگ هشتم آلپینی بالاترین نشان افتخار نظامی ایتالیا، یعنی مدال طلای شجاعت نظامی، اعطا شد. در تابستان ۱۹۴۲، این لشکر به جبهه شرقی در اتحاد جماهیر شوروی منتقل شد، جایی که در زمستان ۱۹۴۲-۱۹۴۳ در جریان عملیات شوروی «زحل کوچک» نابود شد. بقایای این لشکر در بهار ۱۹۴۳ به وطن بازگردانده شدند. به پاس خدمات و فداکاری‌هایش در جبهه شرقی، به هنگ هشتم آلپینی دومین مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد. در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، آتش‌بس کاسیبیله اعلام شد و پنج روز بعد، در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳، نیروهای مهاجم آلمانی، هنگ هشتم آلپینی را منحل کردند.

در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، هنگ هشتم آلپینی اصلاح شد و در سال ۱۹۴۹ به تیپ آلپاین «جولیا» اختصاص یافت. تا سال ۱۹۶۴، این هنگ به بزرگترین هنگ ارتش ایتالیا تبدیل شده بود و از پنج گردان آلپینی تشکیل شده بود. در سال ۱۹۷۵ این هنگ منحل شد و پرچم و سنت‌های آن به گردان آلپینی "گمونا" واگذار شد. در سال ۱۹۹۲، این هنگ اصلاح شد. سالگرد تأسیس این هنگ در ۲۴ مه ۱۹۱۵، اولین روز جنگ در جبهه ایتالیا، برگزار می‌شود که در آن گردان‌های آلپینی "تولمزو" و "وال تالیامنتو" این هنگ به دلیل فتح و نگهداری قله‌های پال پیکولو، فریکوفل و پال گرانده، مدال نقره شجاعت نظامی مشترک را کسب کردند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۰۹ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:هنگ‌های آلپینی ایتالیا
هنگ ۹ آلپینی

**هنگ ۹ آلپینی** () هنگ جنگ کوهستانی نیروی زمینی ایتالیا است که در لاکویلا در ابروتزو مستقر است. این هنگ متعلق به یگان تخصصی پیاده‌نظام آلپینی ارتش ایتالیا است و به تیپ آلپاین تائوریننس اختصاص داده شده است. این هنگ در اول ژوئیه ۱۹۲۱ توسط ارتش سلطنتی ایتالیا تشکیل شد. در سال ۱۹۳۵، این هنگ به لشکر سوم آلپین «جولیا» اختصاص داده شد، که در طول جنگ جهانی دوم در جنگ یونان و ایتالیا خدمت کرد، که در طی آن لشکر متحمل خسارات سنگینی شد. به خاطر خدمات و فداکاری‌هایش در جبهه یونان، به هنگ نهم آلپینی بالاترین نشان نظامی ایتالیا، یعنی مدال طلای شجاعت نظامی، اعطا شد. در تابستان ۱۹۴۲، این لشکر به جبهه شرقی در اتحاد جماهیر شوروی منتقل شد، جایی که در زمستان ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳ در جریان عملیات شوروی «زحل کوچک» نابود شد. بقایای لشکر در بهار ۱۹۴۳ به وطن بازگردانده شدند. به پاس خدمات و فداکاری‌هایشان در جبهه شرقی، به هنگ نهم آلپینی دومین مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد. در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، آتش‌بس کاسیبیل اعلام شد و نیروهای مهاجم آلمانی، هنگ نهم آلپینی را منحل کردند.

در سپتامبر ۱۹۴۴، ارتش متفقین ایتالیا، گردان آلپینی «آبروزی» را تشکیل داد که به هنگ ویژه پیاده‌نظام «لگنانو» از گروه رزمی «لگنانو» اختصاص یافت. در نوامبر ۱۹۴۴، گردان «آبروزی» به گردان آلپینی «لاکیلا» تغییر نام داد. گروه رزمی «لگنانو» تا زمان تسلیم آلمان، در جبهه متفقین در نبرد ایتالیا جنگید. پس از جنگ، گردان «لاکیلا» به هنگ ۸ آلپینی اختصاص داده شد و در تارویسیو در فریولی-ونیز جولیا مستقر شد.

در جریان اصلاحات ارتش ایتالیا در سال ۱۹۷۵، هنگ هشتم آلپینی منحل شد، در حالی که گردان آلپینی «لاکیلا» در تارویسیو منحل و سپس در لاکیلا به عنوان یک واحد مستقل تشکیل شد. در همان سال، گردان آلپینی «ویچنزا» به عنوان یک واحد آموزشی تشکیل شد. هر دو گردان به تیپ آلپینی «جولیا» اختصاص داده شدند. در سال ۱۹۷۶، به گردان «ویچنزا» پرچم و سنت‌های هنگ نهم آلپینی اختصاص داده شد، در حالی که به گردان «لاکیلا» پرچم جدیدی اعطا شد.

در سال ۱۹۹۲، گردان آلپینی «لاکویلا» استقلال خود را از دست داد و به هنگ نهم آلپینی که اصلاح شده بود، پیوست. با این حال، پرچم اصلی هنگ نهم آلپینی تا زمان انحلال گردان در سال ۱۹۹۶ در اختیار گردان آلپینی «ویچنزا» باقی ماند. پس از آن، پرچم به هنگ نهم آلپینی در لاکویلا منتقل شد. در سال ۲۰۱۷، این هنگ، گردان چند منظوره «اورتا» را تشکیل داد که در همان سال به گردان چند منظوره «ویچنزا» تغییر نام داد. که بعداً در همان سال به «ویچنزا» تغییر نام داد.

سالگرد تأسیس این هنگ در ۲۳ آوریل ۱۹۴۱، آخرین روز جنگ یونان و ایتالیا، که در طی آن هنگ نهم آلپینی اولین مدال طلای شجاعت نظامی را کسب کرد، برگزار می‌شود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:واحدها و تشکیلات نظامی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۱ (میلادی)
رده:واحدها و تشکیلات نظامی منحل‌شده در ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:هنگ‌های آلپینی ایتالیا
نایله الخاجه

**نایله الخاجه** (۷ مارس ۱۹۷۸) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اماراتی است و به‌عنوان نخستین زن در امارات متحده عربی شناخته می‌شود که وارد عرصهٔ فیلم‌سازی شده است. او به‌واسطهٔ آثار جسورانه‌اش که به مسائل انسانی و اجتماعی حساسی در جامعه‌اش پرداخته‌اند، در صحنهٔ سینمای عرب مطرح شد و همین امر او را به صدایی زنانه و یگانه در این حوزه تبدیل کرد. الخاجه به دلیل جسارت در پرداختن به موضوعات بحث‌برانگیز و پیگیری در انتقال پیام‌های خود از طریق فیلم‌های مستند و درام شناخته می‌شود. او یکی از برجسته‌ترین صداهای زنانه در صنعت سینمای منطقهٔ عربی خلیج فارس است. دیدگاه سینمایی خود را از واقعیت‌های زندگی اماراتی و عربی شکل داد و بر مسائل اجتماعی حساسی تمرکز کرد؛ به‌ویژه آن دسته از مسائلی که به زن، خانواده و روابط در جوامع محافظه‌کار مربوط می‌شوند.

## زندگی و سال‌های اولیه
نایله الخاجه در ۷ مارس ۱۹۷۸ در دبی متولد شد. الخاجه تحصیلات خود را در زمینهٔ مطالعات تصویر و فیلم‌سازی در تورنتو دنبال کرد. او مدرک خود را در رشتهٔ ارتباطات جمعی از دانشکده زنان دبی دریافت کرد و مدرک کارشناسی خود در مطالعات فیلم را در سال ۲۰۰۵ از دانشگاه رایرسون در تورنتو دریافت کرد.

وی دو شرکت تولید فیلم بنیان‌گذاری کرده است: نخست D-Seven Motion Pictures و دیگری Nayla Al Khaja Films که به مرکزی برای تولید محتوای سینمایی متنوع با ترکیبی از جسارت هنری و هویت بومی تبدیل شده است.

با بازگشت به دبی، نایله الخاجه نخستین اثر مستند خود را با فیلم «کشف نقاب از دبی» در سال ۲۰۰۴ عرضه کرد؛ فیلمی که نخستین بار در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم دبی و با حمایت وزیر آموزش عالی امارات در آن زمان به نمایش درآمد. این اثر نقطهٔ آغاز رسمی او در دنیای سینما به‌شمار می‌آید. با وجود اهمیت این گام، آغاز مسیر او خالی از چالش نبود، به‌ویژه در بُعد خانوادگی. او با مخالفت آشکار خانواده‌اش روبه‌رو شد؛ خانواده‌ای که باور داشتند ورود یک زن به عرصهٔ سینما، با توجه به جنبه‌های هنری، بازیگری و حضور در محافل، مخاطره‌ای همراه با نگرانی است. در اطراف آن‌ها نیز نمونه‌های پیشین وجود نداشت تا بتوانند تصور کنند یک زن اماراتی چه جایگاهی در این عرصه می‌تواند به دست آورد. اما با گذر زمان، دیدگاه آنان تغییر یافت.

## آثار
فیلم‌های *حیوان* و *سایه* ساختهٔ الخاجه در سپتامبر ۲۰۲۲ به شهرتی بین‌المللی دست یافتند، زمانی که نتفلیکس حقوق پخش آن‌ها را خریداری کرد و بدین ترتیب دامنهٔ مخاطبان او به سطح جهانی گسترش یافت.در سال ۲۰۲۳، نایله الخاجه نخستین فیلم بلند خود در ژانر درام، وحشت و دلهره با عنوان *سه* را تهیه کرد. این فیلم در همان سال در سومین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ برای نخستین بار به نمایش درآمد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۹۸ (قمری)
رده:زادگان ۱۳۵۶
رده:اهالی دبی
رده:کارگردانان زن فیلم اهل امارات متحده عربی
رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل امارات متحده عربی
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل امارات متحده عربی
رده:دانشگاه متروپولیتن تورنتو
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه رایرسون
رده:فیلم‌نامه‌نویسان زن
جاه‌طلبی بزرگ

**جاه‌طلبی بزرگ** () یک فیلم درام زندگینامه‌ای ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی آندره‌آ سگره است. در این فیلم الیو جرمانو در نقش سیاستمدار انریکو برلینگوئر که حزب کمونیست ایتالیا را از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴ رهبری می‌کرد، بازی می‌کند. این فیلم در نوزدهمین جشنواره فیلم رم در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴  معرفی شده و در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴ در سینماهای ایتالیا به نمایش درآمد.

## بازیگران

* الیو جرمانو در نقش انریکو برلینگوئر
* پائولو پیروبون در نقش جولیو آندرئوتی
* روبرتو چیتران در نقش آلدو مورو
* النا رادونیچیچ در نقش لتیزیا لاورنتی
* فابریتسیا ساکی در نقش نیلده یوتی
* پائولو کالابرزی در نقش اوگو پچیولی
* آندره‌آ پناکی در نقش لوسیانو بارسا
* جورجو تیراباسی در نقش آلبرتو منیچلی
* استفانو آباتی در نقش امبرتو تراسینی
* فرانچسکو آکوارولی در نقش پیترو اینگرائو
* نیکولای دانچف در نقش لئونید برژنف
* اسوتوسلاو دوبرو در نقش تودور ژیوکوف
* لوکا لازارسکی در نقش الساندرو ناتا
* لوسیو پاتانه در نقش جیانی سروتی
* آلیس ایرولدی در نقش بیانکا برلینگوئر

## تاریخ تولید و انتشار
تصویربرداری اصلی در نوامبر ۲۰۲۳ آغاز شد. فیلم در رم و همچنین ساساری و پورتو تورس در ساردینیا فیلمبرداری شد.

یک عکس تبلیغاتی از فیلم در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۴ منتشر شد. فاندانگو حق توزیع بین‌المللی فیلم را در ۵ سپتامبر ۲۰۲۴ به دست آورد. این فیلم در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴ در نوزدهمین جشنواره فیلم رم معرفی شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴ در ایتالیا اکران سینمایی شد. در مارس ۲۰۲۵، توسط نور فیلمز در فرانسه؛ فیلمین در اسپانیا؛ ریسی در پرتغال؛ سینه‌ورکس در سوئیس خریداری شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:جولیو آندرئوتی
رده:فیلم‌های ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ایتالیایی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ایتالیا
رده:فیلم‌های درام بلژیک
رده:فیلم‌های درام بلغارستان
رده:فیلم‌های درباره سیاستمداران
رده:فیلم‌های درباره کمونیسم
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره سیاستمداران
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در ساردینیا
رده:فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط آندرئا سگره
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ایتالیا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بلغارستان
رده:فیلم‌های واقع‌شده در جنوا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ساردینیا
رده:نمودهای فرهنگی سیاستمداران
رده:نمودهای فرهنگی لئونید برژنف
رده:نمودهای فرهنگی مردم ایتالیا
آلیس نون لو سا

***«آلیس نون لو سا»*** اولین آلبوم انفرادی خواننده و ترانه‌سرای ایتالیایی، فرانچسکو دِ گرگوری، است که در آوریل ۱۹۷۳ توسط شرکت «ایت» منتشر شد. سال قبل از آن، گروه دونفره همنام دِ گرگوری و آنتونلو وندیتی - یکی دیگر از خوانندگان و ترانه‌سرایان ایتالیایی - آلبومی ترکیبی به *نام «تئوریوس کمپس»* با برخی از آهنگ‌های دِ گرگوری منتشر کردند.

آهنگ عنوان فیلم، «آلیس»، یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های دِ گرگوری است و به یک اثر کلاسیک تبدیل شده است.

## پذیرش
چزاره گرازیولی، مورخ، می‌نویسد که دِ گرگوری با الهام از باب دیلن، صدای روایت‌گر مالیخولیایی که تردید، ابهام و بحران انسانی زمانه را بیان می‌کند، با آلبوم *آلیس نو لو سا،* به «شاهزاده» شناخته‌شده ترانه‌سرایان تبدیل شد. این آلبوم برای دِ گرگوری شهرتی ناشایست به دلیل گمنام بودن به دست آورد. این آلبوم نشان‌دهنده نوآوری دِ گرگوری بود: آهنگ عنوان آلبوم، «آلیس»، با اشعار زیبا و کیفیت رؤیایی خود از گذشته گسست، که هنوز یک نسل بعد مورد احترام است. این آلبوم بلافاصله یک موفقیت تجاری نبود، اما با شعرهای خاطره‌انگیز و ملودی‌های پیچیده‌اش ارزش هنری زیادی داشت و ثابت شد که اولین اثر از مجموعه‌ای از شاهکارهای موسیقی عامه‌پسند است. ماریانو پرونس، در نقد آلبوم در AllMusic.com، خاطرنشان می‌کند که در حالی که فقط آهنگ عنوان آلبوم به عنوان یک اثر کلاسیک شناخته می‌شود، چندین آهنگ دیگر نیز شایسته این عنوان هستند. پرونس می‌نویسد که این آلبوم تحت تأثیر لئونارد کوهن است و «ماریانا آل بیویو» در واقع به آهنگ‌های «سوزان» و «بدرود، ماریان» کوهن اشاره دارد، اشعار در سراسر آلبوم در مرکز توجه قرار می‌گیرند، نه اینکه، برخلاف *رسم* آن زمان ایتالیا، آواز را آشکارا شخصی یا سیاسی جلوه دهند.

## منابع

رده:آلبوم‌های پاپ هنرمندان اهل ایتالیا
رده:آلبوم‌های نخست ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی
مینوئتو (ترانه)

«**مینوئتو**» ( «مینوئه» (به ایتالیایی:) یک آهنگ ایتالیایی محصول سال ۱۹۷۳ است که توسط فرانکو کالیفانو (ترانه) و داریو بالدان بمبو (موسیقی) ساخته و توسط میا مارتینی اجرا شده است. این آهنگ موفقیت تجاری بزرگی برای این خواننده بود.

## پیشینه
در سال ۱۹۷۳، داریو بالدان بمبو یک تصنیف مدرن منوئه ساخت و ملودی آن توسط تهیه‌کننده جیووانی سانجاست به عنوان تک‌آهنگ تابستانی میا مارتینی، که تازه از موفقیت «پیکولو اومو» و «دونا سولا» بهره‌مند شده بود، انتخاب شد. او از چندین ترانه‌سرا خواست تا اشعار را بنویسند و پس از نسخه‌های لوئیجی آلبرتلی، برونو لائوزی و مائوریتزیو پیکولی رد شد، در نهایت نسخه فرانکو کالیفانو انتخاب شد، که اشعار خود را بر اساس برخی از مکالماتی که با مارتینی داشته است، بنا کرده بود تا آهنگ را شخصی‌تر و بیوگرافیک‌تر کند. نسخه آلبرتلی با عنوان «نجاتم بده» سرانجام در سال ۲۰۰۳ در مجموعه آهنگ‌های مخفی منتشر شد.

گروه کر همه ستاره این آهنگ متشکل از برادران لا بیوندا، برونو لاوزی، مائوریتزیو فابریتزیو، خواهر مارتینی ، لوردانا برته و نامزد آن زمان او آدریانو پاناتا بود.

این آهنگ برای اولین بار در برنامه تلویزیونی در حال حاضر *موسیقی* از رای (شبکه رادیو تلویزیونی) پخش شد و در نهایت با آهنگ «من فردا» از مارسلا بلا، برنده جایزه فستیوال بار، اکوئو شد و دومین پیروزی متوالی میا مارتینی را رقم زد. این بزرگ‌ترین موفقیت در حرفه مارتینی بود و در مجموع ۳۰ هفته در صدر جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا باقی ماند و به مقام دوم رسید.

این آهنگ توسط میا مارتینی به زبان‌های فرانسوی (با عنوان "تو چه می‌دانی؟") و اسپانیایی ضبط و در چندین بازار خارجی از جمله ژاپن و برزیل منتشر شد.

## فهرست آهنگ‌ها
* تک نفره ۷ اینچی – اس آر ال ۱۰٫۶۹۴
# «مینویت» (فرانکو کالیفانو، داریو بالدان بمبو)
# «تو اینطوری» (لوئیجی آلبرتلی، ماسیمو گوانتینی)

## نمودارها

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:ترانه‌های ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:ترانه‌های ایتالیایی
رده:تک‌آهنگ‌های ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:صفحه‌هایی که از مدخل جدول گواهینامه به‌همراه آمار پخش جاری استفاده می‌کنند
رده:صفحه‌هایی که از مدخل جدول گواهینامه به‌همراه پانویس پخش جاری استفاده می‌کنند
رده:کاربردهای مدخل جدول گواهینامه برای ایتالیا
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان ایتالیایی
آندره‌آ پناکی

**آندره‌آ پناکی** (؛ زادهٔ ) کارگردان، بازیگر و نویسنده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به *[[جاه‌طلبی بزرگ]]، [[نخستین بارش برف]]، [[سوبورا (فیلم)|سوبورا]]* و *[[پدر ماتئو]]* اشاره کرد.

## زندگینامه
پناکی در پاددوا متولد شد. در جوانی بازیکن راگبی بود. او با مدرک زبان‌ها و ادبیات مدرن از دانشگاه پاددوا فارغ‌التحصیل شد. از طریق نیروی هوایی ایتالیا برای خلبانی آموزش دید.

او در دوران دانشجویی، در یک دوره تئاتر شرکت کرد و به بازیگری علاقه‌مند شد. به عنوان دستیار کارگردان جیجی دال‌آگلیو کار کرد و اصول کارگردانی و نویسندگی برای تئاتر را آموخت. او نمایش‌های *اِروی* را در سال ۲۰۱۱ و *مردم ویلان* را در سال ۲۰۱۳ نوشت و اجرا کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیگران مرد تئاتر اهل ایتالیا
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایتالیا
رده:بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایتالیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پادوا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:رمان‌نویسان مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
ابزار قفل‌کننده مثبت

[چپ|بندانگشتی|[چرخ|توپی چرخ با مهره‌ای چکدار در مرکز با استفاده از خار اشپیل محکم شده تا از باز شدن آن جلوگیری شود]]
یک **وسیله قفل‌کننده مثبت** ، وسیله‌ای است که همراه با یک بست برای قفل کردن  بست استفاده می‌شود. این بدان معناست که بست نمی‌تواند در اثر ارتعاشات شل شود. در زیر لیستی از وسایل قفل‌کننده مثبت آمده است:
* مهره با چاک باریک
* یک مهره‌ی چاکدار و یک خار اشپیل
* یک مهره شش گوش یا پیچ کلاه گنبدی و یک واشر زبانه‌دار
* یک مهره شش گوش یا پیچ کلاه گنبدی و یک صفحه قفلی
* سیم‌بند ایمنی با انواع مختلف بست‌ها

پرونده:Nut_lock_plate.svg|جایگزین=A locking plate| یک صفحه قفل شونده
پرونده:Nut_tab_washer.svg|جایگزین=A tab washer| واشر زبانه ای


## منابع

* 

رده:وسایل بستن
ریم المحمودی

**مریم سعید المحمودی** معروف به **ریم المحمودی** (۳ نوامبر ۱۹۷۵) خوانندهٔ بازنشسته و نویسندهٔ اماراتی است. از زمانی که ۹ ساله بود، در تئاتر ملی فجیره آواز می‌خواند و در جشنواره‌ها و اوپرت‌های ملی در سطح امارات حضور داشت. با وجود کوتاهی دوران هنری‌اش، شهرت و موفقیت بزرگی کسب کرد و او را «فیروزِ خلیج» می‌نامیدند. در طول مسیر هنری خود، چهار آلبوم ارائه کرد که جزو پرفروش‌ترین‌ها در خلیج فارس به‌شمار می‌روند.

## زندگی و پیشه
مریم سعید المحمودی، در ۳ نوامبر ۱۹۷۵ در جهراء، کویت متولد شد. او به تئاتر ملی فجیره پیوست تا در اوپرت ملی که در این تئاتر اجرا می‌شد حضور داشته باشد، سپس به عضویت دائم و بعد به ریاست کمیتهٔ هنری و فرهنگی منصوب شد و این مسئولیت را به مدت یازده سال بر عهده داشت. او همچنین ادبیات انگلیسی خوانده است.

آغاز واقعی مسیر هنری او زمانی بود که شاعر، عبدالله بن شما او را به سالم الهندی، مدیرعامل روتانا معرفی کرد، کسی که استعداد او را کشف و حمایت کرد و باعث شد شرکت روتانا از او حمایت کند و در سال ۱۹۹۷ یک نوار اختصاصی برای او تولید کند. در آن زمان، ریم موفقیت بزرگی کسب کرد و نخستین آهنگ خود با عنوان «حسایف» را منتشر کرد. هنرمند برجسته، عبدالله الرویشد از حامیان او بود و ریم به «فیروز خلیج» لقب گرفت.

ریم به عنوان نخستین خوانندهٔ خلیجی شناخته شد که به لهجهٔ مصری آواز خواند و آهنگ «وبقالک عین» را ارائه کرد. در سال ۱۹۹۸، او آلبوم خود «ریم ۹۸» را منتشر کرد و سپس در سال ۱۹۹۹ آلبوم «جسر التواصل» را روانه بازار کرد. همچنین توجه‌ها به اولین کلیپ او با عنوان «عمری» در سال ۲۰۰۰ جلب شد.

در سال ۱۹۹۷، کلیپ ویدیویی او منتشر شد با عنوان اوپرت اهل الخلیج «تابلوی امارات» و «ما شش نفر هستیم». در سال ۱۹۹۸، این آثار زیر از او منتشر شدند: «وداع گفت»، «حسایف»، «محبوبان»، «بیا»، «چطوری»، «ای دبی». در سال ۱۹۹۹ آثار: «پل ارتباط»، «روزهایم شیرین شد»، «تو و وجدان‌ات»، «نظر خود را تغییر دادی» و در سال ۲۰۰۰، آثار: «خورشید، ساحل و دریا»، «مادرم»، «اوپرت ای سرزمین من» را منتشر کرد.

در سال ۲۰۰۱، رادیو «أف أم» امارات نظرخواهی دربارهٔ محبوب‌ترین خوانندهٔ زن در میان خوانندگان اماراتی برگزار کرد و ریم با فاصلهٔ زیاد از أحلام به مقام نخست رسید. پس از انتشار آلبوم «وینها»، ریم المحمودی تصمیم به کناره‌گیری از حرفهٔ موسیقی گرفت و زندگی خانوادگی خود را با ازدواج با سالم الهندی تثبیت کرد.

از جمله جشنواره‌ها و برنامه‌هایی که در آن‌ها شرکت کرد: جشنواره هلا فبرایر، کویت، ۱۹۹۹؛ کازینو عالیه، لبنان، ۱۹۹۹؛ اوربت، کویت، ۱۹۹۸؛ جلسات تلویزیون کویت، خانه لودان در کویت، لبنان، امارات متحده عربی؛ شب‌های دبی، جشنواره خرید دبی، عید الجلوس، اوپرت اتحاد نیروهای مسلح سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹؛ نخستین جشنواره آگادیر، مغرب، ۲۰۰۱؛ مراسم هتل ونیزیا، لبنان، ۲۰۰۱؛ مراسم قمة النجوم شرم‌الشیخ، مصر، ۲۰۰۳.

در ۹ مه ۲۰۱۸، او نخستین کتاب ادبی خود با عنوان «بخشی از من» عرضه کرد و مراسم امضای کتاب در کویت برگزار شد.

## زندگی شخصی
او پس از آخرین آلبوم خود با عنوان «وینها» در سال ۲۰۰۲، از خوانندگی دست کشید؛ به دلیل استقرار در زندگی خانوادگی پس از ازدواج با مدیر اجرایی روتانا، سالم الهندی، در سال ۲۰۰۳. از این ازدواج، یک پسر و یک دختر به نام‌های فیصل و عالیه دارد.

## منابع

رده:افراد زنده
رده:زادگان ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۹۵ (قمری)
رده:زادگان ۱۳۵۴
رده:هنرمندان روتانا رکوردز
رده:خوانندگان زن اهل امارات متحده عربی
رده:اهالی جهرا
رده:نویسندگان زن اهل امارات متحده عربی