نهمین پیکربندی

***نهمین پیکربندی*** (به انگلیسی: ؛ که با نام ***چشمک بزن، چشمک بزن، کین "قاتل"*** نیز شناخته می‌شود) یک درام روان‌شناختی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۰ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی ویلیام پیتر بلتی در نخستین تجربهٔ کارگردانی اوست. این فیلم دومین بخش از «سه‌گانهٔ ایمان» بلتی پس از فیلم *[[جن‌گیر (فیلم)]]* (۱۹۷۳) است که بعدها با فیلم *[[جن‌گیر ۳]]* (۱۹۹۰) تکمیل شد. فیلم‌نامه بر پایهٔ رمانی به همین نام نوشتهٔ بلتی در سال ۱۹۷۸ است که خودِ آن رمان، بازنویسی اثر دیگری از او به نام «چشمک بزن، چشمک بزن، کین قاتل!» محصول ۱۹۶۶ بود.

نیمهٔ نخست فیلم لحن و سبکی شبیه به سبک لوده‌گری دارد، اما در نیمهٔ دوم، فضای فیلم تاریک‌تر شده و عمیق‌تر به مضامین محوری خود یعنی رنج انسانی، ایثار و ایمان می‌پردازد. این اثر که اغلب مرز میان عقل و جنون را به چالش می‌کشد، با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد و جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه را از آن خود کرد.

## خلاصه داستان
در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در اواخر جنگ ویتنام، دولتمردان ایالات متحده از قلعه‌ای در شمال غربی آرام به عنوان آسایشگاه روانی برای کارکنان نظامی استفاده می‌کنند. در میان بیماران، فضانورد سابق، بیلی کاتشاو، حضور دارد که مأموریت پرتاب به ماه را نیمه‌کاره رها کرده و در حالی که فریاد می‌کشیده از کپسول فضایی به بیرون کشیده شده است.

سرهنگ هادسن کین، عضو سابق واحد ویژه تفنگداران دریایی، برای به‌عهده گرفتن مسئولیت درمان بیماران وارد قلعه می‌شود. سرهنگ فِل به کین کمک می‌کند تا با رفتارهای عجیب بیماران سازگار شود. کین سرانجام با کاتشاو هم‌کلام می‌شود؛ کسی که از پاسخ دادن به این سؤال که چرا نخواسته به ماه برود طفره می‌رود و در عوض، یک مدال کریستوفر قدیس به کین می‌دهد. ستوان رینو که در حال تلاش برای اجرای نمایش‌های ویلیام شکسپیر با استفاده از سگ‌ها است، مشکوک می‌شود که خودِ سرهنگ کین هم دیوانه است.

در همین حال، کین مدام کابوس برادرش وینسنت را می‌بیند؛ بیماری سابق و قاتلی که اکنون مرده است. در بحث‌های بعدی میان کاتشاو و کین دربارهٔ وجود خدا، کین استدلال می‌کند که اعمال ناشی از ازخودگذشتگی محض، مدرکی بر نیکی انسان و وجود هدفی الهی در جهان است. کاتشاو از کین می‌خواهد مثالی عینی از تجربه شخصی‌اش دربارهٔ ایثار خالصانه بیاورد، اما کین پاسخی ندارد.

پس از وقوع حوادثی، فاش می‌شود که سرهنگ کین در واقع همان وینسنت «کین قاتل» است که در ویتنام دچار فروپاشی روانی شده بود. سرهنگ فِل که برادر واقعی اوست، تمام مدت مدیریت بیمارستان را بر عهده داشته و اجازه داده برادرش در نقش یک درمانگر (مشابه برادرش هادسن) زندگی کند تا شاید با «درمان دیگران»، تلخی «قتل‌هایش» را جبران کند. کین پس از درگیری با یک گروه موتورسوار متجاوز برای نجات کاتشاو، دچار جراحات شدیدی می‌شود اما از کمک گرفتن خودداری می‌کند. او با این کار عملاً دست به خودکشی می‌زند تا مثالی عینی از «نیکی و ایثار انسان» برای کاتشاو فراهم کند. در پایان، کاتشاو که سلامت روانی‌اش را بازیافته، به قلعه متروکه بازمی‌گردد و با نشانه‌ای از کین، به آرامش می‌رسد.

## بازیگران
* استیسی کیچ در نقش سرهنگ وینسنت کین
* اسکات ویلسون در نقش کاپیتان بیلی کاتشاو
* جیسون میلر در نقش ستوان فرانکی رینو
* اد فلاندر در نقش سرهنگ ریچارد فِل
* نویل برند در نقش سرگرد ماروین گروپر
* جورج دیکنزو در نقش کاپیتان فربنکس
* موزس گان در نقش سرگرد ناماک
* رابرت لوجا در نقش ستوان بنیش
* جو اسپینل در نقش ستوان اسپینل
* آلخاندرو ری در نقش ستوان گومز
* تام اتکینز در نقش گروهبان کربس
* ریچارد لینچ در نقش موتورسوار دوم
* ویلیام پیتر بلتی در نقش ستوان فروم

## پیشینه
رمان *چشمک بزن، چشمک بزن، کین قاتل!* نوشتهٔ ویلیام پیتر بلتی نخستین بار در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. بلتی دربارهٔ آن گفته است: «من آن را یک رمان کمدی می‌دانستم، اما مقدار زیادی فلسفه و الهیات در آن رخنه کرد. با این حال، عناصر خنده‌دار بر عناصر جدی غلبه داشت.» بلتی بعدها این رمان را بازنویسی کرد و شخصیت کاتشاو را به همان فضانوردی تبدیل کرد که در فیلم *جن‌گیر*، «ریگان» به او دربارهٔ رفتن به فضا هشدار داده بود تا مفاهیم الهیاتی فیلم را عمیق‌تر بسط دهد. نسخهٔ بازنویسی شده در سال ۱۹۷۸ با عنوان *نهمین پیکربندی* منتشر شد.

ویلیام پیتر بلتی در مقدمهٔ رمان سال ۱۹۷۸ خود نوشت:

با این حال، بلتی بعدها اظهار داشت که نسخهٔ اول کتاب را به نسخهٔ دوم ترجیح می‌دهد: «... نسخهٔ اول به مراتب خنده‌دارتر، وحشی‌تر و عجیب‌تر است و اثری منحصر‌به‌فرد به شمار می‌رود؛ نسخهٔ دوم همان پی‌رنگ را دارد، اما فکر می‌کنم نثر آن ظریف‌تر پرداخته شده است. در نسخهٔ اول اجازه دادم کمدی مرا با خود ببرد، بنابراین فکر می‌کنم آن را بیشتر دوست دارم... من عاشق شخصیت‌ها بودم و نوشتن آن لذت‌بخش بود.»

بلتی سپس «نهمین پیکربندی» را به یک فیلم‌نامه برای کلمبیا پیکچرز تبدیل کرد (او نمی‌خواست با برادران وارنر کار کند، زیرا از آن استودیو بر سر سهم خود از سود فیلم *[[جن‌گیر (فیلم)|جن‌گیر]]* شکایت کرده بود). کلمبیا فیلم‌نامه را در وضعیت واگذاری (‌‏Turnaround‏‌) قرار داد و بلتی آن را به یونیورسال پیکچرز برد. یونیورسال آن را رد کرد؛ به گفتهٔ بلتی، این نه به دلیل کیفیت، بلکه صرفاً به این دلیل بود که کلمبیا آن را رها کرده بود و هیچ‌کس آمادگی نداشت بر اساس قضاوت خود خطر کند.

از آنجا که هیچ استودیو بزرگ فیلم‌سازی حاضر به تأمین بودجه نشد، بلتی تصمیم گرفت بودجهٔ ۴ میلیون دلاری فیلم را با گذاشتن نیمی از پول توسط خودش و متقاعد کردن شرکت چندملیتی پپسی‌کو برای تأمین ۲ میلیون دلار باقی‌مانده فراهم کند. پپسی‌کو به بلتی به عنوان نویسنده و کارگردان، آزادی عمل کامل داد؛ تنها با یک شرط: فیلم باید در مجارستان ساخته می‌شد. پپسی‌کو دارایی‌های بلوکه‌شده‌ای در آن کشور داشت و قصد داشت با سرمایه‌گذاری مجدد پول حاصل از تولید فیلم، یک کارخانهٔ بطری‌سازی پپسی در آنجا راه‌اندازی کند. در نهایت و به شکلی طنزآمیز، برادران وارنر علی‌رغم تردیدهای بلتی، اکران فیلم را در بازارهای منتخب بر عهده گرفتند.

## انتخاب بازیگران
بلتی برای این فیلم از جیسون میلر (نمایش‌نامه‌نویس) استفاده کرد که پیش‌تر نقش پدر کاراس را در فیلم *جن‌گیر* ایفا کرده بود. اد فلاندر نیز به جمع بازیگران پیوست. در ابتدا قرار بود مایکل موریارتی نقش کاپیتان بیلی کاتشاو را بازی کند، اما او از پروژه کناره‌گیری کرد و اسکات ویلسون (بازیگر) (که ابتدا برای نقش فربنکس در نظر گرفته شده بود) جایگزین او شد. برای نقش محوری سرهنگ کین، بلتی استیسی کیچ را انتخاب کرد.

پیش از آن، بلتی نیکول ویلیامسون را برای نقش کین انتخاب کرده بود، اما بعداً به این نتیجه رسید که این بازیگر بریتانیایی برای نقش یک سرهنگ آمریکایی مناسب نیست. بلتی می‌گوید: «ویلیامسون به بوداپست آمد و دو هفته تمرین کردیم، اما در پایان متوجه شدم که او نمی‌تواند یک سرهنگ آمریکایی باشد. همان شب فهمیدیم استیسی کیچ در دسترس است و او از روز سه‌شنبه به ما پیوست.» استیسی کیچ روایت متفاوتی دارد و می‌گوید ویلیامسون پس از یک درگیری لفظی با اپراتور تلفن در هتل هیلتون بوداپست و پرتاب گوشی تلفن از پنجره، اخراج شد.

تام اتکینز که نقش کوتاهی در فیلم داشت، فضای پشت صحنه را شبیه به یک «باغ‌وحش» توصیف کرده و می‌گوید بلتی بازیگران را برای دو ماه به بوداپست برد، در حالی که کار آن‌ها بسیار کمتر زمان می‌برد؛ امری که باعث ناراحتی و بدمستی برخی بازیگران شده بود. خودِ بلتی نیز در ابتدای فیلم حضور کوتاهی در نقش بیماری دارد که تظاهر می‌کند پزشک ارتش است (همان کسی که شلوار اد فلاندر را دزدیده است).

## اکران و بازخوردها
فیلم در زمان اکران اولیه در سال ۱۹۸۰ از نظر تجاری موفق نبود، اما نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و در سی و هشتمین مراسم گلدن گلوب نامزد جایزه بهترین فیلم شد. بلتی جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه را برای این اثر دریافت کرد. او بعدها فیلم را برای اکران مجدد در سال ۱۹۸۵ بازتدوین کرد.

در وبگاه راتن تومیتوز، فیلم بر اساس نقدهای موجود امتیاز بالایی دارد. لئونارد ملتین فیلم را «خنده‌دار و در عین حال تأمل‌برانگیز، با دیالوگ‌های ماندگار و یک صحنهٔ مبارزهٔ خیره‌کننده در کافه» توصیف کرده است. مارک کرمد، منتقد بریتانیایی، فیلم را «کوکتل نفس‌گیری از فلسفه، تصاویر خیره‌کننده، طنز گزنده و اکشن قلب‌تپنده» نامیده و آن را یک «اثر کلاسیک کالت» می‌داند که پس از دهه‌ها همچنان تماشاگران را به دو دستهٔ شیفتگان مذهبی و منتقدان سرگشته تقسیم می‌کند.

### جوایز و نامزدی‌ها
* سی و هشتمین مراسم گلدن گلوب
** نامزد بهترین فیلم درام
** نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (اسکات ویلسون)
** برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه (ویلیام پیتر بلتی)
* جوایز ساترن
** برنده بهترین فیلم‌نامه
** نامزد بهترین فیلم فانتزی

## نسخه‌های جایگزین
چندین نسخه از فیلم منتشر شده است. در اکران اصلی و نسخهٔ مورد تأیید بلتی، کین با چاقو خودکشی می‌کند. اما در برخی نسخه‌های دیگر، پایانی جایگزین استفاده شده که در آن (از طریق گفتار روی تصویر با صدای استیسی کیچ) گفته می‌شود کین بر اثر جراحات ناشی از درگیری با موتورسواران جان باخته است.

## میراث
اعتقاد بر این است که «نهمین پیکربندی» نخستین جایی است که جلوهٔ صوتی مشهور به «فریاد هاوی» (‌‏Howie Scream‏‌) در آن ظاهر شده است؛ این فریاد بعدها در صحنهٔ مرگ شخصیت هاوی لانگ در فیلم *[[پیکان‌های شکسته (فیلم ۱۹۹۶)|پیکان‌های شکسته]]* و همچنین در بازی ویدئویی استارکرفت (هنگام انتخاب ساختمان آکادمی نیروهای زمینی) و بسیاری آثار دیگر به کار رفت.

## منابع

* 

رده:جن‌گیر
رده:فیلم‌نامه‌های ویلیام پیتر بلتی
رده:فیلم‌های ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های برادران وارنر
رده:فیلم‌های جنگ ویتنام
رده:فیلم‌های درباره روان‌پزشکی
رده:فیلم‌های درباره فضانوردان
رده:فیلم‌های طنز ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بیمارستان‌های روان‌پزشکی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ویلیام پیتر بلتی