اچ‌آی‌وی/ایدز در فیلیپین

فیلیپین یکی از بالاترین نرخ‌های ابتلا به اچ‌آی‌وی/ایدز را دارد و یکی از کشورهایی است که سریع‌ترین رشد تعداد موارد ابتلا را در سراسر جهان دارد. فیلیپین یکی از هفت کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹، رشد تعداد موارد ابتلا در آن بیش از ۲۵ درصد بوده است.

موارد ابتلا در میان مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، متمرکز است موارد ابتلا به اچ‌آی‌وی در میان مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، از سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۰ برابر شده است. موارد ابتلا به اچ‌آی‌وی در حال جوان‌تر شدن است.

اولین مورد ابتلا به اچ‌آی‌وی در فیلیپین در ژانویه ۱۹۸۴ گزارش شد.

در دسامبر ۲۰۱۸، قانون سیاستگذاری اچ‌آی‌وی و ایدز فیلیپین در سال ۲۰۱۸ تصویب شد. این قانون، قانون پیشگیری و کنترل ایدز فیلیپین مصوب سال ۱۹۹۸ را لغو کرد و خدمات درمانی برای مبتلایان به اچ‌آی‌وی/ایدز را برای فیلیپینی‌ها قابل دسترس‌تر ساخت.

## وضعیت فعلی
فیلیپین کشوری با شیوع پایین اچ‌آی‌وی است و تخمین زده می‌شود که ۰٫۱ درصد از جمعیت بزرگسال آن مبتلا به اچ‌آی‌وی باشند، اما میزان افزایش عفونت‌ها یکی از بالاترین‌ها است. تا اوت ۲۰۱۹، اداره ثبت ایدز وزارت بهداشت (DOH) در فیلیپین، ۶۹۶۲۹ مورد تجمعی از سال ۱۹۸۴ را گزارش کرده است در آوریل ۲۰۱۵، ۵۶۰ مورد جدید گزارش شد که افزایش ۴۲ درصدی را نسبت به مدت مشابه سال قبل نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۴، در مجموع ۶۰۱۱ مورد اچ‌آی‌وی گزارش شد که ۹۱ درصد از موارد در زمان گزارش بدون علامت بودند، در حالی که ۵۴۳ مورد به عنوان ایدز تشخیص داده شدند. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۵، تعداد موارد تشخیص داده شده در هر سال ۳۷ برابر افزایش یافت، از ۱۷۴ مورد تشخیص داده شده در سال ۲۰۰۱ به ۶۵۵۲ مورد در ۱۰ ماه اول سال ۲۰۱۵.

در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، ۹۱٪ (۲۲۷۲۶) مورد، مردانی با میانگین سنی ۲۸ سال بودند که بیش از نیمی از آنها (۱۲۶۱۶) در گروه سنی ۲۵ تا ۳۴ سال قرار داشتند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۱۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; ۲۶٪ (۶۵۲۹) از مردان ۲۰ تا ۲۴ ساله بودند که نسبت به ۱۲٪ در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ افزایش یافته است. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۱۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; از سال ۲۰۰۰، گروه سنی با شیوع بالا از گروه سنی ۳۰ تا ۳۹ سال که بیشترین آسیب را از سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ داشتند، به گروه سنی ۲۵ تا ۳۴ سال از سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ و به گروه سنی ۲۰ تا ۲۹ سال از سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ تغییر کرده است.

میزان ابتلا در میان مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ ده برابر شده است. وزارت بهداشت در نوامبر ۲۰۱۵ گزارش داد که میزان شیوع در هشت شهر سبو، کاگایان د اورو، پورتو پرینسسا، داوائو، کزون سیتی، پاراناک و ماکاتی از ۵٪، تعریف سازمان ملل از اپیدمی متمرکز، فراتر رفته است و این میزان در سبو به ۱۴٪ رسیده است.

بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰، ۶۲٪ (۱۳۳ از ۲۱۶) موارد زن بودند. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، زنان تنها ۵٪ (۱۰۱۷) از ۲۰۵۱۲ مورد گزارش‌شده را تشکیل می‌دادند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۱۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

از ژانویه ۲۰۱۰ تا آوریل ۲۰۱۵، ۸۲٪ (۲۰۵۱۲) از کل موارد گزارش شده است. در زمان گزارش، ۹۳٪ از این موارد هنوز بدون علامت بودند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (دسامبر ۲۰۱۵)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

تا ژوئن ۲۰۱۸، ۲۸۰۴۵ نفر مبتلا به اچ‌آی‌وی در ۸۰ مرکز درمانی تحت درمان ضد رتروویروسی قرار داشتند. اکثریت (۹۷٪) آنها مرد بودند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (سپتامبر ۲۰۲۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

کارگران فیلیپینی خارج از کشور حدود ۲۰ درصد از کل موارد را تشکیل می‌دهند.

در ژوئن ۲۰۲۵، وزارت بهداشت (DOH) اعلام وضعیت اضطراری ملی بهداشت عمومی را توصیه کرد. در سه ماه اول سال ۲۰۲۵، این کشور شاهد ۵۷ مورد جدید روزانه اچ‌آی‌وی بود که ۱۱۷ میلیون نفر را شامل می‌شد، که افزایشی ۵۰۰ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۴ را نشان می‌دهد. به گفته وزارت بهداشت، ۹۵ درصد موارد گزارش شده جدید مرد، به ویژه مردان جوان ۱۵ تا ۳۴ ساله بودند. در نتیجه افزایش نگران کننده موارد اچ‌آی‌وی، سناتور فیلیپینی، شروین گاچالیان، از وزارت بهداشت خواست تا ناسازگاری‌ها با سیاست آموزش بهداشت باروری سال ۲۰۱۸ را بررسی کند.

### راه‌های انتقال
در میان مردان، شیوه غالب انتقال (۸۴٪) از طریق تماس جنسی مرد با مرد بود. شیوه‌های رایج بعدی رابطه جنسی مرد با زن (۱۱٪) و استفاده مشترک از سوزن‌های آلوده (۴٪) بود. در میان زنان، ۹۲٪ از طریق رابطه جنسی مرد با زن و ۳٪ از طریق سوزن‌های مشترک بود. برای هر دو جنس، انتقال از مادر به کودک در ۱۵۳ مورد رخ داد. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (سپتامبر ۲۰۲۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

### توزیع جغرافیایی
از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۵، منطقه‌ای که بیشترین تعداد موارد گزارش شده را داشت، مترو مانیل با ۱۱٬۰۸۱ (۴۴٪)، منطقه ۴A با ۳۲۳۰ (۱۳٪)، ویسایاس مرکزی با ۲۲۶۰ (۹٪)، منطقه ۳ با ۲۰۲۵ (۸٪) و منطقه ۱۱ با ۱۴۶۰ (۶٪) مورد بود. ۳۷۳۴ (۱۵٪) مورد در سراسر کشور توزیع شده بود در حالی که ۱۱۴۶ (۵٪) هیچ داده‌ای در مورد منطقه نداشت. گزارش ژوئن ۲۰۱۸ به تفاوت‌های منطقه‌ای از نظر شیوه‌های غالب انتقال اشاره کرد. تقریباً نیمی (۴۴٪) از افراد آلوده از طریق رابطه جنسی با مردان از NCR آمده بودند، در حالی که بیشتر کسانی که از طریق سوزن آلوده شده بودند از منطقه VII بودند. یک سوم زنانی که از طریق کار جنسی آلوده شده بودند از منطقه ۳ بودند. &#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (سپتامبر ۲۰۲۲)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## گروه‌های در معرض خطر
### ام اس ام
گروه‌های در معرض خطر بیشتر شامل مردانی هستند که با مردان رابطه جنسی دارند (MSM)، که تنها از ژانویه تا فوریه ۲۰۱۳، ۳۹۵ مورد جدید ابتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) در بین این گروه گزارش شده است، که ۹۶٪ بیشتر از ۲۱۰ مورد گزارش شده در سال ۲۰۰۵ است. سخنگوی مرکز ملی اپیدمیولوژی (NEC) وزارت بهداشت می‌گوید که افزایش ناگهانی و شدید تعداد موارد جدید در جامعه مردان مردآمیز، به ویژه در سه سال گذشته (۳۰۹ مورد در سال ۲۰۰۶ و ۳۴۲ مورد در سال ۲۰۱۳)، "به طرز چشمگیری بیش از حد انتظار (معمول) است" و این امر امکان طبقه‌بندی این وضعیت را به عنوان یک " اپیدمی " فراهم می‌کند. از مجموع ۱۰۹۷ مرد ام اس ام آلوده از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۸، ۴۹٪ در سه سال گذشته گزارش شده‌اند (۷۲٪ بدون علامت)؛ ۱۰۸ نفر در زمان گزارش فوت کرده‌اند و طبق گزارش‌ها، مردان مردآمیز کمی بیشتر از قبل (۳۰٪) به ایدز مبتلا بوده‌اند.

در میان مردان همجنسگرا، نود درصد از افراد تازه آلوده شده مجرد هستند (تا ۳۵ درصد از موارد گزارش شده قبلی شامل کارگران فیلیپینی یا کارگران خارجی و/یا همسران آنها بوده است)، و اکثر افراد مبتلا اکنون تنها ۲۰ تا ۳۴ سال سن دارند (از ۴۵ تا ۴۹ سال در گذشته). بیشترین تعداد عفونت در میان مردان همجنسگرا از کلانشهر مانیل است. یک مطالعه نظارت بر اچ‌آی‌وی که توسط لویی مار گانگکوانگکو و همکارانش از دانشگاه فیلیپین - بیمارستان عمومی فیلیپین انجام شد، نشان داد که از ۴۰۶ مرد همجنسگرا که از مناطق تفریحی کلانشهر مانیل برای اچ‌آی‌وی آزمایش شدند، شیوع اچ‌آی‌وی با استفاده از آزمایش سریع ۱۱٫۸٪ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸٫۷–۱۵٫۰). افزایش میزان عفونت همچنین در شهرهای آنجلس، سبو و داوائو مشاهده شد. ۱ تا ۳ درصد از مردان همجنسگرا توسط نظارت نظارتی که در شهرهای سبو و کوئزون در سال ۲۰۰۱ انجام شد، اچ‌آی‌وی مثبت تشخیص داده شدند.

فیلیپین در دهه اول ابتلا به اچ‌آی‌وی/ایدز قانونی در مورد این بیماری تصویب کرد. دامنه این لایحه به دلیل کمبود دانش در مورد این ویروس در فیلیپین در آن زمان، بسیار محدود بود. در سال ۲۰۱۸، قانون جدیدی تصویب شد که قانون قدیمی را لغو کرد. یکی از تغییرات عمده اکنون به افراد ۱۵ تا ۱۷ ساله اجازه می‌دهد بدون رضایت والدین آزمایش اچ‌آی‌وی انجام دهند. همچنین این قانون تلاش‌های بیشتری را برای بهبود آگاهی در مورد اچ‌آی‌وی و مبارزه با تبعیض علیه افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی (PLHIV) پیش‌بینی کرده است.

## منابع

رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده