روابط آلبانی و ایتالیا

**روابط آلبانی و ایتالیا**، روابط دوجانبه بین آلبانی و ایتالیا است.

به دلیل حضور پررنگ آلبانیایی‌ها در ایتالیا و حضور تاریخی مردم آربرش در آنجا، امروزه دو کشور از روابط دیپلماتیک بسیار دوستانه‌ای برخوردارند. تماس‌های مکرری در سطح بالا بین دولت‌های آلبانی و ایتالیا وجود دارد. هر دو کشور عضو بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی هستند و دیدگاه‌های سیاسی مشترکی در مورد بالکان و جهان دارند، و ایتالیا حامی قوی نامزدی آلبانی در اتحادیه اروپا است. در جریان سفر ماتئو رنتسی، نخست‌وزیر ایتالیا، به تیرانا، آلبانی از سوی رنزی به عنوان نزدیکترین شریک ایتالیا در منطقه در نظر گرفته شد.

شباهت‌های تاریخی و فرهنگی زیادی بین آلبانیایی‌ها و ایتالیایی‌ها وجود دارد که به روابط فرهنگی کمک زیادی کرده است. آلبانی همچنین محل زندگی ۲۰٬۰۰۰ مهاجر ایتالیایی و ۵۰۰۰ جامعه بومی ایتالیایی است.

این کشورها همچنین عضو ناتو، سازمان امنیت و همکاری اروپا و شورای اروپا هستند. ایتالیا به عنوان یکی از اعضای اتحادیه اروپا و بنیانگذار آن، از آلبانی در مسیر پیوستن به یورو حمایت می‌کند و یکی از قوی‌ترین حامیان آلبانی محسوب می‌شود.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

## تاریخچه
### تاریخ اولیه

### تاریخ مدرن
[راست|بندانگشتی|سربازان ایتالیایی در [ولوره (آلبانی)|ولوره، آلبانی در طول جنگ جهانی اول. پرچم سه رنگ ایتالیا با سپر سلطنتی ساووی در کنار پرچم آلبانی از بالکن ستاد فرماندهی ایتالیا آویزان است.]]
[بندانگشتی|200x200پیکسل|علائم راه دوزبانه، به زبان ایتالیایی و آلبانیایی در [پیانا دلی آلبانزی]]
روابط رسمی بین دو کشور در سال ۱۹۱۲ آغاز شد، زیرا پادشاهی ایتالیا از اعلامیه استقلال آلبانی در آن سال حمایت کرد. سیاست‌های ایتالیا در آن زمان در قبال آلبانی به عنوان وزنه تعادلی در برابر فشار اتریش در بالکان اتخاذ شد.

در طول جنگ جهانی اول، تحت الحمایه ایتالیا بر آلبانی توسط پادشاهی ایتالیا در تلاشی برای تأمین یک آلبانی مستقل و قانونی تحت کنترل ایتالیا تأسیس شد. این قیمومیت از ۲۳ ژوئن ۱۹۱۷ تا تابستان ۱۹۲۰ وجود داشت. از ۴ ژوئن تا ۳ سپتامبر ۱۹۲۰، مجموعه‌ای از نبردها بین نیروهای ایتالیایی مستقر در سراسر منطقه ولوره و ملی‌گرایان آلبانیایی که به گروه‌های کوچک مبارز تقسیم شده بودند، رخ داد و این نبردها بعداً به عنوان جنگ ولوره شناخته شدند که به تحت الحمایه ایتالیا پایان داد.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

بعدها در دوران سلطنت و سلطنت زوغو یکم، ایتالیا به نزدیکترین متحد آلبانی تبدیل شد و آن را عملاً به یک کشور تحت الحمایه تبدیل کرد. اقتصاد به شدت به وام‌ها و کمک‌های مالی ایتالیا وابسته بود. در بهار ۱۹۲۵ دو امتیاز مهم با ایتالیا امضا شد؛ اولین امتیاز، حق تأسیس یک بانک ملی و دومین امتیاز، تأیید تأسیس یک شرکت ایتالیایی برای توسعه اقتصاد آلبانی بود. بعداً بانک آلبانی با سرمایه ایتالیا تأسیس شد و ایتالیا به انتشار و معرفی پول رسمی آلبانی، لک، کمک کرد.
[چپ|بندانگشتی|200x200پیکسل|پرچم پادشاهی آلبانی (۱۹۳۹–۱۹۴۳) با فرمان شاه [ویکتور امانوئل سوم، ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۹.]]
در ۷ آوریل ۱۹۳۹، نیروهای موسولینی به آلبانی حمله کردند و آن را دوباره به عنوان تحت‌الحمایه ایتالیا اعلام کردند. با وجود برخی مقاومت‌های سرسختانه، به ویژه در دراج، ایتالیایی‌ها کار آلبانیایی‌ها را به پایان رساندند. زوغو یکم مجبور به تبعید شد و این کشور به عنوان یک پادشاهی جداگانه در اتحاد شخصی با تاج ایتالیا، بخشی از امپراتوری ایتالیا شد.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

پس از تسلیم ایتالیا در سال ۱۹۴۳، روابط بین ایتالیا و آلبانی قطع شد. در طول حکومت کمونیستی در آلبانی، این کشور منزوی بود و هیچ رابطه‌ای با کشورهای غربی، از جمله ایتالیا، نداشت.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

روابط پس از فروپاشی کمونیسم در آلبانی دوباره برقرار شد. پس از فروپاشی رژیم کمونیستی، ایتالیا هدف اصلی مهاجرت آلبانیایی‌هایی بود که کشور خود را ترک می‌کردند. این به دلیل نزدیکی جغرافیایی و به این دلیل بود که بسیاری از آلبانیایی‌ها ایتالیا را به عنوان نمادی از غرب در دوره کمونیسم می‌دیدند. از مارس ۱۹۹۷، ایتالیا گشت‌زنی دقیقی در دریای آدریاتیک انجام داد تا مهاجرت آلبانیایی‌ها را مهار کند. و از آن زمان، ایتالیا در این دوره گذار به اقتصاد آلبانی کمک کرده است. ایتالیا همچنین از طریق عملیات آلبا به بازگرداندن قانون و نظم در آلبانی پس از شورش ۱۹۹۷ کمک کرده است.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (مه ۲۰۲۴)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D;

در مارس ۲۰۲۰، در جریان موج اول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا، آلبانی ۹۰ پزشک و پرستار را برای مقابله با فشاری که سیستم بهداشت و درمان ایتالیا متحمل می‌شد، به ایتالیا اعزام کرد. این اقدام همبستگی، روابط خوب بین دو ملت را بیش از پیش تقویت کرد.

به عنوان بخشی از جیرو دیتالیای ۲۰۲۵، آلبانی میزبان بخش *گرند پارتنزا* از این مسابقه خواهد بود. این اولین باری خواهد بود که یک گرند تور در این کشور برگزار می‌شود.

## روابط اقتصادی
ایتالیا شریک اصلی صادرات آلبانی است، به طوری که ۴۵٫۳۳٪ از صادرات آلبانی در سال ۲۰۲۰ به ایتالیا صادر شده است، و همچنین شریک اصلی واردات آلبانی است، به طوری که ۲۵٫۲۵٪ از کل محصولات وارداتی آلبانی از ایتالیا بوده است. ایتالیا یکی از بزرگ‌ترین اهداکنندگان مالی آلبانی و همچنین حامی بزرگ ادغام یورو-آتلانتیک جمهوری آلبانی است.&#x5B; *[[ویکی‌پدیا:نیازمند منبع|<span title="This claim needs references to reliable sources. (ژوئن ۲۰۱۷)">نیازمند منبع</span>]]* &#x5D; هر دو کشور مرز آبی مشترک دارند و یک منطقه انحصاری اقتضادی بین آنها وجود دارد. ایتالیا پروژه‌های مختلفی را در زمینه‌های مختلف، مانند سیاسی، قضایی، انرژی و گردشگری، تأمین مالی کرده است.

## بازدیدهای سطح بالا
در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸، سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر وقت ایتالیا، طی سفری رسمی به تیرانا، با همتای خود، سالی بریشا، نخست‌وزیر، دیدار کرد. در طول این سفر، توافق‌نامه‌ای در مورد ساخت دو نیروگاه زغال‌سنگی با تأمین مالی ایتالیا امضا شد که به تقویت اقتصاد آلبانی کمک خواهد کرد.

جورجو ناپولیتانو، رئیس‌جمهور سابق ایتالیا، در ۴ مارس ۲۰۱۴ از تیرانا بازدید کرد و در آنجا با رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و رئیس مجلس دیدار کرد و همچنین با جامعه ایتالیایی ساکن تیرانا دیداری داشت. بعداً در ۱۰ مارس، دولت‌های هر دو کشور توافق‌نامه‌ای در مورد همکاری در زمینه انرژی امضا کردند که اتصال و ادغام سیستم‌های انرژی برق و گاز طبیعی را در هر دو کشور ارتقا می‌دهد. این تصمیم مهمی برای پروژه خط لوله ترانس آدریاتیک بود که گاز طبیعی را از یونان از طریق آلبانی و دریای آدریاتیک به ایتالیا و سپس به اروپای غربی منتقل خواهد کرد.

در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴، نخست‌وزیر ایتالیا، ماتئو رنتسی، طی یک سفر رسمی به آلبانی سفر کرد و با ادی راما، نخست‌وزیر آلبانی، بویار نیشانی، رئیس‌جمهور و اعضای جامعه ایتالیایی در تیرانا دیدار کرد. در این دیدار، توافق‌نامه‌ای در مورد به رسمیت شناختن حقوق بازنشستگی امضا شد. نخست‌وزیر رنزی در سخنرانی خود گفت که آلبانی نزدیکترین متحد ایتالیا در منطقه است و ایتالیا کاملاً از ادغام آینده آلبانی در اتحادیه اروپا حمایت می‌کند.

در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶، لورا بولدرینی، رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا، از تیرانا بازدید کرد و بار دیگر از مسیر ادغام آلبانی و اصلاحات قضایی که اخیراً توسط پارلمان تصویب شده بود، حمایت کرد.

## پیوندهای حمل و نقل
ایر آلبانیا، ایتا ایرویز، رایان‌ایر و ویز ایر پروازهایی بین آلبانی و ایتالیا انجام می‌دهند.

## هیئت‌های دیپلماتیک مقیم
* آلبانی سفارتخانه‌ای در رم و کنسولگری‌های عمومی در باری و میلان دارد.
* ایتالیا دارای یک سفارت در تیرانا و یک کنسولگری در شهر ولوره است.

پرونده:Albania_embassy_Italy_July_2022.png|جایگزین=Embassy of Albania in Rome| سفارت آلبانی در رم
پرونده:Albania_and_Kosovo_Consulate_Milan_October_2021.png|جایگزین=Consulate-General of Albania in Milan| کنسولگری کل آلبانی در میلان
پرونده:Ambasada_Italiane_në_Tiranë._Italian_Embassy_in_Tirana._Ambasciata_d'Italia_aTirana._Foto,_Dritan_Mardodaj..jpg|جایگزین=Embassy of Italy in Tirana| سفارت ایتالیا در تیرانا


## جستارهای وابسته
* روابط خارجی ایتالیا

## منابع


رده:روابط دوجانبه آلبانی
رده:روابط دوجانبه ایتالیا