استوبار

بندانگشتی| و  با سطح شیب‌دار برخاست (اسکی پرش) برای پیکربندی استوبار
**استوبار** (به انگلیسی: **STOBAR**) سرواژه برای **برخاست کوتاه اما بازیابی متوقف‌شده** یا **برخاست کوتاه، بازیابی با مانع** (Short Take-Off But Arrested Recovery or Short Take-Off, Barrier-Arrested Recovery) یک سامانه هوانوردی دریایی است که برای برخاست و فرود هواگرد ثابت‌بال از عرشه پرواز یک ناو هواپیمابر استفاده می‌شود. در این سامانه، هواپیماها با نیروی موتور خودشان، همانند یک هواپیمای با پرتاب متعارف (CTOL) پرواز می‌کنند (اغلب از طریق یک اسکی پرش (Ski-jump) در دماغه کشتی برای کمک به برخاست)، اما در هنگام فرود از کابل‌های نگهدارنده در پاشنه عرشه برای کاهش سرعت هواپیما استفاده می‌کنند. سامانه استوبار برخلاف سامانه‌های تخصصی‌تر برخاست کوتاه و نشست عمودی (STOVL)، قادر به پرتاب و بازیابی هواگردهای ناوپایه ثابت‌بال معمولی است و ساخت آن ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از سامانه‌های پیچیده‌تر برخاست با کمک منجنیق اما بازیابی متوقف‌شده (کاتوبار) است که از منجنیق‌ها برای کمک به شتاب‌گیری هواپیما استفاده می‌کنند؛ با این حال، استوبار نمی‌تواند مانند سامانه کاتوبار هواپیماهای سنگین‌تر را پرتاب کند. ، ناوهای هواپیمابر استوبار به‌طور گسترده در ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی روسیه، چین و نیروی دریایی هند مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

## مزایا
در مقایسه با کاتوبار (CATOBAR)، توسعه استوبار کم‌هزینه‌تر است. عملیات آن آسان‌تر از پیکربندی کاتوبار است که به تعداد زیادی اپراتور برای پرتاب هواپیما نیاز دارد. نبود قطعات متحرک در اسکی پرش باعث می‌شود هزینه نگهداری آن کمتر از منجنیق باشد. این سامانه برخلاف کاتوبار، نیازی به سامانه اضافی برای تولید نیروی لازم جهت پرتاب هواپیما ندارد؛ در کاتوبار نیروی خارجی باید یا از طریق منجنیق بخار یا سامانه پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS) برای پرتاب هواپیما تولید شود.

## محدودیت‌ها
بندانگشتی|ساخت اسکی پرش روی

یک محدودیت عمده پیکربندی استوبار این است که تنها با هواپیماهای جنگنده‌ای کار می‌کند که دارای نسبت رانش به وزن بالا هستند، مانند سوخو-۳۳ یا میگ-۲۹کی و بنابراین نوع هواپیماهایی را که می‌توانند از ناو عملیات انجام دهند محدود می‌کند. مشخص نیست که برخاست از اسکی پرش چه محدودیت‌هایی را بر حداکثر وزن هواپیما اعمال می‌کند. طبق برخی منابع، برای بلند شدن از زمین، ممکن است هواپیما مجبور باشد تسلیحات و بسته سوخت خود را محدود کند تا وزن هنگام پرتاب کاهش یابد. با این حال، طبق منابع دیگر، سوپر هورنت می‌تواند با بار تسلیحاتی قابل توجهی از روی اسکی پرش بلند شود. استفاده از اسکی پرش می‌تواند توانایی انجام سورتی‌های سریع‌تر را در ناوهای هواپیمابر استوبار محدود کند. ناوهای استوبار باید سرعتی معادل  داشته باشند تا سرعت باد لازم روی عرشه را که برای انجام عملیات پرتاب هواپیما ضروری است، ایجاد کنند.

## فهرست هواگردهای استوبار
بندانگشتی|برخاست کوتاه هال تجاس (NP-1) در طول پرواز آزمایشی.
* هال تجاس – دو گونه دریایی برای نیروی دریایی هند در حال توسعه هستند؛ یک پیش‌نمونه (NP-1) در حال حاضر تحت آزمایش پرواز است.
* میگ-۲۹کی – در حال حاضر در نیروی دریایی هند و نیروی دریایی روسیه فعال است.
* شنیاگ جی-۱۵ – تا حدی بر اساس سوخو-۳۳، که توسط نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق روی ناو لیا-اونینگ (Liaoning) به کار گرفته می‌شود.
* سوخو-۳۳ – توسعه‌یافته از سوخو-۲۷ که تنها توسط نیروی دریایی روسیه به کار گرفته می‌شود.

## کاربران
تا ، سه کشور ناوهای نوع استوبار را اداره می‌کنند؛ روسیه، هند و چین یک کشتی استوبار برای عملیات ساخته‌اند، در حالی که هم هند و هم چین کشتی‌های استوباری را تهیه کرده‌اند که توسط روسیه ساخته شده و آن‌ها را برای استفاده خود تغییر کاربری داده‌اند.

### ناوهای هواپیمابر فعال استوبار

## منابع

رده:انواع نشست و برخاست
رده:ناو هواپیمابر