آکوا آلتا

**آکوا آلتا** (به معنای لغوی «آب بالا»)، یک اوج غیرعادی جزر و مد است که به‌طور دوره‌ای در دریای آدریاتیک شمالی رخ می‌دهد. این اصطلاح در منطقه ونتوایتالیا برای چنین جزر و مدهایی به‌کار می‌رود. بیشینه این اوج‌ها در تالاب ونتزیا رخ می‌دهد، جایی که باعث سیلاب جزئی در ونیز و کیوگیا می‌شوند؛ سیلاب همچنین در سایر نقاط شمالی آدریاتیک، مانند گرادو و تریسته، رخ می‌دهد، اما کمتر و با شدت کمتری.

این پدیده عمدتاً بین پاییز و بهار رخ می‌دهد، زمانی که جزر و مدهای نجومی توسط بادهای فصلی غالب که مانع از رفلاکس معمول می‌شوند، تقویت می‌شوند. بادهای اصلی دخیل در این پدیده، سیروکو هستند که در امتداد دریای آدریاتیک به سمت شمال می‌وزد و سردباد که به دلیل شکل و موقعیت تالاب ونیز، تأثیر محلی خاصی دارد.

## علل
[بندانگشتی|220x220پیکسل|تصویر ماهواره‌ای از [دریای آدریاتیک، که شکل مستطیلی بلند و باریک آن را که منبع حرکت نوسانی آب (به نام سِیچ) در امتداد محور فرعی است، برجسته می‌کند. این نوسان که دوره‌ای ۲۱ ساعت و ۳۰ دقیقه‌ای و دامنه‌ای حدود ۰٫۵ متر در دو انتهای محور دارد، چرخه جزر و مد طبیعی را تکمیل می‌کند، به طوری که دریای آدریاتیک رویدادهای جزر و مدی بسیار شدیدتری را نسبت به بقیه مدیترانه تجربه می‌کند.]]
پارامترهای علمی دقیقی پدیده‌ای به نام *آکوا آلتا* را تعریف می‌کنند که مهم‌ترین آنها (یعنی انحراف دامنه از اندازه‌گیری پایه جزر و مد "استاندارد") توسط ایستگاه هیدروگرافی واقع در نزدیکی کلیسای سانتا ماریا دلا سالوت اندازه‌گیری می‌شود. رویدادهای جزر و مدی فوق عادی را می‌توان به صورت زیر طبقه‌بندی کرد:
* *شدید: زمانی که سطح دریای اندازه‌گیری‌شده بین ۸۰ تا ۱۰۹ سانتی‌متر بالاتر از سطح دریای استاندارد باشد (که بر اساس میانگین اندازه‌گیری‌های سال ۱۸۹۷ تعریف شده است)؛*
* *بسیار شدید: زمانی که سطح دریای اندازه‌گیری‌شده بین ۱۱۰ تا ۱۳۹ سانتی‌متر بالاتر از سطح استاندارد باشد؛*
* *آب‌های بسیار استثنایی: زمانی که سطح دریای اندازه‌گیری‌شده به ۱۴۰ سانتی‌متر یا بیشتر از سطح استاندارد برسد یا از آن فراتر رود.*

به‌طور کلی، سطح جزر و مد تا حد زیادی به سه عامل مؤثر بستگی دارد:
* یک مؤلفه نجومی: ناشی از حرکت و هم‌ترازی ماه و خورشید است؛ این مؤلفه تابع قوانین مکانیک نجومی بوده و می‌توان آن را برای دوره‌های طولانی (حتی سال‌ها یا دهه‌ها) محاسبه و با دقت پیش‌بینی کرد.
* یک مؤلفه ژئوفیزیکی: عمدتاً وابسته به شکل هندسی حوضه است و می‌تواند مؤلفه نجومی را تقویت یا تضعیف کند. از آنجا که این مؤلفه تابع قوانین مکانیک فیزیکی است، می‌توان آن را نیز برای دوره‌های طولانی (حتی سال‌ها یا دهه‌ها) محاسبه و با دقت پیش‌بینی نمود.
* یک مؤلفه هواشناسی: مرتبط با مجموعه‌ای گسترده از متغیرها مانند جهت و شدت بادها، موقعیت و گرادیان‌های میدان فشار جو، بارش و غیره است. به دلیل روابط پیچیده و رفتار نیمه‌تصادفی این متغیرها، نمی‌توان آن‌ها را با دقت آماری مدل‌سازی کرد؛ بنابراین، این مؤلفه تنها برای دوره‌های کوتاه‌مدت قابل پیش‌بینی بوده و عامل اصلی بروز وضعیت‌های اضطراری «آکوا آلتا» است که ونیزی‌ها را غافلگیر می‌کند.
*دو عامل طبیعی مؤثر دیگر، فرونشست زمین، یعنی پایین رفتن طبیعی سطح خاک که تالاب در معرض آن قرار دارد، و یوستاسی، یعنی افزایش تدریجی سطح دریاها هستند. در حالی که این پدیده‌ها مستقل از فعالیت‌های انسانی رخ می‌دهند، اثرات آنها به دلیل سکونت افزایش یافته است: استفاده از آب تالاب توسط صنایع در پورتو مارگرا (که اکنون متوقف شده است) فرونشست را تسریع کرده است، در حالی که تغییر اقلیم با افزایش یوستاسی مرتبط دانسته شده است. *"مرکز نظارت و پیش‌بینی جزر و مد"* ونیز ارزیابی می‌کند که این شهر ۲۳ درصد از سطح دریاهای خود را از دست داده است. سانتی‌متر در ارتفاع آن از سال ۱۸۹۷، سال مرجع، که ۱۲ مورد آن به دلایل طبیعی (۹ مورد به دلیل فرسایش، ۳ مورد به دلیل فرونشست) و ۱۳ مورد به دلیل فرونشست اضافی ناشی از فعالیت‌های انسانی است، در حالی که «بازیابی الاستیک» خاک به شهر اجازه داده است تا «بهبود یابد» ۲ سانتی‌متر.

## عوامل ژئوفیزیکی مرتبط با دریای آدریاتیک
شکل مستطیلی بلند و باریک دریای آدریاتیک منبع حرکت نوسانی آب (به نام سِیش) در امتداد محور فرعی حوضه است.

نوسان اصلی که دوره تناوب آن ۲۱ ساعت و ۳۰ دقیقه و دامنه آن در حدود ۰٫۵ متر در دو انتهای محور است، چرخه جزر و مد طبیعی را تکمیل می‌کند، به طوری که دریای آدریاتیک رویدادهای جزر و مدی بسیار شدیدتری نسبت به بقیه مدیترانه دارد. یک نوسان ثانویه نیز وجود دارد که دوره تناوب متوسط آن ۱۲ ساعت و ۱۱ دقیقه است.

از آنجا که بازه زمانی هر دو نوسان با جزر و مد نجومی طبیعی (اما مستقل) قابل مقایسه است، این دو اثر با هم همپوشانی دارند و یکدیگر را تقویت می‌کنند. اثرات ترکیبی در اوج و حضیض، که مربوط به ماه نو، ماه کامل و اعتدالین است، قابل توجه‌تر هستند. اگر شرایط آب و هوایی (مانند باد شدید سیروکو که در امتداد محور اصلی حوضه آدریاتیک به سمت شمال می‌وزد) مانع خروج طبیعی آب جزر و مدی اضافی شود، می‌توان انتظار داشت که *آب‌های بلند* با بزرگی بیشتری در ونیز ایجاد شود.

## ویژگی‌های خاص تالاب ونیزی
[بندانگشتی|آب‌های خروشان در [ونیز، بنیادهای بورگو، دسامبر ۲۰۱۹]]
علاوه بر این، بادهای شمال به نام سردباد و سیروکو اغلب مستقیماً به سمت بندرهایی که تالاب را به دریای آدریاتیک متصل می‌کنند، می‌وزند و جریان آب از تالاب به سمت دریا را به‌طور قابل توجهی کند می‌کنند (و گاهی اوقات، آن را کاملاً مسدود می‌کنند). وقتی این اتفاق می‌افتد، از جزر در داخل تالاب جلوگیری می‌شود، به طوری که جزر بعدی با جزر قبلی همپوشانی دارد و یک چرخه خودکفا و منحرف ایجاد می‌کند.

ایجاد منطقه صنعتی پورتو مارگرا، که بلافاصله پشت ونیز قرار دارد، به دو دلیل اثرات آب‌های بالا را تشدید کرد: اول، زمینی که این منطقه بر روی آن ساخته شده است، با پر کردن بخش‌های بزرگی از تالاب ایجاد شده است که قبلاً جزایر کوچک‌تری درست بالای سطح دریا قرار داشتند. این جزایر که به آنها *جزایر شنی* می‌گویند، هنگام وقوع جزر و مد مانند اسفنج‌های طبیعی (یا "مخازن انبساط") عمل می‌کردند و بخش قابل توجهی از آب اضافی را جذب می‌کردند.

دوم، یک کانال قابل کشتیرانی از میان تالاب حفر شد تا تانکرهای نفتی بتوانند به اسکله‌ها برسند. این «کانال نفت» از نظر فیزیکی دریا را به خط ساحلی متصل می‌کرد و از بندر مالاموکو عبور می‌کرد و از کل عرض تالاب عبور می‌کرد. این اتصال مستقیم به دریا، که در زمان تأسیس ونیز بدیهی بود که وجود نداشت، شهر را در معرض جزر و مدهای شدیدتری قرار داده است.

پورتو مارگرا و تأسیسات آن تنها عوامل انسانی مؤثر در جزر و مدهای بالاتر نیستند. بلکه شهرداری ونیز مطالعه‌ای منتشر کرده است که نشان می‌دهد ابتکارات زیر ممکن است تأثیر برگشت‌ناپذیر و فاجعه‌باری بر ظرفیت شهر برای مقاومت در برابر *جزر و مد* در آینده داشته باشند:
* ساخت پل راه‌آهن (۱۸۴۱/۱۸۴۶) که ونیز را به خشکی متصل می‌کند، زیرا ستون‌های نگهدارنده آن حرکت طبیعی آب تالاب را تغییر می‌دهند؛
* انحراف رودخانه برنتا به خارج از حوضه کیوجا، که ۲۶۳ هکتار از دلتای رودخانه را زهکشی می‌کرد و به عنوان مخازن انبساط عمل می‌کرد و آب اضافی تالاب را در هنگام جزر و مد جذب می‌کرد؛
* ساختمان اسکله‌های سد شده دریایی (*پورتو دی مالاموککو*، ۱۸۲۰/۷۲؛ *پورتو دی اس. نیکولو*، ۸۸۴/۹۷؛ *پورتو دی چیوگیا*، ۱۹۱۱/۳۳)، که آشکارا حرکت طبیعی آب را محدود می‌کند.
* ساختمان پل آزادی (۱۹۳۱/۱۹۳۳)، که ونیز را به خشکی متصل می‌کند؛
* ساختمان ریووا دی سِتِه مارتیری (۱۹۳۶–۱۹۴۱)، توسعه‌ای از ریووا دِی شِیَاوونی؛
* ساختمان جزیره مصنوعی ترونچتو که به عنوان ترمینال ماشین و اتوبوس استفاده می‌شود (۱۷ هکتار، ۱۹۵۷/۶۱):
* دو برابر کردن پل راه‌آهن (۱۹۷۷).

## آکوا آلتا در ونیز
بندانگشتی|بنیادهای اسکوئرو در دسامبر ۲۰۱۹ دچار سیل شدند.

### بخش‌های آسیب‌دیده شهر
سیل ناشی از *آکوا آلتا* به دلیل عوامل مختلفی مانند ارتفاع متغیر هر منطقه از سطح دریا، فاصله آن از کانال، ارتفاع نسبی پیاده‌روها یا سنگفرش‌ها (*فوندامنتا*)، وجود جان‌پناه‌های کامل (که به عنوان سد عمل می‌کنند) در امتداد کانال مجاور و طرح شبکه فاضلاب و زهکشی آب (که به عنوان کانالی برای سیل عمل می‌کند، زیرا مستقیماً به تالاب متصل است) در سراسر شهر ونیز یکنواخت نیست.

این عوامل شدت و گسترش یک پدیده جزر و مدی فوق عادی را توضیح می‌دهند؛ همان‌طور که یک مطالعه به سفارش شهر نشان داد، جزر و مدی تا ۹۰ سانتی‌متر بالاتر از سطح دریا، ونیز را عملاً تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، در حالی که ۵۰ سانتی‌متر آب اضافی بیش از نیمی از شهر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مطالعه راهنمای مرجع زیر را در اختیار ونیزی‌ها قرار داد:

برای کمک به گردش عابران پیاده در هنگام سیل، شهر شبکه‌ای از راهروها (تخته‌های چوبی پهن بر روی پایه‌های آهنی) را در مسیرهای اصلی شهری نصب می‌کند. این سیستم راهرو معمولاً روی ۱۲۰ درجه تنظیم می‌شود. سانتی‌متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و در صورت وقوع جزر و مد بالاتر، می‌تواند باعث سیل نیز شود.

### نظارت، هشدار و کنترل
**

*یک نمایشگر الکترونیکی که پیش‌بینی جزر و مد را در میدان روما در طول «آکوا آلتا» در ۱ دسامبر ۲۰۰۸ نشان می‌دهدمرکز نظارت و پیش‌بینی جزر و مد شهر ونیز* *از طریق* شبکه‌ای از ایستگاه‌های هیدروگرافی، واقع در تالاب و دریای آدریاتیک (در یک پلتفرم علمی متعلق به کمیته ملی تحقیقات ایتالیا، CNR)، اطلاعات دریافت می‌کند. تخصص منحصر به فرد این مرکز در مورد این پدیده، آن را قادر می‌سازد تا با تجزیه و تحلیل داده‌های هواشناسی و هیدروگرافی موجود، پیش‌بینی‌هایی با دقت قابل توجه، معمولاً برای ۴۸ ساعت آینده (پیش‌بینی‌های طولانی‌تر نیز صادر می‌شوند، اما همان‌طور که در بالا بحث شد، کمتر قابل اعتماد هستند)، ارائه دهد.

پیش‌بینی‌ها سپس *از طریق* وب‌سایت مرکز و خطوط تلفن اختصاصی، روزنامه‌های محلی، نمایشگرهای الکترونیکی و در برخی ایستگاه‌های *وابِرِتی* (حمل و نقل عمومی) به مردم اعلام می‌شوند.

وقتی وقوع یک رویداد *در آکوا آلتا* پیش‌بینی می‌شود، با مالکان املاک تجاری و مسکونی که احتمالاً تحت تأثیر قرار می‌گیرند، از طریق تلفن (خدمات رایگان ارائه شده توسط شهرداری) یا پیامک تماس گرفته می‌شود.

رویدادهای «بسیار شدید» مستلزم هشدار به کل جمعیت است که با به صدا درآوردن سیستم اختصاصی آژیرهای خطر در سراسر شهر انجام می‌شود.

در ۷ دسامبر ۲۰۰۷، سیستم هشدار (فقط در ونیز) اصلاح شد تا بزرگی رویدادهای جزر و مدی «بسیار شدید» مورد انتظار را به مردم اطلاع دهد: آژیرها ابتدا سوت «دستورالعمل انتظار» را برای جلب توجه مردم به صدا درمی‌آورند، سپس توالی سوت‌هایی را تولید می‌کنند که تعداد آنها با سطح جزر و مد مورد انتظار افزایش می‌یابد (طبق جدول هم‌ارزی منتشر شده).

## آب‌های فوق‌العاده بالا از سال ۱۹۲۳
بالاترین سطح آب ثبت شده توسط *مرکز نظارت و پیش‌بینی جزر و مد ونیز* به شرح زیر است:

* حداکثر سطح جزر و مد: ۱۹۴ سانتی‌متر، ثبت شده در ۴ نوامبر ۱۹۶۶
* حداقل سطح جزر و مد: ۱۲۱- سانتی‌متر، ثبت شده در ۱۴ فوریه ۱۹۳۴
* حداکثر اختلاف بین مد و جزر: ۱۶۳ سانتی‌متر، ثبت شده در ۲۸ ژانویه ۱۹۴۸ و ۲۸ دسامبر ۱۹۷۰
* حداکثر اختلاف بین جزر و مد و مد بعدی: ۱۴۶ سانتی‌متر، ثبت شده در ۲۳ تا ۲۴ فوریه ۱۹۲۸ و ۲۵ ژانویه ۱۹۶۶

## در فرهنگ عامه
در مجموعه مانگای علمی-تخیلی آرمان‌شهری *[[آریا (مانگا)|آریا]]* اثر کوزوئه آمانو و اقتباس انیمه، *آکوا آلتا* پدیده‌ای است که در سرزمین‌های مریخ که با نام نئو ونیز شناخته می‌شوند، اتفاق می‌افتد.

دونا لئون در چندین کتاب از مجموعه داستان‌های معمایی کمیساریو گویدو برونتی که در ونیز و اطراف آن اتفاق می‌افتد، به *آکوا آلتا* اشاره می‌کند. برای مثال:

در *کتاب «دوستان در مکان‌های مرتفع*» (۲۰۰۰)، جلد ۹، محل سکونت یک بوروکرات که به طرز مرموزی درگذشته است، «پله‌ای بلند دارد که ساکنان بدون شک امیدوار بودند که سالن جلویی آنها را تا سطح *آکوا آلتا* بالا ببرد»، و در داخل، «یک ورودی کوچک، کمی بیش از یک متر عرض، وجود داشت که از آن دو پله بالا می‌رفت، گواه دیگری بر اعتماد ابدی ونیزی‌ها به این بود که می‌توانند بر جزر و مدهایی که دائماً پایه‌های شهر را می‌جویدند، غلبه کنند. اتاقی که پله‌ها به آن منتهی می‌شد، تمیز و مرتب بود و به طرز شگفت‌آوری برای آپارتمانی که در یک طبقه همکف مرتفع (*پیانو ریالزاتو*) قرار داشت، روشن بود.»

## منابع

## پیوند به بیرون
* شهرداری ونیز - مرکز پایش و پیش‌بینی جزر و مد (به زبان ایتالیایی)
* آژانس حفاظت از محیط زیست و خدمات فنی APAT، ونیز (به زبان ایتالیایی)
رده:آب‌شناسی
رده:جغرافیای ونیز
رده:دریای آدریاتیک
رده:سیل‌ها در ایتالیا