معاهده نوتبرگ

بندانگشتی|نمای رایج از مرز دو شاخه‌ای که در معاهده تعیین شده است. بخش بلامنازع مرز با رنگ قرمز، دو شاخه مرز با خط نقطه‌چین سیاه و مرزی که در قرن شانزدهم استفاده می‌شد با رنگ خاکستری نشان داده شده است. |alt=

**معاهده نوتبورگ** که با نام **معاهده اورهوفسک** (; ; ) نیز شناخته می‌شود، نامی قراردادی برای پیمان صلحی است که در قلعه اورشک (; ) در ۱۲ اوت ۱۳۲۳ امضا شد. این اولین توافق بین سوئد و جمهوری نووگورود بود که مرز آنها را، عمدتاً در منطقه‌ای که اکنون به عنوان فنلاند شناخته می‌شود، تنظیم می‌کرد. سه سال بعد، نووگورود معاهده نووگورود را با نروژی‌ها امضا کرد.

## نام
در آن زمان، این معاهده نام مشخصی نداشت. این معاهده به عنوان یک راه حل "صلح دائمی" بین سوئد و نووگورود در نظر گرفته می‌شد. "معاهده نوتبورگ" ترجمه مستقیمی از عبارت سوئدی "*Nöteborgsfreden"* است. اصطلاح روسی برای این معاهده، که مستقیماً به انگلیسی ترجمه شده است، "صلح اورهوفسک" است که به صورت لاتین "Orehovskii Mir" یا "*Ореховский мир"* با خط سیریلیک نوشته شده است. "نووتبورگ" سوئدی و "اورهوفسک" روسی نام‌های یک قلعه قدیمی در شلیسلبورگ هستند. اصطلاح فنلاندی برای این معاهده، "Pähkinäsaaren Rauha"، به معنای "صلح جزیره آجیل" است. این کلمه هم‌خانواده کلمه سوئدی ("nöt" به معنای آجیل) است. پهکینه‌ساری نام فنلاندی جزیره‌ای است که قلعه در آن ساخته شده است.

## محتوا
متن کامل معاهده اصلی دیگر وجود ندارد. بخش‌هایی از آن به زبان‌های روسی، سوئدی و لاتین باقی مانده است. متون جزئی باقی مانده تا حدودی با یکدیگر متفاوت هستند.

این معاهده با کمک اتحادیه هانزا به منظور پایان دادن به جنگ‌های سوئد و نووگورود مذاکره شد. نووگورود به عنوان نشانه‌ای از حسن نیت، سه کارلیا را به سوئد واگذار کرد. سوئد در عوض از هرگونه درگیری بین نووگورود و دوک‌نشین استونی دانمارکی دوک‌نشین استونی خودداری می‌کرد. هر دو طرف قول می‌دهند که از ساخت قلعه در مرز جدید خودداری کنند.

این معاهده مرز را به این صورت تعریف کرد که از شرق و شمال قلعه ویبری شروع می‌شود، در امتداد رود سسترا و رود وولچیا امتداد می‌یابد، باریکه کارلیا را به دو نیم تقسیم می‌کند، از ساوونیا عبور می‌کند و طبق تفاسیر سنتی، در خلیج بوتنی در نزدیکی رودخانه پوهه‌یوکی پایان می‌یابد. با این حال، عبارت "*دریا در شمال*" می‌تواند به عنوان اقیانوس منجمد شمالی تفسیر شود.

بخش جنوبی مرز نزدیک به ویبورگ مهمترین بخش معاهده و مرز جدید در نظر گرفته شد. به همین ترتیب، به وضوح تعریف شد. مرز شمالی‌تر، دور از سکونتگاه‌های مهم، مبهم‌تر تعریف شده بود. این پیمان ممکن است در ابتدا به سوئد و نووگورود حقوق مشترکی نسبت به استروبوتنیای شمالی و لاپلند داده باشد.

بندانگشتی|یادبود صلح در Pähkinäsaari

## پیامدها
قبیله‌های فنلاندی که در دو طرف مرز زندگی می‌کردند، هیچ نقشی در این معاهده نداشتند. سوئد و نووگورود پیش از این کنترل «عملی» خود را بر مناطق نفوذشان در فنوسکاندیای شرقی برقرار کرده بودند، به طوری که کارلیایی‌ها تحت حکومت روسیه و قبایل غربی تحت حکومت سوئد بودند. تلاش برای «صلح دائمی» که توسط این معاهده برقرار شد، دوام زیادی نداشت. بخش شمالی مرز از مناطق وسیعی از بیابان عبور می‌کرد که بعدها به مرکز اختلاف بین سوئد و نووگورود تبدیل شد. ظرف پنج سال از امضای معاهده، استعمارگران سوئدی شروع به پیشروی به شمال اوستروبوتنیا کردند. سوئد قلعه‌هایی را در اولئبورگ حدود سال ۱۳۷۵ و اولوفسبورگ در سال ۱۴۷۵ تأسیس کرد. این دژها به وضوح در سمت نووگورودی مرز تعیین شده قرار داشتند.

در سال ۱۵۹۵، معاهده تئوسینا نسخه سوئدی این معاهده را به عنوان نسخه معتبر و صحیح به رسمیت شناخت. مدت‌ها پیش از آن، سوئد مناطق وسیعی را در سمت نووگورود به طور دائم تصرف کرده بود. این سرزمین‌های جدید شامل اوستروبوتنیا و ساوونیا بودند. در نهایت، سرزمینی که تحت حکومت سوئد بود، به کشوری تبدیل شد که اکنون آن را با نام فنلاند می‌شناسیم.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اروپا در ۱۳۲۳ (میلادی)
رده:فنلاند در سده ۱۴ (میلادی)
رده:معاهده‌های صلح سوئد