مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده

**مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده** () یک فیلم علمی-تخیلی در سبک وحشت جسمی آمریکایی محصول ۱۹۷۷ به نویسندگی و کارگردانی ویلیام ساکس است. داستان فیلم دربارهٔ یک فضانورد است که پس از قرار گرفتن در معرض تابش طی یک سفر فضایی به زحل (کیوان)، بدنش شروع به ذوب شدن می‌کند و این وضعیت او را به سمت ارتکاب قتل و آدم‌خواری برای بقا سوق می‌دهد. در طول مرحله پس از تولید، تهیه‌کنندگان صحنه‌هایی را بدون مشارکت ساکس دوباره فیلم‌برداری کردند. الکس ریبار در نقش شخصیت اصلی، در کنار بر دبنینگ در نقش دانشمندی که سعی در کمک به او دارد و مایرون هیلی در نقش یک ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا که به دنبال دستگیری اوست، در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. ساکس هنگام نوشتن و فیلم‌برداری تحت تأثیر فیلم *[[شب مردگان زنده]]* بود. با تغییراتی که تهیه‌کنندگان اعمال کردند، نسخه نهایی فیلم به عنوان یک بازسازی از فیلم *[[اولین انسان در فضا]]* (۱۹۵۹) توصیف شده است، که آن فیلم نیز به نوبه خود مستقیماً از *[[آزمایش کواترمس]]* تأثیر گرفته بود، هرچند ساکس هیچ‌کدام از آن فیلم‌ها را ندیده بود.

فیلمنامه‌ای که ساکس دراماتیزه کرد، در ابتدا به عنوان یک نقیضه از فیلم‌های ترسناک در نظر گرفته شده بود، اما صحنه‌های کمدی در طول تولید حذف و صحنه‌های ترسناک جدیدی به آن اضافه شد. ساکس ادعا کرد که تهیه‌کنندگان در طول فیلم‌برداری تصمیم گرفتند که یک فیلم ترسناک جدی از نظر مالی موفق‌تر خواهد بود و فیلم در نتیجه این تصمیم آسیب دید. *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* توسط آمریکن اینترنشنال پیکچرز تولید شد که توزیع سینمایی را نیز بر عهده داشت، در حالی که کلمبیا پیکچرز حقوق بین‌المللی آن را تحت برند «Columbia-EMI-Warner Distributors» مدیریت کرد. فیلم شامل چندین ادای احترام به فیلم‌های علمی-تخیلی و ترسناک دهه ۱۹۵۰ است. ریک بیکر، هنرمند چهره‌پرداز، جلوه‌های ویژه خونین چهره‌پردازی را برای فیلم فراهم کرد. او در ابتدا چهار مرحله متمایز از طراحی چهره‌پردازی ایجاد کرده بود تا بدن شخصیت اصلی به تدریج در حال ذوب شدن به نظر برسد، اما این مراحل در نهایت از نسخه نهایی فیلم حذف شدند.

فیلم از نظر تجاری موفق بود، اما نقدهای عمدتاً منفی دریافت کرد، اگرچه حتی منتقدان سخت‌گیر نیز از جلوه‌های چهره‌پردازی بیکر تمجید کردند. به گفته ساکس نویسنده و کارگردان، بسیاری از صحنه‌هایی که توسط تهیه‌کنندگان دوباره فیلم‌برداری و تغییر یافتند، به دلیل بازیگری ضعیف‌تر مشکل‌ساز شدند. *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* در فیلم کمدی *[[آن از هالیوود آمد]]* (۱۹۸۲) به نمایش درآمد و الهام‌بخش جلوه‌های چهره‌پردازی برای صحنه‌ای در فیلم علمی-تخیلی و اکشن *[[پلیس آهنی]]* (۱۹۸۷) شد. این فیلم همچنین در یکی از قسمت‌های فصل ۷ سریال تلویزیونی کمدی *[[مستری ساینس تئاتر ۳۰۰۰]]* و قسمت ۱۰۸ بخش «بهترین‌های بدترین‌ها» در *[[رد لتر مدیا]]* معرفی شد.

## خلاصه داستان
در طول یک پرواز فضایی به زحل، سه فضانورد در معرض انفجاری از تابش قرار می‌گیرند که باعث کشته شدن دو نفر از آن‌ها و مجروح شدن شدید نفر سوم، سرهنگ استیو وست، می‌شود. در بیمارستانی روی زمین، وست بیدار شده و با وحشت متوجه می‌شود که گوشت صورت و دستانش در حال ذوب شدن است. او که دچار هیستری شده، به یک پرستار (بونی اینچ) حمله کرده و او را می‌کشد، سپس با وحشت از بیمارستان فرار می‌کند. دکتر لورینگ و دکتر تئودور «تد» نلسون، دانشمند و دوست وست، متوجه می‌شوند که جسد پرستار تشعشعات ضعیفی ساطع می‌کند و درمی‌یابند که بدن وست رادیواکتیو شده است. نلسون معتقد است که وست دیوانه شده و نتیجه می‌گیرد که او برای کاهش سرعت ذوب شدن بدنش، باید گوشت انسان مصرف کند. نلسون با ژنرال مایکل پری، افسر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا که با حادثه وست آشناست تماس می‌گیرد و ژنرال موافقت می‌کند که به نلسون در پیدا کردن او کمک کند.

وست در جنگل به یک ماهیگیر حمله کرده و او را می‌کشد، سپس در آنجا با دختر بچه‌ای به نام کارول روبرو شده و او را می‌ترساند، اما دختر بدون آسیب فرار می‌کند. نلسون و پری به صحنه جرم، جایی که جسد ماهیگیر پیدا شده، می‌رسند. کلانتر نیل بلیک مشکوک است که نلسون چیزی می‌داند، اما نلسون به کلانتر چیزی نمی‌گوید زیرا پری قبلاً به او اطلاع داده بود که هرگونه اطلاعات دربارهٔ وست محرمانه است. اواخر آن شب، نلسون به خانه نزد همسر باردارش جودی بازمی‌گردد که به او می‌گوید مادر سالخورده‌اش هلن و دوست‌پسار هلن، هارولد، برای شام می‌آیند. با این حال، هلن و هارولد در راه توسط وست کشته می‌شوند.

وقتی بلیک اجساد را پیدا می‌کند، با نلسون تماس می‌گیرد تا برای شناسایی آن‌ها بیاید. پس از اینکه بلیک با عصبانیت توضیح می‌خواهد، نلسون با اکراه وضعیت وست را فاش می‌کند. نلسون معتقد است که وست به نحوی با تجزیه بیشتر بدنش، قوی‌تر می‌شود. در خانه نلسون، وست به پری حمله کرده و او را می‌کشد، اگرچه به جودی آسیبی نمی‌رسد. نلسون و بلیک درست زمانی که وست فرار می‌کند، می‌رسند. وست سپس به خانه یک زوج متأهل برمی‌خورد. وست مرد را می‌کشد و به همسرش حمله می‌کند، اما زن پس از قطع کردن بازوی او با یک ساطور، او را فراری می‌دهد. بلیک تماسی دربارهٔ این حمله دریافت می‌کند و نلسون را برای بررسی با خود می‌برد.

آن‌ها وست را تا یک نیروگاه عظیم دنبال می‌کنند. بلیک سعی می‌کند با یک تفنگ ساچمه‌زنی به وست شلیک کند، اما وست کلانتر را به سمت خطوط برق پرتاب می‌کند و او را می‌کشد. وست نلسون را از روی نرده به پایین پرت می‌کند و دکتر در کنار لبه آویزان می‌ماند. نلسون به وست التماس می‌کند و به او یادآوری می‌کند که آن‌ها با هم دوست بودند و وست تصمیم می‌گیرد نلسون را نجات داده و بالا بکشد. سپس دو نگهبان مسلح از راه می‌رسند و با وحشت، در حالی که نلسون سعی دارد از وست محافظت کند، مستقیماً به صورت او شلیک می‌کنند. وست که خشمگین شده، نگهبانان را می‌کشد و تلوتلوخوران دور می‌شود. وست پس از سقوط در کنار یک ساختمان و در حالی که هیچ امیدی برای زنده ماندن برایش باقی نمانده، به آرامی و به‌طور کامل ذوب می‌شود. صبح روز بعد، یک سرایدار بقایای خونین او را پیدا کرده و با بی‌خیالی آن‌ها را با طی در یک سطل زباله می‌ریزد. گزارش‌های پرشور رادیویی مأموریت سرنشین‌دار بعدی به زحل را اعلام می‌کنند.

## بازیگران

## تولید
### نویسندگی
*مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* توسط فیلمساز ویلیام ساکس نوشته و کارگردانی شده است. ایده فیلم زمانی به ذهنش رسید که مادرش که در دفتر یک شرکت رنگ اسپری کار می‌کرد، «چیزهای چسبناکی» را به او نشان داد که به عنوان پایه رنگ اسپری استفاده می‌شد و به شوخی پیشنهاد کرد که او باید فیلمی با استفاده از آن مواد بسازد. ساکس هنگام نوشتن تحت تأثیر *[[شب مردگان زنده]]* بود و می‌خواست به فیلم حال و هوای فیلم‌های ترسناک دهه ۱۹۵۰ را بدهد. اما فیلم نهایی که ساختار آن توسط تهیه‌کنندگان در مرحله پس از تولید تغییر کرد، توسط برخی منابع – از جمله مجله فیلم *[[سینه‌فانتاستیک]]* و کتاب «فیلم‌های علمی-تخیلی کالت» محصول ۱۹۹۵ – به عنوان یک بازسازی از فیلم *[[اولین انسان در فضا]]* (۱۹۵۹) توصیف شده است؛ فیلم دیگری دربارهٔ فضانوردی که پس از حادثه‌ای در فضا به هیولا تبدیل می‌شود. جین رایت، مورخ فیلم‌های علمی-تخیلی، پیشنهاد کرد که فیلم نهایی به شدت تحت تأثیر *[[آزمایش کواترمس]]* (۱۹۵۵) بوده است؛ یک فیلم ترسناک بریتانیایی دربارهٔ فضانوردی که پس از پرواز فضایی شروع به جهش به یک موجود بیگانه می‌کند. با این حال، ساکس هیچ‌کدام از آن فیلم‌ها را ندیده بود و فیلمنامه اصلی او ساختار بسیار متفاوتی داشت. او در ابتدا فیلمنامه *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* را به عنوان نقیضه‌ای بر فیلم‌های ترسناک نوشته بود. به گفته مایکل آدامز، منتقد فیلمی که با ساکس مصاحبه کرده، به همین دلیل بود که فیلم صحنه‌های ترسناک را با لحظات کمدی ترکیب کرده بود؛ مانند زمانی که گوش جدا شده استیو وست به درختی می‌چسبد و زمانی که یک سرایدار بدن ذوب شده وست را در پایان فیلم به سطل زباله می‌اندازد. آدامز ادعا می‌کند که این موضوع چندین خط دیالوگ کمدی را توضیح می‌دهد که در غیر این صورت با بقیه فیلم ناهماهنگ بودند، از جمله لحظه‌ای که مردان بی‌خانمان متوجه وست در حال ذوب شدن می‌شوند و به یکدیگر می‌گویند: «فکر می‌کنی ما مشکل داریم، به آن یارو نگاه کن». در نسخه اصلی ساکس، فیلم با نمای باز از پرستاری که در راهرو می‌دود شروع می‌شد؛ این نما برخلاف نسخه نهایی که تهیه‌کنندگان آن را به صورت آهسته پخش کردند، صحنه آهسته نبود. تماشاگران قرار بود تنها به تدریج با پیشینه مرد ذوب‌شونده آشنا شوند. تمام صحنه‌هایی که فضانوردان را در فضا و شخصیت اصلی را در بیمارستان نشان می‌دهند، در مرحله پس از تولید بدون دخالت کارگردان دوباره فیلم‌برداری شدند و ساکس هم از بازیگری در آن صحنه‌ها و هم از نحوه بازسازی ساختار فیلم انتقاد کرد. به دلیل صحنه‌های دوباره فیلم‌برداری شده، مشکلات منطقی در فیلم نهایی وجود دارد؛ هرگز به‌طور کامل توضیح داده نمی‌شود که چگونه فضاپیمای وست از زحل به زمین بازگشت در حالی که خود وست به شدت مجروح شده بود و دو عضو دیگر خدمه‌اش هر دو کشته شده بودند.

ولش دی. اورمن، نویسنده کتاب *فیلم‌های علمی-تخیلی کالت*، به چندین ادای احترام در این فیلم به فیلم‌های علمی-تخیلی و ترسناک دهه ۱۹۵۰ اشاره کرد. خود عنوان فیلم ارجاعی به فیلم *[[کوچک شدن شگفت‌انگیز مرد]]* (۱۹۵۷) اثر جک آرنولد است و صحنه پایانی که در آن یک گزارش رادیویی سفر دیگری به زحل را تبلیغ می‌کند و به این ترتیب اشاره می‌کند که حادثه دیگری ممکن است رخ دهد، یک ترفند رایج در فیلم‌های ترسناک دهه ۱۹۵۰ بود. یک تفاوت که اورمن به آن اشاره کرد این است که در فیلم‌های دهه ۱۹۵۰، پنهان‌کاری‌های دولتی و برنامه‌های مخفی اغلب به نفع عموم مردم تلقی می‌شد، در حالی که *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده*، مانند بسیاری از فیلم‌های اواخر دهه ۱۹۷۰ در این ژانر، خلاف این را پیشنهاد می‌کرد. *[[ورایتی]]* فیلمنامه را علاوه بر عناصر ترسناک، به عنوان «داستانی انسانی که تلاش می‌کند پیامی اخلاقی دربارهٔ این موضوع بگذارد که آیا جامعه یا موجود وحشتناکی که در تعقیب آن است، واقعاً مخرب‌ترین هستند» توصیف کرد.

### انتخاب بازیگران
الکس ریبار، در یکی از معدود حضورهای سینمایی خود در طول دوران بازیگری‌اش، در نقش استیو وست ظاهر شد. بر دبنینگ نقش دکتر تد نلسون را بازی کرد و ژنرال مایکل پری توسط مایرون هیلی به تصویر کشیده شد که همان‌طور که اورمن اشاره می‌کند، اغلب در فیلم‌های علمی-تخیلی دهه ۱۹۵۰ در نقش شرور ظاهر می‌شد. جاناتان دمی کارگردان فیلم، نقش کوچک مت وینترز، یکی از قربانیان وست را بازی کرد. رینبو اسمیت که بیشتر برای حضور در فیلم‌های رده ب و فیلم‌های استثماری شناخته می‌شود، در *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* به عنوان مدلی ظاهر شد که یکی از قربانیان وست را در حالی پیدا می‌کند که سعی دارد از عکاسی که به دنبال گرفتن عکس‌های برهنه از اوست فرار کند.

### فیلم‌برداری
پرونده:مکس رزنبرگ، که بیشتر برای فیلم‌های ترسناک و ماوراءالطبیعه‌اش شناخته می‌شود، بودجه *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* را تأمین کرد. ساموئل دبلیو. گلفمن تهیه‌کننده فیلم بود و آمریکن اینترنشنال پیکچرز به عنوان شرکت تولید و توزیع‌کننده عمل کرد. به گفته ساکس، گلفمن و رزنبرگ در طول فیلم‌برداری تصمیم گرفتند که یک فیلم ترسناک جدی از نظر مالی موفق‌تر از یک نقیضه خواهد بود، بنابراین بسیاری از صحنه‌های کمدی حذف شدند و صحنه‌های ترسناک جدیدی فیلم‌برداری و به فیلم اضافه شد. ساکس گفت احساس می‌کرد فیلم از او گرفته شده و در نتیجه آسیب دیده است، زیرا تهیه‌کنندگان سعی کردند آن را هم کمدی و هم ترسناک کنند و در نتیجه در هر دو شکست خوردند. ساکس دربارهٔ این تصمیم گفت: «چگونه یک فیلم ترسناک جدی می‌تواند با ریختن هیولا در سطل زباله با بیل تمام شود؟»

بندانگشتی|چپ|ریک بیکر، هنرمند چهره‌پرداز، قطعاتی را برای صورت طراحی کرد که زوال تدریجی شخصیت اصلی را شبیه‌سازی می‌کرد.
بیکر، هنرمند چهره‌پرداز، جلوه‌های ویژه چهره‌پردازی را برای *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* فراهم کرد که شامل ذوب شدن تدریجی استیو وست بود. ریبار قطعاتی روی صورت خود داشت که گوشت در حال ذوب شدن را شبیه‌سازی می‌کرد و دستان و پاهای او مجهز به مواد مایعی بودند که هنگام راه رفتن می‌چکیدند و این ظاهر را ایجاد می‌کردند که بدن وست در حال فروپاشی است. طی یک صحنه، سر قطع شده یک ماهیگیر مقتول از یک آبشار به پایین می‌افتد و روی صخره‌های پایین خرد می‌شود. برای ایجاد این جلوه، بیکر از یک سر ژلاتینی با جمجمه مومی و خون مصنوعی در داخل آن استفاده کرد که در لحظه برخورد به بیرون پاشید.

بیکر چهار مرحله متمایز از طراحی چهره‌پردازی را ایجاد کرد تا وست با گذشت زمان به تدریج در حال ذوب شدن به نظر برسد. با این حال، پس از اینکه فیلم دو مرحله مجزای تدوین را پشت سر گذاشت، این مراحل چهره‌پردازی در نهایت از نسخه نهایی حذف شدند و شخصیت در طول فیلم عموماً یکسان به نظر می‌رسد. ریچارد میرز، نویسنده کتاب «دنیای فیلم‌های فانتزی»، بیان کرد که الکس ریبار (بازیگر نقش اصلی) نسبت به جلسات طولانی چهره‌پردازی که برای این جلوه‌ها لازم بود، بی‌صبر بود و همکاری نمی‌کرد؛ به همین دلیل تمام قطعات صورتی را که بیکر طراحی کرده بود، استفاده نکرد. میرز معتقد است که این موضوع ممکن است عامل دیگری در فقدان مراحل جلوه‌های چهره‌پردازی در فیلم نهایی بوده باشد. نسخه‌ای از فیلم که توسط ساکس فیلم‌برداری شده بود، شامل هیچ صحنه‌ای از وست قبل از مسمومیت تابشی (که باعث ذوب شدن بدنش شد) نبود. با این حال، چنین صحنه‌هایی بعداً توسط تهیه‌کنندگان و بدون مشارکت ساکس دوباره فیلم‌برداری شدند.

هری وولمن به همراه بیکر روی جلوه‌های ویژه کار کرد، و ویلی کورتیس به عنوان مدیر فیلم‌برداری فیلم فعالیت داشت. برخی از صحنه‌ها شامل خطاهای فیلم‌برداری بودند؛ از جمله صحنه‌ای که در آن نور از پنجره آشپزخانه به داخل می‌تابد، در حالی که قرار است شب باشد. میشل لوسک مدیریت هنری را بر عهده داشت و موسیقی متن توسط آرلون اوبر، رهبر ارکستر ارکستر فیلارمونیک لندن، ساخته شد.

در طول مرحله پس از تولید، زمانی که تهیه‌کنندگان تصمیم گرفتند فیلم را به یک فیلم ترسناک جدی‌تر تبدیل کنند، صحنه‌های متعددی را برای این منظور بدون مشارکت کارگردان فیلم‌برداری کردند. از جمله این صحنه‌ها می‌توان به کل مقدمه فضانوردان در فضا و بیدار شدن وست در بیمارستان اشاره کرد؛ این‌ها تنها صحنه‌هایی هستند که صورت ریبار بدون چهره‌پردازی دیده می‌شود. علاوه بر این، فیلم توسط تهیه‌کنندگان به طور گسترده‌ای دوباره تدوین شد. ساکس از بازیگری در آن صحنه‌های دوباره فیلم‌برداری شده و همچنین تغییر لحنی که آن‌ها به همراه تدوین مجدد تهیه‌کنندگان به فیلم وارد کردند، انتقاد کرد.

## اکران

### توزیع
توزیع *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* توسط آمریکن اینترنشنال پیکچرز انجام شد، با مشارکت اروین یابلانز، تهیه‌کننده و توزیع‌کننده فیلم که عمدتاً در فیلم‌های درجه ب و فیلم‌های ترسناک کم‌بودجه تخصص داشت. تریلری که برای فیلم منتشر شد، سعی داشت با عدم نمایش فوری هیولا، تعلیق ایجاد کند. در عوض، بخش‌هایی از صحنه بلافاصله قبل از قتل پرستار را نشان می‌داد که در آن او جیغ‌زنان در راهرو می‌دود و سپس برای فرار از دست وست (که فقط در اواخر تریلر نشان داده می‌شود) از پنجره شیشه‌ای عبور می‌کند. در برخی تبلیغات، هیولای فیلم به عنوان «اولین موجود ترسناک جدید» توصیف شده بود. به عنوان یک ترفند تبلیغاتی، شمع‌هایی برای تبلیغ فیلم ساخته و فروخته شد.

در یکی از پوسترهای فیلم این جمله آمده بود: «ریک بیکر، استاد جدید جلوه‌های ویژه، کسی که جادوی *[[جن‌گیر (فیلم)|جن‌گیر]]* را برای شما به ارمغان آورد و شگفتی *[[کینگ کونگ (فیلم ۱۹۷۶)|کینگ کونگ]]* را به شما هدیه داد، اکنون بزرگترین ساخته خود، *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* را به شما تقدیم می‌کند». اگرچه بیکر در جلوه‌های ویژه فیلم *جن‌گیر* (۱۹۷۳) کمک کرده بود، اما دیک اسمیت هنرمند اصلی چهره‌پرداز آن فیلم بود، نه بیکر. ویلیام فریدکین، کارگردان *جن‌گیر*، چنان از این پوستر عصبانی شد که با دیدن آن روی دیوار یکی از همکارانش، آن را پایین کشید و تکه‌تکه کرد. بیکر که از قبل از این پوستر خبر نداشت، از این کارزار تبلیغاتی وحشت‌زده شد و علناً بابت آن عذرخواهی کرد و مدعی شد: «دیک مقداری کمک می‌خواست، بنابراین من ابتدا برای کار روی عروسکی که سرش ۳۶۰ درجه می‌چرخد رفتم. من واقعاً کار خلاقانه‌ای انجام ندادم، فقط کارگری کردم».

### بازخورد

*مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* نقدهای عمدتاً منفی دریافت کرد. این فیلم در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از ۱۴ نقد، امتیاز ۷٪ (فاسد) را دارد. این اثر در فهرست ۱۰۰ فیلم بدتر در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها قرار گرفته است، اگرچه نقدهای بسیار مثبتی نیز وجود داشته است. روزنامه *[[نیویورک پست]]* بر «تسلط ساده ساکس بر این رسانه» گواهی داد. تام باکلی از *[[نیویورک تایمز]]* آن را دارای نویسندگی و کارگردانی ضعیف توصیف کرد و آن را یکی از بسیار فیلم‌های تابستانی ضعیفی دانست که منتشر شده‌اند «تا نیاز گردانندگان سینماهای ماشین‌رو را برای چیزی ارزان جهت نمایش روی پرده تامین کنند تا بچه‌های داخل ماشین‌ها به آن بی‌توجهی کرده یا به آن بخندند». رابرت مارتین، نویسنده *[[گلوب اند میل]]*، از جلوه‌های چهره‌پردازی بیکر تمجید کرد و گفت ساکس کارگردان کارآمدی در ایجاد تعلیق بوده است. با این حال، مارتین به شدت از فیلمنامه و بازیگری انتقاد کرد و مدعی شد که «منطق و شخصیت‌پردازی به نفع تعلیق و وحشت رها شده‌اند» و گفت عناصر مثبت فیلم به اندازه‌ای قوی نبودند که بر جنبه‌های منفی غلبه کنند. جان فویستون از *[[اورگونین]]* به شدت فیلم را به عنوان اثری به طور بی‌رویه خونین با شخصیت‌های سطحی و بی-انگیزه محکوم کرد. او این فیلم را بدتر از فیلم ترسناک *[[مانوس: پنجه‌های سرنوشت]]* (۱۹۶۶) دانست که به طور گسترده به عنوان یکی از بدترین فیلم‌های ساخته شده تاریخ شناخته می‌شود. ریک وورلند، استاد فیلم در مدرسه هنرهای میدوز که کتابی درباره فیلم‌های ترسناک نوشته است، گفت به جز جلوه‌های چهره‌پردازی بیکر، چیز کمی برای توصیه کردن در *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* وجود دارد. ریچارد میرز، رمان‌نویسی که درباره فیلم‌های علمی-تخیلی نیز می‌نوشت، فیلم را آشفته و کسل‌کننده خواند: «اگرچه فیلم مجبور نبود بررسی حکیمانه‌ای از بیماری‌های فضای بیرونی باشد، اما حداقل باید هیجان‌انگیز می‌بود». میرز از جلوه‌های بصری بیکر تعریف کرد، اما گفت کار او به دلیل فیلم‌برداری ضعیف و بی‌صبری ریبار بازیگر با جلوه‌های چهره‌پردازی تضعیف شده است.

در نقدی که در سال ۱۹۸۵ در کتاب «The Motion Picture Guide» منتشر شد، آمده است: «فیلم سعی می‌کند وحشت را در برابر اخلاق متعادل کند، اما در بهترین حالت متزلزل است». این نقد جلوه‌های ویژه را «خوب، اما نه به اندازه وحشتناکی که فیلم وانمود می‌کند» توصیف کرد. در نقدی که مدت کوتاهی پس از اکران فیلم نوشته شد، *ورایتی* نوشت که فیلم «بیش از هر چیز در روایت یک داستان و حفظ علاقه مخاطب موفق است» و فیلمنامه نه تنها شامل صحنه‌های ترسناک، بلکه یک داستان انسانی با پیامی اخلاقی درباره جامعه است. با این حال، این نقد دیالوگ‌ها را «مبتذل» خواند، برخی صحنه‌ها را «از نظر فنی نادرست» توصیف کرد و گفت فیلم با تمرکز بیش از حد بر شخصیت‌های معمولی به جای هیولا، مخاطب را ناامید می‌کند. جین رایت، که کتابی درباره فیلم‌های علمی-تخیلی نوشته است، گفت که فیلم «تلاش می‌کند تا تاثر را با وحشتی هولناک ترکیب کند، اما نمی‌تواند در برابر وسوسه جلب توجه با افراط در خونریزی مقاومت کند». راهنمای فیلم و ویدئوی بلاک‌باستر به فیلم ۲.۵ ستاره از ۴ داد و آن را «غیرهیجان‌انگیز و ساختگی، هرچند چهره‌پردازی مشمئزکننده ریک بیکر بدون شک موثر است» توصیف کرد. در «دانشنامه فیلم‌های علمی-تخیلی»، فیل هاردی آن را فیلمی بهتر از حد متوسط اما «ناموزون» توصیف کرد و گفت ویلیام ساکس کارگردان، حسی از «طنز هولناک» را به آن تزریق کرده است. با این حال، هاردی گفت مفهوم مرکزی فیلم بیشتر از وحشت، باعث خنده می‌شود و جلوه‌های ویژه را «فقط معمولی» خواند.

برخی نقدها مثبت‌تر بودند. ولش دی. اورمن، نویسنده کتاب «فیلم‌های علمی-تخیلی کالت»، رابطه بین وست و نلسون را با رابطه بین ویکتور فرانکنشتاین و هیولای فرانکنشتاین در رمان مری شلی، *[[فرانکنشتاین]]* مقایسه کرد. اورمن نوشت: «این همان فیلمی است که از AIP انتظار داریم؛ ارزان ساخته شده، خشن و بسیار سرگرم‌کننده». جان دبلیو. بوون از *Belleville Intelligencer* گفت که از سبک «کمپ» فیلم لذت برده است و افزود: «هم عجیب و هم غم‌انگیز است که این اثر کوچک و ضعیف مخصوص سینماهای ماشین‌رو، با وجود آسیب مغزی اما مصمم، هرگز در طول سال‌ها بیش از یک گروه کوچک از طرفداران وفادار را به خود جذب نکرد». در نقد سال ۱۹۷۸ در *The Review of the News* آمده است: «فیلم‌هایی مانند مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده ساخته نمی‌شوند که خوب باشند؛ آن‌ها ساخته می‌شوند که ترسناک باشند. برای هر کسی که به دنبال سیخ شدن مو بر تنش است، این فیلم برای آنکه ارزش پولی که پرداخته‌اید را داشته باشد، کافی است». مت مایلارو، یکی از سازندگان سریال کارتون نت‌ورک به نام *[[آکوا تین هانگر فورس]]*، گفت که این فیلم الهام‌بخش او برای شروع فیلم‌سازی بوده است، و افزود: «وقتی هشت ساله بودم، مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده را تماشا کردم و دانستم که فیلم‌های ترسناک قرار است آیین بزرگی در زندگی من باشند». تیم ریتر، کارگردان فیلم درجه زد، گفت که با تماشای تریلر *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* در ۹ سالگی، تا حدودی برای ورود به صنعت نمایش الهام گرفته است. ریتر گفت: «من برای دیدن فیلم خیلی کوچک بودم، اما تریلر واقعاً وارد تخیل من شد».

### رسانه خانگی
*مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* در سال ۱۹۸۶ توسط «Vestron Video» روی وی‌اچ‌اس منتشر شد، و در سال ۱۹۹۴ توسط اوریون پیکچرز بازنشر شد، اگرچه برخلاف سایر نسخه‌های وی‌اچ‌اس اوریون، ریمستر دیجیتالی نشده بود. در سپتامبر ۲۰۰۰، این فیلم بار دیگر به عنوان بخشی از «فیلم‌های نیمه‌شب»، مجموعه‌ای از فیلم‌های درجه ب و استثماری که توسط مترو گلدوین میر برای ویدئوی خانگی منتشر شد، روی وی‌اچ‌اس عرضه گردید. اگرچه در حال حاضر روی دی‌وی‌دی در ریجن ۱ در دسترس نیست، اما در ریجن ۲ توسط «CMV Laservision» در ۲ فوریه ۲۰۰۳ منتشر شد. علاوه بر انتشار در قالب ویدئوی خانگی و دی‌وی‌دی، *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* در چندین جشنواره فیلم، از جمله جشنواره فیلم ویژنز ۱۹۸۷ در سالن نمایش انمور در سیدنی، استرالیا؛ جشنواره بی-فست ۲۰۰۷ در شیکاگو؛ جشنواره فیلم هوروراما ۲۰۰۸ در انگلوود، کلرادو؛ و ماراتن فیلم‌های درجه ب گرووی ۲۰۱۰ در دورهام، کارولینای شمالی به نمایش درآمده است. «Scream Factory» این فیلم را در سال ۲۰۱۳ روی دیسک بلوری منتشر کرد.

## میراث
این فیلم در *[[آن از هالیوود آمد]]* (۱۹۸۲)، یک فیلم کمدی شامل مجموعه‌ای از کلیپ‌های بیش از ۱۰۰ فیلم درجه ب از دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ که بین بخش‌های نمایشی اجرا شده توسط کمدین‌ها نشان داده می‌شود، ظاهر شد. جلوه‌های بیکر در *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* الهام‌بخش جلوه‌های چهره‌پردازی برای صحنه‌ای در فیلم علمی-تخیلی و اکشن *[[پلیس آهنی]]* (۱۹۸۷) شد. در آن صحنه، امیل آنتونوفسکی (پل مک‌کرین) سعی می‌کند با ون خود به پلیس آهنی بکوبد، اما در عوض به طور تصادفی وارد مخزن زباله‌های سمی می‌شود که باعث می‌شود گوشت صورت و دستانش ذوب شود. این جلوه‌ها توسط هنرمند جلوه‌های ویژه چهره‌پردازی، راب باتین طراحی شد که از کار بیکر در *مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* الهام گرفته بود و به عنوان ادای احترام به آن تولید، جلوه‌های *پلیس آهنی* را «مرد ذوب‌شونده» نامید.
پوستری از این فیلم در کمدی *[[تنها در خانه]]* (۱۹۹۰) بر روی دیوار اتاق خواب باز، برادر شخصیت کوین مک‌آلیستر ظاهر شد.
*مرد شگفت‌انگیز ذوب‌شونده* در یکی از قسمت‌های *[[مستری ساینس تئاتر ۳۰۰۰]]* به نمایش درآمد و مورد تمسخر قرار گرفت. این فیلم در قسمت چهارم از فصل هفتم این برنامه ظاهر شد که در ۲۴ فوریه ۱۹۹۶ از کمدی سنترال پخش گردید. مایکل جی. نلسون، نویسنده ارشد برنامه، هنگام توصیف فیلم برای مطبوعات با لحنی تحقیرآمیز گفت: «داستان این است - و من اینجا شوخی نمی‌کنم - داستان این است که یک یارو دارد ذوب می‌شود. داستان همین است».

## جستارهای وابسته

* «من درگاه هستم»، داستان کوتاهی از استیون کینگ با مفهومی مشابه

## منابع

* 

رده:زحل در سینما
رده:فیلم‌های ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکن اینترنشنال پیکچرز
رده:فیلم‌های اسپلتر آمریکایی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک تخیلی آمریکایی
رده:فیلم‌های ترسناک تخیلی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره فضانوردان
رده:فیلم‌های درباره همنوع‌خواری
رده:فیلم‌های علمی تخیلی ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های کلمبیا پیکچرز
رده:فیلم‌های هیولایی آمریکایی
رده:فیلم‌های هیولایی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)