روبرتو دی سیمونه

**روبرتو دی سیمونه** (۲۵ اوت ۱۹۳۳ – ۶ آوریل ۲۰۲۵) کارگردان صحنه، استاد دانشگاه، نمایشنامه‌نویس، آهنگساز و موسیقی‌شناس فرهنگی ایتالیایی بود. او فعالیت خود را با نوازندگی چمبلا آغاز کرد و سپس به پژوهش در موسیقی اولیه ایتالیا پرداخت و هم‌بنیان‌گذار شرکت نوآورانه آواز سنتی (Nuova Compagnia di Canto Popolare) شد تا این آثار را اجرا کند. موزیکال *[[گربه خاکستری (نمایش)|گربه خاکستری]]* که او نویسندگی، آهنگسازی و کارگردانی آن را بر عهده داشت، نخستین بار در جشنواره دو جهان در اسپولتو در سال ۱۹۷۶ اجرا شد و شهرت بین‌المللی یافت. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ مدیریت هنری تئاتر سان کارلو را بر عهده داشت و از ۱۹۸۶ کارگردان صحنه اپرا در لا اسکالا میلان بود. او از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ مدیر کنسرواتوار سن پیترو آ ماجلا ناپل بود.

## زندگی و فعالیت حرفه‌ای
دی سیمونه در ۲۵ اوت ۱۹۳۳ در ناپل به دنیا آمد. او در رشته پیانو و آهنگسازی از کنسرواتوار سن پیترو آ ماجلا فارغ‌التحصیل شد. فعالیت کنسرتی شدیدی آغاز کرد و به عنوان چمبلا در ارکستر دومنیکو اسکارلاتی به اجرا پرداخت. همزمان به پژوهش موسیقی فولکلور جنوب ایتالیا و مطالعات علمی در این زمینه پرداخت، با تمرکز ویژه بر تارانتیزم و مرثیه‌های آیینی. در اواخر دهه ۱۹۶۰ با چند موسیقیدان علاقه‌مند به موسیقی سنتی آشنا شد و این آشنایی منجر به بنیان‌گذاری نووا کمپانیا دی کانتو پاپولاره شد که او به مدت ده سال با آن همکاری کرد. او در سال ۱۹۷۲ به عنوان محل اجرا به پیککولا اسکالا نزدیک شد. او از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ تاریخ موسیقی را در کنسرواتوار سن پیترو آ ماجلا ناپل تدریس کرد.

در سال ۱۹۷۶ او نخستین بار به عنوان نمایشنامه‌نویس (و همزمان نویسنده لیبرتو، آهنگساز و کارگردان) با موزیکال *[[گربه خاکستری (نمایش)]]* وارد عرصه صحنه شد، که نخستین بار در جشنواره دو جهان در اسپولتو اجرا شد و سپس موفقیت ملی و بین‌المللی یافت. این اثر در سال ۱۹۸۵ در تئاتر ویویان بومانت نیویورک و در سال ۱۹۸۸ در تئاتر کینگ، ادینبرا در چارچوب جشنواره بین‌المللی ادینبرا اجرا شد. دیگر آثار شاخص صحنه‌ای او شامل *راز ناپل* (۱۹۷۷)، *اپرای طنز پنج‌شنبه بزرگ* بر اساس استابات مادر پرگولزی (۱۹۸۰)، *مسا دی رکوئیم* به یاد پیر پائولو پازولینی به صورت اثر کرال-سمفونیک (۱۹۸۵)، *کارمینا ویویانه* برای سولیست، کر و ارکستر با متون رافائل ویویانی (۱۹۸۶)، استابات مادر برای گوینده، هشت سولیست و ارکستر (۱۹۸۶)، *راز و محاکمه ژان دارک* برای کر و ارکستر (۱۹۸۹)، و *برادر عاشق* (۱۹۹۰) است. او همچنین چندین موسیقی متن فیلم ساخته است.

دی سیمونه از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ مدیر هنری تئاتر سان کارلو بود و در این مدت اپراهای قرن هجدهم ناپل را احیا کرد. به دعوت ریکاردو موتی، او *[[نابوکو]]* وردی را برای افتتاح فصل ۱۹۸۶/۸۷ در لا اسکالا میلان کارگردانی کرد، با رِناتو بروسون و گنا دیمیترووا در نقش‌های اصلی. این اجرا در ۱۹۸۸ و ۱۹۹۶ بازسازی شد. در ۱۹۸۹ او *[[اورفئو و اوریدیس]]* گلک و همچنین *[[برادر عاشق]]* پرگولزی را کارگردانی کرد. در ۱۹۹۰ به عنوان کارگردان صحنه برای *[[ایدومنیو]]* موتسارت با جوزپه ساباتینی در نقش اصلی فعالیت کرد، دوباره برای افتتاح فصل. او مجدداً با موتی برای افتتاح فصل ۱۹۹۵/۹۶ با *[[فلوت سحرآمیز]]* موتسارت همکاری کرد که پخش و تولید آن نیز برای LaScalaTv انجام شد.

دی سیمونه از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ مدیر کنسرواتوار سن پیترو آ ماجلا بود. او در ۱۹۹۸ به عضویت آکادمی سانتا چچیلیا درآمد. جوایزی چون جایزه روبرتو سانسورینو (۲۰۰۳)، جایزه نونینو ریزیت دور (۲۰۱۵) و نشان شوالیه نشان شایستگی جمهوری ایتالیا (۲۰۱۹) را دریافت کرد.

دی سیمونه در منزل خود در ناپل در ۶ آوریل ۲۰۲۵، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:اهالی ناپل
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:کارگردانان تئاتر اهل ایتالیا
رده:موسیقی‌شناسان ایتالیا
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل ایتالیا