ویکو مجیسترتی

[جایگزین=«ویلا آروزیو»، آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی). عکس از: پائولو مونتی، ۱۹۵۹ میلادی|بندانگشتی|180x180پیکسل|''«ویلا آروزیو»''، [آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی). عکس از: پائولو مونتی، ۱۹۵۹ میلادی]]
**ویکو مجیسترتی** ؛ (زادۀ  میلادی – درگذشتۀ  میلادی) یک طراح صنعتی ایتالیایی بود که به عنوان طراح مبلمان و معمار شناخته می‌شد. یکی از اولین پروژه‌های مجیسترتی که با همکاری یک معمار اومانیست ارنستو ناتان راجرز بود، کلیسای مدور «شاعرانه» در محلۀ آزمایشی میلان کیوتی۸ بود. او بعداً لوازم و مبلمان تولید-انبوه را برای شرکت‌هایی مانند کاسینا اس.پی.ای. طراحی کرد و جوایز متعددی از جمله مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی را به دست آورد.

## اوایل زندگی، تحصیل
[جایگزین=«توره دل پارکو» (برج پارک)، میلان (۵۶–۱۹۵۳ میلادی، با فرانکو لونگونی)؛ عکس از: پائولو مونتی|بندانگشتی|237x237پیکسل|''«توره دل پارکو» (برج پارک)''، میلان (۵۶–۱۹۵۳ میلادی، با فرانکو لونگونی)؛ عکس از: [پائولو مونتی]]
[جایگزین=«صندلی کاریماته»، توسط ویکو ماجیسترتی در سال ۱۹۵۹ میلادی طراحی و توسط کاسینا تولید شد|بندانگشتی|209x209پیکسل|''«صندلی کاریماته»''، توسط ویکو مجیسترتی در سال ۱۹۵۹ میلادی طراحی و توسط [کاسینا اس‌.پی.ای.|کاسینا تولید شد]]
ویکو مجیسترتی در ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی در میلان ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند یک معمار بود. در طول جنگ جهانی دوم، برای جلوگیری از تبعید به آلمان، در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ میلادی در طول خدمت سربازی خود ایتالیا را ترک کرد و به سوئیس رفت. زمانی که در کشور بود در دانشگاه محلی تدریس کرد و دوره‌هایی را در حوزه دانشگاه ایتالیایی در لوزان گذراند.

هنگامی که در سوئیس بود، ارنستو ناتان راجرز را ملاقات کرد که معلوم شد استاد او بود. به گفتۀ *[[گاردین]]*، «او به زودی تحت تاثیر معمار، ارنستو ناتان راجرز قرار گرفت، که ایده‌های اومانیستی او برای بازسازی ایتالیای پس از جنگ الهام‌بخش گروهی از روشنفکران بود. در آن زمان مجیسترتی در پروژه‌ای برای کار بر روی محلۀ تجربی خارق‌العاده‌ای در حاشیۀ میلان معروف به کیوتی۸، شرکت کرد. جایی که به گروهی از معماران و برنامه ریزان آزادی کامل داده شد. مجیسترتی کلیسای مدور «شاعرانه» خود را ساخت.»

او در سال ۱۹۴۵ میلادی به میلان بازگشت و در سال ۱۹۴۵ میلادی از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد.

## حرفهٔ تولیدی
پس از فارغ‌التحصیلی در شرکتی که پدرش پیر جولیو داشت، با معمار پائولو کسا کار کرد.

او ابتدا در طراحی شهری در میلان کار می‌کرد. در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی او وارد عرصۀ تولید-انبوه مبلمان و چراغ شد. برخی از آن‌ها به اشیاء موزه‌ای تبدیل شدند. از جمله، او برای شرکت‌های چون: آرتماید، کاسینا، د پادووا، فلو، فریتز هانسن، کارتل و اسکیفینی کار کرد.

به گفتۀ *[[گاردین]]*: «اولین موفقیت بزرگ او با صندلی معروف جهانی کاریماته که توسط شرکت کاسینا تولید شده بود به دست آمد. این صندلی برای سال‌ها پرفروش بود و سادگی روستایی (نشیمن حصیری) را با پیچیدگی شهری در هم آمیخت. خطوط نرم در تکیه‌گاه‌های چوبی و پایه‌ها امتداد می‌یابند، رنگ، قاب پاپ-آرت قرمز روشن و عناصر طراحی اسکاندیناویایی.»

پرونده:Paolo Monti - Servizio fotografico - BEIC 6340527.jpg|ساختمان در کورسو اروپا ۲۲، میلان (۱۹۵۷–۱۹۵۵ میلادی)، (جزئیات)
پرونده:Paolo Monti - Servizio fotografico (Arenzano, 1959) - BEIC 6356028.jpg|alt=ویلا آروزیو، آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی): فضای داخلی|ویلا آروزیو، آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی): فضای داخلی
پرونده:Paolo Monti - Servizio fotografico (Milano, 1982) - BEIC 6354247.jpg|alt=ساختمان در خیابان لئوپاردی، میلان (به همراه گوئیدو ونتزیانی)، ۱۹۶۱ میلادی|ساختمان در خیابان لئوپاردی، میلان (به همراه گوئیدو ونتزیانی)، ۱۹۶۱ میلادی
پرونده:Paolo Monti - Servizio fotografico - BEIC 6365491.jpg|alt=باشگاه گلف کاریماته (به همراه گوئیدو ونتزیانی)|باشگاه گلف کاریماته (به همراه گوئیدو ونتزیانی)
پرونده:Paolo Monti - Servizio fotografico (Milano, 1965) - BEIC 6328946.jpg|alt=میلان، برج خانه در میدان آکویلیا ۸، ۱۹۶۵–۱۹۶۴ میلادی|میلان، برج خانه در میدان آکویلیا ۸، ۱۹۶۵–۱۹۶۴ میلادی


### نمایشگاه‌ها در موزه
آثار مجیسترتی در مهم‌ترین موزه‌های بین‌المللی اروپا، آمریکا و ژاپن به نمایش درآمده است. برخی نیز در موزه‌های مختلف نمایشگاه‌های دائمی مانند ام‌اُ‌ام‌ای گنجانده شده‌اند.

### جوایز
ویکو مجیسترتی جوایز زیادی دریافت کرد، از جمله: مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در تریه‌ناله ۱۹۵۴ میلادی، دو جایزهٔ پرگار طلا در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی و همچنین مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی.
}
|
|-
|۱۹۵۴ 
|تریه‌ناله
|مجیسترتی
| 
|
|-
|۱۹۶۷
|پرگار طلا
|مجیسترتی
| 
|
|-
|۱۹۷۹
|پرگار طلا
|مجیسترتی
| 
|
|-
|۱۹۸۶
|rowspan="1"|انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی
|مجیسترتی
| 
|
|-
|}

### وابستگی‌ها و مشارکت‌ها
او به مدت ۲۰ سال در کالج سلطنتی هنر لندن تدریس کرد و به عنوان طراح سلطنتی نامزد شد. او همچنین در آکادمی دوموس در میلان تدریس کرد و همچنین عضو افتخاری اتحادیۀ سلطنتی معماران در اسکاتلند بوده‌ است.

## زندگی شخصی، مرگ
همسر مجیسترتی، پائولا در سال ۱۹۹۸ میلادی درگذشت. خود او نیز در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی درگذشت و پسرش استفانو و دخترش سوزانا را از خود به یادگار گذاشت. میراث او توسط بنیاد ویکو مجیسترتی نظارت می‌شود.

## نگارخانه

پرونده:Carimate Chair Back Vico Magistretti Cassina Austin Calhoon Photograph.jpg|alt=«صندلی کاریماته»، ۱۹۵۹ میلادی، نمای از پشت|*«صندلی کاریماته»*، ۱۹۵۹ میلادی، نمای از پشت
پرونده:"11 - ITALY - Eclisse - Vico Magistretti - 1965 - Artemide - lamp.jpg|alt=«چراغ اکلیسه»، ۱۹۶۵ میلادی|*«چراغ اکلیسه»*، ۱۹۶۵ میلادی
پرونده:"13 - ITALIAN DESIGN - Eclisse lamp - Vico Magistretti - 1965 - Artemide - Compasso d'oro 1967 - TDM.jpg|alt=«چراغ اکلیسه»، ۱۹۶۵ میلادی|*«چراغ اکلیسه»*، ۱۹۶۵ میلادی
پرونده:" 11 - ITALY - Atollo - Oluce - Vico Magistretti 1977.jpg|alt=«چراغ اولوچه»، ۱۹۷۷ میلادی|*«چراغ اولوچه»*، ۱۹۷۷ میلادی
پرونده:Vico Magistretti - Chaise Longue 1996.jpg|alt=«شیز لونگ»، ۱۹۹۶ میلادی|*«شیز لونگ»*، ۱۹۹۶ میلادی

## منابع

## پیوند به بیرون

* بنیاد ویکو مجیسترتی.
* درگذشت ''نگهبان''، ۱۸ اکتبر ۲۰۰۶ میلادی.
* «دیزاین‌بوم»، ویکو مجیسترتی.

رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
رده:درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:طراحان صنعتی اهل ایتالیا
رده:معماران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:طراحی ایتالیایی
رده:طراحان اثاث اهل ایتالیا
رده:نورپردازان