ویلیام گادفری فوترگیل جکسون

**ویلیام گادفری فوترگیل جکسون** (;  – ) نظامی اهل بریتانیا بود. ویلیام جکسون که در مدرسه شروزبری، آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ و کالج کینگ کمبریج تحصیل کرده بود، در اوت ۱۹۳۷ به عضویت مهندسان سلطنتی درآمد.

او در طول جنگ جهانی دوم که در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد، در ارتش بریتانیا در لشکرکشی نروژ خدمت کرد، جایی که او یکی از اولین افسران بریتانیایی بود که با دشمن درگیر شد. کار او در منفجر کردن پل‌ها هنگام عقب‌نشینی بریتانیا از لیلهامر، اولین نشان صلیب نظامی را برای جکسون به ارمغان آورد. او همچنین در طول جنگ در شمال آفریقا، سیسیل و ایتالیا خدمت کرد. او دو بار توسط یک مین زمینی مجروح شد. مین بوعراده در تونس او را به مدت چهار ماه در رختخواب انداخت تا اینکه به ستاد ژنرال دوایت دی. آیزنهاور پیوست، جایی که حمله متفقین به سیسیل در حال برنامه‌ریزی بود. او در سال ۱۹۴۴ در نبرد مونته کاسینو به پاس «خدمات شجاعانه و برجسته»، به درجه سرهنگی خود مفتخر شد و تا پایان جنگ، جکسون به عنوان سرگرد موقت در سمت خود مشغول به کار بود، اما تنها در اوت ۱۹۴۵ رسماً به درجه سروانی ارتقا یافت، و در سال ۱۹۴۰ به درجه ستوانی ارتقا یافت. همچنین در گزارش‌های سال ۱۹۴۵ به خاطر خدماتش در ایتالیا از او نام برده شده است.

پس از جنگ، او در سال ۱۹۴۵ به عنوان افسر ستاد در ستاد نیروهای زمینی متفقین، جنوب شرقی آسیا، مشغول به کار شد و سپس در سال ۱۹۴۸ به عنوان مربی در کالج ستاد، کمبرلی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۰ به درجه سرگردی ارتقا یافت، و از سال ۱۹۵۱ به عنوان مربی در آکادمی نظامی سلطنتی، سندهرست، مشغول به کار بود. او در سال ۱۹۵۵ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و در طول بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ به عنوان معاون آجودان و سرتیپ (نقشه‌ها) در وزارت جنگ منصوب شد. جکسون در مراسم بزرگداشت تولدش در سال ۱۹۵۷ به عنوان افسر نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد. در سال ۱۹۵۸ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و فرمانده مهندسان گورخا در مالایا شد. در سال ۱۹۶۰ به درجه سرهنگ کامل ارتقا یافت و در سال ۱۹۶۱ به عنوان سرهنگ کل ستاد در لشکر مینلی به کالج ستاد، کمبرلی بازگشت.

او از سال ۱۹۶۲ معاون مدیر وظایف ستاد در وزارت جنگ بود و در سال ۱۹۶۵ به کالج دفاع امپراتوری پیوست و در ماه مارس به درجه سرتیپ ارتقا یافت. او در سال ۱۹۶۶ با درجه موقت سرلشکر (درجه سرلشکر او در ژوئیه ۱۹۶۶ به عنوان دائمی تأیید شد) و در سال ۱۹۶۸ به عنوان معاون رئیس ستاد کل (الزامات عملیاتی) در وزارت دفاع منصوب شد.

در سال ۱۹۷۰، جکسون به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی شمالی منصوب شد. او در سال ۱۹۷۱ به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام مفتخر شد و در سال ۱۹۷۳ به عنوان سرگروهبان کل نیروها با درجه محلی ژنرال کامل منصوب شد و چهار ماه بعد رسماً به درجه ژنرالی ارتقا یافت. جکسون در مراسم تولد سال ۱۹۷۵ به نشان صلیب بزرگ شوالیه نشان امپراتوری بریتانیا مفتخر شد. جکسون در فوریه ۱۹۷۷ از خدمت فعال ارتش بازنشسته شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به عنوان مورخ نظامی در دفتر کابینه مشغول به کار شد و سپس فرماندار و فرمانده کل قوا در جبل الطارق شد. او بر انتقال این مستعمره به یک سرزمین وابسته به بریتانیا نظارت داشت و در آنجا از مدافعان سرسخت خودمختاری در این سرزمین بود. او در سال ۱۹۷۸ به عنوان شوالیه نشان بسیار محترم بیمارستان سنت جان اورشلیم منصوب شد.

جکسون در سال ۱۹۸۲ از سمت خود در جبل الطارق بازنشسته شد (پس از تمدید یک ساله دوره تصدی‌اش) و تا سال ۱۹۸۷ به عنوان مورخ در دفتر کابینه بازگشت. او پنج مقام افتخاری نظامی داشت: به عنوان ژنرال ADC ملکه (۱۹۷۴–۱۹۷۹)، سرهنگ فرمانده مهندسان سلطنتی (۱۹۷۱–۱۹۸۱)، سرهنگ مهندسان گورخا (۱۹۷۱–۱۹۷۶)، سرهنگ فرمانده سپاه مهمات ارتش سلطنتی و سرهنگ مهندس ذخیره داوطلب ارتش سرزمینی و سپاه کارکنان راه‌آهن.

## منابع

* 

رده:اهالی بلک‌پول
رده:پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)
رده:دانش‌آموختگان آکادمی نظامی سلطنتی، وولیچ
رده:درگذشتگان ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۷ (میلادی)
رده:ژنرال‌های نیروی زمینی اهل بریتانیا
رده:شوالیه‌های صلیب بزرگ امپراتوری بریتانیا
رده:فرمانداران جبل طارق
رده:فرماندهان شوالیه‌های نشان حمام
رده:مورخان انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)