روز افتخار به اتیستیک

[بندانگشتی| پرچم افتخار اوتیستیک طلا توسط طرفداران اوتیسم استفاده می‌شود زیرا نماد شیمیایی [طلا Au است.]]
**روز افتخار به اوتیستیک** یک جشن افتخاری برای افراد اوتیستیک است که در ۱۸ ژوئن هر سال برگزار می‌شود. غرور اوتیستیک اهمیت غرور برای افراد اوتیستیک و نقش آن را در ایجاد تغییرات مثبت در جامعه بزرگتر تشخیص می‌دهد.

اگرچه روز افتخار به اوتیسم ۱۸ ژوئن است، این رویدادها اغلب در آخر هفته آن سال به دلایل لجستیکی برگزار می‌شوند، اما می‌توانند در هر زمانی در طول سال برگزار شوند.

روز غرور اوتیسم اولین بار در سال ۲۰۰۵ توسط Aspies For Freedom (AFF) جشن گرفته شد که ۱۸ ژوئن را انتخاب کرد زیرا در آن روز تولد جوانترین عضو گروه بود. AFF این جشن را از جنبش غرور همجنس گرایان الگوبرداری کرد. به گفته کبی بروک، یکی از بنیانگذاران گروه حقوق اوتیسم هایلند (ARGH)، «مهم‌ترین چیزی که در مورد این روز باید به آن توجه کرد این است که این یک رویداد جامعه اوتیستیک است: این رویداد از خود افراد اوتیسمی سرچشمه گرفته و هنوز هم توسط خودم آن‌ها هدایت می‌شود.» یعنی روزی نیست که موسسات یا خیریه‌های دیگر خود را تبلیغ کنند یا افراد اوتیستیک را نادیده بگیرند. نماد بی‌نهایت رنگین کمان به عنوان نماد این روز استفاده می‌شود که نشان دهنده «تنوع با تغییرات بی‌نهایت و امکانات بی‌نهایت» است. مجله *[[نیو ساینتیست]]* مقاله ای با عنوان «اوتیسم و افتخار» در اولین روز افتخار اوتیسم منتشر کرد که در مورد این ایده بحث کرد.

سازمان‌ها در سراسر جهان روز غرور اوتیسم را با رویدادهایی در سراسر جهان جشن می‌گیرند تا از طریق رویدادهای اوتیسم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و به افراد وابسته (آنهایی که در طیف اوتیسم نیستند) نشان دهند که افراد اوتیستیک افراد منحصر به فردی هستند که نباید به عنوان مواردی برای درمان در نظر گرفته شوند. جف رونر در نوشتن برای *هیوستون پرس*، پنج آهنگ را برای روز غرور اوتیسم توصیه کرد که تفاوت را جشن می‌گیرند و توسط افراد اوتیستیک نوشته شده بودند.

غرور اوتیستیک به این نکته اشاره می‌کند که افراد اوتیسمی همیشه بخش مهمی از فرهنگ بشری بوده‌اند. اوتیستیک بودن نوعی از تنوع عصبی است. مانند همه انواع تنوع عصبی، بیشتر چالش‌هایی که افراد اوتیستیک با آن روبرو هستند از نگرش دیگران در مورد اوتیسم و کمبود حمایت و تسهیلات (توانایی) ناشی می‌شود، نه اینکه برای شرایط اوتیسم ضروری باشد. به عنوان مثال، طبق گفته لری آرنولد و گرت نلسون، بسیاری از سازمان‌های مرتبط با اوتیسم به جای تقویت درک، احساس ترحم را برای والدین ترویج می‌کنند. فعالان اوتیسم در تغییر نگرش‌ها از این تصور که اوتیسم یک ناهنجاری ای است که باید درمان شود، کمک کرده‌اند. سازمان‌های حمایت از اوتیسم، که توسط افراد اوتیستیک رهبری و اداره می‌شوند، یک نیروی کلیدی در جنبش پذیرش اوتیسم و غرور اوتیسم هستند.

جوزف ردفورد، برگزارکننده غرور اوتیستیک در هاید پارک لندن، در یک سخنرانی اظهار داشت که مفهوم غرور اوتیسمی مربوط به یک روز یا رویداد خاص نیست:

با ادامه رشد اوتیسم، حامیان اوتیسم به طور فزاینده‌ای آگاه تر شده‌اند، به طوری که در سال ۲۰۱۸، Autistic Pride Reading به‌عنوان یک مؤسسه خیریه در نظر گرفته شد و یک رویداد افتخاری برگزار کرد که بیش از ۷۰۰ نفر را به خود جذب کرد.

در طول همه‌گیری کووید-۱۹، در حالی که رویدادهای فیزیکی غیرممکن بود، حامیان اوتیسم تحت اتحاد افتخار اوتیسم برای ایجاد یک جشن آنلاین افتخار اوتیسم که میزبان سخنرانانی از چهار قاره بود، همکاری کردند.

چندین رویداد روز غرور اوتیستیک در طول سال‌ها میزبانی شده‌اند تا ابراز وجود، هویت، کرامت و برابری افراد اوتیستیک را در سراسر جهان ترویج کنند. بیشتر رویدادها در ماه‌های تابستان بین ژوئن و اوت اتفاق می‌افتد. برنامه‌ریزی برای غرور اوتیسم لندن، که به طور سنتی در نزدیکترین شنبه به ۱۸ ژوئن، که رسما به عنوان روز غرور اوتیسم شناخته می‌شود، برگزار می‌شود. در دو سال گذشته، بیشتر رویدادها به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا از حالت فیزیکی خارج شدند و با رویداد جهانی آنلاین جایگزین شدند. اوتیسم پراید 2020 یک ماراتن یازده ساعته بود که در یوتیوب میزبانی شد و این رویداد در سال ۲۰۲۱ تکرار شد. برای سال ۲۰۲۲، بسیاری از جوامع محلی اوتیسم امیدوارند که به برنامه‌ریزی قبلی خود برای رویدادهای فیزیکی خود بازگردند.

## منابع

رده:تنوع عصبی
رده:جنبش حقوق اتیسم
رده:حقوق معلولان
رده:مراسم غیررسمی
رده:مناسبت‌های بین‌المللی
رده:مناسبت‌های ژوئن