آکورد هفت نمایان

250px|بندانگشتی|«آکورد هفت نمایان» روی نت سل
در تئوری موسیقی، **آکورد هفت نمایان** () یا «آکورد ماژور مینور هفت»، یک آکورد هفت است که از پایه آکورد، سوم آکورد، پنجم آکورد و هفتم کوچک تشکیل شده‌است.

## ساختار
آکورد هفت نمایان، یک آکورد ماژور است که یک «هفتم کوچک» به آن اضافه شده‌است. همراه با نامِ پایهٔ آکورد که با عدد (**7**) مشخص شده‌است. یک مثال از آکورد هفت نمایان که بر روی نت سل با نماد (**G**7) متشکل از نت‌های (سل، سی، ر، فا) ساخته شده‌است:

:
{
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c* {
   \clef treble 
   \time 4/4
   \key c \major
   <g b d f>1
} }
</score>

آکوردهای هفت نمایان به‌خاطر وجودِ «[[چهارم افزوده]]» بین سوم و هفتم آکورد، دارای یک «[[مطبوعیت (موسیقی)|ناخوشایندی]] قوی» است.

آکورد هفت نمایان اغلب در [[نمایان (موسیقی)|درجهٔ پنجم]] [[گام (موسیقی)|گام]] یا [[تنالیته]] ساخته می‌شود. به‌عنوان مثال: در تنالیتهٔ [[دو ماژور]]، نت سل، پنجمِ گام است و هفتمِ آکورد روی نت سل ساخته شده‌است (تصویر بالا). در این تصویر نت فا یک «هفتمِ کوچک» بالاتر از نتِ سل قرار دارد و با توجه به نت سل که [[نمایان (موسیقی)|نمایان]] است، «آکورد هفت نمایان» نامیده می‌شود. در [[آنالیز عدد‌نویسی رومی|عدد‌نویسی رومی]]، نمادِ (*'G**<sup>7</sup>) با عنوان (**V**<sup>7</sup>) در تنالیتهٔ دو ماژور نشان داده می‌شود.

آکورد هفت نمایان شاید مهمترین «آکورد هفت» باشد. این اولین آکورد هفت بود که به‌صورت منظم در [[موسیقی کلاسیک]] ظاهر شد و تقریباً آکورد هفت نمایان، به اندازهٔ آکورد نمایان یافت می‌شود. عملکردِ [[نقش آکورد]] در آکوردهای نمایان، گرایش شدید به [[حل (موسیقی)|حل]] روی [[پایه (موسیقی)|تونیک]] دارد.

== تاریخچه ==
آهنگسازان [[موسیقی رنسانس|رنسانس]] به جای [[آکورد]]، [[فاصله (موسیقی)|فواصل]] را بر اساس [[هارمونی]] تصور می‌کردند، با این حال برخی [[مطبوعیت (موسیقی)|نامطبوعی‌های]] مقطعی از [[بسامد|فرکانس‌های]] هفتمِ نمایان مشاهده می‌شود. [[کلودیو مونته‌وردی]] (معمولاً به‌عنوان اولین کسی است که از آکورد هفت نمایان بدون «تهیه» استفاده می‌کند) و سایر آهنگسازان [[موسیقی دوره باروک|باروک]] شروع به «تهیه» و «[[حل (موسیقی)|حل]]» آکورد هفت به‌عنوان بخشی از هارمونی [[نقش آکورد|فونکسیونال]] کردند. گزیده‌ای از قطعهٔ «آریانا» (۱۶۰۸) اثر مونته‌وردی در زیر نشان داده می‌شود که در آن آکورد هفت نمایان (رنگ قرمز)، به‌صورت محافظه‌کارانه‌ای استفاده شده و به‌عنوان [[نت‌های زینت]] و نامطبوع، تهیه و حل می‌شود. 

:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond" override_midi="Monteverdi Lamento d'Arianna dominant seventh.mid">
    { 
      \override Score.SpacingSpanner.strict-note-spacing = ##t
      \set Score.proportionalNotationDuration = #(ly:make-moment 1/8)
    << \new StaffGroup <<
        \new Staff <<
            \new Voice \relative c'' {
                \clef treble \time 4/4 \key c \major
                \voiceOne d2 r4 f, \once \override NoteHead.color = #red e1 fis2
                }
            \new Voice \relative c'' {
                \clef treble \time 4/4 \key c \major
                \voiceTwo bes2 d, \once \override NoteHead.color = #red cis4 d2 cis4 d1
                }
            >>
        \new Staff <<
            \new Voice \relative c'' {
                \clef treble \time 4/4 \key c \major
                \stemUp g2 r4 bes, \once \override NoteHead.color = #red a1 a
                }
            >>
        \new Staff <<
            \new Voice \relative c' {
                \clef bass \time 4/4 \key c \major
                \voiceOne bes4 a g2~ \once \override NoteHead.color = #red g4 f e2 d
                }
            \new Voice \relative c {
                \clef bass \time 4/4 \key c \major
                \voiceTwo g1 \once \override NoteHead.color = #red a d
                }
            >>
    >>
>> }
</score>

آکورد (**V**<sup>7</sup>) در [[موسیقی دوره کلاسیک|دوره کلاسیک]] مانند دورهٔ باروک به‌صورت مداوم استفاده می‌شد. در [[موسیقی دوره رمانتیک|دورهٔ رومانتیک]]، هدایتِ صدای آزادتر به‌تدریج گسترش یافت و منجر به از بین رفتنِ هارمونی «فونکسیونال»، پس از رومانتیک و  [[امپرسیونیسم در موسیقی|امپرسیونیسم]] شد. از جمله کاربردِ آکورهای نامطبوع‌تر، از طریق پسوندهایی مانند [[آکورد گسترده]]، و استفادهٔ کمتر از [[آکورد ماژور|آکورد مازور]] و [[آکورد مینور|مینور]] بود. در [[موسیقی کلاسیک قرن بیستم]]، یا آگاهانه از آکورد (**V**<sup>7</sup>) استفاده می‌شد، یا به‌طور کلی عاری از آکورد (**V**<sup>7</sup>) بود. این در حالی بود که هارمونی فونکسیونال از جمله (**V**<sup>7</sup>)، همچنان در [[موسیقی جاز]] و [[موسیقی عامه‌پسند|عامه‌پسند]] رواج داشت.

گزیده‌ای از قطعهٔ [[مازورکا]] در [[فا مینور]] (۱۸۴۹)، [[اپوس]]، ۶۸، اثر [[فردریک شوپن]]، [[میزان (موسیقی)|میزان]] ۱ تا ۴، با هفتم نمایان (رنگ قرمز) که هفتم آکورد، به وضعیت [[مطبوعیت (موسیقی)|مطبوعی]] در آن زمان رسیده بود.

:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond" override_midi="Chopin - Mazurka in F minor, op. 68, no. 4, m. 1-4, dominant sevenths.mid">
    {
      \new PianoStaff <<
        \new Staff <<
            \new Voice \relative c'' {
                \clef treble \key f \minor \time 3/4
                \override DynamicLineSpanner.staff-padding = #2
                c4~(_\markup { \italic "sotto voce" } c8[ des] des[ c]
                b\trill aes \once \override NoteHead.color = #red b4\< g')\!
                bes,!( \once \override NoteHead.color = #red bes8[ c] c[ bes]
                a8\trill gis \once \override NoteHead.color = #red a4\< f')\!
                }
            >>
        \new Staff <<
            \new Voice \relative c' {
                \clef bass \key f \minor \time 3/4
                r4 <aes c f> <aes c f> 
                r \once \override NoteHead.color = #red <g d' f> <g des' f> 
                r \once \override NoteHead.color = #red <ges des' fes> <ges c es> 
                r \once \override NoteHead.color = #red <f c' es> <f ces' es>
                }
            >>
    >> }
</score>

== کاربرد ==
=== نقش آکورد ===

[[نقش آکورد]] در هفت نمایان، گرایش به [[حل (موسیقی)|حل]] روی آکورد [[پایه (موسیقی)|تونیک]] است. این آکورد بسیار برای آهنگسازان قابل استفاده است، زیرا هم دارای یک [[سه‌صدایی]] [[ماژور]] و هم دارای یک [[فاصله (موسیقی)|فاصلهٔ]] [[چهارم افزوده|ترایتون]] است که در مجموع آکوردی پرقدرت را به خود اختصاص می‌دهد. «ترایتون» با همخوانی درجه سوم و درجه هفتم ایجاد می‌شود (مثلاً در آکورد **G**<sup>7</sup>، فاصلۀ بین نت سی و فا، یک ترایتون است).


در یک زمینهٔ [[دیاتونیک]]، نت پیشرو ([[محسوس (موسیقی)|محسوس]]) که سوم آکوردِ نمایان است، تمایل شدیدی برای حرکت به سمتِ تونیک دارد (به عنوان مثال در گام دو ماژور، سوم آکورد در **G**<sup>7</sup>، نتِ سی است). [[هفتم آکورد]] در بالاتر از آن به‌عنوان [[صدای پیشرو]] به سوم گام حل می‌شود (در دو ماژور، هفتم آکوردِ **G**<sup>7</sup> (نت فا)، [[نیم پرده]] بالاتر است و در حرکتی به پایین روی نت می حل می‌شود). این ترکیبِ قدرتمندِ حرکت بخشِ پایه توسط پنجم، و حل طبیعیِ  «سه‌صدایی تونیک» توسط «سه‌صدایی نمایان» (به عنوان مثال از «سل، سی، ر» به «دو، می، سل» در گام دو ماژور)، یک [[کادانس]] ایجاد می‌کند که با استفاده از آن می‌توان یک قطعه یا یک بخش را به پایان برد. مثال:

:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond">
   \new PianoStaff <<
      \new Staff <<
         \relative c' {
             \voiceOne \clef treble \key c \major \time 4/4
             <f g d'>1 <e g c> 
             }
            >>
     \new Staff <<
         \new Voice \relative c' {
             \clef bass \key c \major \time 4/4
             b_\markup { \concat { "V" \combine \raise #1 \small 6 \lower #1 \small 5 \hspace #6 "I" } } c \bar "||"
             }
         >>
    >>
</score>
به دلیل همین کاربردِ اولیهٔ آکورد نمایان، به سرعت راهی آسان برای فریبِ گوش شنونده، با یک «[[کادانس|کادانس فریب‌دهنده]]» شد. آکورد هفت نمایان همچنین ممکن است در دایره‌ای از توالی آکوردها بعد از [[درجه (موسیقی)|درجه]] [[روپایه (موسیقی)|روپایه]] (**ii**) قرار گیرد.

از همه مهمتر، آکوردهای هفت نمایانِ غیر [[دیاتونیک]] (گاهی اوقات از آن به‌عنوان یک [[گام کروماتیک|کروماتیک]] هفتم استفاده می‌شود) که از یک گام دیگر قرض گرفته شده‌است، می‌تواند به [[آهنگساز]] اجازه دهد که [[پرده‌گردانی|مدولاسیون]] را به گام دیگری تعدیل کند. این تکنیک به‌ویژه از [[موسیقی دوره کلاسیک|دوره کلاسیک]] بسیار رایج است و منجر به استفاده بیشتر و ابتکاری از آکورد هفت نمایان مانند: [[آکورد فرعی|نمایان فرعی]] (<small>از چپ به راست:</small> **V**<sup>7</sup>/**V**، نمایش در پایین)، [[آکورد گسترده|نمایان گسترده]] (<small>از چپ به راست:</small> **V**<sup>7</sup>/**V**/**V**) و [[آکورد گسترده|نمایان جانشین]] (<small>از چپ به راست:</small> **V**<sup>7</sup>/**V**) شده‌است.

:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond"> {
  \set Score.proportionalNotationDuration = #(ly:make-moment 1/4)
   \new PianoStaff <<
      \new Staff <<
         \new voice \relative c'' {
             \clef treble \key c \major \time 4/4
             \voiceOne c2  b c1
             }
         \new voice \relative c'' {
             \clef treble \key c \major \time 4/4
             \voiceTwo a2  g g1
             }
            >>
     \new Staff <<
         \new voice \relative c' {
             \clef bass \key c \major \time 4/4
             \voiceOne d2 d e1
             }
         \new voice \relative c {
             \clef bass \key c \major \time 4/4
             \voiceTwo fis2_\markup { \translate #'(-2 . 0) { \concat { "V" \combine \raise #1 \small 6 \lower #1 \small 5 "/V" \hspace #3 "V" \hspace #7 "I" } } } g c,1 \bar "||"
             }
         >>
    >>
}
</score>
=== صدای پیشرو === 
[[صدای پیشرو]] در [[دوران قواعد مشترک]] با «حلِ دقیقِ» آکورد هفت نمایان:
* در حل (**V**<sup>7</sup>) به (**I**) صدای پیشروی [[روپایه (موسیقی)|روپایه]] (ر)، گرایش قوی به حل روی [[پایه (موسیقی)|تونیک]] (دو) دارد در حالی که [[زیرنمایان]] (فا) به [[میانی (موسیقی)|میانی]] (می) حل می‌شود.
*:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond">
   \new PianoStaff <<
      \new Staff <<
         \relative c' {
             \voiceOne \clef treble \key c \major \time 4/4
             <f b d>1 <e c' c> 
             }
            >>
     \new Staff <<
         \new Voice \relative c' {
             \clef bass \key c \major \time 4/4
             g_\markup { \concat { "V" \raise #1 \small "7" \hspace #6 "I" } } c \bar "||"
             }
         >>
    >>
</score>
* در حل دیگری نت نمایان (سل) ثابت می‌ماند، محسوس (سی) به تونیک و زیرنمایان (فا) به میانی (می) حل می‌شود.
*:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond">
   \new PianoStaff <<
      \new Staff <<
         \relative c' {
             \voiceOne \clef treble \key c \major \time 4/4
             <f g>1 <e g> 
             }
            >>
     \new Staff <<
         \new Voice \relative c' {
             \clef bass \key c \major \time 4/4
             <g b>_\markup { \concat { "V" \raise #1 \small "7" \hspace #6 "I" } } <c, c'> \bar "||"
             }
         >>
    >>
</score>
* هر چهار صدا در آکورد هفت موجود است، گرچه ممکن است نت پایه تکرار شود و پنجم آکورد حذف شود.
* [[پنجم کاسته]] (اگر هفتم بالای سوم آکورد باشد، مانند [[میزان (موسیقی)|میزان]] اول) به داخل حل می‌شود. در حالی که [[چهارم افزوده]] (اگر هفتم زیر سوم آکورد باشد، مانند میزان دوم) به بیرون حل می‌شود.
*:<score %vorbis="1"%%T257066% lang="lilypond">
      \new Staff <<
         \new Voice \relative c'' {
             \clef treble \key c \major \time 4/4
             \stemUp f2 e b c 
             }
         \new Voice \relative c'' {
             \clef treble \key c \major \time 4/4
             \stemDown b2 c \bar "||" f, e \bar "||"
             }
            >>
</score>
* پایهٔ آکورد (**V**<sup>7</sup>)، اگر در [[نت باس (موسیقی)|باس]] باشد، به پایهٔ (**I**) حل می‌شود.
* در (**V'''7) ناقص، اگر پنجمِ آکورد حذف شود، پایهٔ آکورد تکرار می‌شود.

## جدول آکورد هفت نمایان
:
## جستارهای وابسته
* آکورد نهم
* زیرپایه

## یادداشت

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* Dominant Chords Theory and applications for jazz guitar

رده:آکوردهای نمایان
رده:آکوردهای هفت