open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
تله پرشی

بندانگشتی
**تله پرشی**  ساختاری است که گوزن‌ها می‌توانند به درون یک منطقه محصور بپرند اما از بیرون رفتن آنها جلوگیری می‌شود. از واژهٔ لاتین *saltare* یعنی «پریدن» آمده است. اکنون این کلمه در مطالعه نام‌های نام‌خانوادگی و جای‌نام‌شناسی یا مطالعه نام‌های مکان‌ها، فهمی را فراهم می‌کند.

نله‌های پرشی برای مردمی‌سازی پارک‌های خصوصی گوزن استفاده می‌شد. ممکن است «سالتر» بر «پرش آهو» ترجیح داده شود که مبهم است و ماهیت «یک‌سویه» آن را نمی‌رساند. این واژه، کوتاه‌شدهٔ اصطلاح *سالتاتوریوم* (*saltatorium*) است.
بندانگشتی| ساختار تله

## منابع

رده:شکار گوزن
چکمه بلند

بندانگشتی| چکمه‌های بلند تا ران
**چکمه بلند** یا **چکمه لاستیکی** یا **چکمه باتلاقی**  به چکمه یا روپوش ضدآب گفته می‌شود که از پا تا ران، سینه یا حتی گردن کشیده می‌شود. آنها به‌طور سنتی از لاستیک ولکانیزه ساخته می‌شوند، اما در انواع مدرن‌تر پی‌وی‌سی، نئوپرین و گورتکس موجود هستند. چکمه‌های بلند به‌طور کلی از چکمه‌های ضدآب همتای خود از نظر ارتفاع محور متمایز می‌شوند که چکمه ران تا ران و چکمه ولینگتون تا زانو است؛ بنابراین، به منظور تأکید، گاهی چکمه‌های بلند بر اساس میزان پوشش آنها به عنوان **چکمه‌های ران**، **چکمه‌های سینه‌ای** یا **چکمه‌های تمام‌پیکر** تعریف می‌شوند. به عنوان یک نوع کت و شلوار خشک، چکمه‌های تمام‌پیکر دارای سرآستین‌ها یا دستکش‌های ضدنشتی هستند که روی آستین‌ها نصب می‌شوند و یقه یا کلاه ضدنشتی روی گردن نصب می‌شوند که به پوشنده این امکان را می‌دهد که هنگام ایستادن یا راه رفتن در آب عمیق‌تر، خشک بماند. چکمه‌های بلند با چکمه‌های متصل در دسترس هستند یا می‌توانند دارای پایه‌های ساق‌بلند متصل (معمولاً از مواد ویدر) باشند، برای پوشیدن در داخل چکمه‌ها، یا داخل شناور در مورد ماهیگیری با لوله شناور در دسترس هستند.

## منابع

رده:تجهیزات ماهیگیری
رده:چکمه
رده:ماهیگیری با مگس مصنوعی
چکمه رانی

**چکمه‌های رانی**  یا همان‌طور که گاهی به آن‌ها می‌گویند، نوعی چکمه بلند هستند که در ابتدا برای پوشیدن ماهیگیران رودخانه طراحی شده بودند. چکمه‌های رانی معمولاً از لاستیک ساخته می‌شوند، همچنین ممکن است از پی‌وی‌سی، نایلون و/یا پلی‌استر ساخته شوند. مواد دیگری مانند پشم، پنبه و فوم برای افزایش گرما و راحتی استفاده می‌شود. چکمه‌ها به‌طور کامل پاها را تا بالای ران یا تا کمر می‌پوشانند. چکمه‌های رانی برای محافظت از پوشنده در برابر آب طراحی شده‌اند و اجازه می‌دهند به داخل آب‌های عمیق‌تر بروند. آنها همچنین به گرم نگه داشتن پاها و انگشتان کمک می‌کنند. چکمه‌های رانی توسط بسیاری از بوم‌شناسان، دانشمندان محیط‌زیست و زیست‌شناسان آبزی نیز پوشیده می‌شوند که آزمایش‌هایی را در باتلاق‌ها یا دریاچه‌ها برای تعیین کیفیت آب انجام می‌دهند.

چکمه‌های رانی کفش ضروری در هنگام سیل هستند.

## منابع

رده:تجهیزات ماهیگیری
رده:چکمه
حالت ماندگار (الکترونیک)

در الکترونیک، **حالت ماندگار**  یا **حالت پایا** یک وضعیت تعادلی یک مدار یا شبکه است که از آنجایی که اثرات گذرا طولانی دارای اهمیت نیستند رخ می‌دهد. حالت ماندگار پس از فروکش کردن حالت گذرا (اولیه، نوسانی یا آشفته) حاصل می‌شود (به دست می‌آید). درطول حالت ماندگار، یک سیستم در پایداری نسبی است.

تعیین حالت ماندگار موضوع مهمی است، زیرا بسیاری از مشخصات طراحی سیستم‌های الکترونیکی برحسب ویژگی‌های حالت ماندگار ارائه شده‌اند. جواب حالت ماندگار متناوب نیز یک پیش‌نیاز برای مدل‌سازی دینامیکی سیگنال کوچک است؛ بنابراین تحلیل حالت ماندگار جزء ضروری فرایند طراحی است.

## روش‌های محاسبه
روش‌های محاسبه حالت ماندگار را می‌توان به الگوریتم‌های حوزه زمان (حساسیت‌های حوزه زمان، روش پرتابی) و الگوریتم‌های حوزه فرکانس (تراز هارمونیک) طبقه‌بندی کرد، بهترین انتخاب برای اکثر مدارهای ریزموج تحریک‌شده با سیگنال‌های سینوسی (مانند مخلوط‌کنندهها، تقویت‌کننده‌های توان).

### روش‌های حوزه زمان
روش‌های حوزه زمان را می‌توان به روش‌های یک مرحله‌ای (حساسیت‌های حوزه زمان) و روش‌های بازگشتی (روش‌های تیراندازی) تقسیم کرد. روش‌های یک مرحله ای به مشتقات برای محاسبه حالت ماندگار نیاز دارند. هر زمان که آن‌ها به راحتی در دسترس نباشند، روش‌های بازگشتی مورد توجه قرار می‌گیرند.

## جستارهای وابسته
* پاسخ فرکانسی
* تراز هارمونیک
* روش تیراندازی
* پاسخ گذرا

## مطالعه بیشتر
* Jan Ogrodsky - شبیه‌سازی مدار و الگوریتم‌ها. مطبوعات CRC

رده:مهندسی برق
صلیب شایستگی برای زنان و دختران

**صلیب شایستگی یا (لیاقت) برای زنان و دختران** (به آلمانی: **Ehrenkreuz für Frauen und Jungfrauen**) در تاریخ ۲۲ مارس ۱۸۷۱ توسط ویلهلم یکم، امپراتور آلمان برای تقدیر از زنان آلمان ایجاد شد. این جایزه فقط به زنان اهدا می‌شد ولی یک نشان شوالیه مختص بانوان نبود. زنان و دختران به درخواست پرنس ماریا لوئیزا آگوستا کاترینا مورد تقدیر قرار می‌گرفتند و این نشان توسط امپراتور قیصر آلمان به آنها اعطا می‌شد.

اولین صلیب لیاقت برای زنان و دختران در سال ۱۸۷۱ به پرنسس آگوستا، همسر ویلهلم یکم اعطا شد. تا پایان جنگ جهانی اول، بیش از ۲۹۷۹ زن این نشان را دریافت کرده بودند.

## توصیف نشان
ظاهر و شکل این نشان بسیار شبیه به صلیب آهنین است، اما بر روی آن در تقاطع دسته‌ها، نماد صلیب سرخ قرار دارد. بر روی پشت آن، تاج سلطنتی به همراه حروف "A" و "W" به هم تنیده و تاریخ ۱۸۷۰–۱۸۷۱ نقش بسته است. این صلیب با یک روبان به شکل پاپیون از سینه چپ آویزان می‌شد. روبان آن مشابه روبان صلیب آهن برای غیرمبارزان، سفید با نوارهای سیاه در لبه است.

## درجه‌ها
صلیب لیاقت برای زنان و دختران در سه درجه اعطا می‌شود:
* **صلیب لیاقت طلا**
* **صلیب لیاقت نقره**
* **صلیب لیاقت برنزی**

درجه صلیب لیاقت بر اساس خدمات فرد تعیین می‌شود. صلیب لیاقت طلا به زنانی اعطا می‌شود که خدمات فوق‌العاده‌ای در زمینه‌های مختلف ارائه داده باشند. صلیب لیاقت نقره به زنانی اعطا می‌شود که خدمات قابل توجهی ارائه داده باشند. صلیب لیاقت برنزی به زنانی اعطا می‌شود که خدمات ارزشمندی ارائه داده باشند.

## شرایط دریافت
برای دریافت صلیب لیاقت برای زنان و دختران، فرد باید شرایط زیر را داشته باشد:
* زن یا دختر باشد
* حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد
* خدمات قابل توجهی در زمینه‌های مختلف ارائه داده باشد
* شهروند آلمانی باشد یا در آلمان اقامت داشته باشد

## مقام اعطا کننده
صلیب لیاقت برای زنان و دختران توسط رئیس‌جمهور آلمان اعطا می‌شود. رئیس‌جمهور می‌تواند این نشان را به پیشنهاد وزارتخانه‌ها، سازمان‌های دولتی و غیردولتی و همچنین افراد حقیقی اعطا کند.

## دریافت کنندگان برجسته
برخی از زنان برجسته‌ای که صلیب لیاقت برای زنان و دختران را دریافت کرده‌اند عبارتند از:
* **[[مادر ترزا]]**، راهبه کاتولیک و بنیانگذار مبلغان خیریه
* **[[آنه فرانک|آنا فرانک]]**، نویسنده یهودی آلمانی که خاطرات خود را از دوران هولوکاست در کتاب «خاطرات یک دختر جوان» منتشر کرد
* **[[آگاتا کریستی]]**، نویسنده انگلیسی داستان‌های جنایی
* **[[ماری کوری]]**، فیزیکدان و شیمیدان لهستانی-فرانسوی که دو بار برنده جایزه نوبل شد
* **[[آنگلا مرکل]]**، صدراعظم آلمان

## منابع
رده:تاریخ زنان در آلمان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۷۱ (میلادی) در آلمان
رده:نشان‌های افتخار پروس
رده:نشان‌های شوالیه در آلمان
دانشگاه یوتا ولی

دانشگاه یوتا ولی (**UVU**) یک دانشگاه دولتی در اورم، یوتا است. این دانشگاه مدرک کارشناسی ارشد، لیسانس، کاردانی و گواهی ارائه می‌دهد. این مدرسه که قبلاً **کالج ایالتی دره یوتا** نامیده می‌شد، در ژوئیه ۲۰۰۸ به وضعیت دانشگاهی دست یافت.

این مدرسه در پاییز ۱۹۴۱، زمانی که اداره حرفه ای ایالت یوتا کلاس‌های برنامه کاری فدرال را در یک پردیس در پروو، درست در غرب محوطه دانشگاه بریگام یانگ، ادغام کرد، تأسیس شد.

## منابع

رده:دانشگاه‌ها و کالج‌ها در شهرستان یوتا، یوتا
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مدرسه‌های هوانوردی در ایالات متحده آمریکا
رده:مطالعات مورمون
ماریا لوئیزا آگوستا کاترینا

**ماریا لوئیزا آگوستا کاترینا** (به انگلیسی: Maria Luise Augusta Catherina) (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۸۱۱ – درگذشته ۷ ژانویه ۱۸۹۰) ملکه پادشاهی پروس و نخستین امپراتریس آلمان به عنوان همسر ویلهلم یکم، امپراتور آلمان بود.

## کودکی
شاهزاده آگوستا در ۳۰ سپتامبر ۱۸۱۱ در وایمار به دنیا آمد. او سومین فرزند (دومین فرزندی که زنده ماند) از کارل فردریش، ولیعهد ساکس-وایمار-ایزناخ و گرند دوشس ماریا پاولونا، خواهر امپراتور (تزار) الکساندر یکم روسیه بود. مراسم تعمید شاهزاده آگوستا چند روز بعد، در ۶ اکتبر، با نام کامل ماریا لویزه آگوستا کاترینا برگزار شد. مانند اکثر خانواده‌های سلطنتی و اشرافی، آگوستا بیشتر تحت مراقبت‌های پرستار خود، آمالیا باتش، بزرگ شد.

آموزگاران درباری به او چهار زبان خارجی یاد دادند: انگلیسی، روسی، فرانسوی و لاتین. و همچنین دروس اضافی شامل ریاضیات، جغرافیا، دین، تاریخ، رقص، نقاشی، سوارکاری و موسیقی. معلمان او شامل متخصصانی مانند نقاش دربار لوئیزه زایدلر، آهنگساز یوهان نپوموک هومل و فردریک سورت بودند. با این حال، مهمترین نقطه مرجع برای آگوستا، شاعر و دانشمند یوهان ولفگانگ فون گوته بود. گوته محتوای آموزشی را با هماهنگی والدین آگوستا تدوین کرد و آگوستا در دانشگاه ینا تدریس کرد.

## ازدواج و فرزندان
داستان ازدواج آگوستا بسیار پرتنش بود ، او در ژوئن ۱۸۲۹، آگوستا با شاهزاده ویلهلم از پروس ازدواج کرد؛ ویلهلم در واقع می‌خواست با دختر عموی خود، الیزا رادزیویل، ازدواج کند که توسط دادگاه پادشاهی پروس نامناسب تشخیص داده شده بود و نظرات سیاسی و علایق فکری دو همسر نیز بسیار متفاوت بود. با وجود اختلافات شخصی، آگوستا و ویلهلم اغلب برای مدیریت مکاتبات و مجامع اجتماعی با هم همکاری می‌کردند. در سال‌های ۱۸۳۱ و ۱۸۳۸، آن‌ها دو فرزند، فردریک ویلهلم و لوئیزه را به دنیا آوردند. پس از مرگ پدرشوهرش (فردریک ویلیام سوم، پادشاه پروس) در سال ۱۸۴۰، آگوستا وارث تاج و تخت پروس شد.

## فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی
این موقعیت رسمی به او نفوذ سیاسی نمی‌داد، بلکه روابط اجتماعی و نزدیکی دیناستی به ویلهلم نقش مهمی در آن داشت. نقش مهمی توسط مکاتبات گسترده با همسرش، سایر شاهزاده‌ها، دولتمردان، افسران، دیپلمات‌ها، روحانیون، دانشمندان و نویسندگان بازی شد. او خود را به عنوان مشاور سیاسی همسرش می‌دید و اتو فون بیسمارک، صدراعظم پروس و صدراعظم آلمان را دشمن سیاسی اصلی خود می‌دانست. دربار وایمار، که به لیبرالیسم فکری و سیاسی معروف بود، احتمالاً تأثیری ماندگار بر روی دیدگاه‌ها و عقاید آگوستا گذاشته است. این تجربیات اولیه به او کمک کرد تا بعداً در نقش‌هایش به عنوان ملکه پروس و بعدها امپراتریس آلمان با دیدگاهی باز و مستقل عمل کند.

آگوستا به عنوان ملکه پروس و امپراتریس آلمان، در تعدادی از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی نقش فعالی داشت. او به ویژه به خاطر حمایت از خدمات اجتماعی و رفاه زنان شناخته شده بود.

او همچنین در طول جنگ‌های فرانکو-پروس و اتریش-پروس به عنوان پرستار صلیب سرخ فعالیت می‌کرد.

## مرگ و میراث
آگوستا در ۷ ژانویه ۱۸۹۰ در سن ۷۸ سالگی بر اثر آنفولانزا درگذشت. او در کنار همسرش در مقبره کاخ شارلوتنبورگ در برلین به خاک سپرده شد.

## افتخارات
* نشان عقاب سیاه
* نشان صلیب سرخ
* نشان سنت کاترین

## منابع
امیرحسین اعتمادی

**امیرحسین اعتمادی بزرگ** (متولد نوامبر ۱۹۸۱) کنشگر سیاسی و فعال دانشجویی سابق ایرانی است. اعتمادی که خود را ''برانداز'' می‌خواند از نظر سیاسی از رضا پهلوی پشتیبانی می‌کند.

## فعالیت های دانشجویی
اعتمادی فعالیت‌های سیاسی خود را وقتی در سال ۱۳۷۸ برای تحصیل مهندسی مکانیک وارد دانشکده فنی دانشگاه تهران شد آغاز کرد. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فنی بود. در نوامبر ۲۰۰۲ او انتشار روزنامه سیاسی دانشجویی *فردا* را در یک ورق در دانشگاه تهران آغاز کرد. در ناآرامیهای خرداد ۱۳۸۲ تهران، اعتمادی و چند دانشجوی دیگر بازداشت و در زندان اوین محبوس شدند.خانواده آنان با حضور در کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی نسبت به نامشخص بودن وضع آنان معترض شدند. اعتمادی در مرداد آن سال آزاد شد. روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران در اطلاعیه ای در مورد آنان اعلام کرد: «بنا به موافقت رهبری با درخواست آزادی دانشجویانی که در وقایع اخیر دستگیر شده‌اند و از فتنه گران و آشوبگران اعلام برائت جسته و وفاداری خود را نسبت به نظام مقدس جمهوری اسلامی اعلام می‌دارند، این دانشجویان آزاد شده‌اند.» این دانشجویان معتقد بودند آزادیشان به این خاطر بوده که دادستانی در بازجویی‌هایش از آنان شواهدی از آنان برای در جهت مختل کردن امنیت ملی و فعالیت مسلحانه پیدا نکرده و عفو رهبری پوششی برای آزادیشان بوده است.

اعتمادی از جمله دانشجویان طیف لیبرال دانشگاه تهران بود. اعتمادی از بنیانگذاران گروه دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال ایران بود. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ ایران، اعتمادی از جمله افراد و مسئول ستاد استانی مهدی کروبی، یکی از دو نامزد اصلاح طلب، بود. او سردبیری وبسایت‌های بامدادخبر و تقاطع را برعهده داشته است.

## فعالیت های سیاسی
اعتمادی از سپتامبر ۲۰۱۰ مجبور به ترک ایران شد، ابتدا به عنوان پناهنده به ترکیه و در اکتبر ۲۰۱۱ به آمریکا رفت. اعتمادی در سال ۱۳۸۹، «جمهوری فدرال ایران» را نظام سیاسی مطلوب خود برای ایران خواند.

اعتمادی در برابر کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا شهادت داده است.

اعتمادی از مؤسسین و اثرگذارترین اعضای گروه فرشگرد بود. فرشگرد که خود را یک «شبکه کنش سیاسی» می‌خواند از رضا پهلوی آخرین ولیعهد ایران حمایت می‌کرد. اعتمادی مبارزه پیوسته و ثابت قدمانه پهلوی علیه حکومت جمهوری اسلامی ایران و «این که پهلوی‌ها برای توسعه ایران بسیار کار کرده‌اند» را دلیل حمایت خود از پهلوی خوانده است.

پس از انتخاب دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ به ریاست جمهوری آمریکا، سی فعال سیاسی از جمله اعتمادی در نامه ای به او خواستند که دولت جدید آمریکا «تحریم‌های موجود علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و امپراتوری مالی آیت‌الله خامنه‌ای را گسترش دهد.» این نامه واکنش‌های موافق و مخالف گسترده‌ای در رسانه‌های اجتماعی ایرانی برانگیخت و ۳۱۷ فعال سیاسی دیگر در بیانیه ای امضا کنندگان آن نامه را مشتاق «تند شدن فضا و اعمال تحریم و احتمالاً برخورد نظامی» خواندند. 

اعتمادی هم‌اکنون نزدیکترین مشاور رضا پهلوی است. او پهلوی را در سفر او به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ همراهی کرد.

در سال ۲۰۲۰، اعتمادی از امضاکنندگان نامه‌ای بود که از صندوق بین‌المللی پول درخواست می‌کرد به ایران یک وام ۵ میلیارد دلاری برای مقابله با کروناویروس-۲۰۱۹ را ندهد. به اعتقاد امضاکنندگان این نامه ایران از منابع مالی لازم برای مقابله با این دنیاگیری برخوردار بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:اهالی تهران
گونواده

**گونِواده**  (انگلیسی: Familect) مجموعه‌ای از واژگان یا عباراتِ ابداع‌شده با معانیِ ادراک‌پذیر در اعضای یک خانواده یا سایر گروه‌های صمیمی کوچک است.  سینتیا گوردون، استاد زبان‌شناسی در دانشگاه جورج تاون، یکی از پیشگامانِ پژوهش دربارهٔ خانواده‌ها است که در سال ۲۰۰۹ این مفهوم را در کتاب خود یعنی «معناسازی، خانواده‌سازی» (Making Meanings, Creating Family) مورد بحث قرار داد. خانواده‌ها در فهرست صمیمیِ ارتباطات قرار می گیرند. خانواده‌ها اغلب با پذیرشِ واژگانی که کودکانِ خردسالشان هنگام یادگیریِ صحبت‌کردن ایجاد می‌کنند، دایره‌لغات تازه‌ای می‌سازند. خانواده‌ها هم از طریق لغزش‌های زبانی و اختراع واژگان، دایره‌لغاتشان را تنوع می‌بخشند.

## جستارهای وابسته
*خاص‌گویه

## یادداشت ها


## منابع

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:دوزبان‌گونگی
رده:زبان‌شناسی اجتماعی
خاص‌گویه

یک **خاص‌گویه** (انگلیسی: **idioglossia**) یک زبان خاص است که تنها توسط یک یا دو نفر اختراع و صحبت می‌شود. خاص‌گویه اغلب به زبان خصوصیِ محاورهٔ خردسالان و به‌ویژه کودکان اشاره دارد.

کودکانی که از بدوِ تولد در معرضِ چندین زبان قرار می‌گیرند هم تمایل به ایجاد خاص‌گویه دارند اما این زبان‌ها معمولاً کمی بعدتر ناپدید می‌شوند و جای خود را به استفاده از یک یا چند زبانِ معرفی‌شده می‌دهند.

## منابع
رده:تلمیع
آناپلاسموز

**آناپلاسموز** (**Anaplasmosis**) یک بیماری منتقله از کنه است که بر نشخوارکنندگان، سگ‌ها و اسب‌ها تأثیر می‌گذارد و توسط باکتری *[[آناپلاسما]]* ایجاد می‌شود. آناپلاسموز یک بیماری عفونی است اما مُسری نیست. آناپلاسموز گاه «کیسهٔ زرد» یا «تب زرد» نیز نامیده می‌شود زیرا جانور آلوده می‌تواند ظاهر زردی داشته باشد. سایر علائم این عفونت عبارت‌اند از کاهش وزن، اسهال، رنگ‌پریدگی پوست، رفتار پرخاشگرانه و تب بالا.

بسیاری از گونه‌های مختلف کنه می‌توانند حامل باکتری‌هایی باشند که باعث آناپلاسموز می‌شوند. دو پاتوژن اصلی، باکتری *آناپلاسما مارجیناله* و *[[Anaplasma phagocytophilum|آناپلاسما فاگوسیتوفیلوم]]* هستند. این میکروارگانیسم‌ها گرم-منفی هستند و گلبول‌های قرمز را آلوده می‌کنند. هنگامی که میزبان به آناپلاسموز آلوده می‌شود، دستگاه ایمنی سعی می‌کند با گلبول‌های قرمز آلوده مبارزه کند و آن‌ها را از بین ببرد، اما افزون بر آن‌ها گلبول‌های قرمز سالم را نیز از بین می‌برد. گونهٔ *Anaplasma sparouinense* مسئول یک بیماری مشترک انسان و دام نادر به‌نام آناپلاسموز Sparouine است که تنها در گویان فرانسه در آمریکای جنوبی شناسایی شده است. این بیماری از یک جویندهٔ مخفیانهٔ طلا کیه در اعماق جنگل‌های بارانی کار می‌کرد توصیف شد. عفونت گلبول‌های قرمز او منجر به وخامت شدید سلامتی وی و بستری شدن در بیمارستان شد. بررسی‌های مولکولی نشان داد که *Anaplasma sparouinense* از همهٔ گونه‌های شناخته‌شده، متمایز است و از نظر ژنتیکی بیشتر به گونه‌های *آناپلاسما* که اخیراً توصیف شده‌اند، مرتبط است که باعث عفونت در جانوران وحشی جنگل‌های بارانی برزیل می‌شود.

هیچ واکسن زنده یا غیرفعال مؤثری برای همهٔ سویه‌های *A. marginale* وجود ندارد که توسط وزارت کشاورزی ایالات متحدهٔ آمریکا برای پیشگیری از آناپلاسموز تأیید شده باشد، اما روش‌های پیشگیری دیگری نیز وجود دارد. کنترل مگس و کنه‌های گله‌های نشخوارکنندگان می‌تواند مؤثر باشد اما در عین حال کار پر زحمت و فشرده‌ای است. همچنین می‌توان از روش‌های شیمیایی از جمله ضدعفونی کردن تجهیزات جراحی استفاده کرد. داروهای تتراسایکلین رایج‌ترین درمان برای آناپلاسموز هستند و می‌توانند برای مدتی برای جانوران ایمنی ایجاد کنند. این بیماری در بخش‌های جنوبی و غربی ایالات متحده شایع‌تر است، اما از زمان استفاده از داروهای تتراسایکلین دیگر به‌عنوان یک مشکل عمده در نظر گرفته نمی‌شود.

## درمان
رایج‌ترین روش درمان، استفاده از داروهای تتراسایکلین (شامل تتراسایکلین، کلرتتراسایکلین، اکسی تتراسایکلین، رولی‌تتراسایکلین، داکسی‌سایکلین و مینوسایکلین) و ایمیدوکرب است. تزریق داروهای تتراسایکلین می‌تواند به نشخوارکنندگان نسبت به گونه‌های آناپلاسما برای دست‌کم هشت ماه مصونیت بدهد. نشان داده شده است که ایمیدوکارب در برابر *[[Anaplasma marginale|آناپلاسما مارجیناله]]* بسیار مؤثر است، اما به‌عنوان یک سرطان‌زای احتمالی شناسایی شده است و در ایالات متحده یا اروپا تأیید نشده است. کشورهایی مانند آفریقای جنوبی، استرالیا، اسرائیل و آمریکای جنوبی از واکسن‌های زندهٔ حاوی *آناپلاسما سنترال* عفونی برای جلوگیری از عفونت *آناپلاسما مارجیناله* استفاده کرده‌اند. واکسن‌های زنده در ایالات متحده ممنوع است و تولید واکسن‌هایی متشکل از *آناپلاسما مارجینالهٔ* غیرزندهٔ گرفته‌شده از گلبول‌های قرمز گاوی آلوده است که می‌تواند مصونیت ایجاد کند، اما گاوها را مستعد سایر گونه‌های *آناپلاسما مارجیناله می‌کند.* درمان حمایتی مانند به‌کارگیری فرآورده‌های خونی و مایعات، ممکن است ضروری باشد.

## منابع

## پیوند به بیرون

رده:بیماری‌های منتقله توسط کنه
رده:بیماری‌های نشخوارکنندگان
ژان لویی پونز

**ژان لویی پونز** (;  – )
یک اخترشناس اهل فرانسه بود. با وجود شروع فروتنانه و خودآموختگی، او به بزرگ‌ترین کاشف دنباله‌دار بصری در تمام دوران تبدیل شد: بین سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۲۷ پونز سی و هفت دنباله‌دار را کشف کرد که این بیش از هر شخص دیگری در تاریخ است.

پونز در طول کار خود در سه رصدخانه کار کرد، رصدخانه مارسی، جایی که او نیز آموزش دید، یک رصدخانه کوتاه مدت در رویال پارک لامارلیا در توسکانی، و در نهایت در رصدخانه ای در فلورانس.

کار پونز از برخی از دنباله‌دار معروف قرن نوزدهم، از جمله دنباله‌دار آنکه و دنباله‌دار ۲۷پی/کروملین، پشتیبانی کرد. با این حال، بیشتر دنباله‌دارهایی که او کشف کرد دارای مدارهای تقریباً سهموی‌ای بودند و تا چند هزار سال دیگر باز نخواهند گشت.

## آغاز زندگی
پونز در پیر، اتز-آلپ، در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد. او آموزش رسمی کمی دریافت کرد. در سال ۱۷۸۹، او کار را برای رصدخانه مارسی به عنوان سرپرست آغاز کرد و به تدریج تجربه‌ای در کمک به ستاره‌شناسان در رصد به‌دست‌آورد. او یادگرفت که خودش مشاهدات را انجام دهد و توانایی قابل توجهی در به خاطر سپردن میدان‌های ستاره و یادداشت تغییرات در آنها از خود نشان داد.

در اوایل کار نجومی خود، *پونز* بی ادعا و قابل اعتماد اغلب هدف شوخی‌هایی بود که توسط ستاره‌شناسان با تجربه‌تر انجام می‌شد. فرانتس کساور فن تساخ یک بار به او توصیه کرد که در زمانی که لکه‌های خورشیدی قابل مشاهده هستند به‌دنبال دنباله‌دارها بگردد، اگرچه زاک در انجام این کار ممکن است ناخواسته توصیه‌های بسیار خوبی به پونز داده باشد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اخترشناسان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:اهالی اوت-آلپ
رده:درگذشتگان ۱۸۳۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۶۱ (میلادی)
رده:کاشفان دنباله‌دارها
رده:ستاره‌شناسان سده ۱۸ (میلادی) اهل فرانسه
بوژنا نمتسووا

**بوژنا نمتسووا** (؛  ? – ) نویسنده اهل امپراتوری اتریش بود و در مرحله نهایی جنبش احیای ملی چک، فعالیت داشت.

تصویر او بر روی اسکناس ۵۰۰ کرونای چک نقش بسته است.

## زندگی‌نامه
بر اساس تاریخ‌هایی که اکثر نویسندگان چک تاکنون پذیرفته‌اند، بوژنا نمتسووا در سال ۱۸۲۰ با نام باربارا پانکل (یا باربارا پانکلوا بر اساس نام‌گذاری معمول چک برای زنان) در وین به عنوان دختر یوهان پانکل و ترزی نووتنا به دنیا آمد. دوران کودکی خود در نزدیکی شهر کوچک رتیبوریتسه زندگی می‌کرد، جایی که مادربزرگش مگدالنا نووتنا نقش مهمی در زندگی او داشت. نمتسووا بعدها مشهورترین رمان خود را با شخصیت اصلی الهام گرفته از مادربزرگش نوشت.

هنگامی که او ۱۷ ساله بود، با یوزف نمتس، که پانزده سال بزرگتر از خودش بود و به عنوان افسر گمرک کار می‌کرد پس کارمند دولت بود، ازدواج کرد. این ازدواج توسط والدین باربارا ترتیب داده شد و به ازدواج ناخوشایندی تبدیل شد، زیرا این زوج به خوبی یکدیگر را درک نمی‌کردند. نمتس مردی بی‌ادب و مستبد بود. او یک میهن‌پرست بوهمیایی بود که با مافوق‌هایش به خوبی کنار نمی‌آمد و اغلب به مکان‌های مختلف منتقل می‌شد و بعداً شغل خود را از دست می‌داد. این زوج چهار فرزند داشتند و از بی‌پولی رنج می‌بردند. نمتسووا در فقر درگذشت و از شوهرش دور شد. گفته می‌شود که او با شاعر واتسلاو بولمیر نبسکی رابطه صمیمی داشته است. میهن پرستان بوهمیایی مراسم تشییع جنازه باشکوهی برای او ترتیب دادند.

## گمانه‌زنی‌ها در مورد ریشه نمتسووا
برخی از نویسندگان تاریخ تولد و منشأ واقعی نمتسووا را زیر سؤال می‌برند. طبق یک فرضیه، نمتسوا می‌توانست سه تا چهار سال زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد به دنیا بیاید و دختر نامشروع ویلهلمین، دوشس ساگان (۱۷۸۱–۱۸۳۹) باشد. هلنا سوبکوا، نویسنده کتاب‌های تاریخی عامه پسند در مورد نمتسووا، معتقد است که نمتسووا ممکن است در واقع خواهرزاده ویلهلمین بوده باشد. در سال ۱۸۱۶ یک دختر نامشروع از خواهر کوچکتر ویلهلمین، دوروته دو تالیران-پریگورد، و کنت کارل یوهان از کلام-مارتینیک (۱۷۹۲–۱۸۴۰) در بوربون-ل'آرشامبو (یک آبگرم فرانسوی) به دنیا آمد. این کودک به‌طور رسمی توسط مادرش به رسمیت شناخته نشد. او به عنوان ماری-هنریته دسالس ثبت شد. سرنوشت بعدی کودک مشخص نیست، و ممکن است که دوشس ویلهلمین ساگان بعداً دختر را به والدین نمتسووا داده باشد تا او را به عنوان فرزند خود تحت نام باربارا پانکلوا بزرگ کنند.

با این حال، هیچ‌یک از این گمانه زنی‌ها با تحقیقات جدی تاریخی به‌طور قطع ثابت نشده است.

## آثار
### رمان
* بابیچکا (مادربزرگ) (۱۸۵۵) – معروف‌ترین رمان نمتسووا دربارهٔ دختری جوان به نام بارونکا (شکل حیوان خانگی باربارا) و دوران کودکی او با مادربزرگش در حومه شهر است. این کتاب الهام گرفته از دوران کودکی خود نمتسووا در روستای راتیبوریتسه بود، جایی که او با والدین، خواهران و برادران و مادربزرگ مادری اش مگدالنا نووتنا زندگی می‌کرد.
دهکده زیر کوه (۱۸۵۵)

### افسانه‌ها و افسانه‌ها
* کلبه زیر کوه
* حدود دوازده گل همیشه بهار
* داستان‌ها و افسانه‌های ملی
* افسانه‌ها و افسانه‌های اسلواکی
* سیاست کشور
* خانه‌دار برای یک کلمه (نامه‌های فرانزنباد)
* نامه‌های دوست پسر به دوست دختر
* ستیبور قوی
* نه صلیب

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:خاک‌سپاری‌ها در گورستان ویشهراد
رده:درگذشتگان ۱۸۶۲ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۰ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۹ (میلادی) اهل جمهوری چک
رده:نویسندگان اهل وین
رده:نویسندگان زن سده ۱۹ (میلادی)
میشی‌هاسه

**میشی‌هاسه** ، که به عنوان **آشی‌هاسه** و **شوکوشین** نیز خوانده می‌شود، مردمی از ژاپن باستانی بودند که معتقد بودند در امتداد بخش شمالی ساحل دریای ژاپن زندگی کرده‌اند. اصطلاح شوشن که 肅愼 ترجمه شده است، در سوابق چینی یافت می‌شود، اما در اسناد زبان ژاپنی به عنوان میشی‌هاسه یا آشی هاسه مشروح شده است، که در ژاپنی مدرن باید به میشی واسه *Mishiwase* یا آشی واسه *Ashiwase* تبدیل شود، اگر این کلمه در گفتار محاوره باقی مانده بود.

بر اساس «نیهون شوکی»، میشی‌هاسه اولین بار در زمان امپراتور کیم‌می به جزیره سادو رسیدند. در سال ۶۶۰، ژنرال ژاپنی آبه نو هیرافو به درخواست ساکنان بومی، میشی‌هاسه را در «واتاریشیما» شکست داد. در طول دوره ادو، آرای هاکوسکی پیشنهاد کرد که واتاریشیما یزو است که بعداً به هوکایدو تغییر نام داد. محل جنگ به عنوان دهانه رودخانه بزرگی ثبت شده است که پیشنهاد می‌شود رود ایشی‌کاری باشد.

برخی از مورخان معتقدند که میشی‌هاسه با مردمان تونگوز سوشن در سوابق چینی یکسان بوده است، اما دیگران فکر می‌کنند که مردمان ژاپنی بر اساس دانش خود از سوابق چینی، مردم بومی شمال شرق را نام گذاری کردند، درست همان‌طور که چینی‌ها در دوره سه پادشاهی انجام دادند. اکثر آنها، از جمله Kisao Ishizuki (1979) از دانشگاه ساپورو، نشان می‌دهند که میشی‌هاسه نیوخ‌ها متعلق به فرهنگ اوخوتسک بودند.

در سال ۶۶۰ میلادی ژاپنی‌ها به فرماندهی آبه نو هیرافو مردم میشی‌هاسه را در هوکایدو قتل‌عام کردند. ژاپنی‌ها تا بیش از ۷۰۰ سال بعد به هوکایدو بازنگشتند.

## جستارهای وابسته
* گاه‌شمار تاریخ ژاپن
* امیشی

## منابع

* 

رده:قبیله‌های ژاپن باستان
خاندان ناکاتومی

**خاندان ناکاتوومی** ، یک گروه خویشاوندی اشرافی ژاپنی خاندان اوجی بودک این خاندان ادعا می‌کند که از تبار آمه نو کویانه است.

## منابع

* 

رده:خاندان‌های ژاپنی
قانون اومی

**قانون اومی**  مجموعه ای از قوانین حاکم است که در سال ۶۶۸ پس از میلاد گردآوری شده است، از این رو اولین مجموعه قوانین ریتسوریو در تاریخ ژاپن است. این قوانین توسط فوجیوارا نو کاماتاری به دستور امپراتور تنجی تدوین شده است. این مجموعه قوانین اکنون از بین رفته است و وجود مورد مناقشه آن تنها با ارجاعات کوتاه در اسناد بعدی از جمله توشی کادن، تاریخ فوجیوارا، پشتیبانی می‌شود. علاوه بر این در «نیهون شوکی» وجود ندارد.

اومی-ریو، متشکل از ۲۲ جلد، در آخرین سال سلطنت تنجی منتشر شد.

## جستارهای وابسته
* ریتسوریو
* قانون یورو
* ضوابط تایهو

## منابع

* 

رده:۶۶۸ (میلادی)
رده:تاریخ حقوق ژاپن
رده:ژاپن در سده ۷ (میلادی)
رده:ضوابط حقوقی
رده:قانون در سده ۷ (میلادی)
تویو (ملکه)

**تویو** یا **ایو** (؛ تقریبی ۲۳۵ میلادی – نامشخص) ملکه یاماتای کوکو در ژاپن بود. او، بر اساس «سوابق وی» و سایر منابع سنتی، جانشین ملکه هیمیکو بود.

## جستارهای وابسته
* گاه‌شمار تاریخ ژاپن

## منابع

* 

رده:افراد دوره یایویی ژاپن
رده:درگذشتگان سده ۳ (میلادی)
رده:زادگان ۲۳۵ (میلادی)
رده:زنان اهل ژاپن در جنگ
رده:سال درگذشت نامشخص
رده:ملکه‌های حاکم در آسیا
خاندان هاتا

**خاندان هاتا** ، یکی از خاندان‌های ژاپنی در دوره کوفون (۲۵۰–۵۳۸) برپایه نیهون شوکی بود.

## جستارهای وابسته
* یهودیان کایفنگ
* ده قبیله گمشده
* مطالعات ژنتیک روی یهودیان

## منابع

* 

رده:افراد ژاپنی چینی‌تبار
رده:خاندان‌های ژاپنی
رده:یهودیان اهل ژاپن
رده:ژاپنی‌های کره‌ای‌تبار
وا (ژاپن)

**وا** () قدیمی‌ترین نام تأیید شده نام‌های ژاپن است. کاتبان چینی و کره ای قرن دوم میلادی به‌طور مرتب از نویسه‌های چینی 倭; «تسلیم»، «دور»، «کوتوله» برای اشاره به ساکنان پادشاهی وا در کیوشو و ساکنان پادشاهی دوره یاماتو استفاده می‌کردند. در قرن هشتم، ژاپنی‌ها این واژه را با 和، wa، «هماهنگی»، «صلح»، «تعادل» جایگزین کردند.

## جستارهای وابسته
* یاماتای

## منابع

* 

رده:ژاپن باستان
رده:کشورهای قدیم در تاریخ ژاپن
رده:نام‌های ژاپن
رده:واژه‌ها و عبارت‌های چینی
یاماتای

**یاماتای** ، (حدود قرن یکم - حدود قرن سوم) نام چینی-ژاپنی کشوری باستانی در وا (ژاپن) در اواخر دوره یایویی بود.

قدیمی‌ترین گزارش‌های یاماتایی در سلسله رسمی چینی بیست و چهار تاریخ برای قرن اول و دوم دودمان هان، قرن سوم سائو وی و قرن ششم یافت می‌شود. قرن دودمان سوئی.

## منابع

* 

رده:دوره یایویی
رده:کشورهای قدیم در تاریخ ژاپن
رده:کنفدراسیون‌های پیشین
بوردتلا پرتوسیس

***بوردتلا پرتوسیس*** (*Bordetella* *pertussis*) یک باکتری از نوع کوکوباسیل گرم-منفی، هوازی، بیماری‌زا و دارای پوشینه از سردهٔ *[[بوردتلا]]* و عامل ایجاد سیاه‌سرفه است. این باکتری مانند *[[Bordetella bronchiseptica|بوردتلا برانشیسپتیکا]]* می‌تواند ساختاری تاژک‌مانند را بیان کند. این در حالی است که در گذشته به‌عنوان یک باکتری غیرمتحرک دسته‌بندی می‌شد. عوامل بیماری‌زایی این باکتری عبارت‌اند از توکسین سیاه‌سرفه، توکسین آدنیلات سیکلاز، هماگلوتینین رشته‌ای، پرتاکتین، مژک و سیتوتوکسین نای.

این باکتری توسط قطرات موجود در هوا پخش می‌شود. دورهٔ عفونت آن به‌طور متوسط ۷ تا ۱۰ روز (محدودهٔ ۶ تا ۲۰ روز) است. انسان تنها مخزن شناخته‌شدهٔ بوردتلا پرتوسیس است. ژنوم کامل این باکتری متشکل از ۴٬۰۸۶٬۱۸۶ جفت‌باز در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. در مقایسه با نزدیک‌ترین خویشاوند آن *[[Bordetella bronchiseptica|بوردتلا برانشیسپتیکا]]*، اندازهٔ ژنوم بسیار کاهش یافته است. این موضوع عمدتاً به‌دلیل سازگاری با یک گونه میزبان (انسان) و از دست دادن قابلیت بقا در بیرون از بدن میزبان است.

## آرایه‌شناسی
سردهٔ *[[بوردتلا]]* شامل ۹ گونه است: بوردتلا پرتوسیس*,* *[[Bordetella parapertussis|بوردتلا پاراپرتوسیس]]،* *[[Bordetella bronchiseptica|بوردتلا برانشیسپتیکا]]* , *بوردتلا هینزی، بوردتلا ایویوم،* *بوردتلا هومسی،* *بوردتلا تریماتوم، بوردتلا انسورپی* و *بوردتلا پتری.*

*بوردتلا پرتوسیس، [[Bordetella parapertussis|بوردتلا پاراپرتوسیس]]* و *[[Bordetella bronchiseptica|بوردتلا برانشیسپتیکا]]* یک گروه فیلوژنتیکی نزدیک به هم را تشکیل می‌دهند. *بوردتلا پاراپرتوسیس* باعث بیماری مشابه سیاه‌سرفه در انسان می‌شود و *بوردتلا برانشیسپتیکا* طیفی از میزبانان پستاندار از جمله انسان را مبتلا می‌کند و باعث ایجاد طیفی از اختلالات تنفسی می‌شود.

## انتقال
سیاه‌سرفه یک عفونت بسیار مسری دستگاه تنفسی است، اما برای این‌که *بوردتلا پرتوسیس د*ر یک جمعیت باقی بماند، این باکتری به یک زنجیرهٔ انتقال بدون وقفه نیاز دارد، زیرا هیچ میزبان دیگری به‌جز انسان وجود ندارد و باکتری‌ها در محیط زنده نمی‌مانند.

## پیشگیری
واکسن سیاه‌سرفه از نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. به کسانی که این واکسن‌ها را تزریق می‌کنند، توصیه می‌شود که دوزهای بعد را نیز دریافت کنند، زیرا این واکسن‌ها تنها برای حدود ۶ سال ایجاد ایمنی می‌کنند. **

## درمان
سیاه‌سرفه با ماکرولیدها، برای مثال اریترومایسین درمان می‌شود. درمان زمانی موثرتر است که در دورهٔ کمون یا دورهٔ کاتارال شروع شود.

## منابع

رده:سیاه‌سرفه
فوجیوارا نو کیشی

**فوجیوارا نو کیشی**، **سانجوجی کیشی** (; بعد از ۱۲۹۵ قبل از ۱۳۰۵ – ۱۹ نوامبر ۱۳۳۳ (سن 27– ۳۸)) اهل ژاپن و همسر ملکه ژاپن بود. او همسر امپراتور امپراتور گودایگو ژاپن بود. نام سلطنتی (join-gō (女院号)) ری‌سی‌مون این- (礼成門院) در سال ۱۳۳۲ هنگامی که شوهرش تبعید شد به او داده شد، اما با بازگشت او به تخت پادشاهی ژاپن در سال ۱۳۳۳ لغو شد. بعداً پس از مرگش به او نام دوم سلطنتی گو-کیوگوکو-این (後京極院) داده شد. او همچنین یک شاعر عالی بود که ۱۴ مورد از شعرهای واکا (شعر) او در چوکوسن واکاشو (مجموعه‌های سفارشی امپراتوری) گنجانده شده است.

امپراتور گو-دایگو توسط شوگون‌سالاری کاماکورا در سومین ماه قمری ۱۳۳۲ دستگیر و به جزایر اوکی تبعید شد و کیشی در ماه هشتم همان سال راهبه بودایی شد. امپراتور گو-دایگو از جزایر اوکی گریخت و در ششمین ماه قمری، ۱۳۳۳ به کیوتو بازگشت. پس از آن، کیشی عنوان همسر امپراتور (چوگو) را از سر گرفت و کمی بعد به عنوان امپراتور عالی (皇太后宮، kōtaigō-gū) انتخاب شد. وی در دهمین ماه قمری ۱۲ ۱۳۳۳ درگذشت.

## منابع

* 

رده:امپراتریس‌های اهل ژاپن
رده:درگذشتگان ۱۳۳۳ (میلادی)
رده:راهبه‌های بودایی اهل ژاپن
رده:شاعران زن اهل ژاپن
رده:شاعران زن قرون وسطی
هوجو موتوتوکی

**هوجو موتوتوکی** (؛ 1286 – ) سیاستمدار، شیکن در شوگون‌سالاری کاماکورا اهل ژاپن بود.

## جستارهای وابسته
* جنگ گنکو (ژاپن)

## منابع

* 

رده:خاندان هوجو
رده:درگذشتگان ۱۳۳۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۸۶ (میلادی)
رده:افراد دوره کاماکورا ژاپن
محاصره کاماکورا (۱۳۳۳)

**محاصره کاماکورا** () نبردی در جنگ گنکو (ژاپن) و پایان قدرت خاندان هوجو و سلطنت شیکن (معاون شوگون) بود که به مدت بیش از یک قرن بر شوگون‌سالاری کاماکورا تسلط داشت. نیروهای وفادار به امپراتور گودایگو و به رهبری نیتا یوشیسادا از چندین جهت وارد شهر شدند و آن را ویران کردند؛ در پایان رهبران هوجو به معبد خانوادگی هوجو (بوداجین)، توشو-جی عقب‌نشینی کردند، جایی که با بقیه خاندان خودکشی کردند.

## جستارهای وابسته
* شوگون

## منابع

* 

رده:آسیا در ۱۳۳۳ (میلادی)
رده:ژاپن در دهه ۱۳۳۰ (میلادی)
رده:محاصره‌های شامل ژاپن
توشوجی

**توشو-جی** ، بوداجین یا معبد خانوادگی خاندان هوجو در کاماکورا، کاناگاوا در طی دوره کاماکورا بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تاریخ استان کاناگاوا
ماریا جوزفا موجیا

**ماریا جوزفا موجیا** (۱۸۱۲–۱۸۸۸) یک شاعر بولیویایی بود. او که از ۱۴ سالگی نابینا بود، یکی از اولین شاعران رمانتیک بولیوی بود و به عنوان اولین نویسنده زن این کشور پس از استقلال این کشور، شناخته می‌شود. شعرهای او به خاطر خلوص در غزلیاتش مورد ستایش قرار می‌گیرند. او اشعاری با محتوای تاریک و غم‌انگیز دارد که به همین دلیل با لقب "لا آلوندرا دل دولور" به معنی "*کوره درد*" شناخته می‌شود.

## زندگی‌نامه
ماریا جوزفا کاتالینا استرادا موخیا در سال ۱۸۱۲ در سوکره از پدر و مادری به نام‌های میگل موخیا و آندره آ استرادا متولد شد. او در طول جنگ استقلال بولیوی که بین سال‌های ۱۸۰۹ تا ۱۸۲۵ در جریان بود، بزرگ شد و بزرگ‌ترین فرزند از شش فرزند خانواده محسوب می‌شد. تحصیلات اولیه او شامل یادگیری ادبیات کلاسیک اسپانیایی و بررسی و خواندن نوشته‌های پدرو کالدرون بود. پس از مرگ پدرش، او در سن ۱۴ سالگی نابینا شد. او بعداً تحت عمل جراحی چشم قرار گرفت، اما فایده‌ای نداشت.

برادرش آگوستوس بعدازظهرها را صرف خواندن آثار مذهبی و ادبی برای او می‌کرد. برادرش همچنین برای او نامه می‌نوشت و شعرهایش را رونویسی می‌کرد. اگرچه برادرش به او قول داده بود که آثارش را مخفی نگه دارد، اما شعر "لا سیگا" (زن نابینا) را به یکی از دوستانش نشان داد. سپس در سال ۱۸۵۰ این شعر در روزنامه "*Eco de la Opinión"* منتشر شد و به یکی از مشهورترین اشعار موجیا تبدیل شد. به گفته گابریل رنه مورنو، پس از این اتفاق، او در یک مسابقه ملی برای نوشتن کتیبه‌ای برای مقبره سیمون بولیوار شرکت کرد.

موجیا پس از مرگ آگوستوس در سال ۱۸۵۴ دچار افسردگی شد. مادر و دو برادر دیگرش نیز فوت کردند. او برای مدتی سرودن شعر را متوقف کرد تا اینکه برادرزاده‌اش ریکاردو موخیا نقش رونویس و منشر کننده شعرهای او را بر عهده گرفت. برادرزاده‌اش بعدها به ماهیت بداهه نوازی اشعار او اشاره کرد و گفت که آن شعرها هرگز اصلاح یا تصحیح نمی‌شدند.

موجیا در ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۸ در سوکره درگذشت.

## آثار
موجیا بیش از ۳۲۰ شعر سروده و یک رمان نیز نوشته است. او آثار ایتالیایی و فرانسوی را ترجمه می‌کرد. از جمله آثار ترجمه‌ای او، آثاری از آلفونس دو لامارتین و ویکتور هوگو بودند. نوشته‌های او در مجلات و روزنامه‌هایی مانند *ال کروزادو* چاپ می‌شدند. او را اولین زن نویسنده بولیوی پس از استقلال آن کشور می‌دانند و یکی از اولین شاعران رمانتیک این کشور نیز محسوب می‌شد. او در کنار شاعرانی چون نستور گالیندو، ریکاردو خوزه بوستامانته و مانوئل خوزه تووار، پایه رمانتیسم بولیوی را تشکیل دادند.

سبک شخصی و غم‌انگیز شعر موجیا از نابینایی خود او نشأت می‌گرفت. ابیات مالیخولیایی او بدبینی عمیقی را نشان می‌دهند و به دلیل ویژگی تراژیک شعرش، از او به عنوان "*la Alondra del dolor*" ("کوره درد") یاد می‌شود.

انریکه فینو، در *تاریخ ادبیات بولیویانا*، کار او را آغشته به صداقتی عمیق و سادگی جذابی از فرم توصیف کرد. مارسلینو منندز و پلایو، منتقد ادبی اسپانیایی، در ستایش شعرهای او "Arbol de la esperanza" را نوشت که بیان می‌کند که اشعار او بیش از هر چیز دیگری در *پارناسو بولیویانو* صمیمیت و احساس غنایی دارند.

مجموعه آثار او توسط گوستاوو جوردان ریوس در سال ۲۰۰۹ در کتاب *María Josefa Mujía: Obra Completa* جمع‌آوری شدند.

## منابع

رده:درگذشتگان ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۱۲ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان سده ۱۹ (میلادی)
رده:شاعران نابینا
مردان امن

***مردان امن***  فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جان هامبورگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم راکول، استیو زان، هاروی فایراستین، مایکل لانر و پل جیاماتی ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:فیلم‌نامه‌های جان هامبورگ
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های جان هامبورگ
رده:فیلم‌های درباره خوانندگان
رده:فیلم‌های کمدی جنایی آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی زوج هنری آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در رود آیلند
خاندان جمل اللیل (پرلیس)

**خاندان جمل اللیل** ، خاندانی است که در حال حاضر بر ایالت پرلیس در مالزی حکمرانی می کند.

بعد از اینکه سلطان‌ کداح، سلطان احمد تاج الدین دوم موافقت خود را به خانواده جمل اللیل مبنی بر جدایی پرلیس از کداح، وفق اینکه خانواده جمل اللیل حاکمان موروثی آن باشند، اعلام کرد این سلسله حکمرانی با ایجاد ایالت پرلیس به عنوان سلطان نشین در سال ۱۸۴۳ شکل گرفت. 

قبل از اینکه خاندان جمل اللیل به عنوان راجا پرلیس بر مسند قدرت قرار بگیرند، برجسته‌ترین عنوان در پرلیس، راجا مودا یا یانگ دی‌پرتوان مودا پرلیس و کداح (ولیعهد پرلیس و کداح) بود که عنوانی مشابه با شاهزاده ولز در بریتانیا  است.  سلطان ضیاءالدین دوم که کوتا ایندیرا کایانگان را به عنوان مرکر حکمرانی خود قرار داد، دارای عنوان **راجا مودا  پرلیس و کداح** گردید.   او بعد از اینکه طبق معاهده ای  استان ولزلی را در اختیار بریتانیا گذاشت، به این عنوان مفتخر شد. 

## منابع

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۴۳ (میلادی) در امپراتوری بریتانیا
رده:اهالی حضرموت
رده:تاریخ پرلیس
رده:مالزیایی‌های یمنی‌تبار
رده:پرلیس
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۸۴۰ (میلادی) در مالایای بریتانیا
۱۳ ماه

***۱۳ ماه***  فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی الکساندر راکول است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر بیلز، الیزابت براکو، استیو بوشمی، پیتر دینکلیج، سم راکول، پیتر استورماره، درل میچل، کارین پارسونز، دیوید پرووال، روز رولینز، پروییت تیلور وینس، متیو سوسمن و لستر اسپیت ایفای نقش کرده‌اند.

عنوان فیلم اشاره ای به گفته مادر یکی از شخصیت‌های فیلم است که به او گفته است اگر شب‌های ماه کامل عجیب است، پس «این باید شب سیزده ماه باشد»."

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌های آلکساندر راکول
سلیمان آسانته

**سلیمان آسانته** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فینیکس رایزینگ و باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبه اشاره کرد.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال بورکینافاسو و غنا بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه تی‌پی مازمبه
رده:بازیکنان باشگاه فینیکس رایسینگ
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال غنا
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۵
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل غنا
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال غنا
رده:زادگان ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:مهاجران اهل غنا
رده:هافبک‌های کناری مرد فوتبال
استفان عزیز کی

**استفان عزیز کی** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد ساحل عاج اهل بورکینافاسو است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اومانیا اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:افراد ساحل عاجی بورکینافاسویی‌تبار
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه آریس لیماسول
رده:بازیکنان باشگاه اومانیا
رده:بازیکنان باشگاه نئا سالامیس فاماگوستا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان سگوندا دیویژن بی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال قبرس
رده:زادگان ۱۹۹۶ (میلادی)
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل ساحل عاج
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در تانزانیا
سدریک بادولا

**سدریک بادولا** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بورکینافاسو و بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه شریف تیراسپول
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال اسلواکی
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال مراکش
رده:بازیکنان لیگ ملی فوتبال مولداوی
رده:زادگان ۱۹۹۸ (میلادی)
قلعه کامی-آکاساکا

**قلعه کامی-آکاساکا** ، یک قلعه ژاپنی در دوره کاماکورا در دهکده چیهایاآکاساکا، اوساکا در استان اوساکا در ژاپن بود.

به صحنه اصلی شورش گنکو تبدیل شد. پس از اینکه کوسونوکی ماساشیگه در سال ۱۳۳۲ دوباره ارتش خود را بالا برد، این قلعه نوساز به یکی از قلعه‌های خاندان کوسونوکی تبدیل شد و با ارتش شوگون جنگید. در نبرد محاصره کامیاکاساکا، که در ۸ مارس ۱۳۳۳ رخ داد، فرمانده نیروهای شوگون هیرانو نیودو :ja:平野重吉 و کوسونوکی ماساکی (برادر کوچکتر کوسونوکی ماساشیگه) با آسو هاروتو از کاماکورا شوگون - با ناگاکی چیکامیتسو و دیگران نبرد کردند. اگرچه قلعه کامی-آکاساکا در تاریخ ۱۷ مارس ۱۳۳۳ سقوط کرد، اما برای ارتش شوگون آسیب زیادی به همراه داشت، و همراه با نبرد قلعه چیهایا که در قلعه چیهایا رخ داد، کمک زیادی به پیروزی امپراتور گودایگو در جنگ گنکو کرد.

## منابع

* 

رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۳۳۰ (میلادی) در ژاپن
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۳۳۲ (میلادی)
رده:ولایت کاواچی
مویس بامبارا

**مویس بامبارا** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت، باشگاه فوتبال یان رگنسبورگ، و باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴ اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه اف‌اس‌وی فرانکفورت
رده:بازیکنان باشگاه اینگولشتات ۰۴
رده:بازیکنان باشگاه یان رگنسبورگ
رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۲
رده:بازیکنان بوندس‌لیگای ۳
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:زادگان ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:هافبک‌های کناری مرد فوتبال
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آلمان
قلعه چیهایا

**قلعه چیهایا** ، یک قلعه ژاپنی در دوره کاماکورا در استان اوساکا بود.

## جستارهای وابسته
* کوسونوکی ماساشیگه

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۳۳۰ (میلادی) در ژاپن
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در ۱۳۳۲ (میلادی)
رده:صد قلعه برتر ژاپن
رده:ولایت کاواچی
رده:قلعه‌ها در استان اوساکا
لوران بانادی

**لوران بانادی** () بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو بود.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 
*11v11 Profile

رده:افراد زنده بدون سال تولد
رده:افراد زنده
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۱۹۷۸
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۰ (میلادی)
رده:مدافعان مرد فوتبال
کوه سنجو (توتوری)

**کوه سنجو** ، کوهی در شهر کوتوئورا، توتوری، استان توتوری، ژاپن است.

## تاریخ
گفته می‌شود که کوه سنجو به عنوان یک مکان کوهستانی مقدس در دوران وادو توسط آکای شونین یا چیشاکو شونین به عنوان معبد چیشاکوجی تأسیس شده است. در آغاز دوره نانبوکوچو، امپراتور گو-دایگو که از جزایر اوکی فرار کرده بود، توسط ناوا ناگاتوشی، خاندان قدرتمند خاندان هوکی مورد استقبال قرار گرفت و قصری در کوه فوناکامی ساخت. این یک میدان نبرد قدیمی است که در آن نبرد شدید (نبرد کوه سنجو :ja:船上山の戦い) بین طرف امپراتور گو-دایگو، ناوا ناگاتوشی، و طرف کاماکورا شوگون سالاری، ساساکی کیوتاکا :ja:佐々木清高، درگرفت. یک بنای مقدس در کاماگاهارا در نزدیکی قله کوه وجود دارد. در سال ۱۹۳۲ به عنوان یک مکان تاریخی ملی تعیین شد (شوا ۷).

در فوریه ۱۳۳۳، امپراتور گو-دایگو مخفیانه از جزایر اوکی گریخت، در حالی که شوگون‌سالاری کاماکورا در تصرف قلعه چیهایا مشکل داشتند. سپس در کوه سنجو در ولایت هوکی (استان توتوری غربی امروزی) پناه گرفت و فرمان برای احضار سامورایی‌ها از سراسر ژاپن صادر کرد.

در نتیجه سامورایی‌هایی که از شوگون‌سالاری کاماکورا ناراضی بودند و کسانی که منتظر تغییر اوضاع بودند در اطراف امپراتور گو-دایگو جمع شدند. در همان زمان آکیماتسو نوریمارو و که قدرتش افزایش یافته بود به کیوتو لشکر کشید و ارتش سرنگون‌کننده شوگون‌سالاری نیز در نبرد در شیکوکو پیشروی می‌کرد. سپس، شوگون‌سالاری اخبار تکان دهنده‌ای را دریافت کرد. گفته می‌شد که «آشیکاگا تاکائوجی» که به کوه سنجو فرستاده شد تا امپراتور گودایگو را تحت سلطه خود درآورد، خیانت کرده و به سمت روکوهارا (کیوتو) در حال حرکت است. روکوهارا به سرعت دفاع خود را محکم کرد و برای حمله آماده شد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تاریخ استان توتوری
حسن بانده

**حسن بانده** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی اوآگادوگو
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه آژاکس
رده:بازیکنان باشگاه آمیان
رده:بازیکنان باشگاه تون
رده:بازیکنان باشگاه مشلان
رده:بازیکنان باشگاه هلسینکی
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱
رده:بازیکنان سوپر لیگ سوئیس
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال بلژیک
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال فنلاند
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال هلند
رده:بازیکنان لیگ فوتبال کرواسی
رده:زادگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:مهاجمان مرد فوتبال
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در بلژیک
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در کرواسی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در فنلاند
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در فرانسه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در سوئیس
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در هلند
رده:بازیکنان لیگ ۲ فوتبال فرانسه
جوآن چاپل

**شرلی جوآن چاپل** (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۳۴ – درگذشته ۲۲ مه ۲۰۱۳) اولین جراح پلاستیک و دست زن نیوزیلندی بود. جوآن یک عکاس و نویسنده نیز بود.

## اوایل زندگی و تحصیلات
جوآن فرزند سوم از پنج فرزند کینگزلی و وینیفرد چاپل بود. چاپل و خواهر و برادرهایش در مدرسه ابتدایی ته ماتای در خلیج پلنتی، جایی که کینگزلی چاپل مدیر مدرسه آنجا بود، تحصیل کردند. پدر جوآن پسر عموی موریس گی بود. جوآن به دبیرستان *ته پوکه* و مدرسه گرامر دخترانه *اپسوم* رفت و تحصیلات خود را در این مدارس ادامه داد.

او قبل از قبولی در دانشکده پزشکی در دانشگاه اوتاگو یک سال را در دانشگاه اوکلند مشغول به تحصیل بود. چاپل در سال ۱۹۵۷ موفق شد جایزه استنلی ویلسون را دریافت کند. او یکی از ۹ فارغ‌التحصیل زن در میان بیش از ۹۰ دانشجوی دیگر بود.

## حرفه
جوآن چاپل برای تکمیل تحصیلات جراحی عمومی خود به اوکلند رفت و در سال ۱۹۶۳ در کالج جراحان سلطنتی استرالیا مدرک جراحی عمومی خود را دریافت کرد. او دومین زن در نیوزیلند بود که مدرک تخصصی جراحی را به دست آورد. او پس از ژان سندل که در سال ۱۹۴۷ مدرک جراحی عمومی خود را دریافت کرده بود، دومین زن جراح عمومی در نیوزیلند محسوب می‌شد.
چاپل برای تحصیلات تکمیلی به خارج از کشور سفر کرد و از کشورهای استرالیا، بریتانیا و روسیه دیدن کرد. او با جراح دست *پل برند* در هند دیدار کرد و سپس به ایالات متحده سفر کرد، اگرچه که این سفر به دلیل اتهام فعالیت‌های ضد آمریکایی کوتاه شد و چاپل مجبور به ترک آمریکا شد.
چاپل در بازگشت به نیوزیلندی در دهه ۱۹۶۰، مسئول بخش جراحی پلاستیک در بیمارستان میدلمور شد و با ویلیام ماکسول همکاری می‌کرد.

چاپل به‌عنوان تنها جراح زن، نتوانست در جلسات منظم انجمن جراحی، که در باشگاه مردانه برگزار می‌شد، شرکت کند. شرایط او به عنوان یک جراح زن زمانی بدتر شد که او در سال ۱۹۷۲ یک مادر مجرد شد. او از مرخصی زایمان محروم شد و از سمت خود برکنار شد، که باعث جنجال بسیاری در اذهان عمومی شد.

چاپل بعداً به یک سمت پاره وقت در بخش حوادث و اورژانس بیمارستان اوکلند منصوب شد. چاپل تکنیک‌هایی را تمرین می‌کرد که در آن زمان غیرمتعارف تلقی می‌شدند. به‌طور خاص، او اهمیت دست زدن به بافت‌ها، نقش هموستاز، حفظ خونرسانی به بافت‌ها و اجتناب از بخیه‌های غیرضروری را آموزش داد. ایده‌های چاپل در میان جراحان دیگر پذیرفته نشد. در سال ۱۹۸۰ چاپل کتابی را منتشر کرد که رویکرد خود را در آن توضیح می‌داد، نام این کتاب *مراقبت و درمان زخم: چالش فیزیولوژیکی* بود. این کتاب که شامل مطالعات موردی و عکس‌های خودش در هنگام جراحی بود، در سال ۲۰۰۱ انتشار یافت و تجدید چاپ شد.

برخی از عکس‌های چاپل در تی پاپاپا نگهداری می‌شوند.

چاپل در ۲۲ می ۲۰۱۳ درگذشت و دختر و نوه‌اش از او به یادگار ماندند.

## جوایز و افتخارات
جوآن چاپل در سال ۱۹۹۳، مدال صدمین سالگرد حق رأی نیوزیلند را دریافت کرد.

در جشن تولد ملکه در سال ۲۰۰۱، چاپل یکی از نشان‌های شایستگی نیوزیلند را برای خدمات خود به پزشکی و جامعه دریافت کرد.

## منابع

رده:پزشکان سده ۲۰ (میلادی) اهل نیوزیلند
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آکلند
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه اتاگو
رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۴ (میلادی)
ایناموراگاساکی

[250px|بندانگشتی|موقعیت نسبی ایناموراگاساکی و پاس های مورد حمله [نیتا یوشی‌سادا]]
**ایناموراگاساکی** ، دماغه ای در انتهای غربی یویگاهاما (ساحل) در کاماکورا، کاناگاوا، استان کاناگاوا، ژاپن است.

## جستارهای وابسته
* شورش گنکو
* گنکو (۳۴-۱۳۳۱)
## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:پارک‌ها و فضاهای سبز در استان کاناگاوا
رده:دماغه‌های ژاپن
رده:کاماکورا، کاناگاوا
ساشا بانسه

**ساشا بانسه** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد.

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال بلژیگ و بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:بازیکنان باشگاه استاندارد لیژ
رده:بازیکنان باشگاه والنسین
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال جوانان بلژیک
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بلژیک
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان لیگ ۲ فوتبال فرانسه
رده:بازیکنان لیگ برتر فوتبال بلژیک
رده:بازیکنان لیگ حرفه‌ای چلنجر
رده:دور از وطن‌های اهل بلژیک در فرانسه
رده:دور از وطن‌های اهل بورکینافاسو در فرانسه
رده:زادگان ۲۰۰۱ (میلادی)
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بلژیک
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بلژیک
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بلژیک در آلمان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بورکینافاسو
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل بورکینافاسو در آلمان
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در فرانسه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آلمان
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
رده:بازیکنان باشگاه گروتر فورث
عمر بارو

**عمر بارو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو بود.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بروندبی اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه ایتوال فیلانت واگادوگو
رده:بازیکنان باشگاه بروندبی
رده:بازیکنان باشگاه فوتبال ماملودی سانداونز
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۱۹۹۸
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۰
رده:بازیکنان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۲
رده:بازیکنان سوپر لیگ فوتبال دانمارک
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:زادگان ۱۹۷۴ (میلادی)
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در دانمارک
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آفریقای جنوبی
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
ایو بنوا باتیونو

**ایو بنوا باتیونو** (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال گوریتسا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال نیم المپیک، باشگاه فوتبال پروجا، و باشگاه فوتبال امپولی اشاره کرد.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.

## منابع

* 

رده:افراد زنده
رده:افراد ساحل عاجی بورکینافاسویی‌تبار
رده:اهالی بورکینافاسو در سده ۲۱ (میلادی)
رده:بازیکنان باشگاه امپولی
رده:بازیکنان باشگاه پارما
رده:بازیکنان باشگاه سان مارینو
رده:بازیکنان باشگاه گوریتسا
رده:بازیکنان باشگاه هلاس ورونا
رده:بازیکنان تیم ملی فوتبال بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال سری بی
رده:بازیکنان فوتبال مرد اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان لیگ دسته اول فوتبال اسلوونی
رده:بازیکنان لیگا پرو
رده:زادگان ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل ساحل عاج در ایتالیا
رده:ورزشکاران دور از وطن اهل ساحل عاج در فرانسه
رده:ورزشکاران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن اهل بورکینافاسو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در آلبانی
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در فرانسه
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در ایتالیا
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در سان مارینو
رده:بازیکنان فوتبال مرد دور از وطن در اسلوونی
رده:هافبک‌های مرد فوتبال
نبرد کوته‌ساشی (۱۳۳۳)

**نبرد کوته‌ساشی** ، بخشی از لشکرکشی تعیین‌کننده کوزوکه-موساشی در طول جنگ گنکو (ژاپن) در ژاپن بود که در نهایت به شوگون‌سالاری کاماکورا پایان داد.

در ۱۱ مه ۱۳۳۳ در توکوروزاوا، سایتامای امروزی جنگ انجام شد و نیروهای امپراتوری ضد شوگون به رهبری نیتا یوشی‌سادا در مقابل نیروهای طرفدار شوگون و سلطنت خاندان هوجو به رهبری ساکورادا ساداکونی مقابل هم قرار گرفتند. روز بعد (۱۲ مه)، نیروها دوباره با یکدیگر در نبرد کومه‌گاوا درگیر شدند. نتیجه این دو روز یک پیروزی برای نیروهای امپراتوری بود که در کمتر از یک هفته به ۵۰ کیلومتری به طرف جنوب راهپیمایی کردند و در نهایت نیروهای شوگون را در جریان محاصره کاماکورا شکست دادند.

## جستارهای وابسته
* گنکو (۳۴-۱۳۳۱)

## منابع

* 

رده:آسیا در ۱۳۳۳ (میلادی)
رده:ژاپن در دهه ۱۳۳۰ (میلادی)
رده:ژاپن در سده ۱۴ (میلادی)
رده:نبردهای ژاپن
رده:توکوروزاوا، سایتاما