ماشینم را بران

***ماشینم را بران*** () فیلمی ژاپنی در ژانر درام به کارگردانی ریوسوکه هاماگوچی و بر اساس داستانی کوتاه به همین نام از مجموعه «مردان بدون زن» (۲۰۱۴) به قلم هاروکی موراکامی است. گرچه در نوشتن فیلم‌نامهٔ که نوشته هاماگوچی و تاکاماسا اوئه است؛ از تمام داستان‌های مجموعه الهام گرفته شده است. این فیلم محصول سال ۲۰۲۱ کشور ژاپن می‌باشد.

از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از نیشی‌جیما هیده‌توشی در نقش «یوسوکه کافوکو»، ریکا کیریشیما در نقش «اوتو کافوکو»، ماساکی اوکادا در نقش «کوجی تاکاتسوکی» و توکو میئورا در نقش «میساکی واتاری» نام برد.

## داستان
«یوسوکه کافوکو» بازیگر و کارگردان سرشناس تئاتر با «اوتو کافوکو»، فیلمنامه‌نویس جذاب ازدواج کرده است. اوتو داستان فیلم‌نامه‌های خود را در طول رابطه‌جنسی با یوسوکه تصور و آنها را برای او روایت می‌کند. اوتو پس از تماشای تئاتر همسرش به‌نام «در انتظار گودو»، یوسوکه را با همکار خود که یک بازیگر جوان و متکبر به‌نام «کوجی تاکاتسوکی» است، آشنا می‌کند. هنگامی که یوسوکه به خاطر به تعویق یک روزه پروازش، برای شرکت در جشنواره به خانه برمی‌گردد، متوجه می‌شود که همسرش در حال خیانت با مرد جوانی است؛ که تصور می‌کند کوجی است. او بی‌سر و صدا و بدون جلب‌توجه او را ترک می‌کند؛ و حتی پس از تماس اینترنتی همسرش، موضوع را با او مطرح نمی‌کند.

پس از تصادف رانندگی، یوسوکه به بیمارستان می‌رود و متوجه می‌شود که در یک چشمش آب‌سیاه دارد و باید قطره‌های چشمی تجویز شده را برای جلوگیری از نابینایی کامل، به صورت مداوم مصرف کند. مشخص می‌شود که آن‌ها فرزند ۴ ساله‌ای را بر اثر ذات‌الریه از دست داده‌اند؛ و بر سر بچه‌نداشتن به تفاهم رسیده‌اند. پس از برگشت از مسافرت، اوتو با او مهربانی می‌کند؛ و با هم در حالی سکس می‌کنند، که اوتو داستان فیلم‌نامه خود را برای او کامل‌تر می‌کند. یک روز، زمانی که یوسوکه به سر کار می‌رود، اتو به او می‌گوید که می‌خواهد بعدازظهر با او صحبت کند. یوسوکه دیرتر به خانه برمی‌گردد؛ و جسد اوتو را که در اثر خونریزی مغزی فوت کرده است؛ را می‌یابد. یوسوکه پس از تشییع جنازه‌اش، هنگام اجرای نمایش دایی وانیا (نمایشنامه چخوف) دچار اختلال می‌شود و قادر به ادامه نمایش نیست.

دو سال بعد، یوسوکه با ثبت قرارداد با یک شرکت تولید تئاتر، اقامت در هیروشیما را می‌پذیرد، جایی که او باید یک اقتباس چند زبانه از رمان عمو وانیا را کارگردانی و برروی صحنه ببرد. شرکت تئاتر از یوسوکه می‌خواهد که خودش رانندگی نکند؛ و رانندگی ماشین شخصی خود را که یک ساب ۹۰۰ توربو ۱۹۸۷ قرمز رنگ است؛ را به یک راننده زن جوان و ماهر به‌نام «میساکی واتاری» بسپارد.

یوسوکه، کوجی را که اخیراً به دلیل رفتار نامناسب به حرفه‌اش آسیب رسانده است؛ علی‌رغم سن کم و نگرانی‌ها برای رفتار نامنظمش، به عنوان بازیگر عمو وانیا انتخاب می‌کند. یک شب، یوسوکه با کوجی در یک بار ملاقات می‌کند؛ جایی که علی‌رغم تصور یوسوکه، کوجی اعتراف می‌کند، که اوتو را دوست داشته است؛ اما ادعا می‌کند که این یک عشق نافرجام بوده است.

در طول رانندگی، پیوندی عاطفی بین یوسوکه و میساکی شکل می‌گیرد. یوسوکه در مورد اتو و از دست دادن دخترشان، که در صورت حیات، هم‌سن و سال میساکی بود، به او می‌گوید. میساکی هم به او دربارهٔ مادر بدرفتارش که پنج سال قبل در رانش زمین فوت کرده بود؛ و بر اثر آن سانحه زخم برجسته‌ای روی گونه چپش بر جای مانده است؛ می‌گوید.

یوسوکه مجدداً از عدم کنترل کوجی بر متن، از او انتقاد می‌کند. کوجی که ناراحت است؛ مردی را دنبال می‌کند؛ که بدون اجازه از او عکس می‌گرفت. در طول رانندگی به خانه، یوسوکه در مورد نحوه سکس با اتو و شیوه گفتن فیلم‌نامه‌ها در طول رابطه‌جنسی و به ارگاسم رسیدنش و همچنین فراموشی فردا صبح اوتو و یادآوری متن برای نوشتن و اینکه تکرار این‌کار، باعث کم‌کردن غم از دست دادن فرزندشان شده بود؛ با کوجی صحبت می‌کند و فاش می‌کند که او از خیانت‌های همسرش اطلاع داشته است؛ اما سکوت کرده، زیرا معتقد بود که با وجود آن روابط، همسرش همچنان عاشق او بوده است. کوجی که برخورد یوسوکه با ماجرا را می‌بیند؛ داستان آخرین فیلمنامه اتو را که یوسوکه هرگز به‌طور کامل نشنیده بود؛ برای او کامل می‌کند.

چند روز بعد، پلیس در جلسه تمرین تئاتر، کوجی را دستگیر می‌کند، زیرا عکاس به دلیل جراحات وارده در درگیری جان خود را از دست داده بود. مدیران تئاتر به یوسوکه یک انتخاب پیشنهاد می‌کنند: یا نقش وانیا را خود یوسوکه اجرا کند؛ یا نمایش را به‌طور کلی لغو شود.

یوسوکه با گرفتن مهلت از مدیران، از میساکی می‌خواهد که او را به خانه دوران کودکی اش در هوکایدو ببرد. در طول سفر یوسوکه از احساسش می‌گوید؛ که اگر زودتر به خانه می‌آمد تا با بحثی که همسرش از او می‌خواست؛ داشته باشد؛ می‌توانست اوتو را نجات دهد. میساکی هم در طول سفر فاش می‌کند، که می‌توانست مادرش را در رانش زمین نجات دهد؛ اما این کار را نکرده است. آنها به بقایای خانه دوران کودکی میساکی می‌رسند؛ و با غم و اندوه تجربه شده جداگانه یکدیگر در مواجهه با شکست‌های عاطفی زندگی و در حالی که برف شروع به بارش می‌کند، همدیگر را به آغوش می‌کشند. سپس به هیروشیما بازمی‌گردند، جایی که یوسوکه نقش وانیا را بر عهده می‌گیرد و اجرای پرشوری را در برابر تماشاگران زنده و میساکی اجرا می‌کند.

میساکی خرید مواد غذایی در مارکت را تمام می‌کند و وارد ساب قرمز می‌شود. سگی در صندلی عقب منتظر اوست. او ماسک خود را برمی‌دارد و نشان می‌دهد که جای زخمش به سختی قابل مشاهده است.

## فیلم‌نامه
ریوسوکه هاماگوچی و تاکاماسا اوئه، نویسنده فیلمنامه بودند. این اساساً بر اساس داستان کوتاهی به همین نام توسط هاروکی موراکامی از مجموعه داستان کوتاه او به‌نام مردان بدون زن (۲۰۱۴) است. این فیلمنامه همچنین دارای عناصری از داستان‌های هاروکی موراکامی «شهرزاد» و «کینو» (هر دو نیز بخشی از مردان بدون زن) است.

تعدادی سکانس در فیلم گنجانده شد؛ که با طرح اصلی بررسی شده در داستان کوتاه موراکامی متفاوت بود؛ که از خلاصه کوتاهی از داستان کتاب مشخص است:

" «کافوکو»، یک بازیگر کهنه‌کار و مجرد، راننده بیست و چهار ساله «میساکی واتاری» را استخدام می‌کند تا برای او در اطراف توکیو به‌دلیل ابطال گواهینامه (به دلیل رانندگی تحت تأثیر دارو یا الکل) رانندگی کند. کافوکو در طول سفرهایشان گه‌گاه از زندگی خود به عنوان یک بازیگر و روابط خارج از ازدواج همسر فقیدش برای او می‌گوید. یکی از داستان‌ها شامل این است که چگونه او با معشوق نهایی خود تاکاتسوکی، به قصد آسیب رساندن به او دوست شد. با این حال، در طول دوستی شش‌ماهه آنها که عمدتاً در بارهای محلی صرف مشروبات الکلی شد، او هرگز نتوانست اطلاعات بدی پیدا کند و در عوض با مشاهدات تاکاتسوکی همدردی می‌کند. او همچنین هرگز از انگیزه‌های همسرش مطلع نمی‌شود و آن را نقطه کور در شناخت خود از همسرش می‌نامد. پس از شنیدن داستان او، میساکی خاطرنشان می‌کند که شاید همسرش رابطه‌ای با عشق نداشته است و این دلیل کافی برای انجام این کار بود. پس از فکر کردن در مورد این گزاره، او در حالی که به رانندگی ادامه می‌دهد به خواب می‌رود.

در برخورد با بازیگران و دنیای تئاتر، «ماشینم را بران» را می‌توان نمونه‌ای از آنچه گراهام وولف آن را «تئاتر-داستان» می‌نامد در نظر گرفت. اول اینکه در نسخه سینمایی، کارگردان گواهینامه ابطال شده ندارد؛ اما به او گفته می‌شود، که سیاست‌های مدیریت تئاتر مستلزم تعیین راننده برای او است. همچنین هاماگوچی و او قبل از اینکه با راننده خود ملاقات کند؛ قالب روایت توصیف خیانت زناشویی را به فیلمبرداری واقعی از خیانت به عنوان بخشی از مقدمه‌ای که منجر به مرگ همسرش اوتو می‌شود، تغییر دادند.

برای نسخه فیلم، *[[نیویورک تایمز]]* گزارش داد که فیلم‌نامه نویسان به شدت برای پویایی، داستان (کوتاه) را بسط داده‌اند؛ که یک بازیگر مرد بیوه جنسیت‌گرا و راننده زن بسیار جوان‌تر، که او را با ماشین «ساب» به حرکت درمی‌آورد.

همچنین داستان اصلی دارای یک ساب ۹۰۰ کانورتیبل زرد رنگ است، اما در فیلم به ساب ۹۰۰ توربو قرمز رنگ تغییر کرد؛ تا از نظر بصری منظره هیروشیما را تکمیل کند.

## تولید و انتشار
تولید این فیلم که توسط ریوسوکه هاماگوچی کارگردانی شده است؛ قرار بود در ابتدا در بوسان کره جنوبی ساخته شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به هیروشیما تغییر یافت. اولین نمایش جهانی فیلم در جشنواره فیلم کن به تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱ و در رقابت برای نخل طلا بود.

### فروش
این فیلم از ۸ آوریل ۲۰۲۲ در ایالات متحده و کانادا ۲٫۳ میلیون دلار و در سایر مناطق ۱۲٫۳ میلیون دلار به دست آورده است؛ یعنی مجموعاً ۱۴٫۷ میلیون دلار در سراسر جهان است. این فیلم در زمان نامزدی اسکار خود در ۸ فوریه ۲۰۲۲، ۹۴۴۰۰۰ دلار فروش داشت. از آن زمان تا ۲۰ مارس، ۱٫۱۵ میلیون دلار (افزایش ۱۲۲ درصدی)، در مجموع ۲٫۱ میلیون دلار دیگر فروش داشت. مجموع فروش فیلم تاکنون به رقم ۱۵٬۳۳۱٬۶۹۷ دلار رسیده است.

## موسیقی متن
ریوسوکه هاماگوچی مایل بود آهنگ بیتلز «ماشینم را بران» را که نام فیلم و داستان برگرفته از آن است؛ را بکار گیرد، اما چون گرفتن مجوز برای استفاده از آن بسیار دشوار بود. او در عوض یک قطعه کوارتت زهی از بتهوون را اضافه کرد که مستقیماً در داستان اصلی به آن اشاره شده است.

## جوایز
این فیلم در مجموع ۱۶۸ بار نامزد دریافت جایزه از فستیوال‌های معتبر جهانی فیلم گردید؛ و ۷۷ بار نیز موفق به دریافت آن گردید. از جمله مهم‌ترین جوایزی که این فیلم موفق به کسب آن گردید؛ می‌توان به:

برنده جایزه نخل طلا برای بهترین فیلم‌نامه در بخش اصلی در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم کن

برنده جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار

نامزد دریافت سه جایزه، بهترین فیلم‌برداری، بهترین کارگردان و بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار

بهترین فیلم خارجی زبان در هفتاد و نهمین مراسم گلدن گلوب

همچنین این اثر نخستین فیلم غیر انگلیسی زبان شد که از هر سه گروه مهم منتقدان ایالات متحده (انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس، حلقه منتقدان فیلم نیویورک و انجمن ملی منتقدان فیلم) جایزه بهترین فیلم را کسب کرد.

این فیلم تحسین منتقدان گسترده‌ای را دریافت کرد، و بسیاری آن را یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۲۱ اعلام کردند.

این فیلم به عنوان برنده اصلی جوایز آسیا و پاسیفیک ۲۰۲۳ انتخاب شد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 
* 

رده:برندگان بفتا بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان
رده:برندگان جایزه بهترین فیلم سال آکادمی فیلم ژاپن
رده:برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌ها به زبان ژاپنی
رده:فیلم‌های ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از داستان کوتاه
رده:فیلم‌های درام ۲۰۲۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ژاپنی
رده:فیلم‌های درباره بازیگران
رده:فیلم‌های درباره تئاتر
رده:فیلم‌های درباره خودرو
رده:فیلم‌های درباره سوگواری
رده:فیلم‌های ژاپنی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ژاپنی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در هیروشیما
رده:فیلم‌های مستقل ژاپن
رده:فیلم‌های واقع‌شده در توکیو
رده:فیلم‌های واقع‌شده در کره جنوبی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در هوکایدو
رده:فیلم‌های واقع‌شده در هیروشیما