سطح انتقال-ثبات

در طراحی مدار دیجیتال، **سطح انتقال‌رجیستر** یا **سطح انتقال‌ثَبّات**  یا **سطح آرتی‌ال** (ترازِ واگذاری نگاشتگرها به کوتاه *تَروانْگ* در این نوشته)  یک آهنجش برای بازنمایی برای مدارهای دیجیتال هماهنگ است.

یک مدار هماهنگ را به دو بخش می‌توان دید: بخشِ منطق ترتیبی (گویایی پیاپی)  و بخشِ منطق ترکیبی (گویایی آمیخته) . بخش ترتیبی مدار از رجیسترها ساخته می‌شود که لبه یا تراز یک سیگنال ساعت  هماهنگ می‌شوند. ها حافظه‌دار هستند و اندازهٔ نمونه برداری شده (صفر یا یک) را به یاد نگاه می‌دارند. ولی بخش ترکیبیِ مدار از پاره‌های بی‌حافظه ساخته می‌شود. به این پاره‌های بی حافظه را دروازهٔ گویایی  نیز می‌گویند. برای نمونه، کنشگر افزودن، بس‌شماری (ضرب)، یا عملگرهای بیت  می‌تواند پاره‌های سازنده یک مدار ترکیبی باشند. این دروازه‌ها می‌توانند به یکدیگر بپیوندند و یک پاره بزرگتر (همچنان بی‌حافظه) پدیدآورند. به همین سان، رجیسترها نیز از راه این مدارهای ترکیبی به یکدیگر می‌پیوندند. گزینش نام آهنجشِ *سطح انتقال رجیسترها* برای این نگاه به مدارهای هماهنگ نیز از همین رو است: گویی رجیسترها ورودی و خروجی تابع‌های انتقال هستند که به دست پارهٔ ترکیبی مدار ساخته شده‌اند. کاربرد «واگذاری» به این انگیزه است که اندازه‌های انباشته شده در نگاشت‌گرها به دست بخشِ ترکیبی مدار جابه‌جا می‌شوند.

آرتی‌اِل به‌خودی‌خود روش طراحی ریزتراشه نیست، به‌جای آن، یک بازنمایش  پُرکاربرد درونی در زبان‌های توصیف سخت‌افزار  است. به گفتار دیگر، مهندسان سخت‌افزار، مدار خود را در آهنجشی بالاتر می‌گمارند. لیک ابزارها و همگردان‌های  این زبان‌ها، مدارهای گماشته شده را به آرتی‌اِل می‌کاهند. برای نمونه، در وری‌لاگ ، مهندس سخت‌افزار می‌تواند از ساخت‌های مهارِ گردش ، که وام گرفته از زبان‌های نرم‌افزاری هستند، بهره برَد. گرچه ابزارهای پردازش این زبان، چنین ساخت‌هایی را در پایان به آرتی‌اِل می‌کاهند.

آرتی‌اِل پایین‌ترین یا واپس‌ترین آهنجش برای بهینه‌سازی یا ساخت ریزتراشه‌ها نیست. چه آن که گروهی دیگر از بازنمایی مدارها که آن را نِت‌لیست (تارفهرست:en:Netlist) خوانند نیز فراگیر است. دگرباشی این دو آهنجش باریک و گاه گنگ است؛ بنابراین در دید کلان، پاره‌های سازندهٔ یک نت‌لیست تک‌بیت  هستند و در آرتی‌اِل چندبیت. همچنین در برخی از ابزارها، سیگنال ساعت در تارفهرست همچون دیگر بیت‌ها است ولی در آرتی‌اِل جدا و هویدا است. به هر روی، سیم‌بندی پایانی یک تراشه همواره در سطح پایین‌تر از آرتی‌اِل بررسی و آمایش می‌شود.

تارفهرست را نیز گاه توصیف در سطح دروازه  نامند، تا به دگرباشی آن با آهنجش به کار رفته در در زبان‌های توصیفِ سخت‌افزاری پافشاری ورزند.

آهنجش‌های سطح‌بالای زبان‌های سخت‌افزاری را به‌دست ابزاری می‌کاهند که گاه آن را ابزار آمایش  و گاه همگردان (کامپایلر) گویند. ولی، بیشتر ابزارهای آمایش بازنمایشی که به تارفهرست می‌ماند را بهینه‌سازی می‌کنند. در برابر آن، یک همگردان روی آرتی‌اِل و آهنجش‌های سطح‌بالاتر کار می‌کند.

در همگردان‌های زبان‌های نرم‌افزاری نیز دانش‌واژه ترازِ واگذاری نگاشتگرها به کار می‌رود. ولی در آن جا آرتی‌اِل از واپسین بازنمایی‌ها برای تخصیص‌سازی رجیستری ماشین  به‌کار می‌رود. ولی در سخت‌افزار، آرتی‌اِل از بازنمایش‌های میانی یا آغازین است که سرانجام به تارفهرست دگرانده می‌شود. برای نمونه بنگرید به فیرتِل (FIRRTL) که یه بازنمایی آرتی‌اِل از زبانِ چیزِل (Chisel) است یا به آرتی‌اِل‌آی‌اِل (RTLIL) که بازنمایی درونی ابزار یُوسیس (Yosys، یک ابزار آمایش سخت‌افزار متن باز) از وری‌لاگ است.

مدل‌سازی تراکنشی سطح بالاتری از طراحی سامانه الکترونیکی است.

## جستارهای وابسته
* مسیرداده
* خودکارش طراحی الکترونیکی (EDA)
* سطح-سامانه الکترونیکی
* ماشین حالت-محدود با مسیرداده
* طراحی مدار مجتمع
* مدار هماهنگ
* ماشین حالت الگوریتمی

### تخمین توان
* معادل دروازه
* بهینه‌سازی توان (EDA)
* نویز گاوسی

## منابع

رده:خودکارسازی طراحی الکترونیکی