ئی-سلکتین

**ئی-سلکتین**  که با نام‌های **CD62E**، **مولکول ۱ چسبندگی لکوسیت-اندوتلیال** (ELAM-1) و **مولکول ۲ چسبندگی سلول اندوتلیال-لکوسیت** (LECAM2) هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «*SELE*» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین یک مولکول چسبندگی سلول است که فقط در سلول‌های لایه درون‌رگی یافت می‌شود و توسط سیتوکین‌ها فعال می‌شود. همچون سایر سلکتین‌ها، ئی-سلکتین نیز نقش مهمی در فرایند التهاب ایفا می‌کند. تولید ئی-سلکتین با افزایش بیانِ پی-سلکتین تشدید می‌شود که این نیز به نوبهٔ خود در پاسخ به خانواده اینترلوکین ۱، فاکتور نکروز توموری آلفا و لیپوپلی ساکارید ترشح می‌شود. جایگاه ژنی ئی-سلکتین بر روی کروموزوم ۱ در مجاورت جایگاه ژنی ال-سلکتین قرار دارد.

## ساختار
ئی-سلکتین ساختار کاست‌مانند دارد: یک انتهای آمینی، یک دومِـین لکتین نوع سی، یک دومِـین شبه فاکتور رشد اپیدرمی، ۶ واحد دومِـین سوشی و یک دُم سیتوپلاسمی درون‌سلولی. ئی-سلکتین در سال ۱۹۹۴ میلادی کشف شد و نحوهٔ اتصال آن به سیالیل-لوئیس ایکس در سال ۲۰۰۰ مشخص گردید.

## عملکرد
### نقش در التهاب
هنگام بروز التهاب، ئی-سلکتین نقش مهمی در تراگذری گلبول‌های سفید به مکان آسیب‌دیده دارند. رهاسازی خانواده اینترلوکین ۱ و فاکتور نکروز توموری آلفا در محل التهاب موجب تحریک و افزایش ساخت ئی-سلکتین در سلول‌های لایه درون‌رگی مجاور می‌شود. کموکین‌های ناشی از پاسخ التهابی با ورود به خون، سبب شل‌شدن و حرکت گلبول‌های سفیدی می‌شوند که محکم به سطح درونی لایه درون‌رگی چسبیده‌اند.

پی-سلکتین هم اثر مشابهی دارد، با این تفاوت که به‌دلیل ذخیره‌شدنش در درون ریزدانهٔ درون سلول، رهاشدگی‌اش چند دقیقه‌ای زمان لازم دارد و مثل ئی-سلکتین فوری و سریع رها نمی‌شود. البته آغاز بیان بیانِ ئی-سلکتین حدود ۲ ساعت پس از ترشحِ سیتوکین‌ها و حداکثر میزان بیانِ ئی-سلکتین حدود ۶ تا ۱۲ ساعت پس از تحریکِ سیتوکین‌ها رخ می‌دهد و ظرف ۲۴ ساعت نیز به‌حالت عادی باز می‌گردد.

### نقش در سرطان
ئی-سلکتین نخستین بار به‌عنوان یک گیرندهٔ تراپوسته‌ای که به‌دنبال بروز التهاب توسط سلول‌های لایه درون‌رگی ترشح شده و چسبندگی سلول‌های سرطانی مونوسیتیک یا HL60 را تنظیم می‌کند، کشف شد. این یافته موجب تشکیل این فرضیه شد که سلول‌های سرطانی به‌منظور تحریک ئی-سلکتین و متاستاز دوردست، اینترلوکین ۱ بتا و فاکتور نکروز توموری آلفا ترشح می‌کنند. این موضوع سبب می‌شود تا این سلول‌های سرطانی بتوانند در جریان خون حرکت کرده و با عبور از لایه درون‌رگی به مکان‌های دیگر پخش شوند. مثلاً ئی-سلکتین‌های متصل به سلول‌های سرطان روده بزرگ می‌توانند احتمال متاستاز این تومور را افزایش دهند و بقیه تومورها هم می‌توانند به ئی-سلکتین از طریق گلیکوپروتئین و لیگاندهای گلیکولیپیدی متصل شوند.

### نشانگر زیستی
از ئی-سلکتین به‌عنوان نشانگر زیستی برای احتمال وقوع متاستاز ناشی از چندین نوع سرطان از جمله سرطان روده بزرگ و احتمال عود آنها استفاده می‌شود.

### پلی‌نوروپاتی مرتبط با بیماری‌های بحرانی
در برخی حالات که قند خون بالا می‌رود، همانند سِـپسیس، بیانِ ئی-سلکتین تشدید می‌شود و در نتیجه نفوذپذیری رگ‌ها هم افزایش می‌یابد. این واقعه سبب ورم لایه درون‌رگی موجود در ماهیچه‌های اسکلتی و بروز ایسکمی و در نهایت نکروز آنان می‌گردد. به‌همین سبب است که علائم «پلی‌نوروپاتی مرتبط با بیماری‌های بحرانی» ظاهر می‌شود. برخی داروهای گیاهی سنتی چینی همچون بربرین، میزان تولید ئی-سلکتین را کاهش می‌دهد.

### آنوریسم مغزی
ئی-سلکتین از طریق تشدید التهاب و تضعیف دیوارهٔ رگ‌ها، در تشکیل آنوریسم مغزی نقش دارد.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:پروتئین‌های چسبندگی سلول
رده:زیست‌نشانگرها
رده:ژن‌های روی کروموزوم ۱ انسان
رده:سلکتین‌ها
رده:گلیکوپروتئین
رده:گیرنده‌های تراغشایی
رده:مجموعه تمایزی