open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
آندرداگس

***آندرداگس*** یا ***بازنده‌ها*** (انگلیسی: The Underdoggs) یک فیلم کمدی ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی چارلز استون سوم و نویسندگی دنی سگال و آیزاک شامیس است. در این فیلم اسنوپ داگ، تیکا سامپتر، اندرو شولز، مایک اپس، کال پن، کندی بوروس و جرج لوپز به ایفای نقش پرداخته‌اند.

در ابتدا قرار بود این فیلم در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳ در سینماها اکران شود، اما تاریخ اکران بعداً به ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴ تغییر یافت. در دسامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که این فیلم از اکران در سینماها خارج می‌شود و در آن تاریخ در پاسخ به کاهش فیلم‌های کمدی با رتبه R که در تابستان آن سال به خوبی در گیشه قرار گرفتند، مستقیماً در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد.

## داستان
داستان فیلم دربارهٔ جیسن جنینگز، یک بازیکن سابق NFL است که به منظور جلوگیری از ورود به زندان، تصمیم می‌گیرد با مربیگری یک تیم فوتبال جوانان موافقت کند. او با توجه به تلاش برای بازگشت به حرفه‌اش، در دنیای تیم فوتبال جوانان قدم می‌گذارد و با مشکلات و چالش‌هایی روبرو می‌شود که این تیم را تا به امروز ندیده‌است.

## تولید
فیلمبرداری در آتلانتا، جورجیا در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و به مدت هفت هفته فیلمبرداری شد.

## بازخوردها
در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۹ منتقد، امتیاز ۳۹ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «عموماً نامطلوب» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* ''آندرداگس'' در آمازون پرایم ویدئو
* 
رده:اسنوپ داگ
رده:فیلم‌های آمازون
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اصلی آمازون پرایم ویدئو
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره فوتبال آمریکایی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در آتلانتا
رده:فیلم‌های کمدی ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ورزشی ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های مترو گلدوین میر
رده:فیلم‌های ورزشی کمدی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
موزه هنر تولیدو

**موزه هنر تولیدو** () یک موزه هنری شناخته‌شده بین‌المللی است که در بخش اولد وست اند تولیدو، اوهایو واقع شده است. این موزه با مساحتی کمی بیش از ۲۶٬۰۰۰ متر مربع و ۴۵ گالری، دارای مجموعه‌ای با بیش از ۳۰٬۰۰۰ شی و اثر هنری است. این موزه توسط ادوارد لیبی شیشه‌گر اهل تولیدو، در سال ۱۹۰۱ بنیان گذاشته شد و در سال ۱۹۱۲ به مکان فعلی‌اش، ساختمانی با معماری احیای یونانی طراحی شده توسط ادوارد بی. گرین و هری دبلیو واچر، نقل مکان کرد. این موزه به طور متوسط حدود ۳۸۰٬۰۰۰ بازدیدکننده در سال دارد.

ساختمان اصلی موزه هنر تولیدو دو بار در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ توسعه یافت. ساختمان‌های دیگر نیز در سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۶ افزوده شدند. ساختمان اصلی موزه شامل ۴٫۵ هکتار از زمین در دو سطح است. امکانات شامل پانزده استودیوی آموزشی، یک سالن کنسرت پریستایل با ۱۷۵۰ صندلی، یک سالن سخنرانی با ۱۷۶ صندلی، یک کافه و فروشگاه هدیه است. برنامه گسترده چندساله‌ای برای گسترش پردیس ۴۰ هکتاری این موزه برنامه‌ریزی شده و اجرای آن در حال حاضر در میانه راه قرار دارد.

یازدهمین و مدیر فعلی موزه هنر تولیدو، آدام ام. لوین است.

## مجموعه آثار
این موزه مجموعه‌های عمده‌ای از آثار هنری شیشه‌ای و هنر اروپایی و آمریکایی سده‌های نوزدهم و بیستم و همچنین مجموعه‌های کوچک اما متمایز از هنر رنسانس، یونانی، رومی و ژاپنی را در خود جای داده است. آثار فردی برجسته عبارتند از: تاج گذاری سنت کاترین اثر پیتر پل روبنس؛ بلوف مرد کور اثر ژان اونوره فراگونار؛ خانه‌های اوور اثر ونسان ون گوگ؛ آثار کوچک رامبرانت و ال گرکو؛ و آثار مدرن توسط ویلم دکونینگ، هنری مور و سول لویت. 

دیگر هنرمندان این مجموعه دائمی عبارتند از: هانس هلباین پسر، توماس کول، ویلیام ترنر، جاسپر فرانسیس کراپسی، جیمز تیسو، ادگار دگا، کلود مونه، پل سزان، آنری ماتیس، خوان میرو، پابلو پیکاسو، الکساندر کالدر، روماری بیردن، چاک کلوز و آنزلم کیفر.

## نگارخانه

File:Claude Monet - Water Lilies - Google Art Project.jpg|نیلوفرهای آبی اثر کلود مونه، ۱۹۲۲
File:Vincent van Gogh - Wheat Fields with Reaper, Auvers - Google Art Project.jpg|گندم‌زارها اثر ونسان ون گوگ، ۱۸۸۸
File:Pierre-Auguste Renoir - Road at Wargemont - Google Art Project.jpg|جاده‌ای در ورجمونت اثر پیر اگوست رنوآر، ۱۸۷۹
File:Thomas Cole - Architect’s Dream - Google Art Project.jpg|رویای معمار اثر توماس کول، ۱۸۴۰


## منابع

* 

## پیوند به بیرون

*موزه هنر تولیدو در هنرها و فرهنگ گوگل

رده:موزه‌ها و نمایشگاه‌های هنر در اوهایو
رده:موزه‌های تولیدو، اوهایو
رده:دانشگاه تولیدو
رده:موزه‌های مصرشناسی در ایالات متحده آمریکا
رده:موزه‌های هنرهای آسیایی در ایالات متحده آمریکا
رده:موزه‌ها و نگارخانه‌های هنری بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۰۱ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۰۱ (میلادی) در اوهایو
رده:موزه‌ها و نمایشگاه‌های شیشه
ابراهیم (سلطان کلانتان)

**سلطان ابراهیم ابن المرحوم سلطان محمد چهارم** (جاوی: سلطان إبراهیم ابن المرحوم سلطان محمد ۴؛ زادهٔ  – درگذشت ) کی‌سی‌ام‌جی (KCMG) از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۶۰ سلطان کلانتان بود.

او که در ایستانا بالای بسار در کوتا بهارو بدنیا آمد، پدرش سلطان محمد چهارم، سلطان کلانتان و مادرش سلطانه زینب بنت نیک وان محمد امین بود. در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۱۱، پدرش به او عنوان «تنگکو سری ایندرا مهکوتا کلانتان» اعطاء کرد و در روز ۲۱ آوریل ۱۹۲۱ جانشین بلافصل گردید.

## منابع

* 

رده:افراد مالزیایی مالایی‌تبار
رده:اهالی کوتا بهارو
رده:درگذشتگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۹۷ (میلادی)
رده:شوالیه‌های فرمانده نشان سنت مایکل و سنت جورج
رده:مسلمانان اهل مالزی
کنت سیمونیچ

بندانگشتی|252x252پیکسل|کنت ایوان اوسیپوویچ سیمونیچ
**کنت ایوان اوسیپوویچ سیمونیچ** (متولد ۱۷۹۴ در سبنیکو، دالماسی - متوفی در سال ۱۸۵۱ در ورشو)، یک افسر نظامی و سیاستمدار روس بود. پس از الحاق دالماسی به فرانسه بر اساس معاهده وین یا شونبرون (۱۸۰۹)، کنت سیمونیچ به صفوف نیروهای ناپلئون پیوست و در سال ۱۸۱۲ با درجه کاپیتان گردان کورسی، در لشکرکشی علیه روسیه شرکت کرد. او در نبرد کراسنویه اسیر شد و به کازان فرستاده شد.

معاهده پاریس در سال ۱۸۱۴، امکان بازگشت او به میهن خود را فراهم کرد، اما در آن زمان دالماسی بخشی از اتریش شد و به همین دلیل که نمی‌خواست به دربار اتریش خدمت کند، از روسیه درخواست حمایت کرد. او در سال ۱۸۱۶، به عنوان کاپیتان هنگ پیاده‌نظام کرمنچوگ و در سال ۱۸۱۸ به درجه سرگرد ارتقا یافت و به یکی از هنگ‌های جیگر در قفقاز منتقل شد. از سال ۱۸۲۲ فرمانده گردان هنگ گرنادیر گرجستان شد و از سال ۱۸۲۵ با درجه سرهنگ دوم، فرمانده این هنگ شد. او در لشکرکشی علیه آجاریان (۱۸۲۲) و در جریان جنگ روسیه و ایران در سالهای ۱۸۲۶–۱۸۲۸ در نبرد الیزوتپل (۱۸۲۶) شرکت کرد که به خاطر آن نشان سنت را دریافت کرد. در اینجا بود که او از ناحیه پای چپ به شدت مجروح شد. او با هنگ خود در لشکرکشی ایران در سال ۱۸۲۷ و در جنگ روس و ترکیه ۱۸۲۸–۱۸۲۹ شرکت کرد.

در سال ۱۸۳۰ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۸۳۲ به عنوان وزیر مختار در ایران منصوب شد. در سال ۱۸۳۸ به عنوان مستشار در جنگ هرات که توسط نیروهای ایرانی به فرماندهی شخص محمد شاه محاصره شده بود، شرکت کرد. در همان سال از ایران فراخوانده شد. در سال ۱۸۴۳ به درجه سپهبدی ارتقا یافت.

## منابع

رده:نظامیان
رده:نظامیان روس کشته‌شده در جنگ
عروسی زیبا

***عروسی زیبا*** (به انگلیسی: Beautiful Wedding) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی راجر کامبل است. این فیلم بر اساس رمان «عروسی زیبا» نوشته چیمی مک گوایر در سال ۲۰۱۳ ساخته شده‌است و دنباله‌ای برای فاجعه زیبا (۲۰۲۳) است.

این فیلم از ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴ برای دو شب در سینماها اکران شد. این فیلم توسط ورتیکال انترتینمنت در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴ روی پلتفرم‌های دیجیتال اکران شد.

## تولید
فیلمبرداری اصلی در پایان سال ۲۰۲۲ در جمهوری دومینیکن انجام شد.

## داستان
ابی و تراویس را دنبال می‌کند که پس از یک شب دیوانه وار در لاس وگاس، متوجه می‌شوند که ازدواج کرده‌اند. آنها برای ماه عسل با دوستان و خانواده به مکزیک می‌روند.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
* 
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام رمانتیک آمریکایی
رده:فیلم‌های راجر کامبل
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ایلینوی
رده:فیلم‌های دنباله
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۲۰۲۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های دنباله آمریکایی
رده:فیلم‌های ورتیکال انترتینمنت
مریم عبدالعزیز

**مریم عبدالعزیز** (زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۶) که با نام **مریم عزیز** نیز شناخته می‌شود، همسر سابق سلطان حسن البلقیه است که از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ همسر او بود.

## اوایل زندگی
مریم به عنوان سومین فرزند عبدالعزیز بن عبدالله، که قبلاً به نام جیمز بل شناخته می‌شد، و پنگیران حاجه رشیده (همسر دوم او)، در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۵۶ به دنیا آمد. اصل و نسب پدرش انگلیسی و ژاپنی است. او به عنوان مهماندار هواپیمایی رویال برونئی (RBA) کار می‌کرد و بعداً به پرواز سلطان منتقل شد.

## ازدواج
مریم در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۱ در بندر سری بگاوان به‌عنوان همسر دوم سلطان حسن البلقیه با ازدواج کرد. لقب *دولی یانگ ترامات مولیا پنگیران ایستری* به او اعطا شد. آنها با هم چهار فرزند دارند که شاهزاده عبدالعظیم، شاهزاده عظمه، شاهزاده فاضله، و شاهزاده عبدالمتین هستند. همچنین مشخص شد که او یک دخترخوانده به نام عفیفه عبدالله دارد

پس از اولین ملاقات در سال ۱۹۸۰، این زوج در فوریهٔ ۲۰۰۳ طلاق گرفتند. شاهزاده صوفری، برادر سلطان حسن البلقیه، در ۲ فوریهٔ ۲۰۰۳ اطلاعیه‌ای را در تلویزیون رسمی اعلام کرد که طبق آن، سلطان حسن البلقیه و همسرش مریم عبدالعزیز براساس قوانین شریعت از یکدیگر طلاق می‌گیرند. در مؤسسات دولتی و تجاری، چندین تصویر از همسر سابق سلطان که در کنار عکس‌های او و همسر اولش به نمایش گذاشته شده بود، پس از اعلام طلاق به سرعت از میان برداشته شدند. پادشاه ۱۰۰ روز فرصت داشت تا بدون نیاز به عهد ازدواج جدید نظر خود را تغییر دهد، اما هیچ توضیحی برای طلاق داده نشد.

## مشارکت‌های اجتماعی
پوسط احسان العامره الحجه مریم یک موسسهٔ خیریه و غیرانتفاعی است که به ارائهٔ آموزش، توانبخشی و فرصت‌های آموزشی با کیفیت بالا برای افراد با نیازهای ویژه اختصاص دارد. مریم به عنوان حامی پوسات احسان فعالیت می‌کند. این مرکز با هدف بهبود زندگی افراد دارای معلولیت تأسیس شد.

## میراث
بندانگشتی| مسجد العامره الحجه مریم

### جای‌نام‌ها
* بیمارستان پنگیران ایستری حاجه مریم (بیمارستان PIHM)، محل چهارمین بیمارستان بزرگ منطقه‌ای کشور است و در شهر بنگر ناحیهٔ تمبورونگ واقع شده‌است.
* مدرسهٔ راهنمایی پنگیران ایستری حاجه مریم (SMPIHM)، مدرسه‌ای در کامپونگ سراسا.
* مسجد الامیرة الحجه مریم، محل عبادت در کامپونگ جرودونگ.

### افتخارات
جوایز ملی مریم پس از طلاقش در سال ۲۰۰۳ لغو شد، با وجود این، او هنوز عنوان *داتین پادوکا سری* را تا سال ۲۰۲۲ دارد او جوایز زیر را دریافت کرده‌است:

#### ملی
* 50x50پیکسل نشان خانوادهٔ سلطنتی برونئی (۱۱ آوریل ۱۹۸۷)
* 50x50پیکسل عالی‌ترین نشان درجه یک شجاعت (۲۹ نوامبر ۱۹۹۶)
* 50x50پیکسل مدال سلطان حسن البلقیه (۱ اوت ۱۹۶۸)

#### خارجی
* :
** 50x50پیکسل نشان عالی حصار بزرگ رنسانس (۱۹ دسامبر ۱۹۸۴)
* :
** 50x50پیکسل مدال خدمات مالزی (۱۱ آوریل ۱۹۸۷)
** 50x50پیکسل نشان خانوادهٔ سلطنتی کلانتان (۷ مارس ۱۹۹۹)
** 50x50پیکسل نشان خانوادهٔ سلطنتی جوهور درجه یک (۶ مارس ۱۹۹۷)
** 50x50پیکسل نشان تاج جوهور نایت فرمانده بزرگ (۱۱ آوریل ۱۹۸۷)
** 50x50پیکسل نشان ستارهٔ شاخدار فرمانده شوالیه ساراواک (DA) – «داتوک آمار»
* :
** 50x50پیکسل نشان اعظم موگونگوا (۶ آوریل ۱۹۸۴)
* :
** 50x50پیکسل درجه عالی فضایل (۱۷ دسامبر ۱۹۸۴)
* :
** 50x50پیکسل نشان صلیب بزرگ از دستور چولا چوم کلائو (۲۰۰۲)

## منابع

رده:افراد زنده
رده:تاریخ تولدهایی که در ویکی‌داده نیستند
رده:دودمان‌های پادشاهی برونئی
رده:زادگان ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:زنان اهل برونئی
رده:مسلمانان اهل برونئی
دنیس شرودر

**دنیس مایک شرودر** (; متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳) یک بسکتبالیست حرفه ای آلمانی است که برای بروکلین نتس در اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) بازی می‌کند. او قبلاً برای برانشوایگ و براونشوایگ در آلمان بازی کرده است، قبل از اینکه پنج فصل اول خود را در NBA با آتلانتا هاوکس و دو سال را با اوکلاهما سیتی تاندر گذراند. او تنها مالک تیم شهر خود در آلمان از بوندسلیگا است و از سال ۲۰۱۸ سهامدار اکثریت این تیم بوده است

در سال ۲۰۲۳، او تیم ملی آلمان را به اولین قهرمانی خود در جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳ کمک کرد و به عنوان بهترین جام جهانی انتخاب شد.

## زندگی شخصی
بندانگشتی|شرودر و خانواده اش
شرودر از پدری آلمانی و مادری گامبیایی است. او اظهار داشت که بعد از فوت پدرش در سال ۲۰۰۹ روی حرفه بسکتبال خود تمرکز کرد شرودر پیراهن شماره ۱۷ را به افتخار پدرش می‌پوشد زیرا شماره مورد علاقه او بود. او و برادرش هر دو به شدت با اسکیت بورد درگیر بودند تا اینکه در ۱۱ سالگی با بسکتبال آشنا شدند شرودر یک خواهر کوچکتر نیز دارد. کارگزار او آدمولا اوکولاجا بازیکن ملی پوش بسکتبال آلمان بود.

شرودر متأهل و دارای سه فرزند است.

شرودر به‌خاطر تکه‌های «امضا» موهای بلوند سفید شده‌اش که پس از ترک آلمان به ایالات متحده از آن استفاده کرد، شناخته شد. این کار به پیشنهاد مادرش بود که فکر می‌کرد به مردم کمک می‌کند تا او را در انظار عمومی بشناسند.

شرودر یک مسلمان است. قبل از بازی و قبل از خواب نماز می‌خواند. شرودر یک تیتتال است و هرگز در زندگی اش الکل مصرف نکرده است.

شرودر به دلیل وجود پروتکل‌های کووید ۱۹ در دو موقعیت مختلف بازی‌ها را از دست داد. در ماه مه ۲۰۲۱، او گفت که تنها بازیکن لیکرز است که در برابر این بیماری واکسینه نشده است.

## منابع
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
رده:بازیکنان بسکتبال در المپیک تابستانی ۲۰۲۴
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
دنیس شرودر
راهب و تفنگ

***راهب و تفنگ*** (به انگلیسی: The Monk and the Gun) یک فیلم کمدی-درام ۱۰۷ دقیقه‌ای محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی مشترک پاوو چوینینگ دورجی با بازی تاندین وانگچوک، دکی لامو، پما زانگمو شرپا، تاندین سونام، هری آینهورن، چویینگ جاتشو، تاندین فوبز، یوپل لندوپ سلدن و کلسانگ چویای است، این فیلم محصول مشترک بین بوتان، تایوان، فرانسه، آمریکا و هنگ کنگ می‌باشد.

این فیلم به‌عنوان ورودی فیلم بوتان برای بهترین فیلم بلند بین‌المللی در نود و ششمین جوایز اسکار انتخاب شد، و یکی از ۱۵ فیلم نهایی در فهرست نهایی دسامبر ۲۰۲۳ بود.

## داستان
داستان در سال ۲۰۰۶ و در دوره‌ای که در کشور بوتان شروع به دریافت اینترنت و تلویزیون کرده، می‌گذرد. فیلم همچنین به انتخابات و فرایند جدید دموکراسی در بوتان می‌پردازد. داستان دربارهٔ راهب جوانی است که به دنبال تفنگی برای استاد پیر خود می‌گردد. فیلم با در نظر گرفتن اهمیت سنت در فرایند تغییر اجتماعی و سیاسی به تصویر کشیده شده است، با نگاهی هم به امیدواری و هم به تردید نسبت به مدرنیزاسیون بوتان.

## بازیگران
* هری آینهورن در نقش ران کلمن
* تاندین وانگچوک در نقش تاشی
* دکی لامو در نقش تومو
* پما زانگمو شرپا در نقش تشرینگ یانگدن
* تندین سونام در نقش بنجی
* چویینگ جاتشو در نقش چوفل
* تاندین فوبز در نقش فوربا
* یوفل لنداپ سلدن
* کلسنگ چویی

## انتشار
راهب و تفنگ اولین نمایش جهانی خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ در پنجاهمین جشنواره فیلم تلوراید انجام داد، و سپس در ۹ سپتامبر در بخش مرکزی چهل و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. همچنین در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در بخش «پنجره‌ای رو به سینمای آسیا» دعوت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. در اکتبر ۲۰۲۳، رودساید اترکشنز حقوق پخش فیلم در آمریکای شمالی را به دست آورد، و اکران در ایالات متحده برای ۲ فوریه ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده است.

## بازخوردها
این فیلم نقدهای مثبت زیادی دریافت کرده است. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز ۹۲ درصد از ۳۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۸ از ۱۰ مثبت هستند. در اجماع این وب‌سایت آمده است: «راهب و تفنگ، در احاطهٔ بینش‌های تکان‌دهنده‌اش با لایه‌ای ملایم از کمدی جذاب، یک طنز سیاسی به موقع است که بر شکنندگی دموکراسی تأکید می‌کند».

در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۱۳ منتقد، امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «به‌طور کلی مطلوب» است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 
رده:فیلم‌های ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام آمریکایی
رده:فیلم‌های درام تایوان
رده:فیلم‌های درام فرانسوی
رده:فیلم‌های درباره انتخابات
رده:فیلم‌های درباره مذهب
رده:فیلم‌های فرانسوی به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری‌شده در بوتان
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در بوتان
عمر علیپوراقدم

**عمر علیپوراقدم**  (زاده ۱۳۴۰، ماکو) نمایندهٔ  دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ماکو و شوط و پلدشت و چالدران در استان آذربایجان غربی است که با کسب حدود ۴۵٫۰۰۰ رایبه مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد.

## جستارهای وابسته
* فهرست نمایندگان دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی

## منابع

رده:افراد زنده
رده:اهالی ماکو
رده:زادگان ۱۳۵۹
رده:نمایندگان دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی
آذر ولاش

بندانگشتی|نقشه قلمرو حکمرانی آذر ولاش شاهزاده‌ای ایرانی
**آذر ولاش** شاهزاده‌ای ایرانی از خاندان کارن و از نوادگان بزرگمهر بود که در دوران آخرین پادشاه ساسانی (یزدگرد سوم) بر تبرستان و گرگان فرمان می‌راند.

قلمرو آذر ولاش توسط گیل گاوباره (نوه جاماسپ شاه ساسانی) مورد تهدید قرار گرفت، ازاین‌رو آذر ولاش از یزدگرد سوم درخواست یاری نمود، ولی یزدگرد پس از آگاهی از تبار ساسانی گیل گاوباره دستور داد که آذر ولاش تسلیم او شود. چندی پس از آن، آذر ولاش در حین بازی چوگان بر اثر افتادن از اسب خود جان سپرد. یکی از نوه‌های آذر ولاش که ولاش نام داشت، از سال ۶۶۵ تا ۶۷۳ میلادی بر تبرستان فرمان راند.

## منابع

رده:اهالی ایران در سده ۷ (میلادی)
رده:خاندان کارن
رده:درگذشتگان سده ۷ (میلادی)
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
قلعه میازو

**قلعه میازو** () یک قلعه ژاپنی به سبک زمین مسطح  است که   در میازو، کیوتو، استان کیوتو، ژاپن قرار دارد. در زمان نبرد سکیگاهارا این قلعه در اختیار خاندان هوسوکاوا بود.

## جستارهای وابسته
* هوسوکاوا تاما

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:تاریخ استان کیوتو
رده:قلعه‌ها در استان کیوتو
رده:ولایت تانگو
میزونو (کیوتو)

280px|بندانگشتی|میزونو
**میزونو** ، یک دهکده (村) و زمین کشاورزی که در استان کیوتو، کیوتانگو، کیوتو قرار دارد. در سال ۱۵۸۲ پس از حادثه معبد هوننو سومین دختر آکچی میتسوهیده به نام هوسوکاوا تاما به دستور شوهرش هوسوکاوا تادائوکی در این مکان زندانی شد.

## پانویس

رده:استان کیوتو
زمین‌لرزه ۱۵۸۶ تنشو

**زمین‌لرزه ۱۵۸۶ تنشو** یا **زمین‌لرزه تنشو** ، در ۱۸ ژانویه ۱۵۸۶ در ژاپن در ساعت ۲۳:۰۰ به وقت زمان استاندارد ژاپن رخ داد. این زمین لرزه دارای بزرگی تخمینی لرزه‌ای (مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) (MJMA (مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) ۷٫۹ بود.

## منابع

* 

رده:آسیا در ۱۵۸۶ (میلادی)
رده:تاریخ استان ایشیکاوا
رده:تاریخ استان شیزوئوکا
رده:تاریخ استان کیوتو
رده:تاریخ استان گیفو
رده:دریای ژاپن
رده:دوره سن‌گوکو
رده:زمین‌لرزه‌های ژاپن
رده:زمین‌لرزه‌های گسیخت مدفون
رده:زمین‌لغزش‌ها در ژاپن
رده:ژاپن در ۱۵۸۶ (میلادی)
رده:سونامی‌ها در ژاپن
زمین‌لرزه کیچو-فوشیمی ۱۵۹۶

**زمین‌لرزه کیچو-فوشیمی ۱۵۹۶** ، در ۵ سپتامبر ۱۵۹۶ ژاپن را لرزاند. زمین لرزه با قدرت ۷٫۵ ± 0.25 MJMA(مقیاس‌های بزرگی لرزه‌ای) لرزش شدیدی ایجاد کرد (ارزیابی شده در شیندو ۶ (مقیاس شدت لرزه‌ای مرکز هواشناسی ژاپن) در سراسر منطقه کانسای ویرانی در کیوتو ثبت شد و بیش از ۱۲۰۰ نفر کشته شدند.

## جستارهای وابسته
* زمین‌لرزه کوبه

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:آسیا در ۱۵۹۶ (میلادی)
رده:زمین‌لرزه‌های ژاپن
رده:ژاپن در دهه ۱۵۹۰ (میلادی)
ابوالفضل اجاره‌دار

**ابوالفضل اجاره‌دار** سیاستمدار ایرانی و در سال ۱۳۶۱ برای مدت کوتاهی وزیر مشاور و سرپرست سازمان بهزیستی در دولت میرحسین موسوی بود.

اجاره دار فارغ‌التحصیل دانشکده خدمات اجتماعی بود. بعد از انقلاب در واحد پیگیری شورای انقلاب مشغول به کار شد و سپس با ایجاد سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به عنوان نخستین رئیس این سازمان منصوب شد.

او نیز مانند برادرش حسن اجاره‌دار از اعضای حزب جمهوری اسلامی و شورای مرکزی آن بود. حسن اجاره‌دار در جلسه بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته و ابوالفضل اجاره‌دار در این حادثه مجروح شد. وی سپس در تأسیس حزب اعتدال و توسعه شرکت کرده و از بنیانگذاران این حزب گشت.

## منابع

رده:اعضای حزب جمهوری اسلامی
رده:اعضای شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی
رده:معاون نخست‌وزیر پس از انقلاب ۵۷
رده:معاونان نخست‌وزیران ایران
رده:وزیران دولت ایران
محمد هندی

**محمد هندی** با نام کامل **حسن هندی** معاون عمرانی (۱۳۶۲–۱۳۶۴) و رابط بین نخست‌وزیر و ائمه جمعه در دولت میر حسین موسوی بود

هندی فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشگاه ملی بودو دفتر معماری سمرقند در سال ۱۳۴۹ به اتفاق عبدالعلی بازرگان، میرحسین موسوی، حمید نقره‌کار، حسن آلادپوش، و محمدعلی نجفی تأسیس کرد. او پیش از انقلاب ۵۷ در جریان قیام ۱۵ خرداد بازداشت شد.

وی پس از انقلاب در دولت سوم میرحسین موسوی به عنوان معاون نخست‌وزیر منصوب شد و در ادامه و در دولت بعدی او به عنوان معاون سازمان برنامه و بودجه به فعالیت‌های خود ادامه داد. او از امضا کننده نامه ۶۰ نفره در حمایت از متهمان انفجار نخست‌وزیری است.

## منابع

رده:معاون نخست‌وزیر پس از انقلاب ۵۷
رده:معاونان نخست‌وزیران ایران
نجواهای شبانه

***نجواهای شبانه*** نمایشنامه‌ای از محمّد چرم‌شیر است، که در مجلد *[[می‌خواستم اسب باشم]]* که توسط انتشارات نیلا چاپ شده است، به‌عنوان دومین نمایشنامه گنجانده شده است. این نمایش روایتگر زندگی انسان‌هایی است که می‌خواهند دیده شوند. سه شخصیت این نمایش نمونه ضدقهرمان‌هایی هستند که همواره آن‌ها را در اطراف خود می‌بینیم. «نمایشنامه به دلیل جنس گفت‌وگوها، فضای کار مملو از لحظات طنز تلخ است؛ به این معنی که به همان مقدار که شاید برای تماشاگر مضحک باشد، دردآور و آزار دهنده است.»

## داستان
*نجواهای شبانه* چند سرباز در آسایشگاه سربازان است. سه سرباز، جوان و تحصیلکرده، غروب‌های جمعه و شب‌های نسبتاً بلند، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند، اما هیچ‌کس حوصله دیگری را ندارد. برای همین از این حرف‌ها دور می‌شوند و لودگی و تمسخر را جایگزین آن می‌سازند. می‌مانند و خوش می‌گذرانند. البته چه خوشی‌ای؟ هر یک سینه‌ای پر از درد دارند و در پایان این همه خوشی بعد از چند بار گریستن و بغض شدید، مثل زخم چرکین سر باز می‌کند و تبدیل به فریادی عصبی می‌شود. اقتضای سن هم به این فریاد کمک می‌کند، بلاتکلیفی نیز درد مضاعف است.

یکی از ادبیات، دومی از تاریخ و سومی از فلسفه می‌گوید. هر سه بر جریانات سیاسی، فرهنگی و ادبی آگاه هستند و البته در این چارچوب یا حصار، هیچ چیزی جز فرار از دلتنگی و افسردگی حائز اهمیت نیست. گویی این سه تن برخلاف دیگران که در روزهای تعطیل سراغ خانواده‌ها، دوستان و تفریح می‌روند، دوست دارند با لودگی و ادا و اطوار وقت خود را در این مکان اجباری تلف کنند.

## بن‌مایه
شاید در نگاه اول همه چیز واقع گرایانه و موضوع، اجتماعی به نظر بیاید، اما با کمی عمیق شدن در لایه‌های دیگر متن و اجرا، مفاهیم دیگری نیز نمود می‌یابد. فلسفه و تاریخ بشری نیز در لابه‌لای صحبت‌ها بارها مورد کنکاش قرار می‌گیرد، همین‌طور که پیش می‌رویم، درمی‌یابیم با آن که هر سه سرباز خیلی عادی حرف می‌زنند و حرف‌ها به‌گونه‌ای مرتبط و منطقی به‌نظر می‌آید، اما زبان در طول نمایش از هم می‌گسلد و هر یک از شخصیت‌ها ساز خود را در دیالوگ‌هایشان می‌زنند. به‌عبارت دیگر یک بی‌ارتباطی محض بین این سه سرباز در جریان است. شاید هم هر یک برای دیگری ساز مخالف است و هیچ‌یک شرایط و حال دیگری را نمی‌فهمد، با آن‌که هر سه عصیان علیه شرایط تحمیلی را می‌پذیرند و علیه آن فریاد می‌کشند. این نوع برخورد با بافت زبانی که کاملاً عصبانی و هرج‌ومرج‌طلب (آنارشیستی) می‌نماید، بیانگر نوعی معناباختگی است. باید با صراحت گفت که معناباختگین *نجواهای شبانه* کاملاً مهر و امضای ایرانی دارد. آنچه چرمشیر نوشته، رنگ و بویش کاملاً ایرانی است؛ بنابراین ابزورد ایرانی بر آن مصداق عینی‌تری می‌یابد.

## اجراها

این نمایشنامه بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
شرف‌نامه یحیای تیره‌بخت

***شرف‌نامهٔ یحیای تیره‌بخت*** نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است که در مجلد *[[دیوبندان]]* به‌عنوان سومین نمایشنامه گنجانده شده است.

## شخصیت‌ها
* اسب
* یحیی
* مرد

## اجرا
*شرف‌نامه یحیای تیره‌بخت* در سال ۱۳۷۴ به‌روی صحنه رفته، و پس از آن بارها در سالن‌های مختلف تئاتر اجرا شده است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* مطالعه نمایشنامه «شرف‌نامه یحیی تیره‌بخت» در ''نورمگز''

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
زمان سکوت برای زندگان

***زمان سکوت برای زندگان*** نمایشنامه‌ای نوشته محمد چرم‌شیر است که در سال ۱۳۷۴ نوشته شده است. این نمایشنامه حول محور ضربت خوردن امام علی می‌گذرد. در واقع این اتفاق از زبان ۵ شخصیت فرعی که در این حادثه حضور داشتند و حال به کاراکترهای اثر چرمشیر بدل شده‌اند، شنیده می‌شود. *زمان سکوت برای زندگان* برخلاف دیگر آثار چرمشیر که عموماً روان و دارای خط داستانی ساده اما دراماتیکی هستند، دارای پیچیدگی‌های فراوانی است.

*زمان سکوت برای زندگان* بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.

**بخشی از نمایشنامه:** صدای شیهه اسبی در تاریکی. کور سوی نوری که در عمق روشن می‌شود و پیش می‌آید. مرد سرخ‌پوش سوار بر اسبی آیینه‌پوش، در حالی که فانوسی در دست دارد، نزدیک می‌شود. مرد سرخ‌پوش فانوس را بر زمین می‌نهد. فرمانی مهرشده را در کنار فانوس می‌گذارد.

سرخ‌پوش: امروز که من این حکایت آغاز می‌کنم در نوزدهمین روز از رمضان‌المبارک، از این قوم که من سخن خواهم راند هیچ تن زنده نباشند، که من این قوم به جادوی خویش از جهان زاید بکردم در روز نوزدهم رمضان‌المبارک. من، مردی که باید می‌یافتم آن کس که فرمان نوزدهم رمضان‌المبارک به جای آورد.

## شخصیت‌ها
* سرخ‌پوش
* پدر
* اسب
* مرجان
* اشعث
* مرد

## انتشار
*زمان سکوت برای زندگان* در مجلد *[[دیوبندان]]* به‌عنوان سومین نمایشنامه گنجانده شده است، و توسط نشر نی، در سال ۱۳۹۲ به چاپ رسیده است.**

## منابع

## پیوند به بیرون
* متن کامل «زمان سکوت برای زندگان» در ''ایران تئاتر''

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
درایس (برنکاستل-ویتلیش)

**درایس** () یک منطقهٔ شهرداری در ناحیهٔ برنکاستل-ویتلیش واقع در ایالت راینلاند فالتس آلمان است.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:برنکاستل-ویتلیش
رده:شهرستان‌ها در راینلاند-فالتس
دانشگاه اسپلیت

**دانشگاه اسپلیت** ( , ) دانشگاهی است که در اسپلیت کرواسی واقع شده است. در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. این دانشگاه در ۱۳ دانشکده و ۱۲۴ برنامه دانشکده سازماندهی شده است. تا سال ۲۰۰۹، در مجموع حدود ۴۰۰۰۰ دانشجو فارغ‌التحصیل شده‌اند و در مجموع ۳۳۷ مدرک دکترا اعطا شده است. دانشگاه اسپلیت عضو اتحادیه دانشگاه‌های اروپایی است.

## منابع

رده:سازمان‌های اسپلیت
رده:مدارس حقوق در یوگسلاوی
رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان لاتین
رده:نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۴ (میلادی)
آسمان روزهای برفی

***آسمان روزهای برفی*** نمایشنامه‌ای از محمد چرم‌شیر است. داستان این نمایشنامه اقتباسی است از فیلم آمریکایی ''بانی و کلاید'' به کارگردانی آرتور پن، که آن داستان هم از روی یک داستان واقعی ساخته شده است. در این نمایش زندگی دختر و پسری روایت می‌شود که به‌خاطر شرایط اجتماعی‌ای که دارند دست به فرار می‌زنند. کلاید در این راه دچار پوچی می‌شود و در پایان دست به خودکشی می‌زند.

*آسمان روزهای برفی* بارها در سالن‌های مختلف تئاتر بر صحنه رفته است.

## منابع

## برای مطالعه بیشتر
* رنگ بی‌رنگی در آسمان روزهای برفی: نگاهی به نمایش «آسمان روزهای برفی» نوشته محمد چرمشیر و کار محمد عاقبتی، در *نورمگز*
* نگاهی به نمایش «آسمان روزهای برفی» نوشته محمد چرم‌شیر و کارگردانی محمد عاقبتی، در *ایران تئاتر*

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
سرگذشت عجیب خانم دبیری

***سرگذشت عجیب خانم دبیری*** نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است که اولین بار در سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات نیلا به‌چاپ رسیده است. این نمایشنامه یک تک‌گویی نمایشی (یک بازیگر زن) است که وقوع حادثه‌ای غریب برای زنی از طبقه متوسط جامعه امروز ایران را بسیار رنگین و طنازانه روایت می‌کند. *سرگذشت عجیب خانم دبیری* بارها توسط گروه‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.

این مونودرام برای نخستین بار در اولین جشنواره تک گویی اردیبهشت تئاتر رفسنجان (سال ۱۴۰۲) توسط امیرمسعود مکرمی اجرا شد و جزء آثار برگزیده این جشنواره اعلام گردید.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
تنها روی صحنه

***تنها روی صحنه*** مجموعه مونولوگهایی برگزیده از فستیوال مونولو لیو است، که تابه‌حال سه شماره از این مجموعه توسط *نشر کتاب آزاد* به‌چاپ رسیده است. در این مجموعه آثار نمایشنامه‌نویسانی چون محمد چرمشیر، محمد رضایی‌راد و نغمه ثمینی به چشم می‌خورد.

## مجموعه‌ها
### تنها روی صحنه ۱
در شماره ۱ این مجموعه، آثاری از محمد رضایی‌راد، محمد چرمشیر، امیر احمدی‌آریان، آزاده شاهپری، بهزاد آقاجمالی گنجانده شده است. نمایشنامه‌های این شماره عبارتند از:
* *جهان چرا از این که هست دورتر نمی‌رود؟*، محمد رضایی‌راد
* *یک‌وقت آدم دلش می‌خواهد همه چیز را فراموش کند*، محمد چرمشیر
* *گوشت*، امیر احمدی‌آریان
* *قتل* *در اتاق تحریر*، آزاده شاهپری
* *پشت بام*، بهزاد آقاجمالی

### تنها روی صحنه ۲
در شماره ۲ این مجموعه، آثاری از محمد رضایی‌راد، محمد چرمشیر، نغمه ثمینی، رضا سرور و ایثار ابومحبوب گنجانده شده است. نمایشنامه‌های این شماره عبارتند از:
* *[[روز عزیز مرده]]*، محمد چرمشیر
* *دست‌های دکتر زمل وایس*، نغمه ثمینی
* *اتاق صدا*، رضا سرور
* *این نوبت از کسان*، ایثار ابومحبوب

### تنها روی صحنه ۳
در شماره ۳ این مجموعه، آثاری از محمد یعقوبی و بهار کاتوزی، نغمه ثمینی، مهین صدری و محسن اردشیر گنجانده شده است. نمایشنامه‌های این شماره عبارتند از:
* *برلین*، محمد یعقوبی و بهار کاتوزی
* *اینجا کجاست؟*، نغمه ثمینی
* *پرشین کت*، مهین صدری
* *همه خانه سیاه است*، محسن اردشیر

## منابع

رده:مجموعه‌های نمایشنامه فارسی
عصر معصومیت

***عصر معصومیت*** عنوان نمایشنامه‌ای به نویسندگی مشترک محمد چرمشیر و فرهاد مهندس‌پور است، و در سال ۱۳۹۷ توسط فرهنگ نشر نو به‌چاپ رسیده است. داستان نمایشنامه به دستاوردهای دانش نوین در آینده اشاره دارد؛ آینده‌ای که بشر تا کنون دربارهٔ شگفتی‌های آن بسیار شنیده است. *عصر معصومیت* اخلاق و فلسفه را با نگاهی خارق‌العاده در رفتار شخصیت‌هایش به‌تصویر می‌کشد و با گفتگوهای خلاقانه، مخاطب را در سرتاسر داستان با خود همراه می‌کند. چرمشیر و مهندس‌پور شخصیت‌های این نمایش را به‌گونه‌ای تنها و افسرده خلق کرده‌اند، که این تنهایی در تک‌تک حرکاتشان مشخص است، اما این شخصیت‌ها به سختی‌های زندگی دلبسته‌اند و سعی دارند برای خود زوجی پیدا کنند تا در زندگی کسالت‌بارشان تغییراتی ایجاد کنند.

*عصر معصومیت،* دستورصحنه‌های اندکی دارد؛ همچنین پیش‌نهادهایی چون مرگ‌های ناگهانی و بی‌نشانه، یا عیسایی که از جسد و جسدهایی برمی‌خیزد و آمدوشدهای بسیار نمایشی.

## شخصیت‌ها
شخصیت‌های این نمایشنامه عبارتند از:
* ویکتور
* الیزابت
* پدر روحانی
* گورکن
* عیسی

**بخشی از متن نمایشنامه:**گورکن: همیشه چیزهای دیدنی زیاده. فقط باید گشت و پیداش کرد. شاه دل می گرده و چی پیدا می‌کنه؟ خدا رو. بعد باز می‌گرده و چی رو پیدا می‌کنه؟ پسر خدا رو. باز می‌گرده و چی رو پیدا می‌کنه؟ شیطون رو! خدا رو می‌زاره تو آسمون، پسرش و تو کلیسا، شیطون رو پشت در خونه‌ش. با خدا حرف می‌زنه، برای پسرش دعا می‌خونه، از شیطون می‌ترسه… ملکه می‌گرده و هیچی پیدا نمی‌کنه. پس میره سراغ خدای شاه دل. باهاش حرف می‌زنه، برای پسرش دعا می‌خونه، از پنجره شیطون رو نگاه می‌کنه که بدجوری به قفل در ور می‌ره…

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
بزرگترین عاشق جهان

***بزرگ‌ترین عاشق جهان***  فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی جین وایلدر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جین وایلدر، کارول کین، دام دی‌لوئیس، فریتس فلد، دنی دویتو و رالف سدان ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 

رده:آثار موسیقی جان موریس (موسیقی‌دان)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های جین وایلدر
رده:فیلم‌های فاکس قرن بیستم
رده:فیلم‌های کمدی ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های نقیضه آمریکایی
رده:فیلم‌های نقیضه دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:نمودهای فرهنگی رودولف والنتینو
رده:فیلم‌های درباره فیلم‌سازی
یوزف کا

***یوزف کا*** نمایشنامه‌ای به نویسندگی مشترک محمد چرمشیر و فرهاد مهندس‌پور است که در سال ۱۳۹۷ توسط *[[نشر نو]]* به‌چاپ رسیده است.

*یوزف کا* بازخوانی رمان معروف کافکا با عنوان ''محاکمه'' است. این رمان دربارهٔ شخصی به نام «یوزف کا»، کارمند بانک است. او به جرمی که ماهیت آن برای خواننده و خودش مشخص نمی‌شود در دادگاه محاکمه می‌شود. او که مردی بدون هیچ ویژگی و توانایی خاص است، هیچ جواب روشن و واضحی دربارهٔ دنیای عجیب دادگاه دریافت نمی‌کند. این رمان بارها مورد اقتباس سینمایی و نمایشی قرار گرفته است.

نمایشنامه *یوزف کا* که برای اجرای صحنه نوشته شده است، همه لحظه‌های رمان را جلوی مخاطب نمی‌گذارد، ولی فضا و روایت رمان را به خواننده منتقل می‌کند. در این نمایشنامه بسیاری از صحنه‌ها ناتمام می‌مانند و برخی بی‌آن‌که آغاز داشته باشند ناگهان و از میانه پدیده آمده و ادامه می‌یابند. حتی برخی شخصیت‌ها چنان در هم گسترش پیدا می‌کنند که گاه نام یا ویژگی شخصیت دیگر را وام می‌گیرند. این آشفتگی که بیش از همه به درک شخصیت اصلی یوزف کا بازمی‌گردد، سبب شده صحنه‌ها نیازمند آغاز و انجامی نباشند؛ به‌گونه‌ای که احساس نوعی آشفتگی در فضای اثر گسترش یابد.

= اجرا =

این نمایشنامه بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.

به گفته مهدی جعفری کارگردان این اثر که آن را در تماشاخانه مهر شهرکرد به اجرا برده است: «*یوزف کا* شالوده‌ای از چیستی انسان معاصر است که هر چقدر از معنویت دور می‌شود به بحران‌های هویتی خویش دامن می‌زند، تا جایی که یک جور روان‌پارگی فرهنگی در هر زاد بومی مستولی می‌شود. ناگفته پیداست نقب زدن به معنویت همیشه در هر تاریخی ره‌یافت به‌غایت درستی برای انسان داشته است. متن به چالش کشیدن همین روان آدمی است دررفت و شد همین مقال؛ واداشتن مخاطب به این‌که این چیستی چگونه است، که انسان مواجهه‌ای گاه آگاهانه و گاه ناآگاهانه بر این منظر دارد. علل این بحران هویتی از کجا نضج می‌گیرد. چه سهمی به درون او برمی‌گیرد و چه سهمی عوالم بیرون از او است.

وی در ادامه گفته است: متن یک‌جور محاکمه همین منویات تؤامان درونی و بیرونی است. خواب و بیداری‌هایی سیال‌گونه که او را فراروی هویت خویش قرار داده است و زیست اکتسابی پیرامونش، او را هر لحظه از معنویت دور کرده است. اگر بگوییم اثر *یوزف کا* آدم را به خودشناسی و ربانیت آفریدگارش سوق می‌دهد، بی‌راه نگفته‌ایم.»

در بخشی از این نمایشنامه در صفحه ۳۶ آمده است:خانم گروباخ: می‌بخشین. می‌بخشین! امیدوارم سردی این اتاق اذیتتون نکنه. این اتاق، یکی از بهترین و گرم‌ترین اتاق‌های این خونه‌س. اما امروز به‌دلایلی که هنوز برای من روشن نیست، آقای کا پنجره‌ها روباز گذاشتن و این اتاق سرد شده. آقایون! شما از آقای کا بپرسین، چرا این کار رو کرده! بپرسین! … خب، خب، خب. آقایون! ایشون آقای کا هستن. آقای کا! این آقایون، همکارای اداره شما هستن؛ اومدن دیدن‌تون.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
روز رستاخیز (نمایشنامه)

***روز رستاخیز*** نمایشنامه‌ای به نویسندگی مشترک محمد چرمشیر و فرهاد مهندس‌پور است، که در سال ۱۳۸۳ توسط *انتشارات دو رود* به‌چاپ رسیده است.

این نمایشنامه شامل بازخوانی رمان *محشر صغرا* نوشته تادئوش کونویتسکی است، که در سال ۱۳۸۰ نوشته شد و سال ۱۳۸۱ روی صحنه رفت. شکل نمایشی این اثر را رویدادهای به‌نظر اتفاقی و ناگهانی به هم می‌رساند. بهره‌گیری از این ترفند باعث شده تا هر اتفاق و رویداد شگفت‌انگیزی در دل این نمایشنامه رخ داده و شدنی به‌نظر برسد. تادئوش کونویتسکی نویسنده رمان اصلی و پایه اقتباس این نمایشنامه، روشنفکری از بلوک شرق است که برای رسیدن به رؤیاهایش زندگی کرده و اندیشه‌هایی برای بشریت داشت. او زندگی را طوری می‌یابد که در آن، کابوس‌ها سرانجام کار را رقم می‌زنند.

اجرای این نمایشنامه در سال ۱۳۸۱ دوبار تمدید و به ۸۰ شب اجرای پیوسته انجامید. چرم‌شیر و مهندس‌پور دربارهٔ کاری که با رمان *محشر صغرا* انجام داده و این نمایشنامه را تولید کرده‌اند، می‌گویند: شاید ساده‌ترین کار ممکن عوض کردن یک فرم به فرمی دیگر است. رمانی که ساختمان ویژه‌اش را داشت به ساختاری نمایشی تبدیل کردیم. در این راه، گاه روند قصه را در جایی مسدود کردیم تا از جایی دیگر آن را پی بگیریم. شخصیتی را رها کردیم تا شخصیتی دیگر را پررنگ‌تر کنیم. شخصیتی را ساختیم تا برآیند چندین و چند شخصیت باشد و از همه روشن‌تر، تمامی مکان‌های رمان را به یک نقطه انتقال دادیم. در واقع اتاق تادئوش (قهرمان نمایشنامه روز رستاخیز) تبدیل به چهارراهی شد که در آن، آدم‌ها به یکدیگر و از همه مهم‌تر به خود تادئوش برخورد کنند. و همه این‌ها اختلافی بزرگ میان ما و کونویتسکی پدیدآورد؛ قهرمان کونویتسکی حرکت می‌کند و دست آخر به یک انتخاب می‌رسد، ولی قهرمان ما از همان آغاز یک انتخاب‌شده است. انتخاب‌شده‌ای که به سوی تقدیر رانده می‌شود.

*روز رستاخیز* بارها در سالن‌های مختلف تئاتر به‌روی صحنه رفته است.

قسمتی از متن نمایشنامه:اینک پایان جهان فرا می‌رسد!... می‌آید، نزدیک‌تر می‌شود و من در واپسین قدم‌های جلجتایم در انتظارم؛ در انتظار این پایان. من که هیولایی کوچکم؛ ایستاده بر دو پای خویش. من که یکی از شمایم، یکی از شما هیولاهای کوچک ایستاده بر دو پای خویش؛ در آخرین دور این جهان. و در این آخرین دور، چه کسی می‌داند باید به کدامین سو چرخید؟...

## منابع

## برای مطالعه بیشتر
* گزارش جلسه نقد و بررسی نمایش «روز رستاخیز» فرهاد مهندس‌پور: این نمایش محصول بلند فکر کردن من و چرمشیر است، *ایسنا*

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
بسکول (استان قزاقستان شمالی)

**بسکول** () یک شهرک در استان قزاقستان شمالی کشور قزاقستان است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:مناطق مسکونی در استان قزاقستان شمالی
دریاچه مامای

**دریاچه مامای** () یک دریاچه در استان آق‌مولای کشور قزاقستان است.

## منابع

* 

رده:بلندی‌های قزاق
رده:حوضه‌های بسته آسیا
رده:دریاچه‌های استان آق‌مولا
رده:شهرستان آق‌کول
رده:شهرستان بیرژان سال
قره‌قاسقا

**قره‌قاسقا** ()  یک دریاچه در استان پاولودار کشور قزاقستان است.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:حوضه‌های بسته آسیا
رده:دریاچه‌های استان پاولودار
آمدیم، نبودید، رفتیم

***آمدیم، نبودید، رفتیم*** نمایشنامه‌ای نوشته محمد چرمشیر است. داستان نمایشنامه بازخوانی داستان پینوکیو و برداشتی متفاوت از آن قصه است. بر خلاف داستان پینوکیویی که می‌شناسیم شرط آدم شدن او پرهیز از دروغ گفتن و غلبه بر وسوسه‌هایش نیست، بلکه در این داستان پینوکیو برای رسیدن به دنیای انسان‌ها دست به هر کار پلیدی می‌زند و هیچ ترس و وحشتی از دروغ گفتن و زیر پا گذاشتن ارزش‌های انسانی ندارد.

نمایش *آمدیم، نبودید، رفتیم* در سال ۱۳۹۰ به کارگردانی رضا حداد به‌روی صحنه رفت، که بعدتر به‌صورت فیلم تئاتر نیز پخش شد.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
تو و من (ترانه جنی)

**«تو و من»**  آهنگی از جنی خواننده و عضو گروه دخترانه بلک پینک کره جنوبی است. این آهنگ در ۶ اکتبر ۲۰۲۳ از‌طریق وای‌جی اینترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز به‌عنوان یک تک‌آهنگ ویژه پس‌از اجرا در تور جهانی بلک پینک (۲۰۲۲–۲۰۲۳) منتشر شد. این اولین تک‌آهنگ جنی در پنج سال پس از انتشار «سولو» در سال ۲۰۱۸ بود. این آهنگ نوشته تدی و دنی چانگ و آهنگسازی تدی؛ ۲۴ و وینس می‌باشد. «تو و من» یک آهنگ رقص پاپ با اشعار عاشقانه دربارهٔ عاشق بودن است.

## پیش‌زمینه
در یک ویدیو از پشت صحنه که در کانال یوتیوب خودش آپلود کرد، جنی فاش کرد که «تو و من» را سه تا چهار سال قبل از سال ۲۰۲۲ ضبط کرده بود؛ با این حال، در نهایت، او اولین شروع انفرادی خود را در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۸ با تک‌آهنگ «سولو» انجام داد، که هم در چارت ''دیجیتال گائون'' و هم در چارت آهنگ‌های دیجیتال جهانی ''بیلبورد'' در صدر قرار گرفت.

جنی و تدی تهیه‌کننده، در حالی که برای تور جهانی صورتی زاده‌شده(Born Pink)در سال ۲۰۲۲ آماده می‌شدند، آهنگ‌های زیادی را برای اجرای تک‌نوازی او در نظر گرفتند و در نهایت «تو و من» را انتخاب کردند. او سپس با طراحان رقص Eunchong و Jung در مورد اینکه چگونه می‌خواهد این آهنگ را اجرا کند کار کرد.
## اعضا و پرسنل
* جنی - خواننده
*

* تدی - ترانه سرا ، آهنگساز

* دنی چانگ – ترانه سرا

* ۲۴ - آهنگساز، تنظیم کننده

* وینس - آهنگساز، تنظیم کننده

* Bekuh Boom – ترانه سرا (نسخه Coachella)

* IDO – تنظیم کننده (نسخه Coachella)

* Nohc – تنظیم کننده (نسخه جاز)

* یونگجین کیم – درام (نسخه جاز)

* Daeho Kim – باس (نسخه جاز)

* Beomseok Ha – گیتار (نسخه جاز)

* Yongjun Jeong – پیانو (نسخه جاز)

* جاش گودوین – میکس

* کریس گرینگر - مستر

## منابع
* 

رده:ترانه‌های ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:تک‌آهنگ‌های ۲۰۲۳ (میلادی)
رده:ترانه‌های جنی (خواننده)
رده:تک‌آهنگ‌های وای‌جی اینترتینمنت
رده:تک‌آهنگ‌های اینترسکوپ رکوردز
رده:ترانه‌های ساخته تدی پارک
هاشیموتو گاهو

**هاشیموتو گاهو** (به ژاپنی: 橋本 雅邦)، ( – ) (Hashimoto Gahō) یک نقاش ژاپنی بود، یکی از آخرین کسانی که به سبک مکتب کانو نقاشی کرد. او همچنین بنیان‌گذار *[[نیهونگا]]* در نظر گرفته می‌شود و معلمی بود که بسیاری از نقاشان *نیهونگا* را آموزش داد. بسیاری از نقاشانی که در نسل‌های بعدی به‌عنوان استادان بزرگ *نیهونگا* شناخته می‌شوند، مانند یوکویاما تایکان، شیمومورا کانزان، هیشیدا شونسو و کاوای گیوکودو، شاگردان او بودند. او یکی از اولین پنج نقاشی بود که به‌عنوان هنرمند درباری ژاپن منصوب شد و در آن زمان یکی از معتبرترین نقاشان ژاپن بود.

## زندگی‌نامه

او که در ادو زاده شده بود، پسر یک نقاش بود. پس از تحصیل نزد پدرش، تحصیلات خود را با کانو شوسنین ادامه داد. و تحت تأثیر کار کانو هوگای نیز قرار گرفت. او آثار زیادی را به سبک سنتی مکتب کانو با استفاده از رنگ و طلا یا جوهر سیاه تک‌رنگ خلق کرد. اما درحالی‌که نقاشی‌های او تا حد زیادی آثار یک سنت‌گرا هستند، با استفاده از روش‌های سنتی و به تصویر کشیدن موضوعات سنتی، گاهو نیز مانند کانو هوگای، عناصری از هنر غربی را در آثارش گنجانید. ضربات قلم‌مو، انواع مختلف جزئیات، و به‌ویژه، تلاش‌ها برای نمایش صحیح چشم‌انداز در نقاشی‌های گاهو و بسیاری دیگر از این دوره مشهود است.

استعداد او منجر شد که در ۲۲ سالگی مدیر کارگاه شود و مسئولیت مدرسه استادش را بر عهده گیرد. به دلیل تحولات سیاسی و اقتصادی پیرامون اصلاحات میجی، او مجبور شد به دنبال درآمدی خارج از فروش آثار هنری باشد. او نقشه‌هایی را برای آکادمی نیروی دریایی تهیه کرد، روی بادبزن‌هایی که به چین صادر می‌شدند نقاشی کرد، و از مهارت‌های خود به روش‌های گوناگون برای امرار معاش استفاده کرد.

به دنبال احیای مجدد علاقه به نقاشی ژاپنی در طول دهه ۱۸۸۰، او دو بار جایزه‌ای را در نمایشگاه‌های نقاشی دولتی برد که منجر به شهرت او شد. در سال ۱۸۸۴، گاهو توسط کاکوزو اوکاکورا برای تبدیل شدن به استاد ارشد نقاشی در «توکیو باجیتسو گاکو» (東京美術学校، اکنون دانشگاه هنر توکیو) دعوت شد که پنج سال بعد افتتاح می‌شد. شاگردان او شامل کاوای گیوکودو و یوکویاما تایکان بودند که استادان آینده نقاشی ژاپنی شدند. در سال ۱۸۹۸، گاهو به همراه اوکوکورا، «باجیتسو گاکو» را ترک کرد و آکادمی هنرهای زیبای ژاپن را بنا نهاد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۸ در آنجا به تدریس پرداخت.

گاهو در نتیجه موقعیت خود به عنوان استاد ارشد نقاشی، شاگردان مهمی از جمله یوکویاما تایکان و کاوای گیوکودو داشت.

## آثار


Ryūko-zu Byōbu by Hashimoto Gahō(Part of the tiger).jpg| پرده تاشو *اژدها و ببر* (竜虎図) سمت چپ، ۱۸۹۵. اثر فرهنگی مهم. موزه هنر سیکادو بانکو
Ryūko-zu Byōbu by Hashimoto Gahō(Part of the dragon).jpg| پرده تاشو *اژدها و ببر* سمت راست، ۱۸۹۵. اثر فرهنگی مهم. موزه هنر سیکادو بانکو
Hashimoto Gaho 001.jpg|*اژدها در برابر ببر*. رنگ روی ابریشم، ۱۸۹۹. موزه مجموعه‌های امپراطوری


## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اهالی ژاپن در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی ژاپن در سده ۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۰۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۳۵ (میلادی)
رده:نقاشان سده ۱۹ (میلادی) اهل ژاپن
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
رده:هنرمندان سده ۱۹ (میلادی) اهل ژاپن
رده:مکتب کانو
رود تنکه

**رود تنکه**  یک رودخانه در استان آق‌مولای کشور قزاقستان است.

## جستارهای وابسته
* قزاقستان

## پانویس

رده:حوضه ایرتیش
رده:رودهای قزاقستان
رده:مقاله‌های خرد جغرافیای قزاقستان
رده:مقاله‌های خرد رود اروپا
رده:مقاله‌های خرد رودهای آسیا
میمون رفتن!

***میمون رفتن!***  فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی جرمی جو کرانسبرگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی دنزا، جسیکا والتر، استیسی نلکین، دنی دویتو، آرت مترانو، فرانک سیورو و جوزف ماهر ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:آثار موسیقی المر برنستاین
رده:فیلم‌ها درباره میمون‌ها
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های پارامونت پیکچرز
رده:فیلم‌های کمدی جنایی آمریکایی
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های رمانتیک کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در سن دیگو
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
آق‌قلی

**آق‌قلی** () یک شهرک در استان پاولودار کشور قزاقستان است.

## منابع

* 

رده:مناطق مسکونی در استان پاولودار
رده:مناطق مسکونی در رود ایرتیش
توبیلژان

**توبیلژان** () یک شهرک در استان پاولودار کشور قزاقستان است.

## منابع

* 

رده:مناطق مسکونی در استان پاولودار
دفتر مرکزی (فیلم)

***دفتر مرکزی***  فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی کن فینکلمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاج رینهولد، لوری نان اینگلر، ادی آلبرت، ریچارد ماسور، ریک مورانیس، دان نوولو، جین سیمور، والاس شاون، دنی دویتو، مریت باتریک، جان کیپلاس، جرج کو و آنا لوکارت ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون
* 
* 
* 

رده:آثار موسیقی جیمز نیوتن هاوارد
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی دبرا هیل
رده:فیلم‌های تری‌استار پیکچرز
رده:فیلم‌های درباره اهالی کسب و کار
رده:فیلم‌های درباره کسب و کار آمریکایی
رده:فیلم‌های درباره کسب و کار دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های طنز ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های طنز دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در تورنتو
رده:فیلم‌های کمدی سیاه آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در شیکاگو، ایلینوی
قلاده‌ای برای سگ مرده

***قلاده برای یک سگ مرده*** نمایشنامه‌ای از محمد چرم‌شیر است، و برای اولین بار در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات روزبهان در مجلد *[[فاطمه عنبر]]* به‌ چاپ رسیده است. چرمشیر در این نمایشنامه که یک مونولوگ است، زندگی مردی را به‌تصویر می‌کشد که در آخرین روز زندگی‌اش به واکاوی و واگویی آنچه در دوران حیاتش تجربه کرده است، می‌پردازد. این مرد که گرفتار بیماری روانی شده است برای حل مسائل به‌جای‌مانده از گذشته‌اش در یک بی‌چارگی محض به‌سر می‌برد و خودش را سگ می‌بیند. او گوشت پرمنگنات‌زده‌ای را بی‌اعتراض بلعیده و در حال مرور زندگی‌اش است.

## اجراها
**قلاده‌ برای یک سگ مرده** بارها در سالن‌های تئاتر شهرهای مختلف به‌روی صحنه رفته است.
* ۱۳۷۹، به کارگردانی آتیلا پسیانی (تئاتر شهر)
* ۱۳۹۶، به کارگردانی شیرین سامی (آمفی‌تئاتر اداره ارشاد، بندرانزلی)
* ۱۳۹۷، به کارگردانی شاهپور قپانوری (همدان)
* ۱۳۹۹، به کارگردانی رضا همتی (پردیس تئاتر تهران)
* ۱۴۰۱، به کارگردانی محمد فرامرزی (پلاتوی حیاتی مهر، کرج)
* ۱۴۰۲، کارگردانی حامد هادوی (صحنه آبی، تهران)
* ۱۴۰۲، به کارگردانی مهردادخان (فرهنگسرای بهاران، نصیر شهر)****

## منابع

## پیوند به بیرون
* متن «قلاده برای یک سگ مرده» در ''نورمگز''

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
یوژنی پتن

**یوژنی پتن** (متولد ۵ اکتبر ۱۸۷۷–۳۰ ژانویه ۱۹۶۲) همسر فرمانده نظامی فرانسوی و رهبر سیاسی فیلیپ پتن بود که بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ بر فرانسه ویشی حکومت کرد.

پتن شوهر دوم او بود. او قبلاً با فرانسوا دو هرن، دکتری که بعداً هنرمند شد، ازدواج کرده بود. تحت فشار خانواده‌اش، او ابتدا پیشنهاد ازدواج پتن را رد کرده بود و در عوض با دو هرین ازدواج کرد، اما این ازدواج در سال ۱۹۱۴ به طلاق انجامید پسرش از ازدواج اولش، پیر دو هرن، کارگردان سینما شد.

## منابع

یوژنی پتن
یوژنی پتن
یوژنی پتن
یوژنی پتن
ایستگاه متروی بهار شیراز

**ایستگاه متروی بهار شیراز (بیمارستان خانواده)** یکی از ایستگاه‌های خط ۶ متروی تهران است که در تقاطع خیابان شریعتی و بهار شیراز قرار دارد که در ۲۶ اسفند سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری رسید.

## منابع

رده:ایستگاه‌های مترو در منطقه ۷ تهران
رده:ایستگاه‌های متروی تهران
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۴۰۲ در ایران
می‌بوسمت و اشک

***می‌بوسمت و اشک*** نمایشنامه‌ای نوشتهٔ محمد چرمشیر است، که متن آن را بر اساس کتاب *نامه‌های واتسلاوهاول به اولگا* بازنویسی کرده است.

*می‌بوسمت و اشک* به کارگردانی محمد عاقبتی در فستیوال جهانی «دیس بادن» آلمان و ایران به‌روی صحنه رفته است، و نمایش برگزیده بیست و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شده است.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
شاهزاده اندوه

***شاهزاده اندوه*** نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است که توسط انتشارات نیلا چاپ شده است. این نمایشنامه که بر اساس بازخوانی *[[هملت]]* اثر ویلیام شکسپیر نوشته شده است، اولین اثر از سه متن موجود در کتاب منتشرشده نیلا است؛ دومین نمایشنامه *افيليا* و سومی *مردی نشسته است بر يك چهارپايه* نام دارند.

بهزاد صدیقی منتقد تئاتر در ششمین جلسه نقد و بررسی باشگاه تئاتر تهران ویژه نمایش «شاهزاده اندوه» گفت: «*شاهزاده اندوه* براساس متن شکسپیر به‌شکلی کاملاً مدرن و امروزی به نگارش درآمده است و مانند دیگر آثار محمد چرمشیر قواعد را به هم می‌ریزد. این نمایشنامه‌نویس به مقوله اقتباس نگاهی نو و منحصربه‌فرد دارد و نوشته‌های حجیم را در هم می‌شکند و با نگه داشتن هسته اصلی داستان موقعیت‌ها را تغییر می‌دهد و آن را تبدیل به یک اثر مختصر و امروزی می‌کند».

## داستان
داستان *شاهزاده اندوه* از یک روز آخر هفته آغاز می‌شود. مرد نشسته است روی صندلی پشت یک میز. این نمایشنامه یک مونولوگ طولانی است اما مرد تنها نیست: عروسک‌ها، حیوانات عروسکی که یک‌به‌یک روی میز می‌چیند و هرکدام یکی از اعضای خانواده یا دوستانش هستند، او را در این نمایش همراهی می‌کنند و مرد خطاب به آن‌ها داستان زندگی خود را روایت می‌کند. هرچه نمایش پیش می‌رود، اشیای دیگری هم اضافه می‌شوند: از ماشین کوچک و درخت‌ها تا گیره بند رخت و وان حمام. مرد رفته‌رفته عروسک‌گردانی تمام‌عیاری به‌راه می‌اندازد و داستان هملت او روایت می‌شود: «تو فلسفه می‌خونی. چیزی که می‌دونی به هیچ دردی نمی‌خوره جز این‌که تو رو دور نگه داره از خونه‌ت، جایی که دیگه هیچ‌وقت دلت نمی‌خواد بهش برگردی. اما عاقبت چی؟ حالا نمی‌خوای بهش فکر کنی. حالا فقط به روز خوبی که قراره بگذرونی فکر می‌کنی. برای همین حالا این‌جا وایساده‌ی، زیر این تابلوی بزرگ تبلیغاتی. و داری نگاه می‌کنی به نوشته‌هاش تا وقت بگذره. خیره موندهٔ به اون نوشته‌ها. داری چیز عجیبی رو می‌خونی که روی تابلو نوشته شده: بودن یا نبودن؟». علاوه بر اشیاء و عروسک‌ها و ماکت‌ها، چند صدا هم همراه راوی هستند که نمایش را پیش می‌برند. صداهایی که خود راوی تقلید می‌کند و همراه عروسک‌هاشان بر صحنه ظاهر می‌شوند.

## نمایش
*شاهزاده اندوه* در سال ۱۳۹۸ به کارگردانی محمد عاقبتی و بازی افشین هاشمی به روی صحنه رفته است.

## منابع

رده:نمایشنامه‌های محمد چرم‌شیر
زوینگر

چپ|بندانگشتی| پارک زوینگر و چاپ فتوکروم یادبود در حدود سال ۱۸۹۵
بندانگشتی| دروازه تاج با گالری‌های طولانی که در دو طرف مجاور هستند
**زوینگر** () یک مجموعه کاخ با باغ در درسدن آلمان است. این بنا که توسط معمار ماتئوس دانیل پپلمان طراحی شده است، یکی از مهم‌ترین بناهای دوره باروک در آلمان است. در کنار فرون کریچ، زوینگر مشهورترین بنای معماری درسدن است.

## تاریخچه
### منشأ نام
بندانگشتی| درسدن قبل از ۱۵۱۹ با مسیر رودخانه وایسریتز (بالا سمت چپ)
نام *زوینگر* به اصطلاح رایج قرون وسطایی آلمانی برای بخشی از استحکامات بین دیوارهای دفاعی بیرونی و داخلی برمی‌گشت. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که ساخت اولین دیوار شهر در ربع پایانی قرن دوازدهم انجام شده است. یک مدخل مستند به عنوان سیویتاس در سال ۱۲۱۶ به وجود یک استحکامات محصور درسدن در آن زمان اشاره می‌کند. در سال ۱۴۲۷، در طول جنگ‌های هوسیت، کار بر روی تقویت نیروهای دفاعی شهر آغاز شد و آنها با دیوار دوم - بیرونی - تقویت شدند. قدم به قدم باید خندق قدیمی پر و جابه‌جا می‌شد. منطقه بین دو دیوار به‌طور کلی به عنوان *زوینگر* نامیده می‌شد و در مجاورت قلعه توسط دربار سلطنتی درسدن برای اهداف باغ مورد استفاده قرار می‌گرفت. مکان به اصطلاح *باغ زوینگر* مربوط به آن دوره به‌طور دقیق مشخص نیست که بین استحکامات ضلع غربی شهر قرار دارد. وسعت آن در مکان‌ها در نتیجه بهبودهای بعدی در استحکامات متفاوت بوده و در نقشه‌های مختلف به شکل متفاوتی به تصویر کشیده شده است.

### تاریخ اولیه
[جایگزین=Pencil drawing of two figures|بندانگشتی| آدولف منزل، اطلس‌ها بر روی دیوار زوینگر درسدن، ۱۸۸۰، NGA 139216، [نگارخانه ملی هنر (آمریکا)|گالری ملی هنر]]
بندانگشتی| نشان مشترک المنافع لهستان-لیتوانی در والپاویلون
مرگ آگوستوس در سال ۱۷۳۳ ساخت و ساز پروژه را متوقف کرد زیرا بودجه آن در جای دیگری مورد نیاز بود. محوطه کاخ به سمت میدان سمپرپر (میدان تئاتر) و رودخانه باز بود. بعداً نقشه‌ها به مقیاس کوچکتر تغییر یافت و در سالهای ۱۸۵۵ &#x2013;۱۸۴۷ این منطقه با ساخت بال گالری بسته شد. معمار این ساختمان که بعدها گالری سمپر نام گرفت، گوتفرید سمپر بود.

### تخریب و بازسازی
بندانگشتی| خرابه‌های غرفه دیوار در سال ۱۹۴۵
بندانگشتی| آلاچیق دیواری در سال ۲۰۱۳
این ساختمان در جریان بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم ۱۳ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۵ ویران شد. البته مجموعه هنری قبلاً تخلیه شده بود. بازسازی ساختمان با حمایت اداره نظامی شوروی، در سال ۱۹۴۵ آغاز شد. بخش‌هایی از مجموعه بازسازی شده در سال ۱۹۵۱ به روی عموم باز شد. تا سال ۱۹۶۳ زوینگر تا حد زیادی به حالت قبل از جنگ بازگردانده شد.

## جستارهای وابسته
* قلعه پیلنیتز - اقامتگاه تابستانی انتخاب کنندگان و پادشاهان ساکسونی
* قلعه موریتزبورگ - کلبه شکار انتخاب کنندگان و پادشاهان ساکسونی
* فهرست قلعه‌های ساکسونی
* لیست اقامتگاه‌های باروک

## منابع

## پیوند به بیرون

* نقشه زوینگر
* Zwinger و موزه‌های آن در Staatliche Kunstsammlungen Dresden
* صفحه اصلی Staatliche Kunstsammlungen Dresden
* Schlösser und Gärten Dresden

رده:اقامتگاه‌های سلطنتی در زاکسن
رده:جاذبه‌های گردشگری درسدن
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های بازسازی‌شده در درسدن
رده:کاخ‌ها در درسدن
رده:موزه‌های هنری و نگارخانه‌ها در درسدن
اسدالله چراغی

** اسدالله چراغی** (زاده ۱۳۵۶، دهلران) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه دهلران، دره‌شهر و آبدانان در استان ایلام است که با کسب ۳۱۵۹۵ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. وی پیش تر معاون درمان بیمارستان گلستان اهواز بود.

## جستارهای وابسته
* فهرست نمایندگان دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی

## منابع

رده:افراد زنده
رده:اهالی دهلران
رده:زادگان ۱۳۵۶
رده:نمایندگان دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی