هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور

**هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور** (؛ 1726 – 27 december ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۷۶۸ تا ۱۸۰۲ نماینده اینورنس برگ در مجلس عوام بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.

## اوایل دوران نظامی در اسکاتلند
او پسر هیو مونرو، هفتمین لرد نووار، در راس، اسکاتلند بود. خانواده‌اش همچنین خانه‌ای در کلی‌ساید در گلسپی، ساترلند داشتند که در آن زمان مجموعه‌ای از کلبه‌ها بود و نه شهری که بعداً شکل گرفت. او در شبه‌نظامیان گلسپی خدمت کرد که در نبرد لیتل‌فری در ۱۵ آوریل ۱۷۴۶ در ساترلند، جایی که ژاکوبیت‌ها شکست خوردند، در کنار دولت جنگیدند. او در سنین پایین، احتمالاً در هنگ ۶۴ پیاده‌نظام (کوهستان‌نشینان لودون) در سال ۱۷۴۷، وارد ارتش منظم شد.

گفته می‌شود هکتور اولین مأموریت خود را در ارتش پس از کمک به دوشس گوردون که به تنهایی در ساترلند سفر می‌کرد، دریافت کرد. هکتور از یک کالسکه‌چی مست مراقبت کرد و او را به مکانی امن رساند. دوشس بعداً از نفوذ خود استفاده کرد تا برای او یک مأموریت ستوانی در هنگ ۳۴ پیاده‌نظام (کامبرلند) فراهم کند.

خانه خانوادگی هکتور در نووار هاوس بود. نقشه‌های اولیه آن را «تِنوئر» (به زبان گالیک اسکاتلندی: تیگ ان فوآمهیر، خانه غول) می‌نامند.

## دستگیری شورشیان یعقوبی
نوشتار اصلی: حمله به رانوک

در سال ۱۷۵۳ یا ۱۷۵۴، به هکتور مونرو دستور داده شد تا با سه اسکادران از دراگون‌ها به بادنوک برود تا شورشیان خاصی را در آن منطقه دستگیر کند، و دستور ویژه‌ای برای دستگیری جان دو کامرون، معروف به " *گروهبان مور* " داشت. هکتور مونرو پس از اینکه یک کشاورز محلی به کامرون خیانت کرد، او را دستگیر کرد. جان کامرون کمی بعد در پرت اعدام شد.

هکتور مونرو همچنین وظیفه داشت تا ایون مک‌فرسون اهل کلونی را که در قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵ شرکت داشت، دستگیر کند. با این حال، مک‌فرسون از چنگ مونرو گریخت و به فرانسه گریخت. روایت مک‌فرسون این است که روزی مونرو، با گروه بزرگی از سربازان، خانه مک‌فرسون را محاصره کرد. مک‌فرسون که هیچ راه فراری نداشت، خود را به عنوان یک پادو یا مهتر آرایش کرد، جلو آمد و اسب ستوان مونرو را نگه داشت در حالی که مونرو خانه‌اش را برای یافتن او جستجو می‌کرد. گفته می‌شود که در بازگشت، مونرو یک شیلینگ به مهتر آرایش داد و سپس سوار بر اسب رفت. با این حال، روایت دیگری از این داستان این است که مونرو اهل نووار در واقع مک‌فرسون را به خوبی می‌شناخت و هنگام انداختن هزینه مهتر آرایش به او چشمک می‌زد.

در سال ۱۷۵۹، او به درجه سرگردی در هنگ ۸۹ پیاده‌نظام (هایلند) که به تازگی تأسیس شده بود، منصوب شد.

## جنگ در هند
در دسامبر ۱۷۶۰، هنگ ۸۹ام از پورتسموث به مقصد هند شرقی حرکت کرد و در نوامبر به بمبئی رسید. دوک گوردون مایل بود که این هنگ را همراهی کند، اما به درخواست مادرش، جورج دوم، پادشاه بریتانیای کبیر، با گفتن این جمله که «فقط نه دوک در پادشاهی اسکاتلند وجود دارد»، او را ترغیب کرد که برای پایان تحصیلاتش در خانه بماند.

هنگ ۸۹ هیچ ایستگاه خاصی به آن اختصاص داده نشده بود، اما مدام از جایی به جای دیگر در حرکت بود تا اینکه یک دسته قوی به فرماندهی سرگرد هکتور مونرو به ارتش تحت فرماندهی سرگرد جان کارناک، در همسایگی پاتنا، پیوست. سپس سرگرد مونرو فرماندهی را به عهده گرفت و با حمایت خوب افرادش، شورش مهیبی را در میان سربازان سرکوب کرد. پس از آنکه ۲۰ سرباز توسط سرگرد مونرو با شلیک توپ اعدام شدند و با برقراری نظم و انضباط، در ۲۳ اکتبر ۱۷۶۴ در نبرد بوکسار به دشمن حمله کرد. اگرچه نیروی مخالف او پنج برابر نیروی خودش بود، اما او آن را سرنگون و پراکنده کرد. به گفته مورخ جان ویلیام فورتسکیو، نیروهای مغول ۲۰۰۰ نفر کشته و ۱۳۳ توپ در میدان به جا گذاشتند. در حالی که نیروهای مونرو ۲۸۹ کشته، ۴۹۹ زخمی و ۸۵ مفقود داشتند.

سرگرد مونرو به همین مناسبت نامه تشکرآمیزی از رئیس و شورای کلکته دریافت کرد. در این نامه آمده است: «پیروزی چشمگیری که شما به دست آوردید، به طوری که با یک ضربه نقشه‌های دشمن علیه این استان‌ها را کاملاً نقش بر آب کردید، رویدادی است که به ویژه برای شما، جناب، و برای همه افسران و افراد تحت فرمانتان بسیار افتخارآمیز است و در عین حال، مزایای خاصی برای گروهان به همراه دارد، به طوری که ما را بر آن می‌دارد تا از شما صمیمانه تشکر کنیم.» به خاطر این خدمت مهم، سرگرد مونرو بلافاصله به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت.

## عضو پارلمان
در سال ۱۷۶۸، پس از بازگشت به خانه، به عنوان نماینده پارلمان از حوزه انتخابیه اینورنس برگ انتخاب شد، که بیش از سی سال نمایندگی آن را ادامه داد، اگرچه بخش زیادی از این دوره را در هند گذراند. او یکی از سهامداران بانک ورشکسته ایر داگلاس، هرون و شرکا بود که در بحران مالی ۱۷۷۲ فروپاشید. شاید به همین دلیل بود که در سال ۱۷۷۸ برای به دست گرفتن فرماندهی ارتش مدرس کمپانی هند شرقی به آنجا بازگشت.

## بازگشت به هند
بعدها در سال ۱۷۷۸، مونرو پوندیچری را از فرانسوی‌ها گرفت، اما در سال ۱۷۸۰ در جنگ دوم انگلیس و میسور، شکست حیدرعلی از نیروی بریتانیایی در نبرد پرامباکام در نزدیکی کونجیورام، او را مجبور به عقب‌نشینی به کوه سنت توماس کرد. در آنجا، سر ایر کوت فرماندهی ارتش را به دست گرفت و در سال ۱۷۸۱ در پورتو نوو (پارانجیپتای)، جایی که مونرو فرماندهی لشکر راست را بر عهده داشت، پیروزی بزرگی علیه حیدرعلی به دست آورد. نگاپاتام در نوامبر همان سال توسط مونرو تصرف شد؛ و در سال ۱۷۸۲ او به اسکاتلند بازنشسته شد.

در سال ۱۷۸۲، بنای یادبود فیریش به دستور مونرو در فیریش، نزدیک اوانتون، ایستر راس، اسکاتلند ساخته شد. او این کار را برای ایجاد شغل برای جمعیت بیکار محلی انجام داد.

در سال ۱۷۸۷، به او سرهنگی هنگ چهل و دوم پیاده‌نظام (رویال هایلند) داده شد، سمتی که تا زمان مرگش در سال ۱۸۰۵ در اختیار داشت.

## منابع

* 

رده:اعضای پارلمان پادشاهی متحده برای حوزه‌های انتخاباتی اسکاتلندی
رده:پرسنل نظامی بریتانیا در دومین نبرد انگلستان و میسور
رده:تاریخ بنگال
رده:درگذشتگان ۱۸۰۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۲۶ (میلادی)
رده:ژنرال‌های ارتشی کمپانی هند شرقی بریتانیا
رده:ژنرال‌های نیروی زمینی اهل بریتانیا
رده:سربازان اهل اسکاتلند
رده:شوالیه‌های همدم نشان حمام
رده:مدیران هند بریتانیا
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۰۲-۱۸۰۱