شارلوت سالومون

**شارلوت سالومون**  (۱۶ آوریل ۱۹۱۷–۱۰ اکتبر ۱۹۴۳) یک هنرمند آلمانی-یهودی متولد برلین بود. او در درجه اول به عنوان خالق یک سِری زندگی‌نامهای از نقاشیهای Leben؟ oder Theater?: Ein Singspiel (زندگی؟ یا تئاتر؟: نمایشنامه آهنگ) متشکل از ۷۶۹ اثر فردی بود که بین سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳ در جنوب فرانسه نقاشی شده‌است. در حالی که سالومون از نازی‌ها پنهان شده بود، در اکتبر ۱۹۴۳ او دستگیر و به آشویتس تبعید شد، جایی که او و فرزند متولد نشده‌اش بلافاصله پس از ورودش توسط نازی‌ها به قتل رسیدند. در سال ۲۰۱۵، اعتراف ۳۵ صفحه‌ای سالومون به مسمومیت مرگبار پدربزرگش که برای دهه‌ها مخفی بود، توسط یک ناشر پاریسی منتشر شد.

## زندگی‌نامه
[بندانگشتی|''[کریستالناخت،* ۱۹۴۰–۴۲]]
شارلوت سالومون از یک خانواده مرفه برلینی بود. پدرش، آلبرت سالومون، [[جراح]] بود؛ مادرش، فرانزیسکا (گرونوالد)، حساس و پریشان، هنگامی که شارلوت هشت یا نه ساله بود، [[خودکشی]] کرد، اگرچه او به این باور رسید که مادرش بر اثر [[آنفلوانزا|آنفولانزا]] مرده‌است. شارلوت شانزده ساله بود که [[نازی ها|نازی‌ها]] در سال ۱۹۳۳ به قدرت رسیدند. او به سادگی از رفتن به [[مدرسه]] امتناع کرد و در [[خانه]] ماند. در زمانی که دانشگاه‌های [[آلمان]] سهمیه دانشجویان [[یهودیان|یهودی]] خود را به ۱٫۵ درصد از [[دانشجویان]] محدود می‌کردند (به شرط اینکه پدران‌شان در خط مقدم [[جنگ جهانی اول]] خدمت کرده باشند)، سالومون موفق شد در *مدارس هنرهای زیبا و کاربردی ایالات متحده* ([[مدارس]] دولتی [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحده]] برای هنرهای ناب و کاربردی) در سال ۱۹۳۶ پذیرش بگیرد. او به مدت دو سال در آنجا [[نقاشی]] خواند، اما تا تابستان ۱۹۳۸ سیاست [[یهودستیزی]] [[رایش سوم]] [[هیتلر]] به این معنی بود که ادامه تحصیل در [[کالج]] برای او بسیار خطرناک بود و او دیگر برنگشت. با وجود این‌که او برنده جایزه شد.

پدر سالومون در نوامبر ۱۹۳۸ پس از [[کریستالناخت]] برای مدت کوتاهی در [[اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن]] بازداشت شد و خانواده سالومون تصمیم گرفتند [[آلمان]] را ترک کنند. شارلوت به [[جنوب]] [[فرانسه]] فرستاده شد تا با پدربزرگ و مادربزرگش که قبلاً در [[ویلفرانش-سور-مر]] در نزدیکی [[نیس]] ساکن بودند زندگی کند. آن‌ها در کلبه‌ای در محوطه یک ویلای مجلل L'Ermitage (اکنون ویران شده) که متعلق به یک [[آمریکایی‌ها|آمریکایی]] ثروتمند به نام اوتیلی مور بود، زندگی می‌کردند که به تعدادی از [[کودکان]] [[یهودیان|یهودی]] پناه داد. سالومون L'Ermitage را با پدربزرگ و مادربزرگش ترک کرد تا در آپارتمانی در [[نیس]] زندگی کند، جایی که مادربزرگش سعی کرد خود را در حمام حلق آویز کند. سپس پدربزرگش حقیقت [[خودکشی]] مادرش و همچنین [[خودکشی]] عمه شارلوت، مادربزرگش، عموی بزرگش و برادرزاده مادربزرگش را برای شارلوت فاش کرد. اندکی پس از شروع جنگ در سپتامبر ۱۹۳۹، مادربزرگ شارلوت موفق شد جان خود را بگیرد. مادربزرگش ورونال و [[مورفین]] را برای زمان ورود [[ارتش آلمان]] انباشته کرده بود، اما وقتی از دسترسی به داروهایش محروم شد، در عوض سعی کرد خود را حلق آویز کند و در نهایت با پرتاب خود از پنجره موفق شد.

شارلوت و پدربزرگش توسط مقامات [[فرانسوی ها|فرانسوی]] در اردوگاهی تیره و تار در [[پیرنه]] به نام گورس بازداشت شدند. شارلوت در *زندگی؟ یا تئاتر؟* به یاد می‌آورد که گذراندن یک شب در [[قطار]] شلوغ بر گذراندن یک شب با پدربزرگش ارجح است: «من ترجیح می‌دهم ده شب بیشتر به این صورت داشته باشم تا یک شب تنها با او». سخنان خود او در اعتراف نامه‌ای ۳۵ صفحه‌ای که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، احتمال [[سوءاستفاده جنسی|سوء استفاده جنسی]] را آشکار می‌کند.
[[پرونده:Charlotte Salomon - JHM 4351.jpg|بندانگشتی|گواش از زندگی؟ یا تئاتر؟، ۱۹۴۰–۴۲]]
آن‌ها به دلیل ناتوانی پدربزرگش آزاد شدند. پدربزرگش برای زندگی به [[نیس]] بازگشت و در ویلفرانچ، شارلوت پس از همه افشاگری‌ها با یک حمله [[عصبیت|عصبی]] مواجه شد که با انزجار از پدربزرگش همراه بود. او در زندگی نوشت؟ یا تئاتر؟ این آقای دکتر لودویگ گرونوالد بود، نه «آقای [[هیتلر]]» که «برای من سمبل افرادی بود که باید در برابر آن‌ها مقاومت می‌کردم.» دکتر جورج موریدیس، [[پزشک]] محلی، به او توصیه کرد که [[نقاشی]] کند.

سالومون اتاقی را در پانسیون La Belle Aurore در سن ژان کپ فرات اجاره کرد و در آنجا کارهایی را آغاز کرد که بیشتر از او عمر می‌کرد. او مجموعه ۷۶۹ [[نقاشی]] خود را با عنوان *زندگی؟ یا تئاتر؟* - با بیان اینکه او تحت تأثیر «این سؤال است: آیا باید جان خود را بگیرد یا کاری بسیار غیرعادی انجام دهد». او در مدت دو سال بیش از هزار [[گواش]] [[نقاشی]] کرد. او [[نقاشی]]‌ها را [[ویرایش]] کرد، آن‌ها را دوباره تنظیم کرد و [[متن]]‌ها، [[زیرنویس]]‌ها و هم‌پوشانی‌ها را اضافه کرد. او عادت داشت هنگام [[نقاشی]]، [[آهنگ]]‌ها را برای خودش زمزمه کند. کل کار یک [[اتوبیوگرافی]] کمی خارق‌العاده بود که وقایع اصلی زندگی او را حفظ می‌کرد - مرگ مادرش، مطالعه [[هنر]] در [[سایه]] [[رایش سوم]]، رابطه او با پدربزرگ و مادربزرگش. او همچنین [[نت موسیقی|نت‌هایی]] در مورد [[موسیقی]] مناسب اضافه کرد تا جلوه [[دراماتیک]] را افزایش دهد و زندگی؟ یا تئاتر؟

در سال ۱۹۴۲، با اجازه اقامت او بسته به اینکه سرپرست پدربزرگش باشد، در [[نیس]] به او پیوست. سپس [[اعتراف]] کرد که او را با یک املت ورونال خانگی [[مسمومیت|مسموم]] کرد، [[پرتره]] او را کشید و [[نامه عاشقانه|نامه‌ای]] ۲۵ صفحه‌ای [[اعتراف]] به معشوق سابقش آلفرد ولفسون نوشت، که هرگز [[نامه عاشقانه|نامه]] را دریافت نکرد.

در سال ۱۹۴۳، زمانی که [[نازی ها|نازی‌ها]] جستجوی خود را برای [[یهودیان]] ساکن در [[جنوب]] [[فرانسه]] شدید کردند، سالومون این اثر را به یک [[پزشک]] محلی به نام ویلفرانش که با او آشنا بود سپرد و آن را خطاب به اوتیلی مور - [[میلیونر]] [[آلمانی‌ها|آلمانی]]-[[آمریکایی‌ها|آمریکایی]] که صاحب ویلای سالومون بود. پنهان شدن در آن زمان او نام مور را در بالای صفحه حک کرد و به دکتر گفت: «این را محفوظ بدار، این تمام زندگی من است.» مور، که بسته را به خانواده باقیمانده شارلوت داد، پس از بازگشت به [[اروپا]] در سال ۱۹۴۷، پس از پایان [[جنگ جهانی دوم|جنگ]]، بسته را دریافت کرد.

در سپتامبر ۱۹۴۳، سالومون با یک [[پناهنده]] [[یهودیان|یهودی]]-[[آلمانی‌ها|آلمانی]] دیگر به نام الکساندر ناگلر [[ازدواج]] کرد. این دو نفر از خانه‌شان بیرون کشیده شدند و با راه‌آهن از [[نیس]] به «مرکز پردازش» [[نازی ها|نازی‌ها]] در [[درانسی]] نزدیک [[پاریس]] منتقل شدند. در این حال سالومون پنج‌ماهه [[بارداری|باردار]] بود. او در ۷ اکتبر ۱۹۴۳ به آشویتس منتقل شد و احتمالاً در همان روزی که به آنجا رسید، یعنی در ۱۰ اکتبر، در اتاق گاز به [[قتل]] رسید.

== زندگی؟ یا تئاتر؟ (Leben? oder Theater) ==
[[پرونده:Charlotte grandparents.jpg|بندانگشتی|شارلوت همراه پدربزرگ و مادربزرگش]]
بخش بزرگی از [[زندگی]]؟ یا [[تئاتر]]؟ دربارهٔ [[وسواس]] او با آمادئوس دابرلون، [[معلم]] صداگذاری است که او از طریق [[نامادری]] خود پائولینکا بیمبام با او آشنا شد (سالومون به همه [[شخصیت|شخصیت‌هایش]] نام‌های مستعار [[طنز|طنزآمیز]] و اغلب [[شوخی]] می‌دهد). این بخش‌ها [[روایت]]‌های صادقانه و قانع‌کننده‌ای از [[رابطه]] پرشور او با آلفرد ولفسون است - کسی که کار [[هنر|هنری]] او را جدی گرفت. نمی‌توان دانست که آیا [[روایت]] سالومون از [[رابطه]] او با ولفسون با [[واقعیت]] مطابقت دارد یا خیر، اما او بدون شک اولین عشق او بود.

در سال ۱۹۴۳، زمانی که ۲۶ ساله بود، شارلوت سالومون مجموعه [[نقاشی]]‌های خود را به دکتر موریدیس، دوست قابل اعتمادی که او را در مورد [[افسردگی (حالت)|افسردگی‌اش]] راهنمایی کرده بود، داد.

*زندگی؟ یا تئاتر؟'' به عنوان «اثر هنری کل» است. واگنری در سنت ایده بلندپروازانه آلمانی قرن نوزدهم برای ادغام شعر، موسیقی و هنرهای تجسمی در نظر گرفته شده‌است. با این حال، کار سالومون واژگونی آن سنتی است که قرار بود تجلی نهایی فرهنگ ژرمنی باشد - در عوض این اثری است که توسط «زن جوانی که به نژادی ظاهراً بیگانه تعلق داشت و به‌همین دلیل حتی حقی برای او نداشتند خلق شده‌است، وجود داشته باشد، چه برسد به جایگاهی در جامعه».

### شفافیت‌ها

پرونده:Charlotte Salomon - JHM 4175.jpg|گواش
پرونده:Charlotte Salomon - JHM 4175T.jpg|پوشش شفاف
پرونده:Charlotte Salomon - JHM 4175TC.jpg|تصویر ترکیبی
این کار شامل حدود دویست شفافیت است که متنی را برای پوشاندن گواش‌های مرتبط با خود حمل می‌کند؛ مثال نشان داده شده معمولی است. این گواش پایانی صحنه ۱ پیش‌درآمد است و شارلوت کان خیالی (به نمایندگی از خود سالومون) را در رختخواب با مادرش فرانزیسکا به تصویر می‌کشد که به شارلوت می‌گوید که چقدر در بهشت شگفت‌انگیز است و چگونه یک روز او (فرانزیسکا) به آن‌جا خواهد رفت. و تبدیل به یک فرشته می‌شود و نامه‌ای برای شارلوت بر روی طاقچه‌اش می‌گذارد که زندگی در بهشت را توصیف می‌کند.

## گالری آثار

پرونده:Charlotte S.jpg|شارلوت سالومون، پرتره، ۱۹۴۰؛ رنگ گواش روی مقوا


## منابع

رده:افراد کشته‌شده توسط اتاق گاز توسط آلمان نازی
رده:اهالی آلمان کشته‌شده در اردوگاه آشویتس
رده:بازماندگان اردوگاه توقیفی گورس
رده:درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۷ (میلادی)
رده:شهروندان کشته‌شده در جنگ جهانی دوم اهل آلمان
رده:شهروندان کشته‌شده در جنگ جهانی دوم
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:نقاشان زن اهل آلمان
رده:نقاشان یهودی
رده:هنرمندان اهل برلین
رده:یهودیان آلمانی که در هولوکاست کشته شده‌اند
رده:نقاشان زن یهودی
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان