فهرست واژه‌های عربی با ریشه فارسی

واژگان عربی با ریشه پارسی یا واژه معرب از پارسی، به واژگانی گفته می‌شود که در زبان و ادبیات عربی به کار گرفته می‌شوند و ریشهٔ پارسی دارند. بیشتر این واژه‌ها در زمان ساسانیان وارد زبان عربی کهن شده و برخی فراموش شده‌اند، ولی برخی هنوز از واژه‌های پرکاربرد این زبان هستند؛ مانند: ادب، دین، ازل، هوس، سراج (چراغ)، ورق (برگ) و ورقه (برگه) و بسیاری دیگر.

## گونه‌های عربی‌سازی
اعراب در واژه‌های بیگانه دگرگونی‌های بسیار و شگفت‌آوری انجام می‌دهند که از آن دست است:
# واج یا واج‌هایی از آغاز یا میان یا پایان ساختمان واژه بیگانه می‌اندازند. برای نمونه بیمارستان را مارستان، پیشپاره را شفارج، نشخوار یا نشوار، چلغوزه را جِلّوز، سوه کاریز را سوهقه، و هزار دستان را هزار گویند.
# واج یا واج‌هایی به ساختمان واژه بیگانه می‌افزایند چنان‌که ستو را تستوق، راه را تُرَّهات، پنجه را فنزج و پاچه را بالِغا گویند.
# واج‌های واژه بیگانه را به واج‌هایی دیگر می‌گردانند و برای معرَّب‌سازیِ واژه‌های بیگانه، بیشتر همین روش را به کار می‌برند. برای نمونه ن و ر را به ل، گ را به ج، خ را به ح، پ را به ف یا به ب، ک را به ق، چ را به ص یا به ش، س را به ص، ت را به ط، الف را به ع یا به ح، ش را به ز و ز را به ذ جایگزین می‌کنند و در این راه هیچ آیین و رویه‌ای را دنبال نمی‌کنند. از همین رو، برای برخی از واژه‌های بیگانه بیش از یک گونه آواسازی گفتاری و سیمای نوشتاری دارند. پس زَریون را به جریال، گرده بال را به جردبیل، شَنبک را به شَفَلَّقه، گنده پیر را به قندفیل، ژاغَر را به زَقَلَّه، خُربا را به حَرباء، گرم را به جرم، پَرَند را به فرند یا برند، کُرته را به قرطق، چوبه را به صوبج یا شوبق و اُبره را به حباری جانشین می‌کنند.
# در برخی از واژگان، گ پایانی در واژگان فارسی میانه، در فارسی نوین به صدای «ه» (که با ه کسره نوشته می‌شود) تبدیل شده است و در زبان عربی یا به ج یا به ق تبدیل شده است؛ مانند دگرش تازه به طازج، نموده (نمونه) به نموذج، برنامه به برنامج و کُربه به قربق یا قربج.
# گاهی واژه‌ای را به ساختارهای جورواجور عربی می‌کنند به گونه‌ای که نزدیکی اندک یا بسیاری با واژه بیگانه دارد؛ مانند **زونکل** که آن را زَوَنکل، زَوَترَک، زونَّک، زوّاک، زوّن و زَون، **تنبل** که آن را تَنبور، تِنبَل، تِنبال، تَنبول و تِنتَل و **کِهتر** که آن را جَیتَر، جَیدر، جَعدر، جَیدَری، جعبر و جِعطار گویند.
# نه تنها فعل (کارواژه) را از واژه عربی شده مشتق می‌کنند، که گاهی درست همان‌گونه که هست از واژه‌های بیگانه وام می‌گیرند، به زبان دیگر از واژه عربی ناشده فعل می‌سازند؛ همچون از بوسیدن باسَ یَبوسُ، از کوشیدن کاشَ یَکوشُ، از زینهار زَنهَرَ یُزَنهِرُ ساخته‌اند.

## فهرست

### آ
* 
*  :جِ ابد: از آباد
* : حوض، آبدان
* 
* 
* : آبریز
* 
* : آبک
* : آبگوشت
* : آبلوچ
* 
* 
* : آگور
* 
* 
* 
* : آزاد درخت
* 
* 
* : آذرگون
* 
* : آسمانگون/آسمانگونی/آسمانگونه
* : آسمانگونه
* : آسمانگونه
* : آفرین
* : آلو، هلو
* : آلبالو
* 
* 
* 
* : آهو، غزال
* : آیین، آیینه
* : آب، سراب
* : اباش
* 
* 
* 
* 
* : ابریشم
* : آبریز
* 
* : آبزن
* : سگک کمربند
* : ابر
* 
* : ابله
* 
* 
* : آب بها
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : خروش
* : خشایثیه (شاه)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : ارژن
* : ارغوان
* 
* : اردشیرگان
* : اردهاله؛ یک گونه حریره از آرد جو
* : ارژن؛ درخت بادام کوهی
* : ارز
* : ارزه؛ موریانه
*  ارغنون (از واژه یونانی ارگان: سا؛ ابزار)
* : آرغیش
* : بیماری یرقان
* : گیاهی دارویی
* : چرم سیاه (یرنداخ، ایرنداخ)
* : اورنگ
* : پوشاک بخش پایین تن
* : سغ، سخ
* : گیاه دارویی
* : کاهش یک سال از هر سی و دو سال قمری برای برابری با سال خورشیدی (شفاءالغلیل خفاجی، ص ۲۴)
* : جاودانه، از پهلوی اَسَر (بی‌سر).
* : خاک یا گل کنده شده برابر با یکصد ذراع مکعب؛ واژه ای کاربردی در دیوان آبیاری در کندن جویها و لاروبی به کار می‌رفته (مفاتیح العلوم، ص ۴۶)
* ، ، : اسپیناگ
* : گونه ای ماهی که در دجله شکار می‌شد و امروزه نیز در خوزستان به آن سبور می‌گویند.
* : سپیداب
* : کفل و سرین مردم و اسب
* : استاد
* : استاد
* : چهار؛ یکای وزن که تا چندی پیش *سیر* نامیده می‌شد، یک چهارم از همین واژه برگرفته شده.
* : (ج: استانات) برابر با میهن (شفاءالغلیل، ص ۱۲)
* : اسب پد
* : از ریشه ستبر: استبرگ
* : استام= پشتوانه، مایه دلگرمی
* : سرپ، اسرپ (در گویش خوزی هنوز شکم را اشکم و ستاره را آساره گویند زیرا از آغاز بسیاری از واژه‌ها چیزی نیفتاده است)
* : سرب
* : سرب
* : استام
* : یک گونه کشتی جنگی
* : استون: ستون چادر
* : استوانه
* : یک گونه خورش اسفناج
* : اسبانبر: یکی از هفت شهر تیسفون
* : اسپرگ (که با *ات* جمع بسته شده) یک گونه خوراکی (کتاب الطبیخ، ص۲۶) برگ زردچوبه نیز گیاهی زردرنگ که با آن چیزها را رنگ کنند (برهان قاطع، زیر سرواژه)
* : اسپست: نام فارسی یونجه (نام ترکی)
* : ابر مرده؛ گیاه یا جانور مرده دریایی (برهان قاطع)
*  اسپند: گونه ای شراب؛ خردل سیاه
* : گویشی دیگر از همان اسپند
* : سپه سالار
* : گونه ای خورشتی است.
* : ابزاری چادرگونه با پایه سه گوش و نوک تیز که در میان شکاف سنگ گذاشته با پتک بر آن می‌کوبیدند تا سنگ زودتر شکسته شود.
* : اسپیوش: بزر کتان
* : گویشی دیگر از اسپیوش
* 
* : شکاف (در عربی: کفشدوز)
* : پیک سوار. کاربرد در دیوان برید (مفاتیح العلوم ص ۴۳)
*  گویش دیگر اسکدار؛ (مروج الذهب مسعودی، ج ۲، ص ۴۵۳)
* : آستانه چوبی از فارسی اشکوبه (همچنین طبقه در ساختمان)
* : فرمانده پارسی، سوارکار ایرانی (عیون الاخبار، ج ۱، ص۱۴۹)
* :
* : شیاف: هر خمیر دارویی که به گونه میله درآوره در چشم یا گوش یا دیگر سوراخهای تن به کار می‌بردند. امروزه تنها آن را که در سوراخهای پایین تن به کار می‌رود. (تذکره انتاکی ص۴۳)
*  اشتر خار؛ خارشتر (تحفه حکیم مؤمن ص۱۰)
* : شفره کفشگر: ابزار برش چرم کفشگران
* 
* : گروه سربازان از مردمان استان اشروسنه در فرارود در دوران عباسی در دفتر نام‌نویسی سربازان (مروج الذهب ج۲، ص۳۹۳)
*  اخشگ: صمغ گیاهی مانند خیار (قاموس المحیط فیروزآبادی)
* 
* : آشکارا
* : اشکنگ: آجر شکسته و سنگ و چوب شکسته از ساختمان
* : یکای اندازه‌گیری درازا برابر شصت ذراع
* : نام کسی و نام جایی در کناره دریای فارس
* : گیاهی که کوبیده برگ و ساقه آن را به‌جای صابون به کار می‌برند.
* : گیاهی دارویی؛ دواله
* : سپاهان
* : اصفهان، گوشه ای در یک دستگاه موسیقی ایرانی
* :سپهبد؛ نام پادشاهان بومی دودمانی ایرانی در مازندران
* : سکه‌های پادشاهان از دودمان اسپهبدان در مازندران
* : آخور اسب (ریشه رومی)
* : انگبین درخت زیتون
* : استاد (کوتاه شده)
* : شهری در شهرستان دارابگرد فارس (اصطهبانات نادرست است)
* : سرنج
* : فرند
* : برآمدگی نقش بالای پیشانی دیوار خانه
* : گونه ای بومادران کوهی
* : افشرگ (برابر syrup شربت فرنگی)
*  شیره خشخاش (از یونانی اپیون)
* : اقاقیا
* : شکوفه ریحان و بابونه؛ اکهوان
* : کلید (از یونانی)؛ در قرآن واژه مقالید از همین است.
* : کشاورز
* : جوهر هر چیز؛ ماده جادویی
* : از آک؛ مرگ، سختی روزگار
* : ماده ای برای بخور
* : انبار؛ نام استانی در عراق که در دوره ساسانی انبار خوراک مردمان بوده است.
* : شربت‌ها و شیرینی‌ها
* : انبگ؛ مربّا
* : لوله
* : انگان؛ انگ: لوله سفالین؛ تغار سفالین
* : انگبار
* : انگدان؛ دانه گیاه انگ
* : لنگر کشتی
* : لوله خمیده که از قزع جدا شده و بخار در تقطیر در آن روان می‌شود.
* : فهرست بدهیهای بدهکاران مالیاتی
* : الماس
* : گندم
* : هر گونه گرد خوشبو
* : آماج
* : نمک تخته
* : نمونه
* : داروی خجسته
* : انیسون
* : گرمای آتش و خورشید، تفتگی
* : رسید پرداخت مالیات
* : دفتر آمار درآمد و هزینه، ترازنامه
* : مانده آمار مالی در دفترهای دیوانی که به سال گذشته می‌پیوست.
*  در برابر حضیض (نشیب/فرود) در ستاره‌شناسی
* : ابر همراه باد
* : مرغابی، کَلَنگ
* : بخشش، فرصت نیکو
* : کسی که با دیگری در سفره نشیند و از توشه وی بخورد.
* : بسته؛ از اوشنگ
* : هوشنگ؛ پادشاه پیشدادی
* : هلیله؛ داروی گیاهی آشنا
* : از یارگ، یاره؛ داروی دیرگواری و سخت گواری
* : نشان نرینگی
* : ایوان
* : خردل بیابانی

### ب
* : فلفل سیاه
* بابنک: بابونه
* : پاپوش
* : بابونه
* : از باب (درخور، فراخور)
* : کارت
* : پاجامه، شلوار
* : آش؛ از باگ (کهن) و با در شوربا و گیبا
* : بادپیچ؛ ریسمان بازی کودکان
* : پادزهر
* : بادگیر
* : کاسه مسی
* : بادگیر
* : بادآورد؛ گیاهی دارویی که امروزه نیز به همین نام از فارس به هندوستان و عربستان نیز فرستاده می‌شود.
* : باده؛ گونه ای شراب
* : بادرنجبویه، بادرنگ بویه
*  :بادروگ، بادرو، گل بستان افروز
* : بادشگام، بادشنام، بادژفام؛ سرخی و لکه در رخسار از گرمازدگی
* : باذنکان
* : بادنوش؛ نام یک گل
* : یکای درازا برابر با شش ذراع
* : بارگاه، آستانه، جای بارخواستن
* : برچین؛ ابزاری مانند چنگال که با آن خوراک را برمی‌داشتند.
* : نارگیل
* : پارزد؛ گونه‌ای انگُم (صمغ)
* : ترازنامه؛ فهرست سندهای حدیث یک محدّث
* : برنامه
* : باروت
* : پاره؛ یک گونه پول خرد
* : (ج: بیزان، بوز، بزاه) باز، پرنده شکاری نامدار
* : باز
* : بازرگان
* : پادزهر
* : بازیار، برزیگر، کشاورز
* : پاشنه؛ گونه‌ای ابزار
*  ج: بواسیر؛ یک بیماری پایانهٔ دستگاه گوارش؛ بادام کوهی که تلخی آن را با شورابه می‌برند: باسورک
* : باشه (باشگ)؛ گونه‌ای شاهین
* : رج زیرین دیوار بارو؛ حوض آب (پاشوره)
* : کاسه؛ ظرفی دهان‌گشاد و ته باریک
* : بغل؛ درازای هر دو دست در گشادگی
* : نام شهری در عراق که مانند بغداد و باکو از بغ گرفته شده است.
* : همان بعقوبا
* : باغ
* : پاک
* : بیل
* : وال؛ یک گونه جانور آبزی بزرگ
* : روپوش پشمی؛ جوراب؛ کیسه عطر
* : چهار دست و پای جانور و دستهای مردمان؛ از بالگ
* : نام جویباری از دجله؛ از آبان (ایزد نگهبان آبها)
* : بانو؛ از بانوگ
*  باهش: باهوش
* بایدار :رکاب؛ از پایدار فارسی
* : کودن، کم‌هوش
* : ج: ببور؛ گربه‌سان آشنا
* : طوطی
* : روپوش کلفت پشمی؛ همریشه با پتو
* : پتو
* : جوجه هر پرنده؛ بچه
* : بسد، یاقوت سرخ، کهربا؛ بیجاد، بیجاده
*  بجاذ
* : به‌به
* : بخت؛ از همین واژه بختیّاً و مبخوتاً
* : پختگ، پخته در واژگان پزشکی
* : شتر خراسانی، شتر بزرگ کوهاندار
* : خوش‌اندام و زیبا؛ بختیار
* : سه‌تار
* : زمین کشت دیم، کشتزار دیم
* : بخشش
* : دستمالی که خدمتگاران به سر بردند و زیر چانه گره زنند تا سرشان به روغن و گرد و خاک آلوده نگردد.
* : بت
* : کیسه ده‌هزار سکه ای
* : نام کوه و شهرستانی در آذربایگان زیستگاه بابک
* : بره
* : بدرقه
* بذات: بدذات
* : بدکسگان؛ نام یک دارو
* : بذسکان
* : بذسکان
* : بادنجان
* : تراشید و برید
* : برات
* : شهری در شمال شرقی بلاش‌آباد (نهروان) در عراق
* : برمکیان؛ از خاندان سرپرست آتشکده نوبهار بلخ
* : براده
* : گونه‌ای ساز، بربَت (پهلوی کَلَنگ))
* : باربند، ابزار بالارووی از درخت خرما
* : راهنما؛ سردرگمی
* : تبرزد
* : تکه، پاره؛ از پِرت
* : آماج، نشان، هدف
* : روپوش خطدار
* : ستاره مشتری؛ برگیس
* : پرخاش و جنجال
* : زن نیک‌اندام؛ از برخوردار
* : پرده‌دار
* : برده، اسیر؛ از بردک
* : پرداس؛ ستیزه
* : بردس
* : به‌اردشیر؛ نام کهن شهر کرمان و امروزه بخشی در جنوب شهرستان کرمان
* : پرده در موسیقی
* : دم (در برابرِ بازدم)، فرو بردن نفس؛ از بُردگ
* : جُل اسب
* : یابو
* : مرد ستبر و درشت‌اندام
* : عروس و نگار او؛ از برزه و برازیدن فارسی
* : کودک پرشور و شنگول؛ از پُرجیغ (جیک): پرسروصدا
* : شاخه‌هایی راه راسته، دسته پیادگان؛ از بردیگ: راه سنگلاخ و کوره‌راه
* : خردمند و پرهیزگار؛ همریشه برزین و فرزین
* : کاسبرگ گل خرما که مانند نیامی بریده می‌شود.
* : پنبه
* : بیماری سینه‌پهلو
* : برسُنب؛ دگرگونی همانند «گنب/گامِ» امروزی
* : برشین‌دارو
* : پرسیاوشان؛ گیاه دارویی
* : پرستوک؛ نامگذاری بومی گونه‌ای ماهی در خلیج فارس
* : پرچم؛ نوارهایی که از نوک نیزه به‌جای بیرق می‌آویختند.
* : گونه‌ای خرمایی خشک
* : چارچوب در؛ از برداس: استوار و پابرجا کردن
* : (پرکاربرد) رشوه؛ ابزار آهنی برای تیزکردن سنگ آسیا؛ رشوه نیز چون برای تیز کردن دندان رشوه‌گیری است با این واژه نمود یافته.
* : رنگ ارغوانی
* : گیاهی دارویی؛ قنابری، تملول
* : سرپیچ؛ برغو
* : بزغاله/ بره؛ «برگ» (از سیمای کهنتر به عربی رفته)
* : کمان؛ کشتی کوچک؛ کوزه شیشه‌ای قمقمه‌مانند؛ از «برکول» (بر: فراز + کول: دوش) مانند کشکول
* : برقول
* : پرگار
* : پرگار
* : پره‌های چرخ دولاب و آسیاب که آب در آنها زند و چرخ را گرداند؛ «سرن» واژه فارسی برابر توربین فرنگی است: چرخی که با فشار آب می‌گردد و چرخهای دیگر را می‌گرداند.
* : رختی بافته از پشم یا درست کرده از پوست؛ امروزه «برک» نام پارچه‌ای پُرزدار از کُرک شتر، شناخته‌شده در مشهد است.
* : دیگ سنگی
* : برنگ، آبرنگ؛ گیاه دارویی کابلی سودمند برای سینه‌درد
* : کاسه سفالین آبخوری
* : برنج‌اسپ؛ بومادران، گیاهی دارویی برای راندن حشره‌ها
* : پارچه ابریشمی؛ پرند: پارچه ابریشمی ساده در برابرِ «پرنیان» که نقشدار است.
* : کلاه ویژه دادرسان و نویسندگان دوره عباسی
* : گونه‌ای رطب خوب؛ سبک‌شدهٔ «بار نیک»
* : جای چاشنی و ادویه، ظرفی سفالین در آشپزخانه؛ برنی
* : چارچوب، چهارچوب
* : نام گیاهی در فرآوریِ پوست
* : پروانه (پیشران کشتی یا هر گونه شناور)
* : زیبایی
* : از «پروهان»؛ پیدا، آشکار
* : برنامه
* : سیمای جمع از برهمن: پیشوای کیش هندو
* : بریدن
* : بلغور
*  بریانی
* : همریشه بریجن: تنور کماج؛ بریزن؛ همگی از ریشه «بریزیدن» برابر تافتن و سرخ کردن
* : پیک؛ از بریده‌دم دانسته‌اند
* : پارچه کتانی یا پنبه‌ای؛ بزّار را از همین ریشه ساخته‌اند
* : به کسی بالیدن وسربلند بودن؛ از «بزک»
* : نیام شمشیر
* : تخم و دانه؛ از آن فعل نیز ساخته‌اند.
* : بزرگ‌شاپور؛ نام بخشی مالیاتی در دوره ساسانی از تسوکهای استان شادهرمزد پیرامون بغداد
* : بزرگ؛ کوتاه‌شدهٔ نوروز بزرگ از دستگاه زیرافکند در موسیقی ایرانی
* : هنگام جنگ یا پیشامدِ رویدادهای بزرگ شاهان ساسانی خوان‌چینی را قدغن نموده از این خوراک می‌خوردند؛ خوراک گوشت و تخم مرغ پیچیده در نان نازک (چیزی همانند ساندویچ امروزی)؛ در بزمهای مِیگساری مزهٔ مِیخواری بود.
* : یک نوبت خوراک؛ زخمه زدن بر سیم تار با سرانگشت برای کوک کردن
* : بز ماده
* : پستان؛ پژوله
* : پارچه نازک ابریشمی بی تارِ زر یا سیم (نقره)
* : گربه، آوای راندن گربه؛ از پیش، پیشی
* : (پرکاربرد) بس (کافی)
* : درختی با برگ کوچکتر و خوشبوتر از بید
* : پوستی که جوزبویا را احاطه کرده؛ بسپاسه، گیاهی دارویی
* : پیمانه‌ای برای سنجش آب قنات با یک شعیر درازا و پهنای (شعیر/جو: پهنای شش تار موی دم استر کنار هم؛ هنوز در زبانزد «یک جو عقل داشتن» به‌کارمی‌رود)
* : گوشه‌ای در آواز اصفهان و دستگاه سه‌گاه؛ کوتاه‌شدهٔ «بسته‌نگار» نیز دانسته‌اندش
* : بوستان
* : بستان‌افروز؛ گیاه تاج‌خروس؛ گل یوسف
* : بستانگ؛ گیاهی به نام خلال
* : بوستانی؛ نگهبان بوستان (در عربی)
* : بستک؛ کندر؛ انگُم درخت پسته
* : بستگ؛ نوکر؛ وابسته
* : دارندهٔ باغ؛ ناتور باغ
* : بستان‌داد؛ گونه‌ای خوراکی
* : بستوک؛ خمچهٔ گنبدسانِ بی‌دستهٔ سرتنگ برای نگهداری انگبین
* : گیاهی دارویی؛ بستاناگ
* : بستنا؛ برگ گیاه دارویی مرزنگوش
* : بسد؛ مرجان
* : بسفاردانه؛ گیاهی دارویی
* : بس‌پایک؛ ریشهٔ گیاهی دارویی که اگر در شیر بریزند بندد.
* : بسنگ؛ گونه‌ای انگُم
* : برگ خیار گرک
* : پشت؛ سبک‌شدهٔ پشتواره (کولِ‌پشتی)/ پست‌بست که برزیگران چیزی در آن نهاده بر پشت نهند.
* : گنجهٔ کوچک که فروشنده پیش دست خود گذاشته ترازو بر آن نهد؛ پیش‌تخته
* : پیش‌خانه؛ پشه‌بند؛ پردهٔ پیش درگاه خانه
* : پیشرون؛ از پیشران؛ در موسیقی ترانه یا آهنگی که در بزمها برای مایه‌دادن به خواننده یا نوازنده، خوانده یا نواخته می‌شد؛ برابر با پیش‌درآمد
* : نم‌نم باران؛ پشگ
* : سخت‌کوش و پرکار و آزمند
* : دل‌پری، تخمه
* : کَلَنگ؛ شیشه مانند غاز که از پشت آن شراب ریخته و از دهان آن سوراخی بود که مِی در پیاله می‌ریخت.
* : (پرکاربرد) کارت ویزیت؛ نوشته و نامه؛ بَتَک
* : پتو
* : خانه و بال ستاره در هر برج
* : پادشاه چین؛ بغپور؛ بغ (خدا) + پور (پسر)
* : بغداد
* : خوراکی است
* : بقچه؛ بُق: برآمدگی
* : باقلوا
* : دانه بلادور، مادهٔ مخدّر کهن؛ نویسنده فتوح‌البلدان را گفته‌اند ناآگاهانه از آن خورده و به دیوانگی افتاده در تیمارستان درگذشته است.
* : پلاس؛ زیرانداز پشمین؛ گستردنی پشمین
* : پیازی مانند نرگس
* : کوزه لوله‌دار مانند گلاب‌پاش
* : ولخش؛ بدخش؛ سنگ بهاداری مانند یاقوت؛ لعل بدخشان
* : پلاس؛ بالاپوش پشمی
* : عدس
* : پرستوگ؛ پرستو
* بلش (بلشت): پلشت، در عربی کاربردی برابر دزد و زورگیر دارد.
* : بلغم
* : بالکانه؛ بالاخانه
* : بلم، کلک، کرجی، قایق کوچک
* : پهن؛ از «بلند»
* : بلوچ
* : بلوت
* : بلور
* : گونه‌ای کشتی
* : پلید
* 
* بلیلج: بلیله
* : کلفت‌ترین سیم بربت
* :
* :
* :
* :
* :
* : بنگ
* : پنجگاه؛ از دستگاه‌های موسیقی ایرانی
* : سوراخ لولهٔ توپ؛ پنجره
* : پنج‌انگشت؛ میوهٔ آن سپستان است که کاربرد پزشکی دارد.
* : بنجگشت زبان، زبان‌گنجشک؛ گیاهی دارویی
* : پنج تیرانداز؛ از پنجک
* : بند، زردپی؛ سپاه ده هزار تنی؛ درفش؛ دریاچه؛ یک. بخش از هر نوشته؛ زنجیر؛ فریب و کلک
* : از بند برابر با کلید در فارسی امروز مانند کلید هواساز یا کلید چراغ (بَنَدْ الْکِنْدْیَشَن) أی أطفأ مکیف الهواء
(بَند الْکَهْرَب) أی اطفأ الکهرباء
(بَندْ الْیت) أی اطفأ المصباح
ونلاحظ مما سبق أن تستخدم غالباً مع کلمات غیر عربیة الأصل. فلا نقول:
(بَندْ الْبَاب) ولکن (صَک الْبَاب))
* : همریشه با بنکدار؛ مالدار، انباردار؛ ج: بنادر
* : بندر؛ جایی ساخته بر کناره دریا برای لنگ انداختن و پناه آوردن کشتیها؛ ج: بنادر
* : (پرکاربرد) هر گلوله؛ میوهٔ فندق؛ کاروانسرا؛ در کاربرد گلوله از «پندک»؛ در فندق از «بندگ»
* : خوراکی از گوشت و فندق مانند فسنجان
* : شهر مندلیج در عراق؛ بندنیگان
* : بنشین
* : بنفشه
* بنفسجی: بنفشه
* : بنفشه سانان؛ فرهنگستان دمشق برابر با خانواده ۲۵۰ گونه‌ای بنفشه Violaceae نامیده است.
* : بن و مایهٔ هر چیز؛ بُنکدار از همین واژه گرفته شده است.
* : ساعت (گاه‌سنج) ریگی
* : بانگ زدن
* : گونه‌ای ماهی جنوب مانند ماهی سپید دریای کاسپین
* : نوارهایی آویخته برای آراستن یقهٔ پیراهن زنانه از ابریشم ارزان (کج)؛ بُنیک
* : درخت جنگلی مانند زالزالک
* : بوته ریخته‌گری
* : نام کهن شهر موصل
* : همان بوتقه
* : برانی باذنجان
* : بوره
* : باذروج؛ بورنگ، یک گونه ریحان کوهی
* : حصیر بافته از تراشهٔ نی
* : پوز، دهان جانور
* : گونه‌ای خوراکی مانند بستنی
* : شیرینی از شیر و شکر
* : بوزی
* : گیاهی دارویی
* : بوسه
* بوسه: بوسه
* : بوسُلیک؛ گوشه ای در دستگاه موسیقی ایرانی
* : پوش دربندی؛ گیاهی دارویی؛ پوش شاخهٔ خشک درخت است و پوشال از همین.
* : گونه‌ای کشتی
* : بوتهٔ ریخته‌گری؛ نقش گرد در پارچه‌ها
* : نقش گرد در پارچه‌ها
* :
* : جغد
* : به‌به
* : پهلوان
* : یکای وزن؛ بهارنارنج؛ گل هر رستنی
* : پیروان به‌آفرید، بازآفرین و بازنگر دین زرتشتی در خراسان و فراخوان به بیرون راندن عربها و خلافت عباسی
* : بهرام؛ نام فارسی مریخ
* : سنگی سفید؛ باهت
* : خوراکی از شیر و برنج؛ (از هندی بهتا)
* : سکهٔ ساختگی؛ در عربی آشفتگی میان «بهرگ» و «نبهرگ» رخ داده و هر دو را برابر به کار برده‌اند با آنکه «بهرگ» همان «عیار» است و نبهرگ سکه ساختگی با عیار پایین است؛ رسد؛ بهره
* : گوشه‌هایی از یک دستگاه موسیقی
* : شهر ویه‌اردشیر؛ در نزدیک تیسپون از شهرهای هفتگانهٔ پایتخت
* : رنگ سرخ؛ از نام بهرام (مریخ) که سرخرنگ است گرفته شده
* : پاک‌سرشت
* : میوهٔ تازهٔ درخت مقل
* : گونه‌ای بیماری پیسی
* : از پهلوان؛ پهلوان نما (در عربی امروزی)
* : فرصت طلبی سیاسی؛ بل‌بگیری؛ خود را نیرومند وانمود کردن از راه لاف و گزاف
* : گیاه دارویی نیروزا باه‌افزا که در بهمن گل می‌دهد
* : گیاهی دارویی مانند جو با بوتهٔ کوتاه‌تر و میلهٔ خوشهٔ باریک‌تر و تیزتر
* : زن شاد و پرخنده
* : پیاده؛ نیز نام روستایی میان بیابانک و جندک
*  :پیاله
* : آب‌آور در مهمانی؛ پای‌آب
* : سوراخ ته حوض (آبدان)؛ پایاب
* : خوراک؛ از پاییدن (ماندن)؛ همریشه بیات (شب مانده)
* : زشت؛ از «بد»
* : ناهید (زهره)
* : خرمنگاه؛ از «پادر»
* : سخن درست و استوار؛ از «پادری»
* : پیاده (در شطرنج)
* : پرچمدار سپاه
* : اهرم
* :
* :
* :
* 
* 
* : بیمارستان
* : بیهوش، کودن
* : کله پاچه
* : پاشا؛ پادشاه
* : پایه، جایگاه، رده
* : پرده
* : پولک
* : پنج
* : پوشیه

### ت
* : چاشنی خوراکیها
* : تاگ
* : ته چین
* : تخته، تختگ (قواره)؛ یکای اندازه‌گیری پارچه
* : تازه
* : تازه
* 
* : او را کوچک و خوار شمرد؛ تاسا: اندوه، دل‌آزردگی
* : دل، خون دل، انگُم (صمغ) سرخ
* : تنبول؛ درختی که هندیان برگش را با میخک و آهک می‌جوند و به آن پان می‌گویند.
* : تابه
* : سپیدی
* : شلوار کوتاه، تنبان؛ تنب هر گونه برآمدگی و اینجا سرین است، و تنبان نگهدار آن
* : ابزاری برای بالا رفتن از درخت خرما
* : فروشنده تودلی پرندگان
* : سنگ سیم که پس از یکبار گداختن کمی سیم در آن مانده باشد.
* : تکباف؛ تنبوش آهنین؛ جامه آهنین ساخته از چند تخته نازک آهن
* : شیرهٔ کنجد، خمیر ترش
* : تخته‌ها
* : صندلی؛ تخت خواب؛ جایگاه سخنرانی
* : تخته گوشت، تخت و …
* : تریز؛ در «به تریز قبایش برخورد.»
*  ریشه و بُن مایه هر چیز
* : تذرو، تدروگ، تورنگ، قرقاول
* : ریسمان کارگران ساختمان‌سازی (بنّایی)
* : گیاهی دارویی؛ ریشهٔ یونانی
* : اسب اخته‌شده
* : گیاهی دارویی
* : ترب، تربچه
* : خوابگزار، فرستاده (سفیر)
* : سپر
* : ترشرویی کرد
* : گونه‌ای قارچ
* : خطی که در پایان هر بند (جمله) در نامه یا نوشته‌ای می‌کشیدند؛ کاربردی مانند نقطهٔ امروزی
* : کلاهخود
* : تیردان
* : گیاهی ترش‌مزه
* : ترنج؛ گونه ای میوه
* : ترنج
* : باقلای مصری
* : بادرنگبویه
* : ترانگبین (عسلِ تر)
* : گل تر در کنار جویبارها
* : کوره‌راه؛ ج: ترّهات: سخنان پریشان؛ ترّ (ردپا و رد کشیده شدن چیزی روی زمین) + ره (کوتاه‌شدهٔ راه)
* : تریاق؛ پادزهر
* : تریاک
* : شوشتر
* : بسفایج
* : چشمیزک؛ چشمک؛ گیاهی دارویی برای درمان چشم‌درد
* : چرک ناخن؛ نقطه‌های سفید روی ناخن؛ تپ: نقطه‌ای از رنگی بر رنگی دیگر
* : شبکهٔ کنارهٔ پلکان؛ جمع مکسر از تَفرَج (تَبرَک فارسی)
*  :(مفرد: تفله) آب دهان
* : نان تافتون (تفتان)
* : انگُم سداب (گیاهی دارویی)
* : تفنگ
* : به او گفت تف بر او
* : خشمگین و برافروخته شد؛ از تفتیدن
* : تک، یگانه، یکه
* : تکیده‌شد، لاغر شد
* : یک تکه خوراکی
* : او را پاره‌پاره کرد
* : بندتُنبان
* : شاگرد زرگر
* : ترکش
* : شاگرد
* : کیسه از برگ خرما
* : تنبل
* : گیاهی خوراکی مانند اسفناج؛ برغست
* : کَس، تَن، پیکر، کالبد
* : تنگی نفس، تنگدمی
* : کوتاه‌قد؛ تُنب (برآمدگی)+ ور: گندهٔ کوتاه؛ بادکرده
* : تنبل
* : تنبل
* : تنبل؛ تن+بال
* : تُنگ
* : تَنگی؛ آستانه ترکیدن از خشم؛ خشم فراوان
* : تختهٔ نازک آهنی؛ پیت
* : گونه‌ای فلز
* : دامن
* : توپال؛ ریزهٔ مس و آهن که هنگام چکش‌کاری از فلز می‌پرد.
* : گونه‌ای سنگ مس داروی چشم که بهترین آن از قبرس می‌آمده است؛ توپال؛ بُرادهٔ مس و سیم (نقره) و آهن
* : درخت توت
* : توت سیاه ترش
* : دارویی برای چشم‌درد
* : شهری در فارس، شهرستان شاپورخوره، ۱۲ فرسنگی دریا، شمالِ گناوه
* : فرورونده؛ توخاست
* : گیاهی دارویی
* : کیسه؛ کیسهٔ توربافت برای بردن کاه و مانند آن
* : پوست درخت خدنگ
* : تباه شد
* : تاک؛ طاق؛ تا
* : زرگر؛ شاگردان زرگر
* : پایهٔ خیمه؛ تیر سقف اتاق
* 
*  تیزاب؛ جوهر نمک/جوهرنمک/اسیدنیتریک که برای پاک کردن به کار می‌رود.
* : تیشه سنگتراشی و درودگری (نجاری)
* : تیغ ریش‌تراش
* : دیوارجداکننده؛ دسته چاقو یا شمشیر
*  تغار؛ ظرف خمیرگیری
* : تیله؛ از تیل برابر با نقطه، نشانه، خال
* : بیابان

### ج
* : چادر؛ تنها کاربرد چادر آیین زناشویی و سوگواری
* : گاودم؛ گونه‌ای ساز بادی ارتشی تاریخی
* : راه
* : همسایه
* : پوست درخت گردو؛ عربی‌شدهٔ گردکان
* : جاروب
* : خبرچین، خبرگزار
* : جوال؛ گالک: جوال خاک‌کشی که بر ستور بار می‌کنند.
* : درخت اراک که از آن چوب مسواک می‌سازند.
* : جام، پیالهٔ شیشه، تختهٔ شیشه
* : پیاله‌ای که همگی درونهٔ خود را فرومی‌ریزد
* : پیاله‌ای که بخشی از درونهٔ خود را نگه‌می‌دارد
* : گنجهٔ شیشه‌ای
* : باقلای قبطی
* : دستمزد کارکنان کشوری؛ از «جامک» (رخت)
* : گاومیش
* : جانباز، ازجان‌گذشته
* : نامگذاری ویژه‌ای در ستاره‌شمری و اختربینی
* : ذرت خوشه؛ ارزن؛ گاورس
* : انگُم گیاهی دارویی؛ گاوشیر
* : سرپرست یک گروه سرباز؛ از چاووش
* : پایگاه، جایگاه، رده؛ از گاه
*  :
* : چای (ریشه چینی)
* : درشت‌خو و فرومایه؛ از گبز
* : سنگدل، پست، فرومایه، ترسو
* : سنگ گچ
* : روپوش، بالاپوش
* : چتر
* : مزد آوازه‌خوان؛ از گذر (نادان)
* : جدوار، ژدوار؛ زد برابر انگُم (صمغ) است. ژدوار/جُدوار برابر با صمغ‌آسا، انگم‌آسا
* : رخت پاره
* : شمشیر برنده؛ از گراز: چوبی که با آن شبان گوسفند را راند.
* : گروهی از ایرانیان که در استان بو اردشیر (موصل) عراق نشیمن داشتند؛ مفرد:جرمقانی
* : گریبان
* : زن بدخو و درشتگو؛ گران‌بد
*  از چهارپایه؛ تخت خواب
* : مرد نیرومند؛ گربز
* : شهر گرگان (استرآباد)
* : گرگانک؛ اورگنج مرکز استان خوارزم (ازبکستان کنونی)
* : شهری در کنار دجله نزدیک نعمانیه امروزی؛ گرگر
* : جرجست؛ برای لاک به کار می‌رفته تا برروی آن مُهر کنند.
* : گرداب
* : گرم‌دانه
* : گردهٔ نان
* : موش بیابانی؛ گرزه
* : گرده‌بان؛ کسی که در سفره دست بر گردهٔ نان گذارد تا دیگران نخورند؛ آزمند در خوردن
* : گرده‌بان
* : یک خوراکی؛ گردناو/ گردناگ یک جور کباب
* : گرز آهنین
* : زنگ
* : گلپایگان
* : کوزهٔ آب
*  جرقه، شراره آتش
* : چارگاه؛ نغمه‌ای در دستگاه راست؛ در موسیقی ایرانی کنونی دستگاهی جداگانه است.
* : سرزمین گرم، گرمسیر
* 
* : کاخی ساسانی در تیسپون؛ گرماز؛ پسوند «از» در «شیراز» هم هست.
* : گرمک
* : گرماله
* : گران‌بد
* : کسی که مادرش پس از مرگ شوهر همسر گیرد.
* : بزرگ و نیرومند از مردم و ستور (چارپا)
* : دژکوب چرخدار؛ از «چرخ»
* : گلولهٔ پشمی؛ گروهه
* : کوزهٔ آب؛ گره
* : گونه‌ای مِی؛ رنگ سرخ؛ گریال
* : جریال
* : جریب؛ از ریشه سریانی (؟)
* : جای مویز خشک کردن؛ از جر (شکاف) یا گری (پیمانه)
* : گز
* : یک گیاه؛ گزبا
* : گزاف، برآورد
* : جای کاغذ، کیسهٔ پول
* : گزر، هویج
* : دارویی گیاهی؛ گزمازوک؛ میوهٔ درخت گز
* : سخن‌چین؛ گریز (چغلی‌کننده)
* : مالیات سرانه؛ گزیت
* : کوک کرد؛ از «کَش»
* : پلی از چند کشتی
* : داروی چشم‌درد
* : گروهی از مردمان؛ گشت
* : گچ
* : کاکل
* : جفنه؛ مرغی زرد و فراخ‌چشم
* : میوهٔ یک درخت
* : پوست میوهٔ بلوط
* : دانش ناشناختهٔ پیشگویی سرنوشت
* : کاسبرگ گل خرما؛ کُفرا
* : جفری
* : شگال، شغال
* : چِک
* : چکه، قطره
* : جل اسب و استر؛ گل سرخ
* : گلاب
* : گلار (گل‌آور)؛ گلستان، باغ
* : جربانه؛ چرپانه
* : جربانه
* : گلبن
* : گیاه دارویی
* : چند زنگوله به هم پیوسته
* : گونه‌ای زهر
* : گلشن
* : گلستان
* : کلفات؛ میخ یا ریسمان برای دوختن تخته‌های تنهٔ کشتی
* : سیب ترش
* : گلپر
* : درآبزون، اتاق چوبی؛ کلبک؛ کلبه
* : گل سرخ، گلَک
* : گلنار؛ گل انار
* : گل‌انگبین
* : گل+ انبوب (نی)
*  :پودنه بیابانی
* : شعار ایرانی
* : بدکاره؛ گلنده برابر ب روسپی
* : جلندی
* : گل نسرین
* : نگهبان فرماندار؛ جلویز
* : گلولهٔ فلاخن؛ گروهک
* : دل درخت خرما؛ مغز سر درخت خرما؛ پنیر خرما
* : دانه گرد از سیم ساخته شده به سیمای مروارید؛ از «گمان»؛ مرواریدنما
* : چمچه (کمچه/کفچه)؛ قاشق
* : جامه‌دار؛ آینه‌دار شاه
* : جم+اسپرم؛ ریحان سلیمانی
* : سنگی زیبا و کم‌بها سرخ یا کبود؛ گمست
* : نبیذ انگور سه‌ساله، شراب مستی‌آور
* : ابزار کوتاه کردن مو؛ قیچی
* : گناباد
* : گناباد
* : گناوه
* : گناه، پروا
* : هلال قلتاق زین
* : گندهٔ بلند
* : جنبج
* : جنبج
* : گنبد
* : گلنار پیش از شکفتن
* : لشکر؛ از «گند» در گندآور (سپهسالار)
* : شهربان
* : تخم سگ آبی
* : خط راهنما روی زمین برای کندن پی ساختمان؛ نقش جامه
* : گندی‌شاپور
* : زنگار
* : زنجیر
* : ساز چنگ
* : چنگال
* : گونه‌ای حلوا؛ از «گوارش»
* : یک نوشینهٔ پزشکی؛ خسروگوارش؛ گوارش شاهگان
* : گونه‌ای گوارش که در آن عود هندی به کار می‌رود.
* : گوارشها
* : کوازه؛ هاون چوبین و سنگین
* : جوی آب
* : جوبار
* : گوپانان؛ از «گاوپان»؛ چرانندهٔ گاو
* 
* : کندال، گودی
* : چرخشت خرما
* : بچه آهو، کُرهٔ گاو کوهی
* : شهر گور؛ فیروزآباد فارس
* : جوراب
* : شترمرغ نر؛ گورگ
* : گودال، کندال؛ گوره
* : گوز؛ گردکان
* : گوزاب؛ خوراکی از گوشت و برنج و نخود و گردکان
* : دارویی هندی
* : گوزگان؛ از روستاهای بلخ
* : جوزجان
* : گیاه دارویی؛ گوزگیاه
* : چیزی سیاه میانه گیاه و خاک؛ گوزگندم
* : پنبه؛ گوزگ، غوزگ؛ کاسبرگ بوتهٔ پنبه
* : میوه‌ای دارویی
* : یک نوش‌آب
* : گوزهر؛ زبانزد اخترشناسی
* : حلوای گردو
* : جوزینق
* : کوشک
* : زره بافته از زنجیره‌های کوچک
* : جوخ؛ دسته و گروه
* : جوخ
* : رنگ
* : سنگ گرانبها؛ گوهر
* : خوش‌اندامی؛ چهره
* : کنیزک؛ کهانه
* : زن زشت؛ کهبل، کهبله
* : پارچه‌ای کلفت بافته در شهر جهرم
* : دوزخ؛ از جهنم و جهان (چاه ژرف)
* : صراف ماهر؛ گهبذ (گنجور و سررشته‌دار در دوره ساسانی)
* : شیر ماده؛ هژبر
* : چهره
* : چاه عمیق
* : جیتر
* : مرد کوتاه و کوچک؛ از «کهتر»
* : جیتر
* : جیتر
* : جیتر
* : جیتر
* : درختی است.
* : چراغ؛ جرونده
* : گونه‌ای خرما
* : گیلان
* : کیومرث
* : چارک، چهاریک، چهاریکم؛ بیشتر برای ربع ساعت کاربرد دارد.
* : چهارگاه؛ دستگاهی در موسیقی برابر با دستگاه چهارم
* : چاره، راهکار
* : گشودگی سه گوش در دو سوی قبا
* : چارپایه، چهارپایه
* : نام دسته ای از ابزارهای گِرد در دوران مغول
* : چارقد؛ یک گونه روسری زنان برای نماز و کهنسالان
* : چهار
* : چهره، سیما، ریخت

### ح
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### خ
* : خاتون (از ریشه سغدی)
* : دغدغه
* : ماده‌ای در کیمیاگری؛ گازی بسیار گریزان که آن را تیر (عطارد) نامیده‌اند.
* : خارک، رطب نارس
* : خارک
* : درد گلو؛ خاست‌باد
* :
* : خاک
* : نشانه در تن
* : خام
* : خوراکی است.
* : خانه؛ کاروانسرا؛ خانه‌های چترنگ (شطرنج)
* : خانگاه
* : خانگاه
* : جمع مکسّر از «خانک»
* : مقع آواز چه در زیر چه در بم
* : چادر پشمی
* : خایه‌بار، خاویار؛ تخم ماهی
* : گل آفتابگردان
* : خبازی
* : شکم‌گنده؛ کُپه‌گر
* : نیرومند و استوار؛ خبوه‌تن
*  :فریب داد؛ فریبکاری
* : نام چند زن حدیث‌دان اصفهانی در کتابهای طبقات محدّثان
* : شاهنامه؛ خداینامگ
* : جولاهک
* : خدنگ
* : بزرگ، وزیر
* : پارهٔ کدو؛ کدوبا (خورشت کدو)
* : مالیات کشاورزی
* : گونه‌ای کرم سرخ که کوبیدهٔ آن مرهم زخم بوده.
* : افسانه، هر سخن بی‌پایه؛ از «خرفت»
* : هندوانه
* : خربوز
*  خرپشته؛ اتاقک بالای پلکان در پشت‌بام
* : گل‌گاوزبان
* : خربندگان؛ کرایه‌دهندهٔ خر
* : خربزه، هندوانه
* : خربوز
* : زن کودن، پیرزن وارفته؛ خربال (بدقواره و سست اندام)
* : کیسه‌ای از گلبن برای بار کردن بر ستور
* : صدای بلند دم زدن در خواب
* : دختر خردسال
* : گونه‌ای مِی؛ از «خرداد»
* : خرده و تکه هر چیز
* 
* 
* : خوردنی؛ خَوردیگ هم‌قالب با شهریگ (شهری)
* : خراشید؛ از «خراش»
* : بینی پیش‌آمده از کوه
* : برآوردِ بارِ درخت خرما پیش از برداشت
* : خرس
* : قرطمان؛ خر (بزرگ) + تار
* : شاخ نورستهٔ درخت؛ از «خپچه»
* : خرفه؛ پرپهن
* : سیمای شکسته دیگری از خرفه؛ تخم جلبان
* : خوره، خورگ؛ همان که امروزه «فره» می‌گوییم
* : خرگاه‌ها
* : خرگوش؛ گیاهی دارویی
* : کودن، خَرَکی
* : گیاهی دارویی؛ از «خُرم»
* : گیاهی مانند لوبیا با گلی کبود و خوشبو
* : پیروان بابک خرمدین
* : گونه‌ای ریحان
* : خروش
* : ریشخند، مسخره کردن
* : کیف جای نامه‌ها؛ در زبان امروزی عربی: نقشه
* : پارچهٔ ابریشمی، پارچه پشم و ابریشمی
* : خزرانگ؛ پارچه‌ای از سرزمین خزران در بالای دریای خزر
* : گلی دشتی و بسیار خوشبو
* : سگِ آبی
* : شاهانه؛ حریر؛ ترانه؛ باده
* : خوش؛ کاربرد آری و خوب دارد
* : خوش‌آب؛ آب خوب و آمادهٔ کشتیرانی؛ منجنیق‌مانندهایی که در آبگینهٔ آن چراغ می‌افروختند و از کهن‌ترین فانوس‌های دریایی باستانی‌اند.
* : خوش‌آب؛ میوهٔ جوشانیده در آب شکر (همان کمپوتِ فرنگی)
* : ابزاری جنگی؛ نیزهٔ کوچکی که با حلقه‌ای ابریشمی بر انگشتِ نشانه بسته و می‌توان آن را از نزدیک به‌سوی دشمن پرتاب کنند.
* : تکه پارچه‌ای که زیر بغل پیراهن دوزند.
* : گیاهی که از آن افیون گیرند.
* : گونه‌ای خوراکی که در کتاب‌الطبیخ آمده.
* : خوش‌اسپرم؛ شاه‌اسپرم
* : آردی که نخالهٔ آن گرفته نشده؛ خاگینه؛ یک گونه نان
* : گونه‌ای نان روغنی؛ خشک‌نانگ
* : خشک‌انگبین؛ عسل خشک
* : هر چیز خشک
* : خوش‌نام
* : خشن‌سر؛ مرغ سپیدسر
* : پنبه‌دانه
* : سخن بیهوده؛ ختل
* : گیاه سداب
* : جامهٔ جنگ؛ گژاکند (قزاکند)
* : کابوس، شب‌زدگی؛ خفتگ
* : خروش
* : دانهٔ ماش؛ گندم رومی
* : چوب تیره رنگ با لکه‌های سیاه؛ خلنگ
* : دورنگه
* : برابر فرهنگستان دمشق برای Ericaceae راسته‌ای از ۵۰ خانواده (تیره) و ۱۳۵۰ گونه
* : گونه‌ای کاسه چوبی از خلنگ از شهر کیماک در فرارود
* ، شاخاب، از garika
* : قفس جوجه
* : روسری زنانه؛ از «خُمار»
* : دارویی از گونه‌ای سنگ آهن
* : تیغ کوتاه؛ از «خنج زدن» (با ناخن یا نوک چنگال زخم زدن یا خراشیدن چیزی)
* : گیاهی با خارهای نازک چسبنده
* : گونه‌ای شراب؛ کندریش
* : کندک، کنده
* : بدزبان؛ از «گندبان» (بدبو)
* : تنومند؛ «کندواله» (مرد خوش‌اندام)
* : کمربلند، دلیر، سرایندهٔ خوشگو؛ از «گندواز»
* : شتر پرگوشت چاق؛ «کندله»
* : خُم کوچک
* : خنیاگر
* : خناپگان؛ نام روستایی نزدیک فیروزآباد فارس
* : خواجه، بزرگ
* : پست و ناتوان؛ «خوار»
* : لایهٔ نازک گوشت نپخته
* : سفره، سینی بزرگ
* : خوب؛ خُب، بسیار خوب
* : کلاهخود
* : شاخه از دریا
* : خورنگاه
* : زیبا، خوب
* : گیاهی دارویی؛ ابزار (چاشنی) برای خوراک
* : آقا، بزرگ؛ سبک‌شدهٔ «خداوند»
* : خیار
* : خیارچنبر
* : از «خولیا»
* : سبزه؛ از «خوید»
* : نیکی و برتری چیزی بر چیزی
* : گلی زردرنگ؛ همیشه‌بهار
* : نی توپر هندی
* : پنبه‌دانه؛ خیشفوج
* 
* 
* 

### د
* : داب
* : کنیز؛ داه، داو؛ دادک، دادا، دادو
* : تاریکی
* : او را راند، وی را دور کرد
* : ترخون (عاقرقرحا)؛ چوبی برای رنگامیزی
* : گونه‌ای خوراکی
* : برادر (از ریشه ترکی)
* : دانه‌ای دارویی
* : گونه‌ای خرما؛ زادی؛ میِ ارزان فرآورده از همین خرما
* : دارابگرد
* : اکلیل‌الملک؛ گیاهی دارویی
* : ریشهٔ سنبل هندی
* : دارچینی
* : دانه‌ای دارویی؛ فلفل سفید
* : درخت پشه
* : هالهٔ ماه
* : زمانی بزرگ‌ترین بندر در غرب خلیج‌فارس
* : داران؛ شهری در بحرین بوده
* : مزد، دستوان
* : گرما او را تباه کرد..
* : دانهٔ امرود جنگلی، انچوچک
* : گرم‌شده، تب‌دار؛ دموگ (دم‌کرده)
* : داناک، دانا
* : دانش
* : دانگ، دانه؛ دوانقی جمع شکستهٔ همین واژه برابر با «خرده‌بین»، برنام خلیفهٔ عباسی منصور دوانیقی/دوانقی است.
* : شیشه بزرگ شکم‌گشاد گردن‌تنگ
* : ماما؛ مادر شیرده
* : کدوتنبل
* : گرز آهنی؛ اتاقک پشت کشتی؛ از دب (هر چیزِ برآمده)
* : دل (هر چیز شکم‌برآمده)
* : غوغای دهل و تبل؛ از «دب»
* : آوای تبل وکوس
* : نقش
* : یک‌جور بازیچهٔ کودکان؛ دبوگ (وابسته به دب)
* : لوبیا
* : دجله؛ نام رود دیاله نیز سیمای دیگری از همین نام است؛ تیگره (تیز)
* : سیاهی و تاریکی
* : همان دجه
* : دجه
* : دجه
* : دجه
* : دجه
* : کارون؛ دجلهٔ کوچک
* : دخت‌نوش؛ دختر دلپسند
* : تخت‌دار؛ گونه‌ای پارچه
* : تخت‌ریس؛ تخت‌ریز؛ تخت‌ریج؛ گونه‌ای پارچه
* : درآمدن از راه نهانی به خانه؛ دریچهٔ بزرگ در دیوار خانه، از دربچ (در کوچک)
* : شبکهٔ چوبی یا تجیر کنار پلکان
* : همان درابزون
* : پرندهٔ نامدار؛ از «تراج»
* : گونه‌ای لبلاب
* : راه پنهانیِ ساختمان؛ درونک
* : همان درانج
* : درانج
* : خیابان در شهر، راهرو خانه، راه تنگ میانهٔ کوهستان؛ سبُک‌شدهٔ واژهٔ «دربند»، مانند «دربند قفقاز» (باب‌الابواب) و «دربند خوار» در «ری»
* : دربان
* : گاوی با سم و پوست نرم
* : درابزین
* : کیف کوچک ابزار آرایش زنان
* : آوای تبل؛ نام‌آوایی که در هر دو زبان کاربرد داشته
* : آوای تبل؛ دارودار؛ نام‌آوای صدای تبل
* : پیرزن بدگِل
* : درد ته ظرف سرکه و شراب
* : فرهنگستان دمشق، برابر Chalaze: در زیست‌شناسی تارهای پیوند دو اندام مانند تارهای زردهٔ تخم‌مرغ
* : جامه‌دوز، دوزنده، پارچه‌دوز؛ از درز (شکاف؛ ترک)
* : گدای دروازه؛ گدای ره‌نشین/ درنشین؛ از «دروازه»
* : درفش
* : درفش، پرچم بزرگ، شیر
* : درک؛ در کوچک، راهرو کوچک آب
* : درگاه؛ دربار، درِ خانه
* : ترگون، ترک بند، فتراک
* : خرگوش
* : همان درماء
* : درماء
* : خاک نرم
* : گونه‌ای نان، آرد سفید
* : قالیچه
* : قالیچه
* : دروازه
* : افزونهٔ پیشانی کوهه زین؛ درواسنگ/درواسنه
* : گزارش کارشناس کشاورزی که در آن دستاوردِ پیمایشِ یک کشتزار نشان‌داده‌شده است.
* : دروغ
* :
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : دریچه
* 
* : دژپل؛ شهری در خوزستان
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : دستمال دست‌پاک‌کنی؛ دست‌آورد
* 
* 
* : دستنبو، گونه‌ای خربزهٔ خوشبو
* 
* 
* 
* : دستی، دستیگ
* : دستینه، دستینگ
* 
* 
* : از 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ، دیوان، از 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ، کیش، از  از اوستایی [//en.wiktionary.org/wiki/𐬛𐬀𐬉𐬥𐬁#Avestan daēnā]
* 
* ، دیوان-اداره، از 
* 

### ر
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : گسترده، پهن
* 
* 
* : اربیان؛ گونه ای خرچنگ دریایی
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : راسته
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : رنده (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : ریز
* 
* 

### ز
* زاب: زاب (پرکاربرد)
* زاج: زاگ/زاج
* زاذ: خرمای آزاد
* زاغ: گونه ای کلاغ
* زبازب: جِ زبزب
* زبان: زبان
* زُبانَی: دو ستاره صورت فلکی کژدم با نام زبانی
* زَبانیه: جِ زبانی: وابسته به زبانه آتش؛ دوزخی
* زبب: کفی که از پرچانگی بر گوشه لب بسته شود.
* زبرج: زیب رنگ: هر آرایشی از جواهر و نقش و زر
* زبرجد: سنگ بهادار نامدار
* زبردج: زبرجد
* زبرقان: زبرگان؛ نام مردانه در زمان ساسانیان
* زبزب: کشتی کوچک
* زبغر: زغبر؛ گیاهی خوشبو که در کتابهای پزشکی آن را مرو سفید دانسته‌اند.
* زبنیه: ج: زبانیه: مردم سرکش و دیو
* زمان: زمان
* زبون: پست
* زجّ: زک؛ تیغه نیزه، بن نیزه؛ پیکانی با ناوک ساخته از استخوان یا شاخ؛ همریشه با سک زدن (سیخونک زدن)
* زجوک: تخم کشوت؛ گیاهی دارویی
* زجل: زنگوله
* زخ: زخم
* زخم: تباهی گوشت
* زَخمَه: زخمه، مضراب
* ذریب: گل زرد و کبود آذربایجانی، دگرگون شده زریاب
* زدوار: جدوار؛ گیاهی دارویی توان افزا
* زرابیّ: جِ زربَی
* زرابیل: جِ واژه زربول
* زراق: گدای دروغی
* زرآوند: گیاهی دارویی
* زرآوندی: یک جور نمک از گونه بوره
* زرآوندیات: خانواده گیاهان گونه‌های زرآوند
* زربول: زیور ساق پا مانند خلخال؛ از فارسی زرپول
* زربَی: پارچه ابریشمی (زرباف)؛ گل زرد (زریاب)
* زَرَت: زرشک
* زرتک: آب گلرنگ؛ آب زعفران
* زرج: در عربی: مست: برگرفته از واژه زرجون
* زرجون: زرگون: شراب طلایی رنگ
* زَرَد: زره بافته از حلقه ها
* زردج: گلرنگ؛ عربی شده زردک
* زردمه: زردابه، صفرا
* زردَی: زرده؛ گونه ای شیرینی از برنج و عسل مانند شله زرد
* زُرفین: زلف
* زُرَّق: چرخ، چرغ، چرک؛ باز نرینه
* زرکشه: زرنشان، زراندود
* زَرکَشی: گوشه ای در موسیقی میان رهاوی و حسینی
* زرکشیات: گونه از خوراکیها با سرشت گرم (برپایه پزشکی کهن)
* زرمانج: لباده پشمی
* زرمانقه: لباده پشمی؛ گرمانگه
* زرنب: درختی خوشبو
* زرنباد: گیاهی دارویی
* زرنبوک: نام گیاهی است.
* زرنقه: از زرنه: رخت پوشیدن، آراستگی بسیار؛ از زرنک: نو؛ گل گاومیشه
* زرنوق: ابزار آبکشی از چاه و جوی برای آبیاری زمینهای بلند
* زرنیق: زرنیخ
* زرنوق: نگاه شود به زرنیق
* زرنبوری: گیاهی دارویی
* زرو: آب گلرنگ
* زری: مرد بی‌ارزش، بی آبرو
* زریاب: هر چیز زرد رنگ
* زریر: گیاهی برای رنگامیزی
* زُط: کولیهایی که در زمان بهرام گور به ایران آورده شدند. جُت‌ها در هندیجان (هندگان) ماندگار بوده و در دوره عباسی در مردابهای جنوب عراق راهزنی نموده و سرکوب شده؛ گروهی به شام رانده شدند.
* زعبج: ابر نازک
* زعتر: گیاه خوشبو و تند
* زغرور: نام درختی است
* زغرب، زرغب: بسیار آب، در خوراکها
* زغل: دغل
* زغیر: تخم کتان
* زفت: قیر
* زقّ: زیر لب و گنگ چیزی گفتن؛ خیک شراب و سرکه
* زقاق ج: ازقاق: چکاو (چکاوک)؛ فاخته
* زقله: زاغر؛ چینه دان مرغ
* زَکور: تنگ‌چشم و دزد
* زلابیه: خمیری که در پیه یا روغن سرخ گردد و در شیره بسته شود؛ زولبیا
* زلال: آب خوشگوار و خنک
* زلوبیا: زولبیا
* زلیّه: زیلو؛ گونه ای فرش پنبه ای
* زمّ ج: زموم: روستاهای کردان به‌ویژه در سردسیر
* زماج: یک گونه پرنده شکاری
* زمان ج: ازمنه: زمان، روزگار
* زُماورد: نگاه شود به واژه بزماورد
* زمج: پرنده شکاری
* زمجَرَ: در سرنا دمید؛ از دَمگَر فارسی
* زمجَی: دمچه پرنده
* زمُرُّد: سنگ سبز بهادار نامی
* زُمرُد: نگاه شود به زمُرُّد
* زَمِرّده: زن مردنما
* زمزمه: زیر لب چیزی را خواندن چنان‌که درست شنیده نشود
* زمهریر: جای بسیار سرد؛ همریشه با زم، زمستان، شمیران، سمیرم، سمیران (نام کوهی در سیراف کهن)
* زنّ: دوسر؛ گونه ای گیاه که در گندمزارها می‌روید
* زُنابه: دنباله کژدم (عقرب) از واژه دنب (دم) در فارسی
* زُنّار: گستی
* زنانی: مردی با رفتار زنانه
* زنبا: گیاهی دارویی رسته در ری
* زنبار: گیاهی دارویی
* زنبری: مرد گنده دیدجنب، گونه ای کشتی
* زنبق: گل زنبق
* زنبقیات: فرهنگستان دمشق آن را برابر با خانواده Liliaceae که خود واژه فرنگی از لاله فارسی گرفته شده است
* زنبل: مرد کوتاه
* زنبیل: زنبیل (پرکاربرد)
* زنج: زنگ؛ سازی خراسانی با هفت سیم مانند چنگ
* زنجار: زنگار
* زنجبیل: زنجبیل
* زنجبیلیات: برابر نهاده فرهنگستان دمشق برای خانواده Zingiberaceae
* زَنجَفر: گل ارمنی، خاک سرخ زنگ بر (بَرنده زنگ) دچار تصحیف شده است.
* زَنجَلج: زنگله (زنگ + لگ)
* زنجیّ: زنگی، سیاه آفریقایی
* زنجیر: زنجیر
* زندنجی: زندنگی، پارچه ای بافته در فرارود (ورداورد/ماوراءالنهر) که در سرتاسر خاورمیانه خریدار داشته است
* زندبیل: فیل ماده؛ فیل بزرگ
* زندیق: زندیک
* زنفلیجه: زنبیل کوچک؛ زنبالچه
* زینفلیجه: ضبط دیگری از زنبالچه
* زنفالجه: نوشتاری دیگر از زنبالچه
* زنق: همان که در ذوزنقه هم هست؛ زنخ
* زنکوله: زنگوله؛ مقامی در موسیقی
* زنمَردَة: نرمادگی، همراهی ویژگیهای زنانه و مردانه در کسی
* زنهر بعینه الیّ: به من چشم درانید، تیز به من نگریست، کاسه چشم برون کرد از زنهار فارسی
* زَوالی: زابلی؛ زبانزدی در موسیقی
* زُوان: تخم کتان
* زوبین: نیزه کوتاه
* زود: زود فرمان به شتافتن (شتاب کردن)
* زور: نیرو
* زورق: قایق کلاه بزرگ درویشان
* زوفا: گیاهی دارویی
* زَون: نام یک بت بودایی با چشمان یاقوت که مسلمانان از شهر بست افغانستان به تاراج بردند
* زَوَن: کوتاه و کوچک
* زوک: نگاه کنید به واژه زونکل
* زونزک: کوتاه
* زَونکَل: مرد کوتاه
* زوش: بنده خشمگین و پست
* زونه: زن بالغ
* زه: به
* زهرج: زهره؛ دارویی که از شیره زرشک گرفته می‌شود
* زهره: هر داروی زهرآگین/زهرآلود (سمی)
* زهزه: به به گفتن
* زیّ: شیوه در رخت و آرایش
* زیبق: ژیوه
* زیج: ریسمان ساختمان سازی
* زیج الهزارات: زیج هزاره ها
* زیر: تار نازک ساز در برابر بم
* زیرافکند: پایه ای در موسیقی
* زیرباج: آش زیره؛ زیربا
* زیک: زیگ؛ دانه‌های ریز گوهر که دور گوهر بزرگی نشانند؛ ریسه پارچه دور گریبان پیراهن
* زَیلو: (ج: زلالیّ، زوالیّ) زیرانداز زیلو

### س
* : کوچه سرپوشیده
* : هر رنگ دارای خالهای سیاه و سفید، برگرفته از نام سار
* : شاپورخواست
* : شاپوری؛ پارچه نازک؛ گونه‌ای شراب؛ یک گونه خرما
* : شادباش؛ نام شهری در جنوب شرقی عراق
* : سابیزک
* : گیاهی دارویی
* : درختی با کاربرد در کشتی‌سازی
* : سگ‌گیر؛ چوبی گردن‌آویز سگ
* : پیشخوان صراف
* : ساده (پرکاربرد)
* : ساده/سادگ
* : شتربانان
* : ترانه ابزار نوازندگی
* : کاکم/کیکم؛ چوب درختی سیاه
* : ساتل
* : چالوس
* : (ج: سالوسة) دورو، دودوزه‌باز
* : چالوس
* : گیاهی سردسیری به رنگ زرد
* : سیم (نقره)
* : میهن، نشیمنگاه؛ از «سو» در فارسی
* : سایه، سایه‌بان
* : شب‌روان، ولگردان
* : شبت، شوید، سبزی خوردنی
* : سیاهی؛ از شبگ، شبه؛ سنگی سیاه که هر چیز سیاه را به آن ماننده می‌کردند.
* : رهایی از چیزی، آزادی از بیماری؛ از «سبک»
* : زمین نمکزار؛ از سرخ (نمک)
* : سبد
* : سبد
* : سباروک؛ کبوتر
* : شبنگونه/شبانگونه؛ یک گونه پوستین، جامه شبرنگ
* : جامه قیراندود؛ از «شبه»
* : فریب و نیرنگ؛ از «ستاوه»
* : پرده پیشاپیش درگاه
* : نغمه‌ای در موسیقی
* : یک گونه زره
* : سه تو/توک، سه لایه
* : خاتون
* :
* 
* : سنگین
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : سرداب (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : سنبوسک، هر چیز سه گوش
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* wikt: سیروال (شلوار)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ش
* : شاپورگان
* 
* 
* : شاخه رودخانه (پرکاربرد)
* : آبشخور
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : از شاهراه
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : شکر (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* : شلوار (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : اشنان؛ (پرکاربرد) گیاهی شوینده جامه جایگزین سابون (صابون)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : چی؟ دوباره بگو!؛ از شنودن در فارسی (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : شیرین؛ هر چیز خوشایند و دوست داشتنی؛ نامی دخترانه
* 
* 
* 
* 

### ص
* : سابون (از راه عربی به اروپا رفته است)
* : ساغر
* : ساروج
* : ساروج؛ چاروگ
* : چاهک
* : نمرهندی
* : نان خورش؛ سباغ
* 
* ، گیاهیست دارویی
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ض
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ط
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : تاق (طاق)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : تپان: آشفته، نگران، پریشان
* 
* : تبر
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : تشت (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* : تشت (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ع
* : خامیز؛ گوشت خام در سرکه مانده.
* 
* عروس
* عروسک
* عقاب 
* عکس
* عنوان 
* نعل
* عن
* عنکبوت 
*  :(واژه قرآنی) آبکاری
* : آتش‌بار
* 
* 
* : عرق گیر (پاره نخست عربی است)
* : عرق چین
* : سوگ یا جای سوگواری
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : جشن نوروز که ۲۱ ماه آذار همچنین با نام **یوم الشجره** برگزار می‌شود.

### غ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ف
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ق
* 
* : قاچاق
* 
* 
* 
* 
* ، دادرس، از پهلوی کادیک.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* : قپان؛ ترازو (پرکاربرد)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*