شاخص پیشرفت اجتماعی

**شاخص پیشرفت اجتماعی** () (SPI) میزان تأمین نیازهای اجتماعی و زیست‌محیطی شهروندان توسط کشورها را اندازه‌گیری می‌کند. پنجاه و چهار شاخص در زمینه نیازهای اساسی انسان، مبانی رفاه و فرصت پیشرفت، عملکرد نسبی ملت‌ها را نشان می‌دهد. این فهرست توسط سازمان غیرانتفاعی Social Progress Imperative منتشر شده و براساس نوشته‌های آمارتیا سن، داگلاس نورث و جوزف استیگلیتز ساخته شده است. SPI با مشاهده مستقیم نتایج اجتماعی و زیست‌محیطی به جای عوامل اقتصادی، رفاه جامعه را اندازه‌گیری می‌کند. عوامل اجتماعی و محیطی شامل سلامتی (از جمله بهداشت، پناهگاه و بهداشت)، برابری، شمولیت، پایداری، آزادی و امنیت شخصی است.

## مقدمه و روش
این شاخص سه بعد را ترکیب می‌کند:
# نیازهای اساسی انسان
# مبانی رفاه
# فرصت

هر بعد شامل چهار مولفه components است که هر یک از سه تا پنج شاخص نتیجه خاص تشکیل شده‌اند. شاخص‌های گنجانده شده به این دلیل انتخاب می‌شوند که به‌طور مناسب، با یک روش سازگار، توسط همان سازمان در کل (یا اساساً همه) کشورهای نمونه اندازه‌گیری می‌شوند. این چارچوب با هم، هدف آن جمع کردن طیف وسیعی از عوامل مرتبط به هم است که توسط ادبیات علمی و تجربه پزشک به عنوان زیربنای پیشرفت اجتماعی آشکار شده است.

دو ویژگی اصلی شاخص پیشرفت اجتماعی عبارتند از:
# حذف متغیرهای اقتصادی
# استفاده از معیارهای نتیجه به جای ورودی‌ها
Social Progress Imperative صدها شاخص احتمالی را هنگام تهیه شاخص پیشرفت اجتماعی ارزیابی کرد، از جمله درگیر کردن محققان در MIT برای تعیین اینکه چه شاخصهایی عملکرد ملتها را به بهترین وجه متمایز می‌کند. این فهرست هنگامی که داده‌های کافی در دسترس است یا نزدیکترین پروکسی ممکن است از معیارهای نتیجه استفاده می‌کند.

## رتبه‌بندی و امتیازها بر اساس کشور در ۲۰۲۰
**Color key**:
:

رتبه‌بندی کشورها از لحاظ شاخص پیشرفت اجتماعی در ویکی‌پدیا انگلیسی: https://en.wikipedia.org/wiki/Social_Progress_Index

انتقادات
معیار اندازه‌گیری حکمرانی خوب این شاخص به دلیل استفاده از داده‌های مغرضانه در برابر جنوب جهانی مورد انتقاد قرار گرفته است و برخی از منتقدان خاطرنشان کرده‌اند که بسیاری از معیارها براساس ارزش‌های اروپایی است. همچنین بحث در مورد ارتباط یا دقت بسیاری از اندازه‌گیری‌ها برای برابری جنسیتی وجود دارد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۶ از کاربران آنلاین در حال مشاهده وب سایت SPI نشان داد که به عنوان یکی از معایب این شاخص، ۳۴٪ از پاسخ دهندگان داده‌ها را ناقص و / یا نادرست می‌دانند، در درجه اول اشاره به خطرات زیست‌محیطی، استفاده از انرژی، مسائل خاص بهداشتی، در دسترس بودن و کیفیت شغلی، درآمد نابرابری، نابرابری جنسیتی، و فساد به عنوان زمینه‌هایی که به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته‌اند.

به نظر می‌رسد از نقطه نظر اقتصادسنجی، شاخص مشابه سایر تلاش‌ها با هدف غلبه بر محدودیت اقدامات اقتصادی سنتی مانند تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) باشد. یک انتقاد قابل توجه این است که اگرچه شاخص پیشرفت اجتماعی را می‌توان به عنوان یک مجموعه بزرگ از شاخص‌های مورد استفاده در مدل‌های اقتصادسنجی قبلی مانند شاخص بهزیستی ناخالص ملی، شاخص خوشبختی ناخالص ملی بوتان در سال ۲۰۱۲ و گزارش شادی جهانی در سال ۲۰۱۲، برخلاف آنها مشاهده کرد. اقدامات رضایت ذهنی از زندگی و بهزیستی روانشناختی را نادیده می‌گیرد. منتقدان دیگر اشاره می‌کنند که «ابعاد خاصی باقی مانده است که در حال حاضر در SPI وجود ندارد. این موارد عبارتند از: تمرکز ثروت در ۱ درصد بالای جمعیت، کارایی سیستم قضایی و کیفیت زیرساخت‌های حمل و نقل.»

## منابع

* 

رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۲ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
رده:سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۲ (میلادی)
رده:سازمان‌های ناسودبر در ایالات متحده آمریکا