کلبه تب‌دار (فیلم ۲۰۰۲)

چپ|بندانگشتی| کارگردان الی راث
***کلبه تب‌دار***  (ترجمه: تبِ کلبه) یک فیلم کمدی ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی الی راث است. کلبه تب‌دار که به‌دست الی راث (در نخستین تجربهٔ کارگردانی‌اش) نویسندگی و کارگردانی شده و نخستین بخش از مجموعه‌فیلم «کلبه تبدار» به‌شمار می‌رود. در این فیلم رایدر استرانگ، جردن لد، جیمز دبِلو، سرینا وینسنت، جویی کرن و جوزپه اندروز نقش‌آفرینی کرده‌اند. داستان آن، که الهام‌گرفته از تجربهٔ واقعی راث در ابتلا به عفونت پوستی طی سفری به ایسلند است، گروهی از دانشجویان دانشگاه را دنبال می‌کند که کلبه‌ای در جنگل اجاره می‌کنند و قربانی بیماری ناشناختهٔ گوشت‌خوار می‌شوند.

## داستان
پنج دانش آموز کالج به کلبه‌ای دورافتاده در جنگل می‌روند، جائی که طعمه ویروسی گوشتخوار شده و توجه آدمکشان منطقه را جلب می‌کند و...

## شرح داستان
هنری، یک گوشه‌نشین که در جنگل پرسه می‌زند، سگش را مرده بر اثر عفونت خونی می‌یابد و خودش نیز از تماس با خون سگ آلوده می‌شود.

دانشجویان جف، مارسی، پل، کارن و بِرت برای تعطیلات اکتبر به کلبه‌ای دورافتاده می‌روند. بِرت برای شکار سنجاب بیرون می‌رود اما به اشتباه به هنری، که اکنون خون‌آلود و بدشکل است، شلیک می‌کند. هنری التماس کمک می‌کند اما بِرت فرار کرده و سکوت می‌کند.

آن شب، هنگام گردهمایی دوستان در کنار آتش، یک آواره به نام گریم و سگش دکتر مامبو به آن‌ها می‌پیوندند. با شروع باران، گریم همراه سگش می‌رود. در غیاب او، هنری در حالی که خونریزی می‌کند به اردوگاه می‌رسد و درخواست کمک می‌کند. بِرت در را می‌بندد و هنری می‌کوشد ماشین گروه را بدزدد. هنگامی که به کارن و مارسی نزدیک می‌شود، پل ناخواسته او را به آتش می‌کشد.

روز بعد، جف و بِرت برای تعمیر کامیون می‌روند و قصابی را می‌بینند که معلوم می‌شود دخترعموی هنری است. پل با معاون پلیس، وینستون، تماس می‌گیرد و او قول می‌دهد یک کامیون یدک‌کش بفرستد. پل در تلاش برای آرام‌کردن کارن است اما در جریان رابطه، زخمی عفونی و خون‌آلود بر ران او می‌یابد و گروه او را در انباری ایزوله می‌کند.

بِرت پس از آنکه خون بالا می‌آورد، بیماری‌اش را پنهان کرده و می‌گریزد. جف با برداشتن باقی‌ماندهٔ آبجو، وحشت‌زده فرار می‌کند. بِرت برای کمک به یک فروشگاه می‌رود اما پسرِ دچار اختلال صاحب فروشگاه، دنیس، او را گاز می‌گیرد. پدر دنیس و دوستانش بِرت را تعقیب می‌کنند. در کلبه، مارسی نگران سرایت بیماری است. او و پل رابطه برقرار می‌کنند. سپس مارسی در حمام در حالی که پاهایش را می‌تراشد، پوست بدنش شروع به جدا شدن می‌کند. او وحشت‌زده بیرون می‌دود و توسط دکتر مامبو تکه‌پاره و خورده می‌شود.

پل جسد هنری را در مخزن آب پیدا می‌کند و درمی‌یابد که بیماری از طریق آب در حال انتشار است. او به کلبه برمی‌گردد و بقایای خون‌آلود مارسی و حملهٔ سگ به کارن ضعیف‌شده را می‌بیند. او سگ را می‌کشد و سپس کارن را با بیل از رنج می‌رهاند.

بِرت در حال مرگ به کلبه برمی‌گردد و توسط پدر دنیس و یارانش کشته می‌شود. پل آن‌ها را می‌کشد. سپس جسد گریم را در غاری پیدا می‌کند. او با کامیون فروشگاه می‌گریزد، اما درمی‌یابد که خودش هم آلوده شده است. در راه، به یک گوزن می‌زند و با وینستون، که مشغول خوش‌گذرانی با نوجوانان است، روبه‌رو می‌شود. وینستون دستور دارد آلوده‌ها را بکشد. پل به او حمله می‌کند اما نمی‌کشد. او بیهوش شده و توسط خودرویی سوار می‌شود و به بیمارستان برده می‌شود. پزشکان وینستون را برای انتقال او به مرکز دیگر فرا می‌خوانند.

روز بعد، جف که در جنگل پنهان شده و مشغول نوشیدن بوده، به کلبه بازمی‌گردد. با دیدن اجساد دوستانش گریه می‌کند اما ناگهان از زنده‌ماندنش خوشحال می‌شود. در همان لحظه پلیس او را می‌کشد و جسدش را با بقایای بِرت و کارن می‌سوزاند. دو کودک کنار دریاچه آب آلوده را برای دکهٔ لیموناد خود برمی‌دارند، بی‌خبر از اینکه بدن نیمه‌زندهٔ پل در دریاچه است. پلیس و معاونانش در فروشگاه پدربزرگ کودکان توقف کرده و لیوان‌های لیموناد می‌خرند.

## بازیگران

رایدر استرانگ در نقش پل

جردن لد در نقش کارن

جیمز دبِلو در نقش بِرت

سرینا وینسنت در نقش مارسی

جویی کرن در نقش جف

آری ورون در نقش هنری (گوشه‌نشین)

جوزپه اندروز در نقش معاون وینستون

الی راث در نقش جاستین / گریم

آدام راث در نقش مرد کچل خوشحال

رابرت هریس در نقش پیرمرد کَدوِل

هال کورتی در نقش تامی

متیو هلمز در نقش دنیس

ریچارد بون در نقش فِنستر

تیم پراتی در نقش اندی

راک (سگ) در نقش دکتر مامبو

## تولید

### نگارش
الی راث در سال ۱۹۹۵ همراه با دوست و هم‌اتاقی سابقش در دانشگاه نیویورک، رندی پرلستین، فیلمنامهٔ *تب‌کلبه* را نوشت، زمانی که راث دستیار تولید در برنامهٔ *[[Private Parts (فیلم ۱۹۹۷)|بخش‌های خصوصی]]* اثر هاوارد استرن بود. او پس از ابتلا به یک عفونت پوستی شدید در مزرعه‌ای در ایسلند الهام گرفت. تلاش‌های نخستین برای فروش فیلمنامه به دلیل بی‌سود دانستن ژانر ترسناک شکست خورد. موفقیت فیلم *[[جیغ (فیلم ۱۹۹۶)|جیغ]]* (۱۹۹۶) علاقهٔ دوبارهٔ استودیوها را برانگیخت، اما راث همچنان موفق به فروش فیلمنامه نشد، چرا که به او می‌گفتند باید بیشتر شبیه *جیغ* باشد. بسیاری نیز محتوای فیلم را به‌سبب خشونت و حتی کاربرد واژهٔ نژادپرستانهٔ «سیاه‌پوست» در آغاز داستان نگران‌کننده می‌دانستند.

عناصر مختلف فیلم تحت تأثیر آثار محبوب راث بودند، از جمله *[[کشتار با اره‌برقی در تگزاس]]* (۱۹۷۴)، *[[آخرین خانه در سمت چپ (فیلم ۱۹۷۲)|آخرین خانه در سمت چپ]]* (۱۹۷۲) و *[[مرده شریر]]* (۱۹۸۱). دیوید لینچ نیز که راث در آغاز فعالیتش با او کار کرده بود، برای تهیه‌کنندگی اجرایی امضا داد، اما در نسخهٔ نهایی نامش نیامد.

## منابع

## پیوند به بیرون
* 

رده:فیلم‌نامه‌های الی راث
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های اسپلتر آمریکایی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی الی راث
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های اولین ساخته کارگردان
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های به تهیه کنندگی الی راث
رده:فیلم‌های ترسناک ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در کارولینای شمالی
رده:فیلم‌های کمدی ترسناک ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های لاینزگیت
رده:فیلم‌های مرتبط با شیوع بیماری ویروسی
رده:فیلم‌های مستقل ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در جنگل
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی ترسناک ۲۰۰۲ (میلادی)