عبری نوین

**عبری نوین** (به عبری: עִבְרִית חֲדָשָׁה و آوانگاری: 'Ivrit ḥadasha)، که هم چنین با نام **عبری اسرائیلی** یا به‌طور خلاصه **عبری** نیز شناخته می‌شود، زبان معیار عبری است که امروزه به آن صحبت می‌شود. این تنها زبان کنعانی باقی مانده و همچنین یکی از قدیمی‌ترین زبان‌هایی است که هنوز به عنوان زبان مادری صحبت می‌شود؛ زیرا زبان عبری از هزاره دوم پیش از میلاد وجود داشته است.

الفبای عبری، از یک خط ابجد که از سمت راست به چپ نوشته می‌شود، استفاده می‌کند. استاندارد الفبای فعلی به عنوان بخشی از احیای زبان عبری، در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تدوین شد و اکنون به عنوان تنها زبان رسمی و ملی اسرائیل که بیشتر توسط حدود ۹ میلیون نفر صحبت می‌شود، عمل می‌کند. بنابراین، عبری نوین تقریباً به‌طور جهانی به عنوان موفق‌ترین نمونه احیای زبان در تاریخ شناخته می‌شود.

عبری، زبانی سامی شمال غربی در خانواده زبان‌های آفروآسیایی، از دوران باستان به عنوان زبان بومی یهودیان تا حدود قرن سوم پیش از میلاد صحبت می‌شد. تا این که با گویش غربی زبان آرامی، زبان‌های محلی یا غالب مناطقی که یهودیان به آنها مهاجرت کرده بودند و هم چنین بعدها با زبان‌های یهودی-عربی، یهودی-اسپانیایی، ییدیش و سایر زبان‌های یهودی جایگزین شد.

اگرچه زبان عبری همچنان برای نیایش‌های مذهبی، شعر و ادبیات و مکاتبات کتبی یهودیان مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به عنوان یک زبان گفتاری منقرض شد.

در اواخر قرن نوزدهم، الیزر بن یهودا، زبان‌شناس یهودی-روسی، یک جنبش مردمی را برای احیای زبان عبری به عنوان یک زبان روزمره آغاز کرده بود که انگیزه آن تمایل او به حفظ ادبیات عبری و یک ملیت یهودی متمایز در چارچوب صهیونیسم بود. کمی پس از آن، تعداد زیادی از گویشوران ییدیش و یهودی-اسپانیایی در هولوکاست به قتل رسیدند یا به اسرائیل گریختند و بسیاری از گویشوران یهودی-عربی در جریان مهاجرت یهودیان از جهان اسلام، به اسرائیل مهاجرت کردند، جایی که بسیاری از آنها با عبری مدرن سازگار شدند.

## الفبا
عبری نوین از راست به چپ و با استفاده از الفبای عبری نوشته می‌شود که یک خط ابجد با فقط حروف صامت به تعداد ۲۲ حرف است که بر اساس شکل حروف «مربع» معروف به آشوری ساخته شده است و از خط آرامی توسعه پیدا کرده است. هم چنین از خط تحریری پیوسته در دست‌نویسی استفاده می‌شود. در صورت لزوم، مصوت‌ها با علائم تفکیکی در بالا یا پایین حروف، معروف به *نیقود* یا با استفاده از *Matres lectionis* که حروف صامتی هستند که به عنوان مصوت استفاده می‌شوند، مشخص می‌شوند. از علائم تفکیکی دیگری مانند نقطه‌های داگش و سین و شین برای نشان دادن تغییرات در تلفظ صامت‌ها استفاده می‌شود (مثلاً *bet* / *vet* , *shin* / *sin*). حروف «» ،» که هر کدام با یک گرش اصلاح شده‌اند، نشان دهنده صامت‌های ، ،  هستند. صامت  همچنین ممکن است به صورت  و  نوشته شود.  به‌طور متناوب با یک واو () نمایش داده می‌شود. واو دوتایی غیر استاندارد () و گاهی اوقات با گرش غیر استاندارد () نوشته می‌شود.

## متن نمونه

## جستارهای وابسته
* عبری کتاب مقدس

## منابع

## کتابشناسی
**
**
** 
* 
**
**

## پیوند به بیرون
* 
* مجموعه‌ی زبان عبری گفتاری اسرائیلی - مقدمه‌ای از دانشگاه تل‌آویو
* عبری امروز - آیا باید عبری مدرن را یاد بگیرید یا عبری کتاب مقدس؟
* تاریخ زبان عبری باستان و مدرن، نوشتهٔ دیوید استاینبرگ
* تاریخچه مختصر زبان عبری، نوشته حییم مناخیم رابین
* فرهنگستان زبان عبری: چگونه یک کلمه متولد می‌شود


رده:احیای زبان
رده:زبان عبری
رده:زبان‌های اسرائیل
رده:زبان‌های فراساخته
رده:زبان‌های کنعانی
رده:زبان‌های نهاد-فعل-مفعول
رده:زبان‌های یهودیان
رده:صفحه‌های دارای الفبای آوانگاری بین‌المللی عبری
رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند
رده:مقاله‌های دارای تلفظ ضبط‌شده
رده:یادکردهای دارای عنوان به خط عبری (کد he)
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان عبری