ترانه‌شناسی دپش مد

ترانه‌شناسی گروه موسیقی الکترونیکی انگلیسی دپش مد شامل ۱۴ آلبوم استودیویی، شش آلبوم زنده، ده آلبوم گردآوری شده، ۱۵ کلکسیون جعبه ای، ۱۳ آلبوم ویدیویی، ۵۵ تک آهنگ و ۷۰ نماهنگ است. موسیقی این گروه بواسطهٔ لیبل‌های مختلفی منتشر شده‌است، از جمله :میوت رکوردز، رپریز رکوردز و کلمبیا رکوردز. این گروه در سال ۱۹۸۰ در باسیلدون، اسکس، انگلستان تشکیل شد، اعضای اصلی این گروه عبارت بودند از دیو گاهان (خوانندهٔ اصلی)، مارتین گور (کیبورد، گیتار، آواز، آهنگساز اصلی پس از ۱۹۸۱)، اندی فلچر (کیبورد) و وینس کلارک (کیبورد، آهنگساز اصلی ۱۹۸۰–۱۹۸۱). وینس کلارک پس از انتشار اولین آلبوم گروه با نام *[[بگو و هجی کن (آلبوم)|Speak & Spell]]* در سال ۱۹۸۱ *,* گروه را ترک کرد و آلن وایلدر (تهیه‌کننده، کیبورد، درامز) که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۵ عضو گروه بود جایگزین وی شد. پس از عزیمت وایلدر، فعالیت گاهان، گور و فلچر به صورت سه‌گانه ادامه یافت.

از زمان انتشار نخستین آلبوم در سال ۱۹۸۱, گروه دپش مود ۵۴ آهنگ در چارت تک آهنگ‌های بریتانیا داشته، بعلاوهٔ یک آلبوم شمارهٔ یک در چارت ایالات متحده و دو آلبوم شمارهٔ یک *[[:ترانه‌هایی از ایمان و اخلاص]]* and *[[:ماوراء (آلبوم دپش مد)]]*در چارت بریتانیا. همچنین بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۷ هفت آلبوم این گروه در چرات آلبوم‌های آلمان شمارهٔ یک بوده‌است. بنا به گفتهٔ کمپانی ضبط آثار گروه، دپش مود تا کنون بیش از ۱۰۰ میلیون از آثارش را در سرتاسر دنیا به فروش رسانده‌است. در سال ۱۹۹۵ در ۳۷مین مراسم جوایز گرمی ویدئوی کنسرت این گروه با عنوان *[[:en:Devotional_(video)|Devotional]]* در میان نامزدهای *بهترین موزیک ویدئوی طولانی* قرار گرفت. در سال ۲۰۰۷ تک آهنگ Suffer Well سومین تک آهنگ آلبوم *[[:فرشته را بازی کردن]]* به عنوان یکی از نامزدهای *بهترین آهنگ رقصی* در ۴۹مین **مراسم جوایز گرمی** انتخاب شد. در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۶ کاتالوگ **دپش مد** در فروشگاه اینترنتی اپل، آیتیونز، با نام *The Complete Depeche Mode* منتشر شد. در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۰۹, آلبوم *[[:صداهای جهان]]* به عنوان یکی از نامزدهای *بهترین آلبوم آلترناتیو* **جوایز گرمی** انتخاب شد. موزیک ویدئوی Wrong نیز برای دومین بار در ۵۲مین مراسم جوایز گرمی در میان نامزدهای *بهترین موزیک ویدئوهای کوتاه* قرار گرفت.

## آلبوم‌ها
### آلبوم‌های استودیویی

### آلبوم‌های زنده

### آلبوم‌های گردآوری شده

### آلبوم‌های ویدئویی

### دههٔ ۸۰

### دههٔ ۹۰

### 2000s

### 2010s

## قطعات دیگری که در چارت قرار گرفته‌اند

## کلکسیون جعبه ای

## موزیک ویدئو

## حضورهای دیگر گروه

## گاه‌نگاری
از زمان انتشار پنجمین تک آهنگشان ("Leave in Silence")، اکثر نسخه‌های رسمی تک آهنگ‌های اروپایی گروه با ترتیب عددی خاص و پی در پی با کلمه "BONG" منتشر می‌شدند. به عنوان مثال People are People، پنجمین تک آهنگ دپش مد با پیروی از این الگو با کد "BONG5" شناخته می‌شود، که روی جلد تک آهنگ یا CD چاپ شده‌است. پیش از کلمه "BONG" اعداد یا حروفی می‌آیند که نشانگر فرمت انتشار آن اثر هستند، مانند "۷" برای یک تک آهنگ بروی صفحهٔ ۷ دور،" CD "برای یک CD-single یا" i "برای نسخه آیتیونز. حروف اضافی مانند "L" یا "XL" نمایانگر انتشار محدود هستند. نسخه‌های تبلیغاتی نیز با پیشوند "P" مشخص می‌شوند. به عنوان مثال، "PL12BONG37" نشان می‌دهد که یک نسخه تک آهنگ ۱۲ دور تبلیغاتی از آهنگ Suffer Well در دستان ماست. این رویکرد تنها در انتشار یک آهنگ تغییر کرد: قطعهٔ Little 15 در زمان انتشار با کد 12 LITTLE 15 منتشر شد و اثری از BONG نبود.

در انتشار پنج تک آهنگ اول دپش مود از واژهٔ "BONG" استفاده نکردند و در عوض از خط مشی و شیوهٔ شماره گذاری MUTE لیبل و ناشرشان برای نام گذاری‌ها استفاده کردند؛ که گذاری تک " MUTE " برچسب خود پیروی کردند. تا زمان جدایی دپش مد از Mute Records بعد از سال ۲۰۱۱ از طرح شماره گذاری BONG برای انتشار قطعات گروه استفاده شد.

## جستارهای وابسته
* ویدئوشناسی دپش مد

## منابع

رده:ترانه‌شناسی‌های موسیقی الکترونیک
رده:ترانه‌شناسی هنرمندان اهل بریتانیا
رده:دپش مد
رده:ترانه‌شناسی موسیقی الکترونیک