سال‌شمار بهرام بیضایی

| abovestyle = color:}; font-size:110%
| above = |}}}}}}
 | 2 = |}}|}}
 | 3 = }}|}}}}}}
 }}

| subheaderclass = NavFrame
| subheaderstyle  = background-color:}}; color:}}
| subheader = }}

| image = |size=}} }}
| captionstyle = line-height:normal;padding-bottom:0.2em;padding-top:0.2em;
| caption = }}

| headerstyle = background-color:}}; color:}};
| header1 = }}
| label2 = }}
| data2 = }}

| header3 = }}
| label4 = }}
| data4 = }}

| header5 = }}
| label6 = }}
| data6 = }}

| header7 = }}
| label8 = }}
| data8 = }}

| header9 = }}
| label10 = }}
| data10 = }}

| header11 = }}
| label12 = }}
| data12 = }}

| header13 = }}
| label14 = }}
| data14 = }}

| header15 = }}
| label16 = }}
| data16 = }}

| header17 = }}
| label18 = }}
| data18 = }}

| header19 = }}
| label20 = }}
| data20 = }}

| header21 = }}
| label22 = }}
| data22 = }}

| header23 = }}
| label24 = }}
| data24 = }}

| header25 = }}
| label26 = }}
| data26 = }}

| header27 = }}
| label28 = }}
| data28 = }}

| header29 = }}
| label30 = }}
| data30 = }}

| header31 = }}
| label32 = }}
| data32 = }}

| header33 = }}
| label34 = }}
| data34 = }}

| header35 = }}
| label36 = }}
| data36 = }}

| header37 = }}
| label38 = }}
| data38 = }}

| header39 = }}
| label40 = }}
| data40 = }}

| header41 = }}
| label42 = }}
| data42 = }}

| below = }
}}

بهرام بیضایی در ۵ دیِ ۱۳۱۷ در تهران در خانواده‌ای اهلِ فرهنگ و ادب و جدااُفتاده از عوام به دنیا آمد. پدرش شاعری آرانی بود.

بهرام از مدرسه می‌گریخت و در سینه کلوب فیلم تماشا می‌کرد. همین زمان با کار و زندگی صادق هدایت آشنا شد، و از او تأثیر گرفت. سپس‌تر از رشته ادبی دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران کناره گرفت؛ ولی حاصل پژوهش‌هایش را به صورتِ کتابِ *[[نمایش در ایران (کتاب)|نمایش در ایران]]* (۱۳۴۴) چاپ کرد، که یگانه تاریخنامهٔ مهمِّ نمایش ایرانی شد.

هم‌زمان به نمایشنامه‌نویسی گرایید، آن هم با بهره گرفتن از شیوه‌های تعزیه که نیاکانش در آران برپا می‌کردند. بیشترِ نمایشنامه‌های آغازینش – مانند *[[پهلوان اکبر می‌میرد]]* – با نمایشِ گروهِ هنر ملّی کامیابی یافت؛ هرچند گاه جلال آل احمد کارش را سخت نکوهید، و گاه نمایشش از صحنه پایین کشیده شد.

سالِ ۱۳۴۴ با منیراعظم رامین‌فر ازدواج کرد. بیضایی در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ عضو گروهِ طرفه و از هنگامِ تشکیلِ کانون نویسندگان ایران از بنیان‌گذارانش و به همین خاطر آماج بدگمانی ساواک بود. وی سالِ ۱۳۵۷ از کانون کناره گرفت. دههٔ ۱۳۵۰ را به استادی در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و نیز فیلم‌سازی گذرانید. سالِ ۱۳۵۸، پس از ده سالی که نمایشی اجرا نکرده بود، *[[مرگ یزدگرد]]* را بر صحنه برد، که در ۱۳۶۰، سال اخراج دوباره‌اش این بار از کرسی استادی دانشگاه تهران، فیلم هم شد.

پس از نمایش *مرگ یزدگرد* تا هجده سال امکان کار تئاتری نیافت، هرچند با پیگیری فراوان توانست چند فیلم بسازد: *[[شاید وقتی دیگر]]*، *[[باشو، غریبه‌ی کوچک]]*، *[[مسافران (فیلم ۱۳۷۰)|مسافران]]*. در این اثنی از همسرش هم جدا شد.

سالِ ۱۳۷۱ با مژده شمسایی ازدواج کرد. از ۱۳۷۶ دوباره کارِ تئاتر دست داد و بیضایی به شوق نمایش از اقامت کوتاهش در استراسبورگ دست شست و تا ۱۳۸۶ به تفاریق توانست برای چند نمایش و فیلم و کتاب پروانه بگیرد، هرچند گاه نمایشی از صحنه پایین کشیده شد، فیلمی دچار سانسور شد یا کتابی در محاق توقیف ماند.

سالِ ۱۳۸۹ به استادیِ بخشِ ایران‌شناسیِ دانشگاه استنفورد به آمریکا رفت. این مهاجرت بیضایی دیرانجام‌ترین اقامتش دور از ایران بوده. او در آمریکا نیز پرکار بود و، غیر از تدریس، به نوشتن و نمایش پرداخت.

*[[داش آکُل به گُفته‌ی مرجان]]* واپسین کارِ نمایشی بیضایی است که مهرِ ۱۴۰۳ و مردادِ ۱۴۰۴ در برکلی (کالیفرنیا) به نمایش درآمد.

بیضایی از ۱۳۸۹ به بعد، غیر از *[[ماهی (فیلم‌نامه)|ماهی]]* (۱۳۹۹) و *[[مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رُخشید فرزین]]* (۱۴۰۲) و *[[جانا و بلادور]]* (۱۴۰۴) و *[[داش آکُل به گُفته‌ی مرجان]]* (۱۴۰۴)، که اغلب از نظرِ دولتِ ایران در این زمان ممنوع بوده‌اند، کتابی در آمریکا منتشر نکرده است؛ هرچند دیگران ترجمه‌هایی از کارهایش منتشر کرده‌اند.

## از زایش تا مرگ

## پانویس

## منابع
* *[[فیلم امروز]]*. شماره ۵۹. بهمن ۱۴۰۴.
* 
* 
* 
* بیضایی، بهرام. «سالشمار زندگی و آثار بهرام بیضایی». مجلّه ''سیمیا'' زمستان ۱۳۸۶ شماره ۲.
* 

رده:بهرام بیضایی
بیضایی، بهرام
بیضایی، بهرام