فهرست سیاره‌های فراخورشیدی نزدیک

[بندانگشتی|280x280پیکسل| تصویری از [فم‌الحوت بی (دراگون) در فاصله ۲۵ سال نوری از ما در کنار ستاره مادرش Fomalhaut که به رنگ سیاه درآمده است. این تصویر توسط تلیسکوپ هابل در سال ۲۰۱۲ ثبت شده است. در سال ۲۰۲۰ میلادی مشخص شد که این جرم یک سیاره فراخورشیدی نیست و تنها یک یک ابرزباله ناشی از برخورد سیارک‌ها است.]]
بندانگشتی|280x280پیکسل| توزیع نزدیکترین سیارات فراخورشیدی شناخته شده تا مارس ۲۰۱۸
**فهرست سیاره‌های فراخورشیدی نزدیک**  فهرستی است که تا اول ژانویه سال ۲۰۲۳ میلادی، حاوی ۵٬۲۹۷ سیاره فراخورشیدی شناخته شده یا سیاره خارج از منظومه شمسی است که همه آن‌ها در حال چرخش به دور یک ستاره هستند. از این تعداد سیاره فراخورشیدی، تنها بخش کوچکی از آنها در مجاورت منظومه شمسی قرار دارند. در فاصله‌ای در حدود  از منظومه شمسی، ۹۷ سیاره فراخورشیدی وجود دارد که توسط آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا تأیید شده‌است. از ۵۰۰ ستاره و کوتوله قهوه‌ای شناخته شده که در این فاصله قرار دارند، حدود ۶۰ مورد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند. از این تعداد ستاره، ۵۱ مورد با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند که ۸ مورد از این تعداد دارای منظومه‌های سیاره‌ای هستند.

اولین گزارش از یک سیاره فراخورشیدی در این محدوده در سال ۱۹۹۸ برای سیاره‌ای بود که به دور گلیز ۸۷۶ (۱۵٬۳ سال نوری) دورتر می‌چرخد و آخرین مورد تا سال ۲۰۲۲ یک سیاره در اطراف ستاره‌ای به نام ای‌کیو پگاسی (۲۰ سال نوری) است. نزدیک‌ترین سیاره فراخورشیدی یافت شده پروکسیما قنطورس بی است که در سال ۲۰۱۶ تأیید شد که به دور ستاره پروکسیما قنطورس، نزدیکترین ستاره به منظومه شمسی (۴٬۲۵ سال نوری) می‌چرخد. ستاره گلیز ۸۹۲ (۲۱٬۶ سال نوری) دارای شش سیاره فراخورشیدی است که بالاترین تعداد کشف شده برای تمامی ستارات موجود در این محدوده است.

بیش‌تر سیارات فراخورشیدی شناخته شده نزدیک به ستارگانشان می‌چرخند. اکثر آن‌ها به‌طور قابل توجهی بزرگ‌تر از زمین هستند اما تعداد کمی دارای جرم مشابه هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به سیارات اطراف گلیز ۳۶۷، وای‌زد نهنگ و پروکسیما قنطورس اشاره کرد که ممکن است جرم کم‌تری نسبت به زمین داشته باشند. چندین سیاره فراخورشیدی تأیید شده به طور بالقوه قابل سکونت هستند که پروکسیما قنطورس بی و گلیز ۶۶۷ سی‌سی (۲۳٬۶ سال نوری) در میان محتمل‌ترین نامزدها در نظر گرفته می‌شوند. اتحادیه بین‌المللی نجوم از طریق پروژه نام دنیاهای خارجی نام‌های مناسبی را برای برخی از اجرام فراخورشیدی شناخته‌شده، از جمله سیارات فراخورشیدی مجاور تعیین کرده‌است. سیاراتی که در رویداد ۲۰۱۵ نام‌گذاری شده‌اند شامل سیارات اطراف اپسیلون اریدانی (۱۰٬۵ سال) و فومالهات می‌شوند، در حالی که سیاراتی که در رویداد ۲۰۲۲ نام‌گذاری شدند شامل سیارات اطراف گلیز ۴۳۶، گلیز ۴۸۶ و گلیز ۳۶۷ بودند.

## سیاره‌های فراخورشیدی قرار گرفته در فاصله ۱۰ پارسک

## اشیاء مستثنی شده
برخلاف اجرام منظومه شمسی، هیچ روش مشخص و مشخصی برای تشخیص رسمی یک سیاره فراخورشیدی وجود ندارد. به گفته اتحادیه بین‌المللی نجوم، اگر یک سیاره فراخورشیدی تا پنج سال پس از کشف آن مورد مناقشه قرار نگرفته باشد، باید تأیید شده تلقی شود. نمونه‌هایی وجود دارد که وجود سیارات فراخورشیدی را پیشنهاد کرده‌اند، اما حتی پس از بررسی‌های بعدی، وجود آن‌ها هنوز توسط برخی از ستاره‌شناسان مشکوک تلقی می‌شود. چنین مواردی عبارتند از Wolf 359 (7.9 ly، در ۲۰۱۹)، LHS 288 (15.8 ly، در سال ۲۰۰۷)، 40 Eridani A (16.3 ly، در سال ۲۰۱۸)، و Gliese 1151 (26.2 سال، در سال 2021). همچنین چندین نمونه وجود دارد که سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً توسط مطالعات بعدی رد شدند، از جمله نامزدهای اطراف آلفا قنطورس B (4.36 سال)، ستاره بارنارد (۵٫۹۶ لیتر)، ستاره کاپتین (۱۲٫۸ سال)، Van Maanen 2 (14.1 ly), Groombridge 1618 (15.9 ly), AD Leonis (16.2 ly), Gliese 682 (16.3 ly)، VB 10 (19.3 ly), و Fomalhaut (25.1 ly).

در سال ۲۰۲۱، یک سیاره نامزد در اطراف وگا شناسایی شد، اگرچه هنوز تأیید نشده‌است. یکی دیگر از سیاره‌های نامزد، کاندید ۱، مستقیماً از اطراف آلفا قنطورس A تصویربرداری شده‌است، اگرچه ممکن است انبوهی از سیارک‌ها یا مصنوع مکانیزم کشف باشد.

گروه کاری سیارات فراخورشیدی اتحادیه بین‌المللی نجوم در سال ۲۰۰۳ یک تعریف کاری در مورد حد بالایی برای اینکه یک سیاره را تشکیل می‌دهد به تصویب رساند: به اندازه کافی پرجرم نیست که بتواند همجوشی گرما هسته‌ای دوتریوم را حفظ کند. برخی از مطالعات محاسبه کرده‌اند که این جرم حدوداً ۱۳ برابر مشتری است و بنابراین اجرام با جرم بیشتر از این معمولاً به عنوان کوتوله‌های قهوه ای طبقه‌بندی می‌شوند. برخی از سیارات فراخورشیدی پیشنهادی بعداً به اندازه کافی عظیم هستند که بتوانند از آستانه سقوط کنند و احتمالاً کوتوله‌های قهوه ای هستند، همان‌طور که در مورد: SCR 1845-6357 B (13.1 ly), SDSS J1416 + 1348 B (30.3 ly) , و WISE 1217+1626 B (30 ly).

از فهرست فعلی مستثنی شده‌اند، نمونه‌های شناخته شده‌ای از کوتوله‌های فرعی قهوه‌ای شناور بالقوه، یا «سیاره‌های سرکش» هستند، که اجسامی هستند که برای همجوشی بسیار کوچک هستند اما به دور ستاره نمی‌چرخند. چنین نمونه‌های شناخته‌شده‌ای عبارتند از: WISE 0855-0714 (7.4 ly), UGPS 0722-05، (13.4 ly) WISE 1541-2250 (18.6 ly), و SIMP J01365663 0930+3ly . .

## جستارهای وابسته
* سیاره بی‌ستاره
* فهرست ستارگان نزدیک
* فهرست‌های اجرام اخترشناسی
* فهرست سیارات فراخورشیدی
* فهرست سیاره‌های احتمالاً زیست‌پذیر

## یادداشت

## منابع

رده:خطاهای CS1: فاقد periodical
رده:فهرست‌های سیاره‌های فراخورشیدی
رده:منظومه‌های سیاره‌ای