چارلز آگوست

**چارلز آگوست** (;  – )(۹ ژوئیهٔ ۱۷۶۸ – ۲۸ مهٔ ۱۸۱۰) شاهزاده‌ای دانمارکی بود. او بیش از همه به‌سبب آن شناخته می‌شود که در سال ۱۸۱۰ برای مدتی کوتاه و پیش از مرگ ناگهانی‌اش بر اثر سکته، به‌عنوان ولیعهد سوئد و فرزندخواندهٔ کارل سیزدهم خدمت کرد. وی پیش‌تر ژنرال ارتش سلطنتی دانمارک و نیز فرماندار کل نروژ بود. نام او پیش از دریافت عنوان سوئدی در سال ۱۸۱۰، **کریستیان آگوست شلسویگ-هولشتاین-زوندر‌بورگ-آوگوستن‌بورگ** بود که به اختصار کریستیان آگوست آوگوستن‌بورگ نیز خوانده می‌شد.

## خانواده
او در ژوئیهٔ ۱۷۶۸ در کاخ آوگوستن‌بورگ به دنیا آمد و پسر فریدریش کریستیان یکم، دوک شلسویگ-هولشتاین-زوندر‌بورگ-آوگوستن‌بورگ (۱۷۲۱–۱۷۹۴) و همسرش، شاهدخت شارلوت شلسویگ-هولشتاین-زوندر‌بورگ-پلون (۱۷۴۴–۱۷۷۰) بود. او برادر کوچک‌تر فردریک کریستیان دوم، دوک آوگوستن‌بورگ، باجناق شاهدخت لوئیزه آگوسته دانمارک و عموی کارولینه آمالیه آوگوستن‌بورگ، ملکهٔ دانمارک و کریستیان آگوست، دوک آوگوستن‌بورگ بود. او هرگز ازدواج نکرد.

## دوران خدمت در دانمارک و نروژ
کریستیان آگوست در لایپزیگ تحصیل کرد و در سال ۱۷۸۵ به دانمارک-نروژ بازگشت. او به درجهٔ سرهنگ دوم منصوب شد و در سال ۱۷۸۷ به سرهنگی و در ۱۷۹۰ به سرتیپی ارتقا یافت. از سال ۱۷۹۷ در اتریش مستقر شد و در نبرد علیه ناپلئون شرکت کرد. او پس از پایان جنگ ائتلاف دوم با پیمان لونویل در سال ۱۸۰۱، اتریش را ترک کرد. در سال ۱۸۰۳، کریستیان آگوست به فرماندهی دژ فردریکستن در نروژ منصوب شد و در ۱۸۰۴ این سمت را بر عهده گرفت.

در سال ۱۸۰۷ بار دیگر درگیر جنگ‌های ناپلئونی شد، این بار در کنار ناپلئون، زیرا بریتانیا، دشمن ناپلئون، به دانمارک حمله کرد (نبرد کپنهاگ (۱۸۰۷)؛ کارزار دانمارک-نروژ در این جنگ‌ها اغلب جنگ قایق‌های توپدار نامیده می‌شود). سوئد در سال ۱۸۰۸ به نیروهای مخالف دانمارک-نروژ پیوست. کریستیان آگوست از چهره‌های محوری این جنگ بود و نیروهایش را به پیروزی در نبرد پرسته‌باکه و توورود رهبری کرد و نیروهای سوئدی را از نروژ بیرون راند. او در سال ۱۸۰۸ به درجهٔ فیلدمارشالی ارتقا یافت و در ۱۸۰۹ فرماندار کل نروژ شد.

## سوئد
در ۶ ژوئن ۱۸۰۹، نایب‌السلطنهٔ سوئد پس از برکناری گوستاو چهارم آدولف به پادشاهی اعلام شد. پادشاه جدید، کارل سیزدهم، قانون اساسی ۱۸۰۹ سوئد را پذیرفت که همان روز به تصویب ریکسداگ طبقات رسید. پادشاه جدید بعید بود در انقلاب لیبرالی که او را به تخت رسانده بود دخالت کند. آنچه ملت خستهٔ سوئد در آن زمان نیاز داشت، صلح بود.

کارل سیزدهم فرزندی نداشت، ازاین‌رو برای تضمین جانشینی، باید فردی به‌عنوان وارث به فرزندخواندگی پذیرفته می‌شد. گئورگ آدلرشپاره، طراح اصلی کودتای ۱۸۰۹، در ابتدا فردریک ششم دانمارک و نروژ را برای پادشاهی سوئد ترجیح می‌داد، اما پس از امتناع فردریک، به سراغ کریستیان آگوست رفت. او کوشید از طریق بارون سوئدی سی.اچ. آنکارسوارْد او را متقاعد کند. هرچند کریستیان آگوست شخصاً با آنکارسوارْد دیدار نکرد، اما به‌تدریج پیشنهاد فرزندخواندگی را پذیرفت. وفاداری او به فرمانروایش فردریک ششم در نهایت مانع اصلی نشد. انتخاب کریستیان آگوست مورد حمایت کارل سیزدهم و نیز سه طبقهٔ قلمرو؛ یعنی روحانیان، بورژواها و دهقانان قرار گرفت. بااین‌حال، اشراف به‌سبب نفوذ طرفداران گوستاو (*Gustavianerna*) که از گوستاو چهارم آدولف برکنار‌شده و پسر خردسالش حمایت می‌کردند، مردد بودند. تصمیم به پذیرش کارل آگوست در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۸۰۹ نهایی شد. محبوبیت گستردهٔ او در نروژ برای برنامه‌های سوئد جهت به‌دست آوردن آن کشور مزیت به‌شمار می‌رفت. افزون بر این، او با خودداری از حمله به سوئد در جریان جنگ فنلاند با روسیه، تمایل خود به نزدیکی دو کشور را نشان داده بود.

پس از پیمان فردریکشامن میان سوئد و روسیه در ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹ که جنگ فنلاند را پایان داد، سوئد برای معرفی رسمی کارل آگوست آماده شد. او سرانجام در ۷ ژانویهٔ ۱۸۱۰ نروژ را به مقصد سوئد ترک کرد. به‌عنوان ولیعهد سوئد، نام خود را به کارل آگوست () تغییر داد. در بدو ورود، افتخارات فراوانی به او اعطا شد؛ از جمله در ۱۸ آوریل ۱۸۱۰ به عضویت افتخاری آکادمی سلطنتی علوم سوئد درآمد و نخستین فردی بود که چنین جایگاهی را در آن آکادمی داشت. بااین‌حال، عمرش برای ایفای نقشی ماندگار در تاریخ سوئد کفاف نداد. او در ۲۸ مهٔ ۱۸۱۰ هنگام تمرین نظامی در کویدینگه از اسب افتاد و ناگهان درگذشت. کالبدشکافی نشان داد که علت مرگش سکته بوده است، اما هم‌زمان شایعاتی مبنی بر مسمومیت او به‌دست گوستاوینی‌ها منتشر شد. به‌طور مشخص، مارشال قلمرو، کنت آکسل فون فرسنِ جوان‌تر، به‌طور علنی متهم به قتل او شد و در ۲۰ ژوئن ۱۸۱۰ در جریان مراسم تشییع جنازهٔ کارل آگوست لینچ شد. کارل آگوست در کلیسای ریدارهولمن، محل دفن پادشاهان سوئد، به خاک سپرده شد.

## میراث و پیامدها
یادبودی برای کارل آگوست به سفارش شاهزاده فریدریک هسن ساخته و در سال ۱۸۱۰ در پارک سلطنتی بیگدوی نزدیک اسلو برپا شد. پیش از عزیمت او از اسلو، مراسم باشکوهی برای بدرقه‌اش برگزار شد و گروهی از شهروندان ثروتمند بنیاد خیریهٔ Prinds Christian Augusts Minde را تأسیس کردند که عمارتی بزرگ خریداری کرد و همچنان نام او را بر خود دارد. خیابانی در اسلو، Kristian Augusts gate، در سال ۱۸۵۲ به نام او نام‌گذاری شد.

جانشین کارل آگوست به‌عنوان ولیعهد فرزندخوانده، که در ماه اوت از سوی ریکسداگ طبقات پذیرفته شد، ژان باتیست ژول برنادوت بود.

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

رده:اعضای فرهنگستان سلطنتی علوم سوئد
رده:خاک‌سپاری‌ها در کلیسای ریدارهولمن
رده:درگذشتگان ۱۸۱۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۶۸ (میلادی)
رده:ژنرال‌های امپراتوری مقدس روم
رده:شاهزادگان اهل سوئد
رده:شاهزادگان اهل نروژ
رده:فرزندخواندگان سوئد
رده:نجیب‌زادگی دانمارک
رده:نظامیان جنگ‌های ناپلئونی اهل دانمارک
رده:نظریه‌های توطئه در اروپا
رده:فرمانداران کل نروژ
رده:ولیعهدهای سوئد