لهراسپ

**کَی‌لُهْراسْپ** (به اوستایی: ) در اساطیر ایران، از پادشاهان کیانی است. کی‌خسرو پیش از مرگ، او را به پادشاهی ایران برگزید. تفویض تاج و تخت به لهراسپ با اعتراض پهلوانان و بزرگان به‌ویژه زال روبه‌رو شد ولی بالاخره با دلایلی که کی‌خسرو آورد بر این انتخاب گردن نهادند.

به گزارش فردوسی در شاهنامه، لهراسپ فرزند اَوْرَنْد فرزند کَی‌پِشین فرزند کَی‌قَباد بوده است. اما در برخی نوشته‌های پهلوی، کَی‌پِشین فرزند کَی‌اَپِیْوِهْ فرزند کَی‌قَباد است.

## ریشه‌شناسی نام
«*کَی‌لُهراسْپ*» به اوستایی، «*اَئوروت‌اَسپَ*» (*aurvat-aspa*) به معنی *دارندهٔ اسب تیزرو* است.

## تصمیم کی‌خسرو
[بندانگشتی|نشستن کی‌لهراسپ بر تخت شهریارینگاره‌ای از ''[شاهنامه*]]
[[کی‌خسرو]] چون از کار [[افراسیاب]] و توران فارغ گشته بود، سال‌ها بر نیمی از [[آسیا]] فرمان راند تا به سن شصت‌سالگی رسید. دغدغهٔ کیخسرو یک چیز بود که آن را نمی‌توانست بین سران و نام‌داران افشا کند؛ به همین سبب می‌خواست از عالم غیب به او الهام گردد، که عاقبت به‌واسطهٔ [[سروش]] راه به او نشان داده شد. کیخسرو بعد از پنج هفته دعا و نیایش شبانه‌روزی، در کاخ را گشود و نام‌آوران از جمله زال، [[رستم]]، [[توس پسر نوذر|توس]]، [[گودرز]] و دیگران را در جلسه‌ای مهم گرد هم آورد تا [[وصیت‌نامه|وصیت]] او را بشنوند. هر گوشه‌ای از کشور بزرگ [[ایران در شاهنامه|ایران]] به نام سرداری ثبت و لاک‌ومهر شد تا این‌که نوبت به ایران و [[تاج‌وتخت|تاج‌وتخت‌اش]] رسید که بسیار حساسیت‌برانگیز بود. آن‌گاه کیخسرو فردی نه چندان نام‌آور به نام لهراسپ را احضار و در حضور جمع تاج‌وتخت ایران را به او تفویض نمود. این امر با اعتراض حضار مواجه شد. زال پیر، سخنگو و نمایندهٔ جمع، برخاست و چنین گفت:







…



در ظاهر، کیخسرو با ادله و براهین، همه را قانع نمود تا پادشاهی لهراسپ بر ایران‌زمین را بپذیرند. زال که عادت داشت شاهان ایران به دست او تفویض گردند تلویحاً موضوع را پذیرفت. اما در ادامهٔ ماجرا در شاهنامه، زال و رستم دشمن شماره یک لهراسپ، [[گشتاسپ]] و [[اسفندیار]] هستند. فرجام کار ایران و [[زابلستان|زابل]] همان [[رستم و اسفندیار|نبرد معروف میان رستم و اسفندیار]] است. در نبرد این دو پهلوان عاقبت اسفندیار مقتول و رستم مجروح می‌شود.

== گرایش‌های دینی ==
[[پرونده:Shahnameh KCMO1.JPG|بندانگشتی|تخت شهریاری کی‌لهراسپنگاره‌ای از *شاهنامهٔ تهماسبی* متعلق به سدهٔ ۱۶ م. ([[ایران صفوی|دورهٔ صفوی]])جای نگهداری: [[موزه هنر هاروارد]]]]
لهراسپ را باید یکی از چهره‌های دینی و مؤمن به باورهای ایرانی تلقی کرد. برخی از محققانِ بزرگ معتقدند زرتشت تحت حمایت [[گشتاسپ]]، فرزند لهراسپ، موفق به تبلیغ دین خویش گشت و حتی بعضی را اعتقاد بر این است که [[زرتشت]] او را بسیار ستوده است. گاهی نیز اظهار شده که زرتشت از مردم بلخ بوده و از آن‌جا به تبلیغ کیش خود پرداخته است. ابیات زیر مؤید علاقهٔ لهراسپ و [[ارزان در شاهنامه|ارزانیان]] به آداب و رسومِ [[مزدیسنا|زرتشتی]] است. راز کیخسرو این بود که چه کسی را جانشین خود نماید که آماده و مقیّد به باورهای ایرانی باشد. لهراسپ چنین شخصیتی است؛ چنان‌که فردوسی در بخش «پادشاهی دارای داراب» در اشاره به آیین‌های کهن ایرانی و پاسداری از رسومی همچون [[جشن سده|جشن‌های سده]] و [[مهرگان]] از عبارت «آیین لهراسپی» استفاده می‌کند. 







فردوسی در شاهنامه برپایی آذربرزین (آتشکدهٔ [[آذر برزین‌مهر|آذربرزین‌مهر]]؟) را به لهراسپ نسبت می‌دهد.

لهراسپ، همچون فریدون، در روز مهرگان [[تاج]] شاهی را بر سر نهاد. برای درک تاریخ این بخش از شاهنامه آگاهی از این تغییر و تحول یا انتقال قدرت موضوع کلیدی به نظر می‌رسد. خصوصاً پایان کار لهراسپیان در شاهنامه ارتباط می‌یابد با آغاز کار [[هخامنشیان]] در تاریخ؛ بنابراین تعمق در این قسمت از شاهنامه بسیار مهم است.

در روایت شاهنامه، لهراسپ پس از تاج‌گذاری، به اطراف و اکناف، به‌ویژه برای سران کشورها و قبایل [[روم در شاهنامه|روم]]، [[چین در شاهنامه|چین]] و [[هند در شاهنامه|هند]] نامه نوشت و پیام فرستاد و از همه خواست به حضورش در پارس شرفیاب شوند تا از دانش او بهره‌مند گردند. یکی از مشکلات اساسی لهراسپ در دوران حکومت، انتظارات پسرش گشتاسپ بود که از پدر می‌خواست منصب شایسته‌ای، یعنی مقام جانشینی، را به او تفویض کند. ولی لهراسپ او را شایسته نمی‌دید و می‌گفت تو هنوز جوان و خام هستی و بلندپروازی می‌کنی. بگومگوهای پدر و پسر سرانجام باعث شد گشتاسپ با سیصد سوار، شبانه با خشم و ناراحتی پایتخت را ترک کند و به جانب هندوان راهی گردد. وقتی پگاه لهراسپ از ماجرا آگاه شد، [[گستهم]] را به جانب روم، [[گرازه]] را به جانب چین و [[زریر پسر لهراسپ|زریر]] را به طرف هندوستان روانه ساخت تا گشتاسپ را از میانهٔ راه برگردانند.

گشتاسپ با گردانش پس از عیش و نوش، خسته در بیشه‌زاری در حال استراحت بودند که زریر با هزار سوار به‌تاخت نزدیک می‌شود و گشتاسپ از شیههٔ اسب زریر او را می‌شناسد. لحظاتی بعد دو برادر یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و زریر پیام لهراسپ را به گشتاسپ می‌رساند و فرجام کار بازگشت گشتاسپ به وطن است.

ماجرای لهراسپ و گشتاسپ پیش از پیامدهای ناگوار و جنگ‌های خانمان‌برانداز به همین‌جا ختم می‌شود، امّا ماجرای گشتاسپ هنوز پایان نیافته است. خوب است دنبالهٔ ماجرا در صفحه [[گشتاسپ]] پیگیری شود.

== فرزندان ==
لهراسپ دارای دو پسر به‌نام‌های [[گشتاسپ]] و [[زریر پسر لهراسپ|زریر]] بوده است. پس از وی، گشتاسپ پادشاه شد.





— *فردوسی*
</div>

[[پرونده:A Kashan 'Mohtasham' pictorial rug, central Persia, circa 1900.jpg|بندانگشتی|یک فرش کهن [[کاشان|کاشانی]] از [[ایران قاجاری|دورهٔ قاجاری]] که دور تا دور آن نقش [[فهرست پادشاهان اسطوره‌ای ایران|پادشاهان اسطوره‌ای ایران]] قرار گرفته‌اند. در میانهٔ آن، نگارهٔ چند تن از [[فهرست شاهان ایران#از حمله مغول تا ظهور صفویه|شاهان ایران نوین]] جا داده شده است.]]

== پانویس ==


== منابع ==
* [https://web.archive.org/web/20050517040959/http://shahnameh.recent.ir/default.aspx?item=209&page=97 فردوسی. «اندر ستایش شاه محمود» *شاهنامه* ص ۹۷ بیت ۱۰ به بعد.]
* بهار، مهرداد. *پژوهشی در اساطیر ایران''. ۹۵
* یوزف مارکوارت خاورشناس سرشناس آلمانی (در کتاب شهرهای ایران، ترجمهٔ احمد تفضلی ص ۸۴)
* 

رده:ادبیات مزدیسنا
رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:پادشاهان کیانی شاهنامه
رده:داستان‌های شاهنامه
رده:شخصیت‌های شاهنامه