فهرست واژگان اسپانیایی با ریشه ایرانی

این فهرستی از واژگان اسپانیایی است که از زبانهای ایرانی فارسی و اوستایی  ریشه می‌گیرند. برای برخی از این واژگان شاید ریشه‌شناسی دیگری هم انجام داده باشند و شاید در فهرست واژگان اسپانیایی که از زبانهای دیگر می‌آیند نیز دیده شوند.

## فهرست
**aceche** یا **aciche** یا **acije** یا **azache** به معنی فروس سولفات یا مس(II) سولفاتَ، برگرفته از عربی «الزاج»، برگرفته از واژه فارسی «زاک». <

**acederaque**: به معنی آزاد درخت یا همان سنجد تلخ و زهر زمین و زیتون تلخ است، برگرفته از فرانسه azédarac که خود برگرفته از واژه فارسی «آزاد درخت» است.

**aduana**: به معنی دیوان برگرفته از عربی «الدیوان» که خود برگرفته از واژه فارسی دیوان است.

**ajedrez**: به معنی شطرنج، برگرفته از عربی الشطرنج، برگرفته از فارسی «شترنگ»، با ریشه فارسی میانه «چترنگ»، برگرفته از سانسکریت «چَتورَنگَ»، به معنی «دارای چهار لبه یا چهار حد».

**alcoba**: برگرفته از واژه عربی «القبه» که خود از واژه فارسی گنبد می‌آید.

**alferza**: به معنی وزیر بازی شطرنج. برگفته از واژه فارسی فرزین.

**alfil**: به معنی فیل در بازی شطرنج، برگرفته از واژه فیل یا پیل

**alfócigo** یا **alfóncigo** یا **alfóstiga**و یا **alfóstigo** به معنی پسته، برگرفته از عربی «الفستق»، معرب واژه فارسی میانه «پستک».

**algarroba**: به معنی گیاه خرنوب یا غلاف لوبیا. برگرفته از واژه فارسی خرنوب.

**alhame** اشاره به نوعی پارچهٔ کتانی یا ابریشمی، یا به نوعی پیرهن و تونیک. برگرفته از عربی «الخام» به معنی «پارچه خام» یا «ابریشم خام»، برگرفته از واژه «خام» فارسی.

**alhandac** یا **alhandaque** به معنی «آبکند» و «مسیل» و «دره باریک و کوچک»، برگرفته از عربی «الخندق»، معرب از فارسی میانه «کندک» یا «کنده».

**almártaga** یا **almártega** به معنی مرداسنگ، برگرفته از عربی «المرتک» یا «المرتق»، برگرفته از واژه فارسی «مرده‌سنگ».

**almíbar**: به معنی شربت. برگرفته از واژه‌های فارسی می+بِه که از راه عربی به اسپانیایی رفته‌است.

**almizcle**: به معنی مُشک. برگرفته از معرب واژه مشک.

**almoraduj** یا **almoradux** یا **almorabú**، به معنی پونه کوهی یا مرزنگوش، برگرفته از عربی «المردکوش»، برگرفته از وازه فارسی «مرده‌گوش».

**alubia**: به معنی لوبیا، برگرفته از عربی‌شدهٔ واژه فارسی لوبیا.

**añil** یا **añir** یا **amir**، به معنی گیاه نیل (*Indigofera tinctoria*) و رنگ نیلی، بر گرفته از عربی «النیل»، برگرفته از واژه فارسی «نیل»، خود برگرفته از سانسکلیت «نیلـَه».

**arjorán** به معنی «درخت ارغوان»، برگرفته از عربی «ارجوان»، برگرفته از فارسی «ارغوان».

**arrabio**، به معنی «چدن»، بر گرفته از عربی «الرَوی»، برگرفته از فارسی «روی».

**atabalaque** یا **atabaque** به معنی «طبل کوچک»، برگرفته از عربی «الطبلک»، بر گرفته از فارسی «طبلک».

**azabache**: به معنی کهربای سیاه یا شَبَق، برگرفته از واژه عربی الصبغ که خود از واژه فارسی شبق گرفته شده‌است.

**azarcón** به معنی سرب سوخته و «رنگ نارنجی شدید» برگرفته از عربی «الزرقون»، برگرفته از واژه فارسی «زرگون».

**azúcar** به معنی شکر، برگرفته از عربی «السکر»، شاید برگرفته از یونانی σάκχαρη، شاید برگرفته از واژه فارسی «شکر، برگرفته از واژه سانسکریت «शर्करा» (شرَکـَرا). <

**azucena**: به معنی گل سوسن یا زنبق و همچنین نامی برای دختران، برگرفته از واژه عربی «السوسنه» که خود از واژه پهلوی سوسن گرفته شده‌است.

**azul**: به معنی رنگ آبی، برگرفته از تغییر شکل یافته و معرب واژه فارسی لاژورد.

**babucha**: به معنی کفش یا دمپایی، برگرفته از واژه پاپوش

**badián**، به معنی بادیان ختایی (*Illicium verum*)، برگرفته از فرانسه یا ایتالیایی badian، برگرفته از فارسی «بادیان». <

**bazar**: به معنی بازار

**bezoar**: یه معنی پادزهر و برگرفته از واژه پادزهر

**chacal**: به معنی شغال، برگرفته از واژه ترکی cakal که خود برگرفته از واژه فارسی شغال است.

**caqui**: به معنی رنگ خاکی

**caravana**: به معنی کاروان و همچنین خودرو مسافرتی بزرگی که جای خواب هم داشته باشد.

**carcaj**: به معنی ترکش کمانداری یا تیرکش، برگرفته از واژه ترکَش یا تیرکش

**carmesí**: به معنی سرخ‌رنگ. برگرفته از معرب واژه فارسی قرمز. این باور نیز وجود دارد که واژه قرمز ریشه سانسکریست دارد.

**casaca**: به معنی بالاپوش یا کاپشن، احتمالاً برگرفته از واژه قزاقی

**chal**: به معنی شال

**chalina**: مصغر واژه شال، به معنی شال کوچک

**cheque**:ـ

**cipayo**: به معنی سرباز، برگرفته از واژه فارسی سپاهی.

**diván**: به معنی مبل یا کاناپه و همچنین دیوان، برگرفته از واژه دیوان

**espinaca**: به معنی اسفناج. برگرفته از واژه فارسی اسفناج یا فارسی باستان اسپاناخ.

**escabeche**: نوعی غذای اسپانیایی به‌ویژه کاتالان است. از واژه عربی سکباج که خود از واژه‌های فارسی سرکه+با (به معنی آش) گرفته شده‌است.

**gaceta**:ـ

**gasa**: به معنی پارچه ابریشمی

**jaque**: به معنی کیش در بازی شطرنج، تبدیل یافته معرب واژه

**jazmín**: به معنی یاسمن. برگرفته از واژه پهلوی یاسمن.

**mago**: به معنی مُغ و همچنین جادوگر. برگرفته از واژه فارسی مُغ.

**matador**:ـ

**mate**: مات، اصطلاحی در شطرنج

**parche**: به معنی وصله، یا تکه، برگرفته از واژه پارچه

**paraíso**: به معنی پردیس یا بهشت. برگرفته از واژه فارسی پردیس.

**percal**: از واژه پرگاله

**persa**: به معنی پارسی، فارسی، ایرانی

**persiana**: به معنی پرده کرکره، پنجره پوش، برگرفته از پنجره پوش‌های سبک ایرانی یا پارسی که اولین بار در قرن هجدهم به ونیز برده شدند.

**prisco**

**pi(j/y)ama**: به معنی پیژامه، از واژه پای‌جامه

** quermes**: به معنی سرخ شرابی یا قرمز.

**quiosco**: به معنی کیوسک. برگرفته از واژه کوشک فارسی و پهلوی.

**roque**: به معنی مهره رخ شطرنج

**sátrapa**: به معنی ساتراپ یا استان. برگرفته از واژه پارسی باستان ساتراپ.

**serrallo**: به معنی شبستان، برگرفته از واژه سرای

**taburete**: به معنی چهارپایه، برگرفته از واژه عربی تنبور که خود از واژه پارسی تبیر گرفته شده

**tafetán**: به معنی نوعی پارچه ابریشمی تافته، برگرفته از واژه تافته

**talco**: به معنی سنگ تالک، برگرفته از واژه تالک

**tigre**: به معنی ببر، برگرفته از واژه لاتین tigris که خود احتمالاً ریشهٔ ایرانی دارد

**tulipán**: به معنی لاله، برگرفته از واژه دلبند

**taza**: به معنی فنجان، برگرفته از واژه عربی طسّة که خود برگرفته از واژه تشت فارسی است.

**turbante**: به معنی دستار یا عمامه، برگرفته از واژه دلبند

**zancada**: به معنی گام بلند، برگرفته از واژه لاتین zanca، که خود بر گرفته از واژه زنگه‌است. (که به معنی نوعی پای‌افزار بوده‌است).

**zénana**: به معنی زنانه یا بخش زنانه

**zumbar**

## منابع

رده:ریشه‌شناسی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ایرانی
رده:زبان اسپانیایی
رده:فهرست‌های وام‌واژه‌ها با ریشه فارسی