ضامن آهو

**ضامن آهو** از القاب علی بن موسی الرضا است که به ماجرای **ضمانت آهو** توسط علی بن موسی الرضا در طول سفر از مدینه به مرو اشاره دارد.

## پیش زمینه
در سال ۲۰۰ ه‍. ق، مأمون برای علی بن موسی الرّضا دعوتنامه‌ای جهت آمدن به مرو نوشت و رَجاءِ بنِ اَبی‌ضَحّاک، دایی فضل بن سهل و غلامی به‌نام فِرناس یا یاسر را فرستاد تا همراه او در این سفر باشند. از سوی دیگر، شیخ صدوق، محدث شیعه، چنین گزارش می‌کند که مأمون در نامه‌نگاری‌های متعدد، از علی بن موسی درخواستِ عزیمت به مرو را می‌کرد و علی بن موسی این درخواست را با بهانه‌ها و دلایل گوناگون رد می‌نمود. این امتناع سبب شد تا مأمون به‌اجبار علی بن موسی را به مرو بیاورد. به‌نظر می‌رسد علی بن موسی در این سال، سفری به مکه داشت که در این سفر، پسر پنج ساله‌اش، محمّد نیز او را همراهی می‌کرده است. سفر او به مرو در اوایل سال ۲۰۱ ه‍.ق برابر با اواخر تابستان ۸۱۶ م آغاز شد. مسیر سفر مطابق گزارش بیشتر منابع از بصره، اهواز و فارس بود؛ چراکه بغداد و کوفه در آن زمان در دست شورشیان بود؛ بنابراین، گفتهٔ یعقوبی که رجاء به بغداد و نَهاوَند سفر کرده، مردود است. اما اینکه علی بن موسی از مسیر قم نگذشته، قطعی است. او از مسیر نیشابور عبور کرده که عده‌ای از مُحَدِّثان برجستهٔ اهل سنت مانند اِبنِ راهْوَیْهْ، یَحْیَی بنِ یَحْییٰ، محمّد بن رافِع و احمد بن حَرْب به استقبالش آمدند تا با او دیدار کنند و وی مدت کوتاهی در این شهر ماند. مشهورترین قول دربارهٔ مسیر حرکت علی بن موسی «مدینه، نقره، قریتین، هوسجه، نباج، حفر ابوموسی، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر، ابرقوه، ده شیر (فراشاه)، یزد، خرانق، رباط پشت بام، نیشابور، ده سرخ، طوس، سرخس، مرو» گزارش شده است. بلاغی در *تاریخ نائین*، مسیر دیگری را برای این سفر، نقل کرده که عبارت است از «مدینه، بصره، اَرْجان، فارس، اصفهان، نیشابور، دِه سُرخ، سناباد، سرخس و مرو».

## گزارش ماجرا
داستان مشهور ضمانت آهو که نزد عامه مردم شهره است، از جمله این اتفاق‌ها شمرده می‌شود. بر طبق این داستان که ابن شهر آشوب، عالم شیعه، گزارش نموده است؛ صیادی در بیابان آهویی را دنبال می‌کند، از روی اتفاق آهو به علی بن موسی که در آن حوالی — به نقلی صحرای سمنان و نقلی نیشابور — حضور داشته، پناه می‌برد و علی بن موسی ضمانت برگشت وی را می‌کند. آهو نیز پس از رسیدگی به فرزندان بازمی‌گردد و صیاد از شکار آهو صرف‌نظر می‌کند. بین شهرهای سمنان و دامغان در استان سمنان، منطقه‌ای به نام آهوان مشهور است که به گفته برخی، محل اتفاق افتادن این رویداد، همان ناحیه می‌باشد. اما در تحفه رضویه آمده است که چون علی بن موسی الرضا به این ناحیه رسید؛ آهوانی به نزد او آمدند و با در خصوص توطئه برای قتلش سخن گفتند و به همین جهت آن مکان را آهوان نامیدند. عرفان‌منش نیز با اشاره به اینکه دامغان، می‌تواند یکی از شهرهای در مسیر علی بن موسی الرضا باشد؛ تصریح می‌کند که این ماجرا را در خبر ورود علی بن موسی الرضا به منطقه آهوان و دامغان را در منابع قدیمی ندیده است. رواج این داستان در بین ایرانیان سبب شده است تا علی بن موسی الرضا در ایران با لقب ضامن آهو شناخته شود. علی‌اکبر دهخدا لقب «ضامن آهو» را از مشهورترین القاب علی بن موسی الرّضا می‌داند.

شبیه به این ماجرا را منابع اسلامی در خصوص پیامبر اسلام و سجاد — امام چهارم شیعیان دوازده‌امامی — نیز گزارش کرده‌اند.

البته این داستان یکی دو قرن قبل از ولادت علی بن موسی، برای محمد بکار رفته بود. در *اعلام الوری* طبرسی از ضمانت کردن پیامبر برای آهو آمده است: روزی رسول از محلی عبور می‌کرد، در این هنگام آهویی که در دامی گیر کرده بود به آن جناب شکایت برد، آهو گفت: یا رسول اللَّه من کودکی دارم که احتیاج به شیر من دارد، من اکنون در این دام گرفتارم و کودکم گرسنه مانده است، اینک مرا از این دام برهان تا کودک خود را شیر دهم. رسول گفت: من چگونه تو را آزاد کنم و حال اینکه صاحب دام اکنون در اینجا نیست، آهو گفت: شما مرا رها کنید من پس از اینکه کودکم را شیر دادم مراجعت خواهم کرد، رسول به این شرط او را از دام صیاد رهانید و در آن جا توقف کرد تا آهو مراجعت کرد، در این هنگام صاحب دام نیز از راه رسید، رسول از آهو شفاعت کرد، صیاد نیز او را رها کرد، پس از این ماجرا مردم این محل را مسجدی ساختند.

## در هنر و ادبیات
### آثار ادبی
کتاب شعری با نام *ضامن آهو* گزارش شده است که از آثار مکتب‌خانه‌ای بوده است و محتوای آن داستان‌های عامیانه در مربوط به ضامن آهو است. این اثر مربوط به دوره قاجار عنوان شده است. این ماجرا در شعر فارسی نمود بسیاری داشته است. قدیمی‌ترین شعری که با این موضوع سروده شده است، تاج‌الدین حسن بن سلیمی تونی — متوفی ۸۵۴ ه‍.ق — شاعر آن است که در قصیده‌ای به نام *ولایت‌نامه*، به صورت داستان‌گونه‌ای به آن پرداخته است. تونی این شعر را با مدح علی بن موسی الرضا آغاز می‌کند و داستان را در طی سفر علی بن موسی الرضا به طوس گزارش می‌کند. مطلع این شعر با بیت زیر شروع می‌شود:

نظیر نیشابوری، شاعر قرن یازدهم نیز دیگر شاعری است که از این ماجرا، شعر سروده است. دیگر شاعران عبارتند از میرزا داراب بیک، صحبت لاری، قاآنی، ملاعلی تفرشی، طرب شیرازی و قدسی شیرازی، دیگر شاعرانی هستند که در این خصوص اشعاری سروده‌اند. اکثر شاعرانی که در این موضوع شعر سروده‌اند، علی بن موسی الرضا را با لقب ضامن آهو معرفی کرده‌اند.

### آثار تجسمی
[بندانگشتی|نقاشی قدیمی مربوط به ۱۸۲۲ م، اثری از [جیمز بیلی فریزر پس از سفر به مشهد و پذیرش آئین اسلام]]
از جمله آثار تجسمیِ مرتبط با علی بن موسی الرّضا، نقاشی *ضامن آهو* اثر محمود فرشچیان است. فرشچیان نقاشی دیگری را با نام *ضامن آهو ۲* طراحی، و در سال ۱۳۸۹ رونمایی و به موزهٔ آستان قدس اهدا کرد. او همچنین نقاشی دیگری را با عنوان *حریم حفاظت* با همین مضمون نقاشی کرده است. این نقاشی با فضایی خیالی و فرازمینی ترسیم و فضا آکنده از گیاهان و درختان به تصویر کشیده شده است. در این نقاشی، گیاهان به صورت عمودی هستند که نمادی از تعالی و رشد است. در سال ۱۳۹۳، از کتابی با عنوان *یا ضامن آهو* رونمایی شد. موضوعِ این کتاب، جمع‌آوری آثار گوناگون تجسمی در حوزه‌های خوشنویسی، نگارگری و عکاسی با محوریتِ علی بن موسی الرّضا است. در جشنواره شعری که به سال ۱۳۸۴ با نام *گریز آهوانه* برگزار شد، از بزگترین تابلوی معرق جهان رونمایی شد. نام این اثر ضامن آهو بود و با استفاده از سیصد تا چهارصدهزار قطعه چوب، به دست حسین پهلوان مقدم و با نقاشی میرزابیگی به تصویر درآمده بود.

### آثار نمایشی
اولین اثر نمایشی با موضوع علی بن موسی الرضا، مستند *یا ضامن آهو* ساختهٔ پرویز کیمیاوی است. این مستند به‌سال ۱۳۵۰ ه‍.ش برای به‌نمایش درآوردنِ حس و حالِ زائران علی بن موسی الرّضا در حرم امام رضا تولید شده است. پس از آن مهدی فخیم‌زاده مجموعه‌ای تلویزیونی را با نام *[[ولایت عشق]]* در سال ۱۳۷۶ ه‍.ش ساخت و به روی آنتن شبکه یک تلویزیون جمهوری اسلامی ایران بُرد. این مجموعه با موضوع سفر علی بن موسی الرّضا به مرو و ولایتعهدی و درگذشت علی بن موسی الرّضا ساخته‌شده است. عنوان‌بندیِ این فیلم با صدای محمد اصفهانی و آهنگسازیِ بابک بیات همراه بود که بعدها با نام آلبوم *[[ولایت عشق (آلبوم)|ولایت عشق]]*، به‌صورت جداگانه منتشر شد. در سال ۱۳۹۰، انیمیشن «آقای مهربان»، به کارگردانی سید علیرضا گلپایگانی و بهنام دلداده و تهیه‌کنندگی مرکز پویانمایی صبا، به مناسبت ولادت علی بن موسی الرضا، از شبکه پویا جمهوری اسلامی ایران به نمایش درآمد. این انیمیشن ۱ ساعت و ۱۲ دقیقه‌ای با کیفیت سه بعدی، به داستان ضمانت آهو توسط علی بن موسی در مسیر حرکت به سوی مرو اشاره دارد. این انیمیشن موفق شد تا در سال ۱۳۹۰ تندیس طلایی هشتمین جشنواره پویانمایی را در بخش دینی را دریافت نماید. ماجرای ضمانت آهو در پرده‌خوانی‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.

## کتاب‌شناسی
### منابع اولیه
از مهم‌ترین‌شان منابع اولیه که به تاریخ عمومی عصر زندگی علی بن موسی الرضا می‌پردازند می‌توان به *سیرهٔ* ابان بن عثمان بَجَلی (د. حدود ۱۷۰ ه‍.ق)، *[[طبقات الکبری|طَبَقاتُ الْکُبریٰ]]* نوشتهٔ محمد بن سعد بن منیع (درگذشته ۲۳۰ ه‍.ق)، *[[المعارف|اَلْمَعارِف]]* اِبن قُتَیْبه (د. ۲۷۶ ه‍.ق)، *[[انساب الاشراف|اَنسابُ الْاَشراف]]* اثر احمد بَلاذُری (د. ۲۷۸–۲۷۹ ه‍.ق)، *تاریخ خلفا* اثر ابن ماجه (د. ۲۷۳ یا ۲۸۳ ه‍.ق)، *[[تاریخ بغداد (کتاب)|تاریخ بغداد]]* نوشتهٔ ابن طَیْفور (د. ۲۸۰ ه‍.ق)، *[[اخبار الطوال|اَخبارُ الطِّوال]]* اثر ابوحَنیفهٔ دینْوَری (د. ۲۸۲ ه‍.ق)، *[[تاریخ یعقوبی]]* نوشتهٔ احمد یعقوبی (د. ۲۸۴ ه‍.ق)، *اَخبارُ الدُّولَةِ الْعَبّاسیَّة* منسوب به احمد بن اسماعیل بَجَلی قمی (اوایل سدهٔ چهارم هجری قمری) اشاره کرد.

### منابع ثانویه
مهم‌ترین منابع ثانویهٔ تاریخ عمومی عصر زندگی علی بن موسی الرضا عبارتند از: *[[تاریخ طبری]]* اثر محمد بن جریر طبری (د. ۳۱۰ ه‍.ق)، *[[الفتوح|اَلْفُتوح]]* ابن اَعثَم کوفی (د. حدود ۳۱۴ ه‍.ق)، *[[الوزراء و الکتاب|اَلوُزَراء و الْکُتّاب]]* نوشتهٔ محمد بن عبدوس کوفی جَهْشَیاری (د. ۳۲۱ ه‍.ق)، *[[مروج الذهب و معادن الجوهر|مُرُوجُ الذَّهَب و مَعادِنُ الجَوهَر]]* و *[[التنبیه و الاشراف|اَلتَّنبیهُ و الْاِشراف]]* نوشتهٔ مسعودی (د. ۳۴۶ ه‍.ق)، *[[البدء و التاریخ|اَلْبَدْءِ و التّاریخ]]* (نوشته در سال ۳۵۵ ه‍.ق) اثر مُطَّهَر بن طاهِر مَقْدِسی (سدهٔ چهارم هجری قمری)، *[[مقاتل الطالبیین|مَقاتِلُ الطّالِبیّین]]* ابُوالْفَرَج اصفهانی (د. ۳۵۶ ه‍.ق)، *[[تاریخ بلعمی]]* اثر ابوعلی محمد بن بَلعَمی (د. ۳۶۳ ه‍.ق)، *[[زین‌الاخبار|زَیْنُ‌الْأخبار]]* گردیزی (سدهٔ پنجم هجری قمری)، اسماء الخلفاء ابن حَزْم (د. ۴۵۶ ه‍.ق)، *[[مجمل التواریخ و القصص|مُجمَلُ التَّواریخ و الْقَصَص]]* (نوشته به سال ۵۲۰ ه‍.ق)، *اَلْاَنباءُ فی تاریخِ الْخُلَفاء* علی بن محمد عِمرانی (د. حدود ۵۶۹ ه‍.ق)، *[[المنتظم فی تاریخ الملوک والامم|اَلْمُنتَظَم فی تاریخِ الْمُلوکِ والْاُمَم]]* اثر ابن جوزی (د. ۵۸۷ ه‍.ق)، *اَلْاِکتفاءُ فی اَخبارِ الْخُلَفاء* از ابن کردبوس تونسی (د. پیرامون ۶۰۰ ه‍.ق)، *[[الکامل فی التاریخ|اَلْکامِلُ فِی التّاریخ]]* اثر ابن اَثیر (د. ۶۳۰ ه‍.ق)، *تاریخُ الْاِسلام* از شمس‌الدین ذَهَبی (د. ۷۴۸ ه‍.ق)، *[[العبر و دیوان المبتداء و الخبر|اَلْعِبَر و دیوانِ الْمُبتَدَإِ و الْخَبَر فی أیّامِ الْعَرَبِ و الْعَجَمِ و الْبَربَر]]* اثر ابن خَلدون (د. ۸۰۸ ه‍.ق)، *تاریخُ الْخُلَفاء* سُیوطی (. ۹۱۱ ه‍.ق).

### تاریخ‌های مذهبی
بندانگشتی|عکسی از مراسم رونمایی از کتاب ''یا ضامن آهو''، مجموعه‌ای هنری از آثار مرتبط با علی بن موسی الرضا
منبع‌شناسی آثار دربارهٔ علی بن موسی الرضا در چند دسته بخش‌بندی می‌شوند:

نخستین گروه تاریخ‌نگاری‌ها، دربارهٔ دوازده امام شیعه است که از میانهٔ سدهٔ سوم هجری قمری به بعد نوشته شده‌اند. این آثار دربردارندهٔ اطلاعات سال تولد و درگذشت و شرح‌حالی کوتاه از امامان است. بعضی از این آثار عبارتند از: *تاریخُ اَهلِ الْبَیْت* نوشتهٔ نَصْر بن علی جَهْضَمی (د. ۲۵۰ ه‍.ق)، *تاریخُ الْاَئِمَّة* از اِبنِ اَبِی‌الثَّلْج بغدادی (د. ۳۲۵ ه‍.ق)، *اَلْمَوالید* از ابن شهرآشوب و *[[الکافی|اَلْکافی]]* اثر کُلَیْنی (د. ۳۲۸ ه‍.ق) است. *[[الارشاد|اَلْإرشاد]]* اثر شیخ مفید (د. ۴۱۳ ه‍.ق) از آثار مهم دربارهٔ زندگی‌نامه‌نویسی امامان شیعه است. دیگر اثر در این زمینه، *[[اعلام الوری|إعْلامُ الْوَریٰ]]* فضل بن حسن طَبْرِسی (د. ۵۴۸ ه‍.ق) است که از نظر علمی مورد اطمینان و دقیق است. آثار مهم دیگر در این زمینه عبارتند از: کتاب *[[مناقب آل ابی‌طالب|مَناقِبُ آلِ ابی‌طالب]]* از ابن شهرآشوب (د. ۵۸۸ ه‍.ق)، *[[روضةالواعظین|رُوضَةُالْواعِظین]]* از فَتّال نیشابوری (د. ۵۰۸ ه‍.ق)، *[[کشف الغمه فی معرفه الائمه|کَشْفُ الْغُمَّة فی مَعرِفَةِ الأئِمَّة]]* از علی بن عیسی اِربِلی (د. ۶۹۲ ه‍.ق)، *اَلدُّرُّ النَّظیم فی مَناقِبِ الْاَئِمَّةِ اللَّهامیم* از یوسُف بن حاتَمِ شامی (د. ۶۷۶ ه‍.ق)، *[[الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم|اَلصِّراطُ الْمُستَقیم اِلیٰ مُسْتَحَقّیِ التَّقدیم]]* از علی بن یونُس عامِلی نَباطی بَیاضی (د. ۸۷۷ ه‍.ق).

دستهٔ دوم از آثار، کتاب‌هایی هستند که دربارهٔ نُصوصِ امامت، دلائل و فِرَقِ شیعه نوشته شده‌اند و دربردارندهٔ اخبار امامان شیعه هستند. در بعضی آثار مانند *کافی*، *الارشاد* و *اعلام الوری* بخش‌هایی به این موضوع اختصاص یافته است. بعضی از مهم‌ترین آثار مستقل در این زمینه عبارتند از: *[[اثبات الوصیه|اِثباتُ الْوَصیَّة]]* منسوب به مسعودی، *[[الهدایة الکبری|اَلْهِدایَةُ الْکُبریٰ]]* اثر خَصیبی که از آثار غالیان شیعه است. *دَلائِلُ الْاَئِمَّة* محمد بن مسعود عَیّاشی، دو کتاب با نام *اَلدَّلائِل* یکی از عبدالله بن جعفر حِمْیَری و دیگری از محمد بن ابراهیم بن جعفر نُعمانی، *دَلائِلُ الْاِمامَة* از محمد بن جَریر بن رستم طبری، *[[الخرائج و الجرائح|اَلْخَرائِجُ وَ الْجَرائِح]]* از قُطبُ‌الدّین راوَندی (د. ۵۷۳ ه‍.ق)، *[[الثاقب فی المناقب|اَلثّاقِبُ فِی الْمَناقِب]]* از ابن حمزه طوسی (د. پس از ۵۵۲ ه‍.ق).

دستهٔ سوم آثار، کتاب‌های حدیثی–تاریخی هستند. مهم‌ترین این آثار عبارتند از: *[[بصائر الدرجات|بَصائِرُ الدَّرَجات]]* از محمد بن حسن صَفّار قمی و کتاب *[[الاحتجاج|اَلإحتِجاج]]* از طبرسی. چند اثر تک‌نگاری نیز وجود دارند که مهم‌ترین‌شان عبارتند از: *[[عیون اخبار الرضا|عُیُونُ اَخبارَ الرِّضا]]* و *[[کمال‌الدین و تمام‌النعمة|کَمالُ‌الدّین]]* از شیخ صدوق (د. ۳۸۶ ه‍.ق)، *اَلْغَیْبَة* از شیخ طوسی و *الغیبة* از نُعمانی. این آثار دربردارندهٔ تاریخ دورهٔ امامان نیز هستند. دستهٔ چهارم، آثار رجالی–تاریخی هستند که دربردارندهٔ اطلاعاتی دربارهٔ یاران امامان شیعه، مؤلفان و راویان شیعی و نیز آثار انساب است. مهم‌ترین آثار در این زمینه عبارتند از: *اِختیارُ مَعرِفَةِ الرِّجال* معروف به *[[رجال کشی|رِجالِ کَشّی]]*، *[[رجال نجاشی|رجالِ]]* نَجاشی، *[[الفهرست (شیخ طوسی)|اَلْفِهرِستِ]]* طوسی، *[[الفهرست (ابن ندیم)|الفهرست]]* ابن نَدیم. در زمینهٔ انساب، مهم‌ترین آثار عبارتند از: *[[المجدی|اَلْمَجدی]]* (نوشتهٔ ۴۴۳ ه‍.ق) از ابن صوفی، *سِرُّ السَّلسَلةِ الْعَلَویَّة* از ابونصر بُخاری، *لُبابُ الْاَنساب* از ابوالحسن بیهقی مشهور به ابن فُندُق، *[[عمدة الطالب|عُمدَةُ الطّالِب]]* از ابن عِنَبه (د. ۸۲۸ ه‍.ق).

پنجمین دسته شامل آثار عربی و فارسی سنیان دوازده امامی است. مهم‌ترین این آثار عبارتند از: *[[مجمل التواریخ و القصص|مُجَملُ التَّواریخ وَ الْقِصَص]]* (نوشتهٔ حدود ۵۲۰ ه‍.ق)، *کتابُ الْآل* از ابن خالَوَیْهْ (د. ۳۷۰ ه‍.ق)، *[[تذکرة الخواص|تَذکِرَةُ الْخَواصّ]]* از ابن جُوزی (د. ۶۵۴ ه‍.ق)، *[[مطالب السئول|مَطالِبُ السَّؤول]]* از محمد بن طَلحه شافعی (د. ۶۵۲ ه‍.ق)، *مَعالِمُ الْعِترَةِ النَّبَویَّة و مَعارِفُ اهلِ الْبَیتِ الْفاطِمیَّةِ الْعَلَویَّة* از ابن اَخضَر گنابادی (د. ۶۱۱ ه‍.ق)، *[[تاریخ گزیده|تاریخ گُزیده]]* از حَمدُالله مُستُوفی (د. ۷۴۰ ه‍.ق)، *اَلْفُصولُ الْمُهِمَّة فی مَعرِفَةِ اَحوالِ الْاَئِمَّة* از ابن صَبّاغ مالکی (د. ۸۵۵ ه‍.ق)، *[[الائمه الاثنی عشر|اَلشَّذَراتُ الذّهَبیَّة فی تَراجِمِ الْاَئِمَّةِ الْاِثنیٰ عَشَر عِندَ الْاِمامیَّة]]* از ابن طولون (د. ۹۵۳ ه‍.ق)، *[[وفیات الاعیان|وَفَیاتُ الْاَعْیان]]* از ابن خَلِّکان، *فصلُ الْخِطاب* از خواجه محمد پارسا (سدهٔ نهم هجری قمری)، *[[روضات الجنان و جنات الجنان|رُوضاتُ الْجِنان و جَنّاتُ الْجَنان]]* از درویش حسین کربلایی (سدهٔ دهم هجری قمری)، *وَسیلَةُ الْخادم اِلَی الْمَخدوم* از فضل بن روزبِهان خُنْجی (د. ۹۲۷ ه‍.ق)، *[[الصواعق المحرقة|اَلصَّواعِقُ الْمُحْرِقَة]]* از ابن حَجَر هِیْتَمی، *[[روضةالشهداء|رُوضَةُالشُّهَداء]]* از حسین واعظ کاشفی (د. ۹۱۰ ه‍.ق)، *اَلْمَقصَدُ الْاَقصیٰ* از کمال‌الدّین خوارَزمی.

## یادداشت

## پانویس

## منابع
**فارسی و عربی**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ...
* 

**آنلاین**
* 
* 
* 
* 

انگلیسی
* 

## برای مطالعهٔ بیشتر

* 

رده:علی بن موسی الرضا