پیتر سلرز

**پیتر سلرز** (؛ با نام تولد **ریچارد هنری سلرز**؛ ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۰) بازیگر و کمدین انگلیسی بود. او ابتدا با بازی در مجموعه کمدی رادیو بی‌بی‌سی به نام *[[نمایش احمق‌ها]]* به شهرت رسید. سلرز در تعدادی از ترانه‌های کمدی موفق حضور یافت و به خاطر نقش‌آفرینی‌هایش در سینما، به‌ویژه در نقش بازرس کلوزو در مجموعه فیلم‌های *[[پلنگ صورتی]]*، شهرتی بین‌المللی کسب کرد.

سلرز در کودکی اولین تجربه صحنه‌ای خود را در تئاتر کینگز در ساوث‌سی تجربه کرد و همراه با والدینش در اجراهای نمایشی چندگانه شرکت داشت. او به‌عنوان نوازنده درام فعالیت کرد و با عضویت در انجمن ملی خدمات سرگرمی (ENSA) در سراسر انگلستان به اجرای برنامه پرداخت. مهارت‌های تقلید و بداهه‌پردازی او در گروه نمایشی گنگ شو، به سرپرستی رالف ریدر، در دوران جنگ جهانی دوم تقویت شد. پس از جنگ، سلرز با برنامه *شوتایم* وارد رادیو شد و به‌تدریج به یکی از بازیگران ثابت برنامه‌های رادیو بی‌بی‌سی تبدیل شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، او به همراه اسپیک میلیگان، هری سکومب و مایکل بنتین در مجموعه رادیویی موفق *نمایش احمق‌ها* حضور داشت که تا سال ۱۹۶۰ ادامه یافت.

سلرز فعالیت سینمایی خود را در دهه ۱۹۵۰ آغاز کرد. اگرچه بیشتر کارهای او کمدی بود و اغلب شخصیت‌های اقتدارگرا مانند افسران نظامی یا پلیس را به طنز می‌کشید، اما در ژانرهای دیگر نیز نقش‌آفرینی کرد. فیلم‌هایی که دامنه هنری او را به نمایش گذاشتند شامل *[[من خوبم جک]]* (۱۹۵۹)، *[[لولیتا (فیلم ۱۹۶۲)|لولیتا]]* (۱۹۶۲)، *[[دکتر استرنجلاو]]* (۱۹۶۴)، *[[تازه چه خبر پوسی‌کت؟]]* (۱۹۶۵)، *[[کازینو رویال (فیلم ۱۹۶۷)|کازینو رویال]]* (۱۹۶۷)، *[[پارتی (فیلم ۱۹۶۸)|پارتی]]* (۱۹۶۸)، *[[حضور (فیلم)|حضور]]* (۱۹۷۹) و پنج فیلم از مجموعه *پلنگ صورتی* (۱۹۶۳–۱۹۷۸) می‌شوند. تنوع هنری سلرز به او امکان می‌داد تا طیف گسترده‌ای از شخصیت‌های کمدی را با لهجه‌ها و ظاهرهای متفاوت ایفا کند و اغلب در یک فیلم چندین نقش با ویژگی‌های متضاد را بر عهده می‌گرفت. طنز و شوخ‌طبعی تلخ از ویژگی‌های اصلی بسیاری از فیلم‌های او بود، همان‌طور که در اجراهای رادیویی و ضبط‌هایش نیز دیده می‌شد. این اجراها تأثیر عمیقی بر کمدین‌های بعدی گذاشت.

سلرز سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد: دو بار برای بهترین بازیگر مرد بابت فیلم‌های *دکتر استرنجلاو* و *حضور *، و یک بار برای بهترین فیلم کوتاه لایو اکشن برای *The Running Jumping & Standing Still Film* (۱۹۵۹). او جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای *من خوبم جک* دریافت کرد و سه بار دیگر برای فیلم‌های *فقط دو نفر می‌توانند بازی کنند*، *دکتر استرنجلاو* و *حضور * نامزد شد. در سال ۱۹۸۰، او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم موزیکال یا کمدی را برای *حضور* به دست آورد، پس از سه نامزدی دیگر در این دسته. شبکه ترنر کلاسیک موویز از سلرز به‌عنوان «یکی از ماهرترین بازیگران کمدی اواخر قرن بیستم» یاد کرد.

در زندگی شخصی، سلرز با افسردگی و احساسات ضعف دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او شخصیتی مرموز داشت و اغلب ادعا می‌کرد که خارج از نقش‌هایی که در اجراهایش ایفا می‌کرد، هویت شخصی یا واقعی برای خودش احساس نمی‌کرد. رفتار او گاهی غیرقابل‌پیش‌بینی و تکانشی بود و به‌ویژه در اواسط دهه ۱۹۷۰، زمانی که سلامت جسمی و روانی‌اش همراه با مشکلات الکل و مواد مخدر در بدترین حالت بود، با کارگردانان و هم‌بازی‌هایش درگیری‌هایی داشت. سلرز چهار بار ازدواج کرد و از دو ازدواج اول خود سه فرزند داشت. او در سال ۱۹۸۰ در ۵۴ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. برادران بولتینگ، سلرز را «بزرگ‌ترین نابغه کمدی که این کشور از زمان چارلی چاپلین به خود دیده» توصیف کردند.

## زندگی حرفه‌ای
پیتر سلرز در ۸ سپتامبر ۱۹۲۵ در ساوت‌سی، حومه شهر پورتسموث، به دنیا آمد. والدین او، ویلیام «بیل» سلرز و اگنس دورین «پگ» (با نام خانوادگی اصلی مارکس)، هر دو از یورک‌شر بودند و در زمینه اجراهای نمایشی دوره‌گرد فعالیت داشتند. پگ عضو گروه نمایشی «خواهران ری» بود. اگرچه نام تعمیدی پیتر، ریچارد هنری بود، والدینش او را به یاد برادر بزرگ‌ترش که مرده به دنیا آمده بود، پیتر صدا می‌کردند. سلرز هیچ خواهر یا برادر دیگری نداشت. پگ سلرز با دنیل مندوزا، بوکسور، نسبت خانوادگی داشت و پیتر احترام زیادی برای او قائل بود؛ حتی تصویر حکاکی‌شده مندوزا بعدها در دفتر کارش آویزان بود. سلرز زمانی قصد داشت از تصویر مندوزا به‌عنوان لوگوی شرکت تولیدی خود استفاده کند.

او با اجرای نمایش‌های دوره‌ای به تئاتر لندن آمد و سپس به تلویزیون راه پیدا کرد. اولین فیلم بلندش را در سال ۱۹۵۱ بازی کرد. او یکی از بزرگ‌ترین و محبوبترین طنزپردازان تاریخ سینماست.

بندانگشتی|پیتر سلرز در نقش دکتر استرنج لاو از فیلم استنلی کوبریک در سال ۱۹۶۴، ''دکتر استرنج‌لاو''

دو بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم‌های *[[دکتر استرنجلاو]]* (۱۹۶۴) و *[[حضور (فیلم)|حضور]]* (۱۹۷۹) شد. سلرز به دلیل بازی‌ها و گریم‌های متفاوت در فیلم‌های گوناگون به مرد پنجاه چهره سینما مشهور بود.

## درگذشت
سلرز در ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۰ برای دیدن محل دفن خاکستر والدینش در Golders Green Crematorium وارد لندن شد و در هتل دورچستر اقامت کرد. وی همچنین در شب ۲۲ ژوئیه قصد داشت تا شام را ضمن دیداری با دوستان قدیمی خود در برنامه رادیویی نمایش احمق‌ها؛ هری اسکومب و اسپیک میلیگان صرف کند. اما در عصر آن روز پس از صرف ناهار در هتل دچار سکته قلبی شد. وی به بیمارستان میدلسکس لندن انتقال‌یافت. سلرز در شب ۲۴ ژوئیه در سن ۵۴ سالگی فوت کرد.

## فیلم‌شناسی

## نگارخانه

پرونده:Peter_Sellers_ashes,_Golders_Green_Crematorium_-_geograph.org.uk_-_825499.jpg
پرونده:Britt_Ekland_and_Peter_Sellers_1964.jpg
پرونده:Sellers-1966.jpg
پرونده:Sellers-1971_signed.jpg


## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* پیتر سلرز در انستیتوی فیلم بریتانیا
* 
* 
* 
* 

رده:امپرسیونیست‌های (سرگرمی‌سازها) اهل انگلستان
رده:اهالی ساوت‌سی
رده:بازیگران متد
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد رادیو اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد فیلم اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد یهودی اهل انگلستان
رده:برندگان بریتانیایی جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
رده:برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی
رده:خوانندگان یهودی
رده:دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
رده:درگذشتگان ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل انگلستان در سوئیس
رده:زادگان ۱۹۲۵ (میلادی)
رده:صداپیشگان مرد اهل انگلستان
رده:طنزپردازان اهل بریتانیا
رده:کاتولیک‌های رومی سابق
رده:کارکنان نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم
رده:کمدین‌های سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
رده:کمدین‌های مرد اهل انگلستان
رده:نوازندگان کمدی اهل انگلستان
رده:هنرمندان پارلفون
رده:هنرمندان دکا رکوردز
رده:هنرمندان یونایتد آرتیستس رکوردز