پشت‌آویز عکاسی

بندانگشتی|widthpx|نیوجرسی، ۱۹۱۲ میلادی.
**پشت آویز** یا **فون** پارچه‌ای است که به‌عنوان پس زمینهٔ عکس استفاده می‌شود. در عکاسی استودیوئی، از این پارچه (و یا کاغذ) برای کنترل کامل رنگ‌ها و طرح‌های پس‌زمینه استفاده شده و به فراخور حال هر عکس، می‌توان پارچهٔ دیگری را آویخته و استفاده نمود.

## جنس پردهٔ پشت‌آویز
# **پارچهٔ بافته شده** (Fabric): کتان، کرباس، برزنت، Muslin،... (این پارچه‌ها می‌تواند رنگ نیز بشود: طرح دار یا تک رنگ)
# **[[مخمل|پارچهٔ مخمل]]** (Velvet): مخمل واقعی؛ طرح مخمل (ذرات کرک مانند که بر روی یک لایهٔ با تار و پود از مواد پلاستیکی که سطح آن آغشته به یک لایه چسب بسیار نازک است، پاشیده شده. این کرک‌های رنگی، مانائی بسیار سستی بر روی چسب داشته و پس از اندکی استفاده و در تماس با اشیاء، به اصطلاح «کچل» می‌شوند)
# **کاغذ**: کاغذ بدون درز (Seamless) و مرغوب، که کیفیت ثبت بسیار خوبی را برای عکاسی ارائه می‌دهند. دوام آن‌ها همیشگی نیست و به همین دلیل در طولهای بلند (متوسط، ۱۱ متر) ارائه می‌شوند تا قسمتهایی که زیر پای سوژه از بین می‌روند، جدا شده و قسمت‌های سالم، به زیر پای سوژه کشیده شود.
# **وینیل** بدون انعکاس نقطه‌ای (Glare-Free Vinyl): نوعی پلاستیک که بازتاب فلاش‌ها بر روی آن، به صورت نقاط نورانی دیده نمی‌شود. این جنس، معمولاً از بقیه گرانتر است.

## آویختن پشت‌آویز
# نوع بسیار ساده: اتصال آن به دیوار با میخ، پونز،...
# نوع ساده، اما قابل کنترل: استفاده از یک لولهٔ پلاستیکی یا مقوائی برای پیچاندن آن، و نصب لوله به یک پایهٔ پرتابل. پایه پرتابل، متشکل از دو عدد سه‌پایه است که بالای آندو را با یک شفت (لوله) بهم پیچ می‌کنند و قبل از آن، شفت را از داخل لوله پلاستیکی یا مقوائی یادشده، عبور می‌دهند. این پایه‌ها قابل جمع شدن برای حمل هستند.
# نوع زنجیری: لولهٔ پلاستیکی یا مقوائی، با قرقره‌هائی که به زنجیرهای ظریفی متصل هستند، تحت کنترل کامل کاربر قرار می‌گیرد، و باز شدن ناگهانی پارچه را در اثر وزن خود، منتفی می‌سازد.
# نوع برقی: همان سیستم زنجیری است، منتهی قرقره‌ها به صورت برقی کنترل می‌شوند. این نوع، می‌تواند دارای کنترل از راه دور بوده و معمولاً تا شش پارچه را در شش شفت جای دهد.
* این فون‌ها، معمولاً در عرض‌های یک متر الی سه متر تولید و عرضه می‌شوند.
* نوع خاصی از فون، موسوم به فون کروماکی (Chromakey) در عکاسی و سینما بکار می‌رود که برای سهولت جداسازی سوژه و مونتاژ تصاویر دیگری به عنوان پس زمینه کاربرد دارد. فون کروماکی بیشتر در رنگهای سبز و آبی تولید می‌شود.
*معمولا فون کروماکی سبز به دلیل اینکه رنگی در تضاد پوست انسان و اغلب در پوشاک از رنگ سبز استفاده نمی‌شود ، یکی از بهترین گزینه‌ها برای بک گراند در عکاسی است.

## نگارخانه

پرونده:Private Samuel K Wilson.jpg|ایلی‌نوی، ۱۸۶۲ میلادی
پرونده:SaraForbesBonetta.jpg|بریتانیا، ۱۸۶۲ میلادی
پرونده:H.S.M.Young Eglinton Factor.jpg|اسکاتلند، ۱۸۷۵ میلادی
پرونده:Bikrama Singh.jpg|هند، قبل از سال ۱۸۷۷ میلادی
پرونده:Marconi, Gaudenzio, Female nude with pictorial backdrop 1870-1879.jpg|فرانسه، ۱۸۷۰-۱۸۷۹ میلادی
پرونده:SchlaySisters1878.jpg|کانادا ۱۸۷۸ میلادی
پرونده:Frederick Douglass with Helen and Eva Pitts.jpg|فردریک داگلاس به‌همراه همسر دومش هلن پیتس داگلاس و خواهرش (ایستاده) ۱۸۸۴ میلادی
پرونده:Leo Trotzki 1888.jpg|لئون تروتسکی روسیه، ۱۸۸۸ میلادی
پرونده:LonaBarrison.jpg|برلین، ۱۹۰۳ میلادی
پرونده:Johannes Holzmann aka Senna Hoy.jpg|۱۹۱۴ میلادی
پرونده:Alice Manfield - Guide Alice, Mt Buffalo, c1900-30, SLV.jpg|استرالیا
پرونده:Mignon Nevada Ophelia2.jpg|مینیون نوادا در نقش اوفلیا در اپرای آمبرواز توما، هملت ،  ۱۹۱۰
پرونده:Beato, Felice (1834 – 1907) - Tattooed japanese men - ca. 1870.jpg| مردان ژاپنی در سال ۱۸۷۰ با ایرزومی 


## جستارهای وابسته
* عکاسی

## منابع

* ویکی انگلیسی

## پیوند به بیرون

* Reference work
* Genealogical research
* Collecting

رده:اصطلاحات فنی عکاسی
رده:تبارشناسی
رده:تکنیک‌های عکاسی