اسکارلت جوهانسون

**اسکارلت اینگرید جوهانسون** (انگلیسی: Scarlett Ingrid Johansson؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴) بازیگر و خوانندهٔ آمریکایی است. فیلم‌های او به عنوان یک بازیگر نقش اول زن، بیش از ۱۵.۱ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند که او را به پردرآمدترین بازیگر نقش اول در تاریخ تبدیل کرده است. جوهانسون افتخارات مختلفی از جمله یک جایزه بفتا و جایزه تونی دریافت کرده و همچنین نامزد دو جایزه اسکار و پنج جایزه گلدن گلوب شده است.

جوهانسون اولین بار در یک نمایش در آف برادوی به عنوان یک بازیگر خردسال روی صحنه ظاهر شد. او اولین نقش سینمایی خود را در کمدی فانتزی *[[شمال (فیلم ۱۹۹۴)|شمال]]* (۱۹۹۴) ایفا کرد و به خاطر نقش‌هایش در *[[مانی و لو]]* (۱۹۹۶)، *[[نجواگر اسب (فیلم)|نجواگر اسب]]* (۱۹۹۸) و *[[دنیای روح]]* (۲۰۰۱) به رسمیت شناخته شد. تغییر نقش او به بازیگر بزرگسال در سال ۲۰۰۳ با بازی در *[[گمشده در ترجمه]]* اتفاق افتاد که برای آن جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد. او همچنان به خاطر بازی در نقش یک خدمتکار قرن هفدهمی در فیلم ''دختری با گوشواره مروارید'' (۲۰۰۳)، یک نوجوان مشکل‌دار در فیلم *[[ترانه عاشقانه‌ای برای بابی لانگ]]* (۲۰۰۴) و یک بازیگر زن ناموفق در فیلم ''امتیاز نهایی'' (۲۰۰۵) مورد تحسین قرار می‌گیرد. *امتیاز نهایی* اولین همکاری او با وودی آلن بود که بعداً با او را در فیلم‌های ''خبر داغ'' (فیلم ۲۰۰۶) و ''ویکی کریستینا بارسلونا'' (۲۰۰۸) همکاری کرد. از دیگر آثار جوهانسون در این دوره می‌توان به ''پرستیژ'' (۲۰۰۶) و آلبوم‌های *[[هرجایی سرم را می‌گذارم]]* (۲۰۰۸) و ''جدایی'' (۲۰۰۹) اشاره کرد که هر دو در جدول ''بیلبورد'' ۲۰۰ قرار گرفتند.

در سال ۲۰۱۰، جوهانسون در احیای نمایش ''چشم‌اندازی از پل'' در برادوی بازی کرد که برای او جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایش را به همراه داشت و همچنین شروع به بازی در نقش بیوه سیاه در دنیای سینمایی مارول کرد که با فیلم ''مرد آهنی ۲'' آغاز شد و در هشت فیلم این نقش را تکرار کرد که در نهایت به فیلم مستقل آن، ''بیوه سیاه'' (۲۰۲۱) رسید. در این دوره، جوهانسون در فیلم‌های علمی-تخیلی *[[او (فیلم ۲۰۱۳)|او]]* (۲۰۱۳)، *[[زیر پوست (فیلم ۲۰۱۳)|زیر پوست]]* (۲۰۱۳) و *[[لوسی (فیلم ۲۰۱۴)|لوسی]]* (۲۰۱۴) نقش‌آفرینی کرد. او برای نقش‌هایش به عنوان یک بازیگر درحال طلاق در درام *[[داستان ازدواج]]* (۲۰۱۹) و یک مادر مجرد در آلمان نازی در کمدی ''جوجو خرگوشه'' (۲۰۱۹) دو نامزدی در جوایز اسکار در رشته‌های بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کرد و به یکی از معدود بازیگرانی که به این موفقیت دست یافته‌اند، تبدیل شد.

جوهانسون در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ در میان پردرآمدترین بازیگر زن جهان قرار گرفت. او چندین بار در فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند فوربز گرفته است. مجلهٔ *[[تایم]]* او را در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد. جوهانسون به عنوان یکی از نمادهای جذابیت نام‌برده شده و رسانه‌های مختلفی از او به عنوان یکی از جذاب‌ترین زنان جهان یاد کرده‌اند. او یکی از تبلیغ‌کنندگان برجستهٔ برندهای بازرگانی است و از خیریه‌های مختلف نیز حمایت می‌کند. جوهانسون در گذشته با رایان رینولدز، بازیگر کانادایی و رومن دوریاک، تاجر فرانسوی ازدواج کرده بوده است و از سال ۲۰۲۰ با کالین جست، کمدین آمریکایی ازدواج کرده است. او دو فرزند دارد، یکی از دوریاک و دیگری از جست.

## اوایل زندگی

اسکارلت اینگرید جوهانسون در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴ در منطقه منهتن شهر نیویورک زاده شد. پدرش، کارستن اولاف جوهانسون، معمار اهل کپنهاگ، دانمارک است. پدربزرگش پدریش، اینر جوهانسون، مورخ هنر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما بود که پدرش اصالتی سوئدی داشت. مادرش، ملانی اسلون اهل نیویورک است و به عنوان تهیه‌کننده کار کرده است. او از یک خانواده یهودی است که از لهستان و روسیه فرار کردند و در ابتدا با نام خانوادگی شلامبرگ شناخته می‌شدند؛ جوهانسون خود را یهودی می‌نامد. او یک خواهر بزرگتر به نام ونسا دارد که او هم بازیگر است، و یک برادر بزرگتر به نام آدریان و یک برادر دوقلو به نام هانتر نیز دارد. جوهانسون همچنین یک برادر ناتنی بزرگتر به نام کریستین از ازدواج اول پدرش دارد. او دارای تابعیت دوگانه آمریکایی و دانمارکی است. او در سال ۲۰۱۷ در یکی از قسمت‌های برنامهٔ *یافتن ریشه‌های شما* از شبکهٔ پی‌بی‌اس، متوجه شد که برادر و خانوادهٔ پدربزرگ مادری‌اش در جریان هولوکاست در گتوی ورشو جان باخته‌اند.

جوهانسون در مدرسهٔ ابتدایی «PS 41» در دهکده گرینویچ، منهتن، تحصیل کرد. والدینش وقتی ۱۳ ساله بود از هم جدا شدند. او رابطهٔ نزدیکی با مادربزرگ مادری‌اش، دوروتی اسلون داشت که حسابدار و معلم مدرسه بود. آنها اغلب اوقات خود را با هم می‌گذراندند و جوهانسون، دوروتی را بهترین دوست خود می‌دانست. جوهانسون از سنین پایین به دنبال شغلی بود که در کانون توجه قرار گیرد و اغلب برای خانواده‌اش برنامه‌های رقص و آواز اجرا می‌کرد. او به ویژه به تئاتر موزیکال و جاز هندس علاقه داشت. جوهانسون در تپ دنس درس خواند و اظهار داشت که والدینش از انتخاب شغل او حمایت می‌کردند. او دوران کودکی خود را بسیار عادی توصیف کرده است.

جوهانسون در کودکی با خیره شدن به آینه تا زمانی که خودش را به گریه می‌انداخت، تمرین بازیگری می‌کرد، چون می‌خواست مثل جودی گارلند در فیلم *[[مرا در سنت لوئیس ملاقات کن]]* باشد. در ۷ سالگی، وقتی یک نماینده استعدادیابی به جای او با یکی از برادرانش قرارداد بست، او بسیار ناراحت شد، اما بعداً تصمیم گرفت به هر حال بازیگر شود. پس از ثبت نام در موسسه تئاتر لی استراسبرگ و تست دادن برای تبلیغات، جوهانسون خیلی زود علاقه‌اش را از دست داد و گفت: «نمی‌خواستم نان شگفت‌انگیز را تبلیغ کنم.» او تمرکزش را روی فیلم و تئاتر گذاشت و نخستین حضورش در صحنه در نمایش *سفسطه* با ایثن هاک در آف برادوی بود که در آن دو خط اجرا داشت. تقریباً در همین زمان، جوهانسون شروع به تحصیل در مدرسه حرفه‌ای کودکان — یک مؤسسه آموزشی خصوصی برای بازیگران خردسال مشتاق در منهتن — کرد.

## حرفه

### اوایل حرفه و پیشرفت (۱۹۹۴–۲۰۰۲)
در نه سالگی، جوهانسون آغاز به کار سینمایی‌اش را در نقش دخترِ جان ریتر در فیلم فانتزی کمدی *[[شمال (فیلم ۱۹۹۴)|شمال]]* (۱۹۹۴) تجربه کرد. او می‌گوید هنگامی که در صحنهٔ فیلم‌برداری است، به‌طور غریزی می‌دانست چه کاری باید انجام دهد. او بعداً نقش‌هایی جزئی مانند دخترِ شخصیت‌های شان کانری و کیت کپشا در فیلم معمایی هیجان‌انگیزِ *[[انگیزه عدالت (فیلم)|انگیزهٔ عدالت]]* (۱۹۹۵) و دانشجوی هنر در *[[اگر لوسی سقوط می‌کرد]]* (۱۹۹۶) ایفا کرد. نخستین نقش اصلی جوهانسون در کنار الکسا پالادینو و برادرش هانتر در *[[مانی و لو]]* (۱۹۹۶) بود. او در این فیلم نقش آماندا، خواهر کوچکتر نوجوانی باردار، را بازی کرد که از خانهٔ سرپرست موقت خود فرار می‌کند. نقش‌آفرینی او نقدهای مثبتی دریافت کرد؛ نویسنده‌ای در *[[سان فرانسیسکو کرونیکل]]* نوشت که بینندگان به تدریج از فیلم خوششان خواهد آمد، «تا حد زیادی به‌دلیل دلربایی … اسکارلت جوهانسون». در حالی که میک لاسال، منتقد سینما، که برای همان نشریه می‌نوشت، دربارهٔ «حالت ملایم» او اظهار نظر کرد و بر این باور بود «اگر او بتواند با آن حالتِ بدون نقص سن بلوغ را پشت سر بگذارد، می‌تواند بازیگر مهمی شود.» جوهانسون برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ ایندیپندنت اسپیریت در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

به‌دنبال حضور در نقش‌های جزئی *[[پاییز (فیلم ۱۹۹۷)|پاییز]]* و *[[تنها در خانه ۳]]* (هر دو در ۱۹۹۷)، جوهانسون با نقش‌آفرینی‌اش در *[[نجواگر اسب (فیلم)|نجواگر اسب]]* (۱۹۹۸) که کارگردان آن، رابرت ردفورد، هم‌بازی او بود، نگاه بیشتری به خود جلب کرد. این درام که بر اساس رمان چاپِ ۱۹۹۵ به همین نام اثر نیکلاس اونز ساخته شد، داستان مربی اسب با استعدادی را روایت می‌کند که به‌منظور کمک به نوجوان مجروح (جوهانسون) و اسبش برای بازگشت به سلامتی استخدام می‌شود. در تیتراژ به جوهانسون سر‌عنوان «با معرفی» داده شد؛ این هفتمین نقش او بود. دربارهٔ میزان پیشرفت جوهانسون، ردفورد او را ۱۳ ساله اما با رفتار ۳۰ ساله توصیف کرد. تاد مک‌کارتی از *[[ورایتی]]* نوشت که جوهانسون «به‌طور متقاعدکننده خام‌دستی سن خود و درد درونی دختر بی‌دغدغه‌ای که ناگهان بر اثر یک اتفاق وحشتناک به زمین افتاده‌است را نمایان می‌سازد». او برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ آینده‌دارترین بازیگر زن از انجمن منتقدان فیلم شیکاگو شد. جوهانسون معتقد بود این فیلم چیزهای زیادی را در زندگی او تغییر داد و پی برد که بازیگری توانایی تحت کنترل درآوردن احساسات شخص است. در خصوص یافتن نقش‌های خوب در نوجوانی، جوهانسون گفت که برای او سخت بود زیرا بزرگسالان فیلم‌نامه را می‌نوشتند و آن‌ها «بچه‌ها را مانند معتاد به خرید و نه جدی به تصویر می‌کشند … کودکان و نوجوانان با هیچ عمق واقعی به تصویر کشیده نمی‌شوند.»

جوهانسون بعداً در *[[برادر من خوک]]* (۱۹۹۹) و فیلم نئو-نوآر *[[مردی که آنجا نبود]]* (۲۰۰۱) ساختهٔ برادران کوئن حضور یافت. فعالیت برجستهٔ او با بازی در نقش مطرودی بدبین در کمدی سیاه *[[دنیای روح]]* (۲۰۰۱) ساختهٔ تری زوایگف که اقتباسی از کامیک گرافیکی به همین نام اثر دنیل کلوز بود، رقم خورد. جوهانسون از طریق نوار ضبطی از نیویورک برای فیلم تست داد و زوایگف معتقد بود که او «شخصی منحصر به فرد، عجیب و غریب، و برای آن نقش مناسب است». این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل ۲۰۰۱ به نمایش درآمد. به رغم آنکه این فیلم در گیشه شکست خورد، از آن زمان به فیلمی کالت تبدیل شد. جوهانسون از سوی منتقدی در *[[The Austin Chronicle|د آستین کرونیکل]]* «حساس و مستعد [که] سن خود را نقض می‌کند» توصیف شد و جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن از انجمن منتقدان فیلم تورنتو را کسب کرد. جوهانسون به همراه دیوید آرکت در فیلم کمدی وحشت *[[هیولاهای هشت‌پا]]* (۲۰۰۲) حضور یافت. این فیلم دربارهٔ مجموعه‌ای از عنکبوت‌هایی است که در معرض زباله‌های سمی قرار می‌گیرند و باعث می‌شود بزرگ شوند و شروع به کشتن افراد و برداشت محصولات کنند. پس از اینکه جوهانسون در آن سال از مدرسه حرفه‌ای کودکان فارغ‌التحصیل شد، او برای عضویت در مدرسهٔ هنر تیش دانشگاه نیویورک درخواست داد. زمانی که درخواستش پذیرفته نشد، او تصمیم گرفت روی حرفهٔ سینمایی خود تمرکز کند.

### تغییر وضعیت به نقش‌های بزرگسالانه (۲۰۰۳–۲۰۰۴)
جوهانسون با دو فیلم در سال ۲۰۰۳ از نقش‌های نوجوانانه به نقش‌های بزرگسالانه روی آورد: کمدی-درام عاشقانهٔ *[[گمشده در ترجمه]]* و درام *[[دختری با گوشواره مروارید (فیلم)|دختری با گوشوارهٔ مروارید]]*. در فیلم نخست که به‌دست سوفیا کوپولا کارگردانی شد، او در مقابل بیل مری نقش شارلوت، همسر جوان بی‌میل و تنهایی را بازی کرد. حضور جوهانسون در *مانی و لو* نخست مورد توجه کوپولا قرار گرفت و او را با یک لورن باکالِ جوان مقایسه کرد؛ کوپولا داستان فیلم را بر اساس رابطهٔ میان باکال و هامفری بوگارت در *[[خواب ابدی (فیلم)|خواب ابدی]]* (۱۹۴۶) متکی کرد. جوهانسون تجربهٔ کار با کارگردان زن را به‌سبب توانایی کوپولا در درکِ او متفاوت می‌دانست. این فیلم با بودجه‌ای چهار میلیون دلاری ساخته شد اما ۱۱۹ میلیون دلار در گیشه فروش داشت و مورد تحسین قرار گرفت. منتقد سینما راجر ایبرت از فیلم راضی بود و نقش‌آفرینی بازیگران اصلی را «معرکه» توصیف کرد. *[[نیویورک تایمز]]* از جوهانسون ۱۷ ساله بابت بازی در نقش شخصیتی از لحاظ سنی بزرگ‌تر تجلیل کرد.

سپس وی در دختری با گوشواره مروارید اثر پیتر وبر و براساس رمانی از تریسی شوالیه بازی کرد که این نقش هم نقدهای مثبت فراوانی دریافت کرد. او برای نقش گریت در این فیلم نامزد جوایز فراوانی از جمله گلدن گلوب، بفتا، انجمن منتقدان لندن، و جوایز مستقل بریتانیا برای بهترین بازیگر زن شد. در سال ۲۰۰۴ از اسکارلت دعوت شد که به آکادمی علوم و هنرهای سینما بپیوندد. در همان سال او روی یکی از شخصیت‌های فیلم سینمایی باب اسفنجی صداگذاری کرد و در اقتباس سینمایی داستان «هوادار لیدی وندرمیر» اثر اسکار وایلد با نام یک زن خوب ظاهر شد. همبازی‌های وی در این فیلم هلن هانت و تام ویلکینسون بودند. فیلم هم از نظر منتقدان و هم از لحاظ فروش شکست خورد. او در فیلم‌های *[[بالاترین نمره]]*، *[[یک جمع خوب (فیلم ۲۰۰۴)|جمع خوب]]*، و *[[ترانه عاشقانه‌ای برای بابی لانگ]]* نیز بازی کرد. بازی خوبش در این فیلم سومین نامزدی گلدن گلوب را برایش به ارمغان آورد. وی همچنین مدت کوتاهی را سر صحنهٔ فیلم *[[مأموریت غیرممکن ۳]]* گذراند اما به دلیل تداخل برنامه‌هایش و همچنین اختلافات جزئی با ستاره اصلی فیلم تام کروز در این فیلم شرکت نکرد. اسکارلت در سال ۲۰۰۵ در فیلم علمی تخیلی *[[جزیره (فیلم ۲۰۰۵)|جزیره]]* اثر مایکل بی نقش دو شخصیت سارا جوردن و کلون او جوردن دو دلتا را برعهده گرفت. این فیلم از لحاظ تجاری شکست خورد و نقدهای متوسطی دریافت کرد. اما در همان سال در فیلم امتیاز نهایی از وودی آلن به ایفای نقش پرداخت که مورد استقبال زیاد منتقدان قرار گرفت و اعتبار بسیاری برای وی به ارمغان آورد. نیویورک تایمز بازی وی و همبازیش جاناتان ریس میرز را ستود و گفت که کار آن‌ها جزو بهترین نقش آفرینی‌ها در فیلم‌های وودی آلن به حساب می‌آید. جوهانسون برای همین فیلم نامزد جایزه گلدن گلوب و محفل منتقدان فیلم شیکاگو شد.

در سال ۲۰۰۶ وی مجدداً با وودی آلن همکاری کرد و در فیلم *[[خبر داغ (فیلم ۲۰۰۶)|اسکوپ]]* مقابل هیو جکمن جلوی دوربین رفت. فیلم از لحاظ اقتصادی نسبتاً خوب عمل کرد، اما نقدهای متوسطی دریافت نمود. جوهانسون در همان سال در کنار جاش هارتنت در فیلم *[[کوکب سیاه]]* اثر برایان دی پالما بازی کرد که دربارهٔ قتل یک هنرپیشهٔ معروف سینمای بزرگسالان بود. او بعداً اعتراف کرد که چون یکی از طرفداران دی پالما است، با وجودی که از لحاظ فیزیکی برای نقش خود مناسب نبود اصرار داشت که در این فیلم بازی کند.

در سال ۲۰۱۷ جوهانسون در اقتباس فیلم ۲۰۱۷ به کارگردانی روپرت سندرز از فرنچایز شبح درون پوسته در نقش موتوکو کوساناگی بازی کرد. این فیلم به دلیل سبک بصری، بازیگری و فیلم‌برداری مورد تحسین قرار گرفت، اما برای سفیدپوشی بازیگران به ویژه شخصیت جوهانسون، سایبورگی که قرار بود خاطرات یک زن ژاپنی را در خود نگه دارد، مورد بحث و مجادله قرار گرفت. جوهانسون که با واکنش جدی روبرو شد، اعلام کرد که هرگز یک شخصیت غیر سفیدپوست را بازی نخواهد کرد، اما می‌خواست از این فرصت نادر استفاده کند و با یک قهرمان زن در یک فرنچایز بازی کند. فروش *شبح درون پوسته* در برابر بودجهٔ تولید ۱۱۰ میلیون دلاری، ۱۶۹٬۸ میلیون دلار در سراسر جهان بود. در مارس ۲۰۱۷، جوهانسون برای پنجمین بار میزبان *[[پخش زنده شنبه شب]]* شد و او به هفدهمین شخص و چهارمین زن تبدیل شد که وارد کمدی معتبر فایو-تایمرز در طرح ان‌بی‌سی می‌شود.

در سال ۲۰۱۹، جوهانسون بار دیگر نقش خود را به عنوان بیوهٔ سیاه در فیلم *[[انتقام‌جویان: پایان بازی]]* تکرار کرد. این فیلم پرفروش‌ترین فیلم تمام دوران بود تا اینکه *[[آواتار (فیلم ۲۰۰۹)|آواتار]]* جیمز کامرون با اکران مجدد چین در مارس ۲۰۲۱ از *پایان بازی* پیشی گرفت. وی بعداً در فیلم *[[داستان ازدواج]]* نوآ بامباک در نتفلیکس ایفای نقش کرد که در آن آدام درایور و او در نقش یک زوج جنگ‌طلب که خواستار طلاق شده‌اند، بازی کردند. جوهانسون با شخصیت خود در فیلم ارتباط برقرار کرد، زیرا او در آن زمان در جریان روند طلاق خودش بود. پیتر بردشاو از *[[گاردین]]* عملکرد «به‌طور درخشان بافته‌شد» او در فیلم را تحسین کرد. او همچنین در هجونامه *[[جوجو خرگوشه]]* به کارگردانی تایکا وایتیتی نقش مکمل مادر پسر جوانی را به عهده گرفت که دختری یهودی را در آلمان نازی پناه می‌دهد. وایتیتی این شخصیت را از مادر خود الگوبرداری کرد و برای جوهانسون انتخاب کرد تا فرصتی نادر برای اجرای کمدی برای او فراهم کند. این فیلم با نقدهای قطبی روبرو شد، اما استفانی زاکارک جوهانسون را «روح پر زرق و برق این فیلم» عنوان کرد. جوهانسون به ترتیب دو نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای بازی در *داستان ازدواج* و *جوجو خرگوش* دریافت کرد و یازدهمین بازیگری شد که در همان سال نامزد دو اسکار شد. او همچنین دو نامزد بفتا برای این فیلم‌ها و یک نامزد گلدن گلوب برای فیلم *انتقام‌جویان: پایان بازی* دریافت کرد.

جوهانسون بار دیگر نقش بیوهٔ سیاه را در فیلم پیش‌درآمد تکی به کارگردانی کیت شورتلند ایفا کرد. این فیلم در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ به صورت نمایشی در ایالات متحده و از طریق دیزنی پلاس منتشر شد. جوهانسون همچنین تهیه کنندهٔ اجرایی این فیلم بود. در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱، جوهانسون علیه دیزنی شکایت کرد و ادعا کرد این فیلم توسط کمپانی به‌طور همزمان در دیزنی پلاس و سینماها منتشر شده‌است و نقض قراردادش بوده‌است. قرارداد جوهانسون شامل قسمتی از دستمزد وی در گیشه فیلم بود. او ادعا کرد که انتشار بر روی دیزنی پلاس بر دستمزد وی از این فیلم تأثیر می‌گذارد. دیزنی در پاسخ گفت که شکایت وی «بی اعتنایی جدی به اثر زیان‌بار و طولانی‌مدت همه‌گیری کووید-۱۹» را نشان می‌دهد. این شرکت همچنین اعلام کرد که «جوهانسون پیش از این ۲۰ میلیون دلار برای این فیلم دریافت کرده بود و «انتشار *بیوهٔ سیاه* در دیزنی پلاس با دسترسی اولیه به‌طور قابل توجهی توانایی وی را برای دریافت دستمزد اضافی بیش از ۲۰ میلیون دلار که تا به امروز دریافت کرده‌است، افزایش داده‌است.»

## زندگی خصوصی

جوهانسون هنگام تحصیل در مدرسهٔ PCS، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ با همکلاسی خود جک آنتونوف قرار می‌گذاشت. او تا پایان سال ۲۰۰۶، حدود دو سال با جاش هارتنت، همبازی خود در *کوکب سیاه* قرار می‌گذاشت. هارت نت گفت برنامه‌های پرفعالیت آنها را از هم دور می‌کرد و باعث شد که از هم جدا شوند. جوهانسون در سال ۲۰۰۷ با بازیگر رایان رینولدز رابطه برقرار کرد. این زوج در مه ۲۰۰۸ نامزد شدند و در سپتامبر ازدواج کردند. آنها در دسامبر ۲۰۱۰ از هم جدا شدند و در ژوئیه ۲۰۱۱ طلاق گرفتند.

در نوامبر ۲۰۱۲، جوهانسون با فرنچمن رومن داوریاک، صاحب یک آژانس تبلیغاتی شروع به دیدار کرد. بعداً آنها در سپتامبر با هم نامزدی کردند. در سال ۲۰۱۴، آنها دخترشان به نام رز دوروتی داوریاک را به دنیا آوردند. جوهانسون و داوریاک در ماه اکتبر در فیلیپسبورگ، مونتانا ازدواج کردند. آنها در اواسط سال ۲۰۱۶ از هم جدا شدند و در سپتامبر ۲۰۱۷ طلاق گرفتند.جوهانسون در مه ۲۰۱۷ رابطه خود را با کالین جست، نویسنده همکار برنامهٔ *پخش زنده شنبه شب* و میزبان مشترک *[[Weekend Update|ویکند آپدیت]]* آغاز کرد. آنها در ماه مه ۲۰۱۹ نامزد شدند و در اکتبر سال ۲۰۲۰ ازدواج کردند. او در اوت ۲۰۲۱ صاحب فرزند پسری به نام کاسمو شد. جوهانسون از اکتبر ۲۰۱۸ در نیویورک و لس آنجلس اقامت دارد.

جوهانسون از رسانه‌ها به دلیل تبلیغ تصویری که باعث رژیم‌های ناسالم و اختلالات خوردن در زنان می‌شود انتقاد کرده‌است. در مقاله ای که برای *هافینگتون پست* نوشت، او مردم را به حفظ سلامت بدن تشویق کرد. او بر روی جلد شماره مارس ۲۰۰۶ *[[ونتی فر]]* در کنار بازیگر زن کیرا نایتلی و طراح مد تام فورد برهنه ظاهر شد. این کار باعث ایجاد جنجال شد، همان‌طور که برخی معتقد بودند این تصویر نشان می‌دهد که زنان مجبور می‌شوند بیشتر از مردان اندام‌های خود را به رخ بکشند. در سپتامبر ۲۰۱۱، عکس‌های برهنه جوهانسون که از تلفن همراهش هک شده بود، به صورت آنلاین لیک شد. پس از تحقیقات اف‌بی‌آی، هکر دستگیر شد، به جرم خود اعتراف کرد و به ده سال زندان محکوم شد. جوهانسون اعلام کرده که تصاویر سه سال قبل از این حادثه برای شوهر وقت او، رایان رینولدز ارسال شده‌است. در سال ۲۰۱۴، جوهانسون با موفقیت از ناشر فرانسوی جی‌سی لتز به دلیل اظهارات افتراآمیز در مورد روابط خود در رمان *اولین چیزی که ما به آن نگاه می‌کنیم* نوشتهٔ گریگوری دلاکورت شکایت کرد. به جوهانسون ۳٬۴۰۰ دلار اهدا شد؛ او ۶۸٬۰۰۰ دلار خواستار شده بود.

## فیلم‌شناسی

## یادداشت‌ها

## منابع

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 


رده:افراد آمریکایی دانمارکی‌تبار
رده:افراد آمریکایی سوئدی‌تبار
رده:افراد دانمارکی لهستانی-یهودی‌تبار
رده:افراد دوقلوی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:افراد زنده
رده:اهالی آمریکا از تبار روس و یهودی
رده:اهالی منهتن
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل نیویورک
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن کودک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران متد
رده:برندگان جایزه بهترین بازیگر زن بفتا
رده:برندگان جایزه تونی
رده:برندگان جوایز جهانی تئاتر
رده:تایم ۱۰۰
رده:تهیه‌کنندگان فیلم زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان یهودی
رده:دانش‌آموختگان مؤسسه تئاتر لی استراسبرگ
رده:دریافت‌کنندگان جایزه سزار افتخاری
رده:زادگان ۱۹۸۴ (میلادی)
رده:صداپیشگان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:لهستانی‌تبارهای یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مانکن‌های زن اهل نیویورک (ایالت)
رده:مردمان سوئدی‌تبار اهل دانمارک
رده:هنرمندان آتکو رکوردز
رده:بازیگران زن اهل منهتن