open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
شهرام

**شهرام** نامی است ایرانی برای پسران. ریشهٔ این نام به زبان پهلوی بازمی‌گردد و این نام در زبان فارسی امروزی از دو بخش شه = شاه(Shah)و رام(Ram)تشکیل شده که اولی به معنای شاه و دومی نام فرشته‌ای در دین زرتشت است و بطور کل بمعنای شاه رام یا رام بزرگ می‌باشد. رام که فرشته‌ای است موکول بر سعادت و روزی مردم به جهت روزی‌رسانی و سعادتمند نمودن مردم، بین ایرانیان باستان از ارزش بسیار بالایی برخوردار بوده و به همین جهت نام این فرشته به تنهایی یا با پیشوند شه یا شاه بر فرزندان پسر ایرانیان و کشورهایی که زمانی در سلطه ایران بودند مانند هند، پاکستان، تاجیکستان و… بسیار نهاده شده‌است.

بنابراین می‌توان «شهرام» را معادل فارسی میکائیل دانست زیرا کشیشهای (اسلام، یهود، مسیح) میکائیل را فرشته روزی‌رسان می‌دانند.

روایت دیگری نام "شهرام" را فارسی شده "راما"، پادشاه/خداوندگار آیین هندو می داند. در این روایت "شهرام" به معنی "راما شاه" تلقی می گردد.

**رام** و شهرام از نامهای اصیل ایرانی است که در مناطق هند، طبرستان، کردستان و… بیشتراستفاده می‌شود.

## فهرست افراد سرشناس دارای نام «شهرام»
* شهرام غلامی (شاعر و ترانه سرا).
* شهرام ناظری (خوانندهٔ و موسیقی دان موسیقی کردی و سنتی ایرانی).
* شهرام شب‌پره (خوانندهٔ و موسیقی دان موسیقی پاپ).
* شهرام صولتی (خوانندهٔ موسیقی پاپ).
* شهرام شکوهی (خواننده، آهنگساز و نوازندهٔ گیتار)
* شهرام کاشانی (خوانندهٔ موسیقی پاپ). 
* شهرام آذر (از بنیان‌گذاران سبک رپ در ایران و خواننده گروه سندی)
* شهرام حقیقت دوست (بازیگر).
* شهرام رحیمیان (نویسنده).
* شهرام میرجلالی (نوازنده تار). 
* شهرام اسدی (کارگردان). 
* شهرام همایون (مجری جنجالی ومدیر شبکهٔ ماهواره‌ای کانال یک وازبنیانگذاران جنبش ماهستیم درحمایت ازنام خلیج فارس)
* شهرام جزایری عرب (متهم بزرگ‌ترین و جنجالی‌ترین پرونده اقتصادی ایران تا سال ۹۰)
* شهرام امیری (دانشمند اتمی ایران که سبب ساز جنجال رسانه‌ای و دیپلماتیک بزرگی شد)
* شهرام محمودی بازیکن والیبال

## منابع

* «تاریخ فرهنگ و تمدن ایران».
* «تاریخ ادیان ایران».
* «فهرست هنرمندان ایرانی».
* «فهرست نامهای اصیل ایرانی».
* «آشنایی با محققان معاصر ایرانی».

## جستارهای وابسته
* فهرست نام‌های ایرانی

رده:نام‌های ایرانی مردان
شهرستان بندر انزلی

**شهرستان بندر انزلی** (به گیلکی: أنزلی شأرستان) یکی از شهرستان‌های استان گیلان در ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بندر انزلی است.

## موقعیت
**شهرستان بندر انزلی** از **شمال** با دریای کاسپین، از **جنوب** با شهرستان صومعه‌سرا، از **شرق** با شهرستان خمام، از **جنوب شرق** با شهرستان رشت و از **غرب** با شهرستان رضوانشهر همسایه است.

## جغرافیا
**شهرستان بندرانزلی** در ناحیه‌ای کاملاً جلگه‌ای به صورت طولی و در ساحل دریای کاسپین واقع شده و دارای تابستان‌های گرم و مرطوب و زمستان‌های ملایم وگاهی سرد می‌باشد. مرکز آن بندر انزلی از گذشته عنوان پر باران‌ترین شهر ایران را داشته است. بخشی از محیط زیست طبیعی این شهرستان را دریا (۴۷ کیلومتر نوار ساحلی) و بخش مهم دیگر را اکوسیستم ارزشمند تالاب انزلی تشکیل می‌دهد.

## تقسیمات کشوری
* بخش مرکزی شهرستان انزلی
** دهستان چهار فریضه
** دهستان لیجارکی حسن رود

شهر: بندر انزلی

## جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت **شهرستان بندر انزلی** در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵۹٬۰۱۶ بوده است.

## مردم و زبان
### زبان
مردم انزلی گیلک هستند. زبان شهر بندرانزلی فارسی و گیلکی است.
مردم بومی شهر بندرانزلی گیلک هستند و به زبان گیلکی با گویش بیه‌پس و لهجه مخصوص به انزلی و همچنین زبان فارسی معیار صحبت می‌کنند. به مردمان اهل انزلی، انزلی‌چی می‌گویند. آذربایجانی‌های انزلی اکثراً از مهاجرانی بودند که در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی از جمهوری آذربایجان به انزلی مهاجرت نمودند و در امور شیلات و بندر فعالیت داشتند.
در برخی دوره‌ها گروه‌های مختلفی از مهاجرین هم وارد این شهر شدند؛ مانند مردم آذری ارمنی، لهستانی مهاجرت نمودند.

## اقلیم
این شهرستان دارای آب و هوای مرطوب ساحلی می‌باشد. میزان بارندگی شهرستان بسیار بالا بوده به‌طوری‌که سالیانه متوسط ۱۸۹۲ میلی‌متر بارندگی دارد بیشترین بارندگی در ماه‌های شهریور و مهر با ۴۴۰٫۹ میلی‌متر گزارش گردیده است. میزان رطوبت نسبی سالیانه به‌طور متوسط حدود ۷۱ تا ۹۷ درصد و درجه حرارت محیط زیست بین ۲/۵ تا ۲۸ درجه سانتی گراد در نوسان بوده است. انزلی به‌طور کلی تابستان‌های گرم و مرطوب و زمستان‌های ملایم و گاهی سرد دارد. مرکز آن بندر انزلی از گذشته عنوان پر باران‌ترین شهر ایران را داشته است.

## جاذبه‌های گردشگری
بندر انزلی یکی از زیباترین شهرهای ایران است که در آن تالاب انزلی، دریا، ساحل و چمن‌زار با یکدیگر تلاقی می‌کنند و چشم‌اندازی بدیع و خیال‌انگیز می‌آفریند. بندر انزلی با داشتن جاذبه‌های دل‌انگیز و طبیعی سالانه پذیرای میلیون‌ها گردشگر از اقصی نقاط کشور و جهانگردان خارجی است.

## سوغات
انواع ماهیان خزری عمده‌ترین سوغات خوراکی این شهرستان است ولی انواع سبزیجات محلی، زیتون، سیر و ترشیجات محلی نیز برای عرضه به مسافران وجود دارد. بندر انزلی مرکز تولید بسیاری از صنایع دستی چوبین و همچنین صنایع مروار بافی است. بازار ماهی و بازار محلی شنبه بازار فرصتی برای خرید سوغات یا تهیه خوراکی‌های محلی برای ایام اقامت در این شهر ساحلی است.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران
۱۳۸۳خ.

طوفان یوسفی


انزلی
شهرستان سیاهکل

**شهرستان سیاهکَل** یکی از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران به مرکزیت شهر سیاهکل است. این شهرستان دارای ۲ بخش و ۵ دهستان است.

نام اصلی سیاهکل، سی کل بوده‌است که به معنی آبادی کنار کوه‌ است، زیرا سی به معنی کوه سینه بریده و با شیب تند است و دامنه دلفک به سوی سیاهکل شیبی بیش از ۶۰ درجه دارد و کل یا کلاً به معنی آبادی است و ترکیب آن‌ها معنی آبادی کنار کوهی با شیب تند را می‌سازد. این منطقه از گذشته قشلاق دیلمان محسوب می‌گردید و مردم منطقه دیلمان در فصول سرما به این محدوده کوچ می‌نمودند. سکونت به صورت ثابت و یکجانشینی در شهر سیاهکل در حدود ۱۵۰ سال پیش با کوچ بدون بازگشت مردمان کوهستان این ناحیه یعنی دیلمان به محدوده فعلی سیاهکل آغاز شد لذا قدمتی بیش از ۱۵۰ سال ندارد و در هیچ سند تاریخی متعلق به زمانی بیش از ۱۵۰ سال این نام مشاهده نمی‌شود. شهر سیاهکل امروز ترکیبی از فاضل خان محله به همراه روستاهای کلسر و برفجان و کدوبنک است و سیاهکل در واقع آبادی شکل گرفته با محوریت فاضل خان محله به انضمام این چند روستاست که به مرور آن سه روستا را در خود گرفته‌ است. این نام امروزه بر شهرستانی با وسعتی بیش از ۱۰۰۰ کیلومترمربع نهاده شده‌است که بخش دیلمان را در خود دارد. شهرستان سیاهکل از شمال به شهرستان‌های لاهیجان، از شرق به شهرستان‌های لنگرود و رودسر و املش و از جنوب به شهرستان رودبار و منطقهٔ الموت و از غرب به شهرستان رشت محدود است.

## جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران،جمعیت **شهرستان سیاهکل** در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۶٬۹۷۵ بود.

## مردم و زبان
مردم شهرستان سیاهکل گیلک هستند و به زبان گیلکی سخن می‌گویند. در مناطق جلگه‌ای گویش بیه‌پیش از زبان گیلکی و در ارتفاعات این شهرستان مانند بخش دیلمان، گویش گالشی از زبان گیلکی رایج است.
زبان مردم بخش مرکزی سیاهکل گویش شرقی گیلکی و زبان مردم کوهستان گونه‌ی گالشی (دیلمی) از زبان گیلکی است.

## تقسیمات کشوری
* بخش مرکزی شهرستان سیاهکل
** دهستان توتکی
** دهستان خرارود
** دهستان مالفجان
** روستای کیارود
شهر: سیاهکل

* بخش دیلمان
** دهستان پیرکوه
** دهستان دیلمان

شهر: دیلمان

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
* سیاهکل دیار پایدار نوشته افشین پرتو

## پیوند به بیرون

*تارنمای جامع گردشگری و فرهنگی سیاهکل و دیلمان
*تارنمای رسمی خبری و تحلیلی سیاهکل (با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)

رده:شهرستان سیاهکل
سیاهکل
شهرستان فومن

**شهرستان فومَن** از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است که از شمال به شهرستان صومعه‌سرا و شهرستان ماسال، از جنوب و جنوب غربی به خط‌الرأس رشته‌کوه‌های البرز (استان‌های زنجان و اردبیل) که مرز حوزه‌های آبخیز کوهستان مزبور حد طبیعی فومن و طارم است و از شرق به شهرستان شفت محدود می‌شود. شهرستان فومن یکی از چهار شهرستان اولیهٔ استان گیلان در کنار رشت، طالش و انزلی بوده‌است.

جمعیت این شهرستان ۱۰۳٬۱۹۰ نفر (سال ۱۳۸۳ خورشیدی) و مرکز آن شهر فومن است. این شهرستان دارای ۲ بخش و ۶ دهستان است.

## مردم‌شناسی
در شهرستان فومن مردم تالش  و گیلک  در کنار هم زندگی می‌کنند. در فومن زبان تالشی با گویش جنوبی و  گیلکی با گویش بیه‌پس و لهجه فومنی رایج است . 

## جاذبه‌های دیدنی
بندانگشتی|مرتبط
شهرستان فومن یکی از قطب‌های گردشگری ایران است. از جاذبه‌های دیدنی این شهرستان می‌توان به شهرک تاریخی ماسوله، دژ قلعه رودخان و همچنین شهر تاریخی فومن اشاره کرد. همچنین چشم‌اندازها، دشت‌ها، رودخانه‌ها و کوهستان‌های بسیار زیبایی نیز در این شهرستان قرار دارند.

### سوغات
از سوغاتی‌های معروف این شهرستان می‌توان به کلوچهٔ فومن، برنج، چای، توتون، مرکبات، صیفی‌جات، حصیر ،گَمَج (نوعی ظرف گلی پخت‌وپز غذا) و عروسک‌های سنتی ماسوله اشاره کرد. 

### فومنات
فومنات یا بیه‌پس منطقه‌ای باستانی در گیلان است که اقوام مختلفی همچون گیل‌ها و تالش‌ها در آن زندگی می‌کردند. فومنات امروزه بخشی از رشت، فومن، شفت، ماسال و صومعه‌سرا است که در ابتدا با بیه‌پیش (قسمت شرقی گیلک‌نشین) و طالش (قسمت غربی تالش‌نشین) ۳ قسمت ولایت گیلان را تشکیل می‌داده‌اند. در سال ۹۸۰ ه‍.ق به دستور شاه تهماسب صفوی مرکزیت گیلان از فومن به رشت که در آن زمان قریه‌ای در فومنات بود واگذار شد و به تدریج دیگر مناطق فومنات اهمیت خود را از دست دادند. در دوران قاجاریه منطقهٔ فومنات به شهرستان رشت ملحق شد و تا سال ۱۳۲۳ جزئی از شهرستان رشت به حساب می‌آمد که پس از آن به شهرستان فومنات تبدیل شد که شهرستان‌های امروزی صومعه‌سرا، شفت و فومن را شامل می‌شد و به مرکزیت شهر فومن بود. در ۱۶ آبان ۱۳۳۸ صومعه‌سرا و دهات توابع آن تحت نام شهرستان صومعه‌سرا از شهرستان فومنات جدا شده و نام شهرستان فومنات نیز به شهرستان فومن تغییر کرد. همچنین شفت نیز در سال ۱۳۷۴ از شهرستان فومن جدا شد.

## بخش‌ها
* بخش مرکزی شهرستان فومن
** دهستان رودپیش
** دهستان گشت
** دهستان گوراب‌پس
** دهستان لولمان
شهر: فومن
* بخش سردار جنگل
** دهستان آلیان
** دهستان سردار جنگل
شهر: ماسوله، ماکلوان

## غذاها
از غذاهای این شهرستان می‌توان به میرزا قاسمی، فسنجان، باقالا قاتوق و سیرابیج اشاره کرد.

## منابع

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.

رده:شهرستان فومن
فومن
احمدسرگوراب

**اَحمَدسَرگوراب** شهری از توابع بخش بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۲٬۱۲۸ نفر در بخش احمدسرگوراب قرار دارد.

کوهستان جنگلی سیاهمزگی که میان روستاهای سیاهمزگی و خره‌کش واقع شده از نقاط دیدنی این شهر است.

## منابع
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
* بلندا و جایگاه
* پیش‌شماره 

رده:شهرستان شفت
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان شفت
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۰ (میلادی) در ایران
اسالم

**اَسالِم** یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر با جمعیت ۱۰٬۷۲۰ نفر مرکز بخش اسالم در شهرستان تالش است.
در دوره‌هایی نیز این شهر مرکز شهرستان تالش بوده است. اسالم در ۵ کیلومتری هشتپر، مرکز شهرستان تالش، واقع شده‌است. مردم اسالم تالش هستند و به زبان تالشی صحبت می‌کنند.

ناورود از این شهر می‌گذرد، آن را به دوبخش تقسیم می‌کند و پس از طی چند کیلومتر به دریای خزر می‌ریزد. صنایع دستی (گلیم و سفال)، فراورده‌های دامی، چوب و کاغذ این ناحیه شهرت فرامنطقه‌ای دارد. در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی وجود دارد از جمله به ساحل و پارک جنگلی گیسوم و مسیر رؤیایی اسالم به خلخال می‌توان اشاره کرد.
این شهر زادگاه چهره های سرشناسی همانند
محمد اسعد نظامی میباشد.

بخشی از طبیعت اسالم لوکیشن فیلم پرهزینه «حضرت سلیمان» بود تا شهر مشهور «اورشلیم» را به بیننده نشان بدهد.

## جاده اسالم به خلخال
بندانگشتی|جاده اسالم به خلخال
این مسیر ۷۰ کیلومتری از اسالم به سمت خلخال ادامه دارد. نصف مسیر جنگل و نصف مسیر نیز ییلاقات تالش می‌باشد.نام برخی از مکانهای محلی این مسیر که برخی از مناطق استان گیلان هستند، عبارتند از ۱-خرجگیل ۲-شِرشِرَ دَره ۳-یالَ پیچ (پیچ بزرگ)۴- شوندَوْل ۵-  فوشَ معدن ۶- وَرگَه دَرَه ۷- اسب بونی ۸- مَتَش ۹- لَرزَره ۱۰- چَرَه سو ۱۱- کِرمون

به طور کلی این جاده و روستا ها و جاذبه های اطراف آن بازدید کنندگان را مجذوب خود می کند و مناظری را در اختیار دیدگان می گذارد که کم نظیر و چه بسا همتا ندارد .

از طرفی به دلیل نزدیک بودن به شهرستان **[[تالش]]** و بنا های تاریخی و مناظر طبیعی دیدنی آن از جمله کاخ سردار امجد ،جنگل های گیسوم، روستای ساحلی گتگسر ، آبشار منحصر به فرد ویسادار در پره سر و جاذبه های ناتمام دیگر تالش، می توان زمانی را نیز به دیدن و وقت گذراندن در این اماکن صرف کرد تا بیشتر با تاریخ اصیل و پر ابهت قوم تالش آشنا شد .

این جاده مسیر ارتباطی استان اردبیل به گیلان نیز هست . گیلان و اردبیل به وسیله این جاده و جاده پونل به خلخال در شهرستان رضوانشهر تالش به عنوان دو شاه راه ارتباطی استان اردبیل به گیلان و بسیاری از شهر های گیلان ، و حتی استان های دیگر ، از جمله مازندران و حتی پایتخت نیز هست مورد استفاده قرار می گیرد . به گفته منابع محلی این مسیر برای حمل الوار از جنگل ها به مناطق پایین دست در سال ۱۳۴۲ احداث شده و در سال های اخیر مورد استفاده عموم قرار گرفته.

مسیر پیچ در پیچی که در اسالم گیلان قرار دارد، یکی از زیباترین جاده‌های ایران است. هم‌اکنون تلاش می‌شود تا این جاده در یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شود.

## منابع
منبع بخش اول: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۸.

رده:شهرستان تالش
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان تالش
رده:نمادهای تالش
رده:تالش
رده:مناطق مسکونی در شهرستان طوالش
حویق

**حَویق** یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر مرکز بخش حویق در شهرستان تالش است.

## جمعیت
طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت شهر حویق به ۴٬۱۹۴ نفر می‌رسد.

مردم حویق از قوم تالش هستند و به زبان های ترکی آذربایجانی و تالشی تکلم می‌کنند. 

## منابع

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.

رده:شهرستان تالش
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان تالش
رده:تالش
رده:مناطق مسکونی در شهرستان طوالش
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۳ (میلادی) در ایران
شفت (گیلان)

**شَفت** یکی از شهرهای استان گیلان از توابع بخش بخش مرکزی شهرستان شفت است.
این شهر با جمعیت ۸،۱۸۴ نفر (برآورد ۱۳۹۵) مرکز شهرستان شفت است. شفت در سال ۱۳۷۴ از شهرستان فومن جدا گردید و پس از تشکیل شهرستان شفت، به عنوان مرکز آن تعیین شد. این شهر دارای موقعیت جلگه‌ای و در فاصله ۳۰ کیلومتری جنوب باختری رشت و ۵ کیلومتری جنوب خاوری شهر فومن واقع شده که با توجه به نزدیکی کوهستان‌های تالش دارای اقلیم معتدل کوهپایه ای است. رودخانه سیامزگی از کنار و کانال پشتِ جاده از قلب آن می‌گذرد.

## مردم و زبان
در شفت مردم گیلک و تالش در کنار هم زندگی می‌کنند و زبان‌های گیلکی با گویش بیه‌پس و تالشی با گویش جنوبی رایج است.

## پیشینه
در متون تاریخی، بارها از شفت نام برده شده‌است. مرکز شفت، گوراب شفت خوانده می‌شد که در نزدیکی روستای نصیرمحله امروزی قرار داشت و آثاری از آن به‌جای مانده‌است.

لغتنامهٔ دهخدا از قول چند منبع قدیمی‌تر می‌نویسد: شفت قصبه و مرکز دهستان شفت از دهستان‌های چهارگانهٔ بخش مرکزی شهرستان فومن است. قریه‌ای است از گیلان واقع در نه هزار گزی جنوب شرقی فومن که در آنجا ظروف مانند کاسه و حقه و مرتبان کاشی نیک سازند. روزهای دوشنبه بازار عمومی دارد.

## منابع
*مختصات و ارتفاع
* پیش‌شماره


رده:شهرستان شفت
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان شفت
شلمان

**شَلمان** (به گیلکی: شٚلِه‌مؤن) یکی از دو شهر (نام شهر دیگر، کومله است) بخش کومله شهرستان لنگرود در استان گیلان است.

## جمعیت و موقعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت شلمان برابر با ۵٬۱۸۴ نفر بوده‌است.

شلمان در مسیر لنگرود – رودسر، در شرق استان گیلان واقع شده‌است و متشکل از محله‌های: بالا محله، بیجارپشت محله، خالجیر، سیدعلی کیا، قاضی محله ، شوره باغ (شروع باغ) و آباجی محله می‌باشد.

## پانویس

## منابع
* مختصات و ارتفاع

## پیوند به بیرون

* کلیپ طغیان سهمگین شلمان رود در دل تابستان؛ محدوده ی سیگارود- بالامحله شلمان
* فتوکلیپ شهر شلمان در استان گیلان

رده:شهرستان لنگرود
رده:شهرهای استان گیلان
رده:ویکی‌سازی رباتیک
رده:شهرهای شهرستان لنگرود

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۳ (میلادی) در ایران
گوراب زرمیخ

**گوراب زرمیخ** شهری از توابع بخش میرزا کوچک جنگلی شهرستان صومعه سرا در استان گیلان است.

بخش میرزاکوچک در۱۱کیلومتری صومعه سرا۱۳کیلومتری فومن ۱۶کیلومتری ماسال قراردارد.
از این شهر میتوان به عنوان پناهگاه میرزا کوچک یاد کرد.و بدلیل دارا بودن جنگل ها و مراتع زیبا و بکر و همچنین وجود روستاهای دیگر در این شهر باعث شده که هر ساله گردشگران زیادی از این شهر دیدن کنند.مردم این شهر به زبان گیلکی صحبت میکنند اما در برخی از روستا های این شهر مانند روستای سه سار ،  منطقه تنیان و چالکسر زبان تالشی رواج دارد.

## جمعیت
این شهر در بخش میرزا کوچک جنگلی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۰جمعیت آن ۴٬۵۸۴ نفر بوده‌است.

## منابع

رده:شهرستان صومعه‌سرا
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان صومعه‌سرا
رده:مناطق مسکونی حاشیه خزر
رده:مناطق مسکونی در شهرستان صومعه‌سرا
بامستان

**بامستان**، روستایی در دهستان دهتل بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران است.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با **۱۴۷** نفر (**۴۶** خانوار) بوده‌است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان بستک
ناخهری

**ناخهری** منطقه‌ای زراعتی در منطقه گوده از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.

## قنات
یک رشته قنات در دره‌ای بنام «** ناخهری **» وجود دارد که در حدود ۲۰۰ من (۸۰۰ کیلوگرم) زیر کشت دارد. در دره
«ناخهری» باغهای مرکبات و نخل خرما و چشمه‌ای گوارا وجود دارد. همچنین دوخانه مسکونی که از سنگ و گِل ولای ساخته شده‌است وجود دارد.

## تفریحگاه ناخهری
آب شیرین است و جای بسیار زیبائی است و تفریحگاه مردم گوده و شهرستان بستک است.

## جمعیت
ناخهری دو خانوار با جمعیت ۱۰ نفری دارد که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند.

## پانویس

## نگارخانه


|باغ مرکبات


## فهرست منابع و مآخذ
* محمدیان، کوخردی، محمد. * «شهرستان بستک و بخش کوخرد» * ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
* عباسی، قلی، مصطفی، * «بستک وجهانگیریه»،* چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
* سلامی، بستکی، احمد. * (بستک در گذرگاه تاریخ) * ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
* بالود، محمد. * (فرهنگ عامه در منطقه بستک) * ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
* بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم، * «تاریخ جهانگیریه» * چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
* الکوخردی، محمد، بن یوسف، *(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)* الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
* بختیاری، سعید، * «اتواطلس ایران» *، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
* نگاره‌ها از: محمد محمدیان.
* محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
* محمدیان، کوخری، محمد، “ (به یاد کوخرد) “، ج۱. ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (*[https://web.archive.org/web/20070522192425/http://www.gitashenasi.com/En/Product/Index.cfm?I=9 Gitashenasi Province Atlas of Iran]*)

بخش مرکزی
رده:روستاهای شهرستان بستک
رده:صحراها و کشتزارهای شهرستان بستک
بنگر بیخ

** بنگر بیخ ** یا (** لَرد مَحیا **) تفریحگاهی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.

** بنگر بیخ ** در چند کیلومتری جاده ارتباطی بستک به لار، و در سمت جنوب غربی کوه گردنه پاسخند به گویش محلی «کُتَل پاسخند» واقع شده‌است، به صورتی‌که اگر از روی گردنه پاسخند (راه اتومبیل رو) به سوی قبله نظر نمائید کاروانسرا و آب‌انبار (برکه) «بنگر بیخ» یا «لَرد مَحیا» مشاهده می‌شوند. در دشت لرد محیا در حدود ۱۰۰ من جو و گندم می‌توان کشت نمود.

## تفریحگاه سید محیا
«بنگر بیخ» جای بسیار معروفی است در منطقهٔ لارستان و بستک، این مکان جایگاه تفریح و شکار «سید محیا» شاعر شهرستان بستک وجنوب بوده‌است، 
محیا با دوستان ورفیقان خود در اینجا به شکار وتفریح به گویش محلی (گشت و طبخ) می‌رفته‌اند در اوائل قرن یادهم هجری قمری. چنانکه از این بیت شعر که سروده خود سید محیا است نشان می‌دهد:

منظور از سِت و اربعین و الف تاریخ: سال ۱۰۴۶ هجری قمری می‌باشد که محیا با رفیقانش در اینجا ** بنگر بیخ ** به شکار رفته بودند. این مکان به لهجه محلی (** لَرد مَحیا **) نیز نامیده می‌شود.

## منابع

* محمدیان، کوخردی، محمد ، * «شهرستان بستک و بخش کوخرد» *، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.

بخش مرکزی
بنگر بیخ
لیسار

**لیسار** یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران و مرکز بخش کرگان‌رود در شهرستان تالش است.

این شهر با جمعیت ۳،۶۴۷ نفر (برآورد ۱۳۹۵) در بخش کرگان‌رود شهرستان تالش قرار دارد. این شهر بر سر راه ترانزیت تهران - رشت - آستارا قرار داشته و به واسطه قلعه تاریخی صلصال شهرت دارد. فاصله این شهر از تهران در حدود ۴۴۱ کیلومتر می‌باشد. مردم لیسار و بخش کرگان‌رود به زبان ترکی آذربایجانی   و زبان تالشی سخن می‌گویند.

## علت نامگذاری
وجه تسمیه این شهر را که در ریشه در زبان تالشی دارد، به دلیل وجود درختان **نارون** در آن می‌دانند. نارون در زبان تالشی **لی** گفته می‌شود و نام **لیسار** از وجود فراوان این درختان در این محل بوده‌است.

در لغت نامه دهخدا از لیسار به دهستانی یاد می‌شود که در شهرستان طوالش واقع شده و در ۱۸ هزار گزی شمال هشتپر بین شوسه انزلی به آستارا قرار دارد.

## موقعیت و آب و هوا
شهر لیسار به‌دلیل حضور قلعه تاریخی صلصال و به‌دلیل واقع شدن در میان شالیزارهای برنج و باغ‌های گیلاس و نزدیکی به دریای خزر، دارای آب و هوای خاص با قابلیت بالای جذب گردشگر است. اجرای یک طرح گردشگری - اقامتی در این منطقه، بخشی از نوار ساحلی دریای خزر واقع در شهر لیسار، قلعه تاریخی صلصال، منطقه ییلاقی سوباتان (سووتن) و روستای قدیمی اگری‌بوجاق به‌عنوان طرح جامع ملی گردشگری صلصال لیسار به تصویب دولت رسیده‌است.

## منابع

*اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
* مختصات و ارتفاع
* پیش‌شماره


رده:شهرستان تالش
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان تالش
رده:مناطق مسکونی در شهرستان طوالش
تولم‌شهر

بندانگشتی|تولم‌شهر
**تولم‌شهر** یا **جمعه‌بازار** یا **مرجِقَل** شهری از توابع بخش تولم، شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان و در شمال ایران است.
تولم‌شهر در گذشته **جمعه‌بازار** نام داشت.
این شهر با جمعیت ۶٬۴۷۱ نفر (برآورد ۱۳۹۰خ) مرکز بخش تولم است.
شهرداری این شهر در سال ۱۳۷۲ تأسیس شده‌ است.

## بازار هفتگی
تولم شهر كه در گذشته به جمعه‌بازار نيز معروف بوده و محل تشكيل بازارهفتگی بزرگی است كه يك بار در هفته، روز های پنجشنبه در اين شهر تشكيل می‌شود. این بازار تقریبا تا مرکز شهر ادامه دارد و شامل ميوه و سبزيجات، برنج و جو، انواع لباس، کیف، کفش و وسایل دیگر است. 
پرندگانی از جمله مرغ، اردک، غاز محلی و پرندگان شکاری از جمله مهم‌ترین و شناخته شده ترین جنس معامله شده در پنج شنبه بازار هستند که کشاورزان و محلی ها از همه نقاط گیلان برای فروش به این بازار می‌آیند، در کنار آن شکارچی‌ها هم برای فروش در کوچه‌ها و معابر بازار دیده می‌شوند. دام‌ها و طیور و ماهی سه محصول اصلی و مهم بازار هستند که بیشتر از هر محصولی در اين بازار به فروش می‌رسند و جمعیت زیادی از مردم هم از همه نقاط گیلان برای خرید به این شهر و این بازار مراجعه می‌کنند.

## نگارخانه

پرونده:پل مرجقل.jpg|پل مرجقل که روی رودخانه پیش روبار بنا شده است.


## در قدیم
لغت‌نامه دهخدا به قول فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲ می‌نویسد: مرجغل دهی است از دهستان تولم بخش مرکزی شهرستان فومن، در ۷هزارگزی شمال فومن بر کنار راه صومعه سرا به رشت، در جلگه مرطوب معتدل هوائی واقع و دارای ۲۷۸ تن سکنه‌است. آبش از رودخانه شفت و استخر و محصولش برنج، توتون، سیگار و شغل مردمش زراعت است.

## منابع
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
* جایگاه و بلندا

رده:شهرستان صومعه‌سرا
رده:شهرهای استان گیلان
رده:شهرهای شهرستان صومعه‌سرا
بربست

** بَرِبَست ** روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر	در شهرستان خمیر 
در استان هرمزگان ایران است. 
## محدوده بَرِبَست
از شمال کونه، از جنوب تهر، از مغرب لدخی، و از سمت مشرق به هرا محدود می‌گردد.

## جمعیت
دارای ۳۸ نفر (۹ خانوار) است
که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. 
دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است.

## شغل
پیشهٔ بیشتر مردم کشاورزی، دامداری، و تجارت است.
دارای ۲۵۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰ من زمین زیر کشت است.

## منابع
* عباسی، قلی، مصطفی، * «بستک وجهانگیریه»،* چاپ اول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
* بختیاری، سعید، ، * « اتواطلس ایران » * ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار 1384 خورشیدی

*
برکو

** بَرکُو ** روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر	 در شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.

## محدوده بَرکُو
از شمال هیر، از جنوب هرا، از مغرب پدل، و از سمت مشرق به کوه محدود می‌گردد.

## جمعیت
دارای ۵۵ نفر (۱۳ خانوار) جمعیت است
که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است.

## پیشه
پیشهٔ اهالی دامداری و کشاورزی است.
حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم و ۷۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.

## منابع
* عباسی، قلی، مصطفی، * «بستک وجهانگیریه»، * چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
* بختیاری، سعید،، * «اتواطلس ایران» *، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی

*
تونه مصلی

**تونهِ مُصَلی** نام کشتزاری است در جنوب دهستان کوخرد از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران. این کشتزار در کوه زیر واقع می‌باشد. این کشتزار زمین پهناوری دارد که در حدود ۳۰ من بذر افکن دیم دارد، در مواسم باران و در دوران گذشته و در قدیم‌الزمان در زمینهایش جو و گندم می‌کاشته‌اند.

## محدوده تونهِ مُصَلی
محدوده تونهِ مُصَلی از شمال دره تونه مصلی، از جنوب (چُک) ةتونهِ مُصَلی و پر (تَوُه)، از مغرب (پشتخه دیوونی)، و از سمت مشرق به گری امبرو محدود می‌گردد.

## پرندگان در تونهِ مُصَلی
تونهِ مُصَلی زیستگاه پرندگان گوناگونی است. بعلت وجود درختهای گوناگون و تنومند مانند سمر و کنار و نزدیک بودن به چشمه‌های آب شیرین که در نهرهای کوچک (آودون)های گری امبرو وجود دارد، در فصل‌های گوناگون پرندگان روی شاخه‌های آن درختها لانه می‌سازند،
از انواع پرندگان که در کشتزار تونهِ مُصَلی زندگی می‌کنند می‌توان از کبک، قُمری، بادخور، تیهو، خضیری (کراشکین)، بوکلو و «مرغ سلیمان» یا هدهد، بلبل وصدها انواع پرنده کوچک وکوهستانی نام برد که به‌ویژه در فصل زمستان و بهار با آواز دلنشین خود این منطقه کوهستانی را شاد می‌کنند.

## فصل زمستان و بهار
در فصل زمستان و بعد از باریدن باران گل‌های زیبائی در تونهِ مُصَلی می‌روید، و در فصل بهار بعد از اینکه گل‌ها شکوفه‌های خود را باز می‌کنند جلوه و زیبایی دیگری به کشتزار می‌دهند. گل‌های «هلول» بارنگ بنفشه‌ای اش سرتاسر تونهِ مُصَلی را نیلگون می‌سازد و
یک منظره‌ای دل‌انگیز و شاعرانه به وجود می‌آورد. همچنین دمبل (خیر) و اَکال نیز یافت می‌شود.
در فصل زمستان و بهار در آنجا خوردنی‌هایی مانند تُرُشُه و کُمپُر و مِیَل به گونه‌ای بسیار لذیذ درست می‌شود.

## [[گیاهان دارویی]]
همچنین گیاهان دارویی و مفید نیز در تونهِ مُصَلی بعد از باریدن باران می‌روید مانند: استقدوس، بَرزو، پوده، خارشتر، خاکشیر، آویشن دریمه، زرو، سره برزه، شربتو، گنیس، کریشکو، کمو، گل عالی عمر، و همچنین گل‌های دیگری نیز مانند گُل زَرد و شَبنَبُو نیز وجود دارد.

## پانویس

## تصاویر


| |درخت گنیس (دارو)



## فهرست منابع و مآخذ
* محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
* محمدیان، کوخردی، محمد، * (شهرستان بستک و بخش کوخرد) *، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
* الکوخردی، محمد، بن یوسف، *(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)* الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.

رده:بیابان‌های ایران
تونه مصلی
رودلف کرویتزر

بندانگشتی|180px|رودلف کرویتزر
**رودلف کرویتزر** (به آلمانی و فرانسوی: Rodolphe Kreutzer) (زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۷۶۶ – درگذشتهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۸۳۱) ویولنیست، معلم موسیقی، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل فرانسه با تبار آلمانی بود.

کرویتزر در ورسای به دنیا آمد. اولین معلم موسیقی او پدرش بود که از ویلنیست‌های رویال باند محسوب می‌شد و پس از پدرش نزد آنتون استامیتز به یادگیری موسیقی پرداخت.وی در سيزده سالگي اولین کنسرتو ویلن خود را تصنيف کرد و به دنبال نوشتن كنسرتوهای بعدی دست به كار آفرینش قطعات ديگري زد. در شانزده سالگی (سال 1782) به عنوان نوازندة اولِ ویلن در "رويال اركستر" جایی که پدرش در آن می‌نواخت انتخاب شد. او از مشهورترین ویولنیست‌های زمان خودش بود و تا ۱۸۱۰ به‌عنوان تک‌نواز فعالیت می‌کرد. پس از کنسرت‌هایی که او در وین اجرا کرد، بتهوون سونات ویولن شماره ۹ (۱۸۰۳) برای ویولن و پیانوی خود را در زمان بازگشت کرویتزر به پاریس به او تقدیم و کرد و نام آن را *[[سونات]] کرویتزر* گذاشت.

کرویتزر از ۱۸۱۷ به‌عنوان رهبر اپرای پاریس فعالیت می‌کرد. او از سال ۱۷۹۵ تا ۱۸۲۶ یکی از معلمان ویولن در کنسرواتوار پاریس بود.
کرویتزر، جووانی باتیستا ویوتی، پی‌یر رُد و پی‌یر بایلوت از سردمداران مكتب پاريس هستند.
او در سال ۱۸۳۱ در ژنو درگذشت و در گورستان پر-لاشز پاریس به خاک سپرده شد.

## آثار
او به خاطر شیوهٔ گرفتن آرشه و شفافیت صداها به‌خوبی شناخته شده بود. آثار کرویتزر شامل ۱۹ کنسرتو ویولن و نزدیک به چهل اپرای فرانسوی است، اما مشهورترین اثر او ۴۲ اتود (کاپریس) برای ویولن است.
كتاب مشهور اتود و كاپريس‌هاي کرویتزر براي ویلن، از دروس آكادميك موسيقي و جزو كتاب‌‌هاي مطرح در مكتب ویلن نوازي در جهان است.

## منابع

مقاله رودولف کریتزر - بهمن مه‌آبادی

* Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Rodolphe_Kreutzer&oldid=220661211 Rodolphe Kreutzer]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 12, 2009).

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:آموزگاران اهل فرانسه
رده:آموزگاران ویولن
رده:آهنگسازان اپرا اهل فرانسه
رده:آهنگسازان اپرای مرد
رده:آهنگسازان اهل فرانسه
رده:آهنگسازان سده ۱۸ (میلادی) اهل فرانسه
رده:آهنگسازان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:آهنگسازان کلاسیک اهل فرانسه
رده:آهنگسازان کلاسیک سده ۱۸ (میلادی)
رده:آهنگسازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
رده:آهنگسازان کلاسیک مرد اهل فرانسه
رده:آهنگسازان رمانتیک اهل فرانسه
رده:افراد فرانسوی آلمانی‌تبار
رده:اهالی فرانسه در سده ۱۸ (میلادی)
رده:اهالی فرانسه در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی ورسای
رده:درگذشتگان ۱۸۳۱ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر اهل فرانسه
رده:رهبران ارکستر سده ۱۸ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر سده ۱۹ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر مرد اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۷۶۶ (میلادی)
رده:مدفونان در پر-لاشز
رده:موسیقی‌دانان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۱۹ (میلادی)
رده:نوازندگان ویولن سده ۱۸ (میلادی)
رده:ویولن‌نوازان مرد
رده:ویولون‌نوازان کلاسیک اهل فرانسه
رده:ویولون‌نوازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
رده:آهنگسازان ویولن
رده:آهنگسازان کوارتت زهی
بیخه

** بیخه ** کلمهٔ «بیخه» در لهجهٔ محلی بمعنای: دره‌ای دره‌ای وسیع را که از کوههای اطراف محاصره شده‌است. این دره وسیع وبا این شکل جفرافیایی در گویش محلی 
هرمزگان ** بیخه ** می‌نامند. بیخه جات هرمزگان عبارت‌اند از:
* بیخهٔ گوده.
* بیخهٔ فال.
* بیخهٔ فومستان. فومستان از کلمه «فُوم» آمده‌است که به معنی «گندم» مشتق است.
* بیخهٔ احشام.
* بیخهٔ فرامرزان.
* بیخه صداق شیبکوه هرمزگان. 
* ناحیه فال وگله دار.
* ناحیه سبعه وفرگ.

## منابع

* محمدیان، کوخردی، محمد ، * «شهرستان بستک و بخش کوخرد» *، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.

رده:بیخه
رده:شهرستان بستک
گرسور (بندر لنگه)

**گَرسُور**، روستایی در دهستان مهران بخش مهران شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است.

این روستا در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی لمزان واقع می‌باشد.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با **۸۸** نفر (**۳۰** خانوار) بوده است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان بندر لنگه
کناردان شرقی

**کناردان شرقی**، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران است. این روستا در ۶ کیلومتری دهستان بهده واقع می‌باشد.

## محدوده کناردان
از شمال لامرد، از جنوب مقام، از مغرب شهرپارسیان، و از سمت مشرق به بهده محدود می‌گردد.

## جمعیت
این روستا در دهستان مهرگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن۱۵۰۰نفر (۲۵۰)خانوار بوده

## مردم
اهالی این روستا از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند وبزبان فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و خانه بهداشت می‌باشد.
مردم این روستا به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند، باضافه صید مروارید و ماهی‌گیری است. تعداد۴۰۰۰اصله نخل دیم در روستا وجود دارد.

## منابع

* الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، * «تاریخ لنجه» ،* چاپ دوم، دبی: دارالأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
* محمد صدیق، عبدالرزاق، * «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس» ،* چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
* الکوخردی، محمد، بن یوسف، *(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران)* چاپ سوم، دبی: سال انتشار ۱۹۹۷ مبلادی به (عربی).
* العصیمی، محمد بن دخیل، * عرب فارس ،* چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
* حاتم، محمد بن غریب، *تاریخ عرب الهولة،* چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
* کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، *(تاریخ لنجة) * مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).

رده:بخش مرکزی پارسیان
رده:روستاهای شهرستان پارسیان
هرا (خمیر)

** هَرا ** روستای کوچکی از توابع بخش مهران بندرلنگه در شهرستان لنگه در استان هرمزگان ایران است.

## محدوده هَرا
از شمال پدل و کوه ببیان، از جنوب کوه بفرست، از مغرب کوه، و از سمت مشرق به دژگان محدود می‌گردد.

## جمعیت
دارای ۸۶۰ نفر (۱۰۸خانوار)  جمعیت است
که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
دارای مسجد، دبستان،بانک،سه ردیف قنات آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است.

## شغل مردم روستا
شغل اهالی روستا دامداری است.
در حدود ۵۰ من زمین  زیر کشت دیم دارد. . در کوه‌های اطراف این روستا گیاهان داروئی متعددی وجود دارد. اهالی روستا از کوه‌های اطراف خود هیزم آورده و در مناطق اطراف می‌فروشند و از این راه گذران زندگی می‌کنند.

دارای  چشمه‌ای  است که آبش بسیار شیرین است. می‌تواند حدود ۲۰۰۰ من (۸۰۰۰کیلوم گرم) گندم زراعت وآبیاری نماید. در حدود ۳۰۰۰ اصله نخل آبی وجود دارد.

در ۵۰ متری شمال «هرا» قناتی در جریان است که بنام
«اِشخَدَک» معروف است که حدود ۱۰۰ من (۴۰۰ کیلوگرم) جو و گندم می‌توان زراعت نمود.

## منابع
* عباسی، قلی، مصطفی، * «بستک وجهانگیریه»، * چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
* بختیاری، سعید،  *  «اتواطلس ایران» *، “  مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی

*
شهرستان ابوموسی

**شهرستان ابوموسی** یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر ابوموسی است.

این شهرستان در تاریخ ۹ **مرداد** ۱۳۶۱ از شهرستان قشم جدا شد و مستقل گردید.

**شهرستان ابوموسی** دارای ۸ جزیره بزرگ طبیعی ابوموسی، تنب بزرگ، تنب کوچک، سیری، فارور بزرگ و زردکوه و اریانا و فارور کوچک است.

## پیشینه نام
پیشینه نام این منطقه به **بوموسی** که به معنای **بو و رایحه سرسبزی** یا **بوم سُوْ** که به معنای **بوم سبز** در گویش محلی است، بازمی‌گردد.

از دیگر نام‌های پیشین این منطقه می‌توان به **بوموسی**، **باباموسی**، **بوموف** و **گپ سبزو** اشاره کرد.

## تقسیمات کشوری
**شهرستان ابوموسی** دارای **۲** بخش، **۲** دهستان و **۲** شهر به شرح زیر است:

### شهرستان ابوموسی

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت **شهرستان ابوموسی** برابر با **۷٬۴۰۲** نفر بوده‌است.
## بندر ابوموسی
**بندر ابوموسی** یک بندر چند منظوره در جزیره ابوموسی شهرستان ابوموسی در استان هرمزگان در ایران است. این بندر شامل احداث ۱۵ هکتار حوضچه، ایجاد ۱۱ هکتار پسکرانه بندر، احداث ساختمان مرجع دریایی به منظور ارائه خدمات مطلوب و افزایش ضریب ایمنی شناورهای درحال تردد، در سال ۱۴۰۲ احداث شده است.در این بندرگاه چندمنظوره همچنین ۶ پست اسکله با قابلیت پهلوگیری شناورهای حمل کالای عمومی به ظرفیت ۲ هزار تن و با عمق آبخور مناسب برای کاربری تجاری، مسافری و شیلاتی وجود دارد.

## جستارهای وابسته
* شهرستان‌های ایران
* استان هرمزگان

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.


رده:شهرستان‌های استان هرمزگان
رده:واژگان بازگشتی
بخش مرکزی شهرستان بشاگرد

**بخش مرکزی**، یکی از بخش‌های شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان ایران است. مرکز این بخش، شهر سردشت است.

## تقسیمات کشوری
***بخش مرکزی شهرستان بشاگرد**
**دهستان جکدان
**دهستان سردشت

شهر: **[[سردشت (بشاگرد)|سردشت]]**

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت **بخش مرکزی شهرستان بشاگرد** برابر با **۱۳،۶۷۶** نفر بوده‌است.

## جستارهای وابسته
* شهرستان‌های ایران
* شهرستان بشاگرد
* استان هرمزگان

## منابع

رده:شهرستان بشاگرد
رده:بخش‌های شهرستان بشاگرد
رده:مناطق مسکونی در شهرستان بشاگرد
رده:مناطق مسکونی در استان هرمزگان
شهرستان حاجی‌آباد

**شهرستان حاجی‌آباد** یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در ایران است. مرکز این شهرستان، شهر حاجی‌آباد است.

## اقلیم
حاجی‌آباد تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های نسبتاً سردی دارد. البته دوره گرما در حاجی‌آباد به دلیل نزدیکی به استان کرمان نسبت به بقیه شهرهای هرمزگان کمتر است. اطراف شهر حاجی‌آباد را کوه احاطه کرده‌است. شهر حاجی‌آباد نسبت به بقیه مراکز شهرستان‌های هرمزگان از ارتفاع بیشتری از سطح دریا برخوردار است.

ارتفاع شهر حاجی‌آباد طبق منابع سازمان هواشناسی کشور ۹۳۱٬۲ متر از سطح دریاست.

## فرهنگ
شهر حاجی‌آباد به لحاظ فرهنگی از چندین فرهنگ متفاوت تشکیل شده‌است. گویش و پوشش خاص هرمزگانی دارند در این‌میان با نزدیک شدن به روستاهای حاشیه استان فارس و استان کرمان گویش‌ها و فرهنگ مردم به سمت گویش و فرهنگ مردم این استان‌ها نزدیک شده‌است؛ که این موارد خود از ظرفیت‌های بالای فرهنگی این شهرستان حکایت دارد.زبان مردم حاجی آباد اچمی وگویش های آن است .و در بر گیرنده دو گویش و فرهنگ یکی هرمزگانی و دیگری گرمانی است . با نگاهی به پوشش جنوب شهرستان حاجی‌آباد گویش (فارغانی) و پوشش هرمزگان بیشتر نمایان است.

## سوغات
سوغات شهر حاجی‌آباد شامل خرما پیارم و مرکبات است.

## موقعیت ارتباطی
شهر حاجی‌آباد در مسیر ترانزیتی کشور واقع شده‌است و محور اصلی جنوب به شمال کشور از این شهر عبور می‌کند.

### راه و حمل و نقل
حاجی‌آباد به وسیله راه‌های آسفالته به شهرهای زیر دسترسی دارد:
* بزرگراه حاجی‌آباد- سیرجان: (جنوب به شمال)
* بزرگراه حاجی‌آباد- بندرعباس: (شمال به جنوب)
* محور حاجی‌آباد-ارزوئیه - بافت: (غرب به شرق)

### فاصله تا شهرها
* فاصله تا بندرعباس: ۱۶۵ کیلومتر
* فاصله تا سیرجان (استان کرمان): ۱۴۰ کیلومتر
* فاصله تا ارزوئیه (استان کرمان): حدود ۶۵ کیلومتر

## تقسیمات کشوری
**شهرستان حاجی‌آباد** شامل **۳** بخش، **۶** دهستان و **۳** شهر به نام‌های زیر است:

### شهرستان حاجی‌آباد

## جمعیت
جمعیت **شهرستان حاجی‌آباد** براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۴٬۸۹۷ نفر بوده‌است.

## آثار تاریخی
**قلعه تاریخی حاجی‌آباد** یکی از این آثار است که متأسفانه سال هاست در حال تخریب است اما به تازگی درحال بازسازی است، می‌باشد. در سایر روستاهای این شهرستان نیز قلعه‌های تاریخی موجود است از جمله این روستاها می‌توان به سیاهک و فارغان و نسا اشاره کرد که متأسفانه این آثار نیز رو به نابودی می‌باشند.

## جاذبه‌های طبیعی
می‌توان به چشمه سبز پوشان برغنی که در روزهای تعطیلی از تمام حاجی آباد برای شنا و آبتنی به این چشمه می ایند و آبشار تزرج در روستای تزرج اشاره کرد و روستاهای زیبای دهنه بخوان و دهنه میمند که اهالی این منطقه در دل کوه درختان مرکبات کاشته‌اند و از اب و هوای بسیار مطبوعی برخوردار هستند.

همچنین چشمه‌های آبگرمی شامل آبگرم دهشیخ:ابگرم معدنوئیه در این شهرستان موجود است که سالانه نظر گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند.
اما در شمال غربی شهرستان حاجی‌آباد روستای گیس قرار دارد که دارای جاذبه‌های گردشگری مانند قلعه گیس و زیارت بی بی گیس هست و از محصولات این روستا می‌توان به درختان انجیر و انگور دیم و بادام نام برد و در تابستان دارای آب هوای بسیار خنک و دل‌پذیر می‌باشد

## منابع
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
* بختیاری، سعید، * «اتواطلس ایران» *، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتوگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.

## پیوند به بیرون

* تقسیمات استانی استان هرمزگان

## پانویس

## جستارهای وابسته
* فهرست بخش‌های ایران
* استان هرمزگان


شهرستان حاجی‌آباد
رودان (هرمزگان)

**رودان** یا **دهبارز**، شهری در بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است. این شهر، مرکز شهرستان رودان است.

## پیشینه
شهر **رودان** در سال ۱۳۶۱ از تجمیع روستاهای **دهبارز**، **معزآباد**، **گلستان**، **بند میر** و **بند ملا** تشکیل شد؛بعدها روستای **سنگی** که خود محله مستقل و پرجمعیت بود (متشکل از محله های **شهرک**، **بندمیرالی** و **رگوئیه**)نیز به شهر **رودان (دهبارز)** پیوست و همچنان محله ای غریبه برای مسئولان این شهرستان می باشد.

شهر **رودان** در سال ۱۳۶۹ خورشیدی همزمان با شهرستان شدن بخش رودان، به عنوان مرکز این شهرستان تعیین شد.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر **رودان** برابر با **۳۶٬۱۲۱** نفر (**۹٬۷۳۳** خانوار) بوده‌است.

## جستارهای وابسته
* فهرست شهرهای ایران
* استان هرمزگان
* شهرستان رودان

## منابع

رده:شهرستان رودان
رده:شهرهای شهرستان رودان
رده:شهرهای استان هرمزگان
سوزا

**سوزا** شهری از توابع بخش شهاب  شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. 

«شهر سوزا» در ۳۹ کیلومتری جنوب غربی شهرستان قشم واقع شده‌است ، و در موقعیتی ساحلی قرار گرفته و تنگه معروف و استراتژیکی هرمز در محدوده آن واقع است. دره‌های موسوم به **تنگ کلمادون** و **تنگ لرد** در دو کیلو متری شمال غربی سوزا قرار دارند که آبریز هر دو با هم یکی شده و به خلیج فارس می‌ریزند ، همچنین تنگ چیرا در شمال این شهر قرار دارد . این شهر سابقه وسیعی در تجارت دریایی در دوران باستان داشته و محدوده تجارت دریایی آن‌ها سواحل آفریقا ، خلیج عدن ، پاکستان ، هندوستان و کشورهای خلیج فارس هست آثار به جا مانده از گمرک قدیمی و انبارهای کالا در سواحل این شهر یکی از بارزترین شواهد می‌باشد .مردم سوزا از قبیله شیزاوی و شوزاوی و الجسمی هستند.

## پوشش گیاهی وحیات و حش
آب و هوای سوزا، گرم و خشک ساحلی است وجود دره‌ها، تنگ‌ها، پوشش گیاهی، حیات و حش و پرندگان دریایی از عناصر جذاب طبیعی این شهر محسوب می‌شوند.
مهم‌ترین آثار تاریخی به جا مانده در نزدیکی این شهر ، گمرک قدیمی این شهر ، 
«سدلیت یا خالصی» در چهار کیلومتری شمال غرب شهر دیرستان و «سدگوران» در جنوب روستای گوران متعلق به دورهٔ ساسانیان است که در مجاورت سوزا قرار دارند.

## جمعیت
جمعیت شهر سوزا طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال 1395 ، برابر با 5707 نفر بوده‌است .مردم بومی از اهل سنت می باشند. نژاد آنان عرب ایرانی است و به زبان عربی خلیجی صحبت می کنند. بسیاری از مردم توانایی صحبت به زبان فارسی نیز دارند.

## مکان های دیدنی شهر سوزا
* پارک ساحلی و ساحل با ماسه‌های طلایی 
* ساختمان قدیمی گمرگ شهر سوزا و اسکه قدیمی پُسابندر
* نخلستانهای کلمادون ، لرد ، چیرا ، گزدون ، بنه گردن و ... که در فصل زمستان سرسبز می شوند و به مکان گردشگری عالی تبدیل می شود . 
* اقامتگاه های سنتی و بومگردی همچون کلبه کهن، گُفاره، خانه دوست، موج، لرد، مون و ...
## اسکله سوزا
موج شکن و اسکله سوزا در سال ۱۳۹۴ کلنگ زنی شد. این طرح به مساحت ۱۱.۳ هكتار ایجاد شد كه بازوی اصلی این طرح ۶۸۰ و بازوی فرعی آن ۴۸۴ متر طول دارد سال۱۳۹۶ افتتاح گردیده است.

## جستارهای وابسته
* فهرست بخش‌های ایران
* استان هرمزگان
* شهرستان قشم

## منابع
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
* زنده دل، حسن، دستیاران. *(مجموعهٔ کتابهای راهنمای جامع ایرانگردی استان هرمزکان) * ج۱. چاپ وانتشار ۱۹۹۸سال میلادی.
* بختیاری، سعید،، * «اتواطلس ایران» *، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.

## پانویس

رده:شهرها و شهرک‌های بندری خلیج فارس
رده:شهرهای استان هرمزگان
رده:شهرهای بندری در ایران
رده:شهرهای شهرستان قشم
رده:مناطق مسکونی ساحلی در ایران
رده:شهرستان قشم
بندر سیریک

**بندر سیریک**، شهری در بخش مرکزی شهرستان سیریک در استان هرمزگان ایران است. این شهر، مرکز شهرستان سیریک است.

**بندر سیریک** در تاریخ ۳۰ **اردیبهشت** ۱۳۷۵ به عنوان شهر و در تاریخ ۱۳۸۶ به مرکز شهرستان ارتقا یافت.

فاصلهٔ شهر **سیریک** تا شهر میناب، ۸۲ کیلومتر و تا شهر بندرعباس، ۲۰۳ کیلومتر است.

## مردم‌شناسی
بیشتر مردم شهر **سیریک**، مسلمان و پیرو مذهب اهل سنت شافعی اند؛ اما اقلیت قابل توجهی از جمعیت شهرستان را هم شیعیان (حدود ۳۰٪) تشکیل می‌دهند و به زبان بلوچی و فارسی سخن می‌گویند.

## جمعیت
بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر **سیریک** برابر با **۵٬۱۳۷** نفر (**۱٬۱۸۲** خانوار) بوده‌است.

## اسکله سیریک
احداث اسکله و بندر چندمنظوره سیریک به عنوان بزرگترین بندر در شرق هرمزگان در سال ۱۳۸۸ کلنگ آن به زمین زده شد و در سال ۱۴۰۲ در سفر شهید سید ابراهیم رئیسی به هرمزگان به بهره‌برداری رسید. با ۵۱ هکتار مساحت و ۳۶ هکتار حوضچه با ۵ اسکله رمپ طراحی و ایجاد شده است این بندر پس مجتمع بندر شهید رجایی دومین بندر بزرگ هرمزگان می باشد. اسکله قدیمی صیادی سیریک در سال ۱۳۶۷ راه اندازی شده بود.در سال ۱۴۰۳ با ورود اولین محموله خودرو وارداتی از امارات کار واردات و صادرات رسما از بندر سیریک آغاز شد.

## جستارهای وابسته
* فهرست شهرهای ایران
* استان هرمزگان
* شهرستان سیریک

## منابع

رده:شهرستان سیریک
رده:شهرهای استان هرمزگان
رده:شهرهای شهرستان سیریک
رده:فانوس‌های دریایی در ایران
قشم (شهر)

**قِشم** یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان قشم در جزیره قشم قرار دارد.
بندانگشتی|250x250پیکسل|قلعه پرتغالی‌ها قشم

## جمعیت
جمعیت **شهر قشم** طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۰٬۶۷۸ نفر بوده‌است.

## جاذبه‌های گردشگری
* **[[قلعه پرتغالی‌ها (قشم)|قلعه پرتغالی‌ها]]**
* **امامزاده سیدمظفر**
بر اساس تحقیقات به‌عمل آمده نسب این امامزاده معلوم نیست به کجا منتهی می‌شود ولی از دوران قدیم در این مکان تا سال ۱۳۷۳ فقط اتاقی با سازه سنگ و گِل قدیمی بود با قبری درون آن که سپس توسط اوقاف مرمت و بازسازی شد و به شکل کنونی درآمده است.
* **دره ستارگان قشم، از بی‌نظیرترین جاهای دیدنی قشم**

یکی از بی‌نظیرترین جاهای دیدنی قشم دره ستارگان است. دره ستارگان مجموعه‌ای از کوه‌ها، دره‌ها و صخره‌هاست. به مرور زمان این کوه‌ها و صخره‌ها بر اثر بارش باران، وزش باد و… تغییر کرده‌است. این تغییر باعث به وجود آمدن اشکال متفاوت در بین کوه‌ها و صخره‌ها شده‌است. شکل‌هایی که گاهی با کمی تصور به موجودات عجیب و غریب و حیوانات شبیه می‌شوند.*'

== نگارخانه ==
<gallery>
پرونده:, Qeshm 1390 (7).jpg|قلعه پرتغالی‌ها قشم
پرونده:جزیره قشم - panoramio (6).jpg
پرونده:میدان حافظ قشم - panoramio.jpg
پرونده:میدان امام قلی خان قشم - panoramio.jpg
پرونده:محل حرکت به قشم اسکله حقانی - panoramio.jpg
Mosque in Qeshm.jpg|مسجدی در قشم
Qeshm City Center 1.jpg|سیتی سنتر ۱
Qeshm City Center 2.jpg|سیتی سنتر ۲
Street in Qeshm.jpg|بلوار ولیعصر یا امام قلی خان، نزدیکی چهارراه پردیس
</gallery>

== جستارهای وابسته ==
* [[فهرست بخش‌های ایران]]
* [[استان هرمزگان]]
* [[شهرستان قشم]]
* [[جزیره قشم]]

== منابع ==
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
* بختیاری، سعید، *«اتواطلس ایران» ''، “ مؤسسه جغرافیایی و کارت‌گرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.

## پانویس

رده:شهرها و شهرک‌های بندری خلیج فارس
رده:شهرهای استان هرمزگان
رده:شهرهای بندری استان هرمزگان
رده:شهرهای بندری در ایران
رده:شهرهای شهرستان قشم
رده:مناطق مسکونی ساحلی در ایران
رده:شهرستان قشم
هرمز (شهر)

چپ|500px|بندانگشتی| ''' نمای هرمز از روی قلعه پرتغالی‌ها '''
**هُرمُز** یکی از شهرهای بخش هرمز شهرستان بندرعباس استان هرمزگان در جنوب ایران است.  شهر هرمز در جزیره هرمز قرار دارد.

## جمعیت
جمعیت **شهر هرمز** طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۸۹۱ نفر بوده‌است.

## منابع
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
* بختیاری، سعید، * «اتواطلس ایران» *، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.

## پانویس

## جستارهای وابسته
* فهرست بخش‌های ایران
* استان هرمزگان
* شهرستان قشم

رده:شهرهای استان هرمزگان
رده:شهرهای شهرستان قشم
رده:جزیره هرمز
رده:شهرهای بندری استان هرمزگان
رده:شهرهای بندری در ایران
رده:مناطق مسکونی در شهرستان بندرعباس
برف‌انبار

**بَرف‌اَنبار** شهری در بخش مرکزی شهرستان فریدونشهر استان اصفهان ایران است.

## جغرافیا
شهر برف‌انبار در دامنه‌های کوه‌های زاگرس قرار گرفته و یکی از شهرهای کوهستانی و برف‌گیر ایران است.
شهرداری این شهر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۸۲ تشکیل شد و این در صورتی بود که دو روستای خمسلو و سنگ باران با هم ادغام شدند و تحت یک نام و یک شهر شدند. شغل بیشتر مردم کشاورزی و دامداری است.

## ورزش
### تکواندو
مردم شهر برف انبار به ورزش تکواندو علاقه دارند در این شهر دو باشگاه مجهز برای ورزش تکواندو وجود دارد

تکواندو یکی از ورزش‌های افتخارآفرین برای این شهر است

### کشتی
برف انبار بنابر گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران واحد اصفهان قطب کشتی استان می‌باشد در این شهر دو باشگاه مجهز کشتی وجود دارد و غریب به ۱۵۰۰ نفر کشتی‌گیر در این شهر وجود دارد که مدال‌های رنگارنگی برای شهر و استان و منطقه خود به ارمغان می‌آورد.

## مفاخر ورزشی
مصطفی یبلویی یکی از مفاخر رشته ورزشی تکواندو در شهر برف انبار و شهرستان فریدونشهر بوده است. ایشان اولین و تنها کسی است که تاکنون به عضویت تیم ملی تکواندو درآمده و در مسابقات جهانی تکواندو از شهر برف انبار موفق به کسب نایب قهرمانی جهان و سومی جهان شد او ۲/۵ سال عضو تیم ملی تکواندو بوده است.

## مردم
شهر از دو مرکز روستایی خمسلو و سنگ باران تشکیل شده و ساکنان محله خمسلو از اقوام ترک و به زبان ترکی صحبت می‌کنند و به زبان فارسی تسلط کامل دارند. چندین خانوار غیربومی ساکن در محله خمسلو که از پشتکوه موگویی به این محله مهاجرت کرده‌اند از ایل موگویی بختیاری می‌باشند. ساکنان محله سنگ باران درگذشته ارمنی بوده‌اند که بتدریج این طبقه اجتماعی به اصفهان مهاجرت نموده ومسلمانان جایگزین آنان شده اند، لذا زبان آنان نیز در بدو امر ارمنی زبان بوده است و پس از مهاجرت آنان، ساکنین جایگزین از زبان محلی که عمدتاً لری و ترکی است بهره میگیرند ودین ساکنین هردو محله اسلام ومذهب آنان شیعه است.

## [[جمعیت‌شناسی ایران|جمعیت]]
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵٬۳۸۲ نفر (۱٬۶۴۴ خانوار) بوده است.

## منابع

رده:شهرستان فریدون‌شهر
رده:شهرهای استان اصفهان
رده:شهرهای شهرستان فریدون‌شهر
رده:ورزش در اصفهان
رده:ورزشکاران آذری اهل ایران
بهاران‌شهر

**بهاران‌شهر** یکی از شهرهای بخش پیربکران شهرستان فلاورجان  استان اصفهان در مرکز ایران است. این شهر از طریق شهر ابریشم متصل به شهر اصفهان  و منطقه ۱۳ اصفهان است.
شهر جدید بهاران از ترکیب چند روستا بصورت یک مجموعه تشکیل شده است که عبارتند از: **باغکومه**،**سهلوان** ،**اجگرد**،**حبیب آباد** و **آب نیل** که بعد از گذشت از شهر کلیشاد و سودرجان به سمت چهارراه آب نیل در سمت راست جاده ای شهر قابل رویت است. این شهر به علت داشتن **خاک حاصل خیز** و **ساحل زاینده رود** **دارای مجموعه ویلا و باغ های فراوان** است.این شهر با جمعیت ۱۱،۲۸۴ نفر (۱۳۹۵) در بخش پیربکران شهرستان فلاورجان قرار دارد.
طرح توسعه شهری در این شهر با هدف جذب بیشتر مردم برای زندگی در این منطقه خوش آب و هوا از سال 1401 آغاز شده است.

## منابع

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.

رده:شهرستان فلاورجان
رده:شهرهای استان اصفهان
رده:شهرهای شهرستان فلاورجان
رده:مناطق مسکونی در شهرستان فلاورجان