عبدالله شهبازی

بندانگشتی|273x273px|شهبازی در ۱۳۹۳|جایگزین=

**عبدالله شهبازی** (زادهٔ ۱۳۳۴ در شیراز) فعال سیاسی و پژوهش‌گر تاریخی است. او (که جزو توابین زندان بوده) به مدت یک دهه مدیریت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، وابسته به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران را به عهده داشت. شهبازی در ارزیابی بسیاری از پژوهشگران یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در ترویج نفرت‌پراکنیِ توطئه‌محور و اقلیت‌ستیزانه در جمهوری اسلامی به‌شمار می‌آید و نقشی محوری در گسترش گفتمان‌های بهائی‌ستیز و یهودی‌ستیز در فضای سیاسی و امنیتی ایران ایفا کرده است.

## زندگی و سمت‌ها
عبدالله شهبازی در سال ۱۳۳۴ در شهر شیراز به دنیا آمد. پدرش حبیب‌الله شهبازی رئیس طوایف کوهمره سرخی و از مالکینی بود که در جریان اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۲ علیه حکومت پهلوی یاغی‌گری کرد و تیرباران شد. پدر عبدالله شهبازی در زمان حیاتش اعلامیه‌ای نیز خطاب به خمینی در سال ۴۲ نوشته بود. از سال ۱۳۴۸ وارد محافل مذهبی- سیاسی انقلابی و هوادار خمینی شد و از شاگردان محی‌الدین حائری شیرازی بود. در تابستان ۱۳۴۹ در چهارده سالگی برای نخستین بار به اتهام پخش اعلامیه مرجعیت خمینی در مجلس ختم محسن حکیم (مسجد نو شیراز) دستگیر شد. وی پس از دو بازداشت دیگر در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱، سرانجام در تابستان ۱۳۵۲ در سن ۱۸ سالگی به اتهام عضویت در گروهی با مرام ضدیت با مقام سلطنت به یک سال و نیم زندان محکوم شد. شهبازی در زندان، تحت تأثیر *[[محمدعلی عمویی|محمدعلی عموئی]]* و *[[عباس حجری]]* و *[[تقی کی‌منش]]* به حزب توده ایران گرایش یافت. او پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۵۴ وارد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران شد.

از این زمان تا پیروزی انقلاب ۵۷، شهبازی به تشکیل یک گروه مخفی با نام «پیگیر» پرداخت و با نورالدین کیانوری، که در آن زمان دبیر دوم و مسئول تشکیلات داخل کشور حزب توده بود، در برلین شرقی ارتباط برقرار کرد. گروه شهبازی، پس از سازمان نوید، دومین گروه مهم مخفی حزب تودهٔ ایران در داخل ایران به‌شمار می‌رفت.

پس از پیروزی انقلاب، شهبازی به عنوان عضو هیئت اجرائیه و سپس یکی از سه دبیر سازمان جوانان حزب تودهٔ ایران منصوب شد و به عضویت هیئت تحریریه مجله دنیا، نشریه تئوریک کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران نیز درآمد. در سال ۱۳۶۱ شهبازی ۲۷ ساله، مسئول شعبه کل انتشارات، معاون شعبه مرکزی آموزش، مسئول شعبه آموزش تهران و مسئول نشریه داخلی تئوریک حزب تودهٔ ایران بود.

در جریان دستگیری رهبران و کادرهای حزب تودهٔ ایران توسط واحد اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در ۱۷ بهمن ۱۳۶۱، شهبازی نیز دستگیر ولی پس از تواب‌شدن، مورد عفو قرار گرفت و آزاد شد و همکاری گسترده‌ای با نهادهای امنیتی آغاز کرد.

شهبازی از اوایل دهه ۱۳۶۰ در عرصه تحقیقات مردم شناختی، تاریخی و سیاسی فعال بود. در سال ۱۳۶۷ مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی را بنیان نهاد و به مدت یک دهه اداره امور پژوهشی این مؤسسه را به دست داشت. این مؤسسه وابسته به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران است. او در سال ۱۳۷۴، به دستور سید علی خامنه‌ای، مرکز اسناد بنیاد مستضعفان و جانبازان را تحویل گرفت و آن را با نام مؤسسه تخصصی مطالعات تاریخ معاصر ایران تجدید سازمان داد. او در این مؤسسه فصلنامه تخصصی *تاریخ معاصر ایران* و ده‌ها طرح پژوهشی از جمله «فهرست نمایه مطبوعات ایران در دوره قاجاریه»، «دانشنامه ایلات و طوایف ایران» و «روزشمار تاریخ ایران در دوره قاجاریه» را طراحی کرد.

شهبازی در هفتمین انتخابات ریاست جمهوری ایران حامی سید محمد خاتمی و در انتخابات نهم ریاست جمهوری از حامیان *[[محمود احمدی‌نژاد]]* بود. در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری هم پس از دیدار با میرحسین موسوی، با نگارش یادداشتی به تجلیل از وی پرداخت و در ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، اندکی پیش از اعلام رسمی نامزدی موسوی، حمایت خود را از او اعلام کرد.

از شهبازی چند نوشتار و مصاحبه در دانشنامه‌ها و مطبوعات ایران منتشر شده است. دو کتاب خاطرات منتشر شده پس از انقلاب (خاطرات ارتشبد حسین فردوست، رئیس دفتر ویژه اطلاعات *[[محمدرضا شاه پهلوی]]* و خاطرات *[[نورالدین کیانوری]]*، دبیر اول حزب توده ایران) ویراسته او است. مهم‌ترین کتاب وی «زرسالاران» است که پنج جلد آن منتشر شده و در مهر ۱۳۸۸ در وبگاه شهبازی نشر اینترنتی یافته. این کتاب در سال ۱۳۸۵ به عنوان «کتاب سال» برگزیده شد.

## نظریه‌های توطئه و اقلیت‌ستیزی
عبدالله شهبازی در محافل پژوهشی و رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران از مهم‌ترین چهره‌ها در تئوریزه‌کردن و ترویج بهائی‌ستیزی و یهودستیزی به‌شمار می‌آید. او به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین نظریه‌پردازان نفرت‌پراکنی علیه اقلیت‌های دینی معرفی شده و نقش مؤثری در شکل‌دهی به این گفتمان داشته است. سابقهٔ همکاری او در جوانی با انجمن حجتیه و سپس پیوندش با نهادهای اطلاعاتی از دههٔ ۱۳۶۰ به بعد، زمینه‌ای فراهم کرد تا تولید و نشر آثار ضدبهائی و ضدیهودی را به‌صورت سازمان‌یافته دنبال کند.

شهبازی در سال ۱۳۶۷ «مؤسسهٔ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی» را بنیان گذاشت و نزدیک به ده سال مدیریت آن را بر عهده داشت. این مؤسسه وابسته به وزارت اطلاعات است و به ارائهٔ روایت‌هایی آمیخته با نفرت در پوششی ظاهراً علمی شهرت دارد.
این مؤسسه بعدها به یکی از مراکز فعال در ترویج انکار هولوکاست تبدیل شد. فصلنامهٔ «مطالعات تاریخی»، شمارهٔ ۱۴ — که توسط این مؤسسه در سال ۱۳۸۵ منتشر شد — به‌طور کامل به انکار هولوکاست اختصاص داشت و مقالاتی همچون «آیا ۶ میلیون نفر کشته شده‌اند: بررسی جمعیت‌شناختی و آماری تعداد یهودیان اروپا»، «کوره‌های حقیقت‌سوزی: بررسی اردوگاه‌های ادعایی مرگ در جریان جنگ جهانی دوم» و «رازِ همهٔ رازها: نگاهی اجمالی به ادعاهای یهودیان در مورد هولوکاست و سودهایی که از آن می‌برند» را منتشر کرد.
همچنین انتشار کتاب «پس‌پردهٔ هولوکاست» تلاشی دیگر از سوی این مؤسسه در جهت بی‌اعتبارسازی این فاجعهٔ مستند تاریخی بود. پژوهشگران این فعالیت‌ها را بخشی از برنامهٔ سازمان‌یافتهٔ جمهوری اسلامی برای مشروعیت‌بخشی به یهودستیزی ایدئولوژیک دانسته‌اند.

شهبازی در دههٔ ۱۳۷۰ مجموعهٔ پنج‌جلدی «زرسالاران یهودی و پارسی، استعمار بریتانیا و ایران» را منتشر کرد. او در این مجموعه، یهودیان و پارسیان را شبکه‌ای جهانی از «زرسالاران» معرفی می‌کند که بنا بر روایت او با بریتانیا، آمریکا و اسرائیل پیوند داشته و در تحولات ایران نقشی توطئه‌آمیز ایفا کرده‌اند. پژوهشگرانی مانند میر لیتواک این اثر را نمونه‌ای بارز از ادبیات مبتنی بر نظریهٔ توطئه و یهودستیزی می‌دانند که به بازتولید الگوهای ضدیهودی در گفتمان رسمی جمهوری اسلامی کمک کرده است.

شهبازی از طرفداران سرسخت این نظریه توطئه است که «زرسالاران یهود» سرنوشت جهان را در دست دارند. او با اینکه به جعلی بودن «پروتکل‌های بزرگان یهود» اذعان دارد، ولی ادعا می‌کند که خودِ یهودیان این سند را جعل کرده‌اند تا بعداً با افشای جعلی بودن آن، هرگونه نظریه دربارهٔ توطئه‌های جهانی خود را بی‌اعتبار جلوه دهند.

گسترهٔ نگاه توطئه‌محور شهبازی در مورد بهائیان چنان وسیع است که حتی آزار سازمان‌یافتهٔ جامعهٔ بهائی توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران ــ که بنا بر گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر نمونه‌ای آشکار از «جنایت علیه بشریت» و نتیجهٔ سیاستی عامدانه برای سلب حقوق آنان است ــ از سوی او به‌عنوان «توطئه‌ای» برای جلب ترحم و طرفداری از بهائیان تعبیر می‌شود.

نظریهٔ توطئهٔ «یهودی–بهایی» علیه ایرانِ شیعی توسط شهبازی دامن مقامات عالی‌رتبهٔ جمهوری اسلامی را نیز می‌گیرد. شهبازی در سال ۱۳۸۶ ادعا کرد که سعید امامی، مقام بلندپایهٔ وزارت اطلاعات که پس از افشای قتل‌های زنجیره‌ای به‌طرزی مشکوک در زندان درگذشت، عامل شبکه‌ای یهودی–بهایی بوده است. او همچنین روح‌الله حسینیان، دوست نزدیک سعید امامی و از چهره‌های نزدیک به محمود احمدی‌نژاد، را بهایی خواند.

دامنهٔ رویکرد توطئه‌محور شهبازی محدود به یهودیان یا بهائیان نبود و به زرتشتیان نیز گسترش یافت. هوشنگ شهابی، استاد دانشگاه بوستون، در نقد خود بر «زرسالاران یهودی و پارسی، استعمار بریتانیا و ایران» می‌گوید:عبدالله شهبازی در پژوهشی چندجلدی دربارهٔ تاریخ جهان، توطئه‌باوریِ جهان‌شمول‌گرا و خاص‌گرا را به‌هم می‌آمیزد. او این تحقیق را با برآمدنِ غرب آغاز می‌کند و گسترش نفوذ غرب را از منظر توطئه‌هایی منسوب به یهودیان و فراماسون‌ها تحلیل می‌کند. یکی از تفاوت‌های رویکرد توطئه‌باورانهٔ بنیادگرایان با مواضع اقلیت‌ستیزانهٔ ملی‌گرایانِ سکولار و محافظه‌کاران آن است که آنان زرتشتیان را نیز آماج حمله قرار می‌دهند، در حالی که از دیدگاه ملی‌گرایان، زرتشتیان «ایرانیانِ حقیقی» به‌شمار می‌روند. بنیادگرایان با نسبت دادن نیات پلید به پارسیانِ هند—که تحت حمایت بریتانیا بودند و با هم‌کیشان ایرانیِ خود ارتباط داشتند—آنان را به امپریالیسم پیوند می‌دهند.شهبازی در مقدمه کتاب «زرسالاران یهودی و پارسی» پیش‌داوری‌های ضدیهودی یا ضدپارسی را انکار می‌کند. وی با ذکر نمونه‌هایی نشان می‌دهد که بررسی پدیده‌هایی مانند «یهودیت مخفی» نباید به تعمیم‌های کلی دربارهٔ همه افراد منجر شود.

## دیدگاه‌ها
### جنجال زمین‌خواری در فارس
روز ۲۲ آذر ۱۳۸۶، شهبازی با ایراد سخنانی در دانشگاه شیراز برخی از مسئولان شهر شیراز را زمین‌خوار نامید. وی با انتشار اسنادی در وبگاه خود و به شکل لوح فشرده اقدام به افشاگری علیه *[[محی‌الدین حائری شیرازی]]*، امام جمعه و نماینده ولی فقیه در شیراز، نموده و حائری شیرازی و فرزندانش و برخی از مقامات محلی در استان فارس را به زمین خواری متهم کرد. سردار عبدالعلی نجفی از فرماندهان سپاه فارس، فرمانده سابق بسیج این استان و فرمانده فعلی سپاه «انصار المهدی» از جمله دیگر کسانی بود که توسط شهبازی به فساد مالی و زمین خواری متهم شدند، شهبازی همچنین *[[مصطفی پور محمدی]]* وزیر سابق کشور را به زمینه‌سازی تشکیل مافیای نفتی و *[[روح‌الله حسینیان]]* از مقامات سابق امنیتی، از دوستان سعید امامی و نماینده آن دوره مجلس شورای اسلامی را به بهایی بودن متهم نمود. در روز نخست از دی ماه همان سال شعبه نهم دادسرای شیراز، شهبازی را به دادگاه فراخواند و شعبه ۵ اداره آگاهی نیروی انتظامی شیراز (ویژه رسیدگی به پرونده‌های قتل) به عنوان مرجع رسیدگی به پرونده تعیین شد. در پاسخ به سخنان شهبازی در دانشگاه شیراز، سازمان منابع طبیعی نیز وی را *زمین‌خوار* نامید.

شهبازی برای پاسخ به این اتهامات در ۸ فروردین ۱۳۸۷ کتابی اینترنتی ۱۴۶۱ صفحه‌ای با عنوان «زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز» بر روی وبگاه شخصی خود قرار داد.

### نظر دربارهٔ قتل‌های زنجیره ای
عبدالله شهبازی معتقد است سعید امامی به همراه دیگر متهمین به هیچ جناحی وابستگی حقیقی نداشته بلکه او از عوامل سابق ساواک در ایران و اف‌بی‌آی در آمریکا بوده که در دوره انقلاب اسلامی از یک سازمان دانشجویی کمونیستی در آمریکا خارج و وارد انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی آمریکا می‌شود تا بتواند با تظاهر به مذهب بعداً به عنوان نفوذی سرویس‌های جاسوسی غربی در انقلاب اسلامی عمل کند. هدف او به تبعیت از سرویس‌های غربی از این قتل‌ها، ایجاد جنگ داخلی در ایران و ضربه زدن به حیثیت جمهوری اسلامی و دستگاه اطلاعات ایران بوده است. او با ذکر نتایج تحقیقات تیم اول پیگیر پرونده قتل‌های زنجیره‌ای که دال بر انحراف جنسی امامی و شرکت او در محافل شیطان‌پرستی و سفرهای محرمانه‌اش به اسرائیل بوده است، معتقد است انتشار ناقص فیلم‌های بازجویی از همسر او و همچنین قتل امامی، به وسیله عوامل نفوذی همکار او با هدف جلوگیری از لو رفتن ارتباطات خارجی آن‌ها انجام شده است. او بدین ترتیب نظر رهبر ایران را در رابطه با عوامل اصلی قتل‌ها تأیید می‌کند. او همچنین معتقد است حادثهٔ ترور میکونوس نیز با طراحی او و با هدف جلوگیری از عادی‌سازی روابط ایران با دولت آلمان و حزب دموکرات کردستان انجام شده است.

در مقابل اکبر خوشکوش، دوست سعید امامی، این روایت شهبازی را داستان‌سرایی می‌خواند و می‌گوید که شهبازی «برای سرپوش گذاشتن به روی جنایت و شکنجهٔ بعضی از مدیران وزارت اطلاعات که دستگیر شده بودند شروع کرد یک کیس بنام اسراییل و بهائیت درست کردن و انحراف از قتل‌های زنجیره‌ای را داستان‌های فروانی سرودن و عاملین شکنجه و قتل‌ها را تبرئه و شکنجه شده‌ها را عامل اسراییل و به بهایت چسباند.»

در دهه ۱۳۷۰، شهبازی به‌عنوان یکی از مروجان اصلی تئوری توطئه «تهاجم فرهنگی» مدعی بود که غرب، به‌ویژه آمریکا، با جذب و تربیت نخبگان ایرانی در پی ضربه‌زدن به جمهوری اسلامی است؛ روایتی که بهانه‌ای برای دستگاه امنیتی فراهم کرد تا سرکوب و کشتار روشنفکران، نویسندگان و هنرمندان را آغاز کند؛ جنایتی که بعدها به «قتل‌های زنجیره‌ای» معروف شد. پس از افشای این قتل‌ها، منتقدان می‌گویند شهبازی با هدایت نهادهای امنیتی به سفیدنمایی این جنایت پرداخت و در کتاب چندجلدی «زرسالاران یهودی و پارسی، استعمار بریتانیا و ایران» مدعی همکاری تاریخی زرتشتیان، فراماسون‌ها، بهائیان و یهودیان تحت هدایت اسرائیل برای آسیب‌زدن به ایران شد؛ کتابی که در سال ۱۳۸۵ «کتاب سال» جمهوری اسلامی شد و سال‌ها برای تقویت احساسات ضدبهائی، ضدیهودی و ضداسرائیلی و تعقیب مخالفان با برچسب‌هایی چون «یهودی مخفی» و «بهائی مخفی» مورد استفاده قرار گرفت.

### نظرات وی پیرامون انفجار شیراز
مقامات دولتی پس از انکار اولیه بمب‌گذاری ۱۳۸۷ در شیراز، پس از چندی بمب‌گذاری را تأیید و اعلام کردند که ۱۲ مظنون را پیش از منفجر کردن کنسولگری روسیه در رشت و چند مکان مذهبی دیگر در قم دستگیر کرده‌اند. شهبازی با بیگناه خواندن افراد بازداشت شده و با یادآوری اطلاعات پیرامون عملکرد سعید امامی (معاون امنیتی وزارت اطلاعات در دولت اول هاشمی رفسنجانی) مدعی شد که در این مورد نیز همچون بمب‌گذاری در حرم علی بن موسی، وزارت اطلاعات در حال پرونده‌سازی برای افراد بیگناه و منحرف کردن پرونده از مسیر واقعی خود است. وی همچنین تصاویری از دو تن از دستگیرشدگان (فرامرز شیخ‌الاسلامی و محمد شاه قطبی) که از سوی وزارت اطلاعات «سلطنت طلب» نامیده شده بودند، را در وبگاه خود منتشر ساخت.

## بازداشت
وی ۲۹ خرداد ۱۳۸۷ به دلیل مطالبی که در رابطه با زمین‌خواری و ارتباط مقامات دولتی در استان فارس با این موضوع نگاشته بود بازداشت گردید. و با وثیقه یکصد میلیون تومانی یکروز بعد آزاد شد. خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایرنا، علت بازداشت وی را شکایت شخصی سردار عبدالعلی نجفی، فرمانده سابق بسیج استان فارس و فرمانده فعلی سپاه انصارالمهدی که حفاظت از محمود احمدی‌نژاد و سایر شخصیت‌های دولتی را بر عهده دارد، اعلام نمود. با اینحال دستگیری شهبازی در زمانی انجام شد که سخنگوی قوه قضائیه مدت کوتاهی پیش از آن از صدور حکم بازداشت ۱۱ تن از حامیان پشت پرده و محرکان عباس پالیزدار خبر داده بود.

## ادعای ترور نافرجام
شهبازی در ۱۸ تیر ۱۳۸۷ طی نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد مدعی شد در یکی از خیابان‌های شیراز چند خودرو قصد ترور وی را داشته‌اند.

## دادگاه و زندان
در پی شکایت افرادی چون عبدالعلی نجفی، فرمانده سابق «سپاه انصار المهدی» که توسط عبدالله شهبازی به همکاری با حائری شیرازی در زمین خواری در استان فارس متهم شده بود، پرونده‌ای برای شهبازی در تاریخ ۷ آذر ۱۳۸۹، در دادگاه باز شد. این اتهامات در کتاب «زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز» عنوان شده بود.

در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ اولین جلسه دادگاه شهبازی به خاطر نگارش کتاب «*زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز*» در دادگاه عمومی جزایی شیراز آغاز شد. وی در دادگاه بدوی به اتهام «تهمت و افترا و توهین و نشر اکاذیب» به پنج ماه حبس تعزیری محکوم شد که درخواست تجدید نظر کرد. شعبه ۱۶ دادگاه تجدیدنظر شیراز مجازات او را به هفده ماه زندان قطعی تشدید کرد.

شهبازی در وب سایت خود ضمن انتقاد از حکم صادر شده نوشت که دادگاه تجدید نظر حتی او را برای شنیدن دفاعیاتش احضار نکرده است. وی در ادامه ضمن دفاع از محتویات کتاب «*زمین و انباشت ثروت*» نوشت: «اگر محکمه صالحه‌ای به‌طور علنی برگزار می‌شد از بند بند مندرجات کتابم دفاع می‌کردم و از جمله نقش مخرب آقای حائری و کارگزاران او، از جمله سردار عبدالعلی نجفی، را در گسترش تباهی و فساد اقتصادی و اخلاقی در فارس ثابت می‌کردم. افسوس، که برخی مقامات متنفذ قضایی فارس با کانون‌های فاسد مالی، که در کتاب من نام‌شان ذکر شده، پیوند عمیق دارند و در سه سال اخیر این امر برایم به یقین بدل شده است.»

روز دوشنبه (۳۰ آبان ۱۳۹۰) / (۲۱ نوامبر ۲۰۱۱)، شهبازی بازداشت و فردای آن روز به زندان عادل آباد شیراز تحویل داده شد.

در روز شنبه، ۱۸ شهریور ۱۳۹۱/ ۸ سپتامبر ۲۰۱۲، عبدالله شهبازی پس از طی بیش از نیمی از دوره محکومیت خود یعنی ۹ ماه و ۱۹ روز آزاد شد.

## آثار
* بیشتر بدانیم: مبانی دانش انقلابی برای نوآموزان (۱۳۶۰)
* ایل ناشناخته – پژوهشی در کوه نشینان سرخی فارس (۱۳۶۶)
* کودتای نوژه(۱۳۶۷)
* شناخت و سنجش مارکسیسم (احسان طبری) (۱۳۶۸)
* مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر (۱۳۶۹)
* ظهور و سقوط سلطنت پهلوی در دو جلد:جلد اول: خاطرات ارتشبد سابق حسین فردوست، جلد دوم: جستارهایی از تاریخ معاصر ایران(۱۳۶۹)
* حزب توده: از شکل‌گیری تا فروپاشی، ۱۳۲۰–۱۳۶۸ (جلد اول ۱۳۷۰، متن کامل بدون ذکر نام نویسنده، ۱۳۸۷)
* خاطرات نورالدین کیانوری (۱۳۷۱)
* خاطرات ایرج اسکندری (۱۳۷۲)
* مطالعات سیاسی [مجموعه مقالات در دو جلد] (۱۳۷۰، ۱۳۷۲)
* نظریه توطئه، صعود سلطنت پهلوی و تاریخ‌نگاری جدید در ایران (۱۳۷۷)
* زرسالاران یهودی و پارسی، استعمار بریتانیا و ایران (۵ جلد، ۱۳۸۳–۱۳۷۷). شهبازی مکرراً وعده داده که جلدهای بعدی این مجموعه را در زمان مناسب منتشر خواهد کرد.
* یادداشت‌های روزانه حسین میرممتاز: زندگی روزمره در ایران زمان رضا شاه (۱۳۷۲، ۱۳۸۳)
* زندگی و زمانه علی دشتی (۱۳۸۶)
* زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز (۱۳۸۷) http://www.shahbazi.org/Oligarchy/index.htm
* کودتای بیست و هشت مرداد (۱۳۸۷)
* مریمیه: از فریتیوف شوان تا سید حسین نصر. ویرایش اول: نشر اینترنتی (۱۳۹۲)، ویرایش دوم: نشر چاپی (۱۳۹۳)
* نظریه توطئه و فقر روش‌شناسی در تاریخ‌نگاری معاصر ایران (۱۳۹۳)
* دین و دولت در اندیشه سیاسی (۱۳۹۴)
* سرویس‌های اطلاعاتی، فرقه‌های رازآمیز و ایران (۱۳۹۷)
* مقاله «اولین و دومین زندان من»، مجله طنز سه‌نقطه، ش۳۸.

## جستارهای وابسته
* فهرست تاریخ‌نویسان ایرانی
* مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی
* سریال مدار صفر درجه
* زندانی سیاسی

## پانویس

## منابع
* مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی
* عبدالله شهبازی، زمین و انباشت ثروت، بخش سوم، «از کودکی تا امروز»

## پیوند به بیرون

* وبگاه شهبازی
* مصاحبهٔ عبدالله شهبازی دربارهٔ تاریخ‌نگاری پس از انقلاب اسلامی ایران وبگاه خانه کتاب اشا
* یک افشاگر دیگر دستگیر شد
* «سرویسهای اطلاعاتی و انقلاب اسلامی ایران»، مقاله‌ای از شهبازی

رده:اعضای حزب توده ایران
رده:افراد زنده
شهبازی، عبدالله
رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران
شهبازی، عبدالله
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تهران
رده:روزنامه‌نگاران تاریخی اهل ایران
شهبازی، عبدالله
رده:زادگان ۱۹۵۵ (میلادی)
رده:کارمندان وزارت اطلاعات
رده:محکومان به نشر اکاذیب در ایران
رده:ویراستاران اهل ایران
رده:اهالی شیراز