فیلم اسلشر

بندانگشتی|کاسپلی ای از فیلم Friday the 13th
**فیلم سلاخی** یا **فیلم اسلشر**  ژانری از فیلم‌های ترسناک است که در آن، قاتلی که معمولاً دچار مشکلات روانی است با استفاده از ابزار تیغه‌ای یک یا چند قربانی را به قتل می‌رساند. هدف کلی این فیلم‌ها به تصویر کشیدن خشونت است. اگرچه ممکن است اصطلاح «اسلشر» گهگاه به‌طور غیررسمی به‌عنوان یک اصطلاح عمومی برای هر فیلم ترسناکی که شامل قتل باشد، به کار رود، تحلیل‌گران فیلم به مجموعهٔ مشخصی از خواص اشاره می‌کنند که فیلم‌های اسلشر را از سایر زیر ژانرهای ترسناک دیگر مانند فیلم‌های اسپلتر و وحشت روان‌شناختی متمایز می‌کند.

منتقدان از فیلم‌های ایتالیایی *[[جالو]]* و فیلم‌های ترسناک روان‌شناختی مانند *[[چشم‌چران (فیلم)|چشم‌چران]]* (۱۹۶۰) و *[[روانی (فیلم ۱۹۶۰)|روانی]]* (۱۹۶۰) به عنوان تأثیرات اولیه یاد می‌کنند. این ژانر بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ در دوره‌ای به اوج خود رسید که از آن به عنوان «عصر طلایی» فیلم‌های اسلشر یاد می‌شود. برخی از فیلم‌های اسلشر برجسته *[[کشتار با اره‌برقی در تگزاس]]* (۱۹۷۴)، *[[کریسمس سیاه (فیلم ۱۹۷۴)|کریسمس سیاه]]* (۱۹۷۴)، *[[هالووین (فیلم ۱۹۷۸)|هالووین]]* (۱۹۷۸)، *[[جمعه سیزدهم (فیلم ۱۹۸۰)|جمعه سیزدهم]]* (۱۹۸۰)، *[[کابوس در خیابان الم (فیلم ۱۹۸۴)|کابوس در خیابان الم]]* (۱۹۸۴)، *[[بازی بچگانه (فیلم ۱۹۸۸)|بازی بچگانه]]* (۱۹۸۸)، *[[کندی‌من (فیلم ۱۹۹۲)|کندی‌من]]* (۱۹۹۲)، *[[جیغ (فیلم)|جیغ]]* (۱۹۹۶) و *[[می‌دانم تابستان پیش چه کردی]]* (۱۹۹۷) هستند. بسیاری از فیلم‌های اسلشر که دهه‌های پیش اکران شدند همچنان طرفداران فرقه‌ای را به خود جلب می‌کنند. بخش‌های اصلی اسلشر را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد: دوره کلاسیک (۱۹۷۴–۱۹۹۳)، خود ارجاعی (۱۹۹۴–۲۰۰۰) و چرخه نئو اسلشر (۲۰۰۱–۲۰۱۳).

## تعریف
فیلم‌های اسلشر معمولاً از یک فرمول خاص پیروی می‌کنند: یک اقدام اشتباه گذشته باعث آسیب شدیدی می‌شود که با بزرگداشت یا سالگردی تقویت می‌شود که قاتل را دوباره فعال می‌کند یا الهام می‌بخشد. این فیلم‌ها که حول سکانس‌های *یواشکی تعقیب کردن* و *قتل* ساخته شده‌اند، بر احساسات مخاطب از کاتارسیس، تفریح، و جابه‌جایی که مربوط به لذت جنسی است، تکیه می‌کنند.

## تروپ‌های رایج
بندانگشتی|تروپ‌های رایج
آخرین دختر داستان در مطالعات فیلم به عنوان یک زن جوان (گاهی یک مرد جوان) مورد بحث قرار می‌گیرد که در پایان فیلم با پیشرفت‌های قاتل روبرو می‌شود. لوری استرود (جیمی لی کرتیس)، قهرمان در *هالووین*، نمونه‌ای از یک دختر پایانی معمولی است. دختران آخر اغلب، مانند لوری استرود، باکره‌ها در میان نوجوانان فعال جنسی هستند.

چندین شخصیت شرور از فیلم‌های اسلشر طوری رشد کردند که خواص شخصیت اصلی داستان را گرفتند، این فیلم‌ها به جای قربانیان قتل، تلاش‌های مستمر یک شرور را دنبال می‌کرد (به عنوان مثال، مایکل مایرز، فردی کروگر، جیسون وورهیس، چاکی، و صورت‌چرمی).  سیدنی پرسکات (نیو کمپبل) قهرمان سری فیلم‌های ''جیغ'' یکی از موارد نادر است که در آن فیلم قهرمان خود را دنبال می‌کند تا چهره شبح قاتل نقاب‌دار، که هویتش از فیلمی به فیلم دیگر تغییر می‌کند و تنها در پایان هر ورودی آشکار می‌شود.

## جستارهای وابسته
* رده:فیلم‌های اسلشر
* فهرست‌های فیلم‌های ترسناک

## منابع

رده:تعلیق (روایت)
رده:ژانرهای سینمایی
رده:سبک‌ها
رده:فیلم‌های اسلشر
رده:فیلم‌های ترسناک بر پایه سبک
رده:فیلم‌های ترسناک
رده:گونه‌های فیلم
رده:گونه‌های مهیج
رده:مناقشه‌های وقاحت در سینما
رده:مهیج
رده:فیلم در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:مدها و تمایلات دهه ۱۹۸۰
رده:فیلم در دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
رده:فیلم در دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم در دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم در دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم در دهه ۲۰۲۰ (میلادی)
رده:هنر پست‌مدرن