اریک رومر

**اریک رومر**  (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۲۰ – درگذشتهٔ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۰) کارگردان نامی موج نو فرانسوی بود. رومر در طول پنج دهه فعالیت هنری، ۲۴ فیلم سینمایی کارگردانی کرد.

## زندگی و کارنامه
بندانگشتی|مقبره اریک رومر
اریک رومر با نام اصلی **ژان ماری موریس هنری شیرر** در سال ۱۹۲۰ در شهر نانسی فرانسه در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد، بعدها به پاریس نقل مکان کرد و ابتدا به تدریس ادبیات فرانسه و سپس روزنامه‌نگاری پرداخت. رومر در سال ۱۹۴۶ اولین و تنها رمان خود با عنوان «الیزابت» را منتشر کرد.
اریک رومر بعدها با ورود به عرصه نقد سینمایی قدم به جهان فیلم و سینما گذاشت. او در دو نشریه سینمایی فعالیت داشت.

در همین زمان بود که او نام «اریک رومر» را تحت تأثیر اریک فون اشتروهایم کارگردان اتریشی‌تبار، و ساکس رومر رمان‌نویس انگلیسی، برای خود برگزید.

### نقدنویسی
رومر نقدنویسی را با نشریه «گازت دو سینما» آغاز کرد و بعدها این کار را در نشریه معتبر کایه دو سینما دنبال کرد و به همراه سه همکارش، ژان لوک گدار، ژاک ریوت، و فرانسوا تروفو به نقد سینمایی پرداخت. سینمای «موج نو فرانسه» زاده همین همکاری‌ها و نقدهاست.
اریک رومر در طول پنج دهه فعالیت خود بیش از پنجاه فیلم کوتاه و بلند کارگردانی کرد. اولین فیلم او «علامت شیر» نام دارد که در سال ۱۹۵۹ تولید شد.

از فیلم‌های بلند رومر می‌توان به *عشق در بعدازظهر*، *[[پائولین در ساحل]]*، *ازدواج خوب* و *همسر خلبان* اشاره کرد. فیلم‌های او بارها جوایز جشنواره‌های جهانی از جمله جشنواره برلین، ونیز و کن را به خود اختصاص دادند.

### سبک و مضمون
رومر خود فیلم‌هایش را به رمان شبیه می‌دانست. از ویژگی‌های بارز فیلم‌های او، شخصیت‌محوری و استفاده از دیالوگ‌های طولانی غالباً متکی بر پیچیدگی‌های روابط زن و مرد است.
در فیلم‌های رومر، به‌طور کلی زندگی افرادی به تصویر کشیده شده‌است که علی‌رغم هوش و مهارت سخنوری همواره در دستیابی به امیال خود ناموفق هستند. تضاد میان رفتار و گفتار افراد از دیگر خصوصیات بارز فیلم‌های رومر است.
فیلم‌های رومر در مقایسه با آثار گدار و تروفو ساده و عاری از زرق و برق هستند، اما کارهای او نیز همچون این دو همواره پیرامون روابط انسانی می‌گردد و با روایاتی از عشق و خیانت درهم آمیخته‌است.
فیلم‌های رومر با تصویر کردن لحظات عاشقانه، مثلث‌های عشقی و جوانان خوش سیما، داستانی به ظاهر ساده از زندگی روزمره مردم عادی تصویر می‌کرد اما در لایه‌های زیرین این روایت، مفاهیمی عمیق و جدی وجود داشت.
آخرین فیلم اریک رومر با عنوان «داستان عاشقانه آستریا و سلادون» در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.

### درگذشت
اریک رومر در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۰ در بیمارستانی در پاریس درگذشت.

## جوایز و افتخارات
رومر در سال ۲۰۰۱ جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز را برای دستاوردهای طول عمرش به دست آورد.

## فیلم‌شناسی
* *شش حکایت اخلاقی* شامل:
# *[[دختر نانوای مونسو]]* (۱۹۶۳)
# *[[حرفه سوزان]]* (۱۹۶۳)
# *[[کلکسیونر]]* (۱۹۶۷)
# *[[شب من نزد مود]]* (۱۹۶۹)
# *[[زانوی کلر]]* (۱۹۷۰)
# *[[عشق در بعدازظهر (فیلم ۱۹۷۲)|عشق در بعدازظهر]]* (۱۹۷۲)
* *[[پائولین در ساحل]]* ۱۹۸۳
* *[[پرتو سبز (فیلم)|پرتو سبز]]* (۱۹۸۶)
* *[[دوست دوست من]]* (۱۹۸۷)
* *[[یک قصه بهاری]]* ۱۹۹۰
* *[[داستان زمستان]]* ۱۹۹۲
* *داستان تابستان* (۱۹۹۶)
* *داستان پاییز* (۱۹۹۸)

## پانویس

## منابع
* 

## پیوند به بیرون
* 


رده:افراد فرانسوی آلمانی‌تبار
رده:برندگان جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردانی
رده:برندگان شیر طلایی بهترین کارگردانی
رده:درگذشتگان ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:رمان‌نویسان مرد اهل فرانسه
رده:روزنامه‌نگاران اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:فرانسوی‌های عضو کلیسای کاتولیک روم
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل فرانسه
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل فرانسه
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد
رده:کارگردانان فیلم آلمانی‌زبان
رده:کارگردانان فیلم اهل فرانسه
رده:مدفونان در گورستان مونپارناس
رده:منتقدان فیلم اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد اهل فرانسه