سرگئی راخمانینف

**سرگئی واسیلیویچ راخمانینف (رحمانف)**  (زادهٔ یکم آوریل ۱۸۷۳، بر اساس تقویم گرگوری یا ۲۰ مارس ۱۸۷۳، بر اساس تقویم یولیانی – درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۴۳) نوازندهٔ پیانو و آهنگساز روس بود. راخمانینف در خانواده‌ای علاقه‌مند به موسیقی متولد گردید و در سن ۴ سالگی نواختن پیانو را فرا گرفت. در سال ۱۸۹۲ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل شد و در همین سال‌ها چندین قطعه پیانو و قطعات ارکستری تصنیف نمود. در سال ۱۸۹۷، پس از واکنش‌های انتقادی منفی به نخستین سمفونی‌اش با نام سمفونی شماره ۱، راخمانینف به مدت ۴ سال در افسردگی به سر برد و پس از طول درمان موفقیت‌آمیز، تصنیف کنسرتو پیانو شمارهٔ ۲ خودش را در سال ۱۹۰۱ آغاز نمود که این مرتبه بازخورد بسیار مثبتی به همراه داشت و باعث شهرت وی گشت. پس از انقلاب روسیه، راخمانینف و خانواده‌اش روسیه را ترک کردند و در سال ۱۹۱۸ در ایالات متحده مستقر شدند.

راخمانینف در بسیاری موارد به عنوان یکی از بهترین پیانیست‌های زمان خویش و به عنوان آهنگساز، یکی از آخرین نمایندگان بزرگ موسیقی رمانتیک در موسیقی کلاسیک روسیه بود. تأثیرات اولیه از چایکوفسکی و کورساکف و دیگر آهنگسازان روس، باعث ایجاد لهجه‌ای کاملاً شخصی که شامل بیان رسمی تغزلی، رسانندگی وسیع و نبوغ اساسی شد، که وجوه تمایز رنگ‌بندی ارکستر هستند. راخمانینف سرانجام در سال ۱۹۴۳ در کالیفرنیا درگذشت.

## زندگی
راخمانینف در خانواده ای از اشراف روسی در امپراتوری روسیه بدنیا آمد. شجره خانوادگی ادعا می‌کند که از یک واسیلی افسانه ای، با نام مستعار «**رحمان**»، نوه استفان سوم مولداوی است. خانواده راخمانینوف تمایلات قوی موسیقایی و نظامی داشتند. پدربزرگ پدری او، آرکادی الکساندرویچ، موسیقیدانی بود که از جان فیلد آهنگساز ایرلندی درس خوانده بود. پدرش، واسیلی آرکادیویچ راخمانینف (۱۸۴۱–۱۹۱۶)، یک افسر ارتش بازنشسته و پیانیست آماتور بود که با لیوبوف پترونا بوتاکووا (۱۸۵۳–۱۹۲۹)، دختر یک ژنرال ثروتمند ارتش که پنج ملک به عنوان بخشی از جهیزیه خود به او داد، ازدواج کرد. این زوج سه پسر داشتند: ولادیمیر، سرگئی و آرکادی و سه دختر. یلنا، سوفیا و باربارا؛ سرگئی فرزند سوم آنهاست.

راخمانینف در چهار سالگی آموزش پیانو و موسیقی را که توسط مادرش سازماندهی شده بود آغاز کرد. او متوجه توانایی او در بازتولید قسمت‌هایی از حافظه بدون اشتباه شد. با شنیدن خبر استعداد پسر، آرکادی به او پیشنهاد داد که آنا اورناتسکایا، معلم و تازه فارغ‌التحصیل کنسرواتوار سن پترزبورگ را استخدام کند تا با خانواده زندگی کند و به سرگئی جوان آموزش رسمی پیانو بدهد.

### مرگ
در اوایل سال ۱۹۴۲، پزشک راخمانینف به او توصیه کرد که برای بهبود سلامتی‌اش پس از ابتلا به بیماری اسکلروز، کمردرد، نورالژی، فشار خون بالا و سردرد، به آب و هوای گرم‌تری نقل مکان کند. پس از اتمام آخرین جلسات ضبط استودیویی خود در این مدت در ماه فوریه،  نقل مکان آن‌ها به لانگ آیلند به دلیل علاقه بیشتر راخمانینوف و همسرش به کالیفرنیا لغو شد و در ماه مه در خانه‌ای اجاره‌ای در جاده تاور در بورلی هیلز ساکن شدند.   در ماه ژوئن، آنها خانه‌ای در خیابان ۶۱۰ نورث الم درایو در بورلی هیلز خریداری کردند که در نزدیکی محل زندگی هوروویتس بود، کسی که اغلب به دیدار راخمانینف می‌رفت و با او دوئت پیانو اجرا می‌کرد. 

در سال ۱۹۴۳ راخمانینف به نوع تهاجمی ملانوم مبتلا شد. همسرش راخمانینف را به خانه برد و در آنجا با دخترش ایرینا دیدار کرد.  آخرین حضور او به عنوان تک‌نواز کنسرتو، با نواختن کنسرتو پیانوی شماره یک بتهوون و *راپسودی او روی تم پاگانینی*، در ۱۱ و ۱۲ فوریه با ارکستر سمفونی شیکاگو به رهبری هانس لانگه (Hans Lange)بود،  و در ۱۷ فوریه، در دانشگاه تنسی در ناکسویل، تنسی، آخرین تکنوازی (recital) خود را به عنوان پیانیست اجرا کرد.   

سلامت راخمانینف در آخرین هفته مارس ۱۹۴۳ به سرعت رو به وخامت گذاشت. او اشتهایش را از دست داد، درد مداومی در بازوها و پهلوهایش داشت و نفس کشیدن برایش به‌طور فزاینده‌ای دشوار شد. در ۲۶ مارس، آهنگساز از هوش رفت و دو روز بعد در خانه‌اش در بورلی هیلز، در سن ۶۹ سالگی درگذشت. 

مراسم تشییع جنازه او در کلیسای ارتدکس روسی مریم مقدس در سیلور لیک برگزار شد.  راخمانینف در وصیت‌نامه خود آرزو داشت در گورستان نوودویچی در مسکو، جایی که اسکریابین، تانیف و چخوف دفن شده بودند، به خاک سپرده شود، اما تابعیت آمریکایی او این امر را غیرممکن ساخت.  در عوض، او در گورستان کنسیکو در والهالا، نیویورک به خاک سپرده شد. 

بندانگشتی|نگاره‌ای از راخمانینف

## آثار
از آثار معروف او می‌توان به پیانو کنسرتو شمارهٔ ۲ و پیانو کنسرتو شمارهٔ ۳ و همچنین یک راپسودی برای ارکستر و پیانو براساس یکی از کاپریس‌های پاگانینی به نام راپسودی بر اساس تمی از پاگانینی، سمفونی شماره ۲ و همین‌طور اتودهای تابلو برای پیانو او اشاره کرد.

معروفترین اپرای وی الکو نام دارد.

## بهترین مفسر
از دید خود راخمانینف بهترین کسی که موسیقی او را به خوبی می‌نوازد و از تفسیر خوبی دارد، ولادیمیر هوروویتس است.

## نگارخانه

پرونده:Rachmaninov.jpg


## منابع

* Geoffrey Norris. "Rachmaninoff, Serge. " In Grove Music Online

## کتاب‌ها
* 

## پیوند به بیرون

* بنیاد سرگئی راخمانینوف و شبکه راخمانینوف

**اجرا و ضبط‌ها:**
* خاطرات عملکرد سرگئی راخمانینوف
* 
* 7 ضبط شده سرگئی راخمانینوف در دیسکوگرافی ضبط‌های تاریخی آمریکایی.

**نمرات موسیقی:**
* 
* 
* Free scores 
* 
* 

**دیگر لینک‌ها:**
* آرشیو سرگئی راخمانینوف، ۱۸۷۲-۱۹۹۱ در کتابخانه کنگره
* 

رده:آهنگسازان اپرا اهل روسیه
رده:آهنگسازان اپرای مرد
رده:آهنگسازان امپراتوری روسیه
رده:آهنگسازان اهل روسیه
رده:آهنگسازان پیانو
رده:آهنگسازان رمانتیک اهل روسیه
رده:آهنگسازان کلاسیک اهل روسیه
رده:آهنگسازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
رده:آهنگسازان کلاسیک مرد اهل روسیه
رده:آهنگسازان موسیقی کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
رده:آهنگسازان موسیقی کلاسیک کلیسایی
رده:آهنگ‌سازان کلاسیک اهل روسیه
رده:اعضای افتخاری انجمن رویال فیلارمونیک
رده:افراد دارای تابعیت ایالات متحده آمریکا
رده:اهالی امپراتوری روسیه مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:پیانیست‌های کلاسیک مرد
رده:دانش‌آموختگان کنسرواتوار سنت پیترزبورگ
رده:دانش‌آموختگان کنسرواتوار مسکو
رده:درگذشتگان ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان پوست
رده:درگذشتگان به علت سرطان در کالیفرنیا
رده:درگذشتگان به علت ملانوما
رده:رهبران ارکستر اهل روسیه
رده:رهبران ارکستر سده ۱۹ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر سده ۲۰ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر مرد
رده:زادگان ۱۸۷۳ (میلادی)
سرگئی راخمانینف
رده:مدال‌های طلای انجمن رویال فیلارمونیک
رده:مسیحیان ارتدکس روسیه
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۱۹ (میلادی)
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل روسیه
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو اهل روسیه
رده:نوازندگان پیانو کلاسیک اهل روسیه
رده:نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو مرد