جو ماسریا

**جو ماسریا** یک از موفق‌ترین عناصر مافیا در دهه بیست قرن بیستم بود.

قبل از رسیدن به مقام ریاست، او یکی از اعضای باند مورلو بود. قبل از ممنوع شدن این باند، او و پیتر مورلو بنیان‌گذار باند اقدام به تشکیل آن کردند. باند مورلو یکی از بزرگ‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین باندهای تبهکار در آمریکا به‌حساب می‌آمد.

جو ماسریا در ۱۷ ژانویه ۱۸۸۶ در منفی (کومونه) سیسیل ایتالیا متولد شد و در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ میلادی، در سن ۴۵ سالگی در آمریکا کشته شد.
## زندگینامه
جوزپه ماسریا در ۱۷ ژانویه ۱۸۸۶ در منفی، استان آگریجنتو، سیسیل، در خانواده‌ای خیاط متولد شد. در جوانی به شهر مارسالا، در استان تراپانی نقل مکان کرد. ماسریا در سال ۱۹۰۲ وارد ایالات متحده شد. سپس او عضوی از خانواده تبهکار مورلو مستقر در هارلم و بخش‌هایی از ایتالیای کوچک در جنوب منهتن شد. ماسریا با دیگر رؤسای آن خانواده مافیایی مانند گائتانو رینا هم‌دوره بود. در سال ۱۹۰۹، ماسریا به جرم سرقت محکوم و به حبس تعلیقی محکوم شد. در ۲۳ مه ۱۹۱۳، ماسریا به جرم سرقت درجه سه به چهار تا شش سال زندان محکوم شد.

با پایان دهه 1910، ماسریا و رئیسشان، سالواتوره دآکیلا، برای قدرت در نیویورک رقابت می‌کردند. در اوایل دهه 1920، آنها با یکدیگر در جنگ بودند. در سال 1920، ماسریا لاکی لوچیانو را به عنوان یکی از تفنگداران خود استخدام کرد. دآکیلا همچنین یک تفنگدار به نام اومبرتو والنتی داشت که برای او کار می‌کرد و به او دستور داد ماسریا را بکشد. در 8 مه 1922، رئیس خانواده تبهکار مورلو/ترانووا، وینچنزو ترانووا، در تیراندازی از داخل خودرو در نزدیکی خانه‌اش در خیابان 116 شرقی کشته شد. اعتقاد بر این بود که والنتی شخصاً مسئول این حادثه بوده است. ساعاتی بعد، سیلوا تاگلیاگامبا، معاون رئیس ترانووا، در منهتن جنوبی توسط والنتی و افراد مسلحی که برای او کار می‌کردند، به طرز مهلکی زخمی شد. آن شب، والنتی و برخی از افرادش به رئیس جدید خانواده رقیب ترانووا، ماسریا، حمله کردند. والنتی ماسریا و محافظانش را در خیابان گرند «در نزدیکی ستاد پلیس» پیدا کرد. ماسریا فرار کرد، اما افراد مسلح چهار مرد و دو زن را به ضرب گلوله کشته بودند. ماسریا تپانچه خود را به بیرون پرتاب کرد و هنگام فرار از صحنه دستگیر شد.

در 9 آگوست 1922، ماسریا از آپارتمان خود در خیابان دوم پلاک 80 بیرون آمد و توسط دو مرد مسلح که به سمت او آتش گشودند، مورد هجوم قرار گرفت. ماسریا در حالی که مردان مسلح در تعقیب او بودند، وارد فروشگاهی در خیابان دوم پلاک 82 شد. آنها از پنجره جلویی به بیرون شلیک کردند و به داخل فروشگاه تیراندازی کردند. مردان مسلح از خیابان دوم به سمت یک ماشین فرار که درست در گوشه خیابان پنجم شرقی در حال حرکت بود، فرار کردند. مردان مسلح در حالی که ماشین با سرعت در خیابان پنجم شرقی به سمت بووری در حرکت بود، روی تخته‌های مخصوص دویدن پریدند. سپس مردان مسلح از میان جمعیت عبور کردند و به طور تصادفی به سمت محاصره شلیک کردند و شش مرد را زخمی کردند. ماسریا از این حادثه جان سالم به در برد و توسط پلیس در اتاق خواب طبقه بالا در حالی که دچار شوک ناشی از گلوله شده بود، پیدا شد. او گیج روی تختش نشسته بود و دو سوراخ گلوله روی کلاه حصیری‌اش که هنوز بر سر داشت، دیده می‌شد. این حادثه باعث شد ماسریا در میان گانگسترها به عنوان «مردی که می‌تواند از گلوله‌ها جاخالی دهد» احترام جدیدی کسب کند و همزمان با افول شهرت داکیلا، اعتبار او نیز افزایش یافت.چهل و هشت ساعت بعد، در 11 آگوست، والنتی در جلسه‌ای در کافه‌ای در گوشه خیابان دوم و خیابان دوازدهم شرقی شرکت کرد، جایی که هنگام تلاش برای فرار به قتل رسید.

ماسریا رئیس خانواده مورلو شد و به عنوان "جو رئیس" شناخته می‌شد و جوزپه مورلو مشاور او بود.

سالواتوره د آکیلا در 10 اکتبر 1928 کشته شد. ماسریا، رهبر باندی که از دل خانواده قدیمی تبهکار مورلو ظهور کرده بود، در زمستان همان سال به عنوان رئیس جدید مافیا جایگزین د آکیلا شد. پس از ارتقاء او، ماسریا شروع به اعمال فشار بر سایر باندهای مافیایی برای دریافت خراج کرد. سایر گانگسترها او را به سازماندهی قتل‌های گاسپار میلاتزو در دیترویت و گائتانو رینا در برانکس در سال 1930 متهم کردند. نیکولو شیرو سعی کرد استراتژی بی‌طرفی را که در برخورد با د آکیلا استفاده می‌کرد، در مورد ماسریا نیز تکرار کند، اما با مخالفت شدید سالواتوره مارانزانو و استفانو ماگادینو، رئیس بوفالو، مواجه شد. ماسریا ادعا کرد که شیرو مرتکب تخلف شده است و از شیرو خواست که 10،000 دلار به او بپردازد و از رهبری خانواده مافیایی خود کناره‌گیری کند. شیرو این درخواست را پذیرفت. کمی بعد، ویتو بون‌ونتره در 15 ژوئیه 1930 در خانه‌اش به قتل رسید. این امر منجر به ارتقای مارانزانو به ریاست باند و درگیری با ماسریا و متحدانش شد که به جنگ کاستلامارسه معروف است.

در طول جنگ کاستلامارس، بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۱، ماسریا و مورلو علیه یک گروه رقیب مستقر در بروکلین به رهبری سالواتوره مارانزانو و جوزف بونانو جنگیدند. مورلو، که در بازی قتل دستی قدیمی داشت، به عنوان "رئیس جنگ" و مشاور استراتژیک ماسریا منصوب شد.

مورلو، یکی از اولین قربانیان جنگ، به همراه همکارش جوزف پریانو در ۱۵ آگوست ۱۹۳۰، هنگام جمع‌آوری رسیدهای نقدی در دفتر خود در هارلم شرقی، کشته شد. جوزف والاچی، اولین مرد ساخته شده در مافیای آمریکا که شواهد ایالتی را ارائه داد، قاتل مورلو را به عنوان یک فرد مسلح کاستلامارس که او را با نام "باستر از شیکاگو" می‌شناخت، شناسایی کرد.

## مرگ

در یک معامله پنهانی با مارانزانو، لاکی لوچیانو موافقت کرد که در ازای دریافت ریاست گروه ماسریا و تبدیل شدن به دومین فرمانده مارانزانو، مرگ رئیس خود، ماسریا، را طراحی کند. جو آدونیس به جناح ماسریا پیوسته بود و وقتی ماسریا از خیانت لوچیانو باخبر شد، برای کشتن لوچیانو به آدونیس مراجعه کرد. با این حال، آدونیس در عوض به لوچیانو در مورد نقشه قتل هشدار داد. در 15 آوریل 1931، لوچیانو ماسریا را به جلسه‌ای کشاند که در آنجا در رستورانی به نام نووا ویلا تامارو در جزیره کانی به قتل رسید. در حالی که آنها مشغول بازی ورق بودند، ظاهراً لوچیانو به دستشویی رفت و گفته می‌شود که افراد مسلح آلبرت آناستازیا، ویتو جنووسی، جو آدونیس و بنجامین "باگزی" سیگل بودند. سیرو "پادشاه کنگر فرنگی" ترانووا راننده ماشین فرار بود، اما طبق افسانه‌ها او آنقدر آشفته بود که نمی‌توانست رانندگی کند و سیگل مجبور شد او را از صندلی راننده بیرون بکشد.

لوسیانو توسط پلیس برای بازجویی احضار شد. در آن زمان، پلیس به گانگستری به نام جان «سیلک استاکینگز» جیوسترا به عنوان یکی از افراد مسلح در قتل ماسریا مشکوک بود. این موضوع بر اساس گزارش یک خبرچین محرمانه و اینکه یکی از کت‌های پیدا شده در صحنه قتل متعلق به جیوسترا شناسایی شده بود، مطرح شد. این پرونده پس از قتل جیوسترا در 9 ژوئیه 1931 مختومه اعلام شد.

به گفته نیویورک تایمز، « پلیس نتوانسته است به طور قطعی بفهمد چه اتفاقی افتاده است». گفته می‌شود که ماسریا «در حالی که با دو یا سه مرد ناشناس پشت میزی نشسته بود و کارت بازی می‌کرد» از پشت به او شلیک شده است. او بر اثر جراحات گلوله به سر، پشت و سینه‌اش درگذشت. گزارش کالبدشکافی ماسریا نشان می‌دهد که او با شکم خالی درگذشت. هیچ شاهدی حاضر به ارائه شواهد نشد، اگرچه «دو یا سه» مرد در حال ترک رستوران و سوار شدن به یک ماشین دزدی مشاهده شدند. هیچ کس در قتل ماسریا محکوم نشد زیرا هیچ شاهدی وجود نداشت و لوچیانو نیز مدرکی دال بر بی‌گناهی داشت.

ماسریا در گورستان کالواری در کوئینز، نیویورک به خاک سپرده شده است.

## جستارهای وابسته

* جرم و جنایت در نیویورک

## پانویس

رده:اهالی سیسیل
رده:اهالی کومونه منفی
رده:ایتالیایی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:جرم‌های ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۳۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۶ (میلادی)
رده:کشتگان در نیویورک سیتی
رده:گانگسترهای آمریکایی سیسیلی‌تبار
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در ایالت نیویورک
رده:نجات‌یافتگان از تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا