تموشین

**امپراتور تموشین بزرگ** ، (زاده: ۴– اکتبر ۴۴ میلادی)؛ با عنوان **امپراتور جنگجوی مقدس**، سومین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین پادشاهی از سه پادشاهی کره بود. او اوایل گوگوریو را طی دوره ای از گسترش سرزمینی عظیم رهبری کرد و چندین کشور کوچکتر و پادشاهی نیرومند بویو شرقی را فتح کرد. امپراتور تموشین ایالت‌های گائما و گودا را مطیع خود ساخت و با نابودی پادشاهی ناکرانگ از خاندان چوی و جلوگیری از تهاجم ارتش لیائودونگ از سلسله هان متأخر، حوزه نفوذ خارجی خود را مستحکم کرد. او همچنین در عرصه داخلی دستاوردهای مختلفی از خود به جا گذاشت، مانند انتصاب وزرای چپ و راست و کنترل فساد صاحبان قدرت.

## زندگی‌نامه

### قبل از به تخت نشستن
پادشاه یوریمیونگ شش پسر داشت، اما بزرگترین آنها، دوجئول، در جوانی فوت کرده بود، دومی، هه میونگ، پس از شکستن کمانی که توسط پادشاه هوانگ ریونگ گوک به او هدیه داده شده بود، خودکشی کرد و شاهزاده جورچن که پادشاه یوریمیونگ به ویژه او را گرامی می‌داشت نیز در جوانی درگذشت. پادشاه یوریمیونگ از این موضوع راضی نبود، اما هنگامی که موهیول ناگهان درگذشت، پسر سوم، موهیول، تاج و تخت را به ارث برد و به اندازه کافی باهوش بود که بلافاصله پس از نشستن بر تخت سلطنت حکومت کند.

بر اساس سامگوک ساگی و سامگوک یوسا، برادر کوچکتر پادشاه تموشین، گوچودائه، به جای امپراتور موبون، پسر جاسا گونگ، به عنوان پادشاه تاجگذاری کرد. با این حال، اگر به سوابق کتاب هان جدید مراجعه کنیم، پادشاه تجو از نوادگان پادشاه تموشین خواهد بود. سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ همچنین ثبت می‌کند که امپراتور گوانگ‌گه‌تو هفدهمین نسل از نوادگان جومونگ - پادشاه یوریو (پادشاه یوریمیونگ) - پادشاه تموشین بود، که او را جد مستقیم پادشاه گوانگ‌گه‌تو می‌کند. مورخ شین چائه هو، امپراتور تجو را به عنوان نسل سوم از نوادگان پادشاه تموشین می‌دانست. 

گفته می‌شود که او از بدو تولد باهوش و خردمند بود و با بزرگ شدن، ظاهری قهرمان و خردمند داشت. در سال ۹ میلادی، هنگامی که تسو، پادشاه بویو، تهدید به حمله به گوگوریو کرد، موهیول که در آن زمان شاهزاده بود، به فرستاده بویو توصیه کرد که ابتدا امور داخلی بویو را به خوبی اداره کند. علاوه بر این، در یازدهمین ماه قمری از سال سیزدهم، هنگامی که بویو حمله کرد، موهیول ارتش را رهبری کرد و با کمین، ارتش بویو را شکست داد. در سال چهاردهم، او به عنوان ولیعهد منصوب شد و مسئولیت امور دولتی را بر عهده گرفت و در دهمین ماه قمری از سال هجدهم، پس از پادشاه یوریمیونگ به تخت سلطنت نشست.

### سال‌های آغازین سلطنت

### جنگ با دانگ بویو
در دهمین ماه قمری سال ۲۰ میلادی، پادشاه تسو از بویو، کلاغ قرمزی با دو بدن اما یک سر را نزد پادشاه تموشین فرستاد و از طریق یک فرستاده اعلام جنگ کرد و گفت: «کلاغ‌ها معمولاً سیاه هستند، اما رنگ آنها به قرمز تغییر کرده است. آنها همچنین یک سر اما دو بدن دارند. این نشانه آن است که دو کشور متحد خواهند شد.» پادشاه تموشین با تغییر تعبیر خود از کلاغ پاسخ داد و گفت: «سیاه رنگ شمال است، اما اکنون به رنگ جنوب تغییر کرده است. کلاغ قرمز نیز فرخنده است. شما آن را به دست آوردید اما آن را نگه نداشتید و برای من فرستادید. سرنوشت دو کشور ما نامعلوم است.» پادشاه دائه‌سو از این موضوع شوکه و پشیمان شد. در دوازدهمین ماه قمری سال ۲۱ میلادی، پادشاه دائموسین حمله‌ای را به بویو آغاز کرد. در دومین ماه قمری سال ۲۲، ژنرال گوگوریو، گوی‌یو، پادشاه تسو را کشت، اما او توسط نیروهای بویو محاصره شد و عقب‌نشینی کرد. بویو که پادشاه خود را از دست داده بود، دچار تفرقه شد و برادر کوچکتر تسو، گالسا بویو را در نزدیکی دره آمنوک‌گوک تأسیس کرد. در هفتمین ماه از تقویم قمری، پسرعموی تسو رهبری ده هزار شهروند بویو را بر عهده گرفت گرفت و تسلیم گوگوریو شد. 

### جنگ با هان
در اکتبر بیست و ششمین سال تقویم قمری، او به گاما-گوک حمله کرد و آن را تحت سلطه خود درآورد و در دسامبر تقویم قمری، گودا-گو تسلیم شد. او همچنین با انتصاب اولدوجی (乙豆智) و سون‌گوک‌گو (松屋句) امور داخلی را تقویت کرد.

در بیست و هشتمین سال تقویم قمری، در ماه ژوئیه، فرماندار هان از لیائودونگ ارتش خود را برای حمله به گوگوریو رهبری کرد. به دنبال توصیه اولدوجی، ارتش گوگوریو دژ وینام را به مدت چند ده روز محاصره کرد. هنگامی که ارتش هان از لغو محاصره خودداری کرد، اولدوجی نقشه‌ای کشید. او فرض کرد که دژ وینام صخره‌ای و بی‌آب است و آنها منتظر خشک شدن آب هستند. سپس به آنها دستور داد که در برکه ماهی کپور بگیرند و آنها را برای ژنرال دشمن بفرستند. با این حال، ژنرال دشمن به این نتیجه رسید که تصرف دژ در مدت زمان کوتاه دشوار خواهد بود زیرا در داخل آن آب وجود دارد، بنابراین ارتش هان عقب‌نشینی کرد.

### سلطنت اواخر

#### فتح ناکرانگ
در سال ۳۲ میلادی، او به پادشاهی ناکرانگ حمله کرد و آن را فتح کرد. پیش از فتح ناکرانگ، شاهزاده هودونگ برای شکار به اوکجه رفت و با پادشاه چوی ری از ناکرانگ ملاقات کرد و داماد او شد. هودونگ پس از بازگشت به کشورش، مخفیانه نامه‌ای به دختر چوی ری فرستاد و به او گفت که شیپورهای طبل ناکرانگ را نابود کند. سپس او حمله‌ای غافلگیرانه به ناکرانگ انجام داد و آن را مجبور به تسلیم کرد. یک نظریه این است که پادشاه تموسین به دلایل سیاسی ترتیب ازدواج هودونگ با دختر چوی ری را داد تا ناکرانگ را نابود کند و او را به کشورش فرستاد تا طبل و شیپور هارا نابود کند.

این سابقه فتح للانگ تا به امروز موضوع بحث‌های زیادی بوده است. دیدگاهی وجود دارد که للانگ یکی از چهار فرمانداری هان بوده است، اما طبق سوابق چینی، هیچ سابقه‌ای از فتح للانگ توسط گوگوریو در این دوره وجود ندارد و وجود چوئه ری، پادشاه للانگ، را نمی‌توان یافت، که مشکل‌ساز است. از سوی دیگر، دیدگاهی وجود دارد که للانگ یکی از شهرهای ایالتی متعدد متعلق به فرمانداری للانگ به عنوان یک نهاد سیاسی بوده است که در آن ایالت للانگ و فرمانداری للانگ با هم وجود داشته‌اند، و همچنین دیدگاهی وجود دارد که ایالت للانگ یک ایالت قبیله‌ای در منطقه اوکجه بوده است، که بر سابقه شکار هودونگ در اوکجه تمرکز دارد.

مقاله‌ای در مورد فتح و الحاق للانگ در سال ۳۷ میلادی وجود دارد که گاهی اوقات به عنوان امتداد فتح للانگ در سال ۳۲ میلادی یا به عنوان یک سند مستقل در نظر گرفته می‌شود که نشان می‌دهد گوگوریو فرمانداری للانگ، یکی از چهار فرمانداری سلسله هان، را فتح کرده است. با این حال، گفته می‌شود که در سال ۴۴ میلادی، امپراتور گوانگ‌وو از سلسله هان متأخر، للانگ را دوباره فتح کرده و منطقه جنوب رودخانه سال (薩水) را بخشی از قلمرو هان قرار داده است. با این حال، طبق اسناد چینی، امپراتور گوانگ‌وو للانگ را در سال ۳۰ میلادی، دوره‌ای که هیچ فعالیت نظامی در آن وجود نداشت، بازپس گرفت. برخی از محققان معتقدند که این سند یک اشتباه نوشتاری است و رویدادی را ثبت می‌کند که در آن رودخانه سال به عنوان مرز بالفعل تعیین شد و ۵۰۰۰ پناهنده از للانگ نابود شده و تسلیم گوگوریو شدند.

#### سال‌های بعد
در یازدهمین ماه قمری از سی و دومین سال سلطنت، شاهزاده هودونگ به دروغ علیه مادرش به دلیل توطئه اولین ملکه پادشاه تموشین متهم شد. او برای اثبات بی‌گناهی خود خودکشی کرد. در دوازدهمین ماه قمری، هه وو به عنوان ولیعهد منصوب شد. در همان سال، او فرستاده‌ای را برای ادای احترام به سلسله هان جدید فرستاد و از امپراتور گوانگمو به عنوان پادشاه به رسمیت شناخته شد.

در دهمین ماه از تقویم قمری در سال چهل و چهارم، پادشاه تموسین در سن چهل سالگی درگذشت.

## برجستگی سَرنام
به امپراتور موهیول لقب **تموشین وانگ** داده شد که به معنای واقعی کلمه "پادشاه بزرگ جنگجوی مقدس" است. همانند اکثر پادشاهان گوگوریو، اطلاعات کمی در مورد موهیول وجود دارد، به جز آنچه در برخی منابع باستانی کره‌ای آمده است. برخی از مورخان استنباط کرده‌اند که اعطای چنین لقب افراطی به این مرد باید به این معنی باشد که او گوگوریو را در بسیاری از دستاوردهای نظامی برجسته رهبری کرده است. مکتب فکری دیگری اعلام می‌کند که نابودی بویو شرقی به خودی خود، در آن زمان تقریباً غیرقابل تصور بود، به این معنی که بویوی شرقی طبق گفته این محققان منتخب، پادشاهی قدرتمندی بود.

به همه حاکمان گوگوریو پس از مرگ یا در طول زندگی‌شان القاب ویژه داده نمی‌شد. به اکثر حاکمان گوگوریو پس از مرگ، القابی بر اساس محل دفنشان داده می‌شد. تنها تعداد کمی از آنها، مانند امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ و پادشاه دونگ میونگ، چنین نام‌های "مهمی" پس از مرگی دریافت کردند.

## خانواده
* پدر: امپراتور یوریمیونگ (유리명왕، 瑠璃明王)
** پدربزرگ: امپراتور جومونگ (동명성왕، 東明聖王)
** مادربزرگ: بانو یه (예씨 부인، 禮氏 夫人) 
* مادر: ملکه سونگ، از قبیله بیرو (왕후 송씨، 王后 松氏)
** پدربزرگ: سونگ یانگ، مارکیز دامول (송양 다물후، 松讓 多勿侯)
* همسر(ان)
** همسر اول: ملکه ناشناس، از قبیله بیرو
*** فرزند: شاهزاده هه‌وو
** همسر دوم: بانو هه، از بویو
*** فرزند: شاهزاده هودونگ

## تصویرسازی مدرن
### تلویزیون
* توسط سونگ ایل گوک در مجموعه تلویزیونی کی‌بی‌اس سال ۲۰۰۸، *[[سرزمین بادها]]* به تصویر کشیده شد.
* توسط مون سونگ گون در مجموعه تلویزیونی اس‌بی‌اس سال ۲۰۰۹، *[[جا میونگ گو]]* به تصویر کشیده شد.

### سایر
در سال‌های اخیر، تموشین به‌عنوان مدل برای *[[مانهوا]]* و بازی ویدیویی معروف *نکسوس: امپراتور بادها* حضور داشت.

## مرگ و جانشین
پادشاه تموشین سرانجام در سال ۴۴ میلادی و در سن ۴۰ سالگی مرد و برادرش مینجانگ فرمانروای گوگوریو گردید.

## جستارهای وابسته
* سرزمین بادها
* شاهزاده هودونگ و شاهدخت ناک‌رانگ
* جامیونگ گو

## منابع

** New History of Korea. Written by Lee Hyun Hee, Park Sung Soo, Yoon Nae Hyung, published by Jimundang, Published year ۲۰۰۵
* 김부식편찬، 삼국사기
* Yong-ho Ch'oe, Reinterpreting Traditional History in North Korea. The Journal of Asian Studies, 40, 503–523

رده:اهالی کره در سده ۱ (میلادی)
رده:پادشاهان گوگوریو
رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۴ (میلادی)
رده:ویکی‌سازی رباتیک