کوهستان آپنینی

**کوهستان** **آپنین** یا **کوه‌های آپنین** ( ؛  ) یک رشته‌کوه متشکل از زنجیره‌های موازی کوچک‌تر است که به طول تقریبی  در امتداد شبه‌جزیره ایتالیا کشیده شده است. این رشته‌کوه در شمال غربی در منطقه آلتاره به آلپ لیگوریا می‌پیوندد. در جنوب غربی، این کوه‌ها در رجو دی کالابریا، شهر ساحلی در نوک شبه‌جزیره، به پایان می‌رسند. از سال ۲۰۰۰، وزارت محیط زیست ایتالیا با پیروی از توصیه‌های پروژه «پارک آپنین اروپا»، سیستم آپنین را به گونه‌ای تعریف کرده است که شامل کوه‌های شمال سیسیل نیز می‌شود که در مجموع فاصله‌ای معادل  را در بر می‌گیرد. این سیستم کمانی را تشکیل می‌دهد که شرق دریای لیگوریا و تیرنی را محصور می‌کند.

آپنین برخی از اکوسیستم‌های دست‌نخورده را که از مداخله انسانی جان سالم به در برده‌اند، حفظ کرده است. در این مناطق برخی از حفاظت‌شده‌ترین جنگل‌ها و مراتع کوهستانی اروپا قرار دارند که اکنون توسط *سازمان پارک‌های ملی ایتالیا* محافظت می‌شوند و تنوع بالایی از گیاهان و جانوران را در خود جای داده‌اند. این کوه‌ها یکی از آخرین پناهگاه‌های شکارچیان بزرگ اروپایی مانند گرگ ایتالیایی و خرس قهوه‌ای مارسیکان هستند که در بقیه اروپای مرکزی منقرض شده‌اند.

این کوه‌ها نام خود را به شبه‌جزیره آپنین که بخش عمده‌ای از ایتالیا را تشکیل می‌دهد، وام داده‌اند. آن‌ها عمدتاً سرسبز هستند، اگرچه یک سمت از بلندترین قله آن، یعنی کورنو گرانده، تا حدی توسط *یخچال کالدرونه*، تنها یخچال طبیعی در آپنین، پوشیده شده است. دامنه‌های شرقی به سمت دریای آدریاتیک تند و پرشیب هستند، در حالی که دامنه‌های غربی تپه‌پایه‌هایی را تشکیل می‌دهند که اکثر شهرهای شبه‌جزیره ایتالیا در آنجا واقع شده‌اند. کوه‌ها معمولاً بر اساس استان یا استان‌هایی که در آن قرار دارند نام‌گذاری می‌شوند؛ برای مثال آپنین لیگوریا در لیگوریا قرار دارد.

## ریشه‌شناسی
رایج‌ترین ریشه‌شناسی تکرار شده به دلیل مناسبت معنایی این است که این نام از واژه سلتی *penn* به معنای «کوه» یا «قله» مشتق شده است: که می‌توانسته در طول تسلط سلت‌ها بر شمال ایتالیا در قرن چهارم قبل از میلاد یا پیش از آن اختصاص یافته باشد. این نام در ابتدا برای آپنین شمالی به کار می‌رفت. با این حال، زبان‌شناسان تاریخی هرگز بر سر یک اشتقاق واحد به توافق نرسیده‌اند. ویلهلم دیکه گفته است:  مشکوک است اما برخی آن را از واژه لیگوری-سلتی *Pen* یا *Ben* مشتق می‌کنند که به معنای قله کوه است.» تعداد زیادی از نام‌های مکان منعکس‌کننده *pen* هستند: Penarrig، Penbrynn، Pencoid، Penmon، Pentir و غیره؛ یا *ben*: Beanach، Benmore، Benabuird، Benan، Bencruachan و غیره. در یک اشتقاق، *Pen/Ben* با واژه ایرلندی باستان *cenn* به معنای «سر» هم‌ریشه است. برخی نیز واژه انگلیسی ''pin''، و همچنین واژه لاتین *pinna* یا ''penna'' به معنای «پر» را به این نام مرتبط دانسته‌اند. هیچ‌یک از این اشتقاق‌ها بدون تردید پذیرفته نشده است.

## تاریخچه

[بندانگشتی|اروپای غربی در طول [عصر برنز در اروپا|عصر برنز میانی: فرهنگ آپنین با رنگ آبی نشان داده شده است.|221x221px]]

فرهنگ آپنین یک مجموعه تکنولوژی در مرکز و جنوب ایتالیا متعلق به عصر برنز میانی (قرن ۱۵ تا ۱۴ پیش از میلاد) است. در اواسط قرن بیستم، آپنین به مراحل فرعی اولیه، میانی و متأخر تقسیم شد، اما اکنون باستان‌شناسان ترجیح می‌دهند فقط سبک سفالگری تزیینی مرحله بعدی عصر برنز میانی (BM3) را به عنوان «آپنین» در نظر بگیرند.

این مرحله با سبک سفالگری صیقلی با نقوش مارپیچ و هندسی شناخته می‌شود. این آثار در جزیره ایشیا و لیپاری در لایه‌های مرتبط با عصر برنز متأخر یونان و اژه یافت شده‌اند.

مردم فرهنگ آپنین گله‌داران گاو در مناطق کوهستانی بودند که در دهکده‌های کوچک و مکان‌های دفاعی زندگی می‌کردند. آن‌ها هنگام جابه‌جایی بین چراگاه‌های تابستانی، اردوگاه‌های موقت برپا کرده یا در غارها ساکن می‌شدند.

## نگارخانه

پرونده:Parco Nazionale d'Abruzzo, Lazio e Molise.jpg|



## منابع

* [//en.wikipedia.org/w/index.php?oldid=612619932 ویکی‌پدیا انگلیسی]

رده:آپننینی
رده:ایالت چهرنگاشتی
رده:کوه‌های سان مارینو