جرج فورمن

**جورج ادوارد فورمن** ؛  – ) بوکسور آمریکایی بود. او دو بار به جایگاه قهرمانی جهان در ردهٔ سنگین‌وزن رسید.

جورج فورمن در ۴۵ سالگی مایکل مورر ۲۶ ساله را شکست داد و با این کار مسن‌ترین فردی شد که تاکنون به مقام قهرمانی سنگین‌وزن جهان رسیده است. فورمن برای آخرین‌بار ۲۰ سال پیش از پیکار خود با مایکل مورر به این مقام دست یافته‌بود. *[[رینگ (مجله)|مجلهٔ رینگ]]*، فورمن را در میان ۲۵ مشت‌زن برتر جهان یاد کرده است.

جرج فورمن که با لقب «جرج بزرگ» شناخته می‌شد، یک تاجر موفق و در عین حال یک کشیش رسمی بود و کلیسای ویژهٔ خود را داشت.

در سال ۱۹۷۴ محمد علی کلی فورمن را در ۸ راند شکست داد.

در واقع در همه طول عمر ورزشی جورج فورمن، تنها کسی که موفق به شکست او به‌وسیلهٔ ناک‌اوت کردن شد، محمد علی بود. حتی در دوران بازگشت فورمن در میان سالی نیز هیچ‌کس موفق نشد با ناک‌اوت بر او پیروز شود.

جورج فورمن نخستین‌بار برای کسب عنوان قهرمانی در یک نمایش کاملاً مقتدرانه، جو فریزر افسانه‌ای را در ۲ راند شش بار نقش زمین کرده و نهایتاً او را ناک‌اوت کرد.

از او به عنوان یکی از دارندگان سنگین‌ترین ضربات بوکس حرفه‌ای یاد می‌شود.

جورج فورمن برای ۱۲ سال تحلیلگر مسابقات بوکس شبکه اچ‌بی‌او تا سال ۲۰۰۴ بود. در خارج از دنیای بوکس، او یک کارآفرین موفق بود و به خاطر تبلیغ دستگاه گریل جورج فورمن که موفق به فروش بیش از ۱۰۰ میلیون عدد از آن در سراسر جهان شد، شناخته می‌شد. او در سال ۱۹۹۹ حق امتیاز اسم این دستگاه گریل را به مبلغ ۱۳۸ میلیون دلار فروخت.

## اوایل زندگی و حرفه آماتور
جورج فورمن در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۹ در مارشال تگزاس زاده و در هیوستون، تگزاس با شش خواهر و برادر بزرگ شد. گرچه وی توسط جی.دی. فورمن که مادرش هنگام کودکی جورج با او ازدواج کرده بود بزرگ شد، اما پدر بیولوژیک وی لروی مورهد بود. جورج با پذیرش این شرایط خانوادگی، جوانی مشکل آفرین بود. وی در پانزده سالگی از مدرسه خارج شد و به سرقت خیابانی روی آورد. سپس وقت خود را به عنوان یک کوزه‌گر گذراند.

فورمن در سن شانزده سالگی دچار تحولات قلبی شد و پس از دیدن تبلیغاتی برای ارتش در تلویزیون مادر خود را متقاعد کرد که او را برای کار در ارتش ثبت نام کند. پس از مدتی کار در ارتش، فورمن به نجاری و بنایی علاقه‌مند شد و در این زمینه آموزش دید. وی پس از نقل مکان به پلیسانتون، کالیفرنیا، با کمک یک سرپرست، شروع به آموزش بوکس کرد. فورمن به فوتبال علاقه‌مند بود و جیم براون را پرستش می‌کرد، اما به بوکس روی آورد.

## دوره حرفه‌ای
فورمن در سال ۱۹۶۹ در شهر نیویورک دونالد والهایم را در راند سوم ناک‌اوت کرد و وارد بوکس حرفه‌ای شد. او در آن سال ۱۳ مبارزه داشت و برنده همه آنها شد( ۱۱ برد با ناک‌اوت).

در سال ۱۹۷۰ فورمن مسیر خود را به سمت قهرمانی در رده سنگین‌وزن ادامه داد و در ۱۲ دوره مسابقه خود (۱۱ پیروزی با ناک‌اوت) همه را پیروز شد. در میان حریفانی که از او شکست خوردند، گرگوریو پرالتا بود که در مادیسون اسکوئر گاردن اتفاق افتاد. فورمن سپس با ناک‌اوت فنی (TKO) جورج چوالو را شکست داد. پس از این برد، فورمن در چهار راند چارلی پولیت (Charlie Polite) و در سه راند بوون کرکمن (Boone Kirkman) را شکست داد. پرالتا و چوالو اولین بردهای فورمن در سطح جهانی بودند. پرالتا در ژانویه ۱۹۷۰ طبق رده‌بندی مجله رینگ نفر شماره ۱۰ سنگین‌وزن جهان بود. در حالی که چوالو در شماره مارس ۱۹۷۱ این مجله شماره ۷ جهان بود.

در سال ۱۹۷۱ فورمن در هفت نبرد دیگر پیروز شد. او همه آنها را با ناک‌اوت از جمله بازی برگشت با پرالتا که او را با ناک‌اوت در راند دهم و پایانی در اوکلند، کالیفرنیا شکست داد و برتری مقابل لروی کالدول (Leroy Caldwell) که در راند دوم او را انداخت. جورج پس از کسب رکورد ۳۲–۰ (۲۹ برد با ناک‌اوت) توسط شورای جهانی بوکس و اتحادیه جهانی بوکس به عنوان مدعی شماره یک سنگین‌وزن جهان معرفی شد.

بندانگشتی|سخنرانی فورمن در هیوستون، تگزاس در سپتامبر ۲۰۰۹

## زندگی شخصی
فورمن در سال ۱۹۸۵ با ماری جوآن مارتلی (Mary Joan Martelly) ازدواج کرد. وی تا آن زمان چهار ازدواج قبلی داشت:  با آدریان کالهون از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴، سینتیا لوئیس از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، شارون گودسون از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ و آندره ایسکیت از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵.

فورمن ۱۲ فرزند، پنج پسر و هفت دختر داشت. پنج پسر وی جورج جونیور، جورج سوم ("راهب")، جورج چهارم ("چرخ بزرگ")، جورج پنجم ("قرمز") و جورج ششم ("جوی کوچک") هستند. فورمن در وبگاه خود توضیح داده بود: «من همه پسرانم را جورج ادوارد فورمن نامگذاری کردم تا آنها همیشه چیز دیگری با هم داشته باشند. من به آنها می‌گویم اگر یکی از ما پیشرفت کند، همه ما با هم پیشرفت می‌کنیم و اگر کسی شکست بخورد، همه ما با هم شکست می‌خوریم.» جورج سوم مانند پدرش، حرفه بوکس و کارآفرینی را دنبال کرده است. جورج چهارم در فصل دوم سریال گریت آمریکایی (American Grit) ظاهر شد.

حاصل ازدواج او با مری جوآن مارتلی، ناتالیا و لئولا هستند. دختران او فریدا و میچی از ازدواج‌های قبلی او بودند. میچی از ازدواج با آدرین کالهون، و دیگر دخترش فریدا (Freeda Foreman) که حاصل ازدواج جداگانه‌ای است یک بوکسور حرفه‌ای با رکورد ۵–۱ بود که در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد و در سال ۲۰۱۹ در ۴۲ سالگی در یک بظاهر خودکشی درگذشت. جورجتا در سال ۲۰۰۹  صاحب دختری به نام ایزابلا براندی لیلجا (فورمن) شد و در سال ۲۰۱۲ کورتنی ایزاک (فورمن) زاده شد. ایزابلا فورمن در سوئد زندگی می‌کند، جایی که از سال ۲۰۱۰ با نام بلانوتلا (BellaNeutella) وبلاگ‌نویسی کرده است.

در سال ۲۰۱۳ جایزه «انسان خوب» (Good Guy) به پاس گرامیداشت حس میهن‌پرستی و خدمت به جامعه جورج فورمن، جایزه لژیون آمریکایی در ۹۵مین کنوانسیون ملی جیمز وی. دِی به او اعطاء شد.

### درگذشت
فورمن در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.

## جایگاه در رده‌بندی‌های معتبر جهانی
* رتبه ۷ در فهرست ۱۰۰ مشت زن بزرگ سنگین‌وزن همه دوران *[[رینگ (مجله)|مجلهٔ رینگ]]* پیش از جو فریزر، پس از جک دمپسی.
* رتبه ۱۹ در جدول رتبه‌بندی قهرمانان سنگین‌وزن جهان وبگاه بوکس رک پیش از نیکولای والوئف، پس از باب پاستور.

## کارنامه بوکس حرفه‌ای

## منابع

## پیوند به بیرون
* وبگاه رسمی بوکس رک
* وبگاه رسمی مجله رینگ
* 

رده:افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
رده:افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رده:اهالی مارشال (تگزاس)
رده:اهالی هوستون
رده:بازرگانان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان مدال طلای المپیک اهل ایالات متحده آمریکا در بوکس
رده:برندگان مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
رده:بوکسورها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
رده:بوکسورهای آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای اهل تگزاس
رده:بوکسورهای بازی‌های المپیک ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:پروتستان‌های اهل ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:راه‌یافتگان به تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس
رده:روحانیان مسیحی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روحانیان مسیحی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:صداپیشگان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:قهرمانان اتحادیه جهانی بوکس
رده:قهرمانان سنگین‌وزن بوکس جهان
رده:قهرمانان فدراسیون بین‌المللی بوکس
رده:کارآفرینان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارآفرینان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مدال‌آوران المپیک در بوکس
رده:مسیحیان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مسیحیان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:ورزشکاران اهل هیوستون
رده:سخنگوها
رده:قهرمانان شورای جهانی بوکس