صحنه آهنگری

***صحنه آهنگری***  یک فیلم کوتاه صامت سیاه و سفید آمریکایی از سال ۱۸۹۳ است که توسط ویلیام کندی دیکسون (William K.L. Dickson)، مخترع اسکاتلندی-فرانسوی و توسعه‌دهنده یکی از اولین دوربین‌های فیلمبرداری کامل، کارگردانی شد.

این فیلم از نظر تاریخی اهمیت دارد، زیرا اولین فیلم کینتوسکوپ بود که در نمایش عمومی در ۹ مه ۱۸۹۳ به نمایش درآمد و قدیمی‌ترین نمونه شناخته‌شده بازیگران در نقش در یک فیلم محسوب می‌شود. همچنین، این فیلم اولین فیلم متحرک ایالات متحده بود که در همان سال ثبت حق مؤلف شد.

۱۰۲ سال بعد، در سال ۱۹۹۵، Blacksmithing Scene برای نگهداری در ثبت ملی فیلم ایالات متحده توسط کتابخانه کنگره انتخاب شد، به دلیل اهمیت فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی آن. این فیلم، دومین فیلم قدیمی موجود در این فهرست است، پس از «ورزشکار نیوآرک (Newark Athlete)» ساخته ۱۸۹۱.

صحنهٔ آهنگری (Blacksmithing Scene) که توسط دیکسون در استودیوی تازه‌ساخته‌شدهٔ ادیسون در نیوجرسی و در اواخر آوریل ۱۸۹۳ فیلم‌برداری شد، اولین فیلمی بود که بیش از چند فوت طول داشت و به‌طور عمومی نمایش داده شد. در ۹ مه ۱۸۹۳، پس از یک سخنرانی در «مؤسسهٔ هنر و علوم بروکلین»، تماشاگران در صف قرار گرفتند تا این فیلم و فیلم دومی — که اکنون از بین رفته و دربارهٔ نعل‌بندی اسب بود — را با دستگاه نمایش ادیسون، یعنی کینتوسکوپ، تماشا کنند. روزنامهٔ Brooklyn Daily Eagle روز بعد گزارش داد:
«این فیلم، سوژه‌های زنده را به شیوه‌ای نشان می‌دهد که شگفتی برمی‌انگیزد.» هر دو فیلم از تازه‌ترین فناوری زمان استفاده کردند تا کارهای سنتی را به نمایش بگذارند — و البته در Blacksmithing Scene، استراحتی برای نوشیدن آبجو هم دیده می‌شود. از آنجا که هر سه «آهنگر» در واقع کارکنان ادیسون بودند، این اثر یک مستند واقعی نیست بلکه نخستین نمونهٔ بازیگری در سینما به‌شمار می‌آید. همچنین قدیمی‌ترین فیلم کامل باقی‌مانده روی نگاتیو فیلم است. نکتهٔ شگفت‌انگیز این است که قالب انتخاب‌شده برای Blacksmithing Scene — فیلمی با پهنای حدود ۳۵ میلی‌متر و چهار سوراخ عمودی در هر فریم — همان استانداردی است که تا امروز نیز حفظ شده است؛ و به همین دلیل نسخه‌های نگهداری‌شدهٔ این فیلم بسیار قدیمی هنوز هم با پروژکتورهای مدرن قابل نمایش است.

## تولید
این فیلم توسط شرکت ادیسون (Edison Manufacturing Company) تولید شد؛ شرکتی که از سال ۱۸۹۰ و تحت نظارت ویلیام ک.ل. دیگسون ساخت فیلم را آغاز کرده بود. فیلم به‌طور کامل در استودیوی بلک ماریا (Black Maria) در وست اورنجِ نیوجرسی ضبط شد؛ مکانی که اغلب از آن با عنوان «اولین استودیوی فیلم‌سازی آمریکا» یاد می‌شود.

گفته می‌شود فیلم در آوریل ۱۸۹۳ فیلم‌برداری شده و سپس در ۹ مه ۱۸۹۳ در مؤسسه بروکلین، از طریق یک دستگاه کینتوسکوپ، به‌صورت عمومی نمایش داده شده است.

بر اساس اطلاعات بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)، فیلم در فرمت ۳۵ میلی‌متری با نسبت تصویر ۱٫۳۳:۱ ساخته شد و مخصوص نمایش در کینتوسکوپ طراحی شده بود. دیگسون از لنزی استفاده کرد که برای نماهای متوسط و نمای نزدیک متوسط مناسب بود و احتمالاً دوربین را در فاصله حدود ۱۰ تا ۱۲ فوتی از سندان قرار داده بود.

افرادی که در فیلم دیده می‌شوند آهنگر واقعی نبودند و همچنین این مکان یک کارگاه آهنگری واقعی نبود؛ بلکه بازیگرانی بودند که نقش آهنگر را بازی می‌کردند و در میان کار نیز نوشیدنی می‌نوشیدند. با وجود پس‌زمینهٔ کاملاً سیاه، گروه تولید زحمت کشید تا یک سندان واقعی، چکش‌های سنگین واقعی و پیش‌بندهای چرمی را برای طبیعی جلوه دادن صحنه به استودیو بیاورد.

## نقش‌ها

## جوایز و نامزدی‌ها

## وضعیت کنونی
یک نسخه باقی‌ماندهٔ ۳۵ میلی‌متری از این فیلم در موزه هنری فورد پیدا شد؛ این نسخه منبع نگاتیوی است که در آرشیو فیلم موزه هنر مدرن نگهداری می‌شود. نسخه‌ای دیگر نیز در «سایت تاریخی ملی ادیسون» قرار دارد که توسط سازمان خدمات پارک‌های ملی اداره می‌شود.

از آنجا که فیلم پیش از سال ۱۹۲۵ به پایان رسیده است، حق‌تکثیر آن منقضی شده و اکنون به‌طور آزاد در سراسر اینترنت در دسترس است.

## منابع

* 
* 
* 

رده:توماس ادیسون
رده:فیلم‌ها به کارگردانی ویلیام کندی دیکسون
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید آمریکایی
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید
رده:فیلم‌های صامت کوتاه آمریکایی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در نیوجرسی
رده:فیلم‌های کوتاه دهه ۱۸۹۰ (میلادی)
رده:گنجینه ملی فیلم آمریکا
رده:فیلم‌های صامت آمریکایی به‌جامانده