open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
آبی‌بیگلو

**آبی‌بیگلو** شهری است در بخش ویلکیج شهرستان نمین استان اردبیل ایران. این شهر مرکز بخش ویلکیجِ است.

## موقعیت
این شهر در ۱۹ کیلومتری اردبیل واقع شده است و از لحاظ موقعیت می‌توان گفت بین سه ضلع مثلث شهری اردبیل، نمین وآستارا قرار دارد.
جنگل فندق‌لو در حاشیه شرقی این شهر قرار گرفته که برای گردشگران محیط جذابی است. در یک کیلومتری این شهر یکی از انشعابات با نام رودخانه آجی چای وجود دارد که رودخانه‌ای فصلی می‌باشد.

*آبی‌بیگلو* از شمال به روستاهای مهدی پستی و دورجین و دگرماندرق و سعیدآباد مشرف گشته و از طرف جنوب شرقی به روستای محمودآباد، بریس ونیارق واز جنوب غربی به روستای آغبلاق مصطفی خان متصل شده و از مشرق به روستای آلادیزگه و در امتداد آن به جنگل فندق لو مشرف می‌گردد. همچنین این شهر از غرب نیز به روستای تازه کند لقمان آباد منتهی می‌شود. آبی بیگلو در سال ۱۳۷۷ خورشیدی از روستا به شهر ارتقاء یافت.

## مردم‌شناسی
زبان شهروندان آبی بیگلو  ترکی آذربایجانی است 

طبق سرشماری نفوس مسکن در سال ۱۳۹۰، این شهر ۵۹۹۹ نفر جمعیت دارد.

## پیشینه تاریخی
بر اساس نظرات مختلف تاریخ اولیه پیدایش این منطقه را حدوداً به۸۰۰سال پیش عنوان می‌کنند که در ابتدا بروی تپه‌ای مرتفع (البته در آن زمان) به دلیل مشرف بودن بر منطقه اطراف شکل گرفته است (احتمالا این تپه همان محل فعلی مسجد امام خمینی است که از سالیان دور در این نقطه بوده است و با نام «تپه باشی» شناخته می‌شود).

در کتاب تاریخ اردبیل و دانشمندان آمده است: «طبق سندهای قدیمی ۷۰۰ سال پیش، چند نفر از اهالی آبی بیگلو کوچ کرده و آن ده (آلادیزگه) را آباد نموده‌اند و این ده در ۲۲ کیلومتری خاور اردبیل واقع شده “۱و در نزدیکی شهر آبی بیگلو قرار دارد. مطلب فوق این مسئله را به اثبات می‌رساند که آبی بیگلو بیش از ۷ قرن قدمت داشته است و اهالی آن بانیان دیگر آبادیها بوده‌اند.»

این شهر فاصله‌ای حدوداً یک کیلومتری با دو رودخانه مهم قره سو و سقزچی که در دو جهت مخالف روستا واقع شده، قرار دارند. همچنین آبی بیگلو فاصله‌ای در حدود ۲ کیلومتر با جنگل فندق لو که یکی از طبیعت‌های بسیار زیبا و بکر استان اردبیل بلکه ایران است، دارا می‌باشد که در گذشته، زندگی اولیه روستائیان از طریق همین جنگل و رودخانه و کشاورزی تأمین می‌شده است. عمده مردم روستا در قدیم به کشاورزی و دامداری مشغول بوده‌اند؛ ولی رفته رفته چهره روستا به شهر تبدیل شده و در حال حاضر دارای بخشداری و شهرداری و چندین اداره مختلف می‌باشد.

شهرآبی بیگلو از سه محله اصلی بنام «اودولوی»، «خانلاری» و «پریم جوجه» تشکیل شده است. در حال حاضر عمده مردم آن به شغل‌هایی مانند سنگ کاری نمای ساختمانها و آرماتوربندی، جوشکاری و سایر مشاغل ساختمانی و عده‌ای نیز در اداره جات مختلف استان شاغل هستند. این شهر دارای سه مسجد می‌باشد. مسجد جامع در محله اودولوی، مسجد امام خمینی در محله خانلاری و مسجد ولیعصر در محله پریم جوجه واقع می‌باشد. همچنین این شهر دارای یک حسینیه بانوان می‌باشد.

## منابع

* کتاب سیمای جامع شهرستان نمین - علی حقی
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
* تاریخ اردبیل و دانشمندان- جلد ۱- میر فخرالدین موسوی ننه کرانی- ۱۳۴۷- ص۱۵

## پیوند به بیرون

* وبسایت جامع ویلکیج
* نقشه شهر آبی‌بیگلو

رده:روستاهای شهرستان نمین
رده:شهرستان نمین
رده:شهرهای استان اردبیل
رده:شهرهای شهرستان نمین
اصلاندوز

**اَصلاندوز**، شهری در بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است. این شهر، مرکز شهرستان اصلاندوز است.

## موقعیت جغرافیایی
اصلاندوز در شمال استان اردبیل واقع شده‌است که، از شمال به رود ارس و مرز ایران و کشور جمهوری آذربایجان، از جنوب به شهرستان بیله سوار مغان و گرمی مغان، از شرق به بخش مرکزی شهرستان پارس‌آباد مغان و از غرب به شهرستان خدا آفرین استان آذربایجان شرقی محدود است.

## آثار تاریخی
از آثار تاریخی این شهر می‌توان به تپه نادری و سد میل مغان اشاره کرد.

## مناطق گردشگری
* منطقه محافظت شدهٔ مغان

###### تپه نادری یا نادرشاه اصلاندوز
* عشایر شاهسون اصلاندوز
* سد میل مغان اصلاندوز
* حاشیه رود آراز یا ارس
* قیز قلعه‌سی اصلاندوز
* رودخانه دره یورت (قره سو)
* پیر آغاجی
* مقصودلوی کورعباسلو
* تپه شاه مقصودلوی کورعباسلو
* مزارع و کشتزارهای منطقه اصلاندوز
* مزارع و شالیزارهای زیبا و دیدنی پنبه و برنج اصلاندوز مغان
* برج تاریخی قارلوجا
* تپه‌های تاریخی گوزل لی، بوران و ایدیر
* محوطه تاریخی و اوجاق کول تپه
* منطقه حفاظت شده پرورش آهوی مغان
* باغات شلیل روستاهای مقصودلو
* مراتع دیم در اطراف کوه آغ‌داغ

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر **اصلاندوز** برابر با **۶٬۳۴۸** نفر (**۱٬۷۶۰** خانوار) بوده‌است.

## اطلاعات بیشتر
جیمز موریر، مؤلف «ماجراهای حاجی بابای اصفهانی»، که دویست سال پیش از اصلاندوز دیدن کرده شهر را چنین توصیف می‌کند: «وقتی به اصلاندوز رسیدیم، به جای روستا، مکانی را یافتیم شامل مجموعه‌ای از سرپناه‌هایی که تعدادی ایلات بدبخت فرار کرده از اراضی روسیه با نی و نمد برپا کرده بودند. در اینجا تپه‌ای مصنوعی مخروطی شکلی بود منسوب به تیمور لنگ، که ایرانیان با کشیدن نرده‌ای در اطراف آن را به صورت سنگری برای دفاع از سواحل ارس آماده می‌کردند. ...»

در اواخر دهه ۱۳۲۰، براساس جلد چهارم فرهنگ جغرافیایی ایران، اصلاندوز ۲۵ تن سکنه داشت.

نبرد اصلاندوز میان ایران و روسیه (اکتبر ۱۸۱۲) که به شکست ایران و امضای عهدنامه گلستان انجامید در این مکان انجام یافته‌است.

تپه نادری یکی از آثار تاریخی اصلاندوز است که توسط نادرشاه افشار ایجاد شده‌است و شخص نادرشاه در این تپه تاج گذاری کرده‌است.

## صنایع دستی
* آبگینه
* بافته و نساجی سنتی
* رودوزی‌های سنتی
* سفال و سرامیک سنتی
* صنایع دستی تلفیقی
* صنایع دستی چرمی
* صنایع دستی چوبی و حصیری
* صنایع دستی سنگی
* نمد مالی
* ملیله کاری
* گلیم بافی
* ورنی (گلیم)
* چرم اردبیل
* معرق(نمین)
* جاجیم(خلخال)
* مرصع چوب(خلخال)
* معرق چوب(خلخال)
* گلیم عنبران
* ساز سنتی

## ثبت ملی ورنی اصلاندوز در کشور
در ۱۵ دی ماه ۱۳۹۹ شهر عنبران به‌عنوان شهر ملی گلیم و شهر اصلاندوز به عنوان شهر ملی ورنی (گلیم) در سطح کشور معرفی شد.

لازم است بدانید که در روز ۲۸ شهریورماه سال ۱۴۰۲ هنگامی که تیم فوتبال النصر به ایران برای بازی با تیم پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا آمده بود به حالت نمادین یک ورنی بافته شده از اصلاندوز به کریستیانو رونالدو اهدا شد.

## منابع

رده:شهرستان اصلاندوز
رده:شهرهای استان اردبیل
رده:شهرهای شهرستان اصلاندوز
گیوی

**گیوی** یکی از شهرهای استان اردبیل در کشور ایران است.

شهر گیوی شامل دو منطقه بنام‌های گیوی علیا و گیوی سفلی می‌باشد. اهالی شهر «کیوی» این شهر را «**کیوی - Kivi**» و روستاهای اطراف، این شهر را «کویو- Küyü» تلفظ می‌کنند اما در اسناد رسمی پنجاه سال گذشته به‌صورت‌های کیوی- گیوی- سنجبد- کوثر ثبت شده است که اسم کوثر هیچ گونه پیشینهٔ تاریخی ندارد. اسم این شهر در برخی کتب تاریخی از جمله «نزهه القلوب» حمدالله مستوفی به صورت «کوی» ذکر شده است.

بیشتر اهالی گیوی توانایی صحبت به زبان ترکی آذربایجانی را دارند و جمعیت گیوی در سال ۱۳۹۹ خورشیدی برابر با ۱۵٬۳۳۲ نفر بوده است.
اکثر مردم شهرستان کوثر با مرکزیت شهر گیوی پیرو شیعه دوازده امامی و دو روستا سنی هستند.

طبیعت بی‌نظیر این منطقه مخصوصاً در فصل بهار و تابستان سبب ورود گردشگران زیادی به این منطقه شده است. از جاذبه‌های تاریخی این منطقه می‌توان به حمام سنگی شهر گیوی، آبگرم گیوی و ژئوپارک دربندمشکول (شهرستان کوثر) اشاره کرد.

## مشاهیر
محمّد صادق صادقی گیوی معروف به **صادق خلخالی**،  نخستین رییس دادگاه انقلاب اسلامی و صادر کنندهٔ دستور اعدام سران حکومت پهلوی، متولد این شهر بوده است.

## منابع

* نقشه ماهواره مسیر شهرستان گیوی
* درباره شهرستان گیوی
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.

## پیوند به بیرون

رده:شهرستان کوثر
رده:شهرهای استان اردبیل
رده:شهرهای شهرستان کوثر
گیوی
نیر

**نیر** یکی از شهرهای استان اردبیل ایران است. این شهر در ۳۰ کیلومتری شهر اردبیل، ۲۰ کیلومتری شهر سرعین و ۴۵ کیلومتری شهر سراب واقع شده است.

## جاذبه‌های گردشگری
این شهر دارای چشمه‌های آب متعدد است که معروفترین آن تفرجگاه بولاغلار است. از جمله جاذبه‌های دیگر شهر نیر وجود آبگرم‌های متعدد با خاصیت درمانی است که معروفترین آنها سقزچی، گل، قینرچه و برجلو هستند که درجه حرارت بعضی از آنها تا ۵۶ درجه سانتیگراد نیز ثبت شده است و جهت درمان امراض پوستی مفید تشخیص داده شده است.

مناطق زیر از جمله مکانهای باستانی نیر ند:
* مجموعه آبگرم قینرجه و بوشلی سویی در روستای برجلو و میجمیر
* امامزاده امامقل قل ابن میجمیر
* کاروانسرای شاه عباسی (اردبیل) در گردنه سائین نیر
* سنگ نوشته‌های اورارتویی
* آتشکده‌های باستانی
* تپه‌ها و قبور باستانی
* غارهای باستان قیرمزی کورپی (پل قرمز)
* گورستان باستانی و غارهای مسکونی باستانی در روستای ابوذر
* گورستان قره شیران
* آبگرم قره شیران
* چشمه‌های بهشتی بولاغلار
* غار تفریحی عمو جعفر
* سد یامچی
* استخر عباسلو
* قلعه بوینی یوغون در روستای کورعباسلو
* تپه باستانی چالاقان
* روستای توریستی ایلانجیق (ولیعصر)

## تاریخ
بنا به نوشته بلاذری: «نیر دیهی بود و کوشک کهنه و درهم شکسته‌ای داشت. مرّبن عمر موصلی طایی در آنجا فرود آمد و بنیاد نهاد و پسرانش را در آن سکنی داد که به ظن قوی، اینان کوشکهایی در آن قریه بنا کردند و به صورت شهری درآوردند که احتمالاً باید همان قریه نیر باشد؛ و بازار جابروان را بنیاد نهاده، برزگش ساختند.» یکی از پسران مرّبن علی از سرکشان آذربایجان بود و در سال ۲۱۲ هجری محمد بن حمید طوسی او را دستگیر ساخته به بغداد فرستاد ولی او بار دیگر به آذربایجان برگشته و به حکمرانی خود پرداخت ابن خردادبه در کتاب مسالک و ممالک (تألیف سالهای ۲۳۰–۲۳۴) او را خداوند جابروان و نیریز می‌خواند. جابروان یکی از شهرهای آذربایجان بوده و یاقوت حموی می‌نویسد که در نزدیکی نریز (نیر فعلی) بوده ولی از بلاذری نقل شده که در نریز و در نزدیکیهای اردبیل بوده است. در دوره حکومت ترکان آق قویونلو نیر از اهمیت فراوانی برخوردار بوده در قسمت شمالی این شهر دهستان و مدفن سلطان دورسونخواجه یکی از سلاطین آق قوینولو قرار دارد.

طبق اظهار نظر مطلعین نام اصلی آن نرسی بوده است و چنین مشهور است که نرسی پادشاه مشهور ساسانی آن را آباد کرده است. این نام در نوشته‌های قدیمی این شهر دیده شده است.

## جشنواره آش
همه ساله در مرداد ماه جشنواره آش‌های محلی درمنطقه بولاغلار برگزار می‌شود که سبب حضور جمعیت کثیری از مسافران و شرکت کنندگان در مسابقه می‌شود. در این جشنواره فرهنگی و هنری انواع آش‌های ایرانی و محلی استان اردبیل از قبیل آیران آشی (آش دوغ)، گیلدیک آشی (آش نسترن وحشی)، اریشته آشی (آش رشته)، آش کشک، آش گوجه، اوماج آشی، سوتلی آش (آش شیر)، آش دیشتیک، آش میوه، یاوان آش، آش حلیم، آش کلم، سوپ، خشیل (کاچی)، یارما آشی، آش آبغوره، آش ماست چکیده، آش جو، آش شله قلمکار، آش کشک، شله زرد و ایمام آشی (آش امام) تهیه و عرضه می‌شود.

## تولیدات و صنایع
سوغات مهم این شهر کره و پنیر و عسل و سرشیر است همچنین فرش و گلیم بافی دستی در میان زنان منطقه رایج است. 

## منابع

* 

رده:روستاهای شهرستان نیر
رده:شهرهای استان اردبیل
رده:شهرهای شهرستان نیر
آواجیق

**آواجیق** یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر غربی‌ترین منطقه شهری در ایران از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است.
آواجیق از شهرهای شمالی استان آذربایجان غربی است که در بخش دشتک شهرستان چالدران در مرز ایران و ترکیه قرار دارد. آواجیق از سکونتگاه‌های قوم آیروملو در استان آذربایجان غربی است و مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. آواجیق از نظر جغرافیایی، غربی‌ترین شهر ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۱٬۶۶۳ نفر (۴۸۶ خانوار) بوده‌است.  گورستان تاریخی پیر احمد کندی آواجیق از آثار قدیمی آن است.

## منابع
* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.

رده:شهرستان چالدران
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:ویکی‌سازی رباتیک

رده:شهرهای شهرستان چالدران
بازرگان (ماکو)

**بازَرگان** یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش بازرگان شهرستان ماکو جای دارد و گذرگاه مرزی بازرگان در یک کیلومتری آن قرار دارد.

## شناخت
شهر بازرگان، مرکز بخش بازرگان از توابع شهرستان ماکو و در ۱۵ کیلومتری شمال شهر ماکو قرار گرفته است. بازرگان به‌عنوان نقطه خروجی مرز ایران و ترکیه در دامنه کوه آرارات واقع شده است و نام دروازه اروپا را به خود گرفته است.

شهر مرزی بازرگان در شمال غربی ایران و شمالی‌ترین نقطه آذربایجان غربی قرار گرفته و از نظر موقعیت جغرافیا و اقتصاد از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا از طرف شمال در یک کیلومتری کشور ترکیه و از طرف شمال شرقی با جمهوری آذربایجان هم‌مرز است. گذرگاه مرزی بازرگان، مهم‌ترین گمرک زمینی کشور در این شهر قرار دارد و به‌عنوان دروازه اروپا یا پیشانی ایران بشمار می‌رود که روزانه صدها مسافر داخلی و خارجی و صدها کامیون ترانزیتی و سواری از این شهر مرزی و قدیمی دیدن و تردد می‌نمایند.

از جمله افرادی که به این شهر وارد شده و در سفرنامه خود از شهر بازرگان نام برده، اوژن فلاندن سیاح معروف فرانسوی است که در زمان قاجاریه و در زمان حیات علی خان سردار ماکو به ایران سفر کرده و از بازرگان در کتاب خود یاد کرده است.

بازرگان که از سال ۱۳۶۵ از طریق نمایندگی شهرداری و زیر نظر شهرداری شهر ماکو اداره می‌شد، با توجه به موقعیت حساس مرزی بودنش و گسترش عمران در این محل نمایندگی تکافوی نیاز منطقه نبود. به همین علت به جهت دارا بودن ظرفیت‌های بالقوه و قرار گرفتن مهم‌ترین گمرک زمینی کشور در این منطقه و عبور جاده ترانزیت از وسط بازرگان و همچنین مکاتبات مکرر از سوی اهالی شریف منطقه، نمایندگی شهرداری بازرگان در نیمه دوم سال ۱۳۷۵ با مجوز رسمی وزارت کشور ایران به شهرداری مستقل با درجه ۲ شهرداری فعالیت خود را رسماً آغاز نمود و در سال ۱۳۷۸ به دلیل گسترش فعالیت‌ها و حجم زیاد پروژه‌های عمرانی، از درجه ۲ به درجه ۵ ارتقاء یافت. شهر بازرگان به عنوان یکی از شهرهای زلزله‌خیز ایران شناخته می‌شود.

## مردم‌شناسی
### جمعیت
بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر بازرگان برابر با ۹٬۹۷۹ نفر بوده است. گمرک بازرگان منبع اصلی درآمد مردم این منطقه بحساب می‌آید.

### قومیت و زبان
مردم این شهر آذری و کُرد هستند که به زبان‌های تُرکی آذربایجانی و کُردی کُرمانجی صحبت می‌کنند.

## اقتصادی
بندانگشتی|چپ|گذرگاه مرزی بازرگان
اقتصاد شهر بازرگان بر اساس گمرک ایران و گمرک ترکیه است. همچنین تعدادی زیادی از جمعیت این شهر در مرز بازرگان کار می‌کنند.

## منابع

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.

رده:پایانه‌های مرزی ایران و ترکیه
رده:شهرستان ماکو
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:مناطق مسکونی در شهرستان ماکو
سرو (ارومیه)

**شهر مرزی سِرُو** یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش صومای برادوست شهرستان ارومیه جای دارد.شهر مرزی سرو دارای مرز مشترک با کشور ترکیه است و دارای گمرک با این کشور است. شهر سرو در سال ۱۳۷۹ هجری شمسی با تصویب دولت و با ادغام چهار روستای سرو، کورآباد، بهیک و نوجوان با یکدیگر تشکیل شد و به‌دلیل قرارگرفتن در نزدیکی کوه‌های بلند مرزی، دارای آب‌وهوای سردسیر و کوهستانی است. مراکز خرید پوشاک ترکیه‌ای باعث شده که روزانه مسافران زیادی از اقصی نقاط کشور برای خرید کالاهای مورد نیاز خود به این شهر مرزی مسافرت کنند.

شهر سرو در ۵۵ کیلومتری شمال غرب شهر ارومیه قرار گرفته است. سرو شهری مرزی است و حالتی گمرکی و ترانزیتی دارد و دارای بازارچه‌های متنوع برای خرید پوشاک، خوراکی ولوازم آرایشی و بهداشتی اصل ترکیه است.

**اهالی شهر مرزی سرو و روستاهای اطراف آن به زبان کوردی کرمانجی صحبت می کنند.**

**شهر سرو مکان خوبی برای سرمایه گذاری بوده و بیشتر اراضی آن [https://www.panikad.com/ad/291966/ تجاری] می باشد.**[بندانگشتی|چپ|مرز [ایران و ترکیه]]

## منابع

* *اطلس گیتاشناسی [[استان‌های ایران]]*، تهران: مؤسسهٔ جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳
https://www.linkedin.com/posts/sadra-academy-092394381_%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A2%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B5%D8%AF%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%87-activity-7372173800165208064-xSBj/

رده:پایانه‌های مرزی ایران و ترکیه
رده:شهرستان ارومیه
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان ارومیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۰ (میلادی) در ایران
سیلوانه

**سیلوانه** یا **سیلوانا** شهری در بخش سیلوانا شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی است.

## موقعیت
این شهر در جنوب غربی استان آذربایجان غربی و در فاصله ۳۰ کیلومتری غرب شهرستان ارومیه و در دامنه ارتفاعات بلند مشرف بر خط مرزی ایران و ترکیه و در قسمت میانی ان واقع شده‌است. سیلوانا از شرق به شهر ارومیه و با دهستان باراندوز در روضه چای از توابع بخش مرکزی ارومیه و از غرب با شهر شمزینان ترکیه و از شمال با شهر سرو و دهستان برادوست از بخش صومای برادوست از سمت جنوب در داخل کشور با منطقه دشتبیل شهرستان اشنویه نیز با منطقه خاکورک کردستان عراق محدود می‌شود.

## نام گذاری
سیلوانه (سیلوانا) کلمه‌ای با ریشه‌ای ایتالیایی باستانی و به معنی جنگل و بیشه سبز است.

## رتبه در استان
شهر سیلوانا مرکز بخش سیلوانا بزرگترین بخش استان است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، با جمعیت **۶۰٬۳۶۸** نفر بزرگترین و پرجمعیت ترین بخش استان بوده و جمعیت آن از ۷ شهرستان زیر بیشتر است.
*منبع:فهرست شهرستان‌های استان آذربایجان غربی

## محصولات کشاورزی
وجود زمین‌های آبی و دیمی مستعد در منطقه، آب‌های فراوان زیرزمینی و جاری، اقلیم کوهستانی، بارندگی مناسب سالیانه، طبیعت زیبا و همیشه سرسبز و وجود راه‌های ارتباطی فراوان با شهرستان‌ها و کشورهای همجوار زمینه مناسبی برای کشت محصولاتی همچون گندم، نخود و جو و لوبیا، عدس، سیب زمینی و سیفی جات، پیاز، گوجه فرنگی، توتون و… ایجاد کرده‌است.

با در نظر گرفتن شرایط آب و هوا و اقلیم سیلوانا، این شهر در زمینه باغداری نیز دارای ظرفیت‌های زیادی می‌باشد از جمله آن می‌توان به باغهایی همچون سیب، گلابی، گردو، زردآلو، گیلاس، آلوچه، هلو، به و همچنین درختانی نظیر سیب وحشی، گلابی وحشی، بوتهٔ سماق، گردو، بلوط، زالزالک، بادام وحشی، سنجد و … اشاره کرد.

## صنایع دستی و محصولات دامی
صنایع دستی منطقه شامل فرش، گلیم، جاجیم، کلاه و جوراب پشمی و نیز انواع فرآورده‌های لبنی مانند ماست، پنیر، کره، روغن حیوانی و پشم از محصولات دامی اشاره نمود.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
* مختصات

رده:شهرستان ارومیه
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان ارومیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۰ (میلادی) در ایران
سیمینه

**سیمینه** شهری است در بخش سیمینهٔ شهرستان بوکان استان آذربایجان غربی ایران.

نام شهر سیمینه از رودخانهٔ سیمینه‌رود گرفته شده است. نام قبلی سیمینه، قره‌موسالو بود. سیمینه بین شهرهای بوکان و میاندوآب قرار گرفته است، و جادهٔ ترانزیتی از وسط آن عبور و شهر را به دو نیمهٔ شرقی و غربی تقسیم می‌کند؛ ضمن اینکه عبور رودخانهٔ سیمینه‌رود از ضلع غربی شهر نمای خاصی به شهر به‌ویژه در فصل بارندگی بخشیده است.

از جمله جاذبه‌های شهر، علاوه بر رودخانهٔ سیمینه‌رود، پارک شهر واقع بر روی تپهٔ منبع آب شرب سابق شهر می‌باشد، و نیز کوه‌های ساری بابا و بدری در سمت جنوب شرق و شرق شهر از زیبایی‌های شهر به‌شمار می‌روند.

در سال ۱۳۸۵ خورشیدی شهر سیمینه با جمعیت هزار نفر کم‌جمعیت‌ترین شهر استان آذربایجان غربی بود. در سال ۱۳۸۲ شهرداری در آن دایر گردید.

زبان مردم شهر سیمینه کُردی است و مسلمان سنی شافعی مذهب هستند.

## منابع

* *اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران*، تهران: مؤسسهٔ جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
* بلندا و جایگاه

رده:شهرستان بوکان
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان بوکان
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۲ (میلادی) در ایران
سیه‌چشمه

**سیه‌چشمه** شهری در شمال استان آذربایجان غربی و مرکز شهرستان چالدران است.

سابقه تاریخی این شهر به حدود قرن پانزدهم میلادی می‌رسد که از آثار تاریخی آن، می‌توان به کلیسای تادئوس مقدس (قره کلیسا) و مقبره صدرالدین (وزیر شاه اسماعیل صفوی) اشاره کرد.

## زبان
زبان مردم سیه چشمه، ترکی آذربایجانی می‌باشد.

## نام
این شهر قبلاً قره‌عینی نامیده می‌شد. طبق روایتی «قره‌عینی» از نام پدر و پسری که «قره» و «عینی» نام داشتند و نخستین ساکنان این منطقه بودند، گرفته شده است. طبق روایتی دیگر نام سیه‌چشمه از منطقه‌ای نیمه باتلاقی و چمن‌زار به نام قره بولاق (برابر فارسی‌اش می‌شود سیه‌چشمه) گرفته شده است، تعلق دارد.

## اقلیم

## پیوند به بیرون
* وب سایت شهرداری سیه چشمه

## منابع

رده:شهرستان چالدران
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان چالدران
قوشچی (ارومیه)

**قوشچی (به [[زبان ترکی آذربایجانی|ترکی]]: قوشچو)** مرکز و تنها شهر بخش انزل، شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی ایران است. زبان مردم قوشچی زبان ترکی آذربایجانی است. در جلد چهارم کتاب «فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)» نیز زبان مردم قوشچی، ترکی آذربایجانی و مذهب آن‌ها شیعه ذکر شده‌است. اسم این شهر ترکی بوده و از کلمه ***قوش (Quş)*** به معنای پرنده و پسوند فاعل‌ساز ***چی/چو*** ساخته شده و از ترکی به فارسی نیز به صورت *[[قوش بازي|قوش‌باز]]* و در همان معنا وارد شده‌است.

## جمعیت
قوشچی در فاصله حدود ۵۲ کیلومتری شمال غربی شهر ارومیه واقع شده‌است. قوشچی مرکز بخش انزل بوده و بر اساس سرشماری مرکز ملی آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۷۸۷ نفر با ۹۳۵ خانوار می‌باشد. از کل جمعیت شهر در سال ۱۳۹۵ تعداد ۱٬۴۳۷ نفر مرد و ۱٬۳۵۰ نفر زن می‌باشند. به دلیل مهاجرت اهالی این شهر به شهرستان ارومیه جمعیت این شهر در ایام مختلف متغیر است. برای مثال در فصل تابستان، تعطیلات نوروز، تعطیلات آخر هفته (پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها) و دیگر ایام تعطیل سال، جمعیت این شهر به بیش از ۶٬۰۰۰ نفر افزایش می‌یابد.

جمعیت مهاجر اهالی این شهر به قدری بوده که منطقه‌ای در ارومیه (۶۰ طناب) به منطقه قوشچولولار مشهور است، که اکثر اهالی مهاجر شهر قوشچی در این منطقه ساکن می‌باشند. یکی از جاذبه های دیدنی این شهر خانه تاریخی کاظم خان قوشچی است که در سال‌های اخیر توسط اداره کل میراث فرهنگی استان و همکاری های شهرداری و ... مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته‌است.

## جایگاه
این شهر در کنار ساحل دریاچه ارومیه واقع شده و مجتمع تفریحی و گردشگری باری در مجاورت این شهر یکی از زیباترین و مدرن‌ترین مجموعه در نوع خود در کشور است دریاچه ارومیه در قسمت شرق و کوه ویریند و بی داغی و باری دره‌سی در شمال و روستای جمال آباد در جنوب قوشچی قرار دارد.

## افراد سرشناس
بندانگشتی|خانه قدیمی کاظم خان قوشچی (قبل از مرمت)
کاظم خان قوشچی یکی از افراد سرشناس شهر قوشچی است. کاظم خان از رجال سیاسی و نظامی اواخر دوران قاجار و اوایل پهلوی بود.

## منابع

رده:شهرستان ارومیه
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان ارومیه
کشاورز (شاهین‌دژ)

**کشاورز**شهری در بخش کشاورز شهرستان شاهین‌دژ استان آذربایجان غربی است.

این شهر درمحل تلاقی رود دائمی جغاتی ورود فصلی اجرلو قرار گرفته است اقتصاد این شهر وابسته به کشاورزی بوده وانواع باغات میوه در اطراف ان دیده می شود کناره های رود جغاتی (زرینه رورد) درفصل تابستان پذیرای مسافران زیادی از شهرهای اطراف مانند میاندواب بناب ملکان  تبریز  وحتی دیگر شهرهای دورونزدیک می باشد

## مختصات
کشاورز در ۳۰ کیلومتری جنوب میاندوآب و ۳۰ کیلومتری شمال شاهین دژ در کنار زرینه رود و رود آجرلو قرار دارد.

## جمعیت
جمعیت این شهر در سال۱395، برابر با 4128نفر و 1200خانوار بوده‌است.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
* رزم‌آرا، حاجعلی (۱۳۳۰)، فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادی‌ها)؛ جلد ۴: استان ۳ و ۴ آذربایجان، تهران: انتشارات سازمان جغرافیایی کشور، انتشارات دایره جغرافیائی ستاد ارتش.

رده:شهرستان شاهین‌دژ
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان شاهین‌دژ
لاجان

**لاجان** شهری در بخش لاجان از شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران است.

این شهر در ۸۵ کیلومتری جنوب ارومیه و ۱۶ کیلومتری شمال شرقی‌ پیرانشهر، سر راه اشنویه به مهاباد، و ۹ کیلومتری شرق راه پیرانشهر به ارومیه قرار دارد. 

مردم این شهر به زبان کردی سورانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب سنی شافعی هستند.

شهر گردکشانه در سال ۱۳۸۲ خود به تنهایی تأسیس شده‌است؛ و با ادغام دو روستای مجاور یعنی سروکانی و اندیزه به لاجان تغییر نام داد؛ گِردَک و گرده در گویش محلی به معنی تپه است و در نامگذاری روستاهای منطقه زیاد به‌چشم می‌خورد.

## پیشینه تاریخی
فرهنگ جغرافیایی ایران در جلد چهارم خود می‌نویسد:

گِردَکشانه دهی است از دهستان لاهیجان بخش حومه شهرستان مهاباد ، واقع در ۵۰ هزار گزی جنوب باختری مهاباد و ۱۰ هزار گزی شمال باختری راه شوسه خانه به نقده. هوای آن معتدل و دارای ۱۳۵ تن جمعیت است. آب آنجا از رودخانه آواجیر تأمین می‌شود. محصول آنجا غلات، توتون و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله‌داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی و راه آن ارابه‌رو است.

## مشخصات جمعیتی
### جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر لاجان ۴۲۰۱ نفر بوده و باشندگان آن به زبان کردی سورانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب سنی شافعی هستند.

## منابع
*اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خورشیدی.

* مختصات و ارتفاع, پیش‌شماره

## پیوند به بیرون

* خاطراتی از تیپ ۲۵ تکاور پسوه، در نزدیکی گردکشانه

رده:شهرستان پیرانشهر
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان پیرانشهر
محمدیار

**محمدیار** یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است که در بخش محمدیار در شهرستان نقده قرار دارد.

## مردم‌شناسی
مردم محمدیار را آذری‌ها تشکیل می دهند و به زبان‌های ترکی آذربایجانی تکلم می کنند و دین‌شان اسلام و پیرو مذهب شیعه هستند.

## بازار محمدیار
بازار هفتگی محمدیار بزرگ‌ترین بازار روباز در غرب کشور است که هر هفته حجم معاملات آن به بیش از ۱۵ میلیارد تومان می‌رسد. این بازار سنتی پنج شنبه هر هفته شاهد حضور اهالی منطقه برای داد و ستد است. اجناس و کالاهای متفاوتی که مردم محلی و کشاورزان برای فروش در این بازار عرضه می‌کنند هم محصولات و فراورده‌های کشاورزی است و هم محصولات دامی.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
* بلندا و جایگاه

رده:شهرستان نقده
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان نقده
نوشین‌شهر

**نوشین‌شهر** شهری در بخش نازلو شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.

نوشین‌شهر در ۲۵ کیلومتری شهر ارومیه در جادهٔ ارومیه به سلماس قرار دارد. این شهر تا پیش از سال ۱۳۷۵ محل کارخانه قند ارومیه بود و به همین نام شناخته می‌شد. این کارخانه در سال ۱۳۲۸ ساخته شده بود.

## جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۸٬۳۸۰ نفر (۲٬۳۱۱ خانوار) بوده است.

## صنایع
چندین گاوداری و مرغداری، کارخانجات تولیدی تصفیه روغن، پنیرسازی، معادن سیمان سفید، سنگ گچ و سیلوی ۵۰۰ هزار تنی گندم و طرح شهرک صنعتی شماره ۳ در کنار دریاچه اورمیه از امکانات صنعتی این شهر است. از دیگر امکانات این شهر می‌توان به تالارهای عروسی، باشگاه‌های بدنسازی و سالن‌های ورزشی اشاره کرد.

این شهر از شمال به مزارع گندم (که به صورت دیم و آبی آبیاری می‌شوند) از جنوب به جلگه رود نازلو چای (که عمدتاً کشاورزی آبی داشته و چغندر، آفتابگردان، کدو و … می‌کارند) ختم می‌شود.
باغ‌های سیب، انگور، گیلاس، هلو، زرد آلو و … در دو سمت شرقی و غربی این شهر وجود دارد که تامین‌کننده نیاز کارخانجات مواد غذایی آن است. تعداد زیادی کارخانه فراورده‌های دامی، غذایی و انواع کمپوت و کنسروسازی در حومه این شهر وجود دارد.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
* نام شهردار، مختصات و ارتفاع

رده:شهرستان ارومیه
رده:شهرهای استان آذربایجان غربی
رده:شهرهای شهرستان ارومیه
قلعه کلم

**قلعه کلم** از جمله آثار باستانی دره کلم است که در جنوب شرقی رودخانه کلم ساخته شده‌است. رشته کوه کبیر کوه ارتفاعات غربی و جنوب غربی این منطقه را تشکیل می‌دهد. رودخانه کلم که از دامنه این رشته سرچشمه گرفته، عامل حیات و شکل‌گیری حیات استقراری در این مکان است، گر چه اقلیم و آب و هوای مناسب آن بر این موقعیت اثر مثبت داشته‌است. قلعه از شمال محدود به زمین‌های کشاورزی و روستای کلم، از جنوب به زمین‌های کشاورزی و آبکند، از غرب به آتشکده کلمه و از شرق به زمین‌های کشاورزی و ادامه محوطه باستانی پیرامون قلعه منتهی می‌شود.

## تاریخچه بنا

در مورد قلعه اطلاعات مستندی در منابع ذکر نشده‌است. دلیل این مسئله عدم اجرای کارهای پژوهشی و تحقیقاتی است. اخیرا برخی از نویسندگان اطلاعات مختصری از این قلعه ارائه داده‌اند که بیشتر منحصر به شکل ظاهری آن است و بنابراین از حیث علمی قابل استناد نیست.

## مشخصات بنا

از آنجا که این قلعه تا کنون مورد حفاری قرار نگرفته‌است، پلان اصلی آن کاملاً مشخص نیست اما آنچه در ظاهر بنا نمایان است دو طبقه بودن آن است که ساختمان طبقه دوم به صورت چهار ضلعی مستطیل شکل با ابعاد ۱۵*۵/۲۲ متر متراژ شده‌است که طول آن جهت شرقی-غربی دارد. تراکم آوار سنگها و ضخامت دیوار در گوشه‌ها، مدور بودن ستون‌های اصلی بنا را می‌رساند. در جبهه شرقی دو بنا دیده می‌شود؛ یکی ۵*۶ و دیگری ۵/۳*۵ متر، اما در گوشه جنوب شرقی، بنای یک متری آثار دیوار به عمق بیش از دو متر ملاحظه می‌شود که کاربرد آن مشخص نیست.

## نوع بهره برداری و خصوصیات بنا

در حال حاضر بهره برداری خاصی از قلعه نمی‌شود و تنها تحت حفاظت سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته‌است.

## منابع

* محمودیان، حبیب‌الله، *معرفی اجمالی قلعه‌های باستانی استان ایلام*، بخش دوم، انتشارات گویش ۱۳۸۳

رده:قلعه‌های استان ایلام
رده:جاذبه‌های گردشگری استان ایلام
رده:قلعه‌ها در ایران
رده:قلعه‌های مادها
پاپه ته

**پاپِه ته** *  (نحوه تلفظ: ) [[پایتخت]] [[پلی‌نزی فرانسه]] یک [[مجموعه فرادریایی]] دولت [[فرانسه|جمهوری فرانسه]] در [[اقیانوس آرام]] است. [[کمون (فرانسه)|کُمون]] *'پاپِه ته** در جزیره [[تاهیتی]] در بخش اداری [[جزایر بادگیر (جزایر انجمن)|جزایر بادگیر]] قرار داشته و مرکز بخش اداری نامبرده می یاشد.[[رئیس‌جمهور پلی نزی فرانسه]] و [[فرماندار عالی فرانسه]]، هر دو در **پاپِه ته** اقامت دارند.

این شهر مرکز اصلی خدمات عام و خاص دولتی، فعالیت‌های تجاری، صنعتی و مالی تاهیتی و پلی‌نزی فرانسه، و همچنین مرکز گردشگری پلی‌نزی فرانسه و یک [[بندر|بندر پرتردد]] است.جزایر بادگیر خود بخشی از [[جزایر انجمن]] هستند. نام پاپِه ته که گاهی در زبان‌هایی غیر از تاهیتیایی Papeete نیز نوشته می‌شود، نام این شهر به معنای «آب از سبد» است.
در سرشماری سال ۲۰۲۲، جمعیت [[منطقه شهری]] **پاپِه ته** برابر بود با ۱۲۴٬۷۴۲ نفر بود که ۲۶٬۶۴۴ نفر از آنها در [[کمون (فرانسه)|کُمون]] پاپِه ته زندگی می‌کردند.

== جغرافیا ==

[[کمون (فرانسه)|کُمون]] **پاپِه ته** به ۱۱ منطقه (ناحیه) تقسیم‌بندی شده است:


=== آب و هوا ===
**پاپِه ته** دارای [[اقلیم موسمی حاره‌ای]] (بر اساس [[سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن]]) با دو فصل مرطوب خشک است، این شهر از نقطه نظر آب و هوایی، هم‌مرز با
[[اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای]]، با دما و رطوبت بالا در تمام سال است. البته، بارش حتی در [[فصل خشک]] این شهر نیز مشاهده می‌شود. فصل خشک کوتاه و فقط شامل ماه‌های اوت و سپتامبر است، مابقی سال مرطوب بوده و بیشترین بارندگی در ماه‌های دسامبر و ژانویه رخ می‌دهد. این شهر در اکثر اوقات آفتابی است، و بارندگی‌ها به صورت رعد و برق همراه طوفان بوده و برای مدت طولانی دوام نمی‌آورد.



== ترابری ==
به دلیل باریک بودن خیابان‌های مرکز شهر، عموماً بسیار شلوغ بوده و ترافیک می‌تواند مشکل ساز باشد. **آزادراه تاهیتی** در نزدیکی مرکز شهر و از **بلوار پوماره** شروع می‌شود، بلواری که نام آن از [[دودمان پوماره|خانواده سلطنتی تاهیتی]] در قرن نوزدهم گرفته شده است. مسافرت‌های هوایی از [[فرودگاه بین‌المللی فاآ]] انجام می‌شود. در این فرودگاه، پروازهای داخلی بین جزیره ای عموماً با
[[ایر تاهیتی]] صورت می‌پذیرد و پروازهای بین‌المللی توسط [[ایر تاهیتی نویی]]، [[ایر فرانس]]، [[لان ایرلاینز]]، [[یونایتد ایرلاینز]] و سایر خطوط هوایی انجام می‌شود. از طریق دریا، مسافران می‌توانند از خدمات [[فرابر]] برای سفر به
[[موئورئا]] یا از خدمات خط [[کشتی گردشی|کروز]] بورا بورا برای سفر به [[بورا بورا]] استفاده نمایند.

== اقتصاد ==

دفتر مرکزی خط هوایی [[ایر تاهیتی نویی]] در ساختمان دِکستر در **پاپِه ته''' قرار دارد.

## مراکز آموزشی
دبیرسنان پل گوگن، در این شهر قرار دارد.

## نگارخانه

File:Présidence.Papeete.JPG|
File:Cathédrale.Papeete.JPG|
File:Ppt-temple-paofai.jpg|


## پانویس
### یادداشت‌ها

### استنادات

Kay, Robert F. Hidden Tahiti, Ulysses Press, Berkeley, California, 2001. .

رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۱۸ (میلادی) در تاهیتی
رده:پاپت
رده:پایتخت‌های اقیانوسیه
رده:تاهیتی
رده:شهرهای بندری در اقیانوسیه
رده:کمون‌های پلی‌نزی فرانسه
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۱۸ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی در پلی‌نزی فرانسه
کته کلویتس

**کِته اشمیت کُلویتس**   (۸ ژوئیه ۱۸۶۷ – ۲۲ آوریل ۱۹۴۵) طراح، چاپگر و مجسمه‌ساز آلمانی بود. او در آغاز به ناتورالیسم گرایش داشت و بعدها به اکسپرسیونیسم رو آورد. موضوع آثار او بیشتر فقر، گرسنگی و جنگ بود.

## زندگی و کار
کُلویتس در کونیگزبرگ که آن زمان بخشی از پادشاهی پروس بود، متولد شد و فرزند پنجم خانواده بود. پدرش، کارل اشمیت، شغل بنایی داشت و سوسیال‌دموکراتی مبارز بود. مادرش دختر کشیشی بود که بخاطر داشتن عقاید سوسیالیستی از کلیسای رسمی لوتری اخراج شده بود و خود کلیسای مستقلی راه انداخته بود. او در دوران کودکی و نوجوانی از آموزش‌های مذهبی و سیاسی پدربزرگش تأثیر زیاد گرفت.

پدرش که استعداد کُلویتس را در نقاشی دید او را به کلاس نقاشی فرستاد. مدتی نیز به مونیخ رفت و نقاشی آموخت.

کته در ۱۸۹۱ با کارل کلویتس ازدواج کرد. شوهر او پزشکی بود که از مردم فقیر برلین پرستاری می‌کرد. کته کلویتس در بسیاری از آثارش از چهره‌ها و شرایط زندگی بیماران فقیر شوهرش الهام می‌گرفت. بین سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶ او مجموعه‌ای از کار با الهام از نمایشنامه گرهارد هاپتمان با نام «بافندگان» خلق کرد. کار او در نمایشگاه بزرگ هنر برلین نامزد دریافت مدال طلایی شد، اما قیصر ویلهلم دوم با دادن مدال طلایی به او مخالفت کرد. مجموعه بافندگان مشهورترین کار او به‌شمار می‌رود.

جوان‌ترین پسرش پیتر در هفته اول جنگ جهانی اول کشته شد و پس از آن کته به افسردگی طولانی دچار شد.

کته کلویتس سوسیالیستی متعهد و صلح‌جو بود. او عضو شورای هنری کارگران شد که به حزب سوسیال دموکرات آلمان وابسته بود.

او در ۱۹۲۰ به عضویت فرهنگستان هنرهای پروس درآمد و نخستین زنی بود که به این مقام رسید.

با روی کار آمدن حزب نازی در ۱۹۳۳، او را مجبور به استعفا از جایگاهش در هیئت علمی آکادمی هنرها کردند. اگر چه او از نمایش دادن کارهایش منع شده بود، بعضی از کارهایش را نازی‌ها برای تبلیغات به کار گرفتند.

شوهر کته در سال ۱۹۴۰ از بیماری در گذشت. نوه او نیز در جبهه روسیه در جنگ دوم کشته شد.

او برلین را در ۱۹۴۳ ترک کرده و به موریتزبورگ، نزدیک درسدن، نقل مکان کرد و درست قبل از پایان جنگ جهانی دوم در همان‌جا درگذشت.

بندانگشتی|200 px|زن با بچه مرده، سیاه‌قلم، ۱۹۰۳، نمایشگاه ملی هنر، D.C.

## نگارخانه

File:Kollwitz peter oct 1914.png|
File:Kollwitz peter grabkreuz ypern.png|


## منابع

http://en.wikipedia.org/wiki/Käthe_Kollwitz

## پیوند به بیرون
* کارهای کته کلویتس در اینترنت
* چند کار از کولویتز در موزه هنر معاصر سان فرانسیسکو
* کته کولویتس، هنری که فریاد زد: «نه!» (دویچه‌وله فارسی)


رده:افراد جنگ جهانی اول اهل آلمان
رده:اهالی استان پروس
رده:اهالی کالینینگراد
رده:اهالی کونیگسبرگ، پروس
رده:حکاکان زن
رده:دانش‌آموختگان آکادمی ژولیان
کلویتس، کته اشمیت
رده:دریافت‌کنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
کلویتس، کته اشمیت
رده:صلح‌طلبان اهل آلمان
رده:صلح‌طلبان لوتری
رده:کمونیست‌های اهل آلمان
رده:گراورسازان نوگرا
رده:مجسمه‌سازان اهل آلمان
رده:مجسمه‌سازان زن اهل آلمان
رده:مجسمه‌سازان سده ۱۹ (میلادی)
رده:مجسمه‌سازان سده ۲۰ (میلادی)
رده:مجسمه‌سازان نوگرا
رده:نقاشان اکسپرسیونیست اهل آلمان
کلویتس، کته اشمیت
رده:نقاشان چاپ دستی اهل آلمان
رده:نقاشان چاپ دستی بر پایه ملیت
رده:نقاشان چاپ دستی زن
رده:نقاشان زن اهل آلمان
رده:نقاشان نوگرا
رده:هنرمندان زن سده ۱۹ (میلادی)
رده:هنرمندان زن سده ۲۰ (میلادی)
رده:مجسمه‌سازان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
رده:مجسمه‌سازان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
میوه اژدها

بندانگشتی|300px|حالت برش خورده و کامل
[بندانگشتی|250px|میوهٔ اژدها، از غذاهای مورد علاقه [پروانه|پروانه‌های عانتولاک است.]]

**میوه اژدها** (دیگر نام‌ها: پیتایا، پیتاهایا، هو لونگ گو، گلابی دراگون، نانتیکافروت، یا تان لانگ) به میوه چند نوع کاکتوس گفته می‌شود. این میوه بومی مکزیک و آمریکای مرکزی و جنوبی است و نیز در کشورهای آسیای جنوب شرقی همچون ویتنام، تایوان، جنوب چین، جزیره اوکیناوا (ژاپن)، فیلیپین و مالزی هم کشت می‌شود. میوه اژدها تنها در شب شکوفه می‌کند، شکوفه‌های آن بزرگ و سفید هستند و معمولاً «**گل شب**» یا «**ملکه شب**» نامیده می‌شوند.

## ویژگی
درختی که این میوه از آن به وجود می‌آید پیتایا نام دارد که ۳۰ تا ۵۰ روز بعد از شکوفه دادن میوه می‌دهد و در بعضی حالات ۵ تا ۶ بار در سال میوه می‌دهد. این میوه در پنج رنگ وجود دارد که بسیار آبدار هستند و هر رنگ طعم و مزه مخصوص به خود را دارد. دانه‌های درون این میوه مانند سیاه دانه هستند و از کاشت و پرورش آن‌ها می‌توان درخت جدیدی به وجود آورد.
از میوه این درخت مربا و شربت هم درست می‌کنند و شربت درست شده از این میوه **دراگونیتی** نام دارد.
این میوه در صورت خراب شدن همانند موز و سایر میوه‌های گرمسیری ابتدا لکه‌های قهوه‌ای پیدا کرده و سپس سیاه می‌شود.

### رنگ‌های میوه
این میوه در ۶ رنگ وجود دارد:
# رنگ میوه سفید با پوسته قرمز
# رنگ میوه قرمز با پوسته قرمز
# رنگ میوه سفید با پوسته زرد (کمیاب)
# رنگ میوه صورتی با پوست قرمز
# رنگ میوه سفید با پوست صورتی
# رنگ میوه قهوه‌ای با پوست سفید (بسیار کمیاب)

## خواص درمانی
*میوه اژدها* دارای انواع ویتامینها است و در جلوگیری از سرطان روده بزرگ و دیابت مؤثر است. همچنین سرشار از املاح معدنی است که باعث کاهش کلسترول و تنظیم فشار خون می‌شود. مصرف دائم آن می‌تواند آسم و سرفه‌های شدید را بهبود دهد و دارای آنتی‌اکسیدان قابل توجهی است.

## نگارخانه

Dragonfruit Chiayi market.jpg|
Image:Yellow pitaya.jpg|
Image:pitaya2.jpg|
Image:pitaya3.jpg|
Image:Pitaya red.jpg|



## منابع

* 

رده:آشپزی آمریکای مرکزی
رده:آشپزی آمریکای میانه
رده:اژدهایان
رده:اسپندارهای جنگلی
رده:کاکتوس آمریکای جنوبی
رده:کاکتوس مکزیک
رده:کاکتوس‌های استوانه‌ای
رده:کشاورزی مناطق حاره‌ای
رده:گیاهان شب‌گل‌ده
رده:گیاهان مقاوم در برابر خشکسالی
رده:گیاهان هوازی
رده:محصولات کشاورزی از خاستگاه قاره آمریکا
رده:میوه‌ها از خاستگاه آمریکای شمالی
رده:میوه‌ها
رده:میوه‌های بیابانی
رده:میوه‌های خوراکی
رده:میوه‌های مناطق حاره‌ای
جوسر

**جوسِر** () معروف‌ترین فرعون مصر باستان از دودمان سوم است. معروفیت او به خاطر فرمانش به یکی از مقامات آن روزگار به نام ایمهوتپ برای ساختن هرم پلکانی در سقاره بود.

نام او در متن‌های هم‌روزگارش **نچری-خت-نبو** یا **نتری‌خت‌نبو** (Netjeri-chet-nebu) است که «بدن خدایان» معنا می‌دهد. منابع پس از او از جمله منبعی در دوران پادشاهی نو که اشاره به بناهای ساخته شده توسط او می‌کنند، به فهمیدن اینکه نچری-خت و جوسر یکی بوده‌اند، کمک کردند. او با نام‌های **نبورع**، **نُب‌حر**، **جوسریت** و **دجوسر** نیز شناخته می‌شود.

بررسی‌ها با تاریخ‌سنجی کربنی نشان می‌دهند که آغاز فرمانروایی جوسِر میان ۲۶۹۱ تا ۲۶۲۵ پ.م. بوده است.

## دوران فرمانروایی
بندانگشتی|مدفن جوسِر معروف‌ترین فرعون مصر باستان از دودمان سوم

### طول
مانثون طول دوران فرمانروایی جوسِر را ۲۹ سال ذکر می‌کند. در فهرست تورین اما این زمان ۱۹ سال ذکر شده. به دلیل وسعت و تعداد بناهای ساخته شده به دست جوسِر، بعضی مصرشناسان بر این باورند که او شاید نزدیک به سه دهه حکمرانی داشته است. با توجه به نوشته‌های سنگ پالرمو، به نظر می‌آید که عدد ۲۸ سال برای طول دوران او به واقعیت نزدیک‌تر باشد.

### رویدادها
در آغاز پادشاهی، جوسِر در نزدیکی ابیدوس زندگی می‌کرد؛ جایی که در آن برای خود گوری در بیت خلاف ساخت. در هنگام او شهبانو نیماعت‌حپ که در زمان خع‌سخم‌وی «مادر فرزندان پادشاهی» خوانده می‌شد با نام «مادر پادشاه» صدا زده شد. دوران جوسِر نخستین هنگامی است که نام وزیر معروف منه‌کا دیده می‌شود.

جوسِر، که خود به معنای «قدیس» در زبان مصر باستان است، آغازگر انقلاب اصلاحی بزرگی در آیین مصر کهن شد. جوسِر به عنوان «سازنده» پادشاهی کهن می‌دانند و این نه برای بناهایی که در مصر ساخت که اصلاحاتی است که به کمک وزیرش ایمهوتپ انجام داد. در هنگام او فرهنگ و اقتصاد پیشرفت کردند و داد و ستد با شرق رونق یافت.

## آثار
نامدارترین اثر جوسِر هرم پلکانی او بود که برآمده از ساخت چندین مصطبه بر روی هم است. شکل این هرم بعدها باعث پدید آمدن گور-هرم‌های معمول در پایان پادشاهی کهن شد.

با آنکه جوسِر آغازگر ساخت گوری در ابیدوس (مصر علیا) بود که نتوانست آن را به پایان برساند، پس از مرگ او را در همان هرم پلکانی معروفش در سقاره (مصر سفلا) به خاک سپردند. از آنجا که خسه‌خموی - که پادشاهی از دودمان دوم بود - واپسین فرعونی بود که در ابیدوس به خاک سپرده می‌شد، بعضی مصرشناسان بر این باورند که گرایش به پایتخت شمالی‌تر در هنگامه جوزر کامل شد.

## یادداشت‌ها

## منابع

## کتاب‌شناسی

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

رده:جوسر
رده:فرعون‌های دودمان سوم مصر
معجم‌البلدان

***مُعْجَم البُلدان*** عنوان دانشنامهٔ جغرافیایی است، نوشتهٔ یاقوت حموی، جغرافی‌دان و تاریخ‌نویس عرب‌زبان قرن هفتم هجری است. نام کامل آن ***معجم البلدان فی معرفة المدن و القری و الخراب و العمار و السهل و الواعر من کلّ مکان*** و از دیدگاه شماری از مورخان و خاورشناسان کتابی ارزشمند در عصر خوداست.

این کتاب، تنها بازتاب‌دهندهٔ اطلاعات سایر مورخان، جغرافی‌دانان و جهانگردان نیست؛ بلکه علاوه بر آن، یاقوت حموی اطلاعاتی را به این کتاب افزود که یا خودش در سفرهایش تجربه کرده یا از افرادی که در خلال این سفرها ملاقات کرده، شنیده‌است. یاقوت در تدوین این کتاب، تمرکز زیادی بر صحت اطلاعات داشت و آنچه را در منابع قدیمی‌تر یافته، به شرطی استفاده کرده که از صحت آن مطمئن شده باشد. در غیر این صورت اطلاعات را حذف یا اصلاح کرده‌است.

## نگارش
یاقوت حموی نگارش این کتاب را در سال ۶۱۵ قمری در مرو شروع کرد و آن را در سال ۶۲۱ هجری قمری در حلب به پایان رساند. انگیزه یاقوت حموی از نگارش این کتاب، به مباحثه‌ای بازمی‌گردد که در سال ۶۱۵ هجری در یکی از مجالس علمی در مرو بر سر تلفظ صحیح *حباشه* (که نام یکی از بازارهای عرب در دوران جاهلیت است) درمی‌گیرد. یاقوت حموی تلفظ صحیح آن را *حُباشه* و فرد مدعی دیگری آن را *حَباشه* می‌دانست. یاقوت برای اثبات حقانیت خود، کتابخانه مرو را جستجو می‌کند و به سختی می‌تواند مدارکی در این زمینه پیدا کند و به همین جهت به صرافت می‌افتد که نام و مشخصات و تلفظ همه مکان‌ها را در یک کتاب جمع‌آوری کند تا کار دانشمندان سهل‌تر شود.

## ساختار
معجم البلدان دارای یک پیشگفتار و یک بخش اصلی است.

پیشگفتار، خود از پنج باب تشکیل شده‌است و نویسنده در مورد فواید شناخت هیئت‌های آسمانی، جغرافیا و انگیزه‌های خود از تدوین کتاب اشاره می‌کند. این پنج باب عبارتند از:
# کلیات جغرافیای ریاضی آسمانی
# هفت اقلیم از دیدگاه علمی و پیوند افسانه‌ای آنها با برج‌ها
# اصطلاح‌های جغرافیایی (مانند *برید*، *[[فرسنگ]]*، *میل* و…)
# فتواهای جغرافیایی و احکام مذهبی در خمس غنیمت
# کلیاتی در تاریخچهٔ شهرها

بخش اصلی معجم البلدان، فهرستی است از اسامی نقاط جغرافیایی مانند کشورها، شهرها، کوه‌ها و غیره. این اسامی به ترتیب حروف الفبا مرتب شده‌اند و نویسنده پس از بیان نام آن نقطه، اطلاعات مختلف دیگری را مانند ویژگی‌های محلی، طول و عرض جغرافیایی، فاصلهٔ آن را تا جایگاه مشهورتر، محصولات کشاورزی و صنعتی، آثار باستانی، افراد سرشناس و حکایت‌های مربوط به آنان، رویدادهای تاریخی مربوط به آن محل، آداب و رسوم محلی و سایر اطلاعاتی از این دست را بیان می‌کند.

## منابع کتاب
استفاده یاقوت حموی از منابع دارای سه ویژگی است: امانتداری، به‌کارگیری درست منابع و دیدگاه صحیح او نسبت به منابع. یاقوت در نقل قول‌ها نام و نام پدر و در برخی از مواقع لقب و کنیهٔ فرد را ذکر کرده‌است. در نقل قول از منابع، آغاز و پایان کلام را مشخص کرده‌است و در بسیاری از موارد، نقل قول‌های حموی با اصل منبع مطابقت کامل دارد. او همچنین شناخت دقیقی از منابع مورد استفاده‌اش داشت و هر منبع را در موضوع خاصی قابل استناد دانسته و از آن در جای درست خود استفاده کرده‌است.

یاقوت در بسیاری از موارد پس از نقل یک یا چند گزارش از مرجع‌های مختلف، نظر خودش را نیز در تصحیح گزارش‌ها، رد یا تأیید آنها یا انتخاب بهترین گزارش بیان می‌کند.

## پانویس

## پیوند به بیرون

رده:آثار جغرافیایی اسلام قرون وسطی
رده:دانشنامه‌های ملی
رده:کتاب‌های جغرافیایی
رده:کتاب‌های دهه ۱۲۲۰ (میلادی)
رده:کتاب‌های عربی سده ۱۳ (میلادی)
رده:کیهان‌شناسی
رده:کیهان‌نگاری
رده:فرهنگ‌های واژگان عربی
کلج

**کلج** روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران واقع است.

## جغرافیا
روستای کلج در شمال غربی استان قزوین و در نزدیکی استان‌های زنجان و گیلان قرار دارد.

## جمعیت
این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱٬۶۲۴ نفر (۵۷۲ خانوار) بوده است. طبق آمار محلی جمعیت دائمی روستای کلج ۲٬۳۰۰ و جمعیت فصلی آن ۳٬۰۰۰ نفر است.

### زبان
زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی با لهجه خاص طارم است.

## جاهای دیدنی
خانه بزرگ معتمدی که ترکیبی است از صخره‌های طبیعی و مصالح دستی با قدمت بیش از ۳۰۰ سال با آینه کاری و منبت کاری و نقاشی‌های قدیمی، گنبدخانه‌های تاریخی روستا که متعلق به دوران اسلامی است، چاه نخجیر چهارطاقی‌های داخل روستا، قلعه تاریخی امرا، قلعه تاریخی کوز و قبرستان تاریخی کلج از مکان‌های تاریخی روستای کلج محسوب می‌شوند.
باغات وسیع زیتون و منطقه دربند کلج نیز از جاذبه‌های طبیعی روستا به حساب می‌آیند. قلعه تاریخی سمیران (کنگر، قیز قلعه‌سی) که مرکز سلسله کنگریان (سالاریان) بوده نیز در شمال روستای کلج قرار دارد.

## دین
مسجد جامع کلج، مسجد سیدالشهدا و مسجد حضرت ابوالفضل در این روستا فعالیت می‌کنند.

## محصولات
روستای کلج از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان زیتون در ایران محسوب می‌شود.

## جستارهای وابسته
* شهرستان قزوین
* بخش طارم سفلی

## منابع

رده:روستاهای شهرستان قزوین
حبیب رضایی

**حبیب رضایی ** (زاده ۱۲ بهمن ۱۳۴۸) بازیگر و کارگردان اهل ایران است.

## زندگی
رضایی در ۱۲ بهمن ۱۳۴۸ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا مقطع لیسانس ادامه داد.وی ازشاگردان امین تارخ دردوره اول کارگاه آزادبازیگری بود  . وی در فیلم آژانس شیشه‌ای و کسب جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد مکمل در سینمای ایران مطرح شد.

## جایزه‌ها
### [[جشنواره فیلم فجر]]
* برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد (اینجا چراغی روشن است) دوره ۲۱ (مسابقه سینمای ایران) سال ۱۳۸۱
* برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آژانس شیشه‌ای) دوره ۱۶ (مسابقه سینمای ایران) سال ۱۳۷۶

### [[جشن سینمای ایران|جشن خانه سینما]]
* کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد (اینجا چراغی روشن است) دوره ۷ (مسابقه) سال ۱۳۸۲
* کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (بمانی) دوره ۶ (مسابقه) سال ۱۳۸۱

### سایر
* سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال (بمانی)، دوره ۱۷ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترین‌های سال) در سال ۱۳۸۱

## فیلم‌شناسی
### سینما

### تلویزیون

### تئاتر

## منابع

* ایران اکتور
* 
* 

## پیوند به بیرون

* 
* 
* 

رده:افراد زنده
رده:اهالی تهران
رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایران
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایران
رده:برندگان سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد
رده:زادگان ۱۳۴۸
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:عوامل مجموعه کلاه‌قرمزی
رده:کارگردانان فیلم اهل ایران
رده:کارگردانان تئاتر اهل ایران
مزارعه

**مزارعه** یکی از روش‌های تأمین مالی کوتاه مدت در بخش کشاورزی است، که به موجب آن یکی از طرفین در زمین دیگری به کشاورزی می‌پردازد و محصول را آن طور که در عرف رایج است تقسیم می‌کنند. یکی از شرایط شرعی مزارعه آن است که تمام محصول به یکی از طرفین اختصاص داده نشود. این «عقد» در ماده ۵۱۸ قانون مدنی ایران آمده است.

حداکثر طول مدت مزارعه یک سال است و اگر موعد محصول دهی زراعتی خاص بیش از یک سال باشد مدت مزارعه یک دوره زراعی است، همچنین اگر در طول زراعت به دلیل پیش‌آمد مشکلی ادامه کشت ممکن نباشد هرآنچه تا آن روز به دست آمده باید تقسیم گردد.
به بیان دیگر اسلام مزارعه را به عنوان اسلوبی در جهت انعقاد شرکت بین دو عامل کار و سرمایه قرار داده‌است که در اینجا کشاورز متعهد می‌گردد در زمین کار کند، شخم بزند، آبیاری کند و مالک متعهد می‌شود که زمین و بذر و در صورت نیاز حتی کود در اختیار کشاورز قرار دهد و در نهایت محصول بدست آمده به نسبت معینی بین آن دو تقسیم شود.

شیخ طوسی در کتاب «خلاف» می‌گوید:صاحب زمین مجاز است زمینش را در ازای قسمتی از محصول در اختیار دیگری قرا دهد. بدین صورت زمین و بذر از او زراعت و آبیاری و مراقبت به عهده عامل باشد.
از این گفته می‌توان نتیجه گرفت که مزارعه شرکت میان دو عنصر است، یکی عنصر کار و دیگری سرمایه (زمین و بذر). اگر مالک زمین را در اختیار زارع قرار دهد ولی بذر به او ندهد، به این عمل **مخابره** گفته می‌شود. پیامبر از مخابره نهی کرده و حتی در صورت نیاز زمین به کود مالک باید آن را تهیه کند و در اختیار عامل قرار دهد. علامه حلی در کتاب «قواعد» می‌نویسد:
در بستن قرارداد مزارعه مالک و عامل باید عاقل و بالغ باشند و با اختیار قرارداد را امضاء کنند و زمان قرارداد نسبت سهم هر یک معین و مشخص باشد.

## حق ریشه
در حقوق ایران عقدی بنام مزارعه وجود دارد این در ماده ۵۱۸ قانون مدنی ایران تعریف شده‌است در این عقد چون زارع ریشه کشت خود را با اذن و اجازه مالک در زمین ایجاد نموده‌است و از طرفی مطابق قاعده فقهی-(حقوقی الزع لزارع و لو کان غاصب)، ریشه موجود در زمین متعلق به زارع است حتی بعد از اتمام عقد مزارعه، ریشه حقی را برای زارع درزمین مالک ایجاد می‌نماید که اصطلاحاً بدان** حق ریشه** می‌گویند.

## منابع
* توضیح المسایل(محمد فاضل لنکرانی)
* اقتصاد ما، سید محمد باقر صدر ٬جلد دوم.
* مبانی فقهی اقتصاد اسلامی، داراب نبی‌زاده، ۱۳۸۵.

رده:اقتصاد اسلامی
رده:عقود معین
توحید (هلیلان)

**توحید**، شهری در بخش مرکزی شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. این شهر، مرکز شهرستان هلیلان است.

شهر توحید در ۵۱ کیلومتری شرق شمالی ایلام و ۳۷ کیلومتری شرق سرابله، سر راه پل‌دختر به اسلام‌آباد غرب قرار دارد.

## زبان
بر پایه ایران اطلس عمده مردم به زبان لکی سخن می گویند.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر **توحید** برابر با **۳٬۷۲۸** نفر (**۱٬۰۵۹** خانوار) بوده‌است.

## منابع

رده:شهرستان هلیلان
رده:شهرهای استان ایلام
رده:شهرهای شهرستان هلیلان
چوار

**چوار**، شهری در بخش مرکزی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است. این شهر، مرکز شهرستان چوار است. چوار در سال ۱۳۰۸ شمسی به نوشتهٔ سرتیپ حسینعلی رزم آرا، بیش از چهارصد تن جمعیت داشته‌است.

## مردم
مردم **شهر چوار** را کردها تشکیل می دهند و به گویش کردی‌ایلامی صحبت می کنند.

## جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر **چوار** برابر با **۵٬۸۳۱** نفر (**۱٬۵۶۲** خانوار) بوده‌است.

## منابع

رده:شهرستان چوار
رده:شهرهای استان ایلام
رده:شهرهای شهرستان چوار
سرابله

**سرابله**(به کردی **سَراوڵە یا سِراوڵه**)، مرکز شهرستان چرداول در استان ایلام است.

سرابله با ارتفاع ۱,۰۵۰ متر، در ۴۹۰ کیلومتری جنوب غربی تهران و نوزده‌ کیلومتری شمال شرقی شهر ایلام قرار دارد.

## وجه تسمیه

واژه «سرابله» از سراب+له تشکیل شده که پسوند له از واژه کردی وله به معنای تلالو نشات گرفته و معنای این ترکیب آبی که تلالو دارد می‌باشد. این واژه که در زبان کردی به صورت (سه‌راوله، *Serawle*) تلفظ می‌شود در مرکز شهر قرار گرفته و اکنون این سراب به یک مجتمع تفریحی تبدیل شده که باعث زیبای شهر سرابله شده. اسم محلی سرابله (سراوله) می‌تواند ریشه‌ای دیگر هم داشته باشد، (سراو) به معنی سراب و (له) که علاوه بر توضیح متن بالا می‌تواند ریشه دیگری هم داشته باشد، مثلاً:(له) احتمالاً ابتدا (لا: به معنی، کنار) بوده و در گذر زمان مانند خیلی از کلمات دیگر دچار تغییرات شده‌است.
سراب'له بر گرفته از حاصل اسم مصدر چشمه‌سرابی (سراب_سراو) است، که در کوه‌پایه برندک کوهی با نام (لنه) که حرف (.. ن..) اسم لنه با استفاده از تصغیر و اسم مصدر خورده شده (له) و در آخر این ویرایش زبانی حاصل شده، در واقع مالکیت یا همان تعلق داشتن سراب به برندکی‌ست که (لنه) نام دارد، و همین شناساندن سراب با کوه برندک لنه را نشان می‌دهد، و در پایان موجب نام‌گذاری سراب+له (سرابله) به این نام شده‌است.

## موقعیت جغرافیایی
شهر سرابله مرکز شهرستان چرداول است که از شمال به استان کرمانشاه و از شرق به شهرستان هلیلان و از جنوب شرقی‌ به استان لرستان، از جنوب و جنوب غربی به شهرستان سیروان و از سمت غرب به شهرستان‌ ایوان متصل می‌‌شود. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۰۵۰ متر است. آب و هوای این شهر کوهستانی است.

## مردم‌شناسی‌
### جمعیت
طبق مرکز آمار ایران جمعیت این شهر ۲۰٬۰۰۰ نفر است که از ایل کُرد خزل هستند.

### زبان
زبان ساکنین سرابله، کردی است و مردم این شهر به زبان کردی جنوبی تکلم دارند.

## اقتصاد
عمده کار مردم این شهر کشاورزی است و بیشترین کشاورزی آنان را کشت گندم، جو، نخود، عدس و کشت برنج تشکیل می‌دهد. برنج سرابله به نام برنج عنبربو (خوش‌بو) معروف است.

## آثار تاریخی
* مقبرهٔ امامزاده قاسم(ع) ، از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع)
* آتشکده موشکان که قدمت آن به دوران ساسانیان می‌رسد.

## منابع

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسهٔ جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.

رده:شهرهای استان ایلام
رده:مناطق مسکونی در شهرستان چرداول
رده:مناطق مسکونی در شهرستان شیروان و چرداول
صالح‌آباد (مهران)

**صالح‌آباد** شهری در شهرستان مهران استان ایلام در کشور ایران است.

جاده ایلام، صالح‌آباد به شهر مرزی مهران با طول ۸۰ کیلومتر مهم‌ترین محور ارتباطی ایران برای انتقال زائران به عتبات عالیات و ارسال کالا به کشور عراق است.

## زبان
مردم شهر صالح‌آباد(مهران) کُرد هستند و به زبان کُردی ایلامی تکلم می‌کنند.

## منابع

رده:شهرهای استان ایلام
رده:مناطق مسکونی در شهرستان مهران