فهرست قهرمانان جام حذفی فوتبال انگلستان

بندانگشتی|250px|تیم بلکبرن روورز، قهرمان جام حذفی در سال ۱۸۸۴. جام قهرمانی در دستان کاپیتان تیم جیمز براون (ردیف جلو، وسط)|جایگزین=

جام حذفی فوتبال انگلستان که با نام اف‌ای کاپ نیز شناخته می‌شود از فصل ۷۲–۱۸۷۱ آغاز شده است و از سری مسابقات حذفی در کشور انگلستان است، که توسط اتحادیه فوتبال انگلستان (FA) برگزار و نامگذاری شده است و از قدیمی‌ترین مسابقات فوتبال موجود در جهان است. کلیه باشگاه‌های حاضر در ۱۰ سطح برتر نظام لیگ‌های فوتبال انگلیس مجاز به حضور در این رقابت‌ها هستند اگرچه استادیوم خانگی هر باشگاه باید شرایط لازم برای ورود به مسابقات را داشته باشد.

اکثر قریب به اتفاق مسابقات فینال جام حذفی در لندن بوده است و بیشتر آنها در ورزشگاه ومبلی اصلی برگزار شد که از سال ۱۹۲۳ تا زمان بستن ورزشگاه در سال ۲۰۰۰ مورد استفاده قرار می‌گرفت. از دیگر ورزشگاه‌های میزبان بازی نهایی قبل از سال ۱۹۲۳ کنینگتون اوال، کریستال پالاس، استمفورد بریج و لیلی بریج، همگی در لندن، گودیسون پارک در لیورپول و ورزشگاه فالوفیلد و اولدترافورد در منچستر بوده‌اند. در حالی که ورزشگاه جدید ومبلی در حال ساخت بود، ورزشگاه میلنیوم در کاردیف به مدت شش سال (۲۰۰۶–۲۰۰۱) به عنوان محل برگزاری فینال انتخاب شد. از سایر ورزشگاه‌ها برای بازی‌های تکرار فینال استفاده شده است؛ تا سال ۱۹۹۹ اگر مسابقه اولیه با تساوی به پایان می‌رسید، بازی تکراری انجام می‌شد. ومبلی جدید از سال ۲۰۰۷ محل دائمی برگزاری بازی نهایی است.

از سال ۲۰۲۰، رکورد بیشترین قهرمانی در اختیار آرسنال با ۱۴ قهرمانی است. واندررز، بلکبرن روورز، تاتنهام و آرسنال چهار تیمی هستند که بیش از یک بار در فینال‌های متوالی پیروز شده‌اند. این جام تنها یک بار توسط یک تیم غیر انگلیسی، کاردیف سیتی، در سال ۱۹۲۷ بدست آمده است. در حال حاضر منچستریونایتد ، که در فینال ۲۰۲۴  منچستر سیتی را شکست داد، عنوان قهرمانی را در اختیار دارد.

## تاریخچه

اولین قهرمان این سری مسابقات واندررز، تیمی از دانش آموزان برتر سابق مدارس مستقل، مستقر در لندن بود که در هفت فصل نخست پنج بار قهرمان این رقابت‌ها شد. برندگان اولیه این مسابقات همگی از تیم‌های آماتور ثروتمند جنوب انگلستان بودند، اما در سال ۱۸۸۳، المپیک بلکبرن با شکست دادن اولد اتونیانس، اولین تیم شمالی شد که جام را به دست آورد. پس از بازگشت تیم به بلکبرن، کاپیتان المپیک بلکبرن آلبرت واربورتون اعلام کرد: «لانکاشایر از این جام به خوبی میزبانی می‌کند. اینجا خانه خوبی خواهد داشت و هرگز به لندن برنخواهد گشت.»

با شروع حرفه‌ای شدن در همان زمان، خیلی زود توان تیم‌های آماتور برای رقابت کم رنگ شد. باشگاه‌های سرآمد حرفه‌ای لیگ فوتبال را در سال ۱۸۸۸ تشکیل دادند. از آن زمان، تنها یک تیم خارج از لیگ توانست جام را فتح کند. تاتنهام هاتسپر، که در آن زمان در لیگ جنوب رقابت می‌کرد، شفیلد یونایتد را از لیگ فوتبال شکست داد و در فینال ۱۹۰۱ قهرمان شد. یک سال بعد شفیلد یونایتد به فینال بازگشت و جام را از آن خود کرد، و از آن زمان جام در دست باشگاه‌های شمالی و مرکزی باقی ماند تا اینکه تاتنهام در سال ۱۹۲۱ دوباره آن را فتح کرد. در سال ۱۹۲۷، کاردیف سیتی، که علی رغم استقرار در ولز، در نظام لیگ‌های فوتبال انگلیس بازی می‌کند، جام را به دست آورد و به تنها باشگاه غیر انگلیسی تبدیل شد که موفق به این کار شده است. باشگاه کوئینز پارک اسکاتلندی نیز در سال‌های ابتدایی توانست دو بار به فینال راه پیدا کند.

این سری مسابقات در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم برگزار نشد، مگر در فصل ۱۵–۱۹۱۴، که به پایان رسید و ۴۰–۱۹۳۹، که در همان مراحل مقدماتی نیمه تمام ماند.

نیوکاسل در دهه ۱۹۵۰، سلطه مختصری بر جام حذفی داشت و در طول ۵ سال سه بار جام را کسب کرد، و در دهه ۱۹۶۰، تاتنهام موفقیت مشابهی را با سه قهرمانی در هفت فصل داشت که این سرآغاز دوره‌ای موفقیت آمیز برای باشگاه‌های لندنی، با ۱۱ قهرمانی در ۲۲ فصل بود. تیم‌هایی از رده دوم فوتبال انگلیس که در آن زمان لیگ دسته دوم نامیده می‌شد، قهرمانی‌های بی سابقه‌ای را بین سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۸۰ تجربه کردند. ساندرلند در سال ۱۹۷۳ جام را به دست آورد، ساوت‌همپتون در ۱۹۷۶ این کار را تکرار کرد و وست‌هام یونایتد در سال ۱۹۸۰ به پیروزی رسید که آخرین قهرمانی توسط تیمی خارج از لیگ برتر بود.

تا سال ۱۹۹۹، تساوی در فینال منجر به تکرار مجدد مسابقه در تاریخ بعدی می‌شد‌؛ پس از آن سال تکلیف قهرمان در همان بازی فینال و در صورت تساوی با ضربات پنالتی مشخص می‌شود. تنها دو بار و در فینال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، کار به ضربات پنالتی کشیده شد. آرسنال با کسب ۱۴ قهرمانی در جام حذفی، در این زمینه رکورددار است.

## قهرمانی بر پایه فصل

**یادداشت**:

### راهنمای جدول

تمامی تیم‌ها انگلیسی هستند، به جز بلوک هایی که با  (اسکاتلند) یا  (ولز) نشانه گذاری شده است.

## نتایج بر پایه باشگاه
تیم‌هایی که خط خورده‌اند، دیگر وجود ندارند. بعلاوه، کویینز پارک پس از قانونگذاری اتحادیه فوتبال اسکاتلند در سال ۱۸۸۷، دیگر واجد شرایط ورود به جام حذفی نبود.

**نتایج بر اساس تیم**

**یادداشت**:

## منابع

## پیوند به بیرون
* آرشیو جام حذفی در TheFA.com
* England FA Challenge Cup Finals at RSSSF.com

رده:جام حذفی فوتبال انگلستان
رده:فوتبال در فهرست‌های انگلستان
رده:فینال‌های جام حذفی فوتبال انگلستان
رده:فهرست مسابقات فوتبال