امپرسیونیسم

[بندانگشتی|220px|صبحانه قایقرانان اثری از [پیر اگوست رنوآر]]

**امپرسیونیسم** یا **دریافتگری**  جنبش هنری گروه بزرگی از نگارگران آزاداندیش و نوآور فرانسه بود که در دهه‌های۱۸۶۰ و ۱۹۰۰ به سرعت در کشورهای غربی دیگر پدید آمد و ظهور کرد و خیلی زود جهانگیر شد. در این شیوه هنرمند تلاش دارد با کمک ضربات پیاپی و شکستهٔ قلم‌مو و به کار بردن لخته‌رنگ‌های تجزیه شده و تابناک که ارتعاش تشعشعات نور خورشید را در ذهن تداعی می‌کند، دریافت و برداشت مستقیم خود را از دیده‌های زودگذر به‌شکلی رؤیاگونه به تصویر کشد. در روش دریافتگری، اصول مکتبی طراحی دقیق، سایه‌روشن‌کاری، ژرفانمایی فنی و ترکیب‌بندی متعادل و معماری‌گونه رعایت نمی‌شود.

شیوه دریافتگری به عنوان انجمنی خصوصی از سوی گروهی از هنرمندان ساکن پاریس آغاز شد و این انجمن در سال ۱۸۷۴ به نمایش همگانی آثار خود پرداخت. نام این جنبش از نام یک نقاشی از کلود مونه به نام دریافتگری، طلوع خورشید  گرفته شده است. نام امپرسیونیسم را نقادی به نام لویی لِروی در یک نقد هجوآمیز ساخت.
امپرسیونیسم همچنین نام نهضتی در موسیقی است.

در این سبک نقاشان از ضربات «شکسته» و کوتاه قلم‌مو آغشته به رنگ‌های خالص و نامخلوط به جای ترکیب‌های ظریف رنگ‌ها استفاده می‌کنند؛ مثلاً، به جای ترکیب رنگهای آبی و زرد برای تولید سبز آن‌ها دو رنگ آبی و زرد را مخلوط نشده بر روی بوم قرار می‌دهند تا رنگ‌ها «حس» رنگ سبز را در نظر بیننده پدیدآورند. آنها در نقاشی صحنه‌های زندگی مدرن به جای جزئیات، تأثیرات کلی واضح را نشان می‌دهند.

[بندانگشتی|چپ|270px|[ادگار دگا]]
[بندانگشتی|چپ|270px|[کامی پیسارو]]

## پیشینه
در واپسین دهه‌های سده ۱۹ میلادی (میان سال‌های ۱۸۷۰–۱۸۸۰) حرکتی در نقاشی آغاز شد که در اساس مبتنی بر نور (به عنوان مادر رنگ‌ها) شکل گرفت و به زودی هنرهای دیگر همچون موسیقی، مجسمه‌سازی و… را تحت تأثیر قرار داد.

## گسترش در ایتالیا
در میان نقاشان ایتالیایی که تفسیری مستقل و عمیقاً اصیل از مضامین دریافتگری ارائه کردند، Francesco Filippini جایگاهی برجسته دارد. او با آن‌که به هیچ جنبش رسمی تعلق نداشت، نقاشی‌اش تأثیر چشمگیری بر یک نسل کامل از هنرمندان فعال در ایتالیا گذاشت و به مرجعی اساسی برای یک مکتب تصویری با برد ملی و چشم‌انداز اروپایی بدل شد.

منتقدان معاصر او را «پاسخ ایتالیا به دریافتگری فرانسوی» می‌دانند، اما با ویژگی‌هایی مستقل و عمیق‌تر. برخلاف Claude Monet، که مسیر هنری‌اش تا حدی توسط گالری‌داران و کلکسیونرها هدایت می‌شد تا با سلیقه محافل هنری آمریکایی هماهنگ باشد و رنگ‌آمیزی‌هایش به بازار خوشایند باشد، فلیپینی رویکردی مستقل حفظ کرد، از هر گونه سازش تجاری اجتناب نمود و نقاشی‌ای درون‌نگرانه، اخلاقی و فلسفی پرورش داد.

پرداخت او به مناظر کشاورزی — متمرکز بر نور جوی و شأن دنیای روستایی — منجر به شعری شخصی شد، به دور از تکرار و منطق‌های بازاری. برخی پژوهش‌ها او را «مهم‌ترین نقاش ایتالیایی پیش از قرن بیستم که پیش‌بینی‌کننده هنر مدرن بود» دانسته‌اند. همچنین از او به عنوان یکی از پیشگامان حساسیت فوتوریستی یاد می‌شود، به‌ویژه از حیث تأثیری که بر Umberto Boccioni گذاشت.

آثار او که امروزه نادر و دشوار برای دستیابی هستند، از ارزشمندترین گواهی‌های هنر ایتالیا در پایان سده ۱۹ (میلادی) به‌شمار می‌روند، چه از منظر زیبایی‌شناختی و چه از منظر اهمیت تاریخی‌شان در گذار به نقاشی مدرن.

## ویژگی‌ها
بنیادگذاران این مکتب با هدف نقض هنر رسمی نیرو گرفتند. آنها از ارائه اشکال با خطوط محیطی واضح سر باز زدند و از روال رنگ آمیزی به پیروی از عرف و طبیعت سرپیچی کردند.
استفاده از رنگهای خالص و شفاف با ضرب قلم‌های مستقل و تا حدی سریع از ویژگی‌های بارز آثار نقاشی امپرسیونیسم است.

نظریه رسمی آنها بر این اصل نهاده شده بود که رنگ‌ها به جای آنکه بر روی جعبه رنگ با هم ترکیب شوند باید به‌طور خالص روی پرده نقاشی ریخته شوند.
این هنرمندان در مورد به تصویر درآوردن پیکره آدمی به نحوی پذیرفتنی و باورپذیر که از دیرباز مشکل‌ترین بخش هنر نقاشی بود بی‌توجه بودند و گویی میلی به کوشش در این خصوص نداشتند، یا نمی‌خواستند که یک فضای قابل قبول ایجاد کنند که ارزش نام هنر را داشته باشد.
[بندانگشتی|چپ|270px|[کلود مونه]]

## سالشمار دریافتگری
* ۱۸۵۸ - کلود مونه که در آن زمان تنها ۱۹ سال داشت به کمک اوژن بودن تأثیر نور بر مناظر طبیعت را درک کرد. مونه بعدها به عنوان یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان این سبک شناخته شد.
* ۱۸۶۳ - ردّ آثار امپرسیونیست‌های جوان و نمایش این آثار در تالار مردودین (تالار عدم پذیرش).

این برهه را می‌توان آغاز جدی امپرسیونیسم دانست.
* ۱۸۶۶ - تالار مردودین (تالار عدم پذیرش) در این سال میزبان آثاری از ادگار دگا، فردریک بازیل، برت موریسو و آلفرد سیسلی شد.
* ۱۸۷۰ - جنگ سال ۱۸۷۰ بین پروس (آلمان) و فرانسه - این جنگ موجب جدایی مؤسسان شد.
فردریک بازیل در جنگ کشته شد، رنوار مجروح شد، ادگار دگا داوطلب جنگ شد، پل سزان در پروانس پناه گرفت، کامی پیسارو، کلود مونه و آلفرد سیسلی به لندن رفتند.
* ۱۸۷۳ - دوراند روئل (پشتیبان مالی امپرسیونیست‌ها) خود را قادر به فروش آثار امپرسیونیسمِ آینده، ندید بنابراین در سال ۱۸۷۳ مجبور شد خریدِ خود را متوقف نماید.
* ۱۸۷۴ - در این سال آنها آثار خود را در **[[نادار]]** (جایی که آثارشان را ارائه کردند ولی با عدم پذیرشِ تالار مواجه شدند) به معرض نمایش گذاردند.
* ۱۸۷۶ - پل سزان حاضر نشد در نمایشگاه دوم در نادار شرکت کند، در این نمایشگاه ۷۴ اثر از ادگار دگا و همچنین آثاری از برت موریسو به نمایش درآمد.
* ۱۸۷۹ - حضور برت موریسو در نمایشگاه سال ۱۸۷۹ بیانگرِ از هم پاشیدگی گروه شد. رنوار ترجیح داد تا آثار خود را به تالار رسمی بفرستد.
* ۱۸۸۰–۸۱ -- دگا به همراه پیسارو کوشید تا اتحاد گروه را حفظ نماید، اما تلاش‌های وی با شکست مواجه شد زیرا مونه، سیسیلی و رنوار در پنجمین نمایشگاه (که درآوریل سال ۱۸۸۰ افتتاح شد) حضور پیدا نکردند. با این وجود، آثار هُنری گاگویین برای نخستین بار در این نمایشگاه به معرض نمایش گذاشته شد. در سال ۱۸۸۱ برخی از امپرسیونیست‌ها از جمله پیسارو، دگا، آرمان گیومن، و برت موریسو به نادار برگشتند.
* ۱۸۹۴ - در سال (۱۸۹۴) ۲۹ اثر هنری از میان ۶۵ اثر اهداء شده توسط کایبوت به موزه لوگزامبورگ با عدم پذیرش مواجه شدند.
* ۱۹۰۳ - کامی پیسارو، پدر امپرسیونیسم در سال ۱۹۰۳ چشم از جهان فروبست.
همه مردم بر این اعتقاد بودند که این جنبش مهم‌ترین تحوّل هنری قرن به‌شمار می‌رود و همه اعضاء گروه او، جزء بهترین نقاشان به‌شمار می‌روند. امپرسیونیست‌ها علاوه بر تأثیر عمیقی که بر فرانسه داشتند بر دیگر کشورها نیز (به ویژه آلمان، بلژیک و دیگر نقاط اروپا) تأثیر به سزایی داشتند.

## هنرمندان مطرح

## جدول زمانی: دوران زندگی نقاشان اصلی دریافتگر

** نقاشان دریافتگر**

ImageSize  = width:800 height:218
PlotArea   = width:620 height:196 left:100 bottom:20
AlignBars  = justify

Colors =
  id:Manet  value:lavender
  id:Bazille  value:powderblue
  id:Monet  value:lavender
  id:Renoir  value:lavender
  id:Sisley  value:lavender
  id:Pissarro  value:powderblue
  id:Cézanne  value:powderblue
  id:Cassatt  value:lavender
  id:Morisot  value:powderblue
  id:Degas  value:powderblue
  id:Caillebotte value:powderblue

Period      = from:1830 till:1930
TimeAxis    = orientation:horizontal
ScaleMajor  = unit:year increment:10 start:1830
ScaleMinor  = unit:year increment:10 start:1830

PlotData=
  align:center textcolor:black fontsize:8 mark:(line, black) width:16 shift:(0,-5)
  bar:Pissarro color:Pissarro
  from: 1830 till: 1903
  bar:Manet color:Manet
  from: 1832 till: 1883
  bar:Degas color:Degas
  from: 1834 till: 1917
  bar:Sisley color:Sisley
  from: 1839 till: 1899
  bar:Cézanne color:Cézanne
  from: 1839 till: 1906
  bar:Monet color:Monet
  from: 1840 till: 1926
  bar:Bazille color:Bazille
  from: 1841 till: 1870
  bar:Renoir color:Renoir
  from: 1841 till: 1919
  bar:Morisot color:Morisot
  from: 1841 till: 1895
  bar:Cassatt color:Cassatt
  from: 1844 till: 1926
  bar:Caillebotte color:Caillebotte
  from: 1848 till: 1894

LineData=
   at:1840 color:black width:0.5 layer:back
   at:1850 color:black width:0.5 layer:back
   at:1860 color:black width:0.5 layer:back
   at:1870 color:black width:0.5 layer:back
   at:1880 color:black width:0.5 layer:back
   at:1890 color:black width:0.5 layer:back
   at:1900 color:black width:0.5 layer:back
   at:1910 color:black width:0.5 layer:back
   at:1920 color:black width:0.5 layer:back
   at:1930 color:black width:0.5 layer:back


## نگارخانه

File:Edgar Germain Hilaire Degas 069.jpg|
File:Edgar Germain Hilaire Degas 009.jpg|
File:Edgar Germain Hilaire Degas 072.jpg|
File:Edgar Germain Hilaire Degas 032.jpg|
File:Edgar Germain Hilaire Degas 012.jpg|
File:Edouard Manet - The Plum - National Gallery of Art.jpg|
File:Guillaumin SoleilCouchantAIvry.jpg|
File:Gustave Caillebotte - La Place de l'Europe, temps de pluie.jpg|
File:Frederic Bazille Paysage au bord du Lez.jpg|


## جستارهای وابسته
* سبک‌های نگارگری
* جنبش‌های هنری
* پست‌امپرسیونیسم
* نئوامپرسیونیسم

## منابع

* فرهنگ مصور هنرهای تجسمی، پروِیز مرزبان و حبیب معروف، تهران ۱۳۷۷.
* ویکی‌پدیای انگلیسی
* سیر هنر در تاریخ
* هنر مدرن/نوشته نوربرت لینتن/ترجمه علی رامین


رده:جنبش‌های هنری
رده:هنر فرانسه
رده:هنرها در فرانسه