آلبرت هافمن

**آلبرت هافمن**  (۱۱ ژانویه ۱۹۰۶ – ۲۹ آوریل ۲۰۰۸)، شیمی‌دان سوئیسی بود که ماده روانگردان ال‌اس‌دی  را کشف کرد. این محقق ال‌اس‌دی را در سال ۱۹۳۸ در حین آزمایش بر روی قارچی که بر روی غلات رشد می‌کند، کشف کرد ولی اثرات آن را در سال ۱۹۴۳ و در پی مصرف تصادفی این ماده متوجه شد.

آلبرت هافمن امیدوار بود که این دارو برای درمان بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی و همچنین پژوهش در نحوه عملکرد ذهن بشر استفاده شود. امروزه ال‌اس‌دی مصرف پزشکی رسمی ندارد اما دانشمندان در حال تحقیق بر روی امکان استفادهٔ درمانی از ال‌اس‌دی و دیگر ترکیبات مشابه برای درمان افسردگی و استفاده در روان‌کاوی هستند.

## زندگی
بندانگشتی|قلعه‌ای در لیمنتال. محل یادبود آلبرت هافمن-گوانلا (۱۹۰۶–۲۰۰۸) و آنیتا هافمن-گوانلا (۱۹۱۳–۲۰۰۷).
آلبرت هافمن در شهر بادن در ایالت آرگاو سوئیس به دنیا آمد. او نخستین فرزند خانواده‌ای با درآمد محدود بود و به‌دلیل بیماری پدرش، از نوجوانی مجبور به کار شد. با حمایت مالی پدرخوانده‌اش، توانست در دانشگاه زوریخ در رشتهٔ شیمی تحصیل کند و در سال ۱۹۲۹ با درجهٔ دکترا در شیمی دارویی فارغ‌التحصیل شد.

## فعالیت‌های علمی
### کشف ال‌اس‌دی
هافمن کارمند بخش شیمی دارویی آزمایشگاه ساندوز بود. او روی گیاه دارویی دریمیا ماریتیما و قارچ ارگوت برای بدست آوردن ترکیبات اصلی و ساخت دارو کار می‌کرد. او اولین بار ال‌اس‌دی را در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۸ سنتز کرد اما اثرات آن را پنج سال بعد یعنی در ۱۶ آوریل ۱۹۴۳ متوجه شد، زمانی که او به صورت تصادفی دستش را به دهان و بینی و احتمالاً چشمانش تماس داد و باعث شد مقدار کمی از آن وارد بدنش شود. او تجربه خود را به این شکل توصیف کرد:

سه روز بعد یعنی ۱۹ آوریل ۱۹۴۳ هوفمن مقدار ۲۵۰ میکروگرم از ال‌اس‌دی را مصرف کرد. این روز امروزه با نام «روز دوچرخه» شناخته می‌شود به خاطر اینکه اثرات دارو هنگامی که هوفمن در حال راندن دوچرخه‌اش به سمت خانه‌اش بود آغاز شد.

هافمن معتقد بود LSD می‌تواند در درمان بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی و افسردگی مفید باشد. او در دهه‌های بعدی زندگی‌اش به دفاع از استفادهٔ علمی و معنوی این ماده پرداخت و در کتاب مشهور خود *(ال‌اس‌دی: فرزند مشکل‌ساز من)* (به انگلیسی: *LSD: My Problem Child*) دیدگاه‌هایش را شرح داد.

### جداسازی سیلوسایبین
آلبرت هوفمن در سال ۱۹۵۹ برای اولین بار موفق شد ترکیب روان‌گردان اصلی در قارچ *Psilocybe mexicana* را استخراج کند. او این ترکیب را سیلوسایبین و ترکیب روان‌گردانی که به میزان کمتر در این قارچ‌ها حضور داشت را سیلوسین نامید.

هافمن بیش از ۱۰۰ مقالهٔ علمی و چندین کتاب منتشر کرد. او علاوه بر LSD، موفق به سنتز داروی متراژین (Methergine) شد که در درمان خونریزی پس از زایمان کاربرد دارد. همچنین در سال ۱۹۲۹، ساختار شیمیایی کیتین را کشف کرد که یکی از اجزای اصلی دیوارهٔ سلولی قارچ‌ها و اسکلت خارجی بندپایان است.

## دیدگاه‌ها و تأثیر فرهنگی
هافمن استفادهٔ تفریحی و بی‌رویه از LSD در دههٔ ۱۹۶۰ را نقد می‌کرد، اما همچنان معتقد بود که این ماده در شرایط کنترل‌شده می‌تواند ابزاری برای درمان روانی و تجربهٔ معنوی باشد. او در کنفرانس‌ها و مصاحبه‌های متعدد از اهمیت LSD در شناخت ذهن انسان دفاع کرد.

در سال ۲۰۰۷، روزنامهٔ *The Daily Telegraph* نام هافمن را در کنار تیم برنرز لی در صدر فهرست «۱۰۰ نابغهٔ زندهٔ جهان» قرار داد.

## درگذشت

آلبرت هافمن در ۲۹ آوریل ۲۰۰۸ در سن ۱۰۲ سالگی در سوئیس درگذشت. او تا پایان عمر همچنان به نوشتن و سخنرانی دربارهٔ روان‌گردان‌ها ادامه داد.

## کتاب‌شناسی
آثار منتخب:
* LSD: Mein Sorgenkind (۱۹۷۹) (ال‌اس‌دی: فرزند مشکل‌ساز من)
* The Botany and Chemistry of Hallucinogens (۱۹۸۰) (گیاه‌شناسی و شیمی توهم‌زاها - به همراه ریچارد ایوان شولتز)
* Insight/Outlook (۱۹۸۹) (بینش/چشم‌انداز)

## منابع

* بی‌بی‌سی فارسی

## پیوند به بیرون

رده:افراد صدساله اهل سوئیس
رده:ال‌اس‌دی
رده:اهالی بدان، سوئیس
رده:اهالی دانشگاه زوریخ
رده:پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰
رده:پژوهشگران روان‌گردان
رده:حامیان مواد روان‌گردان
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه زوریخ
رده:درگذشتگان ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۰۶ (میلادی)
رده:شیمی‌دانان اهل سوئیس
رده:کنشگران اصلاح سیاست مواد مخدر
رده:مردان صدساله
رده:نویسندگان اهل سوئیس