محمود علامیر

**محمود علامیر** معروف به **احتشام‌السلطنه** از خانوادهٔ قاجار دولّو در ۶ شعبان سال ۱۲۷۹ه‍.ق (۱۲۴۱ ه‍.ش) در تهران به دنیا آمد. پدرش محمدرحیم خان علاءالدوله در زمان ناصرالدین‌شاه وزیر دربار اعظم و سپس حاکم آذربایجان شد و مادرش سلطان‌خانم دختر ملک ایرج میرزا پسر فتحعلی‌شاه قاجار بود. پس از تشکیل اولین دورهٔ مجلس شورای ملی ایران، وی دومین رئیس مجلس بود.
وی به همراه سید کریمخان فیروزکوهی و با همراهی میرزا حسن رشدیه ، سید یحی دولت آبادی ، میرزا حسین فروغی ذکاالملک ، حاج شیخ مهدی کاشانی ، شمس العلما رب آبادی و ممتحن الدوله در سال 1315 قمری معادل با اسفند ماه 1276 شمسی انجمنی به نام انجمن معارف تشکیل دادند که هدف آن دایر کردن دبستانهایی برای آموزش به کودکان به روش نوین تدریس الفبا بود.این انجمن نخستین دبستان را به نام رشدیه به راه انداخت و سپس با استقبال مردم مدارس ابتداییه ، علیمه ، شرف و کوچه غریبان را نیز تاسیس کرد.

وی در سال ۱۳۱۴ ه‍.خ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. حاصل سه بار ازدواج او پنج پسر و چهار دختر بود.

## مشاغل دولتی
بندانگشتی|از راست: احتشام‌السلطنه علامیر (حاکم زنجان)، مشیرالممالک وزیری زنجانی، میرزا ابوالفضائل امام جمعه
پس از اتمام تحصیل در مدرسهٔ دارالفنون، در سال ۱۲۹۷ ه‍.ق به استخدام دولت و به سمت یوزباشی کشیکخانهٔ همایونی انتخاب شد. یک سال بعد به مأموریت تبریز نزد پدرش فرستاده شد پس از فوت پدرش در سال ۱۲۹۹ ه‍.ق به تهران مراجعت نمود و به سمت قوللرآقاسی‌باشی (معاون کشیک خانه) گماشته شد.

در زمانی که (بین ۱۲۶۷ تا ۱۲۷۲ هجری خورشیدی) به عنوان حاکم خمسه (زنجان) خدمت می‌کرد، امین‌السلطان با پیشکش هفتصد سکهٔ اشرفی به ناصرالدین‌شاه لقب احتشام‌السلطنه را برای وی گرفت.

در ۱۲۷۴ خورشیدی به سمت سرکنسول ایران در عراق تعیین شد و تا دو سال در آن جا باقی ماند. احتشام‌السلطنه در ۵ خرداد ۱۲۷۴ به عنوان فرستادهٔ ویژهٔ ایران در مراسم تاجگذاری تزار نیکلای دوم شرکت کرد.

از ۱۲۸۰ تا ۱۲۸۵ هجری خورشیدی به عنوان وزیر مختار ایران در آلمان خدمت نمود. همچنین معاونت وزارت خارجه را عهده‌دار بود. سپس حکمران کردستان گردید.
بازگشت وی به تهران همزمان با خیزش مردم در جنبش مشروطه بود که علاقه و شرکت وی در جلسات مخالفان دربار، باعث تبعید او به نقاط مرزی گردید.
پس از استعفای مرتضی‌قلی صنیع‌الدوله، در ۱۸ شهریور ۱۲۸۶ به ریاست مجلس انتخاب شد. در ۲۶ صفر ۱۳۲۶ (نهم فروردین ۱۲۸۷) از ریاست و نمایندگی مجلس استعفا داد. در انتخابات دور سوم مجلس از تهران انتخاب شد اما از خارج از کشور تلگراف زد که نمی‌تواند نمایندگی را بپذیرد و استعفا داد.

از مشاغل دیگر وی می‌توان از سفیر کبیری در استانبول و وزارت کشور در دورهٔ رضاشاه پهلوی نام برد.

## تالیفات
احتشام‌السلطنه تالیفات متعددی از خود باقی گذاشته است. یادداشت‌های او شامل پنج مجلد است که از آن میان کتاب «خاطرات احتشام‌السلطنه» به کوشش سید محمدمهدی موسوی به چاپ رسیده است. سایر آثار از جمله کتابی درباره‌ی تاریخچه خاندان خود و زندگی‌نامه برادرانش، یادداشت‌های روزانه‌ی او، «تاریخ گافارل» و ... در تملک محمدمهدی موسوی بود که هنوز به چاپ نرسیده است.

## جستارهای وابسته
* هلاکو رامبد
* امیر نصرت‌اله بالاخانلو
* محمودیه (تهران)

## منابع

* 

رده:افراد انقلاب مشروطه
رده:اهالی ایران در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی تهران
رده:حاکمان زنجان
رده:حاکمان قاجار زنجان
رده:خاندان دولو
رده:دانش‌آموختگان دارالفنون
رده:درگذشتگان ۱۹۳۶ (میلادی)
رده:رئیسان مجلس شورای ملی
رده:زادگان ۱۲۴۰
رده:زادگان ۱۲۷۹ (قمری)
رده:زادگان ۱۸۶۳ (میلادی)
رده:سفیران ایران در آلمان
رده:سفیران ایران در امپراتوری عثمانی
رده:شاهزادگان قاجار
رده:قاجاریان
رده:نمایندگان دوره اول مجلس شورای ملی
رده:نمایندگان دوره دوم مجلس شورای ملی
رده:نمایندگان دوره سوم مجلس شورای ملی
رده:وزیران دولت حسن مستوفی (دولت ششم)
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
رده:حاکمان کردستان