open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
بحث و بیت

**بحث و بیت** گونه‌ای از مشاعره ادبی می‌باشد که در میان مردم سیستان رواج دارد؛ قالب شعری آن **سیتک** (دوبیتی) و ساز همراه آن دایره است. هر چند بسیاری از سیستانیان بدون دایره نیز بحث و بیت می‌کنند.

بحث و بیت رجز خوانی‌های عاشقانه‌ای است که گاه دو دلداده به بهانهٔ بحث و بیت، رازهای ناگفتهٔ خویش را وا گو می‌کردند تا از این طریق به گوش یار او برسد. یا رجزیست که سرگشته‌ای گمنام برای رویارویی با زندگی، طبیعت و سنت می‌خوانده است. این رجزخوانی ها در گذشته به چند طریق اجرا می‌شده‌است.

بیشتر بحث و بیت‌هایی که در هنگام کار کردن، اجرا می‌شدند، بحث و بیت‌هایی بدون دایره بودند. در این جا بحث و بیت کردن تنها برای لذت بردن نبوده است بلکه می‌توان آن را نوعی رویارویی با دشواری کار، تشنگی، گرسنگی و حس نکردن گذر زمان پنداشت. معمولاً یا دو به دو یا به صورت گروهی اجرا می‌کردند و آنقدر ادامه می‌دانند تا یکی یا گروهی تسلیم گروهی دیگر می‌شد. در آغاز یکی به نمایندگی از گروهش دوبیتی ای را می‌خواند و بایستی گروه دیگر دوبیتی‌ای با همان مفهوم که به نوعی پاسخی به گویندهٔ پیشین باشد را تکرار کند. به این ترتیب این هماوردی تا تسلیم یکی از گروه‌ها ادامه می‌یابد.

بحث و بیت به همراهی دایره شور و نشاط بیشتری دارد. سیستانی ها دایره را دو گونه می‌نوازند. یکی **سردستی** و دیگری **سرپایی**. سر دستی معمولاً بیشتر برای ریتم های آرام است و سرپایی برای ریتم های تند تر. هرچند گاه برای تفنن با سرپایی نیز ریتم های آرام‌تر را می‌نوازند. در بحث و بیت، بیشتر از شیوهٔ سردستی بهره می‌گیرند تا سرپایی.
## گونه های بحث و بیت
برای بحث و بیت دو گونه اصلی می‌توان قائل شد؛ یکی همان شیوهٔ رایجی که دو نفر یا دو گروه با انتخاب ریتم شناخته شده، آن را اجرا می‌کنند و دیگری شیوهٔ بسیار پرهیجان تر، ریتمیک تر و پرتحرک تر که همراه با حرکت کردن میدان داران بحث و بیت کننده از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر است. در این شیوه دو نفر که قرار است بحث و بیت کننده باشند، در دو سوی که معمولاً در درازنای اتاقی ست دایره در دست، روی زانو به گونه‌ای آماده باش می‌ایستند و پس از آغاز بحث و بیت روی زانو به سوی دیگر اتاق در جهت مخالف هم حرکت می‌کنند و ضمن حرکت، هم دایره می‌زنند و هم به نوبت بیت هایشان را می‌خوانند و تماشاگران نیز کنار دیوارها آنان را همراهی می‌کنند. هنگامی که به انتهای اتاق رسیدند در همان حالت خواندن و نواختن، دور می‌زنند. این چرخه آنقدر ادامه می‌یابد تا یکی از نفس بیفتد و دیگری قهرمان میدان دایره و دل شود.

## نمونه‌ای از بحث و بیت

**شروع کننده**:

**جواب دهنده**:

**شروع کننده**:

**جواب دهنده**:

## جستارهای وابسته
* مردم سیستانی
* گویش سیستانی
* مراسم محلی سیستان
* رقص سیستانی
* مشاعره

## منابع و پانویس

رده:بازی‌های ایرانی
رده:بازی‌های مهارت ذهنی
رده:شعر فارسی
رده:فرهنگ سیستانی
رده:فرهنگ در سیستان
رده:سیستانی‌ها
رده:مشاعره
Ls

[400px|بندانگشتی|خروجی دستور <code>ls -la</code> در [گنوم ترمینال]]
**<tt>ls</tt>** (برگرفته از *list*) فرمانی برای فهرست کردن پرونده‌ها در سیستم‌عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس است.

اگر بدون آرگومان اجرا شود، پرونده‌ها و مسیرهای موجود در مسیر جاری فهرست می‌شوند. 

ls سوییچ‌ها و آرگومان‌های زیادی دارد، از جمله:
* ``: همهٔ فایل‌ها و دایرکتوری‌ها، از جمله آن‌هایی که با نقطه (.) آغاز می‌شوند (فایل‌های پنهان در یونیکس) نیز نمایش داده خواهند شد.
* `` : نوع‌های یونیکس، سطح دسترسی‌ها، تعداد لینک‌های سخت، مالک، گروه، اندازه، تاریخچه و... نیز چاپ می‌شوند:
* `` : اندازه فایل‌ها و دایرکتوری‌ها به کیلوبایت نمایش داده خواهد شد.


```bash
[folani@localhost:~]$ ls -l
-rw-rw-r--  1 folani folani   31823 2010-05-29 18:36 a~
drwxrwxr-x  2 folani folani    4096 2010-07-08 10:48 bin
drwxr-xr-x  2 folani folani    4096 2010-07-08 16:10 Desktop
drwxr-xr-x 11 folani folani   12288 2010-07-08 18:17 Documents
drwxr-xr-x  3 folani folani   16384 2010-07-08 19:09 Download
```


دستور `man ls` یا `info ls` همهٔ آپشن‌ها و سوئیچ‌ها را فهرست می‌کند.

## جستاهای وابسته
* dir

## منابع

* ویکی‌پدیای انگلیسی.

## پیوند به بیرون

* <tt>ls</tt> at the LinuxQuestions.org wiki
* <tt>ls</tt> specified by the Single Unix Specification
* GNU <tt>ls</tt> source code (as part of coreutils)
* <tt>ls command</tt> at the linux-command.com ویکی.

رده:ابزارهای اس یو اس ۲۰۰۸ یونیکس
رده:برنامه‌های استاندارد یونیکس
رده:دستورهای یونیکس
جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو

**جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو** (به انگلیسی: Toronto International Film Festival، به‌صورت مخفف TIFF) یک جشنواره فیلم غیررقابتی عمومی است که سپتامبر هر سال در تورنتو، انتاریو، کانادا برگزار می‌شود. این جشنواره پنجشنبه شب پس از روز جهانی کارگر (که در کانادا نخستین دوشنبه سپتامبر است) آغاز می‌شود و تا ده روز به درازا می‌کشد. در هر دوره بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ فیلم در حدود ۳۷ سینما در مناطق مرکزی تورنتو به نمایش گذاشته می‌شوند.

مجموع تماشاگران این جشنواره، در سال‌های اخیر بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر برای هر دوره بوده‌است که در سال ۲۰۰۹ به بالاترین حد خود رسید. در این دوره ۲۸۷٬۰۰۰ نفر از عموم مردم و اهالی سینما با خرید بلیت در سالن‌های نمایش حضور یافتند و افزون بر آن بیش از ۲۳۹٬۰۰۰ نفر در نمایش عمومی میدان یانگ-داندس فیلم‌ها را به صورت رایگان تماشا کردند.

## تاریخچه
جشنواره تورنتو از سال ۱۹۷۶ با عنوان «جشنواره جشنواره‌ها» آغاز به‌کار کرد. در نخستین سال برگزاری این جشنواره بیش از ۳۵ هزار نفر از بیش از ۳۰ کشور جهان در آن حضور یافتند. تا سال ۲۰۰۹، تعداد بازدیدکنندگان از ۳۳۶ فیلم از ۶۴ کشور جهان به بیش از نیم میلیون نفر رسید.

جشنواره فیلم تورنتو طی دهه‌های گذشته به یکی از معتبرترین رویدادهای هنری و سینمایی جهان تبدیل شده‌است. در سال ۱۹۹۸ مجله ورایتی این جشنواره را از لحاظ کیفیت فیلم‌ها، ستاره‌ها و عملکرد بازار فیلم‌ها، دارای رتبه دوم پس از جشنواره فیلم کن برشمرد.

## برنامه
برنامه‌های جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو عبارتند از، فیلم‌های اول کانادایی، گنبد کانادا، مروری بر آثار کانادایی، سینمای معاصر جهان، دیالوگ: حرف زدن با تصاویر، بخش ویژه مستند، فیلم‌های کوتاه، نمایش‌های ویژه و غیره است.

## جوایز
### جایزهٔ برگزیدهٔ مردم
با توجه به این‌که جشنواره فیلم تورنتو یک جشنواره غیررقابتی است، بنابراین بخش مسابقه رسمی و هیئت داوران ندارد اما در پایان بهترین فیلم با آرای تماشاگران انتخاب می‌شود.

## جستارهای وابسته
* جشنواره فیلم یهودی تورنتو

## پانویس

## منابع
* 

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی جشنواره فیلم تورنتو
* وبگاه گروه جشنواره فیلم تورنتو
* جشنواره فیلم تورنتو  در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)


رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۶ (میلادی) در انتاریو
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۷۶ (میلادی) در کانادا
رده:تورنتو
رده:جشنواره‌های بین‌المللی فیلم
رده:جشنواره‌های سینمایی در انتاریو
رده:جشنواره‌های سینمایی در تورنتو
رده:جشنواره‌های سینمایی کانادا
رده:جشنواره‌های فیلم بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:رویدادهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:رویدادهای سالانه در تورنتو
رده:رویدادهای سالانه در کانادا
رده:رویدادهای سپتامبر
آرداشس پادماگریان

**آرداشس خان پادماگریان** (؛   ملقب به **اردشیر خان** زادهٔ ۱۸۶۳ - درگذشته ۱۹۲۸)، سینمادار ارمنی‌تبار اهل ایران بود.

## زندگی
در سال ۱۸۶۳ میلادی (۱۲۴۲ خورشیدی) زاده شد. از ارمنیان تبریز بود و به **وثوق التجار** شهرت داشت کارش تجارت پارچه بود و به همین سبب به کشورهای همسایه ایران سفر می‌کرد **پادماگریان** که با نام **اردشیرخان** نیز شناخته می‌شد.

نخستین بار در ۱۹۰۰ (۱۲۷۹) به فرانسه سفر کرد و تصاویر متحرک بر پرده را دید. سوغات او از این سفر یک دوچرخه یک گرامافون یک دستگاه نمایش فیلم بود. پادماگریان به عنوان یکی از نخستین پیشگامان تاریخ سینمای ایران در زمینه سینماداری در ۱۹۱۲ (۱۲۹۱) سالن خود را با نام تجدد در خیابان علاءالدوله روبروی بانک ایران و روس (فردوسی کنونی روبه روی بانک پس‌انداز ملی ایران) راه‌اندازی کرد. به دلایلی ناروشن این سال یک سال بعد تعطیل شد و پادماگریان سالن جدیدی را در ۱۹۱۵ (۱۲۹۴) با نام مدرن سینما افتتاح کرد اما این سالن نیز مجدداً تعطیل شد و دو سال بعد در ۱۹۱۷ (۱۲۹۶) پادماگریان سالن دیگری را با نام سینما خورشید افتتاح کرد

آرداشس پادماگریان معمولاً فیلم‌هایش را خود از اروپا وارد می‌کرد و از آنجایی که خورشید نیز مجدداً تعطیل شد یک بار دیگر نیز در ۱۹۲۰ (۱۲۹۹) اقدام به تأسیس سینمایی در هوای آزاد کرد که واقع در باغی در خیابان امیریه بود از آنجایی که در خیابان امیریه چراغ برق نصب شده بود هر بار به محض راه‌اندازی دستگاه نمایش برق خیابان دچار اختلال می‌شد و به همین دلیل نظمیه دستور تعطیلی سینما را صادر کرد.

در ۱۳۰۷ خورشیدی (۱۹۲۸ میلادی) پادماگریان برای معالجه به پاریس رفت و پس از یک عمل جراحی ناموفق در سن ۶۵ سالگی درگذشت.

## رویدادنگاری
* ۱۹۱۱ (۱۲۹۰): آرداشس «سینما تجدد» تهران را در دو طبقه در یک ساختان قدیمی در خیابان علاءالدوله (فردوسی فعلی) افتتاح کرد.
* ۱۹۱۲ (۱۲۹۱): آرداشس به همراه آنتوان سوریوگین یک سالن سینمای دیگر در خیابان علاءالدوله تأسیس کرد.
* ۱۹۱۴(۱۲۹۳): آرداشس سالن سینمایی را که سال پیش افتتاح کرده بود، تعطیل کرد و سالن جدیدی را در خیابان لاله‌زار تهران راه انداخت.
* ۱۹۱۵ (۱۲۹۴): آرداشس در تیرماه «سینما تجدد» تهران را با نام جدید «مدرن سینما» بازگشایی کرد.
* ۱۹۱۷ (۱۲۹۶): آرداشس در ۲۸ خرداد سینمایی را در خیابان علاءالدوله روبروی بانک روسی افتتاح کرد.
* ۱۹۲۰ (۱۲۹۹): آرداشس در تابستان این سال یک سینمای تابستانی را در خیابان امیریه افتتاح کرد. هربار که دستگاه نمایش سینما به‌کار می‌افتاد، برق خیابان دچار اختلال می‌شد و به همین دلیل، سینما به دستور نظمیه تعطیل شد.

## پانویس

## منابع
* 
* 
* 

* 

رده:افراد ایرانی ارمنی‌تبار
رده:اهالی ارمنی‌تبار تبریز
رده:اهالی تبریز
رده:پیشگامان سینما
رده:درگذشتگان ۱۳۰۷
رده:درگذشتگان ۱۹۲۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۴۲
رده:زادگان ۱۸۶۳ (میلادی)
رده:سینماداران اهل ایران
رده:کارآفرینان ارمنی‌تبار
رده:کارآفرینان اهل ایران
رده:کارآفرینان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
آنوشاوان وارطانیان

**آنوشاوان (آنوش) وارطانیان** (؛ زاده ۱۲۸۶ – درگذشته ۱۳۵۰)، بازیگر ارمنی‌تبار اهل ایران بود.

## زندگی‌نامه
در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) در شهر ارومیه زاده شد. دارای مدرک تحصیلی دیپلم بود. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۰۸ با گروه تئاتر ارومیه آغاز کرد. نخستین تجربه سینمایی او بازی در فیلم *[[وسوسه شیطان]]* به کارگردانی محمد زرین‌دست بود. آنوش سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) در تهران درگذشت.

## فیلمشناسی
* *[[حسن دینامیت]]* (۱۳۵۱)
* *[[شهر آفتاب (فیلم)|شهر آفتاب]]* (۱۳۵۱)
* *[[رضا چلچله]]* (۱۳۵۰)
* *[[کلبه‌ای آن‌سوی رودخانه]]* (۱۳۵۰)
* *[[مبارزه با شیطان]]* (۱۳۵۰)
* *[[بابا کرم (فیلم)|بابا کرم]]* (۱۳۴۹)
* *[[بارگاه شیطان]]* (۱۳۴۹)
* *[[شهر هرت (فیلم)|شهر هرت]]* (۱۳۴۹)
* *[[قهرمانان (فیلم)|قهرمانان]]* (۱۳۴۹)
* *[[شکوه قهرمان]]* (۱۳۴۸)
* *[[جاده تبهکاران]]* (۱۳۴۷)
* *[[ازجان‌گذشتگان (فیلم ۱۳۴۶)|از جان گذشتگان]]* (۱۳۴۶)
* *[[دالاهو (فیلم)|دالاهو]]* (۱۳۴۶)
* *[[گل‌آقا (فیلم)|گل‌آقا]]* (۱۳۴۶)
* *[[وسوسه شیطان]]* (۱۳۴۶)

## یادداشت

## جستارهای وابسته
* فهرست بازیگران ارمنی

## منابع
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:اهالی ارومیه
رده:افراد ایرانی ارمنی‌تبار
رده:اهالی ارمنی‌تبار ارومیه
رده:بازیگران مرد فیلم اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۳۵۰
رده:زادگان ۱۲۸۶
رده:زادگان ۱۹۰۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۱ (میلادی)
واهان ترپانچیان

**واهان ترپانچیان** ؛ ۱۹۱۲ – ۱۹۹۸)، فیلم‌بردار، متخصص امور لابراتوار و تهیه‌کننده ارمنستانی-ایرانی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ میلادی (۱۳۳۰–۱۳۳۴) فعالیت می‌کرد.

## زندگی‌نامه
وی در ۱۹۱۲ میلادی (۱۲۹۱ خورشیدی) در ارزروم، ارمنستان غربی زاده شد. پس از قتل پدرش در نسل‌کشی ارمنی‌ها در سه سالگی همراه مادرش به سوریه گریخت و سپس به ایران آمد و مقیم تهران شد.

پس از این که سال‌ها در زمینه عکاسی فعالیت کرد و تجربیات فراوانی اندوخت. در ۱۹۳۸ (۱۳۱۷) آتلیه عکاسی «فتو واهه» را در خیابان نادری تأسیس کرد واهان «نخستین لابراتوار ظهور و چاپ عکس رنگی در ایران» را دایر کرد و اولین کسی است که نگاتیو رنگی را در ایران به چاپ رساند

در ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) همراه با سیمیک کنستانتین، ابوالقاسم رضایی و جانی باغداساریان «استودیو البرز» را بنیان‌گذاری کرد. ترپانچیان در نخستین محصول استودیو البرز که با نام *[[دستکش سفید]]* توسط پرویز خطیبی در ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) ساخته شد. علاوه بر تهیه کنندگی، فیلم‌بردار نیز بود این فیلم که به صورت ریورسال فیلم‌برداری شد نخستین فیلم ناطق ۱۶ میلی‌متری سینمای ایران محسوب می‌شود. در فیلم‌های *[[زنده باد خاله]]* و *[[عمر دوباره]]* از دیگر محصولات استودیو البرز نیز فیلم‌بردار بود و در فیلم‌های دیگر این استودیو به نام‌های *[[لغزش (فیلم)|لغزش]]* و *[[گناهکار]]* به عنوان تهیه‌کننده همکاری داشت.

ترپانچیان فیلم‌برداری *[[حاکم یک روزه]]*، *[[نیمه راه زندگی]]*، *[[پنجمین ازدواج]]* را برای سایر استودیوها انجام داد علاوه بر اینها در عنوان‌بندی بسیاری از فیلم‌ها نیز نام فتو واهه (استودیوی عکاسی متعلق به واهان آمده است) در ۱۹۷۳ (۱۳۵۲) به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در همان‌جا در ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) در سن ۸۶ سالگی درگذشت.

## تهیه‌کننده
* *[[گناهکار]]* (۱۳۳۲)
* *[[لغزش (فیلم)|لغزش]]* (۱۳۳۲)
* *[[زنده باد خاله]]* (۱۳۳۱)
* *[[عمر دوباره]]* (۱۳۳۱)
* *[[دستکش سفید]]* (۱۳۳۰)

## فیلم‌بردار
* *[[پنجمین ازدواج]]* (۱۳۳۴)
* *[[حاکم یک روزه]]* (۱۳۳۱)
* *[[زنده باد خاله]]* (۱۳۳۱)
* *[[عمر دوباره]]* (۱۳۳۱)
* *[[دستکش سفید]]* (۱۳۳۰)

## پانویس

## منابع
* 
* 
* 
* 

* 

## پیوند به بیرون
* 

رده:ارمنیان اهل عثمانی
رده:افراد ایرانی ارمنی‌تبار
رده:تهیه‌کنندگان ارمنی‌تبار
رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۳۷۷
رده:درگذشتگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل ایران در ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۲۹۱
رده:زادگان ۱۹۱۲ (میلادی)
رده:فیلم‌برداران ارمنی‌تبار
رده:فیلم‌برداران اهل ارمنستان
رده:فیلم‌برداران اهل ایران
رده:مهاجران اهل سوریه
رده:مهاجران به ایران
کوه فورو (کاناگاوا)

**کوه فورُو**  در استان کاناگاوا (神奈川県) و استان شیزوئوکا (静岡県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۹۲۸ متر است. این کوه جزء سلسله کوه‌های تانزاوا (丹沢山) محسوب می‌شود.

  
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

فورو، کوه
کوه شیدانگو

left|thumb|300px|کوه شیدانگو (シダンゴ山).

**شیدانگُو یاما**  در استان کاناگاوا (神奈川県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۷۵۸ متر است. این کوه یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ منطقه کوهستانی تانزاوا (丹沢山地) محسوب می‌شود.
 

    
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

شیدانگو، کوه
کوه کوبو

**کُوبُو یاما**  در استان کاناگاوا (神奈川県) و نزدیک شهر *هادانُوشی* (秦野市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۲۳۵ متر است. این کوه یکی از پنجاه منطقهٔ برگزیدهٔ خوش منظره و یکی از صد منطقه پرگل در استان کاناگاوا است.  

## مسیر راهپیمایی
* خط اوداکیو-اوداوارا، **ایستگاه قطار هادانو** 秦野駅 بعد از خارج شدن از در شمالی این ایستگاه، کوه کوبو کاملاً پیداست. نخست باید به طرف *رودخانهٔ میزوناشی* رفت و به سمت راست حرکت کرد و پس از طی صد متر از روی **پل توکیوا** رد شد. سپس دوباره به طرف راست راه را ادامه داده تا به اولین چراغ راهنمایی رسید، سپس راه را بطرف چپ ادامه داده تا **چهارراه کاواراماچی** . بعد از رد شدن از این چهارراه به فاصلهٔ کمی از چهارراه در یک تابلوی بسیار بزرگ راه ورودی به کوه کوبو نشان داده شده‌است. از ایستگاه تا این محل ۲۰ دقیقه پیاده طول می‌کشد. راه ورودی در پشت و **طرف چپ** این تابلوی راهنما است. مسیر در ابتدا دارای پله‌هایی با شیب نسبتاً تند است ولی کم کم راه هموار می‌شود. بعد از طی ۲۰ دقیقه قله کوه سنگن است و بعد از در حدود ۳۵ دقیقه به قله کوه کوبو می‌رسیم. آخر این مسیر به **ایستگاه تسوروماکی-اونسن** 鶴巻温泉駅 در خط اوداکیو-اوداوارا ختم می‌شود و طول آن ۷ کیلومتر است. طی کردن مسیر به طور متوسط ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه زمان می‌برد. 

* خط اوداکیو-اوداوارا، **ایستگاه توکائی دائیگاکومائه** 東海大学前駅.        


پرونده:Mount Kōbō -entrance-弘法山入口.JPG|تابلوی راهنمای ورودی به کوه در ایستگاه هادانو
پرونده:The top of Mount Kōbō.JPG|قلهٔ کوه کوبو
پرونده:Mount Kōbō-弘法山.JPG|راه کوهستانی در کوه کوبو در پاییز
پرونده:Mount Kōbō in kanagawa Prefecture.JPG|مسیر راهپیمایی در کوه کوبو

## پانویس

## پیوند به بیرون

* راهنمایی گردش در کوه کوبو

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

کوبو، کوه
فهرست کوه‌های استان کاناگاوا

* ۱. کوه تونوداکه 
* ۲. کوه نابه واری (کاناگاوا)  
* ۳. کوه تانزاوا 
* ۴. کوه اویاما (کاناگاوا) 
* ۵. کوه هینوکی بورامارو

* ۶. کوه کوما 
* ۷. کوه تاکاتوری 
* ۸. کوه هیروگاتاکه  
* ۹. کوه آزه گامارو
* ۱۰. کوه اومورو (تانزاوا) 

* ۱۱. کوه کوموتسوروشی 
* ۱۲. کوه یاکه (تانزاوا)
* ۱۳. کوه هینوکیداکا 
* ۱۴. کوه فورو 
* ۱۵. کوه اونو (کاناگاوا) 

* ۱۶. کوه شیدانگو 
* ۱۷. کوه تاکاماتسو (شهر آتسوکی) 
* ۱۸. کوه ماتسودا 
* ۱۹. تپه شیبوساوا  
* ۲۰. کوه کوبو 

* ۲۱. کوه یاگوراداکه 
* ۲۲. کوه ماروداکه
* ۲۳. کوه کینتوکی 
* ۲۴. کوه میوجینگاتاکه (کاناگاوا) 
* ۲۵. کوه میوجوگاتاکه 

* ۲۶. کوه کامی 
* ۲۷. کوه میکونی (هاکونه) 
* ۲۸. کوه سنگن (تاکانوسو) 
* ۲۹. کوه بیوبو 
* ۳۰. کوه شیرو یاما (شهر یوگاوارا)

* ۳۱. کوه نانگو 
* ۳۲. کوه ایشیگاکی
* ۳۳. کوه همورو 
* ۳۴. هاکوسان (کاناگاوا) 
* ۳۵. کوه توبیو

* ۳۶. کوه بوکا 
* ۳۷. کوه مینامی (کاناگاوا) 
* ۳۸. قله شیدا 
* ۳۹. شیرویاما (شهر ساگامی هارا)  
* ۴۰. کوه ناکازاوا 

* ۴۱. کوه ایشی زاره 
* ۴۲. کوه سکیرو
* ۴۳. کوه ساگامی آراشی 
* ۴۴. کوه کاگه نوبو 
* ۴۵. کوه جینبا 

* ۴۶. کوه شوتوزان 
* ۴۷. کوه گنجی 
* ۴۸. کوه کینوهاری 
* ۴۹. کوه اومارو (کاناگاوا)  
* ۵۰. کوه تاکاتوری (یوکوسوکا.زوشیشی) 

* ۵۱. کوه سنگن 
* ۵۲. کوه اوگوسو
* ۵۳. کوه تاکه 
* ۵۴. تپه سوگا 

## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

رده:فهرست‌های جغرافیایی
رده:کوه‌های استان کاناگاوا
کوه‌های هاکونه

**هاکُونِه یاما** (Hakone، 箱根山) در استان کاناگاوا (神奈川県) و استان شیزوئوکا (静岡県) قرار دارد. هاکونه یک کوه آتشفشانی است. چندین کوه در منطقهٔ هاکونه وجود دارد.

## کوه‌های هاکونه
* کوه ماروداکه（۱۱۵۶m）
* کوه کینتوکی（۱۲۱۳m)
* کوه میوجینگاتاکه（۱۱۶۹m）
* میوجوگاتاکه（۹۲۴m）
* کوه کامی （۱۴۳۸m）(مرتفع‌ترین کوه)
* کوه کوماگاتاکه （۱۳۵۶m）
* کوه میکونی (هاکونه)（۱۱۰۲m）
* کوه تاکانوسو (هاکونه)（۸۳۴m）
* کوه سنگن (هاکونه)（۸۰۲m）
* کوه بیوبو (هاکونه)（۹۴۸m）
* کوه کانموری‌گاتاکه （۱۴۰۹m）

## منابع

* 

رده:آتشفشان‌های استان کاناگاوا
رده:آتشفشان‌های مرکب
رده:کاسه‌های آتشفشانی ژاپن
هاکونه، کوه
هاکونه، کوه
رده:مانازورو، کاناگاوا
کوه کینتوکی

**کوه کینتُوکی **  یا **کوه آشیگارا** در استان کاناگاوا (神奈川県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۱۲۱۲ متر است. این کوه یکی از کوه‌های منطقهٔ کوه هاکونه (箱根山) بشمار می‌آید.
 چپ|بندانگشتی|300px|کوه کینتوکی (金時山).

## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

رده:آتشفشان‌های استان کاناگاوا
کینتوکی، کوه
رده:مخروط‌های فرعی
کوه میوجینگاتاکه (کاناگاوا)

**کوه میوجینگاتاکه**  در استان کاناگاوا (神奈川県) و در نزدیکی *شهر هاکونه* (箱根市) و مینامی گاشیگاراشی (南足柄市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۱۱۶۹ متر است.  
 left|thumb|300px| ''کوه میوجینگاتاکه'' در هاکونه، از زاویهٔ دید کوه کینتوکی (金時山).

   
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

میوجینگاتاکه، کوه
کوه کامی

**کامی یاما**  به معنی کوه خداست و در استان کاناگاوا (神奈川県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۱۴۳۸ متر است. این کوه مرتفع‌ترین کوه در بین کوه‌های هاکونه (箱根山) محسوب می‌شود.
 left|thumb|300px|میوجوگاتاکه (神山) در ناحیهٔ هاکُونه.

   
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

کامی، کوه
کوه میکونی (هاکونه)

**میکونی یاما**  در استان کاناگاوا (神奈川県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۱۱۰۲ متر است. این کوه یکی از کوه‌های هاکونه (箱根山) محسوب می‌شود.
 left|thumb|300px|کوه میکونی (神山) و دریاچهٔ ''آشی نو کو'' در ناحیهٔ هاکُونه.

   
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

میکونی، کوه
کوه تاکانوسو

left|thumb|300px| کوه تاکانوسو.

**کوه تاکانُوسو**  یکی از کوه‌های منطقه تامای توکیو در ژاپن است. ارتفاع این کوه ۱۷۳۶ متر است. این کوه یکی از کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. 

## دسترسی به کوه
ابتدا باید با استفاده از قطارهای جی‌آر، به آخرین ایستگاه خط اومه، یعنی **ایستگاه اوکوتاما** رسید. سپس از آنجا برای رسیدن به نقطه شروع مسیر در *ایستگاه اتوبوس مینه‌دانی* «峰谷バス亭»　می‌توان از اتوبوس استفاده کرد. راه بازگشت به *ایستگاه اتوبوس میزونه*  «水根バス亭» که با اتوبوس ۱۵ دقیقه با  *ایستگاه اوکوتاما* فاصله دارد، ختم می‌شود. طول این مسیر ۱۴٬۵ کیلومتر است و طی کردن آن ۷ ساعت طول می‌کشد. 


پرونده:JRE-okutama-station.jpg| ایستگاه قطار اوکوتاما. 
پرونده:100109 (22).JPG| کوه تاکانوسو.
پرونده:Mount Fuji from the top of Mount Takanosu.jpg| قله تاکانوسو. 

 


## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、東京都の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-5-5 Printed in Japan. 

تاکانوسو، کوه
کوه ایشیگاکی

[بندانگشتی|نمایی از [اوداوارا، کاناگاوا|شهر اُوداوارا و خلیج ساگامی از بالای کوه ایشیگاکی - ۲۰۱۵|381x381پیکسل]]
**ایشیگاکی یاما**  در استان کاناگاوا (神奈川県) و در نزدیک شهر اُوداوارا (小田原市) قرار دارد.

   
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

ایشیگاکی، کوه
رده:اوداوارا، کاناگاوا
کوه همورو

**هِمورُوسان**  در استان کاناگاوا (神奈川県) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۴۴ متر است و یکی از کوه‌های  منطقه کوهستانی تانزاوا (丹沢山地) محسوب می‌شود.
 left|thumb|300px|کوه هِمورُو (辺室山).

   
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

همورو، کوه
زاهدان (ابهام‌زدایی)

**[[زاهدان]]** یکی از کلان‌شهرهای ایران و مرکز استان سیستان و بلوچستان است.

**زاهدان** همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:

* زاهدان، یکی از شهرهای بزرگ ایران و مرکز استان سیستان و بلوچستان
* شهرستان زاهدان، یکی از شهرستان‌های مرکزی استان سیستان و بلوچستان
* بخش مرکزی شهرستان زاهدان، یکی از بخش‌های شهرستان زاهدان
* زاهدان کهنه، از آثار تاریخی استان سیستان و بلوچستان
کوه کئوگاتاکه (کاناگاوا)

**کئوگاتاکِه**  در استان کاناگاوا در کوهستان تانزاوا و نزدیک شهر *آتسوگی* (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۳۳ متر است و یکی کوه‌های تشکیل‌دهندهٔ *رشته کوه‌های بوکا* محسوب می‌شود.
 left|thumb|300px|کوه کئوگاتاکه (経ヶ岳).
 
## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

کئوگاتاکه، کوه
انسان‌ساییان

**انسان‌ساییان** ، در آرایه‌شناسی علمی، زیرخانواده‌ای از خانوادهٔ انسان‌سایان است. این زیرخانواده تنها شامل دو سردهٔ موجود *[[شمپانزه]]* و *[[انسان (سرده)|انسان]]* است. گنجاندن سردهٔ شمپانزه در زیرخانوادهٔ انسان‌ساییان به این معناست که شمپانزه‌ها به انسان نزدیک‌ترند تا به دیگر کَپی‌های بزرگ — علی‌الخصوص گوریل‌ها. انسان و شمپانزه نزدیک‌ترین خویشاوندهای یک‌دیگرند.

## جستارهای وابسته
* آرایه‌شناسی کپی‌های بزرگ

## منابع

* 


رده:آرایه (زیست‌شناسی) توصیف‌شده در ۱۸۲۵ (میلادی)
رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط جان ادوارد گری
رده:جانداران موجود پدیدآمده در میوسن
رده:جانداران پدیدآمده در میوسن
رده:زیرتیره‌های پستانداران
رده:کپی‌ها
کوه بوکا

**بوکاسان**  در استان کاناگاوا و در کوهستان تانزاوا، نزدیک ده *کیوکاوامورا* (清川村) قرار دارد و یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ *رشته کوه‌ بوکا* محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۷۴۷ متر است.
 left|thumb|300px|کوه بوکا (仏果山).

## نگارخانه

پرونده:Lake Miyagase and Mt.Bukka 02.jpg| کوه بوکا (仏果山) از زاویه دید دریاچه میاگاسه. 
پرونده:Miyagasedam-takatori-bukka.JPG| پارکینگ عمومی کوه بوکا. 


## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO.,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

بوکا، کوه
کوه سکیرو

left|thumb|300px|کوه سکیرو.

**سکیرُوزان**  در استان کاناگاوا و نزدیک شهر *ساگامی هارا* قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۹۴ متر است. کوه سکیرُو یکی از کوه‌های منطقه کوهستانی تانزاوا محسوب می‌شود. *معبد کِن کِئو جی* در مسیر این راه کوهستانی، یکی از جاذبه‌های گردشگری در این کوه محسوب می‌شود.

## دسترسی به کوه
برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه *ساگامی کو* می‌توان از خطوط قطار JR یا (Japan Railways) و از خط فرعی *چو او هون سن* استفاده کرد. از ایستگاه *شین‌جوکو* در داخل توکیو تا ایستگاه *ساگامی کو* در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد. بعد در این ایستگاه با استفاده اتوبوسی که به طرف *میکاگه * می‌رود، در ایستگاه *سکیرُو یاماتوزان گوچی* (راه ورودی کوه سکیرو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این راه ورودی پیاده راهپیمایی کرد. در صورت استفاده از ماشین شخصی می‌توان از پارکینگ دولتی در ابتدا مسیر یا پارکینگ *معبد کِن کِئو جی* در میانهٔ راه که تعداد محدودی جا برای پارک دارد، استفاده کرد.

## نگارخانه

پرونده:Sekirozan - 石老山 2010-7-31.JPG| مسیر راهپیمایی در کوه سکیرُو. برای بهتر دیدن عکس بر روی آن کلیک کنید.

پرونده:Sekirozan (石老山-神奈川県) 2010-7-31.JPG| *زنگِ معبد کِن کِئو جی* (顕鏡寺). برای بهتر دیدن عکس بر روی آن کلیک کنید.

پرونده:Kenkyoji (sekirozan).JPG| *معبد کِن کِئو جی* (顕鏡寺). برای بهتر دیدن عکس بر روی آن کلیک کنید.

پرونده:The view of sagamigo from sekirozan mountain.JPG| منظرهٔ *دریاچهٔ ساگامی کو* از کوه سکیرو. برای بهتر دیدن عکس بر روی آن کلیک کنید.



## برابرهای ژاپنی

## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO. ,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

## پیوند به بیرون
* https://web.archive.org/web/20100227103951/http://www.e-shokokai.or.jp/sanpo/kenkyou.html سایت معبد کنکئو

سکیرو، کوه
تبار (زیست‌شناسی)

بندانگشتی|بیزون آمریکایی (Bison bison) به قبیلهٔ Bovini، یکی از شاخه‌های خانوادهٔ Bovidae، تعلق دارد.

**تبار** یا **طایفه** ، یک طبقه آرایه‌شناختی در میان خانواده و سرده است. گاهی به جز کوچک‌تر «زیرتبار» (Subtribe) تقسیم می‌شود.

## پانویس

رده:تبارها (زیست‌شناسی)
رده:رده‌های آرایه‌ای
رده:طبقه‌بندی علمی گیاهان
رده:طبقه‌بندی زیست‌شناسی
رده:نام‌گذاری جانوری
زیرتبار

**زیرتبار**  یک طبقه‌بندی آرایه‌شناختی است که زیر رتبه تبار و بالاتر از سرده است. پسوند استاندارد برای یک زیرتبار -ina (در جانوران) یا -inae (در گیاهان) است. نخستین کاربرد این واژه مربوط به سدهٔ نوزدهم است. نمونه‌ای از زیرتبار Hyptidinae است، گروهی از گیاهان گلدار که شامل تقریباً ۴۰۰ گونه پذیرفته‌شده در ۱۹ سرده است.

## منابع

رده:تبارها (زیست‌شناسی)
رده:زیرتبارها
رده:طبقه‌بندی علمی گیاهان
رده:نام‌گذاری جانوری
رده:واژگان گیاه‌شناسی
گایا آنلاین

گایا آنلاین  یک وبگاه و جامعهٔ مجازی انگلیسی‌زبان در بارهٔ انیمه است.

## منابع

* ویکی‌پدیای انگلیسی

رده:تالارهای گفتگوی اینترنتی
رده:جوامع دنیای مجازی
رده:جوامع مجازی
رده:شرکت‌های برخط ایالات متحده آمریکا
رده:متعلقات اینترنت بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:وبگاه‌های سرگرمی
رده:وبگاه‌های شبکه اجتماعی ایالات متحده آمریکا
کوه شوتو

**کوه شوتو** یا **شُوتُوسان**  هم جزو کوه‌های استان توکیو است و هم جزء کوه‌های استان کاناگاوا (神奈川県) و در نزدیک شهر *ساگامی هارا* (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۹۹۰ متر است. این کوه یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ اوکوتاما (奥多摩) محسوب می‌شود و در قسمت شرقی آن واقع است.

## پانویس

## منابع

* 東京都山岳連盟 、神奈川県の山。 yama-kei Published CO. ,Ltd. 2008-4-5 Printed in Japan. 

شوتوزان، کوه
جان‌پناه امیری

**جان‌پناه امیری،** جان‌پناهی سنگی است بر روی یال جنوبی قله توچال که در ارتفاع ۳۴۵۰ متری (از سطح دریا) و در محلی به نام سیاه‌سنگ ساخته شده است. برای رسیدن به این جانپناه، از میدان سربند در منطقه دربند تهران و با گذر از روستای پس‌قلعه و پناهگاه شیرپلا، کمی بیش از ۶ کیلومتر پیمایش لازم است. در این محل یک چشمه آب وجود دارد. 

## ساخت
[بندانگشتی|در هنگام [کولاک]]
در تاریخ ۱۳۷۳/۰۹/۱۹  جوان کوهنوردی به نام علی امیری در محل سیاه‌سنگ دچار آذرخش (صاعقه‌زدگی) شد که تا رسیدن گروه امداد و نجات بر اثر برق‌گرفتگی شدید و سوختگی درگذشت. در سال ۱۳۷۵ خانواده او جان‌پناهی به یاد او در این محل ساختند که طبق سنگنوشته روی بنا، وقف خاصِ فدراسیون کوهنوردی شده است. ساختمان جان‌پناه امیری در دو طبقه با ۵۶ متر مربع زیربنا، از سنگ و سیمان ساخته شده است و حدود ۳۰ نفر گنجایش دارد.

## منابع

رده:کوهنوردی
رده:پناهگاه‌های کوهنوردی استان تهران
میمون‌سانیان

**میمون‌سانیان**  فروراستهٔ (Simiiformes) به عنوان «نخستی‌های عالی» معرف حضور بیشتر مردم هستند: میمون‌های بر قدیم و کپی‌ها شامل (هر دو با هم راست‌بینیان را تشکیل می‌دهند)، و میمون‌های بر جدید از اعضای این فروراسته هستند. میمون‌سانیان معمولاً از پیش میمونیان یا «نخستی‌های پست» درشت‌ترند. انسان نیز جز این دسته حساب می‌شود.

## جستارهای وابسته
* نخستی‌های عالی در نوشته‌های پیشینیان

## پانویس

رده:آرایه‌شناسی نخستی
رده:نخستی‌ها
پولیکیاده

**پولیکیاده**، روستایی است از در بخش دشت سر شهر آمل و یکی از روستا های خیلی قدیمی مازندران محسوب می‌شود

## جمعیت
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۸۷ خانوار) بوده‌است.

## منابع

پولیکیاده
آب‌سرفت

**آب‌سرفت**، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.دارای امامزاده علمدار حسین و یک مکان تاریخی به نام پیر تکیه.

## جمعیت
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است. مردم آب سرفت از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم آب سرفت به زبان طبری (مازندرانی) و گویش آملی سخن میگویند.

## منابع

آب‌سرفت
جمشیدآباد (آمل)

**جمشیدآباد**، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.این روستا در حاشیه رودخانه هراز و شهرک صنعتی چهل شهید قرار دارد و منبع آب کشاورزی این روستا از رودخانه هراز تأمین می‌شود بیشتر مردم کشاورز هستند و اغلب مردم این روستا برنج می کارند مردم این روستا شیعه هستند و به زبان مازندرانی لهجه آملی تکلم میکنند عده‌ای از مردم در شهرک صنعتی کار میکنند از گرده همایی مردم این روستا میتوان به عزاداری ایام محرم اشاره کرد که در تکیه امام حسین این روستا برگزار می‌شود از اماکن عمومی این روستا میتوان به زمین فوتبال ،آرامگاه بهشت فاطمه ،مسجد ابوالفضل ، تکیه امام حسین و مدرسه رسول فاضلی این روستا اشاره کرد دانش آموزان این روستا بعد از اتمام مقطع ابتدایی برای ادامه تحصیل به روستاهای اطراف یا شهر آمل می روند مردم برای خرید مایحتاج زندگی به روستای کمانگرکلا یا به شهر آمل می روند فاصله این روستا تا شهر آمل از جاده کلیکان ۶ کیلومتر است 

## جمعیت
این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۱ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.

## منابع

جمشیدآباد
لتی‌کلا

بخش هرازپی جنوبی به نواحی مرکزی روستانشین شهرستان آمل گفته می‌شود که روستاهایِ (کمانگرکلا و پاشاکلا) (لتی کلا و جمشید آباد) (بخشی از روستاهای علو و بور محله) (آبسرفت و پولکیاده) (کهنه دان و عالی کلا) (محمدآباد و ترویجان) (ولیک و شاه کتی) در امتداد رودخانه عظیم هراز قرار داشته و به سبب همین به این منطقه از شهرستان آمل منطقه هرازپی جنوبی گفته می‌شود. در زبان محلی هرازپی به معنای جنب رودخانه یا در مسیر رودخانه می‌باشد.

## جمعیت
این روستا در بخش هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران و آمار روستایی برگرفته از شورا و دهیاری روستا جمعیت آن ۳۷۰ نفر (حدوداً ۹۰ خانوار) بوده‌است.

## منابع

لتی‌کلا
مندستان

**مُندِسْتان (مانْدِسْتان)** منطقه‌ای است دارای نامی قدیمی که در دو سوی رودخانهٔ مند واقع در مرز شهرستان‌های دشتی و دیر در جنوب استان بوشهر که هستهٔ منطقهٔ اقلیمی و فرهنگی دشتی و یکی از پنج بلوک آن بوده‌است. این بلوک ناحیه مرکزی دشتی بوده و درازی آن از قریه دمنالو (امام‌آباد) تا شیبرم ده فرسخ و پهنای آن از کاکی تا هدکو (هدکان) پنج فرسخ و از شرق به ناحیه سنا و شنبه و از شمال به نواحی دشتستان و از غرب به خلیج فارس منتهی می‌شده‌است. نجیرم بندر باستانی و آباد آن در دهانه رود مند (ساحل خلیج فارس) بوده‌است.

در لغت‌نامهٔ دهخدا در توصیف مندستان چنین آمده‌است:

امروزه بخش بردخون دیر و بخش کاکی دشتی را شامل می‌شود که اولی جایگاه علمی و دومی جایگاه قدرت مرکزی منطقه در قدیم بوده‌است و البته شهر کاکی از قدیم جایگاه عالمان و سادات بزرگی نیز بوده است .

## منابع

رده:استان بوشهر
رده:بخش بردخون
رده:دشتی
رده:شهرستان دیر
خشک‌بینیان

**خشک‌بینیان**، **خشک‌بینی‌سانیان** یا **ساده‌بینیان**  یا نخستی‌های «خشک‌بینی»، اعضای شاخهٔ Haplorrhini هستند. آنها شامل میمون شبگرد هندیِ پیش‌میمونی و تمام میمونان واقعی می‌شوند. میمونان خود تشکیل شده‌اند از میمون‌های بر قدیم و کپی‌ها شامل انسان، و میمون‌های بر جدید.

نمونهٔ سنگوارهٔ داروینیوس که در مسل آلمان پیدا شد جزو نخستین خشک‌بینیان به‌شمار می‌آید.

## پانویس

## منابع
* 

رده:آرایه‌شناسی نخستی
رده:جانداران موجود پدیدآمده در پالئوسن
رده:جانداران پدیدآمده در پالئوسن
رده:نخستی‌ها
موستری

**موستِری** نامی است که باستان‌شناسان به مجموع صنعت‌های ساختن ابزار سنگی (بازالت/چخماق) در عصر پارینه‌سنگی میانی داده و در ایران دوران ساخت این نوع ابزارهای چخماقی را دورهٔ موستری گفته‌اند. سنگی معروف به موستری بعد از حفاری سامانه‌های باستانی موستر در فرانسه وارد ادبیات باستان‌شناسی گردید. این‌گونه ابزارها در اروپا، شمال آفریقا و آسیای غربی و مرکزی یافته شده‌اند و در حوزه‌های مختلف تفاوت‌هایی با هم دارند. همراه بعضی بقایای انسان‌های اولیه در منطقه‌ای که اسرائیل امروزی را تشکیل می‌دهد ابزارهای فرهنگ موستری یافت شده است. سنت، صنعت یا صنایع موستری را متناظر با دورهٔ انسان نئاندرتال گرفته‌اند و از آنجا که در بیشتر موارد بقایای انسانی به دست آمده مشخصاً از آنِ نئاندرتال‌هاست این برابرگیری می‌تواند درست باشد. هرچند باید افزود شماری از نئاندرتال‌های متأخر فرهنگ ابزارسازی متفاوتی داشته‌اند. وانگهی آغاز دورهٔ انسان نئاندرتال از یک سو و آغاز فرهنگ موستری از دیگر سو، ابهاماتی دارند.
بندانگشتی|ورودی غار رقفت که بقایای موستریان در آن یافت شده است.

## نامگذاری
وجه تسمیه فرهنگ موستری دیده شدنش در محوطهٔ باستانی لاموستر (Le Moustier) در دوردون (Dordogne) فرانسه به صورت پناهگاه سنگی انسان‌های اولیه بوده است.

## مشخصات
موسترین اروپایی محصول نئاندرتال‌هاست. تقریباً از ۱۶۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ قبل از میلاد وجود داشت. ابزارهای سنگی موستری یا لیوالوازیه که در زمان زندگی انسان‌های نئاندرتال مورد استفاده قرار می‌گرفته است، از سنگ مادر یا هسته اصلی ساخته می‌شد. ابزارهای سنگی اشکال گوناگونی داشتند که شامل شکل بیضوی قبه دار است. قلوه سنگها برای ساییدن هر دو طرف ابزار مورد استفاده قرار می‌گرفت و در اثر این عمل برجستگی ظاهر می‌شد. ابزارهای سنگی لیوالوازیه در مراحل اولیه ناهموار بودند و شکل معینی نداشتند و تنها قطعاتی از سنگ بودند که لبه‌های تیز برای برش داشته‌اند. در مراحل ثانویه قطعاتی از سنگ مادر جدا می‌کردند و پس از پرداخت از آن استفاده می‌کردند. شکل شاخص این‌گونه ابزارها مثلثی بوده است که جهت سوار کردن بر زوبین مورد استفاده قرار می‌گرفت.

مهم‌ترین وجه این‌گونه ابزارهای سنگی گوناگونی و تنوع در شکل تیغه‌های سنگی است، ابزارهایی که شکل آن‌ها نزدیک به مثلث است. از این ابزارها به‌عنوان چاقوی دباغی یا مانند مته استفاده می‌شد. ابزارهای معروف به موستری از حدود ۷۰ هزار تا ۳۵ هزار سال مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در آغاز پیدایش ابزارهای سنگی موستری سطوح اغلب آن‌ها ناهموار بوده که در مراحل ثانویه از ابزارهای سنگی با سطوح صاف استفاده شده است و اما نوع ابزارها تغییر نیافته است. صنایع سنگی موستری اخیر مته‌ها و نیزه‌ها را دربر می‌گیرد. شناخت ویژگی‌ٍهای صنعت موستری بر اساس نتایج کاوش‌ها و مطالعات متخصصان در فرانسه بوده است. این صنعت مراحل پیشرفته‌ای دارد که مهم‌ترین آن‌ها ابزارهای موستری نمونه‌های شناخته شده به کونا و ابزارهای موستری ساخته شده به سبک آشولی و سبک لیوالوازیه و تعدادی از تبرهای دستی هستند. در شمال آفریقا و خاور نزدیک، ابزارهای موسترین توسط انسان‌های مدرن از نظر آناتومی تولید می‌شد. برای مثال، در مدیترانهٔ شرقی، مجموعه‌های تولید شده توسط نئاندرتال‌ها از مجموعه‌های ساخته شده توسط انسان‌های مدرن نوع قافزه قابل تشخیص نیستند. قدمت صنعت موستریان در شمال آفریقا ۳۱۵۰۰۰ سال تخمین زده شده است.


رده:ابزارسازی پارینه‌سنگی
رده:باستان‌شناسی اروپا
رده:پارینه‌سنگی میانی
رده:پارینه‌سنگی
رده:عصر سنگ میانی
رده:فرهنگ‌های باستانی آسیا
رده:فرهنگ‌های باستان‌شناختی آفریقا
رده:فرهنگ‌های باستان‌شناختی اروپا
رده:فرهنگ‌های باستان‌شناختی
رده:فرهنگ‌های پارینه‌سنگی اروپا
رده:نئاندرتال‌ها
کپری سان

**کَپری سان**  که در ایران با نام **ساندیس** شناخته می‌شود، یک نوع آب‌میوه است. این نام تجاری و نیز شکل ظاهری بسته‌بندی آن در پاکت دوی پک آلومینیومی، توسط شرکت آلمانی وایلد به ثبت رسیده است. این نام تجاری در ۱۹۵۲ ثبت و تولید این آبمیوه نیز از ۱۹۶۶ آغاز شده است و همچنان ادامه دارد.

فرآوری این فراورده پیش از انقلاب ۱۳۵۷ تحت لیسانس شرکت اصلی و با عنوان **ساندیس** در ایران آغاز شد و بعد انقلاب نیز با وجود بهم خوردن ارتباط با شرکت اصلی، تولید آن ادامه پیدا کرد. این نوشیدنی در بسته‌بندی‌های ۲۰۰ و ۲۸۰ سی‌سی عرضه می‌شود که در آن کنسانتره به نسبت‌های معین با آب و شکر آمیخته‌شده و اصطلاحاً آب میوهٔ بازسازی‌شده پس از پاستوریزه کردن است، بسته‌بندی می‌شود.

## جستارهای وابسته
* ساندیس‌خور

## منابع

## پیوند به بیرون
*وب گاه رسمی کپری سان

رده:خوراکی برای کودکان
رده:محصولات معرفی‌شده در ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:نشان‌های تجاری کرفت‌فودز
رده:نشان‌های تجاری کوکاکولا
رده:نوشیدنی‌های غیرالکلی
مارتین موزه‌باخ

**مارتین موزه‌باخ**  (زاده ۱۹۵۱ آلمان) نویسنده آلمانی است که در زمینه‌های نمایشنامه‌نویسی، فیلم‌نامه‌نویسی، گزارش‌نویسی و مقاله‌نویسی نیز فعالیت می‌کند.

## زندگی‌نامه

مارتین موزه‌باخ ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۵۱ در خانواده یک پزشک در فرانکفورت متولد شد. او در رشته حقوق تحصیل کرده و نویسندگی را از سال ۱۹۸۰ آغاز کرده است.

او اکنون عضو آکادمی زبان و شعر آلمان، آکادمی هنرهای زیبای بایرن و انجمن قلم آلمان است.

آکادمی زبان و شعر آلمان او را یکی از «شوخ‌طبع‌ترین و رازآمیزترین تصویرگران انسان» و یکی از «درخشان‌ترین سبک‌پردازان» ادبیات معاصر آلمان معرفی کرده است.

## اظهارات جنجالی

هنگامی که پتر هاندکه، نویسنده اتریشی در خاکسپاری سلوبودان میلوشه‌ویچ، رییس‌جمهور پیشین صربستان شرکت کرد و به ایراد سخنرانی پرداخت، موزه‌باخ از او دفاع کرد.

موزه باخ یک کاتولیک معتقد است. او سال ۲۰۰۲ در دفاع از اجرای مراسم مذهبی در کلیساها به زبان لاتین مقاله ای جنجالی منتشر کرد. بسیاری به خاطر این مقاله او را به واپسگرایی متهم کرده اند.

## آثار
* رمان *تختخواب*، ۱۹۸۳
* رمان *ماه و دختر*، ۲۰۰۷

## جوایز ادبی
* جایزه هاینریش فون کلایست، ۲۰۰۲
* جایزه گئورگ بوشنر، ۲۰۰۷

## پانویس

رده:اعضای آکادمی هنرهای برلین
رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه کلایست
رده:برندگان جایزه گئورگ بوشنر
رده:جستارنویسان اهل آلمان
رده:جستارنویسان مرد
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان
رده:رمان‌نویسان مرد اهل آلمان
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:شاعران کاتولیک اهل آلمان
رده:کاتولیک‌ها
رده:کاتولیک‌های رومی اهل آلمان
رده:کاتولیک‌های سنت‌گرا اهل آلمان
رده:مقاله‌نویسان سده ۲۰ (میلادی)
رده:مقاله‌نویسان سده ۲۱ (میلادی)
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل آلمان
رده:نمایشنامه‌نویسان مرد اهل آلمان
رده:نمایش‌نامه‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل آلمان
کانال تلویزیون

بندانگشتی|شبکهٔ فیزیکی یا مجازی است که از بیش از یک ایستگاه تلویزیونی پخش می‌شود
**کانال تلویزیونی** یا **شبکهٔ تلویزیونی** ، نوعی شبکهٔ فیزیکی یا مجازی است که از بیش از یک ایستگاه تلویزیونی پخش می‌شود. این شبکه‌ها ممکن است از طریق ایستگاه‌های تلویزیونی یا کابل پخش شده و بسته به نوع محل و چگونگی ارائهٔ خدمات به انواع مختلفی تقسیم گردند.

ساخت شبکه تلویزیونی بسیار پر هزینه است که حدودا در سال ۲۰۲۳ هزینه هر شبکه تلویزیونی ماهواره ای ماهانه ۱۲ میلیون دلار می‌رسد.
 
شبکه‌های تلویزیونی آنالوگ معمولاً در پهنای باند ۶، ۷ و ۸ مگاهرتز منتشر می‌شوند. در نتیجه فرکانس‌های تلویزیونی و شمارهٔ شبکه‌ها نیز متفاوت خواهد بود. در ماهواره‌ها هر ترانسپوندر به‌طور معمول حامل یک شبکه است.

شبکه‌های تلویزیونی کابلی از طریق شبکه‌های مجاورشان که قدرت یکسانی با آن‌ها داشته و ارتفاع‌شان از سطح دریاهای آزاد با شبکه‌های مذکور برابر است، پخش می‌شوند. شبکه‌های تلویزیونی دیجیتالی نیز به‌طور کاملاً انتخابی به پخش برنامه‌ها می‌پردازند؛ به گونه‌ای که می‌توان از شبکه‌های مجاور آن‌ها (ایستگاه‌های آنالوگ یا دیجیتال) در همان منطقه استفاده نمود.

## جستارهای وابسته
* ایستگاه تلویزیونی

## منابع

* 

رده:اصطلاح‌شناسی تلویزیون
رده:ایستگاه‌های تلویزیونی
رده:تلویزیون
رده:مهندسی پخش
رده:نظریه مخابرات
زمین‌لرزه ۲۳۵ دامغان

**زمین لرزه سال ۲۳۵** (هجری) دامغان ششمین زمین‌لرزه مرگبار ثبت‌شده در طول تاریخ در جهان است. این زمین لرزه ۲۰۰٬۰۰۰ کشته به جای گذاشت و در تاریخ ۲۲ دسامبر ۸۵۶ رخ داد. مرکز زمین لرزه در نزدیکی دامغان بود که در آن زمان مرکز استان قومس بود. این زمین لرزه شهر قومس پایتخت سابق اشکانیان را به‌طور کامل ویران کرد. این زمین لرزه به قدری شدید بود که منطقه قومس بعد از وقوع این حادثه رها شد.

## جستارهای وابسته
* زمین‌لرزه دامغان (۱۳۸۹)

## منابع

* Wikipedia contributors, "856 Damghan earthquake," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=856_Damghan_earthquake&oldid=371733910 (accessed July 10, 2010).

رده:۸۵۶ (میلادی)
رده:آسیا در ۸۵۶ (میلادی)
رده:آسیا در سده ۹ (میلادی)
رده:استان سمنان
رده:ایران در سده ۹ (میلادی)
رده:تاریخ استان سمنان
دامغان
رده:زمین‌لرزه‌های سده ۹ (میلادی)
رده:خلافت عباسیان در سده ۹ (میلادی)
اریک اریکسون

**اریک اریکسون**  (۱۵ ژوئن ۱۹۰۲ – ۱۲ مه ۱۹۹۴) روان‌شناسی آمریکایی آلمانی‌الاصل بود. او در سال ۱۹۳۳ به آمریکا مهاجرت کرد. مهمترین عاملی که باعث معروفیت او شد، ابداع اصطلاح «بحران هویت» است. اریکسون علی‌رغم نداشتن مدرک لیسانس، به عنوان استادِ مدرس مؤسسات برجسته‌ای از جمله هاروارد، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و ییل خدمت کرد. مروری بر نظرسنجی روانشناسی عمومی که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، اریکسون را به عنوان دوازدهمین روانشناس پراستناد قرن بیستم معرفی کرد.

## زندگی
مادر او از یک خانواده سرشناس یهودی در دانمارک و پدر او یک دانمارکی غیریهودی بود. در سال ۱۹۳۰ اریکسون با یک زن کانادایی ازدواج کرد. بدنبال این ازدواج اریکسون به دین مسیحیت گروید. به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳ و سوزاندن کتاب‌های فروید در خیابان‌های برلین باعث احساس ناامنی در اریکسون شد و او همراه با همسر و ۲ فرزند خُردسال خود از وین راهی دانمارک شد. بعد از اینکه اخذ تابعیت برای او و خانواده‌اش در دانمارک به مشکل برخورد، او به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد.

## جستارهای وابسته
* مراحل رشد روانی-اجتماعی اریکسون

## منابع
### پانویس

### کتابشناسی

* 
* 
* 
* 

* *نظریه‌های شخصیت*. ترجمه و تألیف دکتر حمزه گنجی. نشر ساوالان. تاریخ چاپ: ۱۳۹۱.

رده:آلمانی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا
رده:استادان دانشکده پزشکی هاروارد
رده:استادان دانشگاه پیتسبورگ
رده:افراد آلمانی یهودی‌تبار
رده:افراد آمریکایی دانمارکی‌تبار
رده:افرادی که شهروندی ایالات متحده آمریکا را کسب کرده‌اند
رده:اهالی استوکبریج، ماساچوست
رده:اهالی فرانکفورت آم ماین
رده:برندگان جایزه ملی کتاب
رده:دانشمندان علوم اجتماعی یهودی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانمارکی‌یهودی‌تبارهای اهل آلمان
رده:درگذشتگان ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:روانشناسان سده ۲۰ (میلادی)
رده:روانکاوان اهل آلمان
رده:روان‌شناسان اهل آلمان
رده:روان‌شناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:روان‌شناسان دین
رده:روان‌شناسان رشد
رده:روان‌شناسی نفس
رده:روان‌کاوان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۰۲ (میلادی)
رده:فیلسوفان یهودی
رده:گروندگان به مسیحیت از یهودیت
رده:مسیحیان اهل آلمان
رده:مسیحیان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مهاجران یهودی گریخته از آلمان نازی به ایالات متحده
رده:نویسندگان اهل فرانکفورت
رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:یهودیان اهل آلمان
رده:یهودیان آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
علوم جوی

**علوم جوی** یا **علوم اتمسفری** یک اصطلاح گسترده برای مطالعهٔ جو، فرایندهای آن، تأثیر دیگر سیستم‌ها روی جو، و تأثیر جو بر روی دیگر سیستم‌هاست. هواشناسی شامل شیمی جو و فیزیک جوی با تمرکز روی پیش‌بینی آب و هوا است. اقلیم‌شناسی علم مطالعهٔ تغییرات جوی (در کوتاه‌مدت و درازمدت) است که آب و هوای متوسط و تغییرات اقلیمی را که ناشی از عوامل طبیعی یا انسانی است بررسی می‌کند. آیرونومی مطالعهٔ لایه‌های بالاتر جوی است که در آنها تجزیه و یونش امر مهمی است. دایرهٔ علوم جوی به علوم سیاره‌ای نیز گسترش پیدا می‌کند، و در آن اتمسفر دیگر سیاره‌های منظومه شمسی بررسی می‌شود.
[بندانگشتی|چپ|310 px|[جو زمین]]

اصطلاح هواشناسی (از یونانی ἀήρ، aēr، «هوا»؛ و -λογία، -logia) گاهی اوقات به عنوان یک اصطلاح جایگزین برای مطالعه جو زمین استفاده می‌شود؛ در تعاریف دیگر، هواشناسی به جو آزاد محدود می‌شود. منطقه بالای لایه مرزی سیاره‌ای. از پیشگامان اولیه در این زمینه می‌توان به لئون تیسرنک د بورت و ریچارد آسمان اشاره کرد.

## جستارهای وابسته

* آلودگی هوا

## منابع

رده:علوم جوی
رده:دینامیک سیالات
رده:هواشناسی
ایران‌دخت (هفته‌نامه)

## خط‌مشی ایران‌دخت
این هفته‌نامه را گروهی از روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب که در مجلهٔ شهروند امروز فعّالیت می‌کردند، منتشر نمودند. به همین دلیل، خط‌مشی *ایران‌دخت* شباهت زیادی با سیاست‌های آن مجله داشت.

در این هفته‌نامه همانند مجلهٔ شهروند امروز یادداشت‌ها، نقدها، گفت‌وگوها و گزارش‌های متعددی در زمینهٔ سیاست، اقتصاد، جامعه و فرهنگ منتشر می‌شد.

محمد قوچانی در اوّلین شمارهٔ ایران‌دخت ضمن تأکید بر مفهوم مدرنیته می‌نویسد: «ایران‌دخت می‌خواهد تجربه‌ای تازه از پیوند همهٔ اجزای زندگی مدرن باشد.»

این نشریه سه بخش داشت. محمد قوچانی هدف از بخش اوّل ایران‌دخت را مدرن ساختن ابعاد مختلف زندگی مخاطبان از نوع لباس، مد، خوراک و اخلاق فردی تا کتاب، فیلم، موزیک و رسانه می‌داند. او در سرمقالهٔ شمارهٔ یک دورهٔ جدید تحت عنوان «این یک مجلهٔ سیاسی نیست.» می‌نویسد: «قصد ما در این بخش، اطلاع‌رسانی و سرگرمی است. ایران‌دخت هرگز پرداختن به لایه‌های ملموس زندگی را سطحی و نشانهٔ زرد بودن قلمداد نمی‌کند. سیاست مدرن برای انسان مدرن آمده‌ است و انسان مدرن فردی است خوش‌پوش، خوش‌خوراک، خوش‌خلق و بافرهنگ.»

بخش دوم مجله که به نام و سرفصل «جهان زنان» منتشر می‌شد، بیشتر به مباحث سیاسی، اجتماعی، فرهنگی مربوط به زنان، با تأکید بر مفهوم زن مدرن، می‌پرداخت. قوچانی در رد این ادّعا که این بخش فمنیستی است، این‌گونه استدلال می‌کند: «بخش جهان زنان برخلاف نام خود، اصلاً مجله‌ای فمنیستی نیست. نگاه جهان زنان نه تنها به تلخی‌های حیات زنان که نگاه به کامیابی‌ها و زیبایی‌های این نیمهٔ جامعه‌ است. همکاران ایران‌دخت در جهان زنان می‌کوشند ضمن تلاش برای طرح موضوعاتی جهت احقاق حقوق زنان، توجّه به مبانی فقهی و نظری مسائل زنان و مشارکت آنان در عرصهٔ عمومی را نشان دهند. جهان زنان برخلاف نامش تلاش برای پیوند زدن میان زن مدرن با زندگی مدرن است.»

بخش سوم ایران دخت حاوی رپورتاژ آگهی دربارهٔ کالاها و خدمات مختلف بود. از تبلیغ رستوران‌های مختلف گرفته تا لپ‌تاپ، اتومبیل و محصولات مربوط به تکنولوژی آشپزخانه.

## تحریریه ایران‌دخت
هفته‌نامه ایران‌دخت با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی و محمدحسین کروبی، فرزند مهدی کروبی از رهبران جنبش سبز و با سردبیری محمد قوچانی از دستگیرشدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، منتشر می‌شد. اغلب دبیران و خبرنگاران این مجله با هفته‌نامه شهروند امروز یکی بودند.
* دبیران: اکبر منتجبی، سرگه بارسقیان، رضا خجسته رحیمی، حسین یاغچی، مریم شبانی، هادی خسروشاهین، محمد طاهری، فرید مدرسی، محمد رهبر، مریم باقی، مهدی یزدانی خرم، کاوه فیض اللهی، محسن آزرم، کاوه شجاعی، پوریا عالمی، مهدی صارمی‌فر و مجید رئوفی.
* خبرنگاران: احسان ابطحی، علی ملیحی، فرزانه آئینی، علیرضا غلامی، گلاویژ نادری، کریم نیکونظر، آرش نصیری، نوید غضنفری، رضا طهماسبی، ابوذر باقی، فرزانه سالمی، کیوان فیض اللهی، دلارام عظیمی و امیلی امرائی.

## علّت توقیف ایران‌دخت
هیأت نظارت بر مطبوعات ۱۰ اسفند ۱۳۸۸ پروانهٔ مجله *ایران‌دخت* را به دلیل فقدان «پای‌بندی و التزام عملی به قانون اساسی» لغو کرد.

## حمله به دفتر ایران‌دخت
مأموران امنیتی ظهر روز دوشنبه، هفتم دی ۱۳۸۸ و تنها چند روز بعد از درگذشت آیت‌اللّٰه حسینعلی منتظری به دفتر مجلهٔ *ایران‌دخت* حمله و آرشیو مطالب، کیس کامپیوتر و مدارک موجود را ضبط کردند.

علّت حملهٔ مأموران امنیتی به این نشریه، تجسس برای یافتن اسناد و مدارکی علیه عمادالدین باقی بوده‌است.

## منابع

رده:شبکه هم‌میهن
رده:مجله‌های ایران
رده:نشریه‌های توقیف‌شده
برگچه

**برگچه**، روستایی است از توابع بخش قلقل رود شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران.

## جمعیت
این روستا در دهستان قلقل رود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.

## منابع

رده:روستاهای شهرستان تویسرکان
جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول

**جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول**  نخستین و قدیمی‌ترین جشنواره فیلم بین‌المللی در ترکیه است که آوریل هر سال در استانبول برگزار می‌شود. این جشنواره توسط یک مؤسسه غیرانتفاعی به نام بنیاد فرهنگ و هنرهای استانبول (IKSV) سازماندهی می‌شود. جشنواره استانبول هدف اصلی خود را ترغیب سینمای ترکیه به سوی پیشرفت و ترویج فیلم‌های ارزشمند در بازار سینمای این کشور می‌داند.

جشنواره فیلم استانبول در دو بخش داخلی و بین‌المللی برگزار می‌شود و جایزه اصلی آن با نام «لاله طلایی» به بهترین فیلم بخش بین‌المللی اعطا می‌شود.

جشنواره استانبول در آغاز از سال ۱۹۸۲ به‌عنوان بخشی از فستیوال بین‌المللی استانبول با نام «هفته فیلم» سازماندهی شد. این جشنواره از سال ۱۹۸۴ به‌طور مستقل و جداگانه برگزار شد و در سال ۱۹۸۵ دو بخش داخلی و بین‌المللی برای آن در نظر گرفته شد.

## جوایز
* *لاله طلایی* (برای بهترین فیلم بخش رقابت بین‌المللی)
* بهترین فیلم ترکیه‌ای سال
* بهترین کارگردان ترکیه‌ای سال
* جایزه ویژه هیئت داوران
* بزرگداشت ویژه
* بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر زن (بخش رقابت ملی)
* جایزه افتخاری
* جایزه یک عمر دستاورد هنری
* جایزه فیپرشی (بخش رقابت ملی و بین‌المللی)
* جایزه شورای اروپا (FACE)
* جایزه برگزیده تماشاگران

## حضور کارگردان‌های ايرانی‌
کارگردانان ایرانی که تاکنون در این جشنواره حضور داشته‌اند از این قرارند:
* هومن سیدی 
* مانی حقیقی
* بهمن قبادی
* عباس کیارستمی
* جعفر پناهی
* بهرام بیضایی
* مرضیه مشکینی
* رامین بحرانی
* شهرام مکری
* وحید جلیلوند

## منابع

* iksv.org
* iksv.org

## پیوند به بیرون
* وب‌گاه رسمی جشنواره فیلم استانبول

رده:استانبول
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۴ (میلادی) در ترکیه
رده:جشنواره‌ها در استانبول
رده:جشنواره‌های بین‌المللی فیلم
رده:جشنواره‌های سینمایی ترکیه
رده:رویدادهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۲ (میلادی)
رده:رویدادهای سالانه در ترکیه
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۲ (میلادی) در ترکیه
رده:جشنواره‌های فیلم بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۲ (میلادی)
کائودیپتریکس

**کائودیپتریکس** ، یک دایناسور ددپای گوشت‌خوار مربوط به دوره کرتاسه پیشین می‌باشد. این دایناسور در ۱‍۳۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش می‌زیسته که حدود ‍۱ متر طول داشت‌است. سنگوارهٔ دم‌بال در رسوبات یک دریاچه قدیمی در استان لیااونینگ چین کشف شده‌است و در سال ۱۹۹۸ به وسیله جیانگ جی نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس **کائودیپتریکس زوئی** نام دارد. به احتمال زیاد کاودیپتریکس ازاجداد پرندگان بوده‌است.

## منابع

رده:جانوران کرتاسه آسیا
رده:خاگ‌دزدخزندگان
رده:دایناسورهای آسیا
رده:دایناسورهای پردار
رده:دایناسورهای کرتاسه پیشین آسیا
رده:دایناسورهای کرتاسه پیشین
رده:دایناسورهای کرتاسه
رده:دم‌تهی‌سوسماران
رده:سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:فسیل‌های چین
کرش (قومیت)

**تیره کُرُش** این قول از زبان پیران کورش نیز شنیده شده‌است که خود را تیره‌هایی از طایفه فارسی مدان می‌دانند. واژگان آن‌ها به خوبی نشان می‌دهد که کورشی  گویشی از  زبان بلوچی است و ارتباطی با ترکی قشقایی ندارد. زبان کروشی (Koroshi) جزئی از زبان‌های شمال غربی ایرانی است. جایی که زبان بلوچی در آن واقع شده‌است. این لهجه در تقسیم‌بندی زبانشناسی بخشی از لهجه‌ها و شاخه‌های زبان بلوچی قرار می‌گیرد. چون این لهجه خارج از محدوده جغرافیایی بلوچستان قرار گرفته‌است کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است. زبان کروشی به علت همسایگی با زبان فارسی بسیاری از ویژگی‌های این زبان را به خود گرفته‌است. .مردمان کُرُش خود را «دارغه dârghe» نیز می‌نامند. این مردم از قول پیرانشان خود را بازماندهٔ داروغه‌های دوران صفویان می‌دانند، اما گذشته از این مفهوم، «دارغه» به معنی شتربان (ساربان) است.

کرش‌ها گرچه امروزه شترداری نمی‌کنند، علی‌رغم اینکه بسیاری از آن‌ها در حاشیهٔ شهرها و روستاها، یا با تشکیل روستاهای مستقل اسکان یافته‌اند، ‌شیوهٔ دامداری و زندگی عشایری را رها نکرده‌اند و به پرورش بز و گوسفند و بعضا گاو مشغولند.

## تبار
گروهی، کرش‌ها را قشقایی معرفی کرده‌اند. این قول از زبان پیران کرش نیز شنیده شده‌است که خود را تیره‌هایی از طایفه فارسی مدان قشقایی   می دانند. اما شواهد به خوبی نشان می‌دهد که کرشی شاخه‌ای از بلوچی است و ارتباطی با ترکی قشقایی ندارد.

## زبان
گویش کرشی گویشی از زبان بلوچی است که در میان ساربانان قشقایی رایج است، متکلمان این زبان در سال ۱۹۹۲ حدود ۱۶۰ تا ۲۰۰ نفر اعلام شده‌اند 
## سرزمین و کوچ
اهالی این طایفه در سال‌های اخیر بیشتر به زندگی یکجانشینی رو آورده‌اند و بیشتر ساکن شهر شیراز و روستاهای دهنو قلندری ،احمدآباد و چهل چشمه کرونی از توابع این شهرستان ،آریاشهر (بالاده) ،دادین و جدول ترکی از توابع شهرستان کازرون، چاه ‌شورَک از توابع شهرستان مُهر ،لب‌اشکن از توابع شهرستان گراش ،کرش آباد منطقه دژگاه فراشبند ،چند روستا در دشت بیضای سپیدان  و نقاطی در طول فیروزآباد تا خنج، فداغ و بیرم لارستان، برخی قسمتهای بخش علامرودشت لامرد و همچنین اطراف بندرعباس و میناب هستند.

سنتاً قشلاق آن‌ها آبگرم از توابع بخش ماهورمیلانی ممسنی و قشلاق ان‌ها بردسپید از توابع بخش ارژن شیراز می‌باشد.

## منابع

رده:طوایف بلوچ
رده:عشایر استان فارس