لیدی گاگا

**استفانی جوآن انجلینا جرمنوتا** (؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۶) نام‌دار به **لیدی گاگا** (Lady Gaga)، خواننده، ترانه‌نویس و بازیگر آمریکایی است. او بابت بازآفرینیِ وجههٔ عمومی و تنوع در رویکرد هنری خود مشهور است و چهرهٔ تأثیرگذاری در موسیقی عامه‌پسند دانسته می‌شود. با فروش تخمینی ۱۲۴ میلیون نسخه از آثارش، گاگا یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تاریخ محسوب می‌شود. نشریاتی مانند *[[بیلبورد (مجله)|بیلبورد]]* و *[[رولینگ استون]]* نام او را در رتبه‌بندی‌های بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ قرار داده‌اند.

گاگا در سال ۲۰۰۷ با اینترسکوپ رکوردز قرارداد بست و سال بعد با آلبوم *[[شهرت (آلبوم)|شهرت]]* و نسخهٔ پخش مجدد آن، *[[هیولای شهرت]]* (۲۰۰۹)، به شهرت جهانی رسید. این پروژه یک دسته تک‌آهنگ موفق شامل «فقط برقص»، «پوکر فیس»، «عاشقانه بد»، «تلفن» و «آلهاندرو» به همراه داشت. دومین آلبوم بلندش، *[[اینگونه زاده شده‌ام (آلبوم)|اینگونه زاده شده‌ام]]* (۲۰۱۱)، از عناصر الکترونیک راک و تکنو-پاپ برخوردار بود و در هفتهٔ نخست انتشارش بیش از یک میلیون نسخه فروخت. ترانهٔ «این‌گونه زاده شده‌ام» در کمتر از یک هفته بیش از یک میلیون نسخه در آی‌تیونز استور فروخت. به‌دنبال پخش آلبوم *[[آرت‌پاپ (آلبوم لیدی گاگا)|آرت‌پاپ]]* (۲۰۱۳) که متأثر از ئی‌دی‌ام بود، گاگا آلبوم جاز *[[گونه به گونه (آلبوم)|گونه به گونه]]* (۲۰۱۴) به‌همراه تونی بنت، و آلبوم سافت راک *[[جوآن (آلبوم)|جوآن]]* (۲۰۱۶) را منتشر کرد.

گاگا با حضور در مینی‌سریال *[[داستان ترسناک آمریکایی: هتل]]* (۲۰۱۵–۲۰۱۶) و فیلم‌های *[[ستاره‌ای متولد شده است (فیلم ۲۰۱۸)|ستاره‌ای متولد شده است]]* (۲۰۱۸) و *[[خاندان گوچی]]* (۲۰۲۱) مورد تحسین قرار گرفت. مشارکت او در موسیقی متن ''ستاره‌ای متولد شده است'' باعث ایجاد تک‌آهنگ موفق «کم‌عمق» شد که برای آن به نخستین زنی تبدیل گردید که طی یک سال موفق به کسب جوایز اسکار، گرمی، بفتا، گلدن گلوب می‌شود. گاگا با آلبوم *[[کروماتیکا]]* (۲۰۲۰) که با تک‌آهنگ «بر من ببار» همراه بود، به سبک دنس-پاپ بازگشت. او یک بار دیگر با تونی بنت در آلبوم *[[عشق برای فروش (آلبوم تونی بنت و لیدی گاگا)|عشق برای فروش]]* (۲۰۲۱) کار کرد و با آلبوم *[[میهم (آلبوم لیدی گاگا)|میهم]]* (۲۰۲۵) به سبک پاپ اولیه‌اش بازگشت، که شامل تک‌آهنگ پرفروش «با لبخند بمیر» است.

گاگا تنها موسیقی‌دان زنی است که چهار تک‌آهنگش حداقل ۱۰ میلیون نسخه در جهان فروش داشته‌اند. شش آلبوم او به صدر جدول ''بیلبورد'' ۲۰۰ راه یافته‌اند. از افتخاراتش می‌توان به ۱۶ جایزهٔ گرمی، ۲۲ جایزهٔ ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی، جوایزی از تالار مشاهیر ترانه‌سرایی و شورای طراحان مد آمریکا و عناوین هنرمند سال (۲۰۱۰) و زن سال مجلهٔ *[[بیلبورد (مجله)|بیلبورد]]* اشاره کرد. نام او در چندین رتبه‌بندی قدرت *[[فوربز]]* گنجانده شده و رتبهٔ چهارم برترین زنان در موسیقی (۲۰۱۲) از وی‌اچ‌وان را کسب کرده است. *[[تایم]]* در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۹ از او به عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان یاد کرد و نامش را در فهرست ۱۰۰ نماد مد تاریخ قرار داد. فعالیت‌های بشردوستانه و کنشگری او در زمینهٔ آگاهی از سلامت روان و حقوق ال‌جی‌تی‌ای تمرکز دارد. او در سال ۲۰۱۲ بنیاد اینگونه زاده شده‌ام با هدف توانمندسازی جوانان را تأسیس کرد. از مشاغل تجاری گاگا می‌توان به برند لوازم آرایشی گیاهی هاوس لابراتوریز اشاره کرد که در سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد.

## زندگی و حرفه
### ۱۹۸۶–۲۰۰۵: اوایل زندگی
استفانی جوآن انجلینا جرمنوتا در ۲۸ مارس ۱۹۸۶ در خانواده‌ای کاتولیک از طبقه متوسط روبه‌بالا در منهتن، شهر نیویورک متولد شد. پدر و مادرش هر دو تبار ایتالیایی دارند. مادرش سینتیا لوئیز، نیکوکار و مدیر اجرایی است و پدرش جوزف جرمنوتا، کارآفرین اینترنتی است. گاگا خواهری کوچکتر به نام ناتالی دارد. او در آپر وست ساید منهتن بزرگ شده، و در مصاحبه‌ای گفته که والدینش از طبقهٔ پایین جامعه بودند و برای همه‌چیز سخت تلاش می‌کردند. او از ۱۱ سالگی در مدرسه خصوصی دخترانه کاتولیکی به نام صومعه قلب مقدس شرکت کرد. گاگا خودش را در دبیرستان «بسیار فداکار، بسیار درس‌خوان، بسیار منظم» اما همچنین «کمی  بی‌اعتماد به‌نفس» توصیف کرده است؛ او خودش را شخص مطرودی می‌دانست و به‌خاطر «بسیار عصبانی یا بیش از حد غیرعادی» بودن مورد تمسخر قرار می‌گرفت.

گاگا از چهار سالگی شروع به نواختن پیانو کرد زیرا مادرش اصرار داشت او «یک زن جوان با فرهنگ» شود. او در دوران کودکی خودش پیانو را آموزش می‌دید و تمرین می‌کرد. پدر و مادرش او را ترغیب به فراگرفتن موسیقی می‌کردند و به همین خاطر گاگا را در اردوی هنرهای خلاقانه ثبت نام کردند. گاگا در نوجوانی در کلاب‌های شبانه اجرا می‌کرد. او همچنین در نمایش‌های دبیرستان با نام *انسان‌ها و عروسک‌ها* و *یک اتفاق خنده‌دار در راه ورود به انجمن* بازی کرد. گاگا به مدت ده سال فنون بازیگری متد را در مؤسسه تئاتر و فیلم لی استراسبرگ آموخت. او در این مدت برای نقش‌های متعدد بازیگری و تئاتر تست می‌داد ولی در بیشتر آن‌ها رد می‌شد. با این حال در سال ۲۰۰۱ توانست در نقش کوتاه دانش‌آموز دبیرستانی در نهمین فصل از مجموعه تلویزیونی *[[سوپرانوز]]* با عنوان «د تل‌تیل موزی‌دل» بازی کند.

در سال ۲۰۰۳، گاگا خیلی زود در ۱۷ سالگی برای پروژه هنرهای مشارکتی ۲۱ که یک مدرسه موسیقی در مدرسه هنر تیش واقع در دانشگاه نیویورک (NYU) بود پذیرفته شد و در سالن‌های اقامت دانشگاه نیویورک زندگی می‌کرد. گاگا در آنجا موسیقی آموخت و با نوشتن مقالاتی در مورد هنر، مذهب، مسائل اجتماعی و سیاسی از جمله پایان‌نامه‌ای دربارهٔ هنرمندانی مانند اسپنسر تونیک و دیمین هرست، مهارت‌های ترانه‌سرایی خود را بهبود بخشید. در سال ۲۰۰۵، گاگا در ۱۹ سالگی در نیمسال دوم سال دوم از تحصیلش، از دانشگاه انصراف داد تا برای فعالیتش در موسیقی تمرکز کند. در آن سال، او همچنین نقش یک مشتری غذاخوری از همه‌جا بی‌خبر را برای نمایش تلویزیونی واقعیت‌نمای *[[Boiling Points|نقاط جوش]]* در شبکهٔ ام‌تی‌وی بازی کرد.

گاگا در سال ۲۰۱۴ گفت که در ۱۹ سالگی زمانی که در حال یادگیری موسیقی بوده، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته که بعداً مجبور شد تحت درمان‌های ذهنی و فیزیکی باشد. این حادثه موجب شد گاگا به اختلال اضطراب پس از سانحه دچار شود. او می‌گوید حمایت‌های پزشکان، خانواده و دوستان به او کمک کرده تا بهبود یابد. گاگا در سال ۲۰۲۱ جزئیات بیشتری در مورد این حادثه گفت؛ از جمله «شخصی که به من تجاوز کرد مرا باردار گوشه‌ای رها کرد چون حالت تهوع داشتم و استفراغ می‌کردم. چون مورد سوءاستفاده قرار گرفته بودم. من برای چندین ماه در استودیویی محبوس شده بودم.»

### ۲۰۰۵–۲۰۰۷: آغاز فعالیت حرفه‌ای
در سال ۲۰۰۵، گاگا برای کتابی صوتی همراه با رمان کودکانهٔ به نام *پورتال این د پارک* دو ترانه با خوانندهٔ هیپ هاپ یعنی ملی مل ضبط کرد. او با چندتا از دوستانش از دانشگاه نیویورک گروهی به نام اس‌جی‌بند تشکیل دادند. آنها در نیویورک برنامه‌های موسیقی برگزار می‌کردند و یکی از گروه‌های ماندگار کلوپ لوئر ایست ساید بودند. پس از اجرا در تالار مشاهیر ترانه‌سرایی در ۲۰۰۶، یک استعدادیاب گاگا را به همکاری با تهیه‌کنندهٔ موسیقی راب فوزاری پیشنهاد کرد. گاگا با او همکاری کرد و به توسعه ترانه‌هایش و ساختن موسیقی جدید کمک کرد. تهیه‌کننده گفت که آن‌ها روابط عاشقانه‌ای را در مهٔ ۲۰۰۶ آغاز کردند و ادعا کرد نخستین کسی بوده که او را «لیدی گاگا» (برگرفته از «رادیو گا گا» اثر کوئین) صدا زده‌است. رابطهٔ عاشقانه آن‌ها تا ژانویه ۲۰۰۷ ادامه داشت.

بندانگشتی|140px|راست|alt=A scantily-clad Gaga singing on a stage. She has a microphone and black stockings. |گاگا هنگام اجرا در لولاپالوزا ۲۰۰۷

فوزاری و گاگا برای پیشرفت مسیر شغلی گاگا شرکتی را تأسیس کردند. آن‌ها چندین قطعه الکتروپاپ را ضبط و تهیه کردند و آنها را برای مدیران اجرایی صنعت موسیقی ارسال کردند. رئیس هنرمندان و رپرتوار (A&R) در دف جم رکوردینگز به آنها پاسخ مثبت داد و گاگا در سپتامبر ۲۰۰۶ قراردادی با دف جم بست. سه ماه پس از بستن قرارداد، او از ناشر بیرون آمد و برای کریسمس به خانه خانوادگی خود بازگشت. گاگا اجرا در نمایش‌های نئو-بورلسک را آغاز کرد که از نظرش، این کار متجلی استقلال خودش بود. در طول این مدت، او با هنرمندی به‌نام لیدی استارلایت آشنا شد که به او در قالب شخصیت‌پردازی‌اش بر روی استیج کمک کرد. این دو در مکان‌های کلوپ مرکز شهر مانند مرکوری لنج، د بیتر اند و تالار موسیقی راک‌وود شروع به اجرا کردند. قطعه موسیقی اجرای زنده آن‌ها به‌نام «لیدی گاگا و نمایش ستاره‌ای» و «نمایش نهایی راک شو پاپ بورلسکو» شناخته می‌شد که ادای احترامی به هنرمندان مختلف دههٔ ۱۹۷۰ میلادی بود. آنها همچنین در فستیوال موسیقی لولاپالوزا ۲۰۰۷ اجرا کردند.

گاگا که در ابتدا بر روی موسیقی رقص الکترونیک و آوانگارد تمرکز داشت، به تدریج علاقهٔ خود را به موسیقی راک نشان داد. ترکیب ملودی‌های پاپ و استایل گلم راک موسیقی‌دان انگلیسی دیوید بویی و کوئین را در ترانه‌های خود گنجاند. در طول مدتی که گاگا و استارلایت در حال اجرای نمایش بودند، فوزاری همچنان به ساخت ترانه‌هایی که او خلق کرده بود ادامه داد و آنها را برای وینسنت هربرت، تهیه‌کننده و مدیر اجرایی موسیقی ارسال کرد. در نوامبر ۲۰۰۷، هربرت با گاگا قراردادی در ناشر موسیقی خود با نام استریم‌لاین رکوردز، (نام تجاری اینترسکوپ رکوردز که در همان ماه تأسیس شده بود) بست. گاگا بعداً هربرت را به‌عنوان مردی که او را کشف کرد معرفی کرد. گاگا در طول دورهٔ کارآموزی به عنوان ترانه‌نویس برای انتشارات فیمس میوزیک مشغول به کار بود و بعداً با یک قرارداد از ناشر موسیقی با سونی/ای‌تی‌وی روبرو شد. در نتیجه، او برای نوشتن ترانه‌هایی برای بریتنی اسپیرز، نیو کیدز آن د بلاک، فرگی و پوسی‌کت دالز استخدام شد. در اینترسکوپ، موسیقی‌دان ایکان هنگامی که او آوازی ابتدایی برای یکی از قطعه‌های او در استودیو می‌خواند، تحت تأثیر توانایی‌های خوانندگی‌اش قرار گرفت. ایکان جیمی آیوین، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز (یک شرکت برادر برای دف جم) را متقاعد کرد تا با بستن قرارداد گاگا با ناشر خود کان‌لایو، معامله‌ای مشترک را امضا کند.

در اواخر سال ۲۰۰۷، گاگا با آهنگساز و تهیه‌کننده ردوان آشنا شد و با او ملاقات کرد. گاگا به مدت یک هفته در استودیوی ضبط با او در تهیه نخستین آلبوم خود همکاری کرد و قراردادی با چری‌تری رکوردز، (ناشری از اینترسکوپ که توسط تهیه‌کننده و ترانه‌نویس مارتین کیرزنباوم تأسیس شد) بست؛ او همچنین چهار ترانه با مارتین کیرزنباوم نوشت. با وجود اطمینان از معاملهٔ ضبط، او گفت که برخی از ایستگاه‌های رادیویی موسیقی او را بسیار «با نشاط»، «رقص محور» و «زیرزمینی» برای بازار جریان اصلی می‌دانند؛ او پاسخ داد: «اسم من لیدی گاگا است، من برای سال‌ها در صحنه موسیقی بوده‌ام، و به شما می‌گویم، این همان‌چیزی است که پس از آن هم خواهد بود.»

### ۲۰۰۸–۲۰۱۰: دست‌آورد بزرگ با شهرت و هیولای شهرت
در سال ۲۰۰۸، گاگا به لس‌آنجلس نقل مکان کرد تا به‌صورت گسترده‌تر با ناشر موسیقی خود برای تکمیل نخستین آلبوم با نام *[[شهرت (آلبوم)|شهرت]]* همکاری و تیمی هنری به نام هاوس آف گاگا را ایجاد کند. *شهرت* در ۱۹ اوت ۲۰۰۸ منتشر شد، و در صدر جدول فروش اتریش، کانادا، آلمان، ایرلند، سوئیس و پادشاهی متحده قرار گرفت و همچنین در نامش در میان پنج‌تای برتر جدول استرالیا و ایالات متحده بود. دو تک‌آهنگ نخست آلبوم، «فقط برقص» و «پوکر فیس» ، در ایالات متحده، استرالیا، کانادا و پادشاهی متحده به رتبهٔ یک رسیدند. «پوکر فیس» با فروش ۹٫۸ میلیون نسخه در آن سال، پرفروش‌ترین تک‌آهنگ جهان در سال ۲۰۰۹ بود و توانست با ماندگاری ۸۳ هفته در جدول ترانه‌های دیجیتال مجله *[[بیلبورد (مجله)|بیلبورد]]*، رکورد ماندگارترین تک‌آهنگ را در جدول ترانه‌های دیجیتال به ثبت برساند. سه تک‌آهنگ دیگر، «اه اه (چیز دیگری برای گفتن ندارم)»، «بازی عشق» و «پاپاراتزی» از آلبوم منتشر شدند؛ آخرین تک‌آهنگ در آلمان به رتبهٔ نخست جدول رسید. نسخه‌های ریمیکس‌شده تک‌آهنگ‌های *شهرت* به جز «اه اه (چیز دیگری برای گفتن ندارم)»، در اوت ۲۰۰۹ در آلبوم *[[هیت‌میکسز]]* قرار گرفتند. در پنجاه و دومین مراسم جایزه گرمی، *شهرت* و «پوکر فیس» به ترتیب جایزه بهترین آلبوم رقص/الکترونیک و بهترین ضبط رقص را کسب کردند.
[جایگزین=A young woman on stage. She's wearing a leopard printed shirt.|راست|بندانگشتی|گاگا در سال ۲۰۱۰ [تور مانستر بال را اجرا کرد. این تور ۲۲۷ میلیون دلار درآمد کسب کرد و به بالاترین درآمد تور کنسرت برای یک هنرمند اصلی تبدیل شد.|238x238پیکسل]]
در سال ۲۰۰۹، گاگا در کنسرت‌های اروپا و اقیانوسیهٔ تور دال دامینیشن از پوسی‌کت دالز به‌عنوان هنرمند افتتاحیهٔ اجراها حضور داشت، و بعدها در تور فیم بال خودش که از مارس تا سپتامبر ۲۰۰۹ ادامه داشت به اجرا پرداخت. او در طول اجرا برای این تور، هشت ترانه برای *[[هیولای شهرت]]* که نسخهٔ مجدد آلبوم *شهرت* بود، نوشت. این ترانه‌های جدید در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹ به صورت ئی‌پی منتشر شدند. نخستین تک‌آهنگ آن، «عاشقانه بد»، یک ماه زودتر از ئی‌پی منتشر شد و در کانادا و پادشاهی متحده، در رتبهٔ نخست و ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند در رتبهٔ دوم قرار گرفت. پس از آن «تلفن» به همراه بیانسه به عنوان دومین تک‌آهنگ از ئی‌پی منتشر و به چهارمین رتبهٔ یک گاگا در پادشاهی متحده تبدیل شد. سومین تک‌آهنگ آن «آلهاندرو»، در فنلاند به رتبه نخست رسید و هنگامی که موزیک ویدئوی آن را اتحادیه کاتولیک یک کفرگویی دانست، باعث ایجاد جنجال و حواشی‌هایی شد. هر دو قطعه به پنج‌تای برتر جدول ایالات متحده رسیدند. موزیک ویدئوی «عاشقانه بد» در آوریل ۲۰۱۰ به پربیننده‌ترین ویدئو در یوتیوب تبدیل شد و در اکتبر، گاگا به نخستین شخص با بیش از یک میلیارد بازدید کلی در یوتیوب تبدیل شد. در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۰، او هشت جایزه از ۱۳ نامزدی، از جمله ویدئوی سال برای «عاشقانه بد» را کسب کرد. او برای یک سال دریافت‌کنندهٔ بیشترین نامزدی یک هنرمند بود و نخستین زنی بود که در همان مراسم دو نامزدی در رشتهٔ ویدئوی سال داشت. *هیولای شهرت* برنده بهترین آلبوم آواز پاپ و «عاشقانه بد» برنده بهترین اجرای آوازی پاپ زن و بهترین موزیک ویدئو از پنجاه و سومین مراسم جایزه گرمی شدند.

در سال ۲۰۰۹، گاگا ۱۵۰ هفته را در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا گذراند و یک رکورد به نام خود ثبت کرد و همچنین با فروش ۱۱٫۱ میلیون آثار از طریق دانلود، نام خود را در *[[رکوردهای جهانی گینس]]* ثبت کرد و بیشترین دانلود در یک سال اخیر ایالات متحده با نام خودش بود. *شهرت* و *هیولای شهرت* از آن زمان تاکنون بیش از ۱۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌اند. این موفقیت باعث شد تا گاگا دومین تور کنسرت خود یعنی تور مانستر بال را در سراسر جهان آغاز کند و آلبوم *[[ریمیکس (آلبوم لیدی گاگا)|ریمیکس]]* که آخرین ضبط او با چری‌تری رکوردز و از پرفروش‌ترین آلبوم‌های رمیکس در تمام دوران بود را منتشر کند. تور مانستر بال از نوامبر ۲۰۰۹ تا مه ۲۰۱۱ برگزار شد و ۲۲۷٫۴ میلیون دلار درآمد کسب کرد که بالاترین درآمد برای تور کنسرت برای یک هنرمند اصلی بود. کنسرت‌های اجرا شده مدیسن اسکوئر گاردن در شهر نیویورک برای یک ویژه برنامه تلویزیونی اچ‌بی‌او با عنوان *[[Lady Gaga Presents the Monster Ball Tour: At Madison Square Garden|لیدی گاگا تور مانستر بال را تقدیم می‌کند: در مدیسن اسکوئر گاردن]]* فیلم‌برداری شد. گاگا همچنین ترانه‌هایی از آلبوم‌های خود را در رویال ورایتی پرفورمنس ۲۰۰۹، پنجاه و دومین مراسم جایزه گرمی و جوایز بریت ۲۰۱۰ اجرا کرد. پیش از مرگ مایکل جکسون، گاگا قرار بود در قسمتی از مجموعه کنسرت‌های جکسون با نام این آخرش است در ورزشگاه او۲ آرنا بریتانیا اجرا داشته‌باشد، اما لغو شد.

در طول این دوران، گاگا به کار تجارت پرداخت و با شرکت الکترونیکی مصرفی مانستر کیبل برای تولید هدفون‌های توگوشی و روکش‌دارشده با جواهر همکاری کرد. او همچنین در ژانویه ۲۰۱۰ با شرکت پولاروید در مقام سرپرست هنری همکاری کرد و همچنین انتشار مجموعه‌ای از محصولات عکس‌برداری به نام گری لیبل را اعلام کرد. همکاری او با تهیه‌کننده موسیقی و دوست‌پسر سابقش راب فوزاری به دادخواستی علیه تیم تولیدی او یعنی مرمید میوزیک ال‌ال‌سی منجر شد. در سال ۲۰۱۰، فوزاری ادعا کرد که حق ۲۰٪ سهم درآمد شرکت را دارد، اما دادگاه عالی نیویورک هم دادخواست فوزاری و هم دادخواست متقابل گاگا را رد کرد. در طول این مدت، گاگا از لحاظ سلامتی به بیماری لوپوس مبتلا شد، اما اعلام کرد که تحت تأثیر علائم بیماری قرار نگرفته و امیدوار است که نوعی سبک زندگی سالم داشته باشد.

### ۲۰۱۱–۲۰۱۴: اینگونه زاده شده‌ام، آرت‌پاپ و گونه به گونه
در فوریه ۲۰۱۱، گاگا «این‌گونه زاده شده‌ام» را به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین نخستین آلبوم استودیویی‌اش با همین نام منتشر کرد. این ترانه در عرض پنج روز بیش از یک میلیون نسخه فروخت و رکورد جهانی گینس برای سریع‌ترین فروش تک‌آهنگ را در آی‌تیونز ثبت کرد. این تک‌آهنگ در رتبهٔ نخست ۱۰۰تای داغ ''بیلبورد'' آغاز به کار کرد و به ۱۰۰۰مین تک‌آهنگ رتبه یک در تاریخچه این جدول تبدیل شد. دو ماه بعد تک‌آهنگ «یهودا»، و «لبه افتخار» به عنوان سومین تک‌آهنگ آلبوم عرضه شدند. هر دو به ۱۰تای برتر جدول فروش ایالات متحده و پادشاهی متحده رسیدند. موزیک ویدئوی «لبه افتخار»، برخلاف آثار قبلی‌اش، او را در حال فرار از آتش و رقصیدن و قدم زدن در یک خیابان تنها بدون رقص‌آرایی پیچیده و رقصنده‌های پشتیبان به تصویر می‌کشد.

[چپ|بندانگشتی|ایستاده|گاگا هنگام اجرای ''[اینگونه زاده شده‌ام (آلبوم)|اینگونه زاده شده‌ام* در سیدنی، استرالیا|alt=Gaga performing onstage wearing black leather jacket and bodysuit. She has blue hair]]

*اینگونه زاده شده‌ام* در ۲۳ مه ۲۰۱۱ منتشر شد، و با فروش بیش از ۱٫۱ میلیون نسخه در هفته نخست انتشار، در جایگاه اول [[بیلبورد ۲۰۰|*بیلبورد* ۲۰۰]] آغاز به کار کرد. این آلبوم هشت میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت و نامزد دریافت سه جایزهٔ گرمی، از جمله سومین نامزدی متوالی گاگا برای آلبوم سال شد. *رولینگ استون* در سال ۲۰۲۰ این آلبوم را در فهرست «[[۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون]]» قرار داد. *اینگونه زاده شده‌ام* با انتشار تک‌آهنگ‌های «[[تو و من (ترانه لیدی گاگا)|تو و من]]» و «[[ازدواج با شب]]» تبلیغ شد، که به ترتیب در ایالات متحده به رتبهٔ شش و ۲۹ رسیدند. گاگا در ژوئیه ۲۰۱۱ هنگام فیلمبرداری موزیک ویدئوی «ازدواج با شب»، با بازیگر [[تیلور کینی]] آشنا و با او وارد رابطهٔ عاشقانه شد. او همچنین در آوریل ۲۰۱۲ تور [[بورن دیس وای بال]] را آغاز کرد که قرار بود در ماه مارس بعد به برگزار شود، اما وقتی که گاگا تاریخ‌های باقی مانده را به دلیل پارگی [[Acetabular labrum|لابرال]] در ناحیه ران راست لغو کرد و نیاز به جراحی داشت، تور یک ماه زودتر به پایان رسید. این تور در سراسر جهان ۱۸۳٫۹ میلیون دلار درآمد کسب کرد؛ مبلغ بازپرداخت برای لغو تور ۲۵ میلیون دلار تخمین زده شد.

در سال ۲۰۱۱، گاگا با [[تونی بنت]] در نسخه [[جاز]] ترانهٔ «[[بانوی ولگرد]]» همکاری کرد. همچنین با [[التون جان]] در «سلام سلام» برای فیلم بلند *نومئو و ژولیت*، و با [[د لنلی آیلند]] و [[جاستین تیمبرلیک]] در «[[۳ مسیر (قاعده طلایی)]]» همکاری کرد. او همچنین در آن سال کنسرتی در [[Sydney Town Hall|تالار شهر سیدنی]] استرالیا برای تبلیغ *اینگونه زاده شده‌ام* و جشن ۶۵ سالگی [[بیل کلینتون]] رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده اجرا کرد. در ماه نوامبر، او در ویژه برنامه تلویزیونی [[روز شکرگزاری (آمریکا)|شکرگذاری]] با عنوان *ا وری گاگا تنکس‌گیوینگ* حضور داشت که ۵٫۷ میلیون بیننده آمریکایی را به خود کشاند و باعث انتشار چهارمین ئی‌پی‌اش یعنی *ا وری گاگا هالیدی* شد. در سال ۲۰۱۲، گاگا به صورت مهمان در یک نسخه انیمیشنی از خودش در قسمتی از *سیمپسون‌ها* به نام «[[Lisa Goes Gaga|لیزا گز گاگا]]» نقش‌آفرینی کرد، و در فیلم‌های مستند *د زن آف بنت* و *کیتی پری: بخشی از من* حضور داشت. او نخستین عطر خود با نام [[Lady Gaga Fame|لیدی گاگا فیم]] و سپس به دنبال آن دومین عطرش با نام [[Eau de Gaga|او د گاگا]] را در سال ۲۰۱۴ عرضه کرد. هر دو عطر با مشارکت [[کوتی اینکورپوریتد]] عرضه شدند.

گاگا کار بر روی سومین آلبوم استودیویی‌اش *آرت‌پاپ* را در اوایل ۲۰۱۲ در طول تور بورن دیس وای بال آغاز کرد؛ او ساخت این آلبوم را منعکس‌کردن «یک شب در کلاب» توصیف کرد. در اوت ۲۰۱۳، گاگا تک‌آهنگ آغازین آلبوم، «[[تشویق (ترانه لیدی گاگا)|تشویق]]» را منتشر کرد، که در مجارستان به رتبه یک، در ایالات متحده به رتبه چهار و در پادشاهی متحده به رتبه پنج رسید. سپس در اکتبر ویدئویی متنی برای قطعه «[[هاله (ترانه)|هاله]]» از *آرت‌پاپ* برای همراهی با فیلم *ماچته می‌کشد* به کارگردانی [[رابرت رودریگز]] منتشر شد. او در این فیلم نقش یک آدمکش به نام لا کمیلین را بازی می‌کند. این فیلم با نقدهای منفی منتقدان همراه بود و کمتر از نیمی از بودجهٔ ۳۳ میلیون دلاری خود را به فروش رساند. دومین تک‌آهنگ *آرت‌پاپ* یعنی «[[هر کاری می‌خواهی بکن]]» با حضور خواننده [[آر. کلی]] در اواخر همان ماه منتشر شد، و در صدر جدول‌های مجارستان قرار گرفت و به رتبه ۱۳ در ایالات متحده رسید. در سال ۲۰۱۹، گاگا در اتهاماتی که علیه آر. کلی مربوط به سوءاستفاده جنسی از چندین زن وارد شده بود، این ترانه را از همه پلت‌فرم‌های پخش استریم حذف کرد؛ گاگا برای اینکه با او همکاری کرده بود عذرخواهی کرد. *آرت‌پاپ* در ۶ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد و با بازخوردهای مختلفی همراه بود. هلن براون از *دیلی تلگراف* از گاگا برای ساخت آلبوم دیگری در مورد شهرتش انتقاد کرد و به اصالت این اثر تردید داشت، اما آن را «عالی برای رقص» می‌دانست. آلبوم در جایگاه نخست جدول *بیلبورد* ۲۰۰ ایالات متحده آغاز به کار کرد و تا ژوئیه ۲۰۱۴ بیش از ۲٫۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته بود. «[[جی.یو.وای.]]» به عنوان سومین تک‌آهنگ از آلبوم در مارس ۲۰۱۴ منتشر شد و در رتبه ۷۶ جدول ایالات متحده قرار گرفت.
[[پرونده:Tony Bennett & Lady GaGa 7 (18456532188) (cropped).jpg|جایگزین=A woman with brown-red hair gestures with her left hand while holding a microphone in her right.|راست|بندانگشتی|258x258پیکسل|با دوره *گونه به گونه*، گاگا (که در اینجا در حال اجرای نمایش‌های [[تور گونه به گونه]] است) شروع به بازنگری در تصویر عمومی خود کرد.]]
گاگا در نوامبر ۲۰۱۳ میزبان یک قسمت از *پخش زنده شنبه شب* بود و ترانه‌های «هر کاری می‌خواهی بکن» (همراه کلی) و «[[کولی (ترانه لیدی گاگا)|کولی]]» از آلبوم را اجرا کرد. پس از برگزاری دومین ویژه برنامه تلویزیونی روز شکرگذاری در [[شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا|ای‌بی‌سی]] با نام *لیدی گاگا و ماپت‌ها نمایش دیدنی کریسمس*، او اجرای ویژه‌ای از «هر کاری می‌خواهی بکن» را با [[کریستینا آگیلرا]] در [[The Voice (American season 5)|فصل پنجم]] نمایش استعدادیابی آمریکایی *د ویس* اجرا کرد. در مارس ۲۰۱۴، گاگا [[اجرای زنده لیدی گاگا در سالن رقص بال‌روم|یک کنسرت اقامتی هفت روزه]] داشت. دو ماه بعد، او با استفاده از مفاهیمی از رویداد تبلیغاتی [[آرت‌ریو]]، شروع به آغاز تور [[آرت‌ریو: آرت‌پاپ بال]] کرد. این تور ۸۳ میلیون دلار فروش داشت و محل برگزاری آن شامل شهرهای لغوشده در برنامه سفر تور بورن دیس وی می‌شد. در این مدت، گاگا از مدیر برنامهٔ طولانی‌مدت خود [[Troy Carter (talent manager)|تروی کارتر]] به دلیل «اختلافات در دیدگاه» جدا شد، و تا ژوئن ۲۰۱۴، مدیر برنامهٔ جدیدی از [[لیو نیشن انترتینمنت]] انتخاب کرد. او برای مدت کوتاهی در فیلم *شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم* به کارگردانی رودریگز نقش‌آفرینی کرد و با کمپینی به نام «لیدی گاگا برای ورساچه» به عنوان سفیر بهار-تابستان ۲۰۱۴ [[ورساچه]] منصوب شد.

در سپتامبر ۲۰۱۴، گاگا آلبومی جاز و مشترک با تونی بنت با نام *گونه به گونه* منتشر کرد. دوستی او با بنت و شیفتگی‌اش به موسیقی جاز از همان دوران کودکی الهام‌بخش این آلبوم بود. قبل از انتشار آلبوم، تک‌آهنگ‌های «[[Anything Goes (Cole Porter song)|هرچیزی که می‌گذرد]]» و «[[I Can't Give You Anything but Love, Baby|عزیزم نمی‌توانم چیزی جز عشق به تو بدهم]]» از آلبوم منتشر شد. *گونه به گونه* به‌طور کلی بازخوردهای مطلوبی دریافت کرد؛ کارولین سالیوان، روزنامه‌نگار نشریهٔ *گاردین* آوازهای گاگا را ستود و هوارد رایش از *شیکاگو تریبون* نوشت «گونه به گونه چیز واقعی را ارائه می‌دهد». این اثر سومین آلبوم رتبهٔ یک پیاپی گاگا در *بیلبورد* ۲۰۰ بود و و [[Grammy Award for Best Traditional Pop Vocal Album|جایزه گرمی بهترین آلبوم آوازی پاپ سنتی]] را دریافت کرد. این دو با هم ویژه کنسرت *تونی بنت و لیدی گاگا: اجرای زنده گونه به گونه* را ضبط، و از دسامبر ۲۰۱۴ تا اوت ۲۰۱۵ [[تور گونه به گونه]] را آغاز کردند.

=== ۲۰۱۵–۲۰۱۷: داستان ترسناک آمریکایی، جوآن و اجرای سوپر بول ===
در فوریهٔ ۲۰۱۵، گاگا با [[تیلور کینی]] نامزدی کرد. پس از بازخوردهای ضد و نقیضی که *آرت‌پاپ* داشت، گاگا سبک و تصویر عمومی خود را تغییر داد. به گفتهٔ *بیلبورد*، این تغییر با انتشار *گونه به گونه* و برای اجرایش در [[هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار]] که در آن‌جا ترکیبی از ترانهٔ فیلم *اشک‌ها و لبخندها* را خواند، آغاز شد. به گفتهٔ *بیلبورد* او یکی از بهترین اجراهای خود را داشت و در پلت‌فرم [[فیس‌بوک]] با بازخوردهای بسیاری همراه بود. او و [[داین وارن]] به‌صورت مشترک ترانهٔ «[[تا وقتی برایت اتفاق بیفتد]]» را برای مستند [[شکارگاه (فیلم)|*شکارگاه*]] نوشتند، که برایش برندهٔ [[Satellite Award for Best Original Song|جایزه ستل‌لایت بهترین ترانه]] و نامزد دریافت [[جوایز اسکار|جایزهٔ اسکار]] در رشتهٔ [[جایزه اسکار بهترین ترانه|بهترین ترانه]] شدند. گاگا در سال ۲۰۱۵ برندهٔ [[جوایز موسیقی بیلبورد|جایزهٔ زن سال]] *بیلبورد* و جایزهٔ آیکان معاصر در جوایز سالانهٔ تالار مشاهیر ترانه‌سرایان شد.

گاگا بیشتر اوایل زندگی خود را صرف بازیگری کرده بود و با بازی در *داستان ترسناک آمریکایی: هتل* به هدف خود رسید. *هتل* پنجمین فصل از مجموعهٔ وحشت [[مجموعه آنتولوژی|آنتولوژی]] *داستان ترسناک آمریکایی* است، که در آن گاگا نقش یک مالک هتل به نام الیزابت را بازی می‌کند. گاگا برای این نقش در این فصل، برندهٔ جایزهٔ [[جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی|گلدن گلوب]] شد. او در فیلم مد کمپین بهاری ۲۰۱۶ [[تام فورد]] حضور داشت و مهمان شمارهٔ ۹۹ مجله مد *وی* بود. او همچنین جایزهٔ سردبیر سال را در جوایز مد [[لس آنجلس]] دریافت کرد.

[[پرونده:Lady Gaga JWT Toronto, 2017-09-06 (cropped2).jpg|بندانگشتی|257x257px|راست|گاگا هنگام اجرا در [[تور جهانی جوآن]] در ۲۰۱۷|alt=Lady Gaga standing behind a microphone stand with a pink guitar in her hands, wearing black leather fringe.]]

در فوریهٔ ۲۰۱۶، گاگا [[پرچم پرستاره|سرود ملی ایالات متحده]] را در [[سوپر بول ۵۰]] اجرا کرد، و برای ادای احترام به [[دیوید بویی]] فقید، در [[پنجاه و هشتمین مراسم جایزه گرمی]] اجرایی با همکاری [[اینتل]] و [[Nile Rodgers|نیل راجرز]] داشت. او در [[هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار]] ترانهٔ «تا وقتی برایت اتفاق بیفتد» را اجرا کرد که در آن‌جا توسط [[جو بایدن]] معرفی شد و در صحنهٔ اجرا ۵۰ نفر از افرادی که از [[تجاوز جنسی]] رنج برده بودند، او را همراهی کردند. او در آوریل همان سال به دریافت جایزهٔ هنرمند در جوایز آموزشی جین اورتنر از [[Grammy Museum|موزه گرمی]] مفتخر شد. این جایزه برای هنرمندانی است که از طریق هنر اشتیاق و فداکاری خود را در جهت آموزش نشان داده‌اند. نامزدی او با تیلور کینی در ژوئیه پایان یافت؛ او بعداً گفت که حرفه‌اش با روابط آن‌ها تداخل داشته‌است.

گاگا در فصل ششم مجموعهٔ *داستان ترسناک آمریکایی: رونوک* نقش یک [[جادوگر]] به نام [[Scáthach|اسکویک]] را بازی می‌کند، که از سپتامبر تا نوامبر ۲۰۱۶ ادامه داشت. نقش او در فصل پنجم این مجموعه بر موسیقی پیش روی او تأثیرگذار بود و او را وادار به نمایش «هنر تاریکی» کرد. در سپتامبر ۲۰۱۶، او تک‌آهنگ آغازین «[[توهم کامل]]» از پنجمین آلبوم استودیویی‌اش را منتشر کرد که در جایگاه نخست جدول‌های فرانسه قرار گرفت و در ایالات متحده به رتبهٔ ۱۵ رسید. آلبومش *جوآن*، به‌نام عمهٔ فقید گاگا، که الهام‌بخشی برای موسیقی‌اش بود، نام‌گذاری شد. این آلبوم در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شد و به چهارمین آلبوم گاگا در [[بیلبورد ۲۰۰|*بیلبورد* ۲۰۰]] تبدیل شد که به صدر جدول فروش ایالات متحده رسیده و او را به نخستین هنرمند زنی تبدیل کرد که در دههٔ ۲۰۱۰ چهار بار به رتبهٔ نخست جدول ایالات متحده رسیده‌است. دومین تک‌آهنگ آلبوم، «[[یک میلیون دلیل]]»، یک ماه پس از آلبوم منتشر شد و به رتبهٔ چهارم جدول ایالات متحده رسید. او بعداً در سال ۲۰۱۸ نسخهٔ پیانوی قطعه «[[جوآن (ترانه لیدی گاگا)|جوآن]]» از آلبوم را منتشر کرد، که برنده یک جایزهٔ گرمی در رشتهٔ [[جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ تک‌نفره|بهترین اجرای پاپ تک‌نفره]] شد. گاگا برای تبلیغ از آلبوم، تور سه‌روزهٔ [[تور دایو بار (لیدی گاگا)|دایو بار]] را آغاز کرد.

گاگا در ۵ فوریهٔ ۲۰۱۷ ترانه‌هایی را در [[نمایش بین دو نیمه سوپر بول ۵۱]] اجرا کرد. در این اجرای مهم صدها هواپیمای بدون سرنشین نورپرداز با اشکال مختلف در آسمان بالای [[ورزشگاه رلاینت]] [[هیوستون]] شکل گرفت—که نخستین باری است هواپیمای رباتیک در برنامهٔ سوپر بول ظاهر می‌شد. این نمایش در ایالات متحده ۱۱۷٫۵ میلیون بیننده به خود جذب کرد. این اجرا باعث شد ترانه‌های گاگا ۴۱۰٬۰۰۰ دانلود در ایالات متحده افزایش داشته باشد و برای اجرا نامزد دریافت جایزهٔ [[جوایز امی|امی]] شد. [[CBS Sports|سی‌بی‌اس اسپورتز]] اجرای او را دومین اجرای برتر در تاریخ نمایش‌های بین دو نیمهٔ [[سوپر بول]] انتخاب کرد. در آوریل، گاگا کنسرتی را در [[جشنواره موسیقی و هنر دره کواچلا]] اجرا کرد. او همچنین تک‌آهنگ مستقل «[[درمان (ترانه لیدی گاگا)|درمان]]» را منتشر کرد که در [[استرالیا]] به ۱۰تای برتر جدول فروش رسید. در اوت، گاگا [[تور جهانی جوآن]] را آغاز کرد که پس از نمایش بین دو نیمهٔ سوپر بول اعلام شده بود. مراحل ساخت *جوآن* و آماده‌سازی برای نمایش اجرای بین دو نیمهٔ سوپر بول در مستند *گاگا: پنج فوت دو اینچ* نمایش داده شد. این مستند در سپتامبر همان سال برای نخستین بار در [[نتفلیکس]] به نمایش درآمد. در طول فیلم، او نشان داد که از [[درد مزمن]] رنج می‌برد که بعداً مشخص شد اثر یک بیماری [[مزمن]] به‌نام [[فیبرومیالژیا]] است. در فوریهٔ ۲۰۱۸، این بیماری باعث شد که گاگا ده نمایش آخر تور جهانی جوآن را لغو کند که در نهایت از ۸۴۲۰۰۰ بلیت فروخته‌شده، ۹۵ میلیون دلار کسب درآمد کرد.

=== ۲۰۱۸–۲۰۱۹: *ستاره‌ای متولد شده‌است* و اقامت لاس وگاس ===
در مارس ۲۰۱۸، گاگا از راهپیمایی کنترل اسلحهٔ [[March for Our Lives|راهپیمایی برای زندگی ما]] در واشینگتن دی.سی. حمایت کرد، و بازخوانی «[[ترانه تو]]» از [[التون جان]] را برای آلبوم بزرگداشت جان به‌نام *نوسازی‌کردن* منتشر کرد. در اواخر همان سال، او در نقش یک خواننده کوشا به نام الی در درام موزیکال عاشقانه *ستاره‌ای متولد شده‌است* به کارگردانی [[بردلی کوپر]]، (بازسازی‌شده [[ستاره‌ای متولد شده‌است (فیلم ۱۹۳۷)|فیلمی به همین نام در سال ۱۹۳۷]]) به ایفای نقش پرداخت. این فیلم به رابطهٔ الی با خواننده جکسون مین (با بازی کوپر) می‌پردازد. کوپر پس از دیدن اجرای گاگا در یک جشن برای جمع‌آوری کمک‌های مالی برای سرطان، به او نزدیک شد؛ گاگا که شیفتهٔ کار کوپر بود و او را تحسین می‌کرد، برای به تصویر کشیدن اعتیاد و افسردگی با این پروژه موافقت کرد. *ستاره‌ای متولد شده‌است* در [[هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز|جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز ۲۰۱۸]] به نمایش درآمد و در اکتبر همان سال در سراسر جهان اکران شد. نقش‌آفرینی گاگا در فیلم با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و پیتر بردشاو از *گاردین* با بیان «توانایی گاگا در نقش یک فرد عادی، بخشی از نقش‌آفرینی سلبریتی فرازمینی در بالاترین سطح است»، فیلم را «به‌طور جسارت آمیز قابل تماشا» خواند؛ [[استفانی زاکارک]] از مجلهٔ *تایم* به همین نحو «نقش‌آفرینی کوبنده» و بدون داشتن آرایش، کلاه گیس و لباس خاص گاگا را «پرجذبه» خواند. گاگا برای این نقش‌آفرینی نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر از [[جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن|اسکار]]، [[جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام|گلدن گلوب]]، [[جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول زن|انجمن بازیگران]] و [[جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن|بفتای]] شد که توانست جایزهٔ بهترین بازیگر زن از [[جایزه هیئت ملی بازبینی فیلم برای بهترین بازیگر زن|هیئت ملی بازبینی فیلم]] و [[جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر زن|انتخاب منتقدان]] را کسب کند.

[[پرونده:Lady Gaga at the 2018 Toronto International Film Festival (cropped 1).jpg|بندانگشتی|ایستاده|چپ|alt=A picture of Lady Gaga in a burgundy one shoulder dress, looking to the right.|گاگا در [[2018 Toronto International Film Festival|جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۸]] قبل از افتتاحیهٔ *ستاره‌ای متولد شده‌است*]]

گاگا و کوپر به صورت مشترک بسیاری از ترانه‌های [[ستاره‌ای متولد شده‌است (موسیقی متن)|موسیقی متن *ستاره‌ای متولد شده‌است*]] را نوشتند و تهیه‌اش را بر عهده داشتند و گاگا اصرار داشت آن‌ها در این فیلم به صورت زنده اجرا کنند. تک‌آهنگ آغازین موسیقی متن، «[[کم‌عمق (ترانه لیدی گاگا و بردلی کوپر)|کم‌عمق]]» که توسط گاگا و کوپر اجرا شده‌است، در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این تک‌آهنگ در صدر جدول کشورهای مختلف از جمله استرالیا، پادشاهی متحده و ایالات متحده قرار گرفت. موسیقی متن فیلم که شامل ۳۴ قطعه از جمله ۱۹ ترانه است، به‌طور کلی نظرات مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد؛ مارک کندی از *واشینگتن پست* آن را «یک شگفتی پنج ستاره» و بن بومونت-توماس از *گاردین* آن را «کلاسیک‌های ناگهانی پر از قدرت احساسی گاگا» توصیف کرد. از لحاظ تجاری، موسیقی متن فیلم در رتبه نخست جدول فروش ایالات متحده آغاز به کار کرد و گاگا را به نخستین هنرمند زن با پنج آلبوم رتبهٔ یک ایالات متحده در دههٔ ۲۰۱۰ تبدیل کرد، و رکوردی که با [[تیلور سوئیفت]] به عنوان بیشترین رقم برای هر هنرمند زن در این دهه داشت را شکست؛ این رکورد در سال ۲۰۱۹ توسط سوئیفت به تساوی رسید. علاوه بر این، موسیقی متن در صدر جدول‌های فروش استرالیا، کانادا، ایرلند، نیوزیلند، سوئیس و پادشاهی متحده قرار گرفت. تا ژوئن ۲۰۱۹ بیش از شش میلیون نسخه از موسیقی متن در سراسر جهان فروخته شده بود. این آلبوم برندهٔ چهار جایزه گرمی—[[Grammy Award for Best Compilation Soundtrack for Visual Media|بهترین موسیقی متن تلفیقی برای رسانه تصویری]]، [[جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی|بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی]] و [[Grammy Award for Best Song Written for Visual Media|بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه تصویری]] برای «کم‌عمق» و همچنین بهترین اجرای پاپ دونفره برای «[[دیگه هیچوقت نمی‌خوام عاشق بشم]]» —و یک [[جایزه بفتای بهترین موسیقی فیلم]] شد. «کم‌عمق» برندهٔ جوایز اسکار و [[جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی|گلدن گلوب]] در رشتهٔ بهترین ترانه شد. همچنین گاگا از سال ۲۰۱۹ عضوی از [[آکادمی علوم و هنرهای سینما]] در شاخه‌های بازیگری و موسیقی است.

در اکتبر، گاگا نامزدی خود را با مأمور استعدادیابی کریستین کارینو که اوایل سال ۲۰۱۷ ملاقات کرده بود اعلام کرد. آنها نامزدی‌شان را در فوریه ۲۰۱۹ پایان دادند. گاگا برای اجرای نمایش در [[هتل و کازینوی مونته کارلو]] در [[لاس وگاس]]، یک قرارداد اقامتی دو ساله به نام [[لیدی گاگا انیگما]] بست. این اقامت از دو نوع نماش تشکیل شده‌است: انیگما، که بر روی نمایش‌های سینمایی تمرکز دارد و شامل پرفروش‌ترین‌های او است، و جاز و پیانو، که شامل قطعاتی از [[Great American Songbook|کتاب آواز بزرگ آمریکایی]] و نسخه‌های کاهش‌یافته به محتویات اصلی از ترانه‌های گاگا است. نمایش اقامتی انیگما در دسامبر ۲۰۱۸ و جاز و پیانو در ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شدند. گاگا اولین خط لوازم آرایشی [[وگانیسم]] خود با نام [[Haus Laboratories|هاوس لباروچریز]] را در سپتامبر ۲۰۱۹ به‌طور انحصاری در [[آمازون (شرکت)|آمازون]] راه‌اندازی کرد. این خط شامل ۴۰ محصول از جمله خط چشم مایع، براق‌کننده لب و برچسب ماسک صورت است که در فهرست پرفروش‌ترین رژ لب‌های آمازون به رتبه نخست رسید.

=== ۲۰۲۰–۲۰۲۳: *کروماتیکا*، *عشق برای فروش* و *خاندان گوچی* ===
[[پرونده:GagaSpurs290722 (33 of 39) (52250248117).jpg|جایگزین=A blonde woman with wet-look hairstyle singing to a microphone on stage. She is wearing a black leather jacket.|راست|بندانگشتی|گاگا هنگام اجرا در [[کروماتیکا بال]] در ۲۰۲۲|315x315پیکسل]]
ششمین آلبوم استودیویی گاگا، *کروماتیکا*، در ۲۹ مه ۲۰۲۰ منتشر شد که با بازخوردهای مثبتی از سوی منتقدان مواجه گردید. این آلبوم در رتبهٔ نخست جدول فروش ایالات متحده آغاز به کار کرد و به ششمین آلبوم رتبهٔ یک پیاپی گاگا در این کشور تبدیل شد و در بیش از دوازده کشور دیگر از جمله استرالیا، کانادا، فرانسه، [[ایتالیا]] و پادشاهی متحده به رتبهٔ نخست جدول رسید. پیش از انتشار، *کروماتیکا* با دو تک‌آهنگ «[[عشق احمقانه (ترانه لیدی گاگا)|عشق احمقانه]]» در ۲۸ فوریه ۲۰۲۰، و و «[[بر من ببار]]» به همراه [[آریانا گرانده]] در ۲۲ مه معرفی شد. تک‌آهنگ دومی جایزهٔ گرمی بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی را دریافت کرد و همچنین در رتبهٔ نخست جدول ایالات متحده آغاز به کار کرد و گاگا به سومین شخصی تبدیل شد که تک‌آهنگ‌هایش در سه دههٔ یعنی ۲۰۰۰، ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ در رتبهٔ نخست جدول قرار می‌گیرند. در [[جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۰]]، او پنج جایزه، از جمله جایزه افتتاحیه تریکان برای هنرمندان موفق در زمینه‌های مختلف صنعت سرگرمی را برنده شد. در سپتامبر ۲۰۲۰، گاگا در کمپین ویدئویی عطر وچی ویوا [[ولنتینو]] حضور داشت و یک نسخه بریده از قطعه «[[سینوس از بالا]]» از آلبوم *کروماتیکا* را به همراه گروهی از مدل‌ها آوازخوانی کرد.

گاگا در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۰ حین [[تحلیف جو بایدن]] به عنوان چهل و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، سرود ملی ایالات متحده را خواند. در فوریه سال ۲۰۲۱، سگ‌بان گاگا پس از اصابت گلوله‌ای در بیمارستان بستری شد. دو سگ [[بولداگ فرانسوی]] او دزدیده شدند و سگ سوم توانست فرار کند و در نهایت توسط پلیس پیدا شدند. گاگا ۵۰۰٬۰۰۰ دلار پاداش برای پیداکردن حیوانات خانگی خود اعلام کرد. بعدها زنی سگ‌ها را به یک مرکز پلیس در لس آنجلس تحویل داد. هر دو سگ هیچ آسیبی ندیده بودند. پلیس گفت به نظر نمی‌رسد زنی که سگ‌ها را تحویل داده‌است در تیراندازی نقش داشته‌باشد، اما در ۲۹ آوریل، آن زن یکی از پنج نفری بود که در ارتباط با تیراندازی و سرقت متهم شدند.

در آوریل ۲۰۲۱، گاگا با برند شامپاین [[دام پرینجان]] همکاری کرد و در یکی از تبلیغات نیک نایت ظاهر شد. او در ۳ سپتامبر سومین آلبوم ریمیکس خود به‌نام *طلوع کروماتیکا* را منتشر کرد. او سپس در ۳۰ سپتامبر دومین آلبوم مشترک خود با تونی بنت به‌نام *عشق برای فروش* را منتشر کرد. این همکاری نظرات مثبتی از طرف منتقدان دریافت کرد و در شمارهٔ هشت جدول ایالات متحده قرار گرفت. این آلبوم یک جایزهٔ گرمی در رشتهٔ [[جایزه گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ سنتی|بهترین آلبوم آواز پاپ سنتی]] برنده شد.

گاگا در ویژه برنامهٔ تلویزیونی *فرندز: تجدید دیدار* حضور یافت و با [[لیسا کودرو]] ترانهٔ «[[گربه بوگندو]]» را اجرا کرد. او نقش [[پاتریتسیا رجانی]] را در فیلم جنایی *خانه گوچی* ساختهٔ [[ریدلی اسکات]] ایفا کرد. این زن به‌دلیل استخدام قاتل برای قتل همسر سابقش و رئیس سابق خانه مد [[گوچی]]، یعنی مائوریزیو گوچی (با بازی [[آدام درایور]]) محکوم شد. گاگا برای این نقش یادگرفت که با لهجهٔ ایتالیایی صحبت کند. او همچنین به مدت ۱۸ ماه در قالب شخصیتی خود باقی ماند و نه ماه با لهجهٔ ایتالیایی صحبت می‌کرد. با اینکه فیلم نقدهای ضد و نقیضی دریافت کرد، منتقدان عملکرد «فاقد هیچ‌گونه خطای» گاگا را تحسین کردند. او برای این فیلم نامزد دریافت جوایز مهمی از جمله بفتا و گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد.

گاگا ترانهٔ «[[دستم را بگیر (ترانه لیدی گاگا)|دستم را بگیر]]» را برای فیلم سال ۲۰۲۲ «[[تاپ گان: ماوریک]]» به‌صورت مشترک نوشت، و همچنین در کنار [[هانس زیمر]] و [[هارولد فالترمایر]] ساخت [[تاپ گان: ماوریک (موسیقی متن)|موسیقی متن]] آن را بر عهده داشت. او «دستم را بگیر» را به‌صورت زنده در [[نود و پنجمین دوره جوایز اسکار|نود و پنجمین دورهٔ جوایز اسکار]] اجرا کرد؛ جایی که این قطعه نامزد جایزهٔ بهترین ترانهٔ اصلی شد. این اثر همچنین سومین جایزهٔ گاگا برای بهترین ترانهٔ اصلی را در مراسم [[جوایز ستلایت]] برایش به ارمغان آورد. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۲ تور استادیومی «[[کروماتیکا بال]]» را آغاز کرد، که در سپتامبر همان سال به پایان رسید. این تور با فروش ۸۳۴٬۰۰۰ بلیت در مجموع بیست اجرا، ۱۱۲٫۴ میلیون دلار درآمد کسب کرد و ویژه‌برنامهٔ کنسرتی اچ‌بی‌او با عنوان «[[گاگا کروماتیکا بال]]» را نیز به همراه داشت. تا پایان آن سال، او به پرفروش‌ترین هنرمند زنِ برگزارکنندهٔ تور در سال ۲۰۲۲ تبدیل شد. گاگا در آوریل ۲۰۲۳ توسط رئیس‌جمهور جو بایدن به‌عنوان هم‌رئیس «کمیتهٔ رئیس‌جمهور در امور هنر و علوم انسانی» منصوب شد، و در ادامهٔ همان سال با گروه «[[رولینگ استونز]]» در ترانهٔ «[[صداهای خوش بهشت]]» با حضور [[استیوی واندر]] — از آلبوم «[[هکنی دایموندز]]» — همکاری کرد.

=== ۲۰۲۴–اکنون: *جوکر: جنون مشترک* و *میهم*===
[[پرونده:Lady_Gaga_and_Michael_Polansky-65154_(cropped).jpg|جایگزین=A picture of a couple embracing each other. The woman standing on the left is wearing a black dress paired with a black headdress and a diamond necklace, and the man standing on the right is wearing a black tuxedo, a white shirt and a black bow tie.|بندانگشتی|گاگا همراه با نامزدش مایکل پولانسکی (تصویر مربوط به سال ۲۰۲۴)، که در نوشتن ترانه‌های آلبوم‌های «[[هارلکوئین (آلبوم لیدی گاگا)|هارلکوئین]]» و «[[میهم (آلبوم لیدی گاگا)|هرج و مرج]]» با او همکاری داشت.|273x273پیکسل]]
گاگا هنرمند برجسته فصل دوم اسپین‌آف [[بازی آنلاین|بازی ویدیویی آنلاین]] [[فورتنایت]]، فورتنایت فستیوال، بود که از فوریه تا آوریل ۲۰۲۴ اجرا شد. او در همان آوریل با سرمایه‌گذار [[مایکل پولانسکی]] نامزد کرد، چهار سال پس از آغاز رابطه‌شان. در ماه ژوئیه، او اجرای ترانه «کار من با پرها» اثر [[زیزی ژان‌مر]] را در مراسم افتتاحیه [[المپیک تابستانی ۲۰۲۴|بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴]] در پاریس انجام داد. گاگا در ۱۶ اوت ۲۰۲۴، تک‌آهنگ «[[با لبخند بمیر]]» را به صورت دوئت با [[برونو مارس]] منتشر کرد.‌ این آهنگ به مدت ۱۸ هفته در صدر ۲۰۰ آهنگ جهانی بیلبورد قرار گرفت و گاگا را به نخستین هنرمندی تبدیل کرد که در دهه‌های ۲۰۰۰، ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ چندین ترانه شماره یک در ایالات متحده دارد. این آهنگ با مجموع ۲.۸۵۸ میلیارد پخش، پربازدیدترین آهنگ سال ۲۰۲۵ در سراسر جهان از طریق پخش‌های صوتی درخواستی بود. در [[شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی]]، این آهنگ جایزه بهترین اجرای پاپ دو نفره یا گروهی را دریافت کرد و گاگا نخستین هنرمندی شد که سه بار این جایزه را کسب کرده است.

گاگا در نقش [[هارلی کوئین]] در کنار [[واکین فینیکس]] در فیلم موزیکال و دلهره‌آور روان‌شناختی «[[جوکر: جنون مشترک]]» ساخته [[تاد فیلیپس]] بازی کرد، که ادامه فیلم [[جوکر (فیلم ۲۰۱۹)|جوکر]] ۲۰۱۹ بود. این فیلم در [[هشتاد و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز]] به نمایش درآمد و در اکتبر ۲۰۲۴ در سینماها اکران شد. با اینکه فیلم از نظر منتقدان و از نظر فروش موفق نبود، اجرای گاگا بازخورد بهتری دریافت کرد و منتقدان معتقد بودند توانایی‌های او به اندازه کافی استفاده نشده است. ترانه‌هایی که او و فینیکس برای فیلم ضبط کردند، در [[جوکر: جنون مشترک (موسیقی متن)|آلبوم موسیقی متن]] همراه آن منتشر شد. گاگا همچنین آلبوم مکملی برای فیلم با عنوان «[[هارلکوئین (آلبوم لیدی گاگا)|هارلکوئین]]» تهیه کرد که در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ منتشر شد. او و پولانسکی چهار قطعه از این آلبوم را مشترکاً نوشتند. این دو همچنین فیلم کنسرت مرتبطی با عنوان «[[گاگا در هارلکوین زنده: فقط یک شب]]» ساختند که در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شد.

آلبوم گاگا با نام «[[میهم (آلبوم لیدی گاگا)|میهم]]» که به توصیه پولانسکی به عنوان یک اثر پاپ ساخته شد، در ۷ مارس ۲۰۲۵ منتشر شد، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در صدر جدول آمریکا قرار گرفت. این زوج به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی آلبوم فعالیت کردند و هفت قطعه از آن را با هم نوشتند. این شامل تک‌آهنگ اصلی «[[بیماری (ترانه لیدی گاگا)|بیماری]]» بود که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد‌، و در بریتانیا به رتبه هفتم رسید. دومین تک‌آهنگ آن با عنوان «[[ابراکادابرا (ترانه لیدی گاگا)|آبرکادابرا]]» در ۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد، و در آلمان و بریتانیا و همچنین در جدول جهانی به جمع پنج آهنگ برتر رسید. فهرست آهنگ‌ها همچنین شامل «با لبخند بمیر» به عنوان افزوده‌ای بعدی بود. گاگا ترانه «دستم را نگه دار» را در پیش‌نمایش سوپر بول ال‌ایکس‌آی‌اکس به عنوان ادای احترام به قربانیان [[حمله ۲۰۲۵ وانت نیواورلئان]] اجرا کرد، که برای او جایزه برجسته‌ترین رهبری موسیقی در چهل و ششمین جوایز ورزشی امی را به همراه داشت. در مارس ۲۰۲۵، او برای بار دوم برنامه «[[پخش زنده شنبه شب]]» را اجرا کرد. در [[جوایز موسیقی آی‌هارت‌رادیو]] سال ۲۰۲۵، او با جایزه نوآورانه تقدیر شد.

گاگا بین آوریل و مه ۲۰۲۵ مجموعه‌ای از کنسرت‌های تبلیغاتی در حمایت از آلبوم «میهم» برگزار کرد، پیش از آنکه در جولای همان سال تور کنسرت «[[میهم بال]]» را آغاز کند. کنسرت‌های اولیه شامل اجرای رایگان در [[کوپاکابانا|ساحل کوپاکابانا]] در [[ریو دو ژانیرو]] بود که بخشی از ابتکار «همه در ریو» بود و با حدود ۲.۱ تا ۲.۵ میلیون تماشاگر، به پربازدیدترین کنسرت یک هنرمند زن تبدیل شد. در سپتامبر ۲۰۲۵، گاگا در فصل دوم سریال «[[ونزدی (مجموعه تلویزیونی)|ونزدی]]» نتفلیکس حضور یافت و نقش روح یک معلم سابق آکادمی نوورمور، روزالین روتوود، را بازی کرد. او همچنین ترانه‌ای با عنوان «[[رقص مردگان (ترانه)|رقص مردگان]]» منتشر کرد که با ویدیوی موسیقی کارگردانی شده توسط [[تیم برتون]] همراه بود و در سریال پخش شد.

در [[شصت و هشتمین مراسم جوایز گرمی]]، گاگا جایزه بهترین آلبوم وکال پاپ را برای «میهم» و جایزه [[بهترین ضبط رقص]] پاپ را برای «آبرکادابرا» دریافت کرد. یک هفته بعد، در اجرای نیمه‌زمان سوپر بول شصت و ایکس با حضور [[بد بانی]]، او به عنوان مهمان ظاهر شد و نسخه [[سالسا (موسیقی)|سالسا]] از «با لبخند بمیر» را به همراه گروه «لوس سوبری‌نوس» اجرا کرد.

== هنرمندی ==
=== تأثیرات ===

گاگا با گوش دادن به آثار هنرمندانی چون [[مایکل جکسون]]، [[بیتلز]]، [[استیوی واندر]]، [[کوئین]]، [[بروس اسپرینگستین]]، [[پینک فلوید]]، [[ماریا کری]]، [[گریت‌فول دد]]، [[لد زپلین]]، [[ویتنی هیوستون]]، [[التون جان]]، [[بلوندی (گروه موسیقی)|بلوندی]] و [[گاربج]]، که تمامشان بر موسیقی او تأثیرگذار بودند، بزرگ شد. الهام‌گیری گاگا از خوانندگان [[دنس پاپ]] مانند مدونا و مایکل جکسون تا هنرمندان راک مانند دیوید بویی و [[فردی مرکوری]] و همچنین الهام از نمایش [[اندی وارهول]] و اجراهای خودش در نمایش‌های موسیقایی گوناگون بوده‌است. او را با مدونا مقایسه کرده‌اند که همچنین مدونا گفته خودش را در گاگا منعکس می‌بیند. گاگا گفته که می‌خواهد مانند مدونا انقلابی در موسیقی پاپ ایجاد کند. او همچنین از گروه‌های هوی متال [[آیرن میدن]]، [[بلک سبث]] و [[مریلین منسون (گروه موسیقی)|مریلین منسون]] به عنوان تأثیرگذار بر خود نام برده‌است. او از بیانسه به‌عنوان الهام‌بخش کلیدی برای ادامهٔ فعالیت موسیقی یاد می‌کند.

گاگا علاقه‌مندی به مد را از مادرش الهام گرفته و می‌گوید تأثیر عمده‌ای بر خودش دارد و با موسیقی‌اش تلفیق شده‌است. از لحاظ سبک‌شناسی، گاگا را با [[Leigh Bowery|لی بووری]]، [[Isabella Blow|ایزابلا بوو]]، و [[شر (خواننده)|شر]] مقایسه کرده‌اند؛ او گفته که در کودکی مجذوب مفهوم مد شر شد و آن را از آن خودش کرد. او [[دناتلا ورساچه]] را [[موز (اسطوره)|موز]] یاد کرده و [[الکساندر مک‌کوئین]]، [[طراحی مد|طراح مد]] بریتانیایی را الهام‌بخش خود می‌داند. ورساچه نیز گاگا را «دناتلای تازه‌نفس» نامید. گاگا همچنین تحت تأثیر [[دایانا، شاهدخت ولز|پرنسس دایانا]] قرار گرفته و از دوران کودکی او را تحسین می‌کند.

گاگا [[دیپاک چوپرا]] را یک «الهام‌بخش واقعی» یاد کرده‌است. او کتاب *قوه ابتکار* [[اشو]]، رهبر هند را در توییتر نقل کرده‌است و می‌گوید تحت‌تأثیر قرار گرفته‌است.

=== سبک و مضامین موسیقی ===
منتقدان سبک موسیقی و عملکرد گاگا را مورد تجزیه و تحلیل و بررسی دقیق قرار داده‌اند، زیرا او در طول زندگی حرفه ای خود ایده‌ها و تصاویر جدیدی را تجربه کرده‌است. او می‌گوید که بازآفرینی پی در پی که از کودکی به سمتش مجذوب شده‌است، «آزادی‌بخشی» خودش است. صدای گاگا [[کنترآلتو]] است و [[گستره صوتی وکال]]ش از [[سی بمل|B<sub>2</sub>]] تا [[سی (نت موسیقی)|B<sub>5</sub>]] متفاوت است. او به‌طور منظم سبک آواز خود را تغییر داده و آلبوم *اینگونه زاده شده‌ام* را «از لحاظ صوتی بسیار بالاتر از آنچه من همیشه توانایی آن را داشته‌ام» توصیف کرده‌است. *انترتینمنت ویکلی* در جمع‌بندی صدای او نوشت: «یک هوش هیجانی پهناور پشت گونه‌ای که او از صدایش استفاده می‌کند وجود دارد. تقریباً او هرگز ترانه‌ای را با توانایی صوتی خود در هم نمی‌شکند، در عوض تشخیص می‌دهد که این هنرنمایی را به‌جای قدرت ریه، باید در نکات دقیق و ظریف یافت.»

ترانه‌های گاگا از سوی [[کامیل پالیا]] در نشریهٔ *ساندی تایمز* «کم‌عمق» خوانده شده‌اند. اما طبق گفته ایوان ساودی از *پاپ‌مترز*، او «موفق می‌شود با سرعتی بی دردسر شما را به حرکت و شیار درآورد». گاگا معتقد است که «تمام موسیقی‌های خوب را می‌توان با پیانو نواخت و می‌توانند مانند یک هیت به نظر برسند». [[Simon Reynolds|سایمون رینولدز]] در سال ۲۰۱۰ نوشت، «همه چیز در مورد گاگا از [[الکتروکلش]] ناشی شد».

ترانه‌های گاگا مفاهیم متنوعی را پوشش داده‌اند؛ *شهرت* در مورد هوس ستاره شدن بحث می‌کند، اما که دنبالهٔ بعدی یعنی *هیولای شهرت* جنبه تاریک شهرت را از طریق استعاره‌های هیولا بیان می‌کند. *شهرت* آلبومی الکتروپاپ و دنس-پاپ از تأثیرات پاپ دههٔ ۱۹۸۰ و [[یوروپاپ]] دههٔ ۱۹۹۰ است، اما *هیولای شهرت* تقلیدنمایی گاگا را بر اساس «ارینا گلم دههٔ هفتاد، [[دیسکو]]ی جسورانه [[آبا]]، برگشت شیرین [[Stacey Q|استیسی کیو]]» نشان می‌دهد. *اینگونه زاده شده‌ام* دارای اشعاری به زبان انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و اسپانیایی است و دارای مضامین مشترک در ترانه‌سرایی جنجالی گاگا مانند سکس، عشق، دین، پول، مواد مخدر، هویت، آزادی، جنسیت، آزادی و فردگرایی است. این آلبوم به تجربه ژانرهای جدید مانند [[الکترونیک راک]] و [[تکنو]] می‌پردازد.

مضامین موجود در *آرت‌پاپ* حول محور دیدگاه‌های شخصی گاگا در مورد شهرت، عشق، جنس، فمینیسم، توانمندسازی خود، غلبه بر اعتیاد و واکنش به نظارت رسانه‌ای است. مجلهٔ *بیلبورد* *آرت‌پاپ* را چنین توصیف می‌کند: «به‌طور منسجم موسیقی آراندبی، تکنو، دیسکو و راک را مکاشفه می‌کند». گاگا با آلبوم *گونه به گونه* ژانر جاز را تجربه کرد. *جوآن*، با کاوش در ژانرهای کانتری، فانک، پاپ، رقص، راک، موسیقی الکترونیک و فولکلور، تحت تأثیر زندگی شخصی گاگا قرار گرفته‌است. *ستاره‌ای متولد شده‌است* شامل عناصر [[بلوز راک]]، کانتری و [[Bubblegum music|بابل‌گام پاپ]] است. *بیلبورد* می‌گوید متن *ستاره‌ای متولد شده‌است* خواستار تغییر، مبارزه، عشق، عاشقانه و پیوند است و موسیقی را «بی‌انتها، احساسی، خشن و جدی توصیف می‌کند. به نظر می‌رسد مانند ترانه‌هایی است که توسط هنرمندانی نوشته شده‌است که کاملاً رک و پوست کنده می‌گویند… اما به قلب شنونده ضربه می‌زنند.» در *کروماتیکا*، گاگا به سبک اصلی دنس-پاپ خود بازگشت و در مورد مبارزات خود با سلامت روان صحبت می‌کند.

=== ویدئوها و استیج ===
[[پرونده:Lady Gaga performing Teeth on The Monster Ball Tour, London, May 2010.jpg|بندانگشتی|ایستاده|راست|گاگا در حین اجرای «غرق در خون» در سال ۲۰۱۰[[پرونده:Lady Gaga as Jo Calderone at 2011 MTV Video Music Awards (cropped).jpg|بندانگشتی|گاگا در نقش [[خود دیگر|آلتر ایگو]] مرد خودش، جو کالدرون، در سال ۲۰۱۱]]|alt=A pale-skinned woman holding her hands crossed and intertwined in the air. She has yellow hair and wears a low-cut bodysuit. Her chest is marked with red liquid.]]

موزیک ویدئوهای گاگا با وجود تغییر مداوم لباس و تصاویر بحث‌برانگیز، اغلب به عنوان فیلم کوتاه توصیف می‌شوند. با ویدئوی «تلفن»، گاگا یک رکورد جهانی گینس کسب گرد. به گفته نویسنده کورتیس فوگل، او به [[بانداج]] و [[سادومازوخیسم]] می‌پردازد و موضوعات رایج فمینیستی را برجسته می‌سازد. موضوعات اصلی موزیک ویدئوهای گاگا در مورد سکس، خشونت و قدرت است. او خود را «کمی فمینیست» خواند و ادعا می‌کند که زنان را «از نظر جنسی توانمند می‌سازد». *بیلبورد* در سال ۲۰۲۰ با بیان اینکه «نام 'لیدی گاگا' برای همیشه هم‌معنای تغییرپذیر فرهنگ است.»، او را در جایگاه ششم فهرست «۱۰۰ هنرمند برتر موزیک ویدئویی در همه زمان‌ها» قرار داد.

گاگا هنگامی که صحبت از نمایش‌های پیچیده‌اش می‌شود، خودش را کمال‌گرا معرفی می‌کند. اجراهای او به صورت «بسیار سرگرم‌کننده و خلاقانه» توصیف شده‌است؛ اجرای خونریزی‌کننده «پاپاراتزی» گاگا در [[جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۰۹]] توسط ام‌تی‌وی نیوز «چشم‌نواز» توصیف شد. او در حین اجراهای تور مانستر بال، مضامین غوطه‌ورشده با خون را ادامه داد و باعث اعتراضات خانواده گروه‌ها و طرفداران در انگلیس پس از حادثه [[Cumbria shootings|تیراندازی در کامبریا]] شد که در آن یک راننده تاکسی ۱۲ نفر را کشت و سپس خودش را. در [[جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۱]]، گاگا در نقش [[خود دیگر]] مرد خودش، به صورت [[Drag (clothing)|درگ]] با نام جو کالدرون ظاهر شد و پیش از اجرای ترانه «تو و من»، یک مونولوگ دل‌باخته ارائه داد. [[لوریان گیبسون]] که طراح رقص و مدیر هنری گاگا بود، چهار سال برای نمایش‌ها و ویدئوهایش اصول کلی را تهیه کرد. او درنهایت در سال ۲۰۱۴ با دستیارش [[ریچارد جکسون (طراح رقص)|ریچارد جکسون]] جایگزین این مقام شد.

در مقاله ای از ربکا شیلر برای *بیلبورد* در اکتبر ۲۰۱۸، نویسنده ویدئوشناسی گاگا از زمان «فقط برقص» تا زمان انتشار *ستاره‌ای متولد شده‌است* را ریشه یابی می‌کند. شیلر اشاره کرد که چگونه پس از دورهٔ *آرت‌پاپ*، رویکرد کاهش‌یافتهٔ گاگا از موسیقی در موزیک ویدئوهای تک‌آهنگ‌های *جوآن* منعکس شد، به عنوان نمونه از [[موزیک ویدئو]] تک‌آهنگ آغازین «توهم کامل» یاد کرد که «هنگام اجرای ترانه در یک مهمانی در کویر، با یک شلوارک کوتاه و یک تی‌شرت، لباس‌های پرجزئیات را [از خود دور کرد]». این کار با نقش‌آفرینی در فیلم و همچنین شخصیت او بر روی صحنه ادامه یافت.

== تصویر عمومی ==
[[پرونده:Lady Gaga wax figure at Madame Tussauds in London.jpg|بندانگشتی|ایستاده|در سال ۲۰۱۰، هشت تندیس مومی گاگا در موزه [[موزه مادام توسو|مادام توسو]] قرار گرفت.|alt=A realistic mannequin of a pale-skinned woman with blonde hair wearing a hat in the design of an old-fashioned telephone.]]

پذیرش عموم از موسیقی، مد و شخصیت گاگا بازخوردهای مثبت و منفی داشته‌است. ماتیو دفلم، جامعه‌شناس [[دانشگاه کارولینای جنوبی]] به دلیل تأثیر او بر فرهنگ مدرن و رسیدن به شهرت جهانی، از اوایل سال ۲۰۱۱ دوره‌ای دانشگاهی با عنوان «لیدی گاگا و جامعه‌شناسی مشاهیر» با هدف حل و فصل کردن «برخی از ابعاد جامعه‌شناسی مربوط به شهرت لیدی گاگا» ارائه داد. هنگامی که گاگا با رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده [[باراک اوباما]] در یک جمع‌آوری کمک مالی برای [[کمپین حقوق بشر]] ملاقات کرد، یک کفش با پاشنه ۱۶ اینچی پوشیده بود و او را به بلندترین زن اتاق تبدیل کرده بود. او تعامل با اوباما را «اضطراب‌آور» دانست. هنگامی که در سال ۲۰۰۹ [[باربارا والترز]] برای ویژه برنامهٔ سالانهٔ *۱۰ نفر از جذاب‌ترین افراد* [[ای‌بی‌سی نیوز]] با او مصاحبه کرد، گاگا این ادعا را که او یک [[بیناجنس]] و [[افسانه محلی]] است را رد کرد. او در پاسخ به سؤالی در مورد این موضوع، گفت که به [[آندروجینی]] علاقه دارد. در مقاله‌ای از *ساندی تایمز* در سال ۲۰۱۰، کامیل پاگلیا گاگا را «بیشتر یک سارق هویت است تا یک تابوشکن وابسته به عشق شهوانی… ادعا می‌کند برای افراد فریبنده، سرکش و بی‌خانمان آواز می‌خواند وقتی که او هیچ‌یک از آنها نیست» توصیف کرد.

پذیرش مد عجیب و غریب گاگا نیز به عنوان یک جنبهٔ مهم در شخصیت او نقش داشته‌است. در اوایل آغاز کار، برخی مد او را با [[کریستینا آگیلرا]] مقایسه کردند. در سال ۲۰۱۱، ۱۲۱ زن در [[پنجاه و سومین مراسم جایزه گرمی|مراسم اهدای جوایز گرمی]] با لباسی مانند لباس‌های گاگا جمع شدند و رکورد جهانی گینس برای بزرگ‌ترین گردهمایی تقلیدکنندگان لیدی گاگا در سال ۲۰۱۱ ثبت شد. [[Global Language Monitor|گلوبال لنگویج مانیتور]] واژهٔ «لیدی گاگا» به همراه علامت تجارتی «نو پانتس» را به عنوان برترین کلید واژه مد نامگذاری کرد. *انترتینمنت ویکلی* لباس‌های او را در فهرست «بهترین‌های» پایان دهه قرار داد و گفت که او «هنر اجرا را وارد جریان اصلی کرده‌است».

== تأثیر ==
[[پرونده:Lady Gaga, ARTPOP Ball Tour, Bell Center, Montréal, 2 July 2014 (60) (14376655959).jpg|بندانگشتی|راست|گاگا هنگام اجرا در تور [[آرت‌ریو: آرت‌پاپ بال]] در ۲۰۱۴ |alt=Gaga kneeling down wearing a shiny black upper garment, fishnet stockings and black high-heeled boots. Her hair is pale yellow.]]
گاگا براساس معیارهای فروش آثار و جایگاهش در شبکه‌های اجتماعی، در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۱ مجله *رولینگ استون* «ملکه پاپ» لقب گرفت. در سال ۲۰۱۲، او مقام چهارم [[The Greatest (TV series)|بزرگ‌ترین زنان موسیقی]] [[وی‌اچ‌وان]] را کسب کرد و به شخصیت نمایشنامهٔ *د اولویتد* تبدیل شد. همچنین ۱۵۰ سالگی [[موزه ملی ورشو]] با عنوان *از فرعون گرفته تا لیدی گاگا* جشن گرفته شد.

گاگا معمولاً به عنوان پیش‌گامی برای استفاده از جنجال برای جلب توجه به موضوعات مختلف شناخته می‌شود. طبق گفته فرانکی گرادون از روزنامه *ایندیپندنت*، گاگا «که یک لباس گوشتی پوشید تا احساسات خود را نسبت به سیاست «نپرس، نگو» ارتش ایالات متحده برجسته کند». آلبوم *شهرت* در سال ۲۰۱۳ از سوی *رولینگ استون* به عنوان یکی از ۱۰۰تا از عالی‌ترین آلبوم‌های شروع به کار یک هنرمند در تاریخ انتخاب شد. گاگا به‌عنوان یکی از هنرمندانی شناخته می‌شود که در اواخر دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰ میلادی سبک سینث‌پاپ را رواج دادند. همچنین اسکات هاردی، مدیر عامل پولاروید، گاگا را به دلیل الهام بخشیدن به طرفداران و تعامل نزدیکش با آنها در شبکه‌های اجتماعی تحسین کرد.

طبق گفته [[کلیفا سانا]] از *نیویورکر* گاگا «به‌عنوان یک پروژه هنری در حال تکامل، دنباله‌ای برای ستاره‌های سرسخت پاپ بود.» راب شفیلد از مجله *رولینگ استون*، که *اینگونه زاده شده‌ام* را یکی از ۵۰ آلبوم برتر زن در تمام دوران انتخاب کرده، گاگا را «به سختی می‌توان جهانی را به یاد آورد که گاگا در آن وجود نداشته باشد، گرچه کاملاً مطمئن هستیم که خسته کننده‌تر بود.» توصیف کرد. در سال ۲۰۱۵، مجله *تایم* گاگا را «عصر کنونی موسیقی پاپ را به صورت چشم‌انداز خیره‌کننده خلق کرد.» توصیف کرده است. کارهای گاگا الهام‌بخش هنرمندان بسیاری از جمله [[مایلی سایرس]]، [[نیکی میناژ]]، [[الی گولدینگ]]، [[هالزی (خواننده)|هالزی]]، [[جنیفر لوپز]]، [[نیک جوناس]]، [[سم اسمیت]]، [[نوآ سایرس]]، [[کاترین لانگفورد]]، [[ام‌جی‌ام‌تی]]، [[الی ایکس]]، [[گریسون چنس]]، [[تیلور سوئیفت]]، [[کاردی بی]]، [[Rina Sawayama|رینا ساوایاما]]، و [[بلک‌پینک]] بوده است.

[[سرده]] جدیدی از [[سرخس (گیاه)|سرخس‌ها]] به نام *گاگا* و سه گونهٔ *G. germanotta*, *G. monstraparva* و *Kaikaia gaga* در گرامیداشتِ او نام‌گذاری شده‌اند. نام *monstraparva* اشاره‌ای به طرفداران گاگا است که با نام لیتل مانسترز شناخته می‌شوند؛ همچنین نماد طرفداران او، دست گشودهٔ معروف به «پنجهٔ هیولا» است، که به برگ سرخس جوان قبل از باز شدن شباهت دارد. گاگا همچنین نام یک پستاندار منقرض شده با نام علمی *Gagadon minimonstrum*, و یک زنبور انگلی با نام *Aleiodes gaga* است که به‌خاطر او نام‌گذاری شده‌اند.

== دست‌آوردها ==
[[پرونده:Youtube X Lady Gaga en La Paloma.jpg|بندانگشتی|گاگا در یک مراسم هالووین با تم «[[میهم (آلبوم لیدی گاگا)|میهم]]» در [[بارسلون|بارسلونا]]، اکتبر ۲۰۲۵]]
گاگا ۱۶ [[جایزه گرمی]]، یک [[جوایز اسکار|جایزه اسکار]]، یک [[جوایز فیلم بفتا|جایزه بفتا]]، سه [[جوایز بریت|جایزه بریت]]، دو [[جوایز گلدن گلوب|جایزه گلدن گلوب]]، ۲۲ [[جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی|جایزه ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی]]، رکوردهای مختلف [[رکوردهای جهانی گینس|گینس]] و جایزه نماد معاصر [[تالار مشاهیر ترانه‌سرایی]] را از آن خود کرده‌است. او [[جایزه هنرمند جوان]] را از [[National Arts Awards|جوایز هنرهای ملی]] دریافت کرد؛ این جایزه از افرادی که در اوایل حرفهٔ خود موفقیت و رهبری را نشان داده‌اند، تقدیر می‌کند. او همچنین برنده جایزه هنرمند جین اورتنر از [[Grammy Museum|موزه گرمی]] شد. گاگا همچنین توسط [[Council of Fashion Designers of America|شورای طراحان مد آمریکا]] (CFDA) با جایزه آیکان مد به رسمیت شناخته شد، و در سال ۲۰۱۶ به عنوان فینالیست شخص سال مجله *ادوکیت* معرفی شد. در سال ۲۰۱۸، او بابت مشارکت در موسیقی متن فیلم *ستاره‌ای متولد شده‌است*، به نخستین زن برنده جایزه اسکار، جایزه گرمی، جایزه بفتا و جایزه گلدن گلوب در یک سال تبدیل شد.

گاگا با برآورد فروش ۱۲۴ میلیون آثار خود تا سال ۲۰۱۴، یکی از [[فهرست پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی|پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان]] است، و برخی از [[List of best-selling singles|پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های همه‌زمان‌ها]] را به وجود آورده‌است. گاگا بیش از ۵۱۲٫۳ میلیون دلار درآمد از تورهای کنسرت و نمایش‌های اقامتی خود کسب کرده‌است و طبق گزارش *بیلبورد*، او به پنجمین هنرمند زنی تبدیل شده‌است که از نیم میلیارد دلار درآمد عبور کرده‌است. گاگا به‌طور متوالی در فهرست هنرمندان سال مجله *بیلبورد* ظاهر شده‌است، (رتبهٔ اول فهرست در سال ۲۰۱۰) و در رتبه یازدهم جدول برترین هنرمندان دهه ۲۰۱۰ قرار گرفت. او که در سال ۲۰۱۵ به عنوان [[Billboard Women in Music|زن سال]] شناخته شد، با ۸۴ میلیون فروش بر طبق گواهی، طبق گفته [[انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا]] (RIAA) هشتمین هنرمند برتر در زمینهٔ تک‌آهنگ دیجیتال در ایالات متحده است. او نخستین هنرمند زنی است که گواهی‌نامه الماس دیجیتالی را از RIAA دریافت کرده و یکی از سه هنرمندی است که ترانه‌هایشان («داستان عاشقانه بد» و «پوکر فیس») حداقل گواهی‌نامه الماس دریافت کرده‌اند، همچنین او نخستین و تنها هنرمندی است که دو ترانه‌اش («پوکر فیس» و «فقط برقص») بیش از هفت میلیون بار دانلود شده‌است.

== آلبوم‌شناسی ==


*'آلبوم‌های استودیویی تکی**
* ''[[شهرت (آلبوم)|شهرت]]'' (۲۰۰۸) (پخش مجدد در ۲۰۰۹ با عنوان ''[[هیولای شهرت]]'')
* ''[[اینگونه زاده شده‌ام (آلبوم)|اینگونه زاده شده‌ام]]'' (۲۰۱۱)
* ''[[آرت‌پاپ (آلبوم)|آرت‌پاپ]]'' (۲۰۱۳)
* ''[[جوآن (آلبوم)|جوآن]]'' (۲۰۱۶)
* ''[[کروماتیکا]]'' (۲۰۲۰)
* ''[[میهم (آلبوم لیدی گاگا)|مِیهِم]]'' (۲۰۲۵)

**آلبوم‌های استودیویی مشارکتی**
* ''[[گونه به گونه (آلبوم)|گونه به گونه]]'' (با [[تونی بنت]]) (۲۰۱۴)
* ''[[عشق برای فروش (آلبوم تونی بنت و لیدی گاگا)|عشق برای فروش]]'' (با تونی بنت) (۲۰۲۱)
**آلبوم‌های موسیقی متن**
* ''[[ستاره‌ای متولد شده است (موسیقی متن)|ستاره‌ای متولد شده است]]'' (با [[بردلی کوپر]]) (۲۰۱۸)
* ''[[تاپ گان: ماوریک (موسیقی متن)|تاپ گان: ماوریک]]'' (با [[لورن بالفه]]، [[هارولد فالترمایر]] و [[هانس زیمر]]) (۲۰۲۲)
* ''[[هارلی‌کوین (آلبوم لیدی گاگا)|هارلی‌کوین]]'' (۲۰۲۴)
* ''[[جوکر: جنون مشترک (موسیقی متن)|جوکر: جنون مشترک]]'' (با [[واکین فینیکس]]) (۲۰۲۴)


== تورها و کنسرت‌های اقامتی ==
**کنسرت‌های اصلی**
* [[تور فیم بال]] (۲۰۰۹)
* [[تور مانستر بال]] (۲۰۰۹–۲۰۱۱)
* [[بورن دیس وای بال]] (۲۰۱۲–۲۰۱۳)
* [[آرت‌ریو: آرت‌پاپ بال]] (۲۰۱۴)
* [[تور جهانی جوآن]] (۲۰۱۷–۲۰۱۸)
* [[کروماتیکا بال]] (۲۰۲۲)
* [[میهم بال]] (۲۰۲۵–۲۰۲۶)

**کنسرت‌های مشترک**
* [[تور گونه به گونه]] (همراه تونی بنت) (۲۰۱۴–۲۰۱۵)

**کنسرت‌های تبلیغاتی**
* [[آرت‌ریو]] (۲۰۱۳)
* [[تور دایو بار (لیدی گاگا)|تور دایو بار]] (۲۰۱۶)
* [[کنسرت‌های تبلیغاتی میهم]] (۲۰۲۵)

**کنسرت‌های اقامتی**
* [[اجرای زنده لیدی گاگا در سالن رقص بال‌روم]] (۲۰۱۴)
* [[لیدی گاگا انیگما + جز و پیانو]] (۲۰۱۸–۲۰۲۴)

== فیلم‌شناسی ==
**فیلم**
* ''[[ماچته می‌کشد]]'' (۲۰۱۳)
* ''[[شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم]]'' (۲۰۱۴)
* ''[[ستاره‌ای متولد شده‌است (فیلم ۲۰۱۸)|ستاره‌ای متولد شده‌است]]'' (۲۰۱۸)
* ''[[خاندان گوچی]]'' (۲۰۲۱)
* ''[[جوکر: جنون مشترک]]'' (۲۰۲۴)

**تلویزیون*'
* *داستان ترسناک آمریکایی: هتل* (۲۰۱۵–۲۰۱۶)
* *داستان ترسناک آمریکایی: رونوک'' (۲۰۱۶)
* ونزدی (۲۰۲۵)

## جستارهای وابسته
* عنوان‌های افتخاری در موسیقی عامه‌پسند
* فهرست پرطرفدارترین کاربران توییتر

## پانویس

## منابع
### یادکردها

### منابع کتابی

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## پیوند به بیرون

* 
* 


رده:افراد آمریکایی ایتالیایی‌تبار
رده:افراد آمریکایی فرانسوی کانادایی‌تبار
رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی اهل نیویورک (ایالت)
رده:افراد زنده
رده:افراد مبتلا به فیبرومیالژیا
رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل نیویورک
رده:بازیگران زن دوجنس‌گرا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جایز شرتی
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین ترانه‌پرداز
رده:برندگان جایزه اکو
رده:برندگان جایزه بریت
رده:برندگان جایزه گرمی برای موسیقی رقص و الکترونیک
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی
رده:برندگان جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی
رده:برندگان جایزه وبی
رده:برندگان جوایز ان‌ام‌ای
رده:بشردوستان اهل نیویورک (ایالت)
رده:تایم ۱۰۰
رده:ترانه‌پردازان ال‌جی‌بی‌تی
رده:ترانه‌پردازان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:ترانه‌پردازان اهل نیویورک (ایالت)
رده:تهیه‌کنندگان موسیقی اهل نیویورک (ایالت)
رده:تهیه‌کنندگان موسیقی زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خانواده جرمنوتا
رده:خوانندگان ال‌جی‌بی‌تی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان اهل نیویورک
رده:خوانندگان پاپ اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان پاپ راک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن پاپ اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان سینث‌پاپ
رده:خوانندگان کنترآلتو اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان مؤسسه تئاتر لی استراسبرگ
رده:رقصندگان ال‌جی‌بی‌تی
رده:رقصندگان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۸۶ (میلادی)
رده:زنان اهل ایالات متحده آمریکا در کسب‌وکار
رده:زنان اهل ایالات متحده آمریکا در موسیقی الکترونیک
رده:فعالان ایدز
رده:فعالان حقوق همجنس‌گرایان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فعالان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فعالان ضدقلدری
رده:فمینیست‌های دوجنس‌گرا
رده:کارآفرینان لوازم آرایشی اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارگردانان موزیک ویدئو اهل ایالات متحده آمریکا
رده:کارگردانان موزیک ویدئو زن
رده:مسیحیان ال‌جی‌بی‌تی
رده:موسیقی‌دانان برنده جایزه گلدن گلوب
رده:موسیقی‌دانان دنس اهل ایالات متحده آمریکا
رده:موسیقی‌دانان دوجنس‌گرا
رده:موسیقی‌دانان سینث‌پاپ اهل ایالات متحده آمریکا
رده:موسیقی‌دانان فمینیست
رده:موسیقی‌دانان دنس پاپ
رده:نوازندگان پیانو پاپ اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان پیانو زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان پیانو سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل منهتن
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان اجرای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی
رده:هنرمندان اینترسکوپ رکوردز
رده:هنرمندان دف جم رکوردینگز
رده:موسیقی‌دانان الکترونیک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل منهتن
رده:نویسندگان دوجنس‌گرای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مناقشه‌های وقاحت در موسیقی
رده:افراد مبتلا به اختلال اضطراب پس از سانحه