ویرجین گلکتیک

**ویرجین گلکتیک** () یک شرکت بریتانیایی و یکی از شرکت‌های پیشتاز در صنایع گردشگری فضایی است که زیرمجموعه گروه ویرجین است.

بندانگشتی|کشتی فضایی یک (SpaceShipOne)
ویرجین گالاکتیک (Virgin Galactic) که در سال ۲۰۰۴ بنیان نهاده شد، شرکتی است زیرمجموعهٔ گروه ویرجین متعلق به ریچارد برانسون. این شرکت قصد دارد پروازهای فضایی سرنشین‌دار کوتاه را به مردم علاقه‌مند در ازای دریافت وجه ارائه دهد. برانسون طرح‌هایی برای راه‌اندازی یک صنعت کامل در زمینه گردشگری فضایی ارائه کرده و می‌خواهد سرانجام حتی یک هتل نیز در فضا بسازد.

بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹، پروازهای فضایی برای شهروندان توسط سازمان فضایی روسیه (روسکوسموس) ارائه می‌شد. این پروازها حدود ۲۰ میلیون یورو هزینه داشتند. پروازهای ویرجین گالاکتیک یک گام بزرگ رو به جلو تلقی می‌شوند، زیرا گردشگری فضایی را برای افرادی با توان مالی کمتر نیز در دسترس قرار می‌دهند. با این وجود، پروازهای ویرجین گالاکتیک بالاتر از مرز فضا نمی‌روند و مسافران تنها چند دقیقه بی‌وزنی را تجربه می‌کنند. ویرجین گالاکتیک جزو جنبش فضا نو (NewSpace) شمرده می‌شود.

در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۹، ویرجین گالاکتیک وارد بازار بورس نیویورک شد. این شرکت ابراز امیدواری کرده بود که پرتاب‌های بازرگانی خود را در اوایل سال ۲۰۲۱ آغاز کند. در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱، این شرکت یک پرواز فضایی با حضور ریچارد برانسون را با موفقیت به انجام رساند. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۳، ویرجین گالاکتیک نخستین پرواز فضایی بازرگانی خود را اجرا کرد.

## طرح‌های اولیه
به دنبال پرواز موفقیت‌آمیز کشتی فضایی یک (SpaceShipOne) در چارچوب رقابت جایزه ایکس انصاری، ویرجین گالاکتیک در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۴ قراردادی را با شرکت سرمایه‌گذاری فضایی موهاوی امضاء کرد تا نخستین فضاپیمای بازرگانی را با هدف گردشگری فضایی خریداری کند. طبق طرح، قرار بود پنج فضاپیما بر اساس مدل کشتی فضایی یک ساخته شود. فضاپیمای جدید توسط یک خلبان هدایت می‌شد و توانایی حمل پنج مسافر را داشت. مدت زمان هر پرواز حدود سه ساعت بود که طی آن تقریباً هفت دقیقه بی‌وزنی تجربه می‌شد. بهای بلیت برای یک پرواز فضایی زیرمداری کوتاه در خارج از جو زمین، در ابتدا حدود ۲۰۰٬۰۰۰ دلار تعیین شده بود که شامل یک پرواز و یک هفته آموزش پرواز می‌شد. مقرر شده بود که این پروازها از سال ۲۰۰۸ امکان‌پذیر گردند. سود حاصل از پروازهای پیشین قرار بود باعث کاهش قیمت پروازهای بعدی شود.

## کشتی فضایی دو (SpaceShipTwo)
در ژانویه ۲۰۰۸، طرح کشتی فضایی دو (SpaceShipTwo) رونمایی شد که به‌طور قابل ملاحظه‌ای با آنچه از روی طرح اصلی انتظار می‌رفت، تفاوت داشت. در طرح جدید، فضای لازم برای دو خلبان و شش مسافر فراهم شده بود. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰، شرکت اعلام کرد که نمونه آزمایشی فضاپیمای خود، یعنی وی‌اس‌اس اِنتِرپرایز (VSS Enterprise)، نخستین پرواز آزمایشی انفرادی موفقیت‌آمیز را به انجام رسانده است.

در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴، وی‌اس‌اس اِنتِرپرایز در نزدیکی فرودگاه فضایی و هوایی موهاوی سقوط کرد. در این حادثه، مایک آلزبری، خلبان آزمایشی، جان خود را از دست داد و پیت سیبولد دچار جراحات جدی شد. این شرکت در بیانیه‌ای مطبوعاتی اعلام کرد که «کشتی فضایی دو، سری ۲»، یعنی دومین فضاپیما، تا دو سوم ساخته شده و برنامهٔ پروازها به خطر نمی‌اف افتد. شوالیه سفید دو (WhiteKnightTwo)، هواپیمای حامل، در این حادثه آسیب ندید.

در پایان سال ۲۰۱۶، نخستین پرواز آزمایشی رهاسازی در هوا و فرود با کشتی فضایی دو جدید (VSS Unity) و شوالیه سفید دو انجام شد. در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، چندین پرواز آزمایشی با نیروی موتور موشکی انجام شد که طی آن‌ها بیشینه ارتفاع پیوسته افزایش یافت و مرز ۵۰ مایلی که ویرجین آن را مرز فضا می‌داند، چندین بار پشت سر گذاشته شد.

ریچارد برانسون و خانواده‌اش نخستین مسافران خواهند بود. هزینه یک پرواز با کشتی فضایی دو در آغاز ۲۵۰٬۰۰۰ دلار خواهد بود.

## کشتی فضایی سه (SpaceShip III)
در ۳۰ مارس ۲۰۲۱، نخستین کشتی فضایی سه به نام وی‌اس‌اس ایماجین (VSS Imagine) رونمایی شد. کشتی فضایی سه شبیه یک نسخه نقره‌ای رنگ از کشتی فضایی دو است، اما طبق اعلام ویرجین گلکتیک، ساختار زیربنایی آن متفاوت است. با استفاده از مواد دیگر، ساخت این وسیله نقلیه ارزان‌تر، سبک‌تر، مقاوم‌تر در برابر حرارت و نیازمند تعمیر و نگهداری کمتری است. علاوه بر این، می‌تواند شش مسافر را به‌جای چهار نفر حمل کند. ویرجین گالاکتیک انتظار یک برنامه آزمایشی کوتاه‌تر نسبت به کشتی فضایی دو داشت. هنگام رونمایی، ساخت دومین کشتی فضایی سه به نام وی‌اس‌اس اِنسپایر (VSS Inspire) نیز در حال انجام بود.

در ژوئن ۲۰۲۴، توسعه دو فروند کشتی فضایی سه، یعنی VSS Imagine و VSS Inspire، متوقف شد تا از آن‌ها برای پایه‌گذاری نسل بعدی، یعنی مدل دلتا استفاده شود.

## مدل دلتا (Delta-class)
فضاپیماهای مدل دلتا شبیه مدل کشتی فضایی سه هستند. تفاوت اصلی در این است که این مدل برای تولید انبوه بهینه و اصلاح شده است. در پایان سال ۲۰۲۴، طرح این بود که نخستین کشتی مدل دلتا در سال ۲۰۲۶ پرواز کند. در فوریه ۲۰۲۵، ویرجین گالاکتیک اعلام کرد که ساخت آن در ماه مارس آغاز خواهد شد.

## هواپیماهای حامل جدید
در ژوئیه ۲۰۲۲، ویرجین گالاکتیک دو فروند هواپیمای حامل جدید را به شرکت اورورا فلایت ساینسز، زیرمجموعه‌ای از بویینگ، سفارش داد. طرح این هواپیماهای حامل بر اساس طرح شوالیه سفید دو خواهد بود.

## لانچر وان (LauncherOne)
ویرجین گالاکتیک همچنین بخش بزرگی از طرح لانچر وان را توسعه داده است؛ این یک موشک حامل مداری بدون سرنشین و رهاشده در هوا برای ماهواره‌های سبک است. با این حال، در اوایل سال ۲۰۱۷، بخش مرتبط با این موشک به یک شرکت جدید به نام ویرجین اُربیت (Virgin Orbit) منتقل شد. دختر کیهانی (CosmicGirl)، یک فروند بویینگ ۷۴۷–۴۰۰ اصلاح‌شده که لانچر وان را پرتاب خواهد کرد، در پایان سال ۲۰۱۷ عملیاتی شد. در اوایل سال ۲۰۲۱، لانچر وان توانست به مدار زمین برسد.

## طرح‌های آینده
ریچارد برانسون علاوه بر انجام پروازهای فضایی علمی و گردشگری با کشتی فضایی دو، بارها به پروازهای فضایی نقطه‌به‌نقطه به‌عنوان یکی از اهداف آینده اشاره کرده است. در سال ۲۰۰۵، اسکِیلِد کامپوزیتس طرح مفهومی به نام کشتی فضایی سه (SpaceShipThree) را برای این منظور آماده کرده بود. در اکتبر ۲۰۱۹، برانسون اعلام کرد که ویرجین گالاکتیک برای بررسی این امکان، همکاری با بویینگ را آغاز کرده است. در ۳۰ مارس ۲۰۲۱، مراسم رونمایی از «اس.اس. ایماجین»، اولین کشتی فضایی سه، برگزار شد. مشخص نیست که آیا این همان طرح پرواز نقطه‌به‌نقطه است یا خیر.

همچنین اعلام شد که شرکت فرعی «TheSpaceshipCompany» که فضاپیماها را می‌ساخت، اکنون به بخشی یکپارچه از ویرجین گالاکتیک تبدیل شده و دیگر از آن نام تجاری استفاده نخواهد شد.

در دسامبر ۲۰۲۴، ویرجین گالاکتیک با سازمان نظارتی هوانوردی ایتالیا (ENAC) قراردادی امضاء کرد تا مطالعه امکان‌سنجی استفاده از فرودگاه تارانتو-گروتاگلی در جنوب ایتالیا را برای فضاپیمای زیرمداری مدل دلتای ویرجین گالاکتیک انجام دهد.

## رقابت
علاوه بر ویرجین گالاکتیک، شرکت بلو اوریجین (Blue Origin) نیز در حال ساخت یک فضاپیمای زیرمداری بازرگانی قابل استفاده مجدد به نام نیو شپرد (New Shepard) است. رویکرد آن‌ها اما پرتاب عمودی با استفاده از یک موشک حامل تک‌مرحله‌ای و یک کپسول فضایی برای ۶ نفر است.

پیش از این، شرکت ایکس‌کور (XCOR) نیز در حال توسعه یک هواپیمای فضایی زیرمداری مشابه بود. با این حال، این برنامه پس از تأخیرهای زیاد و افزایش هزینه‌های توسعه لغو شد.

افرادی که مایل به انجام پروازهای فضایی طولانی‌تر هستند، باید به «آژانس‌های مسافرتی» مراجعه کنند که فضاپیماهای اسپیس‌اکس (SpaceX)، بویینگ و روسکوسموس را کرایه می‌کنند، یا پرواز را مستقیماً از خود این شرکت‌ها رزرو کنند.

## جستارهای وابسته
* بنیاد جایزه ایکس

## منابع

* 

## پیوند به بیرون

* 

رده:ادغام‌ها و اکتساب‌های ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:برنامه‌های پرواز فضایی انسانی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۴ (میلادی) در کالیفرنیا
رده:پرواز فضایی تجاری
رده:خطوط هوایی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:سرمایه‌گذاری آبار
رده:سرمایه‌گذاری‌های گوگل در زمینه پرواز فضایی
رده:شرکت‌های آمریکایی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:شرکت‌های فناوری بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۴ (میلادی)
رده:شرکت‌های فناوری منطقه لس آنجلس بزرگ
رده:شرکت‌های فهرست‌شده در بورس اوراق بهادار نیویورک
رده:شرکت‌های لانگ بیچ، کالیفرنیا
رده:شرکت‌های هوافضا
رده:شرکت‌های هوافضای ایالات متحده آمریکا
رده:گردشگری فضایی
رده:گروه ویرجین
رده:نوشتارهای صوتی
ویرجین گلکتیک