ژان راسین

بندانگشتی|نگاره‌ای از راسین
**ژان راسین** 
(۲۲ دسامبر ۱۶۳۹-۲۱ آوریل ۱۶۹۹) همراه با کورنی و مولیر یکی از ۳ درامنویس برتر قرن هفدهم فرانسه است. او بیش‌تر به نوشتن سوگ نامه می‌پرداخت، ولی یک کمدی نیز از خود برجای گذاشت.

## زندگی
راسین در ۲۲ دسامبر ۱۶۳۹ در پیکاردی در خانواده‌ای متوسط چشم به جهان گشود و در دو سالگی مادر و در چهار سالگی پدر خود را از دست داد. او از آن پس نزد مادربزرگ و پدربزرگش بزرگ شد و آموزش‌های کلاسیک را فراگرفت. پس از مرگ پدربرزگش در سال ۱۶۴۹، مادربزرگ وی به صومعهٔ پورت رویال رفت راسین نیز به او ملحق شد. به این ترتیب او در *[[مدارس کوچک پورت رویال]]* آیین ژانسنیوس را که توسط حکومت کاتولیک فرانسه بدعت و باطل شناخته شده بود فرا گرفت، و آموزش وسیعی در زمینهٔ ادبیات یافت و یونانی و لاتین را آموخت. در ۱۸ سالگی به نوشتن شروع کرد، و کم‌کم به نمایش‌نامه روی آورد (که طبق آیین ژانسنیوس نامشروع و تحقیر شده بود).

او در سال ۱۶۶۴، با نوشتن شعری در مدح لویی چهاردهم به دربار راه یافت. اولین نمایش‌نامهٔ موفق او *اسکندر بزرگ* بود در سال ۱۶۶۵ توسط مولیر و بازیگران او در صحنه اجرا شد. با وجود این که نمایش‌نامه و اجرا مورد استقبال مردم و نیز پادشاه قرار گرفت، او اجرای دوم را به گروه معتبرتری سپرد. مولیر این خیانت راسین را هیچگاه نبخشید و از آن پس اجرای نمایش‌نامه‌های راسین توسط این گروه صورت گرفت.

مدتی بعد، راسین دو کتاب علیه پورت رویال و استادهای قدیمی خود منتشر کرد که به انتقاد از حرفهٔ نمایش‌نامه‌نویسی پرداخته بودند.
تراژدی‌های پسین او با استقبال فراوانی مواجه شدند. *[[آندروماک]]* (۱۶۶۷)، *بریتانیکوس* (۱۶۶۹) و *فِدر* (۱۶۷۷) از مشهورترین آثار او هستند.

به دنبال آزار و شکنجه‌ای که چندی بعد به افراد معتقد به آیین ژانسنیوس وارد شد، راسین دوباره با پورت رویال رابطه برقرار کرده و از آن‌ها حمایت کرد. او سرانجام در سال ۱۶۹۹ در پاریس به علت یک تومور درگذشت و طبق وصیتش در پورت رویال، در کنار یکی از استادان قدیمی خود دفن شد.

## نمایش‌نامه‌ها
نمایش‌نامه‌های راسین شور و عشق را همچون نیرویی کشنده به تصویر می‌کشند که فرد را از پای درمی‌آورد. در این شرایط قهرمانان داستان، برخلاف قهرمانان کورنلی که توانایی مقاومت و تصمیم‌گیری را دارند، یا مورد رحم الهی قرار می‌گیرند و نجات می‌یابند، یا نمی‌گیرند و هلاک می‌شوند. هیچ چیزی نمی‌تواند سرنوشت آن‌ها را تغییر دهد و آن‌ها از بدو تولد محکوم‌اند. این ویژگی‌های نوشته‌های راسین از مهم‌ترین خصوصیات افکار آیین ژانسنیوس هستند.

نمایش‌نامه‌های راسین ایدئال تراژدی کلاسیک را تشکیل می‌دهند و حادثهٔ داستان ساده و روشن است که از شور و عشق قهرمانان برمی‌خیزد. تقریباً همهٔ تراژدی‌های او زوجی بی‌گناه را به تصویر می‌کشند که در عین حال توسط عشقی امکان‌ناپذیر با هم متحد و از هم جدا شده‌اند، چرا که قهرمان زن داستان (آندورماک، بریتانیکوس، میتریدات،...) تحت تسلط پادشاه قهرمان قرار دارد و مقلوب اوست، یا این‌که به گروهی تعلق دارد که رقیب یا دشمن معشوقش است (آرتیسی در *[[فِدر]]*). این رقابت معمولاً از نوع سیاسی است.

تراژدی‌های کورنی همچون سایر تراژدی‌های قرن هفدهم به نظم است و از اشعاری با وزن ۱۲تایی تشکیل شده‌است که از آهنگی موزون، ظریف و سادگی برخوردارند. راسین بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس کلاسیک دورهٔ رنسانس و عصر مدرن اروپا است، چرا که تمامی آثار او قوانین کلاسیک را به بهترین نحو رعایت می‌کنند.

### آثار
آثار او عبارت‌اند از:
* * لاتِبائید*  یا برادران دشمن (۱۶۶۴)
* * اسکندر بزرگ*  (۱۶۶۵)
* *آندروماک*  (۱۶۶۷)
* *مدافعان*  (۱۶۶۸)
* *بریتانیکوس*  (۱۶۶۹)
* *[[برِنیس]]*  (۱۶۷۰)
* *بایزید*  (۱۶۷۲)
* *مهرداد*  (۱۶۷۳)
* *ایفی ژِنی* (۱۶۷۴)
* *فِدر*  (۱۶۷۷)
* *اِستر*  (۱۶۸۹)
* *آتالی*  (1691)

## منابع

* 
* 

رده:اعضای فرهنگستان فرانسه
رده:اعضای فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه
رده:اهالی انه
رده:تاریخ‌شناسان اهل فرانسه
رده:درگذشتگان به علت سرطان در فرانسه
رده:درگذشتگان به علت سرطان کبد
ژان راسین
رده:شاعران اهل فرانسه
رده:شاعران سده ۱۷ (میلادی) اهل فرانسه
رده:شاعران مرد اهل فرانسه
رده:شاعران مرد
رده:فرانسوی‌های عضو کلیسای کاتولیک روم
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل فرانسه
رده:نمایشنامه‌نویسان مرد اهل فرانسه
رده:نمایش‌نامه‌نویسان سده ۱۷ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان اهل او-دو-فرانس
رده:نویسندگان اهل پیکاردی
رده:نویسندگان سده ۱۷ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان لاتین‌زبان
رده:نویسندگان مرد اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد سده ۱۷ (میلادی)
رده:نویسندگان لاتین سده ۱۷ (میلادی)