شهرستان پیونگ‌چانگ

**شهرستان پیونگ‌چانگ** (به کره‌ای: 평창군) یک شهرستان در شمال‌شرق کره جنوبی (مرکز شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. این شهرستان بسیار کوهستانی بوده و در میان رشته‌کوه‌های ته‌بک قرار دارد و به همین دلیل برای ورزش‌های زمستانی محبوب است. همچنین در این شهر چندین معبد بودایی از جمله پرستشگاه ولیونگسا (월정사) قرار دارد. پیونگچانگ در فاصله ۱۸۰ کیلومتری شرق سئول (پایتخت کره جنوبی) قرار دارد.

شهرستان پیونگ‌چانگ، به دلیل میزبانی بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، دارای شناخت و شهرت جهانی شد.

پیونگ‌چانگ یک شعر دارد، پیونگ‌چانگ ۷۰۰ مبارک. به این دلیل ۷۰۰ گفته می‌شود که ارتفاع متوسط این شهر ۷۰۰ متر از سطح دریا است.

## تاریخ

در اوت سال ۱۸۹۶ میلادی، در پادشاهی چوسان، شهرستان پیونگ‌چانگ به شکل امروزی خویش تأسیس شد. در آن سال، این شهرستان متشکل از ۵ قصبه بود: بوک (شمالی) []، دونگ (غربی) []، گونّه []، میتان []، و نام‌ (جنوبی)‌ [].

در اکتبر سال ۱۹۰۶، در امپراتوری کره، «قصبهٔ دونگ (غربی)» [] از این شهرستان جدا شده و با تغییر نام به «شین‌دونگ» [] ضمیمهٔ شهرستان جونگ‌سون شد.

در همان زمان، سه قصبهٔ‌ «بونگ‌پیونگ»، «جینبو»، و «ده‌هوا» از شهرستان گانگ‌نونگ ضمیمهٔ این شهرستان شدند. در مجموع، این شهرستان متشکل از ۷ قصبه شد.

در مارس سال ۱۹۱۴ میلادی، در عصر حاکمیت استعماری ژاپن بر کره، سه قصبهٔ دونگ (غربی) []، گونّه []، و نام‌ (جنوبی)‌ [] ادغام شده و قصبهٔ پیونگ‌چانگ را تشکیل دادند. (مجموعا ۵ قصبه)

در آوریل سال ۱۹۳۱ میلادی، قصبهٔ دوئام از شهرستان جونگ‌سون جدا شده و ضمیمهٔ این شهرستان شد. (مجموعا ۶ قصبه)

در ژوئیه سال ۱۹۳۴ میلادی، سه روستای «اون‌گیو»، «بانگنیم»، و «گیه‌چون» از «قصبهٔ ده‌هوا» جدا شده و «قصبهٔ بانگنیم» را تشکیل دادند. (مجموعا ۷ قصبه) 

پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. با این وجود، تمامی اراضی این شهرستان، در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفت. 

با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تمامی اراضی این شهرستان، بدون تغییر خاصی، تحت حاکمیت کره جنوبی، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون، قرار گرفت.

در ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی، روستای «جانگ‌پیونگ» از «قصبهٔ جینبو» به «قصبهٔ بونگ‌پیونگ» انتقال یافت.

در همان زمان، روستای «بونگسان» از قصبهٔ دوئام به «قصبهٔ جینبو» منتقل شد.

در یکم ماه مه سال ۱۹۷۹، «قصبهٔ پیونگ‌چانگ» به شهرک ارتقاء یافت. (مجموعا ۱ شهرک، ۶ قصبه)

در فوریه سال ۱۹۸۳، از ادغام بخش‌هایی از قصبه‌های «بونگ‌پیونگ»، «جینبو»، و «ده‌هوا»، قصبه یونگ‌پیونگ تاسیس شد. (مجموعا ۱ شهرک، ۷ قصبه)

در ژانویه سال ۱۹۸۹ میلادی، روستای «هومیونگ» از قصبهٔ دوئام به «قصبهٔ جینبو» انتقال یافت.

در سپتامبر سال ۲۰۰۷ میلادی، «قصبهٔ دوئام» به ده‌گوالّیونگ تغییر نام داد.

در ژوئیه سال ۲۰۱۱ میلادی، شهرستان پیونگ‌چانگ به عنوان میزبان المپیک زمستانی ۲۰۱۸ و پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۸ انتخاب شد.

در فوریه سال ۲۰۱۸، از ۸ام الی ۲۵ام آن ماه، شهرستان پیونگ‌چانگ میزبان المپیک زمستانی ۲۰۱۸ بود.

در مارس سال ۲۰۱۸، از ۹ام الی ۱۸ام آن ماه، شهرستان پیونگ‌چانگ میزبان پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۸ بود.

## آب‌وهوا

## تقسیمات اداری
شهرستان پیونگ‌چانگ به ۱ شهرک و ۷ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۸۹ عدد روستا وجود دارد.

### لیست روستاها

**[[شهرک پیونگ‌چانگ]]**

**قصبه بانگنیم**

**قصبه بونگ‌پیونگ**

**قصبه جینبو**

**[[قصبه ده‌گوالّیونگ]]**

**قصبه ده‌هوا**

**قصبه میتان**

**[[قصبه یونگ‌پیونگ]]**

## منابع

* Wikipedia contributors, "Pyeongchang," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pyeongchang&oldid=440071132 (accessed July 25, 2011).

## پیوند به بیرون

* وب‌گاه رسمی حکومت 

رده:پیونگ‌چانگ
رده:شهرستان‌های گانکون-دو (کره جنوبی)