فعل کمکی وجهی در زبان انگلیسی

فعل‌های کمکی وجهی، فعل‌هایی هستند که نسبت به فعل‌های کمکی اصلی، کارکردی بی‌قاعده و نامنظم دارند. این گروه از فعل‌ها «s سوم شخص مفرد» نمی‌گیرند و برای منفی شدن، بدون نیاز به do و does کافی است با پسوند not جمع شوند. بسیاری از آن‌ها حالت گذشته و آینده ندارند  و با جابه‌جایی با فاعل حالت پرسشی به وجود می‌آورند.  فعل‌های وجهی قبل از مصدر بدون to (فعل اصلی) در جمله خبری جای می‌گیرند و بدون فعل اصلی کارکردی ندارند. دو فعل وجهی را هرگز با یکدیگر پیش از یک فعل اصلی به کار نمی‌برند. 

این دسته از فعل‌ها با دیگر فعل‌هایی که با آن‌ها متفاوت هستند (فعل‌های اصلی) همراه شده و برای بیان توانایی‌ها، اجبارها، ممکن‌ها، غیرممکن‌ها، مجوزها، تقاضاها، پیشنهادها، توصیه‌ها، تعارف‌ها، پندها، پیش‌بینی‌ها، الزامات، حدس‌ها، احتمالات و نظایر آن استفاده می‌شوند. فعل‌های وجهی با توجه به صرف فعل و در زمان‌های مختلف دستور زبانی، املایی ثابت دارند و تغییرناپذیر هستند. این فعل‌ها وجوه وصفی حال و گذشته ندارند و فاقد مصدر هستند. فعل‌های کمکی وجهی بر خلاف فعل‌های کمکی اصلی برای سؤالی شدن نیازی به do و does ندارند.

فعل‌های وجهی به شکل تک واژه هستند و فقط یک شکل دارند. آن‌ها بر وضع، حالت، روش یا سبکی از عملکرد یک فعل اصلی دلالت می‌کنند. آن‌ها اطلاعاتی دربارهٔ فعل اصلی که با آن همراه می‌شوند، ارائه می‌دهند. کارکردها و کاربردهای بسیار متنوع ارتباطی از دیگر خصوصیات این دسته از فعل‌ها می‌باشد.

## کاربردها
### پیش‌گویی و پیش‌بینی
به وسیله فعل‌های وجهی کمکی می‌توانیم میزان اطمینان و احساس مان را به آینده بیان کنیم.
در زبان انگلیسی برای بیان پیش‌گویی و پیش‌بینی از فعل‌های وجهی shall ,would ,will و فعل عبارتی وجهی be going to استفاده می‌شود.
; be going to ,shall ,would, will
از will برای پیش‌گویی‌ها و پیش‌بینی‌ها  و بیان رخدادهای محتمل  استفاده می‌شود. در مقایسه will و would می‌توان گفت will برای موقعیت‌های قابل پیش‌گویی  و would برای موقعیت‌های فرضی و گمانی  استفاده می‌شود.

همچنین از will و ساختار کامل برای پیش‌بینی یک عمل که قبل از یک رویداد دیگر در آینده اتفاق داده‌است استفاده می‌کنیم.  از would و ساختار کامل نیز برای پیش‌بینی یک عمل یا موقعیت تخیلی انجام شده در زمان گذشته استفاده می‌شود. از will برای پیش‌بینی‌هایی که بر پایه تجارب گذشته هستند، استفاده می‌شود.  ما می‌توانیم از will برای بیان اطلاعات و دانسته‌های شخصی نیز استفاده کنیم.  از فعل وجهی عبارتی be going to به منظور بیان پیش‌بینی‌ها بر پایه چیزی که در زمان حال احساس یا فرض می‌شود، استفاده می‌شود. 

باید بر این نکته توجه کرد که از will هنگامی برای پیش‌بینی استفاده می‌شود که ما مدارک و نشانه‌ای از آینده نداریم اما هنگام استفاده از be going to علائمی از آینده برای پیش‌بینی در دست است.

همچنین از be going to برای تصمیماتی که به تازگی گرفته شده‌اند  یا برای اتفاقات و کارهایی که در شرف روی دادن هستند، استفاده می‌شود.  برای برنامه‌ها و اهدافی که در زمان گذشته طراحی شده‌اند نیز عبارت was/were going to مناسب است. 

در ساختاری پرسشی از shall به همراه ضمیرهای I و We (ضمیرهای اول شخص) به منظور پیشنهاد کردن، تعارف کردن و توصیه کردن  یا پیشنهاد گرفتن یا راهنمایی خواستن و همچنین از shall و will برای بیان اراده نیز استفاده می‌شود. 

در زبان انگلیسی برای بیان اندازهٔ درجه اطمینان گوینده برای پیش‌بینی می‌توان از قیدهایی نظیر definitely ,possibly ,likely ,certainly ,probably استفاده کرد. از فعل کمکی وجهی might نیز برای پیش‌بینی استفاده می‌گردد.

## نقل قول
could ,might و Would ممکن است در برخی کاربردها مثل نقل قول غیر مستقیم، پس از فعل گذشته ساده قرار گیرند.

## مخفف
would ,will و shall معمولاً به صورت مخفف استفاده می‌شوند مگر این که حالت تأکیدی داشته باشند.

## با حرف اضافه
یکی از فعل‌های وجهی در زبان انگلیسی ought است که همواره با حرف اضافه to همراه است.

## فعل‌های وجهی عبارتی
فعل‌های وجهی عبارتی، گروهی از عبارت‌های فعلی هستند که همانند فعل‌های وجهی عمل می‌کنند. فعل‌های وجهی عبارتی، ترکیبی از فعل‌های کمکی اصلی (مثل be, have, do) به همراه وندها هستند. ابتدای فعل‌های وجهی عبارتی، فعل‌های کمکی اصلی قرار می‌گیرند. فعل‌های وجهی عبارتی در پنج ساختار مورد استفاده قرار می‌گیرند:
* 
* 
* 
* 

دو فعل وجهی عبارتی را می‌توان در کنار یکدیگر به کار برد.

## فعل‌های وجهی مرکب
فعل‌های وجهی مرکب به آن دسته از فعل‌های وجهی گفته می‌شود که ممکن است ساختار کامل، استمراری، کامل-استمراری و مجهول داشته باشند.

## بیان نتیجه‌گیری با افعال کمکی وجهی
در زبان انگلیسی به وسیله افعال کمکی وجهی must ,have to ,have got to ,can't و couldn't می‌توان برای بیان استنتاج و استدلال استفاده کرد. به عبارت دیگر با کمک این افعال می‌توان نسبت به کارهایی که خیلی محتمل یا کاملاً ممکن است، نتیجه‌گیری کرد.

## برابرهای انگلیسی

## پانویس

## منابع
* 
* http://dictionary.cambridge.org/dictionary/british/should dictionary.cambridge.org

## پیوند به بیرون
* http://www.gingersoftware.com/grammarbook/verbs/modal-verbs/
* https://web.archive.org/web/20131203020344/http://www.eslcafe.com/grammar/understanding_and_using_modal_verbs01.html
* 
* 

رده:بن‌شناسی واژه
رده:دستور زبان انگلیسی
رده:فعل‌ها بر پایه زبان
رده:فعل‌ها
رده:فعل‌های کمکی در زبان انگلیسی
رده:واژه‌های انگلیسی