Mineralogia

[thumb|Mineralogian, mineralen ikerketa [Kimika|kimikoaren, geologiaren, fisikaren eta materialen zientziaren printzipioak aplikatzen dira.]]
Mineralogia mineralak aztertzen dituen  geologiako adarra da. Adar hau mineralen komposizio kimiko, kristal-egitura eta propietate fisikoen naiz optikoen azterketa zientifikoan espezializatzen da. Mineralogian hainbat arlo aztertzen dira, besteak beste, mineralen formazio-prozesuak, mineralen sailkapena eta hauen banaketa geografikoa eta erabilera.

## Historia 
Mineralogiari buruzko lehen testuak, batez ere, harribitxietan oinarritzen dira. Testu hauek gehienbat antzinako mundutik datoz: Babylonia, mundu greko erromatarra, Txina, Indiako  sanskritozko testu bai eta herrialde islamiarretatik. Mineralogiari buruzko liburu horietako batzuk honakoak dira: Al-Biruni zientzialari Persiarraren *Harribitxien Liburua* eta  Plinio Zaharraren *Historia Naturala*. *Historia Naturala* liburuak antzinako Erroman, mineral asko deskribatu eta  hauen hainbat propietate azaldu zituen. Georgius Agricola Errenazimentu Alemaniarreko espezialistak, *De re metallica* (Metaletan, 1556) eta *De Natura Fossilium* (Arroken naturari buruz, 1546) mineralogiaren hurbilketa zientifikoan aurrekari izan ziren lanak idatzi zituen. Mineralen eta arroken ikerketa zientifiko sistematikoak Errenazimentu ondorengo Europan garatu ziren.:4Geroago, Jean-Baptiste L. Romé de l 'Isle-k 1783an orokortu eta ezarri zuen esperimentalki. René Just Haüy, “kristalografia modernoaren aita”-k kristalak aldizkakoak direla erakutsi zuen eta kristalen aurpegien orientazioak zenbaki arrazionaletan adierazi daitezkeela Miller indizeetan kodetu zen bezala. William Nicolek argia polarizatzen duen Nicol prisma garatu zuen 1827-1828 bitartean, egur fosilizatua aztertzen zuen bitartean. Henry Clifton Sorby-k erakutsi zuen mineralen xafla meheak identifikatu ahal izango zirela mikroskopio polarizatzaile bat erabiliz, propietate optikoengatik.:39-53

Gogortasuna beste mineral batzuekin konparatuz definitzen da. Mohs eskalan, mineralen gogortasuna 1 (talkoa) eta 10 (diamantea) artean sailkatzen da. Gogorragoa den mineral bat bigunago den batekin urratuz  bigunagoa dena markatuko du ondorioz, mineral ezezagun bat eskala horretan posizionatu daiteke. Hala ere, Mohs eskala ez da lineala, adibidez, kaltzitak eta zianitak gogortasun desberdinak dituzte eta gogortasun hau urradura norabidearen arabera aldatzen da.:254-255 Gogortasuna eskala absolutu batean ere neur daiteke esklerometro baten bidez.:91-92 Sareko edozein puntutan simetria operazioak eginda ere sarea ez da aldatzen: islapena, biraketa, inbertsioa eta biraketa-islapena, azken hau biraketa eta islapenaren konbinazioa da. Propietate horiek guztiak elkartzean, kristalografiako puntu taldea edo kristal klasea izeneko objektu matematiko bat osatzen dute. 32 kristal klase posible daude. Horrez gain, puntu guztiak desplazatzen dituzten operazioak ere badira: itzulerak, errotazio ardatzak eta esfoliazio-planoak. Hauts difrakzioak esku-laginetan begi hutsez bereizi ezin diren mineralak bereiz ditzake, adibidez, kuartzoa eta bere polimorfoak tridymita eta kristobalita.:54

Konposizio ezberdinetako mineral isomorfoek antzeko X izpien hauts difrakzio ereduak dituzte eta talde nagusia lerroen espazioan eta intentsitatean dago. Adibidez, NaCl (halita) kristalezko egitura Fm3m espazio-taldea da; kristal-egitura silizea (KCl), periklasa (MgO), bunsenita (NiO), galena (PbS), alabandite (MnS), clorargyrite (AgCl) eta osbornite (TiN) mineralek partekatzen dute.:150-151

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak