Émilie Arnould

**Émilie Arnould** (Ronquières, Valonia, Belgika, 1906ko urtarrilaren 27a - Braine-le-Comte, Belgika, 1997ko irailaren 1a) kristau gizarte-mugimenduko ekintzaile belgikarra izan zen, bereziki emakumezkoen adarrean. Besteak beste, «Jeunesse ouvrière chrétienne féminine» elkarteko presidentea (1930-1948), «Ligues ouvrières féminines chrétiennes» elkarteko presidenteordea eta Pax Christi-ko idazkari nagusia izan zen. Kargu horietan izan zituen betekizunen ondorioz, nazioarteko zenbait erakundetan ere parte hartu behar izan zuen.

## Biografia 
Émilie Arnould Ronquièresen jaio zen 1906ko urtarrilaren 27an. Bere ama Renelde Gorez zen, Ligue ouvrière féminine chrétienne (LOFC) elkarteko eta Parti social-chrétien (PSC) alderdiko kidea; eta aita, Émile Arnould, Haine-Saint-Pierre geltokiko buru eta ekintzaile sindikal kristaua. 

Bruselako Arlon kaleko École supérieure pour jeunes filles ikastetxean ikasi zuen, eta 1925ean graduatu zen. La Poste kaleko École sociale catholique ikastetxean ikasten egon ondoren, ikasturte osoa egin ez arren, praktikak egin zituen zenbait fabrikatan eta Emakumeentzako Gizarte Ekintzen Idazkaritzan. Bertan ezagutu zuen Émilieren engaiamenduan eragin handia izan zuen Victoire Cappe ekintzailea. 1928an, Belgikako Hainaut probintziako Erdialdeko Eskualdeko Gizarte Ekintzetako Idazkaritzako ordezkari iraunkorra izendatu zuten. Kargu horretan, bere ardurapean egon ziren Ligues ouvrières féminines chrétiennes (LOFC) eta Jeunesse ouvrière chrétienne féminine (JOCF) erakundeak. Talde horren bultzadaz, lider nazionalek inplikazio handiagoa izan zuten sekzioekiko eta federazioekiko harremanak sendotzeko eta militanteen lanaren kalitatea hobetzeko. Émilie Arnouldek, halaber, JOCF industria handiko guneetan, langile giroetan, gehiago hedatzea lortu zuen.

Bigarren Mundu Gerran, Jeunesse ouvrière chrétienne (JOC) erakundeak debekaturik izan zuen edozein publikazio edo manifestazio egitea, eta haren buruzagiak atxilotuak izan ziren. JOCeko jarraitzaileak, baina, etsia hartu gabe, okupatzaileen aurkako erresistentzian murgildu ziren, eta Émilie Arnouldek ere, hainbat militantek bezala, parte hartu zuen mugimenduan.

Gerra amaitutakoan, Belgikan erregearen itzuleraren auzia piztu zen. Émilie Arnould buru zuen JOCF eta JOC erakundeak Leopoldo III.a erregearen itzuleraren aldekoak ziren, baina nahiko jarrera epela izan zuten eta ez zuten erabateko inplikaziorik adierazi. Horrek eskuinaren zein ezkerraren kritikak ekarri zizkien.

1948tik 1954ra, Émilie Arnould Ligues ouvrières féminines chrétiennes (LOFC) erakundeko idazkari nagusi ondokoa izan zen, eta, 1954tik 1966ra, lehendakariordea. 

«Nazioarteko gaiek erakartzen ninduten bereziki. 1945ean JOCen lehen nazioarteko bulegoko kide izan nintzen. MOCen, denok izaten genituen aparteko lan osagarriak. Gizonak, batez ere, politikaz arduratzen ziren, eta haiek PSCrentzat lan egiten zuten bitartean, nik Pax Christirentzat lan egiten nuen. Hantxe nuen nik borondatezko lanerako arlo paraleloa... »

Émilie Arnould Fédération internationale des mouvements ouvriers chrétiens eta Pax Christi erakundeen ordezkaria izan zen Organisation internationale catholique-ren (OIC) aurrean. 

1966ko urtarrilean, Emilia Arnouldek erretreta hartu zuen.

## Argitalpena 
* 

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Maitron (ARNOULD Émilie. par Jean Neuville - Paul Wynants, version mise en ligne le 19 juillet 2012, dernière modification le 6 mai 2021)
* Joseph Cardijn Digital Library