Ivan Grigorovitx

**Ivan Konstantinovitx Grigorovitx** () Errusiako almirantea izan zen, 1911tik 1917ko iraultza hasi arte Errusia Inperialaren azken Itsas Ministro gisa aritu zena.

## Lehen urteak 
Grigorovich Errusiako familia noble batekoa zen, Konstantin Ivanovich Grigorovich kapitainaren eta Maria Egorovnaren semea, eta karrera militarra aukeratu zuen aita hil baino lehen. 1874an Itsasoko Kadeteen Kidegoan graduatu zen Grigorovitx hainbat ontzitan ofizial gisa. 1893an, kapitain mailara igo zen, 1. mailan. 1896tik 1898ra Errusiako itsas itsas-adjuntu izendatu zuten Londresen. 1899an Frantzian amaitzen ari zen Tsesarevich gudu-ontziaren gidatzeko izendatu zuten. 1903an Tsesarevitx Port Arthur-era abiatu zen.

Port Arthur-en Japoniako torpedoontzien erasoan, Errusiar-Japoniar Gerra hasi zenean, Tsesarevich japoniar torpedo batek jo zuen, baina ur gainean geratu zen eta Japoniako erasoa uxatzen lagundu zuen. Grigorovitxek San Vladimirren Ordena jaso zuen, ezpatekin 3. mailakoa, guduan izan zuen rolagatik. Stepan Makarov almirantea hil ondoren, kontralmirante mailara igo eta Port Arthur-eko portuko buruzagi izendatu zuten. Bere kudeaketa eraginkorrean, Errusiako Pazifikoko eskuadroiak ez zuen ikatz, munizio edo hornidurarik falta izan Port Arthur-eko setioan. 1904an San Stanislao Ordena ere eman zioten, 1. mailakoa.

## Almirante gisa 
Gerra amaitu ondoren Grigorovitx Itsaso Beltzeko Flotako langile-buru izendatu zuten. 1908an Libauko itsas basearen komandante izendatu zuten, 1. klaseko Santa Annaren ordena eman zioten eta 1909an Kronstadteko itsas baseko komandante izan zen. 1909an Itsasoko ministroorde izendatu zuten eta 1911n almirante izatera iritsi zen. 1911n 1917an iraultza hasi zen arte Errusiako Itsas Armada ministro gisa aritu zen, berrarmatze programa handi bat gainbegiratuz. Itsas-eraikuntzak Gangut klaseko lau ontzi eraiki zituen Baltikoko Flotarentzat eta Imperatritsa Mariya B klaseko lau ontzi eraikitzea Itsaso Beltzeko flotarentzat. Pertsonalki ontziolak eta Errusia Inperialaren flota desberdinak bisitatu zituen gerra-ontzien eraikuntzaren, tripulazioen eta marinelen prestakuntzaren aurrerapena gainbegiratzeko. Harreman onak izan zituen Duma-rekin eta bere ospea erabili zuen itsas armada zabaltzeko funts gehigarri handiak lortzeko. Lehen Mundu Gerra osoan zehar Errusiako Itsas Armada Inperialaren buruan egon zen. 1911tik 1915era Almirantetzako Batzordeko presidentea izan zen, eta Estatu Kontseiluko kide izan zen 1913tik 1917ra.

Grigorovitx politikoki jatorra zen Alderdi Oktobristarekin eta 1916an lehen ministro izateko hautagai izendatu zuten; hala ere, bere hautagaitza baztertu egin zen, Maria Feodorovna tsarina alarguneak Grigorovitxen iritzi liberalengatik egindako eragozpenengatik.

## Iraultza ostean 
1917ko martxoaren 31ko Otsaileko Iraultzaren ondorioz kargutik kendu zuten Grigorovitx. Batzorde Historikoan parte hartu zuen eta bere memoriak idazteko eskatu zioten (1993an soilik argitaratu ziren, Sobietar Batasuna erori ondoren. Hala ere, izan zen. 1921eko urrian kaleratu zuten, murrizketagatik, eta muturreko pobrezian bizi izan zen, maiz pneumoniak jota eta noizbait Aleksey Kryloven apartamentuan bizi izan zen. Erretiratu zenetik atzerrira tratamendu medikoa jasotzeko baimena eskatu zuen, eta Frantziara joan zen 1924ko udazkenean. Frantzian erbestean bizi izan zen pobrezian, 1930ean hil zen arte, bere itsas paisaien olio-pinturak salduz, 2005ean Errusiar hilerrian lurperatu zuten bere errautsak Moskva gurutzontzian eraman zuten, eta hark bere aztarnak Novorossiyskera eraman zituzten. Errautsak San Petersburgora eraman zituzten eta bere familiako gangan lurperatu zituzten, bere borondatearen arabera.

Errusiako Itsas Armadak Ivan Grigorovitxen omenez izendatu du Almirante Grigorovitx klaseko fragatetako lehena.

Danilo I. Printzearen Ordena, Takovoko Gurutzearen Ordena eta beste hainbat kondekorazio eman zizkioten.

## Kargu militarrak 
## Argazki militar batzuk
90px90px100px120px90px150px

## Kanpo estekak