II motako hipersentiberatasun

**II motako hipersentiberatasuna** immunitate-sistemak ekoizten dituen antigorputzak pertsona beraren zeluletan dauden antigenoei lotzen direnean agertzen da. Zeluletan dauden antigeno horiek berezkoak izan daitezke (hots, zelularen gainazalean dauden pertsona beraren antigenoak edo autoantigenoak) edo kanpokoak (kanpoko antigeno bat gorputzean sartzen denean).

Hipersentiberatasun mota honi hipersinteberatasun zitotoxiko deritzo, antigenoak dituen zelula eskuarki suntzitzen delako (lisia) . II. motako hipersentiberatasun erreakzioetan parte hartzen duten antigorputzak Ig-G eta Ig-M dira.

III motako hipersentiberatasun erreakzioen aldean (zeinetan sortutako konplexu immuneak organo batean pilatzen diren, eta organo hori kaltetzen duten), II motako erreakzioek zelula edo ehun zehatz bat kaltetzen dute .

Gorputzeko zelulei lotuta dauden autoantigenoek edo kanpoko antigenoek immunitate-sistemaren erantzuna pizten dute, B linfozitoek Ig-G eta Ig-M ekoiztuz kopuru handietan. Antigorputz horiek zeluletako antigenoei lotzen direnean konplementuaren aktibazioa eragiten dute, eta horrek zelularen suntsipen prozesua burutzen du. Beste kasu batzuetan, Ig-G eta Ig-M antigenoekin lotzean opsonizazioa bultzatzen dute, eta horren ondorioz fagozitoek (makrofagoek, NK zelulek...) antigorputz-antigeno loturak dituzten zelulak suntsitzen dituzte.

## II motako hipersentiberatasunaren adibideak 
### Antigenoa substantzia arrotza denean 
Hainbat kasutan II motako hipersentiberatasunaren erreakzioa pizten duena antigeno arrotza da, gorputzean sartzen dena.

Esaterako, odol-bateraezintasun erreakzioetan agertzen den erantzun immune bortitza II motako hipersentiberatasun erreakzio bati dagokio.

Odol taldearen kasuan (A,B, O) ikusten dugu hori. Pertsona emaile baten odola (A taldekoa, esaterako) beste odol taldea duen pertsona hartzaile batean sartzen bada (B taldekoa, kasu) transfusio baten bidez, transfusio horrekiko erreakzio hemolitikoa gertatuko da: hartzaileak dituen antigorputzak (Ig M, batez ere) emailearen eritrozitoen antigenoei (A taldeko antigenoei) lotuko dira,  eta konplementua aktibatzen duten konplexu immuneak sortuko dira, eritrozitoen hemolisia gertatuz. Honek ondorio kliniko larriak dakartza. Odol taldeen ezagutzak, XX. mendearen hasieran, odol-transfusioen ondorio gaiztoak saihestu zituen.

Rh faktorearekin II motako hipersentiberatasun erreakzioak ere gerta daitezke. Konplementuaren mendeko II motako hipersentikortasuna fetuaren globulu gorriekin bateraezinak diren amaren antigorputzak transmititzean ere gerta daiteke, eta horrek fetuari kalte egin diezaioke, eritroblastosi fetala esaten zaiona.

### Antigenoa berezkoa denean 
Goian aipatu den bezala, batzuetan B linfozitoek sortzen dituzten antigorputzek antigeno propioekin erreakzionatzen dituzte (tolerantzia immunologikoa apurtuz), ehunetako zeluletan dauden antigenoekin. Horren ondorioz gaixotasun autoimmuneak agertzen dira . Antigeno propioekin erreakzionatzen dituzten antigorputzei autoantigorputz deritze, eta II motako (eta baita III eta IV motako ere) hipersentiberatasun erreakzio batzuen atzean daude.

II motako hipersentiberatasun erreakzioak eragiten dituzten autoantigorputzek gorputzeko zelulak, ehunak eta organoak kaltetzen dituzte. Kaltetutako organoaren arabera bereizten dira gaitz autoimmuneak.

Beheko taulan horietako batzuk agertzen dira:

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak