Juan Manuel Sánchez y Gutiérrez de Castro

**Juan Manuel Sánchez y Gutiérrez de Castro**, Almodóvarreko Dukea bezala ere ezaguna, espainiar politikaria izan zen, Gorteetan diputatu liberala, Kongresuko eta Aurrekontu Batzordeko presidenteordea, eta Estatu Ministroa Maria Kristina Habsburgo-Lorenakoaren erregeordetzan eta Alfontso XIII.aren erregealdian. Estatu Ministroa zela, Parisko Ituna, Kuba, Puerto Rico eta Filipinak galtzea ekarri zuena, eta Algecirasko Nazioarteko Konferentzia Espainiako negoziazio batzordeko presidenteak, Eugenio Montero Ríos jaunak, orduko Senatuaren presidenteak, sinatu zituen.

## Biografia 
### Lehen urteak 
thumb|Almodóvar del Ríoko dukearen karikatura *Don Kixote* lanean, 1901.
Juan Manuel Sánchez y Gutiérrez de Castro Cádizeko Jerez de la Frontera hirian jaio zen 1850eko abenduaren 15ean, Lealas kaleko 20. zenbakian. Antonio Sánchez Romateren semea, izen bereko upategien sortzailea, zuzenbidea ikasi zuen Sevillan, Gizarte Gaietan eta Ogasun Publikoetan espezializatuz. Oso gaztetatik, Almodóvarreko dukesarekin ezkondu zen Kordoban, eta harekin Almodóvarreko Duke titulua lortu zuen. 1879 eta 1881eko hauteskundeetan eserleku bat irabazi ondoren, Kordobako probintziaren Parlamentuko kide izan zen, eta ondorengo 1886 eta 1905 artean egindako hauteskundeetan Cádiz probintzia ordezkatu zuen.

1898ko maiatzaren 24tik 1899ko martxoaren 4ra bitartean Estatu ministro izan zen Sagastaren kabinetean. Azken horren agintaldian, ministro-zorro bera izan zuen berriro 1901eko martxoaren 6tik 1902ko abenduaren 6ra, lau gobernu jarraian.

Bere politikek Jerezen interesak azpimarratu zituzten hainbat agintalditan, eta Espainiako ardo-merkataritza atzerriko lehiaren aurka defendatzeko hartu beharreko neurriei buruz aholkuak eman zizkien ministroei.

### Parisko Ituna 
[thumb|*Iraultza! Iraultza!* Joaquín Moyak [Práxedes Mateo Sagasta|Sagastarekin batera karikaturatua.]]
Kongresuko presidenteorde eta Aurrekontu Batzordeko kide izan zen. 1898an, Estatu Batuekin izandako gerraren ondoren, Kuban gure flotaren hondamendiarekin amaitu zena, Sagasta lehen ministroak Estatu Ministro izendatu zuen 1898ko maiatzaren 24tik 1899ko martxoaren 4ra. Ministerio honen buru gisa, porrotaren ondoren Espainiaren harrotasuna eta ospea mantentzeko eta haren ondorioak mugatzen saiatzeko ardura hartu behar izan zuen. Horretarako, Eugenio Montero Ríos politikari galiziarra eta senatuko presidente ospetsua izendatu zuen Negoziazio Batzordeko presidente. Montero Ríos ia hiru hilabetez Parisera joan zen negoziazioez eta amerikarren irmotasunaz arduratzeko.

Britainiar bitartekaritza huts egin ondoren, aipatutako urteko azaroaren 21ean, AEBetako ordezkariek ultimatum itxurako eskaintza bat aurkeztu zuten, akordioa onartzen ez bazen etsaitasunak jarraitzeko mehatxua eginez. Eskaintza honek Kubaren galera, Puerto Ricoren anexioa, Filipinak hogei milioi dolarren truke erostea eta Guam, Marianak eta Caroline uharteak anexioa esan nahi zuen. Europako inolako laguntzarik, Alemaniaren presiorik eta egoeraren larritasunagatik, Parisko Ituna sinatu behar izan zen.

### Algecirasko Nazioarteko Konferentzia 
Ondoren, 1905eko abenduaren 1etik 1906ko ekainaren 23ra bitartean, Estatu Ministro gisa aritu zen berriro Moreten kabinete batean.

Algecirasko Nazioarteko Konferentziaren buru izan zen 1906ko apirilean. Segismundo Moret lehen ministroak proposatu zion Erregeari Algecirasko Duke titulua ematea, baina Juan Manuel Sánchezek adeitasunez ukatu zuen izendapena, hitz hauekin: "*Betebeharra zorrotz betetzeak ez du saririk behar*".

Algecirasko Nazioarteko Konferentziaren hilabete batzuk geroago, Madrilen hil zen. Egun berean sinatutako Errege Dekretu batek Kapitain Jeneral izendapena eman zion, plazako agintearekin. Halaber, xedatzen zuen dagokion ohorea eman behar zitzaiola eta hileta-elizkizun solemneak egin behar zirela Aberriari, Koroari eta Estatuko Erakundeei egindako zerbitzu bikainagatik. Halaber, xedatzen zuen bere amari Algecirasko Dukesa titulua ohoratzea, semeak bizitzan zehar onartu ez zuen arren.

Gobernu-buruak une hartan esan zuen: "*Haren heriotzarekin, Koroak bere zerbitzari leialenetako bat galtzen du; nazioa, ereduzko herritarra, abertzaletasunez zerbitzatu zuena eta Espainia nazioartean aitortutako duintasun eta arrakastarekin ordezkatu zuena*".

## Kanpo estekak