Aleksandr Krivoxein

thumb|Alexander Krivoxein 1920ean

**Aleksandr Vasilievitx Krivoxein** (errusieraz: *Александр Васильевич Кривошеин*) politikari monarkista errusiar eta Nekazaritza ministroa izan zen Piotr Stolypin eta Ivan Goremykin menpe.

## Bizitza 
Krivoxeinen aita, Vasili Fiodorovitx Krivoxein (1829–1894), morroi nekazari familia batekoa zen, soldadu bihurtu zen eta podpolkovnik mailara igo zen. Krivosheinen ama Julia Fiodorovna bakarra Jashinskaya Poloniako Szlachta familia txiro batekoa zen. Krivoxeinek Varsoviako batxilergoa egin zuen eta gero San Petersburgoko Unibertsitatean ikasi zuen, lehenik fisika eta matematika fakultatean eta gero zuzenbide fakultatean, zuzenbideko hautagai gisa graduatu zen.

Krivoxeinek bere ibilbide profesionala Savva Ivanovitx Mamontov Ipar Donetsk Trenbide Konpainiaren aholkulari juridiko gisa hasi zuen. 1884an Justizia Ministerioaren zerbitzura sartu zen eta Moskuko artxiboetara bidali zuten. 1885ean berriro zerbitzua utzi zuen arrazoi pertsonalengatik. 1887an Barne Ministerioaren zerbitzura sartu zen, eta 1888an Ekialde Urrunera bidali zuen Hego Ussuri eskualdeko nekazarien beharrak aztertzera eta Dmitri Andreievitx Tolstoi Barne ministroaren Gleb Tolstoi semearekin batera. Orduan, 1888. urte amaieran, Barne Ministroak Kongresuko Poloniako Kalisch Gobernazioan Lentschitza Barrutiko Nekazari Gaietarako Komisario izendatu zuen. 1891n Kriwoschein Barne Ministerioko nekazaritza sailera iritsi zen. 1894-1895 urteetan nekazaritza-kudeatzaileen lege-jokaera ikertu zuen hainbat gobernaziotan eta Uyezdeko batzarren lana ezagutu zuen. 1896an Barne Ministerioko likidazio-administrazioko buruaren laguntzaile izan zen. 1902an administrazio honen jarduneko buru bihurtu zen eta 1904. urtera arte ez zen buru izan, orduan estatu errealeko kontseilari titulua lortu zuen (4. maila).

1905eko ekainean, Krivoxein Eskualde Plangintza eta Nekazaritza Administrazio Nagusiko buruorde bihurtu zen. Ministroen kontseilua proposatu zuen planteamendu bateratu batera etortzeko. Horren ondoren, auzitegiko maisu izendatu zuten (3. maila). 1906ko maiatzean Estatu Kontseiluko kide egin zen eta 1906ko urrian Finantza ministroordea eta Estatuko Lur Banku Noblearen eta Estatuko Nekazarien Lur Bankuaren zuzendari kudeatzailea. 1908ko maiatzean Lurralde Antolamendu eta Nekazaritza Administrazio Nagusiko buru izan zen, Boris Alexandrovitx Vasiltxikov printzearen ordez. Stolypin nekazaritza erreformaren ezarpenean pertsona nagusietako bat izan zen, herriko komunitatea desegitea helburu zuen lur-jabe aberatsen geruza bat sortuz eta birlokalizazio politika areagotuz. Krivoxeinek Stolypin eta Nikolas II.aren konfiantzaz gozatu zuen 1910ean Estatu idazkari izendatu zuten. Stolypinekin Siberiara bidaiatu zuen birkokatze prozesua ikuskatzeko. Biziki lagundu zuen Siberiako hazkunde ekonomikoa eta Asiako Errusiarako ministro izendatu zuten. *Russkoie Sobranije* (Errusiako Asanblada) eskuineko kidea izan zen.

1914ko urtarrilean, Krivosheinek Vladimir Nikolaievitx Kokovtsov Ministroen Kontseiluko presidente kargutik kenduko zutela ziurtatu zuen. Nikolas II.ak gobernua hartzearen aurka egin zuen eta, bere buruaz gain, Ivan Logginovitx Goremykin iradoki zuen, orduan lehen ministro bihurtu zena. Krivosheinek gobernuaren politika ekonomikoa zuzendu zuen eta Ikastaro Berria hasi zuen industriaren hazkunde ekonomikoa suspertuz, trenbideen eraikuntzaren eta zentral elektrikoen eraikuntzaren bidez, besteak beste Volkhov eta Dnepr eta lurren berreskurapenaren bidez nekazaritza. Lehen Mundu Gerraren hasieraren ondorioz, Ikastaro Berria ez zen ezarri.

Gerra garaian, Krivosheinek bere politika aurrerakoietarako publiko liberalaren laguntza bilatzen zuen ministro liberalen taldea zuzendu zuen. 1915eko udan, Krivosheinek Vladimir Aleksandrovitx Sukhomlinov, Ivan Grigorievitx Stxeglovitov, Nikolai Alekseievich Maklakov eta Vladimir Karlovitx Sabler ministro kontserbadoreak kargutik kentzea eta Dumako oposiziorako onargarriak ziren ministroak izendatzea lortu zuen. Gobernuko kideen gehiengoarekin, Krivosheinek Nikolai Nikolaievitx duke handiaren komandante nagusi gisa kargutik kentzea baztertu zuen. Horrek gatazka sortu zuen Goremikinekin, ministroei enperadorearen erabakiak kritikatzeko eskubidea ukatu zieten. Ondorioz, Krivosheinek bere karguak eta maila galdu zituen 1915eko urrian, baina Estatu Kontseiluko kideen soldata mantendu zuen. Bere oinordekoa Aleksandr Nikolaievitx Naumov izan zen.

Krivoshein Errusiako Gurutze Gorriaren Elkartearen ordezkari nagusia bihurtu zen. 1917an Errusiako Lur Jabeen Batasuneko Batzorde Nagusian sartu zen. Moskuko Savva Morozow, Sohn & Co fabrikazio konpainiako zuzendarietako bat izan zen.

Urriko Iraultzaren ostean, 1918ko udaberrian, Krivoxeinek eskuineko zentroa zuzendu zuen, Alemaniaren aldeko politikari kontserbadoreak bildu zituena. Familia inperialaren aldeko laguntza kanpaina zuzendu zuen eta Moskuko enpresa komunitatetik 250.000 errublo bildu zituen. Atxiloketari ihes egin eta Kievera ihes egin zuen, eta han eta beste batzuek Elkarte Nazionalaren Kontseilua antolatu zuten, eta presidenteorde eta 1919an presidente bihurtu zen. Errusiako Gerra Zibilean 1919ko abendutik 1920ko otsailera bitartean Anton Ivanovitx Denikin komandante nagusiaren gobernuko hornikuntza saileko buru izan zen. Gero Konstantinoplara joan zen eta, azkenik, Frantziara, non hango Errusiako bankuetako baten gainbegiratze-kontseiluko lehendakaritza eskaini zioten.

1920ko apirilean Kriwoscheinek Piotr Nikolaievitx Wrangelen eskaintza onartu zuen Krimeako bere lankide hurbilena izateko. 1920ko maiatzean Krivoshein Krimean eratutako Errusiako hegoaldeko gobernuko presidenteorde bihurtu zen Mikhail Vladimirovitx Bernatski Finantza ministro zela eta ekainean gobernuko presidente bihurtu zen Viktor Nikolaievitx Pepeliaeven oinordeko gisa. Wrangel buruzagiaren laguntzailea ere izan zen Wrangelek kontrolatutako eremuan nekazarien lurrak banatuz nekazaritza erreforma egin zuen. Hala ere, Mugimendu Zuriaren egoera itxaropenik gabe zegoen. Frantziatik munizio hornidura ziurtatu zuen eta Frantziak Wrangel gobernua de facto onartzeko lagundu zuen.

Wrangelen armada Krimeatik ebakuatzearekin batera, Krivoshein Kentawr gurutzontzian Ingalaterrara iritsi zen. Gero Parisen bizi izan zen eta azkenik Berlinen. Berlin-Tegeleko Errusiako hilerrian lurperatu zuten.

Krivoxein Elena Gennadievna Karpovarekin (1870–1942) ezkonduta zegoen, Gennadi Fiodorovitx Karpov historialariaren alaba eta Timofei Savvitx Morozov enpresariaren biloba, eta bost seme izan zituen. Vasili (1893–1920) filosofia ikasi zuen, Lehen Mundu Gerran ofizial bihurtu zen, Errusiar Gerra Zibilean Boluntario Zurien Armadan borrokatu eta tifusak jota hil zen. Oleg (1894–1920) matematika ikasi, ofizial bihurtu, boluntarioen armadan borrokatu eta gero desagertu egin zen. Igor (1893–1987) ere ofiziala eta Boluntarioen Armadako kidea izan zen eta gero ingeniari gisa bizi izan zen Frantzian. Bigarren Mundu Gerran Erresistentzian sartu zen, atxilotu zuten, Buchenwaldeko kontzentrazio-esparrura bidali zuten, gerraostean SESBra itzultzeko kanpaina egin zuen, 1947an bertan estraditatu zuten, 1949tik 1954ra Sobietar espetxeetan eta kanpamentuetan egon zen eta itzuli zen. 1974an Frantziara itzuli. Vsevolod (1900–1985) Piotr Nikolaievich Wrangelen armadan borrokatu zen eta Bruselako eta Belgikako Errusiako Eliza Ortodoxoetako fraide eta artzapezpiku bihurtu zen. Kirill (1904–1977) politologoa izan zen Frantzian, Frantziako armadako soldadua izan zen Bigarren Mundu Gerran, Erresistentziako kidea harrapatu eta frantses hiritartasuna hartu ondoren.

Krivoxeinen arreba Olga Vasilievna (1866–1953) Sergei Timofeievitx Morozovekin ezkondu zen emigratzen ari zela.

## Kargu politikoak 
## Kanpo estekak