Kazushige Ugaki

Japoniako Armada Inperialeko jeneral japoniarra eta Bigarren Mundu Gerraren aurretik kabineteko ministroa izan zen, Takushoku Unibertsitateko 5. zuzendaria eta bi aldiz Koreako gobernadore nagusia. *Ugaki Issei* ezizenez, Japoniako Kanpo Arazoetako ministro izan zen Konoe kabinetean 1938an.

## Biografia 
### Lehen urteak eta hezkuntza 
Ugaki Ochi herriko (Bizeneko probintzian, gaur egun Seto herria, Okayama) nekazari familia pobre baten bosgarren semea zen. Ikasketa guztietan bikaina izan zen, eta irakasleak hautatzeko azterketa gainditu zuen. Nerabezaroan lehen hezkuntzako irakasle gisa lan egin zuen, Tokiora joan zen bizitzera, eta Japoniako Armada Inperialeko Akademia berrituaren lehen promozioan postu bat lortzea lortu zuen. 1891n graduatu zen, 150 ikasleko promozio batetik 11. postuan sailkatuta. 1900ean, Armadako Estatu Nagusien Eskolan graduatu zen, 39 ikasleko promozio batetik 3. postuan sailkatuta, eta merituaren ezpata eman zioten.

### Karrera militarra 
Ugaki Kawakami Soroku jeneralaren babespean egon zen kapitain gisa eta Alemaniara atxiki militar gisa bidali zuten 1902tik 1904ra, eta berriro 1906tik 1907ra. Ugaki Tanaka Giichi jeneralaren babespean ere egon zen, eta haren agindupean koronel izendatu zuten 1910ean eta jeneral nagusi 1915ean. Japoniako Armada Inperialaren Estatu Nagusiko 1. Bulegoko burua izan zen 1916an eta teniente jeneral izendatu zuten 1919an. Armadako Estatu Nagusiko Eskolako komandante izan zen 1919tik 1921era eta Himejin egoitza zuen IJA 10. Dibisioko komandante bihurtu zen 1921eko martxotik 1922ko maiatzera. 1923ko urritik aurrera, Armadako ministroorde izan zen.

### Karrera politikoa 
#### Armada ministroa eta Koreako gobernadore nagusia 
1924ko urtarrilean, Kiyoura Keigo lehen ministroak Armada ministro izendatu zuen Ugaki. Kargu horretan jarraitu zuen Katō Takaaki eta lehen Wakatsuki Reijirō kabineteetan 1927ko apirilera arte. Rikken Seiyukai alderdi politikoaren eta bere tutore Tanaka Giichiren amarru politikoek bultzatu zuten izendapena.

Ugakik Japoniako Armada Inperialaren posizio nagusia babesten saiatu zen Japoniako politikan, Estatu Batuak "1. Etsai Nazional Hipotetikoa" zela erabakiko balute Japoniako Itsas Armada Inperialari eragin galera baten beldurrez. Ugakiren planek 50 dibisioko Armada bat eskatzen zuten. Hala ere, Ugakiren oposizio gogorra izan arren, Katō Takaaki kabineteak bere murrizketa fiskalarekin jarraitu zuen (1925eko maiatzetik aurrera) eta Ugaki lau infanteria dibisio (IJA 13. Dibisioa, IJA 15. Dibisioa, IJA 17. Dibisioa eta IJA 18. Dibisioa) ezabatzera behartuta egon zen, eta horrek 2.000 ofizial inguru askatu zituen. Gainera, soldadu errekrutek gainerako dibisioetan zerbitzatzen zuten denbora laburtzera eta goi mailako ofizial asko erretiro goiztiarrera behartzera behartu zuten. Politika horien bidez aurreztutako dirua ekipamendu eta prestakuntza militarraren modernizazio beharrezkoa ez zena ez zen eragin handirik izan Ugakiren armadaren oso ez-popularrean, eta 1927an Ugakik Koreako gobernadore nagusi kargua onartu zuen 1927ko apiriletik aurrera, Armadak ministro gisa jarraitu beharrean.

Ugakiren lehen agintaldia Koreako gobernadore nagusi gisa 1927ko abendura arte izan zen.

1929an, Ugaki jeneral izendatu zuten. Hamaguchi Osachi lehen ministroaren agindupean, 1929ko uztailean Armada ministro gisa itzultzea onartu zuen. Hala ere, Depresio Handiaren hasieraren ondoren Hamaguchiren politika ekonomikoen porrotak eta 1930eko Londresko Itsas Itunarekin desmilitarizazioaren aldeko bultzadak eskuineko ultranazionalistak haserretu zituen. 1931n, Ugakik haiekin lankidetzan aritzeari uko egin bazion ere, ez zituen Martxoko Gertakariaren erantzule ziren matxinoak zigortu, Sakurakai-ko ofizial gazteek lehen ministro izendatu nahi zuten estatu-kolpe saiakera bat. Bere kide ofizialen babesa galdu ondoren, Ugakik armada utzi zuen 1931ko apirilean eta berriro ere Koreako gobernadore nagusi kargua onartu zuen.

Korean egon zen bigarren aldian, 1931ko ekainetik 1936ko abuztura, Ugakik ahalegin handiak egin zituen Koreako penintsulako industria-oinarria eraikitzeko, batez ere industria astunaren eta munizioen arloetan, uste baitzuen oso baliotsuak izango zirela Txinarekin etorriko zen gerra batean, etorkizun hurbilean saihestezina zela uste baitzuen. Adiskidetze politika bat ere sustatu zuen, bere administrazioaren aurreko eta ondorengo erregimen errepresiboekin guztiz kontrastatzen zuena.

### Ia Lehen Ministro 
Kōki Hirota administrazioa erori ondoren Japoniara deitu zuten, eta Ugaki 1937ko otsailean izendatu zuten Lehen Ministro, baina ezin izan zuen Kabineterik osatu Armadaren barruko etsai politikoen oposizio gogorragatik. Saionji Kinmochik oso estimatua zuen Ugaki, eta kanpo politika moderatua zuela eta armadan gero eta joera faxista gehiagoren aurka zegoela uste zuen. Japoniako egoera oso ezegonkorra bihurtu zen, Nazioen Ligatik irten ondoren nazioarteko isolamendua gero eta handiagoa zelako, suspertze ekonomikorik eza eta politikarien mesfidantza gero eta handiagoa zelako etengabeko ustelkeria eskandaluen eta Armadako elementuek egindako eraso terroristen ondorioz. 1936ko otsailaren 26ko Gertakariaren ondoren, Japoniako armadak Armadako eta Itsas Armadako ministroak ofizial aktiboen artean bakarrik hautatu behar zirelako baldintza berrezartzea lortu zuen. Ugaki, Lehen Ministro izendatua izan arren (eta erretiratutako jeneral osoa berez), Armadako buruzagitzaren pertsona non grata izaten jarraitu zuen aurreko Armad ministro gisa eta Martxoko Gertakarian, baita Koreako industrializazio programaren inguruan zaibatsu negozioekin zituen ustezko loturekin ere, beraz, uko egin zioten Armada ministro bat emateari. Ondorioz, ofizialki izendatu arren, Ugakik ezin izan zuen inoiz kargua hartu. Lehen ministro kargua Senjūrō ​​Hayashirengana joan zen orduan, beste jeneral ohi eta Tōseiha fakzioko kide batengana.

Japoniako Armada Inperialak gobernu baten eraketa kontrolatzeko zuen gaitasuna, kabineteko ministro baten izendapena ezkutatuz, kolpe handia izan zen Japoniako gobernu parlamentarioaren eta demokraziaren bilakaerarentzat eta, zalantzarik gabe, Bigarren Mundu Gerra aurretik eta bitartean agintaritza zibilaren gaineko nagusitasun militarrean erabakigarria izan zen faktore hori.

### Ondorengo karrera 
1938ko maiatzean, Ugakik Kanpo Arazoetarako ministro kargua onartu zuen lehen Konoe administrazioan, aldi berean Gai Kolonialen ministroaren zorroa izanik, baina lau hilabete besterik ez igaro ondoren dimisioa eman zuen. Konoek Ugakiri laguntza eskatu zion Txinako Errepublikarekin bake akordio bat negoziatzeko, Marco Polo zubiko gertakariaren ondoren, gerra orokor bat saihesteko. Ugakik Britainia Handiko eta Amerikako enbaxadoreen laguntza eskatu zuen H. H. Kung Txinako lehen ministroarekin negoziazio zuzen bat hasteko; hala ere, Japoniako Armadak azkar zapuztu zituen bere ahaleginak, Konoeri presioa egin ziolako negoziazio guztien arduradun militarrak izan behar zirela, eta ez militar zibilak. Konoek jarrera desberdinen artean ibili zen eta azkenean militarren alde egin zuen, eta Ugakik protestan dimisioa eman zuen.

1944an, Ugakik politika utzi eta Takushoku Unibertsitateko presidente kargua onartu zuen, gerrako gainerako urteetan mantendu zuena. Bigarren Mundu Gerraren amaiera azkarraren aldeko mugimendu baten erdigunea izan zen, eta 1943tik aurrera Hideki Tojo lehen ministroa kargutik kentzeko ahaleginetan parte hartu zuen.

Bigarren Mundu Gerraren ondoren, Japoniako gobernuko kide ohi guztiekin batera, Ugaki zerbitzu publikotik kanporatu eta Amerikako okupazio agintariek atxilotu zuten. Hala ere, ez zioten inoiz gerra krimenik leporatu, eta laster askatu zuten.

1953an, Ugaki kargu publikoetarako aurkeztu zen hauteskunde nazionaletan eta Japoniako gerraosteko Dietan Zinegotzien Ganberako hautatu zuten boto gehiengo zabalarekin. Ugaki 1956an hil zen Izunokuni-ko bere udako txaletan, Shizuokan.

## Kargu politikoak, militarrak eta kolonialak 
## Kanpo estekak