Nikolai Obrutxev

**Nikolai Nikolaievitx Obrutxev** () jeneral, letra-gizon Estatu Nagusiko burua errusiarra izan zen.

## Biografia 
### Lehen urteak 
Obrutxev Alexandro Kadeteen Gorputzean hezia da eta gero Kadeteen Lehen Gorputzean 1841etik aurrera.

1848an formakuntza amaitu eta Guardia Inperialeko Izmailovski errejimentuko tenienteorde bihurtu zen. Hungarian zegoen 1849an bere gorputzarekin eskualdea baketzeko, Austriako koroarekin dituen akordioen ondorioz, baina bere erregimentuak ez du ekintzetan parte hartzen. Obrutxevek hurrengo urtean argitaratu zuen bere lehen lana, *Literatura militarraren historiaren saiakera Errusian*, nolabaiteko oihartzuna jasotzen duena. Tenientea zen 1851n eta Estatu Nagusi Nagusiko Akademian sartu zen, eta 1854an atera zen, zilarrezko domina batekin eta bere izena Akademiako marmolezko plakan idatzita. Kapitain izendatu zuten eta Estatu Nagusian sartu da.

### Alejandro II.aren erregeldian 
Obrustxev III. klaseko Santa Anaren ordenaz eta III. klaseko San Stanislasen ordenaz apaindua dago 1856an, enperadore berriaren koroatzearen ondoren. Irakasle laguntzaile izendatu zuten, eta gero irakasle 1857an, Estatu Nagusi Nagusiko Akademian. Lehenik estatistikak irakasten ditu eta 1858an beste batzuekin batera argitaratzen duen Bilduma Militarrean idazten du. Krimeako gerraren garapena eta ondorioak interesatzen zaizkio batez ere, eta haren artikuluek oihartzun handia eragiten dute hiriburu inperialeko giro politiko-militarrean. Frantziako, Ingalaterrako eta Errusiako armaden intentsitateak eta desberdintasunak deskribatzen ditu. Egunkariari uko egin behar dio.

1860an Europako Errusiar Komandantziarako izendatu zuten. Infanteriako Bigarren Dibisioko Estatu Nagusiko burua da 1863an, eta protesta egiten du poloniarren altxamenduaren osteko operazioen garapenaren aurka. Dimititzeko mehatxua egin omen zuen, gaur egungo historialari batzuek gezurtatutako bertsioa. Garai hartan ezagutu zuen Txernyxevski, baina ez zuen bere butismoa partekatu.

Hala ere, bere idazkiek Miliutin ministroaren arreta erakartzen dute, erreforma militarreko batzordeetan sartzen baitu. 1873an teniente jenerala izendatu zuten.

### 1877-1878ko Errusia-Turkiar Gerra 
Obrutxev jenerala Otomandar Inperioaren aurkako gerra plan estrategiko eta prestatzaileen egilea da, Balkanetako herri ortodoxoak askatzeko. Alexandro II.aren aurrean paper ziurra jokatzen du gerra honetaz konbentzitzeko. Enperadorea eta Miliutin bat datoz zelaian agintea ematerakoan, baina Nikolas duke handiak, Danubioko armadaren buru izan behar zuenak, kontra egiten dio, 1863an izan zituen aukera liberalak gogoratuz.

Obrutxev jenerala, beraz, Kaukasoko frontera bidalia da, eta hori bigarren mailako eginkizuntzat jotzen zen. Hala ere, Kars gotorlekua prestatzen eta prestatzen ari da, otomandarrentzako igarobidea baitzen. III. mailako San Jurgi ordenarekin apainduta dago.

### Alejandro III.aren erregealdian eta azken urteak 
Obrutxev jenerala Inperioko Estatu Nagusiko buru izendatu zuten, Alexandro III.a boterera iritsi ondoren. Orduan erretiratzera doan Miliutinek itxaropen handiak ditu harengan. 1882an gerra ministro berria zen Vannovski jeneralarekin armada modernizatzen saiatu zen. Erreserbista sistema birsortu du, armada talde berriak sortu ditu, dibisio berriak sortu ditu eta erregimentuak erreformatu ditu. Jeinua ere interesatzen zaio, eta gotorleku berriak eraikiarazten ditu. Etsaia da Alemaniar Inperioaren eta Austria-Hungariaren helburu hedakorrekin. Infanteriako jeneral izendatu zuten orduan, eta San Andres ordenako zaldun mailara igo.

Raoul de Boisdeffre jeneralaren hurbilekoa da, zeinarekin 1890etik 1892ra bi herrialdeen arteko isilpeko hitzarmen militarra negoziatzen duen, biek 1892ko abuztuaren 17an sinatzen dutena, eta errusiar eragile nagusietako bat da franko-errusiar aliantza martxan jartzeko.

1897an dimisioa eman eta emaztearen jabetzara erretiratu zen Frantziako Jauren, non 1904ko ekainaren 25ean hil zen.

## Kargu militarrak 
## Kanpo estekak