Compagnie du Midi

thumb|Industriaren festa eta burdinbide linearen inaugurazioa Tolosa Okzitanian (1857)
**Compagnie des chemins de fer du Midi et du Canal latéral à la Garonne** (laburki **Compagnie du Midi**, ) 1852an Pereire anaiek sortutako burdinbide konpainia izan zen. Frantzia hego-mendebaldeko Atlantikotik ekialdeko Pirinioetako Mediterraneoraino hedatu zen.

Ondorioz, urte berean, Crédit Mobilier banku-erakundea sortu zen, proiektuari finantza euskarria emateko. Midiko Konpainia Parisen finkatutako Pereire anaien lehendabiziko burdinbideko inbertsio handi, ausarta izan zen, baita burdinbideen nazioarteko hedakuntzarako lehen urratsa ere.

## Sorrera 
1852, pereiretarrek Bordele-La Teste burdinbide-tartea berritzeko esleipena jaso zuten, Espainiako mugarainoko lehen zatia izango zena. Hurrengo hilabeteetan, Baiona eta Perpinyàrainoko zein Narbonarainoko lineak eskuratu zituzten eta, berehala, Midiko Konpainia sortu zuten azaroaren 5ean. Egitasmoa Midiko kanalarekin paraleloki zihoan eta, berehala kanaleko batelarien artean ondorio hondagarriak izango zituenez, konpainia berriaren izenari "*et du Canal latéral à la Garonne*" gehitu zitzaion. Burdinbide berriak kanalaren jarduera suntsitu zuen, baina batelari franko Midiko Konpainian lanean hasi ziren beharrezko trebakuntza jaso ondoren. Bada, 1853an, Espainian Crédito Mobiliario sortzeko lehendabiziko eskaera egin zuten. Pereiretarrek Pirinioetako bidea urratzeko interes eta inplikazio berezia izan zuten, lehia bizian baitzebiltzan Rothschild familiarekin negozioa Europa osora hedatzen, baita Espainiako estatura ere.

1855ean, Bordele-Baiona linea ireki zen, Erresuma Batutik fabrikatu eta ekarritako materialaz eta britainiar konpainia batek eraikita. 1856ko abuzturako, pereiretarren burdinbidea Tolosa Okzitaniara heldu zen, baita Sètera ere zortzi hilabete geroago. 1857ko apirilean, pereiretarrek efektu-kolpe bat eman zuten harreman publikoetan, Bordele eta Sètetik abiatutako bi trenek Tolosan elkarrekin bat egin zutenean, tren banatan zeramatzatela Isaac eta Emile konpainiaren nagusiak. Balentria horren saritan, Napoleon III.ak Ohorezko Legioaren ofizial izendatu zuen Isaac.

## Bilakaera 
thumb|upright|Émile Pereire, Konpainiako lehen presidentea
Obrak Bordeletik hegoaldera Landetan barrena hedatu ahala, Konpainiak burdinbideak zeharkatzen zuen lurralde horretako padurak lehortu eta gezatzeari ekin zion eta, horri uztartuta, pinuak landatzeari eta laboreak ustiatzeari. Pereiretarrek burdinbidearen inguruan zuten negozio-estrategia zen hori: elkarri lotutako arlo desberdinetako ekintzen integrazioa (meatzaritza, zuhaitz-mozketa, etab.). 1855ean, Émile Pereirek argi utzi zuen burdinbidearen bitartez interes pribatuak, akziodunak, eta baliagarritasun publikoa uztartzeko gogoa zuela. 1934ean, bat egin zuen Parisetik Orleanserako Burdinbide Konpainiarekin (PO).

thumb|Konpainiak erabilitako lokomotor bat
thumb|Konpainiaren akzio bat (1927)

## Gizarte arloko neurriak 
Pereiretarrak gizarteko arazoen gaineko kezka agertu zuten. Frantziaren 'eginkizun zibilizatzailea'arekin irmo sinetsita zeuden ere. Alde horretatik, Midiko burdinbide-sarean langileen tratamenduan hobekuntza aipagarriak izan ziren, Transaten egin bezala, asmoa agertu baitzuten sansimondar ideien haien ikuspegia bertan aplikatzeko. Midiko Konpainia izan zen lehenetakoa lan-zerbitzu luzeagatik baimen ordaindua ematen, baita gaixotasun-baja ordaindua, tuberkulosiak jotako enplegatuentzako baimenaldia bainuetxean, zahartzaro-erretiro nahiko oparoak, enplegatuen emazte eta haurrek osasun-arreta jasotzeko aukera eta alargunek pentsioa izateko parada ere batzuetan.

Morcenxen, ikastetxeak eraiki ziren trenbidearen enplegatuen seme-alabak eskolatuak izateko, eta irakaskuntza zein bertaratzeko garraioa dohainik zen. Eskola curriculuma modernoa zen mutilentzat eta ez hainbeste neskentzat, etxeko lanetan aritzeko prestaketa ematen baitzitzaien batez ere. Gainera, eskola-zikloa gaindituz gero, enplegu segurua zuten konpainian. Burdinbidezainen emazteek lana eskuratzen zuten pasabideko langak zaintzen eta geltokiko leihatiletan. 1863an, 1.100 emakume zeuden horrelako postuetan enplegatuta.

## Oharrak 
## Erreferentziak 
## Bibliografia 
## Ikus, gainera 
* Bordele-Irun trenbidea
* Landetako basoa
* Norteko Konpainia
* Eugène Flachat

## Kanpo estekak