Mequinenzako setioa

thumb|250x250px| Mequinenzako gaztelua.
**Mequinenzako setioa** (1810eko maiatzaren 15etik ekainaren 8ra) Espainiako Independentzia Gerran gertatu zen, Napoleonen Gerren barruan . Mequinenza hiriaren ingurunea zen, Ebro, Segre eta Cinca ibaien elkargunean kokatuta - Bartzelonatik 211 kilometro ingurura - 16rako&nbsp;Napoleonen armadako 000 gizon. Manuel Carbón jeneralaren agindupean 1000 gizon inguruk defendatu zuten hiria. Frantziarrek Mequinenza eta bere gaztelua harrapatu zituzten hiru aste iraun zuen operazioaren ostean.

Mequinenza hiriko harresiak zaharrak eta ahulak ziren arren, bere gaztelua herriaren gaineko espoloi batean zegoen oso leku defentsiboan. Sucheten ingeniari militarrek bi aste behar izan zituzten mendian sigi-saga bidea eraikitzeko. Behin bidea prestatuta, frantsesek setioaren pistolak gailurrera arrastatu zituzten eta gaztelura tiro egin zuten. Biztanleria ekainaren 5ean hartu zuten. Zortzi bonbardaketa gogorren ondoren, gaztelua ia hondatuta zegoen eta Manuel Carbón jenerala errenditu egin zen. Mequinenza Ebroko nabigazioan funtsezko lekua zenez, Suchetek 1810 eta 1811ko neguan Tortosako setioan egin zituen operazioetan hiria hornidura oinarri gisa erabili ahal izan zuen.

## Aurrekariak 
Herrialdeko defentsaz arduratzen den Aragoiko botere politikoa antolatzen ari ziren bitartean, Palafoxen tropek lehen atzerakadak izan zituzten. Ekainaren 8an, Toledoko miliziek zein Mallén eta Alagongoek atzerapauso larriak izan zituzten ekainaren 13an eta 14an. Frantziako aurrerapena gelditzeko ezintasunaren aurrean, Palafox Belchitera alde egin zuen. Zaragoza tropa erregular gutxik eta esperientziarik gabeko miliziano boluntarioek defendatzen zuten, horien artean hiria defendatzeko Mequinenzatik bidalitako konpainia osoak zeuden . Zaragoza Frantziako erasoei aurre egiteko gai izan zen ziur asko aragoiarren ausardia eta erresistentzia irmoarengatik eta tropa frantsesen gehiegizko konfiantzagatik.

Mequinenzatik topatutako lehen berriak ekainaren 5ean eman ziren Mequinenzako alkateak Aragoiko gobernadoreari idatzitako gizon gazteek erroldatutako agindua nola egin behar den jakinarazteko. Bi aste geroago, Pedro Navarro Mequinenzako eta herriko gazteluko gobernadorea da Palafox- i plazaren egoerari buruzko txostena bidaltzen duena, duela urte batzuk dena Tortosara bidali zenetik kanoirik, fusilik edo bolborarik gabe dagoela adierazten duena. Era berean, Navarrok adierazi du galdutako zortzi mutil iritsi direla herrira Zaragoza inguruan Frantziako indarrekin izandako istiluaren ostean. Kapitalaren defentsan Mequinenzanosek sortutako konpainietako baten parte ziren ziurrenik. 1809ko urtarrilaren amaieran, Francisco Palafox, Aragoiko Kapitain Nagusiaren anaia, iritsi zen herrira, errefortzuekin hainbat zutabe berrantolatzeko helburuarekin.

[thumb|[Mequinenzako gaztelua.]]
Frantziako lehen ofizialek lekua "ezin gaindituz" deskribatu zuten arren, Suchet jeneralak, zailtasunen irtenbidea borondate sendoa izango zela sinetsita, Haxo koronelak agindu zuen artilleriarako bidea irekitzeko arroken artean. Frantziar ofizialak bi tokitan kokatu ziren: Ebroren gainetik Monegre eremuko magalean, "bi mila laurehun oin" eta gazteluaren ondoan dagoen muino txiki batean. Handik lanak egingo ziren artilleria Mequinenzako gaztelura iristeko.
alt=|thumb| Mequinenza gazteluaren plano frantsesa.
Zaragozaren erorketak frantziarrak Aragoira aurreratzea ahalbidetu zuen eta Mequinenza zuen helburu nagusietako bat Kataluniara, Mediterraneora eta Pirinioetara sartzeko bidea zen. Lorenzo Calvo de Rozas- ek Mequinenzara zelaiko pistolak eta obusak bidaltzea proposatu zuen Kataluniarako frantsesa sarbidea ixteko.

## Mequinenzako lehen setioa 
Mequinenzaren aurkako lehen erasoa martxoaren erdialdean gertatu zen Fraga hartu ondoren . Populazioaren defendatzaileek, Manuel Carbón koronelaren agindupean, erasoa atzera bota zuten. Lehenengo saiakera porrotaren ondoren, Frantziako goi agintaritzak estrategia aldatu zuen gazteluaren eta herriaren errendizio baketsua bilatzeko, Luis Veyan, Mequinenza plazako gobernadoreari, Mariano Domínguez Frantziako alkateak idatzitako gutunarekin."Gerran nekatuta dauden herriek atsedena hartu nahi dute, eta norbait hain gogorra balitz ezen une bakar bat bakearen desio justuetara atzeratuko balute, amaiera negargarriena bakarrik lortuko du. Nire zaletasunak, VSren izaeraren eta nire gizateriarenganako maitasunaren konbentzimenduak, konbentzitzen naute jakingo dutela jendeak erabaki dezala Frantziako armen aurkako oposizio guztia, bakearen eta adiskidetasunaren bidez lehenbailehen fruituak eta beren asmo interesgarriei nola lagundu dakienari ematen dizkioten onurak ".Luis Veyan Blake kapitain jeneralak ordezkatu zuen ingeniari ofizialen gabezia handia zela eta, gutunaren hartzailea Juan Antonio Angulo izan zen, bere nagusiei igorri baitzien Domínguezen traizioa salatzeko eta fideltasunaren fideltasuna bermatzeko. goarnizioa eta Mequinenzako biztanleria:"Garrison ausart honek eta bertako biztanleek zure bikaintasunari plaza honen defentsa ziurtatzen diote irabazi edo hil baino beste ideiarik gogoratzeko arrazoirik egon gabe".

## Mequinenzaren bigarren setioa 
[thumb| [Louis-Gabriel Suchet .]]
Plaza modu baketsuz errenditzeko saiakera horrek porrot egin zuen, frantziarrek berriro bide militarraren aldeko hautua egin zuten. 1810eko maiatzean, Lérida hartu ondoren, Suchet jeneralak 3. Armadako zuzendaritzapean Musnier jeneralari Mequinenza erasotzeko agindu zion bere dibisioarekin. Setioa maiatzaren 19an hasi zen eta egun batzuk geroago Musnier-en tropei Ebroko eskuinaldean kokatutako Mont-Marie brigadakoak eta Rogniat jeneralarenak batu zitzaizkien, setioa ingeniari, zapatzaile eta meatzariekin indartu baitzuten.

Erasotzaileek 5.000 gizon inguru, lau ingeniaritza enpresa eta 14 pieza zituzten bi artilleria enpresa ziren. Bi mila zibil eta soldaduk eraikitako Haxo koronel ingeniariak jarritako bide batetik eraman behar izan zuten artilleria. Plazaren Espainiako defentsak, Carbón koronelaren eskutik, guztira 1.200 gizon zituen.
thumb|Mequinenzako gazteluaren bastioiak eta defentsak.
Ekainaren 2an, frantziar ingeniariak dagoeneko lubakiak zulatzen eta artilleria piezak jartzen hasi ziren gaztelua erasotzeko infanteriek aldi berean herria erasotzen zuten bitartean. Espainiako goarnizioa ekainaren 3ko gauean hirigunea utzi eta gazteluan errefuxiatu zen. Ekainaren 4tik 5erako gauean, 1. Vistula erregimentuko 2. batailoiak, gaztelutik bota zituzten harrizko bloke izugarriak izan arren, 12 piezako dorre armatu karratu bat altxatzen du. Gau berean Mequinenza herria eta zortzi kanoi pieza, laurehun fusil, hamabost bolbor bolta eta lau gabarra hartu zituzten. Chlusowitz Poloniako batailoiko buruak eta Foucaud sapper kapitainak zuzentzen dute erasoa.

Herria hartuta, Suchet jeneralak gotorlekuaren setioa gainditzen du. Ekainaren 7tik 8ra bitarteko gauean, Raffron batailoiko buruzagiak agindutako artilleria, hiru bateria berri armatu eta hamasei artilleria piezen sua hasi zen egunaren hasieran. Karbono jeneralaren defendatzaileek indarrez erantzuten dute hiru pieza suntsituz, nahiz eta Frantziako suak defentsak koskatzen jarraitzen duen. Azkenean hormaren zati bat erortzen da eta jaurtigarriak gotorlekuaren erdialdera iristen hasten dira. Erasoarekin bat egin zuten lurreko poltsekin parapetatutako frantziar tiratzaileek.

8an, goizeko 10etan, Espainiako goarnizioa, erresistentzia handia eskaini ondoren, atzera egin eta azkenean bandera zuria altxatu zuen. Goarnizioak Musnier jeneralaren dibisioaren aurrean desfilatzeko ohorea lortu zuen eta armak utzi zituen Mequinenzako gazteluko glazisaren aurrean. Garai hartan tropa espainiarrak jatorri desberdinetako 500 soldadu ziren - "nafarrak, katalanak, kontrabandistak, miqueleteak eta abenturazaleak" , Aragoiko Comisario Jeneralaren maila zuen Doyle izeneko ingeles batek agindutako erregimentua. Mequinenzako gazteluaren barruan frantziarrek bost mortero, laurehun mila kartutxo ingeles fabrikazio, hogeita hamar mila bolbora eta hiru hilabetez hornidura aurkitu zituzten.

## Mequinenza frantsesa 
Mequinenza plaza hartzea Zaragoza okupatu zuten Frantziako agintariek ospatu zuten. Udalak ekainaren 16an eta 17an ospatu zituen festak hura ospatzeko eta Manuel Isidro de Ased y Villagrasari agindu zion gertaera horiek biltzeko liburua idazteko, *"Aragoza hiri inperialak 16 eta 17an ospatu zituen jaien zerrenda. 1810eko ekaina, inperioko armek Lérida eta Mequinenza plazak konkistatu izanagatik poztu izanaren seinale eta SMI, R. eta Excº-en opari gisa.* *Suchet Inperioko konde jauna, Aragoiko gobernadore nagusia eta Armada inperialeko hirugarren kidegoko Xefe jenerala ".*

Okupazioaren ondoren, Mequinenza gotorleku sare baten parte bihurtu zen Bocas del Ebro departamenduan, Frantziako tropei laguntza emateko eta hornitzeko. To hori du nabigagarritasuna erantsi Ebro ere, Segre eta Cinca garraio tropak, janari eta munizio izateko Tortosa hainbat aldiz jasan gerrilla alderdi erasoa. Mequinenzako gazteluaren goarnizioa gerraren beharren arabera aldatzen ari zen Napoleonen armada osatzen zuten nazionalitate desberdinetako tropak eta bere kontrolpean zeuden Europako lurralde desberdinetako fruituak okupatzeko.

## Mequinenza espainiarra 
thumb|256x256px| Juan Van Halen.
1813ko gerran izandako aldaketaren ondorioz, Paris jeneralaren Frantziako goarnizioak hiria utzi eta Mequinenzara joateko agindua jaso zuen Valentziako posizioetatik Kataluniara erretiratutako Suchet jeneralaren tropekin topatzeko. Espoz eta Minako tropek jarraituta, frantziar jeneralak agindua ez zuen bete eta zuzenean Jacarantz alde egin zuen, bere artilleriaren zati handi bat alde batera utzita. Zaragozaren askapena Paris hiriburutik irten zen egun berean gertatu zen. Mequinenzan, 1813ko uztailean Frantziako goarnizioak 433 gizon, 38 artilleria pieza eta janari eta hornidura zituen zortzi hilabetez, Bourgeois jeneralaren agindupean. Frantziar garaipena itzuli zuen gerran egon zitekeen aldaketaren aurretik goarnizionatu zuten Mequinenza frantziarra.

Nazioarte mailan Napoléonek sufritu zuen Herbehereetako galerarekin, britainiarrek Frantziako lurraldean egin zituzten erasoekin eta Prusiako fronteekin. Frantsesa penintsulan egotea hirietan eta gazteluan blokeatutako goarnizio desberdinetara murriztu zen. Suchet Llobregat ibaiaren lerroaren iparraldean mantendu zen eta armada anglo-espainiarrak azkar hasi ziren hiriak eta gotorlekuak Frantziako goarnizioetatik askatzen. Mequinenzaren kasuan, askapena batailarik borrokatu gabe estrategia baten bidez burutu zen. Javier Elío jeneralak Mequinenzako gaztelua askatzeko baimena eta artilleriaren errefortzuak eskatu zituen arren, Wellington jeneralak uko egin zion aitzakiarekin Mequinenzakoa baino beharrezkoagoa zela aitzakiarekin, hala nola Peñíscola edo Sagunto bezalako lekuak hartzea.

Bide militarra baztertuta, Mequinenzaren askapena Joaquín Ibáñez Cuevas, teniente koronel Joaquín Ibáñez Cuevas baroiari esker gertatzen da. Juan Van Halen ofizialak emandako informazioa (Frantziako aldian denbora batez aritu zena) frantziar agintari nagusiak aginduak igortzeko erabiltzen zuen enkriptatze sistema ematen zuen. Informazio horrekin Eroleseko baroiak Tortosa, Lérida, Monzón, Sagunto, Peñíscola eta Mequinenza plazetako frantziar agintariak konbentzitzeko plana egin zuen Espainiako indarrei men egiteko. 1814an Burges jeneralari agindu faltsuak bidali zizkion Mequinenzako gaztelua uzteko. Estrategiak bere fruituak eman zituen eta frantziar tropek gaztelua hustu zuten otsailaren lehen hamabostaldian. Mequinenzatik urrun eta Espainiako unitateez inguratuta, Burges jenerala bere tropak entregatzera behartu zuten.

Kapitulazioa Martorell inguruan gertatu zen eta suzko arma guztiak, munizioak, bolbora, kanoiak eta zaldiak entregatu ziren, ofizialek ezpatak bakarrik gordetzeko aukera izan zezaten. Batetik frantziar soldadu batzuk Mequinenza goarnizioa negoziazio espetxeratu soldadu espainiar askapen txipa gisa erabiltzen ziren Frantzian . Otsailaren 17an, Espainiako bandera Mequinenzako gaztelura igo zen berriro.
thumb|Garaipen Arkua Parisen.
Frantsesentzat Mequinenzaren garrantzia halakoxea izan zen, herriaren izena Parisko Garaipen Arkuan nabarmen agertzen dela Napoleonen beste konkista batzuekin batera, hala nola Madril, Plasencia edo Napoli .

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Gates, David (2002). The Spanish Ulcer: A History of the Peninsular War . The Spanish Ulcer: A History of the Peninsular War ISBN 0-7126-9730-6 . 
* Oman, Charles (1995). A History of the Peninsular War Volume II . Liburukia . A History of the Peninsular War Volume II ISBN 1-85367-215-7 . II. Mechanicsburg, Pensilvania: Stackpole.
* Oman, Charles (1996). A History of the Peninsular War Volume III . Liburukia . A History of the Peninsular War Volume III ISBN 1-85367-223-8 . III. Mechanicsburg, Pensilvania: Stackpole.
* Smith, Digby (1998). The Napoleonic Wars Data Book . The Napoleonic Wars Data Book ISBN 1-85367-276-9 . Londres: Greenhill.

## Kanpo estekak