Đuza Đurašković

**Đuza Đurašković** () militar montenegroarra izan zen Balkanetako Gerretan eta Lehen Mundu Gerran.

## Biografia 
Đuza Đurašković 1858an jaio zen Cetinjen, vojvoda familia batean. Filipen aita diakonoa zen, Cetinje monasterioan ikasi zuen eta inprimategi baten zuzendaria zen, eta ama Gorda, Matanovićekoa, Ćeklićekoa. Filipen aita Markiša dukea zen, Savić Đurašković dukearen semea. Montenegro-Turkia gerran parte hartu zuen, 1876-1878ko Gerra Handia deiturikoa, Ceklin Batailoian.

### Ibilbidea 
Gerra ostean, infanteria eskola amaitu zuen eta 1880an ofizial izendatu zuten. Montenegroko gortean zerbitzatu zuen, lehenik iturgin gisa, gero Nikolas printzearen *kabadah* gisa. 1884an, Nikolas printzearen *kabadah* gisa, Austriako Meritu Gurutzea eman zioten koroa batekin. 1883an idazkari militarraren nominan dago. Konstantinoplara bidaiatu zuen misio konfidentzialetan. 1890etik aurrera, Bosgarren Brigadako laguntzailea izan zen Vaso Ivanović brigadierraren agindupean. 1895ean Gai Militarren Ministerioan aritu zen, eta denbora batez Ministerio horretako diruzaina izan zen azpikomandante mailan, 1896ko urriaren 15ean. Halaber, Potapov errusiar atxikitzaile militarrak Defentsa Ministerioko kontu-hartzaile gisa aipatzen du bere oharretan. 1900. urtean Gerra Ministerioko idazkaria izan zen, eta aldi berean Ministerio horretako laguntzailea ere izan zen. Geroago, 1902an, Jauregiko Guardiaren komandante bihurtu zen, eta eskualdeko kudeatzailea ere izan zen, egoitza Cetinjen zuela, bere bulegoa Cetinjen zegoen, Katunska kalean, Crnogorska bankaren azpialdean. Garai hartan, Gerra Ministerioan soldatapean eta zerbitzuan aritu zen, eta hori ikus daiteke dokumentu batzuetan, non, komandante gisa, erreklamazio batzuk ordaintzeko eskaera ugari jasotzen dituen.

Nikolas printzearen segizioko kide izan zen 1903ko ekainaren 16an Alemaniako Kissingen-era egindako bisitan. Ordezkaritzako kideak printzearen yatean abiatu ziren Bar-etik, zortzi egunez egon ziren Venezian, eta gero Munichetik Kissingen-era jarraitu zuten bidaian, non 30 egunez egon ziren. Jauregiko Guardiako komandante gisa, Nikolas printzearekin batera joan zen Kotor, Dubrovnik, Trieste eta Viena zeharkatuz 1906ko apirilaren 10etik ekainaren 1era, Karlsbad Karlovy Vary-ra. Vienan, apirilaren 20an, ordezkaritza "inperial" hotelean ostatu hartu zuten, Frantzisko Josef enperadoreak Nikolas printzea bisitatu zuenean bere gaixotasunagatik. Montenegroko jantzi jaitsu batekin, printzearekin batera joan zen Txekiako gazteluko ​​harrerara. Garai hartan Podgoricako jendarmeriako buruarekin gatazkan sartu zen Podgoricako administratzaile kargua zela eta. Liskar horrek epaitegiko epilogoa izan zuen, eta Mitar Martinović jeneralak arindu zuen. Jauregiko Guardiako komandante eta iturgin gisa, 1907ko gatazka politikoetan parte hartu zuen, Kluba Alderdiko kideen aurka eginez. Brigadier gisa, armada antolatzeko Batzordeko kide izan zen. Nikola printzeak agindu zion Montenegrora joateko gatazka politikoetan zehar, eta konpentsatuko ziren kalteak aztertu eta zehazteko. Bere bisita-txartela ere bazuen, eta bertan idatzita zegoen Đ. Đurašković brigadierra, Cetinje eta Rijekako gobernadorea. Balkanetako gerren aurreko urteetan, Gorteko eta Gerra Ministerioko komandante gisa aritu zen. Balkanetako Gerraren bezperan, Jauregiko Guardiako komandantea zen komandante mailan, eta kargu horrek Nikolas erregeari etengabe lagundu behar izan zion bere bidaietan, batez ere Montenegron eta atzerriko ordezkaritza eta ordezkari ugari ongi etorriak ematean. 1912ko uztailaren 1ean, Katunsko-Rijeka eskualdeko kudeatzaile izendatu zuten, 3.840ko soldatarekin bakoitzeko, Luka Gojnić ordezkatuz kargu horretan.

### Balkanetako Gerrak 
1912-13ko Balkanetako Lehen Gerran, Nikolas erregearen segizioan zegoen. Balkanetako gerren ondoren, 1913ko azaroaren 14an, brigadier mailara igo zuten, 1912ko urriaren 13ko maila eta eskubideekin.

### Lehen Mundu Gerra 
1914-16ko Lehen Mundu Gerran, Katun-Rijeka eskualdeko kudeatzaile erregionala izan zen. Austria-Hungariako okupazioaren garaian, Karlsteineko kanpamentu batean barneratu zuten. Kanpamentu hori, hain zuzen ere, gaur egungo Txekiar Errepublikan dagoen gaztelu bat zen, goi mailako funtzionario politiko eta militarrak hartzen zituena. Barneratuen zerrendan, 27. zenbakiarekin dago, Montenegroko armadako brigadier gisa. 1918. urtearen amaieran itzuli zen internatzetik. 1917ko apirilaren 20tik aurrera Karlsteineko esparruan barneratutakoen bigarren zerrendan, 28. zenbakian agertzen da Montenegroko armadako jeneral gisa. 1919ko nahasmendu politikoan, Rijeka nahijan egindako Gabonetako Matxinadaren antolatzaileekin negoziatu zuen pare bat aldiz, gatazkak saihesteko.

### SHS Erresumako Armada 
SHS Erresumako Armadan, infanteriako koronel mailara onartu zuten, baina laster erretiratu zen. Erretiro egunak bere jaioterrian eman zituen. 1939ko urtarrilaren 10ean hil zen, eta herritar askorekin batera lurperatu zuten Ceklingo San Jorge elizaren aurrean.

## Familia eta aginduak 
Maša ezkondu zen, Boško Niko Martinović komandantearen alaba eta Mitra Martinović-en arreba. Bederatzi seme izan zituen: Filip, Mihailo, Vlad, Jovan, Andrija, Peter, Janko, Bož eta Marko eta hiru alaba. Son Petar Rijeka-Lješan brigadatik Nikolaev errege kadeteen kidegorako hautagai izendatu zuten 1914an. Bere seme Božok seme bat izan zuen Filip, medikua, eta bi seme ditu, Božo eta Andrija. Honako sariak eman zizkioten: Danilo Printzearen Independentziaren Ordena II, III eta IV graduak, Italiako Koroaren Ordena IV ordena 1911n, Arrano Zuriaren Ordena V ordena Montenegroko gerretan lortutako zerbitzuengatik (1923), Turkiar Otomandarren Ordena III ordena, Alexandro III.aren Ordenako San Bulgariako Gurutzea, Koroarekin Merezimenduaren Austriako Zilarrezko Gurutzea (1884), Italiako Koroaren Ordena (1911), Nikolas Erregearen 50. Erregealdiaren Oroigarria eta 1876–78ko Oroigarria.

## Kanpo estekak