Antonio Lasa

**Antonio Lasa Bidaurreta** (Loizu, Erroibar, Euskal Herria, 1913ko ekainaren 28a - Ferrán Caballero, Espainia, 1936ko uztailaren 23a) nafar klerigo eta dohatsu izan zen.

## Biografia 
Migel Lasa eta Josefa Bidaurretaren semea, bost seme-alaba izan zituzten sentimendu erlijioso sakoneko senar-emazteak. Nagusia, Felix, medikua izan zen; Eduardo Estatuaren Abokatu gisa sartu zen eta kargu garrantzitsuak bete zituen Administrazioan; Antonio, beato berria; Higinio, oinordeko bakar gisa, familia-etxaldearen kargu geratu zena eta gure hirian ezkondu zena; eta Fermin, adingabea, militarra izan zena.

Aldian-aldian, Erro bisitatzen zuten, Loizu dagoen ibarraren beste herria, hainbat misiolariak. Misiolari horiek, beren hitzaldiekin, Antonioren erlijio-bokazioa piztu zuten, eta, hamaika urte betetzean, Mariaren Bihotz Garbiaren Semeen Kongregazioak, klaretiar misiolari izenez ezagunak, Ozkabarten zuen etxean postulatzaile gisa onartua izan zen.

Handik Agurainera joan zen, eta han nobiziatua egin zuen, eta, ondoren, Beirera, Filosofiako hiru urteak egiteko. Teologia ikasketak Ozkabarten egin zituen, baina, hirugarren maila amaitzean, baimena lortu zuen Klaretiar Betika probintziara igarotzeko, honen teologiatua Zafran zegoelarik, 1935ean iritsi zena. Une hartako zirkunstantziek etxea ixtea gomendatu zuten, eta ikasleak Ciudad Realen etxera pasa ziren, non Espainiako Gerra Zibilaren hasierak harritu zituen.

1936ko uztailaren 23an, milizia herrikoiek eraikina konfiskatu zuten eta ikasleek hiri horretako karmeldarren komentuan babestu behar izan zuten. Han, gobernadore zibilak berak jakinarazi zien atxilotuak zirela, baina ez zien azaldu zergatik hartu zuten erabakia. Azkenean, egun batzuk geroago, Madrilera joateko baimena eman zieten, eman zizkieten baimenekin.

Ciudad Realgo geltokian bildutako jendetza klaretiar 14 ikasleak trenera igotzea eragozten saiatu zen, "Ez utzi joaten! Fraideak dira! Hil itzazue!". Azkenean, konboia martxan jarri zen, baina Fernan Caballero hurrengo geltokian, trenari eraso egin zioten eta 14 gazteak nasan bertan hil zituzten.

Horietako bat Antonio Lasa Bidaurreta zen, 23 urte zituela. Bitxia bada ere, bere izena Borjako erorien hilarrietan agertzen da, gaur egun Udal Hilerrian kontserbatzen direnak, hemen jaio ez zen arren eta hiria inoiz bisitatu ez zuen arren. Izan ere, 1927an bere ama alargun geratu zenean, Borjara joan zen bizitzera bere seme-alaba guztiekin, Antonio izan ezik, aipatu dugun bezala, hiru urte lehenago klaretiarren kongregazioan sartu baitzen. Hemen bere anaia Higinio ezkondu zen, Ana Bonelekin, eta Borjan bere ama eta Celestino Itoitz daude lurperatuta.

Antonio Lasa eta bere lagun martirien gorpuzkiak, hasiera batean, Fernan Caballero hilerrian lurperatu zituzten. Gerra amaitzean, klaretiarrek Madrilen zuten panteoira eraman zituzten, eta, 1950ean, Espainiako hiriburuko Mariaren Bihotz Garbiaren parrokiara eraman zituzten. Azkenik, aurtengo otsailean, Sevillako San Antonio Maria Claret parrokiara iritsi ziren, eta bertan gurtza jasoko dute, bordarren familia bertan izango den beatifikazio zeremoniaren ondoren. Beato berri honekin, gure hiriarekin zerikusia duten bi pertsona iritsi dira aldareen loriara.

## Dohatsutazioa 
2013ko uztailaren 5ean, Frantzisko aita santuak santuen kausetarako kongregazioari baimena eman zion lau dekretu argitaratzeko. Dekretu horiek Espainiako XX. mendeko martiriei zegozkien, eta lehen argitaratutakoekin, guztira 522 martiri egiten zituzten, eta 2013ko urriaren 13an, igandea, Tarragonan beatifikatuko zituzten. Horien artean Antonio Lasa dago.

## Erreferentziak 
* 
* 
* 

## Kanpo estekak