Vanesa Almeida Querejazu

**Vanesa Almeida Querejazu** (Gasteiz, 1978ko irailaren 10a) Kantabrian bizi den kirolari arabarra da. Haurtzaroan hasi zen Eski Lehiketan parte hartzen, eta geroago, hamalau urterekin, belara joan zen. Kirol honetan, hiru aldiz izan da Espainiako Txapeldun (behin hamalau urterekin), Munduko Txapeldun, eta 2000ko Sydneyko Olinpiar Jokoetarako prestatu zuen, CSDren Kirol Merezimenduaren Domina jasoz. "Espedizioko burua" eta Belako Espainiako Talde Paralinpikoko entrenatzailea ere izan zen Londresen 2012an, eta Espainiarentzat lehen diploma lortu zuten diziplinan.

Geroago, 2021ean, alpinismoarekiko duen pasioa ezagutu zuen, orain arte egiten duen kirola. Urte horretan bertan, Funtzionamendu Handiko Autismoa diagnostikatu zioten, eta alpinismoarekiko grina egoera horri ikusgarritasuna ematera eta kirolak (eta horietako batzuen muturreko baldintzek, alpinismoak kasu) autistengan nola eragiten duen aztertzera bideratu zuen. Berak gidatzen duen "8.000 oztoporik gabeko" proiektuarekin, Almeidak Manaslura (Himalaia) iristea proposatu du, munduko zortzigarren tontorrik garaienera (8.163 metro), eta, gainera, hori lortzen duen lehen pertsona autista izan nahi du.  

## Biografia 
Gasteizen jaio zen 1978an, eta oroitzapenak dituenetik egin du kirola. Lehenengoak familia elurretan dagoela dira. Bere aitak Jakan egin zuen soldadutza, eta han ikasi zuen eskiatzen. Ordutik, negu guztiak Formigalen pasatzen zituzten eskiatzen. Aitak Tres Hombres tontorraren iparraldeko aurpegia eskiatzea maite zuen, geltokiko altuena (lehen orduan, izoztuen zegoenean). Vanesak lehen aldiz jaitsi zuen pala hori, hiru urterekin, zalantzarik egin gabe eta gai ez zela pentsatu gabe. Estazioa itxi arte eskiatzen zuen, eta giharretan huts egin arte, zutik egoterik ez zuenean eta pisteroek lagundu behar ziotenean. Garai hartan bere izaera eratzen hasi zela uste du, eta izango zuen bizitzarako entrenamendurik onena izan zela.

Bederatzi urterekin, lagun batek Uribarri Ganboako urtegian nabigatzera gonbidatu zuen, eta onartu zuenean, itsasontzi batera igo zen lehen aldia izan zen. Maitemin bat bezala kontatzen du, zeharkatu zuen tximista bat bezala. Horrek une hartan zuen guztia uztera bultzatu zuen (Formigaleko haurren lehiaketako eski-taldea, igeriketa, atletismoa). Kezka berri horrekiko grina eta determinazioa erakutsiz, haren aldeko apustua egin zuten aitak eta amak. Horregatik, astebururo nabigatu zuen. Hamalau urterekin lortu zuen bere lehen Espainiako Txapelketa. Ondoren beste bi, eta Munduko Txapelketa bat. 2000ko Sidneyko Joko Olinpikoetarako prestakuntza ere egin zuen. Lorpen horien guztien ondorioz, Kirol Merezimenduaren Domina jaso zuen CSDk.

Lehiaketatik erretiratu zenean, unibertsitateko ikasketak amaitzea erabaki zuen. Irakaslea izan zen Gorputz Hezkuntzako espezialitatean, Gradua Lehen Hezkuntzan eta Gradua Gaitasun Fisikoaren eta Kirolaren Zientzietan. Urte batzuk geroago, Bela Egokitua aurkitu zuen, eta berriz ere tarte batez zeharkatua sentitu zela kontatu zuen. Proiekzio handiko klub nautiko bat zuzentzen ari zen, baina horrek ez zuen axola izan. Bertan amaitu zuen bere etapa eta bere pasio berriari ekin zion, Espainian Bela Egokituan espezializatu ahal izateko leku bat bilatuz. Herrialdean ezer aurkitu ez zuenez, atzerrian begiratu zuen, non diziplina horietan denbora asko daramaten aurreratzen. Aukera bat aurkitu zuen hiru hilabetez Zeelanda Berrian trebatzeko, eta aprobetxatu egin zuen. Itzultzean, eta bere ezagutza berriez baliatuz, Espedizio Buru eta Bela Talde Paralinpikoko entrenatzaile bezala hautatua izatea lortu zuen Londres 2012an. Han, espedizioak lehen diploma lortu zuen Espainiarentzat diziplinan, eta bakarra orain arte (2025). Carolina López Rodríguez, Fernando Álvarez Ortiz de Urbina eta berak osatutako taldea.

Espezialitate honetako bere karreran une handi batean, lehiaketatik erretiratzea erabaki zuen, formatu olinpiko eta paralinpikoaren exijentzia handia zela eta, zeinak dedikazio esklusiboa eta dena sakrifikatzea eskatzen zuela kontatzen du. Eskakizun pertsonal hori gabe, ama izan zitekeen, eta horixe nahi zuen. Aria alaba eta Alec semea jaio ziren, eta "erregatarik onena" dela uste dute.

2021ean, Kantabriako Mendi eta Eskalada Federazioaren mendiko eskiko ikastaro batean eman zuen izena, eta neguko mendia aurkitu zuen Picos de Europan. "Bolbora asmatu izan balu" bezala deskribatzen du, eta beste tximista berri bat bere bizitzan. Torreblanca igo zuen, Europako Mendien Erdialdeko Mendiguneko tontorrik garaienetako bat, eskiekin. Eta txundituta geratu zen paisaia horien jaitsieran eta bistaratzean. Tximista hura berriro sumatu zuenean, bere etorkizun hurbila nora zihoan jakin zuen.

Urte horretan bertan, Funtzionamendu Handiko Autismoa diagnostikatu zioten, eta horrek 180 graduko iraulketa ekarri zion. Dioenez, beti jakin izan zuen zerbait gertatzen zitzaiola, bere bizitzan zehar fase gogorrak eta asko sufrituz igaro dituelako, inoiz amore eman gabe eta amets egiteari utzi gabe. Orain zehatz-mehatz zer gertatzen zaion jakinda eta sintomak identifikatuta, bizi-kalitate hobea eta kirolari hobea dela adierazten ditu.

### Oztoporik gabeko zortzimilako erronka 
Helduaroan Funtzionamendu Handiko Autismoarekin diagnostikatuta, Almeidak Manaslura (Himalaia) iristea proposatu zuen, munduko zortzigarren tontorrik garaienera (8.163 metro), eta lortu zuen lehen pertsona autista izatea, '8.000 oztoporik gabe' proiektuarekin. Era berean, 8.000 bat egin duen lehen emakumea izango litzateke. Horretarako, prestaketa bat egin zuen Argentinan, Catamarcan, Condor eta Ojos del Salado sumendietan.

Ekimena erabateko onarpen ekintza batetik sortu da, pertsona askori lagunduko diola jakinda. Baldintza horri ikusgarritasuna ematea du helburu, autismoa naturaltasun osoz hitz eginez normalizatzeko. Bere baldintzarekin asko sufritzen duela esan du, baina bere ertzak aldatzeko eta limatzeko gaitasuna duela, bizitza gero eta hobea eta integratuagoa izateko, baina espektroaren barruan kasu larriagoak daudela, eta kasu horietan ezin dutela bere etengabeko sufrimendua komunikatu, ez pertsona horiek, ezta bere familiak ere. Ekimen horren bidez, kasu horien berri eman nahi dio gizarteari, eta ez ahaztea lortu.

Gainera, kontzientziazio-jarduera horien helburua da ikerketa zientifikoak sortzea altuerako kirolaren eta kirol-nutrizioaren fisiologiari buruz emakume eta pertsona autistengan (autisten portaera ikertzea eta aztertzea nahi du, baita horrelako erronkak egin ahal izatea ere, muturreko tenperaturek edo hainbat gaixotasunetako altuerak zer gorabehera dituzten aztertu ahal izateko). Ofizialki, honako ikerketa hauek egingo ditu: "Kirolaren eta Altitudearen Fisiologia" eta "Kirol Nutrizioa". Ikerketa horiei dagokienez, azpimarratu du alpinista gizonezkoen datuak daudela, baina ez emakumeenak. Beraz, zoriontsu da hain garrantzitsuak diren bi ikerketa egiten.

"Oztoporik gabeko zortzimilako erronka" honek berrogeita bost eguneko iraupena zuen hasieran. Munduko hamalau mendi konplexuenetako bat oxigenorik gabe igotzean datza. Marokora eta Errusiara egin zuen espedizioa proiektuaren lehen bi faseak izan ziren.

Proiektu hori aurrera eramateko, lantalde tekniko zabala du, eta hainbat kirol-diziplinatako erakunde publikoen, federazio nazional eta lurralde-federazioen, Club Alpino Tajahierro elkartearen, Mendi Film Festival Nazioarteko Mendi eta Abentura Jaialdiaren, Autismoko Fundazio eta Elkarteen laguntza du. María Eugenia Sánchez Cuenca, Alejandro Abascal, Guillermo Felices eta Leo Harlem. Gainera, aipatu gabeko beste pertsona batzuk ere sartu dira berarekin abentura honetan.

2025eko irailaren 5ean, ekimen honen azken ibilbidera abiatu zen, Manaslu mendira. Baina eguraldi makurra zela medio ezin izan zuen tontorra zapaldu. 

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Elkarrizketa Cantabria TVn
* "Oztoporik gabeko 8.000" webgunea
* Elkarrizketa Radio Euskadin (Roge Blascoren eskutik)