Baionako Euskal Idazkaritza

**Baionako Euskal Idazkaritza** euskara batuaren sorrera bultzatzeko elkarte bat izan zen. 1963an sortu zen Baionan, Txillardegiren gidaritzapean.

Lurralde guztietako euskaltzaleak zeuden bertan, eta garaiko erakunde nagusien babesa eskuratzen saiatu ziren. Euskara batuaren lehen araudiak osatu, jendaurrean aurkeztu eta eztabaidatzea zen helburua, eta momentu horietan Euskaltzaindiak batasunaren auzian erakusten zuen geldotasuna gainditzea.

## Kideak eta babesak 
[thumb|[Baionako Euskal Idazkaritza.]]
Ideia aurrera aterako bazen, beharrezkoa zen taldeari zilegitasuna ematea. Horretarako, lurralde guztietako kideak elkartu ziren taldean, eta Euskal Herriko erakunde nagusien babesa bilatu zuten.

Txillardegi beraz gain, honako kideak zituen: Jesus Maria Bilbao, Jean-Louis Davant, Roger Idiart, Pierre Andiazabal, Jean Hiriart-Urruti, Eneko Irigarai, Telesforo Monzon eta Jesus Solaun.

Euskara batuaren beharra agerian egon arren, hizkuntza estandarraren oinarria eta formak liskar ugari pizten zuen euskaltzaleen artean. Horregatik, eta aipatu bezala zilegitasuna lortzeaz gain eztabaida antzuak saihestu nahi zirenez, euskal gizarteko erakunde nagusien babesa lortu zen: EAJ, Enbata, ETA eta Eliza Katolikoa.

## Historia 
1963an agertu zen Baionako Euskal Idazkaritza eta berehala, haren barnean sorturiko Hizkuntza Sailak hizkera estandar baten oinarriak izan zitezkeenak biltzeari ekin zuen. Kideak astero elkartzen ziren Baionan, eta zortzi hilabetez luzatu zen lan hau.

1964ko abuztuaren 29 eta 30ean, Euskal Idazkaritzak Baionako Biltzarra antolatu zuen Piarres Lafitteren eskutik. Batzar ireki moduko deialdia egin zien Euskal Herriko idazle eta irakasleei gutunak bidaliz eta egunkarietan iragarkiak ipiniz, haien iritziak entzuteko. 40 bat lagun elkartu ziren, eta bi eguneko eztabaiden ondoren, euskara batuaren oinarritzat jo litekeen testua onartu zuten bigarren egunean. Urtebete geroago, txosten bat plazaratu zen hartutako erabakiekin.

Txostenak hiru atal zituen: ortografia, deklinabidea eta aditza. Gainera, dokumentuak amaieran *h* letraz idatzi beharreko hitzen zerrenda luzea zekarren, gehienbat Hegoaldeko euskaldunen lagungarri.

Txostena aztertzeko lau lagun izendatu zituen Euskaltzaindiak: Luis Villasante, Fernando Mendizabal, Koldo Mitxelena eta Santi Onaindia. Gehienak proposamenen alde agertu eta txostena ontzat jo zuten. Txosten hura izan zen Arantzazuko Batzarrak 1968an eman zuen txostenaren —euskara batuaren sorrera agiritzat hartzen den txostenaren— aurrekari nagusia.

## Baionako Biltzarraren erabakiak 
Txostenak, esan bezala, hiru arlotako proposamenak bildu zituen:

* Ortografian *J*, *X*, *TX* eta bustidurak nola idatzi zehaztu zen, *Y*, *CH*, *TCH* eta tileta baztertuz. *H* letrari buruzko zenbait arau ere eman ziren eta bukaeran *H*dun hitzen zerrenda bat gehitu zen. Azkenik,aditzaren aitzineko *ba-* eta *ez-* loturik edo bereiz idaztea aukeran utzi zen (*badugu / ba dugu, eztugu / ez dugu*), baina *bait-* aditzari loturik idazteko araua proposatu zen (*baikara, baitugu*).
* Deklinabide forma gehienentzat arauak proposatu ziren, bizidun zein bizigabe, arrunt zein berezi eta kontsonantez zein bokalez bukaturikoentzat.
* Aditzean, aditz laguntzailearen oinarrizko formak zehaztu ziren, NOR eta NOR-NORK sailekoen indikatibozkoena.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Baionako biltzarraren erabakien txostena