Viktor Sakharov

**Viktor Viktorovitx Sakharov** () errusiako buruzagi militar, teniente jenerala (1897), laguntzaile jenerala (1903). Errusiako Armada Inperialaren Estatu Nagusiko burua (1898-1904) eta Errusiar Inperioko Gerra Ministroa (1904-1905) izan zen. Ekintza terrorista batean hil zen.

## Biografia 
Noble hereditario baten semea, estatu kontseilaria, Klin barrutiko bake epailea eta Klin barrutiko 5. sekzioko zemstvo burua Viktor Stepanovich Sakharov (1818-1903), eta P. I. Tchaikovskyk etxe bat alokatu zion Klinen 1892ko maiatzetik 1893ko urrira.

1864an Moskuko 2. Gimnasio Militarrean eta 1866an Aleksandrovskeko 3. Eskola Militarrean graduatu zen. 1872ra arte, ofizial gazte postuetan aritu zen 123. Kozlovsky Infanteria Erregimentuan eta Grenadier Erregimentuan. 1875ean, Estatu Nagusiko Nikolaev Akademian graduatu zen.

1875etik aurrera, San Petersburgoko Barruti Militarreko egoitzan aritu zen, eta 8 hilabeteko bidaia egin zuen Alemaniara, Frantziara eta Italiara armada modernoekin ohitzeko. 1876an, kapitain izendatu zuten. 1876ko azaroan, estatu nagusiko buruarekin, Danubioko Armada aktiboaren zelaiko estatu nagusiko buruarekin, A. A. Nepokoichitsky jeneralarekin, errekrutatu zuten. 1877ko urtarrilean, Kaukasoko Kosakoen Dibisioko estatu nagusiko buru izendatu zuten.

1877-1878ko Errusia-Turkia Gerran parte hartu zuen, aurreko karguan sartuz. 1877ko ekainean, I. V. Gurko jeneralaren Zalditeria Aurreratuaren Destakamenduaren egoitzara bidali zuten, eta harekin batera Balkanetako mendietan zehar azkar abiatu zen Khainkoi mendatetik, eta Tarnovo, Kazanlak eta Shipka konkistatu zituen. Kanpaina honetarako, Destakamendu Aurreratuaren komandantearen gomendioz, 1877ko irailaren 10ean, Sakharov kapitaina, Estatu Nagusiko Guardia Gorputzeko egoitzan zeregin berezietarako ofizial nagusi gisa hutsik zegoena, teniente koronel izendatu zuten. Ondoren, Plevna konkistatzean parte hartu zuen, eta 1877ko abenduan 2. Grenadier Dibisioko Estatu Nagusiko buru izendatu zuten, eta harekin neguko kanpaina bat egin zuen Balkanetan zehar.

Gerra ostean, hainbat hilabetez egon zen Bulgarian, Danubioko Armadaren egoitzan zeregin berezietarako ofizial gisa, 1878ko maiatzetik armadaren egoitzako instrukzio saileko buruaren laguntzaile nagusi gisa, eta 1878ko abuztutik Guardia Gorputzeko egoitzan zeregin berezietarako ofizial nagusi gisa. Hala ere, ez zuen inoiz bere kargu berria hartu, komandante nagusiaren aginduz aurreko kargua betetzera utzi baitzuten egoitza desegin zuten arte. 

1879ko ekainean bakarrik, Sakharov, lehenago San Petersburgora itzuli zena, Guardia Gorputzeko eta San Petersburgoko Barruti Militarreko komandantearen ofizial berezi kargua hartu zuen. 1880ko abuztuaren 30ean, V. V. Sakharov Estatu Nagusiko teniente koronela koronel izendatu zuten. 1884ko urtarriletik aurrera, 2. Guardia Zalditeria Dibisioko estatu nagusiko buru izan zen, eta kargu horretan berretsi zuten 1885eko otsailean. Aldi berean, Ofizialen Zalditeria Eskolan eta Estatu Nagusiko Nikolaev Akademiako ofizialen klase gehigarrian irakatsi zuen. 1890eko otsailean, Varsoviako Barruti Militarreko estatu nagusiko buruaren laguntzaile izendatu zuten. 1890eko abuztuaren 30ean, jeneral maior izendatu zuten. Geroago, Varsoviako Barruti Militarreko estatu nagusiko intendente jeneral karguak izan zituen, eta 1894ko irailaren 22tik aurrera, Odesako Barruti Militarreko estatu nagusiko buru. 1897ko abenduaren 6an, "bereizmenagatik" teniente jeneral izendatu zuten.

1898ko urtarrilaren 20an, Estatu Nagusiko Buru izendatu zuten. 1903an, jeneral laguntzaile maila eman zioten. Urte horietan, Batzorde Zientifiko Militarreko eta Tropen Mobilizaziorako Batzordeko presidentea izan zen. Bere ekimenez, erreformak egin ziren erabaki estrategikoak modu eraginkorragoan garatzeko eta hartzeko helburuarekin: 1900ean, bi departamentu garrantzitsu berri sortu ziren Estatu Nagusian: operatiboa eta estatistikoa, hurrengo urtean - "intendentzia jeneralaren unitatea" deiturikoa (Estatu Nagusiko departamentu operatiboaren prototipoa), tropa mugimenduen departamentua Komunikazio Militarren Zuzendaritza Nagusi bihurtu zen. Sakharovek "Estatu Nagusiari buruzko Erregelamendu" berri baten zirriborroa garatu zuen, eta horrek "tropak gerra egoerara ekartzeari buruzko datuak kontzentratzea, baita estatuaren prestasun militarrarekin eta tropen borroka jarduerekin lotutako gai eta gogoeta orokor guztiak garatzea", tropak antolatzea eta armadaren prestasuna hobetzeko neurriak garatzea eta beste hainbat funtzio garrantzitsu betetzea esleitzen zuen. Hala ere, gerra hasi zelako, proiektu honen onarpena atzeratu egin zen.

Gerra Ministroa, A. N. Kuropatkin Jeneral Laguntzailea, Errusia-Japonia Gerra hasi ondoren Mantxuriako Armadaren arduradun izendatu eta operazio militarren zelaira joan zenean, V. V. Sakharov Gerra Ministerioko zuzendari izendatu zuten 1904ko otsailean, eta Gerra Ministro gisa berretsi zuten 1904ko martxoaren 24an. 1905eko ekainean, V. V. Sakharovek Nikolas II.a enperadoreari ofizialki eskatu zion Gerra Ministro kargutik kentzeko eta izendapen berririk ez emateko. 1905eko uztailaren 4an, Gerra Ministro kargutik kendu zuten, Jeneral Laguntzaile kargua mantenduz. Hala ere, 1905eko urriaren amaieran, Enperadoreak aukeratutako misio batera bidali zuten Saratov eta Penza probintzietako nekazaritza-istiluen kausak ikertzeko eta amaitzeko. P. A. Stolypin gobernadorearekin batera, hainbat barrutitan ibili zen, lehenago matxinatutako herrietako bileretan hitz eginez, eta berarekin ordu askoko elkarrizketaren ondoren, nekazariek beren lurretatik lapurtutako ondasunak itzultzen zizkieten eta buruzagiak entregatzen zituzten. Ez zitzaien agindu bakar bat ere eman nekazarien aurka indarra erabiltzeko, nahiz eta zurrumurruak zabaldu ziren prentsa iraultzailean jeneralak "probintzia osoa odoletan ito" zuela eta nekazarien zigor masiboak emateko agindua ematen ari zela.

1905eko azaroaren 22an, Saratoven, gobernadorearen etxean, Sakharov jenerala A. A. Bitsenko sozialista iraultzaileak tirokatu zuen bisitariak hartzen ari zela. Prestatutako eskaera bat eman zion, eta jeneralak irakurtzen hasi zenean, 4 tiro egin zizkion berarekin zeraman errebolberrarekin. Sakharov minutu batzuk geroago hil zen, terrorista bere laguntzaileak bertan atxilotu zuen (heriotza zigorra ezarri zioten, biziarteko espetxe zigorra aldatu zioten, Otsaileko Iraultzaren ondoren askatu zuten, SESBn erreprimitu eta 1938an exekutatu zuten). Stolypin gobernadorea ondoko geletako batean zegoen hilketa gertatu zenean. Jeneralaren gorpua San Petersburgora eraman zuten, eta han Voskresensky Novodevichy komentuko hilerrian lurperatu zuten (San Petersburgoko Novodevichy hilerria).

Estatu Nagusiko Nikolaev Akademiako (1899) eta Nikolaev Ingeniaritza Akademiako (1904) ohorezko kidea izan zen.

## Kargu politikoak 
## Kanpo estekak