Carme Aymerich i Barbany

**Carme Aymerich** **i Barbany** (Bartzelona, Katalunia,  1915 – ib., 2001eko otsailaren 5a) kataluniar maistra eta pedagogoa izan zen.

## Bizialdia 
Gurasoan Josep Aymerich Baron medikua (Caldes d'Estrac 1874- Bartzelona 1952) eta Francesca P. Barbany Sendra, 1925ean hil zena, izan ziren. Kataluniako berrikuntza pedagogikoaren erakunde esanguratsuenetako batzuetako kidea izan zen, oso gaztetan. Alexandre Galik Collek zuzentzen zuten Mutua Escolar Blanquerna eskolan izan zen, hogeiko hamarkadan. Era berean, Carme Aymerichek Kataluniako Generalitateko Eskola Normalean egin zituen ikasketak. Ikastetxe hartan zeuden irakasle bikainen artetik, Aymerichek Artur Martorell eta literaturgintzan sakontzeko zuen sentiberatasuna nabarmentzen zituen. Zentro hark Aymerichen ibilbidean eragin handia izan zuen, eta bere bizitzako azken urteetan eta hil arte, Generalitateko Normaleko Ikasle Ohien Elkartean parte hartu zuen aktiboki. Laster, Carme Aymerich hezkuntza-premia bereziak zituzten ikasleen hezkuntzaz interesatu zen. Kataluniako hezkuntza eta psikologiako beste pertsona garrantzitsu batekin harremanetan jarri zen, Jeroni de Moragas doktorearekin, zeinak zentro propio bat zuzentzen baitzuen gerraosteko urteetan, non lanean jarraitzen baitzen errepublikaren garaian Kataluniako eskoletan hedatuz joan ziren metodoekin, hala nola Decroly eta Montessori metodoekin.
* *Per un llenguatge expressiu del nen* (Haurraren hizkuntza adierazkor baten alde) (1983)
* *Signes de la comunicació: gest, verb i grafia* (Komunikazioaren keinuak: keinu, hitza eta grafia) (1985)
* ''L'expressió de la informació: oral, escrita i no verbal'' (Informazioaren adierazpena: ahozkoa, idatzizkoa eta ez-ahozkoa) (1996)

## Sariak eta aintzatespenak 
* 1969an, “Antoni Balmanya” saria “La expresión, medio de desarrollo” lanarekin.

* 1991. urtean, Kataluniako Generalitateak  
* 1992an Bartzelonako Udaleko Ehun aretoan omendu zuten.

## Erreferentziak 
## Bibliografia osagarria 
* Azevedo, A., “Carme Aymerich, hezkuntzan adierazpenaren eta komunikazioaren maistra aitzindaria.” Barcelona Educación, 18. zk., 2001eko maiatza. 16-17 orrialdeak.
* Farreny, M. T., Ferrer, V. (1999). “Para una genealogía femenina: Carme Aymerich”, Heras, P.; Vilanou, C. (al cuidado), Pedagogía con voz de mujeres. Bartzelona: UBko Pedagogia Fakultatea.
* Farreny y Terrado, M. T (2000). Carme Aymerich eta adierazpenaren pedagogia: bizitza, ekintza eta pentsamendua. Doktore-tesia, Bartzelonako Unibertsitatea. Didaktika eta Hezkuntza Antolakuntza Saila, (Doktorego programa: Garapen profesionala eta berrikuntza instituzionala, 1993-1995 biurtekoa).
* Farreny, M. T. (2001). Carme Aymerichen kono adierazpenaren pedagogia. Ciudad Real: Ñaque.
* Farreny y Terrado, M. T. (2002). Carme Aymerich: adierazpenaren pedagogia, bizitzaren pedagogia. Bartzelona: Portico.
* Farreny y Terrado, M. T. (2005). “Bizitza bete eta sortzaile baterako hezteko arte zaila” barruan: A.A.V. KAPITULUA: 30 Maistren erretratuak. Bigarren Errepublikatik gaur egunera arte. Bartzelona: Cuadernos de Pedagogía. Zisspraxia.
* Font:   artxibatu . [Kontsulta: 2010/02/27].
* Font:   artxibatu . [Kontsulta: 2010/02/27].

## Kanpo estekak 
* Carme Aymerich Arxivaten biografia () .
* Carme Aymerich Arxivat  . emakumeen hiztegi biografikora
* Carme Aymerich i Barbani XTEC hezkuntza web atarian
* Carme Aymerich i Barbani Catalunyako enziclopedia handian
* Carme Aymerich i Barbani Bartzelonako Udalaren web orrian aipatua