Aleksandr Stixinski

**Aleksandr Semionovitx Stixinski** (errusieraz: *Александр Семёнович Стишинский*) errusiar politikari, Estatu Kontseiluko kidea, gaurko kontseilari pribatua (1913.01.01) izan zen. Eskuin muturreko politikaria.

## Biografia 
1851eko ekainaren 30ean jaio zen Tbilisin, ofizial baten familian, eta 1858an noblezia hereditariora igo zuten.

1872an Moskuko Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean graduatu zen. 1872ko urriaren 28an sartu zen zerbitzuan, Barne Arazoetako Ministerioko gai orokorren saileko idazkari kolegiatu mailarekin, eta 1873an Estatuko Kantzileriaren Zuzenbide Sailera aldatu zen. 1878tik Estatuko Idazkariaren gaien sailean aritu zen lanean; 1882tik Estatu Kontseiluko estatu idazkariaren laguntzailea; 1887ko apirilaren 5etik aurrera estatu kontseilari izan zen. Zemstvo kontraerreformaren (1890) eta zemstvo buruzagien Erregelamenduaren (1889) sarreraren aldeko aktiboa izan zen. 1893-1896 bitartean Barne Arazoetako Ministerioko Zemstvo Departamentuko zuzendaria izan zen. 1896tik aurrera - Estatu Idazkariordea. 1897-1902 bitartean - gaien zuzendaria eta Nobleziaren Gaietarako Konferentzia Bereziko kidea. 1898ko urtarrilaren 1etik aurrera Kontseilari Pribatu kargua izan zuen.

1899an, D. S. Sipiaginen gonbidapenez, Barne Arazoetako Ministeriora itzuli zen ministroorde gisa, Nekazarien Departamentuko buru izendatuz. 1904an, P. D. Sviatopolk-Mirski liberala iritsi zenean, ministerioa utzi zuen eta urte berean Estatu Kontseiluko kide izendatu zuten; 1905etik Zuzenbide Sailean egon zen. 1905eko ekainean presidente izendatu zuten. Japoniako Gerran Hildako Pertsonen Haurrak Zaintzeko Aleksandrovski Batzorde Nagusiko kidea izan zen.

I. L. Goremykinen bulegoan, 1906ko maiatzaren 8tik uztailaren 21era, Lurren Antolamendu eta Nekazaritzako zuzendari nagusi kargua izan zuen.

Barne Arazoetako Ministerioko nekazarien legeak berrikusteko Erredakzio Batzordeko presidentea izan zen, nekazaritza industriaren beharrei buruzko Konferentzia Bereziko kidea; komunitatea mantenduz baserri eta *otrubnoye* lurzoruaren erabilerarako pixkanaka trantsizioari buruzko xedapenen egileetako bat, non kide gehienek horren alde bozkatu zuten (1906tik aurrera Stolypin nekazaritza erreformaren garaian ezarria). Stixinskiren gidaritzapean prestatutako materialetan oinarrituta, landa-biztanleen eta burges txikiko nekazari borondatezko birkokapenari buruzko Aldi Baterako Arauak (1904) onartu ziren, Europako Errusiatik Siberiara eta Ekialde Urrunera zetozen kolonoentzako birkokapen aukerak eta onurak nabarmen zabalduz.

Lehen Estatuko Duman, nekazaritza-erreformaren aurkari sutsua eta lur-sistema indarrean zegoenaren defendatzailea izan zen. P. A. Stolypin Ministroen Kontseiluko presidente izendatu zutenean, Stolypinen eskaera irmoaren ondorioz, zuzendari nagusi kargutik kendu zuten.

1905-1906an, Nikolas II.a enperadorearen gidaritzapean bilera berezietan parte hartu zuen, non "*Bulygin Duma*", Estatuko Dumaren eraldaketari eta Estatu Kontseiluari buruzko lege-proiektuak eztabaidatu ziren.

1906an eraberritutako Estatu Kontseiluan, bertan zeuden kideen artean zegoen, eta eskuin muturreko taldeko kide zen. "Eskuineko Pertsonaien Elkarrekiko Kontzientzia eta Ekintza Bateratuen Bulegoko" kidea izan zen, eta A. A. Shirinsky-Shikhmatov printzea zen presidentea. Errusiako Asanbladako kidea, Errusiako Aldiriko Elkarteko presidentea (1908-1917).

1913ko urtarrilaren 1ean kontseilari pribatu izendatu zuten. 1916an senatari izendatu zuten eta Alemaniaren Nagusitasunaren Aurkako Borrokarako Batzorde Bereziko presidente ere bihurtu zen.

Otsaileko Iraultzan, 1917ko martxoaren 14ean atxilotu eta San Petri eta San Pauloren gotorlekuan espetxeratu zuten, ekainean askatuz. 1917ko abenduan Poltavara joan zen, gero Kubanera, non Estatuko Kontrol Bulegoan kargu txiki bat izan zuen A. I. Denikin eta P. N. Wrangelen gobernuetan. 1920an alabarekin Konstantinoplara ebakuatu zuen, eta han kontrol ordezkaria izan zen Wrangel jeneralaren armadaren ondasunak Frantziara transferitzeko frantziar-errusiar batzordean. Batzordearen lana amaitu ondoren, biziraupenerako baliabiderik gabe geratu zen, Elena alabaren diru-sarrera eskasekin behar handian biziz.

1922ko urtarrilaren 11n hil zen pneumoniak jota. Konstantinoplan lurperatu zuten.

## Kargu politikoa 
## Kanpo estekak