Serbiako historia

**Serbiako historia** Vlastimirovic Etxeak IX. mendean sortu zuen lehen serbiar estatuarekin, Rascia-rekin, hasi zela esan daiteke; Nemanjić Etxearen pean, Erresumaren eta Serbiar Inperioaren barnean garatu zen. Garai modernoetan, Serbia printzerri autonomoa izan da (1817-1878), printzerri eta erresuma independentea (1878-1918), serbiar, kroaziarren eta esloveniarren erresumaren parte (1918-1941) (1929an Jugoslaviako erresuma berrizendatua), naziek okupatutako estatu panpina (1941-1944), Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialistako errepublika sozialista (1945-1992), Jugoslaviako Errepublika Federaleko errepublika (1992-2003) eta Estatu Batasuneko Serbia eta Montenegroko errepublika (2003-2006) Serbiako Errepublika gisa bere independentzia aldarrikatu baino lehen, 2006ko ekainaren 5ean.

## Historiaurrea
### Serbia serbiarren immigrazioaren aurretik
[thumb|Danubio eskualdeko Skordisko zelten egoera tribala, Singidunum-en (gaur egungo Belgraden), [K.a. III. mendea|K.a. III.- I. mendea ]]
Gaur egungo Serbiako lurraldean, historiaurreko hainbat kultura esanguratsuren aztarnak aurkitu ziren: Lepen Vir, Startxevo, Vintxa, Vatina, Bosut kulturak, eta abar.

Idatzizko historiaren hasieran, jatorri illiriar, traziar-daziar eta zeltiar hainbat herri indoeuropar bizi ziren gaur egungo Serbiako lurraldean. Eremu horretan aipatzen diren lehen estatuak K.a. III. mendetik I. mendeko garaian sortu ziren. Skordistsi zeltak, garai hartan, Danubioa gobernatzen zuten, eta zentro politikoa Singidunum (gaur egungo Belgrad) zen, baita gaur egungo Serbiako hegoaldeak, Kosovo eta Metokhia (Косово и Метохија). Hala ere, XI. mendearen lehen erdian, Zeta Vojislavljevic familiaren igoera etorri zen. Azkenik, XII. mendearen erdialdera, Rascia nagusitu zen berriro, Nemanjic dinastiarekin, eta horrek Serbiako Erresuma hiru mende baino gehiago iraun zuen urrezko aro batera eraman zuen. Ordena feudala praktikatzen ez zuen estatu bakanetako bat izanik, Nemanjic-ek erresumaren ospe politiko, ekonomiko eta kultural handia lortu zuen Europan, eta Balkanetako estatu indartsu bat sortu zuen, Stefan Dusan enperadorearen erregealdian bere apogeoa lortu zuena XIV. mendearen erdialdera, azkenik turkiar otomandarren mendean erori baino lehen (Zeta, azken gotorleku gisa, azkenean 1499an eroriko zena).

XIV. mendearen hasieran, serbiarrak hiru erreinu independentetan bizi ziren: Doclea, Rascia eta Sirmia.

### Nemanjik dinastia 
#### Esteban Nemanja (1166-1196)
Tronua bereganatzeko bere anaiekin borrokatu ondoren, Esteban Nemanjak boterea hartu zuen 1166an, eta, Rascia eskualdean, estatua berritzen hasi zen. Batzuetan Bizantzioren babesarekin eta beste batzuetan haren aurka, Esteban Nemanjak, *veliki zupan* delakoak (hitzez hitz familiaburu, printzearen baliokide), ekialdean eta hegoaldean lurraldeak konkistatuz zabaldu zuen bere estatua, itsasertza eta Zeta eskualdea anexionatuz. Bere gobernu-zereginekin batera, *veliki zupan*ak monasterioak eraikitzeko ahaleginak egin zituen, hala nola Djurdjevi Stupovi eta Studenikakoa Rascia eskualdean, eta Hilandarrekoa Athos mendian.

#### Esteban I Nemanjic (1192-1217)
Esteban Nemanjaren oinordekoa bere bigarren seme Esteban I.a Nemanjik izan zen, eta Zeta eskualdeko gobernua Vukan bere seme zaharrenari eman zion. Esteban Nemanjaren seme gazteena, Rastko, fraide egin zen, eta *Sava* izena hartu zuen erlijioa bere jendearen artean zabaltzeko ahalegin guztiak eginez. Kuriak, Balkanetan, bere eragina hedatzeko anbizioak zituenez, Estebanek zirkunstantzia egoki horiek erabili zituen bere koroa Aita Santuarengandik lortzeko, eta, horrela, Serbiako lehen errege bihurtu zen. Bizantzion, bere anaia *Sava*k posizio autozefaloa ziurtatzea lortu zuen Serbiako Elizarentzako, eta lehen artzapezpiku ortodoxo serbiarra bihurtu zen. Horrela, serbiarrek independentzia modu biak bereganatu zituzten: denborakoa eta erlijiosoa.

#### Esteban Dragutin
Gobernadore serbiarren hurrengo belaunaldiak (Esteban I.a Nemanjiken semeak: Esteban Radoslav (1227-1233), Esteban Vladislav I.a —1242an, mongolek Bulgaria eta Serbia inbaditu zituzten— eta Esteban I.a Uros (1243-1276) estatuaren egitura gelditu egin zuen. Hiru erregeek inguruko estaturen baten (Bizantzio, Bulgaria edo Hungaria) menpekotasun handiagoa edo txikiagoa izan zuten.

Hungariarrekin egindako loturetan, paper erabakigarria izan zuen Esteban Uros I.a bere semeak, Esteban Dragutinek, kargutik kendu eta ordezteak, zeinaren emaztea Hungariako printzesa baitzen. Geroago, Dragutinek, 1282an bere anaia gazteenaren alde, Esteban Uros II.a Milutin, abdikatu zuenean, Hungariako errege Ladislao IV.ak, Bosniako ipar-ekialdean, Maakva eskualdean eta Belgrad hirian kokatutako lurrak eman zizkion, hark Serbiako ipar-ekialdean lurrak konkistatu eta eranstea lortzen zuen bitartean; horrela, lurralde horietako batzuk, lehen aldiz, serbiar estatuaren zati izatera pasa ziren, naiz erresuma independente bezala izan. Estatu berria Sremeko Erresuma izendatu zuten. Garai hartan, Srem izena bi lurralderentzako izendapena zen: Srem Garaia (gaur egungo Srem) eta Behe Srem (gaur egungo Makva). Esteban Dragutinen gobernupeko erresuma Behe Srem zen, baina iturri historiko batzuek diote Dragutinek Srem Garaia eta Eslavonia ere gobernatu zituela. 1316an hil ondoren, Sremeko Erresuma berriaren gobernua bere seme Vladislav II.ak hartu zuen, 1325 arte gobernatu zuena.

#### Esteban Milutin
Dragutinen anaiarik gazteenaren agintepean, Esteban Uros II.a Milutin erregearen agintepean, Serbia egonkortu egin zen, noizean behin hiru fronte ezberdinetan borrokatu behar izan zuen arren. Milutinek Erdi Aroko espediente diplomatiko bat erabili zuen: ezkontza dinastikoak. Bost aldiz ezkondu zen Hungariako, Bulgariako eta Bizantzioko printzesekin. Eliza egile bezala ere ezaguna da, eta horietako batzuk Erdi Aroko arkitektura serbiarraren adibiderik distiratsuenak dira: Kosovoko Gratxanitsako monasterioa, Athos mendiko Hilandar monasterioko katedrala, Jerusalemgo Goiaingeru santuaren eliza, etab. Bere dotazioen ondorioz, Milutin erregea santu izendatu zuten bere bizitza zurrunbilotsua izan arren. Esteban semea izan zuen oinordeko tronuan.

#### Esteban Uros III.a
Esteban Uros III.a *Debanski* deitua. Erresuma ekialderantz hedatu ondoren, Nix (Ниш) (Душанов Законик) onartu zuen, garaiko Europako estatuen artean lorpen juridiko paregabea. Enperadoreak merkataritza ibilbide berriak ireki zituen, eta estatuaren ekonomia indartu. Serbia Europako herrialderik garatuenetako bat bihurtu zen, kultura loratu batekin. Garai horretan, Erdi Aroko artelan handienetako batzuk sortu ziren, San Sava izendegia kasu. Esteban Dusan enperadoreak bere erresumaren tamaina bikoiztu zuen hegoaldean, hego-ekialdean eta ekialdean lurraldeak hartuz Bizantzioren kontura. Haren ondorengoa, bere seme Esteban Urovitx V.a izan zen, *ahul* deitua, erresumaren egoerari ere aplika zekiokeen terminoa, bere agintepean anarkia feudalean astiro lerratu baitzen. Mehatxu berri baten sorrerak markatutako garaia da: sultanerri turkiar otomandarra, Asiatik Europara hedatu zena eta lehenik Bizantzio konkistatuz Balkanetako estatuak mailaz maila inbaditu zituena.

## Turkiaren inbasioa 
Bi serbiar baroi boteretsu, Uglješa eta Vukašin Mrnjavčevič anaiek, armada handi bat bildu zuten turkiarrak uxatzeko. 1371. urtean, turkiar lurraldean sartu ziren etsaia erasotzeko, baina, beren buruarengan, konfiantza handiegia zuten: Maritza ibaiaren ondoan jarri zituzten kanpamenduak, egungo Turkian, eta mozkortzen hasi ziren aldez aurretik *inbasioa* ospatzen. Gauean, turkiar indarrek mozkortutako serbiar zaldunei eraso egin, eta ibaira eraman zituzten. Horietako asko itota hil ziren; beste batzuk hil, eta Serbiako armada desagerrarazi zuten.

Serbiarrek Plocnikeko guduan garaitu zituzten turkiarrak, 1386an. 1389ko Kosovoko guduan, garai hartan Serbiako eskualdeko gobernadore indartsuena zen Lazar printzeak agindutako tropek Murad I.a sultan turkiarra hil zuten, baina azkenean porrota jasan zuten, eta, kondaira sinetsezinen arabera, Vuk Brankovic- ek egindako traizioarengatik izan zen.

Kosovoko guduak Serbiaren patua zehaztu zuen, horren ostean ez baitzuen turkiarrei aurre egiteko gai zen armadarik. Egokitu gabeko garaia izan zen, Lazarren semearen, Stefan Lazarević despotaren, erregealdiak markatutakoa, garai hartako estiloko zalduna, buruzagi militarra eta poeta aldi berean. Bere oinordekoa izan zen Đurađ Branković lehengusuarekin batera (Vuk Branković-en semea), hiriburua iparraldera eraman zuen, eraiki berri zen Smederevo hiri gotortura. Turkiarrek bere konkistarekin jarraitu zuten, 1459an Serbiako lurralde osoa hartu zuten arte; Smederevo haien eskuetan erori zenean, Bosnia eta Zetako eremu batzuk serbiar lurralde aske bakar gisa gelditu ziren. 1496an Bosniako erreinua erori ondoren, Otomandar Inperioak Serbia gobernatu zuen ia lau mendez, Smederevoko Sanjakado administrazio-azpibarruti gisa ezarriz.

## Ikus, gainera 
* Serbiako Erresuma
* Jugoslavia
* Serbia eta Montenegro
* Bizantziar Inperioa
* Austriar Inperioa
* Otomandar Inperioa

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Hehn, Paul N. (1971). "Serbia, Kroazia eta Alemania 1941-1945: Gerra Zibila eta Iraultza Balkanetan". Canadian Slavonic Papers (Albertako Unibertsitatea) 13 (4): 344–373. http://scholar.google.com.au/scholar?hl=eu&q=Gebeit+des+serbien+hehn&btnG=Search&lr=lang_en&as_sdt=0%2C5&as_ylo=&as_vis=0(http://scholar.google.com.au/scholar?hl=en&q=Gebeit+des+serbien+hehn&btnG=Search&lr=lang_en&as_sdt=0%2C5&as_ylo=&as_vis=0) . 2012ko apirilaren 8an berreskuratua.
* Pavlowitch, Stevan K. (2002). Serbia: izenaren atzean dagoen historia. Londres: C. Hurst & Co. Publishers.  . http://books.google.com.au/books?id=0_3Wt46vBv8C&printsec=frontcover&dq=Serbia:+the+History+behind+the+Name&hl=eu&ei=11GBT9yvKKjXmAWos6mRCA&sa=X&oi=book_result&oi=book_result&oi=book_result&#x26;eacute;n=book_result&oi=book_result&oi=book_result=&ei=11GBT9yvKKjXmAWos6mRCA&sa=X&oi=book_result&oi=book_result&oi=book_result&oi=book_result&#x26;amp; =onepage&q=Serbia%3A%20the%20History%20behind%20the%20Name&f=false .
* Irakurketa gehiago Hoptner; J.B. Yugoslavia in Crisis, 1934-1941 ( Columbia University Press, 1963) lineako edizioa
* Mitrovic, Andrej. Serbiako Gerra Handia 1914-1918 (2007)
* Popov, Nebojsa. The Road to War in Serbia: Trauma and Catharsis (Central European University Press, 2000) 1991-95 lineako edizioan
* Ramet, Sabrina P. eta Ola Listhaug, arg. Serbia eta serbiarrak Bigarren Mundu Gerran (2011)
* Temperley, Harold W. V. Serbiako historia (1917) 359 orr

## Kanpo estekak 
* Serbiako historia 
* Kronologia. 
* Erdi Aroko serbiarren historia (bideoa serbieraz)
* Serbiako historia 
* 
* Kosovo: Azterketa historikoa: Erdi Arotik NATOren erasora Srđa Trifković-en eskutik 
* Kosovoko krisia: jatorria eta historia Carl K. Savich-en eskutik 
* Serbiar Batasunaren Kongresua Serbiar historiaren orria 
* Entziklopedia Katolikoa:Servian