Anita Conti

**Anita Conti,** **Caracotchian** jaiotzez, (Ermont, Frantzia, 1899ko maiatzaren 17a - Douarnenez, 1997ko abenduaren 25a), esploratzaile, argazkilari eta Frantziako lehen emakume ozeanografoa izan zen.

Bi mundu-gerren artean, lehen arrantza-mapak marrazten hasi zen, nabigazio-mapak bakarrik zeuden garaian. Bere jarduera zientifikoak itsas zabaleko arrantza-praktikak arintzen lagundu zuen. 1940ko hamarkadan, industria-arrantzak arrantza-baliabideetan eta itsasoko ekosistemetan izandako ondorioez kezkatzen hasi zen. Gai honetan izan zuen aktibismoak aitzindari bihurtu zuen ozeanoko biodibertsitatearen kontserbazioan. eta Alice Lebonen alaba zen. Familiarekin batera Europan zehar bidaiatu zuen. Bretainian eta Vendean maiz ontziratu zen, itsasorako zaletasuna piztu zioten arrantzaleekin.

1914an, gerraren hasieran, familia Oleron uhartean babestu zen, non Anita belaontzian nabigatzen, irakurtzen eta bere lehen argazkiak egiten aritu zen.
thumb|Oleron uhartearen hegoaldeko zatia airetik ikusita
Gerra ostean, Anita Caracotchian Parisen jarri zen bizitzen, eta arte-liburuen koadernaketan hasi zen nabarmentzen. 1927an Marcel Conti diplomatikoarekin ezkondu zen, eta arrantza-ontzietan eta irakurtzen jarraitu zuen, itsasoari buruz ikasteko: fauna eta flora, historia, etab.

Kazetari eta arrantzan espezialista gisa, hainbat kanpainatan parte hartu zuen, Bizkaiko Golkotik Ternuaraino. Garai hartan, itsas profesionalentzat arrantza-eremuetako mapak egitea zen helburua, ordura arte inoiz egin gabeko lana. Orduan, Anitak zenbait parametro finkatu zituen (uraren tenperatura, gazitasuna, etab.), bai eta horiek arrain-populazioetan duten eragina ere.

Itsas aberastasunei buruz aldizkari femeninoetan idatzitako artikuluengatik nabarmendu zen. 1934an Édouard Le Danoisek kontratatu zuen Itsas Arrantzako Bulego Zientifiko eta Teknikoan (OSTPM), "propagandaren arduradun" gisa.
thumb|Alaskako arrantza ontzia bakailao eta fletanarekin.
### Bidaietatik ateratako ondorioak 
1939an, Anita Conti Artikorako bidaia batean ontziratu zen *Viking* bakailao arrastre-ontzian, 75 paraleloaren inguruan hiru hilabeteko arrantza-irteera bat egiteko. Ozeanoen gehiegizko ustiapenari eta arrantzaren gehiegikerien ondorioei buruzko bere konklusioak oso kezkagarriak izan ziren. Ingurumen-arazoak ezagutzera ematean, itsasoa baliabide agortezina ez dela frogatu zuen.

1941ean, Bigarren Mundu Gerran, Afrikako itsasertzetara zihoan arraste-ontzi batean itsasoratu zen, arrantzan jarraitzeko eta populazioak elikatzeko. Ipar Atlantikoan ezinezkoa zen arrantza egitea, gerraren ondorioz. Bi urtez, arraste-ontzi batetik bestera, arrantzale frantsesak ikusten zituen Saharako eta Afrikako kostaldean zehar, Frantzian ezezagunak ziren arrain-espezieak arrantzatzen.

1943an, Aljerreko gobernuak Mendebaldeko Afrikako arrain baliabideei buruzko ikerketa bat eskatu zion, baita arrantza tradizionala garatzeko ikerketa bat ere. 10 urtez, Mauritanian, Senegalen, Ginean edo Boli Kostan, itsas hondoaren izaera, itsasertzak, estuarioak, arrain espezie ezberdinak eta hauen nutrizio balioak aztertu zituen, bertako populazioen proteina gabeziak arintzeko.

Frantziako erakundeek jada ez zituzten bere ekimenak babesten, eta bere enpresa propioa sortu zuen Ginean, Konakryn, beti ikertzen jarraitzeko, tokiko arrantza bultzatzeko eta herritarren dieta hobetzeko. Baina zailtasunak pilatzen ari ziren, ekaitz bortitzek bere instalazioak suntsitu zituzten, eta 1950eko hamarkadan Anita Conti Frantziara itzuli zen.

Bere ikasketekin etengabe jarraituz, are gehiago inplikatu zen desnutrizioaren aurka, baita arrantza-aberastasuna zaintzeko eta arrantza itsasoarekin bat etorriz garatzeko ere.

### Emakume aitzindaria 
thumb|ezkerrera|Akuikultura.
1960ko hamarkadan, Anita Conti aitzindaria izan zen akuikulturan, populazioak kontsumitzeko eta itsas ingurunea birpopulatzeko arrainak haztea proposatu baitzuen. Adriatikoko kostaldean, arrainak kaiola urperatuetan hazten zituen, eta Ipar Itsasoan, akuikultura-haztegiak ezarri zituen.

1971n, ''L 'Océan, les bêtes et l' homme* argitaratu zuen, eta bere ikerketaren balantzea egin zuen, giza jarduerak ozeanoan dituen ondorioetan oinarrituta.

## Arte-koadernaketa erakusketak 
* 1931: Exposition coloniale.
* 1932, 1933, 1935: Salon d’automne à Paris.

## Filmografia 
* *Racleurs d'océans'', d'Anita Conti (Cinémathèque de Bretagne, 1953, 20 min).
* *Anita Conti, la dame de la mer*, de Jean-Paul Lussault (France 3 Normandie, 1992, 33 min).
* *Anita Conti, femme océan*, de Babeth Si Ramdam (Cap sur Anita Conti, 1995, 26 min).
* ''Anita Conti et les Racleurs d'océans*, de Gérard Vincent (Ifremer, 1995, 11 min).
* *Anita Conti, une vie embarquée'', de Marc Gourden (France 3 Normandie, 2010, 52 min)

Anita Contik zuzendutako filmak, batez ere Racleurs d 'Océans, Bretainiako Filmotekan daude.

## Aintzatespenak 
thumb|Estran Cité de la mer, Dieppe.
* Bere seme Laurent Girault-Contik zuri-beltzeko 45.000 argazkiko bilduma bat utzi zien Fécamp eta Douarnenez portuei eta Lorienteko komunari 2004an. «Cap sur Anita Conti» elkartea arduratu da argazki horien 28.000 digitalizatzeaz eta erakusketak antolatzeaz 2014ko maiatzaren 14ra arte, egun horretan desegin baitziren.
* *Estran Cité de la mer-*en amabitxia da, itsasoari eta arrantzari eskainitako museoa, Dieppen kokatua eta 1993an inauguratua.
* Plouescat, Plouzané, Saint-Avé eta Gâvreseko lehen hezkuntzako eskola publikoak, La Ferrière-ko (Vendée) eskola publikoko taldea, Lorient-eko Kerolay auzoko ikastetxea, Saint-Nazaire eta Bully-les-Mines (Pas-de-Calais) ikastetxeak, Fécampeko itsas lizeo profesionala eta Bruz-eko institutu orokor eta teknologikoak “Anita-Conti" izena daramate.
* Maine-et-Loireko Beaucouzéko mediatekak bere izena darama.
* Loire-Atlantiqueko La Turballeko mediatekak bere izena darama.
* Plaza batek bere izena darama Ermont-en, Oise Haranan, bere jaioterrian. Hainbat kalek daramate bere izena: Sables-d'Olonnen (Vendee), Château-d'Olonneko Boucaniers kale zaharrak, La Rochelleko beste kale batzuk, La Roche-sur-Yonen, Nantesen, Rennesen, Vannesen, Haillan etab., baita Saint-Maloko etorbide batek ere.
* Bordeleko Itsas Portu Handian martxan den draga xurgatzailea *Anita Conti* izenarekin bataiatua izan zen 2014an Gironan.
* 2019ko maiatzaren 17an, bere jaiotzaren 120. urteurrena ospatzeko, Googlek *Doodle* bat eskaini zion (Frantziako lurraldean ikusgai).
* 2022an, SGDF itsas eskaut talde bat sortu zen Rennesen "Anita Conti 4th Rennes" izenarekin.
* Tolosan, Empalot auzoa Ramier uhartearekin lotzen duen pasabideari Anita-Conti pasabide izena jarri zioten.
* 2022ko abuztuaren 6an, Saint-Pierre-et-Miquelongo Zerbitzu Filatelikoak zigilu bat igorri zuen Anita Contiren omenez.

## Bibliografia 
* *La dame de la mer - Anita Conti* *(1899-1997), photographe*, ed. Noire aldizkaria, "Cap sur Anita Conti" elkartearekin elkarlanean, 1998 (ISBN 2-909571-35-1)
* Catherine Reverzy, *Anita conti*: 20 *000 Lieues sur les mers*, Odile Jacob, 2006 (ISBN 2-7381-1742-2)

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* L´actualité Poitou-Charente-ren artikulua
* Anita Conti Bretainiako Filmotekaren webgunean.
* Une vie- Une oeuvre, sur France Culture 2018ko abenduaren 29an Anita Contiri eskainitako saioa.
* Google Doodle Anita Contiren jaiotzaren 120. urteurrenean
* Lyceé Anita Conti