Pteroplatytrygon violacea

***Pteroplatytrygon violacea*** ur gaziko arrain kartilaginosoa da, Dasyatidae familiakoa.

Espezie pelagikoa eta migratzailea da, ur epelak jarraitzen dituena. 1910. urtean Henry Weed Fowler zoologo estatubatuarrak *Pteroplatytrygon* azpigeneroa sortyu zuen, grezieraz *pteron* ("hegatsa"), *platus* ("zabala") eta *trygon* ("arraia") esan nahi du. Ondorengo zientzilariek azpigenero hori genero bihurtu zuten.

## Deskribapena 
*Pteroplatytrygon violacea* arraiak 130 cm-ko tamaina hartu ohi du luzeran eta 59 cm zabaleran. 1995 eta 2000 artean toki itxian egindako esperimentu batean lortu ziren inoiz ikusitako ale handienak. Ar batek 68 cm-ko zabalera eta 12 kilogramotako pisua hartu zuen eta eme batek 94 cm-ko zabalera eta 49 kilogramotako pisua.

Kolore more iluna edo urdin-berde iluna du gainaldean eta zerbait apalagoa sabelaldean. Harrapatu eta eskuekin manipulatzen denean muki beltz bat jariatzen du eta gorputza estaltzen dio. Goiko barailan 25-34 hortz lerro daude eta azpikoan 25-31 lerro. Hortz bakoitzak punta bakarra du, arrek luzeagoa eta zorrotzagoa emeek baino.

Zartailu itxurako buztanak gorputzeko diskoaren luzera bikoitza du. Oinarrian lodia da eta ondoren fintzen doa. Lehenengo heren edo erdian zerra itxurako arantzak ditu.

Arraia gazteek gainazal oso leuna dute. Adinarekin arantza txikiak agertzen dira bizkarraren erdialdean eta ondoren arantza lerroak begien ingurutik buztaneraino, erdialdeko lerroan. 

## Banaketa 
Ozeano guztietan ageri da, ur tropikal eta azpitropikaletan. Gure inguruan Britainiar uharteen hegoaldetik Mauritania eta Senegal alderako kostalde guztia hartzen du, Azoreak, Madeira eta Kanariak eta Cabo Verde uhartedia barne. Mediterraneo guztian ere hedaturik dago, Itsaso Beltzean barne.

Arrain itsastarra eta pelagikoa da 381 metro arteko sakoneran bizi daitekeena. Normalean 100 metro arteko sakoneran aurkitzen da.
## Biologia 
### Portaera 
250px|thumb|*Pteroplatytrygon violacea* arraia.
Arraia pelagikoa da eta hegatsak gora eta bera mugitzen ditu, hegan arituko balitz bezala, tramanak egiten duen antzera. Itsaso hondoan dabiltzan arraiek hegatsetan uhinak sortuz mugitzen dira. *Pteroplatytrygon violacea* arraiak distantzia luzeak egin ditzake horrela eta maniobratzeko gaitasun handiagoa ere lortzen du. Atzerantz igeri egiteko gaitasuna ere badu. Gainerako arraiekin konparatuta Lorenzini anpoila elektroerrezeptibo gutxiago ditu eta ikusmenean oinarritzen du elikagaiaren bilaketa.

Arren eta emeen taldeak osatzen ditu. Arrak ur sakonagoetan ibiltzen dira emeak baino. Gorputzean duen kolore ilunak kamuflatzeko balio dio eta bestelako babes mekanismorik ere badu, esate baterako buztanean duen arantzak pozoi indartsua sartzen dio erasotzaileari.

### Elikadura 
Harrapari aktiboa da. Hegatsekin harraparia inguratzen du eta ahora eramaten du. Ahoan dituen hortz zorrotzek harrapakin irristakorrak zulatzeko balio diete. Denetarik jaten du; krustazeoak (anfipodoak, krilla, karramarroen larbak...), moluskuak (txipiroiak, olagarroak...) eta hezurdun arrainak (sardinzarrak, berdelak, itsas zaldiak...), ktenoforoak, marmokak eta itsas zizareak. *Pteroplatytrygon violacea* gazteek haien pisuaren %6-7a kontsumitzen dute eguneko, helduek %1a soilik*.

Emeek urtebetez izan dezakete gordeta arraren esperma, horrela baldintza egokiak direnean soilik ernaldu ditzake obuluak**.*

Gizakiak ez du arrantzatzen, ez baitu haragi preziaturik. Jitoan dabiltzan sareetan ordea harrapatuta gelditu daiteke.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak