Martina Bescós García

**Martina Bescós García** (Zaragoza, 1912-2008ko apirilaren 9a - 2008ko apirilaren 16a) Espainiako lehen kardiologoa izan zen eta Kardiologiaren arloan aitzindari aparta. Espainiako Kardiologia Elkartearen sortzaileetako bat, eta Aragoiko Kardiologia Elkarteko ohorezko kide izendatu zuten 1985ean.

## Biografia 
Zaragozako hiriburuko mediku baten alaba, 1926an batxilergoa amaitu zuen. 1910eko martxoaren 8ko dekretuari esker eskuratu ahal izan zuen goi-mailako hezkuntza, dekretu horrek ahalbidetu baitzuen emakumeak unibertsitatera sartzea. Medikuntzan lizentziatu zen 1933an eta doktoretza 1934an, Bikain eta Sari Berezi kalifikazioarekin. 

Bere prestakuntza naturarekiko gustuarekin uztartu zuen eta 1929an Zaragozako Scouts Giden sorreran parte hartu zuen.

Medikuntza Fakultatean, beste bost emakumerekin partekatu zuen pupitrea. Ikasle bikaina zenez, hainbat ikasgaitako praktiketako buru izatera iritsi zen. Karrerako azken ikasturteetan espezializazio zabalari ekin zion eta hainbat ikastaro egin zituen udetan Valdecillako (Santander) Osasun Etxean, graduatuondokoentzako institutu batean, eta, Londresen eta Toursen ingelesa eta frantsesa hobetzeko egin zituen egonaldiak aprobetxatuz, ospitale klinikoak bisitatu zituen. 1933an, Ikasketak Zabaltzeko Batzordearen beka bat lortu zuen, eta, horri esker, Vienako Unibertsitateko Kaiserin Elisabeth Spitalen urtebetez lan egin ahal izan zuen Wilhelm  Falta irakaslearekin, "Sekrezioek organismoak agente infekziosoen aurka duen erresistentzian duten eraginari" buruz. Zientzialari horrek, halaber, "Galaktosa dosi handiak egoera normal eta patologikoetan ematea" doktore-tesia zuzendu zuen, Unibertsitate Zentralean 1934ko ekainean irakurria. Doktore zela, Itsas Armadako Mediku eta Osasun Ikuskatzaile Probintzialaren oposizioak gainditu ondoren, beste beka bat eskatu zuen Schönheimer eta Sperry irakasleekin lan egiteko Columbia Unibertsitateko Kimika Biologikoko Departamentuan (New York 66), baina Espainiako gerra zibilak eragotzi egin zuen joan-etorri hori. 

Zaragozako Unibertsitateko Patologia Medikoko katedran trebatu zen Royo Villanova doktorearekin, Valdecillako Ospitalean Lamelas doktorearekin eta Madrilgo  San Carlos Ospitalean Jiménez Díaz doktorearekin. Ospitale horretan Patologiako kontsultetako buru izendatu zuten, eta lan horrekin batera Ikerketa Medikoen Institutuan egin zuen ikerketa, 1937ra arte.

Zaragozara itzulita, liskar zibila zela eta, hainbat klinikatan lan egin zuen, besteak beste, Lorenzo López Buera doktorearenean, birika eta bihotzean espezialista, eta harekin ezkondu zen. Ondoren, unibertsitate horretako Ospitale Klinikoan sartu zen, eta bertan egin zituen ikerketa- eta irakaskuntza-lanak, 1982an erretiroa hartu zuen arte. Lehenik, Patologia Orokorreko katedran aritu zen, eta, 1968tik, Kardiologiako klase praktikoetako irakasle laguntzaile eta Arritmien eta Elektrofisiologiaren Ataleko buru izan zen. Lanbide-zereginez gain, familia-lanak, sei seme-alabaren ama, alargun goiztiarra, eta Afrika Erdialdeko ospitale urrunetako behartsuenekiko gizarte-konpromisoa. Ospitale Klinikoan egin zituen ikerketa- eta irakaskuntza-lanak, 1982an erretiroa hartu zuen arte, Arritmien eta Elektrofisiologiaren Ataleko buru eta Kardiologiako klase praktikoetako irakasle laguntzaile gisa.

## Erreferentziak