Delfo Cabrera

**Delfo Cabrera** (Armstrong, 1919ko apirilaren 2a - Buenos Aires, 1981eko abuztuaren 2a) distantzia luzeko lasterketetan espezializatutako argentinar atleta bat izan zen.  Bere lorpenik handiena maratoian izan zen, Londreswen egin ziren 1948ko Udako Olinpiar Jokoetan urrezko domina irabaziz. Lau urte geroago, Argentinako ordezkaritzaren banderaduna izan zen Helsinkiko 1952ko Udako Olinpiar Jokoen irekiera ekitaldian. Panamerikar txapelduna ere izan zen, 1951n Buenos Airesen egin ziren Panamerikar Jokoetan urrezko domina irabaziz.

## Biografia 
Claro Cabrera eta Juana Gómezek zituzten sei seme-alabetatik laugarrena zen. Familia xume batetik etorrita, nerabezaroan hasi zuen bere kirol ibilbidea, anaia batekin lanetik etxera korrika joanez. Oso gaztetatik, askotan etxeko lan astunak egiten zituen familiari laguntzeko. Horrela gogortu zuen bere gorputza eta garatu zuen gizon altruista baten espiritua.

Delfok futbolean jokatu zuen gaztetan, baina atletismora joatea erabaki zuen Juan Carlos Zabalak 1932ko Udako Olinpiar Jokoetan lortutako garaipenaren ondoren. 1938an Buenos Airesera joan zen bizitzera eta San Lorenzo de Almagron entrenatzen hasi zen Francisco Muraren agindupean. Urte berean, lehen txapelketa nazionala irabazi zuen (5000 metroetan). Urteetan zehar beste 9 titulu irabazi zituen, baina horietako bat ere ez maratoian.

Zerbitzu militarra egin zuen bitartean, bere pelotonean nabarmendu zen beti lehenengoa izateagatik "martxa lasterketa" ospetsura iristen. Amaitu ondoren, Buenos Airesera joan zen, eta han finkatu eta familia bat sortu zuen Rosa Lentorekin, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen: Hilda, María Eva (Eva Perónen alabaordea) eta Delfo. Kirolak sustatzeko peronismoak emandako laguntzagatik (1949an peronista domina ere jaso zuen), debekatu egin zioten, beste ehunka kirolarirekin batera, edozein kirol ekitalditan parte hartzea, bai herrialdean zein herrialdetik kanpo, Pedro Eugenio Arambururen diktadura garaian.

Polizia Federaleko suhiltzailea izan zen. Sari gisa, Sarandi-n etxe bat jaso zuen, Nazioaren Lehendakaritzak emana. Helduaroan, gorputz hezkuntza ikasi zuen.

### Urrezko domina 1948ko Olinpiar Jokoetan 
thumb|Delfo Cabrera 1948an.
Delfok Eusebio Guiñez eta Armando Sensinirekin batera bidaiatu zuen, eta hirurak abuztuaren 7an, 15:30ean, maratoia hasiko zuten. Lasterketaren hasieran, korear lehiakideak markatu zuen erritmoa, baina Étienne Gailly belgikarrak laster hartu zuen aurrea ia lasterketa osorako. Argentinar lehiakideen estrategia azken esprinterako energia gordetzea izan zen. Cabrerak pixkanaka liderrarekiko aldea murriztu zuen Wembley estadio mitikoaren sarrerara arte, Delfo bigarren postuan sartu zela. Liderra fisikoki nekatuta zirudien bero itogarriak eraginda, eta Cabrerak, amaiera indartsu batekin, aurreratzea lortu zuen eta lehen postuan helmuga zeharkatzen ikusi zuen jendetzak txalo artean. 

#### Azken sailkapena 
# **Delfo Cabrera** ( Argentina) 2:34:51
# Thom Richards (Britainia Handia) 2:35:07
# Étienne Gailly (Belgika) 2:35:33
# Johannes Coleman (Hegoafrika) 2:36:06
# **Eusebio Guiñez** ( Argentina) 2:36:36
# Sidney Luyt (Hegoafrika) 2:38:11
# Gustav Ostling (Suedia) 2:38:40
# John Systad (Norvegia) 2:38:41
# **Armando Sensini** ( Argentina) 2:39:30
# Henning Larsen (Danimarka) 2:41:22

Beste inongo herrialdek ez zuen lortu Olinpiar Jokoetako maratoi bateko 10 onenen artean 3 korrikalari jartzea 2008ko Pekingo Olinpiar Jokoetara arte, non Etiopiak bere hiru korrikalariak 7 onenen artean jartzea lortu zuen.

### Heriotza 
Delfo 1981eko abuztuaren 2an hil zen, 5. Errepide Nazionaleko 187. kilometroan trafiko istripu bat izan ondoren, Alberti herritik gertu, Lincoln hirian (Buenos Aires probintzia) omenalditik itzultzen ari zela. 62 urte zituen. Avellanedako hilerrian lurperatuta dago.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak