Massimo Carlotto

**Massimo Carlotto** (Padua, 1956ko uztailaren 22a) italiar idazle bat da; nobela beltzen egilerik ospetsuenetako bat da gaur egun, hizkuntza askotara itzulia, bai eta antzerkigile eta gidoilaria ere.

Lotta Continua (LC) antolakunde komunistako militantea izan zen 70eko hamarkadan. Bidegabeki, emakume gazte baten hilketa egotzi zioten; auzi luze eta korapilatsu baten ondoren, 18 urteko kartzela zigorra ezarri zioten eta, epaia irmo bihurtu baino lehenago, Frantziara ihes egin eta Latinoamerikara erbesteratu behar izan zuen. Sei urte geroago, Oscar Luigi Scalfaro presidenteak indultua eman zion.

## Bizitza 
### Carlotto kasua 
Carlottoren bizitza auzi luze eta korapilatsu bati lotuta dago. 1976ko urriko gau batean, Massimo gazteak, 19 urte besterik ez zituenean, berak prozesuan, eta beste hainbat aldiz kontatu duenez, arazo latz bat izan zuen. Bere arreba Antonellaren etxe aurretik pasatzen ari zen bizikletan, LC antolakundearentzat ikerketa bat egiten ari zen bitartean auzoan zegoen heroina trafikoari buruz, Paduako faxistak eta polizia bera trafiko horretan nahastuta zeudelakoan. Une horretan, oihu bat etzun zuen eraikinean, eta zer gertatzen zen ikustera igo zenean, ate ireki baten ondoan Margherita Magello izeneko 25 urteko emakume baten gorputz odoldua aurkitu zuen. Emakumea erdi biluzik zegoen (dutxatik irtetean eraso ziotelako, seguru aski) eta gorputzean hainbat aiztokada zituela baina artean bizirik zegoela ikusi zuen; bera, ordea, emakumeari laguntzeko asmoz haren gorputza ukitu zuen, baina zerbaitengatik urduri jarri eta inori ezer esan gabe ihes egin zuen, arropak odolez zikinduta zituela.

Gertatuaren berri bere bi laguni eta abokatu bati kontatu ondoren, Massimo bere kabuz aurkeztu zen Carabinieriengana abokatu batek lagunduta; biktima ozta-ozta ezagutzen zuela arrebaren eraikin berean bizitzeagatik, eta oraindik bizirik aurkitu zuela esan zuen. Poliziek, ordea, susmagarri nagusitzat hartu zuten hasieran, eta azkenik hilketa berari leporatu zioten, arropak biktimaren odolez zikinduta zeuzkalako eta ez ziotelako sinesten lagundu nahi izateagatik zikindu zitzaizkiola.

Carlottok uneoro defenditu zuen bere errugabetasuna, laguntza ukatzearen delitua eta abisua eman gabe ihes egin izana onartuz. Hala ere, espetxera sartu zuten eta urte bete bat igaro zuen epaiketaren zain; bitarte horretan, zientzia politikoen lizentziaturan ikasteari ekin zion.

1977an, Paduako auzitegiaren epai batean haren kontrako proba nahikorik aurkitu ez eta kartzelatik atera zen, baina 1982an Veneziako apelazio-auzitegiak 18 urteko espetxealdira kondenatu zuen. Italiako terrorismoaren urteak ziren, berunezko urteak (*anni di piombo*), eta haren kontrako jazarpen politikoa gertatzen ari zela salatzen hasi zen. Haren kondena irmo bilakatu baino lehen, abokatuak aholkatuta, Frantziara ihes egin zuen, estraditatzeko arriskurik ez zeukalako garai hartan, baina handik ere alde egin behar izan zuen laster, leporatzen zioten hilketa ez zelako delitu politiko bat. Espainian barrena, Mexikora joan zen eta izen faltsu batekin bizi izan zen han. Arrazoi politikoengatik ihesi alde egindako beste pertsona asko ezagutu zituen, geroagoko bere liburuetako pertsonaia bihurtu zirenak. Garai honetako bizipenak *Il fuggisco* (*Iheslaria*) eleberri autobiografikoan jaso zituen

Mexikon hiru urte zeramatzalarik, 1985ean, poliziak atxilotu eta egoitza-baimenik gabe zegoelako Italiara kanporatu zuen. Italiara iristean, bere burua poliziari entregatzea erabaki zuen eta berriro kartzelan sartu zuten. Bitartean, abokatuek dokumentuak biltzeari ekin zioten, haren kasua berriz irekitzeko, eta Carlottorentzako Justiziaren aldeko Nazioarteko Batzorde bat sortu zen urte berean, auzia berrikusteko informazio-kanpainak eta sinadura-bilketak antolatu zituena. euskaratu eta 2022ko urtarrilean kaleratu zena. Liburu honek badu jarraipena italieraz, 2011n argitaratua, *Alla fine di un giorno noioso* izenburuarekin.

Carlottok hainbat literatura-sari irabazi ditu literatura beltzaren alorrean, bai Italian, bai Frantzian eta Estatu Batuetan ere. Gainera, 10tik gora antzerki-lan eta irratirako kolaborazio batzuk ere egin ditu

Bere eleberrietan oinarritutako hiru filmetan ere jardun du gidoigintzan. Gainera, beste hiru film ere egin dira Carlottoren lanetatik ateratakoak.

## Euskaraz 
Carlottoren *Agur maitea, ikusi arte* (jatorriz  *Arrivederci amore, ciao*), nobela beltza euskarara ekarri zuen Koldo Bigurik, Txalaparta, 2022. (ISBN 978-8418252853).

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak