Pauline León

**Anne Pauline Léon** (Paris, Frantzia, 1768ko irailaren 28a –  Bourbon-Vendée, Frantzia, 1838ko urriaren 5a) ekintzaile erradikal eta feminista izan zen, Frantziako Iraultzan paper aktiboa izan zuena. Emakumeen eskubideen eta berdintasun zibikoaren aldeko parte-hartze politikoarengatik nabarmendu zen.

1789ko uztailean Bastillaren Hartzean hartu zuen parte, Iraultzaren hasierako ekitaldietako batean. Gero, emakumeentzako armak erabiltzeko eskubidea publikoki aldarrikatu zuen lehen emakumeetako bat izan zen, Asanblada Nazionalari emakumeen guardia nazional bat osatzeko baimena eskatuz, Iraultzaren eta ideal horien defentsan.

1793an, Claire Lacomberekin batera, Hiritar Errepublikano Iraultzaileen Elkartea sortu zuen, emakume iraultzaile hutsez osatutako erakunde autonomoa. Gizarte hori aktiboenetakoa izan zen emakumeen parte hartze politikoa eskatzen eta herriko emakumeak sasoiko borroka sozial eta ekonomikoetan mobilizatzen.

Théophile Leclerc kazetariarekin ezkondu zen. Leclerc Enragesen talde erradikaleko kidea zen, eta ezaguna izan zen politika sozial aurreratuen alde egin zuelako eta Iraultzaren etapa batzuetan moderatuen eta Jakobinoen lidergoaren aurka egin zuelako.

## Bizitza 
León, Parisen jaio zen 1768an. Gurasoak Pierre-Paul Léon eta Mathrine Telohan txokolategileak izan ziren. Sei seme-alabetako bat izan zen. Aita 1784. urtean hil zen, hortaz, 16 urte zituela Leónek bere amarekin lan egin zuen denda mantentzen eta haurrideak zaintzen. Paulinek "filosofoa" zela kontatu zuen aitaz, eta ez ziola "aurreiritzirik" transmititu.

### Ibilbidea 
Ikerketa historikoen arabera, Pauline Léon Parisko "sans-coulottes" mugimenduko emakumeen ordezkaria zen. 

1789. urteko uztailaren 14an Bastillaren Hartzean egon zen. 1791. urteko otsailetik hainbat elkartetara joaten zen: Cordeliers Kluba (Gizakiaren eta Herritarraren Eskubideen Lagunen Elkartea) 1794. urtera arte, sexu bateko edo besteko abertzaleen Elkartea, non Jean-François Varlet eta Louise-Félicité de Keraliorekin (Louise Robert) harremanak zituen, eta Mucius Scaevola Elkartea.

Créole patrioteko zenbait artikuluk batzar nagusietan egin zituen parte hartzeak aipatzen dituzte. Neba-arreben gizarteko emakume kideen eta Herritar Errepublikanoen arteko lotura ere egiaztatu da. 1791. urteko otsailaren hasieran aristokraziako kideekin ez ezkontzeko zina egin zuten, 1793. urtean Errepublikarrek "Frantzia Marat txikiz betetzea" agindu zuten bitartean. 1793ko uztailaren 13an hil zuten Marat.

1792. urteko martxoaren 6an, Asanblada Nazionalera joan zen herritarren ordezkaritza baten buru izan zen, eta Parisko 320 emakumek sinatutako agiri bat irakurri zuen, emakumeen guardia nazional bat antolatzeko baimena eskatuta. 1792. urteko abenduan Luxenburgoko Elkarte Patriotikoaren eskaera sinatu zuen erregearen heriotza eskatuta.

1793. urteko maiatzaren 13an Claire Lacomberekin batera Hiritar Errepublikano Iraultzaileen Elkartea sortu zuen. 1793. urteko ekainaren 2an, Konbentzioan onartuak izan nahi zuten hiritar errepublikano iraultzaileen ordezkaritza baten buru zen. Uztailaren 9an Elkarteko lehendakari egin zuten.

1793. urteko uztailaren 20an, Hiritar errepublikano iraultzaileen deliberazio bat sinatu zuen, non Carrusel plazan Maraten omenezko obelisko bat eraikitzea eskatu zen. 1793. urteko urriaren 30ean Konbentzio Nazionalak sozietate guztiak desegin zituen.

### Espetxea 
1793. urteko azaroan Théophile Leclerc Enragés taldeko liderrarekin ezkondu zen eta familiaren negozioari berriro heldu ziola adierazi zuen. 1794ko martxoaren 17an La Fère-ra joan zen, non bere senarra mobilizatu zuten. Han apirilaren 3an atxilotu zituzten biak, Segurtasun Orokorreko Batzordeak hebertisten akusaziopean emandako agindupean. Parisera eraman eta Luxenburgoko espetxean espetxeratu zituzten apirilaren 6an. 

Robespierre erori ostean, 1792. urtean ezagutu zuen Jean Lambert Tallien babesa bilatu zuen. Hurrengo egunean, Leclerc eta Pierre François Réal Segurtasun Batzorde Orokorrera eraman zituzten. Réal berehala askatu zuten, Pauline Léon eta senar Théophile Leclerc abuztuaren 22an. 1798. urtean Lyonen zeuden.

1804. urtean, Parisen irakasle zela, neba askatzeko eskatu zuen, Bonaparteren aurkako idazkiengatik atxilotu zuten eta. Gero, Bourbon-Vendéen elkartu zen, inprimategi batean lan egiten duten ahizparekin eta nebarekin. 

### Heriotza 
Bourbon-Vendéeko bere etxean hil zen 1838ko urriaren 5ean.

## Lanak 
* 1792ko martxoaren 6ko hiriburuko ''Adresse singuluelle à l'Assemblée nationale par des citoyennes*, Asanblada Nazionalaren aginduz inprimatua, Paris, Imprimerie Nationale, 1792, in-8, 4 orrialde.

* *Précis de la conductor révolutionnaire d'Anne Pauline Léon*, femme Leclerc 1794ko uztailaren 4an idatzia Luxenburgon eta Segurtasun Orokorreko Batzordera bidalia, Artxibo Nazionala, Paris, F7 4774/9 Leclerc karpeta.

## Geroagoko ikerketak 
Pauline Léonen figura oharkabean pasa zen historiarako, harik eta 1960ko hamarkadan Robert Barrie Roseren lana ezagutzera eman zen arte, The Enragés, Socialists of the French Revolution?-en Leoni artikulu bat eskaini ziona 1965ean Jean Fraçois Varlet edo Claire Lacombe idazleekin parekatu zuen eta Marie Caeratik *Club des'' citoyenrépublicaines révolutionnaires (1966) liburuan kaleratu zuen. Azkenik, 1993. urtean, Claude Guillonek Théophile Leclerc eta Pauline Léon-en biografia bat kaleratu zuen, 1804 osteko sasoiari buruzko informazioa osatuz.

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Marie-France Brive (arg. ), Emakumeak eta Frantziako Iraultza, Nazioarteko Sinposioaren Aktak, 1989ko apirilaren 12-13-14, 3 liburuki (vol. 1: Ekintza eta adierazpen moduak, eskubide berriak, betebehar berriak, 2. liburukia, banakakoa eta soziala: emanaldiak eta aurkezpenak ., 3. liburukia, 89. efektua), Toulouseko Unibertsitatea, Mirail Press 1989-91.
* ( en ) Darline Gay Levy, Harriet Branson Applewhite, Mary Johnson Durham, Emakumeak Paris iraultzailean, 1789-1795 , University of Illinois Press, 1980, 325 orrialde, 158-160 or. ( ISBN 0252008553 ) .
* Dominique Godineau , Ciudadanos ehuleak. Herriko emakumeak Parisen Frantziako Iraultzaren garaian , 1988 artikulua, 420 orrialde.
* Claude Guillon, Dos Revolución enfurecida: Leclerc Lyon & Pauline Léon (apendizea, testu aukeraketa Leclerc Lyon eta Paulina Leon), Quimper , El Dedalera, 1993, 255 orrialde.
* Claude Guillon, "Pauline Léon, iraultzailea", in Frantziako Iraultza historikoaren Anales , 344, 2006, 147-159. or.

## Ikus, gainera 
## Kanpo estekak