Milo Đurašković

**Milo Đurašković** () militar montenegroarra izan zen Balkanetako Gerretan eta Lehen Mundu Gerran

## Biografia 
### Lehen urteak 
1843an jaio zen Ceklinen, Periša vojvodaren familian, Savić Đurašković vojvodaren semea. Milo Đuraškovićek aita goiz galdu zuen, 1850ean hil baitzen. Denbora batez Izmirren egon zen, non montenegroar talde handiago bat zegoen. Izmirreko montenegriarren eskaeraren hiru sinatzaileetako bat da, Nikolas printzeari 1870eko uztailaren 8an zuzendua. Montenegroar Armadako Aginte Nagusiaren nominan dago 1876tik, batailoiko ofizial gisa. 1876-1878ko Montenegroar-Turkia gerran parte hartu zuen, Đoko Pejović komandanteak zuzendutako batailoiko ofizial eta ofizial ordezkari gisa. Bar eta Ulcinj askatu ondoren, Ulcinj-eko zerbitzura aldatu zen. Gerra ostean, komandante izendatu zuten, eta 1890ean Mašo Đurović-en agindupean Bigarren Brigadako Bederatzigarren Batailoiko komandantea izan zen. Montenegroar armadaren berrantolaketa berriarekin, 1891n, komandante mailan, Ulcinj-Bjelogor batailoiaren komandantea izan zen, sei konpainiako indarrarekin Zazpigarren Brigadan, Jovan Popović Lipovac brigadierrak zuzenduta, eta honek bere txostenetan aipatzen du. Brigada honetan, Popović Lipovac brigadierraren lehen laguntzailea izan zen. 1890etik aurrera, Ulcinj hiriko eta biltegi militarreko kudeatzailea izan zen. Zazpigarren Brigadako komandante gisa aipatzen da 1894an eta 1896an, bere eginkizunak Ulcinjen betez. Malisor eskualdearen eta lehenago elkarlanean aritu zen jendearen ezagutzaile ona zenez, 1891ko otsailean Brivska Goran eta beste leku batzuetan Malisorren jabetzak zehazteko Batzordeko kide izendatu zuten. 1894an Ulcinj eremuan Nizamiak biltzen eta Malisorrekoei armak banatzen parte hartu zuen (1890ean ere Briva osoa bisitatu zuen).

1898ko urriaren erdialdean brigadier mailara igo zuten. Montenegroko Armadako Zazpigarren Brigada komandatu zuen. Gerra Ministerioak Ulcinj eremuko Brivska gora komandantearen brigadier izendatu zuen 1903ko ekainean, aurreko komandantea gaixotasun baten ondorioz ezin baitzen betebehar hori bete. Zazpigarren Brigadako komandante kargua izan zuen 1906ra arte, Montenegroko armada berrantolatu zen arte, eta urte bereko urtarrilaren 6an Kostaldeko Brigadako komandante izendatu zuten. Montenegroko Batzarreko kide hautatu zuten 1907an. Brigadier gisa, armada antolatzeko Batzordeko kide izan zen. Montenegroko pentsiodunen zerrendan, 1911tik, GerraMinisterioko 222. pentsiodun gisa agertzen da, 316ko pentsioarekin.

### Balkanetako gerrak 
Ulcinj udalerriko eskualdeko zuzendaria eta presidentea izan zen. Montenegroko armadako brigadier ohi gisa, Balkanetako Lehen Gerran parte hartu zuen 1912-1913 urteetan, Bjelogorsk eskualdeko, Ulcinj eskualdeko eta kostaldeko zati bateko unitateen komandante gisa, Mitar Martinović-en agindupean zegoen Primorsky destakamenduaren parte gisa, Taraboš-eko posiziotik Shkodër aldera jardun zuena. 1912ko urrian, Pulaj herriaren inguruko egoera baretzeko operazio batean parte hartu zuen. Operazio horretan, 150 Bashibouz eta 100 mendiko tresnadun soldadu ingururekin egin zuen topo. Skadar frontean, Montenegroko armadaren formazioa askotan aldatzen zen, beraz, garai batean Rijeka-Lješan brigadaren hiru konpainia zuzendu zituen, bere unitateak 8 turkiar *aszeta* eta 25 *arnaut* harrapatu ondoren. 1912ko urriaren amaieran bere destakamentuarekin operazioak ere zuzendu zituen Meodva aldera, leku hori hartzeko eta Ivo Đurović brigadierraren ondoan Lješeko operazioan parte hartzeko zereginarekin. Shkodërreko guduetan parte hartu zuen, eta Luarzakoan bere unitateekin 1912ko azaroan, guardia emanez. Bere unitateekin, Primorsko destakamentuaren hegoaldeko hegala mantendu zuen, eta denbora batez Martinović brigadierraren egoitzan ere egon zen.

### Lehen Mundu Gerra 
Lehen Mundu Gerran, 1914–1916. Hiru batailoiko Brigada Muhammadanaren komandantea zen, Ivo Đurović brigadierraren agindupean Lovćen Destakamenduaren Ezkerreko Hegaleko Zutabearen parte zena. Austria-Hungariako okupazioan, 1916ko uztailetik aurrera Karlstein esparruan barneratu zuten, 26. zenbakiarekin, Montenegroko armadako brigadier gisa. Karlstein esparruan barneratutakoen bigarren zerrendan, 1917ko apirilaren 20tik aurrera, 27. zenbakiarekin agertzen da, jeneral gisa. 1918ko amaieran itzuli zen barneratzetik. Ez zuen Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresumako Armadan zerbitzatu, baina Montenegroko Armadako brigadier gisa erretiratu zen. 1923an erretiratutako brigadier gisa aipatzen da.

## Kondekorazioak 
Hainbat kondekorazio eman zizkioten, bai bertakoak bai atzerrikoak, besteak beste: Montenegroren independentziagatik Danilo Printzearen Ordena, 1. gradukoa, eta Arrano Zuriaren Ordena, 4. ordena, 1912-13 eta 1914-16 urteko gerretan lortutako merituengatik (1923).

## Familia 
Ulcinj-eko bere etxean bizi zen, Buda Tomovića kaleko 4. zenbakian, eta han hil zen. Oso zahartuta hil zen 1935ean, eta Ulcinj-eko Bijela Gora hilerrian lurperatu zuten. Bere aitabitxi eta laguna Vat Marash banderaduna izan zen, Škrelje-ko albaniar txapelduna. 1869an familia bat sortu zuen Jokorekin, jaiotzez Lopičić-ekin. Joka gazte hil zen, Ulcinj-era joan aurretik. Semeak izan zituen: Bor (kapitaina), Sava (kontsul eta abokatua), Jovan (ofiziala), Vas eta Maria alaba. Boro ofiziala Katarina-rekin ezkondu zen, Sokolj Baca Ivezaj brigadierraren alabarekin. Bere seme Borok hiru seme izan zituen, Đorđe, Milutin (Mića) eta Petar (Perica), eta Petarrek Bogdan erditu zuen, eta hark Aleksandar, Belgraden bizi dena. Bere seme Savo, Jovan eta Vasok ez zuten seme-alabarik izan.

## Kanpo estekak