Ramana Maharshi

**Ramana Maharshi** (sanskritoz  ahoskatua; ; **Venkataraman Iyer** jaioa; Tiruchuli, Britainiar Raj, 1879ko abenduak 30 - Tiruvannamalai, 10950eko apirilaren 14a) eragin handiko erlijioso hindua izan zen. Advaita Vedanta («ez dualtasuna») doktrinaren jarraitzailea, Arunachala muinoan bizi zen, non ashram bat eraiki zen. Bere doktrina nagusia "arimaren ikerketa" (*atma-vichara)* izan zen.

1895ean, Arunachala muino sakratuarekiko eta 63 Nayanmarrekiko erakarpena piztu zitzaion,  eta 1896an, 16 urte zituela, "heriotza-esperientzia" bat izan zuen, non bere benetako "ni" edo "bakarrik" gisa aitortu zuen "korronte" edo "indar" (avesam) baten kontzientzia hartu zuen, eta geroago "Jainko pertsonalarekin edo Iswararekin" identifikatu zuena, hau da, Shivarekin. Horren ondorioz, geroago "Iswara edo jnaniren gogo-egoera" bezala deskribatu zuen egoera bat sortu zen. Sei aste geroago, Maduraiko osabaren etxea utzi eta Tiruvannamalaiko Arunachala mendi santura joan zen, non sannyasin baten papera hartu zuen (nahiz eta formalki hasi ez), eta bere bizitza osorako bertan egon zen.

Shivaren avatar gisa hartzen zuten debotoak erakarri zituen eta darshan ("Jainkoaren ikusmena") bila etortzen zitzaizkion. Geroago, ashrama bat sortu zen haren inguruan, non bisitariek upadesa ("irakaskuntza espirituala") jasotzen zuten, isilik eserita haren konpainian edo galderak eginez. 1930eko hamarkadatik aurrera, bere irakaspenak Mendebaldean ezagun egin ziren.

Ramana Maharshik hainbat bide eta praktika onartu zituen, baina auto-kontsulta gomendatu zuen ezjakintasuna kentzeko eta auto-kontzientzian irauteko bide nagusi gisa, bhaktiarekin (debozioarekin) edo Niari amore ematearekin batera.

## Biografia 
### Lehen urteak (1879–1895) 
Ramana Maharshi lLau seme-alabetatik bigarrena zen hindu brahman familia ortodoxo batean. Bere aita Sundaram Iyer (1848–1890) zen, Parashara leinukoa, eta bere ama Azhagammal (1864–1922). Bi anaia zituen, Nagaswami (1877–1900) eta Nagasundaram (1886–1953), eta arreba gazteago bat, Alamelu (1887–1953). Bere aita auzitegiko abokatua zen.

Bere aitaren osaba paternala eta aitaren anaia sannyasin bihurtu ziren. Venkataramanen familia Smarta denominaziokoa zen, eta Shiva, Vishnu, Ganesha, Surya eta Shakti gurtzen zituzten etxean.

Zazpi urte zituenean, upanayana izan zuen, hiru goi-varnak Brahmanen ikaskuntzan eta Norberaren ezagutzan sartzeko tradiziozko hastapena. Oso memoria ona zuen, eta informazioa behin entzun ondoren gogoratzeko gai zen. Tamil poemak memorizatzeko erabiltzen zuen gaitasun hori.

Narasimhak dioenez, Venkataramanek oso sakon lo egiten zuen, soinu ozenekin esnatzen ez zen, ezta besteek bere gorputza jotzen zutenean ere. Hamabi urte inguru zituela, meditazio-egoera sakon espontaneoak bizi izan zitzakeen. Sri Ramana Vijayam, 1920ko hamarkadan lehen aldiz agertu zen Tamil biografian, Madurain heriotza-esperientzia baino urte batzuk lehenagoko aldi bat deskribatzen du:Aurreko jaiotza bateko praktika osatugabe bat itsatsita zegoen nigan. Barruan bakarrik jartzen nuen arreta, gorputza ahaztuta. Batzuetan leku batean eserita egoten nintzen, baina kontzientzia normala berreskuratu eta jaikitzen nintzenean, ohartzen nintzen beste espazio estu batean etzanda nengoela [lehen eseri nintzen tokitik].
thumb|Tiruchushiko tenplua, Tamil Nadu
Hamaika urte inguru zituela, aitak Dindigulera bidali zuen bizitzera Subbaiyar osabaren ondoan, semeak ingelesez hezitzea nahi baitzuen, gobernuan lan egiteko aukera izan zezaten. Tiruchuzhiko herriko eskolan tamilera bakarrik irakasten zen, eta hiru urtez joan zen bertan. 1891n, osaba Maduraira eraman zutenean, Maharshi eta bere anaia zaharrena, Nagaswami, berarekin joan ziren bizitzera. Dindigulen, Maharshik ingelesa irakasten zuten eskola hindu batera joan zen, eta urtebetez egon zen han.

Bere aita, Sundaram Iyer, bat-batean hil zen 1892ko otsailaren 18an. Aitaren heriotzaren ondoren, familia banandu egin zen; Maharshi eta Nagaswami Subbaiyarrekin geratu ziren Madurain.

### Nerabezaroa eta errealizazioa (1895–1896) 
Maharshi lehenik Scott's Middle School-era joan zen eta gero American Mission High School-era, non kristautasuna ezagutu zuen.

Maharshiren arabera, 1896ko uztailean, 16 urte zituela, bat-batean heriotzaren beldurra izan zuen. "Zirrara" edo "bero" distira batek jo zuen, avesam baten antzera, "korronte" edo "indar" batek, jabetzen ari zela zirudiena, bere gorputza zurrundu zen bitartean. Auto-galdeketa prozesu bat hasi zen, bere buruari galdetuz: "zer da hiltzen dena?". Gorputza hiltzen dela ondorioztatu zuen, baina "korronte" edo "indar" hori bizirik jarraitzen duela, eta "korronte" edo "indar" hori bere Nia bezala aitortu zuen, geroago "Jainko pertsonalarekin edo Iswararekin" identifikatu zuena.
thumb|Maharshi 1902an
Prozesu honi buruzko idatzizko iruzkin arraroetako batean, Ramana Maharshik idatzi zuen: "Barruan galdetzen Nor da ikuslea? Ikuslea desagertzen ikusi nuen, betiko dagoen hori bakarrik utziz. Ez zen pentsamendurik sortu ikusi nuela esateko. Nola sor zitekeen orduan ez nuela ikusi esateko pentsamendurik?"."Liburu sakratuen hizkuntza irakurri ondoren, ikusten dut "gogo hutsa" (*suddha manas*), "esperientzia hautsi gabea" (*akhandakara vritti*), " benetako ezagutza" (*prajna*), eta abar deitu dakiokeela; hau da, Iswara edo jnani-ren gogo-egoera".Gertaera honen ondoren, eskolako ikasketekiko, lagunekiko eta senideekiko interesa galdu zuen. Eskolan arreta galduta zegoen, "Jainkoa bat-batean zerutik nire aurrean jaitsiko zela imajinatzen eta espero nuen". Lagunarteko harremanak saihestuz, bakarrik eseri nahiago zuen, korronte edo indar horretan kontzentrazioan murgilduta, eta egunero Meenakshi tenplura joaten zen, Nayanmarren eta Nataraja-ren irudiekin liluratuta, "santu horiei erakutsi zitzaien grazia bera" nahi zuela, otoitz eginez "haiek zuten bhakti bera izan zezan" eta "[negarrez] Jainkoak santu horiei eman zien grazia bera eman ziezadan".

Bere familiak ez ziola sanyassin bihurtzen eta etxetik alde egiten utziko jakinda, Maharshik alde egin zuen, anaiari eskolan klase berezi batera joan behar zuela esanez. Trenean igo zen 1896ko abuztuaren 29an, eta Tiruvannamalaira iritsi zen 1896ko irailaren 1ean, han geratuz bizitza osorako.

### Tiruvannamalai tenpluak (1896–1899) 
#### Arunachaleswara tenplua (1896–1897) 
thumb|300x300px|Arunachaleswara tenplua, Tiruvannamalai
Maharshi Tiruvannamalaira iritsi zenean, Arunachaleswara tenplura joan zen. Lehenengo aste batzuk mila zutabedun aretoan eman zituen, gero tenpluko beste leku batzuetara joan zen, eta azkenean Patala-lingam gangara, inork ez molestatu ahal izateko. Han, egunak eman zituen hain "samādhi" sakonean murgilduta, ezen ez baitzen konturatu izurriteen eta izakien ziztadez. 

Seshadri Swamigal, tokiko santu batek, lurpeko gangan aurkitu eta babesten saiatu zen. Patala-lingam gangan sei aste inguru eman ondoren, atera eta garbitu egin zuten. Hurrengo bi hilabeteetan Subramanya santutegian egon zen, bere gorputzaz eta inguruaz larregi konturatu gabe, ezen janaria ahoan sartu behar izan zioten gosez hil ez zedin.

#### Gurumurtam tenplua (1897–1898) 
1897ko otsailean, Tiruvannamalaira iritsi eta sei hilabetera, Maharshi Gurumurtam-era joan zen bizitzera, kilometro eta erdira zegoen tenplu batera. Iritsi eta gutxira, Palaniswami izeneko sadhu bat joan zen ikustera. Palaniswamiren lehen darshanak bakez eta zoriontasunez beteta utzi zuen, eta ordutik aurrera, Maharshirik bere laguntzaile iraunkor gisa zerbitzatu zion. Babes fisikoaz gain, Palaniswamik limosna eskatzen zuen, otorduak prestatu eta prestatu zituen berarentzat eta Maharshirentzat, eta behar zuenean zaintzen zuen. 1898ko maiatzean Maharshi Gurumurtam ondoko mango sagasti batera joan zen bizitzera.

Osborne-k idatzi zuen garai hartan Maharshik bere gorputza erabat baztertu zuela. Etengabe hozka egiten zioten inurriei ere kasurik egin gabe utzi zien. Pixkanaka, Maharshiren intimitate-nahia gorabehera, bisitarien arreta erakarri zuen, bere isiltasuna eta austeritateak miresten zituztenak, eskaintzak ekarriz eta laudorioak abestuz. Azkenean, banbuzko hesi bat eraiki zen hura babesteko.

1898ko irailean Maharshi Pavalakkunruko Shiva tenplura joan zen bizitzera, Arunachalako ekialdeko adarretako batera. Uko egin zion itzultzeari, nahiz eta bere amak erregutu.

### Arunachala (1899–1922) 
thumb|Arunachala muinoa, Tiruvannamalain
Handik gutxira, 1899ko otsailean, Maharshik mendi-magalak utzi zituen Arunachalanen bizitzeko. Satguru haitzuloan eta Guhu Namasivaya haitzuloan egon zen laburki, hurrengo 17 urteetan Virupaksha kobazuloan bizi izan aurretik, Mango Tree kobazuloa erabiliz udan, izurrite epidemiaren garaian Pachaiamman Koilen sei hilabeteko aldi bat izan ezik.

1902an, Sivaprakasam Pillai izeneko gobernu-funtzionario batek, eskuan idazteko arbela zuela, Swami gaztea bisitatu zuen "Norberaren benetako identitatea nola ezagutu" galderari erantzunak lortzeko asmoz. Swami gazteari egindako hamalau galderak eta haren erantzunak Maharshiren Auto-galderari buruzko lehen irakaspenak osatu zituzten, metodo horrekin ezaguna egin zen, eta azkenean "Nan Yar?" edo euskaraz "Nor naiz ni?" izenburupean argitaratu ziren.

Bisitari asko etorri zitzaizkion eta batzuk bere deboto bihurtu ziren. Kavyakantha Sri Ganapati Sastri, bere garaian ospetsua zen Vediko jakintsua, Srutis, Sastra, Tantra, Yoga eta Agama sistemen ezagutza sakona zuena, baina Shivaren darshan pertsonalik gabea, Maharshi bisitatzera etorri zen 1907an. Harengandik auto-kontsultaren upadesa jaso ondoren, "Bhagavan Sri" Maharshi bezala aldarrikatu zuen. Maharshi izen horrekin ezagutu zen ordutik aurrera. Ganapati Sastrik argibide hauek bere ikasleei eman zizkien, baina geroago bizitzan aitortu zuen ez zuela inoiz Auto-iraupen iraunkorra lortu ahal izan. Hala ere, Maharshik zinez baloratu zuen eta paper garrantzitsua izan zuen bere bizitzan.

1911n, Frank Humphreysek, orduan Indian kokatutako polizia-ofizialak, Maharshi aurkitu eta hari buruzko artikuluak idatzi zituen, eta hauek lehen aldiz "The International Psychic Gazette" aldizkarian argitaratu ziren 1913an.

Narasimhak 1912an idatzi zuen dizipuluen konpainian zegoela, Maharshik epilepsia krisi bat izan zuela, non ikusmena bat-batean hiru aldiz kaltetu zion "gortina zuri distiratsu" batek, ikusmenaren zati bat estaliz. Hirugarren aldian, ikusmena erabat itxi zitzaion, "burua ibiltzen" ari zitzaion bitartean, eta bihotza taupadaka gelditu eta arnasketa eten egiten sentitu zuen. Azala urdindu zitzaion, hilda balego bezala. Hamar edo hamabost minutu inguru iraun zuen horrek, eta ondoren "bat-batean shock bat igaro zen gorputzean zehar", eta odol-zirkulazioa eta arnasketa itzuli zitzaizkion. Gertaera honi buruzko "kontu arraroei" erantzunez, Maharshik geroago azaldu zuen noizean behin izaten zuen krisi bat zela, eta ez zuela berak eragin. Osborneren arabera, "Sri Bhagavanen kanpoko normaltasun osora itzultzeko azken emaitza" izan zen.

1916an, bere ama Alagammal eta anaia gazteagoa Nagasundaram Maharshirekin batu ziren Tiruvannamalain, eta jarraitu egin zioten Skandashram kobazulo handiago batera joan zenean, eta bertan Bhagavan 1922. urtearen amaierara arte bizi izan zen. Bere amak "sannyasin" bizitza hartu zuen eta Maharshik irakaskuntza intentso eta pertsonala ematen hasi zitzaion, Ashramek sukaldearen ardura hartu zuen bitartean. Maharshiren anaia gazteagoa, Nagasundaram, ere sannyasi bihurtu zen, Niranjanananda izena hartuz eta Chinnaswami (Swami gaztea) bezala ezagutuz.

Garai hartan, Maharshik Arunachalari zuzendutako "Bost Ereserkiak" konposatu zituen, bere poesia liriko debozionaleko magnum opus bezala. Lehenengo ereserkia "Letren Ezkontza-Girlanda" (*Akshara Mana Malai*) da. Tamileraz konposatu zen, herrian limosna eske zebilen bitartean abesti bat abesteko deboto batek egindako eskaerari erantzunez. Akshara Mana Malaik sinbolismo distiratsu batean kontatzen du giza arimaren eta Jainkoaren arteko maitasuna eta batasuna, oraindik ere nahi duen arimaren jarrera adieraziz. 1920tik aurrera, bere amaren osasunak okerrera egin zuen, eta 1922ko maiatzaren 19an hil zen, Maharshi bere ondoan eserita zegoela.

Sri Ramanasramamek liburutegi, ospitale, posta bulego eta beste hainbat instalazio ere barne hartu zituen. Maharshik eraikuntza proiektuak planifikatzeko talentu naturala erakutsi zuen. Annamalai Swamik horren berri zehatza eman zuen bere oroitzapenetan. 1938ra arte, Annamalai Swamik proiektuak gainbegiratzeko ardura izan zuen, eta Maharshiren argibideak zuzenean jasotzen zituen.

Maharshik bizitza apala eta uko egina izan zuen. Hala ere, Maharshiri buruz asko idatzi duen David Godmanen arabera, denbora gehiena samadhi-n isilik eserita egoteaz gain ezer egiten ez zuen pertsona gisa duen irudi ezaguna oso okerra da. Ama iritsi ondoren Ashram bat sortzen hasi zenetik, osasuna okertu zitzaion azken urteetara arte, Maharshi nahiko aktiboa izan zen Ashrameko jardueretan, hala nola sukaldatzea eta hosto-platerak jostea.

#### Mendebaldekoen deskubrimendua (1930–1940) 
1931n Maharshiren biografia bat argitaratu zen, "Auto-errealizazioa: Ramana Maharshire-ren bizitza eta irakaspenak" (*Self Réalisation: The Life and Teachings of Ramana Maharshire*), B. V. Narasimhak idatzia. Maharshi nahiko ezaguna egin zen Indiann eta Indian kanpo 1934tik aurrera, Paul Bruntonek, 1931ko urtarrilean Ramana Maharshi lehen aldiz bisitatu ondoren, "Bilaketa bat India sekretuan" (*A Search in Secret India*) liburua argitaratu zuenean. Liburu honetan, Kanchiko Paramacharyak Maharshirekin biltzera nola behartu zuen deskribatzen du,  Maharshirekin izandako bilera eta bilera horrek berarengan izan zuen eragina. Bruntonek, halaber, Maharshiren ospea nola zabaldu zen deskribatzen du, "tenplura zihoazen erromesak askotan muinora igo eta etxera itzuli aurretik hura ikustera bultzatzen zirela". Bruntonek Maharshi "Indiako azken supergizon espiritualetako bat" deitzen du, eta Maharshirekiko duen maitasuna deskribatzen du:Oso gustuko dut hain sinplea eta apala delako, benetako handitasunaren giroa hain nabarmen dagoenean inguruan; ez duelako inolako botere okultistarik eta ez ezagutza hierofantikorik aldarrikatzen bere herrikideen misterio-maitale izaera txunditzeko; eta hain pretentsio arrastorik gabekoa delako, ezen gogor uko egiten baitio bizirik dagoen bitartean kanonizatzeko ahalegin guztiei. Mercedes de Acosta eta Arthur Osborne zeuden, azken hau "Mountain Path" aldizkariaren lehen editorea izan zen 1964an, Ramanasramamek argitaratutakoa.

#### Azken urteak (1940–1950) 
thumb|Sri Ramana Maharshiren heriotza-ohea Ramanasramamen
1948ko azaroan, minbizi-koskor txiki bat aurkitu zuten Maharshiren besoan, eta 1949ko otsailean kendu zion Ashrameko sendagileak. Laster, beste hazkuntza bat agertu zen, eta zirujau ospetsu batek beste ebakuntza bat egin zion 1949ko martxoan, radioa aplikatuz. Sendagileak Maharshiri esan zion besoa sorbaldaraino erabat anputatu behar zela bere bizitza salbatzeko, baina hark uko egin zuen. Hirugarren eta laugarren ebakuntzak egin zizkioten 1949ko abuztuan eta abenduan, baina ahuldu besterik ez zuten egin. Beste medikuntza-sistema batzuk probatu zituen orduan; guztiak alferrikakoak izan ziren eta martxoaren amaieran gelditu ziren, debotoek itxaropen guztia galdu zutenean. Jarraitzaileen mesedetan sendatzeko erregutu zioten debotoek, eta Maharshik erantzun omen zien: "Zergatik zaude hain lotuta gorputz honi? Utzi bakean", eta "Nora joan naiteke? Hemen nago". 1950eko apirilerako, Maharshi ahulegi zegoen aretora joateko, eta bisita-orduak mugatuak ziren. Azken egunak gela txikitik igarotzen ziren bisitariei azken begirada bat eskaintzeko eman zituen. 1950eko apirilaren 14an hil zen. Aldi berean, izar iheskor bat ikusi zen, eta bere jarraitzaile batzuk sinkronikotzat hartu zuten.

## Debozioa 
Ramana Maharshi izaki argitu nabarmentzat hartzen zuten askok, eta uste horretan jarraitzen dute. Pertsona karismatikoa zela uste zen, eta deboto asko erakarri zituen. Horietako batzuek Avatar eta Shivaren gorpuzkera gisa ikusten zuten.

### Darshan eta prasad 
Deboto askok Maharshi bisitatzen zuten "darshan"erako, pertsona santu edo Jainko haragitu baten ikuspegia zelakoan, abantailagarria dena eta meritua transmititzen duena. Flooden arabera, Indiako erlijioetan gurua tenpluko jainko baten irudi edo estatuaren antzekoa da, eta biek boterea eta energia sakratua dituzte. Osborneren arabera, Maharshik darshana ematea "bere bizitzako zeregina" zela uste zuen, eta etortzen ziren guztientzat eskuragarri egon behar zuela esan zuen. Bizitzaren amaieran gaixotasun terminalean ere, bere darshanerako etortzen ziren guztientzat eskuragarri egotea eskatu zuen.

Berak ukitzen edo erabiltzen zituen objektuak asko baloratzen zituzten bere debotoek, "prasad"tzat hartzen baitzuten eta guruaren botere eta bedeinkapenaren zati bat transmititzen ziela. Jendeak bere oinak ukitzen ere saiatzen zen, eta hori ere darshanatzat hartzen da. Deboto batek Sri Maharshiren aurrean ahuspeztu eta bere oinak ukitzea posible ote zen galdetu zionean, honek erantzun zuen:Bhagavanen benetako oinak debotoaren bihotzean bakarrik daude. Oin hauei etengabe eustea benetako zoriona da. Nire oin fisikoei eusten badiezu etsita geratuko zara, egunen batean gorputz fisiko hau desagertuko baita. Gurtzarik handiena norberaren barruan dauden Guruaren oinak gurtzea da.Aurrerago, debotoen kopurua eta haien debozioa hainbeste handitu ziren, ezen Maharshik bere eguneroko errutina mugatu zuen. Neurriak hartu behar izan ziren jendeak hura ukitzea eragozteko. Hainbetan saiatu zen Maharshi ashramatik ihes egiten, bakardadeko bizitzara itzultzeko. Vasudevak dioenez: "Bhagavan harkaitz batean eseri zen eta malkoak begietan zituela esan zuen ez zela inoiz gehiago ashramera etorriko, eta nahi zuen lekura joango zela eta basoetan edo haitzuloetan biziko zela gizaki guztiengandik urrun". Baina Maharshi ashramara itzuli zen, eta berak ere ashrama uzteko saiakerak jakinarazi zituen:Kumarila gisa karma margaren nagusitasuna ezarri zuen, Jnana Sambandar poeta gisa bhakti marga jendearengana hurbildu zuen, eta Maharshi gisa erakutsi zuen bizitzaren helburua Norbere Buruan bizitzea eta sahaja egoeran egotea zela jnana margaren bidez.

### Indiako debotoak 
thumb|Ramana-Maharshisit debotoekin.
Maharshiren Indiako deboto batzuk (debotoen zerrenda zabalagoa V. Ganesanen Ramana Periya Puranam liburuan aurki daiteke):

* Ganapati Muni (1878–1936), sanskrito jakintsua eta poeta, Indiako independentziaren aldeko ekintzailea, eta Maharshiren deboto nagusietako bat. Munik asmatu zuen "Ramana Maharshi" izena,
* Gudipati Venkatachalam (1894tik 1976ra), telugu idazle ospetsua, bere bizitzaren azken zatia bizi izan zuen Maharshirekin, eta ashramatik gertu hil zen Arunachalamen.
* H. W. L. Poonja, auto-galdera irakaslea, 1940ko hamarkadan Maharshi bisitatu zuenean ikasi zuena.
* Swami Ramdasek Maharshi bisitatu zuen 1922an erromesaldian zegoela, eta darshanaren ondoren, hurrengo 21 egunak Arunachalako haitzulo batean bakardadean meditatzen eman zituen. Ondoren, "Dena Rama zela, Rama baino ez" konturatu zen zuzenean.
* O. P. Ramaswamy Reddiyar, Indiako Kongresu Nazionaleko politikaria eta askatasunaren aldeko borrokalaria, 1947tik 1949ra Madrasko lehen ministroa izan zena.
* Sri Muruganar (1890-1973), "Bhagavanen itzala", "Bhagavanen deboto nagusietako bat bezala hartzen da".
* Manavasi Ramaswami Iyer, Maharshiren omenezko tamilen deboziozko abesti ezaguna den Saranagati konposatu zuena.
* Sri Sadhu Om, Sri Muruganarren abesti bilduma bolumen anitzeko serie batean bildu eta editatu zuena, 18 urte inguru behar izan zituen zeregin horretan.

### Mendebaldeko debotoak 
Maharshiren Mendebaldeko debotoen zerrenda (ez osoa):

* Paul Bruntonen Maharshirei buruzko idazkiek arreta handia erakarri zioten Mendebaldean.
* Arthur Osborne, "Mendiko bidea" (*The Mountain Path*) ashram aldizkariaren lehen editorea.
* Maurice Frydman (Swami Bharatananda izenez ere ezaguna), geroago Nisargadatta Maharajen "Hori naiz ni" (*I Am That*) lana maratheratik ingelesera itzuli zuen poloniar-judu ingeniari eta humanitasta, Maharshiren irakaspenek eragin handia izan zuten. Maharshiren Ebanjelioan (1939) argitaratutako galdera asko Mauricek egin zituen, eta Maharshiren erantzun zehatzak jaso zituen. Maharshiren Ebanjelioa Maharshik pertsonalki zuzendu zuen ingelesezko testu bakarra da.  Maharshiren eskuizkribuan zuzenketak dituen jatorrizko alea oraindik Ashram Artxiboetan dago.
* Ethel Merston, Maharshireri buruz bere memorietan idatzi zuena. Mouni Sadhu (Mieczyslaw Demetriusz Sudowski) (1897ko abuztuaren 17a - 1971ko abenduaren 24a), gai espiritual, mistiko eta esoterikoen idazle australiarra.
* David Godman, ashrameko liburuzain ohia, Maharshiren irakaspenei eta Maharshiren laguntzaile eta deboto ez hain ezagunen bizitzei buruz idatzi du.

## Instrukzio espirituala 
thumb|Maharshi Sri Ramanasramameko Areto Zaharrean eserita, 1948an
Ramana Maharshik "instrukzio espirituala" (*upadeśa*) eman zuen darshan emanez eta debotoekin eta bisitariekin isilean eserita, baina baita berarengana jotzen zutenek planteatutako galderak eta kezkak erantzunez ere. Galdera-erantzun saio horietako asko debotoek transkribatu eta argitaratu dituzte, eta horietako batzuk Maharshik berak editatu ditu. Halaber, berak idatzitako testu batzuk argitaratu dira, edo haren izenean idatzi eta berak editatuz.

Maharshik Shivarekiko zuen debozioaren adibide bat ere eman zuen, bere debotoek sakonki deskribatu dutena, hala nola Arunachala muino santuaren inguruko ibilaldiak, non debotoek parte hartzen zuten, eta Arunachalari egindako ereserkiak.

### Isiltasuna 
Maharshik bere debotoei irakasteko modu nagusia, ezjakintasuna kentzeko eta auto-kontzientzian irauteko, bisitariekin isilean eserita egotea zen, hitzak gutxitan erabiliz. Bere irakaskuntza metodoa "Dakshinamurti"rekin alderatu da – Guruaren itxura aszetikoan dagoen Shiva, isiltasunaren bidez irakasten duena:Arratsalde batean, debotoek Sri Ramana Maharshiri eskatu zioten Shankararen Dakshinamurti goraipatzeko ereserkiaren esanahia azaltzeko. Bere erantzunaren zain egon ziren, baina alferrik. Maharishi geldirik eseri zen bere eserlekuan, isiltasun osoan.Ankur Baruak dio Maharshiren irakaskuntza-metodoa Sokratesen galdeketaren antza zuela, bilatzaileak beren galderen iturriari buruz hausnartzera gidatuz, eta askotan isiltasunak laguntzen zuen hori. Debotoekin izandako elkarrizketetan, Ramanak galdetzailearen izaera aztertzearen garrantzia azpimarratu zuen, eta ez galdera. Une horietan, debotoa isiltasunean uzten da.

### Auto-kontsulta 
thumb|Sri Ramana Maharshiren hilobia (*Samadhia*)
"Auto-kontsulta" (*Vichara*, *ātma-vichār* edo *jnana-vichara*) ere deitua "Ni" edo "Ni naiz" barne-kontzientziari arreta etengabea ematea da. Maharshik maiz gomendatzen zuen Auto-kontzientzia gauzatzeko modurik eraginkorrena eta zuzenena bezala, auto-askapenari eta Yoga eta Vedantari buruzko testu klasikoei erantzunez. Bere dizipuluei auto-kontsulta praktikatzeko agindu zien "ego mugatuaren azken iturrira sartzeko", eta "Jainkozko Nia" esperientzia zuzenaren bidez bizitzeko, prozesu intelektual soil baten bidez baino. Maharshik azpimarratu zuen auto-kontsultarik gabe, beste metodo batzuek aldi baterako lasaitu dezaketela adimena, baina ez direla eraginkorrak egoa desegiteko.

Maharshiren arabera, "Ni" pentsamendua indibidualtasunaren zentzua da: "'Ni-Ni' (*Aham, aham*) Nia da; "Hau naiz" (*Aham idam*) egoa da". 'Ni' pentsamenduari erreparatuz, nondik datorren galdetuz, 'Ni' pentsamendua desagertuko da eta "Ni-Ni"-ren "distira" (*sphurana*) edo Auto-kontzientzia agertuko da. Horrek "izatearen kontzientzia ahaleginik gabekoa" sortzen du, eta harekin geratuz "Ni-Ni" honek pixkanaka suntsitzen ditu "'Ni' pentsamendua igotzea eragiten dutenak". Vasanak desagertzen direnean, "adimena" (*vritti*) ere agertzen da atseden hartzeko, 'ni' pentsamenduaren inguruan zentratzen baita, eta azkenean 'ni' pentsamendua ez da inoiz berriro altxatzen, eta hori Autorrealizazioa edo askapena da:Norberak geldirik jarraitzen badu, hura utzi gabe, sphurana bera ere –banakotasunaren zentzua, egoaren forma, 'Ni naiz gorputza' erabat suntsitu ondoren– azkenean baretuko da, kanforra harrapatzen duen sugarra bezala. Hau bakarrik dela askapena diote handiek eta idatzi santuek.Robert Formanek dio Maharshik "samadhi" eta "sahaja samadhiren" arteko bereizketa egin zuela. Samadhia egoera kontenplatiboa da, aldi baterakoa, sahaja samadhi-n, berriz, "isiltasun egoera" mantentzen da eguneroko jardueretan aritzen den bitartean. Maharshik berak behin eta berriz adierazi zuen samadhiak vāsanāk, inpresio karmikoak soilik ezabatzen dituela, baina ez dituela suntsitzen. Auto-kontzientzian iraunez bakarrik suntsituko dira vāsanāk, norbere buru bereizi baten sentsazioa sortzen dutenak, eta sahaja samadhi lortuko da.

### Bhakti 
Maharshik auto-kontsulta defendatu bazuen ere errealizaziorako biderik azkarrena bezala, bhakti eta auto-errendizioaren bidea ere gomendatu zuen (norberaren jainkoari edo guruari), aldi berean edo alternatiba egoki gisa, eta horrek azkenean auto-kontsultaren bidearekin bat egingo luke. Maharshiren arabera, Jnana eta Bhakti ez dira bide desberdinak, baina biak helburu berera eramaten dute: Niaren errealizazioa. Benetako Bhakti Niarekiko maitasuna dela irakatsi zuen, eta Nia Jainkoa denez, Niarekiko maitasuna Jainkoarenganako maitasuna ere badela.

Errendizio osoa eta desiorik gabekoa izan behar da, irtenbide edo saririk, edo baita askapenik ere, espero gabe. Gertatzen dena onartzeko borondatea da. Errendizioa ez da norberaren borondatezko ekintza, baizik eta amore emateko norberaren kontzientzia gero eta handiagoa ez dagoela. Praktikak ezjakintasuna kentzea du helburu, ez errealizazioa lortzea. Bhagavan: Bi modu baino ez daude patua konkistatzeko edo hartatik independente izateko. Bata da galdetzea norena den patu hori eta aurkitzea egoa bakarrik dagoela lotuta harekin, eta ez Nia eta egoa ez direla existitzen. Beste bidea da egoa hiltzea Jaunari erabat amore emanez, norberaren babesgabetasunaz jabetuz eta uneoro esanez: "Ez ni, baizik eta zu, Jauna", "ni" eta "nirea" zentzu guztiak alde batera utziz eta Jaunari utziz nahi duena zurekin egitea. Errendizioa ezin da inoiz osotzat hartu, debotoak Jaunarengandik hau edo hura nahi duen bitartean. Benetako amore ematea Jainkoaren maitasuna da, maitasunagatik eta ez beste ezergatik, ezta salbazioarengatik ere. Beste era batera esanda, egoaren ezabatze osoa beharrezkoa da patua konkistatzeko, ezabatze hori Auto-galdera bidez edo bhakti-margaren bidez lortzen den ala ez.

### Berpiztea 
thumb|Sri Ramana Maharshi Areto Zaharrean etzanda 1948an. Bertan  bizi izan zen 1927tik 1950era.

David Godmanen arabera, Maharshik irakatsi zuen berpiztearen ideia norbanakoaren benetako nortasunari buruzko ideia okerretan oinarritzen dela. Maharshik batzuetan esaten zuen berpiztea existitzen dela, norbanakoaren errealitate eza guztiz ulertzeko gai ez zirenei aurrera egiteko. Baina ilusio hori konturatzen denean, ez dago berpizteari buruzko ideietarako lekurik. Gorputzarekiko identifikazioa gelditzen denean, heriotzari eta berpizteari buruzko edozein nozio aplikaezin bihurtzen da, Norberaren baitan ez baitago jaiotzarik edo heriotzarik, Ajativada izeneko irakaspenari jarraituz. Ramana Maharshi:Berpiztea ezjakintasuna dagoen bitartean bakarrik existitzen da. Ez dago benetan berpizterik, ez orain ez lehen. Ezta gero ere izango ere. Hau da egia.

## Aurrekariak 
### Indiako espiritualtasuna 
Wehrren arabera, C. G. Jungek adierazi zuen Maharshi ez zela "fenomeno isolatu" gisa hartu behar, baizik eta Indiako espiritualitatearen seinale gisa, "eguneroko Indiako bizitzan modu askotan agertzen dena". Zimmer eta Jungen arabera, Maharshiren mauni gisa agertzea, samadhi-n murgilduta dagoen santu isil gisa, aurretik zeuden Indiako santutasun nozioetan sartzen zen. Maharshirekiko Indiako debozioa Indiako testuinguru honetan kokatu zuten.

Alan Edwardsek dioenez, Maharshiren santu betiko irudi ezagunak Indiako identitate bat eraikitzeko ere balio izan zuen, barnera begirako eta espirituala, britainiar agintari kolonialen kultura zapaltzaile, kanpora begirako eta materialistaren aurka:

India osoko hinduek Maharshi guztiz espirituala beren kultura eta identitate nazional bereizgarria gordetzera inspiratzen zituen sinbolo gisa ikus zezaketen, eta horrek, noski, britainiarrak India uztera behartzea zekarren.

### Shaivismoa 
thumb|Maharshi 1949an

Maharshiren erantzunek Advaita Vedantako elementuak azaltzen eta txertatzen dituzten arren, bere bizitza espirituala Shaivismoarekin lotuta dago. Tirumurai izeneko deboziozko abestien tamilen bilduma, Vedekin, Shaiva Agamasekin eta "Meykanda" edo "Siddhanta" Shastrarekin batera, Tamil Shaiva Siddhantaren kanon biblikoa osatzen dute. Gaztetan, esnatu aurretik, Maharshik Periya Puranam irakurri zuen, 63 tamil santuen istorioak. Bizitzan geroago, istorio horiek bere debotoei kontatu zizkien:Istorio hauek kontatzerakoan, pertsonaia nagusien ahots eta keinuetan dramatizatzen zituen, eta haiekin guztiz identifikatzen zela zirudien.Maharshik berak Jainkoa, Gurua eta Norbera errealitate beraren agerpentzat hartzen zituen. Maharshik Norbera bere gurutzat hartzen zuen, Arunachala mendi sakratuaren moduan, Shivaren agerpentzat hartzen dena. Arunachala Hego Indiako bost shaivita leku santu nagusietako bat da, "Om arunachala shivaya namah!" mantraren bidez gurtu daitekeena eta Pradakshinaren bidez, mendiaren inguruan ibiliz, Maharshik askotan egiten zuen praktika bat. Arunachalaren santutasun bereziari buruz galdetuta, Maharshik esan zuen Arunachala Shiva bera dela. Bere azken urteetan, Maharshik esan zuen Arunachalaren botere espirituala izan zela bere Norberaren errealizazioa ekarri zuena. Bost ereserkiak konposatu zituen Arunachalari deboziozko abesti gisa. Bere buruari erreferentzia egin zion hiru aldietan Arunachala Ramana izena erabili zuen. Maharshik ere errauts sakratuarekin igurtzi ohi zuen bere kopeta, gurtza seinale gisa.

Geroago, Maharshi bera Dakshinamurthytzat hartua izan zen, Shivaren alderdi bat, ezagutza mota guztien guru eta jnana emaile gisa. Shivaren alderdi hau bere pertsonifikazioa da, kontzientzia, ulermen eta ezagutza gorena edo azkena den bezala. Forma honek Shiva ordezkatzen du yoga, musika eta jakinduriaren irakasle gisa duen alderdian, eta shastrei buruzko azalpenak ematen zituenean.

### Indiar eskrituren ezagutza 
Bere bizitzan zehar, Ganapata Muni bezalako deboto heziekin harremanetan egonda, Maharshik Shaivismoari eta Advaita Vedantari buruzko lanak ezagutu zituen, eta horiek erabili zituen bere ikuspegiak azaltzeko:Jendeak galdetzen du nola hitz egiten dudan Bhagavad Gitaz, etab. Entzunezko zurrumurruen ondorioz da. Ez dut Gita irakurri, ezta iruzkinetan arakatu ere bere esanahia lortzeko. Sloka (bertso) bat entzuten dudanean, uste dut bere esanahia argi dagoela eta esaten dut: hori da dena eta ez gehiago.1896an jada, Arunachalara iritsi eta hilabete batzuetara, Maharshik bere lehen dizipulua erakarri zuen, Uddandi Nayinar,eta "Eskritura Santuen gorpuzte bizia" aitortu zuen harengan. Uddandi Yoga eta Vedantari buruzko testu klasikoetan aditua zen, eta Yoga Vasistha eta Kaivalya Navaneeta bezalako testuak errezitatzen zituen Maharshiren aurrean. 1897an Maharshirekin Palaniswami batu zen, eta bere laguntzaile bihurtu zen. Palaniswamik Vedantari buruzko liburuak ikasi zituen tamileraz, hala nola Kaivalya Navaneeta, Shankararen Vivekachudamani eta Yoga Vasistha. Zailtasunak zituen tamilera ulertzeko. Maharshik ere liburuak irakurri zituen, eta Palaniswami azaldu zizkion.

1900. urtearen hasieran, Maharshik 20 urte zituela, Swami Vivekananda monje hindu eta neo-Vedanta irakaslearen irakaspenak ezagutu zituen Gambhiram Seshayyaren bidez. Seshayya yoga tekniketan interesatuta zegoen, eta "bere liburuak ekartzen zituen eta bere zailtasunak azaltzen zituen". Maharshik paper zati txikietan erantzuten zuen, eta hauek 1920ko hamarkadaren amaieran hil ondoren bildu ziren, Vichara Sangraham, "Auto-galdeketa" izeneko liburuxka batean.

Maharshik bere ikuspegiak azaltzeko erabili zuen lanen artean Ribhu Gita zegoen, Shivarahasya Puranaren muinean dagoen abestia, Shiva eta Shaivite gurtzari buruzko 'Shaiva Upapuranak' edo Purana osagarrietako bat. Berak erabili zuen beste lan bat Dakshinamurti Stotram izan zen, Shankararen testu bat. Shivari eskainitako ereserki bat da, Advaita Vedanta azaltzen duena.

Maharshik hainbat erlijiotako bide eta praktikari eman zion bere onespena, bere upadesa propioarekin (bere Guruak dizipulu bati emandako argibideak edo gidaritza) beti debotoen benetako Niari erreferentzia eginez.

### Advaita Vedanta 
thumb|Adi Shankara dizipuluekin, Raja Ravi Varmak margotua (1904)
Advaita Vedanta klasikoaren aldean, Maharshik autorrealizazioaren esperientzia pertsonala azpimarratu zuen, argudio filosofikoa eta idatzi santuen azterketaren ordez. Maharshiren autoritatea bere esperientzia pertsonalean oinarritzen zen, eta hortik Yoga eta Vedantari buruzko testu klasikoak azaldu zituen, bere jarraitzaileen bidez ezagutu zituenak. Arvind Sharmak Maharshi Advaita esperientzialaren ordezkari nagusitzat hartzen du, bere ikuspegia Shankararen Advaita doktrina klasikotik bereizteko. Fortek neo-vedantino gisa sailkatzen du, espekulazio filosofikoa baino auto-ikerketan jartzen duelako arreta. Maharshik berak ez zituen bere ikuspegiak advaita deitu, baizik eta dvaita zein advaita erlatiboak direla esan zuen, dualtasun zentzu batean oinarrituta, Nia edo Izatea den bitartean dagoen guztia.

Maharshiren irakaspena hinduismoarekin, Upanishadekin eta Advaita Vedantarekin bat datorren eta, oro har, haiekin lotzen den arren, badira desberdintasunak Advaita eskola tradizionalarekin. Advaitak negazionista neti, neti (sanskritoa, "hau ez", "hau ez") bidea gomendatzen du, edo Nia errealitate bakarra dela dioten baieztapen mentalak, hala nola "Ni Brahman naiz" edo "Ni Hura naiz". Maharshik, berriz, Nan Yar auto-kontsulta defendatzen zuen. Advaita Vedantaren aldean, Maharshik gogor desanimatzen zituen debotoak bizimoduari uko egitea, eta beren erantzukizunei uko egitea. Bere praktika espirituala areagotzeko "samsara" ("ilusioa") gisa deskribatu zuen familia utzi behar zuela sentitzen zuen deboto bati, eta Sri Maharshik erantzun zion:Ai! Hala al da hori? Zer esan nahi du benetan samsarak? Barruan ala kanpoan? Emaztea, seme-alabak eta beste batzuk. Hori al da samsara guztia? Zer egin dute? Mesedez, jakin ezazu lehenik zer esan nahi duen benetan samsarak. Ondoren, horiek uztearen gaia aztertuko dugu.Lola Williamson erlijio-jakintsuak Maharshi, Meher Baba, Sri Aurobindo eta Swami Satchidananda Saraswati bezalako guru indiarrak deskribatu ditu "Hindu-Inspiratutako Meditazio Mugimenduak" garatu dituztela, neo-Vedanta eta hinduismo modernista ere deituak.

## Ondarea 
Askok haren eragina jaso zutela dioten arren, Maharshik ez zuen bere burua guru gisa aurkeztu, ez zuen inoiz dizipulurik izan zuenik esan, eta ez zuen inoiz ondorengorik izendatu. Bera ikustera etorri ziren batzuk elkartzearen bidez argitu zirela esaten den arren, ez zuen publikoki aitortu inor bizirik askatutzat, bere ama hil zenean izan ezik. Maharshik ez zuen inoiz inolako leinurik sustatu.

Sri Ramana Ashramari dagokionez, 1938an testamentu legal bat egin zuen Ramanashrameko ondasun guztiak Niranjanananda bere anaia gazteagoari eta bere ondorengoei utziz. 2013an Ramanashram, Sri Niranjananandaren bilobak, Sri V.S. Ramanek zuzentzen du. Ramanashram legez erlijio-funts publiko gisa aitortzen da, eta bere helburua Sri Maharshiren adierazitako nahiekin bat datorren moduan mantentzea da. Ashramak erakunde espiritual gisa irekita egon behar du, nahi duen edonork bere instalazioez baliatu ahal izan dadin.

1930eko hamarkadan, Maharshiren irakaspenak Paul Bruntonek eraman zituen mendebaldera bere "Bilaketa bat India sekretuan" (*A Search in Secret India*) liburuan. Arthur Osbornek bultzatuta, 1960ko hamarkadan Bhagawat Singh-ek Maharshiren irakaspenak zabaltzen hasi zen AEBetan. Maharshi are gehiago ezagun egin da Mendebaldean neo-Advaita mugimenduaren bidez, H. W. L. Poonjaren ikasleen bidez; mugimendu honek bere irakaspenen mendebaldeko berrinterpretazioa ematen du, ikuspegi sakonean bakarrik arreta jarriz. Azpimarratze horregatik kritikatu da, prestaketa-praktikak alde batera utziz. Hala ere, Neo-Advaita mendebaldeko espiritualitate ezagunaren osagai garrantzitsu bihurtu da.

Philip Goldberg adituak Maharshiren eragina jaso zuten Mendebaldeko pentsalari erlijiosoak zerrendatu ditu, besteak beste, Francis X. Clooney, Georg Feuerstein, Bede Griffiths, Andrew Harvey, Thomas Merton, Henri Le Saux (Swami Abhishiktananada), Eckhart Tolle eta Ken Wilber.
thumb|Ramana Maharshi Indiako 1971ko zigilu batean
Isaac Portilla adituak Maharshiren garrantzia azpimarratu du erlijioen arteko elkarrizketarako, bai erlijio-batasunaren mezu unibertsala bai bere ikono-egoera bereizgarria azpimarratuz:Maharshi, bere jarrera unibertsalistan, erlijioen arteko elkarrizketarako figura garrantzitsua da, eta Thomas Forsthoefel eta [Mario] Aguilar bezalako adituek arreta jarri diote aukera honi. Aurkezten ari zen ikuspegitik, esperientzia mistikoaren konplexutasunekin harremanetan jartzean eta bereizgarritasuna azpimarratzean, bere ekarpena erlijioen arteko elkarrizketan indartzen da, bere garrantzia mezu unibertsalista duen jakintsuarena baino handiagoa izanik. Hau da: bere bakartasunean, Maharshi botere eta autoritate idiosinkratikoz aldarrikatzen ari da (hinduismoaren avatar gisa) erlijioaren substratu unibertsal bat —Brahmana, Nia—, eta hori ezin da onartu desberdintasunen higadura justifikatzeko; izan ere, bere esperientzia anitzek kontuan hartzen den edozein tradizioren sakontasun gehiago aztertzera gonbidatzen dute.

* Gambhiram Sheshayya, "Auto-galdeketa" (*Vichāra Sangraham*). Galderen erantzunak, 1901ean bilduak, elkarrizketa moduan argitaratuak, 1939an saiakera gisa berrargitaratua Galdeketaren Katekismo gisa. 1944an ere argitaratua Heinrich Zimmerren "Norbere buruaren bidea" *(Der Weg zum Selbst*) liburuan.
* Sivaprakasam Pillai, "Nor naiz ni?" (*Nān Yār?*). Galderen erantzunak, 1902an bilduak, lehen aldiz 1923an argitaratuak.
* Maharshi,  "Berrogei bertso errealitatean" *(Ulladu narpadu*). 1928an idatzia, S.S. Cohen-ek ingelesezko lehen itzulpena eta iruzkina 1931n egin zuen.
* *"*Berrogei bertsotan errealitatea: gehigarria" (*Ullada Nārpadu Anubandham)*. Berrogei ahapaldi, horietatik hamabost Maharshik idazten ditu. Beste hogeita bost hainbat sanskrito-testuren itzulpenak dira.
* Sri Muruganar eta Sri Ramana Maharshi (*Ramana Puranam*), 1930eko hamarkadan.
* "Norberaren gaineko bost bertso" (*Ekātma Pañchakam),* 1947an idatzia, emakume deboto baten eskariz*.*

Testu horiek guztiak "Lan Bildu"etan jaso dira. Jatorrizko lanez gain, Maharshik debotoen onurarako idatzi sakratuak ere itzuli zituen. Bhagavad Gita-ko 42 bertso hautatu, berrantolatu eta tamilera eta malayalamera itzuli zituen. Shankarachayari egotzitako Dakshinamurti Stotra, Vivekachudamani eta Dṛg-Dṛśya-Viveka bezalako lan batzuk ere itzuli zituen.

### Dokumentalak 
*  *A Day in the Life at Ramana Maharshi Ashram*
*   *Talks on Sri Ramana Maharshi: Narrated by David Godman*
*   *Sri Ramana Maharshi – JNANI*

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak