Boris Vasiltxikov

'*Boris Aleksandrovitx Vasiltxikov *knez*-a*' () errusiar politikari bat zen Estatu Kontseiluko kidea, Zaldien Maisua (1903.05.30), oroitzapen idazlea.

## Biografia 
Alexander Illarionovitx Vasiltxikov printzearen (1818-1881) semea, Evgenia Ivanovna Senjavinarekin (1829-1862) ezkondu zenetik. San Petersburgon jaio zen, 1860ko ekainaren 6an bataiatu zuten Simeonovskaya elizan, L. G. Senyavin eta T. V. Vasilchikova printzesa amonaren harreran. Bi urte zituela, ama galdu zuen, eta laugarren semea erditzean hil zen. 1881ean, Alexander Illarionovich printzea ere hil zen, eta fortuna handia utzi zion bere seme bakarrari.

Urte berean, Zuzenbide Inperialeko Eskolan graduatu ondoren, Justizia Ministeriora bidali zuten. Novgorodeko bere etxaldean kokatu ondoren, Staraia Russa barrutiko (1884-1890) eta lau aldiz Novgorodeko probintziako (1890-1902) nobleziaren buruzagi hautatu zuten. *Staraya Russa-*ko ohorezko herritar eta *Staraya Russa* zemstvoko ohorezko bake epaile ere hautatu zuten (1886), eta *Staraya Russa* barrutiko eliza-parrokia eskolen ohorezko patronatua izan zen. Vybity etxaldean, nekazaritzan aritu zen, metodo aurrerakoiak erabiliz; hegazti-hazkuntza bereziki garatuta zegoen.

1896an, gaurko estatu-kontseilari izendatu zuten, eta 1903an, zaldi-zaindari titulua eman zioten. 1900-1903an, Pskoveko gobernadore kargua izan zuen, eta zerbitzu bereziengatik Pskoveko ohorezko herritar hautatu zuten.

Errusia-Japonia Gerra hasi zenean, ipar-ekialdeko eskualdeko Gurutze Gorriaren Elkarteko Komisario Nagusi izendatu zuten. 1904ko urritik 1905eko azarora, Mantxuriako armada aktiboaren eremuan egon zen. Printzeari bere emazteak lagundu zion Gurutze Gorriaren lana antolatzen, berarekin batera frontean joan baitzen. 1906an, Errusiako Gurutze Gorriaren Elkarteko presidente izendatu zuten.

1906ko abuztuaren 9tik 1908ko ekainare 3ra, Lurren Antolamendu eta Nekazaritzako zuzendari nagusia izan zen P. A. Stolypinen Ministroen Kontseiluan. Asko egin zuen Stolypinen nekazaritza erreforma ezartzeko. 1908ko maiatzean, ministro kargua utzi zuen familia-egoerengatik.

1906ko apirilean, Estatu Kontseiluko kide izendatu zuten. 1911-1917 bitartean, Kontseiluko alderdirik gabeko elkarteen zirkulua zuzendu zuen. 1916ko abenduan, printzearen emazteak, Sophia Nikolaevnak, gutun bat idatzi zion Alexandra Feodorovna enperatrizari Grigori Rasputin kargutik kentzeko eskatuz, eta horregatik gortetik alde egiteko agindu zioten. Boris Alexandrovitxek bere botereak utzi eta borondatez jarraitu zion emazteari Vybityko familia-jabetzara.

Iritzi politikoei dagokienez, errusiar nazionalista zen: Errusia Osoko Batasun Nazionalean sartu zen, eta 1910ean parte hartu zuen San Petersburgoko Errusia Osoko Klub Nazionala antolatzen eta klub horretako zaharren kontseiluko lehen presidente hautatu zuten. Hala ere, 1911ko martxoan elkarte horietan parte hartzeari utzi zion.

Otsaileko Iraultzaren ondoren Petrogradera itzuli zen. 1918an, atxilotu eta Pedro eta Paulo gotorlekuko Trubetskoy bastioian espetxeratu zuten: 10 dignatario ohi "bakarrik" zeuden berarekin batera. Askatu ondoren, Britainia Handira emigratu zuen, eta 1920an Frantziara joan zen bizitzera. San Sergioren Institutu Teologiko Ortodoxoaren sorreran parte hartu zuen. "Oroitzapenak" idatzi zituen, 2003an argitaratu zirenak.

1931ko maiatzaren 13an hil zen Errusiako Etxean. Bere emaztearekin batera lurperatu zuten Sainte-Geneviève-des-Bois hilerrian.

## Bizitza pertsonala 
Vasilchikov printzeak denbora asko gustatzen zitzaion kanpoan pasatzea eta Volyshovo etxaldean ehizatzea bere senideekin, Stroganovekin.

Sofia Nikolaevna Meshcherskaia printzesarekin (1867-1942) ezkonduta zegoen, Moskuko hezkuntza barrutiko administratzailearen, Nikolai Petrovitx Meshchersky printzearen (1829-1901), alabarekin.

## Kargu politikoak 
## Kanpo estekak