Vladimir Kokovtsov

**Vladimir Nikolaievitx Kokovtsov** kondea () Errusiako laugarren lehen ministroa izan zen 1911tik 1914ra, Nikolas II.a enperadorearen erregealdian.

## Biografia 
### Lehen urteaj 
Borovichiren jaio zen, Borovichsky Uyezd, Novgorodeko gobernazioan, 1853ko apirilaren 18an jaio zen.

Alexandro Lizeo Inperialaren graduazioaren ondoren, 1872ko abenduan, Kokovtsovek San Petersburgoko Estatu Unibertsitateari eskatu zion zuzenbidea ikas zezala, Aleksandr Gradovsky, Nikolai Tagantsev eta S. Pakhmanen gomendioz, garai hartako agintari juridiko bikainak guztiak. Hala ere, bere aita, bere heziketa ordainduko zuela agindu ziona, bat-batean hil zen, familia egoera ekonomiko larrian utzita. Ondorioz, unibertsitatera joan beharrean, funtzio publikoan sartu zen, berari eta bere familiari beste diru-sarrera batzuk emateko.

### Zerbitzu zibila 
Kokovtsov Justizia Ministerio Inperialean kargu publiko baterako hautagai onartua izan zen, lehenik estatistikan, gero legegilean eta azkenik bulego kriminalean zerbitzatuz. 1879tik 1890era Espetxeetako Administrazio Zentraleko Inspektore Nagusi eta Zuzendariorde izan zen. Garai hau K.K. Grot estatu-idazkariak, Estatu Inperialeko Kontseiluko goi-kargudunak, egindako espetxe erreformen ondorio da. 1890etik 1896ra, Estatu Kontseiluan Estatu Idazkariorde, Estatu Idazkari eta, azkenik, Idazkaritza Inperialeko Laguntzaile bezala aritu zen, non batez ere Errusiako Estatu Inperialeko Kontseiluko Estatu Ekonomiako Departamentuak berrikusitako gaietan lan egin zuen.

1896tik 1902ra Finantza ministrordearen hiru karguetako batean aritu zen Sergei Witteren agindupean.

Kargua utzi ondoren, idazkari inperiala izan zen 1904an Finantza ministro izendatu zuten arte.

Hurrengo urtean dimisioa eman zuen, Witte Finantza ministerioko bere nagusi ohiak Ministroen Kontseiluko presidentetza hartu zuenean. Ministro izan ez arren, funtsezko zeregina izan zuen, gobernu inperialak bere dirua debaluatu eta urrearen estandarra utzi behar ez izateko, eta, beraz, ia herrialde finantzario, seguru eta moderno guztien oinarria izateko. Kokovtsov Finantza ministro gisa itzuli zen Ivan Goremykin (1906) eta Piotr Stolypinen kabineteetan (1906 – 11). Kokovstov antisemita bat zen, juduen arazoa ez zela haien "atzerapena" uste zuena, baizik eta "hain argiak" izatea.

Kokovtsovek Stolypinen lekua hartu zuen Ministroen Kontseiluko presidente gisa, 1911n Stolypin hil ondoren, eta Finantza ministro kargua ere mantendu zuen, eta bi karguak bete zituen 1914an erretiratu zen arte. Kokovtsov Alexei Khvostoven izendapenaren aurka.

1912an, Kokovtsovek tsarrari eskatu zion Grigori Rasputin Tobolskera erbesteratzea baimentzeko. Nikolasek uko egin zion: Kokovtsovek diru kopuru handi bat eskaini zion Rasputini Siberiara alde egiteko, eta enperatrizarekin lotuta bere izena ez aipatzeko agindu zien egunkariei. Tsarrak Kokovtsov kanporatu zuen 1914ko urtarrilaren 29an "prentsaren kontrol faltagatik".

Barne politikan, Kokovtsoven garaian, 1912an, langileen % 20ri istripu eta gaixotasun asegurua ematen zieten bi lege onartu ziren.

### Erretiroa eta azken urteak 
Erretiroa hartzean, Kokovstov izendatu zuten konde. Otsaileko Iraultzaren ondoren, Kislovodskera joan zen bizitzera. 1917ko urriko iraultzaren ondoren, Txekak ikertu zuen, baina familiarekin batera Finlandiara ihes egin zuen eta azkenean Parisen kokatu zen. Errusiar emigratu gizarteko pertsonaia nagusia izan zen 1943ko urtarrilaren 29an hil zen arte. 1933an bere memoriak argitaratu zituen, bere haurtzaroa eta hezkuntza deskribatzen dituztenak, baita 1903tik 1919ra gobernuan emandako lehen urteak ere.

### Harremanaka Witte-ekin 
Wittek bere autobiografian dioenez, Kokovtsov bere laguntzaileetako bat zen bitartean, bera bakarrik geratu zen hain ondo ezagutzen zituen zereginak egiteko, eta Kokovtsov izan zen Errusiar Inperioaren finantzetan zenbait erreforma txiki baina esanguratsuren iturri.

Kokovtsovek Witterekin zituen desberdintasunei esker, biek elkarrekin lan egiteari uko egin zioten 1905-06 bitartean. Desberdintasun horien ageriko arrazoia honako hauek izan ziren: Japoniarekin, Errusiaren eta Japoniaren arteko Gerraren ondoren, bake-elkarrizketen prestaketan izandako gatazkak; gobernuaren egitura aldatzea, istilu politiko zabalduen ondorioz; Wittek Kokovtsoven hainbat politikei aurka egitea, Errusiako eta Japoniako Gerran Finantza ministro gisa, eta 1905-06 urteetan maileguen negoziazio garrantzitsu batean. Desadostasunak Estatu Kontseiluan argitaratu ziren, batak edo besteak iruzkinak egiten zituenean bestearen ikuspuntuaren aurka hainbat gairi buruz.

Arrano Zuriaren Serbiako Errege Ordenarekin, Danilo I.a printzearen Montenegroko Ordenarekin eta Izar Polarraren Suediako Errege Ordenako Gurutze Handiarekin (1897) apaindua izan zen.

## Kanpo estekak