Nikolai Vissarionovitx Nekrasov

**Nikolai Vissarionovitx Nekrasov** () errusiar politikari liberala eta Finlandiako azken gobernadore nagusia izan zen.

## Biografia 
### Karrera parlamentarioa 
Apaiz baten familian jaioa, Nekrasov garraio ingeniaritzan graduatu zen 1902an eta atzerrira joan zen graduondoko ikasketak egitera. 1904an Errusiara itzuli ondoren, Tomskeko Ingeniaritza Institutuko irakasle bihurtu zen. 1905eko amaieran, 1905eko Errusiako Iraultzaren gorenean, Alderdi Konstituzionalista Demokrata (Kadet alderdia bezala ere ezaguna) sortzen lagundu zuen eta Krimeako Yaltan zuen eskualdeko bulegoa zuzendu zuen. 3. (1907) eta 4. (1912) Estatu Dumetarako hautatu zuten. Nekrasov Errusiako Herrien Ekialde Handiko logia framazoniko irregularreko kide aktiboa izan zen. 1912tik 1913ra eta berriro ere 1914tik 1916ra izan zen Idazkari Nagusia.

1909 eta 1915 artean, Nekrasov Kadeten Batzorde Zentraleko kide izan zen, eta bertan etengabe ezkerreko erdialdea izan zuen. 1912ko apirilaren 9an, Lenako sarraskiaren ondoren, Kadeten parlamentuko interpelazioa egin zuen, gobernuak lanaren eta kapitalaren arteko gatazka ekonomikoan egindako esku-hartze ilegala salatuz, azken horren alde. Geroago, 1912an, Nekrasovek argudiatu zuen Duma barruan "lan eraikitzailea" ezinezkoa egin zuela gobernu tsarraren ondorioz, eta alderdiak konfrontazio handiagoa izan behar zuela eta Duma erabili behar zuela gobernuaren aurkako propagandarako, legegintzaldiaren ordez. 1915eko ekainaren 11n, Batzorde Zentraletik dimisioa eman zuen, gehiengoak Lehen Mundu Gerran gobernuari txeke zuri bat emateko borondatea zuela uste zuelako.

1916ko azaroaren 6an, Nekrasov Dumako presidenteorde hautatu zuten. Aldi berean, Nikolas II.a enperadoreak eta bere gorteak herrialdea porrot militar eta iraultzarako bidean zeramatela sinetsita, Nekrasovek Alexander Gutxkov Dumako presidente ohiarekin, Kerenskirekin, Aleksandr Konovalovekin eta Mikhail Terestxenko industrialistarekin konspiratzen hasi zen Nikolas abdikatzera behartzeko. Nikolasen 13 urteko semea, Alexei, tronua hartuko zuen orduan, eta Nikolasen anaia liberalagoa, Mikel Duke Handia, erregeorde bihurtuko zen. Haien planak oraindik martxan zeuden 1917ko Otsaileko Iraultzak baliogabetu zituenean.

### Gobernuko ministroa (1917ko martxoaren-abuztua) 
Nekrasov Estatuko Dumako Behin-behineko Batzordeko kide bihurtu zen 1917ko martxoaren 12an. Martxoaren 15ean, Dumak eratutako Errusiako Behin-behineko Gobernuko garraio ministro izendatu zuten. Gobernuan sozialista moderatuen (mentxebikeak eta sozialista iraultzaileak) sartzearen alde egin zuen, eta maiatzaren 18an eratutako koalizio liberal-sozialistako gobernuan bere kargua mantendu zuen. Ekainaren amaieran, Nekrasov Gobernu Behin-behinekoaren ordezkarietako bat izan zen Ukrainako Radarekin izandako negoziazioetan, eta horrek Ukrainari Errusiaren barruan autonomia neurri bat eman zion. Kadeten zuzendaritzak akordioaren aurka egin zuen irmoki, gutxiengo etnikoei buruzko erabakiak Errusiako Batzar Konstituziogilea deitu arte atzeratu nahi baitzituen. Uztailaren 2an beste ministro Kadetek gobernua protestan utzi zutenean, Nekrasov alderditik dimisioa eman zuen eta uztailaren 21an lehen ministroorde bihurtu zen, Alexander Kerenskik Georgi Lvov ordezkatu ondoren gobernuburu gisa. Uztailaren 24an Kerenskyren agindupean koalizioa berriro eratu zenean, Nekrasov lehen ministroorde izaten jarraitu zuen eta finantza ministro ere bihurtu zen, Alderdi Demokrata Erradikala ordezkatuz. Abuztuaren amaieran Kornilov Aferan, Nekrasovek hasieran Kerenski babestu zuen, baina une batean Kerenskiren dimisioak krisitik ateratzeko irtenbidea izan zitekeela iradoki zuen, eta horrek irailean hurrengo koalizio gobernutik kanpo utzi zuen.

### Finlandiako azken gobernadore nagusia (1917ko iraila-azaroa) 
Irailaren 17an (une honetatik aurrera Estilo Berria) Nekrasov Finlandiako gobernadore nagusi izendatu zuten, Mikhail Aleksandrovitx Stakhovitxek kargua utzi ondoren. Nekrasoven lana Finlandiako Senatuaren eta Errusiako Behin-behineko Gobernuaren artean negoziatzea zen. Senatuak Finlandiako autonomia itun batekin ziurtatu nahi zuen. Kerenskik irailean onartu zuen hau, baina urrian Senatuak proposamen berri bat aurkeztu zuen, Finlandiako independentzia areagotuko zuena.

Azaroaren 7ko goizean, Nekrasovek, San Petersburgora bidean Kerenskyri proposamena emateko, jakin zuen Behin-behineko Gobernua boltxebikeek Urriko Iraultzan bota zutela. Senatuari jakinarazi zion ez zela Finlandiara itzuliko.

### Azken urteak 
Nekrasovek profil baxua mantendu zuen Errusiako Gerra Zibilean eta ez zien boltxebikeei aurre egin, 1919an Kazanera joanez. Gerra amaitu ondoren, 1921eko martxoan atxilotu zuten eta 2 hilabetez espetxean eduki zuten. Maiatzean askatu zuten eta Kontsumo Kooperatiben Batasuneko zuzendaritza batzordeko kide izendatu zuten, eta han egon zen 1930eko azaroaren 3an hurrengo atxiloketa egin zuten arte. Mentxebikeen Zentroaren konspirazioan parte hartzea leporatu zioten eta 10 urteko espetxe zigorra ezarri zioten. 1933ko martxoan goiz askatu ondoren, berriro atxilotu zuten 1939ko ekainaren 13an, heriotza zigorra ezarri zioten eta 1940ko maiatzaren 7an fusilatu zuten.

## Kargu politikoak 
## Kanpo estekak