Rachel Félix

**Elisabeth-Rachel Félix** aktorea, **Rachel** edo **Mlle. Rachel** izenez ezaguna (Mumpf, Suitza,  1821eko otsailaren 21a &ndash; Le Cannet, Frantzia, 1858ko urtarrilaren 3a) aktore  tragiko handia izan zen, Sarah Bernhardt-en eredua.

## Biografia 
Elisabeth Rachelen aita Jacob Félix (1796-1872) izan zen, Metz-en jaiotako kale-saltzaile judua; eta ama, Esther-Thérèse Hayer (1798-1873), Gerstheim-en jaioa. Élisabeth Félix Mumpfen (Suitza) jaio zen. Familia Endingen-era (Argovia) zihoala, juduak onartzen zituen eskualdeko herri bakarrera, amak ezin zuenez aurrera egin, neka-neka eginda zegoelako, Mumpfeko ostatu batean gelditu behar izan zuten, eta bertan jaio zen Elisabeth. Bigarren alaba izan zen, Sarah-en ondoren, eta haien ostean, seme bat, Rafael, eta hiru alaba jaioko ziren.

Oso familia pobrea zen: herri batetik bestera ibiltzen ziren, kalez kaleko saltzaile gisa, bizirauteko ezer gutxi irabazteko. Élisabeth Félix, gaztetan, Hirsingue-n bizi izan zen, Alsaziako hegoaldean, Sundgau izeneko herrialde tradizionalean (*pays traditionnel de France*).

Garai hartako hainbat familia behartsutan ohikoa zen bezala, aitak lanean jarri zituen seme-alabak haien diru-sarrerak emendatzeko: Élisabeth eta Sarah ahizpa nagusia, gitarra batez lagunduta kantatzen zuten bitartean, diru eskean ibiltzen ziren familiak, Parisa joan aurretik, korritu zituen herrietako kaleetan (Alsazian, gero Besançon-en, Lyon-en, Saumur-en…). 1831n Parisa iritsi ziren. Hasieran Mauvais-Garçons kaleko etxe prekario batean bizi izan ziren, eta gero Marché-Neuf plazan, Île de la Cité-n.thumb|Rachel Corneilleren *Le Cid* antzezlanean (Chimèneren papera).|ezkerrera|233x233pxAnalfabetoa izan arren, Élisabeth Félixek Alexandre-Étienne Choron musikariaren eta Saint-Aulaire aktorearen klaseak hartu ahal izan zituen, eta baita arte dramatikoko ikastaro batzuk ere Parisko Kontserbatorioan. Bere familiaren beharrak asetzeko, 1837ko urtarrilean debuta egin zuen Théâtre du Gymnase Marie Bell antzokian. Zuzendariak, Delental-Poirsonek, *Rachel* izen artistikoa hartzera behartu zuen, ordutik aurrera bere bizitza pribatuan ere erabiliko zuen izena.

1838ko martxoan, 17 urte besterik ez zuela, Théâtre-Français-en entzunaldi bat egin zioten, eta baita bertan onartu ere. Berehala lortu zuen arrakasta handia. Bere debutean, Pierre Corneilleren *Horazio* tragediaren Camilleren papera antzeztu zuen. Emanaldiaren lehen gauean 735 libera bildu zituzten eta hemezortzi egun geroago 4.889,50 libera.
Rachel Félixen interpretazioek laster famatu zuten aktorea, eta ikusleen maitazarrea ekarri zioten. Corneille, Racine eta Voltaireren tragedietako emakume heroien paperak antzeztean lortu zuen arrakastak tragedia klasikoa berriz ere modan jartzea eragin zuen, drama erromantikoa bazter utziz. Bere mendeko emakume famatuenetako bat izan zen, aktore eta emakume eredu berri bat sortu zuena. Horrela erretratatu zuen, beste batzuen artean, Jean-Auguste Barre eskultoreak.[thumb|Rachel, [Charles Müller (pintorea)|Charles Müllerren koadroaren kopia grabatua.|192x192px]]Hala ere, paradoxikoa izan arren, nahiz eta talentu ukaezina izan zuen, Rachel Félix ez zen izan aho batez miretsia aktore gisa. Hala, Victor Hugok, "Rachel pasiorik gabe miresten zuenak", Frédérick Lemaître aktorea aipatu ohi zuen: "Rachel... perfekzioa, eta besterik ez!".

1850ean, Prusiako erregeak, Frederiko III.ak, harrera egin zion aktoreari eta estatua bat eraiki zuen haren omenez Potsdametik gertu dagoen Île aux Paons uharteko gazteluko parkean. Monumentua, baina,  naziek suntsitu zuten 1935ean.

Rachel 1858ko urtarrilaren 3an hil zen, 36 urte zituela, tuberkulosiak jota. Bere azken orduetan, *Shema Yisrael* otoitza errezitatzen aritu zen Nizako konsistorio israelitaren hamar ordezkarik lagunduta. Hilzorian zegoela, Sarah ahizpari eskatu zion Lazare Isidor Frantziako errabino handiari deitzeko, bere ondora etor zedin, baina beranduegi iritsi zen.

Parisko Père Lachaise hilerriko sail juduan (7. dibisioa) dago ehortzirik. Kristautasunera konberti zedin presio handiak jasan arren, baita bere azken orduetan ere, arbasoen fedea gorde nahi izan zuen bizitzako hogeita hamazazpi urteetan.

## Antzeztutako obrak 
* 1837 : *La Vendéenne,* Parul Duportena (théâtre du Gymnase, apirilaren 24an); *Le Mariage de raison* Scribe eta Varner-en (théâtre du Gymnase, ekainaren 12n)

;
; Comédie-Française-n

* 1838 : Camille, Corneilleren *Horace-n*  (ekainaren 12tik irailaren 11ra) ; Émilie, Corneilleren *Cinnan* (irailaren 27an) ; Hermione, Racineren *Andromaque-n* (irailaren 4an); Aménaïde,  Voltaireren *Tancrède-n*; Ériphile, Racineren *Iphigénie en Aulide-en*; Monime, Racineren *Mithridate-n*; Roxane, Racineren  *Bajazet-en*  (azaroaren 23an), onenetariko bat bere paperen artean;
* 1839 : Esther, Racineren *Esther-en* (otsailaren 28an); Laodice, Corneilleren *Nicomède-n*  (apirilaren 9an) ; Dorine, Molière-ren *Tartuffe-n* (apirilaren 30ean);
* 1840 : Pauline, Corneilleren  *Polyeucte martyr-en* (maiatzaren 15ean) ; udako lehen bira Frantzian zehar (Rouen, Le Havre, Lyon) ; Marie Stuart, Lebrunen *Marie Stuart-en* (abenduaren 22an);
* 1841 : udako bira Belgikan eta Ingalaterran;
* 1842 : Chimène, Corneilleren *Le Cid-en* (urtarrilaren 19an) ; Ariane, de Thomas Corneille-ren *Ariane-n*  (maiatzaren 7an) ; udako bira Belgikan eta Ingalaterran; Frédégonde, Lemercier-en *Frédégonde et Brunehaut-en* (azaroaren 5ean) ;
* 1843 : Phèdre, Racineren *Phèdren* (urtarrilaren 21ean) ; Judith, Girardin-en *Judith-en* (urtarrilaren 24an); udako bira Rouen, Marseilla eta Lyon-en;
* 1844 : Bérénice, Racineren *Bérénice-n* (urtarrilaren 6an) (5 emanaldi); Isabelle, Corneilleren ''Don Sanche d'Aragon-en* (urtarrilaren 17an) ; Catherine, Romand-en *Catherine II-en* (maiatzaren 25ean); Marinette, Molière-ren *Le Dépit amoureux-en* (uztailaren 1ean); udako bira Belgikan;
* 1845 : *Virginie,* Brest-en (uztailaren 3an); *Polyeucte,* Nancy-n (abuztuaren 25ean) ;
* 1846 : bira Herbehereetan,  Liejan eta Lille-n (ekaina) ; bira Londresen (uztailean eta abuztuan);
* 1847 : la Muse sérieuse, Barbier-en *L'Ombre de Molière-n* (urtarrilaren 15ean) ; Fatine, *Le Vieux de la montagne-n* (otsailaren 6an) ; Racineren *Athalie* (martxoaren 5ean); bira Londres, Herbehereetan eta Liejan (maiatzean eta ekainean);
* 1848 : *Horace* (martxoaren 13an); bira Amsterdam-en (ekainetik urrira arte) ; *Britannicus* (urrian) ;
* 1849 : *Andromaque* (urtarrilean) ; Lesbie, *Le Moineau de Lesbie-n* (martxoaren 22an); *Adrienne Lecouvreur* (apirilaren 14an) ; bira Frantziako mendebaldean eta hego-mendebaldean (maiatzaren 29tik abuztuaren 31ra arte);
* 1850 : *Mlle de Belle-Isle* (urtarrilaren 25ean); Thisbé, *Angelo-n* (maiatzaren 18an) ; Lydie, *Horace et Lydie-n* (ekainaren 19an) ; bira Londres, Hanburgo, Berlin, Potsdam, Bremen, Viena eta Munich-en (uztailetik urrira arte) ;
* 1851 : bira ;
* 1853 : bira ;
* 1854 : bira Varsovia, San Petersburgo eta Moskun (urtarriletik apirilera arte) ;
* 1855 : bira New York-en, Estatu Batuetan eta Kuban (irailetik abendura arte).

## Rachelen bizitzaren pasadizoak 
1840an, Madame Recamierren etxean Châteaubriand-i Rachel aurkeztu zioten. Idazlea, orduan 70 urte baino gehiago zituena, kexu agertu zen aktorea ezagutzean: —Tamalgarria, benetan, batek hil behar duenean halako gauza eder bat jaiotzen ikustea.  

— Baina, bizkonde jauna, zenbait gizon ez dira inoiz hilko!— erantzun zion., argitaratu zutela jakin zuenean. Tribunalak, 1858ko ekainaren 16an, gai horri buruzko historiako lehen epaietako bat eman zuen.

1851n, Charlotte Brontëk, Rachel Londresko Lecouter aretoan *Adrienne* antzelana jokatzen zegoela aprobetxatuz,  bere editorearekin batera haren emanaldi batera joatea erabaki zuen. Handik gutxira, beste obra batean ikusi zuen, *Horace-n*, alegia. Agian, hura ez zen izango frantses aktorea interpretatzen ikusi zuen lehen aldia, Charlotte, 1842an Bruselan egon baitzen Rachelek La Monnaie antzokian zenbait emanaldi eman zituenean. 

Bere garaikide gehienak bezala, Charlotte ere liluraturik zegoen aktorearekin, hainbesteraino ezen *Villette* bere azken eleberriaren Vashti pertsonaia bihurtzea erabaki zuen.

Valencienneseko farfailezko arropa sarri janzten zuenez, XIX. mendean sortutako farfailezko ehungailuei eman zien izena: "*Rachel makinak*".

## Galeria 

Fitxategi:Rachel Félix Litho.jpg|Rachel (Josef Kriehuber, 1850).
Fitxategi:Rachel Félix-gravure-01.jpg|Rachel, grabatua (Marie Vaudouer?, 1911 baino lehen).
Fitxategi:No31p06 villa habitee par mlle rachel cannes-e02-villa sardou 1857.jpg|Villa Sardou (Cannes). Bertan bizi zen Rachel, 1857.
Fitxategi:Elisabeth Rachel Félix by Edmond-Aimé-Florentin Geffroy.jpg|Rachel (Edmond-Aimé-Florentin Geoffroy).
Fitxategi:Rachel as Phèdre.png|Rachel *Phèdre* interpretatzen.
Fitxategi:Rachel par Jean-Léon Gérôme 1861.jpg|Rachel (Jean-Léon Gérômeren margolanaren argazkia, 1861).
Fitxategi:Amaury-Duval - Jeune fille de profil.jpg|Rachelen ustezko erretratua.
Fitxategi:Brockhaus and Efron Jewish Encyclopedia e15 206-0.jpg|« Rachel » artikuluaren ilustrazioa, Brockhaus and Efron Jewish Encyclopedia (1906—1913).

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Louis Barthou, *Rachel*, éditions Félix Alcan, 1926
* Ariane Charton, *Alfred de Musset*, « Folio » bilduma (biografia), Gallimard, Paris, 2010.
* Agnès Akérib, *Mademoiselle Rachel, l'étoile filante*, TriArtis éditions, 2010.
* M-P. Hamache eta C. Lévy, « Elisa Rachel Félix, dite Rachel » in *Archives Juives, Revue d'histoire des Juifs de France*, 32/2. zk., 1999ko 2. seihilabetea.
* *Rachel. Une vie pour le théâtre 1821-1858'', erakusketaren katalogoa, Paris, Musée d'art et d'histoire du judaïsme, 2004.
* Frédéric Tournoux, *Mademoiselle Rachel.* ''Solitudes d'une tragédienne*, éditions Glyphe, 2012.
* Eugène de Mirecourt, *Rachel,'' Paris, 1854, J.P. Roret,  94 or.
* Anne Hélène Hoog, "La Marge, l'exemple et l'exception. Le Parcours d'Elisa Félix dite Mademoiselle Rachel", *Romantisme*, 2004/3, 125. zk.https://www.cairn.info/revue-romantisme-2004-3-page-91.htm

## Kanpo estekak