Medusozoo

**Medusozoo** direlakoak (*Medusozoa*) knidarioen klado bat dira, eta askotan subfilum gisa hartzen dira. Beren garapen biologikoan medusa edo marmoka fase bat igarotzen dutelako ezagunak dira. 

Beren barnean daude kubozoo, hidrozoo, eszifozoo eta staurozoo motak. Polipodizooak (knidario parasitoak) baren barne ote dauden eztabaidan dago.

## Filogenia eta taxonomia 
Kladograma hauetan, medusozousen kokapena ikus daiteke knidarioen barruan:
Goikoaren beste sailkapen alternatibo bat ere proposatu da, zeinaren arabera Medusozooen azpitaldeak diren:

* Hidrozoa klasea - Owen, 1843

* Acraspeda
** Cubozoa klasea (Kutxa marmokak) - Götte, 1887
** Syphozoa klasea (Benetako marmokak) - Marques & Collins, 2004
** Staurozoa klasea (Marmoka zurtoinduak) - Marques & Collins, 2004
* Polypodiozoa klasea (Parasitikoa) - Raikova, 1994

## Bizi-zikloa 
thumb|Knidarioen bizi-zikloa, medusa fasearekin (**marmoka**) agerian (12-14).
Medusozoa azpifilumeko partaideen ezaugarri bereizgarria, beste knidarioekiko, marmoka edo medusa fasea biltzen duen bizi-ziklo konplexua da. Bizi zikloan fase sexualak (marmoka gisa) eta asexualak (polipo gisa) igarotzen dituzte, denbora gehiena fase sexualean bizitzen dutelarik.

*Scyphozoa* taldeko planulak polipo sesil bilakatzen dira, zein kimutuz (asexualki) ugaltzen baitira. Jarraian marmoka bilakatu edo estrobilazio deritzon prozesuan (asexualki) ugaltzen dira, haien gorputzak segmentatuz. Halaber, *Hydrozoa* talde batzuetan polipo edota marmoka fasea falta dira bizi-zikloan. (krustazeoak, arrain txikiak, arrain arrautzak eta larbak) eta batzuetan marmokez elikatzen direlarik.  Pasiboki ehizatzen dute elikagaiak eskuratzeko, haien tentakuluak sare moduan erabiliz. Garro edo tentakuluetan aurkitzen diren nematozistoek harrapakinak hil edo paralizatzen dituzte, eta behin eskuratuta, garroak biltzen dituzte jana ahora eramateko. Gainera, marmoken igeri mugimenduak ehizan laguntzen die, kanpaia zabaltzean ura xurgatu eta harrapakinak garroetarantz 'xurgatuz'.

## Giza erabilera 
thumb|173x173px|*Aequorea victoria*

### Bioteknologian 
1961ean, Osamu Shimomurak Proteina Berde Fluoreszentea (*Green fluorescent protein, GFP* edo *avGFP*) eta aequorina proteina erauzi zituen *Aequorea victoria* hidromedusa bioluminiszentetik. Naturan, GFP aequorinarekin batera aurkitzen da marmokaren txapelaren ertzeko granulo baztuetan. Aequorinak erreakzio bioluminiszentea (argi urdina) eratzen du kaltzio ioiarekin (Ca2+) elkar-eragitean. Ostera, eratzen den argi horrek GFP kitzikatzen du, modu sekundarioan, argia berde bilakatuz. *A. victoria* espezieaz gain, GFP beste organismoetan (koral, anemona, zoantadio eta kopepodo, besteak beste) aurkitu da.
[thumb|158x158px|[Proteina Berde Fluoreszentea *(Green fluorescent protein, GFP).*]]
Shimomurak proteina eskuratu eta hiru hamarkadara, Douglas Prasher-ek GFP-aren genea sekuentziatu eta klonatu zuen. Jarraian, Martin Chalfie-ek GFP gene markatzaile edo '''reporter gene''' moduan nola erabili asmatu zuen, beste zelula edo organismoetan adierazi eta erraz detektagarria den fenotipo bat (fluoreszentzia, esaterako) emango duten geneak. Roger Tsien-ek later chemically manipulated GFP to produce other fluorescent colors to use as markers. 2008an Shimomura, Chalfie eta Tsien-ek Kimikako Nobel Saria irabazi zuten GFP-arekin egindako ikerkuntzagatik.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak