Ostegun Beltza (Guatemala)

**Ostegun beltza** eta **doluko** **ostirala** 2003ko uztailaren 24an (osteguna) eta uztailaren 25ean (ostirala), hurrenez hurren, Fronte Errepublikano Guatemalarraren eta haren presidentearen Efraín Ríos Montt-en jarraitzaileek Guatemalako Hirian

## Testuingurua 
2003ko maiatzean, Frente Republicano Guatemalteco (FRG) alderdi politikoak Efraín Ríos Montt diktadore militar ohia aukeratu zuen 2003ko hauteskunde orokorretarako hautagai gisa. Hauteskunde Auzitegi Gorenak hautagaitza baztertu zuen, baina Konstituzionaltasun Gorteak hautagaitza onartu zuen, 1985eko Konstituzioko baldintzak ezin zirela atzeraeraginez aplikatu argudiatuz.

Hala ere, uztailaren 20an, Justiziako Gorte Gorenak bertan behera utzi zuen lehendakaritza-kanpaina, eta *Unidad Nacional de la Esperanza* (UNE) eta *Movimiento Reformador* alderdiek aurkeztutako salaketa bat entzutea erabaki zuen. Hurrengo egunean, uztailaren 21ean, Ríos Montt-ek, FRGko liderrekin eta Zury Ríos alabarekin batera, epaia salatu zuen "manipulazio judizial" gisa, eta, diskurtso erradial batean, matxinadari zeharka deitu zien jarraitzaileei, eta ohartarazi zuen bera eta bere alderdia ez zirela erantzule egiten protestak kontroletik ateratzen baziren.

## Gertakariak 
Uztailaren 24an, **ostegun beltza,** FRGko milaka jarraitzaile maskaradunak Guatemalako kaleak hartu zituzten, matxete, garrote eta pistolekin. FRGk autobusean eraman zituen herrialde osotik, FRGk kontrolatutako udalerrietan lan egiten zuten pertsonak txantaia egiten ari zirela salaketen bidez, manifestaziora joaten ez baziren. Manifestariek trafikoa blokeatu, mehatxuzko kontsignak egin eta matxeteak astindu zituzten.

FRGko militante ezagunek gidatu zituzten, besteak beste, Jorge Arévalo Valdez diputatuak, prentsak goizeko lehen orduan argazkiak atera baitzituen ekintzak koordinatzen zituen bitartean, eta Zury Ríosen idazkari batek. Komunikabide batek gutxienez FRGri lotutako hiru iturri aipatzen ditu, Zury Ríosek protestak «zuzentzeko» ardura izan zuela ziurtatzen dutenak. Manifestariek epaitegietara, oposizioko alderdien egoitzara eta egunkarietara jo zuten, eraikinei su emanez, leihoak botaz eta kaleetan automobilak eta pneumatikoak errez. Héctor Ramírez telebistako kazetari batek hitz egin zuen, manifestariek eraso egin eta lintxatzeko zorian zegoen lankide bat salbatzeko. Gero, Ramírez hil zen, bihotzekoa jota ihes egiten ari zela zen. Egoera kaotikoa izan zen asteburuan, eta Nazio Batuen Erakundearen misioa eta Estatu Batuen enbaxada itxita egon ziren. Estatu Batuetako diplomatiko batek hauxe esan zuen irrati nazional batean: "Hau oso ondo antolatuta dago. Guatemalako Fronte Errepublikanoak eta Gobernuak dute ordena publikoa aldatzeko ardura". Polizia Nazional Zibilak ez zuen jardun ekintza bandalikoak geldiarazteko, ez eta Dionisio Gutiérrez enpresaburuaren (Ríos Montt-eko kritikari zorrotza) eraikin batean gordeta zeuden 900 pertsona baino gehiago erreskatatzen ere. Nazioarteko komunitateak eta oposizioko alderdiek adierazpenak gaitzetsi eta "demokraziari eraso" gisa kalifikatu zituzten.

Jacques Chirac frantziar presidenteak Ríos Montten hautagaitzaren gaineko kezka adierazi zuen.

Kargu penalak aurkeztu ziren FRGko zazpi kideren aurka, matxinada eta Ramírezen hilketan parte hartzeagatik: Ríos Montt bera; Ingrid Elaine Argueta Sosa, haren iloba; Waleska Sánchez Velásquez, Zury Ríosen idazkaria; Jorge Arévalo, Kongresuko diputatua; eta Raúl Manchamé Leiva, Polizia Nazional Zibileko zuzendari ohia. Azken hau izan zen kondenatu bakarra.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Rios Montten hitzaldia matxinadari deituz