Joko Adžić

**Joko Adžić** militar montenegroarra izan zen Balkanetako Gerretan eta Lehen Mundu Gerran

## Biografia 
### Lehen urteak 
1860ko uztailaren 16an jaio zen Lisinan, Pivan, Vul Jokov kapitainaren eta bere ama Grozdanaren, Đoko Malović-en alabaren, familian. Gaztetan, bere aita Vulo Jokovekin batera parte hartu zuen Plužineko turkiar jabetzak konkistatuz, bertan finkatu zirenean. Pivako monasterioan ikasi zuen alfabetatzea. Aita hil ondoren (1875eko urriaren 31n, Muratovican), Pivska konderriko tribu-kapitain titulua jaso zuen. 1875eko Herzegovinako Matxinadan eta 1876-78ko Montenegro-Turkia Gerran parte hartu zuen.

1878tik 1912ra bitarteko gerren ondoren, Župa Pivskan tribu-kapitain izan zen. Askatutako Pivako eremuan gobernua ezartzeko eta antolatzeko lan egin zuen. Piva eta Drobnjakeko bizitza militar eta zibileko pertsonaia nabarmenenetako bat da. 1883. urtearen amaieran, Cetinjen prestakuntza ikastaro bat egin zuen, eta ondoren, lau hilabeteko ikastaro bat burutu zuen Podgoricako Artilleria Eskolan, 1885eko apiriletik irailera.

### Ibilbide militarra 
Hezkuntza amaitu ondoren, Laugarren Brigadako bateria komandante izendatu zuten. Komandante gisa, 1890ean, Jovo Martinović brigadierraren agindupean Artilleria Zuzendaritzan aritu zen. Biltegi militarraren arduraduna Nikšićen zegoen komandante mailan 1897an. Montenegroar armadako komandante gisa, besteak beste, 1899ko urtarrilean aipatzen da, Kanpo Arazoetako Ministerioaren agindu batzuk jaso zituenean. Urte berean, buruko gaixotasunak zituztenentzako etxe bat eraikitzen lagundu zuen. 1906ko otsailaren 26an, Durmitor brigadako komandante izendatu zuten, Lazar Sočicaren ordez. Durmitor brigada bost batailoiz osatuta zegoen: Piva, Drobnjački, Uskočki eta Jezersko-Saranski-ko bi batailoi. Montenegroko armadako brigadier mailara igo zuten 1907ko apirilaren 13an. Eskuineko Alderdiko kidea da 1907an sortu zenetik. Župa Pivskaren kapitain izan aurretik, Montenegroko Erresumaren aldarrikapena ospatzeko batzordeko kide izan zen 1910eko apirilean.

Nikolas erregearen koroazioan, Cetinjen, Montenegroko zalditeriaren buru izan zen, eta une horren lekuko den litografia bat eraman zuten garai hartako Europako prentsa guztiek. 1910ean, brigadaren buru izan zen brigadier mailan. Auzitegi Militar Handiko epaileordea izan zen 1912ko apirilaren 15era arte. Koroaren Kontseiluko kidea da, Montenegroko armadako aholku-organo militar gorena baita. 1912ko apirilaren 15ean, berriro hautatu zuten Auzitegi Militar Handiko epaileorde gisa, brigadier eta Durmitor brigadaren komandante gisa.

### Balkanetako gerrak 
1912-1913ko Balkanetako Lehen Gerran, berraktibatu egin zuten eta Durmitor Brigada zuzendu zuen bost infanteria batailoirekin, Ekialdeko Destakamenduaren parte zena. Montenegro eta Metohia iparraldeko zatiak askatu ondoren, Ekialdeko Destakamendua Skadar Fronteko operazioetan sartu zen. Durmitor brigadaren buru zela, Bardanjolt-en aurkako erasoan parte hartu zuen 1913ko otsailean.

### Lehen Mundu Gerra 
Brigadier erretiratua zenez, Lehen Mundu Gerran ere parte hartu zuen 1914-1916. urtean - Herzegovina sektoreko komandanteetako bat izan zen. 1914ko maiatzeko Montenegroko armadaren antolaketaren arabera, Durmitor brigadaren komandantea zen, eta brigada horrek Župsko-pivski, Planinsko-pivski, Drobnjački, Uskočki eta Jezeresko-šaranáčki brigadak barne hartzen zituen. Brigada horretako Estatu Nagusiko burua Miljan Jakić zen. Brigada hori Nikšicen egoitza zuen Hirugarren Dibisioaren parte zen, Milutin Vučinić brigadierrak zuzenduta. Hala ere, formazio hori askotan aldatu zen gerran zehar, eta berak zuzendutako brigada hiru batailoiz osatuta zegoen batez ere: bi Pivakoak eta Golija batailoia, zenbait gehigarrirekin. Bere brigadarekin, Austria-Hungariako armadaren aurka borrokatu zuen Avtovac ondoan, Bosniako mugarantz. Montenegro okupatu ondoren, 1916an Karlštajn esparruan (Txekiar Errepublikako gaztelu bat) barneratu zuten 1918ko maiatzera arte, Komite taldeekin zituen loturengatik eta armak zaintzeko aholkuengatik. 1917ko apirilaren 20tik aurrera Karlstein esparruan barneratutakoen zerrendan, 1. zenbakia zuen jeneral gisa. Barneratzean, Petrović-Njegoš dinastiaren aldeko ofizial talde batekoa zen. Ez zuen Montenegroko Bateratze Nazionalerako Batzordearen laguntza onartu. 1918ko maiatzean itzuli zen barneratzetik.

### Karađorđević-ekiko leialtasuna ukatu zuen 
SHS Erresuma sortu ondoren, agintari berriarekiko leialtasun adierazpena sinatzeari uko egin zion. Haren arabera, bizi zen eremu osoa gobernatuta zegoen. Bere etxea sutan jarri eta arpilatu zuten 1919ko abenduan. Bere iritziengatik eta bere seme Mihailoren desafioagatik, atxilotu eta Nikšićera eraman zuten, non jazarpen eta indarkeria publikoaren menpe egon zen. 1918ko abendutik 1921eko hasierara arte egon zen Podgoricako "*Jusovača*" espetxe zentralean. Espetxetik irten ondoren, osasun txarrean bizi izan zen bere etxean, oraindik ere antzeko pentsamendua zuten politikariekin harremana mantenduz.

### Heriotza, ohoreak eta familia 
1923an hil zen bere etxean, Plužinen. Sari handiak eman zizkioten, besteak beste, Danilo I.aren Ordena Independentzia III graduagatik (1906ko irailaren 2an) eta Urrezko Domina Grinagatik (1911ko apirilaren 2an). Jabetza handia zuen eta inguruko pertsona aberatsenetakoa zen (1891n 42 hektarea lur eta 102 hektarea belardi zituen). Mariarekin ezkondu zen, Živko Vidakov Đukanović komandantearen alabarekin, eta harekin familia handia izan zuen. Bere seme Mihailo Župa-Piva udalerriko presidente eta parlamentuko kide izan zen denbora luzez.

## Kanpo estekak