Namie Amuro

**Namie Amuro** (japonieraz: 安室 奈美恵; Okinawa, Japonia, 1977ko irailaren 20a) abeslaria, dantzaria eta aldez aurretik izarra (aktorea/abeslaria) izan zen haur erretiratua da. Bere ospearen pisuagatik "Japoniako Erregina nerabea" eta "J-pop-aren Erregina" izenez zen ezaguna. 2018ko irailaren 16an agertokietatik erretiratu zen, bere jaioterrian azken kontzertua emanez.

Amurok hamalau urterekin egin zuen debuta Super Monkey's izeneko neska talde batean. Arrakasta handirik izan ez bazuten ere, taldeak ospea lortu zuen euren azken urtean "Try Me ~Watashi o Shinjite~" (1995) xumearekin. Amurok taldea utzi zuen beste bi single olazaratu ostean; Avex Trax diskoetxe txiki eta independentearekin ekin zion bakarlari ibilbideari. Tetsuya Komuro ekoizleak irakatsita, Amuro berehala bihurtu zen arrakasta komertzial, bere diskoen milioi askoko salmentak eraginez eta hainbat moda joerari hasiera emanez. Bere "Can You Celebrate?" (1997) Japonian emakumezko bakarlari batek gehien saldutako singlea bilakatu zen. Urte horren bukaeran Amuro erretiratu egin zen bere konpromiso eta haurdunaldian zentratzeko.

1998 urtean itzuli zen musikaren industriara, "I Have Never Seen" abestiarekin. Gero eta salmenta apalagoei egin behar izan zien aurre, denborak aurrera egin ahala. 2001 urtean bukatu zen Tetsuya Komurorekin zuen lan-harremana, eta Suite Chic proiektuarekin bat egin zuen, Rhythm and blues (R&B) artista bihurtzeko. Geroztik bere burua berritzen jardun du, eta jendearen interesa berritzea lortu du. Bere *Play* (2007) diskoa arrakasten zerrendaren lehen postuetan sartu zen eta "60s 70s 80s" (2008) singleek jarraitu zioten, 10 urteren ondoren lehenengo posturaino igotzea lortuta.

Musikalki debuta egin eta bi hamarkada pasatu ondoren, luzaroen iraun duen emakumezko abeslarietako bat izaten jarraitu du. Hamalau urtez jarraian, urtero-urtero, abesti xume bat Top 10ean izatea lortu duen abeslari japoniar bakarra da. Ama ezkongabe dibortziatua eta langilea izatearen estigmari ere aurre egiten jarraitzen du. 2008 urteko uztailaren 30ean arrakasta handiko bere hirugarren albuma, *Best Fiction*, kaleratu zuen. Arrakasta handia izan zuen, Japonian 2008 urtean gehien saldu zuen emakumezko artista baten albuma izanik, 2. postua lortu zuen Oricon Styleko urteroko chart-ean eta 3. postua HMVn.

2009an Namiek bere WILD/Dr. Eta Oricon Dailyn lortu zuen #1. 2009ko abenduan, Namiek estudioko 9. albuma kaleratu zuen, Past Future. Albuma arrakastatsua izan zen, aurreko PLAY estudioko albuma baino gehiago saldu baitzuen. Albuma kaleratu ostean, Break it/Get Myself Back disko bikoitzak argia ikusi zuen, Oricon #3ra helduta. 2011 urtean bi single kaleratu zituen: Naked / Fight Together / Tempest 3. postua lortu zuen Oricon eta SSWD!/Love Storyk 2. postua lortu zuen, aurreko bakunaren salmentak gaindituz.

## Bizitza 
### Lehen urteak 
Amuro Nahan (Okinawa) jaio zen, bere ama Emiko Tairak bakarrik hazi zuen, Namiek 4 urte zituenean dibortziatu zen eta. Namiek jatorri italiarra du amaren aldetik, Emiko erdi japoniarra eta erdi italiarra baita. Tairak haurtzaindegi batean egiten zuen lan eta taberna bateko hostessa zen, seme-alabak mantentzeko.

Amurok ez zuen artista izateko asmorik; azafata izan nahi zuen. Dena dela, hamabi urte zituela, lagun bat bisitatzen ari zela, Masayuki Makinok aurkitu zuen, "Okinawa Actors School" eskolako jabeak. Azkenean, Amuro ikastetxe horretan sartu zen. Bi urtez ikasten eman ostean, Makinok Super Monkey's izeneko taldean jarri zuen beste lau neskarekin: Ameku Minako, Takushi Nanako, Arakaki Hisako eta Makino Anna. 1992 urteko irailean egin zuten debuta Toshiba-EMIn. Handik urtebetera  Mr. USA (ミスターUSA), eta Amuroren amaren nahien kontra, taldea Tokiora joan zen bizitzera.

Super Monkey's-en arrakasta ez zen handia izan eta etengabe aldatzen zituzten kideak. Ameku Minakok taldea utzi zuen bere dantza irakaslearekin lan egiteko eta "Super Monkey's 4" izena hartu zuen. Hirugarren Dancing Junk bakuna grabatu ondoren, Aragaki Hisakok taldea utzi du, eta bertan Matsuda Ritsuko (リナ) eta Miyauchi Reina (レイナ) izan ziren beste bi txikiak ordezkatzeko aukeratu zituztenak. 

Une horretatik aurrera, Amurok guztien arreta bereganatu zuen, eta berriz ere "Namie Amuro and the Super Monkeys" bihurtu zen. Izen horrekin argitaratu zen *Paradise Train* izeneko laugarren singlea. Taldearekin egindako jarduerez gain, telebistako drametan eta film txikietan paper txikiak izan zituen. 

Super Monkey's utzi ostean, Amurok bakarlari gisa bi single atera zituen Toshiba-EMI izenpean eta beste neskek MAX izeneko talde propioa osatu zuten.

### 1995-1997: Arrakasta komertziala 
Amurok Avexen egin zuen debut xumea, "Body Feels Exit", 1995 urteko urrian kaleratu zuten. Tetsuya Komuro ekoizlearekin izan zuen lan harremanaren lehen fruitua izan zen. "Chase the Chance" bi hilabete geroago kaleratu zuten, eta milioi askoko salmentak izan zituen lehen bakuna bihurtu zen. 1995 urtean Golden Arrow Award saria irabazi zuen.

1996 urteko lehen erdian, Amurok milioi askoko salmentak metatu zituen: "Don't Wanna Cry" eta "You're My Sunshine". 1996ko uztailaren 22an kaleratu zuen *Sweet 19 Blues* estudioko albuma arrakasta komertziala izan zen, hiru milioi ale baino gehiago saldu zituen eta. Bere ospea ere handitu egin zen. Bi filmetan agertu zen pantaila handian, eta Japoniako modaren ikono bihurtu zen, Amuraa izeneko moda bati hasiera emanez, zeinak beltzarandutako azala, ile tindatua, minigona eta botak zituen ezaugarri. 

1996 urteko azaroaren 27an, "A Walk in the Park" bakuna kaleratu zuen, eta milioi bat ale baino gehiago saldu zituen. 1996. urtearen bukaeran, Amurok Grand Prix Award saria irabazi zuen, Japoniako musika-industrien ohorerik handiena, "Don't wanna cry" abestiari esker, eta irabazi zuen artistarik gazteena bihurtu zen. Okinawa jaioterria ezagunagoa egin zuen herrialdean.

1997 urteko lehen singlea, "Can You Celebrate? ", azkenean 2,29 milioi kopia saldu zituen, sasoi horretan Japonian emakumezko artista batek ondoen saldutako bakuna izanik. Urte berean, beste "How to be a girl" single bat eta bigarren album bat, Concentration 20, plazaratu ostean, Amurok tour bat egin zuen Japoniako lau domotan udan. Urte horretako abuztuaren 3an, bere diskoen salmentak 20 milioira heldu ziren.

Neguan, Amurok prentsaurreko batean iragarri zuen Masaharu Maruyamarekin ezkondu zela (TRF taldeko Sam bezala ere ezaguna), eta, hori zela eta, eta hiru hilabeteko haurdunaldia zuenez, aldi baterako erretiratuko zela musikaren industriatik. Urte horren bukaeran, Grand Prix Award saria irabazi zuen berriro ere, baina ordukoan "Can You Celebrate?" lanarekin eta Kouhaku Uta Gassen-en egin zuen azken agerraldia

### 1998-2001: Borroka profesionalak eta pertsonalak 
1998 urteko maiatzaren 19an, Namiek, 20 urte zituela, Haruto Maruyama bere semea izan zuen (*Maruyama Haruto*). Haruto Saitama prefekturan dagoen Iwatsuki barrutian dagoen Maruyama Memorial General Hospital zentroan jaio zen. Haruto Maruyama Namie "SAM" abeslari eta dantzariarekin ezkondu ostean jaio zen. Haren benetako izena Masaharu *Maruyama* (まるやま まさはる, *Maruyama Masaharu*) da. Amuro eta Maruyama 1997 urteko urriaren 22an ezkondu ziren.

Urte horretako abenduan itzuli zen Amuro musika industriara, "I Have Never Seen" bakunarekin. Kouhaku Uta Gassen-en egin zuen lehen agerraldia telebistan, eta "Can you Celebrate? ", bere bakun arrakastatsuena abestu zuen. Abestiaren bukaeran, Namiek ezin izan zien malkoei eutsi, bere jarraitzaileak bere izena oihukatzen eta itzulera eskertzen entzun zituenean.

1999 urteko martxoan, bere bigarren bakuna atera zen: "REAKthe Power of Love". Egun horretan bertan, bere ama, Emiko Taira, hil egin zuten. Namie berehala joan zen Okinawara, eta promozioak bertan behera utzi zituen, amaren gorpua identifikatzeko. Gertaera horren ondoren, Namiek bere ezkerreko besoko tatuajea egin zuen, eta hauxe jarri zuen bertan: "My mothers love live with me. Eternally in my heart. RIP 17/03/1999" (Amaren maitasuna nirekin bizi da. Betirako nire bihotzean. RIP 1999/03/17).

Bere hirugarren bakuna, "Toi et Moi", Pokemonen *The Movie* (2000) filmerako erabili zen. Bere hurrengo "Someting bout' the kiss" singlea Dallas Austin Hip-Pop/R&B taldeko ekoizle amerikarrak ekoitzi zuen. Tetsuya Komurok eta Dallas Austinek ekoitzi zuten "Hiatus" plazaratu zutenetik egin duen lehen diskoa, "Genius 2000" izenekoa, eta 2000 urteko urtarrilean kaleratu  zuen. Albuma Oriconen lehen postura heldu zen. 2000. urteko lehen zatia "Genius 2000" Tourrean eman zuen. Biraren ostean, "Never End" singlea aurkeztu zuen, 2000 urteko uztailean.

Namie Amuroren "Break The Rules" albumak ez zuen Oricon taldearen lehen postua lortu, eta bigarren postuan geratu zen. 2001 urteko maiatzetik aurrera hasi zuen Namiek Tourra. Bira maiatzean bukatu zen.

Abuztuan plazaratu zuen bere "Say the word" xumea, eta bertan idatzi zuen Namiek lehen aldiz letra. Xumeak, bere eta bere ekoizle Tetsuya Komuroren arteko lan harremanaren bukaera ere markatu zuen. Urte hartako abenduan, ordea, Komurok "Lovin' it" xumean egin zuen lan, Namiek m-flo taldeko Veralekin batera abestu zuena.

### 2002-2006: Irudi eta zuzendaritza berria 
2002 urteko martxoaren 13an, "Love Enhanced" arrakasta handiko album berria argitaratu zuen. 2002 urteko uztailean, Samengandik (Masaharu Maruyama) banandu zen eta Harutoren zaintza Samek hartu zuen.

2002 urteko irailaren 11n, Diane Warrenek idatzitako "*Wishing on the Same Star*" xumea kaleratu zuen, Oriconen asteroko grafikoan bigarren postua lortuta. Abestia Keedyk abestu zuen 1991 urtean. 2002 urteko abendutik aurrera, Rhythm and blues-eko (R&B) "Suite Chic" musika-proiektu japoniarrean guztiz murgilduta egon zen. Bi single, album bat eta nahasketen album bat argitaratu zituen proiektuak 2003 urtea bukatu baino lehen.

Horren ostean, bakarkako ibilbidera itzuli zen. "Shine More" (2003/03/06), "Put 'Em Up" (2003/07/16) eta "So Crazy" (2003/10/16) singleak merkaturatu zituen. Bere hurrengo "Come" erraza "InuYasha" animerako erabili zen. Urte bujaeran "Style" izeneko albuma plazaratu zuen.

2003 urteko azaroaren 29tik 2004 urteko apirilaren 11ra, 2003-2004ko "So Crazy Best Singles" Tourrean izan zen. Bira egin eta denbora gutxira, "All For You" balada kaleratu zuen, eta jarraian 2004 urteko urriaren 14an kaleratutako "Girl Talk/the Speed Star" bakuna.

Asiako hego-ekialdean ozeanoan izandako lurrikararen ostean, Namiek MTV Asia Aid-eko ordezkari japoniar bakar gisa parte hartu zuen 2005 urteko otsailean, eta 10 milioi yen eman zituen kaltetutako umeentzat.

2005 urteko apirilaren 6an "Want Me, Want Me" kaleratu zuen. Oso harrera ona izan zuen arrakastak, Oricon taldean bigarren postuan geratuz. 2005 urteko maiatzean, dibortziatu eta hiru urtera, Namie Haruto semearen zaintza lortzeko borroka egingo zuela jakinarazi zuten. Abuztuan, Namiek kustodia irabazi zuela jakinarazi zen ofizialki.

Urte horretako maiatzaren 29an, Namie MTV Video Music Awards Japan jaialdira joan zen, eta "R&B bideo onena" eta "Asiako artista ikusgarriena" sariak jaso zituen. Namiek "Japoniako Musika Inspirazioa" saria jaso zuen 2002 urtean eta "Kolaborazio Onena" saria 2003 urtean.

2005eko uztailaren 13an atera zuen bere seigarren albuma: "Queen of Hip-Pop". MGM Studios-ekin lankidetzan, Namiek Pantera Arrosa erabili zuen albumerako eta bereziki albumerako sortutako "emakume pantera" bat. Albuma bukatu zenean, Namiek esan zuen artean ez zuela lortu bere ahotsa guztiz hobetzea.

2005 urteko irailean, Space of Hip-POP Tourra hasi zuen Namiek. Tourra hasi eta gutxira, Namiek Japoniako banaketa enpresari *Sin City* filmean bere abestia abesteko eskaintza egin zion. Namieren irudia pelikularekin bat zetorrela pentsatu zuen enpresak eta onartu egin zuen eskaintza hori. "Violet Sauce" abestia "White Light/Violet Sauce" singlearekin atera zen kalera 2005 urteeko azaroaren 16an. Handik gutxira, "Filmography 2001-2005" argitaratu zuen, 2001 urtetik 2005 urtera bitarteko musika-bideoen bilduma.

2006 urteko maiatzaren 17an "Can't sleep, Can't eat, I'm sick/Nyngo" bakuna argitaratu zuen. Namieren beste xume bat, Oriconen bigarren postuan geratu zena. 2006 urteko abuztuan hasi zuen "Live Style 2006" izeneko bira. Urte bukaeran esan zuen 2007 urtean bere emanaldiak hobetzeko asmoa zuela.

### 2007-...: "J-poparen erregina" biziberritu 
Namieren lehen singlea 2007 urteko urtarrilaren 24an atera zen, "Baby Don't Cry" izenekoa. A-aldea "Himitsu no Hanazono" Dramaren gai nagusi moduan erabili zen. Single hori Amuroren berpizkundea izan zen, 2001 urtean "Say the word" singlea kaleratu zenetik gehien saldu zen singlea izan zen eta. Namie Amuroren 32. zenbakia, "Funky Town", 2007 urteko apirilaren 4an argitaratu zen. Urte berean, Namiek ere parte hartu zuen m-flo diskoan, "cosmicolor", "Luvotomy" izeneko abestiarekin.

Bere zazpigarren diskoa, "PLAY", 2007 urteko ekainaren 27an argitaratu zen. "PLAY"i> Drama ezagunean erabiliak izanik. Nahiz eta xume horrek ez zuen lortu Oriconen top-a lortzea, 60s70s80tik ordura arte gehien saldu zen xumea bihurtu zen. Xume horren irteerarekin batera, Facebook sare sozialean bere orri ofiziala eta aurretik Youtubeko kanal ofiziala inauguratu ziren. A-side Single Sit bikoitzaren barruan! Stay! Wait! Down! / Love Story ESPRIQUEk CMn erabilitako abestia sartu zen, "Arigatou... and thank the world for LOVE", Free Downloadena zen Facebookeko orrialde ofizialean, Namiek munduko fanei eta japoniarrei Japoniako tragediarengatik egindako oparia izan baitzen. Abenduaren 21ean, 2011 urteko Tourreko "Namie Amuro Live Style 2011" DVDa argitaratu zen, eta DVDak  zein Blu-Ray formatuak ere lortu zuen 1. postua, bigarren aldiz, Ayumi Hamasakik aurretik ezarritako errekorra berdinduta.

2012an, UNCONTROLLED diskoa kaleratu zuen, eta "Namie Amuro: 5 Major Domes ~20th Aniversary Best~" bira egin zuen Fukuoka, Osaka, Saporo, Nagoya eta Tokio hirietako Domoetan, musikaren industrian egindako hogei urteko ibilbidea ospatzeko. 2013 urtean Dimension Point etiketa sortzea lortu zuen, Avex Trax zigilu diskografikoarekin, urte horretan bertan FEEL albuma argitaratuz eta Namie Amuro FEEL Tour 2013 abiaraziz. 2014 urtean, Tsuki singlea eta "Ballada" kaleratu zituen, bere ibilbidean zehar argitaratutako baladak biltzen zituen arrakasta handiko albuma, eta Play-tik Oricon Stylen lortu zuen zazpigarren album jarraia izan zen. Urte horretan bertan "Live Style 2014" bira iragarri zuen, Japonian 36 kontzertu emanda.

## Diskografia 
### Estudioko albumak 
### Bilduma bilduak 
### Maxi Singleak 
* 2014: TSUKI
 

## Bideo musikalak 
**SUITE CHIC**
 

**Lankidetzak**

## Kontzertuak eta tourrak 
## Filmografia 
**Drama**

**Filmak**

**Animerako abestiak**

**Abestiak Gaia**

## Oharrak 
## Erreferentziak 
## Kanpo estekak