Vallabhbhai Patel

**Vallabhbhai Jhaverbhai Patel** (hindiz  ahoskatua; Nadiad, Gujarat, 1875eko urriaren 31 - Bombay, 1950eko abenduaren 15a) indiar estatu-gizona izan zen. Gandhiren laguntzailea eta Indiako independentziaren aldeko aktibista, abokatu eta estadista izan zen Ahmedabaden (1950). Indiarren Kongresu Nazionaleko lehendakaria izan zen 1931n, eta 1938-1939ko erreformak bultzatu zituen. Britainiarrek kartzelan sartu zuten behin baino gehiagotan (1940-1945 bitartean). Indiak independentzia lortu ondoren, lehen ministro eta Kanpo Arazoetako ministro izan zen 1947-1950 bitartean. Indiako Kongresu Nazionaleko buruzagi nagusia izan zen, eta paper garrantzitsua izan zuen Indiako independentzia mugimenduan eta Indiaren integrazio politikoan. Indian eta beste leku batzuetan, askotan Sardar deitzen zioten, "buruzagia" esan nahi duena. Barne ministro gisa jardun zuen Indiaren integrazio politikoan eta 1947ko Indo-Pakistan Gerran.

## Gaztaroa eta ibilbidea 
Vallabhbhai Jhaverbhai Patel, Jhaverbhai Patel eta Ladbaren sei seme-alabetako bat, Nadiaden jaio zen, Gujaraten. Patelen jaiotze data ez zen inoiz ofizialki erregistratu; Patelek urriaren 31n sartu zuen bere matrikulazio azterketetan. Patidarren parte zen, zehazki Gujarat erdialdeko Leva Patel komunitatekoa; nahiz eta bere ospearen ondoren, bai Leva Patelek bai Kadava Patidarrek beren artean zegoela aldarrikatu zuten.

Patelek Nadiadeko, Petladeko eta Borsadeko eskoletara joan zen, beste mutilekin autosufizienteki biziz. Izaera estoikoa landu omen zuen. Anekdota ezagun batek kontatzen du bere irakin mingarria zalantzarik gabe ebaki zuela, bizarginak dardarka egon arren. Patelek 22 urterekin matrikula gainditu zuenean, nagusiek anbiziorik gabeko gizontzat hartzen zuten, lan arrunt baterako jaioa. Patelek berak, ordea, abokatu izateko ikasteko asmoa zuen, lan egin eta dirua aurreztu, Ingalaterrara bidaiatu eta abokatu izateko. Patelek urteak eman zituen familiatik urrun, beste abokatuengandik hartutako liburuekin bere kabuz ikasten, eta bi urteko epean azterketak gainditu zituen. Bere emaztea Jhaverba gurasoen etxetik ekarri zuen, eta Godhran ezarri zuen bere etxea, eta abokatu izateko deitu zuten. Dirua aurrezten eman zituen urte askotan, Patelek –gaur egun abokatua zenak– abokatu gogor eta trebearen ospea lortu zuen. Bikoteak alaba bat izan zuen, Maniben, 1903an, eta seme bat, Dahyabhai, 1905ean. Patelek izurri bubonikoak jota zegoen lagun bat ere zaindu zuen, Gujarat osoan zehar zabaldu zenean. Patel bera gaixotasunarekin gaixotu zenean, berehala bidali zuen bere familia segurtasunera, etxea utzi eta Nadiadeko etxe isolatu batera joan zen bizitzera (beste kontakizun batzuen arabera, Patelek denbora hori tenplu hondatu batean eman zuen); han, poliki-poliki sendatu zen.
ezkerrera|thumb|Patel Borsadeko barrutiko abokatu gisa, 1903. urtea.
Patelek abokatu lana Godhran, Borsaden eta Anandenen praktikatu zuen, Karamsaden zuen etxearen zama ekonomikoak bere gain hartuz. Patel "Edward Memorial High School" Borsadeko lehen presidentea eta sortzailea izan zen, gaur egun Jhaverbhai Dajibhai Patel High School bezala ezagutzen dena. Ingalaterrarako bidaia egiteko nahikoa aurreztu eta txartela eta sarrera eskatu zituenean, "V. J. Patel"-i zuzendu zizkioten, bere anaia zaharren Vithalbhairen etxean, Vallabhbhairen inizial berdinak zituena. Behin Ingalaterran ikasteko antzeko itxaropena piztu ondoren, Vithalbhaik bere anaia gazteari kexatu egin zitzaion, esanez lotsagarria izango zela anaia zaharrago batek bere anaia rengaztearen atzetik joatea. Bere familiaren ohorearen kezkarekin bat etorriz, Patelek Vithalbhairi bere ordez joaten utzi zion.  

1909an, Patelen emaztea, Jhaverba, Bombay-n (gaur egungo Mumbai) ospitaleratu zuten minbiziaren ondorioz ebakuntza handi bat egiteko. Bat-batean okerrera egin zuen bere osasunak eta, larrialdiko ebakuntza arrakastatsua izan arren, ospitalean hil zen. Patelek ohar bat eman zioten emaztearen heriotzaren berri emateko, epaitegian lekuko bat galdekatzen ari zela. Lekukoen arabera, Patelek oharra irakurri, poltsikoan sartu eta galdeketa jarraitu zuen, auzia irabaziz. Prozedura amaitu ondoren bakarrik eman zien berria besteei. Patelek berriro ezkontzea erabaki zuen. Familiaren laguntzarekin hazi zituen seme-alabak eta Bombayko ingelesezko eskoletara bidali zituen. 36 urte zituela, Ingalaterrara joan zen eta Londresko Middle Temple-n matrikulatu zen. 36 hilabeteko ikastaroa 30 hilabetetan amaituta, Patelek bere klaseko lehen postuan amaitu zuen, aurretik unibertsitateko ikasketarik izan ez arren.

## Independentziaren aldeko borroka 
1917ko irailean, Patelek hitzaldi bat eman zuen Borsaden, indiarrak animatuz Gandhiren eskaera sinatzera, Swaraj - autogobernua - eskatzen zuena Britainia Handiari. Hilabete bat geroago, Gandhi lehen aldiz ezagutu zuen Godhrako Gujarateko Konferentzia Politikoan. Gandhiren animoz, Patel Gujarateko Sabhako idazkari bihurtu zen, Indiako Kongresu Nazionalaren gujaratiar besoa bihurtuko zen erakunde publiko bat. Patelek orain sutsuki borrokatu zuen veth-en aurka - indiarrak europarrei behartutako morrontzaren aurka - eta laguntza ahaleginak antolatu zituen Khedako izurrite eta gosetearen ondoren. Khedako nekazarien zerga-salbuespen eskaera britainiar agintariek baztertu zuten. Gandhik han borroka bat egitea onartu zuen, baina ezin izan zuen berak zuzendu Champaranen egindako jardueren ondorioz. Gandhik gujaratiar ekintzaile bati zeregin horretan guztiz dedikatzeko eskatu zionean, Patelek boluntario aurkeztu zen, Gandhiren poz handirako. Bere erabakia berehala hartu bazuen ere, Patelek geroago esan zuen bere nahia eta konpromisoa gogoeta pertsonal bizi baten ondoren etorri zirela, bere karrera eta anbizio materialak alde batera utzi beharko zituela konturatu baitzen.

### Satyagraha Gujaraten 
thumb|Patel eta Gandhi, Bardoli Satyagraha, 1928.
Narhari Parikh, Mohanlal Pandya eta Abbas Tyabji Kongresuko boluntarioek lagunduta, Vallabhbhai Patelek Kheda barrutian herriz herri bira bat hasi zuen, kexak dokumentatuz eta herritarrei zergak ordaintzeari uko eginez estatu mailako matxinada bati laguntzeko eskatuz. Patelek zailtasun potentzialak eta probokazioen aurrean herri guztietako batasun osoa eta indarkeriarik eza beharrezkoak azpimarratu zituen.[25] Matxinada hasi eta zerga-bilketa atxiki zutenean, gobernuak polizia eta mehatxu-taldeak bidali zituen ondasunak bahitzeko, ukuiluko animaliak eta baserri osoak konfiskatuz. Patelek boluntarioen sare bat antolatu zuen herriekin lan egiteko, baliozko gauzak ezkutatzen eta erasoetatik babesten laguntzeko. Milaka ekintzaile eta nekazari atxilotu zituzten, baina Patel ez. Matxinadak sinpatia eta miresmena piztu zituen Indian zehar, baita britainiarren aldeko indiar politikarien artean ere. Gobernuak Patelekin negoziatzea onartu zuen eta zergak ordaintzea urtebetez etetea erabaki zuen, tasa murriztuz ere. Patel heroi gisa agertu zen gujaratiarrentzat. 1920an Gujarat Pradesh Kongresu Batzorde berriko presidente hautatu zuten; 1945era arte izan zen presidente.

Patelek Gandhiren Lankidetzarik Ezaren mugimendua babestu zuen eta estatuan zehar ibili zen 300.000 kide baino gehiago errekrutatzeko eta 1,5 milioi rupia baino gehiago biltzeko. Ahmedabad-en suak antolatzen lagunduz, non britainiar ondasunak erretzen ziren, Patelek bere ingeles estiloko arropa guztia jantzi zuen. Bere alaba Mani eta seme Dahyarekin batera, khadi janztera aldatu zen erabat, tokiko kotoizko arropa. Patelek ere Gandhiren erresistentzia etetea babestu zuen Chauri Chaurako gertakariaren ondoren. Gujaraten, hurrengo urteetan alkoholismoaren, ukiezintasunaren eta kasta diskriminazioaren aurka lan egin zuen, baita emakumeen ahalduntzearen alde ere. Kongresuan, Gandhiren aldeko sutsua izan zen bere Swarajist kritikoen aurka. Patel Ahmedabad-eko udal presidente hautatu zuten 1922, 1924 eta 1927an. Bere agintaldietan, azpiegituren hobekuntzak gainbegiratu zituen: elektrizitatearen hornidura handitu zen, eta drainatze eta saneamendu sistemak hiri osoan zabaldu ziren. Eskola sistemak erreforma handiak izan zituen. Nazionalistek (britainiarren kontrolpetik independenteak) sortutako eskoletan lan egiten zuten irakasleen aitortza eta ordainketaren alde borrokatu zen, eta baita hindu-musulman gai sentikorrak ere hartu zituen bere gain. Patelek berak zuzendu zituen laguntza ahaleginak 1927ko eurite uholdeen ondoren, hirian eta Kheda barrutian uholde handiak eta bizitza eta ondasunen suntsipen handia eragin zituztenak. Errefuxiatuentzako zentroak ezarri zituen barruti osoan, boluntarioak mobilizatu zituen, eta janari, sendagai eta arropa hornidura antolatu zuen, baita gobernuaren eta publikoaren larrialdi funtsak ere.

### Oinarrizko Eskubideak eta Politika Ekonomikoa: 1931 
thumb|Maulana Azad, Jamnalal Bajaj, Patel (ezkerretik hirugarrena, aurrealdean), Subhash Chandra Bose eta beste kongresukide batzuk Wardha-n.
Sardar Patel-en buru zela, "Oinarrizko Eskubideak eta Politika Ekonomikoa" ebazpena onartu zuen Kongresuak 1931n.

Gandhi Dandi Gatz Martxan hasi zenean, Patel Ras herrian atxilotu zuten eta lekukorik gabe epaitu zuten, abokatu edo kazetaririk gabe bertaratzeko baimenik gabe. Patel-en atxiloketak eta ondorengo Gandhi-ren atxiloketak Gatz Satyagraha asko areagotu zuen Gujaraten. Gujarateko barrutiek zergaren aurkako matxinada bat hasi zuten Patel eta Gandhi askatu arte. Askatu ondoren, Patel Kongresuko presidente interino gisa aritu zen, baina Bombay-n prozesio bat zuzentzen ari zela berriro atxilotu zuten. Gandhi-Irwin Ituna sinatu ondoren, Patel Kongresuko presidente hautatu zuten 1931n Karachin egindako saiorako. Bertan, Kongresuak ituna berretsi zuen eta oinarrizko eskubideen eta askatasun zibilen defentsarekin konprometitu zen. Soldata minimoa zuen nazio laiko bat ezartzea eta ukiezintasuna eta morrontza abolitzea defendatu zituen. Patelek Kongresuko presidente kargua erabili zuen Gujarateko nekazariei konfiskatutako lurrak itzultzeko antolatzeko.

Londresko Mahai Inguruko Konferentziaren porrotaren ondoren, Gandhi eta Patel 1932ko urtarrilean atxilotu zituzten, borroka berriro hasi zenean, eta Yeravdako Kartzela Zentralean espetxeratu zituzten. Espetxeratzeko epe horretan, Patel eta Gandhi elkarrengana hurbildu ziren, eta biek maitasun, konfiantza eta zintzotasun lotura estua garatu zuten. Haien arteko harremana anaia zahar baten (Gandhi) eta bere anaia gaztearen (Patel) artekoa bezala deskriba daiteke. Gandhirekin eztabaidak izan arren, Patelek haren sena eta lidergoa errespetatu zituen. Espetxean, biek gai nazional eta sozialak eztabaidatu zituzten, hindu epopeiak irakurri zituzten eta txisteak kontatu zituzten. Gandhik Pateli sanskritoa irakatsi zion. Gandhiren idazkariak, Mahadev Desaik, Gandhi eta Patelen arteko elkarrizketen erregistro zehatzak gorde zituen. Gandhik ukiezinentzako hautesle-barruti bereizien aurka protestatzeko heriotza arteko barau bati ekin zionean, Patelek Gandhi arretaz zaindu zuen eta berak janaria ez jan zuen. Geroago, Patel Nasik-eko kartzelara eraman zuten, eta britainiarren eskaintzari uko egin zion, 1933ko urrian hil zen bere anaia Vithalbhairen errausketan parte hartzeko askatasun labur bat emateko. Azkenean, 1934ko uztailean askatu zuten.

Patelen Kongresuko maila gorenean izan zuen kargua 1934tik aurrera alderdiaren erakundean izan zuen rolarekin lotuta zegoen neurri handi batean (Kongresuak hauteskundeen boikota bertan behera utzi zuenean). Bombayko apartamentu batean kokatuta, Kongresuko diru-bilketa nagusia eta Parlamentuko Batzorde Zentralaren presidente bihurtu zen, 1934ko New Delhiko Legegintzako Batzar Zentralerako hauteskundeetarako eta 1936ko probintziako hauteskundeetarako hautagaiak hautatu eta finantzatzeko zeregin nagusia izanik.[4] Dirua biltzeaz eta hautagaiak hautatzeaz gain, Kongresuaren jarrera ere zehaztu zuen gai eta aurkariei buruz. Beretzat eserleku bat lehiatu gabe, Patelek probintzietan eta maila nazionalean hautatutako kongresukideak gidatu zituen. 1935ean, Patel hemorroideen ondorioz ebakuntza egin zioten, baina izurritearen aurkako ahaleginak zuzentzen jarraitu zuen Bardolin, eta berriro ere 1939an lehorte batek Gujarat jo zuenean. Patelek India osoan boterea lortu zuten Kongresuko ministerioak gidatu zituen alderdiaren diziplina mantentzeko helburuarekin. Patelek beldur zen Britainia Handiko gobernuak aukeratutako kongresukideen arteko gatazkak sortzeko aukerak aprobetxatuko zituela, eta ez zuen nahi alderdia independentzia osoa lortzeko helburutik aldentzea.

Patelek Nehrurekin talka egin zuen, 1936ko Kongresuko saioan sozialismoa onartzeko adierazpenen aurka eginez, independentzia lortzeko helburu nagusitik aldentzea zela uste baitzuen. 1938an, Patelek Subhas Chandra Bose orduko Kongresuko presidenteak Gandhiren erresistentzia ez-biolentoaren printzipioetatik aldentzeko egindako ahaleginen aurkako oinarrizko oposizioa antolatu zuen. Patelek uste zuen Bosek alderdiaren gaineko botere gehiago nahi zuela. Kongresuko goi-mailako buruzagien buru izan zen protesta batean, eta horren ondorioz Boseren dimisioa jaso zuen. Baina Boseren aldekoek, sozialistek eta beste kongresukide batzuek kritikak egin zituzten, Patel bera modu autoritarioan jokatzen ari zela Gandhiren autoritatea defendatzeko.

### Subhas Chandra Boserekin izandako borroka legala 
Patelen anaia nagusia, Vithalbhai Patel, Genevan hil zen 1933ko urriaren 22an.

Vithalbhai eta Bose oso kritiko izan ziren Gandhiren lidergoarekin Europan zehar egindako bidaietan. "Vithalbhai 1933ko urrian hil zenerako, Bose bere zaintzaile nagusia bihurtu zen. Hilotzean, testamentu moduko bat utzi zuen, bere diruaren hiru laurdenak Boseri utziz, Indiako kausa beste herrialde batzuetan sustatzeko erabiltzeko. Patelek bere anaiak bere ondarearen gehiengoa Boseri utzi zion gutunaren kopia ikusi zuenean, galdera sorta bat egin zuen: Zergatik ez zuen gutuna mediku batek ziurtatu? Jatorrizko papera gorde al zen? Zergatik gutun horren lekukoak Bengalako gizonak ziren guztiak eta Vithalbhai hil zen Genevan egon ziren Kongresuko beste askatasun ekintzaile beterano eta aldeko askoren artean bat ere ez? Patelek dokumentuko sinaduraren egiazkotasuna zalantzan jarri zezakeen. Kasua auzitegira iritsi zen eta urtebete baino gehiago iraun zuen borroka legal baten ondoren, auzitegiek erabaki zuten Vithalbhairen ondarea bere oinordeko legalek bakarrik jaso zezaketela, hau da, bere familiak. Patelek berehala eman zion dirua Vithalbhai Memorial Trust-i."

### Quit India mugimendua 
[thumb|Azad, Patel eta [Mahatma Gandhi|Gandhi Indiako Kongresu Batzorde Osoaren (AICC) bileran Bombay-n, 1940an.]]
Bigarren Mundu Gerra hasi zenean, Patelek Nehruren erabakia babestu zuen, Kongresua legegintzaldi zentraletik eta probintziakoetatik ateratzeko, Gandhiren aholkuaren aurka, baita Chakravarthi Rajagopalachari buruzagi nagusiak egindako ekimena ere, zeinaren helburua Kongresuaren babes osoa eskaintzea zen Britainia Handiari, gerraren amaieran Indiaren independentzia agintzen bazuen eta berehala gobernu demokratiko bat ezartzen bazuen. Gandhik uko egin zion Britainia Handiari babesa emateari, gerraren aurkako jarrera moralagatik, eta Subhash Chandra Bose, berriz, britainiarren aurkako jarrera militantea zuen. Britainia Handiko gobernuak Rajagopalachariren ekimena baztertu zuen, eta Patelek Gandhiren lidergoa berriro ere bereganatu zuen. Gandhiren desobedientzia indibidualaren aldeko deian parte hartu zuen, eta 1940an atxilotu eta bederatzi hilabetez espetxeratu zuten. 1942an Cripps misioaren proposamenen aurka ere egin zuen. Patelek hogei kilo baino gehiago galdu zituen espetxean egon zen denboran.

Hasieran Nehruk, Rajagopalacharik eta Maulana Azadek Gandhiren proposamena kritikatu zuten, britainiarrak Indiako independentzia ematera behartzeko desobedientzia zibileko kanpaina oso bat egitekoa, baina Patel izan zen haren aldeko sutsuena. Patelek abuztuaren 7an Bombayko Gowalia Tankean bildutako 100.000 pertsona baino gehiagoren aurrean hitzaldi goren bat eman zuen:Birmaniako gobernadoreak Londresen harrotzen da Birmaniatik alde egin zutela dena hauts bihurtu ondoren. Beraz, gauza bera agintzen diozu Indiari? ... Irrati-emanaldietan eta egunkarietan Japoniak Birmaniako gobernua txotxongilo gisa ezarri zuela aipatzen duzu? Zer nolako gobernua duzu orain Delhin? ... Frantzia nazien erasoaren aurrean erori zenean, gerra osoaren erdian, Churchill jaunak Ingalaterrarekin batasuna eskaini zien frantsesei. Hori izan zen, hain zuzen ere, estadista inspiratuaren kolpe bat. Baina Indiari dagokionez? Ai ene! Aldaketa konstituzionalak gerra baten erdian? Guztiz pentsaezina ... Oraingoan helburua India askatzea da japoniarrak etorri aurretik eta haiekin borrokatzeko prest egon, etortzen badira. Buruzagiak bilduko dituzte, denak bilduko dituzte. Orduan, indiar ororen betebeharra izango da bere ahalegin guztia egitea, indarkeriarik ezaren barruan. Ez da iturririk utzi behar ustiatu gabe; ez da armarik probatu gabe. Bizitza osoko aukera izango da hau.Historialariek uste dute Patelen hitzaldia funtsezkoa izan zela nazionalistak pizteko, ordura arte matxinada proposatuaren aurrean eszeptikoak zirenak. Historialariek garai hartan Patelen antolakuntza-lanari aitortzen diote matxinadaren arrakasta India osoan. Patel abuztuaren 9an atxilotu zuten eta Kongresuko Lan Batzorde osoarekin batera espetxeratu zuten 1942tik 1945era Ahmednagarreko gotorlekuan. Bertan, ehuna iruten zuen, bridgean jolasten zuen, liburu ugari irakurtzen zituen, ibilaldi luzeak egiten zituen eta lorezaintza praktikatzen zuen. Gainera, laguntza emozionala eman zien lankideei kanpoko berrien eta garapenen zain zegoen bitartean. Patel oso minduta zegoen urte hartan bertan Mahadev Desai eta Kasturba Gandhiren heriotzaren berri jakitean. Baina Patelek bere alabari gutun batean idatzi zion berak eta bere lankideek "bake osoa" bizitzen ari zirela "beren betebeharra" bete zutelako.

## Banaketa eta independentzia 
thumb|Britainiar Indiar Inperioa 1909an
1946ko Indiako probintzia-hauteskundeetan, Kongresuak hautatutako eserlekuen gehiengo zabala lortu zuten, hautesle hinduak menderatuz. Hala ere, Muhammad Ali Jinnah-k zuzendutako Liga Musulmanak hautesle musulmanen gehiengo zabala lortu zuen. Ligak 1940an Pakistan erabaki zuen –musulmanentzako estatu independente bat– eta Kongresuaren kritiko sutsua izan zen. Kongresuak gobernuak eratu zituen probintziab, Sindh, Punja eta Bengala izan ezik, beste alderdiekin koalizioak egin zituen.

### Kabineteko misioa eta banaketa 
Misio britainiarrak botere-eskualdaketarako bi plan proposatu zituenean, Kongresuan oposizio handia egon zen biekiko. 1946ko maiatzaren 16ko planak federazio lasai bat proposatzen zuen probintzia-autonomia zabalarekin, eta probintzien "taldekatzea" erlijio-gehiengoan oinarrituta. 1946ko maiatzaren 16ko planak Indiaren banaketa erlijio-ildoen arabera proposatzen zuen, 565 printze-estatu baino gehiagok independentziaren edo edozein domeinutara sartzearen artean aukeratzeko askatasuna izan zezaten. Ligak bi planak onartu zituen, Kongresuak maiatzaren 16ko proposamena erabat baztertu zuen bitartean. Gandhik maiatzaren 16ko proposamena kritikatu zuen berez zatitzailea zelakoan, baina Patelek, proposamena baztertzeak Liga bakarrik gonbidatuko zuela gobernua osatzera konturatuz, Kongresuko Lan Batzordeari gogor egin zion presioa maiatzaren 16ko proposamenari baimena emateko. Patelek Sir Stafford Cripps eta Lord Pethick-Lawrence britainiar ordezkariekin eztabaidatu zuen eta "taldekatzearen" klausulak ez zuela indar praktikorik izango ziurtatu zuen, Patelek Jawaharlal Nehru, Rajendra Prasad eta Rajagopalachari plana onartzera konbentzitu zituen.

### India independentearen integrazio politikoa 
thumb|Vallabhai Patel lehen ministroorde gisa agertzen den margolana, Chandamama aldizkariaren 1948ko alean agertu zena.
Barne ministro gisa, Patelek paper garrantzitsuenetako bat izan zuen printze-estatuak Indiako federazioan integratzeko orduan. Lorpen honek Patelen ospearen oinarria izan zen independentzia osteko garaian. Zentzu honetan, Otto von Bismarckekin alderatzen dute, zeinak 1871n alemaniar estatu asko batu zituen. Ekainaren 3ko planaren arabera, 565 printze-estatu baino gehiagori India edo Pakistanen sartzeko edo independentzia aukeratzeko aukera eman zitzaien. Indiako nazionalistek eta herritarren zati handi batek beldur ziren estatu horiek onartzen ez bazuten, jende eta lurralde gehienak zatituta geratuko zirela. Kongresuak, baita Britainia Handiko goi-mailako funtzionarioek ere, Patel uste zuten Indiako domeinuak printze-estatuak konkistatzeko zereginerako gizonik onena zela. Gandhik Pateli esan zion: "Estatuen arazoa hain da zaila, ezen zuk bakarrik konpondu dezakezu".

## India gidatzen 
Indiako gobernadore nagusiak, Chakravarti Rajagopalacharik, Nehru eta Patelekin batera, 1948tik 1950era India gobernatu zuen "triunbiratua" osatu zuen. Nehru lehen ministroa oso ezaguna zen jendearen artean, baina Patelek ohiko kongresukideen, estatu-buruzagien eta Indiako funtzionarioen leialtasuna eta fedea zituen. Patel Indiako Konstituzio Asanbladako buruzagi nagusia zen eta neurri handi batean Indiako konstituzioa moldatzearen arduraduna izan zen.

### Indiako Zerbitzu Guztien Aita 
Indiako Zerbitzu Guztien sorreran ere funtsezkoa izan zen, herrialdeko "Altzairuzko Egitura" bezala deskribatu zituenak. Zerbitzu horietako praktikari zuzendutako hitzaldian, eguneroko administrazioan zerbitzu-espirituak gidatzea eskatu zien. Gogorarazi zien ICS ez zela jada "ez inperiala, ez zibila, ezta zerbitzu-espiriturik ere" Independentziaren ondoren.

## Gandhi eta Nehrurekin izandako harremanak 
thumb|Nehru, Gandhi eta Patel 1946an
Patel oso leial zen Gandhirekin, eta bai berak bai Nehruk harengana jotzen zuten gatazkak arbitratzeko. Hala ere, Nehruk eta Patelek gai nazionalen inguruan eztabaidatu zuten.  Nehruk Kashmirko politikaren gaineko kontrola hartu zuenean, Patelek Nehruk bere barne ministerioko funtzionarioak baztertzearen aurka egin zuen. Nehru iraindu egin zen Patelen estatuen integrazioari buruzko erabakiekin, ez baitzuen hari ez Kabineteari kontsultatu. Patelek Gandhiri eskatu zion zerbitzatzeko betebeharretik libratzeko, uste baitzuen borroka politiko ireki batek Indiari kalte egingo ziola. Eztabaida pertsonal askoren ondoren eta Patelen iragarpenaren aurka, Gandhik 1948ko urtarrilaren 30ean esan zion Pateli gobernua ez uzteko. India libre batek, Gandhiren arabera, Patel eta Nehru biak behar zituen. Patel izan zen Gandhirekin pribatuan hitz egin zuen azken gizona, Patel joan eta minutu gutxira hil baitzuten.

Gandhiren hileta-hilketan, Nehruk eta Patelek elkar besarkatu eta nazioari hitz egin zioten batera. Patelek hainbat lankide eta lagun kontsolatu zituen eta berehala jardun zuen edozein indarkeria saihesteko. Gandhi hil eta bi hilabetera, Patelek bihotzeko larri bat jasan zuen; bere alabaren, idazkariaren eta erizain baten ekintza puntualak Patelen bizitza salbatu zuen. Geroago hitz eginez, Patelek erasoa Gandhiren heriotzak pilatutako atsekabeari egotzi zion.

### RSS debekatzea 
1948ko urtarrilean, Mahatma Gandhi Nathuram Godse Hindutva ekintzaileak hil zuen. Hilketaren ondoren, Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) erakunde nazionalista hinduko buruzagi garrantzitsu asko atxilotu zituzten, eta erakundea debekatu zuen Patelek 1948ko otsailaren 4an. Hilketaren inguruko epaiketan, Godsek erakundea 1946an utzi zuela aldarrikatzen hasi zen. Vallabhbhai Patelek adierazi zuen "RSSko gizonek poza adierazi eta gozokiak banatu zituztela Gandhiren heriotzaren ondoren".

## Azken urteak 
Bere azken urteetan, Parlamentuko kideek omendu zuten Patel. 1948ko azaroan Nagpur Unibertsitateak, Allahabad Unibertsitateak eta Banaras Hindu Unibertsitateak zuzenbideko ohorezko doktoregoa eman zioten, eta ondoren, 1949ko otsailean Osmania Unibertsitateak eta 1949ko martxoan Punjab Unibertsitateak ohorezko doktoregoa jaso zuen. Aurretik, Patel Time aldizkariaren 1947ko urtarrileko alean agertu zen.

## Heriotza 
thumb|Sardar Vallabhbhai Patel Memorial Nazionalaren areto nagusia
Patelen osasuna azkar okerrera egin zuen 1949ko udan. Geroago, odola eztulka hasi zen, eta orduan Manibenek bere bilerak eta lan orduak mugatzen hasi zen eta mediku-langile pertsonalizatu bat antolatu zuen Patel artatzen hasteko. Mendebaldeko Bengalako ministro nagusiak, Bidhan Chandra Roy doktoreak, Patelek bere heriotza hurbilari buruzko txantxak egiten entzun zituen, eta bilera pribatu batean, Patelek bere ministro-lankide N. V. Gadgili aitortu zion ez zela askoz gehiago biziko. Patelen osasuna okerrera egin zuen azaroaren 2tik aurrera, maiz konortea galtzen hasi zenean eta ohean egon behar izan zuenean. Abenduaren 12an Bombayra eraman zuten hegazkinez Roy doktorearen aholkuari jarraituz, bere egoera kritikoa zelako suspertzeko. Nehru, Rajagopalachari, Rajendra Prasad eta Menon guztiak Delhiko aireportura joan ziren hura agurtzera. Patel oso ahul zegoen eta hegazkinera eraman behar izan zuten aulki batean. Bombay-n, jendetza handia bildu zen Santacruz aireportuan hura agurtzeko. Estres horretatik libratzeko, hegazkina Juhuko aerodromoan lurreratu zen, non B. G. Kher ministro nagusia eta Morarji Desai bertan zeuden Bombayko gobernadorearen auto batekin harrera egiteko, eta Vallabhbhai Birla etxera eraman zuen.

Bihotzeko eraso larri bat jasan ondoren (bigarrena), Patel 1950eko abenduaren 15ean hil zen Bombayko Birla Etxean. Aurrekaririk gabeko eta errepikatu gabeko keinu batean, hil eta hurrengo egunean, Indiako zerbitzu zibil eta polizialetako 1.500 ofizial baino gehiago bildu ziren Patelen Delhiko egoitzan dolua egiteko eta "leialtasun osoa eta etengabeko kemena" hitzeman zuten Indiaren zerbitzura. Hainbat gobernu eta munduko buruzagik dolumin mezuak bidali zituzten Patelen heriotzaren ondoren, besteak beste, Trygve Lie, Nazio Batuen idazkari nagusia, Sukarno Indonesiako presidentea, Liaquat Ali Khan Pakistango lehen ministroa eta Clement Attlee Erresuma Batuko lehen ministroa.

## Legatua 
Patel Indiako askatasunaren aldeko borrokalari ospetsua da, baita lider errespetatua ere. Patel hil eta hurrengo egunean eman zuen bere laudorioan, Girija Shankar Bajpaik, Kanpo Arazoetarako Ministerioko idazkari nagusiak, omenaldia egin zion "abertzale handi bati, administratzaile handi bati eta gizon handi bati. Patel hirurak ziren, konbinazio arraroa edozein garai historikotan eta edozein herrialdetan". Bajpaik Patel goraipatu zuen abertzale eta administratzaile gisa egindako lorpenengatik, batez ere Independentziaren eta Banaketaren ondoren Indiaren egonkortasuna bermatzeko izan zuen funtsezko eginkizunagatik.

### Rashtriya Ekta Diwas 
Urtero urriaren 31n ospatzen den Rashtriya Ekta Diwas (Batasun Nazionalaren Eguna) Indiako Gobernuak ezarri zuen eta Narendra Modi Indiako lehen ministroak inauguratu zuen 2014an. Indiako Barne Ministerioak Rashtriya Ekta Diwas-i buruzko adierazpen ofizialak aipatzen du Batasun Nazionalaren Egunak "gure nazioaren berezko indarra eta erresilientzia berresteko aukera emango duela, gure herrialdearen batasunaren, osotasunaren eta segurtasunaren aurkako mehatxu erreal eta potentzialei aurre egiteko".

Batasun Nazionalaren Egunak Patel-en urtebetetzea ospatzen du, Indiako Barne Ministro gisa agintaldian, 550 printzerri independente baino gehiago Indian 1947tik 1949ra integratu izana aitortzen baitzaio Independentzia Legearen (1947) bidez. "Indiako Bismarck" bezala ezagutzen da.

### Zigilu oroigarriak 
India Post-ek kaleratutako zigilu oroigarriak (urtearen arabera) 
Fitxategi:Vallabhbhai Patel 1965 stamp of India.jpg|1965
Fitxategi:Vallabhbhai Patel 1975 stamp of India.jpg|1975
Fitxategi:Vallabhbhai Patel 1997 stamp of India.jpg|1997
Fitxategi:Vallabhbhai Patel National Police Academy 2008 stamp of India.jpg|2008
Fitxategi:Stamp of India - 2016 - Colnect 804349 - National Unity Day Salute to the Unifier of India.jpeg|2016

### Batasunaren Estatua 
[thumb|300x300px|Sardar Vallabhai Patel Batasunaren Estatua [Gujaraten, Indian]]
Batasunaren Estatua Pateli eskainitako monumentu bat da, Indiako Gujarat estatuan kokatua, Narmada urtegiaren aurrean, Vadodara ondoko Sadhu Bet-etik 3,2 km-ra. 182 metroko altuerarekin (597 oin), munduko estatuarik altuena da, Udaberriko Tenpluko Buda 54 metroz gainditzen duena. Estatua hau eta erlazionatutako egiturak 20.000 metro koadrotan zehar hedatzen dira eta 12 km-ko laku artifizial batek inguratzen ditu eta 29.800 milioi errupia (425 milioi dolar) kostatu dira gutxi gorabehera. Indiako lehen ministro Narendra Modi-k inauguratu zuen 2018ko urriaren 31n, Patelen jaiotzaren 143. urteurrenean. Estatuaren altuera metrotan aukeratu da Gujarateko hauteskunde-barruti guztien arabera.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
*  Eskubide zibilen buruzagien zerrenda
*  Batasunaren estatua
*  Sardar Patel – Altzairuzko India sendo baten eraikitzailea, Indiako Gobernuko Informazio Prentsa Bulegoa  

## Ikus gainera