Malak Hifni Nasif

eskuinera|thumb|260px|Malak Hifni Nasif, 1918 aurrekoa
**Malak Hifni Nasif** (; Kairo, Egipto, 1886ko abenduaren 25a - ib. , 1918ko urriaren 17a) idazle, poeta eta maistra egiptoarra izan zen. Egipton XX. mendearen hasieran emakumeen eskubideak sustatzen lagundu zuen, '**Bahita al-Badiya**' izengoitiarekin. Iraultzailea baino erreformatzaileagoa izan zen, eta  emakumeen baldintzak hobetzeko, garai hartako gizarte musulmanaren ohiturekin bateragarriak ziren erreformak sustatu zituen.

Irakasle titulua lortu zuen lehen emakume egiptoarra izan zen, eta lan egitea erabaki zuen gizarte-klaseko lehena.3  

## Biografia 
Malak Hifni Nasif Kairon jaio zen klase ertaineko familia batean. Zazpi neba-arrebetatik nagusiena izan zen. Haren ama Saniyyah Abd al-Karim Jalal zen, irakurle handia, eta aita, Hifni Bey Nasif, Egipton ezaguna zen jakintsua, Mohamed Abduhen abokatu defendatzailea, Zuzenbide Eskolako eta Egiptoko Unibertsitate berriko irakaslea. Alaba ikastera animatu zuen, neskentzat beharrezkotzat jotzen ez zen garaian. Familia-ingurune liberal batean hazi zen, eta, horri esker, bere garaiko nortasuna eta ideia aurrerakoiak garatu zituen.

1911n, erreforma-proposamenak aurkeztu zituen Egiptoko Kongresu Nazionalaren aurrean, emakumeen kausaren helmenari begira. “Emakume egiptoarraren aurrerapenerako hamar printzipioak”

Margot Badranek adierazi zuenez:*"Egiptoko feminismoa ez zen kolonialismoaren edo "mendebaldeko diskurtsoaren" azpitestua izan, baizik eta diskurtso independentea, zeinak, aldi berean, patriarkatu indigena eta menderatze patriarkal koloniala kritikatu baitzituen"*. Nasif pentsamendu feministaren tentsio horren lehen adibideetako bat da.

Ez zuen kontraesanik ikusten, alde batetik, bere sinesmen erlijiosoen eta mendebaldeko gizarteak inspiratutako bere erreformista delakoaren artean. Hala ere, Mendebaldeko kultura selektiboki onartu zuen Nasifek: *"Tradizioak ez dira baztertu behar, kaltegarriak direnean baino. Europako ohiturak ez dira onartu behar, egoki eta beharrezko jotzen diren arte".*Adibidez, baztertu egin zituen zenbait jarduera, hala nola dantza edo egiptoarrentzako emanaldia, eta kultura arabiarra ezagutzen ez zuten eskola modernoak kritikatu zituen. 

Qasimi Aminen aurka agertu zen, Egiptorako kolonialismoa aukera bat zela uste baitzuen. Haren ustez, kolonoak eredu bat ziren Egiptoko gizartearentzat eta Egiptoko emakumearentzat. Nasif-ek emakumeen borroka eta kausa nazionalista egiptoarra lotu zituen ''"Masawi' al-Rijal" (Gizonen Errua)* lanean. Kolonoei buruz hauxe idatzi zuen:*"Harritu egiten nau goi-mailako hezkuntzarik onena jaso duten pertsona hezitzaile talde batek emakumeei irakurtzen, idazten, janaria prestatzen eta garbitzen baino ez diezaieten  irakats eskatzeak... Publikoki iraintzen ariko balira bezala da: "Zerbitzariak izatea nahi dugu, ez emakume errespetagarriak"- esanda,  Nola uka diezazkigukete gure eskubide naturalak eta Konstituzio bat eskatu?".*Europako emakumeen eskubideak defendatzea eta Egiptoko emakumeei eskubide horiek emateari uko egitea aurpegiratzen zien.

### Hezkuntza 
Nasifen borrokarik handiena emakumeen hezkuntza izan zen. Emakumeak hezkuntzara iristea eragozten zuten lege diskriminatzaileen erruz, emakumeek ezjakintasuna jasaten zutela salatzen zuen. Lehen Hezkuntzan irakaskuntza haur guztietara hedatzearen alde zegoen. Hala ere, ez zuen zalantzan jartzen emakumeak gizartean duen zeregina. Uste zuen emakumeen hezkuntzak emakumeei ama eta emazte hobeak izaten erakusteko balio behar zuela. Uste zuen gizarte tradizionalak zigortu zuen emakumearen lausotasuna zela emakumearen gaitz handienetako bat. Bere ideiak adibidetzat hartuta ezarri zituen: alabak zituzten gurasoak konbentzitu zituen haiek irakasten jarraitzeko, etxez etxe joanda irakasle zenean.

Kolonizazioa ere hezkuntzari buruzko gogoetaren parte izan zen. Britainiar kontrolpean irekitako Egiptoko neskentzako hiru eskoletako baten ondorioz, Nasif neskentzako eskola-sistema zabalago eta osoago baten alde zegoen. Garai hartan, eskola pribatu eta misiolariek gobernukoek baino milaka ikasle gehiago hezten zituzten. Beraz, agintaritza kolonialari dei egin zion bere hezkuntza-sistemaren kontrol handiagoa emateko egiptoarrei, "atzerriko eskolek ematen dutena baino hezkuntza hobea, beren erlijio partikularra zabaltzeko edo beren biztanleriari onura ateratzeko". Halaber, Egiptoko emakumeak bultzatu zituen Europako emakumeak eredu izateko beren seme-alaben hezkuntzan:*"Mendebaldekoek ez dute haurrarekiko inolako lehentasunik egiten, ez dute mutila neskatoaren gainetik jartzen. Bakoitzari behar dituen zainketak ematen dizkiote".*

### Ezkontza 
Neskentzako ezkontza goiztiarrak kritikatzen zituen, eta osasunerako arrisku batzuk azaleratu zituen:*"Neska batek ez du ezkondu behar bere zailtasunei aurre egiteko prestatuta egon arte, eta hori ez da hamasei urte baino lehen".*Ezkontza-harremanak ere auzitan jartzen zituen eta gizonaren eta emakumearen arteko harremana kritikatzen zuen. Uste zuen emakumeak ez zuela senarraren esklaboa izan behar, haren bikotekidea baizik. Uste zuen bien arteko harreman orekatuagoak baldintza hobeak sor zitzakeela emakumearen eginkizuna garatzeko, eta horrek, azkenean, gizartea hobetzen lagunduko zuela. Maitasuna ezkontza guztien oinarria zela ere uste zuen.

Bere garaiko beste feminista batzuen aurka agertu zen, hala nola Qasim-Aminen aurka, Egiptoko gizartea ez zegoela prest aurpegia erakusteko. Uste zuen beharrezkoa zela emakumeak heztea eta gizartea aldez aurretik aldatzea. Nasifek zera esan zuen:*“Eraikin bat suntsitu nahi baduzu, ez duzu apurka-apurka suntsituko eta hondamendiaren gainean beste hobe bat eraikiko? (...) arazo zail horrek luma-gerra bortitza eragin du urteetan (...), eta ez dute irabazi ez kontserbadoreek ez liberalek”. Nasif-ek iritziz:*"Ez dugu beloa inposatzen digun pertsona baten iritzia jarraitzen, ezta gure aurpegia erakusteko esaten digun pertsonaren iritzia ere, pertsona batek edo beste pertsona batek esan zuenaren arabera".* 

## Literatura-lana 
Haren literatura-lana *Al-Jarida* bezalako egunkari eta aldizkarietan argitaratu zen, Adhmad Lufti Sayyid, Ummaren Alderdiaren sortzaileetako bat, buru zuen egunkarian. Badithat al-Badiya izengoitiaren azpian, iruzkin irekiak egiten hasi zen, hainbat gairi buruz: emakumea, hezkuntza, lana, isolamendu femeninoa, ezkontza eta poligamia. 1909an, Ummaren Alderdiaren egoitzan antolatutako emakumeentzako hitzaldietan publikoki hitz egiten lehenetariko bat izatera gonbidatu zuten. Hurrengo urtean, hitzaldi hori, gutun batzuk eta Jaridako zutabe batzuk al-Nisa'iyat (Emakumezkoen eskubideak) izeneko obra oso batean bildu ziren. Qasim-Aminen dizipulutzat har daiteke, nahiz eta Nasif bera baino kontserbadoreagoa izan. 1919an, Egiptoko feministek ekitaldi bat antolatu zuten heriotzaren lehen urteurrena ospatzeko. Huda al-Sha'rawi-k publikoki goraipatu zuen. Orduko horretan, May Ziadek hauxe adierazi zuen:*“Nik ezin diot utzi pentsatzeari Qasimek eragin nabarmena izan zuela harengan. Bera ez zen bere inspiraziopean baino sutsuago idazten hasi: harengandik bide bat ireki zuen hartzaile izan ziren espirituengan”.*

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak