Marina Raskova

**Marina Mikhailovna Raskova** (,  ahoskatua; **Malinina** jaioa;1912ko martxoaren 15a - 1943ko urtarrilaren 4a) Sobietar Batasuneko aireko nabigatzaile ospetsua izan zen, Bigarren Mundu Gerran parte hartu zuena. Bertan, VVSko handienaren mailara iritsi zen, eta Sobietar Batasuneko heroina titulua jaso zuen lehen emakumeetako bat izan zen (1938). Era berean, hiru aire-erregimentu sortzearen bultzatzaile nagusia izan zen. Hasiera batean, emakumeek soilik osatutako hiru erregimentu sortu ziren, eta 30.000 misio inguru egin zituzten Ekialdeko Frontean.

## Biografia 
Marina Raskova (Malinina) 1912ko martxoaren 28an jaio zen Moskun, Errusiako Inperioaren garai hartan Moskuko Gobernazioan, klase ertaineko familia batean. Aita kantu irakaslea zen eta ama ere irakaslea. Sobietar hegazkinlari gehienek ez bezala, Marinak ez zuen hasiera batean hegazkinekiko interesik erakutsi,[2] kasualitatez egin zen hegazkinlari. Familiak musikan aritzea eta opera-abeslaria izatea nahi zuen. 
ezkerrera|thumb|Marina Raskova, 1938an
1919ko urrian, zazpi urte zituela, aita istripu batean hil zen.  Moskuko Kontserbatorioan jarraitu zuen musika ikasten, baina goi-mailako eskolan kimika ikasten aritu zen. 1929an graduatu ondoren, pintura-fabrika batean hasi zen lanean. Serguéi Raskov ingeniari batekin ezkondu zen, eta haren abizena Raskovara aldatu zuen. 1930ean, Tanya izeneko alaba izan zuen. Hurrengo urteetan Aire Indarrarentzat hasi zen lanean diseinatzaile gisa. 

Raskova Sobietar Aireko Indarraren nabigatzaile bihurtu zen 1933an, eta hurrengo urtean Zhukovskii Aireko Akademiako lehen emakume hezitzailea izatera iritsi zen. 1935ean, dibortziatu egin zen.  Hegazkinlari gisa, 1937 eta 1938 bitartean, zenbait errekor lortu zituen hegazkin-distantzian, instruktore lanetan ari zela, eta horrek ospea handitu zion. Marka horietako nabarmenena Túpolev ANT-37 hegazkineko hegaldia izan zen, "Rodina" (aberria) izeneko autonomia handiko bonbaketari esperimentala, 1938ko irailaren 24an eta 25ean. Marinak nabigatzaile gisa aritu zen Polina Osipenkok (kopilotua) eta Valentina Grizodúbovak (komandantea) osatutako tripulazioan.

Helburua eskalarik gabeko hegaldi-distantzia luzeko emakumezkoen errekorra ezartzea zen, Moskutik Komsomolsk-on-Amurreraino, Sobietar Batasuneko ekialdera, Ozeano Baretik gertu, joateko. Osatutakoan, hegaldiak 26 ordu eta 29 minutu iraun zuen, lerro zuzenean 5947 km eginez eta 6450 km eginez.

Hala ere, hegaldia oso gorabeheratsua izan zen, batez ere baldintza atmosferiko oso txarrengatik, irailaren amaierako eguraldi atmosferikoa ezin zen aurreikusi, Moskutik hirurogei kilometro baino ez zituzten egin hodeiek lurra erabat ikustea galarazi zietenean.

Itsu-itsuan egin behar izan zuten hegaldia, hegaldi-tresnei esker bakarrik, eta Ural mendietara iristean altuera irabazi behar izan zuten zurrunbilo handiak saihesteko. Horren ondorioz, irratia izoztu egin zitzaien eta lurrarekin inkomunikatuta utzi zituzten.

Egunsentian, Mantxuriako mugatik gertu, aparatua erregairik gabe geratu zen, eta Raskovak paraxutean salto egin behar izan zuen; izan ere, bere nabigatzaile-postua, muturrean zegoenez, larrialdiko lurreratzea egin behar izanez gero, arrisku handienekoa zen..ezkerrera|thumb|Errusiako 2012ko posta-zigilua, Marina Raskova jaio zeneko mendeurrenaren omenez, 1938an egindako Mosku - Ekialde Urruna hegaldiaren ibilbidea erreproduzitzen du zigiluak.
Taigaren erdian lurreratu ondoren, Raskovak hamar egun eman zituen bonbardariaren bila, landaredi itxiaren bidez, eta azkenean, Valentina pilotuaren abilezia bereziari esker, hegazkina ia bere horretan aurkitu zuen. Ondoren, ANT-37 "Rodina" hegazkina salbatu zen, eta Amur ibaiaren Komsomolskera joan zen. Han, Aberri Gerra Handian funtzionamenduan egon zen.

1938ko azaroaren 2an, eskifaiako hiru kideei Sobietar Batasuneko Heroinazaleen saria eman zitzaien, jaso zuten lehen emakumeak eta Bigarren Mundu Gerra hasi aurreko bakarrak. Marina Raskova pertsonalki elkarrizketatu zuen Stalinek, eta postu garrantzitsua jaso zuen Alderdi Komunistaren zuzendaritzan, Maiorreko gradua emanez.

1939an, Molodaya Gvardiya (guardia gaztea) argitaletxeak Marina Raskovaren *Zapiski* shtúrmana («Nabigatzaile baten oharrak») liburua argitaratu zuen, eta Sobietar Batasuneko milioika emakumeren liburu gogokoena bihurtu zen. Liburu honetan, Raskovak modu zehatzean kontatzen ditu taigako abentura guztiak eta Valentina Grizodúbova nola ezagutu zuen.

## Bigarren Mundu Gerra 
Bigarren Mundu Gerraren hasieran, Sobietar Batasunean emakume asko zeuden, nabigatzaile eta pilotu gisa trebatuta, hegaldi-klubetan, Aireko Flota Zibileko eskoletan eta Osoviakhim. 

Raskovari egiaztatzen zaio, Stalinekin zituen loturez baliatuz, Aginte Gorenaren Kuartel Nagusia konbentzitu zuela (SESBen agindua Ez. 0099, 41/08/10ekoa) emakumez bakarrik osatutako hiru aire-erregimentu antolatzeko.

Unitate militar honi, aldi baterako, 122. Abiazio Gorputza deitu zitzaion, Moskuko ekialdeko Engels hirian entrenamendua jasotzen zuen bitartean. Entrenamendua amaitu ondoren, hiru erregimentuek honako izen hauek jaso zituzten:.

**586.Aireko borrokaren erregimentua** (586 IAP/PVO): unitate hori izan zen gatazkan parte hartu zuen lehena (1942ko apirilaren 16a). Yak-1, Yak-7B eta Yak-9 hegazkinez hornitua zegoen, eta 4419 misio,[6] egin zituen, aireko 125 borrokatan 38 aireontzi etsai eraitsiz. Komandanteak Tamara Kazárinova eta Aleksandr Grídnevak izan ziren. 
**588.Gaueko Bonbardaketaren Erregimentua,** (geroago, 46.a Taman Guardiako Gaueko Bonbarderoen Aireko Erregimentua izena jarri zioten berriro): hiru erregimentuetan ezagunena da eta Yevdokía Bershánskaik gidatu zuen. Erregimentuak 24 000 misio inguru egin zituen gerraren amaieran, eta 24 kidek Sobietar Batasuneko Heroien saria jaso zuten.  Erregimentuak Polikarpov Po-2 biplano zaharkitua zuen. Alemanak izan ziren, ordea, *gaueko sorginak* (*die Nachthexen*) izendatu zizkiotenak. Gerra amaitu arte, emakumeak bakarrik ziren hiru erregimentuetako bakarra.
*Ulertezina zitzaigun hainbeste arazo ematen zizkiguten pilotu sobietarrak emakumeak zirela. Emakume horiek ez zioten beldurrik ezeri: gauez gau etortzen ziren, beren hegazkin desartalatuetan (Polikarpov U-2), lo egitea galaraziz...*

Johannes Steinhoff1943an hegazkin-istripu batean hil zen arte, bere tripulazio guztiarekin batera, beste bi Petlyakovs Pe-2 gidatzen zituen bitartean Stalingradotik gertu, eta, horren ondoren, unitatea Valentin Markovi eman zioten. Unitate hori Bonbardatzaileen Aireko Erregimentuan (587 BAP) hasi zen lanean, 1943ko irailean behin betiko izendatu zuten arte.

**587.Bonbarderoen Aireko Erregimentua** (*587 BAP*), (geroago, 125. Guardiako Bonbarderoen Aireko Erregimentua izena jarri zioten): Marina Raskova izan zen unitate horretako komandantea, 1943an aireko istripu batean hil zen arte, tripulazio osoarekin batera. Bitartean, beste bi Petlyakovs Pe-2 gidatu zituen, Stalinvetik gertu, bere operazio-lekura, . Unitate hori 587 zenbakiarekin hasi zen lanean.Bonbarderoen Aireko Erregimentua (*587 BAP*), 1943ko irailean behin betiko izendatu zuten arte. Hasieran, erregimentuak Sukhoi Su-2 hegazkin zaharkituak zituen, bai ekoizpenetik kanpo. Erregimentuaren berrarmearen arazoa konpontzeko, Marina Raskova Alexéi Shajurin Abiazioaren Industriako Herriko komisariora joan zen. Laster, erregimentua izan zen Petliakov Pe-2 azken bonbaketari arina jaso zuen lehenengoetako bat. Lehenengo 20ak 1942ko uztailean iritsi ziren unitatera, eta gizonezko askok gailu zaharkituak erabiltzen zituzten, eta horrek erresumindu handia eragin zuen. Unitateak 1134 aire-misiotan parte hartu zuen, eta 980 tona ponpa gutxienez bota zituen. Bost kide Sobietar Batasuneko Heroi izendatu zituzten. 
eskuinera|thumb|Pilotu errusiarrak eta haien lurreko tripulazioa Pe-2 bonbaketari arin baten aurrean posatzen ari dira Poltabian, 1944ko ekainean. Marina Raskova ustekabean hil zen gailu horietako batean, Stalingradetik gertu hegan zebilela

## Heriotza 
1943ko urtarrilaren 4an, Marina Raskova Petliakov Pe-2 bonbaketari arin bat hegaldatzen ari zen, Volga inguruan, Stalingradotik gertu, bat-batean piztutako elur-ekaitz batek aparatua behera erorarazi eta ibai horren mendebaldeko ertzean zegoen banku batean jo eta su hartu zuenean. Tripulazio osoa hil zen (Raskova barne), eta ekintzan hil zirela deklaratu zuten.

Haren errautsak Kremlingo Harresiaren Nekropolian lurperatu zituzten, Moskun, Polina Osipenkoren errautsekin batera. Hil ondoren eman zitzaion Aberri Gerraren Ordena.  Ironclad ontzi estatubatuar bat (Mystic, 1919ko apirilean uretaratua), PQ 17 konboian parte hartu zuena, sobietar jabetzara transferitu eta SS Marina Raskova izena jarri zioten 1943ko ekainean.

Kale batek bere izena darama Moskun eta Kazanen, baita plaza batek Moskun, eskola batzuk eta Gazte Aitzindarien destakamenduak ere. Haren busto bat zegoen Tamboveko "M.M. Raskova" Abiazio Militarreko Pilotuen Goi Eskolan, baina eskola horrek 1997an utzi zion funtzionatzeari.

## Kondekorazioak 
thumb|1939ko sobietar zigilua, Raskovaren omenez
Marina Raskovak sobietar domina hauek jaso zituen bizitzan zehar:

* Sobietar Batasuneko Heroia (106. zk.; 1938)
* Leninen ordena, bi aldiz (1938,1938)
* Aberri Gerraren Ordena (1944)
* Borroka-zerbitzuaren domina
* Langile eta Nekazarien Armada Gorriaren 20. urteurrenaren domina.
* Estatuko segurtasuneko ohorezko ofiziala (1940)

## Ikus, gainera 
* Sobietar Batasuneko heroien zerrenda

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Cottam, Kazimiera (1998). Women in War and Resistance: Selected Biographies of Soviet Women Soldiers [Mujeres en la guerra y la resistencia: biografías seleccionadas de mujeres soldado soviéticas] (en inglés). Newburyport, MA: Focus Publishing/R. Pullins Co. . OCLC 228063546. 
* Simonov, Andrey; Chudinova, Svetlana (2017). Женщины - Герои Советского Союза и России [Mujeres - Heroínas de la Unión Soviética y Rusia] (en ruso). Moscú: Russian Knights Foundation, Museum of Technology V. Zadorozhny. . OCLC 1019634607. 
* Vinogradova, Lyuba (04-04-2016). Las Brujas de la noche; En defensa de la Madre Rusia. Barcelona: Pasado y Presente. ISBN 978-84-944272-9-9. 
* Sakaida, Henry (2003). Heroines of the Soviet Union 1941-45 (en inglés). Osprey Publishing. ISBN 1-84176-598-8. OCLC 51779412. 
* Pennington, Reina (2001). Wings, women, and war: Soviet airwomen in World War II combat. University Press of Kansas. ISBN 0-7006-1145-2. OCLC 47013122. 

## Kanpo estekak