Sasandar Inperioa

**Sasandar Inperioa** (pehlevieraz: 50px, Erānšahr edo Iranšæhr, «Iraniarren lurraldeak») Antzinaro Berantiarreko eta Goi Erdi Aroko estatu ahaltsua izan zen, erdigunea gaur egungo Iranen zeukana. Sasanen leinuko Asdaxir I.ak sortu zuen, 226an, Artaban IV.a partiar agintaria tronutik kendu ondoren. Xapur I.aren agintaldian (241–272) inperioa Sogdianatik Arabiako Mazun lurralderaino zabaldu zen hegoaldean, Indus ibairaino ekialdean eta Tigris eta Eufrates ibaien haranetaraino mendebaldean. Inperioaren garaian zoroastrismoa erlijio nagusi bilakatu zen, aginpidea zentralizatu eta gobernuaren diru laguntzaz errepideak, hiriak eta nekazaritza lanak egin ziren. 641. urtean desagertu zen, arabiarren erasoen ondorioz.

Inperioaren eremuak gaur egungo Iran, Irak, Armenia eta Afganistan osorik, Turkia eta Siriaren ekialdea eta Pakistan, Kaukasia, Erdialdeko Asia eta Arabiaren zatiak hartzen zituen. Horrezaz gainera, Kosroes II.aren erregealdian (590-628) egungo Israel, Egipto, Jordania, Libano eta Palestinaren lurraldeak gehitu ziren, eta protektoratu bat egin zuen Oman eta Yemeni dagozkien lurraldeetan.

Musulmanen konkistaren aurreko azken persiar inperioa izan zen, eta Irango historiako arorik garrantzitsuenetakotzat hartzen da. Garai horretan erdietsi zuen gailurra antzinako persiar kulturak alor askotan. Sasandar Inperioak eragin handia izan zuen Antzinako Erromako kulturan, haren itzala Mendebaldeko Europa, Afrika, Txina eta Indiaraino iritsi zen, eta funtsezkoa izan zen Erdi Aroko asiar eta europar artearen eraketan. Islamdar munduko arte, arkitektura, idazkera eta musikara ere hedatu zen eragina.

## Historia 
K.a. II. mendetik aurrera, Persisko erregeak Partiar Inperioaren basailuak izan ziren. Baina, 211. urtearen aldean, Ardaxir I.a, Sasandarren leinuko agintaria, partiaren aurka matxinatu zen; 224an, Hormizdaghango guduan, garaipena lortu zuen, Sasandar Inperioari hasiera emanez.

Xapur I.a, Ardaxirren ondorengoa, agintari ahaltsua izan zen. Haren erregealdian estatuaren agintea sendotu zen, eta zoroastrismoa estatu erlijio bilakatu zen. Mendebalderantz hedatu ahala, sasandarrak gatazkan hasi ziren Erromarekin. 260an, Edesako guduan, Xapur I.ak gatibu hartu zuen Valeriano erromatar enperadorea. Xapur hiltzerako, Sasandar Inperioak Eufratesetik Induserainoko lurrak hartzen zituen, gaur egungo Armenia eta Georgia barne.

Gainbehera labur baten ostean, Xapur II.aren agintaldian (309–379) sasandarrek berreskuratu zituzten lehengo lurraldeak. Kusandarrak menderatu zituzten ekialdean, eta basamortuan arabiarren aurka borrokatu ziren. Bestalde, erromatarrei iparraldeko Mesopotamia eta Armenia kendu zieten.

Historialarien arabera, lau gizarte klase zeuden: apaizak (*asronan*), gerlariak (*artextaran*), eskulangileak (*hutukhxan*) eta nekazariak (*wastaryoxan*). Printzeak, errege basailuak, lurjabe handiak eta apaizak ziren abantailatuak (*wuzurgan*). Inperioaren erlijio ofizial bilakatu zen zoroastrismoak sendotu zuen gizarte estratifikazio hori. Apaizeriak botere handia erdietsi zuen, eta apaiz-burua, *mobadan mobad*, estatuko buruzagietako bat zen, armadako komandantearekin (*eran spahbod*) eta burokrazia-buruarekin batera.

## Errege zerrenda 
* 224-241 : Ardaxir I.a
* 241-272 : Xapur I.a
* 272-273 : Hormizd I.a
* 273-276 : Bahram I.a
* 276-293 : Bahram II.a
* 293-293 : Bahram III.a
* 293-302 : Narses Armeniakoa
* 302-309 : Hormizd II.a
* 309-309 : Adarnases
* 309-379 : Xapur II.a
* 379-383 : Ardaxir II.a
* 383-388 : Xapur III.a
* 388-399 : Bahram IV.a
* 399-420 : Yazdgard I.a
* 420-438 : Bahram V.a
* 438-457 : Yazdgard II.a
* 457-459 : Hormizd III.a
* 459-484 : Peroz I.a
* 484-488 : Balax
* 488-496 : Kavadh I.a
* 496-498 : Zamasp
* 498-531 : Kavadh I.a
* 531-579 : Kosroes I.a, Anouxirvan
* 579-590 : Hormizd IV.a
* 590-591 : Bahram VI.a
* 591-628 : Kosroes II.a, Parviz
* 628-628 : Kavadh III.a
* 628-629 : Ardaxir III.a
* 629-629 : Xahrvaraz
* 629-630 : Porandokht
* 630-632 : Hormizd V.a
* 632-651 : Yazdgard III.a

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Christensen, A., "Sassanid Persia", The Cambridge Ancient History, Volume XII: The Imperial Crisis and Recovery (A.D. 193–324), Cook, S.A. et al, eds, Cambridge: University Press 
* Nicolle, David, Sassanian Armies: the Iranian empire early 3rd to mid-7th centuries CE, Montvert, 1996  
* Daniel, Elton L., The History of Iran, Greenwood Press, 2001  
* Durant, Will, The Age Of Faith, The Story of Civilization, Vol. 4 
* Oranskij, I. M., Les Langues Iraniennes, Librairie C. Klincksieck, París, 1977, pp 71–76 (francès) 
* Rawlinson, George, The Seven Great Monarchies of the Ancient Eastern World: The Seventh Monarchy: History of the Sassanian or New Persian Empire, IndyPublish.com, 2005  
* Sarfaraz, Ali Akbar, and Bahman Firuzmandi, Mad, Hakhamanishi, Ashkani, Sasani, Marlik, 1996  
* Zarinkoob, Abdolhossein, Ruzgaran: tarikh-i Iran az aghz ta saqut saltnat Pahlvi, Sukhan, 1999  
* J. B. Bury, History Of The Later Roman Empire, Macmillan & Co., 1923 
* Parviz Marzban, Kholaseh Tarikhe Honar, Elmiv Farhangi, 2001. ISBN 964-445-177-5Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica (edició de 1911) . 11a ed. Cambridge University Press, 1911.

## Kanpo estekak