Mikhail Beliaiev

**Mikhail Alekseievitx Beliaiev** () Infanteriako jeneral errusiarra, estatu-gizona, Errusiako Armada Inperialaren Estatu Nagusiko burua izan zen 1914ko abuztuaren 14tik 1916ko abuztuaren 23ra eta Gerrako azken ministroa izan zen 1917ko urtarrilaren 16tik 1917ko martxoaren 15era arte.
[thumb|Beliaiev familiaren [Armarri|armarria]]

## Familia 
Beliaiev familia nobleak historia militar oparoa izan zuen, Mikhail-en lehengusu Ivan Timofeevich Beliaiev jenerala, Chacoko Gerrako heroia, eta Nikolai Timofeevitx Beliaiev, Lehen Mundu Gerrako parte-hartzailea eta zientzialari-metalurgista, besteak beste. Bere bigarren lehengusuetako bat Alexander Lvovitx Blok-en emaztea zen, Alexander Alexandrovich Blok poeta ospetsuaren aita.

## Lehen urteak 
### Lehen urteak eta karrera militarra 
Mikhail San Petersburgon jaio zen 1864ko urtarrrilaren 4an (1863ko abenduaren 23a juliotar egutegian) Aleksei Mikhailovitx Beliaiev teniente jeneralarengandik. Gaztetan, San Petersburgoko Hirugarren Gimnasioan parte hartu zuen. 1885ean, Mikhailovsky Artilleria Eskolan graduatu zen, ondoren hainbat unitate militar eta Guardia Inperialetan zerbitzatu zuen. 1890eko abuztuan teniente mailara igo zen. 1893an, Nikolaiev Estatu Nagusiko Akademian graduatu ondoren, Guardia Inperialetan zerbitzatzen jarraitu zuen. 1893ko azaroaren amaieran, 1. Armadako Gorputzaren 24. Infanteria Dibisioko laguntzaile nagusi izendatu zuten. 1897ko urtarrilean, 18. Armadako Gorputzaren zeregin berezietarako ofizial nagusia eta armadako gorputzeko Estatu Nagusiko burua izendatu zuten abenduaren hasieran. 1898ko apirilaren hasieran teniente koronel izatera iritsi zen. 1898ko abenduaren hasieratik Estatu Nagusiko Batzorde Zientifiko Militarrean aritu zen idazkari txiki gisa, eta idazkari nagusi izatera iritsi zen 1901eko apirilean. Koronel maila ere igo zuten. hilabete berean. 1902ko maiatzean, berriz ere Guardia Inperialean zerbitzatu zuen, oraingoan Izmailovski Sorosleen Erregimentuko batailoi baten aginduz.

### Errusiar-Japoniar Gerra 
1904an, Belyaevek Errusia-Japonia Gerran parte hartu zuen. 1904ko otsailetik aurrera, Ekialde Urruneko Errusiako erregeordearen egoitza nagusian, Jakov Zhilinski jenerala, kargu berezietarako egoitzan ofiziala izan zen. 1904ko azaroaren amaieran, Mantxuriar I. Armadako Kantzelaritzako buruzagi bihurtu zen. 1905eko abuztuaren erdialdetik gerra amaitu arte, Nikolai Linevitx jeneral zaharraren komandante nagusi berriaren kantzileria izan zen. Bereizketa militarrengatik, Beliaiev-i Ausartaren Urrezko Ezpata eman zioten.

Gerra ostean, 1908ko apirilean nagusi nagusi izatera iritsi zen. 1909ko martxoan, herrialdeko Serbotza Batzorde Nagusiko kide izan zen. 1910. urtearen amaieran, Estatuko Segurtasun Zerbitzuko Tropak Ezartzeko eta Zerbitzurako Dibisioko buru bihurtu zen. 1912ko ekainean teniente jeneral mailara igo zen.

## Lehen Mundu Gerra 
Armadaren mobilizazioaren ostean, Beliaiev jenerala Infanteriako Jenerala izendatu zuten abenduaren hasieran. Urte horretako abuztuaren hasieran Estatu Nagusiko Zuzendaritza Nagusiko buruzagi ere izendatu zuten, Errusiako armadako ofizial goren bihurtuz. 1915eko ekainaren amaieran, Gerra Ministroen laguntzaile izan zen, Alexei Polivanov jenerala, gero Polivanov jeneralaren estatuburua izan zen. Baina geroago, 1916ko abuztuaren hasieran, bere kargutik kendu eta Kontseilu Militarreko kide eta Errusiako komandoaren ordezkari bihurtu zen Errumaniako Apartamentu Nagusian. Eta 1917 hasieran, Dmitri Shuvaiev jenerala ordezkatu zuen Gerra ministro gisa, Errusiar Inperioko azkena bihurtuz.

### Otsaileko Iraultza 
1917ko otsailaren 23an (juliotar egutegia, data gregoriotar egutegian martxoaren 8a zen) Otsaileko Iraultza piztu zen. Beliaiev jeneralak eta barrutiko komandante Sergei Khabalov jeneralak Petrogradeko setio fasean zegoela deklaratu zuten. Bera eta Khabalov jenerala Iraultza zapaltzen saiatu ziren, eta frontetik unitate militarrak bidaltzea antolatzen saiatu zen. Iraultza zapaltzeko ahaleginek porrot egin zuten bere agindupeko soldaduen artean eskala handiko matxinadak zirela eta, iraultzaileen aurka jarduteko ezezkoa eta indar iraultzaileen alde egitearen ondorioz.

Iraultzaileek Petrograd hartu ondoren, Beliaiev jenerala atxilotu eta San Petri eta San Pauloren gotorlekuan atxilotu zuten. Laster aske utzi zuten, baina uztailean berriro atxilotu zuten, Behin-behineko Gobernuaren aginduz. Berriro atxilotu ostean, behin-behineko Gobernuko Ezohiko Ikerketa Batzordeak galdekatu zuen, baina ez zioten jeneralari deliturik leporatu. Urriko Iraultzatik gutxira kaleratu zuten. Askatu ondoren ez zuen ekitaldi publikoetan parte hartu, baina 1918an Txekak atxilotu eta fusilatu egin zuten.

## Kargu militarrak 
## Kanpo estekak