Bautista Saavedra Mallea

**Bautista Saavedra Mallea** (Sorata, Bolivia; 1870eko abuztuaren 30a - Santiago, Txile; 1939ko maiatzaren 1a), "El Cholo Saavedra" izenez ere ezaguna, Boliviako jurista, unibertsitate irakasle, soziologo, politikari eta diplomazialari ospetsua izan zen. 1920-1921 bitartean Gobernuaren Juntako buru izan zen eta Boliviako hogeita bederatzigarren presidentea izan zen 1921eko urtarrilaren 28tik 1925eko irailaren 3ra. 1825eko abuztuaren 6an, Boliviako Mendeurreneko ospakizunetan ere presidente izan zen, Boliviako Independentziaren ehun urteak gogoratuz.

## Biografia 
Bautista Saavedra 1870eko abuztuaren 30ean jaio zen Boliviako La Paz departamenduko Sorata herrian. Bere jaioterrian egin zituen lehen eta bigarren mailako ikasketak. Goi mailako ikasketekin jarraitu zuen, zuzenbide karreran sartuz; 26 urterekin abokatu lizentziatu zen, La Paz hirian 1896an. Saavedra irakaskuntzan ere aritu zen, La Pazeko Unibertsitateko Zuzenbide penaleko irakasle gisa. Soziologian ere espezializatu zen eta diplomazian ausartu zen, eta horri esker, Boliviako iragan koloniala ikertu zuen Sevillako artxiboetan.

Aniceto Arceko Alderdi Konstituzionalean sartu zen, baina pixkanaka posizio liberaletara jo zuen, eta horri esker, Eliodoro Villazónen gobernuan Instrukzio ministro izendatu zuten. Funtzio hori amaitutakoan, segidan diputatu nazional eta senatari hautatu zuten oraindik liberalismoan aktibo zegoen bitartean.

### Gobernu Batzordea (1920-1921) 
Beste politikari batzuekin batera 1915ean Alderdi Errepublikanoa sortu zuen, liberalengandik behin betiko bananduz, 1920ko uztailaren 13ko estatu kolpearen kudeatzailea izan zen, José Gutiérrez Guerra presidente konstituzionala kendu eta trantsizioko Gobernu Batzordea ezarri zuena, José María Escalier eta José Manuel Ramírez errepublikako politikari nabarmenekin batera.

Mahai honek Batzar Konstituziogile baterako hauteskundeak deitu zituen, bere lana Konstituzioa erreformatzea izango zelarik. Saavedraren aldekoak gehiengoa ziren Batzar berria 1920ko abenduaren 19an hasi zen biltzen. Escalier eta Ramírez Saavedraren politiken aurka agertu ziren eta Gobernu Batzordea utzi zuten, presidentetzarako hautagaitzak aurkeztuz. Boliviako presidentearen hautaketa egin zen Batzarrean, 1921eko urtarrilaren 26an . Oposizioak ganberatik alde egin zuen, botoa trukatuta zegoela iritzita. Saavedra aldeko 47 botorekin eta kontrako batekin hautatu zuten. Berrogeita hamar urte zituen orduan.

Hauteskunde honek zatiketa eragin zuen Alderdi Errepublikanoan, benetako errepublikanoen eta sozialisten artean.

Saavedrak itxi du Boliviako ziklo oligarkikoko pertsonaia handien trilogia; Bere nortasun sendoak eta botererako bokazioari esker, lidergo errepublikanoaren borroka irabaztea lortu zuen, nahiz eta kostu politiko handia izan.

### Boliviako presidentetza (1921-1925) 
ezkerrera|thumb|356x356px|Bautista Saavedra 1921ean.
Bautista Saavedra 51 urte zituela iritsi zen gobernura. 1921eko urtarrilaren 28an hasi zituen Boliviako presidente karguak.

Bere gobernuan, 8 orduko lanaldia ezarri zen; greba eskubidea eta emakumeen eta haurren lana arautu zen, lege lehorra eman zen, alkohola ekoitzi eta saltzeaz zetzana; Langileen Federazioa sortu zen, gaur egun COB izenez ezagutzen denaren aurrekoa, meatzariak, fabriketako langileak, trenbideetako langileak eta irakasleak ordezkatzeko. Presio artean gobernatu zuen eta esku astunarekin, depresio ekonomiko larria bizi izan zuen, oso kritikatua den Stiffel Nicolaus maileguak hartzera eraman zuen, trenbidearen hainbat zati osatu, automobilentzako errepideak egin eta Lako hiri azpiegitura garatu zuen. Paz. Oposizio tinkoari aurre egin zion, beraz, Guardia Errepublikanoaren izenarekin milizia armatua antolatu zuen, hori baitzen bere segurtasun pertsonala.
[thumb|Bautista Saavedraren Kabinetea, Ezkerretik eskuinera: [Felipe Segundo Guzmán (lehena), Severo Fernández Alonso (hirugarrena), Bautista Saavedra (laugarrena) eta Hernando Siles Reyes (zazpigarrena).]]
Nazioarte mailan, harreman onak mantendu zituen Perurekin, eta horrela, 1920ko martxoan gertatutako bi errepubliketako tropak mobilizatzeko saiakera gainditu zuen, Gutiérrez Guerraren aurreko gobernuak Nazioen Elkarteari egin zion eskakizunari jarraituz, Aricaren entrega eskatzeko. (Peruko portua, orduan Txilen behin-behineko administraziopean), bere kostaldearen galeraren ordain gisa. Bere aldetik, Txile kezkatuta zegoen Alderdi Errepublikanoa Bolivian agintera iritsi zelako, bere proposamenetako bat Boliviako kostaldea berreskuratzea baitzen. Txileko Gobernuak nazioarteko politika definitzeko eskatutakoaren aurrean, Saavedrak erantzun zuen, kostaldeko aldarrikapenari amore eman gabe, Boliviako Atzerri Ministerioak «errebisionismo juridikoaren bidez» saiatuko zirela. Orduan Nazioen Ligari erreklamazio berri bat aurkeztu zion, eta ez zuen arrakastarik izan.

#### Uncíako sarraskia 
Uncíako sarraskia hasi berria zen Boliviako langile mugimenduaren errepresiorik basatienetako bat izan zen. Ohar honek Estatu Nazionalaren eta atzerriko Amerikako enpresen konplizitatea eta langileen sindikalizaziorako lehen borrokak islatzen ditu. 1923ko ekainaren 4an, Boliviako armadako kideek, Ayoroa Nagusiaren agindupean, meatzari eta bizilagunen kontzentrazio bati tiro egin zioten Uncían, Bustillo probintziako hiriburua, Potosí Departamenduan, Bolivian. Hiriko prefeturan atxilotutako sindikatuetako buruzagien askatasuna eskatu zuten.

1564an, Juan del Valle espainiarra bertakoek Orko Intijaljata ("Eguzkiaren mendia") deitzen zuten mendi batera iritsi zen. Hala ere, azkar zapuztu ziren haien itxaropenak: ez zegoen zilarrezkoa baizik eztainua, garai hartan alferrikakoa zen metala. Urte asko geroago, mendeko bigarren siglo XX, bi enpresa lehiatu ziren oso aberatsak diren zainen ustiapenean: Simón I. Patiñoren La Salvadora Meatze Konpainia eta Llallagua Tin Company, Txileko kapitalarekin. Bi enpresak burdinazko eskuz kudeatzen zituzten beren arduradunek, Máximo Navak eta Emilio Díazek, meatzariek, kontratistak eta bizilagunek gorrotatuak.

Urte horietan, 1920an boterera heldu zen Alderdi Errepublikanoko Bautista Saavedra presidenteak gobernatu zuen Bolivia. Gobernu honek (1921-1925) inflexio-puntua eman zuen Estatu Batuek Bolivian zuten nagusitasunari dagokionez, ingeles metropoliaren desplazamenduari hasiera emanez. 1922an gobernuak Estatu Batuetan Stifel Nicolaus etxearekin 33 milioi dolarreko mailegu bat kontratatu zuen, 8ko tasan. urteko %, ordura arte herrialdeak duen mailegu handiena. Boliviako Estatuaren zerga, funts eta errenta guztiak berme gisa eratu ziren, eta Batzorde Fiskal Iraunkorra sortu zen, New Yorkeko bankariek izendatutako hiru kidek osatua, zeinak Aduana, zerga bilketa eta herrialdeko Banku Zentrala kontrolatzen hasi ziren. . Testuinguru horretan, 1922an, New Jerseyko Standard Oil konpainia estatubatuarrak, iruzurrezko maniobraren bidez, gobernuak emakidetan emandako petrolio eremu gehienen ustiapena bereganatu zuen.

Saavedra errepublikanismoaren bertsio plebeoena irudikatu zuen, klase ertainean eta hiriko artisauetan oinarrituz. Langileen aurkako errepresio gogorrarekin uztartutako politika soziala probatu zuen lehenetakoa izan zen. Haren agintaldian, lan istripuei buruzko legeak, Derrigorrezko Aurrezkiari eta greben araudia onartu ziren; eta Gizarte Erreformen Institutua sortu zen. Baina meatzariak edo indigenak euren aldarrikapenetarako mobilizatzen saiatu bezain laster, gogor erreprimituak izan ziren, Jesús de Machaca indigenen altxamenduarekin (1921) gertatu zen bezala.

Uncían, herrialdeko meatzaritza-eskualde nagusietako batean, liskar gogorrak erregistratu dira 1918az geroztik, armadak, patronalak antolatutako matxinoekin batera, soldata igoera eta lan baldintzen hobekuntza eskatzen ari ziren langileak bortizki erreprimitu zituenean, heriotzak eraginez. eta zauriak.zaurituak. Harrezkero, bertsio ilunak zabaldu dira, zeinen arabera eroritako langileen gorpuak Cataviko kiskaltze labeetan erraustu zituzten. Gertaera horien ondorioz, goarnizio militarra indartu eta langileen aurkako jazarpena eta tratu txarrak bikoiztu egin ziren.

Bere mandatu konstituzionala bete zenean, hauteskundeetara deitu zuen; baina hauek arrazoi politikoengatik baliogabetu zituzten, eta horregatik 1925eko irailaren 3an nazioaren agintea Felipe Segundo Guzmán Kongresu Nazionaleko presidenteari eman zion, zeina hauteskunde berriak deitzeaz arduratu baitzen, eta haietan politikaria hautatu zuten. Hernando Siles Reyes errepublikanoa. Konpromiso dokumentu bat sinatu zuen presidente ohiarekin, bere tutoretza onartu eta bere anaia, Abdón Saavedra, presidenteorde gisa onartuz.

#### Presidentetza ostekoa 
Bautista Saavedra Europara joan zen Suitzan, Belgikan eta Holandan ministro guztiahaldun gisa. Siles Reyes presidenteak bere anaia Abdón erbesteratuta hitzarmena hautsi zuela jakin zuenean, Boliviara itzultzea erabaki zuen, baina ez zioten sartzen utzi, beraz, erbestera itzuli behar izan zuen.

1931n Boliviara itzultzeko baimena eman zioten eta Daniel Salamanca Ureyren benetako alderdi errepublikanoan sartu zen berriro. Chacoko arazoetan aktiboki parte hartu zuen Paraguairekin izandako gatazkan . David Toro koronelak Jose Luis Tejada Sorzano presidentearen aurka 1936ko kolpe militarra gertatu zenean, Saavedrak berriro erbestera joan behar izan zuen, oraingoan Txilera, eta bertan amaitu zituen bere egunak.

Bautista Saavedra 1939ko maiatzaren 2an hil zen, Txileko Santiago hirian, 68 urte zituela.

### Erreferentziak 
## Kanpo estekak