Isabelle Alonso

**Isabelle Alonso** (Auxerre, Yonne, Frantzia, 1953ko maiatzaren 8a) frantziar aktibista feminista, eleberrigilea eta irrati eta telebistako kronikagilea da.

## Biografia 
Isabelle Alonso 1953ko maiatzaren 8an jaio zen, Auxerren. Gurasoak espainiar errefuxiatu politikoak ziren, eta hiru ahizpa-neba ditu. Zortzi urterekin frantses naturalizatu zen.

1980ko hamarkadan, finantza-aholkularitza enpresa bat sortu zuen.

### Irratia eta telebista 
1995ean, bere lehen saiakera *Et encore, je m’retiens!* *Propos insolents sur nos amis les hommes* argitaratu ondoren, Philippe Bouvardek hauteman zuen, eta *RTL*-ko *Grosses Têtes*-etako bat bihurtu zen hiru urterako.

2000ko irailean hasi zirenetik, kronikagilea izan zen France 2-ko *On a tout essayé* saioan, baita Europe 1 irratiko ''On va s'gêner* saioan ere, biak Laurent Ruquierrek gidatuak.

2014ko urtarriletik martxora, France 2 telebista-kateko *L'Émission pour tous* saioan parte hartu zuen.

France 2 telebista-kateko *Mot de passe* saioan parte hartu zuen.

2014an, *Grosses Têtes*-etara itzuli zen, RTLn.

2019an, Daphné Bürkiren *Je t'aime etc.* eguneroko saioko *Coup* *cœur, coup de gueule* zutabeko kronikagilea izan zeneguneroko saioan, France 2 katean.

### Prentsa eta literatura 
Isabelle Alonso kronikagilea zen *Siné Hebdo*-n -2010ean *Siné Mensuel* bihurtu zena- eta 2019an sortutako *Siné Madame* hilabetekarian, 2008an Siné marrazkilaria ezagutu ondoren.

2002tik 2004ra, Julietteren papera egin zuen Laurent Ruquierrek sortutako *La Presse est unanime* antzezlanean. 2010ean eta 2011n, Caroline Loebek taularatutako *one woman show* bat aurkeztu zuen, bere lehen liburutik hartua: *Et encore, je m’retiens!* Ikuskizun horrekin, «feminismoa demokraziarentzat konsubstantziala» dela erakutsi nahi izan zuen. Emakumeen lanaren historia errepasatu zuen, desberdinkeria iraunkorrei buruz edota emakumeek mundu politikoan duten lekuari buruz hitz egin.

Avignongo jaialdian parte hartu zuen (Xavier Jaillarden *Petit* *Hébertot* lanarekin), 2012an eta 2014an. Ikuskizuna Frantzian, Belgikan eta Suitzan filmatu zen, 2015era arte.

### Konpromiso feminista 
Feminista konprometitua, Isabelle Alonsok munduko emakumeen eskubideen defentsan militatzen du. Bere burua feministatzat du, humanismoagatik, bakezaletasunagatik eta ekologismoagatik.

1999an, orduan Ingurumen ministro zen Dominique Voyneten aurkako irain sexisten ondorioz, "Les Chiennes de garde" (guardiako txakur emeak) elkarte feminista sortu zuen, Florence Montreynaudekin batera. Hau dio manifestuak: «Guk, Chiennes de garde, letaginak erakusten ditugu. Emakume publiko bati irain sexista bat zuzentzea emakume guztiak iraintzea da. Emakume gisa erasotutako emakume publikoei gure babesa agertzeko konpromisoa hartzen dugu. Emakume guztien ekintza eta aukera askatasuna baieztatzen dugu. Guk, Chiennes de garde-k, balio preziatu bat gordetzen dugu: emakumeen duintasuna». Elkarteko lehendakaria izan zen 2003ra arte. 2013tik aurrera, lege batek prostituzioaren bezeroak zigortzearen alde egin zuen.

Isabelle Alonsok blog bat dauka: egunero jasotzen dituen irain antifeministak argitaratzen ditu, Femen mugimenduari buruzko informazioa ematen du, baita emakumeen aurkako indarkeriei buruzkoa ere.

### Konpromiso politikoa 
Isabelle Alonsok babesa helarazi dio Anne Hidalgori Parisko 2014ko udal-hauteskundeetarako kanpainan, eta Jean-Luc Mélenchoni 2017ko eta 2022ko presidentzialen kanpainan.

## Goraipamenak 
* Isabelle Alonso Ordre national du Mérite (Meezimenduaren Ordena Nazionala) Zaldun Graduarekin nabarmendu zuten, 2017ko maiatzaren 2an.
* Alphonse Allais akademiako kidea da.
* 2018an, Jules Renard Epaimahaiaren Sari Berezia jaso zuen *Je peux me passer de l'aube'' liburuagatik (d'Héloïse Ormess argitaletxea).

## Bere ibilbide artistikoaren sintesia 
### Eleberriak 
### Saiakerak 
### Antzerkia 
* 2002: *La presse est unanime*, Laurent Ruquierena, Agnès Bouryk taularatua.
* 2010: *Et encore, je m’retiens!* bere lehen liburutik Caroline Loebek taularatua

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Une heure de débat : « Quels nouveaux combats féministes ? » (« Les Rendez-vous de l'Éthique » d'Évry, )