Madagaskar plana

alt=Madagaskar Afrikako hego ekialdeko kostatik kanpo kokatua dago|thumb|Madagaskar Afrikako hego ekialdeko kostatik kanpo kokatua dago
**Madagaskar Plana** Hirugarren Reicharen proposamen bat izan zen, Madagaskar uhartera europar jatorriko biztanle juduak lekualdatzeko. Franz Rademacher, Alemaniako Gobernuko Atzerri Gaietako Ministerioaren Juduen departamentuko buruak, 1940ko ekainean proposatu zuen ideia, Frantziaren Erorketa baino lehen. Proposamenak Alemaniak Madagaskarren kontrola, orduan kolonia frantsesa zena, hartzea barnebiltzen zuen frantsesen errendizio baldintzen barnean.

Poloniar juduak Madagaskarrera deportatzeko ideia Poloniako Gobernuak ikertu zuen 1937an.  Ikerketa hori egin zutenen arabera, uharteak soilik 5.000tik 7.000ra familia kokatzeko potentziala zuen, nahiz eta estimazio batzuek kopurua soilik 500 familietan ezartzen zuten. Bigarren Mundu Gerra aurretik juduen populazioak Alemaniatik emigratzeko Nazien esfortzuek erdizka arrakastatsuak izan zirenez soilik, 1940. urtean Nazien gobernuak berpiztu zuen juduak Madagaskarrera deportatzeko ideia.

Rademacherrek 1940ko ekainaren 3an gomendatu zuen Madagaskar eskura jartzea Europako juduentzat. Adolf Hitlerren onarpenarekin, Adolf Eichmannek 1940ko abuztuaren 15ean memorandum bat argitaratu zuen lau urtez urtero milioi bat judu birkokatzeko ideiarekin. Uhartea SS poliziaren menpeko estatu polizial baten gisa gobernatuko litzateke. Judu askok uhartearen baldintza gogorrak zirela eta hilko zirenaren jakitun izanik onartu zuten plana aurrera eramatea. Plana ez zen bideragarria britainiarren itsas blokeoaren ondorioz. 1940ko irailean Naziek Ingalaterrako gudua galdu zutenean atzeratu egin zen, eta 1942an behin betiko alboratu zuten, Azken Konponbidearen hasierarekin. Plan honek Azken Konponbiderako urrats psikologiko garrantzitsu bezala funtzionatu zuen.

## Jatorria 
[thumb|[Paul de Lagarde alemaniarra izan zen juduak Madagaskarrera deportatzea proposatu zuen lehenetarikoa.]]
XIX .mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran, Madagaskarren planaren aitzindari izan ziren judu europarren birkokatze planak egin ziren. Paul de Lagarde, ekialdearen akademizista bat, izan zen lehena Madagaskarrera europar juduak ebakuatzea proposatzen, bere 1878ko Deutsche Schriften ("Idatzi alemaniarrak") obran.1904-1905an mugimendu sionistako kideek britainiarren Uganda Eskema serioski eztabaidatu zuten, zeinaren arabera, errusiar juduek, martxan ziren pogromen zuzeneko arriskuan zeudenak, gaur egungo Kenyan ezarriko ziren. Ondoren Plana ezinezkotzat joz baztertu zuen Sionisten Kongresuak. Lurralde-mugimenduaren jarraitzaileak sionismoaren mugimendu nagusitik zatitu ziren eta judu estatu bat, edo gutxienez eremu autonomo bat, sortzeko leku baten bila jarraitu zuten. Madagaskarren juduak birkokatzeko ideia Henry Hamilton Beamish, Arnold Leese eta beste zenbait antisemita britainiarrek sustatu zuten. Frantziaren lankidetzarekin, poloniar gobernuak 1937an lantalde bat bidali zuen uhartera poloniar juduak deportatzeko aukera aztertzeko. Indarkeria eta presio ekonomikoa erabili zituzten naziek, juduek herrialdea “borondatez” utz zezaten.

Nazien lidertzak geratzen ziren judu alemaniarrak itsasoaren bestaldera deportatzeko ideia landu zuten. Barruko eta produkziorik gabeko lurrak helmuga egokiak zirela pentsatu zuten, era honetan deportatuek haien kokaleku berrian loratzea saihestuko zutelakoan. 1940ko maiatzean Hitlerri emandako memorandumean, *Ekialdeko Biztanleria Kanpotarraren Tratamenduari dagokionez* izenburua zuena, Reichsführer Heinrich Himmlerrek judu guztiak Afrikara edo beste kolonia batzuetara eginiko inmigrazio masiboaren bitartez judu hitza desagertuko zenaren esperoa adierazten zuen.

### Plangintzaren hasiera 
[alt=Joachim von Ribbentrop izan zen Madagaskar planaren hasierako diseinatzailea.|thumb|[Joachim von Ribbentrop izan zen Madagaskar planaren hasierako diseinatzailea.]]
1938an hasi ziren plana eztabaidatzen hainbat ideologo nazi, hala nola, Julius Streicher, Hermann Göring, Alfred Rosenberg eta Joachim von Ribbentrop. Garai hartan Alemaniako jurisdikziopean zeuden juduen ehuneko hamarra poloniarrak ziren. Józef Lipskik, Poloniako enbaxadorea Alemanian, bere herrialdeak haiek berriro hartzeko asmorik ez zuela adierazi zuen, eta poloniar gobernuak poloniar pasaportedunak itzultzeko ez zuela baimenik emango dekretatu zuen, baldintza zehatzetan izan ezik. Ribbentropek Georges Bonnet frantziar atzerriko ministroarekin gaiaz lehen aldiz hitz egin zuen urte horretako abenduan. Bonnetek Frantziaren alemaniar judu gehiago hartzeko gogo eza adierazi zuen haien iritsiera ekiditeko neurriak hartu zitezkeen galdetu zuen. Frantziak berak 10.000 judu inguru deportatzea aztertzen ari zen eta Madagaskar helmuga egokia izan litekeen ala ez begiratzen ari zen., Eichmannek argi utzi zuen SS poliziak uhartearen bizitzako alderdi guztiak ikuskatu eta kontrolatuko zituela, polizia estatu gisa gobernatuko zutelarik. Populazio masa handiak borroka gune batera garraiatzea ezinezkoa zenez, Heydrichek juduak sarraski-esparruetan hiltzea erabaki zuen. Gune hauek Polonia bezalako eremu okupatuetan ezarri zituzten.

## Ikus, gainera 
* Juduen Probintzia Autonomoa

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
Madagaskar planaren bideo azalpena, Magnus Brechtken historialari alemanak egina Youtuben.