Joan Antonio Mogel

**Joan Antonio Mogel Urkiza** (Eibar, Gipuzkoa, 1745eko abenduaren 6a - Markina, Bizkaia, 1804ko maiatzaren 13a) euskal idazlea eta apaiza izan zen, euskarazko lehen eleberria (*Peru Abarka*) idazteagatik ezaguna.

Haren iloba Bizenta eta Juan Jose Mogel ere euskal idazleak izan ziren.

## Bizitza 
Eibarren jaio zen, ustez 1740an, baina bere bataioaren erregistroa 1745ekoa baino ez da. Aita bertako medikua zuen. Lau urte zituela, Debara joan ziren bizitzera eta han lau urte igaro ondoren, Markinara aldatu ziren. Aita, Joan Ignazio Mogel Almazan medikua, Euskal Herriaren Adiskideen Elkarteko kidea zen. 1770ean apaiz egin zen, eta Markinako erretore izan zen 1788tik hil arte. Frantziako Iraultzatik ihesi, Hegoaldera zetozen Iparraldeko apaizei etxean babesa eman zien. Harremanak izan zituen, besteak beste, Astarloarekin, Peñafloridako kondearekin, Samaniegorekin, Vargas Poncerekin eta Joan Batista Agirrerekin.

Filosofia eta Teologia ikasi zituen, eta 1774 eta 1778 artean Markinako abade parroko edo «arimazaina» izan zen. Arazoak izan zituen Inkisizioarekin, neska batekin zuen harremana zela eta. 1777an Logroñora joan behar izan zuen deklaratzera. 1779an Inkisizioak zigortu zuen:

Fiskalak kartzela zigorra eskatu zuen, baina Milagrora eraman zuten, erretiroan. Han, idazteko probestu zuen. Idazle moduan, "sorterria eta hizkuntza" indartzeko asmoa agertu zuen. Inkisizioko epaile ere izan zen.

Mogelen *Peru Abarka*, eleberri itxurako lehen euskal idazlana dela uste da. Mogelek 1802. urte inguruan idatzi zuen, baina 1881. urtera arte ez zen liburu moduan inprimatu, nahiz eta aurreko urtean egunkari batean epeka argitaratu. Euskarazko idazlana bada ere, jatorrizko izenburua gaztelaniaz dago: *El doctor Peru Abarca, catedrático de la lengua bascongada en la universidad de Basarte o diálogo entre un rústico solitario bascongado y un barbero callejero llamado Maisu Juan*. Euskal bertute guztien jabe den baserritarraren eta harroputz bezain ezjakina den bizargile kaletarraren elkarrizketak eta bizipenak darabiltza Mogelek, euskal kulturari buruzko lan etnografiko bat idazteko. Baserri munduko lanbideak, lanabesak, animaliak eta haien gorputz-atalak, landare-zuhaitzak... horiek denak azaldu dizkio Peru Abarkak Maisu Juan lagunari, eta bere jakinduriarekin Maisu Juan kaletarra txundituta geratu da. Horixe da, hain zuzen ere, idazlearen helburua: euskal hizkuntza eta kulturaren apologia bat egitea.

*Ipuinak* izeneko alegia-sorta luze samar baten itzultzailea ere bada. Joan Antoniok bere iloba Bizentarekin batera paratu zituen alegia horiek. Badakigu lanaren kitzikatzailea osaba izan zela. Bizentarenak gipuzkeraz emanda daude; Joan Antoniorenak, bizkaieraz. Hizkuntza landua eta eztitasuna aipatzen ditu kritikak obraren meritu gisa.

1804ko maiatzaren 13an hil zen Markinan.

## Lanaren ezaugarriak 
Humboldt alemaniar ikerlaria Euskal Herrira etorri zenean Mogelekin egon zen, eta berak eman zion Humboldti Leloren kantuaren berri. Pedro Antonio Añibarroren adiskide izan zen, eta biek batera finkatu zituzten bizkaiera literarioaren oinarriak, nahiz eta Mogelek lehen liburuak gipuzkeraz idatzi zituen.

Mogel eta Añibarro bat zetozen Bizkaian bertako euskalkia erabili behar zela eliz zereginetan, hala sermoietan nola katekesi liburuetan. Ez ziren iritzi bereko, ordea, zein bizkaiera mota behar zen idazterakoan.

Puntu horretan Añibarrok zabalago eta, gaurko ikuspuntutik, zentzudunago jokatzen zuen, artikuluak eta hitzen bukaerak ondo bereiziz, lekuan lekuko fonetismoak gaitzetsita; Mogelek, berriz, herrian –Markinan– hitz egin eta entzun bezalaxe idazten zuen, bitxikeria fonetiko guztiak maila idatzian ere gordetzen zituela. Mogelen lan aipagarriak dira *Konfesio ta komunioko sakramentuen gañean erakasteak* (1800), gipuzkeraz idatzitako katixima; *Versiones bascongadas de varias arengas y oraciones selectas de los mejores autores latinos eta Nomenclatura de las voces guipuzcoanas, para que se puedan entender ambos dialectos* (1802), batera argitaratuak, Zizeronen, Salustioren, Tito Livioren eta Curtzioren lan batzuen euskarazko itzulpena jasotzen dutenak; *Konfesino ona edo zeinbat gauzak lagundu biar deutseen konfesinuari ondo egiña izateko* (1803); *Kristinauaren jakinbidea* (1805), Asteteren itzulpena; *Cartas y disertaciones de don Juan Antonio Moguel sobre la lengua vascongada* (1854); *Peru Abarka* (1881). 1802. urterako Mogelek bukatuta zeukan *Peru Abarka*, baina arazoak izan zituen argitaratzeko eta handik laurogei urtera kaleratu zen. *Peru Abarka* haren lanik ezagunena da, euskaraz idatzitako lehen eleberria edo eleberri tankerakoa izan baitzen: “En cierto modo es, en forma dialogada, el primer conato de novela en vascuence” (Mitxelena 1960, 115. or.). Liburuaren gaia, Villasantek dioen bezala, euskararen alorrean baserritarrak direla maisu da: “La tesis, pues, de Moguel viene a ser que, tratándose del euskera, los rústicos son los maestros y doctores de quien debemos aprender; y los otros, los cultos, no son más que corruptores que sólo aprenderán a condición de ser discípulos del casero Peru” (1979, 213. or.).

1987an, Luis Villasanteren eskutik, *Kristaubaren ikasbidea edo doktrina kristiania* izeneko obra argitaratu zen. Mogelek alegia batzuk ere idatzi zituen, Bizentak, haren ilobak, eta Juan Mateo Zabalak beren lanetan jaso zituztenak. Idazle euskaldunen artean, Mogel bezala, XIX. mendean bereziki agertzen dira alegialariak. Bizenta Mogelek 1804an, *Ipui onak* liburua idatzi zuen gipuzkeraz, Esoporen alegia batzuk itzuliz.

1842an Iturriagak Samaniegoren berrogeita hamabost alegia itzuli zituen *Fábulas y otras composiciones en verso bascongado, dialecto guipuzcoano, con un diccionario vasco-castellano de las voces que son diferentes en los diversos dialectos* obran. Artxuk La Fontaineren beste batzuk zubererara bihurtu zituen 1848an *La Fontainaren alegia berheziak, neurtitzez franzesetik uskarara itzuliak* obran. Egile bera hartuz, Goihetxek 1852an *Fableac edo aleguiac Lafontainenetaric berechiz hartuac* idatzi zuen lapurteraz. RIEV aldizkarian kaleratu zituen Grazian Ademak bereak. Juan Mateo Zabalak idatzitakoak Julio de Urquijok argitaratu zituen *Fábulas en dialecto vizcaíno* izenburupean. Jose Manterolak bere *Cancionero*n bildu zituen Uriartek bizkaieraz idatzitako alegiak. Oxobik *Alegiak* lana plazaratu zuen…

## Idazlanak 
* *Konfesio ta komunioko sakramentuen gañean erakasteak* (1800)
* *Versiones bascongadas de varias arengas y oraciones selectas de los mejores autores latinos eta Nomenclatura de las voces guipuzcoanas, para que se puedan entender ambos dialectos* (1802)
* *Konfesino ona edo zeinbat gauzak lagundu biar deutseen konfesinuari ondo egiña izateko* (1803)
* *Kristinauaren jakinbidea* (1805)
* *Cartas y disertaciones de don Juan Antonio Moguel sobre la lengua vascongada* (1854)
* *Peru Abarka* (1881)
** Klasikoen Gordailuan
** Eibarko internet komunitatean

## Oharrak 
## Erreferentziak 
## Bibliografia 
Salaberri Muñoa, Patxi: *A. Kardaberaz eta J.A. Moguel: literatur bizkaieraren lehen uneak testuen argitan*. - Egan, 2004-1/2, 89-107.

## Ikus, gainera 
* Bizkaiko idazleen zerrenda
* Gipuzkoako idazleen zerrenda
* Eibartar ezagunen zerrenda
* Bizenta Antonia Mogel
* Juan Jose Mogel

## Kanpo estekak 
* Joan Antonio Mogel, Literatura Zubitegian.
* Joan Antonio Mogel, Eibarko internet komunitatean
* Joan Antonio Mogel, Klasikoen Gordailuan