Antsietate-nahasmendu

**Antsietate-nahasmendua** edo **antsietatezko neurosia** sintoma nagusia antsietatea edo larritasuna duten nahasmendu neurotikoetako bakoitza da; sarritan, bestelako depresio-sintomak eta loaren alterazioak ere azal daitezke. Talde orokor horren barruan sartzen dira fobiak edo izuak eragindako nahasmenduak eta antsietate-nahasmendu orokortua. Kanpoan geratzen dira, nahasmendu obsesibo-konpultsiboak, estres-egoeren ondorio diren nahasmenduak, disoziaziozkoak eta somatoformeak eta neurastenia.   

Gaur egun antsietate-nahasmendutzat hartzen diren baldintzak psikiatriaren gidaritzapean iritsi ziren XIX. mendearen amaiera aldera. Gelder, Mayou eta Geddes-ek (2005) azaltzen dutenez, antsietate-nahasmenduak bi taldetan sailkatzen dira: sintoma jarraituak eta sintoma periodikoak. Gaur egungo irizpide diagnostiko psikiatrikoek antsietate-nahasmendu ugari aitortzen dituzte. Duela gutxi egindako azterlanen arabera, AEBetako biztanleen % 18k eta Espainiako biztanleen % 20k desordena horietako bat edo gehiago izan ditzakete. Gainera, desordena horien agerpena eta garapena sustatzeko ardura duen genetika depresio- eta bipolo-nahasmenduekin zerikusia duen genetika bera da.

Antsietate terminoak gizabanako batek jasan ditzakeen lau alderdi biltzen ditu: buruko aprentsioa, tentsio fisikoa, sintoma fisikoak eta antsietate disoziatiboa. Bakoitzak bere ezaugarriak eta sintomak ditu, eta tratamendu desberdinak behar dituzte. Antsietate-nahasmenduetan dauden emozioak urduritasun soiletik beldurrezko edo izuzko gertaeretara doaz. Detekzio-galdetegi kliniko estandarizatuak, hala nola *Escala de Ansiedad Manifiesta de Taylor* edo *Zung Self-Rating Anxiety Scale*, antsietate-sintomak detektatzeko erabil daitezke, eta antsietate-nahasmendu bat diagnostikatzeko ebaluazio formal baten beharra iradokitzen dute. Antsietate-nahasmenduek ibilbide iraunkorra izan ohi dute.

## Sintomak 
Hauek dira antsietatearen seinale eta sintoma arruntak:

* Urduri, kezkati edo estu sentitzea
* Berehalako arriskua, izua edo depresioa sentitzea
* Bihotz-maiztasuna handitzea
* Azkar arnastea (hiperbentilazioa)
* Izerditzea
* Dardarak
* Ahultasun- edo neke-sentsazioa.
* Kontzentratzeko edo momentu zehatz bateko kezka ez den beste zerbaitetan pentsatzeko arazoak izatea
* Lo egiteko arazoak
* Urdaileko ondoeza edo digestioarekin beste arazo batzuk izatea.
* Zure kezkak kontrolatzeko zailtasunak izatea
* Antsietatea eragiten dizuten gauzak saihesteko beharra izatea

## Sailkapena 
### Antsietate-nahasmendu orokorra 
Antsietate-nahasmendu orokortua (TAG) nahasmendu kroniko arrunta da, iraupen luzeko antsietatea duena ezaugarri, eta ez da objektu edo egoera jakin batean zentratzen, fobietan ez bezala. Antsietate orokorra duten pertsonek espezifikoak ez diren beldur eta kezka iraunkorrak izaten dituzte, eguneroko gaietan oso ardaztuta daudenak. Antsietate-nahasmendu orokorra da helduei eragiten dien antsietate-nahasmendu ohikoena. Antsietatea, medikamentuen edo substantzien gehiegikeriak eragindako bigarren mailako sintoma izan daiteke, eta profesional medikoak horretaz jabetu behar dira. Antsietate-nahasmendu orokortuaren diagnostikoa gertatzen da pertsona bat sei hilabetez edo gehiagoz egunero arazo batekin edo gehiagorekin gehiegi kezkatuta egon denean. Pertsonak arazoak izan ditzake eguneroko erabakiak hartzeko eta konpromisoak gogoratzeko, "kezkarekiko kezkak" dakarren kontzentrazio-faltaren ondorioz. Antsietate-nahaste orokorra diagnostikatu aurretik, medikuek baztertu egin behar dituzte farmakoek eragindako antsietatearen kausak.

### Izu-nahasmendua 
Izu-nahasmenduan, pertsona batek beldur eta izu handiko eraso laburrak jasaten ditu, askotan, hainbat sintomekin batera: dardarak, asaldurak, nahasmenduak, zorabioak, goragaleak eta arnasa hartzeko zailtasunak. Izu-atake horiek, APAk bat-batean agertzen den beldurra edo ondoeza bezala definitzen dituenak, eta hamar minutu baino gutxiagoan tontorrak dituztenak, ordu batzuk iraun dezakete, eta estresak, beldurrak edo ariketak eragin dezakete. Kausa espezifikoa ez da beti agerikoa.

Ustekabeko izu-erasoez gain, izu-nahasmenduaren diagnostiko batek eskatzen du larritasun-eraso horiek ondorio kronikoak izatea, edo kezka izatea larritasun-gertakarien ondorioengatik, etorkizuneko balizko erasoen beldur iraunkorragatik edo erasoekin lotutako portaeran aldaketa esanguratsuak jasateko beldurragatik. Ondorioz, izu-sintomak dituztenek izu-nahasmendua izaten dute, baita gertakari espezifikoetatik kanpo ere. Sarritan, bihotzaren taupaden aldaketa normalen aurrean, kaltetuak mehatxagarritzat hartzen ditu, eta, horren ondorioz, pentsatzen du zerbait gaizki dabilela bere bihotzarekin edo beste izu-atake bat izateko zorian dagoela. Normalean, beste izu-atake bat (antsietateari aurreratzea edo "beldurraren beldurra") berriro jasateari aurre hartzeko beldurra izaten da. Kasu batzuetan, organismoaren funtzio fisiologikoen kontzientzia handiagoa sortzen da izu-atakean, non fisiologikoki hautemandako edozein aldaketa hilgarria izan daitekeen gaixotasun gisa interpretatzen den (hau da, muturreko hipokondria). Agorafobia duen edo ez duen izu-nahasmendua diagnostika daiteke.

### Izu-nahasmendua agorafobiarekin 
Agorafobia duen izu-nahasmendua izu-nahasmenduarekin lotuta egon ohi den aldaera bat da. Pertsona batek ustekabeko izu-atake bat jasaten du, eta, ondoren, beste eraso bat izateko aukeraren beldur da. Izu-atake bat eragin dezakeen edozein egoeraren beldur da eta saihestu egiten du. Pertsonak inoiz edo gutxitan irten ahal izango du etxetik, izu-atake bat saihesteko, muturreko izua saihestezina dela uste baitute.

### Nahasmendu fobikoa 
Fobiak edo nahasmendu fobikoak antsietate-nahasmenduen kategoria handienari eta zabalenari dagozkio; estimuluren edo egoera espezifikoren baten ondorioz beldurra eta antsietatea sortzen diren kasu guztiak hartzen ditu barnean. Munduko populazioaren % 5 eta % 12 artean nahasmendu fobikoak pairatzen ditu. Biktimek aurrez ikusi ohi dituzte beren beldurraren xedearekin topo egitearen ondorio izugarriak, edozein gauza izan daitekeena, animalia, objektu, pertsona, egoera, partikular edo gorputzeko jariakin batetik hasita. Kaltetuek uste dute beren beldurra irrazionala dela, ez dela benetako arrisku potentzialarekiko proportzionala, baina beren kontroletik ihes egiten duen beldurraz kezkatuta daude.

### Anstietate sozialeko nahasmendua 
Antsietate sozialeko nahasmenduak (TAS), fobia sozial gisa ere ezagutzen denak, beldur handia, kronikoa eta iraunkorra du ezaugarri, eta, horrekin batera, saiheste-jokabideak, epaitua, lotsatua, umiliatua edo erridikulua izatea gizarte-elkarreragineko egoeretan. Beldur hori berariazkoa izan daiteke gizarte-egoera berezietarako (jendaurrean hitz egitea, adibidez), edo, oro har, gizarte-elkarreragin gehienetarako (edo guztietarako). Antsietate sozial espezifikoak sarritan sintoma fisikoak agertzen ditu, hala nola gorritasuna, izerdia, dardara, takikardiak eta hitz egiteko zailtasuna. Gainerako nahasmendu fobikoak bezala, antsietate soziala jasaten dutenak antsietatearen iturria saihesten saiatzen dira askotan; eta antsietate sozialaren kasuan bereziki problematikoa bihurtzen da, eta kasu larrietan bazterketa soziala eragin dezake.

### Nahasmendu obsesibo-konpultsiboa 
Nahasmendu obsesibo-konpultsiboa (TOC) antsietate-nahasmendu mota bat da, eta obsesioak (irudi edo pentsamendu estuak, iraunkorrak eta intrusiboak) eta konpultsioak (ekintza edo erritual jakin batzuk egiteko eskatzen du) ditu ezaugarri nagusi. Munduko biztanleriaren % 3ri eragiten dio, gutxi gorabehera. Askotan, prozesua erabat ilogikoa eta irrazionala da, baita konpultsioak ere, non erritual bat osatu besterik ez den behar obsesioak eragindako antsietatea amaitzeko.

Kasu gutxi batzuetan, TOC duten pertsonek konpultsiorik gabeko obsesioak (obsesibo hutsak) izan ditzakete.

Obsesioak pentsamendu, bulkada edo irudi errepikakor eta iraunkorrek definitzen dituzte, eta pentsamendu horiek arrotz eta desegoki gisa esperimentatzen dira. Ez da mundu errealeko arazoekiko gehiegizko kezka bakarrik. Adimenaren produktu direla onartzen da, eta inhibitu edo ezabatu nahi dira.

Konpultsioen ezaugarri nagusiak prebentziozko portaerak eta antsietatea edo ondoez klinikoa murriztea dira. Konpultsioak dituen pertsona batek arau jakin batzuk zorrotz egitera behartuta sentitzen da, hau da, eskuak etengabe garbitzera (ordenarekiko eta garbitasunarekiko obsesioa) edo hitz jakin batzuk etengabe errepikatzera (jabetzen da horretaz, baina ezin du hori egin). Horrek ondoez kliniko handia eragiten du gaixotasun hori duten pertsonengan, eguneroko errutinan eragiten duelako eta, gainera, denbora asko galtzen duelako. Horren adibide dira: xehetasunekiko kezka, perfekzionismoa (ezer ez dago behar bezain perfektua), produktibitateari denbora asko eskaintzen zaio, eta, beraz, ez dute aisialdirako denborarik, ez dute ardurarik, ez dute zereginik beste pertsona batzuen esku uzten, zurruntasuna eta abar.

### Trauma osteko estresaren nahasmendua 
Trauma osteko estresaren nahasmendua (TEPT) antsietate-nahaste bat da, esperientzia traumatiko batetik sortzen dena. Trauma osteko estresa muturreko egoerak esperimentatzearen emaitza izan daiteke, hala nola gerra, hondamendi naturalak, bortxaketak, bahiketak, haurren abusua, jazarpena edo istripu larri bat. Estres kroniko baten eraginpean denbora luzez egoteagatik ere gerta daiteke. Sintoma arrunten artean daude hiperzaintza, gertakari traumatikoa (flashbackak) gogora ekartzen duten atzera begirako eszenak, saihesteko jokabideak, antsietatea, haserrea eta depresioa. Trauma ondoko estres-nahasmendua duten pertsonentzako arreta-planaren oinarri diren tratamendu batzuk daude. Tratamendu horietan hainbat psikoterapia mota sartzen dira, hala nola terapia kognitibo-konduktuala (TCC), talde-terapiak eta senide eta lagunen laguntza. Farmakoterapiaz ere balia daitezke, hala nola SSRIez.

### Banatzeak eragindako antsietate-nahasmendua 
Banantzeak eragindako antsietate-nahasmendua dutenek antsietate-maila handiak eta desegokiak izaten dituzte pertsona edo leku batetik aldentzean. Banatzeko antsietatea normala da haurtxoen edo haurren garapen naturalean, eta sentimendu hori gehiegizkoa edo desegokia denean bakarrik har daiteke nahasmendutzat. Banantzeak eragindako antsietate-nahasmenduak helduen % 7ri eta haurren % 4ri eragiten die gutxi gorabehera, baina haurren kasuak larriagoak izaten dira; kasu batzuetan, aldi baterako banantze labur batek ere izu-sentimenduak eragin ditzake.

### Antsietate-nahasmenduak haurtzaroan 
Haurrek, helduek bezala, antsietatea, kezka eta beldurra izaten dute, bereziki esperientzia berriei aurre egin behar dietenean. Hala ere, antsietatea denboran luzatzen bada eta haurraren eguneroko ohiko jardueran eragiten badu, orduan antsietate patologikotzat hartuko litzateke. Haurrek antsietate larria sufritzen dutenean, haien pentsamendua, erabakiak hartzea, pertzepzioak, ikaskuntza, arreta eta kontzentrazioa oztopatuak izaten dira. Beldurraz, urduritasunaz eta herabetasunaz gain, tokiak eta egoerak saihesten has daitezke. Antsietateak sintoma ugari eragiten ditu, hala nola odol-tentsioa handitzea, takikardiak, goragaleak, gorakoak, urdaileko mina, ultzerak, beherakoa, inurridura, ahultasuna eta aire-faltaren sentsazioa (disnea). Beste sintoma kognitibo, afektibo eta fisiologiko batzuek, segurtasunik eza, autokritika, suminkortasuna, loaren nahasmenduak eta ideia suizidak barne hartzen dituzte.

Ez bada garaiz detektatzen edo tratatzen, areagotu egiten da eskola-porrotaren arriskua, gizarte-jarduerak saihestekoa eta drogak kontsumitzen hasteko aukerak. Ondoren, beste patologia batzuk garatu ditzakete, hala nola depresioa, elikadura-jokabidearen nahasmenduak, arreta-gabeziaren nahasmendua eta nahasmendu obsesibo-konpultsiboa.

8-17 urteko haur eta nerabeen % 13 inguruk antsietateren bat du. Haurtzaroan eta nerabezaroan, gehienetan agertzen den nahasmendu psikopatologikoetako bat, antsietatea da. Azterlanen arabera, prebalentzia % 10 eta % 20 bitartekoa da, nerabeen antsietate-kasu asko ez baitira tratatzen, ezta diagnostikatzen ere. Nerabezaroko antsietatearen prebalentzia-tasa, portaera-nahasmenduena edo depresioarena baino handiagoa da. Tenperamentua funtsezko faktorea izan daiteke antsietate-nahasmenduak garatzeko.

Arlo honetako ikerketa klinikoa oso zaila da, ikertzaileek ez baitute datu nahikorik emaitza fidagarriak ziurtatzeko, adin horietan haurraren psikologian gertatzen diren aldaketa azkarrak direla eta. Adibidez, 6 eta 8 urte bitartean, iluntasunarekiko beldurra murriztu egiten da, baina eskola-errendimenduaz edo gizarte-harremanez ardura daitezke. Etapa honetan haurrek antsietate handiegia badute, hori helduaroan antsietate-nahasmendu bat garatzeko arriskuaren adierazlea izango litzateke. Ikerketen arabera, faktore erabakigarriak biologikoak zein psikologikoak izango lirateke. Era berean, antsietate-nahasteren bat duten edo izan duten gurasoak dituzten haurrek antsietatea izateko arrisku handiagoa dutela iradoki da. Estresa faktore erabakigarria izan daiteke, jakina baita haurrak eta nerabeak kalteberagoak direla estresarekiko. Mehatxu-egoeren aurreko erreakzio hori handiagoa da adin txikiko haurrengan.

### Antsietate-nahasmenduak gazteetan 
Nerabezaroa sentiberatasun emozionaleko aldia izan daiteke gazte gehienentzat. Baina ikasteko eta arreta emateko zailtasunak dituzten eskola ertaineko eta batxilergoko ikasleek beraien ikaskideek baino estres handiagoa izan dezakete. Baliteke antsietatea izateko joera handiagoa izatea ere.

Gainera, gazteak drogak kontsumitzen hasi ohi dira haiekin esperimentatu nahi dutelako; gero noizean behin kontsumitzen dituzte, eta, azkenean, modu intentsiboan, azkenik, batzuetan substantziengatiko nahasmendu bat garatu dezakete. 

Kausak:

Gaixotasun mental askorekin gertatzen den bezala, antsietate-nahasmendu orokortuaren kausa, ziurrenik, faktore biologikoen eta ingurunekoen elkarrekintza konplexu batetik sortzen da. Faktore horiek honako hauek izan daitezke:

- Desberdintasunak kimikan eta garunaren funtzioan

- Mehatxuak hautemateko moduan dauden desberdintasunak

- Garapena eta nortasuna

## Kausak 
### Biologikoak 
Jakina da nerbio-sistema zentralaren jarduera murrizten duen neurotransmisore baten (GABA) maila baxuek antsietatea eragiten dutela. Antsiolitiko ugari eraginkorrak dira GABA hartzaileen modulazioaren bidez.

Serotoninaren birxurgapenaren inhibitzaile selektiboak (SSRI), despresioa tratatzeko gehien erabiltzen diren farmakoak, antsietate-nahasmenduak tratatzeko lehen lerroko farmakoak ere badira. 2004an garuneko irudi funtzionaleko teknikak erabiliz egindako ikerketa batek iradokitzen du GABA neuronetan duten zuzeneko ekintzaren ondoriozko antsietatea arintzen dutela SSRIek umorea hobetzearen ondorio izan beharrean.

Alkohola bezalako substantzien abusuak antsietate- eta depresio-egoera larriak eragin ditzake, abstinentzia luzearekin murrizten direnak. Alkohol kantitate neurrizkoak ere pertsona batzuen antsietatea eta depresioa areagotu ditzake. 

Kafeinaren, alkoholaren eta antsiolitikoen abusuak lehendik zeuden antsietate egoerak eta izu-atakeak eragin edo okerragotu ditzake. Alkoholismoa duten pazienteetan, antsietatea areagotu egiten da abstinentzia-fase akutuan, eta pertsonen %25 abstinentzia-sindromea izan eta 2 urtera ere iraun dezake.

1988-1990 aldian ospitale kliniko batean antsietate-nahasmenduak, izu-nahasmenduak eta gizarte-fobia barne hartzen zituzten patologietarako egindako azterlan batean zehaztu zen pazienteen erdiek alkoholarekiko eta kontsumitzen zituzten bentzodiazepineko mendekotasuna zutela. Paziente horietan, antsietatea areagotu egiten zen abstinentzia-sindormean eta gero eten egiten zen. 

Estimulatzaileak eragindako intoxikazioa izu-atake errepikakorrekin lotzen da. Lan-ingurunean disolbatzaile organikoekiko esposizioa antsietate-nahasmenduen garapenarekin lotu da. 

Nahasmendu obsesibo-konpultsiboa duten  pertsonek materia grisaren bolumena handituta izaten dute nukleo lentikularrean, eta hori nukleo kaudalera hedatzen da. Bitartean, bolumena murrizten da zingulu bihurgunearen bizkarralde, alde medialen, frontalean eta aurrealdean. Horrek kontraste egiten du beste antsietate-nahasmendu batzuekin, non materia grisaren bolumena murrizten den alde-bietako nukleo kaudalean,  baita zingulu bihurgunearen bolumena murrizten ere, obsesiboetan bezala. 

## Arrisku faktoreak 
* Trauma; tratu txarrak edo traumak jasan dituzten edo gertaera traumatikoak ikusi dituzten haurrek arrisku handiagoa dute beren bizitzako uneren batean antsietate-nahasmendua agertzeko. Gertakari traumatiko at igarotzen duten helduek ere antsietate-nahasmenduak izan ditzakete.  
* Gaixotasun baten ondoriozko estresa; osasun-arazo bat edo gaixotasun larri bat izateak kezka handia eragin dezake tratamendu eta etorkizunaren inguran.
* Estresaren metaketa; gertakari garrantzitsu batek edo bizitzako estres egoera-txikiagoen pilaketa batek gehiegizko antsietatea eragin dezake, adibidez, familiako kideren baten heriotza, laneko estresa edo finantza egoeraren inguruko etengabeko kezkak.
* Nortasuna; nortasun mota jakin batzuk dituzten pertsonek antsietate-nahasmenduak izateko joera handiagoa dute beste pertsona batzuek baino.
* Beste buru nahaste batzuk; depresioa duten pertsonak adibidez antsietate-nahasmendua izaten dute askotan.
* Antsietate-nahasmendua duten odolkidetasun senideak izatea; heredagarriak izan daitezke.
* Drogak edo alkohola; hauen kontsumo desegokia edo hauen abstinentziak antsietate-nahasmendua eragin edo hau okerragotu dezakete.

## Konplikazioak 
Antsietate-nahasmenduak ez du bakarrik kezkatuta egotea esan nahi. Beste gaixotasun mental eta fisiko batzuk ere eragin ditzake, hala nola:

* Depresioa (askotan antsietate-nahasmendu batekin batera gertatzen dena) edo osasun mentaleko beste nahasmendu batzuk.
* Adikzio-substantzien abusua
* Lo egiteko arazoak (insomnioa)
* Digestio- edo heste-arazoak
* Buruko mina eta min kronikoa
* Gizarte-isolamendua
* Arazoak ikasketetan edo lanean
* Bizi-kalitate txarra
* Suizidioa

## Prebentzioa 
Ezin da ziurtasunez aurreikusi zerk eragiten duen pertsona batek antsietate-nahasmendua izatea, baina neurriak har ditzakezu sintomen inpaktua murrizteko, antsietatea sentitzen baduzu:

* Eskatu laguntza berehala: Antsietatea, beste buru-nahaste asko bezala, zailagoa izan daiteke tratatzeko denbora aurrera joan ahala.
* Aktibitatea mantendu: Parte hartu gozatzen dituzun eta zeure buruarekin ondo sentiarazten zaituzten jardueretan. Gozatu interakzio soziala eta zure afektuak, zure kezkak arindu baititzakete.
* Alkoholaren edo drogen kontsumoa saihestu: Alkohola eta drogak kontsumitzeak antsietatea eragin edo okerrera egin dezake. Substantzia horietako edozeinekiko adikzioa baduzu, kontsumitzeari uzteak antsietatea eragin diezazuke. Zure kabuz kontsumitzeari utzi ezin badiozu, kontsultatu medikuari edo bilatu laguntza-talde bat lagun diezazuten.

## Epidemiologia 
Nahasmendu horien prebalentzia-ehunekoak asko aldatzen dira azterlan batetik bestera, kontuan hartu behar baitira herrialdea, sexua eta adina bezalako aldagaiak edo baita aldagai metodologikoak ere; hala nola laginaren tamaina edo irizpide diagnostikoak. Azterlan gehienak mendebaldeko herrialdeetako lehen mailako arretako pazienteei buruzkoak dira, biztanleriaren %5-30eko prebalentzia-tarteekin.

Antsietatea beste nahasmendu edo arazo batzuekin batera azal daitezke, hala nola, depresioa, autismoaren espektroko nahasmenduak edo tdah.

Dementzia  duten pertsona nagusietan ohikoa da antsietate-patologiak garatzea. Azpi-diagnostikoaz gain, antsietate-nahasmenduak gaizki diagnostikatu daitezke, antsietateari egozten zaizkion minarekin lotutako sintoma fisikoen interpretazio okerrengatik (esaterako, arritmiek eragindako takikardiak).

## Patogenia 
Antsietate nahasmenduak egoera oso ahulgrriak izan daitezke, kronifikatzeko joera dutenak denborarekin eta larriagotzen direnak estres egoeren aurrean. Oso  adin goiztiarretan ager daitezke edo bat batean haz daitezke. Egoera hauek hasieran, buruko mina, izerditzea, takikardia eta hipertentsioarekin batera ager daiteke  eta egoera batzuetan neke fisiko eta psikikoa azaldu daiteke ere.

Normalean antsietate eta beldur terminoak nahasteko joera ditugu, klinikoki esanahi desberdinak dituzte. Antsietatea egoera emozional lauso eta desatsegin gisa definitzen dira, zeinaren kausa identifikatzea zaila den eta kontrolaezintzat edo saihestezintzat hartzen den. Beldurra, berriz, erantzun emozional eta fisiologikoa da, errealak diren mehatxu edo gertaerak hautematearen ondoriozkoak. Antsietate-nahasmendu terminoak beldurrak (fobiak) eta antsietate egoerak hartzen ditu barne.

Depresioa nahasmendu hauetara lotuta egoten da, antsietate-nahasmenduarekin diagnostikatuetakoen %60ko prebalentziarekin. Kasu batzuetan, antsietatea izatearen ondorioa da depresioa. Ez da arraroa nahasmendu misto antsioso-depresiboarekin diagnostikatzea. Antsietatea eta depresioaren sintomen artean gainjartze nabarmena egoteak eta ingurumen-estresatzaileak bi egoera patologikoen sintomak eragiteak azal dezake biak batera agertzeko tasa altu hori. 

Azterketa klinikoek  erakutsi dute beste antsietate-nahasmendu batzuen historia duten familietan nahasmenduetakoren bat izateko probabilitatea erlazionatu dute, batez ere horietakoren eta, hala nola, nahasmendu obsesibo-konpultsiboa edo antsietate-nahasmendu orokortua. 

Sexu-disfuntzioak patologia horiekin batera gerta daitezke, eta harreman intimoak saihestea, eiakulazio goiztiarra (batzuetan eiakulazio atzeratua), erekzio-disfuntzioa eta koito mingarria (emakumeetan) dira zeinu ohikoak. Nahasmendu horiek bereziki ohikoak dira izu-nahasmenduan (sexu-harremanetan bat bateko izu-gertaera baten beldur dira) eta trauma osteko estres-nahasmenduan.

## Tratamendua 
### Psikoterapia 
Terapia kognitibo-konduktuala osa eraginkorra dela antsietate nahasmendu desberdinetarako frogatu da. Terapia horiek giza psikearen bi osagai nagusi lantzen ditu, kognizioak edo pentsamenduak eta jokabidea. Adibidez, fobia sozialaren kasuan, aldaketa kognitiboak, pazienteari bere beldurretako batzuk zalantzan jartzen laguntzen dio, bestek etengabe behatzen edo epaitzen ari direla besteak beste. Jokabide-osagaiak  egoerak eragindako antsietate-erreakzioak aldatzea du helburu, batez ere esposizio- eta desentsibilizazio-estrategia sistematikoen bidez. Terapia kognitiboaren bidez, pentsamendu disfuntzionalak identifikatu eta moldatzen saiatzen da, automatikoak edo irrazionalak identifikatzen eta aldatzen saiatzen da.

### Farmakoterapia 
Medikazioa psikiatra espezialistek gomendatzen duenean, normalean SSRI (serotoninaren birxurgapenaren inhibitzaile selektiboak) deituriko antidepresiboak hartzea gomendatzen da, lehen aukerako medikamendu gisa. Bentzodiazepinak, batzuetan, egokiak dira iraupen laburreko tratamendurako. Gaur egun, bigarren mailako farmakotzat hartzen dira eragiten dituzten albo-ondorioetatik, hala nola funtzio kognitiboen narritaduragatik eta mendekotasun-arriskugatik. 

### Biblioterapia 
Autolaguntzako liburuak eta gidak, antsietate-nahasmendua duten pertsonetan tratamendu aukera bat dira, eta nolanahi ere, gainerako neurri terapeutikoak osatzen dituzte.

## Pronostikoa 
Antsietate nahasmendu gehienak kronikoak izaten dira,  larriagoak diren egoerak jasanez, bizitzako momentu ezberdinetan. Terapia psikologikoa eta farmakologia eraginkorra da epe laburrean sintomak arintzeko. Epe luzera, pronostikoa nahasmendu motaren eta larritasunaren araberakoa da, gaur egun gutxi dakigu horri buruz.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak