Marko Vučeraković

**Marko Vučeraković** () militar montenegroarra izan zen Balkanetako Gerretan eta Lehen Mundu Gerran.

## Biografia 
### Lehen Mundu Gerra 
1878ko martxoaren 1ean jaio zen Krnicen, aita Niko Ivov eta ama Stana, Bjelopavlićeko Aleksa Kadićen alaba. Lehen hezkuntza Donji Krnjicen amaitu zuen. 1900ean Artilleria Eskolako kadete bihurtu zen. Artilleria Eskolako kadete gisa, Spužen eta Cetinjen entrenamendua eman zuen. 40 kadete zituen bere taldean. Cetinjeko Ofizial Azpikomisarioen Eskolan graduatu zen lehen postuan, 1904an, Montenegroko Armadako ofizial azpikomisario mailara igo zutenean. Ondoren, Ofizialen Eskolan hirugarren mailan graduatu zen, 1907an bigarren teniente mailara igo zutenean. 1910ean teniente mailara igo zuten.

### Balkanetako Gerrak 
1912-1913ko Balkanetako Lehen Gerran. 1912an, artilleriako ofizial gisa, Risto Branković kapitainak zuzendutako Crmnica-Littoral Mendiko Bateriaren parte izan zen, Shkodra norabidean jarduten zuen Kostaldeko Destakamenduaren parte. Bateria honek Tarabošen aurkako erasoan parte hartu zuen Shkodrako setioan. Shkodrako borroketan, arin zauritu zuten 1912ko urriaren 11n, eta ondoren laburki Cetinjera bidali zuten tratamendua jasotzera. Ospitaletik irten ondoren, bi tiro azkarreko kanoiko bateria baten komandante izendatu zuten. Bereziki nabarmendu zen Šteg-Vašit, Oblik eta Širočki Vis-eko borroketan. Balkanetako Gerren ondoren, Metohian zerbitzu berezietara bidali zuten, askatutako lurraldeetan unitate militarrak ezartzeko helburuarekin. Peć-Đakovo Mendiko Lehen Su Azkarreko Bateriaren komandante izendatu zuten. Kapitain mailara igo zuten 1913ko azaroaren 14an. Bere familia ere Metohian geratu zen. Metohian zerbitzuan egon zen 1914ko apirilera arte.

### Lehen Mundu Gerra eta azken urteak 
Lehen Mundu Gerra hasi ondoren, 1914an, Pljevljara bidali zuten bere bateriarekin, Sandžak Destakamenduaren parte gisa. 1914ko Čelebićeko guduetan, bateriarekin nabarmendu zen, eta horregatik komandantearen idatzizko laudorioa jaso zuen. 1914ko urrian Glasinaceko guduetan zauritu zuten. Bere bateriarekin, 1915eko Suha Gorako guduetan parte hartu zuen, eta orduan komandante maila eta Ausardiarako Urrezko Domina (Obilić Domina) jaso zuten. Mojkovaceko guduan, kapitain gisa, mendiko bateriaren komandantea izan zen. 1915eko amaieran Kosovoko Destakamenduko artilleriaren komandante izendatu zuten. Mojkovaceko guduaren ondoren, 1916ko urtarrilean bidali zuten Lovćen Frontea defendatzera. Montenegro 1916ko urtarrilean erori ondoren, Krnjicera itzuli zen. 1916ko ekainaren 13an, Austria-Hungariako agintariek Crmnica-Littoral Eskualdeko ofizialekin batera sartu zuten Virpazarretik Bar bidez Boldogason kanpalekura. Hala ere, laster Karlaštajn kanpalekura eraman zuten, non Montenegroko goi-mailako ofizialak eta ministroak zeuden. Kanpalekura, Lortutako Ondasun Guztiak Banatzeko Batzordeko kidea izan zen, lau kide zituena. Nikolas erregeari bere seme Mirko printzearen heriotzagatik bidalitako doluminen telegramaren sinatzaileetako bat izan zen. 1918ko azaroan itzuli zen kanpalekura. Gerra eta gero Liejan, Belgikan, geratu zen non 1931n hil zen.

## Familia 
1912ko irailean Jelenarekin ezkondu zen, Gornje Krnjiceko Đuro Jokov Lukićen alabarekin, eta harekin seme bat izan zuen, Gavro izenekoa, Belgikan bizitza modu tragikoan amaitu zuena, eta alaba bat, Desanka izenekoa, Martinović familiarekin ezkondu zena. Desanka Podgorican bizi zen, eta bere semea Batan Martinović izan zen, "*Askatasuna edo Heriotza*" abestian ospetsua izan zena.

## Sariak 
Independentziarako Danilo Printzearen Ordena, 1. eta 4. gradukoa, Ausardiarako Urrezko Domina (Obilić Domina), Grinarako Urrezko Domina eta beste hainbat sari eman zizkioten.

## Kanpo estekak