Kontsonante sudurkari

**Kontsonante sudurkaria** sudurkaritasun bereizgarria ahosmolde gisan duen kontsonante bat da, hots, kontsonante horien airea moldatzen duen mugimenduak sudurretik ateratzera bideratzen du. Sudurkari bat ebakitzean, airea sudurretik aske ateratzen da. Sudurkarien barnean bi talde nagusi bereiz daitezke: bokalak eta kontsonanteak.

Herskari sudurkari bat ahoskatzean, airea sudurretik bakarrik irteten da, ezpainek edo mihiak airearen pasabidea ahoan eragozten dute. Bestalde, euskarazko sudurkari guztiak ahostunak dira. Akustikoki, sudurkarien maiztasun banda 200 eta 2000 Hz artean dago.

**Kontsonante sudurkariak** hurrengoak dira:

## Euskaraz 
Euskaraz, hiru kontsonante sudurkari daude: ,  eta  idatziak (euskara batuaz, azkena maizenik *in* digrafoaz ere irudikatzen da). Nazioarteko Alfabeto Fonetikoan  /n/-rekin adierazia da,  /m/-rekin; eta  /ɲ/-rekin. Euskarazko hitz anitzek hots horiek dituzte: *ja**n*** /ʝan/, *e**m**an* /eman/ eta *Be**ñ**at* /beɲat/, esaterako. Bestalde, erran dezakegu /n/ eta /m/ sudurkariak aski orokorrak direla edonon, ahosmolde horiek hizkuntza anitzetan atzematen dira (ingelesean, esaterako). Aldiz, /ɲ/ hizkuntza gutxiagok dute, urria ez bada ere: gaztelaniak, frantsesak, katalanak, okzitanierak, portugesak, italierak... dute, urrunago joan gabe.

* /m/ sudurkari biezpainkaria da eta beti, ahostuna. Hitzen hastapenean (adibidez, ***m**ahaia*) edo bokalen artean (*a**m**ona*) atzeman daiteke. Euskaraz, /m/ ez da hitz amaieran agertzen, maileguzko hitzetan salbu (*Vietna**m***, *tote**m***, *RE**M***).
* /n/ sudurkari hobikaria da eta beti, ahostuna. Hitzen hastapenean (adibidez, ***n**ahasi*), bukaeran (*ema**n***) edota bokalen artean (*a**n**afora*) atzeman daiteke; halaber, kontsonante baten ondoren (*bar**n**e*) nahiz aurretik (*ema**n**go*, *ha**n**dik*).
* /ɲ/ sudurkari sabaikaria da. Euskalkiaren arabera, ez dakigu beti zehazki fonema bat den. Testuinguru zenbaitetan, sabaikaritze afektiboa adierazteko baliatua da, hau da, efektu ttipigarria du (***ñ**imi**ñ**o*). Alta, /ɲ/-k ez du beste hizkuntzetan halabeharrez horrelako baliorik.
*/ŋ/ sudurkari belar ahostuna asimilazio baten ondorioa besterik ez da, /n/ hobikariaren ondoren /k/ zein /g/ kontsonante herskariak badoaz: adibidez, *egi**n*** > *egi**ng**o* (alegia, /eγi**n**/ > /eγi**ŋ**go/), *Iru**n*** > *Iru**ng**o* (/iru**n**/ > /iru**ŋ**go/), *ta**n**ke* (/ta**ŋ**ke/). Euskaraz, hitzaren barnean baino ez dago, baina beste zenbait hizkuntzatan, hitzaren bukaeran ere ageri da (ingelesez, *si**ng**i**ng***, "kantatzen") nahiz hasieran (maorieraz, ***ng**ā*, "pluralezko artikulua"). 

Kontsonante sudurkariak entzuteko, ikus euskararen hotsak.

### Silaba egitura eta murriztapen fonologikoak 
#### Silaba koda hitzaren barnean 
* *andre* [ãn̪d̪ɾe]
* *hanka* [ãŋka] edo [hãŋka]

#### Silaba koda hitzaren bukaeran 
* Sudurkari bakarra: *gizon*, *eman*
* /n/ + afrikatua: *antz*, *mendirantz*
* /n/ + herskaria: *galant*, *hunk*

#### Silaba topaketa murriztapenak (ahal direnak) 
* Sudurkaria + herskaria: *kanpo*, *landa*
* Sudurkaria + afrikatua: *entzun*, *intxaur*
* /ɾ/ + sudurkaria: *erne*, *barne, berme*

#### Silaba topaketa murriztapenak (ezin direnak) 
* Sudurkari taldeak: **nn, **mm, **nm
* Sudurkaria + urkaria: **nl, **nr
* Albokaria + sudurkaria: **ln, **llm

### Euskalkietan 
Batzuetan, /n/ > /ɲ/ bilaka daiteke, sabaikaritze deitzen den asimilazio baten bidez. Adibidez, ***n**or* eta *i**ñ**or* eta ***n**ola* eta *i**ñ**ola* hitzei *i-* aurrizkia gehitzen bazaie, /n/ > /ɲ/ bihurtzen da, hau da, *inor* > *iñor*, eta *inola* > *iñola*. Hori mendebaldeko eta erdialdeko euskalkietan gertatzen da (Bizkaian, Gipuzkoan eta Nafarroan), /i/ /n/ aurretik agertzen denean: *fina* ("*fiña*"), *mina* ("*miña*"), *oina* ("oña")... Halaber, *oin* ("o*ñ*"), *mindu* ("*miñdu*"), Gipuzkoako zenbait tokitan.

Lapurdi eta Baxe-Nafarroan, ez dago sabaikaritzerik, aurkakoa baizik, bertako euskalkiek desabaikaritzeko joera baitute. *Mai**n**u* /mai**n**u/ erraten da, sabaikaritzerik gabe, /ma**ɲ**u/ edo /mai**ɲ**u/ ahoskatu beharrean.  /ɲ/ efektu ttipigarria lortzeko baizik ez da baliatua: adibidez,  /ãn̪'d̪e're'**ɲ**o/.

Zuberoan, /n/ eta /ɲ/ arteko oposaketa /h/ hasperenaren aurretik ere mantentzen da. Adibidez, *unhétsi* eta *uñhú*. Hizkera zenbaitetan, /n/ eta /ɲ/ arteko oposaketa hitz bukaeran aurki daiteke, baina ez guztietan.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak