Kunyaza

***Kunyaza*** Afrika Erdialdeko sexu praktika tradizional bat da, koito heterosexualean emakumearen kalitateko orgasmoa bilatzeko.

## Jatorri geografikoa 
thumb
Afrika Erdialdean (Ruanda, Kongo, Burundi, Uganda ekialdean eta Tanzania ekialdean) eta Ekialdeko Afrikako Laku Handietako eskualdean garatua eta tradizionalki praktikatua da.

2010eko hamarkadan, praktikak Kenyan hedapen handia izan zuen sare sozialen bidez.  

## Terminologia 
*Kunyaza* hitza Ruanda-Urundi terminoa da, *kunyaàra* aditzetik eratorria, eta rundieraz gernu egitea zein emakumeak eiakulatzea esan nahi du, emakumearen sexu organoek duten bustidura irudikatuz. Isurtzen den "likido ibaiari" *kunyara* deitzen zaio, eta emakumezkoen orgasmoari *kurangiza*.

Teknika honen izena eskualdearen arabera aldatzen da. Hala nola, Ugandan *kakyabali* bezala ezagutzen da (*kachabali* ortografia anglizatuan) edo jargoiz, *Western Jazz* Ankole eta mendebaldeko eskualdeetan oso erabilia delako.

Jendartean "sexu bustia" izenarekin ere ezagutzen da, eta Ruandako gizonek goitizen umoretsua ematen diote: *shami rytikivu*, hau da, "jarri emakumearen azpian suila".

Kanporatutako baginaren likido kopurua dela eta, askotan sexu mota hau ura esku ahurrarekin jotzean sortzen duen soinuarekin irudikatzen da. Honekin lotuta, Ruandan "ura edaten ari den txakurra" esamoldea erabiltzen da.

Nsekuye Bizimana Ruandako Medikuntza Tradizionaleko espezialistaren bi argitalpenek teknika Europan ezagutarazi zuten: *Weiblicher Orgasmus und Weibliche Ejakulation dank afrikanischer Liebeskunst* (2005) eta ''Le secret de l'amour à l'africaine* (2008).  Bizimana irakaslearen arabera, Kunyazaren tradizioa aspaldikoa da: 1986an eginiko elkarrizketetan, 70 urte baino gehiagoko jendeak beraien aiton-amonen artean ohikoa zela adierazi zuen, lekukotasun zuzenen bidez 150 urtetik atzerako bidea egitea ahalbidetuz.

## Teknika 
Kunyaza teknikarekin gizonak, koitoa egin baino lehen, emakumearen sexu organoak bere zakilarekin ferekatzen ditu. Honekin bere bikoteak orgasmoa izatea, eiakulatzea edota isuri ugari sortzea bilatzen du. Bizimana irakasleak deskribatutako teknikan, koitorik gabeko eta sartze progresiboko atalak bereiz daitezke:

### Kanpoko estimulazioa 
Kunyazaren praktikarik errazena da, gizakiak klitorisa etengabe igurzten du bere zakil tentearen babarekin. Gizonak bere menbrua eskuarekin euts dezake, norabide desberdinetan mugituz, bulbaren luze-zabalera osoan zehar baina barruan sartu gabe: klitoria, ezpain handi eta txikiak, bestibulua (gernu meatua barne)... Denbora honetan, maitaleek eszitazio maila kontrolatzen dute, orgasmo edo eiakulazio mailaraino ailegatu ez dadin. Lubrikazioa zaindu behar da, haren faltan marruskadurak ondoeza sor dezake eta.

Estimulazio mota guztietan, mugimenduen erritmoa eta indarra geldoa eta delikatua da, eta *in crescendo'' doaz, lubrifikazio progresiboaren arabera.

Esan behar da, beste irakasle batzuek seinalatu dutenez, Bizimana irakasleak ezikusia egin diola kunyaza tradizionalean kontuan hartzen den faktore bati: emakumearen ezpain txikien luzera (izan ere, jatorrizko herrialdeetan, ezpain txiki oso luzeak izatea estetikoki/erotikoki desiragarritzat jotzen da, eta emakumeek haiek artifizialki luzatzeko teknikak erabiltzen dituzte).  Dokumentala zinema festibaletan proiektatua izan da, hainbat sari irabaziz. Zuzendariak, eginiko adierazpenetan, "modernitateak, katolizismoak eta genozidioak praktika horretan eragin txarra izan dute". Era berean, "gizonezkoen jarrera ez dela ehuneko ehunean altruista, kunyaza egiten jakitea emakumea asetzeko gai izateak gizonago izan eta sentiarazten zaituen zerbait dela" adierazi du.

Emakumezkoen preserbatiboak kunyazarako oztopoa izan daitezke, emakumezkoen kanpoko organo genitalak estaltzen dituenez, eta emakumearen eiakulazioa blokea dezakete.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak