Aylin Manço

**Aylin Manço** (Belgika, 1991) jaioa) belgikar idazle eta itzultzailea da. Gaur egun Bruselan bizi da, Belgikan.

Aylin Mançoren *Ogresse* eleberriak, 2021ean, IBBYk (Haur eta Gazte Liburuaren Nazioarteko Erakundea) emandako Libbylit saria jaso zuen, Belgikako eleberri onenaren kategorian.

## Biografia 
Aylin Manço 1991n jaio zen. 2012an Frantziara joan zen bizitzera, eta han ingeniaritza ikasketak egin zituen. Ondoren, Bruselako startup enpresa batean lan egin zuen.

2019an, Prix du jeune écrivain de langue française-ren 4. saria irabazi zuen *Les noms d’oiseaux* ipuinagatik, bai eta *Charte des auteurs et des illustrateurs jeunesse-k* (Haur literaturako egile eta ilustratzaileen elkartea) antolatutako *Émergences* lehiaketa ere bere *Loubna s’en va* ipuinagatik.

2019an argitaratu zen bere lehen eleberria, *La Dernière Marée*, Talents Hauts argitaletxean. Télérama aldizkari kulturalaren kritikaren arabera: «Egileak zeinuak biderkatzen ditu, eta aldi berean erreferentzia-puntuak lausotzen ditu. Liburuaren xarma ahaltsua bere anbiguotasunean datza, bere arnasketa eutsian, bere argi ilunean. Irakurketak intriga sortzen du, irakurleak inoiz ere ez baitaki nora eramango duen kontakizunak». 

Aylin Mançok hau adierazi zuen liburuaren promozioan:  «Denok dugu nerabe bat gure baitan. Nerabezaroan, inoiz ere itxiko ez den arrakala bat sortzen da. Gazte-literaturan arrakala horiek guztiak jorratzen dira, eta erregistro ezberdinetan jolasteko aukera mugagabea da, horregatik dut gustuko. *La Dernière Marée* literatura intimoa eta fantastikoa da aldi berean».
2020ko otsailean, bere bigarren eleberria, "*Ogresse*",  argitaratu zen. Liburuak ama baten eta haren alabaren arteko «familia indarkeria fisiko eta psikologikoak» jorratzen ditu. *Ricochet* webgunearen kritikak honela dio: “Abusuen biktimek sentitu dezaketen erruari buruzko diskurtso urratzailea eskaintzen du liburuak, murgilduta dauden egoera hipnotikotik kanpoko laguntza bati esker bakarrik atera baitaitezke. (...) Nerabezaroa markatzen duten arazoak ere bikain aurkezten ditu kontakizunak (...). Batek pentsa lezake nobela hau modaren olatuaren gainean surfeatzen ari dela, originaltasun falta duela, alegia; baina oker legoke, kontakizunak bete-betean asmatzen du: hunkigarria da, bortitza, liluragarria, eta, gainera, oso aberatsa jorratzen dituen askotariko gaiengatik». Michel Abescatek, Télérama-n obrari egindako kritikan, hauxe idatzi zuen: «Aylin Mançok idatzitako liburua arnasa hartu ezinik irakurtzen duzun horietako bat da, eta amaitutakoan oreka galduta eta haren menpeko sentitzen zara». Eleberriak Libbylit 2021 saria jaso zuen, IBBYk emandako saria, Belgikako eleberri onenaren kategorian.

2020ko abenduan, «*Je ne veux pas tuer ma grand-mère*» izenburuko elkarrizketa egin zioten Libération egunkarian Turkian bizi zen amonari buruz eta ikustera joateko izan zituen arazoei buruz.
* *Assoiffés*, Tracy Wolff, Pocket Jeunesse, 2020, 570 or.
* ''Amelia Westlake n'existe pas*, Erin Gough, éditions Nathan, 2021, 366 or.
* *Foudroyés,* Tracy Wolff, Pocket Jeunesse, 2022, 637 or.
* *Prisonniers,* Tracy Wolff, Pocket Jeunesse, 2022, 288 or.
* *Une vie avant la mienne,* Safia Elhillo, Bayard Jeunesse, 2023, 240 or.

## Sariak 
* 2018 : 
** Prix du jeune écrivain de langue française  *Les noms d'oiseaux* liburuagatik
** Salon du livre et de la presse jeunesse-n « Pépites »  sarirako hautatua *Ogresse* liburuagatik
* 2021 : 
** IBBYk (Haur eta Gazte Liburuaren Nazioarteko Erakundea) antolaturiko Libbylit saria, Belgikako eleberririk onena kategorian, *Ogresse* liburuagatik
** La Voix des Blogs-en sari literariorako hautatua *Ogresse* liburuagatik
* 2022 : Prix Farniente sarirako hautatua *Ogresse'' liburuagatik

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Objectif plumes. Le portail des littératures belges
* Babelio
* Les éblouis - 1er chapitre lu par Aylin Manço
* Extraits et passages de La Dernière Marée de Aylin Manço - Booknode
* Extraits et passages de Ogresse de Aylin Manço - Booknode