Fenizia Berria

**Fenizia Berria** deritzona, 1803 eta 1811 urteetan zehar Garat anai gazteenak (Joseph Garat) euskal estatu nazionala lortzeko helburuz aurkeztutako proiektu bat izan zen, zeinak 7 probintziak batuko zituen Napoleonen babespean.thumb|245x245px|Dominique Joseph Garat

Proiektu hau bi egoera edo testuinguru ezberdin nagusietan garatzen da: batetik, lurralde euskaldunen artean konbergentzia ideologiko-insituzional bat zegoen eta orduko borboien zentralismoak lurralde horien gaineko presioa areagotzen zuen heinean, bateratze hori ere handitzen zen. Bestetik, Frantziako Iraultzaren ondorioz Europan zehar garatutako baldintza ezezagun edo bereziak eta Napoleon Bonaparteren enpresa beliko-administratiboak izango genituzke. Testuinguru honetan Gipuzkoak, legezko agintarien bidez, independizatzea lortu nahi izan zuen 1794an tropa konbentzionalen eskutik inbaditua izan ondoren. Horrez gain, agintari okupatzaileek, Moncey (Coneglianoko dukea zena, frantziar militar eta politikaria) buru zela, euskal lurraldeekin Frantziak babestutako errepublika bat eratzea mahaigaineratu zuten. Honek guztiak eta Basileako bakearen ondorengo Madrilen errepresaliak, Godoyk foru erakundeei honek beregain hartzen duen oinarri ideologikoei deklaratutako etsaitasunak euskaldunen eta euskal lurraldeen ezinegona areagotu baino ez zuen egin. Honen aurrean, Garatek alternatiba bat proposatu eta garatu zuen.

## Jatorria 
Garatek proiektuari “Nueva Fenicia” edo “Fenizia Berria” izena ipini zion euskaldunen jatorriari dagokionez zegoen mito baten ondorioz: euskaldunak erromatar garaiko kantabriar zaharren ondorengotzat jotzen ziren garai hartan eta kantabriarrak feniziar kolonia baten oinordeko identifikatzen zituen; ondorioz, hori oinarri hartuta “Fenizia Berria” izena ipini zion lanari.
# Euskaldunak oso egokiak dira itsas zerbitzu baterako, ez lehorreko armada baterako, zeren eta:
#* Euskaldun kopurua 600.000 - 700.000 artean dago eta hori oso eskasa da Inperioko lehorreko zerbitzu militarrerako.
#* Euskal soldaduak balio pertsonal ikaragarria dute ofizio horretarako, baina jakintza militar falta dute.
#* Mendian eta haitzuloetan ezkuta daitezke eta euren guraso zein familiarrak soilik zigortu ahalko ditugu, askotan errurik ez dutenak izaki.
#* Soldadu gisa, kantabro zaharrek hobekien egiten zutena hiltzea zen, baina guk ez ditugu heriotza heroikoak behar, garaipenak baizik.
Dokumentua sarrera batean eta hiru zatitan banatua dago: Lehenengo zatiak euskaldun frantses eta espainiarren arteko hizkuntza komunaren dialekoez dihardu, baita bertako legeez, ohiturez eta jokoez ere. Bigarren zatiak aldiz beste egitura bat du, Euskal lurraldeek penintsula osoan urte luzeetan izan ziren iraultza edo matxinada ezberdinen aurrean hartutako zenbait jarrera edo posizio islatzen ditu, hau da, lurraldeak historikoki izan duen jarduna, irudi edo koadro historiko baten bitartez. Azken zatian, aitzitik, euskaldun guztien bateratze instituzional bat proposatzen du, bi edo hiru sailetan banatua egongo dena eta itsas zerbitzura bideratuak, betiere euren hizkuntzaren babespean.

Bertsio berritu honetan aipaturiko sail horiek Nueva trio eta Nova Sidón eta guzti hauen bateraketak, azkenik, "Nueva Fenizia" izena hartuko luke. Bestalde, bandera eta armarriari dagokionez, Nafarroakoak izango lirateke:Espainiar eta frantziar euskaldunak itsas zerbitzuan bakarrik jarriz eta guztiak Inperioko bi edo hiru departamentutan bilduz, departamentu horietako bati Nuevo Tiro izena eman geniezaioke, eta besteari Nueva Sidon eta guztien batasunari Fenizia Berria. Zirkunstantzia berezi eta paregabe batengatik, arrazoi sendoak daude uste izateko bere itsasontzietako banderen Feniziako armarria guregana igaro dela mendeetan zehar, oraindik ere Nafarroako armarrian dagoena.

## Proiektuaren amaiera 
Azkenean, ordea, Fenizia Berriaren proiektua ezin izan zen azkenetaraino eraman, batetik Napoleonek penintsulan izan zuen ahultzeagatik, Errusiari aurka egiteko bertako armada indartu beharra zegoen eta beraz, Espainiatik eraman behar izan zituzten, Espainiako armada ahuldu zelarik. Bestetik, Napoleonek, orokorrean honen ondoren izan zuen erorketagatik eta botere galeragatik.

Hala ere, proiektu honen ezagutzak goi maila politiko eta intelektualetik haratago hedatuko zitekeenaren ziurtasunik ez dago, baina garbia dena da garaiko egoera edo testuinguruari erantzuten diola bai Europari eta baita Euskal Herriari dagokionez eregaratuko zuten planteamenduaren guztiz ezberdina zena.

Dena dela, argi dago proiektu honek bere aztarnak utzi zituela, beste behin ere, Pirinioetako bi aldeetako kultura eta ohitura komunak deskribatzen zituen testigantzak; bi menderen ondoren, oraindik euskaldunek borrokan jarraitzen dute euren lurraldearen izaera berreskuratzearren.

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Azurmendi, J. 2020: "Dominique Joseph Garat" in *Pentsamenduaren historia Euskal Herrian*, Andoain, Jakin. .
* Bolinaga, I. 2012: *La alternativa Garat. El proyecto napoleónico de crear un estado vasco*, Donostia, Txertoa. .