Cano Estremera

**Carlos Enrique Estremera Colón** (Santurce, 1958ko irailaren 2a - San Juan, 2020ko urriaren 28a), ezagunago *Cano Estremera* ezizenarekin, Puerto Ricoko saltsa-kantaria izan zen.

## Biografia 
Perkusionista gisa hasi zen mundu profesionalean, Santurceko Behargin auzoan, alde batetik, sortu zen musikari-talde batekin. Urtebete barru, talde horretako bokalista izan zen, talde folkloriko osoarekin: Los Pleneros del Quinta Olivo. Baina aukerarik onena Mulenze 76 orkestrarekin bat egitea izan zen, Fania Records-ekin kontratu esklusiboa baitzuen.  1978an, Bobby Valentínekin bildu zen, eta bere taldearekin bat egitera gonbidatu zuen. Valentin taldearekin grabatu zuen lehen abestia "La boda de ella" izan zen, eta musika herrikoiaren munduan txalotze orokorra irabazi zuen. Sei disko grabatu zituen Valentínekin, baita bi bakarlari. Baina 1984ko amaieran, Valentin utzi eta bere talde propioa osatzea erabaki zuen.  

Garai berri horretan, "El Cano", ezaguna zen moduan, herri-musikako genero guztiak abestu zituen. 1986an, Paoli saria irabazi zuen, urteko saltsaren bokalista gisa, eta beste sari batzuk. 1988an, Estremerak bere erregistroen ekoizle gisa debuta egin zuen "Salvaje" albumarekin. Urtebete geroago, Soneoaren Jabea jakinarazi zuen, bere grabazio-serie berria. Albino jaio zen Canoa, eta mende hartako "Sonero" edo Afro-Karibeña musika-kantari onenetako bat da musikaren industrian. Bere trebetasuna Guanicako kontzertu famatu batean frogatu egin zen, non hondarra 105 ahapaldi jarraian esaldi bakar bat errepikatu gabe. Urte horretan bertan, inprobisatzeko abileziak probatzen hasi ziren berriro, eta 128 soneo besterik ez zituen sortu Yabucoako fanetarako kontzertuan; aste batzuk geroago, berriz, 5000 ikusle izan zituen Juana Díazeko kontzertu batean, eta 130 gehiago.   

Inprobisatzeko trebezia handiarekin, Estremerak "soneoaren titularra" epitetoa irabazi zuen. Izenburu horrek "urrezko haurra" ordeztu du, hasieran ezaguna zena, eta haren bi grabazioren izenburuan erabili zen. Bere albuma hit Dueño del Soneo, Vol. 1, saltsa dute, adibidez: Por Si Acaso eta askoz gehiago. Soneoren jabea ere bada, Vol. 2 eta Soneoaren Jabearen arrakastak. Bere kanta arrakastatsuenen artean, Estremera ezagunagoa da "La boda de ella", "Te amaré", "Eres tú", "Se busca", "Ámame en cámara motela", "Las ingratencias", "Manuel García", "Si me caso mejoro", "La mujer y la primavera", "Me quedé con las deseo", "Viernes y la novia", "Automática". 

Cano Estremera San Juanen hil zen, Puerto Ricon, 2020ko urriaren 28an, 62 urte zituela. Biriketako fibrosi baten ondorioz azken urteetan osasun-arazoak izan zituen, eta 2017an biriketako transplante bat jaso zuen. Villa Palmeras hilerrian lurperatu egin zuten.

## Discografia 
* *Ópera Ecuajey, vol. 1* (2002)
* *Diferente* (1999)
* *Punto y aparte* (1996)
* *Cambio de sentido* (1994)
* *Éxitos del dueño del soneo* (1991)
* *Dueño del soneo, vol. 2* (1990)
* *Dueño del soneo, vol. 1* (1989)
* ''Salvaje '88* (1988)
* *El Niño de Oro* (1986)

### Bobby Valentinekin 
* *Encuentro histórico (recopilación)* (1998)
* *En acción* (1984)
* *Brujería* (como corista) (1983)
* *Presenta a el Cano Estremera* (1982)
* *Siempre en forma* (1981)
* *El Gato* (1980)
* *La espinita* (1979)
* *La boda de ella'' (1978)

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak