Baba Anujka

**Ana di Pištonja**, (jaiotza abizena **Drakšin** izenarekin [Баба Анујка]) Vladimirovac herrixkako serie-hiltzaile bat izan izan zen, Yugoslavian, gaur egungo Serbian. Gutxienez 50 pertsona eta gehienez 150 pozoitu zituen XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran. 1928an atxilotu zuten, 90 urte zituela eta 15 urteko kartzela-zigorra jarri zioten 1929an bi erailketen konplizea izateagatik. Zortzi urte beranduago kartzelatik atera zuten zaharregia izateagatik.

## Gaztaroa eta ezkontza 
Oso gutxi dakigu Anujkaren lehen urteen inguruan. Iturri batzuen arabera, 1838an jaio zen Errumanian abeltzain aberats baten familian eta Vladimirovacera mugitu zen, Austrohungariar Inperioaren barneko Banateko Muga Militarrean, 1849 inguru. Esaten da 20 urte zituela misantropian erori zela, Austriar militar batekin maitemindu ostean; sifiliaz kutsatu zen eta, ondoren, bihotza hautsi zion. Gertakari horren ostean, bere etxean itxi zen eta medikuntzan eta kimikan interesa irabazi zuen. Bost hizkuntza hitz egiten zituen. Soldaduskara deitzen zituztenak zerbitzu militarrera joatea ekiditeko lain gaixotzen zituen botikak sortzen zituen, edo "maitasunaren pozioa" izena eman zion nahasketa pozoitsua ere egiten zuen. "Ur magiko" horiek batez ere euren senarrarekin arazoak zituzten emakumeei saltzen zizkien; edaria euren senarrei konturatu gabe ematen zieten eta, zortzi egunen buruan, hiltzen ziren. Anujkari norbaitek esaten zionean bikote arazo bat zula, galdetzen zion "zenbat pisatzen du arazo horrek?", hau da, zein da biktimaren pisua. Ondoren, behar zen dosia kalkulatzen zuen. Anujkaren biktimak, normalki, gizonezkoak ziren, askotan gazteak eta osasuntsuak. Bere bezeroek epaiketan adierazi zuten ez zekitela "ur magikoak" pozoia zuenik, bainaizk eta botere supernaturalen bat zuela pertsonak hiltzen zituena, benetako magia erabiltzen. Anujkaren pozoiarekin gutxienez 50 pertsona. Stanak, lehenago, Anujkarenera jo zuen hainbat sendabelar lortzeko. Satanak nahasketa bere senarra zen Lazar Ludoškiri eman zion, eta egun batzuk beranduago hil zen Autoritateek hildakoek gorpuak hilotzetik atera zituzten eta autopsia egin ziente Belgradoko Unibertsitatean.

Epaiketa 1929ko ekainean hasi zen Pančevoko epaitegian, eta lekukoek ekainaren 18an eta 19an deklaratu zuten. Uztailaren 1ean Anujkaren etxean aurkitutako gai kimikoen analisiaren emaitzak iragarri ziren. Fiskalak heriotza zigorra eskatu zuen akusatu guztientzat, Sturzarentzat izan ezik, adinez txikikoa zelako.

Sofija eta Sima Momirovek euren burua defendatu zuten epaiketak. Esan zuten ez zekitela "ur magikoak" pozoia zuenik; adiearzi zuten uste zutela ura baino ez zela eta heriotza zetorrela Anujkak botere supernaturalak zituelako. Stana Momirovek esan zuen bere nahi bakarra zela ur magikoarekin bere senarra alkoholismotik ateratzea, eta ez zekiela pozoia horrek hilko zuenik. Epaiketan zehar, Anujkak behin eta berriz ukatu zituen karguak, eta esan zuen kasu guztia Ljubina Milankoven asmakuntza bat zela, bere krimenak leporatu nahi zizkiolako. Sturzak bere burua defendatu zuen, esanez ume bat zela gertakaria jazo zenean, eta berak ez zekiela aitona hilko zenik; baina Sofijak esan zuen Sturzak ondo ezagutzen zuela plan osoa.

1929ko uztailaren 6an epaiak ezagutu zen. Anujkari 15 urteko kartzela zigorra ezarri zioten, heriotzak eragiteko beharrezko papera izan zuelako.

Anujka 98 urte zituela atera zuten kartzelatik, oso zaharra zelako. Bi urte beranduago hil Vladimirovacen, 100 urte zituela.

## Oharrak 
## Erreferentziak 
## Kanpo estekak