Haurrengan pentsatu

[alt=Typewritten pleas by five congressmen to "think of the children", in different fonts and pitch sizes|thumb| [Ameriketako Estatu Batuetako Kongresua|Estatu Batuetako Kongresuan erabilitako "haurrengan pentsatu" argudioa ]]
"**Haurrengan pentsatu**" (baita ere, "**Haurrekin zer?**") taktika erretoriko batera eboluzionatu duen topikoa da. Literalki, haurren eskubideei egiten die erreferentzia (haurren lanari buruzko eztabaidetan). Debateetan, ordea, emozioak zirikatzeko erabiltzen da (*argumentun ad passionese*) eta, beraz, falazia logikoa bihurtzen da.

*Art, Argument and Advocacy* idazlanak (2002) argudiatu zuen apelazioak arrazoia emozioarekin ordezkatzen duela eztabaidetan. Jack Marshall etiologoak 2005ean idatzi zuen esaldiari arrazionaltasuna oztopatzeko duen gaitasunetik datorkiola ospea, batez ere moraltasunari buruzko diskurtsoan. Zentsuraren aldekoek "haurrengan pentsatu" argudioa erabili izan dute ustezko arriskutik haurrak babesteko. *Community, Space eta Online Censorship* liburuak (2009) argudiatu zuen haurrak modu infantil batean sailkatzea, babes beharra duten errugabetzat hartuz, purutasun kontzeptuaren obsesio modu bat dela. 2011ko *Journal for Cultural Research* aldizkariko artikulu batek esaldia paniko moral batetik jaio zela proposatu zuen.

Disney-ren 1964ko *Mary Poppins* filmean erregu bat egiten zen, Mrs. Banks pertsonaiak alde egingo duen umezainari "haurrengan pentsatzea!" eta ez joatea eskatzen dioenean. Esaldia 1996an *The Simpsons* animaziozko telebista-programaren bidez erreferentzia satiriko gisa zabaldu zen.   Bertan, Helen Lovejoy pertsonaiak "Inork pentsatuko ote al du haurrengan, mesedez" esaten du, Springfield fikzioko hiritarren polemika handiko eztabaida batean.

2012ko *Georgia State University Law Law Review* aldizkarian, Charles J. Ten Brink-ek Lovejoyren "haurrengan pentsatzea" parodia arrakastatsu gisa hartu zuen. Gizartean errekurtsoa gero eta gehiago erabili izan da burla moduan. *The Simpsons-*en ezaguna egin ondoren, esaldiari "Lovejoy-ren Legea" deitu zaio, "Helen Lovejoy defentsa", "Helen Lovejoy sindromea", eta "haurrengan-pentsatu-ismoa". 

## Testuingurua 
[thumb|[Moises uretik salbatua.]]
Joel Best soziologoak 1993an idatzi zuenez, XIX. mendearen amaieran helduek haurren ongizatearekiko kezka handiagoa garatu zuten. Bestek adierazi zuenez, gizarteek behera egin zuten jaiotza-tasetan industrializazioaren ondoren, eta gurasoek haur kopuru txikiagoan jarri zuten arreta. Haren arabera, une horretan helduak haurtzaroa garapen aldi sakratu gisa ikusten hasi ziren, eta haurrak izaki estimaezin, maitagarri eta errurik gabeko gisa. 1970eko eta 1980ko hamarkadetan, Bestek idatzi zuen, helduek haurrak biktima potentzial gisa ikusten zituzten eta hautemandako mehatxuak ezabatzen saiatzen ziren.

1995eko konpilazioan, *Children and the Politics of Culture* lanean, Vivienne Wee antropologoak helduek haurrei buruz zuten pertzepzioa aztertu zuen, baita haurraren eskubideen kontzeptua nola babesten zuten ere. Week idatzi zuen eredu honetan (berak europar patroia deitu zuena), haurrak babesgabe bezala ikusten zirela, kutsatu gabeak zirela eta autoritatea zuten helduen babesa behar zutela. Weeren arabera, patroi europar horrek eraman zuen ideiara haurrek Nazio Batuen Gutunaren () santutegia eta Haurren Eskubideei Buruzko Konbentzioa () behar zutela.

Week argudiatu zuen haurrenganako jokabide hori ez zela guztiz positiboa. Haren arabera, pentsamolde horrek hipokresiara eraman dezake beren gain hartzen duten helduen aldetik beren ekintza guztiek haurrak babestea dutela helburu, eta helduek boterea "haurren onerako" erabiltzeko arriskua sortzen du. Helduen autoritatea enpatia gisa maskara daitekeela ikusiz, Week hauxe ondorioztatu zuen: "Haurren zaurgarritasunaren interpretazio kultural alternatibo horiek beren ondorio politiko eta psikologiko propioak sortuko lituzkete".. Margie Borschkek Media International Australia *Media International Australia incorporating Culture and Policy* aldizkarirako egindako artikulu batean esaldi hau jaso zuen, eta Borschkek ere erabilera taktika erretorikotzat jo zuen.

Jack Marshall etikoak "umeengan pentsa ezazue!" deskribatu zuen eztabaida amaitzeko erabilitako taktika bat bezala, argudio ukaezin bat erabiliz. Marshallen arabera, estrategiak eztabaida arrazionala saihestea lortzen du. Eztabaida trabatzeko modu ez etiko bat deitu zion erabilerari, enpatia jatorrizko argumentuaren fokua izan ez zitekeen objektu baterantz desbideratuz. Esaldiaren erabilerak asmo positiboa izan dezakeen arren, eztabaida baten bi aldeek behin eta berriz erabiltzen dutenean irrazionaltasuna ekartzen duela gogora idatzi zuen Marshallek. Esaldiak arauak betetzea dilema etiko bihur dezakeela ondorioztatu zuen, gizarteari ohartaraziz ez erabiltzeko "haurrengan pentsatu!" Azken argudio gisa.

### Izu morala eragiteko 
[thumb|thumbtime=3|"*[Daisy*" iragarki politikoa.]]
*Journal for Cultural Research*ek Debra Ferredayren artikulu bat argitaratu zuen 2010ean, eta 2011ko *Hope and Feminist Theory* liburuan berrargitaratu zuten. Ferredayren arabera, komunikabideetan "norbaitek haurrengan pentsa dezala!" Erabilera ohikoa bihurtu zen izu-giro moral batean. Berak iradoki zuen esaldia hain arrunta bihurtzen ari zela, ezen Godwinen beste lege bat bihur baitzitekeen. Cassandra Wilkinsonek "pentsatu haurrengan" erretorikaren eragina eztabaidatu zuen *IPA Review* aldizkaiarentzat 2011n idatzitako artikulu batean. Wilkinsonek *No Fear: Growing Up in a Risk-Averse Society* egilearen, Tim Gillen, ikerketa aipatu zuen; haren arabera, haurrak balizko kalteetatik defendatzeko hipersentsibilitateak ondorio kaltegarria du: gazteek beren hautuen jabe izateko eta egoera arriskutsuen aurrean erreakzionatzeko gaitasunik ez izatea. *New Statesmanen*, Laurie Pennyk, taktika, sinesmen politikoen sistema bezala ezaugarritu zuen, eta "haurrengan-pentsatuismoa" ("think-of-the-children-ism") deitu zion.

Elizabeth Stoker Bruenigek 2014ko artikulu batean *First Things*entzat idatzi zuen esaldiarekin moraltasuna sexualitateari buruzko eztabaidetan ikusten zela eskuarki, eta gizarteak moraltasuna femeninoaren domeinu gisa duen pertzepzio gero eta handiagoaren ondorio gisa. NBCk abortuari buruzko film baten trailer bat emititzeari uko egitearen etiketa ere aipatu zuen Bruenigek, "Haurren pentsamendu" gisa..

*Make* aldizkarirako, Cory Doctorowek 2011ko artikulu batean idatzi zuen "norbaitek ez al du umeengan pentsatuko?!" gizabanako irrazionalek erabili zuten "Apokalipsiaren Lau Zaldunak" delakoen gaztetasunerako arriskuei buruzko argudioak babesteko: piratak, terroristak, krimen antolatua eta haur-pornografoak. Doctorowen arabera, azpiko gaien eztabaida itotzeko eta analisi arrazionala gelditzeko erabili zuten esaldia. Maiz erabiltzen zela ikusi zuen, gizartea informatikaren alderdi juridikoen ikuspegi egokia zehazten ari zenean.

2013ko bere liburuan, *Fervid Filmmaking*, Mike Wattek zentsuraren historia aztertu zuen 1959ko Erresuma Batuko argitalpen lizunen legearekin lotuta, eta aldi horretan debekatutako filmak "*bideo nasties*" bezala ezagutzen zirela adierazi zuen. Wattek zentsura horren egungo interpretazio bati "haurrengan pentsatzen" karakterizazioa deitu zion. Brian M. Reedek ''Nobody's Business'' (urte hartan ere argitaratua) liburuan idatzi zuen esaldiak ez zuela substantziarik eta efektu komikoagatik ordezka zitekeela "zenbat katu hil behar dira?" esanez.

2015ean, Brendan O'Neill kazetariak idatzi zuen Marjorie Heineren *Not in Front of the Children: Indecency, Censorship, and the Innocence of Youth* liburuan aipatzen dela zentsura eta kontrola areagotzeko aitzakia gisa erabili dutela gobernuek mendeetan zehar "adingabeei egindako kaltea" prebenitzeko. O 'Neillen arabera, "Ez al du inork pentsatuko haurrengan?" ideiaren erabilera kultura garaikidean asko handitu zen, eta xantaia emozionalarekin autoritate morala izateko bitartekoa da.

## Jendarteratzea 
### Zinema eta telebista 
Kathryn Laity-ren arabera, esaldi horren lehen erabilera 1964an Walt Disney-ren *Mary Poppins* filmean izan zen. Hasierako eszena batean, Banks andereak haurtzainari, lana utz ez dezan, *haurrengan pentsatzeko* eskatzen dio. Laltyk zioen esaldiaren erabilera herrikoia oso adierazkorra da estatuaren gehiegizko babesaren kontra daudenentzat, eta agerian uzten du (puritanoengandik jasotako) herrialdearen izaera kontserbatzailearen eta iragarkietan sexu-irudiak ipintzeko gogoaren (HAU ERE EZ)arteko borroka. Lovejoyk (1990ean agertu zen lehen aldiz lehen aldiz) *Pentsa ezazue haurrengan!* errepikatzen baitzuen atal askotan. Lehen aldiz *Much Apu About Nothing*, David X. Cohenek zuzendutako atalean esan zuen, alkateari eskatzeko ez ziezaien hartzei aldirietako natur-guneak zeharkatzen utzi. Erabilera bakoitzarekin adierazkorragoa bihurtu zen oihua and "What about the children",, oihuka orobat, alegiazko Springfield hiriko biztanleek arazo praktikoren baten gainean edo politikari buruz eztabaidatzen zutenetan eta argudio logikorik ez zutenean. Lovejoyren erabilera komikoak esaldiaren erabilera publikoari berari egiten dio trufa. *Toronto Star* egunkarian Edward Keenan kazetariak *Lovejoy-ren legea* esan zion. Keenanen arabera, *Lovejoyren legea* erabiltzen da norbaitek esandakoa ziurrenik jarrera ez oso logikoaren ondorio dela ohartarazteko. Haren ustez, umeekiko benetako enpatiak argudio arrazionalak behar ditu eta ez manipulazioa. Colek ideia hori Bart Simpson pertsonaiari kontrajarri zion; izan ere, Bartek nahiago du anabasa sortu arauekiko adostasuna eta atxikimendua adierazi baino. Johnsonen arabera, esamoldea kultura herrikoiak amak irudikatzeko erabiltzen duen irudiaren oso adibide argia da: balio moralekiko antsietateak jotako izaki neurotikoak. Herrialde askotan konfinamendua ezarri zen urruntze sozial metodo gisa, baita umeena ere. Espainian, adibidez, umeek ezin izan zuten atera kalera hainbat astez, eta guraso zein hezitzaile askok kezkatuta protestatu zuten egoeraren inguruan. Iñigo Urkullu eta María Chiviteri eskaera batean guraso batzuek haurrek "gehien behar dutenak" zirela esan zuten. Porrotxek ere bideoa egin zuen, *Haurrak kalera lehen bailehen!* izenarekin. Eragile batzuek eskatu zuten "haurrak eta nerabeak" kontuan hartzeko neurriak hartzerakoan.

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Ikus, gainera 
* *Argumento ad consequentiam*
* Falazia
* Godwinen legea
* Haurren eskubideak
* Masturbatzen zaren bakoitzean... Jainkoak katakume bat hiltzen du

## Kanpo estekak 
* Helen Lovejoy *think of the children* esaten duen bideo famatua.