Mašo Đurović

**Mašo Đurović** () militar montenegroarra izan zen 1878ko Montenegro-Otomandar gerran**.**

## Biografia 
1831ko apirilean jaio zen Dupilen (Crmnica), Andrija-Andro Đurović apaiz eta kapitainaren familian. Lehen hezkuntza Cetinjen jaso zuen. 1849an, 18 urte zituela, Dupilen tribuko kapitain izendatu zuten. Interesgarria da, bere aita eta arbasoak bezala apaiza zela. Montenegroar armadaren guduetan parte hartu zuen Omer Pasharen agintean, 1852-53an, non larri zauritu zuten. Ondoren, Danilo printzeak Montenegroar armadaren komandante izendatu zuen. 1860an Crmnicako komandante militar izendatu zuten. 1861ean Herzegovinako Matxinadan parte hartu zuen, Muratovican zauritu zutenean Crmnicako borrokalarien buru zela. 1862an Montenegro-Turkia gerran parte hartu zuen. Krnjiceko guduan parte hartu zuen krimeniar destakamendu baten buru izan zen, non 600 gizoneko turkiar tripulazio bat harrapatu zuten. Crmnica Guardiako komandante gisa, Kita Nikšićkako guduak zuzendu zituen Salih Pasharen agindupean zegoen turkiar armadaren zati baten aurka, gudu horietan hil baitzen. Destakamenduarekin, Rasina glava, Oblun, Meteriz, Ribaška Kamenice eta Mraceliko guduetan nabarmendu zen.

1862ko maiatzaren 6an, bere aginte arrakastatsuari eta erakutsitako heroismoari esker, *Vojvoda* titulua jaso zuen eta Ausardiarako Urrezko Domina (Obiljića Domina) eta Independentziarako Danilo Printzearen Ordena eman zioten. 1874an Crmnicako barrutiko buru izendatu zuten. 1875ean Senatuko kide izendatu zuten, agintaritza goren gisa. Urte berean, Andrijevicara bidali zuten Vasojevićeko matxinada gidatzeko. 1876-78ko Montenegro-Turkia gerran, Hegoaldeko Montenegroko frontean egon zen Crmnicako sektoreko komandante gisa, Zupc-erako Montenegroko armadaren eskuin hegalekoa. Crmnicako destakamenduarekin, Shkodër-erako muga zaintzeko zeregina zuen. Bere destakamenduak Turkiako armadarekin talka egin zuen 1876ko uztailean Marstjepović herriaren ondoan. Urte bereko uztailaren amaieran, bere eskuadroiak etsaia garaitzea lortu zuen Sutormanen eta Tuđemil aldera uxatzea. Bere eskuadroiarekin nabarmendu zen Vučedabetić-eko (Šestani) inguruko guduan. 1877-78 urteetan Sušanj, Špit, Ratac eta Čanj kostaldeko eremuen askapenean parte hartu zuen. Gerra ostean, 1881ean, brigadier izendatu zuten eta zortzi batailoiko Bigarren Brigadaren komandante izendatu zuten. 1890ean, brigada horrek bederatzi batailoi zituen. Kargu horretan egon zen erretiroa hartu arte. Hirugarren lerroan, 1880tik Gerra Ministerioaren nominan dago, eta zerrenda berean 1883ko abenduaren 30etik aurrera, Montenegroko armadako brigadier gisa, brigada komandante gisa. 1885ean Bigarren Brigadaren komandante gisa agertu zen, brigada horrek zazpi batailoi, sei komandanterekin 46 konpainia, zazpi teniente komandante eta 46 ofizial zituen. Montenegroko armada 1896an berrantolatu zenean, Bigarren Brigadaren komandante kargu bera izan zuen.

Brigadari erretiratua zela, Montenegroko Batzar Nazionaleko lehen diputatu hautatu zuten 1907an. Liburutegiaren sortzaileetako bat da, 1886ko irailean Amerikako meategietan lan egiten zuten emigranteen diruarekin sortua. 1910eko abuztuan Cetinjeko jaialdietan parte hartu zuen, Montenegro erreinua izendatu zutenean. Dupilen bizi izan zen. Nikolas erregeak Dejan deitzen zion. Hizlari ona izanik, Nikolas erregeari egindako brindisa ospetsua da, non tribuek zertaz kontuz ibili behar duten adierazten duen. Hiru aldiz zauritu zuten guduetan.

## Familia eta ohoreak 
Bere emaztea Vujović-ekoa zen, Komarnokoa, eta alaba bat izan zuten, Đurašković-ekin ezkondua, goiz hil zena. 1886ko maiatzaren 1ean, Nikolas printzeak "*Mašo Đurović jaunari*" abestia eskaini zion. Montenegroko zenbait zatiren askapenari buruzko beste abesti batzuetan ere abestu zen. 1917ko abuztuaren 22an hil zen gaixotasun luze baten ondoren, eta Crmnicako San Migel Goiaingeruaren elizaren aurrean lurperatu zuten. Hainbat kondekorazio ditu, bai bertakoak bai atzerrikoak, besteak beste: Ausardiarako dominak, 1853ko ausardiagatik zilarrezko domina, Independentziarako Danilo I.aren Ordena I, II, III eta IV gradukoak (1891n Danilo I.aren Ordena gradua eman zioten), 1876-78ko gerrako oroigarriak, Nikola erregearen 40. eta 50. erregealdietako oroigarriak, 1886an Međidiako I. Ordena gradua brigadier gisa, San Đorđeren Gurutzea, Austriako Burdin Gurutzearen Ordena, Ausardiagatik Urrezko Domina (Obilić Domina).

## Kanpo estekak