Nok kultura

**Nok kultura** Burdin Aroko lehen biztanleria da, oraindik  geratzen diren materialek Nigeriako Kaduna Estatuko Nok herrialdean bizi den Ham herritik hartua dute izena, bertan 1928an bere terrakota eskultura ospetsuak aurkitu ziren. Nok Kultura K.a. 1000. urtearen inguruan agertu ziren eta baldintza ezezagunetan K.o. 500. urtean desagertu ziren, gutxi gorabehera, 1.500 urtez iraun zuelarik.

Tresnak egiteko burdinaren erabilera, urtzea eta forja erabiliz, Nok kulturan gutxienez K.a. 550., eta zihurrenik askoz lehenago, azaldu zen. Hizkuntzalaritza historikoko datuek eskualdean burdina urtzea K.a. 1000.ean bere kasa aurkitu zutela iradokitzen dute. 2005ean hasi ziren Nok leku arkeologikoak sistematikoki landa-lanean ikertzen, Burdin Aroko arkeologia testuinguruan Nok terrakota eskulturak hobeto ulertzeko.

## Eskulturak 
Nok terrakota eskulturen funtzioa oraindik ere ezezaguna da. Gehienbat, terrakota zati banandutan gordetzen dira. Hori dela eta, gaur egun Nok artea, bai gizonezko bai emakumezko buruengatik bakarrik da ezaguna, orrazkera bereziki zehatza eta fina dutenak. Estatuak zatituta daude aurkikuntzak lokatza alubioietatik datozelako, uraren higadurak egindako lur eremuetan. Bertan aurkitutako estatuak ezkutatuak, biribilduak, leunduk eta puskatuak daude. Oso gutxi dira osorik dauden tamaina handiko lanak, nazioarteko arte merkatuan balore handikoak.

Terrakota figurak giza buru eta gorputz hutsak dira, ia  tamainako naturalean eginak, ezaugarri oso estilizatuekin, bitxi ugari eta postura askotan.

Gutxi dakigu pieza hauen jatorrizko funtzioaz, baina teoria batzuen arabera, arbaso erretratu izan zitezken, hilobi markatzaileak, eta kutunak, laborantzan porrota, antzutasuna, eta gaixotasunak saihesteko. Halaber, aurkitutako kupula itxurako oinarriak  ikusita, antzinako egituren teilatuen erremate bezala erabili zitezkeen ere.

Clevelandgo Arte Museoan Amerika, Afrika eta Ozeaniako Arte Komisario Elkartua den Margaret Young-Sanchezek dioenez, Nok zeramika gehienak eskuz egin ziren ale lodiko lokatza erabiliz, eta fin zizelkatzeak egur tailaren eragina iradokitzen du. Piska bat lehortu ondoren, eskulturak leungailuz estali eta leuntzen ziren, azalera distiratzu, satinatuak lortzeko. Figurak barrutik hutsak dira, hainbat irekierarekin lehorketa sakona eta erreketa errazteko. Erreketa prozesua ziurrenik gaur egun Nigeria erabiltzen denaren antzekoa izango da, bertan, piezak belar, adar, eta hostoz estalita daude eta zenbait orduz erretzen dira.

Higadura eta sedimentazio naturalaren ondorioz, Nok terrakotak hainbat sakonetara sakabanatu ziren Sahel belardietan zehar, artefaktu misteriotsu hauen datazio eta sailapena zailduz. Zorionez, bi arkeologia aztarnategietan, Samun Dukiya eta Tarugan, mugitu gabeko Nok artea aurkitu zuten. Karbono-14 bidezko datazioak eta termo-lumineszentzi probek eskulturen adina 2.000 eta 2.500 urteetara murriztu zuten, Afrika Mendebaldeko zaharrenetan bihurtzen dituztela. Beste datazio gehiago egin ziren beste indusketa arkeologiko batzuetan, Nok tradizioa oraindik garai zaharragotan kokatuz Terrakota ustekabean lurepetik atera zen eztainu meatzeko 24 oinetako mailan. Youngek eskulturak Joseko Meatz Departamentuaren museora eraman zituen.

Hamabost urte geroago, 1943an Nok herritik gertu, Nigeria erdialdean, buztineko figura sail berri bat istripuz aurkitu ziren eztainu meatzetan. Minetako arduradun batek buru bat aurkitu zuen eta etxera eraman txorimalo, gisa jartzeko, paper hau urtebetez bete zuen (ongi), ñame lursailean. Txorimalo honetaz Bernard Fagg, garai hartan Cambridgeko Unibertsitatean arkeologia ikasi zuen administrari bat zena, ohartu zen. Faggek txorimaloaren buruak Youngek aurkitu zuen eskulturarekin antzekotasuna zuela nabaritu zuen. Josera bidaiatu zuen non Youngek berriki aurkitutako terrakota figura berriak erakutsi zizkion. Azkenean, argi geratu zen eztainu meatzeek, Nok eta Jema'a inguruetan, material arkeologikoa aurkitzen eta suntsitzen ari zirela.

## Aurretiazko arkeologia 
1961ko urtarrilaren hasieran hasi ziren aurretiazko indusketak Taruga izeneko hurruneko haran batean izan ziren, Takushara herritik gertu. Indusketa probak zortzi egunez egin ziren. Aurkitu ziren objektuak  forjatutako burdina,  burdin zepa, tobera zatiak, zeramika, figura zatiak, okre gorria, kuartzo harriko mailuak, eta egur ikatza konzentrazio txikitan izan ziren. Aurkikuntza ospetsuenak zeramikazko birringailuak izan ziren, hondo lauko platerak ziren barrukaldea sakonki markatuak eta ertzak ebakiak zituztenak azalera zorrotz zorrotz bat sortzeko. Zeramika birringailu hauek ziurrenik janaria prestatzeko erabiltzen ziren. Aurretiazko indusketan protoi magnetometro aztertzaile bat erabili zen labeak aurkitzeko. Ikerketaren arabera, 61 anomalia magnetiko zeuden, batez ere eremu lauan, erdiko gune horrek, ziurrenik, okupazioaren gaur egungo mugak adierazten zituen. Hogei anomaliek zepa kontzentrazioak jarri zituzten agerian eta horietako bederatzik labe horma eta oinarriak. Aurkitutako artefaktu ohikoena etxeko zeramika zen bi, mota desberdinetan banatu daitekena. Mota bat ezpaingabeko hondo gutxiko ontziak dira eta, bestea, ezpain banandudun globular lapikoak. Aurretiazko indusketa honi esker, Nok kultura Burdin Aroko kulturatzat hartzen hasi zen

## Arkeologia 
1989an, Alemaniako zientzialariek Nigeriako Chad Basingo ipar-ekialdean lan egiten zuten, Bornon dagoen Maiduguri Unibertsitatea (Nigeria) eta Frankfurteko Goethe Unibertsitateko arkeologo batzuk egindako proiektu kooperatibo baten baitan. Proiektu honek Chad Arroan gizarte sedentarioen hasierak aztertu zituen. Chad Arroko gizarteen antzekorik ba ote zen galderari erantzuteko Nok Kultura ikertzen hasi ziren. Frankfurtekoen Nok Proiektuaren lehen urratsetan, ikertzaileek arazoak izan zituzten induskatzeko lekuak aurkitzeko. Taldea Umaru Yusuf Potiskumekin hasi zen elkarlanean eta Nok Kulturaren zenbait leku topatu zituzten, nahiz eta gehienak arpilatu ziren. Zenbait gune, hala ere, oraindik osorik zeuden eta bertan aurkitutakoak ondoren deskribatzen dira.

### Harrizko tresnak 
Nok guneetan aurkitutako harrizko tresnen formak oso aldaketa txikiak izan dituzte Nok Kulturan zehar. Ikertzaileak harritzen dituena ebaketa erreminten falta da. Harrizko aizkorez gain, ez da tresna zorrotzik aurkitu. Harri edo burdinezko jaurtigai puntak ere ez daude Nok guneetan.

Ehotzeko tresnak oso arruntak dira Nok guneetan. Oso gutxitan mantentzen dira pieza osoan, baina Nok Kulturan zehar erabili diren tresnen forma eta tamaina desberdinak ilustratzeko balio dute. Ehotzeko harriak kuartzita, granito, edo arroka metamorfikoz eginak dira. Ungwar Kura gunean, badirudi ehotzeko harriak orden jakin batean jarri direla eta Ido gunean, ehotzeko lauza handiak zutik jarri ziren, ontzi eta harri aleak ondoan zituztela. Testuinguru honetan erritual moduren baten parte izan zirela uste da. Ehotzeko harri gehienak eskuaren tamainukoak dira. Nok guneetan, ehotzeko harri asko daude, baina esku harriak gutxi dira. Baliteke Nok Kulturako kideek ehotzeko harriak higadura puntu batera iritsi arte erabiltzea eta, gero, almaiz-esku bezala berrerabiltzea.. Lursail horek ekologikoki iraunkorrak dira eta zuhaitzak eta landatutako hanbait landare mota tartekatzea arrunta zen sabanetatik oihan tropikaletara, praktika honen jatorria K.a. lehen milurtekoan kokatzen dela, Nok Kulturaren garaian, alegia. Afrika Mendebaldeko zuhaitz gehienak ez dire etxekotuak, baina nekazariek lursaila garbitzen dutenean uzten duten basa-landareriaren parte dira. Hazten uzten dituztenez, hauek berez ugaltzen dira, landatu beharrik gabe. Zuhaitzek janaria, sendagaiak eta animalientzako jana ekoiztu ditzakete. Hori dela eta, ehunka Nok Kultura gune ilegalki zulatuak izan dira, terrakota eskultura horien bila. Nok kulturari buruzko informazio baliagarria galdu egiten da objektu horiek lurretik ateratzen direnean eta haien testuinguru arkeologikoetatik kentzean.. Arte ikerketa historikoek 1.000 Nok terrakota eskultura baino gehiago Europara, AEBetara, Japoniara eta beste lekuetara ilegalki eramaten zituztela erakusten dute. 2013ko otsailean, Daily Trustek Nigeriako Turismo, Kultura eta Nazio Orientaziorako Ministerioak 2010ean lapur frantzes batek arpilatutako bost Nok estatuatxo berreskuratu zituela adierazi zuen Arazoa zailtzen duena Nok eskulturak faltsutzen eta benetakoak balira bezala merkaturatzen dituzten tailer asko daudela da.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak