Natividad Zaro

**Natividad Zaro Casanova** (Borja, Zaragoza, Aragoi, 1901eko abenduaren 25a –Madril, 1978ko abuztuaren 29a) zaragozar aktorea, gidoilaria, antzerkigilea, itzultzailea eta zinema ekoizlea izan zen.

## Bizitza 
Borjako Posta Bulegoko burua zuen aita. Lehen ikasketak Santa Ana ikastetxean egin zituen. 1926an, Madrilen Filosofia eta Letretako ikasketak utzi ondoren, Posta eta Telegrafoetako Laguntzaileen Kidegorako oposizioak onartu zituen, baina postua utzi zuen, aktore izateko bokazioari eustea erabaki zuen eta.

Garai hartako literatur solasaldietara askotan joan zen, Ramón María Valle Inclanen buru zen El Henarrera, esaterako. 1927an César González Ruano dazleak aurkeztu zuen Iberoamerikako Batasunean, non Juana de Ibarbourou, Dulce María Loynaz, María Enriqueta Camarillo, Delmira Agustini, Gabriela Mistral eta Alfonsina Storniren poemak errezitatu zituen. Izan zuen arrakasta zela eta, Infanta Beatriz antzokian, Arte Ederren Zirkuluan edo Lyceum Club Femenino izenekoan jarraitu zuen errezitaldiak egiten.

### Lan ibilbidea 
### Aktore 
1928an egin zuen debuta zineman, eta Cipriano Rivas Cherifekin batera El Caracol izeneko antzerki talde esperimentala sortu zuen. Bere programak abangoardiako lanak biltzen zituen, besteak beste, Jean Cocteauren *Orfeo* eta Valle-Inclanen *El terno del difunto*, eta Zarok idatzitako *Egiaren ametsa* izenekoa. Urte horren erdialdean, Manrique Gil aktorearen konpainian sartu zen lehen emakumezko aktore lanetan. Urrian *Un drama nuevo* lana antzeztu zuten, Manuel Tamayo Bausena, eta azaroaren 1ean *Don Juan Tenorio* taularatu zuten, Zaro doña Inés zelarik, nahiz eta bera don Juan izateko obra amaitu zenean transgresioa egin.

1929ko abenduaren 28an, Komedia Antzokian, Pinotxo antzerkia inauguratu zen, *Pinotxo* aldizkariaren Pirula panpina gorpuzten zuen keinu ikuskizuna. Muñoz Seca Antzokiko kide zela, batez ere, Jacinto Benaventeren lanak egin zituzten. 1931n Azorínekin lan egin zuen berriro Teatro Españolen.

1930ean, José María Palma eskultorearen eredua izan zen, eta Dulcinea Tobosokoa irudikatzen zuen busto bat egin zuen emakume espainiarraren ideal gisa hamabosteroko *Mujeres españoles* aldizkarian.

1933an, Enrique Jardiel Poncela eta Santiago Ontañón antzerkigileekin batera, *Falso noticiario* interpretatu zuen, Edgar Nevilleren gidoi bat, berak zuzendua, eta garai hartako pelikulen parodia egiten zuena. Eugenio Montesekin batera, Paris, Berlin, Viena, Erroma eta Portugalen bizi izan zen. Gerra Zibilean, Konpainia Nazionalaren sorreran parte hartu zuen (Falangeko Antzoki Nazionala izenz ere ezaguna), Dionisio Ridruejok sortua eta Luis Escobar zuzendari zela.

#### Antzerkigile, gidoilari eta ekoizle 
1946ko maiatzean *Hombre en tres espejos* (Gizona hiru ispilutan) izeneko lana estreinatu zuen Lara antzokian, eta bertan aktore ere aritu zen. 1947an zinemara eraman zuten.

Antzerkia idazten jarraitu zuen, *Jugando a los fantasmas*, Erroman antzeztuta eta atzerriko egileen lanak itzultzen eta moldatzen, baita telebistarako obrak egokitzen ere. Sindikatu  Zinematografikoaren Batzordeak bere gidoi bat saritu zuen, baina ezin izan zen aurrera eraman aurrekontu handia zuela eta.

*Sin uniforme* (1948) filma *También la guerra es dulce* antzezlanean oinarrituta dago. Juan de Orduñak zuzendutako *Tempestad en el alma* (1949) filmeko gidoilaria izan zen.

1951. urtean *Surcos* filmatu zen, eta gidoilari parte hartu zuen José Antonio Nieves Conde zuzendariarekin eta Gonzalo Torrente Ballesterrekin batera, eta Atenea Films, S.L. ekoiztetxeak ekoitzi zuen, bera ekoizpen etxe horretako presidentea zelarik. Surcos lanaren ostean, batez ere azpigeneroen zinemari eskainitako ekoizpenari ekin zion, hala nola, beldurrari, musikari, erromatarrei eta abarri. Bere azken filma *El aventurero de la Rosa Roja* koprodukzioa izan zen, Alexandre Dumasen eleberria.

Antzezlanak ere itzuli eta moldatu zituen. 70eko hamarkadan, Edward Albeeren *Todo en el jardín*, Diego Fabbriren *El seductor*, Eduardo de Filipporen *Chao, don Antonio*, Joe Ortonen *El realquilado*, Ron Clark eta Sam Bobrick-en *Qué país!,* Sam Locke-ren *La mujer de cabello rojo*, eta Giusseppe Giacosaren *Como las hojas*.

## Idazle-filmografia 
Zaro gidoilari, argumentugile, egokitzaile edo elkarrizketa laneta aritu zen hurrengo filmeetan:

## Sariak 
; San Jorge Zinematografia Sariak

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* *Estampa* aldizkariaren erreportajea, Caracolek antolatutako hitzaldi- eta kontzertu-sorta baten inaugurazioari buruzkoa. https://www.teatro.es/contenidos/donGalan/donGalanNum7/ilustraciones/fig_7_2_2_3_1.pdf
* Vizcaino Casasi 1970ean emandako elkarrizketa.