Akonia Fabia Paulina

**Akonia Fabia Paulina** (384an zendua) emakume alfabetatu noble erromatarra zen, eta paganismoaren ordezkari garrantzitsua, Erromatar Inperioa kristautasunera bihurtzen ari zen garai batean. Bere senarrari eskainitako *laudatio funebris* edo hileta-laudorioa heldu zaigu.
## Biografia 
Paulinaren aita  Fabio Akonio Katulino Filomazio zen, aristokrata ospetsua, eta Erromako *praefectus urbi* kargua bete zuen 342-344an, eta kontsul 349an. 340. urtearen inguruan, Paulina Vetio Agorio Pretextatorekin ezkondu zen, orduan hogeiren bat urteko gaztea, oso goiz kargu politikoak bete zituena: kuestore, pretor, Etruria eta Umbriako gobernadorea, Lusitaniako gobernadorea...362a baino lehen. 362an Juliano enperadoreak Akaiako prokontsul izendatu zuen; beranduago Erromako prefektu eta kontsul 384an. Erromatar aristokrazia senatorialaren ordezkari nabarmena izan zen, inperioaren ofizial  garrantzitsua eta zenbait zirkulu paganoren kide. 

Paulina Eleusiseko misterioetan eta  Dionisoren eta Demeterren misterio elearretan  sarbidatua zen, eta zenbait jainkosari kontsakratua, hala nola Zeres, Hekate (hierofante gisa), Magna Mater (tauroboliata gisa) eta Isisi.

Pretextato eta Paulina gutxienez bi etxeren jabe izan ziren. Bata Eskilino mendian, via Merulana eta Erromako Oppio mendeixkaren artean, seguruenik, eta bertan dago Palazzo Brancaccio modernoa. Jauregiaren inguruko lorategia, *Horti Vettiani* izenekoa, gaur rguneko Erromako Termini tren geltoki modernoraino hedatzen zen. Eremu horretako ikerketa arkeologikoek Pretextatoren familiarekin lotutako hainbat aurkikuntza egin zituzten. Horien artean zegoen *Coelia Concordia*ri eskainitako estatua baten oinarria, azkenetako Vestaren birjina, zeinak Pretextatoren omenezko estatua bat eraiki baitzuen hura hil ondoren (384). Ohore horren truke, Kinto Aurelio Simakok gaitzetsi zuena Vestaren birjinek ez zituztelako inoiz gizakiei eskainitako estatuarik egin, Paulinak Konkordiari estatua bat eskaini zion. Beste etxea Aventino mendian zuten.

Berrogei urte ezkonduta bizi ondoren, Paulina senarra baino beranduxeago hil zen. Semeak edo alabak hilobi-monumentu bat eskaini zieten bere etxean, estatuak zituena.

## Idazlana 
Paulina eta Pretextatoren ezkontza eredugarria izan zen.  Bien hilobi-monumentuak zeraman marmolezko oinarri handiaren lau aldeek ziurtatzen dute (CIL VI 1779 testua (= CLE 111 = ILS 1259)).

Erromatar familia garrantzitsu baten jatorriaren aipamenarekin hasten da, eta, ondorioz, baita hark jaso zuen heziketarekin ere. Senarrari azken aldiz zuzentzen zaio, haren gorazarre egiteaz gain, bere leinua eta bere bizitzako lorpenak goraipatzen ditu.  Bere *cursus honorum* labur-labur aipatzen da poeman (I. 18-20), *caduca ac parva* jotzen delako. Munduko gaiei enfasia eman ordez, bere jarduera intelektualean arreta osoa jasotzen du: literaturan, filosofian eta erlijioan aurreko mendeetakoen antzekoak dira: kastitatea, garbitasuna bai gogamenean bai gorputzean, ezkontza-leialtasuna... C aldean, Paulina, emazte perfektua izateaz gain, ama dedikatua da, ahizpa zaindua eta alaba apala. Bere erlijio ardurak aipatzen ditu: Dindimeneren eta Atisen andre-apaiz zezen-sakrifizioetan, Hekateren zerbitzari sekretu hirukoitzetan eta Zeresen misterioak.

Amaieran, Paulina bere alarguntasunak atsekabetzen du, "malenkoniatsu baina itxaropentsu".

Paulinaren bertsoetan atentzioa ematen duen lehenengo kontua bere estiloa da, autorearen kultura handia ez ezik, hizkuntzaren eta poetikaren baliabideen ezagutza eta erabilera zaindua ere erakusten dituena: lexikoaren aukeraketa, Virgilioren arrastoak, helenismoen erabilera....

## Erreferentziak 
## Ikus, gainera 
* Poesia
* Emakumea Antzinako Erroman
* Sulpizia (elegiagilea)
* Sulpizia (satiragilea)

## Kanpo estekak