Maria Teresa Parpagliolo

**Maria Teresa Parpagliolo** (Erroma, Italia, 1903 – *ibidem*, 1974)  paisaia eta lorategi diseinatzaile italiarra izan zen, 1920tik hil zen arte Italian eta Britainia Handian proiektu pribatu eta publikoetan lan egin zuena. Britainia Handiko Paisaiaren Institutuko kidea izan zen eta Europako paisaiaren diseinuaren aitzindaria izan zela uste da.

## Bizitza 
Parpagliolo-k Percy Stephen Cane-kin ikasi zuen 1931tik 1932ra.

Maria Teresa Parpagliolo Shepard, hasieratik hurbildu bere eramailea arkitektura, lorezaintza eta paisaia arazoetarako modu berritzailean: lehena izan zen

Italiako emakume paisajista. Europako nazioarteko biltzarretan parte hartu zuen paisaia-arkitektoak (Paris 1937, Berlin 1938), eta  artikuluak ematen zituzten aldizkari espezialistentzat  Domus, Il giardino fiorito, Landscape and Garden, Journal of the Institute of Landscape Architects  [Domus, Lorategi loratsua, Pasaia eta lorategia, Pasaiaren arkitektoen institutoren egunkaria.]  1938an, Esposizione Universell-en plangintza-taldean sartu zen.  Erroma (E42), eta 1940an erakusketako Ufficio Parchi e Giardiniren  [Parke eta lorategiren bulegoa] buru bihurtu zen.  

Erromako Frantziako Gerra Hilerrian lan egin zuen 1944an eta Paisaiaren Arkitektoen Nazioarteko Federazioaren sorreran lagundu zuen 1948an. Hirurogeiko  hamarkada berberan  

RAIren patioa eta lorategia – Radiotelevisione Italiana Egoitza nagusiko lana egin zuen.   

Parpagliolo-en ikuspegi idealistan, paisaia egokiak sistema natural funtzionalak eta gizarte komunitate integratuak eman behar ditu, eta giza bizitza sostengatzeko esanahi kulturalak ematen zituen: paisaia arkitektura sintesi lana da. Etxeko lorategi eta parkeen ideia berritzailea paisaia natural batena izan zen, non eszenografia berde eder eta funtzionala lurraren erabilera praktikoaren adierazpen estetiko bihurtzen den, hiriaren ezaugarri espazial berritzaileei begira.

1970-1971n, Parpagliolo-k ikerketak egin zituen Kabul-go Bagh-e Babur lorategian, IsMEOren izenean *(Istituto italiano per il Medio ed Estremo Oriente)*  [Italiako Ekialde Ertain eta Urrunerako Institutua:Erakunde hori nazioarteko elkarte bat da, eta Asiako eta Afrikako kulturak eta herrialdeak eta haiek Mediterraneoarekin dituzten interakzioak ikertzen eta aztertzen ditu. ]. Lorategiko erliebe-azterketa batzuetan, bere jatorrizko egitura zehazten saiatu zen, ur-arroen posizioa, bidearen antolaketa edo zuhaitzaren konposizioa barne. 1972an argitaratu zituen emaitzak.

Bāgh-I Bābur buruzko txostenaren sarreran, Maria Teresa Parpagliolo Shephardek idatzi zuen tokia «gaur egun, enperadorearen hilobirako erromesaldirako lekua izateaz gain, Kābuleko parke publikoetako bat ere badela. Alderdi bikoitz horrek azaltzen du zergatik izan zuten Afganistango Agintariek setioa berrezartzeko antsietatea, ez soilik santutegi gisa, baita amentasun erantsi gisa ere, herriko biztanleria gero eta handiagoaren mesedetan”.

Parpagliolo-k *Kabul: the Bagh-I Babur. A Project and a Research into the Possibilities of a Complete Reconstruction 1972*  [Kabul: Bagh-I baburra. Berreraikitze oso baten aukeren inguruko proiektua eta ikerketa 1972]   idatzi zuen.

## Erreferentziak 
## Ikus, gainera 
* Emakumeak arkitekturan

## Kanpo estekak