Éric Rohmer

**Éric Rohmer** —jaiotza-izena: **Jean-Marie Maurice Schérer**— (Tulle, Frantzia, 1920ko martxoaren 21a - Paris, Frantzia, 2010eko urtarrilaren 11) zinemagile, idazle, kazetari eta kritikaria izan zen.

Rohmer izan zen Nouvelle Vague mugimenduaren azken zuzendaria Munduko Bigarren Gerraren ondoren. *Cahiers du cinéma* agerkariaren arduraduna izan zen 1957tik 1963ra, bere lankide gehienek (Jean-Luc Godard eta François Truffaut tartean) trantsizioa egiten zuten bitartean film kritikariak izatetik zinemagileak izatera, nazioartean arreta bereganatuz.

Ospea mundu mailan lortu zuen Oscar Sarietarako izendatuta izan zenean 1969an *Ma nuit chez Maud* pelikularekin. Bi urte geroago Donostiako Zinemaldian sari nagusia eskuratu zuen *Le Genou de Claire*-rekin eta Veneziako Mostran 1986an *Le rayon vert*-ekin .
 
Bere heriotzaren ostean 2010ean, *The Daily Telegraph* egunkariko hil-mezuan deskribatu zuten "Frantziako Uhin Berriaren zinemagilerik iraunkorren" moduan, baita bere azken urteetan "oraindik publikoak ikusi nahi zituzten pelikulak egiteagatik" nabarmendu ere.

## Ibilbidea 
Zinema-irakaslea izan zen, eta zinema-kritikak idatzi zituen *Gazette du Cinéma* eta *Cahiers du Cinéma *aldizkarietan; 1957an Alfred Hitchcocki buruzko liburu bat idatzi zuen Claude Chabrolekin batera. *Nouvelle Vague* mugimenduko kidea izan zen. Hasieran film laburrak egin zituen; 1959an lehen film luzea egin zuen, *Le signe du lion* *(Lehoiaren zeinua)*. Telebistarako film pedagogikoak ere egin zituen.

Rohmerren filmografiak bi sail nabarmen ditu; *Contes moraux (Ipuin moralak)* da lehena, zazpi filmetan gizon baten eta bi emakumeren historia umore handiz eta antzezle ezezagunekin, komedia moduan kontatzen duena: *La collectionneuse* (1967, *Bildumagilea*), *Ma nuit chez Maud* (1969, *Mauderenean pasa nuen gaua*), *Le genou de Claire* (1970, *Claireren belauna*). Gero bi eleberri klasiko egokitu zituen: *La marquise d´O* (1976, *O-ko markesa*) eta *Perceval, le gallois* (1978, *Perceval, galiarra*).

1980tik aurrera *Comédies et Proverbes* saila *(Komediak eta esaera zaharrak)* egin zuen; egunoroko pasadizoak kontatzen dituzten filmak, hizketen bat-batekotasuna, kronika kutsua eta umorea ezaugarri dutenak eta antzezle ezezagunekin eginak: *La femme de l´aviateur* (1981, *Abiadorearen emaztea*), *Le beau mariage* (1982,* Ezkontza ederra*), *Le rayon vert* (1986, *Izpi berdea*).

1990ean beste sail bat hasi zuen, *Contes des quatre saisons (Lau urtaroetako ipuinak)*: *Conte de printemps* (1990, *Udaberriko ipuina*) eta *Conte d´hiver* (1991, *Neguko ipuina*).

''Les Amours d'Astrée et Céladon* (2007) du azken filma.

## Filmak 
## Sariak 
* Berlingo Zinemaldian Zilarrezko Hartza eta Epaimahaiaren Sari Berezia 1969an *La Collectionneuse* filmarekin eta *Pauline à la plage*-rekin Zilarrezko Hartza Zuzendaririk Onena moduan 1983an.
* Donostiako Zinemaldian Urrezko Maskorra *Le Genou de Claire* pelikularekin 1970ean.
* Canneseko Zinemaldian *La Marquise d'O* filmarekin Epaimahaiaren Sari Nagusia 1976an.
* Veneziako Mostran Urrezko Lehoia *Le Rayon vert*-ekin 1986an, *Conte d'automne''-rekin Urrezko Osella, Gidoirik Onenarena eta Sergio Trasatti Saria 1988an eta Ibilbidearen Urrezko Lehoia 2001ean.
 
## Erreferentziak 
## Kanpo loturak 
* "New Wave Film" webgunean.