Larreagaburuko meategia

**Larreagaburuko meategia**, edo erdaraz Mina del Morro ere deitua, Begoñako Errepublikan zegoen meategia izan zen, 1878an hasi ziren ustiatzen gertu zegoen Santa Ana fabrika elikatzeko. Egun ez dago ustiapenean, eta azken urteetan meategiko lurrak Santutxu auzoan integratzen ari dira apurka-apurka.

## Boluetako Santa Ana fabrika (1841-2005) 
thumb|*Santa Ana de Bolueta*, 1876an
Industria-prozesua goiz abiatu zen Begoñan, eta goiz azaldu zen Boluetako Otxaibai leku-izena. Legizamon abizeneko familiakoak ziren XV. mendean bertako burdinola eta erroten jabeak; eta lantegi horiek 1828an zutik irauten omen zuten. Gertu zuten burdin mea Larreagaburun. Bitxia bada ere, bertan kokatu zen 1841ean Bizkaiko lehendabiziko siderurgia-fabrika, lingoteetatik burdinurtua eta ijezketak (laminazioak) egiten zituena. Euskal Herriko lehen fabrika moderno aitzindaria izan zen. Beraz, nahiz eta azkenaldian Bizkaiaren irudi industriala beti itsasadarraren ezkerraldearekin lotu izan den, Begoñako errepublikan izan zuen jatorria: Boluetan. Han sortu ziren lehen labe garaiak. Geroago, 1846an, labe garaia jarri zen martxan; horretarako burdin-mea Ollargan meategitik (gertu zegoen, Ibaizabal ibaiaren beste aldean) eta egur-ikatza inguruko basoetatik ekarri ziren. Ollarganeko meategiaz gain,  Bilbon ere, Bilbo Zaharra auzoan jarduera hau nagusi izan zen XIX. mendean bereziki, Miribillako meatzeak hustu ziren arte.

XIX. mendean zehar antzeko fabrika berriak sortu ziren Bizkaian (Barakaldoko Desierto, Bilboko Labe Garaiak edo La Vizcaya). Horiekin lehian Boluetakoek gero eta etekin txikiago lortzen zuten, eta Ollargan meategietatik bakarrik jasotzen zuten prezio ona, Victor Chavarrik alokatzen zien eta. Krisi horretarako konponbidea bi bidetatik etorri zen gero. Alde batetik, berehalakoena, negozioa ekoizpen elektrikora zabaltzea izan zen; izan ere, 1841etik ijezketa-zilindroak elikatzen zituen ur-jauzi zaharra aprobetxatuz (aurreko mendeetan burdinolak eta errotak energiaz hornitzen zituena bera), energia elektrikoa ekoizteko turbina batzuk instalatu ziren, eta, fabrika ez ezik, gertu zeuden Bilboko etxe-merkatuari ere hornitzen hasi ziren (Begoña artean elizate independentea zen). Turbina horiei esker, fabrika elektrizitatez hornitu ahal izan zen XX. mendeko 60ko hamarkadara arte,  eta, 1908an, Unión Eléctrica Vizcaina taldearekin hornikuntza-akordio bat lortu zen, horrela labegaraiaren egoera ekonomikoa dezente hobetu zela. Bestetik, urte batzuk geroago, siderurgiako fabrikatzaileen arteko akordioa lortu zen, burdinazko salgaiak adostutako prezioetan saltzeko (*Central Siderúrgica*).

Labe garaiak 1925ean itxi zituzten, eta negozio berrien bilaketan, 1927an, mineralak eta zementua ehotzeko burdinazko bolak egiten hasi ziren. Bi urte geroago, filial bat sortu zuten, *Fundición Bolueta*, batez ere ijezketa-zilindro epelak galdatzen zituena, Belgikako kolaborazio teknikoarekin.
Fitxategi:Santa_Ana_de_Bolueta_c_1860.png|*Santa Ana de Bolueta*, 1860 inguruan
Fitxategi:Otxandiokoen_etxea,_Boluetan_1880_inguruan.png|*Otxandiokoen etxea*, 1880 inguruan
Fitxategi:Santa_Ana_de_Bolueta_c_1890.jpg|Santa Ana de Bolueta, 1890 inguruan
Fitxategi:Santa_Ana_de_Bolueta_1901.png|Instalazioak handitzen, 1901 inguruan

## Erreferentziak 
## Ikus, gainera 
* Begoñako Errepublika
* Bizkaiko Labe Garaiak
* Begoñako Etxebarria fabrika (1878-1982)

## Kanpo estekak