2020ko Beiruteko leherketak

**2020ko Beiruteko leherketak** Libanoko Beirut hiriburuan gertatu ziren 2020ko abuztuaren 4an. Beiruteko portuan izandako bi eztandek gutxienez 190 pertsona hil zituzten, eta 6.500 zauritu, horietatik 7 larriki, eta desagertu asko ere tartean. 8.000 eraikinek askotariko kalteak jaso zituzten,

Historiako leherketa ez-nuklear handienetakotzat hartu izan da, zenbait adituren arabera: 0,5 kilotonatik gorako indarra izan zuen (1,1 gehienez), 13-15 kilotonako Hiroshimako bonba atomikoa baino 21 aldiz txikiagoa. Kalte larriak eragin zituen Beirut gehienean. Batetik, ospitaleek gainezka egin zuten, erabateko krisi sanitarioa eraginez, eta Covid-19 kasuak nabarmen ugaldu ziren abuztuan eta irailean horren ondorioz. Hezkuntza sistema, azpiegiturak barne, larriki hondatuta geratu zen, 83.000 ikasle baino gehiago kolokan utziz. Estatua guztiz zorpetuta zebilen, ekonomiaren hazkunde oso txikiaz, azpiegiturak gero eta gehiago hondatuz: zaborra kaleetan pilatzen zen bildu gabe, eta elektrizitate etenaldiak ugaldu egin ziren epe horretan. Libanoko Erreserba Bankuaren arduradun nagusi ohi batek azaldu zuenez, Banku nagusi horrek Ponzi eskemaren amarruan oinarritzen zuen haren finantza estrategia. Nazioarteko Diru Funtsak erreforma gogorrak eta gobernu sinesgarria eskatzen zituen erreskate baterako. Herritarrek kale protesta eta grebetara jo zuten, politikarien ustelkeriaren eta austeritate neurrien kontra. Protestariek *iraultza* deitu zioten urrian hasitako mugimenduari; egoerak 2011ko arabiar errebolta zabala ekartzen zuen gogora ezin bestean.

Osasun Sistemak ez zuen funtzionamendu eraginkorrik azken garaian, ustelkeriak eta ekonomiaren gainbeherak jota. Ospitaleen % 85 esku pribatuetan zegoen, sare publikoa txikia zen. Mediku askok atzerrira alde egin zuten baldintza duinen bila. Koronabirus pandemiaren eragina txikia izan zen estatistika ofizialen arabera martxoan hasi zenetik, baina gobernuak konfinamendua ezarri zuen martxo erdialdetik aurrera 20:00etatik 5:00etara. Uztailaren hasieratik, infekzio kasuen kopurua igotzen hasi zen pixkanaka.

Abuztuaren 7an, bestalde, Rafik Al-Hariri Libanoko lehen ministro ohiaren 2005eko hilketari buruzko auziaren epaia zen plazaratzekoa. Epaimahaia nazioartekoa zen, NBEren babesaz 2007an erabaki zen bezala, eta herritar ugarik Siriak zein Israelek atentatuan izan zezaketen inplikazioa argitzeko modua ikusten zuten. Hezbolako kideak epaitzen ziren. Milioika dolar inbertitu eta ehunka abokatuk parte hartu zuten epaiketa horretan, eta auzi hori urtetan luzatu zen; beraz, une kritikoa zen. Aldi berean, herrialdea ekonomia krisian hondoratzen ari zen gero eta gehiago, eta tentsio handiko uneak bizi ziren horregatik bertako gizarte eta politikan.

Israelekiko tentsioa ere goraldian zen, bereziki Libano hegoaldean 1978tik zabaldutako NBEren bake misioaren inguruan. Ez da ezohikoa Israelen gerra hegazkinek Beiruteko zerua zeharkatzea, nazioarteko legearen kontra. NBEren indar armatuak (UNIFIL) NBEren Segurtasun Kontseiluaren 1701 Ebazpena ezartzeko zabaldu ziren Israelekiko mugan, baina Ebazpen hori ez zen bete. Uztailean, Israelek eraso bat egin zuen Libanoren mugan, Hezbolarekin izandako istilu armatu baten ondoren, baina UNIFILek ez zituen eraginkorki geldiarazi. Hala ere, UNIFILen presentzia egonkortasun faktoretzat hartzen zen, baina abuztuaren 31n zuen haren mandatua amaitzeko mugaeguna. Donald Trumpek bere tropak ateratzeko mehatxua egin zuen. 17:40ean, berri eman zuten sute bat piztu zela Beiruteko portuan eta, gutxienez, 10 suhiltzaile bidali zituzten lekura. Reuters agentziak zabaldu zuen 9. biltegian hasi zela sua, eta gero 12.era hedatu. Leherketa horrek ke laino bat zabaldu zuen suteen gainetik, eta su artifizialen antzerako argiak sorrarazi zituen. Lehertutako su artifizialetako metal zati oso beroak ziren horiek, adituen arabera. Kontsultatutako aditu horien arabera, zaila izango zen amonio nitratoa berez piztea, baina su artifizialek detonazio lana egin zuten. askoz ere sendoagoa, distira bizi bat sortuz.

Talka uhin hemisferiko bat soinu abiadura baino lasterrago zabaldu zen, igaro ahala Beiruteko erdigune osoa urratuz. Atzetik, ur lurrunezko hodei zuri bat zabaldu zen detonazio puntutik, Jordaniako Sismologia Behatokiak leherketak askatutako energia M 4,5 magnitudeko lurrikara batekin parekatu zuen, 83 tona TNT ingururen baliokidea dena. Richter eskalan 3,3 graduko neurketa egin zen Beiruten.

## Kausa 
### Hasierako informazio etorria 
Leherketen kausa ez zen berehala zehaztu. Libanoko estatuko komunikabideek hasiera batean esan zuten leherketa su artifizialen biltegi batean gertatu zela; beste batzuek, aldiz, petrolioa biltzeko instalazio batean edo produktu kimikoak biltegiratzeko instalazio batean izan zela aipatu zuten. Lehergailu eta produktu kimikoak gordetzen zituzten biltegiak zeuden portuan, besteak beste, nitratoak, ongarritzeko osagaiak eta amonio nitratoa bezalako leherkariak. Libanoko Segurtasun Publikoko Zuzendari Nagusiak adierazi zuen leherketa portuan gordetzen zen urteetan zehar konfiskatutako amonio nitratoak eragin zuela, Kenneth Roth Human Rights Watcheko buruak berehala leporatu zion Hezbolari leherketen egile izatea sare sozialetan, leherketak Haririren hilketaren epaiketari lotuz, baina baieztapenak funtsik ez zuela oharturik, berehala ezabatu zuen mezua. Bere aldetik, Nohad Machnou Libanoko barne ministroak, Etorkizuneko Mugimendukoak, Israeli egotzi zion abuztuaren 14an leherketen errua, eta "gizateriaren aurkako krimen" deitu zien.

### Portuko kudeaketa desegokia 
thumb|250px|Leherketak gertatu eta gutxira, ke gorria Beiruteko zeruan
thumb|250px|Beiruteko portuaren eta ingurumariaren satelite irudia leherketak gertatu eta egun batzuetara
Leherketak gertatu eta gutxira, errusiar aztarnaren hipotesia hasi zen plazaratzen leherketak zartarazi zituen arrazoien artean. *Rhosus* errusiar zamaontzia portuan zegoen pausatuta 2013. urtearen hondarretik, Moldaviako bandera zeraman arren; jabea Errusiako Khavarovsk hirikoa zuen, Igor Grechushkin izenez. Eskifaia errusiarrek eta ukraniarrek osatzen zuten. Bada, Georgiatik abiatu eta Mozambikera nabigatzen zihoala (Fabrica de Explosivos lehergailuen konpainiak erosi zuen zama garraiatzera), zamaontziak arazo teknikoak izan eta Beiruten gelditu behar izan zen. Bertako portuan, ez zuen segurtasun ikuskapena gainditu eta, dirudienez, ez zituen portuko zergak ere pagatu.

Portuaren funtzionamenduak taldekerian oinarritutako Libanoko gobernu sistema islatzen zuen. Bertan, gobernuko goi mailako postuak talde politikoka esleitzen ziren. Sistema hori, hasiera batean, Libanoko Gerra Zibila amaitzeko pentsatu zen, baina gobernu zatikatua eta taldekatua utzi zuen. 1990ean, gerra zibila amaitu zuen bake hitzarmenak sistema hori diseinatu zuen, eta milizia buruzagiak alderdi arduradun bihurtu ziren. Haiek estatuko burokrazia beren jarraitzaileen artean banatu zuten. Biltegitik milia bateko erradioan 100.000 pertsona bizi ziren. Hasieran zabaldu zenez, gutxienez 154 pertsona hil ziren, 5.000 baino gehiago zauritu, 120 larriki, eta beste asko desagertu egin ziren. Abuztuaren 10ean, Marwan Abboud Beiruteko gobernadoreak 200dik gora estimatu zuen hildakoen kopurua, eta hainbat iturrik epe baten ondoren estimatu zuten etxe gabe geratuak 300.000 inguru zirela. Hala ere, hilabete geroago, leherketen ondorioz hildako 190 pertsona zenbatu ziren, Hamabi osasun zentrok ere askotariko kalteak izan zituzten. Libanoko gobernazioak eman zituen datuen arabera, ekonomia galerak 3.000 eta 3.500 milioi dolar artekoak izan zitezkeen. Bestalde, leherketen egunetik irail amaiera arte, Libanoko liberak bere balioaren % 80 galdu zuen.

Unescok hogeita hiru egun geroago zabaldutako informazioen arabera, gutxienez 8.000 eraikinek jaso zituzten kalteak eztanden ondorioz, batez ere Gemmayzeh eta Mar Mikhael hiri barrutietan, eta tartean zeuden eraikin historiko sailkatutako 680, horietatik 60 hondoratzeko zorian geratuz. Hainbat ospitale txikituta geratu ziren, eta Munduko Osasun Erakundeak estimatu du 100.000 milioi dolar beharko direla Libanoko ospitaleak berreraikitzeko, baina beharrezko jo du horretarako erreformak egitea. Osasun sistemak hondoa jo zuen, eta nabarmena geratu zen baliabideen eta botiken falta. Libanon ere, oro har, agerraldi nabarmen bat izan zen abuztuan. Leherketen aurretik, 5.000-6.000 kasu zeuden, eta abuztuaren 21ean, berriz, 10.000tik gora, Munduko Osasun Erakundeko Libanoko ordezkariak argitu zuenez.

thumb|250px|Leherketen doluminez piztutako Teherango Azad Dorrea
Beiruteko portua herrialdeko janari inportazio puntu garrantzitsuena zen, eta herrialdeko zereal biltegi handi bakarra portuan zegoen, silo garai bat, esku pribatuetan. Hain zuzen, Libano iparraldeko portu hori zen Siria eta Libanora salgaiak ugari sartzeko ohiko lotunea, eta janari, medikamendu eta eraikuntza materialak herrialdera sartzeko puntu nagusi bihurtu zen; portu horri esker, Libano gosete kinka larritik irten ahal izan zen, eta Libanoko ekonomia hondamenditik salbatu. Hala ere, leherketak eta hamar egun geroago, Beiruteko portua lehengo onera itzultzen eta bete-betean lanean hasi zen berriz hogei egun inguru geroago.

Unescok abuztuan bertan iragarri zuen dirua biltzeko bi konferentzia antolatuko zituela hezkuntza eta kultura berroneratzeko. Ekimenak Li Beirut zuen izena, "Beirutentzat" arabieraz. Ekimen horren helburua ikastetxeak, ondare historikoko eraikinak, museoak, galeriak eta sorkuntzaren industria birgaitzea zen. Azaldu zuen, halaber, bigarren konferentzia batean, ondare eta kulturaren arlorako diru bilketa bilatuko zela. Azoulayren arabera, 500.000.000 dolar beharko ziren hurrengo urtean ondarearen eta sorkuntzaren ekonomia berroneratzeko, aurreikusi baitzen galeriek, museoek eta kultura erakundeek galera handiak izango zituztela leherketen ondorioz. Migrazioaren Nazioarteko Erakundearen arabera, 24.000 etorkinek galdu zuten lanpostua leherketen ondorioz. Ugaldu egin ziren neska etorkin gazteen kontrako sexu erasoen eta suizidioen zurrumurruak. Klase ertaina behe klasea osatzera pasa zen Beiruten, dena edo gehiena galdu ondoren. Estimatu zen Libanoko biztanleriaren erdia baino gehiago pobrezia mailatik behera egongo zela 2020 amaieran.

Protesten aurrean, Michel Aoun presidentearen gobernuak 15 eguneko larrialdi egoera ezarri zuen Beiruten abuztuaren 7an. Abuztuaren 8an, kale mobilizazioek jarraitu egin zuten, eta poliziak indarkeria handia eta bala errealak erabiltzera heldu zen haien kontra, polizia eta armada arduradunek hori ukatu bazuten ere. Protestetako partaide gehienak baketsu jokatu zuten arren, harriak, su artifizialak eta molotov koktelak ere bota zituzten. Zenbaitek eta lokal publiko eta pribatuetan lapurtu eta su eman zieten; gainera, hainbat ministerio okupatu zituzten, labur bada ere. 110 pertsona izan ziren zaurituak, eta 32 ospitaleratu. Amnesty Internationalek salatu zuen abuztuaren 8ko protestetan segurtasun indarrek 230 herritar zauritu zituztela eta, oro har, gehiegizko indarra erabili zutela, tartean zela poliziaren goma balaz begia galdu zuen gizon bat. Armadak adierazi zuenez, 107 soldadu zauriturik atera ziren protestetan. Protestariek pankartak zintzilikatu zituzten, hauxe ziotela, besteak beste: "Beirut, iraultzaren hiriburua". Gainera, "pikutara presidenteak" eta "denak esatean denak esan nahi du". Macronek Libanoren etorkizuneko gertaeretan zeresana izateko asmoa agertu zuen, eta beste hogeita hamar herrialdek baino gehiagok (Errusia, Saudi Arabia, Maroko eta Egiptok nabarmen) askotariko laguntzak helarazi zituzten airez. Turkiak Libanori laguntzeko asmoa adierazi zuen, bere planetan Libano begiz jota zuela agerian utziz. Frantzisko aita santuak Libanori laguntzeko deia egin zuen.

Iranek ere laguntza igorri zuen, 747 hegazkin batean. Leherketen ondoren sortutako kanpo interesen jokoan, areagotu egin zen Libanon gatazka biziak pizteko arriskuaren kezka.Abuztuaren 10erako, zabaldu egin ziren kaleetako gobernuaren kontrako protestak, eta kale istiluetan 500 zauritu utzi. Milaka manifestarik parlamentuaren egoitza inguratu zuten, eta sarrera-irteerak moztu, segurtasun indarrak gerturatu ez zitezen. Manifestariek Michel Aounen dimisioa eskatu zuten. Poliziaren eta kaleko jendearen arteko talketan, segurtasun indarrek negar gasa erabili zuten. Ordu arte eta leherketei lotuta, hogei pertsona atxilotu zituzten, haien artean Libanoko aduana departamentuko burua eta haren aurrekoa, baita portuko arduradunak ere. Libanoko Finantza, Justizia, Ingurumen eta Informazio ministroek dimisioa eman zuten

Abuztuaren 14an, Libanoko Parlamentuak larrialdi egoera luzatu zuen. Larrialdi egoerak bertan behera utzi zituen herritarren ohiko legezko bermeak, armadaren eskuetan utziz, adibidez, elkarretaratzeak eragozteko eta hedabideak ixteko ahalmenak. Bitartean, aurrera jarraitzen zuen leherketen inguruko ikerketak, baina epaitegi militar baten eskuetan geratu zen prozesu judiziala, berme ezagatik kritikak harrotuz. Abuztuaren 28an, abuztuko leherketa gogoan zuela, NBEko Segurtasun Kontseiluak Libano hegoaldeko UNIFIL misioa urtebetez luzatzea erabaki zuen aho batez. Parlamentuak, bestalde, Mustafa Adib diplomazialaria izendatu zuen lehen ministro abuztuaren 31n, gobernu berria eratu zezan. Adibek Saad Hariri lehen ministro ohiaren babesa zuen. Frantziak bertako alderdiek gobernuan zuten zama gutxitzeko baldintza jarri zuen laguntzak emateko, eta Adibek gobernu teknokratiko bat eratu nahi zuen ekonomia hondamenditik irteteko. Irailaren 14an, Aoun lehen ministro ohiak adierazi zuen herrialdea *infernura* zihoala gobernurik osatzen ez bazen, eta proposatu zuen bertan behera uztea taldekerian oinarritutako ministerioetako kuotak. Hezbolaren hurbileko iturriek, une horretan, adierazi zuten alderdi xiitak ez ziola Macroni irabazpiderik onartuko, Libanoko barne eragileak kontuan hartu gabe, eta ez zuela gobernu berririk onartuko Estatu Batuetako azaroaren 4ko hauteskundeak arte. Emmanuel Macronek, azken aldiz irailaren 1ean Libano bisitatu zuenak, gogor kritikatu zituen bakarrik taldekeriara lerratzen omen ziren politikariak eta, bereziki, Hezbola, Iranen Libanoko besoa eta, are, *terrorista* zelakoan. Frantses presidenteak lau astetik seira eman zien libanoar politikariei bere erreforma politiko eta ekonomikorako plana ezar zezaten.

## Oharrak 
## Erreferentziak 
## Ikus, gainera 
* Libanoko historia
* AZF enpresaren leherketa
* Pasaiako leherketa handia (1588)
* 2015eko Tianjingo eztandak
* Siriako Gerra Zibila

## Kanpo estekak 
* Leherketen inguruko Iñigo Lamarcaren azterketa *El Diario Vasco* egunkarian
* Leherketaren irudiak (*berriatb*)