Yserreko Frontea

thumb|250x250px| Georges-Émile Lebacq margolariak egindako margolan bat Yserri buruz, 1917an
**Yserreko Frontea** ( , ), **Mendebaldeko Flandesko Frontea** izenarekin ere ezagutua, Lehen Mundu Gerrako Mendebaldeko Frontearen parte izan zen fronte txikiago bat izan zen, gehiena Belgikako tropen kontrolpean. Frontea Yserreko guduaren ondorioz sortu zen, 1914ko urrian. Gerraren amaierara arte frontea ez zen ia mugituko.

## Aurrekariak 
1914ko hasierako kanpainetan zehar, Belgikako armada Lieja, Namur eta Anberes hiri gotortuetatik kanporatua izan zen, alemaniar armada motelaraztea lortu zuen arren. 1914ko urriaren hasieran alemaniarrengatik aske geratzen zen Belgikako zati bakarra Yser ibaiko mende-hegoaldean zegoen. Hainbat hilabetez erretiratzen aritu ondoren, Belgikako armada nekatuta eta txikituta zegoen. Urriaren 16atik 31ra belgikar armada alemaniar armaden aurrerapena gelditu behar izan zuen Yserreko guduan, non 3.500 hildako eta 15.000 zauritu jasan zituzten. Yserreko guduak frontearen lubaki lerroak egonkortu zituen, 1918ra arte aldaketa gutxiekin mantenduko zirenak.

## Geografia 
thumb| Flandriako gudu-zelaia 1914an
Yserreko Fronteak 30 kilometroko luzera zeukan gutxi gorabehera eta Belgikako Ipar itsasotik edo Mantxako kanalatik Ieperlee ibaiarekin batera jaisten zen Pervijzera eta handik arku moduan Oudekapelle eta Reningera. Diksmuide alemaniar eskuetan erori zen Yserreko gudua baino egun batzuk lehenago.

Fronteak Belgikako ipar-mendebaldeko eskualde txiki bat babesten zuen, alemaniar eskuetan erori ez zen bakarra. Alberto I.a erregeak, Belgikako Armadaren komandante nagusiak, Veurnen kokatu zuen bere egoitza. Erregeak bi aldeen arteko bake hitzartua lortu ahal zela uste zuen, Belgikaren interesak diplomaziaren bidez babesten utziko ziona; honengatik aske geratzen zen Belgikaren zati txikia burugogor babestu nahi zuen. Honengatik Yserreko Fronteak geldirik jarraitu zuen 1918ra arte. Ludendorffen Ofentsibaren porrotaren ostean soilik baimendu zuen erasoak egitea, Ehun Eguneko Ofentsiban parte hartuz eta gerraren lehen urtean galdu zituen hainbat hiri berreskuratuz. 

1918ko Irailaren 28an, Ypresko bosgarren guduan, ''Groupe d'Armees des Flandres-*ak (Flandriako Armada Taldea) alemaniarrak eraso zituen, 9,7&nbsp;km aurreratuz. Jarraian Courtraiko guduan beste 64&nbsp;km gehiago aurreratu ziren. FAT Alberto I.aren agintean zegoen Jean Degoutte frantziar jeneralak zuzentzen zuen, eta Belgikako, Frantziako eta Britainia Handiko hainbat dibisiok osatzen zuten.

### Eguneroko bizitza 
Frontea Belgikako Armadaren tropek babesten zuten, 1918ko irailean 221.000 gizon inguru zituena. Gerran zehar hasierako soldadu taldeek hainbat boluntario lortu zituzten, Alemaniar Inperioak okupatzen zuen zatitik ihes eginda, haien lerroetara iristea lortu eta gero. Hauek *évadés* izena jaso zuten.

Gerraren beste aldean, alemaniarrek okupatzen zuten eremuan, flandestarrek beste hainbat mugimendu nazionalista osatu zituzten, gerraosteko garaian prestigiorik gabe geratu zirenak "kolaborazionista" gisa identifikatzen zirelako. Honengatik, *Frontbeweging*-ak hasiera batean garaipen politikorik lortu ez bazuen ere, aurrerago *Frontpartij'' alderdi politikoaren sorrerarekin garrantzia lortuko zuen, zilegitasuna zeukan flandestar taldea zelako.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak