2007ko azaroko Frantziako grebak

[thumb|Jendetza [Parisko metroa|Parismo metroan, azoroaren 15ean.]]
**2007ko azaroko Frantziako grebak**, sektore publikoan egin ziren greba orokor serieei deritze, 2007ko azaroaren 13an burutu zirenak. Nicolas Sarkozy presidenteak eta François Fillon lehen ministroak 500.000 funtzionarioei aurre erretiro pentsioak jaitsi nahi zituztenean hasi zen greba. Frantziako sindikatuen babesak atzeratzeko neurri gisa, Sarkozyk esan zuen pentsioen erreforma aplikatuko zen lehen gauzetarikoa izango zela. Sindikatuek zein Sarkozyk pentsioen greba gako politiko gisa zela ikusi zuten.

## Grebaren arrazoiak 
Frantziako lan-lege nazionalak, enplegu arriskutsuak dituzten langileei edo erretiroa hartzeko zailak diren enpleguei erretiroa 37.5 urteren ondoren hartzea ahalbidetzen du, 40 urte izan beharrean. Sarkozyren administrazioak pentsio-sistemak sektore publikoko langile batzuk 50 urterekin erretiroa hartzeko aukera dutela baieztatu zuten. Gobernuak aurre erretiroko gastuak urtean 7 mila milioi dolar izango zirela kalkulatu zituen.

Nicolas Sarkozy presidenteak 2007ko hauteskundeak irabazteak ahalbidetu zion lan-erreformak egitea, “hautatua izan baino lehen egin nuen” argudiatu zuen, eta “erreformak hauek egingo ditugu, egin behar direlako”. Grebak borondate politiko gisa definitu zituen. “Erreforma hauekin amaiera arte jarraituko dut”, esan zuen Europako Parlamentuko hitzaldi batean. “Ezer ez du nire bidea oztopatuko”. Grebaren lehenengo egunean, TGVren 700 trenetik, soilik 90 zeuden funtzionamenduan, eta beste trenbideko zerbitzuak oso murriztuak geratu ziren ere.) eta LCI kable telebistako berri kanalak inkesta bat egin zuten, non 10 pertsonetatik, 7k esaten zuten grebak justifikatuak ez zeudela. Bertrand-ek sindikatuei esna zien pentsioen erreforma negoziagaitza zela, baina hilabeteko negoziazio tarte bat proposatu zuen sindikatuen eta estatuak kontrolatzen zuen agentzia baten artean.
thumb|Greban zeuden RATP eta SNCF langileen grafikoa.
Azaroaren 20ak grebaren zazpigarren eguna markatu zuen eta grebara beste funtzionario batzuk batu ziren, tartean, irakasleak, posta langileak eta egunkarien inprimatzaileak. Inprimatzaileak inprimatze industrian egin ziren berrantolatzeen aurka mobilizatu ziren. Aire trafikoko kontroladoreak ere grebarekin bat egin ziten, 45 minutuko atzerapenak eragin zituena Parisko zenbait hegaldietan, ADPren aburuz.

Azaroaren 20 eta 21eko gauaren bitartean, TGVko sarea suteen bitartez sabotatua izan zen, atzerapenak areagotu zituztenak. Trenbideen ia 30 kilometroetan kaltean egin ziren, sindikatuek zein presidenteak ekintza horiek kondatu zituzten.

Azaoaren 21ean, CGT sindikatuak grebak gelditzeko eskatu zuen, ustez, gobernuak negoziazio bat egitea proposatu baitzuen. Figaron publikatu zen Inkesta batek estimatu zuen 3 frantziarretik, 2 grebaren kontra zeudela, eta Ekonomia Ministerioak deklaratu zuen 400 milioi euroko kostua eragiten ziola greba egun bat frantziar ekonomiari, eta SNCFri 100 milioi euro. SNCFren arabera, nazio trenbideen pertsonalaren %23a greban oraindik jarraitzen zuen, Parisko Metroaren eta beste trenbide batzuetako langileen %16a greban zegoelarik. Hala ere, Parisko tren eta metro zerbitzuak %25a baino gutxiagokoak ziren, greban zeuden langile gehienak gidariak zirelako. Grebalarien kopurua murriztuz joan zen, eta gobernu eta sindikatuen artean elkarrizketak hasi ziren.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak