Neurohezkuntza

thumb|250px|Wernicke-Lichtheim-Geschwind eredu klasikoa, lengoaiaren neurobiologiaren arabera.

**Neurohezkuntza** edo **neuropedagogia** hezkuntza-zientzien eta garapen neurologikoaz arduratzen direnen arteko integrazio handiagoa sustatzen duen diziplina edo transdiziplina da. Garunaren funtzionamenduan egin diren azken aurrerapenetan oinarritutako hezkuntza estrategiak dira, azken buruan.

Sortzen ari den eremu zientifiko bat da, eta neurozientzia kognitiboan, garapenaren neurozientzia kognitiboan, hezkuntza-psikologian, hezkuntza-teknologian, hezkuntzaren teorian eta prozesu biologikoen eta hezkuntzaren arteko elkarreraginak aztertzeko lotutako beste diziplina batzuetan diharduten ikertzaileak biltzen ditu.

Neurohezkuntzako ikertzaileek irakurketa-prozesuaren mekanismo neuronalak, zenbakizko kognizioa, arreta eta zailtasunak ikertzen dituzte, hala nola dislexia, diskalkulia eta hezkuntzarekin lotutako AGHA.

Egunero neurozientziatik iristen diren aurkikuntzek eragina dute ikasketa-prozesuak ulertzeko ikuspegian.  Horrela ulertzen hasi da zer gertatzen den ikasketa bat gauzatzen denean, zein estrategia pedagogikok duen eragin handiagoa ikasketa-prozesuan eta, garrantzitsuagoa oraindik, zein diren guzti horren atzean dauden zergatiak. Neurozientziatik iristen diren ezagutzak psikologia kognitiboak eta pedagogiak emandakoei batzen zaizkie eta, diziplinarteko ikuspegi horretatik, Neurohezkuntza izeneko diziplina sortzen da, zeinak ikaskuntza-irakaskuntza prozesuak hobetzeko helburua baitu.

Mundu osoko hezkuntza-erakunde asko baliabideak eta energia bideratzen hasi dira hezkuntzaren ikerketa neurozientifikora bideratutako ikerketa-zentroak ezartzera.

## Printzipio unibertsalak 
2017an, Tracey Tokuhama-Espinosa ikertzaileak, Neurohezkuntzako erreferente handienetako batek, Adimen, Burmuin eta Hezkuntza Zientzien Delphi Panelaren Inkestaren emaitzak argitaratu zituen. Urteetan zehar, mundu osoko adituekin elkarlanean aritu eta gero, ebidentzietan oinarritutako neurohezkuntzaren sei printzipioak definitu zituen. Printzipio horiek, David-Israel Castrilloren hitzetan, ikuspegi hauetan oinarritzen dira:

Neurozientziaren eta hezkuntzaren aldeko txostenak dituen Bruerren funtsezko euste-puntuetako bat egungo ebidentziarik eza da. Bruerrek argudiatzen du portaeraren zientziak oinarriak eman ditzakeela hezkuntza-politika oinarritzeko, baina neurozientziarekiko lotura "nahiko urruneko zubia" da, eta neurozientzia hezkuntzan aplikatzearen mugek neurozientziaren beraren ezagutzaren mugei uko egiten diete.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* David Castrillo: "Neurohezkuntza. Garunaren funtzionamenduan oinarritutako estrategiak", *Administrazioa Euskaraz*, 2023ko urria, 122. zk.,30-31. or.
* :"Neurohezkuntza, nola ikasten du garunak?", Hitzaldiak Youtuben.
* :BERA–British Educational Research Association Special Interest Group (SIG) on Neuroscience & Education.
* :The Jean Piaget Society.
* :Oxford Cognitive Neuroscience – Education Forum.
* :Busso, Daniel S.; Pollack, Courtney (22 April 2014). "No brain left behind: consequences of neuroscience discourse for education" (PDF). *Learning, Media and Technology*. 40 (2): 168–186. doi:10.1080/17439884.2014.908908. S2CID 146467346.