Ivan Romanovski

**Ivan Pavlovitx Romanovski** () Errusiako Armada Inperialeko jenerala izan zen eta Errusiako Gerra Zibilean mugimendu Zuri kontrairaultzailearen buruzagietako bat. Romanovski Boluntarioen Armadako eta geroago Hego Errusiako Indar Armatuetako estatu nagusiko buru izan zen.

## Biografia 
Romanovsky Luhansken jaio zen familia militar batean. 1897an Konstantinovski Artilleria Eskolan graduatu zen eta 1903an Estatu Nagusiko Nikolaev Akademian, Errusiako estatu nagusiko goi mailako eskolan. 2. Guardia Infanteria Dibisioko Bizitza Osoko Granadarien Guardiara bidali zuten. 1904ko Errusia-Japonia Gerran parte hartu zuen, 18. Armada Gorputzeko egoitza nagusian zerbitzatuz 1906ra arte, Turkestango Barruti Militarrera eraman zuten arte. 1909an Errusiako Estatu Nagusira bidali zuten.

Errusia Lehen Mundu Gerran sartu zenean, Romanovski 25. Infanteria Dibisioko estatu-buru izendatu zuten. Ekialdeko Prusiako errusiar inbasioan egindako ekintzagatik, San Jorgeren Ordena eman zioten 1914an. 1915eko abuztuan, 52. Infanteria Dibisioko 206. Infanteria Erregimentuko komandante izendatu zuten. 1916ko ekainetik urrira, 13. Armada Gorputzeko estatu-buru izan zen. 1916ko urritik 1917ko martxora, 10. Armadako intendente nagusia izan zen, Lavr Korniloven agindupean 8. Armadako estatu-buru bihurtu aurretik. Romanovskik estatu-ofizial gisa jarraituko zion Kornilov Behin-behineko Gobernuaren indar armatuen komandante nagusi bihurtu zenean. 1917ko uztailetik irailera, Estatu Nagusiko Zuzendaritza Nagusiko buru izan zen.

1917ko Kornilov aferan parte hartu zuen, Kornilovek Errusiako Behin-behineko Gobernuaren eta Petrogradeko Sobietaren aurka zuzendutako estatu-kolpe militarrean. Kornilov eta bere konspiratzaileak, Romanovski barne, irailean atxilotu eta Bikhov-en (gaur egun Bikhaw Bielorrusian) espetxeratu zituzten. Urriko Iraultzaren ondoren, ordea, Romanovskik ihes egin zuen espetxetik Kornilovekin batera eta Rostov eskualdera joan zen Don kosako boltxebikeen aurkakoen artean aliatuak bilatzeko. Sobietar agintariek detektatu ez zezaten, alferez mozorrotu zen bidaietan.

Romanovski Boluntarioen Armadan sartu zen 1917ko abenduan Mikhail Alekseyev-en agindupean sortu zenean, egoitza militarreko buru gisa eta geroago armadako estatu nagusi gisa. Rostovetik Kubanerako Izotz Martxan parte hartu zuen. Hego Errusiako Indar Armatuen estatu nagusiko buru bihurtu zen eta 1919an teniente jeneral izendatu zuten. Anton Denikinen gogokoena bihurtu zen, Korniloven agindupean ere aritu zena, Denikin Boluntarioen Armadako komandante bihurtu ondoren. Romanovski ez zen pertsonaia ezaguna bere nortasun zakarraren eta 1919ko udan Denikini Tsaritsyn setioari lehentasuna ez emateko emandako aholkuengatik. Boluntarioen Armadak ondoren jasan zituen porroten errua leporatu zioten, baita Mikhail Drozdovskyren, bere arerioetako baten, heriotzarena ere. 1920ko martxoan Boluntarioen Armadak Novorosiisk-etik Krimeara ebakuatu zuen. 1920ko martxoaren 16an, Theodosiara iritsi ondoren, Romanovskyk dimisioa eman zuen estatu nagusiko buruaren karguan.

1920ko martxoaren 22an, Pyotr Wrangel Indar Zurien Komandanteburu izendatu ondoren, Romanovskik (Denikinekin batera) Theodosia utzi zuen Istanbulera, Turkian. 1920ko apirilaren 17an hil zuten Errusiako enbaxadako billar gelan. Hiltzailea Mstislav Khoruzin izan zela uste da, ofizial zuri ohi mingotsa. Erakunde monarkiko bateko kidea ere bazen eta, eskuineko beste askok bezala, Romanovski "liberal", framazon eta kausa zuriaren porrot guztien arkitekto nagusia zela uste zuen.

## Kargu militarra 
## Kanpo estekak