Euskalki

[eskuinera|330px|thumb|Euskalkien sailkapen modernoa, [Koldo Zuazoren arabera
]]
[thumb|330px|[Koldo Zuazoren eta Bonaparteren mapen arteko alderaketa, euskalki nagusiak soilik kontuan hartuz (tarteko euskalkiak baztertuta, alegia).]]
**Euskalki**ak euskararen dialektoak dira. Sortzen lehena mendebalekoa izan zen, VIII. mendearen inguruan, Asturietako Erresumak Araba-Bizkaietan zuen eraginagatik segur aski; eta hurrengo mendeetan eratu ziren gainerako euskalkiak. Aurretik, tarte batez, euskarak batasun handia izan zuen, Erromatar Inperioaren gainbeheratik aurrera, hain zuzen ere. Aldi hartan sortu zen Koldo Mitxelenak proposatutako *euskara batu zaharra*, geroko euskalkien ama-hizkuntza. Geroztik, Euskal Herriak izandako zatiketa politikoen eraginez sortu ziren euskalkiak poliki-poliki, bost sorgunetan.

1960ko hamarkadaz geroztik, euskara batua sortzeak, euskaldunak alfabetatzeak eta euskaldunen arteko komunikazioa handitzeak bultzatuta, euskalkiak elkarrengandik gero eta gertuago daude, gero eta elkarren antz handiagoa dute. Eraginak noranzko guztietan gertatzen ari dira. Esaterako, gipuzkoar askok —eta ez bizkaitar gutxik— natural erabiltzen dute ergatibo pluralerako *-ek* marka (jatorriz, Euskal Herriko ekialdekoa da), halaxe ikasi dutelako eskolan: *Txakurrek hezurra jan dute*, eta ez *Txakurrak [...]*, gipuzkeraz esan ohi denez. Gipuzkerak inguruko euskalkiei eta batez ere nafarrerari eragiten die, euskara batuak euskalki guztiei eta, gutxi-asko, denek elkarri. Berdintze prozesu horrek bi eragile nagusi ditu: hedabideak eta irakaskuntza. Hala ere, gaur egungo eten nagusia jadanik ez dago (XX. mendearen bukaeraraino bezala) ekialdeko euskalkien eta mendebaldekoen artean, Ipar Euskal Herrikoen eta Hego Euskal Herrikoen artean baizik, estatuen arteko mugak eraginda.

## Euskalkien sorguneak 
Elena Barrena historialariak aipatu zuen lehenengoz euskalkien sorguneen auzia, *La formación histórica de Guipúzcoa* liburuan (1989). Hiru menditan kokatu zituen sorguneak:

*a)* Gorbeian, Arabaren eta Bizkaiaren artean;

*b)* Aralarren, Nafarroa Garaiaren eta Gipuzkoaren artean; eta

*c)* Saioan, Nafarroa Garaiaren, Lapurdiren eta Nafarroa Beherearen artean.

Geroztik baztertu egin da hipotesi hori, dialektoak jende gehien biltzen den tokietan —hots, hiriguneetan— sortu ohi direlako. Blanca Urgell izan zen hiriak aipatzen lehena, zeharka bada ere, 2006an («Para la historia del sustantivo verbal en vasco» artikulua): Iruñea, Gasteiz eta Bilbo. Koldo Zuazok ere hirietan ikusten du euskalkien sorrera. Bost sorgune aurkeztu ditu:
* Iruñea
* Arabako lautada (Gasteiz)
* Bizkaiko erdialdea
* Ekialdea
* Beterri

Koldo Zuazok plazaratu duenez, euskalkien artetik sortu zen lehena mendebalekoa izan zen, VIII. mendearen inguruan, Asturietako Erresumak Araba-Bizkaietan zuen eraginagatik segur aski. Araba eta Bizkaia Nafarroako Erresumatik bereizi eta Asturiasko Erresumarekin jarri ziren harremanetan. Hizkuntzak ere erakusten du mendebaleko euskalkia berezienetakoa dela. Berrikuntza asko izan dira bertan, esate baterako, deklinabide morfema berriak: *-gaz (lagunagaz), -rutz (etxerutz)*.

## Euskararen historia eta dialektologia 
eskuinera|thumb|250x250px|Louis-Lucien Bonaparteren jatorrizko euskalki-mapa, 1866koa.
Euskararen euskalkien lehen ikerketa zientifikoetako bat, aditz laguntzaileei dagokienez, Louis-Lucien Bonapartek egin zuen, Napoleonen ilobak, alegia. *Carte des Sept Provinces Basques* izeneko euskalkien mapa ezaguna 1869an argitaratu zuen, *Le Verbe Basque en Tableaux* lanaren barruan. Mapa hori mende batez euskal dialektologiaren lan klasikotzat hartu izan zen. Bonapartek 1856 eta 1869 artean egindako landa-lanean bildu zituen bere datuak, Euskal Herrian egin zituen bost egonaldietan. Garai hartan, euskara jada oso gutxi hitz egiten zen ordura arte normalean hitz egin izan zen lurralde osoan zehar. Araban, lautadan eta Mendialdean jada desagertuta zegoen, Aramaion eta Bizkaiko eta Gipuzkoako mugetan baino ez zen euskaraz hitz egiten; Nafarroa Garaian, berriz, frogak bildu zituen aditua Tafallako hegoaldea hartzen duten eremuetaraino iritsi zen. 1998an, Koldo Zuazo Euskal Herriko Unibertsitateko Euskal Filologiako irakasleak, euskalkien sailkapena berriro zehaztu zuen. Besteak beste, bizkaiera *mendebaleko euskara* izendatu zuen; gipuzkera, *erdialdeko euskara*; lapurtera eta behe-nafarrera euskalkiak *nafar-lapurtar* deiturikoan bildu zituen; Nafarroa Garaiko ekialdean hitz egiten zena, berriz, euskalki independentetzat bereizi zuen. Horri jarraituz, honakoa da gaur egungo euskalkien sailkapena:

* Bizkaikoa edo mendebalekoa
* Gipuzkera edo erdialdekoa
* Goi-nafarrera
* Ekialdeko nafarrera edo erronkariera
* Zuberera
* Nafar-lapurtera

## Barietate morfologikoak 
Egungo euskalkiek dibergentzia dialektal maila handia erakusten dute. Hala eta guztiz ere, aldez aurretik ezer ez dakien edozeinek euskara batua edo beste euskalkiren bat erabiliz, euskalki bidezko komunikazioa posible da, zubereraren kasuan izan ezik, euskalkirik dibergenteena baita.

Euskalki bakoitzak hizkuntza bera izendatzeko dituzten moduak, neurri batean, eremu euskalduneko euskalkien zatiketaren adibide dira. Forma dibergenteenak, oro har, ekialdeko euskalkietan daude.

erdian|thumb|550x550px|Euskararen izena, euskalki bakoitzean, Koldo Zuazoren 2008ko euskalki mapan.

### Aditz-formen konparazioa 
Euskalkiak erabiliz adizkiak konparatuz, ezberdintasun eta ezaugarri komun batzuei buruzko ikuspegi orokor on bat ere lor daiteke.
Fitxategi:Vizcaíno.png|link=Archivo:Vizcaíno.png|Bizkaiera
Fitxategi:Gipuzcoano.png|link=Archivo:Gipuzcoano.png|Gipuzkera
Fitxategi:Navarro.png|link=Archivo:Navarro.png|Nafarrera
Fitxategi:Labortano-bajonavarro.png|link=Archivo:Labortano-bajonavarro.png|Lapurtera + behe-nafarrera
Fitxategi:Sulentino.png|link=Archivo:Sulentino.png|Zuberera

## Bibliografia 
* Aurrekoetxea Olabarri, Gotzon; Gaminde Terraza, Iñaki; Ormaetxea Lasaga "Txipi", José Luis; Videgain, Xarles: *Euskalkien sailkapen berria*. EHU. 2019. (182 orrialde). ISBN/ISSN: 978-84-1319-096-9

## Ikus, gainera 
* Euskalkien eta azpieuskalkien zerrenda

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Euskalkien liburutegia
* Lore Agirrezabal: «Erromintxela, euskal ijitoen hizkera», *Argia*.
* Mikel Hernandez Abaitua: «Euskara batua, bizkaiera eta zuberera»
* Euskal Herriko ahozko ondarea eta herri hizkerak
*  Koldo Mitxelena (1981): «Lengua común y dialectos vascos».