Nazioarteko Adopzioaren gaineko Hagako Ituna

**Haurren Babesari eta Nazioarteko Adopzioaren arloko Lankidetzari buruzko Hagako Hitzarmena** (edo **Hagako Adopzio Hitzarmena**) nazioarteko hitzarmen bat da, eta nazioarteko adopzioa, haurrak zuritzea eta haurren trafikoa ditu helburu, tartean ustelkeria, gehiegikeria eta explotazioa direlarik. Konbentzioa funtsezkotzat jo da nazioarteko adopzioaren nazioarteko eta gobernu arteko aintzatespen ofiziala ematen duelako, Konbentzioaren araberako adopzioak oro har onartzen direla eta beste herrialde batzuetan eragina dutela bermatzeko.

## Helburuak 
Hitzarmenaren helburu nagusiak 1go artikuluan daude:

* babes-neurriak ezartzea, nazioarteko adopzioak haurraren interes gorenean eta nazioarteko zuzenbidean onartutako oinarrizko eskubideak errespetatuz egin daitezen.
* estatu kontratatzaileen arteko lankidetza-sistema bat ezartzea, babes horiek errespetatuko direla bermatzeko eta, hartara, haurren bahiketa, salmenta edo trafikoa saihesteko.
* Hitzarmenarekin bat etorriz egindako adopzioen onarpena bermatzea estatu kontratatzaileetan.

## Historia 
Hitzarmena Nazioarteko Zuzenbide Pribatuari buruzko Hagako Konferentziak idatzi zuen, nazioarteko zuzenbide pribatuaren esparruan nagusi dena. 1993ko maiatzaren 29an amaitu zen eta 1995eko maiatzaren 1ean sartu zen indarrean. 2019ko martxotik, 99 estatuk berretsi dute Konbentzioa. Hego Koreak, Nepalek eta Errusiak sinatu dute, baina ez dute berretsi. Konbentzioa berretsi ez duten herrialde askok ez dute uzten beren seme-alabak atzerrian adoptatzen, ez eta haur atzerritarrak adoptatzen ere.

## Politikak eta prozedurak 
Hagako Adopzio Hitzarmenak hainbat baldintza ditu. Adopzio-prozesuaren barruan, besteak beste, honako hauek sartzen dira: "Agintaritza Zentrala" ezartzea, adopzio-prozesuetan herrialdearen kontaktu nagusia izan dadin; adoptatu daitekeen haur batentzat hainbat kontrol betetzea, bi herrialdeetako legeen arabera adopzioa egokia den egiaztatzea; adopzio nazionala errazteko aldez aurreko ahalegin arrazoizkoa egitea; eta adopzio-organismo ziurtatuak soilik erabiltzea onartzea.

III. artikuluak estatu kontratugileek izendatutako adopzioko agintari zentralek prozesu osoa baimendu behar dutelako erantzukizunak deskribatzen ditu. Estatu osoan aplikatzen bada, Konbentzioak adopzio pribatuak izan ditzakeen arriskuen aurkako babes-esparrua eskaintzen du (adopzio-gurasoek adopzioaren baldintzak zuzenean ezartzen dituztenean guraso biologikoekin edo jatorrizko herrialdean kokatutako haur-erakundeekin, adopzio-zerbitzuen hornitzaile egiaztatuengana jo gabe).

1993ko Nazioarteko Adopzioari buruzko Hitzarmenaren aplikazioa eta funtzionamendua: Praktika egokien gida, HCCHk prestatua, Konbentzioaren funtzionamenduari, erabilerari eta interpretazioari laguntzen dio.

## Betetzea 
Nazioarteko arauak betetzeko, aldaketa asko egin dira legeria nazionalean, delitu gisa tipifikatzeko. Hala ere, munduko leku askotan haurrak adoptatzeko salerosketa kasuak izaten jarraitzen dute. 2006ko ekitaldi ekonomikoan, Haurren Gaietarako Sailak Estatu Batuetara itzultzeko laguntza eman zien beste herrialde batzuetatik behar ez bezala bahitutako edo bahitutako 260 umeri, eta 171 haur itzuli ziren Estatu Batuekin Konbentzioko kide diren herrialdeetatik. Batez ere larrialdi, hondamendi natural edo gatazketan, ikusten da haurrak adoptatu egiten direla prozedura juridiko zorrotzik bete gabe, eta haurrak salerosteko arriskua dagoela. Adopzioari buruzko Hagako Hitzarmena aplikatu ondoren adopzio prozesua burokratizatuegi dagoela ikusi da, haurrak kokatzeko oztopo gehigarriak ezartzeko.

## Erreferentziak 
## Ikus, gainera 
* Haurren Eskubideen Aldarrikapena
* Hagako Nazioarteko Justizia Auzitegia
* Hagako Konferentziak eta Konbentzioak
* Adopzioa

## Kanpo estekak