María Esther Podestá

**María Esther Podestá,** jaiotzaz **Célica Podestá** (Buenos Aires, Argentina, 1896ko azaroaren 24a - ib., 1983ko irailaren 18a) aktorea izan zen. 

### Ibilbidea 
Hiru urte zituela, zirkuan hasi zen bere karrera artistikoa, kreol abeslari eta ikuskizunen buru izatera iritsi zen. Gero, antzerkira joan eta nazioarteko birak egin zituen. 1916an,   lehen zinema-lana egin zuen, Alberto Traversaren *Bajo el sol de la pampa* film mutua. 46 film*eta*n parte hartu zuen, besteak beste, *Hogar, dulce hogar, El susto que Pérez, Sinvergüenza, Giácomo* eta *El cabo Rivero* filmetan.

Garai mutuko zinematografian oso ederra zelako nabarmendu zen, eta "begi politenak" (Enrique Gómez Carrillok jarri zion izena) izan zen 1930eko hamarkadara arte, orduan hasi baitzen Amelia Bencerekin lehiatzen. Ondoren, Los muertos (1919) lanean parte hartu zuenetariko bat izan zen, Florencio Sánchezen lan batean oinarritua; eta *La loba*, non rol garrantzitsuagoa bete baitzuen Gloria Ferrandizen ondoan, eta bost urte geroago estreinatu zen, 1924an.

Porteko aldizkariaren irudia, bere garai gorenean. Opera Antzokian dotore aritu zen, esaterako, 1919an Luis Bayón Herreraren *Los templos de Talía/ Taliaren tenpluak,* 1921ean José González Castilloren *La gran revista de Buenos Aires al Far West*  Buenos Aires; 1923an Manuel Romeroren *Buenos Aires Follies*  edo Samuel Linning-en Delikatessen Haus. 1920an, sainete baterako deitua, "*Milonguita*" tangoa interpretatu zuen, garai hartan ikuskizun batean musika-koadroak egitea ohikoa baitzen.

#### Arrakasta 
1925ean, Julio Irigoyenen zuzendaritzapean eta Ada Falcón abeslariaren parte-hartzearekin, soinurik gabeko *Tu cuna fue un conventillo* filmean lan egin zuen, izen bereko lan klasiko eta arrkastatsuan oinarritua. 1936an, soinuarekin, *Juan Moreira* izeneko lanean parte hartu zuen, Adolfo Almeidarekin; eta hurrengo urtean Estatu Batuetan estreinatu zen *El escuadrón azul* (1937). Hala ere, lehen paper handia *Barranca abajo* lanarekin iritsi zen urte berean, José V. Grubertek zuzendutako 62 minutuko drama. Julio Saracenirekin eta Miguel Coronato Pazekin 1938an lan egin ondoren, "Educación para todos" enpresarako Giácomo (1940) eta Augusto Codecárekin *El susto que Pérez se llevó*.

1941ean, Teodora izan zen *Un bebé en París* komedian  Paulina Singermanekin, Lumitonentzat); eta Olinda Bozáni lagundu zion *Hogar, dulce hogar* filmean. Komunikabide grafikoen laguntza izan arren, ahaztuta dago film hori, estreinaldiaren arrakastarekin batera. 1944an, Carlos A. Petit-en *Aquí se quitan las penas* filmaren banaketan parte hartu zuen Vicente Rubinorekin eta Mario Fortunarekin.

1946an, María Concepción Césarrek Jorge Jantus-en *Inspiración* film arrakastatsuan parte hartu zuen, eta 1947an *Albéniz*-en parte izan zen. 1948an Urteko Film Onenaren Zilarrezko Cóndor saria jaso zuen. Isaac Albéniz konpositore eta piano-jole espainiarraren bizitzan oinarritzen zen argumentua, Argentina Sono Film (SACI) babesarekin. *Viuda Lefrancois* konposatu zuen *Madame Bovaryn* (1947), eta El cantor del pueblo obraren aktorea osatu zuen, Tito Lusiardo protagonista zuena. Birak egin zituen Bolivian, Txilen, Kuban, Mexikon eta Paraguain, antzerki-komediak eginez. Latinoamerika osoan ezaguna izan zen komunikabide guztietan interpretatzaile gisa. 

Segundo Pomar aktorearekin ezkonduta, 1940ko hamarkadatik hainbat genero lantzen hasi zen, hala nola drama, komedia edo melodrama eta musikala. Garai hartan izan zuen ibilbide zinematografiko zabaletik honako hauek nabarmentzen dira: *Arroz con leche* (1950), *Cuidado con las mujeres* (1951), *Especialista en señoras* (1951), baina bereziki *Dock Sud* (1953), Sixto Pondal Ríosen eta Carlos Olivariren argumentuaren arabera.

Juan Carlos Thorryren agindupean, 1951n Julio Porterren eta Raúl Gurruchagaren *Crimen en borrador* filmean parte hartu zuen Grand Splendid antzokian. Enrique Carrerasek eta Carlos Rinaldik zuzendu zuten, eta 1959an Mexikon eta Argentinan filmatu zuen, *Amor se dice cantando* Julia Sandovalekin eta Miguel Aceves Mejiarekin. Gainera, *No puedo decirte no* La Platako Coliseo Antzokian parte hartu zuen. 1963ra arte, batez ere drametan parte hartu zuen, eta horietatik nabarmentzekoak dira *La procesión* (1960) Rafael Carretekin; eta La *murga* (1963).

Paper laburretan, Alberto Olmedo bezalako komikoekin jarraitu zuen bere ibilbidean, *Las aventuras del Capitán Piluso en el castillo del terror* (1963), Jorge Porcelekin *El gordo Villanueva* (1965) eta Tato Boresekin  *Viaje de una noche de verano* (1965). Beti indarrean, *Ocho mujeres* antzezlanean parte hartu zuen. 1977an, azken emanaldia egin zuen, zinematografian, *Crece de golpe* filmean, Sergio Renánek zuzendutako beldurrezko filma, Haroldo Contiren eleberri batean oinarritua. Beti indarrean, 1979an, Canal 13n, Narciso Ibáñez Mentaren *Mañana poedo morir* lanean lan egin zuen.

Nagusi zela, Podestá bere familia ezagunaren azken biziduna zen, eta bere "Memoriak" Jorge Miguel Couselo kazetari eta ikuskizuneko ikertzaileari kontatzea erabaki zuen. Hark 1985ean bildu, eta argitaratu zituen, Editorial Rectidorren *Desde ya y sin interrupciones* izenburupean.

1983ko irailaren 18an hil zen Buenos Airesen, 86 urte zituela, garuneko tronbosi baten ondorioz.

## Filmografia 
## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* Manrupe, Raúl; Portela, María Alejandra (2001). Un diccionario de films argentinos (1930-1995). Buenos Aires: Editorial Corregidor. ISBN 950-05-0896-6. 

## Kanpo estekak 
* EL ESCUADRÓN AZUL -1937- Domingo Sapelli y María Esther Podestá * Cine Argentino

* «María Esther Podesta», Cine Nacional (Buenos Aires) webgunean argitaratutako fitxa.
* Fitxa IMDb-n
* Antzerki Sarean