Dorión gaztelua

**Dorión gaztelua** Erdi Aroaren estiloko gaztelua da. Amatitlán aintziraren arroan dago, Guatemalako hiritik 24 kilometrora, Villa Nueva jurisdikzioaren barruan. Gaztelura sartzeko, La barca-Villa Nueva errepidea hartu behar da, Paseo del Lago udal-parkearen alde batean, udalerriko 4. eremuan. Publikoarentzat sarrera debekatuta badago ere, gaztelua erakargarri turistikoa da Amatitlán aintzira eta Amatitlán udalerria bisitatzen dituztenentzat, oso hurbil baitago.

## Historia 
Gaztelua Carlos Dorión Nanne enpresaburuak eraiki zuen 1935etik 1938ra, Jorge Ubico jeneralak lursaila utzi zuelako. Bertakoen kontakizunen arabera, maitale batentzako opari gisa eraiki zuten gaztelua, nahiz eta baieztapen hori ez den egiaztatu. Dorión Nannek familia-loturak zituen Marta Lainfiesta Dorionekin, Ubikoren emaztearekin. Ohiko “Pepeskaren Jaietan”, gazteluan “Veneziar Gauak” ospatzen ziren, eta Ubikok txalupan ibilaldietan parte hartzen zuen bere egoitzara, El Morlonera. 1980an, Delgado familiak eskuratu zuen jabetza, eta harrezkero herriaren irudimena elikatu du; zenbait txalupa-gidarik diote gazteluak tunelak dituela bere sotoan, Ubikoren gobernuan presoak torturatzeko erabiliak izan zirenak. Gaur egun, Hirutasun Santuko Monasterio Ortodoxoko ahizpen zaintzapean dago gaztelua, eta haiek zaindu dute, ondoko txaletarekin batera. Gaur egun, Dorión Gazteluak erakargarri turistikoa izaten jarraitzen du, garai bateko Guatemalako distira gogora ekarriz.

## Deskribapena 
Dorion Gazteluak Europako arkitektura militarraren elementuak tokiko eraginekin uztartzen dituen arkitektura estiloa erakusten du, itxura sendo eta dotorea emanez. Batez ere tokiko harriarekin eta zurarekin eraikia, garai hartako artisauen trebeziaren lekuko da gaztelu hau, eta erabilitako teknikek urteetan zehar bere iraunkortasuna ziurtatu dute. Barnealdean, gaztelua hainbat gune funtzionaletan antolatzen da, harrera-gelak, gela pribatuak eta zerbitzu-guneak barne; gune bakoitza xede jakin bat betetzeko diseinatuta zegoen, antzinako biztanleen eguneroko bizitza islatuz. Gazteluko dorreek ikuspegi panoramiko ikusgarriak eskaintzeaz gain, zaintzarako gune estrategiko gisa ere balio izan dute, eta harresiak, lodiak eta ongi kontserbatuak, defentsarako duten gotorlekua nabarmentzen dute. Areto eta gela nagusien artean, ostalari garrantzitsuak hartzeko eta ekitaldi sozialak ospatzeko erabiltzen ziren espazioak aurki daitezke, bakoitza bere iraganaren handitasuna gogorarazten duen dekorazio batekin apainduta. Inguruko lorategiek, bertako landarez beteta, lasaitasun oasia eskaintzen dute, bisitariei naturaz gozatzeko aukera emanez. Bere garairik distiratsuenean, gazteluak aktibitatez bibratzen zuen, sukaldeetako prestaketetatik aretoetako bileretaraino, eta hainbat pertsonaia historiko garrantzitsuren bizitokia izan zen. Pertsonaia horien istorioak gazteluaren narratiba aberatsarekin uztartzen dira, bere ondare kulturala aberastuz.

## Zineman 
* *El Tesoro del Fantasma* (1957) 16 mm-ko formatuan filmatutako Guatemalako lehen ekoizpen zinematografikoetako bat izan zen, Rafael Lanuzak zuzendua. Zuri-beltzean eta zuzeneko soinuarekin egindako filma . mendearen erdialdeko Guatemalako zinema esperimentalekoa da. Bere trama guztiz dokumentatuta ez dagoen arren, Amatitlan aintziraren ertzean dagoen Doriongo Gaztelua erabili zuen misterio eta antzinatasun giro bat sortzeko kokaleku nagusi bezala. Gazteluak eszenatoki giltzarri gisa funtzionatu zuen, balizko altxor galdu batean zentratutako istorio baten ohiko bilaketa eta ezkutuko sekretuen narratiba indartzen zuen ikus-ingurune itzel eta enigmatikoa ekarriz.

* *El Triunfo de los Campeones Justicieros* (1972), hau ere Rafael Lanuzak zuzendua, zinemako borroka libreko azpigeneroaren parte den ekintza eta komedia fantastikoko filma da. Film honetan, mozorrotutako borrokalari talde batek zientzialari baten alabek zaindutako formula sekretu baten bila dabilen bilau bati aurre egin behar dio. Doriongo Gaztelua antagonistaren gotorleku gisa eta hainbat borroka eszenaren gune nagusi gisa erabili zen, Erdi Aroko arkitektura eta bere isolamendu bisuala ezkutaleku ilun eta estrategiko bat irudikatzeko aprobetxatuz. Egiturak kontakizun estetika teatrala ekarri zuen, borrokalarien narratiba gehiegizkoa eta fantastikoa bisualki indartsua eta sinbolikoki kargatua zen ingurune batean garatzea ahalbidetuz.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak