Hiru Erresumen Gerrak

**Hiru Erresumen Gerrak** 1639tik 1653ra artean gertatutako gerra eta gatazka sorta izan ziren, Ingalaterra, Eskozia eta Irlandako erresumetan, orduan Karlos I.aren pean batasun pertsonalean elkartutako erakunde bereiziak zirenak. "Hiru Erresumen Gerren" artean daude 1639-1640ko Apezpikuen Gerra, Ingalaterrako Lehen eta Bigarren Gerra Zibilak, Irlandako Gerra Konfederatuak, Cromwelldarren Irlandako konkista eta 1650-1652 arteko Ingalaterra-Eskoziako Gerra. Ondorioz, Karlos I.a exekutatu zuten, monarkia abolitu zen eta Mankomunitateak eta Protektoratua sortu ziren, Britainiar uharteak kontrolatu zituen estatu unitarioa, 1660an Estuardotarren Berrezarpena gertatu arte.

Karlos I.aren eta haren aurkarien arteko gatazka politiko eta erlijiosoak bere erregealdiaren hasierako urteetara datoz. Gehiengo zabalak monarkia instituzioa babesten zuen arren, ez zeuden ados nor zen aginte gorenaren jabeaz. Errealista/erregezaleek, oro har, gorputz politiko eta erlijiosoak erregearen menpe zeudela defendatzen zuten; Parlamentuaren aldeko askok, berriz, konstituzio-monarkia mugatu baten alde egiten zuten. Egoera areagotu egin zuten erlijioari eta erlijio-askatasunari buruzko desadostasunek. Protestante erreformatuek - hala nola ingeles puritanoek eta eskoziar *Covenanterrak* - aurka egin zioten Karlosek Ingalaterrako eta Eskoziako estatu protestanteetako elizetan ezarri nahi zituen aldaketei. Irlandan, katoliko gehiengoa zuen lurralde bakarrean, Konfederatu irlandarrek diskriminazio anti-katolikoaren amaiera, autogobernu handiagoa eta protestante kolonoei emandako lurren itzulera eskatzen zuten.

Gatazkak 1639-1640ko Apezpikuen Gerrarekin hasi ziren, Karlosek ezarri nahi zituen erreforma erlijiosoen aurka zeuden *Covenanter* eskoziarrek Eskozia kontrolatu zutenean eta Ingalaterra iparraldea aldi batez okupatu zutenean. 1641ean, irlandar katolikoek matxinada hasi zuten, eta hori protestante kolonoei aurkako gatazka etniko bihurtu zen. Matxinada gidatzeko sortutako Irlandako Konfederazio Katolikoak Irlandaren zati handiena hartu zuen, eta han errealisten, parlamentaristen eta *Covenanterren* aurkako gerran aritu zen. Hiru aldeek matxinada zapaldu beharra ikusten bazuten ere, ez zuten beste biei fidatzen hori egiteko armadaren agintea emateko. 1642ko abuztuan, sortutako blokeo politikoa gainditzeko ezintasunak Lehen Ingalaterrako Gerra Zibila piztu zuen, non errealistak parlamentaristen eta haien aliatu kovenantarren aurka aritu ziren Ingalaterran eta Galesen.

Ingalaterrako gerra amaitu zen Karlos eskoziarren esku entregatu zenean 1646an, baina haren aurkarien artean zatiketak eta erregeak kontzesio politiko handiak onartzeari uko egiteak borroka berriz piztu zuen 1648an. Ingalaterrako Bigarren Gerra Zibilean, parlamentaristek berriro ere errealistak garaitu zituzten, baita *Engager* izeneko *Covenanter* frakzio bat ere. Parlamentaristen Eredu Berriko Armadak gero Ingalaterrako parlamentua purgatu zuen, erregearekin negoziatzen jarraitu nahi zutenak kanporatuz. Sortu zen Rump Parliament-ak onartu zuen Karlosen exekuzioa 1649ko urtarrilean, eta Ingalaterrako errepublika-erregimena sortu zuen. Bredako Itunean, eskoziarrek Karlos II.a Ingalaterrako tronura lehengoratzeko adostasuna eman zuten, baina porrot egin zuten 1650-1652ko Ingalaterra-Eskoziako gerran. Oliver Cromwellen gidaritzapean, Protektoratuak Irlanda konkistatu zuen eta irlandar katolikoen lurren gehiengoa konfiskatu zuen. Britainiar uharteak errepublika bateratu bihurtu ziren, Cromwellen eta armadaren nagusitasunpean. Noizean behingo altxamenduak gertatu ziren, porrotean amaitu zirenak, hala nola Glencairneko kondearen altxamendua, baina erregimena Cromwellen heriotzera eta gerora arte mantentzea lortu zuen, 1660an soilik Estuardotarrak gobernura itzuliz.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak