Courtney Barnett

thumb|260px|Courtney Barnetten logoa
**Courtney Melba Barnett** (Sidney, Australia, 1987ko azaroaren 3a) australiar abeslaria, konpositorea eta rock-musikaria da. 2013 urtearen amaieran ezaguna egin zen The Double EP: A Sea of Split Peas argitaratu zuenean, eta New Yorkeko CMJ jaialdian eszenaratu zenean.

Debut albuma, *Sometimes I Sit and Think*, eta *Sometimes I Just Sit,* 2015eko martxoan atera zen; nazioarteko kritikak txalotu egin zuen, eta arrakasta komertziala izan zuen, Australiako musika-zerrendan lehen bost postuetara iritsi baitzen, eta Ameriketako Estatu Batuetan eta Erresuma Batuan, berriz, lehenengo hogeietan. 

Bigarren diskoan, '''Tell Me How You Really Feel''', emozioak azalera atera zituen, arrakasta eman dioten moldeak baztertu gabe, baina sakonago jotzeko xedez- zioen Berria egunkariko Andoni Imazek.

2022an 

## Lehen urteak 
Sidney-n jaioa eta Mona Vale-n, iparraldean kokatutako auzo pobre batean, hazia. Nellie Melba opera-kantari australiarrarengatik du bigarren izena, Melba. Dantza klasikoko dantzari ohi baten eta diseinatzaile grafiko baten bigarren eta azken alaba da. Hamar urtetik aurrera, baleta egin zuen, tenisean jokatu eta gitarra jotzen hasi zen, batez ere Jimi Hendrix, Kurt Cobain eta Deep Purple banda britainiarraren «Smoke on the Water» abestiaren eraginpean. Hamabi bat urterekin hasi zen abestiak konposatzen, irakurtzen zituen liburuetan inspiratuta.

Hamasei urterekin, familiarekin Tasmaniako Hobart herrira joan zen bizitzera, eta hantxe amaitu zuen bigarren hezkuntza. Era berean, argazkilaritza artistikoa ikasi zuen Tasmaniako Unibertsitatean, baina bi urtez ikasketak egin ondoren, unibertsitatea utzi zuen. Hogei urterekin musika egiten hastea erabaki zuen; beraz, Melbournera joan zen.

## Musikari Ibilbidea 
### Hasiera eta *Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit* 
ezkerrera|thumb|250x250px|Courtney Barnett, 2015
2010etik 2011ra Melbournen, Barnett-ek gitarra-jole aritu zen Rapid Transit izeneko garaje-talde batean, eta, ondoren, 2011tik 2013ra, The Dandy Warhols enpresako Brent DeBoerrek eta Bob Harrowk sortutako psikodelikazko Immigrant Union musika-taldeaearekin hasi zen. Barnett-ek musikarekin batera zapata-denda batean lan egiten zuen, eta zerbitzari ere taberna batean. Taberna horrexetan jotzen zuten berak eta bere lagunek.

2012an, amonaren mailegu bat lortu ondoren, Barnettek Milk! Records izeneko diskoetxe independentea sortu zuen; horren bidez, lehen EP *I’ve Got Friend Called Emily Ferris-i* kaleratu zuen, *How to Carve a Carrot into a Rose* (2013) bigarren EPrekin konbinatu eta 2013ko urrian The Double EP: *A Sea of Split Peas* merkaturatu zituen. Bere EP bikoitzari esker, nazioarteko kritikaren aintzatespena lortu zuen, baita New Yorken 2013ko urriaren erdialdean egin zen CMJ musika-maratoian aurkezteagatik ere. Interneteko lehen gai esanguratsua «*Avant Gardener*» izan zen, musika psikodelikoko kanta bat, zeinaren bideoklipak sentsazioa eragin zuen eta 2,5 milioi erreprodukzio baino gehiago jaso zituen YouTuben. Azken gai hori urteko abestirako izendatu zuten 2013ko APRA Music Awards sarietan. Barnettek lizentzia-hitzarmen bat sinatu zuen Momek + Pop zigilu independentearekin, eta Marathon Artistsen sinadura lortu zuen House Anxiety editoreak eta Milk! diskoetxeak elkarrekin egindako enpresa baten bidez. Records-ek The Double EP: A Sea of Split Peas merkaturatu zuen Estatu Batuetako musika-dendetan, 2014. urtean. 2014ko otsailean, Estatu Batuetan zehar egin zen musika-bira txiki bat egin zuen, eta apirilaren erdialdean, Estatu Batuetako telebistan egin zuen debuta, *The Tonight* Show-en, Jimmy Fallon eta Avant Gardener filmarekin, eta Kaliforniako Coachellako jaialdian ere egin zuen aurkezpena. Arrakasta komertziala izan zuen diskoak Australian, albumen zerrendako 4. postuan sartu zen, eta urrezko ziurtagiria lortu zuen salmentengatik. Erresuma Batuan, halaber, album britainiarren rankingeko 16. postuan sartu zen, eta Estatu Batuetan 1. postua lortu zuen folk, rock alternatibo, *rock* eta musika independenteko albumen zerrendetan, eta *Billboard* 200 zerrenda orokorreko 20. postuan kokatu zen, hurrenez hurren. Era berean, *Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit* kritikari espezializatuen goraipamenak jaso zituen, Metacritic-ek konpilatutako berrikuspenekin. bost izarretik lau lortuta. *The Guardiango* Lanre Bakarek idatzi zuen *Barnett-ek album «barregarri», «krudel» eta «adimentsu» bat* sortu zuela, eta «herri-kulturaren eta eliteko kulturaren artean dabilen ahots gisa» ezartzen duela; *Boston Globeko* James Reed-ek, ostera, « krisi existentzial bat ez da 'entzun' , Barneten abestiak bezain dibertigarri».

2015eko AR*I*A Music Awards-etan, Barnett-ek artista errebelazio sariak irabazi zituen, emakumezko artista onena, portada artistiko onena eta kaleratze independente onena, *Sometimes I Sit and Think eta Sometimes I Just Sit* albumarekin. Gainera, urteko album sarietarako hautagaia izan zen, *Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit* rock album onenerako eta Pedestrian at Best filmen bideo onenerako, hurrenez hurren. Bestalde, 2016ko Grammy sarietarako, artista berri onenaren izendapena jaso zuen, baita 2016ko Brit Awards sarietan nazioarteko emakumezko bakarlari onenaren saria ere. 2016ko maiatzaren 21ean, Fred Armisek aurkeztutako *Saturday Night Live* 41. denboraldiaren amaierako gonbidatu musikala izan zen Barnett, eta hile bereko 27an, aurkezpena egin zuen *The Tonight Show Starring Jimmy Fallonen*.

2017. urtearen erdialdean, Barnettek estudioko disko bat kaleratu zuen, Kurt Vile musikari estatubatuarraren laguntzarekin. Izenburua *Lotta Sea Lice* izan zuen eta urte bereko urriaren 13an argitaratu zen.

Borton Globeko James Reedenek zera esan zuen:*Barnett-ek berezitasun xelebre hori du, eta zaila da lehenengo entzunaldian aztertzea. Haren ahotsaren eragina, askotan, desafinatua izaten da, telefono-gida irakurtzen ari den bezala edo erosketa-zerrenda metronomo baten erritmoan markatzen ari den bezala. Haien istorioak ere egunerkoak eta arruntak dira, konpositore gehienek hiru minutuko pop abesti batean inoiz aztertuko ez lituzketen gogoetak. Hala ere, [...] nolabait, arrunta zoragarri bihurtzen du […] lehen albuma, Sometimes I Sit and Think, eta Sometimes I Just Sit. Denbora luzez entzun dudan diskorik ikusgarrienetako bat da. 45 minutu igaro ondoren, lehen abestira itzuli nintzen, eta berriro erreproduzitzeko presioa egin nuen; bigarren aldia hobea izan zen*».

thumb|297x297px|Courtney Barnett, Cate Le Bon, 2022
thumb|300x300px|Courtney Barnett kontzertuan, Cambridge 2012.06.18
## Banda 
### Egungo kideak 
* Courtney Barnett: abeslaria eta gitarra
* Andrew "Bones" Sloane: baxu-jotzailea&#x2009;

### Aurreko kideak 
* Dan Luscombe: guitarrista&#x2009;

## Bizitza pribatua 
Nerabezaroan, homosexualitatea gorde samar zuen, baztertuko ote zuten beldur baitzen, baina, adierazi  ondoren, bere familiak eta hurbileko lagunek onartu egin zuten. Bigarren Hezkuntzan graduatu baino urtebete lehenago, lehen neska-laguna ezagutu zuen. 2011n, Jen Cloher abeslari eta konpositorearekin harremanetan hasi zen, eta Melbournen bizi dira. Cloher-ekin batera, Milk! Records izeneko diskoetxearen zuzendaria da.

## Diskografia 
### Estudioko albumak 
### Diskoak lankidetzan 
### EPk 
### Zuzeneko diskoak 
## Sariak eta izendapenak 
### ARIA Music Awards 
### Grammy sariak 
### Brit sariak 
## Erreferentziak 
## Kanpo estekak