Violet Gibson

**Violet Albina Gibson** (Dublin, 1875eko abuztuaren 31 - Northampton, 1956ko maiatzaren 2a) emakume anglo-irlandarra izan zen, Lord Ashbourneren alaba, Lord Irlandako kantzilerra hiru aldiz XIX. mendean. 1926an Benito Mussolini hiltzen saiatu zen. 

## Lehen urteak 
Violet 1876ko abuztuaren 31n jaio zen, Edward Gibson abokatu, politikari eta aristokrata irlandarraren alaba, Ashbourneko lehen baroia. Bere ama Frances Maria Adelaide Colles zen, zientzialari kristaua. 18 urte zituela, Britainia Handiko gortean debutatu zuen Victoria erreginaren erregealdian, eta nerabezaroan eta gaztaroan gizarte-bizitza aktiboa izan zuen Britainia Handian, goi-gizarte britainiarrarekin, aldizka antzerkira, banketeetara, dantzetara, ezkontzetara, kirol-ekitaldietara eta lagun aristokratekin egindako kontzertuetara joanda.  Hala eta guztiz ere, Violet laster desilusionatu zen erlijio honekin eta hainbat erlijiorekin esperimentatu zuen, hala nola teosofiarekin, 26 urterekin katolizismora bihurtu aurretik. Erabaki horrek Erromako Lourdesko Andre Mariaren komentu katolikoan bizitzera eraman zuen 1922an.  Horrez gain, 1923an etxetik irten zen, gauaren erdian, bere lo-arroparekin, kontzientzia aldatuta, eta bi poliziak ekarri behar izan zuten etxera. Handik gutxira, bere etxekoandrearen alabak aurkitu zuen, inolako xederik gabeko kale jendetsu batean bueltaka, eta, laguntzen saiatu zenean, Gibsonek labanaz eraso zion, eskuan zaurituz. Gertaera horien ondoren, Hollowayko Erietxean sartu zuten. Bertan, beste paziente bat hiltzen saiatu zen, eta 6 hilabeteren ondoren askatu zuten.  Italiako buruzagi faxista Erromako Piazza del Campidoglioko jendetzaren artean zihoan bitartean, Zirujauen Nazioarteko Biltzarreko batzarra utzi ondoren. Han, Mussolinik medikuntza modernoaren mirariei buruzko hitzaldi bat eman zuen. 

Violet Gibsonek paperezko ohar bat zeraman Italiako Alderdi Faxistaren egoitzako helbidearekin (Mussolinik egun horretarako programatuta zuen bidean aurkitzen ez bazuen eta hara joan behar bazuen bere bila  Mussolinik hain zauri arina izan zuen, ezen sudurrean bendaje bat behar izan zuen, balak sudur-zulo baten muturra baino ez baitzuen zartatu, eta egun horretarako bere agendarekin jarraitu zuen erregulartasunez.  Gibsonek berak ez zion inoiz bere errugabetasuna aldarrikatzeari utzi, eta aske uzteko eskatuz gutunak idatzi zizkien Winston Churchilli, gaztetan ezagutu zuenari, eta Isabel II.a Erresuma Batuko erreginari (gaztetan ere ezagutu zuen, lehen esan bezala), nahiz eta bere gutunak ez ziren inoiz hartzaileengana iritsi, barneratuta zegoen ospitaleak beti atxiki baitzituen bere eskutitz guztiak, bere ezagutzarik gabe.  Haren hiletara ez zen seniderik edo lagunik joan, eta haren azken borondateak ez ziren errespetatu, hala nola Northamptongo katedralean requiem meza bat jasotzea, tokiko kapera batean meza labur batez ordezkatua izan zena; gainera, ez zitzaion egindako hilarri bat erosi, nahiz eta horretarako 100 dolar utzi zituen; azkenean, bere hilobia gurutze soil batez markatu zen. 

## Kuriotsitateak 
Los Chikos del Maíz rap talde valentziarrak "No pasarán" abestian aipatzen du.

## Bibliografia 
* Marques, Tiago Pires (2016) [2013]. [https://books.google.es/books?id=DIJECgAAQBAJ&printsec=frontcover&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false ] (ingelesez) (2. edizioa). Abingdon-on-Thames, Erresuma Batua: Taylor & Francis. ISBN 9781315654669. LCCN 2013478115. OCLC 995256009. doi: 10.4324/9781315654669 – Google Books bidez. 

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak