Melillako Portua

**Melillako portua** Melillako hiri autonomoan dago, Tres Forcas penintsulako hego-ekialdeko kostaldean.fdsfdsfdsfsdf sdfdsf sdfsdf 

## Aurrekariak 
Melill hiria K. a. VII. mendean sortu zuten feniziarrek, Rusadir izenarekin. Sostengu, babes eta atseden gune gisa sortutako hiria izanik, leku hori portu gisa aukeratu zuten, eskaintzen zuen babes naturala zela eta. Antonio Pio Augusto Caracalla enperadoreak aipatu zuen (211-217 urteak) Antonino ibilbidean. Ez dago portuari eta bisigodoek, bizantziarrek edo arabiarrek egiten duten erabilerari buruzko daturik. Beharbada, hiria zeharkatzen duen ibaiak, "Rio de Oro" izenekoak, portua etengabe lurperatzen duelako gertatzen da hori. 

Hiria Espainiako erresumarako hartu zuen Don Pedro de Estopiñanek 1497an. Lehorreratze gisa erabili zen errekonkista garaian. Garai hartan, ainguralekua ez zen guztiz segurua, Mantelete hondartzan edo San Lorenzo hondartzan hondoa jotzen zuten ontzi ugari galdu baitziren. Gotorlekuko artilleriak hondoratu egiten zituen ontzi haiek, etsaien eskuetan eror ez zitezen.  

Melillak tokia izan zuen 1774-75ean, eta han portu baten beharra agerian geratu zen. 1774ko abenduaren 29an iritsi ziren sorospen-konboiek elikagaiak eta munizioa deskargatzea bertan behera utzi behar izan zuten, ontziak arriskuan jarri zituen ekialdeko haize bortitzaren ondorioz. Gainera, Melilla itsasoz babesten zuen eskuadrak, Don Hidalgo de Cisneros ontzi-kapitainaren agindupean, setiatutako plazatik aldendu behar izan zuen ontziak gal ez zitezen, eta horrek espedientea egitea kostatu zitzaion.

## Historia 
eskuinera|thumb|Melillako minerala kargatzeko tokia.
1902ko abenduaren 18an, Melillako portuko Obren Batzordea sortu zen, gobernadore militarra buru zela. Manuel Becerra izan zen lehen portu proiektua idazteko ikasketak hasi zituena. Eta 1904ko azaroaren 17an, Melillako Obren Batzordeak lehenengo araudia eman zuen, bere antolaketa eta funtzioetarako. 

Lanak Alfontso XIII.ak inauguratu zituen, legezko txanpon batzuk eta El Telegrama del *Rifeko* ale bat, geroago El Telegrama de *Melilla* izango zena, opari gisa utziz. 

1909an Melillatik Nadorrera, Nadorretik Zeluanera, Melillatik Zokora Beni Sicarren Had-era eta Melillatik Tres Forcasera errepideak proiektatu eta egin ziren, betiere D. Manuel Becerra. Sukar garai hartan, 135,80 zaldiko indarra zuen zentral elektriko bat, herriko urak hornitzeko lehen proiektua, zoko bat, bihi biltegi bat eta erizaintza indigena bat ere egin zituzten. Gehienak egoera onean daude oraindik.  

1914ko martxoaren egun batean, olatuek 18 metroko altuera hartu zuten, kaiak erabat ekortzen zituzten eta eraikitzen ari ziren dikearen zati handi bat suntsitu zuten. 15 ontzi baino gehiago galdu ziren, eta beste 20k kalte larriak izan zituzten. Denboraleak bata bestearen atzetik etorri ziren urte hartan eta hurrengoan, ontzi ugari galdu eta portuan txikizio handiak sortuz. Nahiz eta hiriak jasan zuen denboralerik bortitzena 1925eko martxoaren 12an gertatu zen, itsas mailatik hogeita hamar metroko altueran zeuden eraikinak urek jo zituzten. 1927ko apirilaren 12an, Melilla hiria euri jasa batek hartu zuen eta telegrafikoki ere komunikatu ezinik geratu zen. 

1917tik 1925era bitartean, Rifeko Meatzeen Espainiako Konpainiak eskatuta, minerala kargatzeko tokia eraiki zen, 160 metro luze eta 20 zabal arteko ontziak porturatzeko gaitasuna zuena. Benetako karga-ahalmena 1000 tonara iristen zen. Gainera, Erriberako kaiak amaituko lirateke, atrakatze-lerroa handituz eta merkantzia gabarren bidez deskargatzea saihestuz. Hala ere, kanpaina militar ugarien ondorioz, dikearen eraikuntza oso motela izan zen. 49 itsasontzi  zenbakidunak. 25 000 gizon lehorreratu ziren Melillako portuan, 1921eko uztailaren 24tik abuztuaren 3ra bitartean Annual-eko hondamendiaren zoritxarreko gertaeretan parte hartzeko. 

1937 eta 1940 artean eraiki zuten Morroko Baliza.

1966an, 3.Portuen Finantza Erregimenari buruzko Legeak tarifa bereziak ezartzen ditu Melillarentzat. Mineral esportazioen bolumena izugarri erori zen denbora batez, harik eta 1980an hiriko mineral kargalekuak azken zerbitzua egin zuen arte. 

Aurreikusita dago zabaltzea, itsasoari lekua irabazteko eta, horrela, Melillako Hiri Autonomoan gurutzaontzi gehiago porturatu ahal izateko. 

## Klima 
Melillako klima Csa motako klima mediterraneoa da, Köppen-en sailkapen klimatikoaren arabera, nahiz eta 1981-2010 aldian klima erdiidorren eta ez erdiidorren arteko mugatik gertu egon. Klima epela da, mendebaldeko eta ekialdeko haizeekin, tarteka Saharako haizearekin ere bai. Urteko batez besteko tenperatura 19 °C ingurukoa da. Neguak leunak izaten dira, urtarrilean 13 °C-tik gorako batez bestekoarekin, eta udak epelak izaten dira, abuztuan batez beste 26 °C-rekin. Abuztuan, udako hilabeterik beroenean, batez besteko maximoak 30 °C-tik behera geratzen dira, baina minimoak 22 °C-tik gorakoak dira. Urteko prezipitazioa 400 mm-tik behera kokatuko da. Euririk handienak neguan, udaberrian eta udazkenean izaten dira; uda, berriz, oso urtaro lehorra izaten da: uztailean, batez beste, 1 mm inguruko prezipitazioa izaten da. Urteko eguzki orduak oso altuak dira, 2600 ordu inguru. 

## Ontzi-enpresak eta helmugak 
## Estatistikak 
2010etik bidaiarien, salgaien eta gurutzaontzien kopurua:

## Erreferentziak 
## Bibliografia 
* *Melillako historiarako datuak*. - D. Gabriel Morales.
* *Melillako portuaren memoria.Bilketa historikoa*. - Francisco Mir Berlanga, Melillako kronikari ofiziala.
* *Melilla* iragan mendeetan. - Francisco Mir Berlanga.

## Kanpo estekak 
* Página oficial de la Autoridad Portuaria de Melilla
* Melilla