Miren Doiz

**Miren Doiz Larraz** (Iruñea, 1980ko urriak 9), artista garaikide nafarra da. Artean formazioa jaso ostean, pinturarekin esperimentatzen hasi zen, bidimentsionalitatea eta margolaritza tradizionalak izan dituen mugak aztertu eta apurtuz. Mihisearen mugak zalantzan jarriz, estilo bereizgarria lortu zuenean, honekin hautsi eta berriz esperimentatzen hasi zen. Disziplinartekotasuna tresna gisa erabiltzen du obrak sortzeko: eskultura, margoa, instalazioa eta argazilaritza uzatartuz nagusiki.  Madrilen ezarri eta estatu mailan zein ikuspegi internazionalean (Berlín, Mexico, Bogota, Erroma), bere obra eta bera ere artista garaikide eta esperimental gisa parte hartu izan du (nazioko arte-galerietan agertzen den artista nafar gazteena da: Madrilgo erkidegoko Arte Garaikideko kolekzioa, Iruñeko Udalaren Arte Garaikideko kolekzioan edita ICO museoko edo DKV-ko kolekzioetan). Artista lanaz gain, irakasle gisa jardun izan du Madrilgo Unibertsitate Konplutensean. Artista bezala pintura-ren kontzeptuarekin lan egiten du (pinturari buruzko ikerketa lanak eginez) eta bai forma baita koloreari (ez du kolore paleta aurretik zehazten) ere garrantzi handia ematen die.

## Biografia 
Iruñean jaio zen, 1980ko urriaren 9an. Haurtzarotik interesa erakutsi zuen margolaritzan. Nerabezaroan, batxilergo-ko bigarren mailan, Josetxo Santos eskultorearen eragina jaso zuen eta Catalina de Oscariz-eko udal arte-eskolan artearekin zerikusia zuten monografiak ikasi zituen Amaya Arangurenekin. Bere maisu eta irakasleek eragina izan zuten bere margotzeko estilo eta teknikan; kolore masak lantzeko moduan, adibidez..

Euskal Herriko Unibertsitatean, Leioako kanpusean (Bilbo) Arte Ederrak ikasi zituen (2003an), non euskal eskulturaren eragina jaso zuen. jarraituz. Graduaren bidez estilo propioa garatzeko aukera izan ez zuenez, graduatzean, esperimentatzen hasi zen, osaba batek bera eta bere lagunei utzitako pisu batean bereziki.

Bere egoera pertsonalak (artisten prekarietatea, heldua izanik pisua partekatu behar izatea, lagunez osatutako hautatutako familia izatea...) eta gaurkotasuneko arazoek (krisi ekologikoa, biolentzia, kapitalismoa...), eragin handia izan du bere lanean eta honen bilakaeran.. Hasiera batean, modu oso argi batean mihisearen dekonstrukzio bat egiten hasi zen, bidimentsionalitatea baztertuz, baina zituen errferente eta jatorri piktorikoak galdu gabe. Objektuekin eta deseraikitako oholekin lan egiten hasi zen, margotzeko modu tradizionala irauliz eta haren mugak ikertuz, margolaritza hedakorra praktikatuz. 2004an margoaren tresnekin lan egin eta gero, bere margoa espazioetara lekualdatzea bururatu zitzaion. Hasieran, eremu pribatuetan egiten zituenez obra eta esku hartze hauek (bere ikasgelan, bere osabak utzitako pisu batean, hor esperimentatzeko aukera  baitzuen), ikusleari bere artea erakusteko bide bakarra argazkilaritza izan zen.  *No painting* artelanak, artelan eskultorikoagoak: kalean lurrean aurkitutako posterrak (gaur egungo gizartearen egoera islatuz: bilera politikoak, grebak) edota plastikozko poltsak (gehiegi zituenez hauek erabiltzen hasi zen, lehenengo aldiz pieza mugikorrak eginez) erabiliz..Tabakaleran egindako *Trampantojo* obra honen adibide da, espazioak garrantzi gehiago hartuta artelanaren parte gisa. moduan lan egiten du eta espazio bat ikustean, identifikatzen du zer egin nahi duen harekin,  zirriborrorik erabili gabe (egun batean esku hartze bat egin behar duenean izan ezik),  metodologiei uko egiten baitie, momentuan zehar aurkitzen dituen materialak gehituz, modu kaotiko batean gauzei ordena eta tokia bilatuz.

## Obra 
-***"El cuadro habitado"*** (2005): ohola alde batera utzi eta eremu pribatuan margolaritza zabaldua egiten hasi zen, material desberdinak erabilita. Gero, etxe, gela edo eremu horren jabeari argazki bat ateratzen zion, esku-hartutako espazioan, "habitutako margolan" hauek sortuz.: Ocho cuestiones espacialmente extraordinarias erakusketarakoTabakaleran egindako esku hartzeak, aldaketa handia suposatu zuen, espazioarekin askoz gehiago lan egiten hasi baitzen, betiko margoa erabili gabe. Denboran atzera egitea egin nahi zuela erabaki zuen, obra hau eginez, erakusketa gela izan aurretik gela nolakoa zen imaginatuz. Eraikineko berezko egitura orginalaren arkuak ere interbentzioaren parte izan ziren, panel txuriekin batera.Ilusio optikoak eta espazioaren arkitektura erabiliz , irrealtasun margotu bat osatu zuen. Denborarekin berritzen den memoria lantzen duen kapa artifiziala islatzeko helburua izan zuen. Artistak epazioa birmargotu zuen, berea eginez eta ikuslea engainatzen saiatuz. Barne esparrua islatzeko Doizek espazioa margotu zuen.

## Erakusketak 
Artistak modu indibidual zein kolektiboan erakusketa desberdinak egin ditu; honen adibide  ***Mientras lavo los pinceles*** (2008 Lizarran egindako erakusketa, ikusleari obraren parte sentitzeko aukera eman ziona. Horretarako, konposaketa tridimentsionala erabili zuen (mahaiak, astoa...), oholaren ohiko mugak gaindituz. Honela, pintura erakusketa eta obra tradizionalen bi ideiekin apurtu zuen: margoaren bidimentsionalitatea eta ikuslearen paper pasiboa, ikusle gisa soilik, alegia (elkarreragin bat egotea bilatu zuen ordea) edo ***Nodos*** (2019an  instalazioz osatutako erakusketa. Hau sortzeko, Madrilgo toldoak biltzeko burdina edo elizaren koloreekin bat egiten zuten paperak erabili zituen. Izenburuak kutsu informatikoa du, elementu batzuen arteko konexio puntua esan nahi baitu,  artistaren piktorikoa garatzean margoa ekiditeko tendentziarekin bat eginez.) bezalako erakusketak dira.

## Sariak 
-Nafar Artista Gazteen txapelketa (2003)

*-Nafarroako gazte artisten topaketa* (2005)

-*Estampa DKV* saria (2015)

-*Pollock- Krasner fundazioaren* dirulaguntza  (2014/2015)

## Kanpo estekak 
* *Tresnaka*: Miren Doiz
* RVTE-ko erreportaje laburra
* Oral Memories (Miren Doiz)

## Erreferentziak