Errekaldeberriko Familien Elkartea

**Errekaldeberriko Familien Elkartea** 1960ko hamarkadan Bilboko Errekaldeberri auzoko biztanleak sortutako auzo-mugimendua da. 1966ko urriaren 25ean auzoko 18 bizilagun bildu ziren Familien Elkarte bat legeztatzeko idazkia eginez. Euskadiko Elkarteen Erregistroaren arabera 1966ko azaroaren 28an inskribatu zen. Bere lehenengo egoitza soziala auzoko Dominiken Komentuan izan zuen. Elkartearen sorrera borroka sozialen eta auzo-antolakuntzaren testuinguruan kokatzen da, protesta eta ekintza zuzenaren bitartez auzo eta bizi-baldintza duinak lortzeko helburua jarraituz. Javier del Vigo izan zen elkartearen zuzendaria 1978-1981 bitartean.

## Testuingurua 
### Hirigintza Errekalden 
XIX. mendearen amaiera eta XX.aren hasiera bitartean, industrializazioak bultzatutako garapen ekonomikoaren eraginez Bilboko hirigintza bultzatu zenetik, langileak eta haien familiak Errekalde bezalako hiriko inguru periferikoetan finkatu ziren. Urte haietan, 1927ko Bilboko Udal Memorandumaren arabera, Iturrigorri edo Larraskitu auzoak "landa-auzotzat" hartzen ziren.

### Garraio egoera eta trafiko arazoak 
Garraioaren alorrean auzoak bizi zuen egoera degradatua kritikatu zuen Errekaldeberriko Familien Elkarteak. 1966an Errekaldeberriko auzo-mugimenduak gutun bat idatzi zion administrazio eskudunei, zirkulazioari dagokionez auzokideak bizi zituzten arazoak azaltzeko eta konponbideak proposatuz. Urte bereko urtarrilean eta otsailean, auzokideak Gobernadore Zibilarekin, alkatearekin eta Madrilgo Lehen Hezkuntzako Zuzendaritza Nagusiarekin harremanetan jarri ziren. Hurrengo hilabeteetan, ikastetxeetarako joan-etorriak errazteko eta auzoan eskola bat eraikitzeko beharrari buruzko negoziazioak jarraitu zuten. 1962ko azaroaren 10ean alkateordeak jakinarazi zien "eskola-eraikuntzak eta haien finantzaketa Aurrekontu Berezi baten barruan sartuko zirela, onartzeko zain" zeudenak momentu horretan.

Egoera horretan, mobilizazioak paraleloki jarduten duten bi ikuspegi ditu. Lehenengokoa kanpo testuingurua litzateke, hau da, auzoak jasatzen dituen eta ezbidezkoak diren ezgaitasun materialak eta zerbitzuen beharra. Bigarrena hiritarra eta auzokidea izatearen barne esanahia da, bestela esanda, nahiz eta errealitate materialak eraldatzea bilatzen duten, parte hartzaileak mugimenduaren baitako batasuna, atxikimendua eta kohesioa bilatzen dute.

Horrela, administrazio publikoaren esparruaren eta bereziki udalaren jarduera nahimen eza salatzen da, aurkaritza diskurtso baten eraikuntzarekin batera. Jarraiki, eragile sozialek haien akzioen eraginkortasunaren eta gizartearen babesaren (legitimitatearen) arteko oreka bilatzen dute, horretarako, haien erradikaltasun maila ekintza zuzen baketsuetara mugatzen da (estatistikak auzoan bertan egitera, esaterako).

Antolakundeak izaera politikoa du, izan ere, aipatutako kanpo errealitatea eraldatzea du helburu; baina, aldi berean, kulturala izango da ere, nolabait, mugimenduaren baitako elkartasuna edo solidaritatea aldarrikatuko dira. Barne logikari dagokionez, konbentzimendua eta atxikipenaren kopurua dira nagusi, batik bat, elkartasuna are eta handiagoa lortzeak legitimitate elementua bilakatu baitzen.

## Erreferentziak