Anastasia Bitsenko

**Anastasia Alekseievna Bitsenko** () edo **Anastasia Oleksiivna Bitsenko** (), jaiotze-abizenez **Kameritaia** edo **Kamerytaia** (errusieraz:  Камеритая, ukraineraz:  Камеритая; Bakhmut, Errusiar Inperioa, 1875eko azaroaren 10greg./urriaren 29ajul. - SESB, 1938ko ekainaren 16) errusiar-ukrainar iraultzaile eta diplomazialaria izan zen; eserista lehenbizi eta boltxebikea gero. Ezaguna izan zen bai 1905an Viktor Sakharov politikari tsarista hil zuelako eta 1918an Brest-Litovskeko Itunean, ordezkaritza guztien artean, ordezkari bezala parte hartu zuen emakume bakarra zelako. Moskuko alkateorde ere izan zen.

## Lehen urteak 
Donbassen, Bakhmut aldean, baserritarren familia batean hazia, bere herriko eskolako lehena izan zen eta Moskun pedagogia ikasi zuen. 1901an Unibertsitatetik bota egin zuten protesta batzuetan parte hartzearren. Barne-deportazioan zigortu ez zuten arren, bere senarra laguntzearren Siberiara joan zen (eta han Alderdi Eseristarekin bat egin zuen), 1903an Errusia europarrera itzuli zelarik. Smolensk eta San Petersburgen lan iraultzailea egin zuen. Momentu hartan, Borroka Erakunde eseristako kide egin zen, baina 1904ko urtarrilean berriz atxilotu zuten, Viatxeslav Von Plehve Barne Ministroa hiltzeko plan batetan parte hartzen zuelako. Bitsenko epaitua eta barne-deportaziora zigortua izan zen, baina 1905eko apirilean ihes egin zuen eta erbestera joan zen, abuztuan Errusiara, Moskura, itzuliz.

## Sakharov erailtzea eta kartzelako liderra 
Errusian Borroka Erakunde Eseristako kiderik garrantzitsuenen artean zegoen jada. 1905eko azaroan Saratov probintziako gobernaria (Defentsa ministro ohia), Viktor Sakharov jenerala, urte horretako iraultzan Saratov probintzian gertatu ziren nekazarien matxinadak odolez zapaldu zituena, tiroz hil zuen (Alderdi Eseristaren zuzendaritzaren iritziaren kontra, 1905ko Urriko manifestuaren ostean, parlamentu bat ezarriko omen zutela eta, eseristek atentatuak uztea nahi izan baitzuten). Bitsenko momentuan atxilotu zuten, baina ez zuen izenik esan, eta Saratoveko Epaitegi Militarrean, ezezagun bezala epaitu zuten. Hasieran heriotz-zigorra ezarri zioten, baina epaitegiak beraz bizi arteko zigorragatik aldatzea eskatu zuen (Anastasija Bitsenkok soilik zigor aldaketa honen ostean onartu zuen izena ematea).

Bitsenko lehenbizi Moskuko Butirka kartzelan egon zen, eta Sally Boniece historiagilearen arabera, harreman txarrak izan zituen beste presoekin: hauek bera ezagutu nahi zuten, Bitsenkok lasaitasuna nahi zuen artean. 1906ko ekainean, Txinako mugan zegoen Nertxinsk herriko kartzelara lekualdatu zuten, beste hainbat emakumezko preso eseristekin batera. Hauen artean, Marija Spiridonova eserista ospetsua zegoen. Nertxinskeko kartzelarako bidaian elkar ezagututako preso hauek (Spiridonovaz gain; Revekka Fialka, Aleksandra Izmailovitx, Lidija Jezerskaia eta Marija Xkolnik), preso oso borrokalarien komunitate politiko eta pertsonala –lagun oso minak ziren, eta Iraultza ostean ere hala izaten jarraitu zuten- osatu zuten: “Xestiorka” edo “Seikotea” (hasieran taldea  bidaian elkar ezagututako sei horiek osatzen zuten, baina geroago, kartzelan pertsona gehiago ere bildu zitzaien, Irina Kakhovskaia eta Fania Kaplan –gero Lenin hiltzen saiatu zena- adibidez). Spiridonova berez presoetan ezagunena bazen ere, bere osasun ahula zela eta, sarri Anastasija Bitsenko izan ohi zen presondegiko agintariekin negoziazioetan aritu behar zena. Nertxinskeko emakumezko presoak, gero Akatuiko eta Maltseveko kartzelara lekualdatu zituzten. Richard Stitesen arabera, 70 preso izatera iritsi zen emakumezko komunitate hau. 1914an guda inperialistaren aurka egin zuen.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak