Dominante-akorde zazpidun

Teoria musikalean, **dominante-akorde zazpiduna** (edo sinpleki **dominante zazpiduna** edo **zazpidun dominantea**) erro batez, hirudun maior batez, bostun justu batez eta zazpidun minor batez osatutako lau notako zazpidun akordea da; hau da, zazpidun minorra gainjarrita duen triada maior bat da. 

Zifratu amerikarrean, akordearen oinarriaren letra-izenaz eta "7" gainidatzi batez adierazten da. Adibidez, Sol notarengan eraikitako akordeak Sol–Si–Re–Fa (G–B–D–F) notak lituzke, eta G7 edo Sol7 izenaz ezagutuko litzateke. Kontextu diatonikoan, dominante zazpiduna eskala maior baten bosgarren graduarengan (dominantearengan) eraikitzen da, hortik izena. Adibidez, aurrez aipatutako Sol7 akordea Do maiorreko dominantea litzateke, eta V7 ikurraz adierazia legoke.

: 
{
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c'' {
   \clef treble 
   \time 4/4
   \key c \major
   1
} }

Sentsibleak eta nota subdominanteak batera bostun gutxitua osatzen dute, tritonua bezala ere ezagutzen dena. Bi nota horiek batera jotzean sortzen den soinu klaskatzaileak ematen dio dominante zazpidunari bere disonantzi kalitatea (hau da, bere ezegonkortasun harmonikoa).

## Erabilera 
### Inbertsioak edo alderantzikatzeak 
erdian|thumb|500x500px|Dominante-akorde zazpidunaren alderantzikatzeak

### Funtzioa 
{{Imageframe|content=
    {
      \override Score.SpacingSpanner.strict-note-spacing = ##t
  \set Score.proportionalNotationDuration = #(ly:make-moment 1/12)
      \new PianoStaff -.\p -.[ -.] -.\ff r
                }
            >>
        \new Staff 8 \stemNeutral -.[_\markup { \concat { "V" \raise #1 \small "7" \hspace #1.2 "I" \hspace #2 "V" \raise #1 \small "7" \hspace #1.7 "I" } }
                bes-.] -. -. r \bar "|."
                }
            \new Voice \relative c, {
                \clef bass \key bes \major \time 2/4
                \stemDown bes8
                }
            >>
    >> }
|width=300|caption=Beethovenen Op. 22 Si bemol maiorreko 11. Piano sonatako azken konpasetako tritonu ebazpenak (1800).}}Dominante-akorde zazpidunaren funtzio harmonikoa tonika akordera ebaztea da.

Testuinguru diatoniko batean, akordearen hiruduna eskalako sentsiblea da, tonalitatearen tonikarako joera handia duena (adibidez, Do-n, Sol7ren hiruduna, Si, Do-ren sentsiblea da). Akordearen zazpidunak eskalako hirugarren gradura jaisten den sentsible gisa jarduten du (Do-n: Sol7ren zazpiduna, Fa, Mi baino tonuerdi bat gorago dago eta bertara jaisten da). Horrek, oinarri-noten bostun mugimenduarekin batera (Sol-Do), kadentzia perfektu deituriko ebazpena eratzen du.

: 
   \new PianoStaff 1  
             }
            >>
     \new Staff >
    >>

### Ahots-joskera 
Praktika arrunteko dominante zazpidunaren ahots-joskera edo ebazpena honakoa da:

* V7– I ebazpenean, dominantea, sentsiblea eta supertonika tonikara ebazten dira, subdominantea mediantera ebazten den bitartean.
*: 
   \new PianoStaff 1  
             }
            >>
     \new Staff >
    >>

* V7-aren oinarria, baxuan dagoenean, I-aren oinarrira ebazten da.
* Bostunik gabeko V7 osatugabe batean oinarri bikoiztua geldi geratzen da.
*: 
      \new Staff >

* Bostun gutxitua (zazpiduna hirudunaren gainetik dagoenean, beheko lehen konpasean bezala) barrurantz ebazten da, eta laugarren gehitua (zapiduna hirudunaren azpitik dagoenean, beheko bigarren konpasean bezala), berriz, kanporantz. Horrek esan nahi du zazpiduna urraskaz beherantz ebazten dela, eta hiruduna goruntz tonikarantz.

## Dominante-akorde zazpidunen taula 
## Erreferentziak 
## Kanpo estekak