Zientziaren ikerketa

**Zientziaren ikerketa** diziplina arteko ikerketa-arloa da, esperientzia zientifikoa testuinguru sozial, historiko eta filosofiko zabaletan kokatzea dute helburu. Zenbait metodo erabiltzen ditu ezagutza zientifikoaren ekoizpena, irudikapena eta harrera eta haren funtzio epistemiko eta semiotikoa aztertzeko. 

Kulturaren ikerketaren antzera, zientzia-ikasketak beren ikerketaren gaiaren arabera definitzen dira, eta ikuspegi eta praktika teoriko eta metodologiko ugari hartzen dituzte. Diziplina arteko ikuspegiak giza zientzietako, zientzia naturaletako eta formaletako metodoak barneratu eta maileguan har ditzake, hasi zenziometriatik eta etnometodologia edo zientzia kognitiboraino. Zientzia-ikasketek nolabaiteko garrantzia dute ebaluaziorako eta politika zientifikorako. Zientziaren, teknologiaren eta gizartearen (CTS) eremuarekin lotuta, profesionalek zientziaren eta teknologiaren arteko harremana aztertzen dute, baita jakintza adituak eta ezagutza zehatzik ez dutenek esparru publikoan duten elkarreragina ere. 

## Eremuaren historia 
Maria Ossowska eta Stanislaw Ossowski 1930eko hamarkadan hasi ziren kontzeptua sartzen. Thomas Kuhn-en *Iraultza zientifikoen egiturak* (1962) interes handiagoa sortu zuen zientziaren historian ez ezik, haren oinarri filosofikoetan ere. Kuhnen lanak ezarri zuen zientziaren historia ez zela aurkikuntzen segida lineal bat, baizik eta zientziaren filosofiarako paradigmen kontzeptuan oinarritua. Paradigmak eraikuntza soziointelektual zabalagoak dira, eta horiek zehazten dute zer egia-baieztapen diren onargarriak. Zientzia-ikasketak dikotomia erabakigarriak identifikatzen saiatzen dira, hala nola zientzia eta teknologian, naturan eta kulturan, teorietan eta esperimentuetan, zientzian eta artean, eta horiek guztiek hainbat eremu eta praktika bereizten dituzte. 

Ezagutza zientifikoaren soziologia Edinburgoko Unibertsitatean garatu zen, non David Bloor eta bere kideek "programa indartsua" deiturikoa garatu baitzuten. Programa horrek proposatu zuen bai "egiazko" teoria zientifikoak bai "faltsuak" modu berean aztertu beharko ziratekeela. Faktore edo baldintza sozialek eragiten dituzte biak, hala nola testuinguru kulturalak eta norberaren interesak.  Giza ezagutza orok, giza ezagutzan dagoen zerbait bezala, osagai sozial batzuk izan behar ditu bere prestakuntza-prozesuan.

Hala ere, zaila izan zen natura-zientziei buruzko gaiak metodo soziologikoen bidez aztertzea, Estatu Batuetako zientzia-gerrek frogatzen duten bezala. Natura-zientzietan dekonstrukzio-ikuspegia erabiltzeak (arte- edo erlijio-lanetan bezala) arriskuan jartzeaz gain, arriskuan jarri zituen natura-zientzien "gertaera zehatzak", baita soziologiaren beraren objektibotasuna eta tradizio positibista ere.  Ezagutza zientifikoa gizarte-eraikuntza gisa sortzeari buruzko iritzia (partziala, gutxienez) ez zen erraz onartu. 

Latourrek eta beste batzuek modernitaterako, naturaren (gauzen, objektuen) eta gizartearen (subjektuaren, estatuaren) arteko banaketa transzendentearen, artifizialaren, eraikitakoaren, funtsezko dikotomia identifikatu zuten. Dikotomiari esker, hainbat gauza batera ekoitzi ahal izan ziren (hibrido tekniko-naturalak), bai eta arazo orokorrak ere, eskala handian, eta, bien bitartean, arriskuan jartzen dute bereizketa. *Inoiz ez ginen modernoak izan* lanak mundu sozialak eta naturalak berriro lotzea eskatzen du, "gauza"ren erabilera premodernora itzuliz, eta objektuak pertsonen, gauzen eta kontzeptuen arteko elkarreraginak egindako eta aztertutako hibrido gisa hartuz.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak