Serge Gainsbourg

**Serge Gainsbourg** –Lucien Ginsburg benetako izenez– (Paris, 1928ko apirilaren 2a – Paris, 1991ko martxoaren 2a) frantziar musikari, musikagile, abeslari, idazle, aktore eta zinemagilea izan zen.

## Sarrera 
Serge Gainsbourg Parisen jaio zen. Haren gurasoak judu errusiarrak zirenez, haurtzaroan nazien jazarpena pairatu behar izan zuen.

Margolaria izan nahi zuen arren, kabareteko piano-jotzaile gisan lan egiten zuen, eta 1958an lehen diskoa kaleratu zen. Haren lehen abestietan Boris Vianen eragina nabarmena da.

Bere ibilbidean zehar bostehun abesti baino gehiago sortu zituen, bai berak kantatzeko, bai beste abeslari batzuentzat. Lau film zuzendu zituen eta beste berrogei bat filmen soinu banda idatzi. Haren abestietan zentzu bikoitzak edo hirukoitzak, hitzen ozentasuna, onomatopeiak, hitz jolasak, errima bereziak, umore beltza eta tabuen hausketak nabari dira. Ospetsuena ''Je t'aime... moi non plus* da, hasieran Brigitte Bardotekin grabatu zena, baina hark jarri zituen trabak zirela medio –uste zuen abestiak bere irudiari kalte egin ziezaiokeela– , azkenean Jane Birkinekin –emazte izan zuenarekin– egindako grabaketarekin kaleratu zen 1969an. Bertan emakume baten intziriak agertzen dira. Abestia herrialde askotan zentsuratua izan zen. Hala ere, Erresuma Batuko zerrendetan lehen postura iritsi zen.

Haren beste lan garrantzitsuenen eta beste artistengan eragin handiena sortu dutenen artean kritikak “aro popeko lehen benetako poema sinfonikoa” deritzon *Histoire de Melody Nelson* 1971n sortutako diska dago, Jean-Claude Vannier-ren moldaketekin. Disko hura Gainsbourgen bi album kontzeptualetako bat da. Bestea 1976an plazaratutako *L'Homme à Tête de Chou* da.

Gainsbourgek musika-molde ugari jorratu zituen, hala nola *chanson française*, jazz, pop, rock progresiboa edo funk. 1979an Jamaikan frantseses eginiko lehen reggae diskoa garabatu zuen, *Aux armes et caetera*, Robby Shakespeare, Sly Dunbar eta Rita Marley-rekin batera. Bertan Frantziako ereserki *La Marseillaise*ren bertsio bat agertzen denez, horrek eskuin muturreko hil-mehatxuak ekarri zizkion.

Jane Birkinekin zeukan harremana 1980an amaitu zen, eta Gainsbourg handik aurrera *Gainsbarre* itxurarekin agertzen hasi zen, erretzen, edaten, zirikatzen edota umore zentzu berezi batekin. Gogoratuak dira haren zenbait ekintza eztabaidagarri, telebistan Whitney Houston-i *“I want to fuck her”* bota zionean, edo haren alaba Charlotte Gainsbourg-ekin grabatutako *Lemon Incest* abestia eta klipa.

2010ean, bere bizitzari buruzko filma estreinatu zen, *Gainsbourg vie héroïque* izenaz, Joan Sfar-rek zuzendua eta Eric Elmosnino musikagilearen paperan.

## Bizitza 
### Haurtzaroa eta margolaritza 
Serge Gainsbourgen gurasoak Olia eta Joseph Ginsburg ziren, 1919an boltxebikeetatik ihes egiten Errusiatik alde egin zutenak, Istanbuletik eta Marseillatik igaro ostean, Parisera iritsi arte. Bertan Lucien Ginsburg jaio zen 1928an. Joseph-ek piano-jotzailea zen eta semeari irakatsi zion. Bigarren Mundu Gerran, haien judu egoera zela eta, nahiz eta praktikanteak izan ez, Davideko izarra eramatera behartu zituzten (*Sheriff*-eko izar bat, berak heldu-araoan esaten zuen bezala). Juduen aurkako jazarpena zela eta, Ginsburg familia hemezortzi hilabetez banatuta egon ostean, pasaporte faltsuen bitartez Limogesen ezarri ziren eta Lucien gertuko barnetegi batean sartu zen. Egun batean, barnetegiko zuzendariak Lucieni aizkora bat eman eta basora ezkutatzera bidali zuen, ohartuz norbaitek zerbait galdetuz gero aizkolariaren semea zela esan zezan. Izan ere, militarrak eskolara juduak harrapatzera zihoazen. 1944an, aliatuek Parisen sartu eta gero, Ginburg familia itzuli egin zen. 

1957an Boris Vianek eta Michelle Arnaudek Gainsbourg ezagutu zuten. Urte horretan haren emazteaz banandu zen. edo zuzenean 500 frankoko billete bat ia osorik erre, ordaintzen zituen zerga handiengatik kexatuz, nuklearretara joaten zirela esanez. 

Estudiozko diskoa berriak kaleratu zituen, Estatu Batuetan grabatutako *Love on the beat* (1984) eta *You’re under arrest* (1987), esaterako, hip hop, rap edota funk estilokoak, gehienbat. Neskalagun berri bat izan zuen, Caroline Paulus, *Bambou* ezizenez, eta harekin seme bat izan zuen, Lucien (Lulu).
1984an Charlottekin, Jane Birkinekin 1971n izandako alabarekin, *Lemon incest* abestia kantatu zuen. Jane Birkinentzat ere abestiak idazten segitu zuen (*Baby alone in Babylone* (1983), *Lost song* (1987), *Amour des feintes* (1990)), bai eta beste abeslarientzat ere, emakumeentzat nagusiki, Catherine Deneuve, Isabelle Adjani edo Vanessa Paradis, adibidez.  Catherine Deneuvek *Fuir le bonheur de peur qu’il se sauve* haren olerkia irakurri zuen haren ehorzketan. Kondaira baten arabera, hiletetara Gainsbourgek izan zituen maitale guztiak joan ziren, jendartean banaturik.

## Estiloa 
Gainsbourgen eragina, batez ere frantziar musikan, oso nabaria izan da. Ausartki gai eta estilo ezberdinak jorratu zituen, hala nola:

* Funka: *En Melody, Love on the beat…*
* Reggaae: *Marilou reggae, Aux armes et caetera, Mauvaises nouvelles des étoiles*
* Rapa: *You're under arrest*
* Afro-kubatarra: *Coleur café*
* Jazza: *Du chant à la une !..., Gainsbourg Confidentiel*
* Klasikoa: Gainsbourgen abesti asko gai klasikoetan oinarrituta daude: *Ma Lou Marilou, Lemon Incest, Initials BB…*
* Rock sinfonikoa: *Histoire de Melody Nelson*

Gainsbourgen olerki estiloa ere esanguratsua da. Errima ausartak sortu zituen (*Comment te dire adieu*), aliterazioak (*La javanaise, Tata teutonne*), onomatopeiak (*Des vents des pets des poums, Transit à Marilou*), zentzu bikoitzak (*Les succettes*), hitz jolasak (*Je t'aime... moi non plus, Amour des feintes*), ingelesezko eta frantzesezko hitzen nahasketa (*Five easy pisseuses, Ford Mustang*), anaforak (*La poupée qui fait*) edota paradoxak (*Je suis venu te dire que je m'en vais*). 

### Interpretatzaileak 
Serge Gainsbourgen abestiak kantatu dituzten artista batzuk:

* Isabelle Adjani: *Pull Marine*
* Elisabeth Anais: *Mon père un catholique*
* Michèle Arnaud: *La Femme des uns sous le corps des autres, Les Papillons noirs*
* Isabelle Aubret: *Il n'y a plus d'abonné au numéro que vous avez demandé*
* Brigitte Bardot: *Bonnie and Clyde, Harley Davidson, Comic strip, Je t'aime... moi non plus*
* Minouche Barelli: *Boum badaboum*
* Jane Birkin: *Je t'aime...moi non plus, La décadanse, Ex-fan des sixties, Baby alone in Babylone, Lolita go home, Ballade de Johnny-Jane*
* Petula Clark: *La Gadoue*
* Pia Colombo: *Défense d'afficher*
* Dalida: *Je préfère naturellement*
* Mireille Darc: *La Cavaleuse*
* Catherine Deneuve: *Dieu est un fumeur de havanes*
* Diane Dufresne: *Suicide*
* Jacques Dutronc: *Les roses fanées* (hirukotea Serge Gainsbourg eta Jane Birkinekin)
* Marianne Faithfull: *Hier ou demain*
* France Gall: *Poupée de cire, poupée de son, Les Sucettes*
* Juliette Gréco: *Accordéon, La Javanaise*
* Françoise Hardy: *Comment te dire adieu*
* Zizi Jeanmaire: *Bloody Jack*
* Anna Karina: *Sous le soleil exactement*
* Valérie Lagrange: *La Guérilla*
* Viktor Lazlo: *Amour puissance six*
* Lisette Malidor: *Y'a bon*
* Michèle Mercier: *La Fille qui fait tchic-ti-tchic*
* Nana Mouskouri: *Les Yeux pour pleurer*
* Vanessa Paradis: *Dis-lui toi que je t'aime, Tandem*
* Régine: *Les P'tits papiers*
* Catherine Sauvage: *Baudelaire*
* Stone: *Buffalo Bill*
* Joëlle Ursul: *White And Black Blues*
* Marie-Blanche Vergne: *Au risque de te déplaire''

## Diskografia 
* 1958 : Du Chant À La Une !...
* 1959 : Serge Gainsbourg N°2
* 1961 : L'étonnant Serge Gainsbourg
* 1962 : Serge Gainsbourg N° 4
* 1963 : Gainsbourg Confidentiel
* 1964 : Gainsbourg Percussions
* 1968 : Bonnie And Clyde, Brigitte Bardot-ekin
* 1968 : Initials B.B.
* 1969 : Jane Birkin-Serge Gainsbourg
* 1971 : Histoire de Melody Nelson, Jane Birkin-ekin
* 1973 : Vu de l'extérieur
* 1975 : Rock around the bunker
* 1976 : L'Homme à tête de chou
* 1979 : Aux armes et cætera
* 1981 : Mauvaises Nouvelles Des Étoiles
* 1984 : Love on the Beat
* 1987 : You're Under Arrest

## Filmografia 
* 2010 Serge Gainsbourg, vie héroïque, Joann Sfar-ena
* 1990 Stan the Flasher, Serge Gainsbourg-ena
* 1986 Charlotte for Ever, Serge Gainsbourg-ena
* 1983 Equateur, Serge Gainsbourg-ena
* 1980 Je vous aime, Claude Berrirena
* 1975 Sérieux comme le plaisir, Robert Benayoun-ena
* 1976 Je t'aime moi non plus, Serge Gainsbourg-ena
* 1974 La Dernière violette, André Hardellet-ena
* 1973 La Morte negli occhi del gatto, (Les Diablesses), Antonio Margheriti-ena
* 1972 Trop jolies pour être honnêtes, Richard Balducci-ena
* 1971 Dix-neuf jeunes filles et un matelot, Milan Kosovac-ena
* 1971 Romance of a Horsethief, (Le roman d'un voleur de chevaux), Fedor Hanzekovic-ena
* 1970 Cannabis, Pierre Koralnik-ena
* 1969 Chemins de Katmandou, André Cayatterena
* 1969 Slogan, Pierre Grimblat-ena
* 1969 Mr. Freedom, William Klein-ena
* 1968 Erotissimo, Gérard Pirès-ena
* 1968 Paris n'existe pas, Robert Benayoun-ena
* 1967 Ce sacré grand-père, Jacques Poitrenaud-ena
* 1967 Inconnu de Shandigor, Jean-Louis Roy-ena
* 1967 Toutes folles de lui, Norbert Carbonnaux-ena
* 1967 Vivre la nuit, Marcel Camus-ena
* 1966 Estouffade à la Caraïbe, Jacques Besnard-ena
* 1966 Le Jardinier d'Argenteuil, Jean-Paul Le Chanois-ena
* 1963 L'Inconnue de Hong Kong, Jacques Poitrenaud-ena
* 1961 La Furia di Ercole, Gianfranco Parolinirena
* 1961 Sansone, Gianfranco Parolinirena
* 1961 La Rivolta degli schiavi, (La révolte des esclaves), Nunzio Malasommarena
* 1959 Voulez-vous danser avec moi?, Michel Boisrond-ena

## Bibliografia 
### Berak idatzitako lanak 
1968 : Chansons cruelles

1971 : Melody Nelson

1980 : Evguénie Sokolov. Gallimard, 1980. .

1980 : Au pays des malices

1980 : Des corps naturels, biluzik dauden emakumeen argazki-albuma , Trois variations pour un sonnet-ekin (Variation 1 – Variation 2 – Variation 3), Serge Gainsbourgen hiru poema erotikoak, Éditions Filipacchi / Union des Éditions Modernes, Paris, première édition 1980 ()

1981 : Bambou et les poupées

1983 : Black out, Jacques Armandekin - Bande dessinée

1986, 1992 : Gainsbourg, Alain Coelho eta Franck Lhomeau-rekin

1987, 1991 : Mon propre rôle 1 - Folio ()

1987, 1991 : Mon propre rôle 2 - Folio ()

### Biografiak 
* Sylvie Simmons. Serge Gainsbourg, La biografía. Mondadori, 2007. .

## Erreferentziak