Concepción Rodríguez Valencia

**Concepción Rodríguez Valencia** (La Felguera, Asturias, 1958) asturiar bulegaria, sukaldaria eta meatzarigaia da. Espainiako Konstituzio Auzitegiaren epai baten ondorioz barnealdeko meatzaria izatea lortu zuen lehen emakumea izan zen, 8 urteko borroka judizial luze baten ostean.

Ez zen lehena izan ikatz artean lan egiten, ezta putzu baten sakonenera jaisten ere, baina Concepcion Rodriguez Valenciak, Conchik, aurretik Espainian beste inork egin ez zuena egin zuen: sistemari aurre egin eta emakumeak meategi baten barruan lan egiteko zuen eskubideari legezko aitortza lortu. Borroka ez zen erraza izan, eta bere historiak XX. mendeko 100 emakume espainiar nabarmenetako bat bezala kokatzen du berdintasunaren aldeko borrokan.“Pertsona askok ez zuten ulertzen lanbide gogor eta arriskutsu batean lan egiteko nire borroka eta desioa, non jendeak bizia galtzen zuen.”    Baina emakumeak egon, beti egon ziren han: Ikazkinak, bagoilarirak, lanpisterak, barrerazainak… emakumeak beti egon ziren meatzean, modu batean edo bestean. 

### Borroka Hunosarekin 
Conchi mehatzarigaiak hamaikatxo eskutitz bidali zion zuzendariari. Bera (emakumea), beste edozeinek bezala lanean hasi nahi zuela esanez, meatzari guztiak hasten ziren mailan, meatzari laguntzaile postuan. 

Aldeko epaia irten zenean komunikabideetatik deitu zioten, eta Conchikk erantzun zien aurretik urtetan berak bidalitako eskutitzak irakurtzeko. Pumarabule putzuan sartu ziren, Sieron (Asturias). Modu legalean sartu ziren aitzindariak izan ziren, legez kanpo urteak zeramatzatelako jaisten. Gerra Zibilean eta gerraostean, dozenaka emakumek, senarrak preso edo hilda zituztela, meategietan sartu behar izan zuten bizimodua ateratzeko. Legez kanpo lan egiten zutenez, ez zieten meatzari deitzen. Garai hartako eufemismoa "productoras (ekoizleak)" zen.

Emakumeak meategiaren parte eta meatzaritzaren historiaren zutabeetako bat izan ziren. Emakumeek urteak behar izan zituzten meategira sartzeko, baina meategi horietan sartzen zen. Meatzaritzaren historia ez da ulertzen bertan lan egiten zuten emakumerik gabe. Erakusketan ikatzaren historia femeninoa dokumentatzen duen ibilbidea egiten da. Ibilbidea osatzeko, bigarren erakusketa bat egiteko asmoa dago, 'Itsasoko meatzariak' izenburupean, San Juan de La Arenan ikatza 'zapaltzen' zuten emakumeei omenaldia egiteko.

Meatzaritzako emakumeek, ofizialki, ikaztegi, hautatzaile, harrapatzaile, urketari, bagoilari, barrera zain, arbel zain eta eskonbrera delako lanean aritzen ziren. Azken hori, zuten terreruan -lanik eskergaitzenetako bat- zen, baina ezin zuten meategiaren erraietan barneratu. Debeku hori 1897an ezarri zen, Meatze Poliziaren Erregelamenduaren bidez. 

Meatze arroetako emakumeak beti egon ziren ikatzarekin lotutako lanetan, baina meatzari lanetan aritzeko legez kanpo aritu behar izan zuten 1985. urtera arte, Concepción Rodríguez Valenciaren salaketak dena aldatu zuen arte. Garai horretara arte, gainera, milaka lekukotasunek meategian lanean gogoratzen dituzte. Isilarazi nahi izan zen historia biltzen du. Meategian inork 'ikusi gabe' edo 'ikusi nahi ez zirela' egon ziren une horietako argazki erakusketa dago. El Sotónen museoan 1967. urtea baino lehenagoko testigantzak biltzen dira.

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak