Enrique Marzo Balaguer

**Enrique Marzo Balaguer** politikari eta militar espainiarra izan zen, non Berenguer jeneralaren gobernuan Agintaritza ministerioa hartu zuen.

## Biografia 
### Lehen urteak 
Ofizial baten semea, Armadako musikari nagusia, bere jaioterriko ikastetxe partikular batean lehen letrak ikasi ondoren, 1883an Akademia Jeneral Militarrean sartu zen. Infanteriako teniente gisa, 1890eko Melillako kanpainan parte hartu zuen, baita Kubako kanpainaren azken etapan ere.

Marokoko Gerra hasi zenean, aktiboki esku hartu zuen, eta beti ere kapitain mailatik koronel mailara "kanpainan hartutako" merituengatik igo zen. Dámaso Berenguerrekin estu-estu lotuta, Annualeko hondamendiaren ondoren (1921eko uztailaren 25a), Tetuandik — bere buruzagitza militarra zuen eremua — Melillako Komandantziara joan zedin eta berarekin elkarlanean jardun zezan gertaera hark eragindako egoera dramatikoa berrezartzeko. Misioa arrakastaz burutu zen, batez ere Yebalan Tazarut okupatuz, El Raisuni buruzagi ospetsuaren hiriburua (1922ko apirilaren 12a). Ekintza horren ondorioz, Melillako komandantzia nagusiaren kargu utzi zuten biurteko kritiko batean (1922-1924). 1927an, teniente jeneral izendatu zuten, eta Balear Uharteetako Kapitaintza Nagusiaren ardura hartu zuen.

### Berenguer jeneralaren gobernua 
Alfontso XIII.ak Primo de Rivera diktadorea ordezkatzeko aukeratu ondoren (1930eko urtarrilaren 30a), Berenguerrek monarkia-formazio zaharretan aurkitu zuen erresistentzia garaiezinaren ondorioz, kide bati Agintaritza Ministerio giltzarria enkargatzeko, Xauen kondeak harengana jo zuen, kargu-zorro horretaz arduratzeko. Moderatua eta zuhurra izan zen bere agintaldian — non bere idazkariorde Montes y Jovellar-en laguntza oso eraginkorra izan baitzuen, benetan Ministerioaren zuzendaritza politikoaz arduratzen zena —, eta arrazoi kontrajarriengatik koadrante kontserbatzaile guztietatik kabinetearen aurka piztutako kanpaina latzak postuan geratzeko zuen gogo urria agortu zuen. Hori dela eta, behin eta berriz kargua uzteko eskatu ondoren, 1930eko azaroan dimisioa aurkeztu zuen, ezeztaezina, eta Leopoldo Matosek ordezkatu zuen. Hain zuzen ere, Hoyoseko markesa Agintaritza Ministerioko azken okupatzaileari zor zaio, beharbada, Martxoak diru-zorro horren buru izan zuen jarduera eta esanahiaren epairik sarkor eta neurritsuena: "Martxoa jenerala militar liberala besterik ez zen, eta, hala zenez, diktadura-sistema ez zela gomendagarria uste zuen, baina ez zuen inoiz politika aktiboan esku hartu.

Agintaritzara joan zen, Berenguer jeneralak lanposturako izendatu zuelako, eta erregeak izendapena onartu zuen.

Ez nuen inoiz horrelako kargurik hartu nahi izan. Ministerioan zuen kezka bakarra ordena justiziaren arabera mantentzea zen, eta lehenbailehen Gorteetarako hauteskundeak egitea; ez zitzaizkion axola Gobernutik kanpoko politikarien asmoak eta pentsamenduak; Agintaritza Ministerioa, beraz, hermetikoki itxitako esparrua zen haientzat; ez zuten biderik titularraren gogoetan eragiteko Gobernuak onartutako asmoak aldatzeko; Martxoa Aginaritzan zela, ez zegoen horri buruz hitz egiteko ere. Alferrikakoa zen Ministroari ez sirena-kantuei, ez krokodilo-malkoei kasu egin ziezaieten saiatzea, haiekin adostutakoa ez bezalako norabide bat komeni zela pentsa zezaten. Zuzenean heldu ezinda zegoela ikusita, iruzkinak, ohar kritikoak eta abar zabaldu ziren haren gainean. Erabakitzera deitutakoek ez zuten ikusi egiten zuten edozein akats konpentsatuta zegoela Agintaritza Ministerioa esparru zeharkaezina zelako segurtasunagatik, lehenik Gobernuaren martxan eragin nahi zutenentzat, eta, gero, hura bereganatu nahi zutenentzat ".

## Kanpo estekak