Amandine Gay

**Amandine Gay** (Frantzia, 1984ko urriaren 16a) zine-zuzendari, aktore, idazle eta afrofeminista frantziarra da. Bere lehen filma, *Ouvrir la voix* (2017), Frantziako emakume beltzei hitza ematen zien dokumentala izan zen.

## Biografia 
### Haurtzaroa 
Amandine Gay erditze anonimo batean jaio zen 1984ko urriaren 16an, Frantzian. Aita biologikoa martinikarra zen eta ama marokoarra.  

Adopziozko ama eta aita, biak zuriak eta langile klasekoak, eskolako maistra eta bidezaina dira, hurrenez hurren, eta Lyon inguruko herri batean bizi dira. Amandine Gayk bereziki sentitu du bere familiak jasan duen klase-gutxiespena.

### Helduaroa 
Amandine Gayk ez du uste Frantzian baldintza onik dagoenik familia bat osatzeko, bertako errakundeek ez baidiete eskaintzen «ume beltzei bere buruaz harro egon ahal izateko ezer»; horregatik, 2015ean, Montrealera joan zen bizitzera., eta horren ondoren, 2008an, Parisko 16. barrutiko Arte dramatikoaren kontserbatorioan sartu zen.

2017an, soziologiako maisutza lortu zuen Quebec-eko Unibertsitatean (Montreal).

### Ibilbide profesionala 
#### Aktorea 
Ikasketak amaitutakoan, aktore gisa hasi zen lanean, baina berehala konturatu zen beti jokatzen zituela mota bereko paper estereotipatuak (drogatua, prostituta, dokumentaziorik gabea, Antilletakoa). Bere agenteak azaldu zion bere adin-tartera egokitzen ziren hainbat paperetarako bidali zuela bere profila, baina gidoian pertsonaia beltz bat zela zehazten zenean baino ez zuela erantzunik jasotzen. Aktore komikoa ere izan da. Telebistarako programa laburrak idatzi zituen, baina arazo handiak izan zituen finantzaketa lortzeko. Bere ustez, ekoizleek, gehienak berrogeita hamar urte inguruko gizon zuriek, ez zuten onartzen beren programetan agertzen ziren emakume beltzen errealitatea. Beste egile batzuekin batera, *Medias* *Tartes* izeneko fikzioa idatzi zuen, emakumeeei zuzendutako aldizkariei buruzko satira bat. Pertsonaietako bat sumiller beltz eta lesbiana bat da. Sumillerrak balizko inbertitzaileen ulertu ezina sufritzen du, pentsatzen dutelako Frantzian ezin dela egon horrelako ezaugarriak dituen inor, nahiz eta pertsonaiak Gay bera duen inspirazio iturri. Amandine Gayren hitzetan, *Ouvrir la voix* filmak “historia koloniala edo esklabista duten herrialdeetan arrazaren eraikuntza sozialak duen garrantziaz” hitz egiten du.

##### *Une histoire à soi* 
*Une histoire à soi* (2021) dokumentaleko protagonistak Frantziako familiek atzerrian adoptatutako bost pertsona dira, jatorriz, Ruanda, Brasil, Sri Lanka, Hego Korea eta Australiakoak. Filmean identitatearen eraikuntza, deserrotzea eta akulturazioa aztertzen dira. Harrezkero afrofeminismoan militatzen du.

#### Adopzioa 
2017an, “Mois des adopté-e-s” ekimena sortu zuen. Emakume beltzek eta adoptatutako pertsonek beren kontakizuna berreraikitzea defendatzen du. Bere dokumentaletan, arrazismoaren edota sexismo arrazializatuaren bazterkeria sufritu dutenen bizipenak ezagutarazi eta balioetsi nahi ditu, haietaz dakiguna, gehienetan, beren esperientziak bizi izan ez dituzten adituengandik heltzen baitzaigu. Amandine Gayk intimitate politikoaren ildoan kokatzen du bere jarduna.
* *Deny and Punish: A French History of Concealed Violence. The Charlie Hebdo Attacks and Their Aftermath* (2015), *Occasion* aldizkaria.
* ''L'expérience des racisées en milieu universitaire: entre résistance, agency et lutte pour la légitimité* (2015), 7e Congrès international des recherches féministes francophones (CIRFF).
* *Éloges des mauvaise herbes: ce que nous devons à la ZAD. La crise d'une utopie blanche?'' (2018), talde-lana, Jade Lindgaard-ek zuzendua, Paris, L'Arche, 157-165. or.
* *Décolonisons les arts!* (2018), talde-lana, Leïla Cukierman, Gerty Dambury eta Françoise Vergès-ek zuzendua.
* ''Reach everyone on the Planet… What's a word?* (2019), talde-lana, Kimberlé Crenshaw-ek zuzendua
* *Lettres du Bangwe*, talde-lanaren hitzaurrea (2021) Paris, éditions Bora, 348 or., 11-15. or.
* *Une poupée en chocolat* (2021), éditions La Découverte.

## Filmografia 
### Aktorea 
* 2010: *Hors de l'abri*, court métrage de Céline Guénot-en film laburra: Aminata
* 2013: *Au nom de la vérité* telesaileko *Le Retour d'une ex* atala: Patricia

### Zuzendaria 
* 2017: *Ouvrir la voix'' (dokumentala), zuzendaria, muntatzailea, produktorea eta banatzailea Bras de Fer Out d’or enpresarekin. Sariak: 
** Sorkuntza artistikoaren saria (Robin Campillorekin partekatua), 2017.
** Montrealeko Rencontres internationales du documentaire topaketetako publikoaren saria (People's Choice Award), 2017 azaroa.
* 2021: *Une histoire à soi* (dokumentala)

## Erreferentziak 
## Kanpo estekak 
* Autoritateen kontrola
** VIAF
** ISNI
** BnF
** WorldCat
* Claude Gilles, *«Amandine Gay : "Je trouve scandaleux qu’on remette en question ma francité"»*, cric-grenoble.info, 2016ko maiatzaren 10a (Noiz kontsultatua: 2023ko apirilaren 9a)
* Lauren Bastide, «*La Poudre - Épisode 6 - Amandine Gay*», Nouvelles Écoutes, 2017ko otsailaren 9a
* Valérie Bah, «*"Te vas a deslumbrar con mi alegría":  Entrevista con la realizadora afrofeminista Amandine Gay*», awid.org, 2017ko otsailaren 9a