Lipizzan zaldi

**Lipizzan** edo **lipizzandar zaldia** (, , , , ), Habsburgoko monarkiaren Lipizzan garaño zaldi arraza bat da. Orokorrean gris kolorekoa, mota barrokoko arraza bat da lipizzandar zaldia, indartsua, poliki heltzen eta iraupenagatik nabarmentzen dena. Arraza Vienako Espainiako Zaldiketa Eskolarekin (Austria) lotuta dago oso, non zaldiek zaldi-heziera klasikoaren *goi-mailako eskola*ko mugimenduak erakusten dituzten, jauzi oso kontrolatuak, estilizatuak eta «lur gaineko aireak» bezala ezagutzen diren beste mugimendu batzuk barne. Espainiako Zaldiketa Eskolako zaldiak, batez ere, Piber Federal Stud-en, Graz ondoan (Austria) hazitakoen artean aukeratzen dira, eta zaldi-heziera klasikoaren printzipioetan oinarrituta eta ehunka urteko metodo tradizionalak erabiliz izan dira heziak.

Lipizzandar arraza XVI. mendean sortu zen. Bere izena sortutako lehen behor-haztegietako batetik dator, Lipicatik (Eslovenia) gertu zegoena (italieraz «Lipizza» idatzia); garaian Austria-Hungariako parte zen, eta, gaur egun, Esloveniako herrixka da, non, oraindik, lipizzandar zaldiak hazten diren. Arraza, askotan, desagertzeko arriskuan egon da Europa txikitu zituen gerrengatik: Lehen Koalizioaren Gerra Lehen Mundu Gerra eta Bigarren Mundu Gerra. Walt Disneyren *Miracle of the White Stallions* filmak ospetsua egin zuen Bigarren Mundu Gerran Amerikako tropek egindako lipizzandarren erreskatea.

Gaur egun, zortzi garaño aitortzen dira arrazaren oinarri klasiko gisa, guztiak XVIII. mendearen amaieran eta XIX. mendearen hasieran erditutakoak. Lipizzandar moderno guztiek zortzi garaño horien odol-lerroak jarraitzen dituzte, eta ugaltze-garaño guztiek beren odol-leinuaren aita-fundatzailearen izena daramate beren izenenetan. Era berean, behor-lerro klasikoak ere ezagutzen dira, hainbat arraza-erregistrok 35 arte aitortuta. Zaldi gehienak lipizzandar Nazioarteko Federazioko kide diren erakundeen bidez erregistratzen dira, zeinak 19 herrialdetako eta Europako 9 estatuko haztegietan ia 11.000 zaldi biltzen dituen. Lipizzandar gehienak Europan bizi dira, Ameriketan, Hegoafrikan eta Australian kopuru txikiagoak badira ere.

## Ezaugarriak 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Lipizzaner_DSC02443.jpg/220px-Lipizzaner_DSC02443.jpg|ezkerrera|thumb| Lipizzan zaldi gaztea grisatze prozesuaren erdialdean
Lipizzandar gehienek 147 eta 157 cm arteko altuera dute. Hala ere, jatorrizko karroza-zaldi motatik hurbilago egoteko hazitako zaldiak altuagoak dira, 165 cm-ra hurbiltzen baitira. Lipizzandarrak burua luzea du, profil zuzena edo apur bat ganbila, barailezurra sakona, belarriak txikiak, begiak handiak eta adierazgarriak eta sudur-zuloak zabalduak. Lepoa sendoa baina arkuduna eta Soin gurutze baxua, gihartsua eta zabala du. Zaldi barrokoa da, bular zabala eta sakona duena, ipurmasaila zabala eta sorbalda gihartsua. Buztana altua eta ondo ezarrita dago. Hankak gihartsuak eta sendoak dira, artikulazio zabalak eta tendoiak ondo definituta. Oinak txikiak izan ohi dira, baina gogorrak.

Lipizzan zaldiak poliki-poliki heldu ohi dira. Hala ere, beste arraza asko baino denbora luzeagoan bizi eta aktibo daude; zaldiek, 20 urte beteta, Espainiako Zaldiketa Eskolako ariketa zailak egiten dituzte oraindik, eta 30 urte egin arte bizi dira.

XVIII. mendera arte, lipizzandarrek beste ile kolore batzuk zituzten, besteak beste, arrea, marroi-gorrixka, gaztaina, beltza, *piebald*a eta *skewbald*a. Hala ere, aspaldiko tradizioa da Espainiako Zaldiketa Eskolan, gutxienez, marroi-gorrixka den garaño lipizzandar bat izatea, eta tradizio horrek gaur egun arte jarraitzen du.

## Historia 
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Maestoso_Basowizza_%26_Oberbereiter_Hausberger.jpg/170px-Maestoso_Basowizza_%26_Oberbereiter_Hausberger.jpg|ezkerrera|thumb| Lipizzan garañoa, [Schönbrunn jauregia]]
Lipizzandarren arbasoak K.o. 800. urte inguruan aurki daitezke. Lipizzandarren aurrekaririk zaharrenak zazpigarren mendean sortu ziren, mairuek Barberiar zaldiak Espainiara eraman zituztenean, eta bertako espainiar saldoetakoekin gurutzatu zituztenean. Emaitza Andaluziako zaldia eta beste zaldi iberiar arraza batzuk izan zen.

XVI. menderako, habsburgoarrek (bai Espainian, bai Austrian gobernatu zutenean) zaldi indartsu baina bizkorra nahi zuten, bai erabilera militarretarako, bai modan eta azkar hazten ziren Europako erdialdeko nobleziak zaldi-eskoletan erabiltzeko. Hori dela eta, 1562an, Maximiliano II.a Habsburgoko enperadoreak Andaluziako zaldi espainiarra Austriara eraman zuen, eta, Kladruben, gorteko behortegia sortu zuen. 1580ean, bere anaiak, Karlos II.a artxidukeak, Barne Austriako agintariak, antzeko haztegi bat sortu zuen Lipizzan (gaur egun Lipica), egungo Eslovenian kokatua, eta bertatik hartu zuen arrazak bere izena. Behortegia ezarri zenean, Lipizza Trieste hiri autonomoaren mugan zegoen, habsburgoarren subiranotasunpean. Herriaren izena bera *lipa* esloveniar hitzetik dator, eta ezkia esan nahi du.

Espainiar, berberiar eta arabiar arraza gurutzatu ziren Lipizzan, eta ondorengo belaunaldiak, orain desagertuta dagoen Italiako napolitar arrazarekin eta Alemaniatik eta Danimarkatik lortutako jatorri espainiarreko beste zaldi barrokoarekin gurutzatu ziren.

### Fundazioko zaldiak 
Gaur egun, lipizzandarrentzat zortzi oinarri-lerro aitortzen dituzte hainbat erregistrok, «dinastia» deitutakoak. Bi taldetan banatzen dira: Sei lerro XVIII. eta XIX. mendeetan fundazio klasikoko Lipizza garaño erabilita, eta bi lerro gehigarri Lipizza erabili ez baina Habsburgotar Inperioaren muga historikoen barruan beste haztegi batzuek erabili zituztenak hauek dira:

* Pluto: Royal Danish Stud-eko espainiar zaldi grisa, 1765ean erditua.

Kroazian, Hungarian eta Ekialdeko Europako beste herrialde batzuetan, baita Ipar Amerikan ere, bi garaño lerro gehiago daude. Oinarrizko garaño-lerroez gain, 20 behor-lerro «klasiko» zeuden, zeinetan horietatik 14 badiren gaur egun. Hala ere, hainbat erakunde lipizzandarrek 35 behor-lerro arte aitortzen dituzte.

### Espainiako Zaldi Eskola 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Spanische_Hofreitschule3%2C_Vienna.jpg/220px-Spanische_Hofreitschule3%2C_Vienna.jpg|thumb| Lipizzandarrak entrenatzen Espainiako Zaldiketa Eskolan
Mundu osoan ospetsua den Espainiako Zaldiketa Eskolak oso trebatuta dauden Lipizzan garañoak erabiltzen ditu zaldi-heziera mugimendu eta prestakuntza klasikoak erakusten dituzten emanaldi publikoetan. 1572an, Austriar Inperioaren garaian, Espainiako lehen zaldiketa-eskola eraiki zen, eta munduko zaharrena da. Espainiako Zaldiketa Eskolak, Vienan (Austria) dagoen arren, bere zaldien jatorrizko espainiar ondaretik hartzen du izena. 1729an, Karlos VI.ak Vienako Neguko Zaldi Eskola eraikitzea agindu zuen, eta, gaur egun Espainiako Zaldiketa Eskolaren egoitza izaten jarraitzen duen eraikina amaitu zen 1735ean.

### Gerra garaiko kontserbazioa 
Lipizzandarrek, historian zehar, hainbat lekualdatze jasan zituzten gerra garaietan, eta lekualdatze horietako bakoitzak arraza desagertzetik salbatu zuen. Lehenengoa, 1797ko martxoan izan zen Lehen Koalizioaren Gerran, zaldiak Lipicatik ebakuatu zituztenean. Bidaian zehar, 16 behorrek moxalak erditu zituzten. 1797ko azaroan itzuli ziren zaldiak Lipicara, baina ukuiluak hondatuta zeuden. Berreraiki zituzten, baina, 1805ean, Napoleonek Austria inbaditu zuenean, berriro ebakuatu zituzten zaldiak, eta Đakovo zalditegian zaindu ziren. Bi urtez egon ziren Lipicako zalditegitik urrun, 1807ko apirilaren 1ean itzuli arte, baina, gero, 1809ko Schönbrunn-eko Itunaren ondoren, zaldiak beste hiru aldiz ebakuatu zituzten ondorengo egonezin garaitan; ondorioz, zaldi asko galdu ziren, eta 1700. urtea baino lehenagoko zaldien odol-lerroak dokumentatzen zituzten erregistro-liburu idatziak suntsitu. Zaldiak 1815ean itzuli ziren Lipicara behin betiko, eta han egon ziren XIX. mendeko gainerako denbora guztia.

XX. mendeko lehen ebakuazioa 1915ean gertatu zen. Lehen Mundu Gerra zela-eta, zaldiak Lipicatik atera, eta Laxenburgon eta Kladruben jarri zituzten. Gerra ondoren, Austria-Hungariako Inperioa hautsi zen Lipica Italiaren parte bihurtuz. Horrela, animaliak hainbat haztegi ezberdinen artean banatu zituzten Austria, Italia, Hungaria, Txekoslovakia, Errumania eta Jugoslaviako nazio berrietan. Austriako nazioak Espainiako Zaldiketa Eskolako garañoak eta hazkuntzako zenbait animalia gorde zituen.

Bigarren Mundu Gerran, Alemania naziaren aginte gorenak Europako Lipizzan hazkuntzaren zatirik handiena Txekoslovakiako Hostau-ra eraman zuen. 1945eko udaberrian, sobietar armadaren aurreratze zela eta, Hostauko zaldiak mehatxatuta zeuden, eta, instalazioak harrapatu izan balituzte, animaliak zaldi-haragitarako hil zitzaketen. Patton bera zaldizkoa zen, eta, Podhajskyk bezala, Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen.

Bien bitartean, Estatu Batuetako Hirugarren Armadako Bigarren Zalditeria tanke-unitateak, Charles Reed koronelaren agindupean zegoenak, zaldiak aurkitu zituen Hostaun, non 400 gerra-preso aliatu ere gordetzen ziren, eta 1945eko apirilaren 28an lekua hartu zuen. «Cowboy operazioa»-n, erreskateari esaten zitzaion moduan, 1.200 zaldi berreskuratu ziren, 375 lipizzandar barne. Maiatzaren 12an, soldadu estatubatuarrek zaldiz, kamioiez eta akuiluz eraman zituzten mugatik 35 kilometrora, 
Kotztinz-era (Alemania). 2005ean, Espainiako Zaldiketa Eskolak Pattonen erreskatearen 60. urteurrena ospatu zuen Estatu Batuetan zehar.
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9d/ErgelaLipik1.jpg/220px-ErgelaLipik1.jpg|thumb| Lipik ukuilua, [Kroazia]]
Kroaziako Independentzia Gerran, 1991tik 1995era, Kroaziako Lipik ukuiluko zaldiak Novi Sadera (Serbia) eraman zituzten serbiarrek. Zaldiak, bertan, 2007. urtera arte gelditu ziren, beren jatorrizko herrialdera itzultzeko eskaerak egiten hasi ziren arte. 2007ko urrian, 60 zaldi itzuli ziren Kroaziara.

### Arraza modernoa 
Lipizzan arrazak atzerakada bat jasan zuen bere populazioan, 1983an, epidemia biral batek jo zuenean Pibereko zalditeria. Berrogei zaldi eta espero zen moxal uztaren % 8 galdu zen. Harrezkero, haztegiko biztanleria hazi egin zen, eta, 1994rako, 100 behor zeuden haztegian, eta, 1993an, 56 moxal jaio zen. 1994an, haurdunaldi arrakastatsu eta moxalen jaiotze tasa % 27tik % 82ra igo zen, albaitaritza zentro berri baten emaitzari esker. 1996an, oinarri zientifikoan garatutako helburuarekin, Europar Batasuneko Indo-Copernicus Proiektuak finantzatutako ikerketa batek Europako zortzi haztegitako 586 zaldi lipizzandar ebaluatu zituen lipizzan zaldiaren deskribapena egiteko.
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Lipica.jpg/220px-Lipica.jpg|ezkerrera|thumb| Lipicako haztegia, [Eslovenia]]
Nazioarteko gobernu erakundea den Lipizzango Nazioarteko Federazioa (LIF) da arrazaren gidaria, eta lipizzandarra ordezkatzen duten erakunde nazional eta pribatu askok osatzen dute. Erakundeek arraza sustatzeko eta estandarrak mantentzeko egiten dute lan elkarrekin, LIFen lemapean. 2012an, ia 11.000 lipizzandar erregistratu ziren LIFen, 19 herrialdetako hazle pribatuekin eta Europako 9 estatuko hazleekin biziz. Kopururik handiena Europan dago, ia 9.000 zaldi erroldaturekin; Ameriketak datoz atzetik, 1.700 pasatxorekin, gero Afrika eta Australia 100 zaldi ingururekin. LIFaren parte diren estatutako 9 haztegiek Europako zaldien ia laurdena ordezkatzen dute. Errumaniako Sâmbăta de Jos da zaldi kopuru handiena duena, 400rekin, eta, ondoren, Piber (Austria) (360), Lipica (Eslovenia) (358), Szilvásvárad (Hungaria) (262), Monterotondo (Italia) (230), Đakovo-Lipik .(Kroazia) (220), eta Topoľčianky (Eslovakia) (200). Beste bi zalditegi txikiagoak dira, Bosniako Vučijak-ek 130 zaldi ditu, eta Serbiako Karađorđevo-k 30 besterik ez ditu. Heziketa-programak garatu izan dira arraza sustatzeko eta ugalketa-helburu tradizionalen atxikimendua sustatzeko. Italiako Carabinieri zaldi gaineko poliziaren erregimentuek lipizzandarra ere erabiltzen dute beren zaldietako bat bezala. 2008ko urrian, Erresuma Batuko Isabel II.a erreginak Esloveniara egindako bisitan, lipizzandar bat eskaini zioten Lipican, 085 Favory Canissa XXII izenekoa. Animalia haztegiaren zaintzapean uztea erabaki zuen.

## Prestakuntza eta erabilerak 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Lipizzaner_Brdo_20080610_2.jpg/220px-Lipizzaner_Brdo_20080610_2.jpg|ezkerrera|thumb| Lipizzandarrak Eslovenian
Lipizzandarrentzat, zaldi-heziketa metodo tradizionalak Espainiako Zaldiketa Eskolan garatu ziren, eta zaldi-heziera klasikoaren printzipioetan oinarritzen dira, eta, aldi berean, Antzinako Greziako Xenofonte idazlearengandik dator, zeinaren lanak XVI. aurkitu ziren. Gaur egun, aplikagarritzat jotzen dira zaldien jarrera mentalaren eta psikearen garapenari buruzko bere pentsamenduak oraindik. Espainiako Zaldiketa Eskolako heziketa-metodoetan eragin handia izan zuten beste idazle batzuk honako hauek dira: Federico Grisone, XVI. mendean bizi izan zen Napoliko lehen zalditegiaren sortzailea, eta Antoine de Pluvinel eta François Robichon de la Guérinière,  XVII. eta XVIII. mendeko bi frantses. Espainiako Zaldiketa Eskolan, garaño lipizzandarrak entrenatzeko metodoak ahozko tradizio baten bidez transmititzen ziren Franz Holbein Field mariskalak eta Johann Meixner eskolako zaldizko nagusiak, 1898an, eskolako zaldi eta zaldizkoen prestakuntzarako hasierako jarraibideak argitaratu zituzten arte. XX. mendearen erdialdera, Alois Podhajskyk hainbat lan idatzi zituen gaur egun zaldi-heziera zale askorentzat testuliburu gisa balio dutenak.

Espainiako Zaldiketa Eskolan irakasten diren printzipioak zalditeriako zaldizkoei gerrarako zaldiak prestatzeko irakatsitako praktiketan oinarritzen dira. Garaño gazteek lau urterekin ekartzen dituzte Espainiako Zaldiketa Eskolara entrenatzera. Entrenamendu osoak, batez beste, sei urte behar ditu zaldi bakoitzeko, eta eskolatzea amaitutzat jotzen da «Eskola Kuadrilla» egiteko behar diren trebetasunak menderatzen dituztenean.

Piber haztegiak gidatzeko eta zaldi-zelarako behorrak trebatzen dituen arren, Espainiako Heziketa Eskolak garañoak bakarrik erabiltzen ditu bere emanaldietan. Amaitutako mugimenduak honako hauek dira:

* *Lebade*a zaldiak aurreko bi hankak altxatzen dituen posizioa da, 30°-ko angeluan, guztiz atzeko hanken gainean zutik jarrita, atzeko hanketan indar handia behar duen forma kontrolatuan. Ez hain zaila, baina erlazionatuta dagoen mugimendua «pesade» da, non zaldia 45°-ko angeluraino igotzen den.
* *Courbette*a mugimenduan zaldiak atzeko hanketan orekatzen da, eta, gero, funtsean, «salto» egiten du aurreko hankak lurretik altxatuz eta atzeko hankak batuta edukiz.
* *Kapriole*a jauzi bat da, non garañoak airera jauzi egiten duen aurreko hankak bere azpian sartuz, eta, atzeko hankekin ostikoak ematen ditu jauziaren goiko aldean.

Beste mugimendu batzuk hauek dira:

* *Croupade*a eta *ballotade*a *capriole*aren aurrekoak dira. *Croupade*an, zaldiak jauzi egiten du aurreko zein atzeko hankak gorputzaren azpian sartuta geratzen direla eta ez du ostikatzen. *Ballotade*an, berriz, zaldiak jauzi egiten du, eta atzeko hankak apur bat askatzen ditu, ez ditu ostikorik ematen, baina, atzetik begiratuta, atzeko oinen zolak ikusten dira.
* *Mezair*a ondoz ondoko *levade* multzo bat da, zeinetan zaldiak aurreko oinak lurrera jaisten dituen atzekoekin berriro altxatu aurretik, aurrerako mugimendua lortuz. Mugimendu hori jada ez da erabiltzen Espainiako Heziketa Eskolan.

## Herri kulturan 
Lipizzandarrek film, telesaio, liburu eta beste komunikabide askotan protagonista edo bigarren mailako paperak jokatu izan dituzte.

1940ko *Florian* filmak bi lipizzandar garaño ditu protagonista. Felix Saltenek idatzitako 1934ko eleberri batean oinarrituta zegoen. Filmaren ekoizlearen emaztea AEBko lipizzandar bakarraren jabe zen filma egin zen garaian. Bigarren Mundu Gerran, Lipizzan garañoen erreskatea 1963ko Walt Disneyren *Miracle of the White Stallions* filmean azaltzen da. Filma Disneyk ekoitzi zuen Bigarren Mundu Gerraren inguruan kokatua izan zen, eta hark egindako zuzeneko akziozko eta nahiko errealista izan den film bakarra da.

## Oin-oharrak 
## Iturriak 
* Bongianni, Maurizio, ed. (1988). ''*. New York, NY: Simon & Schuster, Inc. 
* Brode, Douglas (2004). *From Walt to Woodstock: How Disney Created the Counterculture*. University of Texas Press. 
* Dolenc, Milan (translated by Zarco Harvat and Susan Ann Pechy) (1981). **. Ljubljana, Yugoslavia: Mladinska Knjiga. 
* Edwards, Elwyn Hartley (1994). *The Encyclopedia of the Horse* (1st American ed.). New York, NY: Dorling Kindersley. 
* Helbig, Alethea & Perkins, Agnes (1986). *Dictionary of American children's fiction, 1960-1984: recent books of recognized merit''. Volume 2, Dictionary of American children's fiction. Greenwood Publishing Group. 
* Hirshson, Stanley P. (2003). ''General Patton: A Soldier's Life*. HarperCollins. 
* Jankovich, Miklos, translated by Anthony Dent (1971). *They Rode Into Europe: The Fruitful Exchange in the Arts of Horsemanship between East and West*. Great Britain: George G. Harrap & Co, Ltd. 
* Patton, George S. & Martin Blumenson (1996). *The Patton Papers*. Da Capo Press. 
* Podhajsky, Alois (1967). *The Complete Training of Horse and Rider In the Principles of Classic Horsemanship*. Garden City, NY: Doubleday. OCLC 501758
* Swinney, Nicola Jane & Bob Langris (2006). *Horse Breeds of the World''. Globe Pequot. 

## Kanpo estekak 
* Lipica stud farm official website
* Lipizzaner Society of Great Britain
* Lipizzaner National Stud Book Association of Great Britain
*Fédération Française du Lipizzan
* Lipizzan International Federation-LIF
* Spanish Riding School and Federal Stud Farm Piber
* Lipizzan Association of North America
* South African Lipizzaners
* Piber Stud
* United States Lipizzan Federation-USLF