open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lunar Orbiter 5

Το **Lunar Orbiter 5** ήταν ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, το τελευταίο του προγράμματος Lunar Orbiter, που αναπτύχθηκε από τη NASA κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Όπως συνέβη και με τα τέσσερα προηγούμενα, κύριος στόχος ήταν η εύρεση κατάλληλων περιοχών για την προσσελήνωση των αποστολών του προγράμματος Surveyor, καθώς και του επανδρωμένου Apollo. Το διαστημόπλοιο φωτογράφησε επίσης περιοχές της αθέατης από τη Γη πλευράς της Σελήνης και διέθετε επιστημονικό εξοπλισμό για τη μέτρηση των επιπέδων ραδιενέργειας, τις προσκρούσεις μικρομετεωρητών και τη συλλογή γεωδαιτικών δεδομένων.

## Αποστολή
Το Lunar Orbiter 5 εκτοξεύτηκε την 1η Αυγούστου 1967 με πύραυλο Atlas-Agena D από το ακρωτήριο Κανάβεραλ και μπήκε στις 5 του ίδιου μήνα σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Η φωτογράφηση της σεληνιακής επιφάνειας ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 18 του ίδιου μήνα. Χάρη στα πέντε διαστημόπλοια του προγράμματος φωτογραφήθηκε αθροιστικά το 99% της σεληνιακής επιφάνειας. Κατόπιν εντολής, στις 31 Ιανουαρίου 1968 το διαστημόπλοιο προσέκρουσε στην επιφάνεια της Σελήνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Lunar Orbiter Photo Gallery - Mission 5 - Lunar and Planetary Institute 

Κατηγορία:Πρόγραμμα Lunar Orbiter
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1967
Αγνωμοσύνη (θεολογία)

**Αγνωμοσύνη** (

## Βιβλιογραφία
*Μ Μπέγζος, *Νεοελληνική φιλοσοφία της θρησκείας,* Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1998, 79-126 
*Αβούρης Σ. Ν., «Αγνωμοσύνη», ΘΗΕ 1 (1962) 295
*Δημητρόπουλου Π. Χ., Ορθόδοξος Χριστιανική Ηθική, εν Αθήναις 1970
*Λεβαδέως Ι. Ν., Κάτοπτρον της κοινωνίας, εν Αθήναις 1902.

Αγνωμοσυνη
Δουκάτο του Μομφερράτου

Το **Δουκάτο του Μομφερράτου** () δημιουργήθηκε στη θέση των εναπομείναντων εδαφών της Μαρκιωνίας του Μομφερράτου () αφότου ο τελευταίος αρσενικός απόγονος των Παλαιολόγων απεβίωσε το 1533 και η μαρκιωνία είχε περάσει, για σύντομο διάστημα, υπό ισπανικό έλεγχο (έως το 1536). Μετά από εκείνη τη σύντομη περίοδο, πέρασε με επιγαμία στην κατοχή των Γκονζάγα, Δουκών της Μάντοβας. Το 1574 ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναβάθμισε το Μομφερράτο σε δουκάτο.

Εκείνη την εποχή το Μομφερράτο ήταν συνολικής έκτασης 2750 τ.χλμ., και αποτελείτο από δύο χωριστά τμήματα που συνόρευαν με το Δουκάτο της Σαβοΐας, το Δουκάτο του Μιλάνου καθώς και την Δημοκρατία της Γένοβας. Πρωτεύουσά του ήταν το Καζάλε Μονφεράτο.

Με τον Πόλεμο της διαδοχής της Μάντοβας (1628&ndash;1631), ένα τμήμα του δουκάτου πέρασε στην κατοχή της Σαβοΐας, με το υπόλοιπο τμήμα να περνά, και αυτό, στην κατοχή της Σαβοΐας το 1708, καθώς ο Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κατέλαβε την κυριότερη κτήση των Γκονζάγα, το Δουκάτο της Μάντοβας. Ο επόμενος απόγονος του Οίκου των Γκονζάγα αργότερα αποζημιώθηκε με την παραχώρηση σε αυτόν του Δουκάτου του Τέσεν στη Σιλεσία.

## Δείτε επίσης
*Ηγεμόνες του Μομφερράτου, για κατάλογο των μαργράβων και δουκών

## Παραπομπές
*"Casale Monferrato". *Merriam-Webster's Geographical Dictionary* Merriam-Webster, 1997  pg. 219

Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Μονφερατο
Κανόνας τριών δευτερολέπτων

Ο **κανόνας των τριών δευτερολέπτων** απαιτεί ότι στην καλαθοσφαίριση ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να παραμείνει στην απαγορευμένη περιοχή του αντιπάλου για περισσότερα από τρία συνεχόμενα δευτερόλεπτα, ενώ η ομάδα του έχει τον έλεγχο ζωντανής μπάλας στο εμπρός μέρος του γηπέδου και το ρολόι του παιχνιδιού τρέχει.

Ο κανόνας των τριών δευτερολέπτων εισήχθη επίσημα το 1936 και τότε ορίστηκε ως εξής: κανένας επιθετικός παίκτης δεν επιτρέπεται να παραμείνει στη γραμμή των ελευθέρων βολών, με ή χωρίς την μπάλα, για περισσότερο από 3 δευτερόλεπτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κανόνες της Καλαθοσφαίρισης
Ετουάλ Σπορτίβ ντυ Σαχέλ

Η **Ετουάλ Σπορτίβ ντυ Σαχέλ** (αραβικά: النجم الرياضي الساحلي) είναι ένας αθλητικός σύλλογος από την Τυνησία, περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Διαθέτει ακόμη τμήματα χειροσφαίρισης, πετοσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης, τζούντο και πάλης. Η ποδοσφαιρική ομάδα είναι μια από τις δύο ομάδες στον κόσμο, μαζί με την Γιουβέντους, που έχει κερδίσει όλες τις ηπειρωτικές διοργανώσεις και η μόνη που έχει κερδίσει όλες τις διασυλλογικές διοργανώσεις της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 11 Μαΐου του 1925.

## Επιτυχίες
***[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τυνησίας|Πρωταθλήματα Τυνησίας]]: 9**
::1950, 1958, 1963, 1966, 1972, 1986, 1987, 1997, 2007

***[[Κύπελλο Τυνησίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλα Τυνησίας]]: 8**
::1959, 1963, 1974, 1975, 1981, 1983, 1996, 2012
::Φιναλίστ: 1939¹, 1946¹, 1950¹, 1954¹, 1957, 1958, 1960 1967, 1991, 1994, 2001, 2008, 2011

***[[Λιγκ Καπ Τυνησίας]]: 1**
::2005

***[[Σούπερ Καπ Τυνησίας]]: 1**
::1973

### Επίδοση στις διοργανώσεις της CAF
***[[Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής]] 1**
::2007
::Φιναλίστ: 2004, 2005

***[[Κύπελλο Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αφρικής|Κύπελλο Συνομοσπονδίας ΚΑΦ]]: 1**
::2006

***[[Κύπελλο Κυπελλούχων Ποδοσφαίρου Αφρικής]]: 2**
::1997, 2003

***[[ΚΑΦ Καπ]]: 2**
::1995, 1999
::Φιναλίστ: 1996, 2001

***[[Σούπερ Καπ Ποδοσφαίρου Αφρικής]]: 2**
::1998, 2008
::Φιναλίστ: 2004, 2007

### Επίδοση στις διοργανώσεις της UAFA
***Αραβικό Κύπελλο Κυπελούχων: 0**
::*Φιναλίστ*: 1995

### Επίδοση σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις
***[[Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων]]: 0**
::2007 - 4η θέση

***Μαγκρέμπ Τσάμπιονς Καπ: 1**
::1972

***Μαγκρέμπ Κύπελλο Κυπελλούχων: 1**
::1975

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*   Επίσημη ιστοσελίδα 


Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τυνησίας
Ουνιόν Λουξεμβούργου

Η **Ουνιόν Λυξεμπούρ** ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Λουξεμβούργο (πόλη). Είχε ιδρυθεί το 1925 και διαλύθηκε το 2005. Έδρα της ομάδας ήταν το Stade Achille Hammerel, χωρητικότητας 5.814 θεατών. Είχε κατακτήσει 6 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου (1926-27, 1961-62, 1970-71, 1989-90, 1990-91, 1991-92) και 10 φορές το κύπελλο της χώρας (1946-47, 1958-59, 1962-63, 1963-64, 1968-69, 1969-70, 1985-86, 1988-89, 1990-91, 1995-96).

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου
Εξελσιόρ Ατλετίκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί

Η **Εξελσιόρ Ατλετίκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί** (γαλλ. Excelsior Athlétic Club de Roubaix) ήταν γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ρουμπαί (Roubaix). Ιδρύθηκε το 1928 και διαλύθηκε το 1995. Έδρα της ομάδας ήταν το Stade Amédée Prouvost. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία για πρώτη φορά στο Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1932-33 και την ίδια περίοδο κέρδισε το πρώτο της σημαντικό τρόπαιο, το Κύπελλο Γαλλίας (ποδόσφαιρο ανδρών). Διαλύθηκε το 1995 λόγω οικονομικών προβλημάτων.

## Τίτλοι
*Κύπελλο Γαλλίας (ποδόσφαιρο ανδρών): 1933

## Δείτε ακόμη
* ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουέν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστορία

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Γαλλίας
Κατηγορία:Εξελσιόρ Ατλετίκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί
Επισείων

350px|μικρογραφία|δεξιά|Το κατ' εξοχήν σχήμα των επισειόντων (Πορτογαλικός, 1750)
350px|μικρογραφία|Το γαλλικό πολεμικό πλοίο ''Ζαν ντ' Αρκ'' με αναρτημένο τον ειδικό επισείοντα ένδειξης «εκτός υπηρεσίας» ενόσω ελλιμενίζεται
Ο **Επισείων** είναι ένα διεθνές διακριτικό σήμα των πολεμικών πλοίων. Η ανάρτησή του σε ένα πλοίο σηματοδοτεί την είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.

## Επισείοντες σε πλοία
Ο επισείων είναι συνήθως ένα αρκετά επίμηκες τρίγωνο ή ορθογώνιο από σακελίδα, αναρτημένο επί του επιμήλου του υψηλότερου ιστού των πολεμικών πλοίων. Αποτελεί το διεθνές διακριτικό σήμα το οποίο επιβεβαιώνει ότι το πλοίο που τον φέρει κυβερνάται από αξιωματικό. Ο επισείων μένει συνεχώς αναρτημένος, εφ' όσον δεν είναι αναρτημένο κανένα άλλο σήμα ναυτικής διοικήσεως, όπως για παράδειγμα η σημαία του ανωτάτου άρχοντος ή το σήμα του υπουργού ναυτιλίας. Επισείοντα φέρει ομοίως και κάθε εμπορικό πλοίο που είναι ναυλωμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση για υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού και κυβερνάται από αξιωματικό.

## Επισείοντες σε λέμβους
200px|μικρογραφία|Λέμβος που επιβαίνει κυβερνήτης, με σημαία και επισείοντα στην πλώρη
Ο επισείων αναρτάται επίσης στην πλώρη λέμβου, επί της οποίας επιβαίνει ο κυβερνήτης πολεμικού πλοίου μεταβαίνωντας προς κάποια επίσημη επίσκεψη, ή τελετή, είτε όταν έχει προσκληθεί να φέρει ξίφος. Επίσης, στην περίπτωση που επιβαίνει της λέμβου ο αξιωματικός υπηρεσίας απεσταλμένος προς ξένο πολεμικό πλοίο για εκτέλεση υπηρεσίας με εντολή του ανωτάτου ναυτικού διοικητή ή του κυβερνήτη.

## Ιστορία
[200px|μικρογραφία|Η [Ζαν ντ' Αρκ παρελαύνει ενώ φέρει λόγχη με επισείοντα]]
Η σημασία του ήταν διαφορετική στα παλαιότερα χρόνια, διότι τότε όλα τα πλοία ήταν ιστιοφόρα και συχνά ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις ένα πολεμικό έμβλημα μέσα σε τόσα πανιά, έτσι τα πολεμικά πλοία αναρτούσαν επιμήκη επισείοντα επί του υψηλότερου καταρτιού τους για να γίνουν εύκολα ορατά. Παρόλο που η χρήση επισειόντων αρχίζει από τα αρχαία χρόνια, έγινε ευρύτερα γνωστή από τα μεσαιωνικά χρόνια, όταν οι ιππότες και οι ευγενείς αναρτούσαν επισείοντες στις λόγχες και τα πλοία τους για να ειδοποιήσουν τους αντιπάλους τους ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ικανό κυβερνήτη. Εμπορικά πλοία με επισείοντες εμφανίζονται και κατά τον 13ο αιώνα, όταν οι αξιωματικοί έθεταν τις λόγχες τους στα επιταγμένα εμπορικά πλοία που βρίσκονταν υπό τις διαταγές τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.

## Χαρακτηριστικά
Μερικές χώρες έχουν σχεδιάσει διαφορετικούς επισείοντες για τα μαχητικά, τα αμυντικά ή τα βοηθητικά πλοία τους (π.χ. Η.Π.Α.), ενώ σε άλλες περιπτώσεις ακόμα και για να επισημάνουν σε ποιο στόλο ανήκουν τα πλοία (π.χ. Ρωσία). Κάποιες ακόμα χώρες έχουν σχεδιάσει ειδικούς επισείοντες για τα πλοία εκτός υπηρεσίας ή για τα παροπλισμένα πλοία (π.χ. Γαλλία). Το μήκος ενός επισείοντα δέον να είναι ανάλογο με τα χρόνια της υπηρεσίας του πλοίου ως πολεμικό. Επί των επισειόντων συχνά σχεδιάζονται σύμβολα ή εμβλήματα του πολεμικού ναυτικού της χώρας. Συχνά επίσης, οι επισείοντες φέρουν τα χρώματα της σημαίας της χώρας και είναι κατ' εξοχήν σχήματος τριγωνικού.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Κατηγορία:Σημαίες
Datsun 17

Το **Datsun 17** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, από τον Απρίλιο του 1938 έως τα τέλη του ίδιου έτους. Ήταν το τελευταίο προπολεμικό επιβατικό αυτοκίνητο παραγωγής της Datsun πριν τη διακοπή της παραγωγής I.X. αυτοκινήτων, η οποία ίσχυσε με σκοπό την εντατικοποίηση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Ιαπωνίας. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του διατηρήθηκε για μόλις μισό έτος, ενώ αντιθέτως η έκδοση 17 Truck (ελαφρύ φορτηγό) παρήχθη μέχρι τον Ιανουάριο του 1944. Τελικώς, τη θέση του Datsun 17 μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ανέλαβε το Datsun DA το 1947.

## Εκδόσεις
thumb|left|Datsun 17 Roadster του 1938.

Ακολουθώντας την παράδοση όλων των προηγούμενων μοντέλων, το Datsun 17 ήταν διαθέσιμο σε Phaeton, Sedan, Roadster, Coupe και Van εκδόσεις, καθώς και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού Truck. Όπως και τα προηγούμενα σεντάν, έτσι και το Datsun 17 ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένα ως ταξί την εποχή εκείνη.

## Σχεδίαση
Στη δοκιμασμένη συνταγή της διατήρησης μιας επιτυχημένης βάσης και της περαιτέρω εξέλιξής της, βασίστηκε και η σχεδίαση του Datsun 17. Έτσι οι ομοιότητες με το Datsun 16 είναι πολλές. Η κυριότερη διαφορά όμως, βρίσκεται στη μπροστινή γρίλια και ειδικότερα στη διαχωριστική μπάρα. Η μπάρα αυτή υπήρχε και στα προηγούμενα μοντέλα, βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος, όμως πλέον ήταν αισθητά πιο φαρδιά.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μηχανικά, το Datsun 17 χρησιμοποιούσε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 722&nbsp;cm³ με το Datsun 16, που απέδιδε 16 ίππους στις 3.600 στροφές το λεπτό. Το κιβώτιο παρέμεινε το ίδιο 3-τάχυτο μηχανικό και, ως αποτέλεσμα, στα 80 χιλιόμετρα την ώρα παρέμεινε και η τελική ταχύτητα του οχήματος.

## Πηγές
#https://web.archive.org/web/20131117193222/http://www.earlydatsun.com/datsun17.html
#https://web.archive.org/web/20130829030110/http://www.nissan-global.com/GCC/Japan/FACTFILE/ff00e.pdf

Κατηγορία:Μοντέλα Datsun
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Toyota Hilux

Το **Toyota Hilux** είναι ένα επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Μάρτιο του 1968 έως σήμερα, σε 8 γενιές. Από τον Μάιο του 2015 βρίσκεται στην όγδοη γενιά του. Επί του παρόντος, διατίθεται σε όλα σχεδόν τα κράτη διεθνώς, εκτός από την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.

## Παραγωγή

## Πωλήσεις

## Αξιοπιστία
Το Toyota Hilux αναφέρεται ως ένα μοντέλο με υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας και αντοχής στις δύσκολες συνθήκες, ακόμα και υπό ιδιαίτερα σκληρή χρήση.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 50 years of Toyota Hilux

Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Hilux
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Toyota Prius

Το **Toyota Prius** είναι ένα υβριδικό αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Δεκέμβριο του 1997 έως σήμερα, σε 4 γενιές. Το Prius έγινε διαθέσιμο από όλους τους αντιπροσώπους στην Ιαπωνία στα τέλη του 1997 και έγινε τότε το πρώτο στην ιστορία υβριδικής τεχνολογίας αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής. Τελικώς, έγινε διαθέσιμο παγκοσμίως το 2000, ενώ σήμερα πωλείται επίσημα σε πάνω από 90 χώρες. Οι μεγαλύτερες αγορές του, διαχρονικά, είναι η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Στα λατινικά «Prius» σημαίνει «πρώτος» ή «ορίτζιναλ» ή «ανώτερος».

## Απήχηση

Παγκοσμίως, οι συνολικές πωλήσεις του Prius έφτασαν το ένα εκατομμύριο οχήματα τον Μάιο του 2008, τα δύο εκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του 2010 και τα τρία εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2013. Οι συνολικές πωλήσεις του στις ΗΠΑ έφτασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα τον Απρίλιο του 2011, ενώ στην Ιαπωνία οι πωλήσεις του έφτασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα τον Αύγουστο του 2011.

Οι συνολικές πωλήσεις της παλέτας του Prius παγκοσμίως έφτασαν τα 6,1 εκατομμύρια αντίτυπα τον Ιανουάριο του 2017, αντιπροσωπεύοντας το 61% των 10 εκατομμυρίων υβριδικών μοντέλων που είχαν πωληθεί από την Toyota από το 1997.

## Δείτε επίσης
* Υβριδικό αυτοκίνητο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Toyota Prius
* Toyota Prius review by www.edmunds.com

`

Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Prius
Prius
Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Παμβουπρασιακός Α.Ο. Βάρδας

Ο **Παμβουπρασιακός Αθλητικός Όμιλος Βάρδας** είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Βάρδα της Ηλείας. Το επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1948. Επίσημα χρώματα του αποτελούν το πράσινο και το λευκό. Χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Στάδιο Βάρδας «Γρηγόριος Καλάκος».

## Ιστορία
right|thumb|200px|Οι φίλαθλοι του Π.Α.Ο. Βάρδας.
thumb|200px|Η κερκίδα του Δημοτικού Σταδίου Βάρδας «Γρηγόρης Καλάκος».
thumb|200px|Το γήπεδο του Π.Α.Ο. Βάρδας.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1948 και μέχρι το 1958 ονομαζόταν «**Αστέρας Βάρδας**» με χρώματα βυσσινί, λευκό και μαύρο. Τότε, μετονομάζεται σε «**Παμβουπρασιακός Αθλητικός Όμιλος Βάρδας**» και χρώματα του συλλόγου είναι πλέον το πράσινο και το λευκό.

Το όνομα «Παμβουπρασιακός» επελέγει γιατί όταν ιδρύθηκε το σωματείο δεν υπήρχε άλλη ομάδα στην ευρύτερη περιοχή και είχε ως σκοπό να γίνει η ομάδα όλης της Βουπρασίας. Το όνομα «Βουπρασία» δόθηκε στην περιοχή από την κύρια ασχολία των κατοίκων της που ήταν η εκτροφή και το εμπόριο βοοειδών (βους και πιπράσκειν) για αυτό και στο σήμα της ομάδας έχει τον ταύρο να την συμβολίζει. Ως εμπνευστής της ομάδας θεωρείται ο Ψαρόπουλος Διονύσης και ως αρχικά και ιδρυτικά μέλη οι Μπακογιάννης Βάσος, Κοκλώνης Θέμης, Ρουμελιώτης Ιωάννης, Σταυρόπουλος Χρήστος, Δρακόπουλος Δήμος, Κότσαλης Νίκος.

Το 1968 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. και ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πατρών τη σεζόν 1968–1969. Το 1969 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της νεοσύστατης Ε.Π.Σ. Ηλείας μαζί με τους Πανηλειακό, Αστέρα Αμαλιάδας, Αίαντα Γαστούνης, Ηλειακό Βαρθολομιού, Δόξα Νέας Μανωλάδας, Προοδευτική Παλαιάς Μανωλάδας, Πέλοπα Πύργου, Ηλειακό Λεχαινών και Ολυμπιάδα Πύργου και από τη σεζόν 1969–1970 αγωνίζεται στα πρωταθλήματά της.

Η πρώτη διάκριση για τον Παμβουπρασιακό Βάρδας έρχεται την περίοδο 1991–1992, όπου στέφεται πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηλείας και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην τότε Δ΄ Εθνική Κατηγορία, στην οποία παρέμεινε για 3 αγωνιστικές περιόδους. Αγωνίστηκε επίσης στην Δ΄ Εθνική από το 2003–2004 έως την περίοδο 2005–2006, όταν και κέρδισε την άνοδο του για πρώτη φορά σε επαγγελματική κατηγορία στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, από την οποία όμως τη σεζόν 2006–2007 υποβιβάστηκε ξανά. Τις περιόδους 2007–2008 και 2008–2009 αγωνίστηκε πάλι στην Δ΄ Εθνική. 

Την περίοδο 2012–2013 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηλείας και μέσα από την διαδικασία του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. κέρδισε την άνοδό του στην Γ΄ Εθνική.

## Έδρα
Αγωνιστική έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Βάρδας «Γρηγόρης Καλάκος», όπου και αγωνίζεται από το 1979 και το οποίο βρίσκεται στα δυτικά του οικισμού. 

## Ποδοσφαιριστές – Ρεκόρ
Τις περισσότερες συμμετοχές με την φανέλα του Παμβουπρασιακού Βάρδας έχει ο Τσούλης και τα περισσότερα γκολ έχει πετύχει ο Ρετουνιώτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παμβουπρασιακός Α.Ο. Βάρδας
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Nissan Leaf

To **Nissan Leaf** είναι ένα μικρομεσαίο αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τον Δεκέμβριο του 2010. Σταδιακά, η ηλεκτρική αυτονομία του Leaf έφτασε από τα 117 χιλιόμετρα (73 μίλια) τις αρχικές σεζόν (model years, έτη μοντέλου) του 2011 και του 2012, στα 364 χιλιόμετρα (226 μίλια) στη δεύτερη γενιά του (σύμφωνα με τις μετρήσεις της EPA / United States Environmental Protection Agency / Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ), λόγω της χρήσης ολοένα και μεγαλύτερων μπαταριών, μαζί και με κάποιες ακόμα τεχνολογικές βελτιώσεις.

## Απήχηση
Για πολλά χρόνια, έως και τον Δεκέμβριο του 2019, ήταν διεθνώς το πρώτο σε πωλήσεις πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, με πρώτη σε πωλήσεις του μοντέλου την αγορά των ΗΠΑ, ενώ συνολικά πάνω από 400.000 αντίτυπα είχαν πωληθεί παγκοσμίως έως τον Μάρτιο του 2019 και 500.000 είχαν πωληθεί έως τον Δεκέμβριο του 2020. Τον Οκτώβριο του 2021, το Leaf έφτασε τις 550.000 πωλήσεις διεθνώς.

Το Tesla Model 3 ξεπέρασε για πρώτη φορά το Leaf στις αρχές του έτους 2020 και έγινε το πρώτο σε διεθνείς πωλήσεις ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

## Δεύτερη γενιά

Τον Οκτώβριο του 2017 μπήκε στη μαζική παραγωγή η δεύτερη γενιά του μοντέλου, για τη σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 2018.

## Δείτε επίσης
* Ηλεκτρικό αυτοκίνητο

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Leaf
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα
Πατροπασχιτισμός

Ο Λόγος είναι τρόπος αποκάλυψης του Θ. Πατρός. Ταύτιζαν (εξ ού και «συναλείφοντες») τον Υιό με τον Πατέρα (πιστεύοντας ότι ενανθρώπησε ο Πατήρ), θεωρώντας τα τρία Πρόσωπα ως τρόπους εμφάνισης του ενός Θεού. Ο ένας Θεός (Υιοπάτωρ) εμφανίζεται ως Πατήρ στη Δημιουργία, ως Υιός στην Απολύτρωση και ως Άγιο Πνεύμα στη Χάρη (Αγιασμό). Έτσι, όμως, αποδέχονταν όχι πραγματική, αλλά φαινομενική Αγία Τριάδα. Οπαδοί: Πραξέας [(> Πραξιανοί) Πατήρ + σαρξ = Υιός], πάπας Βίκτωρ, Νοητός (> Νοητιανοί), Επίγονος, Κλεομένης, πάπας Ζεφυρίνος, πάπας Κάλλιστος, ο Βήρυλλος Βόστρων (Αραβία 244)  και ο Σαβέλλιος [Ρώμη 198-217, στωική επιρροή εκτάσεως και συστολής της Μονάδος εις Τριάδα, τα τρία Πρόσωπα της Αγ. Τριάδος ως τρία προσωπεία (μάσκες)]. Την αίρεση καταπολέμησαν οι Τερτυλλιανός, Ιππόλυτος και Ωριγένης, οι οποίοι όμως έπεσαν στη θεωρία τής υποταγής. Τον Σαβέλλιο αναθεμάτισε η εν Αλεξανδρεία Σύνοδος (261) υπό τον Διονύσιο Αλεξανδρείας. Αλλ’ ο Διονύσιος Αλεξανδρείας ο Μέγας (264-265), σύμφωνα με τον Ρώμης  Διονύσιο ο οποίος και τού αντιτάχθηκε (έρις των δυο Διονυσίων, 262), οδηγήθηκε (περισσότερο από παρεξήγηση κάποιων λόγων τού Αλεξανδρείας) στο άλλο άκρο, να θεωρήσει δηλ. τον Υιό ως κτίσμα.

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Άγιος Αμβρόσιος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Άγιος Αμβρόσιος** μπορεί να αναφέρονται:

* Στον Αμβρόσιο Μεδιολάνων, επίσκοπος Μεδιολάνων (Μιλάνου), ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους Πατέρες της Εκκλησίας
* Άγιος Αμβρόσιος της Κύπρου, άγιος από την Παλαιστίνη που έζησε στην Κύπρο
* Άγιος Αμβρόσιος Λεμεσού, χωριό της επαρχίας Λεμεσού
* Άγιος Αμβρόσιος Κερύνειας, χωριό της επαρχίας Κερύνειας
Δημήτριος Χονδροκούκης

: *Για τον πρωταθλητή, δείτε [[Δημήτρης Χονδροκούκης]].*

Ο **Δημήτριος Χονδροκούκης** (1917 - 2008) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (αντιστράτηγος Τεθωρακισμένων) και πολιτικός. Προδικτατορικά ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, ενώ μεταπολιτευτικά διατέλεσε βουλευτής Α΄ Πειραιώς, αρχικά με το ΠΑΣΟΚ και έπειτα με την Νέα Δημοκρατία.

## Σταδιοδρομία
Μανιάτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στους Καλλονιούς Λακωνίας στην Μέσα Μάνη. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937 ως ανθυπίλαρχος (ανθυπολοχαγός του Ιππικού), και αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και η Σχολή Τεθωρακισμένων του ΝΑΤΟ στην τότε Δυτική Γερμανία. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε στην Αλβανία και στην Μέση Ανατολή ενώ από το 1944 έως το 1949 πολέμησε στα Δεκεμβριανά και στον εμφύλιο πόλεμο. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου των Τεθωρακισμένων. Το 1965 ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και προφυλακίστηκε για έξι μήνες.

Μεταπολιτευτικά εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977. Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στην Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1981, αλλά διαγράφηκε τον Οκτώβριο του 1982 από τον Ανδρέα Παπανδρέου (μαζί με τον επίσης απόστρατο αξιωματικό Άρι Μπουλούκο) επειδή διαφώνησαν στο ζήτημα της κατάργησης του σταυρού προτίμησης, αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν μάλλον ο παραγκωνισμός και των δύο από τις αποφάσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τον έλεγχο του οποίου ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναθέσει στον Αντώνη Δροσογιάννη.

Μετά την διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ ο Χονδροκούκης προσχώρησε στην Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εκλέχθηκε βουλευτής το 1985. Το 1989 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική.

Συνέγραψε διάφορα βιβλία, μεταξύ άλλων το «Γκρεμίζω τον θρύλο του Άρη Βελουχιώτη» (Ισοκράτης 1980). Άλλα βιβλία του: «Ο Γολγοθάς της ελληνικής δημοκρατίας» (Μπουκουμάνης 1974) και «Πραξικοπήματα και Επαναστάσεις από τον Όθωνα μέχρι σήμερα» (Πλειάς 1976).

Πέθανε το 2008, σε ηλικία 91 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων
Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς

Ο **Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς** (1824-1841) ήταν εκπαιδευτικός.

## Βίος
Ο Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς γεννήθηκε στις Κυδωνιές γύρω στο 1782. Οι γονείς του ονομάζονταν Πέτρος και Μυρσίνη και μάλλον ήταν εύποροι. Αν και μας είναι άγνωστες οι σπουδές που πραγματοποίησε, φαίνεται να είχε λάβει φροντισμένη παιδεία. Το επώνυμό του είναι αυτούσιο το πατρώνυμό του.
## Εκπαιδευτική δράση
Από το 1812 μέχρι τον Ιούνιο του 1821 χρημάτισε δάσκαλος στην Ακαδημία των Κυδωνιών. Εκεί δίδασκε Γραμματική και τα πρώτα στοιχεία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας και των εγκύκλιων μαθημάτων. Ιδεολογικά τοποθετείτο στους φιλελεύθερους κύκλους της εποχής, έχοντας δεχθεί επιδράσεις από τους Βενιαμίν τον Λέσβιο και τον Καΐρη.
Μετά την καταστροφή των Κυδωνιών από τους Τούρκους,στις 3 Ιουνίου 1821, κατέφυγε στα Ψαρά κι από εκεί στην Άνδρο, απ' όπου κατέλειξε στην Τήνο. Εκεί ίδρυσε Ελληνικό σχολείο, και από το 1824 μέχρι το 1841 υπήρξε σχολάρχης του και ελληνοδιδάσκαλος. Υπήρξαν όμως μικρά διαστήματα οπότε εγκατέλειψε το νησί με σκοπό να συμμετάσχει στην Δ΄Εθνοσυνέλευση στο Άργος, εκλεγμένος Πληρεξούσιος των συμπατριωτών του Κυδωνιωτών και των Μοσχονησίων. Τελικά θα αποπεμφθεί από τον Κυβερνήτη Καποδίστρια επειδή θα σήμαινε πως η Ελληνική κυβέρνηση υποστήριζε υπηκόους που ανήκαν στην Οθωμανική δικαιοδοσία. Οι αντικαποδιστριακές πεποιθήσεις του ενισχύθηκαν τότε ακόμα πιο πολύ, και στις αρχές Σεπτεμβρίου 1832, οι Επίτροποι του ναού της Ευαγγελίστριας της Τήνου και Έφοροι των Σχολέιων, αντίθετοι όντες με τις πολιτικές πεποιθήσεις του Πέτρου, τον εξανάγκασαν σε παραίτηση. Οι μαθητές του Ελληνικού Σχολείου της Τήνου, μαζί με τους γονείς και του κηδεμόνες τους διαμαρτυρήθηκαν γι' αυτήν την αλλαγή, απέχοντας από την φοίτησή τους στο σχολείο και παρακολουθώντας κατ'οίκον μαθήματα από τον αποπεμφθέντα δάσκαλό τους.

## Το τέλος
Το καλοκαίρι του 1841 αποχώρησε από τη σχολική υπηρεσία λόγω γήρατος και ασθενειών, λαμβάνοντας σύνταξη από το Δημόσιο ύψους 100 δραχμών μηνιαίως και τιμητικό βοήθημα 50 δραχμών από το ίδρυμα του ναού Ευαγγελιστρίας. Στις 27 Μαρτίου του 1843 πέθανε στην Τήνο.

## Πηγές
* Δημήτριος Σοφιανός, «Ο Ελληνοδιδάσκαλος και Σχολάρχης Τήνου (1824-1841) Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς. Νέα στοιχεία για τη ζωή του και την εκπαιδευτική του δράση από ανέκδοτα έγγραφα των Γενικών Αρχείων του Κράτους», Επετηρίς Εταιρεία Κυκλαδικών Μελετών, τομ.14 (1993), σελ.70-121

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Γιώργος Μανιατάκος

Ο **Γιώργος Μανιατάκος** (*γενν.* Λεμονιά Λακωνίας*,* 1914 - 23 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λεμονιά Λακωνίας το 1914 και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο, γράφτηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Αγγλική φιλολογία. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Γυθείου. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας και ταυτόχρονα άρχισε να εργάζεται στις εφημερίδες. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1935 από την εφημερίδα "Μέλλον". Στη συνέχεια εργάστηκε στις εφημερίδες "Πρωινός Τύπος", "Πρωία" και από το 1944 έως και τη συνταξιοδότησή του το 1977 στα "Νέα" και το "Βήμα", όπου διετέλεσε αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης. Για πολλά χρόνια εργάστηκε και ως πολιτικός χρονογράφος στην εφημερίδα "Μακεδονία". Η δημοσιογραφία έγινε τελικά το βιοποριστικό του επάγγελμα. Διακρίθηκε για το έργο του στο Βήμα, Τα Νέα (για πολλά χρόνια υπήρξε διευθυντής σύνταξης) και στη Μακεδονία. Ο Γιώργος Μανιατάκος είχε γράψει και δημοσίευσε έντεκα μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή και πολλές μεταφράσεις ξένων έργων, ενώ ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε τη Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010. Το πρώτο του μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1958, από την ηλικία των 18 ετών παράλληλα με τις σπουδές του ασχολήθηκε και με την δημοσιογραφία. Ό πόλεμος του 1940-41, η κατοχή, ο εμφύλιος, τα μεγάλα κοινωνικά και πολιτιστικά του ρεπορτάζ, εξασφάλισαν στον Μανιατάκο την πρώτη ύλη για την λογοτεχνική μετάπλαση. . 

## Έργα
*Μυθιστορήματα:
**Περιμένοντας τον Άγνωστο Θεό
**Κάτω από Ξένον Ήλιο
**Το Σύννεφο δεν Έφερε Βροχή
**Εκείνοι που δεν Είδαν τη Θάλασσα
**Τελευταίος Χρησμός
**Η Νύχτα
**Το Ξίφος
**Νέμεση
**Ο Πύργος με τις Γλαύκες

*Διηγήματα:
**Γραμμένα στο Χιόνι
**Συμπληγάδες
**Από Γενιά σε Γενιά

*Λυρικά:
**Το Έπαθλο
 
## Ελληνική βιβλιογραφία
*Το σύννεφο δεν έφερε βροχή
*Νέμεση
*Το ξίφος
*Μετά τη βροχή
*Ο πύργος με τις γλαύκες

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Παναγόπουλος Ρ-70 (περιπολικό)

Το **Παναγόπουλος Ρ-70** ήταν παράκτιο περιπολικό πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο έγινε δωρεά στην ελληνική διοίκηση το 1975 από τον έφεδρο Ανθυποπλοίαρχο Ευγένιο Παναγόπουλο, εξ'ού και το όνομά του.

## Ιστορία
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1974 κατά παραγγελία του σχεδιαστή του μηχανολόγου Ανθυποπλοιάρχου Ευγενίου Παναγόπουλου, αποφοίτου του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, όστις μετά τα γεγονότα της Κύπρου στις 20&nbsp;Ιουλίου 1974, πήρε την πρωτοβουλία να ενισχύσει τον ελληνικό στόλο με τη δωρεά τριών λίαν εξοπλισμένων και πρωτοποριακών μικρών ταχυπλόων πολεμικών σκαφών, συνολικής δαπάνης 3 περίπου εκατομμυρίων αμερικανικών δολλαρίων. Την επόμενη χρονιά τα πλοία παραδόθηκαν στη διάθεση της ελληνικής διοίκησης και εντάχθηκαν στην υπηρεσία του Λιμενικού Σώματος της Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Το «*Παναγόπουλος*» *Ρ-70* ενετάγη στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 31&nbsp;Οκτωβρίου 1991 και χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες των Μονάδων Υποβρύχιων Καταστροφών (ΜΥΚ) μέχρι τις 17&nbsp;Φεβρουαρίου 1995 που προσχώρησε μόνιμα στη Διοίκηση Ταχέων Σκαφών. Παροπλίσθηκε στις 19&nbsp;Αυγούστου 2003 στην Αμφιάλη.

## Χαρακτηριστικά
Το πλοίο είναι διαστάσεων 23×5 μέτρα με βύθισμα ενός μέτρου και εκτόπισμα 35 τόνων. Μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 38&nbsp;κόμβων και επανδρώνεται από έξι άτομα. Ο οπλισμός του πλοίου αποτελείται από δύο εξαπλά ΠΑΟ των 106 χιλιοστών, και ένα πυροβόλο όπλο των 12,7 χιλιοστών. Τα ΠΑΟ βρίσκονταν στα πλευρά μιας μικρής υπερκατασκευής η οποία είχε αναρτηθεί στα όρια της πρύμνης. Στο πλοίο είχε επίσης τοποθετηθεί Ραντάρ Επιφανείας τύπου Decca για χρήση του ως συσκευή εντοπισμού. Το σκάφος ήταν κατασκευσμένο από κράμα αλουμινίου.

## Πλοία με το όνομα «''Παναγόπουλος''»
Το παράκτιο περιπολικό «*Παναγόπουλος*» *Ρ-70* είναι το δεύτερo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Τα άλλα δύο πλοία είναι τα αδελφά σκάφη Παναγόπουλος Ρ-61 και Παναγόπουλος Ρ-96.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Αναισθησιολόγος

Ο **αναισθησιολόγος** είναι ο ιατρός εκπαιδευμένος επάνω στο κλάδο της αναισθησιολογίας και περιεγχειρητικής ιατρικής.Η **Αναισθησιολογία** είναι μια ιατρική ειδικότητα που απαιτεί πέντε χρόνια ειδίκευσης. Ο αναισθησιολόγος μετά τα έξι χρόνια σπουδών στην Ιατρική σχολή, ειδικεύεται για πέντε χρόνια στην αναισθησιολογία, η οποία περιλαμβάνει πρακτική και θεωρητική εκπαίδευση τόσο στην αναισθησιολογία όσο και σε άμεσα σχετιζόμενες ειδικότητες όπως η καρδιολογία, η πνευμονολογία, η εντατική θεραπεία, η επείγουσα ιατρική, η αντιμετώπιση του πόνου και άλλες.
Οι αναισθησιολόγοι προκαλούν με χημικά μέσα απώλεια συνείδησης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εγχείρηση, αντιμετωπίζοντας κάθε καρδιακή η αναπνευστική επιπλοκή που μπορεί να προκύψει. Μπορεί ακόμη να χορηγούν και να παρακολουθούν διάφορους τύπους αγωγής για την ανακούφιση πόνου στη διάρκεια άλλων διαδικασιών, όπως π.χ. σε τοκετό.

http://anaesthesiology.gr/pages/gr/information.php

Κατηγορία:Ιατρικές ειδικότητες
Περπάτημα

Το **περπάτημα** (γνωστό επίσης και ως **βάδισμα**) είναι ένα από τους κύριους διασκελισμούς της Μετακίνησης  αναμεταξύ των σκελών του ζώου η του ανθρώπου, και είναι πιο αργή από το τρέξιμο και άλλων ειδών διασκελισμών. Περπάτημα ορίζεται ως διασκελισμός «ανεστραμμένο εκκρεμές» το οποίο σώμα πηδάει επάνω από το αλύγιστο άκρο ή άκρα σε κάθε βήμα. Αυτό εφαρμόζει απρόσεκτα στον αριθμό των άκρων – ακόμα αρθρόποδα με έξι, οχτώ ή με περισσότερα άκρα.

Η λέξη περπάτημα προέρχεται από την αρχαία ελληνική: Περιπάτημα

Κατηγορία:Αθλήματα
*
Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων

Η **Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων** ήταν Ελληνική αντιστασιακή οργάνωση η οποία ιδρύθηκε και έδρασε στις Κυκλάδες από τον Αύγουστο του 1943 και μέχρι την απελευθέρωση.

## 'Ιδρυση
Η Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων ιδρύθηκε από τον Ανθυπολοχαγό του πεζικού Βασίλειο Κοσκινά τον Αύγουστο του 1943. Σκοπός της οργάνωσης ήταν η συλλογή πληροφοριών, η πραγματοποίηση δολιοφθορών και η διευκόλυνση της διαφυγής διωκομένων στη Μέση Ανατολή.
Τα μέλη της ήταν συνολικά 35.

## Δράση
Υπήρχαν τρία κλιμάκια: στην Τήνο, την Άνδρο και τη Μύκονο. Χάρη στις πληροφορίες που είχαν συγκεντρώσει τα μέλη της, έγινε εφικτή η από αέρος καταστροφή του υπό κατασκευή αεροδρομίου της Πάρου. Επίσης διευκόλυναν τη διέλευση των πλοίων στην περιοχή με τις πληροφορίες τους περί ναρκοθετημένων περιοχών. Τέλος με δέκα βενζινόπλοια διευκόλυναν τη διαφυγή Ελλήνων για τη Μέση Ανατολή.

## Πηγές
* Νικόλαος Δεπάστας, «Η συμμετοχή των Κυκλάδων εις την αποτίναξιν του Γερμανικού και Ιταλικού ζυγού κατά τα έτη 1941-1944», Επετηρίς Εταιρεία Κυκλαδικών Μελετών, τομ. 14 (1993), σελ. 175-190, ιδ. 184-185

Κατηγορία:Ιστορία των Κυκλάδων
Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις
Οργάνωση Μελισσάκη-Λογοθέτη

Η **Οργάνωση Μελισσάκη-Λογοθέτη** ήταν Ελληνική αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε από τον Απρίλιο του 1942 μέχρι την απελευθέρωση στην Κίμωλο και την Αττική.

## Ίδρυση
Η **Οργάνωση Μελισσάκη-Λογοθέτη** ιδρύθηκε στις 21 Απριλίου 1942 από την Αικατερίνη Λογοθέτη γνωστή με το ψευδώνυμο *Μελισσάκη*, εξ'ου και η ονομασία της οργάνωσής της. Χωριζόταν σε δύο κλιμάκια, ένα στην Κίμωλο από έξι μέλη και ένα στην Αττική από δεκατρία.
Από τον Αύγουστο του 1941 η Λογοθέτη είχε αρχίσει τη δράση της όταν περιέθαλψε πέντε Άγγλους και δύο Έλληνες οι οποίοι είχαν καταφύγει στην Κίμωλο, ενώ έκρυψε μαζί τους και πολεμοφόδια στη νησίδα Πολύαιγος κοντά στην Κίμωλο.
Στη συνέχεια από την Αττική όπου πήγε,οργάνωσε τη διαφυγή καταδιωκόμενων Ελλήνων αντιστασιακών, με πλοία. Για τις φυγαδεύσεις αυτές ( ναυλώσεις πλοίων, προμήθεια υλικών, μισθοί πληρωμάτων), έλαβε οικονομική βοήθεια από το Βρετανικό Προξενείο Σμύρνης, τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, και τον υποναύαρχο Αλέξανδρο Λεβίδη.

## Πηγές
* Νικόλαος Δεπάστας, «Η συμμετοχή των Κυκλάδων εις την αποτίναξιν του Γερμανικού και Ιταλικού ζυγού κατά τα έτη 1941-1944», Επετηρίς Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, τομ. 14 (1993), σελ. 175-190, ιδ. 186-189

Κατηγορία:Ιστορία των Κυκλάδων
Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις
Αχλαδόβουνο

Το **Αχλαδόβουνο** ή **Αχλαδοβούνι** ή *Αχλάτ Τσάλ* ή *Τσαλ* είναι βουνό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.415 μέτρα στην *(κορυφή Τσάλι ή Τσαλ)* που δεσπόζει στο βορειοδυτικό ορίζοντα της πόλης της Ξάνθης. Αποτελεί νότια απόληξη της οροσειράς της κεντρικής Ρόδόπης και θεωρείται ορισμένες φορές, ως νότια απόληξη και συνέχεια της οροσειράς της Κούλας. Εκτός από το Τσαλ, άλλες κορυφές είναι το Καρπούζι (1.286 μ.), η Πυραμίδα (1.170 μ.), ο Μεγάλος Λόφος (1.145 μ.) κ.α. 

Ο ορεινός όγκος του Αχλαδόβουνου χωρίζεται βόρεια, από τον Ερύμανθο (Χαϊντού), με το πέρασμα του Λυκοδρομίου και ανατολικά, από την Καμέρτζη με τον Κόσυνθο. Δυτικά, καταλήγει στα Στενά του Νέστου, ενώ νότια, καταλήγει στην πεδιάδα της Βιστονίας ή Ξάνθης.

## Οικισμοί
Στις πλαγιές του Αχλαδόβουνου υπάρχουν οι ακόλουθοι οικισμοί:

Βόρεια:
* Μέγα Εύμοιρο: [ 66 ]
* Γέρακας: [ 31 ]
* Πίλημα: [ 85 ]
Ανατολικά:
* Ξάνθη: [ 56.122 ]
* Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών: [ 76 ]
* Παλαιά Μορσίνη: [ 230 ]
Νότια:
* Αγέλη: [ 0 ]
* Γαλάνη: [ 108 ]
Δυτικά:

* Λιβερά: [ 0 ]

* Κομνηνά: [ 261 ]

## Πηγές
* Οικοτουριστικός Οδηγός Οροσειράς Ροδόπης, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης - Καβάλας - Δράμας 
* oreibasia.gr, Κορυφή Αχλάτ Τσαλ 1.415 μέτρα

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος (ΕΟΣ) Ξάνθης, χάρτης Αχλαδόβουνου
*Κορυφή Τσαλ, Αχλαδόβουνο Ξάνθης στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Ξάνθης
Κατηγορία:Ροδόπη
Δακτύλιος της φωτιάς

Ο **Πύρινος στέφανος του Ειρηνικού** καλούμενος και **Δακτύλιος της φωτιάς** είναι η περιοχή στη λεκάνη του Ειρηνικού Ωκεανού όπου λαμβάνουν χώρα μεγάλος αριθμός σεισμών και ηφαιστειακών εκρήξεων. Έχει πεταλοειδές σχήμα 40.000 χιλιομέτρων και σχετίζεται με μία συνεχή σειρά ωκεάνιων τάφρων, ηφαιστειακών τόξων, και ηφαιστειακών ζωνών ή/και κινήσεις τεκτονικών πλακών. Περιλαμβάνει 452 ηφαίστεια και περιέχει πάνω από το 75% των ενεργών και ανενεργών ηφαιστείων του κόσμου. Κάποιες φορές  αποκαλείται και **περι-Ειρηνική ζώνη** ή **περι-Ειρηνική σεισμική ζώνη**.

Περίπου το 90% των σεισμών του κόσμου και το 81% των μεγαλύτερων σεισμών του κόσμου συμβαίνουν κατα μήκος του δακτύλιου της φωτιάς. Η αμέσως επόμενη πιο σεισμική περιοχή (5-6% των σεισμών και 17% των μεγαλύτερων σεισμών του κόσμου) είναι το Αλπικό ορογενετικό σύστημα, το οποίο εκτείνεται από την Ιάβα και τη Σουμάτρα διαπερνώντας τα Ιμαλάια και τη Μεσόγειο Θάλασσα εώς των Ατλαντικό Ωκεανό. Το μεσοατλαντικό ρήγμα είναι η τρίτη πιο σεισμική ζώνη.

Ο δακτύλιος της φωτιάς είναι άμεσο αποτέλεσμα των τεκτονικών πλακών και της κίνησης και των συγκρούσεων των λιθοσφαιρικών πλακών. Το ανατολικό τμήμα του δακτυλίου είναι αποτέλεσμα της βύθισης των πλακών Νάζκα και Κόκος κάτω από την δυτικώς κινούμενη Νοτιοαμερικανική Πλάκα. Η Πλάκα Κόκος βυθίζεται κάτω από την Καραϊβική Πλάκα στην Κεντρική Αμερική. ένα κομμάτι της Πλάκας του Ειρηνικού μαζί με τη μικρή Πλάκα Χουάν ντε Φούκα βυθίζονται κάτω από τη Βορειοαμερικανική Πλάκα. Κατά μήκος του βόρειο τμήματος, η πλάκα του Ειρηνικού, η οποία κινείται προς τα βορειοδυτικά, βυθίζεται κάτω από το τόξω των Αλεούτιων νήσων. Πιο δυτικά ακόμα, η πλάκα του Ειρηνικού βυθίζεται κατά μήκος των τόξων της χερσονήσου της Καμτσάτκα έως και πέρα από την Ιαπωνία. Το νότιο τμήμα είναι πολυπλοκότερο με ένα αριθμώ μικρότερων τεκτονικών πλακών σε σύγκρουση με την πλάκα του Ειρηνικού από τις νήσους Μαριάννες, τις Φιλιππίνες, το Μπουγκαινβίλ, την Τόνγκα, και τη Νέα Ζηλανδία. Αυτό το κομμάτι δεν περιλαμβάνει την Αυστραλία, καθώς βρίσκεται στο κέντρο δικής της τεκτονικής πλάκας. Η Ινδονησία βρίσκεται μεταξύ του δακτυλίου της φωτιάς κατά μήκος των βορειοανατολικών νησιών της και της Αλπικής ορογενετικής ζώνης κατά μήκος των νοτίων και δυτικών νησιών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ωκεανίας
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης
Fiat 500L

Το **Fiat 500L** είναι ένα μίνι πολυμορφικό (mini MPV) αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, από τον Απρίλιο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2022. Το μοντέλο έχει έντονη αισθητική ομοιότητα, εξωτερικά και εσωτερικά, με το Fiat Nuova 500 που εισήχθη το 2007, ενώ φέρει και τους ίδιους κινητήρες με αυτό, πλην όμως βασίζεται σε άλλη πλατφόρμα, αρκετά μεγαλύτερων διαστάσεων, και είναι αποκλειστικά 5-πορτο, σε αντίθεση με το 3-πορτο Nuova 500. Η ονομασία 500L υποδηλώνει την αισθητική ομοιότητα με το 500 και ειδικότερα το L σημαίνει large / μεγάλο.

## Διαθεσιμότητα
thumb|left|Το ταμπλό ενός Fiat 500L του 2013.

Το 500L παρουσιάστηκε στο 82ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, τον Μάρτιο του 2012, και η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε στις 17 Απριλίου 2012 στο Κραγκούγιεβατς της Σερβίας, στο πρώην εργοστάσιο της Zastava, το οποίο είχε εξαγοράσει η Fiat το 2008 όταν διαλύθηκε η εταιρεία Zastava. Σημείωση: αρχικά το 500L επρόκειτο να παραχθεί στο γνωστό εργοστάσιο Mirafiori / Μιραφιόρι στο Τορίνο, αλλά αποφασίστηκε η αλλαγή αυτή λόγω των κάκιστων σχέσεων των συνδικάτων στο ιταλικό εργοστάσιο.

Το μοντέλο κυκλοφόρησε αρχικά στην Ιταλία τον Ιούλιο του 2012, και στους επόμενους μήνες στα άλλα κράτη της Ευρώπης, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα οι πρώτες πωλήσεις ξεκίνησαν τον Οκτώβριο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ έφτασε την άνοιξη του 2013, ως μοντέλο της σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 2014. Συνολικά, διατέθηκε επίσημα σε πάνω από 100 χώρες διεθνώς, αν και ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική η εξαγωγή του διακόπηκε το 2020. Το καλοκαίρι του 2017, για τη σεζόν του 2018, το μοντέλο υπέστη μια εμφανή ανανέωση.

Στις 22 Φεβρουαρίου 2018, κύλησε από την γραμμή παραγωγής το 500.000-ό αντίτυπο του μοντέλου, ένα 500L Cross 1.6 MultiJet 120 hp πορτοκαλί χρώματος, με μαύρη γυαλιστερή οροφή. Τελικώς, η παραγωγή του έληξε τον Δεκέμβριο του 2022.

Το 500L ήταν το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με προαιρετική μηχανή για προετοιμασία καφέ εσπρέσο εντός του οχήματος.

## Κινητήρες

:(*): Αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως ο μοναδικός διαθέσιμος κινητήρας.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα των Fiat 500 και Fiat 500L 
* Η επίσημη Αμερικανική ιστοσελίδα των Fiat 500 και Fiat 500L
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Fiat 500L
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του 500L Living
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του 500L Trekking
* Πρώτη γνωριμία με το Fiat 500L από το περιοδικό 4Τροχοί (Αύγουστος 2012)
* Συγκριτική δοκιμή των Fiat 500L 1.3 Multijet και Ford B-Max 1.0 Ecoboost από το περιοδικό 4Τροχοί (Νοέμβριος 2012)
* Δοκιμή των Fiat 500L 0.9 TwinAir Turbo και 1.6 MultiJet II από το περιοδικό 4Τροχοί (Απρίλιος 2013)
* Πρώτη γνωριμία με τα Fiat 500L Living και Fiat 500L Trekking από το περιοδικό 4Τροχοί (Αύγουστος 2013)

Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
500L
Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ

Το **Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ** (γερμανικά: *Julius-Maximilians-Universität Würzburg*) είναι ένα πανεπιστήμιο στο Βύρτσμπουργκ, στη Γερμανία, που ιδρύθηκε το 1402. Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της ομάδας Κοΐμπρα (Coimbra Group).

## Ιστορία
Η επίσημη ονομασία του είναι *Julius-Maximilians-Universität Würzburg* (ή «Πανεπιστήμιο Ιούλιος Μαξιμιλιανός του Βύρτσμπουργκ"), αλλά είναι συνήθως αναφέρεται ως το Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ. Αυτό το όνομα προέρχεται από τον Γιούλιους φον Έχτερ Μέσπελμπρουν, πρίγκιπας-επίσκοπος του Βύρτσμπουργκ, ο οποίος επανέφερε το πανεπιστήμιο 431 χρόνια πριν, και τον πρίγκιπα εκλέκτορα *Μαξιμιλιανό-Ιωσήφ*, ο πρίγκιπας κάτω από τον οποίο εκκοσμίκευση εμφανίστηκαν κατά την έναρξη του 19ου αιώνα. Κεντρική διοίκηση του Πανεπιστημίου, γραφείο αλλοδαπός φοιτητής, και διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα βρίσκονται εντός του συμμαχικού περιοχή της παλιάς πόλης, ενώ η νέα πανεπιστημιούπολη φιλελεύθερες τέχνες, με σύγχρονη βιβλιοθήκη του, με θέα την πόλη από τα ανατολικά. Το πανεπιστήμιο σήμερα έχει περίπου 25.000 φοιτητές, εκ των οποίων περισσότεροι από 1.000 προέρχονται από άλλες χώρες.

## Σχολές

* Τμήμα της Καθολικής Θεολογίας
* Νομική Σχολή
* Ιατρική Σχολή (Ανθρώπινης Ιατρικής, Οδοντιατρικής και Βιοϊατρική)
* Σχολή Καλών Τεχνών 1: Ιστορία, Σύγχρονες Γλώσσες, Πολιτισμός και Γεωγραφία
* Σχολή Καλών Τεχνών 2: Φιλοσοφία, Ψυχολογία, Εκπαιδευτική και Κοινωνικών Επιστημών
* Τμήμα Βιολογίας
* Τμήμα Χημείας και Φαρμακευτικής
* Τμήμα Μαθηματικών και Επιστήμης Υπολογιστών
* Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας
* Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

## Προσωπικότητες
Ο Ερνστ Γκραίφενμπεργκ Ξεκίνησε να εργάζεται ως οφθαλμίατρος στο Πανεπιστήμιο.

### Νομπελίστες
Για την έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο:

* 1901 Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν (Φυσική)
* 1902 Έμιλ Φίσερ (χημεία)
* 1907 Έντουαρντ Μπούχνερ (χημεία)
* 1919 Γιοχάνες Σταρκ (Φυσική)
* 1922 Βίλχελμ Βίεν (Φυσική)
* 1935 Χανς Σπέμαν (Ιατρική)
* 1985 Κλάους φον Κλίτσινγκ (Φυσική)
* 1988 Χάρτμουτ Μίχελ (χημεία)
* 2008 Χάραλντ τσουρ Χάουζεν (Ιατρική)

Που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο:

* 1903 Σβάντε Αρρένιους (χημεία)
* 1909 Φέρντιναντ Μπράουν (Φυσική)
* 1914 Μαξ φον Λάουε (Φυσική)
* 1920 Χέρμαν Βάλτερ Νερνστ (χημεία)
* 1930 Καρλ Λάντσταϊνερ (Ιατρική)

### Φοιτητές
Ζαν-Μαρκ Αιρώ, Γκούσταβ Νάχτιγκαλ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, Σπυρίδων Μηλιαράκης, Ερνστ Μπλοχ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Βυρτσμπουργκ
Σχολή του Μάνχαϊμ

Στα πλαίσια της επιστήμης της μουσικολογίας, ο όρος **Σχολή του Μάνχαϊμ** αναφέρεται στις καινοτόμες τεχνικές που υιοθετήθηκαν από την αυλική ορχήστρα της πόλης Μάνχαϊμ, περί τα τέλη του 18ου αιώνα. Παράλληλα, υπό τον ίδιο όρο συγκαταλέγονται και οι συνθέτες οι οποίοι έγραψαν μουσική για την εν λόγω ορχήστρα και συνεπώς το ύφος που αναπτύχθηκε στους κόλπους της.

Ειδικότερα, στις καινοτόμες τεχνικές που πιστώνονται ως επινόηση και «σήμα κατατεθέν» της ορχήστρας, υπήρξε η διαφοροποίηση του μέρους των πνευστών από τα έγχορδα, καθώς και το περίφημο *[[κρεσέντο]]*, η βαθμιαία δηλαδή μεγέθυνση του ήχου από το σύνολο της ορχήστρας. Το *γενικό κρεσέντο* και οι εν γένει ομαδικές «μουσικές χειρονομίες» (γενικές παύσεις, γενική ελάττωση του ήχου), όπως και οι διάφορες μιμήσεις εν είδει «ειδικού εφέ» (κελάηδισμα πουλιών, «εκτόξευση της ρουκέτας» κλπ.) υπήρξαν εξαιρετικά δημοφιλείς στη φιλότεχνη τάξη της εποχής, κάτι που καταφαίνεται στα μουσικά έργα της περιόδου.

Ανάμεσα στους συνθέτες που συγκαταλέγονται στη Σχολή του Μάνχαϊμ διακρίνονται οι Γιόχαν και Καρλ Στάμιτς, Φραντς Ξάφερ Ρίχτερ, Κρίστιαν Κάναμπιχ κ.ά. Μέσω του ρεπερτορίου της, η ορχήστρα και ο ιδιάζων για την εποχή τρόπος της, συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη και εδραίωση άλλων μουσικών σχημάτων, αλλά και επηρέασε σημαντικά την καλλιτεχνική προσέγγιση πολλών συνθετών, όπως τους Φραντς Γιόζεφ Χάυντν, Λέοπολντ Χόφμαν καθώς και τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, κάτι που αποτυπώνεται κυρίως στα μεταγενέστερα έργα τους.

Από τα μέσα του 18ου αιώνα η Σχολή του Μάνχαϊμ σταδιακά πέρασε τα τοπικά σύνορα και η επίδρασή της κατέστη εμφανής και στο εξωτερικό, αρχικά στη Γαλλία και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη.

Στις μέρες μας η Σχολή του Μάνχαϊμ αποτελεί αντικείμενο μελέτης της μουσικολογίας και η αναπαραγωγή του ρεπερτορίου της εμπίπτει στο γενικότερο πλαίσιο της ιστορικά τεκμηριωμένης εκτελεστικής πρακτικής.

## Πηγές
* Neal Zaslaw *The Classical Era* London 1989 ISBN 0-333-52646-5

Κατηγορία:Κλασικισμός (μουσική)
Χένρυ Κάμποτ Λοτζ

Ο **Χένρυ Κάμποτ Λοτζ** (αγγλικά: *Henry Cabot Lodge, Jr.*, 5 Ιουλίου 1902 - 27 Φεβρουαρίου 1985) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης και γερουσιαστής.

## Βιογραφία

Ο **Χένρυ Κάμποτ Λοτζ** γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1902 στο Νάθαν της Μασσαχουσσέτης. Σε ηλικία οκτώ ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και την ανατροφή του ανέλαβε ο παππούς του, σύμβουλος του προέδρου Ουίλλιαμ Χάουαρντ Ταφτ και του Θεόδωρου Ρούζβελτ και πρόεδρος της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της Γερουσίας. Ο Λοτζ αφού αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ το 1924, εργάστηκε ως ανταποκριτής του *Κήρυκα-Βήματος της Νέας Υόρκης*. Έτσι πήρε συνέντευξη από τον Μπενίτο Μουσολίνι. Παράλληλα τον έλκουν και τα στρατιωτικά και αμυντικά θέματα, οπότε το 1932 εκδίδει το βιβλίο του *Η λατρεία της αδυναμίας*, «εγκώμιο για την ισχύ των όπλων.» 
Το 1936 εκλέγεται γεροσιαστής Μασαχουσσέτης με το κόμμα των Ρεπουμπλικανών. Αν και οπαδός του *δόγματος του απομονωτισμου* τελικά εγκαταλείπει την έδρα του στη Γερουσία και κατατάσσεται στο στρατό.Πολεμά στα μέτωπα της Αφρικής και της Ευρώπης. Με το βαθμό του Συνταγματάρχη βρίσκεται στο επιτελέιο του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ

Μετά τη λήξη του πολέμου επανεκλέγεται γερουσιαστής και κατορθώνει να πείσει τον διστακτικό Ντουάιτ Αϊζενχάουερνα κατέλθει στις εκλογές ως υποψήφιος: μάλιστα ήταν οβασικός εμπνευστής του συνθήματος *I like Aik* (αγαπώ τον Άικ). Στη συνέχεια και μετά την εκλογή του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ τον διόρισε αντιπρόσωπο των Η.Π.Α.στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1960 το Ρεπουμπλικανικό κόμμα τον έχρισε υποψήφιο για την αντιπροεδρία με υποψήφιο τον Νίξον.
Εκτιμώντας την εμπειρία του, ο Κέννεντυ τον τοποθέτησε πρεσβευτή στο Βιετνάμ το 1963. Τον Ιούλιο του 1964 επέστρεψε στις Η.Π.Α. Το 1965 ο Λίντον Τζόνσον τον έστειλε στη Σαϊγκόν,χωρίς ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τον Απρίλιο του 1968 εστάλη πρεσβευτής στη Βόννη.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ανώνυμου,«Προσωπικότητες της σύγχρονης ιστορίας: Κάμποτ Λοτζ», Ιστορία Εικονογραφημένη,τ.χ.11 (Μάιος1969), σελ.44-45

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Μασαχουσέτη
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Σπαναίικα Αρκαδίας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα, δείτε: [[Σπαναίικα (τοπωνύμιο)|Σπαναίικα]]*

Τα **Σπαναίικα**, παλαιότερα γνωστό ως **Σπαναίοι**, είναι μικρό χωριό που ανήκει στην τοπική κοινότητα Πετρίνας, της δημοτικής ενότητας Φαλαισίας του δήμου Μεγαλόπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Μέχρι το 2010, τα Σπαναίικα ανήκαν στο τοπικό διαμέρισμα Πετρίνας του πρώην δήμου Φαλαισίας. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα από το χωριό Πετρίνα, κοντά στα σύνορα με την Λακωνία. 

Είναι χτισμένο στις πλαγιές του Ταυγέτου σε υψόμετρο 643 μ κοντά και βόρεια της Μονής Αμπελάκη. Οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 21 κατοίκους. Κοντά στον οικισμό περνά ο αυτοκινητόδρομος Τρίπολης-Σπάρτης Α7.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Αγαπημονισμός

Το θρησκευτικό κίνημα των **Αγαπημονιτών** (Agapemonites) ή της «Κοινότητας του Υιού τού Ανθρώπου», ήταν μια χριστιανική θρησκευτική ομάδα ή αίρεση που σύστησε το 1846, κατ’ επίδραση των Γερμανών Μυστικών, ο ιατρός και κατόπιν ιερέας Ερρίκο James Prince (1811-1899), με κέντρο το κοινόβιο της ιεράς μονής τής Αγάπης στην Αγγλία. 

Ο Prince, που θεωρούσε τον εαυτό του ως ενσάρκωση του Αγίου Πνεύματος, το 1849 ανήγγειλε το τέλος τού κόσμου, προσελκύοντας ευάριθμους οπαδούς (Lampeter Brethren). Το 1890 το κίνημα ενδυναμώθηκε με την εξάπλωσή της στους κύκλους τού «Στρατού τής Σωτηρίας», από τους οποίους προήλθε και ο διάδοχος του Prince, ο John Hugh Smyth-Pigott (θ3ι ναι ξξσοισ?ησκ
Ο Smyth-Pigott, που εκλάμβανε και αυτός τον εαυτό του ως Θείο πρόσωπο/Μεσσία (τ.έ. ως τον ίδιο τον Χριστό), είχε ως έδρα του («ενδιαίτημα της Αγάπης») το Spaxton, ένα χωριό στην περιοχή Quantocks τού Sedgemoor (επαρχία τής Somersetshire στη νοτιοδυτική Αγγλία), ενώ, στη συνέχεια, ίδρυσε την πρώτη «Εκκλησία τής Αγάπης» στο Λονδίνο. Λίγα χρόνια αργότερα, το κίνημα έχασε τους περισσότερους οπαδούς του.

## Βιβλιογραφία
*Φ. Τερζάκης, *Ανορθολογισμός, φονταμενταλισμός και θρησκευτική αναβίωση,* Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1998
*Μ Μπέγζος, *Νεοελληνική φιλοσοφία της θρησκείας,* Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1998, 79-126

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα