open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διονυσία Ρώη

Η **Διονυσία Ρώη** (1917 - Μαϊάμι 29 Μαΐου 1981) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και μακιγιέζ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ευάγγελου Κουμαριώτη, που διετέλεσε ταμίας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών και η μητέρα της ήταν ηθοποιός. Γόνος θεατρικής οικογένειας, ο αδελφός της ήταν χορογράφος και χορευτής. Ολοκλήρωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με «άριστα» και συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους. Ως ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου, πήρε μέρος σε 11 παραστάσεις.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε μικρούς ρόλους, σε διάφορες ταινίες, όπως *[[Γοργοπόταμος (ταινία)|Γοργοπόταμος]]*, *[[Ο παπατρέχας]]*, *[[Του Κουτρούλη ο γάμος]]* κ.ά. Παράλληλα, επιμελήθηκε το μακιγιάζ σε ταινίες.

Ήταν παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό και μακιγιέρ, Γιώργο Ρώη. Την περίοδο της Χούντας εγκαταστάθηκε μαζί με τον σύζυγό της στις ΗΠΑ, παίζοντας σε διάφορα θεατρικά έργα, όπου και πέθανε.

## Φιλμογραφία

## Συμμετοχές στο Εθνικό Θέατρο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Γεώργιος Καστριώτης (άρχων Ουγγροβλαχίας)

Ο **Γεώργιος Καστριώτης**, ή και **Γεώργιος Καστοριώτης** όπως τον αναφέρει ο Χρύσανθος Νοταράς πατριάρχης Ιεροσολύμων.  υπήρξε Μέγας Ποστέλνικος στην Ουγγαροβλαχία και ιδρυτής της Σχολής Ιερών Γραμμάτων στη συνοικία Μουζεμβίκη της Καστοριάς το 1705. Επίσης υπηρέτησε ως διπλωματικός εκπρόσωπος των Ρουμάνων στην Αυλή του Μεγάλου Πέτρου. Καταγόταν από την Καστοριά.

Για τη συντήρηση και τη λειτουργία της Σχολής καταθέτει σημαντικό ποσό χρημάτων στο θησαυροφυλάκιο (στην Τσέκα) της Βενετίας. Στο ζήτημα της εξασφάλισης της κυριότητος επί του Παναγίου Τάφου και των άλλων ιερών προσκυνημάτων συμπαραστάθηκαν ηθικά και υλικά πολλοί Έλληνες «άρχοντες», όπως ο Μανωλάκης Καστοριανός, ο Γεώργιος Καστριώτης, Νικόλαος Καραγιάννης, ο Παναγιώτης Νικούσιος έμπορος στη Βενετία, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και άλλοι. Εξεδωσε πρώτος τη "Δογματική διδασκαλία" του Σεβαστού Τραπεζούντιου του Κυμηνίτου, την οποία αφιέρωσε στον Μέγα Πέτρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Καστοριανοί
Χοιρινό πρασοσέλινο

thumb|250px|Χοιρινό πράσοσέλινο.
Το **χοιρινό πρασοσέλινο** (ή και *χοιρινό με σελινόριζες* και πράσο) είναι παραδοσιακό πιάτο της ελληνικής κουζίνας. Είναι «κλασικό φαγητό της ηπειρωτικής Ελλάδας», με βασικά συστατικά του το χοιρινό κρέας, το πράσο και το σέλινο. Σημαντικό και χαρακτηριστικό υλικό στη γεύση του φαγητού είναι η τριμμένη σελινόριζα, που αποτελεί τη βάση για την ιδιαίτερη, παχύρρευστη σάλτσα του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το χοιρινό κρέας
Ιχθυόσαυρος

Οι **Ιχθυόσαυροι** ήταν μεγάλα πελαγίσια ερπετά της δευτερογενούς εποχής που έμοιαζαν με τον δελφίνι με μορφή ψαριού. Με βάση τα απολιθώματα εμφανίστηκε 245 εκατομμύρια χρόνια πριν και εξαφανίστηκε 90 εχπ, 25 πριν τους δεινόσαυρους. Ανήκουν σε μία τάξη γνωστή ως **ιχθοσαύρια** ή **ιχθυοπτέρυγα**. Το μήκος τους κυμαινόταν μεταξύ 2 και 4 μέτρα. Όπως και τα σύχρονα κητώδη, ανέπνεαν αέρα και εικάζεται ότι οι ιχθυόσαυροι είχαν παρόμοια εξελικτική πορεία με αυτά.

Κατηγορία:Ιχθυοσαύρια
Κατηγορία:Προϊστορικά ερπετά
Αριστείδης Ρούκης

Ο **Αριστείδης Ρούκης** (1854 - 1903) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ενας από τους πρώτους αρχισυντάκτες εφημερίδων.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1854. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια μετέβη στη Γερμανία όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις πολιτικές επιστήμες. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα  επιδόθηκε στη δημοσιογραφία στην οποία και διακρίθηκε πολύ γρήγορα. Υπήρξε αρχισυντάκτης στην "Εφημερίδα" του Κορομηλά, ενώ συνεργάστηκε και με άλλες εφημερίδες όπως και με τον Ασμοδαίο.

Το 1898 ανέλαβε τη διεύθυνση των ταχυδρομείων και τηλεγραφείων διοργανώνοντας  τις υπηρεσίες αυτές κατά τα ξένα πρότυπα. Από τη θέση αυτή απολύθηκε από την κυβέρνηση του Δ. Δηλιγιάννη το 1902. Ο Α. Ρούκης πέθανε στην Αθήνα το επόμενο έτος, το 1903.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.699.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Επιτήρηση και τιμωρία

***Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής*** ονομάζεται ένα βιβλίο του φιλοσόφου Μισέλ Φουκώ, γραμμένο στα γαλλικά το 1975. Συνιστά μία μελέτη της εξέλιξης του ποινικού συστήματος στην Ευρώπη κατά τους τελευταίους δύο αιώνες, με αφορμή ντοκουμέντα από την προεπαναστατική και τη μετεπαναστατική Γαλλία. Ωστόσο τα περιεχόμενα του βιβλίου σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με αντίστοιχες εξελίξεις και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, ενώ αποτελούν για τον συγγραφέα αφορμή στοχασμού περί του πραγματικού περιεχομένου του ποινικού εγκλεισμού. Θεωρείται εμβληματικό έργο το οποίο έχει επηρεάσει καλλιτέχνες, φιλοσόφους και πολιτικούς ακτιβιστές.

Κύριο επιχείρημα του Φουκώ είναι πως η δημιουργία των σύγχρονων κολαστικών μεθόδων (π.χ. η φυλάκιση ύστερα από δημόσια δίκη, αντί για βασανιστήρια και εκτελέσεις) στις νεωτερικές κοινωνίες, δεν οφείλεται τόσο στον ανθρωπισμό των διαφωτιστών μεταρρυθμιστών της εποχής, όσο σε πολιτισμικές και πολιτικές αλλαγές που σχετίζονταν με την αντικατάσταση της μεσαιωνικής απόλυτης μοναρχίας από το σύγχρονο φιλελεύθερο καπιταλισμό. Η φυλακή για τον Φουκώ αποτελεί προνομιακό χώρο εφαρμογής των «πειθαρχικών μεθόδων», μίας «πολιτικής τεχνολογίας» (κατά την ορολογία του) που εξαπλώνεται κατά τον 18ο-19ο αιώνα και σε στρατόπεδα, σχολεία, εργοστάσια κλπ, προκειμένου να διασφαλίσει την υποταγή της κοινωνίας στην εξουσία, τη συμμόρφωσή της με προκαθορισμένα πρότυπα και τον αποδοτικό πληθυσμιακό έλεγχο. Τεχνικές, μέθοδοι και θεσμοί διαφορετικών καταβολών, αναπτύχθηκαν στον πέρασμα δεκαετιών για να συγκλίνουν τελικά στη σημερινή «πειθαρχημένη κοινωνία». Για τον Φουκώ, μία «μικροφυσική της εξουσίας» διαπερνά το σύνολο των ανθρώπινων σχέσεων σαν ένα πλέγμα, μέσω αυτών των διάσπαρτων τεχνικών και μεθόδων, δίνοντας ως αποτέλεσμα μία «ολιστική μηχανοδομή» εξουσίας η οποία κατασκευάζει και κανονικοποιεί άτομα, εξοβελίζοντας τις αποκλίσεις.

Το βιβλίο διαιρείται σε τέσσερα μέρη: «Το βασανιστήριο», «Η τιμωρία», «Η πειθαρχία» και «Η φυλακή».

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής*, Εκδ. Κέδρος
* ''Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ''

Κατηγορία:Μισέλ Φουκώ
Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία
Κατηγορία:Βιβλία πολιτικής φιλοσοφίας
Τούμπα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Τούμπα** αναφέρονται:

* Τούμπα, πνευστό μουσικό όργανο
* Τούμπα (αρχαιολογία), είδος ταφικού μνημείου της εποχής του χαλκού και της πρώιμης εποχής του σιδήρου.

## Θεσσαλονίκη
* Τούμπα Θεσσαλονίκης, συνοικία της Θεσσαλονίκης
* Γήπεδο Τούμπας, ποδοσφαιρικό γήπεδο στην ομώνυμη συνοικία της Θεσσαλονίκης, έδρα του ΠΑΟΚ.

## Ελληνικά χωριά
* Τούμπα Αχαΐας, χωριό του νομού Αχαΐας
* Τούμπα Κιλκίς, χωριό του νομού Κιλκίς
* Τούμπα Σερρών, χωριό του νομού Σερρών

## Τοπωνύμια
* Τούμπα (κορυφή), κορυφή της Κερκίνης στο τριεθνές Ελλάδας, Βόρειας Μακεδονίας και Βουλγαρίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γεώργιος Οικονομίδης

Ο **Γεώργιος Οικονομίδης** ή **καπετάν Βαρνάς** ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Γεώργιος Οικονομίδης** γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας. Ήταν γιος του ιερέα Δημήτριου Οικονομίδη που δολοφονήθηκε από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες το Νοέμβριο του 1902. Συγκρότησε ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων στις περιοχές Φλώρινας και Αμυνταίου. Συμμετείχε με το σώμα του, το Νοέμβριο του 1904 στην επίθεση στο Ζελενίτσι (Σκλήθρο). Συνελήφθη από τον Οθωμανικό στρατό, φυλακίστηκε στις φυλακές Μοναστηρίου και μετά από λίγο απέδρασε. Κατέφυγε για σύντομο διάστημα στην Αθήνα και επέστρεψε αργότερα στη Μακεδονία. Σκοτώθηκε στο Γκορνίτσοβο (Κέλλα) Φλώρινας σε μάχη εναντίον ομάδας κομιτατζήδων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Λεονάρδος Καπετανάκης

Ο **Λεονάρδος Καπετανάκης** υπήρξε Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από επίσημη οικογένεια της Αθήνας. Χρημάτισε προϊστάμενος της Ελληνικής κοινότητας στην Βενετία τα έτη 1709, 1728, 1757, 1765, 1769, 1776 και 1779. Απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία εκατό ετών.
## Συγγράμματα
Έγραψε στα ιταλικά μερικά έργα, και δαπάνησε για την έκδοση της «Ακολουθίας της οσίας Φιλοθέης».
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Ηλίας Πίνης

Ο **Ηλίας Πίνης** ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Νεγόβανη (Φλάμπουρο) Φλώρινας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Ηλίας Πίνης** γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στη Νεγόβανη (Φλάμπουρο) Φλώρινας. Ήταν συγγενής του Νικόλαου Πίνη (Κολεπίνη), οπλαρχηγού της Μακεδονικής επανάστασης του 1867. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα που είχε σκοπό την προστασία της γενέτειράς του από Βουλγαρικές επιθέσεις και Οθωμανικές αυθαιρεσίες και τέθηκε υπό τις γενικές οδηγίες του Ηλία Δεληγιαννάκη από την Κρήτη. Έδρασε στην περιοχή Φλώρινας και Κορεστίων. Συνεργάστηκε επίσης, με τον Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα) σε διάφορες επιχειρήσεις, καθώς και με τους Ιωάννη Πούλακα και Ιωάννη Καραβίτη.

## Παραπομπές


Πι
Λεονάρδος Σ. Καπετανάκης

Ο **Λεονάρδος Καπετανάκης** υπήρξε Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από σημαντική οικογένεια της Αθήνας. Πρόγονός του ήταν ο ομώνυμος και επίσης λόγιος Λεονάρδος Καπετανάκης. Ο πατέρας του ονομάζονταν Σπυρίδων και ήταν το μοναδικό παιδί του. Χρημάτισε γραμματέας του Χατζή Αλή. Βοήθησε τους συμπολίτες του με κάθε τρόπο και τιμωρήθηκε από τους Τούρκους σκληρά. Πέθανε το 1789 νεότατος στην ηλικία. Τον θάνατό του θρήνησε όλη η πόλη. Ο λαός του έπλεξε δημοτικό τραγούδι, που σώζεται εν μέρει σε δημοσίευση από τον Χρηστομάνο. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Στέφανος Νάτσης

Ο **Στέφανος Νάτσης** ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Στέφανος Νάτσης** γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας. Ήταν συγγενής του Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Ευάγγελου Νάτση. Συγκρότησε ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων στις περιοχές Φλώρινας, Αμυνταίου και Έδεσσας καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Για τη δράση του, φυλακίστηκε στις φυλακές Μοναστηρίου μαζί με το Γρηγόριο Βαϊνά, το Χρήστο Παναγιωτίδη και το Δήμο Ευαγγέλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Πέτρος Παπασταμάτης

Ο **Πέτρος Παπασταμάτης** υπήρξε ονομαστός Έλληνας ιατροφιλόσοφος του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Δημητσάνα. Ήταν γιος του του ιερέα Σταμάτη Καράκαλλου (ή Καράκαλου), της μεγάλης εκκλησιαστικής οικογένειας η οποία ανέδειξε πολλούς Επισκόπους και δύο Πατριάρχες, τον οικουμενικό πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλο Ε’ (1748-1751) και τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφάνη Γ’ (1608 – 1644).

Ο Πέτρος Παπασταμάτης κατέβηκε στην Αθήνα το έτος 1673 και έγινε μοναχός στην Μονή του Αγίου Ιωάννη του Καρέα, στον Υμηττό. Μετονομάστηκε σε Παρθένιος, αλλά διατήρησε το υποκοριστικό του όνοματός του, Πετράκης. Ανακαίνισε την Μονή Ασωμάτων Ταξιαρχών στην Αθήνα, που αποκαλείται πλέον, «Ιερά Μονή Ασωμάτων-Πετράκη». Απεβίωσε το 1686.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροφιλόσοφοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κομπογιαννίτης

**Κομπογιαννίτες** ονομάζονταν περιφρονητικά οι γιατροί που δεν είχαν τις απαραίτητες γνώσεις. Επί Τουρκοκρατίας, εκτός από τους εγκατεστημένους γιατρούς υπήρχαν και οι ταξιδεύοντες. Αυτοί δεν ήταν άξιοι, και συνδέονταν περισσότερο με τα βότανα. Περιφέρονταν στον δρόμο σοβαρότατοι, κρατώντας κιβώτιο γεμάτο φάρμακα, ο δε βοηθός τους, το «κοπέλλι» φώναζε: «γιατρός! γιατρικά! βότανα για κάθε αρρώστια!» Εκτός από το κιβώτιο είχαν πάνω τους και ένα μεταλλικό κουτί γεμάτο με αλοιφές. Κρατούσαν στο χέρι ένα μεγάλο και χοντρό μπαστούνι με χοντρό λευκό κόκκαλο, και ένα φίδι τυλιγμένο σε όλο το μήκος του. Αναμεταξύ τους μιλούσαν τα κορακίστικα.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Ελλάδας
Γεώργιος Κολοκοτρώνης

Ο **Γεώργιος Κολοκοτρώνης** (1866 - 1913) ήταν Έλληνας αξιωματικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ήταν πρωτότοκος γιος του Πάνου Κολοκοτρώνη. Παππούς του ήταν ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και κατατάχθηκε στο Πεζικό. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στην Κρητική Επανάσταση του 1897 και στον Μακεδονικό Αγώνα ως ένας από τους 4 αξιωματικούς που το 1904 εξήλθαν στη Μακεδονία για εκτίμηση της κατάστασης (οι υπόλοιποι τρεις ήταν οι Παύλος Μελάς, Α. Κοντούλης και Α. Παπούλας). Η απόφαση για την επιλογή του οφειλόταν στο αρχηγό  της αποστολής Αλέξανδρο  Κοντούλη, ο οποίος μετά από χρόνια ανέφερε πως οδηγήθηκε στην επιλογή αυτή λόγω του οικογενειακού ονόματός του καθώς δεν τον θεωρούσε ικανό αξιωματικό. Ενστάσεις για την επιλογή του είχε και ο Παύλος Μελάς. Κατά τη διάρκεια της αποστολής αυτής ο Κολοκοτρώνης ήρθε σε σύγκρουση με τον Αλέξανδρο Κοντούλη και τον Παύλο Μελά καθώς οι δύο τελευταίοι υποστήριζαν ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να εφοδιάσει με οπλισμό του Έλληνες ομογενείς ενώ ο ίδιος υποστήριζε, μαζί με τον Παπούλα, ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να αποστείλει σώματα στρατού υπό την ηγεσία Ελλήνων αξιωματικών. Μάλιστα η διαμάχη μεταξύ Μελά - Κολοκοτρώνη οδήγησε σε μονομαχία, ύστερα από πρόσκληση του πρώτου, με αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό του Κολοκοτρώνη στον μηρό.

Το 1910 προήχθη σε ταγματάρχη. Κατά τις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων ανέλαβε μετά από δικό του αίτημα διοικητής τάγματος του στο  Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών. Το τάγμα αυτό, το "1ο Τάγμα Κρητών",  είχε μικρή συμμετοχή στους Βαλκανικούς Πολέμους, ωστόσο ήταν ήταν το πρώτο που μπήκε στη Θεσσαλονίκη την 26 Οκτωβρίου 1912. Την 30 Οκτωβρίου έως αρχές Νοεμβρίου του 1912 ως διοικητής του τάγματος κατέλαβε και τυπικά για λογαριασμό του Ελληνικού Στρατού τη Χαλκιδική και το Άγιον Όρος απ' όπου οι Τούρκοι είχαν αποχωρήσει αμαχητί.Στη συνέχεια το τάγμα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του ελληνοβουλγαρικού πολέμου του 1913.  

Ο Γεώργιος Κολοκοτρώνης σκοτώθηκε σε μάχη στα στενά της Κρέσνας την 12η Ιουλίου 1913. Τάφηκε επί τόπου σε έδαφος που μετά το τέλος του πολέμου παρέμεινε στη βουλγαρική επικράτεια. Προτομή του στήθηκε στο χώρο του μνημείου της μάχης Λαχανά, μαζί με προτομές άλλων πεσόντων αξιωματικών του Τάγματος Κρητών. 

Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον υποστράτηγο Πάνο Κολοκοτρώνη. Στην κατοχή του είχε ως οικογενειακό κειμήλιο το σπαθί του φημισμένου του προγόνου, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το οποίο - έπειτα από επιθυμία που είχε εκφράσει ο ίδιος πριν αναχωρήσει για το μέτωπο - δωρήθηκε μετά το θάνατό του στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ελλάδας. 

## Παραπομπές

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Οικογένεια Κολοκοτρώνη
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)

Η **Κάτω Παναγιά** (τουρκικά: Ciftlik) ήταν ένα αμιγώς ελληνικό κεφαλοχώρι στη Δυτική Μικρά Ασία, στη χερσόνησο της Ερυθραίας, σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων περίπου από τον Τσεσμέ, ακριβώς απέναντι από τη Χίο. Η σημερινή της ονομασία στην τουρκική γλώσσα είναι *Τσιφτλίκ* και τις τελευταίες δυο δεκαετίες γνωρίζει έντονη τουριστική ανάπτυξη.  

## Ιστορικά στοιχεία
Κατοικήθηκε το 1720 από γεωργούς, που είχαν έρθει από τα κοντινά νησιά και κυρίως από τη Χίο. Στις αρχές του 1800 μετοίκησαν κάτοικοι από τη Θεσσαλία και ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Ο οικισμός κτίστηκε στην παραλία. Βόρεια και νότια υπήρχαν καλλιεργήσιμες κοιλάδες και λόφοι με αμπελώνες μέχρι την παραλία. Η επωνυμία Κάτω Παναγιά δόθηκε στην κωμόπολη από το κατηφορικό έδαφος που είχε και από το ναό της Θεοτόκου που υπήρχε κτισμένος εκεί. Τουρκικός πληθυσμός δεν υπήρχε στο χωριό, πέραν από τους διοικητικούς υπαλλήλους. 

Οι ασχολίες των κατοίκων ήταν κυρίως γεωργικές. Το βασικότερο προϊόν του τόπου ήταν η σταφίδα. Μετά έρχονταν τα καπνά, τα σιτηρά και πολλά σύκα. 

Τα σχολεία ήταν μεγάλα για τα δεδομένα της εποχής. Υπήρχαν και πνευματικοί σύλλογοι, με κυριότερο τον Σύλλογο "ΑΡΓΕΝΟΝ", όπου δίνονταν θεατρικές παραστάσεις.

Το 1914 οι κάτοικοι της Κάτω Παναγιάς, όπως και όλης της Ερυθραίας, εκδιώκονται από τις οικίες τους, για να επιστρέφουν οι περισσότεροι το 1919, με την κατάληψη της Δυτικής Μικράς Ασίας από τον Ελληνικό Στρατό.  Κατά την προέλαση του τουρκικού στρατού το 1922 και ενώ, λόγω της άμεσης γειτνίασης με τη Χίο, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν εύκολη διαφυγή, οι περισσότεροι κάτοικοι παρέμειναν στις εστίες τους, υποτιμώντας προφανώς την έκταση των αντιποίνων που τους περίμενε. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, περί τους 800 κατοίκους βρήκαν τραγικό θάνατο. Οι υπόλοιποι κάτοικοι, κυρίως γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα σε διάφορες περιοχές (Χίο, Αττική κλπ), ενώ το 1924 ένας συμπαγής πυρήνας μεταφέρθηκε στην περιοχή της Κυλλήνης, δημιουργώντας την ομώνυμη κοινότητα της Κάτω Παναγιάς.

Στην Κάτω Παναγιά γεννήθηκε ο Μιχαήλ Χατζηαθανασίου (1880/81 - 1948), εκκλησιαστικός συνθέτης και καθηγητής στη σχολή της Χάλκης.
Στην Κάτω Παναγιά της επαρχίας Κρήνης, γεννήθηκε ο Μητροπολίτης Σερρών Αθανάσιος Πιπέρας (1876-1909). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μικρά Ασία
Υδραγωγείο του Ουάλεντος

Το **Υδραγωγείο του Ουάλεντος** (Flavius Iulius Valens, ελληνοποιημένος ως Ουάλης)  (τουρκ. *Bozdoğan Kemeri*) είναι αρχαιολογικό μνημείο στην Κωνσταντινούπολη. Η κατασκευή του ξεκίνησε επί αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου και περατώθηκε επί αυτοκράτορα Ουάλη. Ήταν μέρος μεγάλης υδραγωγικής εγκαταστάσεως για την τροφοδοσία της παλιάς πόλης με νερό. Είχε μήκος περισσότερο των χιλίων μέτρων, από τα οποία σήμερα σώζονται περίπου 921 μέτρα περίπου 50 μέτρα λιγότερα από το αρχικό μήκος. Ανακαινίστηκε το έτος 766 επί Κωνσταντίνου Ε'. Έχει ύψος από 18,5 έως 26,5 μέτρα. 

## Περιγραφή
Το υδραγωγείο είχε μήκος 971 μέτρα και μέγιστο ύψος περ. 29 μέτρα (63 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας) με σταθερή κλίση 1:1000, Ο αψίδες 1-40 και 46-51 ανήκουν στην εποχή του Ουάλη. Οι καμάρες 41-45 στην εποχή του Μουσταφά Β΄ και οι αψίδες 52 και 56 στον Σουλεϊμάν Α΄. Οι αψίδες 18-73 είναι παρατεταγμένες σε διπλή σειρά, οι υπόλοιπες σε μονή παράταξη

## Αναφορές


## Πηγές
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 3D reconstruction of the Aquaeduct of Valens at the ''Byzantium 1200'' project
* Turkish Ministry of Culture - Water supply systems and cisterns of Constantinople

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Μέγας Δομέστικος

Ο **μέγας δομέστικος** ήταν το υψηλότερο στρατιωτικό αξίωμα στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 

Κατά τον 9ο αιώνα, ο δομέστικος των σχολών, από απλός διοικητής του τάγματος των Σχολών γίνεται ολοένα και πιο σημαντικός, ώσπου από τις αρχές του 10ου αιώνα θεωρείται ως το πρεσβύτερο στρατιωτικό αξίωμα της αυτοκρατορίας, ξεπερνώντας τον στρατηγό των Ανατολικών. Την ίδια εποχή το επίθετο «μέγας» αρχίζει να προστίθεται μερικές φορές στον τίτλο για να τονίσει την εξέχουσα θέση του αξιώματος. Σταδιακά, τον 11ο αιώνα, ο μέγας δομέστικος έγινε διακριτό αξίωμα, που δινόταν στον (θεωρητικά) επικεφαλής όλου του στρατού. Τον 12ο αιώνα συχνά υπήρχαν δύο δομέστικοι, της Ανατολής και της Δύσεως, κατά το πρότυπο των δομεστίκων των σχολών. 

Κατά την παλαιολόγεια περίοδο το αξίωμα έγινε ακόμα πιο σημαντικό, ερχόμενο αμέσως μετά από αυτό του Καίσαρα στην ιεραρχία σύμφωνα με τον ψευδο-Κωδινό. Ως εκ τούτου απονεμόταν εξίσου και ως τιμητικό αξίωμα σε ευγενείς και υψηλόβαθμους αξιωματούχους, χωρίς ο κάτοχός του να ασκεί απαραίτητα στρατιωτικές αρμοδιότητες.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Δρουγγάριος του πλωίμου

Ο **δρουγγάριος του στόλου** ή **δρουγγάριος του πλωίμου** ήταν ανώτατο ναυτικό αξίωμα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εμφανίζεται τον 9ο αιώνα, και ο κάτοχός του ήταν ο επικεφαλής του αυτοκρατορικού στόλου που στάθμευε πέριξ της Κωνσταντινούπολης, σε αντίθεση με τους επαρχιακούς στόλους των ναυτικών θεμάτων όπως το Θέμα Κιβυρραιωτών. Από το τέλος του 11ου αιώνα ήταν γνωστός ως **μέγας δρουγγάριος του στόλου**, και ήταν ο ύπαρχος του Μεγάλου Δουκός.

 

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Δρουγγάριοι του πλωίμου
Κατηγορία:Τίτλοι του βυζαντινού ναυτικού
Κατηγορία:Ναύαρχοι
Δρουγγάριος της Βίγλας

Ο **Δρουγγάριος της Βίγλας** ή της **Βίγλης** ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο κάτοχός του ήταν αρχηγός του τάγματος της Βίγλας, ενός τακτικού και επαγγελματικού στρατιωτικού σχηματισμού που έπαιζε και το ρόλο ανακτορικής φρουράς κατά τη μέση βυζαντινή περίοδο. 

Από τον 11ο αιώνα τη θέση του «επάρχου της πόλεως» () ως αντικαταστάτη του αυτοκράτορα στο βασιλικό δικαστήριο παίρνει ο δρουγγάριος της βίγλης που μετονομάζεται σε «μέγα δρουγγάριο». Με τη δικαστηριακή μεταρρύθμιση του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (1166) το δικαστήριο του μεγάλου δρουγγαρίου γίνεται ένα από τα τέσσερα κύρια δικαστήρια της Κωνσταντινουπόλεως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 


Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Λογοθέτης

: * *Το λήμμα αυτό αναφέρεται στο αξίωμα. Για το επώνυμο «Λογοθέτης» δείτε [[Λογοθέτης (επώνυμο)]].*

Ο **Λογοθέτης** ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Σημαίνει «αυτός που θέτει τον λόγο», αυτός που παίρνει αποφάσεις στην κυβέρνηση δηλαδή, αξίωμα αντίστοιχο με αυτό του υπουργού σήμερα. Το αξίωμα του Λογοθέτη, όπως του υπουργού, είχε διάφορους βαθμούς, και επιστασίες:
* Λογοθέτης του Γενικού
* Λογοθέτης του Δρόμου
* Λογοθέτης του Στρατιωτικού ή των Στρατιωτικών
* Λογοθέτης των Οικιακών
* Λογοθέτης των Σεκρέτων
* Λογοθέτης των Υδάτων

Στα κατοπινά χρόνια, ο Μέγας Λογοθέτης είχε την μεγαλύτερη ισχύ και προεξείχε των υπολοίπων, και στα περισσότερα χρόνια της Αυτοκρατορίας αντιστοιχούσε του Μεγάλου Βεζύρη ή του Πρωθυπουργού, αν και σε ορισμένες περιόδους της ιστορίας του Βυζαντινού κράτους το αξίωμα αυτό έφερε άλλα ονόματα. 

Σήμερα το αξίωμα του Λογοθέτη υπάρχει από παράδοση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και ανταποκρίνεται σε κεντρικές λειτουργίες του.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Πρωτοστράτωρ

Ο **πρωτοστράτωρ** ήταν αυλικό και στρατιωτικό αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Αρχικά ο πρωτοστράτωρ ήταν ο επικεφαλής των βασιλικών ιπποκόμων (στράτορες), τελώντας υπό την εποπτεία του κόμη του σταύλου.

Ο πρωτοστάτωρ έφερνε το άλογο και κρατούσε τα χαλινάρια όταν ο Αυτοκράτορας ανέβαινε στο άλογο. Εν συνεχεία, πεζός οδηγούσε το άλογο με τον βασιλιά μέχρι που το παρέδιδε στον μέγα χαρτουλάριο, ο οποίος με την σειρά του οδηγούσε το άλογο και τον Αυτοκράτορα μέχρι την πύλη. Αντίθετα όταν ερχόταν ο βασιλιάς, πρώτος ο χαρτουλάριος τον παραλάμβανε και τον παρέδιδε στον πρωτοστράτωρα. Η στενή επαφή του πρωτοστράτορα με τον εκάστοτε ηγεμόνα του έδινε επιρροή δυσανάλογη προς την θέση του στην αυλική ιεραρχία: δύο αυτοκράτορες, ο Βασίλειος ο Μακεδών και ο Μιχαήλ Β', υπήρξαν πρωτοστράτορες προτού ανελιχθούν σε υψηλότερα αξιώματα.

Κατά την Κομνήνεια και Παλαιολόγεια περίοδο, το αξίωμα του πρωτοστράτορα έπαψε να έχει σχέση με τους βασιλικούς σταύλους και έγινε υψηλό στρατιωτικό αξίωμα, δεύτερο σε σημασία μετά τον μέγα δομέστικο.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι‎
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι‎
Γιρονδίνοι

Οι **Γιρονδίνοι** ήταν σημαντική πολιτική ομάδα, που δημιουργήθηκε πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και έδρασε κατά τη διάρκειά της, όπου και έφτασε στο απόγειο της δύναμής της. Αρχικώς ονομάζονταν «Μπρισοντέν» από το όνομα ενός εκ των ιδρυτικών τους στελεχών, του Ζακ Πιερ Μπρισό. Άλλοι ηγέτες τους ήταν οι Κοντορσέ, Βερνιώ, Γκυαντέ, Ζανσονέ κ.ά. Ουσιαστικά αποτέλεσαν την αριστερή πτέρυγα της Νομοθετικής συνέλευσης και τη δεξιά της Συμβατικής. Αργότερα ονομάστηκαν Γιρονδίνοι γιατί πολλά από τα μέλη κατάγονταν από τον νομό Γιρόνδη (Gironde).

Κρατώντας μετριοπαθή στάση, πέτυχαν τον Μάρτιο του 1792 να προσκληθούν από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση Ντυμουριέ, παίρνοντας αρκετά υπουργεία και αρμοδιότητες. Γρήγορα όμως απογοητεύτηκαν, γιατί δεν κατάφεραν να ελέγξουν ολοκληρωτικά τη νέα κυβέρνηση, όπως επεδίωκαν, και ήρθαν σε ρήξη με τον βασιλιά όταν προέβαλε βέτο σε δύο σημαντικά διατάγματα που ήθελαν να περάσουν οι Γιρονδίνοι στην Εθνοσυνέλευση. 

Μετά τις πρώτες αποτυχίες τους κατά τη Γαλλική Επανάσταση, στράφηκαν εναντίον των Δαντών, Ροβεσπιέρου και Μαρά, πράγμα που προκάλεσε την απώλεια του λαϊκού τους ερείσματος. Στις 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793 οι Γιρονδίνοι απέτυχαν να αντισταθούν στην έφοδο των «Αβράκωτων», της λαϊκής μάζας, οι οποίοι υποκινούντο από τον Ροβεσπιέρο και τους Ορεινούς (Ιακωβίνους), που αποτελούσαν το δεύτερο πιο ισχυρό κόμμα της επαναστατημένης Γαλλίας. 

Οι Ορεινοί, εξοργισμένοι από τη δολοφονία του Μαρά από τη Σαρλότ Κορντέ, πιθανότατα όργανο των Γιρονδίνων, έστρεψαν τους "Αβράκωτους" εναντίον των πρώτων. Οι "Αβράκωτοι" κατάφεραν να επικρατήσουν των Γιρονδίνων και να τους παραπέμψουν στο Επαναστατικό Δικαστήριο. Το αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη και εκτέλεση των Γιρονδίνων κατά τις ημέρες της 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793 (21 από αυτούς στις 31 Οκτωβρίου 1793), η αυτοκτονία άλλων 5-6 και η φυγή των υπολοίπων στη Γιρόνδη. Τον Δεκέμβριο 1794, μερικοί από όσους επιβίωσαν, κατάφεραν να επανακτήσουν τις βουλευτικές τους έδρες στη Συμβατική Εθνοσυνέλευση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η πολιτική ομάδα των Γιρονδίνων στην ιστοσελίδα Cosmovisions

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Παρακοιμώμενος

Ο **Παρακοιμώμενος** ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο κάτοχός του ήταν «φύλακας της βασιλείου κλίνης» και αρχηγός των παιδόπουλων και των κοιτωναρίων. Περιπατούσε πίσω από τον βασιλιά. Φορούσε σκαραμάγγιο και σπαθί. Ήταν αξίωμα μεγίστης εμπιστοσύνης και δινόταν στους κατ' εξοχήν ευνοούμενους του Αυτοκράτορα. Μαζί με τον κουροπαλάτη λάμβανε την εξουσία όταν ο αυτοκράτορας ήταν ανήλικος, όπως συνέβη στην Μακεδονική δυναστεία.

## Πηγές
* 
*

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Παππίας (αξίωμα)

Ο **Παππίας** ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο κάτοχός του είχε την επιστασία των φυλάκων και των κλειδιών του Παλατιού. Κατά λέξη σήμαινε «πατέρας» ή «πάππας». Υπηρετούσε πάντα υπό του Κουροπαλάτη.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Ζερβοχώρι Σερρών

Το **Ζερβοχώρι Σερρών** είναι οικισμός του νομού Σερρών. Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Αχινού μέχρι το 2010 ο οποίος καταργήθηκε. Από το 2011 ανήκει στο νεοδημιουργημένο Δήμο Βισαλτίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων και το 2001 είχε 117 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή (ενώ το 1914 είχε 146 κατοίκους και το 1928 248 κατοίκους και δημοτικό σχολείο).

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 62200 και εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Δύο χιλιόμετρα νότια από το χωριό βρίσκεται ο λόφος Παλιόκαστρο όπου υπάρχει οικισμός και νεκρόπολη κλασσικών χρόνων καθώς και προϊστορική θέση η οποία έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Το Ζερβοχώρι βρίσκεται πολύ κοντά στο Χουμνικό Σερρών και στο Σιτοχώρι Σερρών όπου υπάρχει και το δημοτικό σχολείο / γυμνάσιο που φοιτούν τα παιδιά του χωριού. Η απόστασή του από τη Νιγρίτα είναι 10 χλμ., από τις Σέρρες 34 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 85 χλμ. Βρίσκεται στο δρόμο από Νιγρίτα προς την Αμφίπολη.

## Κοινότητα
Το Ζερβοχώρι αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Σερρών, όταν αυτή συστάθηκε με το ΦΕΚ 2Α - 03/01/1935 με την απόσπαση του οικισμού Ζερβοχώρι από την Κοινότητα Χουμνικού. Η κοινότητα στη συνέχεια υπαγόταν στο  Νομό Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941) και μετά από ένα χρόνο (ΦΕΚ 292Α - 14/11/1942), πάλι στο νομό Σερρών. Καταργήθηκε το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 και συγχωνεύθηκε στο Δήμο Αχινού. Σήμερα, η κοινότητα έχει επανιδρυθεί και έχει συνολική έκταση 7.700 τετραγωνικά μέτρα.

Παρακάτω παρουσιάζονται στοιχεία για τη διοικητική κατάσταση του Ζερβοχωρίου:

* Το Ζερβοχώρι μέχρι το 1935 ανήκε στην κοινότητα Χουμνικού (πρώην Χούμκου) της επαρχίας Νιγρίτης.
* Από το 1935 μέχρι το 1941, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών.
* Από το 1941 μέχρι το 1942, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Θεσσαλονίκης.
* Από το 1942 μέχρι το 1998, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών
* Από το 1999 μέχρι το 2010, ήταν έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ζερβοχωρίου του Δήμου Αχινού του Νομού Σερρών.
* Από το 2011 είναι έδρας της Κοινότητας Ζερβοχωρίου της Δημοτικής ενότητας Αχινού του Δήμου Βισαλτίας.

## Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Ζερβοχωρίου δείχνει ότι μεταξύ 1950 και 1960 είχε τους περισσότερους κατοίκους:
*1914 146 κάτοικοι
*1928 248
*1951 302 
*1961 309	
*1971 205
*1981 173
*1991 167

## Πρόσωπα
* Κώστας Παπαπαναγιώτου, Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος, Νομάρχης Σερρών (2003-06)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Καστανοχώρι Σερρών

Το **Καστανοχώρι** (Βυζαντινά Ελληνικά: *Αμουρμέη*) είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 122 κατοίκους. Εφημέριος του χωριού είναι ο Π. Χρυσόστομος Καδάς.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το προηγούμενο όνομά του χωριού ήταν Ομούρ - Βέη και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα, η οποία μετονομάστηκε το 1922 σε κοινότητα Καστανοχωρίου. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1941, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, άνδρες της αντάρτικης ομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος» πραγματοποίησαν επίθεση εναντίον κατοχικών δυνάμεων που έδρευαν στον οικισμό.

Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινοτήτες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.

## Προσωπικότητες
;Γεννήθηκαν στο Καστανοχώρι
* Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, Έλληνας νεομάρτυρας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κωστής Ραπτόπουλος

Ο **Κωστής Ραπτόπουλος** (Θεσσαλονίκη, 17 Φεβρουαρίου 1968), είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, αθλητικογράφος και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει και σε ταινίες.

Αρχικά ασχολούνταν με το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και μετέπειτα εργάστηκε στο Scan tv ως ρεπόρτερ του Άρη όπου και έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο φίλαθλο κόσμο της Θεσσαλονίκης. Από το 2001 εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο metropolis 95,5. Σήμερα κάνει καθημερινά εκπομπές το πρωί μαζί με τον Νίκο Κουλιανό (Ραπ and Κουλ Show) και αργά το μεσημέρι μαζί με τον Γρηγόρη Κόκκινο (Της Κακομοίρας). Για μερικά χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 2020, παρουσίαζε αθλητική εκπομπή με τον Γιάννη Καρατζαφέρη και τον Νίκο Αλέφαντο στο ΑΡΤ TV. Επίσης, κάνει την εκπομπή "Ή στην Α' ή στη Β' όλοι πάν' για τη μαρμίτα", αρχικά, σε τοπικό κανάλι της Θεσσαλονίκης κάθε Κυριακή βράδυ, το Europe 1, μαζί με φίλους του, ενώ από το 2022 η εκπομπή αυτή μεταδίδεται από το κανάλι του στο YouTube ίδια μέρα και ώρα.Απο 25 Ιανουαρίου 2026 η εκπομπή μεταδίδεται απο το καναλι Marmita-sports στο youtube Επίσης, πραγματοποιούσε κάθε Δευτέρα τις ζωντανές εκπομπές «Λαικό Δικαστήριο» μέσα από καφετέρεια της Κάτω Τούμπας, όπου συνομιλούσε με θαμώνες του μαγαζιού σχολιάζοντας διάφορα ποδοσφαιρικά και όχι μόνο γεγονότα, εκπομπές οι οποίες μεταδίδονταν διαδικτυακά μέχρι τον Ιούλιο του 2021.

Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή των Π.Α.Ο.Κ., Απόλλωνα Καλαμαριάς και Άρη, Δημήτρη Ραπτόπουλου και η ενασχόληση του με τα αθλητικά δρώμενα της Ελλάδας ξεκίνησε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90.

Σήμερα πραγματοποιεί εκπομπές σχολιασμού ζωντανών ποδοσφαιρικών αγώνων στο κανάλι του στο Youtube.

## Παραπομπές


                   

Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Συκιά Εμμανουήλ Παππά Σερρών

Η **Συκιά Σερρών** είναι ημιορεινός οικισμός του Δήμου Εμμανουήλ Παππά σε υψόμετρο 250 μέτρα. Το προηγούμενο όνομά του ήταν *Σοκόλ*, η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 4/11/1927 με το ΦΕΚ 306/1927.

Μέχρι τις 7/5/1927 ανήκε διοικητικά στην Κοινότητα Δοβίστης, αλλά στη συνέχεια υπήχθηκε στην Κοινότητα Άνω Νούσκας. Μετά τις 30/8/1927 ανήκε στην Κοινότητα Άνω Δαφνουδίου (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Νούσκας) και από 22/05/1934 στην Κοινότητα Μετάλλων (μετονομασία της Κοινότητας Άνω Δαφνουδίου)..

Ο πληθυσμός της Συκέας, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 50 κάτοικοι ενώ ήταν 111 στην απογραφή του 2001 και 83 κάτοικοι στην απογραφή του 1981.

Στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα στο χωριό κατοικούσαν Τούρκοι. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, οι Τούρκοι αποχώρησαν και στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες (40 οικογένειες με συνολικό πληθυσμό 158 ατόμων).

Στο χωριό βρίσκεται ο Ιερός Ναός Τιμίου Σταυρού.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», που βρίσκεται κοντά στα χωριά Συκιά και Μέταλλα, έχουν διαπιστωθεί λείψανα αξιόλογης κώμης των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Κοντά στη Συκιά σώζεται γέφυρα, η οποία φαίνεται πως είχε χρησιμοποιηθεί από τα ρωμαϊκά ως τα νεότερα χρόνια. Από αυτή περνούσε ο αρχαίος λιθόστρωτος δρόμος, που εξασφάλιζε την επικοινωνία μεταξύ των οικισμών και κάστρων της πλαγιάς αυτής του Μενοίκιου όρους και του οποίου τμήματα είχαν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία κοντά στο σημερινό χωριό.

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα υπάρχει και ο οικισμός Συκιά του Δήμου Αμφίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Λίμνη Ροτορούα

Η **Λίμνη Ροτορούα** είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας με επιφάνεια 79,8 τ.χλμ.. Με ένα μέσο βάθος μόλις 10 μέτρων είναι σημαντικά μικρότερη, όσον αφορά τον όγκο του νερού, από την κοντινή λίμνη Tarawera. Βρίσκεται στον Κόλπο Πλέντυ. Η πόλη Ροτορούα βρίσκεται στη νότια ακτή της λίμνης, ενώ η πόλη Ngongotaha βρίσκεται στο δυτικό άκρο.

Η λίμνη σχηματίστηκε από τον κρατήρα ενός μεγάλου ηφαιστείου στην ευρύτερη ηφαιστειακή ζώνη Ταούπο (Taupo). Η τελευταία μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου ήταν πριν από περίπου 240.000 χρόνια. Μετά την έκρηξη ο θάλαμος μάγματος κάτω από το ηφαίστειο κατέρρευσε και είχε ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό της λίμνης. Αρκετές άλλες λίμνες ηφαιστειακής προέλευσης βρίσκονται σε κοντινή απόσταση προς τα ανατολικά, γύρω από τη βάση του ενεργού ηφαιστείου «Mount Tarawera».

## Εικόνες

Αρχείο:Lake Rotorua from air.JPG|Η λίμνη Ροτορούα από περίπου 6.100 μέτρα υψος
Αρχείο:Rotorua Lake.jpg|Άποψη της λίμνης με υδροπλάνα
Αρχείο:Lake rotorua.jpg|Δορυφορική φωτογραφία της λίμνης (NASA) 
Αρχείο:RotoruaAerial.jpg|Η λίμνη και η πόλη Ροτορούα 

## Παραπομπές


Ροτορουα
Παρωδία θρησκείας

**Παρωδία θρησκείας** ονομάζεται είτε μία παρωδία κάποιας θρησκείας, αίρεσης ή δόγματος, είτε κάποια περίεργη μη σοβαρή θρησκεία που πολλοί άνθρωποι θεωρούν υπερβολικά εσωτεριστική για να χαρακτηριστεί "πραγματική" θρησκεία. Μία παρωδία θρησκείας μπορεί να χλευάζει ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό θρησκειών και άλλων μεταφυσικών συστημάτων πίστης. Εναλλακτικά, μπορεί να παρωδεί όχι κάποια συγκεκριμένη θρησκεία, αλλά την έννοια της θρησκευτικής πίστης γενικότερα. Ορισμένες παρωδίες θρησκειών δίνουν έμφαση στη γελοιοποίηση των άλλων θρησκειών και αποτελούν καλή δικαιολογία για τη κοινωνική δραστηριοποίηση και συνάντηση ομοϊδεατών ατόμων. Άλλες παρωδίες θρησκειών στοχεύουν αποκλειστικά σε μία θρησκεία, αίρεση, δόγμα ή νέο θρησκευτικό κίνημα. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο πρώην-μέλη της θρησκείας που παρωδείται κατανοούν και ενδιαφέρονται σε συμμετάσχουν σε παρωδίες θρησκειών. Αρκετές παρωδίες θρησκειών στοχεύουν στην ανάδειξη των διαφόρων παραδόξων και ατελειών που παρουσιάζουν ορισμένα θρησκευτικά επιχειρήματα -το σκεπτικό είναι πως αν κάποιο θρησκευτικό επιχείρημα μπορεί να αποτελέσει θεμέλιο για την ανάπτυξη μίας παρωδίας θρησκείας, τότε το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι αδιαμφισβήτητα ελαττωματικό (σχετικό παράδειγμα αποτελεί η Εκκλησία του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, που σατιρίζει το επιχείρημα των Δημιουργιστών περί ευφυούς σχεδιασμού). Πολλές φορές μέσω της σάτιρας των διαφόρων θρησκειών - παρωδιών αναδεικνύονται καλύτερα, και γίνονται ευκολότερα κατανοητά τα επιχειρήματα των σκεπτικιστών, όπως για παράδειγμα η μεταφορά της Τσαγιέρας του Ράσελ.

Μεταξύ των πιο γνωστών παρωδιών θρησκειών είναι η Ιπτάμενη Μακαρονοτερατοθρησκεία (Πασταφαρισμός), η θρησκεία του Αόρατου Ροζ Μονόκερου κ.ά.

## Παραπομπές
Μικρομέρια της Ακρόπολης

Η **Μικρομέρια της Ακρόπολης** *(Micromeria acropolitana)* είναι είδος μικρού φυτού του γένους Μικρομέρια *(Micromeria)* της οικογένειας των χειλανθών *(Lamiaceae ή Labiatae)*. Αποτελεί ενδημικό φυτό της Αθήνας και συγκεκριμένα του βράχου της Ακροπόλεως, στον οποίο φύεται αποκλειστικά. Έχει ύψος 5 έως 30 εκατοστά. Ανθίζει από τον Μάιο έως τον Ιούνιο. Τα άνθη της έχουν χρώμα ροζ.

Το φυτό ανακάλυψαν οι Γάλλοι βοτανολόγοι Ρενέ Μερ *(Rene C.J.E. Maire)* και ο Μαρσέλ Πετιμεγκέν *(Marcel G.C. Petitmengin)*, στις 30 Αυγούστου του 1906 (*“In Acropoli Athenarum”, 30.8.1906, Maire & Petitmengin, Mission Botanique en Orient no. 1073*). Ορίστηκε για πρώτη φορά το 1908 από τον Αυστριακό βοτανολόγο Έουγκεν φον Χαλάσι *(Eugen von Halácsy)*. Σε μη επίσημα δημοσιευμένο, χειρόγραφο έγγραφο του αναφέρεται αρχικά στο φυτό με το όνομα *«Micromeria athenae»*, το οποίο περιγράφεται ως λεκτότυπος. Ο Χαλάσι παρουσιάζει το φυτό με το όνομα *«Micromeria acropolitana»* στο έργο του *«Conspectus Florae Graecae»*.  

Το φυτό είχε εξαφανιστεί για αρκετά χρόνια. Τον Ιανουαρίο του 1981 το φυτό συμπεριελήφθη, με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, στον κατάλογο των προστατευόμενων φυτών από το Ελληνικό κράτος. Το 2006, 100 χρόνια μετά την πρώτη του ανακάλυψη, εντοπίστηκε ξανά, γύρω από την Ακρόπολη από τον Έλληνα βιολόγο Γρηγόρη Τσούνη και τον γιο του Λάμπρο Τσούνη, ένας μικρός πληθυσμός 200 φυτών. Ταυτοποιήθηκαν το 2009 από τη Καθηγήτρια Βοτανικής Δρ. Κιτ Ταν από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Η θέση του πληθυσμού κρατείται μυστική για λόγους ασφαλείας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Γρηγόρης Τσούνης, Λάμπρος Τσούνης, Κιτ Ταν: http://www.greenapple.gr/articlesdesc.php?id=455
* Kit Tan, Gregory Tsounis & Lambros Tsounis: https://web.archive.org/web/20180421093146/http://www.bio.bas.bg/~phytolbalcan/PDF/16_2/16_2_08_Kit_Tan_%26_al.pdf
* Sonja Siljak - Yakovlev, Kit Tan, Gregory Tsounis & Lambros Tsounis: https://web.archive.org/web/20180421093815/http://www.bio.bas.bg/~phytolbalcan/PDF/17_2/17_2_06_Siljak_Yakovlev_%26_al.pdf
 ***Bogdanovic S. et al. 2024. Micromeria silicii,a new species from Croatia and its relationships with taxa of M. microphylla group (Lamiaceae).PHYTOTAXA 2024-08-06.
* Γρηγόρη Τσούνη. ΑΚΡΟΠΟΛΗ: ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Αρχαιολογία και Τέχνες, τεύχος 113: https://web.archive.org/web/20160305123758/http://www.archaiologia.gr/wp-content/uploads/2011/07/113-10.pdf
Κατηγορία:Χειλανθή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών
Σαρλ Σαμπουαζό

Ο **Σαρλ Σαμπουαζό** (Charles Champoiseau, 1 Μαΐου 1830, Τουρ – 29 Ιουνίου 1909, Παρίσι), ήταν Γάλλος διπλωμάτης, ερασιτέχνης αρχαιολόγος.

Γιος του Νοέλ Σαμπουαζό, δήμαρχος της Τουρ και συνιδρυτής και δεύτερος Πρόεδρος της *Société archéologique de Touraine*, εγγονός ενός Μαμ, ακολούθησε διπλωματική καριέρα. Διαδοχικά ήταν αντιπρόξενος στη Ρεντουλέ-Καλέ το 1855, στη Φιλιππούπολη το 1857, υπεύθυνος για τη διαχείριση του προξενείου στην Αδριανούπολη το 1862, με χρέη υποπροξένου το 1865, επίτιμος αντιπρόξενος στα Γιάννενα το 1867, στα Χανιά το 1868, στο Μπιλμπάο το 1873, στο Γκαλαί το 1874, πρόξενος πρώτης τάξης το 1875, υπεύθυνος για τη διαχείριση του προξενείου του Μπαί το 1877, πρόξενος στη Μεσσήνη το 1878, στο Λιβόρνο, το 1880, γενικός πρόξενος στην Καλκούτα το 1881, υπεύθυνος για το προξενείο του Τορίνο το 1882, γενικός πρόξενος στη Σμύρνη το 1884, στη Νάπολη το 1887, πληρεξούσιος υπουργός το 1889.

Έγινε αντεπιστέλλον μέλος του Γαλλικού Ινστιτούτου (*Académie des inscriptions et belles-lettres*) το 1889 και μέλος της Ακαδημίας της Μασσαλίας.

Ο Σαμπουαζό ήταν αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, παρασημοφορημένος με το μετάλλιο της Κριμαίας και σύμβουλος δημόσιας εκπαίδευσης.

Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη που τελούσε τότε ακόμα υπό οθωμανική κατοχή, όταν έφερε στο φως το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Σε συνεννόηση με τον Γάλλο πρέσβη της Κωνσταντινούπολης για αποστολή γαλλικού πολεμικού πλοίου και έκδοση σχετικής άδειας για λήψη μαρμάρινων τεμαχίων - θραυσμάτων για μελέτη, φυγάδευσε το άγαλμα στη Γαλλία, όπου και έφθασε στις 11 Μαΐου 1864.

Σήμερα η Νίκη της Σαμοθράκης εκτίθεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Donohue A. A., 2011, *Greek Sculpture and the Problem of Description*, Cambridge University Press, ISBN 9781107400504
*Perkins, Charles C., The Victory of Samothrake, *The American Art Review*, Vol. 1, No. 10, Aug., 1880, 439-440.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Αρχαιολογία στη Σαμοθράκη
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιογνώστες
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κούμπαο

Το **Κούμπαο** ή **Κούμβαο** (τουρκικά: *Kumbağ*) είναι παράλιο χωριό της Τουρκίας και διοικητικά ανήκει στην επαρχία της Ραιδεστού () στην περιοχή του Μαρμαρά, μερικά μόλις χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική ονομασία του χωριού είναι **Χρυσάμπελο.**

Το 2011, ο πληθυσμός του ήταν 2.069 κάτοικοι.

## Τοπωνύμιο
Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν *Χρυσάμπελος* από τις πλούσιες ποικιλίες των αμπελώνων που καλλιεργούνταν εκεί. Υπαγόταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι και Καζά Ραιδεστού και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηρακλείας.

## Στοιχεία
Το 1873 είχε 2.500 κατοίκους, ένα σχολείο κοινό με 110 μαθητές και ένα δάσκαλο, μια Δημοτική Σχολή με 120 μαθητές και 2 δασκάλους και ένα Παρθεναγωγείο με 40 μαθητές και έναν δάσκαλο. Το 1905 είχε 3.250 κατοίκους και τον ίδιο αριθμό σχολείων.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αμπελουργία, την αλιεία και το εμπόριο, ενώ τα προϊόντα τους προωθούνταν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Ραιδεστού. 
Είχε 2 εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα (1837) και της Αγίας Παρασκευής. Υπήρχαν 6 αγιάσματα, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Γαλατερής, της Αγίας Κυριακής, των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας. 
Στο Κούμβαο γεννήθηκε το 1844 ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Ηρακλείας και Ραιδεστού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Κατηγορία:Ραιδεστός
Αλεξάντερ Χλεμπ

Ο **Αλεξάντερ Χλέμπ** (*Аляксандр Паўлавіч Глеб*, 1 Μαΐου 1981) είναι Λευκορώσος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1981 στο Μίνσκ. Αγωνίζεται στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, δανεικός από τη Μπαρτσελόνα, στη θέση του επιθετικού μέσου. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 2009 με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Έχει αγωνιστεί επίσης στις ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ, ΦφΜ Στουτγκάρδη και Άρσεναλ.

Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Γιούνι Μινσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας
Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας

thumb|200px|Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας γύρω από τον 180° μεσημβρινό
Η **Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας** (International Date Line) είναι μια νοητή γραμμή στην επιφάνεια της Γης, η οποία περνά από τον ειρηνικό ωκεανό σχεδόν κατά μήκος του 180ου μεσημβρινού και χωρίζει το χτες από το αύριο. Αεροπλάνο ή πλοίο το οποίο περνά την Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας προσαρμόζει την ημερομηνία του αφαιρώντας ή προσθέτοντας μια μέρα, ανάλογα την κατεύθυνση που έχει περνώντας την γραμμή. Παραδείγματος χάριν ένας ταξιδιώτης που περνά την γραμμή με κατεύθυνση προς τα ανατολικά αφαιρεί μια μέρα από αυτή που είχε πριν περάσει την γραμμή ενώ περνώντας με κατεύθυνση προς τα δυτικά προσθέτει μια μέρα σε αυτή που είχε. 

Περνώντας την γραμμή προς τα ανατολικά κερδίζεται μια μέρα ενώ προς τα δυτικά χάνεται μια μέρα. Κλασσικό παράδειγμα είναι το μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες όπου ο Φιλέας Φογκ ξεκίνησε το ταξίδι του από το Λονδίνο προς τα ανατολικά και όταν επέστρεψε νόμιζε ότι είχε χάσει το στοίχημα αργοπορώντας μια μέρα, καθώς στο κομμάτι από την Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας προς το Σαν Φρανσίσκο δεν αφαίρεσε μια μέρα από το ημερολόγιο του καθώς πέρναγε την Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας.

Άλλο παράδειγμα που σηματοδότησε και την ανάγκη για την διεθνή γραμμή ημερομηνίας ήταν όταν η αποστολή του Φερδινάνδου Μαγγελάνου που περιέπλευσε τον κόσμο το 1519-1522. Οι επιζώντες του πληρώματος (μόλις 18 άτομα στο σύνολο των 217 που αναχώρησαν)): επέστρεψαν στον ισπανικό σταθμό πλήρως βέβαιοι για την ημέρα της εβδομάδας, η οποία βεβαιωνόταν από το ημερολόγιο του πλοίου. Παρ' όλα αυτά οι ευρισκόμενοι στον σταθμό επέμεναν ότι η ημέρα ήταν μία ημέρα αργότερα. Το φαινόμενο αυτό, που τώρα γίνεται εύκολα κατανοητό καθώς ο Μαγγελάνος ξεκίνησε το ταξίδι του πλέοντας προς την δύση, προκάλεσε μεγάλη έξαψη εκείνη την εποχή στο βαθμό που μια ειδική αντιπροσωπεία στάλθηκε στον Πάπα για να πάρει εξηγήσεις για αυτό το παράξενο γεγονός. (Την εποχή του Μαγγελάνου ο Πάπας εκτός από θρησκευτικός ηγέτης ήταν και επιστημονικός σύμβουλος, καθώς επιστήμη και θρησκεία ήταν ταυτόσημες έννοιες)

Κατηγορία:Χρόνος
Κατηγορία:Ειρηνικός Ωκεανός
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1987-1988

Το **[[πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών]]** 1987-1988, ξεκίνησε στις 27 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουλίου 1988, με τον τελευταίο τελικό ανάμεσα στον Εθνικό και τη Γλυφάδα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος για 29η φορά και 36η φορά συνολικά ο Εθνικός Πειραιώς.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

* **Αγώνας μπαράζ για την 6η θέση**
Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ισοβάθμησαν στις θέσεις 6-7, κι έδωσαν αγώνα μπαράζ καθώς τέτοιος διεξαγόταν βάσει κανονισμών όταν οι θέσεις που καταλάμβαναν από κοινού δύο ή περισσότερες ομάδες, έκριναν κάποια πρόκριση. Συγκεκριμένα η έκτη θέση οδηγούσε στα πλέι οφ, ενώ η έβδομη οδηγούσε σε αγώνα διαβάθμισης με την ομάδα που κατέλαβε την 2η θέση της Α2 κατηγορίας. 

### Αποτελέσματα

## Πλέι οφ
Στα πλέι οφ συμμετείχαν οι 6 πρώτες ομάδες στη βαθμολογία της Α1, ο νικητής του αγώνα μπαράζ για την Α1 (7ος Α1-2ος Α2), και ο πρωταθλητής της Α2 (ΝΟ Πατρών). Την πρόκριση έπαιρνε η ομάδα που έφτανε πρώτη το όριο των 5 βαθμών συμπεριλαμβανομένων των αγώνων της κανονικής περιόδου (3 βαθμών στις σειρές μεταξύ ομάδων Α1-Α2).

Το πανόραμα των πλέι οφ (σε παρένθεση είναι οι βαθμοί που μεταφέρθηκαν από τους αγώνες της κανονικής περιόδου).

### Μπαράζ για την Α1
Ο 7ος της Α1, Παναθηναϊκός, αντιμετώπισε σε σειρά αγώνων τον 2ο της Α2, Ν.Ο. Χανίων. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε με μία νίκη και μία ισοπαλία, παρέμεινε στην Α1 και συνέχισε στα πλέι οφ.

### Προημιτελικοί

### Ημιτελικοί

### Τελικός
Ένας μόνο τελικός χρειάστηκε για να αναδειχθεί ο πρωταθλητής στην υδατοσφαίριση για το 1988, καθώς ο Εθνικός είχε το αβαντάζ της 1 νίκης και 1 ισοπαλίας από την κανονική περίοδο.

Διακύμανση ανά επτάλεπτο: 1-1, 2-1, 3-1, 2-4

Διατητές: Παναγάκος, Ηλιάδης

* Εθνικός (Πίτερ Ρουσοράν): Πάτρας, Καϊάφας **1**, Σαμαρτζίδης **2**, Μουστακαρίας, Αρώνης **5**, Αρμενάκης, Σαριδάκης, Μαχαίρας, Μαρκόπουλος

* Γλυφάδα (Μίλε Νάκιτς): Βούρος, Κυρ. Γιαννόπουλος, Α. Παπαναστασίου **1**, Τ. Παπαναστασίου **1**, Μ. Παπαναστασίου, Πάτερος **5**, Πατέρας, Πεσματζόγλου

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007



1987 1988
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1987
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1988