Μαντώ Νταλιάνη-Καραμπατζάκη

Η **Μαντώ Νταλιάνη-Καραμπατζάκη** (1920-1996) ήταν Ελληνίδα ιατρός, ψυχίατρος και ερευνήτρια.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια
Η Μαντώ Νταλιάνη γεννήθηκε στην Μικρά Ασία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο χωριό Παλλαδάρι, έξω από την Προύσα, σε αυτό που σήμερα είναι η δυτική Τουρκία. Έφυγε ως δίχρονο παιδί κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής το 1922 με τους γονείς της για τη Θεσσαλονίκη, όπου εκεί μεγάλωσε. Ήταν πολύ επιμελής μαθήτρια τόσο στο γυμνάσιο όσο και στο λύκειο. Η Νταλιάνη ήθελε να σπουδάσει ιατρική και έκανε αίτηση στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, η οποία ήταν το μόνο μέρος στην Ελλάδα που είχε ιατρική εκείνη την εποχή. Η Νταλιάνη εισήχθη στη σχολή το 1938, αλλά λόγω αυτού η μητέρα της αρρώστησε και έπρεπε να την φροντίσει και επίσης λόγω της γερμανικής κατοχής του 1941-1944 οι σπουδές της καθυστέρησαν και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην ιατρική το 1947, όπου και έγινε ιατρός. Το Σεπτέμβριο του 1945, παντρεύτηκε τον Δημήτρη Νταλιάνη, επίσης ιατρό, τον οποίο είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Αθήνα.

### Φυλακή
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του επακόλουθου Ελληνικού Εμφύλιου Πολέμου το 1946-1949, κατηγορήθηκε για παράνομες αριστερές δραστηριότητες και συνελήφθη, και στις 13 Απριλίου 1949 φυλακίστηκε στις Φυλακές Αβέρωφ, στην Αθήνα. Οι Φυλακές Αβέρωφ ήταν γυναικείες φυλακές όπου οι γυναίκες είχαν την άδεια να φέρουν τα παιδιά τους αν ήταν κάτω των δύο ετών. Επειδή η Μαντώ ήταν ιατρός, της ανατέθηκε να φροντίζει την υγεία των γυναικών και των παιδιών στη φυλακή. Την άφησαν ελεύθερη μετά από 21 μήνες, χωρίς κατηγορίες.

### Εργασία ως ψυχίατρος και έρευνα
Το 1955, η Νταλιάνη μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αγγλία και το 1960 στην Σουηδία. Δούλευε ως παιδική ψυχίατρος στο PBU (Psykiatriska Barn- och Ungdomsvården, «Ψυχιατρικές Κλινικές Παιδιών και Νέων») στη Σέντερτελγε και στη συνέχεια στη Μέρστα, στη Σουηδία και τελικά το 1980 με την δημοκρατία να ξεκινά στην Ελλάδα, μπόρεσε να εντοπίσει τους κρατούμενους της και τις οικογένειές τους και να τους πάρει συνέντευξη για τη ζωή τους ως γονείς που φυλακίστηκαν. Η Μαντώ Νταλιάνη πήρε συνέντευξη σε πάνω από 143 μητέρες και τις οικογένειές τους, συζύγους, παιδιά, εγγονούς, συνολικά σχεδόν 1.000 άτομα. Το 1994 υπερασπίστηκε τη διατριβή της με τίτλο «Παιδιά σε αναταραχή κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφύλιου πολέμου 1946-49: οι σημερινοί ενήλικες: μια μακροχρόνια μελέτη για παιδιά που βρίσκονταν με τις μητέρες τους στη φυλακή» στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Λίγο μετά, το 1996, η Νταλιάνη πέθανε και δημοσιεύθηκε το βιβλίο με τίτλο «Μετά το τέλος του πολέμου: Ανασυγκρότηση της οικογένειας, του έθνους και του κράτους στην Ελλάδα», σε επιμέλεια του Μαρκ Μαζάουερ, όπου περιέχει μια περίληψη της διατριβής της Νταλιάνη από ιστορική προοπτική.

Η διατριβή της Νταλιάνη μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2009 με τον ελληνικό τίτλο «*Παιδιά στη Δίνη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949, Σημερινοί Ενήλικες*» και παρουσιάστηκε σε τελετή στο Μουσείο Μπενάκη στις 16 Φεβρουαρίου 2010. Όλες οι συνεντεύξεις είναι πλέον ψηφιοποιημένες και διαθέσιμες για έρευνα στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, μετά από την υποβολή της κατάλληλης αίτησης για έρευνα και την υποβολή δεοντολογικής άδειας.

## Πηγές
* Children in Turmoil during the Greek civil war 1946-49: today's adults: a longitudinal study on children confined with their mothers in prison, A. Mando Dalianis-Karambatzakis, Ινστιτούτο Καρολίνσκαe, Στοκχόλμη, , 1994
* After the War Was Over: Reconstructing the Family, Nation, and State in Greece, 1943-1960 Edited by Mark Mazower, Princeton University Press, 2000
* Video: Τις δυσκολίες που βρήκε η Μ. Νταλιάνη για να μπορέσει να συναντήσει τις συγκρατούμενές της από τις φυλακές Αβέρωφ περιγράφει ο σύζυγός της, Δ. Νταλιάνης., 2010
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι