Admiral Hipper (καταδρομικό)

Το ***Admiral Hipper*** ήταν το πρωτοπόρο πλοίο της ομώνυμης κλάσης βαρέων καταδρομικών του γερμανικού πολεμικού ναυτικού (*[[Kriegsmarine]]*). Η ναυπήγησή του άρχισε τον Ιούλιο του 1935 στις εγκαταστάσεις της  στο Αμβούργο και καθελκύστηκε τον Φεβρουάριο του 1937. Εντάχθηκε σε υπηρεσία τον Απρίλιο του 1939, λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και είχε αξιόλογη πολεμική δράση κατά τη διάρκεια αυτού. Πήρε το όνομά του από τον ναύαρχο Φραντς φον Χίππερ (Franz von Hipper), διοικητή της γερμανικής μοίρας καταδρομικών μάχης στη Ναυμαχία της Γιουτλάνδης και αργότερα αρχηγό του γερμανικού Στόλου Ανοικτής Θαλάσσης. Διέθετε οκτώ πυροβόλα των 203&nbsp;mm και παρόλο που επισήμως το εκτόπισμά του ήταν κάτω από το όριο των 10000&nbsp;LT, όπως όριζε η Αγγλογερμανική Ναυτική Συνθήκη, στην πραγματικότητα ξεπερνούσε τους 16000&nbsp;LT.

Το *Admiral Hipper* συμμετείχε σε σημαντικές επιχειρήσεις, ιδίως στα πρώτα χρόνια του πολέμου, ιδίως στη Μάχη του Ατλαντικού. Επίσης ηγήθηκε της επίθεσης στο Τρόντχαϊμ στο πλαίσιο της Επιχείρησης Βεζερύμπουνγκ (Weserübung). Καθώς κατευθύνονταν προς τον στόχο του, βύθισε το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS&nbsp;''Glowworm''. Τον Δεκέμβριο του 1940 πραγματοποίησε έξοδο στον Ατλαντικό Ωκεανό για να πλήξει τη συμμαχική εμπορική ναυτιλία. Αυτή η αποστολή δεν σημείωσε αξιόλογη επιτυχία, αλλά τον Φεβρουάριο του 1941 απέπλευσε ξανά και αυτή τη φορά βύθισε αρκετά εμπορικά πλοία προτού επιστρέψει τελικά στη Γερμανία μέσω του Πορθμού της Δανίας. Στη συνέχεια στάλθηκε στη βόρεια Νορβηγία για να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις κατά των νηοπομπών προς τη Σοβιετική Ένωση, με αποκορύφωμα τη Ναυμαχία της Θάλασσας του Μπάρεντς στις 31&nbsp;Δεκεμβρίου 1942 όπου βύθισε το αντιτορπιλικό HMS&nbsp;''Achates'' και το ναρκαλιευτικό HMS&nbsp;''Bramble'' ενώ το ίδιο υπέστη ζημιές από τα πυρά των ελαφρών καταδρομικών HMS&nbsp;''Sheffield'' και *[[HMS Jamaica (44)|Jamaica]]* και εξαναγκάστηκε να αποσυρθεί.

Απογοητευμένος από το γεγονός πως δεν βυθίστηκε κανένα εμπορικά πλοία στη ναυμαχία αυτή, ο Χίτλερ διέταξε την διάλυση των περισσότερων μονάδων επιφανείας, αν και ο ναύαρχος Καρλ Νταίνιτς κατάφερε να τον μεταπείσει και να διατηρηθεί ο στόλος. Έτσι το *Hipper* επέστρεψε στη Γερμανία και παρέμεινε επί μακρόν στο ναυπηγείο για επισκευές. Εν τέλει δεν επανήλθε ποτέ στην ενεργό υπηρεσία και στις 3 Μαΐου 1945 το έπληξαν και του προξένησαν σοβαρές ζημιές βομβαρδιστικά της RAF. Το βύθισε το πλήρωμά του στην προβλήτα του και τον Ιούλιο του 1945 ανελκύστηκε και ρυμουλκήθηκε στον κόλπο Χάικεντορφ. Τελικά διαλύθηκε για σκραπ στα 1948–1952. Η καμπάνα του εκτίθεται σήμερα στο Ναυτικό Μνημείο του Λαμπόε κοντά στο Κίελο.

## Περιγραφή

Τα καταδρομικά της κλάσης *Hipper* παραγγέλθηκαν στο πλαίσιο του γερμανικού επανεξοπλισμού έπειτα από την άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος στην εξουσία το 1933 και την απόρριψη των όρων αφοπλισμού της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Το 1935 η Γερμανία υπέγραψε Ναυτική Συνθήκη με τη Μεγάλη Βρετανία η οποία παρείχε τη νομική βάση για τον γερμανικό ναυτικό επανεξοπλισμό. Βάσει της συνθήκης αυτής η Γερμανία θα μπορούσε να ναυπηγήσει πέντε καταδρομικά μέγιστου εκτοπίσματος 10000&nbsp;LT. Τα πλοία της κλάσης *Hipper* ήταν ονομαστικά εντός του ορίου αυτού αν και στην πραγματικά το υπερέβαιναν κατά πολύ.

Το *Admiral Hipper* είχε ολικό μήκος 202,8&nbsp;m, πλάτος 21,3&nbsp;m και μέγιστο βύθισμα 7,2&nbsp;m. Με την εγκατάσταση πλώρης τύπου κλίπερ κατά την ολοκλήρωση της ναυπήγησης, το ολικό μήκος αυξήθηκε σε 205,9&nbsp;m. Το εκτόπισμα ήταν 16.170&nbsp;t (15.910&nbsp;LT) και μπορούσε να φτάσει τους 18.500&nbsp;t (18.200&nbsp;LT) όταν ήταν πλήρως έμφορτο. Προωθούνταν από τρία συγκροτήματα συζευγμένων ατμοστροβίλων, τα οποία τροφοδοτούνταν με ατμό από δώδεκα λέβητες πετρελαίου υπερυψηλής πίεσης. Η μέγιστη ταχύτητά του ήταν 32&nbsp;kn και η μέγιστη παρεχόμενη ισχύς 132.000&nbsp;shp. Το πλήρωμά του αποτελούνταν από 42 αξιωματικούς και 1.340 ναύτες.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα  των 20,3&nbsp;cm που ήταν εγκατεστημένα σε ζεύγη σε τέσσερις πύργους, δύο μπροστά από την κύρια υπερκατασκευή και ακόμη δύο πίσω από αυτή. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δώδεκα πυροβόλα των 10,5&nbsp;cm, δώδεκα των 3,7&nbsp;cm και οκτώ των 2&nbsp;cm. Επίσης υπήρχαν τέσσερις τριπλοί εκτοξευτές τορπιλών των 53,3&nbsp;cm.

Η θωρακισμένη ζώνη του *Hipper* είχε πάχος μεταξύ , του ανώτερου καταστρώματος 12-30&nbsp;mm και του κύριου θωρακισμένου καταστρώματος 20-50&nbsp;mm. Οι κύριοι πύργοι πυροβόλων είχαν θωράκιση πάχους 105&nbsp;mm μπροστά  και 70&nbsp;mm στα πλάγια. Ακόμα βαρύτερη θωράκιση, πάχους 150&nbsp;mm, προστάτευε τις κάθετες επιφάνειες του θωρακισμένου θαλάμου διακυβέρνησης, ενώ στις οριζόντιες επιφάνειες περιορίζονταν στα 50&nbsp;mm.

Ο αρχικός σχεδιασμός περιλάμβανε υπόστεγο για ένα αεροσκάφος. Κατά τη διάρκεια της ναυπήγησης οι απαιτήσεις άλλαξαν και κατασκευάστηκε υπόστεγο για δύο υδροπλάνα που μπορούσαν να αποθηκευτούν δίπλα-δίπλα. Το ευρύτερο υπόστεγο αεροσκαφών είχε σαν αποτέλεσμα τη μετακίνηση του μεσαίου ζεύγους πυροβόλων των 10,5&nbsp;cm στο ανώτερο κατάστρωμα, περιορίζοντας τη γωνία βολής τους προς την πρύμνη. Το *Hipper* μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και τρία αναγνωριστικά υδροπλάνα Arado Ar 196 και διέθετε καταπέλτη για την απονήωσή τους. Το 1941 μειώθηκαν οι διαστάσεις του υπόστεγου, στο οποίο μπορούσε πλέον να αποθηκευθεί μονάχα ένα αεροσκάφος.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Το *Admiral Hipper* ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο της Blohm & Voss στο Αμβούργο. Η τρόπιδα του πλοίου τέθηκε στις 6&nbsp;Ιουλίου 1935, με αριθμό 501. Καθελκύστηκε στις 6&nbsp;Φεβρουαρίου 1937 και ολοκληρώθηκε στις 29&nbsp;Απριλίου 1939, ημέρα που εντάχθηκε επίσημα στο γερμανικό στόλο. Ο Αρχηγός του *[[Kriegsmarine]]*, Μέγας Ναύαρχος Έριχ Ραίντερ (Erich Raeder), ο οποίος είχε υπηρετήσει ως επιτελάρχης του Φραντς φον Χίππερ (Franz von Hipper) στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκφώνησε λόγο στην τελετή βάπτισης του πλοίου και η σύζυγός του, Έρικα, πραγματοποίησε την τελετή της βάπτισης. Έπειτα από την καθέλκυσή του, η πλώρη του πλοίου αντικαταστάθηκε με άλλη τύπου κλίπερ. Εγκαταστάθηκε επίσης κεκλιμένο σκέπαστρο στην καπνοδόχο.

Πρώτος Διοικητής του ανέλαβε ο πλοίαρχος () Χέλμουτ Χάγιε (Hellmuth Heye). Έπειτα από την επίσημη ένταξή του στη δύναμη του στόλου, το *Admiral Hipper* έπλευσε στη Βαλτική Θάλασσα για ασκήσεις, συμπεριλαμβανομένων ασκήσεων με πραγματικά πυρά τον Αύγουστο. Επίσης επισκέφθηκε διάφορα λιμάνια της Βαλτικής. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939, ήταν ακόμα εν εξελίξει οι δοκιμές των πυροβόλων του. Για μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποίησε περιπολίες στη Βαλτική, χωρίς να εμπλακεί σε μάχη και σύντομα επέστρεψε στις εκπαιδευτικές ασκήσεις. Τον Νοέμβριο του 1939 επέστρεψε στο ναυπηγείο της  για τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης της πλώρης του και της εγκατάστασης καλύμματος για την καπνοδόχο.

Οι δοκιμές στη Βαλτική συνεχίστηκαν τον Ιανουάριο του 1940, όμως η έντονη παρουσία πάγου κράτησε το πλοίο στο λιμάνι. Στις 17&nbsp;Φεβρουαρίου το *Kriegsmarine* κήρυξε το πλοίο πλήρως επιχειρησιακό και την επομένη το *Hipper* απέπλευσε για την πρώτη του σημαντική πολεμική περιπολία, την Επιχείρηση Νόρντμαρκ )). Μαζί με τα θωρηκτά *[[Scharnhorst (θωρηκτό)|Scharnhorst]]* και *[[Gneisenau (θωρηκτό)|Gneisenau]]* και τα αντιτορπιλικά *[[Z20 Karl Galster|Karl Galster]]* και *[[Z21 Wilhelm Heidkamp|Wilhelm Heidkamp]]* πραγματοποίησε έξοδο στη Βόρεια Θάλασσα, κοντά στο Μπέργκεν. Ένα ακόμη αντιτορπιλικό, το *[[Z9 Wolfgang Zenker|Wolfgang Zenker]]*, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη βάση του καθώς υπέστη ζημιές λόγω των πάγων. Η ναυτική δύναμη ήταν υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Βίλχελμ Μάρσαλ (Wilhelm Marschall) και επιχείρησε να εντοπίσει βρετανικά εμπορικά πλοία χωρίς όμως να το καταφέρει μέχρι την επιστροφή της στη Γερμανία στις 20&nbsp;Φεβρουαρίου.

### Επιχείρηση Βεζερύμπουνγκ

Μετά την επιστροφή του από την έξοδο στη Βόρεια Θάλασσα, αποφασίστηκε η συμμετοχή του *Admiral Hipper* στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της Νορβηγίας, που έλαβαν την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Βεζερύμπουνγκ» (). Το *Hipper* ορίστηκε ναυαρχίδα της Ομάδας&nbsp;2, που περιλάμβανε επίσης τα αντιτορπιλικά *[[Z5 Paul Jakobi|Paul Jakobi]]*, *[[Z6 Theodor Riedel|Theodor Riedel]]*, *[[Z16 Friedrich Eckoldt|Friedrich Eckoldt]]* και *[[Z8 Bruno Heinemann|Bruno Heinemann]]*. Ο Χάγιε ανέλαβε τη διοίκηση της Ομάδας&nbsp;2 κατά τη διάρκεια της επιχείρησης και τα πέντε πλοία μετέφεραν συνολικά 1.700 στρατιώτες, τμήματα ορεινών μεραρχιών της Βέρμαχτ, που είχαν ως αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη του Τρόντχαϊμ. Οι στρατιώτες επιβιβάστηκαν στο Κούξχαφεν (Cuxhaven) και στη συνέχεια η Ομάδα&nbsp;2 έπλευσε προς τον όρμο Σίλλινγκ, έξω από το Βιλχελμσχάφεν, όπου ενώθηκε με την Ομάδα&nbsp;1 που αποτελούνταν από δέκα αντιτορπιλικά και τα θωρηκτά *Scharnhorst* και *Gneisenau*, υπό τη διοίκηση του αντιναυάρχου Γκύντερ Λιούτγενς (Günther Lütjens). Η ναυτική δύναμη απέπλευσε κατευθυνόμενη προς τη Νορβηγία τα μεσάνυχτα της 6ης προς 7η&nbsp;Απριλίου 1940.

Μεταξύ 14:25 και 14:48 της 7ης&nbsp;Απριλίου τα γερμανικά πλοία δέχθηκαν επίθεση δυτικά του Σκάγκερακ από δώδεκα βομβαρδιστικά, χωρίς να δεχτούν κάποιο πλήγμα. Μέχρι το βράδυ οι καιρικές συνθήκες είχαν επιδεινωθεί αισθητά και αρκετά από τα αντιτορπιλικά δεν μπορούσαν να διατηρήσουν την υψηλή ταχύτητα πλεύσης των 27&nbsp;κόμβων με συνέπεια να μείνουν πίσω. Στις 09:15 της 8ης&nbsp;Απριλίου ένα από τα αντιτορπιλικά αυτά, συγκεκριμένα το *[[Z11 Bernd von Arnim|Bernd von Arnim]]*, ανέφερε ότι είχε εμπλακεί σε μάχη με βρετανικό αντιτορπιλικό και στις 09:22 ο Λιούτγενς απέστειλε το *Admiral Hipper* στην περιοχή. Κατά την άφιξή του το *Hipper* αναγνωρίστηκε λανθασμένα από το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS&nbsp;''Glowworm'' ως φίλιο πλοίο, γεγονός που επέτρεψε στο γερμανικό καταδρομικό να πλησιάσει και να ανοίξει πυρ πρώτο. Το *Hipper* έπληξε επανειλημμένα το *Glowworm* που προσπάθησε να διαφύγει. Όταν όμως έγινε σαφές ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει, το βρετανικό πλοίο αντεπιτέθηκε με τορπίλες, οι οποίες όμως αστόχησαν. Το *Glowworm* πέτυχε μία βολή στην πλώρη του *Hipper* πριν παρουσιάσει βλάβη στο πηδάλιό του και συγκρουστεί με το γερμανικό καταδρομικό. Η σύγκρουση απέκοψε τμήμα 40 μέτρων από τη θωρακισμένη ζώνη του *Hipper*, στη δεξιά πλευρά, καθώς και τον εκτοξευτή τορπιλών. Προκλήθηκαν μικρές εισροές νερού, προκαλώντας κλίση 4° προς τα δεξιά, αλλά το πλοίο συνέχισε την αποστολή του ενώ το *Glowworm* βυθίστηκε λίγο μετά τη σύγκρουση λόγω έκρηξης στο λεβητοστάσιό του. Το *Hipper* περισυνέλεξε 40 επιζώντες. Στις 11:14 διεκόπη η επιχείρηση διάσωσης και έβαλε πλώρη για το Τρόντχαϊμ μαζί με τα τέσσερα αντιτορπιλικά της Ομάδας&nbsp;2, ενώ η Ομάδα&nbsp;1 κινήθηκε προς το Νάρβικ. Τα θωρηκτά *Scharnhorst* και *Gneisenau* πήραν θέση νοτίως των νήσων Λοφότεν στο Βέστφιορντεν (Vestfjorden) για να καλύψουν και τις δύο αποβατικές ενέργειες. Το *Glowworm* είχε προλάβει να ενημερώσει το Βασιλικό Ναυτικό για την παρουσία των γερμανικών δυνάμεων, δίνοντας έτσι χρόνο στο καταδρομικό μάχης *[[HMS Renown (1916)|Renown]]* να πλεύσει σε θέση που του επέτρεπε να εμπλέξει τα *Scharnhorst* και *Gneisenau*, που εκμεταλλεύτηκαν όμως την ανώτερη ταχύτητά τους για να διαφύγουν.

Η Ομάδα&nbsp;2 εντοπίστηκε στις 14:50 από βρετανική αεράκατο Sunderland ενώ και από τις ραδιοεπικοινωνίες προέκυπτε η παρουσία εχθρικών πλοίων στην περιοχή. Για να αποσαφηνιστεί η κατάσταση απονηώθηκε στις 17:50 υδροπλάνο Arado από το *Hipper* και κατευθύνθηκε προς το Τρόντχαϊμ. Το αναγνωριστικό ανέφερε ότι δεν υπήρχε δραστηριότητα στις προσεγγίσεις προς το Τρόντχαϊμ και στη συνέχεια πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση στο Eide, καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν την ανάκτησή του από το *Hipper* σε ανοιχτή θάλασσα. Οι Γερμανοί αεροπόροι προσπάθησαν να αγοράσουν καύσιμα από ντόπιους αλλά  συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στην αστυνομία. Το Arado πέρασε στην κατοχή των Νορβηγών, βάφτηκε με νορβηγικά χρώματα και χρησιμοποιήθηκε από μέχρι τις 18 Απριλίου οπότε και πέταξε στη Βρετανία.

Οι νορβηγικές παράκτιες πυροβολαρχίες εξέλαβαν το *Hipper* ως βρετανικό πολεμικό πλοίο καθώς έπλεε με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα μέσα από τον μακρύ και στενό Φιόρδ του Τρόντχαϊμ. Μεταξύ 04:04 και 04:14 και αφού τα γερμανικά πλοία είχαν πλέον διασχίσει το πιο στενό σημείο του φιόρδ, μία νορβηγική πυροβολαρχία άνοιξε καθυστερημένα πυρ χωρίς να καταφέρει κάποιο πλήγμα. Το *Hipper* απάντησε με δύο ομοβροντίες των πρυμναίων πυροβόλων του. Τα δύο εναπομείναντα υδροπλάνα Arado απονηώθηκαν για αναγνώριση και εντοπισμό κατάλληλων τοποθεσιών για βάσεις αεροσκαφών και υδροπλάνων. Ένα από τα Arado επιτέθηκε επίσης σε μία παράκτια πυροβολαρχία με βόμβες. Το *Hipper* εισήλθε στο λιμάνι του Τρόντχαϊμ και αγκυροβόλησε στις 05:25 για να αποβιβάσει τα ορεινά στρατεύματα. Ένα γερμανικό δεξαμενόπλοιο που ήταν προγραμματισμένο να ανεφοδιάσει με καύσιμα την Ομάδα&nbsp;2 στο Τρόντχαϊμ δεν εμφανίστηκε ποτέ με συνέπεια τα πλοία να εξαναγκαστούν να παραμείνουν στο λιμάνι λόγω έλλειψης καυσίμων. Στις 10 Απριλίου ένα υδροπλάνο Arado από το *Scharnhorst}* μετέφερε διαταγές από τον Λιούτγενς να επιχειρηθεί το επόμενο βράδυ έξοδος και επιστροφή στη Γερμανία μαζί με τα δύο γερμανικά θωρηκτά. Το *Hipper* αναχώρησε από το Τρόντχαϊμ στις 21:30, συνοδευόμενο από το αντιτορπιλικό *Friedrich Eckoldt*. Τα δύο πλοία κινήθηκαν πρώτα προς τα βορειοδυτικά για να απομακρυνθούν από τις νορβηγικές ακτές.

Τα ξημερώματα της 11ης&nbsp;Απριλίου το *Friedrich Eckoldt* αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Τρόντχαϊμ λόγω κακοκαιρίας και έλλειψης καυσίμων. Η ίδια κακοκαιρία επέτρεψε στη *Hipper* να ακολουθήσει μια σύντομη, άμεση διαδρομή προς τη Γερμανία. Ενώθηκε με τα *Scharnhorst* και *Gneisenau* στις 08:00 της 12ης&nbsp;Απριλίου και η γερμανική δύναμη έφτασε στο Βίλχελμσχαφεν στις 22:00, με το *Hipper* να έχει ελαχιστότατα αποθέματα καυσίμων. Στη συνέχεια στάλθηκε για δεξαμενισμό και επισκευές και διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί σοβαρότερες ζημιές εξαιτίας της σύγκρουσης με το *Glowworm* από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί. Παρόλα αυτά οι αναγκαίες εργασίες ολοκληρώθηκαν μέσα σε δύο εβδομάδες.

### Επιχείρηση Γιούνο

Στις αρχές Ιουνίου 1940 ο Μάρσαλ οργάνωσε αποστολή για την κατάληψη του Χάρσταντ στη βόρεια Νορβηγία. Σε αυτήν μετείχαν το *Admiral Hipper*, τα θωρηκτά *Scharnhorst* και *Gneisenau* καθώς και τα αντιτορπιλικά *[[Z7 Hermann Schoemann|Hermann Schoemann]]*, *[[Z10 Hans Lody|Hans Lody]]*, *[[Z15 Erich Steinbrinck|Erich Steinbrinck]]* και *[[Z20 Karl Galster|Karl Galster]]*. Αναχώρησαν από το Κίελο στις 4&nbsp;Ιουνίου και τρεις ημέρες αργότερα *Hipper* και τα αντιτορπιλικά ανεφοδιάστηκαν από το πλοίο ανεφοδιασμού *[[Dithmarschen (πλοίο)|Dithmarschen]]*. Το σχέδιο ήταν να επιτεθούν στη βρετανική βάση στο Χάρσταντ το πρωί της 9ης Ιουνίου όμως λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 8ης Ιουνίου το σχέδιο άλλαξε διότι ένα αναγνωριστικό αεροσκάφος ανέφερε ότι δεν υπήρχαν πλοία στο Χάρσταντ και αυτό σε συνδιασμό με τις εξαιρετικά αυξημένες ραδιοεπικοινωνίες που προέρχονταν από νηοπομπές οδήγησαν τον Μάρσαλ στο συμπέρασμα πως οι Βρετανοί εκκένωναν το Χάρσταντ. Αντί να πραγματοποιήσει την επίθεση στην πόλη ο Μάρσαλ αποφάσισε να επιχειρήσει εναντίον των πλοίων που εκκένωναν τα βρετανικά στρατεύματα. Καθώς αναζητούσαν τα βρετανικά πλοία οι Γερμανοί συνάντησαν πρώτα το δεξαμενόπλοιο *Oil Pioneer*, στις 06:45 της 8ης&nbsp;Ιουνίου, το οποίο συνοδευόταν από το ναρκαλιευτικό HMT&nbsp;''Juniper''. Το *Hipper* βύθισε το *Juniper* και το *Gneisenau΄* το *Oil Pioneer*. Στις 10:52 το *Hipper* συνάντησε και βύθισε το μεταγωγικό *Orama*, που δεν μετέφερε όμως στρατεύματα. Παρά την αποστολή των αναγνωριστικών τους αεροσκαφών, τα γερμανικά πλοία απέτυχαν να εντοπίσουν τον κύριο όγκο της νηοπομπής στη 13:00 αποφασίστηκε να πλεύσει το *Hipper* και τα αντιτορπιλικά προς το Τρόντχαϊμ για να καλύψουν και να προστατεύσουν τις γερμανικές δυνάμεις εκεί, ενώ τα θωρηκτά ανεφοδιάστηκαν από το *Dithmarschen* και συνέχισαν την επιχείρηση. Προς το βράδυ τα *Scharnhorst* και *Gneisenau* εντόπισαν βρετανική δύναμη αποτελούμενη από το αεροπλανοφόρο *[[HMS Glorious|Glorious]]* και δύο αντιτορπιλικά συνοδείας, συγκεκριμένα τα HMS ''Ardent'' και *[[HMS Acasta (H09)|Acasta]]*. Οι Γερμανοί κατάφεραν να βυθίσουν και τα τρία βρετανικά πλοία, όμως το *Scharnhorst* τορπιλίστηκε και υπέστη σοβαρές ζημιές αναγκάζοντας τα δύο γερμανικά θωρηκτά να επιστρέψουν στο Τρόντχαϊμ στις 9&nbsp;Ιουνίου.

Στις 10&nbsp;Ιουνίου τα *Hipper* και *Gneisenau* αναχώρησαν από το Τρόντχαϊμ συνοδευόμενα από τέσσερα αντιτορπιλικά σε μια ακόμη απόπειρα να επιτεθούν στα πλοία που εκκένωναν τις βρετανικές δυνάμεις. Η προσπάθεια αυτή επίσης αποδείχθηκε άκαρπη και τα γερμανικά πλοία επέστρεψαν στο Τρόντχαϊμ την επομένη. Στις 13&nbsp;Ιουνίου δεκαπέντε μαχητικά-βομβαρδιστικά Skua απονηώθηκαν από το αεροπλανοφόρο *[[HMS Ark Royal (91)|Ark Royal]]* για να επιτεθούν στα γερμανικά πλοία στο Τρόντχαϊμ. Κατάφεραν να πετύχουν το *Scharnhorst* με βόμβα που δεν εξερράγη ενώ οκτώ εξ αυτών καταρρίφθηκαν από τα γερμανικά μαχητικά και τα αντιαεροπορικά πυρά. Χάρη στα πυρά του *Hipper* καταρρίφθηκε ένα αεροσκάφος. Προκειμένου να καλύψουν την επιστροφή του λαβωμένου *Scharnhorst* στη Γερμανία, τα *Hipper* και *Gneisenau* αναχώρησαν από το Τρόντχαϊμ στις 20&nbsp;Ιουνίου για να πραγματοποιήσουν επιδρομή στον πορθμό Ισλανδίας-Νήσων Φερόε, όμως το βρετανικό υποβρύχιο *[[HMS Clyde (N12)|Clyde]]* τορπίλισε το *Gneisenau* και τα γερμανικά πλοία αναγκάστηκαν να επιστρέψουν για ακόμα μία φορά στο Τρόντχαϊμ.

Στις 25&nbsp;Ιουλίου το *Admiral Hipper* απέπλευσε για περιπολία στην περιοχή μεταξύ Σπίτσμπεργκεν και Τρόμσο, που διήρκεσε έως τις 9&nbsp;Αυγούστου. Τα αναγνωριστικά υδροπλάνα κατάφεραν να εντοπίσουν μερικά πλοία, αλλά όλα τους ανήκαν σε ουδέτερες χώρες. Εν τέλει δεν εντοπίστηκε κανέναν βρετανικό πλοίο ενώ την 31η Ιουλίου χάθηκε ένα υδροπλάνο σε ατύχημα. Την επομένη το *Admiral Hipper* εντόπισε το φινλανδικό φορτηγό πλοίο *Ester Thorden*, το οποίο μετέφερε 1,75 τόνους χρυσού. Κατασχέθηκε και στάλθηκε στη κατεχόμενη Νορβηγία. Στις 5&nbsp;Αυγούστου το *Admiral Hipper* έλαβε διαταγή να επιστρέψει άμεσα στη Γερμανία. Έφθασε στο Βίλχελμσχαφεν στις 10&nbsp;Αυγούστου.

### Επιχείρηση Νορτνζέετουρ

Η επισκευές στο Βίλχελμσχαφεν ολοκληρώθηκαν στις 9 Σεπτεμβρίου και με νέο κυβερνήτη τον Βίλχελμ Μάιζελ (Wilhelm Meisel) το καταδρομικό προετοιμάστηκε για να συμμετάσχει στην Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων, την προγραμματισμένη εισβολή των γερμανικών δυνάμεων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ρόλος του *Admiral Hipper* θα ήταν μια παραπλανητική επιδρομή στη Βόρεια Θάλασσα, η Επιχείρηση Χέρμπστραϊζε ή «Φθινοπωρινό Ταξίδι» στα γερμανικά. Η επιχείρηση αυτή αποσκοπούσε στην παραπλάνηση του βρετανικού στόλου ώστε να απομακρυνθεί από τη Μάγχη μέσω της οποίας θα διέρχονταν οι γερμανικές δυνάμεις εισβολής στη Μάγχη. Στις 24&nbsp;Σεπτεμβρίου και ενώ είναι πλέον αναβληθεί η επιχείρηση, το *Hipper* απέπλευσε από το Βίλχελμσχαφεν και ανοίχθηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό με σκοπό να πλήξει την εμπορική ναυτιλία του αντιπάλου. Το σύστημα τροφοδοσίας λαδιού έπιασε φωτιά και υπέστη σοβαρές ζημιές. Η φωτιά ανάγκασε το πλήρωμα να διακόψει τη λειτουργία του συστήματος πρόωσης του πλοίου μέχρι να τεθεί υπό έλεγχο, αφήνοντας έτσι το *Admiral Hipper* ακίνητο για αρκετές ώρες στη ανοικτή θάλασσα. Τα βρετανικά αναγνωριστικά δεν κατάφεραν να το εντοπίσουν και έτσι, αφού πρώτα κατασβέστηκε η φωτιά, το *Hipper* επέστρεψε στο ναυπηγείο της  στο Αμβούργο για επισκευές που διήρκεσαν λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα.

Το *Hipper* έκανε και δεύτερη προσπάθεια να ανοιχτεί τον Ατλαντικό και η επιχείρηση αυτή ονομάστηκε «Νορτνζέετουρ». Το βαρύ καταδρομικό απέπλευσε στις 30 Νοεμβρίου συνοδευόμενο από πέντε τορπιλοβόλα με προορισμό το Μπέργκεν στη Νορβηγία, όπου ανεφοδιάστηκε από το δεξαμενόπλοιο *Wollin* την 1η&nbsp;Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς μια θέση νοτίως του Γιαν Μάγεν, όπου ανεφοδιάστηκε αρκετές φορές από το δεξαμενόπλοιο *[[Adria]]*, ενώ περίμενε κατάλληλες κακές καιρικές συνθήκες για να διαπλεύσει τον Πορθμό της Δανίας και να εισέλθει στον Βόρειο Ατλαντικό. Κατά τη διάρκεια μιας θύελλας τη νύχτα της 6ης Δεκεμβρίου, διέσχισε τελικά τον πορθμό χωρίς να εντοπιστεί. Ανεφοδιάστηκε ξανά από το δεξαμενόπλοιο *[[Friedrich Breme]]* στις 12&nbsp;Δεκεμβρίου και στη συνέχεια ξεκίνησε η αναζήτηση της νηοπομπής HX 94, η οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες των Γερμανών, βρισκόταν κοντά. Το *Admiral Hipper* ορισμένα μεμονωμένα πλοία, όμως δεν τους επιτέθηκε διότι ο κυβερνήτης Μάιζελ είχε διαταγές να επιτεθεί μονάχα σε νηοπομπές. Εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών το γερμανικό καταδρομικό δεν κατάφερε να εντοπίσει την HX&nbsp;94.

Μεταξύ δύο ανεφοδιασμών από το *Friedrich Breme* στις 16 και 20&nbsp;Δεκεμβρίου, το *Hipper* αναζήτησε τις νηοπομπές SC&nbsp;15 και HX&nbsp;95, αλλά και πάλι δεν κατάφερε να τις εντοπίσει εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών. Τελικά ο Μάιζελ αποφάσισε να εγκαταλείψει τις διαδρομές των νηοπομπών στον Βόρειο Ατλαντικό και να επιχειρήσει στις θαλάσσιες διαδρομές μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δυτικής Αφρικής, από όπου αναμένονταν να διέλθουν οι νηοπομπές SL 58 και SLS 58. Ένα υδροπλάνο Arado απονηώθηκε για να τις εντοπίσει όμως χάθηκε χωρίς να αφήσει ίχνη. Στις 23&nbsp;Δεκεμβρίου το *Admiral Hipper* επιχειρούσε στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στις Αζόρες και την Ισπανία.

Το σούρουπο της 24ης&nbsp;Δεκεμβρίου, το *Hipper* κατάφερε χάρη στο ραντάρ του να εντοπίσει τη νηοπομπή WS&nbsp;5A, περίπου  δυτικά του ακρωτηρίου Φινιστέρε. Κατά τη διάρκεια της νύχτας παρακολούθησε τη νηοπομπή με το ραντάρ του, με σκοπό να της επιτεθεί τα ξημερώματα. Τη νύχτα εντοπίστηκε οπτικά μεγάλη δύναμη συνοδείας και επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς επίθεση με τρεις τορπίλες. Η νηοπομπή WS&nbsp;5A δεν ήταν μια συνηθισμένη εμπορική νηοπομπή, αλλά βαρύτατα φυλασσόμενη νηοπομπή μεταφοράς στρατευμάτων αποτελούμενη από είκοσι πλοία. Πέντε από αυτά είχαν διατεθεί για την Επιχείρηση Excess. Η συνοδεία της νηοπομπής ήταν ισχυρή και περιλάμβανε το βαρύ καταδρομικό HMS&nbsp;''Berwick'' και τα ελαφρά καταδρομικά HMS&nbsp;''Bonaventure'' και *[[HMS Dunedin|Dunedin]]*. Τα αεροπλανοφόρα HMS&nbsp;''Furious'' και *[[HMS Argus (I49)|Argus]]* επίσης μετείχαν στη νηοπομπή, αλλά δεν ήταν επιχειρησιακά καθώς μετέφεραν αποσυναρμολογημένα αεροσκάφη.

Το *Admiral Hipper* επιτέθηκε το πρωί αλλά βρέθηκε απροσδόκητα αντιμέτωπο με το *Berwick*. Μια επίθεση με τορπίλες εναντίον του *Berwick* απέτυχε, αλλά το γερμανικό πλοίο κατάφερε να προκαλέσει με τα πυρά του σοβαρές ζημιές στο μεταγωγικό *Empire Trooper* και ελαφρές ζημιές στο φορτηγό *Arabistan*, πριν εντοπίσει άλλα πλοία να κατευθύνονται προς το μέρος του. Θεωρώντας ότι αυτά ήταν αντιτορπιλικά που ετοιμάζονταν για επίθεση με τορπίλες, το *Hipper* αποχώρησε γρήγορα, χρησιμοποιώντας τα κύρια πυροβόλα του για να κρατήσει τα βρετανικά πλοία συνοδείας σε απόσταση. Δέκα λεπτά αργότερα το *Berwick* εμφανίστηκε ξανά αριστερά της πλώρης του *Admiral Hipper*. Το γερμανικό καταδρομικό εξαπέλυσε αρκετές ομοβροντίες με τα πρυμναία πυροβόλα του  και κατάφερε να πλήξει το βρετανικός καταδρομικό. Στη συνέχεια αποχώρησε προκειμένου να αποφύγει ενδεχόμενη επίθεση με τορπίλες των βρετανικών αντιτορπιλικών.

Πλέον το *Admiral Hipper* είχε αρχίσει να ξεμένει από καύσιμα και έτσι στις 27 Δεκεμβρίου έπλευσε προς τη Βρέστη στη κατεχόμενη Γαλλία συνοδευόμενο από το τορπιλοβόλο *[[Jaguar (τορπιλοβόλο)|Jaguar]]*. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού εντόπισε και βύθισε το το επιβατηγό πλοίο *[[SS Jumna|Juma]]*, στις 25&nbsp;Δεκεμβρίου. Εκεί πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης προκειμένου το καταδρομικό να προετοιμαστεί για την επόμενη έξοδό του στον Ατλαντικό. Στις 4&nbsp;Ιανουαρίου εντόπισε το *Hipper* βρετανικό αναγνωριστικό και την ίδια νύχτα εξαπολύθηκε μεγάλη αεροπορική επίθεση στην οποία συμμετείχαν 53 βομβαρδιστικά της RAF τα οποία όμως δεν κατάφεραν να πλήξουν το *Hipper* εξαιτίας της νεφοκάλυψης και της ισχυρής αντιαεροπορικής άμυνας. Τη νύχτα της 10ης Ιανουαρίου ακολούθησε μικρότερη επίθεση από δώδεκα βομβαρδιστικά και δύο νύχτες αργότερα νέα επίθεση με 26&nbsp;αεροσκάφη, καμία εκ των οποίων δεν ήταν επιτυχής. Οι Βρετανοί δεν κατάφεραν να εντοπίσουν την αναχώρηση του *Hipper* από τη Βρέστη την 1η&nbsp;Φεβρουαρίου και συνέχισαν τις επιθέσεις. Στις 4&nbsp;Φεβρουαρίου ένα βομβαρδιστικό εσφαλμένα ανέφερε ότι πέτυχε ένα καταδρομικό στη Βρέστη.

### Δεύτερη έξοδος στον Ατλαντικό

Το *Kriegsmarine* είχε σχεδιάσει αρχικά την έξοδο στον Ατλαντικό των θωρηκτών *Scharnhorst* και *Gneisenau* σε συντονισμό με το *Admiral Hipper* αλλά το *Gneisenau* υπέστη ζημιές από καταιγίδα τον Δεκέμβριο, γεγονός που εμπόδισε τη συμμετοχή και των δύο θωρηκτών. Παρόλα αυτά οι αναγκαίες επισκευές ολοκληρώθηκαν γρήγορα και τα δύο θωρηκτά έλαβαν ξανά μέρος σε επιχειρήσεις στο τέλος του Ιανουαρίου. Την 1η&nbsp;Φεβρουαρίου 1941 το *Admiral Hipper* πραγματοποίησε τη δεύτερη έξοδό του στον Ατλαντικό, με εντολές να επιχειρήσει στις θαλάσσιες οδούς μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δυτικής Αφρικής. Είχε την άδεια να επιτεθεί τόσο σε ελαφρώς συνοδευόμενες νηοπομπές όσο και σε ανεξάρτητα πλοία, με την ελπίδα ότι η παρουσία του στις συγκεκριμένες περιοχές θα αποτραβούσε τις βρετανικές ναυτικές δυνάμεις που περιφρουρούσαν τον Πορθμό της Δανίας, διευκολύνοντας έτσι την διέλευση των *Scharnhorst* και *Gneisenau* από αυτόν. Μεταξύ 4 και 10&nbsp;Φεβρουαρίου, το *Admiral Hipper* πραγματοποίησε περιπολία στα ανοιχτά των Αζορών χωρίς όμως να εντοπίσει πλοία. Εφοδιάστηκε αρκετές φορές από το δεξαμενόπλοιο *[[Spichern (δεξαμενόπλοιο)|Spichern ]]*. Όταν ο κυβερνήτης Μάιζελ πληροφορήθηκε ότι η βρετανική Δύναμη&nbsp;H είχε αναχωρήσει από το Γιβραλτάρ για να εισπλεύσει στη Μεσόγειο και να βομβαρδίσει τον ναύσταθμο της Λα Σπέτσια, συνειδητοποίησε πως οι νηοπομπές μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου, Γιβραλτάρ και Δυτικής Αφρικής δεν καλύπτονταν από βαριές μονάδες επιφανείας και έτσι αποφάσισε να επιχειρήσει πιο κοντά στο Γιβραλτάρ, όπου γερμανικά υποβρύχια και η *[[Luftwaffe]]* είχαν ήδη επιτεθεί στη νηοπομπή HG 53. Στις 11&nbsp;Φεβρουαρίου το *Admiral Hipper* εντόπισε και βύθισε βρετανικό πλοίο *Iceland* που έπλεε μόνο του.

Τα μεσάνυχτα εκείνης της βραδιάς το ραντάρ του *Admiral Hipper* εντόπισε τη νηοπομπή SLS&nbsp;64, που δεν καλύπτονταν από πλοία συνοδείας και αποτελούνταν από δεκαεννέα εμπορικά πλοία. Το επόμενο πρωί, προσποιούμενο πως ήταν βρετανικό καταδρομικό, το *Hipper* την πλησίασε και άνοιξε πυρ στις 06:19. Τα αιφνιδιασμένα εμπορικά πλοία διασκορπίστηκαν αμέσως. Στην αρχή της μάχης, ο Μάιζελ διατηρούσε απόσταση τριών έως πέντε χιλιομέτρων από αυτά, αλλά όταν τα πυρομαχικά άρχισαν να εξαντλούνται έδωσε εντολή για εγγύτερη προσέγγιση ώστε να βελτιωθεί η ακρίβεια των πυρών. Κάποια πλοία δέχθηκαν πλήγματα από τα πυροβόλα του *Hipper* και ακινητοποιήθηκαν για να δεχθούν στη συνέχεια τα τελειωτικά χτυπήματα με τορπίλες. Το *Hipper* εξαπέλυσε και τις δώδεκα τορπίλες του και ανέφερε ότι όλες είχαν πλήξει τους στόχους τους. Στις 07:18 μονάχα έξι πλοία παρέμεναν ορατά, εκ των οποίων μόνο δύο εξακολουθούσαν να κινούνται. Ο Μάιζελ αποφάσισε να τερματίσει την εμπλοκή και να αποχωρήσει πριν καταφθάσει το Βασιλικό Ναυτικό. Οι Βρετανοί ανέφεραν την απώλεια επτά πλοίων, συνολικού εκτοπίσματος 32.806&nbsp;GRT, καθώς και ζημιές σε δύο ακόμη. Οι Γερμανοί ισχυρίστηκαν πως βύθισαν δεκατρία από τα δεκαεννέα πλοία της νηοπομπής, συνολικού εκτοπίσματος 79.000&nbsp;GRT, ενώ ορισμένοι επιζώντες ανέφεραν ότι είχαν βυθιστεί δεκατέσσερα πλοία της νηοπομπής. Έπειτα από την επίθεση στην νηοπομπή SLS&nbsp;64, τα αποθέματα καυσίμων του *Admiral Hipper* ήταν περιορισμένα και ο Μάιζελ φοβούμενος πως οι βρετανικές δυνάμεις που τον προσέγγιζαν θα τον εμπόδιζαν να φθάσει στα δεξαμενόπλοια ανεφοδιασμού που περίμεναν στις Αζόρες και ως εκ τούτου επέστρεψε στη Βρέστη στις 15&nbsp;Φεβρουαρίου. Στάλθηκε για δεξαμενισμό αλλά σε δεξαμενή μικρότερων διαστάσεων διότι οι μεγαλύτερες έπρεπε να παραμείνουν ελεύθερες για το ενδεχόμενο επιστροφής των *Scharnhorst* και *Gneisenau*. Κατά την είσοδό του *Hipper* στη δεξαμενή υπέστη ζημιές η δεξιά προπέλα του εξαιτίας πρόσκρουσης σε άγνωστα συντρίμμια. Χρειάστηκε να σταλθεί άλλη προπέλα από το Κίελο, προκαλώντας επιπλέον καθυστερήσεις.

Εν τω μεταξύ είχαν ενταθεί οι αεροπορικές επιθέσεις της RAF ενάντια στη Βρέστη και έτσι η Διοίκηση του *Kriegsmarine* αποφάσισε ότι το *Admiral Hipper* θα έπρεπε να επιστρέψει στη Γερμανία, όπου θα είχε καλύτερη προστασία. Στις 15&nbsp;Μαρτίου αναχώρησε από τη Βρέστη χωρίς να γίνει αντιληπτό και κατευθύνθηκε προς σημείο συνάντησης του με το δεξαμενόπλοιο  νοτίως της Γροιλανδίας. Ο ανεφοδιασμός καθυστέρησε μέχρι την 21η&nbsp;Μαρτίου λόγω κακοκαιρίας. Δεδομένου ότι το βαρύ καταδρομικό *[[Admiral Scheer (καταδρομικό)|Admiral Scheer]]* επίσης επέστρεφε στη Γερμανία εκείνη την περίοδο, υπήρχε ανησυχία ότι τα δύο πλοία θα εμπόδιζαν το ένα το άλλο και έτσι το *Admiral Hipper* έλαβε εντολή να διασχίσει τον Πορθμό της Δανίας πριν από τις 28&nbsp;Μαρτίου. Κατάφερε να το πράξει στις 24&nbsp;Μαρτίου και δύο ημέρες αργότερα σταμάτησε για ανεφοδιασμό στο Μπέργκεν. Στις 28&nbsp;Μαρτίου έδεσε στο Κίελο, έχοντας ολοκληρώσει όλη τη διαδρομή χωρίς να εντοπιστεί από τους Βρετανούς.

Κατά την άφιξή του στάλθηκε στο ναυπηγείο Deutsche Werke για εκτεταμένες επισκευές που διήρκεσαν επτά μήνες. Ο Ραίντερ σκόπευε να συνεχίσει να στέλνει το *Admiral Hipper* σε επιδρομές στον Βόρειο Ατλαντικό και δεδομένου πως καθώς οι επιχειρήσεις του μέχρι εκείνο το σημείο είχαν περιοριστεί από τη διαρκή ανάγκη ανεφοδιασμού του, αποφασίστηκε να αυξηθεί η μέγιστη δυνατή ποσότητα καυσίμων που θα μπορούσε να μεταφέρι από 3.050 σε 3.700 κυβικά μέτρα. Την ίδια περίοδο τροποποιήθηκε και το υπόστεγο αεροσκαφών· το μεγάλο υπόστεγο που προοριζόταν για δύο υδροπλάνα με αναδιπλούμενες πτέρυγες είχε αποδειχθεί δύσχρηστο στην πράξη και αντικαταστάθηκε από μικρότερο, ικανό να φιλοξενήσει ένα μονάχα υδροπλάνο. Ο χώρος που εξοικονομήθηκε χρησιμοποιήθηκε για εξοπλισμό ανεφοδιασμού και επιπρόσθετες αποθήκες τροφίμων. Έπειτα από την ολοκλήρωση των εργασιών ακολούθησαν δοκιμές στη Βαλτική και στη συνέχεια το *Hipper* ελλιμενίστηκε στο Γκότενχαφεν προκειμένου να γίνουν ορισμένες επιπρόσθετες εργασίες. Τον Ιανουάριο του 1942 οι ατμοστρόβιλοί του επισκευάστηκαν στα ναυπηγεία , ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας τοποθετήθηκε και ένα σύστημα απομαγνητισμού στην καρίνα του. Τον Μάρτιο ήταν και πάλι πλήρως επιχειρησιακό. Ωστόσο η στρατηγική κατάσταση είχε αλλάξει ριζικά: λόγω της βρετανικής αεροπορικής αναγνώρισης και της τεχνολογικής εξέλιξης στα συστήματα ραντάρ, οι επιδρομές στον Βόρειο Ατλαντικό δεν ήταν πλέον βιώσιμες. Έτσι αποφασίστηκε να συγκεντρωθεί ο γερμανικός στόλος επιφανείας στη Νορβηγία, τόσο ως δύναμη αποτροπής ενάντια σε πιθανή συμμαχική απόβαση όσο και για επιθέσεις εναντίον των νηοπομπών που ανεφοδίαζαν μέσω της Αρκτικής τη Σοβιετική Ένωση.

### Στη Νορβηγία

Στις 19&nbsp;Μαρτίου 1942 το *Admiral Hipper* έπλευσε προς το Τρόντχαϊμ, συνοδευόμενο από τα αντιτορπιλικά *[[Z24 (αντιτορπιλικό)|Z24]]*, *[[Z26 (αντιτορπιλικό)|Z26]]* και *[[Z30 (αντιτορπιλικό)|Z30]]*, καθώς και από τα τορπιλοβόλα *[[T15 (τορπιλοβόλο)|T15]]*, *[[T16 (τορπιλοβόλο)|T16]]* και *[[T17 (τορπιλοβόλο)|T17]]*. Στην περιοχή περιπολούσαν αρκετά βρετανικά υποβρύχια που δεν κατάφεραν όμως να αναχαιτίσουν τη γερμανική ναυτική δύναμη. Το *Admiral Hipper* και τα πλοία συνοδείας του έφτασαν στον προορισμό τους την 21η&nbsp;Μαρτίου. Εκεί ενώθηκαν με τα βαριά καταδρομικά *Admiral Scheer* και *[[Prinz Eugen (καταδρομικό)|Prinz Eugen]]*, αν και το τελευταίο το είχε τορπιλίσει το βρετανικό υποβρύχιο HMS ''Trident'' στις 23&nbsp;Φεβρουαρίου και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Γερμανία για επισκευές τον Μάιο. Την ίδια περίοδο το βαρύ καταδρομικό *[[Lützow (καταδρομικό, 1940)|Lützow]]* επίσης μεταφέρθηκε από τη Γερμανία στη Νορβηγία. Στις αρχές Μαρτίου, το θωρηκτό *[[Tirpitz (θωρηκτό)|Tirpitz]]* είχε επιχειρήσει εναντίον της αρκτικής νηοπομπής PQ&nbsp;12, εξαντλώντας τα ήδη περιορισμένα αποθέματα καυσίμων του γερμανικού στόλου. Συνέπεια αυτού ήταν πως οποιαδήποτε επιχείρηση πλοίων μεγαλύτερων από τα αντιτορπιλικά ήταν αδύνατη και το *Admiral Hipper* παρέμεινε στο λιμάνι για τους επόμενους μήνες.

Τον Ιούλιο τα αποθέματα καυσίμων ήταν πλέον επαρκή για να πραγματοποιηθούν νέες επιχειρήσεις και η Διοίκηση του *Kriegsmarine* σχεδίασε επίθεση ενάντια στην επερχόμενη νηοπομπή PQ&nbsp;17 με ολόκληρο τον στόλο επιφανείας τους. Την 1η&nbsp;Ιουλίου η υπηρεσία πληροφοριών του Ναυτικού εντόπισε την PQ&nbsp;17 και η παρουσία της ανιχνεύθηκε επιπλέον από υποβρύχια. Την επομένη οι γερμανικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν στον Άλταφιορδ (Altafjord), από όπου θα μπορούσαν να εξορμήσουν εναντίον της νηοπομπής. Στις 2&nbsp;Ιουλίου τα *Admiral Hipper* και *Tirpitz*, τα αντιτορπιλικά *Theodor Riedel*, *Hans Lody*, *[[Z14 Friedrich Ihn|Friedrich Ihn]]*, *[[Z20 Karl Galster|Karl Galster]]* καθώς και τα τορπιλοβόλα *[[T7 (τορπιλοβόλο)|T7]]* και *T15* απέπλευσαν από το Τρόντχαϊμ προς τον Άλταφιορδ. Στις 3 Ιουλίου ακολούθησαν τα καταδρομικά *Lützow* και *Admiral Scheer* μαζί με τα αντιτορπιλικά *Z24*, *[[Z27 (αντιτορπιλικό)|Z27]]*, *[[Z28 (αντιτορπιλικό)|Z28]]*, *[[Z29 (αντιτορπιλικό)|Z29]]*, *Z30* και *[[Z4 Richard Beitzen|Richard Beitzen]]* που απέπλευσαν από το Νάρβικ. Προκειμένου να αποφύγει τη βρετανική αναγνώριση, ο γερμανικός στόλος δεν έπλευσε στα ανοικτά αλλά παρέμεινε κοντά στις νορβηγικές ακτές. Εν μέσω ομίχλης, το *Lützow* προσάραξε και τα αντιτορπιλικά *Theodor Riedel*, *Hans Lody* και *Karl Galster* προσέκρουσαν σε αχαρτογράφητους υφάλους με συνέπεια να τεθούν εκτός επιχείρησης. Επίσης, τα αντιτορπιλικά *Erich Steinbrinck* και *Friedrich Eckoldt* έφτασαν στο Άλταφιορδ στις 3&nbsp;Ιουλίου.

Την PQ&nbsp;17 κάλυπταν μεταξύ άλλων τα θωρηκτά  και USS&nbsp;''Washington'' καθώς και το αεροπλανοφόρο HMS&nbsp;''Victorious''. Αεροσκάφη του *Victorious* παρά λίγο να τορπιλίσουν το *Tirpitz* και ο Χίτλερ απαγόρευσε την επίθεση του στόλου επιφανείας στη νηοπομπή όσο το αεροπλανοφόρο παρέμενε ενεργό και δεν είχε εξουδετερωθεί από τη *Luftwaffe*. Στο μεταξύ οι σουηδικές μυστικές υπηρεσίες είχαν αναφέρει τις γερμανικές κινήσεις στο Βρετανικό Ναυαρχείο το οποίο με τη σειρά του διέταξε τη διασπορά της νηοπομπής το βράδυ της 4ης&nbsp;Ιουλίου. Το πρωί της 5ης&nbsp;Ιουλίου οι Γερμανοί αντιλήφθηκαν ότι τα πλοία συνοδείας της νηοπομπής αποχωρούσαν ενώ τα εμπορικά συνέχιζαν ανεξάρτητα. Στις 11:37 ξεκίνησε η δεύτερη φάση της γερμανικής επιχείρησης *Admiral Hipper* απέπλευσε από το Άλταφιορδ μαζί τα άλλα πλοία του γερμανικού στόλου. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, έγινε σαφές ότι είχαν εντοπιστεί και αναφερθεί από το βρετανικό υποβρύχιο *[[HMS Unshaken|Unshaken]]* και μια αεράκατο Catalina της RAF ενώ η επίθεση του σοβιετικού υποβρυχίου *[[K-21 (υποβρύχιο|K-21]]* δεν έγινε αντιληπτή. Οι Γερμανοί ακύρωσαν την επίθεσή τους, αφήνοντας τα υποβρύχια και την *Luftwaffe* να βυθίσουν τα απροστάτευτα εμπορικά πλοία. Εν τέλει χάθηκαν τα 21 από τα 34 πλοία της PQ&nbsp;17.

Το Βασιλικό Ναυτικό ήταν αναγκασμένο να διαθέσει σημαντικές δυνάμεις στη Μεσόγειο εξαιτίας της Επιχείρησης Pedestal για τον ανεφοδιασμό της Μάλτας και συνέπεια αυτού ήταν να καθυστερήσει ο απόπλους της νηοπομπής PQ-18 μέχρι τον Σεπτέμβριο. Οι Γερμανοί την εντόπισαν στις 8 Σεπτεμβρίου και στις 10 Σεπτεμβρίου έθεσαν σε κίνηση την Επιχείρηση Ντόπελσλαγκ: όλες οι διαθέσιμες μονάδες επιφανείας διατάχθηκαν να μεταβούν στο Άλταφιορντ από όπου θα εξαπέλυαν την επίθεσή τους. Το *Admiral Hipper* απέπλευσε από το Νάρβικ μαζί με το *Admiral Scheer*, το ελαφρύ καταδρομικό *[[Köln (καταδρομικό)|Köln]]* και τα αντιτορπιλικά *[[Z23 (αντιτορπιλικό)|Z23]]* και *Z27* για να φθάσουν στο Άλταφιορντ στις 11&nbsp;Σεπτεμβρίου. Τα *Tirpitz* και *Lützow* ήταν υπό επισκευή και παρέμειναν στο Νάρβικ.Ενώ κατευθύνονταν προς το Άλταφιορντ ο γερμανικός στόλος εντοπίστηκε αρχικά από το βρετανικό υποβρύχιο HMS&nbsp;''Tribune'' και στη συνέχεια δέχθηκε ανεπιτυχή επίθεση από το υποβρύχιο HMS&nbsp;''Tigris''. Το νορβηγικό υποβρύχιο HNoMS&nbsp;''Uredd'' καθώς και το βρετανικό HMS&nbsp;''Unshaken'' επίσης εντόπισαν τον γερμανικό στόλο αλλά δεν μπόρεσαν να επιτεθούν. Τα αντιτορπιλικά *Richard Beitzen*, *Friedrich Eckoldt*, *Z29* και *Z30* έφτασαν στο Άλταφιορντ στις 11&nbsp;Σεπτεμβρίου, αλλά η επιχείρηση ακυρώθηκε για ακόμη μία φορά, καθώς ο Χίτλερ δεν ήθελε να ρισκάρει απώλειες του στόλου επιφανείας.

Μεταξύ 24ης και 28ης&nbsp;Σεπτεμβρίου το *Hipper*, συνοδευόμενο από τα αντιτορπιλικά *Z23*, *Z28*, *Z29* και *Z30*, πόντισε ναρκοπέδιο της βορειοδυτικής ακτής της Νοβάγια Ζέμλια. Στόχος της επιχείρησης ήταν να εξαναγκάσει τις νηοπομπές των Συμμάχων να πλεύσουν νοτιότερα και κατά συνέπεια εντός της ακτίνας δράσης των γερμανικών ναυτικών μονάδων στη Νορβηγία. Μετά την επιστροφή του στο λιμάνι το *Hipper* μεταφέρθηκε στον κόλπο Μπόγκεν κοντά στο Νάρβικ για επισκευές στο σύστημα πρόωσής του.

Στις 28–29 Οκτωβρίου μετακινήθηκε μαζί με τα *Friedrich Eckoldt* και *Richard Beitzen* στο Άλταφιορντ. Καθώς οι Σύμμαχοι δεν μπορούσαν να παρέχουν επαρκείς δυνάμεις συνοδείας για την επόμενη νηοπομπή PQ-19, αποφασίστηκε η ακύρωσή της και αντ’ αυτής απέπλευσαν ανεξάρτητα στις 29&nbsp;Οκτωβρίου δεκατρία φορτηγά πλοία από την Ισλανδία με προορισμό την ΕΣΣΔ. Στην αντίθετη κατεύθυνση 23 άδεια πλοία επίσης επιχείρησαν να επιστρέψουν ανεξάρτητα στην Ισλανδία. Προκειμένου να αναχαιτίσουν τις διελεύσεις αυτές οι Γερμανοί οργάνωσαν στις 5&nbsp;Νοεμβρίου την Επιχείρηση Χόφνουνγκ: το *Hipper* και ο 5ος Στολίσκος Αντιτορπιλικών πραγματοποίησαν περιπολία στην Αρκτική σε μια απόπειρα να εντοπίσουν συμμαχικά πλοία. Ο αντιναύαρχος Όσκαρ Κούμετς (Oskar Kummetz) ανέλαβε Διοικητής της ναυτικής μοίρας και είχε για ναυαρχίδα του το *Hipper*. Στις 7 Νοεμβρίου υδροπλάνο Arado του καταδρομικού εντόπισε το σοβιετικό τάνκερ *Ντονμπάς* και το συνοδευτικό του, το βοηθητικό πολεμικό πλοίο *BO-78*. Ο Κούμετς διέταξε τον αντιτορπιλικό *Z27* να βυθίσει τα δύο σοβιετικά πλοία. Στις 9 Νοεμβρίου η γερμανική δύναμη επέστρεψε στη Νορβηγία.

### Ναυμαχία της Θάλασσας του Μπάρεντς

Τον Δεκέμβριο του 1942 άρχισαν ξανά οι νηοπομπές προς τη Σοβιετική Ένωση. Ο Ραίντερ διέταξε τον σχεδιασμό της Επιχείρησης Regenbogen που προέβλεπε την χρήση όλων των διαθέσιμων μονάδων επιφανείας που βρίσκονταν στη Νορβηγία με σκοπό την προσβολή νηοπομπών. Η πρώτη νηοπομπή του μήνα αυτού, η JW&nbsp;51A, έφτασε στη Σοβιετική Ένωση χωρίς απρόοπτα. Ωστόσο, η δεύτερη, η JW 51B, εντοπίστηκε από το υποβρύχιο *[[U-354]]* νοτίως της νήσου Μπγιέρνεγια. Ο Ραίντερ διέταξε τις δυνάμεις που θα συμμετείχαν στην Επιχείρηση Regenbogen να αναλάβουν δράση. Το  ήταν για ακόμα μία φορά η ναυαρχίδα του Κούμετς· η ναυτική μοίρα που συγκροτήθηκε απαρτίζονταν από το *Lützow* και τα αντιτορπιλικά *Friederich Eckoldt*, *Richard Beitzen*, *Theodor Riedel*, *Z29*, *Z30* και *[[Z31 (αντιτορπιλικό)|Z31]]*. Αναχώρησαν από το Άλταφιορδ στις 18:00 της 30ης&nbsp;Δεκεμβρίου με διαταγές να αποφύγουν να εμπλακούν ακόμα και με ισοδύναμο αντίπαλο.

Το σχέδιο του Κούμετς ήταν να διαιρέσει τη δύναμή του στα δύο: ο ίδιος θα έπλεε με το *Hipper* και τρία αντιτορπιλικά βόρεια της νηοπομπής για να την επιτεθεί και να απομακρύνει από αυτήν τα πλοία συνοδείας ενώ το *Lützow* και τα υπόλοιπα αντιτορπιλικά θα επιτίθεντο στην ίδια τη νηοπομπή, που πλέον θα ήταν πλέον απροστάτευτη, από τον νότο. Στις 09:15 της 31ης Δεκεμβρίου το βρετανικός αντιτορπιλικό HMS ''Obdurate'' εντόπισε τα τρία προπορευόμενα αντιτορπιλικά της ομάδας του *Hipper*· οι Γερμανοί άνοιξαν πρώτοι πυρ. Τέσσερα από τα υπόλοιπα πέντε αντιτορπιλικά που προστάτευαν τη νηοπομπή έσπευσαν να εμπλακούν στη μάχη, ενώ το HMS&nbsp;''Achates'' ανέπτυξε προπέτασμα καπνού για να την καλύψει. Το *Hipper* εξαπέλυσε αρκετές ομοβροντίες κατά του *Achates* προξενώντας του ορισμένες ζημιές που είχαν σαν αποτέλεσμα να μειωθεί η ταχύτητά του στους 15&nbsp;kn. Ο Κούμετς στη συνέχεια στράφηκε ξανά προς βορρά για να παρασύρει τα αντιτορπιλικά μακριά. Ο πλοίαρχος Robert Sherbrooke, ο Βρετανός Διοικητής των πλοίων συνοδείας, άφησε δύο αντιτορπιλικά για να προστατεύουν τη νηοπομπή και με τα υπόλοιπα τέσσερα που είχε στη διάθεσή του κατεδίωξε το *Hipper*.

Η Δύναμη&nbsp;R που παρείχε απομακρυσμένη υποστήριξη στη νηοπομπή έσπευσε στην περιοχή. Επικεφαλής της ήταν ο υποναύαρχος Ρόμπερτ Μπέρνετ (Robert Burnett) και κύριες μονάδες της τα καταδρομικά HMS&nbsp;''Sheffield'' και *[[Jamaica (44)|Jamaica]]*. Τα καταδρομικά ενέπλεξαν το *Hipper*, το οποίο εκείνη την ώρα έβαλλε ενάντια στο αντιτορπιλικό *[[HMS Obedient (G48)|Obedient]]*. Τα πλοία του Μπέρνετ προσέγγισαν το *Hipper* πετυχαίνοντας πλήρη αιφνιδιασμό, καταφέρνοντας μάλιστα να το χτυπήσουν τρεις φορές. Ένα από τα πλήγματα προκάλεσε ζημιά στο σύστημα πρόωσης του πλοίου· ο λέβητας Νο.&nbsp;3 γέμισε με μείγμα πετρελαίου και νερού, γεγονός που ανάγκασε το πλήρωμα να απενεργοποιήσει τη δεξιά τουρμπίνα. Αυτό μείωσε την ταχύτητα πλεύσης στους 23&nbsp;kn. Τα άλλα δύο πλήγματα προκάλεσαν φωτιά στο υπόστεγο αεροσκαφών. Το πλοίο έβαλλε μια μονάχα ομοβροντία προς τα καταδρομικά πριν στραφεί προς αυτά ενώ παράλληλα τα συνοδευτικά του αντιτορπιλικά να το καλύπτουν με προπέτασμα καπνού. Αφού βγήκε από το πέπλο καπνού το *Hipper* δέχθηκε ξανά πυρά από τα καταδρομικά του Μπέρνετ. Εξαιτίας της αβεβαιότητας σχετικά με την κατάσταση της ναυαρχίδας του και της σφοδρότητας της βρετανικής άμυνας, ο Κούμερτς εξέδωσε την ακόλουθη διαταγή στις 10:37: «Διακόψτε την εμπλοκή και υποχωρήστε προς τα δυτικά.» Λανθασμένα αναγνωρίζοντας το *Sheffield* ως *Hipper*, το αντιτορπιλικό *Friederich Eckoldt* το πλησίασε υπερβολικά και βυθίστηκε από τα πυρά του βρετανικού καταδρομικού. Ενώ συνέβαιναν αυτά, το *Lützow* πλησίασε σε απόσταση τριών ναυτικών μιλίων τη νηοπομπή αλλά εξαιτίας της κακής ορατότητας δεν άνοιξε πυρ. Στη συνέχεια έλαβε τη διαταγή του Κούμερτς και στράφηκε δυτικά για να συναντήσει το *Admiral Hipper*. Το *Lützow* βρέθηκε ακούσια δίπλα στο *Sheffield* και το *Jamaica*, και αφού τα αναγνώρισε ως εχθρικά, τα έβαλε στο στόχαστρο. Τα βρετανικά καταδρομικά στράφηκαν προς το *Lützow* και δέχθηκαν πυρά και από τα δύο γερμανικά καταδρομικά. Οι βολές του *Hipper* ήταν πιο ακριβείς όμως το βρετανικό καταδρομικό κατάφερε να διέφυγε άθικτο. Σύντομα ο Μπέρνετ αποφάσισε να αποσυρθεί μπροστά στην ανώτερη γερμανική δύναμη πυρός καθώς τα πλοία του έφεραν πυροβόλα των 150&nbsp;mm έναντι των 203&nbsp;mm των γερμανικών.

Βάσει της διαταγής που εκδόθηκε στην αρχή της επιχείρησης για αποφυγή εμπλοκής με δύναμη ίση σε ισχύ με τη δική του, της κακής ορατότητας και των ζημιών στη ναυαρχίδα του, ο Κούμετς αποφάσισε να εγκαταλείψει την επίθεση. Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, το *Hipper* βύθισε με τα πυρά του το βρετανικό αντιτορπιλικό *Achates*. Οι Γερμανοί κατάφεραν επίσης να βυθίσουν το ναρκαλιευτικό HMS&nbsp;''Bramble'' και προκάλεσαν ζημιές στα αντιτορπιλικά HMS&nbsp;''Onslow'', *Obedient* και *Obdurate*. Από την άλλη πλευρά οι Βρετανοί βύθισαν το *Friederich Eckoldt*, προκάλεσαν ζημιές στο *Admiral Hipper* και ανάγκασαν τους Γερμανούς να εγκαταλείψουν την επίθεση κατά της νηοπομπής. Μετά την αποτυχία της επιχείρησης, ο Χίτλερ εξοργισμένος Χίτλερ δήλωσε πως οι δυνάμεις επιφανείας του *Kriegsmarine* θα παροπλίζονταν και θα διαλύονταν καθώς και ότι τα πυροβόλα τους θα χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση των οχυρώσεων του Τείχους του Ατλαντικού. Εν τέλει ο ναύαρχος Καρλ Νταίνιτς, διάδοχος του Ραίντερ, κατάφερε να τον πείσει να διατηρήσει τον στόλο επιφανείας. Μετά από την επιστροφή στο Άλταφιορδ, πραγματοποιήθηκαν έκτακτες επισκευές στο *Admiral Hipper* που του επέτρεψαν να επιστρέψει στον Κόλπο Μπόγκεν στις 23 Ιανουαρίου 1943. Την ίδια ημέρα, τα καταδρομικά *Admiral Hipper* και *Köln* καθώς και το αντιτορπιλικό *Richard Beitzen* απέπλευσαν από το Άλταφιορδ για να επιστρέψουν στη Γερμανία. Τα τρία πλοία σταμάτησαν στο Νάρβικ στις 25&nbsp;Ιανουαρίου και στο Τροντχάιμ από τις 30&nbsp;Ιανουαρίου έως τις 2&nbsp;Φεβρουαρίου. Έφθασαν στο Κίελο στις 8&nbsp;Φεβρουαρίου και στις 28 του ίδιου μήνα το *Hipper* παροπλίστηκε σύμφωνα με το διάταγμα του Χίτλερ.

### Το τέλος του ''Hipper''

Πραγματοποιήθηκαν μονάχα βασικές επισκευές στο *Hipper* ώστε τον Απρίλιο να μπορέσει να ρυμουλκηθεί στο Πιλάου στη Βαλτική προκειμένου να παραμείνει εκτός της εμβέλειας των συμμαχικών βομβαρδιστικών. Την 1η Μαρτίου 1944, το *Hipper* τέθηκε ξανά σε υπηρεσία ως εκπαιδευτικό πλοίο για δοκίμους στο Γκότενχαφεν παρόλο που ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Τους επόμενους πέντε μήνες πραγματοποίησε ασκήσεις στη Βαλτική. Τον Σεπτέμβριο αναφέρθηκε ότι ήταν υπό συνθήκες επιχειρησιακό και στις 27&nbsp;Οκτωβρίου οι δόκιμοι αποφοίτησαν. Τον Νοέμβριο καταστρώθηκαν σχέδια για χρήση του ως πλατφόρμα παράκτιου βομβαρδισού αλλά καθώς ο Σοβιετικός στρατός απωθούσε τους Γερμανούς στο Ανατολικό Μέτωπο το πλήρωμά του επιστρατεύθηκε για κατασκευαστικές εργασίες αναγκαίες για την οχύρωση της πόλης, μειώνοντας περαιτέρω την επιχειρησιακή ικανότητά του. Η RAF πόντισε   εκτεταμένο ναρκοπέδιο γύρω από το λιμάνι, γεγονός που ανάγκασε το *Hipper* να παραμείνει αγκυροβολημένο.

Η επόμενη εκτεταμένη επισκευή και ανακατασκευή του πλοίου ήταν προγραμματισμένη για τα τέλη του 1944 και οι εργασίες επρόκειτο να διαρκέσουν τρεις μήνες. Ωστόσο ο Σοβιετικός Στρατός είχε προελάσει τόσο πολύ που κρίθηκε απαραίτητο να μετακινηθεί το *Hipper* μακρύτερα από το μέτωπο, παρά το γεγονός ότι διέθετε μόνο έναν λειτουργικό στρόβιλο. Στις 29 Ιανουαρίου 1945 αναχώρησε από το Γκότενχαφεν με επιβαίνοντες 1.377 πρόσφυγες, συνοδευόμενο από το τορπιλοβόλο *[[T36 (τορπιλοβόλο)|T36]]*. Το βράδυ της 30ης Ιανουαρίου το *Admiral Hipper* έλαβε σήμα κινδύνου από το βυθιζόμενο *[[Βίλχελμ Γκούστλοφ (πλοίο)| Wilhelm Gustloff]]*, το οποίο επίσης μετέφερε πρόσφυγες. Το καταδρομικό δεν σταμάτησε για να περισυλλέξει επιζώντες λόγω της απειλής του υποβρυχίου που είχε βυθίσει το *Gustloff*· το ναυάγιο αυτό ήταν μία από τις χειρότερες ναυτικές καταστροφές στην ιστορία.

Το *Admiral Hipper* έφτασε στο Κίελο στις 2&nbsp;Φεβρουαρίου και στάλθηκε στα ναυπηγεία Germaniawerft για επισκευές. Στις 3&nbsp;Απριλίου βομβαρδιστικά της RAF επιτέθηκαν στο λιμάνι και κατάφεραν να χτυπήσουν το *Hipper* με μία βόμβα η οποία δεν διαπέρασε το θωρακισμένο κατάστρωμα αλλά προκάλεσε τον θάνατο έξι μελών του πληρώματος. Τη νύχτα της 9ης&nbsp;Απριλίου η RAF επιτέθηκε ξανά στο λιμάνι με 591 βαριά βομβαρδιστικά που έπληξαν πολλά πλοία μεταξύ των οποίων και το  που υπέστη σοβαρές ζημιές. Διατέθηκαν πυρομαχικά για τα βαριά πυροβόλα του, με την πρόθεση να χρησιμοποιηθεί ως πλωτή πυροβολαρχία, αλλά το πλήρωμά του προχώρησε στην αυτοβύθιση του κατεστραμμένου πλοίου στις 04:25 της 3ης&nbsp;Μαΐου. Τον Ιούλιο του 1945, μετά το τέλος της σύρραξη, το πλοίο ανελκύστηκε και ρυμουλκήθηκε στον κόλπο Χάικεντορφ (Heikendorf) όπου διαλύθηκε για σκραπ στα 1948–1952.

Η καμπάνα του εκτέθηκε στο *[[National Maritime Museum]]* στο Γκρίνουιτς. Αργότερα επιστράφηκε στη Γερμανία και σήμερα εκτίθεται στο Ναυτικό Μνημείο του Λαμπόε κοντά στο Κίελο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Επιπλέον ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Admiral Hipper
Κατηγορία:Γερμανικά καταδρομικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου