Μήδεια (ταινία, 1969)

Η ***Μήδεια*** (ιταλ.:*Medea*) είναι ιταλική ταινία του 1969 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πιερ Πάολο Παζολίνι, βασισμένη στον αρχαίο μύθο της Μήδειας. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η υψίφωνος της όπερας Μαρία Κάλλας στον μοναδικό της κινηματογραφικό ρόλο και είναι σε μεγάλο βαθμό μια πιστή απεικόνιση του μύθου του Ιάσονα και των Αργοναυτών και των γεγονότων του θεατρικού έργου του Ευριπίδη *[[Μήδεια (Ευριπίδης)|Μήδεια]]*.

Η ταινία έγινε δεκτή θετικά από τους κριτικούς αλλά δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία. Σύμφωνα με τον κινηματογραφικό σχολιαστή Τόνι Ρέινς, η ταινία αντιπροσωπεύει ένα δεσμευμένα αντίθετο έργο τέχνης από τον σκηνοθέτη που του άρεσε να προκαλεί την κοινωνία. Ο Ρέινς αποκαλεί την ταινία «ένα τραγούδι αγάπης για τη Μαρία Κάλλας» και περιγράφει το τέλος πως «τον στηρίζει (τον Παζολίνι) σε ένα αδιέξοδο» για το σκοτεινό τέλος της ταινίας που μοιάζει σχεδόν με παραίτηση από την πολιτιστική παραγωγή.  Πράγματι, η δραματική και δυσάρεστη προσωπικότητα του Παζολίνι είναι πολύ ζωντανή σε αυτή την ταινία που απεικονίζει τη δολοφονία του συζύγου, των παιδιών και του εραστή του συζύγου της από τη Μήδεια.

## Υποδοχή
### Κριτικές
Ο Βίνσεντ Κάνμπι των *[[The New York Times|New York Times]]* στην κριτική του που δημοσιεύθηκε το 1971 επαίνεσε τον Παζολίνι λέγοντας πως *ο Παζολίνι έχει το μνημειώδες και θαυμάσιο τεκμήριο να βάλει τον εαυτό του μπροστά από τον Ευριπίδη (που τελικά δεν ήταν κινηματογραφιστής), σε μια προσπάθεια να μεταφράσει σε κινηματογραφικούς όρους την αίσθηση ενός προϊστορικού χρόνου, τόπου και ευφυΐας όπου όλοι οι μύθοι και οι τελετουργίες ήταν πραγματικές εμπειρίες.Αυτό είναι το ενδιαφέρον του Παζολίνι, και με την επιλογή της Μαρίας Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο, οραματίστηκε το θέμα του με εξαιρετική επιτυχία.* Ο Κάνμπι πρόσθεσε για την Κάλλας πως *υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Παζολίνι, γίνεται μια συναρπαστική κινηματογραφική παρουσία, διακατέχεται από μια δύναμη που έχει λιγότερο να κάνει με την ικανότητα να παίζει, με συμβατικούς όρους, ούτως ή άλλως, παρά με τη χάρη της κίνησης (που είναι μέρος της υποκριτικής), και με το υπέροχο πρόσωπό της*.
 
Πρόσφατα, ο Ρίτσαρντ Μπρόντι, κριτικός κινηματογράφου για το περιοδικό The New Yorker έδωσε και αυτός μια θετική κριτική στην ταινία λέγοντας χαρακτηριστικά πως *ο Παζολίνι επιχειρεί μια ευφάνταστη αναδημιουργία του προμοντέρνου κόσμου από τον οποίο αναδύθηκε η μυθική μάγισσα. Αν και το κάνει με μια σχολαστική, σχεδόν ανθρωπολογική προσοχή στις συχνά ζοφερές υποθετικές πρακτικές του, παρουσιάζει έναν τρόπο ζωής στον οποίο η ίδια η έννοια του φυσικού δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί*. Ο Μπρόντι σημείωσε *αυτά τα εκστατικά θαύματα μπορεί να αποτελούν απειλή για τους κατασταλαγμένους τρόπους των δικών μας ορθολογιστών συγχρόνων μας, αλλά εξακολουθούν να τους δίνεται υπέροχη φωνή στην όπερα, πουθενά περισσότερο από τις απερίσκεπτες συγκινήσεις που προσφέρει η ίδια η Κάλλας.*

 
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι
Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσινετσιτά
Κατηγορία:Μήδεια