The McGuire Sisters

**The McGuire Sisters** ήταν ένα τραγουδιστικό τρίο στην αμερικανική λαϊκή μουσική. Η ομάδα αποτελούνταν από τρεις αδελφές:
τη Ρούμπι Κριστίν ΜακΓκουάιρ (30 Ιουλίου 1926 – 28 Δεκεμβρίου 2018), την
Ντόροθι "Ντότι" ΜακΓκουάιρ (13 Φεβρουαρίου 1928 – 7 Σεπτεμβρίου 2012) και τη Φίλις Τζιν ΜακΓκουάιρ (14 Φεβρουαρίου 1931 – 29 Δεκεμβρίου 2020).
Μεταξύ των πιο δημοφιλών τραγουδιών τους είναι το "Sincerely" και το "Sugartime", και τα δύο νούμερο ένα επιτυχίες.

## Πρώτα χρόνια
Οι αδελφές McGuire γεννήθηκαν από τους Άσα και Λίλι (Φαλτς) Μακ Γκουάιρ  στο Μίντλεταουν του Οχάιο, και μεγάλωσαν στο Μαϊάμισμπεργκ κοντά στο Ντέιτον. Η μητέρα τους, Λίλι, ήταν λειτουργός (κήρυκας) της Πρώτης Εκκλησίας του Θεού του Μαϊάμισμπεργκ, όπου, ως παιδιά, τραγουδούσαν στην εκκλησία σε γάμους, κηδείες και αναβιώσεις. Όταν άρχισαν να τραγουδούν το 1935, η μικρότερη αδελφή, η Φίλις, ήταν τεσσάρων ετών. Τελικά, τραγουδούσαν σε περιστάσεις εκτός εκκλησίας, και μέχρι το 1949 τραγουδούσαν σε στρατιωτικές βάσεις και νοσοκομεία βετεράνων, εκτελώντας ένα πιο ποικίλο ρεπερτόριο από αυτό που είχαν στην εκκλησία.

## Καριέρα στο χώρο του θεάματος
Οι McGuire Sisters υπέγραψαν με την Coral Records το 1952. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκαν στην εκπομπή *Arthur Godfrey's Talent Scouts*, και ο Γκόντφρεϊ τις προσέλαβε για τις άλλες του εκπομπές, όπου παρέμειναν για επτά χρόνια. Το τεύχος Νοεμβρίου 1953 του *[[Cosmopolitan (περιοδικό)|Cosmopolitan]]* τις αποκάλεσε "Οι Χαρούμενες McGuires του Godfrey". Οι αδελφές συχνά συγκρίνονταν με τις Andrews Sisters. Η Μαξίν Άντριους δήλωσε σε μια συνέντευξη με τον Τζο Φράνκλιν στο ραδιόφωνο WOR (AM) το 1979, "Οι McGuire Sisters ήταν μια χαρά μόλις σταμάτησαν να μιμούνται τις Andrews Sisters." Ενώ εργάζονταν στην εκπομπή του Godfrey, οι McGuires έγιναν φίλες με την τραγουδίστρια Λου Αν Σιμς και παρακολούθησαν το γάμο της με τον εκδότη μουσικής Λόρινγκ Μπάζελ τον Ιούλιο του 1956. Η μουσική εκδοτική εταιρεία του Μπάζελ, Hecht-Lancaster & Buzzell Music (συνιδιοκτησία των Χάρολντ Χεχτ και Μπαρτ Λάνκαστερ) παρείχε δύο τραγούδια για τις McGuire Sisters, το "May You Always", το οποίο έγινε το best-selling 45άρι και παρτιτούρα του 1959, και το "Theme from The Unforgiven (The Need for Love)", το οποίο έγινε άλλη μια μεγάλη επιτυχία το 1960.

Οι McGuire Sisters ήταν οι Mystery Guests στην εκπομπή *[[What's My Line?]]* στις 29 Μαΐου 1955. Ο Φρεντ Άλεν μάντεψε ποιες ήταν. Το 1958 η μητέρα τους εμφανίστηκε ως καλεσμένη παίκτρια στην τηλεοπτική εκπομπή παιχνιδιών *[[To Tell the Truth]]*. Τον Δεκέμβριο του 1958 εμφανίστηκαν και ερμήνευσαν τους εαυτούς τους στη Σεζόν 4, Επεισόδιο 11 του *The Phil Silvers Show*, "Bilko Presents the McGuire Sisters".

Οι McGuire Sisters και οι Andrews Sisters συναντήθηκαν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Η Φίλις αναγνώρισε τις Πάτι, Μαξίν και ΛαΒέρν Άντριους κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης με τη Μαξίν τη δεκαετία του 1990, που φιλοξενήθηκε από τη Σάλι Τζέσι Ραφαέλ, λέγοντας ότι αυτή και οι αδελφές της συνάντησαν τις Andrews Sisters στη Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και έλαβαν σημαντικές συμβουλές. Οι McGuires κινούνταν όταν τραγουδούσαν, εκτελώντας συχνά χορευτικές ρουτίνες σε πολυτελείς παραγωγές σε αμέτρητα τηλεοπτικά αφιερώματα. Οι Andrews Sisters ερμήνευσαν παρόμοια σε ταινίες τη δεκαετία του 1940, και ήταν το πρώτο γυναικείο φωνητικό συγκρότημα που κινούνταν όταν τραγουδούσαν, αντί να στέκονται απλά σε ένα μικρόφωνο. Οι αδελφές είχαν μιμηθεί αυτό το στυλ, καθώς και εκείνο των Mills Brothers και των Dinning Sisters από τότε που ήταν μικρές, όταν έδιναν σύντομες παραστάσεις για την οικογένεια και τους φίλους τους στο σαλόνι των γονιών τους. Η Φίλις ΜακΓκουάιρ διηγήθηκε ότι αυτή και οι αδελφές της δεν γνώριζαν κανένα δημοφιλές τραγούδι όταν έγιναν διάσημες, μόνο τους ύμνους που τους δίδαξε η μητέρα τους. Το τρίο μιμήθηκε άλλα τραγουδιστικά συγκροτήματα πολύ πριν την επιτυχία τους.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, οι αδελφές διατήρησαν ένα πολυάσχολο τηλεοπτικό πρόγραμμα, κάνοντας συχνές εμφανίσεις σε δημοφιλείς εκπομπές ποικιλιών που φιλοξενούσαν οι Εντ Σάλιβαν, Ντιν Μάρτιν, Ντάνι Κέι, Μίλτον Μπερλ, Άντι Γουίλιαμς, Πέρι Κόμο και Ρεντ Σκέλτον. Το τρίο ήταν ντυμένο και κουρεμένο πανομοιότυπα, και εκτελούσε συγχρονισμένες κινήσεις σώματος και χειρονομίες με στρατιωτική ακρίβεια. Οι ηχογραφήσεις τους των "Sincerely", "Picnic" και "Sugartime" πούλησαν όλες πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

## Τέλος στις δημόσιες εμφανίσεις του συγκροτήματος
Αποσύρθηκαν από τις δημόσιες εμφανίσεις το 1968, δίνοντας την τελευταία τους παράσταση εκείνη τη χρονιά στην εκπομπή *[[The Ed Sullivan Show]]*. Η Φίλις ΜακΓκουάιρ συνέχισε να εμφανίζεται σόλο για ένα διάστημα. Η διάλυση του συγκροτήματος αποδίδεται συχνά στη μακροχρόνια προσωπική σχέση της Φίλις με τον γκάνγκστερ Σαμ Τζιανκάνα (αν και για χρόνια ισχυριζόταν ότι η φιλία τους ήταν αυστηρά πλατωνική), η οποία αναφέρθηκε ότι οδήγησε στη μαύρη λίστα του συγκροτήματος.

Κατά τη διάρκεια μιας από τις δικαστικές εμφανίσεις του το 1960, για τις οποίες η Φίλις κλήθηκε, ο Τζιανκάνα είπε στους δημοσιογράφους έξω από το δικαστήριο, "Η Φίλις ξέρει τα πάντα" για τις φημολογούμενες ανήθικες συμπεριφορές του Τζον Φ. Κένεντι και του αδελφού του Ρόμπερτ. Ο Τζιανκάνα πυροβολήθηκε το 1975 από άγνωστο ένοπλο, που πιστεύεται ότι ήταν ο Dominic "Butch" Blasi, ο στενότερος έμπιστος του και κάτι σαν το δεξί του χέρι.

Η Φίλις κατοικούσε επί δεκαετίες σε ένα περίφημο αρχοντικό στο Λας Βέγκας, με δικό του κομμωτήριο, τάφρο με κύκνους και αντίγραφο του Πύργου του Άιφελ που αναδυόταν στην πραγματικότητα μέσα από την οροφή του σπιτιού. Όταν ρωτήθηκε από την Μπάρμπαρα Γουόλτερς κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο ABC-TV *20/20* τη δεκαετία του 1980 από το εσωτερικό του αρχοντικού, αν κάποιο από τα χρήματα για την κατασκευή του πολυτελούς σπιτιού προήλθε από τον Τζιανκάνα, η Φίλις αρνήθηκε την υπόδειξη, ισχυριζόμενη ότι επένδυσε σε μεγάλο βαθμό στο πετρέλαιο όταν οι αδελφές ήταν στο αποκορύφωμα της δημοτικότητάς τους. Στην ίδια συνέντευξη, αναγνώρισε ότι η σχέση της με τον Τζιανκάνα ήταν στην πραγματικότητα ένας έρωτας, λέγοντας, "Όταν τον γνώρισα, δεν ήξερα ποιος ήταν, και δεν ήταν παντρεμένος, και εγώ ήμουν ανύπαντρη γυναίκα. Και σύμφωνα με τον τρόπο που μεγάλωσα, δεν υπήρχε τίποτα κακό σε αυτό. Και δεν το έμαθα παρά αργότερα πραγματικά ποιος ήταν, και ήμουν ήδη ερωτευμένη."

Οι αδελφές επανενώθηκαν το 1986, δίνοντας την πρώτη τους παράσταση στο Royal York Hotel του Τορόντο από την απόσυρσή τους. Ακολούθησαν πολλές εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα στο Λας Βέγκας, το Ατλάντικ Σίτι και το Rainbow & Stars της Νέας Υόρκης, προβάλλοντας το συγκρότημα και τις μιμήσεις της Φίλις σε Πέγκι Λι, Τζούντι Γκάρλαντ, Περλ Μπέιλι, Έθελ Μέρμαν και ακόμη και Λούις Άρμστρονγκ.

Τραγουδώντας τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους ως μέρος της παράστασής τους, εμφανίστηκαν επίσης ερμηνεύοντας ειδικά νούμερα όπως το ξέφρενο "I Love a Violin", το *a cappella* "Danny Boy", και ένα τμήμα κατά τη διάρκεια του οποίου η Φίλις αποσύρθηκε στα παρασκήνια καθώς η Κριστίν και η Ντόροθι μοιράστηκαν το προσκήνιο παίζοντας μια συναυλιακή διασκευή του "The Way We Were" σε δύο πιάνα. Άλλα σημαντικά σημεία της παράστασης ήταν ένα κωμικό τραγούδι με γεύση Τρινιδάδ, μια απαλή απόδοση του "Memory" από το έργο *Γάτες* του Μπρόντγουεϊ, και ένα "Money Medley", το οποίο ερμήνευσαν επίσης ζωντανά στο τηλεμαραθώνιο MDA του Τζέρι Λιούις το 1994. Έκτοτε, οι αδελφές έκαναν περιστασιακές δημόσιες εμφανίσεις μαζί, συμπεριλαμβανομένης εκείνης του 2004, όταν επανενώθηκαν για να εμφανιστούν σε ένα ειδικό αφιέρωμα του PBS *Magic Moments: Best of '50s Pop.* Η δεξιότητα των αδελφών στις φωνητικές τους χορδές και η αρμονική τους μίξη, ίσως η πιο εντυπωσιακή από οποιοδήποτε τρίο πριν ή έκτοτε, δεν είχε μειωθεί σημαντικά.

Αφού οι καριέρες τους μειώθηκαν, άνοιξαν ένα εστιατόριο στο Μπρέιντεντον της Φλόριντα, ονομάζοντάς το McGuire's Pub.

## Κληρονομιά
Εισήχθησαν στο National Broadcasting Hall of Fame το 1994, και το 2001, εισήχθησαν στο Vocal Group Hall of Fame. Έχουν επίσης εισαχθεί στο Coca-Cola Hall of Fame και στο Headliners' Hall of Fame. Εισήχθησαν στο Hit Parade Hall of Fame το 2009.

## Οικογένεια
Η Κριστίν παντρεύτηκε έξι φορές. Από τον πρώτο της γάμο με τον Harold Ashcraft (1942 έως 16 Αυγούστου 1950) απέκτησε δύο παιδιά, τον Herold και τον Asa. Η Κριστίν παντρεύτηκε αργότερα τον John Henry Teeter (30 Δεκεμβρίου 1952 έως 18 Δεκεμβρίου 1962), τον Robert Hugh Spain (12 Δεκεμβρίου 1967 έως 1970), τον Γκάι Μαρκς (από το 1975 έως άγνωστο), τον George Rosenfeld (από ?? έως το θάνατό του στις 23 Αυγούστου 1996), και τον Ντέιβιντ Μαντ (2002 έως το θάνατό του στις 19 Αυγούστου 2011). Όλοι οι τελευταίοι γάμοι παρέμειναν άτεκνοι.

Ο εγγονός της Κριστίν, Στρατιώτης Evan Asa Ashcraft, 24 ετών, σκοτώθηκε στο Ιράκ το 2003, όταν η αυτοκινητοπομπή στην οποία επέβαινε δέχθηκε πυρά.

Στις 30 Ιουλίου 1951 η Ντόροθι παντρεύτηκε τον Λοχία John Henry Brown, τον οποίο χώρισε στις 9 Ιανουαρίου 1956. Κατά τη διάρκεια του άτεκνου γάμου τους, η Ντόροθι είχε ρομαντική σχέση με τον τραγουδιστή Τζούλιους Λα Ρόζα. Στις 6 Δεκεμβρίου 1958, παντρεύτηκε τον Lowell James Williamson, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους, τον Rex και τον David.

Τον Νοέμβριο του 1952 η Φίλις παντρεύτηκε τον Cornelius (Neal) Anthony Burke Van Ells. Χώρισαν το 1956. Δεν είχε παιδιά.

## Θάνατοι
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2012, η Ντόροθι ΜακΓκουάιρ πέθανε στο σπίτι του γιου της στο Παραντάιζ Βάλεϊ της Αριζόνα, αφού υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον και άνοια που σχετίζεται με την ηλικία· ήταν 84 ετών. Ο σύζυγος της Ντόροθι για 54 χρόνια, Λάουελ Γουίλιαμσον, πέθανε έξι μήνες αργότερα στις 25 Φεβρουαρίου 2013, αφού υπέστη κάταγμα στη μέση από πτώση· ήταν 89 ετών.

Η Κριστίν ΜακΓκουάιρ πέθανε στο Λας Βέγκας της Νεβάδα, στις 28 Δεκεμβρίου 2018, σε ηλικία 92 ετών. Δεν δόθηκε αιτία θανάτου.

Η Φίλις ΜακΓκουάιρ, το τελευταίο εν ζωή μέλος του τρίο, πέθανε ειρηνικά στην έπαυλή της στο Λας Βέγκας της Νεβάδα, στις 29 Δεκεμβρίου 2020, από φυσικά αίτια· ήταν 89 ετών.

## Δισκογραφία

### solo singles της Φίλις ΜακΓκουάιρ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικά pop συγκροτήματα