Ακοντισμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο **ακοντισμός** είναι ένα παλιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο. Όμως, προηγουμένως είχε  διεξαχθεί και στους Μεσοολυμπιακούς  του 1906 στην Αθήνα.

Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1932 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

## Αξιοσημείωτα

Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1908 διεξήχθη και το παραπλήσιο αγώνισμα του ελεύθερου ακοντισμού, το οποίο στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Επίσης, Το 1912 στη Στοκχόλμη δοκιμάστηκε και ο ακοντισμός με δύο χέρια αλλά το πείραμα δεν επαναλήφθηκε.

Ως το 1948 τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών από τη Σκανδιναβία. Ακολούθως, επικράτησαν και άλλοι Ευρωπαίοι και λιγότεροι Αμερικανοί. Στις γυναίκες κυριαρχούν κυρίως αθλήτριες από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη.

Στις αρχές του 20ού αιώνα μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Σουηδός Έρικ Λέμινγκ με δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1908, 1912) κι δύο ακόμα: στους Μεσοολυμπιακούς  (1906) και στον ελεύθερο ακοντισμό (1908). Το 1906 κατέκτησε και τρία χάλκινα (σφαιροβολία, πένταθλο, διελκυστίνδα). Δύο χρυσά κατέκτησε επίσης ο Φινλανδός Γιόνι Μίιρα (1912, 1920).

Στα νεώτερα χρόνια μεγάλη μορφή είναι ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι με τρία χρυσά μετάλλια (1992, 1996, 2000) κι ένα ασημένιο (1988).

Στις γυναίκες η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του 20ού αιώνα ήταν η Ρουθ Φουκς από την Ανατολική Γερμανία με δύο χρυσά μετάλλια (1972, 1976), που έφτασε το παγκόσμιο ρεκόρ σχεδόν στα 70 μέτρα με τον παλιό τύπο ακοντίου. Δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στον 21ο αιώνα είναι η Τσέχα κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ Μπάρμπορα Σποτάκοβα με δύο χρυσά μετάλλια επίσης και ένα χάλκινο το 2016.

Στον ακοντισμό γυναικών η Ελλάδα έχει κατακτήσει δύο μετάλλια με τη Μιρέλα Μανιάνι: ένα ασημένιο (2000) και ένα χάλκινο (2004).

## Ολυμπιονίκες

thumb|Ο Γιαν Ζελέζνι είναι ο μόνος που κατακτήσει τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια 

### Άνδρες

* 1906
**  Έρικ Λέμινγκ
*1908
**  Έρικ Λέμινγκ
* 1912
**  Έρικ Λέμινγκ
* 1920
**  Γιόνι Μίιρα
* 1924
**  Γιόνι Μίιρα
* 1928 
**  Έρικ Λούντκβιστ
* 1932
**  Μάτι Γιάρβινεν
* 1936
**  Γκέρχαρντ Στοκ
* 1948
**  Τάπιο Ραουταβάαρα
* 1952
**  Σάιρους Γιανγκ
* 1956
**  Έγκιλ Ντάνιελσεν
* 1960
**  Βίκτορ Τσιμπουλένκο
* 1964
**  Πάουλι Νέβαλα
* 1968
**  Γιάνις Λούσις
* 1972
**  Κλάους Βόλφερμαν
* 1976 
**  Μίκλος Νέμετ
* 1980
**  Ντάνις Κούλα
* 1984
**  Άρτο Χάρκονεν
* 1988
**  Τάπιο Κόργιους
* 1992
**  Γιαν Ζελέζνι
* 1996
**   Γιαν Ζελέζνι
* 2000
**  Γιαν Ζελέζνι
* 2004
**   Αντρέας Τόρκιλντσεν 
* 2008
**   Αντρέας Τόρκιλντσεν 
*2012
**  Κέσορν Γουόλκοτ
*2016
**  Τόμας Ρόλερ
*2021
**  Νεράι Τσόπρα

### Γυναίκες

thumb|Η Μπάρμπορα Σποτάκοβα, κάτοχος τριών Ολυμπιακών μεταλλίων 

* 1932
**  Μίλντρεντ Ντίντρικσον
* 1936
**  Τίλι Φλάισερ
* 1948
**  Χέρμα Μπάουμα
* 1952
**  Ντάνα Ζατοπέκοβα
* 1956
**  Ινέσε Γιαουνζέμε 
* 1960
**  Ελβίρα Οζόλινα 
* 1964
**  Μιχαέλα Πένες
* 1968
**  Άνγκελα Νέμετ
* 1972
**  Ρουθ Φουκς
* 1976 
**  Ρουθ Φουκς
* 1980
**  Μαρία Κολόν
* 1984
**  Τέσα Σάντερσον
* 1988
**  Πέτρα Φέλκε
* 1992
**  Σίλκε Ρενκ
* 1996
**   Χέλι Ράντανεν
* 2000
**  Τρίνε Χάτεσταντ
* 2004
**   Οσλέιδις Μενέντες
* 2008
**  Μπάρμπορα Σποτάκοβα
*2012
**  Μπάρμπορα Σποτάκοβα
*2016
**  Σάρα Κόλακ
*2021
**  Λιου Σιγίνγκ

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

## Παραπομπές


Ακοντισμός
Κατηγορία:Ακοντισμός