open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Ζαβιτσάνος

Ο **Γεώργιος Ζαβιτσάνος** (1838 - 1893) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1838. Σπούδασε δύο χρόνια στο Φυσικομαθηματικό τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία όπου αποφοίτησε με το δίπλωμα του φαρμακοποιού από τη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όντας ο πρώτος Έλληνας φοιτητής του. 

Διορίστηκε Υφηγητής του Πανεπιστημίου το 1863, έκτακτος καθηγητής της Φαρμακευτικής Χημείας και Συνταγολογίας το 1869, και τελικά το 1875 έγινε τακτικός καθηγητής διαδεχόμενος τον Ξάβερ Λάντερερ. Παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο το 1881.

Ίδρυσε το Φαρμακευτικό Φροντιστήριο του Πανεπιστημίου και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή συνέδρια. Απεβίωσε το 1893 στην Αθήνα.

## Συγγράμματα
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα εξής:
* *Περί της Επιδράσεως του φωσφόρου επί του ζωϊκού οργανισμού*
* *Περί της φαρμακευτικής εκπαιδεύσεως*
* *Περί των εν Ελλάδι τελουμένων νοθειών των σίτων και ποτών*
* *Συνταγολογία*
* *Χημεία των ούρων και των ουρολίθων*
* *Πρακτικές ασκήσεις*
Επίσης, εξέδωσε το φαρμακευτικό περιοδικό *«Φαρμακευτικόν Δελτίον».*

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Ζαβιτσάνος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ρέιτσελ Κόρι

Η **Ρέιτσελ Κόρι** (*Rachel Aliene Corrie*, 10 Απριλίου 1979 – 16 Μαρτίου 2003) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια που δολοφονήθηκε στην λωρίδα της Γάζας από μπουλντόζα των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας (IDF), καθώς προσπαθούσε να αποτρέψει την κατεδάφιση σπιτιού. Ο στρατός του Ισραήλ υποστήριξε πως ο θάνατος της Κόρι δεν ήταν εσκεμμένος και προήλθε από την κακή οπτική γωνία που είχε ο οδηγός της μπουλντόζας. Από την άλλη πλευρά, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης υποστήριξαν πως η Κόρι και άλλοι δρούσαν σαν "ανθρώπινες ασπίδες".

Το όνομά της φέρει τιμητικά το σκάφος Ρέιτσελ Κόρι, που επιχείρησε να σπάσει το ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια και κατελήφθη από τον ισραηλινό στρατό στις 5 Ιουνίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης
Ανεμολόγιο (εκπομπή)

Το ***Ανεμολόγιο*** είναι δημοφιλής μεταμεσονύκτια ραδιοφωνική εκπομπή λόγου και επικοινωνίας που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Λαβίθης.

Ξεκίνησε να μεταδίδεται το 2005 από τον ΣΚΑΪ 100.3. Από τον Αύγουστο του 2013 μέχρι τον Αύγουστο του 2025 η εκπομπή μεταδίδονταν από την συχνότητα του *Real FM 97,8*. Από τον Σεπτέμβριο του 2025 η εκπομπή μεταδίδεται από τα Παραπολιτικά 90.1 FM.

Οι ακροατές επικοινωνούν με την εκπομπή κυρίως με τηλεφωνικές κλήσεις αλλά και μέσω ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Κάθε ακροατής έχει δικαίωμα τηλεφωνικής παρέμβασης μόνο μια φορά την εβδομάδα με σκοπό να ακούγονται όσο το δυνατόν διαφορετικές απόψεις και φωνές. Οι παρεμβαίνοντες μπορούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο και αναπτύσσουν τις απόψεις τους πάνω σε ζητήματα που τους προβληματίζουν, ή σύμφωνα με τη θεματολογία ειδικών εκπομπών ορισμένες φορές την εβδομάδα που καθορίζονται από τον παρουσιαστή και ονομάζονται θεματικές βραδιές.

Το μουσικό θέμα έχει συνθέσει ο ηχολήπτης Νίκος Χατζηιωαννίδης με το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό ενός λύκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ραδιοφωνικές εκπομπές
Αβρααμικές θρησκείες

[thumb|230px|Σύμβολα των κυριότερων Αβρααμικών θρησκειών, [Ιουδαϊσμός (κάτω αριστερά), Χριστιανισμός (πάνω αριστερά), Μπαχάι Πίστη (κάτω δεξιά) και Ισλάμ (πάνω δεξιά)]]
Οι **Αβρααμικές θρησκείες** (γνωστές και ως **Αβρααμικές παραδόσεις**, **θρησκείες του Αβραάμ**, **Αβρααμικές μονοθεϊστικές θρησκείες**, **σημιτικές θρησκείες** και **σημιτικές μονοθεϊστικές θρησκείες** κτλ.) είναι ιστορικά οι τρεις μεγαλύτερες θρησκείες στον κόσμο, δηλαδή ο Ιουδαϊσμός, ο Μουσουλμανισμός ή Ισλάμ και ο Χριστιανισμός. Η καταγωγή των Αβρααμικών θρησκειών εντοπίζεται πρώτα στον Ιουδαϊσμό, που εμφανίστηκε την πρώτη και τη δεύτερη χιλιετία Π.Κ.Ε. στην περιοχή του Ισραήλ και της Ιουδαίας, όταν γράφτηκε η Εβραϊκή Βίβλος. 1.500 χρόνια αργότερα οι οπαδοί του Ιησού από τη Ναζαρέτ, δημιούργησαν τη θρησκεία του Χριστιανισμού, η οποία στηρίζεται κυρίως στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Το Ισλάμ ιδρύθηκε από τον Μωάμεθ τον 7ο αιώνα Κ.Ε., πάνω στις διδαχές του Κορανίου, το οποίο κάνει συχνά αναφορές στα πρόσωπα του Μωυσή, του Δαβίδ και του Ιησού. Για μία περίοδο μεγαλύτερη των 1.300 χρόνων, οι ιστορίες και των τριών θρησκειών μοιράζονται πολλά κοινά σημεία, και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως βρίσκονται στην ίδια θρησκευτική οικογένεια. Σύμφωνα με τα ιερά συγγράμματα και των τριών θρησκειών, πρωταρχικό ρόλο στην ίδρυση αυτών έπαιξε το πρόσωπο του Αβραάμ. Στα σημεία που μοιράζονται τις ίδιες ιστορίες υπάρχουν μικρές, αλλά σημαντικές διαφορές, που τις διαφοροποιούν μεταξύ τους.

Στη σύγχρονη εποχή υπολογίζεται πως υπάρχουν 3,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν σε μία από αυτές τις θρησκείες, αριθμός λίγο μεγαλύτερος από τον μισό πληθυσμό της Γης.

Σε αντίθεση, οι μεγαλύτερες μη-Αβρααμικές θρησκείες είναι ο Ινδουισμός, ο Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός. Είναι οι «Ανατολικές θρησκείες» οι οποίες εμπεριέχουν τις «νταρμικές» Ινδικές θρησκείες και τις «ταοϊκές» Ανατολικές Ασιατικές θρησκείες.

Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέες μικρότερες Αβρααμικές θρησκείες, όπως ο Μπαχαϊσμός. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Θρησκειες
466 Τισιφόνη

Η **Τισιφόνη (Tisiphone)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τους αστρονόμους Μαξ Βολφ και Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Τισιφόνη, μία από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία. Η Τισιφόνη ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κυβέλης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Τισιφόνης εκτιμώνται σε 115,5 ως 121 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,61 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,063 (από δεδομένα του IRAS). Η Τισιφόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Για την Τισιφόνη υπάρχουν και πολωσιμετρικά δεδομένα (Fornasier et al. 2006).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τισιφονη
467 Λάουρα

Η **Λάουρα (Laura)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,50. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λάουρας εκτιμάται σε 42,0 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 77,4 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,063 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λάουρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λαουρα
Αχιλλεύς Γεωργαντάς

Ο **Αχιλλέας Γεωργαντάς** (1833 - 1887) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1833 στο Ναύπλιο. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστημίο Αθηνών και στάλθηκε το 1857 με υποτροφία στο Παρίσι όπου σπούδασε φρενολογία. Επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε βοηθός ιατρός στην Αστυκλινική. Διορίστηκε υφηγητής της Ιατροδικαστικής το 1868 και το 1879 ως έκτακτος καθηγητής και της Τοξικολογίας. Το 1881 έγινε τακτικός καθηγητής. Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε τοξικολογικό εργαστήριο και ίδρυσε το *Γαληνό* το πρώτο ιατρικό περιοδικό της Ελλάδας. Υπήρξε μέλος της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 1887.

## Εργογραφία
* *Ιατροδικαστική*
* *Ιατροδικαστικαί περί ερωτοπληξίας μελέται*
* *Μέθοδοι προς ανίχνευσιν των δηλητηρίων*

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροδικαστές
Κατηγορία:Έλληνες τοξικολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
469 Αργεντινή

Η **Αργεντινή (Argentina)** είναι ένας πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,62. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή μεγάλη χώρα της Νότιας Αμερικής.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Αργεντινής εκτιμώνται σε 125,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,07 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **X**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Αργεντινή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με αβέβαιη περίοδο: μία φορά κάθε 3 ώρες ή κάθε 12 ώρες και 18 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 114 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αργεντινη
Κατηγορία:Αργεντινή
Σάββας Παπαπολίτης

Ο **Σάββας Παπαπολίτης** (1911 - 7 Οκτωβρίου 1973) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας. Καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Παπαπολίτη της Ρούμελης που είχε δράσει στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών λαμβάνοντας πτυχίο νομικών οικονομικών και πολιτικών επιστημών. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά ως δικηγόρος κι από το 1935 άρχισε να πολιτεύεται. Στη περίοδο της κατοχής έλαβε μέρος στον αγώνα αντίστασης ως μέλος της κεντρικής επιτροπής και του πολιτικού γραφείου της Ε.Λ.Δ. του Ηλία Τσιριμώκου. Κατά τα Δεκεμβριανά διαφώνησε με την ακολουθούμενη τακτική του ΕΑΜ και προέβη σε δημόσια αποδοκιμασία αυτού με προκήρυξή του.

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας εγκατέλειψε τη ΕΛΔ και συνεργαζόμενος με το κόμμα ΕΠΕΚ του Ν. Πλαστήρα εξελέγη το 1951 βουλευτής του Πειραιά και Νήσων. Ανέλαβε υπουργός Εμπορίου (1951-1952). Στις εκλογές του 1952 επανεξελέγη και διορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΠΕΚ όπως και γενικός γραμματέας του Κόμματος. Μετά το θάνατο του Πλαστήρα ο Σάββας Παπαπολίτης εξελέγη πρώτα μέλος της διοικούσας τριμελούς επιτροπής της ΕΠΕΚ (1953-1956) και κατόπιν πρόεδρος της το 1956. Ανασυντάσσοντας το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές υπό τον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ένωσης κερδίζοντας 16 έδρες στη Βουλή. Στις εκλογές του 1958 το κόμμα του συμμετέχει στο συνασπισμό Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωσις και καταλαμβάνει μόνο μία έδρα.
Το 1961 συμμετείχε στο συνασπισμό της Ένωσης Κέντρου, στην οποία και τελικά απορροφήθηκε η ΕΠΕΚ. Στις κυβερνήσεις που σχημάτισε ο Γ. Παπανδρέου ανέλαβε ξανά υπουργός Εμπορίου (1963) και (1964-1965).

Ο Σάββας Παπαπολίτης πέθανε τον Οκτώβριο του 1973 στο "Αρεταίειο" στην Αθήνα όπου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση από το Φεβρουάριο του ίδιου έτους, έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο . Αδελφός του Σάββα ήταν ο Νικόλαος Παπαπολίτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και βουλευτής (1915-1993). Γιος του Σάββα Παπαπολίτη ήταν ο βουλευτής Σωτήρης Παπαπολίτης (1941-2020).

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ.Δ΄ (συμπλήρωμα) σελ.110.
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ.15ος, σελ.459
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.48ος, σελ.118

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κυπάρισσος Στέφανος

Ο **Κυπάρισσος Στέφανος** (1857 - 1917) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα. Στην εκατοενταετηρίδα 1837-1937 του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών χαρακτηρίζεται ως *«αλγεβρικός και γεωμέτρης, κατ' εξοχήν συνθετικός και καλαίσθητος διαχειριστής αλγεβρικών εξισώσεων»*.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέα στις 11 Μαΐου 1857. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Ο αδερφός του, Κλων Στέφανος, θεωρείται ο θεμελιωτής της ανθρωπολογίας στην Ελλάδα. Πήγε γυμνάσιο στη Σύρο και εν συνεχεία φοίτησε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα των Μαθηματικών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου έπειτα αναγορεύθηκε διδάκτωρ (1880), υπό την επίβλεψη του Gaston Darboux.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά επίτιμος καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο το 1884 και τακτικός από το 1890. Το ακαδημαϊκό έτος 1891-1892 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και το 1908-1909 πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επίσης καθηγητής του Πολυτεχνείου, και των Σχολών Ευελπίδων και Ναυτικών Δοκίμων.

Ήταν ιδρυτής της Γεωργικής Εταιρείας και των Δημοσίων Εμπορικών Σχολών, συνιδρυτής της Φιλοδασικής Εταιρείας και της Ελληνικής Βιοτεχνικής Εταιρείας, και διοργανωτής και πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου. Έλαβε επίσης μέρος σε επιτροπές για την κρίση των σχολικών εγχειριδίων και για τη μεταρρύθμιση του αναλυτικού προγράμματος στη Μέση Εκπαίδευση.

Οι εργασίες του αποτέλεσαν την αφορμή να γίνει διεθνώς γνωστός και ως αποτέλεσμα να γίνει μέλος σχεδόν όλων των μαθηματικών επιστημονικών εταιρειών της Ευρώπης και της Αμερικής.

Πέθανε τη νύχτα της 26 προς 27 Δεκεμβρίου 1917.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία 
*Στέφανος Κυπάρισσος στον ''Πανδέκτη'' του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος Κτενάς

Ο **Κωνσταντίνος Κτενάς** (1884 - 1935) ήταν Έλληνας ορυκτολόγος και φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1884 και ήταν μέλος παλαιάς αρχοντικής οικογένειας. Μεταξύ των προγόνων του ο πολιορκητής της Ακρόπολης κατά το 1821, Παναγής Κτενάς, ενώ ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης ενός από τα μεγαλυτέρων εμπορικών καταστημάτων της Αθήνας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στη Βαρβάκειο Σχολή. Ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά στη συνέχεια μετεγγράφηκε στην Φιλοσοφική Σχολή για να σπουδάσει Φυσικές επιστήμες. Αποφοίτησε και μετέβη στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας με διδακτορικό των Φυσικών Επιστημών το 1907 και έκανε την πρακτική του εξάσκηση στη Μεταλλευτική Ακαδημία του Φράιμπεργκ. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής αφορούσε το κρυσταλλοσχιστώδες έδαφος της Σύρου και της Σίφνου. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε το 1908 Υφηγητής της Ορυκτολογίας και Γεωγνωσίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Το 1912 αντικατέστησε τον Κωνσταντίνο Μητσόπουλο στην έδρα της Ορυκτολογίας και της Πετρολογίας. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ως στρατιώτης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, και πολέμησε στη Μάχη του Μπιζανίου. Το ακαδημαϊκό έτος 1917-1918 ορίστηκε προσωρινός καθηγητής Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας, αναπληρώνοντας τον πολιτικά διωκόμενο Θεόδωρο Σκούφο. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Ζωολογικού Μουσείου, και του Γεωλογικού και Παλαιοντολογικού Μουσείου το 1918. Επίσης, το 1918 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ήταν μέλος του διοικητικού Συμβουλίου στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και προϊστάμενος της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Ήταν από τα πρώτα τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών, καθώς και διευθυντής της Υπηρεσίας Δημοσιευμάτων της. Το 1931 εξελέγη αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ηφαιστιολογικού Ομίλου. 

Το επιστημονικό του έργο περιστρέφεται γύρω από τη στρωματογραφία, την τεκτονική, την πετρογραφία, την ηφαιστειολογία και την μεταλλογένεια της Ελλάδας. Την περίοδο 1925-1928 παρακολούθησε την ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Σαντορίνη. 

Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 1935 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κωνσταντίνος Κτενάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Νεοπαγανισμός

Ο όρος **Νεοπαγανισμός** (ή **Νεο-Παγανισμός**, **σύγχρονος παγανισμός**) χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν μεγάλο αριθμό νέων θρησκευτικών κινημάτων, που βασίζονται κυρίως στα διάφορα παγανιστικά δόγματα, που προϋπήρχαν του Χριστιανισμού στην Ευρώπη. Τα Νεοπαγανιστικά κινήματα είναι ποικίλα και διαφορετικά, και μπορεί να συνδέονται με τον πολυθεϊσμό, τον ανιμισμό, τον πανθεϊσμό, τον πανενθεϊσμό κ.α. Αν και πολλά Νεοπαγανιστικά δόγματα προσπαθούν να αναβιώσουν τις παλιές τελετές αρχαίων παγανιστικών θρησκειών, άλλα έχουν αναπτύξει νέες και σύγχρονες μεθόδους λατρείας.

Ο Νεοπαγανισμός συναντάται στις αναπτυγμένες χώρες, βρίσκοντας μεγάλη απήχηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και τα Βαλκάνια. Η μεγαλύτερη Νεοπαγανιστική θρησκεία είναι η Γουίκα (Wicca), μικροομάδες της οποίας, καθώς και μεμονωμένα άτομα υπάρχουν και στην Ελλάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Παγανισμός
Κατηγορία:Επανοικειοποιημένες λέξεις
Προσηλυτισμός

**Προσηλυτισμός** ονομάζεται η προσπάθεια παρακίνησης ατόμων να υιοθετήσουν συγκεκριμένες κοινωνικές απόψεις και ιδεολογίες ή θρησκείες. Η λέξη προέρχεται ετυμολογικά από το «*προς*» και τον παρακείμενο του ρήματος έρχομαι «*ελήλυθα*». Αν και ιστορικά χρησιμοποιήθηκε στην Καινή Διαθήκη για να περιγράψει τον εκχριστιανισμό των παγανιστών, σήμερα χρησιμοποιείται για να περιγράψει γενικότερα τις προσπάθειες άλλων θρησκειών να διαμορφώσουν τα πιστεύω ενός ατόμου, θρησκευόμενου ή μη, ώστε να υιοθετήσει την αντίστοιχη θρησκεία. Ο όρος έχει αρνητική σημασία και περιγράφει κυρίως τις βίαιες (σωματικά ή πνευματικά) προσπάθειες που χρησιμοποιούνται για να μεταπεισθεί ένα άτομο.

Το Σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο 13 παράγραφος 2 απαγορεύει τον προσηλυτισμό ο οποίος νομικά ορίζεται πιο περιορισμένα, για να μην θίγεται το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης του θρησκευτικού αισθήματος, ως «η με αθέμιτα μέσα προσπάθεια διείσδυσης στην θρησκευτική συνείδηση του άλλου».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Κατηγορία:Κοινωνική ψυχολογία
Κατηγορία:Θρησκευτική μεταστροφή
Ιωάννης Πολίτης (πανεπιστημιακός)

Ο **Ιωάννης Πολίτης** (1886- Ιανουάριος 1968) υπήρξε Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1886. Πήγε γυμνάσιο στην γενέτειρά του. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο της Νεάπολης, Ρώμης και Πάντοβας, όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό των Φυσικών Επιστημών το 1911. 

Διορίστηκε επίτιμος επιμελητής του Φυτολογικού εργαστηρίου Παβίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε διευθυντής του Φυτοπαθολογικού εργαστηρίου του Κράτους και τακτικός καθηγητής της Δασολογικής Σχολής. Το 1919 εξελέγη τακτικός καθηγητής της Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1920 του Ε.Μ.Π. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1944-1945). 

Ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της και ιδρυτικό μέλος της Ανωτάτης Δασολογικής Σχολής. Διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών το 1949.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1968.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 208

Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες βοτανολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Εμμανουήλ Ι. Εμμανουήλ

Ο **Εμμανουήλ Ι. Εμμανουήλ** (1886-1972) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1886. Σχολείο πήγε στο Εκπαιδευτήριο Τριανταφύλλου και στο Γυμνάσιο Αθηνών. Άρχισε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άλλαξε τον επόμενο χρόνο, το 1903 στο Φαρμακευτικό Σχολείο, όπου και αποφοίτησε το 1906. Συνέχισε τις σπουδές του στη Βέρνη και αποφοίτησε με διδακτορικό της Γενικής Χημείας, Φαρμακογνωσίας και Ορυκτολογίας. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα διορίστηκε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Ήταν τακτικό μέλος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου, μέλος της προς σύνταξη της Ελληνικής Φαρμακοποιίας Επιτροπής και της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1949 και πρόεδρος της Ακαδημίας το 1952.

Απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 1972.

## Βιβλία
Δύο από τα συγγράμματά του, διαθέσιμα στο διαδίκτυο, είναι:
*Έλληνες αριστείς της φαρμακευτικής: (Δύο διαλέξεις του συλλόγου των φοιτητών της Φαρμακευτικής), 1924.
*Το Λουτράκιον και τα ύδατά του, Εν Αθήναις, Τύποις "Εκδοτικής",1927.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 10930, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
*Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 7704, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
*Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 7053, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
*Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 5473, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού

## Πηγές
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κωνσταντίνος Μαλτέζος

Ο **Κωνσταντίνος Μαλτέζος** (1869 - 1951) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1869. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Μεσολόγγι το 1885, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία του κληροδοτήματος Αντώνιου Παπαδάκη. Αφού αποφοίτησε με διδακτορικό στα Μαθηματικά το 1890, συνέχισε τις σπουδές με υποτροφία στο εξωτερικό. Παρακολούθησε ειδικά μαθήματα Φυσικής στην Σορβόννη, στο *Colège de France* και στην Πολυτεχνική Σχολή (1890-1894). Το 1894 αναγορεύτηκε διδάκτωρ των επιστημών στην Σορβόννη. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά υπογραμματέας του Πρωτοδικείου (1885-1886) στο Ελληνικό Σχολείο (1886) και γραμματέας στο Υπουργείο Οικονομικών (1887-1890). Μεταξύ 1894 και 1914 διετέλεσε καθηγητής της Φυσικής και της Εφαρμοσμένης Μηχανικής και Μηχανολογίας στην Σχολή Ευελπίδων, και από το 1894 έως το 1903 ήταν υπεύθυνος του εργαστηρίου φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε δύο φορές (1925-1926 και 1937-1938) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός των άλλων πολυάριθμων διορισμών του σε διάφορες σχολές διετέλεσε μέλος του συμβουλίου του Αστεροσκοπείου Αθηνών, μέλος της Φυσικής Εταιρείας της Γαλλίας και ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Οι επιστημονικές του εργασίες αφορούσαν τη θεωρητική και την πειραματική φυσική. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 1951.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Ιωάννης Τρικκαλινός

Ο **Ιωάννης Τρικκαλινός** (1888 -16 Ιανουαρίου 1980) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Συρράκο της Ηπείρου. Σχολείο πήγε στο Ελληνικό Σχολείο Λαυρίου και στο Γυμνάσιο στην Αθήνα. Αποφοίτησε με πτυχίο των Φυσικών Επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου και πήγε με υποτροφία του κληροδοτήματος Μπαλτατζή στη Γερμανία. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Φυσικής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1980 και κηδεύτηκε στην Κηφισιά.
## Πηγές
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Μιχαήλ Στεφανίδης

Ο **Μιχαήλ Στεφανίδης** (Μανταμάδος Λέσβου, 8 Νοεμβρίου 1868 - 25 Νοεμβρίου 1957) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Μανταμάδο της Λέσβου. 

Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο 1ο Γυμνάσιο Αρρένων στην Μυτιλήνη. Σπούδασε φυσικές επιστήμες στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, παρακολουθώντας και μαθήματα φιλολογίας. Αποφοίτησε το 1893 με διδακτορικό πτυχίο των Φυσικών Επιστημών. 

Διορίστηκε αρχικά καθηγητής Φυσικής στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης και έγινε αργότερα καθηγητής του Πανεπιστημίου.

Ήταν συντάκτης του Κρατικού «Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής γλώσσας». Ήταν επίσης μέλος πολλών ελληνικών και ξένων επιτροπών, καθώς και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Βραβεύτηκε με το Association pour l'encouragement des études grecques.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Γεώργιος Πανταζής (ακαδημαϊκός)

Ο **Γεώργιος Πανταζής** (1906 - 1973) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1906 στην Μυτιλήνη, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Η καταγωγή του ήταν από τον Πολιχνίτο. Άρχισε να σπουδάζει ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και to 1924 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου αποφοίτησε με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο το 1927. Ξαναπήγε στο εξωτερικό για να σπουδάσει με υποτροφία του κληροδοτήματος Σταθάτου. Αποφοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με πτυχίο διδάκτορος των Φυσικών Επιστημών με κύριο μάθημα την Ζωολογία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε ως εργαστηριακός βοηθός καθηγητών του Πανεπιστημίου και μετά την αποφοίτηση του, εργάστηκε στον Ζωολογικό Κήπο της Νάπολης στην Ιταλία. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού (Σορβόννη) και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Εξέλιξης Οργανισμών, στο Ινστιτούτο Ρόκφελερ, στην Υγειονομική Σχολή Αθηνών και στο Σταθμό Αντιμετώπισης Ελονοσίας στα Γιαννιτσά. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-1941 υπηρέτησε στο Κιλκίς ως ανθυπίατρος. 

Το 1933 διορίστηκε έκτακτος και το 1937 τακτικός καθηγητής Ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε Ζωολογία στη Φυσικομαθηματική και την Ιατρική Σχολή. Διηύθυνε και οργάνωσε το Ζωολογικό Μουσείο και το Εργαστήριο Ζωολογίας του Πανεπιστημίου. Το 1958 εξελέγη καθηγητής Βιολογίας και δίδαξε γενική βιολογία. Διετέλεσε τρεις φορές (1942-1944, 1958-1959 και 1967-1968) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και το ακαδημαϊκό έτος 1969-1970 πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας του συνέβαλε στην ίδρυση των Βιολογικών Τμημάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πατρών, ενώ ο ίδιος πραγματοποιούσε διαλέξεις βιολογίας στο εκτός πανεπιστημίου κοινό. 

Ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές του Ερευνητικού Κέντρου «Δημόκριτος», της Ελληνικής Βιολογικής Εταιρείας (1955) και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφικών Μελετών. Από το 1955 έως το 1965 ήταν αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας. Ακόμη ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Φλέμινγκ και του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου. Το 1970 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. 

Συνέγραψε εργασίες σχετικά με τη ζωολογία, και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνείς συναντήσεις και συνέδρια. 

Απεβίωσε το 1973 στην Αθήνα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου

Ο **Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου** (1899 - 6 Οκτωβρίου 1979) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899. Σχολείο πήγε στο Πρακτικό Λύκειο και εν συνεχεία σπούδασε στο Πολυτεχνείο Αθηνών. Αποφοίτησε το 1919 με δίπλωμα της Ανωτάτης Σχολής των μηχανολόγων - ηλεκτρολόγων. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο και πήρε δίπλωμα Μαθηματικών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Ανώτερων Μαθηματικών. 

Διορίστηκε καθηγητής του Πανεπιστημίου και έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου 1979, την ίδια ημέρα που πέθανε και ο Αναστάσιος Ορλάνδος.

Κηδεύτηκε στις 7 Οκτωβρίου 1979.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Γεώργιος Καραγκούνης

Ο **Γεώργιος Καραγκούνης** (1904 - 1990) υπήρξε Έλληνας χημικός, καθηγητής Πανεπιστημίου τον 20ό αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Πήγε γυμνάσιο στην Αθήνα και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτιγκεν και σε αυτό του Φράιμπουργκ, από όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα της Χημείας. Συνέχισε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. 

Επέστρεψε στην Αθήνα και εκλέχθηκε έκτακτος καθηγητής της έκτακτης αυτοτελούς έδρας της Φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Το 1937 έγινε τακτικός καθηγητής. 

Ήταν μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Γεώργιος Ιωακείμογλου

Ο **Γεώργιος Ιωακείμογλου** (1887 – 1979) υπήρξε Έλληνας ιατρός, καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κούλα (Αϊδινίου) στις 28 Δεκεμβρίου 1887. Πήγε γυμνάσιο στη Σμύρνη, και μετά γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου, από όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα. Συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας ειδικά μαθήματα Χημείας με τον νομπελίστα καθηγητή Emil Fischer. Το 1913 διορίστηκε βοηθός του Φαρμακολογικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Έκανε συστηματικές εργασίες για την καταπολέμηση του εξανθηματικού τύφου. Διορίστηκε Υφηγητής και εν συνεχεία Καθηγητής της Πειραματικής Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. 

Έγινε καθηγητής της Πειραματικής φαρμακολογίας και διευθυντής του Φαρμακολογικού Ινστιτούτου του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1929 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών, και το 1935 πρόεδρος του Ανωτάτου υγειονομικού συμβουλίου.

Το πανεπιστήμιο του Αμβούργου τον τίμησε με το χρυσό μετάλλιο της Ιατρικής Σχολής του.

Ο Γεώργιος Ιωακείμογλου είναι από τους πρώτους ο οποίος συνέδεσε τη σύγχρονη ιατρική με την φαρμακολογία.



## Έρευνα

* Joachimoglu, G., Miras C.J. “Study of Pharmacology of hashish” Bulletin on Narcotics, Vol. XV, No.3-4

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Μαρκέτος Σπύρος,."Γεώργιος Ιωακείμογλου, Ιστορία της Ιατρικής του 20ού Αιώνα- Οι Έλληνες Πρωτοπόροι". Εκδόσεις Ζήτα, Αθήνα 2000.

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Ιωακείμογλου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
*https://www.youtube.com/watch?v=8h9imWKyJgQ

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φαρμακολόγοι
Μιχαήλ Κατσαράς

Ο **Μιχαήλ Κατσαράς** (1860 - 1939) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σύμη στις 5 Μαρτίου 1860. Σχολείο πήγε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, και μετά στον Πύργο και στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με διδακτορικό πτυχίο. Πήγε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε Νευρολογία και Ψυχιατρική, κλάδο τον οποίο πρώτος εισήγαγε στην Ελλάδα. Διορίστηκε Υφηγητής και αργότερα Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και έγινε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών το 1935. Απεβίωσε το 1939.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 15ο, σελ. 46

Κατηγορία:Έλληνες νευρολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Γεράσιμος Φωκάς

Ο **Γεράσιμος Φωκάς** (1861 - 1937) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου και του 20ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι στις 7 Αυγούστου 1861. Σχολείο πήγε στην πατρίδα του και μετά στην Κέρκυρα. Το 1877 πήγε στο Παρίσι και γράφτηκε φοιτητής Ιατρικής. Αποφοίτησε το 1886 με διδακτορικό τίτλο. 

Εργάστηκε σαν καθηγητής ιατρικής και διέπρεψε στη Γαλλία. Όταν το 1902 επέστρεψε στην Ελλάδα, διορίστηκε καθηγητής της Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου η «Ελπίς», και μετά στο «Αρεταίειο» νοσοκομείο, όπου έγινε διευθυντής, διάδοχος του Μαγγίνα. 

Το 1926 διορίστηκε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών. Απεβίωσε στο Αργοστόλι στις 8 Ιανουαρίου 1937 από καρδιακή πάθηση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών

Το **Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών** (Ε.Σ.Κ.Τ) αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ) και τις Κεντρικές Τράπεζες (Κ.Τ) των 27 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε έχουν υιοθετήσει το νόμισμα του ευρώ είτε όχι. Στόχος του Ε.Σ.Κ.Τ μαζί με το Ευρωσύστημα είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και σε δευτερεύοντα βαθμό, την προώθηση της νομισματικής και οικονομικής μεταξύ της Ευρωζώνης και των κρατών-μελών της Ε.Ε. εκτός Ευρωζώνης.

## Καθήκοντα
### Βασικά καθήκοντα
Τα βασικά καθήκοντα του Ε.Σ.Κ.Τ και Ευρωσυστήματος είναι:
* Η χάραξη και η εφαρμογή νομισματικής πολιτικής για τη ζώνη του ευρώ
* Η διενέργεια πράξεων συναλλάγματος
* Η κατοχή και η διαχείριση των επίσημων συναλλαγματικών διαθεσίμων των χωρών της ζώνης του ευρώ 
* Η προώθηση της ομαλής λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών

### Περαιτέρω καθήκοντα
* Τα τραπεζογραμμάτια. (Η Ε.Κ.Τ έχει το αποκλειστικό δικαίωμα έγκρισης της έκδοσης τραπεζογραμματίων)
* Στατιστικά στοιχεία. (Σε συνεργασία με τις Εθν.Κ.Τ, η Ε.Κ.Τ συλλέγει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων, είτε από τις εθνικές αρχές είτε απευθείας από τους οικονομικούς φορείς)
* Χρηματοπιστωτική σταθερότητα και εποπτεία. (Το Ευρωσύστημα συμβάλλει στην ομαλή πολιτική που προωθούν οι αρμόδιες αρχές για την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος)
* Συνεργασία σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο. (Η Ε.Κ.Τ διατηρεί σχέσεις συνεργασίας με αντίστοιχα όργανα,οργανισμούς και φορείς εντός της Ε.Ε, αλλά και διεθνώς, όπου εξετάζονται θέματα σχετικά με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στο ευρωσύστημα)

## Τράπεζες-μέλη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών

Συστημα Κεντρικων Τραπεζων
Γεώργιος Φωτεινός

Ο **Γεώργιος Φωτεινός** (1878-1958) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Μυλοπόταμο Κυθήρων στις 26 Ιανουαρίου 1878. Πήγε σχολείο στα Κύθηρα και στη Γαλλική Σχολή Σμύρνης. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με πτυχίο διδακτορικό το 1898. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, παρακολουθώντας μαθήματα δερματολογίας και συφιλιδολογίας στο Παρίσι, στο Βερολίνο και στην Βιέννη. 

Επέστρεψε στην Αθήνα και έγινε επιμελητής της κλινικής Αφροδισίων νόσων, και ακολούθως διορίστηκε τακτικός καθηγητής των αφροδισιακών και δερματικών νοσημάτων. Διετέλεσε διευθυντής του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός».

Έγινε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών.

Πέθανε το 1958.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κωνσταντίνος Σάββας

Ο **Κωνσταντίνος Σάββας** (1861 - 1929) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 10 Αυγούστου 1861. Αφού πήγε σχολείο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο. 

Μετά την διάρκεια της εκπλήρωσης της στρατιωτικής του θητείας συνέχισε τις σπουδές στην Βιέννη και Λονδίνο. Παραιτήθηκε από το στρατό και διορίστηκε βασιλικός αρχίατρος. 

Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατροσυνεδρείου και καθηγητής της Υγιεινής και Μικροβιολογίας. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Πέθανε στο Μπαντ Νάουχαϊμ της Γερμανίας από καρδιακή πάθηση το 1929. 

Ο Κωνσταντίνος Σάββας διακρίθηκε καθώς ήταν ο κυριότερος οργανωτής της υγειονομικής υπηρεσίας του Κράτους.

## Πηγές
* 

## Δείτε Επίσης
* Βασίλειος Πατρίκιος

Κατηγορία:Έλληνες μικροβιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κωνσταντίνος Κοντογόνης

Ο **Κωνσταντίνος Κοντογόνης** (1812 - 28 Νοεμβρίου 1878) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή στα μέσα του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1812 στην Τεργέστη. Ο πατέρας του ήταν από τη Δημητσάνα της Πελοποννήσου, και η μητέρα του από την Ήπειρο. Έμαθε Ελληνικά και Ιταλικά και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Ελληνική σχολή της ιδιαίτερης πατρίδας του, στην οποία δίδασκε ο αντικοραϊστής λόγιος Ιγνάτιος Σκαλιώρας ο Θεσσαλός. Μετέβη στη Γερμανία για να συμπληρώσει τις θεολογικές και φιλοσοφικές σπουδές του. Έμαθε Λατινικά, Εβραϊκά, Γερμανικά και Γαλλικά και σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στα πανεπιστήμια του Μονάχου και της Λειψίας. Στη συνέχεια διέμεινε στη Βιέννη, όπου επεξεργάστηκε και αυτός μαζί με άλλους εκεί λόγιους τη δεύτερη έκδοση του λεξικού του Άνθιμου Γαζή.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1836 και διορίστηκε στη Θεολογική Σχολή και συγχρόνως και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι το τέλος της ζωής του στις 16 Νοεμβρίου 1878. Μετά τον θάνατο του Μισαήλ Αποστολίδη, διετέλεσε ο μοναδικός τακτικός καθηγητής της Σχολής για αρκετό χρονικό διάστημα. Δίδαξε εγκυκλοπαίδεια και μεθολογία της Θεολογίας, εβραϊκή αρχαιολογία, εισαγωγή και ερμηνέια στην Αγία Γραφή, εκκλησιαστική ιστορία και γραμματολογία. Διετέλεσε μάλιστα πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1854-1855 και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής 8 φορές (1848-1857, 1858-1860, 1861-1863, 1864-1865, 1867-1868, 1870-1871, 1872-1873 και 1876-1877) για συνολικά 18 χρόνια κατέχοντας το ρεκόρ. Δίδαξε επίσης και στη Ριζάρειο Σχολή.

Το 1862 η Εκκλησιαστική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης τον αναγόρευσε Προλύτη της Θεολογίας.

## Συγγραφικό έργο
* Επιμελήθηκε τη δεύτερη έκδοση του λεξικού του Άνθιμου Γαζή.

Επίσης έγραψε και δικά του συγγράμματα.
* *Επιτομή Ελληνικής μυθολογίας*, 1862.
* *Εγχειρίδιον Εβραϊκής αρχαιολογίας*, 1844.
* *Φιλολογική και κριτική ιστορία των από της Α΄ μέχρι της Η΄ εκατονταετηρίδος ακμασάντων Αγίων της Εκκλησίας Πατέρων και των συγγραμμάτων αυτών* (1851-53).
* *Εισαγωγή εις την Αγίαν Γραφήν, και Στοιχεία ερμηνευτικής της αγίας Γραφής*, 1859.
* *Εκκλησιαστική ιστορία*.

* Εξέδιδε το μηνιαίο εκκλησιαστικό περιοδικό *«[http://invenio.lib.auth.gr/record/124756 Ευαγγελικός Κήρυξ]»* (1857-1871).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κωνσταντίνος Κοντογόνης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Διονύσιος Κλεόπας

Ο **Διονύσιος Κλεόπας** (1816 - 1861) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1816. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών μετέβη στη Ιερουσαλήμ, όπου και παρακολούθησε σχολικά μαθήματα. Στη συνέχεια φοίτησε στη Θεσσαλονίκη και στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και στη Γερμανία.

Μετά τις σπουδές του, επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ και δίδαξε στη Σχολή του Σταυρού, της οποίας διετέλεσε διευθυντής από το 1855. Φέροντας τον ιερατικό βαθμό του Πρεσβύτερου διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Θεολογίας το 1856 στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, παραιτήθηκε όμως ένα χρόνο αργότερα για λόγους υγείας. Στο διάστημα αυτό δίδαξε δογματική και χριστιανική ηθική. Προτού παραιτηθεί διατελούσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής. Από το 1858/9 έως το 1860 διατέλεσε επίσης έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο.

Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνεται η έκδοση των συγγραμάτων του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Κυρίλλου Β΄ καθώς και η ερμηνεία των ψαλμών του Πατριάρχη Ανθίμου Ιεροσολύμων.

Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 6 Μαΐου 1861.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παναγιώτης Ρομπότης

Ο **Παναγιώτης Ρομπότης** (1830 - 1875) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κρανίδι Αργολίδας το 1830 όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Σπούδασε σε Αθήνα, Αγία Πετρούπολη και Γερμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής Γυμνασίου, το 1858 επίτιμος και το 1868 τακτικός καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Εθνικόυ Πανεπιστημίου, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Δίδαξε δογματική, ηθική και λειτουργική. Διετέλεσε πέντε φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής (1860-1861, 1863-1864, 1866-1867, 1869-1870 και 1871-1872) καθώς και πρύτανης του Πανεπιστημίου το ακαδημαϊκό έτος 1874-1875. Αίσθηση προκάλεσε κατά την έναρξη της πρυτανικής του θητείας το γεγονός πως εξέδωσε έναν κώδικα καλής συμπεριφοράς προς τους φοιτητές του Πανεπιστημίου, οι οποίοι θορυβούσαν και κάπνιζαν εντός των αιθουσών διδασκαλίας, δυσκολεύοντας το έργο των καθηγητών. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1873. 

Το 1870 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 1870 και διετέλεσε εφημέριος της βασίλισσας Όλγας. Διετέλεσε καθήκοντα πνευματικός και εξομολόγος της ενώ της δίδαξε και ελληνικά. Διετέλεσε πρόεδρος του συμβουλίου της Φιλεκπαιδευτικής εταιρείας στην Αθήνα την περίοδο 1871-1875. Διετέλεσε επίσης υπολοχαγός στην Πανεπιστημιακή φάλαγγα. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 1875. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ενιαίος Διαδικτυακός Τόπος για την Ιστορία του Ε.Κ.Π.Α., Παναγιώτης Ρομπότης (1830-1875)
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγιώτης Ρομπότης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Θεόκλητος Βίμπος

Ο **Θεόκλητος** (κατά κόσμον Θεμιστοκλής) **Βίμπος** (1832-1903) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Μαντινείας και Κυνουρίας κατά τα έτη 1869-1903.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1832. Σπούδασε θεολογία σε Αθήνα, Κίεβο, Αγία Πετρούπολη και στην Λειψία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά το 1860 έκτακτος και από το 1867 τακτικός καθηγητής της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο. Μεταξύ 1868 και 1869 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Τον Ιούνιο του 1866 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 3 Ιουλίου 1866 Πρεσβύτερος. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1869, καθώς εξελέγη αρχιεπίσκοπος Μαντινείας και Κυνουρίας. Έλαβε ακόμη τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο Πανεπιστήμιο, κατηγορήθηκε στο Εκκλησιαστικό δικαστήριο για ετεροδιδασκαλία και βλασφημία.

Ήταν ο πρώτος που δίδαξε Εβραϊκά και εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης από το εβραϊκό κείμενο. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 30 Δεκεμβρίου 1903.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Θεόκλητος Βίμπος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Θεοκλητος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Αναστάσιος Διομήδης Κυριακός

Ο **Αναστάσιος Διομήδης Κυριακός** (1843 - 1923) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1843. Πατέρας του ήταν ο καθηγητής και πρωθυπουργός Διομήδης Κυριακός. Φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και εν συνεχεία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1863. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, ιστορίας και φιλολογίας σε διάφορα πανεπιστήμια. Το 1866 έλαβε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, διδακτορικό τίτλο φιλοσοφίας. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε το 1866 υφηγητής και το 1868 έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1911, λόγω βασιλικού διατάγματος και το 1913 αναγορεύθηκε επίτιμος καθηγητής. Δίδαξε συμβολική και εκκλησιαστική ιστορία. Διετέλεσε επτά φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής (1875-1876, 1878-1879, 1884-1885, 1888-1889, 1897-1898, 1904-1905 και 1909-1910) και πρύτανης του Πανεπιστημίου το ακαδημαϊκό έτος 1895-1896. Δίδαξε επίσης και στη Ριζάρειο Σχολή από το 1870 έως το 1910 και επανειλημμένα διετέλεσε βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο. Ήταν ακόμη μέλος της επιτροπής του Υπουργείου Εξωτερικών για την ενίσχυση της Εκκλησίας.

## Έργο
Είχε εκφράσει φιλελεύθερες απόψεις, αναφορικά με εκκλησιαστικά και θεολογικά ζητήματα, και για αυτό κρίθηκε ως *«[[Προτεσταντισμός|προτεσταντίζων]]»* από τους αντιπάλους του. Έδειξε έντονο ενδιαφέρον για να ανυψώσει το μορφωτικό επίπεδο των κληρικών, ενώ υποστήριξε ενεργά τη δημιουργία εκκλησιαστικού ταμείου καθώς και το έργο των ιεροκηρύκων. Όταν η κυβέρνηση, εξέφρασε την επιθυμία της να καταργήσει τη διδασκαλία των θρησκευτικών στη μέση εκπαίδευση αντέδρασε δριμύτατα, εκδίδοντας και σχολικό εγχειρίδιο. Υποστήριζε την ένωση της Ορθόδοξης και της Παλαιοκαθολικής εκκλησίας. Εξέδιδε τα θεολογικά περιοδικά *Ορθόδοξος Επιθεώρησις* και *Θρησκευτική Φωνή*. Δεν έγραψε μονογραφίες αυστηρού επιστημονικού περιεχομένου, αλλά μεταξύ των έργων του περιλαμβάνεται δοκίμιο για την εκκλησιαστική ιστορία (1874), το οποίο έγινε δίτομο (1881) και στη συνέχεια τρίτομο (1898). Άλλα έργα του: *Μελέται* (1888), *Αντιπαπικά* (1893), *Θεολογικαί διατριβαί* (1898).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 1923. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με την έκδοση ειδικού τόμου για το έργο του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναστάσιος Διομήδης Κυριακός στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Αναστασιος
Ανακτόριο

Το **Ανακτόριο** ήταν αρχαία ελληνική πόλη χτισμένη στα βόρεια της Ακαρνανίας στη θέση του  οικισμού Νέας Καμαρίνας Βόνιτσας και πιο συγκεκριμένα στο λόφο "Καστρί" στον όρμο του Αγίου Πέτρου του Αμβρακικού κόλπου.  Ήταν μία από τις αποικίες που ίδρυσε η Κόρινθος στην περιοχή του Ιονίου κατά την διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη ιδρύθηκε από τον νόθο γιο του τυράννου Εχιάδη γύρω στα 630 π.Χ. σε θέση ευνοϊκή για εμπόριο, ναυτιλία και λιγότερο για την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Η πόλη συμμετείχε στην μάχη των Πλαταιών στο πλευρό των Ελλήνων. Το 425 π.Χ. κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου οι Αθηναίοι με τους Ακαρνάνες κατέλαβαν την πόλη η οποία αποσπάστηκε πλέον από την Κόρινθο και έγινε μέρος της Ακαρνανίας. Το 230 π.Χ. το Ανακτόριο εντάχθηκε στην συμπολιτεία των Ακαρνάνων. Παρήκμασε οριστικά με την ίδρυση της Νικόπολης οπότε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της όπως και της γειτονικής Αμβρακίας μετοίκησε εκεί.

Η πόλη έκοβε δικά της νομίσματα από τις αρχές του 5ου αι. π.Χ. μέχρι τον 2ο αι. π.Χ. Έχουν βρεθεί κορινθιακοί στατήρες οι οποίοι στην μία όψη φέρουν Πήγασο και στην άλλη κεφαλή της θεάς Αθηνάς με κορινθιακό κράνος καθώς και χάλκινα νομίσματα με κεφαλή του Απόλλωνα στην μία και λύρα με την επιγραφή *"ΑΝΑΚΤΟΡΙΕΩΝ"* στην άλλη πλευρά.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Map of ancient Anaktorion - Leake William Martin - 1824.jpg|Χάρτης του Ανακτορίου από τον Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ - 1824
Αρχείο:Statère avec Pégase d'Anatorium.jpg|Νομίσματα με τον Πήγασο του Ανακτορίου



## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Χρυσοβιτσάνος, Γεράσιμος (2004). "Οι αποικίες της Κορίνθου στην αιτωλοακαρνανική ακτή". Μεταπτυχιακή εργασία ειδίκευσης. Πανεπιστήμιο Κρήτης/Φιλοσοφική Σχολή/Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. σελ. 31-43.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Αποικίες της Κορίνθου