open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κριός (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κριός** είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Μάντης στη Σπάρτη την εποχή της εισβολής των Δωριέων, γιος του Θεοκλέους. Στο σπίτι του Κριού λάτρευαν τον θεό «Κάρνειο Οικέτα». Κατά την εισβολή τους οι Δωριείς συνάντησαν στον δρόμο τη θυγατέρα του Κριού, η οποία του οδήγησε στο σπίτι του πατέρα της. Εκεί ο Κριός τους συμβούλευσε, υποδεικνύοντάς τους τον τρόπο με τον οποίο θα κατελάμβαναν τη Σπάρτη. Φαίνεται βέβαια πολύ παράξενο το πώς ο Κριός, ιερέας ενός τοπικού θεού, οδήγησε τους εχθρούς εναντίον της πατρίδας του. Στο πρόσωπο του Κριού ωστόσο διακρίνεται από τους μελετητές ο ίδιος ο δωρικός θεός «Κριός-Καρνείος», ο οποίος σύμφωνα με τους Δωριείς τους έφερε στη Σπάρτη. Με αυτό τον τρόπο οι εισβολείς δικαιολογούσαν την επίθεσή τους.
# Βασιλιάς της Ευβοίας, από τους αρχαιότερους. Ο ασεβής γιος του σύλησε το Μαντείο των Δελφών, αλλά τιμωρήθηκε με θάνατο από τον Απόλλωνα. Ο Κριός αυτός ταυτιζόταν αρχικώς με τον Τιτάνα Κρείο.
# Παιδαγωγός του Φρίξου που του απεκάλυψε τη συνωμοσία της μητριάς του Ινούς και διέφυγε μαζί του στην Κολχίδα. Σύμφωνα με κάποια παράδοση, ο βασιλιάς της Κολχίδας Αιήτης σκότωσε τον Κριό επειδή προσπαθούσε να κρύψει τον Φρίξο από τις ερωτοτροπίες του.
# Ο «επώνυμος ήρωας»  του αττικού Δήμου Κριώα, δηλαδή αυτός που του έδωσε το όνομά του.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Εύβοιας
Κρίσος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κρίσος** ήταν ο ιδρυτής και «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Κρίσα, που βρισκόταν στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού. Ο Κρίσος ήταν γιος του Φώκου (απογόνου του Αιακού) και της Αστεροδείας, δίδυμος αδελφός του Πανοπέως με τον οποίο είχε μαλώσει όταν ακόμα βρίσκονταν μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους. Ο Κρίσος πήρε ως σύζυγό του την Αντιφάτεια και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στροφίο.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κρισος
Κρόκος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρόκος** είναι γνωστός ένας νέος που υπήρξε ερωμένος της Νύμφης Σμίλακος. Ο Κρόκος μεταμορφώθηκε μετά τον θάνατό του στο ομώνυμο φυτό (τον **[[κρόκος|κρόκο]]** ή σαφράνι) από τον θεό Ερμή, ο οποίος τον είχε σκοτώσει κατά λάθος την ώρα που αγωνίζονταν στη δισκοβολία.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κροκος
Αμερικανικό Όπεν γκολφ

Το **Αμερικανικό ανοικτό πρωτάθλημα ** (United States Open Championship), περισσότερο γνωστό ως **U.S. Open** αποτελεί ετήσιο τουρνουά του γκολφ ανοικτής συμμετοχής. Πρόκειται για το δεύτερο σε σημαντικότητα τουρνουά του γκολφ και είναι μέρος του προγράμματος τόσο στη σειρά των αγώνων του PGA Tour όσο και στο European Tour. Διοργανώνεται από την Αμερικανική Ένωση του Γκολφ (United States Golf Association) στα μέσα του Ιουνίου, με την τελική φάση να διοργανώνεται την τρίτη Κυριακή του μήνα αυτού, που είναι και η Ημέρα του Πατέρα. Το Αμερικανικό Όπεν διεξήχθη για πρώτη φορά το 1895. 

## Νικητές
Στην διοργάνωση του 2011, τον τίτλο κατέκτησε ο Ρόρι Μακιλρόι από τη Βόρεια Ιρλανδία, πετυχαίνοντας ρεκόρ πόντων και έγινε ο νεότερος σε ηλικία νικητής από το 1923.. Το τουρνουά της χρονιάς 2008 διεξήχθη για πρώτη φορά στο γήπεδο Τόρι Πάινς. 

*  PO  - Νίκησε στα πλέι οφ 
* Am = ερασιτέχνης

### Πολυνίκες
4 νίκες: 
* Γουίλι Άντερσον: 1901, 1903, 1904, 1905
* Μπόμπι Τζόουνς: 1923, 1926, 1929, 1930
* Μπεν Χόγκαν: 1948, 1950, 1951, 1953
* Τζακ Νίκλαους: 1962, 1967, 1972, 1980
3 νίκες:
* Χέιλ Έρουιν: 1974, 1979, 1990
* Τάιγκερ Γουντς: 2000, 2002, 2008
2 νίκες:
* Άλεξ Σμιθ: 1906, 1910
* Τζον Τζ. Μακ Ντέρμοτ: 1911, 1912
* Γουόλτερ Χέιγκεν: 1914, 1919
* Τζιν Σαράζεν: 1922, 1932
* Ραλφ Γκάλνταλ: 1937, 1938
* Κάρι Μίντλκοφ: 1949, 1956
* Τζούλιους Μπόρος: 1952, 1963
* Μπίλι Κάσπερ: 1959, 1966
* Λι Τρέβινο: 1968, 1971
* Άντι Νορθ: 1978, 1985
* Κέρτις Στρέιντζ: 1988, 1989
* Έρνι Ελς: 1994, 1997
* Λι Τζάνζεν: 1993, 1998
* Πέιν Στιούαρτ: 1991, 1999
* Ρετίφ Γκούζεν: 2001, 2004
* Μπρουκς Κόπκα: 2017, 2018

### Νικητές ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Αμερικανική Ένωση Γκολφ
* Επίσημος ιστότοπος του U.S. Open

Κατηγορία:Γκολφ
Κρόκωνας

Στην αρχαία Ελλάδα, με το όνομα **Κρόκωνας** (**Κρόκων**) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο πρόσωπα:

# Κρόκων ο Ερετριεύς: Ολυμπιονίκης από την Ερέτρια, που νίκησε στην Ολυμπία στο αγώνισμα του «κέλητος ίππου»
# Ο «επώνυμος ήρωας» του αττικού Δήμου των Κροκωνιδών, που πέρασε τα όρια Αθηνών-Ελευσίνας και κατοίκησε πρώτος στους Ρειτούς (Παυσανίας Α΄ 38, 2). Σύμφωνα με τοπική παράδοση του Δήμου των Σκαμβωνιδών, ο Κρόκων πήρε για σύζυγό του τη Σαισάρα, κόρη του Κελεού. Σύμφωνα με άλλη παράδοση ο Κρόκων ήταν γιος του Τριπτολέμου, εγγονός δηλαδή του Κελεού και της Μετανείρας. Αναφέρεται επίσης ως αδελφός του Κοιράνου. Η καταγωγή του Κρόκωνα από τον Τριπτόλεμο είναι μάλλον επινόηση των Ελευσινίων, ώστε ο επώνυμος ήρωας των Κροκωνιδών να βρίσκεται μέσα στην ελευσινιακή «Ιερή Οικογένεια». Τη σύνδεση του Κρόκωνα με την Ελευσίνα επιμαρτυρεί και μια διήγηση κατά την οποία ο Αρκάς νυμφεύθηκε τη Μετάνειρα, «θυγατέρα του Κρόκωνος». Η σύνδεση του Κρόκωνα με τον Τριπτόλεμο έγινε ίσως περί τα τέλη του 7ου και τις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., όταν η Ελευσίνα ενώθηκε πολιτικώς με την Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κρότος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρότος** είναι γνωστός ένας γιος του Πάνα και της Ευφήμης, της τροφού των Μουσών. Ο Κρότος έζησε με τις Μούσες στον Ελικώνα. Εκεί εφηύρε το τόξο και διδάχθηκε την τέχνη του κυνηγιού. Εξάλλου, καθώς παρακολουθούσε τα άσματα των Μουσών, ανακάλυψε σε ποια σημεία πρέπει να χειροκροτεί κάποιος τους τραγουδιστές. Τις γνώσεις του αυτές τις μετεβίβασε στους ανθρώπους.

Μετά τον θάνατο του Κρότου, οι Μούσες παρεκάλεσαν τον Δία να απαθανατίσει τον Κρότο στα ουράνια και έτσι ο πατέρας τους τον έκανε αστερισμό, που υποτίθεται ότι είναι ο σημερινός Τοξότης.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κροτος
Σαχαλίνη

Η **Σαχαλίνη** (ρωσικά: Сахалин, Σαχαλίν· ιαπωνικά: 樺太, Καράφουτο) είναι μεγάλο ρωσικό νησί στο Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι το μεγαλύτερο νησί της Ρωσίας με έκταση 72.492 τ.χλμ. και ανήκει στην Περιφέρεια Σαχαλίνης. Είναι περίπου το ένα πέμπτο του μεγέθους της Ιαπωνίας και βρίσκεται απέναντι από την ανατολική ακτή της Ρωσίας και βόρεια της Ιαπωνίας.

Οι αυτόχθονες λαοί του νησιού είναι οι Αϊνού, οι Ορόκ και οι Νιβχ. Η Σαχαλίνη είχε διεκδικηθεί από τη Ρωσία και την Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ου αιώνα. Αυτό οδήγησε σε διαμάχες μεταξύ των δύο χωρών για τον έλεγχο του νησιού. Η Ρωσία κατέλαβε το νησί από τους Ιάπωνες κοντά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι περισσότεροι Αϊνού μετακόμισαν στο Χοκκάιντο όταν οι Ιάπωνες εκτοπίστηκαν από το νησί το 1949.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Κατηγορία:Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Γρηγόριος Τουρώνης

Ο **Γρηγόριος Τουρώνης** ή **Γρηγόριος της Τουρ** (*Grégoire de Tours*, 30 Νοεμβρίου 539 - 17 Νοεμβρίου 594) ήταν Γαλάτης ιστορικός και χριστιανός επίσκοπος στην πόλη Τουρ. Το πλήρες όνομά του ήταν **Γεώργιος Φλωρέντιος Γρηγόριος** (Λατ. *Georgius Florentius Gregorius*).

Ο Γρηγόριος αποτελεί την κύρια ιστορική πηγή της Μεροβίγγειας ιστορίας. Έγραφε —κατά την άποψη κάποιων εσκεμμένα ώστε να έχει μεγαλύτερη λαϊκή απήχηση— με ανορθόγραφο και γεμάτο βαρβαρισμούς τρόπο στην υστερολατινική. Το πιο αξιόλογο έργο του είναι το *Decem Libri Historiarum* (Δέκα Βιβλία Ιστορίας), γνωστότερο με τον μεταγενέστερο τίτλο *Historia Francorum* (Ιστορία των Φράγκων). Ιδιαίτερα διαδεδομένες υπήρξαν οι φανταστικές διηγήσεις του στις οποίες περιγράφονται θαύματα αγίων, και ειδικότερα τα τέσσερα βιβλία με τα θαύματα του Μαρτίνου της Τουρώνης. Ο τάφος του αγίου Μαρτίνου αποτελούσε σημαντικό πόλο έλξης κατά τον 6ο αιώνα και τα συγγράμματα του Γρηγορίου συντέλεσαν στην προώθηση αυτής της λατρείας.

## Υποσημειώσεις

## Πηγές
* *Καθολική Εγκυκλοπαίδεια*, «St. Gregory of Tours» .

## Έργα του
* *[http://www.thelatinlibrary.com/gregorytours.html Decem Libri Historiarum]*, στον ιστότοπο thelatinlibrary.com 

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Σπονδυλωτό

Στη Βιολογία με τον όρο **σπονδυλωτό** (vertebrate), σύμφωνα με τη ταξινομία του Λινναίου, χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε μέλος της ομώνυμης υποσυνομοταξίας **Σπονδυλωτά** (= *Vertebrata*) της συνομοταξίας Χορδωτά.

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται όλοι εκείνοι οι οργανισμοί που φέρουν σπονδυλική στήλη όπως είναι: τα ψάρια, τα αμφίβια, τα ερπετά, τα πτηνά και τα θηλαστικά. Εκτός της σπονδυλικής στήλης ιδιαίτερο μάλιστα γνώρισμα αυτών των οργανισμών είναι η ύπαρξη γνάθου.

## Δείτε επίσης
* Συστηματική

*
Μπικενιμπέου Παενίου

Ο **Μπικενιμπέου Παενίου** (Bikenibeu Paeniu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε δύο φορές Πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Μάλιστα, είναι ο πρώτος και μοναδικός ως σήμερα που θήτευσε επί δύο θητείες στην πρωθυπουργία.

## Βιογραφία και πρώιμη πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1956 στο Μπικενιμπέου της ατόλης Ταράουα στα πρώην Νησιά Γκίλμπερτ.

Η χρονιά καθόδου του στα πολιτικά της χώρας ήταν το 1989, οπότε κέρδισε μία έδρα στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού, έπειτα από επαναληπτική εκλογή.

## Πρώτη πρωθυπουργική θητεία
Την ίδια χρονιά κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε νικητής. Κέρδισε τον ως τότε πρωθυπουργό Τομάζι Πουαπούα και έγινε πρωθυπουργός. Στις εκλογές του 1993 ηττήθηκε με μικρή διαφορά από τον Καμούτα Λατάζι.

## Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία
Το 1996 αντικατέστησε το Λατάζι και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Στην περίοδο της δεύτερης πρωθυπουργίας του προέκυψε το ζήτημα με τη σημαία του κράτους. Ο Παενίου ηγήθηκε με επιτυχία των προσπαθειών να επαναφερθεί το προηγούμενο σχέδιο στη σημαία, που συμπεριελάμβανε το Union Jack της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις 13 Απριλίου του 1999 έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνησή του κατέρρευσε και ο ίδιος παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την εκλογή του διαδόχου του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ιονάτανα Ιονάτανα, ο οποίος εξελέγη στις 26 Απριλίου.

## Μετέπειτα πολιτική καριέρα
Αργότερα εξελέγη βουλευτής στο νησί Νουκουλαελάε και χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και Οικονομικού Σχεδιασμού στην κυβέρνηση του Σαουφάτου Σοποάνγκα.

## Παραπομπές
* PAENIU, Rt Hon Bikenibeu International Who's Who. προσπελάστηκε στις 1 Σεπτεμβρίου του 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Παε
Αμφικτυονία

Η **αμφικτυονία** ήταν οργάνωση αρχαίων ελληνικών πόλεων, σε ενώσεις με μέλη από πολλές πόλεις, με κέντρο διάφορους ναούς. Υπήρχαν αρκετές Αμφικτυονίες, με πιο γνωστή αυτή της Κεντρικής Ελλάδας, με κέντρο τους Δελφούς. Είχαν σκοπό να ρυθμίζουν θέματα που σχετίζονταν με την λειτουργία και την ασφάλειά του.

## Ετυμολογία
Η λέξη *αμφικτυονία* προέρχεται από την λέξη «αμφικτύονας» που σημαίνει «αυτός που κατοικεί τριγύρω, ο γείτονας». Αυτή, με την σειρά της, προέρχεται από το πρόθεμα «αμφί-» και την λέξη «κτοίνα» που σημαίνει οικισμός. Κατά μία άλλη εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τον Αμφικτύονα, τον αδερφό του Έλληνα, αλλά αυτή η εκδοχή αμφισβητείται.

## Δελφική Αμφικτυονία
:Δείτε επίσης: Δελφική Αμφικτυονία
Η πιο σημαντική Αμφικτυονία της αρχαίας Ελλάδας αποτελούσε μία ομοσπονδία δώδεκα φυλών της Κεντρικής Ελλάδας, αλλά απέκτησε πανελλήνιο χαρακτήρα. Σε αυτήν μετείχαν οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί (Θήβα), οι Δωριείς (Σπάρτη), οι Ίωνες (Αθήνα), οι Περραιβοί, οι Μάγνητες, οι Λοκροί (Οπούντιοι και Οζολοί), οι Οιταίοι, οι Αχαιοί, οι Φωκείς, οι Δόλοπες και οι Μαλιείς. Κάθε φυλή είχε δύο ψήφους. Κάθε μέλος της αμφικτυονίας είχε δικαίωμα συμμετοχής στο αμφικτυονικό συμβούλιο με τρεις εκπροσώπους που ονομάζονταν πυλαγόρες και με δύο ιερομνήμονες. Μετά τον Τρίτο Ιερό Πόλεμο οι ψήφοι που αντιστοιχούσαν στους Φωκείς δόθηκαν στους Μακεδόνες και την Ρωμαϊκή εποχή στη θέση των Δολόπων που καταστράφηκαν μπήκε η Νικόπολη. Το Συνέδριο λάμβανε χώρα δύο φορές τον χρόνο, την άνοιξη στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και το φθινόπωρο στο ιερό της Δήμητρας στην Ανθήλη κοντά στις Θερμοπύλες. Αρχικά είχε σαν σκοπό την εποπτεία των ιερών τόπων όσον αφορά τα θρησκευτικά καθήκοντα καθώς και την τέλεση των Πυθίων, αλλά στην συνέχεια απέκτησε ισχυρή πολιτική εξουσία. Η παρουσία του στην περιοχή συνδέεται με τους Ιερούς Πολέμους εναντίον των Φωκέων και την ανάμιξη του Φιλίππου Β' στην πολιτική της Νοτίου Ελλάδας. Θεωρείται ως μία μικρογραφία των σύγχρονων διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ και παλιότερα η Κοινωνία των Εθνών.

## Υπόλοιπες Αμφικτυονίες
Σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας υπήρχαν αμφικτυονίες. Είχαν θρησκευτικές αρμοδιότητες κυρίως, αφού συνδέονταν με κάποιο ιερό, και είχαν τοπικό χαρακτήρα. Από τις πιο γνωστές είναι: 
* στην Ογχηστό της Βοιωτίας, στο ιερό του Ποσειδώνα
* στη Καλαυρία (Πόρος), στο ιερό του Ποσειδώνα
* στη Τριφυλλία, στο ιερό του Ποσειδώνα
* στη Δήλο, στο ιερό του Απόλλωνα
* στο Άργος, στο ιερό του Πυθαέως Απόλλωνα
 
Άλλη γνωστή αμφικτυονία είναι η αμφικτυονία των έξι Δωρικών πόλεων στη Μικρά Ασία, στο Τριοπικό ιερό του Απόλλωνα. Η δημιουργία των αμφικτυονιών, εκτός των άλλων, αφορούσε και την εποπτεία των θησαυρών που υπήρχαν σε αυτά τα μεγάλα κοινά ιερά και την διαχείρισή τους.

## Δείτε επίσης
* Αμφικτυονία της Καλαυρίας

## Πηγές
### Βιβλιογραφία
* Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους»

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Πολιτισμού, Γλωσσάρι 


Αμφικτυονια
Πεψίνη

μικρογραφία|Πεψίνη σε σύμπλοκο με πεπστατίνη. Δημιουργήθηκε με PyMol από το αρχείο 1PSO της Πρωτεϊνικής Βάσης Δεδομένων (Protein Data Bank).
Η **πεψίνη**, (pepsin), είναι ένα ένζυμο που εκκρίνεται σε αδρανή μορφή γνωστή ως **πεψινογόνο** από κύρια ή πεπτικά κύτταρα των γαστρικών βοθρίων του στομάχου των σπονδυλωτών.

To *πεψινογόνο* μέσα σε όξινο περιβάλλον δραστηριοποιείται σε πεψίνη όπου και διασπά τις πρωτεΐνες σε βραχείες αλυσίδες πολυπεπτιδίων, οι οποίες και στη συνέχεια διασπώνται από τις πεπτιδάσες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ένζυμα
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Στόμαχος
Κίσια Κόουλ

Η **Κίσια Κόουλ** (Keyshia Michelle Cole)  είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια με ιταλικές ρίζες, που ανήκει στην R&B σκηνή, τραγουδοποιός και δισκογραφική παραγωγός. Το πρώτο της άλμπουμ έγινε πλατινένιο το 2005. Η ίδια έχει στο ενεργητικό της δύο υποψηφιότητες για Βραβείο Γκράμι.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Όκλαντ στην Καλιφόρνια, στις 15 Οκτωβρίου του 1981, από Αφροαμερικανίδα μητέρα και Ιταλοαμερικανό πατέρα. Η μητέρα της ήταν τοξικομανής και έτσι η Ιβόν Κόουλ έγινε θετή της μητέρα, κάτι που η ίδια η Κίσια έμαθε σε ηλικία επτά ετών.

Σε ηλικία 12 ετών έκανε τις πρώτες της ηχογραφήσεις με τον MC Hammer.Το 2004 η νεαρή τραγουδίστρια κίνησε την προσοχή του επικεφαλής της δισκογραφικής εταιρείας A&M Records, Κλάιβ Ντέιβις. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε η πρώτη της δισκογραφική δουλειά, με τίτλο *The Way It Is* , που περιείχε τις επιτυχίες "I Changed My Mind", "I Should Have Cheated" και "Love". Το άλμπουμ έκανε την πρώτη του παρουσία στα τσαρτς στο #6 στις ΗΠΑ και πούλησε 89.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα από την κυκλοφορία του. Έτσι, έγινε πλατινένιο. Ακολούθησε η κυκλοφορία του επόμενου άλμπουμ, με τίτλο |*Just like You*, το 2007. Σε αυτό περιέχονται τα τραγούδια "Let It Go " με τη συμμετοχή των Μίσι Έλιοτ και Lil' Kim, "I Remember", "Shoulda Let You Go" και το "Heaven Sent ". Αυτό το άλμπουμ είχε επίσης μεγάλη επιτυχία πουλώντας 281.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του.

Η Κόουλ προτάθηκε για δύο Γκράμι κατά την 50ή απονομή των βραβείων, το 2008.

Σήμερα ζει με την μητέρα της , τα αδέρφια της και το γιο της στην Ατλάντα της Τζόρτζια.

Το 2007 έκανε πρεμιέρα στην τηλεόραση της BET το ριάλιτι σόου "Keyshia Cole: The Way It Is". Το πρόγραμμα σημείωσε ρεκόρ θεαματικότητας και έγινε το πλέον επιτυχημένο στην ιστορία του εν λόγω σταθμού.

## Δισκογραφία
### Albums
* 2005: *The Way It Is *
* 2007: *Just like You *
* 2008: *A Different Me*

### Singles
* 2005: "I Changed My Mind" (με τον Κάνιε Γουέστ)
* 2005: "(I Just Want It) to Be Over" (με την Αλίσια Κιζ)
* 2004: "I Should Have Cheated''
* 2006: "Love" 
* 2007: "Last Night " (συμμετέχει ο Diddy)
* 2007: "Let It Go" (συμμετέχουν οι Lil' Kim και Missy Elliott)
* 2007: "Shoulda Let You Go" (συμμετέχει η Amina)
* 2007: "I Remember"
* 2008: "Heaven Sent"
* 2008: "Playa Cardz Right" (συμμετέχει ο Τούπακ Σακούρ)

## Βραβεύσεις

## Φιλμογραφία
### Τηλεοπτικές σειρές
* 2006: "Keyshia Cole: The Way It Is" - στο ρόλο του εαυτού της
* 2008: "Snoop Dogg's Father Hood" - στο ρόλο του εαυτού της

### Ταινίες
* 2008: "How She Move" - στο ρόλο του εαυτού της

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
*  Η Keyshia Cole στη Geffen Records
* Στίχοι της Keyshia Cole

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Νήσος Καγκουρό

Το νησί **Καγκουρό** (αγγλ. *Kangaroo Island*) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Αυστραλίας μετά την Τασμανία και το Μέλβιλ, με έκταση 4.405 τ.χλμ. Βρίσκεται 112 χλμ νοτιοδυτικά της Αδελαΐδας και απέχει 8 ναυτικά μίλια από το κοντινότερο σημείο της αυστραλιανής ενδοχώρας.

## Ιστορία και άλλες πληροφορίες
Σύμφωνα με έρευνες το νησί χωρίστηκε από την Αυστραλία εξαιτίας ανόδου της στάθμης της θάλασσας πριν από περίπου 9.000 χρόνια. Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι το νησί κατοικήθηκε από τους Αβορίγινες πριν από τουλάχιστον 11.000 χρόνια αλλά εξαφανίστηκαν από το νησί των Καγκουρό γύρω στο 200 π.Χ. είτε λόγω επιδημίας ,είτε λόγω πολέμου , είτε λόγω κλιματικών αλλαγών . 
Το 1802 ο Άγγλος εξερευνητής Μάθιου Φλίντερς ανακάλυψε το νησί και το ονόμασε "Kangaroo Island" (νησί των καγκουρό) και το 1836 ιδρύθηκε το Κίνγκσκοουτ ,το οποίο σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκων. Αργότερα ιδρύθηκε και ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός, το Πένσο.

Τον Δεκέμβριο του 2007 καταστροφικές πυρκαγιές έπληξαν το νησί και έκαψαν πάνω από 90.000 εκτάρια, το 20% περίπου της έκτασης του.

## Οικισμοί
Το Κίνγκσκοουτ είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκους. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού και είναι ο παλαιότερος δήμος της Πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας. Ακολουθεί το Πένσο με 300 κατοίκους ενώ υπάρχουν και άλλοι μικρότεροι οικισμοί.

## Πληθυσμός και Οικονομία
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2006 ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 4.259 κατοίκους. Βάσει της ίδιας απογραφής,το 34% δεν δήλωσαν κάποια θρησκευτική προτίμηση ενώ οι Αγγλικανοί αποτελούν το 15,6% του πληθυσμού.

Η οικονομία του νησιού στηρίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή( κρασί ,μαλλί ,μέλι κλπ) και στον τουρισμό,καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 140.000 άτομα επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή.

## Πανίδα
Την πανίδα του νησιού **Καγκουρό** αποτελούν ζώα όπως το καγκουρό, το κοάλα, το γκοάνα (goanna), το πόσουμ (possum), το γουάλαμπι (wallaby) κ.α. Αρκετά από αυτά τα είδη απαντώνται αποκλειστικά στο νησί των Καγκουρό και είναι απειλούμενα με εξαφάνιση. 

Καγκουρο
Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Κρότωπος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κρότωπος** ήταν βασιλιάς του Άργους, γιος του Αγήνορα. Ο Κρότωπος βασίλευσε μετά τον θάνατο του θείου του Ιάσου, αδελφού του πατέρα του. Παιδιά του Κροτώπου ήταν ο Σθενέλας και η Ψαμάθη. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο «τάφος» του Κροτώπου σωζόταν στο Άργος.

Μόλις ο Κρότωπος πληροφορήθηκε για τις ερωτικές σχέσεις της κόρης του με τον θεό Απόλλωνα σκότωσε την Ψαμάθη ή την έθαψε ζωντανή. Η Ψαμάθη εγκατέλειψε το νόθο βρέφος της επειδή φοβήθηκε την οργή του πατέρα της, αλλά τα σκυλιά του Κροτώπου το βρήκαν και το κατασπάραξαν, οπότε η Ψαμάθη καταλήφθηκε από τύψεις, γι' αυτό και απεκάλυψε στον πατέρα της την περιπέτειά της (ο οποίος δεν πίστεψε ότι πατέρας του βρέφους ήταν ο θεός). Ο Απόλλων θύμωσε πολύ με τον θάνατο του γιου του και έστειλε ένα τέρας, την Ποινή, για να τιμωρήσει το Άργος. Η Ποινή άρπαζε τα παιδιά από τις μητέρες τους. Εδώ εμφανίσθηκε ο Κόροιβος, που κατάφερε να θανατώσει το τέρας και να απαλλάξει τους Αργείους. Αλλά ο Απόλλων, τυφλωμένος ακόμα από την οργή για τον θάνατο του γιου του, τους έστειλε ένα φοβερό λοιμό, ώσπου ο Κόροιβος αναγκάσθηκε να μεταβεί στους Δελφούς για να εξαγνισθεί. Κατά μία εκδοχή ο Κρότωπος, παρότι καταδίκασε την κόρη του σε θάνατο, τελικώς περιορίσθηκε μόνο στο να την εξορίσει. Κατά τον Οβίδιο, ο Απόλλωνας έριξε τον Κρότωπο στα Τάρταρα.

Σύμφωνα με μία εκδοχή του Στατίου, ο Απόλλων είχε εξαγνισθεί στο ανάκτορο του Κροτώπου μετά τον φόνο του Πύθωνα στους Δελφούς, οπότε ίσως τότε γνώρισε την Ψαμάθη και την ερωτεύθηκε.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κροτωπος
Κτήσυλλα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κτήσυλλα** είναι γνωστή μια θυγατέρα του Αλκιδάμα και της Ιουλίδας, από την Κω. Στη νήσο Κω υπήρχε ιερό της Κτήσυλλας, η οποία λατρευόταν με θυσίες και δεχόταν την επίκληση **«[[Εκαέργη]]»**.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, που αφηγείται ο Αντωνίνος Λιβεράλις, η Κτήσυλλα καταγόταν από την Κέα και την είχε ερωτευθεί ο Ερμοχάρης ο Αθηναίος, όταν την είδε να χορεύει. Ο Ερμοχάρης σκέφθηκε το εξής τέχνασμα: Χάραξε ένα όρκο πάνω σε ένα μήλο και περίμενε πότε η Κτήσυλλα θα πήγαινε στον ναό της Αρτέμιδας. Μόλις η κόρη βρέθηκε εκεί, ο Ερμοχάρης πέταξε μέσα το μήλο. Εκείνη το πήρε και διάβασε μεγαλόφωνα ό,τι ήταν γραμμένο επάνω του: «Ορκίζομαι να μην πάρω για σύζυγό μου άλλην εκτός από την Κτήσυλλα.» Η Κτήσυλλα ντράπηκε και πέταξε μακριά το μήλο. Ο Ερμοχάρης όμως πήγε κατευθείαν στον πατέρα της, του ανεκοίνωσε το συμβάν και τη ζήτησε σε γάμο. Ο Αλκιδάμας δέχθηκε, αλλά ο Ερμοχάρης του ζήτησε να ορκισθεί στον Απόλλωνα και να αγγίξει και την ιερή του δάφνη.

Πέρασε από τότε αρκετός καιρός. Ο Αλκιδάμας όχι μόνο καταπάτησε τον όρκο του, αλλά ξεχνώντας τον αρραβώνιασε την Κτήσυλλα με άλλο. Ενώ λοιπόν η Κτήσυλλα θυσίαζε στην Άρτεμι για να τιμήσει τη μνηστεία της, ο Ερμοχάρης έτρεξε στον ναό. Αυτή τον είδε, τον ερωτεύθηκε και εγκαταλείφθηκε σε μία εκούσια απαγωγή. Το ζεύγος έφθασε στην Αθήνα και τέλεσε τους γάμους του. Η Κτήσυλλα γέννησε ένα παιδί, αλλά η ίδια πέθανε κατά τον τοκετό. Εξιλεώθηκε έτσι η επιορκία του πατέρα της προς τον Απόλλωνα. Κατά την κηδεία της, ένα περιστέρι πέταξε πάνω από το φέρετρο και το σώμα της Κτήσυλλας εξαφανίσθηκε. Οι κάτοικοι της Κέας και ο Ερμοχάρης ρώτησαν το Μαντείο των Δελφών τι έπρεπε να κάνουν και εκείνο τους απάντησε ότι έπρεπε να αποδώσουν λατρεία στην **«Αφροδίτη Κτήσυλλα»**, δηλαδή στη νεκρή γυναίκα που είχε θεοποιηθεί.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κτησυλλα
Κτιμένη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κτιμένη** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Η νεότερη από τις αδελφές του Οδυσσέα, θυγατέρα της Αντικλείας και του Λαέρτη. Η Κτιμένη ανατράφηκε από τη μητέρα της και τον Εύμαιο. Μετά την πάντρεψαν στη Σάμη έναντι μεγάλου αντιτίμου. Ως σύζυγός της αναφέρεται ο Ευρύλοχος, που υπήρξε και μνηστήρας της Πηνελόπης.
# Θυγατέρα του Φηγέα από την Οινόη. Ο Ησίοδος τη θεωρεί μητέρα του ποιητή Στησιχόρου.

## Πηγές
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κτιμενη
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κτίμενος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κτίμενος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο πατέρας του Αργοναύτη Ευρυδάμαντα. Αυτός ο Κτίμενος έγινε ο «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Κτιμέναι, δηλαδή της έδωσε το όνομά του.
# Γιος του Γανύκτορα από τη Ναύπακτο. Ο Κτίμενος σκότωσε κατά την παράδοση μαζί με τον αδελφό του Άντιφο τον επικό ποιητή Ησίοδο επειδή είχε δήθεν ατιμάσει την αδελφή τους. Μετά τον φόνο οι δράστες κατέφυγαν στη Μολύκρεια, όπου τους συνέλαβαν να ασεβούν στο ιερό του θεού Ποσειδώνα και για τον λόγο αυτό θυσιάσθηκαν από τον μάντη Ευρυκλέα στους ξένιους θεούς.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Οργανίδιο

Στη Βιολογία με τον όρο **οργανίδιο** () χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε μέρος του κυττάρου που παρουσιάζει συγκεκριμένο δομικό ή λειτουργικό ρόλο, όπως για παράδειγμα το μαστίγιο ή ένα μιτοχόνδριο, εκτός των εγκλείστων.

Γενικά τα οργανίδια αποτελούν για το κύτταρο ότι και τα όργανα του σώματος ενός πολυκύτταρου οργανισμού (π.χ. ενός ζώου).

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει το σύνολο των οργανιδίων, ξεχωριστής δομής και ρόλου, που απαντώνται σ΄ ένα κύτταρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Στερεοβάτης

thumb|320 px|Θεμέλιο αρχαίου ελληνικού ναού.<br />1: κίονας<br />2: τοίχος του ναού<br />3: στυλοβάτης ή τοιχοβάτης<br />4: '''στερεοβάτης'''<br />5: ευθυντηρία<br />6: κρηπίδωμα
Ο **στερεοβάτης** (αρχ. Ελλ. *στερεός* και *βάσις*) είναι το θεμέλιο στο οποίο χτίζονταν οι ναοί στην αρχαία Ελλάδα.

Η κατασκευή του γινότανε από χοντροκομμένες πέτρες που είχαν σχήμα κύβου. Η επίστρωσή του, η ονομαζόμενη ευθυντηρία γινόταν με καλά επεξεργασμένες πέτρες με λεία επιφάνεια. Η ευθυντηρία είναι έτσι κατασκευασμένη και τοποθετημένη που να υπερέχει του εδάφους.

Για να τοποθετήσουν τον στερεοβάτη, οι εργάτες έσκαβαν το χώμα ή τρυπούσαν την πέτρα του εδάφους αν το μέρος ήταν βραχώδες. Τις χοντροκομμένες πέτρες τις σώριαζαν χωρίς ιδιαίτερο τρόπο. Επάνω από αυτές 
κατασκεύαζαν την ευθυντηρία η οποία χρησίμευε ως βάση του ναού. Επάνω στην ευθυντηρία χτίζανε μετά τo *κρηπίδωμα* που σχημάτιζε σκαλάκια για να προσφέρει την πρόσβαση στον ναό. 

Ο *στερεοβάτης* και το κρηπίδωμα (που δεν αποτελεί μέρος του στερεοβάτη, αλλά είναι ανεξάρτητο τμήμα) αποτελούσαν την βάση ή το θεμέλιο του ναού.

## Δείτε επίσης
* Κρηπίδα
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Fachbegriffe der Architektur

Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Κιτόι πολιτισμός

Οι **Κιτόι** *(Kitoi)* ήταν προϊστορικός λαός της Ρωσίας που ζούσε γύρω από τη λίμνη Βαϊκάλη ανάμεσα στην 3η και 2η χιλιετία π.Χ. 

Δεν έχει διασωθεί το πραγματικό όνομα τους, το όνομα Κιτόι δόθηκε από τους επιστήμονες. Ήταν κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες, κυνηγούσαν και έτρωγαν ζώα όπως ελάφια, τάρανδους, άλκες, ψάρια από τη λίμνη, ενώ μάζευαν φρούτα και μανιτάρια. Χρησιμοποιούσαν λίθινα εργαλεία που τα κατασκεύαζαν οι ίδιοι. Ζούσαν σε μεγάλες ομάδες χωρίς να έχουν πολλές και συχνές επαφές μεταξύ τους. Οι μετακινήσεις τους ήταν περιορισμένες και όχι πολλή μακριά από την περιοχή που ζούσαν. Σύμφωνα με τις έρευνες σε σκελετούς, αυτός ήταν και ο λόγος που οι Κιτόι χάθηκαν αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχουν καθόλου παιδικές ταφές, κάτι που δείχνει περιορισμό των γεννήσεων και σταδιακή εξαφάνιση τους.

Έχουν βρεθεί πολλά προϊστορικά νεκροταφεία της φυλής  με ταφές πλούσιες σε κτερίσματα, το σημαντικότερο είναι στη περιοχή Σαγκάν Ζάμπα, που θεωρείται από την αρχαιότητα ιερός χώρος και χρησιμοποιούταν ακόμα μέχρι τον 20ο αιώνα από Σαμάνους. Σύμφωνα με τις ανασκαφικές έρευνες για άγνωστο λόγο οι Κιτόι εγκατέλειψαν την περιοχή ή χάθηκαν σαν λαός και έτσι έμεινε ακατοίκητη για 700-800 χρόνια. Έχουν βρεθεί πολλές τοιχογραφίες σε σπήλαια και βράχους.

Σήμερα με το ίδιο όνομα είναι γνωστό βουνό και ποταμός της Ρωσίας και πόλη των ΗΠΑ στην Αλάσκα. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Baikal Archaeology Project
*archaeology library ,glossary, kitoi 

Κιτοι
Κατηγορία:Προϊστορική Ρωσία

Κατηγορία:Όμπλαστ του Ιρκούτσκ
Ομπρέλα

**Ομπρέλα** ονομάζεται το αντικείμενο το οποίο χρησιμεύει για την προστασία από τον ήλιο ή τη βροχή. Η ομπρέλα που χρησιμεύει για την προστασία από τον ήλιο επίσης λέγεται αλεξήλιο ή παρασόλι και η ομπρέλα που χρησιμοποιείται για την προστασία από τη βροχή επίσης ονομάζεται αλεξιβρόχιο. Η ομπρέλα αποτελείται από ένα ευθύγραμμο ξύλινο, πλαστικό ή μεταλλικό άξονα, πάνω στην άκρη του οποίου  στερεώνονται ακτίνες, οι οποίες στηρίζουν ύφασμα, το οποίο προσφέρει σκιά ή εμποδίζει τη βροχή. Οι ομπρέλες μπορεί να είναι φορητές ή στερεωμένες σε μόνιμες ή ημιμόνιμες κατασκευές. Χαρακτηριστικό τους είναι ότι για να τις χρησιμοποιήσει κανείς τις ανοίγει, έτσι ώστε να γίνεται πλήρης έκταση τους υφάσματος, ενώ μετά τη χρήση κλείνονται, ώστε να μην καταλαμβάνουν μεγάλο χώρο και να μη κινδυνεύουν από τον αέρα.

Οι ομπρέλες συνήθως προορίζονται να είναι σταθερές σε βάσεις όπου χρησιμοποιούνται σε ανοικτούς και αίθριους χώρους ή σαν έπιπλα εξωτερικού χώρου. Οι ομπρέλες κυρίως είναι φορητές συσκευές.  Οι ομπρέλες ηλίου  χρησιμοποιούνται περιστασιακά κατά τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα. Τέλος, η ομπρέλα μπορεί να θεωρηθεί ως εξάρτημα ενδυμασίας.

Τις ομπρέλες τις διακρίνουμε σε σταθερές (με μόνιμη βάση) και σε φορητές. 
Ένας άλλος διαχωρισμός που μπορεί να γίνει είναι σε ομπρέλες ήλιου και σε ομπρέλες βροχής. Τέλος  μπορούν να διαχωριστούν σε ατομικές και επαγγελματικές ομπρέλες.

## Ετυμολογία

Η λέξη ομπρέλα είναι δάνειο από το ιταλ. ombrella, το οποίο ανάγεται στο λατινικό umbra = σκιά.

## Πηγές


Κατηγορία:Αξεσουάρ
Κατηγορία:Βροχή
Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός
Τίγρης (αποσαφήνιση)

Η λέξη **τίγρης** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην Τίγρη, αιλουροειδές.
* Στον Τίγρη, ποταμό.
* Στα Panzer VI Tiger και Tiger II, γερμανικά άρματα μάχης του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου 
* Στον Παναγή Κουταλιανό, τον επονομαζόμενο και *Τίγρη*
* Στον Τίγρη κακό των Μίκυ Μάους,φίλο του Μαύρου Πητ και εχθρό του Μίκυ Μάους.
Παχύδερμο

Τα **παχύδερμα** είναι μια παρωχημένη τάξη των θηλαστικών που έχουν περιγράψει οι Γκότλιμπ Στορ, Ζορζ Κυβιέ, και άλλοι, μια τάξη που κάποτε αναγνώριζαν πολλοί συστηματιστές. Επειδή είναι πολυφυλετική, αυτή η βιολογική τάξη δεν είναι πλέον σε χρήση, αλλά είναι ακόμα σημαντική στην ιστορία της συστηματικής. Έξω από την αυστηρή βιολογική ταξινόμηση, το επίθετο "παχύδερμος" ως όρος συνεχίζεται να χρησιμοποιείται, για την περιγραφή ζώων όπως ο ελέφαντας, ο ρινόκερος, ο τάπιρος, και ο ιπποπόταμος.

Τα παχύδερμα που περιέγραφε ο Κυβιέ περιελάμβαναν τρεις οικογένειες θηλαστικών, τις Proboscidiana, Pachydermata Ordinaria, και Solipedes, οι οποίες ήταν άπασες φυτοφάγες. Τώρα τα ζώα αυτών των ομάδων που περιέγραφε ο Κυβιέ ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες: τα Προβοσκιδοειδή (αντιπροσωπεύεται από τρία είδη ελεφάντων), τα Περισσοδάκτυλα (εκεί όπου ανήκουν μεταξύ άλλων, το άλογο, ο τάπιρος και ο ρινόκερος), τις Συίδες (εκεί όπου ανήκουν οι χοίροι και ο αμερικανικός αγριόχοιρος), οι Ιπποποταμίδες και τα Υρακοειδή (όπου ανήκουν οι ύρακες).

Χάρη στις γενετικές μελέτες, σήμερα οι ελέφαντες, οι ρινόκεροι και οι ιπποπόταμοι ανήκουν σε εντελώς διαφορετικούς κλάδους. Αρκετά ζώα ανήκουν στο κλάδο των Λαυρασιαθηρίων (ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, χοίροι, αμερικανικοί αγριόχοιροι, άλογα, ζέβρα, γαϊδούρια και τάπιροι), ενώ πολλά άλλα ανήκουν στο κλάδο των Αφροθηρίων (ελέφαντες, ύρακες, μανάτες και ντιγκόνγκ).

Ο Κυβιέ περιέγραφε τα παχύδερμα ως ζώα με οπλές, μη μηρυκαστικά, ενώ ο Στορ τα περιέγραφε ως θηλαστικά με οπλές και πάνω από δύο δάχτυλα. Ο Κυβιέ προσέθεσε τα άλογα ως μέρος της τάξης. Ένας φυσιοδίφης, ο Ντελαμπέρ Πρίτσετ Μπλέιν, έχει γράψει ότι:Αν και η πρώην τάξη των παχυδερμάτων περιγράφεται συχνά ως μια τεχνητή ομαδοποίηση άσχετων θηλαστικών, αυτή η τάξη έχει αναγνωριστεί από αξιοσημείωτους ζωολόγους, συμπεριλαμβανομένου του Καρόλου Δαρβίνου, ως ένα βαθμό οπληφόρων θηλαστικών εξαιρούμενα από τα άλλα οπληφόρα. Τέλος, οι ανατομικοί χαρακτήρες υποστηρίζουν τις συγγένειες των παχύδερμων θηλαστικών μεταξύ τους και σε άλλα οπληφόρα.

## Εκφράσεις
Στις δημώδεις ελληνικές εκφράσεις ο χαρακτηρισμός "*παχύδερμο*" έχει σκωπτικό χαρακτήρα και προσδιορίζει άτομο που εμφανίζει παντελή έλλειψη ευαισθησίας και ευγένειας σε διάφορους τομείς των καθημερινών του κοινωνικών σχέσεων και συμπεριφορών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θηλαστικά
Κατηγορία:Εκφράσεις
Νευροδιαβιβαστής

**Νευροδιαβιβαστές** ονομάζονται χημικές ενώσεις, οι οποίες χρησιμεύουν στη μεταβίβαση πληροφοριών από ένα νευρώνα στον επόμενο. 

Η ηλεκτρική διέγερση που φτάνει στον νευράξονα οδηγεί στην απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή από τον προσυναπτικό νευρώνα στο συναπτικό κενό, όπου μπορεί να δράσει στους ανάλογους υποδοχείς που βρίσκονται στο μετασυναπτικό νευρώνα. Με αυτόν τον τρόπο η ηλεκτρική ώση μετατρέπεται σε χημική. Η αντίδραση του μετασυναπτικού κυττάρου στον νευροδιαβιβαστή εξαρτάται από τους υποδοχείς που υπάρχουν στη μεμβράνη του.

Οι νευροδιαβιβαστές παράγονται από τους ίδιους τους νευρώνες με τη βοήθεια ενζύμων και συγκεντρώνονται σε συναπτικά κυστίδια, από τα οποία απελευθερώνονται μέσω εξωκυττάρωσης.

## Ταξινόμηση
Οι νευροδιαβιβαστές ταξινομούνται σε ομάδες ανάλογα με το είδος της χημικής ένωσης.
Οι σημαντικότεροι νευροδιαβιβαστές είναι:

### Βιολογικά ενεργές (βιογενείς) αμίνες
*Ακετυλοχολίνη
*Κατεχολαμίνες 
*Νοραδρεναλίνη ή Νορεπινεφρίνη
*Αδρεναλίνη ή Επινεφρίνη
*Ντοπαμίνη

*Σεροτονίνη
*Ισταμίνη

### [[Αμινοξύ|Αμινοξέα]]
*Γλουταμινικό οξύ
*γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA)
*Ασπαραγινικό οξύ
*Γλυκίνη

### Νευροπεπτίδια
Μικρές πρωτεΐνες οι οποίες παράγονται από τους νευρώνες και απελευθερώνονται παράλληλα με τους κλασικούς νευροδιαβιβαστές.
*Ενδορφίνες και εγκεφαλίνες
*Substance P
*NPY (Neuropeptide Tyrosin)
*PACAP

### Αέρια
*Μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ)
*Μονοξείδιο του άνθρακα (CO)
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Ακετυλοχολίνη

right|thumb|250px|Χημική δομή ακετυλοχολίνης
Η **ακετυλοχολίνη** είναι ένας από τους νευροδιαβιβαστές. Ανάλογα με τους υποδοχείς του μετασυναπτικού κυττάρου η δράση της μπορεί να είναι τόσο διεγερτική όσο και ανασταλτική. Βοηθά τον ακουστικό φλοιό στην αναγνώριση ομιλίας από θορυβώδη ηχητική πληροφορία*.

Παράγεται στο κυτταρόπλασμα των νευρικών κυττάρων από χολίνη, η οποία εισάγεται στο κύτταρο μέσω ενός ειδικού μεταφορέα και το ακετυλοσυνένζυμο Α (CoA), το οποίο χρησιμεύει ως δότης της ακετυλικής ομάδας. Το ένζυμο που καταλύει την αντίδραση είναι η ακετυλο-τρανσφεράση της χολίνης.

Ο νευροδιαβιβαστής αυτός απελευθερώνεται από τις απολήξεις προγαγγλιακών συμπαθητικών και παρασυμπαθητικών ινών, από τις απολήξεις των μεταγαγγλιακών παρασυμπαθητικών ινών, από τις απολήξεις των κινητικών νεύρων και από ορισμένες μεταγαγγλιακές απολήξεις που νευρώνουν ιδρωτοποιούς αδένες και αγγεία σκελετικών μυών.

Οι συνάψεις στις οποίες απελευθερώνεται ακετυλοχολίνη ονομάζονται **χολινεργικές**.

Οι υποδοχείς τους οποίους διεγείρει η ακετυλοχολίνη διακρίνονται σε **μουσκαρινικούς** και **νικοτινικούς**. Το όνομα αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η νικοτίνη φαίνεται να έχει τις ίδιες επιδράσεις επάνω στους μυς με την ακετυλοχολίνη.

Επίσης, οι υποδοχείς μπορεί να παρεμποδιστούν προκαλώντας κινητικές διαταραχές. Αναστολείς της ακετυλοχολίνης ενδεικτικά είναι το κουράριο και η ατροπίνη.

Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές
Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες
Ιονάτανα Ιονάτανα

Ο **Ιονάτανα Ιονάτανα** (*Ionatana Ionatana*, 1938-2000) ήταν πολιτικός από το Τουβαλού. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία του μικρού νησιωτικού κράτους από το 1999 έως τον θάνατό του, το 2000. Ήταν επίσης πρεσβευτής στις ΗΠΑ.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1938 και από την εποχή της ανεξαρτησίας του Τουβαλού, το 1978, μέχρι το θάνατό του, εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής. Υπηρέτησε σε πολλά υπουργεία, μεταξύ των οποίων στο υπουργείο Προεδρίας, Παιδείας, Δημοσίων Έργων και Επικοινωνιών. Ξεχώριζε για τις ρεπουμπλικανικές του τάσεις. Το 1976 έγινε αρχηγός της αστυνομίας.Στις 26 Απριλίου 1979 διορίστηκε πρεσβευτής στις ΗΠΑ.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1981.Διατήρησε 3 χαρτοφυλάκια στην δεύτερη κυβέρνηση του Μπικενιμπέου Παενίου (1996-98):  το Υγείας, Γυναικείων και Κοινοτικών Υποθέσεων, το Παιδείας και Πολιτισμού και τέλος, το υπουργείο Τουρισμού και Εμπορίου. Έπειτα από τις εκλογές του 1998 παρέμεινε επικεφαλής στα 2 πρώτα υπουργεία στην 3η κυβέρνηση του Παενίου.

### Πρωθυπουργός
Ο Ιονάτανα εξελέγη πρωθυπουργός στις 27 Απριλίου 1999 και διαδέχθηκε τον Μπικενιμπέου Παενίου.  Στις 5 Σεπτεμβρίου 2000 η χώρα έγινε μέλος του ΟΗΕ, κάτι για το οποίο φρόντισε ο Ιονάτανα.  Την ίδια χρονιά, στις 8 Δεκεμβρίου 2000, ο Ιονάτανα πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 62 ετών ενώ ήταν εν ενεργεία πρωθυπουργός και έχοντας νωρίτερα απευθύνει ομιλία σε ξενοδοχείο της Φουναφούτι για την ολοκλήρωση της διαδικασίας εισόδου της χώρας στα Ηνωμένα Έθνη. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Τουβαλού, από τότε που το κράτος έγινε ανεξάρτητο, απεβίωσε ένας πρωθυπουργός εν ενεργεία.  Χρέη πρωθυπουργού άσκησε μέχρι την εκλογή του διαδόχου του Ιονάτανα ο Λαγκιτούπου Τουιλίμου, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Tuvalu's Prime Minister Ionatana dies after giving speech

## Παραπομπές


Ιονατανα
Κύαθος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κύαθος** είναι γνωστός ένας γιος του Πύλητα και αδελφός του Αντιμάχου. Ο Κύαθος αναφέρεται ως οινοχόος του ήρωα Ηρακλή. Ο Ηρακλής κάποτε τον σκότωσε από λάθος του, στη συνέχεια όμως τον τίμησε ιδρύοντας τέμενος προς τιμή του στο Πρόσχιο, όπου ο Κύαθος λατρευόταν με την προσωνυμία **«Οινοχόος»**.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ναυαρίνο ΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το **Ναυαρίνο ΙΙ / D-63** ήταν αντιτορπιλικό τύπου FLETCHER μετασκευής ‘FRAM-II’  πρώην ‘USS BROWN DD546’.

* Ένα από τα 2 ομοίου τύπου Α/Τ που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. το 1962. Ομοίου τύπου πλοίο ‘ΘΥΕΛΛΑ ΙΙ’.
* Ναυπηγήθηκε το 1942-1943 στα ναυπηγεί ‘USA – Bethlehem Steel Co, San Pedro, Cal’.
* Καθελκύστηκε στις 22/02/1943.
* Στην ενεργεία από τις 10/07/1943.
* Παρελήφθη στο Σκάτλ Ουάσιγκτον Η.Π.Α. στις 27/09/1962 από τον Αντιπλοίαρχο Κ. Νοταρά.

## Χαρακτηριστικά
* Εκτόπισμα : 2100/3050 ΤΝ. 
* Ταχύτητα 34 κόμβοι. 
* Οπλισμός : 5 πυροβόλα 5’’/38, 10 πυροβόλα 40 χιλιοστών (2 τετράκανα, 1 δίδυμο), 2 τριπλοί Τ/Σ Α/Υ, ΒΒ και βομβοβόλα ‘HEDGEGOG’.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
### Αρχείο ΕΡΤ
* 
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Ναβαρίνον ΙΙΙ (φρεγάτα)

thumb|right|300px|Η Φρεγάτα Ναβαρίνο F-461
Η φρεγάτα **Ναβαρίνο ΙΙΙ** είναι μια από τις κύριες μονάδες επιφανείας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, με το χαρακτηριστικό αριθμό F-461. Είναι φρεγάτα τύπου **'[[Kortenaer|S]]**', όμοια με τις φρεγάτες ‘Αιγαίον IV’ και ‘Αδρίας III’
## Δράση

Η φρεγάτα Ναβαρίνο ΙΙΙ, καθελκύστηκε στο Ναυπηγείο 'Koninlijke Maatschappij de Shelde' (Royal Shelde) στο Vlissingen της Ολλανδίας την 13η Ιουλίου 1978, σε εκτέλεση παραγγελίας του Βασιλικού Ναυτικού της χώρας. Εντάχθηκε στο Ολλανδικό Ναυτικό στις 24 Απριλίου 1980, με την ονομασία Van Kinsbergen f809). 

Όταν οι φρεγάτες τύπου S αποσύρθηκαν από το Ολλανδικό Ναυτικό, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενδιαφέρθηκε να τις αποκτήσει ώστε να αντικαταστήσει τον στόλο των αντιτορπιλικών του, λόγω της μεγάλης ηλικίας και των υψηλών αναγκών επάνδρωσης που είχαν τα τελευταία. Η ύψωση της ελληνικής σημαίας στη φρεγάτα πραγματοποιήθηκε στις 1 Μαρτίου 1995 στο Den Helder της Ολλανδίας. Το σκάφος κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 15 Μαΐου 1995.

## Χαρακτηριστικά
Όπως όλες οι φρεγάτες τύπου S, η φρεγάτα ΝΑΒΑΡΙΝΟ έχει ολικό μήκος 130μ., μέγιστο πλάτος 14,6 και μέγιστο βύθισμα 6μ. Με πλήρες φορτίο, το σκάφος έχει εκτόπισμα 3.600 τόνων. Την κίνηση εξασφαλίζουν 2 κινητήρες Rolls Royce OLYMPUS (56.800 HΡ) και δύο κινητήρες Rolls Royce TYNE 10, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται μέγιστη ταχύτητα 30 κόμβων (αν και η συνήθης επιχειρησιακή ταχύτητα είναι 20 κόμβοι).
  
Στη φρεγάτα υπάρχει υποδομή για την ενδιαίτηση 198 ατόμων.
 
Η φρεγάτα ΝΑΒΑΡΙΝΟ δύναται να πλήξει εγγείς στόχους επιφανείας με το πυροβόλο 76 χιλιοστών (ΟΤΟ ΜΕLARA), και απομακρυσμένες μονάδες επιφανείας με κατευθυνόμενα βλήματα HARPOON (δύο συστοιχίες των τεσσάρων βλημάτων). Η αντιαεροπορική άμυνα της φρεγάτας εξασφαλίζεται με το σύστημα κατευθυνομένων βλημάτων SEA SPARROW. Επίσης η φρεγάτα είναι σε θέση να αναλάβει ανθυποβρυχιακές αποστολές χρησιμοποιώντας τορπίλες 324 χιλιοστών. Για την άμυνα του σκάφους, διατίθεται σύστημα ηλεκτρονικών αντίμετρων (SUPER R.B.O.C.) και πυροβόλο  Phalanx Mk15 CIWS 20 χιλιοστών. Τέλος, το πλοίο δύναται να μεταφέρει δύο ελικόπτερα και να τα χρησιμοποιεί εναλλάξ ή ταυτόχρονα σε διάφορες αποστολές.

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η Φ/Γ Ναβαρίνον στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
*Τεχνικά χαρακτηριστικά του τύπου S, στην ιστοσελίδα των ναυπηγείων Royal Shelde (Αγγλικά)

Κατηγορία:Ελληνικές φρεγάτες
Νίκη Ι (αντιτορπιλικό)

Το **Νίκη Ι / 28, 67** αντιτορπιλικό το οποίο έδρασε για 40 χρόνια (1905-1946) στο Πολεμικό Ναυτικό. Ήταν παραγγελία της ελληνικής κυβέρνησης το 1905 στα ναυπηγεία VULKAN Werks AG. Stettin–Bredow της Γερμανίας. Η καθέλκυσή του έγινε στις 30 Μαΐου 1906. Ομοίου τύπου πλοία ήταν τα: Ασπίς Ι, Βέλος Ι και Δόξα Ι. Από το 1916 μέχρι και το 1917 κατασχέθηκε από τους Γάλλους και χρησιμοποιήθηκε υπό γαλλική σημαία και πλήρωμα σε ανθυπβρύχιες περιπολίες μεταξύ της νότιας Γαλλίας και της Κορσικής. Συμμετείχε στους πολέμους του 1912-1913, 1917-1918 και 1940-1945. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις συμπράξεως και υπεράσπισης του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία από τις 04/09/1922 όπου σκοτώθηκε ο κυβερνήτης του πλωτάρχης Δημ. Χατζίκος. Έγινε γενική επισκευή του μεταξύ 1925–1927 και εκσυγχρονισμός του στο ναύσταθμο Σαλαμίνας. Παροπλίστηκε μετά την απελευθέρωση το 1946.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Θεόδωρος Ουσακώφ

Άγιος **Θεόδωρος Φιόντοροβιτς Ουσακώφ **(; ΔΦΑ: [ˈfʲɵdər ʊʂəˈkof], 1743-1817), ήταν Ρώσος ναύαρχος.

## Βιογραφία
Κατά τον Β΄ Ρωσοτουρκικό πόλεμο καταναυμάχησε τον στόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο Κερτς το 1790. Την 1 Οκτωβρίου του 1798 μετά από Ρωσοτουρκικές συσκέψεις στη Κωνσταντινούπολη ο Ουσακώφ αναλαμβάνοντας αρχηγός του Ρωσοτουρκικού στόλου και με υπαρχηγό τον Καντήρμπεη αποπλέει από την Κωνσταντινούπολη και πλέει στη θαλάσσια περιοχή των Επτανήσων όπου και καλεί με ιστορική προκήρυξή του στις 16 Νοεμβρίου 1798 τους Κερκυραίους σε επανάσταση, κατά της ασέβειας και αθεΐας των Γάλλων, μεταφέροντας και ειδική πατριαρχική εγκύκλιο του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄.

Μετά δε και τη συνομολόγηση της Ρωσοτουρκικής συμμαχίας του 1799, ο Ουσακώφ  προχώρησε με τη στρατιωτική βοήθεια του Αλή Πασά στην κατάληψη και κατοχή της Επτανήσου από τα Ρωσοτουρκικά στρατεύματα, δίνοντας τέλος στην προηγούμενη Γαλλοκρατία των Επτανήσων.

Αγιοκατατάχθηκε από την Ρωσική Ορθόδοξη εκκλησία το 2001 και τιμάται εξίσου με τους αγίους ήρωες Αλέξανδρο Νιέφσκι και Δημήτριο του Ντον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Ουσακωφ
Γουαϊάλλα

Η **Γουαϊάλλα** () είναι πόλη και λιμάνι της Αυστραλίας. Βρίσκεται στην πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας και απέχει 395 χλμ. από την Αδελαΐδα. Με πληθυσμό 21.988 κατοίκους είναι η τρίτη μεγαλύτερη της πολιτείας.

## Ιστορία της πόλης
Ιδρύθηκε το 1901 ως Χάμοκ Χιλ (*Hummock Hill*) και το 1920 πήρε τη σημερινή της ονομασία. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930 δημιουργήθηκε στη Γουαϊάλλα ναυπηγείο για την κατασκευή πολεμικών πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό της Αυστραλίας. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πληθυσμός της πόλης άρχισε να αυξάνεται, κυρίως λόγω της εγκατάστασης προσφύγων από την Ευρώπη αλλά και των ναυπηγείων, με αποτέλεσμα από τους 5.000 κατοίκους του 1943 το 1976 να ζουν στη Γουαϊάλλα πάνω από 33.000 κάτοικοι.

Ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε αισθητά μετά το 1978 λόγω του κλεισίματος των ναυπηγείων έτσι σήμερα η Γουαϊάλλα μετράει 22.088 μόνιμους κάτοικους (απογραφή 2011), όντας η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη της πολιτείας. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης είναι αγγλόφωνοι (89,9%), ενώ υπάρχουν και μικροί θύλακες ελληνόφωνων, γερμανόφωνων κλπ.

## Διακυβέρνηση
Η **Γουαϊάλλα** είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου και επίσης ανήκει στις εκλογικές περιφέρειες του *Giles* (Κάτω Βουλή) και του *Grey* (Βουλή των Αντιπροσώπων).

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Τέξας Σίτυ
*  Ετσόου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Κρηπίδα

**Κρηπίδα** ή **κρηπίδωμα** ονομάζεται η βάση με σκαλοπάτια, πάνω στην οποία χτιζόταν οι ναοί στην αρχαία Ελλάδα.
Το κρηπίδωμα χτιζόταν επάνω στην ευθυντηρία. Αρχικά το κρηπίδωμα είχε τρία σκαλοπάτια. Το υψηλότερο σκαλοπάτι είναι μεγαλύτερο από τα άλλα δύο για αισθητικούς λόγους. Αυτό το σκαλοπάτι είναι ταυτόχρονα και η βάση του υπόλοιπου ναού, αφού επάνω του στηρίζονται οι κίονες και όλος ο ναός. Γι' αυτό και έχει ειδικό όνομα:
* Στους ναούς που είχαν κίονες περιμετρικά, τους λεγόμενους περίπτερους ναούς, λέγεται *[[στυλοβάτης]]*
* Σε ναούς χωρίς περιμετρικές κολώνες λέγεται *[[τοιχοβάτης]]*. 

## Δείτε επίσης
* Στερεοβάτης
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)
## Βιβλιογραφία
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. Hirmer, München 2001 (5. Aufl.), ISBN 3-7774-8460-1
* Heiner Knell: *Architektur der Griechen: Grundzüge*. Wiss. Buchges., Darmstadt 1988, ISBN 3-534-80028-1
* Wolfgang Müller-Wiener, *Griechisches Bauwesen in der Antike*. C.H.Beck, München 1988, ISBN 3-406-32993-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Fachbegriffe der Architektur

Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Κριτήριο παρεμβολής

Στην μαθηματική ανάλυση το **κριτήριο παρεμβολής** είναι ένα πολύ σημαντικό θεώρημα όταν επιθυμούμε να επιβεβαιώσουμε το όριο μιας συνάρτησης. Η χρήση του κριτηρίου βασίζεται στη σύγκριση της συνάρτησης μας με δύο άλλες συναρτήσεις των οποίων τα όρια είναι ίσα και επιπλέον είναι γνωστά ή μπορούν εύκολα να υπολογιστούν. Χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Αρχιμήδη και τον Εύδοξο στην προσπάθειά τους να υπολογίσουν την τιμή του π και διατυπώθηκε σε σύγχρονους όρους από τον Γκάους.

Το κριτήριο λέει ότι όταν δύο συναρτήσεις έχουν το ίδιο όριο και μια τρίτη συνάρτηση παίρνει τιμές μεταξύ των τιμών των δύο αυτών συναρτήσεων τότε το όριο της υπάρχει και είναι ίσο με το όριο των δύο άλλων.

## Διατύπωση του Κριτηρίου

thumb|right|250px|Η συνάρτηση με μπλε χρώμα παίρνει τιμές μεταξύ των συναρτήσεων με κόκκινο και πράσινο χρώμα, οπότε έχει ίδιο όριο με αυτές, σύμφωνα με το κριτήριο παρεμβολής
Η αυστηρή διατύπωση του κριτηρίου είναι η εξής:


Έστω g,f,h:A \rightarrow \mathbb{R} 

ισχύει: 

: g(x) \leq f(x) \leq h(x) για κάθε x \in A

και:

: \lim_{x \to x_0} g(x) = L = \lim_{x \to x_0} h(x)

τότε το όριο της συνάρτησης  f  στο x_0 υπάρχει και ισχύει:
: \lim_{x \to x_0} f(x) = L


## Απόδειξη

Η απόδειξη χρησιμοποιεί τον ε-δ ορισμό του ορίου μιας συνάρτησης σε ένα σημείο x_0. Ξεκινούμε με ένα τυχαίο ε >0 και ζητούμε ένα δ(ε) > 0 τέτοιο ώστε να ικανοποιείται ο ορισμός του ορίου συνάρτησης. 

Έστω ε > 0. Αφού ισχύει \scriptstyle \lim_{x \to x_0} g(x) = L = \lim_{x \to x_0} h(x) έχουμε ότι:
:υπάρχει δ1 > 0 τέτοιο ώστε: αν x \in A και 0  τότε |g(x) - L| 

:υπάρχει δ2 > 0 τέτοιο ώστε: αν x \in A και 0  τότε |h(x) - L| 

Ορίζουμε \delta = min \lbrace \delta_1, \delta_2 \rbrace > 0. Τότε αν 0 έχουμε:
:0  και άρα |g(x) - L| 

:0 και άρα |h(x) - L| 

Επομένως έχουμε:
: |g(x) - L|  και άρα L - \epsilon 

: |h(x) - L|  και άρα  h(x) 

και αφού g(x) \leq f(x) \leq h(x) για κάθε x \in A ισχύει ότι:
:L - \epsilon 

Από την πιο πάνω παίρνουμε την:
:L - \epsilon 

και τελικα 

:|f(x) - L| 

Η τελευταία σχέση ισχύει για κάθε ε > 0 επομένως από τον ορισμό του ορίου συνάρτησης:
: \lim_{x \to x_0} f(x) = L

## Παρατηρήσεις
* Το κριτήριο παρεμβολής ισχύει και όταν οι ανισότητες είναι γνήσιες (με την προϋπόθεση να υπάρχει το όριο της f(x) )  δηλαδή και όταν:
: g(x)  για κάθε x \in A
* Το κριτήριο παρεμβολής ισχύει και όταν η ανισότητα:
: g(x) \leq f(x) \leq h(x)
ισχυει μόνο για μια περιοχή του x_0. Δεν χρειάζεται δηλαδή να ισχύει για κάθε x στο πεδίο ορισμού αλλά απλώς να ισχύει σε ένα διάστημα (x_0 - δ, x_0 + δ).

Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Κατηγορία:Θεωρήματα στην ανάλυση
Οπερέτα

[thumb|right|Πρόγραμμα για την οπερέττα σε τρεις πράξεις ''Ονειρώδες Βαλς'' του [Όσκαρ Στράους (1907).]]
Η **Οπερέτα** είναι ένα διεθνές θεατρικό είδος όπερας σε μικρότερη, απλούστερη και ελαφριά απόδοση με περισσότερο κωμικό χαρακτήρα, της οποίας ένα μεγάλο μέρος είναι πρόζα. Στην ελληνική αποδόθηκε με τον όρο «Μελοδραμάτιο» (υποκοριστικό του Μελοδράματος), που όμως δεν καθιερώθηκε.

Ως θεατρικό είδος πρωτοεμφανίσθηκε στη Γαλλία και ως δημιουργός της φέρεται ο Ιάκωβος Όφενμπαχ. Από την Γαλλική οπερέτα δημιουργήθηκε η Βιεννέζικη (Γερμανική) που αναδείχθηκε ιδιαίτερα από τον Γιόχαν Στράους τον νεότερο, κύριο χαρακτηριστικό της οποίας πλέον είναι το βαλς. Σημαντικότερες από τις οπερέτες του Γιόχαν Στράους Β΄ είναι ο «Βαρώνος αθίγγανος» και η «Νυχτερίδα».

Άλλοι σημαντικοί συνθέτες οπερέτας ήταν οι Φραντς Λέχαρ, Φραντς φον Σουπέ και Έμεριχ Κάλμαν, Όσκαρ Στράους. Στην Ελλάδα σημαντικότεροι συνθέτες και δημιουργοί του είδους αυτού υπήρξαν δύο, ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης με το έργο του «Ο Βαφτιστικός» και ο Νίκος Χατζηαποστόλου με το έργο του «Απάχηδες των Αθηνών».

## Δείτε επίσης
* Ελληνική Οπερέτα

*