open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιλαίος

Το επίθετο **Γιλαίος** ήταν αρχαία τοπική θρησκευτική επίκληση του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα. Η επίκληση αυτή είναι γραμμένη επάνω σε αρχαία επιγραφή που βρέθηκε στο νησί της Ρόδου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Γιλαιος
Αττικός Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Αττικός** (θάν. 10 Οκτωβρίου 425) ήταν αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης, διαδεχόμενος τον Αρσάκιο τον Μάρτιο του 406.

Καταγόταν από τη Σεβάστεια της Αρμενίας, ήταν Αρμένιος στην καταγωγή και αρχικά είχε προσχωρήσει στην αίρεση του Μακεδονίου. Είχε μέτρια παιδεία, αλλά θαρραλέο χαρακτήρα. Ως πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη ήταν από τους μεγάλους πολεμίους του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, κατά του οποίου κατέθεσε ως κατήγορος στη Σύνοδο στη Δρυ, μαζί με τον Αρσάκιο.

Μετά την έκπτωση του Χρυσοστόμου από τον Θρόνο, και τη σύντομη Πατριαρχία του Αρσακίου, εξελέγη Πατριάρχης το 406 και εξακολούθησε τις διώξεις εναντίον των οπαδών του Χρυσοστόμου. Εκκλησιαστικοί συγγραφείς αναφέρουν ότι ήταν ευλαβής, γλυκός προς τους φίλους και φοβερός προς τους εχθρούς του. Ήταν επίσης μελετηρός, φιλόπονος και φιλάνθρωπος. Καταδίωξε τις αιρέσεις και το 415 εγκαινίασε το Ναό της Αγίας Σοφίας, ο οποίος είχε καεί το 404.

Περί το 416 άλλαξε στάση προς τον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Μιμούμενος τον Αντιοχείας Αλέξανδρο, ο οποίος ήδη από το 413 είχε γράψει πάλι το όνομα του Ιωάννη στα Δίπτυχα, ζήτησε να μνημονεύεται στις ευχές, ενώ με επιστολή του προέτρεψε και τον Αλεξανδρείας Κύριλλο να κάνει το ίδιο.

Κατά την Πατριαρχία του, ενίσχυσε το κύρος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλως, δεν κατάφερε όμως τη διεύρυνση της διοικητικής του δικαιοδοσίας, την οποία επιχείρησε με διάταγμα του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄ του Μικρού. Έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα κάποιες επιστολές του Αττικού, όχι όμως και η πραγματεία του περί πίστεως και παρθενίας, την οποία είχε απευθύνει στις κόρες του Αυτοκράτορα Αρκαδίου.

Προαισθάνθηκε τον θάνατό του, ο οποίος συνέβη στις 10 Οκτωβρίου του 425. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 8 Ιανουαρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 10, σελ. 29
* saint.gr

Αττικός
Αττικός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Λίλιαν Καλλίτση

Η **Λίλιαν Καλλίτση** είναι Ελληνίδα μουσικός (καθηγήτρια πιάνου), θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτης. Έργα της έχουν παρουσιασθεί είτε από ανεξάρτητες θεατρικές ομάδες, είτε σε συνεργασία με τους δήμους Παπάγου-Χολαργού και Αγίας Παρασκευής, στo πλαίσιo πολιτιστικών εκδηλώσεων. Διεύθυνε για 25 χρόνια το Πρότυπο Ωδείο Αγίας Παρασκευής, με σημαντική προσφορά στην εκπαίδευση νέων καλλιτεχνών. Ασχολείται και με τη ζωγραφική. Αδελφός της, είναι ο συνθέτης Νίκος Καλλίτσης.

## Έργα της Λίλιαν Καλλίτση
*«Ερωτοδρόμιο» (σουρεαλιστική μουσική θεατρική παράσταση, με σαξόφωνο, κρουστά, πιάνο και δύο ηθοποιούς 2003)
*«Λίγο μετά» (μονόπρακτο, σχετικά με την υπαρξιακή αγωνία, 2004)
*«Ασταθής ισορροπία» (μονόπρακτο, 2005)
*«Οι στιγμές του Χάνου» (σουρεαλιστικό μονόπρακτο, 2006)
*«Βύσινο γλυκό» (μονόπρακτο δράμα, 2007)
*«Όλιβερ Τουΐστ» (μουσική επένδυση, Θέατρο «Μινώα», 2007)
*«Εγώ κι εσύ» (μουσική θεατρική παράσταση, 2008)
*«Ατύχημα στη Συγγρού» (μονόπρακτη κωμωδία, 2008)
*«Πριν την παράσταση» (μονόπρακτο δράμα, 2008)
*«Ειρήνη» (μετάφραση-ελεύθερη διασκευή-μουσική-σκηνοθεσία, 2011)
*«Της ζωής μας το κάγκελο» (Αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης», Χολαργός 2012)
*«Τα Σκουπίδια στο ψυγείο» (Αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης», πολιτική σάτιρα, Χολαργός 2013)
*«Ηλεκτρισμένη Πόλη» (Αφιέρωμα στον ποιητή Γιάννη Κοντό, μουσική παράσταση, Χολαργός 2019)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πρότυπο Ωδείο Ανατολικής Ατιικής
* https://web.archive.org/web/20080531073949/http://www.dikano.net/dikano/html/modules.php?name=News&file=article&sid=90
*http://www.naftemporiki.gr/t+z/story.asp?id=1470241
*«Της ζωής μας το κάγκελο»
*«Τα Σκουπίδια στο ψυγείο» στο ''youtube''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Αινήιος

Το επίθετο **Αινήιος** (απαντώμενο και με τη μορφή **Αινήσιος**) ήταν μία αρχαία τοπική θρησκευτική επίκληση του θεού Δία. Η επίκληση αυτή προήλθε από το ιερό που είχε ανεγερθεί προς τιμή του στο υψηλότερο βουνό της Κεφαλληνίας, τον **[[Αίνος (Κεφαλονιά)|Αίνο]]**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Αινηι
Γιώργος Θαλάσσης

right|200px|thumb|Ο Γιώργος Θαλάσσης (δεξιά) στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του ''Μικρού Ήρωος''

Ο **Γιώργος Θαλάσσης**, ή "παιδί-φάντασμα", είναι χαρακτήρας του ελληνικού κόμικ Μικρός Ήρως, τον οποίο εμπνεύστηκε το 1953 ο εκδότης και συγγραφέας Στέλιος Ανεμοδουράς και μετέφερε στο χαρτί το πενάκι του εικονογράφου Βύρωνα Απτόσογλου.

Πρόκειται για ένα έφηβο παιδί, ορφανό κι απ' τους δυο γονείς και άριστο γνώστη πολεμικών τεχνών, το οποίο αποφασίζει να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ζυγό των κατακτητών, κατά τη διάρκεια της τριπλής κατοχής της χώρας από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους. Πιστοί σύντροφοι στις προσπάθειές του στέκονται η αγαπημένη του Κατερίνα, με την οποία τον συνδέει πλατωνική ερωτική σχέση και το "αιώνια πεινασμένο παιδί", ο ευτραφής, καλοκάγαθος "Σπίθας".

## Βιογραφία
Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο ίδιος ο Στέλιος Ανεμοδουράς στο πρώτο τεύχος του αναγνώσματός του με τίτλο "Ελεύθερος Σκλάβος" (σελ. 18-20) ο Γιώργος Θαλάσσης φέρεται να έχει γεννηθεί το έτος 1930 στον Πειραιά και είναι το μοναδικό παιδί μιας αστικής, εύπορης οικογένειας. Οι δυο γονείς του, ωστόσο, σκοτώνονται κατά την ανατίναξη του σπιτιού τους σε βομβαρδισμό του λιμανιού του Πειραιά από τη γερμανική αεροπορία, ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη στις 6 Απριλίου του 1941 και ο μικρός Γιώργος μένει ορφανός. Παρά το ότι η κατοικία του έχει καταστραφεί ολοσχερώς, ο ίδιος διασώθηκε καθώς τη στιγμή της καταστροφής έπαιζε έξω απ' το σπίτι με άλλα παιδιά. Εν συνεχεία ο Γιώργος Θαλάσσης αγωνίζεται να επιβιώσει πουλώντας χαρούπια και εν-τέλει νοικιάζει ένα μικρό δωματιάκι, όπου καταφέρνει να στεγαστεί. Η δράση του εντοπίζεται από την άνοιξη του 1943 έως περίπου το καλοκαίρι του 1944.

## Διασκευή
Το 1976 το Ελεύθερο Θέατρο ανέβασε το έργο «Το τραμ το τελευταίο», όπου τον ρόλο του Γιώργου Θαλάσση ερμήνευσε ο Ντίνος Λύρας. Στην εκδήλωση εκείνη ακούστηκε για πρώτη φορά η σύνθεση του Λουκιανού Κηλαηδόνη, «Ο Μικρός Ήρωας» (με τους γνωστούς στίχους «πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει / Μικρέ μου Ήρωα Γιώργο Θαλάσση»). Τον ρόλο του Γιώργου Θαλάσση στο θέατρο έχουν υποδυθεί επίσης οι Διαμαντής Αδαμαντίδης και Πέτρος Αλατζάς.. Τη «φωνή» του Γιώργου Θαλάσση στο γνωστό τραγούδι του Λουκιανού Κελαηδόνη, ερμήνευσε ο ραδιο-σχολιαστής Αντώνης Πυλιαρός.

Κατηγορία:Έλληνες χαρακτήρες κόμικς

## Παραπομπές
Πυρηνική χημεία

Η **πυρηνική χημεία** αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο των λεγομένων «πυρηνικών επιστημών», της οποίας κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι τα χημικά φαινόμενα που σχετίζονται με τον ατομικό πυρήνα.

Κύρια θέματα του αντικειμένου της επιστήμης αυτής είναι οι χημικές αντιδράσεις που ακολουθούν τα καθαρά πυρηνικά φαινόμενα, δηλαδή τις πυρηνικές αντιδράσεις, (πυρηνική σχάση, πυρηνική σύντηξη), όπως επίσης η χημεία θερμών ατόμων, η μελέτη των ισοτόπων και των φαινομένων τους, η χημεία των ραδιενεργών στοιχείων (φυσικών και τεχνικών), η μελέτη μεθόθων χημικής ανάλυσης των προηγουμένων (πυρηνική αναλυτική χημεία), μέχρι ακόμη και η μελέτη των μεθόδων και τεχνικών της ραδιοχρονολόγησης.

Κατηγορία:Χημεία
*
Πυρηνικη χημεια
Εταιρεία Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης

Η **Εταιρεία Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης A.E.** (**ΕΥΔΑΠ**), είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ελλάδα που δραστηριοποιείται στην αγορά του νερού. Το πελατολόγιο της ΕΥΔΑΠ στον τομέα της ύδρευσης περιλαμβάνει περίπου 4.400.000 πελάτες (2.160.000 συνδέσεις), ενώ το μήκος των αγωγών ανέρχεται σε 14.000 χλμ. Ο τομέας της αποχέτευσης εξυπηρετεί 3.500.000 κατοίκους ενώ το συνολικό μήκος αγωγών ανέρχεται σε 9.500 χλμ.

## Ιστορία
Η ΕΥΔΑΠ ιδρύθηκε το 1980 με το Νόμο 1068/1980 "περί συστάσεως ενιαίου φορέως Υδρεύσεως - Αποχετεύσεως Πρωτευούσης", μετά από τη συγχώνευση της Ανωνύμου Ελληνικής Εταιρείας Υδάτων των Πόλεων Αθηνών - Πειραιώς και περιχώρων (Ε.Ε.Υ.) και του Οργανισμού Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (Ο.Α.Π.). Στη σημερινή νομική της μορφή περιήλθε το 1999, όταν τα κυριότερα πάγια της εταιρείας, δηλαδή τα φράγματα, οι ταμιευτήρες, τα εξωτερικά υδραγωγεία και τα αντλιοστάσια, απορροφήθηκαν από την Εταιρία Παγίων ΕΥΔΑΠ ΝΠΔΔ, παραμένοντας στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου.

Τον Ιανουάριο του 2000, η ΕΥΔΑΠ εισήχθη στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Το μεγαλύτερο ποσοστό των μετοχών ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο έχει την πλειοψηφία της εταιρείας. Από την 22/02/2018 το 49,96% πέρασε στο Δημόσιο και το 11,37% παρέμεινε στο ΤΑΙΠΕΔ. Το Δημόσιο συνεχίζει να ελέγχει το 61,33%.

## Σκοποί λειτουργίας
Οι σκοποί της λειτουργίας της ΕΥΔΑΠ είναι οι εξής:

* Παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης.
* Μελέτη, κατασκευή, εγκατάσταση, λειτουργία, εκμετάλλευση, διαχείριση, συντήρηση, επέκταση και ανανέωση συστημάτων ύδρευσης και αποχέτευσης
* Άντληση, αφαλάτωση, επεξεργασία, αποθήκευση, μεταφορά και διανομή πάσης φύσεως υδάτων με στόχο την υλοποίηση των προαναφερομένων σκοπών της ΕΥΔΑΠ.
* Έργα και διαδικασίες συλλογής, μεταφοράς, αποθήκευσης, επεξεργασίας, καθώς και διαχείριση και διάθεση των προϊόντων της επεξεργασίας των λυμάτων.
Η περιοχή αρμοδιότητας της ΕΥΔΑΠ είναι η μείζων περιοχή της Αττικής. Όμως η ΕΥΔΑΠ έχει τη δυνατότητα να παρέχει όλο το εύρος των υπηρεσιών της και εκτός περιοχής αρμοδιότητάς της μέσω θυγατρικών Εταιριών και μέσω σύναψης προγραμματικών συμβάσεων με τους ΟΤΑ.

## Λογότυπα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΥΔΑΠ
* Επίσημη ιστοσελίδα της εφαρμογής EydApp

Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Κατηγορία:Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα
Μαξιμιανός Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Μαξιμιανός** διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 431 - 434.

Την εποχή εκείνη, η Εκκλησία συνταρασσόταν από την αίρεση του Νεστοριανισμού και, αφού η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος καθαίρεσε τον εισηγητή της, Νεστόριο, από τον Πατριαρχικό Θρόνο, αυτός χήρευε. Για την εκλογή διαδόχου συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β' Σύνοδος, η οποία εξέλεξε τον, πρεσβύτερο τότε, Μαξιμιανό. Η εκλογή του ανακοινώθηκε από τον Αυτοκράτορα και τη Σύνοδο στον Πάπα Ρώμης Κελεστίνο, ο οποίος έδωσε και την έγκρισή του, αν και αυτή ήταν περιττή. Η χειροτονία του Μαξιμιανού έγινε στις 25 Οκτωβρίου του 431.

Ο Μαξιμιανός είχε γεννηθεί στη Ρώμη και δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία. Είχε χειροτονηθεί πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη από τον Πατριάρχη Σισίνιο και ήταν ιδιαίτερα ευλαβής και ασκητικός. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του συνεκλήθη Σύνοδος, το 431, η οποία καθαίρεσε τους επισκόπους Ταρσού Ελλάδιο, Τυάνων Ευθήριο, Νικομηδείας Ιμέριο και Μαρκιανουπόλεως Δωρόθεο, οι οποίοι άνηκαν στην ομάδα του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη, φίλου του Νεστορίου. Κατά τα λοιπά, κατά την θητεία του η Εκκλησία βρέθηκε σε περίοδο ειρήνης, ενώ με συντονισμένες ενέργειές του αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας και τον Ιωάννη Αντιοχείας.

Ο Μαξιμιανός πέθανε την Μεγάλη Πέμπτη, 12 Απριλίου του έτους 434. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 21 Απριλίου (μέχρι τον 12ο αιώνα στις 20 Νοεμβρίου).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 34, σελ. 607

Μαξιμιανός
Μαξιμιανός
Κατηγορία:Νεστοριανισμός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Σισίνιος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Σισίνιος Α΄** (... - 24 Δεκεμβρίου 427) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 426 έως το 427.

Μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Αττικού, ο πατριαρχιακός θρόνος χήρεψε για αρκετό χρόνο, καθώς υπήρχε διχογνωμία σχετικά με την επιλογή διαδόχου. Κατά την επικρατέστερη άποψη, το διάστημα αυτό ήταν περί τους τέσσερις μήνες και έληξε με την εκλογή του Σισινίου, περί το Φεβρουάριο του 426. Για τη χειροτονία και την εγκαθίδρυσή του, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β' συνεκάλεσε Σύνοδο υπό την προεδρία του Πατριάρχη Αντιοχείας Θεοδότου.

Πριν την εκλογή του, ο Σισίνιος ήταν πρεσβύτερος στην περιοχή της Ελαίας και είχε γίνει γνωστός για τις αρετές και την ευλάβειά του, καθώς και για τις φιλόπτωχες πράξεις του. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του βρέθηκε σε ύφεση το ζήτημα της στάσης των οπαδών του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, το οποίο προέκυψε όταν εκείνος εξορίστηκε. Ο ύπαρχος όμως της πόλης, ονόματι Οπτάτος, ανακίνησε το θέμα, ξεκινώντας έρευνα για το ποιοι πυρπόλησαν το Βουλευτήριο και το Ναό της Αγίας Σοφίας κατά τα επεισόδια εκείνων των ημερών. Υποπτεύθηκε δύο κληρικούς, τον πρεσβύτερο Τίγριο και τον αναγνώστη Ευτρόπιο, τους οποίους φυλάκισε. Τότε ο Πατριάρχης Σισίνιος αναφέρεται ότι είδε σε όνειρο κάποιον νέο να στέκεται στο ιερό βήμα της εκκλησίας του Αγίου Στεφάνου και να λέει ότι λυπάται διότι, ενώ γύρισε όλη την Πόλη, δε βρήκε κανέναν καλό άνθρωπο, παρά μόνο τον Ευτρόπιο. Ο Σισίνιος διηγήθηκε το όνειρό του σε κάποιον πρεσβύτερο, τον οποίο έστειλε να βρει ποιος είναι ο Ευτρόπιος. Εκείνος τον βρήκε στη φυλακή, αλλά μετά από λίγο ο Ευτρόπιος πέθανε.

Ο Πατριάρχης Σισίνιος Α΄ πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου του έτους 427. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 11 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* pigizois.net

Σισίνιος Α
Σισίνιος Α
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Φλερόβιο

Το **φλερόβιο** (τέως **ουνουνκουάντιο**, **ununquandium**) είναι χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 114, που ανακαλύφθηκε στην Ντουμπνά της Ρωσίας το 1998 από Ρώσους και Αμερικανούς επιστήμονες στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών. Δημιουργήθηκε από τον βομβαρδισμό ατόμων πλουτωνίου (Pu-244) με άτομα ασβεστίου (Ca-48). Η εμφάνισή του δεν μας είναι γνωστή, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν πως είναι λευκό μεταλλικό ή γκρί μεταλλικό. Είναι ραδιενεργό μέταλλο και δεν είναι γνωστή η φυσική του κατάσταση, αναμένεται όμως να έχει πυκνότητα 14 g/cm3, σημείο τήξης 67&nbsp;°C και σημείο βρασμού 147&nbsp;°C. Παραδόξως ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι η χημική του συμπεριφορά πλησιάζει περισσότερο αυτή του ευγενούς αερίου ραδονίου παρά του μολύβδου, λόγω σχετικιστικών φαινομένων. Θεωρητικά η ημιζωή των ατόμων φλεροβίου είναι 17 ημέρες αλλά η μεγαλύτερη παρατηρημένη διάρκεια ύπαρξης αυτού του χημικού στοιχείου είναι 3 δευτερόλεπτα. Η ηλεκτρονική του δομή είναι 2, 8, 18, 32, 32, 18, 4 και σύμφωνα με το κβαντομηχανικό μοντέλο 1s22s22p63s23p64s23d10
4p65s24d105p66s24f145d10
6p67s25f146d107p2. Πιθανά ονόματα για αυτό το χημικό στοιχείο ήταν τα *atlantisium*, ατλαντίσιο (An, από την Ατλαντίδα), το λαζαρέβιο (*lazarevium*, Le, από τον πρώην επικεφαλής της ομάδας της Ντουμπνά Γιούρι Λαζάρεφ) και το *oganessium*, ογκανέσσιο (Og, από τον Γιούρι Ογκανεσσιάν, επικεφαλής της ομάδας που έκανε την ανακάλυψη).

Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών στην Ντουμπνά που ανακάλυψαν το νέο στοιχείο με ατομικό αριθμό 114, κλήθηκαν να προτείνουν όνομα και σύμβολο, σύμφωνα με τις διαδικασίες της IUPAC. Για το στοιχείο με ατομικό αριθμό 114, προτάθηκε το όνομα φλερόβιο (flerovium) και το σύμβολο Fl, προς τιμή του Εργαστηρίου Πυρηνικών Αντιδράσεων Φλιέροφ, του ρωσικού Ινστιτούτου Πυρηνικών Ερευνών στην Ντουμπνά, όπου συντίθενται υπερβαρέα στοιχεία. Ο Γκιόργκι Φλιέροφ (Гео́ргий Н. Флёров, 1913–1990) ήταν διάσημος φυσικός και ιδρυτής του ομώνυμου Εργαστηρίου (1957).

Το φλερόβιο (114) τοποθετείται στον Περιοδικό Πίνακα ακριβώς κάτω από τον μόλυβδο. Ακολούθησε πεντάμηνο δημόσιας διαβούλευσης όπως ορίζουν οι κανονισμοί ονοματοδοσίας της IUPAC, ως τον Μάϊο του 2012, για να οριστικοποιηθεί η ονομασία του στοιχείου. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα καθένας είχε δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις για το όνομα και να προτείνει το όνομα που θέλει. Αυτό είχε συμβεί παλαιότερα κατά την διαδικασία ονοματοδοσίας του στοιχείου με ατομικό αριθμό 112 (κοπερνίκιο). Ο γραμματέας ενός σχολείου της Νέας Υόρκης τηλεφώνησε στην IUPAC και ζήτησε το στοιχείο να ονομαστεί PS112 από τα αρχικά του σχολείου (Public School 112).

Την ονομασία έλαβε οριστικά το στοιχείο τον Μάιο του 2012 από την IUPAC χάριν του Ρώσου επιστήμονα Γκιόργκι Φλιέροφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Φλεροβιο
Απλός ναός

Ο **απλός ναός** είναι η αρχαιότερη και απλούστερη αρχιτεκτονική μορφή αρχαίου Ελληνικού ναού. Είναι εξέλιξη της αρχιτεκτονικής δομής του *[[μέγαρο|μεγάρου]]* και αποτελείται από ένα ορθογώνιο κτίσμα που περιέχει δύο χώρους: τον εσωτερικό κλειστό σηκό και τον πρόναο, ο οποίος είναι η επιστεγασμένη προέκταση των πλαϊνών τοίχων, τις λεγόμενες παραστάδες. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο στις παραστάδες, ο ναός λέγεται *άστυλος*, ενώ όταν υπάρχουν και δύο κίονες ο ναός λέγεται *πρόστυλος*.

Σημαντικός εκπρόσωπος απλού ναού είναι το Θησαυροφυλάκιο στους Δελφούς.

## Δείτε επίσης
* Διπλός ναός
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)
## Βιβλιογραφία
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. Hirmer, München 2001 (5. Aufl.), ISBN 3-7774-8460-1
* Heiner Knell: *Architektur der Griechen: Grundzüge*. Wiss. Buchges., Darmstadt 1988, ISBN 3-534-80028-1
* Wolfgang Müller-Wiener, *Griechisches Bauwesen in der Antike*. C.H.Beck, München 1988, ISBN 3-406-32993-4

Κατηγορία:Αρχιτεκτονικοί τύποι ναών
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Εμφύσημα

Το **εμφύσημα** είναι μία μορφή χρόνιας πάθησης των πνευμόνων. Εκδηλώνεται όταν καταστρέφεται η ελαστικότητα των αερόσακων (κυψελίδων) στους πνεύμονες. Έτσι οι αεραγωγοί στενεύουν, αφού η υποστήριξή τους είναι μικρότερη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της δυνατότητας πρόσληψης οξυγόνου από τον οργανισμό.

Το εμφύσημα εμφανίζεται κατά κύριο λόγο σε άτομα μεγάλης ηλικίας. Κύρια αίτια της εκδήλωσής της πάθησης είναι το κάπνισμα, η συχνή εισπνοή μεγάλων ποσοτήτων σκόνης, η συνήθης χρήση ναρκωτικών ουσιών, η έκθεση σε χημικά και η εισπνοή ατμών.

Το εμφύσημα μπορεί να επηρεάσει τον άνθρωπο όταν ο ίδιος έχει εισπνεύσει αέρα, ο οποίος έχει μεταβληθεί στη σύστασή του εξαιτίας της παρουσίας ατμοσφαιρικών ρύπων, όπως διάφορες ουσίες ή και σωματίδια. Αυτός ο ρυπασμένος εισπνεόμενος αέρας μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού.

Η ασθένεια αυτή σε μερικές περιπτώσεις είναι γενετική, δηλαδή προκαλείται από μετάλλαξη του DNA και οφείλεται στην έλλειψη της πρωτεΐνης α1-αντιθρυψίνης (ΑΑΤ= alpha antitrypsin) που παράγεται φυσιολογικά στο ήπαρ.

Το «εμφύσημα» όπως και η «χρόνια βρογχίτιδα», είναι παλαιότεροι όροι που χρησιμοποιούνται για διάφορους τύπους ΧΑΠ.

## Δείτε επίσης
* Αναπνοή σφιγμένου χείλους
* Πνευμονική νόσος τελικού σταδίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παθολογία
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Πατριάρχης Ανατόλιος

Ο **Ανατόλιος** (... - 3 Ιουλίου 458) διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως από το 449, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 (ο πρώτος που έφερε αυτό τον τίτλο) ως τον θάνατό του το 458.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του 5ου αιώνα. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Κύριλλο Αλεξανδρείας, από τον οποίο και εστάλη στην Κωνσταντινούπολη ως αποκρισάριος (εκπρόσωπος) του, λόγω της μόρφωσής του. Στην Κωνσταντινούπολη διακρίθηκε για τις σχέσεις του με το Παλάτι και για την προάσπιση των συμφερόντων της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Συμμετείχε στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο το 431.

Όταν η (λεγόμενη «ληστρική») Σύνοδος της Εφέσου εκθρόνισε τον Φλαβιανό από το Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, ο μονοφυσίτης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Διόσκορος κατόρθωσε να επιβάλει τον Ανατόλιο ως νέο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Ανατόλιος όμως απομακρύνθηκε από την επιρροή του Διόσκορου και συναίνεσε στη σύγκληση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Χαλκηδόνα το 451, της οποίας προήδρευσε. Η Σύνοδος αυτή αποδοκίμασε τον μονοφυσιτισμό, καθαίρεσε το Διόσκορο, ενέταξε εκ νέου στα Δίπτυχα τον άγιο Φλαβιανό και, με τον 28ο Κανόνα, ενέταξε στη δικαιοδοσία της Κωνσταντινούπολης τη διοίκηση της Ασίας, του Πόντου και της Θράκης, καθιστώντας τον Θρόνο της Κωνσταντινούπολης δεύτερο σε πρεσβεία μετά την Ρώμη. Ο Ανατόλιος απέκρουσε τις προσπάθειες του Πάπα Λέοντα Α΄ να εξουδετερώσει τον 28ο Κανόνα. Κατά τα πρακτικά, επίσης, της Συνόδου, ο Ανατόλιος τάχθηκε υπέρ της άποψης να καθαιρεθεί ο Διόσκορος ως σχισματικός, αντίθετα προς τις προσπάθειες του βασιλικού προεδρείου να καθαιρεθεί ως αιρετικός.

Στις 7 Φεβρουαρίου 457 ο Ανατόλιος έστεψε Αυτοκράτορα τον Λέοντα Α΄. Κατά τον Ντόναλντ Νίκολ, πιθανώς να είναι ο πρώτος πατριάρχης που τέλεσε στέψη αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη, προσδίδοντας θρησκευτική αίγλη σε μια τελετή η οποία έως τότε είχε πολιτικοστρατιωτικό χαρακτήρα. Το 458 συνεκάλεσε νέα Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία ανανέωσε τις αποφάσεις της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ακύρωσε την εκλογή του μονοφυσίτη αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Τιμόθεου του Αίλουρου και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του Οικουμενικού Θρόνου.

Συνέγραψε κάποιους ύμνους. Σύμφωνα με την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θανατώθηκε από αιρετικούς, ενδεχομένως οπαδούς του Διόσκορου το 458. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 3 Ιουλίου.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 7, σελ. 183
* 

Ανατόλιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Πύρωση

::*Το παρόν άρθρο πραγματεύεται τη τεχνική. Για το ομώνυμο αίσθημα καύσου (κοινώς καούρα) δείτε [[Πύρωση (παθολογία)]]*.

**Πύρωση** ή **φρύξη** ονομάζεται η θέρμανση συνήθως ενός πυρίμαχου υλικού ή μεταλλεύματος σε θερμοκρασία μεν υψηλή αλλά χαμηλότερη του σημείου τήξης του. Η πύρωση διαφέρει από τη πυράκτωση από το γεγονός ότι η πρώτη δεν συνοδεύεται με οπτικό φαινόμενο.

## Είδη πύρωσης
Γενικά η πύρωση μπορεί να επιτευχθεί είτε χωρίς χημική αντίδραση με συνηθέστερες εφαρμογές σε αφυδάτωση σώματος, ή σε αποσύνθεση μεταλλεύματος, ή ακόμα και στον διαχωρισμό δύο προϊόντων, είτε με παρουσία χημικής αντίδρασης οπότε και λαμβάνει τον αντίστοιχο χαρακτηρισμό όπως:
# Απλή πύρωση, που προκαλεί αποσύνθεση του προϊόντος. Τέτοια περίπτωση για παράδειγμα είναι η διάσπαση των ανθρακικών αλάτων σε αντίστοιχα οξείδια και σε διοξείδιο του άνθρακα, (ασβεστοποίηση).
# Οξειδωτική πύρωση, δια της οποίας επιτυγχάνεται η αντικατάσταση του θειωμένου μεταλλεύματος σε  οξείδια, με συχνότερη εφαρμογή στη μεταλλουργία του ψευδαργύρου.
# Αναγωγική πύρωση, όπου το οξείδιο ανάγεται από άνθρακα, μονοξείδιο του άνθρακα, υδρογόνο κ.λπ.
# Χλωριωτική πύρωση
# Απανθρακωτική πύρωση, και
# Εξατμιστική πύρωση, γνωστότερη ως "μέθοδο Μοντ" που εφαρμόζεται στην απόληψη νικελίου.

## Πηγή
**Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ. 51ος, σ. 194.

Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Άρθουρ Τσουνγκ

Ο **Ρέιμοντ Άρθουρ Τσουνγκ ** (*Raymond Arthur Chung*, 鍾亞瑟, 1918-2008) ήταν πολιτικός από τη Γουιάνα, ο πρώτος πρώτος πρόεδρος της αμερικανικής χώρας από το 1970 ως το 1980. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της Γουιάνας με κινεζική (Χάκκα) καταγωγή σε μία μη ασιατική χώρα. Επί προεδρίας του, το αξίωμα ήταν εθιμοτυπικό και ουσιαστικά την εξουσία ασκούσε ο τότε πρωθυπουργός, Φορμπς Μπέρναμ.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και δικαστική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1918 στο Γουίντσορ Φόρεστ, στις δυτικές ακτές της Ντερνεράρα στη Γουιάνα, και είχε άλλα επτά αδέρφια. Στη γενέτειρά του πήγε στο γυμνάσιο και ολοκλήρωσε τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στο Blankenburg και στο Modern High School. Το 1954 νυμφεύθηκε την Doreen Pamela Ng-See-Quan, με την οποία απέκτησαν 1 κόρη και 1 γιο.

Προτού ξεκινήσει την ενασχόλησή του με τα κοινά εργαζόταν ως τοπογράφος. Τη δεκαετία του 1940 άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στο Λονδίνο. Στη συνέχεια επέστρεψε στη χώρα του, όπου ορίστηκε προσωρινός εισαγγελέας και το 1954 έγινε εισαγγελέας. Το 1960 έφθασε στο ανώτατο εισαγγελικό αξίωμα. Επίσης, υπηρέτησε μεταξύ άλλων στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας του και το 1963 στο Εφετείο.

### Πρόεδρος
Το 1970 ο Τσουνγκ εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Γουιάνας από την Εθνοσυνέλευση. Ανέλαβε καθήκοντα στις 17 Μαρτίου 1970. Έπειτα από δέκα χρόνια, με συνταγματική αναθεώρηση η προεδρία απέκτησε ενισχυμένο (εκτελεστικό ρόλο), με συνέπεια να διαδεχτεί τον Τσουνγκ στο αξίωμα ο έως τότε Πρωθυπουργός. Φορμπς Μπέρναμ, στις 6 Οκτωβρίου 1980.

### Θάνατος
Ο Τσουνγκ απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 2008 στην οικία του. Λίγο πριν τον θάνατό του είχε νοσηλευθεί αρκετές φορές και για τελευταία φορά είχε πάρει εξιτήριο στις 20 Ιουνίου.

## Παραπομπές


Τσουνγκ
Αμαθούσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αμαθούσα** ήταν γνωστή μία Νύμφη της Πάφου, μητέρα του Κινύρα, βασιλιά της Κύπρου που αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Λ 20). Η Αμαθούσα είναι η μητέρα του Κινύρα στην εκδοχή κατά την οποία πατέρας του Κινύρα είναι ο Ευρυμέδοντας.

Στην Αμαθούσα αποδίνεται το όνομα της αρχαίας κυπριακής πόλεως Αμαθούντος: Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει σχετικώς: *«από δε Αμάθου τε του Ηρακλέους εκλήθη ή από Κινύρου μητρός Αμαθούσης»*.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* John Bell, *Bell's New Pantheon*, 1790

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Πρωτεϊνόλυμα

Το **πρωτεϊνόλυμα** είναι βιοχημικός και ιατρικός όρος με το οποίο χαρακτηρίζεται ένα μίγμα αμινοξέων και ολιγοπεπτιδίων που λαμβάνεται με ενζυματική υδρόλυση διαφόρων πρωτεϊνών (π.χ. αιματικών, γαλακτικών, μυϊκών κ.λπ.).

Τα πρωτεϊνολύματα χρησιμοποιούνται κυρίως σε θεραπευτικές αγωγές. Χορηγούνται σε μορφή ορού προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανάγκη της διατροφής ενός οργανισμού σε περίπτωση που έχει περιέλθει σε κώμα, ή που υφίστανται σοβαρές βλάβες του πεπτικού συστήματος, ή και από άλλες τυχόν επιπλοκές όπου καθιστούν αδύνατη τη φυσιολογική διατροφή.

Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Κατηγορία:Μίγματα
Πλάσμα

Η λέξη **Πλάσμα** μπορεί να αναφέρεται:

* Πλάσμα (φυσική), κατάσταση της ύλης
* Πλάσμα αίματος, συστατικό του αίματος
* Οθόνη πλάσμα, τεχνολογία τηλεοπτικής απεικόνισης.
Call of Cthulhu (βιντεοπαιχνίδι)

Το **Call of Cthulhu** (*CoC* η συχνή συντομογραφία του) είναι ένα παιχνίδι ρόλων τρόμου και φαντασίας, το οποίο εκδίδεται από την αμερικάνικη εταιρεία Chaosium από το 1981 και του οποίου πηγή έμπνευσης αποτελούν οι ιστορίες της Μυθολογίας Κθούλου διαφόρων συγγραφέων, με κυριότερο τον Χ. Φ. Λάβκραφτ. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια ρόλων τρόμου και έχουν κυκλοφορήσει εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες πέραν της αγγλικής, στα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιαπωνικά, τα ιταλικά και τα ισπανικά. Το Call of Cthulhu φημίζεται για το σχετικά απλό σύστημα κανόνων και για την ποιότητα των βιβλίων και των συμπληρωμάτων του, με αποτέλεσμα να έχει αποσπάσει πολλές θετικές κριτικές και να έχει κερδίσει πολλά βραβεία. Από όλα τα παιχνίδια ρόλων τρόμου και αποκρυφισμού, μόνο τα RPGs στο World of Darkness της White Wolf ανταγωνίζονται παγκοσμίως το Call of Cthulhu σε δημοτικότητα.

Στο Call of Cthulhu οι παίκτες παίζουν το ρόλο κοινών ανθρώπων που ασχολούνται με το υπερφυσικό και τον αποκρυφισμό και εμπλέκονται σε περιπέτειες ερχόμενοι αντιμέτωποι με αποκρυφιστές, ακολούθους των Great Old Ones ή Outer Gods (ανώτερα όντα ή ανώτερες θεότητες) και γενικά πλάσματα και δυνάμεις της Μυθολογίας Κθούλου ή ακόμη κι άλλα υπερφυσικά στοιχεία που δεν υπάγονται στην προαναφερθείσα Μυθολογία. Οι χαρακτήρες των παικτών μπορούν να ασκούν ένα οποιοδήποτε επάγγελμα, ωστόσο, τα επαγγέλματα που περισσότερο ταιριάζουν στο πνεύμα του παιχνιδιού είναι τα εξής: αρχαιολόγος, αρχαιοσυλλέκτης, δημοσιογράφος, ιατρός, καθηγητής (κυρίως πανεπιστημίου), ντετέκτιβ, συγγραφέας. Ανεξαρτήτως του επαγγέλματος τους, όλοι οι χαρακτήρες είναι *investigators*, δηλαδή ερευνητές, που εξερευνούν σκοτεινές και ανείπωτες πλευρές του κόσμου της Μυθολογίας Κθούλου.

## Εκδόσεις

Από το 1981 μέχρι σήμερα το Call of Cthulhu έχει κυκλοφορησεί σε σημαντικό αριθμό διαφορετικών εκδόσεων, γεγονός που μαρτυρά τη διαρκή και μακροχρόνια επιτυχία και τη μεγάλη εξελικτική πορεία του παιχνιδιού. Οι εκδόσεις αυτές είναι οι εξής:   
   
**Call of Cthulhu*, 1η Έκδοση (1981) 
**Call of Cthulhu* Designer's Edition (1982) 
**Call of Cthulhu*, 2η Έκδοση (1983) 
**Call of Cthulhu*, 3η Έκδοση (1986) 
**Call of Cthulhu*, 4η Έκδοση (1989) 
**Call of Cthulhu*, 5η Έκδοση (1992) 
**Call of Cthulhu* 5.5 (1998) 
**Call of Cthulhu* 5.6 (2000) 
**Call of Cthulhu* 20th anniversary edition (2001) 
**Call of Cthulhu* Miskatonic University edition (2001) 
**Call of Cthulhu*, 6η Έκδοση (2004) 
**Call of Cthulhu* 25th anniversary edition (2006)

Εκτός από αυτές τις εκδόσεις, οι οποίες κυκλοφόρησαν από την Chaosium, το 2001 η Wizards of the Coast δημιουργεί την d20 system εκδοχή του Call of Cthulhu, ενώ το 2008 η Pelgrane Press κυκλοφορεί το *Trail of Cthulhu*, το οποίο χρησιμοποιεί το σύστημα κανόνων GUMSHOE.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παιχνίδια ρόλων
Κατηγορία:Μυθολογία Κθούλου
Ακεσαμενός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ακεσαμενός** (απαντώμενο και με τη γραφή **Ακεσσαμενός**) ή **Ακασαμενός **είναι γνωστός ο «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Ακεσαμενές, δηλαδή το πρόσωπο εκείνο που έδωσε το όνομά του στην πόλη αυτή, της οποίας ήταν και ο ιδρυτής. Ο Ακεσαμενός ήταν μυθικός βασιλιάς της Πιερίας στη Μακεδονία. Ο Όμηρος τον αναφέρει ως πατέρα της Περιβοίας, της μητέρας του Πηλεγόνα.
Ο Ακεσαμενός αναφέρεται και ως γιός του Ποσειδώνα  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ακεσαμενός στην Ιλιάδα

Ακεσαμενος
Ακεσαμενος
Λευκωματίνη

thumb|130px|Δομή λευκωματίνης (μονομερής)
Η **λευκωματίνη**, η οποία ονομάζεται και **αλβουμίνη** (επίσης *αλμπουμίνη*, από το λατ. *albus*, «λευκός»), αναφέρεται γενικότερα σε οποιαδήποτε υδατοδιαλυτή πρωτεΐνη, η οποία έχει μέτρια διαλυτότητα σε συμπυκνωμένα αλατούχα διαλύματα και υφίσταται θερμική πήξη. Ουσίες που περιέχουν λευκωματίνη, όπως το ασπράδι του αυγού, ονομάζονται *λευκωματοειδή* (αλβουμινοειδή).

## Ορός λευκωματίνης
[thumb|left|180px|Η σύσταση του [Αίμα|αίματος.]]

Ο πιο γνωστός τύπος λευκωματίνης είναι η *λευκωματίνη του ορού* —συνηθέστερα αποκαλείται απλά λευκωματίνη— που βρίσκεται στο αίμα και παράγεται από το συκώτι. Η *λευκωματίνη του ορού* είναι η πρωτεΐνη που βρίσκεται στη μεγαλύτερη ποσότητα στο πλάσμα του αίματος στον άνθρωπο και στα θηλαστικά. Ο ανθρώπινος ορός λευκωματίνης αποτελεί το 60 τοις εκατό των πρωτεϊνών του πλάσματος αίματος, ενώ όλες οι υπόλοιπες πρωτεΐνες που περιέχονται στο πλάσμα του αίματος ονομάζονται συνολικά *[[σφαιρίνες]]*.

Η λευκωματίνη επιτρέπει, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση της οσμωτικής πίεσης που απαιτείται για τη διανομή των σωματικών υγρών μεταξύ των ενδοαγγειακών τμημάτων και των ιστών του σώματος.

## Άλλες χρήσεις
Η λευκωματίνη χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων στη βιομηχανία τροφίμων, ειδικά στη ζαχαροπλαστική.

## Βλέπε επίσης
* Αίμα

Κατηγορία:Πρωτεΐνες αίματος
Κόρη (άγαλμα)

thumb|right|250px|Κόρη της Χίου. 520 - 510 π.Χ., Μουσείο της Ακρόπολης
**Κόρη** ονομάζεται ένας συγκεκριμένος τύπος αγάλματος με γυναικεία μορφή της αρχαϊκής εποχής. Ο αντίστοιχος τύπος αγάλματος με ανδρική μορφή ονομάζεται Κούρος. Υπάρχουν πολλές ερμηνείες για το ποιόν αντιπροσωπεύουν, και για το αν αντιπροσωπεύουν κάποια θνητή ή κάποια θεά. Ίσως παριστάνουν την Περσεφόνη, την κόρη της θεάς Δήμητρας, που ο Πλούτωνας την πήρε στον κάτω κόσμο για την ομορφιά της .Είναι παρόμοια με τα αγάλματα της Αιγύπτου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Korai - Ancient-Greece.org
* Gallery - Mlahanas.de

Κατηγορία:Κόρες
Τιμόθεος Β΄ Αλεξανδρείας

Ο **Τιμόθεος Β΄**, ο επονομαζόμενος *Αίλουρος*, ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 457 και 460.

Ενώ το Θρόνο κατείχε ο Προτέριος, μπήκε επικεφαλής μονοφυσιτών στην προσπάθειά τους να τον εκθρονίσουν. Περιερχόταν τις νύχτες στα κελιά μοναχών, λέγοντας ότι είναι άγγελος και προτρέποντάς τους σε ακοινωνησία με τον Προτέριο. Εξελέγη από μερίδα του λαού Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας και αφού οι μονοφυσίτες δολοφόνησαν τον Προτέριο, παρέμεινε μόνος Αρχιεπίσκοπος.

Σύνοδος που συνεκλήθη το 458 στην Κωνσταντινούπολη ακύρωσε την εκλογή του και εν τέλει απομακρύνθηκε από τον Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄, ο οποίος διέταξε να δικαστεί και να εξοριστεί στη Γάγγρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* athos.edo.gr

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Λόφος Βριλησσίων

Ο **Λόφος Βριλησσίων** αναπτύσσεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Βριλησσίων, στις παρυφές του Πεντελικού. 

Ολόκληρη η πεντελική έκταση Κρασσά εκτείνεται σε 133,30 στρέμματα. Η κατοικημένη έκταση της ζώνης αυτής συνολικά αντιστοιχεί σε περίπου 45 στρέμματα, εκ των οποίων τα 10 είναι κατοικημένα. Οι τελευταίες προτάσεις που κατατέθησαν στο δημοτικό συμβούλιο προβλέπουν παραχώρηση 500μ2 ανά κατεχόμενη έκταση σε όσους πληρούν τα κριτήρια του νόμου (δηλαδή διαθέτουν τίτλους αγοράς της έκτασης στην οποία κατοικούν). Ο δήμος σύμφωνα με την ίδια πρόταση διεκδικεί τις λοιπές αδιάθετες εκτάσεις στην περιοχή των 30 στρεμμάτων συν εκείνες που σε συνεργασία με τη δασική υπηρεσία Πεντέλης θα κηρυχθούν δασικές. Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω προβλέπεται να περιέλθουν στην ιδιοκτησία του δήμου 40 στρέμματα δασικής γης και να αξιοποιηθούν ως κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι.

Μετά από συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου των Βριλησσίων, αποφασίσθηκε ο χαρακτηρισμός της περιοχής ως δασικής.

## Παραπομπές



## Δείτε επίσης
*Πάτημα
*Δάσος Άνω Βριλησσίων

Κατηγορία:Βριλήσσια
Κατηγορία:Λόφοι της Αττικής
Μέγαρο

Το **Μέγαρο** είναι ένα από τα τρία τμήματα του αρχιτεκτονικού σχήματος οίκου στην αρχαία Ελλάδα. Είναι χώρος με επιβλητικές διαστάσεις όπου συναθροίζονταν οι άνδρες.

## Αρχιτεκτονική δομή του Μεγάρου

Το Μέγαρο ήταν ένας από τους χώρους, συνήθως ο μεγαλύτερος του σπιτιού, και αποτελείτο από τον κυρίως χώρο, στον οποίο συχνά οδηγούσε ένα μπροστινό χολ, ο πρόδομος. Στον πρόδομο συναντάμε μερικές φορές δύο κολώνες μπροστά από την πόρτα του κυρίως χώρου. Στον εσωτερικό τού κυρίως χώρου βρίσκονται κίονες που στηρίζουν την οροφή.

## Το Μέγαρο στον Μινωικό πολιτισμό

Στην εποχή του Μινωικού πολιτισμού το Μέγαρο ήταν ήδη ένα επιβλητικό διώροφο κτίσμα, και ήταν το παλάτι για τον τοπικό άρχοντα.

## Το Μέγαρο στον Μυκηναϊκό πολιτισμό

Στον Μυκηναϊκό πολιτισμό συναντάμε συχνά ναούς με την αρχιτεκτονική του Μεγάρου. Πρόκειται για κατασκευή μακρόστενου σχήματος, διαμοιρασμένη σε τρεις χώρους. Αρχαιολογικά Μέγαρα βρίσκονται στις Μυκήνες, στην Τίρυνθα, στην Πύλο και στα Μέθανα.

Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Δωμάτια
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων

To **Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων** (αγγλ.: *World Military Cup*) ή **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του ΣΙΣΜ**, όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα, είναι διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση μεταξύ των Εθνικών Ομάδων Ενόπλων διαφόρων χωρών. Τη διοργανώνει το Διεθνές Συμβούλιο Στρατιωτικού Αθλητισμού ή *ΣΙΣΜ* όπως έχει επικρατήσει στα ελληνικά από τα γαλλικά αρχικά: *CISM* (γαλ. *Conseil International du Sport Militair*).

## Ιστορικό

Η διοργάνωση ξεκίνησε το 1946. Η αρχική ονομασία ήταν *World Military Championship*: *Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων * ή *Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα*. Το 2001 καθιερώθηκε η σημερινή ονομασία: *World Military Cup*: *Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόπλων* ή *Παγκόσμιο Στρατιωτικό Κύπελλο*.

Ως το 1969 διεξαγόταν κάθε χρόνο. Στη συνέχεια καθιερώθηκε η διεξαγωγή ανά διετία τις μονές χρονιές, με εξαίρεση τη διοργάνωση του 1971 που διεξήχθη το 1972 και του 1985 που ματαιώθηκε. 

Από το 1995 που καθιερώθηκαν οι Παγκόσμιοι Στρατιωτικοί Αγώνες (αγγλ.: *Military World Games*) όλων των αθλημάτων, ένα είδος στρατιωτικής ολυμπιάδας που γίνεται ανά τετραετία, εντάχτηκε και το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό τουρνουά αλλά διεξάγεται και την ενδιάμεση διετία ανεξάρτητα. 

Η Ελλάδα έχει ιδιαίτερη επιτυχία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ενόπλων με δέκα τίτλους και τρεις τρίτες θέσεις. Συνολικά έχει αγωνιστεί σε δέκα τελικούς. Στο πρωτάθλημα ενόπλων έχει επιδείξει την μεγαλύτερη διεθνή ποδοσφαιρική διάκριση της η Κύπρος, όταν τερμάτισε τέταρτη το 1995. 

Το 2001 ξεκίνησε η αντίστοιχη γυναικεία διοργάνωση, το **Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα Γυναικών**: *World Military Women's Championship*.

## Άνδρες

 Διεξήχθη στο πλαίσιο των Παγκόσμιων Στρατιωτικών Αγώνων.

Τίτλοι ανά χώρα:

* **8**: : 1950, 1951, 1956, 1959, 1973, 1987, 1989, 1991
* **6**: : 1952, 1962, 1963, 1968, 1969, 1997,1999,2001
* **5**: : 1948, 1949, 1957, 1964, 1995.
* **5**: : 1993, 2005, 2007.
* **4**: : 1947, 1953, 1954, 1960.
* **4**: : 1955, 1961, 1966, 1967.
* **4**: : 1972, 1977, 1979, 2013.
* **2**: : 1981, 1983.
* **2**: : 2011, 2015.
* **1**:  Αγγλία: 1946
* **1**: : 1958
* **1**: : 1965
* **1**: : 1975
* **1**: : 2003
* **1**: : 2017
* **1**: : 2019

## Γυναίκες

*Διεξήχθη στο πλαίσιο των Παγκόσμιων Στρατιωτικών Αγώνων.

### Τίτλοι ανά χώρα
* **5**: : 2009, 2010, 2011, 2015, 2018. 
* **4**: : 2001, 2003, 2008, 2012.
* **2**: : 2004, 2006.
* **2**: : 2007, 2019. 
* **2**: : 2016, 2022.
* **1**: : 2002.
* **1**: : 2023.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* RSSSF (men)
* RSSSF (women)

*
Κατηγορία:Διοργανώσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού
Μπλε οθόνη του θανάτου

[right|thumb|220px|Τυπικό δείγμα μπλε οθόνης, όπως απεικονίζεται στα [Windows 10.]]
**Μπλε οθόνη του θανάτου** (*Blue Screen of Death*) ονομάζεται το μήνυμα σφάλματος που επιδεικνύεται από ορισμένα λειτουργικά συστήματα στην οθόνη ενός υπολογιστή, κυρίως από τα Microsoft Windows, μετά την αντιμετώπιση ενός κρίσιμου λάθους που μπορεί να αναγκάσει το σύστημα να διακόψει τη λειτουργία του ώστε να αποτρέψει τη ζημιά

Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Κατηγορία:Σφάλματα υπολογιστών
Πύθων (μυθολογία)

Ο **Πύθων** ήταν φοβερό τέρας και χθόνια θεότητα της Ελληνικής μυθολογίας. Είχε σώμα φιδιού και φύλαγε το Μαντείο των Δελφών. Τον είχε γεννήσει η Γαία από τη λάσπη του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα με τον οποίο ο Δίας τερμάτισε τον χρυσό αιώνα. 

Ο Πύθων ζούσε σε ένα σπήλαιο και προστάτευε το ιερό της Γαίας όπου ήταν αφιερωμένος αρχικά ο ιερός χώρος. Τον Πύθωνα σκότωσε ο θεός Απόλλων, μωρό ακόμα, γιατί με τη βοήθεια της θεάς Ήρας κυνηγούσε τη μητέρα του για να εμποδίσει την γέννηση του. Στην ενέργειά του αυτή τον βοήθησε και ο θεός Ήφαιστος, που του έφτιαξε και έδωσε τη χρυσή του φαρέτρα με τα χρυσά του βέλη. Από τότε το ιερό αφιερώθηκε στον Απόλλωνα και η ιέρεια του μαντείου ονομαζόταν Πυθία.[thumb|250px|Ο Απόλλων σκοτώνει τον Πύθωνα ([Virgil Solis).|αριστερά]]

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Οβίδιος: *Μεταμορφώσεις* 1, 416 - 415.

Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Ορεστιάδα (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Ορεστιάδα** μπορεί να αναφέρεται:
*στην πόλη του νομού Έβρου Νέα Ορεστιάδα.
*στην Αδριανούπολη
*στο προάστιο της Αδριανούπολης Καραγάτσι, το οποίο είχε μετονομαστεί το 1920 σε Ορεστιάδα.
*στη λίμνη του νομού Καστοριάς Ορεστιάδα.
*στον αθλητικό σύλλογο Α.Ο. Ορεστιάδας.
Αλεξανδρινός Κώδικας

**Ο Αλεξανδρινός κώδικας** (Λατ. *Codex Alexandrinus) * είναι χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Χρονολογείται στην περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας (400-440 μ.Χ.).

Συμβολίζεται με το **<big>A</big>** ή το **02**, ενώ φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως Royal 1 D. VIII. 

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 32x26 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 143 φύλλα. 

## Δείτε επίσης
* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Σιναϊτικός Κώδικας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Frederic G. Kenyon, *Our Bible and the Ancient Manuscripts* (4th ed.), London 1939.
* Bruce Metzger, *The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, 1968 etc, Oxford University Press.
* Lake, Kirsopp, ''Family Π and the Codex Alexandrinus. The Text According to Mark'', London 1936

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Center for the Study of NT Manuscripts. Codex Alexandrinus 
* Facsimile of Codex Alexandrinus
* Codex Alexandrinus: information, zoomable image  British Library website
* Codex Alexandrinus at the Encyclopedia of New Testament Textual Criticism

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Πατριάρχης Γεννάδιος Α΄

Ο **Γεννάδιος** (... - 17 Νοεμβρίου 471) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 458 - 471.

Πριν την εκλογή του ήταν πρεσβύτερος στο Ναό της Αγίας Σοφίας. Ήταν λόγιος ιεράρχης και διακρίθηκε για την αυστηρότητα της ζωής του, την ταπεινότητά του και το ορθόδοξο φρόνημά του.

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του πολέμησε τον Μονοφυσιτισμό και τη σιμωνία, για την καταπολέμηση της οποίας συνεκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 458 ή το 459 με τη συμμετοχή 82 αρχιερέων. Η Σύνοδος αυτή θέσπισε για τη σιμωνία αυστηρότερες ποινές από αυτές που είχε θεσπίσει η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος στη Χαλκηδόνα. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του ιδρύθηκε και η περίφημη αργότερα Μονή Στουδίου.

Ο Πατριάρχης Γεννάδιος επέδειξε αξιόλογο συγγραφικό έργο. Έγραψε ερμηνευτικά υπομνήματα στην Αγία Γραφή, από τα οποία σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα για την Γένεση, την Έξοδο και την Προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου. Διασώθηκαν επίσης κάποια αποσπάσματα από δογματικά έργα, καθώς και από σύγγραμμά του κατά των δώδεκα αναθεματισμών του Κυρίλλου Αλεξανδρείας, το οποίο γράφτηκε πριν την άνοδό του στον Πατριαρχικό Θρόνο.

Ο Γεννάδιος παραιτήθηκε του Θρόνου το 471 και υπέδειξε διάδοχό του τον πρεσβύτερο Ακάκιο, άνθρωπο του περιβάλλοντός του. Κατόπιν επισκέφτηκε ως απλός μοναχός τους Αγίους Τόπους και κατόπιν την Κύπρο. Εκεί, περιπλανώμενος στα περίχωρα της Πάφου, αναζητώντας το ασκητήριο του οσίου Ιλαρίωνος, πέθανε από το κρύο στο χωριό Μωρό Νερό. Ετάφη εκεί και πάνω από τον τάφο του κτίστηκε ναός στο όνομά του, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 17 Νοεμβρίου.

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο θάνατος του Αγίου Γενναδίου
* Τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Γενναδίου

Γεννάδιος Α
Γεννάδιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.)

Η δεύτερη μεγάλη μάχη της αρχαιότητας που έγινε γνωστή ως **Μάχη της Μαντινείας** διεξήχθη περίπου 15 χλμ. βορείως της Τρίπολης το καλοκαίρι του 362 π.Χ. μεταξύ δύο συνασπισμών που είχαν επικεφαλής αντίστοιχα τη Θήβα και τη Σπάρτη, τις δύο τότε ισχυρότερες πόλεις της Ελλάδας, με έπαθλο την ηγεμονία της. Στη μάχη αυτή, όμως, που έληξε νικηφόρα για τη Θήβα, σκοτώθηκε ο ιδιαίτερα σημαντικός πολιτικός και στρατηγός Επαμεινώνδας, γεγονός που είχε -παρά τη στρατιωτική νίκη- ως συνέπεια να υποβιβαστεί πλέον ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Θήβας στα πράγματα της Ελλάδας. Η Σπάρτη είχε ήδη χάσει το κύρος και τις δυνάμεις της, όπως εξάλλου και η Αθήνα, με αποτέλεσμα να πάρει τα ηνία η Μακεδονία. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι η νικήτρια και ακμάζουσα Θήβα δύο χρόνια νωρίτερα είχε στερηθεί και τη δεύτερη σημαντική δημόσια προσωπικότητά της, τον Πελοπίδα.

## Η μάχη

Ο Επαμεινώνδας είχε στόχο να τρώσει το σπαρτιατικό κύρος απόλυτα και είχε προσπαθήσει προηγουμένως χωρίς επιτυχία να αλώσει τη Σπάρτη. Είχε φτάσει μέχρι την αγορά της και αυτό ήταν πρωτόγνωρη ταπείνωση για τη Σπάρτη. Εντούτοις αναγκάστηκε να αποχωρήσει και στράφηκε τότε προς την Μαντινεία, επειδή εκεί υπήρχε συγκεντρωμένος στρατός Σπαρτιατών, Αθηναίων και Μαντινέων. Ήταν προς το συμφέρον της Θήβας να στηρίξει τις αρκαδικές πόλεις εναντίον ουσιαστικά της Σπάρτης, για να αποδείξει ότι η Βοιωτία ήταν σε θέση να παράσχει προστασία στους συμμάχους της και άρα μπορούσε να αναλάβει την ηγεμονία της Ελλάδας. Στη συμμαχία της Θήβας ανήκαν τότε οι Αργείοι, περισσότεροι Αρκάδες, οι Σικυώνιοι, οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί, οι Ευβοείς, οι Λοκροί και οι Μαλιείς. Στη συμμαχία της Σπάρτης ανήκαν οι Αθηναίοι, οι Ηλείοι, αρκετές πόλεις της Αχαϊας και οι Μαντινείς.

Ο Επαμεινώνδας ουσιαστικά αιφνιδίασε τους αντιπάλους του κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι όχι μόνον δεν θα εφάρμοζε την στρατηγική της λοξής φάλαγγας την οποία περίμεναν πλέον, αλλά ότι είχε και σκοπό να στρατοπεδεύσει και να μην επιτεθεί. Οταν εφησύχασαν οι εχθροί του, ο Επαμεινώνδας κίνησε το στράτευμά του αστραπιαία και υπερίσχυσε γρήγορα, αλλά τραυματίστηκε θανάσιμα. Λίγο προτού πεθάνει πληροφορήθηκε ότι ο στρατός του είχε νικήσει οριστικά. Εντούτοις ζήτησε από τους αξιωματικούς τους να συνομολογήσουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες είτε επειδή είχαν σκοτωθεί στην ίδια μάχη και άλλοι σημαντικοί στρατιωτικοί της Θήβας είτε επειδή γνώριζε ότι με το θάνατό του, η Θήβα δεν θα μπορούσε να σταθεί εύκολα μόνη της στην κορυφή. Λέγεται ότι προτού ξεψυχήσει οι σύντροφοί του στη μάχη του είπαν ότι δεν αφήνει διάδοχο, αλλά εκείνος απάντησε "αφήνω δύο κόρες, τη Λεύκτρα και τη Μαντινεία"

## Βιβλιογραφία
* Σπύρος Μπάκας, Μανούσος Καμπούρης, Αντώνης Αλιάδης, Γιώργος Ηλιόπουλος, "*[https://www.academia.edu/24472863/DRILL_AND_TACTICS_OF_EPAMEINONDAS_S_THEBAN_PHALANX_IN_THE_SECOND_BATTLE_OF_MANTINEIA_362_BC DRILL AND TACTICS OF EPAMEINONDAS’S THEBAN PHALANX IN THE SECOND BATTLE OF MANTINEIA 362 BC"],* ARHEOLOGIJA I PRIRODNE NAUKE ARCHAEOLOGY AND SCIENCE, "ARCHAEOLOGY AND SCIENCE" Vol.10 2014, ISSN 1452-7448

## Παραπομπές


Μαντινεια
Μαντινεια
Μαντινεια
Μαντινεια
Μαντινεια
Μαντινεια
362 π.Χ.
Κλεοπάτρα ΣΤ΄ της Αιγύπτου

Η **Κλεοπάτρα ΣΤ΄ Τρύφαινα** ήταν Βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Η καταγωγή της είναι αδιευκρίνιστη, και μάλιστα η ίδια της η ύπαρξη αμφισβιτείται από ορισμένες πηγές. 

## Αντικρουόμενες πληροφορίες
Γενικά δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή της και οι πηγές τείνουν να δίνουν αντικρουόμενες πληροφορίες. Μερικές την ταυτίζουν με την Κλεοπάτρα Ε΄, σύζυγο του φαραώ Πτολεμαίου ΙΒ΄ Αυλητή, ενώ άλλες θεωρούν πως η τελευταία υπήρξε μητέρα της. Αιτία της σύγχυσης είναι η προσωνυμία «Τρύφαινα», που αποδίδεται και στις δύο.

Συγκεκριμένα, υπάρχει μια περίπτωση η Κλεοπάτρα Ε΄ να πέθανε κάπου το 69 ή το 68 π.Χ. γιατί το όνομά της αρχίζει να εξαφανίζεται από μνημεία και παπύρους. Ωστόσο μια Κλεοπάτρα Τρύφαινα αναφέρεται ως συμβασίλισσα της Αιγύπτου την περίοδο 58 – 57 π.Χ., η οποία και πέθανε το 57 π.Χ. Ο Πορφύριος υποστηρίζει πως η δεύτερη Κλεοπάτρα ήταν κόρη της πρώτης, που αναφέρεται από ορισμένους μελετητές ως Κλεοπάτρα ΣΤ΄. Να τονιστεί ότι η αρίθμηση των βασιλέων και βασιλισσών της πτολεμαϊκής Αιγύπτου είναι σύγχρονη επινόηση, ενώ στην εποχή τους διακρίνονταν από τις επωνυμίες τους. Από την άλλη μια αφιέρωση στον Ναό του Εντφού, που χρονολογείται το 57 π.Χ., αναφέρει το όνομα της Κλεοπάτρας Τρύφαινας στο πλάι αυτού του Πτολεμαίου ΙΒ΄, κάτι που ενισχύει την υπόθεση πως ήταν σύζυγος και όχι κόρη του φαραώ. Επίσης είναι απίθανο να συνέχιζε να κατονομάζεται στα μνημεία αν είχε πεθάνει δώδεκα χρόνια πριν. Την ταύτιση των δύο προσώπων υποστηρίζει ο γεωγράφος Στράβων, που μας παρέχει τα ονόματα τριών μόνο θυγατέρων του Πτολεμαίου ΙΒ΄: τη Βερενίκη Δ΄, την Κλεοπάτρα Ζ΄ (τη διασημότερη Κλεοπάτρα της δυναστείας) και την Αρσινόη Δ΄.

## Βιογραφικά στοιχεία
Αν υποθέσουμε πως η Κλεοπάτρα ΣΤ΄ είναι διαφορετικό πρόσωπο από την Κλεοπάτρα Ε΄, το 58 π.Χ., οπότε κι ο Πτολεμαίος ΙΒ΄ έχασε προσωρινά το θρόνο, η ίδια παρέμεινε και συμβασίλεψε στην Αίγυπτο με την αδερφή της, Βερενίκη Δ΄. Ωστόσο πέθανε πριν την επιστροφή του Πτολεμαίου ΙΒ΄ στο θρόνο, ο οποίος ανέτρεψε και θανάτωσε μόνο τη Βερενίκη με την υποστήριξη των Ρωμαίων.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική περίοδος

## Πηγές
* *Βιογραφία από τον Christopher Bennett*, Cleopatra V
* *www.livious.org,* Cleopatra VI Tryphaena 
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόφωνης wikipedia.

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων