Χανς Βέρνερ Ρίχτερ

Ο **Χανς Βέρνερ Ρίχτερ** ()  (12 Νοεμβρίου 1908 - 23 Μαρτίου 1993) ήταν Γερμανός συγγραφέας. Τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του αναφέρονται σε θέματα που σχετίζονται με τη μεταπολεμική Γερμανία, τον Β'Π.Π., την ενοχή και την αναζήτηση ταυτότητας. Ο Ρίχτερ είναι κυρίως γνωστός ως ο εμπνευστής και πνευματικός ηγέτης της Ομάδας 47, της σημαντικότερης ομάδας συγγραφέων στη μεταπολεμική Δυτική Γερμανία, την οποία οδήγησε σε παγκόσμια φήμη και αναγνώριση.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χανς Βέρνερ Ρίχτερ γεννήθηκε το 1908 στο Νόι Σάλεντιν του νησιού Ούζεντομ και ήταν γιος ψαρά. Μεγάλωσε στην παραθαλάσσια λουτρόπολη Μπάνσιν της Βαλτικής Θάλασσας. Μεταξύ 16 και 19 ετών, μαθήτευσε για τρία χρόνια ως βιβλιοπώλης στο Σβινούιστσιε και αργότερα εργάστηκε ως υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο του Βερολίνου.

Το 1930, ο Ρίχτερ εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD), αλλά διαγράφηκε δύο χρόνια αργότερα, έπειτα από κατηγορίες για τροτσκισμό. Το 1933, επανασυνδέθηκε με το παράνομο πλέον KPD σε μια προσπάθεια να σχηματίσει μια ομάδα αντίστασης. Όταν απέτυχε, κατέφυγε με την αρραβωνιαστικιά του στο Παρίσι, αλλά σύντομα επέστρεψε λόγω της απελπιστικής οικονομικής του κατάστασης.

Μετά την επιστροφή του το 1934, ο Ρίχτερ εργάστηκε ως βιβλιοπώλης και εκδότης στο Βερολίνο, ενώ συνέχισε την παράνομη πολιτική του δράση. Το 1940, η Γκεστάπο τον συνέλαβε προσωρινά, αλλά επειδή η συμμετοχή του σε παράνομη ομάδα νέων για την ειρήνη δεν αποδείχθηκε, επιστρατεύτηκε για στρατιωτική θητεία από το 1940 έως το 1943, όταν συνελήφθη από τους Συμμάχους. Τόσο ο ίδιος όσο και τα τρία αδέρφια του, ωστόσο, επέζησαν του πολέμου. Το 1943 παντρεύτηκε την Άντονι Λέζεμαν.

Κρατούμενος σε αμερικανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταξύ 1943 και 1946, πρώτα στο Ιλινόις και αργότερα στο Ρόουντ Άιλαντ, ο Ρίχτερ εξέδιδε τα αντιφασιστικά περιοδικά *Lagerstimme* και *Der Ruf* από την άνοιξη του 1945. Οι Άλφρεντ Άντερς, Γκούσταβ Ρενέ Χόκε και Βάλτερ Κόλμπενχοφ συνέβαλαν επίσης στο τελευταίο. Οι Ρίχτερ και Άντερς, οι οποίοι συναντήθηκαν προσωπικά μόνο μετά την απελευθέρωσή τους, επανεξέδωσαν το *Der Ruf* (*Το Κάλεσμα*) στο Μόναχο από το 1946 με πολιτικά, πολιτιστικά και λογοτεχνικά άρθρα. Μετά την απαγόρευση του περιοδικού τον Απρίλιο του 1947 από τις αμερικανικές αρχές κατοχής της Γερμανίας λόγω των φιλοκομμουνιστικών θέσεων, σχηματίστηκε ένας κύκλος συγγραφέων και κριτικών που συναντιόταν ως Ομάδα 47 κατόπιν άτυπης πρόσκλησης του Χανς Βέρνερ Ρίχτερ σε διάφορες συνθέσεις και χώρους, αρχικά κάθε έξι μήνες και αργότερα ετησίως μέχρι το 1967, και άσκησαν σημαντική επιρροή στη μεταπολεμική γερμανική λογοτεχνία.

Τα πρώτα χρόνια της Ομάδας 47 ήταν η πιο παραγωγική φάση της συγγραφικής καριέρας του Ρίχτερ. Στα έργα του απεικόνισε τη μεταπολεμική Γερμανία εφαρμόζοντας την αφηγηματική τεχνική του ρεπορτάζ και του κινηματογράφου. Το μυθιστόρημα *[[Οι ηττημένοι]]* (1949) είναι από τα σημαντικά έργα της λογοτεχνίας των ερειπίων. Στο μυθιστόρημα *Λευκό ρόδο, Κόκκινο ρόδο* αναφέρθηκε στο παρελθόν, περιγράφοντας την τύχη της κομμουνιστικής νεολαίας μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί το 1933.

Μετά τον θάνατό του το 1993 σε ηλικία 84 ετών στο Μόναχο, ο Ρίχτερ θάφτηκε κατόπιν αιτήματός του στο νεκροταφείο του Μπάνσιν στο νησί Ούζεντομ.

## Διακρίσεις - Βραβεία
Ο Ρίχτερ έλαβε πολυάριθμες διακρίσεις και αρκετά αναγνωρισμένα βραβεία λογοτεχνίας που υπογραμμίζουν τη διαρκή του επίδραση στη γερμανόφωνη λογοτεχνία του 20ού αιώνα και τη σημαντική επιρροή του στο πολιτιστικό και πολιτικό τοπίο της μεταπολεμικής Γερμανίας. 

* Το 1951, του απονεμήθηκε το Βραβείο Φοντάνε, 
* το 1952 το Βραβείο Ρενέ Σίκαλε, 
* το 1972 το Πολιτιστικό Βραβείο της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, 
* το 1979 ο Μεγάλος Σταυρός της Αξίας, 
* το 1984 το Μετάλλιο Γκαίτε
* το 1986 το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας της Βαυαρικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών
* το 1988 το Εθνικό Βραβείο Ανατολικής Γερμανίας
* το 1992 το Βραβείο Πολιτισμού Πομερανίας. 
* Από το 1951 ήταν μέλος του Κέντρου PEN της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. 
* Το 1978 του απονεμήθηκε τιμητικός τίτλος διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Καρλσρούης και το 1979 τίτλος επίτιμου καθηγητή από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. 
* Το 1982 έλαβε το τιμητικό δώρο της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών.

## Έργα (επιλογή)

* 1947: *Deine Söhne Europa – Gedichte deutscher Kriegsgefangener* *- Οι γιοι σου Ευρώπη – Ποιήματα Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου*
* 1949: *Die Geschlagenen* *- [[Οι ηττημένοι]],* μυθιστόρημα.
* 1951: *Sie fielen aus Gottes Hand* *- Έπεσαν από το χέρι του Θεού,* μυθιστόρημα.
* 1953: *Spuren im Sand* *- Ίχνη στην άμμο,* μυθιστόρημα.
* 1955: *Du sollst nicht töten* *- Οὐ φονεύσεις,* μυθιστόρημα.
* 1959: *Linus Fleck oder Der Verlust der Würde* *-  Λάινους Φλεκ ή Η απώλεια της αξιοπρέπειας,* μυθιστόρημα
* 1962: *Bestandsaufnahme – Eine deutsche Bilanz* *- Απολογισμός – Μια γερμανική αξιολόγηση*
* 1963: *Almanach der Gruppe 47 – 1947–1962.* - *Ημερολόγιο της Ομάδας 47 – 1947–1962*
* 1965: *Plädoyer für eine neue Regierung oder Keine Alternative* *- Έκκληση για νέα κυβέρνηση ή Καμία εναλλακτική λύση.*
* 1965: *Menschen in freundlicher Umgebung.* Sechs Satiren - *Άνθρωποι σε φιλικό περιβάλλον.* Έξι σάτιρες
* 1966: *Karl Marx in Samarkand – Eine Reise an die Grenzen Chinas* *- Ο Καρλ Μαρξ στη Σαμαρκάνδη – Ένα ταξίδι στα σύνορα της Κίνας*
* 1971: *Rose weiß, Rose rot* - *Λευκό ρόδο, Κόκκινο ρόδο,* μυθιστόρημα
* 1974: *Briefe an einen jungen Sozialisten* *- Γράμματα σε έναν νεαρό σοσιαλιστή*
* 1975: *Kinderfarm Ponyhof* *- Παιδική φάρμα με πόνυ,* παιδικό βιβλίο
* 1980: *Die Flucht nach Abanon* *- Η φυγή προς το Άμπανον,* διήγημα
* 1981: *Die Stunde der falschen Triumphe* *- Η ώρα των ψεύτικων θριάμβων,* μυθιστόρημα
* 1982: *Geschichten aus Bansin* *- Ιστορίες από το Μπάνσιν*
* 1982: *Ein Julitag* *- Μια μέρα του Ιουλίου,* μυθιστόρημα
* 1986: *Im Etablissement der Schmetterlinge – Einundzwanzig Portraits aus der Gruppe 47* *-  Στην εγκατάσταση πεταλούδων – Είκοσι ένα πορτρέτα από την ομάδα 47*
* 1989: *Reisen durch meine Zeit. Lebensgeschichten* *- Ταξίδια στον χρόνο μου. Ιστορίες ζωής*
* 1990: *Deutschland deine Pommern – Wahrheiten, Lügen und schlitzohriges Gerede* *- Γερμανία, η Πομερανία σου – Αλήθειες, Ψέματα και πονηριές* 

* 2012: *Mittendrin. Die Tagebücher 1966–1972 - Στη μέση. Τα ημερολόγια 1966–1972*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί αντιστασιακοί