open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χρήστος Καζακλάρης

Ο **Χρήστος Καζακλάρης** (1942 - 2020) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ.

## Βιογραφία
### Καταγωγή και σπουδές
Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1942 στο Δίον. Έκανε σπουδές Φυσικής και Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. 

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του και κατήλθε ως υποψήφιος για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974, χωρίς να εκλεγεί (συγκέντρωσε 2.522 ψήφους).

Στις επόμενες εκλογές ήταν ξανά υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ, το 1977 και για μία ακόμη φορά δεν κατόρθωσε να εκλεγεί βουλευτής, παρότι συγκέντρωσε 6.594 σταυρούς.

Ωστόσο, στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Πιερίας και επανεξελέγη το 1985. Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, ο Χρήστος Καζακλάρης έγινε βουλευτής Πιερίας λόγω έκπτωσης της Μαρίας Αρσένη από το βουλευτικό αξίωμα. Έχασε την έδρα του από τη Μαρία Αρσένη στις εκλογές του 1990, αλλά η τελευταία παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα, με αποτέλεσμα ο Καζακλάρης να επιστρέψει στη Βουλή στις 22 Ιανουαρίου 1991. Η τελευταία του θητεία στο Κοινοβούλιο ολοκληρώθηκε το 1993.

Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στο Λιτόχωρο σε ηλικία 78 ετών στις 6 Ιανουαρίου 2020 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της Θείας Αναλήψεως Κατερίνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
Δημήτρης Ψαριανός

Ο **Δημήτρης Ψαριανός** (Πρέβεζα, 29 Δεκεμβρίου 1948 - Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας τραγουδιστής.

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα. Σπούδασε τραγούδι και κιθάρα. Το 1972 ερμήνευσε τα τραγούδια του "Μεγάλου Ερωτικού" του Μάνου Χατζιδάκι μαζί με τη Φλέρη Νταντωνάκη. Το 1975 ερμήνευσε τραγούδια σε μουσική του Γιώργου Κοντογιώργου στο δίσκο "Στ' ουρανού τα περιβόλια". Το 1980 ερμήνευσε τον κύκλο τραγουδιών "Τα ερωτικά" σε μουσική του Χρήστου Γκάρτζου και ποίηση Πάμπλο Νερούδα σε ελεύθερη απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησε τον δίσκο "Τα τραγούδια που Αγαπώ", ενώ συμμετείχε και σε άλλες δισκογραφικές δουλειές γνωστών συνθετών και τραγουδοποιών, όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Σάκης Τσιλίκης, κ.ά.

Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 2020 στην Αθήνα σε ηλικία 72 ετών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι τραγουδιών που ερμήνευσε ο Δ. Ψαριανός από τον ιστότοπο http://www.stixoi.info/
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Χαρίλαος Μπούσιος

Ο **Χαρίλαος Μπούσιος** του Λαζάρου (1921-2019) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Πιερίας με την ΕΔΑ και εν συνεχεία ήταν πολιτευτής με την Ενωμένη Αριστερά  και με το ΚΚΕ. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ το 1939 και για τη δράση του διώχθηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί 9 χρόνια.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1921. Γιος του κηροποιού Λάζαρου Μπούσιου (1892-1964), ο Χαρίλαος ήταν ο μεγαλύτερος από τα 6 αδέρφια και καταγόταν από το Λιβάδι Ολύμπου και έζησε τα δύσκολα (εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων) παιδικά του χρόνια στην Ελασσόνα, από όπου καταγόταν η μητέρα του.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Από πολύ νεαρή ηλικία ασπάστηκε τις ιδέες της αριστεράς και του σοσιαλισμού και οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ το 1939 και μετά στις αντιστασιακές οργανώσεις ΕΠΟΝ και ΕΛΑΣ. Μετά ανέλαβε υπεύθυνος στις οργανώσεις Ολύμπου του ΚΚΕ. 

Κλήθηκε στις τάξεις του στρατού τον Οκτώβριο του 1946 και έπειτα από δύο μήνες αφοπλίστηκε και εξορίστηκε στο 1ο τάγμα σκαπανέων στον Άγιο Νικόλαο και μετά στάλθηκε στον Αϊ-Στράτη, όπου παρέμεινε εκτοπισμένος ως το 1949. Στις εκλογές του 1951 παίρνει μέρος στην Πιερία με τη νεοσύστατη ΕΔΑ, λαμβάνοντας γύρω στις 2.000 ψήφους στον νομό. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Σολομώντα Παπαδόπουλου και ήρθε 1ος σε ψήφους (2.500). Εξελέγη μέλος της πρώτης νομαρχιακής επιτροπής Πιερίας της ΕΔΑ το 1956. 

Όταν κατήλθε υποψήφιος ήταν ιδιωτικός υπάλληλος. Εξελέγη βουλευτής με 4.559 ψήφους έπειτα από τις εκλογές του 1958, κατά τις οποίες η ΕΔΑ ήρθε δεύτερο κόμμα. Ήταν ξανά υποψήφιος το 1961 χωρίς επιτυχία.

Στις εκλογές που έγιναν το 1963  και το 1964 κατήλθε υποψήφιος για μία ακόμη φορά με την ΕΔΑ, χωρίς να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 880 ψήφους. Το 1964 ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές, υποστηρίζοντας τον συνδυασμό "Καινούρια Εποχή" του Τάκη Τερζόπουλου σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Ως τη σύλληψή του μαζί με άλλους 84 συντρόφους του, εργάστηκε στη νομαρχιακή επιτροπή της ΕΔΑ. 

Στη διάρκεια της χούντας του 1967-1974, παρέμεινε εκτοπισμένος αρχικά στη Γυάρο, έπειτα στο Παρθένι Πάρου και μετά στον Ωρωπό, αλλά και στη Λέρο, από όπου απολύθηκε το 1971.

Μετά τη Μεταπολίτευση έλαβε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με την Ενωμένη Αριστερά και έλαβε 1.672 ψήφους. Το 1975 μετατέθηκε στο γραφείο του νόμιμου πια ΚΚΕ Δυτικής Μακεδονίας, όπου παρέμεινε ως το 1978. Στις επόμενες εκλογές το 1977 κατήλθε υποψήφιος με το ΚΚΕ και συγκέντρωσε 2.121 σταυρούς. Την ίδια περίοδο οργάνωσε το γραφείο του ΚΚΕ Μακεδονίας-Θράκης, το 1986 το γραφείο Κεντρικής Μακεδονίας και το 1990 εντάχθηκε στην Κ.Ο. της Θεσσαλονίκης και τέλος στην Κ.Ο. Ανάληψης.

Στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ στο νομό Πιερίας, όπως και το 1985..

Πέθανε σε ηλικία 98 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 26 Ιουνίου 2019 και η πολιτική κηδεία του έγινε σε οίκο τελετών στη συμπρωτεύουσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
All the Time in the World

Το **All the Time in the World** είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το δέκατο του δίσκου "*[[Now What?!]]*", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου του 2013, ενώ το σινγκλ είχε κυκλοφορήσει στις 29 Μαρτίου από την "Ear Music".

## Σύνθεση
Το τραγούδι είναι ιδιαίτερα μελωδικό, μέσου ρυθμού, με τζαζ στοιχεία πέραν του κλασικού ροκ στυλ του συγκροτήματος, με σόλο κιθάρας από τον Στηβ Μορς και διαρκεί 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα, ενώ η εκδοχή που υπάρχει στο άλμπουμ έχει διάρκεια 4 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα.

Το συγκεκριμένο κομμάτι κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ μαζί με το "*[[Hell to Pay]]*" με σκοπό την προώθηση του δίσκου "*[[Now What?!]]*", αλλά δεν κατάφερε να γνωρίσει εμπορική επιτυχία. Ήταν το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος από το "*[[Rapture of the Deep (τραγούδι)|Rapture of the Deep]]*" το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 2005 και συμπεριλαμβανόταν στο ομώνυμο άλμπουμ.

## Ζωντανές εκτελέσεις
Το "*All the Time in the World*" συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στο set list της ζωντανής εμφάνισης των Deep Purple στο Ισγκλ της Αυστρίας, στις 30 Απριλίου 2013. και εκτελέστηκε ζωντανά από το συγκρότημα μόνο σε κάποιες εμφανίσεις εκείνης της χρονιάς.

## Τραγούδια
# **All the Time in the World** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*
# **[[Hell to Pay]]** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*
# **[[Perfect Strangers (τραγούδι των Deep Purple)|Perfect Strangers]] (Live)** *(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)*
# **[[Highway Star]] (Live)** *(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)*

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "*All the Time in the World*" ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:

* **[[Ίαν Γκίλαν]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **[[Στηβ Μορς]]** - *[[κιθάρα]]*
* **[[Ντον Έρεϊ]]** - *[[πλήκτρα]]*
* **[[Ρότζερ Γκλόβερ]]** - *[[μπάσο]]*
* **[[Ίαν Πέις]]** - *[[τύμπανα]]*

## Παραπομπές

## Πηγές
* *Now What?!*, 2013, CD Booklet

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι All the Time in the World
* Deep Purple "All The Time in The World" Official Lyric Video (HD) from "NOW What?!" - Youtube

Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple
Κατηγορία:Τραγούδια του 2013
Παναγιώτης Χιώτης

Ο **Παναγιώτης Χιώτης** (6 Αυγούστου 1814 - 2 Ιανουαρίου 1896) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και ιστορικός συγγραφέας από τη Ζάκυνθο. Έγραψε ιστορικά έργα. Για την προσφορά του στην καταγραφή της ιστορίας τιμήθηκε σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο.

## Βιογραφία
Κατά την περίοδο της αγγλικής Κατοχής δίδαξε στο Λύκειο του νησιού. Μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα εργάστηκε ως δάσκαλος στη Ζάκυνθο και διετέλεσε επόπτης της Βιβλιοθήκης του νησιού. Υπήρξε ο άνθρωπος που συνέταξε και τον κανονισμό για τη λειτουργία της, το 1883.  Υπήρξε βαθύς ερευνητής της Ιστορίας των Επτανήσων, φθάνοντας ως την Ιταλία. Πέθανε στις αρχές του 1896, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει ένα έργο με βιογραφίες επιφανών Επτανησίων. Το όνομά του φέρει σήμερα το Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κάμπου, με έδρα το Βανάτο.

## Έργα
**[https://books.google.de/books?id=pR4tAAAAYAAJ Ιστορικά απομνημονεύματα της Νήσου Ζακύνθου]* (τ. 1 1849 ,  τ.2 1858)
**Ιστορικά Απομνημονεύματα* (τ.3, 1863 ,  τ. 4 1864 - τ. 5, 1877  και τ. 6 1888)
**Ιστορία του Ιονίου Κράτους από της συστάσεως αυτού μέχρι ενώσεως (έτη 1815-1864)*, έκδοση βιβλιοπωλείο Νότη Καραβία, 1980.
**Ηθική κατάστασις από βενετοκρατίας μέχρι των ημερών ημών* (1887)

## Πηγές
*Παναγιώτης Χιώτης, βιογραφία στο BiblioΝet.
*openarchives.gr
* Πανδέκτης

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Βενιαμίν Καρίπογλου

Ο **Βενιαμίν Καρίπογλου** ήταν ένας από τους μακροβιότερους και δυναμικότερους επισκόπους Σερβίων και Κοζάνης.

Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και ήταν γιος του Δημητρίου Καρίπογλου–Αγραφιώτη. Γεννήθηκε το 1781. Αφού ορφάνεψε από πατέρα, χειροτονήθηκε κληρικός και υπηρέτησε ως Αρχιμανδρίτης στη Θεσσαλονίκη. Διετέλεσε και ηγούμενος της Μονής Βλατάδων. Το 1815, σε ηλικία 34 ετών, χειροτονήθηκε επίσκοπος και τοποθετήθηκε στην επαρχία Σερβίων και Κοζάνης.

Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του, μερίμνησε για την αύξηση της έκτασης του προαυλίου του Επισκοπείου της Κοζάνης, αγοράζοντας διπλανό αγρό. Επίσης προέβη σε επισκευή του κτιρίου που είχε αγοράσει ο επίσκοπος Μελέτιος. Η σημερινή όψη του Επισκοπείου είναι σε γενικές γραμμές αυτή που προέκυψε από τις επισκευές και τροποποιήσεις του Βενιαμίν.

Το 1818 μετέβη στη Δακία, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία και συνδέθηκε με λόγιους, με τη βοήθεια των οποίων συγκέντρωσε περί τους 100 τόμους βιβλίων, με τους οποίους εμπλούτισε τη νεοσύστατη Βιβλιοθήκη της Κοζάνης. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης στη Μακεδονία, βοήθησε στην περίθαλψη προσφύγων από τον Όλυμπο και το Βέρμιο και φρόντιζε για τη φυγάδευσή τους σε ασφαλέστερα μέρη .

Επί 35 χρόνια ο Βενιαμίν κυριάρχησε στη θρησκευτική, εκπαιδευτική, πνευματική και οικονομική ζωή της Κοζάνης. Έκανε αξιόλογα κοινωνικά, φιλανθρωπικά, εκπαιδευτικά και εθνικά έργα, και μερίμνησε για τα φτωχά στρώματα και την τρίτη ηλικία. Ο Μανουήλ Γεδεών γράφει για τον Βενιαμίν: «...*Τριών αρχιερέων αλησμόνητος η μνήμη πρέπει να διατηρηθεί παρά τω ελληνικώ έθνει-πρώτος τάττεται Βενιαμίν ο Σερβίων και Κοζάνης επίσκοπος*...». Σε είκοσι επιγράμματα που έχουν διασωθεί, λόγιοι της εποχής εξαίρουν το μεγάλο του έργο για την Κοζάνη και για την παιδεία της. Μεταξύ αυτών, ο λόγιος διδάσκαλος του Γένους και διευθυντής της Σχολής Κοζάνης, Στέφανος Σταμκίδης, γράφει: «...*Άλλοις έπαινος Βενιαμίν Σερβίων άλλος γ' επ' άλλω των επαίνων αξίων εγώ δ' επαινώ της φρονήσεως χάριν αυτόν δι' ην στέφουσι μούσαι και θέμις*...».

Παραιτήθηκε το 1849 και πέθανε τον Απρίλιο του 1851. Με διαθήκη του άφησε την περιουσία του για κοινωφελείς σκοπούς στην Κοζάνη, ενώ το πατρικό του σπίτι, στη γωνία οδών Ολύμπου 147 και Ιουλιανού στη Θεσσαλονίκη, αγοράστηκε από την Ελληνική Κοινότητα της πόλης προκειμένου να εξυπηρετήσει εκπαιδευτικές ανάγκες.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιερά Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης
*Αναστασία Παληού, «Βοεβόδες της Κοζάνης και ο ρόλος τους στην απονομή δικαιοσύνης κατά τον 19ο αιώνα», «Νόμος», Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 286 http://www.nsk.gov.gr/webnsk/pdf.jsp?fileid=30478530

Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερβίων και Κοζάνης
Κατηγορία:Μονή Βλατάδων
Σκουφοπετρόκλης

Ο **σκουφοπετρόκλης** (Oenanthe monacha) είναι μικρό εντομοφάγο πουλί της οικογένειας των στρουθιόμορφων. Παλαιότερα πιστευόταν ότι ανήκε στις κοτσυφίδες αλλά συγγενεύει περισσότερο με τον κοκκινολαίμη. Πήρε το όνομα του από το άσπρο πάνω μέρος του κεφαλιού του που μοιάζει με σκουφί. 

Αυτό το πουλί, μεγέθους 15 - 17 εκατοστών ζει σε ερημικές περιοχές από την Αίγυπτο μέχρι την Αραβική χερσόνησο. Έχει παρατηρηθεί επίσης στο Πακιστάν και την Κύπρο.

Φτιάχνει την φωλιά του σε σχισμές βράχων και γεννά 3 με 6 αυγά. Το αρσενικό είναι μαύρου χρώματος με λευκά σημεία στο στήθος, την ουρά και το πάνω μέρος του κεφαλιού. Το θηλυκό είναι καφέ με το κάτω μέρος του σώματος να είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το πάνω και με λευκή ουρά. Ο σκουφοπετρόκλης τρέφεται κυρίως με έντομα.



Κατηγορία:Μυγοθηρίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Κιάρα Ζόρζι

Η **Κιάρα Ζόρζι**, γνωστή και ως **Κλάρα ή Κλαίρη Ζόρζι ή Τζόρτζι** (*Chiara Zorzi* ή *Giorgio, Clara* ή *Claire*, πέθανε το 1454), ήταν η δεύτερη σύζυγος του Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι, Δούκα των Αθηνών και αντιβασίλισσα για το νεαρό γιο τους Φραγκίσκο Α΄ μετά τον θάνατο του Νέριο Β΄ στο 1451.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Νικόλαου Γ΄ Ζόρζι Μαρκησίου της Βοδονίτσας και Τριτημόριου της Εύβοιας. Η ίδια φημιζόταν για την ομορφιά της. Μετά τον θάνατο του Νέριο Β΄ παντρεύτηκε το 1453 τον Βαρθολομαίο Κονταρίνι, ο οποίος -τυφλωμένος από τον έρωτά του- δολοφόνησε τη σύζυγό του για να νυμφευτεί την Κιάρα. Έτσι το δουκάτο κυβερνούσαν η Κιάρα και ο Βαρθολομαίος ως επίτροποι. Ο λαός της Αθήνας, που δεν συμπαθούσε και πολύ την Κιάρα, ζήτησε την επέμβαση του Οθωμανού σουλτάνου Μουράτ Β΄ υπέρ του Δούκα Φραγκίσκου Α΄. Ο Σουλτάνος κάλεσε την Κιάρα και τον Βαρθολομαίο στην Αδριανούπολη και διόρισε αντιβασιλέα του Φραγκίσκου Α΄ τον γιο τού Αντώνιου Β΄, τον Φραγκίσκο Β΄.

Ο Φραγκίσκος Β΄, όταν έφθασε στην Αθήνα το 1454, συνέλαβε την Κιάρα, τη φυλάκισε στα Μέγαρα και τη σκότωσε. Η ενέργειά του αυτή σήμανε και το τέλος του Δουκάτου: ο Σουλτάνος το κατέλαβε δίνοντας τέλος στη Φραγκοκρατία.

## Πηγές
* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III &mdash; The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975. 
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311&ndash;1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.
* Καταλανοί εν τη Ανατολή : οις προσετέθη και ανέκδοτος της χρονολογίας των Αθηνών, υπό Επαμ. Ι. Σταματιάδου, δαπάνη Κωνστ. Αντωνιάδου. -- [Αθήναι] : εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου, 1869. --258, 259 σ.

Κατηγορία:Δούκισσες των Αθηνών
Κατηγορία:Οικογένεια Ατσαγιόλι
Κιαρα
Ερημοσφυριχτής

Ο **Ερημοσφυριχτής** είναι ένα μεσαίου μεγέθους παρυδάτιο πουλί της οικογένειας των Χαραδριίδων.
Φωλιάζει σε στεππικές και ημιστεππικές εκτάσεις, από τα υψίπεδα της ανατολικής Τουρκίας μέχρι την κεντρική Ασία. Φτιάχνει τη φωλιά του πάνω στο έδαφος. Είναι έντονα μεταναστευτικό είδος και διαχειμάζει στις ακτές τις ανατολικής Αφρικής και της νότιας Ασίας. Σπάνια επισκέπτεται την Ευρώπη, έχει παρατηρηθεί στην Ελλάδα, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Έχει εντοπιστεί δύο φορές στο δυτικό ημισφαίριο, με την πιο πρόσφατη το 2009 στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Αναγνωρίζονται 2 υποείδη: το C.l.columbinus (από κεντρική Μικρά Ασία, Συρία, Καυκάσια και Ιράν ως το δυτικό Αφγανιστάν) και το C.l.crassirostris (από τη λίμνη Κασπία ως τη λίμνη Ζαϊσάν).

Ο ερημοσφυριχτής έχει μακριά λεπτά πόδια και χοντρό ράμφος. Τα αρσενικά έχουν καφέ πλάτη και λευκή κοιλιά. Στο στήθος, στο μέτωπο και τον αυχένα είναι καστανού χρώματος. Τα θηλυκά είναι του ίδιου χρώματος αλλά πιο θαμπά. Τα νεογνά είναι εντελώς λευκά εκτός από ένα μικρό τμήμα στο κεφάλι. 

Έχει πολλές ομοιότητες με ένα άλλο είδος, τον Μικρό Ερημοσφυριχτή (Charadrius mongolus), άλλο ένα ασιατικό είδος πού είναι μικρότερου μεγέθους.

Τρέφεται με έντομα, καρκινοειδή και σκουλήκια που βρίσκει στην άμμο ή στη λάσπη. Συνήθως τρέφονται σε κοπάδια.

Πήρε το όνομα του από τον ήχο που κάνει ο οποίος μοιάζει με σφύριγμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php?tID=2878

Κατηγορία:Χαραδριίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Δυτική Αφρική

Η **Δυτική Αφρική** είναι το δυτικό τμήμα της Αφρικής. Αν και βρίσκονται στη δυτική Αφρική, το Μαρόκο, η Αλγερία και η Τυνησία θεωρούνται μέρος του Μαγκρέμπ, η οποία θεωρείται από τον ΟΗΕ ως ξεχωριστή περιοχή. Τα κράτη της Δυτικής Αφρικής, όπως ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη (Ο.Η.Ε.), περιλαμβάνουν την Ακτή Ελεφαντοστού, την Γκάμπια, την Γκάνα, τη Γουινέα, τη Γουινέα Μπισσάου, τη Λιβερία, το Μάλι, τη Μαυριτανία, το Μπενίν, την Μπουρκίνα Φάσο, τον Νίγηρα, τη Νιγηρία, το Πράσινο Ακρωτήριο, τη Σενεγάλη, τη Σιέρα Λεόνε και το Τόγκο, καθώς επίσης και το Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος της Αγίας Ελένης, Ασενσιόν και Τριστάν ντα Κούνια. Με την εξαίρεση της Μαυριτανίας, οι χώρες είναι μέλη της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ECOWAS). Μεγαλύτερη χώρα, σε έκταση, είναι ο Νίγηρας και πολυπληθέστερη η Νιγηρία, όπου βρίσκεται το Λάγος, η μεγαλύτερη πόλη στη Δυτική Αφρική. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2024, εκτιμάται σε 456.251.000 κατοίκους, αποτελώντας το 30,1% του συνολικού πληθυσμού της Αφρικής και το 5,6% του παγκόσμιου πληθυσμού.

## Δημογραφικά στοιχεία
### Ανεξάρτητα κράτη

### Εξαρτώμενο Έδαφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Δημοκρατία του Ταμράς

Η **Δημοκρατία του Ταμράς** (Βουλγ.: Тъмръшка република, *Ταμράσκα Ρεπούμπλικα*) ήταν μια βραχύβια αυτοδιοικούμενη πολιτεία των Πομάκων που ζούσαν στην περιοχή της Ροδόπης και υπήρξε από το 1878 έως το 1886.

## Γεωγραφία
Η περιοχή βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Βάχα και Χεπελάρη. Η επαναστατημένη περιοχή αρχικά αποτελούνταν από 17 χωριά τα οποία αυξήθησαν σε 21 εως το 1880. Κάποια από τα χωριά ήταν το Τρίγκραντ, η Μούγλα, το Μπέντεν, το Μιχάλκοβο, το Σκόμπλεβο, το Χουρούκοβο και το Ντεβίν

## Ιστορία
Η αυτόνομη περιοχή εμφανίστηκε καθώς οι Πομάκοι του Ταμράς προσπαθούσαν να αποφύγουν την επιρροή των Βουλγάρων και των Ρώσσων μετά τους Ρωσσοτουρικούς πολέμους.

Ο Πρόεδρος της αυτονομίας ήταν ο Αχμέντ Αγά Ταμρασλυάτα. Είχε πάρει μέρος στην επανάσταση του Απριλίου, υποστηριζόμενος από τους ντόπιους παίρνοντας το μέρος των Οθωμανών. Έτσι όταν, δύο χρόνια αργότερα οι Ρωσσοβουλγαρικές δυνάμεις κέρδιζαν έδαφος, αυτός με τις δυνάμεις του συμπτύχθηκε νοτιότερα για να αποφύγει τα αντίποινα.

Αφότου οι Ρώσσοι αποχώρησαν από την περιοχή της Ροδόπης, ο Αγάς και οι δυνάμεις του επέστρεψαν και ίδρυσαν την αυτονομία τους.

Ο Αχμέντ Αγα Ταμρασλυάτα έβαλε τρεις φορές χαμηλότερους φόρους από την Οθωμανική αυτοκρατορία και γι'αυτό αυξήθηκε ο αριθμός των χωριών που διοικούσε από 17 σε 21. Αυτήν την περίοδο η δημοκρατία του Ταμράς έστειλε απεσταλμένους στη Φιλιππούπολη και εξέδωσε βίζα. Τον ίδιο χειμώνα οι αντιπρόσωποι της Δημοκρατίας του Ταμράς και των Οθωμανών αποφάσισαν την επιστροφή των τεσσάρων τελευταίων χωριών στην Ανατολική Ρωμυλία.

## Ηγέτες
*Αρχηγός της περιοχής: Αχμέντ Αγά Ταμρασλυάτα
*Διοικητής: Χασάν Αγά από το Τρίγκραντ
*Υποδιοικητής: Χατζή Μεχμέντ από το Μπέντεν
*Υποδιοικητής: Μουλλά Εγίμπ από την Μούγλα
*Διοικητής της Εθνικής φρουράς: Μεχμέντ Αγά (αδελφός του Αχμέντ Αγά)

Η φρουρά αποτελούταν από 20 άνδρες. Οι αρχηγοί των χωριών είχαν μεγάλη εξουσία και η πρωτεύουσα μετακινούταν συνέχεια. Αρχικά ήταν στο Τρίγκραντ, μετέπειτα στο Ναστάν, αργότερα στο Μιχάλκοβο και ούτω καθεξής.

## Χρονοδιάγραμμα
*1878 - Ίδρυση της αυτοδιοικούμενης περιοχής.
*1880 - Οι αρχηγοί της περιοχής συμφωνούν να ενωθούν με την Ανατολική Ρωμυλία, αλλά δεν το κάνουν λόγω φόβων των ατάκτων.
*1880 - Τέσσερα Πομάκικα χωριά ενώνονται με την  αυτοδιοικούμενη περιοχή.
*1880 - Μετά από διαπραγματεύσεις τα τέσσερα χωριά ενώνονται με την Ανατολική Ρωμυλία.
*1882 - Η Ανατολική Ρωμυλία παραιτείται από την προσπάθεια της να ελέγξει την αυτονομία.
*1886 - Ο Βουλγάρικος στρατός καταλαμβάνει την περιοχή.
*1886 - Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνωρίζει την ένωση Βουλγαρίας και Ανατολικής Ρωμυλίας και ως αντάλλαγμα λαμβάνει την περιοχή του Ταμράς.

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πομάκοι
Ταμρας
Αντώνιος Β΄ Ατσαγιόλι

Ο **Αντώνιος Β΄ Ατσαγιόλι** *([[Ιταλική γλώσσα|ιταλικά :]] Antonio Acciaioli*, άκμασε το 1413-1441) από την Οικογένεια Ατσαγιόλι ήταν δούκας των Αθηνών την περίοδο 1439-1441. Καταγόταν από την οικογένεια Ατσαγιόλι της Φλωρεντίας, ήταν γιος του Φραγκίσκο Ατσαγιόλι, κύριου φέουδου στα Συκάμινα Αττικής και της Μαργαρίτας Μαλπίλι (Malpigli), αδελφός του Νέριο Β΄.

## Βιογραφία
Ο Αντώνιος (Β΄) μεγάλωσε στη Φλωρεντία μέχρι το 1413, όταν ο εξάδελφος τού πατέρα του Αντώνιος Α΄ τον κάλεσε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Νέριο (Β΄) στην Ελλάδα για να ζήσουν στην Αυλή του.  Όταν ο Αντώνιος Α΄ πέθανε τον Ιανουάριο του 1435, άφησε στη διαθήκη του το δουκάτο στον Νέριο Β΄ υπό την κηδεμονία της χήρας του Μαρίας Μελισσηνής. Ωστόσο το 1439 ο αδελφός του Νέριο Β΄ μετέβη στα φέουδα του στην Τοσκάνη και άφησε επίτροπο στο δουκάτο τον Αντώνιο, οπότε βρήκε την ευκαιρία και σφετερίστηκε τον Θρόνο.

Πέθανε το 1441 και το δουκάτο πέρασε ξανά στον αδελφό του Νέριο Β΄, γιος του οποίου ήταν ο τελευταίος δούκας Φραγκίσκος Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Ζόρζι και είχε τέκνο:
* Φραγκίσκος Β΄ δούκας των Αθηνών.

## Πηγές
* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III &mdash; The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975. 
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311&ndash;1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.
* Καταλανοί εν τη Ανατολή : οις προσετέθη και ανέκδοτος της χρονολογίας των Αθηνών, υπό Επαμ. Ι. Σταματιάδου, δαπάνη Κωνστ. Αντωνιάδου. -- [Αθήναι] : εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου, 1869. --258, 259 σ.

        

Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών
Αντωνιος
Βασίλειος Βασιλείου

Ο **Βασίλειος Βασιλείου** του Ανδρέα, περισσότερο γνωστός ως **Βάσος Βασιλείου** (Άρτα, 1915 - Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 1985) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας, μέλος της κυβέρνησης εθνικής ενότητας του 1974. 

## Σπουδές
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εκτός αυτών, ακολούθησε και σπουδές φιλολογίας. Αργότερα εργάστηκε ως θεατρικός κριτικός στα "Φιλολογικά Χρονικά".

## Δημοσιογράφος
Ήταν επίσης γνωστός ως ΒΑΣ. ΒΑΣ. (από τα αρχικά του). Ως δημοσιογράφος ξεκίνησε την καριέρα του από την εφημερίδα *[[Ελληνικός Βορράς]]* και συνέχισε σε άλλα έντυπα, ιδιαίτερα μεταπολεμικά, με κυριότερη την εφημερίδα "Ακρόπολη" της οποίας υπήρξε πολιτικός συντάκτης και μετά τη "Βραδυνή". Το 1981 ανέλαβε πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.  ενώ την ίδια περίοδο παρουσίασε στην τηλεόραση εκπομπές με πολιτιστικό περιεχόμενο.

## Πολιτικός
Ο Βασιλείου υπήρξε διευθυντής του γραφείου Τύπου του αρχηγού του Ελληνικού Συναγερμού, Αλέξανδρου Παπάγου. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1974 εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Πολιτισμού και Επιστημών από τις 28 Αυγούστου 1974 ως τις 9 Οκτωβρίου 1974. Πέθανε το 1985 σε ηλικία 70 ετών έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού και Επιστημών
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Πετροτριλίδα

Η **Πετροτριλίδα**  είναι πτηνό της οικογενείας των Οιδηκνημιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι *Burhinus oedicnemus* και περιλαμβάνει 6 υποείδη. Στον ελλαδικό χώρο απαντά κυρίως το ευρωπαϊκό υποείδος *Burhinus oedicnemus oedicnemus* (Linnaeus, 1758), αλλά κατά τη μετανάστευση, ιδιαίτερα στο νότο, υπάρχει συγχώνευση πληθυσμών με το *Burhinus oedicnemus saharae* (Reichenow, 1894).
*Παρόλο που η πετροτριλίδα, μάλλον, κατατάσσεται στα καλοβατικά πτηνά, τα ενδιαιτήματά της περιλαμβάνουν ξηρά ηπειρωτικά οικοσυστήματα και όχι υδάτινες περιοχές. 
## Ονοματολογία
Η  επιστημονική ονομασία του είδους *oedicnemus* είναι ελληνική: οιδίκνημος ΕΤΥΜ αρχ. 
**i.**  Συμπεριλαμβάνεται και το *B. o. mayri* 

**ii.**  Συμπεριλαμβάνονται και τα *B. o. jordansi* , *B. o. astutus* *B. o. theresae* 

**iii.**  Ακολουθείται η κατά Κανέλλη ονομασία

## Παραπομπές

## Πηγές

*Howard and Moore, *Checklist of the Birds of the World*, 2003. 
*Collin Harrison, *Nests, Eggs and Nestlings Of British and European Birds*, Collins, 1988.
*Christopher Perrins, *Birds of Britain and Europe*, Collins 1987. 
*Bertel Bruun, *Birds of Britain and Europe*, Hamlyn 1980.
*Hermann Heinzel, RSR Fitter & John Parslow, Birds of Britain and Europe with North Africa and Middle East, Collins, 1995 
**Πάπυρος Λαρούς-Μπριτάνικα*, τόμος 49 , λήμμα «Πετροτριλίδα»
*Ιωάννη Όντρια, *Πανίδα της Ελλάδας*, τόμος *Πτηνά*.
*Ντίνου Απαλοδήμου, *Λεξικό των ονομάτων των πουλιών της Ελλάδας*, 1988.
*«Το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλουμένων Σπονδυλοζώων της Ελλάδας, Αθήνα 1992»
*Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη, *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας*, Αθήνα 2002
*IUCN Red List: http://www.iucnredlist.org/
* John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Handbook of Avian Body Masses by CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5.
* Lockwood, W B (1993). The Oxford Dictionary of British Bird Names. OUP. ISBN 978-0-19-866196-2.

Κατηγορία:Οιδηκνηµίδες
The Hidden Wiki

Ως ανώνυμη υπηρεσία, το **Hidden Wiki** λειτουργεί χρησιμοποιώντας `[[.onion]]` domain και η πρόσβαση σε αυτό γίνεται αποκλειστικά με χρήση του δικτύου Tor. Η ιστοσελίδα αυτή παρέχει πολλούς συνδέσμους σε μορφή wiki σε άλλες κρυφές υπηρεσίες (ιστοσελίδες .onion) αλλά και σε ιστοσελίδες του παγκόσμιου ιστού (ιστοσελίδες στις οποίες μπορείς να αποκτήσεις πρόσβαση μέσω ενός κανονικού περιηγητή διαδικτύου). Περιλαμβάνει συνδέσμους προς ιστοσελίδες παιδικής πορνογραφίας, σε ιστοσελίδες που πουλάνε ναρκωτικές ουσίες και άλλα απαγορευμένα είδη, όπως ήταν το Silk Road.Βέβαια εκτός από αυτά μπορεί κανείς να βρει ενημερωτικές σελίδες , βιβλιοθήκες για online βιβλία και άλλα είδη περιεχομένου.

Θεωρείται ότι είναι μια από τις βασικές σελίδες που κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει για να αρχίσει τη περιήγηση στο λεγόμενο βαθύ μέρος του διαδικτύου.

## Επιχείρηση κατά της παιδικής πορνογραφίας από τους Anonymous το 2011
Τον Οκτώβριο του 2011, η ομάδα ακτιβιστών Hacker Anonymous ξεκίνησαν μια επιχείρηση, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τις δραστηριότητες που αφορούσαν την παιδική πορνογραφία και γίνονταν μέσω του δικτύου Tor χρησιμοποιώντας ανώνυμες υπηρεσίες. Οι Anonymous δημοσίευσαν σε ένα σύνδεσμο pastebin τα ονόματα 1.589 χρηστών της Lolita City, μιας ιστοσελίδας που περιέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας και μπορείς να μπεις χρησιμοποιώντας το δίκτυο Tor. Οι Anonymous ανέφεραν ότι είχαν βρει την ιστοσελίδα μέσω του Hidden Wiki, και ότι περιείχε πάνω από 100 gigabytes παιδικού πορνογραφικού υλικού. Η Lolita City απενεργοποιήθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μέσω επίθεσης DoS από τους Anonymous.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστότοποι
Κατηγορία:Αντεργκράουντ κουλτούρα
Μακρυνίτσα Σερρών

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μακρινίτσα Μαγνησίας]]*

Η **Μακρυνίτσα** βρίσκεται βορειοδυτικά στον Δήμο Σιντικής του Νομού Σερρών στην Κεντρική Μακεδονία, ένα παραδοσιακό χωριό χτισμένο στους πρόποδες του όρους Κερκίνη (όρος Μπέλες).

## Τοποθεσία - φυσιογνωμία
Είναι ημιορεινό χωριό που χαρακτηρίζεται ως το «θέρετρο» των Σερρών». Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη με μακεδονική αρχιτεκτονική, με τρεχούμενα νερά για όλο το χρόνο και υπεραιωνόβιους πλάτανους. Βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Κερκίνη και Δοϊράνη, σε υψόμετρο 395 μέτρων.

## Αποστάσεις
Από τις Σέρρες: 70 χλμ και περίπου 45 λεπτά με το αυτοκίνητο. Από την Θεσσαλονίκη: 93 χλμ. περίπου 1 ώρα και από την Αθήνα 590 χλμ. και 6 ώρες περίπου.

## Πληθυσμός
Το 2001 είχε 365 κατοίκους (πραγματικός πληθυσμός), ενώ το 2011, κατά την απογραφή είχε 280 κατοίκους (μόνιμος πληθυσμός), κυρίως ποντιακής καταγωγής.

## Ιστορικά στοιχεία
Το παλαιότερο όνομα της Μακρυνίτσας ήταν «Μάτνιτσα». Είναι από τα πιο παλιά χωριά των Σερρών, μεγάλο κεφαλοχώρι. Επί τουρκοκρατίας στη Μακρυνίτσα κατοικούσαν μισοί Τούρκοι από τη νότια πλευρά του χωριού (από το «Σπίτι του Παιδιού» και προς τα κάτω) και μισοί Έλληνες αλλά και κάποιες οικογένειες Βούλγαρων από τη βόρεια πλευρά του χωριού (από το «Σπίτι του Παιδιού» και προς τα πάνω) με συνολικό πληθυσμό κοντά στα 600 άτομα. Με τη Συνθήκη του Νεϊγύ οι Εξαρχικοί προσέφυγαν στη Βουλγαρία και με τη συνθήκη της Λωζάνης, οι μουσουλμάνοι προσέφυγαν στην Τουρκία, ενώ στο χωριό προστέθηκαν στον ντόπιο πληθυσμό, Πόντιοι και Βορειοθρακιώτες. Το χωριό ανοικοδομείται και γνωρίζει οικονομική άνθιση με την γεωργία αλλά και την κτηνοτροφία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, οπότε αρχίζει η μετανάστευση στο εξωτερικό κυρίως σε Γερμανία και Σουηδία, αλλά και στο εσωτερικό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*www.makrynitsaserron.gr, η επίσημη τουριστική ιστοσελίδα της Μακρυνίτσας Σερρών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Αρουραίος μπουλντόγκ

Ο **αρουραίος μπουλντόγκ** (*Rattus nativitatis*) ήταν είδος αρουραίου το οποίο ήταν ενδημικό στην Νήσο των Χριστουγέννων του Ινδικού Ωκεανού. Πήρε το όνομα του από την όψη του, που μοιάζει με το ομώνυμο είδος σκύλου. Οι αρουραίοι ζούσαν στους ψηλούς λόφους και στα πυκνά δάση του νησιού. Είχαν κοντή ουρά και η πλάτη τους καλύπτονταν από στρώμα λίπους πάχους δύο εκατοστών. Ζούσαν σε μικρές αποικίες, σε λαγούμια ανάμεσα στις ρίζες των δέντρων ή κάτω από κούφιους κορμούς. Ήταν αργοί, δεν μπορούσαν να σκαρφαλώσουν και ζαλίζονταν από το φως του ήλιου. Ο τελευταίος ζωντανός αρουραίος παρατηρήθηκε το 1903. Οι αρουραίοι μπουλντόγκ υπέκυψαν σε μια ασθένεια που έφεραν μαζί τους οι μαύροι αρουραίοι που είχαν εισαχθεί κατά λάθος από ναύτες. 

Κατηγορία:Μυΐδες
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Κατηγορία:Πανίδα του Ινδικού Ωκεανού
Hell to Pay

Το **Hell to Pay** είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τέταρτο του δίσκου "*[[Now What?!]]*", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου 2013 από την "Ear Music". Το συγκεκριμένο κομμάτι είχε κυκλοφορήσει σε μορφή CD σινγκλ και 7" βινυλίου στις 29 Μαρτίου μαζί με το "*[[All the Time in the World]]*".

## Σινγκλ
Το συγκεκριμένο διπλό σινγκλ ήταν το πρώτο το οποίο κυκλοφόρησαν οι Deep Purple από το "*[[Rapture of the Deep (τραγούδι)|Rapture of the Deep]]*" από τον ομώνυμο δίσκο του 2005. Το "*Hell to Pay*", όπως και ολόκληρο το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Νάσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών με παραγωγό τον Μπομπ Έζριν και είναι ένα γρήγορου ρυθμού, χαρντ ροκ τραγούδι, με ένα έξυπνο σόλο κιθάρας από τον Στηβ Μορς ενώ στην εκτέλεση του δίσκου υπάρχει και σόλο πλήκτρων από τον Ντον Έρεϊ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η εκτέλεση που υπάρχει στο σινγκλ να διαρκεί 3 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα ενώ αυτή του "*[[Now What?!]]*" να φθάνει τα 5 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα.

Το σινγκλ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία αλλά σχολιάστηκε ιδιαίτερα στο διαδίκτυο σχετικά με το ότι ο ήχος του ταιριάζει αρκετά με αυτόν που είχε το συγκρότημα τη δεκαετία του '70.

## Τραγούδια
### Έκδοση 7" βινυλίου
Α' πλευρά: **Hell to Pay** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*
Β' πλευρά: **[[All the Time in the World]]** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*

### Έκδοση CD
1. **[[All the Time in the World]]** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*
2. **Hell to Pay** *(Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)*
3. **[[Perfect Strangers (τραγούδι των Deep Purple)|Perfect Strangers]] (Live)** *(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)*
4. **[[Highway Star]] (Live)** *(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)*

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "*Hell to Pay*", όπως και όλο το άλμπουμ "*[[Now What?!]]*" ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:

* **[[Ίαν Γκίλαν]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **[[Στηβ Μορς]]** - *[[κιθάρα]]*
* **[[Ντον Έρεϊ]]** - *[[πλήκτρα]]*
* **[[Ρότζερ Γκλόβερ]]** - *[[μπάσο]]*
* **[[Ίαν Πέις]]** - *[[τύμπανα]]*

## Παραπομπές

## Πηγές
* *Now What?!*, 2013, CD Booklet
* One Track Mind: Deep Purple, "Hell To Pay" from Now What?!
* Hell to Pay - Deep Purple | Song Info | AllMusic

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι Hell to Pay 
* Deep Purple "Hell To Pay" Official Lyric Video (HD) from NOW What?! - Youtube

Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple
Κατηγορία:Τραγούδια του 2013
Σεβνταλίνκα

Η **Σεβνταλίνκα** (βοσνιακά: *Sevdalinka*) είναι είδος παραδοσιακής μουσικής της Βοσνίας, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και στην Κροατία, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Βόρεια Μακεδονία. Αποτελεί ένα συνδυασμό μουσικών στοιχείων οθωμανικών, σλαβικών και σεφαραδίτικων.

Στη Σεβνταλίνκα ανήκουν τραγούδια που οι στίχοι τους περιγράφουν την λαχτάρα και τον καημό για τον άτυχο και ανικανοποίητο έρωτα και η ονομασία της προέρχεται  από την τουρκική λέξη «σεβντάς»  που υποδηλώνει ακριβώς αυτό τον καημό,  ο οποίος προκαλεί συγχρόνως ευτυχία και πόνο.

Τα εν λόγω τραγούδια έχουν αργό ρυθμό,  χαρακτηρίζονται από πλούσια αρμονία, είναι φορτισμένα συναισθηματικά και τραγουδιούνται με πάθος και θέρμη αφήνοντας ένα μελαγχολικό συναίσθημα στον ακροατή. 

Οι αρχικοί δημιουργοί των τραγουδιών αυτού του μουσικού είδους δεν είναι γνωστοί. Παραδοσιακά τα τραγούδια της Σεβνταλίνκα τραγουδιόταν από γυναίκες και χωρίς τη συνοδεία οργάνων. Στις μέρες μας όμως υπάρχουν και άνδρες ερμηνευτές ενώ συνήθως οι τραγουδιστές συνοδεύονται από ορχήστρα που αποτελείται από ακορντεόν, βιολί, κιθάρες, και κάποιες φορές και από κλαρίνο, φλάουτο, κοντραμπάσσο και ντραμς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*https://web.archive.org/web/20160303204518/http://worldofsevdah.com/
*
*
*

Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Μουσική στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Εξπρές Ερμής

μικρογραφία|236x236εσ|Το αδελφό πλοίο του Εξπρές Ερμής (Express Hermes), Γεώργιος Εξπρές (Georgios Express) Παροπλισμένο στην Ελευσίνα το 2001
Το πλοίο **Εξπρές Ερμής Καραπιπέρης** ναυπηγήθηκε στο Βέλγιο το 1968. 

Αδερφό του πλοίο ήταν το Γεώργιος Εξπρές το οποίο ναυπηγήθηκε το 1965 και καταστράφηκε στην Ινδία το 2009. Το Εξπρές Ερμής από το 1968 μέχρι το 1983 έμεινε στο Βέλγιο. Ανήκε στην εταιρεία Sealink και είχε το όνομα Princesse Astrid. Tο 1983 πουλήθηκε στην Ventouris Ferries και μετονομάστηκε σε Μπάρι Εξπρές και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Μπάρι και το 1988 μετακινήθηκε στην γραμμή Ραφήνα-Άνδρος-Τήνος-Μύκονος. Το 1997 πουλήθηκε στην εταιρεία Agapitos Express Ferries και μετονομάστηκε σε Εξπρές Ερμής και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πειραιάς-Σύρος-Πάρος-Νάξος-Ηράκλεια-Σχοίνουσες-Κουφονήσια-Αμοργός-Αστυπάλαια. Tο 1999 πουλήθηκε στην Minoan Flying Dolphins μετέπειτα Hellas Ferries ταξίδεψε σε ενδοκυκλαδικα δρομολόγια μέχρι το 2001 οπου και παροπλίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2003 πουλήθηκε για σκραπ ξεκινώντας από τον Πειραιά για το τελευταίο του ταξίδι στο Αλάνγκ της Ινδία με το όνομα Εξπρές Ερμή (Express Erme).
Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία της Ελλάδας
Π.Φ.Ο. Πανόπουλου

Ο **Πολιτιστικός Φιλαθλητικός Όμιλος Πανόπουλου** (Π.Φ.Ο. Πανόπουλου) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Πανόπουλο (Χάνια Πανόπουλου) του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, χωριό της ορεινής Ηλείας με πληθυσμό 216 κατοίκους (2011). Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και άσπρο. Αγωνίζονταν σε ιδιόκτητο γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα στα Χάνια Πανόπουλου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2007 από τον Γιώργο Πανόπουλο, ο οποίος δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην περιοχή της ορεινής Ηλείας.

## Αγωνιστική πορεία
Στη σύντομη ιστορία του έχει κατακτήσει 3 φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηλείας (2011, 2012, 2013) και μια φορά το πρωτάθλημα (2011). Ξεκίνησε από την Γ΄ κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και κάθε χρονιά ανέβαινε κατηγορία: από τη Γ΄ στη Β΄, στην Α1΄ και στην Α΄. Έχει αγωνιστεί δύο χρονιές στη Δ΄ Εθνική (2011-12, 2012-13). Τη σεζόν 2012-13 αναδείχθηκε πρωταθλητής στον όμιλό του και προκρίθηκε να αγωνιστεί για πρώτη φορά στη νέα Γ' Εθνική Ερασιτεχνική για το 2013-14. 

Tελικά αποφασίστηκε η συγχώνευση με τον Αστέρας Αμαλιάδος και έτσι η ένα ομάδα **Αστέρας Αμαλιάδος/Πανόπουλο**, που έχει έδρα την Αμαλιάδα και τα χρώματα-έμβλημα του Αστέρας Αμαλιάδος, ήταν αυτή που αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική.

## Πορεία αναλυτικά

## Τίτλοι-διακρίσεις
*Πρωταθλητής ΕΠΣ Ηλείας: 2011.
*Κυπελλούχος ΕΠΣ Ηλείας: 2011, 2012, 2013.
*Συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική: 
**2011-12 (6ος όμιλος): δευτεραθλητής (60β/26 αγώνες).
**2012-13 (6ος όμιλος): **πρωταθλητής** (44β/18 αγ.), άνοδος στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική (δεν δήλωσε συμμετοχή).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας 
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2007
Κατηγορία:Διαλύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2013
Δημοτικό Στάδιο Αιγίου

Το **Δημοτικό Στάδιο Αιγίου** είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στην πόλη του Αιγίου. Είναι η έδρα του Παναιγιάλειου Γ.Σ.  και έχει χωρητικότητά 7.000 θεατών. Βρίσκεται στην δυτικό τμήμα της πόλης και σε απόσταση -μέσω του οδικού δικτύου- από το κέντρο της, λιγότερη του 1,5 χιλιομέτρου. Έχει δύο σχεδόν όμοιες κερκίδες και διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα, περιβάλλον στίβο, προβολείς φωτισμού, εξοπλισμένα αποδυτήρια, γυμναστήριο, ιατρείο-χώρο μασάζ, δημοσιογραφικά θεωρεία, γραφεία, κυλικείο και καφετέρια.

## Ιστορία
Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 29 Απριλίου του 1949. 

Στην τοποθεσία αυτή που βρίσκεται το στάδιο υπήρχε παλιότερα γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρίς κερκίδες και περιβάλλοντα στίβο και γενικότερα χωρίς άλλες υποδομές πέραν μιας ξύλινης περίφραξης, που ήταν από τότε έδρα της ομάδας του Παναιγιάλειου ήδη από την ίδρυση του συλλόγου το 1927. 

Το γήπεδο απέκτησε το 1983 χλοοτάπητα, το 1999 στην δυτική εξέδρα πλαστικά καθίσματα και το 2011 πλαστική επίστρωση στο στίβο που περιβάλλει τον αγωνιστικό ποδοσφαιρικό χώρο.

Το στάδιο διέθετε και δυο όμοια μικρά πέταλα που ανέβαζαν την συνολική χωρητικότητα του σε αριθμό πάνω των 11.000 θεατών, ωστόσο τα πέταλα κατεδαφίστηκαν κατά την ανακαίνιση του το 1985 εκτός από ένα μικρό τμήμα τους διπλά από την δυτική εξέδρα. 

## Ρεκόρ προσέλευσης
Το ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στο Στάδιο του Αιγίου πραγματοποιήθηκε το 1963 σε αγώνα για το Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, μεταξύ του Παναιγιαλείου και του Ολυμπιακού, με 14.119 θεατές. 

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Πληροφορίες για το Δημοτικό Στάδιο Αιγίου από τον ιστότοπο Stadia.gr.http://www.stadia.gr.
* Πληροφορίες για το Δημοτικό Στάδιο Αιγίου από τον επίσημο ιστότοπο της Π.Α.Ε. Παναιγιάλειος Γ.Σ.https://web.archive.org/web/20130226134909/http://www.panaigialeios1927.gr/.
* Βίντεο για το Δημοτικό Στάδιο Αιγίου στο Youtube.com.https://www.youtube.com/.

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αχαΐα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αίγιο
Κατηγορία:Παναιγιάλειος Γ.Σ
Σολ Μπας

Ο **Σολ Μπας** (, 8 Μαΐου 1920 - 25 Απριλίου 1996) ήταν Αμερικανός σχεδιαστής γραφικών και κινηματογραφικών ταινιών, ιδιαίτερα γνωστός για τις αφίσες των ταινιών και τους τίτλους. Σχεδίασε επίσης λογότυπα αμερικανικών εταιριών, τα οποία έγιναν σύμβολα της βόρειας Αμερικής. Για την ταινία του *Why Man Creates* κέρδισε το 1968 ένα Όσκαρ. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι από την Ανατολική Ευρώπη.
μικρογραφία|αριστερά|Διαφημιστική αφίσα του ''Ανθρώπου με το Χρυσό Χέρι''.
Συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες όπως ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο Όττο Πρέμιγκερ, ο Μπίλι Γουάιλντερ, ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ και ο Μάρτιν Σκορσέζε. Το 1954 έγινε ο πρώτος σχεδιαστής αφίσας του οποίου το όνομα μπήκε στους συντελεστές, στη ταινία του Πρέμιγκερ *Carmen Jones*. Έγινε περισσότερο γνωστός μετά τον σχεδιασμό της αφίσας της ταίνιας του Πρέμιγκερ *The Man with the Golden Arm*, με το χέρι του ναρκομανή, ή με τους τίτλους να κινούνται πάνω κάτω μέχρι να σχηματίσουν ένα ουρανοξύστη στην ταινία του Χίτσκοκ Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί γραφίστες
Παντελής Τσερτικίδης

Ο **Παντελής Τσερτικίδης** (γενν. στην Κατερίνη στις 9 Μαρτίου 1957)  είναι Έλληνας αρχιτέκτονας μηχανικός, που χρημάτισε βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ. Στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Δημοσίας Τάξης, από το 2003 ως το 2004.

## Σπουδές και πολιτική καριέρα
Απέκτησε πτυχίο από την Πολυτεχνική Σχολή στο Μιλάνο. Παντρεύτηκε τη Μαρία Κακούρη και απέκτησαν 1 γιο και 1 κόρη. 

Από το 1984 ως το 1985 υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Πιερίας. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Κατερίνης (1987-1993) και τον Ιούνιο του 1996 εξελέγη από το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣOΚ ως αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος. Το 2010 προτάθηκε να είναι υποψήφιος δήμαρχος με το ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, αλλά αρνήθηκε.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993 και επανεξελέγη το 1996 και το 2000. Έλαβε μέρος στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης-Δημόσιας Τάξης-Δικαιοσύνης του Ελληνικού Κοινοβουλίου. 

Μετά την αποπομπή του Ευάγγελου Μαλέσιου, ο Τσερτικίδης ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίας Τάξης από τις 5 Μαΐου 2003 ως τις 10 Μαρτίου 2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό ιστότοπος εκλογών 1996, ανάκτηση 8-5-2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίας Τάξης
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Δημήτρης Παπαδούλης

Ο **Δημήτρης  Παπαδούλης** (Λάρισα, 27 Απριλίου 1963, Λάρισα 6 Δεκεμβρίου 2020) ήταν  Έλληνας πεζογράφος.

Γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Κατά την διάρκεια της αποφοίτησής του και το έτος 1988, διαγνώστηκε πως πάσχει από πολλαπλή σκλήρυνση. Λόγω της ασθένειας εργάστηκε ως γιατρός ως τις αρχές του 1991. Έκτοτε λόγω της νόσου ασχολείται με την πεζογραφία. Ενδιάμεσα υπήρξε ιδρυτικό μέλος της *Ελληνικής Εταιρίας για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας* και μετά την μόνιμη επιστροφή του στην Λάρισα το 1992, ιδρυτικό μέλος του γραφείου Θεσσαλίας για την σκλήρυνση κατά πλάκας. Έχει δημοσιεύσει έξι μυθιστορήματα κι έχει γράψει θεατρικά και άλλα κείμενα.

Την άνοιξη του 2011 ξεκίνησε η παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ για τη ζωή του με τίτλο *Δημήτρης Παπαδούλης - Το πολλαπλό δώρο*, το οποίο ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2013 [σκην. Στέλα Αλισάνογλου] και προβλήθηκε για πρώτη φορά δημόσια στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο του 2013. Το εγχείρημα αυτό ξεκίνησε με αφορμή ένα βίντεο-συνέντευξη του συγγραφέα για το πρώτο του βιβλίο.

Απεβίωσε σε ηλικία 57  ετών.

## Εργογραφία
* *Συνέχεια η πρώτη φορά*, (Λιβάνης, 1994 & 1995) 
* *Με δανεική ανάσα*, (Λιβάνης, 1997) 
* *Με τουτ μαγκάφ*, (Πατάκης, 2001) 
* *Η άλλη ζώνη*, (Τυπωθήτω, 2006) 
* *Όταν τελειώνουν οι καιροί*, (Τυπωθήτω, 2008)  
* *Η αγγελοκρουσμένη*, (Δήγμα, 2011)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα συγγραφέα
* Dimitris Papadoulis - The mulitple gift (official trailer) (Αφιέρωμα-ντοκιμαντέρ για τον συγγραφέα)

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Μαγούλα (αρχαιολογία)

**Μαγούλες** στη Θεσσαλία ονομάζονται οι χαμηλές τεχνητές εξάρσεις του εδάφους (γήλοφοι) που καλύπτουν λείψανα της αρχαιότητας. Στη Μακεδονία ονομάζονται **τούμπες**.

Οι μαγούλες είναι συχνά θέσεις προϊστορικών οικισμών και δημιουργήθηκαν σταδιακά από τη συνεχή και διαδοχική κατοίκηση. Όλες οι μαγούλες προστατεύονται από την Αρχαιολογική Νομοθεσία του Ελληνικού Κράτους.

## Δείτε επίσης

* Τελλ

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


Κατηγορία:Αρχαιολογία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαία Θεσσαλία
Κατηγορία:Λόφοι της Ελλάδας
Πάσχος Μανδραβέλης

Ο **Πάσχος Μανδραβέλης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1963 στην Κοζάνη. Σπούδασε Οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με αντικείμενο τα ΜΜΕ (Media Studies) στη *«Νέα Σχολή Κοινωνικών Ερευνών»* (New School for Social Research) της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ.

Δημοσιογραφεί σε αθηναϊκές πολιτικές εφημερίδες από το 1982. Σήμερα είναι από τους πιο γνωστούς αρθρογράφους της «Καθημερινής», ενώ εμφανίζεται συχνά και στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ».

Είναι μέλος της Eλληνικής Eταιρείας Oικονομολόγων, της Ένωσης Συντακτών Hμερησίων Eφημερίδων Aθηνών (ΕΣΗΕΑ) και του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Επίσης έχει διατελέσει μέλος του Electronic Frontier Foundation (EFF) και της American Association for the Advancement of Science.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Ταξιάρχες Εύβοιας

Οι **Ταξιάρχες Κύμης** είναι χωριό στον νομό Ευβοίας. Το χωριό, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει πληθυσμό 251 κατοίκους. Την περίοδο 1999-2010 ανήκε στο Δήμο Κύμης, ενώ σήμερα ανήκει στον Δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Στο χωριό αναπτύχθηκε η τέχνη της καλαθοπλεκτικής ενώ συμμετέχει και στην παραγωγή των περίφημων σύκων Κύμης (Π.Ο.Π.), όπως και άλλα χωριά της περιοχής. 

## Ιστορία
Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Κακολύρι. Στις **24 Μαΐου 1944**, οι Γερμανοί σκότωσαν 30 από τους κατοίκους του χωριού, ενώ στη συνέχεια έκαψαν το χωριό και την πλειονότητα των σπιτιών του, σε αντίποινα για το θάνατο ενός Γερμανού στρατιώτη. Από τότε κάθε 24η Μαΐου λαμβάνει χώρα η τελετή μνήμης του γεγονότος.

Τα τελευταία χρόνια (2023-2025) ο Πολιτιστικός Σύλλογος και η Κοινότητα Ταξιαρχών αναβίωσαν τον **Δρόμο Θυσίας "Κακολύρι 1944"**, ο οποίος πλέον διεξάγεται σε ετήσια βάση με τη συμμετοχή ενηλίκων και παίδων, στη μνήμη των θυμάτων και του Ολοκαυτώματος του 1944.

Τον Αύγουστο του 2025 με Προεδρικό Διάταγμα οι Ταξιάρχες Κύμης χαρακτηρίστηκαν και επισήμως ως **Μαρτυρικό Χωριό** και πλέον συγκαταλέγονται στη λίστα με τα χωριά και τις πόλεις της Ελλάδας που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Β΄ Π.Π.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.taxiarches-evia.gr
* https://www.dromosthisias.gr/
* https://www.facebook.com/politistikos.taxiarches

## Παραπομπές
μικρογραφία|αριστερά|Ιερός Ναός στους Ταξιάρχες Εύβοιας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Κατηγορία:Μαρτυρικά_χωριά_και_πόλεις_της_Ελλάδας
Ζαργάνα

Η **ζαργάνα** (βελονίδα, αραφίδα, βελόνι, σακοράφα, με επιστημονική ονομασία Belone belone) είναι πελαγικό ψάρι της οικογένειας των βελονίδων που ζει σε θαλάσσια και υφάλμυρα ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού, της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Το ψάρι κολυμπάει κοντά στην επιφάνεια του νερού. Είναι μακρύ και λεπτό ψάρι με μήκος που κυμαίνεται μεταξύ των 20 εκατοστών και φτάνει το 1,5 μέτρο με ανάλογο βάρος από 50 γραμμάρια έως και 3,5-4 κιλά . Μεταναστεύει από την Βόρεια Θάλασσα σε πιο ρηχά νερά τον Απρίλιο και τον Μάιο. Αναπαράγονται τον Μάιο και τον Ιούνιο σε περιοχές με φύκια. Το φθινόπωρο επιστρέφουν στην ανοιχτή θάλασσα από όπου ξεκίνησαν. 

Οι ζαργάνες τρέφονται με μικρότερα ψάρια. Είναι ωοτόκα και γεννούν τα αυγά τους σε αντικείμενα που επιπλέουν στο νερό. Οι ζαργάνες έχουν ασυνήθιστα πράσινα κόκαλα τα οποία αποθαρρύνουν πολλούς ανθρώπους από το να τις τρώνε, αλλά το πράσινο χρώμα είναι ακίνδυνο. 
Αλιεύονται σχεδόν αποκλειστικά με παράκτιες τεχνικές, από τις οποίες οι αποτελεσματικότερες για το ψάρεμα της ζαργανας είναι το  και ελαφριά συρτή αφρού, με αισθητά λιγότερες όμως  συλλήψεις. Τρώγονται τηγανιτές, ψητές ή καπνιστές.

Είναι αγαπημένη τροφή πολλών πελαγίσιων θηρευτών όπως : 
*Βασιλικές ζαργάνες
*Κυνηγοί
*Μαγιάτικα 
*Γοφάρια
*Λίτσες 
*Λαβράκια
*Συναγρίδες 
*Τόνοι
*Ακόμα και μεγαλύτερες Ζαργάνες 

Τα πυελικά πτερύγια του βρίσκονται σε οπίσθια θέση όπως και τα ουραία και τα ραχιαία. Είναι τοποθετημένα έτσι για οπίσθια κάμψη του σώματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:αλιεύματα
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κατηγορία:Βελονόμορφα
Πάνος Φειδάκης

Ο **Πάνος Φειδάκης** (31 Μαΐου 1956 - 7 Μαΐου 2003) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Γεννήθηκε στο Αίγιο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1976 μέχρι το 1981 με δασκάλους τον Δημήτρη Μυταρά, τον Γιάννη Μόραλη και τον Γιώργο Μαυροΐδη. Αρχικά ξεκίνησε με μια περιορισμένη κλίμακα γαιωδών χρωμάτων και ενδιάμεσων γκρίζων τόνων, φιλοτεχνώντας πίνακες μεγάλης ευαισθησίας και λιτότητας, στους οποίους κυρίαρχο ρόλο παίζει η ένταση της γραφής. Το 1995 πλούτισε την παλέτα του με ζωηρές αποχρώσεις του κόκκινου και του πράσινου ενώ δημιούργησε και μεγάλων διαστάσεων συνθέσεις. Ο Φειδάκης παρουσίασε τους πίνακες που φιλοτέχνησε σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Πέθανε στην Ανάβυσσο στις 7 Μαΐου 2003. Ήταν παντρεμένος από το 1982 με τη γλύπτρια Νατάσσα Ηλιοπούλου και είχαν τρία παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες