Λόρενς Χάρβεϊ

Ο **Λόρενς Χάρβεϊ** (πραγματικό όνομα: **Ζβι Μόσε Σκίκνε**, 1 Οκτωβρίου 1928 - 25 Νοεμβρίου 1973) ήταν Βρετανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Κατάγεται από οικογένεια Λιθουανοεβραίων και μετανάστευσε στη Νότια Αφρική σε μικρή ηλικία, για να εγκατασταθεί αργότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε μια καριέρα που διήρκεσε ένα τέταρτο του αιώνα, ο Χάρβεϊ εμφανίστηκε σε θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Χάρβεϊ ήταν γνωστός για την εκλεπτυσμένη προφορά του και την απόμακρη προσωπικότητά του. Η ερμηνεία του στην ταινία *Στον ανεμοστρόβιλο των παθών* (1959) τον οδήγησε σε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Αυτή την επιτυχία ακολούθησαν οι ρόλοι του στο *Άλαμο* και στο *[[Ζήσαμε στην Αμαρτία|Ζήσαμε στην αμαρτία]]*, δύο ταινίες που κυκλοφόρησαν το φθινόπωρο του 1960. Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία *[[Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (ταινία, 1962)|Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας]]* (1962). Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το *Η εκτέλεση θα γίνει την αυγή* (1963) και συνέχισε την υποκριτική τη δεκαετία του 1970 μέχρι τον πρόωρο θάνατό του από καρκίνο το 1973.

## Τα πρώτα χρόνια

### Νότια Αφρική
Ο Χάρβεϊ γεννήθηκε στο Γιονίσκις της Λιθουανίας. Ήταν ο μικρότερος από τους τρεις γιους της Έλλα (το γένος Ζοτνικάιτα) και του Μπερ Σκίκνε, Λιθουανοεβραίων. Το πολιτικό του όνομα ήταν Λαρούσκα Μίσα Σκίκνε, ενώ το εβραϊκό του όνομα ήταν Σβι Μόσε. Όταν ήταν πέντε ετών, η οικογένειά του πήγε στη Νότια Αφρική, όπου έγινε γνωστός ως Χάρι Σκίκνε. Ο Χάρβεϊ μεγάλωσε στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ήταν μόλις 15 όταν πέρασε από ακρόαση για να ενταχθεί στη Μονάδα Ψυχαγωγίας του Νοτιοαφρικανικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ως μυστικός καλεσμένος στην αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή *What's My Line;*, που προβλήθηκε την 1η Μαΐου 1960, ο Χάρβεϊ δήλωσε ότι πήγε στη Νότια Αφρική το 1934 και μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1946.

### Μετακόμιση στη Βρετανία
μικρογραφία| Ο Χάρβεϊ και η Νταϊάν Σιλέντο στο τηλεοπτικό θεατρικό έργο ''The Small Servant''. Και οι δύο έκαναν το ντεμπούτο τους στην αμερικανική τηλεόραση (1955).|331x331εσ
Αφού μετακόμισε στο Λονδίνο, γράφτηκε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, αλλά την εγκατέλειψε από τρεις μήνες αργότερα.

Ως Λάρι Σκίκνε, εμφανίστηκε στο θεατρικό έργο *Uprooted* στο Comedy Theatre το 1947. Εμφανίστηκε επίσης στο Θέατρο Library στο Μάντσεστερ. Οι ερμηνείες του στο Μάντσεστερ τον οδήγησαν να πάρει έναν ρόλο στην πρώτη του ταινία.

### Κινηματογραφικό ντεμπούτο και νέο όνομα
Ο Χάρβεϊ έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στη βρετανική ταινία *House of Darkness* (1948), αλλά ο διανομέας British Lion θεώρησε το όνομα Λάρι Σκίκνε δεν ήταν εμπορικό. Οι απόψεις διίστανται ως προς το πώς ο ηθοποιός απέκτησε το καλλιτεχνικό του όνομα Λόρενς Χάρβεϊ. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ήταν ιδέα του ατζέντη Γκόρντον Χάρμπορντ, που αποφάσισε ότι το Λόρενς θα ήταν το κατάλληλο μικρό όνομα. Επιλέγοντας βρετανικό επώνυμο, ο Χάρμπορντ σκέφτηκε τα ονόματα δύο πολυκαταστημάτων, τα Νίκολς και Χάροντς. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Σκίκνε ήταν σε ένα λεωφορείο του Λονδίνου με τον Σιντ Τζέιμς, ο οποίος αναφώνησε ξαφνικά: "Είτε Λόρενς Νίκολς είτε Λόρενς Χάρβεϊ". Ο τρόπος με τον οποίο αναγραφόταν το όνομά του στους τίτλους διέφερε με την πάροδο του χρόνου.

### Associated British Picture Corporation και πρωταγωνιστής
Η Associated British Picture Corporation του πρότεινε γρήγορα διετές συμβόλαιο, το οποίο ο Χάρβεϊ αποδέχτηκε. Εμφανίστηκε σε δεύτερους ρόλους σε πολλές από τις χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες τους, όπως *Man on the Run* (1949), *Landfall* (1949) και *The Dancing Years* (1950). Με την International Motion Pictures, έπαιξε στο *The Man from Yesterday* (1949).

Η Mayflower Productions έδωσε στον Χάρβεϊ τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο, δίπλα στον Έρικ Πόρτμαν στην αστυνομική ταινία *Το σταυροδρόμι των δολοφόνων* (1950) που εκτυλίσσεται στην Αίγυπτο. Η ταινία γνώρισε κάποια επιτυχία.

Έπαιξε έναν μικρό ρόλο στην ταινία *[[Το μαύρο τριαντάφυλλο (ταινία)|Το μαύρο τριαντάφυλλο]]* (1950), με πρωταγωνιστές τους Τάιρον Πάουερ και Όρσον Γουέλς, σε σκηνοθεσία Χένρι Χάθαγουεϊ. Ήταν η πρώτη εμπειρία του Χάρβεϊ σε ταινία του Χόλιγουντ. Έπαιξε τον Κάσσιο σε μια μεταφορά του *[[Οθέλλος|Οθέλλου]]* στην τηλεόραση του BBC με πρωταγωνιστή τον Αντρέ Μορέλ.

Ο Χάρβεϊ πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες του σκηνοθέτη Λιούις Γκίλμπερτ με τη Nettleford Films: *Scarlet Thread* (1951) και *Κάπου υπάρχει ένας άλλος ήλιος* (1951). Με την Ealing, γύρισε το *I Believe in You* (1952), σε σκηνοθεσία Μπάζιλ Ντίρντεν. Σύμφωνα με το περιοδικό *Sight and Sound*, αυτή η ερμηνεία έδωσε "μια ένδειξη της πραγματικής ποιότητας του Χάρβεϊ.

## Romulus Films
Η καριέρα του Χάρβεϊ απωγειώθηκε όταν εμφανίστηκε στο *Women of Twilight* (1952) από τη Romulus Films όπου ο Χάρβεϊ υπέγραψε μακροχρόνιο συμβόλαιο. Ο Τζέιμς Γουλφ, ένα από τα δύο αδέλφια στα οποία ανήκε η εταιρεία, ήταν μεγάλος θαυμαστής του Χάρβεϊ και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετατροπή του ηθοποιού σε σταρ.

Το 1953 έπαιξε τον Ορλάντο σε μια τηλεοπτική έκδοση του BBC του *[[Όπως αγαπάτε]]*, δίπλα στη Μάργκαρετ Λέιτον, την οποία αργότερα νυμφεύθηκε.

Η Romulus τον συμπεριέλαβε σε δύο ταινίες με πολλά αστέρια: την κωμωδία *Γουκέντ στο Παρίσι* (1953) και το αστυνομικό θρίλερ, *Οι καλοί πεθαίνουν νέοι* (1954). Έπαιξε έναν ιδιαίτερα δυνατό ρόλο στην τελευταία ταινία, τη οποία σκηνοθέτησε ο Λιούις Γκίλμπερτ, και συμμετείχαν ηθοποιοί του Χόλιγουντ όπως Τζον Άιρλαντ, ο Ρίτσαρντ Μπέισχαρτ και η Γκλόρια Γκράχαμ, μαζί με τη Λέιτον.

Ο Χάρβεϊ είχε μια πρόταση να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη θεαματική ταινία του Χόλιγουντ *Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος* (1954), μια τιανία με μεσαιωνικές ξιφομαχίες της Warner Bros με πρωταγωνιστές τους Ρεξ Χάρισον, Βιρτζίνια Μάγιο και Τζορτζ Σάντερς. Η ταινία απέτυχε ειπρακτικά, αν και η ερμηνεία του Χάρβεϊ πήρε καλές κριτικές.

Ο Χάρβεϊ έπαιξε τον Ρωμαίο στη διασκευή του Ρενάτο Καστελάνι του έργου *[[Ρωμαίος και Ιουλιέτα]]* του Ουίλιαμ Σέξπιρ (1954), σε αφήγηση του Τζον Γκίλγκουντ. Η ερμηνεία του γενικά δεν πήρε καλές κριτικές. Σύμφωνα με μια συνέντευξη εκείνης της εποχής, απέρριψε την πρόταση να εμφανιστεί στον *[[Ο Τρωικός Πόλεμος (ταινία, 1956)|Τρωικό Πόλεμο]]* (1955) για να παίξει στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον, ξανά στο *Ρωμαίος και Ιουλιέτα*, αυτήν τη φορά στη σκηνή.

Η Romulus έδωσε στον Χάρβεϊ μία ακόμη εξαιρετική ευκαιρία επιλέγοντάς τον στον ρόλο του συγγραφέα Κρίστοφερ Ίσεργουντ στο *Η Σάλι δεν αμάρτησε* (1955), με την Τζούλι Χάρι ως Σάλι Μπόουλς, χαρακτήρα που ενέπνευσε αργότερα την ταινία ''Καμπαρέ''. Αυτός και η Λέιτον πρωταγωνίστησαν σε μια μεταφορά του *A Month in the Country* για την εκπομπή του ITV *Το θέατρο της εβδομάδας* (1955). Έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το 1955 στο έργο *Island of Goats*, μια αποτυχία που κατέβηκε μία εβδομάδα αργότερα, αν και η ερμηνεία του του χάρισε Παγκόσμιο Βραβείο Θεάτρου το 1956. Ενώ βρισκόταν στις ΗΠΑ εμφανίστηκε στην τηλεόραση σε ένα επεισόδιο του *The Alcoa Hour*, με συμπρωταγωνίστρια την Νταϊάν Σιλέντο.

Ο Ζόλταν Κόρντα τον χρησιμοποίησε ως έναν από τους στρατιώτες στη *Θύελλα πάνω από τον Νείλο* (1955), ένα ριμέικ της ταινίας *Τα τέσσερα φτερά* (1939), παίζοντας τον ρόλο που έπαιξε ο Ραλφ Ρίτσαρντσον στην έκδοση του 1939. Η ταινία ήταν δημοφιλής στη Βρετανία όπως και η κωμωδία *Τρεις στο πλοίο* (1956), που γυρίστηκε για τη Romulus σε σκηνοθεσία του Κεν Άνακιν.

Ο Χάρβεϊ εμφανίστηκε στο *The Bet* του *ITV Television Playhouse* (1956) και στη συνέχεια έκανε μία ακόμα ταινία για τη Romulus, το *After the Ball* (1957), μια βιογραφική ταινία στην οποία ο Χάρβεϊ έπαιζε τον Γουόλτερ ντε Φρες. Ακολούθησε το *Ιππότης με 10 γυναίκες* (1958), μια κωμωδία που σκηνοθέτησε η Μιούριελ Μποξ για την Beaconsfield Productions.

Ο Χάρβεϊ επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ το 1957 για να εμφανιστεί μαζί με τους Τζούλι Χάρις, Πάμελα Μπράουν και Κόλιν Ντιούχερστ στο *[[Η σύζυγος από την επαρχία]]* του Ουίλιαμ Ουίτσερλι (στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει αρχικά στο Royal Court Theatre του Λονδίνου).

Για τη Romulus, ο Χάρβεϊ πρωταγωνίστησε και στο *Ωρα Χ στον βράχο του Γιβραλτάρ* (1958), με τον παλιό του φίλο Σιντ Τζέιμς.

## Διεθνής αναγνώριση

### ''Στον ανεμοστρόβιλο των παθών''
Η άνοδος του Χάρβεϊ στο διεθνές στερέωμα ήρθε αφότου τον επέλεξε ο σκηνοθέτης Τζακ Κλέιτον για τον ρόλο του Τζο Λάμπτον στο *Στον ανεμοστρόβιλο των παθών* (1959), παραγωγής Romulus. Για την ερμηνεία του, ο Χάρβεϊ κέρδισε μια υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Συμπρωταγωνίστησαν η Σιμόν Σινιορέ και η Χέδερ Σιρς. Ήταν η τρίτη πιο δημοφιλής ταινία στο βρετανικό box office το 1959 και μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ.

Ο Χάρβεϊ έπαιξε στο Μπρόντγουεϊ το 1958, ως Ερρίκος Ε' του Ουίλιαμ Σέξπιρ, με τον θίασο του Ολντ Βικ και τη νεαρή Τζούντι Ντεντς ως κόρη του βασιλιά της Γαλλίας.

Ο Χάρβεϊ συνέχισε με το μιούζικαλ *Ο άρχων του υποκόσμου* (1959), μια ταινία που έμεινε περισσότερο στην ιστορία ως η πρώτη δουλειά του Κλιφ Ρίτσαρντ.

Ενώ βρισκόταν στις ΗΠΑ, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του *Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει* σε σκηνοθεσία του ίδιου του Άλφρεντ Χίτσκοκ.

### Χόλιγουντ
[μικρογραφία| Ο Χάρβεϊ (αριστερά) με τον [Φρανκ Σινάτρα, στα γυρίσματα της ταινίας *Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας*|328x328εσ]]
Η επιτυχία της ταινίας *Στον ανεμοστρόβιλο των παθών* οδήγησε σε προτάσεις από το Χόλιγουντ και ο Χάρβεϊ αποφάσισε να αφιερώσει τα τρία επόμενα χρόνια εστιάζοντας στο σινεμά. Συμμετείχε στο έπος του Τζον Γουέιν *Άλαμο* (1960), αποτελώντας προσωπική επιλογή του Τζον Γουέιν για να παίξει τον διοικητή του Άλαμο. Ο Γουέιν είχε εντυπωσιαστεί από το ταλέντο και την ικανότητα του Χάρβεϊ να προβάλλει την αριστοκρατική συμπεριφορά που ο Γουέιν πίστευε ότι είχε ο Τράβις. Ο Χάρβεϊ και ο Γουέιν αργότερα εξέφρασαν τον αμοιβαίο θαυμασμό και την ικανοποίησή τους για τη συνεργασία. *Το* *Άλαμο* γνώρισε επιτυχία (αν και το τεράστιο κόστος σήμαινε ότι η ταινία έχασε χρήματα).

Ακόμη πιο επιτυχημένη ήταν η επόμενη χολιγουντιανή ταινία του Χάρβεϊ, το *[[Ζήσαμε στην Αμαρτία|Ζήσαμε στην αμαρτία]]* της MGM (1960), που χάρισε στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ το πρώτο της Όσκαρ. Προτάθηκε ακόμα για μια ταινία για τη ζωή του Έντουαρντ Τσάπμαν, αλλά αυτή δεν γυρίστηκε παρά μετά από χρόνια, ως *Έντι Τσάπμαν, ο τριπλός κατάσκοπος* με τον Κρίστοφερ Πλάμερ.

Πίσω στη Βρετανία, ο Χάρβεϊ επιλέχτηκε για την κινηματογραφική μεταφορά του *Οι τρεις ήρωες* (1961) σε έναν ρόλο που ερμηνεύτηκε αρχικά από τον Πίτερ Ο' Τουλ κατά τη διάρκεια της παράστασης στο West End. Στα γυρίσματα, συγκρούστηκε με τον Ρίτσαρντ Τοντ και τον Ρίτσαρντ Χάρις, αλλά η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Βρετανία.

Στις ΗΠΑ, έπαιξε δίπλα στη Σίρλεϊ Μακ Λέιν στο *Οι δυο μου αγάπες* (1961) της MGM και συμπρωταγωνίστησε με την Τζέραλντιν Πέιτζ στην κινηματογραφική μεταφορά του *[[Καλοκαίρι και καταχνιά (ταινία, 1961)|Καλοκαίρι και καταχνιά]]* (1961) του Τένεσι Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Πίτερ Γκλένβιλ. Υπέγραψε συμβόλαιο για να εμφανιστεί και στην ταινία του *Κρυφή αγάπη*, κάτι που τελικά δεν έγινε. Η αμοιβή του εκείνη την εποχή ήταν 300.000 δολάρια ανά ταινία.

Ο Χάρβεϊ έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο *Σπίτι της αμαρτίας* (1962), σε παραγωγή του Τσαρλς Φέλντμαν, με τις Μπάρμπαρα Στάνγουικ και Τζέιν Φόντα. Η Φόντα δεν ήταν θετική για την εμπειρία της συνεργασίας μαζί του: "Υπάρχουν ηθοποιοί και ηθοποιοί – και υπάρχουν και Λόρενς Χάρβεϊ. Μαζί τους, είναι σαν να παίζεις μόνος σου". Την ίδια χρονιά, ηχογράφησε ένα άλμπουμ με προφορικά αποσπάσματα από το βιβλίο *This Is My Beloved* του Γουόλτερ Μπέντον, συνοδευόμενο από πρωτότυπη μουσική του Χέρμπι Μαν. Κυκλοφόρησε από την εταιρεία Atlantic.

Η MGM έδωσε στον Χάρβεϊ τον ρόλο του Βίλχελμ Γκριμ στην ταινία της *Ο θαυμαστός κόσμος των αδελφών Γκριμ* (1962), σε παραγωγή Τζορτζ Παλ. Η ερμηνεία του Χάρβεϊ του χάρισε μια υποψηφιότητα για το Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού. Η ταινία φαντασίας που γυρίστηκε σε Cinerama ήταν απογοήτευση από πλευράς εισπράξεων.

Ο Χάρβεϊ εμφανίστηκε ως λοχίας του αμερικανικού στρατού που του έχει γίνει πλύση εγκεφάλου στο ψυχροπολεμικό θρίλερ *[[Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (ταινία, 1962)|Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας]]* (1962), σε σκηνοθεσία Τζον Φρανκενχάιμερ με συμπρωταγωνιστές τους Φρανκ Σινάτρα και Άντζελα Λάνσμπερι. Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Σίπμαν έγραψε: «Ο ρόλος του Χάρβεϊ απαιτούσε να συμπεριφέρεται σαν ζόμπι και αρκετοί κριτικοί ανέφεραν ότι αυτή ήταν η πρώτη του πειστική ερμηνεία». Η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία και έκτοτε έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής από τους κριτικούς.

Ο Χάρβεϊ πήγε στην Ιαπωνία για να γυρίσει το *Ένα κορίτσι με το όνομα Ταμίκο* (1962) για τον σκηνοθέτη Τζον Στέρτζες και τον παραγωγό Χαλ Ουόλις. «Βρήκα ξαφνικά τις πύλες του Χόλιγουντ ανοιχτές για μένα», είχε πει τότε.

Ακολούθησε *Ο δεύτερος άνθρωπος* (1963), σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ, με τη Λι Ρέμικ και τον Άλαν Μπέιτς.

### Σκηνοθέτης
Ο Χάρβεϊ έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το αστυνομικό δράμα *Η εκτέλεση θα γίνει την αυγή* (1963), στο οποίο και πρωταγωνίστησε. Η ταινία γυρίστηκε στην Ισπανία για τη United Artists.

Ο Χάρβεϊ έπαιξε τον Βασιλιά Αρθούρο στην παράσταση του 1964 στο Λονδίνο με το μιούζικαλ *Κάμελοτ* στο Theatre Royal, Drury Lane.

Ήταν πρωταγωνιστής σε μια κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Σόμερσετ Μομ *Ανθρώπινη δουλεία* (1964), με συμπρωταγωνίστρια την Κιμ Νόβακ. Ο Χάρβεϊ είχε συνδέσει το όνομά του με το έργο για αρκετά χρόνια. Ήταν ένα προβληματικό γύρισμα, με τον Χάρβεϊ και τη Νόβακ να συγκρούονται, και τον αρχικό σκηνοθέτη Χένρι Χάθαγουεϊ να φεύγει στη διάρκεια των γυρισμάτων και να αντικαθίσταται από τον Κεν Χιουζ. Παράλληλα, έγιναν απειλές απαγωγής τόσο εναντίον του Χάρβεϊ όσο και της Νόβακ από φοιτητικές οργανώσεις.

*Ο βιασμός* (1964) ήταν το ριμέικ από τον σκηνοθέτη Μάρτιν Ριτ της ιαπωνικής ταινίας *[[Ρασομόν (ταινία)|Ρασομόν]]* (1950) του Ακίρα Κουροσάβα. Εκτός από τον Χάρβεϊ, στην ταινία πρωταγωνιστούσαν ο Πολ Νιούμαν και η Κλερ Μπλουμ, αλλά το εγχείρημα ήταν ανεπιτυχές τόσο καλλιτεχνικά όσο και εμπορικά.

Ο Χάρβεϊ επανέλαβε τον ρόλο του ως Τζο Λάμπτον στη *Μεγάλη ζωή* (1965), σε σκηνοθεσία Τεντ Κότσεφ. Αυτή θεωρείται μια από τις καλύτερες μεταγενέστερες ερμηνείες του.

Έκανε την πρώτη του εμπορικά επιτυχημένη ταινία μετά από πολλά χρόνια με το *[[Ντάρλινγκ (ταινία)|Ντάρλινγκ]]* (1965), με πρωταγωνιστές την Τζούλι Κρίστι και τον Ντερκ Μπόγκαρντ. Ενώ ο ρόλος του Χάρβεϊ στην ταινία είναι σύντομος, η συμμετοχή του έδωσε τη δυνατότητα στον σκηνοθέτη Τζον Σλέσιντζερ να βρει οικονομική υποστήριξη για την ταινία. Ο Χάρβεϊ πρωταγωνίστησε σε μια έκδοση του *The Doctor and the Devils* σε σκηνοθεσία Νίκολας Ρέι και σενάριο του Ντίλαν Τόμας αλλά η ταινία δεν ολοκληρώθηκε.

Ο Χάρβεϊ συμπρωταγωνίστησε με την Ισραηλινή ηθοποιό Ντάλια Λαβί στην κωμωδία *Ένα δώρο για τους Ρώσους* (1966), μια παρωδία των ταινιών της σειράς Τζέιμς Μποντ. Ο Χάρβεϊ γύρισε επίσης τα *The Winter's Tale* (1967) και *Τηλεφωνήσατε ασφάλεια αμέσου δράσεως* (1967) για την αμερικανική τηλεόραση.

### ''Η επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας''
Ο Χάρβεϊ είχε τα δικαιώματα του βιβλίου στο οποίο βασίστηκε εν μέρει το πρώιμο σενάριο του Τζον Όσμπορν για την ταινία *Η επέλαση της ελαφράς ταξιαρχίας* (1968), το βιβλίο *The Reason Why* (1953) του Σέσιλ Γούνταμ-Σμιθ. Σκόπευε να γυρίσει τη δική του μεταφορά, αλλά κατατέθηκε αγωγή κατά της εταιρείας Woodfall Film Productions του σκηνοθέτη Τόνι Ρίτσαρντσον για λογαριασμό του συγγραφέα του βιβλίου. Υπήρξε ένας χρηματικός συμβιβασμός και ο Χάρβεϊ επέμενε να του δοθεί ένας ρόλος καμέο (αυτός του πρίγκιπα Ράντζιγουιλ) ως μέρος της συμφωνίας για την οποία του καταβλήθηκαν 60.000 λίρες. Ο Τσαρλς Γουντ κλήθηκε να ξαναγράψει το σενάριο. Οι σκηνές του Χάρβεϊ κόπηκαν από την ταινία μετά από επιμονή του Ρίτσαρντσον, εκτός από ένα σύντομο πέρασμα ως ανώνυμο μέλος ενός θεατρικού κοινού που, τεχνικά, πληρούσε τις απαιτήσεις του νομικού συμβιβασμού. Ο Τζον Όσμπορν υποστήριξε στην αυτοβιογραφία του ότι ο Ρίτσαρντσον τράβηξε τις σκηνές με τον Χάρβεϊ «αλά γαλλικά», που στην κινηματογραφική φρασεολογία σήμαινε γύρισμα χωρίς φιλμ στην κάμερα.

Ο Χάρβεϊ ολοκλήρωσε τη σκηνοθεσία του κατασκοπευτικού θρίλερ *Η μεγάλη νύχτα των κατασκόπων* (1968) μετά τον θάνατο του σκηνοθέτη Άντονι Μαν κατά τα γυρίσματα. Στην ταινία συμπρωταγωνιστεί η Μία Φάροου. Αυτός είναι γνωστός ως «ο τελευταίος ουσαστικά ρόλος του στον κινηματογράφο... Οι κριτικοί τον υποδέχτηκαν με περιφρόνηση, αλλά η πλοκή ήταν προσαρμοσμένη στα μέτρα του Χάρβεϊ, ο οποίος υποδύεται έναν Ρώσο κατάσκοπο που έχει υιοθετήσει αγγλική ταυτότητα, ώστε να εισαχωρήσει στη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών».

Ο Χάρβεϊ έκανε την αφήγηση στη σοβιετική ταινία *Τσαϊκόφσκι* (1969), σε σκηνοθεσία Ιγκόρ Ταλάνκιν.

## Τα τελευταία χρόνια
Ο Χάρβεϊ συμπρωταγωνίστησε με την Αν Μάργκρετ στην ταινία *Πώς να ληστέψετε ένα καζίνο* (1969) και στη συνέχεια εμφανίστηκε στους *Επιδρομείς* (1970), μια ταινία που διαδραματίζεται στην αρχαία Ρώμη. Στην τελευταία πρωταγωνίστησε ο Όρσον Γουέλς, ο οποίος σκηνοθέτησε τον Χάρβεϊ στο *The Deep*, ένα θρίλερ που τελικά εγκαταλείφθηκε.

Ο Χάρβεϊ πρωταγωνίστησε στην ταινία *Απολύτως φυσικά* (1969) στης οποίας την παραγωγή συνέβαλε.

Ερμήνευσε έναν μικρό ρόλο ως ο εαυτός του στο *Δύο εύθυμοι γλεντζέδες* (1969), μια ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τέρι Σάουδερν. Εκεί απαγγέλλει έναν μονόλογο του *[[Άμλετ]]*, που εξελίσσεται απροσδόκητα σε νούμερο στριπτίζ.

Έπαιξε έναν μικρό ρόλο στον *Άνθρωπο της ημέρας* (1970) και ήταν γκεστ σταρ στη σειρά *[[Κολόμπο]]* (*The Most Dangerous Match*) το 1973, απεικονίζοντας έναν πρωταθλητή στο σκάκι που σκοτώνει τον αντίπαλό του.

Ο Χάρβεϊ πρωταγωνίστησε στο *Φυγή στον ήλιο* (1972), σε σκηνοθεσία Μεναχέμ Γκολάν και επανενώθηκε με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο *Η νύχτα έχει πολλά μάτια* (1973), που χρηματοδοτήθηκε από την Brut Productions. Η ίδια εταιρεία χρηματοδότησε τον *Δολοφόνο με το τσεκούρι* (1974), μια ταινία που σκηνοθέτησε και στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Χάρβεϊ. Η ταινία πραγματεύεται ένα είδος διαταραχής μετατραυματικού στρες που σχετίζεται με τον πόλεμο που στρέφει έναν βετεράνο του στρατού στον κανιβαλισμό.

### Τελικά σχέδια
Τον Αύγουστο του 1973, αναφέρθηκε ότι ο Χάρβεϊ ήταν άρρωστος, αλλά διαβεβαίωσε τον κόσμο ότι ήταν πιο απασχολημένος από ποτέ. Λίγο πριν πεθάνει, σχεδίαζε να πρωταγωνιστήσει και να σκηνοθετήσει δύο ταινίες: μία με θέμα την Κίτι Τζενοβέζε και μία κωμωδία του Γουλφ Μάνκοβιτς με τίτλο *Cockatrice*. Ο θάνατός του έβαλε τέλος σε κάθε ελπίδα ότι να ολοκληρωθεί το *The Deep* του Όρσον Γουέλς. Με τους Χάρβεϊ  και Ζαν Μορό στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ο Γουέλς δούλευε κατά καιρούς την ταινία μεταξύ άλλων έργων του, αν και η παραγωγή είχε οικονομικά προβλήματα.

## Προσωπική ζωή
Γνώρισε την τότε καθιερωμένη ηθοποιό Ερμιόνη Μάντλεϊ όταν έπαιξαν στην ταινία *Κάπου υπάρχει ένας άλλος ήλιος* το 1950. Έγινε σύντροφός του και έφερε γούρι στην καριέρα του. Τον σύστησε στον Μπάζιν Ντιν και πήρε τον πρώτο του ρόλο στη σκηνή του Λονδίνου με το έργο *Hassan*. Του σύστησε επίσης τον Τζέιμς Γουλφ, της Romulus Films. Ο Χάρβεϊ εγκατέλειψε την Μπάντλεϊ το 1952 για την ηθοποιό Μάργκαρετ Λέιτον, η οποία ήταν τότε παντρεμένη με τον εκδότη Μαξ Ράινχαρντ. Η Λέιτον και ο Ράινχαρντ χώρισαν το 1955 και εκείνη παντρεύτηκε τον Χάρβεϊ το 1957 στον βράχο του Γιβραλτάρ. Το ζευγάρι χώρισε το 1961.

Το 1968 παντρεύτηκε την Τζόαν Πέρι, χήρα του μεγιστάνα του κινηματογράφου Χάρι Κον. Ο γάμος της με τον Χάρβεϊ κράτησε μέχρι το 1972.

Ο τρίτος του γάμος ήταν με το μοντέλο Πολίν Στόουν από την Αγγλία. Η κόρη τους, Ντόμινο, γεννήθηκε το 1969, ενώ εκείνος ήταν ακόμη παντρεμένος με την Πέρι. Ο Χάρβεϊ και ο Στόουν παντρεύτηκαν το 1972 και αμέσως μετά αυτός υιοθέτησε το παιδί της από τον προηγούμενο γάμο της, τη Σόφι Νόρις (νυν Σόφι Χάρβεϊ). Ο γάμος έγινε στο σπίτι του Χάρολντ Ρόμπινς.

Στο βιβλίο του Τζορτζ Τζέικομπς, μπάτλερ του Φρανκ Σινάτρα, με τίτλο *Mr. S: My Life with Frank Sinatra* (2003), αναφέρεται ότι ο Χάρβεϊ συχνά τον του έκανε ερωτικές προτάσεις όταν επισκεπτόταν τον Σινάτρα. Σύμφωνα με τον Τζέικομπς, ο Σινάτρα γνώριζε τη σεξουαλικότητα του Χάρβεϊ. Στην αυτοβιογραφία του *Close Up* (2004), ο Βρετανός ηθοποιός Τζον Φρέιζερ ισχυρίστηκε ότι ο Χάρβεϊ ήταν ομοφυλόφιλος και ότι εραστής του υπήρξε επί χρόνια ο ατζέντης του Χάρβεϊ Τζέιμς Γουλφ, ο οποίος είχε επιλέξει πολλές στις οποίες έπαιξε ο Χάρβεϊ τη δεκαετία του 1950.

Έχοντας δουλέψει σε δύο ταινίες μαζί της, ο Χάρβεϊ παρέμεινε φίλος με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ για το υπόλοιπο της ζωής του. Τον επισκέφτηκε τρεις εβδομάδες πριν πεθάνει. Μετά το θάνατό του, η Τέιλορ δήλωσε: "Ήταν από τους ανθρώπους που αγαπούσα πραγματικά σε αυτόν τον κόσμο. Ήταν μέρος του ήλιου. Για όλους όσοι τον αγάπησαν, ο ήλιος έγινε λίγο πιο θαμπός". Αυτή και Πίτερ Λόφορντ έκαναν ένα μνημόσυνο για τον Χάρβεϊ στην Καλιφόρνια.

Ο Χάρβεϊ απάντησε κάποτε σε έναν ισχυρισμό για τον εαυτό του: "Κάποιος με ρώτησε κάποτε "Γιατί σε μισούν τόσοι άνθρωποι;" Και εγώ απάντησα "Αλήθεια; Σούπερ! Χαίρομαι πολύ για αυτό".

## Θάνατος
Μανιώδης καπνιστής και πότης, ο Χάρβεϊ πέθανε σε ηλικία 45 ετών από καρκίνο του στομάχου στο Χάμστεντ του βόρειου Λονδίνου, στις 25 Νοεμβρίου 1973.

Η κόρη του, Ντόμινο, η οποία αργότερα έγινε κυνηγός επικηρυγμένων, ήταν μόλις τεσσάρων ετών εκείνη την εποχή. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών, το 2005, μετά από υπερβολική δόση του παυσίπονου φαιντανύλη. Είναι θαμμένοι μαζί στο νεκροταφείο Σάντα Μπάρμπαρα στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας.

## Βραβεία και υποψηφιότητες

* 1956 Παγκόσμιο Βραβείο Θεάτρου
* 1959 Υποψηφιότητα για Βραβείο BAFTA Καλύτερου Βρετανού Ηθοποιού
* 1960 Υποψηφιότητα για Βραβείο BAFTA Καλύτερου Βρετανού Ηθοποιού
* 1959 Υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
* 1960 Υποψήφια για βραβείο Laurel Κορυφαίας Νέας Ανδρικής Προσωπικότητας
* 1963 Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού

### Φιλμογραφία

## Παραπομπές

### Βιβλιογραφικές αναφορές

* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* Laurence Harvey Britmovie

Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Νότια Αφρική
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι