open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκότφριντ

Ο **Γκότφριντ**, γερμ. Gotfid, gotefrid, Gottefried, λατιν. Gotfridus, Cotefredus (π. 650 - 709) ήταν δούκας της Αλαμανίας στα τέλη του 7ου αι. και ως το τέλος του. Η σύζυγός του ανήκε στον Οίκο των Αγιλολφιδών, Φραγκική δυναστεία στο δουκάτο της Βαυαρίας.

## Βιογραφία
Σε ένα έγγραφο του έτους 700 στο Κάνστατ στο μοναστήρι του Αγ. Γάλλου, αναφέρεται ότι ο Γκότφριντ, μετά από αίτημα ενός ιερέα ονόματι Μαγούλφους, δώρισε το κάστρο του Μπίμπερμπουργκ στη μονή του Αγ. Γάλλου.

Ο Γκότφριντ, που ήταν de facto ανεξάρτητος από τους Φράγκους Μεροβιγγείους, έκανε πόλεμο για την πλήρη ανεξαρτησία του με τον μαγιορδόμο Πεπίνο του Χέρσταλ. Ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει, όταν ο Γκότφριντ απεβίωσε το 709. Οι γιοί του Λάντφριντ και Θευδεβάλδος είχαν την υποστήριξη του Πεπίνου και διαδέχθηκαν τον πατέρα τους.

Έχει επίσης αναφερθεί ότι ο Γκότφριντ παντρεύτηκε την κόρη του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας, αλλά δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία για τον ισχυρισμό αυτόν. Η άποψη βασίζεται στην εικασία, ότι ο τρίτος γιος του Όδίλος κυβέρνησε αργότερα τη Βαυαρία. Επιπλέον ο Γκότφριντ απεβίωσε αρκετά έτη πριν, από τότε που πιστεύουμε ότι γεννήθηκαν τα περισσότερα παιδιά του Θέοδου. Ακόμη και αν είχε μνηστευθεί με μία κόρη του Θέοδου, που δεν ξέρουμε το όνομά της, θα ήταν λίγο μεγαλύτερη από παιδί, μη μπορώντας να ολοκληρώσει τον γάμο πριν το τέλος του, πόσο μάλλον να τού κάνει και πολλά παιδιά.

Μία θεωρία προτείνει ότι είχε σύζυγο από τον Οίκο των Μεροβιγγείων, με βάση το γεγονός ότι αρκετοί απόγονοί του έφεραν τα ονόματα Μεροβιγγείων, συμπεριλαμβανομένων των τέκνων της 2ης δισεγγονής του Χιλδεγάρδης του Φίντσγκαου, συζύγου του Καρλομάγνου. Οι Αγιλολφίδες κυβερνούσαν πράγματι τη Βαυαρία και την Αλαμανία υπό την επικυριαρχία της δυναστείας των Μεροβιγγείων την εποχή αυτή, έτσι μία τέτοια επιγαμία δεν είναι απίθανη. Ωστόσο δεν υπάρχουν αποδείξεις, που να το επιβεβαιώνουν.

Από τον γιο του Χουόχινγκ (Χουόκιν, Χουόχι, Χουγκ) προήλθε ο Οίκος των Αχαλολφιδών. Η κόρη του Ρεγάρδη παντρεύτηκε τον Χιλδεπράνδο δούκα του Σπολέτο και άφησε έναν γιο με το όνομα Λιούτφριντ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον μία κόρη του Θεόδου δούκα της Βαυαρίας ή μάλλον μία των Μεροβιγγείων και είχε τέκνα:
* Λάντφριντ απεβ.730, δούκας της Αλαμανίας.
* Θευδεβάλδος, δούκας της Αλαμανίας.
* Οδίλος απεβ.748, δούκας της Βαυαρίας.
* Χουόχινγκ π.674-744.
** Χνάμπι π.710-π.789, δούκας της Αλαμανίας.
*** Έμμα απεβ. 789/798 ή μετά το 784), παντρεύτηκε τον Γκέρολντ του Φίντσγκαου.
**** Χιλδεγάρδη π.754-783, παντρεύτηκε τον Καρλομάγνο βασιλιά των Φράγκων.
* Ρεγάρδη, παντρεύτηκε τον Χιλδεπράνδο δούκα του Σπολέτο.

## Πηγές
* Geuenich, Dieter. Geschichte der Alemannen. Kohlhammer Verlag: Stuttgart, 2004. ISBN 3-17-018227-7
* Gotfrid at Mittelalter-Geneaolgie

## Αναφορές


Κατηγορία:Αλαμαννοί
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Νιλς Μπέργκστρεμ

Ο **Νιλς Βέρνερ Ντόμινικ Μπέργκστρεμ** (Λαντσκρούνα, 24 Μαρτίου 1909 – Όσμπι, 16 Μαΐου 1968) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος εις ύψος, των συνθέτων αγωνισμάτων και κτηνίατρος.

Γεννήθηκε το 1909 στη Λαντσκρούνα και μεγάλωσε στο Φάλκενμπεργκ, όπου ο πατέρας του ήταν υπάλληλος τράπεζας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Στοκχόλμη, αγωνίστηκε για την ΣοΙΚ Ελλάς. Στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου της Στοκχόλμης το 1934 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος με άλμα 1,91 μ..

Πέθανε στις 16 Μαΐου 1968 στο Όσμπι σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένος με τη σύζυγό του στο νεκροταφείο του Όσμπι.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Nordisk Familjeboks Sportlexikon. Stockholm: Nordisk Familjeboks Förlags AB. 1938-1949
* Focus Presenterar Sporten 2. Stockholm: Almqvist & Wiksell/Gebers Förlag AB. 1967
* Friidrottens först och störst. Helsingborg: Stig Gustafson/Forum. 1975

Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Ερνέστο Σεντίγιο

Ο **Ερνέστο Σεντίγιο** (*Ernesto Zedillo Ponce de León*, , γενν. 27 Δεκεμβρίου 1951) είναι Μεξικανός οικονομολόγος και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού από την 1η Δεκεμβρίου 1994 έως τις 30 Νοεμβρίου 2000, ως ο τελευταίος από μια αδιάκοπη 71ετή σειρά Προέδρων προερχόμενων από το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI).

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του αντιμετώπισε μία από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις στην ιστορία του Μεξικού, η οποία ξεκίνησε λίγες μόνο εβδομάδες μετά την ανάληψη της εξουσίας . Αντιπαρατέθηκε στον προκάτοχό του Κάρλος Σαλίνας δε Γορτάρι, επιρρίπτοντας στις πολιτικές του την ευθύνη για την κρίση (αν και ο ίδιος ο Σεντίγιο δεν παρεξέκλινε από νεοφιλελεύθερες πολιτικές των δύο προκατόχων του ) και επέβλεψε τη σύλληψη του αδελφού του Ραούλ Σαλίνας δε Γορτάρι. Η θητεία του χαρακτηρίστηκε επίσης, μεταξύ άλλων, από νέες συγκρούσεις με το Στρατό των Ζαπατίστα και τον Λαϊκό Επαναστατικό Στρατό, την αμφιλεγόμενη εφαρμογή του Fobaproa για τη διάσωση του εθνικού τραπεζικού συστήματος, μια πολιτική μεταρρύθμιση που επέτρεψε στους κατοίκους της Πόλης του Μεξικού να εκλέξουν δικό τους δήμαρχο, και τις σφαγές Άγουας Μπλάνκας και Ακτεάλ που διαπράχθηκαν από κρατικές δυνάμεις .

Αν και οι πολιτικές του Σεντίγιο επέτρεψαν στο Μεξικό να βγει από την οικονομική κρίση και να επιστρέψει στην ανάπτυξη, η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις επτά δεκαετίες κυβέρνησης από το PRI οδήγησε το κόμμα στην ήττα, για πρώτη φορά, στις βουλευτικές εκλογές του 1997 και κατόπιν στις προεδρικές εκλογές του 2000, στις οποίες ο υποψήφιος της δεξιάς αντιπολίτευσης του Εθνικού Κόμματος Δράσης Βισέντε Φοξ κέρδισε την Προεδρία της Δημοκρατίας, τερματίζοντας 71 χρόνια αδιάκοπης κυβέρνησης του κόμματος PRI. Η αποδοχή της ήττας του PRI από τον Σεντίγιο και η ειρηνική παράδοση εξουσίας στον διάδοχό του βελτίωσε την εικόνα του κατά τους τελευταίους μήνες της θητείας του και έτσι αποχώρησε από το αξίωμα με λαϊκή αποδοχή της τάξης του 60%.

Από το τέλος της θητείας του ως προέδρου το 2000, ο Σεντίγιο υπήρξε ηγετική φωνή σε θέματα σχετικά με την παγκοσμιοποίηση, ειδικά για τον αντίκτυπό της στις σχέσεις μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.

Σήμερα είναι Διευθυντής του Κέντρου Μελέτης της Παγκοσμιοποίησης στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Διαμερικανικού Διαλόγου και του Citigroup.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Θεοβάλδος της Βαυαρίας

Ο **Θεοβάλδος** (γερμ. *Theobald*, *Teudebald*, *Theodolt*, *Theodoalt*, απεβ. 717/719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας τουλάχιστον από το 711, όταν ο πατέρας του Θέοδος τον συσχέτισε με την εξουσία στο Πάσσαου ή το Σάλτσμπουργκ.

## Bιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ.

Ο πατέρας του διαίρεσε το δουκάτο μεταξύ των τεσσάρων γιών του κάποια στιγμή πριν το 715. Με το τέλος του το 716, το δουκάτο ήταν διαιρεμένο, αλλά δεν είναι σίγουρο αν αυτή η διαίρεση ήταν εδαφική ή όχι. Αν ήταν, μοιάζει, από αναφορές σε πολέμους του με τους Θουρίγγειους, ότι ο Θεοβάλδος είχε την έδρα του στη Ρατισβόνη και ότι η επικράτειά του αντιστοιχούσε σε αυτή την επισκοπή.

Το όνομα του Θεοβάλδου συναντάται συχνά στον *Κώδικα του Σάλτσμπουργκ* (Verbrüderungsbuch, Βιβλίο της αδελφότητας) το 784. Ο Θεοβάλδος παντρεύτηκε τη Μπίλτρουντε ως πρώτη (ή δεύτερη) σύζυγό του. Ίσως είχε έναν προηγούμενο γάμο με τη Βαλντράντα, που αντίστροφα μπορεί να ήταν σύζυγος του νεότερου αδελφού του Τάσιλου Β΄. Η Μπίλτρουντε παντρεύτηκε αργότερα τον Γριμοάλδο, νεότερο αδελφό και διάδοχό του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε ίσως πρώτα τη Βαλντράντα (μπορεί όμως να ήταν σύζυγος του αδελφού του Τάσσιλο Β΄).

Έπειτα ο Θεοβάλδος ίσως έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπίλτρουντε.

## Πηγές
* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Θεοδοβέρτος της Βαυαρίας

Ο **Θεοδβέρτος** ή Θευδεβέρτος (γερμ. *Theodebert*, *Theudebert*, *Theotpert*, *Theodo*, π. 685 - π.719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας σε κάποιο τμήμα της (μάλλον το Σάλτσμπουργκ) από το 702 ως το τέλος του το 719.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Ο πατέρας του, ήδη από το 702, τον έκανε συγκυβερνήτη και τού έδωσε ως έδρα το Σάλτσμπουργκ. Το 711 ο νεότερος αδελφός του Θεοβάλδος έγινε επίσης συγκυβερνήτης και ο πατέρας τους έκανε σχέδια για μία διαίρεση σε τέσσερα μέρη με το τέλος του. Κάποια στιγμή πριν το 715 έγινε η διαίρεση, αλλά δεν γνωρίζουμε αν ήταν εδαφική ή συγκυβέρνηση μόνο. Αν ήταν το πρώτο, οι τέσσερις επισκοπές, που είχαν οριστεί από τον Θέοδο, μάλλον αντιστοιχούσαν στα μερίδια των γιών του. Σε αυτή την περίπτωση ο Θεοδβέρτος μάλλον είχε την έδρα του στο Σάλτσμπουργκ, όπου ήταν από το 702.

Ο πατέρας του, όταν μετέφερε την εξουσία στον Θεοδβέρτο, τον όρκισε πάντα να υπερασπίζεται τον επίσκοπο Ρούπερτ του Σάλτσμπουργκ. Επίσης ο Θεοδβέρτος προμήθευσε στρατιωτική βοήθεια στον Ανσπράνδο και στον Λιουτπράνδο στην ανάκτησή τους της Ιταλίας το 712.

Έπειτα από το τέλος του Θέοδου, οι τέσσερις αδελφοί πολέμησαν ο ένας με το άλλον, αλλά το 719 είχαν αποβιώσει εκτός από τον Γριμοάλδο, που κυβέρνησε μόνος του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ρεγιντρούδη και είχε τέκνα:
* Ουγοβέρτος δούκας της Βαυαρίας
* Γκούντρουντ, παντρεύτηκε τον Λιούτπραντ.

## Πηγές
* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Τάσιλος Β΄ της Βαυαρίας

Ο **Τάσιλο Β΄** (γερμ. *Tassilo II*, απεβ. π. 719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας (π.716-π.719), μάλλον σε τμήμα της.

## Βιογραφία
Ήταν ίσως ο τρίτος γιος τού Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Κάποια στιγμή πριν το 715 ο Θέοδος διαίρεσε το δουκάτο του και έκανε συγκυβερνήτες του τους δύο πρώτους γιους του. Ο πρωτότοκος Θεοδοβέρτος ήταν συγκυβερνήτης ήδη από το 702 και ο δεύτερος Θεοβάλδος από το 711. Με το τέλος του Θέοδου (μάλλον το 716) η διαίρεση υλοποιήθηκε. Δεν γνωρίζουμε αν η διαίρεση ήταν εδαφική (όπως με τους Μεροβίγγειους) ή μία συγκυβέρνηση μόνο (όπως με τους πρίγκιπες του Μπενεβέντο και της Κάπουα). Στην πρώτη περίπτωση φαίνεται να ακολούθησαν την διαίρεση του δουκάτου σε τέσσερις επισκοπές, την οποία είχε κάνει ο πατέρας τους. Στην περίπτωση αυτή είναι πολύ πιθανό ο Τάσιλο Β΄ να έλαβε την επικράτεια του Πάσσαου με έδρα του στην πόλη όπου ήταν και η έδρα του επισκόπου.

Σύντομα μετά το τέλος του πατέρα τους, άρχισε πόλεμος μεταξύ των αδελφών, αλλά μας είναι γνωστές λίγες λεπτομέρειες. Η ύπαρξή του μας επιβεβαιώνεται από τον κώδικα του Σάλτσμπουργκ (Verbrüderungsbuch, Βίβλος της αδελφότητας), όπου καταριθμείται ως άγαμος, αν και μερικοί υποθέτουν ότι κάποια Βάλντραντα, που αναφέρεται ως σύζυγος του Θεοβάλδου, ήταν στην πραγματικότητα τού Τάσιλο Β΄. Από την άλλη, ταυτίζεται ως ο σύζυγος της Ίμμα (απεβ. π. 750), από τον οποίο είχε τον Γριμοάλδο και τη Σβάναχιλντ. Μέσω της Σβάναχιλντ, ο Τάσσιλο Β΄ έγινε ο πεθερός του Καρόλου Μαρτέλου. Επειδή η Σβάναχιλντ είναι με σιγουριά η ανιψιά του Οδίλου, κάποιος οδηγείται να υποθέσει ότι ο Οδίλο ήταν αδελφός ή κουνιάδος του Τάσιλο Β΄. Ο Τάσσιλο Β΄ είχε αποβιώσει το 719, όπως όλοι οι αδελφοί του, εκτός του Γριμοάλδου, που τους διαδέχθηκε μόνος στο δουκάτο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε μάλλον την Ίμμα και είχε τέκνα:
* Γριμοάλδος.
* Σβαναχίλδη, παντρεύτηκε τον Κάρολο *Μαρτέλο*, μαγιορδόμο που έγινε βασιλιάς των Φράγκων.

## Πηγές
* ''Lexikon des Mittelalters''

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Αγιλόλφος (Σουηβός)

Ο **Αγιλόλφος** (γερμ. *Agilulf*, 420 - μετά το 482) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών  ήταν ηγέτης των Σουηβών Κούαδων.

## Βιογραφία
Μάλλον ήταν ακόλουθος του Αρείου. Ο Αγιλόλφος θεωρείται ο γενάρχης του Οίκου των Αγιλολφιδών, που με έναν κλάδο τους έγιναν βασιλείς των Λομβαρδών και με έναν άλλο δούκες της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Τρισεγγονός του ήταν ο:
**** Γαριβάλδος Α΄ γενν.540, δούκας της Βαυαρίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gregory of Tours, History of the Franks: Books I-X, Book IV, Chapter 9
* Störmer, Wilhelm. "Die Baiuwaren: Von der Völkerwanderung bis Tassilo III." pp 59 – 64. Verlag C. H. Beck, 2002, ISBN 3-406-47981-2.

Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Γριμοάλδος της Βαυαρίας

Ο **Γριμοάλδος** (γερμ. *Grimoald*, *Grimwald*, απεβ. 725) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας περίπου από το 715 ως το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Ανιψιά του ήταν η Σβάναχιλντ, σύζυγος του Καρόλου *Μαρτέλου* μαγιορδόμου και μετά βασιλιά των Φράγκων.

Στην αρχή έγινε συγκυβερνήτης με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Θεοδοβέρτο, Θεοβάλδο και Τάσιλο Β΄ και έπειτα, από περίπου το 719, μόνος του.

Ο πατέρας του είχε διαιρέσει το δουκάτο, αφού πρώτα έκανε τους δύο μεγαλύτερους γιους του συγκυβερνήτες του το 715. Με το τέλος του Θέοδου το 716, το διαιρεμένο δουκάτο βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο· όλα τα αδέλφια είχαν αποβιώσει ως το 719, εκτός του Γριμοάλδου. Δεν είναι σίγουρο αν η διαίρεση του δουκάτου ήταν εδαφική ή συγκυβέρνηση μόνο, αλλά αν ήταν το πρώτο, φαίνεται πιθανό ότι η έδρα του Γριμοάλδου ήταν το Φράιζινγκ, που μετά ευνόησε ως επισκοπική έδρα, ή το Σάλτσμπουργκ, που έπειτα το έκανε πρωτεύουσα των ειδών (όπως αναφέρει το Vita Corbiani).

Ήταν ο Γριμοάλδος που προέτρεψε τον Άγ. Κόρμπιαν να έλθει στη Βαυαρία το 724 να ευαγγελίσει τον Χριστιανισμό. Ο Γριμοάλδος νυμφεύτηκε τη χήρα του αδελφού του, τη Μπίλτρουντε (Πίλτρουντ) και σύμφωνα με το κανονικό δίκαιο αυτό ήταν αιμομιξία. Ο Κόρμπιαν αποκήρυξε αμέσως τον δούκα, που είχε υποτροπιάσει. Η οργή του Γριμοάλδου θα ξεσπούσε και ο Κόρμπιαν έπρεπε να διαφύγει. Το επόμενο έτος (725) ο Κάρολος Μαρτέλος βάδισε εναντίον της Βαυαρίας, σκότωσε τον Γριμοάλδο σε μάχη και απήγαγε τη Μπίλτρουντε και τη Σβάναχιλντ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη χήρα του αδελφού του Μπίλτρουντε/Πίλτρουντ.

## Πηγές
* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

|-

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Ουγοβέρτος της Βαυαρίας

Ο **Ουγοβέρτος** (γερμ. *Hugbert*, *Hukbert*, άκμασε 725-736) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας από το 725 ως το 736.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδοβέρτου δούκα της Βαυαρίας και της Ρεγιντρούδης, μάλλον κόρης του Ουγοβέρτου σενεσάλη και παλατινού κόμη των Φράγκων.

Το πρόωρο τέλος του πατέρα του οδήγησε σε διαφωνία για τη διαδοχή. Το δουκάτο ήταν τυπικά υποτελές στους Φράγκους, αλλά ουσιαστικά ανεξάρτητο. Ο Κάρολος Μαρτέλος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση με σκοπό να κερδίσει περισσότερο έλεγχο επί της Βαυαρίας. Ο Ουγοβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από μέρη του δουκάτου του και για ένα διάστημα οι Βαυαρικοί νόμοι εκφωνούνταν στο όνομα του Θευδέριχου Δ΄ των Μεροβιγγείων βασιλιά των Φράγκων.

Ο Χούγκμπερτ ξεκίνησε το σχέδιο τού προκατόχου του για τη δημιουργία μίας ανεξάρτητης Βαυαρικής εκκλησίας. Το επέτυχε με τον Άγ. Βονιφάτιο, που εκχριστιάνισε τη χώρα και με το να καλέσει τον επίσκοπο Κόρμπιαν από το Φράιζινγκ.

## Πηγές
* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

## Αναφορές


|-

Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Τζαλ Φιλμ

Η ***Τζαλ Φιλμ*** ήταν ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1949 από τον σκηνοθέτη Τζανή Αλιφέρη. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 16 ταινίες μέχρι το 1963 εκ των οποίων 11 από αυτές τις σκηνοθέτησε ο Τζανής Αλιφέρης. Η ταινία *Ο τρελλάρας* (1963) υπήρξε η πιο εμπορική επιτυχία της Τζαλ Φιλμ η οποία έκοψε συνολικά 212.009 εισιτήρια.

## Παραγωγή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Βαλδράδα

Η **Βαλδράδα**, γερμ. Waldrada, vuldetrada (531 - 572) ήταν πριγκίπισσα των Λομβαρδών και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Αυστρασίας και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βάσχο των Λομβαρδών (βασ. π.510-539) και της 2ης συζύγου του Αουστρίγκουσα ή Οστρογότθα, μίας των Γεπιδών.

Το έργο *Καταγωγή του έθνους των Λογγοβάρδων* (Origo Gentis Longobardorum) αναφέρει "τη Βισιγάρδα και τη δεύτερη κόρη Βαλδεράδα" ως τις δύο κόρες του Βάσχο και της 2ης συζύγου του, και ότι η Βαλδράδα παντρεύτηκε πρώτα τον "Scusuald βασιλιά των Φράγκων και μετά τον Γαριπάλδο".

Η *Histroria Longobardorum* ονομάζει τη Βαλδράδα ως δεύτερη κόρη του Βάσχο από τη 2η σύζυγό του, και πως παντρεύτηκε τον "Chusubald βασιλιά των Φράγκων".

Ο Παύλος ο Διάκονος αναφέρει τη "Βισιγάρδα και τη δεύτερη κόρη Βαλδεράδα" ως τις δύο κόρες του Βάσχο και ττης 2ης συζύγου του, λέγοντας ότι η Βαλδεράδα παντρεύτηκε τον "Cusupald βασιλιά των Φράγκων" και μετά τον Γαριπάλδο.

Ο Γρηγόριος της Τουρ καταγράφει τη "Βουλδετράδα ως τη σύζυγο του βασιλιά Θεοδεβάλδου".

Ο Χέρμαν του Ράιχεναου ονομάζει τη "Βαλδεράδαν" ως σύζυγο του "Θεοπάλδου βασιλιά των Φράγκων", ενώ αναφέρει τον δεύτερο γάμο της με τον ¨Λοθάριο βασιλιά πατέρα του Θεοδεβέρτου".

Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ, ο Χλωτάριος Α΄ των Φράγκων "άρχισε να έχει σχέσεις" με τη χήρα τού Θεοδεβάλδου, ώσπου "οι επίσκοποι παραπονέθηκαν και έτσι την έδωσε σύζυγο στον Γαριβάλδο δούκα της Βαυαρίας", που σημαίνει βέβαια ότι ο Χλωτάριος Α΄ δεν νυμφεύτηκε τη Βαλδράδα.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Θευδεβάλδο των Μεροβιγγείων βασιλιά της Αυστρασίας.

Ήταν ερωμένη του Χλωτάριου Α΄ των Φράγκων.

Η Βαλδράδα έκανε δεύτερο γάμο με τον Γαριβάλδο Α΄ των Αγιλολφιδών δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Γουνδοάλδος π.565-616, δούκας του Άστι.
* (;) Τάσιλος Α΄ 560-610, δούκας της Βαυαρίας.
* Θεοδελίνδη π.570-628, παντρεύτηκε πρώτα τον Αυθάριο βασιλιά των Λομβαρδών και μετά τον Αγιλούλφο δούκα του Τορίνο και βασιλιά των Λομβαρδών.
* Ρομίλδα απεβ. 611, παντρεύτηκε τον Γισούλφο Β΄ δούκα του Φρίουλι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Origo Gentis Langobardorum 4, MGH SS rer Lang I, p.&nbsp;4.
* Historia Langobardorum Codicis Gothani 4, MGH SS rer Lang I, p.&nbsp;9.
* Pauli Historia Langobardorum I.21, MGH SS rer Lang I, p.&nbsp;59.

Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Βεσπασιανός Κολόννα

Ο **Βεσπασιανός** (Vespasiano Colonna) (περίπου 1485 - Παλιάνο, 13 Μαρτίου 1528), ήταν στρατιωτικός του Βασιλείου της Νάπολης.

Γιος του Πρόσπερο Κολόννα και της Κοβέλλα ντι Σανσεβερίνο, κληρονόμησε τον πατέρα του στις κομητείες του Φοντί και του Τραέττο.

Πολέμησε μαζί με τον πατέρα του στους Ιταλικούς πολέμους στο πλευρό του Βασιλείου της Νάπολης ενάντια στους Γάλλους.

Το 1524 έλαβε το Belgioioso από τον Κάρολο Κουίντο, που κατασχέθηκε από την οικογένεια Μπαρμπιάνο και στάλθηκε για να υπερασπιστεί το Βασίλειο της Νάπολης. Το 1525 πέρασε στην πλευρά των Γάλλων και γι 'αυτό ανταγωνίστηκε τον Πάπα Κλήμη Ζ΄. Μετά την κατάληψη του Ανάγκνι από τον Κολόννα, ο Πάπας προσπάθησε να μεσολαβήσει, συγχωρώντας την οικογένεια αν δεν έπαιρνε πλέον τα όπλα εναντίον του Παπισμού. Χωρίς να διατηρήσει τα υπογεγραμμένα, ο Βεσπασιανός και οι πιστοί του επιτέθηκαν στο παλάτι του Βατικανού, αναγκάζοντας τον ποντίφικα να καταφύγει στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Για αυτό ο Βεσπασιανός και όλοι οι συγγενείς του υπέστησαν αφορισμό. Το 1527 οι υπουργοί του Καρόλου Κουίντου διαπραγματεύθηκαν τη συμφιλίωση της οικογένειας Κολόννα με τον Πάπα. Πέθανε το 1528.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Βεατρίκη Αππιάνο, με την οποία απέκτησε μια κόρη:
* Ισαβέλλα 1513-1570, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γκοντζάγκα *Ροντομόντε*, κοντοτιέρο.

Σε δεύτερο γάμο το 1526 νυμφεύτηκε τη δεκατριάχρονη Τζούλια Γκοντζάγκα της Σαμπιονέτα, η οποία μεγάλωσε τη μικρή Ισαβέλλα. 

Από παράνομη σχέση είχε έναν γιο:
* (νόθος) Τζιοβάννι .

## Παραπομπές


Βεσπασιανος
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Κόμητες του Τραέττο
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Ιρανικό ριάλ

Το **ριάλ** (; σύμβολο: **﷼**; κωδικός: **IRR**) είναι το νόμισμα του Ιράν. Πέρα από το Ιράν, απολαμβάνει ανεπίσημης χρήσης στο Αφγανιστάν, Ιράκ, Σαουδική Αραβία (μόνο στο Χατζ) και τη Συρία.

Δεν υπάρχει επίσημο σύμβολο για το νόμισμα. Ωστόσο το ιρανικό πρότυπο ISIRI 820 όριζε ένα σύμβολο του ιράλ για χρήση στις γραφομηχανές (να αναφέρουμε ότι αυτό το σύμβολο είναι μια εφεύρεση της επιτροπής προτύπων) και τα δύο Ιρανικά πρότυπα ISIRI 2900 και ISIRI 3342 ορίζουν ένα κωδικό χαρακτήρα για το νόμισμα της χώρας, το ριάλ. Το πρότυπο Unicode έχει ξεχωριστό σημείο για το ριάλ.

Το ιρανικό κοινοβούλιο έχει εγκρίνει την αφαίρεση τεσσάρων μηδενικών από το νόμισμα, αντικαθιστώντας το ριάλ με ένα νέο νόμισμα, το τομάν, το όνομα του προηγούμενου νομίσματος του Ιράν, με ισοτιμία 1 προς 10.000. Αυτή η αλλαγή αναμένεται να λάβει χώρα μεταξύ του 2020 και του 2022. Σήμερα το ριάλ είναι ένα από τα νομίσματα με τη χαμηλότερη αξία.

Εκδίδεται από τον Οργανισμό Ασφαλών Εκτυπώσεων και Νομισματοκοπών, θυγατρική της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν, από το 1982. Σήμερα (Νοέμβριος 2020) η επίσημη αξία του ριάλ είναι περίπου 42.000 ριάλ προς 1 δολάριο, ενώ στην ελεύθερη αγορά έχει πολύ μικρότερη αξία, στα 260.000 ριάλ προς 1 δολάριο.

## Ιστορία
Η ισοτιμία εισήχθη για πρώτη φορά ως νόμισμα το 1798 έχοντας αξία 1.250 δηναρίων, η αλλιώς ένα όγδοο ενός *[[Ιρανικό τομάν|τομάν]]*. Το 1825, το ριάλ σταμάτησε να είναι το νόμισμα της χώρας με το κιράν να υποδιαιρείται σε 20 σαχί ή 1.000 δηνάρια και άξιζε το ένα δέκατο ενός τομάν, εκδιδόμενο ως μέρος ενός δεκαδικού συστήματος. Το ριάλ αντικατέστησε το κιράν σε αναλογία το 1932, διαιρούμενο σε 100 νέα δηνάρια.

Πριν από την καθιέρωση του δεκαδικού συστήματος το 1932, αυτά τα κέρματα και νομίσματα χρησιμοποιούταν. Μερικά από αυτά τα ονόματα έχουν επιβιώσει στην ιρανική καθημερινή γλώσσα και παροιμίες (όπως και η δραχμή στην ελληνική γλώσσα).

## Κέρματα, χαρτονομίσματα σε κυκλοφορία

### Κέρματα
Σήμερα βρίσκονται στην κυκλοφορία τα κέρματα των 250, 500, 1.000, 2.000 και 5.000 ριάλ. Λόγω της χαμηλής αξίας τους, τα κέρματα των 250 και 500 ριάλ χρησιμοποιούνται σπάνια.

### Χαρτονομίσματα
Σήμερα βρίσκονται στην κυκλοφορία τα χαρτονομίσματα των 100, 200, 500, 1.000, 2.000, 5.000, 10.000, 20.000, 50.000, 100.000, 500.000 και 1.000.000 ριάλ. Τα χαρτονομίσματα των 100, 200, 500, 1.000, 2.000 και 1.000.000 ριάλ χρησιμοποιούνται σπάνια.

## Δείτε επίσης

* Κιράν
* Τομάν

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σύμβολα νομισμάτων
Κατηγορία:Νομίσματα του Ιράν
Νόβακ Φιλμ

Η ***Νόβακ Φιλμ*** ήταν ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1938 από τους Ιάσονα και Μαυρίκιο Νόβακ.

Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 15 ταινίες μέχρι το 1963 Η Νόβακ Φιλμ συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες της εποχής μεταξύ των οποίων είναι ο Γιώργος Τζαβέλλας, η Μαρία Πλυτά, ο Φίλιππος Φυλακτός, ο Νέστορας Μάτσας, ο Γρηγόρης Γρηγορίου και ο Ορέστης Λάσκος. Η ταινία *Το μεροκάματο του πόνου* (1963) σε σκηνοθεσία του Νέστορα Μάτσα υπήρξε η πιο εμπορική επιτυχία της Νόβακ Φιλμ: έκοψε συνολικά 197.223 εισιτήρια.

## Παραγωγή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Αμαλώτα Φθιώτιδας

Η **Αμαλώτα** ή **Αμαλιώτα** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αμαλώτα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 221 μέτρα και την κοιλάδα του ποταμού Σπερχειού. Έχει γεωγραφικό μήκος 22.2164112205 και γεωγραφικό πλάτος 38.8762067616.Το χωριό απέχει 25 χλμ. Δ. από την Λαμίας και περίπου 3 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Υπάτη όπου ανάμεσα τους περνάει ο χείμαρρος Ξεριάς. Νοτιοανατολικά του χωριού είναι η Ιερά Μονή Αγάθωνος και το Λυχνό ενώ δυτικά η Συκά. Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας αν και στον κατάλογο των δωρητών της Μονής Ρεντίνας (Πρόθεση της Ρεντίνας) καταγράφεται, μαζί με άλλους, απροσδιόριστος.

Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται ως *Αμαλότα* το 1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε Αμαλότα ή *Αμβλότα* και το 1940 σε *Αμαλιώτα*. Τέλος το 2001 διορθώθηκε σε Αμαλώτα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Υπάτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Υπάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 56 κατοίκους, ενώ το 2001 είχε 125.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εκκλησίες και ξωκλήσια Υπάτης και Αμαλώτας από τον ιστότοπο ypati.wordpress.com
* Αρχειακές ονομασίες οικισμών Πατρατζικίου Φθιώτιδος 13ου – 20ου αιω. από τον ιστότοπο lavanitsa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Γκο Α-σονγκ

Η **Γκο Α-σονγκ** (κορεατικά: 고아성, Χάντσα: 	高我星, RR: *Go Aseong*, MR: *Ko A-sŏng*, 10 Αυγούστου 1992) Νοτιοκορεάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και ερασιτέχνης φωτογράφος και ψυχολόγος. Περισσότερο είναι γνωστή για τους ρόλους στις ταινίες του Πονγκ Τσουν-χο, *[[The Host (ταινία, 2006)|The Host]]* (2006)  και *[[Snowpiercer]]* (2013), καθώς και στο *Office* (2015). 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεούλ  στις 10 Αυγούστου του 1992 και ήδη από την ηλικία των 4 εισήλθε στη βιομηχανία του θεάματος, κάνοντας διαφημιστικό στην τηλεόραση. Το 2002, συμμετείχε για πρώτη φορά στο θέατρο, στη μουσική παράσταση ''Peter Pan'', όταν ήταν 10 ετών. Στα 13 της ξεκίνησε την παιδική της καριέρα ως ηθοποιός και στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στην παιδική σειρά *Oolla Boolla Blue-jjang* (2004). Το 2005 συμμετείχε στη σειρά *Beating Heart*, στην οποία γνώρισε την ίδια διάσημη νοτιοκορεάτισσα ηθοποιό Μπε Ντούνα. Η γνωριμία αυτή της έδωσε τον πρώτο της ρόλο και στον κινηματογράφου, αφού η Ντούνα, την πρότεινε στο Πονγκ Τσουν-χο και την τότε επερχόμενη ταινία του, *[[The Host (ταινία, 2006)|The Host]]*. 

Μετά από μία σειρά οντισιόν, τελικά ο Πονγκ, την προσέλαβε για τον ρόλο σε αυτήν ταινία, επαινόντας την ώριμη υποκριτική της για τόσο νεαρή ηλικία.  Η ταινία κατέληξε να γίνει μεγάλη επιτυχία και να βραβευθεί. Ενώ και η Γκο, έλαβε θετικές κριτικές για τον ρόλο της, κερδίζοντας και στα Blue Dragon Awards, στην κατηγορία Καλύτερη Νεοεισερχόμενης Ηθοποιού. Έκτοτε συνέχισε την καριέρα της στον κινηματογράφο, με ταινίες όπως την  *The Happy Life*  (2007), την *Radio Dayz* (2008) και *A Brand New Life* (2009). Το 2012, πραγματοποίησε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία *Duet*. To 2013, συμμετείχε και στην πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Πονγκ Τσουν-χο, *[[Snowpiercer]]*. 

To 2014, κι ενώ είχε ενηλικιωθεί υπέργραψε συμβόλαιο με το αμερικανικό πρακτορίο Untitled Entertainment, επιστρέφοντας στην τηλέόραση μετά από μικρή αποχή με το *Heard It Through the Grapevine*. Η πρώτη της επιτυχία ως ενήλικη αλλά και πρωταγωνίστρια ήρθε με την ταινία *Office* (2015), η οποία παρουσιάστηκε και στο Φεστιβάλ Καννών. Κατά τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εμφανίζεται και στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. 

## Άλλες δραστηριότητες
Η Γκο, επηρεάστηκε κι από την Μπε Ντούνα και στη φωτογράφηση, όπου ασκεί αυτήν την τέχνη ερασιτεχνικά, έχοντας μάλιστα κάνει και εκθέσεις. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Go Ah-sung at KeyEast
*

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κικουνάε Ικέντα

Ο **Κικουνάε Ικέντα** (ιαπωνικά: 池田 菊苗, *Ikeda Kikunae*) (8 Οκτωβρίου 1864 – 3 Μαΐου 1936) ήταν Ιάπωνας χημικός και καθηγητής του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Τόκιο, ο οποίος ανακάλυψε τη χημική βάση μίας γεύσης την οποία ονόμασε ουμάμι. Είναι μία από τις πέντε βασικές γεύσεις μαζί με την γλυκή, την πικρή, την ξινή και την αλμυρή.

Το 1907 στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο στην Ιαπωνία, ο καθηγητής Ικέντα έτρωγε δείπνο με την οικογένειά του όταν ξαφνικά σταμάτησε. Εκείνη την ημέρα ο ζωμός ντάσι στη σούπα του ήταν πιο νόστιμος από το κανονικό. Αφού την ανάδευσε μερικές φορές συνειδητοποίησε ότι η διαφορά ήταν η γεύση ουμάμι από την προσθήκη του κόνμπου, ενός είδους καφέ μακριών φυκιών και νιφάδων ψαριών γνωστών ως κατσουομπούσι. Κατάλαβε ότι το κόνμπου ήταν το μυστικό αυτής της γεύσης, και από εκείνη την ημέρα μελετούσε τη χημική σύνθεση του φυκιού. Κάποιοι σημείωσαν ότι η γεύση του ουμάμι είναι παρόμοια με τη γεύση της υψηλής κουζίνας που δημιούργησε ο Γάλλος σεφ Ογκούστ Εσκοφιέ.

Μέχρι το 1908, είχε απομονώσει τους καφέ κρυστάλλους γλουταμινικού οξέος (γλουταμινικό) που μεταδίδουν τη χαρακτηριστική γεύση. Το χημικό γλουταμινικό νάτριο (MSG) είναι η χημική βάση για τη γεύση ουμάμι. Επέλεξε να το ονομάσει *[[Ajinomoto]]* (味の素, «ουσία της γεύσης»). Μέχρι το 1909 είχε αναπτύξει μια διαδικασία μαζικής παραγωγής γλουταμινικού νατρίου. Ήταν σε θέση να εξαγάγει το γλουταμινικό νάτριο από σιτάρι και απολιπανθείσα σόγια και κατοχύρωσε τη διαδικασία για την παρασκευή του. Σήμερα, το γλουταμινικό νάτριο παράγεται μαζικά από ζυμωμένο άμυλο αραβοσίτου, ζαχαροκάλαμου ή τεύτλου. Η Ajinomoto Co., Inc. απασχολεί σήμερα περισσότερους από 32.000 ανθρώπους. Με αυτήν τη μέθοδο η παγκόσμια παραγωγή γλουταμινικού νατρίου αυξήθηκε ραγδαία. Το γλουταμινικό νάτριο κατατάσσεται σήμερα ως ένας από τους κορυφαίους ενισχυτές γεύσης μετά από το αλάτι και το πιπέρι.

Ο καθηγητής Ικέντα μελέτησε επίσης άλλα τρόφιμα για να δει αν περιέχουν ουμάμι και επιβεβαίωσε ότι το γλουταμινικό ήταν υπεύθυνο για μέρος της γεύσης του κρέατος, των φυκιών και των τοματών. Πίστευε ότι οι άνθρωποι ανέπτυξαν πιθανότατα μια γεύση για το γλουταμινικό επειδή σήμαινε την παρουσία πρωτεϊνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες χημικοί
Κατηγορία:Ιάπωνες εφευρέτες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Καστανιά Φθιώτιδας

Η **Καστανιά**, επίσημα **Καστανέα**, είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καστανιά είναι κτισμένη στις βορειοδυτικές πλαγιές της Οίτης σε υψόμετρο 1.050 μέτρα μέσα στα έλατα, με πανοραμική θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού και τον κάμπο της Λαμίας. Το χωριό απέχει 33 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία και 8 χλμ. ΝΔ. από την Υπάτη. Ανατολικά του χωριού εκτείνεται ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης που είναι ενταγμένος στο δίκτυο Natura 2000. Προς τα νοτιοανατολικά και μετά από πεζοπορική διαδρομή 3 ωρών μέχρι τη θέση «Τράπεζα», σε ύψος 1.850 μέτρων, υπάρχει καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Λαμίας. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 ως Καστανιά να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Καστανέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Καπνοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Καστανέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 268 κατοίκους ενώ ως οικισμός 207. Με την απογραφή του 2001 είχε 265.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καστανιά, Υπάτη, Μονή Αγάθωνος  από τον ιστότοπο fysiolatris.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες

Το **αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες** ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα άρσης βαρών στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Συνολικά τρεις αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη το διήμερο 1 και 3 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Φιλντ.

## Σύνοψη αγωνίσματος

Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο αγώνισμα, ουσιαστικά ένα δέκαθλο άρσης βαρών, όπου οι αθλητές θα έπρεπε να σηκώσουν τους αλτήρες με το ένα τους χέρι και με δέκα διαφορετικές κινήσεις. Σε κάθε γύρο από τους εννέα πρώτους, ο αθλητής που σήκωνε τα περισσότερα κιλά έπαιρνε 5 βαθμούς, ο δεύτερος 3 και ο τρίτος 1. Στον δέκατο και τελευταίο γύρο, οι δύο πρώτοι αναμετρήθηκαν σε ένα πιο ελεύθερο στυλ και βαθμολογήθηκαν με επιπλέον βαθμούς. 

Μετά το πέρας των εννέα γύρων, ο Φρέντερικ Γουίντερς προηγούταν στη βαθμολογία με σημαντική διαφορά. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Όσκαρ Όστχοφ βαθμολογήθηκε με 15 βαθμούς, πέρασε στην πρώτη θέση και ήταν εκείνος που κατέκτησε τελικά το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας τον Γουίντερς δεύτερο. Στην τρίτη θέση έμεινε ο Φρανκ Κούγκλερ, χωρίς να απειλήσει ιδιαίτερα τους πρωτοπόρους.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)

Αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες
Βουλευτικές εκλογές του Τατζικιστάν (2020)

**Οι κοινοβουλευτικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στο Τατζικιστάν την 1η Μαρτίου 2020.  Το αποτέλεσμα ήταν μια μεγάλη νίκη για το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 47 από τις 63 έδρες. Το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, έλαβε μόλις το 0,3% των ψήφων. 

Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη επέκρινε τις αρχές για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών. 

## Εκλογικό σύστημα
Τα 63 μέλη της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων εκλέγονται με δύο μεθόδους: 41 μέλη εκλέγονται σε μονομελή εκλογική περιφέρεια χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων, ενώ 22 έδρες εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, με εκλογικό όριο 5 %.  Οι ψηφοφόροι έδωσαν μία ψήφο για έναν υποψήφιο στην μονομελή εκλογική τους περιφέρεια, με τις συνολικές ψήφους που έλαβαν σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των αναλογικών εδρών. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια, η προσέλευση των ψηφοφόρων πρέπει να είναι τουλάχιστον 50% για να κηρυχθεί έγκυρη η εκλογή. 

## Εκστρατεία
Συνολικά 241 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, οι 65 για τις 22 έδρες της κομματικής λίστας και 176 για τις 41 έδρες. 

Το Ισλαμικό Κόμμα Αναγέννησης του Τατζικιστάν δεν μπόρεσε να συμμετάσχει, έχοντας απαγορευτεί από τις αρχές για κατηγορίες τρομοκρατίας το 2015. 

## Προκαταρκτικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2020
Τατζικ
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Με δύο χέρια

Η **άρση βαρών με δύο χέρια** ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα άρσης βαρών στο πρόγραμμα των **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1904|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904]]** στο Σαιντ Λούις.

## Σύνοψη αγωνίσματος

Το συγκεκριμένο ήταν το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα άρσης βαρών, το οποίο διεξήχθη στις 3 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Φιλντ. Έλαβαν μέρος τέσσερις αρσιβαρίστες από δύο χώρες. Απών από τον αγώνα ήταν ο Δημήτριος Τόφαλος, ο οποίος αν και δήλωσε συμμετοχή, αρρώστησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο στην Αμβέρσα του Βελγίου. 

Η κίνηση που χρησιμοποιήθηκε στο αγώνισμα ήταν παρόμοια με αυτή του ζετέ που ξέρουμε σήμερα. Ο Περικλής Κακούσης αποδείχθηκε ανώτερος από τους αντιπάλους του, κερδίζοντας με διαφορά άνω των 27 κιλών από τον δεύτερο Όσκαρ Όστχοφ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Φρανκ Κούγκλερ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης πήρε επίσης μετάλλια στη διελκυστίνδα και στην πάλη, με αποτέλεσμα να γίνει ο μοναδικός αθλητής που κερδίζει μετάλλια σε τρία διαφορετικά αθλήματα στην ίδια Ολυμπιάδα.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)

Με δύο χέρια
Χέρλινγκ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904

Το **[[χέρλινγκ]]** ήταν ένα από τα ανεπίσημα αθλήματα στο πρόγραμμα των **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1904|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904]]** στο Σαιντ Λούις.

Υπάρχουν ελάχιστες αναφορές για το συγκεκριμένο άθλημα. Σύμφωνα με αυτές, γνωρίζουμε ότι, όπως και στο γαελικό ποδόσφαιρο, διεξήχθη αγώνας στο Φράνσις Φιλντ ανάμεσα στην Ίνισφαϊλς Κλαμπ από το Σαιντ Λούις και τη Φένιαν Κλαμπ από το Σικάγο. Nικήτρια αναδείχθηκε η πρώτη με σκορ 8-2.

## Συμμετέχουσες χώρες
Συμμετείχαν τριάντα αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρισμένοι σε δύο ομάδες.

*  Ηνωμένες Πολιτείες (30)

## Τελική κατάταξη

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* GB Athletics – Olympic Games Medallists – Other Sports – Demonstration & Unofficial Sports

Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Πανεπιστήμιο Ανατολικής Αγγλίας

Το **Πανεπιστήμιο Ανατολικής Αγγλίας** (University of East Anglia) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στο Νόριτς της Αγγλίας. Το 1963 υποδέχεται τους πρώτους του φοιτητές και ακολουθούν πρωτοποριακές κτηριακές κατασκευές, όπως το Κέντρο Πλαστικών Τεχνών *Sainsbury* (Sainsbury Centre for Visual Arts) που σχεδίασε το 1970 ο Σερ Νόρμαν Φόστερ.  Εδρεύει σε πανεπιστημιούπολη 320 στρεμμάτων (130 εκτάρια) δυτικά του κέντρου της πόλης, το πανεπιστήμιο διαθέτει τέσσερις σχολές και 26 σχολές σπουδών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Αγγλία
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Νόριτς
Μπαντίν Τζαράν

thumb|right|Τοπίο από έναν από τους πολλούς μικρότερους αμμόλοφους της ερήμου Μπαντίν Τζαράν
Η **Μπαντίν Τζαράν** (κινεζ. 巴丹吉林沙漠) είναι μια έρημος στην Κίνα, που εκτείνεται στις επαρχίες Κανσού, Νινγκσιά και Εσωτερική Μογγολία. Καλύπτει μια έκταση 49.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κάτι που την καθιστά την τρίτη μεγαλύτερη έρημο της Κίνας.

Η Μπαντίν Τζαράν φιλοξενεί μερικούς από τους υψηλότερους σταθερούς αμμόλοφους πάνω στη Γη, με μερικούς να φτάνουν σε ύψος πάνω από 500 μέτρα, αν και ο μέσος όρος είναι περίπου 200 μέτρα. Ο υψηλότερος αμμόλοφός της μετρείται από τη βάση ως την κορυφή ως ο τρίτος υψηλότερος αμμόλοφος στον κόσμο και ο υψηλότερος στατικός αμμόλοφος στον κόσμο. Η έρημος διαθέτει επίσης περισσότερες από 100 λίμνες που τροφοδοτούνται από πηγές και βρίσκονται ανάμεσα στους αμμόλοφους, μερικές από τις οποίες έχουν γλυκό νερό, ενώ άλλες είναι εξαιρετικά αλατούχες. Αυτές οι λίμνες δίνουν στην έρημο το όνομά της που στη μογγολική γλώσσα σημαίνει «Μυστηριώδεις λίμνες». Αυτές οι λίμνες δεν έχουν μελετηθεί πλήρως, αν και οι λίμνες υψηλού pH φιλοξενούν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες κοινότητες ζώων. Διασχίζεται επίσης από ένα ποτάμι, το Ρουό Σουί (= «Αδύνατο νερό»), το οποίο έχει σχηματίσει μια αλλουβιακή πεδιάδα καταμεσίς στην έρημο.

## Γεωγραφία
Η έρημος καλύπτει σημαντικό μέρος του νότιου-κεντρικού τμήματος της αυτόνομης περιοχής της Εσωτερικής Μογγολίας, καθώς και το βόρειο τμήμα της επαρχίας Κανσού. Βρίσκεται στο οροπέδιο Αλχσά, περίπου 1.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας΄, και αναφέρεται ως τμήμα της ερήμου Γκόμπι, της μεγαλύτερης της Ασίας. Συνδέεται προς τα βόρεια με την Γκόμπι και προς τα ανατολικά από το Όρος Λανγκ, που τη χωρίζει από την έρημο Ουλάν Μπουχ (乌兰布 和 沙漠).

Αν και οι περισσότεροι αμμόλοφοι στην έρημο δεν είναι στατικοί, οι μεγαλύτεροι, που συνήθως έχουν ύψος πάνω από 200 μέτρα, είναι στατικοί. Σε αυτούς τους αμμόλοφους μόνο η ρηχή επιφάνεια της άμμου αλλάζει συνεχώς. Τα μεσαία και κατώτερα στρώματα των υψηλότερων αμμόλοφων έχουν συμπιεστεί για περισσότερα από 20.000 χρόνια, προκαλώντας τη σκλήρυνση των σωματιδίων άμμου, με αποτέλεσμα στερεά στρώματα άμμου και ψαμμίτη. Τα υψηλά επίπεδα υγρασίας μέσα στους αμμόλοφους συμβάλλουν επίσης στη διατήρηση της ακινησίας τους. Αυτή η άκαμπτη δομή επιτρέπει επίσης τη δημιουργία κορυφών, βράχων, ρεματιών, ακόμη και σπηλαίων, ως αποτέλεσμα της διαβρώσεως από νερό και της ερημοποιήσεως.

Η έρημος Μπαντίν Τζαράν, όπως και η Έρημος Τενγκέρ που βρίσκεται στα ανατολικά της (και με την οποία η Μπαντίν Τζαράν βρίσκεται σε διαδικασία συγχωνεύσεως, εξαιτίας της εκτεταμένης ερημοποιήσεως) είναι περίπου κατά το ήμισυ άγονο, αμμώδες έδαφος και κατά το άλλο μισό μείγμα από στερεό βραχώδες υπόστρωμα και χαλαρό χαλίκι. Αρκετές μικρές λίμνες και οάσεις βρίσκονται διάσπαρτες στην έρημο, γύρω από την οποία μπορεί και αναπτύσσεται περιορισμένη βλάστηση. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βασικές πληροφορίες και τουριστικές τοποθεσίες
* Περίφημες τοποθεσίες και μέθοδοι μετακινήσεων στην έρημο Μπαντίν Τζαράν

Μπαντιν Τζαρ
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κίνα
Ζωζώ Νταλμάς

Η **Ζωζώ Νταλμάς** (γενν. **Ζωή Σταυρίδη**, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1900 ή 1905 - Αθήνα, 2 Αυγούστου 1988) ήταν κοσμοπολίτισσα Ελληνίδα ηθοποιός, χορεύτρια και καλλιτέχνις της Όπερας στο μεσοπόλεμο. Το πρόσωπό της χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο για να αποτυπώσει τη γυναικεία μορφή που εμφανίσθηκε το 1931 στο πακέτο της μάρκας των τσιγάρων ελληνικής προέλευσης, «Sante».

Η Νταλμάς μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε στο καλλιτεχνικό Ωδείο Γραικού, ενώ εν-συνεχεία ανέπτυξε την τέχνη της περαιτέρω, με σπουδές στο Μιλάνο. Αναδείχθηκε σε πρωταγωνίστρια της μουσικής σκηνής, με τουρνέ σε Αθήνα, Αίγυπτο και αλλού στο εξωτερικό, ενώ σύστησε και δικό της θίασο με παραστάσεις σε πολλά θέατρα όλης της Ελλάδας, που πραγματοποίησε κατά τις δεκαετίες του ’20 και του ‘30. Επίσης, εμφανίσθηκε σε κινηματογραφικές ταινίες σε Ελλάδα, Γαλλία και Τουρκία. Μία από τις ταινίες αυτές ήταν το *Δεσποινίς δικηγόρος* (1932), μια κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου θεατρικού του Θεόδωρου Συναδινού σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη. **' Δύο χρόνια αργότερα, η Νταλμάς εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία ''Στα κύματα του Βοσπόρου'' (Cici Berber ή ''Το μπαρμπεράκι''), που γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη σε σενάριο του Τούρκου ποιητή [[Ναζίμ Χικμέτ]] και σκηνοθεσία [[:en:Muhsin_Ertuğrul|Muhsin Ertuğrul]] - Μουσούτ Βέη. **' 

Φημολογείται ότι συνήψε ερωτικό δεσμό με τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ, από το 1925 έως και τον θάνατό του, το 1938. Αναφέρεται ότι επί Κατοχής συνελήφθη από τους Γερμανούς και βασανίστηκε άγρια προκειμένου να ομολογήσει αντιστασιακές πράξεις και τους συντρόφους της σε αυτές, με αποτέλεσμα, καθώς ήταν έγκυος, να αποβάλει. Εγκατέλειψε οριστικά τα καλλιτεχνικά δρώμενα το 1957 και απεβίωσε στους Αμπελοκήπους, σε ηλικία 83 ετών, ενώ τα έξοδα για την κηδεία της κατέβαλε ένας παλαιός θαυμαστής της, ο χορευτής Δημήτρης Ιβάνωφ. Σε συνέντευξή της στο δημοσιογράφο Δημήτρη Λυμπερόπουλο είχε δηλώσει πως θα ήθελε να τη θυμούνται όλοι ως συνεπή Ελληνίδα και μία όμορφη και λαμπερή πρωταγωνίστρια του θεάτρου. Η ζωή της περιγράφεται στο βιβλίο *Εγώ, η Ζωζώ Νταλμάς*, που συνέγραψε ο ηθοποιός και φίλος της, Βασίλης Κολοβός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Παγετώνας Χούμπου

right|thumb|Ο «καταρράκτης πάγου» του παγετώνα Χούμπου
Ο Παγετώνας (Κ)χούμπου (*Khumbu*) είναι μεγάλος παγετώνας των Ιμαλαΐων στο βορειοανατολικό Νεπάλ. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή Χούμπου, στο Διαμέρισμα Σολουχούμπου της «Επαρχίας Νο. 1», δηλαδή της ανατολικότερης από τις επτά νέες επαρχίες στις οποίες διαιρείται το Νεπάλ. Πηγάζει από το τμήμα των Ιμαλαΐων που είναι γνωστό ως Μαχαλανγκούρ Χιμάλ.

Ο παγετώνας ρέει μεταξύ του όρους Έβερεστ (στα ανατολικά του παγετώνα) και της κορυφογραμμής Λότσε-Νούπτσε (στα δυτικά του παγετώνα). Με υψόμετρο 4.900 μέτρα στο τέρμα του και πάνω από 7.600 μέτρα στην πηγή του (κατά μερικές πηγές έως και 8.000 μέτρα), ο Χούμπου είναι ο υψηλότερος παγετώνας σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος παγετώνας σε ολόκληρο το Νεπάλ, με μήκος 17 έως 18 χιλιόμετρα. Το πλάτος του στον κατώτερο ρου του είναι περίπου 900 μέτρα. Ρέει με γενική κατεύθυνση πρώτα προς τα δυτικά-βορειοδυτικά και μετά προς τα νότια-νοτιοδυτικά.

Ο παγετώνας Χούμπου ακολουθείται στο τελευταίο μέρος της διαδρομής προς μία από τις δύο Κατασκηνώσεις-Βάσεις του όρους Έβερεστ. Η αρχή του παγετώνα είναι στη Δυτική Κουμ, κοντά στο Έβερεστ. Ο παγετώνας έχει έναν μεγάλο «καταρράκτη πάγου» λίγο πριν από το μέσο του, σε υψόμετρο 5.486 μέτρα, στο δυτικό άκρο της χαμηλότερης Δυτικής Κουμ. Αυτό το τμήμα του «καταρράκτη πάγου» είναι το πρώτο μεγάλο εμπόδιο (και μεταξύ των πλέον επικίνδυνων) στη στάση της νότιας οδού προς την κορυφή του Έβερεστ: Η ταχύτητα κινήσεως του πάγου του παγετώνα είναι αρκετά μεγάλη, ώστε μεγάλα χάσματα να ανοίγονται σχεδόν απροειδοποίητα, και τα μεγάλα πυργώματα πάγου (τα λεγόμενα «σεράκ») του καταρράκτη πάγου έχουν τη γνωστή πλέον συνήθεια να καταρρέουν αιφνιδίως. Τέραστια τεμάχια πάγου κατρακυλούν στον παγετώνα από καιρού σε καιρό, με το μέγεθός τους να κυμαίνεται από τρία μέχρι πάνω από δεκαπέντε μέτρα. Εκτιμάται ότι ο πάγος του Χούμπου κινείται με ταχύτητα από 90 εκατοστόμετρα μέχρι και 1,2 μέτρο την ημέρα. Η κάτω άκρη του παγετώνα βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 27°55΄55΄΄ Βόρειο πλάτος και 86°48΄18΄΄ Ανατολικό μήκος.

thumb|center|855px|<center>Ο παγετώνας Χούμπου με ονομασίες και κλίμακα</center>

## Γκαλερί εικόνων

Gorak Shep to Everest Base Camp-10-Moraenenwanderung-2007-gje.jpg|
Gorak Shep to Everest Base Camp-20-Khumbu-Gletscher-2007-gje.jpg|
Gorak Shep to Everest Base Camp-42-Khumbu-Gletscher-Eisspitzen-2007-gje.jpg|
Gorak Shep to Everest Base Camp-46-Khumbu-Gletscher-2007-gje.jpg|
Gorak Shep to Everest Base Camp-68-Khumbu-Gletscher-Rand-2007-gje.jpg|
Gorak Shep to Everest Base Camp-75-Khumbu-Gletscher-Eisspitzen-2007-gje.jpg|


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Παγετωνας Χουμπου
Καρλ Βέντλινγκερ

Ο **Καρλ Βέντλινγκερ**(Καφστάιν,  20 Δεκεμβρίου 1968) είναι Αυστριακός οδηγός αγώνων. Απ' το 1991 μέχρι το 1995 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Το 1991 δεν συμμετείχε σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά μόνο στα δύο τελευταία ως αντικαταστάτης του Ιταλού οδηγού Ιβάν Καπέλι. Το σύνολο των Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ο Βέντλινγκερ ήταν 42 εκ των οποίων εκκίνησε στα 41. Το πρώτο ήταν το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1991 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1995. Το μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο κατάφερε να σημειώσει ήταν πως σκόραρε 14 ολόκληρους βαθμούς. Πέραν αυτού δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Οι ομάδες με τις οποίες έτρεξε ο Βέντλινγκερ ήταν η Λέιτον Χάους, η Μαρτς και η Sauber.

Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Μαριάτσι

Το **Μαριάτσι** και οι μουσικοί *μαριάτσι* (; ) ) είναι ένα μουσικό είδος που προήλθε από το Χαλίσκο, στο δυτικό Μεξικό. Το μουσικό είδος επηρεάστηκε από την ιστορική και πολιτιστική ανάπτυξη του δυτικού Μεξικού. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας των μαριάτσι, οι μουσικοί εκτέλεσαν πειραματικά έργα με πνευστά και κρουστά. Επιπλέον, το είδος επηρεάστηκε από κοινωνικούς και ιστορικούς παράγοντες ως προς το ρεπερτόριο, όσον αφορά στην απόδοση και την ποικιλία των χαρακτηριστικών της ποίησης σε κάθε περιοχή.

## Όνομα
Η προέλευση της λέξης είναι αντικείμενο συζήτησης, ωστόσο οι κυρίαρχες θεωρίες υποδεικνύουν βαθιές ρίζες. Σε μια από τις επικρατέστερες θεωρήσεις αναφέρεται ότι το όνομα προέρχεται από το όνομα του ξύλου που χρησιμοποιείτο για την κατασκευή της πλατφόρμας του χορού . Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία η λέξη *Μαριάτσι* προέρχεται από τη γηγενή ονομασία ενός δένδρου που ονομάζεται *πίγια* ή *τσιρίμο*, ενώ σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή προέρχεται από μια εικόνα που αποκαλείται τοπικά *María&nbsp;H* (προφέρεται *Mari-Ache*).

Παλαιότερα πιστευόταν ότι η λέξη προερχόταν από τη γαλλική "marriage", από την εποχή του Β' Γαλλομεξικανικού πολέμου στη δεκαετία του 1860, και σχετιζόταν με την εμφάνιση αυτού του μουσικού είδους σε γάμους. Η θεωρία εγκαταλείφθηκε όταν εμφανίστηκαν έγγραφα που έδειχναν ότι η λέξη προυπήρχε της γαλλικής εκστρατείας.

## Πολιτισμός
Το μαριάτσι είναι σημαντικό στοιχείο για τη μελέτη της μεξικάνικης μουσικής, καθώς διαμορφώθηκε κατά την αποικιακή περίοδο, βρήκε την ουσία του στην μετα-αποικιακή εποχή, και άκμασε στην εθνικιστική περίοδο, ενώ απέκτησε παγκόσμια επιρροή στη σύγχρονη εποχή. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέλιξης, ειδικά από την εθνικιστική περίοδο, η μουσική μαριάτσι έγινε σύμβολο της μεξικάνικης μουσικής και ποίησης σε μια ευρύτερη περιοχή. Το είδος παρουσιάζεται σε δημοφιλείς ραδιοφωνικές εκπομπές, που εμφανίζονται σε πρώιμες μεξικάνικες ταινίες και στη διεξαγωγή προεδρικών εκστρατειών.

Το 2016, η UNESCO αναγνώρισε το μουσικό είδος μαριάτσι ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά.

## Μουσικά σύνολα
Ένα σύνολο μαριάτσι αποτελείται συνήθως από βιολιά, τρομπέτες, κλασική κιθάρα, βιόλα, μπάσο και ακουστική κιθάρα και μερικές φορές άρπα.

Οι αρχικοί μαριάτσι ήταν μουσικοί του δρόμου του Μεξικού, αλλά σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς είναι επαγγελματίες διασκεδαστές στον κλάδο της ψυχαγωγίας και έχουν μουσικές δεξιότητες σε περισσότερα από ένα όργανα, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού. Ενίοτε μερικές φορές συνοδεύονται από ποπ τραγουδιστές, ένα παράδειγμα του οποίου είναι η τραγουδίστρια Σελίνα Γκόμεζ, η οποία ξεκίνησε ως μέρος της τοπικής κουλτούρας των μαριάτσι.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Παράς, Ε. 2017, Οι μουσικές παραδόσεις των Αζτέκων και των υπόλοιπων αυτοχθόνων του Μεξικού.
* Ιστορία του Mariachi , στον ιστότοπο της Λατινικής Εγκυκλοπαίδειας
* 

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Μουσική στο Μεξικό