open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Το καμάκι με το σιδερένιο χέρι

***Το καμάκι με το σιδερένιο χέρι*** (πρωτότυπος τίτλος: *The Young Master*) είναι ταινία πολεμικών τεχνών και κωμωδίας του 1980 από το Χονγκ Κονγκ, σε σκηνοθεσία και πρωταγωνιστικό ρόλο του Τζάκι Τσαν. Ήταν η πρώτη του ταινία για τη Golden Harvest και σηματοδότησε την έναρξη της καθιέρωσής του ως αστέρας του ασιατικού κινηματογράφου δράσης.

## Υπόθεση
Η σχολή στην οποία φοιτούν ο Ντράγκον και ο αδελφός του, Τάιγκερ, συμμετέχει σε έναν διαγωνισμό χορού του λιονταριού, απέναντι σε μια αντίπαλη σχολή. Η σχολή χρειάζεται επειγόντως τα χρηματικά έπαθλα για να παραμείνει ανοιχτή, αλλά ο καλύτερος της χορευτής, ο Τάιγκερ, φαίνεται να τραυματίζεται πέφτοντας από μια σκάλα, με αποτέλεσμα ο αδελφός του, Ντράγκον, να αναγκαστεί να πάρει τη θέση του. Κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, ο Ντράγκον συνειδητοποιεί ότι ο Τάιγκερ προσποιήθηκε τον τραυματισμό του για να συμμετάσχει εκ μέρους της αντίπαλης σχολής.

Η αντίπαλη σχολή κερδίζει τον διαγωνισμό, αλλά η αλήθεια αποκαλύπτεται και η προδοσία του Τάιγκερ έρχεται στο φως. Ο Τάιγκερ εξοστρακίζεται με ντροπή. Ο Ντράγκον, όμως, ορκίζεται να τον φέρει πίσω ώστε να επανορθώσουν μαζί απέναντι στον δάσκαλό τους. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, ο Ντράγκον παρεξηγείται από τον τοπικό αστυνομικό διευθυντή Σανγκ Κουνγκ και τα παιδιά του, και πιστεύεται λανθασμένα ότι είναι ένας επικίνδυνος εγκληματίας γνωστός ως «Λευκός Ανεμιστήρας».

Εν τω μεταξύ, ο Τάιγκερ συνεργάζεται με τους εργοδότες του —δηλαδή την αντίπαλη σχολή— βοηθώντας έναν επικίνδυνο κατάδικο που ονομάζεται Καμ να δραπετεύσει. Αργότερα, όμως, ο Τάιγκερ παγιδεύεται και κατηγορείται άδικα για ληστεία τράπεζας. Για να αποτρέψει τη σύλληψη του αδελφού του, ο Ντράγκον υπόσχεται να εντοπίσει και να συλλάβει τον δραπέτη Καμ.

Η ταινία κορυφώνεται με μια βίαιη και σκληρή μάχη ανάμεσα στον Ντράγκον και τον Καμ, κατά την οποία ο Ντράγκον δέχεται σοβαρά χτυπήματα. Στην αρχή της μάχης, ο Καμ φαίνεται να υπερέχει, χρησιμοποιώντας γρήγορες και καταστροφικές γροθιές και κλωτσιές. Ωστόσο, αφού πίνει νερό από έναν σωλήνα οπίου που του δίνει ένας εκκεντρικός γέρος, ο Ντράγκον ανακτά τις δυνάμεις του και νικά τον Καμ.

Η ταινία κλείνει με τον Ντράγκον να επιστρέφει ως ήρωας στην πατρίδα του — αν και σε γύψο ολόσωμο, λόγω των τραυμάτων που υπέστη στη μάχη.

## Παραγωγή
Το *The Young Master* ήταν η πρώτη ταινία του Τζάκι Τσαν με την Golden Harvest και το δεύτερο σκηνοθετικό του έργο. Η ταινία περιλαμβάνει κλασικά ακροβατικά και σκηνές πάλης μεγάλης διάρκειας, με την τελική μάχη να ξεπερνά τα 15 λεπτά.

## Υποδοχή
Η ταινία ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία στο Χονγκ Κονγκ και έγινε η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία του 1980 στη χώρα. Οι κριτικοί επαίνεσαν την ακροβατική δεξιοτεχνία του Τσαν, την ισορροπία χιούμορ και δράσης, καθώς και την καινοτομία στη χορογραφία μάχης.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*The Young Master – LoveHKFilm
*  The Young Master – Far East Films

Κατηγορία:Ταινίες πολεμικών τεχνών
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1980
Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες
Αντελπέργκα

Η **Αντελπέργκα** (Adelperga, ~740 – μετά το 787) ήταν Λομβαρδή ευγενής που έγινε δούκισσα του Μπενεβέντο από τον γάμο της με τον Αρέχη Β' του Μπενεβέντο. Εκτέλεσε βασιλικά χρέη στο Μπενεβέντο για λογαριασμό του γιου της Γριμοάλδου το 787-788. Ήταν η τρίτη κόρη του Λομβαρδού βασιλιά Δεσιδέριου και της συζύγου του, Άνσα. Η μεγαλύτερη αδερφή της, η Δεζιδεράτα, ήταν σύζυγος του Καρλομάγνου.

## Η ζωή της
Η Αντελπέργκα ήταν η τρίτη κόρη της βασίλισσας Άνσας και του βασιλιά Δεσιδέριου της Λομβαρδίας. Ήταν μαθήτρια του Παύλου του Διάκονου.

Γύρω στο 757 παντρεύτηκε τον Άρεχη Β΄ του Μπενεβέντο και έγινε δούκισσα του Μπενεβέντο. Έκανε πέντε παιδιά ανάμεσα στα οποία και ο Γριμοάλδος. Συνέχισε να έχει επαφές με τον Παύλο ο οποίος συνέχισε τον *Ευτρόπιο* γύρω στο 775 μετά από δικό της αίτημα.

Όταν ο Καρλομάγνος κατέλαβε τη Λομβαρδία οι γονείς της Αντελπέργκας και η αδερφή της εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν στη Φραγκία. Τότε η Αντελπέργκα και η αδερφή της η Λιουτπέργκα ορκίστηκαν να πάρουν εκδίκηση. Η Λιουτπέργκα έπεισε τον σύζυγό της Τάσιλο να επαναστατήσει ενάντια στον Καρλομάγνο αλλά αυτό είχε ατυχή κατάληξη αφού ο Καρλομάγνος νίκησε και φυλάκισε την οικογένεια της Λιουτπέργκας σε μοναστήρια. Η Αντελπέργκα ήταν πιο επιτυχής. Ο σύζυγός της αντιστάθηκε περισσότερο στον Καρλομάγνο και τελικά υπέγραψε ειρήνη μαζί του το 787 αφού όμως παρέδωσε ως όμηρο τον γιο του Γριμοάλδο. 

Το 787 πέθανε ο Άρεχις και επειδή ο Γριμοάλδος βρίσκονταν ακόμα υπό ομηρία στην αυλή του Καρλομάγνου ανέλαβε τη βασιλεία η Αντελπέργκα. Το 788 επέστρεψε ο Γριμοάλδος και ανέλαβε εκείνος την εξουσία ορκιζόμενος πίστη στον Καρλομάγνο. Από το σημείο αυτό και μετά δεν αναφέρεται ξανά η Αντελπέργκα.

Η Αντελπέργκα αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».
## Παραπομπές
Μαυρίκιος Ερμάνος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Μαυρίκιος Ερμάνος**, γερμ.: *Moritz Hermann von Limburg* (3 Σεπτεμβρίου 1664 – 18 Μαΐου 1703)  από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ο 2ος κόμης του κλάδου Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ.

## Καταγωγή
Ήταν γιος του Μαυρίκιου κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ και της Μαρίας Βερναρδίνης κόμισσας του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1637-1713).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1692 την Eλισάβετ Δωροθέα το υΛάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ (1665-1722), κόρη του Έμιχ Κρίστιαν κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ και της Χριστίνας Λουίζας κόμισσας του Ντάουν-Φάλκενσταϊν (1602-1671). Είχαν τέκνα:

* Χριστιανός Όθων, κόμης του Λίμπουργκ Μπρόνκχορστ και Στίρουμ (25 Μαρτίου 1694 – 24 Φεβρουαρίου 1749).
* (Ιωάννης) Φίλιππος Γουλιέλμος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ (22 Απριλίου 1695 - 1 Δεκεμβρίου 1758). Νυμφεύτηκε αρχικά τη Mαρία Σίβυλλα του Χοενσμπρόεχ-Γκέουλ (1695 – 16 Μαρτίου 1723). και έπειτα την Άννα Μαρία Αδελαΐδα Ντουπεγκήσερ (8 Νοεμβρίου 1702 – 18 Ιουλίου 1791), με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά:
** Φερδινάνδος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, γενν. 1724.
** Άννα Αλοϋσία Eλισάβετ (1725–1771); παντρεύτηκε τον βαρόνο Franz Bernhard von Leopfechting.
**Αλέξανδρος, γενν. 1730, πιθανότατα απεβ. νέος.
** Aλέξανδρος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ (1737–1740).
** Ιωάννης Φίλιππος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ (1740 – π. 1790, Παρίσι).
* Bερνάρδος Αλέξανδρος (1698–1758). Νυμφεύτηκε το 1740 τη Λουίζα κόμισσα του Βίζερ (1711–1786).
* Mαρία Λουδοβίκα (1699–1719), μοναχή στην Κολωνία.
* Κάρολος Μαυρίκιος (1701–1744).
* Ιωάννης Λουδοβίκος (1702–1706).

## Πηγές
* Dr. AJ Bonke, 2007: *De takken Gemen en Styrum van het geslacht van Limburg Stirum* ; Stichting van Limburg Stirum; 's-Gravenhage
* CJ Graaf van Limburg Stirum, 1994: *Iconografie van het Geslacht van Limburg Stirum* ; Walburg Instituut, Άμστερνταμ
* Giraud, Α.; Huberty, Μ.; Magdelaine, F.; Magdelaine, B., 1994: *Oldenbourg: familles alliées HL.* *Η Δυναστεία της Γερμανίας.* *Τόμ.* *VII.* *Λε Περρέ-συρ-Μαρν* ; Αλέν Ζιρώ.  . OCLC 769877795.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Σύνδρομο εγκλεισμού

[μικρογραφία|Το σύνδρομο εγκλεισμού προκαλείται από βλάβη στο [εγκεφαλικό στέλεχος, συνηθέστερα στη γέφυρα (με κόκκινο).]]
Το **σύνδρομο εγκλεισμού** ή **ψευδοκώμα** (αγγλ. *locked-in syndrome*) είναι μια νευρολογική διαταραχή κατά την οποία ένα άτομο έχει πλήρη συνείδηση ​​αλλά δεν μπορεί να κινηθεί ή να μιλήσει λόγω πλήρους παράλυσης, εκτός από τις κάθετες κινήσεις των ματιών και το ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αυτή η πάθηση προκαλείται από βλάβη στο εγκεφαλικό στέλεχος, και συνηθέστερα στην πρόσθια γέφυρα. 

Το σύνδρομο εγκλεισμού προκαλείται από οποιαδήποτε βλάβη που επηρεάζει τη γέφυρα και τον μεσεγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένων των αγγειακών βλαβών, των μαζών, των λοιμώξεων, των τραυμάτων και των απομυελινωτικών διαταραχών.

Το σύνδρομο εγκλεισμού έχει τρεις κύριους τύπους. Η κλασική μορφή ορίζεται από την πλήρη ακινησία, με διατήρηση της ικανότητας εκτέλεσης κάθετων κινήσεων των ματιών, ανοιγοκλεισίματος των ματιών και διατήρησης ενός φυσιολογικού επιπέδου συνείδησης. Η ατελής μορφή ορίζεται ως η κλασική μορφή με μικρές πρόσθετες κινητικές λειτουργίες. Η μορφή ολικής ακινησίας ορίζεται ως πλήρης παράλυση του σώματος και απώλεια της κίνησης των ματιών με διατήρηση της φλοιώδους λειτουργίας, όπως εξετάζεται μέσω ΗΕΓ.

Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική, βασιζόμενη στην αξιολόγηση της ανταπόκρισης του ασθενούς μέσω των κινήσεων των ματιών και της γνωστικής λειτουργίας. Όπως και στην εμμένουσα φυτική κατάσταση, η νευροαπεικόνιση ενδείκνυται για τον αποκλεισμό θεραπεύσιμων διαταραχών. Η απεικόνιση εγκεφάλου με αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία πραγματοποιείται και βοηθά στον εντοπισμό της ανωμαλίας της γέφυρας. Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET), η αξονική τομογραφία εκπομπής φωτονίου (SPECT), η λειτουργική μαγνητική τομογραφία ή οι προκλητές απαντήσεις μπορούν να γίνουν για την περαιτέρω αξιολόγηση της εγκεφαλικής λειτουργίας εάν η διάγνωση είναι αμφίβολη. Σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού, το ΗΕΓ δείχνει φυσιολογικά πρότυπα ύπνου-αφύπνισης.

Μόλις ένας ασθενής με το σύνδρομο εγκλεισμού σταθεροποιηθεί ιατρικά και του παρασχεθεί η κατάλληλη ιατρική φροντίδα, το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται σε αρκετές δεκαετίες. Ακόμα κι αν οι πιθανότητες καλής κινητικής ανάρρωσης είναι πολύ περιορισμένες, η υπάρχουσα τεχνολογία επικοινωνίας που ελέγχεται από τα μάτια και βασίζεται σε υπολογιστή επιτρέπει σήμερα στον ασθενή να ελέγχει το περιβάλλον του, να χρησιμοποιεί έναν επεξεργαστή κειμένου συνδεδεμένο με έναν συνθέτη ομιλίας και να έχει πρόσβαση στο παγκόσμιο δίκτυο.

## Διαφορική διάγνωση
Η διάγνωση του συνδρόμου εγκλεισμού μπορεί συχνά να είναι δύσκολη, καθώς η πάθηση μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με άλλες  παρόμοιες παθήσεις. Τέτοιες μπορεί να είναι:

* Κώμα
* Ακινητική αλαλία
* Εμμένουσα φυτική κατάσταση
* Εγκεφαλικός θάνατος
* Κατατονία
* Κάκωση αυχενικού νωτιαίου μυελού (αυχενική μυελοπάθεια).

## Παραπομπές


Εγκλεισ
Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος**, γερμ.: *Maximilian Wilhelm von Limburg Stirum* (1653–1728) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κύριος του Ιλεράιχεν και της Σιμοντόρνυα. Ήταν ο 3ος γιος του Aδόλφου Ερνέστου κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κυρίου του Γκέμεν.

Νυμφεύτηκε το 1677 τη Μαρία Άννα κόμισσα του Ρέχμπεργκ &amp;amp; Ρότενλεβεν (απεβ. 1738). Άφησε πίσω του 14 παιδιά, από τα οποία 8 επέζησαν της ενηλικίωσης:
* Ισαβέλλα Αικατερίνη Βερναρδίνη (1680 - 1683), απεβ. 3 ετών.
* Λεοπόλδος Όθων Γιόχαν Βίλχελμ (1681 - 1726).
* Κάρολος Ιωσήφ Άλοϊς (1685 - 1738).
* Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ Αδόλφος Αντώνιος (1686 - 1705), απεβ. 19 ετών.
* Άννα Ιααβέλλα Καρλόττα (1688 - 1773), παντρεύτηκε πρώτα το 1713 τον Ιγνάτιο βαρόνο του Μπόνιμπουργκ, μετά τον Πύρρο κόμη του Άρκο.
* Καρλόττα Αμαλία Βαρβάρα (1690 - 1691), απεβ. 1 έτους.
* Mαρία Αλοΐσία Αμαλία Βαρβάρα (1692 - 1694), απεβ. 2 ετών.
* Αμαλία Λουκία (1693 - 1726).
* Mαρία Λουδοβίκα (1695 - 1725).
* Αλέξανδρος Σιγισμούνδος (1696 - 1764).
* Εύα (γενν. και απεβ. 1698), απεβ. νήπιο.
* Ιούλιος Γοδεφρείδος Δομίνικος (1699 - 1732).
* Φερδινάνδος Α΄ Γκόταρντ Μάινραντ, κόμης του Λίμπουργκ, πρίγκιπας του Στίρουμ, κύριος του Γκέμεν (1701 - 1791).
* Ιωάννα Θηρεσία Εμερέντια (γενν. και απεβ. 1704), απεβ. νήπιο.

## Αναφορές
* De takken Gemen en Styrum van het geslacht van Limburg Stirum; Δρ. AJ Bonke; Stichting van Limburg Stirum; 's-Gravenhage, 2007
* Iconografie van het Geslacht van Limburg Stirum; CJ Graaf van Limburg Stirum; Walburg Instituut, Άμστερνταμ, 1994
* A. Giraud, M. Huberty, F. et B. Magdelaine, "L'Allemagne Dynastique, Tome VII"
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the Counts of Limburg Stirum". Genealogy.EU

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
NGC 3913

Ο **NGC3913** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι και κατά συνέπεια ο γαλαξίας αυτός απέχει  εκατομμύρια έτη φωτός. Άλλες μετρήσεις, που δεν στηρίζονται στη μετατόπιση προς το ερυθρό, δίνουν κατά πολύ εγγύτερες εκτιμήσεις για την απόσταησ, της τάξεως των  εκατομμυρίων ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 14 Απριλίου 1785 και τον παρατήρησε, ανεξάρτητα από τον προαναφερθέντα, ο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 8 Μαΐου 1890 με αποτέλεσμα ο γαλαξίας να διπλοεγγραφεί στον Νέο Γενικό Κατάλογο και ως IC 740.

Σύμφωνα με τη βάση SIMBAD, ο NGC 3913 ενδεχομένως έχει Ενεργό Γαλαξιακό Πυρήνα.

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 3913 ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 3631 (γνωστή και ως LGG 241), στη οποία περιλαμβάνονται τουλάχιστον δέκα γαλαξίες, μεταξύ αυτών και οι NGC 3631, NGC 3657, NGC 3718, NGC 3729, NGC 3972 και NGC 3998.

## Υπερκαινοφανείς
Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς τύπου Ia στον NGC 3913:
* Ο **SN1963J** στις 18 Μαΐου 1963.
* Ο **SN1979B** στις 28 Φεβρουαρίου 1979.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3913
37024
06813
+09-20-001
Ερμάνος Όθων Β΄ του Λιμβούργου-Στίρουμ

μικρογραφία|300x300εσ| Ο Χέρμαν Όττο Β΄ ηγήθηκε προσωπικά της δεύτερης επίθεσης του Μάρλμπορο στο Σέλενμπεργκ στις 2 Ιουλίου 1704, όπου τραυματίστηκε θανάσιμα.

Ο στρατάρχης **Χέρμαν Όθων Β΄**, γερμ.: *Hermann Otto II von Limburg Stirum* (1 Απριλίου 1646 - Nτόναουβερτ, 8 Ιουλίου 1704), κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ και του Μπρόνκχορστ, κλυριος του Γκέμεν, ήταν γιος του Aδόλφου Ερνέστου κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ και αυτοκρατορικός στρατάρχης.

Κληρονόμησε την κυριότητα του Γκέμεν (που ήταν υποτελής άμεσα στον αυτοκράτορα) το 1675, 18 χρόνια μετά το τέλος τού πατέρα του. Το διάστημα αυτό η αντιβασιλεία στο Γκέμεν ασκούνταν από τη μητέρα του Ισαβέλλα, κόμισσα του Φέλεν, ουντ Μέγκεν τσου Ραίσφελντ. Ο λόγος της αντιβασιλείας δεν είναι γνωστός. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1700, μία απόφαση των Δικαστηρίων επιβεβαίωσε το δικαίωμα διαδοχής του επί του Γκέμεν.

## Στρατιωτική σταδιοδρομία
Υπηρέτησε σε ένα σύνταγμα του Μπαϊρόιτ. Το 1678 ονομάστηκε διοικητής ενός αυτοκρατορικού συντάγματος. Μετά τον διορισμό του ως στρατηγού το 1684, διακρίθηκε αρκετές φορές στους πολέμους εναντίον των Τούρκων. Έγινε στρατάρχης το 1696.

Το 1701 πολέμησε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Α΄ της Γερμανίας εναντίον της Γαλλίας και της Βαυαρίας. Το 1703 έχασε τη μάχη του Χέχστατ εναντίον των Γαλλο-Βαυαρικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό Βιλλάρ. Το 1704 ηγήθηκε της δεύτερης επίθεσης σε εχθρικές θέσεις στη μάχη του Σέλενμπεργκ και τραυματίστηκε θανάσιμα. Απεβίωσε λίγες ημέρες αργότερα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1678 την Καρλόττα Αμαλία κόμισσα του Φέλεν ουντ Μέγκεν τσου Ραίσφελντ (1662 - 1718). Απέκτησαν έξι παιδιά:
* Όθων Λεοπόλδος Ερνέστος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ & Μπρόνκχορστ, κύριος του Γκέμεν και κύριος του Ραίσφελντ (1688 - 1754).
* Ισαβέλλα Βιλελμίνη (γενν. 1696), παντρεύτηκε αρχικά το 1729 τον Γιόχαν Κάγιεταν κόμη φον Κόλοβρατ (απεβ. 1729) και στη συνέχεια τον Άλμπερτ Έουγκεν βαρόνο φον Πζιχόφσκι (απεβ. 1737).
* Σοφία (1689 - 1714), παντρεύτηκε το 1711 τον Μαξιμιλιανό κόμη του Ράινσταϊν-Τάτενμπαχ (απεβ. 1762).
* Μαρία Άννα.
* Βερναρδίνη (απεβ. 1764), μοναχή στο Μπέργκεν.
* Μαγδαληνή Σίβυλλα (1698 - 1762).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σπένσερ, Τσαρλς (2005). *Μπλένχαϊμ: Μάχη για την Ευρώπη* . Φοίνιξ. ISBN&nbsp;

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Βριγίδη του Κιλνταίρ

Η **Αγία Βριγίδη του Κιλνταίρ**, επίσης γνωστή ως **Αγία Βριγίδη της Ιρλανδίας**, είναι η προστάτιδα αγία της Ιρλανδίας και μία από τους τρεις εθνικούς αγίους μαζί με την αγία Κολούμπα και τον άγιο Πατρίκιο. Ήταν ηγουμένισσα που ίδρυσε το αββαείο στο Κιλνταίρ καθώς και άλλες μονές για γυναίκες. Υπάρχουν λίγα ιστορικά στοιχεία για εκείνη και οι αγιογραφίες της περιλαμβάνουν πολλούς μύθους που εδράζονται στο παγανιστικό φολκλόρ. Είναι προστάτιδα πολλών πραγμάτων ανάμεσα στα οποία η ποίηση, η μάθηση, η θεραπεία, η προστασία, η σιδηρουργία, τα οικόσιτα ζώα και η γαλακτοπαραγωγή. Προς τιμήν της έκαιγε επί αιώνες άσβηστη φλόγα στο Κιλνταίρ.

Μερικοί ιστορικοί θεωρούν πως η Βριγίδη είναι εκχριστιανισμός της Κέλτικης θεάς Μπρίτζιντ. Γιορτάζεται την 1η Φεβρουαρίου, ημερομηνία της παγανιστικής γιορτής Ίμπολκ που σημαδεύει την έναρξη της άνοιξης. Από το 2023 θεωρείται εθνική αργία στην Ιρλανδία. Την ίδια ημέρα γιορτάζεται και η Νταρ Λούγκνταχ που ήταν μαθήτριά της και διάδοχός της.

Η Αγία Βριγίδη αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βριγιδη
Γκύτερσλο

Το **Γκύτερσλο** (γερμανικά: *Gütersloh*, ) είναι πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Γερμανία. Βρίσκεται στην περιοχή Οστβεφάλεν-Λίππε και στη διοικητική περιφέρεια του Ντέλτμοντ. Το 2023 είχε πληθυσμό 99.793 κατοίκους.

Το Γκύτερσλο έλαβε καθεστώς πόλης το 1825 και αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα χάρις στις υφαντουργίες και τη βιομηχανία επεξεργασίας κρέατος. Σήμερα το Γκύτερσλο είναι το εμπορικό κέντρο της περιοχής και έδρα της εταιρείας μέσων ενημέρωσης Bertelsmann και της εταιρείας οικιακών συσκευών Miele, ενώ επίσης στο Γκύτερσλο παράγονται χημικά, ρούχα και έπιπλα. Στο Γκύτερσλο λειτουργούσε βάση της βρετανικής βασιλικής αεροπορίας από το 1945 μέχρι το 1993.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Οι 12 Προκλήσεις

Το ***Οι 12 Προκλήσεις*** (πρωτότυπος τίτλος: *Chinese Zodiac*, γνωστό και ως *CZ12*) είναι κινέζικη περιπετειώδης ταινία δράσης του 2012 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Τζάκι Τσαν, ο οποίος επίσης κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αποτελεί άτυπη συνέχεια των ταινιών *Ο κεραυνός του Θεού* (1986) και *Κεραυνός στη Σαχάρα* (1991), με τον Τζάκι Τσαν να επιστρέφει ως Asian Hawk.

## Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Πολέμου του Οπίου, το Θερινό Ανάκτορο στο Πεκίνο λεηλατήθηκε από αγγλογαλλικές δυνάμεις και κλάπηκαν μεταξύ άλλων δώδεκα μπρούτζινα κεφάλια ζώων του κινεζικού ζωδιακού. Στη σύγχρονη εποχή, ο κυνηγός θησαυρών JC (γνωστός και ως Asian Hawk) αναλαμβάνει από την εταιρεία MP Corp την αποστολή να εντοπίσει τα χαμένα κομμάτια, με υπόσχεση μεγάλης χρηματικής ανταμοιβής.

Η αναζήτηση τον οδηγεί από την Κίνα στο Παρίσι και σε ένα μυστηριώδες νησί, ενώ συνεργάζεται με την ερευνήτρια Κόκο, την ευγενή Κάθριν και την ομάδα του. Αντιμετωπίζει μισθοφόρους, πειρατές και μια διεθνή σπείρα παραχαρακτών έργων τέχνης. Στο τέλος, ανακαλύπτει νέα κεφάλια, χρυσό και την αλήθεια για την MP Corp, η οποία εκβιάζει δημόσια με την καταστροφή του κεφαλιού του Δράκου.

Ο JC επεμβαίνει τελευταία στιγμή και σώζει το ιστορικό αντικείμενο, τραυματίζεται βαριά, αλλά τιμάται για την πράξη του. Η ταινία συνδυάζει περιπέτεια, δράση, χιούμορ και πολιτιστική κριτική, με τον Τζάκι Τσαν σε ένα από τους πιο πολυδιάστατους ρόλους του.

## Διανομή
* **Τζάκι Τσαν** ως Asian Hawk / JC
* **Κουέντιν Τζάρετ** ως Γουίλιαμ
* **Ζανγκ Λανξίν** ως Κόκο
* **Γιάο Ξιντόνγκ** ως Σάιμον
* **Λάουρα Γουάιςμπέκερ** ως Κάθριν
* **Όλιβερ Πλατ** ως Λόρδος Μπρουκ
* **Λιάο Φαν** ως Πιέρ

## Παραλειπόμενα
Η ταινία μπήκε στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο αριθμό θέσεων ευθύνης σε μία ταινία από ένα άτομο: ο Τζάκι Τσαν υπηρέτησε ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, πρωταγωνιστής, κασκαντέρ, σκηνοθέτης δράσης και συνθέτης.

## Επιτυχία
Το *Chinese Zodiac* ήταν μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του 2012 στην Κίνα και σε άλλες ασιατικές αγορές. Η ταινία σημείωσε έσοδα άνω των 145 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως.

## Πηγές
* Chinese Zodiac στο IMDb
* Chinese Zodiac στο HK Cinemagic
* Guinness World Records 2012 – Official Site
* Lisa Morton, *The Cinema of Jackie Chan*, McFarland, 2009

## Δείτε επίσης
* Ο κεραυνός του Θεού
* Κεραυνός στη Σαχάρα
* Τζάκι Τσαν

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2012
Κατηγορία:Ταινίες δράσης
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών

Η **Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών** (αγγλικά: United States Immigration and Customs Enforcement - ICE) είναι ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Η καθορισμένη αποστολή της ICE είναι η προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών από το διασυνοριακό έγκλημα και τη μη νόμιμη μετανάστευση που απειλούν την εθνική και τη δημόσια ασφάλεια. Η ICE επιβάλλει πάνω από 400 ομοσπονδιακούς νόμους, με έμφαση σε παραβιάσεις τελωνειακών κανονισμών, την επιβολή της μεταναστευτικής νομοθεσίας, την πρόληψη της τρομοκρατίας και την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης.

Η ICE διαθέτει δύο κύρια και διακριτά σκέλη επιβολής του νόμου: τις Έρευνες Εσωτερικής Ασφάλειας (Homeland Security Investigations - HSI) και τις Επιχειρήσεις Επιβολής και Απέλασης (Enforcement and Removal Operations - ERO), καθώς και τρεις υποστηρικτικές διευθύνσεις: τη Διεύθυνση Διοίκησης και Διοικητικής Υποστήριξης Προγραμμάτων (Management & Program Administration), το Γραφείο του Επικεφαλής Νομικού Συμβούλου (Office of Principal Legal Advisor - OPLA) και το Γραφείο Διοντολογικού Ελέγχου και Επαγγελματικής Συμπεριφοράς (Office of Professional Responsibility - OPR). Το HSI επικεντρώνεται στη διακοπή του διασυνοριακού εγκλήματος, ενώ το ERO είναι υπεύθυνο για τη σύλληψη, την κράτηση και την απέλαση μεταναστών χωρίς έγγραφα.

Οι Επιχειρήσεις Επιβολής και Απέλασης (ERO), που ασχολούνται κυρίως με την απέλαση και απομάκρυνση μεταναστών χωρίς νόμιμη παρουσία, αποτελούν μία από τις πιο δημόσιες και αμφιλεγόμενες λειτουργίες της ICE. Το ERO διαχειρίζεται κρατητήρια που χρησιμοποιούνται για την κράτηση ατόμων τα οποία θεωρούνται ότι βρίσκονται παράνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτελούν εύλογη απειλή για την ασφάλεια των κατοίκων.

Η ICE διατηρεί γραφεία σε ολόκληρη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και αποσπασμένα τμήματα σε κύριες διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ στο εξωτερικό. Το προσωπικό της ICE (ειδικοί πράκτορες και αξιωματικοί) δεν περιπολεί τα σύνορα των ΗΠΑ — αυτός ο ρόλος ανήκει στην Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών (CBP).

Ο προσωρινός διευθυντής της υπηρεσίας είναι ο Τοντ Λάιονς· η υπηρεσία δεν έχει διευθυντή που να έχει επικυρωθεί από τη Γερουσία από τότε που παραιτήθηκε η Σάρα Σαλντάνια στις 20 Ιανουαρίου 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ζοστ

Το **Ζοστ** (γερμανικά: *Soest*) είναι πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Γερμανία. Είναι η πρωτεύουσα της περιοχή Ζοστ και υπάγεται στη διοικητική περιφέρεια του Άρνσμπεργκ. Το 2023 είχε πληθυσμό 47.286 κατοίκους. Το Ζοστ είναι κτισμένο στο κέντρο εύφορης πεδιάδας που βρίσκεται νότια του ποταμού Λίππε και ανατολικά του Ντόρτμουντ.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από τους ρωμαϊκούς χρόνους και η παλαιότερη μνεία στον οικισμό χρονολογείται από το 836, με το όνομα Σόσατ. Το Ζοστ ήταν μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες Χανσεατικές πόλεις στον Μεσαίωνα, με πληθυσμό που εκτιμάται από 30.000 έως 60.000. Ήταν ένα από τα κύρια εμπορικά κέντρα της πρώιμης εμπορικής οδού μεταξύ της Δυτικής Φρανκονίας και της Κάτω Σαξονίας. Ο κώδικας των δημοτικών νόμων της, που χρονολογείται από το 1144 έως το 1165, ήταν από τους πρώτους και καλύτερους και χρησίμευσε ως μοντέλο ακόμα και για το Λύμπεκ. Με την πτώση του Ερρίκου του Λέοντα, δούκα της Σαξονίας, το Ζοστ πέρασε στον έλεγχο της Κολωνίας. Στον 15ο αιώνα, η διαμάχη μεταξύ των κατοίκων και των αρχιεπισκόπων εξελίχθηκε σε πόλεμο και το 1444 οι ισχυρές οχυρώσεις της πόλης άντεξαν μακρά πολιορκία από στρατό 60.000 ανδρών. Οι γυναίκες του Ζοστ διακρίθηκαν σε αυτή τη διένεξη. Η παρέμβαση του Πάπα έληξε τη διαμάχη και το Ζοστ επιτράπηκε να παραμείνει κάτω από την προστασία των δούκων της Κλέβης. Ο ζωγράφος Πέτερ Λέλυ γεννήθηκε το 1618 στο Ζοστ από Ολλανδούς γονείς. 

Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου η πόλη έχασε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού και της επιρροής της στο βαθμό που το 1756 είχε μόλις 3.600 κατοίκους. Τη δεκαετία του 1690 στο Ζοστ εγκαταστάθηκε μια μικρή κοινότητα Γάλλων Ουγενότων. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν το εμπορικό κέντρο της περιοχής, ενώ παράλληλα λειτουργούσαν χυτήρια και παρήγαγε σαπούνι, καπέλα, ζάχαρη, τσιγάρα, τούβλα, λινά υφάσματα, δέρματα και μπύρες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου λειτουργούσε στην πόλη στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου. Η πόλη δέχθηκε σφοδρούς βομβαρδισμούς, ιδίως οι σιδηροδρομικές ράχες. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Συμμάχους, αλλά οι Γερμανοί την ανέκτησαν προσωρινά, μέχρι να απελευθερωθεί οριστικά τις 7 Απριλίου 1945.

## Σημεία ενδιαφέροντος
Παρά τους βομβαρδισμούς του Β΄ΠΠ, στην πόλη σώζονται πολλά παλιά κτίρια, ενώ διατηρείται και το μεγαλύτερο τμήμα των παλαιών τειχών, συμπεριλαμβανόμενης της πόλης Οστχόφεντορ, του 1526. Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Πατρόκλου ιδρύθηκε το περί το 955 και επεκτάθηκε το 1166. Δίπλα του βρίσκεται το μπαρόκ δημαρχείο, του 1713, στο οποίο βρίσκεται μια πρώιμη προτεσταντική βιβλιοθήκη. Η γοτθική Βάισενκιρχε, 1331-π. 1430, είναι γνωστή για τα βιτρώ της, ιδίως αυτό γνωστό ως ο Βεστφαλικός Μυστικός Δείπνος. Έχουν επίσης αποκατασταθεί και άλλες μεσαιωνικές εκκλησίες. Το Μπουργκοφμουσέουμ στεγάζει λαογραφική συλλογή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Κουνιγούνδη του Στέρνμπεργκ

Η **Κουνιγούνδη**, τσεχ.: *Kunhuta ze Šternberka* (18 Νοεμβρίου 1425, Koνόπιστε – 19 Νοεμβρίου 1449, Ποντιέμπραντυ) ήταν η πρώτη σύζυγος του Γεωργίου του Ποντιέμπραντυ, ο οποίος αργότερα έγινε βασιλιάς της Βοημίας.

## Βιογραφία
Οι γονείς της Κουνιγούνδης ήταν οι Βοημοί ευγενείς Σμιλ του Στέρνμπεργκ (απεβ. 1431) και Βαρβάρα του Παρντούμπιτσε (απεβ. 1433). Το 1441 παντρεύτηκε τον 21χρονο Γεώργιο του Ποντιέμπραντι, ο οποίος ήταν αρχηγός του παλαιού βοημικού κύκλου του Στάρα Μπολέσλαβ  από το 1440. Αυτός ο γάμος έφερε τρεις γιους:
* Μπότσεκ Δ΄ (1442–1496),
* Βίκτωρ (1443–1500),
* Ερρίκος Α΄ (1448–1498).

και τρεις κόρες:
* Βαρβάρα (1446–1474), παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο του Λιπέ (*Jindřich z Lipé*, απεβ. 1469) και μετά τον Γιαν Κσινέτσκυ του Ρόνοφ. 
* Αικατερίνη (1449–1464), παντρεύτηκε τον Ματθία των Ουνυάδη, βασιλιά της Ουγγαρίας.
* Zντένκα (1449–1510) (γνωστή και ως Σιδωνία του Ποντιέμπραντυ, δίδυμη της Αικατερίνης),

Το 1444 ο Κουνιγούνδη ίδρυσε ένα νοσοκομείο στο Ποντιέμπραντυ. Αυτό πήρε το όνομά της και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι τις αρχές του 20ού αι. Αυτή ίδρυσε επίσης ένα ίδρυμα για την εκπαίδευση των νέων, την κατασκευή σχολείων και την αποκατάσταση των κρατουμένων.

Απεβίωσε το 1449, την επόμενη ημέρα από τα 24α γενέθλιά της και 9 ημέρες μετά τη γέννηση δίδυμων κοριτσιών. Τάφηκε στην ενοριακή εκκλησία *της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού* στο Ποντιέμπραντυ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Ούρσουλα του Μύνστερμπεργκ

Η **Ούρσουλα του Μύνστερμπεργκ***, τσεχ.: Uršula z Minstrberka* (π. 1491/95 ή 1499,  πιθανώς στο Τέσχεν - μετά τις 2 Φεβρουαρίου 1534, πιθανώς στο Στιφτ Γκέρνροντε ή Λίγκνιτς) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν Βοημή μοναχή και συγγραφέας, γνωστή για τον ρόλο της κατά τη Μεταρρύθμιση.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βίκτωρα δούκα του Μύνστερμπεργκ, και εγγονή του Γεωργίου βασιλιά της Βοημίας. Καταγόταν από τις στεμματικές χώρες του Βοημικού βασιλείου, που τώρα είναι η Τσεχία.

Έγινε μοναχή στο τάγμα της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής. Είναι γνωστό ότι έφυγε από το μοναστήρι κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης. Έγινε γνωστή Προτεστάντης συγγραφέας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Κατηγορία:Τσέχοι ευγενείς
Ασσυριακή κουζίνα

μικρογραφία|350x350εσ|Τυπική ασσυριακή κουζίνα.
Η **ασσυριακή κουζίνα** είναι ένα μείγμα γαστρονομικών παραδόσεων της Μεσοποταμίας και της Μέσης Ανατολής, γνωστή για την εστίασή της στα δημητριακά, στα βότανα και στα λαχανικά, με έναν μοναδικό συνδυασμό γεύσεων. Μοιράζεται ομοιότητες με την ιρακινή κουζίνα και πιάτα από άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής, όπως η Τουρκία, η Συρία και το Ιράν. Η ασσυριακή κουζίνα  περιλαμβάνει πιάτα όπως κίμπε, κρεατόπιτες και πιάτα που χρησιμοποιούν ζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα, αντανακλώντας την επιρροή των τοπικών παραδόσεων.

Η ασσυριακή κουζίνα αντανακλά τη μοναδική ιστορία και τον πολιτισμό του ασσυριακού λαού, συνδυάζοντας τις τοπικές παραδόσεις με ευρύτερες επιρροές από τη Μέση Ανατολή.

Το ρύζι σερβίρεται γενικά με κάθε γεύμα, συνοδευόμενο από ένα στιφάδο που περιχύνεται πάνω από το ρύζι. Το τσάι καταναλώνεται γενικά όλες τις ώρες της ημέρας, με ή χωρίς γεύματα, μόνο του ή ως κοινωνικό ποτό. Τυρί, κράκερ, μπισκότα, μπακλαβάς ή κάποιο σνακ σερβίρονται συχνά μαζί με τσάι ως ορεκτικά. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής ενδέχεται να ισχύουν διατροφικοί περιορισμοί, όπου ορισμένα είδη τροφίμων δεν επιτρέπεται να καταναλώνονται, όπως τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

Η κύρια διαφορά μεταξύ της ασσυριακής κουζίνας και άλλων κουζινών της Μέσης Ανατολής είναι ότι το αλκοόλ είναι αρκετά δημοφιλές, με αρκετές παραδόσεις ζυθοποιίας, ειδικά με τη μορφή αράκ, μπύρας σιταριού και βιολογικού κρασιού, να είναι διαδεδομένες σε αυτές. Σε αντίθεση με την εβραϊκή και ισλαμική κουζίνα στην περιοχή, το χοιρινό κρέας επιτρέπεται, καθώς οι Ασσύριοι είναι Χριστιανοί, ωστόσο, δεν καταναλώνεται ευρέως στις αραβικές χώρες, την Τουρκία ή το Ιράν λόγω περιορισμών διαθεσιμότητας που επιβάλλονται από την μουσουλμανική πλειοψηφία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής
Κομητεία Δέλτα (Κολοράντο)

Η **Κομητεία Δέλτα** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 31,196 κατοίκους. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Δέλτα.

Η κομητεία Δέλτα δημιουργήθηκε από το νομοθετικό σώμα του Κολοράντο στις 11 Φεβρουαρίου 1883, από τμήματα της κεντρικής κομητείας Γκάνισον . Η κομητεία πήρε το όνομά της από ένα δέλτα καλλιεργήσιμης γης στις εκβολές του ποταμού Άνκομπαγκρε, όπου αυτός εκβάλλει στον ποταμό Γκάνισον .

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.149 τετραγωνικών μιλίων (2.980 km2 ) , εκ των οποίων τα 1.142 τετραγωνικά μίλια (2.960 km2 ) είναι στεριά και τα 6,5 τετραγωνικά μίλια (17 km2 ) (0,6%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

*Κομητεία Μέσα – βορειοδυτικά
*Κομητεία Γκάνισον – ανατολικά
*Κομητεία Μοντρόουζ – νότια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Κολοράντο
Κομητεία Δέλτα (Μίσιγκαν)

Η **Κομητεία Δέλτα** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 36,903 κατοίκους. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι η Εσκανάμπα.

Η κομητεία ερευνήθηκε το 1843 και οργανώθηκε το 1861. Το όνομά της προέρχεται από το ελληνικό γράμμα δέλτα (Δ), το οποίο αναφέρεται στο τριγωνικό σχήμα της αρχικής κομητείας.
 
## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.991 τετραγωνικών μιλίων (5.160 km2 ) , εκ των οποίων τα 1.171 τετραγωνικά μίλια (3.030 km2 ) είναι στεριά και τα 820 τετραγωνικά μίλια (2.100 km2 ) (41%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη κομητεία στο Μίσιγκαν σε έκταση.

### Γειτονικές κομητείες

*Κομητεία Μενόμινι (νοτιοδυτικά)
*Κομητεία Μαρκέτ (βορειοδυτικά)
*Κομητεία Άλγκερ (βόρεια)
*Κομητεία Σούλκραφτ (ανατολικά)
*Κομητεία Λίλαναου (νοτιοανατολικά)
*Κομητεία Ντορ, Ουισκόνσιν (νότια)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Μίσιγκαν
Νοϊμύνστερ

Το **Νοϊμύνστερ** (γερμανικά: *Neumünster*) είναι πόλη στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Γερμανία. Το 2022 είχε 79.502 κατοίκους, γεγονός που κατέτασε τη πόλη ως την τέταρτη μεγαλύτερη στο κρατίδιο, μετά το Κίελο, το Λύμπεκ και το Φλένσμπουργκ. Είναι κτισμένος στις όχθες του μικρού ποταμού Σβάλε, ο οποίος εκβάλει στον ποταμό Στόερ, ένα παραπόταμο του Έλβα κοντά στην πόλη. Βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια του Αμβούργου.

Η πόλη αρχικά λεγόταν Βίπεντορπ, όμως περί το 1130 ο ιεραπόστολος Βικελίνος ίδρυσε ένα μοναστήρι των Αυγουστίνων, το οποίο αναφέρεται ως *novum monasterium* σε έγγραφο του 1136. Η βιομηχανική του σημασία άρχισε το 17ο αιώνα, όταν εργάτες υφασμάτων από το Ζέγκεμπεργκ, μια πόλη νοτιοανατολικά, μετακινήθηκαν στο Νοϊμύνστερ. Αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1870. Από το 1903 είναι ανεξάρτητη πόλη, δηλαδή δεν υπάγεται σε επαρχία (krais). Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε πολλές κλωστοϋφαντουργίες καθώς και βιοτεχνίες δέρματος, βαμβακιού, βάτας, χαλιών, χαρτιού, μηχανημάτων, μπύρας και γλυκισμάτων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βομβαρδίστηκε επανειλημμένα ως βιομηχανική πόλη και σιδηροδρομικός κόμβος. Καταλήφθηκε από τους Βρετανούς το Μάιο του 1945. Η υφαντουργία άρχισε να παρακμάζει στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα εξαιτίας του ανταγωνισμού με το εξωτερικό και η τελευταία υφαντουργία έκλεισε τη δεκαετία του 1990.

Στη πόλη λειτουργεί το Μουσείο Tuch + Technik, το οποίο είναι αφιερωμένο στην ιστορία της υφαντουργίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Αιθοξυσιλάνιο

Το **αιθοξυσιλάνιο** (αγγλικά *ethoxysilane*) είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο **[[Άνθρακας|C]]<sub>2</sub>[[Υδρογόνο|H]][[Οξυγόνο|Ο]]<sub>8</sub>[[Πυρίτιο|Si]]**, αν και συνήθως παριστάνεται από τον ημισυντακτικό του τύπο, **H<sub>3</sub>Si[[Αιθοξυομάδα|CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>O]]**, ή ακόμη και συντομογραφικά **H<sub>3</sub>SiOEt**. Είναι ένα αλκοξυσιλάνιο.

## Ονοματολογία
Η ονομασία **αιθοξυσιλάνιο** προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH4), δηλαδή σιλάνιο, ένα άτομο υδρογόνου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από αιθοξυομάδα (-CH3CH2O).

## Παραγωγή

### Με οργανομεταλλικές ενώσεις
1. Με επίδραση αιθοξυμαγνησιοαλογονιδίου (CH3CH2OMgX) σε χλωροσιλάνιο (SiH3Cl) παράγεται αιθοξυσιλάνιο:
\mathrm{CH_3CH_2OX + Mg \xrightarrow CH_3CH_2OMgX \xrightarrow{+SiH_3Cl} CH_3CH_2OSiH_3 + MgClX \downarrow}
2. Με επίδραση αιθοξυλιθίου (CH3CH2OLi) σε χλωροσιλάνιο (SiH3Cl) παράγεται αιθοξυσιλάνιο:
\mathrm{CH_3CH_2OX + 2Li \xrightarrow[|Et_2O|, -10^oC]{-LiX} CH_3Li \xrightarrow{+ SiH_3Cl} CH_3CH_2OSiH_3 + LiCl}
3. Με επίδραση χλωροσιλανίου (SiH3Cl) σε διαιθοξυψευδάργυρο [Zn(CH3)2], παράγεται αιθοξυσιλάνιο:
\mathrm{SiH_3Cl + Zn(OCH_2CH_3)_2 \xrightarrow{} CH_3CH_2OSiH_3 + CH_3CH_2OZnCl}


### Με αναγωγή αιθοξυτριχλωροσιλανίου
Με αναγωγή αιθοξυτριχλωροσιλανίου (CH3CH2OSiCl3) από λιθιοαργιλιοϋδριδίο (LiAlH4), παράγεται αιθοξυσιλάνιο:
\mathrm{4CH_3CH_2OSiCl_3 + LiAlH_4 \xrightarrow{} 4CH_3CH_2OSiH_3 + 3LiCl + 3AlCl_3}


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δικτυακός τόπος Air liquid 
* Химическая энциклопедия / Редкол.: Кнунянц И.Л. и др.. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — Т. 2. — 671 с. — ISBN 5-82270-035-5.

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με πυρίτιο
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Κατηγορία:C1
Αιθυλυδραζίνη

Η **(μονο)αιθυλυδραζίνη** [ αγγλικά: *(Mono)EthylHydrazine* ή συντομογραφικά *MEH*] είναι η οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο **[[CH6N2|C<sub>2</sub>H<sub>8</sub>N<sub>2</sub>]]** και ημισυντακτικό τύπο **[[Άνθρακας|C]][[Υδρογόνο|H]]<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>[[Άζωτο|N]]HNH<sub>2</sub>**. 

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Οργανικές υδραζίνες
Κατηγορία:C2
Ελ Σέντρο (Καλιφόρνια)

Το **Ελ Σέντρο** (ισπανικά: El Centro) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Ιμπίριαλ στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι η πολυπληθέστερη πόλη στην Κοιλάδα Ιμπίριαλ, το ανατολικό άκρο της Συνοριακής Περιοχής της Νότιας Καλιφόρνιας, καθώς και ο κύριος αστικός πυρήνας και η κύρια πόλη της μητροπολιτικής περιοχής του Ελ Σέντρο, η οποία περιλαμβάνει ολόκληρη την κομητεία Ιμπίριαλ. Το Ελ Σέντρο είναι επίσης η πολυπληθέστερη πόλη στις ΗΠΑ που βρίσκεται εξ ολοκλήρου κάτω από τη στάθμη της θάλασσας (−13 μέτρα). Η πόλη, που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Καλιφόρνιας, απέχει 182 χιλιόμετρα από το Σαν Ντιέγκο και 32 χιλιόμετρα από την μεξικανική πόλη Μεξικάλι.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1906 από τους Γουίλιαμ Φράνκλιν Χολτ και Μπάρκερ, οι οποίοι αγόρασαν τη γη πάνω στην οποία τελικά χτίστηκε το Ελ Σέντρο για περίπου 100 δολάρια ανά εκτάριο και επένδυσαν 100.000 δολάρια (3.500.000 δολάρια σε τιμές του 2024) για την ανάπτυξή της. Η σύγχρονη πόλη φιλοξενεί λιανικό εμπόριο, μεταφορές, χονδρεμπόριο και αγροτοβιομηχανίες. Υπάρχουν επίσης δύο διεθνείς συνοριακές διαβάσεις στην περιοχή, για εμπορικά και μη εμπορικά οχήματα. Ο πληθυσμός του Ελ Σέντρο σύμφωνα με την απογραφή του 2020 ήταν 44.322 κάτοικοι, αυξημένος από τους 42.598 στην απογραφή του 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Αγγειογραφία (ιατρική)

[μικρογραφία|270x270εσ|[Αγγειογραφία εγκεφάλου, έγχυση στην αριστερή σπονδυλική αρτηρία, με ανάδρομη ροή στην ετερόπλευρη σπονδυλική αρτηρία, τη βασική αρτηρία και την οπίσθια αναστομωτική αρτηρία. Διακρίνεται η οπίσθια εγκεφαλική κυκλοφορία, συμπεριλαμβανομένου του οπίσθιου τμήματος του κύκλου του Willis.]]
[μικρογραφία|350x350εσ|[Στεφανιογραφία, η οποία δείχνει στένωση στην αριστερή στεφανιαία αρτηρία. ]]
Η **αγγειογραφία** είναι μια ιατρική απεικονιστική τεχνική που χρησιμοποιεί ακτίνες Χ και ένα σκιαγραφικό μέσο (χρωστική) για την απεικόνιση των αιμοφόρων αγγείων. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη διάγνωση και τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων που σχετίζονται με αρτηρίες και φλέβες, συμπεριλαμβανομένων των αποφράξεων, των ανευρυσμάτων και των δομικών καρδιακών προβλημάτων.

Μερικές φορές ονομάζεται συμβατική αγγειογραφία για να διακριθεί από την αξονική αγγειογραφία (CT angiography ή CTA) και τη μαγνητική αγγειογραφία (MR angiography ή MRA). Η αγγειογραφία, αν και επεμβατική, που σημαίνει ότι περιλαμβάνει την εισαγωγή βελόνας ή καθετήρα σε ένα αιμοφόρο αγγείο, είναι σχετικά ασφαλής.

Διαφορετικοί τύποι αγγειογραφίας:

* Αγγειογραφία εγκεφάλου: εστιάζει στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου.
* Στεφανιογραφία: εστιάζει στα αιμοφόρα αγγεία που αιματώνουν την καρδιά.
* Αγγειογραφία πνευμονικών αρτηριών: εστιάζει στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους πνεύμονες.
* Αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών: εστιάζει στα αιμοφόρα αγγείων που τροφοδοτούν τα νεφρά.
* Περιφερική αγγειογραφία (λέγεται και αγγειογραφία άκρων): εξετάζει στα αιμοφόρα αγγεία στα χέρια, στα πόδια και σε άλλα μέρη του σώματος.
* Αξονική αγγειογραφία (CTA): χρησιμοποιεί την αξονική τομογραφία για τη δημιουργία εικόνων των αιμοφόρων αγγείων.
* Μαγνητική αγγειογραφία (MRA): χρησιμοποιεί σαρώσεις μαγνητικής τομογραφίας για τη δημιουργία εικόνων των αιμοφόρων αγγείων.

Άλλα είδη αγγειογραφίας που πραγματοποιούνται είναι η μικροαγγειογραφία (αγγειογραφία των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων), αγγειογραφία των σπλαχνικών αρτηριών, αγγειογραφία των αιμοφόρων αγγείων του γαστρεντερικού σωλήνα, και αγγειογραφία με φλουορεσκεΐνη (ή φλουοραγγειογραφία - αγγειογραφία των αιμοφόρων αγγείων του αμφιβληστροειδούς και του χοριοειδούς του ματιού).

Η αγγειογραφία συνήθως περιλαμβάνει την εισαγωγή ενός λεπτού, εύκαμπτου σωλήνα που ονομάζεται καθετήρας σε μια αρτηρία, συνήθως στη βουβωνική χώρα ή στο χέρι, και την καθοδήγησή του στην περιοχή που εξετάζεται, συχνά στις αρτηρίες της καρδιάς. Στη συνέχεια, μια ειδική χρωστική ουσία που ονομάζεται σκιαγραφικό εγχέεται μέσω του καθετήρα και λαμβάνονται ακτινογραφίες καθώς η χρωστική ουσία ρέει μέσα από τα αιμοφόρα αγγεία, επιτρέποντας να γίνουν εμφανείς τυχόν αποφράξεις ή στενώσεις. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Κατηγορία:Τεχνολογίες απεικόνισης
Τζοβάνι Σαλβιάτι

Ο **Τζοβάνι Σαλβιάτι**, ιταλ.: *Giovanni Salviati* (24 Μαρτίου 1490 – 28 Οκτωβρίου 1553) ήταν Φλωρεντινός διπλωμάτης και καρδινάλιος.  Ήταν παπικός απεσταλμένος (νούντσιος) στη Γαλλία, και διεξήγαγε διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Τζοβάνι γεννήθηκε στη Φλωρεντία από τον Τζάκοπο Σαλβιάτι (γιο του Τζιοβάννι Σαλβιάτι και της Mανταλένα Κόντι), και της Λουκρητίας των Μεδίκων, μεγαλύτερης κόρης του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς. Στη Ρώμη εκπαιδεύτηκε στα λατινικά, τα ελληνικά και τα εβραϊκά από τον Μαρτσέλο Βιρτζίλιο Αντριάνι  και τον φρα Ζανόμπι Ατσαγιόλι. Ο πάπας Λέων Ι΄, ο οποίος τον ανέδειξε σε καρδινάλιο το 1517, ήταν γιος του Λαυρέντιου των Μεδίκων, και επομένως θείος του Τζοβάνι. Ο αδελφός του Μπερνάρντο Σαλβιάτι και ο ανιψιός του Άντον Μαρία Σαλβιάτι έγιναν επίσης καρδινάλιοι. Ήταν επίσης εξάδελφος της Αικατερίνης των Μεδίκων, η οποία τον έλαβε υπό την προστασία της.

Κατείχε πολλά αξιώματα. Ήταν αποστολικός πρωτονοτάριος, επίσκοπος του Πόρτο ε Σάντα Ρουφίνα και υπο-κοσμήτορας του Ιερού Συλλόγου των καρδιναλίων. Το 1525 στάλθηκε ως απεσταλμένος στη Μαδρίτη, για να διαπραγματευτεί την αποχώρηση των αυτοκρατορικών στρατευμάτων από τα παπικά κράτη, και να βοηθήσει στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση του αιχμαλώτου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Το 1526 ο Τζοβάνι υπέγραψε για τον εξάδελφό του, πάπα Κλήμη Ζ΄, τη συνθήκη που διαμόρφωνε τη Συμμαχία του Κονιάκ, η οποία δημιουργήθηκε εναντίον του Καρόλου Ε΄. Έγινε επίσκοπος του Αλμπάνο το 1543. Διορίστηκε διοικητής της επισκοπής του Ολόρον το 1520  και παρευρέθηκε στο παπικό κονκλάβιο του 1549–50 ως καρδινάλιος. 

Ήταν σε φιλικές σχέσεις με τον Νικολό Μακιαβέλι, και του έγραφε.  Ο μανιεριστής ζωγράφος Τσεκίνο (Φραντσέσκο) Σαλβιάτι (Φραντσέσκο ντε' Ρόσι) πήρε το όνομα Σαλβιάτι από τον Τζοβάνι, ο οποίος ήταν προστάτης του. Προσέλαβε τον συνθέτη Ζακ ντυ Ποντ. 

Ο Σαλβιάτι απεβίωσε στη Ραβέννα στις 28 Οκτωβρίου 1553.

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20171229105748/http://www.italycyberguide.com/History/factspersons/s.htm
* http://www.nuovorinascimento.org/n-rinasc/ipertest/html/orlando/salviati.htm 

Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ιππολύτη Γκοντζάγκα

Η **Ιππολύτη**, ιταλ.: *Ippolita Gonzaga* (13 Νοεμβρίου 1503 στη Μάντοβα – 16 Μαρτίου 1570 στη Μάντοβα) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλίδα ευγενής και μοναχή.    Δεν πρέπει να συγχέεται με την ανιψιά της Ιππολίτα Γκονζάγκα (1535–1563), κόρη του Φερράντε Α΄ κόμη της Γκουαστάλα, η οποία νυμφεύτηκε πρώτα το 1549 τον Φαμπρίτσιο Κολόνα, πρίγκιπα διάδοχο του Παλιάνο, και μετά το 1554 τον Αντόνιο Καράφα, δούκα του Μοντραγκόνε.

## Βιογραφία
Η Ιππολύτη ήταν κόρη του Φραγκίσκου Β΄ Γκοντζάγκα μαρκήσιου της Μάντοβας, και της Ισαβέλλας ντ' Έστε, κόρης του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρας. Το 1511 η μητέρα της την εμπιστεύτηκε στο Δομινικανό μοναστήρι του Σαν Βιντσέντσο στη Μάντοβα. Το 1518 η Ιππολύτη έδωσε τους όρκους της ως Λιβία Οσάννα, με το Οσάννα προς τιμήν του 3ου βαθμού Δομινικανού Αντρεάσι, μοναχού και φίλου της Ισαβέλλας ντ' Έστε. Έλαβε σημαντική βοήθεια για το μοναστήρι από τον αδελφό της καρδινάλιο Έρκολε Γκοντζάγκα, ο οποίος την επισκεπτόταν συχνά. Ένα πορτρέτο της σε νεαρή ηλικία μπορεί να υπάρχει σε έναν *πίνακα βωμού* (retable) του 1515 του Φραντσέσκο Μπονσινιόρι, το οποίο φυλάσσεται στο μουσείο της πόλης της Μάντοβα. Απεβίωσε το 1570 στη Μάντοβα.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Ελεονώρα Λουίζα Γκοντζάγκα

Η **Ελεονώρα Λαυίζα**, ιταλ.: *Eleonora Luisa Gonzaga* (13 Νοεμβρίου 1686 &#x2013; 16 Μαρτίου 1741) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, έγινε η δούκισσα του Ρόβερε & Μοντεφέλτρo ως σύζυγος του Φραγκίσκου Μαρία των Μεδίκων. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Βικέντιου δούκα της Γουαστάλα &amp;amp; Σαμπιονέτα, και της 2ης συζύγου του, Μαρίας Βικτωρίας Γκοντζάγκα (1659-1707) πριγκίπισσας της Γκουαστάλα . Δεν απέκτησε παιδιά.

## Βιογραφία
Η Ελεονόρα Λουίζα παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Μαρία των Μεδίκων, δούκα του Ροβέρε & Μοντεφέλτρο (τίτλους που κληρονόμησε από τη μητέρα του) στις 14 Ιουλίου 1709. Ο σύζυγός της ήταν 48 ετών και έπασχε από νοσηρή παχυσαρκία. Πριν από τον γάμο, ο Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων μέγας δούκας της Τοσκάνης, ο οποίος ξεκίνησε τον γάμο, έστειλε πράκτορες στην πριγκίπισσα της Γκουαστάλα για να διαπιστώσουν την εμφάνισή της. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είχε όμορφο δέρμα, μάτια, στόμα και μέση.  Ο Οίκος των Μεδίκων είχε απεγνωσμένα ανάγκη από άνδρες κληρονόμους. Ο Φραγκίσκος Μαρία, προηγουμένως καρδινάλιος, απαλλάχθηκε από τους όρκους του, χάρη στην ενέργεια τού αδελφού του να διορθώσει αυτό το πρόβλημα.

Η Ελεονώρα Λουίζα ένιωθε αποστροφή για τον σύζυγό της, αρνούμενη να εκπληρώσει τα συζυγικά της καθήκοντα. Παρά το γεγονός ότι ζήτησε τη βοήθεια του παλαιού εξομολόγου της από την Γκουαστάλα, ο Κόζιμο Γ΄ δεν μπόρεσε να την πείσει να υποταχθεί, καθώς φέρεται να φοβόταν μήπως κολλήσει αφροδίσια νοσήματα. Ο Φραντσέσκο Μαρία κατάφερε να ξεπεράσει αυτή τη δύσκολη κατάσταση, και τελικά ο γάμος ολοκληρώθηκε. Ωστόσο δεν γεννήθηκαν απόγονοι, και ως αποτέλεσμα αυτού, ο Φραγκίσκοςο Μαρία ήταν συντετριμμένος. 

Στις 2 Φεβρουαρίου 1711 ο Φραγκίσκος Μαρία απεβίωσε από υδρωπικία, αφήνοντας πίσω του υπέρογκα χρέη.  Η Ελεονώρα Λουίζα παρέμεινε στην Αυλή της Τοσκάνης μέχρι το τέλος τού ανιψιού της, Τζαν Γκαστόνε μεγάλου δούκα της Τοσκάνης, που ήταν ο τελευταίος των Μεδίκων. Από εκεί, πήγε στην Πάντοβα της Δημοκρατίας της Βενετίας, όπου απεβίωσε στις 16 Μαρτίου 1741.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Άκτον, Χάρολντ: *Οι Τελευταίοι Μέδικοι*, Macmillan, Λονδίνο, 1980,

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Βιτίνια

Ο **Βίτορ Μασάντο Φερέιρα** (*Vítor Machado Ferreira*, γεννήθηκε 13 Φεβρουαρίου 2000), γνωστός ως **Βιτίνια** (προφορά στα πορτογαλικά: [βιˈτιɲɐ]), είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για την Παρί Σεν Ζερμέν και για την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.

Αφού πέρασε από τις ακαδημίες της Πόρτο, ο Βιτίνια προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 2020. Τον Σεπτέμβριο του 2020, δόθηκε δανεικός στην Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς της Πρέμιερ Λιγκ, προτού επιστρέψει την επόμενη σεζόν. Καθιερώθηκε ως βασικό στέλεχος της Πόρτο, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ και αναδείχθηκε Καλύτερος Νέος Παίκτης της Χρονιάς στο πρωτάθλημα. Τον Ιούνιο του 2022, υπέγραψε στην Παρί Σεν Ζερμέν. Τη σεζόν 2024–25, ο Βιτίνια ήταν καθοριστικός παίκτης στην κατάκτηση ηπειρωτικού τρεμπλ από τον σύλλογο, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου τους τίτλου στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Βιτίνια έχει υπάρξει διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας, έχοντας εκπροσωπήσει τη χώρα του σε διάφορα ηλικιακά επίπεδα. Ήταν μέλος της Κ-19 και Κ-21 που κατέκτησαν τη 2η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-19 του 2019 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21 του 2021, αντίστοιχα. Το 2022 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ