open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001

Το πρωτάθλημα βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2000–01, ήταν η ενδέκατη διοργάνωση από την καθιέρωση της Α1 Εθνικής και το 33ο συνολικά εθνικό πρωτάθλημα. Αυτή ήταν η τελευταία σεζόν που εφαρμόστηκε το βαθμολογικό σύστημα των 2 βαθμών για κάθε νίκη και 1 βαθμού για κάθε ήττα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 21η φορά στην στην ιστορία του και τέταρτη συνεχόμενη ο Ολυμπιακός. Στην Α2 κατηγορία υποβιβάστηκαν ο Άρης Νίκαιας και η ΕΑ Πατρών. Οι δύο ομάδες της Νίκαιας, ο Άρης και ο Ιωνικός, συγχωνεύτηκαν το καλοκαίρι μετά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου, και σχημάτισαν την ΑΕ Νίκαιας η οποία μετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου.

## Οι ομάδες

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

* Βαθμολογικό σύστημα: 2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα.

### Αποτελέσματα

## Play off
Στα πλέι οφ έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, 1−4 και 1−2, καθώς και αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5−8. Δεν έγιναν μικροί τελικοί, ενώ δε διεξήχθησαν πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού.
### Προημιτελικοί
Στα ημιτελικά προκρίθηκαν ο Ολυμπιακός, ο Ηρακλής, η Ορεστιάδα και ο Παναθηναϊκός.
#### <u>(1) Ολυμπιακός</u> − (8) Άρης Θεσσαλονίκης (2–0)

#### <u>(2) Ηρακλής</u> − (7) ΑΕΚ (2–0)

#### (3) ΠΑΟΚ − <u>(6) Ορεστιάδα</u> (0–2)

#### <u>(4) Παναθηναϊκός</u> − (5) Πανελλήνιος (2–1)

### Θέσεις 5–8
Αντίθετα με την προήγουμενη, την περίοδο αυτή διεξήχθησαν αγώνες κατάταξεις για τις θέσεις 5−8, όπου οι ομάδες διεκδίκησαν το τελευταίο εισιτήριο για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Άρης, αν και είχε το απόλυτο μειονέκτημα έδρας στα πλέι οφ καθότι κατετάγη όγδοος στην κανονική περίοδο, κατάφερε να κατακτήσει την 5η θέση και την έξοδο στην Ευρώπη.
#### (5) Πανελλήνιος − <u>(8) Άρης Θεσσαλονίκης</u> (0–2)

#### <u>(3) ΠΑΟΚ</u> − (7) ΑΕΚ (2–0)

### Θέσεις 5–6
Αν και οι ομάδες είχαν 5 θέσεις διαφορά στην κανονική περίοδο, ο Άρης με μειονέκτημα έδρας επικράτησε με 2-0 νίκες και κέρδισε την έξοδό του στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
#### (3) ΠΑΟΚ − <u>(8) Άρης Θεσσαλονίκης</u> (0–2)

### Ημιτελικοί
Ολυμπιακός και Ηρακλής προκρίθηκαν κι έτσι συναντήθηκαν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στους τελικούς. Αγώνες για την τρίτη θέση δεν έγιναν.
#### <u>(1) Ολυμπιακός</u> − (4) Παναθηναϊκός (2–0)

#### <u>(2) Ηρακλής</u> − (6) Ορεστιάδα (2–0)

### Μεγάλος τελικός
Για ακόμη μια φορά, ο Ολυμπιακός υπερίσχυσε του Ηρακλή κι ανεδείχθη πρωταθλητής για 21η φορά στην ιστορία του, και μάλιστα χωρίς να χάσει κάποιον αγώνα στα πλέι οφ.
#### <u>(1) Ολυμπιακός</u> − (2) Ηρακλής (3–0)

## Τελική κατάταξη

***Σημείωση<sup>1</sup>**: Ο Ιωνικός Νίκαιας και ο Άρης Νίκαιας συγχωνεύτηκαν μετά το τέλος της σαιζόν και σχημάτησαν την Α.Ε. Νίκαιας, η οποία μετείχε στο πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο.

## Πηγές
*Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
*Τελική βαθμολογία Αθλητική Ηχώ, 1 Μαρτίου 2001 σελίδα 33
*Αποτελέσματα κανονικής περιόδου και πλέι οφ Ιστότοπος archive.sport.gr



2000 2001
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2000
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2001
Θύρσος

thumb|right|250px|Σάτυρος και Μαινάδα με θύρσο. Αττικός ερυθρόμορφος κάνθαρος, περ. 460 π.Χ., ''Cabinet des médailles'' (De Ridder 849)
[thumb|right|250px|Διόνυσος με θύρσο ιππεύει πάνθηρα, [Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας]]
thumb|right|250px|''Ιέρεια του Βάκχου'', έργο του Τζων Κολλιέρ, 1885-1889, ιδιωτική συλλογή 
thumb|right|250px|Σάτυρος ορχούμενος, Λούβρο, Παρίσι
Ο **θύρσος** στην Ελληνική μυθολογία ήταν τελετουργικό εξάρτημα του Διόνυσου και της συνοδείας του, των Μαινάδων, Σατύρων και άλλων. 

## Προέλευση και μορφολογία
Ο θύρσος ήταν ένα μακρό ευθύγραμμο ραβδί φυσικής προέλευσης, και είναι κλαρί από κάποιο φυτό, ίσως από μάραθο ή νάρθηκα, με φουντωτό άνθος στην κορυφή του. Ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί την λέξη «*Νάρθηξ*» ως συνώνυμο του θύρσου, είναι όμως μεταγενέστερος όρος. Συχνά απεικονίζεται δεμένος με κορδέλα ή πλεγμένος με αμπελόφυλλα. Στην κορυφή είναι στεφανωμένος με κισσό, αμπελόφυλλα, ή με ένα κουκουνάρι ήμερου πεύκου. Το μήκος του θύρσου κυμαίνεται σημαντικά, από 30 εκατοστά μέχρι δύο μέτρα.

## Ετυμολογία
Πρώτη φορά συναντούμε την λέξη «θύρσος» στις *[[Βάκχαι (τραγωδία)|Βάκχες]]* του Ευριπίδη, και μνημονεύεται συχνότερα στην Ελληνιστική εποχή.

Η ρίζα «*θυρσ-*» συναντάται σε διάφορα φυτά, την *[[θυρσίνη]]*, *[[Θυμάρι|θύρσιον]]*, και *[[θυρσίτης]]*. Επειδή τα φυτά αυτά δεν συγγενεύουν, η ρίζα μάλλον συνδέεται με κάποιο κοινό φυσικό τους γνώρισμα, το οποίο μπορεί να είναι το κοτσάνι. Ο Ησύχιος ονομάζει τον θύρσο *κλάδο'.
== Συμβολισμός ==
Στην αρχαία τέχνη ο θύρσος παρουσιάζεται από το 530 π.Χ. συχνότατα να συνοδεύει τις Μαινάδες, σπάνια τους Σατύρους και Σιληνούς, τον θεό Διόνυσο ή την σύζυγό του, [[Αριάδνη]]. Συνοδεύει επίσης και άλλες θεότητες, όταν αυτοί παρουσιάζονται ως μέλη του θιάσου του Διόνυσου. 
* τον Ήφαιστο, στην επιστροφή του στον Όλυμπο, συνοδευόμενος από τον Διόνυσο
* του Κενταύρους και τον Πάνα, κατά την Ελληνιστική εποχή. 
* ο Έρως, ο οποίος από τον 4ο αιώνα π.Χ. συνοδεύει τον Διόνυσο
* ακόμα και η Νίκη ή η Ρώμη.

Ο θύρσος απεικονίζεται να συνοδεύει τους πιστούς στα Διονυσιακά μυστήρια, όπως αναφέρει ο Πλάτων. Ο Πλούταρχος τον συνδέει με την νιότη.

== Θύρσος ως όπλο ==
Ο θύρσος είναι επίσης το όπλο των Μαινάδων, επειδή καμουφλάρουν την αιχμή του δόρατός τους σε μορφή θύρσου, και σκοτώνουν με αυτό τον [[Πενθέας|Πενθέα]], γι' αυτό και ο [[Καλλίξεινος ο Ρόδιος]] τις ονομάζει «*Μαινάδες θυρσολόγχες*».

==Παραπομπές==
<references />

== Πηγές ==

* Mark W. Edwards: *Representation of Maenads on Archaic Red-Figure Vases.* *The Journal of Hellenic Studies. Band 80, 1960, S. 78-87
* Ferdinand-Gaudenz von Papen: *Der Thyrsos in der griechischen und römischen Literatur und Kunst.* Dissertation Bonn 1905  
* A. Reinach: *L'Origine du Thyrse.* In: *Revue de l'Histoire des Religions*. Band 66, 1912, S. 1–48.

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κινολόνες

right|thumb|300px| Βασική δομή μιας κινολόνης: η μπλε διεξαιρούμενη ομάδα R είναι συνήθως <span style="color:blue;">'''πιπεραζίνη'''</span>; εάν η ένωση εμπεριέχει <span style="color:red;">'''φθόριο'''</span> είναι φθοριοκινολόνη.

Οι **κινολόνες** είναι μια χημικώς συγγενική ομάδα ουσιών από αντιβιοτικά, που δρουν με την μέθοδο της αναστολής του ενζύμου της γυράσης (λεγόμενοι αναστολείς γυράσης). Δομικά επάγονται από την κινολίνη, που περιέχει μία καρβονυλική και μία καρβοξυλική ομάδα στο σύστημα αζωτούχου δακτυλίου. Ένα άτομο φθορίου στον βενζολικό δακτύλιο χαρακτηρίζει τις **φθοριοκινολόνες**. Πολύ συχνά οι κινολόνες εμπεριέχουν και έναν υποκαταστάτη πιπεραζίνης. 

Οι κινολόνες συνδέονται στο βακτηριακό κύτταρο με το σύμπλεγμα του ενζύμου της γυράσης και στο DNA. Αποτρέπουν έτσι την επανασύνδεση μιας τετμημένης αλυσίδας του DNA, η οποία πραγματοποιείται με τη βοήθεια του ενζύμου που είναι υπεύθυνο για την περιέλιξη (supercoiling) του DNA.

Η μεταβολή της κατάστασης περιέλιξης στο DNA (αναδίπλωση υπερέλικας) είναι απαραίτητη για την διαδικασία αντιγραφής του γονιδιώματος κατά την διαίρεση του βακτηρίου, οπότε τα βακτήρια δεν είναι σε θέση να πολλαπλασιαστούν. Τα προκεκλημένα θραύσματα (σπάσιμο) στην αλυσίδα του DNA πιθανώς δρουν άμεσα βακτηριοκτόνα. 

## Εκπρόσωποι

Οι κινολόνες της πρώτης γενεάς (δεκαετίες του 60 και 70) είχαν άσχημη απορρόφηση και στενό φάσμα δράσης. Σήμερα σχεδόν έχει εκλείψει η σημασία των, ενώ οι αναστολείς γυράσης της δεύτερης γενεάς έχουν σημασία κυρίως όταν παρατηρείται ανθεκτικότητα (αντοχή) σε άλλα φαρμακευτικά. Οι κινολόνες σημερινού στάνταρ βασίζονται σε μία σημαντική χημική βελτίωση που επιχειρήθηκε στις κινολόνες της πρώτης γενεάς: Ενσωματώθηκε ένα άτομο φθορίου. Αργότερα βελτιώθηκε η μέχρι τότε διακριτικότητα δράσης, καθώς επεκτάθηκε το φάσμα δράσης ( αρχικά κατά χλαμυδίων, πνευμονοκόκκων, μυκοπλασμάτων, αργότερα κατά αναερόβιων βακτηρίων).

* Κινοξακίνη (δευτερεύουσας σημασίας, παράγωγο ναλιδιξικού οξέος)
* Σιπροφλοξασίνη (στάνταρ)
* Κλιοκινόλη
* Δανοφλοξακίνη
* Διφλοξακίνη
* Ενροφλοξακίνη
* Φλεροξακίνη (στάνταρ)
* Φλουμεκίνη
* Γατιφλοξακίνη
* Γκρεπαφλοξακίνη (εκτεταμένο φάσμα δράσης)
* Ιβαφλοξακίνη
* Λεβοφλοξασίνη
* Ναδιφλοξακίνη (στάνταρ)
* Μαρβοφλοξακίνη
* Μοξιφλοξακίνη (κινολόνη πολύ ανεπτυγμένη)
* Ναλιδιξικό οξύ (πρώτη κινολόνη, που χρησιμοποιήθηκε ως αντιβιοτικό, σήμερα ασήμαντο)
* Νορφλοξακίνη
* Οφλοξακίνη (στάνταρ)
* Ορμπιφλοξακίνη
* Οξολινικό οξύ
* Πιπεμιδικό οξύ (δευτερεύουσας σημασίας, παράγωγο ναλιδιξικού οξέος)
* Σαραφλοξακίνη
* Σπαρφλοξακίνη
* Τεμαφλοξακίνη
* Ναδιφλοξακίνη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες
Διόνυσος Σαρδανάπαλος

Ο **Διόνυσος Σαρδανάπαλος** είναι αρχαίο έργο γλυπτικής τέχνης. Το έτος κατασκευής του πρωτοτύπου ανάγεται στο 350-325 π.Χ., ενώ διάφορα αντίγραφά του των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων φιλοξενούνται σήμερα σε αρχαιολογικά μουσεία.

Παρουσιάζει τον θεό Διόνυσο σε ασυνήθιστη αρχαΐζουσα καλλιτεχνική έκφραση. Στέκει όρθιος, επιβλητικός, κισσοστεφανωμένος και ντυμένος με βαρύ χιτώνα και ιμάτιο. Στο δεξί χέρι, εικάζεται ότι κρατούσε θύρσο.

Ονομάστηκε «*Σαρδανάπαλος*» λόγω μιας επιγραφής που φέρει ένα από τα αντίγραφα, συγκεκριμένα αυτό που φιλοξενείται στα Μουσεία Βατικανού. Η επιγραφή αυτή, «*CΑΡΔΑΝΑΠΑΛΛΟC*», ερμηνεύτηκε από τους παλαιότερους φιλότεχνους λανθασμένα, ενώ τον 19ο αιώνα αναδείχτηκε μεταγενέστερη, του 17ου αιώνα, και άσχετη με το αρχικό άγαλμα.  

Ο Διόνυσος ήταν ένας αρκετά δημοφιλής θεός στην Ρωμαϊκή εποχή, αν κρίνουμε από τα αρχαιολογικά ευρήματα. Η λατρεία του συνδεόταν με το κρασί και την διασκέδαση, και συνοδευόταν από θίασο μυθικών και ανθρώπινων όντων, όπως δείχνει το πλούσιο ρεπερτόριο καλλιτεχνικών απεικονίσεων που συναντούμε σε ανάγλυφα, τοιχογραφίες, αγγειογραφίες και αγάλματα. Η μορφή του Διονύσου είναι συνήθως νεανική, ανέμελη και συνοδεύεται από Σατύρους.  Η έκδοση του Διόνυσου Σαρδανάπαλου είναι προφανώς μια εξαίρεση.
## Αντίγραφα
Αντίγραφα του αγάλματος έχουν βρεθεί και εκτίθενται 
*στην Αθήνα, στο θέατρο του Διονύσου
*στη Νεάπολη
*στο Παλέρμο
*στο παλάτι Ουφίτσι της Φλωρεντίας
*στο Βρετανικό Μουσείο
*στο Εθνικό Μουσείο της Ρώμης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση στο Βρετανικό Μουσείο
## Παραπομπές



Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:αρχαία τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Microcystis aeruginosa

thumb|200px|Microcystis aeruginosa
Το ***Microcystis aeruginosa*** είναι είδος φωτοσυνθετικών τοξικών βακτηρίων που καλούνται κυανοβακτήρια. Τα κυανοβακτήρια αποτελούν την μεγαλύτερη την πιο ποικιλόμορφη και την ευρύτερα εξαπλωμένη ομάδα φωτοσυνθετικών προκαρυωτικών οργανισμών. Επίσης είναι οι μοναδικοί προκαρυωτικοί οργανισμοί που επιτελούν οξυγονική φωτοσύνθεση παρόμοια με αυτή των φυτών.

Το *Microcystis aeruginosa*, όπως και τα περισσότερα κυανοβακτήρια, αναπτύσσεται ιδιαίτερα καλά σε ζεστά, στάσιμα, πλούσια σε θρεπτικά εσωτερικά νερά. Σχηματίζει αποικίες, δηλαδή πολλά μεμονωμένα κύτταρα ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας μεγάλους αριθμούς κυττάρων ενωμένων μεταξύ τους. Οι αποικίες αυτές είναι μικρο ως μακροσκοπικές, επιμήκεις, λοβοειδείς με ακανόνιστο σχήμα και συχνά διακριτές οπές. Τα κύτταρα είναι κοκκοειδή (σφαιρικά), στις αποικίες μπορούν να είναι από λίγο έως πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και έχουν διάμετρο από 3,5 - 6,5 μm. Όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ευνοϊκές τα κυανοβακτήρια, άρα και το Microcystis aeruginosa, σχηματίζουν επιπολασμούς (water blooms), δηλαδή συμβαίνει πληθυσμιακή έκρηξη των οργανισμών με ταυτόχρονη συγκέντρωσή τους στο επιφανειακό στρώμα του νερού.

Το Microcystis aeruginosa είναι τοξικό είδος, που παράγει τις τοξίνες μικροκυστίνες, οι οποίες πήραν το όνομά τους από τo Microcystis aeruginosa λόγω του ότι απομονώθηκαν πρώτη φορά από αυτό. Οι μικροκυστίνες είναι ομάδα κυκλικών επταπεπτιδίων με μεταβλητά αμινοξέα που σχετίζονται με ηπατοτοξικότητα. Η τοξικότητά τους οφείλεται στην στενή σύνδεσή τους με τις πρωτεϊνικές φωσφατάσες στα κύτταρα των θηλαστικών. Η έκθεση του ανθρώπου στα τοξικά κυανοβακτήρια μέσω του πόσιμου νερού η μέσω αθλητικών δραστηριοτήτων είναι πηγή κινδύνου για την υγεία μας. Σε μεσογειακές χώρες όπως και η Ελλάδα στις οποίες οι επιπολασμοί του Μ. aeruginosa  μπορεί να διαρκούν μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να συμβεί μακροχρόνια έκθεση σε  μικροκυστίνες. Οι επιδράσεις των μικροκυστινών στον ανθρώπινο οργανισμό μπορεί να είναι από επεισόδια γαστρεντερίτιδας και υψηλές συγκεντρώσεις ηπατικών ενζύμων στο πλάσμα του αίματος (κάτι που υποδηλώνει ηπατικές βλάβες) μέχρι και τον θάνατο. Λόγω των παραπάνω επιδράσεων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει καθορίσει την Ανεκτή Ημερήσια Πρόσληψη για τις μικροκυστίνες στα 0.04 μg/kg σωματικού βάρους.

Το Microcystis aeruginosa είναι οργανισμός με παγκόσμια εξάπλωση. Έρευνες έχουν δείξει την παρουσία Microcystis aeruginosa σε πολλές χώρες όπως η Ελλάδα, η Βραζιλία, η Ιαπωνία, η Τσεχία, η Φινλανδία. Στην χώρα μας έχουν παρατηρηθεί πολύ συχνά επιπολασμοί Microcystis aeruginosa στα περισσότερα οικοσυστήματα εσωτερικών υδάτων όπως στις Λίμνες Βιστωνίδα, Ζάζαρη, Παμβώτιδα, Βόλβη, Αμβρακία και τη λίμνη της Καστοριάς.

## Πηγές
*Γκέλης Σπυρίδων, Πλαγκτικά κυανοβακτήρια: χαρακτηρισμός και παραγόμενα βιοδραστικά πεπτίδια, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), 2006.	
*Jiri Komarek, A review of water-bloom forming Microcystis species, with regard to populations from Japan, Algological studies 64 , 1991, 115-127
*http://www.algaebase.org/search/genus/detail/?genus_id=43294

Κατηγορία:Κυανοβακτήρια
Μπράχμα

Ο **Μπράχμα** (σανσ.: ब्रह्मा, δεβ: Brahmā), είναι ο ινδουιστικός θεός (ντέβα) της δημιουργίας της Ινδουιστικής τριάδας Τριμούρτι: ο Βράχμα (ο δημιουργός), ο Βισνού (ο διατηρητής) και ο Σίβα (ο καταστροφέας ή ο μετασχηματιστής) . Θεωρείται στην Ινδική μυθολογία αυτός δημιουργός του κόσμου. Σύζυγός τους είναι η Σαρασβάτη, θεότητα της γνώσης.

Ο Βράχμα απεικονίζεται με κόκκινο ένδυμα , έχει τέσσερα κεφάλια και τέσσερα χέρια . Αρχικά ο Βράχμα είχε πέντε κεφάλια και υπάρχουν διάφοροι μύθοι για το πως χάθηκε το πέμπτο κεφάλι . Με κάθε κεφάλι συμβολίζει την ιερή γνώση για την κάθε μία από τις τέσσερις Βέδες (Ριγκ, Υιαζούρ, Σαμά και Αθάρβα οι οποίες συμβολίζουν την γνώση του Βράχμα για την δημιουργία του κόσμου). Τα τέσσερα χέρια συμβολίζουν την πανταχού παρουσία και παντοδυναμία του θεού.

Συχνά απεικονίζεται με άσπρο γένι, υποδεικνύοντας την σοφία του αλλά και την αιωνιότητα  . Σε αντίθεση με τους άλλους θεούς, δεν κρατά όπλα, αλλά σκήπτρο και χάντρες προσευχής, με τις οποίες μετρά το χρόνο του κόσμου (οι χάνδρες συμβολίζουν τον κύκλο της ζωής από την γέννηση μέχρι την αποσύνθεση και στην συνέχεια την νέα γέννηση)  . Συχνά φαίνεται να κρατά και τις Βέδες .

## Σύμβολα του Βράχμα
Τα τέσσερα κεφάλια συμβολίζουν τις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα και την παντογνωσία. Τα τέσσερα χέρια συμβολίζουν και την παντοδυναμία.

* Οι **χάντρες της προσευχής** – συμβολίζουν τα συστατικά της δημιουργίας αλλά και του κύκλου της ζωής (γέννηση μέχρι την αποσύνθεση και στην συνέχεια την νέα γέννηση) .
* Το **βιβλίο** – σύμβολο της γνώσης το οποίο απαραίτητο για κάθε είδους δημιουργία .
* Ο **χρυσός** – είναι σύμβολο δραστηριότητας και συνεχούς δημιουργίας.
* Ο **κύκνος** – συμβολίζει τη χάρη στην διάκριση, ο Βράχμα χρησιμοποιεί τον κύκνο ως όχημα.
* Το **στέμμα** – είναι ενδεικτικό της υπέρτατης κυριαρχίας του.
* Ο **λωτός** – συμβολίζει τη φύση και την ζωτική ενέργεια όλων των ζώντων όντων.
* Η **γενειάδα** – η λευκή γενειάδα συμβολίζει σοφία και αιωνιότητα.
* Τα **τέσσερα πρόσωπα** – σύμβολο των τεσσάρων Βεδών .

## Λατρεία
Παρόλο που ο Βράχμα αναφέρεται συχνά στις προσευχές, ελάχιστοι ναοί είναι αφιερωμένοι σε αυτόν και η λατρεία του είναι πολύ περιορισμένη σε σύγκριση με τα άλλα δύο μέρη της τριάδας. Ο πιο γνωστός ναός του (ο *Ζαγκάτ Σρι* ναός) βρίσκεται στην Πουσκάρ του Ρατζαστάν, στην Ινδία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ινδουισμός
Κήρυξ (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κήρυξ** ή **Κήρυκας ** μπορεί να αναφέρεται:
 
 
* Στο Κήρυξ πρόσωπο της αρχαίας ελληνική μυθολογίας. 
* Στην εφημερίδα των Χανίων  Κήρυξ
* Στο Κήρυκα πρόσωπο το οποίο μεταφέρει μηνύματα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μάρκος Βαλέριος Μαρτιάλης

Ο **Μάρκος Βαλέριος Μαρτιάλης** (, 1 Μαρτίου 40 - 104) ήταν Ρωμαίος ποιητής από την Ισπανία, περισσότερο γνωστός από τα δώδεκα βιβλία επιγραμμάτων, τα οποία εκδόθηκαν στη Ρώμη μεταξύ του 86 και του 103, κατά τη διάρκεια της βασιλείας των αυτοκρατόρων Δομιτιανού, Νέρβα και Τραϊανού. Τα επιγράμματα ήταν σύντομα ποιήματα, που περιείχαν εύστροφα και καυστικά διατυπωμένη μία ιδέα.

Γεννημένος στην Ισπανία, υπερηφανευόταν πως είχε κελτικές και ιβηρικές ρίζες. Ωστόσο, ήταν εκ γενετής Ρωμαίος πολίτης και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ρώμη, υπό την προστασία διάφορων αριστοκρατικών οικογενειών. Στα ποιήματά του, που είναι συγκεντρωμένα σε δώδεκα βιβλία, σατιρίζει τη ζωή στην πόλη της Ρώμης και τις σκανδαλώδεις πράξεις των γνωστών του, ενώ εξιδανικεύει την επαρχιακή του ανατροφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Αιμέ Μιλέ

Ο **Αιμέ Μιλέ** (Aimé Millet, Παρίσι 1819 – 1891) ήταν Γάλλος γλύπτης, σημαντικός εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού κατά την περίοδο της γαλλικής γλυπτικής του 19ου αιώνα. Ήταν γιος του μινιατουρίστα Φρεντερίκ Μιλέ (1796 – 1859).

Ο Μιλέ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1836 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του γλύπτη Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ’ Ανζέ (David d’ Angers), αφού είχε εργαστεί κοντά και στο διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ (Eugene Viollet-le-Duc, 1814 – 1879). 

Ο Μιλέ εξέθεσε στο *Σαλόν* του 1857 μιαν «Άρτεμη», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η αναγνώριση του αυτή από κοινό και κριτικούς ήταν αιτία να του ανατεθούν πολλές δημόσιες παραγγελίες, όπως τα μνημεία του αρχηγού των Γαλατών «Βερκιγγετόριξ» (1865, Αλίζ-Σεν-Ρεν) και του Γάλλου ποιητή «Φρανσουά-Ωγκύστ-Ρενέ Σατωμπριάν» (1875, Σαιν-Μαλό), καθώς επίσης γλυπτές διακοσμήσεις για το Λούβρο και το Δημαρχείο του Παρισιού. 

Το 1870, ο Μιλέ διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών. Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Ιανουαρίου 1891 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του περιλαμβάνονται: 
thumb|left|305px|"Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Αθηνάς". Έργο του Αιμέ Μιλέ. Παρίσι, Κήπος του Κεραμεικού.
*«Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Παλλάδας Αθηνάς» (1875, Κήπος του Κεραμεικού)
*«Σηκουάνας και Μάρνης» (1892, Δημαρχείο του Παρισιού)
*«Φειδίας ή η Γλυπτική» (1889, Κήπος του Λουξεμβούργου)
*«Νότια Αμερική» (Προαύλιο Μουσείο Ορσέ)
*«Πρόνοια, Εμπόριο, Οικονομία» (1882, 14 Rue Bergere)
*« Ο Απόλλων ανυψώνει τη λύρα του, ανάμεσα στην Ποίηση και τη Μουσική» (1860 – 1869, Όπερα Γκαρνιέ)
*«Μνημείο του Αλφόνς Μποντέν» (1851, Κοιμητήριο Μονμάρτρης). 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Georges Belleiche, *Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche*, pp. 122 & 146, Massin Editeur, Paris, 2006
*Georges Belleiche, *Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite*, pp. 20, 76, 139, 143 & 205, Massin Editeur, Paris, 2006

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Lineage II

Το ***Lineage II*** είναι MMORPG, το δεύτερο παιχνίδι της σειράς *Lineage*. Είναι η νεότερη έκδοση (prequel) του *Lineage* και τα γεγονότα που εξελίσσονται στο παιχνίδι διεξάγονται πριν από τα γεγονότα του αρχικού *Lineage*. Το παιχνίδι είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ασία και από την δημιουργία του έως και σήμερα έχει παιχτεί από περισσότερους από 14 εκατομμύρια παίκτες, με τους περισσότερους να είναι από την Ασία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Lineage II'' Επίσημη αμερικανική ιστοσελίδα
* ''Lineage II Servers'' Επίσημη αμερικανική ιστοσελίδα
* ''Lineage II'' Επίσημη ευρωπαϊκή ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2003
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMORPG
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine
Ζυλ Ραμέ

Ο **Ζυλ Ραμέ** (, 1796 – 1852) ήταν Γάλλος γλύπτης. Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος του γλύπτη Κλωντ Ραμέ (1754 – 1838). Πήρε τα πρώτα μαθήματα γλυπτικής στο εργαστήριο του πατέρα του και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού κοντά στο γλύπτη Πιερ Καρτελιέ (Pierre Cartellier, 1757 – 1831). 
thumb|left|250px|"Θησέας και Μινώταυρος" (1826). Έργο του γλύπτη Ετιέν-Ζυλ Ραμέ. Παρίσι, Κήπος του Κεραμεικού

Σε νεαρή ηλικία, το 1814, κέρδισε το δεύτερο Βραβείο της Ρώμης και το επόμενο έτος (1815) το Βραβείο της Ρώμης με το έργο του «Ο Οδυσσέας αναγνωριζόμενος από το σκύλο του» (Ulysse reconnu par son chien). Εργάστηκε στο Λούβρο, στο Παρεκκλήσιο της Σορβόννης, την Εκκλησία της Μαντλέν, την Αψίδα του Θριάμβου Πορτ ντ’ Αιξ (Porte d’ Aix) στη Μασσαλία και την Εκκλησία της πόλης Σαιν–Ζερμαίν–αν–Λαι. Το 1828 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Μεταξύ των γλυπτών έργων του Ραμέ, που βρίσκονται στο Παρίσι, είναι: «Θησέας και Μινώταυρος» (1826, Κήπος του Κεραμεικού), «Άγιος Λουκάς» (Εκκλησία της Μαντλέν), «Άγιος Πέτρος και Άγιος Παύλος» (Εκκλησία Σαιν-Βενσάν-ντε-Πωλ). 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite, p. 16, Massin Editeur, Paris, 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο

Ο **Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο** είναι Ρωμαϊκό έργο γλυπτικής που φιλοξενείται στο ''Palazzo Altemps'' του Εθνικού Μουσείου Ρώμης. Το έτος κατασκευής του ανέρχεται στον 2ο αι. π.Χ.. Παριστάνει τον θεό Διόνυσο σε αναπαυτική στάση, εμπνευσμένη από το επίσης εξαίσιο γλυπτό Απόλλων Λύκειος. Ο κισσοστεφανωμένος Διόνυσος συνοδεύεται από έναν Σάτυρο μικρότερου μεγέθους, ενώ στην δεξιά του θεού ένας πάνθηρας που συμβολίζει την δύναμη, παίζει. Το άγαλμα έχει εν μέρει επιδιορθωθεί, με προσθήκη των χειρών του Σάτυρου, καθώς και τα πόδια και την βάση του αγάλματος. 

Βρέθηκε τον 16ο αιώνα στον λόφο Κυρινάλε κατά την διάρκεια οικοδομικών ανασκαφών προς ανέγερση του Παλατιού Ματτέι. Το άγαλμα αγοράστηκε και προστέθηκε στην Συλλογή Λουντοβίσι, η οποία διακοσμούσε την πρόσοψη του *Παλάτσο Γκράντε*, το μεγαλύτερο κτίριο της Έπαυλης Λουντοβίσι. Το 1641 μεταφέρθηκε στην αίθουσα εκθέσεως γλυπτών στο Καζίνο Καπόνι, για να μεταφερθεί και πάλι το 1885 στο νέο *Palazzo del Principe di Piombino* κοντά στην Βία Βένετο. 
## Παραπομπές

## Πηγές
*Venetucci, Beatrice Palma. *Museo Nazionale Romano. Le Sculture* vol. I.4, Antonio Giuliano ed., Rome, 1983:84-90

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Ρωμαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ρωμαϊκά γλυπτά ελληνιστικής τεχνοτροπίας
Ζαν-Ζακ Πραντιέ

Ο **Ζαν – Ζακ Πραντιέ**, επονομαζόμενος και Τζέιμς Πραντιέ (Jean-Jacques Pradier ή James Pradier, Γενεύη 1790 – Ρυέιγ 1852) ήταν Γάλλος γλύπτης ελβετικής καταγωγής, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοκλασικισμού στη Γαλλία του πρώτου μισού του 19ου αιώνα.  

Το 1807, ο Πραντιέ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και το 1809 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, σπουδάζοντας γλυπτική  στο εργαστήριο του Φρεντερίκ Λεμό (Frederic Lemot). Το 1813 κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης με το έργο του «Ο Νεοπτόλεμος εμποδίζοντας τον Φιλοκτήτη να χτυπήσει τον Οδυσσέα με τα βέλη του». Είχε αναπτύξει και στενές φιλίες με διάσημα πρόσωπα της εποχής του, όπως ο Αλφρέ ντε Μυσέ, ο Βικτόρ Ουγκώ και ο Τεοφίλ Γκωτιέ. 

Ο Πραντιέ επιστρέφει στη Ρώμη το 1819 με το έργο «Βακχίς», που του άνοιξε το δρόμο για την επιτυχία. Έλαβε πολυάριθμες δημόσιες παραγγελίες επί βασιλείας Λουδοβίκου – Φιλίππου, φιλοτεχνώντας τις «Φήμες» (Renommees, 1834) στην Αψίδα του Θριάμβου στην Πλατεία Ετουάλ του Παρισιού και τις δώδεκα «Νίκες» (Victoires, 1852) στο ταφικό μνημείο του Ναπολέοντα στο Μέγαρο των Απομάχων (Invalides).    

Φιλοτέχνησε επίσης πολυάριθμα δημόσια μνημεία στο Παρίσι, όπως « Η Κρήνη του Μολιέρου», οι γυναικείες μορφές των πόλεων «Λίλη» και «Στρασβούργο» στην Πλατεία Ομονοίας (Place de la Concorde), καθώς και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας. Ιδιαίτερα προσείλκυσαν το ενδιαφέρον τα γυναικεία αγάλματά του, όπως η «Αφροδίτη» με τα χαρακτηριστικά της ερωμένης του Ζυλιέτ Ντρουέ (Juliette Drouet, 1806 – 1883). 

Μεταξύ άλλων, στα πιο αξιόλογα έργα του Πραντιέ περιλαμβάνονται: «Προμηθέας δεσμώτης» και «Φειδίας» (Κήπος του Λουξεμβούργου), « Βιομηχανία» (Χρηματιστήριο του Παρισιού), «Αυγή και Νύκτα» (1841, Ανάκτορο του Λουξεμβούργου). Στο Μουσείο του Λούβρου βρίσκονται τα γλυπτά του «Πληγωμένος Νιοβίδης» (1822), «Σάτυρος και Βακχίς», «Ψυχή», «Προμηθέας», «Φειδίας», «Οι Τρεις Χάριτες» (1825) και «Φρύνη» (1845), ενώ στο Μουσείο Ορσέ υπάρχει μια αριστουργηματική «Σαπφώ» (1852). 

Στη Γενεύη έχει ανεγερθεί σ’ ένα νησάκι της λίμνης Λεμάν το ορειχάλκινο μνημείο του «Ζαν_Ζακ Ρουσσώ» (1838), μια από τις πιο σημαντικές γλυπτικές δημιουργίες του Πραντιέ. Πέθανε στις 4 Ιουνίου 1852 και έχει ενταφιαστεί στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ (Père Lachaise) του Παρισιού.


Industrie - Pradier, Paris, 2011.jpg|"Βιομηχανία". Έργο του Ζαν-Ζακ Πραντιέ. Χρηματιστήριο του Παρισιού (Bourse).
Les Trois Graces LP 5.jpg|"Οι Τρεις Χάριτες" (1825). Έργο του Ζαν-Ζακ Πραντιέ (Μουσείο του Λούβρου)


## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, p. 60, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, p. 99, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Πραντιέ, Ζαν-Ζακ», τόμ. 50, σελ. 299, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατηγορία:Ελβετοί γλύπτες
Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας

Η **Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας** ιδρύθηκε το 1951 στην Αθήνα από αθλητικούς συλλόγους που διατηρούσαν τμήματα πυγμαχίας. 
Η Ε.Ο.Π. σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας *(Amateur International Boxing Association και European Amateur Boxing Association)* ενώ σε διεθνές αποτελεί μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Πυγμαχίας.

Υπό την ευθύνη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας διεξάγονται όλα τα εθνικά πρωταθλήματα καθώς και η συγκρότηση της Εθνικής Ελλάδος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας
*vrestaola.eu

Ομοσπονδια
Παλάτσο Μαντάμα

Το **Παλάτσο Μαντάμα** (ιταλ. *Palazzo Madama*) είναι ανάκτορο στη Ρώμη το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως έδρα της Γερουσία της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Κτίστηκε στην κορυφή των ερειπίων των αρχαίων λουτρών του Νέρωνα, δίπλα στην Πιάτσα Ναβόνα. Το έδαφος αποκτήθηκε τον Μεσαίωνα από τους μοναχούς του Αββαείου της Φάρφα, το οποίο αργότερα το παραχώρησε στη Γαλλία.

Το νέο κτήριο ξεκίνησε στο τέλος του 15ου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1505, για την οικογένεια των Μεδίκων. Φιλοξένησε δύο καρδιναλίους Μεδίκους, τους εξαδέλφους Τζιοβάννι και Τζουλιάνο, οι οποίοι αργότερα έγιναν πάπες ως Λέων Ι΄ και Κλήμης Ζ΄, αντίστοιχα. Εκεί έζησε η Αικατερίνη των Μεδίκων, ανιψιά του Κλήμεντα Ζ΄, πριν παντρευτεί τον Ερρίκο Β', γιο του Βασιλιά Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας το 1533. Επίσης και ο Καρδινάλιος Φραντσέσκο Μαρία Ντελ Μόντε, πάτρονας του καλλιτέχνη Καραβάτζιο, ο οποίος πέθανε εκεί.

Το ανάκτορο πήρε το όνομά του από την Madama Μαργαρίτα, νόθη κόρη του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, η οποία παντρεύτηκε  έναν άλλο νόθο γιο, τον Αλέξανδρο των Μεδίκων και, μετά τον θάνατο του, τον Οκτάβιο Φαρνέζε. Έτσι μέρος της καλλιτεχνικής συλλογής της Φλωρεντινής οικογένειας των Μεδίκων κληρονομήθηκε από την οικογένεια Φαρνέζε.

Η τωρινή πρόσοψη κτίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1650 από τον Σιγκόλι και τον Πάολο Μαρουκέλλι. Ο τελευταίος προσέθεσε τη στολισμένη κορνίζα και τις εκκεντρικές διακοσμητικές υδρίες στην στέγη.

Μετά την έκλειψη των Μεδίκων, το ανάκτορο παραδόθηκε στον Οίκο της Λωρραίνης και, αργότερα, στον Πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄, ο οποίος το έκανε έδρα της Παπικής Κυβέρνησης. Το 1849 ο Πίος Θ΄ μετέφερε εκεί τα Υπουργεία των Οικονομικών και του Δημόσιου Χρέους, καθώς και τα Παπικά Ταχυδρομεία. Το 1871, μετά την κατάληψη της Ρώμης από το νεοσύστατο Βασίλειο της Ιταλίας, το ανάκτορο έγινε έδρα της Γερουσίας του Βασιλείου (Senato del Regno).

## Αίθουσα Καβούρ
Στο κέντρο των παλαιών ταψιών της αίθουσας Καβούρ στο Παλάτσο Μαντάμα, υπάρχει το έργο «Οβάλ ζωγραφική» ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της ιταλικής ιστορίας, του Τζανμπαττίστα Πιττόνι (1687-1767) με τίτλο *Βάκχος και Αριάδνη*.

Η αίθουσα είναι στη διάθεση των γερουσιαστών της Ιταλικής Δημοκρατίας για τις συνεδριάσεις και μερικές φορές το Συμβούλιο των Υπουργών λαμβάνει χώρα εκεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έδρες νομοθετικών σωμάτων
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Κατηγορία:Παλάτια στη Ρώμη
Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία
Φρανσουά Ζοζέφ Μποζιό

Ο **Φρανσουά Ζοζέφ Μποζιό** (*François-Joseph Bosio*, 19 Μαρτίου 1768 – 29 Ιουλίου 1845) ήταν Μονεγάσκος γλύπτης, ο οποίος πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή στη Γαλλία. Ήταν μαθητής του Ωγκυστέν Παζού (*Augustin Pajou*, 1730-1809), στον οποίο είχε συστήσει ο πρίγκιπας του Μονακό. Μαθήτευσε κοντά και στο διάσημο Ιταλό γλύπτη Αντόνιο Κανόβα, ο οποίος επηρέασε σημαντικά την καλλιτεχνική του πορεία, ώστε να επονομαστεί ο «Γάλλος Κανόβα».

Ο Μποζιό, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, επιστρατεύθηκε ως εθελοντής. Ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου συνδέθηκε με το γλύπτη Λορέντσο Μπαρτολίνι (*Lorenzo Bartolini*, 1777-1850), ο οποίος τον σύστησε στο βαρόνο Ντομινίκ Ντενόν (*Dominique Denon*), γενικό διευθυντή των Μουσείων της Γαλλίας.   

Ο Μποζιό ανέλαβε πολλές παραγγελίες από το Ντενόν, ο οποίος, ικανοποιημένος από την τέχνη του, τον παρουσίασε στην αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα, την προτομή της οποίας και φιλοτέχνησε. Στη συνέχεια, παραχωρήθηκε στον Μποζιό το αποκλειστικό προνόμιο (που μόνο στον Κανόβα είχε μέχρι τότε παραχωρηθεί) να φιλοτεχνήσει από του φυσικού την προτομή του Ναπολέοντα (1810). Φιλοτέχνησε ακόμη τις προτομές του Λουδοβίκου ΙΗ΄, του Καρόλου Ι΄, του βασιλιά και της βασίλισσας της Βεστφαλίας, της αυτοκράτειρας Μαρίας–Λουΐζας, της βασίλισσας Ορτάνς ντε Μπωαρναί κ.ά..

Κατά την περίοδο της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων (*Restauration*), ο Μποζιό ανέλαβε και πάλι πληθώρα παραγγελιών. Το Παρίσι κοσμείται με το αριστουργηματικό τέθριππο της Αψίδας Θριάμβου του Καρουζέλ (*Arc de Triomphe du Carrousel*), γνωστό ως «Η Ειρήνη οδηγώντας το άρμα του Θριάμβου», τον έφιππο ανδριάντα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ στην Πλατεία Βικτουάρ (*Place des Victoires*), τις ανάγλυφες παραστάσεις των ναπολεόντειων εκστρατειών στη Στήλη Βαντόμ στην Πλατεία Βαντόμ (Place Vendôme).

Στο Μουσείο του Λούβρου βρίσκονται τα γλυπτά του «Αριστέας, θεός των κήπων» (1813-1817), «Υάκινθος» (1817), «Ο Ηρακλής μαχόμενος με τον μεταμορφωμένο σε ερπετό ποταμό Αχελώο», (1824), «Ο Ερρίκος Δ΄ σε παιδική ηλικία» (1824), «Η Νύμφη Σαμαλκίς εξερχόμενη από το λουτρό» (1826), «Η δούκισσα της Ορλεάνης» κ.ά..

Ο Μποζιό πέθανε στο Παρίσι στις 29 Ιουλίου 1845.


Quadriga Arc Triomphe Carrousel. Fr. J. Bosio, Paris, sof2011.JPG|Το τέθριππο της Αψίδας Θριάμβου του Καρουζέλ. Έργο του Φρανσουά Ζοζέφ Μποζιό. Παρίσι - Κεραμεικός
Hyacinth Bosio Louvre LL52.jpg|«Υάκινθος» - Φρ. Ζ. Μποζιό, Μουσείο Λούβρου


## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, p.44 -45, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Μποζιό, Φρανσουά Ζοζέφ», τόμ. 43, σελ. 416, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Πύργος Κοράιντελσταϊν

thumb|right|250px|Ο Πύργος Κοράιντελσταϊν
Ο **Πύργος Κοράιντελσταϊν** (γερμ. *Burg Coraidelstein*) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή ενός βουνού στην όχθη του Μοζέλα λίγο πιο πάνω από την πόλη Κλόττεν στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.

Σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε το έτος 960 από τον Δούκα Παλατινάτο Χέρμαν Α' της Λωρραίνης, ενώ μνημονεύεται γραπτώς το 1294 για πρώτη φορά, όταν περιήλθε στην ιδιοκτησία του καθολικού αρχιεπισκόπου της Τριέρης. Το κάστρο κατοικήθηκε μέχρι το 1830 και αργότερα, άγνωστό πότε, ερημώθηκε. Αρχαιότερο τμήμα του κάστρου είναι ο πύργος του, ενώ η αίθουσα κτίστηκε τον 16ο αιώνα, και διευρύνθηκε ακόμα πιο αργότερα. Τα ερείπια είναι σήμερα ιδιωτική ιδιοκτησία. 

## Πηγές
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht ...“ Burgen und Schlösser an der Mosel.* Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 34–37.
* Alexander Thon: *Zwischen Reich, rheinischer Pfalzgrafschaft und Erzbistum Trier - Neue Erkenntnisse zur hochmittelalterlichen Geschichte der Burgen Bischofstein, Cochem und Klotten.* In: Olaf Wagener (Hrsg.): *Die Burgen an der Mosel.* Akten der 2. internationalen wissenschaftlichen Tagung in Oberfell an der Mosel. Görres, Koblenz 2007, ISBN 978-3-935690-59-1, S. 62–82.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Πύργος Μέττερνιχ

Ο **Πύργος Μέττερνιχ** (γερμ. *Burg Metternich*) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται χτισμένο επάνω από την κοιλάδα του ποταμού Μοζέλα στο Μπάιλσταϊν στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.

Κτίστηκε το 1120 ως αρχοντική  κατοικία του ιππότη *Κράφτο φον Μπάιλσταϊν* (γερμ. *Crafto von Beyhelstein*), ενώ μνημονεύεται γραπτώς το 1268 ως κάστρο, και ιδιοκτησία του *Γιόχαν φον Μπράουνσχορν* (γερμ. *Johann von Braunshorn*), φεουδάρχη της Αρχιεπισκοπής της Κολωνίας. Το 1363 περιήλθε στην ιδιοκτησία των *Κούνο* και *Γκέρλαχ φον Βίννεμπουργκ*. Κατελήφθη από Σουηδούς και Ισπανούς στον τριακονταετή πόλεμο, αλλά έμεινε ανέπαφη χωρίς αξιόλογες φθορές. Μετά την έκλειψη της οικογένειας των *φον Βίννεμπουργκ* το κάστρο περιήλθε στην ιδιοκτησία των *Μέττερνιχ* το 1637, από τους οποίους πήρε και το όνομα. Καταστράφηκε το 1689 από τους Γάλλους και έκτοτε είναι ερείπιο. Σήμερα είναι ιδιοκτησία της οικογένειας *Σπρένγκερ-Χέρτζερ*.

## Πηγές
* Stefan Ulrich: *Arras, Beilstein, Bernkastel, Cochem und Thurandt. Beobachtungen an einigen Moselburgen.* *Burgen und Schlösser. Zeitschrift für Burgenforschung und Denkmalpflege.* 49, Heft 3, 2008, , S. 154–160.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Παρουσίαση του κάστρου στο ''burgenwelt.de''
*Παρουσίαση του κάστρου στο ''burgenreich.de''

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Πύργος Βίντερσμπεργκ

Ο **Πύργος Βίντερσμπεργκ** (γερμ. *Burg Wiedersberg*) είναι κάστρο στην κορυφή του βουνού Χάαγκμπεργκ (γερμ. *Haagberg*) στο κρατίδιο της Σαξωνίας στη Γερμανία.

Κτίστηκε περί το 1200 ως ακρόπολη προς υπεράσπιση της εμπορικής οδού Πλάουεν-Χοφ. Μνημονεύεται γραπτώς το 1267, ενώ το 1357 περιήλθε στην ιδιοκτησία της οικογένειας των *Βεττίν*. Ο πύργος διευρύνθηκε τον 14ο αιώνα, και εγκαταλείφθηκε δύο αιώνες αργότερα, για να χρησιμοποιηθεί ξανά τον 16ο αιώνα ως πανδοχείο. Εγκαταλείφθηκε ξανά και ερημώθηκε. Σήμερα σώζονται μόνο ο πύργος και το τείχος του.

## Πηγές
* W. Bachmann: *Wiedersberg im Vogtlande*. in: Mitteilungen des Landesverein Sächsischer Heimatschutz Band XXIX, Heft 5-8/1940, Dresden 1940, S. 103-161
* Volkmar Geupel: *Bodendenkmale im Bezirk Karl-Marx-Stadt*, Dresden 1983

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Σαξονία
Βιντερσμπεργκ
Πύργος Γκρέβενμπουργκ

Ο **πύργος Γκρέβενμπουργκ** (γερμ. *Grevenburg*) είναι μεσαιωνικό κάστρο επάνω από την συνοικία Τράρμπαχ της πόλης Τράμπεν-Τράρμπαχ στην όχθη του Μοζέλα στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.
 
Κτίστηκε το 1350 από τον Δούκα Γιόχαν Γ' φον Σπόνχαϊμ, και χρησιμοποιήθηκε ως ανάκτορο. Κυριεύτηκε το 1680 από τον Λουδοβίκο ΙΔ' της Γαλλίας και έγινε μέρος της οχυρωματικής γραμμής. Καταστράφηκε εν μέρει το 1697, και κυριεύτηκε από τους Γάλλους, Ισπανούς, Εγγλέζους και Ολλανδούς το 1701-1714 στον Ισπανικό πόλεμο. Τελικά εγκαταλείφτηκε το 1714 ενώ είχε ερειπωθεί. Επιδιορθώθηκε το 1730 για να χρησιμοποιηθεί και πάλι ως αμυντικό οχυρό προς υπεράσπιση του Κόμπλεντς και του Ρήνου. Ξανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους το 1734 και ανατινάχτηκε το 1734.

## Πηγές
* Heinrich Disselnkötter: *Die Grevenburg. Ein Beitrag zur Geschichte von Traben-Trarbach*. Unveränd. Nachdr. der Ausg. Kreuznach 1899 mit einem Nachtrag von 1934. Neuheisel, Traben-Trarbach 1989.
* Christofer Herrmann: *Wohntürme des späten Mittelalters auf Burgen im Rhein-Mosel-Gebiet.* Leidorf, Espelkamp 1995, ISBN 3-924734-14-3, S. 144 ff.: Zur Grevenburg (*Veröffentlichungen der Deutschen Burgenvereinigung.* Reihe A, Bd. 1), (Zugleich: Mainz, Univ., Diss., 1993).
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon.* Lizenzausgabe. Bechtermünz-Verlag im Weltbild-Verlag, Augsburg 1996, ISBN 3-86047-219-4, S. 226.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του πύργου στο www.burgenwelt.de
* Παρουσίαση του πύργου στο  www.moseltouren.de
* Αναπαράσταση  από τον Wolfgang Braun

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Κάστρο του Φέλντεντς

thumb|250px|Άποψη του Κάστρου του Φέλντεντς το 2007.
Το **Κάστρο του Φέλντεντς** (γερμ. *Schloss Veldenz*) είναι ερειπωμένο μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται νοτιανατολικά της πόλης Φέλντεντς στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας. Βρίσκεται κτισμένο στις πλαγιές του Χούνσρυκ πάνω από μια πλάγια κοιλάδα του Μοζέλλα. Μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το 1156, όταν ο Φρειδερίκος Α' Βαρβαρόσσα πιστοποίησε στον καθολικό επίσκοπο *Αλβέρτο Α΄ του [[Βερντέν]]* ότι ήταν ιδιοκτήτης του ανακτόρου και της γύρω περιοχής. Το 1286 η περιοχή απόκτησε δικαιώματα πόλης και εμπορίου. Το 1444 το ανάκτορο περιήλθε στην κατοχή του οίκου *Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν* (γερμ. *Pfalz-Zweibrücken*). Καταλήφθηκε επανειλημμένα από Σουηδούς, Ισπανούς και Γάλλους στον τριακονταετή πόλεμο και τους πολέμους που ακολούθησαν τον επόμενο ενάμισι αιώνα, για να καταστραφεί τελικά το 1681.

## Πηγές
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht ...“. Burgen und Schlösser an der Mosel.* Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 148–153.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος
*Πληροφορίες για το κάστρο
 

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Πάροχος υπηρεσιών Διαδικτύου

thumb|right|600px|Διάγραμμα που δείχνει τα διάφορα είδη συνδέσεων διαδικτύου για πελάτες και εταιρίες.
Ο **Πάροχος Υπηρεσιών Διαδικτύου** (Internet Service Provider, ISP) είναι ένας οργανισμός, κερδοσκοπικός ή μη, που παρέχει στους συνδρομητές και χρήστες του, συχνά μέσω χρηματικού ή άλλου αντιτίμου, διάφορες υπηρεσίες, οι οποίες σχετίζονται με το Διαδίκτυο (ίντερνετ), όπως πρόσβαση σε ιστοσελίδες, ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων (e-mail) αλλά και ανταλλαγή αρχείων (file sharing), επικοινωνία χρηστών σε πραγματικό χρόνο (chat) κ.λ.π. 

## Πάροχοι πρόσβασης ISP
Οι πάροχοι πρόσβασης ISP χρησημοποιούν μια σειρά τεχνολογιών προκειμένου να συνδέσουν τους χρήστες στο δίκτυό τους. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες με τις οποίες οι πάροχοι ISP συνδέουν τους χρήστες στο διαδίκτυο είναι: οι τηλεφωνικές γραμμές, τα καλώδια τηλεόρασης (CATV), το ενσύρματο και ασύρματο Ethernet και οι οπτικές ίνες. 

Για τους οικιακούς χρήστες και για τις μικρές επιχειρήσεις οι πάροχοι ISP παρέχουν σύνδεση μέσω χάλκινων καλωδίων και οι πιο συνηθισμένες τεχνολογίες σύνδεσης σήμερα είναι οι ADSL και SDSL. Στην σύνδεση ADSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα ανεβάσματος (upload), ενώ στην SDSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι **ίση** με την ταχύτητα ανεβάσματος (upload).

## Παραπομπές
Παραπληρωματικές γωνίες

Στην γεωμετρία, δύο γωνίες λέγονται **παραπληρωματικές** αν το άθροισμά τους ισούται με μία ευθεία γωνία. Ισοδύναμα το άθροισμα των μέτρων τους ισούται με 180^\circ ή \pi\mbox{ rad}. Κάθε μία από τις δύο λέγεται παραπληρωματική της άλλης.

Από τον παραπάνω ορισμό, προκύπτει ότι δύο εφεξής γωνίες είναι παραπληρωματικές όταν οι μη κοινές πλευρές τους σχηματίζουν μία ευθεία γωνία.

## Παραδείγματα

* Οι γωνίες \varphi = 30^\circ και \theta = 150^\circ είναι παραπληρωματικές, καθώς \varphi + \theta = 180^\circ.
* Οι γωνίες \varphi = 75^\circ και \theta = 105^\circ είναι παραπληρωματικές, καθώς \varphi + \theta = 180^\circ.
* Οι γωνίες \varphi = 0^\circ και \theta = 180^\circ είναι παραπληρωματικές, καθώς \varphi + \theta = 180^\circ.
* Οι γωνίες \varphi = \tfrac{\pi}{4}\mbox{ rad} και \theta = \tfrac{3\pi}{4}\mbox{ rad} είναι παραπληρωματικές, καθώς \varphi + \theta = \pi\mbox{ rad}.
* Οι γωνίες \varphi = \tfrac{\pi}{2}\mbox{ rad} και \theta = \tfrac{\pi}{2}\mbox{ rad} είναι παραπληρωματικές, καθώς \varphi + \theta = \pi\mbox{ rad}.

## Ιδιότητες

Έστω \varphi και \theta δύο παραπληρωματικές γωνίες. Τότε, ισχύει ότι:
* Το ημίτονο της μίας ισούται με το ημίτονο της άλλης. Δηλαδή, \sin \varphi = \sin \theta.
* Το συνημίτονο, η εφαπτομένη και η συνεφαπτομένη της μία ισούται με το αντίθετο του συνημιτόνου, της εφαπτομένης και της συνεφαπτομένης της άλλης αντίστοιχα. Δηλαδή, \cos \varphi = -\cos \theta, \tan \theta = - \tan \varphi και \cot \theta = - \cot \varphi (όταν καμία από τις δύο δεν είναι 0^o).

## Δείτε επίσης
* Συμπληρωματικές γωνίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γωνία
Κατηγορία:Τριγωνομετρία
Τηλεπικοινωνιακός πύργος του Μπίτκουφ

thumb|right|250px|Ο τηλεπικοινωνιακός πύργος του Μπύτκοβ
Ο **Τηλεπικοινωνιακός πύργος του Μπύτκοβ** είναι εγκατεστημένος στην Πολωνία. Έχει ύψος 110 μέτρα και καλύπτει την υπαίθρια περιοχή των πόλεων Σιμιανόβιτσε Σλάσκιε και Κατοβίτσε της Πολωνίας. Ο πύργος του Μπύτκοβ είναι κατασκευασμένος από μπετόν και μοιάζει με τετράγωνη πολυκατοικία. Την κορυφή του φέρει τέσσερις κεραίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20070930193727/http://emi.emitel.pl/EMITEL/obiekty.aspx?obiekt=DODR_S1G
* https://web.archive.org/web/20070928014816/http://ukf.pl/index.php/topic,47.msg155.html#msg155
* http://www.skyscraperpage.com/diagrams/?b47692
* http://radiopolska.pl/wykaz/pokaz_lokalizacja.php?pid=182

Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία
Μπυτκοβ
Ξενοδοχείο Τιτάνια

μικρογραφία|Πρόσοψη Ξενοδοχείου Τιτάνια

Το **Ξενοδοχείο Τιτάνια** (αγγλικά: *Titania Hotel*) είναι ένα από τα ιστορικά ξενοδοχεία της Ελλάδας. Βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου στην Αθήνα, μεταξύ Συντάγματος και Ομόνοιας. 

Πριν από την ανέγερση του ξενοδοχείου, στο ίδιο σημείο το 1911 υπήρχε το ονομαστό ζαχαροπλαστείο *Ηνωμένα Βουστάσια,* το οποίο αντικαταστάθηκε, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, από τον κινηματογράφο *Τιτάνια*, που ονομάστηκε έτσι λόγω του υπερβολικού για την εποχή μεγέθους του, αφού είχε χωρητικότητα 2.000 ατόμων.  Το ξενοδοχείο άρχισε να χτίζεται το 1971 και εγκαινιάστηκε το 1976.  

Το *Τιτάνια* ανακαινίστηκε το 2004, τμηματικά το 2007 και το 2014 κι επενδύθηκε με πεντελικό μάρμαρο. Το εσωτερικό του είναι διακοσμημένο με μωσαϊκά με σκηνές από την ελληνική ιστορία. Διαθέτει συνολικά 9 αίθουσες με 2 από τις μεγαλύτερες αίθουσες συνεδριάσεων στην Αθήνα και φιλοξενεί πολλά συνέδρια ετησίως. Το 2019 το ξενοδοχείο εξαγοράστηκε από το βρετανικό επενδυτικό όμιλο London + Regional Properties (L+R).  Τον Φεβρουάριο του 2024, ξεκίνησε μια νέα εποχή για το ξενοδοχείο TITANIA αφού εξαγοράστηκε από τoν ξενοδοχειακό όμιλο **H Hotels Collection** της οικογένειας Χατζηλαζάρου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Τιτανια
1185 Νίκκο

Ο **Νίκκο** (*Nikko*) είναι αστεροειδής ο οποίος περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Οκούρο Οϊκάβα, που παρατηρούσε από το Τόκιο, και πήρε το όνομά του από την ιαπωνική πόλη Νίκκο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Νίκκο εκτιμάται σε 13 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Νίκκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 47 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νικκο
1184 Γαία

Η **Γαία (Gaea)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,105. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θεότητα της Γης στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γαίας είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γαια
1186 Τερνέρα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1186 Τερνέρα
Η **Τερνέρα (Turnera)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,63. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Βρετανού αστρονόμου και σεισμολόγου Χέρμπερτ Χωλ Τέρνερ (1861-1930).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τερνέρας εκτιμάται σε 35,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S/Sq** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2919. Η Τερνέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 4 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τερνερα
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1995-1996

Το **[[πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών]] 1995–96** ήταν το 8ο πρωτάθλημα Α1 κατηγορίας γυναικών. Έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων και πρωταθλητής αναδείχθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του ο Φ.Ο. Βριλησσίων.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

* Βαθμολογικό σύστημα: **2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα (κανένας σε περίπτωση μηδενισμού)**.
* Ο Ιωνικός Ν.Φ. πήρε την πρώτη θέση λόγω καλύτερης διαφοράς στα σετ από τα Βριλήσσια και τον Παναθηναϊκό, ενώ τα Βριλήσσια πήραν τη δεύτερη θέση λόγω καλύτερης διαφοράς στους συνολικούς πόντους από τον Παναθηναϊκό.

## Play off
Στα πλέι οφ οι ομάδες μετέφεραν τους μεταξύ τους αγώνες από την κανονική περίοδο. Έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, 1−4, μικροί τελικοί και μεγάλοι τελικοί.

### Προημιτελικοί
Οι ομάδες μετέφεραν τα αποτελέσματα από την κανονική περίοδο, έτσι οι τέσσερις πρώτες της βαθμολογίας, ο Ιωνικός Ν.Φ., τα Βριλήσσια, ο Παναθηναϊκός και ο Φιλαθλητικός, ξεκίνησαν με 2−0 νίκες. Χρειάστηκε μόλις ένας αγώνας για να κριθεί η πρόκριση στην 4αδα.
#### <u>(1) Ιωνικός Ν.Φ.</u> − (8) Κοζάνη (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.

#### <u>(2) Φ.Ο. Βριλησσίων</u> − (7) Άρης (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.

#### <u>(3) Παναθηναϊκός</u> − (6) Ε.Α. Λάρισας (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.

#### <u>(4) Φιλαθλητικός</u> − (5) Α.Ο. Αγίου Σώστη (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.

### Ημιτελικοί
Στα ημιτελικά οι ομάδες ξεκίνησαν με μία νίκη. Την πρόκριση για το μεγάλο τελικό πήραν ο Ιωνικός και τα Βριλήσσια.
#### <u>(1) Ιωνικός Ν.Φ.</u> − (4) Φιλαθλητικός (3–2)
1-1 από την κανονική περίοδο.

#### <u>(2) Φ.Ο. Βριλησσίων</u> − (3) Παναθηναϊκός (3–2)
1-1 από την κανονική περίοδο.

### Μικρός τελικός
Στο μικρό τελικό ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Φιλαθλητικού και κατέλαβε την 3η θέση
#### <u>(3) Παναθηναϊκός</u> − (4) Φιλαθλητικός (3–1)
1-1 από την κανονική περίοδο.

### Μεγάλος τελικός
Στο μεγάλο τελικό τα Βριλήσσια με μειονέκτημα έδρας πήραν 2 νίκες και με σύνολο 1−3 νίκες κατέκτησαν το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
#### (1) Ιωνικός Ν.Φ. − <u>(2) Φ.Ο. Βριλησσίων</u> (1–3)
1-1 από την κανονική περίοδο.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
* Βαθμολογία Αθλ. Ηχώ, 11 Μαρτίου 1996 σελίδα 33
* Προημιτελικοί Αθλ. Ηχώ, 18 Μαρτίου 1996, σελίδα 46
* Ημιτελικοί, 1η αγωνιστική Αθλ. Ηχώ, 21 Μαρτίου σελίδα 28
* Ημιτελικοί, Παναθηναϊκός−Βριλήσσια 3−0 Αθλ. Ηχώ, 24 Μαρτίου σελ. 22
* Ημιτελικοί, Φιλαθλητικός−Ιωνικός 3−1 Αθλ. Ηχώ, 26 Μαρτίου σελ. 25
* Ημιτελικοί, 3η αγωνιστική Αθλ. Ηχώ, 28 Μαρτίου σελ. 22
* Τελικοί, Ιωνικός−Βριλήσσια 2−3 Αθλ. Ηχώ, 31 Μαρτίου σελ. 13
* Τελικοί, Παναθηναϊκός−Φιλαθλητικός 3−1 Αθλ. Ηχώ, 1 Απριλίου σελ. 32
* Τελικοί, 2η αγωνιστική Αθλ. Ηχώ, 4 Απριλίου σελ. 11 και 22.



1995 1996
Α1 Γυναικων
Α1 Γυναικων
Φορμαέλλα

Η **Φορμαέλλα** είναι σκληρό τυρί που παράγεται αποκλειστικά στην Αράχωβα, του νομού Βοιωτίας. Είναι το πιο φημισμένο προϊόν της περιοχής του Παρνασσού και η ονομασία της έχει καταχωρηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση σαν Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης από το 1996. Παρασκευάζεται κυρίως από πρόβειο ή γίδινο γάλα, έχει σκληρό και συνεκτικό περίβλημα και το χρώμα του είναι ανοικτό κίτρινο. Έχει ιδιαίτερη πικάντικη γεύση, καταναλώνεται κυρίως σαν σαγανάκι και είναι ιδιαίτερα νόστιμη όταν ψηθεί ή τηγανιστεί. Η χημική του σύνθεση είναι: Μέγιστη περιεκτικότητα σε υγρασία 38 %, ελάχιστη περιεκτικότητα σε λίπος 40%.

## Δείτε επίσης
* Φρουμαέλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ημίσκληρα τυριά
Κατηγορία:Βοιωτική κουζίνα
Κατηγορία:Ελληνικά τυριά
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος
Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Κατηγορία:Αράχωβα
C8H11N

Ο χημικός τύπος **C<sub>8</sub>H<sub>11</sub>N**, με μοριακή μάζα 121,089149 amu) μπορεί να αναφέρεται και στα ακόλουθα ισομερή:

# N-αιθυλανιλίνη
# 1-φαινυλαιθαναμίνη
# 2-φαινυλαιθαναμίνη
# ο-αιθυλανιλίνη
# μ-αιθυλανιλίνη
# π-αιθυλανιλίνη
# N,N-διμεθυλανιλίνη
# 2,3-ξυλιδίνη
# 2,4-ξυλιδίνη
# 2,5-ξυλιδίνη
# 2,6-ξυλιδίνη
# 3,4-ξυλιδίνη
# 3,5-ξυλιδίνη
# N,2-διμεθυλανιλίνη
# N,3-διμεθυλανιλίνη
# N,4-διμεθυλανιλίνη
# N-μεθυλοβενζυλαμίνη
# ο-μεθυλοβενζυλαμίνη
# μ-μεθυλοβενζυλαμίνη
# π-μεθυλοβενζυλαμίνη
# 2,3,4-κολλιδίνη
# 2,3,5-κολλιδίνη
# 2,3,6-κολλιδίνη
# 2,4,5-κολλιδίνη
# 2,4,6-κολλιδίνη
# 3,4,5-κολλιδίνη