open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αστυνομικό Δίκαιο

Με τον όρο **Αστυνομικό Δίκαιο** χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων Δικαίου που διέπουν την οργάνωση και την δράση των υπηρεσιών εκείνων του κράτους, που ασκούν διοικητική εκτελεστική λειτουργία, καλούμενες γενικά αστυνομικές υπηρεσίες ή "αστυνομικές Αρχές".

## Γενικά
Οι αστυνομικές αρχές (υπηρεσίες) αποτελούν την εντονότερη εκδήλωση της διοικητικής λειτουργίας ενός κράτους. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής των νόμων ανήκει στην εκτελεστική εξουσία, σε τελική ανάλυση αυτή πραγματοποιείται δια των αστυνομικών υπηρεσιών. Συνεπώς, η εκτελεστική λειτουργία  φέρεται σε επαφή με τους πολίτες δια των αστυνομικών Αρχών.

Η αποστολή και το έργο των διοικητικών υπηρεσιών αυτών βεβαίως ποικίλει ανάλογα του πολιτεύματος του κράτους, της εποχής, ακόμα και της πολιτικής που ασκεί μία κυβέρνηση, με συνήθεις  παρεμβατικές εντολές, όταν κάποιες ανάγκες, ή ακόμα και σκοπιμότητες επιβάλλουν. Σήμερα, όλη η δραστηριότητα των αστυνομικών Αρχών είναι υποταγμένη σε κανόνες δικαίου με πλείστους αυτοπεριορισμούς και καμία αστυνομική ενέργεια δεν επιτρέπεται χωρίς νομική κάλυψη. Αυτός είναι και ο βασικός κανόνας που διέπει σήμερα τις όποιες αστυνομικές δραστηριότητες, η νομική ανάλυση των οποίων αποτελεί τμήμα του Διοικητικού Δικαίου.

## Πηγές Α.Δ.
Πηγές Αστυνομικού Δικαίου θεωρούνται μόνο δημοσιευμένα κείμενα στα οποία μία Πολιτεία έχει θεσμοθετήσει κανόνες δικαίου. Συνεπώς, το Αστυνομικό Δίκαιο αποτελεί ένα σύνολο συγκεκριμένων νομικών κανόνων κατά τη σειρά της κλιμακωτής διαβάθμισής τους, που είναι: 
# Το ισχύον Σύνταγμα.
# Οι ισχύοντες Νόμοι.
# Τα διάφορα ισχύοντα Διατάγματα, και
# Οι Αστυνομικές διατάξεις, οι οποίες και αποτελούν αφενός τις ουσιοδέστερες πηγές αστυνομικής δράσης και αφετέρου τις ουσιαστικές πηγές του αστυνομικού δικαίου.

## Αντικείμενο
Το Αστυνομικό Δίκαιο αποτελεί μέρος του Διοικητικού Δικαίου, η δε μεταξύ τους σχέση είναι θεωρητικά η αυτή μεταξύ Συνταγματικού και Διοικητικού Δικαίου. Το Διοικητικό Δίκαιο ερευνά γενικά τους κανόνες δράσης των Αστυνομικών Αρχών, ενώ το αστυνομικό Δίκαιο μελετά περισσότερο λεπτολογικά τους ειδικούς κανόνες οργάνωσης και δράσης των υπηρεσιών αυτών. Συνεπώς, το αντικείμενο έρευνας και μελέτης του Α.Δ. εστιάζεται στον τρόπο οργάνωσης και δράσης των διαφόρων αστυνομικών Αρχών, την επάνδρωση και τα μέσα διάθεσης, την αρμοδιότητα εκάστης, τις γενικές και ειδικές υπηρεσίες εκάστης, την νομιμότητα, τη διοικητική δέσμευση, την νομοθετική εξουσιοδότηση, την πρόληψη και καταστολή των παρανόμων δράσεων (κατ΄ αρμοδιότητα), καθώς και θέματα δικαστικών καθηκόντων, δικαστικής αστυνομίας, και έκδοσης αποφάσεων. Τέλος, εξετάζει την ευθύνη των αστυνομικών Αρχών και την έκδοση των πάσης φύσεως αστυνομικών αδειών και σύμφωνα πάντα με τις καθορισμένες βασικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου.

*
Μαρία Πολύζου

Η **Μαρία Πολύζου** (1968) είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια δρόμων αντοχής, πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης, και σήμερα διευθύντρια του Μουσείου μαραθωνίου δρόμου και πρέσβειρα του Ελληνικού αθλητισμού. Τον Μάιο 2023 ήταν υποψήφια βουλευτής επικρατείας της ΝΔ στις εθνικές εκλογές και εξελέγη, έχασε όμως την έδρα της στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, καθώς η ΝΔ έχασε την έβδομη έδρα επικρατείας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1968, όπου και πέρασε τα παιδικά της χρόνια.

Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ κι ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από το γυμνάσιο μετά από παρότρυνση του γυμναστή του σχολείου. 

Ήταν η πρώτη Ελληνίδα μεγάλων αποστάσεων που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς αγώνες και η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε μετάλλιο στους Βαλκανικούς αγώνες, κατέχει μέχρι σήμερα (2010) το πανελλήνιο ρεκόρ στο Μαραθώνιο στην κλασική διαδρομή και το πανελλήνιο ρεκόρ μαραθωνίου δρόμου. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Έσπερου Πατρών και αργότερα του Πανελληνίου. 

Το 1990 έγιναν οι πρώτοι Βαλκανικοί αγώνες γυναικών στην Κωνσταντινούπολη οπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο, η Πολύζου είχε προκριθεί στα 1,500 μ. όπου τερμάτισε 5η. Συμμετείχε και στον μαραθώνιο παρόλο που δεν είχε προκριθεί και τερμάτισε πρώτη με 2 ώρες και 50 λεπτά και νέο βαλκανικό ρεκόρ. Συμμετείχε στους βαλκανικούς αγώνες του 1994, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαραθωνίου στην Ισπανία το 1993 και στην Ελλάδα το 1995. 

Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα ενώ αρχικά είχε προκριθεί με πανελλήνιο ρεκόρ η ομοσπονδία την απέκλεισε αρχικά από τους αγώνες, έπειτα από διαμαρτυρίες και δημοσιοποίηση του γεγονότος πήρε μέρος πληρώνοντας όλα τα έξοδα μόνη της. Το 1996 στον Μαραθώνιο του Τορίνο είχε τερματίσει 2η με νέο πανελλήνιο ρεκόρ και επίδοση 2.33.43. Το 1997 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Αθήνας σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ το οποίο διατηρείται έως σήμερα. Στη Βουδαπέστη στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1998 σημείωσε ρεκόρ μαραθωνίου δρόμου με χρόνο 2:33:40 το οποίο και αυτό διατηρείται έως σήμερα.

## Διακρίσεις
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μαραθωνίου :
:χρυσό::1988, 1994
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου, 5.000 μ.:
::Χρυσό: 2000
*Βαλκανικοί αγώνες, Μαραθώνιος :
::χρυσό:1990
::αργυρό:2000
*Βαλκανικό Πρωτάθλημα Μαραθωνίου:
::Χάλκινο:1994
*Διεθνής Μαραθώνιος Τορίνο:
::Αργυρό:1996
*Διεθνής ημιμαραθώνιος Ενσέντε:
::Χρυσό:1998
::Χάλκινο:1997
* Διεθνής Ημιμαραθώνιος Βερολίνου:
::Αργυρό: 1998
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Έσπερου Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Παναγιώτα Νικολακοπούλου

Η **Παναγιώτα Νικολακοπούλου** (Πάτρα ??) ήταν αθλήτρια αγωνισμάτων δρόμου αντοχής και μέλος της εθνικής ομάδας. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Έσπερου Πατρών και του Πέλοπα Πατρών και πέντε φορές πανελληνιονίκης στον Μαραθώνιο. 

Έχει συμμετάσχει σε πολλούς διεθνής μαραθώνιους, παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, βαλκανικούς και μεσογειακούς αγώνες. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1996 που έγινε στο Αγρίνιο ήταν πρώτη με επίδοση 2.43.53 .Στο βαλκανικό πρωτάθλημα μαραθωνίου της Αθήνας το 1997 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 2.44.24, ταυτόχρονα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα που έγιναν στον ίδιο αγώνα . Συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Αθήνας το 1997 , την ίδια χρονιά εκπροσώπησε τα ελληνικά χρώματα στους Μεσογειακούς αγώνες του Μπάρι . Πρώτη ήταν και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1999 που έγινε ταυτόχρονα με τον κλασικό μαραθώνιο της Αθήνας με επίδοση 3.09.13. Το 2004 πήρε μέρος στον μαραθώνιο του Ναγκάνο όπου εγκατέλειψε στο 25ο χιλιόμετρο. 

## Διακρίσεις
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μαραθωνίου:
::χρυσό:1995, 1996, 1997, 1998, 1999
::Χάλκινο:1988
*Βαλκανικό πρωτάθλημα Μαραθωνίου:
::χρυσό:1997
*Άκτια :
::Χρυσό:1999

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πέλοπα Πατρών
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Έσπερου Πατρών
Κατηγορία:Ελληνίδες Μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Ελένη Φιλίνη

Η **Ελένη Φιλίνη** (Κόρινθος ,14 Μαΐου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Έχει καταγωγή από τη Δημητσάνα και τα Καλάβρυτα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη και τη Σχολή Αθηνών. Έκανε τα πρώτα της βήματα στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1980. Από τις πρώτες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στη σειρά Λούνα Παρκ, ενώ φοιτούσε ακόμα στη Δραματική Σχολή.

Η Ελένη Φιλίνη έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. Την περίοδο 2011 - 2012 συνεργάστηκε ως τραγουδίστρια με «Τα Παιδιά από την Πάτρα» και τον Παύλο Χαϊκάλη.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Αθηναία της Εβδομάδας: Ελένη Φιλίνη Πηγή: www.lifo.gr 
*Ελένη Φιλίνη: «Ό,τι και να κάνω, 20 χρόνων δεν θα γίνω!», Περιοδικό DownTown, τεύχος 354
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2011
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΤηλεΦΩΣ

Το **ΤηλεΦΩΣ** ήταν τοπικός ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός και ο πρώτος κατά βάση οικολογικός στην Ελλάδα με εκπομπές γύρω από την οικολογία, τον υγιεινό τρόπο ζωής και της εναλλακτικής ιατρικής.

Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1994 από τον Κώστα Παπανικόλα, ο οποίος ίδρυσε νωρίτερα το 1988 το κόμμα Οικολόγοι Ελλάδας αναλαμβάνοντας την προεδρία ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ στις εκλογές του 2009. Εξέπεμπε στην Αττική από τις συχνότητες 57 και 35 UHF από τον Υμηττό και την Πάρνηθα αντίστοιχα.

Αρχικά ανήκε στην ετερόρρυθμη εταιρεία *Κωνσταντίνος Παπανικόλας και Σία* ενώ στις 6 Φεβρουαρίου 2004 συστάθηκε η *Βιοδιάσωση Ραδιοτηλεοπτική - Οικολογική Α.Ε.*, με τον διακριτικό τίτλο *Τηλεφώς - Νέα Ζωή Α.Ε.* η οποία ανέλαβε το κανάλι, με τον Παπανικόλα να αναλαμβάνει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος. Λίγους μήνες αργότερα, διευρύνθηκαν οι δραστηριότητες.

Από τη σύσταση της Βιοδιάσωσης υπήρχαν τέσσερις μέτοχοι που κατείχε ο καθένας το 25% και επέβλεπαν παράλληλα το κανάλι ως διοικητικό συμβούλιο, και οι οποίοι ήταν τα αδέρφια Κώστας και Διονύσης Παπανικόλας, ο Θόδωρος Δελής και ο Δημήτρης Σπυρόπουλος. Το 2008, ο Δελής πουλάει το 25% στον Κώστα Παπανικόλα φτάνοντας το 50%.

Τον Ιούνιο του 2010, ο Γιώργος Κουρής εξαγοράζει το 75% της Βιοδιάσωσης αλλάζοντας την επωνυμία σε *Kontra Media - Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε.* και τον διακριτικό της τίτλο σε *Kontra Media* με το κανάλι να παίρνει την τρέχουσα ονομασία του (Kontra Channel).

Οι εγκαταστάσεις του σταθμού, στεγάζονταν αρχικά, σε έναν αγρότοπο στην Παλλήνη, στην οδό Αλαμάνας 37 μέχρι τα τέλη του 2007 που μεταφέρθηκαν στο Μαρκόπουλο Ωρωπού, στην οδό Ελευθερίας 17 ενώ με την αλλαγή ιδιοκτησίας και ονόματος το 2010 μεταφέρθηκαν στον Ταύρο, στην οδό Δήμητρας 31 όπου παραμένουν μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα των Οικολόγων Ελλάδας

Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Αντώνιος Παπαδάκης (μουσικός)

Ο **Αντώνης Παπαδάκης**, γνωστότερος ως *Καρεκλάς* (1893 - 1977) ήταν Κρητικός μουσικός, διάσημος για το παίξιμο της λύρας του. Ονομαστή ήταν η σούστα του, με τα πολλά γυρίσματα, εκτελούμενη σε σταφιδιανό συρτό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Περβόλια Ρεθύμνου και άρχισε να παίζει λύρα από παιδί. Θεωρείται από τους σημαντικούς μουσικούς της Κρήτης των αρχών του 20ού αιώνα. Πρωτοεμφανίστηκε ως λυράρης γύρω στα 1928 στο πλευρό του λαουτιέρη Ψυλλάκη ή Ψύλλου. Ήταν από τους πρώτους που άρχισε περιστασιακά να χρησιμοποιεί το έγχορδο μπουλγαρί ως όργανο για τη συνοδεία της λύρας, προτού καθιερωθεί το λαούτο ως συνοδευτικό μουσικό όργανο στην Κρήτη. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια, με πρώτα τα περίφημα Ρεθεμνιώτικα πεντοζάλια.
Εξαιτίας της δεξιοτεχνίας του στη λύρα έγινε πλούσιος. Ωστόσο, έγινε επίσης γνωστός για την μποέμικη ζωή του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του χαρακτηρίστηκαν από την ανέχεια και την φτώχεια.  Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στα Χανιά σε άσυλο ανιάτων, τα Χριστούγεννα του 1977.

## Πηγές
*Βιογραφία στο Κρητικό διαδικτυακό ραδιόφωνο.
*http://kritikiparadosi.gr/Page.aspx?newsID=600&lang=gr Αντώνης Παπαδάκης (Καρεκλάς) - Ο Μάγος της Σούστας και όχι μόνο!
*Ο λυράρης που έγινε θρύλος – Ο Αντώνης Παπαδάκης, ο «Καρεκλάς» του Ρεθύμνου

Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας
Αν Μπρουν

Η **Αν Μπρουν** (πραγματικό όνομα Αν Μπρούνφολ - γέννηση 10 Μαρτίου 1976),είναι Νορβηγίδα τραγουδίστρια και συνθέτης γεννημένη και μεγαλωμένη στο Μόλντε της Νορβηγίας. Ζει στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Όπως έχει δηλώσει, μετακόμισε εκεί λόγω κάποιου δεσμού που αργότερα έληξε. Διευθύνει συνεταιρικά μια δισκογραφική εταιρία με τίτλο DetErMine Records (σημαίνει* είναι δικό μου* στα νορβηγικά) μαζί με τον Ελεκάρι Λάρσον από τους Tiny.

Μετά από αρκετές συναυλίες στη Σουηδία και τη Νορβηγία και πολλά ανεπίσημα EP, κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο τα τέλη Μαΐου του 2003 με τίτλο Spending time with Morgan στη Σκανδιναβία και μετά από μερικούς μήνες σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νορβηγοί τραγουδιστές
Πολυπρογραμματισμός

Κατά τις πρώτες ημέρες των υπολογιστών, το κόστος χρήσης του χρόνου της CPU ήταν υψηλό, και η ταχύτητα των περιφερειακών συσκευών  ήταν πολύ μικρή. Κατα την διάρκεια εκτέλεσης ενός προγράμματος αν το  πρόγραμμα χρειαζόνταν να γράψει ή να διαβάσει σε μια περιφερειακή συσκευή-περιφερειακό, η CPU θα έπρεπε να σταματήσει την εκτέλεση του προγράμματος, για όσο χρόνο η περιφερειακή συσκευή έγραφε ή διάβαζε. Η τεχνική αυτή  κρίθηκε πολύ αναποτελεσματική.
## Ιστορία
Οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία συστημάτων **πολυπρογραμματισμού** ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960. Πολλά διαφορετικά προγράμματα οργανώνονταν σε ένα σύνολο και στην συνέχεια όλα μαζί φορτώνονταν στη μνήμη ηλεκτρονικού υπολογιστή για επεξεργασία.. Όταν το πρώτο πρόγραμμα που εκτελούσε εντολή η οποία ζητούσε κάτι απο ένα περιφερειακό, τα δεδομένα της μέχρι τότε εκτέλεσης του προγράμματος αποθηκεύονταν (σε βοηθητική μνήμη), και το δεύτερο στη σειρά πρόγραμμα που ήταν ήδη στην μνήμη ξεκινούσε την εκτέλεση των εντολών του , μπορούσε όπως λέμε να τρέξει. Η διαδικασία συνεχίζονταν ενναλάξ για όλα τα προγράμματα μέχρι να ολοκληρωθεί η εκτέλεσή της.

Ο Πολυπρογραμματισμός δεν παρέχει καμία εγγύηση ότι ένα πρόγραμμα που θα τρέξει σε συγκεκριμένο χρόνο. Πράγματι, το πρώτο πρόγραμμα μπορεί να τρέξει όση ώρα δεν χρειάζεται πρόσβαση σε μια περιφερειακή συσκευή. Ο Πολυπρογραμματισμός μείωσε τον συνολικό χρόνο εκτέλεσης της δεσμης των προγραμμάτων εως και 5 φορες σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζονταν ένα πρόγραμμα αν κάθε φορά είχε αποκλειστική διάθεση του χρόνου της CPU.

Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Κατηγορία:Προγραμματισμός
Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή των Αθηνών

Η **Ιερά Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών** (λατινικά: *Archidioecesis Atheniensis* ή *Athenarum*), ιταλικά: *Atene*, ελληνικά: Αθήναι} είναι μία αρχιεπισκοπή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που βρίσκεται στην Αθήνα. Έδρα της είναι ο καθεδρικός ναός του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη.

## Ιστορία
Το 1205 ιδρύεται ως *Μητροπολιτική Αρχιεπισκοπή των Αθηνών*. 

Το 1483 μετονομάσθηκε βιαίως σε κατ' όνομα Μητροπολιτική Έδρα των Αθηνών, ενώ στις 23 Ιουλίου 1875 αποκαταστάθηκε ως Αρχιεπισκοπή των Αθηνών. 

## Ηγεσία
Ρωμαιοκαθολικοί Επίσκοποι των Αθηνών:

** Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Μαραγκός (1875.07.23 – 1900;)
** Αρχιεπίσκοπος Αντόνιο Ντελέντα (1900.08.20 – 1911.08)
** Αρχιεπίσκοπος Λουί Πετί (1912.03.04 – 1926.06.24)
** Αρχιεπίσκοπος Τζιοβάννι Μπατίστα Φιλιπούτσι (1927.02.24 – 1947.05.29)
** Αρχιεπίσκοπος Μάρκο Σιγκάλα (1947.05.29 – 1950.03.10)
** Αρχιεπίσκοπος Μάριος Μακρυωνίτης, S.J. (1953.03.11 – 1959.04.08)
** Αρχιεπίσκοπος Βενέδικτος Πρίντεζης (1959.05.15 – 1972.11.17)
** Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος Φώσκολος (1973.06.25 - 2014.08.12)
** Αρχιεπίσκοπος Σεβαστιανός Ροσσολάτος (2014.08.12 - 2021.07.14)
** Αρχιεπίσκοπος Θεόδωρος Κοντίδης (2021.07.14)

## Βλέπε επίσης
* Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
* Ελληνόρρυθμη Καθολική Εκκλησία
* Ιστορία των Καθολικών στη Σαντορίνη
* Κατάλογος Ρωμαιοκαθολικών επισκοπών στην Ελλάδα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* catholic.gr 
* Giga-Catholic Information
* Catholic Hierarchy

Αθηνα
Αθηνα
Νίκος Αργυρόπουλος (αθλητής)

Ο **Νίκος Αργυρόπουλος** (Πάτρα), είναι πρώην αθλητής και πανελληνιονίκης δρόμων αποστάσεων. Ήταν αρχικά αθλητής του Ολυμπιακού και από το 1973 της Παναχαϊκής . Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την Πυγμαχία με αρκετές πρώτες νίκες. 

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1972 ήταν πρώτος στο βάδην με επίδοση 1.43.16. . Το 1974 συγκαταλεγόταν στους 5 καλύτερους μαραθωνοδρόμους των Βαλκανίων βάση των επιδόσεων του . Στον Κλασικό μαραθώνιο της Αθήνας το 1974 τερμάτισε 3ος παρόλο που διεκδήκησε την πρώτη θέση και πάλεψε με τον Τσιμιγκάτο για αυτή, στον αγώνα της ίδιας διοργάνωσης στα 10.000 μέτρα  πήρε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 36.11. Ο Νίκος Αργυρόπουλος ήταν πανελληνιονίκης στον μαραθώνιο το 1976 με επίδοση 2.31.41.8. 

Το 1977 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κατέρριψε τρία πανελλήνια ρεκόρ, στα 15.000μ με επίδοση 46.53.2 που είχε από το 1973 ο Μακρίδης. Στα 10 μίλια με επίδοση 50.34.2 που είχε ο Μακρίδης από το 1973, και στον δρόμο μιας ώρας έκανε 19.098.80 μέτρα καταρρίπτοντας την προηγούμενη επίδοση του Μακρίδη από το 1973. Στο ίδιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος και στα 20000 μέτρα και απέτυχε να καταρρίψει το πανελλήνιο ρεκόρ για 2".

Στους βαλκανικούς αγώνες του 1979 ήταν τρίτος βαλκανιονίκης με πρώτο τον Μιχάλη Κούση με επίδοση 2.27.50, σε αυτόν τον αγώνα ο Αργυρόπουλος μαζί με τον Κούση και τον Τούρκο Μπαλί  προπορεύονταν τα πρώτα χιλιόμετρα , στο 25ο χλμ ο Αργυρόπουλος έμεινε 5ος και στο 30ο ανέβηκε 4ος, λίγο πριν το Παναθηναϊκό Στάδιο και τον τερματισμό πέρασε τον Τούρκο Τερζή και τερμάτισε 3ος. 

## Διακρίσεις
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μαραθωνίου:
::Χρυσό: 1976
*Βαλκανικοί αγώνες Μαραθωνίου:
::Χάλκινο: 1979
*Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών:
::Χάλκινο:1974

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του βάδην
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Καθεδρικός της Γρανάδα

Ο **Καθεδρικός της Γρανάδας** (*Καθεδρικός της [[Ενανθρώπιση]]ς*) είναι ο καθεδρικός στην πόλη της Γρανάδας, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας στην Αυτόνομη Περιοχή της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία.

## Ιστορία
Αντίθετα με τους περισσότερους καθεδρικούς στη Ισπανία, η κατασκευή αυτού του καθεδρικού έπρεπε να περιμένει την κατάκτηση του Νασριδικού βασιλείου της Γρανάδας από τους μουσουλμάνους κυβερνήτες του το 1492· ενώ τα πολύ πρώιμα σχέδια του είχαν Γοτθικές γραμμές, όπως είναι στοιχείο στο Βασιλικό Παρεκκλήσι της Γρανάδας από τον Ενρίκε Έγκας, η κατασκευή της εκκλησίας γενικά συνέβη σε μια εποχή οπότε τα σχέδια της Αναγέννησης αντικατέστησαν τη Γοτθική "δεσποτεία" στην Ισπανική αρχιτεκτονική των προηγούμενων αιώνων. Ιδρύματα για την Εκκλησία ιδρύθηκαν από τον αρχιτέκτονα Έγκας αρχίζοντας από το 1518 έως το 1523 στην κορυφή της τοποθεσίας του κύριου τεμένους της πόλης· κατά το 1529, ο Έγκας αποκαταστάθηκε από τον Ντιέγκο ντε Σιλόε, ο οποίος εργάσθηκε για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στη δομή από το έδαφος έως την κορνίζα, σχεδιάζοντας την στοά άνωθεν πτέρυγας ναού και πέντε σηκούς αντί των συνηθισμένων τριών. Πιο ασυνήθιστα, δημιούργησε ένα κυκλικό capilla mayor (παρεκκλήσι) παρά μία ημικυκλική αψίδα, ίσως εμπνευσμένος από Ιταλικές ιδέες για κυκλικά 'τέλεια κτίρια' (π.χ. έργα του Αλμπέρτι). Μέσα στη δομή του ο καθεδρικός συνδυάζει άλλες επιταγές της αρχιτεκτονικής. Πήρε 181 έτη για να χτισθεί ο καθεδρικός.

Μεταγενέστεροι αρχιτέκτονες περιελάμβαναν τον Χουάν ντε Μαένα (1563-1571), ακολουθούμενο από τον Χουάν ντε Ορέα (1571-1590) και τον Αμπρόσιο ντε Βίθο (1590-?). Το 1667 ο Αλόνσο Κάνο, εργαζόμενος με τον Γκασπάρ ντε λα Πένια, μετέβαλαν το αρχικό σχέδιο για την κύρια πρόσοψη, παρουσιάζοντας στοιχεία Μπαρόκ. Η μεγαλοπρέπεια του κτηρίου θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη, αν οι δύο μεγάλοι πύργοι 81 μέτρων προβλεπόμενα στα σχέδια είχαν κτισθεί· παρ΄όλα αυτά το έργο παρέμεινε ατελείωτο για ποικίλους λόγους, μεταξύ αυτών, οικονομικούς.

Ο Καθεδρικός επρόκειτο να γίνει το βασιλικό μαυσωλείο από τον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας, αλλά ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας μετακίνησε το μέρος για τον πατέρα του και τους μεταγενέστερους βασιλείς στο Ελ Εσκοριάλ έξω από την Μαδρίτη.

Το κύριο παρεκκλήσι περιέχει δύο γονατιστά ομοιώματα του Καθολικού Βασιλιά και Βασίλισσας, της Ισαβέλλας και του Φερδινάνδου από τον Πέδρο ντε Μένα υ Μεδράνο. Οι προτομές του Αδάμ και της Εύας κατασκευάσθηκαν από τον Αλόνσο Θάνο. Το Παρεκκλήσι της Τριάδας έχει ένα θαυμάσιο φόντο για την Αγία Τράπεζα (retable) με έργα του Ελ Γκρέκο, του Χοσέ Ριμπέρα, του Αλόνσο Θάνο και του Σπανολέτο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* (Spanish) Guide to monuments of Granada: the Cathedral
* Granada Pictures
* ''Del arte árabe en España'' By Rafael Contreras y Muñoz, pages 1–7.

Κατηγορία:Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική
Γραναδα
Κατηγορία:Γρανάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Καναλλάκι Πρέβεζας

Το **Καναλλάκι** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Καναλλακίου, της Δημοτικής Ενότητας Φαναρίου (πρώην Δήμος Φαναρίου) και υπάγεται στο Δήμο Πάργας, του οποίου και είναι έδρα.

## Γενικές πληροφορίες
Το Καναλλάκι Πρέβεζας είναι κωμόπολη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας, βρίσκεται σε υψόμετρο 19 μέτρων και έχει 2.491 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι η έδρα του Δήμου Πάργας, της Δημοτικής Ενότητας Φαναρίου και της Κοινότητας Καναλλακίου. Πολιούχος της κωμόπολης είναι ο Άγιος Δονάτος. Το Καναλλάκι είναι περιοχή με ανεπτυγμένο τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας. Κοντά στο Καναλλάκι, στο χωριό Καστρί, βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Πανδοσίας, αποικίας των Ηλείων.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η πληθυσμιακή εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες

## Διοικητικές μεταβολές
### Καναλλάκι

### Κοινότητα Καναλλακίου

## Παραπομπές


### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Πάργας (ιστοσελίδα του Δήμου Πάργας).
* Kanalaki News (ιστοσελίδα).
* Το Καναλάκι Πρέβεζας και τα αξιοθέατά του (naftemporiki.gr).

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Ηπείρου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας
Ζοέλ Επαλέ

Ο **Ζοέλ Επαλέ** (πλήρες όνομα *Joël Dieudonné Martin Epalle Newaka*) είναι Καμερουνέζος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 20 Φεβρουαρίου 1978 στην πόλη Ματόμπ. 

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε τοπική ομάδα της Ντουάλα, την Ουνιόν Σπορτίβ. Στην Ελλάδα βρέθηκε αρχικά ως παίκτης του Εθνικού, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά σε Παναχαϊκή, Άρη Θεσσαλονίκης, Παναθηναϊκό και Ηρακλή Θεσσαλονίκης. 

Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο του 2004, ενώ με τον Άρη αγωνίστηκε στον τελικό του 2003 και με τον Ηρακλή εξασφάλισε την έξοδο της ομάδας στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2006.

Τη σεζόν 2010-11 (στο β΄ γύρο) αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στην ομάδα του οποίου ήρθε με μεταγραφή από την Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, ενώ την προηγούμενη τριετία είχε αγωνιστεί στη Μπούντεσλιγκα με τη φανέλα της Μπόχουμ. Συμμετείχε με την εθνική ομάδα του Καμερούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ (κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο), καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 στη Νότια Κορέα και Ιαπωνία.

Τη σεζόν 2012-13 αγωνίστηκε για λογαριασμό της Σαράουακ από τη Μαλαισία.

Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2001
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Μπόχουμ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαραουάκ ΦΑ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόν Σπορτίβ Ντουάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Καμερούν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ρομάν Σέρμπιν

Ο **Ρομάν Σέρμπιν** (ρωσικά: *Роман Сербин*) είναι ιστορικός. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Ρωσικής Ιστορίας και της ιστορίας της Ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, και εμπειρογνώμονας στα θέματα που αφορούν την Ουκρανία. Σήμερα κατοικεί στο Μόντρεαλ,του Καναδά.

Ο Σέρμπιν είναι επίσης πολύ γνωστός για τα βιβλία του και για πολλά άρθρα του σχετικά με την Ουκρανική ιστορία, ιδιαίτερα για το Γολοντομόρ.

## Βιογραφία
Ο Ρομάν Σέρμπιν γεννήθηκε στο χωριό *Βικτόριβ* (*Вікторів*, κοντά στο *Γκάλιτς*), της Ουκρανίας, το 1939. Το 1948, ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 1960, πήρε το πτυχίο του από το *Πανεπιστήμιο McGill*, και ολοκλήρωσε το διδακτορικό δίπλωμα του στο McGill το 1975. Ο Σέρμπιν άρχισε να διδάσκει ιστορία στο McGill το 1969. Συνταξιοδοτήθηκε το 2002.

## Έργα
* Roman Serbyn and Bohdan Krawchenko, *Famine in Ukraine 1932-1933*, 1986, ISBN 0-920862-43-8.
* Roman Serbyn, *Holod 1921-1923 I Ukrainska Presa V Kanadi* (translation: *The Famine of 1921-1923 and the Ukrainian Press in Canada*), 1992, ISBN 0-9696301-0-7

## Παραπομπές
* A conversation with Prof. Roman Serbyn, historian  από τον Franya Ponomarenko, *Den*'', July 18, 2006

Κατηγορία:Ουκρανοί ιστορικοί
ΕΒΓΑ

Η **ΕΒΓΑ** είναι ελληνική γαλακτοβιομηχανία με έδρα την Αθήνα.

## Ονομασίες
Ιδρύθηκε το 1934 και τα αρχικά της ονομασίας της άλλαξαν τέσσερις φορές μέσα στο χρόνο:
*1934 έως 1936: **Ε**θνική **Β**ιομηχανία **Γά**λακτος
*1936 έως 1999: **Ε**λληνική **Β**ιομηχανία **Γά**λακτος
*1999 έως 2002: **Ε**λληνική **Β**ιομηχανία **Γ**άλακτος και **Α**λεύρου
*2003 έως 2019: **Ε**υρωπαϊκή **Β**ιομηχανία **Γ**άλακτος και **Α**λεύρου
*2019 έως 2024: **E**VGA-Hellenic **M**ilk & **F**lour **I**ndustry
*2024 έως σήμερα: **Menne**

## Ιστορικό
Η γαλακτοβιομηχανία ιδρύθηκε το 1934 από τους αδερφούς Σουραπά, με καταγωγή από τα Βέρβενα, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα το πρώτο παγωτό ξυλάκι το οποίο έκανε θραύση στην αγορά και είχε γεύση βανίλια.

Ήταν η πρώτη του είδους της στην Ελλάδα. Η ΕΒΓΑ παρήγαγε για πρώτη φορά παστεριωμένο γάλα, τυποποιημένο παγωτό (είχε την ευρεσιτεχνία της παραγωγής του παγωτού «ξυλάκι»), γιαούρτι σε κεσεδάκια και βούτυρο σε πακέτο. Ως τότε η διακίνηση γαλακτοκομικών προϊόντων γινόταν κατά κύριο λόγο με τη μορφή της «χύμα» πώλησης. Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η γαλακτοβιομηχανία κατά τη δεκαετία του 1950, καθώς επεκτείνεται με εκατοντάδες σημεία πώλησης με τη μορφή γαλακτοπωλείων και μικρών ζαχαροπλαστείων που λαμβάνουν την ονομασία της και λανσαρίστηκαν ως *«Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς»*.

Την ίδια εποχή η παραγωγή της επεκτείνεται και στην παραγωγή σοκολάτας. Το 1964 η ΕΒΓΑ υπήρξε από τις πρώτες γαλακτοβιομηχανίες της Ευρώπης που αλλάζει τη συσκευασία του γάλακτος από γυάλινη σε πλαστική μίας χρήσης.

thumb|right|238px|Διαφημιστική καταχώριση της ΕΒΓΑ στον ημερήσιο Τύπο (1959).

Το ιδιοκτησιακό της καθεστώς από την ίδρυση της άλλαξε συνολικά τρεις φορές. Το 1971 πέρασε στην ιδιοκτησία του Κάρολου Πολίτη και αρχίζει σταδιακά να αποσύρεται από αρκετά προϊόντα τής ως τότε παραγωγής, επικεντρωμένη κατά κύριο λόγο στην παραγωγή παγωτού. Από το 1988 ανήκει στον επενδυτικό όμιλο Κυριάκου Φιλίππου (όπου μεταξύ άλλων ανήκει και η γαλακτοβιομηχανία ΦΑΓΕ Α.Ε.).

Από το 1991 η ΕΒΓΑ ξεκίνησε να δραστηριοποιείται και στην παραγωγή φρουτοχυμών (*Refresh*), ενώ το 1999 και μετά τη συγχώνευσή της με την εταιρεία παραγωγής κρουασάν *Folie* και την παραγωγή αρτοσκευασμάτων, άλλαξε το αρκτικόλεξο της σε *Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος και Αλεύρου*. Το 2001 εξαγόρασε και την ελληνική βιοτεχνία παγωτού και γλυκισμάτων *Ιglοο*. Η ΕΒΓΑ έχει πιστοποιηθεί με τα πρότυπα ποιότητας ISO 9001:2000, ασφάλειας τροφίμων ISO 22000:2005 και περιβαλλοντικής διαχείρισης ISO 14001:2004.

Το εργοστάσιο της βρίσκεται στον Βοτανικό, στο ίδιο σημείο από την ίδρυση του το 1934. Τον Σεπτέμβριο του 2009 υπέστη σοβαρές ζημιές από εκδήλωση πυρκαγιάς.

## Λογότυπα

## Παραπομπές


## Πηγές
*Η επίσημη ιστοσελίδα της ΕΒΓΑ
*Το Βήμα: «Η ΕΒΓΑ μετά την καταστροφή»
*Έθνος: Πυρκαγιά στην ΕΒΓΑ

Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Κατηγορία:Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Προπανοσουλφονικό οξύ-2

Το **προπανοσουλφονικό οξύ-2** ή **ισοπροπυλοσουλφονικό οξύ** (2-PSA, PropaneSulfonic Acid) είναι ένα άχρωμο υγρό με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH(SO3H)CH3. Είναι ένα σουλφονικό οξύ και θεωρητικά προκύπτει από το θειικό οξύ, με την αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από ισοπροπύλιο [(CH3)2CH-]. Είναι ένα ισχυρό οξύ (pKa = -1,189), αν και ασθενέστερο από το ίδιο το θειικό οξύ. Ως αποτέλεσμα των όξινων ιδιοτήτων του, δίνει σουλφονικά άλατα και σουλφονικούς εστέρες.

## Παραγωγή

### Με οξείδωση προπανοθειόλης-2

Με οξείδωση προπανοθειόλης-2 παράγεται προπανοσουλφονικό οξύ-2:

\mathrm{CH_3CH(SH)CH_3 + 3HNO_3 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_3H)CH_3  + 3HNO_2}



### Με επίδραση θειώδους νατρίου σε ισοπροπυλαλογονίδιο - Αντίδραση Strecker

Με επίδραση θειώδους νατρίου (Na2SO3) σε ισοπροπυλαλογονίδιο παράγεται προπανοσουλφονικό οξύ-2:

\mathrm{CH_3CH(X)CH_3 + Na_2SO_3 \xrightarrow{-NaX} CH_3CH(SO_3Na)CH_3 \xrightarrow{+HX} CH_3CH(SO_3H)CH_3 + NaX}



### Με προσθήκη όξινου θειώδους νατρίου σε προπένιο

Με επίδραση όξινου θειώδους νατρίου (NaHSO3) σε προπένιο παράγεται προπανοσουλφονικό νάτριο-2, που με οξύ δίνει προπανοσουλφονικό οξύ-2:

\mathrm{CH_3CH=CH_2 + NaHSO_3 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_3Na)CH_3 \xrightarrow{+HCl} CH_3CH(SO_3H)CH_3 + NaCl}



## Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

### Όξινος χαρακτήρας, παραγωγή αλάτων

Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 είναι ένα ισχυρό οξύ και άρα δίνει τις ακόλουθες αντιδράσεις, παράγοντας προπανοσουλφονικά άλατα-1:


 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 {\overrightarrow\longleftarrow} CH_3CH(SO_3^-)CH_3 + H^+} 
\mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + Na \xrightarrow{} CH_3CH(SO_3Na)CH_3 + \frac{1}{2} H_2 \uparrow}
\mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + NaOH \xrightarrow{} CH_3CH(SO_3Na)CH_3 + H_2O}


### Σουλφοναμίδια

Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 με αμμωνία (NH3), πρωτοταγείς και δευτεροταγείς αμίνες δίνειπροπανοσουλφοναμίδια-2 :

 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + NH_3 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_2NH_2)CH_3 + H_2O}  
 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + RNH_2 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_2NHR)CH_3 + H_2O}  
 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + RNHR\acute{} \xrightarrow{} CH_3CH(SO_2N(R)R \acute{})CH_3 + H_2O} 


### Σουλφαλογονίδια

Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 με αλογονωτικά μέσα δίνει σουλφοπροποξυαλογονίδια-2:

 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + PCl_5 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_2Cl)CH_3 + POCl_3 + HCl}  
 \mathrm{CH_3CH(SO_3H)CH_3 + SOCl_2 \xrightarrow{} CH_3CH(SO_2Cl)CH_3 + SO_2 \uparrow + HCl}  
 \mathrm{3CH_3CH(SO_3H)CH_3 + PX_3 \xrightarrow{} 3CH_3CH(SO_2X)CH_3  + H_3PO_3} 

* Για το σουλφοπροποξυφθορίδιο-2 προτιμάται η υποκατάσταση σε σουλφοπροποξυχλωρίδιο-2:


\mathrm{2CH_3CH(SO_2Cl)CH_3 + Hg_2F_2 \xrightarrow{} 2CH_3CH(SO_2F)CH_3 + Hg_2Cl_2 \downarrow}



## Αναφορές και σημειώσεις



## Πηγές

* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, *ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ*, Μτφρ. Α. Βάρβογλη, 1999.
* Ν.Α. Πετάση: *Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας* 1982.

Κατηγορία:Σουλφονικά οξέα
Ντάνι Μινόγκ

Η **Ντάνι Τζέην Μινόγκ** (*Dannii Jane Minogue*, 20 Οκτωβρίου 1971) είναι Αυστραλή τραγουδίστρια και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Ντάνι Μινόγκ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλία με γονείς τον Ρον Μινόγκ, λογιστή ιρλανδικής καταγωγής, και την Κάρολ Τζόουνς, χορεύτρια από την Ουαλία. Είναι το νεότερο από τα τρία παιδιά και αδελφή της ποπ τραγουδίστριας Κάιλι Μινόγκ.

Η Μινόγκ γνώρισε νωρίς την επιτυχία με μια σειρά από σινγκλς, αλλά από την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της και ύστερα η δημοτικότητά της ως τραγουδίστρια μειώθηκε. Το 1997, έκανε την επιστροφή ως τραγουδιστής χορός με το σινγκλ «All I Wanna Do» και αργότερα με το άλμπουμ *Girl*. Το άλμπουμ *Neon Nights* κυκλοφόρησε το 2003 και ήταν η πιο δημοφιλής στη σταδιοδρομία της. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει πετύχει δώδεκα συνεχείς παρουσίες στην πρώτη θέση των χορευτικών σινγκλς.

## Δισκογραφία
* *Dannii* (1990)
* *Love & Kisses* (1991)
* *Get Into You* (1993)
* *Girl* (1997)
* *Neon Nights* (2003)
* *The Hits & Beyond* (2006)
* *Unleashed* (2007)
* *Club Disco* (2007)
* *The Early Years* (2008)
* *The 1995 Sessions* (2009)
* *This Is It : The Very Best Of* (2013)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η Ντάνι Μινόγκ στo IMDb

Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί
Χαρίλαος Βασιλάκος

Ο **Χαρίλαος Βασιλάκος** (Τρίπολη 1877 - Αθήνα 1 Δεκεμβρίου 1964) ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου και ο πρώτος άνδρας που κέρδισε έναν μαραθώνιο. Κέρδισε επίσης το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Κατά την άποψη πολλών αυτοπτών μαρτύρων της εποχής, αυτός ήταν ο πραγματικός νικητής του μαραθωνίου το 1896 κι όχι ο Σπύρος Λούης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1877 στον Πειραιά της Αττικής και καταγόταν από το Λυγερέα Μάνης. Στις 10 Μαρτίου 1896 διεξήχθησαν οι πρώτοι σύγχρονοι Πανελλήνιοι Αγώνες, με κυριότερο στόχο να αναδειχθούν οι αθλητές που θα επάνδρωναν την ελληνική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι σύγχρονοι. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες ήταν νεαροί νεοσύλλεκτοι του στρατού, οι οποίοι είχαν επιλεγεί από τους διοικητές τους εξαιτίας των ικανοτήτων τους στον αθλητισμό. Στον αγώνα νικητής αναδείχθηκε ο Βασιλάκος ο οποίος εκείνη την εποχή σπούδαζε στην Αθήνα , με χρόνο 3 ώρες και 18 λεπτά.
Ο Βασιλάκος μαζί με άλλους 16 αθλητές αγωνίστηκε στον μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Τερμάτισε στην 2η θέση, πίσω από τον Σπύρο Λούη, με χρόνο 3:06.03 και ήταν ένας από τους εννέα συνολικά που κατάφεραν να τερματίσουν. Αμφότεροι οι αγώνες ήταν των 40 χιλιομέτρων.

Μετά την νίκη του στην Ολυμπιάδα εργάστηκε σε τελωνείο στην Αθήνα, όπου και πέθανε την 1η Δεκεμβρίου του 1964. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Αναστάσεως του Πειραιά.

## Διακρίσεις
***[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών|Πανελλήνιο πρωτάθλημα]]**
:Μαραθώνιος
::χρυσό: 1896
:1000μ. βάδην
::χρυσό: 1901
::Χάλκινο: 1906

***Ολυμπιακοί αγώνες**
::Μαραθώνιος
::αργυρό: 1896

## Πηγές
* O άγνωστος Χαρίλαος Βασιλάκος, sport.gr, 1/12/2008
* Σαν σήμερα.gr- Ολυμπιακός Μαραθώνιος 1896.
* Ο Ολυμπιονίκης Χαρίλαος Βασιλάκος, από το mani.org.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του βάδην
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου
Κατηγορία:Έλληνες αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Γερουσία (1829)

**Γερουσία** ονομάστηκε το σώμα που συστάθηκε το 1829 από τη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους σε αντικατάσταση του συμβουλευτικού σώματος του Πανελληνίου που είχε ιδρυθεί με την άφιξη του Καποδίστρια το προηγούμενο έτος, 1828.

Η Γερουσία είχε 27 γερουσιαστές. Η Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους είχε αποφασίσει ότι τους 21 από αυτούς θα επέλεγε ο Κυβερνήτης από τριπλάσιο αριθμό υποψηφίων που θα του υποδείκνυε η Συνέλευση, ενώ τους υπόλοιπους έξι θα τους όριζε μόνος του. Ο ρόλος της Γερουσίας ήταν η γνωμοδότηση για όλα τα μη διοικητικής φύσεως ψηφίσματα. Είχε αναλάβει να καταρτίσει μαζί με την κυβέρνηση σύνταγμα, το οποίο θα υποβαλλόταν από το υπουργικό συμβούλιο σε αυτήν για έγκριση.

Πρόεδρος της Γερουσίας είχε εκλεγεί ο Γεώργιος Σισίνης.

Όταν δολοφονήθηκε ο κυβερνήτης της Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας το 1831, η Γερουσία έδωσε την εξουσία στην τριμελή Διοικητική επιτροπή στις 20 Δεκεμβρίου 1831 με πρόεδρο τον αδελφό του Καποδίστρια, Αυγουστίνο και μέλη τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Κωλέττη με μικρή διάρκεια ζωής (Φεβρουάριο-Μάρτιο 1832). Όταν ο Αυγουστίνος έφυγε το Μάρτιο του 1832, η Κυβερνητική αυτή επιτροπή διαλύθηκε.

Στις 28 Μαρτίου 1832 ανέλαβε νέα πενταμελή επιτροπή με μέλη τους Κουντουριώτη, Υψηλάντη, Ζαΐμη, Μπότσαρη και Τρικούπη.

Στις 27 Ιουλίου 1832 η Ε' Εθνοσυνέλευση καταργεί τη Γερουσία, πράξη που δεν αναγνώρισε η Γερουσία.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1832 η γερουσία ορίζει νέα τριμελή διοικητική επιτροπή για να καλύψει το κενό εξουσίας.

Η Γερουσία καταργήθηκε τον Ιανουάριο του 1833 με την άφιξη του Όθωνα.

## Μέλη της Γερουσίας
Ακολουθεί κατάλογος με ορισμένα μέλη της Γερουσίας
*Γεώργιος Σισίνης (πρόεδρος)
*Δημήτρης Πλαπούτας
*Ανδρέας Καλαμογδάρτης
*Ανδρέας Μιαούλης
*Γεώργιος Δουζίνας
*Ανδρέας Ζαΐμης
*Ιωάννης Περούκας
*Τάτσης Μαγγίνας
*Γεώργιος Μ. Αντωνόπουλος 
*Γεώργιος Μαυρομμάτης 

## Δείτε επίσης
Το 1844 δημιουργήθηκε με βάση το Σύνταγμα του 1844 που παραχωρήθηκε από τον Όθωνα μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, επόμενο σώμα με το όνομα Γερουσία.

## Αναφορές


Κατηγορία:Γερουσία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ελληνική Πολιτεία 1828-1832
Αρχαία σλαβονική γλώσσα

μικρογραφία|Κείμενο γραμμένο στην Παλαιά Εκκλησιαστική Σλαβονική γλώσσα.Η **αρχαία Σλαβονική** (словѣ́ньскъ ѩзꙑ́къ, slověnĭskŭ językŭ), γνωστή και ως *αρχαία βουλγαρική*, ήταν η πρώτη λογοτεχνική σλαβική γλώσσα, που βασίστηκε στην αρχαία σλαβική διάλεκτο της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, και χρησιμοποιήθηκε από τον 9ο μ.Χ. αιώνα από τους δύο Έλληνες Βυζαντινούς και αδελφούς ιεραποστόλους Κύριλλο και Μεθόδιο για τη μετάφραση της Αγίας Γραφής και άλλων αρχαίων ελληνικών εκκλησιαστικών κειμένων και για κάποια δικά τους κείμενα, προκειμένου να διδάξουν τον χριστιανισμό στη Μοραβία (μέρος της σημερινής Τσεχίας), όταν τους προσκάλεσε εκεί ο ηγεμόνας τους Ραστισλάβος το έτος 863. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία των σλαβικών γλωσσών και αποτέλεσε βάση και πρότυπο για τις μετέπειτα εκκλησιαστικές σλαβονικές παραδόσεις, όπου η Εκκλησιαστική Σλαβονική χρησιμοποιείται ως λειτουργική γλώσσα μέχρι σήμερα από κάποιες Ανατολικές Ορθόδοξες και Ελληνοκαθολικές εκκλησίες των σλαβικών λαών.

## Ιστορικό
Ο Ραστισλάβος της Μοραβίας έστειλε το 862 αίτημα στον βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄  προκειμένου να σταλούν ειδικοί για να μεταφράσουν τα πιο σημαντικά χριστιανικά λειτουργικά βιβλία στα σλαβικά. 
''«Το έθνος μας είναι βαφτισμένο αλλά δεν έχουμε δασκάλους. Δεν καταλαβαίνουμε ούτε την ελληνική ούτε τη λατινική. . . . Δεν καταλαβαίνουμε τα γράμματα ούτε τη σημασία τους. Γι’ αυτό, στείλτε μας δασκάλους για να μας κάνουν γνωστά τα λόγια των Γραφών και το νόημά τους».
—Ραστισλάβος της Μοραβίας, ηγεμόνας της Μοραβίας, (862)».

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία για περαιτέρω μελέτη
* Κωνσταντίνος Νιχωρίτης - Αντώνης Σταμούλης, Παλαιοσλαβική και εκκλησιαστική γλώσσα και Γραμματική, 2004 ISBN 960-8353-408

## Δείτε επίσης
* Γλαγολιτικό αλφάβητο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
Κατηγορία:Ιερές γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας (περιοχή)
Ιωάννης Παπαϊωάννου

Ο **Ιωάννης Παπαϊωάνου** (Σέρρες, 1869 - Αθήνα, 1931) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και ο σημαντικότερος Έλληνας θιασάρχης της οπερέτας. Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1869 και πέθανε στην Αθήνα το 1931. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις Σέρρες το 1892, με το κωμειδύλλιο "Η Λύρα του γερο-Νικόλα", του Δ. Κόκκου. Ως θιασάρχης ανέβασε με επιτυχία πλήθος ξένων και ελληνικών οπερετών. Διέθετε μέτρια φωνή, αλλά εξαιρετικά υποκριτικά προσόντα. Θεωρείται ως ο στυλοβάτης της ελληνικής οπερέτας, πλάι στο δημιουργό της, Θεόφραστο Σακελλαρίδη.

## Πηγές
* *Λεξικό της Ελληνικής μουσικής*, Τάκη Καλογερόπουλου. Εκδόσεις Γιαλλελή, 2001 

Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Γιόζεφ Μπουμπένκο

Ο **Γιόζεφ Μπουμπένκο** (Jozef Bubenko) (γεν. στις 21 Μαρτίου 1951 στο Πρεσόβ) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τη Σλοβακία, ο οποίος έχει εργαστεί σε ελληνικές ομάδες 
Α΄ Εθνικής, όπως ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.
 
## Βιογραφικό
### Ποδοσφαιριστής
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε από το 1969 ως το 1984, κυρίως με την ομάδα της γενέτειράς του Τάτραν Πρεσόβ, στο πρωτάθλημα της τότε ενιαίας Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά αγωνίστηκε σε 277 ματς πρωταθλήματος και πέτυχε 67 γκολ. Επίσης, υπήρξε 2 φορές διεθνής με την εθνική ελπίδων της Τσεχοσλοβακίας.

* Σύλλογοι που έπαιξε:
** 1969-1979: Τατράν Πρεσόβ
** 1979-1981: Μπάνσκα Μπίστριτσα
** 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ
** 1984: Μπαρντεγιόβ

### Προπονητής
Ως προπονητής άρχισε να εργάζεται από το 1981, ενώ ακόμα αγωνιζόταν στην Τατράν. Εκτός από την Τατράν έχει εργαστεί και σε άλλες σημαντικές ομάδες της χώρας του, όπως την Ίντερ Μπρατισλάβα και τη Σπάρτακ Τρνάβα. Επίσης, διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας το 2004-2005.

Το 2002 δούλεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πανιώνιο. Έμεινε δύο σεζόν και κατάφερε και τις δυο να οδηγήσει την ομάδα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία του (να βγει δυο συνεχόμενες σεζόν στην Ευρώπη). Στη συνέχεια έφυγε για να δουλέψει στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας. Ο Πανιώνιος τον ήθελε ξανά τη σεζόν 2005-06, αλλά δεν μπόρεσε να διακόψει το συμβόλαιο με την σλοβακική ομοσπονδία κι έτσι ήρθε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης μόλις τον Οκτώβριο του 2005. Δεν κατάφερε να πετύχει πολλά πράγματα και το Φεβρουάριο του 2006 έφυγε.

Η γνωριμία του με τον ισχυρό άνδρα του Πανιωνίου, Αχιλλέα Μπέο, είχε ως αποτέλεσμα να ξαναδουλέψει στην Ελλάδα στις ομάδες των οποίων τη διοίκηση ανέλαβε ο Μπέος κατά καιρούς. Έτσι δούλεψε το 2007 στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το 2008 στον Ολυμπιακό Βόλου. 

* Σύλλογοι που εργάστηκε:
** 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ 
** 1984-1985: Παρτιζάν Μπαρντεγιόβ
** 1985-1988: Σλόβαν Γκιραλτόβτσε
** 1988-1992: Τατράν Πρεσόβ 
** 1992-1996: Μπαρντεγιόβ
** 1996-2002: Ίντερ Μπρατισλάβα
** 2002-2004: Πανιώνιος
** 2004-2005: Εθνική Ελπίδων Σλοβακίας
** 2005-2006: Πανιώνιος
** 2006: Σπάρτακ Τρνάβα
** 2006–2007: Ηρακλής Θεσσαλονίκης
** 2008: Ολυμπιακός Βόλου
** 2010: Ηρακλής Θεσσαλονίκης

Κατηγορία:Σλοβάκοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
μ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Δήμος Αιανής

Ο **Δήμος Αιανής** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομό Γρεβενών. Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 152,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ο πληθυσμός του ήταν 3.819 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν η Αιανή

Στον δήμο Αιανής περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** Δ.δ. Αιανής ** -- η Αιανή [ 2.074 ]
: ** Δ.δ. Αγίας Παρασκευής ** -- η Αγία Παρασκευή [ 677 ]
: ** Δ.δ. Κερασέα ** -- η Κερασέα [ 192 ]
: ** Δ.δ. Κτένιον ** (της πρώην κοινότητας Κερασέας) -- το Κτένιον [ 109 ]
: ** Δ.δ. Ροδιανής ** -- η Ροδιανή [ 358 ]
: ** Δ.δ. Ρυμνίου ** -- το Ρύμνιον [ 221 ]
: ** Δ.δ. Χρωμίου ** -- το Χρώμιον [ 185 ]

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
### Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1978)

### Δήμαρχοι

Αιανης
Μεσιέ 91

Ο **Μεσιέ 91** (γνωστός και ως *Μ91* και *NGC 4548*) είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ σε απόσταση 55 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι μέλος του σμήνους της Παρθένου και το αμυδρότερο αντικείμενο Μεσιέ. Παλιότερα είχε από κάποιους ταυτοποιηθεί ως ο κοντινός γαλαξίας NGC 4571. Έχει συμπυκνωμένο πυρήνα και λίγες περιοχές ΗΙΙ στους δύο βραχίονές του. Αποτελεί μία διάχυτη πηγή ραδιοκυμάτων.

## Ιστορικό
Ο Μεσιέ 91 ανακαλύφθηκε στις 18 Μαρτίου 1781 από τον Σαρλ Μεσιέ, μαζί με άλλα 7 μέλη του καταλόγου του στην ίδια περιοχή του ουρανού και το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 92.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο σπειροειδής γαλαξίας M91 στις SEDS Messier pages 

Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
91
4548
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
41934
07753
Μεσιέ 85

Ο **Μεσιέ 85** (γνωστός και ως *Μ85* και *NGC 4382*) είναι φακοειδής γαλαξίας σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι το βορειότερο μέλος του σμήνους της Παρθένου. Μορφολογικά ο Μεσιέ 85 μοιάζει με τον Μεσιέ 84.

## Ιστορικό
Ο Μεσιέ 85 ανακαλύφθηκε τις 18 Μαρτίου 1781 από τον Τσαρλς Μεσιέ, μαζί με άλλα 7 μέλη του καταλόγου του στην ίδια περιοχή του ουρανού και το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 92.

Το 1960 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ο υπερκαινοφανής αστέρας SN 1960R, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 11,7.

## Κοντινοί γαλαξίες
Σε απόσταση 8 λεπτών της μοίρας από τον Μεσιέ 85 βρίσκεται ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας NGC 4394, και δεδομένων των παρόμοιων μετατοπίσεων προς το ερυθρό, αποτελούν φυσικό ζευγάρι. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Lenticular Galaxy M85 @ SEDS Messier pages 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
85
4382
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
40515
07508
Μοντελμόσου

thumb|right|200px|Εκκλησία της Παναγίας της Κοίμησης της Θεοτόκου
Το **Μοντελμόσου** *Montehermoso* είναι δήμος στην επαρχία της Κάθερες, Εξτρεμαδούρα, στην Ισπανία. Σύμφωνα με απογραφή του 2009 ο πληθυσμός του δήμου είναι 5.799 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Web oficial 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Εξτρεμαδούρα
Μέγαρο Ανδρέα Συγγρού

Το **Μέγαρο Ανδρέα Συγγρού**, σημερινή έδρα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, βρίσκεται στη συμβολή της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας αριθ. 5 και της οδού Ζαλοκώστα στην Αθήνα, απέναντι από τη βόρεια πλευρά της Βουλής των Ελλήνων.

Το Μέγαρο Συγγρού ανήκε στον εύπορο ομογενή τραπεζίτη από την Κωνσταντινούπολη Ανδρέα Συγγρό (1830 - 1899), ο οποίος, όταν αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα (1871), αγόρασε το 1872 οικόπεδο στην αρχή της οδού Κηφισίας (όπως ονομαζόταν τότε η Βασιλίσσης Σοφίας) έναντι του ποσού των 65.000 δρχ, προκειμένου να κτίσει την ιδιωτική κατοικία του.

Όπως αναφέρει η Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη, καθηγήτρια αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου: *«Η άνοδος στον θρόνο του Γεωργίου του Α΄, η ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, η αναβίωση της Μεγάλης Ιδέας και κυρίως η οικονομικοκοινωνική αναδιοργάνωση του ελληνικού κράτους προσελκύουν πολλούς ομογενείς του εξωτερικού να εγκατασταθούν μόνιμα στη χώρα»*.

Το νεοκλασικό μέγαρο του Ανδρέα Συγγρού, απέναντι από τα Παλαιά Ανάκτορα του Όθωνα, οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1872 - 1873 σε σχέδια του διάσημου Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ (Ernst Ziller, 1837 - 1923). Το αρχικό όμως σχέδιο του Τσίλλερ, όπως αναφέρει ο Συγγρός στα *«Απομνημονεύματά»* του (1908), τροποποιήθηκε με δική του παρέμβαση και *«δια τούτο και έγινεν εξαιρετικώς άτεχνον»*.

Την ανέγερση του μεγάρου επέβλεψε σε πρώτη φάση ο στρατιωτικός μηχανικός Νικόλαος Σούτσος και στη συνέχεια ο Γάλλος μηχανικός και αρχιτέκτονας Φρεντερίκ Πιάτ (Frederic Piat), ο οποίος επιμελήθηκε και την εσωτερική διακόσμηση. Ο Πιάτ δραστηριοποιήθηκε στο τελευταίο μισό του 19ου αιώνα στην Αθήνα με την υποστήριξη της Γαλλικής Πρεσβείας και είχε συστηθεί στον Ανδρέα Συγγρό από Γάλλους φίλους του. Έργα του είναι επίσης το Μέγαρο Αθηνογένους και η κατασκευή της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα.

Ο Ανδρέας Συγγρός ήταν παντρεμένος με την Ιφιγένεια (1842 - 1921) το γένος Μαυροκορδάτου, η οποία ήταν και η αποκλειστική κληρονόμος του, δεδομένου ότι δεν είχαν αποκτήσει απογόνους. Το μέγαρο, με μυστική διαθήκη της Ιφιγένειας Μαυροκορδάτου-Συγγρού, κληροδοτήθηκε μετά το θάνατό της (1921) στο Ελληνικό Δημόσιο *«ίνα χρησιμεύει διαρκώς ως κατάστημα του Υπουργείου Εξωτερικών»*.

Το κτίριο μετασκευάστηκε με σημαντικές αλλαγές στις αρχικές όψεις του στη δεκαετία 1930-1940, με κύρια παρέμβαση την ανύψωση του προστώου της κεντρικής εισόδου στο ύψος του όλου κτιρίου, το οποίο επιστεγάστηκε με τριγωνικό αέτωμα, προσδίδοντας στο οικοδόμημα νεοκλασικά χαρακτηριστικά.

Το κτήριο κηρύχθηκε το 1976 από το Υπουργείο Πολιτισμού ως προστατευόμενο έργο τέχνης.

## Πηγές
* Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη: *«Ερνστ Τσίλλερ 1837-1923: Η Τέχνη του Κλασικού»*, α΄ έκδοση, Εκδοτικός Οίκος ΜΕΛΙΣΣΑ, Αθήνα, 2006.
* Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη: «*Η γένεση της Βασιλίσσης Σοφίας»*, Εφημ. *Η Καθημερινή/Επτά Ημέρες*, 5 Νοεμβρίου 2000.
* Νικολία Ιωαννίδου: *«Η κατοικία του Ανδρέα Συγγρού»*, Εφημ. *Η Καθημερινή*, 23 Φεβρουαρίου 1997.
* Αρχείο Νεοτέρων Μνημείων (Ηλεκτρονική Έκδοση)

Κατηγορία:Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας
Κατηγορία:Κυβερνητικά κτίρια