open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκαστόν της Βιάνα

Ο **Γκαστόν**, γαλλ. Gaston (1444 - 23 Νοεμβρίου 1470) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν πρίγκιπας της Βιάνα.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονόρας των Ιβρέα-Τραστάμαρα της Ναβάρρας, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. 

Ως γιος της βασίλισσας της Ναβάρρας, είχε τον τίτλο του πρίγκιπα της Βιάνα. Το 1470 έλαβε μέρος σε μία κονταρομαχία (tournoi de joute) στο Λίμπουρν της Ακουιτανίας και, από τα τραύματα που δέχτηκε, απεβίωσε πριν προλάβει να διαδεχθεί τη μητέρα του. Η μητέρα του απεβίωσε το 1479 και τη διαδέχθηκαν τα δύο τέκνα του, ο Φραγκίσκος-Φοίβος και μετά η Αικατερίνη των Φουά. Επειδή όταν ανέλαβαν την αρχή ήταν ο καθένας τους 13 ετών, την πραγματική εξουσία είχε η μητέρα τους Μαγδαληνή, ως το 1494 (όταν η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄) και το 1495 (που απεβίωσε η Μαγδαληνή).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1461 τη Μαγδαληνή των Βαλουά, κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκος-Φοίβος 1466-1483, βασιλιάς της Ναβάρρας (1479-1483).
* Αικατερίνη 1470-1518, βασίλισσα της Ναβάρρας (1483-1518), παντρεύτηκε τον Ιωάννη κύριο του Αλμπρέ.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ

Η **Λουίζα** (γερμ. *Louise von Hessen-Kassel*, 7 Σεπτεμβρίου 1817 - 29 Σεπτεμβρίου 1898) του Οίκου της Έσσης ήταν πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ και μετέπειτα βασίλισσα της Δανίας.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Βιλελμίνη Φρειδερίκη Καρολίνα Αυγούστα Ιουλία* γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1817 στο Κάσσελ του Εκλεκτοράτου της Έσσης και ήταν το τρίτο παιδί και η τρίτη κόρη του Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ και της Καρλόττας της Δανίας.
 
Παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφο της, Χριστιανό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, στις 26 Μαΐου 1842 στο Παλάτι Αμάλιενμποργκ. Η σχέση μεταξύ της Λουίζας και του Χριστιανού φαίνεται να ήταν ευτυχισμένη. Τον υποστήριξε στον αγώνα του να αναγνωριστεί ως κληρονόμος του θρόνου της Δανίας και το ζευγάρι έγινε ισχυρά συνδεδεμένο μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των χρόνων της διαδοχικής πάλης.

Οι γάμοι υψηλού επιπέδου που εξασφάλισε για τα παιδιά της εξασφάλισαν τη νεοδημιουργηθείσα διεθνή ιδιότητα της δανικής δυναστείας, συνδέοντας τη Δανία με τη Μεγάλη Βρετανία, τη Ρωσία, τη Σουηδία και την Ελλάδα. Ήταν γνωστή ως "*η πεθερά της [[Ευρώπη|Ευρώπης]]*", οι ετήσιες οικογενειακές συγκεντρώσεις της στο Μπέρνστορφ και στο Φρέντενσμποργκ προσέλκυε κάθε χρόνο την περισσότερη προσοχή και την έκαναν δημοφιλές σύμβολο της οικογενειακής ζωής.

Κατά τα τελευταία χρόνια της, ήταν κουφή, και η ανάγκες της είχαν φροντιστεί από δύο διακόνισσες από το ίδρυμα Διακονίας που ίδρυσε. Η Λουίζα ήταν βασίλισσα για 35 χρόνια, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη βασίλισσα της Δανίας.

Πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 1898 στο Παλάτι Μπέρνστορφ σε ηλικία 81 ετών. Θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το Χριστιανό Θ΄ της Δανίας το 1842 και απέκτησαν έξι παιδιά:
* Φρειδερίκος Η΄ (1843 - 1912), Βασιλιάς της Δανίας.
* Αλεξάνδρα (1844 - 1925), παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
* Γεώργιος Α΄ (1845 - 1913), Βασιλιάς της Ελλάδας.
* Δάγμαρ (1847 - 1928), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Γ΄ της Ρωσίας.
* Θύρα (1853 - 1933), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο Β΄ του Αννοβέρου.
* Βλαδίμηρος (1858 - 1939), Πρίγκιπας της Δανίας.

## Πρόγονοι

## Τιμητικές διακρίσεις

* : Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Ελέφαντα
* : Επίτιμη Ιππότης Μεγάλη Διοικήτρια του Τάγματος του Ντάνεμποργκ
* : Κυρία της Βασιλικής Οικογένειας Παρασημοφόρηση του Βασιλιά Φρειδερίκου Ζ΄
* : Κυρία της Βασιλικής Οικογένειας Παρασημοφόρηση του Βασιλιά Χριστιανού Θ΄

**Ξένες**
* : Κυρία Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης
* : Βασιλικό Τάγμα της Βικτωρίας και του Αλβέρτου

## Παραπομπές


## Πηγές

*  Dansk Kvindebiografisk Leksikon(in Danish)
* Dansk biografisk Lexikon / X. Bind. Laale - Løvenørn /  (in Danish)
* Salmonsens konversationsleksikon / Anden Udgave / Bind XV: Kvadratrod—Ludmila / (in Danish)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Queen Louise at the website of the Royal Danish Collections at Amalienborg Palace
* How Christian IX received the succession to the throne of Denmark

|-

Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Κατηγορία:Διάδοχοι της Δανίας
Γκαστόν Δ΄ της Φουά

Ο **Γκαστόν**, γαλλ. Gaston (27 Νοεμβρίου 1422 - 25/28 Ιουλίου 1472) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν κόμης της Φουά (1436-72) και ως τέτοιος συν-πρίγκιπας της Ανδόρρας· κόμης του Μπιγκόρ και υποκόμης των Μπεάρν, Μαρσάν, Καστελμπόν, Νεμπουζάν, Βιλεμέρ, Λωτρέκ & Ναρμπόν. Επίσης, ως σύζυγος της Ελεονώρας, ήταν πρίγκιπας της Ναβάρρας.
## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη της Φουά και της Ιωάννας των Αλμπρέ, κόρης του Καρόλου Α΄ κοντόσταυλου της Γαλλίας, που ως συν-διοικητής του στρατού στο Αζινκούρ, απεβίωσε στη μάχη.

Νυμφεύτηκε την Ελεονώρα το 1436, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ της Ναβάρρας. Προς το παρόν δεν φαινόταν μεγάλες προοπτικές για την Ελεονώρα: ο πατέρας της, που δεν ήταν ακόμη βασιλιάς, ήταν ο δεύτερος γιος και η ίδια ήταν το τρίτο τέκνο. Όμως το 1458 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιακώβου Β΄, ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας χωρίς νόμιμα τέκνα· το 1461 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός της Ελεονώρας, ο διάδοχος Κάρολος χωρίς νόμιμα τέκνα και το 1464 η μεγαλύτερη αδελφή της, η Λευκή Β΄ της Ναβάρρας άτεκνη.

Έτσι το 1464 η σύζυγός του Ελεονώρα μπορούσε να γίνει βασίλισσα της Ναβάρρας, όμως την εξουσία κατακρατούσε ο πατέρας της, όπως είχε κάνει και με τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της. Όταν αυτός απεβίωσε (20 Ιανουαρίου 1479) η Ελεονώρα ανέλαβε πραγματικό την εξουσία, αλλά απεβίωσε 23 ημέρες μετά.

Ο Γκαστόν Δ΄ απεβίωσε το 1472 στο Ρονσεβάλ σε ηλικία 50 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1436 την Ελεονώρα των Ιβρέα-Τραστάμαρα, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
* Γκαστόν 1444-1470, πρίγκιπας της Βιάνα.
* Ιωάννης 1450-1500, υποκόμης του Ναρμπόν και κόμης του Ετάμπ.
* Μαργαρίτα π. 1449-1486, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης.
* Πέτρος ο Νεότερος 1449-1490, επίσκοπος του Βαν και καρδινάλιος.
* Μαρία π. 1452-1467, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου, 4ο εξάδελφο του Ιωάννη Η΄ και Κωνσταντίνου ΙΒ΄ Αυτοκρατόρων των Ρωμαίων.
* Ιωάννα π. 1454-π.1476, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ κόμη του Αρμανιάκ.
* Αικατερίνη π. 1460-πριν το 1494, παντρεύτηκε τον Γκαστόν των Φουά κόμη του Κανντάλ.
* Ιάκωβος 1469-1500, κόμης του Μονφόρ.

## Πηγές
* Courteault, Henri. Gaston IV, Comte de Foix, Vicomte souverain de Béarn, Prince de Navarre (1423–1472): Étude historique sur le Midi de la France et le Nord de l'Espagne au XVe siècle. Toulouse: Privat, 1895.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Ρευματική νόσος της καρδιάς

Η οξεία φάση της **ρευματικής νόσου της καρδιάς** αρχίζει δέκα περίπου ημέρες μετά από λοίμωξη του φάρυγγα με β αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Ο ρευματικός πυρετός εμφανίζεται σαν οξεία πολυαρθρίτιδα που μπορεί να επιπλέκεται από ενδοκαρδίτιδα , περικαρδίτιδα και μυοκαρδίτιδα. Η χορεία του Σύντεναμ χαρακτηρίζεται από ακούσιες κινήσεις των άκρων, των μυών του προσώπου και του κορμού. Και οι δύο οξείες παθήσεις ιώνται αυτόματα μέσα σε εβδομάδες , εκτός εάν καρδιακή ανεπάρκεια προκαλέσει πρώιμο θάνατο. Η χρόνια φάση οφείλεται σε ουλοποίηση των βαλβίδων και του μυοκαρδίου, που μπορεί να αναπτύσσεται ύπουλα για δεκαετίες.

Κατηγορία:Παθήσεις της καρδιάς
Σάκον Γιαμαμότο

Ο **Σάκον Γιαμαμότο** (γεν. στο Τογιοχάσι της Περιφέρειας του Άιτσι στις 9 Ιουλίου του 1982) είναι Ιάπωνας οδηγός αγώνων.

## Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Τογιοχάσι της Περιφέριας του Άιτσι. Ξεκίνησε απ' τα καρτ και στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 2006 όχι όμως απ' την αρχή του πρωταθλήματος αλλά απ' το Γερμανικό Γκραν Πρι ως οδηγός της
νεοσύστατης εκείνη την εποχή ομάδας Super Aguri. Τότε στο 1ο μονοθέσιο της ομάδας εκείνης ήταν ο συμπατριώτης του ΓιαμαμότοΤακούμα Σάτο όμως το 2ο άλλαξε 3 φορές χέρια. Στα πρώτα 4 Γκραν Πρι το οδηγούσε ο επίσης συμπατριώτης του Γιούτζι Ίντε, στα Γκραν Πρι απ' το Ισπανικό μέχρι και το Γαλλικό ο Γάλλος Φρανκ Μοντανί και σε όλα τα υπόλοιπα εκείνος. Στο επόμενο πρωτάθλημα του 2007 ο Γιαμαμότο εντάχθηκε στο δυναμικό της Ολλανδικής ομάδας Spyker F1 μα και πάλι όχι απ' την αρχή του Πρωταθλήματος αλλά απ το Ουγγρικό Γκραν Πρι. Στα Γκραν πρι απ' το Αυστραλιανό μέχρι το Βρετανικό στη θέση του Γιαμαμότο βρισκόταν ο Ολλανδός Κρίστιαν Άλμπερς όμως μετά το τέλος εκείνου του Γκραν Πρι ο Άλμπερς απολύθηκε απ' την ομάδα επειδή κάποιος απ' τους χορηγούς του δεν είχε πληρώσει τα συμφωνηθέντα χρήματα εντός της ορισμένης προθεσμίας η οποία έληξε το Σάββατο 30 Ιουνίου. Στο επόμενο Γκραν Πρι το οποίο ήταν το Ευρωπαϊκό Γκραν Πριστη θέση του Άλμπερς τοποθετήθηκε ο Γερμανός Μάρκους Βίνκελχοκ και στα υπόλοιπα ο Γιαμαμότο. Το 2010 ο Γιαμαμότο συμμετείχε στα Γκραν Πρι απ' το Βρετανικό μέχρι και το Νοτιοκορεατικό με την ομάδα Hispania Racing Team(HRT). Συνολικά τα Γκραν Πρι Φόρμουλα 1 στα οποία πήρε μέρος ο Γιαμαμότο ήταν 21 και σε κανένα απ' αυτά δε σημείωσε κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Νέλλυ Ντρελ

Η **Νέλλυ Ντρελ** (εσθονικά: *Nelly Drell*, Τάλιν, 19 Οκτωβρίου 1979) είναι σύγχρονη Εσθονή ζωγράφος που δραστηριοποιείται κυρίως στην Εσθονία και τις ΗΠΑ.

## Βιογραφία
Η Ντρελ γεννήθηκε το 1979 στο Τάλιν της Εσθονίας, η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης. Αρχικά σπούδασε από το 1998 μέχρι το 2000 στην Εσθονική Ακαδημία Τέχνης και στη συνέχεια μετέβη για περαιτέρω σπουδές στις ΗΠΑ, όπου φοίτησε πρώτα στο International Fine Arts College του Μαϊάμι (2000 - 2001) και έπειτα στο New York Academy of Art (2001 - 2003). Το 2004 έγινε δεκτή στην Ένωση Εσθονών Ζωγράφων, ενώ με το πέρασμα των ετών κέρδισε μια θέση μεταξύ των σημαντικότερων ζωγράφων που αναδείχτηκαν στη μετασοβιετική Εσθονία. Από το 2012 είναι μέλος του Συνδέσμου Εσθονών Καλλιτεχνών.

Tη δεκαετία του 1990 πραγματοποίησε τις πρώτες της συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις της πατρίδας της και το 2001 έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε ομαδική έκθεση εκτός συνόρων (συγκεκριμένα στο Μαϊάμι των ΗΠΑ). Το 2004 διοργάνωσε την πρώτη της ατομική έκθεση σε γκαλερί του Τάλιν, ενώ μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις σε διάφορες χώρες (κυρίως στην Εσθονία και τις ΗΠΑ, αλλά και στις Γαλλία και Ρωσία) και έχει πραγματοποιήσει διάφορες ατομικές εκθέσεις στην πατρίδα της, τις ΗΠΑ και την Ουγγαρία. Το 2008 τιμήθηκε με το βραβείο της Ένωσης Εσθονών Καλλιτεχνών.

Οι δημιουργίες της περιλαμβάνουν κυρίως προσωπογραφίες, τοπιογραφίες, έργα αφηρημένης τέχνης, απεικονίσεις νεκρής φύσης κ.ά.

## Εκθέσεις (ενδεικτικές)

### Ατομικές
* Γκαλερί *Draakon*, Τάλιν, Εσθονία (2004)
* Δημοτική Πινακοθήκη Χααπσάλου, Εσθονία (2005)
* Εσθονική πρεσβεία στη Βουδαπέστη, Ουγγαρία (2009)
* *New York Estonian House*, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ (2011) 
* Εθνική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας, Τάλιν, Εσθονία (2011)

### Ομαδικές
* D.A.S.H Gallery, Μαϊάμι, ΗΠΑ (2001)
* Tribeca Hall, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ (2002)
* Tallinn Art Hall, Τάλιν, Εσθονία (2005)
* Agora Gallery, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ (2009)
* Μουσείο Τέχνης Βιινίστου, Εσθονία (2016)
* Galerie 12 Avenue Des Arts and Galerie La Verriere, Παρίσι (2016)

## Έργα

Αρχείο:Nelly Drell Woman.jpg|Γυναίκα (2003)
Αρχείο:Nelly Drell Soul.jpg|Ψυχή (2008)
Αρχείο:Nelly Drell Estonian peacekeepers in Iraq.jpg|Εσθονοί ειρηνευτές στο Ιράκ (2005)


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Gunter Faure, Teresa Mensing, *The Estonians. The long road to independence*, 2012.

Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Μπάρλεν Βιαπούρι

Ο **Μπάρλεν Βιαπούρι** (Paramasivum Pillay "Barlen" Vyapoory) είναι πολιτικός από τον Μαυρίκιο και αντιπρόεδρος της χώρας από το 2016. Ως αντιπρόεδρος ανέλαβε υπηρεσιακά την προεδρία μετά την παραίτηση της Αμινά Γκουρίμπ, το 2018 μέχρι τον Νοέμβριο του 2019, οπότε παραιτήθηκε.
Νωρίτερα υπηρέτησε ως ύπατος αρμοστής της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου στη Νότια Αφρική και υπηρέτησε ως πρόεδρος της αρμοστείας. Είναι μέλος του Μαχητικού Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Στις 23 Μαρτίου 2018 τέθηκε σε ισχύ η παραίτηση της προέδρου Αμινά Φαχίμ και ο Βιαπούρι ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας,θέση στην οποία παρέμεινε ως τις 26 Νοεμβρίου 2019.

Τον διαδέχθηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος ο Έντι Μπαλανσί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Μαυρίκιου
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Μαυρίκιου
Κάρολος Α΄ του Αλμπρέ

Ο **Κάρολος Α΄**, γαλλ. Charles I (Δεκέμβριος 1368 - 25 Δεκεμβρίου 1415) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν κύριος του Αλμπρέ, κοντόσταυλος της Γαλλίας (1402-11, 13-15) και συν-διοικητής του στρατού στο Αζενκούρ, όπου απεβίωσε στη μάχη.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αρνώ-Αμανιέ κυρίου του Αλμπρέ και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων, κόρης του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.

Ο Οίκος του ήταν παλαιός στη Γασκώνη. Ο Κάρολος Α΄ ως νέος υπηρέτησε υπό τον Μπερτράν ντυ Γκεσλέν και πολέμησε στη μάχη του Ροζμπέκ. Το 1403 ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας τον έκανε κοντόσταυλο. Όταν η Βουργουνδική μερίδα επικράτησε στην Αυλή, απολύθηκε, αποκαταστάθηκε όμως στο αξίωμά του το 1413, που η μερίδα των Αρμανιάκ ξαναπήρε ισχύ. Ήταν σημαίνουσα φυσιογνωμία στη Γαλλική Αυλή και έγινε το θέμα σε δύο μπαλλάντες της Χριστίνας ντε Πιζάν.

Αν και ονομαστικά διοικητής του στρατού της Γαλλίας στο Αζενκούρ μαζί με τον στρατάρχη Μπουσικώ, οι δύο έμπειροι στρατιωτικοί δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν τον έλεγχό τους στους υψηλόβαθμους Γάλλους ευγενείς την ημέρα της μάχης. Σκοτώθηκε κατά τις εχθροπραξίες στις 25 Οκτωβρίου 1415 από τον στρατό που οδηγούσε ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας. Τάφηκε στο ναό της Μονής στο Εσντάν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1400 τη Μαρία του Συλί, κόρη του Λουδοβίκου ντε Συλύ και είχε τέκνα:
* Ιωάννα 1403-1433, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Γκραγύ κόμη της Φουά.
* Κάρολος Β΄ 1407-1471, κύριος του Αλμπρέ.
* Γουλιέλμος απεβ. 1429.
* Ιωάννης.
* Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Μονταγκύ επίτροπο του Λον (νόθο γιο του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας).

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Biu, Hélène (2002). "Du panégyrique à l'histoire : l'archiviste Michel de Bernis, chroniqueur des comtes de Foix (1445)". Bibliothèque de l'École des chartes (in French).
* Bradbury, Jim (2004). The Routledge Companion to Medieval Warfare. Routledge.
* Galand, Gérard (2005). Les seigneurs de Châteauneuf-sur-Sarthe en Anjou (in French). Cheminements.
* Loehlin, James (2000). Shakespeare in Performance: Henry V. Manchester University Press.
* Wagner, John A., ed. (2006). Encyclopedia of the Hundred Years War. Greenwood Press.
* Willard, Charity Cannon (1998). "Christine on the Art of Warfare". In Desmond, Marilynn. Christine de Pizan and the Categories of Difference. University of Minnesota Press.

Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Μαρία Παλαιολογίνα (κόρη Γουλιέλμου Θ΄ του Μομφερράτου)

Η **Μαρία Παλαιολογίνα** (19 Σεπτεμβρίου 1508 - 15 Σεπτεμβρίου 1530) από τον Οίκο των Παλαιολόγων ήταν ευγενής στο Μομφερράτο.

## Βιογραφία
Ήταν το πρώτο τέκνο του Γουλιέλμου Θ΄ Παλαιολόγου μαρκησίου του Μομφερράτου και της Άννας των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Αλανσόν.

Αδέλφια της ήταν η Μαργαρίτα Παλαιολογίνα και ο Βονιφάτιος Δ΄ Παλαιολόγος. Γεννήθηκε στο Καζάλε και το 1517 η μητέρα της τη μνήστευσε με τον Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα μααρκήσιο της Μάντουας. Ο υποψήφιος γαμπρός κατηγόρησε τη Μαρία ότι προσπάθησε να δηλητηριάσει την ερωμένη του Ισαβέλλα Μποσέττι, σύζυγο του κόμη του Καλβιζάνο και ο γάμος ακυρώθηκε. Τότε ο Φρειδερίκος Β΄ μνηστεύθηκε την Ιουλία της Αραγωνίας, 3η εξαδέλφη του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, ο οποίος από μαρκήσιο τον αναβίβασε σε δούκα.

Το 1518 απεβίωσε ο πατέρας της και τον Ιούνιο του 1530 ο αδελφός της Βονιφάτιος Θ΄ ένεκα πτώσης από το άλογο, έτσι το ενδιαφέρον του Φρειδερίκου Β΄ για τη Μαρία ανανεώθηκε. Ακύρωσε τον αρραβώνα του με την Ιουλία και πλήρωσε 50.000 δουκάτα στον Κάρολο Ε΄ γι' αυτό. Αλλά η Μαρία απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1530 στο Καζάλε σε ηλικία 22 ετών· έτσι ο υποψήφιος γαμπρός νυμφεύτηκε την αδελφή της Μαργαρίτα, μόνη κληρονόμο του Μομφερράτου.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* Haberstumpf, Walter (2009). Regesti dei Marchesi di Monferrato (secoli IX-XVI). Alessandria: San Giorgio Editrice.

## Παραπομπές


Μαρια
Αουγούστο Ανφόσι

Ο **Αουγούστο Ανφόσι** (1802 - 1848) γεννήθηκε στη Νίκαια του Βασιλείου της Σαρδινίας. Έλαβε εκπαίδευση Ιησουίτη, την οποία όμως απεχθανόταν τόσο πολύ που κάποια στιγμή επιτέθηκε στους δασκάλους του με αποτέλεσμα να εξοριστεί στη Γαλλία.  

Στη Γαλλία υπηρέτησε στον Γαλλικό Στρατό αλλά επέστρεψε στο Πεδεμόντιο μετά τον ενθρονισμό του Καρόλου Αλβέρτου μονάχα για να ξαναεξοριστεί το 1831.  Στη συνέχεια ταξιδεύει στην Αίγυπτο όπου ως εκπαιδευτής πυροβολικού και αργότερα στρατηγός βοηθάει τον στρατό του Μωχάμεντ Αλή στον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών. Η συνοικία Ανφούσι στην Αλεξάνδρεια πιθανώς οφείλει το όνομά της σε αυτόν.

Οι επαναστάσεις του 1848 τον αναγκάζουν να επιστρέψει στο Μιλάνο. 
Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των πέντε ημερών στο Μιλάνο ο Ανφόσι διεύθυνε προσωπικά τα στρατεύματα στη μάχη του Πόρτα Νουόβα όπου και ήταν νικηφόρος. Την τέταρτη μέρα της εξέγερσης τραυματίστηκε θανάσιμα και αντικαταστάθηκε από τον Λουτσιάνο Μανάρα. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ιησουίτες
Κάρολος Β΄ του Αλμπρέ

Ο **Κάρολος Β΄**, γαλλ. Charles II (1407 - 1471) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν κύριος του Αλμπρέ, κόμης του Ντρε· ένας Γάλλος μεγιστάνας, διοικητής και στρατιωτικός.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ κυρίου του Αλμπρέ και της Μαρίας, κόρης και διαδόχου του Λουδοβίκου κυρίου του Συλλύ. Ο πατέρας του ήταν κοντόσταυλος της Γαλλίας και συνδιοικητής του στρατού στο Αζενκούρ, όπου απεβίωσε στη μάχη.

Ο Κάρολος Α΄ του άφησε και την κομητεία του Ντρε, αλλά μετά το Αζενκούρ, το Ντρε ήταν στα χέρια των Άγγλων και έτσι ο Κάρολος Β΄ ήταν μόνο τιτουλάριος κόμης του. Ως μέλος της μερίδας των Αρμανιάκ ήταν υποστηρικτής του Καρόλου Ζ΄ τότε διαδόχου (δελφίνου). Νυμφεύτηκε την κόρη του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ, από τον οποίο η μερίδα έλαβε το όνομά της, ενισχύοντας έτσι τους δεσμούς του.

Υπηρέτησε στο Συμβούλιο του βασιλιά. Το 1427, μαζί με τον Ρισεμόντ και τη Γιολάντα των Βερκελώνης, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Αραγωνίας, εκτόπισαν τον ευνοούμενο του διαδόχου, τον Πιέρντε Ζιάκ, ο οποίος ήταν αντιδημοφιλής. Αυτός ύστερα από λίγο εκτελέστηκε με πνιγμό. Ο Κάρολος Β΄ έλαβε μέρος στις εκστρατείες της Ιωάννας της Λωρραίνης και ονομάστηκε υποδιοικητής της επαρχίας του Μπερρύ. Του επικυρώθηκε η ιδιοκτησία της κομητείας του Ντρε το 1441 από τον βασιλιά πια Κάρολο Ζ΄.

Το 1471 απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Ιωάννης Α΄ στο Αλμπρέ και ο  Αρνώ-Αμανιέ στο Ντρε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1417 την Άννα, κόρη του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Α΄ 1420-1468, κύριος του Αλμπρέ.
* Λουδοβίκος, καρδινάλιος 1422-1465.
* Αρνώ-Αμανιέ απεβ. 1463, κύριος του Ορβάλ. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν και γιος του ήταν ο:
** Ιωάννης κύριος του Ορβάλ, που νυμφεύτηκε την Καρλόττα των Βαλουά-Βουργουνδίας κόμισσα του Ρετέλ, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ. Η κόρη τους:
*** Μαρία 1491-1549, κόμισσα του Ρετέλ, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Λα Μαρκ κόμη του Νεβέρ.
* Κάρολος απεβ. 1473.
* Ζιλλ απεβ. 1479.
* Μαρία απεβ. 1486, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Βαλουά-Βουργουνδίας κόμη του Νεβέρ (αδελφό του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ).
* Ιωάννα απεβ. 1444, παντρεύτηκε τον Αρθούρο Γ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Bordonove, Georges, Charles VII le Victorieux. Paris: Pygmalion, 1985.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Κάρολος Α΄ του Νεβέρ

Ο **Κάρολος Α΄** (1414 - 25 Μαΐου 1464) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν Κόμης του Νεβέρ (Nevers) (1415 - 1464).

## Βιογραφία

Ήταν πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ κόμη του Νεβέρ και της Μπόννης του Αρτουά, κόρης του Φιλίππου κόμη του Ε. 

Προς το τέλος της ζωής του εξαδέλφου του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, ο Κάρολος έγινε ύποπτος ότι χρησιμοποιούσε μαγεία για να αντικαταστήσει τον Κάρολο, μόνο γιο του Φιλίππου Γ΄ και να τον κληρονομήσει. Διέφυγε στη Γαλλία και απεβίωσε λίγο μετά.
Επειδή ήταν άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης Β΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Αλμπρέ, κόρη του Καρόλου Β΄ κόμη του Ντρε.
Δεν απέκτησε νόμιμα τέκνα.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Jules Michelet, *Louis XI Et Charles Le Téméraire*, ed. E. Renault, (Clarendon Press, 1907)

Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ
Ιωάννης Α΄ του Αλμπρέ

Ο **Ιωάννης Α΄**, γαλλ. Jean I (1425 - 3 Ιανουαρίου 1468) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν συγκύριος του Αλμπρέ και υποκόμης του Ταρτά.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ κυρίου του Αλμπρέ & κόμη του Ντρε και της Άννας, κόρης του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ.

Το 1468 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών. Τρία έτη μετά απεβίωσε και ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλαίν Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Αλαίν Θ΄ ντε Ροάν και είχε τέκνα:
* Αλαίν Α΄ 1440-1522, κύριος του Αλμπρέ, υποκόμης του Ταρτά, κόμης του Γκράβ & του Καστρ.
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Μπονφίλ ντελ Γκιντίς, κόμη του Καστρ.
* Λουίζα απεβ. 1494, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο κύριο του Εστουτβίλ. Έγινε ερωμένη του Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* Achille Luchaire, Alain Le Grand Sire D'albret, (Slatkine Reprints, 1974), 14.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Παναγιώτα Κούρτη

Η **Παναγιώτα "Γιώτα" Κούρτη**, γεννημένη στις 7 Αυγούστου 1968, είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 1.90 αγωνιζόταν στην θέση της φόργουορντ. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Πιερικού κι έπειτα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, 70 συμμετοχές με την εθνική ομάδα γυναικών κατέκτησε μαζί της το χάλκινο μετάλλιο στους μεσογειακούς αγώνες του 1991. 

Από τον Πιερικό πήρε μεταγραφή το 1991, την διεκδίκησαν οι καλύτερες ομάδες της εποχής, Σπόρτιγκ και Παναθηναικός αλλά προτίμησε την Καλαμαριά. Με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1992 και κυπελλούχος το 1997. Μετά το τέλος της καριέρας της το 1998 διετέλεσε έφορος στο τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Με την εθνική ομάδα είχε 3 συμμετοχές με την εθνική κορασίδων και 35 πόντους, 14 με την εθνική νεανίδων και 150 πόντους , με την εθνική γυναικών 70 συμμετοχές και 638 πόντους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Απόλλωνα Καλαμαριάς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πιερικού Αρχέλαου
Κατηγορία:Μεταλλιοφόροι στην καλαθοσφαίριση σε Μεσογειακούς Αγώνες
Ιωάννα Καπουσούζη

Η **Ιωάννα "Γιάννα" Καπουσούζη**, γεννημένη στις 5 Ιουνίου 1970 στην Θεσσαλονίκη, είναι πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης και προπονήτρια. 

Αγωνίστηκε στους συλλόγους Απόλλων Καλαμαριάς, Μ.Ε.Ν.Τ., Ολυμπιακός Βόλου, Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης, Άρης, και Παγκράτι. Με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1992, και με τον Ολυμπιακό Βόλου ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδος το 1997 όπου στον τελικό σημείωσε 6 πόντους. Μετά το τέλος της καριέρας της το 2015, 45 ετών, έγινε προπονήτρια στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού Πειραιά. Είχε σταματήσει αρχικά την καλαθοσφαίριση το 2009 στα 39 της χρόνια αλλά επέστρεψε με την ΜΕΝΤ στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης το 2012 για να αγωνιστεί για ακόμα τρία χρόνια.

Με την εθνική ομάδα έχει 78 συμμετοχές στην εθνική γυναικών και 25 πόντους, 6 συμμετοχές με την εθνική νεανίδων και 21 πόντους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Απόλλωνα Καλαμαριάς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΜΕΝΤ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παγκρατίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Αλαίν Α΄ του Αλμπρέ

Ο **Αλαίν Α΄** ο *μέγας*, γαλλ. Alain I le grand (1440 - 1 Οκτωβρίου 1552) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν κύριος του Αλμπρέ, υποκόμης του Ταρλά, κόμης του Γκράβε και του Καστρ. Ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του έγινε ένας από τους πιο δραστήριους παίκτες στη σκηνή της Ευρώπης, αλλά η διακυβέρνησή του ήταν πιο ταραχώδης από ότι αποτελεσματική.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Αλμπρέ, υποκόμη του Ταρλά και της Αικατερίνης, κόρης του Αλαίν Θ΄ ντε Ροάν.

Στην αρχή ευεργετήθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας και έτσι αύξησε την επικράτειά του. Ο γάμος του με την Φρανσουάζ ντε Σατιγιόν τού έφερε την κομητεία του Περιγκόρ, την υποκομητεία του Λιμόζ και τη διεκδίκηση των Σατιγιόν-Μπλουά επί της Βρετάνης. Κατέλαβε το Αρμανιάκ και νύμφευσε τον πρωτότοκο γιο του με τη βασίλισσα της Ναβάρρας και κόμισσα της Φουά & του Μπιγκόρ.

### Ο "Τρελλός Πόλεμος"
Για να αποκτήσει τη Βρετάνη, θέλησε να νυμφευτεί την Άννα των Ντρε-Μονφόρ, κόρη και κληρονόμο του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Βρετάνης. Δύο έτη μετά που απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄, μερικοί ευγενείς εξεγέρθηκαν στον "Τρελλό Πόλεμο" (1485-88)· ένας από αυτούς ήταν και ο Φραγκίσκος Β΄ με τον οποίο συνέπραξε και ο Αλαίν. Οι δολοπλοκίες του απέτυχαν και ηττήθηκε, έτσι δεν μπόρεσε να υποστηρίξει τον δούκα το 1487. Το επόμενο έτος έστειλε ενισχύσεις από τη θάλασσα, αλλά ηττήθηκε από τον Λουδοβίκο Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ -στρατηγό του ανήλικου Καρόλου Η΄ της Γαλλίας- στη μάχη του Σαιντ-Ωμπίν-ντυ-Κορμιέ το 1488. Το έτος αυτό απεβίωσε ο Φραγκίσκος Β΄ και ο Αλαίν Α΄ συνέχισε να διεκδικεί την κληρονομιά του: κατέλαβε τη Νάντη με τον από τη Γασκώνη στρατό του. Ήλπιζε να νυμφευτεί την Άννα και η Γαλλία του πρότεινε να υποστηρίξει το αίτημά του με αντάλλαγμα την παράδοση της Νάντης. Η Άννα όμως δεν τον ήθελε και το 1491 παντρεύτηκε τον Κάρολο Η΄.

Το 1522 απεβίωσε στο κάστρο Ζαλού σε ηλικία 82 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φρανσουάζ των Σατιγιόν-Μπλουά της Βρετάνης, κόμισσα του Περιγκόρ και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Γ΄ 1469-1516, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Φουά βασίλισσα της Ναβάρρας.
* Γκαμπριέλ, κύριος του Αβεν-συρ-Ελπ.
* Καρλόττα, κυρία του Σαλύ, παντρεύτηκε τον Καίσαρα Βοργία κοντοτιέρο, καρδινάλιο και κόμη του Βαλεντινουά.
* Αμανιέ 1478-1520, επίσκοπος του Παμιέ, Κομίνγκ & Λεσκάρ, καρδινάλιος.
* Πέτρος, κόμης του Περιγκόρ.
* Λουίζα, υποκόμισσα του Λιμόζ, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Κροΰ πρίγκιπα του Σιμαί.
* Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Γκαστόν Β΄ επικεφαλής του Μπυχ.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Achille Luchaire, Alain Le Grand Sire D'albret, (Slatkine Reprints, 1974), 13-14.



Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Άλπιν Α΄ των Πίκτων

Ο **Άλπιν Α΄ των Πίκτων** ήταν βασιλιάς των Πίκτων (726 - 728) μαζί με τον Ντρεστ Ζ΄ των Πίκτων, τα *Χρονικά των Πίκτων* δίνουν στον Άλπιν και στον Ντρεστ πενταετή συμβασιλεία. Ο Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού του Ντρεστ και εισήλθε σε μοναστήρι (724). Ο Άλπιν που σχετίζεται με τον Ντρεστ στα *Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων* δεν αναφέρεται εκείνη την χρονιά, τα *Χρονικά του Τίγκερναχ* (726) σημειώνουν : *"ο Ντρεστ ανατράπηκε από τον θρόνο και ο Άλπιν βασίλευσε στην θέση του"*. Την διετία 728 - 729 το βασίλειο των Πίκτων βρέθηκε σε εμφύλιες συγκρούσεις ανάμεσα στον Άλπιν, τον Ντρεστ, τον Νέχταν και τον Όνγκους Α΄ των Πίκτων όπως φαίνεται από πολλές πηγές, ο Άλπιν ήταν αντίπαλος του Νέχταν και του Όνγκους. Ακολούθησαν δυο ήττες από τον Όνγκους η πρώτη κοντά στο Περθ που σκοτώθηκε ο γιος του, μετά την δεύτερη ήττα ο Άλπιν αναγκάστηκε να δραπετεύσει με αποτέλεσμα να επανέλθει στον θρόνο ο Νέχταν. Ο Ντρεστ σκοτώθηκε την επομενη χρονιά ενώ η τύχη του Άλπιν είναι άγνωστη.

Δεν είναι γνωστό αν ο Άλπιν συνδέεται με τον *"Έλφιν γιο του Κραπ"* για τον οποίο γράφουν τα *Χρονικά του Ούλστερ* ότι πολιορκήθηκε (742) χωρίς να περιγράφουν την συνέχεια. Δεν έχει επίσης καμιά σχέση με τον Άλπιν μακ Έχνταχ που βασίλευσε στην Νταλ Ριάτα την δεκαετία του 730. Ο συγγραφέας Άλαν Ορ Άντερσον (1879 - 1958) σημειώνει ότι η σύλληψη του *"Έλεν γιου του Κορπ και του Κόναμειλ γιου του Κάνο"* καταγράφεται στα *Χρονικά του Ούλστερ* ότι έγινε γύρω στο 673, ο Κόναμειλ γιος του Κάνο δολοφονήθηκε το 705. Μια αναφορά του 742 ονομάζει τον πατέρα του Άλπιν Κραπ, οι βασιλικοί κατάλογοι του Χρονικού των Πίκτων περιέχουν έναν βασιλιά με το όνομα Άλπιν γιο του Φερεντάχ αλλά πιθανότατα είναι ο Άλπιν Β΄ των Πίκτων. Ο μικρός αριθμός από πηγές για τον Άλπιν γιο του Όνγκους παραπέμπουν ξανά στον Άλπιν Β΄.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Anderson, Alan Orr, Early Sources of Scottish History A.D 500–1286, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Χρονικά του Κλόνμαντοιζ
*Τα Χρονικά των Πίκτων

Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Λουδοβίκος των Αλμπρέ

Ο **Λουδοβίκος**, γαλλ. Louis (1422 - 1465) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν καρδινάλιος από τη Γαλλία. Έγινε επίσκοπος των Αιρ, ΚΑόρ, Ταμπ και θησαυροφύλακας του Συλλόγου των καρδιναλίων.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Β΄ κυρίου του Αλμπρέ & κόμη του Ντρε και της Άννας, κόρης του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ.

Το 1445 έγινε επίσκοπος του Αιρ & Νταξ και το 1460 επίσκοπος του Καόρ, ενώ το 1461 έγινε καρδινάλιος. Έγινε το 1465 επίσκοπος του Ταρμπ και θησαυροφύλακας ("καμεράριος") του Ιερού Συλλόγου των Καρδιναλίων.

Όταν απεβίωσε το 1461, τάφηκε στη Σάντα Μαρία ιν Αρακοέλι στη Ρώμη· το επιτύμβιο μνημείο του φιλοτέχνησε ο Αντρέα Μπρένο. Ο μικρανιψιός του Αρμανιέ έγινε επίσης καρδινάλιος.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* The Cardinals of the Holy Roman Church - Biographical Dictionary - Consistory of December 18, 1461



Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Ντρεστ Ζ΄ των Πίκτων

Ο **Ντρεστ Ζ΄ των Πίκτων** (*Drest VII*, πέθανε το 729) βασιλιάς των Πίκτων (724 - 726) διαδέχθηκε στον θρόνο τον θείο του Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει όταν παραιτήθηκε για να μπει σε μοναστήρι. Τα *Χρονικά του Ούλστερ* και τα *Χρονικά του Τίγκερναχ* δεν λένε το όνομα του πατέρα του. Οι νεώτερες εκδόσεις των βασιλικών καταλόγων στα *Χρονικά των Πίκτων* αναφέρουν απλά ότι οι *"Ντρεστ και Έλπιν"* έγιναν βασιλείς μετά τον Νέχταν. Μια νεώτερη έκδοση που περιλαμβάνει την δεύτερη βασιλεία του Νέχταν (728 - 729) καταγράφει τον πατέρα του με το όνομα Τάλοργκαν. Η έκδοση αυτή που περιλαμβάνει και διάφορους άλλους αγνώστους όπως ο Όνγκους γιος του Μπρίντει δεν θεωρείται αξιόπιστη. Την εποχή που παραιτήθηκε ο Νέχταν οι γιοι του είχαν πεθάνει και ο Ντρεστ τον διαδέχθηκε σαν ο πιο στενός του αρσενικός συγγενής. Το πιο πιθανό ήταν γιος του Τάλοργκαν του γιου του Ντρόσταν που ήταν ετεροθαλής ή θετός αδελφός του Νέχταν και αιχμάλωτος από το 713. 

Η βασιλεία του Ντρεστ πολύ γρήγορα αμφισβητήθηκε, ο συγγενής του Σίμουλ γιος του Ντρεστ φυλακίστηκε (725) αλλά είναι άγνωστο απο ποιον. O Νέχταν αιχμαλωτίστηκε από τον Ντρεστ (726) αλλά αμέσως μετά ο Άλπιν Α΄ των Πίκτων ή *"Έλπιν"* σύμφωνα με τους βασιλικούς καταλόγους τον εκθρόνισε.  Την διετία 728 - 729 το βασίλειο των Πίκτων βρέθηκε σε εμφύλιες συγκρούσεις ανάμεσα στον Άλπιν, τον Ντρεστ, τον Νέχταν και τον Όνγκους Α΄ των Πίκτων, ο Ντρεστ σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Όνγκους (729).
Δεν υπάρχει καμιά σχέση ανάμεσα στον Ντρεστ και στον Τάλοργκαν γιο του Ντρεστ που δολοφονήθηκε από πνιγμό (739), τα ονόματα *Ντρεστ* και *Τάλοργκαν* ήταν πολύ συνηθισμένα στους Πίκτες εκείνη την εποχή και οποιαδήποτε σύνδεση είχε στόχο μόνο την κερδοσκοπία.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Ann Williams, Alfred P. Smyth and DP Kirby A bibliographical dictionary of Dark Age Britain. SEABY London (1990) 
*Alfred P. Smyth, Warlords and Holy men Scotland AD 80~1000, Edinburgh University Press, (Edinburgh 1984)
*J.M.P. Calise Pictish Soourcebook, Documents of Medieval Legend and Dark Age History Greenwood Press (Londres 2002) 
*W.A Cumming The Age of the Picts Sutton Publishing (1998) 
*William Forbes Skene Chronicles Of The Picts,Chronicles Of The Scots, And Other Early Memorials Of Scottish History. H.M General Register House Edinburgh (1867) Reprint par Kessinger Publishings's (2007)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τα Χρονικά του Ούλστερ
*Τα Χρονικά του Τίγκερναχ

Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Αμανιέ του Αλμπρέ

Ο **Αμανιέ**, γαλλ. Amanieu (1478 - 1520) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν επίσκοπος του Παμιέ (Pamiers), του Κομένζ (Comminges) & Λεσκάρ (Lescar) και καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλαίν Α΄ κυρίου των Αλμπρέ, Γκράβ & του Καστρ και της Φρανσουάζ ντε Σατιγιόν-Μπλουά της Βρετάνης, κόμισσας του Περιγκόρ. Ήταν ανιψιός του Λουδοβίκου.

Στην αρχή έγινε αποστολικός πρωτονοτάριος και αρχιμανδρίτης του Αγ. Ρούφου. Το 1499 έγινε αποστολικός διοικητής της επισκοπής του Κομένζ, αλλά το 1502 ο Σύλλογος του καθεδρικού του Αγ. Βερνάρδου εξέλεξε άλλον ως επίσκοπο εκεί.

Ο πεθερός της αδελφής του Καρλόττας, ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ Βοργίας τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο στη συνεδρίαση του 1500: ο πάπας του έστειλε τον ερυθρό πίλο του καρδιναλίου και τον έκανε διάκονο του Σαν Νικόλα ιν Κάρσερε. Το ίδιο έτος έγινε διοικητής της επισκοπής του Ολορόν και το 1502 διοικητής της επισκοπής του Παμιέ ως το 1506 (α΄ θητεία).

Όταν ο καρδινάλιος Τζουλιάνο ντελλα Ρόβερε (μετέπειτα πάπας Ιούλιος Β΄) κατέφυγε στη Σαβόνα, ο Αμανιέ εστάλη μυστικά να τον επαναφέρει, αλλά απέτυχε. Έλαβε μέρος στη συνεδρίαση του Συλλόγου των καρδιναλίων (Conclavium) του Σεπτεμβρίου 1503, όπου εξελέγη ο πάπας Πίος Γ΄ Πικολομίνι και του Οκτωβρίου 1503, όπου εξελέγη ο πάπας Ιούλιος Β΄ ντέλλα Ρόβερε και μετά έφυγε από τη Ρώμη.

Το 1504 έγινε διοικητής της επισκοπής του Βάνν και αυτής του Μπαζάς. Επίσης του Λεσκάρ (1507-15) και της Παμπλόνα (1510-12, 17-20). Συμμετείχε στη συνωμοσία των καρδιναλίων εναντίον του Ιουλίου Β΄. Έλαβε μέρος στη σχισματική Σύνοδο της Πίζας το 1511, αν και ο πάπας τον απείλησε με αφορισμό, όπου ήταν σφοδρός υποστηρικτής της Γαλλικής μερίδας.

Όταν απεβίωσε ο Ιούλιος Β΄, ο Αλαίν συμμετείχε στη συνεδρίαση του Συλλόγου των καρδιναλίων του 1513, όπου εξελέγη ο πάπας Λέων Ι΄ των Μεδίκων. Αυτός απάλλαξε τον Αμανιέ μαζί με άλλους και τον περιόρισε στα αξιώματά του. Υπηρέτησε ως διοικητής της επισκοπής του Παμιέ (1514-20, β΄ θητεία) και αναβιβάστηκε σε καρδινάλιο-πρωτοδιάκονο το 1502. Το 1520 απεβίωσε στο καστέλ Ζαλού και τάφηκε εκεί.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church.

Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Εμμηνόπαυση

**Εμμηνόπαυση** είναι η χρονική περίοδος κατά την οποία η γυναίκα παύει να έχει έμμηνη ρήση (περίοδο). Η ηλικία εμμηνόπαυσης ποικίλλει, αλλά συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 45 και 55 ετών. Μία γυναίκα για να θεωρηθεί ότι είναι σε εμμηνόπαυση,  πρέπει να περάσει ολόκληρο ημερολογιακό έτος δίχως έμμηνο ρύση. Βεβαίως υπάρχει και η έννοια της πρώιμης εμμηνόπαυσης όπου η έλευση της κλιμακτηρίου έρχεται ακόμα και σε ηλικία κάτω των 40 ετών. Δεν υπάρχει κάποιο προγνωστικό στοιχείο που να προβλέπει πότε αυτό το γεγονός θα λάβει χώρα. Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι γύρω στα 45 χρόνια, αλλά μπορεί να αρχίσει σε οποιαδήποτε ηλικία μεταξύ 35 και 60 ετών.

Συμπτώματα της εμμηνόπαυσης αποτελούν οι εξάψεις, νυκτερινοί ιδρώτες, η δυσκολία να κοιμηθεί η γυναίκα, το άγχος, πόνος κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης και μειωμένη διάθεση για σεξ (μειωμένη λίμπιντο). Τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορούν να συνεχίσουν και χρόνια μετά την εμμηνόπαυση.

H εμμηνόπαυση μπορεί να προκύψει από την φυσιολογική διαδικασία γήρανσης, την πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, υστερεκτομή, ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικολογία
Χρυσός Κανόνας (χρηματοοικονομικό σύστημα)

**Χρυσός κανόνας** (*gold standard*) μπορεί να θεωρηθεί ως η αμοιβαία δέσμευση των νομισματικών αρχών των συμμετεχουσών χωρών να διατηρούν αμετάκλητα σταθερή την ισοτιμία των εθνικών νομισμάτων τους ως προς το χρυσό, αγοράζοντας και πουλώντας ελεύθερα απεριόριστες ποσότητες χρυσού. 
Τα νομίσματα είχαν μια κεντρική ισοτιμία έναντι του χρυσού και με βάση αυτή την ισοτιμία προέκυπταν οι διμερείς ισοτιμίες των νομισμάτων. Ήταν δηλαδή ένα σύστημα **σταθερών συναλλαγματικών** ισοτιμιών.

-Μετά από αυτόν παρατηρήθηκε ευρεία διακύμανση των νομισμάτων σε σχέση με την τιμή του χρυσού και παρεμβάσεις των κερδοσκόπων στο μηχανισμό.

-Το σύστημα τροποποιήθηκε με τις συμφωνίες του Bretton Woods, το 1944, ενώ το νόμισμα των ΗΠΑ ήταν το μόνο που παρέμεινε μετατρέψιμο σε χρυσό μέχρι το 1971.

Κατηγορία:Χρυσός
Κατηγορία:Νομισματική πολιτική
Κατηγορία:Ιστορία του διεθνούς εμπορίου
Ασταράκ

Το **Ασταράκ** (Αρμενικά: Աշտարակ) είναι πόλη και αστική κοινότητα στην επαρχία Αραγκατσότν της Αρμενίας, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Κασάγ κατά μήκος του φαραγγιού, βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του Γερεβάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αραγκατσότν. Το Ασταράκ είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι διαδρομών για το ορθογώνιο Γερεβάν-Γκιουμρί-Βανατζόρ.

Η πόλη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εθνική οικονομία, καθώς και στην πολιτιστική ζωή της Αρμενίας μέσω πολλών βιομηχανικών επιχειρήσεων και πολιτιστικών ιδρυμάτων. Έχει αναπτυχθεί ως αποκεντρωμένη πόλη του Γερεβάν. Το κοντινό χωριό Μουγνί είναι μέρος του δήμου Ασταράκ.

Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 18.834. Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Ασταράκ είναι 18.000.

Το αρχιερατείο της Επισκοπής του Αραγκατσότν της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας έχει την έδρα του στο Ασταράκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Γκαβάρ

Το **Γκαβάρ** () είναι πόλη και αστική κοινότητα στην Αρμενία που διατελεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Γκεγαρκουνίκ. Βρίσκεται ανάμεσα στα ψηλά βουνά της οροσειράς Γκεγάμ δυτικά της λίμνης Σεβάν, με μέσο ύψος 1.982 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται 98 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας Ερεβάν. Η πόλη είχε πληθυσμό 20.765 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016 ο πληθυσμός του Γκαβάρ είναι 19.500 κάτοικοι.

Το Γκαβάρ είναι η έδρα της Επισκοπής του Γκεγαρκουνίκ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Ραζντάν

Το **Ραζντάν** ή **Χραζντάν** (αρμενικά: *Հրազդան*) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην Αρμενία που υπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Κοτάικ, και βρίσκεται 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του Ερεβάν. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης είναι 41.875. Έχει χάσει ένα σημαντικό αριθμό κατοίκων από τότε που είχε γίνει η απογραφή του 1989 που είχαν αναφερθεί 59.000 άτομα.

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το Ραζντάν ήταν ένα από τα ιδιαίτερα βιομηχανικά κέντρα της ΣΣΔ Αρμενίας.

Το αρχιερατείο της Επισκοπής του Κοτάικ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας έχει την έδρα του στο Ραζντάν

## Ετυμολογία
Η ονομασία *(Χ)ραζντάν* προέρχεται από τη μέση περσική ονομασία *Φραζντάν*, που σχετίζεται με τη μυθολογία του Ζωροαστρισμού. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Ποταμό Ραζντάν.

## Δείτε επίσης
*Ποταμός Ραζντάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν

O **Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν**, (Γαλλική γλώσσα : *Raoul I*, 1160 ή 1164/1165 - 1 Μαΐου 1219) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Ισουντάν.
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούγου συγκυρίου του Λουζινιάν (γιου του Ούγου Η΄) και της Ορενγκάρντε. Ήταν συγκύριος του Λουζινιάν, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο Θ΄ κύριο του Λουζινιάν και Δ΄ κόμη του Λα Μαρς. Ο πατέρας τους είχε αποβιώσει το 1169, και ο Ούγος Η΄ το 1071, έτσι διαδέχθηκαν τον πάππο τους. Έγινε κύριος του Ισουντάν (Issoudin) πριν το 1200, κύριος του Μελ, του Σιζ, του Σιβραί και του Λα Μοτ. Από τη δεύτερη σύζυγό του Αλίκη κόμισσα του Ε έγινε jure auxoris κόμης του Ε, ο πατέρας τής Αμελίν ήταν νόθος γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμη του Ανζού. Οι βασιλείς της Αγγλίας και της Γαλλίας βρισκόντουσαν σε σύγκρουση σχετικά με την κατοχή του Πουατού, η τοπική αριστοκρατία άλλαζε συνεχώς την υποστήριξη της, αργότερα συμμάχησε με τους Άγγλους και συμμετείχε στην *"μάχη του Μπιουβίν"* (1214). Ο Άγγλος βασιλιάς του έδωσε σαν ανταμοιβή το Χέιστινγκς και το Τίκχιλ. Ο Ραούλ Α΄ συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία, αργότερα συμμετείχε στην Ε΄ Σταυροφορία, πέθανε στην επιστροφή και τάφηκε στο Εξουδύν.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε π. το 1210 τη Μαργαρίτα των Καπετιδών-Κουρτεναί, κόρη του Πέτρου Β΄ κόμη του Κουρτεναί. Δεν απέκτησαν τέκνα και ο γάμος ακυρώθηκε.

Το 1213 ο Ραούλ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αλίκη των Ανζού, κόρη του Αμελίν ντε Βαρέν κόμη του Σάρρεϋ και είχε τέκνα:

*Ματίλντα π. 1210-1241, παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ του Χέρεφορντ 
*Ραούλ Β΄ π. 1200-1250, κύριος του Ισουντάν.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Jourdain, Charles; Delisle, Léopold; Wailly, Natalis de, eds. (1894). Recueil des Historiens des Gaules et de la France. 23. Paris: H. Welter.
*Painter, Sidney (1955). "The Houses of Lusignan and Chatellerault 1150-1250". Speculum. 30 (3): 374–384.
*Pollock, Melissa A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296: Auld Amitie. Woodbridge: The Boydell Press.
*Power, Daniel (2004). The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries. Cambridge: Cambridge University Press.
*Richardson, Douglas (2011) [2004]. Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families (2nd ed.). Baltimore: Genealogical Publishing Company.

Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Κορνηλία (σύζυγος Αιμίλιου Παύλου)

Η **Κορνηλία**, λατιν.: *Cornelia* (π. 54 – 16 π.Χ.) ήταν κόρη της Σκριβωνίας και του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα. 

Παντρεύτηκε  τον τιμητή (censor) του 22 π.Χ. Παύλο Αιμίλιο Λέπιδο, με τον οποίο έκανε τρία παιδιά. Ο πρώτος γιος τους Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος γεννήθηκε περί το 37 π.Χ., και νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ιουλία τη Νεότερη, και ο δεύτερος Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος γεννήθηκε περί το 30 π.Χ., και ήταν ύπατος το 6. Είχε επίσης και μία κόρη, την Αιμιλία Παύλα (γενν. 22 π.Χ.).

Η Κορνηλία ήταν αδελφή του Π. Κορνήλιου Σκιπίωνα, και η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή τής Ιουλίας της Πρεσβύτερης. Απεβίωσε την ίδια χρονιά που ήταν ύπατος ο αδελφός της, αν θεωρηθεί ότι αυτός ήταν ο Π. Κορνήλιος Σκιπίων, το 16 π.Χ. Ο πατριός της, Οκταβιανός Αύγουστος, θρήνησε το τέλος της, καθώς τη θεωρούσε άξια αδελφή τ;hς κόρης τους Ιουλίας. Ο ποιητής Προπέρτιος έγραψε ελεγεία για την κηδεία της, εξαίροντας την αρετή της και την οικογένειά της.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Βαναντζόρ

Το **Βαναντζόρ** (Αρμενικά: Վանաձոր) είναι αστική δημοτική κοινότητα και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας μετά το Ερεβάν και το Γκιουμρί) που υπηρετεί ως η πρωτεύουσα της επαρχίας Λορί στο βόρειο τμήμα της χώρας. 

Βρίσκεται περίπου 128 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του Ερεβάν. Κατά απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 86.199 κατοίκους, από τους 148.876 που αναφέρθηκαν στην επίσημη απογραφή του 1979. Επί του παρόντος, η πόλη έχει κατά προσέγγιση πληθυσμό 82.200 κατοίκους σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.

Τον 13ο αιώνα, περιήλθε στην κυριαρχία των Σελτζούκων Τούρκων, και ονομάστηκε Καρακίλισα - «Μαύρη Εκκλησία». Το 1801 προσαρτήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το όνομα παρέμεινε μέχρι το 1935, όταν, κατά τη σοβιετική εποχή, άλλαξε σε **Κιροβακάν** μετά τη δολοφονία του Σεργκέι Κίροφ. Το 1993, η πόλη μετονομάστηκε σε Βαναντζόρ, ένας συνδυασμός των λέξεων «Βαν» (λίμνη) και «ντζορ» (κοιλάδα στα αρμενικά).

Η πόλη βρίσκεται σε ένα γραφικό περιβάλλον, με γοητευτικό σχεδιασμένο κέντρο πόλης. Κυρίως ετοιμόρροπα εργοστάσια χημικών της Σοβιετικής περιόδου καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της κοιλάδας κάτω από την πόλη.

Το Βαναντζόρ είναι η έδρα της Επισκοπής του Γκουγκάρκ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*20px Βίτσεμπσκ, Λευκορωσία
*20px Μπατούμι, Γεωργία
*20px Ποντόλσκ, Ρωσία
*20px Κίσλοβοντσκ, Ρωσία
*20px Πασαντίνα, ΗΠΑ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Λουίζα Καρολίνα της Έσσης-Κάσσελ

Η **Λουίζα Καρολίνα** (γερμ. *Louise Caroline von Hessen-Kassel*, 28 Σεπτεμβρίου 1789 - 13 Μαρτίου 1867) του Οίκου της Έσσης ήταν πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ και μετέπειτα δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1789 στο Γκόττορπ του Δουκάτου του Σλέσβιχ και ήταν κόρη του Καρόλου της Έσσης-Κάσσελ και της Λουίζας της Δανίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Η Λουίζα Καρολίνα παντρεύτηκε το 1810 το Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ. Απέκτησαν δέκα παιδιά:
* *Λουίζα Μαρία* Φρειδερίκη (1810 - 1869).
* Φρειδερίκη (1811 - 1902), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κάρολο του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
* Κάρολος (1813 - 1878), Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
* Φρειδερίκος (1814 - 1885), Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
* Γουλιέλμος (1816 - 1893).
* Χριστιανός Θ΄ (1818 - 1906), Βασιλιάς της Δανίας.
* Λουίζα (1820 - 1894), ηγουμένη του Ίτσεχοε.
* Ιούλιος (1824 - 1903), Πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
* Ιωάννης (1825 - 1911), Πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
* Νικόλαος (1828 - 1849), Πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Απεβίωσε στο Μπάλενστατ της Σαξονίας στις 13 Μαρτίου 1867, σε ηλικία 77 ετών.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*28 Σεπτεμβρίου 1789 – 26 Ιανουαρίου 1810: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα Καρολίνα της Έσσης-Κάσσελ
*26 Ιανουαρίου 1810 – 25 Μαρτίου 1816: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
*25 Μαρτίου 1816 – 6 Ιουλίου 1825: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
*6 Ιουλίου 1825 – 17 Φεβρουαρίου 1831: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
*17 Φεβρουαρίου 1831 – 13 Μαρτίου 1867: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Χήρα Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Καπάν

Το **Καπάν** (αρμενικά: Կապան) είναι πόλη στα νοτιοανατολικά της Αρμενίας, που υπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της αστικής κοινότητας του Καπάν καθώς και ως η πρωτεύουσα της περιφέρειας Σιουνίκ. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βογτζί, στις βόρειες πλαγιές του όρους Χουστούπ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Καπάν ήταν 43.190 κάτοικοι, ελαφρώς μειώθηκε από τους 45.711 στην απογραφή του 2001. Το Καπάν είναι η πολυπληθέστερη πόλη στην περιφέρεια Σιουνίκ και σε ολόκληρη την περιοχή της Νότιας Αρμενίας. Ωστόσο, ο σημερινός πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 34.600 κάτοικοι σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.

Η πόλη ήταν γνωστή ως *Γαπάν* (Αρμενικά: Ղափան) κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, που προέρχεται από το ιστορικό της όνομα *Καπάν*.

## Ετυμολογία
Η λέξη **Καπάν** προέρχεται από το αρμενικό ρήμα καπέλ/γκαμπέλ (կապել), που σημαίνει "συνδέω", και υποδεικνύει έναν παλιό αρμενικό γεωγραφικό όρο για κοιλάδες που περιβάλλονται από αλληλοσυνδεόμενες οροσειρές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Τιάν-γκονγκ 1

[μικρογραφία|Μοντέλο του διαστημικού σταθμού όταν αυτός είναι συνδεδεμένος με ένα διαστημόπλοιο τύπου [Σένζου (διαστημόπλοια)|Σένζου.]]
Ο **«Τιάν-γκόνγκ 1»**  ήταν κινεζικός διαστημικός σταθμός που εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011. Είχε βάρος περίπου 8,5 τόνων και συνολικό μήκος 10,4 μέτρων. Στο εσωτερικό του είχε κατασκευαστεί πειραματική ενότητα όπου οι κινέζοι αστροναύτες έζησαν και εργάστηκαν για μερικές μέρες το 2013. Η πειραματική αυτή ενότητα είχει 15 κυβικά μέτρα χώρου για να μετακινούνται οι αστροναύτες και ήταν επίσης εξοπλισμένη με δύο τμήματα ύπνου με ρυθμιζόμενα συστήματα φωτισμού, εξοπλισμό άσκησης, συστήματα ψυχαγωγίας, συσκευές οπτικής επικοινωνίας και συστήματα ελέγχου. 

Ο σταθμός σταμάτησε να λειτουργεί στις 16 Μαρτίου 2016 και η Κίνα ενημέρωσε γι’ αυτό τα Ηνωμένα Έθνη τον Μάιο του 2017, χωρίς όμως να αναφέρει την αιτία. Τον Ιανουάριο του 2018 ο Zhu Zongpeng, επικεφαλής σχεδιαστής του Τιάν-γκόνγκ 1, δήλωσε σε κινεζικά μέσα πως η Κίνα παρακολουθούσε το διαστημικό όχημα και πως ο ίδιος υπολογίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος του θα καεί κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, ενώ το υπόλοιπο θα πέσει στη θάλασσα. Από τις 14 Μαρτίου 2018 η Κίνα έδινε καθημερινή ενημέρωση σχετικά με το ύψος της τροχιάς του σκάφους. Τελικά, ό,τι απέμεινε από τον Τιάν-γκόνγκ 1 κατά την επανείσοδό του, κατέπεσε στον νότιο Ειρηνικό ωκεανό στις 2 Απριλίου 2018. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαστημικοί σταθμοί