open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκος Ιούνιος Πέρα

Ο **Μάρκος Ιούνιος Πέρα**, λατιν.: *Marcus Junius Pera* (άκμασε. 230216 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου.

## Βιογραφία

### Σταδιοδρομία
Ο Πέρα υπηρέτησε ως ένας από τους υπάτους για το έτος 230&nbsp;π.Χ. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, - μαζί με τον συνάδελφό του Mάρκο Αιμίλιο Βαρβούλα - εκστράτευσε εναντίον τοπικών φυλών στη Λιγουρία. 

Επίσης εξελέγη τιμητής (censor) για το 225 π.Χ. με συνάδελφό του τον Γάιο Κλαύδιο Κένθωνα.  Διεξήγαγαν απογραφή του ρωμαϊκού πληθυσμού: ο Λίβιος αναφέρει τον αριθμό των πολιτών σε 270.213. 

### Δικτατορία
Στην εισβολή του Αννίβα στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, ο Καρχηδονιακός στρατηγός εξολόθρευσε έναν ρωμαϊκό στρατό 85.000 ανδρών στη μάχη των Καννών το 216 π.Χ. Τότε εκεί ένας ύπατος, ο Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος, σκοτώθηκε. Ο άλλος ύπατος, ο Γάιος Τερέντιος Βάρων, διέφυγε στην Βενουσία και μάζεψε τον διασκορπισμένο στρατό του στο Κανούσιον. 

Μετά την είδηση της καταστροφής, ο Πέρα διορίστηκε ως δικτάτορας με τον Τιβέριο Σεμπρώνιο Γράκχο ως *διοικητή του ιππικού* (magister equitum) του.   Αμέσως ξεκίνησε εισφορές για νέους στρατιώτες, για να αντικαταστήσει τους άνδρες που σκοτώθηκαν στις Κάννες. Στρατολόγησε ανήλικα αγόρια που δημιούργησαν τέσσερις λεγεώνες, και μάλιστα αγόραζε και εξόπλιζε 8.000 εθελοντές σκλάβους με δημόσιους πόρους.  Με αυτόν τον τρόπο είχε φτιάξει έναν στρατό πολιτών τεσσάρων λεγεώνων, ενισχυμένο από τη δύναμη των σκλάβων και τις συνεισφορές από τους υπόλοιπους συμμάχους.  Διέγραψε επίσης τα χρέη όλων των ανδρών που κατατάχθηκαν στον στρατό, ή είχαν καταδικαστεί για κάποιο αδίκημα. 

Δεν έδωσε καμία μάχη ενάντια στον Αννίβα κατά τη διάρκεια της διοίκησης του. Ανακούφισε το Κασιλινόν και άφησε τον διοικητή του ιππικού του εκεί, ενώ επέστρεψε στη Ρώμη για να επαναλάβει την οιωνοσκοπία (auspices).   Ο Ζωναράς αναφέρει ότι ο Πέρα άφησε τον Αννίβα να τον προσπεράσει. Αφού διέταξε τους άνδρες του να αντιγράψουν την προέλαση των Καρχηδονίων, και έτσι να μην αιφνιδιαστεί, ο Πέρα δέχθηκε επίθεση από ένα απόσπασμα τού στρατού τού Αννίβα. Όταν τα στρατεύματά του απέκρουσαν την επίθεση και αποσύρθηκαν, υποθέτοντας ότι οι Καρχηδόνιοι θα ξεκουράζονταν τώρα, εξεπλάγη από μια δεύτερη επίθεση από το μεγαλύτερο μέρος της καρχηδονιακής δύναμης, που ο Αννίβας είχε κρατήσει ως εφεδρεία. 

Η δικτατορία του είναι επίσης αξιοσημείωτη για το ταυτόχρονο  διορισμό του Mάρκου Φάβιου Μπούτεο. Ήταν η μοναδική περίπτωση στη ρωμαϊκή ιστορία, όπου δύο δικτάτορες ήταν ταυτόχρονα στην εξουσία. Με τον Πέρα εκτός εκστρατείας, ο Μπούτεο επιλέχθηκε για να διορίσει νέους άνδρες στη Σύγκλητο, αφού οι τάξεις της είχαν μειωθεί σημαντικά στις Κάννες.  Σύμφωνα με τον Λίβιο, ο Μπούτεο ένιωθε άβολα με την άνευ προηγουμένου διπλή δικτατορία, και παραιτήθηκε αμέσως μόλις ολοκλήρωσε το έργο του. 

## Δείτε επίσης
* Junia (gens)

## Αναφορές
**Πηγές**

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Μπερναί-αν-Ποντιέ

Το **Μπερναί-αν-Ποντιέ** () είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Λεβουλινικό οξύ

Το **λεβουλινικό οξύ** (levulinic acid), ή **λεβουλικό οξύ**, ή **4-οξοπεντανοϊκό οξύ** (4-oxopentanoic acid) , είναι μια οργανική ένωση με τον χημικό τύπο CH3C(O)CH2CH2CO2H. Ταξινομείται ως κετοξύ. Αυτό το λευκό κρυσταλλικό στερεό είναι διαλυτό σε νερό και πολικούς οργανικούς διαλύτες. Προέρχεται από την αποικοδόμηση της κυτταρίνης και είναι πιθανός πρόδρομος των βιοκαυσίμων, όπως το λεβουλινικό αιθύλιο (ethyl levulinate).
## Σύνθεση
Το λεβουλινικό οξύ παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1840 από τον Ολλανδό χημικό Gerardus Johannes Mulder με θέρμανση φρουκτόζης με υδροχλωρικό οξύ. Η πρώτη εμπορική παραγωγή λεβουλινικού οξέος ξεκίνησε ως διαδικασία κατά παρτίδες σε αυτόκλειστο από τον κατασκευαστή αμύλου A. E. Staley τη δεκαετία του 1940. Το 1953 η Quaker Oats ανέπτυξε μια συνεχή διαδικασία για την παραγωγή λεβουλινικού οξέος. Το 1956 αναγνωρίστηκε ως χημική αντίδραση με υψηλές δυνατότητες. και το 2004 το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ (U.S. DoE) αναγνώρισε το λεβουλινικό οξύ ως μία από τις 12 πιθανές χημικές ουσίες στην ιδέα του βιοδιυλιστηρίου.
Το λεβουλινικό οξύ συντίθεται από εξόζες (γλυκόζη, φρουκτόζη) ή άμυλο σε αραιό υδροχλωρικό οξύ ή θειικό οξύ. Εκτός από το μυρμηκικό οξύ παράγονται περαιτέρω, μερικώς αδιάλυτα, υποπροϊόντα. Αυτά είναι βαθιά χρωματισμένα και η πλήρης αφαίρεσή τους αποτελεί πρόκληση για τις περισσότερες τεχνολογίες.

Πολλές ιδέες για την εμπορική παραγωγή λεβουλινικού οξέος βασίζονται σε μια τεχνολογία ισχυρού οξέος. Οι διεργασίες διεξάγονται με συνεχή τρόπο σε υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες. Η λιγνοκυτταρίνη (Lignocellulose) είναι μια φθηνή πρώτη ύλη. Το λεβουλινικό οξύ διαχωρίζεται από το ανόργανο οξύ που είναι καταλύτης με εκχύλιση. Το λεβουλινικό οξύ καθαρίζεται με απόσταξη.
## Αντιδράσεις και εφαρμογές
Το λεβουλινικό οξύ χρησιμοποιείται ως πρόδρομο για φαρμακευτικά προϊόντα, πλαστικοποιητές και διάφορα άλλα πρόσθετα. Η μεγαλύτερη εφαρμογή του λεβουλινικού οξέος είναι η χρήση του στην παραγωγή του αμινολεβουλινικού οξέος, ενός βιοαποδομήσιμου ζιζανιοκτόνου που χρησιμοποιείται στη Νότια Ασία. Μια άλλη βασική εφαρμογή είναι η χρήση του λεβουλινικού οξέος στα καλλυντικά. Ο λεβουλινικός αιθυλεστέρας (Ethyl levulinate), ένα πρωτογενές παράγωγο του λεβουλινικού οξέος, χρησιμοποιείται ευρέως στα αρώματα. Το λεβουλινικό οξύ είναι ένα χημικό δομικό υλικό, ή πρώτη ύλη για μια μεγάλη ποικιλία άλλων ενώσεων συμπεριλαμβανομένων των γ-βαλερολακτόνης και του 2-μεθυλτετραϋδροφουρανίου.

### Άλλες χρήσεις εμφάνισης και εξειδικευμένες
Το λεβουλινικό οξύ χρησιμοποιείται στα τσιγάρα για να αυξήσει την παροχή νικοτίνης στον καπνό και τη σύνδεση της νικοτίνης με τους νευρικούς υποδοχείς.
Το λεβουλινικό οξύ, στην κυκλική εναλλακτική δομή του, ήταν το πρώτο ψευδοξύ που περιγράφηκε ως τέτοιο.
## Ετυμολογία
Ο προηγούμενος όρος *λεβουλόζη* (levulose, laevulose) για τη φρουκτόζη έδωσε το όνομά του στο λεβουλινικό οξύ.
## Ασφάλεια
Το λεβουλινικό οξύ είναι σχετικά μη τοξικό, με LD50 1850 mg/kg.
## Παραπομπές

* 
Κατηγορία:Κετοξέα
Μάρκος Φάβιος Βουτέων

Ο **Μάρκος Φάβιος Βούτεο**, λατιν.: *Marcus Fabius Buteo* (απεβ. γύρω στο 210-209 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.  

## Βιογραφία
Υπηρέτησε ως ύπατος (consul) το 245 π.Χ. και ως τιμητής (censor), και το 216 π.Χ., ως ο παλαιότερος εν ζωή πρώην τιμητής, διορίστηκε δικτάτορας, *legendo senatui*, με σκοπό την πλήρωση κενών θέσεων στη Σύγκλητο μετά τη μάχη των Καννών.  Διορίστηκε από τον ύπατο Γ. Τερέντιο Βάρωνα και, με τον M. Ιούνιο Πέρα, ήταν ο μόνος δικτάτορας που υπηρέτησε ταυτόχρονη θητεία με άλλον. Παραιτήθηκε από τη θέση αμέσως μετά την αναθεώρηση των καταλόγων των τιμητών και την εγγραφή των νέων μελών της Συγκλήτου.

Από το 210 π.Χ. έως το 209 π.Χ., ο τιμητής Π. Σεμπρώνιος Τουδιτανός μεταξύ των πιθανών υποψηφίων για τον πρώτο της Συγκλήτου (princeps Senatus) επέλεξε αντ' αυτού τον συγγενή του Κ. Φάβιο Μάξιμο τον *Αναβλητικό* (Veruccosus). Θεωρείται ότι ο Βούτεο θα είχε κερδίσει αυτή την τιμή, αν ήταν ζωντανός για να την αποδεχτεί.

## Αναφορές

Κατηγορία:Φάβιοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Πτεροστιλβένιο

μικρογραφία|250x250εσ|Η χημική δομή του πτεροστιλβένιου.
Το **πτεροστιλβένιο** (αγγλ. *trans-3,5-dimethoxy-4-hydroxystilbene*) είναι φυσικό στιλβενοειδές που έχει χημική συγγένεια με την ρεσβερατρόλη, και το οποίο σε ορισμένα φυτά διαδραματίζει καθοριστικό αμυντικό ρόλο ως φυτοαλεξίνη.

## Εξάπλωση
Με φυσικό τρόπο ανευρίσκεται στα αμύγδαλα, σε διάφορα μούρα *Vaccinium* συμπεριλαμβανομένων των βατόμουρων, όπως και στο φύλλωμα και τους βλαστούς του αμπελιού. 

Επίσης απαντάται στο εγκάρδιο ξύλο του είδους *Pterocarpus marsupium*, καθώς και σε άλλα είδη της οικογένειας *Pterocarpus* όπως το είδος Νάρα (*Pterocarpus indicus*), το Μουνίγκα και το Αφρικανικό Παντούκ (*Pterocarpus erinaceus*) παρέχοντας έτσι υψηλή φυσική ανθεκτικότητα ως γνωστή φυτοαλεξίνη.

## Ασφάλεια
Ως ένωση, θεωρείται διαβρωτική ουσία και είναι επικίνδυνη κατά την έκθεση στους οφθαλμούς. Μάλιστα ως περιβαλλοντική τοξίνη, ενέχει κινδύνους για τους υδρόβιους οργανισμούς. 

Προκαταρκτική μελέτη σε υγιή άτομα που έλαβαν πτεροστιλβένιο για 6-8 εβδομάδες, έδειξε ότι είναι ασφαλές για ανθρώπινη χρήση σε δόσεις έως και 250&nbsp;mg την ημέρα, αν και αυτή η μελέτη δεν αξιολόγησε τις μεταβολικές επιδράσεις στο λιπιδικό προφίλ.

Άλλες μελέτες έχουν αναφέρει αυξήσεις χοληστερόλης - λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL-C, «κακή χοληστερόλη») και μειωμένη χοληστερόλη λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDL-C, «καλή χοληστερόλη») μέσα σε χρονικό διάστημα 4 έως 8 εβδομάδων από ημερήσια δόση. Η αύξηση της LDL μπορεί να μετακινήσει τα προηγούμενα φυσιολογικά εύρη σε οριακά υψηλό εύρος αναφοράς και έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον μακροπρόθεσμο καρδιαγγειακό κίνδυνο από τη λήψη συμπληρωμάτων πτεροστιλβενίου στους ανθρώπους.

Η χημική συγγενής ένωση του πτεροστιλβένιου, η ρεσβερατρόλη, έλαβε καθεστώς GRAS από την Αμερικανική Ένωση Φαρμάκων, FDA το 2007, και επίσης έγκριση της συνθετικής ρεσβερατρόλης ως ασφαλούς ένωσης από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) το 2016. 

Το πτεροστιλβένιο διαφέρει από τη ρεσβερατρόλη εμφανίζοντας αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα (80% σε σύγκριση με 20% στη ρεσβερατρόλη) λόγω της παρουσίας δύο μεθοξυ-ομάδων που της προσδίδουν αυξημένη λιποφιλία και δραστική από του στόματος απορρόφηση.

## Έρευνα
Το πτεροστιλβένιο μελετάται σε εργαστηριακή και προκαταρκτική κλινική έρευνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στιλβενοειδή
Κατηγορία:Φαινόλες
Ζαγανιάρης Άνδρου

Ο **Ζαγανιάρης**, ή το **Ζαγανιάρι** είναι ορεινός οικισμός στην Άνδρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Ζαγανιάρης βρίσκεται στο κεντρικό/νότιο τμήμα του νησιού, προς τα δυτικά του παράλιά του σε υψόμετρο 340 μέτρα. Απέχει 13 χλμ. ΝΔ. από την Χώρα και στη νοτιοδυτική του άκρη περνάει η επαρχιακή οδός Γαύριο - Κόρθι. Δυτικά - νοτιοδυτικά και προς τα παράλια είναι ο γεωμετρικός οικισμός Ζαγοράς  (10ος - 8ος αιώνας π.Χ.), σε υψόμετρο 160 μέτρων, στο οροπέδιο μιας ιδιόμορφης και αρκετά απόκρημνης χερσονήσου.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στο Δήμο Άνδρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μεσαριάς Άνδρου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Άνδρου του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 34 κατοίκους. 

## Παραπομπές

* Αρχαιολογικός Χώρος της Ζαγοράς στην Άνδρο από τον ιστότοπο https://www.androssecrets.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Daredevil: Born Again (1ος κύκλος)

Ο πρώτος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς ** βασίζεται στον χαρακτήρα Daredevil των Marvel Comics. Συνεχίζοντας τα γεγονότα της σειράς *[[Daredevil (τηλεοπτική σειρά)|Daredevil]]* (2015–2018) των Marvel Television και Netflix, το *Born Again* ακολουθεί τη μάχη του τυφλού δικηγόρου και πρώην μασκοφόρου εκδικητή Ματ Μέρντοκ για τη δικαιοσύνη που τον θέτει σε πορεία σύγκρουσης με το πρώην αφεντικό μαφίας Γουίλσον Φισκ, ο οποίος είναι υποψήφιος δήμαρχος της Νέας Υόρκης. Ο κύκλος τοποθετείται στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η παραγωγή του κύκλου έγινε από τη Marvel Studios, μέσω της ετικέτας Marvel Television, με τον Ντάριο Σκαρνταπέιν ως υπεύθυνο του κύκλου και τους Τζάστιν Μπένσον και Άαρον Μούρχεντ ως βασικούς σκηνοθέτες.

Ο Τσάρλι Κοξ επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Ματ Μέρντοκ / Daredevil από τις σειρές Marvel του Netflix και προηγούμενες παραγωγές της Marvel Studios, πλαισιωμένος από τους Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο (Φισκ), Μαργκαρίτα Λεβιέβα, Ντέμπορα Αν Γολ, Έλντεν Χένσον, Γουίλσον Μπέθελ, Ζαμπρίνα Γκεβάρα, Νίκι Μ. Τζέιμς, Τζενέγια Γουόλτον, Άρτρι Φρουσάν, Κλαρκ Τζόνσον, Μάικλ Γκαντολφίνι, Αγιελέτ Ζουρέρ, Καμάρ Ντι Λος Ρέιες και Τζον Μπέρνθαλ. Η ανάπτυξη μιας καινούριας σειράς Daredevil ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2022, με τους βασικούς σεναριογράφους Κρίστοφερ Ορντ και Μάθιου Κόρμαν να της δίνουν μια επεισοδιακή δομή και ένα ελαφρύτερο ύφος από αυτό της πρώτης σειράς. Το *Born Again* ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2022 με έναν σχεδιασμένο κύκλο 18 επεισοδίων. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2023 στη Νέα Υόρκη, αλλά τέθηκαν σε παύση τον Ιούνιο λόγω της Απεργίας Ένωσης Αμερικανών Σεναριογράφων του 2023. Η Marvel Studios αποφάσισε να αναμορφώσει δημιουργικά τη σειρά στα τέλη του Σεπτεμβρίου και απέλυσε τους Κόρμαν, Οντ και τους αρχικούς σκηνοθέτες, αν και οι Μάικλ Κουέστα, Τζέφρι Ναχμάνοφ και Ντέιβιντ Μπόιντ αναφέρονται στους τίτλους τέλους των επεισοδίων που σκηνοθέτησαν. Οι Σκαρνταπέιν, Μπένσον και Μούρχεντ προσλήφθηκαν μετά από την αναμόρφωση, προσθέτοντας τηλεοπτικά στοιχεία και πιο πολλές συνδέσεις στις σειρές του Netflix. Τα γυρίσματα του πρώτου κύκλου εννιά επεισοδίων συνέχισαν τον Ιανουάριο του 2024 και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο.

Ο πρώτος κύκλος έκανε πρεμιέρα στο Disney+ στις 4 Μαρτίου 2025 με τα πρώτα δύο επεισόδια, ως μέρος της Φάσης Πέντε του MCU. Ένας  επιβεβαιώθηκε τον Αύγουστο του 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Daredevil: Born Again'' στο IMDb

Κατηγορία:Μέσα της Πέμπτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Κατηγορία:Κύκλοι του Daredevil: Born Again
Χρυσές Σφαίρες του 2024

Η **82η απονομή των [[Χρυσές Σφαίρες|Χρυσών Σφαιρών]]** τίμησε τους καλύτερους στον κινηματογράφο και την αμερικανική τηλεόραση του 2024, όπως επέλεξε η Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλυγουντ (HFPA). Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιανουαρίου του 2025 στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια και μεταδόθηκε ζωντανά στις Ηνωμένες Πολιτείες από το CBS και σε ροή στο Paramount+. H Νίκι Γκλέιζερ ήταν οικοδέσποινα της τελετής, πράγμα που την έκανε την πρώτη γυναίκα που παρουσίασε μόνη της τις Χρυσές Σφαίρες.

Οι υποψήφιοι ανακοινώθηκαν στις 9 Δεκεμβρίου του 2024. Τα *[[Emilia Pérez]]* και *[[The Bear]]* είχαν τις περισσότερες υποψηφιότητες, έχοντας δέκα και πέντε αντίστοιχα.

## Νικητές και υποψήφιοι
### Κινηματογράφος

#### Ταινίες με πολλαπλές υποψηφιότητες
Οι παρακάτω ταινίες έλαβαν πολλαπλές υποψηφιότητες:

#### Ταινίες με πολλαπλές νίκες
Οι παρακάτω ταινίες έλαβαν πολλαπλές νίκες:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2024
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες
Νίκος Γρηγοριάδης

Το ονοματεπώνυμο **Νίκος Γρηγοριάδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Νίκος Γρηγοριάδης, πολιτικός και επιχειρηματίας
* Νίκος Γρηγοριάδης, ποιητής
Κωνσταντίνος Ταμπακόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Θ. Ταμπακόπουλος** ήταν αντιστράτηγος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και απόγονος της προυχοντικής οικογένειας Ταμπακοπούλου της Βυτίνας.

## Δράση
Ο Κωνσταντίνος (ή Κωνσταντής) Ταμπακόπουλος ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, πρόκριτος και μέλος της εφορείας εφοδίων της Βυτίνας και έδωσε όλη την περιουσία του για να συντηρεί στρατιωτικό σώμα 80 στρατιωτών καθόλη τη διάρκεια της Επανάστασης.

Ήταν αντιστράτηγος της επανάστασης και πολέμησε με γενναιότητα στις μάχες της Τριπόλεως, Κορίνθου, Ακράτας, και εναντίον του Ιμπραήμ στην πολιορκία των Πατρών και στα Τρίκορφα όπως βεβαιώνεται από σχετικό πιστοποιητικό του 1844 το οποίο υπογράφουν οι Π. Μαυρομιχάλης, Β. Πετιμεζάς, Δ. Πλαπούτας, Π. Νοταράς, Ι. Κωλέττης, Κ. Δεληγιάννης, Σ. Θεοχαρόπουλος, Χ. Πέτρου και Δ. Μελετόπουλος.

Μετά την επανάσταση κατετάγη στην Δ΄ τάξη των αγωνιστών.

Ήταν γιος του πρόκριτου Θεόδωρου Ταμπακόπουλου και σύζυγος της Αθανασίας Βαρβάτη, αδερφή του Παναγιώτη (κατηχητής και μέλος της εφορείας της Φιλικής Εταιρείας στη Οδησσό και στην Πετρούπολη) και του Ιωάννη Βαρβάτη. Είχε τουλάχιστον τρεις γιους τον Γεώργιο, Δημήτριο και Νικόλαο και μία κόρη την Άννα.
----

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Ταμπακόπουλου
Μονή Αγίου Νικολάου Άνδρου

Η **Μονή Αγίου Νικολάου** είναι μοναστήρι που βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Άνδρου και προς τα ανατολικά παράλιά του. Είναι κτισμένο στην κοιλάδα ποταμού Αχλα, κάτω από τη Βουρκωτή, σε υψόμετρο περίπου 310 μέτρα. Απέχει περίπου 12 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χώρα και 6 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Αποίκια.

## Ιστορικά στοιχεία
Το ανδρώο μοναστήρι, σύμφωνα με την παράδοση, θεωρείται ότι ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο Αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας και τον Άγιο Νικόλαο Νέο τον εν Βουνένοις. Το καθολικό της μονής είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός, με τρούλο, διακοσμημένο με τοιχογραφίες και περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Λόγω του δυσπρόσιτου σημείου που βρίσκεται, την περίοδο Τουρκοκρατίας, λειτούργησε σαν παράρτημα της Φιλικής Εταιρίας καθώς και κρυφό σχολειό, τυπογραφείο, βιβλιοδετείο. Εορτάζει στις 9 Μαΐου, στις 6 Δεκεμβρίου και στις 20 Ιουλίου. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 να προσαρτάται στον δήμο Άνδρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Αποίκια και τους Κατακαλαίους αποτελούν την Κοινότητα Αποικίων που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Άνδρου του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 μοναχοί  ενώ με αυτήν του 2011 είχε 2. 

## Παραπομπές


Νικολαου
Λεύκιος Κοίλιος Αντίπατρος

Ο **Λεύκιος Κοίλιος Αντίπατρος**, λατιν. *Lucius Coelius Antipater* ήταν Ρωμαίος νομικός και ιστορικός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τους Κοίλιο Σαβίνο, τον Κοίλιο της Σύνοψης. Ήταν σύγχρονος του Γ. Σ. Γράκχου (γενν. π. 123). Ο ρήτορας Λ. Λ. Κράσσος ήταν μαθητής του.

## Το ύφος γραφής του
Ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να μεταδώσει στη ρωμαϊκή ιστορία τα στολίδια του ύφους, και να την κάνει κάτι περισσότερο από ένα απλό χρονικό των γεγονότων, αλλά το λεκτικό του ήταν μάλλον έντονο και ηχηρό, παρά κομψό και λαμπρό. Ο Πομπόνιος τον θεωρεί περισσότερο ρήτορα, παρά νομικό. Ο Μ. Τ. Κικέρων, από την άλλη πλευρά, τον επαινεί περισσότερο ως νομικό, παρά ως ρήτορα ή ιστορικό. 

## Συγγράμματα
Κανένα από τα νομικά του συγγράμματα δεν έχει διασωθεί. Έγραψε μια ιστορία του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου και συνέθεσε χρονικά, των οποίων έκανε την επιτομή ο Μ. Ι. Βρούτος. 

Ο Αντίπατρος ακολούθησε την ελληνική ιστορία του Σιληνού Καλατινού, και περιστασιακά δανειζόταν από το *[[Origines του Κάτωνα|Προέλευση]]* (Origines) του Κάτωνα του Πρεσβύτερου. Περιστασιακά αναφέρεται από τον Τ. Λίβιο, ο οποίος μερικές φορές, με σεβασμό, διαφωνεί για την αυθεντία του. Είναι φανερό, ωστόσο, από τον Κικέρωνα και τον Βαλέριο Μάξιμο, ότι του άρεσε να αφηγείται όνειρα και οιωνούς.

## Εκδόσεις
Ο Orelli  αναφέρεται στις διατριβές για τον Αντίπατρο των Bavius Antius Nauta και G. Groen van Prinsterer, που έχουν εισαχθεί στα Xρονικά της Ακαδημίας του Leyderi για το 1821. Τα αποσπάσματά του, αρκετά από τα οποία σώζονται από τον Νόνιο Μάρκελλο, βρίσκονται επισυναπτόμενα στις εκδόσεις του Σαλλουστίου των Joseph Wasse, Corte και Havercamp. και επίσης στο *Vitae et Fragmenta vet. Histor*, Mom. σελ. 182, κλπ.

## Αποδοχή
Ο Αδριανός αναφέρεται ότι τον προτιμούσε ως ιστορικό από τον Σαλλούστιο (*[[Ιστορία των Αυγούστων]]*, "Αδριανός", c. 16). Aπό τον Βαλέριο Μάξιμο  χαρακτηρίζεται «αξιόπιστη αρχή για τη ρωμαϊκή ιστορία» (certus Romanae historiae auctor).

## Αναφορές

## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Antipater, L. Coelius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 1. p.&nbsp;202.

Κατηγορία:Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός (ύπατος το 237 π.Χ.)

:*Να μη συγχέεται με τον πατέρα του [[Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός (ύπατος το 275 π.Χ.)|Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο Καυδινό]] ύπατο το 275 π.Χ.*.

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός**, λατινικά: *Lucius Cornelius Lentulus Caudinus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον 3ο αι. π.Χ.

## Καταγωγή και οικογένεια
Πατέρας του ήταν ο Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός, ύπατος το 275 π.Χ. Αδελφός του ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός, ύπατος το 236 π.Χ. Οι γιοι του ήταν ο:
* Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος ύπατος το 201 π.Χ. και ο:
* Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος που κατείχε την υπατεία το 199 π.Χ.

## Σταδιοδρομία
Το 237 π.Χ. υπηρέτησε ως ύπατος, με συνάδελφο τον Κόιντο Φούλβιο Φλάκκο. Τον επόμενο χρόνο εξελέγη τιμητής (censor) και το 221 π.Χ. έγινε μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus). Απεβίωσε γύρω στο 213 π.Χ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Κορνήλιος Κηθεγός (ύπατος το 204 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κορνήλιος Κηθεγός**, λατινικά: *Marcus Cornelius Cethegus* (π. 248 π.Χ196 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και τιμητής κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου, περισσότερο γνωστός ως πολιτικός σύμμαχος τού συγγενή του Π. Κ. Σκιπίωνα Αφρικανού.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Επιλέχθηκε ως αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 213 π.Χ., με συνάδελφο τον νεαρό συγγενή του Π. Σ. Σκιπίωνα Αφρικανό (αν και ο Σκιπίων ήταν ανήλικος, μόλις 22 ή 23 σε σύγκριση με τη συνηθισμένη ηλικία των 35 ετών περίπου).  Διορίστηκε *[[pontifex|αρχιερέας]]* (pontifex) για να αντικαταστήσει τον *[[Pontifex Maximus|μέγιστο αρχιερέα]]* (pontifex maximus) Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο Καυδινό, που είχε αποβιώσει. 

Το 211 π.Χ. ως πραίτωρ, ήταν επικεφαλής της Απουλίας. Το 209 π.Χ., πριν γίνει ύπατος, εξελέγη *[[Κήνσορας|τιμητής]]* (censor) μαζί με τον Πόπλιο Σεμπρώνιο Τουδιτανό. Κατά τη διάρκεια της τιμητείας τους, ο Κηθεγός διαφώνησε με τον συνάδελφό του σχετικά με το ποιος συγκλητικός έπρεπε να εκλεγεί ως πρώτος της Συγκλήτου (princeps Senatus). Ο Tουδιτανός είχε το δικαίωμα της επιλογής, και επέλεξε τον -νεότερο τιμητή- Κόιντο Φάβιο Μάξιμο Αναβλητικό, ενώ ο Κηθεγός ήθελε -σύμφωνα με την άγραφη παράδοση- ο πρεσβύτερος τιμητής Tίτος Μάνλιος Τορκουάτος να γίνει ο πρώτος της Συγκλήτου*.* 

Το 204 π.Χ. εξελέγη ύπατος (consul), πιθανώς για να βοηθήσει τον συγγενή του Σκιπίωνα, τότε στην Αφρική. Το 203 π.Χ. ήταν ανθύπατος στην Άνω Ιταλία (Italia Superior), όπου, σε συνδυασμό με τον πραίτορα Πόπλιο Κουιντίλιο Βάρωνα, κέρδισε μια δύσκολη νίκη επί του Mάγο Βάρκα, αδελφού του Αννίβα, στη μάχη της Iνσουμβρίας, η οποία ανάγκασε τον Μάγων να υποχωρήσει από την Ιταλία.  

Απεβίωσε το 196 π.Χ. κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στη Ρώμη.

## Άλλες ικανότητες
Είχε μεγάλη φήμη ως ρήτορας, και χαρακτηρίζεται από τον Κ. Έννιο ως η πεμπτουσία της πειστικότητας (*suadae medulla*). Ο Κ. Οράτιος Φ. τον αποκαλεί αυθεντία στη χρήση λατινικών λέξεων.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός (ύπατος το 275 π.Χ.)

: *Να μη συγχέεται με τον γιο του [[Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυλινός (ύπατος το 237 π.Χ.)|Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο Καυδινό (ύπατο το 237 π.Χ.)]]*.

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός**, λατινικά: *Lucius Cornelius Lentulus Caudinus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον 3ο αι. π.Χ.

## Καταγωγή
Ήταν μέλος του γένους των Κορνηλίων. Γιοι του ήταν οι Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός και Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Καυδινός, που έγιναν ύπατοι το 237 και το 236 π.Χ. αντίστοιχα.

## Σταδιοδρομία
Ο Λεύκιος Κορνήλιος Λέντουλος υπηρέτησε ως ύπατος το 275 π.Χ. με συνάδελφο τον Mάνιο Κούριο Δεντάτο. Ενώ ο Δεντάτος πολεμούσε εναντίον του Πύρρου, βασιλιά της Ηπείρου, ο Κορνήλιος νίκησε τους Σαμνίτες, θριάμβευσε και ανέλαβε το επίθετο *Καυδινός.* 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
NGC 2305

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2305** είναι ελλειπτικός γαλαξίας που απέχει περίπου 173 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Ιπτάμενο Ιχθύ. Ανακαλύφθηκε από τον Βρετανό αστρονόμο Τζον Χέρσελ στις 30 Νοεμβρίου 1834. Ο γαλαξίας αυτός συναποτελεί ένα φυσικό ζεύγος μαζί με τον NGC 2307, το επονομαζόμενο **RR 143**, καθώς απέχουν μεταξύ τους 166 χιλιάδες έτη φωτός ή λίγο περισσότερο.

Δύο υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα στον γαλαξία NGC 2305:

* Ο SN 2011fn (τύπου I, φαινόμενο μέγεθος 17,9). Ανακαλύφθηκε από τον Στου Πάρκερ (*Stu Parker*) στις 29 Ιουνίου 2011. Υπάρχει ωστόσο κάποια αβεβαιότητα σχετικώς με την αστρική αυτή έκρηξη: έχει ταξινομηθεί είτε ως τύπου Ia, είτε ως τύπου Ic, και είναι πιθανό ότι σημειώθηκε όχι στον NGC 2305, αλλά στον γειτονικό, αμυδρότερο γαλαξία 2MASS J06483060-6415588.
* Ο SN 2023txv (τύπου Ia, φαιν. μέγεθος 17,4). Ανακαλύφθηκε από το αυτόματο σύστημα ATLAS στις 3 Οκτωβρίου 2023.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
2305
19641
Ασημακόπουλος

τακ Το ελληνικό επώνυμο **Ασημακόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω, αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
* Ανδρέας Ασημακόπουλος (1889-2000), κολυμβητής
* Αντώνης Ασημακόπουλος (γενν. 1976), καλαθοσφαιριστής
* Γιώργος Ασημακόπουλος, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος
* Γιώργος Ασημακόπουλος, σκηνογράφος και ενδυματολόγος
* Γεώργιος Σπ. Ασημακόπουλος (1936-2013), πολιτικός και ποινικολόγος, βουλευτής Eπικρατείας του ΠΑΣΟΚ
* Δημοσθένης Ασημακόπουλος (γενν. 1948), ηλεκτρολόγος μηχανικός και καθηγητής της Φυσικής Περιβάλλοντος, που διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών
* Ευάγγελος Ασημακόπουλος (γενν. 1940), κιθαριστής
* Θεόδωρος Ασημακόπουλος ή Κοντοβαζαινίτης (θάν. 1825), αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
* Κώστας Ασημακόπουλος (1936-2020), σκηνοθέτης, σεναριογράφος του κινηματογράφου, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός
* Νίκος Ασημακόπουλος (21ος αι.), δημοσιογράφος (αθλητικός συντάκτης)
* Τάκης Ασημακόπουλος (γεν. 1948), ποδοσφαιριστής
* Χάρης Ασημακόπουλος (1978), ηθοποιός

## Δείτε επίσης
* Ασημακοπούλου
Ίχασαλου

Το **Ίχασαλου** (εσθον. *Ihasalu*) είναι χωριό της βόρειας Εσθονίας, στον Δήμο Γιέελγιαχτμε της Επαρχίας Χάργιου. Στα τέλη του 2021 το Ίχασαλου είχε 100 κατοίκους ακριβώς, έναντι μόλις 24 κατοίκων στην απογραφή του 2000. Είναι παραθαλάσσιο χωριό, κτισμένο στη νότια ακτή του Φινλανδικού κόλπου, στη βάση της ομώνυμης χερσονήσου μήκους 5 χιλιομέτρων και ανατολικά του ομώνυμου κόλπου. Το Ίχασαλου απέχει από το κέντρο του Τάλιν, πρωτεύουσας της Επαρχίας Χάργιου και όλης της Εσθονίας, 26 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά. Το μεγαλύτερο μέρος της εκτάσεως της κοινότητας, που ανέρχεται σε 10,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα, καλύπτεται από δάσος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάργιου
Όργιακου

Το **Όργιακου** (εσθον. *Orjaku*, γερμ. *Orjak*) είναι χωριό της δυτικής Εσθονίας, στον Δήμο Χίιουμαα της Επαρχίας Χίιου. Στην απογραφή του 2021 το Όργιακου είχε 75 κατοίκους έναντι 69 κατοίκων σε εκείνη του 2000. Το χωριό βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της νήσου Χιίουμαα, του δεύτερου μεγαλύτερου νησιού της Εσθονίας, και έχει μικρό λιμάνι.

Το Όργιακου είναι ένα από τα παλαιότερα τοπωνύμια πάνω στο νησί Χιίουμαα, αναφερόμενο σε γραπτή πηγή για πρώτη φορά το έτος 1254 με τις μορφές *Oryocko* και *Oriwocko*.

## Παραπομπές


Οργιακου
Μπυβερσί

Το **Μπυβερσί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Ξενοπάτρα

Στην Ελληνική μυθολογία, η **Ξενοπάτρα** («*αυτή που έχει ξένο πατέρα*»), ονομαζόμενη επίσης συχνά **Χθονοπάτρα** («*αυτή που έχει πατέρα στον κάτω κόσμο*») ήταν μία πριγκίπισσα της Φθίας που αργότερα έγινε βασίλισσα της Λοκρίδος. 

## Βιογραφία
Η Ξενοπάτρα θεωρείται κόρη του βασιλιά Έλληνα της Θεσσαλίας, από τον οποίο πήραν το όνομά τους οι Έλληνες. Μητέρα της ήταν η Ορεάδα Ορσηίδα και αδέλφια του ο Αίολος, ο Δώρος, ο Ξούθος και πιθανώς ο Νέωνας. 

Η Ξενοπάτρα παντρεύτηκε τον θείο της, Βασιλιά Αμφικτύονα της Λοκρίδος, και απέκτησαν γιο και διάδοχο τον Φύσκο. Άλλα πιθανά παιδιά του ζευγαριού ήταν ο βασιλιάς Ίτωνος του Ίτωνα και μια ανώνυμη κόρη που απέκτησε γιους τον Κερκύονα από τον Ποσειδώνας και τον Τριπτόλεμο από τον Ράρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cufalo, Domenico, *Scholia Graeca in Platonem, I: Scholia ad Dialogos Tetralogiarumi - VII Continens*, Roma, Edizioni di storia e letteratura, 2007. .
* Fowler, R. L. (1998), "Genealogical thinking, Hesiod's *Catalogue*, and the Creation of the Hellenes", in *Proceedings of the Cambridge Philological Society*, Vol. 44, pp.&nbsp;1–19.
* Fowler, R. L. (2000), *Early Greek Mythography: Volume 1: Text and Introduction*, Oxford University Press, 2000. ISBN&nbsp;. Google Books.
* Fowler, R. L. (2013), *Early Greek Mythography: Volume 2: Commentary*, Oxford University Press, 2013. ISBN&nbsp;.

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Q Κύκνου

Ο **Q Κύκνου** (*Q Cygni*, *Q Cyg*) είναι αστέρας στον αστερισμό Κύκνο. Είναι γνωστός ως **Καινοφανής του Κύκνου του 1876** (*Nova Cygni 1876*) ή και **NGC 7114**. Και πράγματι, είναι ένας από τους πρώτους καινοφανείς αστέρες που καταγράφηκαν στη νεότερη εποχή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Γιόχαν Φρήντριχ Γιούλιους Σμιντ (εξελληνισμένα Ιούλιο Σμιτ ή Σμιθ), που παρατηρούσε από την Αθήνα, στις 24 Νοεμβρίου 1876 μετά το δειλινό (11 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο), όταν έφθασε να είναι αστέρας τρίτου μεγέθους, δηλαδή ήταν εύκολα ορατός με γυμνό μάτι και παρέμεινε σχεδόν εξίσου φωτεινός επί τετραήμερο. Η θέση του στην ουράνια σφαίρα είναι στο βορειοδυτικό μέρος του Κύκνου, κοντά στο σύνορο με τον αστερισμό Σαύρα.

[thumb|left|Η [καμπύλη φωτός του Q&nbsp;Κύκνου: τα κόκκινα σημεία είναι από πίνακα του Σμιντ με βάση τις παρατηρήσεις του από την Αθήνα, ενώ τα μπλε από δημοσίευση του Λόκυερ.]]
Καθώς συμβαίνει με όλους τους καινοφανείς, ο Q Κύκνου είναι ένας κατακλυσμικός μεταβλητός, δηλαδή αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο αστέρες: έναν λευκό νάνο και έναν αστέρα της Κύριας Ακολουθίας, πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, που περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους (στη συγκεκριμένη περίπτωση μία φορά κάθε δέκα ώρες), οπότε ο λευκός νάνος δέχεται ύλη από τον άλλο αστέρα, η οποία δημιουργεί έναν δίσκο προσαυξήσεως, ο οποίος εκπέμπει περισσότερο φως από όσο όλο το άλλο σύστημα, ιδίως το σημείο όπου η ύλη του καταλήγει πάνω στην επιφάνεια του λευκού νάνου, υπερθερμασμένη εξαιτίας της τεράστιας βαρύτητας του νάνου. Στον Q Κύκνου ο αστέρας της Κύριας Ακολουθίας εκτιμάται ότι έχει περί το 60% της μάζας του Ήλιου και έχει φασματικό τύπο K5. Η έκρηξη του συστήματος ως καινοφανούς («νόβα») γίνεται όταν αρκετό υδρογόνο έχει συσσωρευθεί με τον παραπάνω τρόπο στην επιφάνεια του λευκού νάνου, ώστε συμπιεζόμενο σε τεράστια πίεση να εκραγεί σαν πυρηνική βόμβα (πυρηνική σύντηξη). Τότε το σύστημα φθάνει να γίνεται έως 200 χιλιάδες φορές λαμπρότερο από όσο στην κανονική φάση του. Στην περίπτωση του Q Κύκνου, η λαμπρότητά του ως καινοφανούς αυξήθηκε κατά 60 χιλιάδες φορές περίπου, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −9,1. Στο σύστημα του Q Κύκνου η μάζα του λευκού νάνου είναι περίπου το 80% της ηλιακής, η επιφανειακή θερμοκρασία του σχεδόν 31 χιλιάδες βαθμοί C και η επιφανειακή ένταση του βαρυτικού πεδίου (επιτάχυνση της βαρύτητας) 300 χιλιάδες και πλέον φορές μεγαλύτερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης.

Μετά την έκρηξη που παρατηρήθηκε το 1876, γύρω από το σύστημα ανιχνεύθηκε ένα δισκοειδές νεφέλωμα, γεγονός που οδήγησε στην καταγραφή του στον ''Νέο Γενικό Κατάλογο'' ως πιθανό πλανητικό νεφέλωμα. Ωστόσο στις νεότερες παρατηρήσεις δεν είναι ορατό το παραμικρό ίχνος νεφελώματος και ο *Αναθεωρημένος Νέος Γενικός Κατάλογος* το παραθέτει ως «ανύπαρκτο αντικείμενο».

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κατακλυσμικοί μεταβλητοί και καινοφανείς αστέρες
Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
7114
Ασημακοπούλου

Το ελληνικό επώνυμο **Ασημακοπούλου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου (γενν. 1967), οικονομολόγος και νομικός, πρώην ευρωβουλευτής και πρώην βουλευτής Β΄ Αθηνών
* Γιούλη Ασημακοπούλου (γενν. 1989), τραγουδίστρια
* Έλενα Ασημακοπούλου (γενν. 1984), ηθοποιός, επιχειρηματίας και πρώην μοντέλο
* Ιωάννα Ασημακοπούλου (γενν. 1984), ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης
* Λίζα Ζώη-Ασημακοπούλου (γενν. 1940), κιθαρίστρια
* Μπεάτα Ασημακοπούλου (1932-2009), ηθοποιός του κινηματογράφου
* Ρένα Ασημακοπούλου (γενν. 1946), δικαστικός, πρόεδρος του Αρείου Πάγου από το 2011 έως το 2013
* Σοφία Ασημακοπούλου (γενν. 1959), βουλευτής Β΄ Πειραιώς

## Δείτε επίσης
* Ασημακόπουλος
Σαρντέχ Μπαντ

Το **Σαρντέχ Μπαντ** ή **Σαρντεμπάντ** (παστ. سردې بند ή سردېبند) είναι χωριό του Αφγανιστάν, στο ανατολικό άκρο του Διαμερίσματος Αντάρ, της Επαρχίας Γκαζνί. Βρίσκεται κοντά στα όρια της Επαρχίας Πακτίκα και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 2.125 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το Σαρντέχ Μπαντ είναι γνωστό από το γειτονικό Φράγμα Σαρντά (ή Φράγμα Σαρντέχ Μπαντ) στα ανατολικά της, που κτίσθηκε από τους Σοβιετικούς το 1967 στον ποταμό Γκαρντέζ, και επίσης από την ύπαρξη μικρού αεροδρομίου (Αεροδρόμιο Σαρντέχ Μπαντ).

* Στο Σαρντέχ Μπαντ γεννήθηκε (το 1959) ο πρώτος (και μοναδικός μέχρι σήμερα) Αφγανός που ταξίδεψε στο διάστημα, ο κοσμοναύτης Αμπντούλ Αχάντ Μοχμάντ.

## Παραπομπές


Σαρντεχ Μπαντ
Τζάντα

Η **Τζάντα** (περσ.  جنده, *Janda*) ή **Τζελάν**/**Τζιλάν** (στα παστού) είναι χωριό του Αφγανιστάν, έδρα ομώνυμου Διαμερίσματος στα νότια της νοτιοανατολικής Επαρχίας Γκαζνί. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1.983 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στo κεντρικό μέρος της περιοχής της φυλής Ταρακάι των Γκιλτζί. Τα σπίτια της Τζάντα είναι κτισμένα με πλίνθους κατασκευασμένους από λάσπη και δεν υπάρχει ούτε ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος στο χωριό.

## Παραπομπές


Τζαντα
Live At Budokan (άλμπουμ των Helloween)

**Live at Budokan** είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου του 2024 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Reigning Phoenix Music. Το άλμπουμ εκδόθηκε και σε μορφή DVD/Blu-ray.

Η ηχογράφηση και η μαγνητοσκόπηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν κατά την συναυλία του συγκροτήματος στις 16 Σεπτεμβρίου του 2023, στο Nippon Budokan στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Αυτή είναι η δεύτερη ζωντανή κυκλοφορία στην οποία συμμετείχαν τα παλιά μέλη του συγκροτήματος Μίχαελ Κίσκε και Κάι Χάνσεν.

## Τραγούδια
### Μέρος πρώτο

### Μέρος δεύτερο

## Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "*** Live at Budokan
***" είχε την εξής μορφή:

* **[[Μίχαελ Κίσκε]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]* 
* **[[Άντι Ντέρις]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **[[Κάι Χάνσεν]]** - *[[κιθάρα]]*
* **[[Μίκαελ Γουάικατ]]** - *[[κιθάρα]]*
* **Σάσα Γκέρστνερ** - *[[κιθάρα]], [[πλήκτρα]]*
* **Μάρκους Γκρόσκοπφ** - *[[μπάσο]]*
* **Ντάνιελ Λέμπλε** - *[[τύμπανα]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Reigning Phoenix Music Official
* Pumpkins Store Official

Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2024
Paywall

μικρογραφία| Μακέτα ενός "σκληρού" paywall σε έναν φανταστικό ιστότοπο ειδήσεων
**Paywall** είναι μια μέθοδος περιορισμού της πρόσβασης σε περιεχόμενο, με αγορά ή συνδρομή επί πληρωμή, ειδικά ειδήσεις. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, οι εφημερίδες άρχισαν να εφαρμόζουν paywalls στους ιστότοπούς τους ως τρόπο αύξησης των εσόδων μετά από χρόνια μείωσης του αναγνωστικού κοινού και των διαφημιστικών εσόδων επί πληρωμή, εν μέρει λόγω της χρήσης ad blockers. Στον ακαδημαϊκό χώρο, οι ερευνητικές εργασίες συχνά υπόκεινται σε paywall και είναι διαθέσιμες μέσω ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών που είναι συνδρομητές.

Τα paywalls έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ως τρόπος αύξησης του αριθμού των συνδρομητών έντυπων. Για παράδειγμα, ορισμένες εφημερίδες προσφέρουν πρόσβαση σε διαδικτυακό περιεχόμενο συν την παράδοση μιας κυριακάτικης έντυπης έκδοσης σε χαμηλότερη τιμή από την πρόσβαση μόνο στο διαδίκτυο.  Οι ιστότοποι των εφημερίδων, όπως αυτός των *[[The Boston Globe]]* και *[[The New York Times]],* χρησιμοποιούν αυτήν την τακτική επειδή αυξάνει τόσο τα διαδικτυακά τους έσοδα όσο και την έντυπη κυκλοφορία τους (η οποία με τη σειρά της παρέχει περισσότερα έσοδα από διαφημίσεις).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1990
Κατηγορία:Ορολογία του Διαδικτύου
Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο
Μονή Ζωοδόχου Πηγής Άνδρου

Η **Μονή Ζωοδόχου Πηγής** ή **Μονή της Αγίας** για τους ντόπιους είναι μοναστήρι που βρίσκεται στο κεντρικό / βόρειο τμήμα της Άνδρου και προς τα ανατολικά παράλιά του. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 330 μέτρα. Απέχει περίπου 29 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Χώρα και 7 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Γαύριο.

## Ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι, σύμφωνα με την παράδοση, αρχικά λειτουργούσε ως βυζαντινή σχολή και ότι το 842, μετά την αναστήλωση των εικόνων, καθιερώθηκε ως μονή. Επίσημη χρονολογία ίδρυσής της θεωρείται το 1325 από την ημερομηνία που φέρει μια αρφυρή εικόνα. Με βάση έγγραφο της μονής αναφέρεται το 1400 και αρχικά ήταν ανδρώο μέχρι το 1928 οπότε μετατράπηκε σε γυναικείο.  

Καταστράφηκε όταν οι Φράγκοι εγκατέλειψαν την Άνδρο για να ανακαινιστεί το 1578. ανακαινίστηκε από μοναχούς. Η ακμή του ξεκίνησε μετά από έργα που έγιναν το 1603 και το 1717. Η φρουριακή μορφή του ολοκληρώθηκε από το 1819 μέχρι το 1831 από τον μοναχό Ιωαννίκος, ο οποίος υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρίας ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες, στο τέλος του 17ου αιώνα, η μονή είχε 100 μοναχούς. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 να προσαρτάται στον δήμο Γαυρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μπατσί και το Στιβάρι αποτελούν την Κοινότητα Γαυρίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Γαυρίου του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 7 μοναχές  ενώ με αυτήν του 2011 είχε 6. 

## Παραπομπές


Ζωοδοχου
Κουμάρι Άνδρου

Το **Κουμάρι** είναι οικισμός στην Άνδρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Το Κουμάρι βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 100 μέτρα ενώ απέχει 4 χλμ. Β. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού) και 36 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Χώρα (η έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1897 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Γαυρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Άνω Γαύριο και τη Σχόλη αποτελούν την κοινότητα Άνω Γαυρίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 86 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Πάτερσον (Τζόρτζια)

Το **Πάτερσον** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Πιρς και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 749 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 2,7 τετραγωνικά μίλια (7,0 km2), όλη γη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Νελ-λα-Μοντάνι

Το **Νελ-λα-Μοντάνι** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Αιν, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Αιν
Ρίβερντεϊλ (Τζόρτζια)

Το **Ρίβερντεϊλ** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Κλέιτον και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 15,129 κατοίκους.

Το Ρίβερντεϊλ βρίσκεται στη δυτική κομητεία Κλέιτον, 12 μίλια (19 χλμ) νότια του κέντρου της Ατλάντα και 6 μίλια (10 km) βορειοδυτικά του Τζόουνσμπορο, της έδρας της κομητείας.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει έκταση 4,5 τετραγωνικά μίλια (11,6 km2), από τα οποία 0,012 τετραγωνικά μίλια (0,03 km2) ή 0,22% είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Σάντι Σπρινγκς (Τζόρτζια)

Το **Σάντι Σπρινγκς** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Φούλτον και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 108,080 κατοίκους.

Η ανθρώπινη εγκατάσταση στην περιοχή μπορεί να εντοπιστεί περίπου στο 400 μ.Χ., όταν οι ιθαγενείς της Αμερικής χάραξαν τρία μονοπάτια για καλύτερη πρόσβαση στις πηγές γλυκού νερού της περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Σέξτος Πομπήιος (ύπατος το 14)

Ο **Σέξτος Πομπέιος**, λατιν.: *sextus Pompeius*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. και τον 1ο αι. μ.Χ. Φαινόταν να έχει έναν πνευματώδη χαρακτήρα, και να είναι πολύ έξυπνος. Ο Σέξτος ήταν προστάτης της λογοτεχνίας, και ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος τού απηύθυνε τέσσερα ποιήματα, όταν ζούσε στην εξορία. Αυτά τα ποιήματα συγκεντρώθηκαν στο τέταρτο βιβλίο των *Επιστολών εκ Πόντου* (Epistulae ex Ponto)..

## Βιογραφία
Η σχέση του με τον ομώνυμο ύπατο του 35 π.Χ. είναι προβληματική. Μερικοί συγγραφείς συμπεραίνουν ότι ήταν γιος του. Ωστόσο ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι «θα πρέπει να επιτραπεί μια ενδιάμεση γενιά, όπως συμβαίνει στις γενεαλογίες άλλων ευγενών οικογενειών». Με βάση τον ισχυρισμό του Δίωνα Κάσσιου ότι αυτός ο Σέξτος Πομπήιος είχε σχέση με την αυτοκρατορική οικογένεια, ο Σάυμ καταγράφει ορισμένες πιθανές γυναίκες, που θα μπορούσαν να ήταν η μητέρα του. Ορισμένοι ερευνητές ακολουθούν τον Μπαρτολομέο Μποργκέζι, και ισχυρίζονται ότι αυτή ήταν κόρη του Λεύκιου Μάρκιου Φιλίππου, αντικαταστάτη υπάτου (suffect consil) το 38 π.Χ. O Σάυμ προτείνει ότι μπορεί να είναι κόρη του Σέξτου Απουλήιου, υπάτου το 29 π.Χ. ή κόρη τού αδελφού αυτού του υπάτου, του Mάρκου Απουλήιου υπάτου το 20 π.Χ.

Ο Σέξτος υπηρέτησε ως ύπατος το 14 μ.Χ. μαζί με τον Σέξτο Απουλήιο. Οι δύο άνδρες κατείχαν το αξίωμα, όταν απεβίωσε ο πρώτος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ο Αύγουστος, και ήταν οι πρώτοι που ορκίστηκαν πίστη στον νέο Αυτοκράτορα Τιβέριο, τον υιοθετημένο γιο και διάδοχο του Αυγούστου. Στην κηδεία του Αυγούστου, ο Σέξτος έσπασε το πόδι του.

Στη βασιλεία του Τιβέριου, ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες της *Απόφασης της Συγκλήτου για τον πατέρα του Γν. Πίσωνα* (Senatus consultum de Cn. Pisone patre), επίσημη πράξη της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα. Η πράξη δημοσιεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου 20 μ.Χ. Αργότερα, ο Σέξτος υπηρέτησε ως ανθύπατος (proconsul) της Ασίας από το 24 έως το 26.

Ο Σενέκας ο Νεότερος παραπέμπει στον πλούτο ενός Πομπήιου, του οποίου οι περιοχές περιλάμβαναν τις πηγές και τις εκβολές ποταμών, στη συνέχεια το αντιπαραθέτει με τον Καλιγούλα να τον παίρνει στο παλάτι του και να πεθάνει από την πείνα τον Πομπηία και στη συνέχεια να κανονίζει μια δημόσια κηδεία για το θύμα του. Αν και οι ειδικοί συχνά ταυτίζουν την αναφορά του Σενέκα στον Πομπήιο με αυτόν τον Σέξτο Πομπήιο, ο Σάυμ επισημαίνει ότι αυτό θα οδηγούσε σε «ενδιαφέρουσες (ή μάλλον μη δυνατά) συμπεράσματα για τη χρονολόγηση του Βαλέριου Μάξιμου» και υποστηρίζει ότι ο Πομπήιος, για τον οποίο ο Καλιγούλας ήταν τόσο αφιλόξενος, ήταν ένας κατά τα άλλα μη επιβεβαιωμένο γιος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Φαβία Νουμαντίνα

Η **Φαβία Νουμαντίνα**, λατιν.: *Fabia Numantina* ήταν μέλος του πατρικίου γένους των Φαβίων. Το πώς ακριβώς ταιριάζει σε αυτή την οικογένεια δεν είναι σίγουρο: ενώ γενικά πιστεύεται ότι είναι η κόρη του Παύλου Φάβιου Μάξιμου και της Mαρκίας, μιας εκ μητρός πρώτης εξαδέλφης του Aυγούστου, αλλά είναι πιθανό ότι ήταν κόρη τού αδελφού τού Παύλου, Aφρικανού Φάβιου Μάξιμου. 

## Βιογραφία
Παντρεύτηκε δύο φορές: πρώτα με τον Σέξτο Απουλήιο ΙΙΙ, έναν ετεροθαλή μικρανιψιό του Aυγούστου, από τον οποίο απέκτησε έναν γιο, που ονομαζόταν επίσης Σέξτος Απουλήιος ΙV. Αυτό το παιδί απεβίωσε νέο, και η Φαβία τον περιέγραψε στην επιτάφιο πλάκα του ως «ο τελευταίος των Απουληίων». 

Ο δεύτερος σύζυγος τής Φαβίας ήταν ο Mάρκος Πλαύτιος Σιλβανός, πραίτωρ το 24 μ.Χ. Ήταν γιος του Μάρκου Πλαύτιου Σιλβανού, ο οποίος ήταν ύπατος το 2 π.Χ., και της Λαρτίας. Ωστόσο, η Φαβία και ο Σιλβανός φαίνεται ότι είχαν χωρίσει πριν από την πραιτωρία τού Σιλβανού, καθώς ο Σιλβανός ήταν τότε νυμφευμένος με μια γυναίκα που ονομαζόταν Aπρονία, την οποία από ότι φαίνεται δολοφόνησε, πετώντας την από ένα παράθυρο.  

Λίγο μετά τη δολοφονία της Aπρονίας, η Φαβία «κατηγορήθηκε ότι προκάλεσε την παραφροσύνη τού συζύγου της με μαγικά ξόρκια και φίλτρα», αλλά αθωώθηκε.

## Οικογένεια
Δεν είναι βέβαιο εάν η Φαβία είχε παιδιά εκτός από τον Σέξτο Απουλήιο. Μπορεί να ήταν η μητέρα του Φάβιου Νουμαντινού, ο οποίος έγινε δεκτός σε έναν σύλλογο ιερέων την εποχή του Νέρωνα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Publius Cornelius Tacitus, *Annales* .
* *Inscriptiones Latinae Selectae* ( *ILS* ), Βερολίνο (1892-1916).
*  

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Κατηγορία:Φάβιοι
Μάρκος Απουλήιος

Ο **Μάρκος Απουλήιος**, λατιν.: *Marcus Appuleius* (π. 55 π.Χ. – π. 15 π.Χ.) ήταν ανιψιός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου και Ρωμαίος ύπατος το 20 π.Χ. με συνάδελφο τον Πόπλιο Σίλιο Νέρβα. 

## Βιογραφία
Ο Mάρκος Απουλήιος εικάζεται ότι ήταν γιος του Σεξτου Απουλήιου και της Oκταβίας της Πρεσβύτερης, κάνοντάς τον επομένως να συγγενεύει με τον Αυτοκράτορα Aύγουστο μέσω του παππού του Γάιου Οκτάβιου.  Για πολλά χρόνια ταυτιζόταν με τον ταμία (quaestor) της Ασίας το 45 π.Χ., ο οποίος ακολούθησε τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα, αλλά θεωρείται τώρα ότι ήταν ο ομώνυμος θείος του. 

Το 23/22 π.Χ. ο Mάρκος Απουλήιος ήταν λεγάτος στο Tριδέντον.  Στη συνέχεια εξελέγη ύπατος το 20 π.Χ., ενώ ο Αύγουστος έλειπε από τη Ρώμη. Σε αντίθεση με τις εκλογές του 21 π.Χ. και του 19 π.Χ., αυτές δεν διακόπηκαν από εκλογική διχόνοια. 

Δεν υπάρχει κάποια καταγραφή ότι ανέλαβε άλλη θέση μετά την υπατική του θέση. Ως εκ τούτου, εικάζεται ότι ο Μάρκος Απουλήις απεβίωαε λίγο μετά την υπατεία του, και σίγουρα όταν ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας είχε αποβιώσει το 12 π.Χ., καθώς ο αδελφός του Απουλήιου, ο Σέξτος Απουλήιος, ο ύπατος του 29 π.Χ., ήταν παρών στην κηδεία, αλλά ο Μάρκος δεν ήταν. 

Ο Ρόναλντ Σάυμ εικάζει ότι μπορεί να ήταν νυμφευμένος με την ετεροθαλή εξαδέλφη του Κλαυδία Μαρκέλλα τη Νεότερη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol III (1986)
*  

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πόπλιος Σίλιος Νέρβα

Ο **Πόπλιος Σίλβιος Νέρβα**, λατιν.: *Publius Silius Nerva* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Αυγούστου. Υπήρξε ύπατος το 20 π.Χ. ως συνάδελφος του Μάρκου Απουληίου. 

## Βιογραφία
Ο Π. Σ. Νέρβα ήταν γιος ενός συγκλητικού, που είχε πάρει τον βαθμό του αντικαταστάτη πραίτορα (propraetor).  Ως οπαδός του Αυτοκράτορα Αυγούστου,  ο Νέρβα ανταμείφθηκε με μια σειρά από σημαντικές θέσεις σε όλη τη σταδιοδρομία του.

Έχοντας ανέλθει στις τάξεις της σειράς αξιωμάτων (cursus honorum), του απονεμήθηκε η υπατεία το 20 π.Χ., και έγινε ένας από τους πολλούς *νέους άνδρες* (homines novi), που έγιναν ευγενείς κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου του Αυγούστου. 

Μετά την υπατεία του τοποθετήθηκε στην Εντεύθεν Ιβηρία το 19 π.Χ. ως λεγάτος, όπου συμμετείχε στους εν εξελίξει Κανταβρικούς Πολέμους, βοηθώντας τον Mάρκο Βιψάνιο Αγρίππα να τερματίσει τελικά τη μακρά και αιματηρή εκστρατεία.  Μετά από αυτό τοποθετήθηκε στο Ιλλυρικό, όπου ήταν λεγάτος από το 17 έως το 16 π.Χ. 

Ο Νέρβα είχε τρεις γιους, που όλοι έγιναν ύπατοι:  ο Πόπλιος Σίλιος (αντικαταστάτης ύπατος [suffectus consul] το 3 μ.Χ.), ο Αύλος Λικίνιος Νέρβα Σιλιανός (ύπατος το 7 μ.Χ.),  και ο Γάιος Σίλιος (ύπατος το 13 μ.Χ.).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων προξένων

## Σημειώσεις

## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic* (1952).
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μουσάχι

Το **Μουσάχι** ή **Μασά-ι** (περσ.  موسهی) είναι κωμόπολη του Αφγανιστάν, έδρα ομώνυμου Διαμερίσματος, στην Επαρχία της Καμπούλ. Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1.844 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, εντός κoιλάδας, και απέχει οδικώς περίπου 25 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα της χώρας, την Καμπούλ. Το Μουσάχι υπέστη σοβαρές καταστροφές (όπως και ολόκληρο το Διαμέρισμα Μουσάχι) κατά τις δύο δεκαετίες των πολέμων που διεξάχθηκαν στο Αφγανιστάν και κατόπιν άρχισε μια προσπάθεια «επαναλειτουργίας» του.

## Δείτε επίσης
* Καμπούλ (περιοχή)

## Παραπομπές


Μουσαχι
Μιρ Μπάτσα Κοτ

Το **Μιρ Μπάτσα Κοτ** (περσ.  موسهی) είναι κωμόπολη του Αφγανιστάν, έδρα ομώνυμου Διαμερίσματος, στην Επαρχία της Καμπούλ. Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 1.690 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα οδικώς βόρεια από την πρωτεύουσα της χώρας, την Καμπούλ. Οι υποδομές του Μιρ Μπάτσα Κοτ καταστράφηκαν κατά τις δεκαετίες των πολέμων που διεξάχθηκαν στο Αφγανιστάν.

## Δείτε επίσης
* Καμπούλ (περιοχή)

## Παραπομπές


Μιρ Μπατσα Κ