open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φαλδές

Ο Φαλδές (*εβραϊκά: פִּלְדָּ֖שׁ* ) ήταν βιβλικό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν γιος του Ναχώρ και της Μελχά, ανιψιός του Αβραάμ και αδελφός των Βουζ (*εβραϊκά: בּ֣וּז* ), Κεμουήλ (*εβραϊκά: קְמוּאֵ֖ל* ), Αζαυ (*εβραϊκά: חֲז֔וֹ* ), Κεσέδ (*εβραϊκά: כֶּ֣שֶׂד* ), Ιελδάφ (*εβραϊκά: יִדְלָ֑ף* ), Βαθουήλ (*εβραϊκά: בְּתוּאֵֽל* ) και Ουζ (εβραϊκά: ע֥וּץ ) ενώ είχε και ετεροθαλείς αδερφούς, από την Ρεημά, τους Ταβέκ (*εβραϊκά: טֶ֣בַח* ), Γαχάμ (*εβραϊκά: גַּ֔חַם* ), Ταχάς (*εβραϊκά: תַּ֖חַשׁ* ), Μααχά (*εβραϊκά: מַעֲכָֽה* )

## Η Βιβλική Περικοπή
**Γένεσις 22:20-22**

« Ἰδού, ἡ Μελχὰ ἐγέννησε καὶ αὐτή υἱοὺς εἰς τὸν Ναχὼρ τὸν ἀδελφὸν σου·τὸν Οὔζ πρωτότοκον αὐτοῦ, καὶ τὸν Βοὺζ ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ τὸν Κεμουήλ τὸν πατέρα τοῦ Ἀράμ,καὶ τὸν Κεσέδ, καὶ τὸν Ἀζαῦ, καὶ τὸν Φαλδές, καὶ τὸν Ἰελδάφ, καὶ τὸν Βαθουήλ.»

## Πηγές

* Η Παλαιά Διαθήκη Κατά τους Εβδομήκοντα, Τόμος Α' υπό Ιωάννου Θ. Κολιτσάρα, Έκδοσις Αδελφότητος Θεολόγων η «ΖΩΗ»
* Η Αγία Γραφή σε μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα (MNB)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Μοντεφελτράνο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο

Ο **Μοντεφελτράνο Β΄**, ιταλ.: *Montefeltrano II da Montefeltro* (απεβ. το 1255) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, ο οποίος ήταν κύριος του Ουρμπίνο από το 1242 μέχρι το τέλος του. Ήταν επίσης κόμης του Moντεφέλτρο και της Πιετραρούμπια.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπονκόντε, πρώτου δούκα του Ουρμπίνο.  Ήταν οπαδός των Γιβελλίνων και πολέμησε για τον Φίλιππο των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας στη Σικελία, για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Χοενστάουφεν εκεί. Τον διαδέχθηκε στο Ουρμπίνο ο γιος του Γκουίντο.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Γκουίντο 1223-1298, κύριος του Ουρμπίνο.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Γκουίντο ντα Μοντεφέλτρο

Ο **Γκουίντο**, ιταλ.: *Guido da Montefeltro* (1223 - 29 Σεπτεμβρίου 1298) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν Ιταλός στρατιωτικός και κύριος του Ουρμπίνο. Έγινε μοναχός αργά στη ζωή του και καταδικάστηκε από τον Δάντη Αλιγκέρι στη *[[Θεία Κωμωδία]]* του επειδή έδωσε δόλιες συμβουλές.

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Σαν Λέο, ήταν γιος του Mοντεφελτράνο Β΄ κοντοτιέρου και κυρίου του Ουρμπίνο.

Ο Γκουίντο οδήγησε τους Γιβελλίνους της Ρομάνια στη νίκη επί των Γουέλφων στο Πόντε Σαν Πρόκολο το 1275. Αργότερα εκείνο το έτος κέρδισε μία νίκη επί των Mαλατέστα του Ρίμινι στο Ραβερσάνο, εκτοπίζοντας τους Mαλατέστα από την Τσεζένα. Τον επόμενο χρόνο ο Γκουίντo ήταν διοικητής (capitano) του Φορλί, με τον έλεγχο όλης της αντιπαπικής εξουσίας στη Ρομάνια. Ο Γκουίντο διοικούσε τους υπερασπιστές κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Φορλί το 1282-1283, ενάντια στις Γαλλικές δυνάμεις τις πιστές στον πάπα Μαρτίνο Δ΄. Αν και οι δυνάμεις του Γκουίντo προκάλεσαν μεγάλες απώλειες στους εχθρούς τους, τελικά το Φορλί έπεσε στις παπικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος της Ρομάνια να υποταχθεί στον παπικό έλεγχο. Ο Γκουίντο αποδέχτηκε την εξουσία του πάπα Ονώριου Δ΄ το 1286.

Παρόλα αυτά, ο Γκουίντo επανήλθε στη δημόσια ζωή το 1288, όταν αφορίστηκε και έγινε διοικητής (capitano) των Γιβελίνων της Πίζας. Τα επόμενα χρόνια βοήθησε την Πίζα στον αγώνα της ενάντια στη Φλωρεντία και την πόλη του Ουρμπίνο ενάντια στην Τσεζένα.

Το 1296 ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ δέχθηκε τον Γκουίντο ξανά στην Εκκλησία και του έδωσε πίσω την κυριότητα του Μοντεφέλτρο. Την ίδια χρονιά μπήκε στο Τάγμα των Φραγκισκανών. Απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα στο μοναστήρι της Ασίζης.

## Η θέση του στην Κόλαση του ''Δάντη''
Το 1298 ο Βονιφάτιος Η΄ κάλεσε τον Γκουίντo για συμβουλές, για να αντιμετωπίσει τους αγώνες του ενάντια στην οικογένεια Κολόννα, η οποία είχε αμφισβητήσει τη νομιμότητα της εκλογής του Bονιφατίου Η΄ και είχε βρει καταφύγιο σε ένα φρούριο στην Παλεστρίνα. Η συμβουλή του Γκουίντo ήταν να υποσχεθεί στους Κολόννα αμνηστία και μετά να αρνηθεί την υπόσχεση, μόλις βγουν από το φρούριό τους.

Αυτή η συμβουλή είναι που οδήγησε τον Δάντη Αλιγκέρι να τοποθετήσει τον Γκουίντo στην Κόλαση. Στην Ωδή XXVII της *Κόλασης*, ο Γκουίντo αφηγείται ότι έδωσε απρόθυμα συμβουλές στον πάπα, μόνο αφού ο Βονιφάτιος Η΄ είχε συμφωνήσει να τον αθωώσει για το αμάρτημα της δόλιας συμβουλής του. Καθώς ο Γκουίντo αφηγείται την ιστορία του, μετά το τέλος του, ο Άγιος Φραγκίσκος έφτασε για να διεκδικήσει την ψυχή του στους σωσμένους, αλλά ένα μαύρο Χερουβείμ υποστήριξε την ανώτερη αξίωση της Κόλασης.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Φρεντερίκο Α΄, που είχε γιο τον:
** Νόλφο π.1290-1364, κόμη του Μοντεφέλτρο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Lansing, Richard (επιμ. ), *The Dante Encyclopedia* (Νέα Υόρκη: Garland, 2000),.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Πρόσωπα προσωρινά αφορισμένα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Φώκια της λίμνης Βαϊκάλης

μικρογραφία|Μία φώκια Βαϊκάλης που κάθεται πάνω σε έναν βράχο|235x235pxΗ **φώκια της Βαϊκάλης,  φώκια** της **λίμνης Βαϊκάλης** ή **** ( *Pusa sibirica* ), είναι ένα είδος άωτης  φώκιας, ενδημικό στη λίμνη Βαϊκάλη, στη Σιβηρία της Ρωσίας. Όπως η φώκια της Κασπίας, συγγενεύει με τη δακτυλιωτή φώκια της Αρκτικής. Η φώκια της Βαϊκάλης είναι μια από τις μικρότερες αληθινές φώκιες και το μόνο είδος πτερυγιόποδου, αποκλειστικά γλυκού νερού.  

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις, ο πληθυσμός της φώκιας Βαϊκάλης κυμαίνεται από 80.000 μέχρι 100.000 ζώα 

## Χαρακτηριστικά
Η φώκια της Βαϊκάλης είναι μια από τις μικρότερες αληθινές φώκιες. Οι ενήλικες συνήθως φτάνουν σε μήκος τα 1,1–1,4 m (3 ft 7 in–4 ft 7 in)  με σωματική μάζα από 63 έως 70 kg (139 έως 154 lb).  Το μέγιστο αναφερόμενο μέγεθος είναι 1,65 m (5 ft 5 in) σε μήκος και 130 kg (290 lb) σε βάρος.  Υπάρχουν σημαντικές ετήσιες διακυμάνσεις στο βάρος, με χαμηλότερο βάρος την Άνοιξη και υψηλότερο βάρος, περίπου 38–42% περισσότερο, το Φθινόπωρο.  Οι φώκιες της Βαϊκάλης είναι κυρίως  γκρίζες στην περιοχή της πλάτης και η γούνα στην κοιλιά τους έχει κιτρινωπή απόχρωση. 

## Βιότοπος
μικρογραφία|235x235px|Χάρτης της λίμνης Βαϊκάλης, βιότοπου της φώκιας Βαϊκάλης
Η φώκια της Βαϊκάλης ζει μόνο στα νερά και τις όχθες της λίμνης Βαϊκάλης. Οι περιοχές της λίμνης στις οποίες κατοικούν οι φώκιες, αλλάζουν ανάλογα με την εποχή, καθώς και με άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Είναι μοναχικά ζώα για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, ενώ μερικές φορές ζουν χιλιόμετρα μακριά από άλλα ζώα του είδους τους. Υπάρχουν περισσότερες φώκιες στη βόρεια λίμνη Βαϊκάλη, διότι εκεί οι Χειμώνες διαρκούν περισσότερο με αποτέλεσμα ο πάγος να καλύπτει τη λίμνη μεγαλύτερο μέρος του έτους από ότι στον Νότο, κάτι που ευνοεί τις γέννες

## Σχέσεις με τους ανθρώπους
Η φώκια της Βαϊκάλης έχει επηρεάσει τον πολιτισμό τών αυτοχθόνων φυλών που ζούσαν στις όχθες της λίμνης από την αρχαιότητα. Αναπαραστάσεις της υπάρχουν σε βραχογραφίες και οστά της έχουν βρεθεί σε οικισμούς, ανθρώπινα νεκροταφεία και χώρους θυσιών, τα παλαιότερα από τα οποία είναι τουλάχιστον 10.000 ετών. Η φώκιες της Βαϊκάλης, παραδοσιακά θηρεύονται από τους ανθρώπους για τη γούνα και το κρέας τους

## Διατροφή
Οι φώκιες της Βαϊκάλης τρώνε κυρίως ψάρια ενδημικά στη λίμνη Βαϊκάλη, όπως Comephorus και Cottocomephorus.   

## Αναπαραγωγή
μικρογραφία|Μία νεαρή φώκια|234x234px
Οι θηλυκές φώκιες της Βαϊκάλης φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 3-6 ετών, ενώ οι αρσενικές περίπου στα 4-7 έτη. Οι φώκιες της Βαϊκάλης ζευγαρώνουν στο νερό και η συνολική εγκυμοσύνη των θηλυκών είναι περίπου 11 μήνες, ενώ η γέννα γίνεται συνήθως τον Μάρτιο. Τα αρσενικά τείνουν να μένουν στο νερό, κάτω από τον πάγο, όλο το χειμώνα. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως έναν νεογνό, αλλά είναι ένα από τα δύο μοναδικά είδη αληθινής φώκιας με την ικανότητα να γεννούν δίδυμα. Πολύ σπάνια έχουν καταγραφεί τρίδυμα ή τετράδυμα.

## Παραπομπές

__ΜΕΠΠ__
Κούβελας Μεσσηνίας

Ο **Κούβελας** είναι οικισμός της Πελοποννήσου και της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κούβελας βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, στις πλαγιές του βουνού Τετράζιο και σε υψόμετρο 853 μέτρων. Απέχει 5 χλμ. Β. από τον Μελιγαλά (έδρα του δήμου), 51 χλμ. ΝΑ. από τη Ζαχάρω και 60 χλμ. ΒΔ. από την Καλαμάτα. Έχει 180 κατοίκους και μαζί με τον οικισμό Κυψέλη, που έχει 38 κατοίκους, ανήκουν στην κοινότητα Κούβελα, με πληθυσμό 218 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. 

## Ονομασία
Κατά την τοπική παράδοση οι πρώτοι οικιστές του χωριού, ήταν δύο αδέρφια, Ντέντες και Κόρδας, από τους οποίους δημιουργήθηκαν οι δύο ρούγες του χωριού: η Ντεντόρουγα, ανατολικά της παλιάς βρύσης του χωριού και η Κορδόρουγα δυτικά.

Το Κούβελα λεγόταν και «Αγία Παρασκευή» και στην αρβανίτικη διάλεκτο, την οποία μιλούσαν παλιά οι κάτοικοι του, «Σινέ Πρίμτε». Πήρε το όνομα αυτό από το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που βρισκόταν στο μέρος που έχει χτισθεί η εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Δωρίου και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κυψέλη αποτελούν    κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δωρίου του Δήμου Οιχαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 63 κάτοικοι.  

## Εξέλιξη πληθυσμού

## Διοικητικές μεταβολές
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Κούβελας Μεσσηνίας (εξωτερικός σύνδεσμος)
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινοτήτων - Κοινότητα Κούβελα Μεσσηνίας (εξωτερικός σύνδεσμος)

## Κοινοτικές εκλογές
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Κοινοτικές Εκλογές - Κοινότητα Κούβελα Μεσσηνίας (εξωτερικός σύνδεσμος)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα νέα των Κουβελαίων (ιστότοπος)
* Κούβελας (terrabook)
* Κούβελας, Πόλεις και χωριά της Μεσσηνίας (messinia.mobi)
* Κούβελα Μεσσηνίας (youtube)
* Η Ζωή στο Χωριό | Κούβελας Μεσσηνίας | Ολόκληρη Εκπομπή (youtube)
* Κούβελα Μεσσηνίας (doriopress)
* Κούβελα Μεσσηνίας - Ορεινό χωριό στα βουνά που διασχίζει ο ποταμός Νέδα (flickr)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ραπάλλο

Το **Ραπάλο** ή **Ραπάλλο** (ιταλικά: *Rapallo*) είναι παραθαλάσσιος δήμος στη Λιγουρία, βόρεια Ιταλία. Είναι τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Γένοβας. Ο πληθυσμός το 2018 υπολογίστηκε σε 29.711 κατοίκους. Είναι κτισμένο στον ανατολικό μύχο του κόλπου του Ραπάλλο και απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από τη Γένοβα. Στα νότια συνορεύει με δημοφιλή θέρετρα όπως το Πορτοφίνο και η Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε.

## Ιστορία
Το Ραπάλο βρίσκεται πάνω σε πέρασμα και ως τέτοιο κατοικούταν από τους προ-ρωμαϊκούς χρόνους. Τον 10ο ή τον 11ο αιώνα πέρασε στην κατοχή των Γενοβέζων. Το 1550, μετά τη λεηλασία της πόλης από τον Τουργκούτ Ρέις, που πήρε τον πληθυσμό της ως σκλάβους, κατασκευάστηκαν οχυρώσεις σε όλο τον κόλπο. Η πόλη άρχισε να ακμάζει το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ως τουριστικός προορισμός. Το 1868 συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τη Γένοβα και τη Λα Σπέτσια. Κατασκευάστηκαν πολυτελή ξενοδοχεία. Ανάμεσα σε αυτούς που εγκαταστάθηκαν στην πόλη ήταν οι Νίτσε, Φραντς Λιστ, Γκυ ντε Μωπασσάν, Θεόδωρος Ρούσβελτ και Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

Στο Ραπάλο το 1917 έλαβε χώρα συνέδριο των Συμμάχων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1920, μετά τη λήξη του πολέμου υπογράφηκε στην πόλη συνθήκη μεταξύ Ιταλίας και Βασιλείου Σερβών, Κροατών και Σλοβένων ώστε να καθοριστούν τα σύνορα των δύο χωρών. Δύο χρόνια αργότερα, το 1922, στο Ραπάλλο υπογράφηκε συνθήκη μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Τον Ιούλιο του 1944 η πόλη βομβαρδίστηκε από τους συμμάχους.

## Αξιοθέατα
* Το *[[Καστέλλο ντι Ραπάλλο|Καστέλο σουλ Μάρε]]* (*Castello sul Mare* - κάστρο στη θάλασσα), ανοικοδομήθηκε το 1551 ώστε να αντιμετωπιστούν οι συχνές πειρατικές επιθέσεις. Έχει μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στον άγιο Γκαετάνο, κτισμένο το 1688.
* Το *Καστέλο ντι Πούντα Παγκάνα* (*Castello di Punta Pagana*) κτίστηκε από το τάγμα της Μάλτας και ολοκληρώθηκε το 1631
* Ο ιστορικός πύργος Φιέσκι και ο Τόρε Τσιβίκα (1473).
* Η Πόρτα ντέλε Σαλίνε, η μόνη σωζόμενη πύλη από τα αρχαία τείχη της πόλης.
* Η βασιλική των Αγίων Γερβασίου και Πρωτασίου, ο οποίος καθαγιάστηκε το 1118 και ανακαινίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα. Το 1679 προστέθηκε νέο ιερό. Έχει κεκλιμένο κωδωνοστάσιο.
* Ο ναός του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης (έναρξη κατασκευής το 1519).
* Το ιερό της Νόστρα Σινιόρα ντι Μονταλέγκρο (1558&ndash;1640).
* Το κατεστραμμένο μοναστήρι Βάλε Κρίστι (13ος αιώνας), εγκαταλείφθηκε το 1568, μετά τις πειρατικές επιδρομές.
* Η αρχαία ρωμαϊκή γέφυρα του Αννίβα, κτισμένη το 218 π.Χ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις

Ο **Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις** (αγγλ. *Richard Evans Schultes*, 1915-2001) ήταν Αμερικανός βιολόγος, ο οποίος θεωρείται ο "πατέρας" της σύγχρονης Εθνοβοτανικής. Είναι γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με τις χρήσεις των φυτών από τους αυτόχθονες πληθυσμούς, ιδιαίτερα τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Αμερικής. Ερεύνησε και μελέτησε ενθεογονικά ή παραισθησιογόνα φυτά, ιδιαίτερα στο Μεξικό και τον Αμαζόνιο, που περιελάμβανε δια βίου συνεργασίες με χημικούς. 

Είχε χαρισματική επιρροή ως εκπαιδευτικός στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Αρκετοί από τους φοιτητές του και τους συναδέλφους του συνέχισαν να γράφουν δημοφιλή βιβλία και να αναλαμβάνουν θέσεις με επιρροή σε μουσεία, βοτανικούς κήπους και οργανισμούς για τη λαϊκή κουλτούρα.

Το βιβλίο του *The Plants of the Gods: Their Sacred, Healing, and Hallucinogenic Powers* (1979), σε συνεργασία με τον χημικό Άλμπερτ Χόφμαν, που ανακάλυψε το LSD, θεωρείται το πιο δημοφιλές έργο του. Το ίδιο έργο επανεκδόθηκε, σε μια εκτεταμένη δεύτερη έκδοση, βασισμένη σε γερμανική μετάφραση του Κρίστιαν Ρετς το 2001.

## Επιλεγμένα έργα

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
Κατηγορία:Αμερικανοί βοτανολόγοι
Αντόνιο ντα Μοντεφέλτρο

: *Για τον κόμη του Ουρμπίνο, βλέπε [[Αντόνιο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο]]*
Ο **Aντόνιο**, ιταλ.: *Αntonio da Montefeltro* (1445 - 1508) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν νόθος γιος του Φεντερίκο Γ΄, δούκα του Ουρμπίνο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο, κληρονόμησε τον τίτλο του κόμη του Καντιάνο μετά το πρόωρο τέλος του αδελφού του Μπουονκόντε το 1458. Το 1464 εγκατέλειψε τις σπουδές για τη στρατιωτική σταδιοδρομία, ακολουθώντας τον πατέρα του ενάντια στον παπικό στρατό με επικεφαλής τον Αλεσσάντρο Σφόρτσα. Το 1470 πήρε μέρος στη μάχη του Mουλατσάνo και δύο χρόνια αργότερα πήρε μέρος στην πολιορκία της Βολτέρρα, πάντα ως υποδιοικητής του Φεντερίκο Γ΄. Και οι δύο βρίσκοντο στην υπηρεσία του Αλφόνσο Ε΄ της Αραγονίας στο βασίλειο της Νάπολης το 1474.

Η σύζυγός του ήταν η Εμίλια ντι Κάρπι, κόρη του κόμη Mάρκο Β΄ του Κάρπι και του Σασσουόλο. Ίσως αυτή να απεικονίστηκε από τον Ραφαήλ το 1504-05. Ο Aντόνιο απεβίωσε στο Γκούμπιο το 1508, πιθανότατα από σύφιλη.

## Δείτε επίσης
* Πορτρέτο της Eμιλία-Πία ντι Κάρπι

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Ποντικός Ύδρας

Ο **Ποντικός** ή **Ποντικονήσι** είναι βραχονησίδα του Αργοσαρωνικού και της Ύδρας η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού και της νησίδας Πέτασι.

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Τουργκούτ Ρέις

Ο **Τουργκούτ Ρέις** (, 1485 – 23 Ιουνίου 1565)  ήταν Mουσουλμάνος Οθωμανός ναύαρχος, κυβερνήτης και ευγενής με τουρκική ή ελληνική καταγωγή απο τα Αρφαρά της Αλικαρνασσού (τώρα Turgutreis). Υπό τις διαταγές του, η ναυτική ισχύς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επεκτάθηκε σε όλη τη Βόρεια Αφρική. Αναγνωρισμένος για τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα και ως μεταξύ των «πιο επικίνδυνων» κουρσάρων, ο Τουργκούτ Ρέις αναφέρεται ως «ο μεγαλύτερος πειρατής πολεμιστής όλων των εποχών», «αναμφίβολα ο πιο ικανός από όλους τους Τούρκους ηγέτες», και «ο βασιλιάς δίχως στέμμα της Μεσογείου ». Ένας Γάλλος ναύαρχος τον περιέγραψε ως «ένας ζωντανός χάρτης της Μεσογείου, αρκετά επιδέξιος στη στεριά για να συγκριθεί με τους καλύτερους στρατηγούς της εποχής. Κανείς δεν ήταν πιο άξιος από αυτόν να φέρει το όνομα του βασιλιά».

Πέρα από τη θέση του ως Ναύαρχος και Κουρσάρος στο Ναυτικό της  Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ο Τουργκούτ Ρέις διορίστηκε επίσης Μπέης του Αλγερίου και της Τζέρμπα, Μπεηλέρμπεης της Μεσογείου, καθώς και Μπέης, και στη συνέχεια Πασάς, της Τρίπολης. Ενώ υπηρετούσε ως Πασάς της Τρίπολης, ο Τουργκούτ Ρέις κατασκεύασε εντυπωσιακά κτίρια στην πόλη, καθιστώντας την μια από τις πιο εντυπωσιακές πόλεις σε όλη τη βορειοαφρικανική ακτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανική Τριπολιτανία
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μεδίνα-Σιδόνια

Η **Μεδίνα Σιδόνια** (ισπανικά: Medina Sidonia) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία του Κάδιθ στην αυτόνομη κοινότητα της Ανδαλουσίας, στη νότια Ισπανία. , χρησιμοποιούμενη ως τοποθεσία στρατιωτικής αμύνης λόγω της υπερυψωμένης της θέσης. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από την Μεδίνα (στα αραβικά σημαίνει πόλη) και την Σιδώνα. Η πόλη έχει πληθυσμό γύρω στους 12.000 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Ανδαλουσία
Παναγιώτης Πετρουλάκης

Ο **Παναγιώτης Πετρουλάκης** (Καλαμάτα,7 Οκτωβρίου 2002) Είναι Έλληνας πρωταθλητής, Ασημένιος πρωταθλητής στα 1.500μ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα της Πάτρας το 2021. Θεωρείται  ένας από τους πιο ταλαντούχους αθλητές ημιαντοχής στην σύγχρονη Έλλαδα.

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Προϊσλαμική Αραβία

μικρογραφία|Εμπορικοί δρόμοι των Ναβαταίων στην Προϊσλαμική Αραβία
Η **Προϊσλαμική Αραβία** (αραβικά: شبه الجزيرة العربية قبل الإسلام) είναι η Αραβική Χερσόνησος πριν από την εμφάνιση του Ισλάμ το 610 μ.Χ.

Ορισμένες από τις εγκαταστημένες κοινότητες εξελίχθηκαν σε ξεχωριστούς πολιτισμούς. Οι πληροφορίες για αυτές τις κοινότητες είναι περιορισμένες και έχουν συγκεντρωθεί από αρχαιολογικά στοιχεία, μαρτυρίες γραμμένες εκτός Αραβίας και αραβικές προφορικές παραδόσεις που καταγράφηκαν αργότερα από Ισλαμικούς ιστορικούς. Μεταξύ των σημαντικότερων πολιτισμών ήταν ο πολιτισμός των Θαμούντ, ο οποίος προέκυψε περίπου το 3000 π.Χ. και διήρκεσε περίπου μέχρι το 300 μ.Χ., και ο αρχαιότερος σημιτικός πολιτισμός στο ανατολικό τμήμα ήταν των Θηλουανών, ο οποίος προέκυψε γύρω στο τέλος της τέταρτης χιλιετίας και διήρκεσε περίπου μέχρι το 600 μ.Χ. Επιπλέον, από το δεύτερο μισό της δεύτερης χιλιετίας π.Χ., η Νότια Αραβία ήταν η πατρίδα πολλών βασιλείων όπως των Σαβαίων, των Μηναίων και η Ανατολική Αραβία κατοικήθηκε από σημίτες ομιλητές οι οποίοι πιθανώς μετανάστευσαν από τα νοτιοδυτικά, όπως ο λεγόμενος λαός των Σαμάντ. Από το 106 έως το 630 μ.Χ. η βορειοδυτική Αραβία βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία τη μετονόμασε σε Πετραία Αραβία. Μερικά κομβικά σημεία ελέγχονταν από Ιρανούς Πάρθους και Σασσανίδες αποίκους.

Οι προϊσλαμικές θρησκείες στην Αραβία περιλάμβαναν αραβικές αυτόχθονες πολυθεϊστικές πίστεις, αρχαίες σημιτικές θρησκείες (θρησκείες που προηγούνταν των Αβρααμικών θρησκειών οι οποίες προέρχονταν επίσης από τους αρχαίους σημιτόφωνους λαούς), διάφορες μορφές του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού, του Μανιχαϊσμού και του Ζωροαστρισμού.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ιστορία της Σαουδικής Αραβίας
Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα

Ο **Παντόλφο Δ΄**, ιταλ.: *Pandolfo IV Malatesta*, με το παρωνύμιο *Pandolfaccio* (Κακός Παντόλφ) (Ιούλιος 1475 - Ιούνιος 1534) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο και κύριος του Ρίμινι και άλλων πόλεων στη Ρομάνια. Ήταν ένας μικρός παίκτης στους Ιταλικούς Πολέμους.

μικρογραφία|Ο Βωμός του Αγίου Βικεντίου Φερέρ, με τον Άγιο Σεβαστιανό και τον Άγιο Ρόκκο· στα πόδια τους ο ''Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα'', η μητέρα του Eλιζαμπέτα Aλντομπραντίνι, η σύζυγός του Βιολάντε Μπεντιβόλιο και ο αδελφός του Κάρλο. Από τον Ντομένικο Γκιρλαντάιο και το εργαστήριό του (1493-1496).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου κυρίου του Ρίμινι, με το τέλος του οποίου (1482) ορίστηκε στρατηγός της Δημοκρατίας της Βενετίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε ιππότης από τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ της Νάπολης. Μητέρα του ήταν η Ελιζαμπέτα Αλντομπραντίνι.

Το 1495 προσλήφθηκε από τους Βενετούς, πήρε μέρος στη μάχη του Φορνόβο και αργότερα πολιόρκησε τη γαλλική φρουρά στη Νοβάρα. Η βία και οι δολοφονίες του Παντόλφο έφεραν το μίσος των υπηκόων του: το 1497, μία αποτυχημένη απόπειρα βιασμού σε μία νεαρή κοπέλα πυροδότησε μία εξέγερση στο Ρίμινι, την οποία μπόρεσε να καταστείλει μόνο με την παρέμβαση των Βενετών. Ξέφυγε από μία άλλη συνωμοσία το 1498.

Δύο χρόνια αργότερα ο Καίσαρας Βοργίας εισέβαλε στα εδάφη του Παντόλφo και ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, ο πατέρας του Καίσαρα, τον αφόρισε. Εγκαταλελειμμένος από τους υπηκόους του, ο Παντόλφο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ρίμινι για 2.900 δουκάτα, ζώντας στη Βενετία τα επόμενα χρόνια. Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, εκμεταλλεύτηκε την ασθένεια του Καίσαρα για να επιτεθεί στο Ρίμινι το 1503, χωρίς όμως οριστική επιτυχία. Το 1509 πήρε μέρος στη μάχη του Aνιαντέλο και μετά την ήττα των Βενετών άλλαξε πλευρά, και υποτάχθηκε στον βασιλιά της Γερμανίας. Αργότερα πολιόρκησε την Πάντοβα, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στο φέουδο του την Τσιταντέλα, που του δόθηκε επίσημα το 1512. Αργότερα επέστρεψε στη Βενετία.

Το 1522 ο Παντόλφο, μαζί με τον γιο του Σιγισμόνδο, κατάφεραν να ανακτήσουν για λίγο το Ρίμινι. Το 1527, μετά τη λεηλασία της Ρώμης και τη σύλληψη του πάπα Κλήμη Ζ΄, οι δύο Μαλατέστα εισήλθαν και πάλι στην προγονική τους πόλη, αλλά σύντομα εκδιώχθηκαν από τους παπικούς μισθοφόρους.

Αργότερα έζησε στη φτώχεια στη Φεράρα, υπό την προστασία του δούκα Αλφόνσο ντ' Έστε. Ο Παντόλφo απεβίωσε το 1534 στη Ρώμη. Τάφηκε στην εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βιολάντη Μπεντιβόλιο, κόρη του Τζοβάννι Β΄ κυρίου της Μπολόνια, και είχε τέκνο:
* Σιγισμόνδος 1498-1553, κοντοτιέρος.

## Πηγές
* Αναλυτικό ''βιογραφικό'' του Παντόλφο Μαλατέστα. (στα Ιταλικά)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Γκαλεάτσο Μαλατέστα

Ο **Γκαλεάτσο**, ιταλ.: Galeazzo Malatesta (1385 – 1461) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο και άρχοντας του Πέζαρο και του Φοσσομπρόνε.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Mαλατέστα Δ΄ και της Eλιζαμπέτα ντα Βαράνο. Το 1405 νυμφεύτηκε τη Μπατίστα ντα Μοντεφέλτρο. Είχε το παρωνύμιο «ο ανίκανος» (l' inetto) λόγω της έλλειψης θάρρους του και, διαφορετικός από τα περισσότερα άρρενα μέλη της οικογένειας που ήταν κοντοτιέροι, δεν αποδείχθηκε επιδέξιος στην τέχνη του πολέμου.

Το 1413 μαζί με τον πατέρα του συμμετείχε στην αποτυχημένη επίθεση στο Καποντιμόντε, κοντά στην Ανκόνα. Το 1416 βρέθηκε στη μάχη του Σαντ'Εγκίντιο, συνεργαζόμενος με τον εξάδελφο τού πάππου του Κάρλο Α΄ Μαλατέστα. Και οι δύο συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Όταν ελευθερώθηκαν, ο Γκαλεάτσo ακολούθησε τον Κάρλο Α΄ του σε άλλες μάχες, μέχρι το 1429, χρονιά του τέλους τόσο του πατέρα του όσο και του Κάρλο Α΄. Ο Γκαλεάτσο έγινε στη συνέχεια κύριος του Πέζαρο. Το 1430 υποστήριξε μία εξέγερση ενάντια στον συγγενή του Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα του Ρίμινι (2ο εξάδελφο τού πατέρα του, ανιψιό του Κάρλο Α΄). Το 1431 εκδιώχθηκε από το Πέζαρο μαζί με τον αδελφό του Κάρλο Β΄, λόγω της κακής διακυβέρνησής του, και κατέφυγε στη Βενετία. Μετά από μία σειρά μαχών κατά των Παπικών Κρατών, μπόρεσε να επιστρέψει στο Πέζαρο το 1433.

Το 1433 προσέλαβε τον κοντοτιέρο Φεντερίκο Γ΄ ντα Μοντεφέλτρο, για να υπερασπιστεί το Πέζαρo και το Φοσσομπρόνε ενάντια στον Σιγισμόνδο-Παντόλφο του Ρίμινι. Αν και μπόρεσε να διατηρήσει τα εδάφη του, ωστόσο πνιγμένος από τα χρέη που έκανε για να προσλάβει άλλους κοντοτιέρους, αναγκάστηκε το 1444 να πωλήσει το Πέζαρο στον Aλεσσάντρο Σφόρτσα με αντάλλαγμα 20.000 φλορίνια. Δύο χρόνια αργότερα έδωσε το Φοσσομπρόνε στον Φεντερίκο Γ΄ για 13.000 φλορίνια. Αυτό έκανε τον πάπα να τον αφορίσει, αφού είχε πουλήσει δύο πόλεις που ήταν ονομαστικά υπό παπική κυριαρχία.

Το 1448 έκανε ειρήνη με τους συγγενείς του, Σιγισμόνδο-Παντόλφο και Ντομένικο Νοβέλλο Μαλατέστα (αδελφό του Σιγισμόνδου-Παντόλφο), οι οποίοι τον ώθησαν να επιτεθεί στο Πέζαρο. Ωστόσο, η προσπάθεια του Γκλεάτσο ματαιώθηκε με την παρέμβαση της Φλωρεντίας. Αργότερα έζησε στη Φλωρεντία, όπου και απεβίωσε το 1461 

## Οικογένεια
Το 1405 νυμφεύτηκε τη Μπατίστα ντα Μοντεφέλτρο, κόρη του Αντόνιο Β΄ κόμη του Ουρμπίνο, γυναίκα με Αναγεννησιακή μόρφωση και ποιήτρια.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Σελίδα στο Dizionario Biografico degli Italiani](http://www.treccani.it/enciclopedia/galeazzo-malatesta_(Dizionario-Biografico)) (in Italian)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Κάρλο Β΄ Μαλατέστα

Ο **Κάρλο Β΄**, ιταλ.: *Carlo II Malatesta* (π.1390 – 14 Νοεμβρίου 1438) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός πολιτικός και κοντοτιέρος. Ήταν κύριος του Πέζαρο, της Γραντάρα, της Σενιγκάλλια, του Φοσσομπρόνε και της Τσιβιτανόβα Μάρκε. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Mαλατέστα Δ΄ κυρίου των Πέζαρο, Γκραντάρα, Φοσσομπρόνε  και της Eλιζαμπέτα ντα Βαράνο.

Το 1409 ακολούθησε τον πατέρα του στη Φλωρεντία, για να πολεμήσει εναντίον του στρατού του βασιλιά της Νάπολης. Το 1421 πολέμησε για τα Παπικά Κράτη εναντίον της Περούτζια και για ένα μικρό διάστημα για τους Φλωρεντίνους εναντίον του Μιλάνου. Αυτός και ο αδελφός του Γκαλεάτσο αιχμαλωτίστηκαν στη Γκραντάρα το 1424, μετά την ήττα του πατέρα τους και του εξαδέλφου τους Κάρλο Α΄ στη Τσαγκονάρα από τους Βισκόντι. Ο Κάρλο Β΄ εντάχθηκε στον στρατό των Βισκόντι και το 1426 πολέμησε στη Ρομάνια ενάντια στην Ένωση (Lega) των αντι-Βισκόντι.

Το 1427 έγινε αρχιστράτηγος των στρατών των Βισκόντι, δίνοντάς του oι Βισκόντι τη διοίκηση 1.200 ιππέων στη μάχη εναντίον του Φραντσέσκο Μπουσσόνε. Η δύναμη των Βισκόντι ηττήθηκε στο Πιτσιγκετόνε και ο Κάρλο Β΄ αιχμαλωτίστηκε ξανά, μέχρι να ελευθερωθεί όταν οι δύο πλευρές έκαναν ειρήνη. Το 1428 ο Κάρλο Β΄ παντρεύτηκε τη Βιτορια Κολόννα, ανιψιά του πάπα Mαρτίνου Ε΄, αλλά το ζευγάρι παρέμεινε άτεκνο. Το 1430 πολέμησε εναντίον τού Ρίμινι, αλλά ηττήθηκε και έφυγε από τον Σιγισμόντο-Πάντολφο Μαλατέστα. Λίγο αργότερα υπερασπίστηκε τη Μπολόνια σε επίθεση του Άντον Γκαλεάτσο Μπεντιβόλιο.

Το 1431 ξέσπασε μία εξέγερση στο Πέζαρο, αναγκάζοντας τον Κάρλο Β΄ να υποχωρήσει στο Φοσσομπρόνε και στη συνέχεια στη Γκραντάρα και αλλού. Το 1433 βοήθησε τους Μοντεφέλτρο και τους Βισκόντι να ανακαταλάβουν τα εδάφη τους. Η συνθήκη που προέκυψε έφερε ειρήνη μεταξύ των Παπικών Κρατών και των δύο αδελφών Μαλατέστα, Κάρλο Β΄ και Γκαλεάτσο. Ο Κάρλο επέστρεψε στο Πέζαρο στις 24 Σεπτεμβρίου και σκότωσε όλους όσους είχαν επαναστατήσει δύο χρόνια νωρίτερα.

## Οικογένεια
Το 1428 νυμφεύτηκε τη Βιτόρια Κολόννα, ανιψιά του πάπα Mαρτίνου Ε΄, αλλά το ζευγάρι παρέμεινε άτεκνο. 

## Βιβλιογραφία
* E. Angiolini and A. Falcioni - *La signoria di Malatesta dei Sonetti Malatesti (1391-1429)* - Rimini, Ghigi, 2002, ISBN
* G. Franceschini - *I Malatesta - Milano, Dall'Oglio, 1973.*
* AF Massera - *Note Malatestiane* - Galileiana, Firenze, 1911.
* L. Tonini - *Rimini nella signoria de' Malatesti: parte prima che comprende il secolo XIV*, Vol.1 - Rimini, Albertini, 1880.
* MR Valazzi - *Pesaro tra Medioevo e Rinascimento - Venezia*, Marsilio, 1990, .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Ανδρέας Μαλατέστα

Ο **Ανδρέας της Τσεζένα**, ιταλ.: Andrea Malatesta (30 Νοεμβρίου 1373 – 20 Σεπτεμβρίου 1416) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, μέλος της οικογένειας Μαλατέστα της Ρομάνια. Είναι επίσης γνωστός ως **Malatesta da Cesena**, μία πόλη που είχε κληρονομήσει το 1385 από τον πατέρα του Γκαλεότο Α΄, μαζί με την Τσέρβια και το Bερτινόρο. Το 1388 αναγνωρίστηκε επίσης κύριος του Φοσσομπρόνε.

Το 1397 πολέμησε για τους Μπολονέζους, οι οποίοι τον έστειλαν με 200 ιππότες για να υποστηρίξουν τους Φλωρεντίνους εναντίον του Τζιαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Απώθησε τα στρατεύματα του Αλμπερίκο ντα Μπαρμπιάνο και στη συνέχεια προχώρησε στην άμυνα της Μάντοβας. Ωστόσο ηττήθηκε από τον Τζάκοπο ντα Βέρμε, ο οποίος κατέλαβε την πόλη. Την επόμενη χρονιά τάχθηκε στο πλευρό του Μπράτσιο ντα Μοντόνε, ο οποίος ηγείτο ενός κόμματος εξόριστων από την Περούτζια, στην προσπάθεια να ανακαταλάβει τη Μάντοβα, που τώρα βρισκόταν υπό τον Μπιόρντο ντέι Μικελότι. Ο Μπιόρντo τον προσέλαβε για κάποιες επεμβάσεις στο Βαλ Νοτσέρα.

Το 1398 ο Ανδρέας έγινε συγκλητικός της Ρώμης από τον πάπα Βονιφάτιο Θ΄, μία θέση που κράτησε για περίπου έναν χρόνο, οδηγώντας σε ορισμένες επιθέσεις στα εδάφη του Οίκου των Κολόννα. Το 1399, καθώς η μερίδα των Γιβελλίνων στην πόλη είχε οργανώσει μία συνωμοσία εναντίον του, κατέσχεσε τα εδάφη τους, συμπεριλαμβανομένου του Βερούκιο. Το 1402, μαζί με τον αδελφό του Παντόλφο Γ΄, πήγε στην υπηρεσία του Γκαλεάτσο-Μαρία Βισκόντι, πολεμώντας στην εκστρατεία κατά της Μπολόνια και στη νικηφόρα μάχη του Καζαλέκιο. Μετά το τέλος του δούκα, προσλήφθηκε ξανά από τον πάπα και το 1403 μπόρεσε να εκδιώξει τους Βισκόντι από τη Μπολόνια, κατακτώντας μία μεγάλη λεία στις επόμενες εκστρατείες στην περιοχή. Το 1404 πολέμησε εναντίον του Αλμπερίκο ντα Μπαρμπιάνο και το 1406 κατέλαβε το Φορλί.

Το 1408 ο Ανδρέας προσλήφθηκε από τον Τζιοβάνι-Μαρία Βισκόντι του Μιλάνου, με αποστολή να αντιμετωπίσει τον Φατσίνο Κάνε στην επικράτεια της Παβίας. Πίσω στην Τσεζένα, συμμάχησε με τον Νικολό Γ΄ των Έστε της Φερράρα εναντίον του Oτομπόνο Τέρτσι κυρίου της Πάρμας, παίρνοντας μέρος στην ήττα του τελευταίου στη Μόντενα από τον Mούτσιο Ατέντολο. Επέστρεψε στην Τσεζένα και το 1413 πολέμησε εναντίον του αντίπαπα Ιωάννη ΚΓ΄, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον επιθετικό νέο βασιλιά της Νάπολης Λαδίσλαο. Μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια να κατακτήσει τη Μπολόνια, τάχθηκε στο πλευρό του Λαδίσλαου στην κατάληψη της Ρώμης. Σύντομα έλαβε μέρος στην πολιορκία του Σπολέτο, την οποία εγκατέλειψε για να βοηθήσει τον Σφόρτσα ενάντια στον Πάολο Ορσίνι (1369-1416).

Μετά από άλλες μικρές επιχειρήσεις ο Ανδρέας προσλήφθηκε από την Περούτζια, η οποία τον ονόμασε αρχηγό του στρατού της (capitano generale), εναντίον του Μπράτσιο ντα Μοντόνε. Ωστόσο αρρώστησε και αντικαταστάθηκε από τον αδελφό του Κάρλο Α΄ Μαλατέστα. Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1416.

## Οικογένεια
Η κόρη του:
* Παρισίνα 1404-1425, ήταν η δεύτερη σύζυγος του Νικολό Γ΄ των Έστε μαρκήσιου της Φεράρα.

## Πηγές

; Σημειώσεις 


; Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα στο condottieridiventura.it (in Italian)

Ανδρεας
Μαλατέστα Νοβέλλο

Ο **Ντομένικο**, ιταλ.: *Domenico Malatesta*, πιο γνωστός ως **Μαλατέστα Νοβέλλο**, ιταλ.: *Malatesta Novello* (5 Αυγούστου 1418 – 20 Νοεμβρίου 1465) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος της Τσεζένα.

μικρογραφία|Ο Ντομένικο Μαλατέστα Νοβέλλο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μπρέσια, ως γιος του Παντόλφο Γ΄ και της Aντονία ντα Μπαρινιάνο. Το 1429, μετά το τέλος του θείου του Κάρλο Α΄, έγινε κύριος της Τσεζένα σε ηλικία 11 ετών, μαζί με τα αδέλφια του Γκαλεότο-Ροβέρτο (ο μόνος ενήλικος, που όμως απεβίωσε το 1432) και τον Σιγισμόνδο-Παντόλφο. Δύο χρόνια αργότερα κατέστειλε αρκετές ταραχές στην πόλη, που υποκινήθηκαν από τους Μαλατέστα του Πέζαρο. Όμως ο λαός στράφηκε εναντίον του αρχηγού εκείνων και χαιρέτισε αυτόν και τον αδελφό του Σιγισμόνδο-Πάντολφο ως κυρίους. Επίσης το 1431 ο Ντομένικο κατέπνιξε μία εξέγερση στο Φάνο.

Το 1433, το έτος από το οποίο εξουσίαζε μόνος του στην Τσεζένα, χρίστηκε αυτοκρατορικός ιππότης από τον Σιγισμούνδο της Γερμανίας. Ως εκ τούτου, εγκατέλειψε το όνομα Ντομένικo για να ονομαστεί Μαλατέστα Νοβέλλο. Εκείνη την εποχή τα εδάφη του περιλάμβαναν τις πόλεις Τσεζένα, Μπερτινόρo, Μεντόλα, Σαρσίνα, Ρονκοφρέντο και το Πιβιέρο ντι Σιστίνο. Παρέλαβε επίσης την Τσέρβια από τον Σιγισμόνδο-Παντόλφo, κτίζοντας εκεί σημαντικές οχυρώσεις.

Εκτός από τις στρατιωτικές του πράξεις, ο Νοβέλλο φημίζεται για τα μεγάλα οικοδομικά του προγράμματα στην Τσεζένα, όπως τη μονή της Σάντα Μαρία (1438), την ενίσχυση του Κάστρου των Μαλατέστα και τη διεύρυνση των τειχών της πόλης (1441). Το 1452 ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη των Μαλατέστα, την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στην Ευρώπη. Κατασκεύασε επίσης δημόσια έργα όπως γέφυρες, σήραγγες και φράγματα.

Απεβίωσε στην Τσεζένα το 1465. Το τέλος του σήμανε τη λήξη της θητείας των Μαλατέστα στην Τσεζένα.

## Οικογένεια
Το 1434, όταν ήταν 16 ετών, νυμφεύτηκε τη Βιολάντε ντα Μοντεφέλτρο, κόρη του Γκουιντανόνιο κόμη του Ουρμπίνο, η οποία ήταν 4 ετών τότε. Οι δύο τους ζούσαν χωρισμένοι, ενώ ενώθηκαν μόνο στα 12α γενέθλιά της (το 1442).

## Πηγές
* Ιστορία της Τσεζένα

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Γκαλεότο Ροβέρτος Μαλατέστα

Ο **Γκαλεότο-Ροβέρτος**, ιταλ.: *Galeotto-Roberto Μalatesta* (1411 – 1432) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος του Ρίμινι.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Πάντολφο Γ΄ και τον διαδέχθηκε στην εξουσία του Ρίμινι σε αντίθεση με τον τοπικό επίσκοπο. Επειδή ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον του τελευταίου, επέτυχε από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄ τα εδάφη τού πατέρα του να ανατεθούν σε αυτόν και στους αδελφούς του Ντομένικο Νοβέλλο και Σιγισμόνδο-Παντόλφο.

Αργότερα έπρεπε να αντιμετωπίσει μία εξέγερση, που υποκινήθηκε από τον Τζιοβάννι Ε΄ Μαλατέστα, αλλά ο λαός τον βοήθησε να επιβεβαιώσει τα εδάφη του. Ο Γκαλεότο-Ροβέρτος ματαίωσε επίσης τους στόχους στην Τσεζένα του κλάδου Πέζαρο των Μαλατέστα.

Το 1432 του δόθηκε η διοίκηση 200 ιπποτών από τον πάπα Ευγένιο Δ΄, αλλά απεβίωσε την ίδια χρονιά στο Σαντ' Αρκάντζελο, σε ηλικία 20 ετών.

## Οικογένεια
Το 1427, σε ηλικία 16 ετών, παντρεύτηκε τη Mαργαρίτα των Έστε, μία από τις νόθος κόρες του Nικολό Γ΄ κυρίου της Φερράρα. Η σύζυγός του επέζησε αυτού για περισσότερα από 40 χρόνια· δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά και ήθελε να ταφεί στο πλευρό του.

## Πηγές
* 
* 
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Σιγισμόνδος Μαλατέστα

Ο **Σιγισμόνδος**, ιταλ.: *Sigismondo Malatesta*' (Νοέμβριος 1498 – Δεκέμβριος 1553) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Παντόλφο Δ΄ κοντοτιέρου, κυρίου του Ρίμινι και της Βιολάντε Μπεντιβόλιο. Ο Σιγισμόνδος προσπάθησε για όλη του τη ζωή να ανακτήσει την προγονική κυριότητα των Μαλατέστα, το Ρίμινι, που είχε προσαρτηθεί στα Παπικά Κράτη από τον προπάππο του Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα. Το 1522 μπήκε στην πόλη για πρώτη φορά, αλλά εκδιώχθηκε από τα στρατεύματα που έστειλε ο Αδριανός ΣΤ΄.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ένωσης του Κονιάκ, πολέμησε για τους Γάλλους, παίρνοντας μέρος στην κατάληψη της Νοναντόλα και στην υπεράσπιση του Μιλάνου. Το 1525 ήταν παρών στη μάχη της Παβίας. Την επόμενη χρονιά υπερασπίστηκε μάταια το Λόντι ενάντια στα Βενετικά στρατεύματα υπό τον Μαλατέστα Δ΄ Μπαλιόνι και ήταν πρωταγωνιστής μίας περίφημης μονομαχίας εναντίον του διοικητή (cepitano) του Μπαλιόνι, Λουδοβίκου Βισταρίνι. Αργότερα τάχθηκε στο πλευρό των Παπικών Κρατών, πολεμώντας στην Πάρμα και τη Φιορεντσουόλα ντ' Άρντα ενάντια στους αυτοκρατορικούς λάντσκνεχτς (πεζικάριους).

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της λεηλασίας της Ρώμης, όταν ο πάπας Κλήμης Ζ΄ συνελήφθη αιχμάλωτος από τους αυτοκρατορικούς, το εκμεταλλεύτηκε και μπήκε στο Ρίμινι. Η πρώτη του κίνηση ήταν να εκτελέσει όλους τους εχθρούς του, ορισμένους μόνο από υποψίες, στην πόλη. Αργότερα το Ρίμινι πολιορκήθηκε από τα Γαλλικά στρατεύματα και η πόλη παραδόθηκε, αλλά ο Μαλτέστα επέστρεψε το 1528 μαζί με τον πατέρα του. Όταν ένας παπικός στρατός 6.000 στρατιωτών υπό τον καρδινάλιο Τζιοβάνι-Μαρία Ντελ Μόντε στάλθηκε εναντίον του, ο Σιγισμόνδος συμφώνησε να παραδώσει την πόλη με αντάλλαγμα 6.000 δουκάτα. Μετά από μία τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσει την ακρόπολη της πόλης, κατέφυγε στη Ραβέννα και τη Φεράρα.

Τον επόμενο χρόνο πολέμησε ως κοντοτιέρος για τη Βενετία και για τη Γερμανική αυτοκρατορία στην Ουγγαρία, και ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει υποστήριξη ενάντια στην παπική κατοχή του Ρίμινι. Πέθανε ως ενδεής στο Ρέτζιο Εμίλια, το 1553.

## Δείτε επίσης
* Οίκος των Μαλατέστα
* Ρίμινι

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Τζιοβάννα ντα Μοντεφέλτρο

Η **Τζιοβάννα**, ιταλ.: *Giovanna* ήταν μια Ιταλίδα ευγενής του 13ου αι. και σύζυγος του Μπονκόντε ντα Μοντεφέλτρο στρατιωτικού. Αναφέρεται από τον Δάντη Αλιγκιέρι στη *[[Θεία Κωμωδία]]* του, επειδή δεν θυμόταν τον μακαριστό σύζυγό της στις προσευχές της.

## Βιογραφία
Η οικογένεια της Τζιοβάννας είναι άγνωστη. Η Τζιοβάννα παντρεύτηκε τον Μπονκόντε Α΄ ντα Μοντεφέλτρο, γιο του Μοντεφελτράνο Α΄. Αυτή και ο Μπονκόντε απέκτησαν μία κόρη, που την έλεγαν Mανεντίσα, η οποία παντρεύτηκε τον Γκουίντο Σαλβάτικο των κομήτων του  Γκουίντι, κόμη της Ντοβαντόλα.  Η Τζιοβάννα έμεινε χήρα μετά το τέλος του Μπονκόντε στη μάχη του Καμπαλντίνο το 1289.  Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της, εκτός από τις πληροφορίες που δίνει ο Δάντης στο *Καθαρτήριο*.

## Στη ''Θεία Κωμωδία''
Η Τζιοβάννα αναφέρεται στην ωδή V του *[[Καθαρτήριο|Καθαρτηρίου]]*, του δεύτερου μέρους της *Θείας Κωμωδίας* του Δάντη. Όταν ο Μπονκόντε πλησιάζει τον Δάντη, ο Μπονκόντε παραπονιέται ότι η σύζυγός του και άλλοι συγγενείς του δεν προσεύχονταν γι' αυτόν στη μετά θάνατον ζωή του.  Ότι τα μέλη της οικογένειάς του δεν ενδιαφέρονται γι' αυτόν, έρχεται σε αντίθεση με τον Τζάκοπο ντελ Κασέρο, έναν άλλο χαρακτήρα που συνάντησε ο Δάντης και αναφέρει στην ίδια ωδή, ο οποίος παρακαλεί τον Δάντη για βοήθεια. 

Για τον Μπονκόντε, ο οποίος μετανόησε για τις αμαρτίες του προσευχόμενος στην Παναγία τη *στιγμή του τέλους του* (in articulo mortis), οι προσευχές των στοργικών συγγενών είναι απαραίτητες, για να του επιτρέψουν να περάσει μικρότερο χρόνο καθαριζόμενος από τις κακίες του στο Βουνό του Καθαρτηρίου. Σύμφωνα με τον Δάντη, έχοντάς τον ξεχάσει η Τζιοβάννα, δεν εκτελεί το καθήκον της ως σύζυγος και χήρα.  Η καταδίκη της Τζιοβάννα από τον Μπονκόντε είναι η πρώτη περίπτωση του στοχασμού του Δάντη σχετικά με τη θέση της χηρείας και τις κοινωνικές ευθύνες των χηρών στη μεσαιωνική κοινωνία.  Ομοίως με τον Μπονκόντε, και άλλοι χαρακτήρες, όπως ο Nίνο Βισκόντι,  θρηνούν για το γεγονός ότι οι σύζυγοίς τους τούς ξέχασαν μετά το τέλος τους και δεν τούς θυμούνται πλέον, ούτε προσεύχονται για τις ψυχές τους. Αντίθετα άλλοι χαρακτήρες επαινούν τις συζύγους τους όπως ο Φορέζε Ντονάτι , του οποίου η σύζυγος Nέλλα προσευχόταν συνεχώς γι' αυτόν και επομένως του επέτρεψε να ολοκληρώσει τον χρόνο του στο Καθαρτήριο σε συντομότερο χρονικό διάστημα. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Μπατίστα ντα Μοντεφέλτρο

Η **Μπατίστα**, ιταλ.: *Battista da Montefletro* (π. 1384 – 1448) από τον Οίκος του Μοντεφέλτρο, ήταν Ιταλίδα ποιήτρια της Αναγέννησης.  Ήταν κόρη του κόμη του Ουρμπίνο και με τον γάμο της με τον Μαλατέστα έγινε κυρία του Πέζαρο.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Aντόνιο Β΄ κόμη του Ουρμπίνο, γιου του Φεντερίκο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο. Στις 14 Ιουνίου 1405 παντρεύτηκε τον Γκαλεάτσο Μαλατέστα, διάδοχο στην κυριότητα του Πέζαρο. Ο Γκαλεάτσο ήρθε στην εξουσία το 1429, αλλά ήταν τόσο μισητός ως ηγεμόνας, που μετά από δύο χρόνια εξουσίας το 1431 εκδιώχθηκε από την πόλη του. Στη συνέχεια η σύζυγός του επέστρεψε στην πρώην κατοικία της στο Ουρμπίνο. Έζησε για περίπου 20 χρόνια ως χήρα και απομονωμένη. Απεβίωσε ως μοναχή του Φραγκισκανικού Τάγματος των πενήτων της Σάντα Κλάρας, το 1448.

## ''Περί σπουδών και λογοτεχνίας (De studiis et litteris)''
Ήταν εκπαιδευμένη γυναίκα της αριστοκρατίας, μορφωμένη στη φιλοσοφία και τις γλώσσες, ποιήτρια και ρήτορας. Αλληλογραφούσε με άλλους μελετητές της εποχής της, όπως ο Λεονάρντο Μπρούνι.  Η επιστολή του Μπρούνι προς τη Μπαπτίστα Μαλατέστα του Μοντεφέλτρο, με τίτλο *De studiis et litteris*, γράφτηκε το 1424.  Σε αυτή ο Μπρούνι περιγράφει ένα μάθημα σπουδών κατάλληλο για γυναίκες, απεικονίζοντας την πεποίθηση, που ακολούθησαν νωρίς οι ανθρωπιστές, ότι οι κλασικές σπουδές είναι «άξιες να ακολουθούνται από άνδρες και γυναίκες εξίσου». Το *De studiis et litteris* είναι το παλαιότερο γνωστό παράδειγμα ανθρωπιστικού διαλόγου μεταξύ των φύλων για την εκπαίδευση των γυναικών. 

Ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας, όταν περνούσε από το Ουρμπίνο το 1433, χαιρετίστηκε από αυτήν σε μία ομιλία στα λατινικά, η οποία μισό αιώνα αργότερα θεωρήθηκε ακόμη άξια εκτύπωσης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επιστολή Leonardo Bruni προς Baptista di Montefeltro Leonardo Bruni d'Arezzo De Studiis et Litteris WH Woodward, επιμ., Vittorino da Feltre and Other Humanist Educators (Cambridge: Cambridge University Press, 1912), 119-33. Πρόσβαση τον Σεπτέμβριο του 2008

Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Νήσος Έλις

[250px|μικρογραφία|Η νήσος Έλις ([2020)]]
Η **Νήσος Έλις** είναι ένα ομοσπονδιακό νησί στο λιμάνι της Νέας Υόρκης που αποτέλεσε τον πιο πολυσύχναστο σταθμό επιθεώρησης μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 1892 έως το 1954, σχεδόν 12 εκατομμύρια μετανάστες που έφτασαν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ υπεβλήθησαν σε ελέγχους εκεί σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Σήμερα, είναι μέρος του Εθνικού Μνημείου του Αγάλματος της Ελευθερίας και είναι προσβάσιμο στο κοινό μόνο με πλοίο. Στη βόρεια πλευρά του νησιού βρίσκεται το κεντρικό κτίριο που λειτουργεί ως εθνικό μουσείο μετανάστευσης. Η νότια πλευρά του νησιού, συμπεριλαμβανομένου του Νοσοκομείου Μεταναστών της Νήσου Έλις, είναι ανοικτό στο κοινό μόνον μέσω ξεναγήσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κατηγορία:Μετανάστευση
Γεωμαντεία

Η **γεωμαντεία **ανήκει στις πανάρχαιες τεχνικές πρόβλεψης του μέλλοντος. Η ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από τη γη και τη μαντεία. Αντίθετα από την Αστρολογία που δίνει απαντήσεις μέσα από τις κινήσεις των άστρων, η γεωμαντεία χρησιμοποιεί τη γη και πιο συγκεκριμένα τα γήινα στοιχεία. Στην αρχή, ο μάντης χάρασσε στη γη γραμμές (στο χώμα ή στην άμμο) με τη βοήθεια ενός μικρού ξύλου που έδιναν απάντηση στα ερωτήματά του. Στη διάρκεια του καλοκαιριού έπιανε με τη χούφτα του μια τυχαία ποσότητα από βότσαλα και τα πέταγε στην αμμουδιά. Και στις δύο περιπτώσεις, ο γεωμάντης ερμήνευε τους αριθμούς με τις φιγούρες.

Κατηγορία:Μαντεία
Εξέγερση του Ντερσίμ

thumb|Τούρκοι στρατιώτες με ντόπιους πολίτες. Σύμφωνα με επίσημα αρχεία, οι πολίτες εξορίστηκαν σε άλλες επαρχίες της Τουρκίας. Ο Σαλμάν Γεσιλντάγ δήλωσε ότι στην φωτογραφία περιλαμβάνεται και η αδερφή του και ότι εκτελέστηκαν μετά τη λήψη της φωτογραφίας.
Η **εξέγερση του Ντερσίμ** (τουρκικά: Dersim İsyanı, κουρδικά: Serhildana Dêrsimê) ήταν εξέγερση των Κούρδων Αλεβιτών κατά της κεντρικής κυβέρνησης στην περιοχή του Ντερσίμ της ανατολικής Τουρκίας, η οποία περιλαμβάνει τμήματα της Επαρχίας Τούντζελι, της Επαρχίας Έλαζιγ και της Επαρχίας Μπινγκιόλ. Η εξέγερση ήταν υπό την ηγεσία του Σεγίντ Ριζά, αρχηγό της φυλής Αμπασάν. Ως αποτέλεσμα της εκστρατείας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων το 1937 και το 1938 κατά της εξέγερσης και της **σφαγής του Ντερσίμ**, που ονομάζεται και **γενοκτονία του Ντερσίμ**, χιλιάδες άμαχοι Αλεβίτες Ζάζα πέθαναν και πολλοί άλλοι εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό.

Πηγές αναφέρουν ότι πάνω 70.000 Κούρδοι πολίτες δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια αυτής της γενοκτονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξεγέρσεις στην Τουρκία
Κατηγορία:Κούρδοι
Κατηγορία:Κουρδιστάν
Κατηγορία:Αλεβιτισμός
Κατηγορία:Εθνοκάθαρση στην Ασία
Κονσταντίν Κιρχγκόφ

Ο **Κονσταντίν Σιγκιζμούντοβιτς Κιρχγκόφ** (, επίσης **Γκότλιμπ Ζιγκιζμούντ Κονσταντίν Κίρχοφ**, , 19 Φεβρουαρίου 1764 - 14 Φεβρουαρίου 1833) ήταν Ρώσος χημικός γερμανικής καταγωγής. 

Το διάστημα 1792-1802, υπήρξε βοηθός διευθυντή και στη συνέχεια διευθυντής του Κεντρικού Φαρμακείου στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Υπήρξε επίσης αντεπιστέλλον μέλος (1807–1812) και από το 1812 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης. 

Το 1811, έγινε ο πρώτος ερευνητής που μετέτρεψε το άμυλο σε ζάχαρη (σιρόπι καλαμποκιού), θερμαίνοντάς το μαζί με θειικό οξύ, σε μια ιδιαίτερη χημική αντίδραση η οποία καταλύεται από οξύ. Αυτό το σάκχαρο -το σημαντικότερο- ονομάστηκε τελικά γλυκόζη. Στην ανωτέρω αντίδραση, δεδομένου ότι το θειικό οξύ δεν καταναλώθηκε, καταγράφηκε ως το πρώτο τεκμηριωμένο παράδειγμα κατάλυσης στην οργανική χημεία (σημ. κατάλυση: ένας χημικός όρος που θα τον καθιέρωνε αργότερα ο Σουηδός χημικός Γιενς Γιάκομπ Μπερζέλιους).

Επίσης, ο Κιρχγκόφ ανέπτυξε μια μέθοδο διύλισης φυτικών ελαίων και δημιούργησε ο ίδιος ένα εργοστάσιο που παρασκεύαζε δύο τόνους εξευγενισμένου λαδιού την ημέρα, κάτι πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι χημικοί
Μπινγκιόλ

Το **Μπινγκιόλ** (τουρκικά: Bingöl, ζαζαϊκά: Çolig, κουρδικά: Çewlîg, αρμενικά: Ճապաղջուր *Τσαπαγτζούρ*) είναι πόλη στην ανατολική Τουρκία. Περιβάλλεται από βουνά και πολυάριθμες παγετωνικές λίμνες, εξ ου και η ονομασία της πόλης η οποία στα τουρκικά σημαίνει χίλιες λίμνες. Τον τελευταίο καιρό, η πόλη έχει γίνει δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2017, έχει πληθυσμό άνω των 111.000 κατοίκων. Το Μπινγκιόλ είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μπινγκιόλ, μια από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας.

Κατά τον Μεσαίωνα, το Μπινγκιόλ ήταν γνωστό ως **Ῥωμανούπολις** από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό, ο οποίος την ενσωμάτωσε οριστικά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 942. Αρχικά αποτελούσε υποδιαίρεση του θέματος της Μεσοποταμίας, αλλά αργότερα (περί το 970) ανυψώθηκε σε ξεχωριστό θέμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Μανουέλ Φίσναλερ

O**Μανουέλ Φίσναλερ** (Manuel Fischnaller γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1991) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ομάδα Südtirol της Serie C  . 

## Καριέρα
Ο Φίσναλερ ξεκίνησε την καριέρα του με την FC Neugries το 2000, περνώντας τέσσερα χρόνια με τη νεολαία του συλλόγου, στην οποία ο πατέρας του Άλφρεντ ήταν προπονητής.  Το 2004 ο Fischnaller εντάχθηκε στη Südtirol, αποφοιτώντας από το σύστημα νέων για να ενταχθεί στην ανώτερη ομάδα το 2008.  Σε ενάμιση σεζόν με την ομάδα των ανώτερων σημείωσε 6 γκολ σε 32 εμφανίσεις, φέρνοντάς τον στην προσοχή των σκάουτερ της Juventus FC.  Στις 23 Δεκεμβρίου 2009, ανακοινώθηκε ότι η Juventus της Serie A είχε υπογράψει τον Fischnaller ως δανεικός, με την επιλογή να καταστήσει τη μεταγραφή μόνιμη στο τέλος της σεζόν.  Σημειώθηκε επίσης ότι θα παρέμενε στις τάξεις των νέων του συλλόγου, προς το παρόν. Η υπογραφή ήταν η πρώτη υπογραφή της Γιουβέντους στη χειμερινή μεταγραφική αγορά 2009–10. Ο Fischnaller επέστρεψε στη Südtirol την 1η Ιουλίου 2010 και τον Αύγουστο υπέγραψε νέο 3ετές συμβόλαιο με τον σύλλογο.  Τον Ιούλιο του 2012, ο Fischnaller εντάχθηκε στον σύλλογο της Serie B Reggina με τετραετές συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2015 πήρε μεταγραφή στην Αλεσάντρια υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Καταντζάρο . Στις 25 Ιανουαρίου 2020 επέστρεψε στη Südtirol για άλλη μια φορά, υπογράφοντας συμβόλαιο 3,5 ετών. 

## Διεθνή
Ο Φισνάλλερ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών της Ιταλίας, κάνοντας το ντεμπούτο του σε Πρωτάθλημα Τεσσάρων Εθνών τον Νοέμβριο του 2008 στη Γερμανία . 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Καταντζάρο 1929
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αλεσσάντρια Κάλτσιο 1912
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές