Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων

σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:First_Presidency_and_Twelve_Apostles_1898.jpg|μικρογραφία|350x350εσ|Η Πρώτη Προεδρία και η Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων, Σεπτέμβριος του 1898.
Στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, η **Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων** (γνωστή επίσης ως **Απαρτία των Δώδεκα**, **Σύνοδος των Δώδεκα Αποστόλων** ή απλώς οι **Δώδεκα**) είναι ένα από τα διοικητικά σώματα στην ιεραρχία της εκκλησίας. Τα μέλη της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων είναι απόστολοι, με το κάλεσμα να είναι προφήτες, βλέπων και αποκαλυπτές, ευαγγελικοί πρεσβευτές και ειδικοί μάρτυρες του Ιησού Χριστού.

Η απαρτία οργανώθηκε για πρώτη φορά το 1835 και ορίστηκε ως σώμα «περιοδευόντων συμβούλων» με δικαιοδοσία έξω από τις περιοχές όπου η εκκλησία ήταν επίσημα οργανωμένη, ίση σε εξουσία με την Πρώτη Προεδρία, τους Εβδομήντα, το μόνιμο Προεδρεύον Ανώτατο Συμβούλιο και τα ανώτατα συμβούλια των διαφόρων πασσάλων. Η δικαιοδοσία των Δώδεκα περιοριζόταν αρχικά σε περιοχές του κόσμου έξω από τη Σιών ή τα πάσσαλα της. Μετά την επιστροφή των αποστόλων από τις ιεραποστολές τους στην Αγγλία, ο Τζόζεφ Σμιθ άλλαξε τις ευθύνες της απαρτίας: της ανατέθηκε η εποπτεία των υποθέσεων της εκκλησίας, υπό την καθοδήγηση της Πρώτης Προεδρίας.

## Ο ρόλος της Απαρτίας

Η Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων διεκδικεί ηγετικό ρόλο δευτερεύοντα, μόνο μετά από αυτόν της Πρώτης Προεδρίας. Κατά τον θάνατο του Τζόζεφ Σμιθ, πρόεδρος της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων ήταν ο Μπρίγκαμ Γιανγκ. Ο Γιανγκ τόνισε αυτό που είπε ότι ήταν εξουσιοδότηση του Σμιθ: ότι η Απαρτία των Δώδεκα έπρεπε να είναι το κεντρικό διοικητικό σώμα της εκκλησίας μετά τον θάνατο του Σμιθ. Το 1847, οι Δώδεκα αναδιοργάνωσαν την Πρώτη Προεδρία με τον Γιανγκ ως πρόεδρο της εκκλησίας, και οι Δώδεκα ανέλαβαν υποστηρικτικό ρόλο μέσα σε μια ιεραρχική αλυσίδα υπό την Πρώτη Προεδρία, ρόλο που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Απαρτία των Δώδεκα Αποστόλων στην Εκκλησία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών παρουσιάζει ορισμένες γενικές ομοιότητες με το Κολλέγιο των Καρδιναλίων της Καθολικής Εκκλησίας, κυρίως ως προς το καθήκον της επιλογής διαδόχου μετά τον θάνατο ενός προέδρου της εκκλησίας. Υπάρχουν ωστόσο διαφορές, εν μέρει επειδή ο Πρόεδρος και οι Δώδεκα έχουν ισόβια θητεία, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ηλικιωμένο ή ασθενή πρόεδρο, αλλά παράλληλα παρέχει σημαντική εκπαίδευση στους αποστόλους ώστε να αναλάβουν το αξίωμα της Προεδρίας. Οι αποφάσεις πολιτικής της εκκλησίας λαμβάνονται ομόφωνα, με διαβούλευση μεταξύ της Πρώτης Προεδρίας, της Απαρτίας των Δώδεκα και, όπου ενδείκνυται, των Εβδομήντα, καθένας από τους οποίους έχει τις δικές του ευθύνες. Καταβάλλεται προσπάθεια ώστε τα σώματα αυτά να είναι ενωμένα ως προς τον σκοπό και την πολιτική.

Κάθε μέλος της απαρτίας αναγνωρίζεται από την εκκλησία ως απόστολος, καθώς και ως προφήτης, βλέπων και αποκαλυπτής. Έτσι, κάθε απόστολος θεωρείται ότι κατέχει τα «κλειδιά της ιεροσύνης», «τα δικαιώματα της προεδρίας, ή την εξουσία που δόθηκε στον άνθρωπο από τον Θεό να διευθύνει, να ελέγχει και να κυβερνά την ιεροσύνη του Θεού επί της γης». Ατομικά και συλλογικά, οι Δώδεκα Απόστολοι κατέχουν τα κλειδιά και έχουν μεταβιβάσει την εξουσία να τα ασκεί στον Πρόεδρο της Εκκλησίας. Έτσι, όπως περιγράφεται στο ιερό κείμενο Διδαχή και Διαθήκες, μόνο ο Πρόεδρος της Εκκλησίας δικαιούται να λαμβάνει αποκάλυψη ή να υπαγορεύει πολιτική για την εκκλησία.

Ένας από τους κύριους ρόλους των Δώδεκα είναι να διορίζουν διάδοχο όταν πεθαίνει ο Πρόεδρος της Εκκλησίας. Λίγο μετά το γεγονός αυτό, οι απόστολοι συγκεντρώνονται σε μια αίθουσα του Ναού της Σολτ Λέικ για να ορίσουν διάδοχο. Αναπόφευκτα, ο διάδοχος υπήρξε ο πιο έμπειρος μέλος των Δώδεκα, με την προτεραιότητα να καθορίζεται από τη μεγαλύτερη συνεχόμενη διάρκεια υπηρεσίας. Οι απόστολοι επιθέτουν τα χέρια τους στο κεφάλι του και τον χειροτονούν και τον θέτουν χωρισμένο ως Πρόεδρο της Εκκλησίας. Ο πρόεδρος επιλέγει στη συνέχεια δύο συμβούλους στην Πρώτη Προεδρία, οι οποίοι είναι αρχιερείς (συνήθως απόστολοι). Ο δεύτερος σε αρχαιότητα απόστολος γίνεται Πρόεδρος της Απαρτίας των Δώδεκα. Σε περιπτώσεις όπου ο Πρόεδρος της Απαρτίας καλείται ταυτόχρονα να είναι σύμβουλος στην Πρώτη Προεδρία ή αδυνατεί να υπηρετήσει λόγω προβλημάτων υγείας, καλείται ένας Ενεργών Πρόεδρος της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων να καλύψει τη θέση. Αυτός είναι πάντοτε ο πιο έμπειρος απόστολος που δεν είναι μέλος της Πρώτης Προεδρίας.

Όταν προκύπτουν κενές θέσεις στην απαρτία, οι Δώδεκα και οι σύμβουλοι στην Πρώτη Προεδρία καλούνται να συναντηθούν και να προσευχηθούν, ώστε να προτείνουν στον Πρόεδρο της Εκκλησίας ποιος θα κληθεί να καλύψει τη θέση. Η τελική απόφαση ανήκει στον Πρόεδρο της Εκκλησίας, αλλά ψηφίζεται επίσημα από τους Δώδεκα και τους συμβούλους της Πρώτης Προεδρίας. Ο επιλεγμένος άνδρας χειροτονείται συνήθως απόστολος από τον Πρόεδρο της Εκκλησίας, έναν σύμβουλο της Πρώτης Προεδρίας ή τον Πρόεδρο των Δώδεκα. Ανάλογα με τις περιστάσεις, αυτό μπορεί να συμβεί πριν ή μετά από ψηφοφορία στήριξης σε γενική συνέλευση της εκκλησίας. Κάθε κάτοχος της Μελχισεδικής Ιεροσύνης είναι επιλέξιμος να κληθεί ως απόστολος. Συνήθως, οι νέοι απόστολοι έχουν σημαντική εμπειρία στη διοίκηση της εκκλησίας και έχουν υπηρετήσει πιστά ως επίσκοποι, πρόεδροι στέικ, πρόεδροι αποστολών ή εβδομήντα.

Ως θέμα πολιτικής, οι απόστολοι καλούνται συνήθως να αποσυρθούν από τις επαγγελματικές τους σταδιοδρομίες και να αφιερωθούν πλήρως στην υπηρεσία της εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής σε διοικητικά συμβούλια και επαγγελματικούς οργανισμούς. Ορισμένοι απόστολοι λαμβάνουν αναθέσεις ως μέλη διοικητικών συμβουλίων εταιρειών κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ανήκουν στην εκκλησία ή ως διαχειριστές των εκπαιδευτικών της ιδρυμάτων. Έχουν υπάρξει εξαιρέσεις, όπως όταν ο απόστολος Έζρα Ταφτ Μπένσον επιτράπηκε να υπηρετήσει ως Υπουργός Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1953 έως το 1961, και όταν ο απόστολος Ριντ Σμουτ επιτράπηκε να υπηρετήσει στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1903 έως το 1933. Η κλήση ενός αποστόλου είναι συνήθως ισόβια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκευτικές οργανώσεις