Χοσέ Καρρέρας

Ο **Τζουζέπ Μαρία Καρρέρας ι Κολ** (· γενν. 5 Δεκεμβρίου 1946), γνωστός κυρίως διεθνώς ως **Χοσέ Καρρέρας** (), είναι Καταλανός τενόρος, ιδιαίτερα φημισμένος για τις ερμηνείες του στις όπερες του Βέρντι και του Πουτσίνι.

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη στις 5 Δεκεμβρίου 1946. Έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή σε ηλικία 11 ετών ως Trujamán στην όπερα «Το κουκλοθέατρο του Μάστρο-Πέτρου» (*El retablo de maese Pedro*) του Μανουέλ ντε Φάγια και συνέχισε κάνοντας μια καριέρα που περιλαμβάνει πάνω από 60 ρόλους σε σκηνές όπερας παγκοσμίου φήμης και σε στούντιο ηχογράφησης.

Απέκτησε φήμη με ένα ευρύτερο ακροατήριο ως ένας από τους «Τρεις Τενόρους», μαζί με τον Πλάθιδο Ντομίνγκο και τον Λουτσιάνο Παβαρότι, σε μια σειρά από μαζικές συναυλίες που ξεκίνησαν το 1990 και διήρκεσαν μέχρι το 2003. Ο Καρρέρας είναι επίσης γνωστός για το ανθρωπιστικό του έργο ως πρόεδρος του «Διεθνούς Ιδρύματος Καταπολέμησης της Λευχαιμίας - Χοσέ Καρρέρας» (*La Fundació Internacional Josep Carreras per a la Lluita contra la Leucèmia*), το οποίο ίδρυσε μετά από τη δική του ανάρρωση από την ασθένεια το 1988.

## Ζωή και καριέρα
### Νεανικά χρόνια

Ο Καρρέρας γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, στην περιοχή Σαντς (Sants). Είναι το νεότερο μέλος μίας πενταμελούς οικογένειας. Η μητέρα του, Antònia Coll i Saigi, είχε ένα μικρό κομμωτήριο και ο πατέρας του, Josep Carreras i Soler, ήταν καθηγητής της γαλλικής γλώσσας. Το 1951, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αργεντινή αναζητώντας μία καλύτερη ζωή. Ωστόσο, μέσα σε ένα χρόνο η οικογένεια επέστρεψε στο Σαντς, όπου πέρασε το υπόλοιπο των παιδικών και εφηβικών του χρόνων. Έδειξε από νωρίς το ταλέντο του στη μουσική και ειδικότερα στο τραγούδι, το οποίο καλλιεργήθηκε εντατικότερα στην ηλικία των 6, όταν είδε τον ιταλικής καταγωγής τενόρο Μάριο Λάντσα (*Mario Lanza*) στο φιλμ «Ο μεγάλος Καρούζο» (*The Great Caruso*).

Για πρώτη φορά τραγούδισε δημόσια στο εθνικό ραδιόφωνο της Ισπανίας σε ηλικία 8 ετών ερμηνεύοντας την άρια  "La Donna è mobile" από την γνωστή όπερα του Βέρντι. Στα 11 του χρόνια ερμήνευσε ως νεαρό ταλέντο στο θέατρο Teatro Liceu  στη Βαρκελώνη το El Retablo de Meze Pedro του Manuel de Falla. Σε ηλικία 17 ετών αποφοίτησε από το Conservatori Superior de Música del Liceu. Στη συνέχεια εισήχθει στη Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε ιδιαίτερα μαθήματα τραγουδιού. Μετά από δύο χρόνια όμως ο Χοσέ αποφασίζει να εγκαταλείψει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο και να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη μουσική.  Έκανε το ντεμπούτο του στο Liceu ως Flavio στο «Norma» του Μπελλίνι, όπου και τον πρόσεξε η σοπράνο Μονσερρά Καμπαγιέ, η οποία τον πήρε μαζί της στο στην Lucrezia Borgia του Gaetano Donizetti. 

Το 1971 έλαβε μέρος στον διάσημο διεθνή διαγωνισμό για νέους τραγουδιστές όπερας που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Τζουζέπε Βέρντι της Πάρμας. Ήταν μόλις 24 ετών και ο μικρότερος από τους συμμετέχοντες. Ερμληνευσε τρεις άριες και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Ακολούθησε το ντεμπούτο του στη σκηνή του Λονδίνου το 1971 σε μια συναυλία της Μαρία Στουάρντα (Γκαετάνο Ντονιζέτι) μαζί με την Μονσερρά Καμπαγιέ. Η καριέρα του είχε ήδη ξεκινήσει την άνοδο της. Το 1972, ο Καρρέρας έκανε το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ ως Pinkerton στην Μαντάμ Μπαντερφλάι του Πουτσίνι. Δύο χρόνια αργότερα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Κρατική Όπερα της Βιέννης ως Δούκας της Μάντοβας. Στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου ερμήνευσε τον Αλφρέντο στη Λα Τραβιάτα  και ακολούθως τον Καβαραντόσι στην Τόσκα του Πουτσίνι στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές όπερας
Κατηγορία:Τενόροι