open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμβρακία IV (ναρκοθέτις)

**Αμβρακία IV ([[Ναρκοθέτις]]) / N-05**

Πρώην ‘LSM 303’.

Ομοίου τύπου πλοίο : 'Άκτιον ΙΙΙ' Στις 8 Οκτωβρίου 1944 καθελκίστηκε στα ναυπηγεία : ‘USA – Charleston Navy Yard Charleston S.C.’. Στις 14 Νοεμβρίου 1944 ξεκίνησε τις δραστηριότητες του στο ναυτικό των Η.Π.Α ως 'USS LSM-303'. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου το LSM-303  δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Ασίας. Στις 10 Μαΐου 1947 παροπλίστηκε και κατατάχθηκε στα πλοία εφεδρείας. Στις 22 Δεκεμβρίου 1952 διαγράφηκε από τον στόλο. Το 1953 εγκρίθηκε η μετασκευή του σε ναρκαλιευτικό. Στις 27 Φεβρουαρίου 1953 ξεκίνησε η μετασκευή του στην ναυτική βάση ‘Co., Brooklyn, NY’.  Στις 20 Νοεμβρίου 1953 τελείωσε η μετασκευή του.  Την 1 Δεκεμβρίου 1953 παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με το όνομα ‘HNS Amvrakia (N-05)’. Στην 1 Οκτωβρίου 1960 ο χαρακτηρισμός του άλλαξε από ναυτικό των Η.Π.Α σε ‘MMC-7’ Εντάχθηκε στον Στολίσκο Ναρκαλιευτικών και χρησιμοποιήθηκε σε περιπολίες.
Παροπλίστηκε το 2002.

## Παραπομπές
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Αμβρακία IV. 
* Photographic History Of The U.S. Navy 

Κατηγορία:Ελληνικές Ναρκοθέτιδες
Αμφιτρίτη V (ατμόπλοιο)

Το ατμόπλοιο **Αμφιτρίτη** αγοράσθηκε από το Γαλλικό Ναυτικό το 1917, κατά την περίοδο της Γαλλικής επέμβασης στην Ελληνική Κυβέρνηση. Χρησιμοποιήθηκε από το τότε Βασιλικό ναυτικό για την πόντιση των φραγμάτων στον Πειραιά, στο δίαυλο Ρίου–Αντιρρίου και στην Κέρκυρα. Μετά την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ διατέθηκε με Γαλλικό πλήρωμα στην διεύθυνση φάρων για την εξυπηρέτηση του φαρικού δικτύου της χώρας.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικά ατμόπλοια
Αμφιτρίτη VI (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Αμφιτρίτη VI** ήταν του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού με το χαρακτηρισμό Υ-11. Επρόκειτο για το έκτο σκάφος του πολεμικού ναυτικού με το ίδιο όνομα. Το υποβρύχιο ήταν τύπου "U" όμοιο με το Ξιφίας ΙΙ που επίσης αποτέλεσε μέρος του στόλου (το δεύτερο επί δανεισμό). Το *Αμφιτρίτη VI* ναυπηγήθηκε το 1944 στα ναυπηγεία Vickers–Armstrongs Ltd. της Βρετανίας και ενετάχθη στη δύναμη του βασιλικού ναυτικού της ίδιας χώρας με το όνομα *HMS Upstart*. Στο Ελληνικό πολεμικό ναυτικό παραχωρήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1945 και επεστράφη στο Βρετανικό ναυτικό στις 25 Μαΐου 1958 στη Μάλτα.

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Αμφιτρίτη VII (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Αμφιτρίτη VII / 417, 509, S-117** ήταν τύπου Gato πρώην *USS Jack (SS-259)*. Ομοίου τύπου υποβρύχιο είναι το Ποσειδών III. Καθελκύσθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1942. Στις 6 Ιανουαρίου 1943 μπήκε σε ενεργεία στο New London των Η.Π.Α.. Στις 8 Ιουνίου 1946 παροπλίστηκε. Στις 21 Απριλίου 1958 παραχωρήθηκε ως Αμερικανική στρατιωτική βοήθεια. Τον Σεπτέμβριο του 1967 επεστράφη στο Αμερικάνικο ναυτικό. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1967 βυθίστηκε στη Μεσόγειο ως στόχος. Το υποβρύχιο είχε όριο κατάδυσης 90 μέτρα. Διάρκεια κατάδυσης 48 ώρες στους 2 κόμβους και διάρκεια περιπολίας 75 μέρες.

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Αμφιτρίτη IX (υποβρύχιο)

Το **''Αμφιτρίτη IX'' S-117** είναι το δεύτερο υποβρύχιο τύπου **209/1200** (κλάση *Ποσειδών*) που παρέλαβε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Πρόκειται για εξέλιξη της κλάσης *Γλαύκος* και ένα από τα προηγμένης τεχνολογίας συμβατικά υποβρύχια που διέθετε για πολλά χρόνια το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Κατασκευάστηκε μεταξύ 1977 και 1979 στα ναυπηγεία HDW στο Κίελο της τότε δυτικής Γερμανίας. Καθελκύστηκε στις 14 Ιουνίου 1978 και η επίσημη παράδοση του έγινε στις 3 Ιουλίου 1979. Έχει ύψος (άνευ ιστών) 11,35 μέτρα. Έχει τη δυνατότητα να εκτοξεύσει τηλεκατευθυνόμενες και αυτοκατευθυνόμενες τορπίλες εναντίον πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων. Το *Αμφιτρίτη IX* είναι το ένατο σκάφος στην ιστορία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού με αυτό το όνομα και ταυτόχρονα το τρίτο στην κατηγορία των υποβρυχίων. Πρόγονοί του υπήρξαν τα υποβρύχια Υ-11 τύπου «V» και Υ-17 τύπου *Gato*. Ομοίου τύπου είναι τα: *[[Πόντος (Υποβρύχιο)|Πόντος]]*, *[[Ποσειδών IV (Υποβρύχιο)|Ποσειδών IV]]* και *[[Ωκεανός (Υποβρύχιο)|Ωκεανός]]*. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Υ/Β Αμφιτρίτη IX στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Ανάφη (αποβατικό)

Το Α/Β σκάφος **Ανάφη** ήταν σκάφος Αποβατικό αρμάτων του Πολεμικού Ναυτικού, με τα διακριτικά Α/Β 1293 και (αργότερα) Α/Β 258.

Το πλοίο παραλήφθηκε στις 5 Μαΐου 1944 από το Ναυτικό των ΗΠΑ.  Το πλοίο παραχωρήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1293’.Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Ανάφη, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου τα: Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Σέριφος, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Αμοργός, Παλαιοχώρι και Σοφάδες, τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

## Πηγές
*USS LCT 1293
* LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department 

Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά
Βρικογολέτο

Το **Βρικογολέτο** (ή Βρικογολέτα ή Γολετόβρικο ή Γολετόμπρικο) ήταν Ιστιοφόρο εμπορικό πλοίο ή και Πολεμικό πλοίο με μικρή χωρητικότητα 60-70 κόρους, με δύο ιστούς, που έφεραν τετράγωνα ιστία στο πρωραίο ιστό, (πανομοιότυπα με το Βρίκιον) και τριγωνικά ιστία στο πρυμναίο ιστό, (όμοια με την Ημιολία) εξ ου και το σύνθετο του ονόματός τους.

Τα μεγάλα εμπορικά πλοία της κατηγορίας αυτής (300 τόνων) ονομάζονταν επίσημα "Μυοπάρωνες", ή κοινώς "Σκούνες", ενώ τα μικρά "Μαρτήγοι". Οι Βρικογολέτες της Τεργέστης, της Γένοβας αλλά και της Αμερικής είχαν συχνά εκτόπισμα μικρού φορτηγού (μπάρκου), που έφεραν πλούσια ιστιοφορία και ήταν σιδερένια.

Στην αρχή του αιώνα κέρδιζαν τον θαυμασμό των Ελλήνων ναυτικών, όταν έφθαναν στους ελληνικούς λιμένες και ιδίως στη Πάτρα για να εκφορτώσουν μπακαλιάρους και να φορτώσουν σταφίδα.

Τέτοια πλοία έχουν αποτυπώσει κυρίως στα έργα τους οι Έλληνες ζωγράφοι της εποχής. Αυτά τα πλοία σήμερα έχουν εκλείψει.

Πολεμικά πλοία τύπου Βρικογολέτου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:

* Ανδρομάχη (Βρικογολέτο)

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Βρίκια Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

## Αθηνά

Το Βρίκιον **Αθηνά** ήταν πλοίο του αγώνα ανεξαρτησίας, ιδιοκτησίας Α. Τσαμαδού. Ναυπηγήθηκε στη Βενετία το 1807 και έφερε το όνομα «*Άρης Ι*».

## Ανδρομάχη
Το Βρικογολέτο **Ανδρομάχη** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830.

## Αντίζηλος

Το Βρίκιον **Αντίζηλος** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Βυθίστηκε τον Αύγουστο του 1831 από τους κινηματίες του Ανδρέα Μιαούλη στον Αλμυρό Λακωνίας (στο κίνημα εναντίον του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια). Έφερε οπλισμό 10 πυροβόλων.

## Αχιλλεύς

Το Βρίκιον **Αχιλλεύς** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Βυθίστηκε τον Αύγουστο του 1831 από τους κινηματίες του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη στον Αλμυρό Λακωνίας (στο κίνημα εναντίον του Κυβερνήτη Καποδίστρια). Έφερε οπλισμό 4 πυροβόλων.

Κατηγορία:Ελληνικά βρίκια
Ανδρομέδα Ι (περιπολικό)

**Ανδρομέδα Ι ([[Περιπολικό]])/ Π/Π2261, Ρ-240**
Περιπολικό τύπου ‘YMS’

Πρώην Αμερικάνικο ‘BYMS 2261’. Πρώην 'USS YMS 261'

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Hubbards South Cost Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Ομοίου τύπου πλοία : 'Θάλεια ΙΙ', ‘Κλειώ ΙΙ’, ‘Ανδρομέδα Ι’, ‘Προκύων’, ‘Πήγασος Ι’ και ‘Λαμπαδιάς’.

Διαγράφηκε από τη δύναμη του στόλου το 1967.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.hellasarmy.gr/ 
* http://uboat.net

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Ανδρομέδα ΙΙ (τορπιλάκατος)

Η **Ανδρομέδα ΙΙ/P-21, P196** είναι **[[τορπιλάκατος]]** τύπου "NASTY".

Αγοράσθηκε από τη Νορβηγία με Δαπάνη Ελληνικού Δημοσίου. Ναυπηγήθηκε το 1966-1967 στα ναυπηγεία ‘MANDAL – Norway’ και είναι ένα από τα 6 ομοίου τύπου πλοία : **Ανδρομέδα ΙΙ**, ‘Ηνίοχος’, ‘Κάστωρ ΙΙ’, ‘Κύκνος’, ‘ΠΗΓΑΣΟΣ ΙΙ’ και ‘Τοξότης’. Αυτά τα πλοία αποτέλεσαν τον πρώτο Στολίσκο τορπιλακάτων του Ναυτικού. Ήταν τα πρώτα μεταπολεμικά σκάφη που κατασκευάστηκαν μετά από παραγγελία του Πολεμικού Ναυτικού και με δαπάνη της Ελληνικής Κυβέρνησης. Τα ‘Ανδρομέδα ΙΙ’ και ‘Ηνίοχος’ απέπλευσαν από τη Νορβηγία στις 21 Δεκεμβρίου 1966 και έφθασαν στον Ναύσταθμο στις 6 Φεβρουαρίου 1967 μετά από επιπλέον ταξίδι 47 ημερών. Τα υπόλοιπα 4 Τ/Α μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα με το ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ. Παρελήφθη στις 21 Νοεμβρίου 1966.

Το πλοίο παροπλίστηκε στις 28 Μαρτίου 2025.

Κατηγορία:Ελληνικές Τορπιλάκατοι
Άνδρος Ι (πλωτό νοσοκομείο)

Το **Άνδρος** ήταν επίτακτο πλωτό νοσοκομείο, 185 κλινών και χωρητικότητας 2068/1272 τόνων. Βυθίστηκε στο Λουτράκι στις 24 Απριλίου 1941 από αεροπορική επιδρομή, παρ’ όλο που έφερε τα διακριτικά των Νοσοκομειακών πλοίων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ανδρος
Ανδρος
Ανδρος
Άνεμος (βοηθητικό βάσης)

**Άνεμος ([[Βοηθητικό Βάσης]]) / ΒΒ-16, Α-469**

Ναυπηγήθηκε στη Γερμανία στα ναυπηγεία ‘Germany – Umbay NG 186 Travewetet – Luebeck’. Παραχωρήθηκε το 1959 στα πλαίσια της Γερμανικής Βοήθειας. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε σαν βοηθητικό βάσης και από τις 2 Ιουλίου 1968 στην Υδρογραφική υπηρεσία ως Υδρογραφικό εγγύς ακτών. Παροπλίστηκε στις 20 Ιανουαρίου 1977 και αντικαταστήθηκε από το ‘ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ’.

Ανεμος (βοηθητικό βάσης)
Άνδρος (ναρκαλιευτικό)

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Άνδρος Ν/Κ 310** ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου *MMS* (πρώην *MMS 310* ή *1810*) και ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία *Lebanon – Beirut*. Ήταν ένα από τα σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Σύρος ΙΙΙ, Τεπελένι, Τήνος και Χειμάρρα. Μετά το πέρας των εργασιών το 1956 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Ανδρούτσος (κανονιοφόρος)

**Ανδρούτσος ([[Κανονιοφόρος]])- Ιστιοφόρος 47 τόνων**

Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1834 – 1835 στον Ναύσταθμο Πόρου. Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’, ‘Αποστόλης Ι’, ‘Τσαμαδός’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘ΜΙΑΟΥΛΗΣ’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, **'Ανδρούτσος**’, ‘ΚΡΙΕΖΗΣ’, 'Κανάρης Ι', ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ)’. Το 1847 μετασκευάστηκε σε γολέτα με οπλισμό 4 καρρονάδες των 12 λιβρών. Από τις 17/04/1850 –28/04/1850 κατασχέθηκε από τους Άγγλούς στη Πάτρα κατά τα επεισόδια Πατσίφικου και ρυμουλκήθηκε στην Κέρκυρα.  Παροπλίστηκε στις 6 Αυγούστου 1857.

## Πηγές
*http://www.hellasarmy.gr 

Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Πυραυλάκατος

**Πυραυλάκατοι** ή **ταχέα περιπολικά κατευθυνομένων βλημάτων** είναι πλοία με μικρό, σχετικά, εκτόπισμα (βύθισμα) και μεγάλη ταχύτητα. Ο οπλισμός τους αποτελείται από κατευθυνόμενα βλήματα, πυροβόλα μεγάλης ταχυβολίας και τορπίλες.

## Πυραυλάκατοι του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
thumb|right|ΤΠΚ Ρουσσεν, P-67
μικρογραφία|Η Πυραυλάκατος Τρουπάκης P-23 του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
**Πυραυλάκατοι Τύπου «''La Combattante III''»**
* ΤΠΚ Λάσκος (P 20)
* ΤΠΚ Μπλέσσας (P 21)
* ΤΠΚ Μυκόνιος (P 22)
* ΤΠΚ Τρουπάκης (P 23)

**Πυραυλάκατοι Τύπου «''La Combattante IIIB''»**
* ΤΠΚ Καβαλούδης (P 24)
* ΤΠΚ Ντεγιάννης (P 26)
* ΤΠΚ Ξένος (P 27)
* ΤΠΚ Σιμιτζόπουλος (P 28)
* ΤΠΚ Σταράκης (P 29)

**Πυραυλάκατοι Τύπου ''148*** 
* [[Βότσης (Περιπολικό)|ΤΠΚ Βότσης (P 72)]]
* [[Πεζόπουλος (Πυραυλάκατος)|ΤΠΚ Πεζόπουλος (P 73)]]
* [[Βλαχάβας ΙΙ (Περιπολικό)|ΤΠΚ Βλαχάβας (P 74)]]
* [[Μαριδάκης (Πυραυλάκατος)|ΤΠΚ Μαριδάκης (P 75)]]
* [[Τουρνάς (Πυραυλάκατος)|ΤΠΚ Τουρνάς (P 76)]]
* [[Σακίπης (Πυραυλάκατος)|ΤΠΚ Σακίπης (P 77)]]

*'Πυραυλάκατοι Τύπου «*Super Vita*»''' 
	
* ΤΠΚ Ρουσσέν (P 67)
* TΠΚ Δανιόλος (P 68)
* ΤΠΚ Κρυσταλλίδης (P 69)
* ΤΠΚ Γρηγορόπουλος (P 70)
* ΤΠΚ Ρίτσος (P 71)
* ΤΠΚ Καραθανάσης (P 78)
* ΤΠΚ Βλαχάκος (P 79)
Οι πληροφορίες για τις πυραυλάκατους του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού προέρχονται από τον επίσημο ιστότοπο του: www.hellenicnavy.gr

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Αντιόπη (ναρκαλιευτικό)

**Αντιόπη ([[Ναρκαλιευτικό]]) / Μ-211, Μ-205**

Πρώην Βελγικό ‘HERVE  M-921’. Πρώην ‘USS MSC 153’.

Ναυπηγήθηκε στις ΗΠΑ στα ναυπηγεία ‘Hodgson Bros, Goudy and Stevens, East Boothbay Me’. Πέντε πλοία ναρκαλιευτικά που παρελήφθησαν από το Βελγικό Ναυτικό επιστρεφόμενα από την Αμερικανική Στρατιωτική Βοήθεια. Ομοίου τύπου το πλοία **Αντιόπη**, Αταλάντη, ΘΑΛΕΙΑ (M 210), Νιόβη και Φαίδρα.. Κατασκευάστηκαν μεταξύ 1960-1962. Ξύλινο σκάφος με ευρεία χρήση αντιμαγνητικού υλικού στις μεταλλικές κατασκευές. Στις 29 Ιουλίου 1961 παρελήφθη  από την Οστάνδη του Βελγίου.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Άννινος (πυραυλάκατος)

**Άννινος ([[Πυραυλάκατος]]) Ανθυποπλοίαρχος / Ρ-56, Ρ-14**

Πυραυλάκατος τύπου 'COMBATTANT ΙI’

Πρώην ‘ΤΠΚ ΝΑΥΣΙΘΟΗ Ρ-56’. Ένα από τα 4 ταχέα περιπολικά Κ/Β : ‘ΚΥΜΟΘΟΗ ΙΙ’, ‘ΕΥΝΙΚΗ’ και ‘ΚΑΛΥΨΩ ΙΙΙ’. Τα οποία μετονομαστήκανε σε ‘ΚΟΝΙΔΗΣ’,  ‘Αρλιώτης’ και ‘ΜΠΑΤΣΗΣ’  αντίστοιχα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1971 έγινε η καθέλκυση του στα ναυπηγεία ‘France – Constructions Mecaniques ate Normandis Cherbunrg’. Στις 25 Μαΐου 1972 παρελήφθη στο Χερβούργο από τον Πλωτάρχη Ι. Θεοφιλόπουλο. Την 1 Αυγούστου 1972 κατέπλευσε στην Ελλάδα. Μετονομάσθηκε στις 23 Ιουνίου 1976 προς τιμήν του Ανθυποπλοίαρχου Κ. Αννίνου που σκοτώθηκε στη βύθιση του Υ/Β ‘ΤΡΙΤΩΝ’ στον Καφηρέα στις 16 Σεπτεμβρίου 1942. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2002 πραγματοποιήθηκε η τελετή υποστολής της Σημαίας του πλοίου στην Αμφιάλη.

Κατηγορία:Ελληνικές Πυραυλάκατοι
Δομημένη καλωδίωση

thumb|Τα καλώδια  που είναι κάτω από το πάτωμα αφαιρούνται
Η **δομημένη καλωδίωση** ασχολείται κυρίως με τον τρόπο που θα εγκατασταθούν μέσα μετάδοσης που θα χρειαστούν για να συνδεθούν δικτυακές συσκευές σε κτίρια.

Η δομημένη καλωδίωση αφορά τη δομή της καλωδιακής εγκατάστασης ενός τοπικού δικτύου και τις προδιαγραφές που αυτή θα πρέπει να διαθέτει. Αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τις μελλοντικές φυσικές επεκτάσεις του δικτύου, για τις αναδιατάξεις των δομικών στοιχείων του, καθώς και για την αναβάθμιση των προσφερόμενων υπηρεσιών του. 

Χωρίζεται σε 5 υποσυστήματα. Από αυτά τα υποσυστήματα 3 είναι σημεία σύνδεσης και 2 είναι καλωδιώσεις.

## Συστατικά μέρη
### Σημεία σύνδεσης

#Υποσύστημα κεντρικής διασύνδεσης
#Υποσύστημα κατακόρυφης - οριζόντιας καλωδίωσης
#Υποσύστημα απολήξεων (τερματικών) οριζόντιας καλωδίωσης

Συστήματα δομημένης καλωδίωσης

### Καλωδιώσεις
#Υποσύστημα κατακόρυφης καλωδίωσης 
#Υποσύστημα οριζόντιας καλωδίωσης

Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Αξιός Ι (ναρκαλιευτικό)

**Αξιός Ι ([[Ναρκαλιευτικό]]) / ([[Ναρκοθέτις]]) / 05 τύπου ‘MERSEY’**

Πρώην 'Υ-3'. Πρώην 'H84 Cape Grisnez'.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία 'Hudson Steam Fishing Co Ltd Hull'. Αγοράστηκε από την Αγγλία το 1938 – Δαπάνη Ελληνικού Δημοσίου. Ομοίου τύπου πλοία : **'Αξιός I**', ‘Αλιάκμων I’,‘Νέστος Ι’ και ‘Στρυμών Ι’. Διασκευάστηκαν σε Ναρκαλιευτικά μεταξύ 1925-1926. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις 1941-1942. Καταστράφηκε στη Σύρο στις 28 Απριλίου 1941 από Γερμανική αεροπορική επίθεση.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Λιμπούσε

Η **Λιμπούσε** (τσεχικά *Libuše*, γερμ. *Libuscha*) είναι μυθική προσωπικότητα, πρόγονος τού Οίκου των Πρεμυσλιδών και των Τσέχων γενικότερα. Σύμφωνα με το θρύλο, ίδρυσε τον 8ο αιώνα την πόλη της Πράγας. 

Λέγεται πως η Λιμπούσε, ήταν η μικρότερη κόρη του μυθικού Τσέχου βασιλιά Κροκ, ο οποίος την επέλεξε για διάδοχό του. Αν και αποδείχτηκε σοφή αρχηγός, οι άνδρες της φυλής ήταν δυσαρεστημένοι, που έπαιρναν διαταγές από μια γυναίκα και της ζήτησαν να επιλέξει έναν σύζυγο. Η Λιμπούσε διάλεξε τον Πρέμυσλ, που ήταν ζευγάς στο χωριό Στάντιτσε. Παντρεύτηκαν και έτσι ξεκίνησε η δυναστεία των Πρεμυσλιδών στην Τσεχία.

Η Λιμπούσε ήταν η πιο σοφή από τις αδελφές της Κάζι και Τέτα και προφήτευσε την ίδρυση της πόλης της Πράγας, με αφετηρία το κάστρο της Λιμπούσιν (ή Βίσεχραντ σύμφωνα με άλλους θρύλους). 

Η μυθική φυσιογνωμία της Λιμπούσε απετέλεσε έμπνευση για την όπερα *Λιμπούσε* του Μπέντριχ Σμέτανα (1881). Επίσης ο αστεροειδής **[[264 Λιμπούσα]]**, που ανακαλύφθηκε το 1886, πήρε το όνομά του από τη θρυλική αυτή μορφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Prague.net - The story of Princess Libuse
*"Princess Libuse: the wisest woman in Czech literary history"

Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχίας
Κατηγορία:σλαβικός παγανισμός
Κατηγορία:Σλαβική μυθολογία
Αξιός ΙΙ (αρματαγωγό)

**Αξιός ΙΙ ([[Αρματαγωγό]]) / 3007, L-109**

Πρώην ‘HMS-LST 3007’.

Ναυπηγήθηκε στα βρετανικά ναυπηγεία ‘U.K. – Harland & Walt Ltd. Belgast. Καθελκύστηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1944. Στην ενέργεια στις 15 Μαΐου 1945. Η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 28 Απριλίου 1947 στο Ροσνηθ της Σκωτίας. Χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές. Ομοίου τύπου : ‘Αχελώος ΙΙΙ’, ‘Πηνειός ΙΙΙ’, ‘Στρυμών ΙΙ’, ‘Αλφειός ΙΙΙ’ και ‘Αλιάκμων ΙΙ’.  Επεστράφη το 1959 στη Μάλτα στο Βρετανικό Ναυτικό

## Πηγές
*HMS LST 3007 
*LST (Landing Ship Tank/Troop) 

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Αποστόλης Ι (κανονιοφόρος)

**Αποστόλης Ι ([[Κανονιοφόρος]]) - Ιστιοφόρος (43 τόνων)** 

Ναυπηγήθηκε το 1833-1834 στο ναυπηγείο Πόρου. Παροπλίστηκε για λόγους οικονομίας το 1843-1846. Κατασχέθηκε από τους Άγγλους (από 01/02/1850 – 18/04/1850 ) στα επεισόδια του Πατσίφικου στη Σύρο και ρυμουλκήθηκε στη Σαλαμίνα.

Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’, ‘Αποστόλης Ι’, ‘‘Τσαμαδός’’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘ΜΙΑΟΥΛΗΣ’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, 'Ανδρούτσος’, ‘ΚΡΙΕΖΗΣ’, 'Κανάρης Ι', ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ)’. Εκποιήθηκε στη Σύρο το 1858 αντί 3450 δρχ.

## Πηγές
*http://www.hellasarmy.gr 

Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Αξιός ΙΙΙ (συνοδό στόλου)

**Αξιός ΙΙΙ ([[Συνοδό στόλου]]) / Α-464**

Πρώην γερμανικό COBURG. Το πλοίο έχει δυνατότητα εφοδιασμού με καύσιμα, λιπαντικά, καθώς και να παρέχει συνεργική υποστήριξη. Στην ενέργεια στις 9 Ιουλίου 1968. Παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Ναυτικό στο πλαίσιο της γερμανικής στρατιωτικής βοήθειας τον Σεπτέμβριο του 1991. Ιδίου τύπου πλοίο Αλιάκμων ΙΙΙ. Το πλοίο είχε μεταφορική ικανότητα 1.100 τόνους.

## Βιβλιογραφία
*Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά πλοία Συνοδείας Στόλου
Περούν

thumb|right|150px|''Gromoviti znaci'', σύμβολα κεραυνών, αρχαία σύμβολα του θεού Περούν. Χαράσσονταν συνήθως στις στέγες των σπιτιών στα χωριά για προστασία από τους κεραυνούς.
Στο προχριστιανικό σλαβικό πάνθεον, ο **Περούν** είναι ο θεός των καταιγίδων. Λατρευόταν κυρίως από τα ανατολικά σλαβικά φύλα, ειδικά από τους Ρώσους. Ταυτίζεται με τον Θωρ της σκανδιναβικής μυθολογίας και τον Δία της ελληνικής μυθολογίας. Πιθανότατα ο Περούν να αντικατέστησε τον παλαιότερο θεό Ροδ και να αποτέλεσε την κορυφή του ανατολικού σλαβικού πάνθεου.

## Απεικονίσεις
Ειδώλια του Περούν τον απεικονίζουν σαν ένα μεγαλόσωμο άνδρα με ασημένιο πρόσωπο και χρυσά μουστάκια. Σαν πολεμική θεότητα, κρατούσε συνήθως ρόπαλο, τσεκούρι κι ένα τόξο, απ' όπου εκσφενδόνιζε βέλη κεραυνών και αστραπών. Ιερό δέντρο του Περούν ήταν η βελανιδιά, γι' αυτό και πολλές φορές λατρευόταν σε δρυμώνες. Μετά τον εκχριστιανισμό των Ρώσων, η μυθολογική φυσιογνωμία του Περούν ταυτίστηκε με τον Προφήτη Ηλία: η άνοδος του προφήτη στους ουρανούς μέσα σε ένα άρμα από φλόγες θύμιζε τη λάμψη των αστραπών του Περούν.

Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Κατηγορία:Θεότητες του κεραυνού
Κατηγορία:Θεότητες της φωτιάς
Διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) δημιουργήθηκε το 1993 με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ βασιζόμενη στις ήδη υπάρχουσες Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες ιδρύθηκαν από έξι κράτη μέλη. Σήμερα στην ΕΕ συμπεριλαμβάνονται είκοσι επτά κράτη μέλη. Από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα υπήρξαν έξι διαδοχικές διευρύνσεις, με μεγαλύτερη την πέμπτη διεύρυνση, την 1η Μαΐου 2004, όταν προσχώρησαν δέκα νέα κράτη μέλη.

Οι διαπραγματεύσεις είναι εν εξελίξει και με άλλα κράτη. Η διαδικασία της διεύρυνσης αναφέρεται μερικές φορές ως ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Εντούτοις, αυτός ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στην ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και στην αύξηση της δύναμης από τα ευρωπαϊκά όργανα πέρα από τις εθνικές κυβερνήσεις.

Προκειμένου να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα κράτος πρέπει να τηρήσει τους οικονομικούς και πολιτικούς όρους, γνωστούς γενικά ως κριτήρια της Κοπεγχάγης (μετά από τη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, Ιούνιος 1993). Απαιτείται μια κοσμική, δημοκρατική κυβέρνηση, καθώς και ένα αξιοκρατικό κράτος δικαίου, καθώς και αντίστοιχες ελευθερίες στα ανάλογα όργανα. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της ΕΕ, κάθε κράτος μέλος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να συμφωνήσει με οποιαδήποτε διεύρυνση.

## Κριτήρια και μέθοδοι
Το 1989 δημιουργήθηκε το πρόγραμμα PHARE της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, προκειμένου να παρασχεθεί οικονομική ενίσχυση στις πιθανές προς ένταξη χώρες έτσι, ώστε να μπορούν να μεταρρυθμίσουν τις οικονομίες τους. Το PHARE έγινε ένα εργαλείο βοήθειας στις υποψήφιες χώρες, οι οποίες προσέγγισαν τα απαιτούμενα κριτήρια μεγέθυνσης. Οι υποψήφιες χώρες πρέπει να έχουν επιτύχει:
* σταθερότητα των οργάνων που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το σεβασμό και την προστασία των μειονοτήτων,
* την ύπαρξη μιας σταθερής οικονομίας αγοράς, καθώς και να υφίσταται η ικανότητα αντιμετώπισης της ανταγωνιστικής πίεσης και των δυνάμεων της αγοράς εντός της Ένωσης και
* τη δυνατότητα να τηρηθούν οι υποχρεώσεις της ιδιότητας μέλους, συμπεριλαμβανομένης της εμμονής στους στόχους της πολιτικής, οικονομικής και νομισματικής ένωσης.

### Κράτη μέλη

### Πρώην Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης

### Σε διαπραγματεύσεις για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

### Άλλες χώρες της Ευρώπης που εξέφρασαν την Ένταξη τους στην ΕΕ, και δεν το έκαναν ποτέ πράξη

## Συνεισφορά κρατών μελών καθώς και υποψηφίων χωρών
thumb|left|240px|Population and GDP per capita of EU member states and candidates.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Δήμος Ελλομένου

thumb|Δήμος Ελλομένου
Ο **Δήμος Ελλομένου** ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε πληθυσμό 3.352 κατοίκους και ήταν ο δεύτερος σε πληθυσμό δήμος στο νησί της Λευκάδας. 

Βρισκόταν στο ανατολικό μέρος του νησιού και είχε σαν έδρα το κοσμοπολίτικο Νυδρί. Στα όρια του συπεριλαμβάνονταν γραφικά ψαροχώρια, παροδοδιακοί οικισμοί αλλα και το μικρό νησάκι Μαδουρή, στο οποίο βρίσκεται το πατρικό σπίτι του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Η παραλία του Μικρού Γιαλού κοντά στο χωριό Πόρος είναι μια από τις ομορφότερες του νησιού. 

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νυδρίου Λευκάδας|Δ.δ. Νυδρίου]] ** [ 1.011 ]   
::* το Νυδρίον [ 865 ]   
::* η Ράχη [ 146 ]   
: ** Δ.δ. Βαυκερής  ** -- η Βαυκερή [ 100 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βλυχού Λευκάδας|Δ.δ. Βλυχού]] ** [ 539 ]   
::* το Βλυχό [ 434 ]   
::* το Γένι [ 105 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κατωχωρίου Λευκάδας|Δ.δ. Κατωχωρίου]] ** [ 169 ]   
::* το Κατωχώρι [ 168 ]   
::* το Δεσίμι [ 1 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νεοχωρίου Λευκάδας|Δ.δ. Νεοχωρίου]] ** [ 505 ]   
::* η Καλλιθέα (τ.Μεγάλο Αυλάκι) [ 345 ]   
::* ο Άγιος Χριστόφορος [ 113 ]   
::* η Μαδουρή (νησίδα) [ 0 ]   
::* το Νεοχώρι [ 47 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πλατυστόμων Λευκάδας|Δ.δ. Πλατυστόμων]] ** [ 419 ]   
::* το Περιγιάλι [ 352 ]   
::* τα Πλατύστομα [ 67 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πόρου Λευκάδας|Δ.δ. Πόρου]] ** [ 226 ]   
::* ο Πόρος [ 202 ]   
::* ο Μικρός Γιαλός [ 24 ]   
: ** Δ.δ. Φτερνού  ** -- το Φτερνό [ 181 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χαραδιατίκων Λευκάδας|Δ.δ. Χαραδιατίκων]] ** [ 202 ]   
::* τα Χαραδιάτικα [ 141 ]   
::* το Άλατρο [ 13 ]   
::* το Στενό [ 48 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Δήμος Λευκάδας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

thumb|Δήμος Λευκάδας
Ο **Δήμος Λευκάδας** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Λευκάδας και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λευκάδας. Με πληθυσμό 10.875 κατοίκους, ήταν ο μεγαλύτερος δήμος στο νησί της Λευκάδας και έδρα της πρωτεύουσας του νησιού.

Καταλάμβανε το βορεινό τμήμα του νησιού και περιλαμβάνει την πόλη της Λευκάδας, τα γραφικά χωριουδάκια Άγιος Νικήτας, Νικιάνα και μικρούς οικισμούς στα περίχωρα της πόλης όπως το Φρύνι και η Απόλπαινα. Στα όρια του δήμου περιλαμβάνονται μερικές από της καλύτερες παραλίες του νησιού αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, όπως το Κάθισμα και ο Μύλος, και οι δυο κοντά στο χωριό Αγ. Νικήτας. 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Σβαρόγ

Στη σλαβική μυθολογία, ο **Σβαρόγ** (πολων. *Swaróg*) είναι ο θεός και το πνεύμα της φωτιάς. Σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις, είναι ένα πύρινο ερπετό, ένας φτερωτός δράκος που αναπνέει και βγάζει φωτιά. Ο θεός είναι γνωστός κι ως **Σβάροζιτς**, ο θεός της γήινης φωτιάς, αλλά πολλές φορές αναφέρεται κι ως γιος του Σβαρόγ.

Μετά τον εκχριστιανισμό των σλαβικών λαών, ο Σβαρόγ συνδέεται με τους Αγίους Κοσμά και Δαμιανό και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Ιερά του ζώα είναι ένα κριάρι με χρυσά κέρατα, ένα αγριογούρουνο, ένα άλογο κι ένα γεράκι που λέγεται Βαράγκνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεότητες της μεταλλουργίας
Κατηγορία:Θεότητες της φωτιάς
Κατηγορία:Σλαβικός παγανισμός
Δήμος Καρυάς

Ο **Δήμος Καρυάς** ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε πληθυσμό 1.427 κατοίκους, και ήταν ο πέμπτος σε πληθυσμό  δήμος στο νησί της Λευκάδας.

Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού και περιλάμβανε το κεφαλοχώρι της Καρυάς (πληθ. 989) που αποτελούσε έδρα του δήμου και τα χωριά Εγκλουβή και Πηγαδησάνοι. Ήταν ο πιο ορεινός δήμος του νησιού, με όλα τα χωριά του σκαρφαλωμένα στο όρος «Πύργος» σε ύψόμετρο 500 μέτρων και άνω. Στα όρια του δήμου περιλαμβανόταν και το ψηλότερο σημείο του νησιού, η κορυφή του όρους Σταυρωτά, με υψόμετρο 1.158 μέτρα.

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** Δ.δ. Καρυάς  ** -- η Καρυά [ 989 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Εγκλουβής Λευκάδας|Δ.δ. Εγκλουβής]] ** [ 205 ]   
::* η Εγκλουβή [ 174 ]   
::* ο Αμμόκαμπος [ 31 ]   
: ** Δ.δ. Πηγαδησάνων  ** -- οι Πηγαδησάνοι [ 233 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Δήμος Σφακιωτών

thumb|Δήμος Σφακιωτών
Ο **Δήμος Σφακιωτών** ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε 1.862 κατοίκους, και ήταν ο τέταρτος σε πληθυσμό  δήμος στο νησί της Λευκάδας.

Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού μαζί με το Δήμο Καρυάς και περιλάμβανε μεταξύ άλλων τα χωριά  Λαζαράτα (έδρα του δήμου), Ασπρογερακάτα, Φρυάς, Σπανοχώρι, Πινακοχώρι,Πρεμεντινός, Κάβαλος και Εξάνθεια. Όπως μαρτυρούν και τα τοπονύμια η αρχική προέλευση των κατοίκων αυτών των χωριών ήταν από την Κρήτη. Στα όρια του δήμου βρίσκεται το φαράγγι της Μέλισσας, ένα από τα πιο όμορφα σημεία του νησιού.

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** Δ.δ. Λαζαράτων  ** -- τα Λαζαράτα [ 454 ]
: ** Δ.δ. Ασπρογερακάτων  ** -- τα Ασπρογερακάτα [ 102 ]
: ** Δ.δ. Δρυμώνος  ** -- ο Δρυμώνας [ 159 ]
: ** Δ.δ. Εξανθείας  ** -- η Εξάνθεια [ 374 ]
: ** Δ.δ. Καβάλου  ** -- ο Κάβαλλος [ 307 ]
: ** Δ.δ. Πινακοχωρίου  ** -- το Πινακοχώρι [ 247 ]
: ** Δ.δ. Σπανοχωρίου  ** -- το Σπανοχώρι [ 219 ]

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
*1990-2002 Γληγόρης Γεράσιμος
*2003-2010 Κούρτης Γεώργιος

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Μπάμπα Γιαγκά

Στη σλαβική μυθολογία, η **Μπάμπα Γιάγκα** (ρωσ. Ба́ба Яга́) είναι πνεύμα του δάσους και κυρά της μαγείας. Στις περισσότερες σλαβικές γλώσσες, η λέξη *baba* χρησιμοποιείται για μια ηλικιωμένη γυναίκα ή απλά σημαίνει "γιαγιά". 

## Λαϊκές παραδόσεις
Στα ρωσικά παραμύθια, η Μπάμπα Γιάγκα εμφανίζεται σαν μάγισσα που πετάει στον αέρα μέσα σε ένα γουδί, χρησιμοποιώντας το γουδοχέρι για τιμόνι, ενώ σβήνει τα ίχνη πίσω της με μια σκούπα από ασημένια σημύδα. Μένει σε μια ξυλοκαλύβα που στέκεται στο πόδι μιας κότας και η κλειδαρότρυπα στην πόρτα της εισόδου είναι ένα κρανίο με στόμα γεμάτο από κοφτερά δόντια. Τα παράθυρα χρησιμεύουν σαν μάτια και ο φράχτης γύρω από το σπίτι είναι φτιαγμένος από ανθρώπινα οστά και κρανία. Συχνά προστατεύεται από διάφορα ζώα. Το να βρει κανείς το σπίτι της είναι ιδιαίτερα δύσκολο, εκτός και αν βοηθήσει μια μαγική κλωστή, ένα φτερό ή μια κούκλα δείξει τον δρόμο. Σύμφωνα με ένα θρύλο, η καλύβα περιστρέφεται στο πόδι και το είσοδος της καλύβας δεν εμφανίζεται μέχρι να ειπωθεί η μαγική φράση: *Γύρνα την πλάτη σου στο δάσος και στρέψου σε εμένα*. 

Η Μπάμπα Γιάγκα εμφανίζεται στις ιστορίες και σαν καλός και σαν κακός χαρακτήρας. Κάποιες φορές βοηθάει τους ανθρώπους στις διάφορες αποστολές τους, ενώ άλλες φορές απάγει παιδιά και απειλεί να τα φάει. Θεωρείται επικίνδυνο να ζητήσει κανείς τη βοήθειά της: χρειάζεται κατάλληλη προετοιμασία, αλλά και αγνό πνεύμα.

Σύμφωνα με κάποιους μύθους, η Μπάμπα Γιάγκα γερνάει κατά ένα χρόνο κάθε φορά που της κάνουν μια ερώτηση, γι' αυτό και συχνά απεικονίζεται σαν κακάσχημη γριά μάγισσα, ενοχλημένη από τις πολυάριθμες ερωτήσεις των ανθρώπων. Ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει τα γηρατειά είναι η παρασκευή ενός αφεψήματος από γαλάζια τριαντάφυλλα: οι ήρωες που της τα προσφέρουν σαν δώρο κερδίζουν το δικαίωμα να κάνουν ευχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Encyclopedia Mythica
*http://myths.e2bn.org/mythsandlegends/origins117-baba-yaga-and-vasilisa-the-fair.html  

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Κατηγορία:Σλαβική μυθολογία
Βιοντίζελ

**Βιοντίζελ** (αγγλικά: *biodiesel*) ονομάζεται κάθε φυτικό έλαιο ή ζωικό λίπος που έχει (ή μπορεί σχετικά εύκολα να αποκτήσει) συγκρίσιμες ιδιότητες ως καύσιμο με το ντίζελ και για το λόγο αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικής προέλευσης υποκατάστατο του τελευταίου. Χημικά, αποτελείται (συνήθως) από μακράς αλυσίδας καρβοξυλικούς αλκυλεστέρες (RCOOR), (συνήθως) μεθυλεστέρες (RCOOCH3), αιθυλεστέρες (RCOOCH2CH3) ή  προπυλεστέρες (RCOOCH2CH2CH3). Το (ίδιο το) βιοντίζελ τυπικά παράγεται μετά χημική αντίδραση λιπιδίων (για παράδειγμα διάφορα φυτικά έλαια, όπως το σογιέλαιο, ή ζωικά λίπη, όπως ξύγκι) με μια αλκοόλη. Με τέτοιου είδους αντίδραση (εστεροποίηση) παράγονται οι αντίστοιχοι εστέρες των χρησιμοποιούμενων λιπαρών οξέων.

Το βιοντίζελ έχει σκοπό να χρησιμοποιείται σε κανονικούς κινητήρες ντίζελ και γι' αυτό διακρίνεται από φυτικά και απόβλητα έλαια που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα (μόνο) σε κινητήρες ντίζελ οι οποίοι έχουν υποστεί κατάλληλη μετατροπή. Το βιοντίζελ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο ντίζελ, τόσο μόνο του, όσο και σε μίγματα με πετροντίζελ, σε οποιεσδήποτε αναλογίες. Τα μίγματα βιοντίζελ μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ως πετρέλαιο θέρμανσης.

Η Εθνική Επιτροπή Βιοντίζελ (ΗΠΑ) έχει επίσης έναν τεχνικό ορισμό για το βιοντίζελ με σύνθεση καρβοξυλικών μονοαλκυλεστέρων.

## Χαρακτηριστικά
Αντίθετα με ότι έχει επικρατήσει στην καθημερινή γλώσσα, ο όρος βιοντίζελ εκφράζει μια πολύ συγκεκριμένη ομάδα χημικών ενώσεων τους μεθυλεστέρες των ανώτερων λιπαρών οξέων οι οποίοι προέρχονται από οργανικά έλαια και όχι οποιοδήποτε καύσιμο οργανικής προέλευσης το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κινητήρες έναυσης με συμπίεση (κινητήρες ντίζελ). Το γεγονός ότι οι μεθυλεστέρες προέρχονται από πρώτες ύλες οργανικής βάσης, οι οποίες είναι ανανεώσιμες, δικαιολογεί το χαρακτηρισμό τους ως βιοκαύσιμα.

## Ιστορικά
Η δυνατότητα του βιοντίζελ να υποκαταστήσει το συμβατικό ντίζελ σε κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι γνωστή εδώ και 2 δεκαετίες. Το βιοντίζελ προτάθηκε σαν εναλλακτική λύση ως προς τα σκέτα φυτικά έλαια τα οποία τις περισσότερες φορές παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που τα καθιστούν ακατάλληλα για χρήση στους κινητήρες αυτούς. Τα τελευταία 10 χρόνια η παραγωγή βιοντίζελ έχει σημειώσει ιδιαίτερη ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι και ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως, και ιδιαίτερα στη Γερμανία. Η αύξηση αυτή της παραγωγής ενισχύεται από την επιταγή της κοινοτικής οδηγίας 2003/30/ΕΚ η οποία προβλέπει την εισαγωγή των βιοκαυσίμων στις αγορές των κρατών μελών.

## Πρότυπα
Οι ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του βιοντίζελ το οποίο διακινείται στην ευρωπαϊκή αγορά προδιαγράφονται από το ευρωπαϊκό πρότυπο ΕΝ14214.


File:Biodiesel_3.jpg|Τα παλαιότερα πετρελαιοκίνητα Mercedes είναι δημοφιλή για λειτουργία με βιοντίζελ
File:Diesel prices.jpg|Σε ορισμένες χώρες το βιοντίζελ είναι λιγότερο ακριβό από το συμβατικό ντίζελ


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιώσιμη κινητικότητα
Κατηγορία:Βιοκαύσιμα
Προσκομιδή

thumb|right|300px
**Προσκομιδή** ή **Αγία και Ιερά Πρόθεση** για την Ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζεται ο χώρος εκείνος, όπου γίνεται η προετοιμασία των προσκομιζόμενων δώρων με σκοπό την τέλεση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Βρίσκεται μέσα στο Ιερό Βήμα και αριστερά από την Αγία Τράπεζα, μέσα σε εσωκοίλωμα (κόγχη) του τοίχου. Εκεί ο Ιερέας προετοιμάζει τα "Τίμια Δώρα", τον άρτο και τον οίνο, χρησιμοποιώντας το ζέον, που με τον καθαγιασμό θα μεταβληθούν σε "Σώμα και Αίμα Χριστού". Στην Καθολική Εκκλησία αυτή η διαδικασία δεν υπάρχει, αλλά ο άζυμος άρτος προσφέρεται ως Σώμα Κυρίου.

## Δείτε επίσης
* Προσφορά

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία
Κατηγορία:Τρόφιμα θρησκευτικού χαρακτήρα
Προσφορά

Γενικά η λέξη **προσφορά** σημαίνει παροχή, δωρεά, τιμή καθώς και προτεινόμενη υπηρεσία. 

Ειδικότερα όμως στη λειτουργική **προσφορά** ή **λειτουργιά**, ή κατά τη δημώδη ονομασία **πρόσφορο**, λέγεται κυρίως ο άρτος, καθώς και ο οίνος και το έλαιο, που προσφέρονται από τους πιστούς ώστε να τελεστεί, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, η τελετή της αρτοκλασίας κ.ά. Συγκεκριμένα ο προσφερόμενος άρτος και οίνος αποτελούν τα λεγόμενα **«Τίμια Δώρα»**.

Ο άρτος αυτός κατά τους, προ της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, χρόνους είχε σχήμα τετράγωνο. Στη περίοδο της τουρκοκρατίας καθιερώθηκε το στρογγυλό σχήμα του. Από παλαιότερες ακόμη εποχές αποτυπώνονταν στους άρτους αυτούς της προσφοράς, με ειδική ξύλινη σφραγίδα, (αρτοσφραγίδα), διάφορα τετράγωνα ή τρίγωνα σχήματα και γράμματα σε σταυροειδή κυρίως διάταξη ή τεταρτημόρια.Συνηθέστερα τέτοια γράμματα ήταν ΙC - ΧC, ΝΙ - ΚΑ (= ΙΗCΟΥC ΧΡΙΣΤΟC ΝΙΚΑ) ή και ΙΣ - ΧΣ, ΝΙ - ΚΑ (=ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ) 
Κάθε ένα δε τεταρτημόριο κομμένο σε βάθος αποδίδει ίδιο τεμάχιο, μορφής κύβου άρτου, ο λεγόμενος «αμνός» που αρκεί για τη τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Το δε υπόλοιπο κόβεται σε μικρά τεμάχια όπου και μοιράζεται στο τέλος της λειτουργίας στους πιστούς, το λεγόμενο αντίδωρο (= εκ των Τιμίων Δώρων). 

Συνηθίζεται επίσης να κόβονται και μεγαλύτερα κομμάτια, μεγέθους αμνού, που τότε λέγονται άρτοι και μοιράζονται μετά την ευλογία τους κατά τη τέλεση της αρτοκλασίας, συνηθέστερα στους εσπερινούς της προηγουμένης της εορτής Αγίων της Εκκλησίας. Κάποια εξ' αυτών φέρονται τυλιγμένα έκαστο σε χαρτί με σφραγίδα του Ναού, το λεγόμενο «ύψωμο» που δίδεται από τους ιερουργούντες σε τιμώμενα πρόσωπα σε δοξολογίες, ή σε αρρώστους σε νοσοκομεία, στρατόπεδα, πολεμικά πλοία, κ.ά. καθώς επίσης και στα οικεία πρόσωπα νεκρού κατά τις νεκρώσιμες ακολουθίες.
[thumb|right|180px|Η Ιερουργία της [Αρτοκλασία|αρτοκλασίας.]]
*Σημειώνεται ότι το πρόσφορο φέρεται από τους πιστούς κατά τον όρθρο, ενώ για την τέλεση της αρτοκλασίας απαιτούνται πέντε άρτοι, μεγαλύτεροι σε μέγεθος της προσφοράς, τοποθετημένοι σε μικρή τράπεζα προ της Ωραίας Πύλης, οι τέσσερις σταυροειδώς και ο πέμπτος στο μέσον υπεράνω αυτών φέροντας επτά κεριά. Οι άρτοι αυτοί συνοδεύονται από δύο μικρές φιάλες οίνου και ελαίου και σε αντίθεση με της προσφοράς δε φέρουν αρτοσφράγισμα.

## Δείτε επίσης
*Προσκομιδή

Κατηγορία:Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία
Κατηγορία:Λειτουργική
Κατηγορία:Τρόφιμα θρησκευτικού χαρακτήρα
Νίκος Καζής

Ο **Νίκος Καζής** (1927 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
## Βιογραφία
Έκανε το ντεμπούτο του το 1948 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ - Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά «Σβήσε το φως», στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ). Έπαιξε πολλούς και ποικίλους ρόλους σε κωμωδίες, δράματα και αρχαίες τραγωδίες. Συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Βασίλη Λογοθετίδη, Νίκο Χατζίσκο, Αντιγόνη Βαλάκου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε τα διαστήματα (1954-1957, 1960-1964, 1966-1975) σε βασικούς ρόλους όπως: Πολυνείκης στις *[[Φοίνισσες]]*, Ίων στο ομώνυμο έργο, Ορέστης στην Ηλέκτρα, Αχιλλέας στην *[[Ιφιγένεια εν Αυλίδι]]*, Ετεοκλής στους *[[Επτά επί Θήβας]]*, λόρδος Γκόρινγκ στο «Ένας ιδανικός σύζυγος», λόρδος Ντάρλιγκτον στη «Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμιρ» κ.ά.

Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες *[[Οι ουρανοί είναι δικοί μας]]*, ''Γκόλφω'', *[[Στουρνάρα 288]]*, ''Αντιγόνη'', *Όσο υπάρχουν γυναίκες* κ.ά. Τη δεκαετία του 1960 συμμετείχε σε αρκετά θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο. Μια σχετικά άγνωστη δραστηριότητά του ήταν αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 15-17 χρόνων εμφανιζόταν τα χρόνια της Κατοχής σε βαριετέ όπως «Όασις», «Αλκαζάρ», «Σίνε-Νιους»). Ήταν αυτός που έβγαλε στο θέατρο τον Βασίλη Μαλούχο.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Ν. Καζής ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλμογραφία και φωτογραφία του Καζή 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Πίτερ Νόρμαν

Ο **Πίτερ Νόρμαν** (*Peter Norman*, 15 Ιουνίου 1942 - 3 Οκτωβρίου 2006) ήταν Αυστραλός αθλητής στίβου, ασημένιος Ολυμπιονίκης στα 200 μέτρα.

Γεννήθηκε στη Βικτώρια της Αυστραλίας και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό όντας προπονητής σε ομάδα ποδοσφαίρου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μέτρα. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου οι δύο μαύροι Αμερικανοί αθλητές που βρίσκονταν στο βάθρο μαζί με το Νόρμαν φορώντας μαύρα γάντια ύψωσαν τις γροθιές τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παραβίαση των δικαιωμάτων των Μαύρων. Για αυτή την κίνησή τους, η ολυμπιακή επιτροπή των ΗΠΑ τους τιμώρησε αμέσως.

Ο Πίτερ Νόρμαν, αν και δεν έκανε την χαρακτηριστική κίνηση των "Μαύρων Πανθήρων", δέχθηκε λίγο πριν την απονομή να φορέσει μια κονκάρδα υπέρ των δικαιωμάτων των Μαύρων. Για αυτήν του την πράξη κατακρίθηκε από τον αυστραλιανό τύπο και την κυβέρνηση και σταδιακά απομονώθηκε από την κοινωνία. Αν και στους προκριματικούς για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου σημείωσε εξαιρετικούς χρόνους, η αρμόδια επιτροπή αρνήθηκε να τον συμπεριλάβει στην αποστολή με αποτέλεσμα η Αυστραλία να βρεθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της χωρίς σπρίντερ σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά από αυτή την εξέλιξη εγκατέλειψε τον αθλητισμό, πήρε διαζύγιο και εθίστηκε στο αλκοόλ. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ, ο Νόρμαν ήταν ο μοναδικός Αυστραλιανός Ολυμπιονίκης που δεν κλήθηκε από την διοργάνωση για να λάβει μέρος σε κάποια δραστηριότητα. Αντίθετα η αποστολή των ΗΠΑ τον προσκάλεσε στο ολυμπιακό χωριό προτείνοντάς του μάλιστα να μείνει σε αυτό.

Απεβίωσε το 2006 στην Μελβούρνη από συγκοπή καρδιάς. Στην κηδεία του παραβρέθηκαν οι άλλοι δυο Ολυμπιονίκες που βρίσκονταν μαζί του στο βάθρο στους Ολυμπιακούς του 1968, οι Σμιθ και Κάρλος.

**Το 2012 η Βουλή της Αυστραλίας, ζήτησε συγνώμη** από τον Νόρμαν αναγνωρίζοντας την προσφορά του στην μάχη κατά του ρατσισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Σοντί Μπουνγιαρατκλίν

Ο **Σόντι Μπουνγιαρατγκλίν** (*สนธิ บุญยรัตกลิน*, 2 Οκτωβρίου 1946) είναι στρατηγός της Ταϊλάνδης, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα στις 19 Σεπτεμβρίου 2006 και κυβέρνησε μέχρι την 1 Οκτωβρίου 2006.

Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1946. Μουσουλμάνος σε μια χώρα βουδιστών, γνωστοποίησε ότι το «Συμβούλιο για την πολιτική αναμόρφωση» (η ομάδα των πραξικοπηματιών) επέβαλε στρατιωτικό νόμο αίροντας την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που είχε μία ημέρα νωρίτερα επιβάλει ο Τακσίν Σιναγουάτρα. Λίγες ώρες νωρίτερα, σε μήνυμά του από τη Νέα Υόρκη, ο Τακσίν είχε παύσει ουσιαστικά τον Σόντι από αρχηγό του στρατού, επιβάλλοντας κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ο Σόντι τον αγνόησε. Ο επικεφαλής των πραξικοπηματιών παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την 1 Οκτωβρίου 2006 και τον διαδέχθηκε ο επιλεγμένος από τον ίδιο ανεξάρτητος Σουραγιούτ Τσουλανόντ.

Ο Σόντι παραιτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2007 και από την αρχηγία του Συμβουλίου για την Πολιτική Αναμόρφωση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το πραξικόπημα της Ταϊλάνδης
*Στοιχεία από το BBC

Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Ταϊλανδοί στρατιωτικοί
Χάρις Σιλάιτζιτς

Ο **Χάρις Σιλάιτζιτς** (Σερβικά: *Харис Силајџић*, κροάτικα: *Haris Silajdžić*) είναι Βόσνιος πολιτικός και ακαδημαϊκός.Διετέλεσε επικεφαλής του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από τις 6 Μαρτίου 2010 έως τις 10 Νοεμβρίου 2011, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς. Στην ίδια θέση είχε υπηρετήσει και το διάστημα από 7 Μαρτίου ως  6 Νοεμβρίου του 2008 και νωρίτερα διετέλεσε πρωθυπουργός, από τις 25 Οκτωβρίου του 1993 ως τις 30 Ιανουαρίου του 1996 και ξανά από τις 3 Ιανουαρίου του 1997 ως τις 6 Ιουνίου του 2000.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1945. Το 1990-1993 υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και ως Πρωθυπουργός το 1993-1996. Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Βοσνίας κατά την υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον.

Ίδρυσε το δικό του Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Εξελέγη στο Προεδρείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης τον Οκτώβριο του 2006. Ο Χάρις Σιλάιτζιτς από το Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κέρδισε τη βοσνιακή έδρα με 62,1% έναντι 28,1% για το Σουλεϊμάν Τίχιτς (Κόμμα για τη Δημοκρατική Δράση). 

Το 2007 εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να απαλλάξει τη Σερβία από κατηγορίες για εμπλοκή στη γενοκτονία στην πρώην Γιουγκοσλαβία από την βοσνιακή κυβέρνηση.

Αρχικά, ήταν μέλος και αντιπρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης, όμως αποχώρησε από το κόμμα το 1997 και χρηματοδότησε το δικό του κόμμα, με το όνομα Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.

Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010 , ο Σιλάιτζιτς απέτυχε να εκλεγεί ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, καθώς ηττήθηκε στις εκλογές από τον Μπακίρ Ιζετμπέκοβιτς. Ο ίδιος έλαβε ποσοστό 25,1%.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνέντευξη στο BBC
* Συνέντευξη με τον πολιτικό 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Αντρέ Βιζέρ

Ο **Αντρέ Βιζέρ**  (*André Viger*, 27 Σεπτεμβρίου 1952 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Γαλλοκαναδός παραολυμπιονίκης και μαραθωνοδρόμος. Έλαβε μέρος σε πέντε συνεχείς Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1980 ως το 1996, κερδίζοντας τρία χρυσά, 4 αργυρά και 3 χάλκινα μετάλλια. 

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Γουίνδσορ του Οντάριο και μεγάλωσε στο Σέρμπρουκ του Κεμπέκ. Έχασε τη χρήση των ποδιών του λόγω ενός τροχαίου ατυχήματος, που έπαθε όταν ήταν 20 χρονών. Το 1984 κέρδισε στο μαραθώνιο της Βοστώνης, στον αγώνα για αθλητές με ειδικές ανάγκες, ξανακερδίζοντας το 1986 και το 1987. Το 1987 έγινε ιππότης του Εθνικού Τάγματος του Κεμπέκ και δύο χρόνια αργότερα Αξιωματικός του Τάγματος του Καναδά, με το αιτιολογικό ότι κατάφερε να ενθαρρύνει νεαρούς αθλητές και να αποτελεί πρότυπο για τη νεολαία.Το 2005, εντάχθηκε στην Αίθουσα της Δόξας των Παραολυμπιακών Αγώνων (Paralympic Hall of Fame).

Μετά την αποχώρησή του από τον αθλητισμό, ξεκίνησε μια εταιρεία κατασκευής αναπηρικών αμαξιδίων. Πέθανε από καρκίνο, το 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά
Αποστόλης ΙΙ (κορβέτα)

Η κορβέτα **Αποστόλης ΙΙ / 26, Κ28, Κ34, Ρ10** τύπου "Flower" πρώην ‘*HMS Hyacinth*’ ναυπηγήθηκε στις 20 Απριλίου 1940 στα ναυπηγεία Harland & Wolf Ltd., Belfast, Ireland. Καθελκύστηκε στις 19 Αυγούστου 1940. Παραχωρήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1940 από το Βρετανικό ναυτικό στην Αλεξάνδρεια. Επεστράφη το 1959.

Ομοίου τύπου πλοία είναι τα: Κριεζής ΙΙ, Σαχτούρης ΙΙ και Τομπάζης ΙΙ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*
*

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες
Αποστόλης ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το αντιτορπιλικό **«Αποστόλης» D-216**, (πρώην *USS Charles P. Cecil, DD835*), τύπου *Gearing* και μετέπειτα μετασκευής *Fram I*, παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α στις 25 Οκτωβρίου 1980 στο πλαίσιο στρατιωτικής βοήθειας. Παροπλίστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1992. Παρέμεινε στη Σούδα μέχρι τις 3 Μαρτίου 2003, οπότε και πουλήθηκε για παλιοσίδερα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Α/Τ Αποστόλης D-216 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
* Aboard the ''USS Charles P. Cecil'' DD/DDR 835

Αποστολης ΙΙΙ
Αργοναύτης (υποβρύχιο)

Το **Αργοναύτης** ήταν υποβρύχιο του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού με το χαρακτηρισμό Υ-15. Ήταν το πρώην υποβρύχιο του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού HMS *Virulent* (P95) τύπου "V" όμοιο με τα υποβρύχια Δελφίν ΙΙ, Πιπίνος και Τρίαινα Ι. Το *Αργοναύτης* ναυπηγήθηκε μαζί με τα όμοιά του, το 1944 στα ναυπηγεία Vickers–Armstrongs Ltd. Στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό παραχωρήθηκε επί δανεισμώ για τα έτη 1943-1946. Παραδόθηκε από τον Βρετανό Κυβερνήτη Υποπλοίαρχο M. Kirkwood R.N. στον πλωτάρχη Χ. Σολιώτη στις 29 Μαΐου του 1946. 

Από την ημέρα της παραλαβής του μέχρι και το τέλος του 1946, το υποβρύχιο εκτέλεσε έξι ημερήσιους εκπαιδευτικούς πλόες στον Σαρωνικό και στον Κόλπο Μεγάρων, έλαβε μέρος σε δύο εθνικές ασκήσεις στις προσβάσεις του Σαρωνικού και τέλος πραγματοποίησε δύο πλόες στον Πειραιά για μαγνητικό έλεγχο και απομαγνήτιση.

Ακολούθησαν επιτυχείς εκπαιδευτικοί πλόες και εθνικές ασκήσεις.

Επεστράφη στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό στις 2 Μαΐου 1958 στη Μάλτα.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1958, κατά τη ρυμούλκησή του από την Μάλτα προς την Αγγλία, έσπασαν τα ρυμούλκια και το υποβρύχιο εγκαταλείφθηκε. Εντοπίστηκε αργότερα από ισπανικό αλιευτικό σκάφος το οποίο το ρυμούλκησε μέχρι το Pasajes, στη Βόρεια Ισπανία στον Βισκαϊκό Κόλπο. Το 1961 πωλήθηκε σε Ισπανούς διαλυτές πλοίων και ακολούθως διαλύθηκε την 1η Απριλίου του ιδίου έτους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια