open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πρόδρομος Κυριακίδης

Ο **Πρόδρομος Κυριακίδης** (Αθήνα, 10 Απριλίου 1944 - 8 Οκτωβρίου 2024) ήταν παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.

## Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Κυριακίδης γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε και ζούσε στα Άνω Ιλίσια. Από μικρός έπαιζε ποδόσφαιρο στις αλάνες του Ζωγράφου. Κατά την διάρκεια των εργασιών για το νέο γήπεδο στα Άνω Ιλίσια, εξερράγησαν οβίδες ξεχασμένες από τον B' παγκόσμιο πόλεμο, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν οι νεαροί της γειτονιάς, μεταξύ των οποίων ήταν ο ίδιος και αρκετοί ακόμη, μετέπειτα ποδοσφαιριστές του Ηλυσιακού. Στο σύλλογο του Ηλυσιακού ξεκίνησε και τελείωσε τον αθλητισμό αγωνιζόμενος σαν αμυντικός μέσος. Σταδιακά εξελίχθηκε πολύ, οπότε το καλοκαίρι του 1963 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό, ως μεγάλο ταλέντο. Στους "πράσινους" έπαιξε έως και την περίοδο 1965/66, χωρίς να μονιμοποιηθεί, αλλά το καλοκαίρι του 1966 άνοιξε νέα προοπτική στην καριέρα του, όταν παραχωρήθηκε στο Αιγάλεω, ως μέρος των ανταλλαγμάτων για την απόκτηση του Β. Μητρόπουλου. Τα επόμενα χρόνια της πορείας του έπαιξε ποδόσφαιρο υψηλών προδιαγραφών στην Α΄Εθνική με τα χρώματα του Αιγάλεω και ύστερα για 3 χρόνια στην Λάρισα. Ειδικά στο Αιγάλεω (όπου έμεινε 7 συνεχείς σεζόν), αποτέλεσε μέλος της καλύτερης τριάδας κεντρώων παικτών (όσον αφορούσε όχι στην ατομική διάκριση, αλλά στη μεταξύ τους συνεργασία) που είχε εμφανιστεί ποτέ, μαζί με τους Τ. Μαρκόπουλο και Γ. Γιαννακόπουλο, όπως επανειλημμένα έγραφαν οι αθλητικές εφημερίδες της εποχής για αυτό το ιστορικό τρίγωνο. 

Είχε βραβευθεί επανειλημμένα, από τους συλλόγους στους οποίους υπήρξε παίκτης ή προπονητής, για το ήθος και την προσφορά του στο ποδόσφαιρο.

Έλαβε μέρος σε συνολικά 250 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής, πετυχαίνοντας παράλληλα και 15 τέρματα.

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 διατέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Παλαιμάχων του Αιγάλεω.

Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του σαν παίκτης, ανέλαβε προπονητής αρκετών ομάδων της Αθήνας, μεταξύ των οποίων είναι ο Ήφαιστος Περιστερίουκαι ο Ηλυσιακός.

Απεβίωσε στις 8 Οκτωβρίου 2024, σε ηλικία 80 ετών.

## Στατιστικά στοιχεία

* έως και το 1963 στον Ηλυσιακό (Ε.Π.Σ. Αθηνών)
* 1963/64 έως και 1965/66: ΠΑΟ-Α΄ Εθνική-7 συμμετοχές
* 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-26 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-20 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-26 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-30 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές, 5 γκολ
* 1972/73: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1973/74: Α.Ε. Λάρισα-Α΄ Εθνική-31 συμμετοχές
* 1974/75: Α.Ε. Λάρισα-Α΄ Εθνική-29 συμμετοχές
* 1975/76: Ηλυσιακός-Β΄ Εθνική

## Πηγές

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κ
Φιλήμων

Ο **Φιλήμων**,  Συρακούσες ή   από τους Σόλους της Κιλικίας (361-263 π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, εκπρόσωπος της *[[Νέα Κωμωδία|Νέας Κωμωδίας]]*. Υπήρξε ο σημαντικότερος ποιητής της νέας κωμωδίας και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα, όπου και τιμήθηκε ιδιαίτερα.

## Βιογραφία
Πέθανε σχεδόν εκατό ετών και έγραψε περί τις εκατό κωμωδίες και νίκησε τρεις φορές τον Μένανδρο σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Ο Αλκίφρονας αναφέρει πως ο Φιλήμων έμεινε για ένα χρονικό διάστημα στην αυλή των Πτολεμαίων. Υπάρχει και ένα ανέκδοτο ότι ο κωμωδιογράφος έπεσε κάποτε στα χέρια του Μάγαντος, σατράπη της Κυρήνης, που τον είχε ειρωνευτεί από σκηνής. 
## Εργογραφία
Ο Φιλήμων είχε γράψει 94 έργα, από τα οποία είναι γνωστά 64 τίτλοι, όχι όλοι αυθεντικοί. Πάντως, η κωμωδία του *Πανήγυρις* παίχτηκε στην Αλεξάνδρεια. Οι *Μυρμηδόνες*, ο Παλαμήδης και η *Νυξ* φαίνεται πως είχαν μυθολογικά θέματα. Στο έργο του «Φιλόσοφοι» γινόταν λόγος για τον Ζήνωνα και τον Κράτητα
Κατά το Χρονικό της Πάρου νίκησε για πρώτη φορά σε δραματικό αγώνα το 327 π.Χ. Επίσης, μας πληροφορεί για τρεις ακόμα νίκες του στα Λήναια. Σώζονται μόνο αποσπάσματα (περίπου 180) των έργων του, γνωρίζουμε όμως 60 τίτλους. Από τα αποσπάσματα ελάχιστες γνώσεις μπορούν να συναχθούν. Υπάρχουν όμως τρεις κωμωδίες του Πλαύτου, που είναι διασκευές του Φιλήμονος. Πρόκειται για τις κωμωδίες, *Mercator* (*Έμπορος*), *Trinummus* (*Θησαυρός*), *Mostellaria*(*Φάσμα*).
## Απόσπασμα
*  *«Το πρώτο που ζητάω είναι υγεία, έπειτα  να περνάω καλά (*ευπραξία*), τρίτο να χαίρομαι (*χαίρειν''), και τελευταία να μη χρωστάω σε κανένα (οφείλειν μηδενί).  

 
Kυρίως ο Φιλήμονας, διέπρεψε στις κωμωδίες καταστάσεων. Χαρακτηριστική είναι η τάση του στην ηθικολογία.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Χριστίνα Δεδούση, «Νέα Κωμωδία. Φιλήμων, Δίφιλος, Απολλόδωρος», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. Ε΄,  Εκδοτική Αθηνών, (1974), σελ. 381-382
*P. E. Easterling - B.M.W.Knox, Ιστορία της αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, μτφρ. Ν.Κονομή, Χρ. Γριμπά, Μ.Κονομή, εκδ.Δημ. Παπαδήμα, Αθήνα, 1994
*Αlbin Lesky, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μτφρ. Αγαπητός Τσομπανάκης, εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσ/ίκη, 1990

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Ασιδαίοι

Οι **Ασιδαίοι** ή **Χασιδαίοι**  ή **Χασσιντίμ** (δηλαδή «*ευσεβείς*» )  αποτέλεσαν ένα ιουδαϊκό κίνημα   που εμφανίστηκε με την επιβολή της κυριαρχίας των Σελευκιδών στην Ιουδαία  στα τέλη του 3ου π. Χ. αιώνα. 

## Χαρακτηριστικά του κινήματος
Οι Ασιδαίοι αποτελούσαν ένα «*ευσεβές εκκλησίασμα*» . Μελετούσαν ασταμάτητα τον Νόμο, χωρίς φανατικούς δογματισμούς. Απέβλεπαν στην διατήρηση των ηθικών αξιών και στην καλυτέρευση της παρούσας ζωής των ομοεθνών τους. 

Μέσα στο κίνημα των Ασιδαίων υπήρξαν φωνές που διατύπωσαν την άποψη ότι «*ο θεός του Ισραήλ θα έστελνε στον κόσμο, έναν πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη, που θα απελευθέρωνε τον λαό των Ιουδαίων,  θα έδιωχνε τους ξένους ειδωλολάτρες από την χώρα και θα αποκαθιστούσε την βασιλεία του [[Δαυίδ]]*» δηλαδή  διατύπωσαν την βασική αρχή της  μεσσιανικής -αποκαλυπτικής αντίληψης , στην πρόωρη μορφή της. Ωστόσο με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η αντίληψη αυτή  προήλθε αποκλειστικά και μόνο μέσα από το κίνημα των Ασιδαιών .

Στην Ιουδαία της εποχής εκείνης υπήρχαν αρκετοί ακόμη προφήτες (και ψευδοπροφήτες) που διατύπωναν παρόμοιες απόψεις, παρά το γεγονός ότι το προφητικό κίνημα εκείνης της εποχής βρίσκονταν σε σχεδόν λανθάνουσα κατάσταση σε σχέση με τους περασμένους αιώνες.  Υπήρχαν επίσης και άλλες λαϊκές, εθνικιστικές και φιλοπόλεμες ομάδες, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Μακκαβαίων, που διακρίνονταν για το μαχητικό τους πνεύμα, οι οποίοι διακατέχονταν από παρόμοιες αντιλήψεις.. 

## Παρακμή και  αφανισμός
Οι Ασιδαίοι υπήρξαν σύμμαχοι των Ασμοναίων ηγετών από την αρχή των αγώνων τους. Είναι πολύ πιθανόν ότι τα δυο κινήματα προσέγγισαν επειδή υποστήριζαν κοινές παραδοσιακές αξίες.

Η πίστη στις παραδοσιακές αξίες είναι ίσως και η αιτία της παρακμής και του αφανισμού του κινήματος των Ασιδαίων, μετά τα μέσα  του 2ου π.Χ. αιώνα , μια και οι   Ασμοναίοι απομακρύνθηκαν από αυτές . Κατά την   διάρκεια της  ζωής  του  κινήματος των Ασιδαίων έλαβαν την τελική τους μορφή ή δημιουργήθηκαν τα κινήματα των Φαρισαίων των Σαδδουκαίων και των Εσσαίων .

## Παραπομπές

## Πηγές
**Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Ε΄, Ελληνιστικοί  Χρόνοι*, Εκδοτική Αθηνών, 1979    
* Robert Eisenman & Michael Wise, *Αποκαλύπτοντας τα 50 χειρόγραφα-κλειδιά της Νεκρής θάλασσας*, Εκδόσεις Έσοπτρον, 1997
* Χέρσελ Σανκς, *Η περιπέτεια των χειρογράφων της Νεκρής θάλασσας*, Εκδόσεις Ενάλιος, 1997
* Βερέττας Μάριος, *Τα χειρόγραφα της Νεκρής θάλασσας*, Εκδόσεις ΩΡΟΡΑ, 1988
* Η  Παλαιά Διαθήκη, τόμος Γ΄, *Εσδρας Α΄Β΄- Νεεμίας -Τωβιτ- Ιουδίθ-Εσθήρ-Μακκαβαίων Α΄Β΄Γ΄ - ψαλμοί*,  υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα, Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων η «Ζωή», 1997  
*Ρόπς Ν., *Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού*, Εκδόσεις Παπαδήμα, 2005

Κατηγορία:Ιουδαϊκά κινήματα
Γάζα (Μοζαμβίκη)

Η **Γάζα** (πορτογαλικά: Gaza) είναι μια επαρχία της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Σάι-Σάι. Έχει πληθυσμό 1.333.106 κατοίκων (απογραφή 2006). 

## Τοποθεσία
Η Γάζα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μοζαμβίκης. Είναι η δυτικότερη επαρχία της Μοζαμβίκης μετά την Επαρχία Τέτε και νοτιότερη μετά την Επαρχία Μαπούτο.

## Γεωγραφία
Η Γάζα συνορεύει εσωτερικά στα νότια με την Επαρχία Μαπούτο, στα βόρεια με την Επαρχία Μανίκα και στα ανατολικά με την Επαρχία Ινιαμπάνε. Συνορεύει επίσης με   την Επαρχία Λιμπόμο στα βορειοδυτικά και την Επαρχία Μπουλαμάνγκα στα δυτικά, της Νότιας Αφρικής. Στα νοτιοανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό.

## Φυσική Γεωγραφία
### Ποτάμια
Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας βρίσκεται στις πηγές του ποταμού Λιμπόπο, που διαρρέει από τα βορειοδυτικά στα νοτιοανατολικά της επαρχίας και χύνεται στον Ινδικό ωκεανό κοντά στην πρωτεύουσα, Σάι-Σάι. Ο ποταμός Τσανγκάνε, ένας παραπόταμος του ποταμού Λιμπόπο, διαρρέει το ανατολικό μέρος της Γάζα. Ο ποταμός Ρίο ντος Ελεφάντες (ή απλά Ελεφάντες) πηγάζει ανατολικά της επαρχίας και χύνεται στον ποταμό Λιμπόπο. Ο ποταμός Σάβε διαρρέει βόρεια την επαρχία. 

## Μεταφορές
Η σιδηροτροχιά Λιμπόπο, που συνδέει τη Ζιμπάμπουε και τη Μποτσουάνα με το λιμάνι του Μαπούτο, 

## Άποψη
Το Εθνικό Πάρκο του Λιμπόπο βρίσκεται στη Γάζα, στους ποταμούς Ρίο ντος Ελεφάντες και Λιμπόπο και στα σύνορα με τη Νότια Αφρική. Το Εθνικό Πάρκο του Μπανίνε βρίσκεται κεντροανατολικά της επαρχίας. Το Μεγάλο Πάρκο του Λιμπόπο καλύπτει τη βόρεια πλευρά της επαρχίας. Το πάρκο αυτό συμπεριλαμβάνει και τα δύο πάρκα που αναφέρθηκαν παραπάνω.

## Ιστορία
Η επαρχία δημιουργήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1954 όταν η συνοικία Σουλ ντο Σάβε διαιρείτο στις συνοικίες Γάζα, Ινιαμπάνε και Λουρένσο Μάρκες (που αργότερα μετονομάστηκε σε Μαπούτο). Το 1978 οι συνοικίες του Σουλ ντο Σάβε έγιναν επαρχίες.

Η Γάζα επηρεάστηκε από τη γνωστή Πλημμύρα της Μοζαμβίκης που έγινε το 2000. Η πλημμύρα αυτή προκλήθηκε από την 5 εβδομάδων βροχή. Σκοτώθηκαν πάνω από 800 άτομα και 20.000 αγελάδες.

## Διοικητική διαίρεση
Η Γάζα διαιρείται σε 11 συνοικίες και 5 δήμους.

### Συνοικίες

### Δήμοι
* Μαντζακάζε
* Μασία
* Σάι-Σάι
* Τσιμπούτο
* Τσοκουέ

## Δείτε επίσης
* Επαρχίες της Μοζαμβίκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Gaza Province official site 

Γαζα
Γιάννης Κωτσαδάμ

Ο **Γιάννης Σ. Κωτσαδάμ** είναι Έλληνας φιλόλογος και ιστορικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1934 στο Ζερίκι Βοιωτίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Νεμέα Κορινθίας και με υποτροφία του IΚΥ Ιστορία και Αρχαιλογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.

Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός σε σχολεία της επαρχίας και της Αθήνας. Από την εποχή που ήταν φοιτητής αμναμίχθηκε ενεργά στο συνδικαλιστικό κίνημα μέσα από το Σύλλογο Βοιωτών Σπουδαστών «Ο Πλούταρχος», την ΟΛΜΕ και την ΕΛΜΕ.

Έγραψε βιβλία για καθηγητές και μαθητές της Μέσης Εκπαίδευσης και άρθρα και μελέτες στον τύπο κοινωνικοπολιτικού, ιστορικού και λογοτεχνικού χαρακτήρα. Ήταν για πολλά χρόνια συνεργάτης του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών γράφοντας στην περιοδική έκδοση του ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

## Εργογραφία

* *Ομήρου Οδύσσεια*, Εισαγωγή και γενική ανάλυση, Βασιλείου, Αθήνα 1965.
* *Ομήρου Οδύσσεια* Εισαγωγή και γενική ανάλυση, εκδ. Π. Ρόνου, Γενάρης 1967
* *Ομήρου Ιλιάδα*, Εισαγωγή και γενική ανάλυση, εκδ. Π. Ρόνου, Αθήνα, Φλεβάρης 1965.
* *Προβλήματα αγωγής του παιδιού*, Επτάλοφος, Αθήνα 1971.
* *Ηροδότου Ιστορία*, Εισαγωγή και γενική ανάλυση, εκδ. Δ. Παπαδήμα, Αθήνα 1977.
* *Ξενοφώντος Κύρου Ανάβασις*, Εισαγωγή και γενική ανάλυση, εκδ. Δ. Παπαδήμα, Αθήνα 1978.
* *Δοκίμια σύγχρονου γενικού προβληματισμού*, 4η έκδ., Αναστασάκης, Αθήνα 1989.
* *Σύστημα διδασκαλίας της Έκθεσης-Έκφρασης*, Αναστασάκης, Αθήνα 1989.
* *Ο μάρτυρας της Αλαμάνας, Θανάσης Διάκος*, (θέατρο), εκδ. Π. Ρόνου, Αθήνα 1967.
* *Ανθολογία Βοιωτών Ποιητών: από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας*, Αθήνα, 1974.
* *Προσεγγίσεις σε κοινωνικά προβλήματα*, lωλκός, Αθήνα 1999.
* *Ιχνηλασία*, Κριτική μελέτη, Γαβριηλiδης, Αθήνα 2000.
* *Εισαγωγή στην Νεοελληνική Λογοτεχνία*, Μακεδονικές Εκδόσεις, Αθήνα 2003.
* *Ελληνική Καλολογία*, Μακεδονικές Εκδόσεις, Αθήνα 2003.
* *Της οδύνης και του έρωτα*, ποιήματα, Γαβριηλiδης, Αθήνα 2004.
* *Η Βοιωτία: Από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας*, εκδ. Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λεβαδείας, Αθήνα 2006. ISBN 960-87340-1-0, ISBN 978-960-87340-1-2
* *Σκληροί δρόμοι*, Ιωλκός, 2011
* *Προεκτάσεις*, Ιωλκός, 2011

## Πηγές
* Γιάννης Σ. Κωτσαδάμ, *Η Βοιωτία: Από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας*, εκδ. Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λεβαδείας, Αθήνα 2006 ISBN 960-87340-1-0, ISBN 978-960-87340-1-2
* Βιογραφικό του Γιάννη Σ. ΚΩΤΣΑΔΑΜ στην ένθετη έκδοση "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ" της εφ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 8 Μάη 2011, σ. 8
* Biblionet

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βοιωτικός Κόσμος

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Χάλκινη γυναικεία πτερωτή μορφή (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Η **γυναικεία πτερωτή μορφή** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Βρέθηκε σε πηγάδι σε ανασκαφές του 1965.
## Περιγραφή
Είναι χάλκινο μνημειακό έργο γλυπτικής. Σώζεται η προτομή, η οποία ίσως να ήταν μέρος μεγαλύτερου αγάλματος. Εικονίζει γυναικείο μυθικό όν, Σφίγγα, Νίκη, ή Άρτεμις. Οι οφθαλμοί είναι από ένθετο κόκκαλο. Λείπει η δεξιά φτερούγα. 
## Ερμηνεία και αξιολόγηση
Ήταν αφιέρωμα στο Ναό του Διός. Πρόκειται για σπανιότατο μνημειακό περίοπτο έργο, από τα αρχαιότερα του είδους του. Έτσι κατασκεύαζαν τα πρώτα χάλκινα αγάλματα, με σφυρήλατα ελάσματα επάνω σε ξύλινο πυρήνα.
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο νησιώτικου εργαστηρίου της Ιωνίας, και χρονολογείται το 590-580 π.Χ.
## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Γρύπαινα που θηλάζει (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Η **γρύπαινα που θηλάζει** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.

## Περιγραφή
Είναι χάλκινο έλασμα, περίτμητο σφυρήλατο μνημειακών διαστάσεων. Εικονίζει θηλυκό φανταστικό όν, τη Γρύπαινα που θηλάζει στοργικά το μικρό της. Ήταν ίσως προσαρμοσμένο σε ξύλινο πυρήνα. Ο οφθαλμός ήταν ένθετος από ελεφαντοστό.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο κορινθιακού καλλιτέχνη και χρονολογείται στο 630-620 π.Χ..

## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Χάλκινη λαβή (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Η **χάλκινη λαβή** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
## Περιγραφή
Είναι παράδειγμα λειτουργικής τέχνης. Η λαβή ήταν προσαρμοσμένη σε πολυτελή λεκάνη και είναι καλλιτεχνικά διαμορφωμένη σε μορφή ελάφης που κατασπαράζεται από δύο λιοντάρια.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο ίσως αττικού εργαστηρίου και χρονολογείται στο 480 π.Χ. περίπου.

## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Τα μήλα των Εσπερίδων (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Τα **μήλα των εσπερίδων** που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας είναι ανάγλυφη μετόπη από τον Ναό του Διός. 
## Ιστορικό του ευρήματος
Το ανάγλυφο βρέθηκε στις 19 Απριλίου 1876 στις γερμανικές αρχαιολογικές ανασκαφές που διενήργησαν οι Ερνστ Κούρτιους (1814–1896), Φρίντριχ Άντλερ (1827–1908) και Γκούσταβ Χίρσφελντ (1847–1895). Ήταν θαμμένη σε βάθος μισού μέτρου κάτω από ένα τρίγλυφο, και 60 εκατοστά πάνω από το αρχαίο κράσπεδο του ναού. 
## Περιγραφή
Σώζεται σχεδόν ολόκληρη. Λείπει η κάτω δεξιά γωνία που έσπασε κατά την πτώση της. Είναι σπασμένη σε τρια κομμάτια από το τρίγλυφο που είχε πέσει επάνω της, και το οποίο καταθρυμμάτισε την γωνία του αναγλύφου. 
Το ανάγλυφο εικονίζει την Αθηνά, τον Ηρακλή και τον Άτλαντα. Ο Ηρακλής κρατάει τον ουρανό στους ώμους του, με μαλακό μαξιλάρι. Η Αθηνά τον ανακουφίζει με το αριστερό της χέρι. Ο Άτλας έχει επιστρέψει από τον κήπο των Εσπερίδων προσκομίζοντας τα τρία χρυσά μήλα.
## Αξιολόγηση
Είναι η καλύτερα διατηρημένη μετόπη του Ναού του Διός και η μοναδική που σώζεται σχεδόν ολόκληρη κατά μήκος και πλάτος. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι η αρχαιότερη μνημειακή απόδοση με θέμα τον ενδέκατο άθλο του Ηρακλή. 
## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Ναός του Δία στην Ολυμπία
Κατηγορία:Ηρακλής
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι

Η **Πράια ντο Σάι-Σάι** (πορτογαλικά: *Praia do Xai-Xai*) είναι μια αμμώδης παραλία της Επαρχίας Γάζα της Μοζαμβίκης. Ανήκει στην πόλη Σάι-Σάι και βρίσκεται 12 χιλιόμετρα μακρυά από την πόλη. Η παραλία προσελκύει τους επισκέπτες που ενδιαφέρονται για τον ογκώδη κοραλλιογενή σκόπελο που βρίσκεται παράλληλα της παραλίας. Η Πράια ντο Σάι-Σάι είναι ένας βασικός προορισμός τουριστών για τη Σάι-Σάι, ιδιαίτερα από τη Διαίρεση της Πορτογαλίας.

## Προστασία
Στην Πράια ντο Σάι-Σάι, υπάρχει ένας κοραλλιογενής σκόπελος που την προστατεύει από τα μεγάλα κύματα. Το Ουενέλα Τιντάλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα (1.2 μίλια) νότια της Σάι-Σάι, περιλαμβάνει ένα φυσικό τούνελ που το συνδέει με τον Ινδικό ωκεανό.

## Ονομασία
*Praia do Xai-Xai* σημαίνει «Ακτή της Σάι-Σάι».

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος παραλιών της Μοζαμβίκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* “Southern Africa” by Alan Murphy, Kate Armstrong, Matthew D. Firestone, Mary Fitzpatrick

Παραλια Πραια ντο Σαι-Σαι
Διονυσόπολις Φρυγίας

Η **Διονυσόπολις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας. 

Ήταν κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μαιάνδρου, στα ανατολικά της σελευκιδικής Νύσας. Νότιά της βρισκόταν η επαρχία της Καρίας. Επρόκειτο για ελληνιστικό κτίσμα, το οποίο ιδρύθηκε από τους Ατταλίδες βασιλείς Άτταλο Β΄ και Ευμένη Β΄, προς τιμήν του Διονύσου, διότι στο σημείο εκείνο ανακάλυψαν ξόανό του. Έκοψε νομίσματα με την επιγραφή ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΛΙΤΩΝ. Εμπορικός δρόμος ένωνε την εν λόγω πόλη με τα Μότελλα, τα Μόσσυνα και τη Λαοδίκεια. 

Στα βυζαντινά χρόνια ήταν έδρα επισκόπου. Γνωστοί επίσκοποι της Διονυσοπόλεως υπήρξαν ο Αλέξανδρος (553) και ο Βασίλειος που έλαβε μέρος στη Ζ΄ Οικουμενική σύνοδο το 787. 

Όπως και στην Ιεράπολη και τη Λαοδίκεια, έτσι και εδώ λατρευόταν ο Απόλλων Λαιρβηνός. Από τα νομίσματα της πόλεως που έκοψε, μαθαίνουμε ότι κύρια θεότητα υπήρξε ο Διόνυσος. Λατρευόταν επίσης η Κυβέλη, όπως και ο Ζεύς Πότηος. Από τα νομίσματα πάλι μαθαίνουμε ότι η Διονυσόπολις κυβερνάτο από τη σύγκλητο, τον δήμο και τον στρατηγό.  

Πρόκειται για τη σημερινή Ορτάκιοϊ, ή το Uckuyular, ή το Bahadınlar. Πάντως τα αμπέλια της κοιλάδας του Μαιάνδρου προδίδουν την ύπαρξη της Διονυσοπόλεως. 

## Πηγές
* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
*  Απόλλων Λαιρβηνός.
* William Ramsay, *The Cities And Bishoprics Of Phyrgia: Being An Essay Of The Local History Of Phrygia From The Earliest Times To The Turkish Conquest*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κατάλογος παραλιών της Μοζαμβίκης

Αυτός είναι ένας κατάλογος παραλιών της Μοζαμβίκης ανά επαρχία'''. Συνολικά αναφέρονται 

## [[Επαρχία Γάζα]]
Οι κυριότερες παραλίες στην Επαρχία Γάζα είναι:

* Πράια ντο Σάι-Σάι
* Πράια ντο Μπιλένε
* Ζονγκοένε
* Τσιντενγκέλε
* Τσιζαβάνε

## [[Επαρχία Ζαμβεζία]]
Οι κυριότερες παραλίες στην Επαρχία Ζαμβεζία είναι:

* Πράια ντε Ζαβάλα
* Πράια ντε Πεμπάνε

## [[Επαρχία Ινιαμπάνε]]
thumb|right|250px|Δυτική θέα του Μαγκαρούκε
thumb|right|250px|Αμμώδης κόλπος του νησιού Μπαζαρούτο
thumb|250px|Η παραλία του Τόφο 
Οι κυριότερες παραλίες στην Επαρχία Ινιαμπάνε είναι:

* Νησιά Μπαζαρούτο (νησιά Μπαζαρούτο, Μαγκαρούκε, Μπενγκέρρα, Σάντα Καρολίνα, Νησί Σελ, Μπάνκε
* Πράια ντε Ζαβόρα
* Κόλπος Γκινζάτα
* Μπαΐα ντος Κόκος (Ελληνικά: Κόλπος Ινδικής Καρύδας)
* Πράια ντο Τόφο
* Πράια ντο Μπάρρα
* Πόντα ντα Λίνγκα-Λίνγκα
* Πομένε

## [[Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο]]
thumb|right|250px|Ίμπο
Οι κυριότερες παραλίες στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο είναι:

* Πράια ντο Γουίμπε;;
* Πράια ντο Φάρολ
* Μεκούφι
* Μοκίμποα ντα Πράια
* Νησιά Κιρίμπας (νησιά Ίμπο, Ματέμο, Μετζούμπε, Κιρίμπα, Κισίβα και Ρόλας

## Δείτε επίσης
* Επαρχίες της Μοζαμβίκης

Καταλογος παραλιων
Μοζαμβικης
Ποιμενικό Καστοριάς

Το **Ποιμενικό** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στη Π.Ε. Καστοριάς. Βρίσκεται βορειο-δυτικά της κορυφής Βέρνου σε απόσταση μικρότερη των 5 χλμ. Απέχει από την πόλη της Καστοριάς 22 χλμ. ανατολικά από τον επαρχιακό οδικό άξονα Βυσσινιάς - Αγίου Αντωνίου και σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την είσοδο του χωριού Αγίου Αντωνίου.

## Ιστορία

Αναφέρεται ως *Μπάμπουρ* με 720 χριστιανούς ορθόδοξους από το Γάλλο χαρτογράφο Annet Synvet, καθηγητή γεωγραφίας στο Oθωμανικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης. Αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα το 1918 μαζί με τον οικισμό Καλύβια Βιτσίου, όπου τους θερινούς μήνες μετέφεραν θεσσαλοί κτηνοτρόφοι τα πρόβατά τους. Στα οθωμανικά κατάστιχα στα τέλη του 15ου αι. αναφέρονται 87 οικογένειες. Εγκαταλείφθηκε λόγω του Εμφύλιου Πολέμου (1946-1949), όταν οι κάτοικοι αποχώρησαν ως πολιτικοί πρόσφυγες. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν *Βαψώριον* όπου άλλαξε το όνομα του σε *Ποιμενικόν*.

## Ναός Αγίου Γεωργίου
Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου είναι το μοναδικό κτίσμα που σώζεται στο Ποιμενικό, ο οποίος ήταν κλεισμένος από το 1948, και εσωτερικά βρέθηκε εντελώς κατεστραμμένος, χωρίς θυσιαστήριο, με βανδαλισμούς, όπου η αγία τράπεζα είχε συληθεί, είχαν κατασκάψει τους τοίχους, το δάπεδο του Ναού, είχαν καταστρέψει το τέμπλο, τις κολόνες, και χρειάστηκε εργώδης προσπάθεια για να δοθεί και πάλι στους πιστούς.

Το 2018 ο ναός Αγίου Γεωργίου ανακαινίσθηκε και αποκαταστάθηκε από τις φθορές του χρόνου και τελέσθηκε η πρώτη Θεία λειτουργία μετά από 70 χρόνια από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

Από τη σύγκριση των στοιχείων των ετών 1920 και 1928, αν ληφθεί υπόψη η διαφορά μεταξύ γεννήσεων και θανάτων και η μη εγκατάσταση προσφύγων μετά το 1922, συνάγεται να μεταναστεύσανε στη Βουλγαρία οικειοθελώς λιγότεροι από 100 κάτοικοι βάσει του υπογραφέντος Πρωτόκολλου Πολίτη - Καλφώφ στις 29 Σεπτεμβρίου 1924.

## Προσωπικότητες

* Ναούμ Ηλιάδης, καταγόταν από το Ποιμενικό, έδρασε ως Μακεδονομάχος στα Κορέστια.

## Παραπομπές - σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χάρτης και η ερειπωμένη εκκλησία του χωριού

Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Όργκανουμ

μικρογραφία|240x240εσ
μικρογραφία|240x240εσ|Organum με παράλληλη κίνηση.
Το **Όργκανουμ** (Λατινικά: *Organum*) είναι μια πρώτη απόπειρα δημιουργίας πολυφωνικής μουσικής. Δείγματα του όργκανουμ συναντάμε από τον 9ο αιώνα. Το πρώτο έγγραφο που περιγράφει και κωδικοποιεί  για πρώτη φορά το Όργκανουμ είναι η ανώνυμη μουσική πραγματεία του 9ου αιώνα *Musica Enchiriadis*. Οι συνθέτες του όργκανουμ χρησιμοποιούσαν μια Γρηγοριανή μελωδία την οποία αρχικά συνόδευε μια δεύτερη φωνή (*duplum*) και αργότερα και περισσότερες. Συνήθως οι δύο φωνές ξεκινούσαν από την ίδια νότα (ταυτοφωνία), στη συνέχεια απομακρύνονταν η μία από την άλλη κινούμενες παράλληλα και στο τέλος κατέληγαν στη ίδια νότα (ταυτοφωνία). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τετράφωνο Όργκανουμ "Viderunt omnes" (Άπαντες όψονται) του Περοτίνου, αρχιμουσικού του καθεδρικού της Notre Dame στο Παρίσι, το οποίο είναι γραμμένο με σημειογραφία εποχής (12 ος αιώνας μ.Χ).

## Παραπομπές
μικρογραφία|240x240εσ


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Οργκανουμ
Λαούτο-τσέμπαλο

thumb|Τύπος ανακατασκευασμένου λαούτου-τσέμπαλου
Το **λαούτο-τσέμπαλο** (γερμ. *Lautenwerck*) ήταν πληκτροφόρο όργανο της εποχής Μπαρόκ. Κατασκευαστικά είναι παρόμοιο με το τσέμπαλο, αλλά φέρει εντέρινες χορδές, που παράγουν πιο μουντό ηχητικό χρώμα. 

Υπήρξε αγαπημένο όργανο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος είχε στην κατοχή του δύο, σύμφωνα με την απογραφή των περιουσιακών του στοιχείων. Αυθεντικά δείγματα δεν έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας και τα μοναδικά στοιχεία που μαρτυρούν την ύπαρξή του ανευρίσκονται σε συγγράμματα και εικαστικά έργα της εποχής. 

Η αναβίωση του λαούτου-τσέμπαλου στον 20ο αιώνα πιστώνεται κυρίως στον Ούγγρο ερμηνευτή και ειδικό στην Παλαιά Μουσική Γκέργκελυ Σάρκοζυ, καθώς και τον Αμερικανό τσεμπαλίστα Ρόμπερτ Χιλλ, οι οποίοι έχουν εκτεταμένη δισκογραφία στο είδος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα αφιερωμένη στο λαούτο-τσέμπαλο 
*Information (Tihamér Romanek)
*Gallery of pictures and sounds (Stevie Sorli)

Κατηγορία:Χορδόφωνα
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα
Αναθηματικός μαρμάρινος ταύρος (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Ο **αναθηματικός μαρμάρινος ταύρος** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.

## Περιγραφή
Ο μαρμάρινος ταύρος έχει σχεδόν φυσικό μέγεθος και είχε αφιερωθεί στο ιερό του Δία από την Ρήγιλλα, σύζυγο του Ηρώδη του Αττικού. Φέρει την εξής επιγραφή: «ΡΗΓΙΛΛΑ ΙΕΡΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΤΟ ΥΔΩΡ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΩ ΥΔΩΡ ΤΩ ΔΙΙ».

## Ιστορική τοποθέτηση
Χρονολογείται στον 2ο αιώνα.

## Πηγές

Κατηγορία:Αναθήματα
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Τριάδα των Θηβών

[thumb|Ο [Ραμσής Γ΄ (δεξιά) και η Τριάδα των Θηβών.]]
Η **Τριάδα των Θηβών** αποτελούσε αιγυπτιακή θεϊκή οικογένεια, η οποία λατρευόταν στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών. Κέντρα της λατρείας αυτής ήταν οι ναοί του Λούξορ και του Καρνάκ.

Υπέρτατος θεός και δημιουργός του κόσμου θεωρούνταν ο Άμων. Σύζυγός του ήταν η Μουτ, θεά του πολέμου, ενώ είχαν αποκτήσει τον σεληνιακό θεό Χονσού.

## Πηγές
*Scott Steedman (μτφρ. Δήμος Αυγερινός), *Αρχαία Αίγυπτος*, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1998, ISBN 960-600-099-0
Χάρης ο Αθηναίος

Ο **Χάρης ο Αθηναίος** ήταν στρατηγός κατά τον 4ο αι. π.Χ. και για πολλά χρόνια βασικός διοικητής των αθηναϊκών δυνάμεων.

## Βιογραφία
Διακρίθηκε το 367 π.Χ. όταν οι Αθηναίοι τον απέστειλαν να βοηθήσει τους Φλειασίους, οι οποίοι δέχονταν σφοδρή επίθεση από τους Αργείους και τους Σικυωνίους. Το 338 π.Χ. ο Χάρης ήταν ένας από τους διοικητές των αθηναϊκών δυνάμεων στη μάχη της Χαιρώνειας. Κατά τα λοιπά, θεωρείται μοναδική περίπτωση αποτυχημένου και μισητού στρατηγού: έχασε όλες τις μάχες στις οποίες συμμετείχε (με πιο γνωστή αποτυχία την ήττα του από τον Φίλιππο το 349 π.Χ. κατά την πολιορκία της Ολύνθου, την οποία δεν κατόρθωσε να σώσει), ενώ ήταν και σκληρός, άδικος με τους υφισταμένους του και διαφθορέας συνειδήσεων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ"", τ. ΙΗ' , σελ. 551

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Όξφορντ Γιουνάιτεντ

Η **Όξφορντ Γιουνάιτεντ** είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Όξφόρδης.Η ομάδα ιδρύθηκε το 1893 με το όνομα Χέαντιγκτον Γιουνάιτεντ.Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Κασσάμ 12.500 χιλιάδων θέσεων.Η Όξφορντ Γιουνάιτεν έχει αγωνιστεί παλίοτερα στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου.Έχει κατακτήσει το Λιγκ Καπ Αγγλίας αλλά αν και τροπαιούχος δεν κατάφερε να αγωνιστεί στις Ευρωπαικές διοργανώσεις λόγω της Τραγωδίας του Χέιζελ και τον πενταετή αποκλεισμό των αγγλικών ομάδων.

## Τίτλοι
Η Όξφορντ Γιουνάιτεντ έχει κατακτήσει ένα τίτλο σε κορυφαίο επίπεδο στην Αγγλία.Κέρδισε το 1986 την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς με 3-0 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ και κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές-εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Σάι-Σάι

Η **Σάι-Σάι** (πορτογαλικά: Xai-Xai), είναι μια πόλη της Επαρχίας Γάζα, Μοζαμβίκη. Έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων (απογραφή 2007). Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γάζα και της συνοικίας και του δήμου Σάι-Σάι. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο. 

## Ιστορία
### Κτήση από την Πορτογαλία
Η Σάι-Σάι είχε ήταν από το 1900, υπό Πορτογαλική κτήση, εταιρεία του Λουρένζο Μαρκές (σημερινό Μαπούτο). Πριν την ανεξαρτησία από την Πορτογαλία το 1975, η Σάι-Σάι ήταν γνωστή ως Τζοάο Μπέλο στην Πορτογαλική Μοζαμβίκη. Η Τζοάο Μπέλο αναπτύχθηκε υπό την πορτογαλική κτήση σαν λιμάνι, γεωπονικό και βιομηχανικό κέντρο. Εκεί μεγάλωναν ρύζι και κάσιους. Ο τουρισμός ήταν επίσης σημαντικός επειδή είχε πολύ ωραίες παραλίες και ξενοδοχεία. 

### Ανεξαρτησία από την Πορτογαλία
Στην Σάι-Σάι έγινε το 2000 μια πλημμύρα, η Πλημμύρα της Μοζαμβίκης με κτήρια κάτω από το νερό. Όμως, όταν μετά από λίγο τα νερά υποχώρησαν, η πόλη ξανάνοιξε για επιχειρήσεις.

## Γεωγραφία
Η Σάι-Σάι βρίσκεται στον ποταμό Λιμπόπο, κοντά στον Ινδικό ωκεανό. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο. Έχει υψόμετρο 32 πόδια (9.8 μέτρα).

Έχει υψόμετρο 32 πόδια (1.8 μέτρα). 

Η Σάι-Σάι βρίσκεται 5.1 χιλιόμετρα (3.2 μίλια) μακρυά από την πόλη Ντονγκένε, 4.0 χιλιόμετρα (2.5 μίλια) μακρυά από την Μακαντένε, 2.7 χιλιόμετρα (1.7 μίλια) μακρυά από την Τσιλουάνε και 0.80 χιλιόμετρα (0.5 μίλια) μακρυά από την Ταβένε.

### Κλίμα

## Οικονομία
Στην Σάι-Σάι είναι πολύ γνωστή η καλλιέργεια ρυζιού.

## Δημογραφία
Η Σάι-Σάι έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων ενώ το 1970 είχε 63.949 κατοίκους και το 1997 103.251.

## Μεταφορές
Στην Σάι-Σάι βρίσκεται μία σιδηροτροχιά 762 μέτρων (2 ποδιών και 6 ιντσών), που πήγε στην πόλη Μαντζακάζε και πέρα. Βρίσκεται στην οδό EN1 που συνδέει τους δρόμους από τα σύνορα Ναμαάτσα και Ρεσσάνο Γκάρσια. 

## Κτήρια-Οδοί
Η Σάι-Σάι είναι μια πόλη με αγορές, καταστήματα, εστιατόρια, μπαρ, βενζινάδικα, τράπεζες και ένα ταχυδρομείο. Υπάρχει επίσης ένα εργοστάσιο επίπλων που βρίσκεται κάτω από πολλά δέντρα κάσιους.  

## Τουρισμός
Η Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι είναι μια πολύ ωραία παραλία που βρίσκεται 12 χιλιόμετρα μακρυά από την Σάι-Σάι. Είναι ένας προορισμός που προσελκύει πολλούς τουρίστες, από τη διαίρεση της Πορτογαλίας. Υπάρχει ένας κοραλλιογενής σκόπελος που προστατεύει τις παραλίες από μεγάλα κύματα. Το Ουενέλα Τιντάλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα (1.2 μίλια) νότια της Σάι-Σάι, περιλαμβάνει ένα φυσικό τούνελ που το συνδέει με τον Ινδικό ωκεανό. 
 
## Αδελφομένες πόλεις
* **[[Κασκάις]]**, Πορτογαλία

## Δείτε επίσης
* Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* MSN Map

ΞαιΞαι
Νύμφες ορχούμενες (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Οι **νύμφες ορχούμενες** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. 
## Περιγραφή
Είναι χάλκινο συμπαγές σύμπλεγμα που εικονίζει επτά γυναικείες μορφές που χορεύουν πιασμένες από τα χέρια σε κύκλο.

## Ιστορική τοποθέτηση
Χρονολογείται στον 8ο αιώνα π.Χ.

## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Αγαλμάτιο ίππου (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Το **αγαλμάτιο ίππου** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. 

## Περιγραφή
Το χυτό χάλκινο συμπαγές άλογο είναι ένα από τα αρχαιότερα μνημειακά ειδώλια. Καινοτομεί ως προς τα αρχαϊκά ειδώλια, παρουσιάζει όμως σαφείς ατέλειες στην κατασκευή και χύτευση, ιδίως στο σημείο της ένωσης του λαιμού με τον κορμό.
## Ιστορική τοποθέτηση
Χρονολογείται στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. και προέρχεται από εργαστήριο του Άργους.
## Δείτε επίσης
* Έφιππος πολεμιστής στο Βρετανικό Μουσείο
## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Λεοντοκεφαλή (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Η **λεοντοκεφαλή** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. 
## Περιγραφή
Είναι χάλκινη σφυρήλατη κεφαλή, που ήταν προσαρμοσμένη σε μνημειακή αναθηματική ασπίδα ή σε κτίριο.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι ίσως ανατολικής προέλευσης και χρονολογείται στον 7ο αιώνα π.Χ.
## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Θριγκός του θησαυρού των Μεγαρέων (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Ο **θριγκός του θησαυρού των Μεγαρέων** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. 
## Περιγραφή
Ο θρικγός βρέθηκε κατεστραμμένος και ανασυγκροτήθηκε. Αποτελείται από αέτωμα, μετόπες και τρίγλυφα, και επιστύλιο. Το αέτωμα ήταν ζωγραφισμένο με ανθέμια. Το ολόγλυφο σύμπλεγμα είχε ως θέμα την Κενταυρομαχία. Αναγνωρίζουμε τον Δία που νικάει έναν Γίγαντα, την Αθηνά, Ήρα, Ποσειδώνα και Άρη, πλαισιωμένους από θαλάσσια τέρατα και ερπετά. Στο επιστύλιο διαβάζουμε την επιγραφή «*ΜΕΓΑΡΕΩΝ*».
## Ερμηνεία
Ο θριγκός ήταν αρχιτεκτονικό τμήμα του θησαυρού των Μεγαρέων, δηλαδή του ναϊσκου που αφιέρωσαν οι Μεγαρείς στον Δία και εκεί μέσα φύλαγαν αναθήματα μεγάλης θρησκευτικής και υλικής αξίας.

## Ιστορική τοποθέτηση
Ο θριγκός χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ., ενώ η επιγραφή είναι μεταγενέστερη και προστέθηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους.

## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Δίας και Γανυμήδης (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Ο **Δίας και Γανυμήδης** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Ανακαλύφθηκε στις αρχαιολογικές ανασκαφές του 1878 στον χώρο του Σταδίου. 
## Περιγραφή
Το πήλινο αγαλματάκι βρέθηκε θρυμματισμένο και ανασυγκολλήθηκε σχεδόν ακέραιο. Εικονίζει τον Δία που απαγάγει τον Γανυμήδη σύμφωνα με τον μύθο. Ο Γανυμήδης κρατάει έναν κόκκορα, δώρο του θεού. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο Κορίνθιου καλλιτέχνη του 470 π.Χ.
## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Επιγονατίδα

thumb|200px|Η επιγονατίδα από εμπρός
Η **επιγονατίδα** είναι το οστό το οποίο καλύπτει το γόνατο. Η επιγονατίδα βρίσκεται μέσα στον τένοντα του τετρακέφαλου, καθώς περνά πάνω από την άρθρωση του γονάτου για να καταλήξει στην κνήμη.  Η επιγονατίδα σχηματίζεται μέσα στο  Η επιγονατίδα δρα ως τροχαλία που βοηθά το τένοντα να μην κοπεί. Τα οστά που σχηματίζονται μέσα σε τένοντες ονομάζονται σησαμοειδή και η επιγονατίδα είναι το πλατύτερο σησαμοειδές οστό στο σώμα.

Η επιγονατίδα έχει τριγωνικό σχήμα. Η κορυφή της κατευθύνεται προς τα κάτω και χρησιμεύει για τη πρόσφυση του επιγονατιδικού συνδέσμου, που ενώνει την επιγονατίδα με την κνήμη. Η βάση της είναι πλατιά και τραχιά και σε αυτή προσφύεται ο τένοντας του τετρακέφαλου. Η οπίσθια επιφάνειάς της αρθρώνεται με το μηριαίο οστό και φέρει δύο γλήνες, μία προς τα έσω και μία προς τα έξω, με ομαλό οστέινο χείλος ανάμεσά τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οστά του κάτω άκρου
Δελφίνι (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Το **δελφίνι** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.

## Περιγραφή
Είναι πήλινο ειδώλιο δελφινιού που εικονίζεται να κολυμπάει στα κύματα της θάλασσας. Αποτελούσε αρχιτεκτονικό διάκοσμο κάποιου άγνωστου κτηρίου.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο της τελευταίας εικοσιπενταετίας του 5ου αιώνα π.Χ.

## Πηγές

Κατηγορία:Ειδώλια
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς

Η **ιστορική βιβλιοθήκη της Ζαγοράς Πηλίου** βρίσκεται κοντά στην κεντρική πλατεία της Ζαγοράς.

## Ιστορία
Ο Ιωάννης Πρίγκος από το 1762 άρχισε να στέλνει  τη βιβλιοθήκη του (συνολικά 800 τόμους) που δώρισε αρχικά στη σχολή που λειτουργούσε από τις αρχές του 18ου αιώνα (1712) στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου Ζαγοράς  στην οποία και είχε δώσει την ονομασία «Ελληνομουσείο» στέλνοντας σημαντικά χρηματικά ποσά στο επίσης Ζαγοριανό πατριάρχη Καλλίνικο Γ΄.  Επίσης συνέχισε να στέλνει και άλλα βιβλία από την Ολλανδία  τα οποία έφτασαν συνολικά τον αριθμό των 1000 τόμων περίπου για να τα χρησιμοποιούν οι μαθητές αλλά και όσοι άλλοι το επιθυμούσαν. Τα βιβλία αυτά αποτέλεσαν και το πρώτο υλικό της βιβλιοθήκης. Μεταξύ των διακριθέντων αργότερα σπουδαστών και μελετητών της βιβλιοθήκης ήταν ο Άνθιμος Γαζής και ο Ρήγας Βελεστινλής Αυτό το κτίριο είναι γνωστό ως Σχολείο του Ρήγα. Στη βιβλιοθήκη φυλάσσονται 5 χιλιάδες χειρόγραφα και παλαίτυπα.

## Συλλογές
### Κλειστές συλλογές
Οι πολύτιμες αυτές συλλογές είναι διαθέσιμες εντός της βιβλιοθήκης.

* Αφοί Κωνσταντινίδη
* Αντωνόπουλος
* Αφεντούλης
* Πρίγκος
* Καλλίνικος
* Λοιπές

### Ψηφιακό αποθετήριο
Παρέχει τη δυνατότατα ανάγνωσης πολυτίμων ελληνικών και ξενόγλωσσων βιβλίων με απλή αναζήτηση.

Ενδεικτικά έργα : 
* Μετεωρολογικόν ήγουν διήγησις χαριεστάτη εις τα Μετέωρα του Αριστοτέλους
* Πινδάρου τα σωζόμενα - Κλεάνθους Κ. (μετ.) 
* Redekundige en Schriftuurlyke Gedachten over den oorsprongk en eerste volmaaktheid der menschen - Anton Eichhorn,Te Amsterdam 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
* Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Βιβλιοθηκη
Μεσιέ 73

Το **Μεσιέ 73**, γνωστό και ως *Μ73* και *NGC 6994*, είναι αστερισμός τεσσάρων άστρων στον αστερισμό του Υδροχόου. Ο αστερισμός αποτελείται από άστρα που δεν έχουν κάποια φυσική συσχέτιση ωστόσο εμφανίζονται κοντά όπως παρατηρούνται από τη Γη. Η σχέση μεταξύ των άστρων που αποτελούν το Μεσιέ 73 δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Προς το παρόν είναι αντικείμενο μελέτης.

Ο Σαρλ Μεσιέ συμπεριέλαβε το Μεσιέ 73 στον κατάλογό του στις 4 Οκτωβρίου 1780. Στην περιγραφή του αναφέρει ότι είδε ένα σμήνος 4 αστέρων με λίγη νεφελότητα. Όμως, μετέπειτα παρατηρήσεις από τον Τζον Χέρσελ δεν έδειξαν την παρουσία νεφελότητας. Παρ´όλα αυτά, ο Χέρσελ το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του.

Το 2002 δημοσιεύτηκε μια έρευνα σύμφωνα με την οποία το Μεσιέ 73 είναι αστερισμός και όχι ανοικτό σμήνος. Οι M. Odenkirchen και C. Soubiran δημοσίευσαν μία ανάλυση των υψηλής ευκρίνειας φασμάτων των έξι λαμπρότερων αστέρων σε απόσταση 6 λεπτών της μοίρας από το κέντρο του Μ73. Οι δύο επιστήμονες έδειξαν ότι οι αποστάσεις των αστέρων από τη Γη ήταν πολύ διαφορετικές και ότι κινούνταν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Από τα παραπάνω συμπέραναν ότι αυτά τα αστέρια σχηματίζουν ένα αστερισμό. .  

Ο σχηματισμός αποτελείται από τρία άστρα 10ου μεγέθους (Α:10,5, Β:10,5, C:11) και ένα άστρο δωδέκατου μεγέθους (D:12).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

73
6994
Κατηγορία:Υδροχόος (αστερισμός)
Πωλ Μπεναζέ

Ο **Πωλ Μπεναζέ** (γαλλ. Paul Bénazet, 1876 - 1948), ήταν Γάλλος, στρατιωτικός, νομικός, πολιτικός και συγγραφέας, που το όνομά του συνδέθηκε με τη νεότερη ελληνική ιστορία και ειδικότερα τη περίοδο του Εθνικού Διχασμού. Το πλήρες όνομά του εξελληνισμένα ήταν Παύλος Λουδοβίκος Θεόδωρος Μπεναζέ, (Paul Louis Théodore Bénaze).

## Βιογραφία

Ο Πωλ Μπεναζέ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1876. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του ακολούθησε στρατιωτική καριέρα όπου και φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή του Σαίν-Συρ από την οποία εξήλθε ανθυπολοχαγός το 1898. Αργότερα όμως κατέχοντας τον βαθμό του λοχαγού παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού, όπου σπουδάζοντας στη συνέχεια νομικά επιδόθηκε επαγγελματικά στη δικηγορία, στη λογοτεχνία αλλά και στην πολιτική όπου και εκλέχθηκε βουλευτής και στη συνέχεια γερουσιαστής φιλελεύθερων αρχών 1933-1940. 
Υπό την τελευταία ιδιότητα υπήρξε εισηγητής της κοινοβουλευτικής επιτροπής επί του προϋπολογισμού των στρατιωτικών και των εξοπλισμών από το 1914 μέχρι το 1918, καθώς και πρόεδρος της Επιτροπής των Εξοπλισμών στη διάρκεια του Α' Π.Π..

Στην αρχή του Α' Π.Π. ο Μπερναζέ στάλθηκε από την γαλλική κυβέρνηση στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια στην Αθήνα προκειμένου να διαπραγματευτεί την έξοδο της "ουδέτερης" Ελλάδας στον πόλεμο, στο πλευρό της Αντάντ. Τελικά αυτό συνέβη αφού κατέστη η Ελλάδα προτεκτοράτο υπό τον αρμοστή Κ. Ζοννάρ.

Μετά τον Α' Π.Π. ανέλαβε υφυπουργός εκπαίδευσης στην κυβέρνηση του Αριστίντ Μπριάν. Παράλληλα ο Μπεναζέ υπήρξε μέλος της Γεωγραφικής Εταιρείας της Γαλλίας καθώς και μέλος της εταιρείας των Γάλλων θεατρικών συγγραφέων. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων το δραματικό έργο "*Σιμόνη*" (1902), το διήγημα "*Ο Φάρος*" κ.ά.
Ο Π. Μπεναζέ πέθανε στο Παρίσι στις 23 Σεπτεμβρίου του 1948, έχοντας βιώσει τη χώρα του υπό γερμανική κατοχή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΖ΄ σελ.581.
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.936.
* Κ. Παπαρηγόπουλος "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" τομ. 8ος, σελ.258, 267-268 και 272.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Μουσείο της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων

Το **Μουσείο της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων** βρίσκεται στην Αρχαία Ολυμπία. Φιλοξενεί αντικείμενα μέσω των οποίων παρουσιάζεται η ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων της Αρχαιότητας. Το Μουσείο εποπτεύεται από την οικεία Ζ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
## Τα εκθέματα
Οι εκθέσεις του φιλοξενούνται στο λεγόμενο «Παλαιό Μουσείο» ή «Σύγγρειον», το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Η αναπαλαίωση και επισκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1999, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, και ολοκληρώθηκε το 2003. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες της έκθεσης για την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας. 

Μέχρι το 2012, φιλοξενούσε 463 αρχαία έργα, που προέρχονταν από το Ιερό του Διός της Ολυμπίας και από άλλα Μουσεία της ελληνικής επικράτειας. Στις 17 Φεβρουαρίου του 2012, στο μουσείο σημειώθηκε ένοπλη ληστεία, με αποτέλεσμα την αφαίρεση 77 από τα 463 αρχαία εκθέματα, ενώ την παραίτησή του υπέβαλε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, χωρίς να γίνει τελικά δεκτή.

## Πηγές
*Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας  - Υπ. Πολιτισμού και Τουρισμού. ΟΔΥΣΣΕΥΣ
## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ηλείας
Κατηγορία:Μουσεία αθλητισμού στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσεία στην Δυτική Ελλάδα
Αμομφάρετος

Ο **Αμομφάρετος** (αρχαία ελληνικά: *Ἀμομφάρετος*), υιός του Πολιάδα, ήταν Σπαρτιάτης αξιωματικός (διοικητής του Πιτανίτη λόχου) που συμμετείχε στη μάχη των Πλαταιών.

Ο Ηρόδοτος περιέγραψε τον διάλογο του Αμομφαρέτου και του Παυσανία. Ο Παυσανίας διέταξε την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων στις Πλαταιές, καθώς δεν είχαν εφόδια. Ο Αμομφάρετος διαφωνούσε με την υποχώρηση, καθώς την θεωρούσε ατιμωτική για ένα Σπαρτιάτη. Παρ' ολ' αυτά, όταν είδε ότι οι Σπαρτιάτες τον άφησαν πίσω, διέταξε τους στρατιώτες του να υποχωρήσουν και αυτοί, έτσι ώστε να ενωθούν με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Ο Πλούταρχος, στο έργο «*[[Σόλων]]*» (απ' το *Βίοι Παράλληλοι*) μας πληροφορεί ότι ο Αμομφάρετος ήταν ένας απ' τους πέντε Σπαρτιάτες που έλυσε τη διαμάχη των Αθηναίων και των Μεγαρέων για τη Σαλαμίνα - ψήφισαν υπέρ των Αθηναίων.

## Πηγές
*Αμομφάρετος, LivePedia
*Πλούταρχος, *[[s:Βίοι Παράλληλοι/Σόλων|Σόλων Χ.2]]*
*Ηρόδοτος, *[[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#53|Καλλιόπη 53-57]]*

Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Νόμισμα του Στασίκυπρου

Το **νόμισμα του Στασίκυπρου** (460-450 π.Χ) εκδόθηκε από τον βασιλιά του αρχαίου Ιδαλίου, Στασίκυπρο. Έχουν βρεθεί πολλά και εκτίθενται στο Μουσείο Ιστορίας της Κυπριακής Νομισματοκοπίας (προθήκη 8), το οποίο αποτελεί μέρος του Πολιτισμικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου, και αλλού.

Όπως όλα τα νομίσματα του Ιδαλίου που βρέθηκαν, αυτό στην εμπρόσθια όψη παρουσιάζει μια σφίγγα, η οποία κάθεται, και έχει μια συλλαβική επιγραφή, ενώ στο οπισθότυπο φέρει άνθος λοτού πλαισιωμένο από φύλλο κισσού και αστράγαλο χωρίς επιγραφή.

## Πηγές

*Ιδάλιον, Αυλή του Ευαγόρα
*Νομίσματα Ιδαλίου, Μουσείο Ιστορίας της Κυπριακής Νομισματοκοπίας 

κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
E-Portfolio

Το **e-Portfolio** ή **webfolio** ή **cyberfolio** είναι ένα μέσο παρουσίασης και προβολής των προσόντων και της εμπειρίας μαθητών και επαγγελματιών, συνήθως στο διαδίκτυο. Μπορεί να αποτελεί από μια απλή προέκταση του χαρτώου βιογραφικού έως ένα προσωπικό δικτυακό αποθετήριο ψηφιακών αντικειμένων όπως έγγραφα, ιστολόγια, εικόνες, βιογραφικά, υπερσυνδέσμους και στοιχεία επικοινωνίας. Αν είναι στο διαδίκτυο μπορεί να είναι δυναμικό και να ανανεώνεται συνεχώς από το χρήστη του.

Υπάρχουν συστήματα- βάσεις δεδομένων που δίνουν τη δυνατότητα να ελέγξουμε ποια αντικείμενα **(artefacts)** του φακέλου και στοχασμούς θα μπορούν άλλοι χρήστες (από μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας έως μελλοντικούς εργοδότες) να δουν μέσω της δημιουργίας πολλών διαφορετικών όψεων (Views) του E-portfolio. Με αυτή την έννοια, το ηλεκτρονικό portfolio διαφέρει από το βιογραφικό καθώς οι πληροφορίες που κάθε φορά ή σε κάθε διαφορετική View περιλαμβάνει εξυπηρετούν διαφορετικό σκοπό όπως αίτηση εργασίας, συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα, εισαγωγή σε προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά τμήματα, διεκδίκηση υποτροφιών κλπ.

## Πηγές

*Kaplan Universityτελευταία επίσκεψη: 14/02/2012
*https://web.archive.org/web/20120403103232/http://www.tnellen.com/cybereng/webfolio.html τελευταία επίσκεψη: 15/02/2012
*Michigan State Universityτελευταία επίσκεψη: 13/02/2012
*Teaching and Learning Bulletinτελευταία επίσκεψη: 15/02/2012
*https://web.archive.org/web/20110410075005/http://mahara.e-skills.com.au/view/view.php?id=843
*http://sdoukakis.files.wordpress.com/2011/03/galanou.pdf

## Δείτε επίσης

*https://web.archive.org/web/20120125052356/http://rapidrpl.info/Mahara/
*Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Νίκος Πενταράς

Ο **Νίκος Πενταράς** (9 Απριλίου 1949) είναι Κύπριος παιδαγωγός και συγγραφέας.
                                                                                                          
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου στις 9 Απριλίου 1949. Εκτός από την προσφορά του στην εκπαίδευση της Κύπρου, την οποία υπηρέτησε από τη θέση του απλού δασκάλου μέχρι τη θέση του Α' Λειτουργού Εκπαίδευσης, έχει εκδώσει βιβλία με ποιήματα, μυθιστορήματα και μελέτες. 

Ο Νίκος Πενταράς ασχολείται, επίσης, με την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων. Από το 1989 έως το 1991, είχε μόνιμη στήλη σε κυπριακή εφημερίδα για την κριτική-παρουσίαση νέων εκδόσεων και συνεργαζόταν παράλληλα και με το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου για το ίδιο θέμα. Έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα εκατοντάδες νέες εκδόσεις βιβλίων ποικίλου περιεχομένου.

## Εργογραφία

*«Ώρες Πολέμου» (ποίηση) (1975)
*«Μηνύματα» (ποίηση) (1981)
*«Περιστέρι μου ξεκίνα» (ποίηση για παιδιά) (1987)
*«Η Τρίτη Απόφαση» (ποίηση) (1988)
*«Επάνοδος» (ποίηση) (1992)
*«Φως εκ Φωτός» (ποίηση) (1994)
*«Ποιήματα» (ποίηση) (1995)
*«Ο Εκπαιδευτικός απέναντι στο Αναλυτικό Πρόγραμμα: Ελεύθερος Πολιορκημένος;» (μελέτη) (2004)
*«Σε κάθε μπαλκόνι και ένα χελιδόνι» (μυθιστόρημα, που απευθύνεται σε παιδιά και νέους) (2007)
*«Στη μοναξιά του φεγγαριού» (ποίηση) (2009).
*"Σε φόντο φθινοπωρινό" (ποίηση) (2015)
* "Αριθμητική αναμονής" (ποίηση) (2021)

## Πηγές


Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Κατηγορία:Κύπριοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Κύπριοι κριτικοί
Ευθύμιος Δάλκας

Ο **Ευθύμιος Δάλκας** ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και ιστοριοδίφης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1909 στη Λιβαδειά, όπου και τέλειωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε στο Διδασκαλείο Αθηνών. Παντρεύτηκε την συνάδελφο του Παρασκευή Αρβανίτου. Πέθανε στις 19 Μαρτίου 2003.

Ως δάσκαλος δούλεψε στην Κομοτηνή, στην Αράχωβα, στο Βουκουρέστι και στη Λιβαδειά. Έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλίκό πόλεμο του 1940-1941 και  συνέβαλε στο έργο του Ερυθρού Σταυρού ως πρόεδρος της επιτροπής παιδικών συσσιτίων. Το 1962 ορίσθηκε αναπληρωτής Επιθεωρητής Δημοτικών Σχολείων. 

Εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον και ασχολήθηκε με την ιστορία του τόπου του, και μετά από πολύχρονες έρευνες και μελέτες εξέδωσε (σε πολλές επανεκδόσεις) βιβλία για τη Λιβαδειά και την περιοχή της. Δημοσίευσε πολλά άρθρα στον τοπικό και ρουμελιώτικο τύπο για τη Βοιωτία, και έδωσε πολλές ομιλίες και διαλέξεις. 

## Εργογραφία
**Ο Όσιος Λουκάς και το Μοναστήρι του* - 1969
**[http://eopac-liblivadia.abekt.gr/digitdoc/152 Χαιρώνεια]* - 1981
**[http://eopac-liblivadia.abekt.gr/digitdoc/31 Λυκούρεση το ορμητήριο του Διάκου]* - 1981
**[http://eopac-liblivadia.abekt.gr/digitdoc/80 Λειβαδιά Α, Ιστορικοί περίπατοι στα ΝΑνατολιικά της]* - 1982
**[http://eopac-liblivadia.abekt.gr/digitdoc/40 Λειβαδιά Β, Ιστορικοί περίπατοι στα Δυτικά της]* - 1983
**[http://eopac-liblivadia.abekt.gr/digitdoc/204 Λειβαδιά Γ, Ιστορικοί περίπατοι στα ΒΑνατολικά της]* - 1985

## Πηγές
Εφ. ΒΟΙΩΤΙΚΗ ΩΡΑ, 25 Απριλίου 2003.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βοιωτικός κόσμος
*Τα έργα του Ευθ. Δάλκα στην Ψηφιακή Συλλογή της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι