open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πέτρος Φαρνέζε

O **Πέτρος** ή Πετρούτσο, ιταλ. Pietro ο Petruccio (π. 1310 - 20 Ιουνίου 1363) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν συγκύριος τού Φαρνέζε, τού Κανίνο, της Ίσκια & τού Τσέλλερε, γενικός διοικητής τού Παπικού στρατού και γενικός στρατηγός της στρατού της Φλωρεντίας.

## Βιογραφία
Το 1338 στο Ορβιέτο μαζί με τον πατέρα του Νικόλαο έλαβε το μέρος των Μοναλντέσκι ντελλα Βιπέρα έναντι των Μοναλντέσκι ντελλα Τσερβάρα και δήλωσε εξεγερμένος. Το 1345 επέστρεψε στο Ορβιέτο και διορίστηκε ως διοικητής τού στρατού της κοινότητας, διοικώντας 5.000 άνδρες στην πολιορκία τού Καστιλιόν Φιορεντίνο. Το 1352 μπόρεσε να ανακτήσει το Ορβιέτο, που είχε παραδοθεί στην Περούτζια, αλλά απωθήθηκε από τον Πέπο Μοναλντέσκι ντελ Κάνε.

Το 1354 εισήλθε στην υπηρεσία τού καρδιναλίου Τζιλ ντε Αλμπόρνοτς στο Μιλάνο για να πολεμήσει εναντίον τού Μπερναμπό Βισκόντι αρχηγού των Γιβελλίνων (οπαδών τού Γερμανού βασιλιά). Το επόμενο έτος έγινε γενικός στρατηγός τού Παπικού στρατού και έλαβε το ήμισυ τού φέουδου Ονάνο στο Μάρκε. Το 1359 πάντα για τον Αλμπόρνοτς διοίκησε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον τού Φορλί και τού Φορλιμπόπολι, που επιτέθηκαν. Το επόμενο έτος ο Τζοβάννι Βισκόντι ντα Ολέτζο κύριος της Μπολόνια δήλωσε πόλεμο εναντίον τού Μπερναμπό Βισκόντι, με αντάλλαγμα την κυριότητα επί της πόλεως· όμως αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια τού Αλμπόρνοτς, ο οποίος έστειλε τον Πέτρο Φαρνέζε να την καταλάβει.

Το 1361 ανέκτησε το Λούγκο, το Μπανιακαβάλλο και το Σολαρόλο, αλλά έπρεπε να επιστρέψει στην άμυνα της Μπολόνια, που απειλείτο από τον Βισκόντι. Ο τελευταίος ηττήθηκε τον επόμενο μήνα. Το 1362 διορίστηκε ως διοικητής τού Φλωρεντινού στρατού στον πόλεμο εναντίον της Πίζα. Ο Πέτρος κέρδισε αποφασιστική νίκη για την οποία αμοίφθηκε με ένα μνημείο, που εκτέλεσε ο Ορκάνια, που υπάρχει ακόμη στον καθεδρικό της Φλωρεντίας. Το 1363 ασθένησε από επιδημία πανώλης και απεβίωσε στο Καστελφιορεντίνο.

## Πηγές
* Ηouse of Farnese



Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Ρανούτσο Φαρνέζε ο Παλαιός

Ο **Ρανούτσο**, ιταλ. Ranuccio il Vecchio (π. 1390 - 2 Ιουλίου 1450) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν Ιταλός ευγενής, κύριος φέουδων και κονντοττιέρος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ίσκια  και θεωρείται ο ιδρυτής της περιουσίας των Φαρνέζε. Το 1416 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως γενικό διοικητή στο στρατό της Δημοκρατίας της Σιένα και νίκησε τον Ορσίνι τού Πιτιλιάνο.

Το 1419 ο Πάπας Μαρτίνος Ε΄ τον διόρισε συγκλητικό της Ρώμης. Τρία έτη μετά ο Ρανούτσο έλαβε τα φέουδα τού Τεσσεννάνο και Πιανσάνο εντός τού Παπικού κράτους. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός στρατηγός της Εκκλησίας υπό τον πάπα Ευγένιο Δ΄ και έτσι απέκτησε νέα εδάφη ως αμοιβή για τις συσσωρευμένες υπηρεσίες του προς την Αποστολική Έδρα. Αυτά ήταν το Μοντάλτο ντι Κάστρο, το Κάνινο και πολυάριθμα άλλα στα βόρεια τού Λατίου.

## Πηγές
* del Vecchio, Edoardo (1972). I Farnese. Istituto di Studi Romani Editore.



Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Πέτρος των Μεδίκων (γιος του Κόζιμο Α΄)

Ο **Πέτρος**, ιταλ. Pietro (3 Ιουνίου 1554 - 25 Απριλίου 1604) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν γόνος της οικογένειας από τον κλάδο της Τοσκάνης.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης τού Πέδρο Άλβαρεθ μαρκησίου της Βιγιαφράνκα και αντιβασιλιά της Νάπολης.

Το 1571 έκανε τον γάμο του με την Ελεονώρα ντι Γκαρθία και μετέβη στη Ρώμη. Το 1575 ταξίδευσε στη Βενετία· το επόμενο έτος κατηγόρησε τη σύζυγό του για μοιχεία και την έπνιξε με ένα λουρί σκύλου στη βίλλα Μέντιτσι στο Καφατζιόλο. Τον υποτιθέμενο εραστή της Μπερναντίνο Αντινόρι τον φυλάκισε και τον σκότωσε.

Το 1577 πήγε για πρώτη φορά στην Ισπανική Αυλή, όπου έμεινε ως το 1578. Άφησε τη φήμη σπάταλου και άσωτου. Το 1579 άφησε την Τοσκάνη και συνόδευσε Ιταλικό στρατό στην Ισπανία και τους οδήγησε στην αποστολή στην Πορτογαλία. Έμεινε στη Λισαβόνα ως το 1582 και επέστρεψε στην Ισπανία, όπου η παρουσία του εκεί πιστοποιείται τα έτη 1583-84.

Η αλληλογραφία του πιστοποιεί, ότι είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Το 1584 ήλθε στην Ιταλία για να ζητήσει από τον αδελφό του να καλύψει τα έξοδά του, αλλά αποδοκιμάστηκε, διότι ζούσε με μία γυναίκα αμφίβολης φήμης· η Αυλή των Μεδίκων προσπάθησε να τον νυμφεύσει. Το 1586 μετέβη στην Ισπανία, όπου συνέχισε να συσσωρεύει χρέη. Το 1587 απεβίωσε ο αδελφός του Φραγκίσκος Α΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης και ο Πέτρος επέστρεψε στην Ιταλία και έμεινε ως το 1589, οπότε ταξίδευσε στην Ισπανία.

Ο γάμος του με τη Βεατρίκη δε Λάρα το 1593 ήταν μικρή βοήθεια στα οικονομικά και στα συναισθηματικά του θέματα. Συνέχιζε να βλέπει την ερωμένη του Αντωνία δε Καρβάχαλ, που τού έδωσε πέντε νόθα τέκνα. Επίσης είχε ένα νόθο γιο από τη Μαρία δελλα Ριβέρα.

Συνέχισε να γράφει στον αδελφό του Φερδινάνδο Α΄ μεγάλο δούκα της Τοσκάνης, ζητώντας ένα μέρος της της οικογενειακής περιουσίας για να εξοφλήσει τα χρέη του. Το 1596 ήλθε στην Ιταλία και έκανε έκκληση στον πάπα για να λάβει το μέρος του στη διαφωνία, μάταια όμως. Ο Πέτρος απεβίωσε βαθιά χρεωμένος στα 50 έτη του και τα νόθα τέκνα του μεταφέρθηκαν στη Φλωρεντία για να τα φροντίσουν οι Μέδικοι. Τάφηκε στη μονή της Αγία Τριάδος στη Μαδρίτη. Αργότερα ο ανιψιός του Κόζιμο Β΄ μετέφερε τη σορό του στη Φλωρεντία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1571 την εξαδέλφη του Ελεονώρα ντι Γκαρθία του Τολέδου, κόρη τού Γκαρθία δε Τολέδο Οσόριο 4ου μαρκησίου της Βιγιαφράνκα (αδελφού της μητέρας του Ελεονόρας). Πέντε έτη μετά την κατηγόρησε για μοιχεία και την έπνιξε, καθώς και τον εραστή της.
* Κόζιμο 1573-1576, απεβ. 3 ετών.

Το 1593 ο Πέτρος έκανε δεύτερο γάμο με τη δόνα Βεατρίκη δε Λάρα, κόρη τού Εμμανουήλ δε Μενέθες δούκα της Βίλα Ρεάλ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Από της ερωμένη του Αντωνία δε Καρβαχάλ είχε τέσσερα νόθα τέκνα. Από τη Μαρία δελλα Ριβέρα είχε έναν νόθο γιο.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* "Bia - The Medici Archive Project". Documents.medici.org. Retrieved 2013-07-29.


Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Αριέλ Σεμενόφ

Η **Αριέλ Σεμενόφ ** (γαλλικά: **Arièle Semenoff**, 3 Μαρτίου 1947) είναι γαλλίδα ηθοποιός.

Η Σεμενόφ είναι  παντρεμένη με  τον γάλλο ηθοποιό Αλέν Ντουτί και μητέρα  της ηθοποιού Μελανί Ντουτί και του Νικολά Ντουτί.
Μετά την προβολή της εκπομπής "Rendez-vous en terre inconnue (Ραντεβού σε μια άγνωστη χώρα)" της 29ης Νοεμβρίου 2016, η Μελανί Ντουτί αποκάλυψε ότι ο παππούς της από την πλευρά της μητέρας της Αριέλ Σεμενόφ ήταν μογγολικής καταγωγής, και ήταν απολύτως τυχαίο το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης της εκπομπής Φρεντερίκ Λοπέζ επέλεξε να την πάει στη Μογγολία.

## Φιλμογραφία

*  1977: *[[Ben et Bénédict]]*, της Paula Delsol: *η λεχώνα*
*  1979: *[[Il ya longtemps que je t'aime]]*, του Jean-Charles Tacchella: *Ρολαντ, φίλη του Ζεράρ*
*  1980: *Το πάρτι* (*[[La Boum]])*, του Κλωντ Πινοτό: *η πεθερά του Ραούλ*
*  1981: *[[Croque la vie]]*, του Jean-Charles Tacchella: *Κυρία Μανουέλ*
*  1981: *[[Pour la peau d'un flic]] : *Μαρτ Πιγκό**
*  1982: *[[Le Braconnier de Dieu]]*, de Jean-Pierre Darras: *Μαγκαλί* / *η κόρη της*
*  1984: *[[Pinot simple flic]]*, του Gérard Jugnot
*  1986: *[[Le Passage]]*, του René Manzor: *η δασκάλα του σχολείου*
*  1986: *[[Kamikaze]]*, του Didier Grousset: *η παρουσιάστρια*
*  1988: *[[Deux]]*, του Claude Zidi
*  1990: *[[Dames galantes]]*, του Jean-Charles Tacchella: *Μαντάμ ντε Ρετς*
*  1992: *[[Les Visiteurs]]*, του Jean-Marie Poiré: *Ζακλίν*
*  1993: *[[Les Ténors]]*, του Francis de Gueltzl
*  1993: *[[Fanfan]]*, του Alexandre Jardin
*  1995: *[[Les Anges gardiens]]*, του Jean-Marie Poiré: *Σαντρίν, η αεροσυνοδός*
*  1997: *[[Les Sœurs Soleil]]*, του Jeannot Szwarc
*  1998: *[[Les Couloirs du temps]]*, του Jean-Marie Poiré: *Ζακλίν*
*  2001: *[[Le Cœur sur la main]], (ταινία μικρού μήκους) της [[Marie-Anne Chazel]]: *η γυναίκα με τον μεγάλο σκύλο*
*  2001: *J'm'en souviens plus...*, ταινία μικρού μήκους του [[Alain Doutey]]: *η ξενοδόχος*
*  2001: *Sexy Boys* του [[Stéphane Kazandjian]]: *Μαμά*
*  2004: *Au secours, j'ai 30 ans !* της [[Marie-Anne Chazel]] 
*  2007: *Ce soir je dors chez toi* του [[Olivier Baroux]]
*  2009: *Safari* του [[Olivier Baroux]]
*  2010: *L'Italien* του [[Olivier Baroux]]
*  2011: *Les Tuche* του [[Olivier Baroux]]  
*  2011: *Bien au delà*, ταινία μικρού μήκους του Julien Allary
*  2012: *Nos plus belles vacances* του [[Philippe Lellouche]]
*  2012: *Mais qui a retué Pamela Rose ?* του [[Olivier Baroux]] και του [[Kad Merad]]
*  2017: *Mission Pays basque'' του Ludovic Bernard

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλμογραφία της 

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γκραν Πρι Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 2018 (Φόρμουλα 1)

Το **Γκραν Πρι Η.Π.Α. 2018** ήταν ο 18ος αγώνας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 2018. Διεξήχθει στην πίστα του Ώστιν στις 21 Οκτωβρίου 2018. Αυτή ήταν η 40η φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής φιλοξενούν αγώνα της Φόρμουλα 1 και η 7η φορά που διεξάγεται στο Ώστιν.

## Πρόγραμμα τριημέρου

## Ελαστικά

## Ελεύθερα δοκιμαστικά

### Free Practice 1 (FP1)

Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 19 Οκτωβρίου 2018, ο καιρός ήταν βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ενδιάμεση (Intermediate) ή την βρόχινη γόμα (Wet) της Pirelli.

### Free Practice 2 (FP2)

Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 19 Οκτωβρίου 2018, ο καιρός ήταν βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ενδιάμεση (Intermediate) ή την βρόχινη γόμα (Wet) της Pirelli.

### Free Practice 3 (FP3)

Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 20 Οκτωβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.

## Κατατακτήριες δοκιμές

Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Σεμπάστιαν Φέτελ να τερματίζει στην δεύτερη θέση όμως ο Κίμι Ράικονεν θα εκκινήσει δεύτερος καθώς ο Γερμανός έχει ποινή τριών θέσεων.

**Έντονοι χαρακτήρες**&nbsp;- Pole position*Πλάγιοι χαρακτήρες*&nbsp;- Ταχύτερος γύρος κάθε Q

## Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018.

### Ποινές

Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.

### Τελική κατάταξη

&nbsp;– Ο Εστεμπάν Οκόν αποκλείστηκε από τον αγώνα επειδή υπερέβη τα όρια καυσίματος στον 1ο γύρο.
&nbsp;– Ο Κέβιν Μάγκνουσεν αποκλείστηκε από τον αγώνα επειδή κατανάλωσε πάνω από 105 κιλά καυσίματος στον αγώνα.

## Πηγές

- Επίσημος Ιστότοπος
- FIA
- Fox Sports
- Sky Sports
- Autosport

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
4055 Μαγγελάνος

Ο **Μαγγελάνος (Magellan)** είναι ένας αστεροειδής, που ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,7. Ανακαλύφθηκε το 1985 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και του έδωσε το όνομα του περίφημου Πορτογάλου θαλασσοπόρου-εξερευνητή Φερδινάνδου Μαγγελάνου, αλλά και προς τιμή του διαστημοπλοίου *[[Μαγγελάνος (διαστημικό σκάφος)|Μαγγελάνος]]*, το οποίο εκτοξεύθηκε από τη NASA το 1989 και χαρτογράφησε την Αφροδίτη. Ο θαλασσοπόρος τιμάται και με ομώνυμους κρατήρες του Άρη και της Σελήνης.. Η ονομασία δόθηκε στα τέλη του 1990.

Η πρώτη παρατήρηση του 4055 Μαγγελάνου έγινε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ στην Αυστραλία, έναν μήνα πριν από την επίσημη ανακάλυψη από το Πάλομαρ.

## Τροχιά
thumb|right|205px|Ο Μαγγελάνος (το αχνό σημείο στο κέντρο) όπως απεικονίστηκε από τη Γη τον Ιούλιο του 2010.
Ο αστεροειδής Μαγγελάνος περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μεταξύ της τροχιάς της Γης και του μέσου της Κύριας Ζώνης αστεροειδών, σε τροχιά με μεγάλη σχετικώς κλίση ως προς το επίπεδο της γήινης τροχιάς, οπότε σπανίως πλησιάζει τη Γη (η πλησιέστερη προσέγγιση για τον 21ο αιώνα σημειώθηκε στις 31 Αυγούστου 2015, σε απόσταση 0,2394 AU ή 35,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
O φασματικός τύπος του Μαγγελάνου είναι ο σπάνιος τύπος **V**, κάτι που σημαίνει ότι πιθανότατα αποτελεί ένα θραύσμα που εκτινάχθηκε κατά τη δημιουργία του κρατήρα Ρεασίλβια στον μεγάλο αστεροειδή 4 Εστία (Vesta).

### Διάμετρος και άλβεδο
Σύμφωνα με παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο Κεκ και την επισκόπηση της διαστημικής αποστολής WISE/NEOWISE, ο αστεροειδής έχει μέση διάμετρο μεταξύ 2,2 και 2,8 χιλιομέτρων, με αρκετά ανοικτόχρωμη επιφάνεια, καθώς το άλβεδό του υπολογίζεται σε 0,31 έως 0,33.

### Καμπύλες φωτός
Από το 2000 μέχρι το 2015, μια εξάδα πλήρων καμπυλών φωτός του αστεροειδή εκ περιστροφής αποκτήθηκαν από φωτομετρικές παρατηρήσεις που πραγματοποίησαν οι αστρονόμοι Πετρ Πράβετς και Μπράιαν Ντ. Γουόρνερ, καθώς και το Μεξικανικό Εγχείρημα Φωτομετρίας Αστεροειδών και η επισκόπηση «Palomar Transient Factory». Η ποιοτικότερη καμπύλη ωστόσο οφείλεται στον Γάλλο ερασιτέχνη αστρονόμο David Romeuf (2015) και έδωσε την περίοδο περιστροφής του Μαγγελάνου ίση με 7 ώρες 28 λεπτά και 55,3 δευτερόλεπτα με ακρίβεια 3/10 του δευτερολέπτου, αλλά και σημαντική διακύμανση της φωτεινότητας, 0,45 μέγεθος, κάτι που υποδεικνύει ότι ο αστεροειδής έχει επίμηκες σχήμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL / Εφημερίδα

Μαγγελανος
Οτόνε Βισκόντι

O **Οτόνε**, ιταλ. Ottone (1207 - 8 Αυγούστου 1295) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο και ο ιδρυτής της εξουσίας των Βισκόντι στο Μιλάνο.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ουμπέρτο Βισκόντι, κυρίου τού Μασσίνο, Αλμπιτσάτε και Μπεσνάτε και της Αναστασίας, που μερικές πηγές της αποδίδουν το επώνυμο Πιροβάνο. Πριν γίνει αρχιεπίσκοπος, ήταν βοηθός τού παπικού εκπροσώπου (legatus) και καρδιναλίου Οτταβιάνο Ουμπαλντίνι. Τo 1260 ήταν διοικητής (podestà) της Νοβάρα.

Το 1262 διαδέχθηκε τον Λεόνε ντα Περέγκο ως αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο· τον εξέλεξε ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ σε αντίθεση με τον Μαρτίνο ντελλα Τόρρε και τον Μαμφρέδο των Χοενστάουφεν. Πολέμησε για την εξουσία της πόλης κατά της οικογένειας των Τορριάνι και ιδιαίτερα τού Νάπο ντελλα Τόρρε, που τού είχε αρνηθεί την πρόσβαση στο Μιλάνο και είχε νικήσει το 1276 στην Αντζέρα τον Τεομπάλντο Βισκόντι, ανιψιό τού Οττόνε. Όμως το επόμενο έτος ο Οτόνε νίκησε αποφασιστικά στη μάχη τού Ντέζιο και η νίκη αυτή ξεκίνησε την κυριαρχία των Βισκόντι επί τού Μιλάνου και της Λομβαρδίας, που κράτησε ως το 1450.

Ως αποτελεσματικός κυβερνήτης της πόλης, την εξωράισε και ενίσχυσε την οικονομία. Όταν πέρασε η ηλικία του, αποσύρθηκε στο αββαείο Κιαραβάλλε και εμπιστεύθηκε την κυριαρχία στον Ματτέο Α΄ Βισκόντι, γιο τού Τεομπάλντο. Απεβίωσε το 1295.

## Πηγές
* Crivelli Visconti, Vittorio Urbano (1972). La nobiltà lombarda. Bologna. p. 6.

## Παραπομπές


Οτονε
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Οτονε
Σκέλτσιμ Κανί

Ο **Σκέλτσιμ Κανί** (γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1956 στα Τίρανα) είναι Αλβανός οικονομολόγος. Ήταν Διοικητής της Τράπεζας της Αλβανίας από τον Αύγουστο του 1997 έως τον Οκτώβριο του 2004, όταν ο Αρντιάν Φουλάνι ανέλαβε τη θέση του. Ήταν επίσης Υπουργός Οικονομικών στη κυβέρνηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Διετέλεσε υπουργός οικονομικών της χώρας από τις 15 Σεπτεμβρίου 2013 έως τις 16 Φεβρουαρίου 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί
3908 Νυξ

Η **Νυξ (Nyx)** είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής, που ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 17,3. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Γερμανό αστρονόμο Χανς-Έμιλ Σούστερ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και του έδωσε το όνομα της αρχαίας ελληνικής θεάς της νύχτας. Το ίδιο όνομα με την ίδια προέλευση έχει δοθεί στον δορυφόρο Νύχτα του Πλούτωνα, και για να αποφεύγεται σύγχυση η ορθογραφία του διεθνούς ονόματος του δορυφόρου τροποποιήθηκε από *Nyx* σε *Nix*.

## Τροχιά
Καθώς συμβαίνει με τους περισσότερους αστεροειδείς Αμόρ, η τροχιά της «Νυκτός» τέμνει την τροχιά του Άρη. Η πλησιέστερη προσέγγιση του αστεροειδή στη Γη για όλο τον 21ο και τον 22ο αιώνα θα συμβεί στις 18 Οκτωβρίου 2194, οπότε η απόστασή του από τη Γη θα είναι 0,05800 AU (8.676.800 χιλιόμετρα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του αστεροειδή εκτιμάται σε 1 ως 1,2 χιλιόμετρο περίπου. O φασματικός τύπος της είναι ο σπάνιος τύπος **V**, κάτι που σημαίνει ότι ίσως να αποτελεί ένα θραύσμα του μεγάλου αστεροειδή 4 Εστία (Vesta). Το άλβεδο του αστεροειδή 3908 Νυξ είναι περίπου 0,23. Η Νυξ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες, 25 λεπτά και 33,6 δευτερόλεπτα. Το έτος 2000, παρατηρήσεις ραντάρ με τα ραδιοτηλεσκόπια του Αρεσίμπο και του Γκόλντστοουν προσδιόρισαν το προσεγγιστικό σχήμα του αστεροειδή: μπορεί να περιγραφεί ως γενικώς σφαιρικό, αλλά με πολλά εξογκώματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL / Εφημερίδα

Νυξ
Γκαμπριέλε Σφόρτσα

O **Γκαμπριέλε**, ιταλ. Gabriele Sforza (1423 - 1457) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν μέλος τού Αυγουστινιανού Τάγματος και υπηρέτησε ως αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνου (1445-57).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Τζάκομο Ατέντολο και της τρίτης συζύγου του Μαρία Μαρτσάνι κόμισσας τού Τσελάνο. Ο πατέρας του από τρεις συζύγους και μία ερωμένη είχε αποκτήσει 16 τέκνα. Ο Ατέντολο, που στα πεδία των μαχών τον αποκαλούσαν *Μούτσιο*, άλλαξε το επώνυμό του σε *Σφόρτσα (δυνατός)*. Ο Γκαμπριέλε αρχικά είχε βαπτιστεί Κάρολος. Ο πιο γνωστός αδελφός τού Κάρλο ήταν ο Φραγκίσκος Α΄ δούκας τού Μιλάνου (1450-66).

Γεννήθηκε το 1423 και πέρασε την νεανική ζωή του υπηρετώντας στο στρατό, αλλά σύντομα κουράστηκε από την κοσμική ζωή. Προτιμούσε να μελετά χειρόγραφα από το να πολεμά στο πεδίο της μάχης. Το 1442 εισήλθε στην Αυγουστινιανή μονή τού Σαν Σαλβατόρε ντε Σέλβα ντι Λάγκο, έξω από τη Σιένα. Έλαβε τη χειροτονία των Ιερών Εντολών υπό τον Τζιρόλαμο Μπουονσινιόρι, βοηθό ηγούμενο της μονής και πήρε το όνομα Γκαμπριέλε ντι Κοτινιόλα ή Γαμπριέλε Σφόρτσα, όπως είναι πια γνωστός. Στη μονή αφιέρωσε τον εαυτό του στις σπουδές και έγραψε διάφορες θεολογικές επιστολές, ομιλίες, ηθικές πραγματείες, δοκίμια επί των ευαγγελίων και τέσσερα βιβλία επί της Σχολαστικής Θεολογίας. Οι επιτεύξεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και σύντομα διορίστηκε ως θεολόγος καθηγητής στη μονή.

Ο αδελφός του Φραγκίσκος Α΄ το 1545 έλαβε γι' αυτόν από τον πάπα Νικόλαο Ε΄ τον διορισμό του ως αρχιεπισκόπου τού Μιλάνου. Ο Γκαμπριέλε ήταν απρόθυμος να αποδεχθεί το αξίωμα· χειροτονήθηκε επίσκοπος στο ναό της Σάντα Μαρία Ινκορονάτα το 1454 από τον Τζοβάννι Καστιλιόνε επίσκοπο της Παβία. Το 1456 ο αρχιεπίσκοπος άρχισε να κάνει επισκέψεις στις ενορίες τού Μιλάνου. Με σκοπό να ανταποκριθεί στις ανάγκες τού λαού του, πίεσε τον αδελφό του να κτίσει το *Μεγάλο Νοσοκομείο (Ospedale Maggiore)*, ένα από τα πρώτα κοινοτικά νοσοκομεία στην Ευρώπη.

Απεβίωσε το 1457 στο Μιλάνο και τάφηκε στο ναό της Σάντα Μαρία Ινκορονάτα της πόλης, που είχε οικοδομηθεί με παραγγελία τού Φραγκίσκου Α΄. Το επιτάφιο μνημείο του φιλοτεχνήθηκε από τον Φραντσέσκο Σολάρι. Επειδή ήταν αφοσιωμένος στην πίστη, ο Γκαμπριέλε μερικές φορές αργότερα εθεωρείτο *ευλογημένος*, αν και δεν είχε μνήμη των ακολουθιών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Marcora, Carlo (1954). "Frate Gabriele Sforza, Arcivescovo di Milano". Memorie Storiche della Diocesi di Milano (in Italian). 1: 236–263.
* Alegiani, Giovan Battista (1763). Il Compendio della Vita del B. Gabriele Sforza. Roma: Per Benedetto Franzesi e Gaetano Paperi Con Licenza De' Superiori. p. 124.
* Cazzani, Eugenio (1996). Vescovi e arcivescovi di Milano. Milano: Massimo. pp. 210–211. ISBN 88-7030-891-X.(in Italian)

Γκαμπριελε
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Γκαμπριελε
Άνχελ Νταβίδ Ροδρίγεθ

Ο **Άνχελ Νταβίδ Ροδρίγεθ Γκαρθία** (γενν. 25 Απριλίου 1980) είναι Ισπανός σπρίντερ. Συμμετέχει στα αγωνίσματα των 60 μέτρων (κλειστός), 100 και 200 μέτρων.

Συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 στο αγώνισμα των 100 μέτρων, όπου τερμάτισε 6ος στον τελικό. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν 30ός στον 1ο γύρο πάλι στο αγώνισμα των 100 μέτρων και δεν προκρίθηκε στους ημιτελικούς.

## Παραπομπές

* Ο Άνχελ Νταβίδ Ροδρίγεθ στην IAAF.

Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ισπανικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Ντιόγκο Αντούνες

Ο **Ντιόγκο Χοσέ Περέιρα ντε Φορτουνάτο Αντούνες** (γενν. 2 Νοεμβρίου 1992) είναι Πορτογάλος δρομέας αγώνων ταχύτητας, που συμμετέχει στον δρόμο 100 μέτρων και των 60 μέτρων (στον κλειστό). Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του σε 3 συνεχόμενα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Στίβου, ενώ στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 της Ταρραγόνας κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία και την 4η θέση στα 100 μέτρα ανδρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017
Ασκάνιο Σφόρτσα

Ο **Ασκάνιο**, ιταλ. Ascanio (3 Μαρτίου 1455 - 28 Μαΐου 1505) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας. Έμεινε γνωστός ως ικανός διπλωμάτης, που έπαιξε μεγάλο ρόλο στην εκλογή τού Ροδρίγο Βοργία ως πάπα με το όνομα Αλέξανδρος ΣΤ΄. Υπηρέτησε ως αντι-Καγκελλάριος της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας (1492-1505).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα τού Μιλάνου και της Μπιάνκα-Μαρία Βισκόντι. Γεννήθηκε στην Κρεμόνα. Αδέλφια του ήταν ο Γκαλεάτσο-Μαρία και ο Λουδοβίκος, δούκες τού Μιλάνου.

Έγινε μαθητής τού Φραντσέσκο Φίλελφο, Αυλικού τού πατέρα του, που τον εισήγαγε στη διακυβέρνηση και τη λογοτεχνία. Ο Οίκος του έδωσε άλλους τέσσερις καρδιναλίους. Στα 10 έτη του ονομάστηκε διοικητής ηγούμενος τού Κιαραβάλλε. Ενόσω ήταν ακόμη ανήλικος, τού υποσχέθηκε τον ερυθρό πίλο τού καρδιναλίου της Εκκλησίας ο Γκυγιώμ ντ'Εστουτβίλ, που ήθελε την υποστήριξη τού Γκαλεάτσο-Μαρία στην υποψηφιότητά του ως πάπα το 1471. Όμως εξελέγη τελικά ο Φραντσέσκο ντελλα Ρόβερε με το όνομα Σίξτος ΣΤ΄.

Το 1473 η Αικατερίνη, κόρη τού Γκαλεάτσο-Μαρία, παντρεύτηκε τον Τζιρόλαμο Ριάριο, ανιψιό τού Σίξτου Δ΄. Ο Τζιρόλαμο ήταν από τα ηγετικά μέλη της συνωμοσίας των Πάτσι, που ήταν κατά τού Λαυρεντίου Α΄ των Μεδίκων τού *μεγαλοπρεπούς* στη Φλωρεντία. Ελπίζοντας να ειρηνεύσει το Μιλάνο, ο Σίξτος Δ΄ προσπάθησε να κάνει τον Ασκάνιο καρδινάλιο το 1477, αλλά ο Σύλλογος των καρδιναλίων αρνήθηκε να τον αποδεχθεί. Παρόλα αυτά ο Ασκάνιο έγινε επίσκοπος της Παβία το 1479, διατηρώντας τη θέση του ως το τέλος του. Το 1484 εκπροσώπισε τον Λουδοβίκο στο Συνέδριο της Κρεμόνα.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Moroni, Gaetano, ed. (1854). Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da S. Pietro sino ai nostri giorni ... (in Italian). Vol. LXV. Venezia: Tip. Emiliana. pp. 90–93.
* Pastor, Ludwig von. The History of the Popes, from the close of the Middle Ages, third edition, Volume V Saint Louis: B. Herder 1902.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι Κρεμόνας
Κατηγορία:Επίσκοποι Παβίας
Τζοβάννι Πάολο Σφόρτσα

Ο **Τζοβάννι-Πάολο Α΄**, ιταλ. Giovanni Paolo (Μάρτιος 1497 – Δεκέμβριος 1535) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, ο ιδρυτής τού κλάδου των μαρκησίων τού Καραβάτζο.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Λουδοβίκου τού *μέλανος* δούκα τού Μιλάνου και της ερωμένης του Λουκρέτσια Κριβέλλι. Ο πατέρας του τον είχε νομιμοποιήσει.

Το 1513, που ο ετεροθαλής αδελφός του Μαξιμιλιανός μόλις είχε αποκαταστήσει την κυριαρχία των Σφόρτσα στο Μιλάνο, έλαβε μέρος στην άμυνα της Νοβάρα εναντίον των Γάλλων. Όταν ο άλλος ετεροθαλής αδεφός του Φραγκίσκος Β΄ έκανε παρόμοια απόπειρα το 1525, ο Τζοβάννι-Πάολο πολιορκήθηκε από τους Ισπανούς τού Αντώνιο δε Λέυβα. Τρία έτη μετά πάλι πολιορκήθηκε από αυτούς στο Λόντι, αυτή τη φορά με νικηφόρο έκβαση.

Το 1532, έπειτα από την ειρήνη της Μπολόνα μεταξύ τού Φραγκίσκου Β΄ και τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, έλαβε ως αμοιβή τον τίτλο τού μαρκησίου τού Καραβάτζο. Έπειτα από τρία έτη, απεβίωσε ο Φραγκίσκος Β΄ και ο Τζοβάννι-Πάολο ξεκίνησε να μεταβεί στο βασίλειο της Νάπολης, που ήταν υπό Ισπανική επικυριαρχία για να διεκδικήσει το δουκάτο τού Μιλάνου για τον εαυτό του. Στη διαδρομή, απεβίωσε στη Φλωρεντία υπό μυστηριώδεις συνθήκες: μερικές πηγές λένε ότι δηλητηριάστηκε από τον Αντώνιο δε Λέυβα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βιολάντε Μπεντιβόλιο, δισεγγονή τού Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα δούκα τού Μιλάνου και είχε τέκνο:
* Μούτσιο Α΄, μαρκήσιος τού Καραβάτζο και κόμης τού Γκαλλιάτε.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911): "Sforza". Encyclopædia Britannica. 24 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 756

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Φραγκίσκος Σφόρτσα (ο μικρός δούκας)

Ο **Φραγκίσκος-Μαρία** o *μικρός δούκας*, ιταλ. Francesco il Duchetto (30 Ιανουαρίου 1491 - 1512) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κόμης της Παβία (1491-99).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα τού Μιλάνου και της Ισαβέλλας των Τραστάμαρα, κόρης τού Αλφόνσου Β΄ της Νάπολης.

Έγινε κόμης της Παβίας το 1491 ως το 1499, οπότε ο Γαλλικός στρατός κατέλαβε το Μιλάνο και ο Φραγκίσκος μεταφέρθηκε στη Γαλλία από τον Λουδοβίκο ΙΒ΄. Στην Αγκουλέμ το 1512 έπεσε από το άλογο και απεβίωσε. Ήταν 21 ετών.

Αδελφή του ήταν η Μπόνα, σύζυγος τού Σιγισμούνδου Α΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Πολωνίας-Λιθουανίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Caterina Santoro, Gli Sforza, 1968
* Pompeo Litta, Famiglie celebri d'Italia

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Στίβος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 – 100 μέτρα ανδρών

Τα **[[100 μέτρα]] ανδρών** ήταν ένα από τα αγωνίσματα του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 που διοργανώθηκαν στο Στάδιο Κάμπκλαρ της Ταρραγόνας από τις 27 μέχρι τις 28 Ιουνίου 2018.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα

### Γύρος 1
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.

Άνεμος:

Σειρά 1: -2.4 μ/δ, Σειρά 2: -2.2 μ/δ, Σειρά 3: -1.8 μ/δ

### Τελικός

Άνεμος:

-0.6 μ/δ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσογειακοί Αγώνες 2018
Φαίδων Αλκίνοος

Ο **Φαίδων Αλκίνοος** (γεννήθηκε ως Γεώργιος Βλαχιώτης στο Κιάτο το 1956) είναι Έλληνας ποιητής, συγγραφέας θεατρικών έργων, διηγηματογράφος, στιχουργός. ιδιοκτήτης εκδοτικών οίκων βιβλίων.

## Βιογραφικό
Ο Γεώργιος Βλαχιώτης γεννήθηκε το 1956 στο Κιάτο και ήταν γιος του Αλεξάνδρου Βλαχιώτη, ο οποίος λειτουργούσε και το ξενοδοχείο "Κύπρος". Ο πατέρας του καταγόταν από το Κιβέρι του νομού Αργολίδος. Η μητέρα του, η Βαρβάρα, καταγόταν από το χωριό Χαλκί του νομού Κορινθίας. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές, έγινε μόνιμος κάτοικος της Αθήνας. Σπούδασε λογιστικά στη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Στη συνέχεια υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και εργάστηκε ως λογιστής. Από μικρός έγραφε ποιήματα και τελικά έγινε συγγραφέας και εκδότης. Ο εκδοτικός του οίκος "Χώρος Ποίησης Σικυώνιος" ιδρύθηκε το 1987 και λειτούργησε μέχρι το 1997.

Ο γιος του Αλέξανδρος έγινε επίσης συγγραφέας.

## Ενδεικτική εργογραφία
Συνέγραψε και εξέδωσε τα εξής βιβλία:

*Συντροφικότητα (1979)
*Με τον Στίχο (ποιήματα, 1988, επανέκδοση 2006)
*Αγωνιστή πατέρα (1989, 1997, 2006)
*Σε τρίτο πρόσωπο (1991)
*Μπαράκια (1997)
*Προπαίδεια (Μαθαίνω Πολλαπλασιασμό) – (1997)
*Η Αλεπού κι ο Κόρακας (1997)
*Χαίρε Ύλη (1997)
*Μονεμβασιά μου Δέσποινα, ποιητικός θεατρικός λόγος (2007)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Βραβείο Φρανσουά Τρυφώ

Το **Βραβείο Φρανσουά Τρυφώ** (Ιταλικά: Premio François Truffaut) ήταν ιταλικό κινηματογραφικό βραβείο, που δινόταν στη μνήμη του Γάλλου σκηνοθέτη Φρανσουά Τρυφώ, που απονεμήθηκε από το 1988 έως το 2014 στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Τζιφόνι.

## Παραλήπτες
* 1988: Ίντα ντι Μπενεντέτο, Παόλο και Βιτόριο Ταβιάνι και Λουί Μαλ
* 1989: Μπαρμπάρα Ντε Ρόσι, Λίνα Σάστρι, Μπεν Γκαζάρα, Μαργκαρέτε φον Τρότα, Κλαούντιο Αμεντόλα και Μάρκο Ρίσι
* 1990: Μάουρο Μπολονίνι, Λιλιάνα Καβάνι, Λιβ Ούλμαν, Ζαν-Ζακ Ανό, Νάνι Λόι, Μπαντ Σπένσερ, Φρανσίσκο Νούτι, Τζέρεμι Άιρονς, Τζουλιάνο Τζέμα και Φρανσέσκο Κοσίγκα
* 1991: Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Μικελάντζελο Αντονιόνι
* 1992: Ρίτα Λέβι Μονταλτσίνι
* 1993: Αμπάς Κιαροστάμι
* 1994: Αλμπέρτο Σόρντι
* 1995: Μπεν Κίνγκσλεϊ, Τζον Βόιτ, Γκαμπριέλ Σαλβατόρες και Κριστόφ Κισλόφσκι
* 1996: Μίκι Ρούνει, Τζεραλντίν Τσάπλιν, Κάρλο Λιζάνι, Φράνκο Αμούρι, Λίνο Μπάνφι, Κιάρα Κασέλι, Κριστίνα Κομεντσίνι, Ελεώνορα Τζιόρτζι, Τζούλιο Σκαρπάτι, Μπαντ Σπένσερ και Κιμ Ρόσι Στιουάρτ
* 2001: Ρέι Λιότα
* 2006: Κάθι Μπέιτς
* 2008: Μεγκ Ράιαν, Τιμ Ροθ
* 2009: Λαούρα Μοράντε, Μπαζ Λούρμαν
* 2010: Σούζαν Σαράντον
* 2011: Χίλαρι Σουάνκ, Έντουαρντ Νόρτον και Τζοβανότι
* 2012: Ζαν Ρενό
* 2013: Τζιανκάρλο Τζιανίνι
* 2014: Άλαν Ρίκμαν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Giffoni film festival στην Imdb

Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στην Ιταλία
Οτταβιάνο Μαρία Σφόρτσα

Ο **Οτταβιάνο-Μαρία**, ιταλ. Ottaviano-Maria (1475 - 1545) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν ιεράρχης της Καθολικής Εκκλησίας, που υπηρέτησε ως τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας (1541-45), επίσκοπος της Τερρακίνα, Πριβέρνο ε Σέτσε (1541-45), επίσκοπος τού Αρέτσο (1519-25) και επίσκοπος τού Λόντι (1497-99, 1512-19, 27-30).

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Γκαλεάτσο-Μαρία δούκα τού Μιλάνου και της ερωμένης του Λουτσία Μαρλιάνι. Γεννήθηκε στο Μιλάνο.

Το 1497 διορίστηκε από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ ως επίσκοπος τού Λόντι. Ο τίτλος του ήταν περισσότερο από επισκοπικός: χρησιμοποίησε τη θέση του για να εξασφαλίσει πόρους και στρατό για τις εκστρατείες τού θείου του Λουδοβίκου του *μαυριτανού* δούκα τού Μιλάνου. Το 1499 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Λόντι, όταν ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας κατέλαβε το Μιλάνο και διόρισε διοικητή στη θέση τού επισκόπου τον Κλωντ ντε Σεϋσσέλ (Κλαούντιο Σασσατέλλι) το 1501. Το 1512 επανατοποθετήθηκε επίσκοπος τού Λόντι από τον πάπα Ιούλιο Β΄, έπειτα από την απέλαση τού Γαλλικού στρατού από την Ιταλία.

Το 1515 πιέστηκε πάλι να αφήσει την επισκοπή, όταν ο Μαξιμιλιανός Σφόρτσα δούκας τού Μιλάνου και ο Ματθαίος Σίνερ επίσκοπος τού Σιόν τον υποπτεύθηκαν για συνεργασία με τους Γάλλους· άλλοι λένε ότι απλά τον ζήλευε ο Μαξιμιλιανός. Έφυγε στη Γερμανία και επέστρεψε το 1519, όταν διορίστηκε από τον πάπα Λέοντα Ι΄ ως επίσκοπος τού Αρέτσο, ανταλλάσσοντας τη θέση του Λόντι με τον Τζερόλαμο Σανσόνι. Το 1525 παραιτήθηκε από εκεί και δύο έτη μετά επέστρεψε στο Λόντι ως επικεφαλής μισθοφόρων, οι οποίοι τον βοήθησαν να σιγουρέψει τον έλεγχο της πόλης στο Μιλάνο και όχι στη Βενετία, η οποία την είχε καταλάβει από τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων το 1526. Έμεινε επίσκοπος τού Λόντι ως το 1530, οπότε παραιτήθηκε. Διάδοχός του έγινε πάλι ο Τζερόλαμο Σανσόνι.

Αποσύρθηκε στο Μιλάνο, όπου μετά τον θάνατο τού δούκα, διεκδίκησε τον θρόνο χωρίς όμως επιτυχία. Μετέβη στο Μουράνο. Το 1541 διορίστηκε από τον πάπα Παύλο Γ΄ ως επίσκοπος της Τερρακίνα, Πριβέρνο ε Σέτσε κσι τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης Αλεξανρείας. Υπηρέτησε ως επίσκοπος Τερρακίνας, Πριβέρνο ε Σέτσε, ώσπου απεβίωσε το 1545 (κατ' άλλους 1540/41).

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Cheney, David M. "Diocese of Lodi". Catholic-Hierarchy.org. Retrieved June 16, 2018. (for Chronology of Bishops) [self-published]
* Chow, Gabriel. "Diocese of Lodi (Italy)". GCatholic.org. Retrieved June 16, 2018. (for Chronology of Bishops) [self-published]
* Cheney, David M. "Diocese of Latina-Terracina-Sezze-Priverno". Catholic-Hierarchy.org. Retrieved June 16, 2018. (for Chronology of Bishops) [self-published]

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Επίσκοποι του Λόντι
Κοστάντσο Β΄ Σφόρτσα

Ο **Κοστάντσο Β΄**, ιταλ. Costanzo II (24 Φεβρουαρίου 1510 - 1512) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κύριος τού Πέζαρο (1510-12).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Τζοβάννι κυρίου τού Πέζαρο και της τρίτης συζύγου του Τζινέβρα Τιέπολο. Δεύτερη σύζυγος τού πατέρ του ήταν η Λουκρητία Βοργία, αλλά ο γάμος τους δηλώθηκε άκυρος από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄, λόγω της υποτιθέμενης ανικανότητας τού γαμπρού. Ο Κονστάντσο Β΄ αρχικά είχε βαπτιστεί Τζοβάννι-Μαρία.

Έπειτα από επτά έτη ο Τζοβάννι έκανε γάμο με τη Τζινέβρα και έκανε μόνο ένα τέκνο, τον Τζοβάννι-Μαρία. Πέντε μήνες μετά τη γέννησή του τέκνου, ο Τζοβάννι απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του, που άλλαξε το όνομά του σε Κοστάντσο Β΄ και έγινε ο 4ος κύριος τού Πέζαρο. Επίτροπος ορίστηκε ο θείος του Γκαλεάτσο Σφόρτσα.

Το 1512 απεβίωσε και νόμιμος διάδοχός του ήταν ο θείος του Γκαλεάτσο Σφόρτσα. Όμως ο επικυρίαρχος τού Πέζαρο Πάπας Ιούλιος Β΄ αποφάσισε να κρατήσει τη διακυβέρνηση της κυριότητας και να μην επιτρέψει τη διαδοχή. Έτσι ο Κοστάντσο Β΄ ήταν ο τελευταίος των Σφόρτσα στην κυριότητα τού Πέζαρο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* "La Signoria degli Sforza". Gradara.com. Retrieved 2013-08-15.

Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Πείραμα των σταγονιδίων λαδιού

Το **πείραμα των σταγονιδίων λαδιού** εκτελέστηκε από τους Ρόμπερτ Άντριους Μίλικαν και Χάρβεϊ Φλέτσερ το 1909 για να μετρήσουν το στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο (το φορτίο του ηλεκτρονίου).

Το πείραμα περιείχε την παρατήρηση μικρών ηλεκτρικά φορτισμένων σταγονιδίων πετρελαίου τοποθετημένων μεταξύ δύο παράλληλων μεταλλικών επιφανειών, σχηματίζοντας τις πλάκες ενός πυκνωτή. Οι πλάκες προσανατολίστηκαν οριζόντια, με μία πλάκα επάνω από την άλλη. Ρίχτηκε μια σταγόνα ατομοποιημένου λαδιού μέσω μιας μικρής οπής στην πλάκα κορυφής και ιονίστηκε από μια ακτίνα Χ, καθιστώντας τες αρνητικά φορτισμένες. Πρώτον, με μηδενικό εφαρμοζόμενο ηλεκτρικό πεδίο, μετρήθηκε η ταχύτητα πτώσης ενός. Αργότερα, επαναλαμβάνοντας το πείραμα για πολλά σταγονίδια, επιβεβαίωσαν ότι οι φορτίσεις ταν όλα μικρά ακέραια πολλαπλάσια μιας συγκεκριμένης τιμής βάσης, η οποία βρέθηκε ότι είναι , περίπου 0,6% διαφορετικό από τη δεκτή αξία . Πρότειναν ότι αυτό ήταν η ένταση της αρνητικής φόρτισης ενός απλού ηλεκτρονίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πειράματα φυσικής
Επαρχία Γιαφταλί Σούφλα

Η **Γιαφταλί Σούφλα** (παστού: یفتالی سفلہ, *Yaftali Sufla*, περσικά: *یفتل پایین*) είναι μια από τις 29 επαρχίες της περιοχής Μπανταχσάν στο ανατολικό Αφγανιστάν. Δημιουργήθηκε το 2005 από απόσπαση τμήματος της επαρχίας Φαϋζαμπάντ και το 2005 σε αυτή κατοικούσαν περίπου 39.000 άτομα. Σε αυτήν την επαρχία βρίσκεται και ένα ορυχείο χρυσού. Κύριες δραστηριότητες των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το κλίμα της περιοχής επιτρέπει τη καλλιέργεια ορισμένων φρούτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης στις Υπηρεσίες Διαχείρισης Πληροφοριών του Αφγανιστάν

Γιαφταλι Σουφλα
Γλώσσα Αμπόν

Η **γλώσσα Αμπόν** (ISO 639-3: *abo*, Ethnologue: *abo*, Glottolog: *abon1238*) ανήκει στις νότιες Μπαντοειδείς γλώσσες και χρησιμοποιείται στην πολιτεία Ταράμπα της νοτιοανατολικής Νιγηρίας. Διέθετε 1.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1973, και δεν διαθέτει κάποιο γνωστό σύστημα γραφής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας
Επαρχία Ουαράς

Η **επαρχία Ουαράς** είναι μια ορεινή περιοχή στο νότιο τμήμα της επαρχίας Μπαμιάν στο Αφγανιστάν. Ο πληθυσμός της είναι 76.398 άτομα (2011), οι οποίοι είναι όλοι τους Χαζαρά σύμφωνα με δεδομένα του AIMS. Το κύριο χωριό είναι το Ουαράς (άλλα ονόματα: Ουαράς, Σέουακε Νταχανουαράς, Νταχανουάρς, Σέουακε, Νταχάν Βαράς, Ουάρας, Νταχανουάρς). Η επαρχία βρίσκεται σε υψόμετρο 2.794 μέτρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* UNHCR District Profile
* AIMS District Map

Ουαρας
Ποταμός Αζοπάρντο

Ο **Αζοπάρντο** () είναι μικρός ποταμός στη μεγαλόνησο της Γης του Πυρός, στη Χιλή. Πηγάζει από τη λίμνη Φανιάνο (γνωστή και ως Κάμι), σε υψόμετρο 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και ρέει προς τα δυτικά. Εκβάλλει στο φιόρδ Αλμιραντάσγο, που οδηγεί στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το συνολικό μήκος του είναι 11 χιλιόμετρα.

Ο ποταμός Αζοπάρντο, με γεωγραφικές συντεταγμένες 54°28΄ Ν και 68°58΄ Δ, οριοθετεί το βόρειο σύνορο του Εθνικού Πάρκου Yendegaia.

Αζοπαρντο
Αζοπαρντο
Δρόσος Παμπούκης

Ο **Δρόσος Π. Παμπούκης** (γενν. 1892) ήταν Έλληνας μαιευτήρας-γυναικολόγος, υφηγητής (από το 1930) και μετέπειτα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σύζυγός του ήταν η Λίλη Σαριδάκη, ανεψιά του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου από τη μητέρα της Ευανθία.

Ο Δρόσος Παμπούκης δίδαξε στη Β΄ Έδρα Μαιευτικής και Γυναικολογίας, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, και συνέγραψε βιβλία σχετικά με την επιστήμη του, όπως:

* *Γυναικολογική θεραπευτική*, εκδ. Δημητράκου, εν Αθήναις 1931
* *Φυσικοχημικαί εφαρμογαί εν τη ιατρική*

## Πηγές
* *Παγκόσμιο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό* «Χάρη Πάτση», τόμος Δεύτερος, σελ. 780

Κατηγορία:Έλληνες γυναικολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες μαιευτήρες
Δημήτριος Πελεκάσης

Ο **Δημήτριος Σ. Πελεκάσης** (10 Ιανουαρίου 1881 &ndash; 1973) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος ασχολήθηκε και με την αποκατάσταση βυζαντινών εικόνων και τοιχογραφιών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πελεκάσης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Ο πατέρας του Σπυρίδων ήταν επίσης ζωγράφος, και μάλιστα με σπουδές στην Ιταλία, οπότε απετέλεσε έμπνευση για τον γιο του. Ο Δημήτριος σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου δίδασκε τότε ο Νικηφόρος Λύτρας και μετά ο Γεώργιος Ιακωβίδης. Στη συνέχεια, από το 1906, συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ιταλία, πρώτα στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη και μετά στο εργαστήριο του ζωγράφου Giuseppe Cicherini στη Φλωρεντία.

Ακολούθως ο Πελεκάσης επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου εργάσθηκε στο εργαστήριο του πατέρα του φιλοτεχνώντας προσωπογραφίες και τοπία, ενώ μαζί ανέλαβαν την αγιογράφηση ζακυνθινών ναών. Κατόπιν ο Δημήτριος εγκαταστάθηκε για λίγο το 1914 στο Κάιρο ως συντηρητής και επιμελητής της συλλογής του Χέρμπερτ Κίτσενερ, γύρισε ωστόσο και πάλι στη Ζάκυνθο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, μέχρι το τέλος της ζωής του. Ζωγράφισε τόσο αγιογραφίες, όσο και ποικιλία μη θρησκευτικών θεμάτων (τοπία, πορτρέτα, νεκρές φύσεις, ηθογραφικά θέματα). Μεταξύ των ναών που αγιογράφησε είναι οι: Άγιος Γεώργιος Κυψέλης, Άγιος Δημήτριος Ψυχικού, Σωτείρα Κοττάκη στην Πλάκα, Παναγία Γρηγορούσα στην Πλάκα, Αγία Παρασκευή στην Πλατεία Ψυρρή, Αγία Μαρκέλλα στον Βοτανικό, Παντοκράτορας στα Τραυλιάτα Κεφαλονιάς και άλλοι.

Το 1920 ο Πελεκάσης πήρε μέρος στην 1η Πανελλήνια Έκθεση στο Ζάππειο με το έργο «Το μαρτύριο της Αγίας Αγνής». Από το 1923 επί διετία ανέλαβε, μετά από διαγωνισμό, την αγιογράφηση του ορθόδοξου ναού του Αγίου Γερασίμου της Λωζάνης με εικόνες παλαιωμένης τεχνικής. Το 1934 συμμετείχε με 4 έργα στη 19η Μπιενάλε της Βενετίας. Από το 1922 και μετά ήταν οργανωτής και συντηρητής του Μουσείου Λοβέρδου στην Αθήνα ενώ σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στη δημιουργία και οργάνωση του Μουσείου Ζακύνθου. Κυρίως όμως ασχολήθηκε ως συντηρητής στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.

Μεγάλη συλλογή έργων του χάθηκε κατά τους σεισμούς του 1953 στα Επτάνησα.

Ως συγγραφέας, ο Πελεκάσης έγραψε τα βιβλία-μελέτες *[[Ηλίας Μόσχος]]*, *[[Ιωάννης Κοραής]]* και *Κρήτες αγιογράφοι* (και τα τρία φέρεται να εκδόθηκαν το 1929), καθώς και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Παγκόσμιο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό* «Χάρη Πάτση», τόμος Δεύτερος, σελ. 809
* Σταυρούλα Τσεβά: «Η θρησκευτική ζωγραφική του Δημήτριου Πελεκάση» στο *www.archaiologia.gr*

## Βιβλιογραφία
* Δελλαπόρτα, Αικατερίνη Π.: «Δημήτριος Σπ. Πελεκάσης», εφημ. *Καθημερινή*, ένθετο «Επτά Ημέρες: Επτανησιακή Τέχνη», 23 Φεβρουαρίου 1997
* Λυγγούρης, Α.Π. (επιμ.): το αντίστοιχο λήμμα στη *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. 10, σελ. 262, Αθήνα 1967
* Ρηγόπουλος Γ., Μ. Καρκαζής, Δ. Παυλόπουλος: *Δημήτρης Σπυρίδωνος Πελεκάσης*, εκδόσεις «Πλατύφορος», Αθήνα 2001

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Γιώργος Σίσκος

Ο **Γιώργος Σίσκος** είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1940, είναι απόφοιτος της Σχολής Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο αρχαίο θεατρικό ρεπερτόριο το 1970 παίρνοντας μέρος στην παράσταση «Όρνιθες» του Αριστοφάνη. Έχει συνεργασθεί με πάρα πολλούς θιάσους του σύγχρονου και κλασικού ρεπερτορίου, ενώ έχει θητεύσει σε διάφορες διοικητικές θέσεις σε θέατρα της Ελληνικής Περιφέρειας. Παράλληλα πρωταγωνίστησε σε ταινίες του κινηματογράφου, ενώ έχει εμφανιστεί αρκετές φορές και στην τηλεόραση, ερμηνεύοντας χαρακτηριστικούς ρόλους σε γνωστά σίριαλ. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ο ίδιος με τη διδασκαλία νέων ηθοποιών.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Πία** (ιταλ. *Maria Pia di Borbone-Due Sicilie*, 2 Αυγούστου 1849 - 29 Σεπτεμβρίου 1882) του Οίκου των Βουρβόνων ήταν πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών και μετέπειτα δούκισσα της Πάρμα.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Πία της Θείας Χάριτος* γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1849 στην Γκαέτα, και ήταν το όγδοο παιδί και η τρίτη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν.

Η Μαρία Πία αναγκάστηκε να εξοριστεί μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά της μετά την ενοποίηση της Ιταλίας το 1861.

## Οικογένεια
Στις 5 Απριλίου 1869 παντρεύτηκε το Ροβέρτο Α΄ της Πάρμα στη Ρώμη. Απέκτησαν δώδεκα παιδιά:
* Μαρία Λουίζα (1870 - 1899), παντρεύτηκε το Φερδινάνδο της Βουλγαρίας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
* *Φερδινάνδος* Μαρία Κάρολος Πίος Λουδοβίκος Φραγκίσκος Ιωσήφ (5 Μαρτίου - 14 Απριλίου 1871).
* Λουίζα Μαρία (1872 - 1843), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* Ερρίκος (1873 - 1939), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* *Μαρία Ιμμακουλάτα (= της Αμώμου Συλλήψεως)* Λουίζα Φραγκίσκη (1874 - 1914), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* Ιωσήφ (1875 - 1950), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* Μαρία Θηρεσία (1876 - 1959), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* *Μαρία Πία* Αντωνία Καρολίνα (1877 - 1915), είχε νοητική υστέρηση. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.
* *Βεατρίκη* Κολόμβα Μαρία Ιμμακολάτα Λεωνίδα (1879 - 1946), παντρεύτηκε τον κόμη Πιέτρο Λουκέζι-Πάλλι. Απέκτησαν 3 παιδιά.
* Ηλίας (1880 - 1959), παντρεύτηκε την Μαρία Άννα της Αυστρίας. Απέκτησαν 8 παιδιά.
* *Μαρία Αναστασία* Αντωνία Χριστίνα Φερδινάνδη (25 Αυγούστου - 7 Σεπτεμβρίου 1881).
* Αύγουστος (22 Σεπτεμβρίου 1882), θνησιγενής.

Η Μαρία Πία απεβίωσε κατά τον τοκετό στις 29 Σεπτεμβρίου 1882 στο Μπιαρρίτς της Γαλλίας σε ηλικία 33 ετών. Τάφηκε στη Βίλλα Μπορμπόνε κοντά στο Βιαρέτζο.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Κατηγορία:Δούκισσες της Πάρμας
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2018

Ο **τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας 2018** διεξήχθη την 19η Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου ανάμεσα στην Τσέλσι ΦΚ και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Τελικός ήταν ο 137ος της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Τσέλσι η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για όγδοη  φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Μικαελ Όλιβερ.

## O Δρόμος προς τον τελικό

Η Τσέλσι για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες

## Ο αγώνας

Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2018
Ο Βασιλιάς

***Ο Βασιλιάς*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία του Νίκου Γραμματικού και σενάριο του ίδιου και του Νίκου Παναγιωτόπουλου.

## Πλοκή
Ο Βαγγέλης μόλις αποφυλακίζεται, φεύγει από την Αθήνα και επιστρέφει στο χωριό του στην Πελοπόννησο. Ωστόσο, οι συγχωριανοί του τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία και επιθετικότητα.
## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τέσσερα Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: τρίτης καλύτερης ταινίας, καλύτερου ηθοποιού (Βαγγέλης Μουρίκης), σκηνογραφίας και ήχου.

Επίσης, κέρδισε τη Χρυσή Πυραμίδα στο φεστιβάλ του Καΐρου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Γκουίντο Ασκάνιο Σφόρτσα ντι Σάντα Φιόρα

O **Γκουίντο-Ασκάνιο**, ιταλ. Guido Ascanio (26 Νοεμβρίου 1518 - 6 Οκτωβρίου 1564) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν καρδινάλιος, επικαλούμενος *της Σάντα Φιόρα*.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν γιος τού Μπόζιο Β΄ κόμη της Σάντα Φιόρα και της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού πάπα Παύλου Γ΄. Καρδινάλιοι έγιναν επίσης ο αδελφός του Αλέξανδρος, ο ανιψιός του Φραγκίσκος και ο μικρανιψιός του Φεντερίκο.

Έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) και διοικητής διαφόρων πόλεων και επισκοπικών εδρών. Η Εκκλησιαστική του σταδιοδρομία ξεκίνησε νωρίς με την εκλογή του ως επισκόπου τού Μοντεφιασκόνε ε Κορνέτο (νυν επισκοπή των Βιτέρμπο, Ακουαπενντέντε, Μπανονέτζιο, Μοντεφιασκόνε, Τουσκάνια ε Σαν Μαρτίνο αλ Μόντε Κιμίνο) το 1528, όταν ήταν ακόμη 10 ετών. Παραιτήθηκε το 1548. Έγινε καρδινάλιος-διάκονος στο Εκκλησιαστικό συμβούλιο (Consistorium) το 1534 από τον παππού του Παύλο Γ΄ με τη διακονία των ναών Σάντι Βίτο και Μοντέστο ε Κρεσέντσια. Έπειτα έγινε θαλαμηπόλος (camerlengo) της Ιεράς Ρωμαϊκής Εκκλησίας το 1537, μία θέση που κράτησε ως το τέλος του. Επέλεξε τη διακονία της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν το 1540, του Σάντ'Εουστάκιο το 1540 και τέλος της Σάντα Μαρία ιν Βία Λάτα το 1552. Συμμετείχε στους δύο Συλλόγους των καρδιναλίων (Conclavium) του 1555, όπου ο πρώτος εξέλεξε πάπα τον Μάρκελο Β΄ και ο δεύτερος τον Παύλο Δ΄ και στον Σύλλογο τού 1559, πού εξέλεξε τον Πίο Δ΄, ο οποίος συγκάλεσε τη Σύνοδο τού Τρέντο.

Απεβίωσε το 1564 σε ηλικία 46 ετών από πυρετό, στη Μάντουα. Η σορός του μεταφέρθηκε στη Ρώμη και τάφηκε στο παρεκκλήσιο τού Οίκου του στην πατριαρχική βασιλική Σάντα Μαρία Ματζόρε, που είχε κτίσει ο πάπας Λιβέριος.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Tha Cardinals of the Holy Roman Church - Biographical dictionary
* Cheney, David M. "Guido Ascanio Cardinal Sforza di Santa Fiora". Catholic-Hierarchy.org. Retrieved June 16, 2018

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι