Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν

Ο **Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν** (Γαλλική γλώσσα : *Hugues X de Lusignan*, 1185 - 5 Ιουνίου 1249) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν και ως Ούγος Ε΄ κόμης του Μαρς (1219 - 1249). Από το γάμο του με την Ισαβέλλα κόμισσα του Ανγκουλέμ έγινε, ως Ούγος Α΄ κόμης του Ανγκουλέμ (1220 - 1246).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούγου Θ΄ κυρίου του Λουζινιάν & ως Ούγου Δ΄ κόμη του Λα Μαρς και της Ματθίλδης, κόρης του Βυλγκρέν Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ.

Το 1200 ο πατέρας του μνηστεύθηκε την 12ετή Ισαβέλλα, μέλλουσα κληρονόμο της κομητείας του Ανγκουλέμ. Όταν ο Ιωάννης της Αγγλίας την πήρε το ίδιο έτος και τη νυμφεύτηκε, τότε όλοι οι Λουζινιάν εξεγέρθηκαν εναντίον του. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1216 και η Ισαβέλλα επέστρεψε στη Γαλλία, όπου παντρεύτηκε τον Ούγο Ι΄ (10 Μαΐου 1220).

Σύμφωνα με σημειώσεις στα χειρόγραφα των ποιημάτων του Γκωσέλμ Φαϊντί, ο τροβαδούρος αυτός ήταν αντίπαλος του Ούγου Ι΄ για την αγάπη της Μαργκερίτ ντ'Ωμπυσόν.

Το 1249 απεβίωσε 66 ή 54 ετών και τάφηκε στο Ανγκουλέμ· τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ούγος ΙΑ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Ταγιφέρ, κόρη του Αϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ και είχε τέκνα:
* Ούγος ΙΑ΄ 1221-1250, κύριος του Λουζινιάν, ΣΤ΄ κόμης του Μαρς και Β΄ κόμης του Ανγκουλέμ.
* Αϋμέρ ντε Βαλένς π. 1222-1260, επίσκοπος του Γουίντσεστερ.
* Αγάθη π. 1223-μετά το 1269, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Σωβινύ κύριο του Σατωρού.
* Αλίκη 1224-1256, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Βαρέν 6ο κόμη του Σάρρεϋ.
* Γκυ απεβ. 1264, κύριος του Κουέ, Κονιάκ, Αρσιάκ.
* Γοδεφρείδος απεβ. 1974, κύριος του Ζαρνάκ. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα υποκόμισσα του Σατελρώ και είχε κόρη την:
** Ευσταθία απεβ. 1270, παντρεύτηκε τον Ντρε Γ΄ ντε Μελλό.
* Γουλιέλμος ντε Βαλένς απεβ. 1296, 1ος κόμης του Πέμμπροκ.
* Μαργαρίτα π. 1226/28-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Ραϋμόνδο Ζ΄ κόμη της Τουλούζης, μετά τον Αιμερύ Θ΄ υποκόμη του Τουάρ και έπειτα τον Γοδεφρείδο Ε΄ κύριο ντε Σατωμπριάν.
* Ισαβέλλα 1224-1299, κυρία του Μπωβουάρ-συρ-Μερ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μαυρίκιο Δ΄ του Κραόν και μετά τον Γοδεφρείδο ντε Ρανκόν κύριο του Ταϊλμπούρ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
* Fonteneau, Tables des Manuscrits 1 (Memoires de la Societe des Antiquaires de l’Ouest 4) (1839): 195, 197, 202–205, 208, 211–213, 215, 217, 221, 224, 229, 230.
* Bibliotheque de l’Ecole des Chartes 4th Ser. 2 (1856): 537–545.
* Douet d’Arcq, Collection de Sceaux des Archives de l’Empire 1(1) (1863): 397–398 (seal of Hugues X de Lusignan dated 1224 — Sceau equestre. Le comte a cheval, en costume de chasse, le cor au cou et tenant a la main un petit chien pose sur la croupe du cheval. Legend: * SIGILL’ : HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : ENGOLISME; Revers. Ecu burele. Le champ a arabesques. Legend: + SIGILL’ “ HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : MARCHIE.).

## Πηγές
* Fonteneau, Tables des Manuscrits 1 (Mémoires de la Société des Antiquaires de l’Ouest 4) (1839): 195, 197, 202–205, 208, 211–213, 215, 217, 221, 224, 229, 230.
* Bibliothèque de l’École des Chartes 4th Ser. 2 (1856): 537–545.
* Douet d’Arcq, Collection de Sceaux des Archives de l’Empire 1(1) (1863): 397–398 (seal of Hugues X de Lusignan dated 1224 — Sceau équestre. Le comte à cheval, en costume de chasse, le cor au cou et tenant à la main un petit chien posé sur la croupe du cheval. Legend: * SIGILL’ : HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : ENGOLISME; Revers. Écu burelé. Le champ à arabesques. Legend: + SIGILL’ “ HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : MARCHIE.).

Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν