open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πλανητικός πυρήνας

Ο **πλανητικός πυρήνας** αποτελείται από το ενδότατο στρώμα (ή στρώματα) ενός πλανήτη που μπορεί να αποτελείται από στερεά και υγρά στρώματα. Επιπλέον, οι πλανητικοί πυρήνες θεωρούνται οι περιοχές ενός πλανήτη όπου αναπτύσσονται οι πιο ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Οι πυρήνες συγκεκριμένων πλανητών ή και δορυφόρων τους, μπορεί να είναι εντελώς στερεοί ή εντελώς υγροί. Για παράδειγμα, ο Γανυμήδης υποθέτουμε πως έχει ρευστό μεταλλικό πυρήνα, πράγμα που φαίνεται από το γεγονός ότι ο Γανυμήδης είναι ο μόνος δορυφόρος για τον οποίο γνωρίζουμε ότι αναπτύσσει μαγνητικό πεδίο. Στο ηλιακό σύστημα το μέγεθος του πυρήνα μπορεί να κυμαίνεται από περίπου 20% (Σελήνη) έως 85% της ακτίνας ενός πλανήτη (Ερμής).

Οι αέριοι γίγαντες έχουν επίσης πυρήνες, αν και η σύνθεση αυτών είναι ακόμα θέμα συζήτησης. Η πιθανή σύσταση ποικίλλει ανάμεσα από τον σίδηρο (Fe) και το νικέλιο (Ni) αν ο πλανήτης διαθέτει μεταλλικό πυρήνα, τον πάγο ή σε ρευστό μεταλλικό υδρογόνο. Οι πυρήνες των αέριων γιγάντων είναι αναλογικά πολύ μικρότεροι από εκείνους των γήινων πλανητών, αν και παρ 'όλα αυτά οι δικοί τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα μεγαλύτεροι από της Γης· ο Δίας έχει έναν 10-30 φορές βαρύτερο από τη Γη και ο εξωπλανήτης HD149026 b έχει πυρήνα 67 φορές τη μάζα της Γης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πλανητική γεωλογία
Παξιμάδα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Παξιμάδα ** αναφέρονται οι παρακάτω νησίδες και τοποθεσίες:

* Παξιμάδα Λασιθίου, νησίδα στη Σητεία της Κρήτης.
* Παξιμάδα, νησίδα μεταξύ Σκιάθου και Σκοπέλου.
* Παξιμάδα ή Παξιμάδι, νησίδα στο ακρωτήριο Λάρδος στη Λίνδο της Ρόδου. 

αλλά και:

* Παξιμάδα Καρύστου, παραλία στη Κάρυστο της Εύβοιας.
Ολισβοκόλλιξ

Ο **ολισβοκόλλιξ** ήταν κατά την αρχαιότητα ερωτικό βοήθημα, ως όλισβος (*ὄλισβος*) από σκληρή μπαγκέτα ψωμιού (*κόλλιξ*), ή εναλλακτικά ήταν περιγραφή για τα φαλλόσχημα ψωμιά. Η λέξη αποτελεί άπαξ λεγόμενον και συναντάται στο λεξικό του Ησυχίου (*Γλῶσσαι*, 5ος αιώνας μ.Χ.) με την απόδοση να είναι *παρὰ τὸ ἐτυμοκόλλιξ* και την προέλευση από γραπτά αρχαίων κωμικών συγγραφέων (Com. ad. 1094). Κατά τον σχολιασμό του Αυγούστου Μάινεκε η χρήση της λέξης αυτής ίσως προέρχεται από τον Έφιππο τον Αθηναίο (4ος αιώνας π.Χ.) και το *ἐτυμοκόλλιξ* (αντί για *ἐτ*'οι*'μοκόλλιξ*) από το *ἐτνοκόλλιξ* ως *ἄρτος ἐτνίτης* (ψωμί από όσπρια). Κάποιες παραστάσεις σε ερυθρόμορφα αγγεία της κλασικής εποχής έχουν ερμηνευτεί πως πιθανώς απεικονίζουν παραστάσεις του αντικειμένου αυτού.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Κατηγορία:Ερωτικά βοηθήματα
Κατηγορία:Ανθρώπινο πέος
Κατηγορία:Αυνανισμός
Πρώτο Αρχαίο Θέατρο Λάρισας

Το **Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας** (**Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας**) είναι αρχαίο θέατρο και το μεγαλύτερο θέατρο στη Θεσσαλία με χωρητικότητα 10.000 ατόμων. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του Λόφου της Ακρόπολης (Λόφος Φρουρίου), στη Λάρισα και αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης.

## Ιστορία
Το Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας οικοδομήθηκε μέσα στο αρχαίο κέντρο της πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας προς το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. Το θέατρο ήταν σε χρήση για έξι αιώνες μέχρι το τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ (ή τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.) όταν η λειτουργία του απότομα σταμάτησε.

Κατά τους πρώτους αιώνες το θέατρο είχε διπλό σκοπό: εκτός από θεατρικές παραστάσεις, επίσης φιλοξενούσε τις συνελεύσεις της ανώτερης περιφερειακής αρχής, το λεγόμενο *Κοινόν των Θεσσαλών*. Το αρχαίο θέατρο της Λάρισας, από το τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. είχε το προβάδισμα.
μικρογραφία|αριστερά|Άποψη του Πρώτου Αρχαίου Θεάτρου της Λάρισας κατά τη διάρκεια εργασιών αναστήλωσης.

Το αρχαίο θέατρο ήταν αρχικά συνδεδεμένο με τη λατρεία του Θεού Διονύσου, με τη διεξαγωγή θεατρικών και μουσικών δραστηριοτήτων, και δεύτερον με τη διοίκηση του Θεσσαλικού για τις συνεδριάσεις της συνέλευσης της πόλης, που ονομαζόταν *[[Αρχαία Αγορά|αγορά]]*. Ένδειξη για αυτά αποτελεί ένας μικρός αναθηματικός βωμός για τον θεό Διόνυσο, που βρέθηκε κοντά στο θέατρο όπου υπήρχαν δήθεν ιερά και τα ονόματα των εκπροσώπων της πόλης - κράτους, που συμμετείχαν στην Ομοσπονδία Θεσσαλίας, που εμφανίζονται στις θέσεις του αρχαίου θεάτρου. Το θέατρο έχει την τυπική αρχιτεκτονική του Ελληνιστικού θεάτρου με τα τρία βασικά στοιχεία: *κοίλο* (κούφιο), *ορχήστρα* και *σκηνή* (στάδιο) με διάμετρο περίπου 25 μέτρα. Το κοίλο του αρχαίου θεάτρου ήταν η ίδια πλαγιά του λόφου του Φρουρίου, το οποίο ήταν διαμορφωμένο σε αναβαθμίδες για την τοποθέτηση των εδωλίων.

Κατά την εποχή του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και του διαδόχου του Τιβερίου βρέθηκαν επιγραφές προς τιμήν τους στα γείσα της σκηνής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Λάρισα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λάρισα
Παξιμάδι Μήλου

Το **Παξιμάδι** ή **Κρεμμυδονήσι** είναι ακατοίκητη νησίδα του νομού Κυκλάδων, η οποία βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της Μήλου. Το 1921 προσάραξε και καταστράφηκε στα ρηχά νερά του το αντιτορπιλικό "Ναυκρατούσα Ι". Διοικητικά το Παξιμάδι, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στη τοπική κοινότητα Μήλου που υπάγεται στο Δήμο Μήλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είναι ακατοίκητο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μήλου
Διεθνές Αεροδρόμιο της Πρίστινα

Το **Διεθνές Αεροδρόμιο της Πριστίνα "Αντέμ Γιασάρι"** (αλβανικά: Aeroporti Ndërkombëtar i Prishtinës "Adem Jashari") είναι ένα διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου. Ο αερολιμένας τελεί υπό την διοίκηση του Κοσσυφοπεδίου. Το αεροδρόμιο έχει πτήσεις προς πολλούς ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Ο αερολιμένας εξυπηρετεί περισσότερους από 1,7 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως και είναι το μοναδικός χώρος εισόδου για αεροπορικούς ταξιδιώτες στο Κοσσυφοπέδιο.
Ονομάζεται προς τιμήν του Αντέμ Γιασάρι, ιδρυτή του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου, ο οποίος αγωνίστηκε για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Το διεθνές αεροδρόμιο της Πριστίνα λειτουργεί ως δευτερεύων κόμβος για τη Adria Airways από τη Σλοβενία.

## Ιστορία

Από τις 12 έως τις 26 Ιουνίου 1999 υπήρξε για σύντομο χρονικό διάστημα ένταση μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ρωσικής δύναμης του Κοσσυφοπεδίου, στην οποία τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τον αερολιμένα. Ένας αριθμός 200 ρωσικών στρατευμάτων που έφθασαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη έφτασαν στη συνέχεια στο Κοσσυφοπέδιο και κατέλαβαν το αεροδρόμιο στην πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου στην Πρίστινα.

Η πίστα και ο τερματικός σταθμός επιβατών ανακαινίστηκαν και επεκτάθηκαν το 2002 και πάλι το 2009. Τον Ιούνιο του 2006, το διεθνές αεροδρόμιο της Πρίστινα κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Αεροδρομίου 2006 από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Τα αεροδρόμια που βραβεύθηκαν επιλέχτηκαν για την αριστεία και την επίτευξη ενός φάσματος κλάδων, όπως η ανάπτυξη αεροδρομίων, οι επιχειρήσεις, οι εγκαταστάσεις, η ασφάλεια, καθώς και η εξυπηρέτηση των πελατών.

Στις 12 Νοεμβρίου 2008, το διεθνές αεροδρόμιο της Πρίστινα είχε τον πρώτο ετήσιο εκατομμυριοστό επιβάτη (εξαιρουμένων των στρατιωτικών). Μια ειδική τελετή πραγματοποιήθηκε στο αεροδρόμιο όπου ο εκατομμυριοστός επιβάτης έλαβε ένα εισιτήριο δωρεάν επιστροφής σε προορισμό της επιλογής του που εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο.

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν τακτικές προγραμματισμένες πτήσεις και πτήσεις τσάρτερ προς και από την Πρίστινα:

## Στατιστικά

## Δείτε επίσης
*Μεταφορές στο Κοσσυφοπέδιο
*Διεθνές Αεροδρόμιο των Τιράνων
*Αεροδρόμιο της Γκιάκοβα στη Γκιάκοβα
*Αερολιμένας Μπατλαβά-Ντόνια Πεντούχα στο Ντουμός

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας του Κοσσυφοπεδίου

Κατηγορία:Αεροδρόμια στο Κοσσυφοπέδιο
Παξιμάδι (αποσαφήνιση)

Το παξιμάδι είναι ένα τρόφιμο.

Με την ονομασία αυτή αναφέρονται και οι παρακάτω νησίδες:

* Παξιμάδι Ευβοϊκού, στον Νότιο Ευβοϊκό προς τη Κάρυστο.
* Παξιμάδι νήσος βόρειας Κρήτης
* Παξιμάδι Μήλου, στο νοτιοδυτικό άκρο της Μήλου. 
* Παξιμάδι ή Παξιμάδα, στο ακρωτήριο Λάρδος της Λίνδου στη Ρόδο.
Υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης

Η **υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης**, που μερικές φορές ονομάζεται **Θεία Σύγκρουση**, υποδηλώνει ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από τα συντρίμμια που είχαν απομείνει από σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός αστρονομικού σώματος μεγέθους ίσου με του Άρη, περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, στον Αδαίο μεγααιώνα· περίπου 20 έως 100 εκατομμύρια χρόνια μετά τη συγχώνευση του ηλιακού συστήματος. Το συγκρουόμενο σώμα ονομάζεται μερικές φορές Θεία, από το όνομα της μυθικής Τιτανίδας που ήταν η μητέρα της Σελήνης, της θεάς του Φεγγαριού. Η ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, που δημοσιεύθηκε σε μια έκθεση του 2016, υποδηλώνει ότι η σύγκρουση μπορεί να ήταν ένα άμεσο χτύπημα, προκαλώντας την πλήρη ανάμειξη και των δύο γονικών σωμάτων.

Η υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης είναι σήμερα η ευνοούμενη επιστημονική υπόθεση για το σχηματισμό της Σελήνης. Τα αποδεικτικά στοιχεία περιλαμβάνουν:

* Η περιστροφή της Γης και η τροχιά της Σελήνης έχουν παρόμοιες κατευθύνσεις.
* Δείγματα της Σελήνης υποδεικνύουν ότι η επιφάνεια της Σελήνης ήταν κάποτε λειωμένη.
* Η Σελήνη έχει σχετικά μικρό πυρήνα σιδήρου.
* Η Σελήνη έχει χαμηλότερη πυκνότητα από τη Γη.
* Υπάρχουν αποδείξεις σε άλλα συστήματα αστεριών παρόμοιων συγκρούσεων, σε δίσκους συντριμμάτων.
* Οι γιγαντιαίες συγκρούσεις είναι σύμφωνες με τις κορυφαίες θεωρίες του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.
* Οι σταθεροί ισοτοπικοί λόγοι της σεληνιακής και της γήινης πέτρας είναι πανομοιότυποι, υποδηλώνοντας μια κοινή προέλευση.

Ωστόσο, παραμένουν αρκετά ερωτήματα σχετικά με τα καλύτερα υποδείγματα της υπόθεσης της γιγαντιαίας σύγκρουσης. Η ενέργεια μιας τέτοιας γιγαντιαίας σύγκρουσης προβλέπεται να έχει θερμάνει τη Γη για να παραγάγει έναν παγκόσμιο ωκεανό μάγματος και έχει τεκμηριωθεί η απόδειξη της προκύπτουσας πλανητικής διαφοροποίησης του βαρύτερου υλικού που βυθίζεται στο μανδύα της Γης. Ωστόσο, από το 2015 δεν υπάρχει αυτοσυντηρούμενο υπόδειγμα που ξεκινάει με το συμβάν της γιγαντιαίας σύγκρουσης και ακολουθεί την εξέλιξη των συντριμμιών σε ένα μόνο φεγγάρι. Άλλες εναπομένουσες ερωτήσεις περιλαμβάνουν πότε η Σελήνη έχασε το μερίδιό της από τα πτητικά στοιχεία και γιατί η Αφροδίτη - που υπέστη γιγαντιαίες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του σχηματισμού της - δεν φιλοξενεί παρόμοιο φεγγάρι.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
### Ακαδημαϊκά άρθρα
* William K. Hartmann and |Donald R. Davis, ''Satellite-sized planetesimals and lunar origin'', (Διεθνής Αστρονομική Ένωση, Colloquium on Planetary Satellites, Cornell University, Ithaca, NY, Aug. 18–21, 1974) Icarus, vol. 24, April 1975, pp.&nbsp;504–515
* Alastair G. W. Cameron and William R. Ward, ''The Origin of the Moon'', Abstracts of the Lunar and Planetary Science Conference, volume 7, p. 120, 1976
* 
* 
* 
*  Berlin 2012, .

### Μη ακαδημαϊκά βιβλία

* Dana Mackenzie, *The Big Splat, or How Our Moon Came to Be*, 2003, John Wiley & Sons, .
* 

Κατηγορία:Επιστήμες Γης και Περιβάλλοντος
Βέστμανα

thumb|Ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Βέστμανα
Η **Βέστμανα** () είναι μεγάλο χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ. Το χωριό έχει 1.252 κατοίκους (εκτίμηση 1-2025). Στη Βέστμανα παλιότερα υπήρχε πορθμείο, το οποίο συνέδεε τη νήσο Στρέιμοϊ με τη νήσο Βάγκαρ, μέχρις ότου κατασκευάστηκε η υποθαλάσσια σήραγγα, Vágatunnilin, και πλέον τα δύο νησιά συνδέονται οδικώς. Δυτικά της Βέστμανα, βρίσκονται οι βράχοι Vestmannabjørgini, οι οποίοι είναι πολύ δημοφιλείς για εκδρομές με πλοίο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Δήμος Βέστμανα  
* Βέστμανα 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Βουλγαρία

Η Βουλγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007, όμως η συμμόρφωσή της με τους κανόνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα απέχει πολύ από το να είναι τέλεια. Αν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν ένα ιστορικό αμερόληπτης ελευθερίας της έκφρασης, η έλλειψη ειδικής νομοθεσίας στη Βουλγαρία για την προστασία των μέσων από πιθανή κρατική παρέμβαση είναι μια θεωρητική αδυναμία. Οι συνθήκες διαβίωσης στις δώδεκα παλαιές και υπερπλήρεις φυλακές της Βουλγαρίας είναι γενικά κακές. Μια αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση στα μέσα του 2005 αναμενόταν να ανακουφίσει τον υπερπληθυσμό των φυλακών.

Η αστυνομία έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν για κακοποίηση κρατουμένων και χρήση παράνομων μεθόδων διερεύνησης της αλήθειας, ενώ τα θεσμικά κίνητρα αποθαρρύνουν την πλήρη αναφορά και έρευνα για πολλά εγκλήματα. Το σύνταγμα εγγυάται την ελευθερία της θρησκείας, αλλά οι τοπικές αρχές έχουν επιχειρήσει να επιβάλουν ειδικές απαιτήσεις εγγραφής σχετικά με ορισμένες ομάδες. Εκτός από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι θρησκείες που ανήκουν τέτοιες ομάδες είναι η εβραϊκή, η μουσουλμανική και η ρωμαιοκαθολική. Οι καθυστερήσεις της δικαιοσύνης και η αδύναμη δικαστική διοίκηση καθιστούν προβληματική τη συνταγματική προστασία των δικαιωμάτων των εναγομένων σε ορισμένες περιπτώσεις.

## Εμπορία ανθρώπων
Τελευταία έχει υπάρξει μια αυξανόμενη ευαισθητοποίηση για το θέμα της εμπορίας ανθρώπων ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη. Το τέλος του κομμουνισμού έχει συμβάλει στην αύξηση της εμπορίας ανθρώπων, με την πλειοψηφία των θυμάτων να είναι γυναίκες που εξαναγκάζονται σε πορνεία. Η Βουλγαρία είναι μια χώρα προέλευσης και χώρα διέλευσης για άτομα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, θύματα εμπορίας για σκοπό σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η βουλγαρική κυβέρνηση έχει επιδείξει θέληση για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, αλλά έχει επικριθεί διότι δεν έχει αναπτύξει αποτελεσματικά μέτρα για την επιβολή του νόμου και την προστασία των θυμάτων.

## Θρησκευτική ελευθερία
Το σύνταγμα προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας. Ωστόσο, ο νόμος απαγορεύει τη δημόσια πρακτική θρησκείας από μη καταχωρημένες-αναγνωρισμένες ομάδες. Το σύνταγμα ορίζει επίσης τον Ανατολικό Ορθόδοξο Χριστιανισμό ως την «παραδοσιακή» θρησκεία της χώρας. Στο παρελθόν υπήρξαν ορισμένες αναφορές κοινωνικών καταχρήσεων ή διακρίσεων λόγω θρησκευτικής πίστης ή πρακτικής. Οι διακρίσεις, η παρενόχληση και η γενική δημόσια μισαλλοδοξία, ιδίως στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ορισμένων θρησκευτικών ομάδων παραμένει ένα διαλείπων πρόβλημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Δικαιοσύνη στη Βουλγαρία
Εξωτερικές σχέσεις της Βουλγαρίας

Οι **εξωτερικές σχέσεις της [[Βουλγαρία|Δημοκρατίας της Βουλγαρίας]]** αφορούν τις διπλωματικές σχέσεις της βουλγαρικής κυβέρνησης με τη διεθνή κοινότητα. Η Βουλγαρία έχει γενικά καλές διπλωματικές σχέσεις με τους γείτονές της και έχει αποδειχθεί μια εποικοδομητική δύναμη στην περιοχή τόσο υπό σοσιαλιστικές όσο και από δημοκρατικές κυβερνήσεις. Για την προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας, η Βουλγαρία φιλοξένησε τον Ιούλιο του 1996 μια συνάντηση των υπουργών εξωτερικών της των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης και μια διάσκεψη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) για τη συνεργασία στον Εύξεινο Πόντο τον Νοέμβριο του 1995. Η Βουλγαρία συμμετείχε επίσης στην Διάσκεψη Άμυνας των νοτίων Βαλκανίων το 1996 στην Αλβανία και δραστηριοποιείται ενεργά στην Πρωτοβουλία για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η κύρια εστίαση της Βουλγαρίας από το 1997 ήταν η ευρωατλαντική ενσωμάτωση και οι προσπάθειες των κυβερνήσεων από τότε οδήγησαν στην είσοδο στο ΝΑΤΟ το 2004 και στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007. Οι κυριότεροι σύμμαχοί της είναι η Ελλάδα και η Ρουμανία, ενώ διατηρεί καλές σχέσεις με τη Σερβία και τα υπόλοιπα Βαλκάνια. Η Βόρεια Μακεδονία είναι πολύ σημαντική χώρα στην εξωτερική και εσωτερική πολιτική της Βουλγαρίας λόγω των ιστορικών, εθνικών και πολιτιστικών σχέσεων των λαών τους.

## Γενικά στοιχεία
Με τους στενούς ιστορικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς δεσμούς τους, η Βουλγαρία επιδιώκει μια αμοιβαία επωφελή σχέση με τη Ρωσία, στην οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ενεργειακό εφοδιασμό. Διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ρωσίας για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης για τη μεταφορά πετρελαίου της Κασπίας Θάλασσας από το λιμάνι του Μπουργκάς προς την Αλεξανδρούπολη στις ακτές του Βορείου Αιγαίου, απέτυχαν να φθάσουν σε συμφωνία.

Συμφωνία σύνδεσης της Βουλγαρίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση τέθηκε σε ισχύ το 1994 και η χώρα έκανε επίσημα αίτηση για πλήρη ένταξη στον οργανισμό το Δεκέμβριο του 1995. Κατά τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1999 στο Ελσίνκι, προσκλήθηκε να ξεκινήσει τις ενταξιακές συνομιλίες με την Ένωση. Την 1η Ιανουαρίου 2007 η Βουλγαρία έγινε επίσημα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το 1996 η Βουλγαρία προσχώρησε στην Συμφωνία του Βάσεναρ για τον έλεγχο των εξαγωγών όπλων και ευαίσθητης τεχνολογίας σε επικίνδυνες χώρες, ενώ έγινε, επίσης, δεκτή στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Η Βουλγαρία είναι μέλος της Επιτροπής Ζάνγκερ και της Ομάδας Πυρηνικών Προμηθευτών. Τον Μάρτιο του 1997 η βουλγαρική κυβέρνηση υπέβαλε αίτηση για πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ, το οποίο έγινε πραγματικότητα τον Απρίλιο του 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Βουλγαρίας
Γλαρονήσια Μήλου

Τα **Γλαρονήσια** είναι μικρό σύμπλεγμα από ακατοίκητες νησίδες του νομού Κυκλάδων, τα οποία βρίσκονται στα βόρεια της Μήλου απέναντι από τους παραθαλάσσιους οικισμούς Πάχαινα και Άγιο Γεράσιμο. Η μορφολογία τους είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής λάβας γεωλογικών αναταράξεων που έγιναν πριν από 800 με 700 χιλιάδες χρόνια. Στο ανδεσιτικό πέτρωμα που τα χαρακτηρίζει σχηματίζονται χιλιάδες όρθιες πενταγωνικές και εξαγωνικές κολόνες, με διαγωνίους 20 με 30 εκατοστά. Τα Γλαρονήσια είναι επισκέψιμα με τουριστικά εκδρομικά σκάφη που αποπλέουν από τον Αδάμαντα. Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί και αναρριχητικό πεδίο.
Διοικητικά τα Γλαρονήσια, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκουν στη δημοτική κοινότητα Τριοβασάλου που υπάγεται στο Δήμο Μήλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είναι ακατοίκητα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Γλαρονήσια στο https://www.youtube.com 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μήλου
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Ρόμπερτ ντε Μπρους, 4ος λόρδος του Άναντεϊλ

Ο **Ρόμπερτ ντε Μπρους, 4ος λόρδος του Άναντεϊλ** ή **Ρόμπερτ ντε Μπρους ο ευγενής** (πέθανε το 1226) ήταν γιος του Γουίλιαμ ντε Μπρους, 3ου λόρδου του Άναντεϊλ και της Χριστίνας ή Βεατρίκης του Τέιντεν. Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους παντρεύτηκε την Ισομπέλ του Χάντινγκτον δεύτερη κόρη του Δαβίδ του Χάντινγκτον και της Ματίλντας του Τσέστερ, κόμισσας του Χάντινγκτον και πήρε σαν προίκα το Γρουάιτλ και το Χάτφιλντ Μπρόαντοακ στο Έσσεξ, με την Ματίλντα απέκτησε :

*Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ος λόρδος του Άναντεϊλ
*Βερνάρδος ντε Μπρους

Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 4ος λόρδος του Άναντεϊλ πέθανε την περίοδο 1226 - 1233 και τάφηκε στην μονή του Γκίσμποτου στο *αβαείο του Σάουτρι*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Duncan, A. A. M., ‘Brus , Robert (II) de, lord of Annandale (d. 1194?)’, in Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004
*Marek, Miroslav (2003-06-06). "Bruce"
*Richardson, Douglas, Magna Carta Ancestry, Baltimore, Md., 2005

Κατηγορία:Οίκος Μπρους
Φίλιππος του Ιμπελέν (1180-1227)

Ο **Φίλιππος**, γαλλ. Philippe (1180 - 1227) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαλιάν κυρίου του Ναμπλούς και της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Ιωάννη και χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1206, όταν μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ κύριο της Βηρυτού συνόδευσαν την ανιψιά τους Αλίκη της Καμπανίας, δεύτερη κόρη της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ (ετεροθαλούς αδελφής τους) στην Κύπρο για τον γάμο της με τον Ούγο Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου.

Ο Φίλιππος και ο Ιωάννης Β΄ μετέφεραν τη δραστηριότητά τους στο βασίλειο της Κύπρου πριν το 1217, μάλλον μετά από διαφωνία με τον Ιωάννη του Μπριέν, σύζυγο της ανιψιάς τους Μαρίας του Μομφερράτου της Ιερουσαλήμ, πρώτης κόρης της Ισαβέλλας Α΄.

Το 1218 ο Ούγος Α΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο ενός έτους Ερρίκος Α΄. Ο Φίλιππος ανέλαβε αντιβασιλιάς και ήταν επιδέξιος στο να προωθήσει μέλη του Οίκου του, που ανήλθαν στο να κυριαρχήσουν στο νησί.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία, κόρη του Βαχράν του Κόροκος, μαρεσάλη της Αρμενίας.

Το 1207/10 έκανε δεύτερο γάμο με την Αλίκη του Μονμπελιάρ, κόρη (ή ανιψιά) του Βάλτερ του Μονμπελιάρ αντιβασιλιά της Κύπρου και κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα:
* Μαρία απεβ. μετά το 1244, μοναχή. Γι' αυτήν το 1244 η μητέρα της ενίσχυσε οικονομικά τη μονή του Αγ. Θεοδώρου στη Λευκωσία.
* Ιωάννης 1215-1266, κόμης της Γιάφφας & της Ασκαλώνος, διαπρεπής νομικός.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Steven Runciman: A History of the Crusades. 1951.
* Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff, Harry W. Hazard: A History of the Crusades, Volume II. The Later Crusades, 1189-1311. 2006.

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Υποθέσεις παιδικής κακοποίησης στην καθολική εκκλησία

Οι περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από Καθολικούς ιερείς, μοναχές, μέλη των θρησκευτικών ταγμάτων, και η επακόλουθη κάλυψη τους, τον 20ό και 21ο αιώνα οδήγησαν σε πολυάριθμες καταγγελίες, έρευνες, δίκες και καταδίκες. Οι περιπτώσεις κακοποίησης περιλαμβάνουν αγόρια και  κορίτσια, κάποια ηλικίας 3 ετών, με την πλειοψηφία των θυμάτων να ειναι των ηλικιών 11 και 14. Οι κατηγορίες άρχισαν να εμφανίζονται μεμονωμένες και σποραδικές στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Πολλές από αυτές αφορούσαν υποθέσεις στις οποίες κάποιος ιερέας, μοναχός ή αξιωματούχος της Εκκλησίας κατηγορήθηκε για κατάχρηση για δεκαετίες. Οι εν λόγω ισχυρισμοί προέρχονταν συνήθως από ενήλικες ή μεγαλύτερους νέους, αρκετά χρόνια μετά την κακοποίηση που συνέβη. Η ηγεσία της Καθολική Εκκλησίας  αρκετές φορές κάλυψε τα γεγονότα και μετακίνησε τους ιερείς που είχαν κακοποιήσει ανηλίκους σε άλλες ενορίες, όπου και συνέχισαν την κακοποίηση.

Την δεκαετία του 1990, οι περιπτώσεις άρχισαν να εμφανίζονται στο φως της δημοσιότητας σε χώρες όπως την Ιρλανδία, τον Καναδά, την Αυστραλία, και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ την δεκαετία του 2000 έλαβαν ακόμη μεγαλύτερη κάλυψη. Η εκκλησιαστική ιεραρχία υποστήριξε ότι η κάλυψη από τα ΜΜΕ ήταν υπερβολική και δυσανάλογη, ενώ επιχειρηματολόγησε πως μια τέτοια κατάχρηση, υπάρχει και σε άλλες θρησκείες . Μια σειρά τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του 1990, όπως *Υποφέρουν τα παιδιά* (UTV, 1994), έφερε το θέμα για την εθνική προσοχή στην Ιρλανδία. Μια διερεύνηση από *[[The Boston Globe|Την Boston Globe]]* , το 2002, οδήγησε σε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης για το ζήτημα στις Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία αργότερα έγινε ταινία τον Tom McCarthy (*Spotlight, *2015). Από το 2010, η υποβολή εκθέσεων επικεντρώνεται στην κατάχρηση στην Ευρώπη και την Αυστραλία.

Από το 2001 έως το 2010, η Αγία Έδρα, το κεντρικό διοικητικό όργανο της Καθολικής Εκκλησίας, εξέτασε καταγγελίες σχετικές με παιδική σεξουαλική παρενόχληση  που αφορούν περίπου 3.000 ιερείς. Οι περιπτώσεις αυτές αποτυπώνουν ένα παγκόσμιο μοτίβο  μακροχρόνιας σεξουαλικής κακοποίησης. Επισκοπικοί  υπάλληλοι και πανεπιστημιακοί γνώστες της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας λένε ότι η σεξουαλική κακοποίηση από κληρικούς και γενικά δεν συζητήθηκε στα αρμόδια όργανα της και έτσι είναι δύσκολο να μετρηθεί.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Παιδοφιλία
Κατηγορία:Βιασμός
Κατηγορία:Καθολικισμός και κοινωνία
Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας

Το **Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας** (*Институт за космически изследвания и технологии*) της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών είναι ένας από τους πρωταρχικούς ερευνητικούς οργανισμούς στον τομέα της διαστημικής επιστήμης στη Βουλγαρία. Η αποστολή του Ινστιτούτου είναι η διεξαγωγή βασικών και εφαρμοσμένων μελετών στον τομέα της Διαστημικής Φυσικής, της Τηλεπισκόπησης της Γης και των Πλανητών και των Αεροδιαστημικών Συστημάτων και Τεχνολογιών.

## Πεδίο εφαρμογής
Το πεδίο δραστηριότητας του Ινστιτούτου Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας καλύπτει τις θεμελιώδεις και εφαρμοσμένες έρευνες στη διαστημική φυσική, την αστροφυσική, την επεξεργασία εικόνων, την τηλεπισκόπηση, τις βιοεπιστήμες, τον επιστημονικό εξοπλισμό, την προετοιμασία και την εφαρμογή πειραμάτων στον τομέα της εξερεύνησης και αξιοποίησης του διαστήματος από αυτόματα και επανδρωμένα διαστημικά οχημάτα, την έρευνα σχετικά με συστήματα ελέγχου, τα αεροσκάφη, διαστημόπλοια και τον εξοπλισμό για αυτά, τη δραστηριότητα για τη δημιουργία κοσμικών υλικών και τεχνολογιών και τη μεταφορά τους στην εθνική οικονομία, την εκπαίδευση φοιτητών σε μεταπτυχιακά ή μάστερ προγράμματα.

## Εκδοτική δραστηριότητα
Από το 2004 το Ινστιτούτο διοργανώνει ένα ετήσιο συνέδριο με τίτλο «Διάστημα, Οικολογία, Ασφάλεια»". Μερικά άλλα εργαστήρια και συνέδρια διεξήχθησαν πριν το 2010 από την εταιρεία Ηλιακές-Χερσαίες Επιρροές - Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Οι εργασίες τους βρίσκονται, επίσης, στο τμήμα «εκδοτική δραστηριότητα» της ιστοσελίδας τους.

Το περιοδικό «Αεροδιαστημική Έρευνα στη Βουλγαρία» ιδρύθηκε το 1978 με την επωνυμία «Διαστημική Έρευνα στη Βουλγαρία». Ο ιδρυτής και πρώτος συντάκτης του ήταν ο ακαδημαϊκός Κιρίλ Σεραφίμοβ (1978–1990). Με την πάροδο των ετών, εκδότες του έγιναν ο καθηγητής Μπόρις Μπόνεβ (1991–1996), ο καθηγητής Νίκολα Γκεοργκίεβ (1996–2006) και ο καθηγητής Γκάρο Μαρντιρόσιαν (2006–σήμερα). Το περιοδικό έχει αλλάξει το όνομά του δύο φορές. Αρχικά, κυκλοφορούσε με την επωνυμία «Διαστημική Έρευνα στη Βουλγαρία» (, τεύχη 1–8), ενώ τα στα τεύχη 9-15 το όνομα ήταν «Αεροδιαστημικές Μελέτες στη Βουλγαρία» (), συνεχίζονταν την πολιτική εκδόσεως σε όλα τα τεύχη στα βουλγαρικά, τα ρωσικά και τα αγγλικά. Από το 2001 το όνομα του περιοδικού είναι *[http://journal.space.bas.bg/Eng/Index.htm «Αεροδιαστημική Έρευνα στη Βουλγαρία»]* (τεύχη 16-,  και ) και το περιεχόμενό του είναι κυρίως στα αγγλικά, με περιλήψεις στα βουλγαρικά ή τα ρωσικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Βουλγαρία
Γκυ του Ιμπελέν (απεβ. 1304)

Ο **Γκυ** (1250/55 - 1304) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν τιτουλάριος κύριος της Γιάφφας και της Ασκαλώνας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη κυρίου της Γιάφφας & Ασκαλώνος, διαπρεπούς νομικού και της Μαρίας των Χετουμιδών, κόρης του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαρμπαρόν.

Το 1266 διαδέχθηκε τον πατέρα του μάλλον ο πρωτότοκος Ιάκωβος, όμως η εύθραυστη ειρήνη με τους Μαμελούκους κατέρρευσε και το 1268 ο σουλτάνος τους Μπαϊμπάρς κατέλαβε τη Γιάφφα. Το 1276 απεβίωσε ο Ιάκωβος και επειδή ο δευτερότοκος Φίλιππος είχε αποβιώσει από το 1263, ανέλαβε ο Γκυ ως τιτουλάριος κύριος της Γιάφφα.

Το 1299/1300 με τη συνδρομή Γενουατικού στόλου κατάφερε να καταλάβει το Ζιμπλέ/Βύβλο, αλλά το κράτησε μόνο για λίγο. Συναντήθηκε το 1301 με τον ηγέτη των Μογγόλων Κουτλουσάχ, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να συντονίσει μία στρατιωτική επίθεση ενάντια στους Μουσουλμάνους. Καθώς διέμενε στο προγονικό φέουδο της Επισκοπής στη Κύπρο, πειρατές τον συνέλαβαν με την οικογένειά του.

Το 1304 απεβίωσε και τάφηκε στη Νικοζία/Λευκωσία σε έναν πενιχρό τάφο σύμφωνα με τους όρκους του. Πρέπει να ήταν σε μεγάλη υπόληψη στο νησί, διότι μετά από αυτόν επήλθε αναστάτωση, όπως περιγράφει ο χρονογράφος Αμάντι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία των Ιμπελέν, κυρία του Ασκαλών και Ναυμαχίας, κόρης του Φιλίππου και της Σιμόνης των Μονμπελιάρ. Είχε τέκνα:
* Φίλιππος πριν  το 1293-1315/16, κόμης της Γιάφφας. 
** Ούγος, νομικός της Σικελίας, ζούσε το 1335.
* Ιωάννης απεβ. 1315/16.
* Μαρία 1294-πριν το 1318, παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄ των Πουατιέ-Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου.
* Ούγος 1295/1300-πριν το 1349, κόμης της Γιάφφας, σενεσάλης της Ιερουσαλήμ. Νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του Ισαβέλλα του Ιμπελέν, χήρα του δεν Φερνάντο δε Μαγιόρκα και κόρη του Φιλίππου του Ιμπελέν σενεσάλη της Κύπρου και της Μαρίας Εμπριάκο του Ζιμπλέ.
** Μπαλιάν απεβ. π.1352, κόμης της Γιάφας (Ιόπης).
** Γκυ απεβ. π.1363, κύριος της Γιάφας (Ιόπης).
*** Μπαλιάν απεβ. 1352, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Ιμπελέν.
*** Ιωάννης απεβ. π.1375, κύριος της Γιάφας (Ιόπης).
*** Μαρία, παντρεύτηκε τον Ρενιέ τον Μικρό, κύριο της Γιάφας (Ιόπης).
* Μπαλιάν γενν. 1298/1300, νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωαννέττα του Μονφόρ, κόρη του Ρουπέν του Μονφόρ και μετά τη Μαργαρίτα του Φουρ.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Μπαριζάν του Ιμπελέν

Ο **Μπαριζάν**, γαλλ. Barisan (απεβ. 1150) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν σημαντική μορφή του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ και γενάρχης του Οίκου του. Το όνομά του αργότερα γράφτηκε ως "Μπαλιάν Α΄" και ονομάστηκε ο *πρεσβύτερος* σε αντιδιαστολή με τον γιο του Μπαλιάν Β΄τον νεότερο.

## Βιογραφία
Οι καταγωγή του είναι αβέβαιη. Αργότερα ο Οίκος ισχυριζόταν ότι καταγόταν από τους Λε Πουιζέ υποκόμητες του Σαρτρ, αλλά ο ιστορικός Πήτερ Έντμπουρυ διατύπωσε την άποψη, ότι κατάγονται από την Τοσκάνη-Λιγουρία. Ο Ιωνάθαν Ρίλεϋ-Σμιθ όμως λέει, πως πράγματι μπορεί να είναι αδελφός του Ούγου Α΄ κυρίου του Λε Πουιζέ και κόμη της Γιάφφας. Τότε θα είναι εξάδελφος του Βαλδουίνου Β΄ των Ρετέλ βασιλιά της Ιερουσαλήμ, που η μητέρα του καταγόταν από το Μοντερύ.

Δεν είναι κάτι σίγουρο για τη ζωή του πριν το 1115, όταν εμφανίζεται ως κοντόσταυλος της Γιάφφας υπό τον Ούγο Α΄. Το 1120 ήταν παρών στο Συνέδριο του Ναμπλούς, όπου δημοσιεύτηκε η πρώτη νομοθεσία του βασιλείου, ίσως ως εκπρόσωπος του ανήλικου Ούγου Β΄ νέου κόμη της Γιάφφας. Οι υπηρεσίες του αμείφθηκαν με τον γάμο του με την Ελβίς, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα. Το 1134 ο Ούγος Β΄ εξεγέρθηκε εναντίον του Φούλκωνα Ε' κόμη του Ανζού, σύζυγο της Μελισσάνθης των Ρετέλ της Ιερουσαλήμ· ο Μπαριζάν έλαβε το μέρος του βασιλιά και έτσι έγινε προέχων στην Αυλή του Φούλκωνα. Το 1141, ίσως ως αμοιβή για το ότι ήταν πιστός το 1134, του χορηγήθηκε το νεοπαγές κάστρο του Yibna, στην κομητεία της Γιάφφας, μεταξύ της Γιάφφας και της Ασκαλώνος των Φατιμιδών. Από το κάστρο Yibna, που αποδόθηκε σαν να ήταν Γαλλικό ως Ibelin, έλαβε το όνομά της η οικογένειά του.

Το 1148 η σύζυγός του Ελβίς κληρονόμησε τη Ράμλα. Το ίδιο έτος ήταν παρών στο Συμβούλιο της Άκκρας, που συνεκλήθη μετά την άφιξη της Β΄ Σταυροφορίας και στο οποίο αποφασίστηκε η επίθεση στη Δαμασκό. Το 1150 απεβίωσε ο Μπαριζάν και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ούγος. Η χήρα του Ελβίς έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανασσή του Ιερζ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελβίς, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα και είχε τέκνα:
* Ούγος π. 1130-1169/1171, κύριος της Ράμλα.
* Βαλδουίνος αρχές της δεκαετίας του 1130-π. 1187, κύριος του Μιραμπέλ & της Ράμλα.
* Μπαλιάν π. 1143-1193, κύριος του Ναμπλούς. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή της Ιερουσαλήμ.
* Ερμενγάρδη, κυρία της Τιβεριάδος, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ του Μπυρ πρίγκιπα της Γαλιλαίας.
* Στεφανία απεβ. μετά το 1167.

## Παραπομπές


## Πηγές
* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E. A. Babcock and A. C. Krey. Columbia University Press, 1943.
* Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
* Jonathan Riley-Smith, The First Crusaders, 1095-1131. Cambridge University Press, 1997, as Barisan the Old.

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Κουδούνι

right|thumb|350px|Κουδούνι στη Βενετία
**Κουδούνι** λέγεται η συσκευή σηματοδότησης που συνήθως τοποθετείται κοντά στην πόρτα ή είσοδο των κτιρίων. Ο επισκέπτης πατάει το κουμπί και το κουδούνι χτυπάει και ανακοινώνει τον κάτοικο για την παρουσία του επισκέπτη. Παλιά τα κουδούνια ήταν χειροκίνητα, σήμερα είναι όμως ηλεκτρικά. Παίζουν και μελωδίες.

## Δείτε επίσης
* Ρόπτρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόρτες
Κατηγορία:Καμπάνες
Πέρσιβαλ Γκριν Σπένσερ

Ο **Πέρσιβαλ Γκριν Σπένσερ** (, 11 Νοεμβρίου 1864, Ίσλινγκτον, Λονδίνο, Αγγλία &ndash; 11 Απριλίου 1913, Χάιμπουρι, Λονδίνο) ήταν Βρετανός πρωτοπόρος αεροναυτικός και αλεξιπτωτιστής.

Ο Σπένσερ ανήκε στην τρίτη γενιά μιας οικογένειας επαγγελματικών αεροναυτικών. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Τσαρλς Γκριν Σπένσερ (1837&ndash;1880), ο οποίος ήταν γιος του Έντουαρντ Σπένσερ (1799&ndash;1849). Ο Έντουαρντ Σπένσερ, δικηγόρος, ήταν φίλος και έμπιστος σύμβουλος του γνωστού αεροναυτικού Τσαρλς Γκριν, πραγματοποιώντας 27 πτήσεις με τον Γκριν και άλλες 40 μόνος του. Ο Τσαρλς Σπένσερ ίδρυσε το εργοστάσιο αεροστάτων με την επωνυμία C. G. Spencer & Sons. Όλα τα αδέλφια του Πέρσιβαλ ακολούθησαν την οικογενειακή επιχείρηση. Ο ίδιος και οι αδελφοί του Άρθουρ (1866&ndash;1940) και Στάνλεϊ (1868&ndash;1906) θεωρούνταν κυρίαρχες αυθεντίες στο χώρο της αεροναυτικής.

Ο Πέρσιβαλ πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση με αερόστατο σε ηλικία οκτώ ετών με τον πατέρα του πάνω από το Κρίσταλ Πάλας. Σε μια επιστολή του το Νοέμβριο του 1909 προς τον αρχισυντάκτη του περιοδικού *[[Flight International|Flight]]*, ισχυρίστηκε πως πραγματοποίησε οκτώ πτήσεις με αερόστατο πάνω από τη θάλασσα, συχνά μεταφέροντας επιβάτες. Στην πτήση του από την Αγγλία στη Γαλλία το Φεβρουάριο του 1898, συνοδεύτηκε από το δημοσιογράφο του *[[Pearson's Magazine]]*, Τζορτζ Γκρίφιθ, γεγονός που δημοσιεύθηκε και στην εφημερίδα *[[The New York Times]]*.

Στις 19 Μαρτίου 1889, πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη του πτήση στην Ινδία. Ο Ραμ Τσάντρα Τσάτερτζι διδάχθηκε από αυτόν και πέταξε μαζί του στις 10 Απριλίου, όντας έτσι ο πρώτος Ινδός αεροναυτικός που πέταξε μόνος του αργότερα τον ίδιο μήνα.

Την ίδια χρονιά, ο Σπένσερ ήταν ο πρώτος που πραγματοποίησε ασφαλή πτώση με αλεξίπτωτο στην Ιρλανδία, στην περιοχή Ντραμκόντρα.

## Οικογένεια
Ο Σπένσερ νυμφεύτηκε την Μαίρη Αν Κόουλμαν το 1892. Απέκτησαν τέσσερις κόρες και ένα γιο. Η σύζυγός του πέθανε το 1905. Ο Σπένσερ πέθανε στο σπίτι του στο Αμπερντίν Παρκ του Χάιμπουρι στις 11 Απριλίου 1913, από βρογχική πνευμονία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι αεροπόροι
Ιωάννης Α΄ της Βηρυτού

Ο **Ιωάννης Α΄** o *παλαιός*, γαλλ. Jean I le vieux (π. 1179 - 1236) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κύριος της Βηρυτού, ένας ισχυρός σταυροφόρος ευγενής του 13ου αι. και από τους πιο γνωστούς τού με επιρροή Οίκου των Ιμπελέν.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπαλιάν κυρίου του Ιμπελέν και της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Ανδρονίκου Κομνηνού. Η μητέρα του ήταν χήρα του Αμαλρίκ Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.

Είχε στενούς δεσμούς με τους ευγενείς της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ, ως ετεροθαλής αδελφός της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ (κόρης της Μαρίας Κομνηνής και του Αμαλρίκ Α΄). Ήδη πριν τα 20 έτη του ορίστηκε κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ και λίγα έτη μετά έγινε κύριος της Βηρυτού. Εκεί, μετά την κατάκτηση του Σαλαντίν, έκτισε πάλι την πόλη και οικοδόμησε το μεγάλο ανάκτορο των Ιμπελέν. Έγινε αντιβασιλιάς (1205-10) κατά την ανηλικιότητα της πρώτης κόρης της Ισαβέλλας, Μαρίας του Μομφερράτου της Ιερουσαλήμ. Η δεύτερη κόρη της Ισαβέλλας, η Αλίκη της Καμπανίας, παντρεύτηκε τον Ερρίκος Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου και ο Ιωάννης έγινε αντιβασιλιάς ως την ενηλικίωσή του (1228-32)· αντέδρασε στον Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας, όταν αυτός θέλησε την επέκταση της δύναμής του στη Κύπρο.

Ήταν άνδρας με αρχές και οι βαρόνοι προσέβλεπαν σε αυτόν ως τον φυσικό ηγέτη των Χριστιανών των Αγίων Τόπων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1201/02 την Ελβίς, κόρη του Ραϋμόνδου του Νεπίν και είχε πέντε γιους, που απεβίωσαν πριν τη μητέρα τους.

Το 1207 ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Μελιζέντε/Μελισσάνθη, κόρη και κληρονόμο του Γκυ κυρίου του Αρσούφ και είχε τέκνα:
* Μπαλιάν Γ΄ απεβ. 1247, κύριος της Βηρυτού. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Β΄ ο νεότερος, κύριος της Βηρυτού.
* Ιωάννης π. 1211-1258, κύριος του Αρσούφ.
* Ούγος π. 1213-1238 ο *δυνατός*, όμηρος στην Αυλή του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. 
* Βαλδουίνος απεβ. 1267, σενεσάλης της Κύπρου.
* Γκυ 1215/18-1255, κοντόσταυλος της Κύπρου.
* Ισαβέλλα, έγινε μοναχή.

## Πηγές
* Edbury, Peter W. (1997). John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press. ISBN 0851157033.
* J.L. La Monte, "John of Ibelin. The Old Lord of Beirut, 1177-1236." Byzantion, xii, 1947.
* Riley-Smith, Jonathan (1973). The Feudal Nobility and the Kingdom of Jerusalem, 1174-1277. MacMillan Press.
* Joshua Prawer, "Crusader Nobility and the Feudal System" in Crusader institutions, Clarendon Press, Oxford, 1980, pp. 20–45.

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Κατηγορία:Βηρυτός
Γκυ του Ιμπελέν, κοντόσταυλος της Κύπρου

Ο **Γκυ**, γαλλ. Guy (1215/18 - μετά τον Μάιο του 1255) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν μαρεσάλης και κοντόσταυλος της Κύπρου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού και της Μελιζέντε, κόρης του Γκυ του Αρσούφ.

Είχε στενές σχέσεις με τον Ερρίκο Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου και εμφανίζεται ως μάρτυς σε δύο βασιλικά διατάγματα. Ήταν ένας από τους εκτελεστές του βασιλιά, που ονομάζονται σε απόφαση (bulla) του πάπα Αλεξάνδρου Δ΄.
Μαζί με τον τέταρτο αδελφό του Βαλδουίνο οδήγησαν τους σταυροφόρους της Κύπρου στην πολιορκία της Δαμιέττης το 1248.

Κατά τον χρονικογράφο Ζαν ντε Ζουανβίλ ήταν ένας από τους πιο επιτυχείς ιππότες της γενιάς του και ένας φιλάνθρωπος ηγέτης της Κύπρου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φιλίππα του Μπερλαί, κόρη του Αιμερύ Μπερλαί και είχε τέκνα:
* Βαλδουίνος π. 1245-1286, βάιλος της Ιερουσαλήμ.
* Ιωάννης, δολοφονήθηκε το 1277.
* Αιμερύ.
* Μπαλιάν 1240-1302, σενεσάλης της Κύπρου.
* Φίλιππος π. 1255-1318, σενεσάλης της Κύπρου.
* Ισαβέλλα 1241-1324, σύζυγος του Ούγου Γ΄ της Κύπρου.
* Αλίκη, παντρεύτηκε τον Εύδη του Νταμπιέρ-συρ-Σαλόν.
* Εσίβ, μοναχή.
* Μελιζέντε/Μελισσάνθη.
* Μαρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου
Μικρή Ακραδιά Μήλου

Η **Μικρή Ακραδιά** είναι ακατοίκητη νησίδα του νομού Κυκλάδων, η οποία βρίσκεται μαζί με την επίσης ακατοίκητη νησίδα Ακράθι, στην είσοδο του κόλπου της Μήλου. Οι δύο αυτές νησίδες μαζί ονομάζονται "Ακράδια" ή "Ακραδιές" ή "Ακραθιές" και βρίσκονται στα βόρεια της Μήλου, απέναντι από το ακρωτήριο Λακίδα. Είναι μικρότερη από το Ακράθι, δυτικότερα από αυτήν και απέχει 5 ναυτικά μίλια από το λιμάνι του Αδάμαντα. Λόγω της δυσκολίας εισόδου των πλοίων στο λιμάνι, στη νησίδα από το 1898 υπάρχει φάρος, ύψους 7 μέτρων. Σταμάτησε να λειτουργεί την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και επαναλειτούργησε το 1945.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φάροι της Ελλάδος - Περιοχή 8 "Νησιά Κυκλάδων", σελ. 33 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μήλου
Νίνα της Μιγγρελίας

Η **Νίνα** (γεωργιανά: *ნინო*, 15 Απριλίου 1772 - 30 Μαΐου 1847) ήταν κόρη του βασιλιά της Γεωργίας Γεωργίου ΧΙΙΙ και κατ'επέκταση πριγκίπισσα της Γεωργίας. Ήταν, επίσης, σύζυγος του Γκριγκόλ Νταντιάνι. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τιφλίδα, και ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Γεωργίου και της πρώτης συζύγου του Κετεβάν Αντρονικασβίλι. Κατά αυτήν την περίοδο, στη Γεωργία, βασίλευε ο παππούς της, Ηράκλειος ΙΙ. Σε ηλικία 19 ετών, παντρεύτηκε τον Γκιγκόλ Ντανιάνι, κι έγινε πριγκίπισσα της Μιγγρελίας. Ένα από τα πιο γνωστά της επιτεύγματα ήταν η γειτνίαση του Πριγκιπάτου της Μινγκρελίας και του Πριγκιπάτου της Αμπχαζίας. 

Στις 23 Οκτωβρίου του 1804, ο πρίγκιπας Γκριγκόλ Ντανιάνι πεθαίνει αιφνιδίως. Έτσι, η Νίνα, ασχολήθηκε περισσότερο με την πολιτική και ξεκίνησε να κατηγορεί αντίπαλους ευγενείς ότι τον δηλητηρίασαν. Εν συνεχεία, στις 3 Νοεμβρίου του 1804, η Ρωσική Αυτοκρατορία, την δέχτηκε ως κυβερνήτη της Μινγκρελίας, έως ότου ο πρωτότοκος γιος της, Λεβάν, θα έφτανε την ηλικία των 20. Κατά τα χρόνια που είχε την εξουσία, η Νίνα, ακολούθησε την πολιτική του συζύγου της. Το 1811, ο Νίνα έφυγε από την εξουσία και η Ρωσική Αυτοκρατορία την τίμησε με το Μεγάλο Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης. Το 1811, αφού πλέον είχε αποσυρθεί, εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου και απεβίωσε, το 1847, σε ηλικία 75 ετών. 

Κατά την περίοδο της εξουσίας της, ενεπλάκη και στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, ακολουθώντας έτσι, όπως προαναφέρθηκε, την πολιτική του συζύγου της. Το μόνο πορτρέτο της που σώζεται έως και σήμερα, το οποίο είναι αγνώστου δημιουργού, αγοράστηκε το 2010, από τον Αυστραλό Βίκτορ Γκρίνουιτς Νταντιάνοβ, απόγονο της δυναστείας των Νταντιάνι. Ο πίνακας είχε αποκτηθεί από μία δημοπρασία που έγινε στην Ευρώπη, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται Μουσείο-Παλάτι των Νταντιάνι, στη Γεωργία. Η Νίνα, με τον Γκριγκόλ, απέκτησε 6 παιδιά, τέσσερις κόρες και δύο γιους: την Πριγκίπισσα Κετεβάν, τον Πρίγκιπα Λεβάν, τις πριγκίπισσες Μαριάμ, Ελέν και Αικατερίνη και, τέλος, τον Πρίγκιπα Γκιόργκι. Όλες οι κόρες της παντρεύτηκαν ευγενείς, ενώ ο Γκιόργκι υπήρξε στρατηγός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
*მ. დუმბაძე, დასავლეთ საქართველო XIX საუკუნის პირველ ნახევარში, თბილისი, 1957
*მ. ბერძენიშვილი, მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის, ტომი II, თბილისი, 1983
*მ. რეხვიაშვილი, იმერეთი XVIII საუკუნეში, თბილისი, 1982
*თამარ პაპავა, დიდი სახეები პატარა ჩარჩოებში, თბილისი, 1990
*Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.I, Тифлис, 1866
*Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.III, Тифлис, 1869
*Акты, собранные Кавказской Археографической Комиссией, ред. Ад. Берже, т.IV, Тифлис, 1870

Κατηγορία:Βασιλεία της Γεωργίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Λιμάνι της Βάρνας

Το **λιμάνι της [[Βάρνα]]ς** () (χάρτης) είναι η μεγαλύτερη λιμενική εγκατάσταση στη Βουλγαρία. Βρίσκεται στη δυτική ακτή της Μαύρης Θάλασσας στον Κόλπο της Βάρνας, κατά μήκος της Λίμνης της Βάρνας και της Λίμνης Μπέλοσλαβ, ενώ περιλαμβάνει το απομακρυσμένο λιμάνι του Μπαλτσίκ. Έχει ένα σημαντικό δυναμικό περαιτέρω ανάπτυξης, διαθέτει 44 χιλιόμετρα προστατευμένη εσωτερική προκυμαία (μόνο στις λίμνες), είναι εύκολα προσβάσιμο οδικώς και σιδηροδρομικώς και βρίσκεται πλησίον στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βάρνας.

## Γενικά στοιχεία
Υπάρχουν δύο αγκυροβόλια για το λιμάνι της Βάρνας, το καλοκαιρινό και το χειμερινό. Αν οι βίαιες βορειοανατολικές συνθήκες του ανέμου και κυματισμού καθιστούν επικίνδυνες τις αγκυροβολίες, υπάρχει ένα αγκυροβόλιο κακών καιρικών συνθηκών δυτικά από το Ακρωτήριο Καλιάκρα, 26 ναυτικά μίλια ανατολικά-βορειοανατολικά της Βάρνας.

Δύο κανάλια εσωτερικής ναυσιπλοΐας συνδέουν τη θάλασσα και το ανατολικό λιμάνι της Βάρνας με τη λίμνη της Βάρνας, τη λίμνη Μπέλοσλαβ και το δυτικό λιμάνι της Βάρνας. Το Κανάλι 1 με βύθισμα 11,5 μέτρα και Κανάλι 2 με βύθισμα 11 μέτρα. Τα κανάλια σχηματίζουν ένα νησί, στο οποίο βρίσκεται σήμερα ένας πετρελαϊκός σταθμός βαθέων υδάτων, μεταξύ άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων. Τα βάθη των αγκυροβολίων των πλοίων και οι αποστάσεις επιτρέπουν τη διαχείριση πλοίων χωρητικότητας μέχρι 50.000 μικτούς τόνους.

Λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερθέντα ασφαλή βάθη των καναλιών, επιτρέπονται στο δυτικό λιμένα μόνο πλοία με βύθισμα κάτω των 9,9 μέτρων και μήκος εξάλων μέχρι 46 μέτρα. (151 πόδια). Τα πλοία μήκους άνω των 200 μέτρων και άνω των 20.000 μικτών τόνων απαιτείται να περνάνε τα κανάλια μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το μεγαλύτερο πλοίο που πέρασε ποτέ από τα κανάλια είναι το κρουαζιερόπλοιο «Norwegian Dream» (μήκους 220 μέτρων και 50.700 μικτών τόνων).

Το λιμάνι της Βάρνας προσφέρει πλήρεις υπηρεσίες φόρτωσης, εκφόρτωσης, αποστολής εμπορευμάτων, αποθήκευσης και διάφορες υπηρεσίες διατροπικών μεταφορών. Για τους περίπου 40 θέσεις ελλιμενισμού, λειτουργούν 65 ηλεκτρικοί γερανοί και περίπου 400 άλλες εγκαταστάσεις εδάφους και αποθήκες. Ο υπαίθριος χώρος αποθήκευσης του λιμένα είναι 454.000 m2 και οι αποθήκες 76.000 m2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Βάρνα
Βαρνας
Βαλδουίνος του Ιμπελέν, βάιλος της Ιερουσαλήμ

Ο **Βαλδουίνος**, γαλλ. Baudouin (π. 1245 - μετά τον Αύγουστο του 1286) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κοντόσταυλος της Κύπρου και βάιλος της Ιερουσαλήμ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκυ κοντοσταύλου της Κύπρου και της Φιλίππας Μπερλαί, κόρη του Αιμερύ Μπερλαί.

Είχε μικρότερα αδέλφια τον Μπαλιάν σενεσάλη της Κύπρου, τον Φίλιππο σενεσάλη της Κύπρου, την Ισαβέλλα σύζυγο του Ούγου Γ΄ των Πουατιέ της Κύπρου, κά.

Ο πατέρας του, ο Γκυ, ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού και αντιβασιλιά της Ιερουσαλήμ & της Κύπρου, γιου της Μαρίας Κομνηνής.

Ο Βαλδουίνος έγινε διοικητής (γαλλ. bailli) του βασιλείου της Ιερουσαλήμ και μετά κοντόσταυλος της Κύπρου. Το 1286 απεβίωσε σε ηλικία 41 ετών.

## Εξωτερικές Πηγές
* Foundation of Medieval Genealogy, East Mediterranenan, Cyprus.

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Λάουρα Μαντσινέλι

Η **Λάουρα Μαντσινέλι** (ιταλ.: *Laura Mancinelli*, 18 Δεκεμβρίου 1933 - 7 Ιουλίου 2016) ήταν Ιταλίδα μεταφράστρια, πανεπιστημιακή ειδικευμένη στον Μεσαίωνα καισυγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων και δοκιμίων μεσαιωνικής ιστορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ούντινε το 1933 και, μετά από μια τετραετή διαμονή στο Ροβερέτο, όπου έζησε την πρώιμη παιδική της ηλικία, η οικογένεια μετακόμισε στο Τορίνο το 193).

Μετά το διδακτορικό δίδαξε 13 χρόνια στο γυμνάσιο, συνεχίζοντας να ενδιαφέρεται και να ασχολείται με τη μεσαιωνική γερμανική κουλτούρα: το 1969 δημοσίευσε το δοκίμιο *Το τραγούδι των Νιμπελούνγκεν. Προβλήματα και αξίες*.

Τη δεκαετία του 1970 δίδαξε γερμανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Σάσσαρι και έπειτα στη Βενετία με τον Ladislao Mittner. Το 1976 έλαβε την έδρα της Ιστορίας της Γερμανικής στο Πανεπιστήμιο Ca'Foscari.

Μετά από συμβουλές του συναδέλφου και του φίλου Κλαούντιο Μάγκρις, το 1972 επεξεργάστηκε και μεταφράστηκε το βιβλίο *[[Τραγούδι των Νιμπελούνγκεν|Νιμπελούνγκεν]]*, το οποίο ακολούθησε το 1978 ο *Tristan* (Τριστάν) του Gottfried von Straßburg (Γκότφριντ του Στρασβούργου) και το 1989 από τον *Gregorius* και ο *Der arme Heinrich* (Ο φτωχός Ερρίκος) του Χάρτμαν φον Άουε.

Μετά την επιστροφή της στο Τορίνο ως επικεφαλής της καριέρας της Γερμανικής Φιλολογίας, το 1981 η Λάουρα Μαντσινέλι έκανε το ντεμπούτο της στην αφήγηση δίνοντας στον εκδοτικό οίκο Einaudi το έργο *Οι δώδεκα ηγούμενοι του Challant*, ένα ιστορικό μυθιστόρημα που ξεκίνησε η συγγραφέας να γράφει το 1968. Επίσης για τον Einaudi ακολούθησε το *φάντασμα του Μότσαρτ* το 1986 και *Το θαύμα της Αγίας Οδηλίας* το 1989, στο οποίο απονεμήθηκε το βραβείο "Πόλη της Ρώμης".

## Γνωστότερα έργα
**I dodici abati di Challant* (1981, ISBN 1-89-929354-X).
**Il miracolo di santa Odilia* (1989, ISBN 1-89-929354-X).

## Δείτε επίσης
* Φιλολογία
* Γερμανική λογοτεχνία

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Φίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. 1318)

Ο **Φίλιππος**, γαλλ. Philippe (π. 1255 - 25 Νοεμβρίου 1318) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν σενεσάλης του βασιλείου της Κύπρου.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Γκυ κοντοσταύλου της Κύπρου και της Φιλίππας Μπερλαί, κόρης του Αιμερύ Μπερλαί.

Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Βαλδουίνος βάιλος της Ιερουσαλήμ, ο Μπαλιάν σενεσάλης της Κύπρου και μικρότερα αδέλφια η Ισαβέλλα σύζυγος του Ούγου Γ΄ των Πουατιέ της Κύπρου, κά.

Ο πατέρας του, ο Γκυ, ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κύριος της Βηρυτού και αντιβασιλιάς της Ιερουσαλήμ & της Κύπρου, γιού της Μαρίας Κομνηνής.

Ο Φίλιππος έγινε σελεσάλης της Κύπρου. Το 1318 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα π. το 1280 τη Μαρία, κόρη του Βαχράν του Χαμούς και της Μαρίας των Ιμπελέν. Δεν απέκτησε απογόνους.

Έπειτα νυμφεύτηκε π. το 1295 τη Μαρία των Εμπριάκο κυρία του Ζιμπλέ (Βύβλου) και είχε τέκνα:
* Ιωάννης 1302-μετά το 1317.
* Γκυ απεβ. 1331, σενεσάλης της Κύπρου.
* Μπαλιάν απεβ. 1349, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιμπελέν, κόρη του Ιωάννη (γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ).
* Ισαβέλλα 1300-μετά το 1342, παντρεύτηκε πρώτα τον Φερδινάνδο των Βαρκελώνης πρίγκιπα της Μαγιόρκας & της Αχαΐας και μετά τον Ούγο των Ιμπελέν (γιο του Γκυ).
** Φερδινάνδος 1317-π.1345, υποκόμης του Ωμελά. Νυμφεύτηκε την Εσίβα των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρη του Ούγου Δ΄ της Κύπρου.
*** Αλίκη 1341-μετά το 1376, παντρεύτηκε τον Φίλιππο των Ιμπελέν σενεσάλη της Κύπρου (απεβ. π.1375), γιο του Μπαλιάν, γιου του Ιωάννη, γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ.
* Ελβίς 1307-μετά το 1347, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Templar of Tyre, Gestes des Chiprois III, edited in: Recueil des historiens des croisades, Documents arméniens. Bd. 2 (1906), S. 737–872.
* René de Mas Latrie (ed.), Chroniques d’Amadi et de Strambaldi, Bd. 1. Paris 1891.

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου