Nino Camardo

**Nino Camardo** (Pisticci, 24 Chwefror 1949) yw arlunydd Eidalaidd naïf.

## Bywgraffiad 
Ganed Nino Camardo ar 24 Chwefror 1949 yn Pisticci, yn nhalaith Matera, yn rhanbarth Basilicata yn ne yr Eidal. Cafodd ei fagu mewn teulu tlawd a phan oedd yn ddeuddeg oed, ymfudodd i Tuscany, gydag dim ond tocyn trên a ychydig o arian bwyd. Cyrhaeddodd Forte dei Marmi, lle dechreuodd weithio mewn pizzeria — yn ystod y dydd yn y gegin, gyda'r nos roedd yn tynnu lluniau ar flychau cardbord pizza. Yno sylwodd rhywun ar ei dalent a llenwyd bywyd Camardo â lliwiau bywiog ei baentiadau.

Fel arlunydd hunanaddysgedig, ers dechrau'r 1970au mae wedi peintio tirweddau yn null celf naïf — o straeon cariad i farddoniaeth â mynegiant cyntefig. Mae ei baentiadau yn adrodd straeon cariad a bywyd pentref, yn arogli o oren a lemwn. Mae'r lliwiau'n ymddangos fel pe baent wedi eu dwyn o natur ar ôl glaw, ac mae cyfoeth tonau melyn yn dwyn ar gof dirweddau hynafol fel mewn chwedl.

## Arddull Artistig 
Ystyrir Camardo yn un o dadau celf naïf ryngwladol. Mae ei baentiadau'n nodweddiadol o gyfoeth cromatig eithriadol mewn tonau melyn, harddwch graslon ceffylau yn null Modigliani a grym urddasol gwartheg. Mae dynion a menywod mewn dillad lliwgar yn symud ac yn gweithio yng nghefndir y paentiadau, yng ngwead dwys natur gyfoethog ei lliwiau — bron fel cofleidiad â'r pensaernïaeth y mae Camardo yn ei phlethu i'w straeon.

Mae Camardo yn darganfod y farddoniaeth fwyaf mewn portreadau o briodasau pentref, lle mae'r prif gymeriadau bron bob amser yn cael eu dangos ar gefndir fel mewn chwedl, gyda llonyddwch Madonnas Bysantaidd a phurdeb chwedlau.

Ysgrifennodd Salvatore Fiume amdano: „Mae Camardo fel petai'n cario holl farddoniaeth Rocco Scotellaro yn ei galon. Mae ei beintio yn arogli o siwgr caramel ffeiriau pentref. Mae'r lliwiau'n ymddangos wedi eu dwyn o gefn gwlad ar ôl glaw."

Dywedodd Romano Battaglia: „Mae pob gwaith Nino Camardo fel datganiad cariad angerddol wedi ei beintio mewn lliwiau, lle mae pethau mwyaf syml y byd yn dod yn werthfawr ac yn llawn dychymyg."

Ysgrifennodd Mario Monteverdi: „Nid oes angen cyflwyniadau cymhleth ar Camardo. Mae mor ddilys nes bod yn rhaid iddo gamu allan o un o'i baentiadau ei hun bob tro y mae'n cynnal arddangosfa."

## Arddangosfeydd 
Cynhaliwyd ei arddangosfa unigol gyntaf yn 1971 yn Galleria Città di Massa yn Massa. Yn 1975 arddangosodd yn  yn Rhufain, gyda'r curadur beirniad celf Dino Villani. Arddangosodd dramor yn Ffrainc a Lloegr: yn 1975 yn Lyon yn arddangosfa Maifs du Lyon Universités ac yn 1976 yn Llundain yn Institute Foyles Art.

Yn 2014 cymerodd ran mewn arddangosfa grŵp yn Castiglione del Lago, yn 2017 cynhaliodd arddangosfa unigol yng nghastell Castello Malaspina di Massa ac yn 2019 arddangosfa antholeg yn Villa la Rinchiostra yn Massa-Carrara.

Trwy gydol ei yrfa mae wedi arddangos yn Ffrainc, Lloegr a thrwy'r Eidal i gyd. Mae ei weithiau mewn casgliadau preifat niferus a chatalogau pwysig o gelf gyfoes ledled y byd.

Arlunwyr ac awduron o'r Eidal fel Salvatore Fiume, Giuseppe Migneco, Mario Monteverdi, Roberto Gervaso a Romano Battaglia wedi ysgrifennu am ei weithiau naïf.

## Stiwdio 
Mae ei stiwdio wedi'i leoli yng nghanol hanesyddol Avenza, ardal o Carrara. Ymhlith bryniau marmor Tuscany, mae'r artist yn parhau i greu ei fydoedd fel mewn chwedl, wedi'i ysbrydoli gan atgofion o'r Basilicata enedigol a phlentyndod yn Pisticci.

## Llyfryddiaeth 
* Michela Ramadori, *Arte di frontiera*,

Editions of Italian Modern and Contemporary Art Archives, 2024, ISBN 978-88-947049-1-4.

* Daniele Radini Tedeschi, ''Atlante dell'Arte* 

Contemporanea*, Milano, DeAgostini, 2020,* tt. 168-169, ISBN 978-88-5117-183-4.

* Alberto Moioli, *Enciclopedia d'Arte Italiana*,

cyf. 12, Milano, 2024, ISBN 978-88-947879-0-0.

* Renzo Margonari, *Nino Camardo*, Firenze,

edizioni Il candelaio, 1980.

* *Catalogo nazionale Bolaffi dei naifs*, n. 2,

Giulio Bolaffi Editore, 1974.

* Dino Villani, catalogo mostra, Nino Camardo,

Roma, Palazzo delle Esposizioni, 5-20 Mehefin 1975.

* *I Naifs italiani e l'arte popolare'', Bologna,

edizioni Passera & Agosta Tota, 1975.

## Dolenni allanol 
* Gwefan swyddogol

* Proffil ar Artprice

* Proffil ar Exibart