Angiotenzin

**Angiotenzin** je peptidni hormon koji uzrokuje vazokonstrikciju i porast krvnog pritiska. Dio je sistema renin – angiotenzin, koji regulira krvni pritisak. Angiotenzin također stimulira oslobađanje aldosterona iz kore nadbubrežne žlijezde da bi promovirao zadržavanje natrija u bubrezima.

Poligopeptid, angiotenzin je hormon i dipsogen. Dobija se iz prekusorske molekule angiotenzinogena, serumskog globulina koji se proizvodi u jetri. Angiotenzin je izoliran krajem 1930-ih (prvi put nazvan „angiotonin“ ili „hipertenzin“), a potom su ga grupe karakterizirale i sintetizirale u laboratorijama *Cleveland Clinic* i *Ciba Specialty Chemicals*.

## Prekursor i tipovi 
### Angiotenzinogen 
Angiotenzinogen je α-2-globulin koji se sintetizira u jetri i prethodnik je angiotenzina, ali također ima i mnoge druge uloge koje nisu povezane s angiotenzinskim peptidima. Član je proteinske porodice serpina, što dovodi do drugog imena: serpin A8, iako nije poznato da inhibira druge enzime poput većine serpina. Pored toga, generalizirana kristalna struktura može se procijeniti ispitivanjem drugih proteina iz porodice serpina, ali angiotenzinogen ima izduženiji N-kraj u odnosu na druge proteine iz porodice serpina.

Angiotenzinogen je poznat i kao reninski supstrat. Renin ga cijepa na N-kraju da bi se dobio angiotenzin I, koji će kasnije biti modificiran da postane angiotenzin II.) na jukstaglomerulskim ćelijama ili smanjena dostava Na+ i Cl– do *macula densa*. Ako je u distalnoj cjevčici smanjena koncentracija NaCl podražena *macula densa*, povećava oslobađanje renina u jukstaglomerulskim ćelijama. Čini se da ovaj mehanizam osjetljivosti za sekreciju renina posredovanu preko *macula densa* ima specifičnu ovisnost o hloridnim, a ne o natrijevim ionima. Studije na kojima su korišćeni izoliriani preparati debelog uzlaznog natavka sa glomerulom prikačeni u niskom NaCl perfusatu nisu uspjeli da inhibiraju sekreciju renina kada su dodane razne natrijeve soli, ali su mogle inhibirati sekreciju renina dodatkom hlornih soli. Ovaj i slični nalazi dobijeni *in vivo*, navelo je neke da vjeruju da je možda "inicijalni signal za MD kontrolu sekrecije renina promjena u brzini usvajanja NaCl pretežno putem luminala Na, K, 2Cl ko-transportera čija fiziološka aktivnost određena je promjenom koncentracije lumenskog Cl.

Angiotenzin I nema direktnu biološku aktivnost i postoji samo kao preteča angiotenzina II.

### Angiotenzin II 
:Asp–Arg–Val–Tyr–Ile–His–Pro–Phe

Angiotenzin I se konvertuje u angiotenzin II (AII), uklanjanjem dva C-terminalna ostatka pomoću enzima angiotenzin-konverrtirajući enzim (ACE), prvenstveno kroz ACE u plućima (ali takođe prisutan i u endotelnim i epitelnim ćelijama bubrega i mozga). Angiotenzin II djeluje na CNS, kako bi povećao proizvodnju vazopresina, a djeluje i na venske i arterijske glatke mišiće da pokrenu vazokonstrikciju. Angiotenzin II također povećava sekreciju aldosterona; on stoga djeluje kao endokrini, autokrini / parakrini i intrakrini hormon.

ACE je meta lijekova ACE inhibitora, koji smanjuju brzinu proizvodnje angiotenzina II. Angiotenzin II povećava krvni pritisak, stimulišući Gq protein u vaskularnim glatkim mišićnim ćelijama (što zauzvrat aktivira IP3-zavisni mehanizam, što dovodi do porasta nivoa unutarćelijskog kalcija i na kraju uzrokuje kontrakciju). Pored toga, angiotenzin II djeluje na izmjenjivaču
izmjenjivač Na+/H+ u proksimalnoj tubuli bubrega, kako bi stimulirao reapsorpciju Na i izlučivanje H+, što je povezano sa reabsorpcijom bikarbonata. To u konačnici rezultira povećanjem volumena krvi, pritiska i pH. Stoga su ACE inhibitori glavni antihipertenzivni lijekovi.

Poznati su i drugi proizvodi cijepanja ACE, dugi sedam ili devet aminokiselina; imaju diferencijalni afinitet za angiotenzinske receptore, iako njihova tačna uloga još uvijek nije jasna. Djelovanje samog AII ciljano je antagonist receptora angiotenzina II, koji direktno blokiraju angiotenzin II AT1 receptori.

Angiotenzin II se razgrađuje do angiotenzina III, pomoću enzima angiotenzinaza koje se nalaze u crvenim krvnim zrncima i vaskularnim slojevima većine tkiva. U cirkulaciji ima poluživot oko 30 sekundi, dok u tkivu može biti oko 15–30 minuta.

Djelovanje angiotenzina II rezultira povećanom inotropijom, hronotropijom, oslobađanjem kateholamina (noradrenalina), osetljivošću na kateholamin, nivoom aldosterona i vazopresina i preuređivanjem srca i vazokonstrikcijom putem AT1 receptora na perifernim sudovima (suprotno, AT2 receptori oštećuju preoblikovanje srca). Zbog toga ACE inhibitori i ARB pomažu u sprečavanju remodeliranja koje se javlja sekundarno u odnosu na angiotenzin II i korisno je za CHFA 

### Angiotenzin IV 
:Arg |Val–Tyr–Ile–His–Pro–Phe

Angiotenzin IV je heksapeptid koji, poput angiotenzina III, ima nešto manju aktivnost. Angiotenzin IV ima širok spektar aktivnosti u centralnom nervnom sistemu.

Tačan identitet AT4 receptora nije utvrđen. Postoje dokazi da je AT4 receptor insulin-regulirana aminopeptidaza (IRAP). Također postoje dokazi da angiotenzin IV stupa u interakciju sa HGF sistemom putem c-Met receptora.

Razvijeni su sintetske male molekule analozi angiotenzina IV sa sposobnošću prodiranja kroz krvno-moždanu barijeru.

## Učinci 
Angiotenzini II, III i IV imaju brojne efekte u čitavom tijelu:

### Adipozni 
Angiotenzini "moduliraju širenje masne mase putem regulacije lipogeneze masnog tkiva ... i smanjenje regulacije lipolize."

### Kardiovaskularni 
Angiotenzini su snažni direktni vazokonstriktori, koji sužavaju arterije i vene i povećavaju krvni pritisak. Ovaj se efekt postiže aktivacijom GPCR AT1, koji signalizira preko Gq protein da aktivira fosfolipazu C, a zatim poveća intraćelijski kalcij.

Angiotenzin II ima protrombski potencijal adhezijom i agregacijom trombocita i stimulacijom PAI-1 i PAI-2.
 
Kada se stimulira rast srčanih ćelija, u srčanom miocitu aktivira se lokalni (autokrino-parakrini) sistem renin – angiotenzin, koji stimulira rast srčanih ćelija pomoću protein kinaze C. Isti sistem se može aktivirati u ćelijama glatkih mišića u uslovima hipertenzije, ateroskleroze ili oštećenja endotela. Angiotenzin II je najvažniji Gq stimulator srca tokom hipertrofije, u poređenju sa adrenoreceptorima endotelin-1 i α1.

### Nervni
Angiotenzin II povećava osjećanje žeđi (dipsogen) kroz postremno područje i subfornikusni organ mozga, smanjuje odgovor zvani baroreceptorski refleks, povećava želju za solju, povećava sekreciju ADH iz stražnjeg režnja hipofize i povećava sekreciju ACTH iz prednjeg. Također potencira oslobađanje noradrenalina direktnim djelovanjem na postganglionska simpatička vlakna.

### Nadbubrežni
Angiotenzin II djeluje na koru nadbubrežne žlijezde, uzrokujući da oslobađa aldosteron, hormon koji uzrokuje da bubrezi zadržavaju natrij i gube kalij. Povišeni nivoi angiotenzina II u plazmi, odgovorni su za povišene nivoe aldosterona prisutne tokom luteusne faze menstruacijskog ciklusa.

### Bubrežni 
Angiotenzin II ima direktan efekat na proksimalne tubule da povećaji reapsorpciju Na+ Ima složen i varijabilan učinak na glometrulsku filtraciju i bubrežni krvotok, ovisno o postavci. Povećanje sistemskog krvnog pritiska održava bubrežni perfuzijski pritisak; međutim, stezanje uzlaznee i silazne glomerulske arteriole težit će ograničenju bubrežnog protoka krvi. Učinak na eferentni arteriolni otpor je, međutim, znatno veći, dijelom i zbog manjeg baznog promjera; ovo teži povećanju hidrostatsog pritiska glomerulskih kapilara i održavanju brzinu glomerulske filtracija. Brojni drugi mehanizmi mogu uticati na bubrežni protok krvi i GFR. Visoke koncentracije angiotenzina II mogu stisnuti glomerulski mezangij, smanjujući površinu za glomerulsku filtraciju. Angiotenzin II je senzibilizator za tubuloglomerulske povratne informacije, sprečavajući pretjerani porast GFR. Angiotenzin II uzrokuje lokalno oslobađanje prostaglandina, koji zauzvrat antagoniziraju bubrežnu vazokonstrikciju. Neto učinak ovih konkurentskih mehanizama na glomerulsku filtraciju variraće u zavisnosti od fiziološkog i farmakološkog okruženja.

## Također pogledajte 
* Renin
* Aldosteron
* Perindopril
* Inhibitor renina
## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
*''Brenner & Rector's The Kidney*, 7th ed., Saunders, 2004.
**Mosby's Medical Dictionary*, 3rd Ed., CV Mosby Company, 1990.
**Review of Medical Physiology*, 20th Ed., William F. Ganong, McGraw-Hill, 2001.
**Clinical Physiology of Acid-Base and Electrolyte Disorders'', 5th ed., Burton David Rose & Theodore W. Post McGraw-Hill, 2001
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* The MEROPS online database for peptidases and their inhibitors: I04.953 
* 
* 
* 

Kategorija:Hormoni
Kategorija:Peptidi
Kategorija:Peptidni hormoni
Kategorija:Angiologija
Kategorija:Endokrinologija
Kategorija:Hipertenzija