Henleova petlja

**Henleova petlja** ili **Henle petlja** i **nefronska petlja** (lat. ***ansa nephroni***) – u bubregu –  je dio nefrona koji vodi od proksimalne izuvijane tubule do distalne izuvijane tubule. Nazvana po svom otkrivaču, njemačkom anatomu Friedrichu Gustavu Jakobu Henleu.  Glavna  funkcija Henleove petlje je stvaranje gradijenta koncentracije u bubrežnoj srži (meduli).  Ova petlja se ponekad označava i kao nefronska petlja.

### Prokrvljavanje
Henleova petlja se napaja krvlju u nizu ravnih kapilara koje se spuštaju iz korinih eferentnih arteriola. Ove kapilare (koje se nazivaju *vasa recta*. Protivstrujni multiplikator je mehanizam koji sprečava ispiranje rastvorenih supstanci iz medule, čime održava njenu  koncentraciju. Kako se voda osmotski tjera iz silaznog dodatka u intersticij, ona lahko ulazi u kapilare. Nizak protok krvi kroz *vasa recta* omogućava vrijeme za osmotsku ravnotežu i može se promijeniti izmjenom otpora eferentnih arteriola krvnih sudova.

Krv u *vasa recta* eakođer još uvijek ima i velike proteine i ione koji nisu filtrirani kroz glomerul. Ovim se osigurava onkotski pritisak za ulazak iona u *vasa recra* iz intersticija.

Glavna funkcija Henleove petlje je uspostavljanje gradijenta koncentracije.

## Fiziologija 
[thumb|280px| Dijagram fiziološke aktivnosti [nefrona, uključujući i  Henleovu petlju.]]
Silazna Henleova petlja prima izotoničnu (300 mOsm / L) tečnost iz proksimalne izuvijane tubule (PCT). Tečnost je izotonična, jer kako se ioni ponovo apsorbuju u sistemu vremenskog  gradijentnog, tako se i voda reapsorbira,  održavajući osmolarnost tečnosti u PCT. Tvari koje se resorbuju u PCT uključuju ureu, vodu, kalij, natrij, hloride, glukozu, aminokiseline, laktata, fosfate i bikarbonate. Budući da se i voda ponovo upija, zapremina tečnosti u Henleovoj petlji je manja nego u PCT, sa približno jednom trećinom prvobitne zapremine.

U bubrežnom intersticiju, povećava se osmolarnost izvana dok se Henleova petlja spušta sa 600 mOsm/L u vanjskom sržnom dijelu bubrega na 1200 mOsm / L u unutrašem dijelu  medule. Silazni dio Henleove petlje izuzetno je propusan za vodu, a manje propusan za ione, pa se voda ovdje lahko resorbira, a rastvorene materije nisu lahko resorbiraju. Tečnost od 300 mOsm / L iz petlje gubi vodu do postizanja veće koncentracije izvan petlje i povećava toničnost dok ne dostigne svoj maksimum na dnu petlje. Ovo područje ima najveću koncentraciju tečnosti u nefronu, ali sabirni kanal može doseći istu toniju s maksimalnim ADH efektom.

Uzlazni dio Henleove petlje prima još nižu zapreminu tečnosti i ima različite karakteristike u odnosu na silazni nastavak. U uzlaznom dijelu petlja postaje nepropusna za vodu i njene ćelije aktivno reapsorbiraju otopljene materije iz lumenske tečnosti; stoga se voda ne resorbira i ioni se lahko reapsorbiraju. Kako ioni napuštaju lumen preko Na-K-2Cl-simportera i Na-H-antiportera, koncentracija postaje sve više i više hipotonična dok ne dostigne iznos od približno 100-150 mOsm / L. Uzlazni nastavak se naziva i razrjeđivačkim segmentom nefrona zbog njegove sposobnosti da razrijedi tekućinu u petlji od 1200 mOsm / L do 100 mOsm / L.

Protok tečnosti kroz cijelu Henleovu petlju smatra se sporim. Kako se protok povećava, smanjuje se sposobnost petlje da održi svoj osmolarni gradijent. *Vasa recta* (kapilarne petlje) takođe imaju spor protok. Povećani protok vasa recta ispira metabolite i uzrokuje da i medula gubi osmomolarnost. Povećanje protoka poremetit će sposobnost bubrega da stvara koncentrirani urin.

Ukupno gledajući, u normalnom bubregu,  Henleova petlja reapsorbira oko 25% filtriranih iona i 20% filtrirane vode. Ti ioni uglavnom su Na+, Cl–, K+, Ca2+ i HCO3−. Snaga napajanja je Na / K ATPaza na bazolateralnoj membrani, koja održava koncentraciju iona unutar ćelija. Na lumenskoj membrani, natrij  ulazi pasivno u ćelije,  koristeći Na-K-2Cl-simporter. Tada će Na / K ATPaza ispumpati 3 Na u peritubulsku tečnost i 2 K u ćeliju na strani koja nije lumen. Ovo daje lumenskoj tečnosti u petlji pozitivan naboj u poređenju i stvara gradijent koncentracije Na, od kojih oba potiskuju više Na u ćeliju putem Na-H antiportera. Vodikov antiporterski ion dolazi od enzima karboanhidraza, koji uzima vodu i ugljik-dioksid i stvara bikarbonat i vodonikov ion. Ion vodika se zamjenjuje za Na u cijevnoj tekućini Henleove petlje.

## Dodatne slike

Gray1133.png| Poprečni presjek piramidne supstance bubrega odrasle svinje

## Reference
## Dopunska literatura
*
*

## Vanjski linkovi
*Loop of Henle physiology 

Kategorija:Anatomija čovjeka
Kategorija:Anatomija životinja
Kategorija:Fiziologija životinja
Kategorija:Mokraćni sistem
Kategorija:Anatomija bubrega