Sargon Akadski

**Sargon Akadski** (akadski jezik: 𒈗𒁺 Šarru-kīnu "Zakoniti kralj"; poznat i kao "Sargon Veliki" i "Veliki kralj; o. 2350. p. n. e – o. 2279. p. n. e) bio je akadski vladar i osnivač grada Akada. 
Poznat je u historiji kao "Gospodar četiri strane svijeta" i prvi vladar koji je uspio osvojiti i ujediniti sve sumerske gradove-države u jedinstvenu državu Akad. Bio je utemeljitelj Akadske dinastije i prvog višenacionalnog carstva koje je obuhvatalo velike dijelove Mezopotamije između Perzijsko-arapskog zaljeva i Sredozemnog mora: dijelove današnjeg zapadnog Irana, Male Azije i Sirije.
Bio je osnivač prve semitske dinastije u tom području, a smatra se i osnivačem mezopotamske vojne tradicije.  
## Porijeklo i uspon na vlast 
[thumb|200px|lijevo|Legenda o rođenju Sargona Akadskog zapisana klinastim pismom na glinenoj ploči pronađenoj u biblioteci kralja [Asurbanipala (vladao od 669–631 p. n. e.).]] 
Sargon je poznat gotovo u potpunosti iz legendi i priča koje su očuvale njegov ugled kroz 2.000 godina mezopotamske historije ispisane klinastim pismom, a ne iz dokumenata koji su pisani za vrijeme njegovog života. Nedostatak podataka iz tog vremena se objašnjava činjenicom da je glavni grad Akad (sumerski Agade), koji je Sargon naredio da se izgradi, nikada nije otkriven i iskopan. 
Bio je uništen na kraju dinastije koju je Sargon osnovao i nikada više nije bio naseljen, barem ne pod imenom Akad. 
Prema narodnoj predaji, Sargon je bio čovjek skromnog porijekla. Vrtlar ga je pronašao dok je kao beba plutao u korpi na rijeci, a zatim ga je doveo svojoj kuċi i odgojio kao svog sina. Sardonov pravi otac je nepoznat kao ni njegovo ime tokom djetinjstva je nepoznato. Za njegovu majku se smatra da je bila sveštenica u jednom od gradova kod srednjeg toka rijeke Eufrat.

Sargon uskoro postaje kralj nad svim gradovima južne Mezopotamije. Bio je prvi veliki vladar za koga je semitski jezik poznat kao akadski, a ne sumerski bio jezik kojim je Sargon govorio od rođenja iako su neki raniji kraljevi sa semitskim imenima bili upisani u sumersku listu kraljeva. Njegova pobjeda je međutim bila ostvarena tek nakon brojnih dobijenih bitaka, jer se svaki grad nadao da ċe povratiti svoju nezavisnost od *Lugalzaggisija* bez podpadanja pod vlast novog gospodara pod imenom Sargon. Možda je prije ovih podviga, u vrijeme kada je prikupljao sljedbenike i vojsku Sargon dao sebi titulu *Sharru-kin* ("Zakoniti kralj") u znak podrške stupanju na prijestolje koje nije postignuto na ustaljeni način putem nasljeđivanja. Historijski zapisi i dalje su veoma skromni, tako da postoji velika praznina u podacima koji se odnose na ovaj period.
## Vladavina 
thumb|550px|lijevo|Rasprostiranje Akadskog carstva za vrijeme vladavine Sargona Akadskog.
Sargonu nije bilo dovoljno da vlada samo Mezopotamijom, nego je težio i da obezbijedi povoljne trgovinske ugovore sa svim ostalim područjima tadašnjeg poznatog svijeta. 
Zahvaljujući svom energičnom temperamentu, Sargon je vojnički osvojio gradove duž srednjeg Eufrata u sjevernoj Siriji i srebrom bogate planine južne Anadolije. On je također vladao Susom glavnim gradom Elama jedne od najjačih sila starog Bliskog istoka. U Zagros planinama zapadnog Irana je otkriven jedini istinski zapis o njegovoj vladavini. Tolika je bila njegova slava da su ga neki trgovci u jednom gradu u Anadoliji (vjerovatno u srednjoj Turskoj) molili da interveniše i riješi njihovu lokalnu svađu. Prema legendi, Sargon je sa grupom svojih ratnika krenuo na nevjerovatan put u grad Burushanda (Purshahanda) kojem se ni danas ne zna tačna lokacija. Na kraju je bilo dovoljno samo njegovo pojavljivanje na licu mjesta da bi se riješio spor.

Kao rezultat njegove vojne vještine i dobrih organizacionih sposobnosti kao i baštine sumerskih gradova država koju je naslijedio vojnim osvajanjima, ranije uspostavljena trgovina sa vanjskim svijetom nastavila je da se razvija. To se posebno odnosi na trgovinu uz dolinu oko rijeke Ind, obale Omana, ostrva i obale perzijskog zaliva, trgovinu kedrovim drvetom iz Lebanona, srebrom bogatog Taurskog gorja, Kapadokije, ostrvo Kreta, a vjerovatno i sa samom Antičkom Grčkom.

Tokom Sargonove vladavine akadski jezik je bio prilagođen pismu koji se prethodno koristio u sumerskom jeziku. Novi stil kaligrafije koji je vidljiv na glinenim pločicama ove dinastije se također jasno vidi na cilindričnim pečatima iz tog vremena, sa lijepo uređenim i napravljenim scenama iz mitologije i svečanog života. Čak i da se ovaj novi umjetnički stil ne može pripisati direktno ličnom utjecaju Sargona, to ipak pokazuje da u njegovom novom glavnom gradu nisu bile važne samo vojne i ekonomske vrijednosti.

Zbog nedostatka zapisa iz tog vremena nisu poznati mnogi detalji vezani za događaje tokom njegove vladavine. Ni broj godina tokom kojih je živio, a ni vremenski period tokom kojeg je vladao ne može se tačno utvrditi. Godina 2334. p. n. e. se sada koristi kao datum na koji se historičari oslanjaju i za koji se pouzdano zna da predstavlja početak dinastije iz grada Agade. U skladu sa sumerskom listom kraljeva, Sargon je vladao kao kralj 56 godina. 
Iako je Sargon bio protiv ideje o kraljevskom nasljeđivanju sa oca na sina i o kontroli cijele porodice nad carstvom, ipak je postavio svoju kćerku kao visoku sveštenicu u gradu Ur. Samog Sargona su naslijedili njegovi sinovi Rimuš i Maništušu, koje su opet naslijedili njihovi potomci i sve tako do pada Akadske dinastije. Njihova vladavina je bila opravdavana božanskom odlukom boginje Ištar.
Ova nova politička ideologija je bila učvršćivana kroz umjetnost, sa predstavljanjem herojskih skulptura kraljeva u prirodnoj veličini i stećaka sa scenama velikih pobjeda nad protivnicima.
 
Kao dio procesa objedinjavanja u svom carstvu Sargon je naredio da se standardizuju mjere za težinu i dužinu, kao i da se u upotrebu uvede semitski jezik (staroakadski jezik) u svim administrativnim i zvaničnim dokumentima. Uspostavljanje političkog glavnog grada Akada (Agade), uz obnavljanje središta pažnje na grad Nippur kao vjerskog središta za cijelo područje imalo je za cilj podrivanje autonomije bivših sumerskih gradova država.

Nekadašnji sumerski gradovi države nisu nikada u potpunosti prihvatali akadsku vladavinu. Kasniji dio njegove vladavine je bio ispunjen pobunama, a koju kasniji književni zapisi opisuju kao svetogrđe djela koja je Sargon  navodno počinio. Međutim, to se može relativizirati kao uobičajeni uzroci svih nevolja koje Sumerani i Akadijanci pripisuju jedni drugima. Nevolje su u stvari vjerovatno uzrokovane nemogućnošću jednog čovjeka (ma kako on bio energičan) da kontroliše tako jedno ogromno carstvo bez razvijene i iskusne administracije. Nema dokaza da je Sargon bio posebno nasilan vladar, niti to da ga Sumerani nisu voljeli zbog toga što je bio semitskog porijekla. Carstvo nije propalo u potpunosti, zbog toga što su njegovi nasljednici bili u stanju da sačuvaju svoje naslijeđe, a kasnije generacije su smatrale Sargona najznačajnijom ličnošću u svojoj cjelokupnoj historiji. 
## Baština 
Pripisujući svoj uspjeh pokroviteljstvu boginje Ištar u čiju čast je grad Agade bio podignut, Sargon Akadski je postao prvi veliki  graditelj carstva. Dva kasnija asirska kralja su u njegovu čast dobila ime po njemu. Iako su šturi podaci koji govore o njegovom prethodniku Lugalzaggisiju, oni pokazuju da je širenje izvan sumerske domovine već ranije započeto. Kasniji stanovnici Mezopotamije su smatrali Sargona osnivačem vojne tradicije koja se proteže kroz cjelokupnu historiju njihovih naroda.

## Reference 
Kategorija:Vladari
Kategorija:Sumerski kraljevi
Kategorija:Akadski kraljevi