Institucionalni repozitorij

**Institucionalni repozitorij** je arhiv za prikupljanje, čuvanje i distribuciju digitalnih kopija intelektualnog rezultata jedne institucije, posebno istraživačke institucije. Akademski radnici koriste svoje Institucionalne repozitorije za arhiviranje objavljenih radova kako bi povećali svoju vidljivost i saradnju s drugim akademskim radnicima Međutim, većini ovih rezultata koje proizvode univerziteti, akademski radnici i drugi sudionici nemaju efikasan pristup i ne dijele ih. Kao rezultat toga, akademski radnici bi trebali biti uključeni u implementaciju i razvoj projekata Institucionalni repozitorija kako bi mogli naučiti prednosti i svrhu izgradnje istih.

Institucionalni repozitorij se može posmatrati kao "skup usluga koje univerzitet nudi članovima svoje zajednice za upravljanje i distribuciju digitalnih materijala kreiranih od strane institucije i njenih članova zajednice." Za univerzitet, ovo uključuje materijale kao što su: monografije, e-printovi članaka iz akademskih časopisa – i prije (preprint) i poslije (postprint) stručne recenzije – kao i elektronske teze i disertacije (ETD). Institucionalni repozitorij može uključivati i druga digitalna sredstva generisana od strane akademskih radnika, kao što su skupovi podataka, administrativni dokumenti, bilješke sa kursa, objekti učenja, akademski posteri ili zbornici konferencija. Deponovanje materijala u institucionalni repozitorij ponekad nalaže institucija.

Neki od glavnih ciljeva za postojanje institucionalnog repozitorija su da se obezbjedi otvoren pristup institucionalnom istraživačkom rezultatu samoarhiviranjem u repozitorijumu otvorenog pristupa, da se stvori globalna vidljivost za naučna istraživanja institucije i da se pohrani i sačuva druga institucionalna digitalna sredstva, uključujući neobjavljena ili na drugi način lako izgubljiva ("siva") literatura kao što su teze, radni dokumenti ili tehnički izvještaji.

## Funkcije 
Institucionalni repozitoriji se mogu klasifikovati kao tip digitalne biblioteke. Institucionalni repozitoriji obavljaju glavne funkcije digitalnih biblioteka tako što prikupljaju, klasifikuju, katalogizuju, čuvaju, čuvaju i obezbjeđuju pristup digitalnom sadržaju.

Institucionalni repozitoriji omogućavaju istraživačima da samoarhiviraju svoje rezultate istraživanja i mogu poboljšati vidljivost, upotrebu i uticaj istraživanja sprovedenog u instituciji. Ostale funkcije institucionalnog repozitorija uključuju upravljanje znanjem, procjenu istraživanja i otvoren pristup naučnim istraživanjima.

## Repozotorij sa slobodnim pristupom 
Institucionalni repozitoriji koji pružaju pristup istraživanju korisnicima izvan institucionalne zajednice jedan su od preporučenih načina za postizanje vizije otvorenog pristupa opisane u definiciji otvorenog pristupa Budimpeštanske inicijative za otvoreni pristup. Ovo se ponekad naziva samoarhivirajućim ili "zelenim" putem za otvoreni pristup.

## Razvijanje institucionalnog repozitorija 
Koraci u razvoju institucionalnog repozitorija uključuju odabir platforme[9] i definiranje praksi metapodataka. Dizajniranje institucionalnog repozitorija zahtjeva rad sa fakultetom na identifikaciji tipa sadržaja koji biblioteka treba da podrži Marketing i promocija institucionalnog repozitorija su važni za poboljšanje pristupa i povećanje vidljivosti istraživača. Biblioteke će također morati da usmjere svoje marketinške napore na različite grupe zainteresovanih strana. Oni mogu izazvati zanimanje fakulteta opisujući kako institucionalni repozitorij može podržati istraživanje ili poboljšati buduće pronalaženje članaka

## Softver 
Većina softverskih platformi za institucionalno skladište može koristiti OAI-PMH za prikupljanje metapodataka. Na primjer, DSpace podržava OAI-PMH.

Istraživanje iz 2014. koje je naručio Duraspace otkrilo je da je 72% ispitanika navelo da njihov institucionalni repozitorij hostuje treća strana.

## Agregatori 
Konfederacija repozitorija otvorenog pristupa (COAR) u svom manifestu navodi da "Svako pojedinačno spremište ima ograničenu vrijednost za istraživanje: prava moć otvorenog pristupa leži u mogućnosti povezivanja i povezivanja spremišta, zbog čega nam je potrebna interoperabilnost. Da bi se stvorio besprijekoran sloj sadržaja kroz povezana spremišta iz cijelog svijeta, otvoreni pristup se oslanja na interoperabilnost, mogućnost da sistemi međusobno komuniciraju i prosljeđuju informacije naprijed-nazad u upotrebljivom formatu. Interoperabilnost nam omogućava da iskoristimo današnju računarsku snagu tako da možemo agregirati, rudariti podatke, kreirati nove alate i usluge i generirati nova znanja iz sadržaja spremišta."

Interoperabilnost se postiže u svijetu institucionalnih repozitorija korištenjem protokola kao što je *OAI-PMH*. Ovo omogućava pretraživačima i agregatorima otvorenog pristupa, kao što su BASE, CORE i Unpaywall, da indeksiraju metapodatke i sadržaj spremišta i pružaju usluge s dodanom vrijednošću povrh ovog sadržaja.

*Digital Commons Network* objedinjuje po disciplini oko 500 institucionalnih repozitorija koji rade na *Bepress Digital Commons* platformi. Uključuje više od dva miliona objekata punog teksta.

## Reference 
## Dodatna literatura
* 
* 
* 

Kategorija:Bibliotekarstvo
Kategorija:Vrste biblioteka