El-Mensur

**El-Mensur** ili **Ebu Džafer Abdullah ibn Muhammed el-Mensur** (6. juni 714 – 6. oktobar 775); ) bio je drugi Abasidski halifa koji je vladao 754 – 775.) i naslijedio je svog starijeg brata Abu al-'Abbas al-Saffaha. El-Mensur je generalno smatran za prvog osnivača abasidskog halifata, jedne od najvećih političkih jedinica u historiji svijeta kao i za svoju ulogu u stabilnoj i institucionaliziranoj dinastiji. On je također poznat po osnivanju grada' Madinat al-Salama koji je postao jezgro carskog Bagdada. Britanski Muzej.]]
Rođen je u Abasidskoj porodici nakon njihovog odlaska iz Hidžaza 714. Njegov otac, Muhamed ibn Ali ibn Abdullah bio je unuk Abbas b. Sure al-Muttaliba, najmlađeg ujaka Muhammeda, njegova majka, (što je opisano u historijskom izvoru Rawda al-Qirtasa iz 14-og stoljeća), Sallama, "Berberska žena rodila njegovog oca." 

Vladao je od Zul-Hidže do Zul-Hidže 754 – 775. U 762. osniva novi glavni grad i palatu Madinat'-es-Selam (grad mira), koja će postati uskoro jezgro glavnog grada Bagdada. El-Mensur je bio zabrinut za čvrstinu svoje vladavine nakon smrti brata Abu l `Abbasa (kasnije poznatog kao Es-Saffah). U 754. pobijedio je Abdulah ibn Alija za halifat, te je u755.naručio atentat na Ebu Muslima. Ebu Muslim je bio oslobođeni rob iz Iranske provincije Horasan koji je bio na čelu Abasidskih vojski i odonio pobjedu u Trećoj Fitni u 749-750; bio je podređen el-Mensuru ali također i neprikosnoveni vladar Irana i Transoksanije (Maveraunnehra). Atentat je rezultat straha el-Mensura za preveliku moć Ebu Muslima koji je mogao da pokrene borbu za prevlast u carstvu i oživi stare iranske carske ambicije.

Kada je Isa Musa, el-Mensurov nasljednik, pao pod sumnju korupcije, el-Mehdi je imenovan u njegovo ime i javno se zakleo na vjernost halifi. Kao i njegov stariji brat Saffah želio je ujediniti zemlju, pa se riješio skoro svake opozicije.

Tokom njegove vladavine, islamska književnost i učenjaštvo počinje da doživljava procvat uz podršku Abasidske promocije naučnih istraživanja, a to se najbolje vidi po sponzoriranom prevodilačnom pokretu. El-Mensur je sastavio komitet, uglavnom od Asirskih kršćana u Bagdadu sa svrhom prevođenja sačuvanih grčkih radova na arapski. Zbog Abasidske orijentacije prema Istoku, mnogi Perzijanci počinju da igraju snažnu kulturnu i političku ulogu u carstvu. Ovo je velika razlika naspram prethodne Omejidske epohe, u kojoj su nearapi držani dalje od vlasti i administracije. ''Shu'ubiya;'' pokret koji se javlja sa rastom Iranske autonomije je literani pokret među Perzijancima koji su izrazili vjeru u superiornost perzijske umjetnosti i kulture, i katalizirali pojavu Arapsko-persijskih dijaloga u IX stoljeću.

Godine 756, el-Mensur šalje više od 4.000 Arapskih plaćenika da pomogne Kineze u An Shi Pobuni protiv An Lushana; nakon rata, oni su ostali u Kini. El-Mensur je također poznat kao "A-p'u-ch'a-fo":u Kineskim T'ang Analima.

Umro je 775. na putu do Meke da obavi hadž. Pokopan je negdje usput u jedan od stotine grobova kako bi njegovo tijelo bilo sakriveno od Omejada. Naslijedio ga je sin, el-Mehdi.

Prema broju izvora, Ebu Hanifa-Nu'man (koji je osnovao vlastitu školu kelama) je zatočen od strane el-Mensura. Malik ibn Enes, drugi po redu osnivač škole kelama, bičevan je tokom njegove vlasti, što el-Mensur nije odobrio – u stvari, njegov rođak, tadašnji guverner Medine, je to naredio za šta je kažnjen).

## Osobenost 
El-Mesudi u *Poljanama Zlata* govori o slijepom pjesniku koji u dva navrata čita stihove hvale za Omejade ne shvatajući da je u pitanju  Abasidski halifa; el-Mensur ipak nagrađuje pjesnika za stihove.

Druga priča opisuje strijelu sa stihovima ugraviranu i perjem blizu vrha koja slijeće blizu el-Mensura; ovi stihovi brzo ga navode da provede istragu o zatvorenom plemiću iz Hamdana kojeg pušta na slobodu.Kada el-Mensur umro, trezor halifata je imao preko 600.000 dirhema i četrnaest miliona dinara.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 714.
Kategorija:Umrli 775.
Kategorija:Članci koji trebaju izvor
Kategorija:Halife