EAPP

**E2F-pridruženi fosfoprotein** je  protein koji je kod ljudi kodiran genom **EAPP**.

Kamnasaran et al. (2005) utvrdili su da gen C14ORF11 sadrži 6 egzona. Analizom  BAC i genom  ske sekvence mapirali su ga na poziciji  14q13 hromosoma 14. Ovaj gen kodira fosfoprotein koji stupa u interakciju s nekoliko članova porodice proteina E2F. Protein se lokalizuje u jedru i prisutan je tokom ćelijskog ciklusa, osim tokom mitoze. Funkcionira kako bi modulirao transkripciju reguliranu E2F i stimulirao proliferaciju.

1020304050
MNRLPDDYDPYAVEEPSDEEPALSSSEDEVDVLLHGTPDQKRKLIRECLT
GESESSSEDEFEKEMEAELNSTMKTMEDKLSSLGTGSSSGNGKVATAPTR
YYDDIYFDSDSEDEDRAVQVTKKKKKKQHKIPTNDELLYDPEKDNRDQAW
VDAQRRGYHGLGPQRSRQQQPVPNSDAVLNCPACMTTLCLDCQRHESYKT
QYRAMFVMNCSINKEEVLRYKASENRKKRRVHKKMRSNREDAAEKAETDV
EEIYHPVMCTECSTEVAVYDKDEVFHFFNVLASHS

:Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin 
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

 
## Funkcija gena
Novy et al. (2005) su, pomoću 2-hibridne analize kvasca i imunoprecipitacije proteina koji djeluju u interakciji iz kotransficiranih ćelija, potvrdili da je EAPP direktno komunicirao s E2F1. Testovi s *in vitro*  translatiranim proteinima pokazali su da se EAPP veže za E2F1, E2F2  i E2F3, ali ne i za E2F4. Analiza mutacije pokazala je da je interakcija s E2F1 posredovana C-terminalnim dijelom EAPP. EAPP je pojačao promotorsku aktivnost E2F1 prema reporterskom genu koji sadrži 3 E2F-vezujuća mjesta. Samo EAPP pokazao je nisku, ali o dozi ovisnu aktivaciju reporterskog gena. Prekomerna ekspresija EAPP u ćelijskoj liniji osteosarkoma rezultirala je većim udjelom ćelija u S fazi, dok je interferencija RNK uzrokovala smanjenje broja ćelija  u S-fazi ćelijskog ciklusa.

## Kloniranje i ekspresija
Korištenje N-terminalnog domena E2F1  kao sonde na 2-hibridnom  skriningu kvasca u biblioteci  cDNK B-ćelija, nakon čega slijedi PCR, gorepomenuti Novy et al. (2005) klonirali su EAPP. Izvedeni protein od 281 aminokiseline ima izračunatu molekulsku masu od oko 36 kD. EAPP sadrži nekoliko potencijalnih mjesta fosforilacija, a pomak njegove prividne molekulne mase nakon tretmana fosfatazom ukazao je da je EAPP fosforiliran. Northern blot analizom otkriven je 1,4-kb EAPP transkript u svim ispitivanim tkivima, s najvišim nivoima u srcu, posteljici, skeletnim mišićima i gušterači, srednjim nivoima u mozgu, plućima i bubrezima i niskom ekspresijom u jetri. EAPP sa ili bez fluorescentne oznake eksprimiran je gotovo isključivo u jedrima transficiranih ćelija osteosarkoma. Western blot analiza otkrila je EAPP tokom ćelijskog ciklusa u ćelijskoj liniji osteosarkoma, ali nije otkrivena u mitotskim ćelijama.

Traženjem gena u minimalnom kritičnom području za holoprosencefaliju na. hromosomu 14 (HPE8), Kamnasaran et al. (2005) identificirali su C14ORF11. Izvedeni protein od 233 aminokiseline ima mogući domen upredenih zavojnica N-terminala. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,7 kb u različitim nivoima u svim ispitivanim tkivima i određenim regijama mozga. C14ORF11 koji nosi C-terminalnu fluorescentnu oznaku lokaliziran je u citoplazmi transficiranih COS-1 ćelija i transformiranih fibroblasta ljudske kože. RT-PCR analizom mišjeg  embriona pronašli su C14orf11 eksprimiran u svim ispitivanim razvojnim fazama, a hibridizacijom *in situ* C14orf11 eksprimiran je u centralnom nervnom sistemu, kičmi, licu, ždrijelu, udovima i unutrašnjim organima.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 14
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika