Carl Maria von Weber

**Carl Maria von Weber** (Eutin, 18. novembar 1786 – London, 5. juni 1826) bio je njemački kompozitor, dirigent, pijanistički virtuoz, gitarista i jedan od prvih značajnijih kompozitora romantične škole komponovanja.

Njegove opere *Čarobni strijelac* (njem.: Der Freischütz), *Euryanthe* i *Oberon* imale su veliki utjecaj na razvoj Romantične opere (njem. Romantische Oper) u Njemačkoj. Opera *Čarobni strijelac* se smatra prvom njemačkom "nacionalističkom" operom. Sa operom *Euryanthe* razvio je ​​lajtmotiv tehniku do neviđenog stepena, dok je sa operom *Oberon* možda utjecao na muziku Felixa Mendelssohna u njegovom djelu *San ljetne noći*. U isto vrijeme postao je zainteresovan za muziku nezapadnih kultura. Ovaj interes se prvi put ogleda u njegovoj scenskoj muzici na Schillerov prijevod commedia dell'arte *Turandot* italijanskog pozorišnog pisca Carla Gozzija. Za ovo djelo je koristio kinesku melodiju, što ga čini prvim zapadnim kompozitorom koji je koristito azijsku melodiju, koja nije bila pseudo-turska vrsta popularisana od strane Mozarta i drugih.

Carl Maria von Weber je bio sjajan pijanista, koji je napisao četiri sonate, dva koncerta (ital.: concerto) i *Koncertno djelo u f-molu* (njem. Konzertstück im f-mol), što je utjecalo na kompozitore kao što su Frédéric Chopin, Franz Liszt i Felix Mendelssohn. *Konzertstück* pruža novi model za koncert iz jednog stavka u nekoliko kontrastnih sekcija (kao neka od njegovih koncerata Franza Liszta, koji je često svirao ovo djelo). Ovo muzičko djelo je bilo priznato od strane Igora Stravinskog kao model za njegov *Capriccio za klavir i orkestar*. Weberova kratka djela za klavir, kao što je *Poziv na ples* (njem. Aufforderung zum Tanz), koje je kasnije obradio Hector Berlioz za izvedbu sa orkestrom, dok je Franz Liszt obradio njegovo djelo pod nazivom *Polacca Brillante* za izvedbu za klavir i orkestar.

Weberova muzička djela za puhačke instrumente zauzimaju važno mjesto u današnjem muzičkom repertoaru. Njegova djela za klarinet, koja uključuju dva koncerta, Concertino, kvintet, Duo concertante, i varijacije na temu (posthumno), redovno se izvode i danas. Njegov *Concertino za rog i orkestar* zahtijeva od izvođača da istovremeno proizvodi dva tona zujeći, dok istovremeno svira. Ova tehnika sviranja je poznata kao "multifonija". Njegov *Koncert za fagot* i *Andante e Rondo ungarese* (obrada djela prvobitno napisanih za violu i orkestar) su također popularna kod izvođača za fagot.
Doprinos Carla Marie von Webera vokalnoj i horskoj muzici je također značajna. Njegova zbirka katoličke sakralne muzika je bila vrlo popularna u Njemačkoj tokom 19. vijeka, a komponovao je i jednu od najranijih ciklusa pjesama pod nazivom *Die Temperamente beim Verluste der Geliebten*. Također, bio je značajan kao jedan od prvih dirigenata koji je dirigovao bez klavira ili violine.
Weberova orkestracija je bila visoko hvaljena i koju su oponašale kasnije generacije kompozitora. Hector Berlioz ga je nekoliko puta navodio u svojoj studiji o zapadnim muzičkim instrumentima pod nazivom *Velika rasprava o instrumentaciji i modernoj orkestraciji* (fra. Grand traité d’instrumentation et d’orchestration modernes) dok je Claude Debussy napomenuo da je zvuk orkestra Carl Maria von Webera dobijen usredsređivanjem na dušu svakog muzičkog instrumenta u tom orkestru.

''

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1786.
Kategorija:Umrli 1826.
Kategorija:Biografije, Eutin
Kategorija:Njemački kompozitori
Kategorija:Njemački dirigenti
Kategorija:Njemački operski kompozitori