Obrazovna tehnologija

**Obrazovna tehnologija **je efektivna primjena tehnoloških alata u procesu učenja. Kao koncept, bavi se nizom alata, poput medija, mašina i mrežnog hardvera, kao i razmatranjem osnovnih teoretskih perspektiva za njihovu efektivnu primjenu. Pored toga, elektronska obrazovna tehnologija, također nazivana **e-učenje**, postala je važan dio društva danas, čineći prošireni niz pristupa digitalizacije, komponenata i metoda isporuke.

Teoretske perspektive naučna testiranja utjecala su na instrukcijski dizajn. Primjena teorija na ljudsko ponašanje prema obrazovnoj tehnologiji izvodi ulaz iz instrukcijske teorije, teorije učenja, obrazovne psihologije, psihologije medija i tehnologije ljudskih performansi.

Obrazovna tehnologija i e-učenje može se održavati unutar ili van učionice. Može biti samostalno, asinhrono učenje ili može biti vođeno od strane instruktora, sinhrono učenje. To je pogodno za učenje na daljinu i u kombinaciji sa nastavom "lice u lice", koja se naziva pomiješano učenje. Obrazovnu tehnologiju koriste učenici i odgajatelji u kućama, školama (i kod K-12 i visokog obrazovanja), biznisa i drugih postavki.

## Definicija 
Richey je definirao obrazovnu tehnologiju kao "studij i etička praksa olakšanog učenja i poboljšanja performansi kreiranjem, korištenjem i upravljanjem prikladnih tehnoloških procesa i resursa".

Ipak, moderna elektronska obrazovna tehnologija je važan dio društva danas. internetski bazirani trening (IBT), fleksibilno učenje, web bazirani trening (WBT), mrežna edukacija,  digitalna obrazovna kolaboracija, distribuirano učenje, računarski poredovana komunikacija, cyber-učenje i multi-modalne instrukcije, virtualno obrazovanje, osobna okolina za učenje, mrežno učenje, virtualna okolina za učenje (VLE) (koje se također zovu učeće platforme), m-učenje i digitalna edukacija.

Svaki od ovih brojnih pojmova imao je svoje zagovornike, koji ukazuju na posebne potencijalne razlike. Ipak, ovi opisni pojmovi zasebno naglašavaju zasebni pristup digitalizaciji, komponenti ili metodi isporuke. naprimjer u liječenju posttraumatskog stresnog poremećaja (PTSP). U praksi, "virtualni obrazovni kurs" odnosi se na bilo koji instrukcijski kurs u kojem sve, ili u najmanju ruku značajan dio, prenosi putem Interneta. "Virtualno" se koristi u širem smislu da opiše kurs koji se ne podučavau učionici licem u lice nego kroz zamjenski način koji može konceptualno biti asociran "virtualno" sa učioničkim podučavanjem, što znači da ljudi ne moraju ići u fizičku učionicu da uče. Prema tome, virtualno obrazovanje se odnosi na oblik učenja na daljinu u kojem se sadržaj kursa prenosi raznim metodama poput aplikacija za menadžment kursa, multimedijalnih resursa i video konferencije.

Bernard Luskin, pionir obrazovne tehnologije, zagovarao je da se "e" iz termina *e-learning* treba značiti "exciting (uzbudljivo), energetično, entuzijastično, emocionalno, extended (prošireno), excellent (odlično) i edukacionalno" u dodatku sa "elektronično." Parks sugerira da "e" treba označavati "everything (sve), everyone (sviju), engaging (privlačno), easy (lahko)". Ove široke interpretacije se fokusiraju na nove aplikacije i razvoje, kao i na teoriju učenja i psihologiju medija. Koristili su se različiti tipovi abakusa. Pisanje po škriljcima i crnim pločama korišteno je najmanje milenij. Od njihovog predstavljanja, knjige i pamfleti su držali prominentnu ulogu u obrazovanju. Od ranog dvadesetog vijeka, mašine za dupliciranje kao geštetneri korišteni su za proizvođenje kratkih pokretanja kopiranja (obično 10–50 kopija) za razrednu ili kućnu upotrebu. Korištenje medija za instrukcijske svrhe generalno se može pratiti unazad do prve decenije 20. vijeka sa predstavom obrazvnih filmova (1900tih) i Sidney Pressey mehaničkih uređaja za podučavanje (1920tih).  Prvi višestruko izborna, velikoserijska procjena, bila je Army Alpha, korištena za procjenu inteligencije i malo specifičnije sposobnosti regruta za Prvi svjetski rat. Dalje veće upotrebe tehnologija korištene su u treniranju vojnika tokom i nakon Drugog svjetskog rata korištenjem filmova i ostalih posredovanih materijala, kao što su projektori iznad glave. Koncept hiperteksta se može pratiti od Bushove deskripcije memexa 1945.
thumb|Cuisenaire štapovi
Projektori slajdova bili su naširoko korišteni tokom 1950tih u obrazovnim institucijama. Cuisenaire štapovi su osmišljeni u 1920tim i dočekali su ogromnu upotrebu od kasnih 1950tih.

Tokom 1960, Univerzitet u Illinoisu započeo je razredni sistem zasnovan na povezanim računarskim terminalima gdje su studenti mogli pristupiti informacijskim resursima na zasebnom kursu prilikom slušanja lekcija koje su bile snimljene preko nekog oblika udaljenog povezanog uređaja poput televizije ili zvučnog uređaja.

U ranim 1960tim, profesori psihologije sa Stanford Univerziteta, Patrick Suppes i Richard C. Atkinson, eksperimentirali su koristeći računare za podučavanje matematike i čitanje mlađe djece u osnovnim školama u Istočnom Palo Altou, Kalifornija.  Stanfordov obrazovni program za nadarenu omladinu je nastao od tih ranih eksperimenata. U 1963, Bernard Luskin je instalirao prvi računar u zajedničkom koledžu za instrukcije. Radeći sa Stanfordom i ostalim pomogao je računarski pomognute instrukcije. Radeći sa Rand Corporation, Luskinova znamenita UCLA disertacijain 1970. analizirala je prepreke računarski pomognute instrukcije.

## Teorija 
Različite pedagoške perspektive teorija učenja mogu se razmatrati u dizajniranju i interakciji sa obrazovnom tehnologijom. Teorija e-učenja ocjenjuje ove pristupe. Ove teoretske perspektive su grupirane u tri glavne teoretske škole ili filozofska okvira: bihejviorizam, kognitivizam i konstruktivizam.

### Bihejviorizam 
Ovaj teoretski okvir je razvijen u ranom 20. vijeku zasnovan na eksperimentima učenja životinja od strane Ivana Pavlova, Edwarda Thorndikea, Edwarda C. Tolmana, Clarka L. Hulla i B.F. Skinnera. Dosta psihologa je koristilo ove rezultate da razviju teorije ljudskog učenja, ali moderni edukatori vide bihejviorizam kao jedan aspekt holističke sinteze.

## Karijere 
Obrazovni tehnologisti i psiholozi primjenjuju osnovno obrazovno i psihološko istraživanje u primijenjenu nauku zasnovanu na evidenciji (ili tehnologiji) učenja ili instrukcija. U istraživanju, ove profesije obično zahtijevaju fakultetsku diplomu (master, doktorat, Ph.D. ili D.Phil.) u oblastima vezanim za obrazovnu psihologiju, obrazovne medije, eksperimentalnu psihologiju, kognitivnu psihologiju ili, čistije, u poljima obrazovne, instrukcijske ili ljudske tehnologije performanse ili instrukcijskog dizajna. U industriji, obrazovna tehnologija je primijenjena da trenira studente i uposlenike velikim opsegom prakticionera učenja i komunikacije, uključujući instrukcijske dizajnere, tehničke trenere, specijaliste tehničke komunikacije i profesionalne komunikacije, tehničke pisce i naravno učitelje/nastavnike u školama i koledžima na svim nivoima. Transformacija obrazovne tehnologije iz kućne industrije do profesije diskutovana je od strane Shurville i ostalih.

## Također pogledajte 
* E-učenje
* Obrazovanje

## Reference 
Kategorija:Obrazovna tehnologija
Kategorija:Informacijska tehnologija
Kategorija:Virtualno učenje