open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teufik Muftić

**Teufik Muftić**, bosanskohercegovački filolog, arabist (1918 – 2003).

Završio je studij  (A) njemačkog jezika i književnosti, (B) srpskohrvatskog jezika i (C) jugoslavenske književnosti, ruskog i talijanskog jezika na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu 1949. Doktorsku disertaciju pod nazivom: Infinitivi trilitera u arapskom jeziku odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1965 (objavljena 1966).

Radio je u Državnoj realnoj gimnaziji u Vlasenici (1949), kao profesor-pripravnik. Dalje je radio je u Orijentalnom institutu u Sarajevu do penzionisanja (1951-1984). U periodu 1965–1978. Bio je angažiran u dopunskom radnom odnosu na Odsjeku za orijentalistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu, gdje je držao nastavu iz predmeta Arapski jezik i Klasična arapska stilistika.

Njegov naučni i prevodilački rad je iz oblasti arapskog jezika i književnosti. Objavio je veći broj radova iz oblasti arabistike, a najviše u časopisu Prilozi za orijentalnu filologiju Orijentalnog instituta u Sarajevu. Bio je urednik tog uglednog naučnog časopisa. Preveo je djela: Ibn Hazm al-Andalusi, Golubičina ogrlica, Sveučilišna naklada Liber, Zagreb 1987; i: Ibn Haldun, Muqaddima, Sv. I i II, Sarajevo 2007.

Za nastavni i naučni rad iz oblasti arabistike dobio je nagradu "Veselin Masleša" (1977), te Orden rada sa srebrnim vijencem Predsjedništva SFRJ (1980).

## Bibliografija 
* Infinitivi trilitera u arapskom jeziku, Orijentalni institut u Sarajevu, Sarajevo, 1966.
* Arapsko-srpskohrvatski rječnik, Izvršni odbor Udruženja ilmije u SR BiH, Sarajevo, 1973. 
* Arapsko-bosanski rječnik, Sarajevo 1984, str. 1690 + XVIII.
* Arapsko-bosanski rječnik, El-Kalem, Sarajevo 1997
* Arapsko pismo, Orijentalni institut, Sarajevo, 1982, str. 295.
* Klasična arapska stilistika, El-Kalem, Sarajevo, 1995.
* Gramatika arapskog jezika, Ljiljan, Sarajevo, 1998, str. 862.

## Literatura 
* Esad Duraković, “In memoriam: Prof. dr. Teufik Muftić”, Prilozi za orijentalnu filologiju 54, Sarajevo 2005, 11-16. 
* Mubera Bavčić, “Bibliografija radova prof. dr. Teufika Muftića”, Prilozi za orijentalnu filologiju 54, Sarajevo 2005, 215-222.
* Samir Beglerović, Povodom dženaze rahmetli dr. Teufika Muftića, http://www.znaci.com/islam_u_drustvu/fenomenologija/art283_0.html

Kategorija:Odsjek za orijentalnu filologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Bosanskohercegovački prevodioci
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1918.
Kategorija:Umrli 2003.
Lupe Fiasco's Food & Liquor

'''Lupe Fiasco's Food & Liqour**, poznat i kao **Food & Liqour''', je debitantski studijski album američkog repera, Lupe Fiasca, čije je pravo ime Wasalu Muhammad Jaco. Album su 19. septembra 2006. izdali 1st & 15th Entertainment i Atlantic Records. Reper, koji je postao poznat po miksanim albumima, u pjesmama pjeva o siromaštvu, Islamu, terorizmu i rasizmu. 

Album je na listi Billboard 200 debitirao na dvanaestoj poziciji, a na listi Nielsen SoundScanu zauzeo je osmu poziciju, iako nijedan singl nije bio na "Top 10" listama. Album je bio nominiran za prestižnu muzičku nagradu, Grammy, za najbolji rap album 2007. Na sljedećim ceremoniji, singl "Daydreamin", na kojem gostuje Jill Scott, osvojila je Grammy za najbolju urbanu ili alternativnu pjesmu. Album je ponovo pušten u prodaju 13. septembra 2011., a nova verzija albuma je imala četiri nove pjesme.

## Pjesme 
### Pjesme snimljene za 5. godišnjicu albuma 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Profil na zvaničnoj stranici Lupe Fiasca

Kategorija:Albumi Lupea Fiasca
Kategorija:Albumi iz 2006.
Spisak dopisnih akademika HAZU

Ovaj članak prikazuje redovne članove Hrvatske akademije nauka i umjetnosti, od njenog osnivanja.

## A 
Rainer Altherr - 
Akito Arima - 
Jean Aubouin - 
Leopold Auburger - 

## B 
Ivo Baća - 
Ivo Banac - 
György Bárdossy - 
France Bernik - 
Nikola Benčić - 
Robert Blinc - 
Aage Bohr - 
Joseph T. Bombelles - 
Jean Paul Brenet - 
Janez Brglez - 
Pierre Brunel - 
Bojan Bujić -

## C 
Simonne Caillére - 
Brend Crasemann - 
Predrag Cvitanović - 

## Č 
Matko Čikeš - 

## D 
Mirjan Damaška - 
Ivan Damjanov - 
Jean Dausset - 
Danijel Denegri - 

## E 
Suad Efendić - 
Stanislav Duško Ehrlich - 
Manfred Eigen - 
Elisabeth Erdmann - 
Albert Eschenmoser - 

## F 
Alain Finkielkraut - 
Rudolf Flotzinger - 
Branko Franolić - 

## G 
John Kenneth Galbraith † - 
Paul Garde - 
Ivan Golub - 
Erik Goles Chacc - 
Sante Graciotti - 
Branko Grünbaum -

## H 
Dušan Hadži - 
Birgitta Haeger-Aronsen - 
Henrik Heger - 
Milan Horvat - 
Hedvig Hricak - 
Robert Huber - 

## I 
Franco Iachello - 
Vjačeslav Vsevolodovič Ivanov - 

## J 
Zvonimir Janko - 
Ján Jankovič - 
Nikola Jović - 

## K 
Davor Kapetanić - 
Frank Karasz E. - 
Dušan Karpatsky - 
Ivan Katić - 
Dina Kegelvić - 
Milko Kelemen - 
Miesczyslaw Klimaszewski - 
Berislav Klobučar - 
Guntram Koch - 
Jakov Mihajlovič Kolotirkin - 
Hilary Koprowski - 
Veselko Koroman - 
Domokos Kosáry - 
Zvonimir Krajcer - 
Hrvoje Kraljević - 
Stjepan Krasić - 
Uroš Krek - 
Franjo Krmpotić - 
Krešimir Krnjević - 
Udo Kultermann - 

## L 
Stanko Lasić - 
Reinhard Lauer - 
Werner Lehfeldt - 
Jean-Marie Lehn - 
Jacques Le Goff - 
Branko Leskovar - 
Branislav Lichardus - 
Hrvoje Lorković - 
Bernard Lown - 
István Lökös - 

## M 
Jože Maček - 
Herbert Mang - 
Stjepan Marčeljka - 
Ladislav Matejka - 
Josip Matešić - 
Egon Matijević - 
Radovan Medved - 
Luka Milas - 
Sanjit Kumar Mitra - 
Kenzo Miya - 
Zdravko Mlinar - 
Helmut Moritz - 
Ben R. Mottelson - 
E. G. Werner Müller - 
Žarko Muljačić - 
Angel Martin Municio - 

## N 
István Nyomárkay - 

## P 
Vesna Parun - 
Krešimir Pavelić - 
Berislav Perić - 
Nikola Peršić - 
Stanley Plotkin - 
Boris Podrecca - 
John Charles Polanyi - 
Wilfried Potthoff - 

## R 
Miroslav Radman - 
Paško Rakić - 
Karl Dragutin Rakoš - 
Milan Randić - 
Helmut Reihlen - 
Zdenko Rengel - 
Rupert Riedl - 
Hans Rothe - 
Carlo Rubbia - 

## S 
Miroslav Sedlaček - 
Hermann Seeger - 
Eugen Seibold - 
Hans Joachim Seitz - 
Ante Sekulić - 
Branko Souček - 
Dieter Söll - 
Patrick Suppes - 

## T 
Erich Thenius - 
Miha Tišler - 
André Tuilier - 
Marko Turina - 

## U 
Zlatko Ugljen - 

## V 
Fedor Valić - 
Krešimir Veselić - 
Ignacij Voje -
Mladen Vranić - 
Božidar Vrhovac - 
Stanimir Vuk-Pavlović -

## W 
Hans-Jürgen Warnecke - 
Werner Welzig - 

## Z 
Hans F. Zacher - 
Rudolf Zahn - 
Rudolf Zahradnik - 
Josef Zemann - 
Ciril Zlobec - 

## Ž 
Viktor Žmegač - 

## Reference 
*
Ferdinand Hauptmann

**Ferdinand Hauptmann** (1919–1987) bio je historičar.

Studij historije završio je 1941 na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Daljnje školovanje nastavio je na Univerzitetu u Grazu, gdje je 1944g. odbranio doktorsku disertaciju pod naslovom: Österreich-Ungarns Werben um Serbien 1879-1881.

Radio je kao arhivski izaslanik Ministarstva prosvjete NR Hrvatske u Istri i Rijeci, a 1946. premješten je u Državni arhiv u Zagrebu. Od 1953. je Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. U zvanje docenta izabran je 1953, a 1964. u zvanje redovnog profesora na predmetu Opća historija novog vijeka. Na Univerzitet u Grazu prešao 1970.

Bavio se historijom Podunavlja i Balkana u 18. i 19. stoljeću, te historijom Bosne i Hercegovine do kraja Prvog svjetskog rata. Objavio dvije knjige i veći broj naučnih radova (Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Glasnik Arhiva i Društva arhivskih radnika BiH, Südost Forschungen  i dr.).

## Bibliografija 
* Österreich-Ungarns Werben um Serbien 1879-1881, (Mitteilungen des Österreichischen Staatsarchiv, 5/1952).
* Rijeka od rimske Tarsatike do hrvatsko-ugarske nagodbe, Zagreb, 1951.
* Borba Muslimana za vjersku i vakufsko-mearifsku autonomiju (građa), Sarajevo, 1967, str. 674 .

## Literatura 
* Spomenica Filozofskog fakulteta, Sarajevo, 1980, 36.
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 121-122.
* Dževad Juzbašić, “In memoriam”, Godišnjak Društva istoričara BiH, XL-XLI, Sarajevo, 1990, 238.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Bosanskohercegovački historičari
Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Austrijski historičari
Kategorija:Rođeni 1919.
Kategorija:Umrli 1987.
Mevlevijska tekija

mini|280px|Balkanski mevlevijsko-istraživački centar izgrađen je po izgledu na Isa-begovu tekiju
**Mevlevijska tekija** (**Isa-begova tekija**) je prva tekija u Sarajevu koja je izgrađena 1462. na obali rijeke Miljacke na Bentbaši. Uništena je u pohodu Eugena Savojskog 1697, a bosanski valija Vedžihi-paša ju je 1781. ponovo izgradio zajedno s džamijom. Pripadala je redu mevlevija. Turski putopisac Evlija Čelebija prilikom posjete Sarajevu 1659. godine napisao je:

Pored musafirhane izvjesni hadži Mahmud obnovio je mevlevijsku tekiju prije 1650. Tekija je više puta obnavljana. Prilikom pohoda Eugena Savojskog na Sarajevu u oktobru 1697, tekija i musafirhana su uništene, a kasnije ponovo obnovljene. Sarajevski ljetopisac Mula Mustafa Bašeskija zabilježio je da se 1762. obnavljala Isa-begova tekija. Dvadeset godina kasnije tekija je ponovo obnovljena iz sredstava Isa-begovog vakufa. O ovoj obnovi sačuvan je kronogram koji glasi: "*Ova je građevina podignuta za derviše,* (Kao) *mjesto za molitvu stvoritelju svjetova.* (Ova) *mevlevijska bogomolja postala je vakuf, Nek je trajno posjećena skupom molitelja. Razi* (Hadži Mehmed-Razi Velihodžić, pjesnik) *je spjevao kronogram* (njezine) *gradnje: »*(Ovo je) *mjesto za derviše, dom onih, koji su na boljem putu*. *Godine 1196*. *"*  (1781/82).

U doba bosanskog valije Vedžihi-paše (1835–1840) musafirhana i tekija su temeljito popravljene, i pored ovih objekata sagrađena je džamija, koju je odnijela Miljacka nekad prije 1860. Nakon Austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine, nova vlast je zabranila održavanje tekije i musafirhane. Tekija je kasnije održavana donacijama vakufa Fadil-paše Šerifovića. U dvorištu tekije nalazilo se manje mezarje sa šest nišana gdje su ukopani šejhovi i derviši.

Mevlevijska tekija u Sarajevu je srušena 1957, a 2013. je ponovo sagrađena na lokalitetu ispod Žute tabije koji je dodijelila općina Stari Grad.

## Reference 

Kategorija:Tekije u Sarajevu
Kategorija:1462. u arhitekturi
Kategorija:Građevine u Sarajevu
Kategorija:Stari Grad (Sarajevo)
Skender-pašina tekija

mini|370x370piksel|Skender-pašina tekija
**Skender-pašina tekija ** izgrađena je 1500. Skender-paša Jurišić, kao bosanski namjesnik, za vrijeme svoga trećeg namjesnikovanja u Bosni (1499.- 1500.), iz naklonosti i simpatija prema dervišima, a vjerovatno je i sam je pripadao nakšibendijskom tarikatu, sagradio je veliku zaviju ovog reda, a do nje imaret i musafirhanu. Doveo je vodu sa Souk-bunara, vrela zvanog *Studena česma* ili *Studeni bunar*, a na drugoj strani Miljacke sagradio sebi dvor, uz njega karavan-saraj, 11 dućana i na Miljacki podigao most, sve u Hisetima, u današnjoj Skenderiji.

## Također pogledajte
* Skender-pašina džamija

Kategorija:Tekije u Sarajevu
Kategorija:1500. u arhitekturi
Kategorija:Građevine u Sarajevu
Kategorija:Centar (Sarajevo)
Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine na Ilidži

**Spisak nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine na Ilidži** je popis nacionalnih spomenika koji se nalaze na području općine Ilidža. Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za općinu Ilidža se nalaze sljedeći spomenici:
* ″Katolička crkva Uznesenja Marijina na Stupu Ilidža″ (historijska građevina),
* ″Mezarje Velika drveta (Stari nišani) na Stupu″ (grobljanska cjelina),
* ″Prahistorijsko naselje u Butmiru″ (arheološko područje),
* ″Spomenik borcima NOR-a (Spomen kosturnica u Velikom parku na Ilidži)″ (graditeljska cjelina),
* ″Stara željeznička stanica Ilidža″ (historijska građevina),
* ″Zildžića kuća″ (historijska građevina).

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanična stranica komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine

Ilidža
*
Kiwano

**Kiwano** (lat. *Cucumis metuliferus*) vrsta je biljke iz porodice *Cucurbitaceae*. Kiwano, ili afrička rogata dinja, je porijeklom iz Afrike, a uzgaja se na Novom Zelandu. Do 1930. godine bio je malo poznat izvan rodne Afrike, nakon čega je uspješno kultiviran na području Novog Zelanda i Australije, gdje je i dobio svoje ime kiwano zbog sličnosti sa kivijem. Kiwano je član porodice Cucurbitaceae, zajedno sa dinjom, krastavcima i tikvicama, a sa kivijem nije u nikakvoj botaničkoj vezi. Meso kiwana je svijetlo zelene boje, a sadrži puno sjemenki. Okusom nalikuje banani s prizvukom citrusa. Čest je sastojak voćnih salata, a jede se sirov. Ovo hranjivo voće je dostupno gotovo tokom cijele godine, a u sezoni je tokom ljetnih mjeseci.

## Prehrambeni sastav 
Kiwano je prvenstveno dobar izvor vitamina C, kalija i željeza. Ostali minerali prisutni u manjim količinama su magnezij, fosfor, cink, bakar, kalcij i natrij. Sjemenke sadrže niz masnih kiselina, uključujući linolnu i oleinsku masnu kiselinu.
Linolna kiselina je jedna od omega-6 masnih kiselina koje su bitne za ljudsko zdravlje. Oleinska kiselina je također prisutna u maslinovom ulju, a smatra se korisnom u borbi protiv visokog krvnog pritiska.

Dva antioksidansa prisutna u kiwanu su a- tokoferol i y-tokoferol. Oba su organski oblici vitamina E, koji ima brojna pozitivna djelovanja na zdavlje kože, srca, mišića, živaca i crvenih krvnih zrnaca. Vitamin E također pomaže neutralizaciju štetnih slobodnih radikala, koji mogu uzrokovati hronične bolesti poput kardiovaskularnih bolesti i raka. Također postoje i neki dokazi koji sugerišu da vitamin E može pomoći u smanjenju rizika od oboljevanja Alzheimerovom i Parkinsonovom bolesti.

## Upotreba 
Najlakši način da se konzumira kiwano je da ga se prereže na dvije polovice i kašikom odstrani pulpa zajedno sa sjemenkama. 
Sjeme i pulpa kiwana su također ukusne u kombinaciji sa sladoledom, sorbetima ili jogurtom. Može se koristiti u izradi preljeva za salatu, kao zamjena za sirće ili u kombinaciji s njim. Kiwano se okusom dobro slaže sa slanim sirevima, poput  feta sira, te sa krastavacem i paradajzom u povrtnim salatama.
Žućkasto-zeleni pigment u sjemenkama i pulpi kiwana sadrži karotenoid, tj. beta karoten poznatiji kao vitamin A. Beta karoten pomaže ojačavanje imunološkog sistema i održava zdravlje očiju i kože.
Jede se samostalno ili se od njega pravi salata u kombinaciji s drugim tropskim voćem. Narezan na kriške služi u dekoraciji. Blagi okus kiwana dobro se uklapa u, na primjer, koktel od škampa.

Potiče iz Zimbabvea u Africi. Najviše se uzgaja na Novom Zelandu, Čileu i u Kaliforniji. U malim količinama uzgaja se i u Hrvatskoj. Može se pronaći u bolje opskrbljenim trgovinama voćem.

## Galerija 

Datoteka:Cucumis metuliferus whole fruit.jpg
Datoteka:Zeleno.jpg
Datoteka:Owoce Kiwano.jpg
Datoteka:Cucumis metuliferus fruit cross section.jpg
Datoteka:Kiwano.JPG

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* http://www.westafricanplants.senckenberg.de/root/index.php?page_id=13&preview=true&searchTextMenue=Cucumis+metuliferus&search=Wikitemplate

Kategorija:Voće
Kategorija:Cucurbitales
Razvoj svjetskog rekorda u troskoku

Sljedeće tabele prikazuju razvoj svjetskog rekorda u muškom i ženskom troskoku, koji je službeno ratificirao IAAF.

## Muškarci 
Prvi **svjetski rekord** u **muškom troskoku** priznat je od IAAF-a 1912. Taj inauguralni rekord iznosio je 15,52 m, a postavio ga je Dan Ahearn 1911.

Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 27 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.

### Neslužbeni razvoj rekorda prije 1990. 
### Službeni razvoj rekorda od 1990 (IAAF) 
 – čeka ratifikaciju

## Reference 
Troskok
Troskok
Svjetski rekord
Milan TV

***Milan TV*** je kanal zasnovan na pretplati, potpuno posvećen italijanskom nogometnom klubu AC Milanu. Sjedište mu je u Milanellu, Milanovom trening-kampu. Ovaj kanal nudi navijačima Milana ekskluzivne intervjue s igračima i osobljem, kompletne utakmice, uključujući reprize svih utakmica u Kupu Italije, prvenstvu i Ligi prvaka/Evropskoj ligi, a tu su i stare utakmice, nogometne vijesti i drugi tematski povezani sadržaji.

2001. godine Riccardo Silva postao je direktor *Milan TV* i počeo s njegovim razvojem na međunarodnom planu, također i preko globalnog emtiranja na *YouTubeu*.

## Osoblje 
* Mauro Suma (glavni i odgovorni urednik)

### Redakcija 
* Benedetta Radaelli  
* Alessandro Bianchi
* Simona Pisoni
* Pietro Mazzara - saradnik
* Laura Esposto - saradnica
* Claudia Rossi - saradnica

## Redovni i poluredovni gosti 
* Giovanni Lodetti (bivši nogometaš)
* Carlo Pellegatti (novinar *Mediaseta*)
* Franco Ordine (novinar *Il Giornalea*)
* Luca Serafini (novinar *Mediaseta*)
* Cristiano Ruiu (novinar *Telelombardije*)

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica
* Milan TV na *YouTubeu*

Kategorija:AC Milan
Kategorija:Italijanske TV-stanice
Kategorija:TV-stanice osnovane 1999.
Kategorija:Mediji u Italiji
Forza Milan!

***Forza Milan!*** je italijanski sportski mjesečnik u cijelosti posvećen nogometnom klubu AC Milanu. Magazin nudi članke, postere i fotografije Milanovih nogometaša, uključujući i prvi i omladinski tim, kao i zaposlenike kluba, a tu su još i detaljni komentari utakmica, informacije o igračima i predstojećim zadacima. U njemu se mogu naći i anegdote i slavne epizode iz klupske historije. Izdaju se i posebni brojevi, koji se obično podudaraju s nekim većim uspjehom AC Milana u domaćem prvenstvu ili u evropskim takmičenjima.

## Vanjski linkovi 
* Službena stranica 
* *Forza Milan!*  na *Guide.SuperEva.it* 

Kategorija:AC Milan
Kategorija:Časopisi osnovani 1963.
Kategorija:Časopisi u Italiji
Kategorija:Mediji u Italiji
Kategorija:Sportski časopisi
Razvoj svjetskog rekorda u skoku u dalj

Sljedeće tabele prikazuju razvoj svjetskog rekorda u muškom i ženskom skoku u dalj, koji je službeno ratificirao IAAF.

## Muškarci
Prvi **svjetski rekord** u **muškom skoku u dalj** priznat je od IAAF-a 1912. Taj inauguralni rekord iznosio je 7,61 m, a postavio ga je Peter O'Connor 1901.

Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 18 svjetskih rekorda u ovoj disciplini.

## U dvorani 
### Muškarci 
## Reference
Skok u dalj
Kategorija:Svjetski rekordi u atletici
Kategorija:Skok u dalj
Sardinski jezik

**Sardinski jezik** (lokalno: *sardu*, ili na kampidaneseu *limba sarda*) je jedan od romanskih jezika koji se govori na Sardiniji.

Po svojim leksičkim i gramatičkim svojstvima je najsličniji vulgarnom latinskom od svih modernih romanskih jezika.
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* *Sardinian language* na portalu Encyclopædia Britannica 

Kategorija:Romanski jezici
Kategorija:Jezici u Italiji
Kategorija:Jezici po abecedi
Metalizirana keramika

mini|Primjer metalizirane keramike
**Metalizirana** ili **metalizovana keramika** je vrsta keramike sa metalnom glazurom, koja proizvodi efekt iridescencije, a za što su zaslužni metalni oksidi u završnoj glazuri.

Pronalazak tehnologije, koja se prvo koristila za slikanje na staklu se obično vezuje za egipatski grad Fustat u ranom arapskom periodu, iako neki historičari začetke tehnike vide u rimskom periodu; većina stručnjaka se slaže da se metalizirana keramika pojavila između 4. i 8. vijeka. U Mezopotamiji u 9. vijeku se proširila na keramiku, te potom u Perziju, Siriju, Bliski Istok te al-Andalus odakle je prešla u Evropu.

## Također pogledajte 
* Grnčarija

## Reference 
*John, W.D., and Warren Baker, *Old English Lustre Pottery* (Newport), n.d. (ca 1951).
## Vanjski linkovi 
* http://www.britishmuseum.org/explore/highlights/highlight_objects/me/l/lustre_painted_bowl.aspx
* https://web.archive.org/web/20160303184012/http://www.qantara-med.org/qantara4/public/show_document.php?do_id=401&lang=en

Kategorija:Keramičke glazure
Kategorija:Islamska umjetnost
Kategorija:Egipatski izumi
Razvoj svjetskog rekorda u skoku s motkom – žene

Prvi svjetski rekord u ženskom skoku s motkom priznat je od IAAF-a 1992.

Do 21. juna 2009. IAAF je ratificirao 54 svjetska rekorda u ovoj disciplini.

## Razvoj
## Napomene
Kategorija:Razvoji atletskih rekorda
Kategorija:Svjetski rekordi u atletici
Kategorija:Skok s motkom
Augustin Jacob Landré-Beauvais

**Augustin Jacob Landré-Beauvais** bio je francuski hirurg, najpoznatiji po tome što je prvi opisao reumatoidni artritis. Rođen je u Orléansu, a studirao je u Parizu kod Pierre-Josepha Desaulta i Mariea Françoisa Xaviera Bichata, a od 1792. u Lyonu kod Jeana Louisa Petita. 1796. počeo je stažirati u čuvenoj bolnici Salpêtrière, gdje je bio asistent Philippeu Pinelu. 1799. postavljen je za profesora kliničke medicine u Salpêtrièreu. Nakon evropske restauracije također je radio kao profesor u politehničkoj školi u Parizu. S tog mjesta uklonjen je 1830. na insistiranje kralja Luj-Filipa.

Njegov opis reumatoidnog artritisa, koji se danas smatra prvim modernim prikazom ove bolesti, netačno ju je identificirao kao oblik gihta. Samo ime "reumatoidni artritis" skovao je Alfred Baring Garrod 1859. Drugi sačuvani Landré-Beauvaisov rad, *Séméiotique, ou traité des signes des maladies* (prvobitno objavljen 1809), bavi se fizičkim znakovima bolesti općenito.

## Reference 
Kategorija:Francuski hirurzi
Kategorija:Biografije, Orléans
Kategorija:Rođeni 1772.
Kategorija:Umrli 1840.
Svjetski atletičar godine

[mini|desno|200px|[Sally Pearson, atletičarka godine za 2011.]]
[mini|desno|200px|[Usain Bolt, višestruki dobitnik nagrade]]
**IAAF-ov svjetski atletičar godine** jest nagrada koju mogu osvojiti sportisti koji nastupaju na atletskim takmičenjima u organizaciji *Međunarodne atletske fondacije*, koja je u sastavu IAAF-a, uključujući tzv. stadionsku atletiku, kros, cestovno trčanje i brzo hodanje.

## Dobitnici 
## Zvijezde u usponu 
## Vanjski linkovi 
* The International Athletic Foundation at a Glance  – IAAF-ova stranica

Kategorija:Atletske nagrade
Kategorija:Nagrade ustanovljene 1988.
Međunarodni aerodrom Carriel Sur

**Međunarodni aerodrom Carriel Sur** (španski: *Aeropuerto Internacional Carriel Sur*)  je međunarodni aerodrom lociran u općini Talcahuano, Čile.  Udaljen je 8 km od centra Concepcióna. Najviše avio-saobraćaja dolazi sa letova za Santiago de Chile, Temuco i Puerto Montt. 

### Aviokompanije i destinacije 
* 20px **LAN Airlines**
** Santiago de Chile, Čile / *Međunarodni aerodrom Comodoro Arturo Merino Benítez*

* 20px **Sky Airline**
** Santiago de Chile, Čile / *Međunarodni aerodrom Comodoro Arturo Merino Benítez*
** Temuco, Čile / *Aerodrom Maquehue*
** Pucón, Čile / *Aerodrom Pucón* 
** Puerto Montt, Čile / *Međunarodni aerodrom El Tepual*

* 20px **PAL Airlines**
** Santiago de Chile, Čile / *Međunarodni aerodrom Comodoro Arturo Merino Benítez*

## Također pogledajte 
* Širi Concepción

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* http://www.carrielsur.cl  (španski)

Kategorija:Aerodromi u Čileu
Midhat Begić

**Midhat Begić** (Koraj kod Brčkog, 1911 – Praz-Coutant, francuske
Alpe, 1983) bio je bosanskohercegovački je historičar književnosti i član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine.

Završio je studij francuskog jezika i jugoslavenske književnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1934. Radio je u Ministarstvu kulture u Sarajevu  1945-1948, te na Institutu za društvene odnose u Beogradu 1948-1950. Bio je lektor srpskohrvatskog jezika na Faculte des Lettres u Lyonu 1950-1953. U Lionu je odbranio doktorsku disertaciju pode nazivom: "Jovan Skerlić, critique historien litteraire serbe" 1958. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu radio je od 1953. do penzionisanja 1973. U početku je bio lektor francuskog jezika, a kasnije profesor na Odsjeku za jugoslovenske književnosti. Bio je profesor jugoslovenske književnosti i civilizacije na Sorboni 1966-1969. Osnivač je i glavni urednik časopisa Izraz. Sa Muhsinom Rizvićem priredio je sabrana djela Jovana Skerlića (Sabrana djela Jovana Skerlića, I-XIII, Prosveta, Beograd 1964).

## Nagrade 
Midhat Begić dobitnik je brojnih nagrada i priznanja: Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva, 27-julske nagrade, Ordena Republike sa zlatnim vijencem, nagrade AVNOJ-a, nagrade Udruženja književnika BiH, nagrade Izdavačkog preduzeća “Svjetlost”, nagrade “Braće Šimić” za književnu kritiku, posmrtno – nagrade ZAVNOBiH-a i nagrade “Veselina Masleše”. Nosilac visokih francuskih odlikovanja i priznanja: Prix de l’Academie francaise i Ordre du merite national francais.

## Bibliografija 
* Raskršća I, Svjetlost, Sarajevo, 1957, str. 286.
* Jovan Skerlić et la critique littéraire en Serbie, Institut d’Etudes slaves, Paris, 1963, str. 311.
* Jovan Skerlić, čovek i delo, Prosveta, Beograd, 1966, str. 277 + 74 /Dodatak: Bibliografija radova J. Skerlića i Literatura o J. Skerliću, sa M. Rizvićem/.
* Raskršća II, Svjetlost, Sarajevo, 1969, str. 350.
* Raskršća III, Svjetlost, Sarajevo, 1976, str. 574. /na makedonskom: Krstopati, Makedonska knjiga, Skopje, 1982/
* Štirje bosensko-hercegovski pesniki, Mladinska knjiga, Ljubljana, 1980. /na bosanskom: Četiri bosanskohercegovačka pjesnika, Svjetlost, Sarajevo, 1981/.
* Umjetnost pripovijedanja, Veselin Masleša, Sarajevo, 1984, str. 190 /priredila i pogovor napisala H. Kapidžić/.
* Eseji i kritike, BZK “Preporod”, Sarajevo, 2004.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 154-155.

Kategorija:Odsjek za književnosti naroda Bosne i Hercegovine Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Kategorija:Bosanskohercegovački historičari književnosti
Kategorija:Članovi ANUBiH
Kategorija:Biografije, Lopare
Kategorija:Rođeni 1911.
Kategorija:Umrli 1983.
Kategorija:Dobitnici Nagrade Društva pisaca Bosne i Hercegovine
Rikard Kuzmić

**Rikard Kuzmić**, filolog, poliglot (1896-1982).

Završio je studij srpskohrvatskog jezika, slavenskih jezika i romanistike na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Pored toga izučavao je i predmete općelingvističkoga karaktera, a studije je dopunio polaganjem ispita iz starogrčkog i engleskog jezika. Bio je poliglota. Radio je kao profesor Više pedagoške škole u Sarajevu od 1947. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu djeluje od njegovog osnivanja. Osnivač je Katedre za ruski jezik i književnost i njen dugogodišnji rukovodilac. Penzionisan 1971. Bavio se uporednom lingvistikom, prije svega slavenskih jezika i šire u okviru indoevropskih jezika. Dobitnik je Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 291-292.

Kategorija:Odsjek za slavenske jezike i književnosti Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1896.
Kategorija:Umrli 1982.
Niz Rafaela Nadala od 46 pobjeda na Monte Carlo Mastersu

Od 2005. do 2013. **Rafael Nadal** dobio je **46 uzastopnih mečeva na Monte Carlo Mastersu**, što je rekord za najviše uzastopnih pobjeda na jednom turniru i u muškoj i u ženskoj konkurenciji u Open Eri. Niz je počeo u prvom kolu turnira 2005. pobjedom protiv Monfilsa, a završio se u finalu izdanja za 2013. porazom od Đokovića u dva seta.

U okviru ovog niza ostvario je 15 pobjeda nad igračima iz deset najboljih, devet pobjeda nad igračima među pet najboljih i četiri protiv najbolje rangiranog igrača (Roger Federer u finalima 2006, 2007. i 2008. te Đoković u finalu 2012). Također je osvojio 31 set u uzastopnim mečevima, počevši s posljednja dva seta finala 2006, a završivši gubitkom drugog seta u finalu 2009; to je uključivalo svih deset setova 2007. i 2008. Zatim je osvojio sljedećih 18 setova zaredom, uključujući pobjedu u svih deset setova 2010; na tom izdanju izgubio je samo 14 gemova u pet mečeva, dok je izgubio samo jedan gem u tri od tih mečeva, uključujući i finale protiv Fernanda Verdasca.

## Niz 
## Također pogledajte 
* Monte Carlo Masters
* Rekordi ATP Toura

## Reference 
Kategorija:Rafael Nadal
Jovan Vuković

**Jovan Vuković** (Pišče, Šavnik, Crna Gora, 1905 - Sarajevo 1979), filolog, član ANU BiH.

Završio je studij srpskog jezika sa staroslovenskim, književnost, historiju naroda i latinski jezik na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1928. Na istom fakultetu je odbranio doktorsku disertaciju pod nazivom: Govor Pive i Drobnjaka (1937). Radio je kao asistent na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1940, a od 1946. bio je profesor na Višoj pedagoškoj školi u Sarajevu. Osnivač je Katedre za srpskohrvatski jezik (kasnije Odsjek za južnoslavenske jezike) na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1950. Držao je predavanja u svim slavenskim zemljama i u mnogim zemljama Zapadne Evrope. Bio je redovni član Naučnog društva Bosne i Hercegovine od njegovog osnivanja, a onda i redovni član ANU BiH. Bio je direktor Balkanološkog instituta i predsjednik Komisije za lingvistička ispitivanja. Bio je predsjednik Republičkog društva nastavnika srpskohrvatskog jezika. Sarađivao je u Udruženju folklorista Bosne i Hercegovine.

Objavio je preko dvjesto pedeset naučnih radova iz nauke o srpskohrvatskom jeziku, posebno iz dijalektologije, sintakse, lingvističke stilistike, akcentologije, onomastike, teorije standardnog jezika, metodike nastave (Pitanja savremenog književnog jezika, Književni jezik, Bosanskohercegovački dijalektološki zbornik i dr.). Uređivao je časopise Pitanja savremenog književnog jezika, Književni jezik i Bosanskohercegovački dijalektološki zbornik. Učestvovao je u izradi projekata Rječnik crkvenoslovenskog jezika, Srednjovjekovna bosanskohercegovačka književnost i u izdavanju Hvalova zbornika.

Dobitnik je 27-julske nagrade i Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva.

## Bibliografija 
* Sintaksa glagola, Sarajevo 1967.
* Naš književni jezik danas, Sarajevo 1972.
* Istorija srpskohrvatskog jezika, I dio: Uvod i fonetika, Beograd 1974.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 45-46.

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Biografije, Šavnik
Kategorija:Rođeni 1905.
Kategorija:Umrli 1979.
Kategorija:Članovi ANUBiH
Elizabeta Pjast (1305–1380)

mini|Elizabeta s djecom 
**Elizabeta od Poljske** (poljski: **Elżbieta Łokietkówna**)poznata kao Elizabeta Pjast ili Elizabeta Lokitiotek (1305 – 29.  decembar 1380) je bila ugarska kraljica kao supruga Karla Roberta Anžujskog. Njen sin Ludovik joj je dao Poljsku na upravu. Elizabeta je vladala Poljskom do svoje smrti. Njen sin je bio **Ludovik I Veliki**.
### Djeca 
Elizabeta i Kralo su imali šest sinova i dvije kćeri :

* Karlo (1321)
* Ladislav (Beograd 1326-1382)
* Ludvig
* Andrija
* Sjepan
* Katarina
* Elizabeta ?
Elizabeta je bila treća supruga Karla Roberta.
## Također pogledajte 
* Elizabeta Kotromanić
* Ludovik I, kralj Ugarske
* Karlo Robert

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://archive.org/details/slavsineuropeanh0000dvor

Kategorija:Ugarski vladari
Kategorija:Regenti
Matija Lopac

**Matija Lopac** (1887 – 1976), bio je hrvatski i bosanskohercegovački klasični filolog i bibliotekar.

## Biografija 
Rođen je u Senjskoj Dragoj 1887. od 1945. do penzionisanja. U periodu 1953-1960. radio je na Katedri za latinski jezik i rimsku književnost Odsjeka za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Bavio se pitanjima etnologije, arheologije i historije, kao i prijevodima sa latinskog.

## Reference 
## Dodatna literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 286.

Kategorija:Odsjek za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Hrvatski filolozi
Kategorija:Bosanskohercegovački prevodioci
Kategorija:Hrvatski prevodioci
Kategorija:Biografije, Senj
Kategorija:Rođeni 1887.
Kategorija:Umrli 1976.
Ahmed Tuzlić

**Ahmet Tuzlić** (1906-1985), bio je bosanskohercegovački filolog.

Rođen je u staroj ulemanskoj porodici, od oca hafiza Šakira i djeda Muhameda Tuzlića. U Sarajevu je završio mekteb, osnovnu školu i gimnaziju. Studij klasičnih jezika, grčkog i latinskog, te arheologije i historije završio je na Univerzitetu u Beogradu 1935. U Beogradu je odbranio doktorsku disertaciju pod nazivom: Vergilije u srpskohrvatskim prijevodima 1960. Pored latinskog i grčkog poznavao je veći broj jezika (francuski, talijanski, njemački, engleski, arapski i turski jezik). Bio je hafiz i dobar poznavalac Kur-ana. Bavio se kaligrafijom. U svome vremenu pripadao je najobrazovanijim ljudima u Bosni i Hercegovini. Radio je u Šerijatskoj gimnaziji u Sarajevu kao profesor latinskog jezika do 1945. Pored toga latinski jezik a i druge predmete predavao je i u Gazi Husrev-begovoj medresi (gdje radi do 1961) i u Ženskoj medresi (gdje radi do njenog ukidanja 1949). Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu počeo je raditi kao honorarni predavač 1951. Radio je na Odsjeku za historiju i Odsjeku za romanistiku. Za stalnog predavača za latinski jezik i rimsku književnost izabran je 1961, a  za vanrednog profesora 1965. Penzionisan je 1978.

Tuzlićev naučni interes bio je usmjeren ka estetskoj analizi proznih prijevoda i metričkoj analizi prepjeva s klasičnih jezika. Pisao je o heksametrima u prijevodima Tome Maretića i Miloša Đurića, o Vulićevom prijevodu Eneide, o leksičkim vezama između orijentalnih jezika (arapskog i turskog) i klasičnih (grčkog i latinskog).

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 286.
* Mahmud Traljić, Prof. dr Ahmed Tuzlić, Anali GHB medrese 11-12, Sarajevo 1985, 334-335.
* Hafiz Mahmud Traljić, Istaknuti Bošnjaci, Zagreb 1994, 180-184.
* Bosanski alimi https://web.archive.org/web/20130829232529/http://www.bosanskialim.com/rubrike/biografije/bosanski_alimi/Tuzlic_Ahmed.html

## Reference 
Kategorija:Odsjek za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1906.
Kategorija:Umrli 1985.
Josip Baotić

**Josip Baotić** je bosanskohercegovački i jugoslavenski lingvist. Rođen je u Kostrču kod Orašja. Studij južnoslovenskih jezika i jugoslovenske književnosti završio na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1966. Magistarski rad pod nazivom *Akcenat u govoru sela Kostrča* odbranio je na Filološkom fakultetu u Beogradu 1975. Doktorsku disertaciju pod nazivom *Ikavskošćakavski govori okoline Dervente* odbranio je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1983.

Radio je u Institutu za jezik u Sarajevu u periodu 1973-1990, a od 1990. do penzionisanja radio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu kao redovni profesor. Izabran je za profesora emeritusa. Kao profesor gostovao je na Univerzitetu "Džemal Bijedić" u Mostaru te u Würzburgu, Grazu, Oslu i Torinu. Obavljao je dužnost dekana Filozofskog fakulteta u Sarajevu 2006/2007, a u periodu 2003-2007. bio je prodekan za finansije.

Bavi se dijalektologijom i fonetikom i u tim područjima objavio je preko 100 naučnih radova (Bosanskohercegovački dijalektološki zbornik, Radovi Instituta za jezik u Sarajevu, Radovi HDZU). Učestvovao je u projektima: "Bosanskohercegovački dijalekatski kompleks", "Pravopisna problematika u Bosni i Hercegovini", "Standardnojezički izraz SH/HS jezika u Bosni i Hercegovini". Bio je član Redakcijskog odbora biblioteke "Lingvistika i poetika" izdavačke kuće "Svjetlost" iz Sarajeva.

## Bibliografija 
* "Ikavskošćakavski govori u okolini Dervente", *Bosanskohercegovački dijalektološki zbornik*, knj. IV, Institut za jezik, Sarajevo, 1983.
* *Orijentalizmi u govoru starosjedilaca Bosanske Posavine*, Institut za jezik, Sarajevo, 2007.

## Literatura 
* *Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010)*, Filozofski fakultet, Sarajevo, 2010, 49-50.

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Dekani Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Potpisnici Deklaracije o zajedničkom jeziku
Kategorija:Profesori emeritusi Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Biografije, Orašje
Kategorija:Rođeni 1942.
Kategorija:Bosanskohercegovački lingvisti
Kategorija:Jugoslavenski lingvisti
Željko Puratić

**Željko Puratić**, klasični filolog (2. januar 1931 – 1. oktobar 1992).

Željko Puratić rođen je u Sumartinu na otoku Braču. Završio je studij klasične filologije u Zagrebu i Beogradu 1955. Odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Ovidije u dubrovačkoj i dalmatinskoj književnosti (1970). Radio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Krajem 1958. izabran je za asistenta, 1970. za docenta, 1979. za vanrednog profesora, a 1983. za redovnog profesora latinskog jezika i rimske književnosti na Odsjeku za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Izgubio je život kao žrtva snajperskog hica u prvoj godini rata u BiH 1992.

Objavljivao je radove iz područja hrvatskog latiniteta. Posebno se bavio latinskim naslijeđem u Bosni Radove je objavljivao u časopisima: Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Živa antika, Zadarska revija, Dubrovnik, Latina et Graeca, Marulić.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 287.

Kategorija:Odsjek za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Hrvatski filolozi
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Biografije, Selca
Kategorija:Rođeni 1931.
Kategorija:Umrli 1992.
Profesor emeritus

**Profesor emeritus** / Professor emeritus / (latinski isluženi nastavnik), predstavlja naslov koji se daje i bilježi uz službenu  titulu penzionisanim univerzitetskim nastavnicima (profesorima). Procedura proglašenja nastavnika za professora emeritusa regulirana je poslovnicima ili pravilima koja izdaje Univerzitet. Procedura podrazumijeva penzionisanje, višegodišnji istaknuti rad u nastavi na Univerzitetu (na Univerzitetu u Sarajevu ne kraći od 10 godina) i u zvanju redovnog profesora, izniman naučni doprinos, zahtjev za imenovanje od strane Fakulteta, pozitivan referat od strane relevantne komisije i odobrenje od strane Senata Univerziteta.
Professoru emeritusu omogućeno je da i poslije penzionisanja bude angažiran i da obavlja dio poslova nastavnika (dio izvođenja nastave, rad u komisijama za odbrane disertacija) na Univerzitetu, prije svega na onim mjestima na kojima nedostaju adekvatni nastavni kadrovi.
Na Univerzitetu u Sarajevu svaki penzionisani Rektor Univerziteta i akademik ANU BiH, penzionisan kao redovni profesor Univerziteta, uz njihovu saglasnost, bez izbora ima pravo na zvanje prefessor emeritusa.

## Literatura 
* Poslovnik o načinu dodjele počasnog naziva professor emeritus Univerziteta u Sarajevu http://unsa.ba/s/images/stories/AMOB/poslovnik.pdf
* Pravilnik o dodjeli počasnog zvanja Sveučilišta u Zagrebu https://web.archive.org/web/20130119161713/http://www.unizg.hr/fileadmin/rektorat/dokumenti/pravilnici/PROF_EMER_Pravilnik_2010..pdf

Kategorija: Titule
Kategorija:Obrazovanje
Monte Carlo Masters

**Monte Carlo Masters** teniski je turnir za muškarce koji se svake godine (obično u aprilu) održava u francuskom Roquebrune-Cap-Martinu, općini koja graniči s Monakom. Dio je serije ATP Masters 1000 u okviru ATP Toura. Igra se na zemljanoj podlozi.

Prvo izdanje održano je 1897. Otvoreni turnir ("Open") postao je 1969. Od 1970. do 1989. bio je jedan od glavnih turnira Grand Prix Toura u okviru Grand Prix Championship serije prije nego što je postao **ATP Championship Series Single Week** turnir (preteča današnjih Mastersa).

Od 2009. ovo je jedini Masters na kojem igrači nisu obavezni nastupiti. Većina najboljih tenisera ipak se odlučuje nastupiti.

Rafael Nadal osvojio je osam uzastopnih titula od 2005. do 2012, postavši jedini igrač u Open Eri koji je osam puta uzastopno osvajao isti turnir. Njegov niz zaustavio je Novak Đoković u finalu 2013. Nadal je kasnije osvojio još tri uzastopne titule (2016–2018), tako da ih sada ima 11.

## Finala 
### Pojedinačno 
### Parovi 
**Od 1968:**

## Rekordi 
### Pojedinačno 
***Najviše titula:**  Rafael Nadal (11)
***Najviše uzastopnih titula:**  Rafael Nadal (8: 2005–2012)
***Najviše finala:**  Rafael Nadal (12: 2005–2013, 2016–2018)
***Najviše uzastopnih finala:**  Rafael Nadal (9: 2005–2013)
***Najviše mečeva:**  Rafael Nadal (79)
***Najviše pobjeda:**  Rafael Nadal (73)
***Najviše uzastopnih pobjeda**:  Rafael Nadal (46, 2005–2013)
***Najviše nastupa:**  Fabrice Santoro,  Rafael Nadal,  Novak Đoković (17)
***Najduže finale:**  Gottfried von Cramm –  Henner Henkel; rezultat: 4–6, 4–6, 7–5, 6–4, 7–5 (54 gema, 1936)
***Najkraće finale:**  Reginald Doherty –  Graf Victor Voß; rezultat: 6–2 predaja (8 gemova, 1899)
***Najstariji pobjednik:**  Gordon Francis Lowe: 38 g, 8 m, 6 d (1923)
***Najmlađi pobjednik:**  Mats Wilander: 18 g, 7 m, 7 d (1983)

### Parovi 
***Najviše pobjeda – isti par:**  Bob Bryan /  Mike Bryan (6)
***Najviše pobjeda – kao član para:**  Bob Bryan,  Mike Bryan (6)

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični *streaming* svih mečeva (uživo)

Kategorija:Monte Carlo Masters
Kategorija:Teniski turniri u Francuskoj
Kategorija:Teniski turniri u Monaku
Kategorija:Teniski turniri na zemlji
Petar Pejčinović

**Petar Pejčinović**, klasični filolog (1905 – 1992).

Petar Pejčinović rođen je u Varešu. U rodnom mjestu završio je osnovnu školu, a klasičnu gimnaziju kod franjevaca u Visokom 1924. Poslije četiri godine studija završio je Teološki fakultet u Londonu. Zatim je završio studij jugoslovenske književnosti i latinski jezik na univerzitetima u Zagrebu i Beogradu (1933).

Radio je kao profesor u Visokom, Kragujevcu, Beogradu i Sarajevu. Priključuje se partizanima 1944, a poslije kraja Drugog svjetskog rata radi u sarajevskim srednjim školama. Nakon osnivanja Filozofskog fakulteta u Sarajevu, izabran je za predavača 1950, pa za docenta 1960, a 1965. je izabran za vanrednog profesora za oblast latinski jezik i književnost. Radio je na Odsjeku za historiju i Odsjeku za romanistiku. Penzionisan je 1974.

Proučavao je Kvintilijana, antičku gramatičku teoriju i klasični izgovor latinskog jezika. Sastavio je više udžbenika latinskog jezika za srednje škole. Preveo je više djela sa latinskog te nekoliko Plutarhovih eseja.

## Bibliografija 
* Initia Latina, Sarajevo 1955. i Sarajevo 1957.
* Vox Latina,  Sarajevo 1956. i Sarajevo 1957.

## Prevedene knjige 
* Poggia Bracciolini, Liber Facetiarum, Sarajevo 1962.
* Ciceron, De finibus bonorum et malorum (O krajnostima dobra i zla), Veselin Masleša, Sarajevo 1975.
* Teofrast, Karakteri, Veselin Masleša, Sarajevo 1975.
* Kvintilijan, De institutione oratoria (Obrazovanje govornika ), Veselin Masleša, Sarajevo 1976, 1985.
* Filip Hiti, Istorija Arapa, Veselin Masleša, (prijevod sa engleskog), Sarajevo 1967, 1973, 1988.
* Arthur Ewans, Pješke kroz Bosnu i Hercegovinu u vrijeme ustanka, Veselin Masleša, Sarajevo, 1972.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 286.
* Željko Ivanković, O još nekim vareškim uglednicima  http://www.vares.pp.se/bobovac/boblist/broj95/95_05.htm 
* Bato Jeftić, Sjećanje na porodicu profesora Petra Pejčinovića https://web.archive.org/web/20131002041936/http://dovla.net/2012/04/bato-jeftic-sjecanje-na-porodicu-profesora-pejcinovica/

Kategorija:Odsjek za romanistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi
Kategorija:Biografije, Vareš
Kategorija:Rođeni 1905.
Kategorija:Umrli 1992.
Cosmic Background Explorer

mini|Cosmic Background Explorer, logo
Projekt **Cosmic Background Explorer** (**COBE**), također nazvan i **Explorer 66**, je bio vještački satelit namijenjen kosmološkim istraživanjima. Njegovi ciljevi su bili da istraži kosmičku mikrotalasnu radijaciju (CMB) univerzuma, i da osigura mjerenja koja će pomoći oblikovanje našeg razumijevanja svemira.

Ova misija je donijela dokaze koji podržavaju Big Bang teoriju univerzuma: a to je da je CMB bio blizu perfektnog spektra crnog tijela i da je imala veoma slabu anizotropiju. Dva glavna COBE-ova istraživača,  George Smoot i John Mather, su dobili Nobelovu nagradu za fiziku u 2006. za njihov rad na projektu. U s kladu sa Komitetom Nobelove nagrade, " COBE-projekt također može biti cijenjen kao početna tačka za kosmologiju kao preciznu nauku".

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt

Kategorija:Vještački sateliti
Kategorija:Svemirski teleskopi
Club Nacional de Football

**Club Nacional de Football** (najčešće samo *Nacional*) je sportski klub iz Montevideo, Urugvaj, osnovan 14. maja 1899. 
Najpoznatiji je po svom profesionalnom nogometnom klubu, takmiči se u Premijer ligi Urugvaja, i jedan od najuspješnijih i najpoznatijih klubova u Urugvaju. Nacional spada u najstarije urugvajske klubove. 1901. godine pridružio se nogometnom prvenstvu Urugvaja. 
U takmičarskoj 1902. godine Nacional je osvojilo po prvi put titulu šampiona.
Službeno, osvojio je 153 trofeja, od toga 132 u svojoj državi, što je rekord, te 21 u svim kontinentalnim takmičenjima.

## Stadion 
Nacional utakmice svoje igra na stadionu *Gran Parque Central*, ima kapacitet od oko 26.500 sjedećih mjesta.
Četiri tribine se nazivaju Abdón Porte, Atilio García, Héctor Scarone i José María Delgado.

## Uspjesi 
### Uruguayski 
**Urugvajski nogometno prvenstvo**  (49): 1902, 1903, 1912, 1915, 1916, 1917, 1919, 1920, 1922, 1923, 1924, 1933, 1934, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1946, 1947, 1950, 1952, 1955, 1956, 1957, 1963, 1966, 1969, 1970, 1971, 1972, 1977, 1980, 1983, 1992, 1998, 2000, 2001, 2002, 2005, 2005-06, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2014-15, 2016, 2019, 2020, 2022

**Liguilla Pre-Libertadores** (8): 1982, 1990, 1992, 1993, 1996, 1999, 2007, 2008.218

**Kup takmičenja** (7): 1912, 1913, 1914, 1915, 1919, 1921, 1923.

**Kup časti** (7): 1905, 1906, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917.

**Turnir časti** (14): 1935, 1938, 1939, 1940, 1941, 1943, 1946, 1948, 1955, 1957, 1958, 1959, 1961, 1963.

**Turnir takmičenja** (10): 1934, 1945, 1948, 1952, 1958, 1959, 1961, 1962, 1963, 1989.

**Četvrtasti Turnir** (7): 1952, 1954, 1956, 1958, 1962, 1964, 1967.

**Liga Mayor** (3): 1975, 1976, 1977.

**Državno prvenstvo General Artigas** (2): 1961, 1962.

**Apertura Prenstvo** (12): 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2008, 2009, 2011, 2014, 2018.

**Clausura Prenstvo** (7): 1995, 1996, 1998, 2001, 2006, 2011.

**Turnir Fermín Garicoits**: 1965.

**Turnir Ciudad de Montevideo**: 1973.

**Turnir  50. godišnjice Colombes**: 1974.

**Turnir Olimpijski šampioni**: 1974.

**Prvenstvo Centenario Stadion**: 1983.

**Prelazni Turnir** (2): 2017, 2018.

**Urugvajski Superkup**: 2019.

### Medunarodni 
**Copa Libertadores** (3): 1971, 1980, 1988

**Interkontinentalni Kup** (3): 1971, 1980, 1988

**Kup Interamericana** (2): 1972, 1989.

**Južnoamerički Recopa**: 1989.

**Kup časti Cousenier** (4): 1905, 1915, 1916, 1917.

**Cup Tie Competition** (2): 1913, 1915.

**Kup Aldao** (6): 1916, 1919, 1920, 1940, 1942, 1946.

**Kup Zajedništva Escobar - Gerona**: 1945.

## Poznati igrači 
*  Héctor Scarone
*  Luis Suárez
*  Diego Godín
*  Álvaro Recoba
*  Hugo de León

## Vanjski linkovi 
* Zvanična stranica 
* Nacional  na FIFA.com

Kategorija:Nogometni klubovi u Urugvaju
Dekan

**Dekan** (latinski *decanus*: desetar), upravnik Fakulteta.

U helenskoj i kasnorimskoj vojsci dekan je vodnik odreda od deset vojnika. Danas se uzima da je to osoba koja po starosti ili izboru zauzima prvo mjesto u nekom zboru, na primjer, u diplomatskom zboru, ili u crkvenoj organizaciji kod katolika. Dekan na fakultetu je direktor, starješina, a najpreciznije kazano - upravnik fakulteta.

Dekan je biran iz članstva nastavnika (docenata i profesora) da za određeno vrijeme predvodi Fakultet. Dekan mora biti profesor. Dekan predstavlja fakultet, predsjedava sjednicama fakultetske uprave, Nastavno-naučnog vijeća i drugih tijela Fakulteta, brine se o primjeni Statuta Fakulteta, prisustvuje univerzitetskim sastancima i ceremonijama proglašavanja doktorata. Najbliži dekanovi saradnici su prodekani koji se zasebno brinu za finansije, studentska pitanja, međunarodnu saradnju i naučni rad.

Dekan na fakultetu ima na raspolaganju određene službe koje omogućavaju funkcioniranje fakulteta (Biblioteka, Studentska služba, Pravna služba, Službu za kvalitet nastave, Sekretar Fakulteta i druge referente i službe koje brinu za uspješno funkcionisanje i obezbjeđenje radnog i nastavnog procesa. Kompletna uprava i administracija naziva se dekanat. Na Univerzitetu u Sarajevu dekan Fakulteta bira se na jedan mandat u trajanju od dvije godine i ima mogućnost jednog reizbora.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Titule