open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Et-Tur

**Sura Et-Tur** (arapski: **سورة الطور**; bos.: *Gora*) je 52. sura Kur'ana. 
Sadrži 49 ajeta i spada u sure srednje dužine. Objavljena je u Meki te se stoga ubraja u mekanske sure.

## Sadržaj 
Sura, kao i mnoge druge sure Kur'ana, započinje Allahovom zakletvom. 
  

Allah se zakljinje brdom Tur, brdom na kojem je Musa razgovarao sa svojim Gospodarom i odakle je poslan Isa.

Na ove ajete se nastavlja Allahovo obećanje o kazni za one koji su poricali i koji su u grijehe ogrezli.

S druge strane, o bogobojaznim se govori u slijedeća 4 ajeta:

Da je Kur'an mudžiza posljednjeg Allahovog poslanika Muhammeda i nije ljudsko djelo govori se u slijedećim ajetima:

## Također pogledajte 
*Kur'an
*Tefsir

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Tefsir sure Et-Tur 
* Sura Et-Tur sa prijevodom na bosanski (od Korkuta), na tanzil.net
* Sura Et-Tur s audiozapisom

Kategorija:Kur'an
Kategorija:Mekanske sure
Kategorija:Sure
UEFA Liga prvaka 2000/01 - prva grupna faza

**UEFA Liga prvaka 2000/01 - prva grupna faza** je bilo nogometno takmičenje igrano u sklopu Lige prvaka 2000/01. Takmičenje prve grupne faze Lige prvaka 2000/01. igrano je od 12. septembra do 8. novembra 2000. godine. 32 ekipe bile su podijeljene u osam grupa po četiri ekipe gdje su ekipe u svakoj grupi igrali jedni protiv drugih na domaćem i gostujućem terenu, što znači da je svaka ekipa igrala ukupno šest utakmica u grupnoj fazi takmičenja. Za svaku pobjedu, timovi su dobili tri boda, dok su za neriješen rezultat osvajali po jedan. Na kraju prve grupne faze, proplasirane i drugoplasirane ekipe iz svih grupa plasirale su se u drugu grupnu fazu Lige prvaka.

Od 32 ekipe učesnika prve grupne faze Lige prvaka 2000/01. sedam je bilo debitanata: Deportivo La Coruña, Hamburg, Heerenveen, Helsingborg, Leeds United, Lyon i Šahtar Donjeck.

## Pravila takmičenja 
Na kraju prve grupne faze, prvoplasirane i drugoplasirane ekipe iz svih grupa plasirale su se u drugu grupnu fazu Lige prvaka, dok su trećeplasirane ekipe osigurale učešće u trećem krugu Kupa UEFA 2000/01. U slučaju da dva ili više timova ima isti broj bodova na kraju grupne faze takmičenja, ekipe su raspoređene na tabeli po sljedećim kriterijima:
#Veći broj osvojenih bodova između ekipa koje su u pitanju,
#Gol-razlika između ekipa koje su u pitanju,
#Veći broj postignutih golova na gostujućem terenu između ekipa koje su u pitanju,
#Gol-razlika uključujući sve utakmice u grupi,
#Veći broj postignutih golova u svim utakmicama u grupi,
#UEFA koeficijent.

## Rezultati 
### Grupa A 
----

----

----

----

----

### Grupa B 
----

----

----

----

----

### Grupa C 
----

----

----

----

----

### Grupa D 
----

----

----

----

----

### Grupa E 
----

----

----

----

----

### Grupa F 
----

----

----

----

----

### Grupa G 
----

----

----

----

----

### Grupa H 
----

----

----

----

----

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* UEFA Liga prvaka na zvaničnoj stranici UEFA-e

G
Samooplodnja

**Samooplodnja** ili **autogamija** – u stručnoj literaturi poznato i kao **selfing** – je krajni stepen ukrštanja u srodstvu (inbridinga), jer je svaka jedinka, po prirodi stvari, genetički nasrodnija sama sebi.

Rasprostranjena je od jednoćelijskih organizama do najsloženijih hermafroditskih biljaka i životinja (osobito beskičmenjaka). Kod jednoćelijskih organizama, kao npr. u Protozoa, odvija se spajanjem dviju jedinki (ili njihovih ćelijskih jedara) koje su nastale prethodnom diobom iste (jedne) jedinke. 

Kod biljaka, nastaje oprašivanjem tučka polenom istog ili različitih cvjetova iste jedinke (samooprašivanje). Samooplodne su nsprimjer pšenica, ječam i druge Poaceae, te grah, jorgovan i mnoge druge.

Iako većinu hermafoditnih životinja obilježava unakrsno prenje, postoje i one koje se redovno ili vanredno razmnožavaju samooplodnjom. Autogamija kod takvih vrsta je češća u nepovoljnim okolinskim uvjetima ili u nedostatku partnera.

## Genetičke posljedice autogamije
Glavna, po pravilu, negativna, genetička posljedica samooplodnje je gubitak genetičke varijacije, što znači da mnogi genski lokusi koji su heterozigotni postaju homozigotni. Posljedica je pojava oba alel na gena na istom lokusu, pa ispoljavanje štetnih mutacija može imati ozbiljne posljedice.

Najintenzivniji oblik inbriding je samooplodnja kod hermafrodita, u kojoj se udio heterozigota prepolovi u svakoj narednoj generaciji, kako je prikazano u tabeli koja slijedi.

*P: Aa x Aa (100%), a u 
*F1 generaciji daje: 1 AA : 2 Aa : 1 aa, što znači da učestalost heterozigota sada iznosi (50%) od početne, i tako dalje, da bi u
*F10 generaciji heterozigoti praktično potpuno iščezli, a populacija bila polarizirana na odgovarajuće frekvencije isključivo homozigota AA i aa. 

***Ilustracija modela gubitka genetičke varijacije u populaciji sapooplodnih organizama**

Sličan učinak traje dvostruko duže u parenju po modelu brat-sestra i duže i dalje sa parenjima u vrlo malim izolovanim grupama. U drugom slučaju je poznato po tome što Sewall Wright je svoj proračun zasnovao na samo takvim grupama i pozvao ih sa procesom genetičkog drifta. Genetički drift i inbriding su usko povezani pojmovi.

Stepen selfinga, odnosno inbreedinga, može se mjeriti na različite načine. Jednostavan test za sisare je razmjena transplantata kože. Ako transplantati nisu odbačeni, životinje moraju genetički biti gotovo identične. Kože se trnsplantacijski mogu uspješno razmijeniti između pacova u standardnh laboratorijskih sojeva, kao i između geparda uhvaćenog u divljini.

## Također pogledajte
*Ukrštanje u srodstvu
*Heterozigot
*Inbridinška depresija

## Reference
Kategorija:Razmnožavanje
Britanski Grand Prix 2016 (atletika)

**Britanski Grand Prix 2016.** bio je 19. izdanje godišnjeg atletskog mitinga u Birminghamu i šesta stanica Dijamantne lige 2016.

## Rezultati 
Nisu prikazani rezultati disciplina koje nisu bodovane u Dijamantnoj ligi 2016.
### Muškarci 
### Žene 
## Vanjski linkovi 
* Rezultati mitinga na IAAF.org

Kategorija:Sport u Birminghamu
Kategorija:Sportska takmičenja u Engleskoj
Aust-Agder

**Aust-Agder** (norv.: *Aust-Agder fylke*) je jedan od 19 okruga Norveške. 
Nalazi se na jugu države i graniči sa sljedećim okruzima: Telemark na sjeveroistoku, Rogaland na zapadu i Vest-Agder na jugozapadu.
Prostire se na 9.158,15 km2 i čini 2,73% ukupne kopnene teritorije. Prema procjeni iz 2014. u okrugu je živjelo 113.518 stanovnika što predstavlja 2,26% ukupnog stanovništva Norveške. 
14. je okrug po površini i 18. po broju stanovnika u državi.

Glavni grad okruga je Arendal.

## Geografija 
Okrug izlazi na Norveško more, na obalu Skagerrak, koja se proteže od Gjernestangena (općina Risør) do Kvåsefjordena kod Lillesanda. Unutrašnji dio okruga uključuje još i Setesdalsheiene i Austheiene. Većina stanovništva okruga živi u blizini obale. Oko 78% stanovništva živi u 5 priobalnih općina: Arendal, Grimstad, Lillesand, Tvedestrand i Risør.
Ostatak okruga je rijetko naseljen. Turizam je važna privredna aktivnost dok su Arendal i ostali priobalni gradovi popularne atrakcije.

## Općine 
thumb|264x264px|Općine okruga Aust-Agder

Okrug Aust-Agder je podijeljen na 15 općina:

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Službena stranica okruga

Aust-Agder
Kategorija:Aust-Agder
Hidrogenosom

[thumb||right|370px|Model sinteze [ATP  u hidrogenosomima.CoA = Koenzim A]]

**Hidrogenosomi**  su  ćelijske organele sa  membranama kod nekih of some anaerobnih cilijata,  vrsta roda *Trichomonas*, gljiva I životinja. Trihomonadine  (najčešće istraživane u oblasti  organizama koji imaju hidrogenosome) proizvode se  molekulski  vodik, acetat, ugljik dioksid i adenozin trifosfat (ATP), putem kombinirane aktivnosti   piruvat:feredoksin oksido-reduktaze, hidrogenaze, acetat:sukcinat CoA transferaze i sukcinat tiokinaze. U hidroksisomima su također nađeni enzimi superokside dismutaza, malat dehidrogenaza (dekarboksilirajuća), feredoksin, adenilat kinaza i NADH:feredoksin oksido-reduktaza.  Gotovo da je univerzalno prihvaćeno da su se hidrogenosomi razvili iz mitohondrija.

U 2010.,  podnesen je izvještaj o otkriću  prve poznate  first known anaerobic metazoe sa organelama koje liče na hidrogenosome.

## Također pogledajte
*Mikrotijelo
* Mitohondrija
* Hloroplast

## Reference
## Vanjski linkovi
*http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0074-7696(05)44005-X *http://www.nature.com/news/2010/100406/full/464825b.html
*http://www.biomedcentral.com/1741-7007/8/30}}
*http://www.jbc.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=4750424

Kategorija:Ćelije
Kategorija:Organele
Hidžaz

[thumb|right|Karta koja sadašnju saudijsku pokrajinu Hidžaz označava crvenom dok je nekadašnja [Kraljevina Hidžaz iz 1923. godine označena zelenom bojom]]
**Hidžaz** (arapski:الحجاز‎‎; bosanski: "barijera") je regija u zapadnom dijelu današnje Saudijske Arabije. Regija je na zapadu omeđena Crvenim morem, na sjeveru državom Jordan, na istoku regijom Nedžd i na jugu pokrajinom Asir. Iako je glavni grad regije Džedda, regija je ipak najpoznatija po gradovima Mekki i Medini, najsvetijim gradovima islama.

Upravo zbog ove činjenice, Hidžaz ima veliku važnost kako u arapskom tako i u islamskom svijetu, odnosno politici.

## Historija 
### Drevna Arabija 
U drevna vremena, područje Hidžaza je uključivalo i Mahd adh Dhahab tzv. *kolijevku zlata*
i potencijalni izvor vode (koji je sada presušio) od kojeg je vodotok tekao dužinom od oko 970&nbsp;km sjeveroistočno do Perzijskog zaliva. Arheološka istraživanja vođena od stane stručnjaka Univerziteta u Bostonu i Univerziteta Qassim ukazuju na činjenicu da je taj riječni sistem bio aktivnan u periodu između 8000. i 2500. do 3000. godine p.n.e.
Sjeverni dio regije Hidžaz je bio rimske provincije Arabia Petraea. Regija se zvala tako jer je  razdvajala regiju Nadž na istoku od Tihamaha na zapadu. Bila je također poznata kao "Zapadna provincija".

### Ranoislamski period 
Muhammed je poslao neke od svojih boraca na Hidžaz. Ubaydah ibn al-Harith je bio komandant druge kampanje koja je povedena protiv Kurejšija. Ovo se dogodilo devet mjeseci nakon Hidžre.

Oko mjesec dana nakon neuspješne Hamzine kampanje, Muhammed je poslao 60 muhadžira koje je predvodio Ubaydah da sprovede drugu operaciju presretanja kurejšijskog karavana na povratku iz Sirije a kojeg je štitilo oko 200 naoružanih ljudi. Vođa ovog karavana bio je Ebu Sufjan ibn Harb.

Nije došlo do borbe jer su Kurejšije bile prilično daleko od mjesta gdje su ih muslimani čekali. Pa ipak, Sa'd ibn Ebu Vekkas je odapeo strijelu prema Kurejšijima. Ova strijela je  poznata kao prva strijela u islamu. Vjeruje se da je Ubaydah bio prvi koji je nosio zastavu islama dok drugi smatraju da je to ipak bio Hamza.

## Geografija 
U geološkom smislu Hidžaz se nalazi na Crvenomorskog rasjeda. Regija je također poznata po tamnijem pijesku vulkanskog porijetka. Prema nekim ranijim izvorima, Hidžaz uključuje i gorje Sarawat koje u topografskom smislu razdvaja Najd od Tehamaha. Regija obiluje biljkama Bdellium.

### Gradovi 
U regiji se nalaze sljedeći gradovi:
* Džedda
* Makkah al-Mukarramah
* Medina
* Ta’if
* Yanbu' al Bahr
* Tabuk
* Badr Hunayn
* Rabigh
* Al Bahah

## Reference 
Kategorija:Geografija Saudijske Arabije
Egzosom (vezikula)

mini|300px|Proces nastanka i ispuštanja egzosoma
**Egzosomi** su ćelijski izvedene vezikule u mnogim, a možda i svim biološkim tečnostima, kao što su krv, mokraća] i vještačke medije u kulturama ćelija.

Prečnik egzosoma je između 30 i 100&nbsp;nm, pa su veći nego LDL, ali mnogo manji od, naprimjer crvenih krvnih zrnaca. Egzosomi se ispuštaju iz ćelije kada se multivezikulska tijela spoje sa ćelijskom membranom ili direktno iz ćelijske membrane. Gomilaju se dokazi da egzosomi imaju specijalizirane funkcije i ključnu ulogu u procesima kao što su koagulacija, međućelijska signalizacija i upravljanje otpadom. Egzosomi dobiveni iz dendritskih ćelija eksprimiraju MHC I, MHC II i kostimulirajuće molekule, i dokazano je da su sposobni inducirati i pojačavati antigen-specifične T-ćelijske odgovore in vivo. Osim toga, prve platforme za vakcinaciju raka na osnovi egzosoma istražuju se u okviru ranih kliničkih ispitivanja. Egzosomi se također mogu izlučivati u mokraću putem bubrega, i njihovo otkrivanje može služiti kao dijagnostičko sredstvo. Egzosomi u mokraći mogu biti korisni kao markeri odgovora na liječenje kod raka prostate. Egzosomi koje izlučuju tumorske ćelije mogu prenijeti signale okolnim ćelijama i, kako je pokazano, regulirati diferencijaciju miofibroblasta. Kod melanoma, vezikule dobivene iz tumora mogu prodirati u limfne žile i interagirati s makrofagima subkapsularnog sinusa i B-ćelijama u limfnim čvorovima.

Naučnici aktivno istražuju ulogu koju egzosomi mogu igrati u prijenosu signala od ćelije do ćelije, iznoseći hipotezu da, budući da se egzosomi mogu stapati s ćelijama udaljenim od svoje izvorne ćelije i osloboditi svoj sadržaj u udaljene ćelije, oni mogu utjecati na procese u ćeliji primaocu. Naprimjer, RNA koja se prenosi iz jedne ćelije u drugu, poznata kao "egzosomalna shuttle RNA", potencijalno može utjecati na proizvodnju bjelančevina u ćeliji primaocu. Uloga koju igraju egzosomi u međustaničnoj ili međuorganskoj komunikaciji i regulaciji metabolizma, razmatrana je od strane Samuelsona i Vidal-Puiga 2018. godine. Prenoseći molekule iz jedne ćelije u drugu, određeni egzosomi imunološkog sistema, kao što su dendritske ćelije i B-ćelije, mogu igrati funkcionalnu ulogu u posredovanju adaptivnih imunoloških reakcija na patogene i tumore.

## Također pogledajte 
* Endosom
* Vezikula

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* http://www.exocarta.org ExoCarta – Database of molecules identified in exosomes
* http://www.evpedia.info  EVpedia – Database of molecules identified in extracellular vesicles from eukaryotic cells and bacteria
* FunRich – Perform gene set enrichment analysis —software
* http://www.edwinvanderpol.com/research  – Resource on the detection of exosomes
* http://www.metves.eu – Research project on the metrological characterisation of micro-vesicles from body fluids
* http://atlas.dmi.unict.it/mirandola  – miRandola: Extracellular Circulating microRNAs Database

Kategorija:Vezikule
Kategorija:Tjelesne tečnosti
Kategorija:Organele
Bislett igre 2016.

**Bislett igre 2016.** bile su 92. izdanje godišnjeg atletskog mitinga u Oslu i 7. stanica Dijamantne lige 2016.

## Rezultati 
Nisu prikazani rezultati disciplina koje se ne boduju u Dijamantnoj ligi 2016.
### Muškarci 
### Žene 
***DLR** – rekord Dijamantne lige
## Vanjski linkovi 
* Rezultati mitinga na IAAF.org

Kategorija:Sport u Oslu
Kategorija:Sportska takmičenja u Norveškoj
Rogaland

**Rogaland** (norv.: *Rogaland fylke*) je jedan od 19 okruga Norveške.

Prostire se na 9.378&nbsp;km2 i čini 2,82% ukupne kopnene teritorije. Prema procjeni iz 2014. u okrugu je živjelo 489.100 stanovnika što predstavlja 8,49% ukupnog stanovništva Norveške. 
13. je okrug po površini i 4. po broju stanovnika u državi.

Glavni grad okruga je Stavanger.

## Geografija 
Okrug se nalazi se na jugu države i graniči sa sljedećim okruzima: Hordaland na sjeveru, Telemark na sjeveroistoku, Vest-Agder i Aust-Agder na istoku.

Uglavnom je priobalni okrug sa mnoštvom fjordova, plaža i ostrva. Najveće ostrvo je Karmøy dok je najveći zaliv Boknafjorden. veliki najveći zaliv, sa mnogo fjordova odvaja od nje.

Treće po veličini gradsko područje Norveške se nalazi u okrugu Rogaland. Stavanger, glavni grad, zajedno sa Sandnesom, Randabergom i Solom, je rangiran iznad Trondheima.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Službena stranica okruga

Rogaland
Kategorija:Rogaland
Parentesom

**Parentesomi**  ili **kape pregradnih pora** su mikroskopske  ćelijske strukture koje se jsvljsju kod nekih predstsvniks gljiva bazidiomiceta .  Uočavaju se kao zagrade  sa obje strane pora u dolipornoj pregradi kojs razdvaja ćelije unutar hifa. Njihova funkcija nije utvrđena, a  sastav nije u potpunosti razjašnjen. Varijacije u njihovom  izgledu su korisne u razlikovanje pojedinih vrsta.

Općenito, parentesomi su u obliku  bureta i  pokrveni endoplazmatskom mrežom.

## Također pogledajte
*Gljiva
*Organela

## Reference
## Vanjski linkovi
*http://mic.sgmjournals.org/cgi/pmidlookup?view=long&

Kategorija:Ćelije
Kategorija:Organele
Kategorija:Mikologija
Kategorija:Morfologija i anatomija gljiva
Mikrovlakno

**Mikrofibrila** je vrlo fino vlakno ili vlaknaste niti, koje se sastoje od glikoproteina i celuloze. Obično se, ali ne uvijek, koristi kao opći izraz za opisivanje strukture proteinskih vlakana, npr. dlaka i rep spermatozoida. Njegov najčešće uočeni strukturni uzorak je obrazac 9+2, u kojem su dva središnja protofibrila okružena s devet drugih parova. Celuloza kod biljaka jedan je od primjera neproteinskih spojeva koji kispoljavaju ovaj obrazac sa istom svrhom. Celulozne mikrofibrile položene su na unutrašnju površinu primarnog ćelijskog zida. Kako ćelija upija vodu, njen volumen se povećava, a postojeće mikrofibrile odvajaju se i stvaraju se nove koje pomažu povećanju ćelijske čvrstoće.

## Sinteza i funkcija 
Celulozu sintetiziraju celulozna sintaza ili terminalni kompleksi rozete, koji se nalaze na ćelijskoj membrani. Kako se celulozna vlakna sintetiziraju i rastu vanćelijski, guraju se prema susjednim ćelijama. Budući da se susjedna ćelija ne može lahko kretati, kompleks rozete se umjesto toga oko ćelije kroz membranu gura tekuće fosfolipide. Na kraju to dovodi da ćelija postane omotana slojem mikrofibrila. Ovaj sloj postaje ćelijski zid. Organizacija mikrofibrila koji tvore primarni stanični zid prilično je neorganizirana. Međutim, drugi mehanizam se koristi u sekundarnim ćelijskim zidovima, što dovodi do njegove organizacije. U osnovi, trake na sekundarnom ćelijskom zidu izgrađene su od mikrotubula. Ove trake prisiljavaju mikrofibrile da ostanu na određenom području dok se omotaju. Tokom ovog procesa mikrotubule se mogu spontano depolimerizirati i repolimerizirati u različitoj orijentaciji. To dovodi do drugačijeg smjera u kojem se ćelija nastavlja omotati.

Fibrilinske mikrofibrile nalaze se u vezivnom tkivu, koje uglavnom čini fibrilin-1 i daje elastičnost. Tokom sastavljanja, mirofibrile pokazuju ponavljajući raspored zrnastih granulica, nastao umrežavanjem molekula koje tvore prugasti obrazac s određenom periodičnošću (gledano elektronskim mikroskopom kad se  oboji). U stvaranju elastičnih vlakana, mikrovlakana fibrilina omogućavaju taloženje tropoelastina i ostaju u vanjskom sloju zrelih elastinskih vlakana. Mikrofibrile su također povezane u ćelijskoj komunikaciji. Formiranje fibrilinskih mikrofibrila u perićelijskoj regiji utiče na aktivnost faktora rasta tzv. TGFβ. Takvi nedostaci u fibrilinu-1 utiču na signalizaciju TGFβ, jer mikrofibrile izravno upravljaju aktivnošću TGFβ. To ometa stvaranje vanćelijskog matriksa i na kraju rezultira ozbiljnim fenotipom koji uključuje nekoliko organskih sistema, uključujući centralni nervni sistem, sistem cirkulacije, očni sistem i koštani sistem.

## Također pogledajte
*Vlakno

## Reference
Kategorija:Vlakna
Kategorija:Citologija
Autofagija

[thumb|right|(A) Dijagram autofagija; (B) Elektronska mikrografija autofagnih struktura u masnim tijelima larve voćne mušice; (C) Fluorescentno obilježeni autofagosomi u ćelijama jetre gladnih [miševa ]]
**Autofagija** ili **autofagocitoza** (od grč. *auto-* = sam + *phagein* = jesti), je prirodni destruktivni mehanizam koji, u regulisanom procesu, razgrađuje nepotrebne ili disfunkcionalne ćelijske komponente.

Autofagija omogućava urednu degradaciju i recikliranje mobilnih komponenti. Tokom ovog procesa, ciljani citoplazmatski sastojci se izoliraju od ostatka ćelije unutar dvomembranske vezikule, poznate kao autofagosom. Autofagosom se zatim spaja s lizosomom i sadržaj se zatim degradira i reciklira. Tri različite forme autofagije su uobičajeno opisane: makroautofagija, mikroautofagija i šaperonom posredovana autofagija. U kontekstu bolesti, autofagija se vidi kao adaptacijski odgovor na stres, podržavajući opstanak, dok se u drugim slučajevima čini da podržava smrt ćelija i morbiditet. U ekstremnom slučaju gladi, razlaganje ćelijskih komponenti promovira ćelijski opstanak održavanjem razine ćelijske energije.

Autofagija je visoko konzerviran katabolički proces u eukariotskim ćelijama, u citoplazmi, uključujući i višak organela ili oštećenih ili nenormalnih. Ovaj proces igra bitnu ulogu u adaptaciji na gladovanje i promjene u okolišnim uvjetima, u ćelijskom remodeliranju tokom razvoja i akumulaciji promjena, u organelama hipergeneriranih reaktivnih vrsta kisika (ROS) i u ćelijama u starenju.

## Funkcije 
Autofagija je povezana sa proliferacijom, diferencijacijom, imunim odgovorom protiv patogena, rakom, apoptozom, a i nedavno je predložena kao sredstvo za čuvanje ćelijske energije, masnih kiselina i aminokiselina, dozvoljavajući njihov opstanak u nepovoljnim uvjetima. Narušeni mehanizmi autofagije izazivaju različite neurodegenerativne bolesti.

## Molekulski mehanizmi 
Geni kvasaca, koji su uključeni u autofagiju nazivaju se Atg (1-16), a većina od njih imaju svoj ortologni gen u ćelijama biljaka, sisara i protista. Autofagosomi u kvascu imaju promjer od 300 do 900&nbsp;nm, dok u ćelijama sisara i veći (1000-1500&nbsp;nm). Tokom biogeneze, ove vezikule su regulirane u dva sistema pod nazivom UBL (ubikvitinu slični sistemi). Prvi sistem kombinira Atg5 sa Atg12, formirajući kompleks Atg5-Atg12. Drugi konjugira fosfatidiletanolamin Atg8, a ova modifikacija omogućuje pridruživanje citosolnih proteina kao što je Atg8, membranama autofagosoma, dok su degradirani, što je odličan marker Atg8 autofagosoma. Fosfolipidacija Atg8 se redovno prati Western blot metodom na poliakrilamidnom gelu uz dodatak 6M ureje, koja omogućava diferencijaciju citosolnih i membranskih proteina.

## Također pogledajte 
* Apoptoza
* Autoliza
* Fagocitoza
* Nekroza

## Reference 
## Vanjski linkovi
Kategorija:Ćelije
Kategorija:Citologija
Kategorija:Biološki procesi
Kategorija:Imunologija
Kategorija:Programirana ćelijska smrt
Kategorija:Onkologija
Kategorija:Ćelijski procesi
Kategorija:Ćelijska smrt
Džamija kralja Fahda (Sarajevo)

**Džamija kralja Fahda** najveća je džamija u Sarajevu po kapacitetu. Nalazi se u naselju Alipašino Polje, B faza.

Saudijska Arabija finansirala je izgradnju ove džamije kao najveće džamije na Balkanu. Otvorena je 2000, pet godina nakon završetka rata u Bosni i Hercegovini.

## Galerija 

Datoteka:King Fahd Mosque Sarajevo (5).JPG|Pogled iz daljine
Datoteka:King Fahd Mosque Sarajevo (14).JPG|Prednja vrata
Datoteka:King Fahd Mosque Sarajevo (11).JPG|Unutrašnjost
Datoteka:King Fahd Mosque Sarajevo (8).JPG|Vjerska literatura

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Džamije u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Džamije u Sarajevu
Kategorija:2000. u arhitekturi
Tanosom

**Tanosomi** su organele u ćelijama vaskularnih biljaka, odnosno onih koje imaju provodne sudove (snopiće) za transport vode sa mineralima i rastvorenih organskih tvari, nastalih u procesu fotosinteze i /ili tokom metabolizma.

## Formiranje i funkcije 
Tannosomi se formiraju kada se džepovi hloroplastnih membrana popune taninima. Polahko, džepovi se odvoje kao male vakuole koje sadrže tanin i velike vakuole, ispunjene kiselim tečnostima. Tanini su potom ispuštaju u vakuole, koje unutar skladište suvišak tanina.

Oni su odgovorni za sintezu i proizvodnju kondenziranih tanina i polifenola. Tanosomi kondenziraju tanine u hlorofilnim organima, pružajući odbranu od biljojeda i patogena i zaštitu od UV zračenja.

## Otkriće 
Tanosome su, u septembru 2013. Godine, otkrili francuski i mađarski istraživači.

Otkriće tannosoma je pokazao kako da se sa dovoljno tanina promijeni okus vina, čaja, čokolade i druge hrane ili grickalica.

## Reference 
## Također pogledajte
* Plastid
* Hloroplast
* Leukoplast
## Vanjski linkovi
*http://www.larvf.com/,vins-tanins-usine-etude-plantes-vigne-la-revue-du-vin-de-france,2001118,4359686.asp 
*http://www.nrcresearchpress.com/doi/abs/10.1139/b95-202?journalCode=cjb1&#.V1vTp48SEe2

Kategorija:Ćelije
Kategorija:Organele
Kategorija:Fiziologija biljaka
Kategorija:Tanini
PAOK FC

**PAOK Thessaloniki**, poznat i kao **PAOK** je profesionalni nogometni klub iz grada Thessaloniki, Grčka. Takmiči se u Superligi Grčke.

Klub je osnovan u 20. aprila 1926. godine. Prvi igrač sa profesionalnim ugovorom je bio francuz Raymond Etienne, koji je potpisao za klub 5. septembra 1928. godine. Tokom 1950-ih PAOK dolazi do četiri naslova *Thessaloniki* prvenstva. 1972. godine po prvi put osvaja nacionalni kup, dok je u sezoni 1975-76. došao do naslova Superlige Grčke. Najveći uspjeh u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 1973-74. kada je u okviru Kupa pobjednika kupova   igrao četvrtfinale.

Tradicionalne boje kluba su crna i bijela. Tehnički sponzor je Macron. Najveći rival kluba je Olympiakos. Domaće utakmice igra na stadionu Toumba.

## Uspjesi
***Superliga:**
****Datoteka:Cup Winner.png (4)**: 1975–76, 1984–85 2018-2019 2023-2024
***Nacionalni kup:**
****Datoteka:Cup Winner.png (8)**: 1971–72, 1973–74, 2000–01, 2002–03, 2017, 2018 , 2019, 2021

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica 

Kategorija:Nogometni klubovi u Grčkoj
Kategorija:Nogometni klubovi osnovani 1926.
Fimleikafélag Hafnarfjarðar

**Fimleikafélag Hafnarfjarðar**, poznat i kao **Fimleikafélag** je profesionalni nogometni klub iz Hafnarfjörðura, Island. Takmiči se u Prvoj nogometnoj ligi Islanda.

## Historija
Osnovan je 1928. godine kao klub za gimnastiku. 15. oktobra naredne godine je otvorena nogometna sekcija. Prvi nastup u najvišem rangu islandskog nogometa bilježi 1979. godine. Potom je u nekoliko navrata ispadao u niži rang, te se ponovo vraćao u prvu ligu. 2004. godine po prvi put osvaja naslov domaćeg prvenstva. Debitantski nastup u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 2004/05. kada je u okviru kvalifikacija Kupa UEFA igrao protiv velške ekipe Haverfordwest County.

Tradicionalne boje kluba su crna i bijela. Tehnički sponzor je Adidas. Domaće utakmice igra na stadionu Kaplakriki.

## Uspjesi
***Prva liga:**
****Datoteka:Cup Winner.png (8)**: 2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2012, 2015, 2016.
***Kup Islanda:**
****Datoteka:Cup Winner.png (2)**: 2007, 2010.
***Islandski Liga-kup:**
****Datoteka:Cup Winner.png (6)**: 2002, 2004, 2006, 2007, 2009, 2014.
***Superkup Islanda:**
****Datoteka:Cup Winner.png (6)**: 2004, 2006, 2008, 2009, 2010, 2013.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica

Kategorija:Nogometni klubovi na Islandu
Kategorija:Nogometni klubovi osnovani 1929.
Amiloplast

[right|thumb|250px|Amiloplasti u ćelijama [krompira]]
thumb|right|300px|Tipovi plastida
**Amiloplasti** su nepigmentirane organele nekih biljnih biljnih ćelija. Njihova uloga je sinteza i skladištenje škrobnih granula, koje nastaju polimerizacijom glukoze. Amiloplasti također pretvaraju škrom natrag u šećer, kada je biljkama neophodna energija. Mnogobrojni amiloplasti se nalaze u plodovima i kao osnova za skladišna biološka tkiva nekih biljaka, kao u gomoljima krompira.

AmIloplastI SU plastidI, osobito leukoplasti. Plastidi su specijalizirana klasa ćelijskih organela, koji imaju sopstveni genom; za njih se vjeruje da su potomci cijanobakterija (plavo-zelenih algi) koje su uspostavile simbiotske odnose sa eukariotskim ćelijama.
 
Sinteza i skladištenje škroba se javlja i u hloroplastima, pigmentiranim plastidima koji su uključeni u fotosintezu. Amiloplasti i hloroplasti su blisko srodni, a amiloplasti se mogu pretvoriti u hloroplaste. To je posebno uočljivo kod gomolja krompira, koji, pod uticajem svjetlosti postaju zeleni.
## Statoliti i osjećaj gravitacije 
U korijenovoj kapi (tkiva na vrh korijena) postoji poseban podskup ćelija, pod nazivom statociti. Unutar statocitskih ćelija, neki specijalizirani amiloplastsi su uključeni u percepciju gravitacije kod biljaka (gravitropizam). Ovi specijalizirani amiloplasti, tzv. statoliti su gušći od citoplazme i mogu se taložirti, u skladu sa vektorom gravitacije. Statoliti su povezani u mrežu aktina, a smatra se da njihovo taloženje prenosi gravitropne signale aktiviranjem mehanosenzitivnih kanala. Taj signal zatim dovodi do preorijentacije auksina i naknadne preraspodjele auksinskih tokova u korijenovu kapu i korijen u cjelini. Promjenu odnosa u koncentraciji auksina dovodi do duferencijalnog rasta korijenovih bioloških tkiva. Uzeto zajedno, korijen se zatim okreće da prati gravitacijske stimulanse. Statoliti se mogu naći u endodermskom sloju cvasti stabljike.
## Također pogledajte
**Hloroplast
**Hromoplast
**Leukoplast
***Amyloplast
***Elaioplast
***Proteinoplast

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Organele
Kategorija:Biljne ćelije
Kategorija:Fiziologija biljaka
Kategorija:Citologija
Velika nagrada Kanade 2016.

**Velika nagrada Kanade 2016.** (službeno poznat kao **"FORMULA 1 GRAND PRIX DU CANADA 2016"**) automobilska je trka Formule 1 koja se održava 12. juna 2016. na stazi Circuit Gilles Villeneuve u Montrealu, u Kanadi. Ovo je sedma trka u sezoni 2016., i 47. trka za Veliku nagradu Kanade.

Lewis Hamiltonu je ovo peta pol pozicija na Velikoj nagradi Kanade, a ukupno 53. u karijeri. Vozač Mercedesa Lewis Hamilton pobedio je na sedmoj trci sezone, ovo je peta pobjeda na ovoj stazi i 45. pobjede u karijeri. Na drugom mesto završio je vozač Ferrarija Sebastian Vettel, dok je treći bio Valtteri Bottas iz Williamsa, koji je doneo prvo postolje svom timu u 2016.

## Rezultati treninga (petak) 
### Prvi trening  
### Drugi trening  
## Rezultati treninga (subota) 
### Treći trening  
### Kvalifikacije 
: Daniil Kvyat - 3. mjesta grid kazna - izazvao sudar u prethodnom trku.
: Carlos Sainz Jr. - 5. mjesta grid kazna - zamjena mjenjača.
: Marcus Ericsson - 3. mjesta grid kazna - izazvao sudar u prethodnom trku.
: Kevin Magnussen nije sudjelovao u Q1; ali dobio dozvolu za trku od stjuarda.

## Utrka (nedjelja) 
## Rangiranje nakon utrke
;Vozači

;Konstruktori

* U plasman je uključeno samo prvih 5 pozicija u obje kategorije.

## Zanimljivosti 
### Vozači 
* 45. pobjeda za Lewis Hamilton.
* 100. trka za Sergio Pérez.

### Konstruktori 
* 51. pobjeda za Mercedes.

## Vanjski linkovi 
* formula1.com – Rezultati 1. treninga
* formula1.com – Rezultati 2. treninga
* formula1.com – Rezultati 3. treninga
* formula1.com – Rezultati kvalifikacija
* formula1.com – Rezultati utrka
* statsf1.com - detalji utrke

Kanada
Kategorija:2016. u Kanadi
2016
Kategorija:2016. u sportu
Roland Garros 2016 – muški singl

Branilac titule Stanislas Wawrinka izgubio je u polufinalu od Andyja Murraya, koji je postao prvi Britanac nakon Bunnyja Austina 1937. koji se plasirao u finale.

Novak Đoković osvojio je prvu titulu na *Roland Garrosu* u karijeri savladavši Murraya u finalu 3–6, 6–1, 6–2, 6–4. Time je postao osmi teniser u historiji koji je u karijeri osvojio sva 4 Grand Slam turnira. Također je ostvario nekalendarski Grand Slam, postavši prvi teniser nakon Roda Lavera 1969. koji je bio vlasnik sve četiri GS titule u isto vrijeme.		
Postao je i prvi igrač nakon Jima Couriera 1992. koji je osvojio Australian Open i *Roland Garros* u istoj kalendarskoj godini.

Ovaj turnir bio je prvi Grand slam turnir na kojem Roger Federer nije igrao u glavnom dijelu žrijeba još od US Opena 1999, prekinuvši niz od 65 uzastopnih učešća na Grand slam turnirima.

## Nosioci
*Kliknite na broj nosioca da biste otišli do njegovog dijela žrijeba.*

## Kvalifikacije
## Žrijeb
### Završnica
### Gornja polovina
#### Dio 1
#### Dio 2
#### Dio 3
#### Dio 4
### Donja polovina
#### Dio 5
#### Dio 6
#### Dio 7
#### Dio 8
|}

## Reference 
;Opće
* 

;Specifične

Muški singl
Kategorija:Roland Garros po godinama – muški singl
Roland Garros - muški singl
Uraka Fernández

130px|mini|Prikaz kraljice Urake
**Uraka Fernández** (špa. *Urraca Fernández*) (umrla 1007) bila je španska plemkinja koja je postala kraljica Leona dvaput, kao i kraljica Pamplone samo jednom. Njeni roditelji su bili grof Fernán González i njegova supruga, kraljica Sanča Sánchez, kćerka Sanča I od Pamplone.

Otac je Uraku udao 941. za kralja Ordonja III, koji je vladao Leonom, a Uraka mu je rodila sinove, Bermuda II od Leona i Ordonja te kćerku, redovnicu Tereziju.

958. Uraka se udala za kralja Leona Ordonja IV. Njihov sin je bio infant García.

962. godine kraljica Uraka se udala po treći put. Njen treći muž je bio Sančo II od Pamplone.

Ovo su djeca Sanča i Urake:
*García Sánchez II, kralj Pamplone i grof Aragonije 
*Ramiro (umro 992)
*Gonzalo 
*Uraka Baskijska
## Reference 
Kategorija:Supružnici leonskih vladara
Kategorija:Supružnici navarskih vladara
Seinäjoen Jalkapallokerho

**Seinäjoen Jalkapallokerho**, poznat i kao **SJK Seinäjoki** je profesionalni nogometni klub iz grada Seinäjoki, Finska. Takmiči se u prvoj nogometnoj ligi Finske.

## Historija
Klub je osnovan 2007. godine spajanjem klubova *TP-Seinäjoki* i *Sepsi-78*. 2011. godine osvaja treći rang finskog nogometa, da bi 2013. godine bio pobjednik druge lige. Prvi nastup u prvoj ligi ostvaruje u sezoni 2014. Iste sezone osvaja Liga kup. U narednoj sezoni dolazi do trofeja domaćeg prvenstva. Debitanstski nastup u evropskim takmičenjima ostvaruje u sezoni 2015-16. kada je u okviru kvalifikacija za Evropsku ligu igrao protiv islandskog Fimleikafélag Hafnarfjarðara.

Tradicionalne boje kluba su crna i bijela. Tehnički sponzor je Adidas. Domaće utakmice igra na stadionu Seinäjoen keskuskenttä.

## Uspjesi
***Prva liga:**
****Datoteka:Cup Winner.png (1)**: 2015.
***Druga liga:**
****Datoteka:Cup Winner.png (1)**: 2013.
***Treća liga:**
****Datoteka:Cup Winner.png (1)**: 2011.
***Finski Liga-kup:**
****Datoteka:Cup Winner.png (1)**: 2014.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica 

Kategorija:Nogometni klubovi u Finskoj
Kategorija:Nogometni klubovi osnovani 2007.
Caulobacter crescentus

***Caulobacter crescentus*** je Gram-negativna bakterija, oligotrof, široko rasprostranjena u slatkovodnim jezerima i izvorima
*Caulobacter* je značajan modelni organizam za istraživanje regulacije ćelijskog ciklusa, asimetrične ćelijske diobe i ćelijske diferencijacije. Ćelije kćerke ovih bakterija imaju dvije veoma različite forme. Jedna je pokretna gomilasta ćelija koja ima jedan bič na jednom polu koji omogućava plivanje i pokretljivost kao hemotaksiju. Druga kćer, zove se "peteljka" ćelija, a ima cjevastu stabljikastu strukturu koja viri iz jednog pola i ima adhezijski ljepljivi materijal na kraju, kojim ćelije mogu pridržavati površine. Gomilaste ćelije se diferenciraju u peteljkaste, nakon kratkog perioda pokretljivosti. Hromosomske replikacije i podjela ćelija se javljaju samo u fazi peteljkaste ćelije. Njeno ime potiče od polumjesečasgtog oblika uzrokovanog proteinom koji se zove krescentin.

Upotrebu *Caulobacter crescentus* kao model organizma, uvela je razvojni biolog Lucy Shapiro.[mini|300px|Forme [bakterija u rodu *Caulobacter*|alt=|lijevo]]

## Također pogledajte
*Prokariotski citoskelet
*Prokarioti

## Reference
## Vanjski linkovi
*Caulobacter crescentus 
*Bacterium makes nature's strongest glue

Kategorija:Proteobacteria
Kategorija:Prokarioti
Elaioplast

right|thumb|200px|Diferencijacija elaioplasta
[thumb|200px|Ilustracija iz *Collegiate Dictionary, FA Brockhaus and IA Efron*, oko  [1905. Ćelija veoma mladog lista *Vanilla planifolia*; E - elaioplasts; Л – jedro; Я – leukoplasti; B – vakuole]]
**Elaioplasti** su vrsta leukoplasta  koja je specijalizirana za skladištenje lipida u biljkama. Elaioplasts house oil body deposits as rounded plastoglobuli, which are essentially fat droplets.

Među raznim  leukoplastima, elaioplasti nisu pigmentirani  i spadaju u mnogo širu kategoriju organela i  biljnih plastida. Drugačiji primjer leukoplasta  koji je specijaliziran za  skladištenje je amiloplast, koji čuva škrob.

## Reference 
## Vanjski linkoci
Kategorija:Ćelije
Kategorija:Organele
Proteinoplast

[thumb|300px|Diferencijacija [plastida]]
**Proteinoplasti** – ponekad zvani i **proteoplasti**, **aleuroplasti** i  **aleuronaplasti** – su  specializirane  organele koje su nađene samo u  biljnim ćelijama. Pripadaju širokoj kategoriji organela, poznatih kao plastidi. Zbog gubitka pigmentacije, proteinoplasti su specifičnija forma  leukoplasta.  Oni sadrže kristalna tijela proteina i mogu biti mjesto djelovanja enzima, uključujući takve proteine. 

Proteinoplasti su  nađeni umnogim  sjemenka, kao što su brazilski orasi, kikiriki i nekim leguminozama. Kako svi  plastidi također sadrže visoke koncentracije  proteina, proteinoplasti su identificirani, 1960-ih i 1970-ih  kao oni koji imaju velike proteinske inkluzije, koje su vidljive i pod svjetlosnim i pod elektronskim mikroskopoma.

U knjizi koja je napisana 2007. je napomenuto da nema naučnih istraživanja koja su objavljena u prethodnih  25 godina, a da su se odnosila na  proteinoplaste.

## Također pogledajte 
* Hloroplast
* Hromoplast
* Leukoplast
** Amiloplast
** Elaioplast

## Reference 
## Vanjski linkovi
Kategorija:Citologija
Kategorija:Organele
Etioplast

[thumb|300px|Razni tipovi [plastida]]
**Etioplasti** su hloroplasti koji nisu bili izloženi svjetlosti. Obično se nalaze u cvjetnica (Angiosperme) koje rastu u tami. Ako se biljka iznese u osvijetljeni prostor, za nekoliko dana etioplasti će se pretvoriti u hloroplaste i obratno. Etioplasti u tami gube pigment pa se tehnički mogu nazvati leukoplastima. Visoka koncentracija etioplasta uzrokuje da zeleni listovi postepeno žute.
 
Ove biljne organele sadrže prolamelska tijela, koja su membranske agregacije polukristalne rešetke razgranatih tubula, koji nose prekursore pigmena za hlorofil. Višelamelska tijela su često (i pretpostavlja se uvijek) raspoređena u geometrijskim obrascima. .

Etioplasti se pretvaraju u hloroplaste preko stimulacije sinteze hlorofila putem biljniog hormona citokinina, ubrzo nakon izlaganja svjetlu. Tilakoidi i grana, tokom ovog procesa, proizlaze iz prolamelnih organa..
## Također pogledajte
*Hloroplast
*Hromoplast
*Leukoplast
**Amiloplast
**Elaioplast
**Proteinoplast

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Organele
Kategorija:Fiziologija biljaka
Leukoplast

[thumb|300px|Leukoplasti: specijalizirani oblik [amiloplasti]]
**Leukoplasti** (gerč. λευκός – *leukós* = bijelo + πλαστός – *plastós* = oblikovano) su kategorija plastida i kao takvi su organele u biljnim ćelijama. Nasuprot ostalim plastidima, kao što su hloroplasti i hromoplasti, oni su nepigmentirani.

U nedostatku fotosintetskih pigmenata, leukoplasts nisu zeleni i nalaze se u ne-fotosintetskim tkivimaa biljaka, kao što su korijenje lukovice i sjemenke. Oni mogu biti specijalizirana za rasuta skladištenja škroba, lipida ili proteina, kada su poznat kao amiloplasti, elaioplasti ili proteinoplasti (također nazvani i aleuroplasti). Međutim, u mnogim vrstama ćelija, leukoplasti nemaju veliku funkciju skladištenja i prisutni su u pružanju širokog spektra esencijalnih biosintetskih funkcija, uključujući i sintezu masnih kiselina, kao što su palmitinska kiselina, mnoge aminokiseline i tetrapirolski spojevi jkao što je hem. U principu, leukoplasti su mnogo manji od hloroplasta i imaju promjenljivu morfologijj, često opisanu kao ameboidnu. Opsežna mreža stromula međusobno povezuje leukoplaste koji su uočeni i u epidermskim ćelijama korijenova, hipokotila i latica, kao i u kalusu i suspenzijama kulture ćelije duhana. U nekim vrstama ćelija, u određenim fazama razvoja, leukoplasti su grupirani oko ćelijskog jedra sa stromulama na periferiji ćelije, kao što je primijećene za proplastide u meristemu korijena.

*Etioplasti, koji su se prethodno granali, nezreli hloroplastai, ali može biti i hloroplasti koji su lišeni svjetlosti, nemaju aktivnih pigmenata i mogu se smatrati leukoplastima. Nakon nekoliko minuta izlaganja svetlosti, etioplasti počinju da se pretvaraju u funkcijske hloroplaste i prestaju biti leukoplasti.
*Amiloplasti su velikih dimenzija i skladišta škroba.
*Proteinoplasti skladište proteine i nalaze se u sjemenkama .
*Elaioplasti su skladišta rezervi masti i ulja, a nalaze se u sjemenkama. Oni se također nazivaju oleosomi. kikiriki, naprimjer.
Etioplasti su plastidi bez pigmenata i skladišta su hrane i lamelnih struktura. Ovi plastidi se javljaju u izduženim biljkama, zbog nedostatka svjetlosti.

## Također pogledajte
right|220px
*Plastid
**Hloroplast 
**Hromoplast
**Tanosom
**Leukoplast
***Amiloplast
***Elaioplast
***Proteinoplast

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Organele
Kategorija:Ćelije
Kategorija:Fiziologija biljaka
Most na Žepi

**Most na Žepi** je na području općine Rogatica, Bosna i Hercegovina.

Most je nacionalni spomenik kulture. Nobelovac Ivo Andrić napisao je istoimenu priču o stvaralačkim strepnjama graditelja.

## Lokacija 
Sve do 1966. godine, nalazio se na ušću rijeke Žepe, lijevoj pritoci rijeke Drine, gdje je dno korita rijeke Žepe bilo na koti 268,60 m. Tada je demontiran i rekonstruiran na drugoj lokaciji zbog izgradnje HE Bajina Bašta. Njegova nova lokacija se nalazi cca 500 m od naselja Žepa, nedaleko od objekta Redžep-pašine kule, na mjestu koje se zove Spahin hrid.

## Historijski podaci 
Pretpostavlja se da je nastao neposredno nakon gradnje Mosta Mehmed-paše Sokolovića  u Višegradu. Sagradio ga je učenik Mimara Sinana, graditelja mosta u Višegradu.

Most na ušću Žepe stajao je decenijama izvan upotrebe. Daleko od naseljenih mjesta i prometnih tokova, on je, zahvaljujući načinu gradnje, odolijevao zubu vremena.

Izgradnja hidroelektrane Bajina Bašta dovela je do izmještanja mosta na teren koji neće biti poplavljen. U  ljeto 1966. godine počela je demontaža mosta i izvlačenja materijala na novu lokaciju, zatim potpuna rekonstrukcija, i 1968. godine most je ponovo pušten u  promet.

Most nije doživio oštećenja u ratu 1992.-1995.

## Opis 
Most je jednolučni,  raspon luka 10,20 m, visine 6,50 m. Debljina svoda mosta iznosi 75&nbsp;cm.  Po ovome je skoro istovjetan prvom svodu Višegradskog mosta, smještenim uz lijevu obalu.

Dužina mosta iznosi 21,60 m, ukupna širina 3,95 m, od čega na samu stazu otpada 3,40 m i na ogradu 2 puta po 20&nbsp;cm. 
Svod i čeoni lukovi mosta konstruirani su od klesanaca sedre različitih dimenzija. Čeoni zidovi mosta rađeni su od pravilnih kvadera vapnenca dimenzija od 15 x 20 pa do 50 x 140&nbsp;cm.

## Most na izvoru Žepe 
Pored starog i dobro znanog mosta (nekada) na ušću Žepe, i na njenom izvoru, oko pet kilometara odatle, na putu od Žepe ka Rogatici ispod Borovačkih greda, postoji još jedan most.Kod mosta izbija desetak moćnih vrela koja se spajaju tu kod mosta i čine rijeku Žepu. Most je dug dvadesetak metara, sa tri različita, neskladno raspoređena luka, prilagođena i uklopljena u teren. Mještani kažu da je to rimski most, a stručnjaci misle da i on potiče iz turskog vremena , možda iz šesnaestog vijeka, iz vremena kad je građena obližnja Redžep-pašina kula.
## Literatura 
* Džemal Čelić, Mehmed Mujezinović, Sarajevo 1969 -Stari mostovi u BiH
 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Most na Žepi, analiza djela

Kategorija:Mostovi u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Nacionalni spomenici u Rogatici
Kategorija:Mostovi na Žepi
Proteasom

thumb|right|150px|Proteazom: Aktivna mjesta su u cijevi (plavo). Kape (crveno: 11S regulacijske  molekule) na krajevima reguliraju ulaz u komoru za destrukciju, u kojoj se  proteini razgrađuju
thumb|lijevo|150px|Izgled proteasoma odozgo

**Proteazomi** su proteinski kompleksi koji su nađeni  svih eukariota i Archaea, a  i kod nekih bakterija. Kod eukariota se nalaze u jedru i citoplazmi. Glavna funkcija proteazoma je razgradnja nepotrebnih ili oštećenih proteina, u procesu proteolize, odnosno hemijske reakcije u kojoj se razlažu peptidne veze. Enzimi koji kataliziraju ove reakcije su proteaze.

Proteazomi su dio velikog mehanizma kojim ćelije reguliraju koncentraciju pojedinih proteina i razgrađuju nepravilno savijene proteine. U procesu degradacije nastaju  peptidi sa oko sedam do osam aminokiselina, koji se zatim razrađuju u aminokiseline i koriste u sintezi novih proteina. Za degradaciju, proteini se obilježavaju  malim proteinom zvanim ubikvitin. Reakcija obilježavanja se katalizira  enzimima ubikvitinskim ligazama. Vezanje jednog ubikvitina na protein je signal drugim ligazama da vežu dodatne molekule ubikvitina. Rezultat je *poliubikvitinski lanac* za koji se veže proteazom, što  omogućava degradaciju ciljnog proteina.

## Također pogledajte 
* Proteoliza
* Egzosom

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* The Yeast 26S Proteasome with list of subunits and pictures
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* 3D proteasome structures in the EM Data Bank(EMDB)

Kategorija:Proteini
Kategorija:Proteinski kompleksi
Kategorija:Organele
Kategorija:Apoptoza
ATP Newport

**ATP Newport** ili ***Hall of Fame Tennis Championships*** profesionalni je teniski turnir. Osnovan je 1976, a mečevi se igraju na travnatim terenima Međunarodne teniske Kuće slavnih. Ovo je posljednji turnir na travi u teniskoj sezoni i jedini takav turnir van Evrope. Sve do 2011, kad je titulu osvojio John Isner, prvi nosilac nikad nije osvojio ovaj turnir.

Do 2025. održavan je odmah nakon Wimbledona, pa su zbog toga na njemu rijetko učestvovali igrači iz samog svjetskog vrha; naprimjer, prva dva nosioca 2008, Mardy Fish i Fabrice Santoro, zauzimali su 41. i 57. mjesto na ATP-listi, dok je osmi, Kevin Anderson, bio van prvih 100 (115). Tri najpoznatija osvajača ovog turira jesu bivši svjetski broj 1 Lleyton Hewitt, dvostruki osvajač Australian Opena Johan Kriek, bivši svjetski broj 4 Greg Rusedski i dvostruki finalist Grand Slam turnirâ Mark Philippoussis.

Godine 2025. turnir je degradiran na Challenger 125, ali je proširen uključivanjem ženskog turnira serije WTA 125. Također je pomjeren za jednu sedmicu, pa se sada poklapa s drugom sedmicom Wimbledona kako bi se privukli igrači i igračice koji su izgubili u ranoj fazi tog Grand slam turnira. Svečanost ulaska u Međunarodnu tenisku kuću slavnih, koja je prije održavana tokom turnira, pomjerena je u august.

## Pobjednici 
### Muškarci 
#### Pojedinačno 
#### Parovi 
### Žene 
#### Pojedinačno 
#### Parovi 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt
* ATP-profil turnira

Kategorija:ATP Newport
Kategorija:Teniski turniri u SAD-u
Kategorija:Teniski turniri na travi
Kagera

**Kagera** (poznata i pod nazivom Akagera) je istočnoafrička rijeka. Smatra se najudaljenijim izvorom rijeke Nil te stoga zajedno sa ovom rijekom čini najduži riječni sistem na svijetu.

Posuđuje svoje ime Akagera nacionalnom parku koji se nalazi u sjevernoj Ruandi i Kagera regiji u Tanzaniji. Na rijeci, u blizini grada Rusumo, se nalazi Rusumo vodopad, važan prelaz između Ruande i Tanzanije.

## Tok 
Rijeka nastaje iz jezera Rweru, u blizini jezera Tanganjike, u Burundiju. Od jezera, teče istočno duž granice između Ruande i Burundija kao i Ruande i Tanzanije do mjesta gdje kao pritoku prima rijeku Ruvuvu. Rijeci se pridružuju dvije pritoke: Nyabarongo iz Ruande i Ruvubu iz Burundija. Nije poznato koje od ova dvije rijeke su duže, a samim time nije poznat ni krajnji izvor Nila, odnosno njegova ukupna dužina. Dalje teče ka sjeveru, duž granice Ruanda-Tanzanija, preko Rusumo vodopada i kroz Nacionalni park Akagera. Rijeka zatim zaokreće prema istoku, slijedeći granicu između Tanzanije i Ugande da bi se na kraju ulila u jezero Viktorija u Ugandi.
Predstavlja najveći dotok vode u jezero što predstavlja oko 6,4 milijarde m3 vode godišnje ili oko 28% ukupnog priliva vode u jezero.

## Reference 
## Izvori 
*,

Kategorija:Atlantski sliv
Kategorija:Rijeke u Burundiju
Kategorija:Rijeke u Ruandi
Kategorija:Rijeke u Tanzaniji
Kategorija:Rijeke u Ugandi
Kameni most u Kosoru

**Kameni most na Kosoru** je naziv nekadašnjeg mosta na području općine Mostar, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine  Ostaci mosta nalaze se na rijeci Buni, nedaleko od njenog ušća u Neretvu, na području naselja Kosor.

large|lijevo|200p|Kameni most u Kosoru (1912)
U literaturi se navode različiti podaci o vremenu nastanka ovog mosta. Jedni smatraju da je premošćenje Bune kod njenog ušća nastalo za vrijeme Rimljana.

Drugi su mišljenja da je most dao sagraditi Karođoz, koji je već sagradio most u Blagaju.

Prvi put, ovaj most spominje turski putopisac Evlija Ćelebija i bilježi ga pod imenom Danijal-pašin most na Buni. Svojevremeno, bio je ovo najveći most u Hercegovini. Nijemci su ga, 1945. godine, pri povlačenju minirali i na njegovu mjestu danas je novi betonski most.

Ukupna dužina mosta bila je  57 m, širina preko 4 m, sa uporcima  povezanim sa trinaest jakih kamenih polukružnih svodova. Ostaci ovog mosta, kao nacionalni spomenik, sastoje se od ostataka šest stupova mosta i lučne konstrukcije koja se nalazi na zapadnoj (desnoj) obali rijeke Bune.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Kameni most na Buni

Kategorija:Mostovi u Mostaru
Kategorija:Nacionalni spomenici u Mostaru