Amniocenteza

**Amniocenteza** je medicinski postupak koji se prvenstveno koristi u preneonatusnoj dijagnozi genetičkih stanja.

#### Procjena zrelosti fetusnih pluća 
Amniocenteza se tradicijski provodi kako bi se procijenio obim razvoja pluća fetusa u kontekstu medicinskih i opstetričkih komplikacija, s namjerom porođaja ako se pokaže zrelost pluća fetusa. Nedostatak zrelosti pluća fetusa povećava rizik od sindroma respiratornog distresa dojenčadi.

Razvoj pluća fetusa može se testirati uzorkovanjem količine surfaktanta u amnionskoj tekućini dobivene amniocentezom.

Efikasnost izvođenja amniocenteze za procjenu zrelosti pluća fetusa dovedena je u pitanje. Na osnovu ovog obrazloženja, rizici povezani s amniocentezom i ograničene indikacije, izvođenje amniocenteze za procjenu zrelosti pluća fetusa može postati zastarjelo, osim u slučajevima kada je gestacijska dob nepoznata. Zlatni standard za dijagnosticiranje horioamnionitisa je putem bojenja po gramu, nivoa glukoze ili kulture plodove vode dobivene amniocentezom.

Amniocenteza se može koristiti za otkrivanje drugih kongenitalnih infekcija kao što su citomegalovirus , hepatitis B, parvovirus B19 i toksoplasmoza.

#### **Procjena težine Rh izoimunizacije** 
Rh faktor je naslijeđeni protein koji se nalazi na površini crvenih krvnih zrnaca. Ako je majka Rh-negativna, a otac Rh-pozitivan, fetus ima najmanje 50% šanse da bude Rh-pozitivan. Rh senzibilizacija obično ne uzrokuje probleme tokom prve trudnoće Rh-negativne žene. Ljekari su koristili proces ubacivanja igle transabdominalno u matericu, za ekstrakciju viška plodove vode, također poznatu kao reduktivna amniocenteza ili dekompresija, za liječenje polihidramnija još kasnih 1800-ih.

Reduktivna amniocenteza je sada indicirana samo za teške slučajeve polihidramnija. Ovaj proces može dovesti do polihidramnija kod jednog blizanca i oligohidramnija kod drugog blizanca. Potencijalna korist od upotrebe amnionskih matičnih ćelija u odnosu na one dobijene iz embriona je da se bave etičkim problemima među aktivistima protiv abortusa dobijanjem pluripotentnih linija nediferenciranih ćelija bez štete za fetus ili uništavanje embrija. Pored toga, pokazalo se da se upotreba embrionskih ćelija razvija u tumore kao što su teratokarcinomi i često dobijaju hromosomske greške, naglašavajući prednosti korištenja matičnih ćelija plodove vode.

Istraživanja su pokazala da se ćelije iz plodove vode drugog trimestra uspješno diferenciraju u različite ćelijske linije.

Korištenjem matičnih ćelija amnionske vode, konstruirane su vještački srčani zalisci, radna traheje, kao i mišićne, masne, koštane, srčane, nervne i jetrene ćelije. Tkiva dobijena iz amnionskih ćelijskih linija pokazuju značajno obećanje za pacijente sa urođenim bolestima/malformacijama srca, jetre, pluća, bubrega i moždanog  tkiva.

Prva banka amnionskih matičnih ćelija u SAD aktivna je u Bostonu, Massachusetts.

## Kontraindikacije 
Ne postoje apsolutne kontraindikacije za amniocentezu. Relativne kontraindikacije za proceduru uključuju neukidanje terapije antikoagulansima 48–72 sata prije amniocenteze, infekcije kao što su hepatitis B, hepatitis C ili ljudski virus imunodeficijencije (HIV), i oligohidramnion. Postoji povećan rizik od infekcije s majke na dijete (vertikalni) prijenos krvno prenosivih infekcija kod pacijenata sa hepatitisom B, hepatitisom C ili HIV-om nakon amniocenteze.

Iako nije kontraindikacija, amniocenteza se može odgoditi ako fuzija amniona i horiona još nije nastupila.

Ozbiljan rizik od amniocenteze je gubitak trudnoće. Američki koledž opstetričara i ginekologa napominje da su stope gubitka trudnoće koje se mogu pripisati amniocentezi vrlo niske. Studije od 2000. do 2006. procijenile su gubitak trudnoće zbog procedure na 0,6–0,86%. Najnoviji sistematski pregled literature i ažurirana metaanaliza o riziku od gubitka trudnoće nakon amniocenteze objavljen je 2019. godine. Ova studija navodi da gubitak trudnoće vezan uz amniocentezu iznosi 0,30% (95%CI, 0,11–0,49%).

Učestalost komplikacija povezanih s amniocentezom, uključujući gubitak trudnoće i neuspjeh procedure, može se ublažiti kada ih izvode iskusni praktičari koji obave 100 ili više amniocenteza godišnje. Prethodna literatura pokazala je da blizanačke trudnoće povećavaju rizik od gubitka fetusa nakon amniocenteze prije 24 sedmice trudnoće za 1%. Studija također nije pronašla značajnu razliku u stopama gubitka trudnoće između blizanačkih trudnoća koje su podvrgnute amniocentezi i onih koje nisu bile prije 24 sedmice gestacije. 
* Aktivna vaginska infekcija
* Majčin Indeks tjelesne mase veći od 40&nbsp;kg/m2
* Multiparnost, ili 3 ili više porođaja
* Historija tri ili više trudnoća
* Nošenje fetusa sa strukturnim malformacijama
Podvrgavanje amniocentezi u trećem tromjesečju povezano je s povećanim rizikom od prijevremenog porođaja, što je definirano kao početak porođaja između 20. i 37. sedmice gestacije, i prijevremeni porođaj. U poređenju sa slučajevima spontanog PPROM-a, pacijenti sa PPROM-om povezanim s amniocentezom imaju bolje ishode i niže stope gubitka trudnoće. Stoga moguće posljedice oligohidramnija uključuju respiratorni distres dojenčadi i mala, nerazvijena pluća poznata kao hipoplazija pluća fetusa. Rh senzibilizacija je proces u kojem se formiraju majčina antitijela protiv RhD antigena crvenih krvnih zrnaca. U kasnijim trudnoćama s RhD pozitivnim fetusima, prisustvo majke ovih antitijela može napasti i uništiti crvena krvna zrnca fetusa, proces zvani Rh izoimunizacija koji može rezultirati stanjem poznatim kao Rhesusna bolest ili hemolitska bolest fetusa i novorođenčeta. Krvna grupa majke procjenjuje se prije podvrgavanja amniocentezi, a RhD imunski globulin (RhoGam) se obično primjenjuje unutar 72 sata od procedure kako bi se spriječila Rh senzibilizacija majke kod RhD negativnih pacijenata koji nisu osjetljivi na RhD antigene.

Embolija amnionske tekućine, stanje u kojem amnionska tekućina ili drugi fetusni ostaci ulaze u cirkulaciju majke, izuzetno je rijetka i katastrofalna komplikacija amniocenteze. Međutim, embolija amnionskom tekućinom nakon amniocenteze rijetko je prijavljivana u literaturi u posljednjih 60 godina, uglavnom u kontekstu izvještaja o slučajevima.

Horioamnionitis i infekcije maternice i kože majke potencijalne su komplikacije amniocenteze koje se mogu javiti kao rezultat unošenja bakterija tokom cijelog postupka. Rizik vezan za proceduru od fetomaternalnog krvarenja koje se može pripisati amniocentezi je 2,6%. 18-20 mL amnionske tečnosti se polako aspirira, pri čemu se prvih 1-2 mL obično odbacuje zbog većeg rizika od kontaminacije majčinih ćelija. Tipovi  testova koji se rade na uzorku određuju se prema indikacijama pacijenta za podvrgavanje amniocentezi. Fluorescentna *in situ* hibridizacija (FISH) i kvantitativna fluorescencija lančana reakcija polimeraze (QF-PCR) su dva testa koja se obično izvode na nekultiviranim ćelijama nakon amniocenteze, a rezultati su dostupni u roku od dva dana. Preporučuje se praćenje sedmicu dana nakon zahvata radi ultrazvučne procjene vitalnosti fetusa i procjene zarastanja mjesta uboda. Bol i nelagodnost poslije procedure treba da budu minimalni i privremeni i mogu se liječiti  acetaminofenom. Pacijenti će biti upućeni da se jave u hitnu pomoć ako dožive vaginsko krvarenje ili curenje tečnosti, intenzivan bol u maternici ili groznicu veću od 38&nbsp;°F.

## Također pogledajte 
* Uzorkovanje horionskih resica
* Amnionska tečnost
* Amnionske matične ćelije
* Amnion
* Genetičko testiranje
* Prenatalna dijagnoza

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* Amniodex is an interactive decision support intervention designed for women faced with the decision of whether to undergo amniocentesis.
* The Amniocentesis Report  A Decision Guide for Expectant Parents and Health Care Professionals

Kategorija:Preneonatusno razlikovanje spola
Kategorija:Testovi tokom trudnoće