Sicilijski Emirat

**Sicilijski Emirat** bila je islamska država (emirat) koja je u periodu između 831. i 1072. obuhvatala današnje italijansko ostrvo Siciliju. Glavni grad je bio Palermo.

Muslimani, koji su po prvi put izvršili invaziju ovog područja 652, su preuzeli kontrolu nad cjelokupnim ostrvom od Bizantijaca tokom dužeg niza sukoba vođenih u periodu između 827. i 902, Arapsko-bizantijska kultura je proizvela multikonfesionalnu i višejezičnu državu. Emirat su pokorili Normanski plaćenici pod vodstvom Rogerija I od Sicilije koji je osnovao Okrug Sicilija 1071,

Nakon pada Emirata, sicilijanski muslimani su ostali građani multietničkog okruga i kasnije Kraljevine Sicilije do perioda 1240-tih, kada su ili pokršteni ili protjerani. Čak i do kasnog 12. vijeka, a vjerojatno do 1220tih, muslimani koji su govorili arapskim jezikom su činili većinu stanovništva ostrva. Njihov utjecaj se i dalje osjeti u nekim elementima sicilijanskog jezika.

## Prva invazija Arapa na Siciliju 
535, car Justinijan I je vratio Siciliju pod vlast Rimskog carstva. Kako je moć Bizantije oslabila na Zapadu, Sicilija je napadnuta od strane arapskih snaga za vrijeme 3. pravednog halife Osmana 652, Međutim, ova prva invazije ostrva je bila kratkog vijeka i Arapi su se ubrzo nakon toga povukli. Do kraja 7. vijeka, za vrijeme Emevijskog osvajanja Sjeverne Afrike, zauzet je lučki grad Kartaga što je omogućilo Arapima izgradnju brodogradilišta i stalnu bazu iz koje su pokretali održivije napade.
Prva prava osvajačka ekspedicija pokrenuta je 740tih kada je uspješno zauzeta Sirakuza, grad na istočnoj obali ostrva. Spremni da osvoje cijelo ostrvo, Arapi su bili prisiljeni vratiti se u Tunis kako bi ugušili pobunu Berbera.

## Pobuna Eufemiusa i postepeno muslimansko osvajanja ostrva 
826. Eufemius, komandant bizantijske flote Sicilije, je prisilio časnu sestru da se uda za njega. Car Mihael II je naredio da general Konstantin okonča ovaj brak i odsječe Eufemiusov nos. Eufemius se pobunio, ubio Konstantina i zatim zauzeo Sirakuzu. U zamjenu za svoju sigurnost, vladavinu nad Sicilijom ponudio je Zijadatu I od Ifrikije, emiru Tunisa iz aglabidske dinastije. a većina stanovništva i u Palermu su bili sunitski muslimani što je dovodilo do netrpeljivosti između ove dvije skupine muslimana.
Suniti su obnavljali pobune protiv Fatimida širom Sjeverne Afrike u periodu između 943. i 947, protiv oštre vjerske politike koju su provodili šiiti, što je dovelo do nekoliko talasa izbjeglica koji su stigli na Siciliju u pokušaju da pobjegne od fatimidske odmazde. Bizantijci su iskoristili tu slabost muslimana da zauzmu na nekoliko godina istočni dio ostrva.

Nakon suzbijanju pobune, fatimidski halifa Ismail al-Mansur imenovao je Hassana al-Kalbija (948-964) emirom Sicilije. Uspješno je uspio kontrolirati kontinuirane revolte Bizantijaca te je osnovao i dinastiju Kalbida. Upadi u južnu Italiju nastavljeni su i pod vlašću Kalbida u 11. vijeku dok je 982. njemačka vojska pod vlašću Ottoa II, carem Svetog rimskog carstva, poražena kod Crotonea u Kalabriji. Sa emirom Yusufom al-Kalbijem (986-998) započeo je period stalnog pada. Za vrijeme al-Akhala (1017-1037), dinastički sukob se intenzivirao, a frakcije unutar vladajuće porodice stupale su u saveze na razne načine sa Bizantijom i Ziridima. Nakon tog perioda, Al-Mu'izz ibn Badis je pokušao pripojiti ostrvo Ziridima, međutim, na kraju je pokušaj propao.

## Sicilija pod muslimanskom vlašću 
Novi arapski vladari pokrenuli su zemljišne reforme, što je dovelo do povećanja produktivnosti i podstaklo rast malih domaćinstava. Arapi su dodatno poboljšali sisteme navodnjavanja, uvođenjem sistema za navodnjavanje tzv. kanata. Na Siciliju su počeli sa uzgojem narandži, limuna, pistacija i šećerne trske. Opis sicilijanskog grada Palerma dao je Ibn Havkal, trgovac iz Bagdada koji je posjetio Siciliju 950, Utvrđeno predgrađe Kasr je ostao centar Palerma sve do današnjih dana, s velikom džamijom na mjestu kasnije katedrale. Predgrađe Al-Khalisa sadržalo je sultansku palatu, kupatila, džamiju, vladine kancelarije i privatni zatvor. Ibn Havkal je procijenio da postoji 7.000 individualnih mesara koji su trgovali u 150 prodavnica. Do 1050, u Palermu je živjelo oko 350.000 stanovnika što ga je činilo jednim od najvećih gradova u Evropi, poslije glavnog grada islamske Kordobe i bizantijskog glavnog grada Carigrada, koji je imao populacije od oko 450 do 500.000 stanovnika. Pad broja stanovnika Palerma dogodio se za vrijeme normanske vladavine kada je iznosio oko 150.000 stanovnika dok je broj stanovnika Cordobe u većoj mjeri opao nakon slabljena muslimanske vlasti na tom području. 1330. u Palermu je živjelo tek 51.000 stanovnika.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Bivše države u Evropi
Kategorija:Muslimanska osvajanja
Kategorija:Sicilija
Kategorija:Emirati
Kategorija:Arapsko-bizantijski ratovi