Venera

**Venera** je druga po udaljenosti planeta od Sunca. Venera je udaljena 0,72 AU ili 108.200.000&nbsp;km od Sunca, ima prečnik 12.103,60&nbsp;km i masu 4,869×1024 kg. Venera je treće tijelo po sjajnosti na nebu, poslije Sunca i Mjeseca.

Venera je dobila ime prema rimskoj boginji ljepote. Grci su je zvali Afrodita, te Eozfor (Eosphorus) za jutarnju pojavu i Hesper (Hesperus) za večernju. U našim krajevima poznata je i pod imenom *zvijezda Danica* ili *jutarnja zvijezda*, jer je vidljiva prije izlaska Sunca na istočnom nebu i odmah nakon zalaska Sunca na zapadnom nebu.

## Fizičke osobine 
### Atmosfera 
Atmosfera Venere sastoji se najvećim dijelom od ugljik dioksida (96%) i dušik (3%).

Ostalih 1% čine sumpor dioksid, vodena para, ugljik monoksid, argon, helij, neon, karbon sulfid, hlorokisik i fluorovodik. Dva planinska "kontinenta" čine ostatak njegove površine, jedan leži na sjevernoj hemisferi planete, a drugi južno od ekvatora. Sjeverni kontinent se zove Ishtar Terra po Ishtar, babilonskoj boginji ljubavi, a veličine je otprilike kao Australija. Maxwell Montes, najviša planina na Veneri, leži na Ishtar Terri. Njegov vrh je 11&nbsp;km iznad prosječne nadmorske visine Venere. Južni kontinent se zove Afrodita Tera, po grčkoj mitološkoj boginji ljubavi, i veći je od dva planinska regiona otprilike veličine Južne Amerike. Mreža usjeka i rasjeda pokriva veći dio ovog područja. Venera ima neke jedinstvene karakteristike površine pored udarnih kratera, planina i dolina koje se obično nalaze na stjenovitim planetama. Među njima su vulkanska obilježja s ravnim vrhom nazvana "farra", koja pomalo liče na palačinke i imaju veličinu od 20 do 50&nbsp;km u prečniku i od 100 do 1.000 m u visinu; radijalni, zvjezdasti sistemi rascjepe koji se nazivaju "nove"; sa radijalnim i koncentričnim prelomima nalik na paukove mreže, poznate kao "arahnoidi"; i "coronae", kružni prstenovi prijeloma ponekad okruženi udubljenjem. Ove karakteristike su vulkanskog porijekla. Izuzeci su Maxwell Montes, nazvan po Jamesu Clerku Maxwellu, i planinski regioni Alpha Regio, Beta Regio i Ovda Regio. Posljednje tri karakteristike su imenovane prije nego što je trenutni sistem usvojen od strane Međunarodne astronomske unije, tijela koje nadgleda planetarnu nomenklaturu.

Dužina fizičkih karakteristika na Veneri je izražena u odnosu na njen početni meridijan. Originalni početni meridijan prolazio je kroz radarsko svijetlu tačku u centru ovalnog elementa Eve, koji se nalazi južno od Alpha Regio. Nakon što su misije Venera završene, početni meridijan je redefinisan da prolazi kroz centralni vrh u krateru Arijadna na planini Sedna.

Stratigrafski najstariji tereni tesera imaju dosljedno nižu toplotnu emisivnost od okolnih bazaltnih ravnica mjerenih Venus Expressom i Magellanom, što ukazuje na drugačiji, vjerovatno više felzički, mineralni sklop. Mehanizam za stvaranje velike količine felzične kore obično zahtijeva prisustvo vodenog okeana i tektonike ploča, što implicira da je na ranoj Veneri postojalo nastanjivi uslovi s velikim vodenim površinama u nekom trenutku. Međutim, priroda terena tesera je daleko od sigurnog.

Zbog guste atmosfere većina meteorita jako uspore pad ili potpuno izgore, zbog čega na površini nema kratera manjih od 3&nbsp;km u promjeru. Vrlo malen broj kratera i površina pokrivena bazaltom (oko 90% površine) dokaz su čestih izlijevanja lave. Snimci sa sonde Magellan otkrivaju velik broj manjih vulkana (oko 100 000), te stotinjak velikih.

### Osobine unutrašnjosti planete 
mini|desno|250p|Pogled na površinu Venere
Pretpostavlja se da je građa Venera slična Zemlji. Željezna jezgro zauzima središte planete i promjera je oko 3000&nbsp;km. Iznad jezre nalazi se otopljeni kameni omotač koji zauzima većinu volumena planete. Prema novijim podacima dobivenim sa sonde Magellan, Venerina kora je deblja i čvršća nego što se ranije pretpostavljalo. Smatra se da Venera nema pokretne tektonske ploče poput Zemlje, nego da naprezanja u omotaču u pravilnim razmacima izbacuju lavu na površinu. Zbog toga je većina površine nastala nedavno (prije nekoliko stotina miliona godina), dok su najstariji dijelovi stari oko 800 miliona godina. Novija istraživanja pokazuju da je Venera vulkanski aktivna u izoliranim područjima.

### Magnetosfera 
Venera nema magnetsko polje, vjerovatno zbog spore rotacije, nedovoljne da bi rastopljeno željezo u jezgru planetea proizvelo odgovarajući efekat. Budući da nema magnetskog polja, Sunčev vjetar djeluje izravno na gornje slojeve Venerine atmosfere. Smatra se da je Venera imala velike količine vode, poput Zemlje, ali se vodena para pod uticajem Sunčeva vjetra raspala na hidrogen i kisik. Dok se kisik vezao s drugim atomima u spojeve, hidrogen je, zbog male molekularne mase, lahko napustio atmosferu. Pronađeni udjel hidrogenovih izotopa deuterija podupire ovu teoriju (ima veću masu i teže napušta atmosferu).

### Orbita 

Svojstva orbite

Prosj. udaljenost od Sunca0,723 AU

Srednji poluprečnik orbite108.208.930 km 

## Također pogledajte 
* Mariner 10

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Planeta Venera na *solarsystem.nasa.gov*


Kategorija:Sunčev sistem
Kategorija:Astronomski objekti poznati od antike
Kategorija:Planete Sunčevog sistema