Nacionalni park Kobuk Valley

**Nacionalni park Kobuk Valley** nalazi se na sjeverozapadu Aljaske, 40km sjeverno od Arktičkog kruga. Status nacionalnog parka dobio je 1980. donošenjem Zakona o očuvanju zemljišta od nacionalnog interesa na Aljasci (ANILCA). Poznat je po Velikim kobučkim dinama i putevima seobe sobova. Posjetioci mogu doći s vlastitom opremom i otići kampirati, pješačiti (uključujući i s ruksacima), veslati u čamcu ili voziti pseću zapregu u unutrašnjosti parka. U parku, koji je po površini približan Delawareu, nema označenih cesta ni staza.

Do parka ne vodi nijedna cesta. Ljudi obično dolaze čarterskim aviotaksijem iz Nomea, Bettlesa ili Kotzebuea. Letovi su dostupni tokom cijele godine, ali jako zavisni od vremenskih prilika. Zbog rijetke naseljenosti Aljaske, a i njene udaljenosti i hladne klime, Kobuk Valley jedan je od najslabije posjećenih nacionalnih parkova u Sjedinjenim Američkim Državama.

## Geografija 
Ovaj nacionalni park centar je velikog ekosistema između Nacionalnog rezervata divljine Selawik i Nacionalnog rezervata Noatak. Od Čukotskog mora udaljen je 121km (riječnog toka). Samo 51km istočnije nalazi se nacionalni park Gates of the Arctic ("Vrata Arktika"). Kobuk Valley uključuje 33.000ha zemljišta koje je u vlasništvu domorodačkih zajednica i države Aljaske.

Park se sastoji od širokih vlažnih područja uz rijeku Kobuk, koja teče duž južnih rubova zapadnog Brooksovog gorja, poznatih kao Bairdove planine. Granica parka ide vododjelnicom koju tvore Bairdove planine na sjeveru i Waringove planine na jugu. One prave krug, definirajući i zatvarajući dolinu Kobuka. Srednje dvije trećine rijeke Kobuk, počevši od Kiana do Amblera, uključene su u park, kao i nekoliko njenih glavnih pritoka, poput Salmona i Hunta. Dolina je uglavnom prekrivena ledničkim driftom.

S južne strane rijeke Kobuk nalaze se tri polja pješčanih dina. Velike kobučke, Male kobučke dine i Dine rijeke Hunt ostaci su poljâ dina koja su pokrivala površinu od 81.000ha odmah nakon povlačenja pleistocenske glacijacije. Kombinacija nataloženog materijala od lednika i jakih vjetrova dovela je do nastanka ovog polja, koje je danas većinom prekriveno šumom i tundrom. Dine danas zauzimaju približno 8.300ha. Velike kobučke dine obuhvataju najveće aktivno arktičko polje dina u Sjevernoj Americi. NASA je finansirala njihovo istraživanje kao analog polarnim dinama na Marsu.

Sjedište parka nalazi se u Centru za naslijeđe Northwest Arctic u Kotzebueu, približno 160km zapadno od parka, na obali Beringovog mora. Sezonske rendžerske stanice otvaraju se duž rijeke Kobuk u Kallarichuku, na zapadnom kraju parka, i Onion Portageu, na istočnom kraju. Uredi i službe za posjetioce Nacionalnog spomenika Cape Krusenstern i Nacionalnog rezervata Noatak također su smješteni u Centru za naslijeđe Northwest Arctic. Oni se svi vode zajedno kao Western Arctic National Parklands, a za sve je odgovoran jedan jedini nadzornik.

## Ekologija 
Park se nalazi u prijelaznoj zoni između tajge i tundre.

Riblji i životinjski svijet tipičan je za arktičku i subarktičku faunu. Glavne vrste od privrednog značaja jesu sob, los, a od riba losos i nelma. Najuočljivije životinje jesu 400.000 sobova iz zapadnoarktičkog krda. Krdo se godišnje seli između područja gdje se sobovi pare zimi, južno od Waringovih planina, i područja gdje se ženke tele ljeti, sjeverno od Bairdovih planina. Godišnji prelazak sobova preko rijeke Kobuk ključni je događaj za Injupijate, koji se izdržavaju od ulovljenih sobova. Od velikih životinja u parku se nalaze čopori kanadskih vukova, zatim crvene lisice, sobovi i aljaski losovi. Američki crni medvjedi, mrki medvjedi, grizliji, dabrovi, sjeverne riječne vidre, kanadski risovi i Dallove ovce također žive u parku. Od manjih sisara park nastanjuju žderavci, američke kune, američke vidrice, sjevernoamerički dikobrazi, bizamski štakori, američki zečevi i više vrsta voluharica. Od riba se mogu naći kraljevski, pacifički, buljooki i losos grbavac, uz ostale salmonide, kao što su Dolly Varden pastrmka, jezerska zlatovčica, američka jezerska zlatovčica i arktički lipljen. Od ostalih vrsta tu su još manić, arktička paklara, *Prosopium cylindraceum*, čir, *Coregonus pidschian*, barski gavun i atlantski snjetac.

Vremenske prilike u parku znaju biti ekstremne. Prosječna najniža temperatura u januaru iznosi −22°C, a tokom noći može se spustiti i do −46°C. Ljetne temperature u prosjeku iznose približno 18°C, a mogu doseći 29°C. Budući da je park iznad Arktičkog kruga, sunce ne zalazi od 3. juna do 9. jula, a na zimskom suncostaju vidljivo je samo sat do sat i po, s dugim periodima sumraka i prije i poslije izlaska i zalaska. Kao što je slučaj u cijeloj sjevernoj Aljasci, polarna svjetlost često je vidljiva u zimskim noćima kad je solarna aktivnost visoka. Snijeg može pasti u bilo koje doba godine. Vjetar i kiša uobičajeni su tokom ljeta.

## Historija 
Vjeruje se da ljudi naseljavaju dolinu Kobuka već 12.500 godina. Danas na tom području živi narod Injupijati, koji se izdržava lovom i ribolovom. Arheološki distrikt Onion Portage jest nacionalni historijski spomenik na istočnom kraju toka Kobuka kroz park. To mjesto, strateški locirano na glavnom prijelazu preko rijeke za sobove, obuhvata devet kulturnih kompleksa koji datiraju iz perioda 8.000–6.000 p. n. e., pa do perioda 1000–1700. godine.

## Galerija 

KobukDunes.jpg|Dine u NP Kobuk Valley
Agie River.jpg|Rijeka Agie
Watching the beautiful night sky (15195674353).jpg|Polarna svjetlost u NP Kobuk Valley

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* NP Kobuk Valley, Služba za nacionalne parkove 
* Kulturni resursi NP Kobuk Valley, Regionalni ured Službe za nacionalne parkove na Aljasci 

Kategorija:Geografija Aljaske
Kategorija:Turističke atrakcije na Aljasci
Kategorija:IUCN kategorije II
Kategorija:Zaštićena područja osnovana 1978.