Regeneracija kod čovjeka

**Regeneracija kod ljudi** je ponovni rast izgubljenih tkiva ili organa, kao odgovor na ozljede. Ovo nije isto što i zarastanje rana, što uključuje zatvaranje ozljede „na licu mjesta“ i pojavu ožiljka. Neka tkiva, kao što su koža i veliki organi, uključujući i jetru ponovo dorastu sasvim lahko, a za druge se mislilo da imaju malo ili nimalo kapacitet za regeneraciju. Međutim, novija istraživanja, posebno u srca i pluća, ukazuje na to da postoji nada za različita tkiva i organe da na kraju postanu regeneracijski sposobni.

## Historija
### Osnovi
Normalna ontogenetska promjenljivost čovjeka počiva na sposobnostima organizma da tokom prenatalnog i postnatalnog razvoja formira sve organske i funkcijske sustave koji su karakteristični za ljudsku vrstu. Medutim, pošto ljudski život ne protiče u apsolutno bezbjednim i sterilnim uvjetima ("pod staklenim zvonom"), tako stvorene, prvoformirane originalne tjelesne strukture trajno su izložene raznorodnim fizičim, hemijskim i biološkim uticajima, koji mogu izazvati različite oblike i razmjere fizičkih oštećenja. Osim toga, i u normalnim životnim aktivnostima, habaju se i troše odredene ćelijske strukture, tkiva i organi. Zato su za održavanje organizacijske i funkcijsk cjelovitosti i postojanosti organizma od izuzetnog značaja njegove sposobnosti održavanja postojećih i obnavljanja i nadomještanja izgubljenih dijelova i funkcija. Iako su te sposobnosti, u odnosu na neke životinjske vrste, veoma ograničene i neravnomjerno rasporedene po različitim tkivima i organima, bez njih ljudski organizam ne bi mogao opstati ni u redovnim uvjetima, ni u vanrednim okolnostima narušavanja njegove cjelovitosti. Pojave i procesi održavanja postojećih, te popravljanja oštećenih i obnavljanja (nadomještanja) izgubljenih tjelesnih struktura vezane su za različite oblike i razmjere regeneracije (obnavljanja izgubljenih dijelova).

Prema porijeklu i prirodi ostećenja i njihovom obimu, "popravljanje" i nadomještanje molekula, ćelija, tkiva i organa se svrstava u tri osnovna vida regeneracije: 
*fiziološka regeneracija (održavanje normalnog stanja), 
*reparativna regeneracija ili reparacija (zarastanje rana) i 
*regeneracija organa (obnavljanje - zamjena izgubljenih dijelova tkiva).

**Fizioloska regeneracija** je posebno karakteristična za ćelijske strukture, ćelije i tkiva koja se relativno brzo troše i u normalnim životnim uvjetima (popravljanje oštecenih dijelova molekula DNK, obnavljanje pokožice, crijevnog i materničnog epitela, eritrocita itd.). Tako, npr., nakon ulaska u cirkulaciju iz koštane srži, u kojoj se stvaraju, eritrociti žive prosječno oko 120 dana. Da bi se nadoknadio njihov prirodni gubitak, tj. njihov broj u jedinici zapremine krvi održa normalnom nivou, u redovnim okolnostima ljudski organizam mjesecno proizvede oko 1250 cm3 nove krvi. Međutim, nakon jakog krvarenja, ova brzina produkcije eritrocita može se i učetverostručiti.

**Reparativna regeneracija** ili **reparacija** (lat. *reparare* = popraviti, nadoknaditi) ljudskog organizma ogleda se u pojavi da većina tkiva, u većoj iii manjoj mjeri, ima sposobnost "popravljanja" oštećenih dijelova i funkcija. Po tome je poznata ikao traumatska regeneracija (grč. *trauma* = rana, ozljeda). Na osnovu vlastitog iskustva, nije teško zapaziti da izgubljeni ili ozlijeđeni dio kože relativno brzo i naoko jednostavno zarasta i nadomješta se. Međutim, kada je riječ o nekim drugim tkivima, među kojima su i krvni sudovi i periferni nervi, proces prirastanja prekida i zacjeljivanja rana je kompliciraniji, dugotrajniji i neizvjesniji.

Nepovrijeđena tkiva se kod ljudi vremenom prirodno regeneriraju; sama po sebi (po *defaultu*) ova tkiva imaju na raspolaganju nove ćelija za zamjenu potrošenin ćelija. Na primjer, tijelo obnavlja pune kosti u roku od 10 godina, dok se neozlijeđeno tkivo kože regenerira u roku od dvije sedmice. Nakon oštećenja tkiva, tijelo obično ima drugačiji odgovor, kao reagiranje u vanrednim situacijama. Tada se obično uključuje izgradnja stupnja tkivnog ožiljka u vremenskom periodu koji je duži od regenerativnog odgovora, što je dokazano i kliničkim posmatranjima.

Postoje, međutim, neki ljudski organe i tkiva koji regeneriraju, ali ne samo kao ožiljak, koji se javlja kao posljedica povrede. To uključuje jetru, prste i endometrij. Više informacija je sada poznato u vezi sa pasivnim zamjenama tkiva u ljudskom tijelu, kao i priroda matičnih ćelija. Napredak u istraživanju omogućili su izazvane regeneracije mnogih tkiva i organa nego što se mislilo da je moguće. Cilj ovih tehnika je da se u bliskoj budućnosti iskoriste za regeneraciju bilo kojeg tkiva u ljudskom tijelu.

### Regeneracija materijalima
Generalno, kod ljudi, *in vivo*, mog regenerirati oštećena tkiva u ograničenom obimu. Maksimalna inducirana difuziju regeneracije, u 2009. godini, bila je približno 1&nbsp;cm, čime je postignut standard regeneracijske distance, izazvane upotrebom materijala koji bi mogli da premoste ranu; ovaj materijal pretežno izazvan regenerativnim ćelijeama koje teku preko jaza na rani, pri čemu se ona degradira. Ova tehnologija je prvi put upotrijebljena unutar prekinutog mokrovoda, 1996. U 2012. godini, koristeći materijale, puni ureter je obnovljen i *in vivo*.

### Regeneracija 3D štampanjem
U 2009. Godini izvršena je regeneracija šupljih organa i tkiva s velikom udaljenošću difuzije, što je bio malo veći izazov. Zato su za ovaj postupak tkiva morala biti regenerirana unutar laboratorija, upotrebom 3D štampača. 
Uz tiskanje tkiva, do 2012. godine, bila su prihvaćena četiri standarda razine regenerativne složenosti koji su priznati u raznim akademskim institucijama: 
#tkiva kao koža je najjednostavniji za obnavljanje;
#*cjevaste strukture*, kao što su krvni sudovi;
#*šupalje necjevaste strukture*;
#*solidni organi*, čvrste organi, koji su bili daleko najsloženiji za obnovu, zbog prokrvljenosti.

U 2012. godini, u roku od 60 dana, bilo je moguće, unutar laboratorija, da raste tkivo veličine pola poštanske marke do veličine nogometnog igrališta. Većina tipova ćelija može se uzgajati i umnožavati i izvan tijela, izuzi,ajući jetru, nerve i pankreas, jer su za ove vrste tkiva potrebne populacije matičnih ćelija. 
Prvi organ koji je ikad induciran i laboratorijski napravljen bila je bešika (mokraćni mjehur), 1999. U 2014., 3D pisačem su regenerirania tkiva različitih organa, uključujući mjehur, mišiće, vaginu, penis i timus. 
U 2015. Istraživači su razvili dokaze principa biolimba (regeneracije udova) unutar laboratorija. Također procjenjuju da će za to biti potrebno još najmanje deset godina za bilo koje testiranje takvih udova kod ljudi, sa potpuno funkcionalnom kožom, mišićima, krvnim sudovima i kostima.

## Prirodna regeneracija dodataka i organa
### Endometrij
U endometriju, nakon procesa raspada putem menstruacijskog ciklusa, brzo se ponovno epitellizira i obnavlja. Iako je kod tkiva s kontinuiranom morfologijom, kao što su nepovrijeđena mehka tkiva, potpuna regeneriraja dosljedna, endometrij je jedino ljudsko tkivo koje potpuno regenerira nakon prekida i prekida morfologije.
### Prsti
Prsti koji su oštećeni gangrenom i opekotinama  i kod  starijih ljudi mogu ponovo regenerirati nokte i pete, nakon liječenja  postoperativnih oštećenja.

U maju 1932. godine, LH McKim je objavio izvještaj u kanadskom *Medical Association Journal*, u kojem je opisao regeneraciju vrhova prstiju odrasle osobe nakon amputacija. U Općoj bolnici u Montrealu amputirane su distalne falange da se zaustavi širenje infekcije. U manje od mjesec dana nakon operacije, analiza X-zracima je pokazala ponovni rast kosti dok su makroskopska zapažanja pokazala ponovni rast noktiju i kože. Ovo je jedan od najstarijih snimljenih primjere regeneraciju vrhova prstiju odraslog čovjeka. Studije u 1970. su pokazale da djeci u dobi do 10 godina, nakon u nesreća, mogu ponovo izrasti vrhovi prstiju u roku od mjesec dana, pod uvjetom da njihova rane nisu zatvorene zaliscima kože – *de facto* tretmanom u takvim hitnim slučajevima. Oni obično neće imati otisak prsta, a ako postoji bilo koji komad nokta, on će ponovo rasti, obično u kvadratnom obliku, a ne okruglasti.

U augustu 2005. godine, Lee Spievack, u svojim ranim šezdesetim, slučajno odrezao vrh srednjeg desnog prsta, neposredno iznad prve falange. Njegov brat, koji je obavljao istraživanje regeneracije i dao mu je u prahu ekstracelularni matriks, kojeg je razvio Stephen Badylak sa *McGowan* instituta za regenerativnu medicinu. Spievack je pokrio ranu prahom, a vrh prsta je ponovno izrastao za u četiri sedmice. Ova vijest je objavljena u 2007.
 
Slična priča je prijavljen od strane CNN. Žena po imenu Deepa Kulkarni izgubila vrh malog prsta i u početku su doktori rekli da se ništa ne može učiniti. Njeno lično istraživanje i konsultacije sa nekoliko specijalista, uključujući *Badylak*. na kraju je rezultiralo regenerativnom terapijom i povratkom njenog prsta.

### Bubrezi
Regeneracija bubrega obuhvata  mnoge naprijed pominjane pojave i procese obnavljanja  i nadomjestanja  izgubljenih  organskih  dijelova i funkcija. Nakon  odstranjenja jednog bubrega,  pa čak i dijela drugog,  poslije izvjesnog vremena dolazi do bujanja preostalog parnjaka ili njegovog sačuvanog dijela. Ta pojava se ne može dovesti u vezu sa povećanjem funkcijskog opterećenja, zbog  toga što u eksperimentalnim situacijama  (kod laboratorijskih životinja) u  kojima  se  izlučevine   jednog  od  bubrega,  na  pogodan  operativni način, ponovo vraćaju  u cirkulaciju, pomenuto bujanje,  rast i regeneracija potpuno izostaju.

Regenerativne sposobnosti bubrega su nedavno potpunije istražene.
 
Osnovna funkcionalna i strukturna jedinica bubrega je nefron, koji se uglavnom sastoji od četiri komponente: glomerul, tubula, sabirni kanal i peritubularni kapilari. Regenerativna sposobnost sisarskih bubrega je ograničena u odnosu na onu kod nižih kičmenjaka.
U sisarskih bubrega, regeneracija cjevaste komponente nakon akutne ozljede, dobro je poznata. Nedavno je regeneracija glomerula je i dokumentirana. Nakon akutne ozljede, oštećena je proksimalna tubula, a epitelne ćelije skinute se bazne membrane nefrona. Preživljele epitelne ćelije, međutim, prolaze kroz migracije, dediferencijaciju i proliferaciju, a rediferencijacijom nakon ozljede napunjuju epitelne obloge proksimalnog tubula. Nedavno je pokazano prisustvo i učešće matičnih ćelija u regeneraciji bubrega i cjevastih organa, što je za bubreg još uvijek u razvoju. Nedavne studija ispituju sposobnost matičnih stanica koštane srži da se diferenciraju u bubrežne ćelije su u nastajanju.

Kao i drugi organi, bubreg je također poznat po potpunoj regeneraciji kod nižih kičmenjaka, kao što su ribe. Neki od poznatih riba koje pokazuju izvanrednu sposobnost regeneracije bubrega su zlatne ribice, zrakaste ribe i morski psi. U ovih riba, nakon povrede ili djelimičnog uklanjanja bubrega, regenerira čitav nefron.

### Jetra
Regeneracija  jetre je jedan od najčesće proučavanih i najzanimljivijih oblika rasta i nadomještanja (obnavljanja) tkiva kod odraslih organizama.  U eksperimentalnim uvjetima (kod laboratorijskog pacova) redovno se zapaža da se čak i obimnija odstranjenja  dijelova jetre (i do 30% njene ukupne mase) nadoknade već u toku prve sedmice nakon operativnog zahvata. Odmah nakon odstranjenja dijela  jetre,  poćinje povećavanje  volumena  njenih  ćelija i njihovih  jedara, a mitotska aktivnost se intenzivira  krajem prvog postoperativnog dana.  U toku drugog dana učestalost ćelija u diobi, sa normalnih 0,001% poraste oko 3000 puta, tj. dostigne 3%, a zatim se postepeno vraća na normalu.  Na taj način, za sedam dana, gotovo se potpuno nadoknadi  izgubljena tkivna masa.

Ljudski jetra je posebno poznata po svojoj sposobnosti regeneracije, a sposobna je da to učini od samo jedne četvrtine njenog  tkiva,  zahvaljujući uglavnom  unipotenciji  hepatocita .  Resekcija jetre može izazvati širenje preostalih hepatocita dok se ne obnovi izgubljena masa, gdje je intenzitet odgovora jetre je direktno proporcionalna masi odstranjene.  Gotovo 80 godina hirurških resekcija jetre u glodara je bio vrlo koristan model za proučavanje ćelijske  proliferacije.
### Žlijezde
Regeneracija žlijezda je posebno zanimljiv primjer međusobnog podešavanja rasta i nadomještanja  u ljudskom organizmu. Taka produkti hipofize stimuliraju rast i regeneraciju  štitne žlijezde, kore nadbubreznih žlijezda i spolnih  žlijezda itd. Kompenzacijski prekomjerni rast (hipertrofija) javlja se i nakon djelimičnog ili potpunog odstranjenja samo jedne od parnih žlijezda. Otklanjanje samo jedne od pljuvačnih zlijezda, npr., uočljivo stimulira bujanje preostale žlijezde - parnjaka.

## Inducirana regeneracija
Danas ostoji snekoliko ljudskih tkiva koja su uspješno ili djelomično provocirana  za regeneraciju. Mnogi od tih primjera spadaju u oblast regenerativne medicine, što uključuje i metode istraživanja s ciljem obnavljanja organa i tkiva, nakon povrede. Glavne strategije regenerativne medicine uključuju dediferencirajuće  ozlijeđene  ćelije, presađivanje matičnih ćelija, usađivanje  tzv. lab-odraslih  tkiva i organa i implantacijau bioartificijskih  tkiva. 
### Bešika
U 1999. bešika je bila prvi organ sa uspješnominduciranom  regeneracijom kod sedam  pacijenata; od 2014. godine, regeneracija  mjehura se  još uvijek radi unutar pacijenta. 
### Srce
Kardiovaskularne bolesti su vodeći uzrok smrti u svijetu,  a povećan je sa 25,8% od globalnih smrtnih slučajeva u 1990., na 31,5%  u  2013.  To je uočeno u svim područjima svijeta, osim Afrike.  Osim toga, za vrijeme tipskog  infarkta miokarda (srčani udar), kako se procjenjuje, izgubi se oko  milijardu srčanih  ćelija.  Prateći ožiljci  znatno povećava rizik od po život opasnih oblika  nenormalnog rada srca iliaritmije.  Zato bi  sposobnost prirodne regeneracije  mogla imati ogroman uticaj modernu zdravstvenu zaštitu. [Međutim, dok se nekoliko [životinja  oštećenja srca obnavljaju (npr. Axolotl ), sisarski  kardiomiociti  (ćelije srčanog mišića) se ne mogu (višestruko) razmnožavati  pa oštećenje srca uzrokuje ožiljke i fibroze.

Unatoč ranijim uvjerenje da se ljudski kardiomiocitima  ne generiraju  kasnije u životu, nedavna studija je utvrdila da to nije slučaj. Ova studija je iskoristla  testiranja nuklearne bombe za vrijeme Hladnog rata, koji je u  atmosferu unio  ugljik 14C , kao i u ćelije obližnjih stanovnika.  Njihova DNK iz miokarda ukazuje da  je kardiomiocitima usporena regeneracija po  stopi od 1% godišnje u dobi od 25 godina, a  u dobi od 75.  godine - do 0,45% .  Ovo iznosi manje od polovine originalnih  kardiomiocita koji  se inače  prosječno zamjenjuju.  Međutim, ozbiljne sumnje su iskazane u vezi sa valjanošću ovog istraživanja, uključujući adekvatnost uzoraka, kao i  uzorka normalnog starenja srca.

Bez obzira na to, dalje istraživanje je provedilo da potencijal ljudska srčane  regeneracije. Inhibicijom  *p38 MAP*  kinaze je utvrđeno da izaziva  mitoze u kardiomiocitima odraslih sisar]a.  Tretmani inhibitorima  FGF1 i p38 MAP kinazom  za regeneraciju srca, smanjuju ožiljke i poboljšavaju srčane funkcije u pacova sa srčanim ozljedama.
Jedan od najperspektivnijih izvora za regeneraciju  srca je upotreba matičnih ćelija. Pokazano na miševima da postoji populacija  matičnih ćelija ili njihovih zametaka  i u srcu odraslih. Ispostavilo se da se one mogu reprogramirati za diferenciranje  u kardiomiocitima koji su zamijenili  izgubljene za vrijeme smrti srčanog tkiva.  U ljudi posebno,  u "srčanom mezenhimskom  sloju" su,  u miokarda koji koji se obnavlja,  pronađen ćelije sa prematične ćelije  koje se diferenciraju  u zrele ćelija srca.  To što ove studije pokazuju da ljudsko srce sadrži matične ćelije koje bi potencijalno mogle biti uključene  u regeneraciju srca, kada je to potrebno, a ne samo da se koriste za zamjenu potrošenih ćelija.

Gubitak miokarda zbog bolesti često dovodi do zatajenja srca.  Stoga, bilo bi korisno uzeti ćelije iz drugih mjesta  u srcu i nadomjestiti izgubljene. Ovo je postignuto u 2010. godini, kada su  zreli srčani fibroblasti reprogramirani izravno u kardiomiocitima slične ćelije. To je učinjeno pomoću tri  faktora transkripcije : GATA4 , Mef2c , i Tbx5. Srčani fibroblasti čine više od polovine svih srčanih ćelija i najčešće nisu u stanju za kontrakcije (nisu kardiogenom), ali su  u stanju za spontano reprogramiranje. Značajno  je da fibroblasti iz oštećenog  srca ili od drugdje, mogu  biti izvor funkcionalnih kardiomiocita  za regeneraciju.

Jednostavno,  ubrizgavanje funkcionalne srčane  ćelije  u oštećeno srce , samo je djelomično efikasno. U cilju postizanja više pouzdanih rezultata, strukture sastavljene od ćelija moraju biti proizvedene  i onda presađene. Masumoto i njegov tim osmislili  su  način za proizvodnju listova kardiomiocita  i vaskularne ćelije  iz ljudskog iPSC . Ovi listovi su zatim presađeni u infarktno srca pacova, što je dovelo do značajnog  poboljšao srčane funkcije.  Prisustvo ovih listova  je  utvrđeno i  četiri sedmice nakon toga. Istraživanje je također obuhvatilo i inženjersstvo  srčanih zalistaka.  Tako konstruirano  tkivo srčanih zalistaka iz ljudskih ćelija su dovijeni  *in vitro*  i presađeno  u  model ne-ljudskih primata.  Rezultati su  pokazali obećavajući iznos ćelijske  repopulacije čak i nakon osam sedmica, a  uspjelo se  u tome da nadmašuju trenutno korištenje  umjetne ventile.

### Pluća
Hronična opstruktivna bolest pluća  (KOPB) je jedan od najraširenijih zdravstvenih prijetnji danas. To pogađa oko 239 miliona ljudi širom svijeta, što čini gotovo 5% svjetske populacije. Nakon što je ubila više od 3 miliona ljudi u 2012. godini, KOPB je bila  treći najčešći  uzrok smrti.  Što je još gore, predviđa se da će, zbog povećanja stope pušenja i starenja stanovništva u mnogim zemljama, broj smrtnih slučajeva kao posljedice KOPB i drugih hroničnih plućnih i dalje rasti. Zato je za mogućnostima povećanja kapaciteta za regeneraciju  pluća velika potražnja.
 
Dokazano je da ćelije koštane srži mogu biti izvor progenitornih ćelija više ćelijskih  loza, a jedna studija iz 2004.  Je ukazala da je jedan od ovih tipova ćelija bio uključen u regeneraciji pluća.  Potencijalni izvor ćelija za regeneracija pluća je pronađena, ali,  zbog napretka u podsticanju  matičnih ćelija i usmjeravanje njihove diferencijacije, razvoj ovog metoda u regeneraciji pluća je još uvijek u toku. Ključ za  generiranje cijelog organa *in vitro* je  ekstracelularnog matriksa. Utvrđeno je da je, nakon pažljivog  uklanjanja ćelije čitavog jednog plućnog krila, iza sebe ostavio "otisak" za ćelijsko  prianjanje i diferencijaciu populacijom epitelnih ćelija uz dodatak  i plućnih hondrocita  To ima ozbiljne aplikacije u regenerativnoj medicini, posebno nakon što je 2012.  uspješno pročišćena populacija  progenitornih ćelija  pluća koje su izvedene iz embrionalnih matičnih stanica. Ove se potom mogu  koristiti za ponovno ćelijsko popunjavanje  trodimenzionalne  strukture  plućnog tkiva.

U  2008. godini, uspješno je obavljena  transplantacija  tkiva projektiranog na dušnik  u ženu od 30 godina sa završnim stadijem bronhomalacije .  ECM konture je nastalo uklanjanjem ćelija i MHC antigena iz  doniranog ljudskog dušnika, koji je tada bio kolonizator  epitelnih ćelija i mezenhimskih hondrocita izvedenih  iz matičnih ćelija kultiviranih  iz ćelija primatelja.  Transplantat je zamijenio levi  glavni bronh i odmah profunkcionirao  disajne puteva, a  zadržao normalan izgled i mehaničke funkcije i  nakon četiri mjeseca.  Zato što je transplantat ostvaren kultivacijom  ćelija  primatelja, nisu stvarana  anti-donator  antitijela, šzto je i bez imunosupresivnih lijekova bio veliki korak ka personaliziranu plućne regeneracije. 
A  2010.  Istraživanja su naprvila korak dalje,  pomoću ECM skele za proizvodnju čitavog pluća *in vitro*  za  transplantiranje  u živog pacova.  To je bio ogroman skok prema regeneracija cijelih  pluća i transplantaciji za ljude,  uz još jedan korak naprijed sa regeneracijom  pluća ne-ljudskih primata.
 
Cistična fibroza  je još jedna bolest pluća,  koja je veoma fatalna i genetički povezan  sa mutacijom  u genu  CFTR . Pompću  rastućeg specifičnog epitela  pluća *in vitro*,  postignuta je ekspresija fenotipa  cistične fibroze.

### Penis 
Penis se uspješno regenerira  u laboratorijskim uvjetima.  Teže se  regenerira nego  koža, bešika i vagina, poglavito zbog strukturne  kompleksnosti. 
### Kičmeni nervi
Nervi u kičmi su tkivo koje zahtijeva regeneraciju matičnim ćelijama. U 2012. godini poljski vatrogasac Darek Fidyka , sa paraplegijom  kičmene moždine, prošao je kroz specijalni  postupak, koji je uključivao vađenje mirisnih plaštanih ćelija  (OEC). Iz Fidyka je uzet mirisni režanj i ubrizgane  matične  ćelije in vivo, u mjestu prethodne ozljede.  Konačno je dobio osjećaj, pokret i senzacija u udovima, posebno na strani gdje su ubrizgane matične ćelije. Također je prijavio da mu se vratila  seksualna  funkcija. Fidyka sada može  voziti i hodati na određenoj udaljenosti uz pomoć ortopedskog pomagala. Vjeruje se da je prva osoba na svijetu  s oporavljenom  senzornom funkcijom, nakon potpunog prekid kičmenih  nerava. 
### Timus 
Istraživači sa Univerziteta u Edinburgu, uspeli regenerati  živi organ. Po arhitekturi i ekspresiji genskog profila blisko je ličio maloljetničkom  timus u.  Timus  je jedan od prvih organa regeneriranih  kod normalnih  zdravih osoba. 
### Vagina
Između 2005. i 2008. godine četiri žene su dobile regenerisano vagine. Desetak  godina nakon transplantacije, svi organi su imali  normalnu funkciju i strukturu.

## Reference
## Također pogledajte
*Zarastanje rana
*Reprodukcija
*Rana

## Vanjski linkovi
* UCI Limb Regeneration Lab 

Kategorija:Starenje
Kategorija:Razvojna biologija