Vlado Bajić

{{Infokutija vojna osoba
|ime            = Vlado Bajić
|slika          = File:Vlado Bajić.jpg
|opis           = 
|veličina       = 
|datum rođenja  = 
|mjesto rođenja = Bara, Bosanski Petrovac, Austro-Ugarska
|datum smrti    = 
|mjesto smrti   = Beograd, Srbija i Crna Gora
|nacionalnost   = 
|puno ime       = 
|nadimak        = 
|supruga        = 
|suprug         = 
|titule         = 
|knjige         = 
|služba         = 1941-1975.
|čin            = General-pukovnik 
|ratovi         = Drugi svjetski rat
|bitke          = 
|vojska         = Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, Jugoslavenska narodna armija 
|rod            = 
|jedinice       = Treća krajiška proleterska udarna brigada, 21. srpska divizija
|zapovijedao    = 
|odlikovanja    = 
{ style="background:transparent" 
    } 
}}

**Vlado Bajić** (Bara, Bosanski Petrovac, 17. jula 1915. - Beograd, 23. juna 2004), bio je jugoslavenski partizan, general Jugoslavenske narodne armije i Narodni heroj Jugoslavije.

Potiče iz zemljoradničke porodice. Izvjesno vrijeme se bavio zemljoradnjom, a potom je radio u šumarskom preduzeću ŠIPAD.

## Vojna karijera 
Odmah poslije okupacije Jugoslavije uključio se u pripreme za oružani ustanak. Već 27. jula 1941. godine, sa grupom mještana, učestvovao je u borbi protiv ustaša na Kalabinom Brdu.

Sredinom augusta 1941. primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije i izabran za komandira desetine u Trećoj četi partizanskog bataljona "Sloboda". Već u prvim akcijama ispoljio je smjelost i odlučnost.

Sredinom oktobra 1941. postao je komandir Drinićkog voda sa kojim je izvodio akcije u Podgrmeču. Kada je Drinićki vod u februaru 1942. godine ušao u sastav Prve čete Prvog krajiškog partizanskog odreda, Vlado je postao zamjenik komandira čete, a kasnije i komandir čete. Ubrzo potom postao je zamjenik komandanta bataljona. Istakao se u jurišu na Italijane u selu Kolunić, maja 1942. godine.

Krajem maja 1942. godine postao je komandant jednog Udarnog bataljona u sastavu Petog krajiškog partizanskog odreda. Pod njegovim rukovodstvom, bataljon je izvršio niz uspješnih akcija na prostoru Janja, Kupresa i Glamoča.

Kada je sredinom avgusta 1942. godine formirana Treća krajiška proleterska udarna brigada, Vlado je postao zamjenik komandanta brigade. U vrijeme borbi kod sela Miostra zajedno sa kurirom razoružao je 12 domobrana. U borbama za oslobođenje Prozora, u zimu 1943. godine, zajedno sa Milanom Bosnićem, razoružao je vod Italijana.

Treća krajiška proleterska udarna brigada učestvovala je u bici na Neretvi i Sutjesci. Poslije proboja iz doline rijeke Sutjeske i pogibije Rade Marijanca, kratko je bio komandat Sedme krajiške udarne brigade.

### Komandant brigade 
Sredinom avgusta 1943. godine Vlado Bajić je postao komandant Treće krajiške udarne brigade. Brigada je pod komandom Bajića, u drugoj polovini avgusta 1943. oslobodila Donji Vakuf, Turbe i Bugojno.

Krajem 1943. i početkom 1944. godine, brigada je pohvaljena od Vrhovnog komandanta NOV i POJ Josipa Broza Tita, a u sastavu Prvog proleterskog korpusa proglašena za „uzor brigadu“. Sve te zasluge i uspesi umnogome su zasluga snalažljivosti, samoinicijative i odlučnosti njenog komandanta Vlada Bajića.

U napadu na neprijateljsko uporište u Zenici 10/11. oktobra 1943. godine, oštećena su i zapaljena fabrička postrojenja, uništena železnička stanica, lokomotive, vagoni, zapaljena velika količina benzina, zaplenjena velika količina oružja i druge opreme. Za ovu akciju brigadi je odato priznanje - ponovo je pohvaljena od strane Vrhovnog komandanta.

U vrijeme desanta na Drvar, brigada je razbila neprijatelja na pravcu Livno-Glamoč i spriječila njegov prodor ka Drvaru. Juna 1944. godine, na prostoru Travnik-Bugojno, brigada je u trinestočasovnoj borbi na Crnom Vrhu odbila napade nadmoćnijeg neprijatelja i omogućila izvlačenje ostalih jedinica ka Vranici.

### Komandant divizije 
Potom je brigada vodila borbe u Srbiji, za oslobođenje Beograda i na Sremskom frontu. Vlado Bajić je 10. januara 1945. godine postavljen za komandanta 21. srpske divizije, koja je zajedno sa Prvom proleterskom divizijom izvršila proboj Sremskog fronta i produžila borbe za oslobođenje zemlje.

## Poslije rata 
Posle rata bio je na visokim vojno političkim dužnostima: komandant divizije, načelnik štaba i komandant korpusa, pomoćnik komandanta armije za političko-pravne poslove i komandant armijske oblasti. Završio je Vojnu akademiju „Vorošilov“ i Višu vojnu akademiju JNA. Penzionisan je u činu general-pukovnika. Bio je član Predsedništva Saveznog odbora SUBNOR-a od 1965. do 1969. i član Konferencije SKJ od 1969. godine. Umro je 23. juna 2004. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju.

## Odlikovanja 
* Partizanska spomenica 1941.
* Orden ratne zastave 
* Orden partizanke zvijezde prvog reda
* Orden zasluga za narod prvog reda
* Orden bratstva i jedinstva
* Orden za hrabrost
* Orden narodne armije
* Orden narodnog heroja Jugoslavije
* Orden Crvene zastave Čehoslovačke 1955.god.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1915.
Kategorija:Umrli 2004.
Kategorija:Biografije, Bosanski Petrovac
Kategorija:Generali Jugoslavenske narodne armije
Kategorija:Nosioci Partizanske spomenice 1941.
Kategorija:Oficiri NOVJ
Kategorija:Bosanskohercegovački komunisti
Kategorija:Jugoslavenski komunisti
Kategorija:Bosanskohercegovački partizani
Kategorija:Jugoslavenski partizani
Kategorija:Sahranjeni u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu
Kategorija:Nosioci Ordena ratne zastave
Kategorija:Nosioci Ordena partizanske zvijezde
Kategorija:Nosioci Ordena bratstva i jedinstva
Kategorija:Nosioci Ordena zasluga za narod
Kategorija:Nosioci Ordena narodne armije
Kategorija:Nosioci Ordena crvene zastave