Alveolarni makrofagi

[desno|mini|Mikrografija koja prikazuje alveolarne makrofage opterećene [hemosiderinom, viđene u slučaju plućnog krvarenja. Bojenje H&E.]]
**Alveolarni makrofag**, **plućni makrofag** (ili praškasta ćelija, „požderac prašine”) je vrsta makrofaga, profesionalnog fagocita, koji se nalazi u respiratornim putevima i na nivou alveola u plućima, ali je odvojen od njihovih zidova.

Aktivnost alveolarnog makrofaga je relativno visoka jer se nalazi na jednoj od glavnih granica između tijela i spoljne sredine. Njegova uloga je uklanjanje čestica poput prašine ili mikroorganizama s respiratornih površina.

Alveolarni makrofagi često sadrže granulirane čestice egzogenog materijala, poput ugljeničnih čestica koje su preuzeli s površina respiratornih puteva. Takve crne granule su posebno česte u plućima pušača ili osoba koje duže vrijeme žive u gradovima.

Alveolarni makrofag predstavlja treći tip ćelije u alveoli; preostale dvije su pneumociti tipa I i tipa II.

## Poređenje pigmentisanih plućnih makrofaga 
mini|Histopatologija pušačkih makrofaga s antrakotičnim tačkama, što ukazuje na prisustvo i respiratornog bronhiolitisa i antrakoze.

## Funkcija 
[mini|Mikrografija makrofaga opterećenih ugljikom u plućima, boja [Hematoksilinsko-eozinska boja|H&E]]
[mini|Mikrografija alveolarnog makrofaga u [Parenhim|plućnom tkivu koja prikazuje jezgro i druge organele, uključujući Golgijev aparat i mitohondrije.]]
Alveolarni makrofagi su fagociti koji igraju ključnu ulogu u održavanju homeostaze, odbrani domaćina i remodeliranju tkiva. Njihova gustoća u plućnom tkivu je odlučujuća za sve ove procese. Visoko su adaptivni i mogu oslobađati brojne sekrecije kako bi komunicirali s drugim ćelijama i molekulama putem različitih površinskih receptora. Alveolarni makrofagi takođe učestvuju u fagocitozi apoptotskih i nekrotičnih ćelija. Moraju selektivno fagocitovati materijal kako bi sačuvali normalne ćelije i strukture. PAMPs imaju zajedničku osobinu da su specifični za određenu grupu patogena, ali nepromjenjivi u svojoj osnovnoj strukturi, te su ključni za patogenost (sposobnost organizma da izazove infektivnu bolest kod drugog organizma).

PRR receptori se mogu podijeliti u tri klase:

# Signalni PRR receptori koji aktiviraju mehanizme transkripcije gena, što dovodi do ćelijske aktivacije,
# Endocitni PRR receptori koji imaju ulogu u vezivanju patogena i fagocitozi, i

# Sekretovani PRR receptori koji obično djeluju kao opsonini ili aktivatori komplementnog sistema.

Prepoznavanje i uklanjanje invazivnih mikroorganizama odvija se putem opsonin-zavisnih i opsonin-nezavisnih puteva. Molekularni mehanizmi koji omogućavaju opsonin-zavisnu fagocitozu razlikuju se u zavisnosti od specifičnih parova opsonin/receptor. Na primjer, fagocitoza patogena opsonizovanih IgG antitijelima odvija se putem Fcγ receptora (FcγR) i uključuje širenje fagocitnih izdanka oko mikroorganizma, što dovodi do stvaranja proinflamatornih medijatora. Nasuprot tome, unošenje patogena posredstvom receptora za komplement odvija se bez vidljivih izdanka membrane (čestice jednostavno "tonu" u ćeliju) i uglavnom ne rezultira stvaranjem inflamatornih medijatora.

Nakon internalizacije, mikroorganizam se zatvara u vezikularni fagosom, koji potom fuzionira s primarnim ili sekundarnim lizozomima, formirajući fagolizozom.

U poređenju s drugim fagocitima, respiratorni prasak kod alveolarnih makrofaga (AM) je izraženijeg intenziteta. Alveolarni makrofagi aktivno suzbijaju indukciju dva imunološka sistema tijela: adaptivnog imuniteta i humoralnog imuniteta. Adaptivni imunitet se suprimira djelovanjem alveolarnih makrofaga na intersticijske dendritične ćelije, B-ćelije i T-ćelije, jer ove ćelije manje selektivno biraju šta uništavaju, te često izazivaju nepotrebna oštećenja normalnih ćelija. Kako bi spriječili nekontrolisanu upalu u donjim disajnim putevima, alveolarni makrofagi luče azot-oksid, prostaglandine, interleukine 4 i 10 (IL-4, IL-10) te transformišući faktor rasta-β (TGF-β).

## Uloga signalnih molekula 
### Azot-oksid 
Azot-oksid (NO) je glavni izvor imunomodulacije kod glodara i proizvodi ga enzim azot-oksid sintaza tip 2 (NOS2) u alveolarnim makrofagima. Regulacija ciljanih ćelija putem PGE2 odvija se kroz signalizaciju preko četiri membrane povezane G-proteinom povezane E-prostanoid (EP) receptore, nazvane EP1, EP2, EP3 i EP4. Imunoglobulini su klasa antitijela prisutna samo kod sisara, koja igra važnu ulogu u alergijskim reakcijama i odbrani od različitih patogena tako što štite tijelo putem aktivacije komplementa, opsonizacije za fagocitozu i neutralizacije njihovih toksina. Postoje bakterije koje parazitiraju alveolarne makrofage ulazeći kroz njihove membrane i uspijevaju rasti i razmnožavati se unutar njih, iskorištavajući AM kao ćelije domaćina. Normalno, ova infekcija može biti eliminisana od strane T-ćelija koje aktiviraju enzime u alveolarnim makrofagima koji uništavaju bakterije; ali je pokazano da ove bakterije mijenjaju mrežu signalizacije citokina u svoju korist. Kao inhibicioni citokin, IL-10 olakšava infekciju ljudskih alveolarnih makrofaga i monocita tako što potpuno poništava zaštitni efekat IFNγ protiv unutarćelijske replikacije *Legionella pneumophila*. TGF-β je multifunkcionalni citokin koji moduliše različite biološke procese kao što su rast ćelija, apoptoza, sinteza ekstracelularnog matriksa, upala i imuni odgovori. TGF-β pažljivo reguliše antiinflamatornu aktivnost suzbijajući proizvodnju proinflamatornih citokina, čime inhibira funkciju T-limfocita. Integrini αvβ6 i αvβ8 vežu latentni TGF-β na površini ćelije, gdje njegova aktivacija može biti usko povezana sa ćelijskim odgovorima na stres iz okoline u održavanju homeostaze; integrini takođe lokalizuju aktivirani TGF-β u neposrednoj blizini makrofaga. Normalno, zreli TGF-β se luči kao latentni kompleks sa N-terminalnim fragmentom, peptidom povezanih sa latentnošću (latency-associated peptide, LAP), koji inhibira njegovu aktivnost.[22] Latentni kompleks je kovalentno vezan za ekstracelularni matriks putem veza sa latentnim TGF-β vezujućim proteinima.

Kada se aktivira, TGF-β dovodi do suzbijanja funkcionalnosti makrofaga (proizvodnje citokina i fagocitoze). MMP-9 aktivira latentni TGF-β, ponovo indukujući ekspresiju integrina αvβ6 na alveolarnim epitelijalnim ćelijama, čime se alveolarni makrofag vraća u stanje mirovanja. Aktivacija TGF-β je također korisna jer njegova proizvodnja stimuliše sintezu kolagena u intersticijskim fibroblastima, što je neophodno za obnovu arhitekture alveolarnog zida.

## Vidi također 
* Spisak tipova ljudskih ćelija izvedenih iz klicnih slojeva

## Reference 
Kategorija:Respiratorna fiziologija
Kategorija:Respiratorni sistem
Kategorija:Mikrobiologija