STRC

**Stereocilin** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **STRC**.

Verpy et al (2001) identificirali su STRC gen na hromosomu 15, sekvenca q15, unutar regije kandidata za DFNB16. Nalazi se  u složenoj genomskoj regiji koju karakterizira velika duplikacija segmenta koja uključuje pseudogen STRC sa kodiranom sekvencom koja je konzervirana 99,6% (sažetak Frances et al., 2012). Gen STRC sadrži 29 egzona, koji obuhvataju približno 19 kb, i tandemsko je dupliciran, s tim što je kodirajuća sekvenca druge kopije prekinuta stop kodonom u egzonu 20. Dvije kopije su u orijentaciji od telomere do centromere, međusobno udaljene manje od 100 kb.
Gen STRC kodira stereocilin, veliki vanćelijski strukturni protein koji se nalazi u stereocilijama spoljnih trepljastih ćelija u unutrašnjem uhu. Povezan je s vodoravnim gornjim konektorima i krunicama za pričvršćivanje tektorne membrane koji su važni za pravilnu koheziju i pozicioniranje stereocilijskih vrhova.

Ovaj gen kodira protein koji je povezan sa snopom treplji senzornih ćelija u unutrašnjem uhu. Snop cilija sastoji se od krutih mikrovila zvanih stereocilije i uključen je u mehanorecepciju zvučnih talasa. Ovaj gen je dio tandemske duplikacije na hromosomu 15.; druga kopija je pseudogen. Mutacije u ovom genu uzrokuju autosomno recesivnu nesindromsku gluhoću. Avidan et al. (2003) otkrili su da su troje braće I sestara također homozigotni za deleciju od približno 70 kb u hromosomu 15q15, čime je uklonjen čitav gen stereocilina i skraćen gen CATSPER2 (607249). Sugeriraju da nedostatak funkcionalnog stereocilina, koji je mutiran u nesindromskoj senzorinervnoj gluhoći, i CATSPER2, naponski usmjereni kationski kanal eksprimiran isključivo u spermatozoidima, mogu objasniti fenotipski opaženu gluhoću i mušku neplodnost.

U tri srodničke iranske porodice koje su razdvajale nesindromsku gluhoću i neplodnost muškaraca, Zhang et al. (2007) identificirali su deletiranu regiju od otprilike 100 kb na hromosomu 15q15.3, koja uključuje KIAA0377, CKMT1B, STRC i CATSPER2. Porodice nisu imale identične delecije, a analiza haplotipa pokazala je nisu imale zajedničkog pretka; autori su primijetili da veliko tandemsko ponavljanje na hromosomu 15q15.3 čini sklonim preuređivanju. Smatraju da je fenotip gubitka sluha u ovim porodicama bio sličan audioprofilima kao kod DFNB16, sugerirajući da je delecija STRC uzročno povezana sa njihovom gluhoćom.

Vona et al. (2015) prijavili su tri pacijenta, uključujući dva dječaka i djevojčicu, s pojavom senzorinervne gluhoće između rođenja i ranog djetinjstva. Svi su imali homozigotne delecije gena STRC i CATSPER2. Svi su bili u pretpubertetskom razdoblju u vrijeme studije i nisu procijenjeni na plodnost. Jedan dječak imao je dodatne urođene abnormalnosti i komorbiditete, koji su vjerovatno bili nezavisni od gluhoće. Pacijenti su poticali iz veće kohorte od 94 GJB2 / GJB6 negativnih pedijatrijskih pacijenata sa senzorineuralnim gubitkom sluha koji su podvrgnuti genetičkoj analizi.

## Životinjski model
Verpy et al. (2008) otkrili su stereocilin u saradnji sa vodoravnim gornjim konektorima, bočnim vezama koje se spajaju sa susjednim stereocilijima unutar snopa vanjskih ćelijskih treplji. Autori su otkrili da ove veze nisu postojale kod stereocilin-nultih mutiranih miševa, koji su progresivno postajali gluhi. Na početku dovbijanja sluha, međutim, njihova pužnična osjetljivost i podešavanje frekvencije bili su gotovo normalni, iako je maskiranje bilo znatno smanjeno i potpuno su izostala i zvučna i električna izobličenja. Iz ove jedinstvene funkcionalne situacije, zaključili su da je glavni izvor pužničnih izobličenja talasnih krutosti snopa trepljui, ovisnih o skretanju koji proizlaze iz ograničenja nametnutih vodoravnim gornjim konektorima, a ne iz suštinskog nelinearnog ponašanja kanala mehanoelektričnog pretvarača.

## Reference
## Dopunska lieratura
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 17
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika