KCNE1

**Član 1 naponski otvorenog kalijskog kanala potporodice E** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **KCNE1**  sa hromosoma 21.

Naponski vođeni kalijski kanali (Kv) predstavljaju najkompleksniju klasu naponsko vođenih ionskih kanala, i sa funkcionalnog i sa strukturnog stanovišta. Njihove različite funkcije uključuju regulaciju oslobađanja neurotransmitera, otkucaja srca, lučenja insulina, neuronske ekscitabilnosti, epitelnog transporta elektrolita, kontrakcije glatkih mišića i ćelijskog volumena.

GenKCNE1 je jedan od pet članova porodice KCNE pomoćnih ili β-podjedinica Kv kanala. Takođe je poznat kao minK (minimalna podjedinica kalijevog kanala).

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 129 aminokiselina, a molekulska težina  14.645 Da.

C-terminalni domen KCNE1, posebno od aminokiselina 73 do 79, neophodan je za stimulaciju spore odložene kalijeve ispravljačke struje SGK1. Interakcija KCNE1 sa alfa-heliksom u domenu S6 KvLQT1 doprinosi većem afinitetu koji ovaj kanal ima za benzodiazepin L7 i hromanol 293B repozicioniranjem aminokiselinskih ostataka kako bi se to omogućilo. KCNE1 destabilizira vezu S4-S5 alfa-heliksa u proteinu kanala KCNQ1, uz destabilizaciju S6 alfa-heliksa, što dovodi do sporije aktivacije ovog kanala kada je povezan s KCNE1.  Raspravljalo se o varijabilnim stehiometrijskim pokazateljima, ali vjerovatno postoje dvije podjedinice  KCNE1  i četiri podjedinice KCNQ1 u IKs kompleksu plazmamembrana.

Transmembranski segment KCNE1 je α-heliksni kada je u membranskom okruženju.  Predloženo je da transmembranski segment KCNE1 interraguje sa domenom pora KCNQ1 (S5/S6) i sa domenom S4 kanala KCNQ1 (KvLQT1).  Nakajo i Kubo otkrili su da KCNE1 ili usporava kretanje KCNQ1 S4 nakon depolarizacije membrane ili mijenja ravnotežu S4 na datom membranskom potencijalu. U Laboratoriji Kass je zaključili su da dok homomerni KCNQ1 kanali mogu da se otvore nakon pomeranja jednog S4 segmenta, KCNQ1-KCNE1 kanali otvaraju se samo nakon što su sva četiri S4 segmenta aktivirana..  Smatra se da se unutarćelijski C-terminalni domen KCNE1 nalazi na KCNQ1 S4-S5 linkeru, segmentu KCNQ1 ključnom za prenošenje statusa S4 u pore i na taj način kontrolira aktivaciju.

## Funkcija 
KCNE1 je prvenstveno poznat po modulaciji alfa podjedinice srčanog i epitelnog Kv kanala, KCNQ1. KCNQ1 i KCNE1 formiraju kompleks u ljudskim srčanokomorsim kardiomiocitima koji stvaraju sporo aktivirajuću K+ struju, IKs. Zajedno sa brzo aktivirajućom K+ strujom (IKr), IKs je važan za repolarizaciju ljudskih komora.  KCNQ1 je također neophodan za normalnu funkciju mnogih različitih epitelnih tkiva, ali smatra se da je u ovim neekscitabilnim ćelijama pretežno reguliran preko KCNE2 ili KCNE3.

KCNE1 usporava aktivaciju KCNQ1 5-10 puta, povećavajući njegovu jedinstvenu provodljivost za četiri puta, eliminišući njegovu inaktivaciju i mijenjajući način na koji KCNQ1 reguliraju ostali proteini, lipidi i male molekule. Povezanost KCNE1 i KCNQ1 otkrivena je osam godina nakon što su Takumi et al. izvijestili o izolaciji frakcije RNK iz pacovskog bubrega koji je, kada se ubrizgava u oocite vrsta roda *Xenopus*, proizveo neobično sporo aktivirajuću, naponski ovisnu, kalij-selektivnu struju. Otkrili su gen KCNE1 i tačno je predviđeno da kodira protein sa jednim transmembranskom domenom sa vanćelijskim N-terminalnim  i citosolnim C-terminalnim domenom. Sposobnost KCNE1 da generira ovu struju bila je zbunjujuća zbog svoje jednostavne primarne strukture i topologije, u suprotnosti sa topologijom 6-transmembranskog domena drugih poznatih Kv α podjedinica kao što je *Shaker* iz *Drosophila*, klonirana dvije godine ranije. Misterija je riješena kada je KCNQ1 kloniran i otkriveno da se kokonstituira sa KCNE1, a pokazalo se da oociti *Xenopus laevis* endogeno eksprimiraju KCNQ1, koji je pojačan egzogenom ekspresijom KCNE1 kako bi se stvorila karakteristična sporo aktivirajuća struja.

KCNE1 takođe regulira hERG, što je Kv α podjedinica koja generira srčanokomorski IKr. KCNE1 je udvostručio hERG struju kada su ova dva eksprimirana u ćelijama sisara, iako mehanizam za to ostaje nepoznat.

Iako KCNE1 nije imao efekta kada se koeksprimirao sa podjedinicom Kv1.1 α u ćelijama jajnika kineskog hrčka (CHO), KCNE1 hvata N-tip (brzo inaktivirajuću) podjedinicu Kv1.4 α u ER/Golgijevom transportu kada se koeksprimira sa tim. KCNE1 (i KCNE2) također ima ovaj efekt na dvije druge kanonske podjedinice N-tipa Kv α, Kv3.3 i Kv3.4. Čini se da je ovo mehanizam koji osigurava da homomerni kanali N-tipa ne stignu do površine ćelije, jer se ovaj način supresija prfeko KCNE1 ili KCNE2 ublažava koekspresijom odloženih ispravljača iste potporodice (sporo inaktivirajućih) α podjedinica. Tako je Kv1.1 spasio Kv1.4, Kv3.1 je spasio Kv3.4; u svakom od ovih slučajeva rezultirajući kanali na membrani bili su heteromeri (npr. Kv3.1-Kv3.4) i pokazivali su posrednu kinetiku inaktivacije u odnosu na onu bilo koje α podjedinice same.

K CNE1 također regulira kinetiku ulaza Kv2.1, Kv3.1 i Kv3.2, u svakom slučaju usporavajući njihovo aktiviranje i deaktiviranje i ubrzavajući deaktivaciju posljednja dva. No effects were observed upon oocyte co-expression of KCNE1 and Kv4.2, but KCNE1 was found to slow the gating and increase macroscopic current of Kv4.3 in HEK cells. Nasuprot tome, ionski kanali formirani od Kv4.3 i citosolne pomoćne podjedinice KChIP2 pokazali su bržu aktivaciju i izmijenjenu inaktivaciju kada su koeksprimirani s KCNE1 u ćelijama kineskog hrčka (CHO). Finally, KCNE1 inhibited Kv12.2 in *Xenopus* oocytes.

## Tkivna distribucija
KCNE1 je eksprimiran u ljudskom srcu (pretkomori i komomori), dok je kod odraslih miševa njegova ekspresija ograničena na pretkomoru i/ili provodni sistem. KCNE1 je takođe eksprimiran i  u unutrašnjem uhu i bubrezima ljudi i miševa KCNE1 je otkriven i u mišjem mozgu ali ovaj nalaz je predmet tekuće debate.

## Klinički značaj
Naslijeđene ili sporadične mutacije gena KCNE mogu uzrokovati Romano-Wardov sindrom (heterozigoti) i Jervell Lange-Nielsenov sindrom (homozigoti). Oba ova sindroma karakterizira sindrom dugog QT intervala, kašnjenje u  repolarizaciji komofra. Pored toga, Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom također uključuje bilateralnu senzornrvu gluhoću. Mutacija D76N u proteinu KCNE1 može dovesti do sindroma dugog QT, zbog strukturnih promjena u kompleksu KvLQT1/KCNE1, a osobama s ovim mutacijama se savjetuje da izbjegavaju okidače srčane aritmije i produženih QT intervala, kao što su stres ili naporna vježba.

Dok mutacije gubitka funkcije u KCNE1 uzrokuju sindrom dugog QT intervala, mutacije pojačanja funkcije KCNE1 povezane su s ranom pretkomorskom fibrilacijom. Uobičajeni polimorfizam KCNE1, S38G, povezan je s promijenjenom predispozicijom za sporadičnu pretkomorsku fibrilaciju  i postoperativnu fibrilaciju pretkomora. Pretkomorska ekspresija KCNE1 smanjena je na svinjskom modelu postoperativne pretkomorske fibrilacije, nakon lobektomije pluća.

Nedavno analiza 32 varijante KCNE1 pokazala je da navodne/potvrđene varijante KCNE1 gubitka funkcije predisponiraju produžetak QT intervala, ali uočena niska penetrabilnost EKG-a sugerira da se ne manifestiraju klinički kod većine osoba, u skladu s blagim fenotipom uočenim za pacijente sa  JLNS2.

## Također pogledajte 
* Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom
* Kalijski kanal sa ograničenim naponom
* KCNE2
* KCNE3
* KCNQ1

## Reference
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* GeneReviews/NIH/NCBI/UW entry on Romano-Ward Syndrome
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 21
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika