open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Šiveluč

**Šiveluč** je najsjeverniji aktivni stratovulkan na ruskom poluostrvu Kamčatki, na dalekom istoku zemlje. Dio je Istočnog hrpta. Zajedno s Karimskim, najaktivniji je od svih vulkana na Kamčatki te jedan od najvećih među njima. U toj eri najintenzivniji periodi vulkanizma – uključujući česte velike i umjerene erupcije – bili su oko 6500–6400.&nbsp;p. n. e., 2250–2000.&nbsp;p. n. e. i 50–650. Ovo se podudara s vrhuncem aktivnosti drugih vulkana na Kamčatki. Trenutni aktivni period počeo je oko 900.&nbsp;p. n. e. Otad se velike i umjerene erupcije smjenjuju u intervalima od 50 do 400 godina. Katastrofične erupcije dogodile su se 1854. i 1957, kada se veliki dio vulkanske kupole urušio i uzrokovao razornu lavinu.

## Karakteristike 
[mini|lijevo|Reljefna mapa centralne [Kamčatka|Kamčatke s lokacijom Šiveluča]]
Šiveluč pripada Ključevskoj vulkanskoj grupi. Sastoji se od tri elementa: stratovulkana **Stari Šiveluč**, drevne kaldere te aktivnog **Mladog Šiveluča**, s približnom nadmorskom visinom 2.800&nbsp;m. To je stratovulkan sastavljen od naizmjeničnih slojeva stvrdnutog pepela, stvrdnute lave i vulkanskih stijena.

Naselje najbliže Šiveluču jesu Ključi, udaljeni 50&nbsp;km. Ono je dovoljno malo da se može brzo obaviti evakuacija u slučaju veće erupcije.

## Galerija 

Datoteka:Shiveluch activity (ash plume), 2012-11-06.png|Aktivnost 6. novembra 2012.
Datoteka:Jan 2011 Activity at Shiveluch Volcano.jpg|Toplotni potpis piroklastičnog toka na Šiveluču u januaru 2011.
Datoteka:Feb 2011 Pyroclastic Flow Remnants at Shiveluch Volcano.jpg|Ova satelitska slika u pseudobojama prikazuje ostatke velikog piroklastičnog toka na padinama Šiveluča
Datoteka:2010 Activity at Shiveluch Volcano.jpg|Aktivnost 7. septembra 2010.
Datoteka:Volcanic Plume over Shiveluch Volcano 2010-02-13.jpg|Aktivnost 13. februara 2010.
Datoteka:Shiveluch activity, 2009-10-03.jpg|Aktivnost 3. oktobra 2009.
Datoteka:Shiveluch eruption.jpg|Aktivnost 9. maja 2004.
Datoteka:Sheveluch, Kamchatka.jpeg|Aktivnost (crvena tačka) 17. septembra 2002.
Datoteka:Plume from Shiveluch Volcano.jpg|Šiveluč otpušta mali stub pare

## Također pogledajte 
* Spisak vulkana u Rusiji

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Veb-kamera  koja prati Šiveluč
* Aktivnost Šiveluča  na zvaničnom sajtu Instituta za vulkanologiju i seizmologiju
* Članak  o vulkanu na zvaničnom sajtu navedenog instituta
* Šiveluč na Globalnom vulkanističkom programu
* Šiveluč na *VolcanoLiveu*
* Članak o Šiveluču 
* Satelitska slika (Google Maps)

Kategorija:Planine u Rusiji
Kategorija:Stratovulkani
Kategorija:VEI-5 vulkani
Kategorija:Vulkani u Rusiji
TRAK1

**Prometujući kinezin-vezujući protein 1** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TRAK1**  sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  953 aminokiseline, а molekulska težina  106.040  Da.

1020304050
MALVFQFGQPVRAQPLPGLCHGKLIRTNACDVCNSTDLPEVEIISLLEEQ
LPHYKLRADTIYGYDHDDWLHTPLISPDANIDLTTEQIEETLKYFLLCAE
RVGQMTKTYNDIDAVTRLLEEKERDLELAARIGQSLLKKNKTLTERNELL
EEQVEHIREEVSQLRHELSMKDELLQFYTSAAEESEPESVCSTPLKRNES
SSSVQNYFHLDSLQKKLKDLEEENVVLRSEASQLKTETITYEEKEQQLVN
DCVKELRDANVQIASISEELAKKTEDAARQQEEITHLLSQIVDLQKKAKA
CAVENEELVQHLGAAKDAQRQLTAELRELEDKYAECMEMLHEAQEELKNL
RNKTMPNTTSRRYHSLGLFPMDSLAAEIEGTMRKELQLEEAESPDITHQK
RVFETVRNINQVVKQRSLTPSPMNIPGSNQSSAMNSLLSSCVSTPRSSFY
GSDIGNVVLDNKTNSIILETEAADLGNDERSKKPGTPGTPGSHDLETALR
RLSLRRENYLSERRFFEEEQERKLQELAEKGELRSGSLTPTESIMSLGTH
SRFSEFTGFSGMSFSSRSYLPEKLQIVKPLEGSATLHHWQQLAQPHLGGI
LDPRPGVVTKGFRTLDVDLDEVYCLNDFEEDDTGDHISLPRLATSTPVQH
PETSAHHPGKCMSQTNSTFTFTTCRILHPSDELTRVTPSLNSAPTPACGS
TSHLKSTPVATPCTPRRLSLAESFTNTRESTTTMSTSLGLVWLLKERGIS
AAVYDPQSWDRAGRGSLLHSYTPKMAVIPSTPPNSPMQTPTSSPPSFEFK
CTSPPYDNFLASKPASSILREVREKNVRSSESQTDVSVSNLNLVDKVRRF
GVAKVVNSGRAHVPTLTEEQGPLLCGPPGPAPALVPRGLVPEGLPLRCPT
VTSAIGGLQLNSGIRRNRSFPTMVGSSMQMKAPVTLTSGILMGAKLSKQT
SLR

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TUSC2

**Tumor-supresorski kandidat 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TUSC2** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 110 aminokiselina, а molekulska težina  12.074 Da.

1020304050
MGASGSKARGLWPFASAAGGGGSEAAGAEQALVRPRGRAVPPFVFTRRGS
MFYDEDGDLAHEFYEETIVTKNGQKRAKLRRVHKNLIPQGIVKLDHPRIH
VDFPVILYEV

## Funkcija
Ovaj gen je visoko konzervirani gen kandidat zakontolu   raka pluća.  Još nisu dostupne nikakve druge informacije o ovom genu.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Isao Ono

**Isao Ono** (), rođen 24. aprila 1942. u prefekturi Hokkaido je nekadašnji japanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Ono je tri puta nastupio na Olimpijskim igrama u biatlonu i to na ZOI 1968,  ZOI 1972. i ZOI 1976. Najbolji rezultat u pojedinačnoj konkurenciji bilo mu je 25-o mjesto 1972. u pojedinačnoj utrci na 20&nbsp;km kada je od 54 takmičara s sedam promašaja i zaostatkom od 7:31.3&nbsp;min bio iza pobjednika norveškog biatlonca Magnara Solberga. U prvom nastupu na Olimpijskim igrama japanska je štafeta (Isao Ono, Shozo Okuyama, Hajime Yoshimura i Miki Shibuya zauzela zadnje mjesto, a Ono je imao dva promašaja. U utrkama štafeta, najbolji plasman mu je bio na ZOI1972, kada je u štafeti 4 x 7,5 km s Mikijem Shibuyajem, Shozom Sasakijem i Kazuom Sasakubom osvojio osmo mjesto, bez promašaja i s zaostatkom od 7:24.5&nbsp;min u odnosu na pobjedničku sovjetsku štafetu u sastavu: Aleksandar Tihonov, Rinat Safin, Ivan Bijakov i Viktor Mamatov.

### Svjetska prvenstva 
Od 1966-75. nastupio je osam puta na Svjetskom prvenstvima u biatlonu. Najbolji mu je rezultat bilo 13-o mjesto na SP 1971. u finskom Hämeenlinnau 6. marta u utrci na 20&nbsp;km, od ukupno 54 takmičara s šest promašaja i zaostatkom od 6:40.8&nbsp;min iza pobjednika istočnonjemačkog biatlonca Dietera Speera. U sprintu na 10&nbsp;km najbolji mu je plasman 17-o mjesto na SP 1974. u sovjetskom Minsku 28. februara u utrci na 10&nbsp;km, od ukupno 56 takmičara s tri promašaja i zaostatkom od 2:35.6&nbsp;min iza pobjednika finskog biatlonca Juhanija Suutarinena. U utrkama štafeta najbolji plasman mu je peto mjesto na SP 1973. s Mikijem Shibuyajem, Noboe Tanijem i Manabu Suzukijem s zaostatkom od 7:57.3&nbsp;min u odnosu na pobjedničku sovjetsku štafetu u sastavu: Genadij Kovaljev, Rinat Safin, Jurij Kolmakov i Aleksandar Tihonov.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 1976. godine.

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* 

Kategorija:Rođeni 1942.
Kategorija:Biografije, Hokkaido
Kategorija:Japanski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1968.
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1972.
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1976.
Kategorija:Japanski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Živi ljudi
ZMYND10

** Protein 10  sa MYND  domenom cinkovopg prsta** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **ZMYND10** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  440 aminokiselina, а molekulska težina  50.344 Da.

1020304050
MGDLELLLPGEAEVLVRGLRSFPLREMGSEGWNQQHENLEKLNMQAILDA
TVSQGEPIQELLVTHGKVPTLVEELIAVEMWKQKVFPVFCRVEDFKPQNT
FPIYMVVHHEASIINLLETVFFHKEVCESAEDTVLDLVDYCHRKLTLLVA
QSGCGGPPEGEGSQDSNPMQELQKQAELMEFEIALKALSVLRYITDCVDS
LSLSTLSRMLSTHNLPCLLVELLEHSPWSRREGGKLQQFEGSRWHTVAPS
EQQKLSKLDGQVWIALYNLLLSPEAQARYCLTSFAKGRLLKLRAFLTDTL
LDQLPNLAHLQSFLAHLTLTETQPPKKDLVLEQIPEIWERLERENRGKWQ
AIAKHQLQHVFSPSEQDLRLQARRWAETYRLDVLEAVAPERPRCAYCSAE
ASKRCSRCQNEWYCCRECQVKHWEKHGKTCVLAAQGDRAK

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
UCN2

**Urokortin-2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **UCN2** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 112 aminokiselina, а molekulska težina  12.146 Da.

1020304050
MTRCALLLLMVLMLGRVLVVPVTPIPTFQLRPQNSPQTTPRPAASESPSA
APTWPWAAQSHCSPTRHPGSRIVLSLDVPIGLLQILLEQARARAAREQAT
TNARILARVGHC

## Funkcija
Ovaj gen je član porodice sauvagin/kortikotropin-oslobađajući faktor/urotenzina I. Strukturno je povezan sa faktorom oslobađanja kortikotropina (CRF) genom. Kodirani proizvod je endogeni ligand za receptore CRF tipa 2. U mozgu može biti odgovoran za efekte stresa na apetit. Uprkos sličnosti u imenima gena, proizvod ovog gena nema sličnost sekvence sa urotenzinom II.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Bts

mini|442x442piksel|BTS na globalnoj konferenciji za novinare za album "Map of the Soul - Persona" (2019)**BTS** (kor. 방탄 소년단; latinica *Bangtan Sonyeondan*), poznat i pod nazivom **Bangtan Boys**, je sedmeročlani južnokorejski mladi muzički sastav osnovan 2010. godine, a debitovao je 2013. godine u Seoulu. U počecima su najistaknutiji bili po hip-hop muzici, ali s vremenom proširili su svoj repertoar i na druge žanrove. Tekstovi pjesama najviše se odnose na društvene komentare, lične poteškoće, mentalno zdravlje, probleme u školi, gubitke dragih osoba, individualizam i traženje samoga sebe.

Nakon što su 2013. godine debitovali sa svojim singl albumom *"2 Cool 4 Skool"*, BTS je objavio svoj prvi studio album na korejskom jeziku, *"Dark & ​​Wild"*, i studio album na japanskom jeziku, *"Wake Up"*, 2014. godine. Njihov drugi korejski studio album, *"Wings"* (2016), bio je njihov prvi prodat u milion primjeraka u Južnoj Koreji. Do 2017. godine, BTS je prešao na globalno muzičko tržište. Postali su prva korejska grupa koja je dobila certifikat od Recording Industry Association of America (RIAA) za svoj singl *"Mic Drop"*, kao i prva korejska grupa na vrhu američke Billboard 200 liste sa studio albumom *"Love Yourself: Tear"* (2018). BTS je postao jedna od rijetkih grupa pored The Beatlesa, s četiri albuma koja su dostigla prvo mjesto na top listama popuarnosti u SAD-u za manje od dvije godine. Album *"Love Yourself: Answer"* (2018) bio je prvi korejski album koji je proglašen platinastim od strane RIAA. Godine 2020. BTS je postao prvi južnokorejski sastav koji je dostigao prvo mjesto na Billboard Global 200 i US Billboard Hot 100 sa svojim singlom *"Dunamite"* nominiranim za nagradu Grammy. Njihova naredna muzička izdanja *"Savage Love"*, *"Life Goes On"*, *"Butter"* i *"Permission to Dance"* učinila su BTS sastavom koji je za najkraće vrijeme u pet navrata uzastopno osvojio prvo mjesto sa svojim singl-pločama u SAD-a.
 
## Diskografija 
**Korejski studio albumi**
* *Dark &#x26; Wild* (2014)
* *Wings* (2016)
* *Love Yourself: Tear* (2018)
* *Map of the Soul: 7* (2020)
* *Be* (2020)
* *Arirang* (2026)
**Japanski studio albumi**
* *Wake up* (2014)
* *Youth* (2016)
* *Face Yourself* (2018)
* *Map of the Soul: 7 – The Journey* (2020)

**Solo albumi**
* RM -  *RM* (2015) i *mono* (2018)
* Suga/ Agust D - *Agust D* (2016) i *D2* (2020)
* J-hope - *Hope World* (2018)

## Reference 
Kategorija:Hip hop muzičke grupe
Kategorija:Južnokorejski pop muzički sastavi
Kategorija:Muzičke grupe osnovane 2010.
ZNF502

**Protein cinkovog prsta  502** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **ZNF502** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 544 aminokiseline, а molekulska težina  62&nbsp;920 Da.

1020304050
MLNMQGAEERDIRRETCPGWVNKNKPALEQDVCKIDSSGIVVKRFQEDEY
QDSTFEEKYACEGMKENSPREIAESCLFQEGGFGRITFIHKEAPPEIISQ
GYNFEKSLLLTSSLVTRLRVSTEESLHQWETSNIQTNDISDQSKCPTLCT
QKKSWKCNECGKTFTQSSSLTQHQRTHTGERPYTCEECGKAFSRSSFLVQ
HQRIHTGVKPYGCEQCGKTFRCRSFLTQHQRIHTGEKPYKCNECGNSFRN
HSHLTEHQRIHTGEKPYKCNRCGKAFNQNTHLIHHQRIHTGEKPYICSEC
GSSFRKHSNLTQHQRIHTGEKPHKCDECGKTFQTKANLSQHQRIHSGEKP
YKCKECGKAFCQSPSLIKHQRIHTGEKPYKCKECGKAFTQSTPLTKHQRI
HTGERPYKCSECGKAFIQSICLIRHQRSHTGEKPYKCNECGKGFNQNTCL
TQHMRIHTGEKPYKCKECGKAFAHSSSLTEHHRTHTGEKLYKCSECEKTF
RKYAHLSEHYRIHTGEKPYECIECGKFFRHSSVLFRHQKLHSGD

## Reference
Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
AMOTL2

**Angiomotinoliki protein 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **AMOTL2**  sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 779 aminokiselina, а molekulska težina  85.764 Da.

1020304050
MRTLEDSSGTVLHRLIQEQLRYGNLTETRTLLAIQQQALRGGAGTGGTGS
PQASLEILAPEDSQVLQQATRQEPQGQEHQGGENHLAENTLYRLCPQPSK
GEELPTYEEAKAHSQYYAAQQAGTRPHAGDRDPRGAPGGSRRQDEALREL
RHGHVRSLSERLLQLSLERNGARAPSHMSSSHSFPQLARNQQGPPLRGPP
AEGPESRGPPPQYPHVVLAHETTTAVTDPRYRARGSPHFQHAEVRILQAQ
VPPVFLQQQQQYQYLQQSQEHPPPPHPAALGHGPLSSLSPPAVEGPVSAQ
ASSATSGSAHLAQMEAVLRENARLQRDNERLQRELESSAEKAGRIEKLES
EIQRLSEAHESLTRASSKREALEKTMRNKMDSEMRRLQDFNRDLRERLES
ANRRLASKTQEAQAGSQDMVAKLLAQSYEQQQEQEKLEREMALLRGAIED
QRRRAELLEQALGNAQGRAARAEEELRKKQAYVEKVERLQQALGQLQAAC
EKREQLELRLRTRLEQELKALRAQQRQAGAPGGSSGSGGSPELSALRLSE
QLREKEEQILALEADMTKWEQKYLEERAMRQFAMDAAATAAAQRDTTLIR
HSPQPSPSSSFNEGLLTGGHRHQEMESRLKVLHAQILEKDAVIKVLQQRS
RRDPGKAIQGSLRPAKSVPSVFAAAAAGTQGWQGLSSSERQTADAPARLT
TDRAPTEEPVVTAPPAAHAKHGSRDGSTQTEGPPDSTSTCLPPEPDSLLG
CSSSQRAASLDSVATSRVQDLSDMVEILI

## Funkcija
Angiomotin je protein koji veže angiostatin, cirkulirajući inhibitor stvaranja novih krvnih sudova (angiogeneza). Angiomotin posreduje angiostatinom u inhibiciji migracije endotelnih ćelija i formiranja mikrotubula  *in vitro*. Protein koji je kodiran ovim genom povezan je sa angiomotinom i član je porodice proteinskih motina.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TIMMDC1

**TIMMDC1** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TIMMDC1**  sa hromosoma 3. To je šaaperonski protein uključen u izgradnju membranskog kraka mitohondrijskog kompleksa I. Pokazalo se da mutacija pomaka okvira u intronu ovog gena uzrokuje neuspjeh u razvoju, zaostajanje psihomotornog razvoja, infantilni početak hipotonije i tešku neurološku disfunkciju. Visoka ekspresija ovog gena povezana je sa migracijom ćelija raka pluća, dok se pokazalo da iscrpljivanje proteina utiče na regulaciju apoptoza, ćelijski ciklus i migracije ćelija.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 285 aminokiselina, а molekulska težina  32.178 Da.

1020304050
MEVPPPAPRSFLCRALCLFPRVFAAEAVTADSEVLEERQKRLPYVPEPYY
PESGWDRLRELFGKDEQQRISKDLANICKTAATAGIIGWVYGGIPAFIHA
KQQYIEQSQAEIYHNRFDAVQSAHRAATRGFIRYGWRWGWRTAVFVTIFN
TVNTSLNVYRNKDALSHFVIAGAVTGSLFRINVGLRGLVAGGIIGALLGT
PVGGLLMAFQKYSGETVQERKQKDRKALHELKLEEWKGRLQVTEHLPEKI
ESSLQEDEPENDAKKIEALLNLPRNPSVIDKQDKD

## Struktura 
Gen *TIMMDC1* nalazi se na q kraku hromosoma 3 na poziciji 13.33 i obuhvata 25.760 parova baza, sa sedam egzona. Protein TIMMDC1 ima četiri transmembranska domena, sa N– i C-terminalnim ekstenzijama  u mitohondrijskom matriksu. TIMMDC1 je multiprolazni protein  unutrašnje mitohondrijske membrane , za koji se predviđa da je član 4-prolazne transmembrane porodice proteina TIM17–TIM22–TIM23. Predviđa se da će njegova topologija biti analogna TIMM23.

## Funkcija 
TIMMDC1 je proteinski šaperon uključen u sklapanje mitohondrijskog kompleksa I (NADH-ubikvinon-oksidoreduktaze), koji učestvuje u izgradnji membranskog kraka kompleksa I. TIMMDC1 se recipročno povezuje sa više komponenti ECSIT-TMEM126B-ACAD9-NDUFAF1 faktora sklapanja kompleksa (MCIA-kompleks).

## Reference
## Dopunska literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CD200R1

**Ćelijskopovršinski transmembranski glikoproteinski CD200 receptor 1** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **CD200R1**  sa hromosoma 3. CD200R1 se eksprimira na površini mijeloidnih ćelija  i CD4+ T-ćelija. Interragira sa CD200 transmembranskim glikoproteinom koji se može eksprimirati na različitim ćelijama uključujući neurone, epithelial cells, endotelne ćelije, fibroblaste, i limfoidne ćelije.

Aktivacija CD200R1 regulira ekspresiju proupalnih molekula kao što je faktor tumorske nekroze (TNF-alfa), interferoni i inducibilnadušik-oksidna sintetaza (iNOS).

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 325 aminokiselina, а molekulska težina  36.620 Da.

1020304050
MLCPWRTANLGLLLILTIFLVAASSSLCMDEKQITQNYSKVLAEVNTSWP
VKMATNAVLCCPPIALRNLIIITWEIILRGQPSCTKAYRKETNETKETNC
TDERITWVSRPDQNSDLQIRPVAITHDGYYRCIMVTPDGNFHRGYHLQVL
VTPEVTLFQNRNRTAVCKAVAGKPAAQISWIPEGDCATKQEYWSNGTVTV
KSTCHWEVHNVSTVTCHVSHLTGNKSLYIELLPVPGAKKSAKLYIPYIIL
TIIILTIVGFIWLLKVNGCRKYKLNKTESTPVVEEDEMQPYASYTEKNNP
LYDTTNKVKASEALQSEVDTDLHTL

## Funkcija 
Ovaj gen kodira receptor za OX-2 membranski glikoprotein. I receptor i supstrat su glikoproteini ćelijske površine koji sadrže dva imunoglobulinska domena. Ovaj receptor je ograničen na površine loze mijeloidnih ćelija i interakcija receptor-supstrat može funkcionirati kao mijeloidni regulatorni signal. Studije srodnog gena na miševima sugeriraju da ova interakcija može kontrolirati mijeloidnu funkciju na tkivno specifičan način. Alternativna prerada ovog gena rezultira višestrukim varijantama transkripta.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 
* 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CPN2

**Podjedinica 2 karboksipeptidaze** jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom **CPN2** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 545 aminokiselina, а molekulska težina  60.557 Da.

1020304050
MLPGAWLLWTSLLLLARPAQPCPMGCDCFVQEVFCSDEELATVPLDIPPY
TKNIIFVETSFTTLETRAFGSNPNLTKVVFLNTQLCQFRPDAFGGLPRLE
DLEVTGSSFLNLSTNIFSNLTSLGKLTLNFNMLEALPEGLFQHLAALESL
HLQGNQLQALPRRLFQPLTHLKTLNLAQNLLAQLPEELFHPLTSLQTLKL
SNNALSGLPQGVFGKLGSLQELFLDSNNISELPPQVFSQLFCLERLWLQR
NAITHLPLSIFASLGNLTFLSLQWNMLRVLPAGLFAHTPCLVGLSLTHNQ
LETVAEGTFAHLSNLRSLMLSYNAITHLPAGIFRDLEELVKLYLGSNNLT
ALHPALFQNLSKLELLSLSKNQLTTLPEGIFDTNYNLFNLALHGNPWQCD
CHLAYLFNWLQQYTDRLLNIQTYCAGPAYLKGQVVPALNEKQLVCPVTRD
HLGFQVTWPDESKAGGSWDLAVQERAARSQCTYSNPEGTVVLACDQAQCR
WLNVQLSPQQGSLGLQYNASQEWDLRSSCGSLRLTVSIEARAAGP

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*

 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Shozo Okuyama

**Shozo Okuyama**, rođen 20. aprila 1939. u prefekturi Hokkaido je nekadašnji japanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Okuyama je samo jednom nastupio na Olimpijskim igrama u biatlonu i to na ZOI 1968. Najbolji rezultat u pojedinačnoj konkurenciji bilo mu je 34-o mjesto 1968. u pojedinačnoj utrci na 20&nbsp;km kada je od 54 takmičara s sedam promašaja i zaostatkom od 15:05.1&nbsp;min bio iza pobjednika norveškog biatlonca Magnara Solberga. U prvom nastupu japanska je štafeta u sastavu: Isao Ono, Shozo Okuyama, Hajime Yoshimura i Miki Shibuya zauzela zadnje mjesto, a Okuyama je imao pet promašaja s zaostatkom od 22:18.6&nbsp;min u odnosu na pobjedničku sovjetsku štafetu u sastavu: Aleksandar Tihonov, Rinat Safin, Ivan Bijakov i Viktor Mamatov.

## Svjetska prvenstva 
Od 1964-68. nastupio je tri puta na Svjetskom prvenstvima u biatlonu. Prvi put je nastupio na SP 1965. u norveškom Elverumu u utrci na 20&nbsp;km, kada je zauzeo  22-o mjesto od ukupno 48 takmičara s osam promašaja i zaostatkom od 9:01.0&nbsp;min iza pobjednika norveškog biatlonca Olav Jordeta. Najbolji mu je rezultat bilo 18-o mjesto na SP 1966. u zapadnonjemačkom Garmisch Partenkirchenu u utrci na 20&nbsp;km, kada je od ukupno 50 takmičara s dvanaest promašaja i zaostatkom od 19:26.1&nbsp;min iza pobjednika norveškog biatlonca Jona Istada. Sličan rezultat ostvario je na SP 1967. u istočnonjemačkom Altenbergu u utrci na 20&nbsp;km, od ukupno 52 takmičara s šest promašaja i zaostatkom od 10:32.2&nbsp;min iza pobjednika sovjetskog biatlonca Viktora Mamatova. U utrkama štafeta najbolji plasman mu je deveto mjesto na SP 1967. s Mikijem Shibuyajem, Isao Onom i Yoshiom Ninominejom s zaostatkom od 20:54.4&nbsp;min u odnosu na pobjedničku norvešku štafetu u sastavu: Jon Istad, Ragnar Tveiten, Ola Wærhaug i Olav Jordet.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 1968. godine.

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* 

Kategorija:Rođeni 1939.
Kategorija:Biografije, Hokkaido
Kategorija:Japanski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1968.
Kategorija:Japanski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Živi ljudi
CPOX

**Mitohondrijska koproporfirinogen-III oksidaza** (skraćeno kao **CPOX**) je enzim koji je kod ljudi kodiran gen om "CPOX" sa hromosoma 13. Genetički defekt u enzimu kod životinja dovodi do smanjene proizvodnje hema. Medicinsko stanje povezano s ovim defektom enzima naziva se nasljedna koproporfirija.

CPOX, šesti enzim biosintetskog puta hema, pretvara koproporfirinogen III u protoporfirinogen IX preko dva uzastopna koraka oksidativne dekarboksilacije. Aktivnost enzima CPOX, koji se nalazi u mitohondrijskoj membrani, mjeri se u limfocitima.

## Funkcija 
CPOX je enzim uključen u šesti korak [metabolizam|[metabolizma]] porfirin a koji katalizira oksidativnu dekarboksilaciju koproporfirinogena III u protoporfirinogen IX u putevima biosinteze hema i hlorofila. Protein je homodimer koji sadrži dva interno vezana gvožđeva atoma po molekuli prirodnog proteina. Enzim je aktivan u prisustvu molekulnog kisika koji deluje kao akceptor elektrona. Enzim je široko rasprostranjen jer je pronađen u različitim eukariotskim i prokariotskim izvorima.

## Struktura
### Gen
Ljudski CPOX je mitohondrijski enzim kodiran CPOX genom od 14 kb, koji sadrži sedam egzona smještenih na hromosomu 3, sekvenca  q11.2. Nakon proteolitske obrade, protein je prisutan kao zreli homodimerni oblik s molekulskom masom od 37 kDa.

## Klinički značaj
Nasljedna koproporfirija (HCP) i harderoporfirija su dva fenotipski odvojena poremećaja koji se tiču parcijalnog nedostatka CPOX-a. U dominira HCP neurovisceralna simptomatologija. Dodatno, može biti povezano sa bolovima u stomaku i/ili fotosenzitivnošću kože. U biohemijskim testovima zabilježena je hiperekskrecija koproporfirina III u urinu i fecesu. HCP je autosomno dominantni nasljedni poremećaj, dok je harderoporfirija rijetka eritropoetska varijanta oblika HCP-a i nasljeđuje se autosomno recesivno. Klinički, karakterizira ga neonatusna hemolitska anemija. Kod pacijenata sa harderoporfirom,  onekad je opisano i  prisustvo kožnih lezija sa izraženim fekalnim izlučivanjem harderoporfirina.

Do danas je opisano preko 50 CPOX mutacija koje uzrokuju HCP. Većina ovih mutacija rezultira supstitucijom aminokiselinskih ostataka unutar strukturnog okvira CPOX-a. U pogledu molekulske osnove HCP-a i harderoporfirije, mutacije CPOX-a kod pacijenata sa harderoporfirijom su demonstrirane u području egzona 6, gdje su također identificirane mutacije kod pacijenata sa HCP-om.  Kako bi samo pacijenti sa mutacijom u ovoj regiji (K404E) mogli razviti harderoporfiriju, ova mutacija je dovela do smanjenja drugog koraka reakcije dekarboksilacije tokom konverzije koproporfirinogena u protoporfirinogenu IX, što implicira da se aktivno mjesto enzima uključenog u drugi korak dekarboksilacije nalazi u egzonu 6.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Proteinske porodice
Mijeloidno tkivo

matičnih do zrelih ĆELIJA]] 
thumb|400px|Sveobuhvatni dijagram razvoja različitih krvnih ćelija, od hematopoetskih matičnih do zrelih ćelija u mijeloidnim i limfoidnim linijama.
**Mijeloidno tkivo**, u koštanoj srži, u smislu riječi *mijeloid*, od prefiksa mijelo– = moždina + sufiks –oid  = ličiti na nešto, je tkivo koštane srži, ćelijska loza ili nalik na koštanu srž, a **mijelogeno tkivo** je bilo koje tkivo koštane srži ili koje proizlazi iz koštane srži ; u ovom smislu termini se obično koriste sinonimno, kao naprimjer sa hronična mijeloidna/mijelogena leukemija.

U hematopoezi, mijeloidne ili mijelogene ćelije su krvne ćelije koje nastaju iz progenitorskih za granulocite, monocite, eritrocite  ili trombocita (običnih mijeloidnih progenitora, to jest, CMP ili CFU-GEMM), ili u užem smislu koji se također često koristi, posebno iz loze mijeloblasta (mijelocita, monocita i tipova njihovih izvedenica). Dakle, iako sve krvne ćelije, čak i limfociti, normalno nastaju u koštanoj srži kod odraslih, mijeloidne ćelije u najužem smislu te reči mogu se razlikovati od limfoidnih ćelija, tj. limfocita, koji nastaju iz običnih limfoidnih progenitorskih ćelija koje daju B– i T-ćelije. i eritroid se često može koristiti za razlikovanje "povezanih s eritrocitima" od tog razlikovanja mijeloida i limfoida.

Reč *mijelopoeza* ima nekoliko značenja tako da je paralelan onima za *mijeloidno*, a mijelopoeza u užem smislu je regulirano formiranje specifično mijeloidnih leukocita (mijelocita), a uvažavajući  smisao, mijelopoezu treba razlikovati od eritropoeze i limfopoeze (iako se sve krvne ćelije kod odraslih normalno proizvode u koštanoj srži).

Mijeloidne neoplazme se uvijek odnose na lozu ćelija koštane srži i povezane su sa hematopoetskim ćelijama. Mijeloidno tkivo također može biti prisutno u jetri i slezeni u fetusima, a ponekad čak i kod odraslih, što dovodi do vansržne hematopoeze.

Postoji još jedan smisao za *mijeloid* koji znači "koji se odnosi na kičmenu moždinu", ali se mnogo rjeđe koristi. „Mijeloid“ ne treba mešati sa mijelin, koji se odnosi na izolacijski sloj koji pokriva aksone mnogih neurona.

## Također pogledajte
* Akutna mijeloidna leukemija
* Hronična mijeloidna leukemija
* Hematopoetske matične ćelije

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Ćelije krvi
Kategorija:Tkiva
Kategorija:Fiziologija životinja
Kategorija:Anatomija čovjeka
EAF2

**Elongacijski pridruženi faktor 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **EAF2** sa hromosoma 3. Član je EAF porodice proteina.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 260 aminokiselina, а molekulska težina  28.792 Da.

1020304050
MNSAAGFSHLDRRERVLKLGESFEKQPRCAFHTVRYDFKPASIDTSSEGY
LEVGEGEQVTITLPNIEGSTPPVTVFKGSKKPYLKECILIINHDTGECRL
EKLSSNITVKKTRVEGSSKIQYRKEQQQQQMWNSARTPNLVKHSPSEDKM
SPASPIDDIERELKAEASLMDQMSSCDSSSDSKSSSSSSSEDSSSDSEDE
DCKSSTSDTGNCVSGHPTMTQYRIPDIDASHNRFRDNSGLLMNTLRNDLQ
LSESGSDSDD

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CCDC80

**Protein 80 sa upredenom zavojnicom** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **CCDC80**  sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  950 aminokiselina, а molekulska težina  108.174 Da.

1020304050
MTWRMGPRFTMLLAMWLVCGSEPHPHATIRGSHGGRKVPLVSPDSSRPAR
FLRHTGRSRGIERSTLEEPNLQPLQRRRSVPVLRLARPTEPPARSDINGA
AVRPEQRPAARGSPREMIRDEGSSARSRMLRFPSGSSSPNILASFAGKNR
VWVISAPHASEGYYRLMMSLLKDDVYCELAERHIQQIVLFHQAGEEGGKV
RRITSEGQILEQPLDPSLIPKLMSFLKLEKGKFGMVLLKKTLQVEERYPY
PVRLEAMYEVIDQGPIRRIEKIRQKGFVQKCKASGVEGQVVAEGNDGGGG
AGRPSLGSEKKKEDPRRAQVPPTRESRVKVLRKLAATAPALPQPPSTPRA
TTLPPAPATTVTRSTSRAVTVAARPMTTTAFPTTQRPWTPSPSHRPPTTT
EVITARRPSVSENLYPPSRKDQHRERPQTTRRPSKATSLESFTNAPPTTI
SEPSTRAAGPGRFRDNRMDRREHGHRDPNVVPGPPKPAKEKPPKKKAQDK
ILSNEYEEKYDLSRPTASQLEDELQVGNVPLKKAKESKKHEKLEKPEKEK
KKKMKNENADKLLKSEKQMKKSEKKSKQEKEKSKKKKGGKTEQDGYQKPT
NKHFTQSPKKSVADLLGSFEGKRRLLLITAPKAENNMYVQQRDEYLESFC
KMATRKISVITIFGPVNNSTMKIDHFQLDNEKPMRVVDDEDLVDQRLISE
LRKEYGMTYNDFFMVLTDVDLRVKQYYEVPITMKSVFDLIDTFQSRIKDM
EKQKKEGIVCKEDKKQSLENFLSRFRWRRRLLVISAPNDEDWAYSQQLSA
LSGQACNFGLRHITILKLLGVGEEVGGVLELFPINGSSVVEREDVPAHLV
KDIRNYFQVSPEYFSMLLVGKDGNVKSWYPSPMWSMVIVYDLIDSMQLRR
QEMAIQQSLGMRCPEDEYAGYGYHSYHQGYQDGYQDDYRHHESYHHGYPY

## Funkcija
Bioinformatička analiza sugerira da je protein CCDC80 peroksiredoksin.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Proteini vanćelijskog matriksa
Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Johann Andreas Schmeller

mini| Johann Andreas Schmeller
**Johann Andreas Schmeller** (6. augusta 1785. u Tirschenreuthu – 27. septembra 1852. u Minhenu ) bio je njemački filolog koji je u početku proučavao bavarski dijalekt. Od 1828. do smrti predavao je na Univerzitetu u Minhenu. Smatra se osnivačem modernog istraživanja dijalekata u Njemačkoj. Njegov trajni doprinos je *Bayerisches Wörterbuch* (Bavarski rječnik),  koji je trenutno u procesu revizije od strane Bavarske akademije nauka i humanističkih nauka.

## Biografija 
Godine 1821. objavio je *Die Mundarten Bayerns* (bavarski dijalekti). Ovo je kasnije dopunjeno njegovim *Bayerisches Wörterbuch* (Bavarski rječnik), koji se pojavio u četiri toma od 1827. do 1837. Možda je njegova najistaknutija publikacija bila prvo moderno izdanje *Helianda* (1830). 

Bio je i sastavljač *Carmine Burane* (1847), koju je je on imenovao. Schmeller je uredio  *Evangelienharmonie* (1841) na Visokom staronjemačkom;  *Muspilli* (1832);  *Lateinische Gedichte des 10. und 11.* *Jahrhunderts* (1836); i *Jagd Hadamara von Labera* (1850). Njegov *Cimbrisches Wörterbuch* uredio je Bergmann 1855. 

Schmeller je izumio schwa (Ə) za upotrebu kao reducirani samoglasnik na kraju nekih njemačkih riječi, a prvi ga je upotrijebio u svojim radovima iz 1820-ih o bavarskim dijalektima.

## Reference 
 

## Vanjski linkovi 
* 
Kategorija:Umrli 1852.
Kategorija:Rođeni 1785.
ETV5

**Ets varijanta transkripcijskog faktora 5 (ETV5)** (također pod nazivom **ERM transkripcijski faktor**) je transkripcijski faktor koji je kod ljudi kodiran gen om **ETV5** sa hromosoma 3. Generteaju ga Sertolijeve ćelije, koje se nalaze u sjemenicima i imaju ključnu ulogu u spermatogenezi. Njegov ortolog je povezan i sa gojaznošću i bipolarnim poremećajem.
  
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 510 aminokiselina, а molekulska težina  57.838 Da.

1020304050
MDGFYDQQVPFMVPGKSRSEECRGRPVIDRKRKFLDTDLAHDSEELFQDL
SQLQEAWLAEAQVPDDEQFVPDFQSDNLVLHAPPPTKIKRELHSPSSELS
SCSHEQALGANYGEKCLYNYCAYDRKPPSGFKPLTPPTTPLSPTHQNPLF
PPPQATLPTSGHAPAAGPVQGVGPAPAPHSLPEPGPQQQTFAVPRPPHQP
LQMPKMMPENQYPSEQRFQRQLSEPCHPFPPQPGVPGDNRPSYHRQMSEP
IVPAAPPPPQGFKQEYHDPLYEHGVPGMPGPPAHGFQSPMGIKQEPRDYC
VDSEVPNCQSSYMRGGYFSSSHEGFSYEKDPRLYFDDTCVVPERLEGKVK
QEPTMYREGPPYQRRGSLQLWQFLVTLLDDPANAHFIAWTGRGMEFKLIE
PEEVARRWGIQKNRPAMNYDKLSRSLRYYYEKGIMQKVAGERYVYKFVCD
PDALFSMAFPDNQRPFLKAESECHLSEEDTLPLTHFEDSPAYLLDMDRCS
SLPYAEGFAY

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 
* 

Kategorija:Transkripcijski faktori
Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Triptih

[mini|340x340piksel| *"Oltarna slika Merode"*, pripisana radionici flamanskog slikara [Robert Campin|Roberta Campina, c. 1427–32]]
[mini|420x420piksel| [Hieronymus Bosch|Hijeronim Boš, *"Vrt zemaljskih užitaka"*, 1490–1510. Museo del Prado, Madrid]]
[mini|320x320piksel|*"Aino mit"* je triptih koji je naslikao finski slikar [Akseli Gallen-Kallela 1891. godine, a zasnovan je na finskom narodnom mitu o stvaranju svijeta Kalevala. *Ateneum muzej umjetnosti* u Helsinkiju.]]
**Triptih** (  TRIP -tik ; od grčkog pridjeva *τρίπτυχον* *"triptukhon"* ("tri puta"), od *tri,* odnosno, "tri" i *ptysso,* odnosno, "fold" ili *ptyx*, tj. "fold")   je umjetničko djelo (obično panelna slika ) koje je podijeljeno na tri dijela, ili tri rezbarena panela koji su spojeni šarkama i mogu se sklopiti ili otvoriti otvorenim. Stoga je to vrsta poliptiha, termin za sve radove sa više ploča. Srednji panel je tipično najveći, a uz njega se nalaze dva manja srodna djela, iako postoje triptisi panela jednake veličine. Obrazac se može koristiti i za privjesak nakita.

Osim asocijacije na umjetnost, termin se ponekad koristi općenito općenito za označavanje svega sa tri dijela, posebno ako je integriran u jednu cjelinu.

## Reference 
Kategorija:Simetrija
Kategorija:Kiparstvo
Kategorija:Rotacijska simetrija
Kategorija:Optičke iluzije
Kategorija:Umjetničke tehnike
Kategorija:Članci s videoklipovima
Kategorija:Pages with unreviewed translations
ARHGAP31

**Rho GTPaza aktivirajući protein 31** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **ARHGAP31** sa hromosoma 3. To je regulator   Cdc42/Rac1 GTPaze .

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  1.444 aminokiselina, а molekulska težina  156.985 Da.

1020304050
MKNKGAKQKLKRKGAASAFGCDLTEYLESSGQDVPYVLKSCAEFIETHGI
VDGIYRLSGVTSNIQRLRQEFGSDQCPDLTREVYLQDIHCVGSLCKLYFR
ELPNPLLTYELYEKFTEAVSHCPEEGQLARIQNVIQELPPSHYRTLEYLI
RHLAHIASFSSKTNMHARNLALVWAPNLLRSKEIEATGCNGDAAFLAVRV
QQVVIEFILNHVDQIFNNGAPGSLENDENRPIMKSLTLPALSLPMKLVSL
EEAQARSLATNHPARKERRENSLPEIVPPMGTLFHTVLELPDNKRKLSSK
SKKWKSIFNLGRSGSDSKSKLSRNGSVFVRGQRLSVEKATIRPAKSMDSL
CSVPVEGKETKGNFNRTVTTGGFFIPATKMHSTGTGSSCDLTKQEGEWGQ
EGMPPGAEGGFDVSSDRSHLQGAQARPPPEQLKVFRPVEDPESEQTAPKM
LGMFYTSNDSPSKSVFTSSLFQMEPSPRNQRKALNISEPFAVSVPLRVSA
VISTNSTPCRTPPKELQSLSSLEEFSFHGSESGGWPEEEKPLGAETSAAS
VPKKAGLEDAKAVPEAPGTVECSKGLSQEPGAHLEEKKTPESSLSSQHLN
ELEKRPNPEKVVEEGREAGEMESSTLQESPRARAEAVLLHEMDEDDLANA
LIWPEIQQELKIIESEEELSSLPPPALKTSPIQPILESSLGPFIPSEPPG
SLPCGSFPAPVSTPLEVWTRDPANQSTQGASTAASREKPEPEQGLHPDLA
SLAPLEIVPFEKASPQATVEVGGPGNLSPPLPPAPPPPTPLEESTPVLLS
KGGPEREDSSRKLRTDLYIDQLKSQDSPEISSLCQGEEATPRHSDKQNSK
NAASEGKGCGFPSPTREVEIVSQEEEDVTHSVQEPSDCDEDDTVTDIAQH
GLEMVEPWEEPQWVTSPLHSPTLKDAHKAQVQGLQGHQLEKRLSHRPSLR
QSHSLDSKPTVKSQWTLEVPSSSSCANLETERNSDPLQPQAPRREITGWD
EKALRSFREFSGLKGAEAPPNQKGPSGVQPNPAETSPISLAEGKELGTHL
GHSSPQIRQGGVPGPESSKESSPSVQDSTSPGEHPAKLQLKSTECGPPKG
KNRPSSLNLDPAIPIADLFWFENVASFSSPGMQVSEPGDPKVTWMTSSYC
KADPWRVYSQDPQDLDIVAHALTGRRNSAPVSVSAVRTSFMVKMCQARAV
PVIPPKIQYTQIPQPLPSQSSGENGVQPLERSQEGPSSTSGTTQKPAKDD
SPSSLESSKEEKPKQDPGAIKSSPVDATAPCMCEGPTLSPEPGSSNLLST
QDAVVQCRKRMSETEPSGDNLLSSKLERPSGGSKPFHRSRPGRPQSLILF
SPPFPIMDHLPPSSTVTDSKVLLSPIRSPTQTVSPGLLCGELAENTWVTP
EGVTLRNKMTIPKNGQRLETSTSCFYQPQRRSVILDGRSGRQIE

## Funkcija 
ARHGAP31 kodira protein koji aktivira GTPazu (GAP). Različiti ćelijski procesi su regulisani Rho GTPazama koje kruže između neaktivnog oblika vezanog za GDP i aktivnog oblika vezanog za GTP. Ovo kruženje između neaktivnih i aktivnih oblika regulirano je faktorima izmjene guaninskih nukleotida i GAP-ovima. Kodirani protein je GAP za koji je pokazano da regulira dvije GTPaze uključene u proteinsko ciljanje i ćelijski rast.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
O Fortuna (Orff)

mini|Carl Orff 1940.
**"O Fortuna"** jest stavak u Carl Orffovoj kantati *Carmina Burana* iz 1935-1936. s kojim počinju dijelovi uvoda i završetka kantate, oba pod nazivom "Fortuna Imperatrix Mundi". Kantata je zasnovana na istoimenoj srednjovjekovnoj zbirci poezije za galjardu (vrsta renesansnog plesa i muzike) iz koje pjesma "O Fortuna" daje riječi koje se pjevaju u stavku. Tokom svog vremena bila je dobro prihvaćena i ušla je u popularnu kulturu korištenjem u drugim muzičkim djelima, reklamama i zvučnim zapisima počev od kasnog 20. vijeka.

## Kompozicija 
„O Fortuna“ je srednjovjekovna latinska golijardska pjesma napisana u 13. vijeku, neizvjesnog autorstva. Riječ je o pritužbi protiv boginje sreće, sadržanoj u zbirci poznatoj kao *Carmina Burana*. Carl Orff se susreo sa zbirkom 1934. i radio je sa latinskim i grčkim entuzijastom, Michelom Hofmannom, da odabere i organizira 24 pjesme u libreto. Orf je komponovao svoju *Carminu Burana,* koristeći libreto, 1935–36. Prvi put ju je izvela Frankfurtska opera 8. juna 1937. godine. Kantata se sastoji od 25 stavaka u pet sekcija, pri čemu "O Fortuna" daje kompozicioni okvir, pojavljuje se kao prvi stavak i repriziran za dvadeset i peti, oba u odjeljcima pod nazivom "Fortuna Imperatrix Mundi".

Scott Horton napisao je u ''Harper's Magazinu* da tekst pjesme naglašava kako je malo ljudi, u vrijeme kada je napisana, "osjetilo bilo kakvu kontrolu nad svojom sudbinom", dok istovremeno "zvoni strašću prema životu, zahtjevom da se zgrabe i čuvaju slatki trenuci koje pruža jadno ljudsko postojanje." 
[mini|Detalj iz [Minijatura|minijature *Rota Fortunae* koja se pojavljuje u *Carmina Burana*, Bavarska državna biblioteka u Minhenu.]]
Orff je bio inspirisan i *pjesmom i srednjovjekovnim simbolom Rota Fortunae*, ili Točkom sreće, koji boginja Fortuna nasumično vrti, uzrokujući da neki ljudi pate dok drugi pronalaze bogatstvo. Ponavljanje muzičke pratnje čini poređenje sa okretanjem točka. *Rota Fortunae* se pojavljuje u verziji zbirke poezije poznatoj pod nazivom *Codex Buranas''. Ponavljanje muzičke pratnje čini poređenje s okretanjem točka.

## Reference 
Kategorija:Carl Orff
Kategorija:Kantata
Rota Fortunae

[desno|mini| Iz izdanja [Giovanni Boccaccio|Boccacciovog *De Casibus Virorum Illustrium koji* prikazuje dama Fortune vrti svoj točak.]]
U srednjovjekovnoj i antičkoj filozofiji **Točak sreće**, ili ***Rota Fortunae***, simbol je hirovite prirode Sudbine. Točak pripada boginji Fortuna (grčki ekvivalent Tyche ) koji ga vrti nasumce, mijenja pozicije onih na točku: neki pate u velikoj nesreći, drugi steknu neočekivane dobiti. Metafora je već bila kliše u antičko doba, na koju se žalio Tacit, ali je u srednjem vijeku uveliko popularizirana svojim proširenim tretmanom u *Utjesi filozofije* od strane Boetija iz oko 520. godine. Postala je uobičajena slika u rukopisima knjige, a potom i u drugim medijima, gdje Fortuna, često s povezom na očima, okreće veliki točak kakav se koristi u vodenicama, a za koji su vezani kraljevi i druge moćne ličnosti.
[mini| "Kraljica sreće", uz pomoć četiri druge [Personifikacija|personifikacije, okreće točak.]]
Porijeklo riječi je iz "točka sreće" - zodijaka, koji se odnosi na nebeske sfere od kojih 8. drži zvijezde, a 9. mjesto je mjesto gdje su postavljeni znakovi zodijaka. Koncept je prvi put izmišljen u Babilonu, a kasnije su ga razvili stari Grci.

### Carmina Burana 
Motiv Točka sreće značajno se pojavljuje u *Carmina Burani* (ili *Burana Codexu*), iako sa postklasičnim fonetskim pravopisom *genitiva Fortunae*.

## Reference 
Kategorija:Grčka mitologija
Kategorija:Točkovi
DZIP3

**Protein 3 DAZ interaktivnog  cinkovog prsta** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **DZIP3** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.208 aminokiselina, а molekulska težina  138.604 Da.

1020304050
MDSLPDEFFVRHPAVEDQRKEETENKLEKSSGQLNKQENDIPTDLVPVNL
LLEVKKLLNAINTLPKGVVPHIKKFLQEDFSFQTMQREVAANSQNGEEIV
PALTLRFLITQLEAALRNIQAGNYTAHQINIGYYLTLLFLYGVALTERGK
KEDYTEAENKFLVMKMMIQENEICENFMSLVYFGRGLLRCAQKRYNGGLL
EFHKSLQEIGDKNDHWFDIDPTEDEDLPTTFKDLLNNFIKTTESNIMKQT
ICSYLDCERSCEADILKNTSYKGFFQLMCSKSCCVYFHKICWKKFKNLKY
PGENDQSFSGKKCLKEGCTGDMVRMLQCDVPGIVKILFEVVRKDEYITIE
NLGASYRKLISLKITDTDIRPKISLKFNTKDEMPIFKLDYNYFYHLLHII
IISGTDIVRQIFDEAMPPPLLKKELLIHKNVLESYYNHLWTNHPLGGSWH
LLYPPNKELPQSKQFDLCLLLALIKHLNVFPAPKKGWNMEPPSSDISKSA
DILRLCKYRDILLSEILMNGLTESQFNSIWKKVSDILLRLGMMQEDIDKV
KENPIENISLDYHQLSVYLGIPVPEIIQRMLSCYQQGIALQSITGSQRIE
IEELQNEEEELSPPLMEYNINVKSHPEIQFAEINKDGTSIPSESSTESLK
DLQEVKSKQRKKKKTKNKKNKDSKEDQVPYVVEKEEQLRKEQANPHSVSR
LIKDDASDVQEDSAMEDKFYSLDELHILDMIEQGSAGKVTTDYGETEKER
LARQRQLYKLHYQCEDFKRQLRTVTFRWQENQMQIKKKDKIIASLNQQVA
FGINKVSKLQRQIHAKDNEIKNLKEQLSMKRSQWEMEKHNLESTMKTYVS
KLNAETSRALTAEVYFLQCRRDFGLLHLEQTEKECLNQLARVTHMAASNL
ESLQLKAAVDSWNAIVADVRNKIAFLRTQYNEQINKVKQGFALSTLPPVQ
LPPPPPSPEILMQQFLGRPLVKESFFRPILTVPQMPAVCPGVVSATGQPR
APLMTGIAWALPAPVGDAVPPSAGLRSDPSIMNWERITDRLKTAFPQQTR
KELTDFLRKLKDAYGKSLSELTFDEIVCKISQFIDPKKSQSQGKSVSNVN
CVSPSHSPSQPDAAQPPKPAWRPLTSQGPATWEGASNPDEEEEEEEPCVI
CHENLSPENLSVLPCAHKFHAQCIRPWLMQQGTCPTCRLHVLLPEEFPGH
PSRQLPKI

## References 
## Dopunska literatura 
*

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Carmina Burana

[mini| [Rota Fortunae|Točak sreće iz *Carmine Burane*]]
***Carmina Burana*** ( , latinski za "Pjesme iz Benediktbeuerna " *[Buria* na latinskom]) je rukopis od 254  pjesme i dramska teksta, uglavnom iz 11. ili 12. vijeka, iako su neki iz 13. vijek. Komadi su uglavnom nepristojni, iskazuju nepoštovanje i satirični su. Napisane su uglavnom na srednjovjekovnom latinskom, nekoliko na srednjem visokonjemačkom i staroarpitanskom jeziku. Neki su makaronski, mješavina latinskog i njemačkog ili francuskog jezika.

Napisali su ih studenti i sveštenstvo kada je latinski bio lingua franca širom Italije i zapadne Evrope za putujuće naučnike, univerzitete i teologe. Čini se da je većina pjesama i pjesama djelo Golijarda, svećenstva (uglavnom studenata) koji su satirirali Katoličku crkvu. Zbirka čuva djela brojnih pjesnika, uključujući Petra od Bloisa, Waltera od Châtillon- a i anonimnog pjesnika zvanog Arhipjesnik.

Zbirka je pronađena 1803. godine u benediktinskom samostanu Benediktbeuern u Bavarskoj, a danas se nalazi u Bavarskoj državnoj biblioteci u Minhenu. Smatra se najvažnijom zbirkom golijardskih i vagabundskih pjesama, uz *Carmina Cantabrigiensia*.

Rukopisi odražavaju međunarodni evropski pokret, s pjesmama koje potiču iz Oksitanije, Francuske, Engleske, Škotske, Aragona, Kastilje i Svetog Rimskog Carstva. 

Dvadeset četiri pjesme u *Carmini Burani* uglazbio je 1936. Carl Orff kao *Carmina Burana: Cantiones profanae cantoribus et choris cantandae comitantibus instrumentis atque imaginibus magicis* . Njegova kompozicija je brzo postala popularna i sastavni dio repertoara klasične muzike. Pokret otvaranja i zatvaranja "O Fortuna" korišten je u brojnim filmovima.

### Autori 
*O autorima Carmine Burane* ne zna se gotovo ništa. Samo nekoliko pjesama može se pripisati određenim autorima, kao što su one Hugha Primasa iz Orléansa (umro oko 1160.), Arhipjesnika (umro oko 1165.), Francuza Waltera od Châtillona (umro oko 1201.) i Breton Petrus Blesensis (umro c. 1203). Dodatno, priloženi folio sadrži njemačke strofe koje spominju određene autore, pa se mogu pripisati njemačkom Minnesingeru Dietmaru von Aistu (umro oko 1170.), Heinrichu von Morungenu (umro oko 1222.), Waltheru von der Vogelweideu (umro oko 1222.). 1228.) i Neidhartu (umro oko 1240.). Jedine potpisane pjesme nalaze se u priloženom foliju, a radi se o Marneru, lutajućem pjesnik i pjevaču iz Švabije. Mnoge pjesme proizlaze iz djela napisana u klasičnoj antici, od Ovidija, Horacija, Juvenala, i Ausoniusa ; međutim, čini se da oko dvije trećine pjesama nisu izvedena djela. 
mini| Benediktbeuern opatija

## Reference 
**Bilješke**
 
Kategorija:Starofrancuski
Kategorija:Carmina Burana
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Katul

mini| Moderna bista Katula na Piazza Carducci u Sirmioneu.
**Gaj Valerije Katul** ( Classical Latin: [ˈɡaːiʊs waˈlɛriʊs kaˈtʊlːʊs] ; c. 84 – c. 54. pne), često nazivan jednostavno kao Catullus (kə- TUL -əs ), bio je latinski pjesnik kasne Rimske republike koji je pisao uglavnom u neoteričnom stilu poezije, fokusirajući se na lični život, a ne na klasične heroje. Njegova sačuvana djela se još uvijek čitaju i nastavljaju utjecati na poeziju i druge oblike umjetnosti.

Katulove pjesme su nadaleko cijenjene od strane savremenih pjesnika, značajno utjecavši između ostalih na Ovidija i Vergilija. Nakon ponovnog otkrića u kasnom srednjem vijeku, Katul je ponovo pronašao ljubitelje poput Petrarke. Eksplicitne seksualne slike koje koristi u nekim svojim pjesmama šokirale su mnoge čitaoce. Ipak, na mnogim nivoima nastave, Katulse smatra izvorom za nastavnike latinskog. 

## Reference 
Kategorija:Umrli 54. p. n. e.
Kategorija:Pages with unreviewed translations
O Fortuna

mini| „O Fortuna“ u rukopisu *Carmina Burana* (Bavarska državna biblioteka ; pjesma zauzima posljednjih šest redova na stranici, zajedno sa prekoračenjem u donjem desnom uglu.
„ **O Fortuna** “ je srednjovjekovna latinska golijardska pjesma koja je dio zbirke poznate kao *Carmina Burana*, napisane početkom 13. vijeka. To je žalba na Fortunu, neumoljivu sudbinu koja vlada i božanstvima i smrtnicima u rimskoj i grčkoj mitologiji.

Godine 1935–36, "O Fortuna" je uglazbio njemački kompozitor Carl Orff kao dio "  ", na stavcima otvaranja i zatvaranja njegove kantate *Carmina Burana*. Prvi put ju je postavila Frankfurtska opera 8. juna 1937. godine. Otvara se sporim tempom uz udaranje bubnjeva i horom, koji se brzo spušta u šapat, polako se gradi u postojanom krešendu bubnjeva i uključivanjem kratkih žičane sekcije i horne koje dostižu vrhunac u jednoj posljednjem dugom moćnom bloku, i naglo završavaju. Ton je modalni, do zadnjih devet taktova. Izvođenje traje nešto više od dvije i po minute.

Orffova postavka pjesme utjecala je i korištena u mnogim drugim djelima, a izvodili su je brojni ansambli klasične muzike i popularni umjetnici. Može se čuti u brojnim filmovima i televizijskim reklamama, a postala je osnovni element popularne kulture, stvarajući raspoloženje za dramatične ili kataklizmične situacije. "O Fortuna" je 2009. godine zauzela vrh People's Classical Chart-a kao najzvučnija klasična muzika u prethodnih 75 godina u Ujedinjenom Kraljevstvu.

Orff je bio inspiriran i *pjesmom i srednjovjekovnim simbolom Rota Fortunae*, ili Točkom sreće, koji boginja Fortuna nasumično vrti, uzrokujući da neki ljudi pate dok drugi pronalaze bogatstvo. *Rota Fortunae* se pojavljuje u verziji zbirke poezije poznatoj kao *Codex Buranas* . Ponavljanje muzičke pratnje čini poređenje sa okretanjem točka.  

*Carmina Burana* je bila uspješna od svog prvog postavljanja u Frankfurtskoj operi 1937. godine, pokrenuvši Orffovu karijeru i postala je njegovo najpoznatije djelo.  Posebno "O Fortuna" postala je jedna od najprepoznatljivijih kompozicija u popularnoj kulturi. Godine 2009. našao se na vrhu BBC-jeve liste najčuvanijih klasičnih numera, a šef programiranja BBC Radija 2 nazvao ju je "bezvremenim muzičkim djelom koje se nastavlja svirati, izvoditi i voljeti više od 70 godina nakon njegove kompozicije".   Horton ga naziva "djelom briljantnosti" koje je "možda pokvarila njegova popularizacija", korišteno "često kao džingl, odvojen na bilo koji smislen način od svoje moćne poruke".

## Reference 
 
Kategorija:Carl Orff
EFCC1

**Protein 1 EF-šake sa  domenom upredene zavojnice** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **EFCC1** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 598  aminokiselina, а molekulska težina  65.701 Da..

1020304050
MEPVSTGAEAGMEGAGGDPYRRPARRTQWLLSALAHHYGLDRGVENEIVV
LATGLDQYLQEVFHHLDCRGAGRLPRADFRALCAVLGLRAEGATTAGQAA
GDGNSRDVTPGDAAAELATDGDSDTDEEARLALRAEPPELTFRQFHARLC
GYFGTRAGPRLPRGALSEHIETQIRLRRPRRRRRPPCAPGPDSGPDCERV
ARLEEENSSLRELVEDLRAALQSSDARCLALQVGLWKSQASTHEMGHGGP
EAAVRELRQAQGALAAAEARAGRLRRGQAEVRRRAEEARQVVLRSLHRVR
ELEALAQQVPGLQRWVRRLEAELQRYRSEDSQLPTPQLANPEPGDKSNEP
EDAGTRDPDPTPEGAWQSDSSSGSRALDEVDEQLFRSVEGQAASDEEEVE
EERWQEEKKTPAAEAKTLLARLSSCRGRCDDQTAEKLMTYFGHFGGANHA
HTLGELEACIAMLVEQLRTQGCGGRTLGTSEEEAELQQKVEENEHLRLEL
QMVETERVRLSLLEEKLVDVLQLLQRLRDLNISKRALGKILLSTLDAFRD
PTHEGRPSPAAILDALHQALAACQLLRRQPSAPASAAAALTNPLLVSC

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika