open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nemanja Vidić

**Nemanja Vidić** (21. oktobar 1981) bivši je srbijanski nogometaš koji je igrao na poziciji centralnog beka.

Karijeru je počeo u rodnom Užicu gdje je nastupao za Jedinstvo i Slobodu. Kao profesionalac prvo je igrao za Crvenu zvezdu, odakle je u julu 2004. godine prešao u Spartak iz Moskve. Najviše se istakao kao nogometaš MManchester Uniteda sa kojim je pet puta bio prvak Engleske, a osvojio je i UEFA Ligu prvaka 2007/08. Dva puta je bio najbolji nogometaš Premijer lige. Karijeru je završio 2016. u Interu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*
*

Kategorija:Rođeni 1981.
Kategorija:Biografije, Užice
Kategorija:Srbijanski nogometaši
Kategorija:Nogometaši Crvene zvezde
Kategorija:Nogometaši Spartak Moskve
Kategorija:Nogometaši Manchester Uniteda
Kategorija:Nogometaši Inter Milana
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006.
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2010.
Bogohuljenje

**Bogohuljenje** (ili latinska posuđenica *blasphemare* = **Blasfemija** koja potiče iz stargrčkog βλασφημέω, od riječi βλάπτω = "povrijeđujem" i φήμη = "ugled") označava korištenje imena Boga na način koji određena vjeroispovjest ili njeni predstavnici smatraju uvredljivim, neprikladnim ili nedopustivim.

Bogohuljenje podrazumijeva i svako suprotstavljanje određenoj religijskoj dogmi ili vjeri. U historiji i u nekim državama u sadašnjosti, bogohuljenje se kažnjava kao krivično djelo. Psovke često sadrže i bogohulne riječi.

## Reference
## Vanjski linkovi
*Catholic Encyclopedia - Blasphemy

Kategorija:Religije
Vrhovni vođa Irana

**Vrhovni vođa Islamske Republike Iran** (perzijski: رهبر معظم ایران *Rahbar-e Moazam-e Irân*), također nazivan **vrhovnim vođom Islamske revolucije** (perzijski: رهبر معظم انقلاب اسلامی *Rahbar-e Moazam-e Enqelâb-e Eslâmi*), ali službeno nazvan **vrhovnim vođstvom** (perzijski: مقام معظم رهبری *Maqâm Moazam Rahbari*), je šef države i najviši politički i vjerski autoritet Irana (iznad predsjednika). Oružane snage, pravosuđe, državni radio i televizija i druge ključne vladine organizacije poput Vijeća čuvara i Vijeća za rasuđivanje svrsishodnosti podređeni su vrhovnom vođi. Prema ustavu, vrhovni vođa određuje opću politiku Islamske Republike (član 110), nadgledajući zakonodavnu, sudsku i izvršnu vlast (član 57). Drugi doživotni nosilac funkcije, Ali Hamenei, izdavao je uredbe i donosio konačne odluke o ekonomiji, okolišu, vanjskoj politici, obrazovanju, nacionalnom planiranju i drugim aspektima upravljanja u Iranu. Hamenei je također donosio konačne odluke o stepenu transparentnosti na izborima, te je otpuštao i vraćao na dužnost imenovane članove predsjedničkog kabineta.

Funkcija je uspostavljena Ustavom Irana iz 1979. godine, u skladu s konceptom ajatollaha Ruholaha Homeinija o starateljstvu islamskog pravnika, i predstavlja doživotno imenovanje. Prema ustavu (Član 111), Skupština stručnjaka ima zadatak da bira, nadgleda i razrješava vrhovnog vođu. U praksi, nije poznato da je Skupština ikada osporila ili na drugi način javno nadzirala bilo koju odluku vrhovnog vođe.

U svojoj historiji, Islamska Republika Iran imala je samo troje vrhovnih vođa: Homeinija, koji je tu dužnost obavljao od 1979. do svoje smrti 1989. godine, Alija Hameneija, koji je na poziciji bio od Homeinijeve smrti do svog atentata 2026, i Modžtabu Hameneija, koji je trenutni vrhovni vođa.

## Spisak vrhovnih vođa
## Napomene
## Reference
## Vanjski linkovi
*Zvanična stranica (na engleskom)
*Ustav Irana (na engleskom)

Kategorija:Politika Irana
Kategorija:Pozicije autoriteta
Kategorija:Religija i politika
Winchesteri (serija)

***Winchesteri*** je američka dramska serija koju je razvio Robbie Thompson i spin-off je serije Lovci na natprirodno, čija je priča postavljena u alternativni univerzum. Premijerno je prikazana 11. oktobra 2022. na The CW a finale sezone je prikazano 7. marta 2023. U maju 2023. serija je otkazana nakon jedne sezone.

## Sinopsis 
Dean Winchester priča o 1970-im kako su njegovi roditelji John Winchester i Mary Campbell se upoznali, zaljubili i zajedno se borili protiv naptrirodnih sila dok su tragali za svojim roditeljima koji su nestali.

## Uloge 
### Glavne uloge 
* Meg Donnelly kao Mary Winchester/Campbell
* Drake Rodger kao John Winchester
* Nida Khurshid kao Latika "Lata" Desai
* Jojo Fleites kao Carlos Cervantez
* Demetria McKinney kao  Ada Monroe
* Bianca Kajlich kao Millie Winchester

### Ponavljajuće uloge 
* Jensen Ackles kao Dean Winchester
* Tom Welling kao Samuel Campbell 
* Bridget Regan kao Rockin' Roxy
* Andrea Londo kao Betty Donelan
* Ryan McCartan kao Kyle Reed

### Gostujuće uloge 
* Gil McKinney kao Henry Winchester
*Rob Benedict kao Tango
*Richard Speight Jr. kao Loki
*Charles Shaughnessy kao Jack Wilcox
*Ruth Connell kao Rowena MacLeod
*Jim Beaver kao Bobby Singer
*Alexander Calvert kao Jack Kline

## Produkcija 
Dana 24. juna 2021. najavljeno je da je u razvoju spin-off za Lovci na natprirodno seriju pod nazivom Winchesteri, koja bi se fokusirala na Samove i Deanove roditelje. The CW je naručio pilot epizodu 3. februara 2022.. Dana 12. maja 2022. CW je naručio seriju, a premijera je bila 11. oktobra 2022. Nakon što je serija otkazana nakon jedne sezone, producenti su planirali prodati seriju drugim mrežama ali nakon što nisu uspjeli pronaći ko bi kupio seriju, svi planovi i napori su zaustavljeni te je Ackles sljedećeg dana potvrdio i okrivio je promjene koje su se desile na CW...

### Snimanje 
Snimanje pilot epizode počelo je u aprilu 2022. širom New Orleansa. Snimanje ostalih epizoda je isto širom New Orlansa 25. jula, a završeno je 15. decembra iste godine.

Snimanje pilot epizode počelo je u aprilu 2022. širom New Orleansa. Glavno snimanje ostatka serije započelo je u New Orleansu 25. jula, a završeno je 15. decembra.

## Recenzije 
Rotten Tomatoes, 100% od 8 kritičkih rezenzija za seriju su pozitivne s prosječnom ocjenom 6,9/10. Na Metacriticu serija ima ocjenu 49 od 100 na osnovu 6 kritičara.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Američke TV-serije sa početkom prikazivanja 2022.
Kategorija:Američke dramske serije
Antarktički morski led

od 21. septembra 2005, na kojoj je vidljiva cijela antarktička regija]]

**Antarktički morski led** jest morski led Južnog okeana. Zimi se proteže od krajnjeg sjevera, a svakog ljeta se povlači gotovo do obale. Morski led je smrznuta morska voda koja je obično debela manje od nekoliko metara. To je suprotno od ledenih polica, koje formiraju glečeri; one plutaju u moru i debele su do kilometra. Postoje dvije podvrste morskog leda: brzi led, koji je pričvršćen za kopno; i sante leda, koje nisu.

Morski led koji dolazi iz Južnog okeana topi se s dna umjesto s površine poput arktičkog leda, jer je na vrhu prekriven snijegom. Kao rezultat toga, rijetko se primjećuju jezera nastala topljenjem. U prosjeku, antarktički morski led je mlađi, tanji, topliji, slaniji i pokretljiviji od arktičkog morskog leda. Druga razlika između dva ledena pokrivača je ta što, iako postoji jasno smanjenje arktičkog morskog leda, trend na Antarktiku je otprilike ravan. Posljedično, većina antarktičkog morskog leda je jednogodišnji led, debeo nekoliko metara, ali tačna debljina nije poznata. Površina od 18 miliona km^2 leda iznosi 18 biliona m2, tako da je za svaki metar debljine, s obzirom na to da je gustoća leda oko 0,88 teratona/milion km^3, masa gornjeg metra antarktičkog morskog leda otprilike 16 teratona (biliona metričkih tona) krajem zime. Rekordno niska ljetna površina morskog leda izmjerena je u februaru 2022. na 1,9 miliona km2 od Nacionalnog centra za podatke o snijegu i ledu.

Budući da je okean uz obalu Antarktika obično mnogo topliji od zraka iznad njega, obim morskog leda uveliko kontrolišu vjetrovi i struje koje ga guraju prema sjeveru. Ako se brzo gura, led može putovati mnogo dalje na sjever prije nego što se otopi. Većina leda se formira duž obale, jer led koji se kreće prema sjeveru ostavlja područja otvorene vode (obalne latentne toplinske poline), koja se brzo smrzavaju.

### Debljina 
Budući da je antarktički led uglavnom jednogodišnji led, koji nije debeo kao višegodišnji led, općenito je debeo manje od nekoliko metara. Snježne padavine i poplave leda mogu ga znatno zgusnuti, a slojevita struktura antarktičkog leda često je prilično složena.

## Reference 
Kategorija:Oblici vode
Kategorija:Hidrologija
Kategorija:Morski led
Kategorija:Antarktička regija
Kategorija:Okeani koji okružuju Antarktik
Meissnerov efekat

desno|mini|Dijagram Meissnerovog efekta. Linije magnetnog polja, predstavljene strelicama, isključene su iz supravodiča kada je temperatura ispod kritične.
U fizici kondenzovane materije, **Meissnerov efekat** (ili **Meißner-Ochsenfeldov efekat**) je izbacivanje magnetskog polja iz superavodiča tokom njegovog prelaska u supravodljivo stanje kada se ohladi ispod kritične temperature. Ovo izbacivanje će odbiti obližnji magnet.

Njemački fizičari Walther Meißner (angl. *Meissner*) i Robert Ochsenfeld  otkrili su ovaj fenomen 1933. godine mjereći raspodjelu magnetskog polja izvan uzoraka superprovodljivog kalaja i olova. Uzorci su, u prisustvu primijenjenog magnetskog polja, ohlađeni ispod temperature superprovodljivog prijelaza, nakon čega su uzorci poništili gotovo sva unutrašnja magnetska polja. Ovaj efekat su detektovali samo indirektno jer supravodnik održava magnetski fluks: kada se unutrašnje polje smanji, vanjsko polje se poveća. Eksperiment je prvi put pokazao da su supravodiči više od samo savršenih provodnika i da pružaju jedinstveno definirajuće svojstvo stanja supravodiča. Sposobnost efekta izbacivanja određena je prirodom ravnoteže formirane neutralizacijom unutar jedinične ćelije superprovodnika.

Meissnerov efekat je dobio fenomenološko objašnjenje od strane braće Fritza i Heinza Londona, koji su pokazali da je elektromagnetna slobodna energija u supravodiču minimizirana pod uslovom

:  \nabla^2\mathbf{H} = \lambda^{-2} \mathbf{H}\, 

gdje je **H** magnetsko polje, a λ Londonova dubina prodiranja.

Ova jednačina, poznata kao Londonova jednačina, predviđa da magnetsko polje u supravodiču eksponencijalno opada od vrijednosti koju posjeduje na površini. Ovo isključenje magnetskog polja je manifestacija superdijamagnetizma koji se javlja tokom faznog prelaza iz provodnika u supravodič, na primjer smanjenjem temperature ispod kritične temperature.

## Posljedice 
Otkriće Meissnerovog efekta dovelo je do fenomenološke teorije superprovodljivosti koju su razvili Fritz i Heinz London 1935. godine. Ova teorija je objasnila transport bez otpora i Meissnerov efekat, te omogućila prva teorijska predviđanja za superprovodljivost. Međutim, ova teorija je objasnila samo eksperimentalna zapažanja - nije omogućila identifikaciju mikroskopskog porijekla supravodljivih svojstava. To je uspješno učinjeno BCS teorijom 1957. godine, iz koje proizlaze dubina prodiranja i Meissnerov efekat. Međutim, neki fizičari tvrde da BCS teorija ne objašnjava Meissnerov efekat.

## Reference 

## Vanjski linkovi 
* Meissnerov efekat - Feynmanova predavanja o fizici
* Meissnerov efekat (Nauka od nule) Kratki video sa Imperial Collegea u Londonu o Meissnerovom efektu i levitirajućim vozovima budućnosti.
* Uvod u supravodljivost Video o supravodnicima tipa 1: *R* = 0/Temperature prelaza/ **B** je varijabla stanja/Meissnerov efekat/Energetski jaz (Giaever)/BCS model.
* Meissnerov efekat (hiperfizika)
* Historijska pozadina Meissnerovog efekta

Kategorija:Superprovodljivost
Jezero Mercer (Antarktik)

**Jezero Mercer** jest podledničko jezero na Antarktiku prekriveno ledenim pokrivačem debljine 1067&nbsp;m; voda ispod je hidraulički aktivna, s vremenom zamjene vode od Rossovog mora reda veličine jedne decenije. Studije sugerišu da su podledničko jezero Mercer, kao i druga podlednička jezera, povezani, s događajima drenaže u jednom rezervoaru koji uzrokuju punjenje i naknadnu drenažu u susjednim jezerima.

## Istraživanje 
Helen Amanda Fricker iz Oceanografskog instituta Scripps otkrila je podledničko jezero Mercer 2007, koristeći satelitsku lasersku altimetriju za traženje linije uzemljenja glečera. Jezero je dobilo ime po ledenom toku Mercer (ranije Ledeni tok A), ispod kojeg se jezero nalazi. Ledeni tok Mercer je dobio ime po pokojnom glaciologu sa Državnog univerziteta Ohio, Johnu Merceru. Dana 28. decembra 2018, Projekt naučnog pristupa podledničkim antarktičkim jezerima (SALSA), za koji je ona članica izvršnog odbora projekta, Voda iz bušilice prolazi kroz filtere koji hvataju 99,9% bakterija i čestica, nakon čega slijedi izlaganje UV svjetlu i pasterizacija. Tim je dobio uzorke vode za hemijske i biološke analize, kao i uzorke bazalnog leda i sedimentne jezgre duboke do 1,76&nbsp;m.

## Preliminarni rezultati 
Uzorci jezerske vode sadrže dovoljno kisika za održavanje vodenih životinja, a bakterije su prisutne s gustoćom od najmanje 10.000 ćelija po mililitru. Ostali drevni organizmi izvađeni iz sedimenata uključuju ljušture diatomeje (fotosintetske alge) i nitimaste biljke ili gljive. Jezgre sedimenta će također analizirati geobiolozi kako bi proučili kako reliktna organska materija taložena tokom prodora mora utiče na savremenu biodiverzitet i kruženje ugljika.

## Također pogledajte 
* Ledničko jezero
* Nadledničko jezero
* Podzemno jezero
* Jezero Vostok
* Jezero Ellsworth
* Jezero Hodgson
* Jezero Untersee
* Spisak antarktičkih podledničkih jezera

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* SALSA-e za naučni pristup subglacijalnim antarktičkim jezerima Početna stranica

Kategorija:Podlednička jezera na Antarktiku
Kategorija:Jezera na Antarktiku
Greben A

**Greben A** () je lokacija na Antarktiku koja je 2009. identificirana kao najpogodnija lokacija na površini Zemlje za astronomska istraživanja. Lokacija, otprilike 1.000&nbsp;km od Južnog pola i 144&nbsp;km jugoistočno od Kupole A, nalazi se u dijelu Antarktika na koji Australija polaže pravo, u okviru Australijske antarktičke teritorije.

Lokacija se nalazi na Antarktičkoj visoravni na nadmorskoj visini od 4053&nbsp;m i ima prosječnu zimsku temperaturu od -70&nbsp;°C. Moguće je da ova lokacija ima čak i niže temperature od Kupole A, s temperaturama koje mogu doseći niske ili čak hladnije od legendarne oznake od -100&nbsp;°C. Greben A identificirao je tim australskih i američkih naučnika koji su tražili najbolju lokaciju za opservatorij na svijetu. Greben A je nizak greben leda i procijenjeno je da ima vrlo niske poremećaje vidljivosti, poput debelog atmosferskog graničnog sloja, količine vodene pare i niza drugih.

Lokacija predstavlja "Oko oluje", gdje vjetrovi koji struje s Antarktika u svim smjerovima izgledaju kao da počinju od tačke na Grebenu A, gdje su vjetrovi najmirniji. To je također mjesto vrtloga u kojem se kovitlajući stratosferski vjetrovi visoko i miran zrak pri tlu kombiniraju kako bi ga učinili mjestom za gledanje u svemir koje je tri puta jasnije od bilo koje druge lokacije na Zemlji.

Istraživači na projektu sugerisali su da bi fotografije snimljene teleskopom na Grebenu A mogle biti gotovo jednako dobre kao one koje je snimio Hubble. Uprkos teškim uslovima na Antarktiku i udaljenoj lokaciji Greben A, troškovi izgradnje opservatorije tamo koja bi mogla parirati Hubbleovom svemirskom teleskopu mogli bi se izgraditi za djelić cijene slanja Hubblea u svemir.

## Opservatorija 
Od januara 2012, mala međunarodna opservatorija, Antarktički terahercni teleskop na velikoj nadmorskoj visini (HEAT), radi na Grebenu A, kojim zajednički upravljaju američki i australski istraživači. Zahvaljujući vremenskim uslovima, ovaj submilimetarski ili terahercni teleskop sposoban je da posmatra talasne dužine svjetlosti koje rijetko prolaze kroz atmosferu do tla bilo gdje drugo na Zemlji.

## Također pogledajte 
* Kupola A
* Spisak optičkih teleskopa
* Teleskop Južnog pola

## Reference 
Kategorija:Krajnje tačke na Zemlji
Kategorija:Astronomija na Antarktiku
CECs jezera

**Jezero CECs** je podledničko jezero na Antarktiku, otprilike na 80° južne geografske širine. Procijenjena površina mu je 18&nbsp;km2. Teritoriju na kojoj se jezero nalazi, oko 160&nbsp;km od glečera Union, polaže pravo samo Čile.

Jezero se nalazi u tampon zoni tri velika zapadnoantarktička glečera. Kretanje leda gotovo da ne postoji i područje je u stanju niskih poremećaja. To omogućava da vodena površina bude izuzetno stabilna, s minimalnom razmjenom mase s okolinom.

Jezero CECs otkrio je čileanski istraživački centar Centro de Estudios Científicos (CECs). Prvi znaci jezera otkriveni su tokom antarktičkog ljeta u januaru 2014, kada je tim mobilne istraživačke stanice putovao kroz centralnu visoravan Zapadnog Antarktika. Mjerenja su pokazala neobične podledničke radarske povratke, što ukazuje na prisustvo vodene površine na dubini od oko 2,6&nbsp;km ispod leda. Početno mapiranje radarom koji prodire kroz led potvrdilo je nalaz. Istraživački tim se vratio ljeta 2015. i mapiranje je završeno. Nalazi su objavljeni u izvještaju Geophysical Research Letters od strane četiri člana Glaciološkog laboratorija CEC-a.

## Reference 
## Dodatna literatura 
* Članak na španskom (Lago CECs)
*Članak Laboratorije za glaciologiju CEC-a i Univerziteta u Čileu
*Članak Emola (časopis El Mercurio, Chile)
*Članak u novinama "Las Últimas Noticias".
*Članak o BioBio Čile radiju.

Kategorija:Čileanska antarktička teritorija
Kategorija:Jezera na Antarktiku
Trokvržična atrezija

** Trokvržična atrezija**, poznta i kao **trikuspidna atrezija** je oblik kongenitalne srčane mahane kod kojeg postoji potpuni nedostatak trikuspidnog zaliska. Stoga postoji odsustvo desne atrioventrikularne veze.

U većini slučajeva trokvržične atrezije postoje dodatni defekti koji omogućavaju izmjenu krvi između petlji sistemske i plućne cirkulacije, popunjavajući ulogu nedostajuće atrioventrikulske veze. Mora biti prisutan defekt pretkomorskog septuma (ASD) da bi se lijeva pretkomora i lijeva komora ispunili krvlju. Budući da nedostaje veza sa desnom komorom, mora postojati i način pumpanja krvi u plućnu arteriju. To se može postići defektom komorske ptegrade (VSD) koji povezuje lijevu komoru sa plućnom arterijom ili otvorenim duktusom arteriozusom (PDA) koji povezuje aortu sa plućnom arterijom. U potonjem slučaju, prostaglandin E1 se koristi za održavanje PDA veze dok se ne izvrši hitna korektivna operacija. Kako se oksigenirana miješa sa deoksigeniranom krvlju u oba slučaja, dolazi do smanjenja kapaciteta prenosa kisika.

## Prezentacija
* progresivna cijanoza

## Uzrok
Trokvržična atrezija je uzrokovana potpunim odsustvom trikuspidnog zaliska.

## Dijagnoza
Većina slučajeva može se dijagnosticirati preneonatusno tokom rutinskog skeniranja anomalija. Ako se pronađu dokazi o kongenitalnoj srčanoj mani, dijagnoza se može potvrditi fetusnim ehokardiogramom.

Ako se ne dijagnosticira preneonatusno, može se dijagnosticirati ubrzo nakon rođenja fizičkim pregledom, koji bi otkrio cijanozu i šum. Daljnji dokazi za dijagnozu mogu se dobiti elektrokardiogramom i rendgenskim snimkom grudnog koša. EKG će obično pokazati odstupanje lijeve ose, dok rendgenski snimak grudnog koša može pokazati plućnu oligemiju ili hiperemiju. Definitivna pretraga je, kao i kod svih kongenitalnih srčanih mahana, ehokardiogram, iako prethodno spomenuti testovi, zajedno s kliničkim karakteristikama, mogu biti dovoljni za većinu slučajeva.
* Prva operacija: modificirani Blalock-Taussig šant za održavanje protoka krvi u plućima postavljanjem Gore-Tex provodnika između subklavijske arterije i plućne arterije. Vidi također Norwood procedura.
** Tamo gdje je prisutan prevelik protok u plućima, plućna traka se može postaviti u prvoj operaciji.
* Druga operacija: kavopulmonalna anastomoza (hemi-Fontanova ili dvodirekciona Glennova) radi obezbjeđivanja stabilnog plućnog protoka
* Završna operacija: Fontanova procedura radi preusmjeravanja protoka iz donje šuplje vene i hepatične vene u plućnu cirkulaciju.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Kongenitalne srčane mane
Kategorija:Kardiologija
Ostrvo Mill

**Ostrvo Mill** je ostrvo smješteno u Davisovom moru u Istočnom Antarktiku, prekriveno ledenom kupolom, dugo 46&nbsp;km i široko 30&nbsp;km i ima oblik kompaktnog ovala. Nalazi se 46&nbsp;km sjeverno od Bunger Hillsa. Leži na sjevernom rubu ledene ploče Shackleton, koja djelimično okružuje ostrvo, i predstavlja najsjeverniju tačku Istočnog Antarktika. Trenutno je nenaseljeno.

Najviša tačka njegove ledene kape je oko 500&nbsp;m nadmorske visine. Njegova površina je 1258&nbsp;km2.

## Reference 
Kategorija:Teritorije Antarktika
Kategorija:Ostrva na Antarktiku
Kategorija:Ostrva u Južnom okeanu
Ostrvo Masson

**Ostrvo Masson** ili **Ostrvo Mission** je ostrvo smješteno u Mawsonovom moru u Istočnom Antarktiku, prekriveno je ledom, dugo oko  i visoko do 465&nbsp;m, koje leži 17&nbsp;km sjeverozapadno od ostrva Henderson unutar ledene ploče Shackleton. Ostrvo Masson se nalazi u zapadnom dijelu Mawsonovog mora na 66°08′ JŠ 96°35′ I i ima nadmorsku visinu od 465&nbsp;m. Ostrvo Masson otkrila je u februaru 1912. Australska antarktička ekspedicija pod vodstvom Sir Douglasa Mawsona, koji ga je nazvao po profesoru Sir Davidu Ormeu Massonu iz Melbournea, članu Savjetodavnog odbora Australske antarktičke ekspedicije.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Ostrvo Masson na geographic.org

Kategorija:Teritorije Antarktika
Kategorija:Ostrva na Antarktiku
Kategorija:Ostrva u Južnom okeanu
Ostrvo Carney

**Ostrvo Carney** jest ostrvo smješteno u Rossovom more u Istočnom Antarktiku, prekriveno ledom, dugo 110&nbsp;km čija se cijela obala osim sjeverne nalazi unutar ledene ploče Getz. Nalazi se između ostrva Siple i ostrva Wright duž obale Zemlje Marie Byrd.

## Naziv 
Ostrvo Carney je prvi put označeno (osim južnog dijela) na osnovu aerofotografija koje je snimila operacija "Highjump" (OpHjp) američke mornarice u januaru 1947. Nazvao ga je Savjetodavni odbor Sjedinjenih Država za antarktička imena (US-ACAN) po admiralu Robertu Carneyju (1895–1990), šefu pomorskih operacija tokom organizacije podrške Operaciji Duboko zamrzavanje za Međunarodnu geofizičku godinu (IGY) 1957–1958.

File:C74126s1 Ant.Dean Island Getz Ice Shelf.jpg|Zapadni ledeni greben Getz, od ostrva Shepard do ostrva Carney
File:C74112s5 Ant.Map Martin Peninsula context.jpg|Istočni ledeni greben Getz, od ostrva Carney do poluostrva Martin

## Reference 
### Izvori 
*  
*

Kategorija:Teritorije Antarktika
Kategorija:Ostrva na Antarktiku
Kategorija:Ostrva u Južnom okeanu
Ostrvo Sturge

**Ostrvo Sturge** jest jedno od tri glavna ostrva nenaseljenoj grupi ostrva Balleny koja se nalazi u Južnom okeanu. Nalazi se 25&nbsp;km jugoistočno od ostrva Buckle i 95&nbsp;km sjeveroistočno od Belousovog rta na antarktičkom kopnu. Ostrvo, u Oates Landu, također je dio Rossove zavisne teritorije, na koju pravo polaže Novi Zeland.

## Opis 
Ostrvo je otprilike paralelogramskog oblika, s dugim istočnim i zapadnim obalama i kraćim obalama okrenutim prema sjeverozapadu i jugoistoku. Vulkanskog je porijekla, široko je oko 12&nbsp;km, a maksimalna dužina mu je 37&nbsp;km, između rta Freeman na sjeveru i rta Smyth na jugu. Uglavnom je prekriveno ledom i snijegom tokom cijele godine. Samo su strme litice duž dijelova zapadne i sjeverne obale bez snijega i leda, zahvaljujući jakim vjetrovima. Tamo, na izbočinama i u pukotinama, arktičke ptice se gnijezde u velikom broju.

Najviša tačka ostrva je Brown Peak. Dostiže 1.524&nbsp;m i stratovulkan je, a ujedno i najviša tačka u lancu Balleny. Na njega se nije penjalo.

Ostrvo Sturge, i druga ostrva u grupi, često su okružena naletnim ledom što malim brodovima otežava pristup njihovim obalama.

## Otkriće i imenovanje 
Ostrva Balleny otkrio je britanski moreplovac John Balleny 1839. Ostrvo Sturge dobilo je ime po Thomasu Sturgeu, trgovcu naftom i brodovlasniku koji je bio član konzorcija londonskih brodovlasnika koji su poslali dva broda na istraživačko putovanje do antarktičke obale 1839-40. pod sveukupnom komandom Ballenyja.

### Kasnije posjete i iskrcavanja 
Ostrvo su uočili članovi ekspedicije Terra Nova početkom 1911.

U martu 1948, posada HMAS Wyatt Earp vidjela je kitove, kao i japanske i britanske kitolovce u blizini ostrva. Također su primijetili ledene brijegove ili naplavljeni led koji su nedavni olujni vjetrovi nanijeli na obalu.

Članovi zajedničke američke i novozelandske naučne ekspedicije na ledolomcu američke mornarice Glacier iskrcali su se na ostrvo Sturge početkom 1965. Vjeruje se da su oni prvi koji su se iskrcali na obalu.

Magga Dan, sa turistima na brodu, približio se obali u februaru 1968.

David Lewis i drugi članovi privatne ekspedicije na australskoj jahti Solo iskrcali su se na ostrvo u januaru 1978.

## Reference 
Kategorija:Teritorije Antarktika
Kategorija:Ostrva na Antarktiku
Kategorija:Ostrva u Južnom okeanu
Mount Terror

**Mount Terror** je ugašeni vulkan visine oko 3.230 m i smješten je na ostrvu Ross na Antarktiku, oko 20 nautičkih milja istočno od Mount Erebus.  Mount Terroru je 1841. ime prvi put dao polarni istraživač James Clark Ross po svom brodu, HMS *Terror.*

## Geologija 
Mount Terror je štitasti vulkan koji formira istočni dio Rossove ledene ploče. Posjeduje mnogobrojne pepeljaste kupole i kupole na bokovima štita, te je uglavnom pod snijegom i ledom. Drugi je po veličini od četiri vulkana koji čine ledenu ploču, a ujedno i Ostrvo Ross.

## Geografija 
Stijene koje se nalaze na vrhu nisu proučavane, ali stijene iz nižih predjela stare su od 0,82 do 1,75 miliona godina, a ova vulkanska planina već dugi niz godina ne pokazuje znakove nove vulkanske aktivnosti. Prvi uspon na Mount Terror izvršila je novozelandska ekspedicija 1959. Planina se nalazi zapadno od Rta Crozier, a istočno od planine Terra Nova, te Mount Erebusa.

## Karakteristike 
mini|Ostrvo Ross. Planina Teror je na istoku.

### Mount Sutherland 
, Mount Sutherland udaljen je 2,6&nbsp;km zapadno-sjeverozapadno od vrha planine Mount Terror. Ova geomorfološka cjelina uzdiže se do približno 2.500 m. Ime mu je dao Savjetodavni odbor za antarktička imena 2000, i to po Alexanderu L. Sutherlandu Jr, koji je u to vrijeme bio menadžer okeanografskih projekata u OPP-u.

### Rohnkeovi grebeni
. Dva stjenovita grebena, visoka oko 1.400 m, koji su paralelni, uzdižu se iznad općeg ledenog pokrivača na jugoistočnim padinama planine Mount Terror. Ova geomorfološka cjelina nalazi se istočno od izvorišta lednika Eastwind i 4 nautičke milje sjeveroistočno od Conical Hilla. Nazivi su dati u vezi s lednikom Eastwind, po kapetanu Oscaru C. Rohnkeu, koji je komandovao kuterom Obalnom straẓ̌om Sjedinjenih Američkih Država Eastwind u Rossovom moru. To se desilo u toku operacije Ratne mornarice Sjedinjenih Američkih Država *Operation Deep Freeze.*

### Vrh Chuan 
. Vrh Chuan je visok oko 2.200 m te je smješten 1,9&nbsp;km sjeveroistočno od Barker Peaka u južnom dijelu grebena Giggenbach, na ostrvu Ross. Na prijedlog P. R. Kylea, naziv je dodijelio Savjetodavni odbor za antarktička imena (Advisory Committee on Antarctic Names – US-ACAN) 2000, po Raymondu L. Chuanu koji je izučavao aerosole između Južnog pola i Mount Erebusa.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Ugašeni vulkani
Kategorija:Koordinate na Wikipodacima
Kategorija:Vulkani na Antarktiku
Ameryjeva ledena ploča

**Ameryjeva ledena ploča** (69°45′J 71°0′I) je široka ledena ploča na Antarktiku na vrhu zaliva Prydz između obale Larsa Christensena i obale Ingrid Christensen. Dio je Zemlje Mac. Robertson. Naziv "Cape Amery" primijenjen je na obalni ugao koji je 11. februara 1931. mapirala Britansko-australsko-novozelandska antarktička istraživačka ekspedicija (BANZARE) pod vodstvom Douglasa Mawsona. Nazvao ga je po Williamu Bankesu Ameryju, državnom službeniku koji je predstavljao vladu Ujedinjenog Kraljevstva u Australiji (1925–28). Savjetodavni odbor za antarktička imena protumačio je ovu karakteristiku kao dio ledene ploče i 1947. primijenio je naziv Amery na cijelu ploču.

Godine 2001. naučnici iz Australske antarktičke divizije izbušili su dvije rupe kroz ledenu ploču, a posebno dizajnirana oprema za uzorkovanje morskog dna i fotografisanje spuštena je na temeljno morsko dno. Proučavajući fosilni sastav pronađenih uzoraka sedimenta, naučnici su zaključili da se veliko povlačenje Ameryjeve ledene ploče, najmanje 80&nbsp;km prema kopnu od njene sadašnje lokacije, moglo dogoditi tokom klimatskog optimuma sredine holocena (prije oko 5.700 godina).

U decembru 2006, Australska radiodifuzna korporacija (Australian Broadcasting Corporation) izvijestila je da australski naučnici idu prema Ameryjevoj ledenoj ploči kako bi istražili ogromne pukotine koje su se formirale više od decenije brzinom od tri do pet metara dnevno. Naučnici su željeli otkriti šta uzrokuje pukotine, jer slične aktivnosti nije bilo od 1960-ih. Međutim, šef istraživanja izjavio je da je prerano pripisati uzrok globalnom zagrijavanju jer postoji mogućnost da je odgovoran prirodni ciklus od 50-60 godina.

Lambertov glečer se ulijeva iz Lambertovog grebena u Ameryjevu ledenu ploču na jugozapadnoj strani zaliva Prydz.

Amery bazen (68°15′J 74°30′I) jest podmorski bazen sjeverno od Ameryjeve ledene ploče.

Kineska antarktička stanica Zhongshan i ruska stanica Progress nalaze se u blizini ove ledene ploče.

Ameryjeva ledena ploča je treća najveća ledena ploča na Antarktiku, nakon ledene ploče Ross i ledene ploče Filchner-Ronne.

## Odlamanje dijelova ploče 
U septembru 2019, velika santa leda poznata kao D-28 odlomila se od ledene ploče. Bila je veličine 1.636&nbsp;km2 i procijenjene težine od 315 milijardi tona. Od oktobra 2019, santa leda se i dalje prati zbog prijetnje koju bi mogla predstavljati za brodske kanale. Susjedna ledena formacija, nazvana "labavi zub", prvobitno je predviđena da će se odlomiti od ledene ploče između 2010. i 2015.

U februaru 2020, D-28 se zaglavio uz rub ploče i polako se kretao prema sjeveru.

Do maja 2021, santa leda se odvojila 46 stepeni zapadno do ledene ploče kralja Baudouina, sudarajući se i uništavajući mjesto za slijetanje Pseća glava, santu leda koju je Belgijski antarktički program nekoliko godina koristio kao mjesto za slijetanje.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Karta promjena obale i glaciološka karta područja Ameryjeve ledene ploče, Antarktik: 1961-2004

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Ekströmova ledena ploča

**Ekströmova ledena ploča** (70° 40′ 40″ J, 8° 16′ 18″ Z) je ledena ploča na Antarktiku koja se nalazi između grebena Sorasen i grebena Halvfarryggen, na Obali princeze Marthe u Zemlji kraljice Maud. Prvi put ju je mapirala Norveško-britansko-švedska antarktička ekspedicija (NBSAE) (1949–1952), a ime je dobila po Bertilu Ekströmu, švedskom mašinskom inženjeru iz NBSAE, koji se utopio kada je lasica (vozilo na gusjenice) kojom je upravljao pala preko ruba ledene ploče Quar 24. februara 1951.

Ledena ploča zauzima površinu od 8.700&nbsp;km2. Debljina joj je 160&nbsp;m na rubu i uzdiže se 15&nbsp;m iznad nivoa mora. Njemačka stanica Georg von Neumayer puštena je u rad u martu 1981, izgrađena na sjeveroistočnoj strani ploče. Južno od nje nalaze se sada napuštene stanice Neumayer II i Neumayer III, koje su otvorene u februaru 2009.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Dodatna literatura 
* Marcel Nicolaus: *Numerische Modellierung ozeanischer Zirkulation in der Kaverne des Ekström-Schelfeises* (PDF; 3,56&nbsp;MB), Diplomarbeit, Westfälische Wilhelms-Universität Münster, 2002, S. 46–47.

## Vanjski linkovi 
* Ekströmova ledena ploča u Kompozitnom geografskom leksikonu Antarktika.

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Vasa previa

***Vasa praevia*** ili **vasa previa** je akušerska  komplikacija kod koje se fetusni krvni sudovi ukrštaju ili prolaze blizu unutrašnjeg otvora maternice. Budući da ovi sudovi nisu zaštićeni pupčanom vrpcom ili tkivom posteljice, ruptura fetusnih ovojnica tokom porođaja uzrokuje i njihovo pucanje, što brzo dovodi do smrti fetusa. Termin je izveden iz latinskog; riječ *vasa* znači krvni sudovi, a „praevia“ dolazi od riječi „pre“ što znači „prije“ i „via“ što znači „put“. Drugim riječima, krvni sudovi se nalaze prije fetusa u porođajnom kanalu i na tom putu.

## Uzrok
Kod vasa praevie, krvni sudovi iz fetoplacentne cirkulacije leže nezaštićeni na fetusnim membranama preko ili blizu (unutar 2&nbsp;cm) unutrašnjeg cerviksnog otvora, bilo od velamentoznog umetanja pupčane vrpce ili povezivanja pomoćnog (sukcenturijatnog) režnja posteljice s njenim glavnim diskom. Promatranje pacijentica koje su imale placenta praevia u drugom tromjesečju trudnoće i kasnije vasa praeviju sugerira da vasa praevia može nastati iz placente praevije koja se povlači tako što placenta raste prema dijelovima maternice koji su bolje opskrbljeni krvlju, tkivo u donjem dijelu maternice i preko cerviksa, a zatim atrofira i ostavlja izložene fetusne krvne sudove.

Postoje tri tipa vasa praevia. Kod tipa 1 postoji velamentozna insercija sa krvnim sudovima koji prelaze grlić maternice. Kod tipa 2, posteljica je dvorežnjevasta ili ima sukcenturijatni režanj, sa nezaštićenim krvnim sudovima između režnjeva. Kod tipa 3, dio posteljice koji prekriva grlić maternice je atrofirao, ostavljajući krvne sudove na rubu izloženim.

Detekcija fetusnog hemoglobina u vaginskom krvarenju je također dijagnostička. Test denaturacije alkalija otkriva njegovo prisustvo, jer je fetusni hemoglobin otporan na denaturaciju u prisustvu 1% NaOH. Testovi poput Ogita testa, Apt testa ili Londersloot testa mogu se koristiti za detekciju fetusne  u vaginskoj krvi. Ovi testovi se više ne koriste široko u SAD-u, ali se ponekad koriste drugdje.

## Liječenje
Preporučuje se da žene sa *vasa praevia* porođaju elektivnim carskim rezom prije puknuća vodenjaka.

## Također pogledajte
* Jedna pupčana arterija

## Reference
## Vanjski linkovi 
* International Vasa Previa Foundation

Kategorija:Komplikacije porođaja
Kategorija:Žensko zdravlje
Kategorija:Akušerstvo
Kategorija:Neonatologija
Kategorija:Ginekologija
Shackletonova ledena ploča

**Shackletonova ledena ploča** je ledena ploča koja se proteže uz obalu Istočnog Antarktika od 95° istočne geografske širine do 105° istočne geografske širine. Prostire se duž obale u dužini od oko 384&nbsp;km, a prema moru se proteže oko 145&nbsp;km u zapadnom dijelu i 64&nbsp;km na istoku. Zauzima površinu od 33.820&nbsp;km2. Dio je Mawsonovog mora i odvaja Obalu kraljice Marije na zapadu od Obale Knox u Wilkes Landu na istoku. Unutar ploče nalazi se nekoliko ostrva, od kojih su najveća Mill i Masson.

## Otkriće i imenovanje 
Postojanje ove ledene ploče prvi je otkrio USEE pod vodstvom Charlesa Wilkesa, koji je mapirao njegov dio od Vincennesa u februaru 1840. Istražila ga je Australska antarktička ekspedicija pod vodstvom Douglasa Mawsona (1911–14) koji ga je nazvao po Sir Ernestu Shackletonu. Opseg ledene ploče detaljnije je mapiran 1955, korištenjem aerofotografija dobivenih američkom mornaricom tokom operacije Highjump, 1946-47. Daljnje mapiranje od sovjetske ekspedicije 1956. pokazalo je da je dio istočno od Scottovog glečera dio ove ledene ploče.
 
## Važno područje za ptice 
Područje od 500&nbsp;hektara (64°59′19″J 96°09′21″I) na ledenoj ploči proglašeno je važnim područjem za ptice (IBA) od *BirdLife Internationala* jer podržava koloniju za razmnožavanje od oko 6.500 carskih pingvina, na osnovu satelitskih snimaka iz 2009.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Shackletonova ledena ploča na geographic.org
* Shackletonova ledena ploča u Kompozitnom geografskom leksikonu Antarktika

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Riiser-Larsenova ledena ploča

**Riiser-Larsenova ledena ploča** je ledena ploča duga oko 400&nbsp;km na obali na Obali princeze Marthe u Zemlji kraljice Maud na Antarktiku, koja se proteže od rta Norvegia na sjeveru do ostrva Lyddan i Stancomb-Willsovog glečera na jugu. Odvaja Weddellovo more na zapadu od mora kralja Haakona VII na istoku. Površina ploče je oko 4.800&nbsp;km2.

## Otkriće i imenovanje 
[thumb|300px|Najveće ledene ploče na [Antarktiku.
Fotografija: *Nacionalni centar za podatke o snijegu i ledu*]]

Dijelove ledene police uočili su William Speirs Bruce 1904, Ernest Shackleton 1915. i Hjalmar Riiser-Larsen 1930. Veći dio je fotografisan iz zraka 1951-52. od Norveško-britansko-švedske antarktičke ekspedicije (NBSAE) i razgraničen na osnovu ovih fotografija. Dodatno razgraničenje južnih i kopnenih rubova ovog objekta postignuto je na osnovu aerofotografija snimljenih tokom operacije Duboko zamrzavanje američke mornarice (USN) od 1967. do 1969. Norveška je ovaj objekat nazvala po kapetanu Hjalmaru Riiser-Larsenu, koji je istraživao to područje krajem 1920-ih i početkom 1930-ih.

## Važno područje za ptice 
Područje od 477&nbsp;hektara na brzom ledu, na sjevernoj obali ledene ploče, oko 90&nbsp;km jugozapadno od Seal Baya i 140&nbsp;km sjeveroistočno od rta Vestkapp, proglašeno je važnim područjem za ptice (IBA) od BirdLife Internationala jer podržava koloniju za razmnožavanje od oko 4.000 carskih pingvina, procijenjeno na osnovu satelitskih snimaka iz 2009.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Dodatna literatura 
*Emperor penguins mass mourning after chicks die on Antarctic ice shelf

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Vojejkovljeva ledena ploča

**Vojejkovljeva ledena ploča** (66°20′J 124°38′I) je ledena ploča koji okružuje obalu između zaliva Paulding i rta Goodenough na Antarktiku. Prostire se više od 130&nbsp;km od zaliva Paulding na zapadu do rta Goodenough na istoku. Širina mu je do 80&nbsp;km. Sjeveroistočno od njega nalazi se veliki jezik ledene ploče, s kojeg se periodično odlome velike sante leda. Južno od njega na obali uzdiže se Sjeverna uzvisina (do 475&nbsp;m), s koje se spuštaju mali planinski glečeri - Bell, Blair itd.

Mapirala ga je Sovjetska antarktička ekspedicija (SovAE) 1958. i nazvan je po Aleksandru I. Voejkovu (1842–1916), ruskom klimatologu.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* SCAR - Kompozitni geografski leksikon Antarktika
* Službeni popis poljskih geografskih imena svijeta. Glavni ured za geodeziju i kartografiju, Komisija za standardizaciju geografskih imena izvan granica Republike Poljske (KSNG), 2019. (Pristupljeno 03.01.2022.)
* Vojejkovljeva ledena ploča na geographic.org
* Okidači za deagregaciju Voyeykovljevog ledenog šelfa (2007), Wilkesove zemlje, Istočnog Antarktika i njena kasnija evolucija na Cambridge University Press

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Forever (serija)

***Forever*** je američka romantična dramska serija koja je razvila Mara Brock, prema istoimenom romanu od Judy Blume. Emitirana je na Netflixu 8. maja 2025. a obnovljena je za drugu sezonu 14. maja.

## Sinopsis 
Radnja se odvija u Los Angelesu tokom 2018. gdje se dvoje mladih sportista zaljubljuju dok ih porodice njihove prisiljavaju da dobiju sportske stipendije za fakultet.

## Uloge 
* Lovie Simone kao Keisha Clark
* Michael Cooper Jr. kao Justin Edwards
* Xosha Roquemore kao Shelly
* Marvin Lawrence Winans III kao Jaden 
* Wood Harris kao Eric
* Karen Pittman kao Dawn
* Barry Shabaka Henley kao George
* Ali Gallo kao Chloe
* Niles Fitch kao Darius
* Paigion Walker kao Tiffany
* Adriyan Rae kao Brittany
* E'myri Crutchfield kao Tammy
* Xavier Mills kao Christian Boykin
* Yusef Thomas kao Rodney

## Produkcija 
U novembru 2022. Netflix je najavio da je naručio seriju istoimenog romana Forever, pisca Judy Blume. Za uloge su izabrani Lovie Simone i Michael Cooper Jr., Karen Pittman, Wood Harris, Xosha Roquemore, Marvin Lawrence Winans III, Barry Shabaka Henley, Ali Gallo, Niles Fitch, Paigion Walker i E'myri Crutchfield .

Dana 30. januara 2025. objavljene su prve fotografije sa snimanja. Dana 14. maja 2025. Netflix je obnovio seriju za drugu sezonu.

## Recepcija 
Stranic Rotten Tomatoes dala je ocjenu odobravanja 96% na osnovu 25 kritičkih rezencija. Metacritic je dao ocjenu 84 od 100 na osnovu 16 kritičara. Kristen  Baldiwn iz Entertainment Weeklyja dala je seriji ocjenu B+.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Američke TV-serije sa početkom prikazivanja 2025.
Kategorija:Američke dramske serije
Zapadna ledena ploča

**Zapadna ledena ploča** jest ledena ploča koja se proteže oko 350&nbsp;km u smjeru istok-zapad duž obale Leopolda i Astrid u Istočnom Antarktiku između zaliva Barrier i zaliva Posadowsky, i do 120&nbsp;km sjeverno od kontinentalne granice.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Erich von Drygalski
* Zapadna ledena ploča na geographic.org

Kategorija:Istočni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Abbotova ledena ploča

**Abbotova ledena ploča** jest ledena ploča duga 460&nbsp;km i široka 74&nbsp;km, koja graniči s Eightsovom obalom od Rta Waitea do Pfrogner Pointa na Antarktiku. Ostrvo Thurston leži duž sjevernog ruba zapadne polovine ove ledene ploče; druga veća ostrva (Ostrvo Sherman, Ostrvo Carpenter, Ostrvo Dustin, Ostrvo Johnson, Ostrvo McNamara, Ostrvo Farwell i Ostrvo Dendtler) leže djelomično ili u cijelosti unutar ove ploče.

## Lokacija 
Abbotova ledena ploča proteže se južno od ostrva Thurston, Ostrva Dustin, Ostrva McNamara i Ostrva Farwell, a sva se nalaze između ledene ploče i Bellingshausenovog mora. Zauzima cijeli Peacock Sound u njegovom zapadnom dijelu. Demasov ledeni jezik proteže se u Amundsenovo more sa zapadnog kraja ledene ploče. Ostrva utkana u ledeni greben Abbott uključuju ostrva Trice, ostrvo Sherman, ostrvo Carpenter, ostrvo Johnson, Lepley Nunatak i ostrvo Dendtler. Nalazi se sjeverno od poluostrva King i planina Jones na Eightsovoj obali, Rt Waite na poluostrvu King leži na njegovom zapadnom kraju, a Pfrogner Point na poluostrvu Fletcher nalazi se na njegovom istočnom kraju. Poluostrvo Fletcher ga odvaja od ledenog grebena Venable na istoku.

## Otkriće i naziv 
Abbotovu ledenu ploču uočili su pripadnici Američke antarktičke službe tokom letova s ​​broda Bear u februaru 1940. Njegov zapadni dio je označen na osnovu fotografija iz zraka koje je snimila američka mornarica (USN) tokom operacije Highjump, 1946-47. Puni opseg je mapirao Američki geološki zavod (USGS) na osnovu aerofotografija USN-a iz 1966. Ime mu je dao Savjetodavni odbor Sjedinjenih Država za antarktička imena (US-ACAN) po kontraadmiralu Jamesu Lloydu Abbotu Jr., komandantu Američkih pomorskih snaga za podršku na Antarktiku, od februara 1967. do juna 1969.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
### Izvori 
*  
*

*

Kategorija:Zapadni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
Filchner–Ronneova ledena ploča

**Filchner–Ronneova ledena ploča** također poznata i kao **Ronne-Filchnerova ledena ploča** jest antarktička ledena ploča koja graniči s Weddellovim morem.

## Opis 
Strana Filchner–Ronneove ledene ploče okrenuta prema moru podijeljena je na istočni (Filchner) 79°00′J 40°00′Z i veći zapadni (Ronne) dio 78°30′J 61°00′Z, ostrvom Berkner. Cijela ledena ploča pokriva oko 430.000&nbsp;km2, što je čini drugom najvećom ledenom pločom na Antarktiku (i na Zemlji), nakon Rossove ledene ploče. Neprestano raste zbog protoka unutrašnjih ledenih ploča. S vremena na vrijeme, kada naponi smicanja premaše čvrstoću leda, stvaraju se pukotine i veliki dijelovi se  odvajaju od ledene ploče, plutaju i raspršuju se kao sante leda.

Ronneova ledena ploča je veći i zapadni dio Filchner-Ronneove ledene ploče. Na zapadu je omeđena bazom Antarktičkog poluostrva (Grahamova zemlja sa Zumbergeovom obalom i Orvilleovom obalom) i Ellsworthovom zemljom. Komandant Finn Ronne, američki mornarički oficir, vođa Ronneove antarktičke istraživačke ekspedicije (RARE) 1947-48, otkrio je i fotografisao pojas duž cijelog sjevernog dijela ove ledene ploče u dva leta avionom u novembru i decembru 1947. Nazvao ju je "Lassiterova ledena ploča" i dao ime "Edith–Ronneova zemlja" kopnu za koje se pretpostavljalo da leži južno od njega. Godine 1957-58, američko-izolacijska grupa na stanici Ellsworth, pod sadašnjim kapetanom Ronneom, utvrdila je da je ledena ploča veća nego što je prethodno mapirano, da se proteže prema jugu kako bi zauzela veći dio "Edith–Ronneove zemlje". Budući da je ime kapetana Jamesa Lassitera dodijeljeno obali Palmerove zemlje, Savjetodavni odbor za antarktička imena (US-ACAN) odobrio je ime Ronneova ledena ploča za ovu veliku ledenu ploču, na osnovu prvog viđenja i istraživanja ledene ploče od strane Ronnea i grupa pod njegovim vodstvom. Stoga je ploča nazvana po Edith Ronne, supruzi Finna Ronnea i članu RARE ekspedicije.

Filchnera ledena ploča je istočni dio Filchner–Ronneove ledene ploče. Na zapadu je omeđena ostrvom Berkner, a na istoku Coats Landom. Istočni dio ove ploče otkrila je u januaru-februaru 1912. njemačka antarktička ekspedicija pod vodstvom Wilhelma Filchnera. Filchner je nazvao ovu formaciju po Vilimu II, ali je car zatražio da se nazove po svom otkrivaču. Ploču prvenstveno hrane glečeri Slessor, Recovery i Support Force, koji se svi nalaze istočno od ostrva Berkner.

Godine 2021. prijavljeno je da su spužve i druge neidentificirane životinje koje se hrane suspenzijom pronađene kako rastu na stijeni ispod zapadne granice Filchnerove ledene ploče, blizu ostrva Berkner, na dubini od 1.233&nbsp;m (od kojih je 872 bio led), 260&nbsp;km od otvorene vode.

## Također pogledajte 
* Spisak ledenih ploča na Antarktiku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
*Veliki antarktički ledeni pokrov izgleda osuđen na propast; Predviđa se da će zagrijavanje klime izazvati kolaps Filchner–Ronneova ledene ploče do 2100.  2. juni 2012; Vol.181 #11 (str.&nbsp;5) Science News.

Kategorija:Zapadni Antarktik
Kategorija:Ledene ploče Antarktika
A Knight of the Seven Kingdoms (serija)

***A Knight of the Seven Kingdoms*** je američka fantazijska serija koji su razvili Ira Parker i George R. R. Martin. Premijera serije je 18. januara 2016. na HBO-u i sastojat će se od šest epizoda. U novembru 2025. prije premijere serija je obnovljena  za drugu sezonu, čija se premijera očekuje 2027.

## Uloge 
### Glavne uloge 
* Peter Claffey kao Ser Duncan the Tall / "Dunk"
* Dexter Sol Ansell kao Prince Aegon Targaryen / "Egg"
* Finn Bennett kao Prince Aerion "Brightflame" Targaryen
* Bertie Carvel kao Prince Baelor "Breakspear" Targaryen
* Tanzyn Crawford kao Tanselle
* Daniel Ings kao Ser Lyonel Baratheon
* Sam Spruell kao Prince Maekar Targaryen

### Gostujuće uloge 
* Ross Anderson kao Ser Humfrey Hardyng
* Edward Ashley kao  Ser Steffon Fossoway
* Henry Ashton kao Prince Daeron 
* Youssef Kerkour kao Steely Pate
* Daniel Monks kao Ser Manfred Dondarrion
* Shaun Thomas kao Raymun Fossoway
* Tom Vaughan-Lawlor kao Plummer
* Steve Wall kao Lord Leo "Longthorn" Tyrell
* Danny Webb

## Produkcija 
HBO je u januaru 2021. najavio da razvija seriju koja služi kao prednastavak [Igre prijestolja.  HBO je naručio seriju u aprilu 2023. Ira Parker je napisao pilot epizodu. Snimanje filma je planirano da se odvija tokom 2024.

U maju Owen Harris je zadužen da režira prve tri epizode serije, a u junu je najavljeno da će preostale tri epizode režirati Sarah Adina Smith.

### Snimanje 
Snimanje je započeto u junu 2024. u [Belfastu, Sjeverna Irska i završeno je u septembru.

## Recepcija 
Rotten Tomatoes dala je ocjenu odobravanja 87% na osnovu 52 kritičke rezencije.  Metacritic dala je ocjenu 73 od 100 na osnovu 24 kritičara.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Američke TV-serije iz 2020-ih
Kategorija:Američke TV-serije sa početkom prikazivanja 2026.
Kategorija:TV-emisije na engleskom jeziku
Vanja Udovičić

**Vanja Udovičić** (rođen kao **Franjo Udovičić**, 12. septembar 1982) srbijanski je političar i bivši vaterpolista.

Karijeru je počeo u Partizanu gdje je proveo 5 godina. Najviše uspjeha zabeležio je sa Pro Reccom. Posljednji klub za koji je nastupao bio je Radnički Kragujevac. Proglašen je za najboljeg igrača svijeta 2010. po izboru FINE. Trostruki je osvajač medalja na Olimpijskim igrama.

Bio je ministar omladine i sporta Republike Srbije od 2013. do 2022.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Vanja Udovičić, Olympics.com
* Vanja Udovičić, World Aquatics

Kategorija:Rođeni 1982.
Kategorija:Srbijanski vaterpolisti
Kategorija:Srbijanski olimpijci
Kategorija:Osvajači bronzane medalje na Olimpijskim igrama (Srbija)
Kategorija:Osvajači srebrne medalje na Olimpijskim igrama (Srbija)
Kategorija:Srbijanski političari