open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petar Zimonjić

mini|desno|Njegovo visokopreosveštenstvo, mitropolit dabrobosanski Petar Zimonjić
[mini|desno|Freska svetog Petra Dabrobosanskog u [Beograd|beogradskoj crkvi Lazarici]]
**Petar Zimonjić** (*Sveti Mitropolit Petar Dabrobosanski*, svjetovnog imena Jovan Zimonjić, Grahovo, 24. juna 1866. - 1941.) je bio mitropolit hercegovački i kasnije dabrobosanski. 

## Djetinjstvo, školovanje i posao profesora 
Bio je najmlađi sin popa i vojvode Bogdana i Mare. Prvo obrazovanje je stekao u očevoj kući. Zatim se upisao u Bogosloviju u Reljevu 1883/84. godine i završio ju je 1887. Školovanje nastavlja na Bogoslovskom fakultetu u mjestu Černivci, Austro-Ugarska monarhija (danas Ukrajina). Diplomirao je 1892. godine sa odličnim uspjehom, a potom je jednu godinu proveo na Bečkom univerzitetu. Godine 1893. postavljen je za suplenta, a 1895. godine za profesora u Bogosloviji u Reljevu, gdje ostaje do kraja školske 1900/01. godine. 

## Crkveni život, smrt i kanonizacija 
Manastir Žitomislić je bilo mjesto njegovo monašenja, koje prima kao profesor 6. septembra 1895. godine. U naredna dva dana je primio dva nova čina: jerođakon i jeromonah (monah-sveštenik), a rukopoložio ga je mitropolit zahumsko-hercegovački Serafim Perović. Za sinđela je imenovan 1898, a 1899. godine mitropolit dabrobosanski Nikolaj Mandić (ujak Nikole Tesle) proizveo ga je za protosinđela. Arhimandrit postaje 1903. godine. Od 1899. do oktobra 1900. bio je privremeni upravitelj Bogoslovije u Reljevu. 20. jula 1901. postaje konzistorijalni savjetnik Dabrobosanske mitropolije. Mitropolit zahumsko-hercegovački je bio od 1903-20, a dabrobosanski od 1920-41. kada ga ustaše ubijaju na nepoznatoj lokaciji. Srpska pravoslavna crkva ga od 1998. godine proslavlja kao sveštenomučenika. 

## Također pogledajte 
* Mitropolija dabrobosanska
* Pravoslavlje u Bosni i Hercegovini

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1866.
Kategorija:Umrli 1941.
Kategorija:Mitropoliti dabrobosanski
Kategorija:Biografije, Nikšić
Kategorija:Sveci Srpske pravoslavne crkve
Kategorija:Mitropoliti zahumsko-hercegovački
Kategorija:Nosioci Ordena svetog Save
Bosna (zemlja)

**Bosna** u ranom i početku kasnog srednjeg vijeka bila je zemlja koja se prvobitno nalazila u gornjim i srednjim predjelima doline rijeke Bosne.

U početku je tom cjelinom upravljao knez, a kasnije i ban, od najmanje 838. godine kada je zabilježeno prvo spominjanje njenog vladara kneza Ratimira koji je vladao područjem današnje srednje i istočne Bosne i Hercegovine. Historijske i arheološke informacije o ranosrednjovjekovnoj Bosni su oskudne. Prema DAI, u Bosni su postajala dva naseljena grada Katera i Desnik. Katera je identificirana kao Kotorac kod Sarajeva, međutim arheološki bez osnova prema ; moguće da je to bio Kotor Varoš (lokalitet Bobac ili Bobos), mada do danas nema ranosrednjovjekovnih nalaza.

Desnik ostaje neidentificiran, ali se smatra da je blizu Dešnja. Utvrđeno je da se srednjovjekovni bosanski politet protezao od sarajevskog polja na jugu do zeničkog polja na sjeveru, a istočna granica je bila dolina Prače prema Drini, zapadna duž doline Lepenice i Lašve. Vjeruje se da je nukleus u kojem se razvila prvobitna bosanska država smješten u Visočkoj dolini. Poznato je da je prvi poznati vladar Bosne knez Stjepan Bosanski vladao današnjim područjem sarajevskog i visočkog polja. Mjesto zvano Bosna se spominje u u 17 srednjovjekovnih izvora, a Pavao Anđelić je tu Bosnu definisao naseljem tipa teritorijalne općine.

Nakon smrti srpskog vladara Časlava koji je osvojio Bosnu  (otprilike 927-960) Bosna je postala politički nezavisna. Bugarska je na kraju 10. vijeka nakratko pokorila Bosnu, nakon čega je postala dio Bizantijskog carstva. Nakon što je ban Borić sudjelovao u Ugarsko-Bizantskom ratu, bio je priznat od strane Bizantskog carstva, ali je vjerovatno ova vladavina bila samo nominalna (1167-1180). Zbog planinskog terena, Bosna je bila prilično nepristupačna i nije imala razvijene puteve, tako da je lokalna vlastela mogla da nastavi voditi svoju politiku, posebno u dijelu župe Bosna što je obuhvatalo područja Visokog, Zenice, Sutjeske i Vrhbosne. Nakon što je ban Borić preuzeo vlast, to je označilo početak Bosanske banovine, koja će postati de facto nezavisna država kroz većinu svoje historije.   

## Također pogledajte 
* Bosanska banovina
* Bosansko kraljevstvo
* Usora
* Gornja Bosna
* Soli
* Lašva (župa)
* Lepenica (župa)
* Vrhbosna (župa)
* Visoko u srednjem vijeku
* Trstivnica
* Početak državotvornosti srednjovjekovne Bosne
 

## Reference 
## Izvori 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Vego, Marko (1982), *Postanak srednjovjekovne bosanske države* (jezik: srpskohrvatski), Svjetlost
* Filipović, Milenko S. (2002), *Visočka nahija* (jezik: srpski), Mak
* 

*
Kategorija:Srednjovjekovna Bosna
Kategorija:Srednjovjekovna bosanska država
Kategorija:Politička historija srednjovjekovne Bosne
Kategorija:7. vijek u Bosni
Kategorija:8. vijek u Bosni
Kategorija:9. vijek u Bosni
Kategorija:10. vijek u Bosni
Kategorija:11. vijek u Bosni
Kategorija:12. vijek u Bosni
Ludmer

**Ludmer** je planinska regija oko Bratunca, u istočnoj Bosni i Hercegovini, dio šireg područja Birača i Podrinja. Graniči sa regijom Osat.

Bila je nahija za vrijeme Osmanlijske vladavine.

## Reference 
Kategorija:Regije Bosne i Hercegovine
Kategorija:Historijske regije Bosne i Hercegovine
Kategorija:Podrinje
Kategorija:Administrativna podjela Bosne i Hercegovine u Osmanskom Carstvu
Kategorija:Župe u srednjovjekovnoj Bosni
Travunija

mini| Karta zapadnog Balkana oko 814. godine.
**Travunija** je bila zavisna srednjovjekovna kneževina i historijska oblast koja je bila dio srednjovjekovne Duklje i Srbije, a kasnije i Bosne (1373–1482). Područje je potpalo pod osmanlijsku vlast 1482.  

Nakon što je Nikola Altomanović poražen 1373, njegova imanja su podijeljena između srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića, Đurada I Balšića i bosanskog bana Tvrtka I Kotromanića. Trebinje je potpalo pod bosansku krunu i bilo je u rukama porodice Pavlović, da bi 1435. godine prešlo u ruke Kosača. Osmanlije su je osvojile 1482. godine kada postaje dijelom hercegovačkog sandžaka. 

## Također pogledajte 
* Hum, susjedna kneževina 

## Reference 
Kategorija:Historijske regije Bosne i Hercegovine
Kategorija:Topografija srednjovjekovne Bosne
Kategorija:Regije Bosne i Hercegovine
Birač (oblast)

**Birač** je regija u istočnoj Bosni i Hercegovini koja obuhvaća općine Milići, Vlasenica, Srebrenica, Bratunac, Zvornik i Šekovići.

Birač je ime koje se od osmanlijskog doba odnosi na područje u srednjem Podrinju između Vlasenice na zapadu i Srebrenice na istoku. To je visoravan sa visinom od 600–900 m. Pruža se u pravcu sjeverozapad—-jugoistok.

Najviši vrhovi su Sikira sa 1071 m, Komić 1032 m, i Lisina 1262 m. Cijeli kraj je ispresjecan dolinama rječica koje izviru na jugozapadu ispod planine Javor i teku na sjeverozapad do ulivanja u rijeku Jadar. Poznato je po blagoj klimi i voćarstvu. Zemljište je manjim dijelom poljoprivredno i pod pašnjacima, a većim je pod četinarskom i listopadnom šumom.

## Reference 
Kategorija:Regije Bosne i Hercegovine
Kategorija:Podrinje
Ramonda (rod)

***Ramonda*** – nekada i **ramondija** je rod triju vrsta cvjetnica u porodici *Gesneriaceae*, autohtonih na sjenovitim, kamenitim, staništima istočne Španije, Pirinejima i u istočnoj Evropi. To su  zimzelene trajnice, koje formiraju rozete ljuskastih listova sa gotovo aktinomorfnim cvjetovima, koji se pojavljuju na proljeće, bez listova.

Rod je nazvan prema jednom od imena francuskog botaničara i istraživača Louisa Ramonda de Carbonnièresa, koji je prvi među prvima istraživao visoke Pirineje.

## Vrste
**Ramonda myconi* (sinonim *R. pyrenaica*)
**Ramonda nathaliae*
**Ramonda serbica*

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Magnoliophyta
Kategorija:Gesneriaceae
Gornja Bosna

mini|Tamno crvena približno označava područje Gornje Bosne
**Gornja Bosna** je prirodno omeđena historijska oblast u gornjem slivu rijeke Bosne, smještena u planinama, ali prometno otvorena u svim smjerovima. Proteže se od vrela rijeke Bosne i Vrandučkog klanca, te gornje Drine i Borove glave. Gornja Bosna zauzima prostor područja Sarajeva (bez Pala), Ilijaša, Hadžića, Breze, Vareša, Kaknja, Visokog, Kiseljaka, Fojnice, Kreševa i Zenice i dijelove općine Busovača, Trnovo i Olovo. Sa zeničkim područjem obuhvaća dio gornjeg toka Lašve i njeno ušće u Bosnu. Čitavo područje je bogato šumom, rijekama i rječicama. 

## Historija 
Ova oblast je imala značajna neolitska naselja Starčevačke, Kakanjske i Butmirske kulture kao što su Butmir, Obre i Okolište. Za vrijeme bronzanog doba na području ove geografske oblasti formirat će se Srednjobosanska kulturna grupa, koja se najviše povezuje sa Ilirskim plemenom Desidijata. Konačno, ova regija će imati veliki značaj za formiranje i širenje prvog Bosanskog politeta u ranom srednjem vijeku.

## Izvori 
* 
*

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Katera. (Kasnoantička i ranosrednjovjekovna utvrda) – Salmedin Mesihović

Kategorija:Geografija Bosne i Hercegovine
Kategorija:Bosna (regija)
Kategorija:Historijske regije Bosne i Hercegovine
Mutevelija

**Mutevelija** (, ) dok u savremenom svijetu mutevelija vrši funkciju predsjednika džematskog odbora džamije i zadužen je za njeno održavanje. Radom vakufa je upravljao mutevelija, a najčešće je taj položaj pripadao samom dobrotvoru. To nije uvijek bilo važeće pravilo. Mutevelija je za svoj rad obično bio plaćen.

## Primjeri 
U Bosni i Hercegovini mutevelija je član, odnosno predsjednik džematskog odbora a čiji članovi se biraju u skladu sa izbornim pravilima Islamske zajednice. Prema odluci Reisul-uleme Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini bez saglasnosti mutevelije niko nema pravo da vrši bilo kakve građevinske radnje u džamiji ili na džamiji.

## Također pogledajte 
* 

## Reference 
Kategorija:Zanimanja
Kategorija:Islam
Mureș (okrug)

**Mureș** (; ) je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u centralnom dijelu države, unutar historijske regije Transilvanije.
Prostire se na površini od 6.714&nbsp;km2 i 11. je najveći okrug u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 550.846 stanovnika. Prosječna gustina iznosi 82 stanovnika po km2 što je skoro nacionalni prosjek. 
Okrug je osnovan 1968. godine administrativnom reformom kojom su u upotrebe vraćeni historijski okruzi a rezultati te reforme su još uvijek aktueleni. Tom reformom ukinuta je Mađarska autonomna regija formirana 1952. Okrug Mureș je multikulturalni okrug u kojem pored Rumuna u znatnom procentu žive i Sekelji koji govore mađarskim jezikom.

Glavni i najveći grad je Târgu Mureș.

## Geografija 
Sjeveroistočni dio okruga čine planine Călimani i Gurghiu i podkarpatska brda, sastavni dijelovi Istočnih Karpata. Ostatak okruga uglavnom predstavlja dio Transilvanijske visoravni, sa dubokim i širokim dolinama.

Glavna rijeka koja protiče okrugom je Mureș a od ostalih veće su još i rijeke Târnava Mare i Târnava Mică.

Graniči sa sljedećim okruzima: Harghita na istoku, Alba i Cluj na zapadu, Bistrița-Năsăud i Suceava na sjeveru i okruzima Sibiu i Brașov na jugu.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 550.846 stanovnika što je prosječna gustina od 82 stanovnika po km2.

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni – 277.372 (52,6%)
* Mađari – 200.858 (38,09%)
* Romi – 46.947 (8,9%)
* Nijemci – 1.478 (0,28%)
* Ostali – 792 (0,13%)

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica okruga 

Mureș
Kategorija:Mureș (okrug)
Ruždija

**Ruždija** () jest srednjoškolska ustanova osnovana u Osmanskom Carstvu nakon Tanzimatskih reformi 1839.

Za vrijeme vladavine sultana Abdulmedžida, 1845. pripremljen je edikt zapadnog stila, koji je predviđao uspostavljanje novog obrazovnog sistema. Ugledao se na francuski obrazovni sistem, i sastojao se od osnovne škole (Sıbyan mektebi), srednje škole (Ruždije) i fakulteta (Dârülfünun). Prva srednja škola otvorena je 1847. u školi Davud-paše u Istanbulu. Svaka ruždija je trebala imati starijeg i mlađeg učitelja, nadziratelja i podvornika.

Bilo je ukupno 331 ovakvih srednjih škola i 18750 učenika. U vilajetu Bosna bilo ih je oko 22, iako se ne zna tačan broj.

## Obuka 
Trajanje srednje škole trajalo je četiri godine, a predmeti su bili poredani na sljedeći način:

* Vjeronauka 
* Osmanlijska gramatika, pravopis i pisanje 
* Arapski i perzijski   
* Knjigovodstvo 
* Matematika  
* Kaligrafija 
* Uvod u geometriju  
* Opća i osmanlijska historija 
* Geografija 
* Gimnastika 
* Lokalni jezik koji se koristi u školi 
* U četvrtoj godini francuski sat za učenike dobrovoljce.

## Reference 
Kategorija:Obrazovanje
Nacionalna skupština Džibutija

**Nacionalna skupština Džibutija** (; ), ranije poznata i po nazivu *Poslanička komora Džibutija* je najviše zakonodavno tijelo Džibutija. Prema vrsti Skupština je jednodomna.
Skupština je uspostavljena 1977. godine i sastoji se od 65 predstavnika.

## Sastav 
Sastoji se od 65 članova od kojih je po 30 mjesta zagarantovano za Somalce (21 za pripadnike Issa klana) i Afarce. Poslanici u Skupštini se biraju na mandat u trajanju od 5 godina i to u višečlanim izbornim jedinicama (od 4 do 37 poslanika). Prvi slobodni višestranački parlamentarni izbori od sticanja nezavisnosti (1977) održani su 2003. godine, a vladajuća koalicija, na čelu s Narodnim mitingom za napredak (RPP), osvojila je 62,7% glasova.

Idriss Arnaoud Ali bio je predsjednik Nacionalne skupštine od 2003. do smrti 2015. Naslijedio ga je Mohamed Ali Houmed.

Nacionalnom skupštinom je tokom cijelog njenog postojanja dominirala stranka Narodni miting za napredak, koja je trenutno partner (sa većim brojem zastupnika) u koaliciji Uniji za predsjedničku većinu (UPM). Od 1981. do 1992. godine, RPP je bila jedina legalna stranka. Čak i nakon što su opozicione stranke legalizovane 1992. godine, RPP je osvojio svako mjesto u zakonodavnoj vlasti. Od 1997. godine, ova stranka se za vlast na izborima borila u sklopu koalicije, poznate od 2003. kao Unija za predsjedničku većinu. Opozicione stranke nisu uspjele ući u zakonodavnu vlast do 2013. Politički sistem Džibutija koncentrira većinu moći u rukama predsjednika, a malo protivljenja njegovim izvršnim odlukama.

## Predsjednici 
Dosadašnji Predsjednici Skupštine dati su u sljedećoj tabeli.

## Reference 
Nacionalna skupština
Džibuti
Kategorija:Nacionalni parlamenti
Sabor Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini

**Sabor Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini** je najviše predstavničko i zakonodavno tijelo Islamske zajednice. Sabor Islamske zajednice se sastoji od 87 sabornika, koji se biraju shodno izbornim pravilima Islamske zajednice iz više izbornih jedinica. Saborom rukovodi predsjednik uz pomoć dva potpredsjednika i sekretara Sabora.
Po konstituisanju, Sabor imenuje sastave stalnih komisija za pojedine oblasti, a po potrebi i članove povremenih komisija. Svoju djelatnost Sabor obavlja putem sjednica Sabora i saborskih komisija.

Predsjednik Sabora saziva sjednice Sabora najmanje dva puta godišnje.: 

* donosi ustav i druge propise kojima se uređuju organizacija i djelovanje organa i ustanova Islamske zajednice,
* određuje strategiju i pravce razvoja Islamske zajednice,
* daje smjernice za rad organa i ustanova za upravljanje imovinom Islamske zajednice,
* donosi budžet i usvaja završni račun Islamske zajednice,
* odobrava osnivanje udruženjā u Islamskoj zajednici,
* potvrđuje imenovanje i razrješenje muftija,
* imenuje članove Ustavnog suda Islamske zajednice,
* imenuje članove stalnih i povremenih saborskih komisija,
* razmatra i usvaja izvještaje o radu: reisu-l-uleme, Rijaseta, Vijeća muftija i dr.,
* donosi propise o službi u Islamskoj zajednici i disciplinskoj odgovornosti,
* donosi propise o upotrebi znaka i bajraka Islamske zajednice,
* vrši i druge poslove iz svoje nadležnosti.

## Izbor sabornika 
Članovi Sabora odnosno sabornici se biraju unutar izbornih jedinica gdje je teritorija Bosne i Hercegovine podijeljena na 8 izbornih jedinica (svih 9 muftijstava izuzev vojnog) a svaka izborna jedinica daje određeni broj sabornika (Sarajevo - 13, Tuzla - 10 a ostale izborne jedinice po 7 sabornika). Osim sabornika sa područja Bosne i Hercegovine u Sabor se biraju i sabornici sa teritorija gdje žive članovi Islamske zajednice BiH kao što je Novi Pazar, Zagreb, Ljubljana, države Zapadne Evrope, kao i iz Sjeverne Amerike i Australije.

Izbor sabornika vrši posebno tijelo koje sačinjavaju po dvojica delegata svakog džemata u izbornom okrugu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*  Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini
     

Kategorija:Islam
Kategorija:Pravo
Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Vaznesenjska crkva u Beogradu

[mini|desno|Vaznesenjska crkva u [Beogradu]]
[mini|desno|Crkva na [Uzašašće|Spasovdan (slava hrama i Beograda), 6. juna 2019.]]
**Vaznesenjska crkva** ili **Crkva Vaznesenja Gospodnjeg** u Beogradu je hram srpske pravoslavne crkve, u ulici admirala Geprata. Pripada Beogradsko-karlovačkoj arhiepiskopiji.

Crkva je podignuta 1863. godine, osveštao je beogradski mitropolit Mihailo. Nalog za njenu izgradnju dali su 1860. godine knez Mihailo Obrenović i mitropolit Mihailo, a podignuta je dobrovoljnim prilozima mnogih Beograđana. Planove su izradili Pavle Stanišić i Jovan Ristić, građevinske radove su obavili Josip Štok i Ferdinand Stavenov, a preduzimač je bio Koča Z. Popović. Crkva je oblikovana u duhu tada vladajućeg romantizma, po ugledu na stare srpske manastire, prije svega Ravanicu. U početku je služila i kao vojna crkva jer se nalazila u blizini vojnih objekata.

Prve ikone je naslikao slikar Nikola Marković 1864. godine, ali je kasnije ikone slikao Stevan Todoroviću, koji je ovaj poduhvat završio 1881. godine. Prvobitne zidne slike Nikole Markovića ustupile su mjesto novim kompozicijama Andreja Bicenka nakon obnove 1937. godine. Crkva ima bogatu riznicu sa zbirkom ikona, starih knjiga, zlatarskih dijela i drugih premeta iz 19. vijeka.

Crkva je posvećena Vaznesenju Gospodnjem (Spasovdan). Teško je oštećena u bombardovanju Beograda (1941. i 1944.) kada je poginuo veliki broj ljudi. U dvorištu pored crkve nalazi se spomenik u obliku krsta, u spomen na poginule. Svake godine na crkvenu slavu Spasovdan, nakon liturgije, polazi tradicionalna spasovdanska (slava Beograda) litija, koja se kreće ulicama Beograda do Saborne crkve i nazad, do Vaznesenjske crkve.

U septembru 2013. godine je svečano proslavljena 150. godina postojanja crkve.

## Reference 
Kategorija:Crkve u Beogradu
Kategorija:Srpske pravoslavne crkve u Srbiji
Kategorija:Crkve Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke
Crkva prepodobnog Simeona Mirotočivog u Beogradu

mini|desno|Crkva prepodobnog Simeona Mirotočivog na Novom Beogradu
**Crkva Prepodobnog Simeona Mirotočivog** na Novom Beogradu je hram srpske pravoslavne crkve i nalazi se na prostoru između Beogradske Arene i Palate Srbija (bivša zgrada SIV-a). Pripada Beogradsko-karlovačkoj arhiepiskopiji. Hram je posvećen srpskom vladaru Stefanu Nemanji, koga crkva slavi kao prepodobnog Simeona Mirotočivog.

## Historija gradnje 
Petokupolni hram prepodobnog Simeona Mirotočivog na Novom Beogradu površine je od oko 500&nbsp;m2. Temelje ovog hrama posvetio je 2007. godine Patrijarh srpski Pavle. Na glavnoj kupoli je pozlaćeni krst visine oko pet metara, a četiri nešto manja krsta su na preostale četiri kupole hrama, kao i jedan na visokom zvoniku. Patrijarh srpski Irinej posvetio je 13. novembra 2011. godine zvona i krstove, koja su ovom hramu poklonile porodice Starčević, Malbašić, Rebrenović, Trifković i Petrović.

## Reference 
Kategorija:Novi Beograd
Kategorija:Srpske pravoslavne crkve u Srbiji
Kategorija:Crkve Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke
Grkokatolička crkva

**Grkokatolička crkva** odnosi se na niz istočnih katoličkih crkava koje slijede vizantijsku (grčku) liturgiju, razmatrane kolektivno ili pojedinačno.

Pojam **grkokatolička crkva** se može odnositi na:

* Pojedinačno, bilo koju istočnu katoličku crkvu koja koristi vizantijski obred, t.j. *grčki obred* : 
** albanska grkokatolička crkva 
** bjeloruske grkokatoličke crkve 
** bugarska grkokatolička crkva 
** grkokatoličke crkve Hrvatske i Srbije 
** grčka vizantijska katolička crkva, u Grčkoj i Turskoj 
** mađarska grkokatolička crkva 
** italijansko-albanska katolička crkve 
** makedonska grkokatolička crkva 
** Melkitska grkokatolička crkva 
** rumunska grkokatolička crkva (službeno *rumunska crkva ujedinjena s Rimom, grko-katolička* ) 
** ruska grkokatolička crkva 
** Ruska grkokatolička crkva 
** slovačka grkokatolička crkva 
** ukrajinska grkokatoličke crkve 
* Bilo koja druga grupa istočnih katolika koja slijedi vizantijski obred: 
** gruzijski vizantijski katolici 
** ordinarijat za istočne katoličke vjernike bez odgovarajućeg ordinarija, u 6 zemalja 
* Katolička crkva u Grčkoj, rimokatolička hijerarhija koja slijedi latinski obred u Grčkoj
Stara Hercegovina

[desno|mini|270x270piksel| [Hercegovački sandžak (1600), uključujući istočne krajeve, danas poznato kao *Stara Hercegovina* ]]
**Stara Hercegovina** jest historijska regija koja pokriva istočne dijelove nekadašnje Hercegovine. Najveći dio *Stare Hercegovine* pripada današnjoj Crnoj Gori, dok manji dio pripada današnjoj Srbiji. Izraz pokriva i nekadašnje hercegovačke regije u Gornjem Podrinju, u Bosni i Hercegovini. Sve te regije su bili dijelovi historijske Hercegovine od sredine 15. vijeka, do sredine 1878. godine.

U sadašnjoj Crnoj Gori, to je uključivalo današnja područja Herceg Novog, Nikšića, Plužina, Šavnika, Žabljaka i Pljevalja, u Srbiji općinska područja Prijepolja i Priboja a u Bosni i Hercegovini područja Foče, Goražda, Čajniča i Rudog.

Regija koja je danas poznata kao *Stara Hercegovina* bila je dio historijske Hercegovine od sredine 15. vijeka do 1878. U početku je bila dio srednjovjekovnog vojvodstva Svetog Save kojeg je osnovao Stjepan Vukčić Kosača. Nakon osmanlijskog osvajanja, bila je u sastavu Hercegovačkog sandžaka. Između 1580. i 1833, Hercegovački sandžak je bio dio Bosanskog ejaleta, a zatim je postao odvojeni Hercegovački ejalet (1833–1851).

Glavni (zapadni i centralni) dio historijske Hercegovine okupirala je Austro-Ugarska 1878. nakon Kongresa u Berlinu, i postala je dio Kondominijuma Bosne i Hercegovine. Od tada je ime *Hercegovina* svedeno na tu regiju koja je u današnjoj Bosni i Hercegovini. Istočni dio historijske Hercegovine pripojen je Crnogorskom kraljevstvu (1878), dok su neki dijelovi ostali pod osmanlijskom vlašću (Novopazarski sandžak) do 1912. godine, kada su kao rezultat Prvog Balkanskog rata podijeljeni između Crne Gore i Srbije.

## Također pogledajte 
* Nikola Altomanović 
* Stjepan Vukčić Kosača 
* Hercegovina 
* Onogošt

## Reference 
## Izvori 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Geografija Crne Gore
Kategorija:Historijske regije
Kategorija:Hercegovina
Kategorija:Hercegovački sandžak
Stipe u gostima

**"Stipe u gostima"** je hrvatska humoristična serija koja je s emitiranjem krenula 9. marta 2008. godine. Serija je nastala prema ideji Jasmine Božinovske Živalj i Ognjena Sviličića. 25. maja 2012. na predstavljanju dijela jesenske sheme, glavni urednik HRT-a Bruno Kovačević potvrdio je da će se serija vratiti i petu sezonu. Međutim, na tome nije stalo, nego je serija potvrđena za šestu i sedmu sezonu čime je postala najdugovječnija hrvatska serija. Premijera 7. sezone zakazana je za 16. februara 2014. u 21:05h na prvog programu HRT-a. Serija je završila 29. juna 2014. godine

## Pregled serije 
## Glumačka postava 
### Glavna glumačka postava 
### Sporedna glumačka postava 
### Bivši članovi glumačke postave 
## Reference 
Kategorija:Hrvatske TV-emisije
Kategorija:Hrvatske TV-serije sa početkom prikazivanja 2008.
Kategorija:Hrvatske humorističke serije
Kategorija:Hrvatske TV-serije iz 2000-tih
Kategorija:Hrvatske TV-serije iz 2010-ih
Hayabusa2

desno|mini|300x300piksel| Animacija orbite evemirske letjelice *Hayabusa2*  od 3. decembra 2014. do 29. decembra 2019. godine 
**Hayabusa2**  je svemirska misija čiji je zadatak uzimanje uzoraka sa asteroida, kojom upravlja japanska svemirska agencija JAXA. Ona slijedi misiju *Hayabusa* koja je uzorke asteroida vratila 2010. godine. *Hayabusa2* lansiran je 3. decembra 2014. i preletio je pored Zemlji bliskog asteroida 162173 Ryugu 27. juna 2018. godine. Bio je na zadatku pregledavanja asteroida godinu i po dana, a nakon odlaska u decembru 2019. godine i povratka na Zemlju sa uzorcima 5. decembra 2020. godine.

*Hayabusa2* nosi uzorke, te više naučno korisnih tereta za daljinsko istraživanje i četiri mala rovera, koji istražuju površinu asteroida kako bi prikupili informacije o okolišnom i geološkom kontekstu prikupljenih uzoraka.

*Hayabusa2* korisni teret sadrži više naučnih instrumenata:

* Daljinsko ispitivanje: optička kamera za navigaciju (ONC-T, ONC-W1, ONC-W2), blisko-infracrvena kamera (NIR3), termalno infracrvena kamera (TIR), detekcija svjetla i domet (LIDAR) 
* Uzorkovanje: uređaj za uzimanje uzoraka (SMP), mali nosač udarača (SCI), kamera koja se može izmještati (DCAM3) 
* Četiri rovera: Mobile Asteroid Surface Scout (MASCOT), Rover-1A, Rover-1B, Rover-2.

mini|Umjetnički prikaz *Hayabusa* dok prikuplja površinski uzorak

## Reference 
Kategorija:2014. u Japanu
Robotska svemirska letjelica

[desno|mini|250x250piksel| Umjetnička interpretacija svemirske letjelice *[MESSENGER* blizu Merkura ]]
**Robotska svemirska letjelica** je bespilotna svemirska letjelica, obično pod telerobotskom kontrolom. Robotska svemirska letjelica je namijenjena mjerenjima u naučnim istraživanjima i često se naziva svemirskom sondom . Mnogi svemirske misije su prikladnije za telerobotske operacije prije nego one sa posadom, zbog nižih troškova i nižih faktora rizika. Pored toga, neke planetarne destinacije poput Venere ili okoline Jupitera previše su neprijateljske za ljudski opstanak, s obzirom na trenutnu tehnologiju. Vanjske planete poput Saturna, Urana i Neptuna previše su udaljene da bi ih svemirske letjelice dostigle s trenutnom tehnologijom, pa su telerobotske sonde jedini način da ih se istraži. 

Mnogi umjetni sateliti su robotizirani svemirski brodovi, kao i mnogi landeri i roveri . 
mini| Replika Sputnjika 1 u Američkom nacionalnom vazduhoplovno-svemirskom muzeju
mini| Replika Explorera 1
Prvu robotsku letjelicu je lansirao Sovjetski Savez (SSSR) 22. jula 1951. godine, suborbitalnim letom koji je prevozio dva psa Dezika i Tsygana. Četiri druga takva leta izvršena su do jeseni 1951. 
[desno|mini| Snimak [Pluton|Plutona iz *New Horizonsa*, pokazujući atmosferu Plutona sa pozadinskim osvjetljenjem. ]]

## Reference 
Kategorija:Svemirske letjelice
SKEMA Business School

**SKEMA Business School** je evropska poslovna škola sa kampusima u Lilla, Suresnes, Sophia Antipolis, Suzhou, Raleigh, Belo Horizonte i Cape Town. Osnovana 2009.
SKEMA Business School također ima program doktorskih studija, kao i nekoliko master programa u specifičnim područjima menadžmenta, kao što su marketing, finansije i preduzetništvo.
Programi škole su trostruko akreditovani od strane međunarodnih udruženja AMBA (Association of MBAs ), EQUIS (European Quality Improvement Systems) i AACSB (Association to Advance Collegiate Schools of Business). Škola ima više od 45000 alumnija u oblasti biznisa i politike, kao što su Alain Dinin (Generalni direktor Nexity-a) i komesar Jean-Philippe Courtois (Generalni direktor Microsoft-a).

## Reference
## Vanjski linkovi
* Službena web stranica

Kategorija:Univerziteti u Francuskoj
Bespilotna svemirska letjelica

mini|400x400piksel| PAGEOS test
**Bespilotne svemirske letjelice** su svemirski brodovi bez ljudske posade, a koriste se za robotizirane svemirske letove. Ovakve svemirske letjelice mogu imati različit stepen autonomije od ljudskog upravljanja, i mogu biti daljinski upravljani, daljinski vođeni ili čak autonomni, što znači da imaju unaprijed programiranu listu operacija koje će obavljati ako drugačije nije naloženo.

## Primjeri 
* Luna program - SSSR Mjesečevo istraživanje (1959-1976) 
* Ranger program - američke lunarne sonde za tvrdo slijetanje (1961. - 1965.) 
* Program Zond - Lunarno istraživanje SSSR-a (1964-1970) 
* Surveyor program - Američka lunarna sonda za mehko slijetanje (1966–1968) 
* Program Lunar Orbiter - američki lunarni orbiter (1966-1967) 
* Lunokhod program - SSSR Lunar Rover sonde (1970–1973) 
* MUSES-A (*Hiten* i *Hagoromo*) - japanske lunarne orbitalne sonde (1990-1993) 
* *Clementine* - Lunarni orbiter SAD-a (1998) 
* *Lunar Prospector* - američki lunarni orbiter (1998–1999) 
* *SMART-1* - Evropski lunarni orbiter (2003.)
* *SELENE* - Japanski lunarni orbiter (2007) 
* ''Chang'e 1* - Kineski lunarni orbiter (2007)
* *Chandrayaan 1* - indijski lunarni orbiter (2008)
* *Lunar Reconnaissance Orbiter* - američki Mjesečev orbiter (2009) 
* *LCROSS* - Američka Mjesečeva sonda (2009) 
* *Chang'e 2* - Kineski lunarni orbiter (2010) 
* *GRAIL'' - američki lunarni orbiter (2011)

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Svemirski roboti
Kategorija:Svemirske letjelice bez ljudske posade
Edi Rama

**Edi Rama** (rođen 4. jula 1964) jest albanski političar i premijer Albanije od 2013. Od 2005. vođa je i Socijalističke partije Albanije. Rama je vršio i funkcije ministra obrazovanja (1998–2000) i gradonačelnika Tirane (2000–2011). Predvodio je lijevu koaliciju koja je na izborima u junu 2013. pobijedila vladajuću konzervativnu grupu koju je predvodio Sali Berisha.

Tokom 2004. dobio je nagradu "Svjetski gradonačelnik", a 2005. je uvršten na Timeovu listu evropskih heroja.

Za vrijeme svog mandata pokrenuo je projekte uređenja Tirane, među kojima su projekti grada vedrih boja, u okviru kojeg je započeto sređivanje fasada starih zgrada i čišćenje obale rijeke Lane koja protiče kroz Tiranu.

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Rođeni 1964.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Tirana
Kategorija:Albanski premijeri
Siligo

**Siligo** (lokalno: *Siligo*) jest općina u provinciji Sassari na Sardiniji. Nalazi se na nadmorskoj visini 400&nbsp;metra i ima 891 stanovnika. Gustoća naseljenosti iznosi 43,45&nbsp;st/km². Općina zauzima površinu 108,44&nbsp;km².

Susjedne komune su Ardara, Banari, Bessude, Bonnanaro, Codrongianos, Florinas, Mores, Ploaghe.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Gradovi u Italiji
Kategorija:Općine u provinciji Sassari
Sekcija (biologija)

U biologiji, **sekcija** (lat. *sectio*) je taksonomski rang, koji se različito primjenjuje u botanici i zoologiji.

## U botanici
U flori (biljkama), **sekcija** se odnosi na *botanički* rang ispod roda, ali iznad vrste:
* domen → carstvo → divizija → razred → red → porodica → pleme → rod → podrod → **sekcija** → vrsta → podvrsta.

## U zoologiji
Unutar životinjskog carstva **sekcija** se odnosi na zoološki rang ispod reda, a iznad porodice:
* domen → carstvo → koljeno → razred → red → **sekcija** → porodica → pleme → rod → vrsta → podvrsta (u opadajućem nizu taksonomske hijerarhije).

## U bakteriologiji
Međunarodni kodeks nomenklature bakterija nalaže da je rang **sekcija** neformalan, a između podroda i vrste (kao u botanici).

## Također pogledajte
*Sekcija (botanika)
*Taksonomski rang

## Reference
Kategorija: Botanička nomenklatura
Kategorija: Zoološka nomenklatura
Kategorija:Nomenklatura bakterija
Kategorija:Sekcija (biologija)
Reichardia

thumb|*Reichardia tingitana*: heteromorfne cipsele *in situ*
***Reichardia*** je rod cvjetnica koji pripada porodici *Asteraceae* i ima 7 prihvaćenih vrsta od 26 opisanih.

## Etimologija 
Naziv roda posvećen je Johannu Jakobu Reichardu (1743-1782), njemačkom, botaničaru, mikologu, briologu, pteridologu, i algologu, uredniku nekoliko radova Carla Linnea.

## Opis 
Ovaj rod uključuje jednogodišnje, dvogodišnje ili višegodišnje biljke, kalescentne, rijetko akaulaste, sa zeljastim stabljikama, ponekad drvenim u dnu, obično razgranatim. Listovi su čitavi do rasperjavanja, sa šiljastim rubnim zupcima i često prekriveni bijelim papilama; donji često ravijaju bazne rozete. Glavice su usamljene, sa involokrumom u nekoliko redova brakteja, koje su obično uključene u oskudnu marginu i sa kalusnom ili apikalnom mukronom. Receptakul nema ljuske. Ligule su žute, ponekad ljubičaste u podnožju limbusa. Plodovi su s ahenije homomorfni ili heteromorfni; spoljni sa 4 rebra naspram kvržice, unutrašnji sa ili bez takve tuberkule. Čičkov veo uključuje nekoliko redova tankih dlačica, neprimjetno bodljastih, koje nisu perasto raspoređene.

## Porijeklo i rasprostranjenje 
Rod je porijeklom iz Sredozemnog bazena, s nekim endemskim vrstama sa Kanarskih otoka.

Rasprostranjenost ovog roda je na području Evroazije: Južna Evropa, Azija (Bliski Istok do Indijskog potkontinenta), mediteranska Afrika; neke vrste se nalaze i u Australiji.

## Taksonomija 
Rod *Reichardia*, do prije nekoliko godina nalazio se u tribusu *Dendroseridinae*, ali su molekulske studije o ovom taksonu i srodnim rodovima omogućile da se uvrsti u tribus *Sonchinae*. hoy Hyoseridinae.

## Vrste 
* *Reichardia arabica*
* *Reichardia baetica* 
* *Reichardia crystallina* (Sch.Bip. ex Sch.Bip.) Bramwell
* *Reichardia famarae* Bramwell & G.Kunkel ex M.J.Gallego & Talavera
* *Reichardia gaditana* (Willk.) Samp. 
* *Reichardia intermedia* (Sch.Bip.) Samp. 
* *Reichardia ligulata* (Vent.) G.Kunkel & Sunding 
* *Reichardia orientalis* 
* *Reichardia picroides* (L.) Roth 
* *Reichardia tingitana* (L.) Roth

## Također pogledajte 
*Cvjetnica

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Asteraceae
Sekcija (botanika)

**Sekcija** – u botanici – je taksonomski rang ispod roda, a iznad vrste.
Podrod, ako je prisutan u datom primjeru, viši je od sekcije, a ako postoji i rang serija, nalazi se ispod sekcije. Sekcije se zauzvrat mogu podijeliti na podsekcije.

Sekcije se obično koriste za pomoć u organiziranju vrlo velikih rodova, koji mogu imati na stotine vrsta. Botaničar koji želi razlikovati skupine vrsta možda bi radije stvorio takson u rangu sekcije ili serije kako bi izbjegao opis nove kombinacije, tj. mnogo novih binomnih imena za uključene vrste. 
;Primjeri:
* *Lilium* sekcija *Martagon* Rchb. su turbanoliki ljiljani;
* *Plagiochila aerea* Taylor je tipska vrsta za  *Plagiochila* sect. *Bursatae*

## Također pogledajte
*Sekcija (biologija)
*Taksonomski rang

## Reference
Sekcija 
 Kategorija:Taksonomija
Šazilijski tarikat

**Šazilijski tarikat** je jedan od dvanaest temeljnih sufijskih tarikata. Osnovan je od strane Ebu-l-Hasana Eš-Šazilija iz Maroka u 13. stoljeću. Sljedbenici (arapski: *muridi*) ovog reda se nazivaju *šazilije*.

Historijski je ovaj red bio od velikog značaja i utjecaja u sjevernoj Africi i Egiptu. Među najpoznatije sljedbenike ovog reda navode se Ibn Ata Allah al-Iskandari, autor *Hikama*, Ahmad Zarruq, autor brojnih komentara i djela i Ahmad ibn Ajiba koji je također napisao brojne komentare i djela. U poeziji koja izražava ljubav prema Muhamedu uočljivi su doprinosi Muhammeda al-Jazulija, autora knjige "Dala'il al-Khayrat" i Busirija, autora čuvene pjesme, Qaṣīda al-Burda. Mnogi predavači sa univerziteta al-Azhar u Kairu također su sljedbenici ovog tarikata.

Postoji nekoliko ogranaka ovog reda. Jedan od njih čine *Fassiyya*, koji je rasprostranjen u Indiji, Šri Lanci, Pakistanu, Mauricijusu i Indoneziji. Ogranak *Darqawi* se može naći uglavnom u Maroku, te *Darqawi Alawiyya* koji potiče iz Alžira danas je rasprostranjen posebno u Siriji, Jordanu, Francuskoj i među mnogim zajednicama koje govore engleski jezik. Britanski naučnik Martin Lings napisao je opsežnu biografiju osnivača ovog ogranka Ahmada al-Alawija pod nazivom "Sufijski svetac 20. stoljeća".

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* shazuli.com 

Kategorija:Islamske doktrine
Kategorija:Sufijski redovi
Ivan Aguéli

**Ivan Aguéli** (rođen kao *John Gustaf Agelii*) (24. maj 1869. – 1. oktobar 1917.), također poznat kao **Šejh ʿAbd al-Hādī al-ʿAqīlī** (arapski: شيخ عبد الهادی عقیلی‎) bio je švedski sufija, slikar i autor. Kao ljubitelj Ibn Arabija, njegova se metafizika primjenjivala na proučavanje islamskog ezoterizma i njegovih sličnosti s ostalim ezoterijskim tradicijama svijeta. Bio je osnivač pariskog društva Al Akbariyya. Pod njegovim utjecajem René Guénon postaje sufija. Njegova umjetnost bila je jedinstven oblik minijaturnog post-impresionizma gdje je upotrijebio mješavinu boja kako bi stvorio osjećaj dubine i daljine. Njegov jedinstveni stil učinio ga je jednim od utemeljitelja švedskog pokreta savremene umjetnosti.

## Djetinstvo i mladost 
Ivan Aguéli rođen je kao John Gustaf Agelii u malom švedskom gradiću Sala 1869. godine. Otac mu je bio veterinar *Johan Gabrijel Ageli*. Preko majke je bio vezan sa švedskim metafizičarem iz 18. stoljeća Emanuelom Swedenborgom. Između 1879.-1889. Aguéli je je studirao u Gotlandu i Stockholmu. U ranoj mladosti počeo je pokazivati ​​veliki umjetnički talent i zanimanje za religiozni misticizam.

1889. godine usvojio je ime Ivan Aguéli i otputovao u Pariz gdje je postao student slikara simbolizma Émile Bernarda. Prije povratka u Švedsku 1890. svratio je u London, gdje je upoznao ruskog naučnika Petera Kropotkina.

Po povratku u Stockholm 1890. godine pohađao je umjetničku školu gdje su ga podučavali švedski umjetnici Anders Zorn i Richard Bergh. Krajem 1892. ponovo se vratio u Pariz gde upoznaje francusku pjesnikinju i aktivistkinju za prava životinja Marie Huot (1846–1930). Bio je aktivan u francuskim anarhističkim krugovima. 1894. godine je uhapšen i osuđen. Nekoliko mjeseci nakon oslobađanja 1895. godine otišao je iz Francuske u Egipat, gdje je živio sve dok se 1896. nije vratio u Pariz. Kasnije u Parizu Aguéli prelazi na islam i usvoja ime 'Abd al-Hadi. 1899. otputovao je u Colombo (u današnju Šri Lanku), u Francusku se vratio 1900. godine.

## Egipat 
Aguéli se 1902. godine preselio u Kairo i postao jedan od prvih zapadnoevropskih državljana koji je zvanično upisan na univerzitet Al-Azhar, gdje je studirao arapsku i islamsku filozofiju. Godine 1902. primljen je u šazilijski sufijski red, od strane velikog egipatskog šejha 'Abd al-Rahmana Ilaysha al-Kabira (1840-1921).

Uz blagoslov šejha Ilaysha, Aguéli i ittalijanski novinar i preobraćenik po imenu Enrico Insabato (1878-1963) osnovali su italijanski časopis u Kairu (1904–1913) pod nazivom *Il Convito* (arapski: *An-Nadi*).

## Al Akbariyya 
Ivan Aguéli osnovao je tajno sufijsko društvo Al Akbariyya u Parizu 1911. godine. Među prvim članovima društva bio je René Guénon. Njegova svrha bila je promicanje učenja Muhyeddina Ibn al-Arabija kroz praksu šazilijskih i melamijskih sufijskih učenja. Jedini slučaj kada se ovo društvo spominje je u pismu koje je Aguéli napisao u septembru 1911. godine  na nepoznatu adresu u Kairu, najavljujući njegovo osnivanje.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Web stranica posvećena Ivanu Aguéliju

Kategorija:Rođeni 1869.
Kategorija:Umrli 1917.
Predsjednik Džibutija

**Predsjednik Džibutija** jest politička funkcija države Džibuti a u istoj je objedinjena i uloga šefa države i šefa vlade a Predsjednik ove države je i vrhovni komandant Oružanih snaga Džibutija. Funkcija Predsjednika je uvedena 27. 6. 1977. godine nakon stjecanja nezavisnosti Džibutija. Od uvođenja ovu funkciju su obnašale samo dvije osobe. Aktuelni predsjednik Džibutija od 1999. godine je Ismail Omar Guelleh.

## Spisak Predsjednika 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Džibuti
Kategorija:Politika Džibutija
*
Alpha Blondy

desno|mini|280x280piksel| Alpha Blondy (2007)
**Alpha Blondy** (rođen kao **Seydou Koné** ; 1. januara 1953. u Dimbokrou, Obala Slonovače) je reggae pjevač i međunarodni muzički umjetnik. Mnoge su njegove pjesme politički i društveno motivirane, a uglavnom se pjevaju na njegovom maternjem jeziku Dioula, francuskom i engleskom jeziku, mada povremeno koristi druge jezike, na primjer, arapski ili hebrejski.

Nakon raznih TV emisija za Kassi, Blondy je 1982. snimio svoj prvi solo album pod nazivom *Jah Glory*. Ovaj album je trebao imati ogroman uspjeh, a kasnije će postati simbol otpora zbog pjesme "Brigadir Sabari", koja dokumentira njegovo iskustvo hapšenja u Abidjanu 1980-ih i njegovo kasnije zlostavljanje od strane policije. Alpha Blondy je postao velika zvijezda u Abidjanu sa svojim afričkim zaokretom prema Reggae muzici, postajući pred očima svojih pratilaca "afričkim Bob Marleyjem". Alpha Blondy je duhovan, politički angažovan i pozitivan baš kao i sam Marley, a snimio je obradu pjesme Boba Marleyja "War". Kako bi svojom porukom prišao većem broju ljudi, odlučio je pjevati na mnogim jezicima: engleskom, francuskom, Baoulé i njegovom maternjem jezik - Dioula.  Kasnije je svojoj  reggae marki donio i nove instrumente poput violine i violončela.

Jedna od najpopularnijih i najuspješnijih Blondyjevih pjesama bila je "Sébé Allah Y'é".

Alpha Blondy je rođen od oca muslimana i majke kršćanke, a odgojila ga je baka "koja ga je naučila da voli sve". Blondyjevo poštovanje prema svim religijama i duhovnost koju iz njih izvlači može se čuti na pjesmama “Bog je jedan” ili “Jerusalem” gdje je pjevao za jedinstvo među svim religijama 1986.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* youtube.com Alpha Blondy & The Solar System - Sebe Allah - LIVE at Afrikafestival Hertme 2018 

Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Rođeni 1953.
Brăila (okrug)

**Brăila** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se na jugoistoku države, unutar regije Muntenije.
Prostire se na površini od 4.766&nbsp;km2 i prosječne je veličine. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 304.925 stanovnika. Prosječna gustina od 64 stanovnika po km2 niža je u odnosu na prosječnu gustinu stanovništva u Rumuniji.

Glavni i najveći grad je Brăila.

## Geografija 
Cjelokupna površina okruga se prostire unutar ravnica Baragan, jednog od najboljih područja za uzgoj žitarica u Rumuniji.

Na istočnoj strani nalazi se Dunav, koji formira Veliko ostrvo Braile koje je okruženo kanalima Măcin, Cremenea i Vâlciu. Na sjevernoj strani je rijeka Siret, a na sjeverozapadnoj Buzău.

Graniči sa sljedećim rumunskim okruzima: Tulcea na istoku, Buzău na zapadu, Galați i Vrancea na sjeveru i okruzima Ialomița i Constanța na jugu.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 412.626 stanovnika što je prosječna gustina od 62 stanovnika po km2.

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 98%
* Romi, Rusi, Ukrajinci, Lipovjani i drugi

## Privreda 
Poljoprivreda predstavlja glavnu privrednu aktivnost dok je industrija gotovo u potpunosti koncentrirana u gradu Brăila.

Prevladavajuće industrije grane Okruga su:
* prehrambena industrija,
* tekstilna industrija i
* proizvodnja mašinskih komponenti.

U glavnom gradu okruga Brăili nalazi se važna luka, nekada najveća rumunska luka za izvoz žitarica.

## Turizam 
Najvažnije turističke destinacije su:

* Grad Brăila.
* Odmaralište Lacu Sărat.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica okruga

Brăila
Kategorija:Brăila (okrug)
Velike strateške naučne misije

alt=The Hubble Space Telescope as seen from the departing Space Shuttle Atlantis.|mini| *Svemirski teleskop Hubble* dao je veliki doprinos u mnogim područjima svemirske nauke. Od njegovog lansiranja, *Hubble je* koštao oko 4,7 milijardi USD.
NASA-ine **velike strateške naučne misije** ili **velike strateške misije**, ranije poznate kao **Flagship misije** ili **Flagship klase**,  su najskuplje i najsposobnije NASA- ine svemirske letjelice. Glavne misije postoje u sve četiri divizije NASA-ine Direkcije za naučnu misiju: astrofizika, nauka o Zemlji, heliofizika i planetarne nauke.

"Veliki" se odnosi na proračun svake misije, obično najskuplju misiju u naučnoj disciplini. U odjeljenju za astrofiziku i odjeljenju za planetarne nauke velike strateške misije obično prelaze milijardu dolara. U Sektoru za nauku o Zemlji i odjelu za heliofiziku, velike strateške misije obično su veće od 500 miliona dolara.  "Strateški" odnosi se na njihovu ulogu u unaprjeđivanju više strateških prioriteta navedenih u planovima kao što su Decenijska istraživanja.

Decenije 2020-tih. vidjet će dva planetarna lansiranja, rover Mars 2020 i *Europa Clipper*, i treće, Europa Lander proučavano je za moguće lansiranje već 2024. godine.

## Reference
Europa Lander (NASA)

"**Europa Lander"** jeste NASA-in predloženi koncept  astrobiološke misije za Europu, ledeni mjesec Jupitera . Finansira se i razvija kao vodeća misija, predviđen za lansiranje 2025. godine  kako bi dopunio studije misije orbitera *Europa Clipper* i obavio analize na licu mjesta.

Ciljevi misije su potraga za biosignaturama plitko ispod površine, oko 10&nbsp;cm, karakterizirati sastav neledenog materijala na toj dubini i odrediti blizinu tekuće vode i nedavno eruptiranog materijala u blizini lokacije lendera. 
[mini| Koncept [Laboratorija za mlazni pogon|JPL-a modula Europa Landera 2019. ]]
mini|Umjetnički koncept NASA Europa Landera

## *Europa Clipper* 
*Europa Clipper* jeste buduća zasebno lansirana svemirska letjelica koja bi postavila temelj za misiju Europa Lander. Orbiter *Clipper* pružit će izvidničke podatke za karakterizaciju zračenja i pomoći u određivanju mjesta slijetanja.

## Reference 
Kategorija:Europa Clipper
Kategorija:Evropa (satelit)
Nanobiotehnologija

**Nanobiotehnologija,** **bionanotehnologija** i **nanobiologija** su termini koji se odnose na ukrštanje nanotehnologije i biologije. S obzirom da je tema koja se pojavila tek nedavno, bionanotehnologija i nanobiotehnologija služe kao pokrivni pojmovi za različite srodne tehnologije. 

Ova disciplina pomaže ukazivanju na spajanje bioloških istraživanja sa različitim poljima nanotehnologije. Koncepti koji se poboljšavaju kroz nanobiologiju uključuju: nano uređaje (poput bioloških mašina), nanočestice i fenomene nano skale koji se događaju u disciplini nanotehnologije. Ovaj tehnički pristup biologiji omogućava naučnicima da zamisle i stvore sisteme koji se mogu koristiti za biološka istraživanja. Biološki nadahnuta nanotehnologija koristi biološke sisteme kao inspiraciju za tehnologije koje još nisu stvorene. Međutim, kao i kod nanotehnologije i biotehnologije, bionanotehnologija ima mnogo potencijalnih etičkih pitanja povezanih s tim. 
[mini|250x250piksel| [Ribosom je biološka mašina . ]]

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Biotehnologija
Kategorija:Nanotehnologija
Nacionalni savjetodavni komitet za aeronautiku

**Nacionalni savjetodavni komitet za vazduhoplovstvo** (**NACA**) jeste bila američka savezna agencija osnovana 3. marta 1915. godine kako bi započela, promovisala i institucionalizovala aeronautička istraživanja. 1. oktobra 1958. godine agencija je raspuštena, a njena imovina i osoblje prebačeni su na tek stvorenu Nacionalnu upravu za vazduhoplovstvo i svemir (NASA). NACA je bio inicijalizam, tj. izgovaran je kao pojedinačno slovo, a ne kao cijela riječ  (kao što je to NASA imala i tokom prvih godina nakon što je osnovana).

Između ostalih unaprjeđenja, istraživački i razvojni odjel u NACA je proizveo NACA usisnik, vrstu usisnika zraka koji se koristi u modernim automobilima, NACA omotač i nekoliko serija NACA profila koji se još uvijek koriste u proizvodnji aviona.

5. marta 1958. James Killian, koji je predsjedavao predsjednikovim savjetodavnim odborom za nauku, napisao je memorandum predsjedniku Dwightu D. Eisenhoweru . Pod nazivom "Organizacija civilnih svemirskih programa" ohrabrio je predsjednika da sankcionira stvaranje NASA-e. Napisao je da bi se program civilnog prostora trebao temeljiti na "ojačanom i redizajniranom" NACA, što ukazuje na to da je NACA "iduća federalna istraživačka agencija" sa 7.500 zaposlenih i objektima vrijednim 300 miliona dolara, koji bi svoj program istraživanja mogao proširiti s minimalnim brojem kašnjenja."

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Avijacija u Sjedinjenim Američkim Državama
Kategorija:NASA