Alströmov sindrom

## Definicija
**Alströmov sindrom** (**AS**), također zvani **Alström-Hallgrenov sindrom**, je vrlo rijedak autosomno recesivni genetički poremećaj, koji karakterizira dječija gojaznost i višestruka disfunkcija organa. Simptomi uključuju rani početak dijabetesa tip 2, distrofija štapića koja rezultira sljepoćom, senzorinervni gubitak sluha i dilatacijska kardiomiopatija. Također se obično javljaju i endokrini poremećaji, kao što su hipergonadotrofni hipogonadizam i hipotireoza, kao i *acanthosis nigricans*, kao poskjedica hiperinsulinemije. Zaostajanje u razvoju viđa se kod gotovo polovine osoba s Alströmovim sindromom.

## Uzrok 
Alströmov sindrom u zrokuju mutacije u genu *ALMS1*, koji je uključen u formiranje ćelijskih cilija, što Alströmov sindrom čini ciliopatijom. Najmanje 239 mutacija koje izazivaju bolesti u *ALMS1* su opisane od 2015. Alströmov sindrom se ponekad miješa sa Bardet-Biedlovim sindromom, drugom ciliopatijom koja ima slične simptome, ali Bardet-Biedlov sindrom obično se javlja kasnije u svojim simptomima, uključuje polidaktiliju i uzrokovan je mutacijama u *BBS* genu.
 način.]]
Alströmov sindrom je uzrokovan mutacijom gena *ALMS1*, koji se nalazi na kratkom kraku hromosoma 2 (2p13.2). Mutacija gena se nasljeđuje kao autosomno recesivno svojstvo. To znači da oba roditelja moraju imati defektnu kopiju gena *ALMS1* kako bi njihovo dijete imalo sindrom, iako roditelji možda ne pokazuju znakove ili simptome stanja.

Gen *ALMS1* sadrži upute za kodiranje specifičnog proteina poznatog kao ALMS1. Protein je tada uključen u cilijsku funkciju, kontrolu ćelijskog ciklusa  i unutarćelijski transport. Osim toga, protein se eksprimira u svim tkivima organa u tijelu. Ima ulogu u pravilnoj funkciji, održavanju i formiranju cilija koje se nalaze u svim tipovima ćelija. Najmanje 239 mutacija koje izazivaju bolest u *ALMS1* je opisano. Većina ovih mutacija dovela je do proizvodnje disfunkcionalne verzije proteina ALSM1, koji je prisutan u tkivima, ali na niskim razinama.

## Znakovi i simptomi
Simptomi Alströmovog sindroma općenito se pojavljuju u djetinjstvu uz veliku varijabilnost u dobi. Neki od simptoma uključuju:
* Zatajenje srca (dilatacijska kardiomiopatija) u preko 60% slučajeva, obično u prvih nekoliko sedmica nakon rođenja, ali ponekad se javlja u adolescenciji ili odrasloj dobi.
* Fotosenzibilnost i problemi sa vidom (distrofija čepića i štapića) u svim slučajevima, obično unutar 15 meseci od rođenja i progresivno se pogoršavaju do oko 20 godina starosti.
* Gojaznost u 100% slučajeva, očigledna u dobi od 5 godina, ali često očigledna u ranom djetinjstvu (Alström novorođenčad obično imaju normalnu porođajnu težinu, a do adolescencije, težine imaju tendenciju da budu u rasponu od visokog normalnog do normalnog.) 
* Nistagmus (obično pogađa djecu), jedan od prvih simptoma koji se javlja i uzrokuje nevoljne brze pokrete očiju.
* Blagi do umjereni obostrani senzorinuralni gubitak sluha.
* Tip 2 dijabetes se obično javlja u ranom djetinjstvu.
* Hiperinsulinemija/otpornost na insulin — razvoj visokog nivoa insulina u krvi.
* Sipertrigliceridemija
* Steatoza (masna jetra) i povišene vrijednosti transaminaza (enzimi jetre) se često razvijaju u djetinjstvu i kod nekih pacijenata mogu napredovati do ciroze i zatajenja jetre.
* Endokrine disfunkcije se mogu javiti kada pacijent može doživjeti nedovoljno ili pretjerano aktivnu štitnu žlijezdu, slab hormon rasta, povećanu razinu  androgena kod žena i nisaku testosterona kod muškaraca.
* Polagano progresivno zatajenje bubrega može se javiti u drugoj do četvrtoj deceniji života.

## Dijagnoza
Alströmov sindrom je moguće klinički otkriti u djetinjstvu, ali se češće otkriva mnogo kasnije, jer ljekari obično otkrivaju simptome kao zasebne probleme. Sada se Alströmov sindrom često dijagnosticira klinički, budući da je genetičko testiranje skupo i dostupno samo na ograničenoj osnovi.

Potrebna je porodična i lična medicinska istorija. Informacije o zdravlju pojedinca su ključne jer daju tragove genetskoj dijagnozi.

Laboratorijski testovi, posebno genetski, provode se za dijagnosticiranje genetskih poremećaja. Neki od tipova genetskog testiranja su molekularni, biohemijski i hromozomski. Drugi laboratorijski testovi mogu mjeriti nivoe određenih supstanci u urinu i krvi koji također mogu pomoći u postavljanju dijagnoze.

## Liječenje 
Ne postoji lijek za Alströmov sindrom; međutim, postoji tretman koji ima za cilj smanjenje simptoma i sprječavanje daljnjih komplikacija. Neki od ovih ciljeva liječenja uključuju:
* Korektivna sočiva: zatamnjena sočiva koja pomažu kod osjetljivosti od jakog svjetla. Pacijenti će možda morati da se prilagode čitanju na Brajevom pismu, da koriste adaptivnu opremu, pomagala za kretanje i prilagodljive računarske vještine.
* Obrazovanje: pacijenti sa Alströmovim sindromom koji pate od intelektualnih teškoća moraju imati pristup obrazovanju. Moraju biti u mogućnosti da dobiju besplatno i odgovarajuće obrazovanje. Neki pacijenti s Alströmovim sindromom obrazuju se u normalnim učionicama. Ostali pacijenti moraju pohađati časove specijalnog obrazovanja ili pohađati specijalizovane škole koje su spremne da podučavaju djecu sa smetnjama u razvoju. Zaposleni u školama moraju se konsultovati sa roditeljima ili starateljima pacijenata, kako bi osmislili obrazovni plan zasnovan na potrebama djeteta. Osim toga, škola može dokumentirati napredak djeteta kako bi potvrdila da su djetetove potrebe zadovoljene.
* Slušni aparati: uređaji na baterije dostupni su u tri stila: iza uha, u uhu i unutar ušnog kanala. Iza uha ima za cilj  olakšati blagi do duboki gubitak sluha. Aparat u uhu ima za cilj umanjiti blagi do teški gubitak sluha. Na kraju, kanalni uređaj je namijenjen za blagi do umjereno teški gubitak sluha. Pacijenti koji imaju ozbiljan gubitak sluha mogu imati koristi od pužničnog implantata.
* Dijeta: odgovarajuća i zdrava prehrana je neophodna za osobe s Alströmovim sindromom jer bi potencijalno mogla smanjiti šanse za pretilost ili dijabetes.
* Radna terapija: terapeut pomaže djetetu da nauči vještine koje mu pomažu u obavljanju osnovnih svakodnevnih zadataka kao što su jelo, oblačenje i komunikacija s drugima.
* Fizička aktivnost: vježbanje smanjuje šanse za gojaznost i pomaže u kontroli nivoa šećera u krvi.
* Dijaliza: pomaže u obnavljanju funkcije filtriranja. Kod hemodijalize, pacijentova krv cirkulira u vanjski filter i čisti se. Filtrirana krv se zatim vraća u tijelo. Peritoneumskom dijalizom, tečnost koja sadrži dekstrozu uvodi se cjevčicom u abdomen. Rastvor tada apsorbira otpadne tvari u tijelo i zatim se uklanja.
* Transplantacija: pacijenti koji trpe zatajenje bubrega mogu biti podvrgnuti transplantaciji bubrega.
* Operacija: ako pacijent trpi tešku skoliozu ili kifozu, može biti potrebna operacija.

## Epidemiologija i historija 
Prijavljeno je najmanje 900 slučajeva. Prvi put  opisao ga je švedski psihijatar Carl-Henry Alström sa svoja tri saradnika, B. Hallgrenom, I. B. Nilssonom i H. Asanderom, 1959.

## Reference
## Dopunska literatura
* 

## Vanjski linkovi 
Kategorija:Geni na hromosomu 2
Kategorija:Ciliopatija
Kategorija:Sindromi s gojaznošću
Kategorija:Sindromi sa senzorineuralnim gubitkom sluha
Kategorija:Sindromi koji utječu na mrežnjaču
Kategorija:Sindromi dijabetes melitus
Kategorija:Rijetke bolesti
Kategorija:Rijetki genetički sindromi