Makroevolucija

**Makroevolucija** je evolucija  na razini odvojenih genskih fondova. Makroevolucijske studije se fokusiraju na promjene koja se javljaju na ili iznad nivoa vrste, za razliku od mikroevolucije, koja se odnosi na manje evolucijske promjene, koje se ispoljavaju u promjenama relativne frekvencije gena, odnosno genetičke strukture populacije u ukviru iste vrste organizama. Makroevolucija i mikroevolucija suštinski opisuju iste procese na različitim razinama.

Proces specijacije može se odvijati različitom brzinom, u zavisnosti od snage djelovanja evolucijskih činilaca. Paleontologija, evolucijska  razvojna biologija, komparativna genomika i genomska filostratigrafija doprinose većini objašnjenja obrazaca i procesa koji mogu usmjeravati makroevoluciju. Primjer makroevolucije je pojava perja tokom evolucije ptica iz teropodnih dinosaurusa.

Evolucijski tok porodice  *Equidae*  (široke porodice,  uključujući sve konje i srodne životinje) se često gleda kao tipičan primjer makroevolucije. Najraniji poznati rod, *Hyracotherium* (reklasificirani kao *Palaeotherium*), bio je biljojedna životinja nalik na  psa, koja je  živila u ranom Kenozoiku. Kako je svoje stanište, nakon prorjeđivanja šuma,  nalazio  u otvorenu sušnim travnjacima, selekcijski pritisak je djelovao u pravcu  da životinja postane brzi trkač. Tako je istezanje nogu i glave, kao i smanjenje broja prstiju postupno proizvelo jedini postojeći takson  konja, *Equus*.  
## Makroevolucija i „moderna sinteza“
U  „modernoj naučnoj sintezi“,  novoj školi mišljenja na kraju 1930-ih godina,  makroevolucijom su se smatrali nagomilani efekti mikroevolucije. Dakle, jedine suštinske razlika između mikro- i makroevolucije su trajanje i razina. Kao što je primijećeno, *"transspecijska  evolucija nije ništa drugo nego ekstrapolacija i uvećanje događaja koji se odvijaju unutar populacija i vrsta ... pa je pogrešno praviti razliku između uzroka mikro i makroevolucije"*. Međutim, vrijeme nije potrebno razlikovni faktor, jer se makroevolucija može dogoditi i bez postepenog nakupljanja  malih  promjene. Uvišestručavanje  cijelog genoma može dovesti do pojave da se  specijacija javlja  u toku  jedne generacije, što je relativno  čest fenomen ko biljaka.

Promjene u genima koji regulišu razvoj također su predloženi kao važni u mogućoj  specijaciji putem velikih i relativno naglih promjena u morfologiji životinja.

## Tipovi makroevolucije
Postoji mnogo načina proučavanja makroevolucije, na primjer, posmatranjem promjena u genetici, morfologiji, taksonomiji, ekologiji i ponašanju organizama. Postoje dokazi da su svi ovi elementi u međusobnoj vezi sa  makroevolucijom, tako da kada gledate evoluciju iz jedne od ovih perspektiva, mora se uzeti u obzir u kontekstu drugih.

* Molekulska evolucija se javlja putem malih promjene na  molekulskoj ili ćelijskoj razini. Tokom dugog vremenskog perioda, to može izazvati velike efekte u genomu organizama.
* Taksonomska evolucija se odvija na osnovu malih promjena između populacije i njene vrste. U dugom razdoblju, to može izazvati velike efekte na taksonomiju organizama  sa pojavom sasvim novih grana iznad razine vrste.
* Morfološkia evolucija se javlja putem malih promjena u morfologiji organizama. Tokom dugog vremenskog perioda, to može izazvati velike efekte na morfologiju velikih filognetskih ogranaka. To se može jasno vidjeti u *Cetacea* (kitovi), koji su početkom evolucije, i dalje su bile prisutne zadnje noge. Međutim, milionima godina  one su nazadovale i postale  interne.
* Ekološka evolucija se javlja uz male promjene ekoloških uloga organizama, koje  zauzimaju u ekosistemu. U toku dugog vremenskog perioda, to može izazvati velike efekte na ekološki pejzaž. Na primjer, zauzimanje  određene ekološke niše.

## Reference
## Također pogledajte
*Mikroevolucija
*Faktori evolucije
*Specijacija

Kategorija:Evolucija
Kategorija:Evolucijska biologija