Pallister–Killianov sindrom

**Palister–Killianov sindrom** (PKS) ili  **tetrasomijski mozaicizam 12p ** ili '**sindrom Pallisterove mozaične  aneuploidije**, izuzetno je rijedak i ozbiljan genetički poremećaj. PKS je posljedica prisustva dodatnog i abnormalnog hromosoma koji se naziva mali prekobrojni markerski hromosom (sSMC). sSMC sadrže kopije genetičkog materijala iz dijelova gotovo bilo kojeg drugog hromosoma i, ovisno o zahvaćeno genetičkom materijalu, mogu uzrokovati različite genetičke poremećaje i neoplazme. sSMC u PKS sastoji se od više kopija kratkog (tj. "p") kraka hromosoma 12. Consequently, the multiple copies of the genetic material in the sSMC plus the two copies of this genetic material in the two normal chromosome 12's are overexpressed and thereby cause the syndrome. Zbog oblika genetičkog mozaicizma, međutim, osobe sa PKS razlikuju se u tkivnoj distribuciji svog sSMC-a i stoga pokazuju različite urođene defekte i ozbiljnosti bolesti povezane sa sindromom. Naprimjer, osobe sa sSMC u svom srčanom tkivu vjerovatno će imati srčane strukturne abnormalnosti, dok oni bez tog sSMC imaju strukturno normalno srce.

PKS je prvi opisao Philip Pallister 1977., a dalje istraživali Maria Teschler-Nicola i Wolfgang Killian u 1981.

## Prezentacija
Osobe sa PKS  imaju  preneonatusno ili pri rođenju višestruke urođene defekte. Ove mane uključuju: atrofija mozga, stanje ageneza *corpus callosum*, polimikrogiriju mozga i/ili obojene kalcifikacije u moždanoj bočnoj brazdi, gluhoću i/ili sljepilo, disfunkcije autonomnog nervnog sistema kao što su anhidroza, hipohidroza i/ili epizodne hiperventilacije isprekidane sa zadržavanjem daha. Tu su i simptomi malformacije kičmene moždine, duboka ili rjeđe blaga do teška intelektualna nesposobnost, napadi, srčani i/ili anusni defekti, dijafragmatska hernija, izražena mišićna slabost, prekobrojne bradavice, abnormalne crte lica kao što su ispupčeno čelo, visoka čeona linija vlasišta, ćelavost oko sljepoočnica i čeonih područja, rijetke obrve i trepavice, hipertelorizam, mali i ravan nos, puni obrazi, dugačak filtrum, velika usta sa spuštenim uglovima, tanka gornja usna u obliku Amorovog luka, mikrognatija (tj. manja donja vilica), deformirane uši koje su nisko skupljene, guste obrve i/ili istaknute usne i brada, nenormalne oralne/dentalne karakteristike kao što su povećan jezik, prekomjerni rast alveolnog grebena i/ili desni, odloženo nicanje zuba i/ili nedostatak ili dupli zubi; mrlje na koži usljed  depigmentacija,  skeletne anomalije kao što su skraćivanje udova, limfedem, povećanje mehkih tkiva u ekstremitetima, kratki/široki dlanovi i/ili prsti, i/ili klinodaktilija petih prstiju na rukama ili nogam. Javljaju sei prekomjerna preneonatusna i porođajna težina praćena padom stope rasta novorođenčeta  odloženo zatvaranje prednje fontanele i/ili odgođeni pubertet kod muškaraca, ali ne i kod žena. i ćelija izolovanih iz krvi  fetusne pupčane vrpce . PKS se također može dijagnosticirati pomoću  metoda ultrazvučnog pregleda fetusa. Ultrazvučno snimanje u PKS-u obično otkriva fetuse koji su preveliki za njihovu gestacijsku dob, a sadrže polihidramnion (višak amnionske tečnosti u amnionskoj vrećici i imaju rizomeliju udova (skraćenje proksimalnog dijela udova). Manje često, snimci pokazuju dijafragmatsku kilu i/ili razne druge veće strukturne malformacije PKS-a. U većini slučajeva, međutim, ultrazvučni nalazi nisu dijagnostički za PKS. Nadalje, ultrazvučna dijagnoza se najbolje primjenjuje u drugom ili trećem trimestru trudnoće kada su strukturne anomalije jasnije definirane i uočljive.

Budući da je preneonatusna dijagnoza PKS-a korištenjem metoda koje su upravo navedene, teška, često neodlučna i/ili najbolje primjenjiva kasnije u trudnoći, preneonatsni DNK skrining (cfDNK skrining), također poznat i kao neinvazivni preneonatusni skrining, korišten je za dijagnosticiranje PKS-a. Ovim metodom može se dijagnosticirati PKS kod fetusa od 10 sedmica i starijih. U cfDNK skriningu, DNK iz krvi majke se ekstrahuje i provjerava na prisustvo specifičnih hromosomskih abnormalnosti kao što su one povezane s Downovim sindromom, Patauovim sindromom (također zvanim trisomija 13) i Edwardsovim sindromom (trisomija 18). (Small amounts of a fetus's DNA escapes through the placenta to circulate in the mothers blood.) studija asocijacije na nivou genoma urađena u Kini, koristile su cfDNK analize na nivou genoma za dijagnosticiranje različitih poremećaja povezanih s hromosomima, uključujući PKS. Studija je skenirala DNK iz krvi 29.007 trudnica i pronašla tri slučaja sa nenormalnom količinom DNK koja potiče iz cijelog p-kraka hromosoma 12. Za sva tri slučaja je potvrđeno da imaju fetus sa PKS. Dva od ovih slučajeva su podvrgnuta analizi hromosomskih mikromreža placente i horionskih resica. Međutim, studija nije definirala stopu lažno negativni slučajevnih slučajeva, odnosno negativnih rezultata kod žena koje su stvarno nosile fetus s PKS. Iako su potrebne daljnje studije, ovaj metod može se pokazati kritično korisnim dodatkom za preeonatusno otkrivanje PKS-a, posebno tokom ranih trudnoća u svrhu savjetovanja o mogućnostima trudnoće.

### Dijagnoza poslije rođenja
Dijagnoza PKS poslije rođenja sugerira se snažno ili ukazuje u većini slučajeva na osnovu pronalaženja ključnih defekata PKS-a kod  novorođenčadi na fizičkom pregledu i raznim radiografskim, ultrazvučnim i srodnim metodima. i Sifrim-Hitz-Weiss sindrom (znan i kao CHD4 neurorazvojni poremećaj.).

## Također pogledajte
* Lista kožnih stanja

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 12
Kategorija:Hromosomske abnormalnosti
Kategorija:Rijetki sindromi
Kategorija:Poremećaji ljudske pigmentacije