MESDC2

**LDLR šaperon MESD** je protein koji je kod ljudi kodiran genom  **MESDC2**. Nagase et al. (1995) mapirali su gen MESDC2 na hromosomu 15,  analizom hibridnih ćelijskih linija čovjeka glodara.

Hibridnom analizom zračenja i sekvenciranjem BAC kontiga, Wines et al. (2001) mapirali su gen MESCD2 u hromosom 15q23-q25. Mapirali su  i mišji Mesdc2 gen u regiji hromosoma 7 koja dijeli homologiju sinteze s ljudskim hromosomom 15q23-q25. Veltman et al . (2005) objavili su da se gen MESDC2 nalazi na hromosomskoj regiji 15q25.Gross (2019) mapirala je gen MESD na hromosom 15q25.1, na osnovu poravnanja MESD sekvence (GenBank BC009210) sa genomskom sekvencom (GRCh38).

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  234  aminokiseline, a molekulska težina   26.077  Da.

1020304050
MAASRWARKAVVLLCASDLLLLLLLLPPPGSCAAEGSPGTPDESTPPPRK
KKKDIRDYNDADMARLLEQWEKDDDIEEGDLPEHKRPSAPVDFSKIDPSK
PESILKMTKKGKTLMMFVTVSGSPTEKETEEITSLWQGSLFNANYDVQRF
IVGSDRAIFMLRDGSYAWEIKDFLVGQDRCADVTLEGQVYPGKGGGSKEK
NKTKQDKGKKKKEGDLKSRSSKEENRAGNKREDL

:Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin 
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

## Kloniranje i ekspresija
Sekvenciranjem nasumično odabranim cDNK iz biblioteke cDNK, izvedenih iz ljudske nezrele mijeloidne ćelijske linije KG-1, Nagase et al. (1995) izolirali su cDNK koja kodira MESDC2 i označili kao KIAA0081. Predviđeni protein od 233 aminokiseline sadrži najmanje jednu pretpostavljenu transmembransku regiju. Northern blot analiza otkrila je ekspresiju u svim testiranim tkivima, osim u leukocitima periferne krvi.

Vina et al. (2001) klonirali su mišji Mesdc2, koji kodira protein od 223 aminokiseline koji dijeli 82% identiteta sa ljudskim proteinom od 234 aminokiseline. Predviđalo se da MESDC2 ima N-terminalni transmembranski domen. Northern blot analizom otkriven je transkript od 1,8 kb u mišjim embrionima tokom cijelog razvoja i u svim testiranim tkivima odraslih miševa, osim skeletnih mišića.

## Funkcija gena
Hsieh et al. (2003) pokazali su da je Mesdc2, gen identificiran u intervalu delecije mezoderma (Mesd) na mišjem hromosomu 7, ključan za specifikaciju polarnosti embriona i indukcije mezoderma. Utvrdili su da su uzorci i defekti ćelijske diferencijacije prisutni u Mesd-ovim delecijskim homozigotima posljedica isključivo gubitka gena Mesdc2, pa su stoga i preimenovali gen u Mesd.
Pokazali su da Mesd funkcionira u endoplazmatskom retikulumu (ER), kao specifični šaperon za Lrp5  i Lrp6, koji su zajedno s izuvijanim korektori za kanonsku transdukciju Wnt signala. Autori su predložili da je poremećaj embrionske polarnosti i diferencijacija mezoderma u embrionima s nedostatkom Mesd-a vjerovatno posljedica primarnog defekta u Wnt signalizaciji. Međutim, fenotipske razlike između Mesd-deficijentnih i Wnt3  –/– embriona sugeriraju da Mesd može funkcionirati na srodnim članovima porodice LDLR. Članovi te porodice posreduju u različitim ćelijskim procesima, od transportaa tereta do signalizacije.

Culi i Mann (2003) opisali su *bottle*, evolucijski konzervirani gen  *Drosophila melanogaster*, koji kodira ER protein homologan mišjem proteinu Mesdc2. Pokazali su da je posebno potreban za unutarćelijski promet članovima porodice LDLR. Utvrđeno je da dva LDLR-a kod mušicine strelice, koja je potrebna za transdukciju signala za beskrilnost, i bez žumanjka, potrebna za unos žumanjčanih proteina tokom oogeneze, trebaju njegovu funkciju.  Zaključili su da je  bitna komponenta puta za bezkrilnost, ali je općenito potrebna za aktivnosti više članova porodice LDLR.
Veltman et al. (2005) identificirali su pacijenta s dječjim sakrokocigeusnim teratomom i konstitutivnom hromosomskom translokacijom t (12; 15) (q13; q25), što je rezultiralo fuzijskim genom SENP1 (612157) / MESDC2. I recipročni fuzijski geni SENP1/MESDC2 (SEME) i MESDC2/SENP1 (MESE) transkribirani su u ćelijama izvedenim iz tumora, a njihovi otvoreni okviri čitanja kodirali su aberantne proteine. Za razliku od divljeg tipa MESDC2, protein SEME povezan s translokacijom više nije bio usmjeren na endoplazmatski retikulum, što je dovelo do pretpostavljenog gubitka funkcije kao šaperona za WNT koreceptore LRP5 (603506) i/ili LRP6. SUMO, posttranslacijski modifikator, ima važnu ulogu u nekoliko ključnih ćelijskihj procesa i divlji tip SENP1 odvaja od njegovih podloga. Studije *in vitro* otkrile su MESE proteini povezani sa translokacijom pokazuju desumoilacijske kapacitete slične onima uočenim kod divljeg tipa SENP1. Veltman i dr. Pretpostavljaju da bi prostorno-vremenski poremećaji u desumoilacijskim aktivnostima tokom kritičnih faza embrionskog razvoja mogli biti odgovorni za stvaranje teratoma. Konstitucijska translokacija t (12; 15) (q13; q25) predložena je SENP1 i MESDC2 kao kandidat za gene za razvoj tumora zametnih ćelija novorođenčadi/dojenčadi.

## Molekulska genetika
U pet probanada s progresivnim deformirajućim tipom *osteogenesis imperfecta* (OI20), Moosa et al. (2019) identificirali su homozigotne mutacije u genu MESD, za koje su njihovi nepogođeni roditelji bili heterozigotni. Napominjući da sve četiri mutacije pacijenta uklanjaju visoko konzervirani domen zadržavanja ER, autori su predložili da predstavljaju hipomorfne alele. Koristeći usmjerenu mutagenezu na lokaciju za modifikaciju konstrukcije miša Mesd, stvorili su mutanta K212X, kojem nedostaje ER-retencijski domen i pokazali da mutant zadržava sposobnost nadgledanja i prometa LRP5, iako se čini da to radi manje efikasno nego divlji tip MESD.

## Životinjski model
Vina et al. (2001) identificirali su Mesdc2 unutar regije mišjeg hromosoma 7 koji, kada se deletira, rezultira neuspjehom u stvaranju mezoderma i letalnosti embriona.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 15
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika