TCP/IP

**TCP/IP** (**skup internet protokola**; ) jest okvir za organiziranje komunikacijskih protokola koji se koriste na Internetu i srodnim računarskim mrežama prema njihovim funkcionalnim svojstvima. Temeljni protokoli u tom skupu jesu TCP, UDP i IP. Ranije verzije ovog mrežnog modela nazivale su se i *internet arhitektonski model Ministarstva odbrane SAD-a* jer je istraživanje i razvoj finansirala DARPA pri ministarstvu odbrane SAD-a.

TCP/IP omogućava komunikaciju od kraja do kraja tako što određuje kako se podaci trebaju paketizirati, adresirati, prenositi, usmjeravati i primati. Ta funkcionalnost organizirana je u četiri apstrakcijska sloja, pri čemu svaki sloj obuhvata srodne protokole prema njihovom opsegu djelovanja u mreži. Implementacija tih slojeva za konkretnu primjenu čini protokolarni stog. Od najnižeg ka najvišem, slojevi su sloj veze, internet sloj, transportni sloj i aplikacijski sloj.

## Historija 
### Rana istraživanja 
Korijeni TCP/IP-a nalaze se u istraživanjima računarskih mreža koja je DARPA finansirala krajem 1960-ih. Nakon uspostavljanja ARPANETa 1969, Steve Crocker organizirao je *Network Working Group*, koji je razvio protokol host–host poznat kao Network Control Program (NCP).

Godine 1972. Bob Kahn pridružio se DARPA-inom Uredu za tehnologiju obrade informacija, gdje je radio i na satelitskim i na radio-paketnim mrežama te uočio važnost njihove međusobne komunikacije. U proljeće 1973. počeo je s Vintom Cerfom raditi na novoj generaciji protokola za ARPANET radi omogućavanja međuumrežavanja. Njihov rad oslanjao se i na iskustva međunarodne istraživačke zajednice okupljene u International Network Working Groupu.

Tokom 1973. Kahn i Cerf oblikovali su novi pristup u kojem su razlike među lokalnim mrežama skrivene iza zajedničkog međuumrežnog protokola, dok je pouzdanost, za razliku od tadašnjeg ARPANET-a, prepuštena krajnjim računarima. Prva specifikacija Transmission Control Programa objavljena je u decembru 1974.

U verziji 4, zapisanoj 1978, Jon Postel razdvojio je izvorni Transmission Control Program na dva zasebna protokola: Internet Protocol (IP) kao bespojni sloj i Transmission Control Protocol (TCP) kao pouzdanu, spojno orijentiranu uslugu.

### Rane implementacije 
Godine 1975. izveden je probni IP-prijenos između Univerziteta Stanford i University College Londona. U novembru 1977. obavljen je trosmjerni test između lokacija u SAD-u, Ujedinjenom Kraljevstvu i Norveškoj. Između 1978. i 1983. razvijeno je više prototipova IP-a u različitim istraživačkim centrima.

U toj arhitekturi posebnu ulogu ima usmjernik (ranije često nazivan *gateway*), koji ima interfejs prema svakoj mreži i prosljeđuje mrežne pakete između njih.

### Usvajanje 
U martu 1982. Ministarstvo odbrane SAD-a proglasilo je TCP/IP standardom za sva vojna računarska umrežavanja. Iste godine protokol su prihvatili i norveški NORSAR i NDRE, kao i istraživačka grupa Petera Kirsteina na University College Londonu.

Prelazak ARPANET-a s NCP-a na TCP/IP dovršen je 1. januara 1983, na takozvani *flag day*, kada su novi protokoli trajno aktivirani. Tokom 1980-ih održane su radionice i konferencije koje su doprinijele širem komercijalnom prihvatanju TCP/IP-a, a među prvim velikim kompanijama koje su ga usvojile bile su IBM, AT&T i DEC.

### Formalna specifikacija i standardi 
Standardizacija TCP/IP-a i njegovih sastavnih protokola povjerena je IETF-u. Osnovne specifikacije skupa predstavljene su u RFC-ovima 1122 i 1123, koji opisuju četiri široka apstrakcijska sloja i srodne protokole.

## Ključna arhitektonska načela 
Jedno od središnjih načela TCP/IP-a jest načelo od kraja do kraja, prema kojem se održavanje stanja i većina „inteligencije“ sistema nalaze na rubovima mreže, odnosno u krajnjim računarima, dok sama mreža nastoji ostati što jednostavnija. U praksi su savremene potrebe, poput zaštitnih zidova, prevođenja mrežnih adresa i mrežnih predmemorija, djelimično izmijenile prvobitnu strogu primjenu tog načela.

Važno je i načelo robusnosti, koje kaže da implementacija treba biti konzervativna pri slanju, a liberalna pri prijemu podataka, odnosno da treba pažljivo slati ispravno oblikovane datagrame, ali prihvatiti svaki onaj koji može smisleno protumačiti.

Glavna komponenta tog sloja jest Internet Protocol, koji definira sistem adresiranja za identifikaciju hostova i njihovo lociranje u mreži. Internet sloj ne pravi razliku među protokolima transportnog sloja; IP prenosi podatke za različite više protokole, a svaki se prepoznaje po posebnom broju protokola. U ovaj sloj spadaju i protokoli kao što su ICMP i IGMP.

Povezivanje na ovom sloju može biti spojno orijentirano, kao kod TCP-a, ili bespojno, kao kod UDP-a. Budući da IP sam po sebi pruža samo dostavu po principu „najboljeg napora“, pojedini transportni protokoli dodaju pouzdanost. TCP tako osigurava redoslijed pristizanja podataka, otkrivanje i odbacivanje duplikata, ponovno slanje izgubljenih segmenata i kontrolu zagušenja. Pored TCP-a i UDP-a, u transportni sloj ubraja se i SCTP.

U TCP/IP modelu ovaj sloj ne razdvaja posebno funkcije koje OSI model raspoređuje na sesijski, prezentacijski i aplikacijski sloj. Aplikacijski protokoli često su povezani s posebnim klijent-server uslugama, a mnogim uobičajenim uslugama IANA dodjeljuje poznate brojeve portova.

Uprkos tim razlikama u prikazu, četveroslojna podjela iz RFC-ova 1122 i 1123 ostala je osnovni normativni opis TCP/IP skupa.

Najčešća razlika u prikazu jeste to što TCP/IP nema zasebne sesijski i prezentacijski sloj, nego njihove funkcije uglavnom obuhvata aplikacijski sloj. Također, TCP/IP u klasičnom obliku ne izdvaja fizički sloj kao samostalnu cjelinu, nego ga podrazumijeva unutar sloja veze ili pristupa mreži.

## Implementacije 
TCP/IP je u velikoj mjeri nezavisan od konkretne hardverske ili softverske platforme. Potrebni su samo odgovarajući hardver i programski sloj koji mogu slati i primati pakete na računarskoj mreži. Zbog toga je ovaj skup protokola implementiran na praktično svim značajnim računarskim platformama.

Minimalna implementacija TCP/IP-a obično uključuje IP, ARP, ICMP, TCP, UDP i IGMP. Uz IPv6 obično su potrebni i NDP, ICMPv6 i MLD, a često se koristi i integrirani sigurnosni sloj IPseca.

## Također pogledajte 
* Internet Protocol

* Transmission Control Protocol

* User Datagram Protocol

* OSI model

* Spisak mrežnih protokola

* Spisak TCP i UDP portova

* Historija Interneta

## Reference 
## Bibliografija 
* 

* 

* 

* 

* 

* 

Kategorija:Internetski protokoli
Kategorija:Mrežni protokoli
Kategorija:Internet