Polikarbonat

mini|300px|Opća struktura polikarbonara R je ostatak hidroksi spoja koji se koristi za sintezu
thumb|250px|Reciklijski kod za polikarbonat je 07 (ostala plastika).
**Polikarbonati** (**PC**) su grupa termoplastičnih polimera koji u hemijskoj strukturi sadrže karbonatne grupe. Upotrebljavaju se u industriji snažnih, žilavih materijala, a neke klase su optički transparentne. Nima se jednostavno radi, ubrizgavanjemi i termoformiranjem. Zbog tih svojstava, polikarbonati imaju mnoge aplikacije. Nemaju jedinstveni identifikaciju koda smole (RIC) pa su identificirani kao "ostali" 7, na KSO. Proizvodi od polikarbonata mogu sadržavati prekursorne monomere (bisfenol A; BPA). Polikarbonat je poznat po raznim zaštitćenim imenima , uključujući i Lexan, Makrolon i druge.

## Struktura 
Polikarbonati su dobili ime jer su polimeri koji sadrže karbonatnne grupe (-O- (C = O) -O-). Ravnoteža korisnih funkcija, uključujući i otpornost na temperaturu, otpornost na udarce i optička svojstava, pozicioniraju polikarbonate između plastične robe i inženjerske plastike.

## Osobine
Polikarbonati su plastomerni materijal, linearni poliestri ugljične kiseline. Proizvode se putem međufazne polikondenzacije 2,2-bis(4-hidroksi-fenil)propana ( bisfenol A) i fozgena. Reakcija dobijamka polikarbonata se odvija u dva koraka.

Prvo se alkalnoj vodenoj otopini natrij bisfenolata dodaje organski rastvarač, kao što je dihlormetan (hloroform), a zatim se dodaje i plinoviti fozgen uz jako miješanje i hlađenje (20 do 25&nbsp;°C). Tako nastaje pretpolimer niske molarne težine. U drugom koraku, uz upotrebu katalizatora, kao što su tercijarni amini i amonijeve soli, prevodi se u visokomolekulski polimer:

;n NaO–C6H4–C(CH3)2–C6H4–ONa + n COCl2 → [–O–C6H4–C(CH3)2–C6H4–OCO–]n + 2n NaCl.

Veličina makromolekula se podešava dodavanjem monozamjenskih fenola.
Polikarbonat je proziran, odnosno bezbojan, sa oko 90% prozirnosti stakla. Ima izuzetan površinski sjajj i dobra mehaničkih svojstava. U obliku je amorfne tvari, srazmjerno velike toplotnr postojanosti, pa se može koristiti sve do 120&nbsp;°C, bez obzira na moguće velika temperaturna kolebanja.
## Sinteza 
[mini|700px|centar|Zastupljenost polikarbonata u [biosfenolu  Diol komponenta i fozgen]]
Najrasprostranjeniji su oni polikarbonati koji koriste bisfenol A kao dihidroksi komponentu i fozgen.]]
Proizvodnja se odvija preko međupovršinskog kondenzacije. Vodena faza se sastoji od natrij hidroksida, u bisfenolu A, koji se rastvara kao natrijeva so. U organskoj fazi, uvodi se gasoviti dihlormetan fozgen. Kao katalizatori djeluju tercijarni amini; reakcija počinje već na sobnoj temperaturi. Hlorovodik reagira direktno sa natrij hidroksidom da se formira natrij hlorid.
Alternativna je proizvodnja preko transesterifikacije sa ugljendioksid difenilom. U ovom topljenju odvija se reakcija kondenzacije, pod inertnim gasom pri niskom pritisku, a proizvod reakcije, fenol uklanja se vakuumom iz reakcije mase.
:550px|Prikaz polikarbonata iz bisfenol A difenil karbonata
Reakcija se pokreće na 180-220&nbsp;°C, a kao katalizatori služe baze. Polikondenzacija se zaverava na do 300&nbsp;°C i pod smanjenim pritiskom.

## Upotreba
Zahvaljujući opisanim svojstvima, polikarbonat ima mnogostruku primjenu. Upotrebljava se u građevinarstvu, kao konstrukcijski materijal za ostakljivanje i pokrovne ploče, armaturne oplate, i u automobilskoj industriji za određene dijelove, kao i u elektrotehnici (za dijelove uređaja, aparata i opreme i u proizvodnji kompaktnih diskova), u sigurnosnoj infrastrukturi, za izradu razne sportske opreme i pomagala.

## Također pogledajte
*Karbonat
*Poliester
*Vlakna

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Polimeri
Kategorija:Materijali
Kategorija:Vlakna
Kategorija:Dielektrici
Kategorija:Optički materijali
Kategorija:Providni materijali
Kategorija:Njemački izumi
Kategorija:Plastika