open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
221. brdska brigada

**221. brdska brigada** je vojna formacija koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Drugog korpusa Armije RBiH. Ulazila je u sastav Operativne grupe 2 i 22. divizije.

## Historija 
15. aprila 1992. na području Gračanice formirana su četiri rejonska štaba i prištapske jedinice: Odred TO, Protivdiverzantski vod, Pozadinska baza i Komanda stana. Nastankom Taktičke grupe 2 26. augusta 1992. jedinice OpŠTO ulaze u njen sastav. Naredbom komandanta Glavnog štaba ARBIH 1. septembra 1992. formirana je 111. brdska brigada. Na osnovu prijedloga OpŠTO-e ratno predsjedništvo općine Gračanice na mjesto komandanta imenovalo je Tarika Nuhanovića koji će na tom položaju ostati do 7. 3. 1993. Od Odreda TO nastao je 1. manevarski bataljon, od Rejonskog štaba Gračanica 2. bataljon, od Rejonskog štaba Orahovica 3. bataljon, od Rejonskog štaba Malešići 4. bataljon, a od Rejonskog štaba Trebava 5. bataljon. 
Paralelno sa formiranjem brigade osnovan je i Nastavni centar Doborovci, *B* sastavi, ratna bolnica, pozadinska baza i dr.
Do januara 1993. rejonski štabovi ostali su u rezervnom sastavu, kada njihovim objedinjavanjem nastaje 6. bataljon. Formiranjem 212. bosanske brigade, tri manevarske čete 111. prešle su u njen sastav. Ulaskom u 22. diviziju brigada dobija ime 221. brdska brigada.

Tokom rata, u jedinice Armije RBiH angažovano je 9.569 (70.9%) vojnih obveznika sa područja Gračanice. Poginulo je 279, a ranjeno 1.313 boraca. Zlatnim ljiljanom, ratnim priznanjem, nagrađeno je 17 boraca.

## Značajniji angažmani 
Pripadnici brigade su, i prije zvaničnog ustrojstva iste, imali *vatreno krštenje* na gradačačkom i posavskom dijelu ratišta. Od mnogih datuma vezani za ovu brigadu značajniji su sljedeći:
* 6. 7. 1992. razoružavanje 157 pripadnika Vojske Republike Srpske u Donjoj Lohinji,
* 23. 8. 1992. bitka na Lendićima i pobjeda gračaničkih branitelja,
* učešće u odbrani Gradačca (od 2. 7. 1992. do kraja 1994)
* u sadejstvu sa pripadnicima 109. brigade ovladavanje objektom Oblić marta 1993. 
* 7. 8. 1994. u sadejstvu sa jedinicama 212. oslobodilačke brigade ovladano je zemljišnim objektima Vis i objektima Javor i Kik
* u julu 1995. godine pripadnici brigade su učestvovali u napadnim dejstvima na položaje Vojske Republike Srpske na Ozrenu

## Literatura 
*

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Brigade Armije Republike Bosne i Hercegovine
Kategorija:Drugi korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine
Potarje (čvor)

* Potarje, predio u slivu rijeke Tare

**Slovenija**:

* Potarje (Tržič), naselje u općini Tržič, regija Gorenjska
Popovo (čvor)

**Bosna i Hercegovina**:

* Popovo, srednjovjekovna župa u Hercegovini

**Slovenija**:

* Popovo (Tržič), naselje u općini Tržič, regija Gorenjska
Devi

***Devī*** (sanskrt: देवी) je sanskrtska riječ koja znači "božica" te se koristi u hinduizmu kao oznaka ženskih božanstava. Muški oblik riječi je *deva*. Obje riječi označavaju nešto "nebesko/božansko". Riječ *devi* je povezana s grčkom riječju *thea* i latinskom *dea*.

Kroz historiju hinduizma, božice su bile vrlo popularne te se popularnost i štovanje božica nisu smanjili ni danas. U Indiji, državi u kojoj mnoge žene nailaze na probleme specifične za tu državu, kultovi božica, djelomično zbog feminizma, ponovo oživljuju u velikom broju. Neke tradicije opisuju žensku energiju kao esenciju svemira − Šakti. Najpoznatiji tekstovi koji slave Šakti su himne *Devīsūkta* i *Lalita Sahasranama*. Sekta šaktizam poštuje Šakti kao vrhovno biće te su Šakti posvećeni mnogi hramovi.
150px|mini|Durgin kip
## Najpoznatije božice 
:Spisak najpoznatijih hinduističkih božica:
*Lakšmi
*Sarasvati
*Kali
*Parvati
*Durga
## Reference 
Kategorija:Hinduističke božice
Senično

**Senično** () je naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.

## Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazilo se u sastavu stare općine Tržič.

## Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Senično je imalo 287 stanovnika.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Naselja u Sloveniji
Kategorija:Naselja u Gorenjskoj regiji
Alba (okrug)

**Alba** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u centralnom dijelu države, unutar historijske regije Transilvanije.
Prostire se na površini od 6.242&nbsp;km2 što ga čini 16. najvećim okrugom a prema podacima od 31.10.2011. godine u njemu je živjelo 327.224 stanovnika i 29. je okrug po broju stanovnika.
Glavni i najveći grad je Alba Iulia koji ima 63.536 stanovnika.
* Mađari - 4,8%
* Romi - 4,7%
* Nijemci (Transilvanijski Saksonci) - 0,2%

Pregled broja stanovništva Okruga kroz historiju dat je u sljedećoj tabeli.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Službena stranica Vijeća okruga

Alba
Kategorija:Alba (okrug)
Valdemar Poulsen

**Valdemar Poulsen** bio je danski inženjer koji je dao značajan doprinos ranom razvoju radiotehnologije. Godine 1898. razvio je magnetofon nazvan **telegrafon**, a 1903. i radiopredajnik s kontinuiranim talasom, poznat kao Poulsenov predajnik, koji je korišten u nekim od prvih radioemisija do ranih 1920-ih.

## Biografija 
Rođen je 23. novembra 1869. u Kopenhagenu, u porodici sudije Vrhovnog suda Jonasa Nicolaija Johannesa Poulsena i Rebekke Magdalene (djevojačko Brandt).

Načelo magnetnog zapisa demonstrirao je svojim telegrafonom još 1898. Snimanje zvuka korištenjem magnetnih žica ili napredniji princip korištenjem magnetnih traka princip je pri kojem se magnetizirajući medij kreće pored glave namijenjene za snimanje. Električni signal, koji je analogan zvuku koji se snima, preko glave za snimanje pretvara se u magnetizirani signal. Glava za reprodukciju (koja može biti ista kao i glava za snimanje) pretvara magnetizirani signal u električni signal, proces obrnut procesu snimanja.

Poulsen je patentirao telegrafon 1898, a sa svojim asistentom Pederom Olufom Pedersenom kasnije je razvio i druge magnetne snimače koji su koristili čelične žice, trake ili diskove. Nijedan od tih uređaja nije koristio bilo kakva pojačala, ali je snimljeni zvuk bio dovoljno jak da se sluša slušalicom ili prenese putem telefonskih žica. Na Svjetskoj izložbi 1900. u Parizu Poulsen je iskoristio uređaj da snimi glas austrijskog cara Franje Josipa, za koji se vjeruje da je danas najstariji magnetni audiosnimak.

Poulsen je 1908. razvio lučni pretvarač, odnosno transmiter, koji se naziva i "Poulsenov lučni odašiljač", a koji je u velikoj mjeri korišten u radiotehnici prije pojave tehnologije vakuumske cijevi. Sistemom se mogla ostvariti radiokomunikacija između Lyngbyja i Newcastlea uz upotrebu 100-metarskog predajnika.

Umro je 23. jula 1942. u Gentofteu.

## Naslijeđe 
U čast stogodišnjice Poulsenovog rođenja, 1969. godine izdana je i poštanska markica. 
Zlatnu medalju "Valdemar Poulsen" svake godine dodjeljuje Danska akademija tehničkih nauka za izuzetan doprinos u istraživanju u radiotehnici i srodnim područjima. Nagrada je dodjeljivana 23. novembra, na dan njegovog rođenja, a premijerna nagrada 1939. dodijeljena je upravo Poulsenu. Nagrada se prestala dodjeljivati 1993.

U čast 149 godina od njegovog rođenja Google je 23. novembra 2018. naslovnu stranicu posvetio ovom izumitelju.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1869.
Kategorija:Umrli 1942.
Kategorija:Danski izumitelji
Kategorija:Biografije, Kopenhagen
Le Jeu (film)

**Le Jeu** je francuski film režisera Freda Cavayéa, iz 2018. godine. Film je remake italijanskog filma Perfetti sconosciuti režisera Paola Genovesa iz 2016. godine.

## Radnja 
Na zajedničkoj večeri, nekoliko parova prijatelja iz djetinjstva iz dokolice, odlučuju provesti noć igrajući "Igru". Svi moraju svoje mobilne telefone staviti na sredinu stola i sve pozive, poruke, emailove ili obavijesti sa društvenih mreža, trebaju pročitati pred svim okupljenima. Ta se ideja pretvori u jak konflikt i otkrivanje tajni svakog od učesnika.

## Uloge 
* Bérénice Bejo - Marie
* Suzanne Clément - Charlotte
* Stéphane De Groodt - Vincenta, Marie muž
* Vincent Elbaz - Thomas
* Grégory Gadebois - Ben
* Doria Tillier - Léa, Thomasova nova supruga
* Roschdy Zem - Marco, Charlottin muž
* Fleur Fitoussi - Margot, kćerka Marie i Vincenta

## Reference 
### Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Francuski filmovi
Kategorija:Francuske dramske komedije
Kategorija:Filmovi u režiji Freda Cavayéa
Kategorija:Filmovi iz 2018.
Kategorija:Filmovi na francuskom jeziku
Spisak optuženih pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju

[mini|desno|200px|[Radovan Karadžić, bivši predsjednik Republike Srpske, optužen i osuđen na kaznu doživotnog zatvora.]]
**Spisak presuda Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju** jeste spisak svih presuda Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju u periodu od prve presude 29. novembra 1996. do posljednje donesene presude 29. novembra 2017. Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju osnovan je Rezolucijom 827 Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija 25. maja 1993. a prestao je sa radom 31. decembra 2017. Sud je djelovao kao *ad hoc* tijelo i imao sjedište u Den Haagu. Najteža moguća kazna koju je mogao izreći MKSJ jeste doživotni zatvor.

Pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) optužena je ukupno 161 osoba. Od hapšenja Gorana Hadžića 20. jula 2011, na slobodi nema nijednog optuženog. Ovaj članak ih navodi zajedno s njihovom pripadnošću, detaljima optužbi protiv njih i rješenjem njihovih slučajeva. Na listi su i oni čije su optužnice povučene.

Dražen Erdemović, Hrvat iz BiH koji se borio u kontigentu sa Srbima, i Franko Simatović, etnički Hrvat i visoki dužnosnik jugoslavenske Službe državne bezbjednosti, jedini su optuženi na ovoj listi koji su prešli ili vjerske i/ili etničke linije. Biljana Plavšić jedina je žena optužena i osuđena pred MKSJ.

MKSJ je 22. novembra 2017. objavio presudu u svom posljednjem predmetu koji je bio u toku: Ratko Mladić, osuđen na doživotni zatvor. Međunarodni rezidualni mehanizam za krivične sudove završio je posljednji žalbeni postupak 31. maja 2023. Od tada nema suđenja. Ukupno 13 optuženih je prebačeno na druge sudove,

## Spisak optuženih 
## Statistika 
## Također pogledajte 
* Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju
* Zločini počinjeni tokom rata u Bosni i Hercegovini
* Etničko čišćenje u ratu u Bosni i Hercegovini
* Spisak masakara u ratu u Bosni i Hercegovini
* Genocid u Srebrenici
* Masovne grobnice u Bosni i Hercegovini
* Koncentracijski logori tokom rata u Bosni i Hercegovini
* Silovanja u ratu u Bosni i Hercegovini

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

*
*
*
*
InSight

desno|mini|*InSight, *2015.|196x196piksel
mini|InSight, prvi selfie|193x193piksel
[mini|Lansiranje [raketa|rakete Atlas V, koja je nosač *InSighta* i *MarCO*-a|226x226piksel]]
***InSight*** je robotski lender, dizajniran da proučava unutrašnjost planete Mars. Misija je lansirana 5. maja 2018. u 11:05&nbsp;po&nbsp;UTC i njeno slijetanje na površinu Marsa u području Elysium Planitia dogodilo se 26. novembra 2018. oko 20:54 po srednjoevropskom vremenu, nakon proputovanja gotovo 484.773.000 kilometara. Lender, težine oko 360 kilograma, je prilikom spuštanja usporio brzinom od 19.000&nbsp;km/h pomoću aerodinamičnog kočenja (kombinacija padobrana i raketnog mlaza*. InSight* je na Marsu postavio seizmograf i ukopato mjerač toplote. Također će izvesti seriju naučnih radioeksperimenata da komplementira izučavanje unutrašnje strukture i rotacije Marsa. Prva fotografija površine planete poslana je nakon emitovanja probnog signala, da bi 27. novembra 2018 u 07:54 bila emitovana slika ruke robota. Ukupni troškovi misije, koja će trajati 2 godine, iznose oko 650 miliona eura. *InSight* je time jedan od 40% lendera koji su uspješno aterirani na Mars.

[mini|385x385px|Zona slijetanja *InSighta*, zajedno s drugim [NASA-inim letjelicama|alt=|lijevo]]

## Reference 
Kategorija:Svemirske letjelice NASA-e
Geografija SFRJ

mini|300px|Karta SFRJ

**Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija** je bila država, koja se nalazila i južnoj i jugoistočnoj Evropi pretežno na Balkanskom poluostrvu.

## Površina 
U vrijeme od 1954-91. godine Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija je imala površinu od 255.804&nbsp;km2. Sastojala je od šest saveznih republika (SR Slovenija, SR Hrvatska, SR Bosna i Hercegovina, SR Srbija, SR Crna Gora i SR Makedonija), te dvije autonomne pokrajine SAP Kosovo i SAP Vojvodina, koje su pripadale SR Srbiji. Nakon završetka Drugog svjetskog rata, od 1947-54. godine dio SR Slovenije i SR Hrvatske, zbog neriješenog političkog i teritorijalnog pitanja sa Italijom pripadao je u *de facto* nezavisnu državu Slobodnu teritoriju Trsta (STT), koja je jednim dijelom (Zona B) bila pod vojnom upravom Jugoslavenske narodne armije (JNA), a drugim (Zona A) pod kontrolom američke i britanske vojske. Londonskim sporazumom 5. oktobra 1954. godine Zona B sa 515,5&nbsp;km2 je pripojena SFRJ, a Zona A Italiji.

## Granice 
Ukupna dužina kopnene državne granice iznosila je 2114,2&nbsp;km, a SFRJ je na sjeveru graničila sa Austrijom (330&nbsp;km) i Mađarskom (582&nbsp;km), na zapadu sa Italijom (232&nbsp;km), sa kojom je Jugoslavija imala i pomorsku granicu na Jadranskom moru, na istoku sa Rumunijom (476&nbsp;km) i Bugarskom (466&nbsp;km), a na jugu sa Albanijom (438&nbsp;km) i Grčkom (228&nbsp;km).

## Reljef 
Najveći dio Jugoslavije nalazio se na Balkanskom poluostrvu. Sjeveroistočni dijelovi Jugoslavije bili su ravničarski, dok je ostatak bio pretežno brdsko-planinskog reljefa. Jednim dijelom geografski i klimatski, pripadala je mediteranskoj klimi.

## Planine 
Najviši vrh bio je Triglav sa 2864 m, drugi najviši vrh je bio Golem Korab sa 2753&nbsp;m, na granici s Albanijom, te Titov Vrv sa 2747&nbsp;m, na Šar Planini u blizini Tetova. S izuzetkom albanskog dijela obale, sva istočna jadranska obala sa otocima pripadala je Jugoslaviji.

## Vode 
### Jezera 
Na granici s Albanijom nalazila su se tri velika jezera: Skadarsko, Ohridsko i Prespansko.

### Rijeke 
Najduža rijeka bila je Sava sa 945&nbsp;km, a najplovnija Dunav, koji je proticao kroz dio SR Hrvatske, SAP Vojvodine i kroz SR Srbiju, te kroz Novi Sad i Beograd. Ostale veće rijeke bile su Drava, Morava i Drina. Većina rijeka pripadala je Crnomorskom slivu, a manji dio Jadranskom i Egejskom.

## Otoci
Najveći broj otoka u SFRJ pripadao je SR Hrvatskoj, te uključujući manje otoke, hridi i grebene u Jugoslaviji je bilo oko 1300 otoka. Najveći otoci bili su: Cres, Krk, Brač, Hvar, Pag, Korčula, Dugi otok, Mljet, Vis, Rab, Pašman, Šolta i Lošinj.

## Teritorijalna podjela 
SFRJ je po zadnjoj teritorijalnoj podjeli bila administrativno podijeljena na 6 republika i dvije autonomne pokrajine, koje su pripadale SR Srbiji. Republike su bile podijeljene na općine, a veći gradovi su se mogli sastojati od nekoliko općina.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*
Hadžišabanovića vila u Palama

**Hadžišabanovića vila** nalazi se u Palama, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj 3. do 9. septembra 2002. godine donijela je  odluku da se vila proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.
## Lokacija 
Objekat Hadžišabanovića vile smješten je na lokalitetu Gornje Pale – Koran, u neposrednoj blizini vrela rijeke Miljacke.

## Historija 
Braća Hadžišabanović (ranije hadži-Šabanović) su, 1898. godine pored dvije svoje pilane u Sarajevu, podigli još jednu sa dva gatera na Palama. Pilane su uglavnom zadovoljavale lokalno tržište, ali sa izgradnjom željezničke pruge prema Višegradu i njenim puštanjem u promet 1906. godine, pilana Hadžišabanovića na Palama je u značajnoj mjeri proširila svoje kapacitete.

Godine 1910. Pale su imale 179. kuća i 1082 stanovnika. U to vrijeme, vlasništvo Hadžišabanovića na Palama je obuhvatalo i farmu krava, pekaru, prodavnicu, pa čak i mekteb, gdje su se muslimanska djeca podučavala vjerskim obredima i arapskom pismu.

Izgrađena je u periodu austrougarske okupacije kao vila masivne gradnje, dvokatnica, građena namjenski, kao ishodišna kuća. Vilu je sagradila sarajevska trgovačka porodica Hadžišabanovića 1912. godine. Projekat je rađen u martu iste godine u stolarskom ateljeu Augusta Tabory-a u Sarajevu. U privatnom vlasništvu je bila do 1946. godine, kada su je jugoslavenske vlasti nacionalizirale. Danas je vila vlasništvo općine Pale.

Dugogodišnja nebriga društva, neadekvatno održavanje i nepovoljni vremenski i drugi uvjeti, doveli su objekat u vrlo loše stanje. Uslijed duogodišnjeg vlaženja zidova, mraza i drugih faktora, kao i vrlo visokog snijega 2000./2001. godine, došlo je do kolapsa konstrukcije i rušenja zapadnog dijela. Ostatak zapadnog zida također je vrlo nestabilan i postoji realna opasnost da se sruši, što bi dovelo do rušenja većeg dijela objekta.
## Opis 
Vila predstavlja masivnu dvokatnicu zidanu opekom i omalterisanu produžno-cementnim malterom. Građena je namjenski kao ishodišna kuća. Predstavlja arhitektonski izraz iz perioda austrougarskog carstva – stil austrijske vile, što je vidljivo u izgledu i materijalizaciji objekta.

Današnje stanje objekta bitno se razlikuje od izgleda u projektu Augusta Tabory-a. Vjerovatno je prilikom kasnijih intervencija (najveća 1936. godine) došlo do promjene izgleda kompletnog objekta, tako da su postojeće fasade riješene puno jednostavnije, bez ikakvih detalja u drvetu, ali sa interpoliranim novim sadržajima i složenijim krovnim plohama. Na objektu su istaknuta dva tornja od kojih je istočni pokriven šatorastim četverostrešnim krovom, dok je drugi (zapadni) pokriven osmostrešnim krovom sa salonit pločama.

Od profilacije na tornjevima su istaknuti krovni vijenci. Prozorski otvori su velikih dimenzija i uglavnom su lučno završeni. Okviri su izvedeni u malteru. Objekat je trenutno pokriven crijepom i limom.

## Reference 
Kategorija:Nacionalni spomenici na Palama (Republika Srpska)
Velika nagrada Abu Dhabija 2018.

**Velika nagrada Abu Dhabija 2018.** (službeno poznata kao **"FORMULA 1 2018 ETIHAD AIRWAYS ABU DHABI GRAND PRIX"**) automobilska je trka Formule 1 koja se održala 25. novembra 2018. na stazi Yas Marina Circuit u Jas Marini, u Abu Dhabiju. Ovo je bila dvadesetprva trka u sezoni 2018. i ujedno i 10. trka za Veliku nagradu Abu Dhabija.

Lewis Hamilton osvojio je jedanaesti pol poziciju ove sezone i 83. put u karijeri. Vozač Mercedesa Lewis Hamilton pobijedio je jedanaesti put u sezoni i 73. u karijeri. Na drugom mjestu završio je Sebastian Vettel iz Ferrarija, a treće mjesto osvojio je vozač Red Bulla Max Verstappen.

## Rezultati treninga 
### Prvi trening 
Vrijeme koje su postigli prvih pet vozača na prvom treningu.

### Drugi trening 
Vrijeme koje su postigli prvih pet vozača na drugom treningu.

### Treći trening 
Vrijeme koje su postigli prvih pet vozača na trećem treningu.

## Kvalifikacije (subota) 
## Trka (nedjelja) 
: Fernando Alonso - kazna od 5 sekundi -  je napustio stazu i dobio prednost.

## Rangiranje nakon trke 
;Vozači

;Konstruktori

* Samo je u prvih 5 pozicija uključen plasman za oba seta.

## Zanimljivosti 
### Vozači 
* 73. pobjeda za Lewisa Hamiltona;
* 150. trka za Daniela Ricciarda;
* 312. i posljednja trka za Fernanda Alonsa.

### Konstruktori 
* 87. pobjeda Mercedes.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*  formula1.com – Rezultati 1. treninga
*  formula1.com – Rezultati 2. treninga
*  formula1.com – Rezultati 3. treninga
*  formula1.com – Rezultati kvalifikacija
*  formula1.com – Rezultati utrka
*  stasf1.com - detalji utrke

Abu Dhabi
Kategorija:2018. u Ujedinjenim Arapskim Emiratima
2018
Samostan u Tomislavgradu

**Samostan u Tomislavgradu**, je franjevački samostan u Mostarsko-duvanjskoj biskupiji, u Tomislavgradu, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine na sjednici održanoj u Sarajevu od 11. oktobra 2017. godine. Odluku donijela je Komisija u sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedvajući), Radoje Vidović. Nacionalni spomenik se sastoji od: crkve sv. Nikole Tavelića i zapadnog krila franjevačkog samostana.

## Historija 
Za izgradnju crkve prikupljeno je 300.000 dinara, a kralj Aleksandar je poslao prilog od 60.000 dinara. Građena je u periodu od 1924. godine a u građevinskom smislu, završena je 1931. godine, kada je pokrivena bakrenim krovom. U potpunosti je završena 1940. godine.

Samostan je građen od 1930. do 1940. godine.

Popravke i sanacioni  radov samostana i crkve, koji su bili teško oštećeni 1944. godine eksplozijama avionskih bombi, sanirani su u dugom periodu obnove nakon završetka II svjetskog rata, sve do 1987. godine.

Nakon 2000. godine, prema projektu arhitekte Davorina Smoljana (projektna firma Arhitekt d.o.o. Mostar), samostanu su dograđena tri krila: južno, istočno i sjeverno, koja zajedno sa starom samostanskom zgradom (koja de facto postaje zapadno krilo), čine kvadratno-prstenastu formu sa unutrašnjim klausterom-atrijem. 
## Opis 
Samostan i crkva su izvedeni prema projektu istaknutog hrvatskog arhitekte sa početka 20. stoljeća Stjepana Podhorskog, koji je istražujući i primjenjući morfologiju predromaničkih crkava stvarao novi stil crkvene arhitekture zasnovan na elementima bizantske i starohrvatske arhitekture. Crkva u Tomislavgradu je projektirana kao trobrodna bazilika longitudinalne osnove, sa kupolom iznad latinskog križa, prezbiterijem sa apsidom na istočnoj strani, te asimetrično pozicioniranim crkvenim tornjem na sjeveroistočnom uglu crkve. Dimenzije crkve su 39,70 m, a širina 18,20 m.

Kod oblikovanja vanjskog volumena crkvenog objekta, Podhorsky primijenjuje romanički princip stepenovanja volumena, gradacijom volumena od manjeg prema većem. Kod vanjskog oblikovanja fasada,  primijenjeni su dekorativni romanički elementi.

Crkveni toranj je kvadratnog tlocrtnog oblika, dimenzija 5,75 x 5,75 metara,  pozicioniran je asimetrično na sjeveroistočnom uglu crkve. Toranj sazidan od pravilnog klesanog kamena ima visinu od oko 27 metara (mjereno do krovnog vijenca tornja). U vertikalnog smislu, rasčlanjen je horizontalnim profiliranim vijencima na tri dijela.
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanična stranica samostana

Kategorija:Franjevački samostani u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Samostani u Tomislavgradu
Kategorija:Mostarsko-duvanjska biskupija
Kategorija:Nacionalni spomenici u Tomislavgradu
Cekovića kuća u Palama

**Cekovića kuća** nalazi se na Palama, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj 30. avgusta do 2. septembra 2004. godine donijela je  odluku da se kuća proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.
## Historija 
Cekovići su bili porodica koja se bavila trgovinom kolonijalne robe. Kuća je izgrađena između 1902. i 1915. godine i služila je kao ljetnikovac. Posljednja nasljednica iz porodice Ceković je u periodu od 1984. godine pa do kraja svog života (1995. godine) Zemaljskom muzeju BiH poklonila 80 predmeta iz ostavštine svoje porodice. Predmeti su raspoređeni u zbirke: ženska građanska nošnja, muška i dječija nošnja, nakit i tekstilno pokućstvo.

Neposredno prije početka rata u BiH 1992-1995. godine, testamentom je porodični ljetnikovac na Palama, zajedno sa svim namještajem, ostavila Mitropoliji dabrobosanskoj.

Ceković kuća je rekonstruisana 2007. godine i u njoj se danas nalazi Galerija likovne kolonije Pale. Kuća se nalazi na jugozapadnom dijelu Pala u Romanijskoj ulici.

## Opis 
Građena je kao jednospratnica sa potkrovljem. U prizemlju su ekonomski prostori. Objekat ima osnovu u obliku pravilnog pravougaonika, dimenzija 20 x 11 m, odnosno 20 x 13 m, uključujući drvenu verandu (trijem na stupovima) izvedenu dužinom jugoistočne fasade.  
Prizemlje objekta je masivno i građeno od kamena. Spratna konstrukcija je izvedena u bondruk sistemu sa ćerpićem kao ispunom. 
Za izradu verande, glavnog i pomoćnog ulaznog trijema, stepeništa, međuspratne i krovne konstrukcije, je korišteno drvo. Međuspratnu i stropnu konstrukciju kuće čine drvene grede koje nose drveni pod sprata, dok je konstrukcija sa donje strane malterisana. Za pokrov dvovodnog krova je korišten crijep i lim.

## Reference 
Kategorija:Nacionalni spomenici na Palama (Republika Srpska)
Jacques-Germain Soufflot

[thumb|150px|desno|Jacques-Germain Soufflot, portret uradio francuski slikar [Louis-Michel van Loo.]]
**Jacques-Germain Soufflot** (22. juli 1713.  &ndash; 29. august 1780.) jeste bio francuski arhitekt u međunarodnom krugu koji je predstavio pravac neoklasicizma. Njegovo najpoznatije djelo jeste *Panthéon* u Parizu, građen od 1755, originalno kao crkva namijenjena za Saint Genevieve.

## Biografija 
[mini|lijevo|*[Panteon (Pariz)|Panthéon*, Pariz.]]
Soufflot je rođen u mjestu Irancy, blizu Auxerre. 1730-ih je pohađao francusku Akademiju u Rimu, gde će mlada generacija francuskih studenata prerasti 1750-ih godina u prvu generaciju Neoklasičnih dizajnera.

## Reference 
## Vanjski inkovi 
* 
* 

Kategorija:Rođeni 1713.
Kategorija:Umrli 1780.
Kategorija:Francuski arhitekti
Kategorija:Neoklasicistički arhitekti
Pristava (Tržič)

**Pristava** () je naseljeno mjesto u sastavu općine Tržič, regija Gorenjska, Slovenija.

## Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazila se u sastavu stare općine Tržič.

## Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Pristava je imala 911 stanovnika.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Naselja u Sloveniji
Kategorija:Naselja u Gorenjskoj regiji
Oblast Blagoevgrad

**Oblast Blagoevgrad** () jedna je od 28 oblasti u Bugarskoj. Poznata je i pod nazivom **Pirinska Makedonija** (). Nalazi se na krajnjem jugozapadu države i graniči sa četiri druge bugarske oblasti na sjeveru i istoku, grčkom regijom Makedonijom na jugu i Sjevernom Makedonijom na zapadu. Oblast se sastoji od 14 općina i 11 gradova. Glavni i najveći grad je Blagoevgrad, po kojem je i nazvana oblast, dok su drugi veći gradovi: Bansko, Goce Delčev, Melnik, Petrič, Razlog, Sandanski i Simitli.

## Geografija 
Oblast se prostire na teritoriji od 6.449,5&nbsp;km2 (5,8% od ukupne površine Bugarske) što je čini trećom najvećom oblašću (nakon Burgasa i Oblasti glavnog grada Sofije). Prema podacima popisa stanovništva iz 2011. godine naseljavalo ju je 323.552 stanovnika.

Obuhvata planine ili dijelove planinskog masiva Rile (s najvišim vrhom Balkana – Musalom – 2925m), Pirin (najviša tačka – vrh Vihren, 2914m), Rodopa, Slavjanke, Belasice, Vlahine, Maleševske planine, Ograždena i Stargača. Kroz oblast protiču dvije velike rijeke: Struma i Mesta u čijim dolinama se nalazi i najveća koncentracija stanovništva oblasti, a predstavljaju i važne transportne koridore.

### Klima 
Klima oblasti varira od umjereno kontinentalne do sredozemne u najjužnijim dijelovima. Najvažniji prirodni resursi su drvo, minerali, ugalj, građevinski materijali, uključujući mermer i granit. Predivna i očuvana sredina se smatra važnim resursom. Brojnim nacionalnim parkovima i zaštićenim teritorijama vrši se očuvanje raznolikog biodiverziteta. Obradivo zemljište iznosi oko 38,8% dok se pod šumama nalazi 52% teritorije oblasti.

## Općine
right|thumb|Mapa općina na području Oblasti Blagoevgrad
Oblast se sastoji od 14 općina. U sljedećoj tabeli su dati nazivi i neki od osnovnih podataka o općinama, između ostalog i centri općina (gradska naselja su podebljana).

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt Oblasti 

Blagoevgrad
Kategorija:Oblast Blagoevgrad
Zastupnički dom Sjedinjenih Američkih Država

**Zastupnički dom Sjedinjenih Američkih Država** () jest donji dom u Kongresu Sjedinjenih Američkih Država i Zastupničko tijelo svih državljana Sjedinjenih Američkih Država. S gornjim domom, tj. Senatom čini najviše zakonodavno tijelo države, Kongres Sjedinjenih Američkih Država.

Prvi član Ustava Sjedinjenih Američkih Država određuje koje ovlasti ima Zastupnički dom. Tako ovaj dom donosi federalne zakone koji važe na cijeloj teritoriji SAD-a. Zakone koje usvoji Zastupnički dom mora odobriti i Senat, a mora ih potpisati predsjednik SAD-a. Ako predsjednik stavi veto na zakon, on neće stupiti na snagu, osim ako i Zastupnički dom i Senat ponovo ne izglasaju zakon dvotrećinskom većinom u svakom domu.

Broj zastupnika koji će neka savezna država imati u ovom domu zavisi od broja stanovnika svake države, odnosno proporcionalan je tom broju, ali je svakoj saveznoj državi zagarantovano najmanje jedno mjesto. Zastupnički dom prvobitno je imao samo 65 zastupnika iz 13 država (biran je jedan zastupnik na svakih 30.000 stanovnika). S rastom broja stanovnika rastao je i broj zastupnika (kongresmena) u Zastupničkom domu, ali i kvota od 30.000 stanovnika. Godine 1920. Zastupnički dom imao je 435 zastupnika (tada je biran jedan na svakih 350.000 stanovnika). Devet godina kasnije odlučeno je da će se u taj dom trajno birati 435 zastupnika bez obzira na porast stanovništva. Trenutno se broj zastupnika iz pojedinačnih saveznih država određuje na osnovu popisa stanovništva, koji se obavlja svakih deset godina. Najmnogoljudnija savezna država, Kalifornija, trenutno ima 53 zastupnika.

Zastupnički dom, po Ustavu, ima nekoliko isključivih nadležnosti:
* inicira donošenje zakona koji se odnose na poreze;
* pokreće opoziv federalnih službenika;
* bira predsjednika u slučaju da elektorski kolegij nije u mogućnosti to uraditi.

Za predsjednika ovog doma obično se bira šef zastupničke grupe stranke koja ima većinu u domu.

## Galerija 

Datoteka:Obama Health Care Speech to Joint Session of Congress.jpg|Prostorija u Capitolu (Washington), gdje se održavaju sjednice Zastupničkog doma i Senata.

## Također pogledajte 
* Kongres Sjedinjenih Američkih Država
* Senat Sjedinjenih Američkih Država
* Predsjednik Sjedinjenih Američkih Država
* Vrhovni sud Sjedinjenih Američkih Država

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt

Kategorija:Politika Sjedinjenih Američkih Država
Adi Mulabegović

**Adi Mulabegović** bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački karikaturista. Rođen je 17. jula 1927. u Derventi, a umro 1. septembra 1988. u Ulmu, Njemačka, gdje je usljed teške bolesti boravio na liječenju. Osnovnu školu završio je u Maglaju. Srednju školu pohađao je u Derventi, Tuzli i Brčkom, a završio u Sarajevu, nakon Drugog svjetskog rat.

Karijeru karikaturiste započeo je u humorističkom listu "Jež" koji je izlazio u Beogradu, a u to vrijeme je započeo studij historije umjetnosti na Filozofskom fakultetu. U oktobu 1952. prešao je u sarajevski dnevni list Oslobođenje gdje je radio do 1972. Karikature je objavljivao i u drugim listovima. Bio je poznat po "britkom peru", a njegove karikature imale su satirični karakter.

Bio je aktivan u političkom i društvenom životu: član Gradskog komiteta Grada Sarajeva, Predsjednik Udruženja primijenjenih umjetnosti BiH, dugogodišnji predsjendik Atletskog kluba Sarajevo. Jedno vrijeme bio je predstavnik Privredne komore Jugoslavije u Keniji.

## Nagrade 
Nosilac je mnogobrojnih priznanja, a između ostalog i Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva 1967. i nagrade Svjetskog salona karikature u Montrealu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Miljenko Jergović - Sarajevski karikaturisti
* Hasan Fazlić: o karakteru i karikaturi Adija Mulabegovića

Kategorija:Rođeni 1927.
Kategorija:Biografije, Derventa
Kategorija:Bosanskohercegovački karikaturisti
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Kategorija:Umrli 1988.
Unity

**Unity** je višeplatformski softver za razvoj igara koji razvija kompanija Unity Technologies. Prvi put je objavljen i izdat u junu 2005. godine u Worldwide Developers konferenciji tvrtke Apple Inc. kao ekskluzivni softver za razvoj igara na OS X-u. Od 2018, softver ima podršku za 27 platformi. Unity se može koristiti za razvoj 2D i 3D igara, kao i simulacija za sve podržane platforme. Nekoliko velikih verzija Unityja pušteno je u opticaj od pokretanja, a najnovija stabilna verzija je Unity 2018.2.17, izdata 22. novembra 2018.

## Pregled 
Unity daje korisniku mogućnost kreiranja igre u 2D i 3D okruženju, a softver nudi kodiranje primarno u C#, za Unity editor u obliku dodataka, te za same igre, kao i drag and drop funkcionalnost. Prije nego je C# postao osnovni programski jezik korišten za softver, ranije je to bio Boo, ali je uklonjen u Unity 5 izdanju, te verzija JavaScripta koji se zvao *UnityScript*, koji je isključen u augustu 2017. godine nakon izlaska Unityja 2017.1 u korist C#-a.

## Podržane platforme 
Unity editor je podržan na Windowsu i macOS-u, sa verzijom editora dostupnim za Linux platformu, iako u eksperimentalnoj fazi, dok softver trenutno podržava kreiranje igara za 27 različitih platformi. Platforme su sljedeće: iOS, Android, Tizen, Windows, Universal Windows Platform, macOS, Linux, WebGL, PlayStation 4, PlayStation Vita, Xbox One, Wii U, 3DS, Oculus Rift, Google Cardboard, SteamVR, PlayStation VR, Gear VR, Windows Mixed Reality, Daydream, Android TV, Samsung Smart TV, tvOS, Nintendo Switch, Fire OS, Facebook Gameroom, Apple ARKit, Google ARCore, i Vuforia.

## Licenca 
Tokom svojih prvih deset godina, proizvod se kupovao direktno; od 2016. korporacija je izmijenila licencni platni model.

Unity ima jednu besplatnu i tri opcije plaćanja:

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt

Kategorija:Pogoni videoigara
Franjevački samostan u Konjicu

**Samostan u Konjicu**, je franjevački samostan u Mostarsko-duvanjskoj biskupiji, u Konjicu, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine na sjednici održanoj u Sarajevu od 16. Do 22. maja  2006. godine. Odluku je donijela Komisija u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine: samostanska crkva sv. Ivana Krstitelja, samostanska zgrada, tri pomoćna objekta (vjeronaučne prostorije-dvorane) i pokretno naslijeđe koje čine: zbirka slika (25), zbirka skulptura (3), zbirka predmeta izrađenih od metala (4), zbirka starih knjiga (3), zbirka tekstilnih predmeta (2).
## Historija 
Izgradnja crkve sv. Ivana Krstitelja je građena u etapama u periodu 1895-1919. godine, prema projektu koji je uradio arhitekta Josip Vancaš. Tokom dugogodišnje izgradnje došlo je do djelimiönog odstupanja od projekta.

Zgrada današnjeg samostana  izgrađena je 1939-40. godine, ali ni sljedećih deset godina fratri ne stanuju u njoj. Godine 1970. godine je proglašen samostanom.

Samostan i crkvu dopunjuju i povezuju u jednu arhitektonsku cjelinu vjeronaučne prostorije: tri velike uređene dvorane, izgrađene 1969. godine.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata crkva je dosta stradala, ali je nakon toga više puta obnavljana. U toku ratnih djelovanja 1992-95. godine crkva i samostanska zgrada su pretrpjele znatna oštećenja. Poslije 1995. godine ponovo su renovirani. 
## Opis 
Prema svojim stilskim odrednicama, pripada historicizmu i ima odlike neoromanike. Tlocrtno ovaj objekt predstavlja jednobrodnu zasvođenu baziliku, dimenzija 40,00x10,00 m, sa polukružnom oltarskom apsidom. U dispozicionom smislu ima: narteks, naos, svetiše polukružne osnove i horsku galeriju iznad narteksa. Horska galerija, na frontalnoj strani, ograđena je punom parapetnom ogradom.
 
Bočne fasade crkve su rađene bez ukrasa, malterisane i bijelo bojene. Plastičnost ovih fasada je postignuta naglašavanjem vertikalne i horizontalne podjele. Jedino je glavna ulazna fasada crkve bogatije urađena, sa kamenom fasadom, naglašenim ugaonim kamenim elementima i prozorskim okvirima. Cijeli prostor ulazne fasade po vertikali može se podijeliti u četiri nivoa. Svi nivoi su međusobno dijeljeni naglašenim vijencima.

Samostan predstavlja jednostavnu jednospratnu građevinu pokrivenu četverovodnim krovom, sa biber-crijepom kao pokrovom. Malterisane i plavo bojene fasade su rađene bez ukrasa. Jedinu dinamiku fasadnih ploha daju pravougani prozori poredani u dva reda sa naglašenim prozorskim okvirima izbačenim iz ravni fasade. Vertikalna raščlanjenost fasade je postignuta: krovnim vijencem, plitkim kordon-vijencem, koji naglašava spratnu visinu između etaža, i kamenim soklom koji se proteže duž cijelog objekta.
## Reference 
Kategorija:Franjevački samostani u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Samostani u Konjicu
Kategorija:Mostarsko-duvanjska biskupija
Kategorija:Nacionalni spomenici u Konjicu
Badšahi džamija

**Badšahi džamija** (), poznata i kao *Careva džamija* jest jedna od najvećih džamija u Pakistanu. Nalazi se u gradu Lahoreu, zapadno od tvrđave Lahore, na periferiji utvrđenog grada Lahorea. Džamija se smatra najvećom znamenitošću Lahorea i općenito jednom od najljepših džamija ne samo u gradu i državi veći i šire.

Gradnju Badšahi džamije naredio je vladar Mogulskog carstva, šesti po redu mogulski car Aurangzeb 1671. godine. Izgradnja džamije trajala je dvije godine i završena je 1673. Predstavlja važan primjer indoislamske, odnosno mogulske arhitekture, sa vanjskim zidovima koji su ukršeni rezbarenim crvenim pješčarom i dijelovima izgrađenim od mramora (između ostalog i mramornim mihrabom). Najveća je i najmlađa od svih većih carskih džamija iz mogulskog perioda i druga najveća džamija u Pakistanu.

## Također pogledajte 
* Džamije u Pakistanu
* Islamska umjetnost
* Spisak najvećih džamija na svijetu

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Azijska historijska arjitektura: Badšahi džamija
* [UNESCO(https://bs.wikipedia.org/wiki/UNESCO)-ova tentativna lista svjetske kulturne baštine]

Kategorija:Džamije u Pakistanu
B
Kategorija:Mogulska arhitektura
Spisak gradova u Pakistanu

**Spisak gradova u Pakistanu** sadrži samo neke od najmnogoljudnih gradova Pakistana, sa preko 200 miliona stanovnika jedne od najmnogoljudnije države svijeta. Broj stanovnika navedenih gradova se temelji na rezultatima popisa stanovništva Pakistana sprovedenog 2017. godine i podataka Zavoda za statistiku Pakistana. Prema tom popisu u državi je 10 milionskih gradova i 97 gradova sa više od 100.000 stanovnika.

## Spisak najvećih gradova 
## Galerija 

Datoteka:Mazar Quaid-e-Azam.jpg|1. Karachi, najmnogoljudniji grad u Pakistanu i šesti na svijetu
Datoteka:The Minar-e-Pakistan.jpg|2. Lahore
Datoteka:Clock Tower Faisalabad by Usman Nadeem.jpg|3. Faisalabad
Datoteka:Gulshan Dadn Khan Maseet, Rawalpindi.JPG|4. Rawalpindi
Datoteka:Nishan-E-Manzil Gujranwala 20140925.jpg|5. Gujranwala
Datoteka:Bab-e-Khyber.jpg|6. Peshawar
Datoteka:Shah Rukn e Alam by M Ali Mir 03.jpg|7. Multan
Datoteka:Tomb of the Kalhoro ruler Mian Ghulam Shah Kalhoro - view 5.JPG|8. Hyderabad
Datoteka:Faisal Mosque, Islamabad III.jpg|9. Islamabad, glavni grad Pakistana
Datoteka:Quetta_at_night_2.jpg|10. Quetta
Datoteka:Noor mahal.jpg|11. Bahawalpur
Datoteka:Central Library of University of Sargodha.jpg|12. Sargodha
Datoteka:Clock Tower, Sialkot WLMP Twenty seven.jpg|13. Sialkot
Datoteka:Lansdowne Rohri, Sukkur.jpg|14. Sukkur
Datoteka:Chenab Bridge on Jhang Road.jpg|15. Jhang
Datoteka:Facade of the Tomb.jpg|16. Larkana
Datoteka:Mosque in Gujrat Pakistan.JPG|17. Gujrat
Datoteka:Guides Memmorial.JPG|18. Mardan

## Reference 
Kategorija:Geografija Pakistana
Kategorija:Gradovi u Pakistanu
Pakistan
Ministarstvo saobraćaja i veza Republike Srpske

**Ministarstvo saobraćaja i veza Republike Srpske** je jedno od 16 ministarstava Vlade Republike Srpske, nadležno za saobraćajnu i komunikacijsku infrastrukturu u tom entitetu. Sjedište ministarstva se nalazi u Administrativnom centru Vlade RS-a na Trgu Republike Srpske u Banjoj Luci, dok se na njegovom čelu trenutno nalazi Neđo Trninić (DNS). 
## Historija 
Nakon isticanja nezavisnosti Bosne i Hercegovine 1992. od Jugoslavije na prostoru novonastale Republike Bosne i Hercegovine počelo je djelovati Ministarstvo za saobraćaj RBiH, a za ministra je tada imenovan Tomislav Krstičević.

Stvaranjem entiteta u Bosni i Hercegovini nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma 1995. godine, s obzirom na ustavne nadležnosti, nadležnost nad saobraćajnom i komunikacijskom infrastrukturom je dodijeljena entitetima, čeme je uslijedilo formiranje entitetskih ministarstava za ove nadležnosti.

Idućih godina, mnoštvo nadležnosti entiteta u saobraćaju i komunikacijama je preneseno na državni nivo, odnosno u nadležnost Ministarstva komunikacija i prometa BiH. 
## Nadležnosti 
Glavna osoba u Ministarstvu saobraćaja i veza Republike je ministar ili ministrica saobraćaja i veza RS, koji ima pravno na tri pomoćnika i jednog sekretara.

Ministarstvo saobraćaja i veza Republike Srpske obavlja upravne, stručne i druge poslove koji se odnose na ostvarivanje nadležnosti entiteta Bosne i Hercegovine u sljedećim oblastima:

* drumski saobraćaj i javni putevi
* željeznički saobraćaj i bezbjednost željezničkog saobraćaja
* vazdušni saobraćaj
* rječni i jezerski saobraćaj
* bezbjednost rječnog i jezerskog saobraćaja
* pretovarne usluge
* sistem veza
* radio veze
* poštanski, telegrafski i telefonski saobraćaj
* telekomunikacije
* telekomunikaciona infrastruktura
* radio difuzni sistem
* vođenje politike koordinacije

i druge poslove utvrđene zakonom.

U okviru ministarstva djeluje Agencija za bezbjednost saobraćaja RS.

## Organizacija 
Ministarstvo se sastoji od sljedećih organizacionih jedinica:

* Kabinet ministra
* Sekretarijat Ministarstva
* Resor drumskog saobraćaja
* Resor željezničkog, vodnog i vazdušnog saobraćaja
* Resor poštanskog saobraćaja, telekomunikacije i evropske integracije

## Spisak ministara 
## Reference 
Saobraćaja i veza
Kategorija:Saobraćaj u Republici Srpskoj
Šakti

170px|mini|Prikaz hinduističke božice
U hinduizmu, **Šakti** (sanskrt: शक्ति = "moć/snaga"; *Shakti*) je primordijalna ženska energija ili esencija. Mnogi hinduisti vjeruju da je Šakti odgovorna za sve promjene u svemiru. U sekti hinduizma zvanoj šaktizam, Šakti je štovana kao vrhovno biće te energija boga Šive. Šaktisti vjeruju da se Šakti nalazi u svim ljudima, samo šta je u muškarcima "skrivena".

Južna Indija je posebno posvećena Šakti te se tamo nalaze mnogi hramovi posvećeni božicama. Za sve božice se vjeruje da su oblici vrhovne Šakti. Neke hinduističke tradicije kažu da svaki bog ima svoju *shakti* − drugim riječima, božanstva dolaze u parovima. Sanskrtski naziv za božicu jeste *Devi* te se kultovi raznih božica nikad nisu ugasili po cijeloj Indiji. 

Najviši oblik Šakti je Adi Parashakti, koja je u nekim spisima opisana kao stvoriteljica svemira. Tekstovi *Devi Mahatmya* i *Devi-Bhagavata Purana* posvećeni su Šakti te slave žene.

## Reference 
Kategorija:Hinduističke božice
Simfonija br. 12 (Mozart)

**Simfonija br. 12 u G-duru**, KV&nbsp;110/75b, Wolfganga Amadeusa Mozarta, komponirana je u Salzburgu u ljeto 1771. Simfonija je očigledno pripremljena u očekivanju drugog italijanskog putovanja ovog kompozitora, decembra 1771. Simfonija je u četiri stavka, a prvi stavak allegro je najduži koji je Mozart napisao do tog vremena. To je prvi iz grupe njegovih zrelijih muzičkih radova gdje je postigao veću individualnost u odnosu na njegova ranija djela.
Nema potvrđenih detalja o njenoj prvoj koncertnoj izvedbi, a moguće je da je ova simfonija prvi put izvedena na koncertu u Milanu 22. ili 23. novembra 1771. godine.

## Stavci i muzička instrumentacija 
Simfonija br. 12 u G-duru je komponirana za: gudače, 2 oboe, 2 roga, 2 flaute, 2 fagota, basso continuo.

#Allegro, 3/4
#Andante, 2/2
#Menuet i Trio, 3/4
#Allegro, 2/4

Uvod u stavak *Allegro*:

:
\relative c' {
  \version "2.18.2"
  \tempo "Allegro"
  \key g \major
  \time 3/4
  \tempo 4 = 130
  g4\f b' c |
  d4. e8 d4 |
  g,,4 c' d |
  e4. f8 e4 |
  g,,4 b' c |
  d8( g) g( b) b( d) |
  d2 c8.\trill( b32 c32) | 
  b8
}

Uvod u stavak *Andante*:
:
 \relative c'' {
    \version "2.18.2"
    \key c \major
    \tempo "Andante"
    \time 2/2
    \tempo 4 = 60
  c2\p e8 (d) c (b)
  c4. (d16 e) d4 r8 a'8
  a\f (g) e-!\p d-! g\f (f) d-!\p b-!
  c4. (d16 e) d4 r8
  }

Uvod u stavak *Menuetto*:
:
\relative c'' {
    \version "2.18.2"
    \key g \major
    \tempo "Menuetto"
    \time 3/4
    \tempo 4 = 120
  d4-!\f d4-! d4-!
  c4 (b ) c-!
  d2 c16 (b a g)
  fis4 r4 r4
  a' a fis8 (d) 
  fis (g) d2
  a'4 a fis8 (d) 
  fis (g) d2
  a'4 a fis8 (d) 
  d'4 d  b8 (g)
  \grace fis16 (e4) d8 c b a
  g2 r4 \bar ":|."
  }

Uvod u *Trio*:
:
\relative c'' {
    \version "2.18.2"
    \key g \major
    \tempo "Trio"
    \time 3/4
    \tempo 4 = 120
  b4\p (c ais)
  b-! dis, (e)
  a ( b gis)
  a-! c, (b)
  g'-! d! (c) 
  c'-! e, (d)
  b'8 (d) g,4 fis
  g2 r4 \bar ":|."
  }

Uvod u stavak *Allegro*:
:
\relative c'' {
    \version "2.18.2"
    \key g \major
    \tempo "Allegro"
    \time 2/4
    \tempo 4 = 150
  g,8\f (b d) g-! 
  b g d' b
  g'4 g 
  2
  c'8 (e) a,-! c-!
  b (d) g,-! b-!
  a (c) e,-! a-!
  \grace g16 (fis4) e8 d
   g,8\f (b d) g-! 
  b g d' b
  g'4 g 
  2
  }

Menuet sadrži kanon između visokih i niskih gudača u intervalu jednog takta. Mozart je vjerovatno naučio ovu tehniku iz Simfonije br. 23 Josepha Haydna komponirane 1764. godine (također u G-duru).

## Literatura 
* Kenyon, Nicholas: The Pegasus Pocket Guide to Mozart Pegasus Books, New York 2006 
* Zaslaw, Neal: Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 

Kategorija:Mozartove simfonije
Kategorija:Kompozicije iz 1771.
Kategorija:Kompozicije u G-duru
Arnače

mini|280px|Arnače, rimokatolička crkva "Sv. Egidij"
**Arnače** () su naseljeno mjesto u sastavu gradske općine Velenje, regija Savinjska, Slovenija.

## Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazile su se u sastavu stare općine Velenje.

## Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Arnače su imale 286 stanovnika.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Naselja u Sloveniji
Kategorija:Naselja u Savinjskoj regiji
Bele Vode

**Slovenija**:

* Bele Vode (Šoštanj), naselje u općini Šoštanj, regija Savinjska

**Srbija**:

* Bele Vode (Beograd), gradsko naselje u općini Čukarica, grad Beograd
* Bele Vode (Novi Pazar), naselje grada Novog Pazara, Raški okrug

## Također pogledajte
* Bijele Vode
Florjan

**Florjan** () je naseljeno mjesto u sastavu općine Šoštanj, regija Savinjska, Slovenija.

## Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Velenje.

## Stanovništvo
Na popisu stanovništva 2011. godine, Florjan je imao 836 stanovnika.

**Napomena**: *Do 1955. iskazivano pod imenom **Sveti Florjan**, a od 1955. do 1984. pod imenom **Sveti Florjan pri Šoštanju**.*

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Naselja u Sloveniji
Kategorija:Naselja u Savinjskoj regiji
Oblast Haskovo

**Oblast Haskovo** () jedna je od 28 oblasti u Bugarskoj. Nalazi se na jugu države i jedina je od oblasti koja graniči i sa Turskom i Grčkom.
Glavni i najveći grad je Haskovo dok su ostali veći gradovi:  Dimitrovgrad, Harmanli i Svilengrad.

## Geografija 
Oblast se prostire na teritoriji od 5.533,3&nbsp;km2 (4,98% od ukupne površine Bugarske) što je čini petom najvećom oblašću. Prema podacima popisa stanovništva iz 2011. godine naseljavalo ju je 246.238 stanovnika.   
Obuhvata dio Tračanske doline, duž rijeke Marice. Nazvana je prema glavnom gradu i industrijskom centru Haskovo. Oblast se sastoji od 11 općina sa ukupno 256.408 stanovnika.
Sa gustinom stanovništva od 61,06 stanovnika po km2 nešto je rjeđe naseljena u odnosu na nacionalni prosjek.

## Općine 
Oblast Haskovo (област, *oblast*) sastoji se od 11 općina (jednina: община, *obština* – množina: общини, *obštini*). U sljedećoj tabeli je dat prikaz općina gdje su administrativni centri općina podebljani.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt Oblasti 

Haskovo
Kategorija:Oblast Haskovo