open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Polemoniaceae

***Polemoniaceae*** je porodica (**Jacobsovih ljestvica** ili **porodica plamenaca**), sa oko 25 rodova koji imaju oko 270-400 vrsta jednogodišnjih i višegodišnjih cvjetnica, koje su autohtone na Sjevernoj hemisferi i u Južnoj Americi. Centar diverziteta je zapadna Sjeverna Amerika, osobito u Kaliforniji.
 
Samo jedan rod (*Polemonium*) postoji u Evropi, a dva (*Phlox* i *Polemonium*) u Aziji, gdje su ograničeni na umjerene do arktičke regije; oba roda se također šire u Sjevernoj Americi, što sugerira relativno nedavnu kolonizaciju Starog svijeta iz Sjeverne Amerike.
 
Porodica se može razlikovati od većine ostalih eudikotiledonih porodica po jajniku koji se sastoji od tri spojene karpele s obično sa tri komore, ali s jednom komorom kod nekih vrsta. Članovi porodice imaju pet sepal, pet latica spojenih i pet prašnika koji se izmjenjuju sa krajevima kruničnih listića.
 
Desetljećima je većina izvora koristila klasifikaciju porodice koju je objavio Grant 1959. godine, ali novi dokazi, uključujući molekularnu filogenetiku, prema svojstvima krunice, polena i prisutnim flavonoidima, doveli su do reklasifikacije, kao što je klasifikacija Granta iz 1998. Ta prepoznaje dvije podskupine. Potporodica *Cobaeoideae* je tropska / suptropska i sastoji se od šest rodova organiziranih u pet kladusa. Potporodica *Polemonioideae* sastoji se od 13 rodova sa umjerenih područja. Grant je dijeli na tri kladusa, ali uz naglasak da nije jasno koja je ispravna podjela i da su u ovoj potporodici klasifikacije po rodovima možda korisnije.
 
## Uzgoj i upotreba 
Iako je nekolicina od ekonomskog značaja, brojni su naširoko uzgajani kao ukrasne biljke, kao što je *Ipomopsis agregata* (grimizna gilija) i mnoge vrste rodova *Phlox* i *Polemonium*. Kantuta (*Cantua buxifolia*) je nacionalni cvijet Bolivije i Perua.
 
## Rodovi
Porodica ima 25 rodova:

**Acanthogilia*
** Aliciella**
* * Allophyllum *
* * Bonplandia *
* * Cantua*
* * Cobaea**
* * Collomia *
* * Dayia**
* * Eriastrum*
* * Gilia *
* * Giliastrum**
* * Gymnosteris*
* * Huthia*
* * Ipomopsis*
* * Langloisia*
* * Lathrocasis**
* * Leptodaktylon*
* * Leptosifon*
* * Linantus*
* * Loeselia*
* * Loeseliastrum*
* * Microsteris*
* * Navarretia*
* * Phlox*
* * Polemonijum*
* * Saltugilia**

Rodove sa zvezdicom (*), svi botaničari ne smatraju kao posebne.
 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Drvo života Polemoniaceae 
* Polemoniaceae  u L. Watson i MJ Dallwitz (1992. nadalje). Porodice cvjetnica. 


Kategorija:Ericales
Laver Cup 2018.

**Laver Cup 2018.** bio je drugo izdanje Laver Cupa, muškog teniskog takmičenja između timova Evrope i ostatka svijeta. Održan je na tvrdoj podlozi u dvorani United Center u Chicagu od 21. do 23. septembra.

Tim Evrope odbranio je titulu rezultatom 13−8. Ukupna posjećenost tokom tri dana iznosila je 93.584 gledaoca.

## Odabir igrača 
Dana 19. marta 2018. Roger Federer i Nick Kyrgios prvi su potvrdili učešće. Gotovo tri i po mjeseca kasnije, 28. juna, Novak Đoković i Juan Martín del Potro obavezali su se da nastupe, kao i Kevin Anderson, John Isner i Diego Schwartzman 26. jula. Nakon još dvadesetak dana, 13. augusta, učešće su objavili i Aleksandar Zverev, Grigor Dimitrov i David Goffin. Kao posljednje izbore selektori Björn Borg i John McEnroe odabrali su Kylea Edmunda, odnosno Jacka Socka. Kao i godinu prije, Del Potro se povukao nedugo prije početka turnira, a zamijenio ga je Frances Tiafoe.

## Učesnici 
|

|}
*ATP-plasman od 17. 9. 2018.

## Mečevi 
Svaka pobjeda prvog dana takmičenja donosi jedan bod, drugog dana dva boda, a trećeg tri. Pobjednik je tim koji prvi osvoji 13 bodova. Budući da se svakog dana igraju četiri meča, moguće je osvojiti ukupno 24 boda. Međutim, polovina ukupnog broja bodova dodjeljuje se trećeg dana, tako da nijedan tim ne može osigurati pobjedu u prva dva dana.

## Statistika igrača 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
*

2018.
Kategorija:2018. u tenisu
Kategorija:Teniski turniri u SAD-u
Laver Cup 2017.

**Laver Cup 2017.** bio je inauguralno izdanje Laver Cupa, muškog teniskog takmičenja između timova Evrope i ostatka svijeta. Održan je na tvrdoj podlozi u O2 Areni u Pragu od 22. do 24. septembra.

Tim Evrope postao je prvi pobjednik ovog takmičenja rezultatom 15−9.

## Odabir igrača 
Dana 24. augusta 2016. Roger Federer i Rafael Nadal prvi su potvrdili učešće u timu Evrope. Više od osam mjeseci kasnije, 15. maja 2017, Miloš Raonić prvi je potvrdio nastup za ekipu Svijeta. Do 24. augusta odabrani su svi igrači u oba tima: Federer, Nadal, Aleksandar Zverev, Marin Čilić, Dominic Thiem i Tomáš Berdych za Evropu, a Raonić, John Isner, Jack Sock, Sam Querrey, Juan Martín del Potro i Denis Šapovalov za Svijet. Nedugo potom Raonić se povukao, a zamijenio ga je Nick Kyrgios. Kasnije je Frances Tiafoe zamijenio Del Potra, koji se također povukao.

Selektori timova bili su nekadašnji veliki rivali Björn Borg iz Švedske (Evropa) i Amerikanac John McEnroe (Svijet).

## Učesnici
[mini|upright=1.5|[O2 Arena (Prag)|O2 Arena u Pragu tokom prvog dana takmičenja]]

|

|}

*Plasman od 18. 9. 2017.

## Mečevi 
Svaka pobjeda prvog dana takmičenja donosi jedan bod, drugog dana dva boda, a trećeg tri. Pobjednik je tim koji prvi osvoji 13 bodova. Budući da se svakog dana igraju četiri meča, moguće je osvojiti ukupno 24 boda. Međutim, polovina ukupnog broja bodova dodjeljuje se trećeg dana, tako da nijedan tim ne može osigurati pobjedu u prva dva dana.

## Statistika igrača 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
*

2017.
Kategorija:2017. u tenisu
Kategorija:Teniski turniri u Češkoj
Bašta

[thumb|260px|Jesenje boje parkova u [Stourheadu]]
**Bašta** – **bašča** (tur. *bahçe* = **vrt** ili **gradina**) je – u uobičajenom smislu pojma – hortikulurno uređen dio okućnice ili posebnih površina sa ukrasnim biljkama (cvijetnjak ili povrtnjak).

U širem smislu, postoje bašte sa povrćem i ukrasne bašte (vrtovi) sa cvijetnim i drugim biljkama. Postoje i posebne botaničke bašte ili i arboretumi, kao posebni parkovi sa mnogobrojnim vrstama retkih, često egzotičnih biljaka (cvijeće, drveće, grmovi i druge biljke). U ovu kategoriju mogu se uvrstiti i zoološki vrtovi. Bašte ili vrtovi mogu biti kombinarani sa alejama – drvoredima ili sa raznoliko aranžiranim parkovima pa i šumarcima drveća i grmlja.
Osobe koje profesionalno uređuju i obrađuju ovakve zasade su baštovani ili vrtlari. O baštama i povrtnjacima češće se brinu porodična domaćinstva u kojima se obično održava tradicija uzgoja kućnih i baštenskih ukrasnih biljaka

thumb|250px|Japanski vrt
thumb|250px|Rozarij
thumb|250px|Povrtlarska bašta

## Tipovi bašta 
Na bazi primarne strukture i namjene bašte, obično se razlikuju:
* poljoprivredna bašta (povrtnjak) – gajenje biljnih vrsta za ishranu; 
* prirodna bašta – održavanje i unapređivanje prirodnih ljepota krajolika; 
* arhitektonizirana namjenska bašta – prilagođena prirodnim i urbanim i principima estetske hortikulturne arhitekture. 

## Vrtovi po tipu ili stilu 
### Sastav 
* Biljna bašta 
* Kaktusova bašta 
* Cvjetna bašta
* Voćnjak
* Ružičnjak (rozarij)
* Povrtarska bašta (povrtnjak)

### Stilovi
* Engleski park
* Francuski park
* Japanski vrt
* Kineski vrt
* Ukrasni vrt
* Tropski vrt
* Seoski vrt 
* Vodeni vrt
* Zimski vrt
* Geometrijski vrt 

## Također pogledajte 
* Baštovan
* Botanička bašta
* Park
* Povrtlarstvo

## Reference
## Vanjski linkovi 
* 
* Garden Limit
* Garden World
Kategorija:Hortikultura
Kategorija:Ekologija
Dvogodišnja biljka

[right|thumb|250px|[Peršun je čest primjer dvogodišnje biljke.]]
thumb|Patuljasta biljka „slatki William“ je dvogodišnja.
**Dvogodišnje biljke** (također **biejnalne biljke**) su zeljaste biljke čiji je životni ciklus (od nicanja do formiranja sjemena) dvije godine , ili točnije dvije vegetacijske sezone, a ne dvije godine u kalendarskom smislu, ali i jednu sezonu rasta u nepooljnim klimatski uvjetima (zimska ili sušna sezona) i jedna poslije . Dvogodišnje biljke se razlikuju od jednogodišnjih,  koje žive samo jednu vegetaciju, a s druge strane od "pravih" trajnica koje žive više od dvije sezone rasta.
U prvoj godini, nakon klijanja, dvogodišnjaci imaju samo vegetativnu fazu razvoja; proizvode samo korijenje i listove  za pohranu hranjivih sastojaka – cvjetovi  i plodovi sa sjemenkama formiraju se tokom druge vegetacijske sezone (nakon mraza ili sušne sezone). U povoljnim klimatskim uvjetima i ranom sjetvom, međutim, neke dvogodišnje biljke mogu cvjetati i u prvoj godini . Nakon zrelosti sjemena, međutim, dvogodišnjaci, kao i jednogodišnji, uvijek ugibaju. Dobro poznati primjer dvogodišnjih biljaka je – suprotno njenom latinskom imenu zapravo dvogodišnja - srebrni list ili džinovska medvjeđa kandža (*Heracleum mantegazzianum*).

## Usjevi
Neke dvogodišnje kulture od kojih se ne koriste pretežno plodovi ili sjemenke uzgajaju se samo kao jednogodiše biljke. Dobro poznat primjer je repa. Njihov korijen upotrebljiv je samo u prvoj godini. U drugoj godini bi se pohranjene hranjive tvari  pretežno koristile za stvaranje cvijeta.
Nekoliko primjera dvogodišnjih usjeva:
*luk
*salata
*blitva
*komorač
*mrkva
*rod *Brassica* (kupusi
*kim
*prasa
*paškanat
*peršun 
*uljana repica
*šećerna repa

## Također pogledajte
*Jednogodišnja biljka
*Povrće

## Reference
## Vanjski linkovi
*https://web.archive.org/web/20021022171113/http://www.orst.edu/extension/mg/botany/cycles.html

Kategorija:Botanika
Kategorija:Ekologija
Kategorija:Hortikultura
Gorj (okrug)

**Gorj** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u jugozapadnom dijelu države, unutar historijske regije Oltenije. 
Prostire se na površini od 5.602&nbsp;km2 što ga čini 21. okrugom po veličini. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 334.238 stanovnika i 28. je okrug po broju stanovnika u državi.

Glavni i najveći grad je Târgu Jiu.

## Geografija 
Na sjeveru okruga nalaze se različite planine iz skupine Južnih Karpata. Na zapadu se nalaze planine Vulcanului, a na istoku Parâng i Negoveanu. Između ove dvije skupine planina protiče rijeka Jiu.
Prosječna nadmorska visina okruga se mijenja ka juga, od brdovitog područja do ravničarskog dijela kojeg tvori zapadni dio Vlaške ravnice. Glavna rijeka okruga u koju se ulijevaju druge manje rijeke je Jiu.

Graniči sa sljedećim okruzima: Vâlcea na istoku, Mehedinți i Caraș-Severin na zapadu, Hunedoara na sjeveru i Dolj na jugu.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 334.238 stanovnika što je prosječna gustina od 69 stanovnika po km.2
 
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - preko 98%
* Romi i ostali

## Turizam 
Glavne turističke destinacije i atrakcije u okrugu su:

* Glavni grad okruga Târgu Jiu i područje oko njega
* Skulpture vajara Constantina Brâncușija
* Manastir u Tismani
* Planine Parâng
* Manastir Polovragi

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica Vijeća okruga

Gorj
Kategorija:Gorj (okrug)
Limba noastră

**Limba Noastră** ("Naš jezik") nacionalna je himna Republike Moldavije od 1994.

Stihove je napisao Alexei Mateevici (1888–1917), a muziku je komponirao Alexandru Cristea (1890–1942). Originalna poema sadrži 12 strofa, od kojih je pet iskorišteno za himnu (napisane su **podebljano**).

## Limba noastră 
: ***Limba noastră-i o comoară***
: ***În adâncuri înfundată***
: ***Un şirag de piatră rară***
: ***Pe moşie revărsată.***

: ***Limba noastră-i foc ce arde***
: ***Într-un neam, ce fără veste***
: ***S-a trezit din somn de moarte***
: ***Ca viteazul din poveste.***

: *Limba noastră-i numai cântec,*
: *Doina dorurilor noastre,*
: *Roi de fulgere, ce spintec*
: *Nouri negri, zări albastre.*

: *Limba noastră-i graiul pâinii,*
: *Când de vânt se mişcă vara;*
: *In rostirea ei bătrânii*
: *Cu sudori sfinţit-au ţara.*

: ***Limba noastră-i frunză verde,***
: ***Zbuciumul din codrii veşnici,***
: ***Nistrul lin, ce-n valuri pierde***
: ***Ai luceferilor sfeşnici.***

: *Nu veţi plânge-atunci amarnic,*
: *Că vi-i limba prea săracă,*
: *Şi-ţi vedea, cât îi de darnic*
: *Graiul ţării noastre dragă.*

: *Limba noastră-i vechi izvoade.*
: *Povestiri din alte vremuri;*
: ''Şi citindu-le 'nşirate, -*
: *Te-nfiori adânc şi tremuri.*

: *Limba noastră îi aleasă*
: *Să ridice slava-n ceruri,*
: *Să ne spiue-n hram şi-acasă*
: *Veşnicele adevăruri.*

: ***Limba noastra-i limbă sfântă,***
: ***Limba vechilor cazanii,***
: ***Care o plâng şi care o cântă***
: ***Pe la vatra lor ţăranii.***

: *Înviaţi-vă dar graiul,*
: *Ruginit de multă vreme,*
: *Stergeţi slinul, mucegaiul*
: *Al uitării 'n care geme.*

: *Strângeţi piatra lucitoare*
: *Ce din soare se aprinde -*
: *Şi-ţi avea în revărsare*
: *Un potop nou de cuvinte.*

: ***Răsări-va o comoară***
: ***În adâncuri înfundată,***
: ***Un şirag de piatră rară***
: ***Pe moşie revărsată.**''
Sporofit

[200px|desno|thumb|Mladi sporofiti [mahovine *Tortula muralis*.]]
**Sporofit** je diploidna biljka koja putem mejoze proizvodi haploidne spore, koje se razvijaju u generaciju koja će proizvesti gamete.

Sporofit stvara spore − po čemu je i imenovan − tokommejoze. Ove spore razvijaju se u gametofite. I spore i gametofit su haploidni, odnosno imaju samo po jedan set homolognih hromosoma. Zreli gametofit stvara muške ili ženske gamete (ili oboje), u procesu ćelijskih dioba mitoze. Spajanjem muškog i ženskog gameta nastaje diploidni zigot, koji će se razviti u novi sporofit. Ovaj ciklus poznat je i kao smjena generacija ili smjena faza.

## Također pogledajte
*Gametofit

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Botanika
Kategorija:Razmnožavanje
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Prijedor)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Prijedor.
# Alagić (Šefik) Fahrudin - Zenga. Rođen 21. februara 1958. u Prijedoru. Poginuo 20. jula 1993. u Kacama (Novi Travnik) na dužnosti komandira Izviđačko-diverzantskog voda u 17. slavnoj krajiškoj brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan i Orden zlatnog grba sa mačevima posthumno su mu dodijeljeni 1994.
# Bešić (Adem) Adil. Rođen 5. aprila 1964. u Kozarcu. Poginuo 28. novembra 1992. na Grabežu (Bihać) na dužnosti komandanta bataljona u 2. bihaćkoj pješadijskoj brigadi. Zlatni ljiljan i Orden heroja oslobodilačkog rata posthumno su mu dodijeljeni 1994.
# Ćuskić (Himzo) Fikret. Rođen 29. februara 1956. u Trnopolju. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik Komande 7. korpusa.
# Fazlić (Began) Ishak - Isko. Rođen 13. oktobra 1970. u Kozarcu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade. 
# Hrustić (Ibrahim) Samir. Rođen 10. juna 1970. u Kamičanima. Poginuo 18. maja 1994. na Vlašiću na dužnosti pomoćnika komandanta za obavještajne poslove u 17. slavnoj krajiškoj brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Jonek (Vlado) Darko. Rođen 2. septembra 1969. u Prijedoru. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 502. slavne brdske brigade.
# Pezo (Ćamil) Adnan. Rođen 14. februara 1973. u Prijedoru. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik Odreda El-mudžahid.
# Ramulić (Jasmin) Jasmir. Rođen 19. oktobra 1970. u Prijedoru. Poginuo 23. aprila 1994. u Mahmutovićima (Cazin) na dužnosti komandira baterije u 510. oslobodilačkoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Sivac (Meho) Fahrudin. Rođen 13. aprila 1969. u Kevljanima. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 17. viteške krajiške brdske brigade. 
# Sofović (Hamza) Sead. Rođen 18. marta 1957. u Prijedoru. Poginuo 7. aprila 1994. u Dobrijevićima (Rogatica) na dužnosti zamjenika komandanta bataljona u 31. drinskoj udarnoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Žerić (Mesud) Amir. Rođen 4. januara 1974. u Kozarcu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 17. slavne krajiške brdske brigade.
# Hošić (Idriz) Adnan. Rođen 1969 godine u Prijedoru. Poginuo 6. januara 1993. na Igmanu na dužnosti komandanta 4. Izviđačko-diverzantnskog bataljona. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1997 godine.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Gametofit

[thumb|Nekoliko gametofita u [terariju]]
[thumb|100px|Gametofit bora (spolja) oko [embriona (unutra)]]
**Gametofit** (grčki *gamete*, *gametes* = suprug(a) + *phyton* = biljka) − kod biljaka − je spolna generacija, tj. ona koja proizvodi gamete, ili spolne rasplodne ćelije. To je, dakle, haploidna faza smjene generacija.

Jedinke biljnih vrsta biljaka kod kojih postoji smjena generacija javlaju se u najmanje dva − po pravilu morfološki sasvim različita − oblika, koji se u spolnoj fazi zove gametofit, a u nespolnoj sporofit. U gametofitima se stvaraju gamete (spolne ćelije), a u sporofitima spore, odnosno ćelije koje služe za stanice koje služe za bespolno razmožavanje.

Gametofit je uvijek višećelijki. Stvara se iz spore jednog sporofita zbog čega je uvijek haploidan, tj. svaka njegova ćelija ima samo jednu polovinu hromosoma u odnosu na tjelesne. Gametofit razvija spolne organe, a u njima gamete. Nakon spajanja dviju spolnih ćelija stvara se jedan diploidni zigot, koji je početak druge generacije (diploidna, sporofitna generacija). Dakle, nakon spajanja dviju spolnih ćelija, zigot odrasta u sporofita, koji zatim stvara spore iz kojih ponovo niču gametofiti, čime se zatvara krug dviju (spole i bespolne) generacija.

## Također pogledajte
*Sporofit
*Generacija

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Anatomija biljaka
Kategorija:Razmnožavanje biljaka
Kategorija:Morfologija biljaka
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Ključ)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Ključ, odnosno današnjih općina Ključ i Ribnik.
# Avdić (Jusuf) Amir. Rođen 7. aprila 1966. u Biljanima. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade.
# Bajramović (Rešid) Velid - Silni. Rođen 20. februara 1962. u Ključu. Zlatni ljiljan dobio 1993. kao pripadnik Komande 1. korpusa.
# Balagić (Nail) Husein. Rođen 9. januara 1954. u Biljanima. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade.
# Domazet (Fadil) Edin. Rođen 26. decembra 1970. u Biljanima. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade.
# Ikeljić (Mumin) Salko. Rođen 7. januara 1957. u Ključu. Poginuo 18. februara 1994. u Vitezu na dužnosti komandira voda u 17. slavnoj krajiškoj brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Kananović (Ahmet) Senad. Rođen 23. juna 1966. u Ključu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade.
# Karajlić (Meho) Salko. Rođen 22. maja 1949. u Ključu. Zlatni ljiljan dobio 1993. kao pripadnik 17. slavne krajiške brdske brigade.
# Kazaferović (Džafer) Hajrudin. Rođen 22. juna 1966. u Sanici. Poginuo 12. novembra 1992. u rejonu Drenovog tjesna (Bihać) kao pripadnik 1. cazinske pješadijske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Kulosman (Huso) Ferid. Rođen 10. novembra 1965. u Zgonu. Zlatni ljiljan dobio 1993. kao pripadnik 17. viteške krajiške brdske brigade.
# Ljutić (Osmo) Dursum. Rođen 6. jula 1966. u Velečevu. Poginuo 6. novembra 1993. u Čajićima (Cazin) na dužnosti komandira voda u 510. oslobodilačkoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Šabić (Ismet) Hamed - Krajišnik. Rođen 16. maja 1965. u Ključu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 123. lahke brigade.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Kotor-Varoš)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Kotor-Varoš.
# Davorović (Vehbija) Munib - Mune. Rođen 27. februara 1972. u Gornjoj Prisočki. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 727. slavne brdske brigade.
# Fazlić (Mustafa) Mustafa. Rođen 7. oktobra 1963. u Šipragama. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao komandant 727. slavne brdske brigade.
# Kovačević (Smail) Zijad. Rođen 8. januara 1961. u Šipragama. Poginuo 22. decembra 1993. u Vitezu na dužnosti komandira Diverzantsko-izviđačke čete u 27. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Palić (Esad) Admir. Rođen 29. novembra 1975. u Kotor-Varoši. Poginuo 13. oktobra 1993. u Vitezu kao pripadnik 17. slavne krajiške brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1993.
# Plančić (Mujo) Rifet. Rođen 29. aprila 1970. u Kotor-Varoši. Zlatni ljiljan dobio 1993. kao pripadnik 17. slavne krajiške brdske brigade.
# Rahmanović (Esad) Adem. Rođen 27. jula 1974. u Kotor-Varoši. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 517. viteške krajiške brdske brigade. 
# Zeher (Raif) Bakir. Rođen 19. maja 1965. u Kotor-Varoši. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 17. viteške krajiške brdske brigade.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Sanski Most)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Sanski Most, odnosno današnjih općina Sanski Most i Oštra Luka.
# Alihodžić (Smail) Ekrem. Rođen 9. aprila 1951. u Skucanom Vakufu. Zlatni ljiljan dobio 1993. kao pripadnik 333. brdske brigade.
# Avdić (Nail) Velid. Rođen 2. januara 1966. u Skucanom Vakufu. Poginuo 20. aprila 1995. na Velića glavici (Velika Kladuša) na dužnosti komandira voda u 505. viteškoj motorizovanoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Gazibera (Hadžo) Zlata. Rođena 17. maja 1957. u Starom Majdanu. Zlatni ljiljan dobila 1994. kao pripadnica 108. motorizovane brigade.
# Hodžić (Rifet) Farko. Rođen 4. januara 1962. u Sanskom Mostu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 501. slavne motorizovane brigade. Ordenom zlatnog ljiljana sa zlatnim vijencima odlikovan 1997.
# Hukanović (Ibrahim) Ifet. Rođen 1. marta 1963. u Vrhpolju. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 510. oslobodilačke brigade.
# Keranović (Hasan) Jasmin. Rođen 26. oktobra 1971. u Vrhpolju. Poginuo 26. novembra 1992. u rejonu Jezerske glavice (Bihać) kao pripadnik 1. cazinske pješadijske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Kljajić (Hasib) Senad. Rođen 29. maja 1963. u Hrustovu. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 28. divizije.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Velika Kladuša)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Velika Kladuša. 
# Alešević (Hilmija) Muharem. Rođen 25. septembra 1973. u Zborištu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 506. oslobodilačke brigade.
# Fazlić (Omer) Refik. Rođen 24. januara 1967. u Velikoj Kladuši. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 320. brdske brigade.
# Mašinović (Mustafa) Omer. Rođen 10. augusta 1972. u Crvarevcu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 506. oslobodilačke brigade.
# Mržljak (Ahmet) Ahmet - Brena. Rođen 8. decembra 1971. u Velikoj Kladuši. Poginuo 3. septembra 1993. u Velikoj Kladuši na dužnosti komandira voda u Odredu za posebne namjene Velika Kladuša. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Muratović (Sulejman) Fatmir. Rođen 23. januara 1972. u Zborištu. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 506. oslobodilačke brigade.
# Veladžić (Ahmed) Šerif. Rođen 27. aprila 1969. u Crvarevcu. Poginuo 13. septembra 1995. u Gorjevcu (Bihać) na dužnosti komandira bataljona u 506. oslobodilačkoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Skender-Vakuf)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Skender-Vakuf, odnosno današnjih općina Kneževo i Dobretići.
# Imamović (Ismet) Sabahudin - Čobi. Rođen 1. januara 1965. u Skender-Vakufu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 727. slavne brdske brigade.
# Mušanović (Refik) Mustafa. Rođen 4. oktobra 1972. u Skender-Vakufu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 770. slavne brdske brigade. 
# Salihović (Adem) Sulejman. Rođen 4. januara 1961. u Skender-Vakufu. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 517. viteške motorizovane brigade.
# Torlaković (Šerif) Bekir. Rođen 28. februara 1958. u Skender-Vakufu. Poginuo 25. oktobra 1993. u Kratinama (kod Viteza i Busovače) na dužnosti komandira čete u 27. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1993.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Primula

[right|thumb|Baštanski [kultivar jagorčevine]]
[thumb|right|*[Primula capitata* ssp. *mooreana*]]
[thumb|right|*[Primula denticulata*]]
[thumb|right|*[Primula elatior*]]
[right|thumb|*[Primula farinosa*]]
[right|thumb|*[Primula prolifera*]]
[thumb|right|*[Primula rosea*]]
[right|thumb|*[Primula sieboldii*]]
[right|thumb|*[Primula veris*]]
[thumb|right|*[Primula vialii*]]
right|thumb|*Primula* × *pubescens*
***Primula*** je rod jagorčevina iz velike grupe cvjetnica. Obuhvata zeljasteporodice *Primulaceae*. Uključuju poznate divlje cvjetnice, kao što su obična jagorčevina (*P. vulgaris*). Ostale su uobičajene vrste *P. auricula* (auricula), *P. veris* (kravlja jagorčevina) i *P. elatior* (volovska usna). Ove vrste i mnoge druge cijene se zbog ukrasnih svojstava. Ekstenzivnosu  kultivirani i hibridne biljkei. U primjeru obične jagorčevine, stotinama godina. „primule“ su autohtone biljke  umjerenih područja Sjeverne polutke, južno u tropskih planina u Etiopiji, Indoneziji i Novoj Gvineji, te na umjerenom jugu Južne Amerike. Skoro polovina poznatih vrsta  je s Himalaja.

## Opis
*Primula* je složen i raznolik rod, s pojavom na nizu staništa, od alpskih padina do močvarnih livada. Biljke cvjetaju uglavnom tokom proljeća, pri čemu se cvjetovi često pojavljuju u sfernim gromama na čistim stabljikama, koje izlaze iz baznih lisnih rozeta; njihovi cvjetovi mogu biti ljubičasti, žuti, crveni, ružičasti, plavi ili bijeli. Neke vrste imaju bijeli brašnasti cvat (farina) na raznim dijelovima biljke.

## Ekologija
Primule se koriste kao prehrambena biljka od za insekta * Hamearis lucina* (burgundski leptir vojvoda).

## Baštenski hibridi i kultivari
Vrste roda *Primula * široko se uzgajaju, kao i hibridizirane, koje  uglavnom potiču od vrsta *P. elatior*, *P. juliae*, *P. veris* i *P. vulgari *. *Polyanthus* (često nazvan *P. polyantha*) je jedna takva grupa biljaka, od  koj je proizveden veliki broj sorti u svim bojama, koji se obično uzgajaju kao jednogodišnje ili dvogodišnje biljke, a dostupne su kao sjeme ili mlade  biljke.
Sljedeće hibridne sorte i kultivari  stekli su Nagradu za baštenske zasluge Kraljevskog hortikulturnog društva:- 

## Klasifikacija
Rod * Dodecatheon * potiče iz roda * Primula *, pa neki autori u * Primula*uključuju i 14 njegovih vrsta.

### Sekcije roda *Primula*
Klasifikaciju roda „Primula“ botaničari su istraživali više od jednog stoljeća. Kako je rod velik i raznolik (s oko 500 vrsta), oni su vrste organizirali u razne podrodovske grupe. Najčešća je podjela na niz od trideset sekcija. Neke od ovih sekcija (npr. *Vernales*, *Auricula*) imaju mnogo vrsta, a neke samo jednu.

### Odabrane vrste
Vrste uključuju:

### Hibridi 
**Primula* × *kewensis* = *P. floribunda* × *P. verticillata*
**Primula* × *polyantha* = *P. veris* × *P. vulgaris* 
*Primula* × *polyantha* 
**Primula* × *pubescens* = *P. hirsuta* × *P. auricula*

## Također pogledajte
*Jagorčevina
**Primulaceae

## Reference 
## Vanjski linkovi
*Armeniapedia: Medicinal Uses of *Primula''
*American Primrose Society
*Primrose Plant

Kategorija:Ericales
Kategorija:Baštenske biljke
Kategorija:Primulaceae
Sălaj (okrug)

**Sălaj** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u sjeverozapadnom dijelu države, unutar historijskih regija Crișane i Transilvanije.
Prostire se na površini od 3.864,38&nbsp;km2 i jedan je od najmanjih okruga u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 224.384 stanovnika i 3. je okrug sa najmanjim brojem stanovnika, poslije okruga Covasna i Tulcea.

Glavni i najveći grad je Zalău.

## Geografija 
lijevo|thumb|200px|Măgura Priei, najviši vrh okruga
Reljef je pretežno brdovit dok planine zauzimaju manji dio na jugozapadu okruga. Brdovito područje je sastavljeno od Someș visoravni i gorja Silvanije. Planinsko područje čine dvije sjeverne grane Apusenske planine: Meseș s vrhom Măgura Priei (996 m) i Plopiș. Depresije su široko rasprostranjene u cijelom okrugu i predstavljaju važna poljoprivredna područja i mjesta koncentracije naselja.

Graniči sa sljedećim okruzima: Satu Mare i Maramureș na sjeveru, Bihor na jugozapadu i okrugom Cluj na jugoistoku.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 224.384 stanovnika što je prosječna gustina od 58 stanovnika po km2 i niža je od nacionalnog prosjeka.
U okrugu koji je jedan od najmanjih stepen urbanizacije je 39,3% pri čemu 88.259 stanovnika živi u urbanim a preostalih 136.125 stanovnika u ruralnim sredinama.

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 69,05%
* Mađari – 23,35%
* Romi - 6,98%
* Slovaci – 0,54%
* ostali - 0,18%

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica okruga 

Sălaj
Kategorija:Sălaj (okrug)
Rizoid

**Rizoidi** su izbočenja koja se javljaju iz donjih epidermnih ćelija kod mahovina i algi. Po strukturi i funkciji slični su korijenovim dlačicama vaskularnih kopnenih biljaka. Slične strukture formiraju neke gljive. Rizoidi mogu biti jednoćelijski ili višećelijski. Korijen je višećelijski organ, sastavljen od više tkiva koja skupa obavljaju zajedničku funkciju.

Biljke su nastale u vodenom okruženju i postepeno su migrirale na kopno, tokom svog dugog toka evolucije. U vodi ili u njenoj  blizini, biljke bi mogle apsorbirati vodu iz svoje okoline, bez potrebe za posebnim organom ili tkivom koje upija. Uz to, u primitivnim stanjima razvoja biljaka, diferencijacija tkiva i podjela rada bila je minimalna, tako da nije bilo potreba za specijaliziranim tkivom koje apsorbira vodu. Nakon što su biljke naselile kopno, bilo im  je neophodno specijalizirano tkivo da učinkovito apsorbiraju vodu, a također i da se usidre u tlo.

Rizoidi apsorbiraju vodu kapilarnim djelovanjem, u kojem se voda kreće između niti rizoida, a ne kroz svaki od njih kao u korijenu.

Kod gljiva, rizoidi su male  grane hifa koje rastu nadolje od stolona koji se pričvste za gljivu u supstratu, gdje luče probavne enzime i apsorbiraju probavljeni organski materijal. Zato se gljive označavaju kao apsorptivni heterotrofi.

Kod kopnenih biljaka, rizoidi su trihomi koji spajaju za tlo. U jetreni bubnjići odsutnesu  ili jednoćelijske, ali su u  mahovina višećelijske. Kod vaskularnihj biljaka  često ih nazivaju korijen dlake, a mogu biti jednoćelijski ili višećelijski.

U određenim algama  postoji opsežan rizoidni sistem, koji omogućava da se usidre u pješčani supstrat iz kojeg mogu apsorbirati hranjive tvari. Microskopske slobodnoplivajuće vrste, međutim, dnemaju uopće rizoida.

## Također pogledajte
*Korijen
*Trihom
Cao kakao

## Reference
## Vanjski linkovi
**Fern*. Encyclopedia of Earth. eds. Saikat Basu and C.Cleveland. National Council for Science and the Environment. Washington DC.
* 

Kategorija:Morfologija
Kategorija:Anatomija biljaka
Kategorija:Mahovine
Kategorija:Morfologija i anatomija gljiva
Silur

[300px|mini|Granica slojeva stijena iz ordivicija i silura u blizini mjesta [Hovedøy, Norveška. Donje stijene tamno sive boje pripadaju ordoviciju, a gornje smeđe − siluru. Slojevi su djelomično deformirani djelovanjem kaledonske orogeneze.]]
**Silur** je treći od šest geoloških perioda paleozoika, koji traju od kraja ordovicija (oko 443,7 ± 1,5 miliona godina) do početka devona (prije oko 416,0 ± 2,8 miliona godina). Kao i kod drugih geoloških razdoblja, početak i kraj mogu se odrediti relativno precizno, ali nije poznato da su događaji njegovim tokom potpuno precizni, pa mogu varirati i nekoliko miliona godina. Najvažniji događaj za silur je masovno izumiranje na njegovom samom početku, kada je nestalo oko 60% morskih vrsta.

Silurski period prvi je put prepoznao britanski geolog Sir Roderick Impey Murchison prilikom ispitivanja sloja stijena sa fosilima u južnom Velsu. Ovaj je period nazvao silur po keltskom plemenu koje je živjelo u Velsu – Silurima. Dajući to ime, slijedio je primjer svog prijatelja Adama Sedgwicka, koji je dao ime kambrij. Dva prijatelja su 1835. objavili rad pod naslovom *On the Silurian and Cambrian Systems, Exhibiting the Order in which the Older Sedimentary Strata Succeed each other in England and Wales* ("O silarskom i kambrijskom sistemu, izlažući red u kojem stariji sedimentni slojevi nasljeđuju jedan drugog u Engleskoj i Velsu"). Ovaj rad bio je osnova moderne geološke vremenske skale. U početku je alternativni naziv za Silur bio Gotland, što je označavalo sloj na Baltičkom otoku Gotland.

Francuski geolog Jochim Barande, koji je pratio Murchinsonov rad, dalje je razradio koncept silurskog perioda i podijelio ga na epohe. Podijelio je silurske stijene u Bohemiji (današnja Češka) u osam epoha. Njegovu podjelu je 1854. ospporavao Edward Forbes. Dokazao je da su Barondove kasniji epohe (šesta, sedma i osma) ustvari u devonu. Unatoč promjenama u izvornom Barondovom sistemu, zaslužan je za uspostavljanje Bohemije kao klasičnog tla za ispitivanje najranijih fosila.

## Također pogledajte
*Paleozoik

## Reference
## Vanjski linkovi
* UCMP Berkeley:The Silurian
* USGS:Silurian and Devonian Rocks (U.S.)
*http://www.stratigraphy.org/ 
* Examples of Silurian Fossils
* Paleos:Silurian
* Paleoportal: Silurian strata in U.S., state by state

Kategorija:Geološki periodi
Kategorija:Silur
Kategorija:Paleozoik
Dado Polumenta

**Damir** "**Dado**" **Polumenta** (rođen 29. augusta 1982) crnogorski je pjevač turbo-folk muzike. Sa stricem Šakom Polumentom snimio je pjesmu "Ljepša od noći". Ima sina koji se zove Dorijan i koji je glumio u njegovom spotu "Ljubavi moja". Dado i njegova supruga Ivona Polumenta imaju kćerku Aleu.

## Diskografija 
* *Jasmina* (2001)
* *100 stepeni* (2005)
* *Volim te...* (2007)
* "Kafa Espresso" [singl] (2007)
* "Moja srno" [singl] (2008)
* *Zauvijek tvoj* (2008)
* *Buntovnik* (2010)
* *Virus* (2012)
* *Ne dam ja na tebe* (2013)

### Spotovi 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Rođeni 1982.
Kategorija:Crnogorski pjevači
Kategorija:Biografije, Bijelo Polje
Ljubomora

[mini|250px|Umjetnička slika "Ljubomora i flert", [Haynes King]]
**Ljubomora** je osjećaj koji je obično posljedica negativnih misli i osjećaja nesigurnosti, straha i tjeskobe, potaknutih očekivanjem gubitka nečega do čega je nekome stalo, kao što su emocijska veza, prijateljstvo ili (najćešće) ljubav. Ljubomora je često kombinacija osjećaja ljutnje], tuge i gađenja. Ona može biti i karakteristični oblik i model osobnog i/ili društvenog ponašanja.

Ljubomora je poznat i mnogo opisivani osjećaj u ljudskim odnosima, od početaka pisane historije, a i prije toga (u usmenim predanjima). Za njeno moguće objašnjenje, posmatrana je kod petomjesečnih i starijih beba.

Neki tvrde da se  ljubomora javlja u svim kulturama; međutim, drugi misle da je ljubomora fenomen koji je specifičan za pojedine kulture i da je generacijski prenosiva.

Ljubomora, njeni uzroci i posljedice česta su tema romana, pjesama, filmova i ostalih oblasti umjetnosti. Također su i predmet i problem proučavanja naučnika, umjetnika, teologa, sociologa, pa čak i medicinskih i religijskih nauka.

## Također pogledajte
*Ljubav
*Ponašanje

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Osjećaji
Kategorija:Ljubav
Kategorija:Ponašanje
Ja, vi elsker dette landet

**Ja, vi elsker dette landet** (bh. Da, volimo ovu zemlju) nacionalna je himna Norveške.

Stihove je između 1859. i 1868. napisao Bjørnstjerne Bjørnson, a melodiju je 1864. napisao njegov rođak Rikard Nordraak. Prvi je put javno izvedena 17.maja 1864. povodom 50. godišnjice norveškog ustava. Najčešće se pjevaju samo prvi i posljednja dva stiha.

## Tekst himne na norveškom 
**1.**

*Da, vi elsker dette landet,*

*nešto detg stig frem*

*, furet, værbitt preko vanneta,*

*med de tusen hjem.*

*Elsker, elsker det i tanker*

*på vår far og mor.*

*Og den saganatt som senker*

*drømme på vår jord.*

*Og den saganatt som senker,*

*senker drømme på vår jord.*

**2.**

*Dette landet Harald Berget*

*med son kimperad,*

*dette landet Håkon verget*

*medens Øyvind kvadrat;*

*Olav på det landet malte korset*

*med sitt blod,*

*fra dets høye Sverre talte*

*Roma midt imot.*

**3.**

*Bønder sine økser brynte*

*hvor en hær dro frem,*

*Tordenskiold langs kysten lynte,*

*så den lystes hjem.*

*Quinner selv stod opp og strede*

*som de vare menn;*

*andre kunne bar grede,*

*ljudi det kom igjen!*

**4.**

*Visstnok var vi ikke manga,*

*ljudi vi strakk pas do*

*koji prøvdes noen gange,*

*i det stod på prosipati;*

*you heller landet brente*

*enn det kom til pada;*

*husker bare hva som hendte*

*ned på Fredrikshald!*
Mazurka Dąbrowskog

**Mazurek Dąbrowskiego** je poljska nacionalna himna, a 1797. ju je napisao Józef Wybicki. Nazvana je po poljskom vojnom zapovijedniku Janu Henryku Dąbrowskome.

Pjesma se u početku zvala "Pjesma poljskih legija u Italiji" (*"Pieśń Legionów Polskich we Włoszech"*), a bila je poznata i pod imenom "Poljska nikad neće umrijeti", prema početnim stihovima *"Jeszcze Polska nie zginęła"*. Ove se riječi često krivo navode kao neslužbeni poljski državni moto. Pjesma je dobila na važnosti i postala jedna od najpopularnijih himni tokom tudenačkog ustanka 1830. i januarskog ustanka 1863. Tokom Proljeća naroda 1848, postaje poznata diljem Evrope kao revolucionarna himna u Berlinu, Beču, Pragu i Parizu. To je potaklo slovačkog pjesnika Samuela Tomášika da napiše himnu Hej, Slaveni, zasnovanu na melodiji Dąbrowskog Mazureka, koju je kasnije prihvatio Prvi Kongres Sveslavenskog pokreta u Pragu kao Sveslavensku himnu. Tokom Drugog svijetskog rata, prijevod ove himne postaje himna Jugoslavije. Druge poznate inačice te himne su i Šumi Marica himna Bugarske od 1886. do 1944.

## Stihovi na poljskom i bosanskom
Oda radosti

***Oda radosti*** (izvorni njemački naslov: "Ode an die Freude") je himna Vijeća Evrope, te Evropske unije; oboje se odnosi prema njoj kao Evropskoj himni zbog namjere Vijeća da predstavlja Evropu u cjelosti radije nego neku organizaciju. Osnova joj je posljednji stavak Beethovenove Devete simfonije, komponovane 1823. Beethoven je svoju simfoniju razvio iz Schillerove *Ode radosti* i ti se stihovi često pjevaju pri izvođenju himne, ali zbog brojnosti evropskih jezika nemaju službeni status. Himna se izvodi u službenim prlikama kod obiju organizacija (poput potpisivanja ugovora) te je jedan od evropskih simbola.

## Reference
Timiș (okrug)

**Timiș** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u zapadnom dijelu države, unutar historijske regije Banata.
Prostire se na površini od 8.697&nbsp;km.2 Najzapadniji je i najveći okrug u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 683.540 stanovnika i 6. je okrug po broju stanovnika.
Dio je Euroregije Dunav–Kereš–Moriš–Tisa.

Glavni i najveći grad je Temišvar.

## Geografija 
Na krajnjem istočnom dijelu okruga nalaze se planine Poiana Ruscă iz grupe zapadnih rumunskih Karpata. Nadmorska visina okruga opada prema zapadu, od planinskog dijela na istoku preko Lipova brda do Zapadne Rumunske nizije, istočnog dijela Panonske nizije.

Kroz okrug prolaze mnoge rijeke, od kojih su najvažnije Begej i Tamiš.

Graniči sa sljedećim okruzima: Arad na sjeveru, Hunedoara na istoku i okrugom Caraș-Severin na jugu. Osim toga graniči i sa Mađarskom na sjeverozapadu i Srbijom na jugozapadu.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 683.540 stanovnika što je prosječna gustina od 78 stanovnika po km.2

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 85,52%
* Mađari – 5,43%
* Romi - 2,23%
* Srbi – 2,0%
* Nijemci - 1,3%
* Ukrajinci - 0,91%
* Bugari - 0,8%
* ostali - 0,7%

## Privreda 
Jedan je od najdinamičnijih okruga U Rumuniji i jedan od onih sa najvišom stopom stranih investicija usljed svoje industrijske tradicije i geografskog položaja.

Dominantne privredne grane su:
* mašinska industrija,
* prehrambena industrija
* hemijska industrija
* tekstilna industrija
* elektronička industrija
* drvoprerada.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica okruga 

Timiș
Kategorija:Timiș (okrug)
William John Macquorn Rankine

**William John Macquorn Rankine** (Edinburgh, 5. juli 1820 – Glasgow, 24. decembar 1872) bio je škotski inženjer i fizičar. Jedan je od osnivača termodinamike te je dao veliki doprinos u ovoj grani fizike.

Godine 1836. počeo je studirati širok spektar naučnih tema na Univerzitetu u Edinburghu, ali je 1838. bio prisiljen napustiti studije zbog nedostatka novca. Godine 1842. pokušao je svesti toplotne pojave na matematičku formulu, ali to nije bilo moguće zbog nedostatka eksperimentalnih podataka. Nekoliko godina kasnije je uspio uspostaviti vezu između pritiska zasićene pare i temperature.

Godine 1859. izumio je Rankineovu temperaturnu skalu za termodinamičke proračune.

Rankine je također poznat po izumu Rankineov ciklus, idealni termodinamički ciklus toplotnog motora koji pretvara toplinu u mehanički rad dok prolazi kroz faznu promjenu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Biografije, Edinburgh
Kategorija:Rođeni 1820.
Kategorija:Umrli 1872.
Kategorija:Škotski fizičari
Lopača (Vrbanja)

**Lopača**  je jedna od mnogih desnih pritoka Vrbanje u njenom gornjem toku, Bosna i Hercegovina. Izvire iz dvije čelenke na istočnim obroncima Selačke planine, imeđu uzvisina  Marina glava (1192 m) i Lujin dirjek (1180 m). Izvori sastavnica su na oko 1090 m.

U  izvorišnom dijelu teče prema jugozapadu, a  zatim, sve do ušća, preusmjerava se prema sjeverozapad, da bi pri samom ušću skrenula na jugozapad. Protiče ispod sela Gelići, iuzmeđu padina zvanih Meline (sjever) i Osoje (jug). U Vrbanju ulijeva se ispod uzvisine Previja sa vrhom Padališće (785 m), na nadmorskoj visini od 566 m.

Sa svake obale prima vodu po šest potoka i potočića, od kojih je najveći (desni) Dolovi. Napaja se i iz nekoliko priobalnih vrela, što joj održava relativno stabilan vodostaj i tokom najdužih sušnih perioda.

Ispod Gelića  pa do ušća  na Lopači je 1960-ih radilo 20 vodenica.

## Također pogledajte
Vrbanja

## Reference
Kategorija:Rijeke u Bosni i Hercegovini
Povrtlarstvo

mini|desno|250px|Povrće u stakleniku
**Povrtlarstvo** je grana zemljoradnje u okviru ratarstva koja se bavi uzgojem povrtlarskih biljaka. Uključuje uzgoj na *otkrivenom*  i *zaštićenom* prostoru, kao što su staklenici, plastenici i slični objekti koji omogućavaju povoljne mikroklimatske uvjete za uzgoj povrća.

## Historija
Izvorno, povrće je lovac-sakupljač sakupljalo iz divljine i uveo  u uzgoj u nekoliko dijelova svijeta, vjerovatno u razdoblju od 10.000 do 7000. godina p.n.e. U početku bi se uzgajale biljke koje su rasle lokalno, ali kako je vrijeme odmicalo, trgovina je dovela i egzotične usjeve odnekud da bi ih dodala domaćim vrstama. Danas se sve povrće uzgaja u cijelom svijetu, kako to dozvoljava klima.

Tradicijski se radilo na  tlu  u malim redovima ili blokovima („gredicama“,  „lijehama“), često prvenstveno za konzumaciju na sopstvenim farmama, a višak se prodavao u obližnjim gradovima. Kasnije su se farme na rubu velikih zajednica mogle specijalizirati u proizvodnji povrća, s malom udaljenošću koja će poljoprivredniku omogućiti da svoje proizvode plasira na tržište, dok je još svježe. Metod „tri sestre“ koji su koristili Indijanci u Sjedinjenim Državama (konkretno Haudenosaunee / Iroquois) rasle su  tikvice, grah i kukuruz zajedno, tako da su biljke međusobno poboljšavale rast. Sadnja u duge redove omogućava mašinama da obrađuju polja, povećavajući efikasnost i izlaz; međutim, raznolikost povrtnih kultura zahtijeva brojne tehnike koje se mogu koristiti za optimizaciju rasta svake vrste biljaka. Neke farme se, dakle, specijaliziraju za jedno povrće; drugi uzgajaju različito. Zbog potrebe da se povrće plasira dok je  svježe, povrtlarlarstvo ima velike potrebe za radom. Neke farme to izbjegavaju izvođenjem u-pik operacija u kojima kupci biraju svoj vlastiti proizvod. Razvoj tehnologija zrenja i hlađenja smanjio je probleme s dovođenjem proizvoda na tržište u dobrom stanju..

## Najčešće povrće
Uobičajeno povrće koje se uzgaja u Evropi uključuje slijedeće:
*Fabaceae (porodica leguminoza): grašak, grahove leće;
*Solanaceae (porodica noćuraka): krompiri, patlidžani, paprika, paradajzi
*Brassicaceae (porodica kupusnjača): karfiol, kupus, kelj, brokola;
Porodica 
**Amarylidaceae*
**Potporodica *Allioideae* (potporodica  lukovi):  bijeli luk, crni luk, praziluk, vlasac;
* Mrkve  (*Apiaceae*)
*Leća (*Asteraceae*)
**Cucurbitaceae* (porodica tikava): tikva,  lubenica, dinja, krastavac, kalabaš, tikvice i bundeva;
*Kukuruz šrćerac i drugo.

U Bosni i Hercegovini i susjednim zemljama najčešće  povrtlarske kulture su kupus, kelj, krompir, luk, krastavac, mrkva, peršun, cvekla, zelena salata, špinat i dr.

## Također pogledajte
*Ratarstvo
*Poljoprivreda

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Poljoprivreda
Kategorija:Privreda
Neamț (okrug)

**Neamț** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u sjeveroistočnom dijelu države, unutar historijske regije Moldavije.
Prostire se na površini od 5.897&nbsp;km2 i 18. je okrug po veličini u državi. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 470.766 stanovnika.

Glavni i najveći grad je Piatra Neamț.

## Geografija 
U zapadnom dijelu okruga nalaze se planine, Istočni Karpati, s visinama preko 1.800 metara i imresivnim vrhom Ceahlău. Duž rijeke Bicaz nalazi se kanjon Bicaz. Izgradnja brane Bicaz 1950-ih na rijeci Bistrici dovela je do formiranja jezera Bicaz, najvećeg umjetnog jezera u Rumuniji. 
Nadmorska visina se smanjuje od zapada ka istoku. Na zapadu okruga, najniža točka je visine oko 160 metara i nalazi se duž doline rijeke Siret.

Graniči sa sljedećim okruzima: Iași i Vaslui na istoku, Harghita na zapadu, Suceava na sjeveru, Bacău na jugu.

## Administrativna podjela 
Okrug se sastoji 2 općine, 3 grada i 78 lokalnih zajednica.

Općine su: Piatra Neamț i Roman dok su gradovi Bicaz, Roznov i Târgu Neamț.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 470.766 stanovnika što je prosječna gustina od 80 stanovnika po km.2

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 98,25%
* Romi - 1,48%
* Lipovani – 0,05%
* Mađari – 0,04%

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica okruga

Neamț
Kategorija:Neamț (okrug)