open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Folikulska teka

**Folikulska teka**,  **folikulska vrećica** ili **folikulski spremnik**  (lat. *theca folliculi*) sadrži sloj jajničke folikule. Pojavljuju se pošto folikuli postaju sekundarni folikuli.

Teke su podijeljene u dva sloja, **unutrašnja** i **vanjska teka**.

Ćelije teka su grupa endokrinih ćelija jajnik, građenih od vezivnog tkiva oko folikula. Imaju mnoge raznolike funkcije, uključujući folikulogenezu. 

## Sinteza  androgena 
Tekime ćelije odgovorne su za sintezu androgena, obezbeđivanje transdukcije signala između granuloznih ćelija i oocita tokom razvoja, uspostavljanjem vaskularnog sistema, obezbeđivanjem hranjivih materija i pružanjem strukture i podrške folikulu kako sazrijeva. FSH inducira granulozne ćelije na stvaranje aromataze koja androgene proizvedene iz teca interna pretvara u estradiol.

### Signalirajuća kaskada 
Teka ćelije stimuliraju luteinizujući hormon (LH),  signalom koji potiče iz hipotalamusa mozga.

Gonadotropin oslobađajući hormon (GnRH) oslobađa se projekcijama hipotalamusa u prednji režanj hipofize. Gonadotrofi stimulirani su da proizvode folikul-stimulirajući hormon koji stimulira folikuled (FSH) i luteinizirajući hormon (LH), koji se puštaju u krvotok da djeluju na jajnike .

Unutar jajnika transmembranski G-proteinski spojeni receptori (GPCR) veže se na LH u krvotoku, a signal se putem djelovanja drugog glasnika prenosi u unutrašnjost ćelije ciklički amp cAMP i treći glasnik protein kinaza A (PKA). Zatim se ćelije teke stimuliraju da proizvode testosteron, koji se pararakrinom šalje na susedne granulozne ćelije radi pretvaranja u estradiol.

### Poremećaji 
Hiperaktivnost teka ćelija uzrokuje hiperandrogenizam, a hipoaktivnost dovodi do nedostatka estrogena.

## Folikulogeneza 
Prikaz ciklusa jajnika kod životinja]]
U odraslih ženskih ljudi, primordijalni folikul sastoji se od jednog oocita okruženog slojem usko povezanih čelija granuloze. U ranim fazama ciklusa jajnika, folikul u razvoju stiče sloj vezivnog tkiva i pridružene krvne sudove. Ovo prekrivanje se naziva "teca".
Kako razvoj sekundarnog folikula napreduje, granulozne ćelije se razmnožavaju tako da formiraju višeslojni *membrana granulosum*. Tokom perioda mjerenog mesecima, granulozne ćelije i tekine ćelije izlučuju antralnu tečnost (mješavina hormona, enzima i antikoagulansa) koja njeguje sazrijevanje jajeta.

U tercijarnim folikulima jednoslojna teka se diferencira u *theca interna* i *theca externa. * * Theca interna * sadrži žljezdane ćelije i mnogo malih krvnih sudova, dok je *theca eksterna* od gustog vezivnog tkiva i većih krvnih sudova.

## Strukturne uloge 
Teka ćelije (zajedno sa granuloznim ćelijama), tokom sazrevanja oocita, formiraju corpus luteum. Teka ćelije su u korelaciji samo s folikulama razvijajućeg jajnika. One su vodeći uzrok neplodnosti na bazi endokrinosti, jer ili hiperaktivnost ili hipoaktivnost teka ćelija mogu dovesti do problema s plodnošću.

## Također pogledajte
* Jajnik

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
* Slide at trinity.edu 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Hormoni
Theca interna

**Unutrašnja folikulska teka**,  ili **unutrašnji folikulski spremnik**  (lat.  *tunica interna thecae folliculi*)  sadrži ćelije koje izražavaju horiogonadotropinski receptor za luteinizirajući hormon (LH) za proizvodnju androstenediona, koji kroz nekoliko koraka daje granulozni prekursor za proizvodnju estrogena.
Nakon rupture zrelog jajničkog folikula, ćelije unutrašnje teke diferenciraju se u luteinske teka ćelije iz corpus luteuma. Teka luteinske ćelije izlučuju androgene i progesteron. Teka luteinske ćelije su također poznate kao male luteinske ćelije.

## Također pogledajte
* Folikulska teka

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
*  - "Mammal, canine ovary (LM, High)"
*  - "Mammal, bovine ovary (LM, Medium)"
*  - interna
* 
* Slide at trinity.edu 

Kategorija: Ženski reproduktivni sistem
Kategorija: Ćelije koje luče steroidne hormone
Kategorija: Ljudski ženski endokrini sistem 
Kategorija: Fiziologija životinja
Kategorija:Anatomija čovjeka
Perivitelinski prostor

**Perivitellinski prostor** je onaj između  *zona pellucida*  i ćelijske membrane nekog oocita ili oplođene  jajne ćelije.U sporom bloku do polispermije, korteksne granule, koje se oslobađaju iz jajne ćelije, talože se u perivitelini prostor. Polisaharid koji se oslobađa u granulama uzrokuje da prostor nabrekne, gurajući zonu pellucida dalje od oocita. Hidrolizni enzimi koji oslobađaju granule uzrokuju pojavu zone reakcije, koja uklanja ZP3 ligande iz zone pellucida.

## Klinički značaj 
Klinički je perivitelinski prostor relevantan, jer tamo se nalazi polarno tijelo nakon mejoze.

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Kategorija:Kloniranje
Membrana granulosa

**Zrnasta ili granulozna membrana** sadrži nekoliko slojeva iz unutrašnjeg omotača nukleiranih ćelija u velikim  jajničkim folikulima, koji se sastoje se od vanjskog fibrovaskularnog omotača, spojenog s okolnom stromom jajnika,  mrežom krvnih sudova. Sadrži brojne zrnaste ćelije.
Na jednom dijelu zrelog folikula ćelije zrnaste membrane sakupljaju se u masu koja strši u šupljinu folikula. To se naziva *discus proligerus*.

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "Female Reproductive System: ovary, cumulus oophorus"
*  - "Female Reproductive System: ovary, membrana granulosa"
*  
* Description at okstate.edu

Kategorija:Ženski reproduktivni  sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Folikulsko predvorje

**Folikulsko predvorije** ili **folikulski antrum** je dio jajničkog folikula napunjenog folikulskom tečnošću. Pojava folikularnog antruma tokom sazrijevanja folikula prvi je znak da je folikul dostigao sljedeću fazu sazrijevanja. Promijenio se iz primarnog folikula u sekundarni folikul.

## Također pogledajte
* Jajnik

## Vanjski linkovi
*  "Graafian Follicle"
*  - "Mammal, canine ovary (LM, High)"
* Description at okstate.edu

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Germinalni epitel

**Epitel jajničke površine**, poznatiji kao Waldeyerov  **germinalni epitel**, ili celomski  epitel je sloj jednostavnih skvamoznih – do kuboidnih epitelnih ćelija koje prekrivaju jajnik.

Inače, termin  "germinalni epitel" je pogrešan naziv jer ne stvara primarne folikule.
## Sastav 
Ćelije ovog epitela izvedene su iz mezoderm tokom embrionalnog razvoja i usko su povezane sa mezotelijem peritoneuma. Ovaj epitel daje jajniku nježno sive boje u usporedbi sa blistavom glatkoćom peritoneuma; a prijelaz između mezotelija peritoneuma i kuboidnih ćelija koje prekrivaju jajnik obično je označen linijom oko prednje granice jajnika.

## Bolesti 
Površinski epiteli jajnika mogu biti podložni za  površinski epitelno-stromni tumor.

## Reference
## Vanjski linkovi
*
*

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Theca externa

**Vanjska folikulska teka** je vanjski sloj  folikulske teke (folikulskog spremnika). Izvedena je iz vezivnog tkiva, ćelija koje podsećaju na fibroblaste i sadrži obilje kolagena. Tokom ovulacija|ovulacije]], porast u razini luteinizirajućeg hormona povećava ciklički adenozin monofosfat koji povećava proizvodnju progesterona i PGF2α. PGF2α inducira kontrakciju ćelija glatkog mišića vanjske teke, povećavajući intrafolikulski pritisak. To pomaže u rupturi i oslobađanju zrelog oocita ili nezrelog oocita u fazi germinalnih vezikula u pas, zajedno sa plazminom i kolagenaznom razgradnjom folikulskog zida.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
*  - "Mammal, canine ovary (LM, High)"
*  - "Mammal, bovine ovary (LM, Medium)"
*  - externa
* 
* Slide at trinity.edu 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Polja

**Polja** (ćir. *Поља*) su naseljeno mjesto u sastavu općine Mojkovac, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila su se u sastavu stare općine Mojkovac. Kao samostalno naseljeno mjesto Polja postoje od 2001. Nastalo je spajanjem bivših naselja Donja Polja i Gornja Polja te dijela izdvojenog iz naselja Bistrica.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Polja su imala 1.281 stanovnika.

**Napomena**: *U 2001. nastalo spajanjem naselja Donja Polja i Gornja Polja koja su ukinuta i za koja sadrži podatke od 1948–1991., te nenaseljenog dijela izdvojenog iz naselja Bistrica.*

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Popis 2003.
#### Popis 1991.
Za popis 1991. pogledati pod bivšim naseljima Donja Polja i Gornja Polja.

## Reference 
## Vanjski linkovi
Polja (čvor)

:

* Polja, naselje u općini Mojkovac
* Donja Polja, bivše naselje u općini Mojkovac
* Gornja Polja, bivše naselje u općini Mojkovac

## Također pogledajte
* Polje
Donja Polja

**Donja Polja** (ćir. *Доња Поља*) su bivše naseljeno mjesto u sastavu općine Mojkovac, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila su se u sastavu stare općine Mojkovac. U 2001. naselje je ukinuto i zajedno sa naseljem Gornja Polja i dijelom izdvojenim iz naselja Bistrica spojeno u novo naselje Polja.

## Stanovništvo 
**Napomena**: *U 2001. ukinuto i zajedno sa naseljem Gornja Polja i dijelom naselja Bistrica spojeno u novo naselje Polja u kome su sadržani podaci od 1948–1991.*

#### Popis 1991.
## Reference 
## Vanjski linkovi
Donji Štoj

**Donji Štoj** (ćir. *Доњи Штој*, ) je naseljeno mjesto u sastavu općine Ulcinj, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Ulcinj.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Donji Štoj je imao 1.120 stanovnika.

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Raniji popisi
## Reference 
## Vanjski linkovi
Prva nogometna liga Kantona Sarajevo 2019/2020.

**Prva nogometna liga Kantona Sarajevo 2018/2019.** je igrana od 20. septembra 2019. do 3. marta 2020. godine. Ukupno je učestvovalo 15 klubova koji su bili podijeljeni u dvije grupe. Pobjednik je voljom žrijeba bio UNIS Vogošća.

## Klubovi 
## Tabela 
### Grupa A 
### Grupa B 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica nogometnog saveza Kantona Sarajevo 

Kategorija:Sezone Prve nogometne lige Kantona Sarajevo
Tunica albuginea

***Tunica albuginea*** je sloj kondenziranog tkiva na površini jajnika. Sastoji se od kratkih vlakana vezivnog tkiva smještenih odmah unutar klicinog (germinativnog) epitela. 

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Jajnička stroma

**Jajnička stroma** ili  **ovarijska stroma** jedinstven je tip vezivnog tkiva obilno opskrbljenog krvnim sudovima, a sastoji se od većeg dijela stromskih ćelija u obliku vretena. Izgledaju slično kao fibroblasti. Stroma također sadrži uobičajena vezivna tkiva kao što su retikulatna vlakna i kolagen. Stroma jajnika razlikuje se od običnog vezivnog tkiva po tome što sadrži veliki broj ćelija. Ćelije  stome raspoređene su na takav način da se čini da je tkivo zgnječeno. Stromne ćelije povezane sa zrelim folikulima mogu steći endokrinu funkciju i lučiti estrogene. Cijela jajnička stroma  je visoko vaskularizirana.

Na površini organa ovo se tkivo kondenzira i tvori sloj (tunica albuginea) sastavljen od kratkih vlakana vezivnog tkiva, a između njih je  fuziformna ćelija.

Stroma jajnika može sadržavati međuprostorne ćelije koje nalikuju onima u testisu.

## Također pogledajte
* Jajnik

## Reference
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Mokraćovodni greben

**Mokraćovodni greben** ili  **ureterski  greben** je anatomska struktura u  mokraćnom sistemu i muškaraca i žena.

Kod muškaraca je ureterski greben poznat kao  ***crista urethralis masculinae*** ili ***crista phallica*** i predstavlja uzdužni nabor na stražnjem zidu uretrera koji se proteže od uvule mokraćnog mjehura kroz prostatski ureter.

Dug je  15 do 17&nbsp;mm, a visok oko 3&nbsp;mm, a sadrži mišićno i erektilno tkivo.

Kada se opusti, može poslužiti za sprečavanje prolaska spermatozoida unazad u bešiku.

Kod žena, poznat je kao ***crista urethralis femininae***, a  vidljiv je kao uzdužni nabor sluznice na zadnjem zidu uretera.

## Dodatne slike

 Prostate - Gray1153.png|*Vesiculæ seminales* i ampule  na *ductus deferentes*,  frontalni izgled. 

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "The Male Pelvis: Urethral crest"
*  ()
* 

Kategorija:Mokraćni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Jajnička srž

**Jajnička srž** ili **jajnička medula** (ili  **Waldeyerova zona vasculosa**)  je visoko prokrvljena (vaskularizirana) stroma u centru  jajnika. Nastaje iz embrionskog mezenhima, a sadrži krvne sudove, limfne sudove i nertve.

Ta stroma tvori tkivo hiluma kojim je ligament jajnika vezan i kroz koje ulaze krvni sudovi: ne sadrži nijedan jajnički folikul.
 
## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "Female Reproductive System: ovary, medulla and cortex"
* 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Jajnički ligament

**Jajnički ligament** ili **ovarijski ligament** (zvani i **utero-ovarijski ligament** ili  **pravi jajnički ligament**) je vlaknasti ligament koji povezuje jajnik s bočnom površinom maternice.

Ovaj ligament ne treba miješati s suspenzornim ligamentom jajnika, koji se proteže od jajnika u drugom smjeru.

## Struktura 
Jajnički ligament sastoji se od mišićnog i vlaknastog tkiva; proteže se od materničnih ekstremiteta jajnika do bočnog aspekta maternice, tik ispod tačke na kojoj se susreću maternična tuba i maternica.

Ovaj ligament se nalazi u širokom materničnom ligamenu, koji je nabor peritoneuma a ne vlaknasti ligament. Tačnije, nalazi se u parametriju.

## Razvoj 
Embriološki, svaki jajnik (koji se formira iz gonadnog grebena) povezan je s mezodermom u obliku gubernakuluma. Ova traka mezoderma ostaje u vezi s jajnikom tokom cijelog njegova razvoja, te na kraju prelazi tu udaljenost pričvršćivanjem unutar velikih  labija. 
Tokom potonjih dijelova urogenitalnog razvoja, gubernakulum tvori dugu vlaknastu traku vezivnog tkiva koja se proteže od jajnika do maternice, a zatim se nastavlja u majus labija. Taj raspon vezivnog tkiva, ostatak gubernakuluma, kod odrasle osobe anatomski je odvojen na dva dijela; raspon između jajnika i maternice naziva se ligamentom jajnika, a duži dio, između maternice i labijum majus, zove se okrugli maternični ligament.

## Također pogledajte
* Maternica
* Jajnici

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "The Female Pelvis: The Broad Ligament"
* 
*  ()
* 

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Mezonefrički kanal

**Mezonefroski kanal** – poznat i kao  **Wolffov kanal**, **arhinefrički kanal**, **Leydigov kanal** ili **nefrički kanal** –  je parni organ koji se nalazi u sisara, uključujući i ljude tokom embriogeneze. Muške urogenitalne strukture koje nastaju iz mezonefričkog kanala uključuju epididimis, vas deferens i sjemenske vezikule.

## Struktura
Mezonefrosni kanal povezuje primitivni bubreg, **mezonefros** sa  kloakom i predstavlja njegovu  rudimentnu osnovu (zvanu anlag) za određene muške reproduktivne organe,

## Razvoj 
I u muškom i u ženskom mezonefroskom kanalu razvija se u trigon mokraćnog mjehura, kao dio njegovog zida. Međutim, daljnji razvoj razlikuje spolove u razvoju mokraćnih i reproduktivnih organa.

### Muškarci 
U mužjaka razvija se u sistem povezanih organa između eferentnih kanala testisa i prostate, kao što su epididimis, vas deferens , i sjemenska vezikula. Prostata se formira iz urogenitalnog sinusa, a eferentni kanali se formiraju iz mezonefrosnih tubula.

Za to je ključno da su, tokom embriogeneze,  kanali izloženi testosteronu. Testosteron se veže i aktivira androgeni receptor, utičući na unutarćelijske signale i mijenjajući ekspresiju brojnih gena.
Kod  zrelih mužjaka,  funkcija ovog sistema je da skladišti i sazrijeva spermatozoide i osigurava dodatnu sjemensku tečnost.

### Ženke 
Kod  ženki, s nedostatkom izlučivanja antimullerskog hormona   Sertolijevih ćelija i kasnije Müllerovskih apoptoza, mezonefrosni kanali se regresiraju, iako mogu biti prisutni. Mogu biti prisutni epooforon i Skeneove žlijezde. Također, bočno na zidu vagine može se stvoriti ostatak ili kao ostatak cista.

## Funkcija 
### Seksualna diferencijacija 
## Historija
Jedno od imena, kanal je dobio po Casparu Friedrichu Wolffu koji je opisao mezonefros i njegove kanale u svojoj disertaciji 1759.

## Dodatne slike
ma sisara tokom razvoja. **A** – rani embrionskii stadij, koji pokazuje kloaku koja prima mokraćni mjehur, rektum i Wolffov kanal, kao kod nižih kičmenjaka. **B** – u kasnijoj fazi, pokazuje početak nabora koji dijeli kloaku na ventralni urogenitalni sinus koji prima mokraćni mjehur, Wolffove kanale i uretere i na dorzalni dio koji prima rektum. **C** – daljnji napredak nabora, dijeljenje kloake na urogenitalni sinus i rektum; ureter se odvojio od Wolffovog kanala i pomiče se prema naprijed. **D** – završetak nabora, pokazuje potpuno odvajanje kloake na ventralni urogenitalni sinus i dorzalni rektum]]

Gray29.png|Dijagram  poprečnog presjeka prikazuje način formiranja pilećeg amniona
Gray986.png|Rekonstrukcija ljudskog embriona od 17&nbsp;mm.
Gray992.png|Kloaka ljudskog embriona u dobi od 25. do 27. dana.
Gray1116.png|Kraj rfepa ljudskog embriona od 32 i 33 dana
Gray1117.png|Kraj repa ljudskog embriona od osam i 9,5 sedmica 

## Također pogledajte 
* Embrion
* Fetus
## Reference
## Vanjski linkovi
* How the Body Works / Sex Development / Sexual Differentiation / Duct Differentiation - The Hospital for Sick Children, Toronto, Ontario, Canada)

Kategorija:Mokraćni sistem
Kategorija:Embriologija
Kategorija:Anatomija čovjeka
Sjemenske vezikule

**Sjemenske vezikule** ili **vezikulske žlijezde**,  ili **sjemenske žlijezde** su par zavojnih cjevastih žlijezda koje leže iza mokraćnog mjehura nekih muških sisara. One izlučuju tekućinu koja dijelom čini sjeme.

## Struktura 
Sjemenske vezikule su par žlijezda kod muškaraca koji se nalaze ispod mokraćnog mjehura i na kraju vasa deferentia, gdje ulaze u prostatu. Svaka vezikula je zavojita i presavijena cijev, s povremenim ispustima zvanim divertikule u svom zidu. Donji dio cijevi završava se kao ravna cijev koja se naziva "izlučni kanal", koji se spaja s vaskularnim kanalima na toj strani tijela i tvori ejakulatorni kanal. Ejakulatorni kanali prolaze kroz prostatu prije otvaranja odvojeno u verumontanum prostatnog uretera.
## Opskrba krvlju, limfom i nervima
Vezikule primaju dotok krvi iz vezikulodeferencijalne arterije, a također i iz donje vezikulske arterije. Vezikulodeferencijalna arterija nastaje iz umbilikusnih arterija, koji se granaju izravno iz unutrašnjih ilijačnih arterija. Dva kanala formiraju se jedna pored drugog koja se spajaju u urogenitalni sinus; mezonefroski kanal i paramezonefroski kanal, koji nastaju tvoreći reproduktivni trakt muškog, odnosno ženskog spola. Sjemenske vezikule sadrže 5α reduktazu koja metabolizira testosteron u njegov mnogo moćniji metaboit, dihidrotestosteron (DHT). Tečnost se izlučuje iz ejakulatornih kanala vezikula u *vas deferens*, gdje postaje dio sjemena. Zatim prolazi kroz mokraćnu cijev, gdje se ejakulira za vrijeme seksualnog odgovora.

Oko 70-85% sjemenske tekućine u muškaraca potiče iz sjemenskih vezikula. Tekućina se sastoji od hranjivih sastojaka uključujući fruktozu i limunsku kiselinu, prostaglandin i fibrinogen. Hranjive tvari pomažu spermu do događanja  oplodnje; prostaglandini mogu također pomoći omekšavanjem sluznice grlića maternice i izazivanjem obrnutih kontrakcija dijelova ženskog reproduktivnog trakta, kao što je jajovod, kako bi se osigurala vjerovatnoća da će se spermatozoidi izbace.

## Dodatne slike

Pelvic MRI T1FSE T2frFSE T2FSfrFSE 11.jpg| Sjeminske vezikule vidljive na MRI snimku kroz karlicu. Veliko područje cijan boje je mjehur, a lobulirane manje strukture ispod njega su vezikule.
Seminal vesicles.jpg| Sjemenske vezikule koje se vide u uzorku kadavera odozgo, s mjehurom na dnu slike, a na vrhu rektuma. Može se vidjeti njihov položaj u blizini sjemenovoda.
Gray1152.png|Fundus mokraćnog mjehura sa sjemenim vezikulama

## Također pogledajte
*Testis

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "Male Reproductive System:  prostate, seminal vesicle"
*  - "The Male Pelvis: The Urinary Bladder"
*  - "The Male Pelvis: Structures Located Posterior to the Urinary Bladder"

Kategorija:Egzokrine žlijezde
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Bjeliši

mini|280px|Bjeliši, panorama
**Bjeliši** (ćir. *Бјелиши*) su naseljeno mjesto u sastavu općine Bar, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazili su se u sastavu stare općine Bar.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Bjeliši su imali 1.712 stanovnika.

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Raniji popisi
## Reference 
## Vanjski linkovi
Jacob Robbins

**Jacob Robbins** (1. septembar 1922 – 12. maj 2008) bio je američki endokrinolog poznat po istraživanju štitne žlijezde (štitnjača, tireoidna žlijezda). Sa Rallom je osmislio "hipotezu slobodnog tiroksina", kojom se tvrdi da je tiroksin aktivan samo kada nije vezan za protein. Proveo je i dugotrajno istraživanje slučaja raka štitnjače koji izaziva radijacija kod preživjelih od 'nuklearnih padavina' ().

## Biografija
Rođen je 1. septembra 1922. godine u Yonkersu. Pohađao je Univerzitet Kornel, završivši preddiplomske studije hemije 1944. i diplomiravši s Kornelovog medicinskog koledža 1947. godine. Počeo je da radi u Memorijalnom centru za istraživanje raka "Sloan Kettering" 1948. godine, nakon čega je prešao na Nacionalne institute zdravlja (, NIH) u Bethesdi – 1954. godine kao istraživač. Na NIH-u je bio šef Odjeljenja kliničke endokrinologije (dio Nacionalnog instituta dijabetesa i probavnih i bolesti bubrega), od 1963. do 1991. godine.

Sarađivao je sa Josephom E. Rallom, drugim endokrinologom, tokom većeg dijela karijere na NIH-u. Robbins i Rall su osmislili "hipotezu slobodnog tiroksina", Pratili su i stanovnike Maršalskih Ostrva koji su bili izloženi radijaciji tokom američkih testiranja vodikove bombe; pratili su, također, djecu koja su bila izložena tzv. 'padavinama' () od Černobiljske katastrofe. Robbins je vodio kampanju za veću dostupnost kalij-jodida, lijeka koji poništava rak štitnjače po izlaganju radijaciji – blokirajući apsorpciju radioaktivnog joda od strane štinjače, kod ljudi koji žive blizu nuklearnih elektrana. Njegove ostale istraživačke teme uključivale su efektivnost terapije jodom-131 kod određenih tipova raka štitnjače, upotrebu trijodotironina (T3) prije terapije jodom-131, odnos između tireoidnostimulišućeg hormona (TSH) i tiroglobulina, upotrebu litija radi povećanja unosa joda-131, te sigurnosti sedmičnog doziranja zamjenskog tiroksina pri poređenju s dnevnim doziranjem.

Robbins je radio kao glavni urednik žurnala *Endocrinology* u periodu od 1968. do 1972. godine, te kao predsjednik Američke tireoidne asocijacije u periodu od 1974. do 1975. godine. Nagrađen je Medaljom za zasluge u javnom zdravstvu () godine 1971, a ima i počasnu diplomu sa Univerziteta Mesina od 2001. godine. Umro je od srčanog udara na Kliničkom centru NIH 12. maja 2008. godine.

## Reference
Kategorija:Rođeni 1922.
Kategorija:Umrli 2008.
Kategorija:Biografije, Yonkers (New York)
Kategorija:Američki ljekari
Testisna vaginska tunika

**Testisna tunika vaginalis** ili kratko **tunica vaginalis** je pokrivač serozne membrane koji prekriva testise. Nastaje od vaginskog nastavka peritoneuma, koji u fetusu prethodi spuštanju testisa iz trbuha u skrotum.

Nakon što se spusti, onaj dio vrećice koji se proteže od trbušnog ingvinalnog prstena do blizu gornjeg dijela žlijezde, ostaje izbrisan; donji dio ostaje kao zatvorena vrećica, koja ulazi u površinu svakog testisa i odražava se na unutarnjoj površini skrotuma; stoga se može opisati kao sastavni dio visceralne i parijetalne lamine.

## Visceralna lamina 
Visceralna lamina (*lamina visceralis*) pokriva veći dio testisa i epididimis, spajajući posljednji s testisom, izrazitim naborom. Od zadnje stražnje granice žlijezde reflektira se prema unutarnjoj površini skrotuma.

## Parijetalna lamina 
Parijetalna lamina (*lamina parietalis*) daleko je opsežnija od visceralne, a proteže se prema gore za određeni razmak ispred i na medijalnoj strani pupčane vrpce, a doseže ispod testisa. Unutrašnja površina tunike vaginalis je glatka, prekrivena slojem jednostavnih pločastih mezotelnih ćelija. Interval između visceralne i parijetalne lamine čini šupljinu tunike vaginalis.

## Cavum vaginale 
[thumb | Presjek kroz vaginalni procesus. 1 –  [Testis, 2 – Epididimis, 3 – Mezorhij, 4 – Lamina visceralis tunike vaginalis, 5 – Lamina parietalis tunike vaginalis, 6 – *Cavum vaginale*, 7 – Epididimis, 8 – Fascia spermatica interna|192x192piksel]]
**Cavum vaginale** je šupljina tunike vaginalis. Testis visi u prostoru, vaginskom zglobu, od kojeg je odvojen visceralni sloj tunike vaginalis. Potonji se nastavlja prema epididimisu, na čijim bočnim rubovima se odražava naprijed kao parijetalni sloj, a budući da je ovaj opsežniji od visceralnog sloja, nastaje šupljina nazvana kavum vaginale. Testis je zatvoren u gustu kapsulu od vlaknastog tkiva, tunica albuginea. Tunica albuginea šalje produženje prema unutra, dijeleći testis na lobule. Svaka lobula sadrži sjemensku cijev, koja se proteže od baze gdje se slijepo završavaju, do vrha.

## Bolesti
*Mezoteliom
*Hidrocel
*Hrskavičava tijela
*Hematocel

## Reference
## Vanjski linkovi
*http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1410570/pdf/annsurg00731-0101.pdf ,  1920,  Edward T. Crossan, M.D.
* Diagram at aspiruslibrary.org
*  - "Inguinal Region, Scrotum and Testes: Tunic"
* 
*  ()

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Testisna tunica albuginea

**Tunica albuginea**  je vlaknasta ovojnica  testisa. To je gusta plavo-siva membrana, sastavljena od snopova bijelog vlaknastog vezivnog tkiva, po kojem je i dobila ime *albuginea*, čija vlakna se isprepliću u svakom smjeru.

## Dodatne slike

 Gray1145.png|Poprečni presjek lijeve strane skrotuma i lijevog testisa
 Gray1114.png|Presjek genitalne vrpce testisa ljudskog embriona dužine 3,5&nbsp;cm. 
 Gray1149.png|Vertikalni presjek testisa, sa rasporedom kanala

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "Inguinal Region, Scrotum and Testes: The Cross-Section of the Testis"
*  
()

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Testisna tunica vasculosa

**Testisna tunica vasculosa** je vaskularni sloj  testisa koji sadrži pleksus krvnih sudova koje zajedno održava nježno areolarno tkivo.

Ono oblaže unutarnju površinu tunica albuginea i različite pregrade u unutrašnjosti žlijezde, te stoga čini unutrašnju ugradnju u sve prostore od kojih je žlijezda sastavljena.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Dodaci testisa

[thumb|[Sktotumska ultrasonografija 85-godišnjeg muškarca sa  hidrokelom, čineći dodatak testisa jasno prepoznatljivim kao izbočenje od 4 mm u gornjem lijevom uglu slike. Doppler pokazuje protok krvi.]]
**Testisni dodatak** ili **apendiks testisa** (ili  **Morgagnijev  hidatid**) je rudimentni ostatak Müllerovog kanala, na gornjem polu  testisa, prikopčanog za tunica vaginalis. Prisutnan je u oko 90% vremena.

## Klinički značaj 
### Torzija 
Dodatak testisa može povremeno podvrgnuti torziji (tj. postati uvijen), što izaziva akutnu jednostranu bol u testisima i može zahtijevati hirurško rezanje kako bi se postiglo olakšanje. Trećina pacijenata ima  palpabilnu diskoloraciju "plave tačke" na skrotumu. To je gotovo dijagnostika ovog stanja. Ako je klinička sumnja velika za ozbiljnu diferencijalnu dijagnozu torzije testisa, opravdana je hirurška obrada skrotuma. Torzija dodataka testisa javlja se u dobi od 0-15 godina, sa srednjom vrijednosti 10 godina, što je slično kao i  torzija testisa.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
* 

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Hidrokela

**Hidrokela** je termin kojim se označava jednostrano ili obostrano nakupljanje tečnosti u ovojnicama testisa ili u sjemenovodu. U 10% slučajeva hidrokela je obostrana. Kliničkom slikom hidrokele dominira otok i osjećaj težine u mošnicama i preponama.
## Etiologija 
Uzroci hidrokele su veoma brojni. Kod djece,  jedan od čestih uzroka je  neobliterirana komunikacija između trbušne duplje i skrotuma. Ovaj tip hidrokele zove se „komunicirajući tip hidrokele“.
Kod drugog tipa ili nekomunicirajućeg oblika hidrokele, nastaje kao posljedica neravnoteže između stvaranja, apsorpcije i nakupljanja tečnosti u ovojnicama testisa. Neki od uzroka ovog tipa hidrokele su upalni procesi u području skrotuma i testisa (epidimitis, orhitis), kao i traume testisa, tumori i sl.

## Klinička slika 
Kod većine bolesnika hidrokela ne izaziva nikakve simptome. U ostalim slučajevim ispoljava se:
* punoćom skrotumske kese i otežanim napipavanje testisa;
* promjene se mogu naći sa jedne strane ili sa obostrano;
*najčešće nema bolova;
* slobodna tečnost se najčešće nalazi ispred testisa i može biti udružena sa skrotumskom kilom
* neplodnost, ako je hidrokela udružena sa sterilitetom koji je nastao kao posledica upalnih procesa u skrotumu
## Dijagnoza 
;Anamneza, klinička slika objektivni pregled
Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničke slike i objektivnog pregleda sa prosvjetljavanjem mošnica, što je obično dovoljno da se postavi dijagnoza hidrokele.
;Ultrasonografija
Ultrazvučni pregled skrotum obično potvrđuje dijagnozu hidrokele kod nejsanih slučajeva.
;Dopunska ispitivanja
Dopunska ispitivanja su potrebne u slučaju sumnje na udržene bolesti koje izazivaju hidrokelu (prisustvo infestacija, žarišna tuberkuloza, prisustvo tumorskog procesa na testisima itd).
## Diferencijalna dijagnoza 
Diferencijalna dijagnoza zasniva se na :
* Torziji testikularnih apendiksa

## Terapija 
Lakši oblici komunicirajućih hidrokela ne zahtevaju liječenje, već samo redovno praćenje.
Jedan od metoda liječenja je i skrotumska aspiracija sa skleroterapijom hemiskrotuma, korišćenjem rastvora tetraciklina ili doksiciklina. Sklerozni agensi se ne smiju upotrebljavati u liječenju djece zbog rizika od hemijskog peritonitisa.
Hirurško liječenje se uzima u obzir samo prilikom nakupljanja slobodnih tečnosti u hidrokeli u većim količinama, a podrazumijeva ligaturu vaginske tunike testisa i izvlačenje (drenažu) akumulirane tečnosti.

U slučajevima kada je hidrokela povezana sa drugim bolestima, također je neophodno tretirati osnovnu bolest koja je uzrokovala nekomunicirajuću hidrokelu.
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Priručnik urgentne urologije

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Hirurgija
Kategorija:Urološka stanja
Mediastinum testis

**Mediastinum testis** je mreža vlaknastog vezivnog tkiva koja se proteže od vrha do dna svakog testisa. Šira je gore nego dolje.
Brojne nesavršene pregrade nalaze se s prednje i bočne strane, koje zrače prema površini testisa i pričvršćene su na tunica albuginea. One dijele unutrašnjost testisa na niz nepotpunih prostora nazvanih testisne lobule. One su donekle stožastog oblika, široke u podnožju žlijezde i postaju uže kako se pretvaraju u medijastinum.
Mediastinum podupire rete testis i krvne sudove testisa u njihovom prolasku do i iz žljezdane tvari.

## Dopunske slike

 gray1145.png|Poprečni presjek lijeve strane skrotuma i lijevog testisa
Mediastinum testis.JPG|Izgled pod mikroskopom

## Reference
## Vanjski linkovi
*  "Mediastinum (human)"
*  - "Inguinal Region, Scrotum and Testes: Testis"

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Cumulus oophorus

**Cumulus oophorus** ili **discus proligerus**  je klaster ćelija  (zvanih **kumulusne ćelije**) koji okružuje oocit u jajničkom folikulu i nakon  ovulacije. U antralnom folikulu može se smatrati produžetkom strukture zvane membrana granulosa. Unutrašnji sloj ovih ćelija je corona radiata.
Taj sloj ćelija mora biti probijen spermatozoidom da bi se dogodila oplodnja.

## Funkcije
Funkcije *cumulus oophorus* uključuju koordinaciju razvoja folikula i sazrijevanje oocita. Mehanizmi potonjeg uključuju stimulaciju transporta aminokiselina i biosintezu sterola i regulaciju oocita, uz  transkripciju gena. Također daje energetske supstrate za mejotski nastavak razvoja oocita i podstiče glikolizu. Pored toga, pruža zaštitu oocitima. Također se koristi u postupcima kloniranja.

Kumulusne ooforusne ćelije snažno doprinose sazrijevanju i eventualnoj oplodnji oocita. Kako folikul raste i povećava se antrum, oko sloja oocita nakuplja se više slojeva kumulusnih ooforusnih ćelija kako bi pomogle u akrosomskoj reakciji i prodiranju sperme u oocit. Bliska udaljenost kumulusnih ooforusnih ćelija i oocita pogoduje dvosmjernoj komunikaciji, što je od vitalne važnosti za razvoj oocita.

## Profiliranje ekspresije gena 
Kao dio procesa oplodnje *in vitro*, generiranje ekspresije gena kumulusnih ćelija može se provesti za procjenu kvaliteta oocita i učinkovitosti protokola hiperstimulacija jajnika, a mogu se posredno predvidjeti aneuploidija oocita, razvoj embrija i rezultati trudnoće. Povećano znanje o ovim aspektima korisno je, naprimjer, u selekciji embriona.

U genima za profiliranje ekspresije kumulusnih ćelija, geni kod kojih je povećana ekspresija povezana s većom kompetencijom oocita ili boljim rezultatima trudnoće uključuju: HAS2, GREM1 i PTGS2.
 
Suprotno tome, geni kod kojih je povećana ekspresija povezana s nižom kompetencijom oocita ili lošijim ishodima trudnoće uključuju: BDNF, CCND2, CXCR4, GPX3, HSPB1, DVL3, DHCR7, CTNND1, TRIM28, STAR, AREG, CX43, PTGS2, SCD1 i SCD5.

## Reference
## Dopunska literatura
Biase, Fernando H. & Kimble, Katelyn M. Functional signaling and gene regulatory networks between the oocyte and the surrounding cumulus cells. BMC Genomics. 2018; 19(1):351. doi:10.1186/s12864-018-4738-2.

## Vanjski linkovi
*  - "Female Reproductive System: ovary, cumulus oophorus"

Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Polje (Bar)

**Polje** (ćir. *Поље*) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bar, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazilo se u sastavu stare općine Bar.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Polje je imalo 1.869 stanovnika.

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Raniji popisi
## Galerija 

Datoteka:Bar_2.jpg|autobuska stanica "Bar"
Datoteka:Bar_Montenegro_train.JPG|željeznička stanica "Bar"

## Reference 
## Vanjski linkovi
Testisni režnjići

Žljezdana struktura testisa sastoji se od brojnih "lobula" ili režnjića. Berres procjenjuje njihov broj u jednom testisu na 250, a Krause na 400. Anatomske studije pokazale su količinu od 250-290 za isto. Razlikuju se u veličini, prema svom položaju, a oni u sredini žlijezde su veći i duži. Lobule su koničnog oblika, baza je usmjerena prema obodu organa, a vrh prema mediastinum testis.

Svaka lobula sadržana je u jednom od intervala između vlaknastih septa koje se protežu između mediastinum testis i tunica albuginea, a sastoji se od jednog do tri ili više malih cijevi, tubuli seminiferi.

## Dodatne slike 

 Gray1149.png|Okomiti presjek testisa, sa aranžmanom kanalića

## Reference
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Testisna pregrada

**Testisna pregrada** ili septa je vlaknasta struktura koja dijeli intervale testisnih lobula, koje se protežu između mediastinum testis i tunica albuginea, a sadrži od jedan do tri ili više  malehnih izuvijanih cijevi, zvanih tubuli seminiferi.

## Dodatne slike

 Gray1145.png|Poprečni presjek lijeve strane skrotuma i lijevog testisa
 Gray1149.png|Okomiti presjek testisa sa rasporedom kanalića

## Reference
## Vanjski linkovi
*  - "Inguinal Region, Scrotum and Testes: The Cross-Section of the Testis"

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Krvno-testisna barijera

**Krvno–testisna barijera** je fizička je pregreada između krvnih sudova i testisnih tubula životinjskih testisa. Naziv "krvna barijera" zbunjuje jer nije prepreka krv-organ u strogom smislu, već se formira između Sertolijevih ćelija sjemenične tubule i kao takva izolira daljnje razvijenije faze germ ćelija  krvi. Ispraviji izraz je "Sertolijeva ćelijska barijera" (SCB).

## Struktura 
Zidovi sjemeničnih tubula obloženi su ćelijama primitivnog klicinog sloja i  Sertolijevim ćelijama. Pregrada je formirana od čvrstih spojnica, privezan spojevi i adherensna veza i Sertolijevih ćelija, koje su sustenkulske ćelije (potporne ćelije) seminifernih tubula i dijeli sjemeničku tubulu u bazni odjeljak (vanjska strana tubula, u kontaktu s krvlju i limfom) i adluminalni odjeljak (unutrašnja strana tubula, izolirana od krvi i limfe). Čvrste spojeve formiraju molekule međućelijske adhezije između ćelija koje su usidrene da djeluju na unutarćelijska vlakna. Za vizualizaciju aktinskih vlakana unutar sjemenih tubula.

## Funkcija
Prisustvo SCB omogućava Sertolijevim ćelijama da kontroliraju adluminalno okruženje u kojem se razvijaju klicine ćelije (spermatociti, spermatide i spermatozoidi) utičući na hemijski sastav luminalne tekućine.

Barijera također sprječava prolazak citotoksičnih sredstava (tijela ili tvari koje su otrovna u ćelijama seminifernih kanala.

Tekućina u lumenu sjemeničnih tubula prilično se razlikuje od plazme; ona sadrži vrlo malo proteina i glukoze, ali bogata je androgenima, estrogenima, kalijem, inozitolom i glutaminskom i asparaginskom kiselinom. Taj se sastav ispoljava kao krvno-testisna barijera.

Barijera također štiti klicine ćelije iz krvnih sudova od štetnih agenasa, sprječava ulazak antigenih proizvoda sazrijevanja germ-ćelija u cirkulaciju i stvaranje autoimune reakcije, a može pomoći u uspostavljanju osmotskog gradijenta koji olakšava kretanje tekućine u lumenu cijevi.

Steroidi mogu probiti ovu barijeru. Neki proteini prolaze iz  Sertolijevih u Leydigove ćelije gdje djeluju na parakrini način.

## Klinički značaj
### Autoimunski odgovor
Krvno-testinska barijera može se oštetiti traumom testisa (uključujući torziju ili udar), operacijom ili kao rezultat vazektomije. Kada se probije krvna-testinska barijera i sperma uđe u krvotok, imunski sistem uspostavlja autoimunu reakciju na spermu, jer  nije tolerantan na jedinstvene antigene sperme koji su izraženi samo u ovim ćelijama.

Antispermska antitijela generirana iz imunskog sistema mogu se vezati za različita antigena mjesta na površini sperme u razvoju u testisima. Ako se vežu za glavu, spermatozoidi mogu biti manje sposobni oploditi jaje, a ako se vežu za rep, pokretljivost sperme može se smanjiti.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
* Overview at okstate.edu
* healthtestingcenters.com

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Fiziologija životinja
Kategorija:Anatomija životinja
Kategorija:Životinjski reproduktivni sistem
Spermiogeneza

**Spermiogeneza** je završna faza spermatogeneze, koja uključuje sazrijevanje spermatida u zrele spermatozoide. Spermatida je više ili manje kružna ćelija koja sadrži ćelijsko jedro, Golgijev aparat, centriole i mitohondrije. Sve ove komponente sudjeluju u formiranju spermatozoida.

## Faze
Proces spermiogeneze uobičajeno se dijeli u četiri dijela: Golgijeva faza, kapa faza, formiranje repa i sazrijevanje.

### Golgijeva faza
Spermatide, koje su do sada bile uglavnom radijalno simetrične, počinju razvijati polarnost.
* Glava se formira na jednom kraju, a Golgijev aparat stvara enzime koji će stvoriti akrosome.
* Na drugom kraju, razvija se zadebljani srednji dio, gdje se mitohondrije okupljaju i distalna centriola počinje formirati aksonemu.
Spermatidna DNK također se podvrgava prepakiranju i postaje visoko kondenzirana. DNK se najprije pakuje sa specifičnim nuklearnim osnovnim proteinima, koji se potom zamjenjuju protaminom tokom produženja spermatida. Rezultirajući čvrsto spakirani hromatin transkripcijski je neaktivan.

### Kapa/Akrosomska faza
Golgijev aparat okružuje kondenzirano jedro, postajući akrosomska kapa.

thumb|300px| Primjećuje se kako se repovi sperme usmjeravaju prema unutra. Ova se orijentacija javlja tokom akrosomske faze.

### Formiranje repa
Jedna od [[centriola|centriolskih ćelija|] će se produžiti da postane rep spermatozoida. Tome pomaže privremena struktura zvana "mandžeta".
Tokom ove faze, spermatozoidi u razvoju se orijentiraju tako da im se repovi usmjeravaju prema središtu lumena, daleko od epitela.
### Faza sazrijevanja 
Višak citoplazme, poznat kao "rezidualno tijelo regauda", biva fagocitoziran od okolnih Sartolijevih ćelija u testisima.

## Spermijacija 
Zreli spermatozoidi oslobađaju se iz zaštitne Sertolijevih ćelija u lumenu sjemeničke tubule i tada se odvija proces nazvan "spermijacija", koji uklanja preostale nepotrebne dijelove  citoplazme i organele.

Nastajući spermatozoidi su sada zreli, ali im nedostaje pokretljivost, što ih čini sterilnim. Nepomični spermatozoidi transportiraju se u epididimis u *testisnoj tekućini* koju izlučuju  Sertolijeve ćelije, uz pomoć peristaltičke kontrakcije.
Dok su u epididimisu, oni stiču pokretljivost. Međutim, transport zrelih spermatozoida kroz ostatak muškog reproduktivnog sistema postiže se kontrakcijom mišića, a ne pokretljivošću spermatozoida. Glikoproteinski omotač preko akrosoma sprečava spermu da oplodi jaje prije putovanja kroz muški i ženski reproduktivni trakt. Kapacitacija sperme pomoću enzima FPP (peptid koji podstiče oplodnju, proizveden u prostati) i heparin (u ženskom reproduktivnom traktu) uklanja ovaj omotač i omogućuje spermatozoidu da se veže za jajašce.

## Reference
## Vanjski linkovi 
*Images and video of spermiogenesis - University of Arizona
* Overview at yale.edu

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Spermatogonija

**Spermatogonija** je nediferencirana mužjačka germ-ćelija. Spermatogonije prolaze kroz spermatogenezu da bi tvorile zrele spermatozoide u tubulama testisa.

Kod ljudi postoje tri podtipa spermatogonije:
***Tip A (tamne)**, ćelije s tamnim jedrima. Te ćelije su rezervne spermatogonijske matične ćelije koje obično ne podliježu aktivnoj mitozi.
* **Tip A (blijede)**, ćelije s blijedim jedrima. Ovo su spermatogonijske matične ćelije koje su podvrgnute aktivnoj mitozi. Dijele se da bi se stvorile ćelije tipa B.
***Tip B**, ćelije koje prolaze kroz rast i postaju primarni spermatociti.

## Antikancerski  lijekovi 
Antikancerskii lijekovi poput doksorubicina i vinkristina mogu negativno utjecati na plodnost muškaraca oštećujući DNK proliferativnih spermatogonijskih matičnih ćelija. Eksperimentalna izloženost nediferencirane spermatogonije pacova doksorubicinu i vinkristinu ukazala je da su ove ćelije sposobne reagirati na oštećenje DNK, povećanjem svoje ekspresija genaekspresije gena u popravkama DNK i da taj odgovor vjerojatno djelomično sprječava nakupljanje prekida molekula DNK. Pored odgovora na popravljanje DNK, izlaganje spermatogonije doksorubicinu može izazvati programiranu čelijsku smrt (apoptozu).

## Dodatne slike

 Gray1150.png|Poprečni presjek tubule  testisa  pacova. X 250.
 Spermatocytogenesis.png|Dijagram spermatocitogeneze Wandimu Geneti

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Anatomija čovjeka
Kategorija:Germinativne ćelije
Spermatocitogeneza

**Spermatocitogeneza** je muška varijanta gametocitogeneze a uključuje matične ćelije koj se dijele da bi se zamijenile i da bi se stvorila populacija ćelija koja je predodređena za zrelu spermu.

Uključene matične ćelije nazivaju se apermatogonije i specifične su vrste matičnih ćelija poznatih kao gametogonija.

Tri funkcionalno odvojena tipa  spermatogonijskih ćelija prepoznaju se na osnovu izgleda jedra: **tamna spermatogonija tipa A** (Ad), **Tip A blijeda spermatogonija** (Ap) i **spermatogonija tipa B** (B).

## Tip Ad spermatogonija ("tamna")
Populaciju spermatogonije održava spermatogonije tioa Ad. Te ćelije ne  sudjeluju direktno u stvaranju sperme, a umjesto toga služe za održavanje opskrbe matičnih ćelija za spermatogenezu.

Svaki tip spermatogonija Ad se deli da bi se proizveo drugi tip Ad spermatogonija, koji dalje može nastaviti spermatogenezu, i jedna *Ap spermatogonija*, koja se dalje diferencira.

## Tip Ap spermatogonike ("blijeda")
*Tip Ap spermatogonije* opetovano se dijeliti mitotozom da bi se stvorili identični ćelijski klonovi povezani citoplazmatskim mostovima.

Veze između ćelija omogućavaju da se razvoj sinhronizira. Kad prestane ponavljanje dioba, ćelije se diferenciraju u spermatogonije tipa B . Ovaj period naziva se * spermatogonijska faza*.

## Spermatogonija tipa B 
* Spermatogonija tipa B * prolazi kroz mitote da bi se proizvele diploidne intermedijarne ćelije zvane primarne spermatocite.
 
## Također pogledajte 
*Oocitogeneza
*Spermatogeneza

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
 Kategorija:Andrologija
Gametocitogeneza

**Gametocitogeneza** je peroces srvaranja gametocita putem mitotozne diobe gametogonija: muški i ženski oblik spoplne reprodukcije imaju različite oblike gametocitogeneze:

* **spermatocitogeneza** (muška)

* **oocitogeneza** (ženska)

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Ženski reproduktivni sistem
Sjemenski kanal

**Sjemenski trakt**, **sjemenski kanal** ili **sjemenski kanalići** dio su muškog reproduktivnog sistema koji sadrži sjemeničke tubule (tubuli seminiferi recti, rete testis, eferentne kanale), epididimis (apendiks), vas&nbsp;deferens (ampulle) i ejakulacijski&nbsp;kanal.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Tomba

**Tomba** (ćir. *Томба*) je naseljeno mjesto u sastavu općine Bar, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazila se u sastavu stare općine Bar.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Tomba je imala 1.187 stanovnika.

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Raniji popisi
## Reference 
## Vanjski linkovi
Tomba (čvor)

* **Tomba** (lat.),  grobnica (grobno mjesto)
* Alberto Tomba, italijanski alpski smučar

:

* Tomba, naselje u općini Bar

:

* Tomba (planina), planina u vijencu Alpa
* Tomba, naziv nekoliko manjih naselja širom zemlje
Spermatidogeneza

**Spermatidogeneza** je proces stvaranja spermatida od sekundarnih spermatocitea tokom spermatogeneze.

Sekundarni spermatociti proizvedeni ranije brzo ulaze u proces mejoze i dijele se kako bi nastale haploidne spermatide.

Kratkoća ove faze znači da se sekundarni spermatociti rijetko vide u histološkim pripravcima. Mišje matične ćelije izrastaju u ćelije koje nalikuju spermatidama. Te spermatide, kada su ubrizgane u mišja jaja, mogle su proizvesti mladunce.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Histologija
Kategorija:Ćelije
Kremasterna fascija

**Kremasterna fascija** je fascija u skrotumu. Kako se kremaster spušta, tvori niz petlji koje se razlikuju u debljini i dužini kod različitih struktjura. Na gornjem dijelu pupčane vrpce petlje su kratke, ali postaju uzastopno sve duže i duže, a najduže se spuštaju tako nisko kao testis, gdje su neke umetnute u tunica vaginalis. Ove petlje objedinjene su areolskim tkivom i tvore tanki prekrivač preko pupkovine i testisa, kremasterna fascija.

To je nastavak aponeuroze trbušni unutarnji mišić.

## Reference
## Vanjski linkovi
*  "The inguinal canal and derivation of the layers of the spermatic cord."
*  ()

Kategorija:Muški reproduktivni sistem
Kategorija:Fascija