Segedinski mir

**Edirne i Segedinski mir** bili su dvije polovine mirovnog sporazuma između sultana Murata II Osmanskog carstva i kralja Vladislava Kraljevine Mađarske. Strana u sporazumu bio je despot Đurađ Branković iz Srpske despotovine. Ugovor je okončao krstaški rat protiv osmanlija uz značajne dobitke. U roku od mjesec dana Vladislav se odrekao zakletve na nagovor pape i krstaški rat se nastavio. Dana 10. novembra 1444. završila je katastrofom za mađare u bici kod Varne, gdje su krstaši zbrisani, a Vladislav ubijen.

Ugovor je započet u Edirnu razgovorima između Murata i Vladislavovog ambasadora. Poslije nekoliko dana poslat je u Segedin sa Muratovim ambasadorom, da ga Vladislav doradi i ratifikuje. Nakon što je stigao, komplikacije su dovele do toga da su pregovori nastavljeni još nekoliko dana, a zakletve su na kraju date u Varadu. Ratifikacija je obavljena 15. augusta 1444. u Varadu.

## Pozadina 
Krstaški rat u Varni zvanično je počeo 1. januara 1443. krstaškom bulom koju je objavio papa Eugen IV. Međutim, borbe nisu počele kako je planirano. Ugarska i karamandska turska vojska trebale su istovremeno napasti Osmansko carstvo. U proljeće 1443, prije nego što su Mađari bili spremni, Karamanidi su napali osmanlije i bili uništeni od vojske sultana Murata II.

Ugarska vojska, predvođena kraljem Vladislavom, koji je u spornim okolnostima došao na prijesto tri godine ranije, mađarskim generalom Jovanom Hunjadijem i srpskim despotom Đurađom Brankovićem, napala je sredinom oktobra. Pobijedili su u prvim okršajima i prisilili Kasim-pašu iz Rumelije i njegovog komandira Turakhan Bega da napuste svoj logor i pobjegnu u Sofiju, u Bugarskoj, kako bi upozorili Murata na invaziju. Spalili su sva sela na svom povlačenju u strategiji spaljene zemlje. Kada su stigli u Sofiju, savjetovali su sultana da spali grad i da se povuče u planinske prevoje iza njih, gde manja osmanlijska vojska ne bi bila u tako nepovoljnom položaju. Ubrzo nakon toga, nastupila je velika hladnoća. kao i povratak Albanije i svih ostalih osvojenih teritorija, uključujući 24 tvrđave, Ugarskoj. Osmanlije su također morale platiti odštetu od 100.000 zlatnih florina i osloboditi dva Brankovićeva sina. Ugarska je u međuvremenu pristala da neće napadati Bugarsku niti prelaziti Dunav, i uspostavljeno je primirje od 10 godina. Sumnja se i da je Branković, koji je sporazumom najviše dobio, vršio privatne pregovore sa Baltaogluom, ali rezultati nisu poznati. Sporazum je 15. august 1444. ratifikovan u Varadu uz zakletvu Hunijadija, kako za sebe tako i „u ime samog kralja i cijelog naroda Ugarskog“ i Brankovića.

## Posljedice 
Dana 22. augusta 1444, sedmicu dana nakon okončanja pregovora, Branković je ponovo zauzeo Srbiju. Tokom te sedmice, Vladislav je ponudio i tron Bugarske Hunijadiju, ako je bio spreman da se odrekne zakletve, što je i bio. Do sredine septembra, svi transferi, kako oni određeni sporazumom, tako i oni u pozadini pregovora, su završeni, što je omogućilo da krstaški rat postane primarni fokus Ugarske.

 u Bici kod Varne]]

U međuvremenu, Osmansko carstvo nije čulo za Cesarinijevo poništavanje sporazuma. Do kraja augusta 1444. Karamanidi su pokoreni, ostavljajući Muratu utisak da su njegove granice sigurne. Očekivao je da će povoljni uslovi dati Segedinskim mirom i nagodbom sa İbrahimom II od Karamanida dati trajni mir. Ubrzo nakon pobjede nad Karamanidima, Murat je abdicirao u korist Mehmeda II, svog dvanaestogodišnjeg sina, s namjerom da se mirno povuče.

Muratova nada se nije ispunila. Do kraja septembra ugarske su pripreme za krstaški rat bile gotove, a pripreme njihovih saveznika su bile uveliko u toku. Mnoge ranije nezavisne osmanlijske rubne teritorije počele su da vraćaju svoju zemlju, a 20. septembra 1444. ugarska vojska je počela marširati južno od Segedina. Marš je prošao dobro za Ugare, što je navelo osmanlije da opozovu Murata. Dana 10. novembra 1444, dvije vojske sukobile su se u bici kod Varne, kada su se osmanlije borile pod Muratovim zastavom s prekršenim sporazumom zakovanim na nju. Krstaši su odlučno poraženi, a Vladislav ubijen. Ugarska je ponovo upala u građanski rat i uklanjanje prijetnje osmanlijskom balkanskom frontu omogućilo im je da koncentrišu snage za osvajanje Konstantinopolja (Istanbula) 1453.

## Reference 
Kategorija:Historijski dokumenti
Kategorija:Sporazumi potpisani 1444.
Kategorija:Edirne
Kategorija:Segedin
Kategorija:Varad
Kategorija:Sporazumi Kraljevine Ugarske
Kategorija:Sporazumi Srpske Despotovine
Kategorija:1444. u Osmanskom Carstvu
Kategorija:1444. u Kraljevini Ugarskoj
Kategorija:1444. u Srpskoj Depotovini