PZP

**Protein trudničke zone (PZP)** je protein koji je kod ljudi kodiran genom  **PZP** na  hromosomu 12. PZP je dio proteinske porodice globulina alfa-2. Često se povezuje s trudnoćom, tokom koje može biti najrasprostranjeniji među plazmatskim proteinima.

Vjeruje se da PZP ima ulogu u imunskkoj regulaciji tokom trudnoće, ali mnogi aspekti njegovog mehanizma, funkcije i strukture tek trebaju biti utvrđeni. Nedavna istraživanja uglavnom su se fokusirala na utvrđivanje kako neregulirani nivoi PZP-a mogu djelovati kao markeri različitih bolesti.

### Nomenklatura 
Od svog otkrića, PZP se sinonimno naziva brojnim imenima u naučnoj literaturi. To uključuje sljedeće: α2-pregnoglobulin, α2-glikoprotein povezan s trudnoćom, glikoprotein α-akutne faze, alfa-2-makroglobulin sličan, Xh-antigen, Schwangerschaftsprotein-3, Pα-1, α-makroglobulin povezan s trudnoćom, s trudnoćom vezani globulin i α2-PAG.

## Ekspresija gena i lokalizacija proteina 
Gen *PZP* sadrži 36 egzona i nalazi se na kratkom kraku hromosoma 12, na poziciji p12-13. Gen PZP kodira transkript od 1.482 baznih parova za translaciju. proteinska banka podataka pruža informacije o kodirajućoj sekvenci dužine 4.446 nukleotida. PZP eksprimiran je u brojnim tkivima, poput onima u maternici, jetri i mozgu. Prisutnost PZP -a otkrivena je u krvnoj plazmi, cerebrospinalnoj i sinovijalnoj tekućini.

U zdravih odraslih i djece, u normalnim uvjetima, i muških i ženskih, utvrđeno je da je sam PZP prisutan u niskim razinama. Količina PZP -a u plazmi zdravih ljudi u normalnim uvjetima identificirana je kao < 0,03&nbsp;mg/mL, dok za trudnice to može porasti na koncentracije od 0,5 - 3,0&nbsp;mg/mL.

Studija iz 1976. koja je promatrala ulogu kontraceptive na količine PZP-a rezultirala je spekulacijama da estrogen ima određenu ulogu u kontroli ekspresije PZP-a. Ranije istraživanje iz 1971. Godine, koje je uključivalo kontraceptive, primijetilo je da su različite vrste tableta stvorile različite reakcije na PZP, postavljajući pitanja o uticaju sastava pilula na rezultate.

Uočeno je da je klon EPZP6 izolovan iz ljudske genomske biblioteke genomski klon *PZP*.

## Struktura proteina 
Proteini zone trudnoće (PZP) postoje u funkcionalno aktivnom obliku kao homodimeri od 360 kDa. Do ove dimerizacije sastavnog dijela 180 kDa monomera dolazi pomoću disulfidnih mostovnih veza. PZP se luče u visoko glikoziliranom obliku. Struktura je eksperimentalno potvrđena kada je denaturacija PZP -a pokazala entitet od 360 kDa, a kasnije smanjene podjedinice od 180 kDa. Od ovih posljednjih, pokazalo se da su neke djelomično fragmentirane na 90 kDa kao posljedica cijepanja.

Na svakoj podjedinici PZP postoji tiol-esterska grupa, signalni domen, regija sonde i domen koji veže receptore. Sonda ima brojne proteaze, dok je domen vezivanja za nisku gustoću protein povezan s lipoproteinskim receptorima (LRP). Studija domena sonde pokazala je rijetki polimorfizam kada se  valin ili metionin nalaze se na šestoj aminokiselinskoj poziciji. Također, primijećen je polimorfizam nukleotida adenin / guanin  na baznom paru 4.097, dok je polimorfizam prolin/treonin zabilježen na aminokiselinskoj poziciji 1.180.

PZP sadrži brojna mjesta N-glikozilacije, zabilježena na sljedećim ostacima: Asn1430, Asn997, Asn932, Asn875, Asn753, Asn406, Asn392, Asn246, Asn69, Asn54.  Protein ima aminokiselinsku sekvencu koja je 71% ekvivalentna onoj alfa-2-makroglobulina (α2M).

Minimalno dostupno znanje o višestrukom domenu PZP-a dopušta samo aproksimaciju njegove tercijarne strukture, na temelju strukture transformiranog α2M pri rezoluciji 4,3 Å. novembra 2018. nema kristalne strukture PZP dostupne u Proteinskoj anci podataka.

Studija PZP -a i tri njegova derivata iz 1988. koristeći monoklonska antitijela pokazala je da postoji mogućnost postojanja najmanje tri različita konformaciona stanja za PZP i njegove derivate. U drugoj eksperimentalnoj  studiji,  hidrofobne površine koje prikazuju α2M i PZP korištene su da primijete da konformacijska stanja ova dva proteina pokazuju značajne razlike.

## Biološka aktivnost i funkcije 
Dugi niz godina PZP je klasifikovan kao inhibitor proteaze, međutim, kako je primijećeno u jednom radu 2016., u novije vrijeme, sugerira se uloga T-pomoćnih ćelija i napravljen je modulator i/ili vanćelijski šaperon. U širem kontekstu, međutim, specifični biološki značaj PZP -a tek treba biti utvrđen.

Unatoč ranim tvrdnjama da PZP ima ulogu analognu α2M, potonja pokazuje inhibitorno djelovanje na mnogo više proteaza nego prva. Nasuprot ovome, dok PZP i PAI-2 ne pokazuju očitu strukturnu vrijednost sličnosti, pokazuju funkcionalne sličnosti i komplementarnu aktivnost u vanćelijskim tečnostima.

Moguće je da tokom trudnoće PZP i placentni protein-14 (PP14) djeluju zajedno, kako bi inhibirali aktivaciju T-pomoćnih ćelija 1 (Th1). Ako je to slučaj, to bi stvorilo zaštitu od majčinog imunskog sistema koji napada fetus.  Predloženi mehanizam imunoregulacijske funkcije PZP-a uključuje prijedlog da PZP nekovalentno sekvestrira ligande poput IL-6.72, IL-2 i faktora nekroze tumora-α. Takvi možda nisu u direktnoj korelaciji s inhibicijskom sposobnost PZP-a, jer na to utiču i polimorfizmi poput onih u domenu sondi.

## Veze sa zdravstvenim stanjima 
Zapaženo je da je PZP povezan s različitim bolestima i stanjima.

Uočene su veze povišenih nivoa PZP -a s kasnijim početkom Alzheimerove bolesti (AD), pri čemu PZP potencijalno potiče iz mozga. Nadalje, u obdukcijskim pregledima, imunoreaktivnost PZP -a u korteksu pacijenata s AD -om je posebno uočena u mikroglijskim ćelijama povezano s senilskim plakovima, te u nekim neuronima.

Iako se pokazalo da je PZP dovoljno nespecifičan za upotrebu u dijagnozi HIV-1, predloženo je da ima potencijalnu vrijednost kao marker prognoze, ako se s vremenom promijene razine PZP-a u HIV-u. Utvrđeno je da jedan pacijent  odgovora na terapiju i toku bolesti.

U studiji iz 2018.,  bilo je novo zapažanje da je u serumu pacijenata sa diabetes mellitus 1 (DM1) PZP snižen.

Pokazana je i značajna korelacija između težine bronhiektazija i nivoa PZP -a otkrivenog u sputumu.

Studija koja je koristila serum miševa za promatranje uloge proteina, uključujući PZP u identifikaciji upalne bolesti crijeva zaključila je da se PZP može koristiti kao jedan od panela od šest proteina predloženih kao kombinirani izbor biomarkera.

Utvrđeno je da se nivoi PZP-a značajno razlikuju kod pacijenata s rakom dojke, pa se smatra da ovaj protein nije podoban kao biomarker ove bolesti. . Ekspresija PZP-a u odnosu na vantjelesnu oplodnju (IVF) je takođe proučavana, pokazujući povećanu regulaciju. Pokazalo se da je PZP jedan od proteina koji je utvrđen kao potencijalni biomarker slabog odgovora jajnika (POR) u IVF-u.

Niske koncentracije PZP -a također su povezane s pobačajem u ranim fazama trudnoća.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 12
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika