Mezangijska ćelija

**Mezangijske ćelije**  su specijalizirane ćelije u bubregu,  koje čine glomerulski mezangij. Zajedno s mezangijskim matriksom, čine vaskularni pol bubrežnog tijelašca. Mezangijske ćelije čini približno 30-40% ukupnih ćelija u glomerulu. Mezangijske ćelije mogu se kategorizirati ili u vanglomerulske ili ekstraglomerulske mezangijske ćelije ili unutarglomerulske ili intraglomerulske mezangijske ćelije , na osnovu njihove relativne lokacije u odnosu na glomerul. Ekstraglomerulske mezangijske čelije nalaze se između aferentne i eferentne arteriole prema vaskularnom polu glomerula. Ekstraglomerulske mezangijske ćelije susjedne su intraglomerulskim mezangijskim ćelijama koje se nalaze unutar glomerula i između kapilara. Primarna funkcija mezangijskih ćelija je uklanjanje zarobljenih ostataka i nakupljenih proteina iz bazne membrane, čime filter ostaje bez ostataka. Pokazalo se da su kontraktilna svojstva mezangijskih ćelija beznačajna u promjeni filtracijskog  glomerulskog pritiska.

## Struktura 
Mezangijske ćelije imaju nepravilne oblike sa spljoštenim cilindričnim tijelima i  nastavcima na oba kraja koji sadrže aktin, miozin i aktinin dajući mesangijskim ćelijama kontraktilna svojstva. Sidreni filamenti iz mezangijskih ćelija u glomerulskoj baznoj membrani mogu promijeniti protok kapilara mijenjajući površinu glomerulske ultrafiltracije.

## Razvoj 
Nejasno je da li mezangijske ćelije potiču od mezenhimskih ili strominih ćelija. Međutim, postoje dokazi koji sugeriraju da potiču negdje drugdje izvan glomerula, a zatim migriraju u glomerul tokom razvoja. Ljudski bubrezi fetusa i novorođenčadi  obojeni za aktin glatkih mišića (α-SMA), marker za mezangijske ćelije, pokazali su da α-SMA-pozitivne mezenhimske ćelije migriraju prema glomerulu i tokom kasnije faze mogu biti nađene u mesangiju.

## Funkcija 
### Formiranje kapilarnih petlji tokom razvoja 
Tokom razvoja, mezangijske ćelije su važne za formiranje izuvijanih kapilara omogućavajući efikasnu difuziju.  Prekursorne endotelne ćelije izlučuju trombocit-izvedeni faktor rasta) (PDGF)-B, a mezangijske ćelije imaju receptore za PDGF. To inducira mezangijske ćelije da se prikače za endotelne ćelije, što dovodi do petlje u razvoju krvnih sudova, što rezultira savijenim kapilarama.

### Interakcije s drugim bubrežnim ćelijama 
Mezangijske ćelije čine glomerulsku funkcijsku jedinicu sa glomerulskim endotelnim ćelijama i podocitima,  putem interakcija molekulskih signalnih puteva koji su neophodni za formiranje glomerulaskog snopa. Komunikacija između mezangijskih ćelija i vaskularnih glatkih mišićnih ćelija putem spojeva između jazova pomaže u regulaciji procesa tubuloglomerulske povratne informacije i stvaranja urina. > Oštećenje mezangijskih ćelija korištenjem Thy 1-1 antitijela, specifičnog za mesangijske ćelije, dovodi do gubitka sposobnosti vazokonstrikcije arteriola, posredovanih tubuloglomerulskom povratnom spregom. Kontrakcija mezangijskih ćelija ovisi o propusnosti ćelijske membrane za ione kalcija, a opuštanje je posredovano parakrinim faktorima, hormonima i cAMP-om. > Trigliceridi mogu proći kroz pinocitozu, a kompleksi antitela IgG mogu dovesti do aktivacije adhezivnih molekula i hemokina u mezangijskim ćelijama. Do mesangijske ekspanzije dolazi uslijed povećanog taloženja proteina vanćelijskog matriksa, naprimjer fibronektina, u mezangij. Mesangial cells grown on advanced glycosylation end product-modified matrix proteins demonstrate increased production of fibronectin and a decrease in proliferation.

Mesangijske patologije mogu se razviti i tokom rane faze dijabetesa. Glomerulska hipertenzija uzrokuje rastezanje mezangijskih ćelija, što uzrokuje induciranu ekspresiju GLUT1 i posljedično  do povećane razine ćelijske glukoze. Ponavljanje ciklusa istezanja i opuštanja mezangijskih ćelija zbog hipertenzije povećava njihovu proliferaciju i proizvodnju vanćelijskoh matriksa,  koji se potom može akumulirati i dovesti do glomerulske bolesti.

## Također pogledajte 
*Mezangij
*Glomerul

## Reference 
Kategorija:Citologija
Kategorija:Ćelije