SKA2

**Diobenom vretenu i kinetohoru pridruženi protein 2** je  protein koji je kod ljudi  kodiran genom **SKA2** hromosoma 17. SKA2 je dio povezanog kompleksa vretena i kinetohora, koji također uključuje SKA1 i SKA3,  odgovone za nastanak anafaza u mitozi, regulirajući hromosomsku segregaciju.
  
SKA2 može funkcionirati kao prognostički genetički marker za identificiranje karcinoma pluća kao i predloženi biomarker za samoubilačke tendencije i posttraumatske stresne poremećaje. Gen * SKA2 * sadrži jedan jednonukleotidni polimorfizam (SNP) rs7208505 koji se nalazi u 3 'UTR. Ova genetička varijanta koja sadrži citozin (u rjeđem alelu) umjesto timina, zajedno sa epigenetskom modifikacijom (kao što je metilacija DNK) u korelaciji je sa samoubilačkim tendencijama i posttraumatskim stresom.

;Struktura gena
2.	Wang et al. (2015) otkrili su da su glavna startna mjesta transkripcije za gene SKA2 i PRR11, koji leže glava uz glavu na suprotnim lancima hromosoma 17, međusobno udaljena samo 548 bp. Analize gena reportera i delecija, otkrile su funkcionalni dvosmjerni promotor, s minimalnim područjem jezgra od oko 80 bp. Zajedničko promotorsko područje je konzervirano kod sisara i sadrži CpG otok i nekoliko pretpostaljenih mjesta vezanja faktora transkripcije, uključujući sedam za NFY, tri za E2F1 i dva za SP1.

;Mapiranje
Analizom genomske sekvence, Wang et al. (2015) mapirali su gen SKA2 na hromosomsku poziciju 17q22, gdje leži u orijentaciji glava-u-glavu sa genom PRR11 na suprotnom lancu.

;Funkcija gena
Koristeći 2-hibridne analize kvasca i koimunoprecipitaciju, Hanisch et al. (2006) otkrili su da je SKA1 komunicirao s oba oblika SKA2. *In vitro* translatirani i epitopi označeni SKA1 i SKA2 također su komunicirali i kolokalizirali se na kinetohorama u transficiranim ćelijama. Studije nokdauna otkrile su da oba oblika SKA2 trebaju SKA1 za stabilnost, dok SKA1 trebaju SKA2 za ispravnu lokalizaciju. Iscrpljivanje bilo SKA1 ili SKA2 nije uticalo na strukturu kinetohora ili metafazne ploče, ali je oslabilo vezanje poravnatih hromosoma i usporilo napredovanje u anafazu, što je koreliralo s upornom aktivacijom vretena. Hanisch et al. (2006) predložili su da je kompleks SKA potreban za stabilizaciju priključaka kinetohora-mikrotubula i/ili prigušivanje kontrolne tačke.
Koristeći EMSA i analizu imunoprecipitacije hromatina, Wang et al. (2015) pokazali su da je NYFB, jedna od tri NFY podjedinice, obilno regrutovana na NFY lokacije u zajedničkom promotorskom regionu SKA2 i PRR11. Studije iscrpljenosti i prekomerne ekspresije potvrdile su da je NFYB pokretao endogenu ekspresiju i PRR11 i SKA2. Nokdaun PRR11 i / ili SKA2 značajno je smanjio migraciju i invazivni kapacitet u ljudskim ćelijskim linijama H1299 i A549.

;Biohemijska svojstva
Jeyaprakash et al. (2012) utvrdili su da se SKA2 pune dužine i N-terminalni dijelovi SKA1 i SKA3 sastoje od regija sa [alfa-heliks]]ima i da se krnji SKA kompleks formiran od N-završetaka SKA1 (ostaci 1 do 91) i SKA3 (ostaci 1 do 101) i SKA2 pune dužine bio je pogodan za strukturnu analizu. Analiza rasipanja svjetlosti pokazala je da je krnji kompleks SKA homodimer, za razliku od monomera potkompleksa SKA1-SKA2 pune dužine, što ukazuje da je SKA3 potreban za dimerizaciju i da je strukturna jezgra krnjeg kompleksa SKA sačuvala dimerno sučelje cjelovitog kompleksa. Autori su utvrdili kristalnu strukturu krnjeg kompleksa SKA pri 3.3-angstromnoj rezoluciji. Kompleks je sadržavao dva spiralna snopa, dugački i kratki, orijentirana približno okomito jedna na drugi. Snopovi su formirani od tri paralelna hekliksa, a svakom je doprinosila druga SKA podjedinica. SKA2 i N-krajavi SKA1 i SKA3 tvorili su spiralnu strukturu alfa-heliksa i dimerizirali se u jezgro u obliku slova W, pri čemu je SKA1 strukturna skela koja premošćuje interakciju SKA2 i SKA3. Na osnovu osnovne strukture krnjeg SKA kompleksa, utvrdili su da će kompleks SKA pune dužine proširiti jezgro u obliku slova W za oko 85 angstrema sa parom SKA1 i SKA3 C-terminalnih domena, koji vire iz svakog od dva nastavka zavojnice. Funkcionalna analiza otkrila je da su C-terminalni domeni SKA1 i SKA3 potrebni za kompleksnu funkciju SKA *in vivo*, jer su stvorili interfejs za vezanje mikrotubula kada su povezane sa jezgrom upredene zavojnice. Pored toga, analiza mutacija pokazala je da je interfejs dimerizacije u strukturi potreban da bi SKA kompleks normalno funkcionirao tokom mitoze.

## Otkriće 
Protein SKA2 prvi put dokumentiran je kao proizvod hipotetskog gena * FAM33A*,  dijela kompleksa povezanog sa vretenom i kinetohorom (KT) neophodnim za pravovremeni početak anafaze. SKA2 je identificiran kao partner SKA1, pa otuda i naziv iz 2006. Ovaj kompleks ima važnu ulogu u ćeliji tokom mitotskog prelaska iz metafaze u anafazu. Homologues of SKA2 protein being very small are found in several vertebrates but absent in invertebrates.

## Funkcija 
SKA2 je dio velikog vretenskog i kinetohornog kompleksa, koji je potkompleks vanjskog kinetohora i veže se za mikrotubule. Ovaj kompleks je neophodan za pravilno tempiran početak anafaza tokom mitoze, pomažući u hromozomskoj segregaciji

## Klinički značaj 
### Suicidalne tendencije i posttraumatski stresni poremećaj 
DNK metilacija gena *SKA2* i genotip jednonukleotidnog polimorfizms rs7208505 mogu imati efekte na samoubilačko ponašanje prema linearnom modelu predloženom istraživanjem 2014. Genotip rs7208505 sadrži jednonukleotidni polimorfizam (SNP) koji sadrži alel varijante citozin umjesto timina u zajedničkom alelu. Ovaj SNP omogućava pojavu elemenata ponavljanja dinukleotida (CpG) koji pružaju genski segment za metilaciju. Zato samo metilacija DNK može biti primarni faktor koji stvara rizik od samoubilačkog ponašanja. Studija alela rs7208505 u različitim etničkim skupinama, zajedno s brojnim psihijatrijskim dijagnozama, sugerira da varijacija SKA2 može posredovati rizik za samoubilačka ponašanja koja napreduju u pokušaju samoubistva. Ovaj promotor, reguliran NF-Y-om je transkripcijski faktor specifičan za sekvencu i dugo se smatra aktivatorom gena jer sadrži posebna svojstva pogodna za regulaciju dvosmjernog promotora sa sekvencom CCAAT-kutije. Ovi dvosmjerni promoteri spajaju ekspresiju dva gena (kodiranje proteina) koji su uključeni u isti biohemijski proces, kako bi omogućili sinhroniziranu vremensku kontrolu ili kontrolu okoline.

Dva gena, *SKA2* i *PRR11*,  vitalna su za ubrzani rast i pokretljivost ćelija karcinoma pluća i imaju prognostičku vrijednost za pacijente. Zajedno sa *SKA2*, *PRR11*,  također imaju glavnu ulogu u regulaciji napredovanja ćelijskog ciklusa, ali od kasne S faze do mitoze. Stoga, imajući vitalne uloge u napredovanju ćelijskog ciklusa u različitim fazama, *SKA2* i *PRR11* mogu koordinirano regulirati proliferaciju raka pluća, deregulacijom napredovanja ćelijskog ciklusa.ref name="pmid26162986"/>
Budući da transkripcija gena *SKA2* proizvodi protein koji kodira mRNA SKA2, zajedno s još dva introna: *miRNA301a* i *miRNAA454*,  funkcija gena nije ograničena na proizvodnju proteina.

## Interakcije 
*SKA2* ima interakcije sa:
*SKA1
*SKA3
*GR (glukokortikoidni receptor)

## Reference 
Kategorija:Biomarkeri
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu 17
Kategorija:Proteomika