EMP1

**Epitelni membranski protein 1** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **EMP1**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 157  aminokiselina, a  molekulska težina 17.563 Da.

1020304050
MLVLLAGIFVVHIATVIMLFVSTIANVWLVSNTVDASVGLWKNCTNISCS
DSLSYASEDALKTVQAFMILSIIFCVIALLVFVFQLFTMEKGNRFFLSGA
TTLVCWLCILVGVSIYTSHYANRDGTQYHHGYSYILGWICFCFSFIIGVL
YLVLRKK

:Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

## Kloniranje i ekspresija
Ben-Porath i Benvenisty (1996) klonirali su cDNK koja kodira protein-1 epitelne membrane (EMP1), koji su po njima nazvali TMP, koristeći RT-PCR na RNK bubrega ljudskog embrija.
 
Ruegg et al. (1996) nezavisno su izolirali cDNK koja kodira EMP1, zvani B4B, koristeći PCR na diferencijalnom zaslonu. Predviđeni protein EMP1 sa 157 aminokiselina sadrži četiri transmembranska domena i dva potencijalna N-kraj-vezana mjesta glikozilacije u prvoj vanćelijskoj petlji.

Chen et al. (1997.) otkrili su da EMP1, po njima nazvan CL-20, dijeli 39% identiteta aminokiselina s perifernim mijelinskim proteinom-22 (PMP22); konzervirane aminokiseline nalaze se pretežno unutar domena koje pokrivaju membrane. Koristeći Northern blot analizu, otkrili su transkript EMP1 od 2,8 kb u većini pregledanih tkiva odraslih, ali ne i u mozgu, jetri, gušterači ili leukocitima periferne krvi.
Zbog visoke homologije aminokiselinskih sekvenci među PMP22, EMP1, EMP2 i EMP3, Ben-Porath i Benvenisty (1996) su predložili da su ti proteini članovi nove porodice. Koristeći RT-PCR, otkrili su ekspresiju EMP1 u embrionskom bubregu, mozgu i crijevima, ali ne i u jetri i timusu. Na temelju predloženih funkcija PMP22, predložili su da je EMP1 uključen u interakcije ćelija-ćelija i kontrolu ćelijske proliferacije.

## Struktura gena
Chen et al (1997) otkrili su da gen EMP1 sadrži pet egzona i četiri introna, te su primijetili da se spojevi egzona/introna nalaze na istim pozicijama kao i PMP22, sugerirajući da su EMP1 i PMP22 nastali duplikacijom zajedničkog predačkog gena.
Marvin et al (1995) lokalizirali su gen EMP1 u hromosomu 12 pomoću hibridne ploče somatskih ćelija. fluorescentnom hibridizacijom *in situ*, Chen et al. (1997.) i Ruegg et al. (1996.) mapirali su gen EMP1 na 12p12, odnosno sekvencu 20q12-q13.1. Pomoću FISH -a, hibridizacije somatskih ćelija i hibridne analize zračenjem, Liehr et al. (1999) potvrdili su dodjeljivanje EMP1 gena hromosomu 12p12.3. Ben Porath et al. (1998) mapirali su homologni gen miša u hromosomu 6.

Gefitinib je hemoterapeutsko sredstvo koje se natječe za mjesto vezanja ATP-a na EGF receptoru (EGFR; 131550). Za proučavanje rezistencije na gefitinib u tumorima, Jain et al. (2005) razvili su adenokarcinomski ksenotransplant rezistentan na gefitinib kod golih miševa. Dobijanje rezistencije na gefitinib koreliralo je s površinskom ekspresijom Emp1. Ekspresija EMP1 je također u korelaciji sa smanjenim odgovorom na gefitinib u uzorcima pacijenata sa karcinomom pluća, kao i sa kliničkom progresijom do sekundarne rezistencije na gefitinib. Ekspresija EMP1 i rezistencija na gefitinib nisu bili ovisni o  mutacijama EGFR-a osjetljivim na gefitinib.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Biomarkeri
Kategorija:Geni na hromosomu 12
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika