Artjom Borovik

**Artjom Genrihovič Borovik** (; 13. septembar 1960 – 9. mart 2000) bio je ruski novinar i medijski magnat. Bio je sin sovjetskog novinara Genriha Borovika, koji je dugi niz godina radio kao strani dopisnik u SAD-u.

## Novinarstvo 
Prvi put se pojavio na sovjetskoj televiziji krajem 1980-ih kao jedan od voditelja progresivnog *Vzgliada* (što se doslovno prevodi kao *Pogled*), svojevrsne satirične televizijske emisije koju sedmično prati 100 miliona ljudi. Ostala sidra bila su Vladislav Listjev, Aleksandar Ljubimov i Aleksandar Politkovski.

Bio je pionir istraživačkog novinarstva u Sovjetskom Savezu tokom početaka Glasnosti. Radio je za CBS-ov program *60 Minutes* tokom 1990-ih i počeo izdavati vlastite mjesečne istražne novine *Top Secret*, koje su prerasle u kompaniju za masovne medije koja se bavi izdavanjem knjiga i televizijskom produkcijom. 1999. godine Artjom je pokrenuo istražni program nazvan *Versia* u partnerstvu s *američkim vijestima i svjetskim izvještajem*.

Njegov *najtajniji* TV program često se fokusirao na slučajeve korupcije koji uključuju rusku političku i ekonomsku elitu. Program, kao i Borovikove tiskane publikacije Top Secret i Versia, otvoreno su kritizirali Vladimira Putina. Borovik se također usprotivio Prvom i Drugom čečenskom ratu. Njegova posljednja istraga odnosila se na rusko bombardovanje stanova 1999. godine, za koje je on i drugi tvrdio da ih je zapravo dirigovao ruski FSB. U jednom od svojih posljednjih radova citirao je Vladimira Putina, koji je rekao: "Postoje tri načina da se utječe na ljude: ucjena, votka i prijetnja ubistvom." Ovaj citat Borovik zasnovan je na njemačkim časopisima *Der Spiegel* i *Stern.*

Nagrada Artjom Borovik za istraživačko novinarstvo dodjeljuje se svake godine u Moskvi. Ovu nagradu dobila je i Ana Politkovska.

## Smrt 
Poginuo je u padu aviona na međunarodnom aerodromu Šeremetjevo 9. marta 2000. Jakovljev Jak-40 unajmio je izvršni direktor čečenske naftne industrije Zija Bažaev za let za Kijev. Svih devet ljudi u avionu, uključujući petero posade, stradalo je u nesreći. Prvobitno planirani avion trebao je poletjeti u 8:00 ujutro, 9. marta 2000; međutim, zbog odlaganja planiranog leta, Bažaev je ponudio Boroviku mjesto u njegovom avionu.

Službena istraga međudržavnog vazduhoplovnog komiteta o padu otkrila je da dok se uklanjao snijeg s vanjske strane aviona, nije primjenjivana tečnost za odmrzavanje. Posada nije tražila dozvolu za ulazak na rulnu stazu, što je učinjeno prebrzom brzinom za ledene uslove, a klapne su postavljene na 11°, umjesto na 20
°. Letjelica je postigla brzinu od 165&nbsp;km/h, kada je posada počela rotirati letjelicu, u kojoj je fazi dosegla napadni ugao od 13°, zaustavila se na 8-10 metara od tla i dosegla visinu od 63 metra, prije pada.

Prema historičaru Juriju Felštinskiu i politikologu Vladimiru Pribilovskiu, Borovikova smrt može biti povezana s njegovim publikacijama o Vladimiru Putinu neposredno pred predsjedničke izbore koji su se održali 26. marta. Umro je tri dana prije zakazanog objavljivanja materijala o Putinovom djetinjstvu. U to je vrijeme proveo i istragu bombaških napada u Moskvi 1999. godine. Borovik je proučavao tvrdnje Vera Putina-e.

Borovik je sahranjen na groblju Novodeviči u Moskvi.

## Njegova literatura 
Borovik je objavio nekoliko knjiga, uključujući *Skriveni rat*, o sovjetsko-afganistanskom ratu.

* Artjom Borovik. *Rus u američkoj vojsci*. Hippocrene Books, Inc. 1990.
* Artjom Borovik. *Skriveni rat: Izvještaj ruskog novinara o sovjetskom ratu u Afganistanu*. Grove / Atlantic, Inc. 1992.ISBN&nbsp;0-87113-283-4

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Ruski novinari
Kategorija:Umrli 2000.
Kategorija:Rođeni 1960.
Kategorija:Jevreji
Kategorija:Biografije, Moskva