Ionska veza

a i fluora prolaze kroz redoks reakciju da bi se formirali ioni natrija i fluora. Natrij gubi svoj spoljašnji elektron da bi mu dao stabilnu elektronsku konfiguraciju, a ovaj elektron ulazi egzotermno u atom fluora. Suprotno nabijeni ioni&ndash; obično veliki broj njih &ndash; zatim se  pmeđusobno rivlače jedno i formiraju čvrsti natrij-fluorid.]]
**Ionsko vezivanje** ili **ionska veza** je tip hemijske veze koja uključuje elektrostatsku privlačnost između suprotno nabijenih iona ili između dva atoma sa oštro različitom elektronegativnostii, i primarna je interakcija koja se javlja u ionskim spojevima. To je jedan od glavnih tipova vezivanja zajedno sa kovalentnom vezom i metalnim povezivanjem. Ioni su atomi (ili grupe atoma) s elektrostatskim nabojem. Atomi koji dobijaju elektrone stvaraju negativno nabijene ione (zvane anioni). Atomi koji gube elektrone stvaraju pozitivno nabijene ione (koji se nazivaju kationi). Ovaj prijenos elektrona poznat je kao **elektrovalencija** za razliku od kovalentnosti. U najjednostavnijem slučaju, kation je atom metala, a anion nemetalni atom, ali ti ioni mogu biti složenije prirode, npr. molekulski ioni kao  ili . Jednostavnijim riječima, ionska veza je rezultat prijenosa elektrona sa metala na nemetale, kako bi se dobila puna valentna ljuska za oba atoma.

Važno je prepoznati da „čista“ ionska veza — u kojoj jedan atom ili molekula u potpunosti prenosi elektron na drugi — ne može postojati: svi ionski spojevi imaju određeni stepen kovalentne veze spajanja ili dijeljenja elektrona. Dakle, termin "ionska veza" daje se kada je ionski karakter veći od kovalentnog karaktera – to jest, veza u kojoj postoji velika elektronegativnost razlika između dva atoma, što uzrokuje da veza bude polarnija (ionski) nego kod kovalentne veze, gdje se elektroni dijele ravnomjernije. Veze sa delimično ionskim i delimično kovalentnim karakterom nazivaju se polarne kovalentne veze. Ionski spojevi provode električnost kada su rastopljena ili u rastvoru, obično ne kada su čvrsta. Ovakvi spojevi općenito imaju visoku tačku topljenja, ovisno o naboju iona od kojih se sastoje. Što su naelektrisanja veća to su kohezivne sile jače i tačka topljenja je viša. Također imaju tendenciju da budu rastvorljivi u vodi; što su kohezivne sile jače, to je niža rastvorljivost.

Ionska veza nastaje prijenosom jednog ili više elektrona sa jednog atoma na drugi. Ionska veza nastaje između atoma metala i nemetala. Tipičan primjer je NaCl, gdje atom natrijuma predaje elektron iz vanjske ljuske atomu hlora. Na taj način oba atoma postižu konfiguraciju plemenitog plina uz nastajanje dva iona: kationa Na+ i aniona Cl-.

150px

Ove dvije čestice se elektrostatički privlače formirajući kristalnu rešetku. Dakle, ne radi se striktno o molekuli NaCl već o nakupini iona, odnosno kristalu.

250px|Kristalna rešetka NaCl

Zbog jakog električnog privlačenja spojevi s ionskom vezom su čvrste supstance, imaju visoku tvrdoću i visoku tačku topljenja. Ionski spojevi rastvaranjem u vodi razlažu se na ione, pa njihovi rastvori  provode električnu struju. Njihove taline također provode električnu struju, jer su u talini prisutni ioni.

## Također pogledajte
* Hemijska veza
* Kovalentna veza

Kategorija:Hemijske veze
Kategorija:Ioni
Kategorija:Supramolekularna hemija