open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
IFT122

**Međuflagelski transportni protein 122**  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **IFT122** sa hromosoma 3.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  1.241 aminokiselina, a molekulska težina  141.825 Da.
 

1020304050
MRAVLTWRDKAEHCINDIAFKPDGTQLILAAGSRLLVYDTSDGTLLQPLK
GHKDTVYCVAYAKDGKRFASGSADKSVIIWTSKLEGILKYTHNDAIQCVS
YNPITHQLASCSSSDFGLWSPEQKSVSKHKSSSKIICCSWTNDGQYLALG
MFNGIISIRNKNGEEKVKIERPGGSLSPIWSICWNPSSRWESFWMNRENE
DAEDVIVNRYIQEIPSTLKSAVYSSQGSEAEEEEPEEEDDSPRDDNLEER
NDILAVADWGQKVSFYQLSGKQIGKDRALNFDPCCISYFTKGEYILLGGS
DKQVSLFTKDGVRLGTVGEQNSWVWTCQAKPDSNYVVVGCQDGTISFYQL
IFSTVHGLYKDRYAYRDSMTDVIVQHLITEQKVRIKCKELVKKIAIYRNR
LAIQLPEKILIYELYSEDLSDMHYRVKEKIIKKFECNLLVVCANHIILCQ
EKRLQCLSFSGVKEREWQMESLIRYIKVIGGPPGREGLLVGLKNGQILKI
FVDNLFAIVLLKQATAVRCLDMSASRKKLAVVDENDTCLVYDIDTKELLF
QEPNANSVAWNTQCEDMLCFSGGGYLNIKASTFPVHRQKLQGFVVGYNGS
KIFCLHVFSISAVEVPQSAPMYQYLDRKLFKEAYQIACLGVTDTDWRELA
MEALEGLDFETAKKAFIRVQDLRYLELISSIEERKKRGETNNDLFLADVF
SYQGKFHEAAKLYKRSGHENLALEMYTDLCMFEYAKDFLGSGDPKETKML
ITKQADWARNIKEPKAAVEMYISAGEHVKAIEICGDHGWVDMLIDIARKL
DKAEREPLLLCATYLKKLDSPGYAAETYLKMGDLKSLVQLHVETQRWDEA
FALGEKHPEFKDDIYMPYAQWLAENDRFEEAQKAFHKAGRQREAVQVLEQ
LTNNAVAESRFNDAAYYYWMLSMQCLDIAQDPAQKDTMLGKFYHFQRLAE
LYHGYHAIHRHTEDPFSVHRPETLFNISRFLLHSLPKDTPSGISKVKILF
TLAKQSKALGAYRLARHAYDKLRGLYIPARFQKSIELGTLTIRAKPFHDS
EELVPLCYRCSTNNPLLNNLGNVCINCRQPFIFSASSYDVLHLVEFYLEE
GITDEEAISLIDLEVLRPKRDDRQLEIANNSSQILRLVETKDSIGDEDPF
TAKLSFEQGGSEFVPVVVSRLVLRSMSRRDVLIKRWPPPLRWQYFRSLLP
DASITMCPSCFQMFHSEDYELLVLQHGCCPYCRRCKDDPGP

## Funkcija
Protein kodiran ovim  genom ima za funkciju  u razvoju organizma.
Učešće u takvim biološkim procesima, kao što je biogeneza i degradacija trepavica, omogučava alternativna prerada, sa izoformama.

Lokaliziran u citoplazmi, citoskeletu, ćelijskim procesima, trepavicama.

## Reference
## Dopunska literatura
*   
*   

Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Nekarakterizirani proteini
Kategorija:Proteomika
Kvinoidna dihidropteridin-reduktaza

U enzimologiji, **6,7-dihidropteridin-reduktaza** (EC 1.5.1.34), također **Dihidrobiopterin-reduktaza**) je enzim koji katalizira hemijsku reakciju

: 5,6,7,8-tetrahidropteridin + NAD(P)+ \rightleftharpoons 6,7-dihidropteridin + NAD(P)H + H+

Četiri supstrata za ovaj enzim su 6,7-dihidropteridin (dihidrobiopterin), NADH, NADPH  i H+ i njegova tri proizvoda su 5,6,7,8-tetrahidropteridin (tetrahidrobiopterin), [ [nikotinamid adenin dinukleotid|NAD+]], i NADP+ Ovaj enzim učestvuje u biosintezi folata. U ljudskom genomu, enzim je kodiran genom QDPR.

## Nomenklatura 
Ovaj enzim pripada porodici oksidoreduktaza, posebno onih koji djeluju na CH-NH grupu donora sa NAD+ ili NADP+ kao akceptorom. sistematski naziv ove klase enzima je 5,6,7,8-tetrahidropteridin:NAD(P)+ oksidoreduktaza. Ostali nazivi u uobičajenoj upotrebi uključuju 6,7-dihidropteridin:NAD(P)H oksidoreduktazu, DHPR, NAD(P)H:6,7-dihidropteridin oksidoreduktazu, NADH-dihidropteridin reduktazu, NADPH-dihidropteridin reduktazu, NADPH-specifičnu dihidropteridin reduktazu, dihidropteridin (reducieani nikotinamid adenin dinukleotid), reduktaza, dihidropteridin reduktaza, dihidropteridin reduktaza (NADH) i 5,6,7,8-tetrahidropteridin:NAD(P)H+ oksidoreduktaza.

## Klinički značaj 
Nedostatak dihidropteridin-reduktaze je defekt u regeneraciji tetrahidrobiopterina. Mnogi pacijenti imaju značajna kašnjenja u razvoju uprkos terapiji, moždane abnormalnosti i skloni su iznenadnoj smrti. Razlog nije potpuno jasan, ali može biti povezan sa akumulacijom dihidrobiopterina i abnormalnim metabolizmom folne kiseline. Odgovor na liječenje je varijabilan, a dugoročni i funkcionalni ishod je nepoznat. Kako bi se pružila osnova za poboljšanje razumijevanja epidemiologije, korelacije genotip/fenotip i ishoda ovih bolesti njihovog uticaja na kvalitet života pacijenata, te za procjenu dijagnostičkih i terapijskih strategija uspostavljen je registar pacijenata kod nekomercijalne Međunarodne grupe za poremećaje povezane s neurotransmiterima (iNTD). Nedostatak dihidropteridin-reduktaze liječi se suplementima tirozina, kontroliranom ishranom kojoj nedostaje fenilalanin, kao i suplementacijom L-DOPA.

## Također pogledajte
* Sepiapterin-reduktaza

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
Kategorija:EC 1.5.1
Kategorija:Enzimi
Kategorija:NaDPH-ovisni enzimi
Kategorija:NaDH-ovisni enzimi
Kategorija:Enzimi poznate strukture
Agresivni rat

mini|Suđenje Hermannu Göringu**Agresorski rat**, ponekad i **osvajački rat**, je vojni sukob koji se vodi bez opravdanja samoodbrane, obično radi teritorijalne dobiti i pokoravanja.

Ratovi bez međunarodnog legaliteta (tj. ne iz samoodbrane niti sankcionisani od strane Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija) mogu se smatrati ratovima agresije; međutim, samo ovo obično ne predstavlja definiciju agresorskog rata; određeni ratovi mogu biti nezakoniti, ali ne i agresivni (jedan primjer je rat za rješavanje graničnog spora gdje inicijator ima razuman zahtjev i ograničene ciljeve).

U presudi Međunarodnog vojnog suda u Nirnbergu, koja je uslijedila nakon Drugog svjetskog rata, „Rat je u suštini zla stvar. Njegove posljedice nisu ograničene samo na zaraćene države, već utiču na cijeli svijet. Stoga pokretanje agresorskog rata nije samo međunarodni zločin; to je najviši međunarodni zločin koji se od ostalih ratnih zločina razlikuje samo po tome što u sebi sadrži nagomilano zlo cjeline." Član 39 Povelje Ujedinjenih nacija predviđa da će Vijeće sigurnosti UN-a utvrditi postojanje bilo kakvog akta agresije i „daće preporuke ili odlučiti koje mjere će se poduzeti u skladu s članovima 41. i 42. za održavanje ili obnovu međunarodnog mira i sigurnost“.

Rimski statut Međunarodnog krivičnog suda spominje zločin agresije kao jedan od "najtežih zločina od interesa za međunarodnu zajednicu" i predviđa da zločin spada u nadležnost Međunarodnog krivičnog suda (ICC). Međutim, Rimski statut propisuje da MKS ne može vršiti svoju nadležnost nad zločinom agresije sve dok se države ugovornice ne dogovore o definiciji zločina i ne utvrde uslove pod kojima se može krivično goniti. Na Revizijskoj konferenciji u Kampali 11. juna 2010. godine, ukupno 111 država članica Suda konsenzusom se složilo da usvoji rezoluciju kojom se prihvata definicija zločina i uslovi za vršenje nadležnosti nad ovim zločinom. Relevantne izmjene i dopune Statuta, međutim, još nisu stupile na snagu 14. maja 2012. [potrebno ažuriranje]

Možda je prvo suđenje za vođenje agresivnog rata ono sicilijanskom kralju Conradinu 1268.

Porijeklo koncepta, tvrdi autor Peter Maguire, proizašlo je iz rasprave o članu 231 Versajskog ugovora iz 1919.: „Njemačka prihvata odgovornost Njemačke i njenih saveznika za izazivanje svih gubitaka i štete kojima su saveznici i pridruženi Vlade i njihovi državljani su podvrgnuti kao posljedica rata koji im je nametnula agresija Njemačke i njenih saveznika.” 

## Bilješke 
Kategorija:Ratni zločini
Kategorija:Međunarodno krivično pravo
Univerzitet u Lilleu

**Université de Lille** je javni, multidisciplinarni univerzitet koji se nalazi u i oko Lillea, Hauts-de-France.

Sa preko 74.000 studenata, jedan je od najvećih francuskih univerziteta i jedan od najvećih univerziteta koji govore francuski jezik na svijetu.

Sa 66 istraživačkih laboratorija, 350 doktorskih disertacija godišnje i 3.000 naučnih publikacija godišnje, odsjek je dobro zastupljen u istraživačkoj zajednici.

## Poznati učitelji 
* Michel Foucault, francuski filozof, sociolog i historičar

## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* Université de Lille službena web stranica

Kategorija:Lille
Kategorija:Tehnologija
Kategorija:Saobraćaj u Francuskoj
Kategorija:Univerziteti u Francuskoj
Škocjanske jame

**Škocjanske jame** se nalaze kraškoj visoravni u jugozapadnoj Sloveniji. Zaštićeno područje (regionalni park) od 413 ha čuva izuzetan krečnjački pećinski sistem koji obuhvata jedan od najvećih svjetski poznatih podzemnih riječnih kanjona, koji je rijeka usjekla u krečnjačku podlogu. Svojim tokom rijeka naglo nestaje u kraškom podzemlju, a zatim teče kroz ogroman i slikovit kanal do 150 metara visine i više od 120 metara širine, često u obliku bučnih brzaka i vodopada. Dio kanjona je ogromna Martelova dvorana, čija zapremina prelazi dva miliona kubnih metara.

Ova i slične podzemne dvorane obiluju različitim krečnjačkim oblicima. Nije slučajno da je istraživanja krša počelo upravo u ovom dijelu Slovenije, koji se u naučnom smislu naziva "Klasični krš". Sam izraz "krš" je izveden iz naziva visoravni, i jedan je od mnogih tehničkih pojmova koji se obično koriste u geologiji i speleologiji, a koji potiču sa prostora Balkanskog poluostrva.

Arheološka istraživanja su pronašla brojne dokaze o veoma dugoj historiji ljudskog nastanjivanju na ovom predjelu (ostaci naselja, nekropole i ritualni predmeti).   

## Zaštićeno područje 
Prema zakonodavstvu Slovenije Škocjanske jame su regionalni park. Pored vizuelne privlačnosti, obima i naučne važnosti, regionalni park je dom značajnih vrsta i skupova vrsta, koje uspjevaju u posebnom svijetu podzemnog okruženja i u takozvanim urušenim dolinama, ili vrtačama.

Od 1986. Škocjanske jame nalaze se na UNESCO-ovoj listi svjetske baštine.
### Ramsarsko područje 
Područje Škocjanskih jama je stanište brojnim endemskim (vrste rakova, pećinske bube) i ugroženim životinjskim vrstama (kao što je *Miniopterus schreibersi*, jedna od rijetkih vrsta slijepih miševa). Kraški travnjak je gnijezdilište *Apus melba*, *Bubo bubo* i *Emberiza hortulana*. Ljudske aktivnosti uključuju turizam, ekstenzivnu poljoprivredu i šumarstvo. Od 1999. god. jame su i na listi Ramsarska konvencija|Ramsarskih mjesta pod brojem ID 991.

Kraški rezervat biosfere od 2004. god. čine Regionalni park Škocjanke jame, brojne pećine u okolini i nadzemni krški predjeli i obuhvata površinu 59.780 ha. Specifični podzemni ekosistemi, tipični za kraš, dobro su poznati po svojim geomorfološkim, geološkim i hidrološkim formacijama koje nastaju zbog krečnjačke podloge. To je i glavni razlog stalnog nedostatka tekuće površinske vode u kršu i stvaranja uslova za nastanak pećina.

2186-Skocjan-Caves (27291959854).jpg|Rijeka prije poniranja u jamu
2190-Skocjan-Caves (27827746471).jpg|Ulaz 
4152-Skocjan-Caves (27291674903).jpg|Staze za obilazak
Bridge Inside Skocjan Caves - Slovenia (7451202474).jpg|Most preko rijeke u kanjonu

## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Sloveniji
Kategorija:Ramsarska područja u Sloveniji
Kategorija:Zaštićena područja osnovana 1986.
Tračka grobnica u Kazanlaku

**Tračka grobnica u Kazanlaku** je jedinstveno estetsko i umjetničko djelo iz helenističkog perioda, nastalog krajem 4. vijeka p. n. e, na teritoriji današnje Bugarske. Predstavlja remek djelo tračkog stvaralačkog duha. Smještena je u blizini Kazanlaka.

Grobnica je dio velike tračanske nekropole u Dolini tračanskih vladara u blizini drevnog Seutopolisa, glavnog grada tračanskog kralja Seutesa III, u području gdje je pronađeno više od 1.000 grobova tračanskih vladara i tračanske aristokratije.

## Tračani 
Tračani i Iliri činili su blisku granu sastavljenu od oko 200 plemena tračko-ilirske grane Indoevropljana, nastanjenih na Balkanskom popuostrvu, negdje od 2000. p. n. e. pa do 1. milenija.

Njihova historija je skoro identična:
* Bili su susjedi sa granicom na rijeci Južnoj Moravi. Plemena sa granice historičari nazivaju ilirsko-tračanska (Dardanci, Tribali, Medi).
* Nisu ostavili pisane tragove o svom postojanju, pa im je jezik nepoznat.
* Zajednički neprijatelj bili su im Antički Makedonci, a njihov sukob sa Aleksandrom Makedonskim pred njegova osvajanja u Aziji, predstavljao je početak njihovog nestajanja.
* Potpali su pod vlast Rimljana u razmaku od oko 70 god. (Iliri 33. god. p. n. e, Tračani 46).
* Nekoliko vijekova bili su podvrgnuti procesu romanizacije. Najpoznatiji pripadnik Tračana je Spartak, rimski rob, simbol snage i vještine tračanskog ratnika.
* Njihove teritorije, početkom srednjeg vijeka nastanili su Južni Slaveni.

Zatvoreni dio ima uski hodnik i okruglu grobnu komoru, oboje ukrašeno muralima koji predstavljaju tračke pogrebne rituale i kulturu. Prikazan je tračanski bračni par na pogrebnoj gozbi. To su nježni prizori posljednjeg stiska ruku i odlaska u vječnost. Pored scena para, ima i sjajnih fresaka sa konjima, kočijama i skupinom koja se oprašta od para.

Ove slike su najbolje očuvana bugarska umjetnička remek-djela iz helenističkog perioda. Ovaj spomenik je jedini takve vrste bilo gdje u svijetu. Izuzetno dobro očuvane freske i izvorno stanje građevine otkrivaju izuzetnu evoluciju i visok nivo kulture i likovne umjetnosti u helenističkoj Trakiji.

Grobnica je osigurana pod stalnim zaštitnim objektom, a ekskluzivna zidna dekoracija je u potpunosti očuvana i originalna (nije retuširane niti dodatno popunjavan), korištenjem tehnika koje nisu narušavale autentičnost. Klima uređaj je postavljen kako bi se osigurala konstantna temperatura. Pristup posjetiocima omogućen je pristupom kopiji grobne arhitekture i njenoj fresko dekoraciju, izloženim u obližnjem muzeju.

## Literatura 
*

## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Bugarskoj
Kategorija:Tumuli
Flebotomija

**Flebotomija** (stgrč. φλεβοτομία – *flebotomia*  – lat. fleb = krvni sud, vena + *tomia* = rezanje, raščlanjivanje, preko fr. flebothomie, phlébotomie)
je proces ubadanja u venu, obično u ruci, kanilom u svrhu vađenja krvi. Sama procedura je poznata kao venipunktura, koja se također koristi za intravensku terapiju. Osoba koja izvodi flebotomiju naziva se „flebotomist“, iako većina ljekara, medicinskih sestara i ostalih tehničara također može izvršiti flebotomiju. Nasuprot tome, flebektomija je uklanjanje vene.

Flebotomije koje se provode u liječenju nekih bolesti krvi poznate su kao "terapijske flebotomije". Prosječan volumen pune krvi uzet u terapijskoj flebotomiji odrasloj osobi je jedna jedinica (450–500 ml) sedmično do jednom u nekoliko mjeseci, po potrebi.

## Flebotomije 
Flebotomiju provode flebotomisti – ljudi obučeni za vađenje krvi uglavnom iz vena za klinička ili medicinska testiranja, transfuzije, donacije ili istraživanja. Krv se uzima prvenstveno izvođenjem venipunktura ili korištenjem kapilarne krvi sa  vrha (jagodice) prstenjaka ili iz pete kod dojenčadi za prikupljanje sitnih količina krvi. Dužnosti flebotomiste mogu uključivati tumačenje traženih testova, vađenje krvi u ispravne epruvete sa odgovarajućim aditivima, precizno objašnjavanje procedure osobi i njihovu pripremu, izvođenje potrebnih oblika asepse, praktikovanje standarda i univerzalnih mjera predostrožnosti, vraćanje hemostaze mjesta punkcije, davanje uputa za njegu nakon punkcije, stavljanje epruveta s elektronski odštampanim naljepnicama i dostava uzoraka u laboratoriju. Neke zemlje, države ili okruzi zahtijevaju da flebotomisti budu licencirani ili registrovani.

**Terapijska flebotomija** može se provesti u liječenju nekih poremećaja krvi (npr. hemohromatoza (preopterećenje gvožđem), *vera polycythemia*, porfirija kutanea tarda) i hronične koprivnjače (u istraživanju).

## Tipovi epruveta za uzorke
## Historija 
Rani "flebotomisti" koristili su tehnike kao što su pijavice i incizija za vađenje krvi iz tijela. Puštanje krvi se koristilo kao terapeutski, ali i profilaksijski proces, za koji se smatralo da uklanja toksine iz tijela i balansira tečnost. Dok su ljekari obavljali puštanje krvi, to je bila specijalnost brijačih hirurga, primarnog pružatelja zdravstvene zaštite većini ljudi u srednjovjekovnom i ranom modernom dobu.

## Također pogledajte
* Citotehnologija
* Injekcija
* Medicinska tehnologija
* Lista operacija po tipu
* *Phlebotominae*

## Reference 
## Vanjski linkovi
Kategorija:Vaskularna hirurgija
Kategorija:Testovi krvi
Kategorija:Hematologija
Eritroblastopenija

**Čista aplazija crvenih krvnih zrnaca** (**PRCA**) ili **eritroblastopenija** odnosi se na tip aplazijske anemije koja utiče na prekursore crvenih krvnih zrnaca, ali obično ne na bijela krvna zrnca. U PRCA, koštana srž prestaje proizvoditi crvena krvna zrnca. Postoji više etiologija koje mogu uzrokovati PRCA. Stanje je prvi opisao Paul Kaznelson 1922. godine.

## Znakovi i simptomi 
Znakovi i simptomi mogu uključivati:

* Bljedilo
* Ubrzan rad srca
* Umor

## Uzroci
Uzroci PRCA uključuju:
* Autoimunska bolest,
* Timom.
* Virusne  infekcije kao što su HIV, virus herpes simpleks, parvovirus B19 (peta bolest), ili hepatitis.
* Limfoproliferacija:  Povezanost čiste aplazije crvenih krvnih zrnaca s T-ćelijskom leukemijom velikih granulastih limfocita je dobro poznata, posebno u Kini.
* Idiopatija: Mnogi slučajevi PRCA smatraju se idiopatskim jer nije otkriven vidljiv uzrok.
* Lijekovi kao što je mikofenolna kiselina ili eritropoetin.
* Kongenitalni:  Termin "nasljedna čista aplazija crvenih krvnih zrnaca" koristi se za označavanje Diamond–Blackfanove anemije.

## Tretman
PRCA se smatra autoimunskom bolešću jer će kod mnogih pacijenata reagovati na imunosupresivno liječenje kao što je ciklosporinom, iako ovaj pristup nije bez rizika.

## Također pogledajre
* Diamond-Blackfanova anemija
* Aplazijska anemija
## Reference
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Aplazijske anemije
Kategorija:Anemije
Sindrom delecije 5q

**Sindrom delecije 5q** je stečeni, hematološki poremećaj karakteriziran gubitkom dijela dugog kraka  (q), pruga 5q33.1) ljudskog hromosoma 5 u mijelocitnim ćelijama koštane srži. Ova hromosomska abnormalnost najčešće je povezana sa mijelodisplazijskim sindromom.

Ne treba ga miješati sa "djelimičnom trisomijom 5q", iako su oba stanja uočena u istoj porodici.

## Prezentacija
Sindrom 5q–  karakterizira makrocitna anemija, često umjerena trombocitoza, eritroblastopenija, megakariocitopenija hiperplazija sa jedarmom hipolobacijom i izolovana intersticijska delecija hromosoma 5.  Ovaj sindrom nalazi se uglavnom kod žena u poodmaklim godinama.

## Uzroci
Zna se da nekoliko gena u deletiranoj regiji ima ulogu u patogenezi sindroma 5q–.

## Tretman
Lenalidomid ima aktivnost kod sindroma 5q–  Postoji nekoliko mogućih mehanizama koji povezuju haploinsuficijencijske molekulske lezije s osjetljivošću na lenalidomid.

## Prognoza
Većina oboljelih ima stabilan klinički tok, ali su često zavisni od transfuzije eritrocita.

## Reference
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Mijeloidne neoplazije
Kategorija:Rijetki genetički sindromi
Kategorija:Autosomne monosomije i delecije
Kategorija:Sindromi koji utječu na krv
TTC37

**Tetratrikopeptidni ponavljajući domen 37** (**TTC37**) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  sa hromosoma 5.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  1.564 aminokiseline, a molekulska težina  175.486 Da.
 

1020304050
MSSKEVKTALKSARDAIRNKEYKEALKHCKTVLKQEKNNYNAWVFIGVAA
AELEQPDQAQSAYKKAAELEPDQLLAWQGLANLYEKYNHINAKDDLPGVY
QKLLDLYESVDKQKWCDVCKKLVDLYYQEKKHLEVARTWHKLIKTRQEQG
AENEELHQLWRKLTQFLAESTEDQNNETQQLLFTAFENALGLSDKIPSED
HQVLYRHFIQSLSKFPHESARLKKACEGMINIYPTVQYPLEVLCLHLIES
GNLTDEGQQYCCRLVEMDSKSGPGLIGLGIKALQDKKYEDAVRNLTEGLK
ESPVCTSGWYHLAEAQVKMHRPKEAVLSCSQALKIVDNLGASGNSLYQRN
LCLHLKAEALIKLSDYDSSEEAIRTLDQISDADNIPGLLVLKSLAYRNKG
SFDEAAKIMEDLLSSYPDLAEVHALEALIHFTKKDYLQAEKCFQRALEKD
TEVAEYHYQLGLTYWFMGEETRKDKTKALTHFLKAARLDTYMGKVFCYLG
HYYRDVVGDKNRARGCYRKAFELDDTDAESGAAAVDLSVELEDMEMALAI
LTTVTQKASAGTAKWAWLRRGLYYLKAGQHSQAVADLQAALRADPKDFNC
WESLGEAYLSRGGYTTALKSFTKASELNPESIYSVFKVAAIQQILGKYKE
AVAQYQMIIKKKEDYVPALKGLGECHLMMAKAALVDYLDGKAVDYIEKAL
EYFTCALQHRADVSCLWKLAGDACTCLYAVAPSKVNVHVLGVLLGQKEGK
QVLKKNELLHLGGRCYGRALKLMSTSNTWCDLGINYYRQAQHLAETGSNM
NDLKELLEKSLHCLKKAVRLDSNNHLYWNALGVVACYSGIGNYALAQHCF
IKSIQSEQINAVAWTNLGVLYLTNENIEQAHEAFKMAQSLDPSYLMCWIG
QALIAEAVGSYDTMDLFRHTTELNMHTEGALGYAYWVCTTLQDKSNRETE
LYQYNILQMNAIPAAQVILNKYVERIQNYAPAFTMLGYLNEHLQLKKEAA
NAYQRAILLLQTAEDQDTYNVAIRNYGRLLCSTGEYDKAIQAFKSTPLEV
LEDIIGFALALFMKGLYKESSKAYERALSIVESEQDKAHILTALAITEYK
QGKTDVAKTLLFKCSILKEPTTESLQALCALGLAMQDATLSKAALNELLK
HIKHKDSNYQRCLLTSAIYALQGRSVAVQKQISKAVHSNPGDPALWSLLS
RVVAQYAQRNAKGGVVAGNVAHILDSNHGKKALLYTAVNQLAMGSSSAED
EKNTALKTIQKAALLSPGDPAIWAGLMAACHADDKLALVNNTQPKRIDLY
LALLSAVSASIKDEKFFENYNQSLEKWSLSQAVTGLIDTGRISEAETLCT
KNLKSNPDQPAVILLLRQVQCKPLLESQKPLPDAVLEELQKTVMSNSTSV
PAWQWLAHVYQSQGMMRAAEMCYRKSLQLASQRGSWSGKLSSLLRLALLA
LKVCMANISNDHWPSLVQEATTEALKLCFCPLAVLLQALLQFKRKMGARE
TRRLLERVVYQPGYPKSIASTARWYLLRHLYAKDDYELIDVLVNNAKTHG
DTRALELNQRLSSQ

## Funkcija
Uključen je u takav biološki proces kao što je acetilacija.

Lokaliziran je u citoplazmi ijezdru.

## Reference 
## Dopunska literatura
*   

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Rimski most na Šuici

**Rimski most na Šuici** nalazi se u mjestu Šuica, između Kupresa i Livna, a pripada opštini Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina. Lokalno povezuje istoimeno mjesto Šuicu sa selom Galečićem na južnom dijelu Šuičkog polja. Most premošćuje rijeku Šuicu za koju je putopisac Zuko Džumhur rekao da je najkrivudavija rijeka na svijetu.

Potiče iz I vijeka, nakon što su današnjim prostorima Bosne i Hercegovine zavladali Rimljani, što znači da je star oko 2000 godina. Područje naselja Šuica bilo je tada strateški važno, jer je ovuda vodio put iz Salone (današnji Solin kod Splita) prema unutrašnjosti rimske provincije Dalmacije.

U rijeci Šuici, koju krasi izuzetno čista voda, žive pastrmka i lipljen, kao i riječni rak. Rep raka se u narodu naziva šuja, tako da se vjeruje da je ovo mjesto i dobilo ime Šuica po njemu.

Most je isključivo služio mještanima sela Galečića i to isključivo kao pješački prijelaz na putu za Šuicu u crkvu, školu i druge potrebe. Kolni prilaz mostu za zaprežna kola kao i za automobile nikada nije bio uređen. Nikada ni ogradu nije imao pa je za školsku djecu za vrijeme vjetra i lošeg vremena bio opasnost prilikom prelaženja. Brigu oko popravka vodili su mještani Galečića jer je isključivo njima i služio.

Na inicijativu Kulturno-informativnog centra u Tomislavgradu pokrenuta je 2012. god procedura za donošenje odluke o proglašenju kulturnog pejzaža rijeke Šuice sa mostom (Rimski most). Aktivnost još uvijek nije donešena zbog mogućnosti gradnje akumulacije Mokronoge i usaglašavanja sa vlasnicima okolnog zemljišta.

## Reference 
Kategorija:Tomislavgrad
Kategorija:Mostovi poznati kao Rimski most
IL9

**Interleukin 9**, znan i kao **IL-9**, je plejotropni citokin (ćelijska signalna molekula) grupe interleukina. IL-9 proizvode različite ćelije kao što su mast-ćelije, NKT ćelije, Th2, Th17,Treg, ILC2 i Th9 ćelije u različitim količinama. Među njima, Th9-ćelije smatraju se glavnim CD4+ T-ćelije koje proizvode IL-9.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  144 aminokiseline, a molekulska težina  15.909 Da. Međutim, sada se zna da je IL-9 bliži IL-2 i IL-15 nego IL-7, na nivou i tercijarne i aminokiselinske sekvence.

## Funkcije 
Il-9 je citokin koga luče CD4+ ćelije pomoćnice koji djeluje kao regulator raznih hematopoetskih ćelija. Ovaj citokin stimulira proliferaciju ćelija i sprečava apoptoze. Funkcioniše preko receptora interleukina-9 (IL9R), koji aktivira različite proteine pretvarača signala i aktivatora (STAT),  STAT1, STAT3 i STAT5 i tako povezuje ovaj citokin s različitim biološkim procesima. Gen koji kodira ovaj citokin je identificiran kao gen kandidat za uzrokovanje  astme. Genetičke studije na mišjem modelu astme pokazale su da je ovaj citokin odlučujući faktor u patogenezi bronhijske hiperreaktivnosti.

Osim toga, izaziva umnožavanje krvnih neoplazija i Hodgkinovog limfoma kod ljudi, ali IL-9 također ima antitumorska svojstva kod solidnih tumora, naprimjer melanoma.

## Proizvodnja 
Interleukin 33 (IL-33) inducira ekspresiju i lučenje IL-9 u T-ćelijaama, što je potvrđeno rezultatima dobijenim na miševima upotrebom ljudsog *in vitro* sistema. Dok izvještaj drugih potvrđuje da je TGF-β bitan faktor za indukciju IL-9. Po prvi put (Lars Blom, Britta C. Poulsen, Bettina M. Jensen, Anker Hansen i Lars K. Poulsen objavili su časopis na onlajn mreži 6. jula 2011.), ukazujući da TGF-β može biti važan za proizvodnju IL-9, ali to nije samo definitivan zahtjev za indukciju IL-9, budući da kulture sa IL-33 bez TGF-β značajno povećavaju lučenje IL-9, što ukazuje na važnu ulogu IL-33, iako da efekat nije bio značajan na nivou gena.

i i upale.|245x245px]]

## Ekspresija IL-9 
Analiza ekspresije IL-9 u različitim tipovima tumora kao što su anaplazijski limfom velikih ćelija (LCAL) i Hodgkinova bolest (HD) pomoću Northern blot analiza i *in situ* hibridizacija pokazala je da IL-9 nije uključen kao autokrini faktor rasta u patogenezama većine B i T-ćelijskih limfoma, ali može imati udio u HD i LCAL autokrinom rastu.

Dalje istraživanje bi se moglo obaviti kako bi se zaključila još jedna vjerovatnoća, da bi *in vivo* prekomerna ekspresija IL-9 mogla pokazati jedinstvene simptome povezane sa eozinofilijom koji su nedavno prijavljeni za Interleukin 5 pozitivne slučajeve HD.

Utvrđeno je da je IL-9 prvi fiziološki stimulus koji pokreće ekspresiju *BCL3* u T– i mast-ćelijama, analizom urađenom na mišu.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Interleukini
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Tračka grobnica u Sveštariju

**Tračka grobnica u Sveštari** nalazi se u blizini sela Sveštari, u bugarskoj oblasti Razgrad, 42&nbsp;km sjeveroistočno od grada Razgrada, na teritoriji današnje Bugarske. Grobnica pripada Dromihetu (300 – 280 pne.) koji je bio kralj tračkog plemena Geta na teritoriji sa obe strane na donjem Dunavu (današnja Rumunija i Bugarska) oko 300. god pne, i njegovoj ženi, kćerki kralja Lizimaha (360 – 281 pne.) koji je bio general i jedan od dijadosa (nasljednika) Aleksandra Velikog.

## Historija 
Geti su bili u sastavu tračkog Odriškog kraljevstva u 5. vijeku pne. Balkanski pohodi Filipa II Makedonskog između 352. i 340. godine pne. slomili su odrišku vlast. Nakon toga, Geti zauzimaju prostor na obe obale donjeg Dunava i stvaraju vlastito kraljevstvo.

Poslije smrti Aleksandra Velikog područjima Trakije vladao je Lizimah. U jednom sukobu sa Getima bio je zarobljen. U znak prijateljstva, kralj Dromihetu uzeo je njegovu kćerku za suprugu. Ratovima dijadosa, Lizimah je kao kralj, od 306. pne, zavladao velikim dijelovima Trakije, Male Azije i Makedonije.

## Opis 
Grobnica je otkrivena 1982. ispod jednog tumula. Ovaj izuzetno rijedak i veoma dobro očuvan spomenik sepulkralne arhitekture iz 3. vijeka pne. odražava osnovne strukturne principe tračkih kultnih građevina. Grobnica ima jedinstven arhitektonski dekor, sa polihromnim poluljudskim, polubiljnim karijatidama i oslikanim muralima. Deset ženskih figura isklesanih u visokom reljefu na zidovima središnje prostorije i ukras lunete u njenom svodu jedini su primjeri ovog tipa koji su do sada pronađeni u tračkim zemljama. To je izvanredan podsjetnik na kulturu Geta, tračkog naroda koji je, prema antičkim geografima, bio u kontaktu s helenističkim svijetom.

Muškarac i žena koji su ovdje sahranjeni identifikovani su sa Dromihetom i njegovom suprugom. Nedovršeni detalji njegove skulpturalne i slikane dekoracije ukazuju na brzopleto i prerano sahranjivanje. Žena je vjerovatno ubijena da bi pratila svog kraljevskog muža u grobu.

Kasnijim istraživanjima, arheolozi su 2012. godine otkrili značajno blago u blizini grobnice i sela: zlatni prsten, 44 prikaza ženskih figura i 100 zlatnih dugmadi, pronađenih u 150 grobnica iz 4. vijeka prije nove ere. Pretpostavlja se da je lokalitet mjesto nekadašnjeg Getskog grada Helisa. Naselje se nalazi u prirodnom uporištu, visoravni okruženoj poput poluostrva gudurama rijeke Krapinec. Vanjski kameni zid, debljine do 4m, prati rubove poluostrva i brani teritoriju od oko 10 hektara. Unutrašnji zid, slične konstrukcije, obuhvata otprilike četvorougaonu površinu od oko 5 hektara. Utvrđenjej je bilo relativno gusto naseljeno povezanom mrežomputeva. Nalazi ukazuju da je ovo naselje postojalo između 335. i 250 pne. 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Bugarskoj
Kategorija:Tumuli
Davor Črnigoj

**Davor Črnigoj** jeste hrvatski i jugoslavenski muzičar aktivan od 1970-ih pa do danas. Svirao je na velikom broju muzičkih albuma kako hrvatskih tako i nekadašnjih jugoslavenskih autora. Jedna od rok grupa sa kojima je svirao, bili su sarajevski Indexi tokom njihovog zvaničnog obnavljanja muzičke aktivnosti 1995. godine. Sa njima je koncertno nastupao sve do 2001. godine. Značajno je napomenuti da je bio jedan od muzičkih aranžera za pjesmu "Hir, hir, hir" Josipe Lisac. Osim bas gitare, koja je njegov glavni muzički instrument, Davor Črnigoj svira saksofon, klarinet i nekoliko drugih puhačkih instrumenata.

## Neki od solista i muzičkih sastava sa kojima je sarađivao 
* Clan - Motor hoću mama (1978)
* Ksenija Erker - Kada žena voli (1982)
* Zrinko Tutić - Pola jabuke (1984)
* Neki To Vole Vruće - Neki to vole vruće (1985)
* Prljavo Kazalište - Zlatne godine (1985)
* Josipa Lisac - Boginja (1987), Balade (1987), Live in Lap (1992)
* Jasna Zlokić - Ja sam ti jedini drug (1987)
* Indexi - Kameni cvjetovi (1999), Live Tour 1998/1999 Vol. 1 (2009)

## Reference 
Kategorija:Basisti
Kategorija:Hrvatski muzičari
Kategorija:Jugoslavenski muzičari
HMGXB3

**Protein 3 sa HMG-kutijom** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **HMGXB3** sa hromosoma 5.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  1.538 aminokiselina, a molekulska težina  168.334 Da.
 

1020304050
MQRTQPRPCYLNAPQQCPGAERPGRPTAGSHSFLLRPGPLAGSSPFALLD
PLQAFEQFVWVRSQARAGLLRLRQGSHAVTRCRPLPVRREGRRDGSPWRS
VVCRYCRCSRQTGASVTTVSLPSSSSSPGLDPRGPRQASVRSLRSEPVLL
FLPFRTPYRDSEEGKREGLSRLRAVCRRAGPRGRGSFSPRDARASPRLHF
LVAAVTTGAASRRQRGARVRQPSPSSSRRAKRLRECERRSLHAPPAMDAS
YDGTEVTVVMEEIEEAYCYTSPGPPKKKKKYKIHGEKTKKPRSAYLLYYY
DIYLKVQQELPHLPQSEINKKISESWRLLSVAERSYYLEKAKLEKEGLDP
NSKLSALTAVVPDIPGFRKILPRSDYIIIPKSSLQEDRSCPQLELCVAQN
QMSPKGPPLVSNTAPETVPSHAGMAEQCLAVEALAEEVGALTQSGAVQEI
ATSEILSQDVLLEDASLEVGESHQPYQTSLVIEETLVNGSPDLPTGSLAV
PHPQVGESVSVVTVMRDSSESSSSAPATQFIMLPLPAYSVVENPTSIKLT
TTYTRRGHGTCTSPGCSFTYVTRHKPPKCPTCGNFLGGKWIPKEKPAKVK
VELASGVSSKGSVVKRNQQPVTTEQNSSKENASKLTLENSEAVSQLLNVA
PPREVGEESEWEEVIISDAHVLVKEAPGNCGTAVTKTPVVKSGVQPEVTL
GTTDNDSPGADVPTPSEGTSTSSPLPAPKKPTGADLLTPGSRAPELKGRA
RGKPSLLAAARPMRAILPAPVNVGRGSSMGLPRARQAFSLSDKTPSVRTC
GLKPSTLKQLGQPIQQPSGPGEVKLPSGPSNRTSQVKVVEVKPDMFPPYK
YSCTVTLDLGLATSRGRGKCKNPSCSYVYTNRHKPRICPSCGVNLAKDRT
EKTTKAIEVSSPLPDVLNATEPLSTAQREIQRQSTLQLLRKVLQIPENES
ELAEVFALIHELNSSRLILSNVSEETVTIEQTSWSNYYESPSTQCLLCSS
PLFKGGQNSLAGPQECWLLTASRLQTVTAQVKMCLNPHCLALHSFIDIYT
GLFNVGNKLLVSLDLLFAIRNQIKLGEDPRVSINVVLKSVQEQTEKTLTS
EELSQLQELLCNGYWAFECLTVRDYNDMICGICGVAPKVEMAQRSEENVL
ALKSVEFTWPEFLGSNEVNVEDFWATMETEVIEQVAFPASIPITKFDASV
IAPFFPPLMRGAVVVNTEKDKNLDVQPVPGSGSALVRLLQEGTCKLDEIG
SYSEEKLQHLLRQCGIPFGAEDSKDQLCFSLLALYESVQNGARAIRPPRH
FTGGKIYKVCPHQVVCGSKYLVRGESARDHVDLLASSRHWPPVYVVDMAT
SVALCADLCYPELTNQMWGRNQGCFSSPTEPPVSVSCPELLDQHYTVDMT
ETEHSIQHPVTKTATRRIVHAGLQPNPGDPSAGHHSLALCPELAPYATIL
ASIVDSKPNGVRQRPIAFDNATHYYLYNRLMDFLTSREIVNRQIHDIVQS
CQPGEVVIRDTLYRLGVAQIKTETEEEGEEEEVAAVAE

## Funkcija
Protein kodiran ovim genom uključen u biološke procesa kao što je alternativna prerada RNK.

:Protein ima mjesto vezivanja za DNK.
:Lokaliziran je u jedru.

## Reference 
## Dopunska literatura
*   
*   

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Nekarakterizirani proteini
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Sindrom delecije 1p36

**Sindrom delecije 1p36**  urođeni genetički poremećaj karakteriziran umjerenom do teškom intelektualnom nesposobnost, odgođeni rast, hipotonijom, napadima, ograničenom sposobnosti govora, malformacijacijama, kao što su oštećenje sluha i vida i izrazite crte lica. Simptomi mogu varirati, ovisno o tačnoj lokaciji hromosomske delecije.

Stanje je uzrokovano genskom delecijom (gubitak segmenta DNK) na najudaljenijem pojasu na kratkom kraku (p) hromosoma 1. To je jedan od najčešćih delecijskih sindroma. Procjenjuje se da se sindrom javlja kod jednog na svakih 5.000 do 10.000 porođaja.

## Znakovi i simptomi 
Postoji niz znakova i simptoma karakterističnih za monosomiju 1p36, ali niko neće imati sve moguće karakteristike. Općenito, djeca će pokazivati neuspjeh u razvoju i ooća kašnjenja.

]]

Prelomne tačke za sindrom delecije 1p36 bile su varijabilne i najčešće se nalaze od 1p36.13 do 1p36.33. Oko 40% svih tačaka prekida dešava se u 3-5 miliona telomernih baznih parova. Veličina delecijaa kreće se od približno 1,5 miliona do više od 10 miliona baznih parova.

Većina delecija u hromozomu 1p36 su *de novo* mutacije. Oko 20% pacijenata sa sindromom delecije 1p36 nasljeđuje bolest od jednog roditelja koji nosi uravnoteženu ili simetričnu translokaciju.

## Dijagnoza 
Na sindrom delecije 1p36 se obično sumnja na osnovu znakova i simptoma i potvrđuje fluorescencentnom hibridizacijom *in situ* (FISH). Za dijagnozu delecije 1p36 mogu se primijeniti analize hromosomomskog mikročipa ili kariotipa. Javlja se između 1 od 5000 i 1 od 10000 živorođenih.

## Reference 
## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Autosomne monosomije i delecije
Kategorija:Sindromi s intelektualnom invalidnošću
Kategorija:Sindromi s napadima
Kategorija:Sindromi s kraniofacijalnim abnormalnostima
Kategorija:Genetske anomalije
Kategorija:Sindromi koji utječu na oči
Kategorija:Sindromi s mikrocefalijom
Kategorija:Sindromi koji utječu na srce
Kategorija:Sindromi koji utječu na sluh
Kategorija:Hromosomske abnormalnosti
Policitemija

**Policitemija** (također poznata i kao **policitanemija** ili **poliglobulija**) je stanje bolesti u kojem su u perifernoj krvi povišeni hematokrit (volumenski postotak starost crvena krvna zrnca u krvi) i/ili koncentracije hemoglobina.

To može biti zbog povećanja broja crvenih krvnih zrnaca  ("apsolutna policitemija") ili do smanjenja volumena plazme ("relativna policitemija"). Policitemija se ponekad naziva **eritrocitoza**, ali termini nisu sinonimi, jer policitemija opisuje svako povećanje crvene krvne mase (bilo zbog eritrocitoze ili ne), dok je eritrocitoza dokumentirana povećanje broja crvenih krvnih zrnaca.

Hitno liječenje policitemije (npr. kod hiperviskoznosti ili tromboze) je flebotomija (uklanjanje krvi iz cirkulacije). U zavisnosti od osnovnog uzroka, flebotomija se takođe može redovno koristiti za smanjenje hematokrita. Za dugotrajno liječenje policitemije koriste se ponekad mijelosupresivni lijekovi kao što je hidroksiurea.

## Simptomi 
Ljekari spatraju da pacijenti možda ne iskuse nijedan značajan simptom PV sve do kasnih faza. Iako nejasni, ovi simptomi mogu pomoći pacijentima da dobiju pomoć u ranim godinama progresije.
* Jaka glavobolja
* Vrtoglavica, umor i zamor
* Neuobičajeno krvarenje, krvarenje iz nosa
* Bol
* Svrab
* Utrnulost ili trnci u različitim dijelovima tijela

## Također pogledajte
* Citopenija, smanjenje broja krvnih zrnaca
* Sindrom kapilarnog curenja, još jedan uzrok hemokoncentracije

## Reference
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Poremećaji crvenih krvnih zrnaca
Kategorija:Hemoragijski i hematološki poremećaji fetusa i novorođenčeta
Kategorija:Hematopatologija
Ketokiselina

(gore), acetoacetatna kiselina i levulinska kiselina (dolje)]]
**Ketokiseline** ili **keto kiseline** (takođe zvane **oksokiseline** ili **okso kiseline**) su organsi spojevi koje sadrže karboksilnu i ketonsku grupu.  U nekoliko slučajeva, keto grupa je hidratizirana. Alfa-keto kiseline su posebno važne u biologiji jer su uključene u ciklus limunske kiseline i glikolizu.

Uobičajeni tipovi keto kiselina uključuju:
*Alfa-keto kiseline, alfa-ketokiseline ili 2-okso kiseline imaju keto grupu pored karboksilne kiseline. Često nastaju oksidativnom deaminacijom aminokiselina, i recipročno, oni su njihovi prekursori. Alfa-keto kiseline imaju ekstenzivna hemijska svojstva kao agensi acilacija. Nadalje, alfa-keto kiseline kao što je fenilpirogrožđana kiselina su endogeni izvori ugljik-monoksida (kao plinotransmitera) i farmaceutska skela za prolijek. Important representatives:
**pirogrožđana kiselina, prodoran međuprodukt u metabolizmu.
**oksalosirćetna kiselina, komponenta Krebsovgo ciklusa. 
**alfa-ketoglutarat, 5-ugljična ketokiselina izvedena iz glutaminske kiseline. Alfa-ketoglutarat učestvuje u ćelijskoj signalizaciji, tako što funkcioniše kao koenzim. Obično se koristi u reakcijama transaminacije.
*Beta-keto kiseline, beta-ketokiseline ili 3-oksokiseline, kao što je acetosirćetna kiselina, imaju ketonsku grupu na drugom ugljiku karboksilne kiseline. Oni se općenito formiraju Claisenovom kondenzacijom.
*Gama-keto kiseline, gama-ketokiseline ili 4-oksokiseline imaju ketonsku grupu na trećem ugljiku karboksilne kiseline. Primjer je levulinska kiselina.

Ketokiseline se pojavljuju u širokom spektru anaboličkih puteva u metabolizmu. Naprimjer, u biljkama (konkretno, u *Conium maculatum*, vrčaste biljk i budaleni peršun), 5-okso-oktanska kiselina pretvara se u enzimsku i ne- enzimskim koracima u cikličku klasu koniinskih alkaloida.

Kada je nivo šećera i ugljikohidrata nizak, uskladištene masti i proteini su primarni izvor proizvodnje energije. Glukogene aminokiseline iz proteina pretvaraju se u glukozu. Ketogene aminokiseline mogu se deaminirati, kako bi se dobile alfa ketokiseline i ketonska tijela.

Alfa ketokiseline se prvenstveno koriste kao izvor energije za hepatocitima i u sintezi masnih kiselina, također u jetri.

## Također pogledajte
*Ulosonska kiselina
*Pseudokiselina

## Reference
## Vanjski linkovi
* 


Kategorija:Kiseline
InterPro

**InterPro** je baza podataka proteinskih familija, domena i funkcionalnih mjesta u kojima se prepoznatljive karakteristike pronađene u poznatim proteinima mogu primijeniti na nove sekvence proteina kako bi ih funkcionalno karakterizirali.

Sadržaj InterPro-a sastoji se od dijagnostičkih potpisa i proteina s kojima se značajno podudaraju. Signature se sastoje od modela (jednostavnih tipova, kao što su regularni izrazi ili složenijih, kao što su Skriveni Markovljevi modeli) koji opisuju proteinske porodice, domene ili lokacije. Modeli se grade od sekvenci aminokiselina poznatih familija ili domena i kasnije se koriste za pretraživanje nepoznatih sekvenci (kao što su one koje proizlaze iz novog sekvenciranja genoma) kako bi se klasificirali. Svaka baza podataka članica InterPro-a doprinosi različitoj niši, od klasifikacija na vrlo visokom nivou, zasnovanih na strukturi ( SUPERFAMILY i CATH-Gene3D) do sasvim specifičnih klasifikacija podporodica (PRINTS i PANTHER).

Namjera InterPro-a je da obezbijedi višestruku klasifikaciju proteina, na jednom mjestu, gdje se svi potpisi proizvedeni iz različitih baza podataka članova  unose u InterPro baze podataka. Potpisi koji predstavljaju ekvivalentne domene, stranice ili porodice stavljaju se u isti unos, a unosi mogu biti povezani jedni s drugima. Dodatne informacije kao što su opis, konzistentna imena i termini genske ontologije (GO) su povezani sa svakim unosom, gdje je to moguće.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* http://www.ebi.ac.uk/interpro/

Kategorija:Biološke baze podataka
Kategorija:Proteinska klasifikacija
HECT-domen

U molekulskoj biologiji, **HECT-domen** je proteinski domen koji se nalazi u ubikvitin-proteinskim ligazama. Naziv HECT dolazi od **H**omolog za **E**6-AP **C**arboxyl **T**erminus  (C-terminal). Proteini koji sadrže ovaj domen na C-terminalu uključuju ubikvitin-protein ligazu, koja reguliše ubikvitinaciju CDC25. Ubikvitin-proteinska ligaza prihvata ubikvitin od E2 ubikvitin-konjugirajućeg enzima u obliku tioestera, a zatim direktno prenosi ubikvitin na ciljane supstrate.

Za formiranje ubikvitin-tiolestera potreban je cisteinski ostatak. Protein 12, u interakciji sa ljudskim receptorom šhornona štitne žlijezde (TRIP12), koji također sadrži ovaj domen, komponenta je ATP-ovisne multipodjedinice proteina koji reaguje sa ligand vezujućim domenom receptora tiroidnog hormona. To bi mogla biti E3 ubikvitin-proteinska ligaza. Ljudska E6AP ubikvitin-proteinska ligaza međudjeluje sa E6 proteinom ljudskog papiloma virusa tipa 16 i ljudskim papiloma virusom tipa 18. E6/E6 -AP kompleks veže se i cilja na p53 tumor-supresorski protein za proteolizu posredovanu ubikvitinom.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Proteinski domeni
Fenokopija

**Fenokopija** je nenasljedna varijacija fenotipa (općenito se odnosi na jednu osobinu) koja je uzrokovana uslovima okoline (često, ali ne nužno, tokom razvoj organizma), tako da fenotip organizma odgovara fenotipu koji je određen genskim faktorima. To nije tip mutacije, jer je nenasljedna.

Termin je skovao Richard Goldschmidt 1935. godine. Koristio ga je za označavanje oblika, proizvedenih nekim eksperimentalnim postupkom, čiji izgled duplira ili kopira fenotip nekog mutanta ili kombinacije mutanata.

## Primjeri
*]]

Rod leptira *Vanessa* može promijeniti fenotip na osnovu lokalne temperature. Ako se uvedu u područje Sápmi (Laponija) oni oponašaju leptire lokalizirane u ovom području, a  ako su lokalizirani u Siriji oni oponašaju leptire tog područja.

Utvrđeno je da su larve *Drosophila melanogaster* posebno osjetljive na faktore okoline koji proizvode fenokopije poznatih mutacija; ti faktori uključuju temperaturu, udar, zračenje i razne hemijske spojeve. Kod voćne mušice, *Drosophila melanogaster'', normalna boja tijela je braonkasto siva sa crnim rubovima. Nasljednog mutanta za ovo je otkrio T.H. Morgan 1910. gdje je boja tijela žuta. Ovo je bio genotipski karakter koji je postojao kod obje muhe u svim sredinama. Međutim, 1939., Rapoport je otkrio da ako se larve normalnih muha hrane srebrenim solima, one se razvijaju u žute mušice, bez obzira na njihov genotip. Žute mušice koje su genotipski smeđe boje, fenokopijska varijanta su originalne muhe žute boje. 

Fenokopija se takođe može primijetiti u himalajskih zečeva. Kada se uzgajaju na umjerenim temperaturama, himalajski zečevi su bijeli s crnim repom, nosom i ušima, što ih čini fenotipski razlikovnim od genetički crnih zečeva. Međutim, kada se uzgajaju na niskim temperaturama, himalajski zečevi ispoljavaju crnu boju dlake, nalik genetički crnim zečevima. Stoga je ovaj himalajski zec fenokopija genetički crnog zeca.

Reverzibilne i/ili kozmetičke modifikacije kao što je upotreba izbjeljivača za kosu ne smatraju se fenokopijama, jer nisu inherentne osobine.

## Također pogledajte
*Genokopija

## Reference
Kategorija:Genetika
Kategorija:Klasična genetika
Donjecka Narodna Republika

**Donjecka Narodna Republika** () jest samoproglašena i međunarodno nepriznata paradržava na području Donjecke oblasti u istočnoj Ukrajini. Graniči s Rusijom na istoku, Luganskom Narodnom Republikom (također separatističkom državom) na sjeveru i istoku i Ukrajinom na zapadu. Proglasila je nezavisnost 11. maja 2014. godine, a priznale su je Rusija, Sirija, Sjeverna Koreja, međunarodno nepriznate države Južna Osetija, Abhazija i Luganska Narodna Republika.

Dana 21. februara 2022. godine, ruski predsjednik Vladimir Putin potpisao je sporazum o proglašenju nezavisnosti Luganske i Donjecke Narodne Republike. Istog dana nakon potpisivanja nezavisnosti, naredio je da se ruska vojska premjesti na teritoriju tih paradržava.

Četiri dana kasnije, 25. februara 2022. godine, predsjednik Abhazije Aslan Bzhania objavio je priznanje nezavisnosti Luganske i Donjecke Narodne Republike. Diplomatske odnose službeno su ustanovili 9. marta 2022.

## Historija 
Nakon svrgavanja proruskog ukrajinskog predsjednika Viktora Janukoviča 21. februara 2014. godine, nasilje se proširilo među proruskim i proevropskim grupama u zemlji. Sredinom marta, u nekoliko gradova, posebno u Donjecku i Luganski, naoružane grupe, koje su u početku nazvane "jedinice za samoodbranu", počele su da zauzimaju jednu po jednu administrativnu zgradu. Njihovi zahtjevi su bili različiti: jedni su tražili da Ukrajina postane federacija, drugi da se te regije pridruže Rusiji, Ruski predsjednik Vladimir Putin ranije je pozvao pobunjenike da odgode referendum i da traže dogovor sa vlastima u Kijevi, ali su proruski pobunjenici to odbili. Tokom predsjedničkih izbora u Ukrajini, predstavnici samoproglašenih narodnih republika Donjecka i Luganska izdali su odredbe o "zabrani glasanja" u tim područjima i zaprijetili smrću svima koji su učestvovali na tim izborima. U sedmicama prije izbora, pobunjenici su zauzeli biračka mjesta u tim područjima, uništili opremu i dokumente, te oteli ili prijetili članovima izborne komisije.

## Reference 
## Također pogledajte 
* Ruska invazija na Ukrajinu 2022.
* Autonomna Republika Krim
* Republika Krim
* Luganska Narodna Republika
* Luganska oblast
* Donjecka oblast
* Ruska okupacija Krima

*
*
Kategorija:Bivše nepriznate države
Kategorija:Politika Ukrajine
Kategorija:Vanjski odnosi Rusije
Kategorija:Države i teritorije osnovane 2014.
Kategorija:Separatizam u Ukrajini
Kategorija:Bivše države u Evropi
Kategorija:Republike u Rusiji
Kategorija:Donjecka oblast
HLA-DQB1

**DQ beta 1 klase II glavnog kompleksa histokompatibilnosti**, znan i kao **HLA-DQB1**, ljudski gen  sa hromosoma 6 , na istoimenom  lokusu. Protein kodiran ovim genom je jedan od dva proteina koji su potrebni za formiranje heterodimera DQ, imunskog receptora ćelijske površine esencijalnog za funkciju imunskog sistema.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 261 aminokiselina, a molekulska težina  29.991 Da.

## Pridruženje bolesti
### Dijabetes
Nekoliko alela HLA-DQB1 povezano je sa povećanim rizikom od razvoja dijabetesa tipa 1.  Lokus također ima genetički naziv IDDM1 jer predstavlja najveći genetički rizik za dijabetes tipa 1. Opet, aleli DQB1*0201 i DQB1*0302, posebno fenotip DQB1*0201/*0302, imaju visok rizik od kasnog početka dijabetesa tipa 1. Rizik se djelimično dijeli sa HLA-DR lokusom (DR3 i DR4 serotipovi).

### Celijakija
Celijakija1 je genetički naziv za DQB1, HLA DQB1*0201, *0202 i *0302 koji  kodiraju gene koji posreduju autoimunsku celijakiju. Homozigoti DQB1*0201 imaju veći rizik od razvoja celijakije, u odnosu na bilo koji drugi genski lokus.

### Multipla skleroza
Određeni aleli HLA-DQB1 povezani su također sa umjereno povećanim rizikom od multiple skleroze.

### Narkolepsija
Ostali aleli HLA-DQB1 povezani su sa predispozicijom za narkolepsiju, konkretno HLA-DQB1*0602, koji nosi preko 90% pacijenata sa narkolepsijom-katapleksijom.

## Aleli
## Također pogledajte
* Glavni kompleks histokompatibilnosti
* Ljudski leukocitni antigen
* HLA-DQ

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 6
Kategorija:MHC klasa II
Kategorija:Ljudski geni
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika