Filologija

**Filologija **(φιλολογία = "ljubav prema riječi") jest proučavanje jezika u usmenim i pisanim historijskim izvorima; to je presjek tekstualne kritike, književne kritike, historije i lingvistike (s posebno jakim vezama za etimologiju). Filologija se također definiše kao proučavanje književnih tekstova, kao i usmenih i pisanih zapisa, utvrđivanje njihove autentičnosti i izvornog oblika, te određivanje njihovog značenja. Osoba koja se bavi ovom vrstom studija poznata je kao filolog.

U starijoj upotrebi, posebno britanskoj, filologija je opštija, pokriva uporednu i historijsku lingvistiku.

Klasična filologija proučava klasične jezike, potekla je iz Pergamske biblioteke i Aleksandrijske biblioteke oko četvrtog vijeka p. n. e., koju su nastavili Grci i Rimljani širom Rimskog/Bizantijskog Carstva. Na kraju su ga obnovili evropski naučnici renesanse, gde su mu se ubrzo pridružile filologije drugih evropskih (germanski, keltski), evroazijskih (slavistika, itd.), azijskih (arapski, perzijski, sanskrit, kineski itd.) i afričkih (egipatski, nubijski, itd.) jezika. Indoevropske studije uključuju komparativnu filologiju svih indoevropskih jezika.

Filologija, sa svojim fokusom na historijski razvoj (dijahronijska analiza), suprotstavljena je lingvistici zbog insistiranja Ferdinanda de Saussurea na važnosti sinhronijske analize. Dok se kontrast nastavio pojavom strukturalizma i naglaskom Noama Chomskog na sintaksi, istraživanja u historijskoj lingvistici često se oslanjaju na filološke materijale i nalaze.

## Grane 
### Komparativna 
Komparativna filologija je grana filologije koja proučava odnose među jezicima. Sličnosti između sanskrita i evropskih jezika prvi put su uočene početkom 16. vijeka  i dovele su do spekulacija o zajedničkom jeziku predaka od koga su svi oni potekli. Sada se zove proto-indoevropski. Interesovanje filologije za drevne jezike dovelo je do proučavanja onoga što su u 18. vijeku bili "egzotični" jezici, radi svjetla koje su mogli da bace na probleme u razumijevanju i dešifrovanju porijeklo starijih tekstova.

### Tekstualna 
Filologija također uključuje proučavanje tekstova i njihove historije. Uključuje elemente tekstualne kritike, pokušavajući da rekonstruiše autorov originalni tekst na osnovu varijantnih kopija rukopisa. Ova grana istraživanja nastala je među antičkim učenjacima na grčkom govornom području u 4. vijeku p. n. e., koji su željeli uspostaviti standardni tekst popularnih autora u svrhu zvučne interpretacije i sigurnog prijenosa. Od tog vremena, originalni principi tekstualne kritike su poboljšani i primijenjeni na druge široko rasprostranjene tekstove kao što je Biblija. Naučnici su pokušali da rekonstruišu originalna čitanja Biblije iz varijanti rukopisa. Ova metoda je primijenjena na klasične studije i na srednjovjekovne tekstove kao način rekonstrukcije autorovog originalnog djela. Metoda je proizvela takozvana "kritička izdanja", koja su davala rekonstruisani tekst praćen "kritičkom aparaturom", odnosno fusnotama u kojima su navedene različite dostupne varijante rukopisa, omogućavajući naučnicima da steknu uvid u cjelokupnu rukopisnu tradiciju i raspravljaju o varijantama. .

Srodna metoda proučavanja poznata kao viša kritika proučava autorstvo, datum i porijeklo teksta kako bi se takav tekst smjestio u historijski kontekst. Većina zemalja kontinentalne Evrope još uvijek ima taj izraz za označavanje odjela, koledža, naziva pozicija i časopisa. J. R. R. Tolkien se suprotstavio nacionalističkoj reakciji protiv filoloških praksi, tvrdeći da je "filološki instinkt" "univerzalan kao i upotreba jezika". U upotrebi britanskog engleskog, i u britanskoj akademskoj zajednici, filologija ostaje uglavnom sinonim za "historijsku lingvistiku", dok je u američkom engleskom i američkoj akademiji šire značenje "proučavanja gramatike, historije i književne tradicije jezika" i dalje raširenije. Na osnovu oštre kritike Friedricha Nietzschea, neki američki naučnici od 1980-ih smatraju filologiju odgovornom za usko naučno proučavanje jezika i književnosti. Ova upotreba falsifikata može se vidjeti u raspravi oko etimologije staroengleskog lika Unfertha iz herojske epske pjesme Beowulf.

James Turner se dalje ne slaže s načinom na koji se upotreba termina odbacuje u akademskom svijetu, navodeći da je zbog njegovog brendiranja kao "jednostavnog pristupa njihovoj temi" taj termin postao nepoznat studentima sa fakultetskim obrazovanjem, što je doprinijelo stereotipima o "preispitivanju starogrčkih ili rimskih tekstova vrdljivog klasičara" i samo o "tehničkom istraživanju jezika i porodica".

## Reference 
## Također pogledajte 
* Kriptoanaliza
* Pravopis
* Lingvistika
* Razumijevanje govora
* Pismo (jezik)

Kategorija:Filologija
Kategorija:Društvene nauke
Filologija