Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom

**Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom** (**JLNS**) je rijedak tip  sindroma dugog QT-a udružen sa ozbiljnim, bilateralnim senzorinervnog gubitka sluha.

## Simptomi i znakovi 
Jervell i Lange-Nielsen sindrom uzrokuju ozbiljan senzorinervni gubitak sluha od rođenja, zahvatajući oba uha. Oboljeli na [b  b[EKG|elektrokardiogramu]] imaju produženi QT interval i prijeti im rizik od abnormalnih srčanih ritmova (aritmija), što može uzrokovati vrtoglavicu, zatamnjenje ili napadaje.  Općenito, JLNS utiče na srce teže od ostalih oblika sindroma dugog QT-a. Oko 90% onih s JLNS doživljava aritmije, a 50% postaje simptomatsko do 3. godine.  U nekim slučajevima ove aritmije dovode do iznenadne smrti.

## Genetika
]]
Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom uzrokuju mutacije u genima *KCNE1* i *KCNQ1 *. Proteini proizvedeni kodiranjem ova dva gena rade zajedno kako bi stvorili kalijev kanal koji prenosi pozitivno nabijene kalijeve ione  iz ćelije, što se naziva sporokašnjeća struja kalijevog ispravljača. Kretanje kalijevih iona kroz ove kanale presudno je za održavanje normalnih funkcija unutrašnjeg uha i srčanog mišića.  JLNS je autosomno recesivni poremećaj što znači da su potrebne dvije kopije mutacije da bi se proizveo puni sindrom. Mutacije u istim genima mogu proizvesti blaže oblike Romano-Wardovog sindroma, sindroma dugog QT, ako je naslijeđena samo jedna kopija genske mutacije.

Oko 90% slučajeva Jervellovog i Lange-Nielsenovog sindroma uzrokuju mutacije gena *KCNQ1*, što dovodi do sindroma tipa 1 (JLNS1). Mutacije *KCNE1* odgovorne su za preostalih 10% slučajeva, uzrokujući Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom tipa 2 (JLNS2). Mutacije u ovim genima mijenjaju uobičajenu strukturu i funkciju kalijevih kanala ili sprečavaju stvaranje normalnih kanala. Te promjene remete protok kalijevih iona u unutrašnjem uhu i srčanom mišiću, što dovodi do gubitka sluha i nepravilnog srčanog ritma, karakterističnog za Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom.  Srčane karakteristike JLNS mogu se dijagnosticirati mjerenjem QT intervala korigovanog za otkucaje srca (QTc) na elektrokardiogramu sa 12 olovskim (EKG). QTc je manji od 450 ms kod 95% normalnih muškaraca i manje od 460 ms kod 95% normalnih žena. Kod onih s Jervellovim i Lange-Nielsenovim sindromom QTc je obično veći od 500 ms.

Pri utvrđivanju dijagnoze trebaju se uzeti u obzir i drugi faktori izvan QT intervala, od kojih su neki ugrađeni u bodovanje kao što je Schwartzov rezultat. Ovi faktori uključuju historiju karakterističnih abnormalnih srčanih ritmova (Torsades de Pointes), neobjašnjiva zatamnjenja (sinkopa) i porodičnu historiju potvrđenog LQT sindroma. Također se mogu koristiti genetička ispitivanja za identifikaciju varijanti u genima *KCNQ1* ili *KCNE1*.

## Liječenje 
Rizik od aritmija može se smanjiti na nekoliko načina. Lijekove koji dodatno produžavaju QT interval, kao što je sotalol, treba izbjegavati, kao i vrlo napornu ili natjecateljsku vježbu.  Due to the higher risk of arrhythmias associated with JLNS than other forms of long QT syndrome, a defibrillator may be considered even in those without any symptoms. Although this risk is dependent on the underlying genetic defect and degree of QT prolongation, without treatment more than 50% of those affected will die before the age of 15.  Međutim, liječenje beta-blokatorima značajno smanjuje rizik od smrti, kao i, u odabranim slučajevima, implantacija defibrilatora.

## Epidemiologija 
Jervellov i Lange-Nielsenov sindrom pogađa jedno od 166.000 do 625.000 djece, a odgovoran je za manje od 10% svih slučajeva dugog QT sindroma. Ima znatno veću incidenciju u Norveškoj i Švedskoj do 1/200.000.

## Reference
## Vanjski linkovi 
*The U.S. National Library of Medicine''
* GeneReview/NIH/UW entry on Jervell and Lange-Nielsen Syndrome

Kategorija:Srčana aritmija
Kategorija:Autosomno recesivni poremećaji
Kategorija:Rijetki sindromi
Kategorija:Sindromi koji utječu na srce
Kategorija:Sindromi koji utječu na sluh
Kategorija:Genetički poremećaji
Kategorija:Sindromi