open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hadži Balina džamija

**Hadži Balina džamija** je mostarska džamija koja se nalazila između ulica braće Ćišića, braće Šarića i Sirkina sokaka u Brankovcu, sve do 1950. godine. Džamija je zadužbina izvjesnog Balije, sina Muhamedovog. Prvobitni izgled nije uključivao munaru, što se vidi iz vakufname od šerefe i postavljeni krov na džamiji. Kamenu munaru uz džamiju 1762. godine sagradio je slijepi Osman ef. Golić. Oskudne informacije o hadži Balijinom porijeklu imamo samo iz njegove sačuvane vakufname koja pruža podatke i o članovima njegove uže porodice, kao i podatke o zadužbinama koje je on osnovao i uvakufio. Prema predaji, od hadži Balije porijeklo vode i članovi mostarske porodice Balića.

Imamsku dužnost u ovoj džamiji godinama je obavljala ugledna porodica Karabeg. Hadži Balija sagradio je i uvakufio džamiju i mekteb u Mostaru, dva mosta preko Neretve u Konjicu i Glavatičevu, karavan-saraj na Borcima iznad Konjica te jednu čatrnju na Rujištu u Zijemljima. Za izdržavanje ovih zadudžbina vakif je uvakufio devet dućana u Mostaru i 300.000 akči u gotovini. Vakuf je u svom posjedu imao dvije kuće, tri dućana, voćnjak i harem a pripadao mu je sav prostor koji se prostirao od džamije do pravoslavnog groblja iznad stare pravoslavne crkve.

Ispred džamije nalazi se mezar Mustafe Sidki ef. Karabega, uglednog mostarskog muftije kojeg su mostarski prvaci ubili u ljeto 1878. godine jer nije htio izdati fetvu za borbu protiv austrougarskih vojnih formacija. Džamija je srušena 1950. godine iako nije bila u ruševnom stanju. Kamen od džamije u potpunosti je zdrobljen i šut je iskorišten kao nasip za lokalne puteve. Stručni arheološki tim predvođen arheologom Enverom Imamovićem vršio je iskopavanja na ovom lokalitetu u januaru 2009. godine, gdje su pronađeni temelji hadži Baline džamije i nekoliko obrađenih kamenih cjelina sa arapskim natpisima.

## Reference 
Kategorija:Džamije u Mostaru
YIPF6

**Protein YIPF6** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **YIPF6**.

Kod miševa je utvrđeno da nulti alel YIPF6 uzrokuje upalu crijeva koja rezultira spontanim kolitisom i ileitisom, oštećujući crijevnu homeostazu. Oštećenje je nastalo zbog defekata u formiranju i lučenju velikih sekrecijskih granula iz peharastih i Panethovih ćelija. Budući da je mutacija YIPF6 X-spolno vezana  rezultirala spontanom bolešću, sugerira se da može povećati osjetljivost na upalnu bolest crijeva kod ljudi, posebno kod muškaraca.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Opijačeva tekija

Najstariji objekt u Mostaru iz osmanskog perioda čiji se tragovi koliko vide i u današnje vrijeme predstavljaju ostaci tekije na Šehovini. Prvi put spominje se u vakufnami Ibrahim-age Šarića, u kojoj je naglašeno da se iz njegova vakufa izdvaja plaća za nadzor nad upraviteljem vakufa. Tekija je izgrađena na lokalitetu koji je u Mostaru dugo nazivan Opijačevina. Članovi porodice Opijača u nekoliko generacija bili su šejhovi tekije. Pored vjerske, objekt je imao i svojevrsnu funkciju zaštite grada i Starog mosta od upada uskoka, hajduka, palikuća, uhoda i kavgadžija. Narodno predanje koje bilježi Husaga Ćišić kaže da su je izgradila dvojica braće sufija Prten-dede i Suknen-dede. Da je tekija zaista postojala i prije Opijača i prije Ibrahim-age Šarića, dokazuju četiri para četverougaonih nišana bez natpisa i bez turbana. Nišani su rađeni od tvrde pećinske sige, tipične za mostarske pećine.

Raspon među nišanima je oko pet metara. Ovo su najstariji šehidski nišani na području Mostara. Najpoznatiji šejh tekije bio je Ismail Opijač, učitelj Mustafe Ejubovića Šejha Juje. Opijač je izgradio i drugu tekiju, hanikah medresu uz džamiju Derviš-paše Bajezidagića, u kojoj se isključivo proučavala Mesnevija. Na osnovu ostataka tekije, može se zaključiti da je imala više prostorija:  hodnik, semahanu, mejdan odaju (predavaonicu), turbe. Jedna od prostorija imala je i mihrab izdignut iznad nivoa poda. Cijeli prostor zauzima 350 metara kvadratnih. Tekija je stradala prilikom ulaska austrougarske vojske 1878. godine u Mostar, jer su odatle Mostarci pružali otpor. Austrougarske vlasti zabranile su njenu obnovu i upotrebu, pa je stoga zapuštena i prepuštena zubu vremena. Prvi radovi na sanaciji urađeni su 2005. godine, a druga faza realizirana je 2013. godine.

## Reference
Kategorija:Tekije u Bosni i Hercegovini
Fatima-kadune džamija

**Džamija Fatime-kadune** je mostarska džamija koja se nalazila na uglu ulice Maršala Tita i Kazazića na Carini, sve do 1947. godine. Džamiju je sagradila izvjesna Fatima-kaduna negdje prije 1633. godine, a pored toga ona je dala izgraditi i uvakufiti mostarsku sahat-kulu. Džamija je imala četvrtastu kamenu munaru visine 10 metara i bila je karakteristična, u arhitektonskom smislu, za Hercegovinu. Džamija se zvala i Kazazića džamija, po članovima mostarske porodice Kazazić koji su u ovom vakufu vršili neke funkcije. Objekti ovog vakufa zauzimali su više od 22,000 kvadratnih metara. Na lokalitetu gdje se nalazio harem džamije, 1960-tih godina sagrađen je Dom Zdravlja (današnji Higijenski zavod), dok je na južnom dijelu vakufa izgrađena Dječija biblioteka.

Gradska eksproprijaciona komisija Grada Mostara 8. marta 1951.godine provodi postupak eksproprijacije dijela ovog vakufa radi otvaranja majdana, a Narodni odbor nakon rušenja džamije materijal uzima za svoje potrebe uz obrazloženje da će na taj način osigurati naknadu za njeno rušenje. Protivljenje Vakufskog povjerenstva nije naišlo ni na kakve reakcije a dešavalo se da je Vakufsko povjerenstvo bilo prinuđeno potpisivati kupoprodajne ugovore sa pojedincima ispod stvarne tržišne vrijednosti, te se tako oduzimao dio po dio ovog nekada velikog vakufa.
Husaga Ćišić za džamiju Fatima-kadune kazao je: “*Pred džamijom je bila veleljepna česma koju je Roznamedžija postavio. Tu su džamiju porušile narodne vlasti, iako je konstrukcijom minareta predstavljala posebnu arhitektonsku znamenitost. Nije naličila nijednom minaretu. Šerefe su nadomještala četiri fino izrađena i na šiljak presvođena prozorčeta, na svaku stranu po jednu.*”

Iz vakufname Ahmeda, sina Ferhatova, saznajemo da je džamija sagrađena prije 1620. godine i da vakif određuje da se imamu džamije Fatime-kadun isplaćuju dvije akče dnevno. Mustafa, sin Turhanov, svojom vakufnamom iz 1650. godine određuje da imam i mujezin ove džamije budu isplaćivani jednom akčom dnevno i da se svake godine u noći Lejletu-l-berat kupuju po dvije mukave od po šest osmanlijskih oka, i da se onome ko ih bude palio godišnje isplaćiva po 50 akči.

Stvarni identitet Fatima-kadune predmet je neslaganja među historičarima. Hivzija Hasandedić je navodi kao kćerku poznatog mostarskog vakifa Ibrahim-age Šarića, dok Hatidža Čar-Drnda smatra da je Fatima bila rođena kćerka najpoznatijeg mostarskog vakifa Mehmed-bega Karađoza, prilažući podatak da je džamija sagrađena prije 1585. godine, kada se prema njenim istraživanjima Fatima-kaduna se spominje kao umrla.

## Reference 
Kategorija:Džamije u Mostaru
Bodva

**Bodva** (; ) jest rijeka Slovačke i Mađarske. Izvire ispod vrha Osadník jugozapadno od sela Štós, a uliva se u rijeku Sajó.

## Odlike 
Ukupna dužina rijeke je 110km, od toga 45km je u Slovačkoj. Lijeva je pritoka rijeke Sajó u koju se uliva kod naselja Boldva sjeverno od grada Miskolca u Mađarskoj. Prelazi međunarodnu granicu pored slovačkog naselja Turňa nad Bodvou. Ima pritoke od kojih su dvije Turňa i Ida. Gradovi kroz koje prolazi su Medzev i Moldava nad Bodvou u Slovačkoj, a u Mađarskoj Szendrő i Edelény.

## Također pogledajte 
* Spisak rijeka u Mađarskoj

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Karte rijeka u Mađarskoj

Kategorija:Rijeke u Mađarskoj
Kategorija:Rijeke u Slovačkoj
ZNF182

**Protein cinkovog prsta 182** jest protein  koji je kod ljudi kodiran genom **ZNF182**.

## Modelni organizmi 
U proučavanju funkcije ZNF182 korišteni su modelni organizmi. Uvjetna linija nokaut miša zvana **Zfp182tm1b(KOMP) Wtsi** generirana je u *Wellcome Trust Sanger Institute*. Kako bi se utvrdili efekti delecije, muške i ženske životinje prolazile su standardizirano fenotipski snimanje Izvršeni su dodatni pregledi: Dubinsko imunosko fenotipiziranje  –  dubinskim fenotipiziranjem kostiju i hrskavice. 

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
Ali-hodžina džamija (Krvava džamija)

**Ali-hodžina džamija** je islamska bogomolja u Mostaru, koja je smještena neposredno uz lijevu obalu rijeke Radobolje na Raljevini. Ovaj kraj bio je gusto naseljen i po svom osnivaču dobio je naziv Alihodžina mahala. O graditelju džamije ne postoji dovoljno pisanih izvora, ali se iz sidžila mostarskog kadije zna da je džamija izgrađena prije 1631. godine. Džamija je u narodu poznata i kao Krvava džamija, po događaju koji se desio na bajramsko jutro 9. augusta 1687. godine. Tada su mletački uskoci predvođeni serdarom Stojanom Jankovićem ušli u zapadne mahale Mostara (Prethum i Raljevina), koje su značajno stradale u tom mletačkom pljačkaškom napadu. Narod koji se zatekao u to vrijeme u Ali-hodžinoj džamiji na Bajram-namazu pobijeni su i zapaljeni zajedno sa džamijom. Džamija je obnovljena 1868. godine zaslugom sina Smail-age, Derviša Dedage Čengića koji je govorio:  
Džamija je u narodu bila poznata i kao *Dedagina džamija* i *Džamija na vakufu*. U junu 2010. godine izvršena su arheološka istraživanja lokaliteta džamije i pronađeni su njeni temelji. Na osnovu tih podataka, izrađen je glavni projekt za njenu obnovu, a Ali-hodžina džamija uvrštena je na listu Nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine. 
                                                                                                                  
Književnik Ibrahim Kajan napisao je pjesmu o Ali-hodžinoj džamiji pod naslovom *Akšam olur*.

## Reference 
Kategorija:Džamije u Mostaru
Kategorija:Nacionalni spomenici Bosne i Hercegovine
TREX2

**Troprimarna reparacijska egzonucleaza 2** jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom  **TREX2**.

Ovaj gen kodira protein sa aktivnošću 3 'egzonukleaze. Enzimi s ovom aktivnošću sudjeluju u replikaciji DNK, popravljanju i rekombinaciji. Sličnost sa proteinom iz *E. coli* sugerira da ovaj enzim može biti podjedinica DNK-polimeraze III, koja nema svojstvenu aktivnost egzonukleaze.

Mutacije u ovom genu mogu izazvati Aicardi-Goutieresov sindrom.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

*

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
Nacionalni park Nižnjaja Kama

**Nacionalni park Nižnjaja Kama** () jest nacionalni park u Tatarstanu u centralnoj Rusiji. Osnovan je 20. aprila 1991. kako bi se zaštitile četinarske (najčešće borove) šume na obalama rijeke Kame.

## Lokacija i geografija 
Park je podijeljen na tri klastera. Dva od njih – Mali Bor i Tanajavskaja Dača – nalaze se u blizini grada Jelabuga, na desnoj obali Kame, a treći, Bolšoj Bor, nalazi se na poluostrvu na lijevoj obali Kame, iznad grada Naberežnije Čelni. U području parka, na rijeci Kami izgrađeno je Nižnjekamsko vještačko jezero. Desna obala rijeke je visoka, s ravnicama. Rijeka Tojma najveća je pritoka Kame na teritoriji parka. Lijeva obala Kame je ravna.

Datoteka:Nkama Malybor2.jpg|Mali Bor
Datoteka:Nkama pumpjack.jpg|Pumpa u Nižnjaja Kami
Datoteka:Урочище "Большой Бор", "Богатый лог". Вид на реку Кама, Национальный парк "Нижняя Кама".jpg|Nižnjaja Kama Jelabuga

## Fauna 
Veliki sisari naseljavaju park, kao što su: los, srna, divlja svinja, ris, jazavac, evropski dabar i rakunoliki pas. Postoji nekoliko vrsta slijepih miševa, od kojih su neke rijetke. U parku živi preko 190 vrsta ptica, šest vrsta gmizavaca, deset vrsta vodozemaca i 16 vrsta riba.

## Flora 
Područje oko Nižnjekamskog jezera uglavnom je prekriveno šumom. Šuma je također prisutna i daleko od obala, kao izolirani klaster. Od drveća najčešći su: bor (65,4% površine šuma), breza (19%) i jasika (6%).

## Reference 
## Literatura 
* 

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:IUCN kategorije II
Kategorija:Geografija Tatarstana
Kategorija:Nacionalni parkovi u Rusiji
Careva džamija (Trebinje)

**Careva džamija u Trebinju**, poznata i pod nazivom Sultan Ahmedova, Hungarija i Stara džamija (tur. Atik džamija), sagrađena je u Starom gradu (Kastelu), blizu desne obale rijeke Trebišnjice.

Džamija je sagrađena po naređenju Osman-paše Resulbegovića 1719. godine, u čast sultana Ahmeda III (1703—1730), o čemu svjedoči uklesana godina gradnje na šerefi munare. Predanje kaže da je sagrađena iz nužde, nakon što su uskoci koncem 17. stoljeća zapalili džamiju u Policama (trebinjsko naselje) i kada je Trebinje ostalo bez ijedne džamije. Prema dokumentima historijske arhive u Dubrovniku, gradili su je dubrovački majstori od tesanog kamena zbog čega su vidljivi ornamenti mediteranske arhitekture. Bila je okrivena je četverostrešnim krovom pod crijepom. Hadži Ibrahim Kurtović je 1847. godine sagradio česmu ispred džamije i doveo u nju vodu iz Trebišnjice. Tokom rata u Bosni i Hercegovini 1992. godine je srušena, zajedno sa još devet džamija u opštini Trebinje. 
## Obnovljena džamija 
Džamija je obnovljena 2013. god. sa nešto izmijenjenim izgledom. Vrijednost radova iznosila je oko 200 000 KM. Obnova sultan Ahmedove džamije je posljednja obnova džamije u gradu na Trebišnjici. Tokom obnove džamije pronađen je prag prvobitne džamije koji se danas čuva u staklu unutar ove džamije.

Obnovljena džamija pripada tipu jednoprostorne džamije kvadratnog oblika, i građena je od tesanog kamena. Pokrivena je četverostrešnim krovom, a pokrov su kamene ploče. Uz džamiju je zatvorena sofa i kamena munara, oktogonalnog oblika visoka oko 12 metara. Kraj džamije se nalazi mezarje sa tri nišana.

## Reference 
Kategorija:Džamije u Trebinju
Kategorija:Nacionalni spomenici u Trebinju
TMEM47

**Transmembranski protein 47** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMEM47**.

## Funkcija 
Ovaj gen kodira člana porodice PMP22 / EMP / klaudin proteina. Kodirani protein je lokaliziran u endoplazmatskom retikulumu (ER) i plazmamembrani. U pasa, transkripti ovog gena na visokom nivou nalaze se  u mozgu.

## Reference 
## Dopunska literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
TMLHE

**Mitohondrijska trimetillizin-hidrolsilaza epsilon** jest enzim koji je kood ljudi kodiran  genom **TMLHE**. Mutacije u genu * TMLHE * koje rezultiraju poremećajem biosinteze karnitina povezane su sa simptomima autizma.

## Struktura 
Gen **TMHLE** nalazi se na samom kraju regije Xq28, sa velikom genomskom nestabilnošću, a kodira protein trimetillizin-dioksigenazu, a, Fe2 + i 2-oksoglitarat ovisnu nehem-gvožđevu hidrolazu, lokaliziranu u mitohondrijama.

## Funkcija 
Enzim trimetillizin-dioksigenaza katalizira prvi korak na putu biosinteze karnitina, koji je dio biosinteze amina. Karnitin je molekula koja ima bitnu ulogu u transportu aktiviranih masnih kiselina kroz unutrašnju mitohondrijsku membranu, gdje metaboliziraju. Kodirani protein pretvara trimetillizin u hidroksitrimetillizin, reakcijom (EC 1.14.11.8):
:N6,N6,N(6)-trimetil-L-lizin + 2-oksoglutarat + O2 = 3-hidroksi-N6,N6,N(6)-trimetil-L-lizin + sukcinat + CO2.
I odgovarajući gvožđev i L-askorbat kao kofaktori.

## Klinički značaj 
Mutacije u genu * THLHE * uzrokuju nedostatak epsilon-trimetillizin hidroksilaze (TMLHED), urođene greške metabolizma u biosintezi karnitina, što može povećati rizik od razvoja poremećaja neurorazvojnog procesa, ponašanja povezanih s autizmom i poremećaja iz spektra autizma.
	
## Interakcije 
Pokazalo se da THLHE ima 14 binarnih interakcija protein-protein, uključujući 12 interakcija kompleksa. Čini se da THLHE komunicira sa SUGCT.

## Reference 
## Dopunska literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
Ljubivoje Ršumović

**Ljubivoje Ršumović** (rođen 3. jula 1939) srpski je književnik i pjesnik, dječiji pisac, autor dječijih emisija *Fazoni i fore*, *Dvogled*, *Hiljadu zašto* i drugih. Napisao je preko 90 knjiga, uglavnom za djecu, a jedan je od osnivača i prvi predsjednik Odbora za zaštitu prava djeteta Srbije, pri organizaciji Prijatelji djece Srbije.

Njegov legat nalazi se u Udruženju za kulturu, umjetnost i međunarodnu saradnju "Adligat" u Beogradu.

S porodicom i prijateljima osnovao je neprofitnu organizaciju Fondacija Ršum.

## Biografija 
Rođen je u selu Ljubišu, na Zlatiboru, 3. jula 1939, od oca Mihaila i majke Milese Ršumović. Dalji preci su mu Okiljevići od Gacka. Školovao se u Ljubišu, Čajetini, Užicu i Beogradu. Diplomirao je 1965. na Filološkom fakultetu u Beogradu, na Odsjeku komparativne književnosti.

Počeo je pisati rano, još kao osnovac u Ljubišu. Prve pjesme objavio je kao gimnazijalac 1957, najprije u *Užičkim Vestima,* a zatim u *Književnim novinama*. U Beogradu je upoznao Duška Radovića, pod čijim uticajem je počeo da pisati pjesme za djecu. Na njegovo stvaralaštvo također je uticao i Jovan Jovanović Zmaj, ali i pedagoška doktrina Johna Lockea. i predsjednik savjeta Međunarodnog festivala pozorišta za djecu koji se održava u Subotici.

Jedan je od osnivača i član Upravnog odbora Zadužbine Dositeja Obradovića, kao i  Udruženja za kulturu, umjetnost i međunarodnu saradnju "Adligat" u Beogradu, a također je i jedan od osnivača i prvi predsjednik Odbora za zaštitu prava djeteta Srbije, pri organizaciji Prijatelji djece Srbije, u kojoj je aktualni predsjednik Skupštine.

Upravni odbor Udruženja književnika Srbije ga je 30. marta 2012. predložio za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umjetnosti.

Uporedo s književnim radom i radom na televiziji, Ršumović se bavio i fotografijom i sportom. Osnivač je, takmičar, i prvi predsjednik Karate kluba "Crvena zvezda".

Živi i radi u Beogradu.

## Izabrana djela 
* *Ma šta mi reče*
* *Još nam samo ale fale*
* *Domovina se brani lepotom*
* *Ujdurme i zvrčke iz antičke Grčke*
* *Sunčanje na mesečini*
* *Tri čvora na trepavici*
* *Zauvari*
* *Vidovite priče*
* *Što na umu, to na drumu*
* *Provale i cake*
* *Izvolte u bajku sa čika Ršumom*

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* [sajt](https://www.ljubarsum.com/ Zvanični)

Kategorija:Rođeni 1939.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Čajetina
Kategorija:Srbijanski pjesnici
Kategorija:Dobitnici Nagrade "Branko Ćopić"
Kategorija:Dobitnici Brankove nagrade
Kategorija:Dobitnici Književnog vijenca Kozare
Kategorija:Dobitnici Nagrade "Radoje Domanović"
TRAPPC2B

**Prometna podjedinica složenih proteinskih čestica 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TRAPPC2P1**.

Ovaj gen je opisan kao transkriboirani retropseudogen (ili retro-ksaptonon), zasnovano na njegovoj strukturi kojoj nedostaje većina introna SEDL-a i otkriću transkripata ovog lokusa . Smatra se da većina retropseudogena ne eksprimira proteinske proizvode. Ovaj potencijalno može kodirati proteinski proizvod koji bi bio identičan proteinskom proizvodu SEDL-gena. Međutim, ostaje nejasno da li kodira proteinski proizvod ili je transkribirani retropseudogen.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
Šemso Tucaković

**Šemso Tucaković** bosanski je književnik, historičar i član fakulteta na Odsjeku za političke nauke Univerziteta u Sarajevu.

Također je pisao o iskustvu bosanskih muslimana (Bošnjaka) tokom Drugog svjetskog rata u okupiranoj Jugoslaviji, kao i tokom raspada Jugoslavije 1990-ih.

## Bibliografija 
* *Aladža džamija-ubijeni monument*. Sarajevo: Institut za istraživanje zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava. .
* *Srpski zločini nad Bošnjacima-muslimanima: 1941-1945*. El-Kalem.
* *Zaboravljeni genocid nad bošnjačkim muslimanima oko srebreničke regije 1943. godine*

## Reference 
Kategorija:Bosanskohercegovački književnici
Kategorija:Bosanskohercegovački pisci
Kategorija:Bosanskohercegovački historičari
Kategorija:Historičari Drugog svjetskog rata
Kategorija:Fakultet političkih nauka u Sarajevu
Kategorija:Bošnjaci
Karnitin

**Karnitin** je kvaternarni amonijev spoj uključen u metabolizam kod većine sisara, biljaka i nekih bakterija. Kao podrška energetskom metabolizmu, karnitin transportira masne kiseline dugog lanca u mitohondrije da bi bio oksidirao u proizvodnji energije, a također učestvuje u uklanjanju metaboličkih proizvoda iz ćelija. S obzirom na ključne metaboličke uloge, karnitin je koncentriran u tkivima poput skeletnih i srčanog mišića koji metaboliziraju masne kiseline kao izvor energije. Oba su biološki aktivni, ali samo L-karnitin se prirodno javlja kod životinja, a D-karnitin je toksičan jer inhibira aktivnost L-oblika. Na sobnoj temperaturi, čisti karnitin je bijeli prah i topiv u vodi blizanac sa niskom toksičnošću. Izvedeno iz aminokiselina, , karnitin je prvi put ekstrahiran iz mesnih ekstrakata 1905. godine, što je dovelo do njegovog naziva iz latinskog, "*caro/carnis *" ili meso. 

## Također pogledajte
* Acetilkarnitin
* Glicin
* Meldonij
* Meso

## Reference
Kategorija:Beta hidroksikiseline
Kategorija:Kvartarni amonijevi spojevi
Kategorija:Dodaci prehrani
Kategorija:Aminokiseline
Kategorija:Hrana
Gornja Lužica

mini|Grb Gornje Lužice i Bautzena
**Gornja Lužica** (; ; ; ;  ili *Milsko*) jest regija čiji najveći dio pripada Saksoniji, maleni istočni dio pripada Poljskoj, sjeverni dio Brandenburgu. U Saksoniji Gornja Lužica obuhvata ugrubo okruge Bautzen (Budyšin) i Görlitz (Zgorzelec), u Brandenburgu južni dio okruga Oberspreewald-Lausitza. Od 1945. poljski dio Gornje Lužice između rijeka Kwise na istoku i rijeke Lužičke Nise na zapadu pripada administrativno Donjošleskom vojvodstvu, a samo malen dio oko Łęknice s poljskim dijelom Donje Lužice Lubuskom vojvodstvu. Zapadni dio Gornje Lužice opet čini vlastitu podregiju Zapadne Lužice.

## Geografija i priroda 
Geomorfološki je oblikovana jednoličnim lužičkim granitnim masivom, samo je sjever i sjeveroistok, nizije *Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft* (Gornjolužička pustara i jezera) oblikovano u pleistocenu. UNESCO je proglasio ovo područje rezervatom biosfere 1996, posebno zbog zaštite vidra. Srednji dio je brežuljkast, dok je južni karakteriziran Lužičkim brdima, najzapadnijim lancem Sudeta.
[mini|219x219piksel|Gonja Lužica u [Sveto Rimsko Carstvo|Svetom Rimskom Carstvu 1618. godine]]

### Prirodne regije 
Danas je Gornja Lužica grupirana u osam prirodnih regija ili krajolika:
* Zittau brda (najjugoistočniji dio Gornje Lužice)
* Regija Istočnolužička brežuljkasta zemlja i rijeka Nisa (na Nisi od Görlitza do Zittaua, sjeverno od Zittau brda)
* Lužičke visoravni (južna Gornja Lužica do Češke)
* Sjeverozapadne lužičke visoravni (sjeverozapadno od Bischofswerde do Kamenza)
* Regija Lausitzer Gefilde (oko Bautzena i Löbaua sjeverno od visoravni)
* Gornjolužičke pustare i jezera (istočno od Kamenza do Nieskyja)
* Ruhland-Königsbrüčka pustara na sjeverozapadu (sjeverozapadno od Kamenza, zapadno od Hoyerswerde)
* pustara Muskau na sjeveroistoku (oko Bad Muskaua i Weisswassera, Poljska, na istoku)

## Također pogledajte 
* Lužica
** Donja Lužica
* Lužički Srbi

## Reference 
## Literatura 
* Kito Lorenc: *Die wendische Schiffahrt*, Domowina-Verlag 2004, 
* Joachim Bahlcke (ed.): *Geschichte der Oberlausitz. Herrschaft, Gesellschaft und Kultur vom Mittelalter bis zum Ende des 20. Jahrhunderts*. 2. durchgesehene Auflage, Leipziger Universitätsverlag, Leipzig 2004, .
* Karlheinz Blaschke: *Beiträge zur Geschichte der Oberlausitz*. Oettel, Görlitz 2000, .
* Frank Nürnberger (ed.): *Oberlausitz. Schöne Heimat*. Oberlausitzer Verlag, Spitzkunnersdorf 2004, .
* Tino Fröde: *Privilegien und Statuten der Oberlausitzer Sechsstädte – Ein Streifzug durch die Organisation des städtischen Lebens in Zittau, Bautzen, Görlitz, Löbau, Kamenz und Lauban in der frühen Neuzeit*. Spitzkunnersdorf : Oberlausitzer Verlag, 2008. 

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Lužički Srbi
Kategorija:Lužica
Kategorija:Gornja Lužica
Kategorija:Historijske pokrajine Njemačke
Kategorija:Historijske pokrajine Poljske
Kategorija:Historijske pokrajine Češke
Kategorija:Rezervati biosfere u Evropi
Psyche (svemirska letjelica)

***Psyche*** je planirana misija orbitera koja će istražiti porijeklo planetarnih jezgara proučavajući metalni asteroid 16 *Psyche*. Lindy Elkins-Tanton sa Državnog univerziteta u Arizoni glavna je istražiteljica koja je predložila ovu misiju za NASA-in program otkrića. NASA-inim laboratorij za mlazni pogon (JPL) upravljat će projektom.

16 Psyche je najteži poznati asteroid M-tipa i smatra se da je izložena gvozdena jezgra protoplanete, ostatak nasilnog sudara s drugim objektom koji joj je skinuo vanjsku koru. Radarska zapažanja asteroida sa Zemlje ukazuju na sastav željeza i nikla. Dana 4. januara 2017., *misija Psyche* izabrana je za NASA-inu misiju Discovery # 14.

Svemirska letjelica Psyche koristit će solarni električni pogon, a naučni tovar bit će multispektralni snimač, magnetometar i spektrometar gama zraka.

Podaci pokazuju da asteroid 16 Psyche ima prečnik od 222&nbsp;km Naučnici smatraju da bi 16 Psyche mogla biti izložena jezgra rane planete koja je mogla biti velika poput Marsa i da je izgubila površinu u nizu nasilnih sudara. Njegov sastav i gustina podudaraju se s mezoideritnim meteoritima i vjerovatno je njihovo matično tijelo.

Misija je bila predviđena za augusu 2022. godine  da stigne za četiri godine i da izvede 21 mjesec nauke.

Dana 24. juna, 2022, lansiranje Psyche je odgođeno za najmanje 2023. Informacija od oktobra 2022., jeste da je lansiranje Psyche određeno za ne ranije od 10. oktobra  2023.

Svemirsku letjelicu gradit će NASA-in laboratorij za mlazni pogon (JPL) u saradnji sa SSL-om (ranije Space Systems/Loral) i državnim univerzitetom Arizone.
desno|mini| Ilustracija koja prikazuje cilj NASA-ine misije Psiha: metalom bogat asteroid Psiha, u glavnom asteroidnom pojasu između Marsa i Jupitera.

## Reference
Na svoji zemlji

***Na svoji zemlji*** jest jugoslavenski film, snimljen 1948. u režiji Franca Štiglica. To je prvi slovenski dugometražni film. Scenarij je napisao Ciril Kosmač, zasnovan na romanu. Film je prikazan na Filmskom festivalu u Cannesu 1949. godine.

## Radnja 
mini|Scena iz filma
Radnja filma odvija se na slovenskoj obali, u posljednje dvije godine Drugog svjetskog rata. Mještani tipičnog primorskog mjesta prvo su bili pod italijanskom okupacijom, a kasnije, poslije kapitulacije Italije, i pod njemačkom. Bila je to prilika da se oslobode tuđe vladavine. Sve vrijeme rata mještani su pomagali partizanima.

## Uloge 
* Lojze Potokar – Sova
* Franc Presetnik – Stane
* Mileva Zakrajšek – Angelca
* Stefka Drolc – Tildica
* Miro Kopac – Ocka Orel
* Avgusta Danilova – Obrekarica
* Majda Potokar – Nancika
* Boris Sesek – Boris
* Stane Sever – Drejc
* Angela Rakar – Dragarica
* Jure Vizjak – Biči
* Franjo Kumer – Kučera
* Stane Starešinič – Dragič
* Tone Erzern
* Andrej Kurent – Peter

## Snimanje 
Film je snimljen na područjima sela Grahovo ob Bači i Koritnici.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Filmovi iz 1948.
Kategorija:Filmovi o Drugom svjetskom ratu
Kategorija:Jugoslavenski crno-bijeli filmovi
Kategorija:Jugoslavenski ratni filmovi
Kategorija:Filmovi s radnjom u Jugoslaviji
Kategorija:Filmovi u režiji Franca Štiglica
Kategorija:Filmovi na slovenskom jeziku
Aleksander Glück

**Aleksander Glück** (1884–1925) bio je poljski doktor.

## Biografija 
Rođen je 1884. kao sin Leopolda Glücka i Pauline Fink. Diplomirao je medicinu u Beču na Univerzitetu Rudolf. Po završetku fakulteta, prvo je živio u Krakovu, nakon čega se preselio u Wrocław gdje je započeo svoju medicinsku karijeru. Godine 1909. preselio se u rodno Sarajevo, gdje je preuzeo funkciju šefa Nacionalne bolnice, te je na taj način nastavio očevo istraživanje slučajeva sifilisa među stanovnicima Bosne. Godine 1925. na medicinskoj konferenciji u Hamburgu održao je predavanje u kojem je prvi put opisao endemske slučajeve ove bolesti.

Umro je od tuberkuloze 1925.

Njegova braća bili su Władysław i Henryk.

## Literatura 
* 

Kategorija:Rođeni 1884.
Kategorija:Umrli 1925.
Kategorija:Poljski ljekari
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Poljaci u Bosni i Hercegovini
FATE1

**Fetusno i adultno eksprimirani testisni protein 1** je protein koji je kod  ljudi kodiran genom **FATE1**. Identificiran je kao antigen testisnog karcinoma (CTA) kod hepatoćelijskih karcinoma i karcinoma želuca i debelog crijeva. Specifičan je za testise u fetusu (u dobi od 6 - 11 sedmica). U odraslih se ispoljava pretežno u sjemenicima i nadbubrežnim žlijezdama, s određenom ekspresijom u plućima, srcu, bubrezima i u cijelom mozgu.

FATE1 član je porodice Miff, porodice proteina sa  C-krajnjim domenom, koji se sastoji od transmembranskog domena sa upredenom zavojnicom, velike sličnosti sa mitohondrijskim fisijskim faktorom (MFF), protein koji je uključen u mitohondrijsku i peroksisomsku fisiju.

## Mehanizam 
Pretpostavlja se da FATE1 koristi svoj C-krajev  transmembranski domen da se veže na membranu endoplazmatskog retikuluma (ER) i sa svojom C-krajnjim domenom upredene zavojnice komunicira sa mitohondrijama.

FATE1 je lokaliziran u membranama ER povezanim s mitohondrijama (MAM) i modulira udaljenost ER-mitohondrija radi regulacije Ca2+ i od lijekova ovisne apoptoze u ćelijama  karcinoma.

Ekspresija FATE1 dovodi do smanjenja unosa Ca2+ mitohondrijama, a samim tim i smanjenja fragmentacije mitohondrija, povezanih sa usvajanjem Ca2+ mitohondrija, što posljedično pruža zaštitu od ćelijske smrti.

## Veza sa kancerom 
FATE1 je detektibilan u svim ćelijskim linijama izvedenim iz tumora, ali je nizak ili nije detektibilan u imortalizovanim telomerama, netumorogenim fibroblastima i epitelnim ćelijama pluća. Predlaže se da je FATE1 ključan za preživljavanje tumorskih ćelija, jer njegovo iscrpljivanje rezultira smanjenjem vitalnosti u postavkama melanoma, dojke, prostate i sarkoma.

Povećana regulacija FATE1 transkripcijskim steroidogenim faktorom-1 (SF-1), uključena u razvoj nadbubrežnih žlijezda i gonada, kao i u adrenokortteksnom karcinomu, povećavajući udaljenost ER-mitohondrija i koristi  ćelijama karcinoma za funkcionalno razdvojiti ER i mitohondrija.

Utvrđeno je da je povišeni nivo FATE1 povezan sa većom stopom smrtnosti kod karcinoma debelog crijeva, ali kod karcinoma pluća nemalih ćelija, samo povišenje FATE1 nije smanjilo šansu za preživljavanje, ali se smanjilo ukoliko se poveća i ekspresija RNF183.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
EZHIP

**Neokarakterizirani protein CXorf67** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **CXorf67**. Pristupni broj za ljudski gen je NM_203407. Dvojnici uključuju MGC47837 i LOC340602.

Gen se nalazi na pozitivnom lancu X hromosoma na poziciji Xp11.22. Njegova iRNK duga je 1939 parova baza i sadrži jedan egzon, a nema introna.

## Ekspresija 
Ekspresija CXorf67 kod ljudi je općenito niska u svim tkivima. Zabilježena je veća ekspresija RNK u testisima i posteljici, a relativno veća ekspresija jedarnih proteina zabilježena je u placenti, testisima i jajničkim folikulima.

## Protein 
Prevedeni ljudskii CXorf67 protein dugačak je 503 aminokiseline.|

### Interakcije 
Interakcija proteina CXorf67 sa UBC (poliubikvitin-C) kod ljudi identificirana je pomoću dvohibridnog skrininga. Do sada nisu identifikovane druge interakcije proteina kod ljudi.

## Funkcija 
Funkcija CXorf67 još uvijek  je nepoznata,ali fuzija CXorf67 sa genom MBTD1 povezana je sa stromnim sarkomom endometrija niskog stepena kod ljudi. Varijante sekvence hromosomske regije Xp11.22 se također predviđaju kako ljudima stvaraju podložnost za rak prostate.

## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Neokarakterizirani proteini
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Gorinj

mini|Rijeka Gorinj u blizini grada Izjaslava
**Gorinj** (; ; ) jest rijeka u Ukrajini i Bjelorusiji i desna pritoka rijeke Pripjat (dio basena rijeke Dnjepar).

Izvire u području Kremenackog pobrđa, teče preko nešto nižeg Volinskog pobrđa, Polesja i Pripjatskih močvara. U gornjem dijelu toka korito joj je dosta usko, a obale strme i ima dosta jak pad. U donjem dijelu toka obala je široka i zamočvarena.

Ukupna dužina vodotoka je 659km, a površina slivnog područja 27.700km2. Prosječan protok u zoni ušća je približno 110 m3/s. Plovna je u dužini od 291km uzvodno od ušća. Najveća dubina u koritu je do 18 metara.

Najvažnija pritoka je rijeka Južni Sluč.

Na rijeci leže brojni gradski centri – Izjaslav, Slavuta, Netišin, Ostrog, Gošča, Orživ, Stepanj, Dubrovicja, Rečica, Stolin, David Garadok.

## Također pogledajte 
* Pripjat (rijeka)
* Dnjepar

## Vanjski linkovi 
* Блакiтная кнiга Беларусi: энцыкл. / Рэдкал.: Н. А. Дзісько, М. М. Курловіч, Я. В. Малашэвіч і інш.; Маст. В. Г. Загародні. – Мн.: БелЭн, 1994. – 415 с. .
* Гидроэкологическое состояние бассейна Горыни в районе Хмельницкой АЭС / Под ред. В. К. Хильчевского – К.: Ника-центр, 2011. – 176 с.

Kategorija:Rijeke u Bjelorusiji
Kategorija:Rijeke u Ukrajini
Kategorija:Dnjepar
Lužičkosrpska abeceda

**Lužičkosrpska abeceda** je pismo zasnovano na ISO osnovnoj latinici, ali koristi dijakritike kao što su akut i haček, što ovo pismo čini slično poljskoj i češkoj latinici. Standardni karakter za kodiranje lužičkosrpske latinice je ISO/IEC 8859-2 (Latin-2). Pismo se koristi u lužičkosrpskim jezicima, iako se neka slova koriste u samo jednom od dva jezika (gornjolužičkosrpskom i donjolužičkosrpskom).

## Tabela slova 
Ranije verzije Donjolužičkosrpske latinice uključuju upotrebu slova b́, ṕ, ḿ i ẃ kako bi se istakli palatalizovani suglasnici. Oni su zamijenjeni slovima bj, mj, pj i wj.

Lužičkosrpski pravopis uključuje također još dva digrafa: 

Digraf **ch** prati **h** u abecednom redoslijedu.

## Također pogledajte 
* Gornjolužičkosrpska abeceda 
* Donjolužičkosrpska abeceda

## Literatura 
*  
* 

Kategorija:Latinica
Kategorija:Lužičkosrpski jezici
Kategorija:Lužički Srbi
Martin Krpan

**Martin Krpan** je izmišljeni lik slovenskog seljaka i krijumčara, koji se prvi put pojavio kao protagonist popularne pripovjetke *Martin Krpan z Vrha* slovenskog pisca Frana Levstika objavljene 1858. godine. Radnja, inspirirana narodnim pričama seljaka u Kranjskoj, opisuje Martina kao čovjeka izuzetne fizičke snage, ali i dovitljivosti, te koji za život zarađuje krijumčareći englesku sol i prkoseći vlasti habsurškog cara; na kraju je car prisiljen angažirati Krpana kako bi opdjednutu carsku prijestolnicu spasio od nepobjedivog viteza po imenu Brdaus. Martin Krpan je sa vremenom postao jednim od slovenskih nacionalnih junaka.

Godine 1968. je TV Beograd emitirala adaptaciju u obliku TV-drame *Martin Krpan s Vrha* u kojoj je naslovnu ulogu tumačio Dragan Laković.

## Također pogledajte
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Slovenska književnost
Kategorija:Književni likovi
Kategorija:Likovi iz TV-serija
Muzički centar "Pavarotti"

[mini|Lucciano Pavarotti, [italijanski operni tenor po čijem imenu je Muzički centar Pavarotti i dobio ime.]]
alt=Nigel Osborne i Brian Eno u Mostaru, Warchild radionica sa djecom 1994-95.|mini|Nigel Osborne i Brian Eno u Mostaru, Warchild radionica sa djecom 1994-95.
**Muzički centar Pavarotti** je obrazovna institucija smještena u Mostaru, u Luci.  Glavni cilj poklanjanja novčanih sredstava za otvaranje ove muzičke obrazovne institucije je pomoć ljudima, posebno mladima u poslijeratnoj Bosni i Hercegovini. Centar ima klub, galeriju, muzičku školu, plesni studio, studio za snimanje, te prostore za smještaj gostiju. Posebno je zanimljiv studio za snimanje, koji je nastao prema ideji i zamisli Petera Gabriela i Briana Ena u svrhu pružanja usluga profesionalnog i kvalitetnog snimanja i obradu zvuka, bilo onima koji su već iskusni muzičari ili onima čije vrijeme tek dolazi. 
U ovom tonskom studiju snimali su mnogi pjevači i muzički sastavi sa prostora bivše Jugoslavije.

Muzički centar Pavarotti u okviru svojih aktivnosti pokreće obrazovno-kreativne projekte-radionice za djecu i mlade ljude Mostara i regije bez obzira na njihovu nacionalnu ili vjersku pripadnost. Kroz muziku i umjetnost mladi u ovom centru dobijaju dodatno obrazovanje, gdje uz pomoć stručnih edukatore, mogu da izraze svoju kreativnost, talenat i sposobnosti predstavljanja kliničke muzičke terapije kao novog pristupa traumatiziranoj djeci i mladima Mostara i Bosne i Hercegovine. Ovaj muzički centar predstavlja prvi odjel muzičke terapije na tlu Bosne i Hercegovine. Direktorica centra je Tajma Guzin.

## Historija 
Muzički centar Pavarotti je otvoren u prostorijama bivše Osnovne Škole „Svetozar Ćorović“ u naselju Luka u Mostaru. Počeo je sa radom 21. decembra 1997. na inicijativu neprofitne humanitarne organizacije War Child UK, koju su podržali Luciano Pavarotti, Brian Eno, članova grupe U2 kao i drugi poznati svjetski umjetnici.

Od 2003. godine organizira se Mostar Blues Festival koji se naziva od 2011. godine Mostar Blues&Rock festival i predstavlja jedan od najvećih Blues festivala u regiji. Neki od značajnijih učesnika su Snowy White, Dr. Feelgood, Tito & Tarantula, Popa Chubby, Goran Bare i Majke, Partibrejkersi, Dado Topić & Telephone Blues Band i Josipa Lisac. Od 2015. se održava i Gitarijada "Na putu za jug" kao takmičenje demo bendova iz BiH i regije.

Od 2012. godine u sklopu Muzičkog centra Pavarotti se otvara i funkcionira Mostar Rock School s ciljem promocije i edukacije mladih u pravcima moderne muzike.

U sklopu prostorija Muzičkog centra Pavarotti se nalazi i moderno opremljeni Studio „A“. Veliki broj umjetnika snimao je svoje pjesme u studiju Muzičkog centra „Pavarotti”, a neki od tih umjetnika su Bend Mostar Sevdah Reunion, Tifa, Esma Redžepova, Dubioza Kolektiv i Goran Bregović. 

## Manifestacije 
U sklopu redovnih aktivnosti Muzičkog centra Pavarotti svake godine organizira manifestacije, i to:

* Gitarijada "Na putu za jug"
* Jazz Master Camp
* Mix Art Fest 

## Reference 
Kategorija:Muzika u Mostaru
Kategorija:Organizacije u Bosni i Hercegovini
MAGEA2

**Melanom-pridružni antigen 2** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **MAGEA2**.

This gene is a member of the MAGEA gene family. The members of this family encode proteins with 50 to 80% sequence identity to each other. The promoters and first exons of the MAGEA genes show considerable variability, suggesting that the existence of this gene family enables the same function to be expressed under different transcriptional controls. The MAGEA genes are clustered at chromosomal location Xq28. They have been implicated in some hereditary disorders, such as dyskeratosis congenita. This gene has two identical copies at different loci. Alternatively spliced transcript variants encoding the same protein have been identified for this gene.

## References
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
MAGEA8

**Protein A,8 porodice melanomskih antigena** je protein  koji je kod ljudi kodiran  genom **MAGEA8**.

## Funkcija 
Ovaj gen je član porodice gena MAGEA. Članovi ove porodice međusobno kodiraju proteine s 50 do 80% identiteta sekvence. promotori i prvi egzon gena MAGEA pokazuju znatnu varijabilnost, što sugerira da postojanje ove porodice gena omogućava da se ista funkcija izrazi pod različitim kontrolama transkripcije. Geni MAGEA skupljeni su na hromosomskoj lokaciji Xq28. Uključeni su u neke nasljedne poremećaje, kao što je *dyskeratosis congenita*. Identificirano je više alternativno prerađenih varijanti koje kodiraju isti protein.

## Reference 
## Dopunska literatura
* 
* 
* 

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
CXorf49

**CXorf49** je protein koji je kod  ljudi kodiran genom otvorenog okvira čitanja 49 (CXorf49), na hromosomu X.

## Gen
Gen CXorf49 ima dvojnika  CXorf49B lokusa. Preimenovanje A8MYA2 se također odnosi na protein kodiran sa CXorf49 ili CXorf49B.

CXorf49 dug je  3.912 baznih parova, sa šest egzona. CXorf49 ima jedan transkript za kodiranje proteina.

## Protein
Protein ima 514 aminokiselina  i molekulsku masu od 54,4 kDa. Izoelektrična tačka je 9,3. U poređenju sa drugim ljudskim proteinima, CXorf49 je glicin– i prolin-bogat, ali  ima niže nivoe asparagina, izoleucina, tirozina i treonina (Statistička analiza proteinskih sekvenci, SAPS ).

### Domeni 
thumb|472x472px|Protein sa domenom nepoznate funkcije.
Domen nepoznate funkcije, DUF4641, gotovo je u cjelosti protein. Dug je 433 aminokiseline, od aminokiseline 80 do aminokiseline broj 512. DUF4641 is a part of pfam15483. Domen je bogat prolinom i argininom, ali DUF4641 ima niže razine izoleucina, tirozina i treonina u odnosu na druge ljudske proteine (Analiza proteinskih sekvenci, SAPS. DUF4641 ima neobičan razmak između lizinskih ostataka i pozitivno nabijenih aminokiselina (Analiza proteinskih sekvenci, SAPS).

### Post-translacijske modifikacije
Predviđa se da će CXorf49 imati nekoliko post-translacijskih mjesta. To uključuje lokacije za N-acetiltransferazu (NetAcet 1-), glikacija  ε amino grupa lizina  (NetGlycate 1.0), mucinski tip GalNAc O-glikozilacije (NetOglyc 4.0), phosphorylation (NetPhos 2.0), sumoilacija (SUMOplot program za analizu) i O-ß-GlcNAc dodatak (YinOYang WWW).

### Subćelijska lokalizacija
Predviđa se da se protein CXorf49 nalazi u ćelijskom jedru (PSORT II ).

## Ekspresija
### Promotorska regija
Regija promotora CXorf49 nalazi se između baznog para 71718051 i 71718785 na minus lancu X hromosoma i duga je 735 bp (Genomatixov ElDorado program ). Jedan od najčešćih transkripcijskih faktora mjesta vezanja u promotorskoj regiji su mjesta za faktor vezanja za Y-boks.).

## Interakcije 
Još uvijek nije dokazano da li protein CXorf49 stupa u interakciju s drugim proteinima (PSICQUIC).

Utvrđeno je da je CXorf49 jedna od komponenata male grupe HL-60 ćelijskih proteoma koja je bila najsklonija stvaranju adukata 4-hidroksi-2-nonenala (HNE), nakon izlaganja netoksičnim (10 μM) koncentracijama HNE, zajedno sa toplotnim šokom 60 kDa proteina 1.

## Homologija
Upotrebom BLAST-a nađeno je da nema ortologa za CXorf49 u jednoćelijskim organizmima, gljivama ili biljkama čiji su genomi sekvencirani. Za višećelijske organizme ortolozi se nalaze kod sisara. Tabela ispod prikazuje izbor ortologa sisara. Navedeni su nakon vremena evolucijskog  razdvajanja od ljudi.

### Filogenija
CXorf49 se razvio od mravojedskog, do ljudskog proteina tokom 105,0 miliona godina.  po programu CRUSTALW na SDSC Biology Workbench, sa CXorf49 čovjeka (Hsa), čimpanze (Ptro), malajslog letećeg  lemura (Gava), ovce (Ovari), pacifičkog morža (Ord), mravojeda (Oafaf), kineske verirovke (Tuchi) i kućnog miša (Mmus)]]

## Reference
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
MAGED4B

**Melanom-pridruženi antigen D4** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **MAGED4B**.

Ovaj gen je povezan sa članovima porodice gena MAGED, u smislu sličnosti sekvence i hromosomske lokacije. Ovaj gen se eksprimira samo u mozgu i jajnicima među normalnim tkivima, a dvije varijante transkripta ovog gena posebno su izražene u gliomskim ćelijama kancera. Ovaj gen i ostali geni MAGED-a grupirani su na X hromosomu, pozicija  Xp11. Za ovaj gen pronađeno je više varijanti alternativno prerađenog transkripta, ali priroda pune dužine nekih varijanti nije definirana.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
MIR361

**MikroRNK 361** je mikro RNK koja je kod ljudi godirana genom **MIR361**.

## Funkcija 
mikroRNK (miRNK) su kratke (20-24 nt) molekule nekodirajuće RNK koje su uključene u posttranskripcijsku regulaciju ekspresije gena u višećelijskih organizama, utičući i na stabilnost i na translaciju iRNK. miRNK se transkribiraju pomoću RNK-polimeraze II, kao dio zatvorenih i poliadeniliranih primarnih transkripata (pri-miRNK), koji mogu biti protein-kodirajući ili nekodirajući. Primarni transkript cijepa se enzimom drosha-ribonukleazom III, da bi se proizveo približno 70 nt prekursor miRNK matične petlje (pre-miRNK), koji se dalje cijepa citoplazmatskim dicer-ribonukleazom, da bi se generirao zreli proizvodi miRNK i antisens miRNK sa zvijezdicom (miRNK*). Zrela miRNK ugrađena je u RNK-inducirani kompleks za utišavanje (RISC), koji prepoznaje ciljane iRNK putem nesavršenog uparivanja baza sa miRNK i najčešće rezultira translacijskom inhibicijom ili destabilizacijom ciljne mRNA. RefSeq predstavlja predviđenu matičnu petlju mikroRNK.

## Reference
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu X
Kategorija:Citogenetika
MIR660

**MikroRNK 660** je miRNK koji je  kod ljudi kodiran genom that **MIR660**.

## Funkcija 
mikroRNK (miRNK) su kratke molekule  (20-24 nt) nekodirajuće RNK koje su uključene u posttranskripcijsku regulaciju ekspresije gena u višećelijskim organizmima, utičući i na stabilnost i na translaciju iRNK. miRNK se transkribiraju RNK-polimerazom II kao dio zatvorenih i poliadeniliranih primarnih transkripata (pri-miRNK), koji mogu biti proteina-kodirajući ili nekodirajući. Primarni transkript cijepa se enzimom drosha-ribonukleaza III, da bi se proizvelo približno 70 - nt prekursora miRNK matične petlje (pre-miRNK), koja se dalje cijepa pomoću citoplazmatske Dicer-ribonukleaze za stvaranje zrelih proizvoda miRNK i antisens miRNK sa zvijezdom (miRNK*). Zrela miRNA ugrađena je u RNK-inducirani kompleks za utišavanje (RISC), koji prepoznaje ciljane mRNK, preko nesavršenog uparivanja baza sa miRNK i najčešće rezultira translacijskom inhibicijom ili destabilizacijom ciljne mRNA . RefSeq predstavlja predviđenu matičnu petlju mikroRNK.

## Reference 
Kategorija:Geni na hromosomu X
MOPD II

**Mikrokefalijska osteodisplazijska primordijalna patuljastost tipa II** (**MOPD II**) oblik je patuljastosti povezane s abnormalnostima mozga i skeleta. Karakteriziran je 1982.
 
Ured za rijetke bolesti (ORD) Nacionalnog instituta za zdravstvo (NIH) označio je MOPD II kao rijetku bolest. To ukazuje da, u američkoj populaciji, MOPD (ili podtip MOPD) pogađa manje od 200.000 ljudi.

Povezan je s proteinom pericentrinom.

; Poznate osobe sa MOPD-om II
* Lucia Zarate, zabavljačica

## Također pogledajte 
* Patuljastost

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Poremećaji rasta