Defenzin

**Defenzini** su mali cisteinski -kationima  bogati proteini u ćelijskom životu, uključujući i kičmenjake i beskičmenjake biljke, i gljive. Oni su peptidi odbrane domaćina, sa članovima koji pokazuju ili direktne antimikrobne aktivnost, imunske signalne aktivnosti, ili oboje. Različito su aktivni protiv bakterija, gljiva i mnogih omotanih i neovijenih virusa. Dužine su obično 18-45 aminokiselina, sa tri ili četiri visoko konzervirane disulfidne veze.

Kod životinja ih proizvode ćelije urođenog imunskog sistema i epitelne ćelije, dok ih u biljkama i gljivama proizvode široki spektar tkiva. Organizam obično proizvodi mnogo različitih defenzina, od kojih se neki pohranjuju unutar ćelija (npr. u neutrofilnim granulocitima da ubiju fagocitozirane bakterije), a drugi se izlučuju u vanćelijski medij. Za one koji direktno ubijaju mikrobe, njihov mehanizam djelovanja varira od poremećajnog mikroba ćelijske membrane do metaboličkih poremećaja.

## Varijeteti
Naziv 'defenzin' nastao je sredinom 1980-ih, iako su se proteini, među ostalim, nazivani kao 'kationski antimikrobni proteini', 'neutrofilni peptidi', 'gama tionini', između ostalog.

Proteini zvani „defenzini“ nisu svi međusobno evolucijski povezani. Umjesto toga, dijele se u dvije široke superporodice, od kojih svaka sadrži više porodica. Jedna superporodica, *trans*–defenzini, sadrži defenzine koji se nalaze u ljudima i drugim kičmenjacima  kao i nekim beskičmenjacima. The other superfamily, *cis*-defensins, contains the defensins found in invertebrates, plants and fungi. The superfamilies and families are determined overall tertiary structure and each family usually has a conserved pattern of disulphide bonds. Svi defenzini tvore male i kompaktne presavijene strukture, tipski sa visoko pozitivnim nabojem, koje su vrlo stabilne zbog višestrukih disulfidnih veza. U svim porodicama, osnovni geni odgovorni za proizvodnju defenzina su visoko polimorfni.

### Trans-defenzini 
Defenzini kičmenjaka su prvenstveno α-defenzini i β-defenzini. Neki primati imaju i znatno manje θ-defensini. Generalno, i α- i β-defensini su kodirani sa dva - egzonska  gena, pri čemu prvi egzon kodira za hidrofobnu vodeću sekvencu (koja se uklanja nakon translacije) i sekvenca bogata cisteinom (zreli peptid). Disulfidne veze koje formiraju cisteini su suštinske za aktivnosti povezane s urođenomm imunošću sisara, ali nisu nužno potrebne za antimikrobnu aktivnost. Teta-defenzini  čine jedinstvenu beta ukosničku strukturu i stoga također predstavljaju zasebnu grupu. Kod ljudi, eksprimiraju se samo se alfa- i beta-defenzini.

;Ljudski defenzini

|}
Iako su najbolje proučavani, defenrini kičmenjački, porodica trans-defenzina zvanih *veliki defensini* nalazi se u mehkušaca, člankonožaca i kopljača.

### Cis-defenzini 
Artropodni defenzini su najbolje okarakterizirani defenzini beskičmenjaka (posebno onih kod insekata). Ostali beskičmenjaci,  za koje je poznato da proizvode defenzine iz ove proteinske natporodice uključuju mehkušce, člankovite gliste i grupu Cnidaria.

Biljni defenzini otkriveni su 1990.  i naknadno su pronađeni u većini biljnih tkiva sa antimikrobnim aktivnostima, uz primjere antigljivičnih i antibakterijskih sredstava. Identificirani su u svim glavnim skupinama vaskularnih biljaka, ali ne i u paprati, mahovinama ili algama.

Defenzivi gljiva prvi put opisani su  2005. Proučeni primjeri uglavnom imaju antibakterijsko delovanje i pronađeni su u obje glavne divizije gljiva: (Ascomycota i Basidiomycota), kao i u baznim grupama Zygomycota i Glomeromycota.

## Reference
## Vanjski linkovi 
*  Defensins Database, Singapore 
* Innate ( Nonspecific ) Immunity at Western Kentucky University
*  - Vertebrate defensins and related sea anemone sodium channel toxins
*  - Defensins from insects and plants and scorpion toxins
* 

Defenzini
Kategorija:Antimikrobni peptidi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Hematologija
Kategorija:Imunološki sistem
Kategorija:Peptidi