Smith–Magenisin sindrom

**Smith–Magenisin sindrom** (**SMS**), znan i kao **sindrom mikrodelecije 17p11.2**, **sindrom 17p–**, jest mikrodelecijski sindrom kod ljudi koji karakterizira abnormalnost u kratkom (p) kraku hromosoma 17. Ima obilježavajuće karakteristike, kao što su intelektualna invalidnost, abnormalnosti lica, poteškoće sa spavanjem i brojne probleme u ponašanju poput samopovređivanja. Smith–Magenisin sindrom pogađa procijenjenih između 1/15,000 do 1/25.000 osoba.

## Znakovi i simptomi 
Crte lica djece s ovim sindromom uključuju široko i četvrtasto lice, duboko postavljene oči, velike obraze i istaknutu vilicu, kao i ravni nosni most (kod malog djeteta; kako dijete raste, postaje sve nestabilnije u obliku skokova). Oči su duboko postavljene, blizu jedno drugom i nagnute prema gore. Obrve su teške, sa bočnim produžetkom. Usta su najuočljivija karakteristika; gornje i donje usne su pune, a usta široka. Usta se savijaju prema dolje, a gornja usna prema van zbog mesnatog filtruma. Ove crte lica postaju primjetnije kako osobe stare, jer donja vilica rastom nadmašuje rast gornje, što dovodi do prominentne srednje površine hipoplazija. Postoji i blaga brahikefalija.

Za Smith–Magenisin sindrom karakteristični su poremećeni obrasci spavanja, što obično počinje rano u životu. Pogođene osobe mogu biti vrlo pospane tokom dana, ali imaju problema da zaspu i sa buđenjem nekoliko puta svake noći zbog obrnutog cirkadijskog ritma melatonina.

Ljudi s ovim sindromom su zanimljive ličnosti, ali svi imaju i mnogo problema u ponašanju. Ovi problemi uključuju čest bijes, razdražljivost i ispade, agresiju, ljutnju, vrpoljenje, kompulzivno ponašanje, anksioznost, impulzivnost i poteškoće u obraćanju pažnje. Samoozljeđivanje, uključujući grizenje, udaranje, udaranje glavom i vrlo je često bodenje kože. Smatra se da su komplikacije u ponašanju kod Smith–Magenisinog sindroma pogoršane problemima sa spavanjem. Ponavljajuće samogrljenje osobina je ponašanja koja je možda jedinstvena za Smith – Magenisov sindrom. Osobe s ovim stanjem također mogu prisilno lizati prste i okretati stranice knjiga i časopisa (ponašanje poznato kao "lizati i listati"), kao i posjedovati impresivnu sposobnost prisjećanja širokog spektra malih detalja o ljudima ili specifičnosti trivijalnih predmeta.

Ostali simptomi mogu uključivati nizak rast, abnormalnu zakrivljenost kičme (skolioza), smanjenu osjetljivost na bol i temperaturu i promukao glas. Neki ljudi s ovim poremećajem imaju abnormalnosti uha koje dovode do gubitka sluha. Pogođene osobe mogu imati abnormalnosti oka koje uzrokuju kratkovidnost (miopija), strabizam i druge probleme s vidom. Kod osoba sa Smith–Magenisinim sindromom zabilježena su i oštećenja srca i bubrega iako su rjeđa.

## Genetika 
Smith–Magenisin sindrom hromosomsko je stanje povezano s ponavljanjem male kopije određenih segmenata hromosoma 17. Većina ljudi sa SMS-om ima deleciju genetičkog materijala iz određene regije hromosoma 17 (17p11.2). Iako ovo područje sadrži više gena, nedavno su istraživači otkrili da je gubitak jednog određenog gena izazvan retinoičnom kiselinom 1 ili * genom RAI1 *, koji je odgovoran za većinu karakterističnih obilježja ovog stanja. Također, ostali geni u hromosomu 17 doprinose varijabilnosti i težini kliničkih karakteristika. Gubitak drugih gena u deletiranom području može pomoći objašnjenju zašto se osobine Smith-Magenisinog sindroma razlikuju među pogođenim osobama. Nizak postotak ljudi s ovim sindromom ima mutaciju gena * RAI1* , umjesto hromosomske delecije.
Ove delecije i mutacije dovode do proizvodnje abnormalne ili nefunkcionalne verzije proteina *RAI1*. *RAI1* je faktor transkripcije koji regulira ekspresiju više gena, uključujući nekoliko koji su uključeni u kontrolu cirkadijskog ritma, kao što je *CLOCK*. Grupe koje predvode James Lupski (*Baylor College of Medicine*) i Sarah Elsea (*Virginia Commonwealth University*) u procesu su proučavanja tačne funkcije ovog gena u odnosu na Smith–Magenisin sindrom.

SMS se obično ne nasljeđuje. Ovo stanje obično je posljedica genetičke promjene koja se događa tokom stvaranja reproduktivnih ćelija (jajašca ili spermatozoida) ili u ranom razvoju fetusa. Ljudi sa Smith–Magenisinim sindromom najčešće nemaju porodičnu historiju stanja.

## Dijagnoza 
SMS se obično potvrđuje analizom krvi koja se naziva hromosomska (citogenetička analiza i koristi se tehnika koja se naziva fluorescentna hibridizacija *in situ*. Karakteristična mikrodelecija ponekad je zanemarivano u standardnom FISH testu, što je dovelo do broja ljudi sa simptomima SMS-a s negativnim rezultatima.

Nedavni razvoj testa delecije pomoću FISH-a za 17p11.2 omogućio je preciznije otkrivanje. Međutim, potrebno je daljnje ispitivanje varijacija Smith–Magenisinog sindroma koje su uzrokovane mutacijom gena *RAI1*, za razliku od delecije.

Djeci sa SMS-om često se postavljaju psihijatrijske dijagnoze, kao što su autizam, poremećaj pažnje / hiperaktivnost (ADHD), opsesivno-kompulzivni poremećaj (OCD), poremećaj pažnje (ADD ) i / ili poremećaji raspoloženja.

## Liječenje 
Liječenje se zasniva na upravljanju simptomima. Djeci sa SMS-om često treba nekoliko oblika podrške, uključujući fizioterapiju, terapiju ponašanja, radnu i logopedsku terapiju. Podrška je često potrebna tokom cijelog života pogođene osobe.

Lijekovi se često koriste za rješavanje nekih simptoma. Dodaci melatonina i trazodona obično se koriste za regulaciju poremećaja spavanja. U kombinaciji s egzogenim melatoninom, blokada njegove endogene proizvodnje tokom dana putem adrenergijskog antagonista acebutolola može povećati koncentraciju, poboljšati vrijeme spavanja i sna i pomoći u poboljšanju ponašanja. Ostali lijekovi (poput risperdal) ponekad se koriste za regulaciju nasilnog ponašanja.

## Eponim 
Sindrom je nazvan po dvjema naučnicama koje su to stanje opisale 1986, Ann C. M. Smith, genetička savjetnica u Nacionalnom institutu za zdravlje, i R. Ellen Magenis, pedijatrica, medicinska genetičarka i citogenetičarka s Oregonskog univerziteta zdravstvenih nauka.

## Također pogledajte 
* Serin-hidroksimetiltransferaza
* Charcot–Marie–Toothova bolest
* Potocki–Lupskijev sindrom
* Prader–Willijev sindrom

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* The U.S. National Library of Medicine''

Kategorija:Autosomne monosomije i delecije
Kategorija:Nasljedne bolesti i poremećaji
Kategorija:Hromosomske abnormalnosti
Kategorija:Rijetki genetički sindromi
Kategorija:Genetički sindromi
Kategorija:Geni na hromosomu 17