SNARE (protein)

u oslobađanju neuromedijatora. Jezgro SNARE kompleksa formiraju četiri α-heliksa kojima doprinose sinaptobrevin, sintaksin i SNAP-25; sinaptotagmin služi kao senzor kalcija i blisko reguliše zipovanje SNARE-a.]]

**SNARE proteini** – **SNA**P **RE**receptor – su velika porodica proteina koja se sastoji od najmanje 24 člana u kvascima, više od 60 članova u sisarskim ćelijama i nekoliko u biljkama. Primarna uloga SNARE proteina je da posreduju fuziju vezikula – fuziju vezikula sa membranaskommetom; naročito posreduju egzocitozu, ali također mogu posredovati u fuziji vezikula sa membranom vezanim kompartmentima (kao što je lizosom). Najbolje proučavani SNARE su oni koji posreduju u oslobađanju neurotransmitera sinapsnih vezikula u neuronima. Ove neuronske SNARE su mete neurotoksina odgovornih za botulizam i tetanus koje proizvode određene bakterije.

## Tipovi 
SNARE se mogu podijeliti u dvije kategorije: *vezikulske* ili *v-SNARE*, koje su ugrađene u membrane transportnih vezikula tokom pupanja, i *ciljane* ili *t-SNARE*, koje su povezane sa membranama nervnih terminala. Dokazi sugeriraju da t-SNARE formiraju stabilne potkomplekse koji služe kao vodiči za v-SNARE, ugrađene u membranu vezikule obložene proteinom, vezujući se za završetak formiranja kompleksa SNARE. Nekoliko SNARE proteina nalazi se i na vezikulama i na ciljnim membranama, stoga novija klasifikacijska shema uzima u obzir strukturne karakteristike SNARE, dijeleći ih na R-SNARE i Q-SNARE. Često se R-SNARE ponašaju kao v-SNARE, a Q-SNARE se ponašaju kao t-SNARE. R-SNARE su proteini koji doprinose ostatku arginina (R) u formiranju nultog ionskog sloja u sastavljenom jezgru SNARE kompleksa. Jedan poseban R-SNARE je sinaptobrevin, koji se nalazi u sinapsnim vezikulama. Q-SNARE su proteini koji doprinose ostatku glutamina (Q) u formiranju nultog ionskog sloja u sastavljenom jezgru SNARE kompleksa. Q-SNARE uključuju sintaksin i SNAP-25. Q-SNARE se dalje klasifikuju kao Qa–, Qb– ili Qc-SNARE u zavisnosti od njihove lokacije u snopu sa četiri spirale.

## Rasprostranjenje 
Poznate su varijante kod kvasaca,

## Struktura 
SNARE su mali, obilni proteini, ponekad usidreni repom, koji se često posttranslacijski ubacuju u membrane preko C-terminalnog transmembranskog domena. Sedam od 38 poznatih SNARE-ova, uključujući SNAP-25, nemaju transmembranski domen i umjesto toga vezani su za membranu putem lipidnih modifikacija kao što je palmitoilacija. Proteini usidreni repom mogu se umetnuti u plazmamembranu, endoplazmatski retikulum, mitohondrije i peroksisome među ostalim membranama, iako je bilo koja određena SNARE ciljana na jedinstvenu membranu . Ciljanje SNARE-ova se postiže promjenom ili sastava C-terminalnih bočnih aminokiselinskih ostataka ili dužine transmembranskog domena. Zamjena transmembranskog domena lipidnim sidrima dovodi do srednje faze fuzije membrane, gdje se spajaju samo dva kontaktna listića, a ne dva distalna listića dva membranska dvosloja.

Iako se SNARE značajno razlikuju po strukturi i veličini, svi dijele segment u svom citosolnom domenu koji se zove SNARE motiv koji se sastoji od 60-70 aminokiselina i sadrži heptadna ponavljanja koja imaju sposobnost za formiranje spiralnih struktura. V– i t-SNARE su sposobni za reverzibilno sklapanje u čvrste, četveročlane spiralne snopove koji se nazivaju "trans"-SNARE kompleksi. U sinapsim vezikulama, lahko formirani metastabilni "trans" kompleksi sastoje se od tri SNARE: sintaksin 1 i SNAP-25 koji se nalazi u ćelijskoj membrani i sinaptobrevin (također se navodi kao membranski protein povezan sa vezikulama ili VAMP) usidreni u membrani vezikula.

U neuronjskoj egzocitozi, sintaksin i sinaptobrevin su usidreni u odgovarajućim membranama svojim C-terminalnim domenima, dok je SNAP-25 vezan za plazmamembranu preko nekoliko cisteinom povezanih palmitoilnih lanaca. Jezgro *trans*-SNARE kompleksa je snop sa četiri \alpha-heliksa, gdje je jednom \alpha-heliksu doprinos sintaksin 1, jedan \alpha-heliks od sinaptobrevina i dva \alpha-heliksa doprinosi SNAP-25.

Pokazalo se da su SNARE rezident plazmamembrane prisutne u različitim mikrodomenima ili klasterima, čiji je integritet bitan za egzocitotsku kompetenciju ćelije.

## Membranska fuzija 
frame|right| Raslojavanje jezgra SNARE kompleksa. U centru je nulti hidrofilni jonski sloj, okružen hidrofobnim slojevima leucina sa patent zatvaračem.

Tokom fuzije membrane, kombinuju se v-SNARE i t-SNARE proteini na odvojenim membranama i formiraju trans-SNARE kompleks, takođe poznat kao "SNAREpin". Ovisno o stupnju fuzije membrana, ovi kompleksi se mogu različito nazivati.

Tokom fuzije *trans*-SNARE kompleksa, membrane se spajaju i SNARE proteini uključeni u formiranje kompleksa nakon fuzije se tada nazivaju '**cis**'-SNARE kompleksom, jer se sada nalaze u jednoj (ili *cis*) rezultirajućoj membrani. Nakon fuzije, *cis*-SNARE kompleks se vezuje i rastavlja adapterskim proteinom, alfa-SNAP-om. Zatim, heksamerna ATPaza (tipa AAA) zvana NSF katalizira ATP-zavisno odvijanje SNARE proteine i otpušta ih u citosol za recikliranje.

Smatra se da su SNARE ključne potrebne komponente fuzijskog mehanizma i da mogu funkcionisati nezavisno od dodatnih citosolnih pomoćnih proteina. Ovo je pokazano inženjerstvom "okrenutih" SNARE-ova, gdje su SNARE domeni okrenuti prema vanćelijskom prostoru, a ne prema citosolu. Kada ćelije koje sadrže v-SNARE kontaktiraju ćelije koje sadrže t-SNARE, formiraju se *trans*-SNARE kompleksi i dolazi do fuzije ćelije i ćelije.

## Komponente 
Osnovni SNARE kompleks je 4-\alpha-heliksni snop. Sinaptobrevin i sintaksin doprinose po jednoj \alpha-heliksu, dok SNAP-25 učestvuje sa dvije \alpha-heliksa (skraćeno Sn1 i Sn2). Interagirajući ostaci aminokiselina koji spajaju SNARE kompleks mogu se grupirati u slojeve. Svaki sloj ima 4 aminokiselinska ostatka – po jedan ostatak za svaku od 4 \alpha-heliksa. U centru kompleksa je „nulti jonski sloj“ sastavljen od jednog argininskog (R) i tri glutamina (Q) ostatka, a okružen je leucinskim zatvaračem. Slojevi -1, +1 i +2 u centru kompleksa najbliže prate idealnu geometriju leucina i zatvarača i sastav aminokiselina.

*Nulti ionski sloj* sastoji se od R56 iz VAMP-2, Q226 iz sintaksina-1A, Q53 iz Sn1 i Q174 iz Sn2, i potpuno je zatvoren unutar slojeva leucinskog zatvarača. Pozitivno nabijena guanidino grupa ostatka arginin a (R) stupa u interakciju sa karboksil grupama svakog od tri glutaminska (Q) ostatka.

Bočni slojevi leucinskog ratvarača deluju kao vodonepropusni pečat da štite ionske interakcije od okolnog rastvarača. Izlaganje *nulto-ionskog sloja* vodenom rastvaraču lomljenjem bočnog leucinskog zatvarača dovodi do nestabilnosti SNARE kompleksa i navodni je mehanizam pomoću kojeg \alpha-SNAP i NSF recikliraju SNARE komplekse nakon završetka egzocitoze sinapsne vezikule.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 
* 

Kategorija: Jednoprolazni transmembranski proteini
Kategorija:Nervna sinapsa
Kategorija:Membranski proteini
Kategorija:Lipoproteini
Kategorija:Proteinske natporodice
Kategorija:Neuronauka