Irena Turkevič-Martinec

**Irena Turkevič-Martinec** bila je primadona u Lavovskom narodnom pozorištu za operu i balet, a igrala je u Parizu, Beču, Berlinu, Pragu i mnogim drugim evropskim gradovima tokom svoje duge karijere.

## Rane godine 
[mini|upright|265px|Srednji red (slijeva nadesno): Irena, brat Lev (s reketom), sestra [Stefanija Turkevič|Stefanija (oko 1915)]]
Rođena je 25. decembra 1899. u Brodima, u današnjoj Lavovskoj oblasti u Ukrajini. Bila je treće dijete u porodici sveštenika, horovođe, katehista i muzičkog kritičara Ivana Turkeviča i majke Sofije Kormošiv.

Kad je imala šest godina, njen otac imenovan je katehistom Učiteljskog sjemeništa u Zaljiščikima, gdje su im osigurali posebnu kuću blizu Dnjestra. On je postao duša gradskog muzičkog života, a često je uključivao i suprugu Sofiju, koja je bila muzički nadarena pijanistica, i njihovu djecu. Irena je prve časove muzike dobila od majke, a kasnije se u njihovom domu pojavila profesionalna učiteljica muzike. Muzičke i umjetničke sposobnosti stjecala je od malih nogu i sudjelovala je na koncertima Tarasa Ševčenka.

Dana 21. juna 1929. na pozornici Lavovskog narodnog pozorišta za operu i balet izvedena je opera *Fidelio* Ludwiga van Beethovena. Stariji studenti konzervatorija u Lavovu sudjelovali su pod vodstvom svog učitelja Adama Soltisa, a među izvođačima je bila i Turkevič. Za taj je nastup pohvaljena u recenziji u listu *Dilo* od 22. juna 1929.

Okušala se u ulozi dramaturga i režiserke. Pisac Zinovji Kniš pisao je u svojim memoarima o muzičkom životu Lavova i Turkevič, koja je 1929. organizirala pozorišnu grupu u očevoj kući i postavila predstave *Grijeh* Volodimira Viničenka i *Vatre svetog Ivana* Hermana Sudermana.

U proljeće 1930. održala je svoj prvi solistički koncert, na kojem je izvodila arije Gorlislava iz opere *Ruslan i Ljudmila* Mihaila Glinke, pjevala u ulozi Cio-Cio-san iz opere *Madam Butterfly* Giacoma Puccinija, te nekoliko romansi i ukrajinskih narodnih pjesama. a Irena je tri godine studirala na Berlinskom univerzitetu umjetnosti kod profesora Weissenborna. Naučila je kontrolu glasa u Berlinskoj državnoj operi, a dramsko obrazovanje završila je na Visokoj muzičkoj školi.

Godine 1933. preselila se u Prag, gdje je Stefanija tada predavala klavir i bila u pratnji Praškog konzervatorija. Irena je držala časove glasa s profesorima na Praškom konzervatoriju i pjevala u Praškoj operi. Ovaj nomadski život trajao je 12 godina.

## Kanada 
Turkevič se 1949. preselila u Kanadu i nastanila u Winnipegu. Njen suprug radio je kao urednik lista *New Pathway* (*Novi put*), a Irena je postala članica pozorišta "Renaissance". Sama njena prisutnost privukla je talentiranu grupu muzičara, koreografa, scenografa i kostimografa. Predvodila je ansambl nadarene djece, koje je počela i muzički uvježbavati. Djeci je bila poznata kao Pani Martinec, a 1964. priredili su *Koza-Derezu* Mikole Lisenka. Godine 1965. izvela je Lisenkovu *Snježnu kraljicu*. *Koza-Dereza* i *Snježna kraljica* upriličeni su u vinipeškom pozorištu Pantages Playhouse Theatre.

Godine 1967. njena muzička trupa otputovala je iz Winnipega vozom do Montréala kako bi izvela *Koza-Derezu* na Međunarodnoj i univerzalnoj izložbi 1967, koja je također održana u znak obilježavanja stogodišnjice osnivanja Kanade. Iz Montréala su izvođači odvedeni u Ottawu na koncert.

Preminula je 5. jula 1983. u Winnipegu.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1899.
Kategorija:Umrli 1983.
Kategorija:Operski pjevači
Kategorija:Biografije, Brodi