Fehim Spaho

**Fehim Spaho** (Sarajevo, 13. februar 1877 – Sarajevo, 14. februar 1942) bio je reisul-ulema od 1938. do smrti 1942. i jedan od najistaknutijih bošnjačkih kulturnih radnika svog vremena.

## Biografija 
Rođen je u Sarajevu 13. februara 1877. kao prvi sin oca Hasana Spahe, kadije u Jajcu, Sofiji, Kairu i Damasku, muderisa Gazi Husrev-begovog hanikaha, a kasnije nastavnika i upravitelja Šerijatske sudačke škole u Sarajevu, i majke Fatime. Imao je tri sestre (Behija, Aiša i Habiba) i dva brata (Mehmeda i Mustafu). Nakon završene osnovne škole upisao se u gimnaziju, koju napušta i prelazi u Šerijatsku sudačku školu. U državnu službu stupa 7. oktobra 1895. postavši vilajetski arhivar u upravnom odjeljenju Zemaljske vlade. U decembru 1896. imenovan je u Šerijatski sud u Sarajevu, a u septembru 1897. položio je kadijski ispit i imenovan je za službenog tumača za turski jezik. Od 1901. do 1908. službovao je kao kadija u Sarajevu i bio dodijeljen na rad Zemaljskoj vladi. 1908. postao je vladin perovođa, 1911. vladin podtajnik, 1915. tajnik, a od februara 1919. do oktobra 1920. načelnik Ministarstva vjera u Beogradu. Na vlastiti zahtjev vraćen je u Sarajevo gdje je bio viši vladin savjetnik za vjere i predsjednik Odsjeka za vjere.

Iz političkih razloga penzionisan je 1923, zatim ponovno aktiviran, pa ponovo penzionisan iz sličnih razloga. Polovinom marta 1936. postavljen je za naiba Islamske vjerske zajednice u Sarajevu, a krajem aprila imenovan predsjednikom Vrhovnog šerijatskog suda. Za člana Vakufskog sabora, užeg savjeta reisul-uleme i Izbornog tijela za izbor reisul-uleme imenovan je 1937, a 20. aprila 1938. među tri kandidata za reisul-ulemu, uz Ahmeda Bureka i Muhameda Tufu. Kraljevskim ukazom od 26. aprila 1938. imenovan je za reisul-ulemu. Dužnost reisul-uleme prihvatio je 6. maja od prvog naiba Saliha Bašića. Svečano ustoličenje i predaja menšure obavljeni su 9. juna 1938. u Carevoj džamiji u Sarajevu.

Prevodio je sa tri jezika: turskog, arapskog i perzijskog. U "Beharu" je sa arapskog preveo *Hiljadu i jednu noć*, a sa turskog Mualim Nadžijev članak *Nauka i bogatstvo*, Namik Kemalovu pripovijetku *Rad i nastojanje*, Husein Džahidovu pripovijetku *Sila*, te dramu *Varalica Hamza*, koja je turski prijevod i lokalizacija Molièrovog djela *Les fourberies de Scapin*. U "Pravdi" je preveo romane: *Safija* Vesafa Kadrija, *Grmuša* Reşata Nurija Güntekina (prijevod štampan 1962. u izdanju Matice hrvatske), *Kad sunce zalazi* Ercümenta Ekrema Talua, *Zaboravljena ljubav* i *Saliha Hanuma* (prijevod štampan u Sarajevu 1923. i Zagrebu 1953. u izdanjima Islamske dioničke štampe i Seljačke knjige) Halita Ziye Usakligila, te *Zaostale bilješke umrle žene* Güzide Sabri. U "Novom beharu" objavljeni su prijevodi romana *Bolja na srcu* i *Handana* Halide Edip Adivar i djelimično Güntekinovog *S usana na srce*, te pripovijetke *Na oporavak*, *Tetka Hava*, *Trešnje*, *Jedna nedužna prevara*, *Babur Šahova Sedžada* od Güntekina, *Čigra* od Talua i *Pouzdanje u se* Vâlâ Nureddina.

Preveo je i brojne turske dokumente od kojih su najznačajniji: dijelovi *Putopisa* Evlije Čelebije, *Turski rudarski zakoni*, *Staroslovenski crkveni stihovi u arapskom pismu*, *Naši narodni nazivi mjeseci u turskim kalendarima iz sedamnaestog vijeka*, *Prve kavane su otvorene u našim krajevima*, *Jedan turski dokument o Krbavskoj bitci 1493*, *Pobuna u tuzlanskom srezu polovinom XVIII vijeka*, *Još jedan neobjavljen dokumenat iz pokreta Husejn kapetana Gradaščevića*, *Arapski, turski i perzijski rukopisi Hrvatskih zemaljskih muzeja u Sarajevu* i *Ustanak srbske raje, njihovo gušenje i izbavljanje grada Biograda* Saliha Sidkija Mahmudkadića.

## Napomene 
## Literatura 
* Fehim Nametak (1972). *Prevodilački rad Fehima Spahe* (*Anali Gazi Husrev-begove biblioteke*). Sarajevo: Gazi Husrev-begova biblioteka.
* 

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1877.
Kategorija:Umrli 1942.
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Imami
Kategorija:Reisul-uleme Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini