Benito Mussolini

**Benito Amilcare Andrea Mussolini** (29. juli 1883. – 28. april 1945.) bio je italijanski političar i novinar, bivši premijer Italije i samoproglašeni *Duče* fašizma.

## Biografija
Rođen je 29. jula 1883. u mjestu Predappio u tadašnjoj Kraljevini Italije. 1900. godine kao sedamnaestogodišnjak Musolini ulazi u Socijalističku partiju Italije (PSI). 1901. završava učiteljsku školu. Od 1902. do 1904. provodi vrijeme u Švicarskoj. Od 1905. do 1906. služi u vojsci kod Bersagliera. Nakon vojske, Musollini osniva i jedno vrijeme vodi sedmične novine *Lotta di Classe*, ali biva više puta uhapšen zbog incidenata protiv Kraljevine Italije. Nedugo nakon toga postaje glavni urednik centralnih socijalističkih novina *Avanti* (povisuje tiraž novina za 5 puta). 1914. odvaja se od novina*Avanti* i osniva fašističke novine ''Popolo d'Italia* u kojima se zalaže za ulazak Italije u Prvi svjetski rat. Od 1914. do 1917. godine ponovo vrši vojnu službu sve do njegovog ranjavanja u ratu.

Nakon završetka rata, Mussolini 1919. godine osniva *Fasci di Combattimento*, organizaciju vojnih veterana koja se bori protiv socijalizma, parlamentarizma i začeća kapitalizma u Italiji. Poslije reformacije partija se naziva Nacionalna fašistička stranka. 28. oktobra 1922. godine Mussolini organizuje i vodi famozni marš na Rim sa svojim *crnokošuljašima*. Tri dana kasnije, 31. oktobra, postaje premijer Italije na čelu koalicijske vlade.

Poslije početnih kompromisa, Musolini preuređuje državu u kojoj demokratija, socijalizam i kapitalizam više nemaju mjesta. On uspostavlja jednopartijsku diktaturu i sebe naziva *Capo del Governo* (šef vlade ) i kao šef partije *Duce* (*Vođa*; Hitler se isto tako nazivao: *Führer* = "Vođa").

Njegova moć, podložena kroz komandu fašističkih paravojski, većim brojem ministarskih pozicija ( djelimično je bio ministar 8 odsjeka ), te od 1938. vrhovnom komandom nad italijanskom vojskom ( prvi maršal države ), je nasuprot Hitlerovoj, kroz simbioze sa tradicionalnom elitom Italije bila ograničena. Musolini ostavlja monarhiju, ne napada industriju i crkvu (Lateranski ugovori iz 1929) i tako sebi daje osnove za dalji uspjeh.

Kroz uspješne, retorički perfektne govore u kojima narodu obećava davno prošlu veličinu Italije, on sve više učvršćuje svoj položaj kao *de facto* vladar u Italiji pored kralja. Osvajanje Abesinije 1935, udio na pobjedi Francisco Franco 1936. i napad na Albaniju1939., prikazuju mogućnost uspostavljanja italijanske vlasti u čitavom području mediterana (*Mare Nostro*) kao ne tako dalek cilj. *Osovina'' sa naci Njemačkom obećava bogat plijen u prostoru i vlasti, kad se njemački Wehrmacht u Poljskoj i Francuskoj pokazuje nepobjedljivim. Nasuprot upozorenjima od strane Pietra Badoglia, on 10. juna 1940. ulazi u Drugi svjetski rat na strani Njemačke.

25. jula 1943. od strane tadašnjeg fašističkog savjeta Italije uhapšen je i pritvoren u pokrajini Abruzze gdje ga kratko poslije (12. septembra 1943) oslobađaju članovi jedne padobranske jedinice SS-a. Do 1945. vlada jednom fašističkom paradržavom (Italijanska Socijalna Republika) pod nadzorom Hitlera u sjevernoj Italiji.

27. aprila 1945. ubijen je od strane italijanskih partizana i tijelo mu je potom izloženo na jednom trgu u Milanu, obješeno za noge.

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Rođeni 1883.
Kategorija:Umrli 1945.
Kategorija:Italijanski državnici
Kategorija:Drugi svjetski rat
Kategorija:Fašistički vladari