Mustafa Merhemić

**Mustafa Merhemić**, poznat i kao **Mesnevihân Muja Merhemić** bio je bošnjački islamski prosvjetni, kulturni i javni radnik i alim.

## Biografija 
Rođen je u Sarajevu 4. januara 1877. u porodici bogatog sarajevskog trgovca Mulage (Osman-age) Merhemića i Mule Merhemić. Mulaga je sinu dao ime Mustafa, ali su ga od milja zvali Mujaga. Od rođenja, bio je okružen dervišima, šejhovima, imamima i muderrisima, tako da je od malih nogu bio upućen na sufizam. Imajući u vidu materijalno bogatstvo u kojem se rodio i odrastao, stekao je zavidno obrazovanje. Završio je Carev mekteb, zatim ruždiju, nekoliko razreda Merhemića medrese, a onda studij šerijatskog prava. Nešto kasnije je pred Mustafom Hadžihalilovićem završio studij orijentalnih jezika. Govorio je arapski, turski i perzijski jezik.

U Sarajevu je bio običaj da pojedini imami drže predavanja u nekoliko kuća ili u jednom užem ili širem krugu slušalaca. U kući Mujage Merhemića decenijama su se predavale razne grane islamske nauke i lijepe književnosti. Džemaludin Čaušević je dugi niz godina u njegovoj kući tumačio Mesneviju Dželaludina Rumija od 1911. do 1928, kada je zbog razlika u načinu tretiranja emancipacije muslimanki došlo do spora između sarajevskog Džematskog medžlisa i reis-ul-uleme Čauševića, pa je Mujaga Merhemić, kao potpisnik Džematskog medžlisa, otkazao gostoprimstvo reisul-ulemi. Istovremeno, u Merhemićevoj kući Mehmed Teufik Okić je učio Nesefijin tefsir Kur'ana, svake subote iza namaza, a nakon njegove smrti Ahmed Burek je nastavio tumačiti tefsir. Na nagovor Numana Bajraktarevića, svog starijeg prijatelja iz časova perzijskog jezika kod Mustafe Hadžihalilovića, Mujaga Merhemić je odlučio da sam održi predavanja krugu ljubitelja perzijske književnosti.

U dvorištu svoje kuće 1935. sagradio je posebnu prostoriju, koju su posjetioci nazivali dershan (učionica). U svojoj kući,  redovno je organizovao ceremonije na odabrane dane islamskog kalendara, tokom kojih su se čitale klasične pjesme, poput *Miradžija* i *Bedrija*. Mujaga Merhemić je čitao, prevodio i tumačio perzijske klasike: Pendnamu šejha Feriduddina Attara (od jeseni 1933. do 29. maja 1935); Đulistan Saadija Širazija (dersovi su se održavali subotom navečer, a prijevod i tumačenje su završeni 1938); Divan od Hafiza Širazija (počeo je prevoditi i tumačiti Divan 18. decembra 1938, a predavanja su završena 24. marta 1941. Predavanja su se održavala ponedjeljkom navečer, a redovno su im prisustvovali šejh Fejzulah Hadžibajrić, Hamdija Čemo i Mehmed Mujezinović. Mehmed Handžić je također povremeno prisustvovao predavanjima  *Divana*); Bostan od Saadija Širazija (od 31. marta 1941. do 15. juna 1942). Tokom prevođenja i tumačenja *Bostana*, Njemačka je napala Kraljevinu Jugoslaviju i bombardovala kuću Mujage Merhemića. Tumačio je i Mesneviju od Dželaluddina Rumija.

Predavanja, prijevodi i tumačenja Mesnevije u kući Merhemića nastavili su se 6. jula 1942, kada je Mehmed Handžić održao uvodno predavanje na arapskom jeziku. Sljedeće sedmice, u srijedu, 13. jula, Mujaga Merhemić je održao svoje prvo predavanje iz Mesnevije, nastavljajući to činiti sve do svoje smrti 1959. Jugoslavenska vlada je 1947. zabranila veća okupljanja u domovima, pa su se od tada Mesnevijina predavanja održavala pred uskim krugom, koji se sastojao od samo četiri slušaoca: šejha Abdullaha Fočaka, šejha Fejzulaha Hadžibajrića, Esada Sabrihafizovića i Mehmeda Mujezinovića. Prije njega, Mesneviju je tumačio samo Mehmed Džemaluddin Čaušević (od 1911. do 1928.), a nakon njega šejh Fejzulah Hadžibajrić (od 1965. do 1988), Halid Hadžimulić (od 1988. do 2011) i Mehmed Karahodžić (od 2011).

Mujaga Merhemić je umro u Sarajevu 23. marta 1959. Alija Nametak ističe da je Merhemićeva sahrana bila najveća u Sarajevu kojoj je prisustvovao. Prema njegovim riječima, ljudi su vršili pritisak da dođu do tabuta kao neke vrste svete relikvije. Ovom rezolucijom konstatuje se teška situacija u kojoj su se našli Bošnjaci, a za koju se navodi da je posljedica smišljene politike ustaša da izazovu sukobe pravoslavaca i muslimana, javno se osuđuju zločini pojedinih Bošnjaka nad Srbima, konstatira obespravljenost muslimana koju provodi ustaški režim i zahtijeva uspostavljanje reda i mira, kažnjavanje odgovornih za zločine i pružanje pomoći žrtvama. Jedan od razloga donošenja rezolucije bili su i masakri četničkih odreda Jugoslavenske vojske u otadžbini nad bošnjačkim civilima u istočnoj Bosni.

## Reference 
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1877.
Kategorija:Umrli 1959.
Kategorija:Alimi
Kategorija:Bošnjaci