open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zhang Qing (biatlonac)

**Zhang Qing** (), rođen 7. aprila 1980. u Kaiyuan, u provinciji Liaoning, je nekadašnji kineski olimpijski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
#### Biatlon 
Zhang je samo jednom nastupio na Olimpijskim igrama u biatlonu i to na ZOI 2002. u Salt Lake Cityju u SAD-u.
U pojedinačnoj konkurenciji najbolji plasman na ZOI 2002. bilo mu je 53-e mjesto u utrci potjere, kada je od 57 takmičara s pet promašaja i zaostatkom od 6:36.5&nbsp;min bio iza pobjednika norveškog biatlonca Olea Einara Bjørndalena. U štafeti, kineski biatlonci nisu nastupili

#### Skijaško trčanje 
### Svjetska prvenstva 
Zhang Qing je od SP 2000. do SP 2009. nastupio pet puta na Svjetskim prvenstvima, ali nije osvajao medalje.  Najbolji rezultat u pojedinačnoj konkurenciji mu je 34-o mjesto na SP 2009. u utrci na 10&nbsp;km, kada je bez promašaja i zaostatkom od 2:06.5&nbsp;min bio sporiji od pobjednika norveškog biatlonca Olea Einara Bjørndalena. U ekipnim utrkama mu je najbolji rezultat sedmo mjesto na SP 2007. u mješovitoj štafeti s Kong Yingchao, Dong Xue i Zhangom Chengyeom, te 16-o mjesto u štafeti na SP 2008. s Tianom Yeom, Zhangom Chengyeom i Renom Longom.

### Svjetski kup 
Zhang je prvi put nastupio u sezoni 1998/99. u Svjetskom kupu, 11. decembra 1999. u Hochfilzenu, u utrci na 10&nbsp;km osvojio je 85-o mjesto. Najbolji rezultat bilo mu je 18-o mjesto u sezoni 2006/07. u Holmenkollenu 8. marta 2007. u utrci na 20&nbsp;km; a u ekipnim utrkama je u Hochfilzenu sezoni 2006/07. 17. decembra 2006 s Renom Longom, Zhangom Chengyeom i Tianom Yeom osvojio dvanaesto njesto.

### Azijske igre 
Na biatlonskim takmičenjima Azijskih igara u tri nastupa na AI 1999. AI 2003. i AI 2007. osvojio je šest medalja, od kojih četiri u pojedinačnim utrkama, a dvije u štafeti.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2009.

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* 

Kategorija:Rođeni 1980.
Kategorija:Biografije, Kaiyuan (Liaoning)
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Kineski biatlonci
Kategorija:Kineski skijaši-trkači
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2002.
Kategorija:Kineski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Biatlonci na Azijskim igrama 1999.
Kategorija:Biatlonci na Azijskim igrama 2003.
Kategorija:Biatlonci na Azijskim igrama 2007.
Kategorija:Osvajači medalja na Azijskim igrama
Kategorija:Skijaši-trkači na Zimskim olimpijskim igrama 2006.
Niskoponavljajuća kopija

**Niskoponavljajuća kopija** (**LCR**), također poznata kao **segmentne duplikacije** (**SD**), ili **duplikoni**, su sekvence DNK prisutne na više lokacija unutar genoma koje dijele visok nivo identiteta sekvence.

## Ponavljanja 
Ponavljanja, ili duplikacije, obično su dugačke 10–300 kb i čine više od 95% identiteta sekvence. Iako rijetka kod većine sisara, LCR-ovi čine veliki dio ljudskog genoma zbog značajne ekspanzije tokom evolucije primata. Kod ljudi, hromosomi Y i 22 imaju najveći udio standardnih devijacija: 50,4% odnosno 11,9% SRGAP2 je SD.

Neusklađenost LCR-ova tokom nealelne homologne rekombinacije (NAHR) je važan mehanizam koji leži u osnovi hromosomskih mikrodelecijskih poremećaja, kao i njihovih recipročnih duplikacijskih partnera. Mnogi LCR-ovi su koncentrirani u "vrućim tačkama", kao što je regija 17p11-12, od kojih se 27% sastoji od LCR sekvence. NAHR i nehomologno spajanje krajeva (NHEJ) unutar ove regije odgovorni su za širok spektar poremećaja, uključujući Charcot-Marie-Toothov sindrom tip 1A, nasljedna neuropatija sa sklonošću ka paralizama uzrokovanim pritiskom, i Potocki–Lupskijev sindrom. 
*1. Poređenje sklopa cijelog genoma (WGAC), u kojem se identificiraju regije homologije unutar sklopa.
*2. Detekcija sekvenci cijelog genoma pomoću sačmarice (WSSD), u kojoj se duplikacija regija zaključuje povećanom pokrivenost čitanja na mjestu segmentne duplikacije.

## Također pogledajte 
* Pseudogen
* Molekularna evolucija
* Komparativna genomika
* Inparanoid
* Duplikacija tandemskog egzona
* Varijacije broja kopija 1q21.1
* Segmentalna duplikacija na ljudskom Y hromosomu

## Reference 
Kategorija:Molekularna genetika
Kategorija:Mutacije
Kurdistanski ejalet

**Kurdistanski ejalet** () bio je jedan od ejaleta Osmanskog Carstva. Ovo je bio prvi put da je Osmansko Carstvo koristilo termin "Kurdistan" za označavanje administrativne jedinice, a ne geografske regije. Formiran je s ciljem uspostavljanja direktne kontrole nad Osmanskim Kurdistanom, a ne njegove politizacije.

## Historija 
Bila je to kratkotrajna provincija, jer je trajala samo oko 21 godinu, između 1846. i 1867. Godinu dana nakon njenog osnivanja, kurdski snagator Bedir Kan Beg i bivši vladar velikih dijelova Kurdistanskog ejaleta, poražen je u svom dvorcu u Eruhu. U regiji je nedostajao moćni kurdski vladar, što je dovelo do uspona vjerskih šeika koji su pripadali derviškim redovima Nakšibandija i Kadirije, ili *tarikata*. Godine 1867. ukinuta je, a naslijedio ju je Dijarbekirski vilajet. Tokom svog postojanja, imala je dvanaest različitih guvernera koji su imali titulu mušira ili vezira.

### Širenje 
U početku je ejalet pokrivao područje bivšeg Kurdistanskog emirata Bohtan, ali se postepeno širio i u svom najširem opsegu uključivao je bivši Dijarbekirski ejalet i područja oko Vana, Hakkârija i Muşa, kao i okruge Botan, Mardin i Cizre. Prema salnamama između 1847. i 1867. njime je vladala srednja osmanska vlada i primali su godišnje finansiranje od 80.000 pijastri, znatno više od Mosulskog ejaleta. Godine 1853. ejalet je imao četiri sandžaka, i to one iz Diyarbakıra, Muşa, Siirta i Dersima. Njegove primjedbe koje su se odnosile na pokrajinsku upravu Osmanskog Carstva mnogi su kritizirali, protumačivši ih kao znakove Erdoğanove želje za implementacijom federalnog sistema. Kako bi se suprotstavio turskim nacionalistima, Erdoğan je podsjetio da su tokom osmanskog doba postojali ejaleti pod nazivom Kurdistan i Lazistan. Izjavio je da bi autonomna samouprava unutar države Turske trebala biti moguća i da bi čak bila izvor snage za Tursku.

## Također pogledajte 
* Administrativna podjela Osmanskog Carstva
* Turski Kurdistan
* Jugoistočna Anadolija
* Ejalet

## Reference 
Kurdistan
Kurdistan
Kurdistan
Anadolijski ejalet

**Anadolijski ejalet** () bila je jedna od dvije ključne provincije (Rumelija je bila druga) u ranim godinama Osmanskog Carstva. Osnovana je 1393, a njen glavni grad prvobitno je bio Ankara u srednjoj Anadoliji, ali je 1451. premješten u Kütahyu u Egejsku regiju. Njena prijavljena površina u 19. vijeku iznosila je oko 170.430&nbsp;km2.

Smatra se da je provincija Anadolija osnovana 1393, kada je sultan Bajazid I (1389–1402) imenovao Kara Timurtaša za *begler-bega*, a potkralj je bio u Anadoliji tokom Bajazidovog odsustva na kampanji u Evropi protiv Mirče I Starijeg. Provincija Anadolija je u početku nosila naziv *beylerbeylik* ili generički *vilajet* ("provincija"), a tek nakon 1591. koristi se termin *ejalet.*

Kao dio tanzimatskih reformi, Anadolijski ejalet je raspušten  i podijeljena na manje ejalete, iako različiti naučnici daju oprečne datume ukidanja, od 1832. do 1864.

# Sandžak Saruhan
# Sandžak Kütahya
# Sandžak Aydın
# Sandžak Menteşe
# Sandžak Teke
# Sandžak Hamid-ili
# Sandžak Karahisar-ı Sahib
# Sandžak Sultan-Öni
# Sandžak Hüdavendigar
# Sandžak Koca-ili
# Sandžak Bolu
# Sandžak Kastamonu
# Sandžak Kankırı (Çankırı)
# Sandžak Ankara
# Sandžak Alaiyye
# Sandžak Karesi
# Sandžak Biga
|Ejalet se sastojao od 15 sandžaka (liva) 1609:

# Sandžak Kütahya (*Liva-i Kütahya*, *Pasha Sanjakı*, Kütahya)
# Sandžak Saruhan (*Liva-i Saruhan*, *Hass-ı Mîr Liva*, Manisa)
# Sandžak Aydin (*Liva-i Aydın*, Aydın)
# Sandžak Hüdavendigâr (*Liva-i Hüdavendigâr*, Bursa)
# Sandžak Kastamonu (*Liva-i Kastamonu*, Kastamonu)
# Sandžak Menteşe (*Liva-i Menteşe*, Muğla)
# Sandžak Bolu (*Liva-i Bolu*, Bolu)
# Sandžak Ankara (*Liva-i Bankara*, Ankara)
# Sandžak Karahisar-i Sahib (*Liva-i Karahisar-ı Sahib*, Afyonkarahisar)
# Sandžak Teke (*Liva-i Teke*, Antalya)
# Sandžak Kangırı (*Liva-i Kangırı*, Çankırı)
# Sandžak Hamid (*Liva-i Hamid*, Isparta)
# Sandžak Sultanönü (*Liva-i Sultanönü*, Eskişehir)
# Sandžak Karasi (*Liva-i Karasi*, Balıkesir)
|
|Ejalet se sastojao od 15 sandžaka (liva) u periodu od 1700. do 1740:

# Sandžak Kütahya (*Pasha Sanjakı*, Kütahya)
# Sandžak Hüdavendigâr (Bursa)
# Sandžak Bolu (Bolu)
# Sandžak Kastamonu (Kastamonu)
# Sandžak Karasi (Balıkesir)
# Sandžak Sultanönü (Eskişehir)
# Sandžak Saruhan (Manisa)
# Sandžak Karahisar-i Sahib (Afyonkarahisar)
# Sandžak Hamid (Isparta)
# Sandžak Ankara (Ankara)
# Sandžak Kânkırı (Çankırı)
# Sandžak Aydin (Aydın)
# Sandžak Teke (Antalya)
# Sandžak Menteşe (Muğla)
# Sandžak Beybazarı (Beypazarı)
|}

## Također pogledajte 
* Administrativna podjela Osmanskog Carstva
* Anadolija
* Ejalet

## Reference 
Anadolija
Anadolija
Anadolija
Moussa Arafat

**Moussa Arafat al-Qudwa** (; 16. septembar 1940 – 7. septembar 2005) bio je jedan od osnivača Fataha i vodeći zvaničnik Revolucionarnog vijeća Fataha. Bio je rođak palestinskog vođe Yassera Arafata.

## Karijera 
Moussa Arafat bio je šef vojne obavještajne službe 1990-ih.

Nakon sukoba, Yasser Arafat je reorganizovao sigurnosni aparat Gaze i imenovao Abdel-Razeka el-Majaideha na novu poziciju generalnog direktora sigurnosti za Zapadnu obalu i Gazu, koji je bio iznad Moussu Arafata.

U aprilu 2005, Arafat je smijenjen sa pozicije šefa sigurnosti, ali je potom imenovan savjetnikom za vojna pitanja

U Gazi i na Zapadnoj obali došlo je do borbe za moć između rivalskih palestinskih frakcija u iščekivanju plana izraelskog premijera Ariela Sharona da povuče trupe i doseljenike sa okupirane teritorije do kraja 2005.

Godine 2003, Arafat je izbjegao povrede u eksploziji u svojoj kancelariji koju su izazvale rakete koje su, kako je tvrdio, ispalili palestinski neprijatelji. U oktobru 2004, Moussa Arafat i visoki sigurnosni zvaničnik u Pojasu Gaze preživjeli su eksploziju automobilske bombe koja je eksplodirala u njegovom konvoju.

## Posljedice atentata na Moussa Arafata 
Mohammed Abdel Al, glasnogovornik Odbora narodnog otpora (PRC), militantne grupe, preuzeo je odgovornost za Arafatovo ubistvo, rekavši da je Arafat ubijen kako bi se kaznio za korupciju nakon što palestinske sigurnosne snage nisu poduzele nikakve mjere protiv njega. PRC se uglavnom sastoji od bivših članova pokreta Fatah, koji su palestinske vođe optužili za korupciju.

Mahmoud Abbas je obećao da će pronaći Arafatove ubice, ali ništa nije učinjeno.

Naoružani ljudi koji su ubili Arafata oteli su Arafatovog najstarijeg sina, Manhala, i tri tjelohranitelja. Tjelohranitelji su ubrzo nakon toga pušteni, ali Manhal je zadržan dan prije nego što je pušten egipatskoj vladinoj delegaciji u Gazi.

## Reference 
## Vanjski linkovi
*Palestinian security chief shot dead, *BBC News Online*, 7. septembar 2005.
*Gaza official escapes bomb blast, *BBC News Online*, 13. oktobar 2004.

Kategorija:Rođeni 1940.
Kategorija:Umrli 2005.
Kategorija:Biografije, Jaffa
Kategorija:Palestinski političari
Ruffinijevo tjelašce

**Bulbusno tjelašce**, **Ruffinijev završetak** ili **Ruffinijevo tjelašce** jest sporoprilagođavajući mehanoreceptor koji je smješten u tkivu između dermisnih papila i hipodermisa. Nazvan je po Angelu Ruffiniju.

## Struktura 
Ruffinijeva tjelašca su uvećani dendritski završeci s izduženim kapsulama.
[thumb| Ruffinijevo tjelašce s originalnog slajda koje je Ruffini poslao [Charles Sherington|Charlesu Sheringtonu]]

## Funkcija
Ovaj vretenasti receptor osjetljiv je na istezanje kože i doprinosi kinestetičkom osjećaju i kontroli položaja i pokreta prstiju. Najveću gustoću imaju oko noktiju, gdje djeluju u praćenju klizanja predmeta po površini kože, omogućavajući modulaciju prianjanja na predmet.

Ruffinijeva tjelašca reagiraju na produženi pritisak i pokazuju vrlo malo prilagođavanja.

Ruffinijevi završeci smješteni su u dubokim slojevima kože i registriraju mehaničku deformaciju unutar zglobova, tačnije promjenu ugla, sa specifičnošću do 2,75 stepeni, kao i kontinuirana stanja pritiska. Također djeluju kao termoreceptori koji reagiraju dugo vremena, tako da u slučaju duboke opekotine neće biti bola, jer će ovi receptori biti spaljeni.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Senzorni receptori
Kategorija:Koža
Džininske brigade

**Džininske brigade** (, Katāʾib Ǧinīn), također poznate kao **Džininski bataljon** ili **Džininska brigada**, jest palestinska militantna grupa na Zapadnoj obali. Osnovao ju je u Džininu 2021. Jamil el-Amouri, militant Palestinskog islamskog džihada (PIJ). Organizacija je smještena u izbjegličkom kampu Džinin na sjeveru Zapadne obale. Kao i većina drugih milicija Zapadne obale, Džininske brigade su krovna formacija povezana s PIJ-om, Hamasom i Brigadama šehida Al-Aqse.

Džininske brigade su učestvovale u oružanim sukobima s izraelskim snagama. Tvrde da su "otpor". Pozivaju na oružani otpor protiv Izraela i da palestinske vlasti učestvuju u pokretu.

## Historija i pozadina 
Džininske brigade, za koje se vjeruje da ih je osnovao Jamil al-Amouri u izbjegličkom kampu Džinin prije svoje smrti u junu 2021, prvi put su se pojavile nakon njihovog učešća u bijegu palestinskih zatvorenika iz izraelskog zatvora Gilboa 6. septembra 2021. Brigade su također učestvovale u otmici tijela Tirana Fera, 17-godišnjeg izraelskog Druza, 23. novembra 2022.

Tokom genocida u Pojasu Gaze koji je u toku i njegovog prelijevanja na Zapadnu obalu, više puta su se sukobljavale s izraelskim snagama koje su vršile upade u Džinin. Brigade su također učestvovale u nemirima na Zapadnoj obali protiv Palestinske uprave u julu 2024. U decembru 2024, Palestinska uprava je pokrenula operaciju u Džininu kako bi se borila protiv Džininskih brigada, koja se na kraju spojila s izraelskom ofanzivom usmjerenom na tu grupu.

## Reference 
Kategorija:Palestina
Kategorija:Hamas
Kategorija:Brigade šehida Al-Aqse
Kategorija:Palestinske militantne grupe
Palestinski islamski džihad

**Palestinski islamski džihad** (, Ḥarakat al-Jihād al-Islāmi fi Filastīn) (PIJ), poznati i kao **Pokret Palestinskog islamskog džihada**, jest palestinska islamistička paravojna organizacija formirana 1981.

Nastao je kao ogranak Muslimanskog bratstva, a ideološki je na njegovo formiranje utjecala Islamska revolucija u Iranu. Član je Saveza palestinskih snaga, koji odbacuje Sporazum iz Osla i čiji je cilj uspostavljanje suverene islamske palestinske države. Poziva na vojno uništenje Izraela i odbacuje rješenje o dvije države. Od 2014, moć PIJ-a stalno raste uz podršku sredstava iz Irana. PIJ je značajno učestvovao u tekućem ratu u Gazi (2023. – danas), boreći se uz Hamas i druge savezničke palestinske frakcije.

Oružano krilo PIJ-a su Brigade Al-Quds (također poznate kao "Saraya"), također formirane 1981, koje su aktivne na Zapadnoj obali i u Pojasu Gaze, a njihova glavna uporišta na Zapadnoj obali su gradovi Hebron i Džinin. Njihove operacije uključivale su samoubilačke bombaške napade, napade na izraelske civile, kao i ispaljivanje raketa na Izrael, ciljajući civile. PIJ je označen kao teroristička organizacija od Sjedinjenih Američkih Država, Evropske unije, Ujedinjenog Kraljevstva, Kanade, Australije, Novog Zelanda i Izraela.
[mini|[FBI je tražio Ramadana Abdullaha Mohammada Shallaha zbog zavjere za vođenje poslova označene međunarodne terorističke organizacije poznate kao "Palestinski islamski džihad".]]

## Reference 
Kategorija:Palestina
Kategorija:Palestinski islamski džihad
Kategorija:Palestinske militantne grupe
Brigade šehida Al-Aqse

**Brigade šehida Al-Aqse** ( Katāʾib Shuhadāʾ al-Aqṣā)[a] jest koalicija palestinskih oružanih grupa na Zapadnoj obali i u Pojasu Gaze, ranije povezana s Fatahom.

Osnovana 2000. usred Druge intifade, Trenutno, organizacija i dalje politički podržava Fatah

Brigade su izvele razne oružane napade na izraelske vojne i civilne ciljeve od 2000. Posebno je važno napomenuti da su učestvovale u tekućem ratu u Gazi (2023 – danas) zajedno s Hamasom i drugim savezničkim palestinskim frakcijama.

Brigade su Izrael, Evropska unija, Kanada, Japan, Novi Zeland, i Sjedinjene Američke Države označili kao terorističku organizaciju.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* vebsajt Brigade šehida Al-Aqse (arapski)
* Vijeće za vanjske odnose. Pitanja i odgovori o terorizmu: Brigade šehida Al-Aqse
* Profil: Brigade šehida Al-Aqse
* Brigade šehida Al-Aqse: Političko sredstvo s oštricom , iz Izraelskog instituta za borbu protiv terorizma.
* Brigade šehida Al-Aqse se pridružuju Vijeći Fataha.
* Svakodnevni život u Palestinskoj upravi
* BBC: Sredstva Palestinske uprave idu militantima

Kategorija:Palestina
Kategorija:Fatah
Kategorija:Brigade šehida Al-Aqse
Kategorija:Terorističke organizacije
Kotar

[mini|Područja [Socijalistička Republika Bosna i Hercegovina#Administrativna podjela|kotara (srezova) i općina u NR Bosni i Hercegovini 1955.]]
[mini|Podjela [Socijalistička Republika Bosna i Hercegovina|NR Bosne i Hercegovine na kotare nakon 1957.]]
**Kotar** jest naziv za niže administrativno-teritorijalne jedinice ili jedinice lokalne samouprave.

## Historija 
Naziv je bio korišten u Habsburškoj monarhiji i u Austro-Ugarskoj (1848–1918), te kasnije u područjima (pokrajinama, oblastima, okruzima i županijama) Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (1921–1929), banovinama Kraljevine Jugoslavije (1929–1941), gdje je također nosio naziv srez, velikim župama Nezavisne Države Hrvatske (1941–1945), te na kraju u Federativnoj Narodnoj Republici Jugoslaviji nakon Drugog svjetskog rata do 1960-tih.

### Jugoslavija 
U FNR Jugoslaviji, kotar se sastojao od općina. Veći gradovi obično nisu bili uključeni u okruge već su bili zasebne jedinice samouprave. Nakon donošenja *Zakona o organizaciji općina i okruga* 1955, mjesni narodni odbori transformisani su u općine, dok je broj kotara znatno smanjen zbog postepenog transformisanja u zajednicu općina, a prethodne ovlasti i teritorijalni opseg preuzela je općina. Tako je 1955. Narodna Republika Hrvatska podijeljena na 27 kotara, NR Bosna i Hercegovina na 15, a u kasnijim godinama izvršene su daljnje promjene u organizaciji lokalne samouprave.

Nakon popisa stanovništva u FNR Jugoslaviji 1961. postepeno je ukinuta podjela na kotare i uvedena podjela na okruge u nekim republikama. Umjesto kotara, ustanovljen je dosta manji broj okruga ili zajednica općina, koji su dalje bili podijeljeni na općine. Ova podjela, uz neke manje promjene, potrajala je sve do danas, s mnogim općinama koje još uvijek imaju granice povučene 1961. Par godina kasnije, ukinuta je i podjela na okruge, a u nekim republikama, osim općina, ostale su i zajednice općina, sve do raspada Jugoslavije.

### Moderno doba 
Termin je ponovo upotrijebljen u maju 1992. kada je Hrvatski sabor odredio dva "administrativna kotara" kao područja samouprave sa većinskim srpskim stanovništvom: Dvorski kotar u Sisačko-moslavačkoj županiji i Kninski kotar u Zadarsko-kninskoj županiji. Oba ova kotara su službeno ukinuta teritorijalnom organizacijom 1997.

Danas, nerijetko se može vidjeti upotreba ovog termina, najviše u Hrvatskoj. Gradska naselja u Hrvatskoj koriste nazive *Gradska četvrt* ili *Gradski kotar* kao oblik mjesne samouprave koji se osniva za područje koje predstavlja gradsku, privrednu i društvenu cjelinu, a koje je povezano zajedničkim interesima građana. Termin se također nalazi i u nazivima nekih područja, kao što je Gorski kotar.

## Također pogledajte 
* Administrativna jedinica
* Grad
* Općina
* Regija
* Srez

## Reference 
## Literatura 
* 

Kategorija:Administrativna podjela Jugoslavije
Kategorija:Bivše vrste administrativnih podjela u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Bivše vrste administrativnih podjela u Hrvatskoj
Kategorija:Vrste administrativnih jedinica
Timur Hamitgatin

**Timur Hamitgatin**, () rođen 27. aprila 1993. u Ščučinsku,  Kazahstan) je nekadašnji kazahstanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Timur Hamitgatin je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 2018. Jedini mu je rezultat bilo 72-o mjesto na ZOI 2018. u utrci na 20&nbsp;km, kada je s 6:48.9&nbsp;min i dva promašaja bio sporiji od norveškog biatlonca Johannesa Thingnesa Bøa. U štafetnim takmičenjima nije nastupio.

### Svjetska prvenstva 
Nije nastupao na Svjetskim prvenstvima..

### Svjetski kup 
Prvi nastup Hamitgatina u Svjetskom kupu bio je u sezoni 2014/15.  Na prvom nastupu u Oberhofu 8. januara 2015. u utrci štafete s Janom Savickijem, Antonom Pantovim i Aleksandrom Trifonovim, osvojio je 16-o mjesto. Najbolji rezultat u pojedinačnim utrkama mu je 60-o mjesto u sezoni 2017/18. u njemačkom Ruhpoldingu 10. januara 2018. u utrci na 20&nbsp;km, kada je s dva promašaja bio 5:21.3&nbsp;min sporiji od pobjednika francuskog  biatlonca Martina Fourcadea. U ekipnim utrkama u sezoni 2017/18. ostvario je najbolji rezultat u štafetnoj utrci 12. januara 2018. u Ruhpoldingu s Maksimom Braunom, Vasilijem Podkoritovim i Romanom Jereminom osvojivši jedanaesto mjesto.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2019. godine.

## Privatni život 
## Nagrade 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* Zvanična banka podataka IBU-a

## Reference 
Kategorija:Kazahstanski biatlonci
Kategorija:Rođeni 1993.
Kategorija:Biografije, Ščučinsk
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2018.
Kategorija:Kazahstanski olimpijci u biatlonu
Palestinski narodni borbeni front

**Palestinski narodni borbeni front** (PPSF, povremeno skraćeno PSF) (, Jabhet el-Nedal el-Sha'abi el-Falestini) jest palestinska politička stranka. Samir Ghawshah izabran je za generalnog sekretara PPSF-a 1971. i vodio ga je do svoje smrti 2009. Naslijedio ga je Ahmed Majdalani 8. augusta 2009.

PPSF ima mjesto u izvršnom vijeću Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO), iako se općenito smatra da ima ograničen utjecaj na palestinsku politiku.

## Rana historija 
PPSF je osnovan kao Palestinska organizacija narodne borbe (PPSO) na Zapadnoj obali 1967. od strane Bahjata Abu Gharbieha, bivšeg člana Baat partije, nakon odvajanja od Narodnog fronta oslobođenja Palestine (PFLP). Imala je bliske veze s Fatahom, a 1971. službeno je postala organizacija povezana s Fatahom. Posvađala se s Yasser Arafatom 1973. i napustila Fatah da djeluje samostalno. Godine 1974. PPSF je napustila PLO kako bi postala osnivačica Fronta odbijanja s drugim radikalnim palestinskim frakcijama koje su odbacile Program od deset tačaka koji je usvojila Palestinska oslobodilačka organizacija (PLO).

Godine 1969. organizacija je napala civilne izraelske i grčke putnike na aerodromu u Atini, što je rezultiralo s 14 povrijeđenih i jednim mrtvim djetetom. Godinu dana kasnije, organizacija je također otela let Olympic Airwaysa 255 iz Bejruta, Liban, na putu za Atinu. Otmičari su naredili da let preveze u Kairo, Egipat, s pet članova posade.

U početku su bili bliski Egiptu, ali nakon razlaza s Fatahom, stranka je počela propadati. Godine 1982. zajednički su ga obnovile Sirija i Libija, u pokušaju da ojačaju tvrdokorne i anti-arafatovske snage u PLO-u (Sirija se istovremeno borila protiv PLO-a u Libanu).

Članovi PPSF-a spomenuti su kao mogući osumnjičeni za bombaški napad kod Lockerbieja 1988, za koji se vjeruje da ga je orkestrirao libijski režim, ali Samir Ghawshah je negirao optužbe.

## Pomirenje s politikom PLO-a i PNA-e 
Godine 1991, PPSF-u je dozvoljeno da se ponovo pridruži PLO-u nakon što je prihvatio Rezoluciju 242 Vijeća sigurnosti Ujedinjenih nacija i koncept pregovora s Izraelom. Ghawshah je dobio mjesto u Izvršnom odboru PLO-a. PPSF se podijelio na dvije, glavna grupa, frakcija Samira Ghawshe, prihvatila je Palestinsku nacionalnu upravu (PNA), dok se paralelna PPSF Halida 'Abdul-Majida protivila tome iz egzila u Damasku.

Frakcija Samira Ghawshe iz PPSF-a učestvovala je na palestinskim zakonodavnim izborima 1996. sa 12 kandidata. Zajedno su osvojili 0,76% nacionalnih glasova.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Početna stranica vebsajta PPSF-a (arapski)

Kategorija:Palestina
Kategorija:Palestinski narodni borbeni front
Kategorija:Političke stranke osnovane 1967.
Kategorija:Palestinske militantne organizacije
Nijemi film

[thumb|upright|[Charlie Chaplin, jedna od najpoznatijih zvijezda ere nijemog filma.]]

**Nijemi film** je oblik kinematografske produkcije u kojem tokom projekcije ne postoji sinhronizirani snimljeni govor ili dijalog. Glavna sredstva pripovijedanja su vizuelni elementi (pokreti, mimika, scenografija, montaža i kadrovi), dok se dijalog, misli ili objašnjenja često pojavljuju kao tekstualne kartice (međutitlovi). Iako film nema snimljeni zvuk, često ga je pratila živa muzička pratnja u kinima ili snimljeni muzički zapis.

## Historijski okvir i period 
Era nijemog filma započela je sredinom 1890-ih godina, kada su pokretne slike postale popularan komercijalni medij zabave.
* Upotreba tekstualnih kartica (međutitlova) za pojašnjenja, dijalog ili unutrašnje misli likova.
* Često korištenje specijalne scenografije i efekata, naročito u eksperimentalnim i umjetničkim nijemim filmovima.
* Izazovi očuvanja: većina nijemih filmova bila je snimljena na nitratnim filmovima koji propadaju, zbog čega je veliki broj naslova danas izgubljen.

## Kulturni značaj i naslijeđe 
Nijemi film nije samo prethodnik zvučnog filma, on je umjetnička forma sa svojim vlastitim estetskim vrijednostima. Ipak, važno je navesti da nosi vrlo kontroverzan sadržaj i rasističke prikaze, što danas film stavlja u kompleksan historijski i etički kontekst.

### Kabinet doktora Caligarija (1920) 
thumb|upright=0.8|Poster za film *Kabinet doktora Caligarija*.
Film njemačkog ekspresionizma u režiji Roberta Wienea poznat je po izuzetnim scenografskim rješenjima i stiliziranom prikazu stvarnosti. Smatra se jednim od najvažnijih nijemih filmova u historiji, jer pokazuje kako film može biti umjetnički izražajan medij.

Špansko-francuski film **Blancanieves** (2012) reditelja Pabla Bergera reinterpretira bajku u stilu nijemog i crno-bijelog filma smještenu u Andaluziju 1920-ih.

Još jedan savremeni primjer je film **Silent Life: The Story of the Lady in Black** (2023), u režiji Vladislava Kozlova, koji prikazuje život junaka nijemog filma Rudolpha Valentina i koristi tišinu kao element stila.

Ovi filmovi pokazuju da nijema forma nije nužno zastarjela, već da je i danas sredstvo kojim savremeni autori mogu preispitati granice slike, tišine i emocije u kinematografiji.

## Reference 
Kategorija:Nijemi filmovi
Kategorija:Historija filma
Vladislav Vitenko

**Vladislav Vitenko**,  rođen 18. marta 1995. u Rideru, Kazahstan je nekadašnji kazahstanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Vladislav  Vitenko je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 2018. Najbolji mu je rezultat bilo 79-o mjesto na ZOI 2018. u utrci na 10&nbsp;km, kada je s 2:53.9&nbsp;min i četiri promašaja bio sporiji od njemačkog biatlonca Arnda Peiffera. U štafeti je s Maksimom Braunom, Vasilijem Podkoritovim i Romanom Jereminom osvojio predzadnje 17-o mjesto zaostavši jedan krug iza pobjedničke švedske štafete u sastavu: Peppe Femling, Jesper Nelin, Sebastian Samuelsson i Fredrik Lindström.

### Svjetska prvenstva 
Vitenko je nastupio dva puta na Svjetskim prvenstvima, ali nije osvojio ni jednu medalju. U pojedinačnim utrkama mu je najbolji rezultat 84-o mjesto na SP 2017. u utrci na 20 km, a u štafeti mu je najbolji rezultat bilo 22-o mjesto na SP 2019. u mješovitoj štafetnoj utrci, koje je osvojio s Jelisavetom Belčenkom, Ljudmilom Ahatovom i Timurom Kucom.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Vitenkog u Svjetskom kupu bio je u sezoni 2016/17. Na prvom nastupu u Ruhpoldingu 11. januara 2017. u utrci štafete s Janom Savickijem, Antonom Pantovim i Maksimom Braunom, osvojio je 13-o mjesto, što mu je ostao najbolji rezultat. Najbolji rezultat u pojedinačnim utrkama mu je 47-o mjesto u sezoni 2017/18. u finskom Kontiolahtiju 8. marta 2018. u utrci na 10&nbsp;km, kada je s dva promašaja bio 1:46.3&nbsp;min sporiji od pobjednika ruskog  biatlonca Antona Šipuljina. U ekipnim utrkama u sezoni 2017/18. ostvario je najbolji rezultat u pojedinačnoj štafetnoj utrci 10. marta 2018. u Ruhpoldingu s Galinom Višnjevska-Šeporenkom, osvojivši deveto mjesto.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2020. godine.

## Privatni život 
## Nagrade 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* Zvanična banka podataka IBU-a

## Reference 
Kategorija:Kazahstanski biatlonci
Kategorija:Rođeni 1995.
Kategorija:Biografije, Rider (Kazahstan)
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2018.
Kategorija:Kazahstanski olimpijci u biatlonu
JakoJako

**JakoJako** je scensko/producentsko ime **Sibel Jacqueline Koçer**, tursko-njemačke DJ-ice elektronske muzike, kompozitorice i producentice.

JakoJako živi u Berlinu, nastupa kao rezidentica u noćnom klubu Berghain i objavljuje pod različitim izdavačkim kućama, uključujući Leisure System, Beatport, MUTE Records i njihovu pod-izdavačku kuću za tehno NovaMute. Doprinijela je i kompilacijama na BPitch Control, Tresor i Figure, a poznata je također i kao DIY (DoItYourself/*uradi sam*) umjetnica modularnih sintisajzera sa širokim muzičkim rasponom od ambijentalne do tehno muzike.

Zajedno sa Rødhådom, JakoJako je 2022. objavila album *In Vere*. *Metamorphose* joj je bio debitantski album na izdavačkoj kući Bigamo. U aprilu 2025. Nova Mute je objavio drugi album JakoJako *Tết 41*, koji je inspirisan Vietanamom i tamo je produciran, a koji je Der Spiegel proglasio albumom sedmice.

JakoJako je sarađivao sa Detect Ensemble i Mareenom za Atlas der Gedanken preko Edition Dur i remiksovao pjesme Martina Gorea "The Third Chimpanzee Remixed" i "Be a Rebel Remix 12" od New Ordera.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* JakoJako youtube kanal
* JakoJako Instagram
* JakoJako na Resident Advisoru
* 

Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:DJ
Kategorija:Tehno
Kategorija:Muzički producenti
Kategorija:Turski muzičari
Kategorija:Njemački muzičari
Roman Jeremin

**Roman Jeremin**, () rođen 14. januara 1997. u Balkašinu, Kazahstan je nekadašnji kazahstanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Roman Jeremin je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 2018. Najbolji mu je rezultat bilo 43-o mjesto na ZOI 2018. u utrci na 10&nbsp;km, kada je s 1:43.1&nbsp;min i dva promašaja bio sporiji od njemačkog biatlonca Arnda Peiffera. U štafeti je s Maksimom Braunom, Vladislavom Vitenkom i Vasilijem Podkoritovim osvojio predzadnje 17-o mjesto zaostavši jedan krug iza pobjedničke švedske štafete u sastavu: Peppe Femling, Jesper Nelin, Sebastian Samuelsson i Fredrik Lindström.

### Svjetska prvenstva 
Jeremin je nastupio samo jednom na Svjetskim prvenstvima, ali nije osvojio ni jednu medalju. U pojedinačnim utrkama mu je najbolji rezultat 47-o mjesto na SP 2019. u utrci na 10 km; a u štafeti mu je najbolji rezultat bilo 18-o mjesto u pojedinačnoj štafeti, koje je osvojio s Galinom Višnjevskom.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Jeremina u Svjetskom kupu bio je u sezoni 2017/18. Na prvom nastupu na Pokljukiu 2. decembra 2018. u mješovitoj štafeti s Jelisavetom Beleckom, Ljudmilom Ahatovom i Vladislavom Vitenkom osvojio je 18-o mjesto. Najbolji rezultat u pojedinačnim utrkama mu je 18-o mjesto u sezoni 2018/19. u italijanskom Antholzu 25. januara 2019. u utrci na 10&nbsp;km, kada je bez promašaja bio 1:03.7&nbsp;min sporiji od pobjednika norveškog biatlonca Johannesa Thingnesa Bøa. Najbolji rezultat u štafeti mu je jedanaesto mjesto u sezoni 2017/18. 12. januara 2018. u Ruhpoldingu s Maksimom Braunom, Vasilijem Podkoritovim i Timurom Hamitgatinom.

## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2020. godine.

## Privatni život 
## Nagrade 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* Zvanična banka podataka IBU-a

## Reference 
Kategorija:Kazahstanski biatlonci
Kategorija:Rođeni 1997.
Kategorija:Biografije, Balkašino
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2018.
Kategorija:Kazahstanski olimpijci u biatlonu
Nikolaj Brajčenko

**Nikolaj Ivanovič Brajčenko**, () rođen 15. oktobra 1986. u Ščučinsk, Kazaška Sovjetska Socijalistička Republika, SSSR (danas Kazahstan) je nekadašnji kazahstanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Nikolaj Brajčenko je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 2010. Jedini mu je rezultat bilo 84-o mjesto na ZOI 2010. u utrci na 10&nbsp;km, kada je s 4:44.2&nbsp;min i tri promašaja bio sporiji od francuskog biatlonca Vincenta Jaya. U štafetnim takmičenjima nije nastupio.

### Svjetska prvenstva 
Brajčenko je nastupio na samo jednom Svjetskom prvenstvu i to na SP 2011, ali nije osvojio ni jednu medalju. U pojedinačnim utrkama
nije nastupio. Jedini mu je plasman bilo 22-o mjesto na SP 2011. u štafetnoj utrci, koje je osvojio s Sergejom Naumikom, Aleksandrom Červjakovim i Dijasom Keneševim.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Brajčenka u Svjetskom kupu bio je u sezoni 2006/07.  Na prvom nastupu u Lahtiju 1. marta 2007. osvojio je 82-o mjesto u utrci na 20&nbsp;km sa sedam promašaja i zaostatkom od 12:22.0&nbsp;min u odnosu na pobjednika Raphaëla Poireea. Najbolji rezultat u pojedinačnim utrkama mu je 45-o mjesto u sezoni 2009/10. na slovenskoj Pokljukiu 16. decembra 2010. u utrci na 20&nbsp;km, kada je s četiri promašaja bio 5:02.8&nbsp;min sporiji od pobjednika austrijskog  biatlonca Daniela Mesotitscha. U ekipnim utrkama u sezoni 2010/11. ostvario je najbolji rezultat u štafetnoj utrci 23. januara 2011. u Antholzu s Aleksandrom Červjakovim, Janom Savickijem i Dijasom Keneševim osvojivši 14-o mjesto.

### Azijske igre 
## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2016. godine.

## Privatni život 
## Nagrade 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* Zvanična banka podataka IBU-a

## Reference 
Kategorija:Kazahstanski biatlonci
Kategorija:Rođeni 1986.
Kategorija:Biografije, Ščučinsk
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2010.
Kategorija:Kazahstanski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Biatlonci na Azijskim igrama 2011.
Narodni front oslobođenja Palestine

**Narodni front oslobođenja Palestine** (PFLP; , al-Jabha ash-Shaʿbiyya li-Taḥrīr Filasṭīn) jest sekularna palestinska marksističko-lenjinistička organizacija koju je 1967. osnovao George Habash. Dosljedno je bila druga najveća grupa koja je formirala Palestinsku oslobodilačku organizaciju (PLO), gdje je najveća bila Fatah.

PFLP je uglavnom zauzeo čvrst stav prema palestinskim nacionalnim težnjama, protiveći se umjerenijem stavu Fataha. Ne priznaje Izrael i promoviše rješenje jedne države za izraelsko-palestinski sukob. Vojno krilo PFLP-a naziva se Brigade Abu Alija Mustafa.

PFLP je bio pionir u naoružanim otmicama aviona krajem 1960-ih i početkom 1970-ih. U novije vrijeme, grupa je učestvovala u tekućem ratu u Gazi zajedno s Hamasom i drugim savezničkim palestinskim frakcijama. Sjedinjene Američke Države, Japan, Kanada i Evropska unija su je označile kao terorističku organizaciju.

Ahmad Sa'adat, koji je 2006. osuđen na 30 godina zatvora u Izraelu, obavlja funkciju generalnog sekretara PFLP-a od 2001. Od 2025, PFLP bojkotuje učešće u Izvršnom komitetu PLO-a i Palestinskom nacionalnom vijeću.

## Stav prema mirovnom procesu 
Kada je formiran krajem 1960-ih, PFLP je podržavao utvrđenu liniju većine palestinskih gerilskih frontova i isključivao je bilo kakvo pregovaračko rješenje s Izraelom koje bi rezultiralo dvjema državama između rijeke Jordan i Sredozemnog mora. Umjesto toga, George Habash, posebno, i razni drugi lideri općenito, zalagali su se za jednu državu s arapskim identitetom u kojoj Jevreji imaju pravo živjeti s istim pravima kao i svaka manjina. PFLP je proglasio da je njegov cilj "stvaranje narodne demokratske Palestine, gdje bi Arapi i Jevreji živjeli bez diskriminacije, države bez klasa i nacionalnog ugnjetavanja, države koja Arapima i Jevrejima omogućava da razvijaju svoju nacionalnu kulturu".

Platforma PFLP-a nikada nije pravila kompromise po ključnim tačkama kao što su svrgavanje konzervativnih ili monarhističkih arapskih država poput Maroka i Jordana, pravo na povratak svih palestinskih izbjeglica u njihove domove u Palestini prije 1948. ili korištenje oslobođenja Palestine kao poticaja za postizanje arapskog jedinstva - što odražava njegove početke u Pan-arapskom ANM-u. Protivio se Sporazumu iz Osla i dugo vremena se protivio ideji dvodržavnog rješenja izraelsko-palestinskog sukoba, ali je 1999. postigao dogovor s vodstvom PLO-a u vezi s pregovorima s izraelskom vladom. Međutim, u maju 2010, generalni sekretar PFLP-a Ahmad Sa'adat pozvao je na prekid pregovora PLO-a s Izraelom, rekavši da je moguće samo rješenje s jednom državom.

U januaru 2011, PFLP je izjavio da Sporazum iz Camp Davida predstavlja "podređenost, pokornost, diktaturu i tišinu" i pozvao na društvenu i političku revoluciju u Egiptu.

U decembru 2013, PFLP je izjavio: "Hamas je vitalni dio palestinskog nacionalnog pokreta, i to je stav PFLP-a."

## Bilješke 
## Reference 
### Izvori 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* Dokumenti PFLP-a na Marksističkoj internet arhivi

Kategorija:Palestina
Kategorija:Političke organizacije
Vasilij Podkoritov

**Vasilij Podkoritov**, () rođen 11. januara 1994. u Rideru, Kazahstan je nekadašnji kazahstanski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Vasilij Podkoritov je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 2018. Najbolji mu je rezultat bilo 62-o mjesto na ZOI 2018. u utrci na 20&nbsp;km, kada je s 5:48.7&nbsp;min i dva promašaja bio sporiji od norveškog biatlonca Johannesa Thingnesa Bøa. U štafeti je s Maksimom Braunom, Vladislavom Vitenkom i Romanom Jereminom osvojio predzadnje 17-o mjesto zaostavši jedan krug iza pobjedničke švedske štafete u sastavu: Peppe Femling, Jesper Nelin, Sebastian Samuelsson i Fredrik Lindström.

### Svjetska prvenstva 
Podkoritov je nastupio tri puta na Svjetskim prvenstvima, ali nije osvojio ni jednu medalju. U pojedinačnim utrkama su mu najbolji rezultati dva 67-a mjesta: na SP 2016. u utrci na 20 km; te na SP 2017. u utrci na 20 km, a u štafeti mu je najbolji rezultat bilo 14-o mjesto na SP 2017. u štafeti, koje je osvojio s Janom Savickijem, Maksimom Braunom i Antonom Pantovim.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Podkoritova u Svjetskom kupu bio je u sezoni 2014/15. Na prvom nastupu u Hochfilzenu 12. januara 2015. u utrci na 10&nbsp;km osvojio je 98-o mjesto. Najbolji rezultat u pojedinačnim utrkama mu je 44-o mjesto u sezoni 2017/18. u njemačkom Ruhpoldingu 10. januara 2018. u utrci na 20&nbsp;km, kada je s dva promašaja bio 4:46.2&nbsp;min sporiji od pobjednika francuskog biatlonca Martina Fourcadea. Najbolji rezultat u štafeti mu je deveto mjesto u sezoni 2016/17. 5. mareta 2017. u Pyeongchangu s Janom Savickijem, Antonom Pantovim i Maksimom Braunom.

### Azijske igre 
## Prestanak karijere 
Iz aktivnog bavljenja biatlonom povukao se 2020. godine.

## Privatni život 
## Nagrade 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
* 
* 
* Zvanična banka podataka IBU-a

## Reference 
Kategorija:Kazahstanski biatlonci
Kategorija:Rođeni 1994.
Kategorija:Biografije, Rider (Kazahstan)
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 2018.
Kategorija:Kazahstanski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Biatlonci na Azijskim igrama 2017.
Pokret strpljivih

**Pokret strpljivih**, službeno Pokret strpljivih u podršci Palestini – Hisn (), bila je šiitska palestinska militantna grupa koja je djelovala od 15. maja 2014. do marta 2019.

Pokret su formirali brojni lideri Palestinskog islamskog džihada (PIJ) koji su prešli na šiizam i bili nezadovoljni vodstvom PIJ-a i pozicijom Hamasa u Jemenskom građanskom ratu, gdje je podržavao intervenciju predvođenu Saudijskom Arabijom, i Sirijskom građanskom ratu, gdje je podržavao opoziciju. Grupa je opisana kao iranski pokušaj da zamijeni Hamas šiitskim pokretom koji dijeli njegov stav o Siriji, te je dodana na američki popis posebno označenih globalnih terorističkih organizacija. Kanada ju je proglasila terorističkom organizacijom.

Pokret je tvrdio da se proširio na Zapadnu obalu 2016, ali ga je Hamas efektivno uništio 2019, kada je uhapsio njegovog vođu, Hishama Salema, i pustio ga tek nakon što su članovi pokreta predali oružje. Salemu je odobren azil u Iranu, dok su se obični članovi ili vratili sunitskom islamu i ponovo pridružili Palestinskom islamskom džihadu ili su se pridružili šiitskoj grupi Harakat Hezbollah al-Nujaba u Iraku.

## Ideologija 
Prilikom osnivanja, pokret se nije predstavio kao šiitski pokret. Njegov generalni sekretar kaže da ne predstavlja određenu sektu, naglašavajući da sektaštvo služi samo najboljim interesima neprijatelja. Također negira da pokret čine samo šiiti i da ne prihvata sunitske članove.

U januaru 2016, Hisham Salim, osnivač Pokreta strpljivih, rekao je palestinskoj novinskoj agenciji Ma'an da grupu, kao i Hezbollah, direktno finansira iranska vlada, ali je naglasio da je njegova grupa nesektaška, nereligiozna i sigurno nije "šiitski pokret".

## Reference 
Kategorija:Palestina
Kategorija:Pokret strpljivih
Kategorija:Palestinske militantne grupe
Odbori narodnog otpora

**Odbori narodnog otpora** (, Lijān al-Muqāwama al-Shaʿbiyya,) ili PRC jest koalicija brojnih naoružanih palestinskih grupa koje se protive onome što smatraju pomirljivim pristupom Palestinske uprave i Fataha prema Izraelu.

PRC je posebno aktivan u Pojasu Gaze, putem svog vojnog krila, Brigada Al-Nasser Salahudin. PRC je planirao i izvršio niz različitih operacija, ali se specijalizirao za postavljanje bombi pored puta i eksplozivnih punjenja za vozila - usmjerenih protiv vojnih i civilnih konvoja.

Osnovan krajem 2000. od strane bivšeg člana Fataha i Tanzima Jamala Abu Samhadane, PRC se sastoji prvenstveno od bivših boraca Fataha i članova Brigade šehida Al-Aqse, a Izrael tvrdi da ga inspiriše i finansira Hezbollah. Sadašnji vođa PRC-a je Ayman al-Shashniya.

Vjerovalo se da je treća najjača frakcija aktivna u Pojasu Gaze, nakon Hamasa i Palestinskog islamskog džihada 2012. Trenutno se bori uz Hamas i druge savezničke palestinske frakcije u tekućem ratu u Gazi (2023 – danas). Izrael i Sjedinjene Američke Države su je označili kao terorističku organizaciju.

## Veza s Hezbollahom 
Prema Izraelu, veza između PRC-a i Hezbollaha je više nego slučajna. Izrael tvrdi da organizacija uživa finansijsku i tehničku podršku Hezbollaha od svog osnivanja i da je svojevrsni posrednik utjecaja Hezbollaha u Pojasu Gaze. Organizacija prema van projektuje ovu vezu kroz mimikriju zastave Hezbollaha, koja također sadrži šaku koja stišće pušku Kalašnjikov i stilizirani natpis.

Međutim, u posljednje vrijeme, od početka sirijskog građanskog rata, grupa se distancirala od Hezbolaha i Irana, čak ih osuđujući zbog učešća u ratu. Grupa je u junu 2016. objavila video pod nazivom "Jedna nacija" gdje su pokazali znakove s raznim gradovima, uključujući Alep, Gazu, Jerusalem, Faludžu i Sanu, prekrivene krvlju, aludirajući na sukobe u kojima su učestvovale milicije koje podržava Iran, poput Bitke za Alep i Bitke za Faludžu (2016), dok je govornik iz grupe govorio o solidarnosti grupe sa sunitima pogođenim sukobima u Iraku, Siriji i Jemenu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Vodeće palestinske terorističke organizacije (august 2004.) iz Obavještajnog i informativnog centra o terorizmu pri Centru za specijalne studije (C.S.S)* Odbori otpora: Između pokreta i stranke
*  Zvanična veb stranica Brigada Salahudina

Kategorija:Palestina
Kategorija:Narodni front oslobođenja Palestine – generalna komanda
Kategorija:Palestinske militantne grupe
Tulkarmska brigada

**Tulkarmska brigada** ili **Tulkarmski bataljon** (, Kateebat Ṭūlkarm) jest palestinska militantna grupa na Zapadnoj obali koja je povezana s raznim palestinskim političkim frakcijama. Smještena je u palestinskom gradu Tulkarm i njegovim kampovima. Tulkarmska brigada osnovana je krajem 2021. kao grupa za Brigade Al-Quds, iako je postala nezavisna u martu 2022. sa svojim osnivačem Saifom abu Labdehom. Mnogi borci iz Al-Qassam brigada pridružili su se ovoj grupi, a početkom 2023. mnogi članovi Brigada šehida Al-Aqse pridružili su se bataljonu pod nazivom "Grupa za brzi odgovor" koju je osnovao Amir Abu Khadijeh.[1]

## Aktivnosti 
Dana 30. maja 2023, grupa je ubila 32-godišnjeg izraelskog doseljenika u blizini naselja Hermesh.

Dana 5. oktobra 2023, grupa se sukobila s izraelskim snagama koje su napadale Tulkarm, što je rezultiralo s pet povreda, uključujući tri teško povrijeđene osobe.

Dana 19. oktobra 2023, grupa se suočila s izraelskim snagama koje su napadale izbjeglički kamp Tulkarm i izbjeglički kamp Nur Shams, uzrokujući smrt jednog izraelskog oficira i 10 povrijeđenih.

Dana 23. marta 2024, grupa je tvrdila da se infiltrirala na okupirane teritorije u blizini kapije Al-Deir, napala vozilo i uzrokovala smrt najmanje četiri izraelska vojnika.

Dana 18. aprila 2024, izraelske snage su pokrenule dvodnevni napad velikih razmjera na izbjeglički kamp Nur Shams u Tulkarm. Grupa se sukobila koristeći domaće eksplozivne naprave i puške. IDF je tvrdio da je 9 ljudi povrijeđeno među njihovim snagama i da je najmanje 10 pripadnika brigade ubijeno tokom racije.

Dana 29. maja 2024, grupa je predvodila niz napada na zajednicu Bat Hefer, što je rezultiralo materijalnom štetom. Grupa je također tvrdila da se infiltrirala u zajednicu i izvršila raciju u jednu kuću, zaplijenivši mitraljez i pištolj.

Dana 24. juna 2024, grupa je daljinski detonirala dvije eksplozivne naprave usmjerene na zajednicu Bat Hefer. Nije bilo prijavljenih žrtava.

Dana 1. jula 2024, grupa se sukobila s izraelskim snagama u izbjegličkom kampu Nur Shams. Pomoću eksploziva domaće izrade, grupa je uspjela onesposobiti izraelski oklopni transporter Namer i izraelsko oklopno vozilo Panther, što je rezultiralo smrću jednog izraelskog vojnika i jednim teško povrijeđenim.

Dana 17. jula 2024, grupa je detonirala eksploziv u blizini naselja Hermesh, ranivši četiri Izraelca, uključujući dva vojnika koji nisu bili na dužnosti i dva doseljenika.

Dana 26. jula 2024, razne grupe unutar brigade Tulkarm proglasile su opštu mobilizaciju u znak podrške vođi Abu Shujaau, kojeg je Palestinska uprava navodno opkolila dok je primao liječenje u bolnici Martyr Dr. Thabet Thabet. Mobilizacija je spriječila njegovo hapšenje.

Dana 29. augusta 2024, Shujaa je ubijen zajedno s još četiri borca ​​tokom izraelskog napada u Nur Shamsu.

Dana 26. septembra 2025, militanti brigade Tulkarm navodno su uspjeli detonirati eksploziv na izraelski vojni buldožer unutar Nur Shamsa, koji je mjesecima bio pod izraelskom kontrolom kao rezultat vojne operacije "Gvozdeni zid".

## Reference 
Kategorija:Palestina
Kategorija:Zouarijevi sinovi
Kategorija:Palestinske militantne grupe
Palestinski oslobodilački front

**Palestinski oslobodilački front** (, PLF), ponekad nazivan Palestinski oslobodilački front - frakcija Abu Abbasa ili Palestinski oslobodilački front, jest manja ljevičarska palestinska politička frakcija. Izvršila je otmicu aviona Achille Lauro 1985, između ostalih napada u kojima su ubijeni civili, i u nekoliko zemalja je proglašena terorističkom organizacijom.

Stranka je učestvovala na općim palestinskim izborima 1996, osvojivši 0,11% glasova.

Među vođama PLF-a kroz njegovu historiju bili su Ahmed Jibril, Muhammad Zaidan (Abu Abbas), Talaat Yaqoub i sadašnji vođa, Wasel Abu Yousef.

Ne treba je miješati s Palestinskim frontom za oslobođenje, zasebnom organizacijom sličnog imena, koju su osnovali Shafiq al-Hout, Ibrahim Abu Lughod, Khaled al-Yashruti, Samira Azzam i drugi u Bejrutu 1961. ili 1963.

## Ideologija 
Palestinski oslobodilački front smatra se radikalno ljevičarskom organizacijom. PLF se opisuje kao nacionalistički i sekularni,

## Reference 
Kategorija:Palestina
Kategorija:Palestinski oslobodilački front
Kategorija:Političke stranke osnovane 1959.
Kategorija:Palestinske militantne organizacije