ATG101

**Autofagno srodni protein 101**, znan i kao **ATG101** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **C12orf44**  (otvoreni okvir čitanja hromosoma 12).

Autofagija je proces stvaranja vakuole oko proteina i nukleinskih kiselina koje treba razgraditi u lizosomima. Transkribirana sekvenca iRNK  kao C12orf44 ima 1.287 parova baza, a nakon translacije sekvenca je duga tek 218 aminokiselina. Protein ATG101 je lokaliziran u citoplazmi, ali se može naći i vezan za strukturu poznatu kao fagofor, uključenu u autofagiju. Gen je visoko konzerviran među sisarima, kao i kod većine eukariota. Smatra se da je u direktnoj interakciji sa proteinom povezanim sa ATG13 u kompleksu ULK1, što može biti važno za aktiviranje fagofora.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  218 aminokiselina, a  molekulska težina   25.003 Da..

1020304050
MNCRSEVLEVSVEGRQVEEAMLAVLHTVLLHRSTGKFHYKKEGTYSIGTV
GTQDVDCDFIDFTYVRVSSEELDRALRKVVGEFKDALRNSGGDGLGQMSL
EFYQKKKSRWPFSDECIPWEVWTVKVHVVALATEQERQICREKVGEKLCE
KIINIVEVMNRHEYLPKMPTQSEVDNVFDTGLRDVQPYLYKISFQITDAL
GTSVTTTMRRLIKDTLAL

## Funkcija 
ATG101 je novootkriveni važan protein vezan za autofagiju, među mnogim drugim proteinima odgovornim za ovaj proces, koji je dobro konzerviran među većinom eukariotskih organizama. Međutim, ATG101 nije homologan niti jednom od drugih ATG proteina. ATG101 stupa u interakciju s esencijalnim proteinom autofagije ATG13 u sisara, koji je u interakciji sa proteinom ULK1.  Smatra se da je ULK1 (kinaza 1 slična unc-51) važna za aktiviranje makroautofagije kod sisara. Predlaže se da ATG101 štiti ATG13 od proteasomske degradacije, stabilizujući nivo ATG13 koji se nalazi u ćelijama i regulira nivoe makroautofagije. Prema objavljenim radovima, za ATG101 se smatra da se lokalizira na izolacijskoj membrani, poznatoj i kao fagofor. Ova vezanost za fagofor mogla bi objasniti mjesto palmitoilacije koje se nalazi na trećoj aminokiselini, a to je cistein. Fagofori su odgovorni za prepoznavanje i okolne materijale koji se trebaju razgraditi u lizosomu, formiranjem membrane koja potpuno okružuje materijale koji se razgrađuju.

## Svojstva proteina 
, govedo, miša, pacova i čimpanze.]]

Protein ATG101 sadrži domen  DUF1649 (domen nepoznate funkcije 1649).

ATG101 je visoko konzerviran među većinom kičmenjaka, uključujući i životinje, poput miševa, čiji se zajednički predak s ljudima divergirao prije 65 do 85 miliona godina. Ovo može biti dokaz da je ATG101 značajan na način da mora ostati strukturno konzerviran, kako bi zadržao funkciju. U sekvenci DNK  za ATG101 poznata su samo dva misens jednonukleotidna polimorfizma (SNP), što pokazuje da ne postoje druge verzije ovog proteina, što također ukazuje na njegovu strukturnu važnost.

U ovoj konceptnoj translaciji  može se vidjeti mjesto palmitoilacije na trećoj aminokiselini, kao i moguće mjesto fosforilacije prikazano  kao okruženo zagradama. Aminokiseline su poredane iznad kodirajuće regije iRNK, koja je također numerirana sa strane. U ATG101, ovaj protein je bogat valinom.

## Ekspresija gena 
Nema konkretnih podataka o uspostavljanju ATG101 u bilo kojem određenom području. Gledajući više skupova ekspresije i kod ljudi i kod miševa, pretpostavlja se da je sveprisutno iekspimiran u tkivima.

## Gensko susjedstvo 
* **GRASP GRP1** (opći receptor za fosfoinozitide 1)-vezani skelski protein'' -
Kodovi općeg receptorskog proteina koji je relativno nepoznat, koji se nalazi na istom lancu kao i C12orf44, kako se vidi dolje, obuhvaća 8924 bp.
* **NR4A1**(potporodica 4 jedarnih receptora, grupa A, član 1).
Ovaj gen kodira nervni faktor rasta IB koji je član natporodice steroidnih hormona štitnjače –retinoida. Ekspresija je inducirana fitohemaglutininom u ljudskim limfocitima i serumskom stimulacijom zadržanih fibroblasta. Kodirani protein djeluje kao faktor jedarne transkripcije. Translokacija proteina iz jedra u mitohondrije izaziva apoptozu. Lokacija je na istoj strani kao i C12orf44, raspona 8097 bp.
* **OR7E47P** (mirisni receptor, porodica 7, potporodica E, pseudogenski  član 47)
Olfaktorni receptori stupaju u interakciju s mirisnim molekulama u nosu, kako bi inicirali neuronski odgovor koji pokreće percepciju mirisa. Proteini mirisnih receptora su članovi velike porodice receptora vezanih za G-protein (GPCR) koji proizlaze iz gena za jedan kodirajući egzon. Mirisni receptori dijele strukturu 7-transmembranskih domena s mnogim neurotransmiterima i receptorima hormona i odgovorni su za prepoznavanje i prijenos G-signala posredovanih G proteinima. Smješten nakon C12orf44 na hromosomu 12, nalazi se na istom lancu i ima 946 bp po dužini.
***KRT80** (keratin 80) 
:Ovaj gen kodira epitelni keratin koji je slabo eksprimiran u jeziku. Nalazi se na suprotnoj strani od C12orf44 i dug je 23.005 bp.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 12
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika