Antivezanje

thumb|right|200px|H2 1sσ*  molekulska orbitala antiveze

**Antivezanje** ili **anti veza** je tip hemijskih veza, a  **antivezna orbitala** je oblik molekulske orbitale (MO) izvan regiona dva jezgra.

Preklapanje sastavnih atomskih orbitala je van faze, pa su zato  elektroni u antiveznim orbitalama razmaknuti, te imaju destabilizirajuće dejstvo na  molekulu u cjelini.

## Pregled
Antivezne molekulske orbitale normalno imaju *višu* energiju od veznih MO. Vezne i antivezne orbitale nastaju  kad se atomi kombiniraju u molekule kao rezultat Paulijevog principa isključenja. Ako razmotrimo primjer dva atoma vodika, može se zaključiti da kada su  razdvojeni i izolirani, imaju identične razine energije. Međutim, kad rastojanje između atoma postane malo, elektronske talasne funkcije se počinju preklapati. Paulijev princip određuje  da dva elektrona interagujućeg sistema ne mogu imati isto kvantno stanje. Zato se svaki od nivoa energije izoliranih atoma razdvaja u dvije molekulske orbitale,  koje pripadaju paru, jedna s nižom energijom od početne atomske razine, a druga  sa višom. Naprimer, energijska razine  početnog stanja, 1*s*, se razdvaja u dvije molekulske orbitale. Pošto niža orbitala ima i nižu energiju od početnih atomskih orbitala razdvojenih atoma, ona je stabilnija i promovira vezanje dva H atoma u H2. Ona je povezna orbitala. Viša orbitala ima veću energiju od početnih atomskih orbitala, pa  je manje stabilna i suprotstavljena vezanju. To je je antivezna orbitala. U molekuli kao što je H2, dva elektrona normalno zauzimaju veznu orbitalu, jer ima nižu energiju, i molekula je zato stabilnija od zasebnih H atoma.

Molekulska orbitala postaje antivezna onda kad je elektronska gustina između jezgara manja od one koja bi bila u odstustvu vezne interakcije. Kad MO promijeni smijer (iz pozitivnog u negativan) u *čvornoj  ravni* između dva atoma, ona postaje **antivezna za ta dva atoma**. Antivezne orbitale se, na molekulskim orbitalnim dijagramima, često obilježavaju zvjezdicom(*****) . 

## Višeatomske molekule
thumb|right|300px|Butadienska  pi molekulske orbitale. Dvije boje označavaju suprotnu talasnu funkciju
U molekulama  s nekoliko atoma, neke orbitale mogu  biti delokalizirane na više od dva atoma. Pojedinačne  molekulske  orbitale mogu biti u vezne sa nekim susjednim  parovima atoma  i  antivezne u odnosu na ostale parove. Ako je  interakcija vezanja brojnije od antivezne, za MO se kaže da je *vezni*, a, ako je antivezna  interakcija brojnija, molekulna orbitala se antiveznom.

Naprimjer, butadien  ima  pi orbitale koji su delokalizirane nad  sva četiri atoma ugljika. Postoje dvije vezne pi orbitala koje su zauzete  u osnovnom stanju: π1 potencijala između svih ugljika, dok je  π2 veza između C1 i C2  i  izmeđuj  C3 i C4,  a antivezna između C2  i C3.  Također postoje i antivezne pi orbitale sa dvije i tri antivezne interakcije, kao što je prikazano na priloženom dijagramu; upražnjene se u osnovnom stanju, ali mogu biti zauzete  u pobuđenim stanjima.

Slično  tome, benzen  sa šest ugljikovih atoma,  ima tri vezne  pi orbitale i tri antivezne  pi orbitale.

Pošto svaki ugljikov atom doprinosi jedan elektron u π-sistem benzene, postoji šest pi elektrona koji ispune  tri najniže energije pi molekulske orbitale (veze pi orbitale).

Antivezne orbitale su također važni za objašnjavanje hemijskih reakcija u smislu teorije molekulske orbitale. Roald Hoffmann i Kenichi Fukui  su 1981. Podijelili  Nobelovu nagradu za hemiju za svoj rad i daljnji razvoj  objašnjenja  kvalitativnih molekulaskih  orbitala  u  hemijskim reakcijama.
 
## Također pogledajte
*Hemijska veza

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* The 1981 Nobel Prize in Chemistry

Kategorija:Hemijske veze