open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
STIL

**SCL-ometajući proteinski lokus** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **STIL** sa  hromosoma 1.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.287 aminokiselina, a molekulska težina 142.955 Da.

1020304050
MEPIYPFARPQMNTRFPSSRMVPFHFPPSKCALWNPTPTGDFIYLHLSYY
RNPKLVVTEKTIRLAYRHAKQNKKNSSCFLLGSLTADEDEEGVTLTVDRF
DPGREVPECLEITPTASLPGDFLIPCKVHTQELCSREMIVHSVDDFSSAL
KALQCHICSKDSLDCGKLLSLRVHITSRESLDSVEFDLHWAAVTLANNFK
CTPVKPIPIIPTALARNLSSNLNISQVQGTYKYGYLTMDETRKLLLLLES
DPKVYSLPLVGIWLSGITHIYSPQVWACCLRYIFNSSVQERVFSESGNFI
IVLYSMTHKEPEFYECFPCDGKIPDFRFQLLTSKETLHLFKNVEPPDKNP
IRCELSAESQNAETEFFSKASKNFSIKRSSQKLSSGKMPIHDHDSGVEDE
DFSPRPIPSPHPVSQKISKIQPSVPELSLVLDGNFIESNPLPTPLEMVNN
ENPPLINHLEHLKPLQPQLYDEKHSPEVEAGEPSLRGIPNQLNQDKPALL
RHCKVRQPPAYKKGNPHTRNSIKPSSHNGPSHDIFEKLQTVSAGNVQNEE
YPIRPSTLNSRQSSLAPQSQPHDFVFSPHNSGRPMELQIPTPPLPSYCST
NVCRCCQHHSHIQYSPLNSWQGANTVGSIQDVQSEALQKHSLFHPSGCPA
LYCNAFCSSSSPIALRPQGDMGSCSPHSNIEPSPVARPPSHMDLCNPQPC
TVCMHTPKTESDNGMMGLSPDAYRFLTEQDRQLRLLQAQIQRLLEAQSLM
PCSPKTTAVEDTVQAGRQMELVSVEAQSSPGLHMRKGVSIAVSTGASLFW
NAAGEDQEPDSQMKQDDTKISSEDMNFSVDINNEVTSLPGSASSLKAVDI
PSFEESNIAVEEEFNQPLSVSNSSLVVRKEPDVPVFFPSGQLAESVSMCL
QTGPTGGASNNSETSEEPKIEHVMQPLLHQPSDNQKIYQDLLGQVNHLLN
SSSKETEQPSTKAVIISHECTRTQNVYHTKKKTHHSRLVDKDCVLNATLK
QLRSLGVKIDSPTKVKKNAHNVDHASVLACISPEAVISGLNCMSFANVGM
SGLSPNGVDLSMEANAIALKYLNENQLSQLSVTRSNQNNCDPFSLLHINT
DRSTVGLSLISPNNMSFATKKYMKRYGLLQSSDNSEDEEEPPDNADSKSE
YLLNQNLRSIPEQLGGQKEPSKNDHEIINCSNCESVGTNADTPVLRNITN
EVLQTKAKQQLTEKPAFLVKNLKPSPAVNLRTGKAEFTQHPEKENEGDIT
IFPESLQPSETLKQMNSMNSVGTFLDVKRLRQLPKLF

## Funkcija
Ovaj gen kodira citoplazmatski protein uključen u regulaciju kontrolne tačke mitotskog vretena, regulatorni put koji prati segregaciju hromozoma tokom ćelijske diobe kako bi se osigurala pravilna distribucija hromosoma u ćeliji kćeri. Protein je fosforiliran u mitozi i kao odgovor na aktivaciju kontrolne tačke vretena i nestaje kada ćelije pređu u G-fazu. Stupa u interakciju sa mitotskim regulatorom, a njegova ekspresija je potrebna za efikasno aktiviranje kontrolne tačke vretena.

Predlaže se da se regulira aktivnost Cdc2 kinaze tokom zaustavljanja kontrolne tačke vretena. Hromosomske  delecije koje spajaju ovaj gen i susjedni lokus obično se javljaju u T-ćelijskoj leukemiji, a smatra se da nastaju nelegitimnim događajima rekombinacije. Za ovaj gen pronađene su višestruke varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.

Homozigotne mutacije u STIL genu uzrokuju primarnu mikrocefaliju (mali mozak) kod ljudi.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*Kumar A, Girimaji SC, Duvvari MR, Blanton SH (2009): Mutations in STIL,    
encoding a pericentriolar and centrosomal protein, cause primary    microcephaly. American Journal of Human Genetics 84:286-290.

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TCTEX1D4

**Transmembranski i upredenozavojnički domen 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMCO2** sa  hromosoma 1.
 
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 182 aminokiseline, a molekulska težina 20.071 Da.

1020304050
MSTSSSSSWDNLLESLSLSTVWNWIQASFLGETSAPQQTSLGLLDNLAPA
VQIILRISFLILLGIGIYALWKRSIQSIQKTLLFVITLYKLYKKGSHIFE
ALLANPEGSGLRIQDNNNLFLSLGLQEKILKKLKTVENKMKNLEGIIVAQ
KPATKRDCSSEPYCSCSDCQSPLSTSGFTSPI

## Reference 
Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteinski domeni
Kategorija:Proteomika
TCEB3

**Elongin A** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **ELOA** sa  hromosoma 1.

                            
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 798 aminokiselina, a molekulska težina 89.909 Da.

1020304050
MHGGRSCGPRTRREPSSGEEAAPVTAMAAESALQVVEKLQARLAANPDPK
KLLKYLKKLSTLPITVDILAETGVGKTVNSLRKHEHVGSFARDLVAQWKK
LVPVERNAEPDEQDFEKSNSRKRPRDALQKEEEMEGDYQETWKATGSRSY
SPDHRQKKHRKLSELERPHKVSHGHERRDERKRCHRMSPTYSSDPESSDY
GHVQSPPSCTSPHQMYVDHYRSLEEDQEPIVSHQKPGKGHSNAFQDRLGA
SQERHLGEPHGKGVVSQNKEHKSSHKDKRPVDAKSDEKASVVSREKSHKA
LSKEENRRPPSGDNAREKPPSSGVKKEKDREGSSLKKKCLPPSEAASDNH
LKKPKHRDPEKAKLDKSKQGLDSFDTGKGAGDLLPKVKEKGSNNLKTPEG
KVKTNLDRKSLGSLPKVEETDMEDEFEQPTMSFESYLSYDQPRKKKKKIV
KTSATALGDKGLKKNDSKSTGKNLDSVQKLPKVNKTKSEKPAGADLAKLR
KVPDVLPVLPDLPLPAIQANYRPLPSLELISSFQPKRKAFSSPQEEEEAG
FTGRRMNSKMQVYSGSKCAYLPKMMTLHQQCIRVLKNNIDSIFEVGGVPY
SVLEPVLERCTPDQLYRIEEYNHVLIEETDQLWKVHCHRDFKEERPEEYE
SWREMYLRLQDAREQRLRVLTKNIQFAHANKPKGRQAKMAFVNSVAKPPR
DVRRRQEKFGTGGAAVPEKIKIKPAPYPMGSSHASASSISFNPSPEEPAY
DGPSTSSAHLAPVVSSTVSYDPRKPTVKKIAPMMAKTIKAFKNRFSRR

## Funkcija
Elongin A je podjedinica kompleksa transkripcijskog faktora B (SIII). SIII kompleks se sastoji od elongina A/A2, B i C.

Aktivira elongaciju pomoću RNK-polimeraze II, suzbijanjem prolaznog zastoja polimeraze na mnogim mjestima unutar transkripcijskih jedinica. Elongin A funkcioniše kao transkripcijski aktivna komponenta SIII kompleksa, dok su elongini B i C regulatorne podjedinice. Elongin A2 je specifično eksprimiran u sjemenicima i sposoban je da formira stabilan kompleks sa elonginima B i C. Proteinski supresor von Hippel-Lindauovog tumora  vezuje se za elongine B i C i na taj način inhibira elongaciju transkripcije.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TACSTD2

**Tumor-pridruženi kalcijski signalni transduktor 2**, znan i kao  **Trop-2** i **epitelni glikoprotein-1**,  antigen (EGP-1), jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TACSTD2** sa  hromosoma 1.
                           
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 323 aminokiselina, a molekulska težina 35.709 Da.

1020304050
MARGPGLAPPPLRLPLLLLVLAAVTGHTAAQDNCTCPTNKMTVCSPDGPG
GRCQCRALGSGMAVDCSTLTSKCLLLKARMSAPKNARTLVRPSEHALVDN
DGLYDPDCDPEGRFKARQCNQTSVCWCVNSVGVRRTDKGDLSLRCDELVR
THHILIDLRHRPTAGAFNHSDLDAELRRLFRERYRLHPKFVAAVHYEQPT
IQIELRQNTSQKAAGDVDIGDAAYYFERDIKGESLFQGRGGLDLRVRGEP
LQVERTLIYYLDEIPPKFSMKRLTAGLIAVIVVVVVALVAGMAVLVITNR
RKSGKYKKVEIKELGELRKEPSL

## Funkcija
Ovaj gen bez introna kodira antigen povezan sa karcinomom, definisan monoklonskim antitijeom GA733. Ovaj antigen je član porodice koja uključuje najmanje dva tipa I mrmbranskih proteina. Transdukuje unutarćelijski kalcijski signal i deluje kao površinski ćelijski receptor.

Mutacije ovog gena dovode do želatinozne distrofije rožnjače, autosomno recesivnog poremećaja koji karakterizira teška amiloidoza koja dovodi do sljepoće.

Ovaj antigen je meta sacituzumab-govitecana, konjugata antitijelo-lijek.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TIE1

**Tirozin-kinaza sa imunoglobulinolikim i EGF-likim domenima 1**, znana i kao
**TIE1** je angiopoietinsi receptor koji je kod ljudi kodiran genom **TIE1** sa  hromosoma 1.

## Funkcija 
TIE1 je protein na ćelijskoj površini koji se eksprimira isključivo u endotelnim ćelijama; međutim pokazalo se da je eksprimiran i u nezrelim hematopoetskim ćelijama i trombocitima. TIE1 pojačava regulaciju molekula ćelijske adhezije (CAM) VCAM-1, E-selektina i ICAM-1, putem p38-ovisnih mehanizama. Vezivanje imunskih ćelija dobijenih iz monocita za endotelne ćelije je takođe poboljšano ekspresijom TIE1. TIE1 ima proupalni efekt i može imati ulogu u endotelnim upalnim bolestima kao što je ateroskleroza.

## Također pogledajte 
* Angiopoetin

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Receptori trozin-kinaza
Nacionalni park Kopaonik

**Nacionalni park Kopaonik** nalazi se na istoimenoj planini, u južnom dijelu Srbije, i administrativno  pripada teritorijama opština Raška i Brus. Kopaonik se nalazi između rijeka Ibra i Sitnice na zapadu, Laba na jugoistoku, Jošanice i Kozničke rijeke na sjeveru dok je istočna strana omeđena dolinom rijeke Rasine i Toplice.
## Nacionalni park 
Zakonom o nacionalnim parkovima („Službeni glasnik RS“, br. 84/2015 i 95/2018 - dr. zakon), Kopaonik je proglašen nacionalnim parkom. ukupne površine 11 969, 04 ha, od čega su u državnoj svojini 9.862,6 ha, a u privatnoj i drugim oblicima svojine 2.106,98 ha, od čega je I stepenom obuhvaćeno 12,38%, II stepenom 29,94% i III stepenom 57,68% ukupne površine. Park je zaštićeno područje međunarodnog, nacionalnog, odnosno izuzetnog značaja - I kategorija zaštite.

Nacionalni park "Kopaonik" osnovan je radi očuvanja: 
* raznovrsne geološke građe sa stijenama različitog nastanka i starosti (graniti, serpentiniti, škriljci, mermeri, andeziti i krečnjaci); vegetacijskih pojaseva visokih planina centralnog dela Balkana; 
* šumskih vegetacija, vegetacija subalpijskih žbunova, pašnjaka, tresavska vegetacija i dr.; 
* florističke heterogenosti i endemske planinske flore, endemske, subendemske i stenoendemske vrste biljaka (Pančićeva režuha, kopaonička čuvarkuća, kopaonička ljubičica, kohova gencijana i dr.); 
* bogate faune, među kojom se posebno ističu ptice (balkanska ušata ševa i dr.), veći broj gmizavaca, vodozemaca i sisara (vuk, vidra, srna, alpska rovčica, puh lešnikar, šareni tvor, divlja svinja i dr.), riba (potočna pastrmka) i dr.; 
* objekata geonasleđa, vode i predjela (Pančićev vrh - 2017 m., Kozje stijene, Bijele stijene, kanjon Samokovke, Oštri krš, vodopad Jelovarnik, sedam devojačkih izvora, Marine vode, Krčmar i dr.); 
* kulturno-historijskih vrijednosti (ostaci crkve Sv. Prokopija na Nebeskim stolicama, crkvište u Metođu i crkva Sv. Petra i Pavla u Krivoj Reci) i zaštite i očuvanja spomen obilježja.

## Reference 
Kategorija:Nacionalni parkovi u Jugoslaviji
Kategorija:Zaštićena područja osnovana 1981.
THRAP3

**Protein 3 pridružen receptoru tireoidnog hormona ** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **THRAP3** sa  hromosoma 1.
                             
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 955 aminokiselina, a molekulska težina Da. 108 666

1020304050
MSKTNKSKSGSRSSRSRSASRSRSRSFSKSRSRSRSLSRSRKRRLSSRSR
SRSYSPAHNRERNHPRVYQNRDFRGHNRGYRRPYYFRGRNRGFYPWGQYN
RGGYGNYRSNWQNYRQAYSPRRGRSRSRSPKRRSPSPRSRSHSRNSDKSS
SDRSRRSSSSRSSSNHSRVESSKRKSAKEKKSSSKDSRPSQAAGDNQGDE
AKEQTFSGGTSQDTKASESSKPWPDATYGTGSASRASAVSELSPRERSPA
LKSPLQSVVVRRRSPRPSPVPKPSPPLSSTSQMGSTLPSGAGYQSGTHQG
QFDHGSGSLSPSKKSPVGKSPPSTGSTYGSSQKEESAASGGAAYTKRYLE
EQKTENGKDKEQKQTNTDKEKIKEKGSFSDTGLGDGKMKSDSFAPKTDSE
KPFRGSQSPKRYKLRDDFEKKMADFHKEEMDDQDKDKAKGRKESEFDDEP
KFMSKVIGANKNQEEEKSGKWEGLVYAPPGKEKQRKTEELEEESFPERSK
KEDRGKRSEGGHRGFVPEKNFRVTAYKAVQEKSSSPPPRKTSESRDKLGA
KGDFPTGKSSFSITREAQVNVRMDSFDEDLARPSGLLAQERKLCRDLVHS
NKKEQEFRSIFQHIQSAQSQRSPSELFAQHIVTIVHHVKEHHFGSSGMTL
HERFTKYLKRGTEQEAAKNKKSPEIHRRIDISPSTFRKHGLAHDEMKSPR
EPGYKAEGKYKDDPVDLRLDIERRKKHKERDLKRGKSRESVDSRDSSHSR
ERSAEKTEKTHKGSKKQKKHRRARDRSRSSSSSSQSSHSYKAEEYTEETE
EREESTTGFDKSRLGTKDFVGPSERGGGRARGTFQFRARGRGWGRGNYSG
NNNNNSNNDFQKRNREEEWDPEYTPKSKKYYLHDDREGEGSDKWVSRGRG
RGAFPRGRGRFMFRKSSTSPKWAHDKFSGEEGEIEDDESGTENREEKDNI
QPTTE

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Svemirsko vrijeme (meteorologija)

[desno|mini|300x300piksel| [Polarna svjetlost|Aurora australis posmatrana iz Space Shuttle-a Discovery, maj 1991]]
**Svemirsko vrijeme** je grana svemirske fizike i aeronomije, ili heliofizike, koja se bavi vremenski promjenjivim uslovima unutar Sunčevog sistema, uključujući solarni vjetar, naglašavajući prostor koji okružuje Zemlju, uključujući uslove u magnetosferi, jonosferi, termosferi i egzosferi. Svemirsko vrijeme je različito od zemaljskog vremena u atmosferi Zemlje (troposfera i stratosfera), ali je konceptualno povezano sa njim. Termin *svemirsko vrijeme* prvi put je upotrijebljen 1950-ih, a ušao je u uobičajenu upotrebu 1990-ih.

Tokom mnogo vijekova, efekti svemirskog vremena bili su primijećeni, ali nisu shvaćeni. Prikazi auroralnog svjetla dugo su opaženi na visokim geografskim širinama.

Godine 1724, George Graham je izvijestio da se igla magnetskog kompasa redovno skretala sa magnetskog sjevera tokom svakog dana. Balfour Stewart 1882. je na kraju pripisao ovaj efekat nadzemnim električnim strujama koje teku u jonosferi i magnetosferi, a potvrdio ga je Arthur Schuster 1889. analizom podataka magnetne opservatorije.

1852., astronom i britanski general-major Edward Sabine je pokazao da je vjerovatnost pojave magnetnih oluja na Zemlji u korelaciji sa brojem sunčevih pjega, pokazujući roman solarni &ndash; zemaljski interakcije. 1859. velika magnetna oluja izazvala je briljantne auroralne prikaze i poremetila globalne telegrafske operacije. Richard Christopher Carrington je ispravno povezao oluju sa sunčevom bakljom koju je uočio dan ranije u blizini velike grupe sunčevih pjega, pokazujući da specifični solarni događaji mogu utjecati na Zemlju.

Kristian Birkeland objasnio je fiziku aurore stvaranjem umjetne aurore u svojoj laboratoriji i predvidio solarni vjetar.

Uvođenje radija otkrilo je da se javljaju periodi ekstremne statičnosti ili buke. Ozbiljno ometanje radara tokom velikog solarnog događaja 1942. dovelo je do otkrića solarnih radio talasa (radio talasa koji pokrivaju širok frekventni opseg stvoren solarnom bakljom), još jednog aspekta svemirskog vremena.

U 20. vijeku se proširilo interesovanje za svemirsko vrijeme kako su vojni i komercijalni sistemi postali zavisni od sistema na koje utiče svemirsko vrijeme. Komunikacijski sateliti su vitalni dio globalne trgovine. Vremenski satelitski sistemi pružaju informacije o zemaljskom vremenu. Signali sa satelita Globalnog pozicionog sistema (GPS) koriste se u širokom spektru aplikacija. Svemirski vremenski fenomeni mogu ometati ili oštetiti ove satelite ili ometati radio signale s kojima rade. Svemirski vremenski fenomeni mogu uzrokovati štetne udare u dalekovodima i izložiti putnike i posadu aviona zračenju, posebno na polarnim rutama.
mini|Svi putnici u komercijalnim avionima koji lete iznad 7900 m obično će biti izloženi ovom zračenju

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Sunčev sistem
Kategorija:Planetologija
Kategorija:Svemirsko vrijeme (meteorologija)
Telegrafija

[desno|mini| Replika optičkog telegrafa [Claude Chappe|Claudea Chappea na Litermontu kod Nalbacha, Njemačka]]
**Telegrafija** je prijenos poruka na velike udaljenosti gdje pošiljalac koristi simboličke kodove, poznate primaocu, umjesto fizičke razmjene objekta koji nosi poruku. Tako je semafor zastave metoda telegrafije, dok golubov stub nije. Drevni sistemi signalizacije, iako ponekad prilično opsežni i sofisticirani kao u Kini, uglavnom nisu bili u stanju da prenose proizvoljne tekstualne poruke. Moguće poruke su bile fiksne i unaprijed određene i takvi sistemi stoga nisu pravi telegrafi.

Najraniji pravi telegraf stavljen u široku upotrebu bio je optički telegraf Claudea Chappea, izumljen krajem 18. vijeka. Sistem se intenzivno koristio u Francuskoj i evropskim zemljama pod kontrolom Francuske, tokom Napoleonove ere. Električni telegraf je počeo da zamjenjuje optički telegraf sredinom 19. vijeka. Prvo je prihvaćen u Britaniji u obliku telegrafa Cookea i Wheatstonea, koji se u početku koristio uglavnom kao pomoć za željezničku signalizaciju. Nakon toga je ubrzo uslijedio drugačiji sistem koji je u Sjedinjenim Državama razvio Samuel Morse. Električni telegraf se sporije razvijao u Francuskoj zbog uspostavljenog optičkog telegrafskog sistema, ali je električni telegraf stavljen u upotrebu sa kodom kompatibilnim sa Chappe optičkim telegrafom. Morseov sistem je usvojen kao međunarodni standard 1865. godine, koristeći modificiranu Morzeovu azbuku razvijenu u Njemačkoj 1848.

Godine 1843, škotski pronalazač Alexander Bain izumio je uređaj koji bi se mogao smatrati prvom faks mašinom. On je svoj izum nazvao "snimačim telegrafom". Bejnov telegraf je bio u stanju da prenosi slike električnim žicama. Frederick Bakewell napravio je nekoliko poboljšanja na Bejnovom dizajnu i demonstrirao telefaks mašinu. Godine 1855. talijanski opat Giovanni Caselli također je sačinio električni telegraf koji je mogao prenositi slike. Caselli je svoj izum nazvao "Pantelegraf". Pantelegraf je uspješno testiran i odobren za telegrafsku liniju između Pariza i Liona.

Usluga telegrama je kompanija ili javni subjekt koji dostavlja telegrafske poruke direktno primaocu. Telegram usluge nisu inaugurirane sve dok električna telegrafija nije postala dostupna. Raniji optički sistemi bili su uglavnom ograničeni na službene vladine i vojne svrhe.

## Reference 
Kategorija:Telekomunikacije
Kategorija:Telegrafija
Kategorija:Pages with unreviewed translations
TMEM48

**Nukleoporin NDC1** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMEM48** sa  hromosoma 1.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 674 aminokiseline, a molekulska težina 76.305 Da..

1020304050
MATAVSRPCAGRSRDILWRVLGWRIVASIVWSVLFLPICTTVFIIFSRID
LFHPIQWLSDSFSDLYSSYVIFYFLLLSVVIIIISIFNVEFYAVVPSIPC
SRLALIGKIIHPQQLMHSFIHAAMGMVMAWCAAVITQGQYSFLVVPCTGT
NSFGSPAAQTCLNEYHLFFLLTGAFMGYSYSLLYFVNNMNYLPFPIIQQY
KFLRFRRSLLLLVKHSCVESLFLVRNFCILYYFLGYIPKAWISTAMNLHI
DEQVHRPLDTVSGLLNLSLLYHVWLCGVFLLTTWYVSWILFKIYATEAHV
FPVQPPFAEGSDECLPKVLNSNPPPIIKYLALQDLMLLSQYSPSRRQEVF
SLSQPGGHPHNWTAISRECLNLLNGMTQKLILYQEAAATNGRVSSSYPVE
PKKLNSPEETAFQTPKSSQMPRPSVPPLVKTSLFSSKLSTPDVVSPFGTP
FGSSVMNRMAGIFDVNTCYGSPQSPQLIRRGPRLWTSASDQQMTEFSNPS
PSTSISAEGKTMRQPSVIYSWIQNKREQIKNFLSKRVLIMYFFSKHPEAS
IQAVFSDAQMHIWALEGLSHLVAASFTEDRFGVVQTTLPAILNTLLTLQE
AVDKYFKLPHASSKPPRISGSLVDTSYKTLRFAFRASLKTAIYRITTTFG
EHLNAVQASAEHQKRLQQFLEFKE

## Funkcija
Nukleoporin NDC1 sidri aladin za kompleks jedarnih pora.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Kompleks jedarnih pora
Kategorija:Proteomika
Sputnjik 1

mini|Umjetnička interpretacija *Sputnjika 1* u orbiti**Sputnjik 1** () bio je prvi vještački Zemljin satelit. SSSR ga je lansirao u eliptičnu nisku Zemljinu orbitu 4. oktobra 1957. kao dio sovjetskog svemirskog programa. Kružio je oko Zemlje tri sedmice prije nego što su mu se istrošile baterije. Satelit je zatim u tišini nastavio da kruži oko planete dva mjeseca prije nego što je ponovo pao u atmosferu 4. januara 1958.

Bila je to polirana metalna sfera od 58&nbsp;cm u prečniku sa četiri eksterne radio antene za emitovanje radio impulsa. Radio-amateri su lahko otkrili njegov radio signal, a nagib orbite od 65° i trajanje njegove orbite učinili su da njegova putanja leta pokrije gotovo cijelu naseljenu Zemlju.

Praćenje i proučavanje Sputnjika 1 sa Zemlje pružilo je naučnicima vrijedne informacije. Gustoća gornje atmosfere mogla se zaključiti iz njegovog otpora na orbiti, a širenje njenih radio signala dalo je podatke o ionosferi.
alt=Sputnik's internal components|mini| Eksplodirani pogled
## Reference 
Kategorija:Članci s videoklipovima
Kategorija:1957. u međunarodnim odnosima
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Kategorija:Sovjetski izumi
Komunikacijski satelit

[mini| [Ekstremno visoke frekvencije|Izuzetno visokofrekventni komunikacijski satelit američkih svemirskih snaga prenosi sigurne komunikacije za Sjedinjene Države i druge savezničke zemlje.]]
**Komunikacijski satelit** je vještački satelit koji prenosi i pojačava radio-telekomunikacijske signale preko transpondera; sačinjava komunikacijski kanal između izvornog predajnika i prijemnika na različitim lokacijama na Zemlji. Komunikacijski sateliti se koriste za televiziju, telefon, radio, internet i vojne aplikacije. Od 1. januara 2021. u Zemljinoj orbiti ima 2.224 komunikacijska satelita. Većina komunikacijskih satelita nalazi se u geostacionarnoj orbiti  iznad ekvatora, tako da satelit izgleda nepomično u istoj tački na nebu; stoga satelitske antene zemaljskih stanica mogu biti trajno usmjerene na to mjesto i ne moraju se pomicati da bi pratile satelit.

Radio talasi visoke frekvencije koji se koriste za telekomunikacione veze putuju linijom vida i tako su ometani krivinom Zemlje. Svrha komunikacijskih satelita je da prenose signal oko krivulje Zemlje, omogućavajući komunikaciju između široko razdvojenih geografskih tačaka. Komunikacijski sateliti koriste širok raspon radio i mikrovalnih frekvencija. Da bi se izbjegle smetnje signala, međunarodne organizacije imaju propise za koje određene organizacije smiju koristiti frekvencijske opsege ili "band-ovi". Ova alokacija opsega minimizira rizik od smetnji signala.

U oktobru 1945. Arthur C. Clarke je objavio članak pod naslovom "Vanzemaljski releji" u britanskom časopisu *Wireless World*. Članak opisuje osnove postavljanja vještačkih satelita u geostacionarne orbite u svrhu prenošenja radio signala. Zbog toga se Arthur C. Clarke često navodi kao izumitelj koncepta komunikacijskog satelita, a termin 'Clarke Belt' se koristi kao opis orbite.

Prvi vještački satelit Zemlje bio je Sputnik 1 koji je Sovjetski Savez pustio u orbitu 4. oktobra 1957. godine. Razvili su ga Mihail Tikhonravov i Sergej Koroljov, nadovezujući se na radove Konstantina Ciolkovskog. Sputnik 1 je bio opremljen ugrađenim radio - predajnikom koji je radio na dvije frekvencije 20.005 i 40.002&nbsp;MHz, odnosno talasne dužine od 7 i 15 metara. Satelit nije postavljen u orbitu radi slanja podataka sa jedne tačke na zemlji u drugu; radio predajnik je trebao proučavati svojstva distribucije radio talasa u jonosferi. Lansiranje Sputnika 1 bio je veliki korak u istraživanju svemira i razvoju raketa i označava početak svemirskog doba.

## Reference 
Kategorija:Vještački sateliti
Kategorija:Svemir
Kategorija:Orbite
TGFBR3

**Betaglikan**, znan i kao  **receptor III transformirajućeg faktora rasta**, jest površinskoćelijski  hondroitin-sulfatni/heparan-sulfateni proteoglikan. To je protein koji je kod ljudi kodiran genom **TGFBR3** sa  hromosoma 1.                             
 
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 851 aminokiselina, a molekulska težina 93.499 Da.

1020304050
MTSHYVIAIFALMSSCLATAGPEPGALCELSPVSASHPVQALMESFTVLS
GCASRGTTGLPQEVHVLNLRTAGQGPGQLQREVTLHLNPISSVHIHHKSV
VFLLNSPHPLVWHLKTERLATGVSRLFLVSEGSVVQFSSANFSLTAETEE
RNFPHGNEHLLNWARKEYGAVTSFTELKIARNIYIKVGEDQVFPPKCNIG
KNFLSLNYLAEYLQPKAAEGCVMSSQPQNEEVHIIELITPNSNPYSAFQV
DITIDIRPSQEDLEVVKNLILILKCKKSVNWVIKSFDVKGSLKIIAPNSI
GFGKESERSMTMTKSIRDDIPSTQGNLVKWALDNGYSPITSYTMAPVANR
FHLRLENNAEEMGDEEVHTIPPELRILLDPGALPALQNPPIRGGEGQNGG
LPFPFPDISRRVWNEEGEDGLPRPKDPVIPSIQLFPGLREPEEVQGSVDI
ALSVKCDNEKMIVAVEKDSFQASGYSGMDVTLLDPTCKAKMNGTHFVLES
PLNGCGTRPRWSALDGVVYYNSIVIQVPALGDSSGWPDGYEDLESGDNGF
PGDMDEGDASLFTRPEIVVFNCSLQQVRNPSSFQEQPHGNITFNMELYNT
DLFLVPSQGVFSVPENGHVYVEVSVTKAEQELGFAIQTCFISPYSNPDRM
SHYTIIENICPKDESVKFYSPKRVHFPIPQADMDKKRFSFVFKPVFNTSL
LFLQCELTLCTKMEKHPQKLPKCVPPDEACTSLDASIIWAMMQNKKTFTK
PLAVIHHEAESKEKGPSMKEPNPISPPIFHGLDTLTVMGIAFAAFVIGAL
LTGALWYIYSHTGETAGRQQVPTSPPASENSSAAHSIGSTQSTPCSSSST
A

## Funkcija
Betaglikan se vezuje za različite članove natporodice TGF-beta liganda preko svog jezgarnog proteina i bFGF preko svojih heparan-sulfatnih lanaca. Nije uključen direktno u TGF-beta transdukciju signala, ali vezivanjem za različite članove natporodice TGF-beta na površini ćelije djeluje kao rezervoar liganda za receptore TGF-beta.

## Također pogledajte
* TGF-beta receptori

## References
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:TGF beta-receptori
TMEM59

**Transmembranski protein 59** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMEM59** sa  hromosoma 1.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 323 aminokiseline, a molekulska težina 36.223 Da.

1020304050
MAAPKGSLWVRTQLGLPPLLLLTMALAGGSGTASAEAFDSVLGDTASCHR
ACQLTYPLHTYPKEEELYACQRGCRLFSICQFVDDGIDLNRTKLECESAC
TEAYSQSDEQYACHLGCQNQLPFAELRQEQLMSLMPKMHLLFPLTLVRSF
WSDMMDSAQSFITSSWTFYLQADDGKIVIFQSKPEIQYAPHLEQEPTNLR
ESSLSKMSYLQMRNSQAHRNFLEDGESDGFLRCLSLNSGWILTTTLVLSV
MVLLWICCATVATAVEQYVPSEKLSIYGDLEFMNEQKLNRYPASSLVVVR
SKTEDHEEAGPLPTKVNLAHSEI

## Funkcija
TMEM59 je protein vezan za membranu koji je lokaliziran na Golgijev aparat. Precizna funkcija TMEM59 nije poznata, ali je pokazano da ekspresija TMEM59 proteina inhibira Golgi glikozilaciju prekursora amiloidnog proteina (APP) i blokira cijepanje APP pomoću α- i β-amiloidno prekursorske proteinske sekrecije i stoga inhibira stvaranje beta-amiloidnog peptida koji formira amiloidne plakove kod Alzheimerove bolesti.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Transmembranski proteini
Kategorija:Proteomika
TMEM69

**Transmembranski protein 69** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMEM69** sa  hromosoma 1. A notable feature of the protein encoded by TMEM69 is the presence of five transmembrane segments.

## Polazne informacije
## Funkcija
Naučna zajednica još uvijek ne razumije tačnu funkciju TMEM69. Međutim, smatra se da ima ulogu proteina skele u kompleksu receptora prerađenog G-proteina u *Xenopus tropicalis*. Pokazalo se da formira klaster sa xtGPR54-2 genom IPP i GPBP1 u skeli_41. Ovaj kompleks je dio G-protein spregnutog receptora koji djeluje kao receptor za vezivni ligand, kispeptin u plazmamembrani moždanih ćelija.

## Gen
Gen TMEM69, lociran na hromosomskoj regiji 1p34.1, pokrivajući 7,24 kb. Nalazi se na plus lancu u genomskoj sekvenci od 46152886 do 46160121 i kodira primarni iRNK transkript koji sadrži tri egzona, a dužina je 6262 bp. Predviđeno je da gen TMEM69 kodira tri alternativna transkripta .

## Gensko susjedstvo
### Predviđena svojstva
Svojstva TMEM69 koja su predviđena pomoću bioinformatučkih alata:
* Molekulska težina: 27,6 KDa.
*Posttranslacijske modifikacije: Višestruka mjesta fosforilacije predviđena su iz NetPhos programa na ExPASy . NetPhos  ih je predvidio sedam za aminokiselinu serin: na pozicijama 12, 27, 33, 85, 93, 183 i 234; jedno za treonin na poziciji 26 i dva za tirozin: na pozicijama 57 i 159.  NetGlyc na ExPASy je predvidio pet glikacijskih mjesta na pozicijama 7, 60, 73, 156 i 239.
*[Transmembranski segmenti: TMEM69 sadrži pet transmembranskih regiona koji se nalaze na pozicijama 97–117, 122–142, 159–179, 185–205 i 216–236.

## Ekspresija
TMEM69 se eksprimira sveprisutno na niskim nivoima u cijelom ljudskom tijelu, iako podaci EST profila otkrivaju da je TMEM69 posebno izražen u neuroendokrinim tkivima kao što su [jetra, amigdala, hipokampus i hipotalamus. Utvrđeno je da je TMEM69 eksprimiran u vrijednostima nižim od normalnih kod pacijenata koji pate od ateroskleroze.

## Homologija
### Ortolozi
Gen TMEM69 duboko je očuvan u nekoliko životnih oblika. Iako pokazuje najveću očuvanost među ortolozima sisavaca, zajedno s drugim hordati kao što su ribe, ptice i vodozemci, postoji određena očuvanost kod biljaka, insekata, gljiva i bakterija. Posebno dobro konzerviran čak i kod najudaljenijih ortologa, uključujući *Pseudomonas putida W619*, najveći je dio drugog transmembranski domen|transmembranskog segmenta]] TMEM69. U strogim ortolozima svih pet transmembranskih domena je očuvano. Konzervirani domeni pronađeni unutar TMEM69, dio su DUF3429, porodice nekarakterističnih proteina pronađenih u bakterijama i eukariotima.

## Reference
Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Transmembranski proteini
Kategorija:Proteomika
TMEM201

**Transmembranski protein 201** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TMEM201** sa  hromosoma 1.
                             
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 666 aminokiselina, a molekulska težina 72.236 Da.

1020304050
MEGVSALLARCPTAGLAGGLGVTACAAAGVLLYRIARRMKPTHTMVNCWF
CNQDTLVPYGNRNCWDCPHCEQYNGFQENGDYNKPIPAQYLEHLNHVVSS
APSLRDPSQPQQWVSSQVLLCKRCNHHQTTKIKQLAAFAPREEGRYDEEV
EVYRHHLEQMYKLCRPCQAAVEYYIKHQNRQLRALLLSHQFKRREADQTH
AQNFSSAVKSPVQVILLRALAFLACAFLLTTALYGASGHFAPGTTVPLAL
PPGGNGSATPDNGTTPGAEGWRQLLGLLPEHMAEKLCEAWAFGQSHQTGV
VALGLLTCLLAMLLAGRIRLRRIDAFCTCLWALLLGLHLAEQHLQAASPS
WLDTLKFSTTSLCCLVGFTAAVATRKATGPRRFRPRRFFPGDSAGLFPTS
PSLAIPHPSVGGSPASLFIPSPPSFLPLANQQLFRSPRRTSPSSLPGRLS
RALSLGTIPSLTRADSGYLFSGSRPPSQVSRSGEFPVSDYFSLLSGSCPS
SPLPSPAPSVAGSVASSSGSLRHRRPLISPARLNLKGQKLLLFPSPPGEA
PTTPSSSDEHSPHNGSLFTMEPPHVPRKPPLQDVKHALDLRSKLERGSAC
SNRSIKKEDDSSQSSTCVVDTTTRGCSEEAATWRGRFGPSLVRGLLAVSL
AANALFTSVFLYQSLR

## Reference 
## Dopunska literatura
*

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Transmembranski proteini
Kategorija:Proteomika
ABL2

**Tirozin-protein kinaza ABL2**, znana i kao ** Abelsonovom onkogenu-srodni gen** (Arg) jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom **ABL2** sa  hromosoma 1.
                             
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 1.182 aminokiseline, a molekulska težina 128.343 Da.

1020304050
MGQQVGRVGEAPGLQQPQPRGIRGSSAARPSGRRRDPAGRTTETGFNIFT
QHDHFASCVEDGFEGDKTGGSSPEALHRPYGCDVEPQALNEAIRWSSKEN
LLGATESDPNLFVALYDFVASGDNTLSITKGEKLRVLGYNQNGEWSEVRS
KNGQGWVPSNYITPVNSLEKHSWYHGPVSRSAAEYLLSSLINGSFLVRES
ESSPGQLSISLRYEGRVYHYRINTTADGKVYVTAESRFSTLAELVHHHST
VADGLVTTLHYPAPKCNKPTVYGVSPIHDKWEMERTDITMKHKLGGGQYG
EVYVGVWKKYSLTVAVKTLKEDTMEVEEFLKEAAVMKEIKHPNLVQLLGV
CTLEPPFYIVTEYMPYGNLLDYLRECNREEVTAVVLLYMATQISSAMEYL
EKKNFIHRDLAARNCLVGENHVVKVADFGLSRLMTGDTYTAHAGAKFPIK
WTAPESLAYNTFSIKSDVWAFGVLLWEIATYGMSPYPGIDLSQVYDLLEK
GYRMEQPEGCPPKVYELMRACWKWSPADRPSFAETHQAFETMFHDSSISE
EVAEELGRAASSSSVVPYLPRLPILPSKTRTLKKQVENKENIEGAQDATE
NSASSLAPGFIRGAQASSGSPALPRKQRDKSPSSLLEDAKETCFTRDRKG
GFFSSFMKKRNAPTPPKRSSSFREMENQPHKKYELTGNFSSVASLQHADG
FSFTPAQQEANLVPPKCYGGSFAQRNLCNDDGGGGGGSGTAGGGWSGITG
FFTPRLIKKTLGLRAGKPTASDDTSKPFPRSNSTSSMSSGLPEQDRMAMT
LPRNCQRSKLQLERTVSTSSQPEENVDRANDMLPKKSEESAAPSRERPKA
KLLPRGATALPLRTPSGDLAITEKDPPGVGVAGVAAAPKGKEKNGGARLG
MAGVPEDGEQPGWPSPAKAAPVLPTTHNHKVPVLISPTLKHTPADVQLIG
TDSQGNKFKLLSEHQVTSSGDKDRPRRVKPKCAPPPPPVMRLLQHPSICS
DPTEEPTALTAGQSTSETQEGGKKAALGAVPISGKAGRPVMPPPQVPLPT
SSISPAKMANGTAGTKVALRKTKQAAEKISADKISKEALLECADLLSSAL
TEPVPNSQLVDTGHQLLDYCSGYVDCIPQTRNKFAFREAVSKLELSLQEL
QVSSAAAGVPGTNPVLNNLLSCVQEISDVVQR

## Funkcija 
ABL2 je citoplazmatska tirozin-kinaza koja je blisko povezana, ali se razlikuje od ABL1. Sličnost proteina uključuje domene tirozin-kinaze i proširuje se na amino-terminal da uključi SH2 i SH3 domene. ABL2 se eksprimira u normalnim i tumorskim ćelijama. Ekspresija ABL2 gena je veća kod KRAS mutantnog karcinoma pluća nemalih ćelija. ABL2 genski proizvod izražen je kao dvije varijante koje nose različite amino terminale, oba duga približno po 12-kb. Kagtalazom, i SORBS2. Protein Abl gena je također poznat kao homolog 1 virusnog onkogena Abelsonove mišje leukemije i protein je koji je kodiran ljudskim ABL1 genom. Katalaza je uobičajen enzim koji katalizira razgradnju vodik-peroksida do vode i kisik a. SORBS2 je također poznat kao sorbin i protein 2 koji sadrži domen SH3 i protein je kod ljudi kodiran genom SORBS2.

## Reference
## Dopunska literatura 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 
* 
* ABL2 Info with links in the Cell Migration Gateway
* 

Kategorija:Tirozin-kinaze
Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Onkogeni
ADIPOR1

**Adiponektinski receptor 1** (**AdipoR1**) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **ADIPOR1** sa  hromosoma 1. Član je porodice progestini i adipoQ receptori (PAQR), a poznat je i kao **PAQR1**.
                            
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 375 aminokiselina, a molekulska težina 42.616 Da.

1020304050
MSSHKGSVVAQGNGAPASNREADTVELAELGPLLEEKGKRVIANPPKAEE
EQTCPVPQEEEEEVRVLTLPLQAHHAMEKMEEFVYKVWEGRWRVIPYDVL
PDWLKDNDYLLHGHRPPMPSFRACFKSIFRIHTETGNIWTHLLGFVLFLF
LGILTMLRPNMYFMAPLQEKVVFGMFFLGAVLCLSFSWLFHTVYCHSEKV
SRTFSKLDYSGIALLIMGSFVPWLYYSFYCSPQPRLIYLSIVCVLGISAI
IVAQWDRFATPKHRQTRAGVFLGLGLSGVVPTMHFTIAEGFVKATTVGQM
GWFFLMAVMYITGAGLYAARIPERFFPGKFDIWFQSHQIFHVLVVAAAFV
HFYGVSNLQEFRYGLEGGCTDDTLL

## Struktura
Slično G-protein spregnutim receptorima (GPCR), AdipoR1 također ima sedam  transmembranskih domena. Međutim, AdipoR1 je orijentiran suprotno od GPCR u membrani (tj., citoplazmatski N-terminal, vanćelijski C-terminal) i ne povezuje se sa G-proteinima. Univerzitet u Tokiju je 2016. objavio da pokreće istragu o anonimnim tvrdnjama o izmišljenim i falsifikovanim podacima o identifikaciji AdipoR1 i AdipoR2.

## Ligandi
### Agonisti
#### Peptidi
* Adiponektin
* ADP-355
* ADP-399
* (–)-Arctigenin
* Arktiin
* Gramin
* Matairesinol

### Antagonisti
#### Peptid
* ADP-400

## Također pogledajte 
* Adiponektinski receptor
* Adiponektinski receptor 2

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:7TM receptori
Kategorija:Receptori
Svemirska sonda

[mini|250x250piksel| Napuštena [Pioneer H|svemirska sonda Pioneer H iz 1974., izložena u Nacionalnom muzeju vazduhoplovstva i svemira]]
mini|450x450piksel| Dijagram postojećih misija Sunčevog sistema (pogledajte Referenca  za najnoviju verziju)
**Svemirska sonda** ili jednostavno **sonda** je robotska letjelica koja ne kruži oko Zemlje, već istražuje dalje u svemiru. Svemirska sonda se može približiti Mjesecu; putovati kroz međuplanetarni prostor; preletati, orbitirati, ili sletati ili letjeti na druga planetarna tijela; ili ući u međuzvjezdani prostor.

Svemirske agencije SSSR-a (kasnije Rusije ), Sjedinjenih Država, Evropske unije, Japana, Kine, Indije i Izraela zajedno su lansirale sonde na nekoliko planeta i mjeseca Sunčevog sistema, kao i na niz asteroida i komete.

## Međuplanetarne putanje 
Jednom kada sonda napusti blizinu Zemlje, njena putanja će je vjerovatno odvesti duž orbite oko Sunca sličnog Zemljinoj orbiti. Da biste došli do druge planete, najjednostavniji praktičan metod je Hohmannova transferna orbita. Složenije tehnike, kao što su gravitacijske praćke, mogu biti ekonomičnije, iako mogu zahtijevati da sonda provede više vremena u tranzitu. Neke velike Delta-V misije (kao što su one sa velikim promjenama nagiba) mogu se izvesti samo, u granicama modernog pogona, koristeći gravitacijske praćke. Tehnika koja koristi vrlo malo pogona, ali zahtijeva znatnu količinu vremena, je praćenje putanje na međuplanetarnoj transportnoj mreži.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Svemirske sonde
Psihopatologija

**Psihopatologija** je proučavanje abnormalne spoznaje, ponašanja i iskustava koja se razlikuju od društvenih normi i počivaju na nizu konstrukata koji se smatraju društvenom normom u bilo kojoj određenoj eri.

Biološka psihopatologija je studija biološke etiologije abnormalnih spoznaja, ponašanja i iskustava. Dječja psihopatologija je specijalizacija koja se primjenjuje na djecu i adolescente. Psihopatologija životinja je specijalizacija koja se primjenjuje na životinje. Ovaj koncept je povezan s filozofskim idejama koje je prvi iznio Galton (1869) i povezan je s primjenom eugeničkih ideja oko onoga što čini ljudsko.

Rana objašnjenja mentalnih bolesti bila su pod utjecajem vjerskih uvjerenja i praznovjerja. Psihološka stanja koja se danas klasifikuju kao mentalni poremećaji u početku su se pripisivala opsjednutosti zlih duhova, demona i đavola. Ova ideja je bila široko prihvaćena sve do šesnaestog i sedamnaestog vijeka. Pojedinci koji su patili od ovih takozvanih "posjedovanosti" bili su mučeni u okviru tretmana ili kako Foucault opisuje u Historiji ludila: posmatrani kao vidovnjaci (Jovanka Orleanka). Religiozni praktičari su koristili ovu tehniku u nadi da će svoje pacijente vratiti zdravom razumu, ali je sve više dolazilo do pomaka u veliku zatvorenost.

Grčki ljekar Hipokrat bio je jedan od prvih koji je odbacio ideju da su mentalni poremećaji uzrokovani opsjednutošću demonima ili đavolom. Čvrsto je vjerovao da su simptomi mentalnih poremećaja posljedica bolesti koje potiču iz mozga. Hipokrat je sumnjao da su ova stanja ludila posljedica neravnoteže tečnosti u tijelu. On je identifikovao ove tečnosti kao četiri, posebno: krv, crna žuč, žuta žuč i sluz. Ovo je kasnije postalo osnova teorije hemijske neravnoteže koja se široko koristi u sadašnjosti.

Štaviše, nedaleko od Hipokrata, filozof Platon je tvrdio da um, tijelo i duh rade kao jedno. Svaka neravnoteža unesena u ove kompozicije pojedinca mogla bi donijeti uznemirenost ili nedostatak harmonije unutar pojedinca. Ova filozofska ideja bi ostala u perspektivi do sedamnaestog vijeka.

## Reference 
 

Kategorija:Patologija
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Kategorija:Abnormalna psihologija
Karl Nehammer

mini|Karl Nehammer
**Karl Nehammer** (rođen 18. oktobra 1972) jest austrijski političar Austrijske narodne partije (ÖVP) koji je kancelar Austrije od 6. decembra 2021. Prethodno je bio ministar unutrašnjih poslova od 2020. do 2021, generalni sekretar ÖVP-a od 2018. do 2020. i član Nacionalnog vijeća od 2017. do 2020.

Odrastao je u Beču, gdje je pohađao privatnu školu Kollegium Kalksburg i gimnaziju Amerlingstrasse, koju je završio 1992. Vojni rok odslužio je kao jednogodišnji dobrovoljac sa daljnjim služenjem do 1996. Godine 1997. otpušten je u činu potporučnika. Potom je radio kao instruktor za službenike za informisanje u Saveznom ministarstvu narodne odbrane i kao trener za stratešku komunikaciju za različite institucije kao što su Institut za unaprjeđenje zanimanja (BFI) i Politička akademija Austrijske narodne partije. Od 2012. završio je dvogodišnji univerzitetski studij političkih komunikacija na Dunavskom univerzitetu Krems i diplomirao na master studijama.

Nehammer je član katoličke austrijske studentske korporacije Sonnberg Perchtoldsdorf u okviru Mittelschüler-Kartellverband. U privatnom sektoru u odnosima s javnošću počela je raditi u julu 2020. Nehammerov svekar nekadašnji je voditelj na ORF-u Peter Nidetzky.

Nakon što je Sebastian Kurz najavio povlačenje iz politike, a Alexander Schallenberg svoju ostavku na mjesto kancelara (obojica 2. decembra 2021), izvršna vlast stranke je 3. decembra privremeno imenovala Karla Nehammera za lidera ÖVP-a. Nehammer je položio zakletvu za kancelara 6. decembra 2021. u prisustvu austrijskog predsjednika Alexandra Van der Bellena.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1972.
Kategorija:Biografije, Beč
Kategorija:Austrijski ministri
Kategorija:Austrijski premijeri
Kategorija:Živi ljudi
Antarctica (Vangelis)

***Antarctica*** je album sa muzikom iz filma grčkog elektronskog kompozitora Vangelisa, objavljen 1983. To je partitura japanskog filma *Antarktika* iz 1983. (" *Nankyoku Monogatari* ", en. "South Pole Story") u režiji Koreyoshi Kurahare, i nominirana od strane Japanske akademije za "Najbolju muziku".

## Pregled 
Godinama je album sa soundtrackom bio dostupan samo u Japanu, pojavljivao se u drugim zemljama kao rijedak i skup uvoz, kada je 1988. Polydor konačno odlučio da album objavi širom svijeta.

Postoje dva različita omota CD-a, jedan pretežno bijeli, a drugi koji prikazuje kadar iz filma sa psima. Na svakom CD-u, nekorišteni omot služi kao poleđina knjižice.

## Kompozicija 
Sintesajzeri "Theme from Antarctica" dočaravaju hladnoću i pustoš, ali i svijetao pejzaž koji ne oskudjeva u ljepoti. "Antarctica Echoes" ima minimalnu melodiju koja pokazuje prostranost pejzaža. "Song of White" je hladnog zvuka, dok "The Other Side of Antarctica" ima zlokobni zvuk. "Deliverance" je tema koja se izvodi na kraju filma.

## Prijem 
Jim Brenholts iz Allmusica opisao ju je kao vrlo dobar "dinamičan i dramatičan set" muzike, "koji prenosi osjećaj tjeskobe, izolacije, pa čak i pustoši", ali "ne prenosi ledenost koju bi slušaoci očekivali".

## Lista pjesama 
## Osoblje 
* Vangelis – kompozitor svih instrumenata

;Proizvodnja

* Vangelis – producent, aranžer, dizajner omota 
* Raine Shine – inženjer
* Alwyn Clayden – dizajn omota

## Reference 
Kategorija:Vangelis
310 poljubaca / Bilo je lijepo

**310 poljubaca / Bilo je lijepo** je singl sarajevske pop rock grupe Indexi. Objavila ga je izdavačka kuća Jugoton 1979. godine.
Muzički aranžman za naslovnu pjesmu "310 poljubaca" napisao je gitarist Indexa Slobodan "Bodo" Kovačević, a muziku i tekst Aleksandar Korać. Pjesma je prvi put koncertno izvedena na festivalu "Beogradsko proleće" te iste godine, a predstavlja mješavinu pop i jazz rock muzičkih stilova. Započinje sa kvalitetnim instrumentalnim uvodom sa solom na akustičnoj gitari i veoma zanimljivom melodijskom linijom na bas-gitari u izvedbi Fadila Redžića, koja u lagahnom jazz rock stilu uvodi u kvalitetnu pjevačku izvedbu Davorina Popovića uz aktivnu upotrebu fusa i povremenim kratkim solo dionicama na akustičnoj gitari. Slobodana Bode Kovačevića. Zvuk u ovoj pjesmi upotpunjuje kvalitetna pratnja na klaviru i električnim orguljama Nenada Jurina. Vrhunac u pjesmi "310 poljubaca" predstavlja pjevljivi plesni refren u pop stilu, nakon kojeg dolazi promjena u sporijem ritmu sa solom na električnim orguljama. Povratak na živahni ritam iz refren sekcije dominira sa malo dužim solom na akustičnoj gitari, koji se razrješava melodijskom temom na bas-gitari s početka pjesme, te nastavlja pjevačkom izvedbom Davorina Popovića i završnim refrenom. Na B strani singla je pjesma pod nazivom "Bilo je lijepo" za koju je muziku, tekst i aranžman napisao basist Indexa Fadil Redžić. Napisana je u stilu progresivne rock muzike, a započinje uvodom na akustičnoj gitari, silaznim hromatskim prijelazom na električnim orguljama i alikvotnim tonovima na električnoj gitari, koji najavljuju pjevanje Davorina Popovića. Aktivnu ulogu u pjesmi imaju klavir i oštar zvuk na električnoj gitari. U obje pjesme na ovoj singl ploči muzičari iz grupe Indexi pokazali su visok kvalitet muziciranja potvrđujući time da su bili jedan od najboljih muzičkih sastava u bivšoj Jugoslaviji. 
Uočljivo je praćenje tadašnjih svjetskih trendova u jazz rock muzici s kraja 1970-ih, gdje je posebno zanimljiva kombinacija solo dionica na bas-gitari i električnim orguljama u pjesmi "310 poljubaca". To podsjeća na pjesmu "Teen Town" sa albuma Heavy Weather američke jazz fusion grupe Weather Report u kojoj isto tako vodeću ulogu ima virtuozno sviranje Jaca Pastoriusa na bas-gitari uz aktivnu pratnju fusa na bubnjevima (Manolo Badrena) i električnih orgulja (Joe Zawinul).

## Muzički primjeri 
* 310 poljubaca / Bilo je lijepo

## Članovi grupe 
* Davorin Popović "Pimpek" - pjevanje
* Slobodan "Bodo" Kovačević - električna gitara
* Fadil Redžić - bas-gitara
* Đorđe Kisić - bubnjevi
* Nenad Jurin - klavijatura 

## Reference 
Kategorija:Singlovi iz 1979.
Kategorija:Singlovi grupe "Indexi"
Kategorija:Singlovi u izdanju Jugotona
Psihopatija

**Psihopatiju**, koja se ponekad smatra sinonimom za **sociopatiju**, karakterizira uporno antisocijalno ponašanje, narušena empatija i grižnja savjesti, te hrabre, dezinhibirane i egoistične osobine. Kroz historiju su korištene različite koncepcije psihopatije koje se samo djelomično preklapaju i ponekad mogu biti kontradiktorne.

Hervey M. Cleckley, američki psihijatar, uticao je na početne dijagnostičke kriterije za antisocijalnu reakciju/poremećaj ličnosti u *Dijagnostičkom i statističkom priručniku za mentalne poremećaje* (DSM), kao i američki psiholog George E. Partridge. DSM i *Međunarodna klasifikacija bolesti* (ICD) su naknadno uveli dijagnoze antisocijalnog poremećaja ličnosti (ASPD) i dissocijalnog poremećaja ličnosti (DPD), respektivno, navodeći da se ove dijagnoze nazivaju (ili uključuju ono što se naziva) kao psihopatija ili sociopatija. Stvaranje ASPD-a i DPD-a potaknuto je činjenicom da je mnoge klasične osobine psihopatije bilo nemoguće objektivno izmjeriti. Kanadski psiholog Robert D. Hare je kasnije ponovo popularizirao konstrukt psihopatije u kriminologiji svojom kontrolnom listom za psihopatiju. 

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Nauke o ponašanju
Kategorija:Kriminologija
ANGPTL1

**Angiopoetinu-srodni protein 1**, znan i kao  **angiopoetin-3** (ANG-3) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **ANGPTL1** sa  hromosoma 1.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 491 aminokiselina, a molekulska težina 56.720 Da.

1020304050
MKTFTWTLGVLFFLLVDTGHCRGGQFKIKKINQRRYPRATDGKEEAKKCA
YTFLVPEQRITGPICVNTKGQDASTIKDMITRMDLENLKDVLSRQKREID
VLQLVVDVDGNIVNEVKLLRKESRNMNSRVTQLYMQLLHEIIRKRDNSLE
LSQLENKILNVTTEMLKMATRYRELEVKYASLTDLVNNQSVMITLLEEQC
LRIFSRQDTHVSPPLVQVVPQHIPNSQQYTPGLLGGNEIQRDPGYPRDLM
PPPDLATSPTKSPFKIPPVTFINEGPFKDCQQAKEAGHSVSGIYMIKPEN
SNGPMQLWCENSLDPGGWTVIQKRTDGSVNFFRNWENYKKGFGNIDGEYW
LGLENIYMLSNQDNYKLLIELEDWSDKKVYAEYSSFRLEPESEFYRLRLG
TYQGNAGDSMMWHNGKQFTTLDRDKDMYAGNCAHFHKGGWWYNACAHSNL
NGVWYRGGHYRSKHQDGIFWAEYRGGSYSLRAVQMMIKPID

## Funkcija 
Angiopoetini su članovi porodice faktora rasta vaskularnog endotela i jedini poznati faktori rasta koji su uglavnom specifični za vaskularni endotel. Angiopoetin-1, angiopoetin-2 i angiopoetin-4 učestvuju u formiranju krvnih sudova.

Protein kodiran ovim genom je još jedan član porodice angiopoetina koji je široko eksprimiran u tkivima odraslih s najvišim nivoima iRNK u visoko vaskulariziranim tkivima. Utvrđeno je da je ovaj protein sekretorni protein koji ne djeluje kao endotelni mitogen *in vitro*.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Girska pećina

**Girska pećina** je smještena na sjeveroistočnim padinama planine Ozren, u selu Donje Gire, 27&nbsp;km. od  Sokoca, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina. Ulaz u pećinu je na 890 metara apsolutne visine. Iz pećine tokom cijele godine ističe potok koji se poslije stotinjak metara ulijeva u riječicu Rijeku, lijevu pritoku Bioštice.

Predstavlja hidrološki aktivnu pećinu izvorskog tipa sa prostranim glavnim kanalom i tri sporedna kanala dužine 1.300 metara. Osnovna vrijednost pećine je u bogatom pećinskom nakitu koji je ostao očuvan u izvornom obliku. Kanal je ispunjen i: salivima, koraljnim nakitom, stalaktitima i draperjem. Sporedni kanali su također bogati pećinskim nakitom koji je na pojedinim mjestima toliko razvijen da pregrađuje kanale.
## Zaštićeno područje 
Girska pećina je proglašena zaštićenim područjem slijedećih karakteristika:
* datum proglašenja: 2015

## Reference 
Kategorija:Sokolac
Kategorija:Spomenici prirode u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Pećine u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Zaštićena područja osnovana 2015.
ARHGEF2

**Rho guaninsko nukleotidni izmjenjivački  faktor 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **ARHGEF2** sa  hromosoma 1.
                            
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 986 aminokiselina, a molekulska težina 111.543 Da.

1020304050
MSRIESLTRARIDRSRELASKTREKEKMKEAKDARYTNGHLFTTISVSGM
TMCYACNKSITAKEALICPTCNVTIHNRCKDTLANCTKVKQKQQKAALLK
NNTALQSVSLRSKTTIRERPSSAIYPSDSFRQSLLGSRRGRSSLSLAKSV
STTNIAGHFNDESPLGLRRILSQSTDSLNMRNRTLSVESLIDEAEVIYSE
LMSDFEMDEKDFAADSWSLAVDSSFLQQHKKEVMKQQDVIYELIQTELHH
VRTLKIMTRLFRTGMLEELHLEPGVVQGLFPCVDELSDIHTRFLSQLLER
RRQALCPGSTRNFVIHRLGDLLISQFSGPSAEQMCKTYSEFCSRHSKALK
LYKELYARDKRFQQFIRKVTRPAVLKRHGVQECILLVTQRITKYPLLISR
ILQHSHGIEEERQDLTTALGLVKELLSNVDEGIYQLEKGARLQEIYNRMD
PRAQTPVPGKGPFGREELLRRKLIHDGCLLWKTATGRFKDVLVLLMTDVL
VFLQEKDQKYIFPTLDKPSVVSLQNLIVRDIANQEKGMFLISAAPPEMYE
VHTASRDDRSTWIRVIQQSVRTCPSREDFPLIETEDEAYLRRIKMELQQK
DRALVELLREKVGLFAEMTHFQAEEDGGSGMALPTLPRGLFRSESLESPR
GERLLQDAIREVEGLKDLLVGPGVELLLTPREPALPLEPDSGGNTSPGVT
ANGEARTFNGSIELCRADSDSSQRDRNGNQLRSPQEEALQRLVNLYGLLH
GLQAAVAQQDTLMEARFPEGPERREKLCRANSRDGEAGRAGAAPVAPEKQ
ATELALLQRQHALLQEELRRCRRLGEERATEAGSLEARLRESEQARALLE
REAEEARRQLAALGQTEPLPAEAPWARRPVDPRRRSLPAGDALYLSFNPP
QPSRGTDRLDLPVTTRSVHRNFEDRERQELGSPEERLQDSSDPDTGSEEE
GSSRLSPPHSPRDFTRMQDIPEETESRDGEAVASES

## Funkcija 
Rho GTPaze imaju fundamentalnu ulogu u brojnim ćelijskim procesima koji su inicirani vanćelijskim stimulansima koji djeluju preko receptora vezanih za G-protein. Kodirani protein može formirati kompleks s G-proteinima i stimulirati signale zavisne o rho.

## Reference 
## Dopunska literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 1
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika