Geopozicioniranje

mini|Principi geolokacije pomoću GPS-a
**Geopozicioniranje** je proces određivanja ili procjenjivanja geografske pozicije objekta ili osobe. Geopozicioniranje daje skup geografskih koordinata (kao što su širina i dužina) u određenom kartografskom datumu. Geografske pozicije mogu se također izraziti indirektno, kao udaljenost u linearnom referenciranju ili kao smjer i domet od poznate tačke. Pozicije zauzvrat mogu odrediti značenje lokacije, poput adrese na ulici. Geopozicija se ponekad naziva i geolokacija, a proces geopozicioniranja može se također opisati kao geo-lokalizacija.

Specifični primjeri uključuju:

* **Geotracking životinja**, proces utvrđivanja lokacije životinja kroz vrijeme;
* **Sistemi za pozicioniranje**, mehanizmi za određivanje geografskih pozicija uopšte;
* **Internetska geolokacija**, geolociranje uređaja povezanog na internet;
* **Praćenje mobilnih telefona**

## Geofencing 
Geofencing uključuje kreiranje virtualne geografske granice (geofence), omogućujući softveru da pokrene odgovor kada uređaj uđe ili napusti određeno područje. Geopozicioniranje je preduslov za geofencing.

## Pozadina 
Geopozicioniranje koristi različite vizualne i elektronske metode uključujući linije pozicije i kružne pozicije, pomorsku navigaciju, radio navigaciju, radio i WiFi pozicijske sisteme, kao i korištenje satelitskih navigacijskih sistema.

Izračun zahtijeva mjerenja ili opažanja udaljenosti ili uglova do referentnih tačaka čije su pozicije poznate. U 2D ispitivanjima, opažanja tri referentne tačke su dovoljna za izračunavanje pozicije u dvodimenzionalnoj ravnini. U praksi, opažanja su podložna greškama koje nastaju usljed različitih fizičkih i atmosferičkih faktora koji utiču na mjerenje udaljenosti i uglova.

Praktičan primjer dobijanja pozicijskog fiksiranja bio bi za brod da uzme mjerenja smjera prema tri svjetionika postavljena duž obale. Ova mjerenja mogu se vršiti vizualno pomoću kompas za mjerenje smjera, ili u slučaju loše vidljivosti, elektronički pomoću radara ili radio-navigacije. Pošto su sva fizička opažanja podložna greškama, i rezultat pozicijskog fiksiranja je podložan netačnosti. Iako su teorijski dvije linije pozicije (LOP) dovoljne za definiranje tačke, u praksi 'presijecanje' više LOP-ova pruža veću preciznost i povjerenje, posebno ako se linije presijecaju pod dobrim kutom. Tri LOP-a se smatraju minimalnim za praktično navigacijsko fiksiranje. Tri LOP-a, kada se nacrtaju na karti, obično formiraju trokut, poznat kao 'cocked hat'. Navigator će imati više povjerenja u pozicijsko fiksiranje koje je formirano malim cocked hat-om sa kutovima bliskim onima kod jednakostraničnog trokuta. Područje sumnje oko pozicijskog fiksiranja naziva se elipsa greške. Da bi se minimizirala greška, elektronički navigacijski sistemi obično koriste više od tri referentne tačke za izračunavanje pozicijskog fiksiranja kako bi povećali redundantnost podataka. Kako se dodaju više redundantnih referentnih tačaka, pozicijsko fiksiranje postaje preciznije, a područje rezultirajuće elipse greške se smanjuje.

Proces korištenja 3 referentne tačke za izračunavanje lokacije naziva se trilateracija, dok se korištenje više od 3 tačke naziva multilateracija.

Kombinovanje više opažanja za izračunavanje pozicije ekvivalentno je rješavanju sistema linearnih jednačina. Navigacioni sistemi koriste regresijske algoritme kao što je metoda najmanjih kvadrata kako bi izračunali poziciju u 3D prostoru. Ovo se najčešće radi kombinovanjem mjerenja udaljenosti do 4 ili više GPS satelita koji orbitiraju Zemlju duž poznatih putanja.
desno|mini| Vizuelna popravka pomoću tri smjera ucrtana na nautičkoj karti
Rezultat utvrđivanja pozicije naziva se "**position fix**" (PF), ili jednostavno "**fix**", što je pozicija dobijena mjerenjem u odnosu na spoljne referentne tačke. U pomorskoj navigaciji, ovaj termin se obično koristi za manualne ili vizuelne tehnike, kao što je korišćenje presjeka vizuelnih ili radio linija pozicije, umjesto upotrebe automatizovanih i tačnijih elektronskih metoda poput GPS-a; u avijaciji, upotreba elektronskih navigacionih pomagala je češća. Vizuelni fix može se napraviti korišćenjem bilo kog uređaja za posmatranje sa indikatorom pravca. Dva ili više objekata poznatih pozicija se posmatraju, a pravci posmatranja se zabilježe. Linije pravca se zatim crtaju na karti kroz lokacije posmatranih objekata. Presjek tih linija predstavlja trenutnu poziciju plovila.

Obično, pozicija se određuje kada se dvije ili više linija pozicije sijeku u bilo kojem trenutku. Ako se mogu dobiti tri linije pozicije, rezultat je "zakrivljeni šešir", gdje se tri linije ne sijeku u istom tački, već formiraju trokut, što navigatoru daje naznaku tačnosti. Najtačniji fixovi nastaju kada su linije pozicije međusobno okomite. Fixovi su neophodan aspekt navigacije prema mrtvom računanju, koja se oslanja na procjene brzine i kursa. Fix potvrđuje stvarnu poziciju tokom putovanja. Fix može uvesti netačnosti ako referentna tačka nije pravilno identifikovana ili je netačno izmjerena.

### Geopozicioniranje u zatvorenom prostoru 
Geopozicioniranje se može odnositi i na globalno pozicioniranje i vanjsko pozicioniranje, koristeći, na primjer, GPS, kao i na unutrašnje pozicioniranje, za sve situacije kada satelitski GPS nije održiva opcija i kada se proces lokalizacije mora odvijati unutar objekta. Za unutrašnje pozicioniranje, praćenje i lokalizaciju postoji mnogo tehnologija koje se mogu koristiti, zavisno o specifičnim potrebama i karakteristikama okruženja.

## Također pogledati 
* Određivanje stava
* Određivanje smjera
* Dinamičko pozicioniranje
* Geo-blokiranje
* Geokodiranje
* Geodetsko pozicioniranje
* GPS uređaj za praćenje
* Geotagiranje
* Geotargetiranje
* Unutrašnje pozicioniranje
* Određivanje geografske širine
* Određivanje geografske dužine
* Usluge zasnovane na lokaciji
* Softver za satelitsku navigaciju
* Triangulacija
* Merenje vertikalne pozicije
* W3C Geolokacija API

## Reference 
## Dalje čitanje 
*  
* 

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geodezija
Kategorija:Geolokacija