Dezoksiribonukleaza

thumb|right|400px|Kristali dezoksiribonukleaznog proteina
**Dezoksribonukleaza** (**DNkaza**) je svaki  enzim koji katalizira hidrolitsku razgradnju  fosfodiesterskog vezivanja u kičmi DNK, degradirajući tako njene molekule. Dezoksribonukleaze su jedna vrsta nukleoza, generički termin za enzime sposobne da hpdroliziraju fosfodiesterske veze koje povezuju nukleotide.  Poznat je širok izbor dezoksiribonukleaza, koje se razlikuju u specifičnosti svojih podloga, hemijskim mehanizmima i biološkim funkcijama.
## Načini djelovanja 
Neke DNkaze sijeku  ili cijepaju samo ostatke na krajevima molekula DNK (egzodezoksiribonukleazni tip egzonukleaza). Ostalo djeluju bilo gdje duž lanca (endodezoksiribonucleaza, podskup endon ukleaze).

Neki od njih su prilično neselektivni za  DNK  sekvence na kojuma režu, dok su drugi, uključujući i restrikcijske enzime, vrlo sekvencno-specifične.
Izvjesne cijepaju  samo dvostruku DNK; ostali su specifični za jednolančane molekula, a dalje preostali su aktivni prema oba.

Osobe koje pate od cistične fibroze, enzimi DNkazu mogu udahnuti pomoću inhalatora. DNkazni enzimi pomažu jer se preko bijelih krvnih stanica akumulira u sluzi, a kada su razgrađuju, oslobađaju DNK, koja sluzi dodaje  "ljepljivost". DNkazni enzimi razgrađuju DNK, a sluzi mnogo lakše, kada se čiste iz pluća.
## Primjena
Dokazano je da intrapleuralni  tkivni aktivator plazminogena (TPA), u kombinaciji sa dezoksiribonukleazom,  povećava pleuralnu drenažu,  što smanjuje dužinu  boravka u bolnici i smanjuje potrebu za operacijom u parapneumonskoj efuziji  i pleuralnom empijemu.

Ispitivani  protokol koristi dozu DNkaze (Pulmozyme, Roche) od 5&nbsp;mg i dozu T-PA (Actilyse, Boehringer Ingelheim) od 10&nbsp;mg. Unutarplućni  lijekovi se daju dva puta dnevno, 3 dana, a svaka administracija je praćena stezanjem  u odvodu da se lijeku omogući da 1 sat ostane prostoru plućnih krila. Liječenje plućne infekcije samo Dnkazom  ili t-PA je bilo neefikasno.
## Tipovi dezoksiribonukleaza 
Kod metazoa su nađena dva glavna tipa dezoksiribonucleaza:
*dezoksiribonucleaze I i 
*dezoksiribonucleaza II.
Ostali tipovi uključuju mikrokoknu nukleazu.
## Test dezoksiribonukleaza 
DNK upija UV svjetlo talasne dužine sa maksimalnom apsorpcijom blizu 260&nbsp;nm. Zbog elektrona pi,  ova apsorpcija je u aromatskoj bazi DNK. U dsDNK, ili čak regijama RNK,  gdje nastaju dvostruko uvijene strukture, baze se slažu paralelno jedne do  drugih, a preklapanje orbitne  molekulske  baze dovodi do smanjenja apsorpcije UV zračenja. Ovaj fenomen se naziva hipohromni efekt. Kada DNkaza oslobađa nukleotid iz dsDNK, baze se više ne slažu kako su u dsDNA, tako da je orbitno preklapanje svedena na minimum i UV apsorpcija se  povećava. Ovo povećanje počiva na  aktivnosti Kunitz jedinice Dnkaze. Jedna Kunitz jedinica se definira kao količina enzima dodao do 1&nbsp;mg/ml DNK sperme lososa koji uzrokuje povećanje apsorpcije od 0.001 u minuti na talasnoj dužine od 260&nbsp;nm. To se odnosi na izuzetno polimeriziranu  DNK,  na 25&nbsp;°C u 0,1 M NaOAc (pH 5,0) bufferu. Naziv jedinice potiče po  rusko-američkom biohemičaru  M. Kunitzu, koji je predložio standardni test, 1946. godine.

Pripremu standardnog  enzima  treba pokrenuti paralelno sa nepoznatim,  jer,  zbog standardizacije DNK pripreme, njihova  polimerizacija u rastvoru nije moguća.

## Također pogledajte
*Enzim
*DNK
*Kataliza
## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Enzimi
Kategorija:DNK
Kategorija:EC 3.1.21