open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fatihova Musalla

**Musalla u Kamengradu** je jedan od rijetkih očuvanih kulturno-historijskih spomenika u Sanskom Mostu. Musalla sa mezarjem u Kamengradu kao graditeljska cjelina je odlukom Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine proglašena nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine, te nacionalni spomenik sačinjavaju mihrab, nadstrešnica i mezarje.

## Arhitektura 
Mihrab kamengradske musalle je natkriven drvenom kupolom, koja se oslanjala na četiri hrastova stuba. U dnu stubova su kamene baze, a konstrukcija kupole je poduhvaćena drvenim jastucima. Kupola je bila pokrivena olovnim pločama. Sa unutrašnje strane kupole su bile radijalno pokovane daščice. Do mihraba se nalazila grupa od tri stepenasto postavljena kamena koji su, po svoj prilici, služili umjesto minbera. Na poleđini mihraba nalazio se uklesan tarih koji glasi:

Natpis je uokviren tordiranom vrpcom.

## Literatura 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Musalle u Sanskom Mostu
Kategorija:Nacionalni spomenici u Sanskom Mostu
Killer Queen

**Killer Queen** je singl britanske rock grupe Queen. Autor teksta pjesme i kompozitor je Freddie Mercury. Pjesma se našla na trećem i uspješnom albumu Queena Sheer Heart Attack objavljenog iste godine kao i na kompilacijskom albumu Greatest Hits iz 1981. godine. Postala je prvi internacionalni hit grupe dosegnuvši broj 2 na britanskoj i broj 12 na američkoj top-listi singlova, te jedan od najvećih hitova i najboljih kompozicija u 1973. godini jer je kvalitetom u velikoj mjeri odudarala od tada dominantnih pop i rock materijala. Na *B* strani singla objavljena je također Mercuryjeva pjesma "Flick Of The Wrist".

## Pjesma 
Sa muzičke tačke gledišta, pjesma je jedan od najsvjetlijih trenutaka grupe i njenog autora. Odlikuje se jednostavnom *pulsirajućom* melodijom, dominantnom dionicom klavira i vokalnim harmonijama, te poznatim gitarskim solom. Mercury je naknadno komentarisao da je tekst napisao prije dodavanja muzičkog aranžmana a snimljena je dok je May bio u bolnici te je zbog toga svoje dionice snimio naknadno.
Pjesma govori o eskort dami za bogatu društvenu klasu. U drugom stihu pjesme spominje se izraz: *Let them eat cake*, she says just like Marie Antoinette (prevedeno na bos.:*Neka jedu kolače*, reče baš poput Marije Antoinette), izjava koja se pripisuje posljednjoj francuskoj kraljici Mariji Antoinetti, koja je za vrijeme Francuske revolucije navodno izrekla tu izjavu ogorčena na protestante koji su protestovali na ulicama a koji su pored ostalog bili i gladni i nisu imali dovoljno ni hljeba.

## Top-lista 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Tekst pjesme *Killer Queen* 
* Killer Queen – Službeno izdanje knjige
* Queenpedia

Kategorija:Queen
Kategorija:Pjesme grupe "Queen"
Kategorija:Singlovi iz 1974.
Administrativna podjela Nizozemske

Nizozemska je podijeljena na 12 pokrajina od kojih svakom upravlja *Komesar* (Commissaris van de Koning), izuzev u pokrajina Limburg, gdje se ista pozicija naziva *Guverner* (Gouverneur). Sve pokrajine su dalje administrativno podijeljene na općine (Gemeenten) a kojih ima ukupno 408. Međutim, neevropski dio Nizozemske a koji se sastoji od tri ostrva koja se nalaze u Karipskom moru, Karipska Nizozemska () imaju drugačiju administrativnu strukturu. Ova ostrva su: Bonaire, Sveti Eustahije i Saba i imaju status posebnih općina, te nisu dio pokrajine.

### Karipska Nizozemska 
## References 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Nizozemska
Nizozemska
*
Kategorija:Prvi nivo državnih administrativnih podjela
MESSENGER

**MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging** (**MESSENGER**), je bila NASA-ina robotizovana letjelica namijenjena istraživanju Merkura. Ova 485 kilogramska sonda lansirana je u augustu 2004. kako bi proučavala Merkurov sastav, geologiju i magnetno polje. Nakon preleta Zemlje, Venere dva puta, te samoga Merkura tri puta, MESSENGER je u stabilnu orbitu oko Merkura ušao 18. marta 2011. nakon čega je u aprilu i službeno počeo s naučnim prikupljanjem informacija koje je trajalo do 2015. godine .

MESSENGER je tek drugi svemirski brod, nakon Marinera 10, koji je stigao do najbližeg Sunčevog susjeda. Za razliku od Marinera 10, MESSENGER nije samo imao prelet pored Merkura, već je i postao prva letjelicom koja je orbitirala oko ove planete . Misija je produžavana još dva puta, sve dok je postojala mogućnost da se održi stabilna orbita oko Merkura . Nakon što je potrošeno gorivo potrebno za održavanje orbite ova letjelica se srušila na površinu Merkura 30. aprila 2015. godine .

## Kraj misije 
Nakon što je potrošio gorivo potrebno za održavanje stabilne orbite, MESSENGER je ušao u završnu fazu misije, krajem 2014. godine. Trajanje operacija uspješno je produženo za nekoliko sedmica, zahvaljujući upotrebi helijuma ranije korištenog za održavanje pritiska u spremnicima sa gorivom . Naučna ispitivanja Merkura su nastavljena i tokom ovih zadnjih sedmica misije , da bi 30. aprila 2015. godine letjelica udarila u površinu planete brzinom od 14,080&nbsp;km/h . Ovaj udar je vjerovatno načinio krater na površini planete prečnika oko 16 m. Mjesto udara se procjenjuje na 54.4° S, 149.9° Z, u blizini kratera Janáček . Udar se desio na dijelu površine Merkura koji se ne vidi sa naše planete, tako da ga niti jedan naučni instrument nije uspio otkriti.

## Također pogledajte 
* Program Mariner

## Reference 
*MESSENGER - Unlocking the Secrest of Mercury @ nasa.gov

Kategorija:Merkur
Kategorija:NASA
Kategorija:Svemirske letjelice NASA-e
Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011 (Brinje)

**Popis stanovništva u Hrvatskoj 2011. godine** proveden je od 1. do 28. aprila 2011, prema stanju na dan 31. marta. Popis je proveden na temelju *Zakona o Popisu stanovništva, kućanstava i stanova u Republici Hrvatskoj 2011. godine* (Narodne novine, broj 92/10).
Općina Brinje je po Popisu stanovništva 2011. godine na površini od 358,22&nbsp;km2 imala 3.256 stanovnika, što predstavlja 6,39% od ukupnog broja stanovnika Ličko-senjska županije, odnosno  0,08% od ukupnog broja stanovnika Hrvatske. Gustoća naseljenosti u Brinju je 9 stanovnika/km2.
## Rezultati 
### Nacionalna pripadnost
### Maternji jezik 
### Religijska pripadnost
## Reference 
## Vanjski linkovi
* Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske

Brinje
Kategorija:Brinje
Brzi i žestoki

***Brzi i žestoki*** je američki akcijski film iz 2001. godine o uličnim auto-trkama u kojem glavne uloge imaju Vin Diesel, Paul Walker, Michelle Rodriguez i Jordana Brewster. Film je režirao Rob Cohen.

To je prvi film iz istoimenog serijala, a inspirisan je člankom u magazinu *Vibe* o uličnim trkama u New Yorku.

Prije snimanja filma **Jordana Brewster** i **Michelle Rodriguez** nisu imale vozačke dozvole, te su morale uzeti časove vožnje tokom snimanja.

U sceni u kući Torettovih, ekipa gleda film *Zmaj: Priča o Bruceu Leeju*, koji je režirao Cohen.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt

Kategorija:Filmovi iz 2001.
Kategorija:Američki filmovi
Kategorija:Američki akcijski filmovi
Kategorija:Filmovi na engleskom jeziku
Kategorija:Filmovi u režiji Roba Cohena
Kategorija:Filmovi Universal Picturesa
Kategorija:Filmovi s radnjom u Meksiku
Svjetlo riječi

**Svjetlo riječi** je bosanskohercegovačka porodična mjesečna revija za vjeru, društvo i kulturu. Izdavač Svjetla riječi je izdavačko preduzeće FMC Svjetlo riječi d.o.o. Franjevačke provincije Bosne Srebrene.

List je, u skladu s bogatom nakladničkom tradicijom bosanskohercegovačkih franjevaca, 1983. godine u Visokom pokrenula grupa franjevaca, članova dviju franjevačkih provincija u Bosni i Hercegovini. Nakladnici lista sve do 1992. godine bili su provincijali tih dviju provincija. Od tada je vlasnik lista samo Franjevačka provincija Bosna Srebrena. List uređuje malobrojno uredništvo koje imenuje Uprava ove provincije.

List se od početka bavio religioznim, ali i kulturnim, društvenim, pa i političkim temama, te je kroz dvadeset godina izlaženja stekao velik broj poštovatelja, ali i osporavatelja. Glavni i odgovorni urednik do jula 2013. godine bio je Drago Bojić, kada je odlukom Uprava Franjevačke provincije Bosne Srebrene smjenjen, što je izazvalo protest autora u pismu objavljenog u medijima 

## Sjedišta uredništva 
* Visoko: april 1983. – novembar 1984.
* Sarajevo: decembar 1984. – mart 1992.
* Split (ratna adresa): april – august 1992.
* Baška Voda – Hotel *Slavija*: septembar/oktobar 1992. – septembar 1993.
* Livno: oktobar 1993. – april 1998. (do marta 1996. navodi se i adresa hotela *Slavija*, a od aprila 1996. samo adresa u Livnu)
* Sarajevo: od maja 1998. – Splitska 39, a od maja 2002. – Zagrebačka 18

## Vanjski linkovi 
* Svjetlo riječi

## Reference 
Kategorija:Časopisi u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Bosanskohercegovačka kultura
Kategorija:Časopisi osnovani 1983.
Kategorija:Mediji u Sarajevu
Kategorija:Časopisi u Jugoslaviji
Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini 1991 (Bihać)

**Popis stanovništva u SR Bosni i Hercegovini** je izvršen u martu 1991. godine, kao dio Popisa stanovništva u Jugoslaviji. Po popisu stanovništva na površini od 900&nbsp;km2 1991. godine u općini Bihać živjelo je 70.732 stanovnika raspoređenih u 48 naseljenih mjesta.

## Nacionalni sastav
### Detaljan nacionalni sastav 
### Nacionalni sastav po naseljenim mjestima 
**Apsolutna etnička većina**

1 Modalitet Muslimani se danas označava kao modalitet Bošnjaci.

## Starosna piramida 
## Reference 
## Literatura 
Kategorija:Bihać
Bihać
Ignacije Gavran

**Ignacije Gavran** (Vareš, 24. februara 1914 – Visoko, 24. novembar 2009) bio je hrvatski i bosanskohercegovački franjevac, prevodilac, historičar, filozof i putopisac.

## Biografija 
Osnovnu školu završio je u Varešu, Franjevačku klasičnu gimnaziju u Visokom, novicijat na Gorici kod Livna, gdje je i 1931.  stupio u franjevački red. Za svećenika je zaređen 11. septembra 1938. u Banja Luci. Filozofsko-teološki studij u Sarajevu i Breslavi, filozofiju u Breslavi i Ljubljani, gdje je i doktorirao filozofskom tezom *Filozofska antropologija Vladimira Solovjeva*. Jednu godinu pohađao je i Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu. Univerzalno naobražen. Vrstan poznavatelj teologije, umjetnosti i humanističkih znanosti uopće. S prilozima iz oblasti teologije, filozofije, povijesti, povijesti umjetnosti, prikazima knjiga, putopisnim zabilješkama i prijevodima sarađivao u mnogim glasilima, te priredio za štampu više ljetopisa čiji su autori franjevci Bosne Srebrene. Preminuo je 24. novembra 2009. u Visokom, u 96. godini života.

## Bibliografija
* *Filozofska antropologija Vladimira Solovjeva* (doktorska disertacija, 1941); 
* *Bludna psovka* (studija, 1962) 
* *Veliki likovi povijesti umjetnosti* (1969) 
* *O. fra Lujo Zloušić* (1970) 
* *Lucerna lucens* (studija, 1978) 
* *Fra Bono Benić: Ljetopis sutješkog samostana* (priređeni tekst sa studijom o autorovu životu i djelu, 1979) 
* *Fra Nikola Lašvanin: Ljetopis* (priređeni tekst sa studijom o autorovu životu i djelu, 1981) 
* *Fra Marijan Bogdanović: Ljetopis kreševskog samostana* (priređeni tekst sa studijom o autorovu životu i djelu, 1984) 
* *Putovi i prikazi* (članci, 1988) 
* *Suputnici bosanske povijesti* (sedam stoljeća djelovanja bosanskih franjevaca, 1990) 
* *Župna crkva u Varešu* (monografija, 1998.) 
* *Vrata u život*/Uz 100. obljetnicu postojanja zgrade Franjevačke klasične gimnazije u Visokom (spomenica, 2000)
* *Putovi i putokazi I-IV*, Svjetlo riječi, Sarajevo 1991.

## Reference 
## Vanjski linkovi
* Fra Ignacijev rođendan 
* Umro fra Ignacije Gavran
* Fra Ignacije Gavran - godinu dana poslije
* Suputnik bosanske povijesti: hommage dr. fra Ignaciju Gavranu
* Ljudsko hvala fra Ignaciju Gavranu
* Dani fra Ignacija Gavrana, I. dio
* Dani fra Ignacija Gavrana, II. dio

Kategorija:Bosanskohercegovački historičari
Kategorija:Franjevci (svećenici)
Kategorija:Bosanskohercegovački prevodioci
Kategorija:Biografije, Vareš
Kategorija:Rođeni 1914.
Kategorija:Umrli 2009.
Kategorija:Visoko
Ekvatorska klima

[thumb|right|250px|Porječje [Amazona u Brazilu ima ekvatorsku klimu.]]

**Prašumska** ili **ekvatorska klima** je tip tropske klime karakterističan za područja na 5-10° od ekvatora. Ova klima je pogodna za razvoj prašuma zbog visokih temperatura i obilja padavina. Karakteristika ove klime je da su dnevne amplitude nekoliko puta veće od godišnjih. Prosječna količina kiše iznosi 2500&nbsp;mm. Iako nema suhog perioda, kiša nije jednako raspoređena, pa zbog toga tokom godine postoje 1 ili 2 maksimuma ili 1 ili 2 minimuma kiše. Zovu je i dnevna klima jer je svaki dan isti.
mini|Zone tropske kišne šume širom svijeta (Af).|lijevo|146x146piksel
Dijelovi Zemlje s takvom klimom su:   
* U Latinskoj Americi – dijelovi Amazonije i atlantske obale Brazila (oko Bahije i Santosa), pacifička obala Kolumbije i sjevernog Ekvadora, Mali Antili i karipska obala Srednje Amerike.
* U Africi – srednji dio bazena Konga i dijelovi obale Gvinejskog zaliva te istočni Madagaskar.
* U Aziji – južna Šri Lanka, na Malajskom poluostrvu, Sumatri, Borneu, dijelovima Jave, Sulawesiju, Filipinima i na većem dijelu Nove Gvineje.

### Gradovi s ekvatorijalnom klimom 
*  Jakarta, Indonezija
*  Manila, Filipini
*  Singapore
*  Panama City, Panama
*  Kuala Lumpur, Malezija
*  Manaus, Brazil
*  Belém, Brazil
*  Iquitos, Peru
*  Esmeraldas, Ekvador
*  Kisangani, DR Kongo
*  Leticia, Kolumbija
*  Rio Branco, Brazil
*  Macapá, Brazil
*  Pucallpa, Peru
*  Bandar Seri Begawan, Brunej
*  Entebbe, Uganda
*  Johor Bahru, Malezija
*  Georgetown, Malezija
*  Kuching, Malezija
*  Banda Aceh, Indonezija
*  Malé, Maldivi
*  Bluefields, Nikaragva
*  Georgetown, Gvajana
*  Paramaribo, Surinam
*  Boa Vista, Brazil
*  Cooktown, Australija

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Tropi
Kategorija:Klima
Petar Anđelović

**Fra Petar Anđelović** (Brčko, 9. decembra 1937 – Sarajevo, 14. januara 2009) bio je bosanskohercegovački franjevac, publicist sa pseudonimom *Moskov*,
* 2000 – Priznanje o Asocijacije Antonietta Labisi iz Italije;
* 2003 – Nagrada *Sloboda* Međunarodnog centra za mir iz Sarajeva za doprinos humanizmu, borbi za ljudska prava i slobodu u BiH, Europi i svijetu;
* 2004 – Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva;
* Povelja Saveza logoraša BiH
* 2007 – Orden Danice hrvatske s likom Katarine Zrinske (koji mu je 2007. dodijelio predsjednik Republike Hrvatske Stjepan Mesić);
* 2007 – Nagrada Udruženja izdavača i knjižara BiH za najboljeg autora u 2007.

## Vrednovanje 
Fra Petar Anđelović je kao fratar, a osobito kao provincijal bio vjeran tradiciji bosanskih franjevaca voleći svoju zemlju, nastojeći njegovati dijalog sa svim narodima i građanima Bosne i Hercegovine. Odigrao je ulogu i u društveno-političkom životu svoje domovine, osobito za vrijeme rata. Politiku je smatrao područjem one ljudske djelatnosti koja ima najveći utjecaj na male ljude. I kada je bio proglašavan "političarom" i osporavan, politiku je nastojao voditi iz vjerničkog, kršćanskog, franjevačkog kuta. I iz toga je proizlazila njegova mudrost komuniciranja.

## Reference 
## Vanjski likovi 
* ***Ima li Boga ako djeca u Hrvatskoj bojkotiraju Židove?***, kolumna Miljenka Jergovića *Sumnjivo lice*, na jergovic.com
* ***Bog je prespavao Srebrenicu***, intervju Mile Stojića sa Petrom Anđelovićem na bhdani.com 14. juli 2000.

Kategorija:Rođeni 1937.
Kategorija:Umrli 2009.
Kategorija:Biografije, Brčko
Kategorija:Franjevci (svećenici)
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Kategorija:Provincijali Bosne Srebrene
Skokovi sa Starog mosta

250px|mini|desno|Skakači na Starom mostu
250px|mini|desno|Videosnimak skoka
**Skokovi sa Starog mosta** u Mostaru tradicionalno su takmičenje u skokovima u vodu koje se organizira svake godine krajem jula.

Tradicija je da mostarski mladići skaču sa Starog mosta u Neretvu. Budući da je rijeka vrlo hladna, ovo je dosta rizičan poduhvat i samo najvještiji i najspremniji skakači odvažit će se na skok. Skokovi datiraju iz vremena gradnje samog mosta, ali prvi skok zabilježen je 1664. Formalno takmičenje ustanovljeno je 1968. i otad se održava svakog ljeta.

Skokovi se izvode u 2 kategorije: na noge i na glavu (*lasta*). U skokovima na noge poželjno je da skakač prilikom ulaska u vodu napravi što manji pljusak (*štrâp*) dok je u skokovima na glavu obrnuto.

## Poznati skakači 
Najpoznatiji i najuspješniji skakač svakako je Emir Balić, sa 13 pobjeda, 4 druga i 3 treća mjesta. Osim njega, iz starije generacije skakača treba izdvojiti Mirsada-Dedu Pašića, Benaida Kalajdžića, Jadranka i Gorana Finka, a od mlađe generacije najviše uspjeha imali su Lorens Listo, Haris Džemat i Samir Zukanović.

## Također pogledajte 
* Red Bull Svjetska serija u ekstremnim skokovima u vodu

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* "Mostarski Ikari (Mostari)", Facebook-zajednica posvećena prvenstveno mostarskim skakačima u vodu

Kategorija:Mostar
Kategorija:Sport u Mostaru
Kategorija:Sportska takmičenja u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Skokovi u vodu u Bosni i Hercegovini‎
My Chemical Romance

desno|mini|250px|Grupa MCR
**My Chemical Romance** je altrock-bend iz osnovan 2001. godine u Newarku (New Jerseyju). Originalni članovi su: Gerard Way (vokal), Mikey Way (basist), Matt Pelissier (bubnjevi), Ray Toro (gitara). Kasnije je Matt izbačen iz benda, a zamijenio ga je Bob Bryar, a bendu se pridružio Frank Iero koji je bio ritam-gitara.

Prvi album su izbacili 2002. godine (I Brought You My Bullets You Brought Me Your Love), drugi 2004. (Three Cheers For Sweet Revenge; postali su dosta poznati nakon ovog albuma zbog hitova Helena i I'm Not Okay), treći 2006. (The Black Parade; nakon ovog su postali poznati zbog pjesme Welcome To The Black Parade), te zadnji 2010. godine (Danger Days: The True Lives Of Fabulous Killjoys).

Prvi album govori o čovjeku koji je ubio svoju curu te kasnije prodao dušu vragu koji mu je obećao da ako ubije 1000 ljudi, da će ju opet vidjeti. Drugi album nastavlja priču, gdje čovjek postane serijski ubojica koji bi radije ubijao nego da vidi svoju dragu. Treći album govori o pacijentu koji ima rak i uskoro umire. Bend se raspao 22. marta 2013.

Najpoznatije pjesme su im: Helena (So Long And Goodnight), I'm Not Okay (I Promise), Welcome To The Black Parade, Famous Last Words, Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na) i Fake Your Death.

## Diskografija 
* *I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love* (2002)
* *Three Cheers For Sweet Revenge* (2004)
* *The Black Parade* (2006)
* *Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys* (2010)

### EPs 
* *Like Phantoms, Forever* (2002) 
* *Warped Tour Bootleg Series* (2005) 
* *Live and Rare* (2007) 
* *The Black Parade: The B-Sides* (2009) 
* *The Mad Gear and Missile Kid* (2010)
* *iTunes Festival: London 2011* (2011)

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanična stranica (engleski)

Kategorija:Američke muzičke grupe
Kategorija:Muzičke grupe osnovane 2001.
Velika nagrada Mađarske 2013.

**Velika nagrada Mađarske 2013** (službeno poznata kao **Formula 1 Magyar Nagydíj 2013**) je automobilska trka Formule 1 koja je održana 28. jula 2013. na stazi Hungaroring u Mogyoródu, Mađarska. Ovo je bila deseta trka u sezoni 2013., i ujedno i 28. trka za Veliku nagradu Mađarske.
## Rezultati treninga (Petak) 
### Prvi trening  
### Drugi trening  
## Rezultati treninga (Subota) 
### Treći trening  
### Kvalifikacije 
## Utrka (Nedjelja) 
: Romain Grosjean - 20. sekundi vremena kazna - Uzrokujući sudara.

## Vanjski linkovi 
* formula1.com – Rezultati prvog treninga
* formula1.com – Rezultati drugog treninga 
* formula1.com – Rezultati trećeg treninga 
* formula1.com – Rezultati kvalifikacija 
* formula1.com – Rezultati utrka 

Mađarske
Kategorija:2013. u Mađarskoj
2013
Vin Diesel

**Vin Diesel** (rodno ime **Mark Sinclair Vincent** Diesel je izjavio kako je škotskog i italijanskog porijekla. Također, nikada nije upoznao svoga biološkog oca i rekao je da "jedino što je saznao od majke jeste da ima poveznice sa mnogim kulturama".

Odgajala ga je majka bjelkinja i afroamerički očuh, **Irving H. Vincent**, instruktor glume i menadžer pozorišta. Prvi put je nastupao u dječijoj predstavi *"Vrata Dinosaura"* sa sedam godina. U predstavu je uključen slučajno, kada su on i njegov brat sa nekim prijateljima provalili u pozorište s namjerom da ga vandaliziraju. Uhvatio ih je direktor pozorišta **Crystal Field** koji je, umjesto da zove policiju, dječacima dao scenarije za predstojeću predstavu.

Diesel se nastavio zanimati za glumu i tokom perioda adolescencije, te je pohađao Hunter College u New Yorku, gdje se bavio i pisanjem scenarija.

Promijenio je ime u Vin Diesel dok je radio kao izbacivač u njujorškom noćnom klubu **Tunnel**, obzirom da se izbacivači ne koriste pravim imenima. Ime "Vin" je skraćeno od Vincent, a nadimak "Diesel" su mu dali prijatelji, zbog njegove energije.

## Lični život
Diesel je poznat po prepoznatljivom dubokom glasu, a rekao je da je tako počeo govoriti sa 15 godina. Ima brata blizanca **Paula** i mlađeg brata **Tima**, te sestru **Samanthu**. Tokom 2001. godine Diesel je bio u vezi sa kolegicom iz filma Brzi i žestoki Michelle Rodriguez.

Godine 2008. dobio je kćerku **Haniju Riley** sa djevojkom, meksičkim modelom, **Palomom Jimenez**. Govoreći za *An tEolas*, irske novine, Diesel je rekao da, iako javnost smatra da je grub čovjek, on ima svoju osjećajniju stranu kao otac. Vin Diesel je govorio kako mu je draže nalaziti djevojke u Evropi, gdje je manja vjerovatnoća da će vas prepoznati i gdje se poznati ne vežu romantično jedni sa drugima.

Pokušava održati privatni život privatnim, van medija. *"Neću iznositi privatne stvari na naslovnice časopisa kao neki drugi glumci. Ja sam kao Harrison Ford, Marlon Brando, Robert de Niro, Al Pacino koji imaju svoj kod šutnje."*

Diesel često izražava svoju ljubav prema Dominikanskoj Republici. U bliskoj je saradnji sa tamošnjim predsjednikom Leonelom Fernandezom, a čak se jednom pojavio i u Fernandezovoj marketinškoj kampanji. Los Bandoleros, kratki film koji je režirao, je sniman u Dominikanskoj Republici.

## Filmografija
### Film
### Video igre
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični websajt
* V. Diesel na *imdb.com*
* V. Diesel na *TV.com* 
* V. Diesel na *Dmoz.org*

Kategorija:Rođeni 1967.
Kategorija:Američki glumci
Kategorija:Američki scenaristi
Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Brzi i žestoki
Kategorija:Biografije, New York
Kategorija:Živi ljudi
Čirkići

**Čirkići** su naseljeno mjesto 14&nbsp;km sjeverozapadno od Sanskog Mosta u sastavu općine Sanski Most. Čirkići su zaseok sela Podvidača i nalaze se na putu prema Novom Gradu i Bosanskoj Otoci.

## Kultura 
### Vjerski objekti i ustanove 
Džematu (vjerskoj zajednici) Čirkići pripadaju zaseoci Gaj i Brist. Prva džamija je sagrađena 1974. godine, srušena 1992, te ponovo sagrađena 4. augusta 2007.

## Stanovništvo 
Od 1910. godine Čirkići više nisu samostalno naselje.

## Poznate ličnosti 
*dr. Enes Durmišević (profesor na Pravnom fakultetu u Sarajevu)

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Zvanična stranica općine Sanski Most

Kategorija:Kvartovi u Bosni i Hercegovini
Kamenica u srednjem vijeku

**Kamenica** (Cameniça) predstavlja rudnik olova i rudarsko naselje smješteno u današnjim Bakićima kod gradića Olova u Bosni i Hercegovini. Ono ima specifičnu historiju u srednjem vijeku. Naselje je pripadalo kraljevoj zemlji, imalo je svoju urbanu strukturu sa privrednim i vjerskim objektima. 

Kamenica se prvi put spominje u pisanim izvorima 15. februara 1376. godine. Tada su se Dubrovčani braća Matko i Žore Bokšić obavezali da će u Kamenici svojim kreditorima dati 90 milijara olovne rude. Specifičnu poziciju Kamenice određuje eksploatacija olova na čijoj osnovi se razvija privredna i vjerska infrastruktura karakteristična za značajnija rudarska naselja u srednjovjekovnoj Bosni. Tu se nalazila i carina spominjana 1392. godine. Kao unosnu i isplativu carinu u Kamenici (carinu kameničku) zakupljivali su u doba kralja Tvrtka I Kotromanića Dubrovčani Dragoje Gučetić s braćom i kompanjonima u trajanju od osam godina. 

U Kamenici se nalazio franjevački samostan i crkva sv. Marije. Krajem oktobra 1398. fratar Ambrozije, gvardijan crkve sv. Nikola u Milima, rektor crkve franjevaca u Sutjesci u službi kustosa i rektora samostana franjevačke crkve u Kamenici (custos et rector conventus ecclesie fratrum minorum de Chaminiça) podiže legat koji je oporučno ostavljen od strane trgovca Milaša Radomirića u iznosu od trideset perpera dubrovačkih dinara za fra Benedikta iz Olova.

Najnovija istraživanja pokazuju da je pomjeranje rudarske aktivnosti dovelo do dislokacije kameničkog naselja i njegove društvene pozicije na račun novouspostavljenog naselja u Olovu. Time se razjašnjava uočeni problem da se Kamenica postepeno gubi u izvorima a da njenu ulogu sve više preuzima susjedni rudnik i gradsko naselje Olovo. Među rijetkim pomenima je karavan koji augusta 1413. godine treba da preveze robu „usque ad locum dictum Camenize“.

## Literatura 
* Љубомир Стојановић, Старе српске повеље и писма I/1, Београд-С. Карловци 1929, 169-170.
* Desanka Kovačević, Trgovina u srednjovjekovnoj Bosni, Sarajevo 1961, 26, 29.
* Десанка Ковачевић-Којић, Градска насеља средњовјековне босанске државе, Сарајево 1978, 34.
* Desanka Kovačević-Kojić, Franjevci u gradskim naseljima srednjovjekovne Bosne, Radovi HDZU 3, Sarajevo 1995, 33-44.
* Pavo Živković, Veze Olova i Dubrovnika u srednjem vijeku, u: Tristota obljetnica stradanja samostana i crkve u Olovu (1704-2004), Sarajevo 2008, 55-64.

Kategorija: Gradska naselja u srednjovjekovnoj Bosni
Kategorija:Olovo (općina)
Dusina u srednjem vijeku

Dusina je naselje smješteno u srednjoj Bosni kod grada Fojnice. Prvi put se spominje u pisanim izvorima 14. marta 1413. godine. Od najranijih vremena predstavlja rudnik srebra srednjobosanskog rudarskog bazena i rudarsko naselje koje se razvija uz rudnik usljed pojačane eksploatacije srebra u razvijenom srednjem vijeku.

Na boravak rudara Sasa i rudarsku djelatnost na području Dusine ukazuje toponim Saška rupa. Pripada području župe Lepenica u neposrednoj kraljevoj vlasti (u Kraljevoj zemlji). Važan faktor u razvoju predstavljaju Dubrovčani koji ovdje radi posla povremeno borave, a stalnija uporišta imaju u Fojnici i Visokom. Tokom 1413. carinici u Deževicama, Dusini i Fojnici Dubrovčani Vlakota Kranković i Radin Tolilović onemogućavali su ostalim dubrovačkim trgovcima da kupuju srebro na ovim trgovima. To je izazvalo reakciju dubrovačke vlade.

Kanun rudnika Fojnice i susjednih rudnika Deževice i Dusine iz 1489. spominje Kraljev zakon o srebrenoj rudi, što je odraz nesačuvanog pisanog rudarskog zakona iz vremena srednjovjekovne Bosne. U Sumarnom popisu sandžaka Bosna iz  1468/1469. Dusina pripada nahiji Kreševo u vilajetu Kral (ranije Kraljeva zemlja), označena je kao selo i rudnik sa 15 domova i 8 neoženjenih. U austrougarsko doba Dusina kao seoska općina pripada političkoj ispostavi Kreševo u fojničkom srezu. Pored srebra vađena je i topljena željezna ruda sve do 20. stoljeća.

## Literatura 
* Kanuni i kanun-name za bosanski, hercegovački, zvornički, kliški, crnogorski i skadarski sandžak, Sarajevo 1957, 17.
* Desanka Kovačević, Trgovina u srednjovjekovnoj Bosni, Sarajevo 1961, 81, 146.
* Д. Ковачевић-Којић, Градска насеља средњовјековне босанске државе, Сарајево 1978, 67-68, 138, 148, 196.
* Sumarni popis sandžaka Bosna iz 1468/69. godine, Mostar 2008, 45-46.

Kategorija:Gradska naselja u srednjovjekovnoj Bosni
Denis Fonvizin

**Denis Ivanovič Fonvizin** (od njem. von Wiesen, rus. **Дени́с Ива́нович Фонви́зин** ili **Фон-Визин, фон Ви́зен**), Moskva, Rusko Carstvo, 3. april (14. april) 1745. - Sankt Peterburg, 1. decembar (12. decembar) 1792.; ruski književnik iz vremena vladavine Katarine Velike, osnivač nacionalne ruske komedije.

## Reference 
## Vanjski linkovi
* Ruska virtualna biblioteka: D.I. Fonvizin. Sabrana djela u 2 toma
* Rodovid: Fonvizin (rodoslovno stablo)
* Rastjagajev, A.V., Čistoserdečnyj Fonvizin, *Znanije. Ponimanije. Umenije*, 2009., br. 5
* https://pakistan.mid.ru/en/news/280th_birth_anniversary_of_denis_fonvizin/

Kategorija:Prevodioci
Kategorija:Ruski pisci
Kategorija:Satira
Kategorija:Rođeni 1745.
Kategorija:Umrli 1792.
Brštanik (tvrđava)

mini|desno|Ruševine Brštanika
**Brštanik **predstavlja srednjovjekovni grad-tvrđavu pored današnjeg Opuzena. Planski ga je podigao bosanski kralj Tvrtko I Kotromanić 1382. kada je podigao i grad Novi (Sveti Stefan) u župi Dračevici. Prvo ime naselja bilo je Sveti Mihailo. Brštanik (Sveti Mihailo) je nastao kao dio šire bosanske ekonomsko-političke strategije za oslobađanje od dubrovačke ekonomske zavisnosti. Namjera bosanskog kralja bila je prodaja soli i stvaranje brodogradilišta. 

Grad Brštanik je imao povoljan geostrateški položaj na lijevoj obali rijeke Neretve kod njenog ušća, kod današnje Gradine nedaleko od Opuzena i Posrednice. U podnožju tvrđave, uz obalu rijeke, u luci Lovorika, nastao je trg u kojem se razvila snažna trgovačka djelatnost. Tu je prodavana so koja je stizala iz Valone, Krfa, Ankone, Brindizija, Drača i Zadra. Intenzitet prodaje soli ogleda se u činjenici da je postojala i brštanička mjera za vaganje soli (ad mensuram Brstanich). Pored soli razvijena je bila i trgovina žitom, olovom, vinom, konjima, drvetom i robljem. Tu se nalazila i kolonija dubrovačkih trgovaca koja je različitim zakupima održavala ekonomski monopol.

Trg se u aktivnom svojstvu ne spominje poslije 1395. Odlukom svoje vlade, Dubrovčani su naglo prekinuli svoju dotadašnju djelatnost u Brštaniku i u potpunosti je prenijeli u Drijeva. Razlozi za ovaj prekid nisu poznati, ali njime je označen kraj dotadašnjeg razvoja. Brštanička privredna djelatnost svedena je na lokalne okvire i na izumiranje, a kako ni strateške potrebe brštaničkog grada nisu više bile od značaja, do kraja 15 stoljeća on je pretvoren u ruševine i više se nije obnavljao.

## Literatura 
* Radovan Jerković, Dvije stare tvrđave na ušću Neretve (Brštanik i Koš), Kalendar Napredak, Sarajevo 1941, 183-191.
* V. Marinković, Brštanik, Istorijski glasnik 2, Beograd 1956, 91-93.
* Đuro Tošić, Brštanik u srednjem vijeku, Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine 21-27, Sarajevo 1976, 37-50.
* Desanka Kovačević-Kojić, Gradska naselja srednjovjekovne bosanske države, Sarajevo 1978, 49-51.

## Vanjski linkovi 
Kategorija:Tvrđave u srednjovjekovnoj Bosni
Kategorija: Gradska naselja u srednjovjekovnoj Bosni
Kušlat

**Kučlat** ili **Kušlat** srednjovjekovni grad (tvrđava), trg (u podgrađu) i carinarnica. Tvrđava je smještena južno od Zvornika, na oko stotinu metara visokoj okomitoj stijeni iznad ušća Jadra u Drinjaču. Tvrđava je pripadala kraljevskoj domeni u župi Trebotić. Spominje se od 1346.

Zahvaljujući rudarskoj djelatnosti u širem regionu Podrinja razvija se podgrađe Podkučlat (1346). U privrednom smislu radi se ipak o periodu uspona koji završava krajem 14. st. a dalje se radi o važnoj raskrsnici, prolaznoj stanici dubrovačkih trgovaca na sjever prema Zvorniku, na jug prema Srebrenici i preko Drine za Srbiju.

Kučlat je od 1404. bio u rukama Hrvoja Vukčića Hrvatinića, a od 1410, sporazumno, u rukama ugarskog vladara Sigismunda Luksemburškog. Od 1411. je u rukama je despota Stefana Lazarevića. Dolazi pod osmansku vlast poslije pada srpske despotovine 1459. Predaju o prelasku pod osmansku vlast prenosi Evlija Čelebija, koji navodi, da је ovaj grad sagradio srpski knez Radovan i da ga nije mogao osvojiti sultan Fatih, nego ga je opsadom prisilio na predaju. U osmansko doba Kučlat je nahija koja pripada Zvorničkom sandžaku.

Grad je imao vojnu funkciju pod osmanskom vlašću. Anonimni opis kaže, da je grad malen, sa malo slabih topova, i posadom do 15 čuvara. Godine 1804 bilo je u Kušlatu 12 mustahfiza timarlija i 15 džebedžija. Usljed reformi napušten je prije 1833.

Unutar stare utvrde sagrađena je Kušlat džamija.  Namijenjena je bila potrebama posade osmanske vojske. Za nju čuveni putopisac Evlija Čelebija veli da je Ebul Fethova, što znači da je izgrađena u 15. stoljeću, za vrijeme vladavine sultana Mehmeda II el-Fatiha, kada su Osmanlije osvajale Bosnu. Džamija Kušlat smatra se najstarijom vojnom džamijom na prostoru Bosne i Hercegovine.

## Literatura 
* Hamdija Kreševljaković, Stari bosanski gradovi, Naše starine 1, Sarajevo 1953, 13.
* Михаило Динић, За историју рударства у средњовековној Србији и Босни, I дио, Београд 1955, 35.
* Marko Vego, Naselja bosanske srednjevjekovne države, Sarajevo 1957, 66.
* Milenko Filipović, Kušlat, Enciklopedija Jugoslavije, V, Zagreb 1962, 460.
* Pavao Anđelić, Ubikacija oblasti Trebotića i teritoriajlno-politička organizacija Bosanskog Podrinja u srednjem vijeku, Glasnik Zemaljskog muzeja BiH 30-31, Sarajevo 1977, 243-268.
* Десанка Ковачевић-Којић, Градска насеља средњовјековне босанске државе, Сарајево 1978, 32, 36, 52.
* Ема Миљковић, Зеамет Кушлат, 'Земља Павловића. Средњи вијек и период Турске владавине', Бања Лука-Српско Сарајево 2003, 367-378.
* Јелена Мргић, Северна Босна, Београд 2008, 76.

## Vanjski linkovi 
* Kušlat Džamija
* Otvaranje obnovljene džamije

Kategorija:Tvrđave u srednjovjekovnoj Bosni
Kategorija:Tvrđave u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Zvornik
Macina trava

**Macina trava** (lat. *Nepeta cataria*) je višegodišnja zeljasta biljka iz porodice *Lamiaceae*. Ima brojna narodna imena: **mačija trava**, **mačija metvica**, **macina metvica** i **potplotuša**.

Neke druge biljke, kao što su: Valeriana officinalis (odoljen, valerijana), Melissa officinalis (matičnjak) i Marrubium vulgare (očajnica) također nose ime "macina trava" i pored toga što se razlikuju po izgledu i karakterisitikama.

## Opis 
Može narasti do jednog metra. Ima člankovitu stabiljiku koja je sivo-zelene boje. Listovi su u obliku srca ili trouglasti, a rastu iz članka stabla. Ivica lista je nazubljena, donja strana lista je dosta svjetlija od gornje. Cvjetovi su usnoliki sa dvije usne, grupirani u cvatu na vrhu stabiljke, sitni, bijeli ili rozi. Ima veoma blag, aromatičan miris. Cvjeta od kasnog proljeća do početka jeseni. Sjeme je smeđe, okruglo ili ovalno, široko 1mm i dugo 1,5mm. Ono može ostati klijavo i do pet godina.

## Rasprostranjenost 
Porijeklom je iz Evrope, jugozapadne i centralne Azije, a danas se odomaćila po cijelom svijetu. Može se pronaći u divljini pored puteva, ograda, na ivici šume i zapuštenim mjestima. Raste na suhom zemljištu bogatom hranjivim materijama.

## Etimologija 
lijevo|250px|thumb|Uticaj macine trave na mačku: mačka se proteže, prede, leži na leđima i slično
Latinsko ime roda *Nepeta* potiče od imena etruščanskog grada Nepet, gdje se biljka uzgajala u antičko doba. Današnje ime *mačija metvica* ili *mačija trava* je dobila zbog toga što njen miris privlači spolno zrele domaće mačke, ali i mnoge druge vrste iz porodice mačaka. Razlozi za takvo ponašanje mačaka nisu potpuno poznati. Ranije se smatralo da macina trava ima afrodizijsko djelovanje na mačke međutim biljka privlači i kastrirane mačke. Međutim, mladunčad mačaka i vrlo stare mačke mnogo slabije reagiraju na miris.

## Hemijski sastav 
Biljka sadrži od 0,2 do 0,7% eteričnih ulja, sastavljenih uglavnom od α- und β-nepetalaktona (od 10 do 95% u ulju), nepetalne kiseline (od 10 do 85% u ulju), epinepetalaktona (1–28 %), citronelola, geraniola, α- i β-citrala i u vrlo malim količinama kamfora, timola, karvakrola, citronelala, nerola, humulena, karofilena, mikrena, piperitona i pulegona.

thumb|140px|desno|Struktura nepetalaktona

* Iridoidi i njegovi derivati kao naprimjer α- i β-nepetalakton, epinepetalakton, dihidronepetalakton, izodihidronepetalakton, nepetalna kiselina, 7-deoksiloganska kiselina i epideoksiloganska kiselina.
* Flavonoidglikozidi i lipofilni flavonoidi
* Masne kiseline kao što su linoleinska kiselina (57%), linolna kiselina (18%), oleinska kiselina (12%) i zasićene kiseline (6%)
* Fenolkarbonske kiseline poput ružmarinske kiseline
* Alkaloidi poput (−)-aktinidina
* Malo tanina i melanina

Eterično ulje iz srodne biljke *Nepeta faassenii* sastoji se do 40% iz mentola i do 10% iz mentona, epinepetalaktona (= osnovni dio je trans-cis-nepetalakton) i slobodne ursolske kiseline.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* USDA Plant Profile 
* Dave's Garden
* Mačja metvica

Kategorija:Lamiaceae
Kategorija:Flora Azije
Kategorija:Flora Evrope
Kategorija:Insekticidni biljni toksini
Vladislav II Nemanjić

**Stefan Vladislav II Nemanjić** je bio kralj Srijema (1316.—1324.) koji je bio poražen u bici za vladavinu nad Srbijom od strane srpskog kralja Milutina i potom kralja Stefana Dečanskog.

## Biografija
Stefan Vladislav je bio sin kralja Dragutina koji je vladao Srbijom 1276.-82. i potom Srijemom od 1282. do svoje prirodne smrti 1316. godine. Njegova majka je bila princeza Katarina Arpadović, a njegova baka je bila rođakinja anžuvinskog kralja Napulja što će odigrati veliku ulogu u Vladislavovom djetinjstvu.

## Ban Slavonije
Godine 1290. hrvatsko-ugarsko kraljevstvo je bilo potreseno građanskim ratom između pristalica anžuvinca Karla Martela i Andrije III. Mlečanina. Tokom ovog rata koji će trajati 5 godina Vladislavov otac Dragutina će podržati vojno slabijeg Karla u zamjenu za predaju teritorije. Po tom dogovoru iz 1292. godine tada maloljetni Stefan Vladislav je postao ban Slavonije koju tada kontroliraju Andrijine snage i Andrijin ban Slavonije. Jedini način da Vladislav postane ban je bio da vojska njegovog oca "oslobodi" Slavoniju i da Karlo pobjedi u ratu, a na kraju do ničega od toga ne dolazi. Već sljedeće godine Dragutina sklapa mir sa Andrijom koji odbija priznati Vladislavovu bansku titulu. Na kraju u građanskom ratu će ipak 1308. godine definitivno pobjediti frakcija Karla Martela, ali i novi kralj Karlo Robert će odbiti priznati bansku titulu.

## Početak i kraj vladavine
Poslije smrti kralja Dragutina (1316. godine), Stefan Vladislav II je počeo da vlada državom svog oca, poznatom u to vrijeme kao *Sremska kraljevina*, ali ga je ubrzo kralj Srbije, Milutin, pobijedio i zatvorio. Prema Deževskom sporazumu iz 1282. trebalo je da poslije smrti svog strica Milutina preuzme srpski tron.

Poslije Milutinove smrti u Srbiji izbija kratkotrajni građanski rat između 3 različite frakcije. Prvu frakciju je predstavljao prijestolonasljednik Konstantin Nemanjić, drugu Vladislav, a treću Stefan Dečanski. Na kraju Dečanski vrlo brzo ostvaruje potpunu pobjedu pa je Vladislav bio prisiljen pobjeći na teritoriju Ugarske gdje koju godinu kasnije umire. Nakon njegova poraza Sremsko kraljevstvo je podijeljeno tako da je bosanski ban Stefan II zavladao s Usorom i Soli dok su južni Srijem (današnja Mačva) i Beograd kao nasljedne Ugarske zemlje vraćene Ugarskoj.

## Reference 
## Također pogledajte
*Srijem

Kategorija:Nemanjići
Kategorija:Srpski vladari
Trstivnica

**Trstivnica** je bila srednjovjekovna župa na području kraljeve zemlje u srednjoj Bosni. Ime je dobila po rijeci Trstivnici čiji sliv obuhvata u potpunosti.

Njene granice poklapaju se s područjem današnje općine Kakanj i malim dijelom općine Vareš. Na istoku je graničila sa župom Vidogošća, na jugu župom Bosna, na zapadu župama Brod i Lašva i na sjveru župom Krivaja. Šire područje bilo je pogodno za ljudska staništa, a to potvrđuju materijalni ostaci na terenu.  Najstarijim seoskim općinama pripadaju Kakanj, Zgošća, Ričica, Trstivnica, Bištrani, Poljani, Borovica, Doboj i Viduša.

U srednjem vijeku do izražaja dolazi zahvaljujući svojim najvažnijim administrativnim centrima Bobovcu i Kraljevoj Sutjesci, stolnim mjestima bosanskih vladara i glavnim centrima političkog i društvenog života bosanske države u 14. i 15. vijeku. Najvažnija putna komunikacija kroz župu predstavlja put iz Visokog koji je preko Sutjeske i uz vezu sa Bobovcem bio najkraća veza sa Usorom, Posavinom i Podunavljem. Ostaci troskovišta od rudarskih talionica i toponomastika (Kraljeva rupa) pokazuju da je rudarska djelatnost bila razvijena u Borovici kod Vareša. Na širem području su brojne nekropole stećaka a najveća je na Crkvenjaku.

## Literatura 
* Pavao Anđelić, Bobovac i Kraljeva Sutjeska, Sarajevo 1973; 20042
* Pavao Anđelić, Studije o teritorijalnopolitičkoj organizaciji, Sarajevo 1982, 35-49.

Kategorija:Srednja Bosna
Kategorija:Župe u srednjovjekovnoj Bosni
Bartol Pizanski

Bartol Pizanski (fra Bartholomeus Pisanus (oko 1401) je bio istaknuti član franjevačkog reda. Poznat je kao biograf svetog Franje Asiškog. Bartol pripada pisanskoj porodici Rinonico. Teologiju je završio u Bolonji, magistrirao je 1375. Propovjedao je u Pizi i Firenci.

Najvažnije njegovo djelo "De conformitate vitae Beati Francisci ad vitam Domini Jesu", (nastalo 1385 – 1390)  opisuje živote Isusa i Franje Asiškog. U popisu kustodija Bosanske vikarije iz 1375. spominje brojne franjevačke samostane na području današnje Hrvatske, Bosne i Hercegovine i Srbije.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*
*Luke Wadding, Annales, ad. ann. 1399, IX, vii, viii, and Scriptores (1650), 48;
*Sbaralea, Supplementum, 109
*Tiraboschi, Stor. lett. Ital. (1805), V, 144
*Da Civezza, Bibl. San Francescana (1879), 463-464, 470-471
*Sabatier, Vie de S. Francois (Paris, 1894), Etude, pp. cxv sqq.
*Felder, Gesch. der Wissenschaftl. Studien im Franziskanerord. (Freiburg, 1904), 104 and passim
*Goubovich, Biblioteca Bio-Bibliografica (Quaracchi, 1906), 71 and passim
*Faloci in Miscell. Francesc. (1901), VIII, fasc. V, 148 sqq.

Kategorija:Franjevci (svećenici)
Adem Handžić

**Adem Handžić** (Tešanj, 4. maj 1916 – Sarajevo, 28. novembar 1998) bio je historičar osmanista.

Završio je Višu islamsku šerijatsko-teološku školu u Sarajevu 1940. Radio je u Kotarskom sudu u Tešnju 1941-1942. Kao stipendista fondacije Alexander von Humboldt studira orijentalistiku na Filozofskom fakultetu u Beču. Poslije Drugog svjetskog rata radio je u Doboju i Tuzli. U Orijentalnom institutu u Sarajevu radio je do penzionisanja 1983.

Adem Handžić doktorirao je 1970. u Sarajevu odbranivši disertaciju pod nazivom: "Tuzla i njena okolina u XVI vijeku". Njegov naučni interes bio je usmjeren na izučavanje razvoja gradova te ekonomsku i demografsku historiju osmanske vladavine u Bosni i Hercegovini. Objavljivao je izvornu osmansku građu značajnu za historiju Bosne i Hercegovine. Učestvovao je na brojnim naučnim skupovima u zemlji i inozemstvu. Svoje radove objavljivao je u brojnim časopisima (Prilozi za orijentalnu filologiju, Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne, Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Radovi Muzeja grada Zenice, Anali Gazi Husrev-begove biblioteke, Prilozi Instituta za istoriju, Jugoslovenski istorijski časopis Beograd, Çevren Priština, Südost-Forschungen München, Iktisat Fakültesi Mecmuasi Istanbul i drugi).

## Bibliografija 
* Tuzla i njena okolina u XVI vijeku. Sarajevo 1975.
* Population of Bosnia in the Ottoman Period: A Historical Overview. Istanbul 1994.
* Studije o Bosni - historijski prilozi iz osmansko-turskog perioda (s bibliografijom). Istanbul 1994.
* Pregled islamskih kulturnih spomenika u Bosni do kraja 19. stoljeća. Tešanj 2016.

## Reference 
## Literatura 
* Ahmed S. Aličić, Preporod 23 (649), Sarajevo 1998, 26.
* Mubera Bavčić, Bibliografija radova dr. Adema Handžića, Prilozi za orijentalnu filologiju 47-48, Sarajevo 1999, 191-199.
* Amir Brka, O dr. Ademu Handžiću, Tešanj, 2017, 32 str.

Kategorija:Bosanskohercegovački historičari
Kategorija:Biografije, Tešanj
Kategorija:Rođeni 1916.
Kategorija:Umrli 1998.
Bencao Gangmu

thumb|desno|280px|**Bencao Gangmu**
**Bencao Gangmu** (trad. kin. 本草綱目 / 本草纲目, doslovno: knjiga ljekovitih trava) jedna je od najpoznatijih historijskih knjiga o kineskim ljekovitim supstancama i lijekovima. Napisana je u 16. vijeku. Autor knjige je Li Shizhen (李时珍 / 李時珍) (1518–1593) a pisao je na osnovu knjige *Shennong bencao jing* legendarnog cara Shen Nonga i drugih knjiga o lijekovima.

U knjizi je opisano 347 prirodnih lijekova i supstanci, razvrstano u kategorije *biljnih*, *životinskih* i *mineralnih* lijekova. Od toga 239 ih spada u prvu grupu, 65 u grupu lijekova od životinja, dok ih 43 spada u posljednju grupu. Cijela knjiga je podijeljena na 47 poglavlja. Smatra se jednim od prvih kritičkih dijela iz oblasti ljekovitih biljaka i historije prirode. Autor Li Shizhen je pisanje ovog djela počeo 1552. godine nakon što je odabrao tada najpoznatije i najpristupačnije knjige o lijekovima i relevantne sadržaje. Pišući je proveo 26 godina te je završenu knjigu prezentirao 1578. godine, ali je morao tri puta ispravljati i dopunjavati. Prvo izdanje se pojavilo 1596. godine nakon smrti autora, a objavio je njegov sin. Tadašnji kineski car Wanli je o državnom trošku štampao nekoliko izdanja ove knjige.

## Kontroverze 
U knjizi su navedeni podaci koji su se kasnije pokazali kao pogrešni, a zbog tadašnjeg ograničenog tehničkog i naučnog znanja. Naprimjer, navedeno je da olovo nije otrovno. Također, knjiga navodi da su sve vidre muškog spola, te da je majmun langur visok 3 metra te da može biti uhvaćen samo ako mu se gornja usna navuče preko očiju. Osim toga, u radu je opisano korištenje i proizvodnja opijuma i kanabisa te destilacija vina.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*ChinaKnowledge na engleskom jeziku

Kategorija:Knjige iz 16. vijeka
Ahmed Aličić

**Ahmed S. Aličić** (Kljuna kod Nevesinja, 6. marta 1934. - Sarajevo, 11. august 2014) historičar osmanista i filolog.

Ahmed S. Aličić završio je studij arapskog jezika i književnosti i turski jezik na Odsjeku za orijentalistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1960. Postdiplomski studij iz historijskih nauka završio je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1968. Doktorirao je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1996.

Radio je kao profesor u Gazi Husrev-begovoj medresi u Sarajevu, te u Orijentalnom institutu u Sarajevu. Bio je direktor Orijentalnog instituta 1984-1985. i u periodu 1989-1992. Povremeno je radio na Odsjeku za orijentalistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu, za predmete Islamska civilizacija i Turska diplomatika i paleografija, te na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu, na predmetima Historija naroda Bosne i Hercegovine od 1463-1800. godine i Turska diplomatika i paleografija.

Predmet Aličićevog naučnog interesovanja je historije naroda Bosne i Hercegovine pod osmanskom vlasti i Osmanskog Carstva uopće. Iz historije 19 stoljeća objavio je djela Uređenje bosanskog ejaleta od 1789. do 1878. (Sarajevo 1983) i Pokret za autonomiju Bosne od 1831. do 1832. (Sarajevo 1996). Izuzetno je značajna njegova djelatnost na polju obrade i izdavanja osmansko-turske arhivske građe za historiju naroda bivše Jugoslavije. Na tom polju je jedan od najcitiranijih autora na području jugoistočne Evrope. Obradio je izvore Poimenični popis sandžaka vilajeta Hercegovina iz 1477. (Sarajevo 1985), Turski katastarski popisi nekih područja zapadne Srbije, XV i XVI vek. (Knj. I, Čačak 1984, Knj. II, 1985, Knj. III, 1985), Turski dokumenti o ustanku u Potkozarju (Sarajevo 1988), Sumarni popis sandžaka Bosna iz 1468/69 godine (Mostar 2008). Priredio je za štampu djelo: Hazim Šabanović, Književnost Muslimana Bosne i Hercegovine na orijentalnim jezicima - Biobibliografija. (Svjetlost, Sarajevo 1973). Radove je objavljivao u časopisima Prilozi za orijentalnu filologiju, Prilozi Instituta za istoriju, Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Jugoslovenski istorijski časopis (Beograd) i drugima.

Učesnik je brojnih naučnih skupova sa zapaženim izlaganjima i podnošenim referatima. Iskazani rezultati u naučnom radu delegiraju Ahmeda S. Aličića među najistaknutije historičare i osmaniste u Bosni i Hercegovini i među Bošnjacima u drugoj polovini 20. i početkom 21. stoljeća.

## Literatura 
* Asim Metiljević, Gradaščević je bio borac za suverenu Bosnu! (Dr. Ahmet S. Aličić), Slobodna Bosna III/36, Sarajevo 1997, 39-40.
* ... Aličić Ahmed, “Ko je ko u Bošnjaka”, VKBI, Sarajevo 2000, 37.
* ... Dr. Ahmed Aličić, Svijet 53, Sarajevo 1997, 48.
* ... Prof. dr. Ahmed S. Aličić, „Orijentalni institut u Sarajevu 1950.-2000. – The Institute for Oriental studies in Sarajevo”, Orijentalni institut, Sarajevo 2000, 133-135.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1934.
Kategorija:Umrli 2014.
Kategorija:Biografije, Nevesinje
Kategorija:Bosanskohercegovački historičari
Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filolozi