OLFM2

**Olfaktomedin 2**, poznat i kao **noelin 2**, je protein koji je kod ljudi kodiran genom **OLFM2**.
## Aminokiselinska sekvenca
;Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin 
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

1020304050
MWPLTVPPPLLLLLCSGLAGQTLFQNPEEGWQLYTSAQAPDGKCICTAVI
PAQSTCSRDGRSRELRQLMEKVQNVSQSMEVLELRTYRDLQYVRGMETLM
RSLDARLRAADGSLSAKSFQELKDRMTELLPLSSVLEQYKADTRTIVRLR
EEVRNLSGSLAAIQEEMGAYGYEDLQQRVMALEARLHACAQKLGCGKLTG
VSNPITVRAMGSRFGSWMTDTMAPSADSRVWYMDGYYKGRRVLEFRTLGD
FIKGQNFIQHLLPQPWAGTGHVVYNGSLFYNKYQSNVVVKYHFRSRSVLV
QRSLPGAGYNNTFPYSWGGFSDMDFMVDESGLWAVYTTNQNAGNIVVSRL
DPHTLEVMRSWDTGYPKRSAGEAFMICGVLYVTNSHLAGAKVYFAYFTNT
SSYEYTDVPFHNQYSHISMLDYNPRERALYTWNNGHQVLYNVTLFHVIST
SGDP

## Kloniranje i ekspresija
Pretragom baza podataka za proteine povezane s miocilinom (MYOC), Mukhopadhyay et al. (2004) identificirali su ljudski OLFM2, koji su nazvali noelin-2. Izvedeni protein sa 454 aminokiseline ima C-terminalni domen olfaktomedina. Analiza EST baze podataka sugerira da je ekspresija OLFM2 ograničena na mozak i oči.

Histokemijskom analizom, Sultana et al. (2014) detektirali su ekspresiju Olfm2 u mirisnoj bulbusu miša, korteksu, piriformnom kompleksu, mirisnim trabekulama i donjem i  gornjem kolikulusu. U mišjem oku, ekspresija Olfm2 bila je prvenstveno u ganglijskim ćelijama mrežnjače.

Hibridizacijom *in situ* u moždanom i očnom tkivu ljudskog embriona, Holt et al. (2017) primijetili su ekspresiju OLFM2 u Carnegie stanju (CS) 15 u rombencefalonu, vagusu, tkivu koje okružuje adenohipofiznu vrećicu, u hipotalamusu, očnom mjehuriću, vezikulskom sočiću i optičkoj čašici. Na CS17-u, autori su primijetili ekspresiju u  i cerebralnoj vezikuli, kičmenoj gangliji, ventrikulskoj zoni, srednjoj i rubnoj zoni i tkivu koje okružuje dijencefalonski superventrikular.

Mukhopadhyay et al. (2004) utvrdili su da gen OLFM2 sadrži šest egzona i da se proteže na 82 kb.

## Funkcija gena
Shi et al. (2014) uočili su indukciju ekspresije OLFM2 tokom SMG-inducirane TGFB-om diferencijacije mezenhimskih ćelija izvedenih iz matičnih ćelija ljudskog embriona. Nokdaun OLFM2 potisnuo je ekspresiju TGFB-induciranih SMC markera, uključujući SM22-alfa (TAGLN) i MYH11, dok je prekomjerna ekspresija OLFM2 promovirala ekspresiju SMC markera. Indukcija TGFB-a rezultirala je ekspresijom OLFM2, koja je postala pretežno jedarna, a OLFM2 je regulirala ekspresiju SMC markera i aktivnost promotora na način ovisan o boksu SRF-CArG. Analiza koimunoprecipitacije pokazala je da je OLFM2 stupio u interakciju sa SRF-om, bez utjecaja na interakciju SRF-miokardinom (MYOCD). Međutim, interakcija OLFM2-SRF podstaknula je disocijaciju SRF-a od HERP1 (HEY2), transkripcijskog represora. Analiza imunoprecipitacije hromatina otkrila je da je blokada OLFM2 inhibirala TGFB-inducirano vezanje SRF za promotore SMC gena, dok je prekomjerna ekspresija OLFM2 pojačala vezivanje SRF na način koji ovisi o dozi. Shi et al. (2014) zaključili su da OLFM2 posreduje TGFB-induciranom SMC, transkripcijom gena i promovirajući vezanje SRF-a za CArG-boks u promotorima SMC gena.

Biohemijskom frakcionacijom kore i mrežnjače odraslog miša, Sultana et al. (2014) pokazali su da je, poput Olfm1, Olfm2 u interakciji s GluR2 (GRIA2) u sinaptosomnoj membrani.

Shi et al. (2017) izvijestili su da su PDGFB homodimeri (PDGF-BB) istovremeno regulirali ekspresiju OLFM2 i marker proliferacije PCNA i prije PDGF-BB induciranog sniženja SMC genskih markera. Nokdaun OLFM2 blokirao je PDGF-BB-induciranu fenotipsku modulaciju SMC, proliferaciju i migraciju, dok je prekomjerna ekspresija OLFM2 pojačala PDGF-BB efekte. Studije na životinjama  ojačale su zaključak da OLFM2 posreduje u modulaciji fenotipa SMC.

## Molekulska genetika
Kod šestogodišnjeg dječaka s obostranom mikroftalmijom, niskog rasta i dismorfizma lica, Holt et al. (2017) identificirali su *de novo* mikrodeleciju na hromosomu 19p13.2, veličine između 46 kb i 81 kb, i uključuju gene OLFM2 i COL5A3. Autori su dali prioritet OLFM2, djelomično na temelju njegove ekspresije u ljudskom oku i nokauta zebrica, koji pokazuju mikroftalmiju. Pregledom kohorte od 258 pacijenata s razvojnim anomalijama oka na varijaciju gena OLFM2 otkrijena je c.–57C-G transverzija u 5-primarnom UTR (hr19,9,936,451C-G, GRCh38) kod muškog pacijenta sa jednostranom mikroftalmijom i kontralateralnim kolobomom. Njegova majka bez oštećenja također je imala varijantu OLFM2. Dvostruki testovi luciferaze pokazali su značajno smanjenje ekspresije sa varijantom OLFM2.

## Evolucija
Na osnovu filogenetičkih i sekvencijskih analiza, Mukhopadhyay et al. (2004) predložili su da je OLFM2 evoluirao iz OLFM1, duplikacijom gena, a da je MYOC evoluirao iz OLFM2, duplikacijom gena i fuzijom egzona

## Životinjski model
Sultana et al. (2014) nisu primijetili nikakve grube abnormalnosti kod Olfm2-nultih miševa. Nul miševi Olfm2 pokazali su smanjenu ekspresiju, kretanje i osjetljivost  njuha, kao i abnormalnu motornu koordinaciju i ponašanje povezano sa tjeskobom. Analiza imunoprecipitacije sa GluR2 pokazala je da Olfm2-nulti korteks mozga mišića ima smanjeni nivo AMPAR kompleksa, uključujući Olfm1, Psd95 (DLG4) i Cnih2. Sultana et al. (2014) predložili su da Olfm1 i Olfm2 heterodimeri djeluju efikasnije od AMPAR od Olfm2 homodimera.
Shi et al. (2017) otkrili su Olfm2 regulaciju u bulbusu povrijeđenim karotidnim arterijama pacova. Nokdaun Olfm2 spriječio je stvaranje neointime nastale ozljedama. Nokautom Olfm2 kod miševa, suzbijena je neointimna hiperplazija, uzrokovana ozljedom veze i vraćena ekspresija SMC kontraktilnog proteina, što sugerira da OLFM2 igma kritičnu ulogu u modulaciji SMC fenotipa.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Geni na hromosomu 19
Kategorija:Olfaktomedini