Francesco Filippini

**Francesco Filippini** (Brescia, 18. septembar 1853 – Milano, 6. mart 1895) bio je slikar italijanski, smatran jednim od glavnih predstavnika naturalizma u Lombardiji i centralnom figurom pokreta poznatog kao **Filippinizam**, autonomna i intelektualna varijanta italijanskog impresionizma.

Obrazovao se na Akademiji likovnih umjetnosti Brera u Milanu pod uticajem Giuseppea Bertinija, Raffaelea Casnedija i Cesarea Tallonea, razvijajući slikarski jezik koji spaja akademsku strogoću i duboku unutrašnju potragu. Njegovo djelo stoji u opoziciji prema francuskom impresionizmu Claudea Moneta, kojeg je smatrao dekorativnim i mondenskim, dok je Filippinizam obilježen etičkom, introspektivnom i mentalnom dimenzijom.

## Biografija 
Rođen je u Brescii u skromnoj porodici. Zahvaljujući stipendijama koje je dobio od Congregazione di Carità di Brescia, mogao je pohađati Akademiju Brera u Milanu, gdje je stupio u kontakt sa italijanskom umjetničkom scenom krajem 19. vijeka.

Počeo je s djelima religiozne i historijske tematike, a zatim se usmjerio na pejzaž i prikazivanje života seljaka. Učestvovao je na brojnim umjetničkim izložbama, uključujući Milano 1879, Torino 1884, Rim 1883 i posebno Milano 1891, gdje je stekao široko priznanje.

Godine 1880. postao je član Famiglia Artistica Milanese, udruženja slikara i intelektualaca. Njegova karijera bila je kratka ali intenzivna: umro je u Milanu 6. marta 1895. u 41. godini. Godine 1925. njegovi posmrtni ostaci preneseni su sa Monumentalno groblje u Milanu na Groblje Vantiniano u Brescii, u okviru zvanične komemoracije.

## Djela 
Filippinijevo slikarstvo karakterizira napetost između posmatranja naturalističkog i unutrašnje simboličke dimenzije. Česte teme su život sela, radne žene, godišnja doba i alpski pejzaži.

Najznačajnija djela poput *Verso sera*, *Il Maglio* i *La Stigliatura della canapa* pokazuju zrelost njegovog stila i sposobnost da spoji realizam društvenog karaktera sa duhovnom dimenzijom. U tim platnima svjetlost nije samo atmosferski fenomen već metafora odnosa između čovjeka i prirode.

Pojam Filippinizam, nastao nakon njegove smrti, definira slikarski jezik koji nadilazi francuski impresionizam i otvara put istraživanjima futurista poput Umberta Boccionija, nasljednika unutrašnjih napetosti Filippinijevog djela.

## Kritički prijem 
Cijenili su ga savremenici poput Vespasiana Bignamija i Camilla Boita, ali je reevaluacija došla posebno tokom 20. vijeka zahvaljujući radovima istoričara umjetnosti i muzeja u Lombardiji. Danas se smatra jednim od najvećih italijanskih pejzažnih slikara 19. vijeka i ključnom figurom za razumijevanje prijelaza italijanskog slikarstva ka modernitetu.

## Sačuvana djela 
* *Verso sera*, Galerija moderne umjetnosti Milano  
* *Il Maglio*, Pinakoteka Tosio Martinengo, Brescia  
* *La Stigliatura della canapa*, privatna kolekcija  
* *Alpski pejzaži* i ciklusi sela, razne javne i privatne kolekcije

## Bibliografija 
* Luciano Caramel, *Francesco Filippini e il naturalismo lombardo*, Milano, Mazzotta, 1979.  
* Valerio Terraroli, *Francesco Filippini e il Filippinismo*, Brescia, Skira, 2008.  
* Carlo Pirovano, *La pittura dell’Ottocento in Italia*, Milano, Electa, 1991.

## Također pogledajte 
* Filippinizam  
* naturalizam (umjetnost)  
* italijanski impresionizam  
* Famiglia Artistica Milanese

## Reference 
## Vanjske poveznice 
* Galerija moderne umjetnosti Milano   
* Pinakoteka Tosio Martinengo, Brescia

Kategorija:Italijanski slikari
Kategorija:Rođeni 1853.
Kategorija:Umrli 1895.
Kategorija:Bivši studenti Akademije Brera
Kategorija:Francesco Filippini