open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Panarea

**Panarea** (starogrčki: Εὐώνυμος) najmanje je od sedam naseljenih Liparskih (Eolskih) ostrva, vulkanskog arhipelaga sjeverno od Sicilije. Čini frakciju općine Lipari. Na ostrvu živi 280 ljudi; međutim, tokom ljetne sezone, naročito u julu i augustu, broj stanovnika dramatično poraste uslijed dolaska turista. Posljednjih godina Panarea je postala međunarodno poznata kao mjesto koje posjećuju slavne osobe.

## Geografija 
Panarea je aktivni vulkan, a površina joj je 3,4&nbsp;km2. Najviša je tačka Punta del Corvo (421 m). Postoje termalni izvori blizu sela Punta di Peppe e Maria. Ronjenje je popularna aktivnost na ovom ostrvu, a može se i otplivati do olupine broda između hridi Lisca Bianca i Bottaro.

Panareu okružuje nekoliko ostrvaca i hridi, do kojih se može doći samo čamcem, po čemu se ovo ostrvo izdvaja od ostalih u arhipelagu. Te su hridi Basiluzzo i Spinazzola, Pietra Nave, Dattilo, Lisca Bianca i Bottaro, Lisca Nera i Le Formiche.

## Historija 
U antičko doba ostrvo se zvalo "Euonimos"; obližnje ostrvce Basiluzzo nosilo je ime "Hicezija". Na Panarei postoje arheološki dokazi koji ukazuju na doseljenike iz mikenske Grčke (~ 1200. p. n. e), a kasnije su ostrvo naselili Rimljani. Ljudi su tu živjeli sve dok pirati i drugi razbojnici na Sredozemnom moru nisu život učinili nepodnošljivim nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva.

U moderno vrijeme Panarea je postala popularno odmaralište. Godine 2011. magazin *W* opisao ju je kao "epicentar najpomodnije ljetne scene na Sredozemlju".

Ovo ostrvo, kao i ostatak arhipelaga, UNESCO je 2000. uvrstio na spisak Svjetske baštine. Zbog toga su gradnja i razvoj strogo regulisani te zajednica održava svoj ostrvski duh. Većina stambenih objekata dozvoljava samo privremeni boravak, a malobrojni dostupni cjelogodišnji domovi vrlo su skupi i teško je dobiti dozvolu za njih.

## Galerija 

Datoteka:Delfini tra panarea e stromboli 2.jpg
Datoteka:Panarea -vista dal villaggio preistorico (2).jpg
Datoteka:Panarea.jpg
Datoteka:Villaggio preistorico (8).jpg
Datoteka:Panarea-Villa éolienne.jpg
Datoteka:Panarea-street2.jpg
Datoteka:Tipico abitato di Panarea, sullo sfondo l'isola di Basiluzzo e lo Stromboli.jpg
Datoteka:Panarea01.jpg
Datoteka:Drauto.jpg
Datoteka:Panadabasi.jpg

## Također pogledajte 
* Spisak vulkana u Italiji
* Spisak ostrva u Italiji

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* panarea.com 
* Vulkansko ostrvo Panarea, Italija
* Panarea na Globalnom vulkanističkom programu, Smithsonian Institution

Kategorija:Liparska ostrva
Heaven (Bryan Adams)

mini|Bryan Adams"**Heaven**" je pjesma kanadskog pjevača i tekstopisca Bryana Adamsa snimljena 1983, a napisali su je Adams i Jim Vallance. Iste godine prvi se put pojavila na *soundtrack* albumu *A Night in Heaven*, a kasnije je uključena na Adamsov album *Reckless* iz 1984. Izdana je kao treći singl s tog albuma i dostigla prvo mjesto na američkoj top-listi *Billboard* Hot 100 u junu 1985, više od godinu i po nakon što se prvi put pojavila na albumu. Singl je dobio zlatni certifikat u Kanadi 1985.

Pod velikim utjecajem Journeyjevog hita "Faithfully" iz 1983, pjesma je napisana dok je Adams služio kao predgrupa na turneji "Frontiers" tog benda, a uključuje i njihovog bubnjara, Stevea Smitha. To je omogućilo Adamsu njegov prvi singl broj jedan i treći top 10 hit na listi *Billboard* Hot 100. Pjesma je zauzela 24. mjesto na listi najboljih pop singlova časopisa *Billboard* 1985.

Bila su dva videa, jedan snimljen na pozornici Stanley Industrial Alliance Stage u Vancouveru, a režirao ga je Steve Barron. Taj video uključuje nastupe Lysette Anthony i Garwina Sanforda. Drugi video snimljen je u Londonu i prikazuje Adamsa kako pjeva pjesmu u okruženju koncerta uživo; iza njega, naslagani videomonitori pokazuju kako njegov bend svira. Videomonitori također zauzimaju svako mjesto u inače praznom kinu. Na kraju se otkriva da je sve to Adamsov san. Spot je nominovan za MTV Video Music Award za najbolju kameru.

## Osoblje 
* Bryan Adams – klavir, perkusije, glavni vokal
* Keith Scott – gitara
* Rob Sabino – klavijature
* Dave Taylor – bas
* Steve Smith – bubnjevi

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://www.youtube.com/watch?v=kyhzZZHK_mc

Kategorija:Singlovi iz 1985.
Kategorija:Singlovi iz 2001.
Kategorija:Singlovi iz 2002.
Kategorija:Singlovi iz 2003.
X0 sistem određivanja spola

spolnih hromosoma u X0 sistemu određivanju spola]]
** X0 sistem određivanja spola ** imaju:
* Većina arahnida  sa izuzetkom grinja kod kojih je mala većina haplodiploida,
* Gotovo svi Apterygota i Paleoptera insekti (npr. vilin konjic, srebrena ribica)
* Većina egzopterigotnih insekata (npr. skakavci, zrikavci, žohari)
* Neke nematode, i košljoribe, posebno u rodu *Ancistrus*
* Nekoliko sisara
** Nekoliko vrsta slijepih miševa, uključujući čekićastog šišmiša, Buettikoferovog epoletastog  šošmiša, Franquetovog voćnog epotetastog  šišmiša, Petersovog epoletastog  voćnog šišmiša  i Gambijskog voćnog šišmiša s epoletom
** Ryukyuov bodljasti pacov i Tokunoshimin bodljasti pacov.

U ovom sistemu postoji samo jedan spolni hromosom, koji se naziva X. Mužjaci imaju samo jedan X  (X0), dok žene imaju dva (XX). Nula (ponekad, slovo O) označava nedostatak drugog X. Majčinski gameti uvijek sadrže X hromosom, tako da spol potomstva životinja zavisi od toga da li je spolni hromosom prisutan u muškom gametu. Njegov spermatozoid obično sadrži ili jedan hromoom X ili uopće nema spolnih hromosoma.

U varijanti ovog sistema, većina individua ima dva spolna hromozoma (XX) i hermafrodite, koji proizvode i jajne ćelije i spermatozoide kojima se mogu oploditi, dok su rijetke muške jedinke i imaju samo jedanspolni hromosom (X0). Modelni organizam *Caenorhabditis elegans*—nematoda koja se često koristi u biološkim istraživanjima — jedan je takav primjer.

Neke vrste rodfa *Drosophila* imaju X0 mužjake. Smatra se da nastaju gubitkom Y hromosoma.

## Evolucija
XO sisten određivanja spola može evoluirati iz XY sistema određivanja spola od prije oko dvs miliona godina.

## Partenogeneza
Partenogeneza sa X0određivanjem spola može se dogoditi različitim mehanizmima za proizvodnju muškog ili ženskog potomstva.

## Također pogledajte
* Sistem određivanja spola
* Spolna diferencijacija
* Haplodiploidni sistem određivanja pola
* XY sistem određivanja spola
* Z0 sistem određivanja spola
* ZW sistem određivanja spola
* Određivanje spola ovisno o temperaturi
* Hromosom X
* Hromosom Y

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Sistemi određivanja spola
Kategorija:Genetika insekata
Kategorija:Anatomija pauka
RAR-alfa

**Receptor alfa retinojske kiseline** (**RAR-α**), znan i kao **NR1B1** (član 1 grupe B potporodice 1 jedarnih receptora) jest jedarni receptorski protein koji je kod ljudi kodiran genom **RARA**   sa hromosoma 17.

NR1B1 je gen sa proteinskim proizvodom i ima hromosomsku lokaciju 17q21.2. RARA kodira receptora jedarnog hormona, receptor retinojske kiseline, podtip alfa i sam je transkripcijski faktor. Postoje još dva podtipa RAR-a, beta i gama.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  462 aminokiseline, a molekulska težina
50.771 Da.

1020304050
MASNSSSCPTPGGGHLNGYPVPPYAFFFPPMLGGLSPPGALTTLQHQLPV
SGYSTPSPATIETQSSSSEEIVPSPPSPPPLPRIYKPCFVCQDKSSGYHY
GVSACEGCKGFFRRSIQKNMVYTCHRDKNCIINKVTRNRCQYCRLQKCFE
VGMSKESVRNDRNKKKKEVPKPECSESYTLTPEVGELIEKVRKAHQETFP
ALCQLGKYTTNNSSEQRVSLDIDLWDKFSELSTKCIIKTVEFAKQLPGFT
TLTIADQITLLKAACLDILILRICTRYTPEQDTMTFSDGLTLNRTQMHNA
GFGPLTDLVFAFANQLLPLEMDDAETGLLSAICLICGDRQDLEQPDRVDM
LQEPLLEALKVYVRKRRPSRPHMFPKMLMKITDLRSISAKGAERVITLKM
EIPGSMPPLIQEMLENSEGLDTLSGQPGGGGRDGGGLAPPPGSCSPSLSP
SSNRSSPATHSP

## Funkcija 
Retinoidnu signalizaciju transduciraju članovi dvije porodice jedarnih receptora, receptor retinojske kiseline (RAR) i retinoidnui X-receptor (RXR), koji formiraju RXR/RAR heterodimere. U nedostatku liganda, DNK vezani RXR/RARA potiskuje transkripciju, regrutacijom korepresora NCOR1, SMRT (NCOR2), i histon-deacetilaze. Kada se ligand veže za kompleks, inducira konformacijsku promjenu koja omogućava regrutovanje koaktivatora, histon-acetiltransferaza i osnovnog transkripcijskog mehanizma.

Receptor retinoične kiseline alfa, protein, stupa u interakciju sa retinojskom kiselinom, derivatom vitamina A, koji ima važnu ulogu u rastu ćelija, diferencijaciji i formiranju organa u razvoju embriona.

Kada se retinoična kiselina veže za RAR, oni pokreću transkripciju i omogućavaju ekspresiju njihovog gena.

## Interakcije 
Pokazalo se da receptor alfa retinojske kiseline reaguje sa:

* BAG1, 
* CLOCK,
* CCND3,
* NCOA6, 
* NCOR1,
* NCOR2,
* NPAS2,
* NR0B2,
* NR4A2,
* PML 
* RXRA.
* Src,
* TADA3L, i
* ZBTB16.

## Genetic Studies 
Knock-out mice studies showed that a deletion in one of the copies of the RARA gene did not create any observable defect, while deletion of both copies shoes symptoms similar to that of Vitamin A deficiency. This proved that all 3 subtypes of RARs work redundantly.

## See also 
* Retinoic acid receptor
*Retinoic X Receptor
* Acute promyelocytic leukemia

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 17
Kategorija:Unutarćelijski receptori
Kategorija:Transkripcijski faktori
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Haplodiploidni sistem određivanja spola

, sistem određivanja pola uključuje haploidne mužjake i diploidme  ženke.]]
**Haplodiploidija** je sistem određivanja pola u kojem se mužjaci razvijaju iz neoplođenih  jaja i haploidni su, a ženke se razvijaju iz oplođenih jaja i diploidne su. Haplodiploidija se ponekad naziva arenotokija.

Haplodiploidija određuje spol kod svih pripadnika reda insekata Hymenoptera (pčele, mravi i ose) i Thysanoptera (tripsi). Whether haplodiploidy did in fact pave the way for the evolution of eusociality is still a matter of debate.

Još jedna karakteristika haplodiploidnog sistema je da će recesivni smrtonosni i štetni aleli biti brzo uklonjeni iz populacije jer će automatski biti eksprimirani kod mužjakaa (dominantni smrtonosni i štetni aleli se uklanjaju iz populacije svaki puta kada se pojave, kao što ubijaju svaku jedinku u kojojk se pojave).

## Također pogledajte
* Ploidija
* Pseudo-arrenotokija
* Spolna diferencijacija
* Sistem određivanja spola
* Hromosom X
* Hromosom Y

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*

## Vanjski linkovi
Kategorija:Sistemi određivanja spola
Kategorija:Pčelarstvo
Kategorija:Hymenoptera
Kategorija:Genetika insekata
Aškalije i balkanski Egipćani

mini|250p|Narodna zastava Aškalija

**Aškalije** (); () takođe **Haškalije** (), i **balkanski Egipćani** (); (); () su etničke kulturne manjine koje govore albanski (priznate zajednice), međusobno nepovezane, koje uglavnom naseljavaju Kosovo, a u slučaju balkanskih Egipćana i Albaniju. Također, njihove zajednice žive u Srbiji, Sjevernoj Makedoniji i Crnoj Gori.Zbog nedostatka studija, zajednice na Kosovu se često grupišu na osnovu njihove boje kože. Prije rata na Kosovu 1999. godine, Aškalije su se registrovale kao Albanci.

Tokom Kosovskog rata, kosovski Aškalije su raseljene kao izbjeglice u Albaniju, Srbiju i Makedoniju i čitavu Zapadnu Evropu, poput Njemačke i Francuske. Aškalijski identitet nastao je 1999. godine, jer su pokušavali da pokažu svoj proalbanski stav i da se razlikuju od Roma.

Prvi dolazak **balkanskih Egipćana** bio je tokom željeznog doba, u vrijeme vladavine Setija I i Ramzesa II, koji su uvozili gvožđe na Balkan. Prema Herodotovim tekstovima, tokom antičkog perioda, među Grcima i drugim balkanskim stanovništvom, u njihovom susjedstvu su živjeli ljudi egipatskog porijekla. Štaviše, na Balkanu su sačuvani neki hramovi boginje Izide, a najpoznatiji su oni u modernom Ohridu i Bitolju.

Njihovo prisustvo na Balkanu spominje se kroz antiku i srednji vijek. Smatra se da je spominjanje imena mjesta (Agѹpovy klѣti, *Agupovy klěti* ) iz 14. vijeka u Rilskoj povelji Ivana Aleksandra Bugarskog povezano sa balkanskim Egipćanima prema nekim autorima, kao što je Konstantin Josef Jireček.

Aškalije tvrde da su nastali u Perziji, sadašnjem Iranu, u 4. vijeku prije nove ere ( Aškal, Gilan, Iran). Postoje i druge teorije o Aškalijama koje dolaze iz Turske, iz sela koje se zove Aškale (Okrug Erzurum u Turskoj), ili su možda migrirali prije milenijuma iz grada Aškalona (Izrael).

## Također pogledajte 
* Romi na Kosovu

## Reference 
Kategorija:Muslimanske zajednice Evrope
Kategorija:Etničke grupe Srbije
Kategorija:Etničke grupe Albanije
Kategorija:Etničke grupe Kosova
Kategorija:Etničke grupe Sjeverne Makedonije
Kategorija:Etničke grupe Crne Gore
Kategorija:CS1 upotrebe (srpski)
Kategorija:Etničke grupe u Vojvodini
Z0 sistem određivanja spola

[thumb|Z hromosom je jedan od prikazanih [mikrohromosoma.]]
**Z0 sistem određivanja spola** je sistem koji određuje spol potomaka u nekoliko moljaca, red Lepidoptera. Kod tih vrsta postoji jedan spolni hromosom, Z. Mužjaci imaju dva Z hromosoma, dok ženke imaju jedan Z. Alosomska konstitucija mužjaka je ZZ, a ženki Z0.

## Također pogledajre
*Y-hromosomski Adem
* Sistem određivanja spola
* Spolna diferencijacija
* Haplodiploidni sistem određivanja spola
* XY sistem određivanja spola
* X0 sistem određivanja spola
* ZW sistem određivanja spola
* Određivanje spola ovisno o temperaturi
* Hromosom X
* Hromosom Y

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Sistemi određivanja spola
Kategorija:Lepidoptera
Kategorija:Hromosomi
Kategorija:Insekti
Kategorija:Moljci
Arheološko nalazište Boyne

**Arheološki lokalitet Boyne** je najveći i jedan od najvažnijih megalitskih prahistorijskih arheoloških lokaliteta u Evropi. Čini ga skupina neolitskih spomenika u okrugu Meath, pokrajina Leinster, 50&nbsp;km sjevernood Dublina, u Irskoj. Nalazište okružuje rijeka Boyne s tri strane, a sa sjeverne strane je njena pritoka, rijeka Mattock. Nalazi potiču iz perioda 3.500 – 3.200 p.n.e.

Arheolozi i historičari lokalitet su detaljno istraživali više od sto godina, a iskopavanja su otkrila mnoge karakteristike. Arheološko nalazište je kompleks nekoliko grupa spomenika. Izdvajaju se tri tumulusa: središnji i najveći je Newgrange, u neposrednoj blizini su Knowth i Dowth, druge dvije velike humke. Ostali spomenici su Cloghalea kromleh, Townleyhall, Monknewtown, ritualno jezero i dr. Svi su izgrađeni u skladu s poravnanjem ravnodnevice (poput Stonehengea u Engleskoj), i jasno astronomski određenom topografijom. Imali su društvenu, ekonomsku, vjersku i pogrebnu funkciju.

Na lokalitetu su pronađeni nalazi i iz željeznog doba, ranokršćanskog i srednjovjekovnog perioda.

Lokalitet je vidljivi simbol dostignuća ranih naroda sa neuobičajeno finom izradom za ono vrijeme, bez obzira što je udaljen od tradicionalnih središta civilizacije. Zbog toga je upisan 1993. godine na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine
 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Irskoj
Kategorija:Neolitski arheološki lokaliteti
Rudnici kremena Spiennes

**Neolitski rudnici kremena u Spiennesu** nalaze se u valonskom selu Spiennes, sjeveroistočno od Monsa, Belgija. Spadaju među najveće i najranije  Neolitske rudnike u zapadnoj Evropi. Rudnici su bili aktivni u periodu između 4.300. i 2.200 p.n.e. Označeni kao izuzetni po raznolikosti tehnoloških rješenja koja su se koristeila tokom eksploatacije, zajedno sa okolnim područjem stavljeni su 2000. god. na UNESCO-ovu listu svjetske baštine.

Lokalitet je danas mješavina livada i obradivog zemljišta. Pod zemljom je velika mreža galerija povezanih sa površinom vertikalnim oknima izgrađenim u vrijeme eksploatacije. Mnoštvo obrađenog kremena i slični ostaci slikovito ilustriraju ondašnja rudarska tehnička rješenja, koja su koristile neoliteske populacije kako bi eksploatisali velike naslage rudarskog materijala neophodnog za proizvodnju oruđa i kulturnu evoluciju općenito.

Rudnici su otkriveni 1843. godine, a prva istraživanja obavljena su 1867. god. tokom izgradnje željeznice. Rrezultati su predstavljeni na Međunarodnom prahistorijskom kongresu održanom u Briselu 1872. godine. Kasnije su vršena povremena istraživanja.

Neolitsko stanovništvo koristilo je različite tehnike od kojih je najzanimljivija iskopavanje bunara prečnika od 0,8 do 1,20 m, sa dubinom do 16 metara. Ti bunari su im omogućavali podvlačenje ispod velikih blokova kremena (do 2 m dužine), zatim oslobađanje od bočnih zidova, spuštanje i na kraju rezanje i vađenje ploča teških nekoliko stotina kg. Uz rudarska okna pronađeni su ostaci brojnih radionica za proizvodnju oruđa i oružja, gdje su se od ploča rezali grubi oblici, a poliranjem dobijao konačni izgled. Najbrojniji proizvod bile su sjekire koje su se koristile za krčenje šuma i za oblikovanje drveta prilikom izgradnje koliba i kanua. 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Belgiji
Kategorija:Neolitski arheološki lokaliteti
Serin/treonin-specifična protein-kinaza

]]
]]
]]
]]

**Serine/treonin protein-kinaza** ([EC 2.7.11.–)  je [kinaza|kinazni enzim koji fosforilizira OH grupu serina ili treonin (koji imaju slične bočne lance). Najmanje 125 od 500+ lhidskih protein-kinaza su serin/treonin kinaze (STK).

Hemijska reakcija koju vrše ovi enzimi može se zapisati kao:

:ATP + protein \rightleftharpoons ADP + fosfoprotein

Dakle, dva supstrata ovog enzima su ATP i protein, dok su njegova dva proizvoda ADP i fosfoprotein.

Sistematski naziv ove klase enzima je *nespecifična ATP: protein fosfotransferaza*.

## Regulacija
Receptori serin/treonin kinaze imaju ulogu u regulaciji ćelijske proliferacije, programirane ćelijske smrti (apoptoza),  diferencijaciji ćelija i razvoju embriona.

## Selektivnost
Dok serin/treonin kinaze sve fosforiliraju ostatke serina ili treonina u svojim supstratima, oni biraju specifične ostatke za fosforilaciju na osnovu ostataka koji okružuju fosfoakceptorsko mjesto, a koji zajedno čine *konsenzusnu sekvencu *. Budući da konsenzusni ostaci ciljnog supstrata dolaze u kontakt samo sa nekoliko ključnih aminokiselina unutar katalitskih pukotina kinaze (obično kroz hidrofobne sile i ionske veze, kinaza obično nije specifična za jedan supstrat, ali umjesto toga može fosforilirati cijelu "porodicu supstrata" koji dijele zajedničke sekvence prepoznavanja. Dok je katalitski domen ovih kinaza visoko konzervirana, varijacija sekvence koja se uočava u kinomu (podskup gena u genomu koji kodira kinaze) omogućava prepoznavanje različitih supstrata. Većina kinaza je inhibirana pomoću pseudosubstrata koji se vezuje za kinazu kao pravi supstrat, ali nema aminokiselinu za fosforilaciju. Kada se pseudosubstrat ukloni, kinaza može obavljati svoju normalnu funkciju.

## EC brojevi
Mnoge serin/treonin protein-kinaze nemaju svoje individualne EC brojeva i koriste se "EC 2.7.11.1". Oni su ranije bili uključeni u EC broj "2.7.1.37", koji je bio opći EC broj za bilo koji enzim koji fosforilizira proteine dok pretvara ATP u ADP (tj. ATP:protein fosfotransferaze).

## Tipovi
Tipovi uključuju one koji djeluju direktno kao receptori (receptor protein serin/treonin kinaza) i unurarćelijski signalni peptidi i proteini. Od ovih potonjih, tipovi  uključuju:

## Klinički značaj
Ekspresija serin/treonin kinaze (STK) je promijenjena kod mnogih tipova raka. Limited benefit of serine/threonine kinase inhibitors has been demonstrated in ovarian cancer ali su u toku studije za procjenu njihove sigurnosti i efikasnosti.

Serin/treonin protein kinaza p90-kDa ribosomsks S6 kinaza (RSK) uključena je u razvoj nekih karcinoma prostate.

Raf inhibicija je postala meta za nove lijekove protiv metastatskog ksncera, jer inhibiraju MAPK kaskadu i smanjuju proliferaciju ćelija.

## Također pogledajte
* Protein serin/treonin fosfataza, enzim za obrnuti proces.
* Pseudokinaza, protein bez enzimske aktivnosti (pseudoenzim). Može se povezati sa proteinima ove klase.
* ATM serin/treonin kinaza, odgovorna za poremećaj ataksija–telangiektazija.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:EC 2.7.11
Kategorija:Proteinske kinaze
Kategorija:Enzimi poznate strukture
Kategorija:Enzimi
Gori vatra / Isti put

**Gori vatra / Isti put** je singl ploča Zdravka Čolića, bosanskohercegovačkog i jugoslavenskog pop pjevača. Snimljen je u studiju izdavačke kuće Jugoton, koja ga je i objavila 1973. godine. Muziku i tekst napisao je Kemal Monteno, a muzički aranžman Ranko Rihtman. Naslovnu pjesmu na singl ploči "Gori vatra" otpjevao je Zdravko Čolić uz pratnju *Revijskog orkestra* Radiotelevizije Sarajevo, pod dirigentskom palicom Ismeta Arnautalića.
Оvа pjеsmа prvi put је javno izvеdеnа 3. marta 1973. godine nа Fеstivalu Opatija, na kojem je Zdravko Čolić pobijedio osvojivši 287 poena i tako se kvalificirao za odlazak na Eurosong 1973. takmičenje kao predstavnik Jugoslavije. Na ovom najvećem evropskom muzičkom takmičenju, koje se te godine održavalo u Luksemburgu osvojio je 15. mjesto (od 17 učesnika) sa 65 poena dodijeljenih od strane stručnog žirija. U ovoj pjesmi pokazao je visoke pjevačke kvalitete, koji će ga ubrzo odvesti na sami vrh tadašnje jugoslavenske estradne scene. 
Muziku i aranžman za pjesmu pod nazivom "Isti put" na B strani singla također je napisao Kemal Monteno, a muzički aranžman uradio je Vojislav Borisavljević. I ova ljubavna pjesma izvedena je uz pratnju *Revijskog orkestra* Radiotelevizije Sarajevo, pod dirigentskom palicom Ismeta Arnautalića.

## Muzički primjeri 
* "Gori vatra", snimak sa nastupa na Eurosongu 1973. godine u Luksemburgu
* "Isti put"

## Izvori 
Kategorija:Singlovi Zdravka Čolića
Kategorija:Singlovi iz 1973.
Kategorija:Singlovi u izdanju Jugotona
Transformirajući faktor rasta alfa

**Transformirajući faktor rasta alfa** (**TGF-α**)  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **TGFA** sa hromosoma 2. Protein se aktivira kada se veže za receptore koji su sposobni za aktivnost protein-kinaza za ćelijsku signalizaciju.

TGF-α je transformirajući faktor rasta koji je ligand za receptor epidermnog faktora rasta, koji aktivira signalni put za proliferaciju, diferencijaciju i razvoj ćelija. Ovaj protein može djelovati ili kao transmembranski vezani ili kao rastvorljivi ligand. Ovaj gen povezan je sa mnogim tipovima karcinoma, a može biti uključen i u nekim slučajevima rascjepa usne/nepca.
	 
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 160 aminokiselina, a molekulska težina  17.006 Da.

## Sinteza
TGF-α se sintetizira interno kao dio transmembranskog prekursora od 160 (ljudski) ili 159 (pacov) aminokiselina. Prekursor se sastoji od vanćelijskog domena koji sadrži hidrofobni transmembranski domen, od 50 aminokiselina TGF-α i citoplazmatski domen od 35 ostataka.

### Sinteza u želucu
U želucu, TGF-α se proizvodi unutar normalne želučane sluznice. Pokazalo se da TGF-α inhibira lučenje želučane kiseline.

## Receptor
Glikozilirani protein od 170 kDa poznat kao EGF receptor vezuje se za TGF-α, omogućavajući polipeptidu da funkcioniše na različitim signalnim putevima.

## Studije na ljudima
### Neuroendokrini sistem
Pokazalo se da porodica EGF/TGF-α reguliše luteinizirajući hormon-oslobađajući hormon (LHRH), preko glija-neuronskog interaktivnog procesa.  Slične studije pokazale su da, kada se ubrizgava u treću komoru, TGF-α može potisnuti cirkadijskoo lokomotorno ponašanje zajedno s aktivnostima pića ili jela. ili melanom (što je sugerirano). Povećanje TGF-α vezano je za Menetrierovu bolest, predkancerozno stanje želuca.

## Interakcije 
Pokazalo se da TGF alfa reaguje sa GORASP1 i GORASP2.

## Također pogledajte 
* Transformirajući faktor rasta

## Reference 
## Dopunska literatura 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 2
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Dvospecifična kinaza

U biohemiji, **dvospecifična kinaza** (EC 2.7.12.1) je kinaza koja može djelovati i kao tirozin-kinaza i serin/treonin kinaza.

MEK, uključena u MAP puteve, glavni su primjeri kinaza dvostruke specifičnosti. Drugi uobičajeni primjeri uključuju:
* ADK1
* Arabidopsisova dvospecifična kinaza 2
* CLK1, CLK2, CLK3, CLK4
* DSTYK
* DYRK1A, DYRK1B, DYRK2, DYRK3, DYRK4
* Mps1p
* TESK1, TESK2
* TTK

Sistematski naziv ove klase enzima je **ATP:protein-fosfotransferaza (Ser/Thr- i Tyr-fosforilirajuća fosfotransferaza)**.

## Reference
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
Kategorija:EC 2.7.12
Kategorija:Enzimi nepoznate strukture
Kategorija:Enzimi
Tripeptidna aminopeptidaza

**Tripeptidna aminopeptidaza** (EC 3.4.11.4, *tripeptidaza*, *aminotripeptidaza*, *aminoegzotripeptidaza*, *limfopeptidaza*, *imidoendopeptidaza*, *peptidaza B*, *alanin-fenilalanin-prolin arilamidaza*, *peptidaza T*) je enzim. Ovaj enzim katalizira sljedeće hemijske reakcije:

: Oslobađanje N-terminalnog ostatka iz tripeptida
Ovaj cinkov enzim, rasprostranjen je  široko u tkivima sisara.

## Reference 
## Vanjsaki linkovi
* 

Kategorija:EC 3.4.11
Kategorija:Peptidaze
Transformirajući faktor rasta

Pojam **transformirajući faktor rasta** (poznat i kao  **tumorski faktor rasta** ili **fakror rasta tumora**, **TGF**) koristi se za opisivanje dvije klase polipeptidnih faktora rasta, TGFα i TGFβ.

Naziv "transformirajući faktor rasta" je donekle proizvoljan, budući da dvije klase TGF-a nisu strukturno ili genetički međusobno povezane i djeluju preko različitih receptorskih mehanizama. Nadalje, oni ne indukuju uvijek ćelijsku transformaciju i nisu jedini faktori rasta koji indukuju ćelijsku transformaciju.

## Tipovi
* **TGFα** je pojačano regulisan u nekim ljudskim karcinomima. Proizvodi se u makrofagnim ćelijama mozga i keratinocita i inducira razvoj epitela. Pripada porodici EGF.
* **TGFβ** postoji u tri poznata podtipa kod ljudi, TGFβ1, TGFβ2 i TGFβ3. Oni su pojačano regulirani kod Marfanovog sindroma i nekih tipova raka kod ljudi, a imaju ključnu ulogu u regeneraciji tkiva, diferencijaciji ćelija, embrionskm razvoju i regulaciji imunskog sistema. Smatra se da su izoforme transformirajućeg faktora rasta-beta (TGF-β1) također uključeni u patogenezu preeklampsije. TGFβ receptori sujednoprolazni receptor serin/treonin kinaze. Pripadaju porodici transformirajućih faktora rasta beta.

## Funkcija
Ovi proteini su prvobitno bili okarakterisani njihovom sposobnošću da indukuju onkogenu transformaciju u specifičnom sistemu ćelijske kulture, fibroblastima bubrega pacova. Primjena transformirajućih faktora rasta na fibroblaste normalnog pacovskog bubrega inducira kultivirane ćelije da proliferiraju i prerastu, koje više nisu podložne normalnoj inhibiciji uzrokovanoj kontaktom između ćelija.

## Također pogledajte
* Protein koštane morfogeneze
* TGF beta signalni put
* Tubuloglomerulske povratne informacije

## Reference
## Vanjski linkovi
* Tumor growth factor (TGF) citations 
* 
* 

Kategorija:Faktori rasta
Kategorija:Transdukcija signala
Drvene crkve u Rumuniji

**Crkve brvnare u Rumuniji** nalaze se u sjevernom dijelu Tranislvanije, u regiji Maramureš, Rumunija. To je grupa od oko sto pravoslavnih i grko-katoličkih crkava. Najveći broj ovih crkava izgrađen je između 17. i 19. vijeka.

Maramureș je jedna od najpoznatijih regija Rumunije, sa autonomnom tradicijom još od srednjeg veka. Odlikuje se dobro očuvanim drvenim selima i crkvama, tradicionalnim načinom života i folklora, što ovu oblast čini živim muzejom.

Područje Maramureša od kraja 17. vijeka bilo je pod austrougarskom vlašću. Rumunima nije bilo dozvoljeno da crkve grade u kamenu. Zbog toga su crkve rađene u drvetu. U zavisnosti od perioda nastanka, građene su različitim arhitektonskim stilovima. Gradili su ih lokalni graditelji, a vještina gradnje je tokom vijekova dosegla izvanrednu tehniku.

Crkve pokazuju visok stepen umjetničke zrelosti i zanatskog umijeća: to su uske, visoke, drvene konstrukcije sa karakterističnim izduženim kulama jednostrukim ili dvokrovnim i pokrivenim šindrom. Zidovi drvenih crkava uglavnom su građeni od hrastovih brvana položenih vodoravno sa zamršenim spojevima. Zbog toga što su izuzetan izraz kulturnog nasljeđa ovog planinskog područja sjeverne Rumunije, osam od ovih crkava je uvršteno na UNESCO-ov popis svjetske baštine od 1999. godine.

File:BarsanaMM2012 (129).JPG|Crkva prezentacije Gospe u Hramu Barsani
File:Biserica de lemn din Budesti Josani.JPG|Crkva svetog Nikole u Budeštiju
File:DesestiMM.jpg|Crkva svete Paraskeva u Deseštiju
File:Ieud deal.jpg|Crkva gospina rođenja u Iedeu
File:PlopisMM (147).JPG|Crkva svetog Arhanđela Mihovila i Gabrijela u Plopišu
File:Poienile IzeiMM (122).JPG|Crkva svete Paraskeve u Pojenile Izeju
File:Biserica de lemn Sf.Arhangheli Rogoz (10).JPG|Crkva u Rogozu
File:RO MM Biserica de lemn din Surdesti (1).jpg|Crkva u Šurdeštiju

## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Rumuniji
Kategorija:Drveni vjerski objekti
Kategorija:Vjerski objekti u Rumuniji
Vildana Selimbegović

**Vildana Selimbegović** (rođena **Lolić**, 27. jula 1963) bosanskohercegovačka je novinarka, glavna i odgovorna urednica dnevnog lista *Oslobođenje*.

## Biografija 
Vildana Selimbegović je rođena u Travniku 1963. godine. U rodnom gradu je je završila osnovnu školu i klasičnu gimnaziju. Studij novinarstva na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu završava početkom 1987, a novinarsku karijeru započinje u sarajevskim *Večernjim novinama* 1989. U početku je radila u *Sarajevskoj hronici*, a nakon toga je počela izvještavati za unutrašnjo-političku rubriku. Bila je najmlađa novinarka u rubrici, a narednih godinu i po dana pratila je štrajkove sindikata.

Od početka rata u Bosni i Hercegovini, za *Večernje novine* izvještavala je s prvih linija fronta Armije Republike Bosne i Hercegovine. U tom periodu napravila je otprilike 1.000 izvještaja s terena s područja cijele Bosne i Hercegovine. Tokom 1997, kao novinarka magazina *Dani*, objavljivala je odlomke iz tajnih sudskih protokola s procesa iz 1994, u kojima optuženi detaljno opisuju ubistva na Kazanima. Zbog toga je na ulici i telefonom dobijala prijetnje smrću, a bomba je eksplodirala pred redakcijom *Dana*. Svojim djelovanjem i zalaganjem, uveliko je doprinijela memorizaciji zločina na Kazanima. Jedna je od inicijatorica podizanja spomen-obilježja na tom lokalitetu.

Od 1994. do 2008. radila je u magazinu *Dani*, gdje je bila urednica, pomoćnica glavnog i odgovornog urednika, zamjenica glavnog i odgovornog urednika, izvršna urednica, zamjenica direktora, a u dva navrata i glavna i odgovorna urednica (2000–2003, 2005–2008). Kao glavna i odgovorna urednica ovog magazina, bila je prva žena na toj poziciji u nekom mediju od nezavisnosti Bosne i Hercegovine. Od oktobra 2008. godine, Selimbegović je glavna i odgovorna urednica *Oslobođenja*, najstarijeg dnevnog lista u Bosni i Hercegovini.

Za svoj profesionalan rad i angažman u dva navrata proglašavana je novinarkom godine u izboru Žene 21 (1997. i 2001). Godine 1998. od Evropske unije i Vlade SAD-a nagrađena je priznanjem za doprinos razvoju demokratije i poštovanja ljudskih prava. Godine 2015. je nagrađena u SAD-u priznanjem SAIS-a za istraživačko novinarstvo, 2017. od italijanskog udruženja Giavere primila je nagradu za doprinos poštovanju ljudskih prava, a iste godine proglašena je i novinarkom godine u Bosni i Hercegovini.

Živi i djeluje u Sarajevu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Heroina: Vildana Selimbegović

Kategorija:Rođeni 1963.
Kategorija:Biografije, Travnik
Kategorija:Bosanskohercegovački novinari
Kategorija:Potpisnici Deklaracije o zajedničkom jeziku
Admir Ćeremida

**Admir Ćerеmida** (rođen 1964. godine u Sarajevu) jeste bosanskohercegovački muzičar. Najpoznatiji je kao bubnjar sarajevske pop rok grupe Plavi orkestar. U ovom muzičkom sastavu svira zajedno sa bratom blizancem Samirom Ćeremidom. Nakon Plavog orkestra svirao je od 1994 - 96 u progresivnoj rok grupi Teška industrija. Admir Ćerеmida i njegov brat Samir vlasnici su muzičkog kluba "Havana" u centru Sarajeva.

## Diskografija 
**Plavi orkestar**
# *Soldatski bal* (1985)
# *Smrt fašizmu* (1986)
# *Sunce na prozoru* (1989)
# *Simpatija* (1991)
# *Long Play* (1998)
# *Infinity* (1999)
# *Sedam* (2012)

**Teška industrija**
* *Sarajevska noć* (Art of Voice-Megaton, 1996.)

## Izvori 
Kategorija:Rođeni 1964.
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Bosanskohercegovački muzičari
Kategorija:Bosanskohercegovački bubnjari
Kategorija:Jugoslavenski muzičari
Kategorija:Jugoslavenski bubnjari
Beta faktor glijnog zrenja

kristalne strukture GMFG. Spektarska boja je od plave (N-terminal) do crvene (C-terminal). Naznačeni su sekundarni strukturni elementi]]
**Faktor glijnog zrenja** je neurotrofni faktor uključen u razvoj nervnog sistema, angiogenezu i imunskku funkciju. Kod ljudi, ** beta faktor glijnog zrenja ** i **gama faktor glijnog zrnja** su proteini kodirani genom *GMFB*, odnosno *GMFG*.

Strukture beta i gama faktora sazrevanja mišje glije, rešeni su i kristalografijom i NMR, otkrivajući sličnosti i kritične razlike sa ADF-H (homologija faktora depolimerizacije aktina) domena i predlažu nove načine eksperimentalnog rješavanja funkcija ove porodice proteina.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Faktori rasta
Kategorija:Neurotrofni faktori
Kategorija:Geni na hromosomu 14
Kategorija:Geni na hromosomu 19
Fosfatidilinozitol 3-kinaza vezana kinazama

kaskada]] 
**Fosfatidilinozitol 3-kinaza-vezana kinazama** (**PIKK**) je porodica Ser/Thr-protein kinaza sa sličnošću sekvence sa fosfatidilinozitol-3 kinazama (fosfoinozitid 3-kinaza).

## Članovi 
Ljudska porodica PIKK uključuje šest članova:

## Struktura 
PIKKs proteini sadrže sljedeća četiri domena:

# N-terminalni FRAP-ATM- TRRAP (FAT) domen, 
# Kinazni domen (KD; fosfoinozitid 3-kinaza),
# PIKK- regulatorni domen (PRD), i
# C-terminalni FAT-C-terminal (FATC) domen 

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Kinase Family PIKK  at WikiKinome .

Kategorija:EC 2.7.11
Kategorija:Proteinske porodice
Kategorija:Proteinski domeni
Kategorija:Enzimi
Nealelna homologna rekombinacija

]]

**Nealelna homologna rekombinacija** (**NAHR**) je oblik homologne rekombinacije koji se javlja između dvije dužine DNK koje imaju veliku sličnost sekvence, ali nisu alelne.

Obično se javlja između sekvenci DNK koje su prethodno duplicirane tokom evolucije, pa stoga imaju niska ponavljanja kopija (LCR). Dužina ovih koji se ponavljajućih elemenata obično se kreće od 10–300 kb i dijele 95-97% identiteta sekvence. Tokom mejoze, LCR-ovi se mogu neusklađivati i naknadni krosinoveri mogu dovesti do genetilkog preuređivanja.

Kako se LCR-ovi često nalaze na "vrućim tačkama" u ljudskom genomu, neke hromosomske regije posebno su sklone NAHR-u. Ponavljajuća preuređivanja su varijacije nukleotide sekvence pronađene kod više osoba, koje dijele zajedničku veličinu i lokaciju tačaka prekida.

## Također pogledajte
* Genetička rekombinacija
* Nehomologno spajanje krajeva

## Reference
Kategorija:Genetika
Kategorija:Citogenetika
Receptor koštanomorfogenetskog proteina

**Recptori koštanomorfogenetskog proteina** su serin-treonin-kinazni receptori. Za ove receptore vezuju se proteini poridice transformirajućih faktora rasta beta. There are four bone morphogenetic protein receptors:

* Receptor koštanomorfogenetakog proteina tip 1:
** ACVR1
**BMPR1A
** BMPR1B
* Receptor koštanomorfogenetakog proteina tip 2

## Struktura 
I koštanomorfogenetski proteinski receptori tipa 1 i 2 imaju jedan transmembranski segment. Dodatno, oba tipa imaju vanćelijkski domen bogat cisteinom i domenu citoplazmatske serin-treonin kinaze. Tip 1 sadrži domen bogat glicinom-serinom koju treba fosforilirati domenom kinaze tipa 2, inicirajući put transdukcije signala SMAD signalne kaskade.

## Također pogledajte 
* Koštanomorfogenetski proteini

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Koštanomorfogenetski proteini
Kategorija:EC 2.7.11
Kategorija:Faktori rasta
Drvena crkva u Urnesu

**Drvena crkva u Urnesu** je kršćanska crkva u prirodnom okruženju fjorda Lustrafjord (rukavac fjorda Sognefjord), u općini Luster, Norveška. Izgrađena je 12. i 13. stoljeću u stilu koji povezuje tradicionalno vikinško ukrašavanje životinjskim pleterskim motivima, keltsku umjetnost, vikinške tradicije i romaničke prostorne strukture.

Do sada je registrovano oko 1.300  srednjovjekovnih drvenih crkava. Od toga 28 danas sačuvano u Norveškoj, koje su građene po klasičnom bazilikalnom planu, ali u potpunosti od drveta. Krovni okviri su bili obloženi daskama, a sam krov pokriven šindrom u skladu sa građevinskim tehnikama koje su bile rasprostranjene u skandinavskim zemljama. Veličina im je različita.
 
Drvena crkva Urnes je primjer tradicionalne skandinavske drvene arhitekture. Dekoracije na vanjskoj strani crkve, uključujući rezbarije u drvu i izvajani dekor, služe kao vizualni dokazi transformacije, asimilacije i usvajanja kršćanstva vikinške kulture. Rezbareni ukras sjevernog portala, koji prikazuje isprepletene životinje, u kontekstu Urnesovog stila, jedan je od posljednjih primjera vikinške životinjske ornamentike. Unutrašnjost crkve je bogatije ukrašena od eksterijera. Konstrukciju djelimično podupire niz drvenih stupova iz 12. stoljeća. Na vrhu stupova kapiteli su ukrašeni rezbarijama ljudskih, životinjskih i biljnih motiva. Neki od ovih kapitela sadrže jednostavne apstraktne figure dok neki sadrže tradicionalni isprepleteni dizajn vikinške tradicije.

Unutar crkve nalaze se i brojni liturgijski predmeti za javno bogosluženje. Upisana je 1979. godine na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine
 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Norveškoj
Kategorija:Drveni vjerski objekti
BMP3

**Koštanomorfogenetski protein 3**, znan i kao **osteogenin**, jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **BMP3** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 472 aminokiseline, a molekulska težina  53.372 Da.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkivi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Koštanomorfogenetski proteini
Kategorija:Razvojni geni i proteini
Kategorija:TGFβ domen
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
10. brdska brigada Armije Republike Bosne i Hercegovine

**10. brdska brigada Armije RBiH**, vojna je jedinica koja je tokom rata u Bosni i Hercegovini djelovala u sastavu Prvog korpusa Armije RBiH. Pripadnici ove brigade se smatraju odgovornim za ratne zločine počinjene na Kazanima nadomak Sarajeva.

## Historija 
Osnovana je kao 1. pješadijska brigada Stari Grad 19. jula 1992. od Odreda Stari Grad, Odreda Hrid-Jarčedoli, Odreda Mahmutovac i drugih manjih jedinica. U septembru 1992. preimenovana je u 1. brdsku brigadu i bila je izravno potčinjena Stožeru Vrhovne komande. Dio 1. korpusa postala je 23. januara 1993. Dana 4. februara 1993. u sastav brigade ušao je 1. protivdiverzantski odred Baščaršija Općinskog štaba obrane Stari Grad.

Od polovine novembra do početka decembra 1992. od jedinica OpŠO Stari Grad osnovana je 10. brdska brigada, a u njen sastav ušli su odredi Širokača, Soukbunar i "5. april". Mušan Topalović zvani Caco je tom prilikom postavljen za njenog komadanta. Brigada je brojala oko 2.000 ljudi i branila je strateški važnu liniju fronta na planini Trebević. Topalović je bio *čuveni komadant* među svojim vojnicima a kao *strah i trepet* među stanovništvo, prije svega zbog njegovog običaja da građane s ulice prisilno šalje na front na kopanje rovova.

Protiv kriminalnih aktivnosti Mušana Topalovića, ali i pripadnika brigade na području Sarajeva je su na poseban način iako ne isključivo, bile usmjerene protiv srpskih, Vlada dugo vremena nije poduzimala ništa, između ostalog i zato što je Topalović bio u dobrim odnosima s Alijom Izetbegovićem. U međuvremenu, Kazani su se punili ubijenim Sarajlijama koje su Caco i njegovi ubijali na monstruozan način. Do danas je samo 15 lica, pronađenih u Kazanima, identificirano.

Dana 26. oktobra 1993. Predsjedništvo RBiH, MUP RBiH i Armija RBiH organizirali su *Operaciju Trebević 2*, s ciljem obračuna s kriminalom u vlastitim redovima i vraćanje odmetnutih vojnih grupa u sistem. Akcija je bila usmjerena protiv komandanta Desete brdske brigade Armije RBiH Mušana Topalovića Cace. Mušan Topalović Caco i njegovi ljudi su prilikom hapšenja ubili devet pripadnika MUP-a RBiH.

Nakon ove akcije 10. brdska brigada je rasformirana. Ušla je u sastav 12. divizije, i brigada je preimenovana u  115. brigadu. 14 pripadnika 10. brdske brigade Armije RBiH je uhapšeno i suđeno im je za zločine na Kazanima.

Po 10. brdskoj brigadi nazvana je ulica u Starom Gradu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Dossier Mušana Topalovića Cace: Od zločina na Kazanima do njegovog ubistva

Kategorija:Brigade Armije Republike Bosne i Hercegovine
Kategorija:Rat u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Sarajevo
Drvene crkve u Slovačkoj

**Slovačke drvene crkve** na slovačkom dijelu karpatskog planinskog područja, ilustruju koegzistenciju različitih vjera na maloj teritoriji srednje Evrope.

Predstavljaju dobre primjere bogate lokalne tradicije vjerske arhitekture, obilježene susretom latinske i bizantijske kulture. Međusobno se donekle razlikuju u tipovima tlocrta, po rasporedu u unutrašnjem prostoru i detaljima u vanjskom izgledu zbog svojih vjerskih običaja. 
u]]
## Svjetska baština 
Osam crkvi je 2008. godine upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine

### Rimokatoličke crkve 
* Crkva svetog Franje Asiškog u Hervatovu,  15. stoljeće, po čemu je jedna od najstarijih drvenih crkvi. Ima gotički karakter, sa visokom i uskom konstrukcijom, što je neuobičajena za drvenu crkvu. Pod je od kamena, za razliku od većine drvenih crkava gdje je obično od drveta. Rijetke zidne slike dodane su 1665. godine, u periodu reformacije. 
* Crkva svih Svetih, Tvrdošin, 15-17. stoljeće

### Evangelističke crkve 
Oštra ograničenja sadržana u odlukama na Šopronskom kongres 1681 donijela su ograničenja u pogledu izgradnje protestantskih, tzv. artikularnih crkava. Posljedica je bila izgradnja objekata prijatnog izgleda. Crkve su se morale izgraditi u toku jedne godine, bez ikakvih metalnih dijelova kao što su ekseri, i bez ikakvog tornja. 
* Artikularna evangelistička crkva, Hrontek, 1725-26. god. Crkva je visoka 8m. i ima oblik krsta sa krakovima dužine 23 i 18m. Kako ima mnogo neobičnih motiva iz skandinavske arhitekture, pretpostavlja se da su na gradilištu učestvovali majstori iz Norveške i/ili Švedske. 
* Artikularna evangelistička crkva, Lještina, 1688. god 
* Artikularna evangelistička crkva, Kežmarok, 1717. god. Dimenzije su: dužina 34,68 m, širina od 30,31 m, i visina 20,60 m, i zajedno sa 6 dodataka može opsluživati više od 1500 vjernika, što je veliki broj za drvena crkva. Poznata je po izuzetnim zidnim slikama, kao i rezbarijama u drvetu. Kako bi se prikupio novac za izgradnju crkve, u mnogim dijelovima Evrope vođene su akcije prikupljanja sredstava, npr. u Švedskoj i Danskoj. 
]]
### Grkokatoličke crkve 
* Crkva svetog Nikole, Bodružal, 1658. god. Sastoji iz tri četvrtasta dijela spojena po osi istok-zapad, s tri tornja (od kojih najveći ima zvona) nadsvođena lukovastim kupolama i željeznim krstovima na vrhu. 
* Crkva svetog Nikole, Ruska Bistra, 18. stoljeće. Ima dva tornja, veliki zapadni iznad ulaza i mali istočni iznad oltara. Njen gotovo savršeni geometrijski krov izgleda poput tradicionalnih krovova seoskih kuća. Iznutra je bogato ukrašena slikama iz 18. stoljeća.
* Crkva svetog Arhanđela Mihovila, Ladomirova, 1742. god. Identičnog dizajna i okoliša kao i ona u Bodružalu.
 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Slovačkoj
Kategorija:Drveni vjerski objekti
Rock & Roll: Najveći hitovi '74–'88.

'''Rock & Roll: Najveći hitovi '74–'88''' je kompilacijski album rok sastava Bijelo dugme. Objavila ga je u CD izdanju zagrebačka izdavačka kuća Croatia Records 1994. godine. Jedan je iz serije kompilacijskih albuma, a treći po redu nakon raspada ovog sarajevskog rok sastava. Sastoji se od 14 pjesama snimljenih u periodu između 1974. i 1988. godine. 

Omotnicu albuma uradio je Ivan Piko Stančić.

## Lista pjesama 
# "Top" (4:15)
# "Da sam pekar" (3:30)
# "Ne spavaj, mala moja, muzika dok svira (2:30)
# "Tako ti je mala moja kad ljubi Bosanac" (3:53)
# "Bekrija si cijelo selo viče, e pa jesam" (2:44)
# "Eto! Bas Hoću!" (3:53)
# "Slatko li je ljubit tajno" (4:36)
# "Bitanga i princeza" (3:48)
# "Na zadnjem sjedistu moga auta" (3:53)
# "Ala je glupo zaboravit njen broj" (3:50)
# "Kosovska" (3:36)
# "Čudesno jutro u krevetu gđe Petrović" (2:27)
# "Ha, ha, ha" (3:12)
# "Napile se ulice" (2:50)

## Članovi grupe 
*Željko Bebek - pjevač, bas-gitara
*Goran Bregović - gitara
*Goran Ivandić - bubnjevi
*Điđi Jankelić - bubnjevi
*Mladen Vojičić Tifa - pjevač
*Vlado Pravdić - klavijature 
*Alen Islamović - pjevač
*Zoran Redžić - bas-gitara
*Laza Ristovski - klavijature
* Jadranko Stanković - bas-gitara
*Milić Vukašinović - bubnjevi

## Izvori 
Kategorija:Albumi iz 1982.
Kategorija:Albumi Bijelog dugmeta
Drvena crkva u Petäjävesi

**Drvena crkva u Petäjävesi** je protestantska seoska crkva na poluostrvu na jezeru Solikkojärvi, u centralnoj Finskoj. Okružena je poljoprivrednim pejzažom sa jezerima i šumama, tipičnim za regiju. Sagrađena je od balvana između 1763. i 1765. Tipičan je primjer arhitektonske tradicije koja je jedinstvena za istočnu Skandinaviju u gradnji brvnara koju je lokalno seljačko stanovništvo primjenjivalo u sjevernim crnogoričnim šumskim područjima. 
 
Evropski arhitektonski trendovi, koji su utjecali na vanjski oblik i raspored crkve, majstorski su primijenjeni na tradicionalnu gradnju brvnara. Crkva je rađena kombinacijom renesansne koncepcije centralno planirane crkve sa elementima konstrukcije koji potiču iz baroka i gotičkih preponskih svodova.
 
Ručno izrezbarene površine balvana u unutrašnjosti sa svilenkastom patinom i srebrnim sjajem na zidovima daju prostoru jedinstvenu atmosferu, koja je dodatno pojačana blago nepravilnim postavljanjem podnih greda i klupa. Karakteristike unutrašnjosti su detaljno izrezbarene propovjedaonice, klupe, rasvjeta i galerije, koje su u potpunosti djelo domaćih majstora i umjetnika.

Popravci, restauratorski i konzervatorski radovi započeli su 1920-ih godina kada je prepoznata istorijska i arhitektonska vrijednost Stare crkve. Danas je crkvena porta u funkciji, dok se crkva koristi samo ljeti. 
## Svjetska baština 
Crkva je 1994. godine upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine
 
## Reference 
Kategorija:Svjetska baština u Finskoj
Kategorija:Drveni vjerski objekti
Receptor retinoidne kiseline

**Receptor retinoidne kiseline** (**RAR**) je tip jedarnog receptora koji također može djelovati kao faktor transkripcije koji aktivira sve-trans retinoidnu kiselinu i 9-cis retinoidnu kiselinu.  Postoje tri receptora retinoidne kiseline (RAR), **RAR-alfa**, **RAR-beta** i **RAR-gama**, kodirana genima ,  i . U ljudskim RAR-ovima identifikovane su višestruke varijante transkripta: četiri za , pet za  i dvije za . Kao i kod drugih tipova II jedarnih receptora, RAR heterodimerizira sa RXR i u odsustvu liganda, RAR/RXR dimer vezuje se za elemente hormonskog odgovora poznate kao retinoidni elementi kiselog odgovora (RARE) u kompleksu sa korepresorskim proteinom. Vezivanje agonista liganda za RAR rezultira disocijacijom korepresora i regrutacijom koaktivatorskog proteina koji, zauzvrat, promovira transkripciju nižeg cilja gena u iRNK i na kraju protein. Osim toga, ekspresija RAR gena je pod epigenetičkom regulacijom promotora metilacija.

## See also
* Retinoidni receptor
* Retinoidni X receptor

## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Unutarćelijski receptori 
Kategorija:Transkripcijski faktori
Kategorija:Geni na hromosomu 3
Kategorija:Geni na hromosomu 12
Kategorija:Geni na hromosomu 17