Ostrva Aru (regentstvo)

**Regentstvo Aru ostrva** () jest grupa od oko 95 niskih ostrva u sastavu Maluku ostrva u istočnoj Indoneziji. Također čini regentstvo pokrajine Maluku, sa površinom od 6.426,77&nbsp;km2. Prema popisu stanovništva iz 2011, Regentstvo je imalo 84.138 stanovnika; prema popisu iz 2020, ukupno ih je bilo 102.237, a zvanična procjena sredinom 2024. bila je 112.531 (od čega 57.767 muškaraca i 54.764 žena). Neki izvori smatraju arhipelag dijelom Azije, dok ga drugi smatraju dijelom Melanezije.

## Geografija 
Aru ostrva su najistočniji arhipelag u pokrajini Maluku i nalaze se u Arafurskom moru južno od Zapadne Papue, Nove Gvineje i sjeverno od Australije. Ukupna površina ostrva je 6.426,77&nbsp;km2. Najveće ostrvo je Tanahbesar (također nazvan Wokam); Dobo, glavna luka ostrva, nalazi se na Wamaru, odmah pored Tanahbesara. Ostalih pet glavnih ostrva su Kola, Kobroor, Maikoor, Koba i Trangan. Ukupno postoji oko 676 ostrva, od kojih je 28 naseljeno. Glavna ostrva se uzdižu u niska brda i odvojena su vijugavim kanalima. Geološki, za razliku od ostatka Malukua, grupa je dio australskog kontinenta, zajedno sa Novom Gvinejom, Tasmanijom, Waigeom i Raja Ampatom na Australskoj ploči.

Ostrva Aru prekrivena su mješavinom tropskih vlažnih širokolisnih šuma, savane i mangrova. Ostrva leže na kontinentalnom šelfu Australije i Nove Gvineje i bila su povezana s Australijom i Novom Gvinejom kopnom kada je nivo mora bio niži tokom ledenih doba. Flora i fauna Arua dio su australazijskog carstva i blisko su povezane s florom Nove Gvineje. Aru je, zajedno s većim dijelom zapadne Nove Gvineje, dio kopnene ekoregije nizinskih kišnih šuma Vogelkop-Aru.

Kao dio političke i administrativne decentralizacije Indonezije od kada se Suharto povukao s vlasti 1998, ostrva Aru su stvorena kao zasebna regentska oblast (kabupaten) 18. decembra 2003, sa sjedištem u Dobou, i odvojena od Jugoistočne regentske oblasti Maluku.

## Ekonomija
Tokom svoje historije, ostrva Aru su izvozila luksuzne prirodne proizvode poput rajskih ptica, oklopa kornjača i bisera u Aziju, a kasnije i u Evropu. Dok su ostrva bila pozicionirana unutar globalne trgovinske mreže, lokalno Aru društvo je uspjelo sačuvati svoju nezavisnost i egalitarizam.

Uzgoj bisera i dalje predstavlja glavni izvor prihoda za ostrva. Industrija bisera na Aru ostrvima kritikovana je u nacionalnim medijima zbog navodnog održavanja eksploatatorskih dužničkih struktura koje vežu lokalne muškarce koji rone za biserima za vanjske vlasnike brodova i trgovce u neravnopravan odnos.

Ostali izvozni proizvodi uključuju sago, kokose, duhan, sedef, trepang (jestivi morski krastavac, koji se suši i konzervira), kornjačin oklop i perje rajskih ptica.

U novembru 2011, Vlada Indonezije dodijelila je BP-u dva ugovora o podjeli proizvodnje nafte i gasa (PSC) oko dvjesto km zapadno od Aru ostrva. Dva susjedna priobalna istraživačka PSC-a, Zapadni Aru I i II, pokrivaju površinu od oko 16.400&nbsp;km2 s dubinama vode u rasponu od 200 do 2.500 m. BP planira prikupiti seizmičke podatke za oba bloka.

## Demografija 
.]]

Ostrva su imala 84.138 stanovnika prema popisu iz 2010; Noviji izvještaj iz 2007. sugeriše da se brojka od 4% muslimana može odnositi samo na autohtono stanovništvo i da stvarni postotak muslimana može biti znatno veći.

Na popisu stanovništva iz 2010, stanovništvo se sastojalo od protestanata (59,84%), katolika (9,32%), muslimana (29,97%), hindusa (0,05%), budista (0,03%), konfučijanaca (0,02%), ostalih (0,01%) i onih koji nisu pitani (0,75%).

Smatra se da je islam uveden na ostrva krajem 15. vijeka. Međutim, ukorijenio se tek sredinom 17. stoljeća, prvenstveno na zapadnoj strani teritorije gdje se govori ujirski jezik.

Nizozemska je donijela kršćanstvo u 17. i 18. stoljeću, ali veći dio prelaska stanovništva na kršćanstvo nije se dogodio sve do 20. stoljeća.

## Reference 
## Dodatna literatura 
*
*
*

*
Kategorija:Ostrva Indonezije
Kategorija:Regija Maluku
Kategorija:1623. u Indoneziji
Kategorija:Indonezijski arhipelag