Metabotropni glutamatni receptor

[right|thumb|Metabotropni glutamatni receptor [Proteinski dimer|dimer (Tip 2) u trakasti prikaz]]
[thumb|right|[Glutaminska kiselina|L-Glutaminska kiselina]]
**Metabotropni glutamatni receptori**, ili **mGluR**, su vrsta glutamatnog receptora koji je aktivan putem indirektnog metabotropnog procesa. Oni su članovi grupe C porodice G-protein spegnutih receptora, ili GPCR-a. Kao i svi glutamatni receptori, mGluR-ovi se vežu za glutamat, aminokiselinu koja funkcioniše kao ekscitatorni neurotransmiter.

## Funkcija i struktura
mGluR-ovi obavljaju različite funkcije u centralnom i perifernom nervnom sistemu: naprimjer, uključeni su u učenje, pamćenje, anksioznost i percepciju bola. Nalaze se u pre- i postsinaptičkim neuronima u sinapsama hipokampusa, malog mozga, i moždana kora, kao i u drugim dijelovima mozga i u perifernim tkivima.

Kao i ostali metabotropni receptori, mGluR-ovi imaju sedam transmembranskih domena koji se protežu preko ćelijske membrane.   Za razliku od ionotropnih receptora, metabotropni glutamatni receptori nisu ionske kanale. Umjesto toga, oni aktiviraju biohemijske kaskade, što dovodi do modifikacije drugih proteina, kao što su ionski kanali. Ovo može dovesti do promjena u sinapsinoj ekscitabilnosti, naprimjer presinapsnom inhibicijom neurotransmisije ili modulaciju, pa čak i indukciju postsinapsnih odgovora.

Za dimernu organizaciju mGluR-ova potrebna je signalizacija  G-protein spregnutog receptora indukovana agonistima.

## Klasifikacija
Osam različitih tipova mGluR-ova, označenih od mGluR1 do mGluR8 ( do ), podijeljeni su u grupe I, II i III. Stimulacija receptora uzrokuje da povezani enzim fosfolipaza C hidrolizira fosfoinozitid fosfolipid u ćelijskoj plazmamembrani. činjenica koja je korisna eksperimentatorima jer im omogućava da ih izoluju i identifikuju.

### Grupa II i Grupa III
Receptori u grupi II, uključujući mGluR 2 i 3, i grupi III, uključujući mGluR 4, 6, 7 i 8, (uz neke izuzetke) sprečavaju formiranje cikličkog adenozin-monofosfata, ili cAMP-a, aktiviranjem G-proteina koji inhibira enzim adenilil-ciklazu, koji formira cAMP iz ATP.  Ovi receptori su uključeni u presinaptičku inhibiciju, RO4491533 djeluje kao negativni alosterni modulator mGluR2 i mGluR3.

## Lokalizacija
Različite vrste mGluR-ova su različito raspoređene u ćelijama. Naprimjer, jedna studija je otkrila da se mGluR-ovi Grupe I nalaze uglavnom na postsinapsnim dijelovima ćelija, dok se grupe II i III uglavnom nalaze na presinapsnim elementima, Smatra se da svi mGluR-ovi osim mGluR6 postoje u hipokampusu i entorinalnom korteksu. tipa receptora povezanog s ionskim kanalima koji je centralan u neurotoksičnom procesu koji se naziva egzitotoksičnost. Proteini koji se nazivaju PDZ-proteini često usidravaju mGluR-ove dovoljno blizu NMDAR-ova kako bi modulirali njihovu aktivnost.

Pretpostavlja se da mGluR-ovi mogu djelovati kao regulatori osjetljivosti neurona na ekscitotoksičnost (smrtonosni neurohemijski proces koji uključuje prekomjernu aktivaciju glutamatnih receptora) putem modulacije NMDAR-a, receptora koji je najviše uključen u taj proces. Utvrđeno je da prekomjerne količine *N*-metil-*D*-aspartata (NMDA), selektivnog specifičnog agonista NMDAR-a, uzrokuju više oštećenja neurona u prisustvu agonista mGluR grupe I. S druge strane, agonisti grupe II  i III mGluR-ovi smanjuju aktivnost NMDAR-a.

Grupa II i III moguće smanjenjem aktivnosti NMDAR-a.

Smatra se da metabotropni glutamatni receptori također utiču na dopaminergičku i adrenergičnu neurotransmisiju.

### Uloga u plastičnosti
Poput drugih glutamatnih receptora, pokazalo se da su mGluR-ovi uključeni u sinapsnu plastičnost

Oni učestvuju u dugoročnoj potencijaciji i dugoročnoj depresiji, a uklanjaju se sa sinapsne membrane kao odgovor na vezivanje agonista. Osim toga, manipulisanje mGluR-ovima može biti korisno u liječenju nekih stanja. Naprimjer, kliničko ispitivanje je sugeriralo da je agonist mGlu2/3, LY354740, bio efikasan u liječenju generaliziranog anksioznog poremećaja.  Također, neki istraživači sugerišu da bi se aktivacija mGluR4 mogla koristiti kao tretman za Parkinsonovu bolest.

Nedavno su mGluR-ovi Grupe I povezani s patogenezom fragilnog X-a, tipa autizma, i brojne studije trenutno testiraju terapijski potencijal lijekova koji modificiraju ove receptore.

Također postoji sve više dokaza da agonisti metabotropnih glutamatnih receptora grupe II mogu imati ulogu u liječenju shizofrenije. Shizofrenija je povezana s deficitom kortikalnih inhibitornih interneurona koji oslobađaju GABA i sinapsnim abnormalnostima povezanim s deficitom funkcije NMDA receptora. Ovi inhibitorni deficiti mogu oštetiti korteksnu funkciju putem korteksne dezinhibicije i asinhronije.|  Lijek LY354740 (također poznat kao Eglumegad, mGlu2/3 agonist) pokazao se učinkovitim u smanjenju fizioloških i kognitivnih abnormalnosti u studijama na životinjama i ljudima o antagonistima NMDA receptora i serotonergičkim halucinogenim efektima, što podržava naknadne kliničke dokaze o efikasnosti agonista mGluR2/3 u liječenju shizofrenije.
Pokazalo se da isti lijek ometa hipotalamusno-hipofizno-adrenalnu osovinu, pri čemu hronična oralna primjena ovog lijeka dovodi do značajno smanjenih baznih nivoa kortizola kod makakija (*Macaca radiata*); akutna infuzija Eglumegada LY354740 rezultirala je značajnim smanjenjem odgovora na stres[] izazvanog johimbinom kod tih životinja. Također je dokazano da LY354740 djeluje na metabotropni glutamatni receptor 3 (GRM3) ljudskih adrenokortikalnih ćelija, smanjujući sintazu aldosterona, CYP11B1 i proizvodnju adrenalnih steroida (tj. aldosterona i kortizola).

## Historija
Prva demonstracija da glutamat može izazvati formiranje molekula koje pripadaju glavnom sistemu sekundarnih glasnika bila je 1985. godine, kada je pokazano da može stimulirati formiranje inozitol-fosfata. Ovo otkriće je 1987. godine omogućilo objašnjenje oscilatornih ionskih glutamatnih odgovora i pružanje daljnjih dokaza o postojanju metabotropnih glutamatnih receptora. U 1991. kloniran je prvi metabotropni glutamatni receptor iz porodice sa sedam transmembranskih domena. Noviji izvještaji o jonotropnim glutamatnim receptorima koji se mogu spojiti s metabotropnim transdukcijskim sistemima  sugeriraju da metabotropni odgovori glutamata možda nisu ograničeni na sedam transmembranskih domena metabotropnih glutamatnih receptora.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Receptori
Kategorija:Proteinski domeni
Kategorija:Proteinske porodice