open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Brahmagupta

**Brahmagupta** (ब्रह्मगुप्त) (589. – 668.) bio je indijski matematičar i astronom.

## Biografija 
Rođen je 598. u gradu Binmal u državi Radžastan u severozapadnoj Indiji. Vjerovatno je veći dio života proveo u Bilamali (današnji Binmal) u carstvu Harša. Zbog ovoga, Brahmaguptu često nazivaju Bilamalakarja, učitelj iz Bilamale. Bio je upravnik astronomske upservatorije u Udžainu, i za to vreme je napisao četiri matematička i astronomska teksta: *Bramasputasidanta* 628, *Kadamekela* 624, *Durkeminarda* 672, i *Kandakadjaka* 665.

Godine 628, prvi je put opisao gravitaciju kao privlačnu silu i upotrijebio izraz "gurutvākarṣaṇam (गुरुत्वाकर्षणम्)" na sanskrtu. da bi je opisao. Također je zaslužan za prvi jasan opis kvadratne formule (rješenje kvadratne jednačine) u njegovom glavnom djelu, *Bramasputasidanta*.

## Matematika 
Sabiranje, oduzimanje, dijeljenje i druge fundamentalne operacije sa hindu arapskim brojevima se prvi put pojavljuju u *Bramasputa Sidanta*, (u arapskom prijevodu *Sindhind*). Brahmaputra je imao običaj da izostavlja riječi i korake u svojim matematičkim djelima, kako bi mogao da ih predstavi na poetskiji način.

Njegov rad je od velikog značaja za matematiku. Brahmagupta je popularizovao važan koncept u matematici: broj nula. *Bramaguptasidanta* je najstariji poznati tekst koji nulu tretira kao broj po sebi, umjesto samo kao cifru u predstavljanju drugog broja. Štaviše, u ovom djelu se ide dalje, i navode se pravila za aritmetiku sa negativnim brojevima i nulom, koja su vrlo blizu današnjih shvatanja. Glavna razlika je u tome što je Brahmagupta pokušao da definiše dijeljenje nulom, koje je ostalo nedefinisano u modernoj matematici. Njegova definicija nule kao broja je bila ispravna osim što je smatrao da je 0/0 jednako 0, dok moderna matematika insistira da se ova vrijednost ne može definisati.

Godine 628, Bramagupta je dao prvo opće rješenje kvadratne jednačine:

:ax^2+bx=c

Što je ekvivalentno sa:

:x = \frac{\sqrt{4ac+b^2}-b}{2a} 

## Astronomija 
U oblasti astronomije, Brahmagupta je prvi koristio algebru u rješavanju astronomskih problema. Kroz djelo *Bramasputasidanta* su se Arapi upoznali sa indijskom astronomijom. Čuveni abasidski halifa, Al-Mansur (712. – 775.) je osnovao Bagdad, i učinio ga centrom nauke. On je pozvao učenjaka po imenu Kankah iz Udžaina 770. Koristio je knjigu *Bramasputasidanta* da objasni hindu sistem aritmetičke astronomije. Al-Fazari je preveo ovo djelo na arapski po zahtjevu halife. Brahmagupta je kritikovao mišljenje da je Zemlja ravna ili šuplja. On je primijetio da su Zemlja i nebesa sfernog oblika i da se zemlja kreće.

## Reference
### Izvori 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 

## Dodatna literatura 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* Brahmagupta's Brahma-sphuta-siddhanta English introduction, Sanskrit text, Sanskrit and Hindi commentaries (PDF)

Kategorija:Indijski matematičari
Kategorija:Rođeni 589.
Indijska matematika

**Indijska matematika** se razvila na Indijskom potkontinentu sve do kraja 18. vijeka. U klasičnom periodu indijske matematike  (400 - 1200) su zabilježena značajna postignuća zahvaljujući učenjacima kao što su Aryabhata, Brahmagupta i Bhaskara II.  Decimalni sistem brojeva koji se koristi danas se prvi put koristio u indijskoj matematici.  Indijski matematičari su dali rani doprinos proučavanju koncepta nule kao broja, negativnih brojeva, aritmetike i algebre., uključujući savremene defincije sinusa i kosinusa. Ti matematički koncepti su se kasnije prenijeli na Bliski istok, Kinu i Evropu te bitno pridonijeli razvoju koncepata koji danas čine osnovu mnogih područja matematike.

Drevni i srednjovjekovni matematički tekstovi, svi napisani na sanskritu, najčešće su se sastojali od *sutra* u kojima su načela ili problemi izneseni u ekonomičnim stihovima kako bi ih učenik mogao što lakše upamtiti. Njih je slijedila druga sekcija koja se sastojala od komentara u prozi (ponekad nekoliko komentara od različitih učenjaka) koji su detaljnije obrazložili problem ili izložili njegovo rješenja. U proznom djelu forma (i njena memorizacija) nisu bili tako važni kao same ideje. Sva matematička djela su se prenosila usmenom predajom sve do oko 500. p. n. e. a nakon čega su se prenosili i usmeno i preko rukopisa. Najstariji sačuvani matematički *dokument* na Indijskom kontinentu je rukopis iz Bakhshalija, otkriven godine 1881. u Bakhshaliju kraj Peshawara (moderni Pakistan) a koji datira iz 7. vijeka.

Važno poglavlje u historiji indijske matematike bio je razvoj ekspanzije nizova za trigonometrijske funkcije (sinuse, kosinuse i obrnute trigonometrijske funkcije) od strane Keralske škole u 15. vijeku.  Njihovo djelo, napravljeno dva vijeka prije otkrića infinitezimalnog računa u Evropi, je predstavljao prvi primjer stepenog reda. Međutim, ona nije razvila koncepte  diferencijala i integracije, niti ima neposrednih dokaza da su se ta dostignuća proširila izvan Kerale.

## Također pogledajte 
* Brahmagupta
* Matematika u srednjovjekovnom islamu

## Reference 
## Izvori 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* . New edition with translation and commentary, (2 Vols.).
* .
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 


Kategorija:Nauka i tehnologija u Indiji
Kategorija:Historija matematike
Aryabhata

[mini|245x245px|Statua Aryabhate u kampusu [Inter-University Centre for Astronomy and Astrophysics|IUCAA u Puneu.]]

**Aryabhata** (IAST: , ) (476–550) je bio indijski matematičar i astronom, prvi iz klasičnog perioda indijske matematike i astronomije. Najpoznatija djela su mu *Āryabhaṭīya* (499) i *Arya-siddhanta*.

Iako postoji tendencija da se njegovo ime pogrešno piše kao "Aryabhatta" po analogiji s drugim imenima koja imaju sufiks "bhatta", njegovo ime se ispravno piše Aryabhata: svaki astronomski tekst piše njegovo ime na taj način, uključujući i Brahmaguptine reference na njega "na više od stotinu mjesta po imenu". Nadalje, u većini slučajeva ni "Aryabhatta" ne bi odgovaralo metrici.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Eugene C. Clark's 1930 English translation  of  *The Aryabhatiya* at scribd.com
* Eugene C. Clark's 1930 English translation  of *The Aryabhatiya* in various formats at the Internet Archive.  
* 
* [''Aryabhata and Diophantus' son'', Hindustan Times(https://bs.wikipedia.org/wiki/Hindustan_Times) Storytelling Science column, Nov 2004]
* http://www.hindu.com/2007/06/25/stories/2007062558250400.htm
* http://www.wilbourhall.org/  (Surya Siddhanta translations)

Kategorija:Indijski astronomi
Kategorija:Indijski matematičari
Kategorija:Rođeni 476.
Kategorija:Umrli 550.
Alma Granov

**Alma (Emin) Granov** (1968–2013), lingvistkinja.

Završila je studij na Odsjeku za južnoslavenske jezike i književnosti naroda i narodnosti Jugoslavije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1993.Na istom fakultezu odbranila je magistarski rad iz računarske lingvistike (2003), te doktorsku disertaciju iz oblasti kompjuterske semiotike podnazivom: Semiotički pristup znakovima u korisnički orijentiranim interfaceima (2008). Na Odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik kao docent predavala je predmete: Opća lingvistika, Uvod u lingvistiku, Lingvistički pravci i metodi, Kompjuterska lingvistika, Obradu prirodnog jezika u IT sistemima i Semiotika.

Napisala je više radova iz oblasti opće lingvistike, neurolingvistike, fuzzy lingvistike, kompjutorske lingvistike, kompjuterske semiotike, korisničkog interfejsa kao semiotičkog sistema, fuzzy tehnologije u obradi prirodnog jezika, neuronske mreže u obradi prirodnog jezika, interakcija ljudi i kompjutera HCI, vještačke inteligencije.

Alma Granov bila je osnivač je i predsjednik Društva za jezičke tehnologije (DUJIT), član udruženja “Academia Analitica” i dopisni član Hrvatskog društva za znanost i umjetnost. Bila je saradnik Microsofta na više međunarodnih projekata i voditelj više LIP projekata (Microsoft: Microsoft Vista, Office 7, Windows 7, Firefox 3.6).

Alma Granov imala je veliku zaslugu u projektu uvrštavanja bosanskog jezika na Google Translate. Ona je bila prva lingvistica koja se u BiH počela baviti jezičkim tehnologijama u okviru IT tehnologija spajajući lingvistiku i informatiku za korist društva.

## Reference
Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački lingvisti
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1968.
Kategorija:Umrli 2013.
Benue

[mini|284x284px|Rijeka Benue gledajući jugoistočno od [Jimeta.]]
mini|desno|268x268px|Karta prikazuje sliv rijeke Benue.
**Benue** (**Bénoué**) je velika rijeka u Kamerunu u Nigeriji. Zahvaljujući svojoj dužini (1.400 km), dubine i širine, ona je transportni put u te dvije države.

Izvire u visoravni Adamawa na sjeveru Kameruna, odakle teče prema zapadu, kroz grad Garoua, pa skreće u Nigeriju južno od mandarških planine, i kroz Yole, Ibi i Makurdi, prije nego što se u Lakoji izlije u rijeku Niger.

Benue je važna jer je povezana s bazenom jezera Čad. U nju se izlijevaju rijeke: Majo-Kebbi, Taraba i Katsina-Ala.

## Također pogledajte 
* Spisak rijeka u Kamerunu
* Spisak rijeka u Nigeriji

## Reference
## Vanjski linkovi
*https://horizon.documentation.ird.fr/exl-doc/pleins_textes/pleins_textes_5/b_fdi_31-32/32981.pdf

Kategorija:Rijeke u Kamerunu
Kategorija:Rijeke u Nigeriji
Krajevi Slovačke

**Krajevi Slovačke** prvi su nivo administrativne podjele te države. Postoji osam krajeva, a ta podjela uspostavljena je 1996. Svaki kraj sastoji se od okruga, a svaki okrug dalje se dijeli na općine i gradove.

Kraj sa najviše stanovnika jest Prešovski, u kojem je, prema popisu stanovništva iz 2001, živjelo 798.596 stanovnika.
Najveći je Banskobistrički (9.454 km2), a najmanji je Bratislavski (2.053 km2), ali je ujedno i najgušće naseljen (294 st/km2).

## Također pogledajte 
* Okruzi Slovačke

## Reference 
## Vanjski linkovi
* Mape regija EU-a
* Bivši nazivi slovačkih gradova i sela prije 1. svjetskog rata (prije 1918. godine)

Slovačka
Kategorija:Administrativna podjela Slovačke
Slovačka
Kategorija:Krajevi Slovačke
Kategorija:Slovačka
Spisak najdužih rijeka na svijetu

**Spisak najdužih rijeka na svijetu** je relativno problematična stvar jer se *brojni geografi* i danas spore o izvorima pojedinih rijeka pa se i danas ne zna (odnosno ne može se dogovoriti) da li je duži Nil ili Amazon, a ista je stvar i sa brojnim drugim rijekama.

## Spisak rijeka dužih od 1 000 km
Ovo nije potpuni spisak, tako da ostaje da se popuni.

|}

## Također pogledajte 
* Spisak rijeka po protoku

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* *Principal Rivers of the World* 

Kategorija:Rijeke
Kategorija:Spiskovi rijeka
Jasminka Taso

**Jasminka Taso** (1959–1991), lingvist.

Završila je studij srpskohrvatskog jezika i književnosti naroda i narodnosti Jugoslavije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Na istom fakultetu odbranila je magistarski rad pod nazivom: Sufiksalna tvorba imenica ”stanja” i ”svojstva” u srpskohrvatskom jeziku (1990). Izabrana je u zvanje asistenta pripravnika za savremeni srpskohrvatski jezik 1985 na Odsjek za južnoslavenske jezike Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Godine 1991 otišla je na Univerzitet u Nju Delhiju, u Indiji, gdje je radila kao lektor za srpskohrvatski jezik. Poslije tri mjeseca rada, iznenadno je preminula (Nju Delhi).

## Bibliografija 
* Semantičke relacije u vezi sa kolebanjem u rodu imenica srpskohrvatskog jezika, Institut za jezik – Filozofski fakultet u Sarajevu, Sarajevo 1998.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 57-58.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* http://izj.unsa.ba/files/1987-16-3-4/20-JasminkaTaso258-268.PDF

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački lingvisti
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1959.
Kategorija:Umrli 1991.
Remzija Hadžiefendić-Parić

**Remzija Hadžiefendić-Parić** jest bosanskohercegovački lingvist.

## Biografija 
Rođena je u naselju Sakar kod Malog Zvornika. Roditelji su joj otac Idriz i majka Emina (rođena Dugalić) Hadžiefendić. Završila je osnovnu školu u Malom Zvorniku, a gimnaziju u Zvorniku. Zatim je završila studij na Odsjeku za južnoslavenske jezike Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1978. Magistarski rad pod nazivom: Funkcija turcizama u romanima “Na Drini ćuprija” I. Andrića i “Derviš i smrt” M. Selimovića, odbranila je na Filološkom fakultetu u Beogradu 1984. Doktorsku disertaciju pod nazivom: "Semantičko-stilistička analiza deminucije i augmentacije u savremenom srpskohrvatskom standardnom jeziku", odbranila je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1991.

Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu radila je od 1979. kao asistent, a od 1991. kao docent na predmetima Savremeni srpskohrvatski jezik i Lingvistička stilistika. Od aprila 1992. živi u Zagrebu gdje je zasnovala porodicu (Parić). Profesorica je u Medresi dr. Ahmeda Smajlovića u Zagrebu od 1992, odnosno, od 2007. u preimenovanoj Islamskoj gimnaziji "Dr. Ahmed Smajlović". Pored toga, od 1996. profesorica je na Pedagoškom fakultetu Univerziteta u Bihaću, na Pedagoškoj akademiji Univerziteta u Zenici (2002-2004), na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Tuzli (2006-2008) i na Islamskom pedagoškom fakultetu u Bihaću (2011-2012).

Naučna područja i stručni interes su savremeni bosanski i hrvatski jezik, lingvistička stilistika, opća lingvistika, retorika i semantika. Objavila je veći broj stručnih i naučnih radova, te prevodila sa ruskog jezika (Književni jezik, Književne novine, Izraz, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Književna revija, Behar, Bosanski jezik, Pismohrana i dr). Autor je nekoliko udžbenika bosanskog jezika (Naš jezik, za I. razred gimnazije, Naš jezik, za IV. razred gimnazije, Bosanski jezik za V. razred osnovne škole s Radnom sveskom). 2016. objavila je značajnu knjigu Lingvostilistički zapisi (2016).

Bila je član Lige mladih lingvista za BiH (1987-1989), lektor na Međunarodnom seminaru za strane slaviste na Filozofskom fakultetu u Zadru, Beogradu, Mariboru, Prištini, Sarajevu (1979-1990), član Udruženja za primijenjenu lingvistiku Bosne i Hercegovine, član Glavnog odbora Bošnjačke nacionalne zajednice za Hrvatsku (2000-2007), član Sabora IZ Hrvatske (2002-2006) i potpredsjednica Sabora IZ Hrvatske (2006-2010), član Predsjedništva Vijeća bošnjačke nacionalne manjine za Zagreb (od 2011), član Sabora IZ u BiH kao predstavnica IZ Republike Hrvatske (od 2011).

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 55.
* Remzija Hadžiefendić-Parić, http://www.islamska-zajednica.hr/pisani_materijali/lipanj_12/01%20Remzija.pdf

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački lingvisti
Kategorija:Biografije, Mali Zvornik
Kategorija:Rođeni 1955.
Kategorija:Živi ljudi
Hasnija Muratagić-Tuna

**Hasnija Muratagić-Tuna** je bosanskohercegovačka lingvistica i pisac.

Rođena je u Ivangradu (današnjim Beranima) u Crnoj Gori. Završila je studij na Odsjeku za srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti na Filozofskom fakultetu u Prištini 1974. Magistarski rad pod nazivom *Jezičke jedinice sa stilskom funkcijom u jeziku Zuvdije Hodžića* odbranila je na Filološkom fakultetu u Beogradu (1982). Na istom fakultetu odbranila je i doktorsku disertaciju *Jezik i stil Ćamila Sijarića* (1989). Radila je od 1975. na Filozofskom, odnosno Filološkom fakultetu u Prištini. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu izabrana je 1998. za vanrednog, a 2005. za redovnog profesora na Odsjeku za bosanski, hrvatski, srpski jezik i književnosti naroda BiH. Kao predavač je radila na fakultetima u Mostaru, Bihaću, Novom Pazaru, zatim na Institutu za slavensku filologiju u njemačkom gradu Würzburgu (*Lehrstul für Slavische Philologie der Universität Würzburg*) i na Fakultetu balkanskih jezika Trakijskog univerziteta u Turskoj.

Objavila je veći broj radova u različitim časopisima i naučnim glasilima (*Naš jezik*, *Književnost i jezik*, *Književni jezik*, *Život*, *Izraz*). Pisac je većeg broja pripovjedaka, a bavi se i prevođenjem. Član je Bošnjačke akademije nauka i umjetnosti.

## Bibliografija 
* *Lepota kazivanja*, Makarije, Cetinje, 1991.
* *Jezik i stil Ćamila Sijarića*, Filološki fakultet Priština i "Damad", Novi Pazar, 1993.
* *Lingvostilističke interpretacije*, Almanah, Podgorica, 2005.
* *Bosanski, hrvatski, srpski aktuelni pravopisi /sličnosti i razlike/*, Bosansko filološko društvo, Sarajevo, 2005.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo, 2010, 53-54.

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Članovi BANU
Kategorija:Biografije, Ivangrad
Kategorija:Rođeni 1951.
Zambezi

**Zambezi** ili **Zambesi** (što na lokalnom jeziku naroda Tonga znači *Velika rijeka*) je četvrta po veličini rijeka u Africi, duga 3 540&nbsp;km, koja od izvora u Zambiji teče na jugoistok da se u Mozambiku ulije u Indijski okean.
## Geografske karakteristike 
*Zambezi* izvire na sjeveroistoku Zambije kod mjesta  Mwinilunga, na Isočnoafričkoj visoravni u močvarnom kraju na visini od oko 1 500 metara n / m. Istočno od izvora nalazi se vododjelnica između sliva Zambezija i Konga koja se poput zida proteže gotovo tačno smjerom istok - zapad.
 Zambezija]]
*Zambezi* ima sliv površine od oko 1 330 000 km2, što je otprilike polovina sliva Nila. *Zambezi* teče kroz istočnu Angolu, Zambiju i Mozambik, u dijelu svog toka formira granicu između Zambije i Namibije, te Zambije i Zimbabvea. Tu se između gradova Livingstone (Zambija) i Victoria Falls (Zimbabve) nalaze Viktorijini slapovi, najveći vodopad u Africi, visok oko 110 metara. Pored Viktorijinih slapova, Zambezi ima još dva vodopada, Chavuma kod istoimenog grada Chavuma, na granici između Zambije i Angole, te još jedan - Ngonye, pored grada Sioma na zapadu Zambije.

Na *Zambeziju* su izgrađene dvije velike brane; Kariba i Cahora Bassa, sa svojim istoimenim akomulacionim jezerima. To su brane hidroelektrana koje snabdijevaju električnom energijom Zimbabve, Zambiju i Mozambik. Na cijeloj svojoj dužini Zambezi je premošten sa samo pet mostova.

*Zambezi* je u svom donjem toku, nizvodno od grada Tete u Mozambiku plovan u dužini od oko 600&nbsp;km.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* *Zambezi River* na portalu Encyclopædia Britannica 

Kategorija:Rijeke u Angoli
Kategorija:Rijeke u Mozambiku
Kategorija:Rijeke u Zambiji
Kategorija:Rijeke u Zimbabveu
Kategorija:Rijeke u Namibiji
Kategorija:Rijeke u Bocvani
Seamus Heaney

**Seamus Justin Heaney** (Castledawson, 13. april 1939 – Dublin, 30. august 2013), irski je pjesnik, dramski pisac i prevodilac.

Robert Lowell ga je opisao kao "najvažniji irski pjesnik još od perioda Yeats", a i mnogi drugi, uključujući i akademika John Sutherlanda, su izrazili isto mišljenje da je on bio "najveći pjesnik našeg doba". Robert Pinsky je izjavio da "sa svojim divnim darom od oka i uha Heaney ima dar pripovjedača." Nakon njegove smrti 2013. godine, The Independent ga je opisao kao "vjerovatno najpoznatiji pjesnik na svijetu."

Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 1995.

### Najznačajnije pjesničke zbirke 
* 1966: *Death of a Naturalist*
* 1969: *Door into the Dark*
* 1972: *Wintering Out*
* 1975: *North*
* 1979: *Field Work*
* 1984: *Station Island*
* 1987: *The Haw Lantern*
* 1991: *Seeing Things*
* 1996: *The Spirit Level*
* 2001: *Electric Light*
* 2006: *District and Circle*

## Također pogledajte 
* Irska poezija

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* http://www.pgil-eirdata.org/html/pgil_datasets/authors/h/Heaney,Seamus/life.htm 
* http://www.nobel.se/literature/laureates/1995/heaney-lecture.html Govor na svečanosti dobijanja nagrade
* http://jacketmagazine.com/37/heaney-side.shtml

Kategorija:Rođeni 1939.
Kategorija:Umrli 2013.
Kategorija:Biografije, Castledawson
Kategorija:Irski književnici
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za književnost
Istočnokinesko more

mini|desno|250px
**Istočnokinesko more** je rubno more Tihog okeana između kineskog kopna na zapadu, Južne Koreje na sjeveru, južnih dijelova Japana na istoku i Tajvana na jugu. Njegov sjeverni dio, između Koreje i Kine, naziva se Žuto more. Ukupna površina je 1,25 miliona km2. Kina naziva vodeno tijelo duž svoje istočne obale kao "*Istočno more*" (Dōng Hǎi, ) zbog smjera, naziv "Istočnokinesko more" je inače označen kao formalni naziv od strane Međunarodne hidrografske organizacije (IHO) i koristi se na međunarodnom nivou.

Istočnokinesko more je rubno more zapadnog Tihog okeana, smješteno direktno na moru od istočne Kine. Pokriva površinu od otprilike 1.249.000&nbsp;km2. Sjeverni produžetak mora između Korejskog poluostrva i kontinentalne Kine je Žuto more, odvojeno zamišljenom linijom između jugozapadnog vrha južnokorejskog ostrva Jeju i istočnog vrha Qidonga na ušću rijeke Yangtze. Većina Istočnokineskog mora je plitko, sa skoro tri četvrtine dubine manje od 200 m, njegova prosječna dubina je 350 m, dok je maksimalna dubina, dostignuta u koritu Okinave, iznosi 2.716 m.

Istočnokinesko more je omeđeno na istoku i jugoistoku srednjim dijelom prvog lanca ostrva od istočnog euroazijskog kontinentalnog kopna, uključujući japansko ostrvo Kyushu i ostrva Ryūkyū, a na jugu ostrvo Tajvan. Povezuje se s Japanskim morem na sjeveroistoku kroz Korejski tjesnac, Južnokineskim morem na jugozapadu preko Tajvanskog moreuza i Filipinskim morem na jugoistoku preko praznina između različitih otoka Ryūkyū.

Korejski poluotok, Kina, Japan i Tajvan leže unutar Istočnokineskog mora ili graniče s njim. Godine 1980. u ovom moru su otkrivena bogata nalazišta nafte. Korištenje tih nalazišta predmet je osporavanja država koje se uz njega nalaze. Naime, Narodna republika Kina, Japan i Južna Koreja se spore oko proširenja svojih isključivih ekonomskih zona.

## Također pogledajte 
* Japansko more
* Južno kinesko more

## Reference 
## Dodatna literatura 
* 
* 
*
* Medcalf, Rory. (2020) ''Indo-Pacific Empire: China, America and the contest for the world's pivotal region'' (2020) excerpt
* 
* 
* the United States. Congress. (2014). Maritime Sovereignty in the East and South China Seas: Joint Hearing before the Subcommittee on Seapower and Projection Forces of the Committee on Armed Services Meeting Jointly with the Subcommittee on Asia and the Pacific of the Committee on Foreign Affairs (Serial No. 113-137), House of Representatives, One Hundred Thirteenth Congress, Second Session, Hearing held January 14, 2014
* 
* 

## Vanjski linkovi
* Zhu Fenglan: The Delimitation of East China Sea Continental Shelf: Sino-Japanese Disputes from the Perspective of International Law (Institucija Asijsko-Pacifičkih studija, CASS, Beijing, jesen 2006.)
* https://web.archive.org/web/20111008191433/http://www.iho-ohi.net/iho_pubs/standard/S-23/S23_1953.pdf Granice okeana i mora

Kategorija:Mora
Fejzulah Hadžibajrić

**Fejzulah Hadžibajrić** (12. januar 1913 - 21. april 1990) bio je bosanskohercegovački orijentalist, bibliotekar, prevodilac, šejh. Potječe iz sarajevske porodice. Njegov otac bio je Ismail Hadžibajrić, a mati Šemsa Užičanin.

## Biografija 
Djetinjstvo je proveo na Hridu, a potom se preselio na Alifakovac, u Ulicu Toplik. Rano je ostao bez oca. Radio je u aščinici da pomogne porodici. Završio je mekteb i osnovnu školu. Upisao je Srednju građevinsku školu, koju poslije tri godine napušta, upisuje i završava Gazi Husrev-begovu medresu (1933). Od 1933. do smrti bio je imam u sarajevskim džamijama, do 1943. bio je predavač u Gazi Husrev-begovoj medresi, od 1947. prvi hafiz kutub u Gazi Husrev-begovoj biblioteci. Završava Višu islamsku šerijatsko-teološku školu u Sarajevu. Završio je i studij orijentalistike na Odsjek za orijentalnu filologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1955). Od 1953. je bio bibliotekar na Veterinarskom fakultetu, pa viši bibliotekar na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1954-1972). Penzionisan je 1972.

Sufijska znanja i vird Fejzulah Hadžibajrić stekao je kod šejha Selima Samija Jašara iz Vučitrna (Kosovo), koji ga 1939, prima u kaderijski tarikat. Šejh kaderijskog (kadirijskog) tarikata postao je 1965. u Istanbulu  u Ajni Ali-babinoj tekiji na Kasumpaši od Muhjiddina Ensarije i u Bagdadu 1969. od pročelnika kaderijske centrale šejha Jusufa Gejlanija sa diplomom. Počasno je primio rufaijski, nakšibendijski, mevlevijski, bedevijski, i šazilijski tarikat od strane šejhova ovih tarikata u Istanbulu, Konyai, Mekki i Tauti.

Objavio je veći broj radova u velikom broju edicija. prevodio je sa turskog, perzijskog i arapskog jezika.

## Reference 
## Literatura 
* Izet Handžić, Putopisi i nekrolozi, https://web.archive.org/web/20130608055752/http://www.most.ba/082/084.aspx.
* Samir Beglerović, Crtice iz života hadži šejha Fejzulaha efendije Hadžibajrića,  http://majkaidijete.ba/edukacija-2/velikani-bosne-i-hercegovine/item/305-crtice-iz-%C5%BEivota-had%C5%BEi-%C5%A1ejha-fejzulaha-efendije-had%C5%BEibajri%C4%87a-i-dio#.UiW40jYvU0I 
* Zejnil Fajić, Bibliografija merhuma prof. hadži Fejzulah ef. Hadžibajrića (12.1.1913.-21.4.1990.), Islamska misao XII/137, Sarajevo 1990, 49-51.
* Sead Halilagić, Bibliografija objavljenih radova Hadži Fejzulah ef. Hadžibajrića, Šebi arus '85, 67-74.
* Bibliografija - Fejzulah efendija Hadžibajrić http://www.ibn-sina.net/bs/component/content/article/44-broj-25/298-bibliografija-fejzulah-efendija-hadibajri-.html
* Samir Beglerović. Biografija i Bibliografija - Fejzulah efendija Hadžibajrić, Znakovi vremena http://www.ibn-sina.com.ba/tekstovi/zv25.pdf

Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Rođeni 1913.
Kategorija:Umrli 1990.
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Bosanskohercegovački prevodioci
Kategorija:Bosanskohercegovački bibliotekari
Kategorija:Bosanskohercegovački orijentalisti
Marek Hamšík

**Marek Hamšík** (Banská Bystrica, 27. juli 1987) slovački je nogometni trener i nekadašnji nogometaš. Trenutno je pomoćnik selektora reprezentacije Slovačke.

## Klupska karijera 
Iako je odrastao u Banskoj Bystrici, nikad nije zaigrao za domaći klub Duklu.

Nogomet je počeo igrati u malom klubu Jupie Podlavice. Godine 2002. potpisao je ugovor za Slovan iz Bratislave. Za njih je odigrao pet utakmica i dao jedan gol.

Kao sedamnaestogodišnjak otišao u Italiju tačnije u Bresciu. Transfer je iznosio približno 500.000 €. Prvi susret u Seriji A za Bresciu odigrao je protiv Chieva 20. marta 2005. (sa samo 17 godina i 237 dana). Te sezone je Brescia završila na 19. mjestu i ispala u Serie B. U sezoni 2005/06. odigrao je 24 susreta, a Brescia je završila na 10. mjestu u Seriji B. U sezoni 2006/07. dao je deset pogodaka u 40 susreta.

### Transfer u Napoli 
Dana 28. juna 2007. novopečeni prvoligaš SSC Napoli objavio je da je kupio Hamšíka za 5,5 miliona eura. Hamšik je ugovorom vezan pet godina na vjernost Napoliju. Tom prilikom predsjednik Napolija Aurelio de Laurentis, rekao je da je Hamšík zalog za budućnost.
Prvi susret za Napoli odigrao je u kupu Italije protiv Cesene, Napoli je pobijedio 4-0. U tom susretu Hamšik je asistirao i dao gol.

Svoj prvi gol u Seriji A dao je 16. septembra 2007. protiv Sampdorije.

Godine 2007. bio je drugi slovački nogometaš godine, iza Martina Škrtela.

## Reprezentacija 
Za reprezentaciju Slovačke odigrao je 138 utakmica, postigavši 26 pogodaka.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*
*

Kategorija:Rođeni 1987.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Banská Bystrica
Kategorija:Slovački nogometaši
Kategorija:Nogometaši Slovan Bratislave
Kategorija:Nogometaši Brescie
Kategorija:Nogometaši Napolija
Kategorija:Nogometaši Dalian Professionala
Kategorija:Nogometaši IFK Göteborga
Kategorija:Nogometaši Trabzonspora
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2010.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2016.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2020.
Kategorija:Nogometaši u Seriji A
Kategorija:Slovački nogometni treneri
Miloš Okuka

**Miloš Okuka** (1944), jugoslavenski i bosanskohercegovački lingvist.

Miloš Okuka rođen je u naselju Porija kod Uloga u općini Kalinovik. Završio studij srpskohrvatskog jezika i historije jugoslovenskih književnosti na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1969. Na istom fakultetu odbranio je magistarski rad pod nazivom: "Fonetske i fonološke osobine današnjeg govora donjeg toka Usore" 1973, te doktorsku disertaciju pod nazivom: "O govoru Rame" 1978.

Na Odsjeku za južnoslavenske jezike Filozofskog fakulteta u Sarajevu izabran je 1969. za asistenta, 1978. za docenta, a 1982. za vanrednog profesora za oblast savremeni srpskohrvatski jezik. Bio je lektor srpskohrvatskoga jezika u Njemačkoj (Berlin, Humboldt Universität, 1973-1974;  München (1988–1992). Od 1992. do 2009. radio je kao predavač na Univerzitetu u Münchenu. Predavao je i na Filozofskom fakultetu u Zagrebu.

Područja njegovog naučnog interesa su dijalektologija, historija jezika, savremeni standard jezika i književnojezička politika. Objavio je veći broj radova u stručnim časopisima (Život, Pregled, Odjek, Zbornik za filologiju i lingvistiku, Južnoslavenski filolog). Bio je glavni urednik časopisa Književni jezik. Dobitnik je Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva.

## Posebna izdanja 
* Sava Mrkalj als Reformator der serbischen Kyrilliza, Verlag Otto Sagner, München 1975.
* Govor Rame, Svjetlost, Sarajevo 1983.
* Jezik i politika, Oslobođenje, Sarajevo 1983.
* Priče o oblicima riječi, Svjetlost, Sarajevo 1984.
* U Vukovo doba. Književnojezički izrazi u Bosni i Hercegovini u razdoblju između 1800. do 1878. godine, Veselin Masleša, Sarajevo 1987.
* Ogledi o našem književnom jeziku, Univerzitetska riječ, Nikšić 1990.
* Bosna i Hercegovina prije 100 godina u riječi i slici - Bosnien-Hercegowina vor 100 Jahren in Wort und Bild -Bosnia and Hercegovina from 100 years ago (Munich - Banjaluka, 1990, with Meha Šoše)
* Književni jezik u Bosni i Hercegovini od Vuka Karadžića do kraja austrougarske vladavine (koautor: s Ljiljana Stančić), Slavica Verlag, Dr. Kovac, München 1991.
* Deutsch-serbische Kulturbeziehungen im Spiegel des Volksliedes, Hamburg 2003.
* Srpski na križnom putu, Istočno Sarajevo, 2006.
* Srpski dijalekti, SKD Prosvjeta, 2008.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 50-51.

Kategorija:Odsjek za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački lingvisti
Kategorija:Potpisnici Deklaracije o zajedničkom jeziku
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Kategorija:Biografije, Kalinovik
Kategorija:Rođeni 1944.
Kategorija:Jugoslavenski lingvisti
Vlado Azinović

**Vlado Azinović** (rođen 1963), historičar i politolog.

Završio je studij historije na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1990). Magistrirao je na Vermont College of Norwich University (SAD) i doktorirao na American University of London (Velika Britanija).

Radio je na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. U periodu 1996-2008. bio je urednik u praškom sjedištu Radija Slobodna Evropa (Radio Free Europe/Radio Liberty). Od 2008. radi na Odsjeku za sigurnosne i mirovne studije Fakulteta političkih nauka u Sarajevu. Drži predmete Uvod u studije terorizma, Terorizam i političko nasilje i Institucije i politike Evropske unije. Objavljuje radove iz oblasti međunarodnih odnosa, sigurnosti i terorizma.

Radijskim novinarstvom bavi se od 1984. Jedan je od pokretača i urednika sarajevskih nezavisnih radija Studio 99 i Zid. Bio je dopisnik Glasa Amerike iz opkoljenog Sarajeva.

Glavni je urednik časopisa Demokracija i sigurnost u Jugoistočnoj Evropi i član redakcije časopisa Pregled. Član je Upravnog odbora Fond otvoreno društvo Bosne i Hercegovine i sekretar nevladine organizacije Atlantska inicijativa.

## Bibliografija 
* Uvod u studije terorizma, Sarajevo 2012.
* Al-Kaida u Bosni i Hercegovini: Mit ili stvarna prijetnja, Prag 2007.
* Istina o Bosni i Hercegovini: Činjenice iz istorije BiH, Sarajevo 1991.
* Bosna i Hercegovina – jezgro velikosrpskog projekta, Beograd, 2006.
* Američka politika u Bosni i Hercegovini 1992-1995
* Zapadne obavještajne službe i pad Srebrenice, (Dok je svijet spavao: Međunarodna zajednica i rat u BiH), Radio Slobodna Europa, Prag 2006.
* Assessing the Potential for Renewed Ethnic Violence in Bosnia and Herzegovina: A Security Risk Analysis, Sarajevo 2011.
* Analiza sistema postavljanja prioriteta u protuminskim akcijama u Bosni i Hercegovini i prijedlozi za njegovo unapređenje, Sarajevo 2011.

## Literatura 
* Vlado Azinović, http://www.fpn.unsa.ba/ba/nastavno-osoblje/azinovic-vlado/
* Vlado Azinović, http://bs.wikiquote.org/wiki/Vlado_Azinovi%C4%87

Kategorija:Fakultet političkih nauka u Sarajevu
Kategorija:Odsjek za historiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Odsjek za sigurnosne i mirovne studije Fakulteta političkih nauka u Sarajevu
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1963.
Ejub Ćehić

**Ejub Ćehić** (1941–2004), doktor psiholoških nauka.

Rođen je 1941 godine u Bihaću. Osnovnu i učiteljsku školu završio je u rodnom mjestu.

Završio je studij psihologije na Odsjeku za psihologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu 1966. Magistarski rad pod nazivom: Uticaj nekih kognitivnih i konativnih faktora na školsko učenje kod slijepe djece i djece koja vide, odbranio je na Odsjeku za psihologiju Filozofskog fakulteta u Zagrebu 1977. Doktorsku disertaciju pod nazivom: Specifičnosti u učenju i razvoju sposobnosti i osobina ličnosti kod djece normalna vida i slijepe djece, odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1979.

Do 1975. godine radio je kao psiholog u Zavodu za zapošljavanje u Bihaću, a zatim u Sarajevu - sve na poslovima profesionalne orijentacije, selekcije, osposobljavanja i prekvalifikacije.

Radi od 1975. na Odsjeku za psihologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Prošao je sva univerzitetska zvanja. Predavao je predmete: Opća psihologija, Psihologija rada, Edukacijska psihologija i Biološka psihologija. Na Odsjeku za pedagogiju izvodio nastavu iz predmeta Pedagoška psihologija. Predavao je i na Filozofskom fakuletu u Tuzli.

Područje naučnog djelovanja Ejuba Ćehića bile su sposobnosti i osobine ličnosti, učenje i razvoj ličnosti, psihologija ometenih u razvoju, psihologija u saobraćaju, psihologija profesionalne orijentacije i psihodijagnostika. Za uspješan rad na profesionalnoj orijentaciji dobio je Plaketu Saveza zajednica za zapošljavanje Jugoslavije i Plaketu Društva za profesionalnu orijentaciju SR BiH.

## Posebna izdanaja 
* Psihologija u nastavi (Skripta), Sarajevo 1976.
* Specifičnosti u učenju i razvoju ličnosti djece normalna vida i slijepe djece, Svjetlost, Sarajevo 1981.
* Koje je zanimanje za mene? Model profesionalne orijentacije u funkciji izbora zanimanja, Narodna tehnika, Subotica 1990, 183 str.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 254-255.

Kategorija:Odsjek za psihologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Rođeni 1941.
Kategorija:Umrli 2004.
Kad pogledaš me preko ramena

***Kad pogledaš me preko ramena*** je 13. studijski album Zdravka Čolića objavljen u martu 2010. godine. Album je objavljen nakon četverogodišnje pauze, kada je 2006. godine izdan album *Zavičaj*. Pjesme su snimane i izvođene tokom 2009. godine a snimanje se odvijalo u Beogradu, Zagrebu, Novom Mestu i Londonu. Album su producirali Vojislav Aralica i Nikša Bratoš, a izvršni producent bio je Adis Gojak. 

Album sadrži ukupno 13 pjesama. Među pjesmama je i singl *Manijači*, duet kojeg je Čolić napravio s Goranom Bregovićem, a ujedno i prvi sing albuma. Od ostalih pjesama ističu se balada *Pamuk*, pjesma *Lili* koju je na njemačkom napisao Nikola Čuturilo i naslovna pjesma *Kad pogledaš me preko ramena*.
Tekstove pjesama uglavnom su napisali: Marina Tucaković i Momčilo Bajagić.

## Spisak pjesama
# Kad pogledaš me preko ramena (Momčilo Bajagić) - 3:42
# Manijači (Marina Tucaković) – 3:52
# Autoput (Marina Tucaković/Fahrudin Pecikoza) – 4:27
# Pamuk – 5:28
# Dajte nam svega (Momčilo Bajagić) – 3:30
# Lili (Nikola Čuturilo/Zdravko Čolić) – 4:06
# Javi se, javi se (Momčilo Bajagić/Marina Tucaković) – 4:04
# Pričaj mi brate (Nikola Čuturilo) – 4:30
# Obmana (Bora Đorđević) – 4:14
# Meni niko ne treba (Marina Tucaković/Zdravko Čolić) – 3:55
# Ljubavnici (Marina Tucaković)– 5:00
# Prolaze neke slike (Momčilo Bajagić/Zdravko Čolić)– 4:13
# Poplava (Dušan Kovačević) - 4:03

Kategorija:Albumi Zdravka Čolića
Kategorija:Albumi iz 2010.
Hrvatska na Eurosongu

Hrvatska samostalno učestvuje na Eurosongu od 1993, a od 1961. do 1991. takmičila se u sklopu Jugoslavije. Bila je najuspješnija socijalistička republika, jer njeni predstavnici su uvijek zauzimali najbolja mjesta. 1989. hrvatska grupa Riva pobijedila je na takmičenju.

## Takmičari 
;Legenda

## Napomene
Kategorija:Muzika u Hrvatskoj
Kategorija:Države na Euroviziji
Kategorija:Hrvatska na Euroviziji
Svjetske prvakinje u atletici

Ovo je spisak svjetskih prvakinja i osvajačica medalja na svjetskim prvenstvima u atletici.

## Trkačke discipline 
### 100 m 
### 200 m 
### 400 m 
### 800 m 
### 1500 m 
### 5000 m 
### 10.000 m 
### 100 m s preponama 
### 400 m s preponama 
### 3000 m s preprekama 
### 4 × 100 m 
 – označava atletičarke koje su trčale u kvalifikacijama i također primile medalje
*dq2 Prvobitni pobjednik bila je štafeta SAD-a (Kelli White, Chryste Gaines, Inger Miller i Marion Jones) s vremenom 41.71, ali je diskvalificirana nakon što je Jones priznala da je koristila doping kao rezultat skandala BALCO 2005.

### 4 × 400 m 
 – označava atletičarke koje su trčale u kvalifikacijama i također primile medalje

### 4 × 400 m mješovito 
**Napomena** * – označava atletičare koji su trčali samo u kvalifikacijama i također dobili medalje.

## Cesta 
### Maraton 
### Brzo hodanje na 20 km 
### Brzo hodanje na 35 km 
## Skakačke discipline 
### Vis 
### Motka 
### Dalj 
### Troskok 
*dq3 – Prvobitna osvajačica bronzane medalje (Hrysopiyi Devetzi iz Grčke) diskvalificirana je zbog dopinga 2016.

## Bacačke discipline 
### Kugla 
### Disk 
### Koplje 
### Kladivo 
## Višeboj 
### Sedmoboj 
## Bivše discipline 
### 3000 m 
### Brzo hodanje na 10 km 
### Brzo hodanje na 50 km 
## Također pogledajte 
* Olimpijske pobjednice u atletici
* Svjetski prvaci u atletici

## Reference 
Svjetske prvakinje
Svjetske prvakinje u atletici
Ante Fiamengo

**Ante Fiamengo** (1912–1979), sociolog.

Ante Fiamengo rođen je u Komiži na otoku Visu. Završio je studij filozofije i pedagogije na Filozofskom fakultetu u Beogradu (1947). Doktorsku disertaciju pod nazivom: Kozmopolitizam i proleterski internacionalizam, odbranio je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1956. Od 1951. bio je predavač na Odsjeku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Za docenta je izabran 1956, a. za vanrednog profesora na predmetu Opća sociologija 1961. Bio je na specijalizaciji u Centre d’etudes sociologiqes u Parizu 1955-1956. Sa Filozofskog fakulteta u Sarajevu prelazi u Zagreb (1963). Jedan je od osnivača Fakulteta političkih nauka u Zagrebu.

Bavio se općom i sociologijom religije, te sociologijom savremenog društva i empirijskim sociološkim istraživanjima. Objavio je veći broj radova u nizu listova i časopisa (Sarajevo, Beograd, Zagreb, Ljubljana).

## Posebna izdanja 
* Porijeklo i društvena uloga religije, Zagreb 1950.
* Kako je postala religija, Beograd 1952.
* Kako je postala religija, Sarajevo 1957.
* Kozmopolitizam i proleterski internacionalizam, Sarajevo 1959.
* Studenti Sarajevskog univerziteta – odnosi studenata prema radu, Sarajevo 1959.
* Studenti Sarajevskog univerziteta – pitanje braka posmatrano iz aspekta nacionalne i religiozne pripadnosti i stepena obrazovanja bračnih drugova, Beograd 1960.
* Problem sociologije religije i statistika, Zbornik materijala, Beograd 1957.
* Osnovi opće sociologije, I-II, Sarajevo 1963.

## Literatura 
* Ante Marušić, Fiamengo, Ante, Hrvatski biografski leksikon 4, Zagreb 1998, 197.
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 63-64.

Kategorija:Odsjek za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački sociolozi
Kategorija:Hrvatski sociolozi
Kategorija:Biografije, Komiža
Kategorija:Rođeni 1912.
Kategorija:Umrli 1979.
Andrija Krešić

**Andrija Krešić** bio je filozof rođen u naselju Vihovići kod Mostara. Filozofiju studira Lenjingradu (danas Sankt Peterburg), Moskvi i Beogradu. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1951. Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Relacioni sudovi i relativnost spoznaje (1953).

Od 1951. radio na Odsjeku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Od 1956. je docent, a od 1961. je vanredni profesor. Predaje ontologiju, gnoseologiju i logiku. Bio je šef Odsjeka za filozofiju. Sa Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1961. prelazi u Beograd. U Beogradu je bio šef Odjeljenja za filozofiju u Institutu društvenih nauka, a od 1965. direktor Instituta društvenih nauka. Na toj poziciji je ostao sve do prijevremenog penzionisanja 1975. Penzionisao se zbog solidarisanja sa kolegama koji su bili podvrgnuti represiji državnog režima.

Objavio je veći broj radova, studija, rasprava, polemika, saopćenja, recenzija i drugih priloga u raznim glasilima u zemlji i inozemstvu. Iz oblasti filozofije religije preveo je dvije knjige s francuskog i jednu s ruskog jezika. Bio član redakcija mnogih časopisa, filozofskih i srodnih edicija. Bio je saradnik časopisa Praxis i Korčulanske ljetne škole. Bio je predsjednik Jugoslovenskog udruženja za filozofiju.

## Posebna izdanja 
* *Relativni sudovi i relativnost spoznaje*, Sarajevo 1958.
* *Političko društvo i politička mitologija*, Beograd 1964.
* *Diktatura proletarijata i radnička samouprava*, Beograd 1967.
* *Dijalektika politike*, Sarajevo 1968.
* *Kritika kulta ličnosti*, Beograd 1968. (italijanski prijevod, Bari 1972).
* *Država i politika*, I-II, Beograd 1968.
* *Kraljevstvo božje i komunizam*, Beograd 1975.
* *Filozofija religije*, Zagreb 1981.
* *Samogubitak i preporod* : (filozofsko-politički odazivi), Nikšić 1989.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 64.
* Andrija Krešić, http://www.monitor.co.me/index.php?option=com_content&view=article&id=1783:veljko-vlahovi-skree-panju&catid=1175:broj-1023&Itemid=2184
* Praktični humanizam Andrije Krešića, http://www.republika.co.rs/476-477/31.html

Kategorija:Rođeni 1921.
Kategorija:Umrli 2018.
Kategorija:Biografije, Mostar
Kategorija:Odsjek za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filozofi
Vanja Sutlić

**Vanja Sutlić** (1925–1989), filozof.

Završio je studij filozofije na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1949. Na istom fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Čovjek i povijest (1958). Od 1949. radio je na Katedri za filozofiju Filozofskog fakulteta u Zagrebu, a 1955. prelazi na Filozofski fakultet u Sarajevu. Izabran je za docenta 1959, a 1962. za vanrednog profesora na predmetu Historija savremene filozofije. Bio je šef Odsjeka za filozofiju. Godine 1964. prelazi na Fakultet političkih nauka u Zagrebu.

Objavio je niz rasprava, članaka, studija i eseja uglavnom iz savremene filozofije, a prevodio je sa njemačkog. Jedan je od pokretača i urednika filozofske biblioteke Logos pri izdavačkoj kući “Veselin Masleša” u Sarajevu.

## Posebna izdanja 
* Bit i suvremenost, Sarajevo 1966.
* Praksa rada kao znanstvena povijest, Zagreb 1974.

## Prevedene knjige 
* L. Feuerbach, Izbor iz djela, Zagreb 1956.
* Ernst Bloch, Filozofija i nada, Zagreb 1957.
* J. P. Sartre, Egzistencijalizam je humanizam, Sarajevo 1961.
* L. Landgrebe, Suvremena filozofija, Sarajevo 1976.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 65-66.

Kategorija:Odsjek za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Biografije, Karlovac
Kategorija:Rođeni 1925.
Kategorija:Umrli 1989.
Ivo Šoljan

**Ivo Šoljan** (1947), anglist.

Završio je studij  engleskog jezika i književnosti na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1969. 
Pohađao je postdiplomski studij na Univerzitetu u Nottinghamu (Velika Britanija u periodu 1970-1972) i odbranio magistarski rad pod nazivom: Comic Device in the Works of Philip Massinger (1973). Doktorsku disertaciju pod nazivom: Šekspir i engleska klasicistička dramska teorija u XVIII vijeku, odbranio je na Filološkom fakultetu u Beogradu 1984.
Na Odsjeku za anglistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu radio je u periodu 1972-1991. Biran je za asistenta 1972, docenta 1985, i vanrednog profesora 1990. Bio je dekan filološke grupacije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu (1985-1987).

Predavao je englesku renesansu i Šekspira, pisao književnu kritiku te prevodio prozu i poeziju. Bio je predavač engleske književnosti u Lancasteru, (Velika Britanija) (1983-1984), na Pedagoškom fakultetu Sveučilišta u Osijeku i  na Grand Valley State University u Mičigenu (SAD) (1989-1990).

Dobitnik je godišnje nagrade Udruženja književnih prevodilaca BiH za prijevod antologije poezije pjesnikinja Jugoslavije na engleski jezik.

Profesor je engleskog jezika i književnosti na Grand Valley State University u Mičigenu (SAD).

## Bibliografija 
* Okovi i sloboda: Šekspir i engleska klasicistička dramska teorija u XVIII stoljeću, ANU BiH, Sarajevo 1990, 219 str.
* “On the Fields of Mars: Visions of War and History in the Work of Andrija Kacic Miosic” – a paper presented at the Croatian Academy of America 2004 Symposium, Toronto, Nov. 27, 2004, and published in English and Croatian in 2008.
* “Introduction” and critical commentary for The Fourth Anthology of Croatian Immigrant Poetry, New York, 2004/2005.
* “God’s Mystery Goes Beyond The Da Vinci Code – an article dealing with Dan Brown’s controversial novel (Grand Rapids Press –Sunday Essay, May 28, 2006).
* Twelve poems (in English and Croatian) published in the book/anthology of immigrant poetry,My Song – The Lighthouse of Life, New York, 2007.
* Introduction (“Lament, Struggle, Hope, and Joy: Croatian Poetry in Bosnia and Herzegovina,” to an anthology of Croatian poetry in English (translation: Vladimir Bubrin), Outskirts Press Book Publishing, Denver, CO, 2009, 28 pp.
* Four articles on Philip Larkin’s poetry, in The Companion to Modern English Poetry, eds. R. Watson and J. Persoon, 2009.

## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 36-37
* Ivo Šoljan, http://www.gvsu.edu/english/soljan-profile-69.htm 

Kategorija:Odsjek za anglistiku Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Dekani Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Biografije, Split
Kategorija:Rođeni 1947.
Jelena Berberović

**Jelena Berberović** bila je bosanskohercegovačka filozofkinja.

## Biografija 
Rođena je 23. augusta 1938. u Sarajevu. Završila je studij filozofije na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1960. Na istom fakultetu odbranila je doktorsku disertaciju pod nazivom: Kritika metafizike u djelu Ludwiga Wittgensteina (1965). Na Odsjeku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu izabrana je 1961. za asistenta, 1967. za docenta na predmetu Teorija saznanja, 1973. za vanrednog, a 1978. za redovnog profesora. U periodu 1993-2000. radila je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a 2000. ponovo je izabrana za redovnog profesora na Odsjeku za filozofiju i sociologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu, odakle je penzionisana 2009.

Objavila je veći broj radova u naučnim i stručnim časopisima (Pregled, Dijalog, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Theoria, Filozofski godišnjak). Bila član redakcije časopisa Pregled i Dijalog, član redakcije edicija Nauka Izdavačkog preduzeća "Svjetlost" i Polis i Logos Izdavačkog preduzeća "Veselin Masleša" u Sarajevu, te član Centra za filozofska istraživanja ANU BiH. Dobila je godišnju Nagradu Izdavačkog preduzeća "Svjetlost" (1978), i Nagradu za naučni rad "Veselin Masleša" (1984).

Umrla je u Sarajevu 27. februara 2017.

## Posebna izdanja 
* Znanje i istina, Beograd 1972.
* Filozofija Ludwiga Wittgensteina, Sarajevo 1978.
* Terminološke višestrukosti, Sarajevo 1979.
* Filozofija i svijet nauke, Sarajevo 1990.
* Glavni pravci analitičke filozofije u XX vijeku, Beograd 2002.
* Racionalnost i jezik. Ogledi iz savremene filozofije, Sarajevo 2004.

## Reference 
## Literatura 
* Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 74-75.

Kategorija:Rođeni 1938.
Kategorija:Umrli 2017.
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Odsjek za filozofiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu
Kategorija:Bosanskohercegovački filozofi