Ganges

**Ganges** je jedna od najvećih rijeka Indijskog potkontinenta, pogranična je rijeka dužine oko 3.000&nbsp;km. Izvire u zapadnom djelu Himalaja, u indijskoj saveznoj državi Uttarakhand, Teče na jug i istok kroz Gangesku ravnicu u Sjevernoj Indiji, primajući desnu pritoku, Yamunu, koja također izvire u zapadnim indijskim Himalajima, i nekoliko pritoka s lijeve obale iz Nepala koje čine najveći dio njenog toka. U državi Zapadni Bengal, Indija, dovodni kanal koji polazi s njegove desne obale skreće 50% svog toka prema jugu, umjetno ga povezujući s rijekom Hooghly. Ganges se nastavlja u Bangladeš, gdje rijeku zovu *Padma*. Zatim joj se pridružuje Yamuna, donji tok Brahmaputre, i na kraju Meghna i ulijeva se u Bengalski zaliv. Sistem Gang-Brahmaputra-Meghna je druga najveća rijeka na zemlji po protoku. Glavni tok Gangesa počinje u gradu Devprayag, na ušću Alaknanda, koji je izvorni tok u hidrologiji zbog svoje veće dužine, i Bhagirathi, koji se smatra izvornim tokom u hinduističkoj mitologiji .

Ganges je spas za milione ljudi koji žive u njegovom bazenu i ovise o njemu za svoje svakodnevne potrebe. Historijski je bio važan, s mnogim bivšim glavnim gradovima provincija ili carstva kao što su Pataliputra, Kannauj,

U hinduizmu, Ganges se smatra svetom rijekom. U hinduizmu je obožavana kao boginja Ganga.

Gangesu prijeti ozbiljno zagađenje. Ovo predstavlja opasnost ne samo za ljude već i za životinje. Nivoi fekalnih koliformnih bakterija iz ljudskog otpada u rijeci u blizini Varanasija su više od stotinu puta veći od zvanične granice indijske vlade. Izvorište Alakanande formirano je otapanjem snijega sa vrhova kao što su Nanda Devi, Trisul i Kamet. Bhagirathi se uzdiže u podnožju glečera Gangotri, u Gomukhu, na nadmorskoj visini od 4,356 m koji se u mitologiji spominje kao da se nalazi u loknama Šive.  Bhagirathi je livada eterične ljepote u podnožju planine Shivling, udaljena samo 5&nbsp;km.

Iako mnoge male potoke čine izvorište Gangesa, šest najdužih i njihovih pet ušća smatraju se svetim. Šest glavnih tokova su Alaknanda, Dhauliganga, Nandakini, Pindar, Mandakini i Bhagirathi. Njihova ušća, poznata kao Panch Prayag, nalaze se duž Alaknande. Oni su, nizvodno, Vishnuprayag, gde se Dhauliganga spaja sa Alaknandom; Nandprayag, gdje se Nandakini spaja; Karnaprayag, gdje se spaja Pindar; Rudraprayag, gdje se spaja Mandakini; i konačno, Devprayag, gdje se Bhagirathi spaja sa Alaknandom i formira Ganges. Ganges se spaja sa 1.444&nbsp;km dugom rijekom Yamuna u Triveni Sangam u Allahabadu, (danas Prayagraj), ušću koje se smatra svetim u hinduizmu. Na njihovom ušću Jamuna je veća od Gangesa i doprinosi oko 58,5% kombinovanog protoka, sa prosječnim protokom od 2,948 m3/s. Rijeka Hooghly se ulijeva u Bengalski zaliv u blizini ostrva Sagar. Između Malde i Bengalskog zaliva, rijeka Hooghly prolazi kroz gradove Murshidabad, Nabadwip, Kolkata i Howrah.

Nakon ulaska u Bangladeš, glavni rukavac rijeke Ganges je poznat kao Padma. Padmi se pridružuje rijeka Jamuna, najveća distribucija Brahmaputre. Dalje nizvodno, Padma se pridružuje rijeci Meghna, konvergentni tok riječnog sistema Surma-Meghna koji preuzima ime Meghne kada ulazi u estuar Meghna, koji se ulijeva u Bengalski zaliv. Ovdje čini 1430 x 3000&nbsp;km Bengal Fan, najveći svjetski podmorski ventilator, koji sam čini 10-20% globalnog zakopavanja organskog ugljika.

Delta Ganga, formirana uglavnom velikim tokovima rijeka Gang i Brahmaputra, sa sedimentima, najveća je delta na svijetu, na oko 64.000 km2. Proteže se 400&nbsp;km duž Bengalskog zaliva.

Samo rijeke Amazon i Kongo imaju veći prosječni protok od kombinovanog toka Ganga, Brahmaputre i riječnog sistema Surma-Meghna.

## Geologija 
Indijski potkontinent leži na vrhu Indijske tektonske ploče, manje ploče unutar Indo-australijske ploče. Njegovi određujući geološki procesi započeli su prije sedamdeset i pet miliona godina, kada je, kao dio južnog superkontinenta Gondvane, započeo skretanje prema sjeveroistoku – u trajanju od pedeset miliona godina – preko tada neformiranog Indijskog okeana. Naknadni sudar potkontinenta sa Evroazijskom pločom i subdukcija ispod nje doveli su do formiranja Himalaja, najviših planinskih lanaca planete. U bivšem morskom dnu neposredno južno od Himalaja u nastajanju, kretanje ploča stvorilo je ogromno korito, koje, nakon što se postepeno punilo sedimentom koje nose Ind i njegove pritoke i Gang i njegove pritoke, sada formira Indogangsku ravnicu.

Indogangska ravnica je geološki poznata kao prednji bazen.

## Protok vode 
Protok vode rijeke Gang kod brane Farakka (period od 01.01.1998. do 31.12.2023.):

## Navodnjavanje 
Gang i sve njegove pritoke, posebno Jamuna, korišćene su za navodnjavanje od davnina.[102][103][104] Brane i kanali su bili uobičajeni u Gangskoj ravnici do 4. stoljeća p. n. e.[105] Bazen Gang-Brahmaputra-Meghna ima ogroman hidroelektrični potencijal, od 200.000 do 250.000 megavata, od čega se skoro polovina lako može iskoristiti. Od 1999. Indija je iskoristila oko 12% hidroelektričnog potencijala Ganga i samo 1% ogromnog potencijala Brahmaputre.[106]

### Kanali 
.]]
 Gang kanal]]

Megasten, grčki etnograf koji je posjetio Indiju tokom 3. vijeka p. n. e, kada su Maurijci vladali Indijom, opisao je postojanje kanala u Gangetskoj ravnici. Kautilya (također poznat kao Chanakya), savjetnik Chandragupta Maurya, osnivača Maurijskog Carstva, uključio je uništavanje brana i nasipa kao strategiju tokom rata. Firuz Šah Tughlak je izgradio mnogo kanala, od kojih je najduži, 240&nbsp;km, izgrađen 1356. na rijeci Jamuna. Sada poznat kao Zapadni kanal Jamuna, propao je i obnavljan nekoliko puta. Mogulski car Shah Jahan izgradio je kanal za navodnjavanje na rijeci Jamuna početkom 17. stoljeća. Prestao se koristiti sve do 1830, kada je ponovo otvoren kao Istočni kanal Jamuna, pod britanskom kontrolom. Ponovno otvoreni kanal postao je model za kanal Gornji Ganges i sve naredne projekte kanala.

Prvi britanski kanal u Indiji (koji nije imao indijske prethodnike) bio je kanal na Gangesu izgrađen između 1842. i 1854. Prvi je razmatran od strane pukovnika John Russell Colvina 1836, ali isprva nije izazvao puno entuzijazma kod njegovog konačnog arhitekte Sir Proby Thomasa Cautleya, koji se odbio ideju da prosiječe kanal kroz veliku nizinu kako bi stigao do sušnijeg planinskog odredišta. Međutim, nakon gladi u Agri 1837-38, tokom koje je administracija Istočnoindijske kompanije potrošila Rs. 2.300.000 na pomoć, ideja o kanalu postala je privlačnija Sudu direktora kompanije koji vodi računa o budžetu. Godine 1839, generalni guverner Indije, lord Okland, uz pristanak Suda, odobrio je Cautleyju sredstva za kompletan pregled zemljišnog dijela koji je pokrivao i omeđivao projektovani tok kanala. Upravni sud je, osim toga, znatno proširio obim projektovanog kanala, koji su, zbog težine i geografskog razmjera gladi, sada smatrali čitavom regijom Doab.

Međutim, pokazalo se da je entuzijazam kratko trajao. Aucklandov nasljednik na mjestu generalnog guvernera, lord Ellenborough, izgledao je manje spreman za velike javne radove, te je za vrijeme svog mandata uskratio velika sredstva za projekat. Tek 1844, kada je imenovan novi generalni guverner, lord Hardinge, službeni entuzijazam i sredstva su se vratili projektu kanala Gangesa. Iako je ćorsokak koji je bio u međuvremenu naizgled uticao na Cautleyjevo zdravlje i zahtijevao od njega da se vrati u Britaniju 1845. na oporavak, njegov boravak u Evropi dao mu je priliku da proučava savremene hidraulične radove u Ujedinjenom Kraljevstvu i Italiji. U vrijeme njegovog povratka u Indiju na čelu je bilo još više ljudi koji su pružali podršku, kako u sjeverozapadnim provincijama, s Jamesom Thomasonom kao podguvernerom, tako i  Britanskoj Indiji s lordom Dalhousiejem kao generalnim guvernerom. Izgradnja kanala, pod Cautleyjevim nadzorom, sada je u punom zamahu. Kanal dugačak 560&nbsp;km, sa još 480&nbsp;km grananja, na kraju se protegao između čela u Haridwaru, razdvajajući se na dva kraka ispod Aligarha, i svoja dva ušća u Jamunu glavnim stazom u Etawah i Gangesu u Cawnporeu. Kanal, koji je zahtijevao ukupne kapitalne troškove od 2,15 miliona funti, službeno je otvorio 1854. Lord Dalhousie. Prema historičaru Ianu Stoneu:

## Reference 
## Izvori 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Dodatna literatura 
* Christopher de Bellaigue, "The River" (the Ganges; review of Sunil Amrith, ''Unruly Waters: How Rains, Rivers, Coasts, and Seas Have Shaped Asia's History*; Sudipta Sen, *Ganges: The Many Pasts of an Indian River*; and Victor Mallet, *River of Life, River of Death: The Ganges and India's Future*), *The New York Review of Books'', vol. LXVI, no. 15 (10 October 2019), pp.&nbsp;34–36. "[I]n 1951 the average Indian [inhabitant of India] had access annually to 5,200 cubic meters of water. The figure today is 1,400&nbsp;... and will probably fall below 1,000 cubic meters – the UN's definition of 'water scarcity' – at some point in the next few decades. Compounding the problem of lower summer rainfall&nbsp;... India's water table is in freefall [due] to an increase in the number of tube wells&nbsp;... Other contributors to India's seasonal dearth of water are canal leaks [and] the continued sowing of thirsty crops" (p.&nbsp;35.)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Tandon, S.K., and R. Sinha. The Ganga River: A Summary View of a Large River System of the Indian Sub-Continent, in Sen Singh, Dhruv (Ed.), The Indian Rivers: Scientific and Socio-Economic Aspects. Singapore: Springer Nature, 2018, pp.&nbsp;61–74. ISBN 978-981-10-2983-7

Kategorija:Rijeke u Indiji
Kategorija:Rijeke u Bangladešu
Kategorija:Pogranične rijeke