Trimetilaminurija

**Trimetilaminurija** (**TMAU**), također poznata i kao **sindrom ribljeg mirisa** ili **sindrom mirisa ribe**, je rijetki metabolički poremećaj koji uzrokuje defekt u normalnoj proizvodnji enzima zvanog flavin sa monooksigenazom 3|monooksigenaza 3 koja sadrži flavin (*FMO3* ). Kada *FMO3* ne radi ispravno ili ako se ne proizvodi dovoljno enzima, tijelo gubi sposobnost da pravilno pretvori trimetilamin (TMA) iz prekursornog spoja u varenju hrane u trimetilamin-oksid (TMAO) , u procesu koji se zove *N*-oksidacija. Trimetilamin se tada nakuplja i oslobađa u znoju, urinu i dahu osobe, ispuštajući jak riblji miris ili jak tjelesni miris. Varijanta TMAU (**sekundarna trimetilaminurija** ili TMAU2) postoji tamo gdje nema genetičkog uzroka, ali se prekomjerno izlučuje TMA, vjerovatno zbog crijevne disbioze, promijenjenog metabolizma ili hormonskih uzroka.

## Simptomi i znaci 
Trimetilamin se nakuplja u tijelima pacijenata s trimetilaminurijom. Trimetilamin se oslobađa u znoju, urinu, reproduktivnim tečnostima i dahu osobe, ispuštajući jak miris ribe ili tijela. Neki ljudi s trimetilaminurijom imaju jak miris cijelo vrijeme, ali većina ima umjeren koji varira u intenzitetu tokom vremena. Osobe s ovim stanjem nemaju nikakve fizičke simptome i obično izgledaju zdravo.

Čini se da je ovo stanje češće kod žena nego kod muškaraca, iz nepoznatih razloga. Naučnici sumnjaju da ženski polni hormoni kao što su progesteron i estrogen pogoršavaju stanje. Prema nekoliko izvještaja, stanje se pogoršava oko puberteta. Kod žena, simptomi se mogu pogoršati neposredno prije i za vrijeme menstruacije, nakon uzimanja oralnih kontraceptiva i oko menopauze. Gubitak funkcije mutacije, nonsens i misens mutacije su tri najčešće. Nonsen s i misens mutacije uzrokuju najteže fenotipove.

Iako mutacije FMO3 predstavljaju većinu poznatih slučajeva trimetilaminurije, neki slučajevi su uzrokovani drugim faktorima. Tjelesni miris sličan ribi može biti rezultat viška određenih proteina u ishrani ili povećanja broja bakterija u probavnom sistemu. Identificirano je nekoliko slučajeva ovog poremećaja kod odraslih s oštećenjem jetre uzrokovanim hepatitisom.

Godine 2007. proučavana je evolucija gena *FMO3*, uključujući evoluciju nekih mutacija povezanih sa TMAU.

## Dijagnoza 
An aliza  urina za omjer trimetilamina i trimetilamin-oksida je standardni skrining test. Dostupan je test krvi za genetičku analizu. Istaknuti enzim koji sadrži flavin monooksigenazu 3, odgovoran za TMA N-oksigenaciju kodiran je genom "FMO3".

Lažno pozitivni rezultati mogu pojaviti se u sljedećim stanjima, gdje povišeni TMA može biti prisutan u urinu bez ikakvog osnovnog TMAU:

* Infekcija urinarnog trakta

Sličan smrdljiv miris mokraće je također povezan s kolonizacijom urinarnog trakta bakterijom zvanom *Aerococcus urinae*, posebno kod djece.

## Liječenje 
Ne postoji poznat lijek ili tretman za ovaj poremećaj.

Metaboličke i kliničke manifestacije TMAU-a općenito se smatraju benignim, jer ne postoji pridružena disfunkcija organa. Ovo potvrđuje i činjenicu da lijekari često ne prepoznaju stanje, pogrešno dijagnosticiraju i mogu imati važne posljedice uključujući promašenu ili odloženu dijagnozu.

Pogođene osobe doživljavaju sram i neugodnost, ne uspijevaju održati odnose, izbjegavaju kontakt s ljudima koji komentiraju njihovo stanje, opsesivni su u prikrivanju mirisa higijenskim proizvodima, pa čak i pušenju. Aspekt neugodnog mirisa može imati ozbiljne i destruktivne efekte na školovanje, lični život, karijeru i odnose, što rezultira društvenom izolacijom, niskim samopoštovanjem, depresijom, paranojom u ponašanju i samoubistvom. Zakašnjela dijagnoza, tjelesni miris i nedostatak lijeka mogu dovesti do psihosocijalnih problema. Kada se sumnja ili se zna da se bolest javlja u porodici, genetičko testiranje može biti od pomoći u identifikaciji određenih osoba koje imaju ili nose gen za ovaj poremećaj.

Načini smanjenja mirisa ribe mogu uključivati:
* Izbjegavanje hrane kao što su žumanjci, mahunarke, crveno meso, riba, grah i druge namirnice koje sadrže holin, karnitin, dušik, sumpor i lecitin
* Uzimanje malih doza antibiotika, kao što su neomicin i metronidazol kako bi se smanjila količina bakterija u crijevima
* Korištenje blago kiselog deterdženta s pH između 5,5 i 6,5

Dodatno, najmanje jedno istraživanje  sugerirao je da dnevni unos suplemenata aktivni ugalj i bakarnog  hlorofilina može poboljšati kvalitet života osoba oboljelih od TMAU, pomažući njihovim tijelima da oksidiraju i pretvore TMA u "N"- bezmirisni oksidni (TMAO) metabolit. Učesnici studije iskusili su subjektivno smanjenje mirisa, kao i objektivno smanjenje TMA i povećanje koncentracije TMAO mjereno u njihovom urinu. Studija je pokazala da:
* 85% učesnika testa iskusilo je potpuni gubitak osjećanja "ribljeg" mirisa
* 10% je doživjelo određeno smanjenje primjetljivog mirisa
* 5% nije iskusilo nikakvo vidljivo smanjenje mirisa

## Historija 
Prvi klinički slučaj TMAU opisan je 1970. godine.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Ovaj članak uključuje tekst iz javnog domena from gov Nacionalne medicinske biblioteka SAD i [Nacionalni institut za istraživanje ljudskog genoma

Kategorija:Geni na hromosomu 1(https://bs.wikipedia.org/wiki/Kategorija:Geni_na_hromosomu_1)
Kategorija:Urođene greške metabolizma
Kategorija:Autosomno recesivni poremećaji
Kategorija:Rijetke bolesti