Konstitutivni heterohromatin

u žene, sa konstitutivnim heterohromatinom]]
Domeni **konstitutivnog heterohromatina** su segmnti DNK  u hromosomima eukariota. Glavnina konstitutivnog heterokromatina nalazi se u pericentromernim regionima hromosoma, ali se nalazi i u telomerama i u čitavim hromosomima. U ljudi je znatno više konstitutivnog heterokromatina nalazi se u hromosomima 1, 9 , 16, 19 i Y. Konstitutivni heterohromatin sastoji se uglavnom od velikog broja kopija tandemskih ponavljanja poznatih kao satelitska ponavljanja, minisateliti i mikrosatelitska ponavljanja i transpozonska ponavljanja. Kod ljudi, ove regije čine oko 200 MB ili 6,5% ukupnog genoma, ali njihov  sastav ponavljanja otežava sekvenciranje, pa su sekvencirane samo male regije.

Vizualizacija konstitutivnog heterohromatina moguća je upotrebom tehnika C-pruganja. Regije koje se boje tamnije su dijelovi konstitutivnog heterohromatina. Konstitutivni heterohromatin boji se tamno zbog visoko kondenzirane prirode DNK.

Konstitutivni heterohromatin ne treba miješati sa fakultativnim heterohromatinom, koji je manje zgusnut, manje stabilan i mnogo manje polimorfan i koji se ne boji kada se koristi tehnika C-bandinga.
thumb|316x316px|Mogući modeli za ekspresiju gena pronađenih u konstitutivnom heterokromatinu.

## Funkcija 
Konstitutivni heterokromatin nalazi se češće na periferiji jedra pričvršćen za jedarnu membranu. Ovim se koncentrira euhromatska DNK u centru jedra,  gdje se može aktivno transkribirati. Vjeruje se da je tokom mitoze konstitutivni heterokromatin neophodan za pravilnu segregaciju sestrinskih hromatida i funkciju centromera.  Ponavljajuće sekvence pronađene na pericentromerama, kod mnogih vrsta nisu konzervirane i više ovise o epigenetičkim modifikacijama za regulaciju, dok telomere imaju više konzervirnih sekvenci.

Smatralo se da je konstitutivni heterokromatin relativno lišen gena, ali istraživači su pronašli više od 450 gena u heterokromatskoj DNK *Drosophila melanogaster*. Ova područja su visoko zgusnuta i epigenetički modificirana, kako bi se spriječila transkripcija. Da bi se geni transkribirali, moraju imati mehanizam za prevladavanje utišavanja, koje se javlja u ostatku heterohromatina. Postoje mnogi predloženi modeli za izražavanje gena u tim regijama, uključujući modele izolacije, sprečavanja, integracije, eksploatacije i ograničavanja TE.
 
Kada se geni postave blizu područja konstitutivnog heterokromatina, njihova transkripcija obično se utiša. Ovo je poznato kao varijegacija efekta položaja i može dovesti do mozaičnog fenotipa.

## Replikacija i epigenetika 
Konstitutivni heterohromatin replicira se kasno u S-fazama ćelijskog ciklusa i ne učestvuje u mejznim rekombinacijama.

Modifikacije histona jedan su od glavnih načina na koji ćelija kondenzuje konstitutivni heterokromatin. Tri najčešće modifikacije u konstitutivnom heterohromatinu su histonska hipotocetilacija, metilacija histona H3-Lys9 (H3K9) i metilacija citozina. Te modifikacije nalaze se i u drugim tipovima DNK, ali mnogo rjeđe. Metilacija citozina je najčešći tip, iako ga nema kod svih eukariota. U ljudi postoji povećana metilacija u centromerama i telomerama, koje se sastoje od konstitutivnog heterokromatina. Ove modifikacije mogu trajati i tokom mitoze i mejoze i nasljeđuje se. 
SUV39H1 je histon-metiltransferaza koja metilira H3K9, pružajući mjesto vezanja za heterohromatinski protein 1 (HP1). HP1 je uključen u proces kondenzacije hromatina, koji DNK čini nepristupačnom za transkripciju.

## Bolesti 
Genetički poremećaji koji su posljedica mutacija koje uključuju konstitutivni heterohromatin imaju tendenciju da utiču na diferencijaciju ćelija i nasljeđuju se po autosomno recesivnom obrascu. Poremećaji uključuju Robersov i ICF sindrom.

Neki karcinomi povezani su s anomalijama u konstitutivnom heterohromatinu i proteinima koji su uključeni u njegovo stvaranje i održavanje. Rak dojke povezan je sa smanjenjem HP1 alfa proteina, dok je ne-Hodgkinov limfom povezan sa hipometilacijom genoma, posebno satelitskih regija.

## Reference
Kategorija:DNK
Kategorija:Telomeri
Kategorija:Citogenetika