open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fischerova odbrana

**Fischerova odbrana** u Kraljevom gambitu jest varijanta šahovskog otvaranja koja počinje potezima:
:**1. e4 e5**
:**2. f4 exf4**
:**3. Sf3 d6.**

Iako je potez 3...d6 bio poznat i ranije, nije postao glavna varijanta dok Fischer nije povoljno napisao o njemu u čuvenom članku iz 1961. u prvom izdanju časopisa *American Chess Quarterly*.

U *Enciklopediji šahovskih otvaranja* Fischerova odbrana ima kôd C34.

## Historija 
Nakon što je izgubio partiju u Mar del Plati 1960. od Borisa Spaskog, u kojoj je Spaski igrao Kieseritzkyjev gambit, Fischer je otišao u suzama i brzo se bacio na posao kako bi razvio novu odbranu protiv Kraljevog gambita. U Fischerovom članku iz 1961, "A Bust to the King's Gambit" ("Krah Kraljevog gambita"), ustvrdio je: "Po mom mišljenju, Kraljev gambit je razbijen. Gubi forsirano." Članak je zaključio čuvenom rečenicom: "Naravno, bijeli uvijek može igrati različito, [ali] u tom slučaju samo gubi različito. (Hvala ti, Weavere Adamse!)" Članak je postao slavan.

Fischer je kasnije sam igrao Kraljev gambit s velikim uspjehom, uključujući pobjede u sve tri turnirske partije u kojima ga je igrao. Međutim, igrao je Lovčev gambit (1. e4 e5 2. f4 exf4 3. Lc4) radije nego Gambit kraljevog skakača (3. Sf3), jedinu varijantu koju je analizirao u članku.

## Ideje iza otvaranja 
Fischer je 3...d6 nazvao "čekajućim potezom visoke klase". Omogućuje crnom da zadrži gambitnog pješaka s ...g5 (osim ako bijeli odmah odigra 4. h4), izbjegavajući istovremeno Kieseritzkyjev gambit (1. e4 e5 2. f4 exf4 3. Sf3 g5 4. h4 g4 5. Se5). Fischer je konstatirao da je 3...g5 "neprecizno jer bijelom daje šanse za remi" nakon 4. h4 g4 5. Se5 Sf6 6. d4 d6 7. Sd3 Sxe4 8. Lxf4 Lg7 9. c3! (poboljšanje u odnosu na 9. Sc3, što je igrao Spaski) De7 10. De2 Lf5 11. Sd2, što, prema Fischerovim riječima, "vodi u završnicu u kojoj je crni pješak viška neutraliziran kontrolom bijelog nad crnim poljima, naročito [nad f4]". Ako bijeli sada pokuša isforsirati transpozicije u pozicije karakteristične za Beckerovu (3...h6) ili Klasičnu odbranu (3...g5), tada može završiti u teškoćama. Fischer je analizirao 4. d4 g5 5. h4 g4 6. Sg5 f6 7. Sh3 gxh3 8. Dh5+ Kd7 9. Lxf4 De8! 10. Df3 Kd8 "i nakon zamjene pozicija kralja i dame crni lahko dobija".

## Također pogledajte 
* Spisak šahovskih otvaranja
* Spisak šahovskih otvaranja nazvanih po ljudima

## Reference 
Kategorija:1961. u šahu
Kategorija:Bobby Fischer
Bistrița-Năsăud (okrug)

**Bistrița-Năsăud** () jedan je od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u sjevernom dijelu države, unutar historijske regije Transilvanije.
Prostire se na površini od 5.355&nbsp;km2 i okrug je srednje veličine. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 277.861 stanovnika i 35. je okrug po broju stanovnika u državi.
Prosječna gustina stanovništva okruga iznosi 52 stanovnika/km2 i znatno je ispod nacionalnog prosjeka.
Glavni i najveći grad je Bistrița.

## Geografija 
lijevo|thumb|Jezero Colibița
Ukupna površina okruga iznosi 5.355&nbsp;km². Trećinu ove površine predstavljaju planine iz grupe Istočnih Karpata: planine Țibleș, Rodna, Bârgău i Călimani. Ostatak površine Okruga je ustvari sjeveroistočni dio Transilvanijskog platoa.
Glavna rijeka koja protiče ovom administrativnom jedinicom je Someșul Mare. Na rijeci Bistrița nalazi se velika brana i jezero.
Graniči sa sljedećim okruzima: Maramureș na sjeveru, Cluj na zapadu, Mureș na jugu i Suceava na istoku.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 277.861 stanovnika.

Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni – 89,9%
* Mađari – 5,3%
* Romi – 4,3%
* Nijemci (Transilvanijski Saksonci) – 0,1%

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Zvanični sajt Vijeća okruga

Bistrița-Năsăud
Kategorija:Bistrița-Năsăud (okrug)
Borivoj Galić

**Borivoj Galić**  (30. septembar 1938 – 20. novembar 2017) bio je profesor fizičke i primijenjene hemije na Prirodno-matematičkom fakultetu UNSA i reprezentativac bivše Jugoslavije u rukometu, dugogodišnji pivot Rukometnog kluba Bosna.

## Biografija 
Borivoj-Boro Galić rođen je u Sarajevu 1938. godine. U rodnom gradu je stekao i osnovno i srednje (gimnazijsko) i visoko obrazovanje (Prirodno-matematički fakultet u Sarajevu). Umro je u Sarajevu, od melanoma, 20. novembra 2017. Ova istraživanja su od 2011. godine rezultirala brojnim, priznatim bibliografskim jedinicama. Razvio je i originalne procedure za ekstrakciju plemenitih metala (platina, zlato, srebro, rodij) iz sekundarnih sirovina, različite izvorne namjene.

Tokom karijere obnašao je niz različitih rukovodećih funkcija na Prirodno-matematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, kao što su Šef Odsjeka za hemiju, prodekan i sl. Od samog osnutka Centra/Instituta za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, profesor Galić je bio saradnik i funkcioner najviših organa, uključujući i Upravni odbor Konzorcija za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Bio je predsjednik i član Savjeta Centra i Nadzornog odbora Instituta u više mandata te član Naučnog vijeća.

## Također pogledajte 
* Prirodno-matematički fakultet u Sarajevu
* INGEB

## Reference 
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Rođeni 1938.
Kategorija:Umrli 2017.
Kategorija:Bosanskohercegovački naučnici
Kategorija:Jugoslavenski rukometaši
Terence Atherton

**Terence Atherton** bio je britanski major koji je radio za britansku obavještajnu službu SOE (Special Operations Executive). Bio je učesnik obavještajne grupe "Hydra" koja je, zajedno sa grupama "Disclaim" i "Henna", imala zadatak da razvije špijunsku mrežu na Balkanu tokom Drugog svjetskog rata. Poginuo je sa članovima svoje misije pod nerazjašnjenim okolnostima.
## Biografija
Atterton je živio od 1931-1941 u Jugoslaviji na više lokacija (Beograd, Sarajevo, Novi Sad, Zagreb, Dubrovnik). Tu je obavljao dužnost dopisnika britanskog lista *Daily Mail* i bio glavni urednik *South Slav Heralda*. Govorio je srpski jezik. U saradnji sa izbjegličkom jugoslovenskom vladom u Londonu britanski SOE šalje tri grupe na Balkan. U trećoj grupi "Hydra" učestvovao je Atherton. S njim u misiji bili su i kapetan jugoslavenske vojske (izbjeglička vlada) Radoje Nedeljković i telegrafist Patrick O'Donovan. Misija se iskrcava podmornicom 5. februara 1942. na jadransku obalu (Crna Gora), gdje ih prihvataju partizani koji ih šalju do Štaba bataljona "Jovan Tomašević" i Štaba Lovćenskog narodno-oslobodilačkog pokreta (NOP). Odatle se prebacuju do Glavnog NOP Štaba za Crnu Goru. 15. marta misija se susreće s Mošom Pijadom. Tu ostaje do 14/15. aprila 1942, gdje ge je u više navrata Tito pokušao uvjeriti da Mihailovićevi četnici sarađuju sa silama Osovine. 14. aprila napuštaju Foču. Postoje indicije da su 21/22. aprila 1942 Atherton i O'Donovan ubijeni i opljačkani (nosili su sa sobom milion lira i 2000 zlatnih funti) kod Čelebića.

## Literatura
## Adaptacija 
### Film 
* *Misija majora Atertona* (Sava Mrmak, 1986)

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1902.
Kategorija:Umrli 1942.
Kategorija:Biografije, Liverpool
Kategorija:Britanski novinari
Kategorija:Britanski antikomunisti
Kategorija:Osoblje Britanske uprave za specijalne operacije
Zemljoradnička zadruga

**Zemljoradničke  zadruge** ili **poljoprivredne zadruge**  su pravne osobe  – poseban oblik organizovanja fizičke osobe, koji deluje na principima zadruga, slijedeći svoje ekonomske, socijalne, kulturne i druge interese. Osnovna načela zadruge su:
* uzajamna pomoć,
* demokratija,
*jednakopravnost,
* korektnost,
* solidarnost , i
* odgovornost. 
Naprimjer, poljoprivredne zadruge su općenite i specijalizirane. usjev, voće, povrće, vinogradarstvo, stoka, pčelarstvo i slično. U svom poslu proizvode, kupuju, prerađuju i prodaju poljoprivredne, prehrambene i druge proizvode zadrugara i zadruga i snabdijevaju ih repromaterijalom, sredstvima za proizvodnju, dijelovima za poljoprivredne mašine i drugu robu. Specijalizirane poljoprivredne zadruge organiziraju i proizvode određene proizvode, kao i njihov plasman na tržište.

## Također pogledajte
* Poljoprivreda
* Stočarstvo
* Ratarstvo
* Povrtlarstvo

## Reference 
Kategorija: Poljoprivreda
Kategorija: Ekonomija
Călărași (okrug)

**Călărași** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u južnom dijelu države, unutar historijske regije Muntenije.
Prostire se na površini od 5.088&nbsp;km2 i ubraja se u okruge srednje veličine. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine u njemu je živjelo 285.050 stanovnika i 34. je okrug po broju stanovnika u državi.
Prosječna gustina stanovništva okruga iznosi 56 stanovnika/km2 i znatno je niža od nacionalnog prosjeka.
Glavni i najveći grad je Călărași.

## Geografija 
Okrug se u potpunosti prostire južnim dijelu Baraganske ravnice i ispresjecana je malim rijekama s dubokim dolinama. Na njenoj južnoj i istočnoj strani nalazi se dolina Dunava koji se s istočne strane dijeli na niz grana, formirajući ostrva, sada isušena. Na zapadnoj strani, rijeke Argeș i Dâmbovița formiraju široku dolinu prije nego što se ulivaju u Dunav.

Graniči sa sljedećim okruzima: Constanța na jugu, Ilfov i Giurgiu na zapadu i okrugom Ialomița na sjeveru.
Na jugu okrug graniči sa Bugarskom (Oblast Silistra).

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo 285.050 stanovnika.
 
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 95%
* Romi i ostali.

### Spisak gradova i većih naselja 
Podaci za sve gradove izuzev za Călărași, su iz 2002. godine.
* Călărași – 73.823 (2005)
* Oltenița – 27.217
* Modelu – 9.804
* Budești (sa naseljem Crivăț) – 9.709
* Borcea – 9.676
* Dragalina – 8.760
* Chirnogi – 8.131

Ostala dva grada (Lehliu Gară i Fundulea) imaju populaciju ispod 8.000 stanovnika.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica Vijeća okruga

Călărași
Kategorija:Călărași (okrug)
Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2006 – masovni start (muškarci)

Utrka u **biatlonu** u masovnom startu na 15&nbsp;km na ZOI 2006. održana je 25. februara 2006. u Cesana-San Sicariou skijaškom centru 97&nbsp;km udaljenom od Torina.

## Pravila takmičenja
Masovni start je disciplina u biatlonu, koja se za muškarce održava na kružnoj stazi od 15 kilometara. Trče se 5 krugova po 3,3&nbsp;km. Takmičari počinju trku istovremeno, a na startu je samo najboljih 30 na osnovu plasmana u tekućoj godini. U toku trke gađa se dva puta: poslije prvog i drugog kruga iz ležećeg, a poslije trećeg iz stojećeg položaja, ukupno 10 meta. Nakon prvog kruga na strelište se dolazi po startnom broju, a u narednim rundama, po plasmanu. Svaki promašaj donosi kazneni krug trčanja od 150 metara.

## Rezultati 
## Osvojene medalje 
## Napomene 
## Vanjski linkovi 
## Reference 
Kategorija:Biatlon na Zimskim olimpijskim igrama 2006.
Bolesni mladi Bakho

***Mladi bolesni Bakho*** (), poznat i kao ***Bolesni Bakho*** ili ***Autoportret kao Bakho***, rani je autoportret baroknog slikara Michelangela Merisija da Caravaggia iz 1593. ili 1594. Čuva se u Galleriji Borghese u Rimu. Prema riječima Caravaggiovog prvog biografa, Giovannija Baglionea, bila je kabinetska slika koju je Caravaggio naslikao koristeći se ogledalom.

## Historija 
Slika datira iz Caravaggiovih prvih godina u Rimu, u koji je došao iz rodnog Milana sredinom 1592. Izvori za taj period neuvjerljivi su i vjerovatno netačni, ali se slažu da se u jednom trenutku Caravaggio teško razbolio i proveo pola godine u bolnici Santa Maria della Consolazione (Sveta Marija od Utjehe). Prema članku iz 2009. u američkoj medicinskoj publikaciji *Clinical Infectious Diseases*, slika ukazuje da je Caravaggiova bolest vjerovatno uključivala malariju, s obzirom na to da su žutičast izgled kože i očiju indikacije neke aktivne bolesti jetre koja uzrokuje visok nivo bilirubina.

*Bolesni Bakho* bio je među mnogim djelima koja su činila kolekciju Giuseppea Cesarija, jednog od Caravaggiovih ranih poslodavaca, koju je zaplijenio kolekcionar umjetnina kardinal-nećak Scipione Caffarelli-Borghese 1607, zajedno sa slikama *Dječak guli voćku* i *Dječak s košarom voća*.

## Stil 
Osim pretpostavljenog autobiografskog sadržaja, ovu ranu sliku Caravaggio je vjerovatno koristio kako bi se probio na tržište, demonstrirajući virtuoznost u slikanju mrtve prirode i portreta, te nagovještavajući sposobnost slikanja klasičnih motiva iz antike. Prikaz tri četvrtine lica bio je među preferiranim postupcima na portretima iz kasne renesanse, ali ono što je upečatljivo jesu grimasa i nagnutost glave, te vrlo stvaran osjećaj patnje, što je karakteristika većine baroknih umjetnina.

Kao i na drugim svojim slikama (kao što su, npr., *Polaganje Krista u grob*, *Sveti Ivan Krstitelj* iz Kapitolskih muzeja i *Pozivanje svetog Mateja*), Caravaggio primjenjuje mikelanđelovsku pozu: u ovom slučaju sa savijenom i podignutom nogom malo sklonjenom ustranu, koja poprima značenje ponovnog rođenja, ali i trijumfa. Ovaj rad se može interpretirati kao trijumf slikarov nad bolešću i smrću; i bilo bi to svojevrsno "uskrsnuće" samog slikara, koga je bolest natjerala da se plaši najgoreg. Referenca na Bakha, boga orgijastičnog opijanja, anarhije, nesputanog prepuštanja čulima, u kontrastu prema Apolonu, bogu savršenstva, reda, savršene ljepote, prema Graham-Dixonu, mogla bi biti element opozicije, protesta prema Cesariju, koji ga je držao u ateljeu da slika cvijeće i voće.

Mrtva priroda može se porediti s onom iz nešto kasnijih djela, kao što su *Dječak s košarom voća* i *Gušter ujeda dječaka*, gdje je voće u mnogo boljem stanju, nesumnjivo odražavajući poboljšano Caravaggiovo stanje, i fizičko i mentalno.

Slika pokazuje utjecaj njegovog učitelja, Simonea Peterzana, u upotrebi oslikavanja napete muskulature, te strogog stila lombardske škole na njegovu pažnju na realističke detalje.

## Reference 
Kategorija:Autoportreti
Kategorija:Caravaggiove slike
Kategorija:Slike u kolekciji Borghese
Kategorija:Umjetničke slike iz 1590-ih
Argeș (okrug)

**Argeș** () je jedan od 41 okruga Rumunije. Nalazi se u južnom centralnom dijelu države, unutar historijske regije Muntenije.
Prostire se na površini od 6.862&nbsp;km2 i 10. je okrug po veličini. Prema podacima od 31. 10. 2011. godine imao je 612.431 stanovnika.

Glavni i najveći grad je Pitești.

## Geografija 
[thumb|left|250px|Pogled na planinu [Bucegi iz naselja Moieciu koje se nalazi na prevoju Rucăr-Branu]]
Po vrsti reljefa Okrug se može podijeliti na tri karakteristična dijela. Na sjeveru preovladava planinski reljef s planinama iz grupe Južni Karpati: planina Făgăraș s vrhom Moldoveanu (2.544 m), vrh Negoiu (2.535 m) i vrh Vânătoarea lui Buteanu (2.508 m), dok se na sjeverostočnom dijelu nalazi planina Leaota. Između njih se nalazi prevoj Rucăr-Bran koji vodi ka gradu Brașovu. Nadmorska visina se smanjuju prema jugu a u centru okruga su podkarpatska brda, visine oko 800 m, ispresjecana s vrlo dubokim dolinama. Na jugu se nalazi sjeverni dio Vlaške ravnice.

Glavna rijeka koja protiče ovim područjem je rijeka Argeș u koju se slijevaju gotovo sve ostale rijeke koje dolaze iz planina. Na jugu su glavne rijeke Vedea i Teleorman.

Graniči sa sljedećim okruzima: Dâmbovița na istoku, Vâlcea i Olt na zapadu, Sibiu i Brașov na sjeveru i okrugom Teleorman na jugu.

## Demografija 
Prema popisu stanovništva Rumunije zaključno sa 31. 10. 2011. u Okrugu je živjelo  612.431 stanovnika što je prosječna gustina od 89 stanovnika po km.2
 
Etnički sastav stanovništva bio je sljedeći:
* Rumuni - 97%
* Romi i ostali.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
*Službena stranica okruga 

Argeș
Kategorija:Argeș (okrug)
Aceraceae

***Aceraceae*** je porodica širokolisnih drvenastih biljaka dikotiledona – javorova. Prema Watsonu i Dallwitzu, sadrži oko 200 vrsta podijeljenih u dva  roda:
**Acer* — javori (najmanje 150 vrsta), i
**Dipteronia* — dvije vrste),

U filogenetskoj klasifikaciji APG sistema (1998) do filogenetske klasifikacije APG III (2009), ova porodica je postala nevažeća i njeni rodovi su ugrađeni u porodicu *Sapindaceae*.

Obuhvata drveće ili grmlje iz umjerenih regiona sjeverne polulopte i tropskih planinskih područja. Najpoznatiji predstavnici su javori roda *Acer*.

Aceraceae su drveće ili grmlje s obično listopadnim, nasuprotnim, jednostavnim ili složenim listovima (npr. *Acer negundo*) i lisnom nervaturom.
*Cvjetovi su obično hermafroditski, ponekad dvolični, 5-merni, sa plodnicom.
*Krunica je ponekad isprekidana, a lapovi se često smanjuju na 8.
*Jajnik je sa dva (2) bivulirana odjela.
*Plodovi nemaju jednostrana ili kružna krila.

## Galerija

Datoteka:Acer rubrumAH.jpg|*Acer saccharinum*
Datoteka:AcerPalmatum.jpg|*Acer palmatum* 
Datoteka:Acer-pseudoplatanus.JPG|*Acer pseudoplatanus*
Datoteka:Acer negundoAA.jpg|*Acer negundo*

## Također pogledajte
*Javor

## Reference
Kategorija:Flora Bosne i Hercegovine
Kategorija:Magnoliophyta
Kategorija:Sapindaceae
Prva Vlada Stojana Protića

**Prva vlada Stojana Protića** je bila prva osnivačka vlada Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca koja je vladala od 20. decembra 1918. do 16. augusta 1919. godine.

## Historija 
Prvi kabinet Stojana Protića, odmah po ujedinjenju, notifikovao je svima savezničkim i neutralnim državama obrazovanje Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca, ali odgovor na ovu notifikaciju od strane saveznika Engleske, Francuske i Italije još nije stigao, niti je priznanje međunarodnog individualiteta Kraljevstva SHS bilo potvrđeno.

## Članovi vlade 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Vlade Kraljevine Jugoslavije
Sapindaceae

thumb|350px|Distribucija biljaka porodice *Sapindaceae*
Porodica ***Sapindaceae***  obuhvata  cvjetnice iz reda Sapindales poznatog kao **porodica sapunskih jagoda**. Obuhvata 138 rodova i 1858 prihvaćenih vrsta, uključujući  javor, konjski kesten i liči.

Vrste porodice *Sapindaceae* javljaju se u umjerenim do tropskim predjelima, mnoge u staništima lovorovih šuma širom svijeta. Mnogi su laticiferozne, tj. sadrže lateks, mliječni sok, a mnoge sadrže i blago otrovne saponine, sapunu slične supstance ili u lišću i/ili sjemenu, ili u korijenju.  Najveći rodovi su * Serjania* *Paullinia*, *Acer* i *Allophylus*.

Uglavnom umjereni rodovi ranije, razdvojeni u porodice  *Aceraceae* (*Acer*, *Dipteronia*) i *Hippocastanaceae* (*Aesculus*, *Billia*, *Handeliodendron*) su Angiosperme, uvrštene u širi krug Sapindaceae. Nedavna istraživanja potvrdila su uključivanje ovih rodova u Sapindaceae.

## Osobenosti
Biljke ove porodice imaju različite habituse, od stablašica do zeljastih biljaka ili lijana. Njihovi listovi se obično spiralno izmjenjuju, ponekad (u rodovima  *Acer*, *Aesculus*  i nekolicini drugih rodova) su nasuprotni. Najčešće su perasto složeni, ponekad dlanovito složeni kao kod  *Aesculus* ili su samo dlanoviti kao u *Ace*. Petiole imaju zadebljalu bazu i nedostaju stipule.

## Poznate vrste 
[thumb|right|[Alupag (*Dimocarpus didyma*): plodovi]]
*Sapindaceae* uključuju mnoge vrste ekonomski vrijednog tropskog voća, uključujući liči, longan, *Talisia esculenta*, *Melicoccus bijugatus*, korlan, rambutan, pulasan i aki. Ostali proizvodi uključuju guaran. Neke vrste javora i drugih stablašica vrednuju se po njihovom drvetu, dok nekoliko drugih rodova, poput *Koelreuteria*,*Cardiospermum* i *Ungnadia*, popularni su ukrasi. *Schleichera trijuga* je izvor indijskog makadarskog ulja. Saponini iz vrsta roda  *Sapindus* su efikasne površinski aktivne tvari i koriste se komercijalno u kozmetici i deterdžentima.

## Također pogledajte
*Cvjetnica
**Aceraceae*

## Reference
## Vanjski linkovi 
*Sapindaceae in BoDD – Baza podtaka za botničku dermatologiju
* USDA Agricultural Research Service: Fruits and seeds of Sapindaceae.  Pristupljeno 16 Jula 2018.

Kategorija:Sapindaceae
Kategorija:Sapindales
Kategorija:Sapunaste biljke
Kategorija:Magnoliophyta
Trofim Lisenko

**Trofim Denisovič Lisenko**  (ruski: Трофи́м Дени́сович Лысе́нко, ukrajinski: Трохи́м Дени́сович Лисе́нко, 29. septembar 1898. – 20. novembar 1976.) bio je sovjetski agronom i biolog. Kao student, Lisenko se počeo zanimati za poljoprivredu, gdje je radio na nekoliko različitih projekata, od kojih je jedan uključivao utjecaje temperaturnih promjena na životni ciklus biljaka. To ga je kasnije dovelo do razmišljanja o tome kako bi mogao iskoristiti ovaj rad za transformaciju ozimne pšenice u proljetnu pšenicu. Na ruskom je proces nazvao "rusizacijom", a kasnije ga je preveo kao "vernalizacija". Lisenko je bio snažni pobornik mekog nasljeđivanja i odbacio mendelizam u genetici u korist pseudonauke – ideje nazvane Lisenkoizam. Lisenko je bio snažan zagovornik mekog nasljeđivanja i odbacio je Mendelovu genetiku u korist pseudonaučnih.

Njegovo eksperimentalno istraživanje poboljšanja prinosa žitarica donijelo mu je podršku sovjetskog vođe Josifa Visarionoviča Staljina, posebno nakon gladi i gubitka produktivnosti zbog prisilne kolektivizacije u nekoliko regija Sovjetskog Saveza, ranih 1930-ih. Lisenko je postao direktor Sovjetskog instituta za genetiku Akademija nauka 1940. godine, a ostvarivanje političkog uticaja i moći dodatno je osiguralo njegove antimendelovske doktrine u sovjetskoj nauci i obrazovanju.

Sovjetski naučnici koji su se odbili odreći genetike otpušteni su s položaja i ostavljeni u siromaštvu. Stotine, ako ne i hiljade drugih su zatvoreni. Nekoliko njih osuđeno je na smrt kao državni neprijatelji, uključujući botaničara Nikolaja Vavilova. Naučno neslaganje s Lisenkovim teorijama o nasljeđivanju okolišnih promjena formalno je zabranjeno u SSSR-u 1948. godine.

Iako je Lisenko ostao na svom položaju u Institutu za genetiku do 1965. godine, njegov utjecaj na sovjetske poljoprivredne prakse smanjio se nakon Staljinove smrti 1953.

## Djela 
* *Nasljednost i njegova varijabilnost* (1945)
* *Današnja nauka o biologiji* (1948)

## Također pogledajte 
* Jean Batista Lamarck
* Gregor Mendel

## Reference 
Kategorija:Biografije, Karlovka
Kategorija:Rođeni 1898.
Kategorija:Umrli 1973.
Kategorija:Sovjetski naučnici
Kategorija:Sovjetski biolozi
Spektr-RG

mini|SPEKTR RG
**Spektr-RG** (ruski : **Spektr-RG**, *Spectrum* + *Röntgen* + *Gamma*; naziva se još i **Spectrum-X-Gamma**, **SRG**, **SXG** ) jeste rusko-njemačka opservatorija astrofizike za visoku energiju koja je lansirana 13. jula 2019. Ovaj satelit slijedi nakon satelitskog teleskopa Spektr-R, lansiranog 2011. godine.

## Profil misije i orbita 
Svemirska letjelica ući će u orbitu oko Sunca, kružeći Lagrangeovom tačkom L2 Sunce-Zemlja u halo orbiti, oko 1,5 miliona kilometara udaljenoj od Zemlje. Krstarenje tom lokacijom trajat će tri mjeseca, tokom kojih će se oba teleskopa provjeriti i kalibrirati. Naredne četiri godine će se provesti u vođenju osam  istraživanja cijelog neba. Kao cilj, tri godine nakon toga planirana su posmatranja odabranih galaksijskih klastera i AGN-a ( Aktivno galaksijsko jezgro ). 

## Reference 
Kategorija:Svemirski teleskopi
Orden Republike

**Orden Republike** (; ) je bio odlikovanje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije u tri reda.

Orden Republike prvog, drugog i trećeg reda ustanovio je predsјednik Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josip Broz Tito 2. jula 1960. godine kao odlikovanje za građanske zasluge. Odlikovanje se dodјeljivao pojedincima, ustanovama, društeno-političkim organizacijama za *"...lične zasluge na polju javne dјelatnosti kojom se doprinosi opštem napretku zemlje."* Zakonom o izmјenama i dopunama Zakona o odlikovanjima FNRJ od 1. marta 1961. izvršena je izmјena naziva ordena, pa je od tada orden imao slijedeće redove:

* ***Orden Republike sa zlatnim vijencem*** (ranije Orden Republike I reda) - 10. u važnosnom redu jugoslavenskih odlikovanja.
* ***Orden Republike sa srebrnim vijencem*** (ranije Orden Republike II reda) - 18. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja.
* ***Orden Republike sa bronzanim vijencem*** (ranije Orden Republike III reda) - 27. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja.

Orden Republike nosio se na desnoj strani prsa.

Od maja 1961. do 31. decembra 1985. godine, dodjeljeno je 1.150 Ordena Republike sa zlatnim vijencem (I reda), 6.310 Ordena Republike sa srebrnim vijencem (II reda) i 11.088 Ordena Republike sa bronzanim vijencem (III reda).

### Izgled i trake odlikovanja 

## Literatura 
* **Vojna enciklopedija**. Beograd 1975. godina.
* **Opća enciklopedija JLZ**. Jugoslovenski leksikografski zavod, Zagreb 1980. godina.
* Boris Prister, **Odlikovanja zbirke dr. Veljka Malinara**. Zagreb 2000. godina.

Kategorija:Odlikovanja SFRJ
Kategorija:Orden Republike
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Ljubuški)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Ljubuški.
# Krehić (Fehim) Enes. Rođen 27. februara 1949. u Ljubuškom. Poginuo 12. decembra 1992. na Hrasnom Brdu (Sarajevo) na dužnosti komandira čete u 101. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1993.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Ljubinje)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Ljubinje.
# Pelko (Mujo) Esad - Brzi. Rođen 15. oktobra 1957. u Bančićima. Zlatni ljiljan dobio 1992. kao pripadnik 1. samostalnog bataljona Regionalnog štaba Teritorijalne odbrane Sarajevo.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Trebinje)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Trebinje, odnosno današnjih općina Trebinje i Ravno.
# Ćerimagić (Ešref) Damir. Rođen 28. novembra 1974. u Trebinju. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 101. viteške brdske brigade.
# Rizvanović (Alija) Samir. Rođen 11. januara 1970. u Trebinju. Poginuo 14. juna 1993. na Visu (Sarajevo) kao pripadnik 1. slavne motorizovane brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1993.

## Literatura 
* *.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Tomislavgrad)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Tomislavgrad.
# Bašić (Muharem) Adnan. Rođen 7. maja 1945. u Tomislavgradu. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik Općinskog štaba Teritorijalne odbrane Kakanj.
# Kaltak (Hasan) Seid. Rođen 26. jula 1973. u Tomislavgradu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 707. brdske brigade.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Prozor)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Prozor.
# Hero (Avdo) Halem. Rođen 3. septembra 1970. u Herama. Poginuo 24. januara 1994. u Herama na dužnosti komandira voda u Samostalnom bataljonu Prozor. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Hero (Mehmed) Mustafa. Rođen 9. augusta 1972. u Herama. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 446. brdske brigade. 
# Hero (Mujo) Mustafa. Rođen 2. marta 1959. u Herama. Poginuo 21. januara 1994. u Herama na dužnosti zamjenika komandanta Samostalnog bataljona Prozor. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Hujdur (Mušo) Salko. Rođen 12. januara 1971. u Kutama. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik Samostalnog bataljona Prozor.
# Kadrić (Džahid) Mensur. Rođen 19. novembra 1954. u Kopčićima. Poginuo 8. oktobra 1993. u Krčevinama (Vitez) kao pripadnik 325. brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Kovačević (Nuvo) Rahman. Rođen 15. novembra 1970. u Krančićima. Poginuo u činu narednika 20. jula 1995. u rejonu Brda (Treskavica) na dužnosti zamjenika komandira voda u 446. lahkoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Vila (Adem) Miralem. Rođen 3. maja 1973. u Tošćanici. Poginuo 11. novembra 1994. u Rabini (Nevesinje) kao pripadnik 4. izviđačko-diverzantskog bataljona. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Vila (Huso) Mirsad. Rođen 1. aprila 1966. u Tošćanici. Poginuo 9. oktobra 1994. na Prenju na dužnosti komandira desetine u 44. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.  

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Koštunica (plod)

[250px|thumb|Dijagram tipske koštunice ([breskva)]] 
thumb|250px|Razvojni niz tipske koštunice: breskva "gole" kože (nektarina)

**Koštunica** ili **drupa** je  naziv za tip jednoplodnog, sočnog i nepucajućeg ploda, sa košticom koja sadrži jednu sjemenku.

## Osobenosti 
Koštunica je voćni plod, u kojem je egzokarp (vanjski sloj) u vidu tanke kožica, srednji − egzokarp je gust i najčešće mesnat. Ponekad može biti i tvrd, kao kod badema ili vlaknast kao u kokosa, a unutrašnji sloj − endokarp, koštica, veoma je tvrd.

Unutar koštice je obično po jedna sjemenka, rijetko, dvije ili tri, ali se od njih samo jedna formira u potpunosti.

Agregatno voće kao što su malina i kupina ustvari i nisu pravi plodovi, već skup malih koštunica.
Ilustrativni su tipski primjeri koštuničavog voća: šljiva, trešnja, breskva, mango, maslina, orah,  drijen i sl.

## Gallerija

Datoteka:NIEdot325.jpg|Odabrane koštunice
Datoteka:Autumn Red peaches.jpg|Breskva ima tipsku koštunicu (kameni plod)
Datoteka:Nectarine_stone.jpg|Nektarina
Datoteka:Black Pepper (Piper nigrum) fruits.jpg| Nezrele drupe crnog bibera
Datoteka:Black Butte blackberry.jpg|Kupina, mjehurićasto voće nakupljenih koštuničica
Datoteka:arecanut.jpg|Zreli areka orah

## Također pogledajte
*Plod
*Voće

## Reference
## Vanjski linkovi
*https://www.britannica.com/science/drupe *Drupe*

Kategorija:Jestivi orašasti plodovi i sjemenke
Partizanska spomenica 1941.

200px|right|Traka Partizanske spomenice 1941.
**Partizanska spomenica 1941.** (; ) bila je visoko odlikovanje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, dodeljivano svim *prvoborcima*, borcima i rukovoditeljima Narodnooslobodilačkog pokreta (NOP), koji su stupili u Narodnooslobodilačku borbu (NOB) u toku 1941. godine. Dodjeljivana je samo živim borcima, dok je porodicama poginulih boraca dodeljivana *Spomenica palih boraca*. Ukupno je dodjeljeno 27.629 spomenica.

## Historija 
Partizanska spomenica 1941. je uspostavljena odlukom Povjereništva narodne odbrane Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije (NKOJ) 14. septembra 1944, tokom njegovog boravka na Visu.

"Zakon o Partizanskoj spomenici 1941." koji je donijet 5. maja 1946. godine, dopunio je i precizirao odredbe o Partizanskoj spomenici. Ona je tada utvrđena kao - "*znak državnog priznanja organizatorima narodnog ustanka i prvoborcima narodnooslobodilačke borbe za velike zasluge stečene na djelu oslobođenja naših naroda*". Pravo na dobijanje Partizanske spomenice 1941, po ovom zakonu, uz podnošenje dokaza, imali su svi oni koji su u partizanske odrede stupili 1941. godine i neprekidno bili u NOV i POJ i Jugoslovenskoj armiji, na dužnostima van vojske, ili na oslobođenoj ili okupiranoj teritoriji neprekidno organizovano radili za Narodnooslobodilački pokret do kraja rata, uhapšeni ili internirani, ako su dokazali da nisu mogli izbjeći hapšenje ili internaciju i ako su nastavili rad za NOP. Ovim zakonom je uveden i novi tip spomenice, koji su dizajnirali Antun Augustinčić i Đorđe Andrejević Kun, i on je zamijenio stari tip - izrađivan u Sovjetskom Savezu, od 1944. do 1946. godine.

"Zakonom o pravima nosilaca Partizanske spomenice 1941." od 28. marta 1956. i naknadnim uredbama regulirana su prava nositelja Spomenice. Prema "Zakonu o osnovnim pravima nositelja Partizanske spomenice 1941." od 21. decembra 1972. godine, oni su imali pravo na zdravstvenu zaštitu i druge pogodnosti iz zdravstvenog osiguranja, dodatak uz penziju, stalno mjesečno novčano primanje, godišnje novčano primanje za oporavak, besplatnu i povlaštenu vožnju sredstvima javnog saobraćaja i godišnji odmor.

Partizansku spomenicu 1941. izdavalo je Ministarstvo narodne odbrane, odnosno Državni sekretarijat za narodnu odbranu. Krajnji rok za podnošenje zahtjeva za dodelu bio je 31. decembar 1957, a dodjele su završene 1963. Partizanska spomenica 1941. je izrađivana od srebra sa pozlaćenim dijelovima, a nosila se na lijevoj strani, na džepu bluze ili kaputa. Uz Partizansku spomenicu 1941. izdavana je i Knjižica nositelja Partizanske spomenice 1941. koja je bila dokaz prava nošenja i korištenja predviđenih povlastica. Ukupno je dodeljeno 27.629 spomenica.

## Reference 
Kategorija:Historija Jugoslavije‎
Kategorija:Narodnooslobodilačka borba
Bobica (plod)

**Bobica** – u botanici – je mesnati plod bez koštunice, nastao iz jednog cvijeta koji sadrži jedan jajnik. Tako definirane bobice uključuju grožđe, i paradajze, kao i krastavce, patlidžane i banane, ali isključuju određene plodove koji se obično naziva bobicama, poput jagoda i malina. Bobica je najčešća vrsta mesnatog voća u kojem cijeli vanjski sloj zida jajnika sazrijeva u potencijalno jestiv „perikarp“. Bobice se mogu formirati od jednog ili više karpela istog cvijeta (tj. iz jednostavnog ili složenog jajnika). Sjemenke su obično ugrađene u mesnatu unutrašnjost jajnika, ali postoje i neki nemesnati izuzeci, poput paprike, sa zrakom, a ne pulpom oko njihovih sjemenki.

Mnoge bobice su jestive, ali druge vrste, kao što su plodovi krompira i bunike (*Atropa belladonna*), su otrovne za ljude.

Za biljku koja rađa bobice kaže se da je * bakciferne* (plod koji podseća na bobicu, bilo da je bobica ili ne, može se tako nazvati).

## Također pogledajte 
*Plod
* Spisak kulinarskih plodova
* Spisak nejestivih plodova
 
## Reference
## Vanjski linkovi 
*https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.2903/j.efsa.2010.1489  |format=PDF |doi=10.2903/j.efsa.2010.1489

Kategorija:Botanika
Kategorija:Voće
Kategorija:Morfologija ploda
Mahuna

thumb|upright|Neki plodovi iz različitih mahuna
**Mahuna** (lat. *legumen*) je oblik pojedinačnih, pucajućih plodova. Ovakvi plodovi otvaraju se pucajući na dva uzdužna šava, „trbušnog“ i „leđnog“. Kao i miješak, nastaje od jednog oplodnog listića. Tipska mahuna je duguljasta, čija veličina zavisi od broja sjemenki na trbušnom šavu (kao naprimjer mahune vrste *Laburnum vulgare*). Ima i znatno izmijenjenih mahuna u odnosu na tipsku. Takve mahune su: 
*naduvena, 
*spljoštena,
*brojaničasta, 
*uvijena, i 
*sabljasta mahuna.

Također postoje i nepucajuće mahune, kao naprimjer kod gledičije i rogača.

## Distribucija i proizvodnja 
## Galerija 

Image:Seed pods.jpg| *Styphnolobium japonicum*
Image:Medicago lupulina 11 ies.jpg| *Medicago lupulina*
Image:Medicago minima FW.jpg| *Medicago minima*
Image:Robinia pseudacacia seeds.jpg| *Robinia pseudoacacia*

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Botanika
Kategorija:Fabaceae
Kategorija:Plodovi
Kategorija:Povrće
Széchenyijev lančani most

**Széchenyijev lančani most** () jest viseći most na Dunavu u Budimpešti koji spaja Budim na zapadnoj i Peštu na istočnoj obali. Bio je prvi stalni most na Dunavu u Mađarskoj. Na peštanskoj strani na njega se nastavlja Széchenyijev trg (do 2011. Rooseveltov), u čijoj su blizini Greshamova palača i Mađarska akademija nauka, a na budimskoj Trg Adama Clarka, u blizini Kamena nultog kilometra i donjeg kraja Budimpeštanske uspinjače, koja vodi do Budimskog dvorca.

Nazvan je po Istvánu Széchenyiju, mađarskom političaru i reformatoru koji je inicirao i podržao njegovu gradnju, iako se obično naziva samo *Lančani most*. U vrijeme gradnje smatran je jednim od inženjerskih čuda modernog svijeta. Stekao je veliku važnost u ekonomskom, društvenom i kulturnom životu Mađarske, slično kao što je to imao Bruklinski most u New Yorku. Njegovi ukrasi, izrađeni od livenog gvožđa, i sama konstrukcija, zračeći mirnim dostojanstvom i ravnotežom, podigli su status mosta širom Evrope. koji je imao finansijske i zemljišne interese u Budimpešti i čije je ime upisano u bazu jugozapadnog temelja na budimskoj strani.

Otvoren je 1849, nakon Mađarske revolucije, postavši prvi trajni most u glavnom gradu Mađarske. U to vrijeme njegov centralni raspon od 202 m bio je jedan od najvećih na svijetu. Lavove na ulazima na most isklesao je kipar János Marschalkó, a postavljeni su 1852. Slični su bronzanim lavovima na Trafalgarskom trgu (naručeni 1858, postavljeni 1867). Današnje ime most je dobio 1898.

Njegova struktura od livenog gvožđa ojačana je 1914. Tokom Drugog svjetskog rata srušile su ga 18. januara 1945 njemačke trupe u povlačenju tokom Bitke za Budimpeštu; ostali su samo tornjevi. Ponovo je izgrađen i otvoren 1949.

Na oba kraja mosta stoji natpis "Clark Adam", graditeljevo ime po mađarskom načinu pisanja (prezime, pa ime). Na ploči na peštanskoj strani napisano je: "U znak sjećanja na jedina dva preživjela mosta koja je dizajnirao William Tierney Clark: Széchenyijev lančani most na Dunavu u Budimpešti i viseći most na Temzi u Marlowu, u Engleskoj."

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Széchenyijev lančani most u Mađarskoj elektroničkoj biblioteci
* Bridges of Budapest – Chain Bridge 
* Arhivske snimke mosta

Kategorija:Mostovi u Budimpešti
Kategorija:Mostovi na Dunavu
Kategorija:Lančani mostovi
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Stolac)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Stolac, odnosno današnjih općina Stolac i Berkovići.
# Ajanić (Mustafa) Ethem - Dedo. Rođen 29. augusta 1936. u Stocu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 41. slavne motorizovane brigade.
# Balavac (Ahmet) Nusret. Rođen 11. decembra 1966. u Aladinićima. Poginuo u činu kapetana 11. novembra 1994. na Velinoj gomili (Nevesinje) na dužnosti komandanta bataljona u 42. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Behram (Ibro) Muharem. Rođen 18. augusta 1955. u Rotimlji. Poginuo 11. novembra 1994. u rejonu Podveležja (Mostar) na dužnosti pomoćnika komandanta 42. brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Bilal (Salko) Mirsad. Rođen 5. aprila 1959. u Maslinama. Poginuo 22. decembra 1992. na Igmanu na dužnosti komandanta bataljona u 1. mostarskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Boškailo (Osman) Suad. Rođen 31. marta 1972. u Stocu. Poginuo 11. novembra 1994. na Velinoj gomili (Nevesinje) kao pripadnik 42. brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Božić (Osman) Zijad. Rođen 26. augusta 1970. u Maslinama. Poginuo u činu natkapetana 11. novembra 1994. na Kamenskom brdu (Mostar) na dužnosti komandanta bataljona u 42. brdskoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Brzina (Salko) Halil. Rođen 23. decembra 1953. u Stocu. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 7. viteške muslimanske oslobodilačke brigade. Ordenom zlatnog grba sa mačevima odlikovan 1997.
# Turajlić (Mustafa) Samir. Rođen 4. aprila 1977. u Stocu. Poginuo 11. novembra 1994. u Rabini (Nevesinje) kao pripadnik 4. izviđačko-diverzantskog bataljona. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1994.
# Zećo (Hajrudin) Senad. Rođen 20. oktobra 1966. u Stocu. Poginuo u činu kapetana 11. novembra 1994. u rejonu Podveležja (Mostar) na dužnosti komandanta 42. brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Pale)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja prijeratne općine Pale, odnosno današnjih općina Pale i Pale-Prača.
# Bašić (Velija) Mensad. Rođen 6. juna 1961. u Kamenici. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 802. lahke brigade.
# Džaferagić (Asim) Safet. Rođen 1. januara 1955. u Bogovićima. Zlatni ljiljan dobio 1994. kao pripadnik 2. brdske brigade. 
# Hrvo (Fehim) Kemal. Rođen 6. decembra 1950. na Palama. Poginuo 22. marta 1995. na Barama (Goražde) na dužnosti pomoćnika komandanta za sigurnost 802. lahke brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1995.
# Kaljanac (Nusret) Bajro. Rođen 7. aprila 1971. u Kaljanima. Poginuo 16. juna 1995. na Jabučkom sedlu (Goražde) kao diverzant, pripadnik 808. oslobodilačke brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Prazina (Alija) Asim - Asko. Rođen 20. marta 1962. u Prači. Poginuo 31. jula 1992. na Poljinama (Sarajevo) na dužnosti komandanta bataljona 1. podrinjske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Rakita (Ibro) Murat. Rođen 3. marta 1961. u Rakitama. Poginuo 16. juna 1995. na Gradini kao pripadnik 140. bošnjačke brdske brigade. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1996.
# Redžović (Mujo) Hamed. Rođen 8. januara 1958. na Palama. Poginuo 22. jula 1993. na brdu Žuč (Sarajevo) na dužnosti komandira čete u 1. slavnoj motorizovanoj brigadi. Zlatni ljiljan posthumno mu je dodijeljen 1993.
# Redžović (Alija) Smail. Rođen 2. septembra 1945. u Brojnićima. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 802. lahke brigade.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
Spisak dobitnika Zlatnog ljiljana (Livno)

U ovom članku nalazi se spisak dobitnika Zlatnog ljiljana, vojnog odlikovanja Armije RBiH, sa područja općine Livno.
# Pišmo (Munib) Semir. Rođen 31. jula 1971. u Livnu. Zlatni ljiljan dobio 1996. kao pripadnik 4. izviđačko-diverzantskog bataljona.
# Zrno (Izet) Bajazit. Rođen 2. septembra 1968. u Livnu. Zlatni ljiljan dobio 1995. kao pripadnik 450. lahke brigade.

## Literatura 
* Grupa autora (2000). *Monografija Zlatni ljiljani i odlikovani pripadnici Armije RBiH 1992.–1995.* Sarajevo: Zajednička komanda Vojske FBiH.

Kategorija:Spiskovi dobitnika Zlatnog ljiljana
AC Milan – sezona 2019/2020.

**Sezona 2019/20.** ukupno je 121. sezona u historiji **AC Milana**, a 86. zaredom u najvišem nogometnom rangu u Italiji. Milan se u ovoj sezoni takmičio u Serie A i Italijanskom kupu. Iako je nakon plasmana u prošloj sezoni Serie A trebao igrati u Evropskoj ligi, zbog kršenja finansijskog fer-pleja klub je kasnije izbačen iz navedenog takmičenja.

## Informacije o ekipi 
### Sastav ekipe 
| width="25%" valign="top" |

| width="25%" valign="top" |

| width="25%" valign="top" |

|}

## Transferi 
### Dolasci 
### Odlasci 
## Prijateljske
### International Champions Cup
### Prijateljske
## Takmičenja
### Serie A
#### Tabela
#### Rezultatski sažetak
#### Rezultati po kolima
#### Utakmice
### Coppa Italia
## Statistika
### Nastupi i golovi
|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Golmani

|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Odbrambeni igrači

|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Vezni igrači

 
                        

|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Napadači

|-
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Igrači koji su napustili klub tokom sezone

### Najbolji strijelci

U *kurzivu* su igrači koji su napustili klub tokom sezone.

### Najbolji asistenti

U *kurzivu* su igrači koji su napustili klub tokom sezone.

### Bez primljenog gola

### Kartoni

U *kurzivu* su igrači koji su napustili klub tokom sezone.

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Sezone AC Milana
Kategorija:Sezona 2019/2020. italijanskih nogometnih klubova
Mješak (plod)

[thumb|120px|Mješak [mliječna trava|mliječne 
trave oslobađa svoje sjeme]]
**Mješak** (lat. *foliculum* - mjehur) − u botanici − je suhi unilokulski plod, nastao od jedne karpele, koja sadrži dvije ili više sjemenki. It is usually defined as dehiscing by a suture in order to release seeds, naprimjer kod *Consolida* (neke jarebičarke), božur i mliječna trava (*Asclepias*).

Postoje, međutim, neki teški slučajevi, tako da se ponekad upotrebljava izraz „mješak bez dlake“, naprimjer s rodom *Filipendula* koji ima nezrele plodove koji bi se mogli smatrati posrednim između (dehiscentnih) mješaka i (nevidljive) ahenije.

Agregatni plodovi koji se sastoje od mješaka mogu se nazvati **folicetumi** (mješčine) . Primjeri uključuju kukurijek, akonite, *Delphinium*, *Aquilegia* ili porodicu *Crassulaceae*, gdje se nekoliko folikula pojavljuje kako viri na skraćenom čašici, ili *Magnolija* koja ima mnogo mješaka raspoređenih u spiralu na izduženoj čaški.

Mješkovi nekih vrsta razdvajaju se ventralnim šavom (kao u *Banksia*, ili na leđnom udubljenju (kao u *Magnolia*).

## Galerija

Datoteka:Follicles of Helleborus foetidus.JPG|Mješkovi *Helleborus foetidus*
Datoteka:Banksia integrifolia and marginata cones.jpg|Samo neki cvjetovi ocvijeća kod *Banksia* dozrijevaju u mješkove ugrađene u "konus"
Datoteka: Stenocarpus sinuatus, vrugte, Manie van der Schijff BT.jpg |Mješak *Stenocarpus sinuatus* će pustiti sjemenke papirosmeđe boje

## Također pogledajte
*Plod

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Botanika
Zeljasta biljka

[mini|180p|desno|[Grašak – jednogodišnja zeljasta biljka]]
[mini|180p|desno|[Peršun – dvogodišnja zeljasta biljka]]
[mini|180p|desno|[Rosopas − višegodišnja zeljasta biljka]]
[mini|180p|desno|Kineski *[Iris tectorum* − višegodišnja zeljasta biljka sa rizomom]]
**Zeljasta biljka** je životni oblik biljaka, koji ne formira sekundarno tkivo, kao što su kambij i felogen) zbog čega nema povećavanja debljine stabla. Stablo im je mehko, sočno i većinom zeleno (pa ima ulogu i u fotosintezi). Nadzemni izdanci ovih biljaka, u područjima s nepovoljnim godišnjim periodima, izumiru na kraju vegetacijske sezone.

Na osnovu trajnosti života, zeljaste biljke dijele se na:
* **jednogodišnje**, koje počinju i završavaju životni ciklus u jednoj vegetacijskoj sezoni (naprimjer grašak, tikva, kukuruz, pšenica);
* **dvogodišnje**, u prvoj godini formiraju listove, rastu i stvaraju rezerve hrane, a u drugoj cvjetaju, plodonose, daju sjeme i uginu (npr. mrkva, peršun, šećerna repa, rotkva, rotkvica, cvekla);
* **višegodišnje zeljaste biljke** ili trajnice, na kraju svake vegetacijske sezone gube izdanke (koji izumiru), a biljke tokom nepovoljnog perioda godine opstaju u obliku pupoljaka iz kojih će se na početku sljedeće vegetacijske sezone formirati novi izdanci; primjeri mogu biti maslačak, djetelina, perunika i ostale biljke sa podzemnim stablima.

## Također pogledajte 
* Jednogodišnja biljka
* Hidrofita
* Heliofita

## Reference
## Vanjski linkovi
* USDA Plant Hardiness Zone Map
* Gardening with Perennials 
* Edible Aroids 
* Plants for a Future

Kategorija:Botanička nomenklatura
Kategorija:Morfologija biljaka
Kategorija:Životne forme
Kategorija:Biljke
Kategorija:Vrste biljaka
Višegodišnja biljka

[thumb|Obični [konjogriz (*Cichorium intybus*) zeljasta je višegodišnja biljka]]
**Višegodišnje biljke** ili **perene** su one koje živi duže od dvije godine. Ovaj termin se upotrebljava kako bi se razlikovale od jednogodišnjih biljaka, ili one koje nemaju sekundarni rast (drveta), a kako bi se razlikovale od drveća i grmlja, koje su isto višegodišnje biljke.

Višegodišnja biljka koja živi više od dvije, a po nekim izvorima, kao biljke koje žive više od tri godine. Izraz (višegodišnji, "kroz godine") često se koristi za razlikovanje zeljastih biljaka i dvogodišnjaka. Izraz se također široko koristi za razlikovanje biljaka s malo ili nimalo drvenastog rasta od drveća i grmlja, koje su i tehnički višegodišnje biljke.

Višegodišnje biljke rastu i/ili cvijetaju u proljeće i ljeto, umiru na jesen i zimu, te se ponovno vrate i ožive idućeg proljeća. Pojedina drveća znaju doseći izuzetnu starost: neki borovi (bristlekonski) i Metuzalem, naprimjer, stari su više od 4500 godina, a kalifornijski mamutovac Predsjednik 3200 godina.

## Također pogledajte
*Zeljasta biljka

## Reference
## Vanjski linkovi
* USDA Plant Hardiness Zone Map
* Gardening with Perennials 
* Edible Aroids 
* Plants for a Future

Kategorija:Botanika
Kategorija:Fiziologija biljaka
Kategorija:Morfologija biljaka
Kategorija:Životne forme