open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roger Waters

mini|Roger Waters
**George Roger Waters** (rođen 6. septembra 1943. u Great Bookham, Surrey) jest engleski rock muzičar. Najpoznatiji je kao bas-gitarist i jedan od glavni tekstopisaca i vodeći pjevač engleskog rock benda Pink Floyd od 1964 do 1985. Poslije razilaska sa Pink Floydom, Waters je počeo solističku karijeru, objavljujući tri studijska albuma, jedan album sa filmskom muzikom. Relizirao je jedan od najvećih koncerta ikad *The Wall Concert* u Berlinu 1990.

Godine 2005. objavio je operu Ça Ira i prvi put poslije 24 godine se pridružio Pink Floydu na njihovom koncertu Live 8 u Londonu.

## Diskografija 
### Albumi sa Pink Floydom 
* *The Piper at the Gates of Dawn* (1967)
* *A Saucerful of Secrets* (1968)
* *Soundtrack from the Film More* (1969)
* *Ummagumma* (1969)
* *Atom Heart Mother* (1970)
* *Meddle* (1971)
* *Obscured by Clouds* (1972)
* *The Dark Side of the Moon* (1973)
* *Wish You Were Here* (1975)
* *Animals* (1977)
* *The Wall* (1979)
* *The Final Cut* (1983)
* *A Momentary Lapse of Reason* (1987)
* *The Division Bell* (1994)

### Samostalni albumi 
* *Music from "The Body"* (1970) – filmska muzika; saradnja s Ronom Geesinom
* *The Pros and Cons of Hitch Hiking* (1984)
* *When the Wind Blows* (1986) – filmska muzika
* *Radio K.A.O.S.* (1987)
* *The Wall Live in Berlin* (1990)
* *Amused to Death* (1992)
* *In the Flesh Live* (2000) – live
* *Flickering Flame: The Solo Years Vol. 1* (2003) – kompilacija
* *Ça Ira* (2005) – opera u tri čina
* *Ca Ira* (2005) – francuska verzija
* *To Kill The Child / Leaving Beirut* (2005)
* *Is This the Life We Really Want?* (2017)

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Rođeni 1943.
Kategorija:Britanski muzičari
Kategorija:Basisti
Kategorija:Britanski pjevači
Kategorija:Britanski rok-muzičari
Kategorija:Živi ljudi
Nick Mason

mini|Nick Mason
**Nicholas Berkeley** "**Nick**" **Mason** (rođen 27. januara 1944. u Edgbastonu, Birmingham, Engleska) jest bubnjar engleskog benda Pink Floyd. On je jedini stalni član od formacije benda 1964. Studirao je na Regent Street Polytechnic fakultetu, gdje je upoznao Rogera Watersa, Boba Klosea i Richarda Wrighta, s kojima je formirao bend Sigma 6.

Također je poznato da se takmiči na auto-trkama, poput 24 sata Le Mansa (*24 Hours of Le Mans*). Uprkos povezanosti benda sa drogama, i drugim ekcesima u '60-im i '70-im, Mason tvrdi da je ostao uveliko slobodan od ovisnosti.

Mason je svirao na svakom albumu Pink Floyda. Minimalno je učestvovao na albumu *A Momentary Lapse of Reason*, i to na pjesmama "Learning to Fly", "On the Turning Away" i "Yet Another Movie".

Unatoč konfliktima zbog vlasništva imena Pink Floyd, Roger Waters i Nick Mason se sad dobro slažu.

Masonov glas je uključen na albumima Pink Floyda u pjesmama "Corporal Clegg", "One of These Days", "Signs of Life" i "Learning to Fly".

Mason podržava Countryside Alliance i održava koncerte za skupljanje sredstava za organizaciju.

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Bubnjari
Kategorija:Engleski muzičari
Kategorija:Rođeni 1944.
Kategorija:Britanski rok-muzičari
Kategorija:Živi ljudi
Mravojed

**Mravojedi** su pripadnici četiri vrste sisara iz podreda *Vermilingua*, poznati po tome što jedu mrave i termite. Zajedno sa ljenjivcima spadaju u red Pilosa.

## Opis 
Mravojedi nemaju zube već samo dugačku njušku u obliku surle koja završava malenim ustima s vrlo dugačkim jezikom. Vrste se veličinom međusobno značajno razlikuju. Dok je svileni mravojed težak samo oko 250 grama, veliki mravojed može čak i premašiti 30 kilograma, i zajedno s repom biti dug i više od dva metra.

Na prednjim nogama sve vrste imaju upadljivo dugačke i vrlo oštre kandže. Njima se koriste za otvaranje mravinjaka i termitnjaka, i za obranu od grabežljivaca. Broj kandži je različit. Dok svileni mravojed ima dvije, veliki mravojed ih ima tri, a obje vrste roda Tamandua imaju po četiri. Kandže na stražnjim nogama su daleko manje izražene.

Sve vrste imaju duge repove koji se ponešto razlikuju. Rep velikog mravojeda je obrastao dugom dlakom i djeluje čupavo. Ostale vrste imaju kratku dlaku na repovima koji su s donje strane goli. Goli dio repa je prilagodba funkciji koju ima kod tih vrsta da im služi za prihvatanje za grane, kao "peti ekstremitet".

Oči su im male i niti jedna vrsta ne vidi dobro, no zato imaju vrlo dobro razvijeno čulo mirisa. Ušima se služe kao drugim vrlo dobro razvijenim čulom, obje vrste roda Tamandua.

## Ishrana 
[mini|lijevo|260px|[Veliki mravojed u potrazi za mravima]]
Kao što im ime govori, mravojedi se hrane gotovo isključivo mravima i termitima. Kandžama otvaraju mravinjake i termitnjake, te svojim dugačkim (veliki mravojed ima jezik dug 60&nbsp;cm) jezikom prevučenim ljepljivom slinom, skupljaju insekte iz nastambi. Nakon što progutaju insekte, vrlo mišićav ulazni dio želuca ih zdrobi.

## Razmnožavanje 
O razmnožavanju mravojeda ne zna se puno. Nakon skotnosti od 120 do 190 dana, ženka koti samo jedno mladunče. Sljedećih mjeseci majka mladunče nosi na leđima. Svileni mravojed ponekad ostavi mladunče na zaštićenim račvama grane i sama odlazi u potragu za hranom. Veliki mravojed postaje spolno zreo u dobi od dvije do tri godine, a za druge vrste nije poznato. Isto tako, nije poznat ni očeikavani životni vijek mravojeda u divljini.

## Vrste 
Postoje četiri vrste mravojeda raspoređene u tri roda:

* Veliki mravojed (*Myrmecophaga tridactyla*)
* Svileni mravojed (*Cyclopes didactylus*)
* Sjeverni tamandua (*Tamandua mexicana*)
* Južni tamandua (*Tamandua tetradactyla*)

## Reference 
## Vanjski linkovi
Spike Lee

**Shelton Jackson "Spike" Lee** (rođen 20. marta 1957.) je američki filmski režiser, producent, pisac i glumac. Također predaje na Univerzitetu New York i Univerzitetu Columbia. Njegova produkcijska kompanija 40 Acres & A Mule Filmworks, je producirala preko 35 filmova od 1983. godine

Lee-ovi filmovi se bave rasnom tematikom, ulogom medija u savremenom životu, urbanih zločina i siromaštva, i ostalim političkim temama.
Lee je osvojio nagradu Emmy i bio je nominiran za Oskara 1992. godine za film Malcolm X.

## Rani život
Lee je rođen kao Shelton Jackson Lee 1957. u Atlanti, Georgia. Njegova majka je bila učiteljica a otac jazz muzičar. Dok je bio dijete, familija mu se je preselila u Brooklyn, New York. Majka mu je dala nadimak "Spike".

## Filmovi
*1986: ''She's Gotta Have It*
*1988: *School Daze*
*1989: *Do the Right Thing*
*1990: *Mo' Better Blues*
*1991: *Jungle Fever*
*1992: *Malcolm X*
*1994: *Crooklyn*
*1997: *4 Little Girls*
*1999: *Summer of Sam*
*2000: *Bamboozled*
*2004: *She Hate Me*
*2006: *Inside Man''

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Rođeni 1957.
Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Američki glumci
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Atlanta
Gus Van Sant

mini|200px|Gus Van Sant
**Gus Green Van Sant Jr.** (rođen 24. jula 1952) američki je filmski režiser, scenarist, fotograf, muzičar i pisac. Nominiran je za *Oscara* za najboljeg režisera za film *Dobri Will Hunting* i za film iz 2008, *Milk*. Dobio je *Zlatnu palmu* na festivalu u Cannesu 2003. za film *Slon*. Živi u Portlandu.

Njegova filmografija kao scenarista i režisera uključuje i adaptaciju romana Toma Robbinsa, *Even Cowgirls Get the Blues*, koja je imala raznoliku postavu (Keanu Reeves, Roseanne Barr, Uma Thurman i K. D. Lang, s Williamom S. Burroughsom i Heather Graham, među ostalima) i film *Moj lični Idaho*, u kojem je glavna uloga pripala također Reevesu, kao i Riveru Pxoenixu (Van Sant je također planirao režirati film o Andyju Warholu s Phoenixom u glavnoj ulozi, ali je snimanje otkazano zbog Phoenixove smrti).

Napisao je scenarije za većinu svojih ranih filmova i 1 roman, *Pink*. Knjiga njegovih fotografija objavljena je pod nazivom *108 Portraits*.

## Filmografija
### Dugometražni filmovi
* *Mala Noche* (1985)
* *Drugstore Cowboy* (1989)
* *Moj lični Idaho* (1991)
* *Even Cowgirls Get The Blues* (1993)
* *To Die For* (1995)
* *Dobri Will Hunting* (1997)
* *Psycho* (1998)
* *Finding Forrester* (2000)
* *Gerry* (2002)
* *Slon* (2003)
* *Last Days* (2005)
* *Paranoid Park* (2007)
* *Milk* (2008)

### Glavni producent
* *Kids* (1995)
* *Speedway Junky* (1999)
* *Tarnation* (2003)
* Cam Archer's *Wild Tigers I Have Known* (2006)
* ''Lightfield's Home Videos* (2006)
* *Howl'' (2010)

Kategorija:Rođeni 1952.
Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Američki scenaristi
Kategorija:Amerikanci porijeklom iz Nizozemske
Kategorija:Biografije, Louisville (Kentucky)
Kategorija:Živi ljudi
Paks

**Paks** je rimska božica mira, a etimologija njenog imena je "mir". Grčki pandan joj je Irena (na grčkom "mir").

## Opis, mitovi i kult 
Paks je božica koja donosi mir ljudima. Kćerka je vrhovnog boga Jupitera i njegove tete Justicije, božice mira i pravde. Nema muža ni djecu. Ovidije kaže da je dojila Cereru, te da je Cerera njeno dijete. Paks je u umjetnosti uvijek prikazana sa tipičnim simbolima mira – maslinove grančice, žezlo i rog obilja, a zbog grančica je smatrana i božicom proljeća. Paks nije postojala u ranoj rimskoj mitologiji, već je stvorena po uzoru na Irenu. Ona je uvijek ostala djelimična personifikacija, ali nju se počelo smatrati pravom božicom u doba cara Avgusta, koji joj je dao podići žrtvenik mira, te je imala i svoj hram na Marsovom polju (bog rata Mars joj je polubrat).

## Vanjski linkovi 
Kategorija:Rimske božice
Sam Raimi

mini|200px|Sam Raimi
**Samuel Marshall "Sam" Raimi** (rođen 23. oktobra 1959.) je američki filmski režiser, producent, glumac i pisac. Najpoznatiji je po režiranju kultnih horor filmova kao *Zla smrt* serije i *Odvuci me u pakao* kao i po visoko tiražnom *Spider-Man* serijalu.

## Filmografija
### Kao Režiser
## Vanjski Linkovi
* 
* Sam Raimi discusses *Spider-Man*
* *Army of Darkness* retrospective
* AICN Link addressing rumor the Raimi will direct *The Hobbit*
* Sam Raimi on *The Hour*
* 
* Sam Raimi at FEARnet

Kategorija:Rođeni 1959.
Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Američki filmski producenti
M. Night Shyamalan

mini|200px|M. Night Shyamalan
**Manoj Nelliyattu Shyamalan** (rođen 6. augusta 1970), profesionalno poznat kao **M. Night Shyamalan**, jest indijsko-američki režiser i scenarist koji primarno živi i radi SAD-u. Poznat je po filmovima sa savremenom nadnaravnom tematikom koji u klimaksu završavaju sa preokretom. Također je poznat po tome što svoje filmove snima oko Philadelphije u Pennsylvaniji gdje je odrastao. Shyamalan je izdao svoj prvi film *Praying with Anger* 1992. dok je još bio student na Univerzitetu u New York -u. Njegov drugi film *Wide Awake* snimljen 1996. je bio neobjavljen tri godine zbog financijskih problema.

Shyamalan je dobio internacionalno priznanje kad je napisao scenario i režirao film *The Sixth Sense* iz 1999. koji je nominovan za šest Oskara uključujući i nominaciju za Najbolji Film, Najboljeg Režisera, i Najbolji Originalni Scenario. Poslije toga napisao je scenario i režirao film *Unbreakable* koji je izašao 2000. Njegov film iz 2002 *Signs* je dobio pozitivne kritike i financijski uspjeh, ali film *The Village* iz 2004 je kod kritičara loše prošao a film *Lady in the Water* iz 2006 je prošao još gore. Trenutno zadnji film *The Happening* 2008. je bolje prošao na blagajnama nego njegovi prošli filmovi.

## Vanjski linkovi 
* 
* M. Night Shyamalan: The Official Site
* M. Night Shyamalan Online
* M. Night Fans
* 2006 M. Night Shyamalan interview (Interview with Jon Niccum)
* [Interview with Rajeev Masand(https://bs.wikipedia.org/wiki/Rajeev_Masand) na CNN-IBN/ibnlive.com] 
* M. Night Shyamalan Interview na www.sci-fi-online.com

Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Američki scenaristi
John Cassavetes

desno|mini|John Cassavetes
**John Nicholas Cassavetes** (9. Decembar 1929. – 3.Februar 1989) je bio američki glumac, scenarista i filmski režiser. Poznat kao karakterni glumac u Hollywood-skim filmovima, vodio je paralelnu karijeru kao tvorac eksperimentalnih filmskih ostvarenja te se smatra jednim od pionira nezavisnog filma u SAD.

## Filmografij a
#### Kao režiser 
* *Shadows* (1959)
* *Too Late Blues* (1961)
* *A Child Is Waiting* (1963)
* *Faces* (1968)
* *Husbands* (1970)
* *Minnie and Moskowitz* (1971)
* *A Woman Under the Influence* (1974)
* *The Killing of a Chinese Bookie* (1976)
* *Opening Night* (1977)
* *Gloria* (1980)
* *Love Streams* (1984)
* *Big Trouble* (1986)

#### Kao glumac 
* *Taxi* (1953)
* ''I'll Cry Tomorrow* (1955)
* *The Night Holds Terror* (1955)
* *Crime in the Streets* (1956)
* *Alfred Hitchcock Presents* (1956) epizoda: "You Got to Have Luck"
* *Edge of the City* (1957)
* *Affair in Havana* (1957)
* *Virgin Island* (1958)
* *Saddle the Wind* (1958)
* *Shadows* (1959)
* *The Webster Boy* (1962)
* *Too Late Blues* (1962)
* *The Killers* (1964)
* *The Dirty Dozen* (1967)
* *Rome Like Chicago* (1967)
* *Bandits in Rome* (1967)
* *Devil's Angels* (1967)
* *Rosemary's Baby* (1968)
* *If It's Tuesday, This Must Be Belgium* (1969)
* *Husbands* (1970)
* *Minnie and Moskowitz* (1971)
* *Capone* (1975)
* *Two-Minute Warning* (1976)
* *Mikey and Nicky* (1976)
* *Opening Night* (1977)
* *Brass Target* (1978)
* *The Fury* (1978)
* *Flesh and Blood (TV)* (1979)
* *Whose Life Is It Anyway?* (1981)
* *The Incubus* (1981)
* *Tempest* (1982)
* *The Haircut* (1982)
* *Marvin and Tige* (1983)
* *Love Streams'' (1984)

## Vanjski linkovi 
*
*Marshall Fine: "Accidental Genius: How John Cassavetes Invented American Independent Film," 2006
*Ray Carney: John Cassavetes
*Reviews
*Essay: The Killing of a Chinese Bookie 
*Senses of Cinema essay
*kamera.co.uk: John Cassavetes
*Bright Lights Film Journal: John Cassavetes
*Interview (07/1971)
*Essay on Cassavetes' first film, Shadows 
*JohnCassavetes.net
*Castle Hill Productions, curator and distributor of most of Cassavetes' material 
*The Religious Affiliation of Director John Cassavetes 

Kategorija:Rođeni 1929.
Kategorija:Umrli 1989.
Kategorija:Biografije, New York
Kategorija:Američki glumci
Kategorija:Američki režiseri
Kategorija:Američki scenaristi
Dalekoistočni federalni okrug

mini|250px|Položaj Dalekoistočnog federalnog okruga unutar Rusije
**Dalekoistočni federalni okrug** () jedan je od sedam federalnih okruga u Rusiji, površinski najveći, a po broju stanovnika najmanji federalni okrug. Prema popisu iz 2002. godine u okrugu je živjelo 6.692.865 stanovnika, a okrug je zauzimao površinu od 6.215.900&nbsp;km2. Okrug je uspostavljen 18. maja 2000. godine.

Sjedište distrikta je u Vladivostoku. Najveći grad je Habarovsk.

## Federalne jedinice 
Okrug se sastoji od 9 federalnih jedinica:

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica

Kategorija:Federalni okruzi u Rusiji
Kategorija:Dalekoistočni federalni okrug
David Gilmour

mini|desno|David Gilmour
mini|desno|David Gilmour
mini|desno|David Gilmour
**David Jon Gilmour** (rođen 6. marta 1946) jest engleski muzičar, najpoznatiji kao gitarist, vodeći pjevač i jedan od glavnih tekstopisaca u rock grupi Pink Floyd. Pored svog rada sa Pink Floydom, Gilmour je radio kao muzički producent za niz muzičara, također je stvorio karijeru kao samostalni izviđač. Kroz tok svoje karijere Gilmour je aktivno uključen u velik broj dobrotvornih organizacija.

Godine 2003. časopis *Rolling Stone* uvrstio je Gilmoura na 82. mjesto spiska "100 najboljih gitarista svih vremena".

## Diskografija 
### Sa Pink Floydom 
* *A Saucerful of Secrets* – 29. juni 1968.
* *More* – 27. juli 1969.
* *Ummagumma – 25. oktobar 1969.
* *Atom Heart Mother* – 10. oktobar 1970.
* *Meddle* – 30. oktobar 1971.
* *Obscured by Clouds – 3. juni 1972.
* *The Dark Side of the Moon* – 17. mart 1973.
* *Wish You Were Here* – 15. septembar 1975.
* *Animals* – 23. januar 1977.
* *The Wall* – 30. novembar 1979.
* *The Final Cut* – 21. mart 1983.
* *A Momentary Lapse of Reason* – 8. septembar 1987.
* *Delicate Sound of Thunder* – 22. novembar 1988.
* *The Division Bell* – 30. mart 1994.
* *P•U•L•S•E* – 29. maj 1995.

### Samostalni albumi 
* *David Gilmour* – 25. maj 1978. 
* *About Face* – 27. mart 1984 .
* *On an Island* – 6. mart 2006.
* *Live in Gdańsk* – 22. septembar 2008.
* *Rattle That Lock* – 18. septembar 2015.
* *Luck and Strange* – 6. septembar 2024.

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Rođeni 1946.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Cambridge
Kategorija:Britanski muzičari
Kategorija:Britanski pjevači
Kategorija:Gitaristi
Kategorija:Britanski rok-muzičari
Papa Lav

* Papa Lav I (440–461)
* Papa Lav II (682–683)
* Papa Lav III (795–816)
* Papa Lav IV (847–855)
* Papa Lav V (903)
* Papa Lav VI (928)
* Papa Lav VII (936–939)
* Papa Lav VIII (964–965)
* Papa Lav IX (1049–1054)
* Papa Lav X (1513–1521)
* Papa Lav XI (1605)
* Papa Lav XII (1823–1829)
* Papa Lav XIII (1878–1903)
The Clash

**The Clash** je bio engleski punk rock bend koji je bio aktivan od 1976. do 1986. godine i bio je dio početnog vala punka u Velikoj Britaniji u kasnim 70-ima. Bend je miješao punk sa reggae, rockom, danceom, jazzom, ska i rockabilly stilovima. Najduže u bendu su bili Joe Strummer, glavni vokalista i ritam gitara, Mick Jones glavni gitarist, Paul Simonon bas-gitara i prateći vokali i Nicky "Topper" Headon na bubnjevima. Headon je napustio grupu 1982., a unutrašnje frakcije su dovele do Jones-ovog odlaska sljedeće godine. Bend je nastavio sa novim članovima ali se finalno raspadaju 1986.

Clashova izuzetna muzika i stravstveni, lijevo orijentirani idealizam frontmena Joea Strummera i Micka Jonesa je bio u oštrom kontrastu sa nilihizmom Sex Pistolsa.

Iako je Clash doživio ogroman uspijeh u Engleskoj još od puštanja njihovog prvog albuma u 1977 , nisu bili popularni u SAD do 1979. Njihov treći album, London Calling, pušten u kasnoj 1979. je jedan od najvažnijih albuma u istoriji rock muzike;

Clashov stav i stil, kao i muzika, utjecali su na mnoge grupe nakon 1980-ih. Epski Record A&R producent nazvao ih je *"jedinom važnom grupom"*. U 2003. uvedeni su u Rock and Roll Hall Of Fame. U 2004. Rolling Stone ih je stavio na 30. mjesto na njihovoj listi 100 najvećih umjetnika svih vremena.

## Članovi 
### Glavna postava 
* Joe Strummer - vokali, gitara (1976.-1986.)
* Mick Jones - vokali, gitara (1976.-1983.)
* Paul Simonon - vokali, bas-gitara (1976.-1986.)
* Topper Headon - bubnjevi (1977.-1982.)

### Ostali članovi 
* Terry Chimes (poznat još i kao Tory Crimes) - bubnjevi (1976., 1977., 1982.-1983.) 
* Keith Levene - gitara (1976.)
* Rob Harper - bubnjevi (1976.-1977.)

Pojavljuju se u zadnjoj postavi, na albumu *Cut The Crap*, poslje izlaska Jonesa iz benda:

* Nick Sheppard - vokali, gitara (1983.-1986.)
* Vince White - gitara (1983.-1986.)
* Pete Howard - bubnjevi (1983.-1986.)

## Diskografija 
### Studijski albumi 
* *The Clash* (1977.)
* ''Give 'Em Enough Rope* (1978.)
* *London Calling* (1979.)
* *Sandinista!* (1980.)
* *Combat Rock* (1982.)
* *Cut the Crap'' (1985.)

## Vanjski linkovi 
* The Clash Online
* Clash Photo Rockers
* Clash lyrics 


Kategorija:Britanske muzičke grupe
Medina Džanbegović

**Medina Džanbegović** (*Medina Džanbegović Mohamed*), bosanskohercegovačka književnica, rođena je 13. septembra 1968. u Zenici. Osnovnu školu je pohađala u Maglaju, a srednju, jezičko-prevodilačku gimnaziju, u Doboju. Završila je komparativnu književnost i bibliotekarstvo na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1991, zatim Književnosti naroda Bosne i Hercegovine i bosanski jezik na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, 2001, a 2009. stekla je i zvanje magistra iz književno-historijskih nauka, također na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Školske 2011/12. upisala je doktorsku disertaciju na istom fakultetu i trenutno radi na temi iz bosanskohercegovačke književnosti. Jedno vrijeme je radila kao profesor bosanskog jezika i književnosti u Maglaju, Tešnju i Sarajevu, a danas je poslom i životom vezana za Kairo. Bavi se već dugo pisanom riječi. Piše i objavljuje, kako poeziju, tako i prozu, u domaćim i inostranim publikacijama, bavi se književnom kritikom, esejistikom, publicistikom, političkim i socijalnim analizama. Njena prva zbirka poezije bila je "Pepeljara i sedam opušaka".

Učestvovala je kao autorica u više od dvadeset međunarodnih zajedničkih zbirki poezije u izdanjima Kulture snova iz Zagreba, u zajedničkoj međunarodnoj zbirci Šestih novosarajevskih književnih susreta, Međunarodnoj zbirci pjesama i priča za djecu “Zagrli život” (Udruženje balkanskih umetnika, Srbija), pjesničkim antologijama "Skadarlijske boemije" (Beograd) i "Gilgameš" (Beograd). U pripremi je naučno djelo "Transpozicija tradicije u djelu Naguiba Mahfouza".

Iz recenzije Amira Brke: 

Iz recenzije Nedžada Ibrišimovića: 

## Djela 
* Zbirka poezije *Pepeljara i sedam opušaka*, Ljiljan, 2001, 
* Zbirka poezije *Bajka o krugu*, UG Hrast Gunja, UG ESSEGG Osijek, 2013, 
* Zbirka poezije *Svekolika upitnost*, UG Hrast Gunja, 2015, ﻿

## Reference 
## Vanjski izvori 
*Bajka o krugu
*Zeljko Grahovac, "U krugu potrage za istinom, dobrom i ljepotom", Oslobođenje, br.24.135, str.34, 13/02/2014

Kategorija:Bosanskohercegovački pisci
Kategorija:Biografije, Zenica
Kategorija:Rođeni 1968.
Kategorija:Živi ljudi
Antonín Dvořák

**Antonín Leopold Dvořák** (fon. Antonjin Dvoržak; 8. septembar 1841 – 1. maj 1904) bio je češki kompozitor i dirigent romantične muzike. Uspješno je kombinirao narodnu muziku sa simfonijskom i kamernom muzikom.

Rođen je u Austro-ugarskoj monarhiji, na prostoru današnje Češke, u mjestu Nelahozeves u blizini Praga, gdje je i proveo cijeli svoj život izuzev perioda između 1892. i 1895. godine kada je bio direktor konzervatorija u New Yorku.

Antonín Dvořák je pored Bedřicha Smetane najvažniji predstavnik češke narodne muzike. Najčešće je za svoje melodije koristio češki narodni folklor, ali koristio je i nacionalne folklore drugih slavenskih naroda, kao i naroda Sjeverne Amerike. Napisao je devet simfonija, od kojih su četiri objavljene posthumno. Najpoznatija i najčešće izvođena Dvořákova simfonija je Deveta simfonija u e-molu, poznata kao i *Simfonija Novog Svijeta*. Pored toga pisao je i opere, simfonijske poeme, pjesme, uvertire, orkestarske kompozicije, kamernu muziku kao i koncerte.

Antonín Dvořák je bio sljedbenik neoromantizma. Pored Smetane je jedan od tvoraca češke nacionalne škole.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1841.
Kategorija:Umrli 1904.
Kategorija:Češki kompozitori
Kategorija:Češki operski kompozitori
Kategorija:Kompozitori iz perioda romantizma
Kategorija:Članovi SANU
Kategorija:Biografije, Nelahozeves
Papa Evarist

**Evarist** je bio peti papa, nasljednik Klementa I, od 99. do 107. godine, odnosno do 108. godine prema Annuario Pontificio.

## Biografija 
Malo je poznato o ovom papi. Prema zbirci Liber pontificalis bio je porijeklom iz helenizirane židovske obitelji, a rođen je u Betlehemu. Na kršćanstvo se obratio u Rimu. Izabran je za vladavine rimskog cara Domicijana, u doba drugog velikog progona kršćana. Prema istoj zbirci, on je podijelio Rim na diaconiae (također i tituli) kojih je bilo sedam i u kojima će kasnije, kao na mjestima posvećenim mučeništvom, biti podignute bazilike. Propisao je da sedam đakona prisustvuje biskupovim propovijedima, kao svjedoci njegova pravovjerja. Usto, u njegovo doba počinje običaj javnog blagoslova ženidbe, nakon njnog civilnog sklapanja, i to uz prisustvo dvoje svjedoka. Također *Liber pontificalis* navodi da je ovaj rimski biskup pokopan u Vatikanu, uz grob svetog Petra, premda druga predaja drži da je pokopan u crkvi sv. Marije Velike u Napulju.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Pape
Papa Urban II

**Urban II** (1042. - 29. jula 1099.), rođen kao Eudes de Lagery bio je papa od 12. marta 1088. do 29. jula 1099.. U historiji je ostao upamćen kao pokretač Prvog križarskog rata (1095-99) i reformator Rimske kurije koju je ustrojio poput vladarskog dvora, kako bi olakšao vođenje Crkve.

Rodio se u Lageryu (Francuska) u plemićkoj porodici, te je bio crkveno obrazovan. Godine 1078, papa Grgur VII pozvao ga je u Italiju i zaredio za kardinala.

Bio je jedan od onih koji su najžešće i najaktivnije podržavali reforme pape Grgura VII, posebno kao papin izaslanik u Njemačkoj 1084, a od strane Grgura VII bio je označen i kao jedan od njegovih mogućih nasljednika.

Međutim, poslije smrti Grgura VII za njegovog nasljednika izabran je Desiderije, gvardijan samostana Monte Cassino, koji će postati papa Viktor III (1086-87). Nakon njegove kratke vladavine u martu 1088. za papu je aklamacijom izabran Eudes de Lagery koji uzima papinsko ime Urban II. Kao papa nastavio je politiku Grgura VII provodeći je odlučno, ali i pokazujući veliku fleksibilnost i diplomatsku profinjenost.

Papa Urban II beatificiran je 1881. godine, a njegov blagdan slavi se 29. jula.

Kategorija:Pape
Kategorija:Rođeni 1042.
Kategorija:Umrli 1099.
Kategorija:Krstaški ratovi
Federalni okruzi u Rusiji

**Federalni okruzi u Rusiji** su administrativni nivo koji služi samo za lakši rad vlade Ruske Federacije. Uspostavljeni su 2000. godine. Svaki federalni okrug u svom sastavu ima nekoliko federalnih jedinica koje ustvari predstavljaju drugi nivo vlasti. Predsjednički izaslanik federalnog okruga je predstavnik predsjednika Rusije koji samo nadgleda rad federalnih agencija u okrugu.

## Spisak federalnih okruga 
## Reference
Novosibirsk

**Novosibirsk** () je treći grad po veličini u Rusiji, nakon Moskve i Sankt Peterburga, i najveći grad u Sibiru, odnosno azijskom dijelu Rusije. Administrativni je centar Novosibirske oblasti kao i Sibirskog federalnog okruga.
Sa brojem stanovnika od 1473754 (popis iz 2010. godine) najmnogoljudniji je grad azijskog dijela Rusije.

## Historija 
Grad je osnovan 1893. godine na budućem mjestu gdje će Transsibirska željeznica premostiti rijeku Ob. Prvobitni naziv grada je bio *Novonikolajevsk* u čast svetog Nikole i ruskog cara Nikole II. U vrijeme otvaranja mosta 1906. u Novonikolajevsku je živjelo 7.800 ljudi, a već godinu dana kasnije broj stanovnika se povećao na 47.000.

Ime grada je promjenjeno 1926. godine.

## Saobraćaj 
U Novosibirsku postoji Međunarodni aerodrom Tolmačovo, te gradski aerodrom odakle avioni lete samo u sjeverne nedostupne tajge, riječna luka i stanica Transsibirske željeznice.

Novosibirski metro je otvoren 1985. i još uvijek se gradi. Sastoji se iz 2 linije koje se ukrštaju u centru grada. Ukupno ima 13 stanica. Tramvajska mreža je zanemarena od kada je izgrađen metro. Gradska mreža trolejbusa povezuje gotovo sve gradske četvrti, iako im nedostaju nove investicije, pa je zbog toga najvažniji vid transporta autobus. Pored komunalnih linija, građane transportuju i privatni mini-autobusi.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica
*Novosibirski žurnal o životu u Sibiru
*Vijesti iz Novosibirska  
*Novosibirsk MIRNSK.Ru
*Novosibirsk u slikama

Kategorija:Gradovi u Rusiji
Kategorija:Novosibirska oblast
Papa Urban

* Papa Urban I, papa (222–230),
* Papa Urban II, papa (1088–1099), Blaženi
* Papa Urban III, papa (1185–1187)
* Papa Urban IV, papa (1261–1264)
* Papa Urban V, papa (1362–1370), Blaženi
* Papa Urban VI, papa (1378–1389)
* Papa Urban VII, papa (1590), sa najkraćom papskom pozicijom
* Papa Urban VIII, papa (1623–1644)
Trpimir I

**Trpimir**, knez Dalmatinske Hrvatske u 9. vijeku, poznat po utemeljenju kuće Trpimirovića, vladao 845 - 864.

Naslijeđujući kneza Mislava. formalno priznaje vrhovnu vlast franačkog kralja Lotara, ali vlada kao nezavisan i snažan vladar.

Kraj Trpimirove vlasti nije sasvim jasan, baš kao i tačan redosljed njegovih nasljednika. Trpimir je imao tri sina, Petra, Zdeslava i Muncimira, te ga prema jednoj od teorija nasljeđuje sin Zdeslav, kojega ubrzo svrgava Domagoj koji nije bio iz njegove porodične loze.

## Također pogledajte 
* Trpimirovići

## Literatura
*Rudolf Horvat, *Povijest Hrvatske I. (od najstarijeg doba do g. 1657.)*, Zagreb 1924.

Kategorija:Trpimirovići
Kategorija:Hrvatski vladari
Gianluigi Buffon

**Gianluigi Buffon** (rođen 28. januara 1978), poznat i kao **"Gigi" Buffon**, italijanski je bivši nogometni golman. Dugo je nosio dres najtrofejnijeg italijanskog tima, Juventusa, a sa svojom reprezentacijom postao je svjetski prvak 2006. Po mišljenju mnogih stručnjaka i po statistikama, jedan je od najboljih golmana svih vremena.

## Djetinjstvo i porodica
Potječe iz sportske porodice. Njegova majka Maria Stella bila je bacačica diska, otac Adriano dizač tegova, sestre su igrale odbojku, dok mu se ujak bavio košarkom. Također je u srodstvu s golmanskom legendom Lorenzom Buffonom. Bio je oženjen češkim supermodelom Alenom Šeredovom, s kojom ima dva sina, Louisa Thomasa i Davida Leeja. Trenutno je zaručen sa sportskom novinarkom Ilarijom D'Amico, s kojom je početkom januara 2016. dobio sina Leopolda Mattiju.

## Karijera
### Rana karijera
Kao 17-godišnjak debitirao je za Parmu u remiju s Milanom 0-0 19. novembra 1995. U četvrtoj sezoni u tom klubu osvojio je i tadašnji Kup UEFA. 2001. prešao je u Juventus za još važeću rekordnu odštetu za jednog golmana (51,5 miliona eura).

### Juventusa
Godine 2003. od UEFA-e je primio nagrade za najkorisnijeg igrača i najboljeg golmana, a godinu kasnije Pelé ga je uvrstio među 125 najboljih živih igrača. Godine 2005. tokom Berlusconi Cupa od tadašnjeg igrača Milana Kake zadobio je tešku povredu ramena, od koje se oporavljao pet mjeseci. Bio je jedan od najbitnijih igrača u osvajanju titule prvaka Italije.

Krajem te sezone optužen je za nedozvoljeno klađenje dok je još branio za Parmu. Ta optužba ugrozila mu je nastup na SP 2006. u Njemačkoj, ali je ubrzo dokazana njegova nevinost. Prvenstveno zahvaljujući njegovim odbranama, Italija osvaja Mundijal.

Uprkos izbacivanju Juventusa u Serie B, Buffon ostaje vjeran svom klubu i nastavlja dalje braniti vrhunski. Dana 23. januara 2013. produžio je ugovor s Juventusom do 2015.

## Reference
## Vanjski linkovi
*
*

Kategorija:Rođeni 1978.
Kategorija:Biografije, Carrara
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Italijanski nogometaši
Kategorija:Nogometaši Parme
Kategorija:Nogometaši Juventusa
Kategorija:Nogometaši PSG-a
Kategorija:Nogometni golmani
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 1998.
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2002.
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2006.
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2010.
Kategorija:Igrači na Svjetskom prvenstvu u nogometu 2014.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2004.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2008.
Kategorija:Igrači na FIFA Kupu konfederacija 2009.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2012.
Kategorija:Igrači na FIFA Kupu konfederacija 2013.
Kategorija:Igrači na Evropskom prvenstvu u nogometu 2016.
Kategorija:Dobitnici Nagrade "Bravo"
Kategorija:Nogometaši na Olimpijskim igrama 1996.
Polipropilen

**Polipropilen** (PP) je makromolekularni produkt polimerizacije propilena. Dolazi u obliku bijelog praška ili granula i predstavlja tvrdi termoplastični polimer. Polipropilen ima višu temperaturu topljenja od polietilena, ali je manje otporan na niske temperature. Nerastvorljiv je u organskim rastvaračima na sobnoj temperaturi. Iznad 80&nbsp;°C se rastvara u aromatskim i hloriranim ugljikovodicima.

## Osobine 
Osobine polipropilena zavise od uslova polimerizacije i prirode katalizatora te od stepena čistoće i koncentracije komponenata polimerizacije. Najbolje osobine ima izotaktički polipropilen dobiven pomoću Ziegler-Natta katalizatora. Aktivnost katalitičkog procesa se smanjuje u prisustvu kisika i vlage, te se proces izvodi u atmosferi azota.

## Upotreba 
Polipropilen ima dobre mehaničke osobine te zbog toga ima široku primjenu. Od njega se proizvode cijevi, laboratorijsko posuđe, kontejneri, armature, kućišta, itd. Može se proizvoditi u obliku vlakna, koje služi za izradu vještačkih tkanina.

   CH3     H             CH3   H   CH3   H
     \    /               |    |    |    |
      C==C       ->    -- C -- C -- C -- C --
     /    \               |    |    |    | 
    H      H              H    H    H    H
                         
  propilen monomer      polipropilen polimer

Kategorija:Polimeri
Kategorija:Plastika
Amalgam (stomatologija)

mini|200px|Amalgamska plomba
**Amalgam** je često korišten materijal u stomatologiji za restauraciju zuba.

Prvi put je uveden u stomatologiju početkom 1800tih u Francuskoj.. Amalgamska plomba je smjesa žive sa najmanje jednim metalom. Amalgam u restauraciji zuba se koristi godinama radi niske cijene, lagane aplikacije, snage, trajnosti i bakteriostatičkih efekata.

Faktori koji u zadnje vrijeme dovode do manjeg korištenja amalgama su efekat na zdravlje ljudi, estetika i zagađivanje okoline.

## Sastav 
Zubni amalgami se sastoje u prosjeku od 43% do 54% žive i ostatka načinjenog najviše od srebra (~20-35%), zatim kalaja, bakra (~10%) i cinka (~2%).

## Također pogledajte 
* Stomatologija

## Reference 
Kategorija:Stomatologija
Kategorija:Živa
Kategorija:Kineski izumi
Crvene stijene

**Geografski pojmovi:**

* Crvene stijene (Romanija), oblast na planini Romaniji u BiH
* Crvena stijena (Crna Gora), arheološko nalazište u Crnoj Gori
* Crvene stijene (Hvar), lokalitet na ostrvu Hvar

**Sport:**

* FK Crvena Stijena, nogometni klub iz Crne Gore

**Ostalo:**

* Crvena stijena (film), najskuplji kineski film
Bazilika svetog Petra

thumb|350px|Bazilika svetog Petra.
**Papska bazilika svetog Petra u Vatikanu** (italijanski Basilica Papale di San Pietro in Vaticano) ili jednostavno **Bazilika svetog Petra** (latinski Basilica Sancti Petri) je italijanska renesansna crkva u Vatikanu, papskoj enklavi u Rimu. To je najveličanstvenija crkva u kršćanskom svijetu i crkva sa najvećom unutrašnjosti u svijetu koja može primiti oko 60.000 ljudi. Projektovali su je Donato Bramante, Michelangelo, Carlo Maderno i Gian Lorenzo Bernini, a predstavlja najpoznatije djelo renesansne arhitekture.

Iako nije matična crkva Katoličke crkve niti katedrala rimske biskupije, Bazilika svetog Petra se smatra jednom od najsvetijih katoličkih svetišta. Opisana je kao crkva koja "drži jedinstveno mjesto u hrišćanskom svijetu" i kao "najveća od svih crkava hrišćanstva".

Katolička tradicija drži da je Bazilika mjesto sahrane svetog Petra, poglavar među Isusovim apostolima i prvi rimski biskup. Grobnica svetog Petra navodno je neposredno ispod glavnog oltara bazilike. Zbog toga su mnogi pape bili pokopani u ovoj bazilici još od ranohrišćanskog perioda, a na ovom mjestu je postojala crkva još od vremena rimskog cara Konstantina Velikog. Izgradnja sadašnje bazilike, koja bi zamijenila staru baziliku svetog Petra iz 4. vijeka, započela je 18. aprila 1506. godine i dovršena je 18. novembra 1626.

Iznad groba sv. Petra, u 16. vijeku, sagrađena je bazilika njemu u čast. Najbolji graditelji i najznamenitiji umjetnici Italije radili su 120 godina kako bi usavršili Petrovu crkvu na čijem glavnom oltaru papa kao glava katoličke crkve služi misu, objavljuje dogme i proglašenja svetaca.

Jedan zapis na tlu srednje lađe navodi da je čitava građevina dugačka 194 m (vanjska dužina iznosi, zajedno s trijemom, 211,15 metara), a svod je visok 44 metra. Crkveni prostor zauzima površinu od 15.160 m2, kupola je do vrha križa visoka 133 m, a nose je četiri pilastra nosača, svaki obima od 71 metra?.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Crkve
Kategorija:Građevine i strukture u Vatikanu
Kategorija:1626. u arhitekturi
Odmut (Zenica)

**Odmut** je zeničko naselje u samoj blizini centra grada. Poznato je po KPZ "Zenica" (Kazneno-popravni zavod "Zenica") i Đačkom domu.

## Mjesna zajednica Odmut 
Po popisu iz 1991. godine u mjesnoj zajednici Slavko Rodić (danas Odmut) su bila ukupno nastanjena 5.344 građana i građanke.

Kategorija:Naseljena mjesta u Zenici
Kategorija:Naselja u Bosni i Hercegovini
Odmut (Crna Gora)

**Odmut** je arheološki lokalitet koji se nalazio pored gradica Plužine, na ušću Vrbnice u Pivu nedaleko od Nikšića u Crnoj Gori. Pećina, koja je u osnovi širine 20 m a visine 14 m, otkrivena je 1968. godine, a arheloška istraživanja počela su 1972. Pećina sadrži 7 kulturnih slojeva, debljine 4 m, koji se datiraju u period od mezolita do bronzanog doba (8300. godine p. n. e. do 1800. godine p. n. e.).

U Odmutu 1 otkriveni su kosti divljih životinja, a od oruđa, alatke od okresanog kamena, koje su slične onima koji su pronađenim u Crvenoj stijeni. Karakteristični oblici su: noževi, strugači, šiljci i harpuni od jelenjeg roga. U Odmutu 2 otkriveni su ostaci glinenog posuđa. Odmut 3 - 5 se datira u period od 4900. godine p. n. e. do 2500. godine p. n. e. tokom kojeg je pećina vjerovatno služila kao sezonsko stanište. Od keramičkih oblika javljaju se lonci i zdjele, bez ornamenata, a od oruđa kamene strijele i sjekire.

Odmut je napušten oko 1800. godine p. n. e.

## Također pogledajte 
* Crvena stijena (Crna Gora)
* Komini

## Vanjski linkovi 
* Pećina Odmut na www.montenegrina.net
 

## Literatura 
* Praistorija Jugoslovenskih zemalja, 1. tom, Sarajevo, 1979.

Kategorija:Arheološki lokaliteti u Crnoj Gori
Kategorija:Pećine u Crnoj Gori
Kategorija:Nikšić
Kontrabas

mini|200px|Kontrabas
**Kontrabas** je najveći gudački instrument. Ima četiri žice. Gudalo za kontrabas najkraće je i najteže u odnosu na ostala. Svira se stojeći ili sjedeći na visokoj stolici.

Kontrabas je solističku ulogu u orkestru stekao tek u malim sastavima džez-muzičara. Džez-kontrabasisti znatno obogaćuju sviračku tehniku i poziciju kontrabasa u porodici tradicionalno solističkih instrumenata. Kontrabasi se prave od različitih vrsta drveta i to zadnja strana od javora, prednja od smrče i vrat od ebanovine.

## Historija 
Iako prethodnici modernog kontrabasa potječu iz 16. stoljeća iz Evrope, teško je pratiti evoluciju ovog instrumenta. To je uglavnom zbog činjenice da su između početka 16. stoljeća, kada su zabilježeni prvi instrumenti slični basu, i početka 20. stoljeća, kada je bas postao standard, violine i viole s kontrabas registrom poprimile mnoge prolazne varijacije veličine, oblika i broja žica. Mnogi moderni kontrabasi otkrivaju u obliku svojih rezonatora svoje miješano porijeklo – trbuh s f-rupama izgleda vrlo slično violini, ali njegova spuštena ramena i ravna ploča podsjećaju na viole. Mnogi od najboljih današnjih kontrabasa datiraju još iz kasnog 16. stoljeća, ali su tokom stoljeća prošli kroz toliko modifikacija da može biti teško odrediti njihovu originalnu veličinu, broj žica, kakav je bio uzorak štima tih žica i da li su na vratu imali pragove. Uprkos tome, četverožičani kontrabasi bez pragova i štimovani u kvartama postojali su tokom većeg dijela 19. stoljeća, ali su bili konkurencija instrumentima s drugačijim karakteristikama.

## Reference 
Kategorija:Gudački instrumenti
Komini

Komini (lat. Municipium S) je lokalitet koji je bio rimski grad u doba Antike u unutrašnjosti Dalmacije.

Podignut je na tersi iznad leve obale Vezišnice, danas Komini kod Pljevalja. Postao je municipijum sredinom 2. vijeka. Ahreološkim istraživanjima između 1967. i 1975. rukovodili su Dragoslav Srejović, Aleksandrina Cermanović Kuzmanović i Č. Marković.

## Naziv 
Naziv ovog antičkog mjesta je nepoznat. Zna se samo prvo slovo imena, pošto se ono kao skraćenica nalazi na nadgrobnim pločama, otud je nazvan „Municipijum S“.

Smatra se da je Municipijum S bio jedno od najznačajnijih municipalnih (općinskih) naselja u unutrašnjosti provincije Dalmacije, u čiji su sastav ulazile sve ilirske oblasti.

Nalazeći se na važnoj saobraćajnici kojom su se kretale rimske legije od Salone (Solin) prema unutrašnjosti, Municipijum S imao je važan strateški i ekonomski značaj. Bio je centar velike vojno-administrativne oblasti.

## Nekropole 
Otkrivene su i istražene dvije nekropole na ovom području.

Prva je bila na Belom bregu (nekropola I), a druga na zaravni prema Vezišnici (nekropola II). Na nekropoli I otkriveno je 385 grobova spaljenih pokojnika iz I i II vijeka. Sahranjivanje na nekropoli II objavljeno je od II do sredine IV vijeka.

Istraženo je 287 grobova duž aleje duge 130 metara, sa osam porodičnih grobnica i 15 pojedinačnih grobova sa nadgrobnim spomenicima. Netaknute su dvije grobnice, koje pripadaju Aureliji Maksimini i Pakoniji Montani. Građene su po uzoru na akvilejske porodične grobnice. Na periferiji nekropole II nalazili su se grobovi inhumiranih pokojnika, od kojih su neki sahranjeni sa konjima.

Pretpostavlja se da su to grobovi pripadnika nekog Barbarskog plemena (možda Sarmata), koji su u drugoj polovini IV vijeka kao rimski najamnici naseljeni u provinciji Dalmaciji.

Otkriven je i grob sa sarkofagom. Pokojnik je bio inhumiran.

Otkriven je veliki broj posuda, uglavnom od stakla. Jedinstveni nalaz pretstavlja staklena čaša s natpisom – dijatreta, za koju se pretpostavlja da je proizvod kelnskih radionica. Na osnovu natpisa zaključeno je da je na nekropoli II sahranjivano autohtono stanovništvno i doseljenici iz priobalnih gradova Dalmacije, posebno Rizinijuma.

## Također pogledajte 
* Crvena stijena (Crna Gora)
* Odmut (Crna Gora)

## Vanjski linkovi 
* Opština Pljevlja

## Literatura 
* Aleksandrina Cermanović Kuzmanović, Komini, Velika arheološka nalazišta 3, Filozofski fakultet, Beograd, 1998.

Kategorija:Arheološki lokaliteti u Crnoj Gori
Velika glad u Irskoj

mini|Spomenik napravljen u sjećanje na ovaj period
**Velika glad** () jest period u Irskoj između 1845. i 1852. kada je krompirova plijesan prouzrokovala uništenje i nestašicu krompira, koji je u to vrijeme bio osnovna životna namirnica za većinu stanovnika Irske. Istovremeno je milion izglanjelih seljaka bilo napadnuto od epidemije tifusa, koja se pojavila između 1846. i 1847. i ubila otprilike 350.000 stanovnika. Seljaci, koji nisu mogli platiti najamninu veleposjednicima, tjerani su sa zemlje. U ovom periodu emigriralo je dva miliona Iraca, uglavnom u SAD i Australiju.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://www.history.com/articles/irish-potato-famine
* 

Kategorija:Historija Irske
Kategorija:Medicinske katastrofe
Jabra Ibrahim Jabra

**Jabra Ibrahim Jabra**, jedan od najznačajnijih arapskih prozaista rođen je 1920. godine u Betlehemu. Ovaj izvanredni pripovjedač, romansijer, slikar, književni kritičar i teoretičar književnosti diplomirao je englesku književnost na Cambridgeu. Godine 1948. emigrirao je u Bagdad gdje je i umro 1994. godine. Bio je jedan je od osnivača znamenitoga bagdadskog Filološkoga fakulteta. Njegova prozna djela često su prevođena na engleski jezik. Roman “U potrazi za Velidom Mesudom” spada u jedno od najboljih ostvarenja moderne arapske proze. Ovaj izrazito inventivan i vrijedan roman od objavljivanja 1978. godine na samom je pijadestalu savremene arapske proze. Osobitost Jabrinog književnog talenta prepoznaje se od samog naziva romana preko posvete “onoj koja je mnogo šta u životu vidjela, a nastavila je da se bori”, citata iz Rilkeove “Devete divinske elegije”.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://www.palestine-studies.org/en/node/1651210
* https://web.archive.org/web/20110608071221/http://www.yementimes.com/defaultdet.aspx?SUB_ID=26739

Kategorija:Arapski pisci
Pećina Rouffignac

mini|desno|305px|Ulaz u pećinu Rouffignac.
**Rouffignac** (bos. Rufinjak) je pećina u Francuskoj u departmanu Dordogne, gdje su arheolozi pronašli slike za koje neki tvrde da su stare oko 13.000 godina. Zidovi i tavanice pokriveni su sa 154 crteža mamuta. Pored mamuta, postoje i crteži konja, bizona i nosoroga (veoma rijetka životinja u pećinskom slikarstvu), kao i divokoza. Ukupna dužina svih pećina i galerija na tri sprata je oko 10&nbsp;km.

Još uvijek se vode rasprave oko autentičnosti i vremena nastanka slika iz Rouffignaca. Najviše neslaganja ima oko slike nosoroga i dijela tavanice sa divokozama. Postoji osnovana sumnja da su ti crteži novijeg datuma. Osim toga, još nisu obavljena ispitivanja ugljikom-14 (metoda kojom se određuje starost arheoloških predmeta) ==
* 1575 - François de Belleforest (bos. Fransoa de Belforest) daje prvi detaljni opis ove pećine.
* 1715 - opisuje je Marquis de Miremont (bos. Markiz de Mirmon).
* 1759 - Gabriel Bouquiet (bos. Gabrijel Bukije) crta prvu tačnu i detaljnu mapu pećine.
* 1803 - A. Delfo daje detaljan opis pećine u svojoj knjizi "Annuaire du département de la Dordogne, pour l'année sextile XI, de l'ère française".
* 1945 - dva speleologa iz Périgeux (bos. Perižea) istražuju pećinu.
* 1956 - Louis-René Nougier (bos. Luj-Rene Nužje) otkriva slike u pećini i objavljuje naučnu studiju.

## Također pogledajte 
* Pećina Cro-Magnon
* Pećina Lascaux

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Grotte de Rouffignac

Kategorija:Arheološki lokaliteti u Francuskoj
Kategorija:Pećine u Francuskoj
Eisriesenwelt

mini|desno|175px|Ledeni uzorci
**Eisriesenwelt** () smatra se najvećim sistemom ledenih pećina u Evropi, a njegov splet prolaza i dvorana, koje podsjećaju na unutrašnjost katedrale, provlači se 40 km unutar masiva Tenen, južno od austrijskog grada Salzburg.

mini|lijevo|210px|Unutrašnjost pećine
Prostrani ulaz u pećine vodi do ledenog zida visokog 30 m, na čijem vrhu se nalazi lavirint prolaza. Žućkasta svjetlost koju bacaju na ledeni zid i sjaj vodičevog reflektora otkrivaju pregrade i stubove od leda koji izgledaju kao statue. Bajkoviti ledeni oblici dobili su nazive kao što su "ledene orgulje", i "ledena kapelica", a duboko u planini zavjese od leda skrivaju "ledena vrata". Na nekim mjestima hladan vazduh huči kroz uske prolaze dok se prolazi do drugog ulaza u pećine koje su na nešto višim mjestima u planini. "Ledeni divovi" nastali su kao rezultat prodiranja vode kroz krečnjačke pećine oblikovane prije više od 2 miliona godina. Voda od otopljenog snijega i leda, kao i od kiše koja pada u proljeće curi u pećine i trenutno se smrzava, pa ne može da oblikuje stalaktite i stalagmite koji se obično formiraju u krečnjačkim pećinama.

Pećine je prvi istražio 1879. godine Anton von Posselt. Ušavši otprilike 200 m u dubinu planine, naišao je na ledeni zid i dalje nije išao. Prošlo je više od 30 godina prije nego što je neko ponovo ušao u pećinu, a ovaj put bio je to Alexander von Mörk, poznati speleolog, koji je vodio ekspedicije 1912. i 1913. godine. On i članovi njegove ekspedicije usjekli su stepenište u ledeni zid, a iznad njega otkrili su fantastičan svijet kojem je i dao ime Eisriesenwelt. Poslje Prvog svjetskog rata istraživanja su nastavljena, ovog puta bez Alexandera, koji je poginuo u ratu. Prostrana dvorana je dobila ime Katedrala von Mörka u spomen na njegovo zalaganje da svijet sazna za pećine, a u njoj se čuva i urna sa njegovim pepelom.

## Vanjski linkovi 
* Službena internet stranica
* Putni vodič
* Informacije o pećini
* Opisi turista o posjeti pećine
* Opis geologije

Kategorija:Pećine u Austriji
Kategorija:Salzburg
Polietilen

mini|Monomerna jedinica polietilena
**Polietilen** (PE) je makromolekularni proizvod koji se dobija polimerizacijom etilena. Predstavlja jednu od najkorištenijih plastičnih masa.

## Osobine
Molekule polietilena imaju ravnu strukturu uz određenu količinu bočnih lanaca. Sadržaj kristalne faze zavisi od stepena razgranatosti molekula. Što je veći stepen razgranatosti molekula, manji je stepen kristaličnosti. Specifična masa polietilena zavisi od molekulske mase, razgranatosti i stepena kristaličnosti. Polietilen je termoplastični materijal koji se proizvodi kao:
* Polietilen niske gustoće (LDPE)
* Polietilen srednje gustoće (MDPE)
* Polietilen visoke gustoće (HDPE)
* Polietilen ultra visoke molekulske mase (UHMWPE)

Polietilen niske gustoće ima tačku topljenja 105&nbsp;°C, otporan je na lomljenje, fleksibilan, proziran te se zbog toga koristi kao pakovni materijal i za proizvodnju cijevi. Ima dobru otpornost prema djelovanju hemikalija pa se može koristiti za držanje mnogih organskih reagenasa osim alkana, aromatskih i hloriranih ugljikovodika i jakih oksidanasa.
Polietilen visoke gustoće ima bolje mehaničke osobine i otpornost prema hemikalijama. Nije otporan prema jakim oksidacijskim sredstvima.

## Proizvodnja
Za dobijanje polietilena se koriste dva industrijska postupka:
*sinteza pod visokim pritiskom
*sinteza pod niskim pritiskom

Kod postupka s visokim pritiskom etilen visoke čistoće komprimira se do pritiska 150–300 MPa pri temperaturi 300&nbsp;°C u prisustvu tragova kisika, koji služi kao katalizator. Pri ovim uvjetima dolazi do polimerizacije, koja se može predstaviti na sljedeći način:
::nCH2=CH2 → (-CH2-CH2-)n
Postupak pri niskom pritisku (0,2–0,5 MPa) izvodi se uz prisustvo kompleksnog katalizatora Ziegler-Natta.

## Reference 
Kategorija:Polimeri
Kategorija:Dielektrici
Kategorija:Providni materijali
Kategorija:Njemački izumi
Kategorija:Obrada plastike