open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
BOOM festival

**BOOM festival** je bio festival rok-muzike koji se održavao svake godine širom SFR Jugoslavije u periodu od 1971. do 1990. Prvi put je održan 1971. u Mariboru, a posljednji put 1990. u Zenici. Na festivalu su nastupali brojni istaknuti akteri jugoslavenske rok scene, a na različitim izdanjima festivala snimljeno je pet uživo albuma s različitim izvođačima. Većina muzičkih izdanja s ovog festivala bila je pod pokroviteljstvom Saveza socijalističke omladine Jugoslavije (SSOJ). Festival je nastao po uzoru na američki rok spektakl Woodstock iz 1969. u svrhu širenja rok kulture na prostorima bivše Jugoslavije , a jedan od važnih činilaca pri njegovom nastanku je to da je hipi pokret bio veoma popularan u Jugoslaviji. Za razliku od Zapada, dugokosi jugoslavenski hipici i rokenrol sastavi nikada nisu bili kontrakultura prema jugoslavenskom socijalizmu. Čak su i utjecajni strani hipici pokazivali simpatije prema jugoslavenskom samoupravnom socijalizmu.
## BOOM festival Maribor '71 
Prvi BOOM festival održan je 29. 5. 1971. na stadionu Ljudski vrt u Mariboru, pod prvobitnim nazivom Pop Festival Maribor '71. Prvi Organizatori ovog rok festivala na kom su nastupili sastavi iz raznih krajeva Jugoslavije bili su Toni Sabol, Lazovič i Branko Lazarević. 
Rok sastavi i solo izvođači koji su nastupili na prvom BOOM festivalu su: Termiti, Delial, Bumerang, Krik, Grešnici, Faraoni, Grupa 220, Rebus i Tomaž Domicelj.

## BOOM festival Ljubljana '73 
Treći po redu BOOM festival održan je u Ljubljanǐ, a ujedno, ovo je bio drugi od tri BOOM festivala održanih u ovom gradu. Muzika s ovog pop rok festivala objavljena je na duplom LP albumu u izdanju zagrebačkog Jugotona i predstavlja zanimljiv dokument historije progresivnog roka tog vremena u bivšoj Jugoslaviji.

## Reference 
Kategorija:Jugoslavenski muzički festivali
Kategorija:Festivali osnovani 1971.
Spisak nosilaca zastave Irske na Olimpijskim igrama

Ovo je spisak svih **nosilaca zastave** na Olimpijskim igrama za Irsku.

## Nosioci 
## Također pogledajte 
* Irska na Olimpijskim igrama

## Reference 
Kategorija:Irska na Olimpijskim igrama
Irska
Spartak

**Spartak** (Greek  Σπάρτακος; ;  ) bio je trački gladijator (Thraex) koji je bio jedan od odbjeglih vođa robova u Trećem ropskom ratu, velikom ustanku robova protiv Rimske republike.
[mini| Obim [Rimska Republika|Rimske republike 100. godine prije nove ere.]]
Prema različitim izvorima i njihovom tumačenju, Spartak je bio zarobljen od strane legija. Spartak je bio obučen u gladijatorskoj školi (l*udus*) blizu Kapue koja je pripadala Lentulu Batiatusu. Bio je teški gladijator zvani murmillo. Ovi borci su nosili veliki duguljasti štit (scutum) i koristili su mač sa širokom, ravnom oštricom (gladius), dugačkom oko 18 inča. Godine 73. p. n. e, Spartak je bio među grupom gladijatora koji su planirali bijeg.
[mini| Prikaz pada Spartaka iz 19. stoljeća od strane Italijana [Nicola Sanesi|Nicole Sanesija (1818–1889)|lijevo]]

## Reference 
Kategorija:Umrli 71. p. n. e.
Stranka penzionera/umirovljenika Bosne i Hercegovine

**Stranka penzionera/umirovljenika Bosne i Hercegovine** (**SPU BiH**) jest bosanskohercegovača politička stranka osnovana 27. decembra 2001. spajanjem **Demokratske stranke penzionera Bosne i Hercegovine** (**DSP BiH**), osnovane u decembru 1997, i **Stranke penzionera Federacije Bosne i Hercegovine** (SP FBiH), osnovane u maju 1999.

## Historija 
### Osnivanje 
Stranka je osnovana na osnivačkoj skupštini u Zenici dana 27. decembra 2001, te je jedini pravni i politički sljedbenik DSP BiH i SP FBiH.

Popularnost stranke naglo opada, te na općim izborima 2006. i 2010. ne osvaja ni jedan zakonodavni mandat. Na općim izborima 2014. učestvuje u koaliciji *"Zajedno za promjene"* sa Strankom pravde i povjerenja (SPP), Demokratskom narodnom zajednicom (DNZ), Liberalnom demokratskom strankom BiH (LDS BiH), Socijaldemokratskom unijom BiH (SDU BiH) i Strankom udruženih nezavisnih demokrata BiH (SUND BIH), te osvajaju samo 1 mandat u Skupštini Unsko-sanskog kantona.

Na općim izborima 2018. ponovo izlazi samostalno, ali opet ne osvaja niti jedan manadat. Četiri godine kasnije, na općim izborima 2022, za Parlament FBiH, učestvuje u koaliciji *"Povjerenje!"* sa strankom Narod i pravda (NiP), gdje zajedno osvajaju 7 mandata. Za Skupštinu USK učestvuje u koaliciji sa Strankom za Bosnu i Hercegovinu (SBiH), gdje osvajaju 1 mandat.

## Spisak predsjednika 
## Izbori 
### Opći izbori 
#### Predsjedništvo 
#### Državni nivo 
#### Entitetski nivo 
##### Federacija Bosne i Hercegovine 
##### Republika Srpska 
#### Kantonalni nivo 
### Lokalni izbori 
## Također pogledajte 
* Spisak političkih stranaka u Bosni i Hercegovini

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Političke stranke u Bosni i Hercegovini
*
Kategorija:Političke stranke osnovane 2001.
Kategorija:Penzionerske stranke
Izborne jedinice u Bosni i Hercegovini

**Izborne jedinice u Bosni i Hercegovini** su teritorijalna podjela Bosne i Hercegovine za obavljanje izbora. Podjela se odnosi za različita zakonodavna tijela u Bosni i Hercegovini i provode se korištenjem otvorenih stranačkih lista proporcionalne zastupljenosti.

## Zastupnički dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine 
Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine sastoji se iz dva doma: Zastupničkog i Doma naroda. Zastupnički dom ima 42 zastupnika: 28 iz Federacije Bosne i Hercegovine i 14 iz Republike Srpske. Zastupnici se u taj dom biraju putem proporcionalnog izbornog sistema, gdje birači glasaju za političke stranke ili nezavisne kandidate. Raspodjela mandata unutar liste vrši se putem D'Hondtove metode. Za Parlamentarnu skupštinu BiH postoji 8 izbornih jedinica, 5 u Federaciji Bosne i Hercegovine i 3 u Republici Srpskoj. U Federaciji BiH dva kantona čine jedinicu, dok su u Republici Srpskoj jedinice  bazirane na općinama. Glasači iz Brčko distrikta glasaju za političku opciju iz koje im je entitetsko državljanstvo. Od 42 zastupnika, 30 (21 FBiH, 9 RS) ih je redovnih, a 12 kompenzacijskih.

## Zastupnički dom Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine 
Parlament Federacije Bosne i Hercegovine sastoji se iz dva doma: Zastupničkog i Doma naroda. Zastupnici u Zastupnički dom Parlamenta FBiH, njih 98, biraju se direktno, putem proporcionalnog izbornog sistema, slično kao i na državnom nivou.

## Narodna skupština Republike Srpske 
[mini|Stare izborne jedinice za [Narodna skupština Republike Srpske|Narodnu skupštinu Republike Srpske korištene do 2014.

Ranije je bilo šest izbornih jedinica, gdje su 62 bila redovna, a 21 kompenzacijska mandata. Godine 2014. podijeljene su tri najmnogoljudnije jedinice, a prenumerisane su preostale jedinice:

## Skupštine kantona Federacije Bosne i Hercegovine 
Skupštine kantona Federacije Bosne i Hercegovine su institucije i zakonodavno tijelo u kantonima Federacije Bosne i Hercegovine. Sastoje se od jednog doma i biraju se putem proporcionalnog sistema s preferencijalnim glasovima, a svaka kantonalna skupština formira se u skladu s brojem stanovnika i etničkim sastavom kantona.

## Također pogledajte 
* Izbori u Bosni i Hercegovini
* Centralna izborna komisija Bosne i Hercegovine

## Reference 
*
Kategorija:Izbori u Bosni i Hercegovini
Bosna i Hercegovina
Kategorija:Spiskovi vezani za politiku u Bosni i Hercegovini
Vedad Hamšić

**Vedad (Vedo) Hamšić** (6. juni 1942 – 4. august 2014), bio je  bosanskohercegovački pop-šlager pjevač, arhitekta i slikar.

## Biografija 
Vedad Hamšić bio je jedan od pionira, a od 1960. do 1973. i sudionik  sarajevske zabavno-muzičke škole. U tom periodu pojavio se na četiri gramofonske ploče. Jedna od njih je album sa 12 kompozicija koji je zajedno sa Vanjom Stojković snimio za rusko tržište, a desetak njegovih audio snimaka čuva arhiv Radio Sarajeva. Tokom muzičke karijere ostvario je koncerte u Jugoslaviji i u inostranstvu. Uz ostale pjevače često je nastupao u tadašnjem Sovjetskom Savezu, kao i u ostalim zemljama Istočnog bloka.

## Rani život 
U Banja Luci upisao muzičku školu i učio sviranje violine. U Sarajevo se preselio 1956, gdje je pohađao privatne časove sviranja gitare.

Godine 1961. pristupa audiciji za vokalnog solistu i počinje se intenzivno baviti muzikom u Drugoj gimnaziji. Izvodio je prepjeve na igrankama te je to obilježilo početak njegove karijere. Vidljivo je da su njegov repertoar činili prepjevi tuđih pjesama koje su u originalu izvodili - Paul Anka, Pino Donaggio, Giani Morandi, Neil Sedaka i Cliff Richard.

Prva saradnja sa Kornelijem Batom Kovačem desila se 1963. tokom stvaranja antologijske pjesme *"Četiri mladića idu s Trebevića"*. I jednom i drugom je to bio diskografski debi. Na ostalim studijskim snimcima Vedu Hamšića su najčešće pratili sarajevski Indexi. Hamšićevi nastupi u Sarajevu su bili na igrankama u Fisu, Ekonomiji i Slogi.

Vedad Hamšić je umro 4. augusta 2014.

## Izvori 
Kategorija:Rođeni 1942.
Kategorija:Umrli 2014.
Kategorija:Bosanskohercegovački pjevači
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Bosanskohercegovački arhitekti
Kategorija:Bosanskohercegovački slikari
Incitat

mini|Kaligula i Incitat, crtež Jean Victor Adam
**Incitat** (Latinski izgovor: [ɪŋkɪˈtaːtʊs]; što znači "brz" ili "u punom galopu") bio je omiljeni konj rimskog cara Kaligule ( r. 37–41 n.e. ). Prema legendi, Kaligula je planirao da konja učini konzulom, iako antički izvori jasno govore da se to nije dogodilo. Incitatus je imao 18 sluga, mermernu štalu, ormau ukrašenu rijetkim dragim kamenjem, ljubičaste prekrivače (boja rimskog kraljevstva) i jasle od slonovače.

## Legenda 
Prema Svetoniju, u *Životima dvanaest Cezara* (121. n.e.), Kaligula je planirao da Incitata postavi za konzula, a konj bi "pozivao" dostojanstvenike na večeru u kući sa poslugom i zabavljačima. Svetonije piše da je konj imao štalu od mermera, sa jaslama od slonovače, ljubičastim ćebadima i ogrlicom od dragog kamenja.

Kasije Dio (165–235. n.e.) je naveo da su konja pratile sluge i da su ga hranili mješavinom zobi i zlatnih pahuljica, te da ga je Kaligula proglasio i sveštenikom.

## Historijska vjerodostojnost 
Vjerodostojnost ovakvih anegdota je upitna, jer povjesničari poput Anthony A. Barrett sugeriraju da su kasniji rimski hroničari kao što su Svetonije i Dio Kasije bili pod utjecajem tadašnje političke situacije, pa je vrlo moguće, bilo korisno za onovremene careve da diskredituju careve iz ranije, Julijevsko-klaudijevske dinastije. Također, izopačena priroda priče dodala je začin njihovim narativima i osvojila im dodatne čitaoce.

Naučnici sugerišu da je Kaligulin tretman Incitata zapravo razrađena šalas ciljem ismijavanja i provokacije Senata, a ne znak ludila, ili je možda oblik satire sa implikacijom da konj može obavljati senatorske dužnosti.

Barrett napominje da: "Mnoge priče koje su se širile o Incitatusu, najverovatnije su potekle iz Kaligulinih šaljivih dosjetki... [možda] iz izopačenog smisla za humor Kaligula bi prinosio žrtvu (libacije) za Incitatusovo zdravlje i dobrobit (*salus)*, i tvrdio je da ga je namjeravao postaviti za svog sveštenika." 

Antički izvori jasno govore da konj nikada nije postao konzul.

## U umjetnosti i metaforama 
* Incitatus je stoljećima bio alegorijska figura kada se pominju primjeri političke nesposobnosti, sežući barem do 1742.
* U stripu *Jack of Fables* iz 2006–2011, Incitatus toliko govori da riskira da izgubi status bajke i često spominje svoj bivši status rimskog senatora.
* Progresivni metal bend Caligula's Horse nazvan je po Incitatusu.
* Roman *Gorući labirint* Ricka Riordana predstavlja Incitatusa kao sporednog antagonistu.

## Vidi također 
* Spisak istorijskih konja
* Izborni kandidati koji nisu ljudi

## Reference 
Kategorija:Kaligula
Kategorija:Drevni konji
Nada Ludvig-Pečar

**Nada Ludvig-Pečar** (Sarajevo 12. maj 1929 – Beč, 31. mart 2008) bila je prva žena akademski kompozitor u Bosni i Hercegovini.

## Biografija 
Muzičko školovanje počela je 1939. kao učenica klavira u Oblasnoj muzičkoj školi u Sarajevu. Po završetku srednje muzičke škole 1953. nastaju i njeni prvi kompozitorski radovi za klavir: *"Svita u g-molu, G-duru i e-molu"*, te *"Preludij i fuga"*.
mini|*"Sonatina za klavir"* djelo je prve akademske kompozitorice u Bosni i Hercegovini Nade Ludvig-Pečar.
Na studij dirigovanja upisala se 1955. u klasi Mladena Pozajića, a 1957. upisala se i na studij kompozicije u klasi Miroslava Špilera. Započeti redovni dodiplomski studij završila je na Akademiji za muziku u Ljubljani, gdje je i magistrirala kompoziciju na postdiplomskom studiju u klasi Lucijana M. Škerjanca.

Dugi niz godina kao muzička pedagoginja predavala je teorijske predmete u Srednjoj muzičkoj školi u Sarajevu. Opredijeljena za neoklasični stil, napisala je veliki broj vokalnih i instrumentalnih djela, te objavila znatnu pedagošku i etnomuzikološku literaturu.

Pored pedagoškog i kompozitorskog rada bila je aktivna kao pisac i koautorica stručnih radova, udžbeničke literature za učenike i nastavnike muzičkog odgoja, članaka i studija u stručnoj publicistici. Bila je i članica žirija za izbor himne socijalističke Jugoslavije 1984.

Njeno osnovno stilsko opredjeljenje bio je neoklasicizam, a na to ukazuju i jasno oblikovana struktura kompozicija za klavirski solo, široko harmonijsko polje ispunjeno proširenim dursko-molskim ljestvicama ili modalno obojenim uz lirsko raspoloženje kompozitorice, tj. organizacija izražajnih elemenata, prizvuk dalje ili bliže prošlosti i djelomično prihvatanje novih ideja.

Preminula je 31. marta 2008. u Beču.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1929.
Kategorija:Umrli 2008.
Kategorija:Biografije, Sarajevo
Kategorija:Bosanskohercegovački kompozitori
Kategorija:Jugoslavenski kompozitori
Kategorija:Kompozitori za klavir
Sarajevski Ozren

**Sarajevski Ozren** je kompleks planina i brdskih visoravni koji se nalazi sjeveroistočno od Sarajeva. Cijelo ovo područje je prekriveno nizom različitih staza i planinarskih staza, a ima i popularna izletišta (Barice, Čavljak, Pjeskovita Ravan), popularna za Sarajlije.

## Geografija 
Sarajevski Ozren se sastoji od nekoliko glavnih dijelova:

* Ozren-planina (Ozren u užem smislu), obuhvata Motku, Visojevicu, područje Ozren-Bandijera
* **Crepoljsko** plato, obuhvata područje Crepoljskog, područje Crnog Vrha (kod Vučije Luke) i jugoistočne grebene preko Miljacke
* Planinski greben **Bukovik**, obuhvata glavni greben Bukovik i Nahorevsko brdo - Bijelosavu
* Brdo Hum (u Sarajevu)

Najviši vrh sarajevskog Ozrena je Bukovik (1534 m), a drugi po visini je Crepoljsko (1524 m).

Na sarajevskom Ozrenu nalazi se i vodopad Skakavac, koji je proglašen spomenikom prirode.

## Reference 
Kategorija:Istočno Sarajevo
Kategorija:Planine u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Kanton Sarajevo
Kategorija:Koordinate na Wikipodacima
Buški sporazum

**Buški sporazum** poznat i kao **Jaruški sporazum** pregovarali su Stanisław Żółkiewski iz Poljsko-Litvanske Unije i Iskender-paša iz Osmanskog Carstva u Buši u blizini rijeka Jaruga i Dnjestar 23. septembra. 1617. Poljska i osmanska vojska su se srele, ali su odlučili da pregovaraju, umjesto da se bore. Ovim mirovnim sporazumom, Poljsko-Litvanska Unija pristala je da ustupi Hotin Osmanlijama i da prekine svoje uplitanje u Moldaviju.

Tim sporazumom iz 1617. navedeno je da se Poljska neće miješati u unutrašnje stvari osmanskih vazala u Transilvaniji, Moldaviji i Vlaškoj, Unija je trebala spriječiti kozake da upadaju u zemlje u Osmanskom Carstvu, te je ustupila Hotin osmanlijama. Zauzvrat, Osmansko Carstvo je obećalo da će zaustaviti tatarske napade. Osmansko Carstvo je također imalo pravo da se miješa u Transilvaniju, Moldaviju i Vlašku i bira vladare te regije.

Sporazum su kršile obje strane, jer su Kozaci i Tatari nastavili da vrše upade na pogranične krajeve. To je dovelo do novog rata, ali je status quo spoarzuma u Buši biti potvrđen nakon Poljsko-Osmanskog rata (1620–1621) Hotinskim mirom.

## Također pogledajte 
* Spisak sporazuma Osmanskog Carstva
* Spisak sporazuma Turske

## Reference 
Kategorija:Historijski dokumenti
Kategorija:Sporazumi potpisani 1617.
Kategorija:Sporazumi Poljsko-Litvanske Unije
Kategorija:1617. u Osmanskom Carstvu
Kategorija:1617. u Poljsko-Litvanskoj Uniji
Branko Grković

**Branko Grković** (Mostar, 19. februar 1920. - Sarajevo, 8. april 1982.) je bio bosanskohercegovački kompozitor i korepetitor. Svoja prva znanja iz muzike dobio od Franje Matejovskog i Ljube Bajca u Oblasnoj muzičkoj školi u Sarajevu.

## Biografija 
Nakon stjecanja određenog znanja u Beogradu, usavršavao se u Beču, gdje je dolazio u dodir sa aktuelnim događajima zapadnoevropske muzičke scene. Iskustvo tog tipa je doprinijelo kvaliteti njegovih teoretskih radova.

Jedan je od muzičkih umjetnika koji su obilježili kulturno stvaralaštvo u SR BiH nakon Drugog svjetskog rata. Posebno je bio značajan Grkovićev angažman u sarajevskom Narodnom pozorištu gdje je u periodu od 1949. do 1979. djelovao kao korepetitor Opere i Baleta. Grković je bio kompozitor, esejista, klavirski pratitelj (korepetitor) i muzički kritičar, a Narodno pozorište Sarajevo tim povodom je Malu baletnu dvoranu označilo pločicom njegovim imenom.

Godine 2020. u Sarajevu je obilježeno 100 godina od rođenja kompozitora Grkovića. Događaj je održan u organizaciji Narodnog Pozorišta u Sarajevu. Branko Grković je umro u Sarajevu 8. aprila 1982. godine.

## Reference 
Kategorija:Umrli 1982.
Kategorija:Rođeni 1920.
Kategorija:Kompozitori za klavir
Kategorija:Korepetitor
Kategorija:Biografije, Mostar
Goraždansko muftijstvo

**Goraždansko muftijstvo** djeluje u okviru Islamske zajednice u Bosni i Hercegovine, sa sjedištem u Goraždu. Trenutni muftija je Remzija Pitić (od 2014).

## Organizacija 
[lijevo|mini|150x150px|Položaj Goraždanskog muftijstva u okviru [Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini|Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini]]

Goraždanskom muftijstvu pripada osam medžlisa (odbora) Islamske zajednice i to su: Čajniče, Foča, Goražde, Rogatica, Rudo, Ustikolina, Višegrad i Žepa, koji su dalje podijeljeni na džemate. Džemati čine najmanje organizacione jedinice Islamske zajednice.

## Muftije Goraždanskog muftijstva 
## Reference 
## Vanjske linkovi 
* Goraždanski muftiluk

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Goražde
Vojno muftijstvo u Bosni i Hercegovini

**Vojno muftijstvo** jeste muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koje djeluje na području Bosne i Hercegovine, sa sjedištem u Sarajevu. Trenutni muftija je Nesib Hadžić (od 2024).

## Historija 
[lijevo|mini|194x194piksel|Logo [Oružane snage Bosne i Hercegovine|Oružanih snaga Bosne i Hercegovine]]
Protokol o organiziranju i funkcioniranju vjerske službe muslimana u Federalnom ministarstvu odbrane i Vojsci Federacije Bosne i Hercegovine, potpisan je 25. septembra 1999.

Imamska služba u Vojnom muftijstvu brine o vjerskom životu muslimana angažiranih u organizacionim jedinicama Ministarstva odbrane BiH i Oružanih snaga Bosne i Hercegovine.

## Organizacija 
Vojno muftijstvo je organizirano kao:

* Ured vojnog muftije
* Ured glavnog imama
* Ured brigadnog imama
* Ured bataljonskog imama.

## Muftije 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Vojno muftijstvo na sajtu Oružanih snaga Bosne i Hercegovine

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Sarajevo
Bihaćko muftijstvo

**Bihaćko muftijstvo** je muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koje djeluje na području Bosne i Hercegovine, sa sjedištem u Bihaću. Od 2019. muftija je Mehmed Kudić.

## Historija 
Osnovano je 1883, kada je za muftiju postavljen Sabit Ribić. Nakon imenovan je Sulejman Šarac, u periodu od 1885. do 1887. godine. Svečano je imenovan za reis-ul-ulemu 26. juna 1910. Jusuf Jahić je obnašao funkciju bihaćkog muftije 14 godina, do 1914. U periodu od 1914. do 1921. mjesto muftije je bilo upražnjeno, ali je 1921. imenovan na dužnost muftije Abdulah Moranjak, da bi Muftijstvo bihaćko 1930. godine bilo ukinuto. Muftijstvo je 1993. obnovljeno i na čelu te institucije je postavljen Hasan  Makić, koji je tu dužnost obavljao do 2019. godine.

## Organizacija 
[mini|255x255piksel|Položaj Bihaćkog muftiluka u okviru [Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini|Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini|lijevo]]
Bihaćko muftijstvo obuhvata 11 medžlisa (odbora) Islamske zajednice;: Bihać, Novi Grad, Bužim, Kozarac, Sanski Most, Bosanska Krupa, Kostajnica, Bosanski Petrovac, Cazin, Prijedor, Velika Kladuša.

Na području ovog Muftijstva nalaze se i dvije obrazovne ustanove Islamske zajednice u Bosni i Hercegovin: Medresa "Džemaluddin ef. Čaušević" u Cazinu i Islamski pedagogoški fakultet u sklopu Univerziteta u Bihaću.

U Bihaću kao sjedištu ovog muftijstva nalazi se najstarija džamija ovog područja, Fethija, sagrađena kao crkva svetog Ante Padovanskog, 1266, da bi dolaskom Osmanske vlasti pretvorena u džamiju. Predstavlja nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

## Muftije Bihaćkog muftijstva 
## Reference 
## Vanjske linkovi 
* Službeni sajt Bihaćkog muftijstva

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Bihać
Mostarsko muftijstvo

**Mostarsko muftijstvo** djeluje u okviru Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini na području Hercegovine i dijelova Bosne, a sjedište mu je u Mostaru. Trenutni muftija je Salem Dedović (od 2014).

## Historija 
[lijevo|mini|230x230piksel|Bivša zgrada [Karađoz-begova medresa|Karađoz-begove medrese]]
[mini|255x255piksel|Položaj Mostarskog muftijstva u okviru [Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini|Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini]]
Početak rada Mostarskog muftijstva veže se za mevlana Ahmeda, koji se se spominje 1592, kao prvi poznati mostarski muftija. Mostarsko muftijstvo teritorijalno je najveće muftijstvo u Bosni i Hercegovini. Njemu organizacijski pripada 14 medžlisa (odbora) Islamske zajednice, koji, po aktualnom Ustavnom uređenju Bosne i Hercegovine, pokrivaju prostor 17 općina u tri kantona (Hercegovačko-neretvanski, Zapadnohercegovački i Kanton 10) te cijelu istočnu Hercegovinu, u entitetu Republika Srpska.

U vrijeme ustanka Srba u Hercegovini od 1875. do 1878. posebno je zabilježeno stradanje vjerskih objekata. Objekti Mostarskog muftijstva stradali su i u vrijeme Prvog i Drugog svjetskog rata. U vrijeme SFR Jugoslavije porušene su mnoge džamije, od čega u Mostaru 11 od 1949. do 1967. U vrijeme rata u Bosni i Hercegovini imovina Mostarskog muftijstva, prvenstveno džamije i mesdžidi, ali i svi drugi objekti u njegovom posjedu razarani su i potpuno uništavani.

## Organizacija 
Mostarskom muftijstvu pripada 14 medžlisa (odbora) Islamske zajednice: Bileća, Čapljina, Gacko, Glamoč, Jablanica, Konjic, Livno, Ljubuški, Mostar, Nevesinje, Prozor, Stolac, Tomislavgrad i Trebinje, koji su dalje podijeljeni na džemate. Džemati čine najmanje organizacijske jedinice Islamske zajednice.

Na području ovog muftijstva djeluje Karađoz-begova medresa, najstarija obrazovna institucija na području Hercegovine. Osnovao ju je najpoznatiji hercegovački vakif, Mehmed-beg Karađoz, 1557. Njen rad prekinut je 1918, a ponovo je obnovljen 1995.

## Muftije 
Nepotpun spisak:

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Mostar
Travničko muftijstvo

**Travničko muftijstvo**, muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini, djeluje na području Bosne i Hercegovine, sa sjedištem u Travniku. Trenutni muftija je Ahmed Adilović (od 2014).

[lijevo|mini|230x230piksel|[Elči Ibrahim-pašina medresa u Travniku]]

## Historija 
[desno|mini|255x255piksel|Položaj Travničkog muftijstva u okviru [Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini|Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini]]
Evlija Čelebija je 1660. prilikom prolaska kroz Travnik zabilježio, da je grad sjedište kadiluka s jedanaest mahala, sedamnaest džamija, više osnovnih škola, s hanom i hamamom, s mnogo učenih ljudi, ali bez medrese i muftije. Do sada se smatralo da je institucija muftije u Travniku uspostavljena 1736, ali se spominje da je Travnik imao muftiju 1680. godine. Tada se na toj dužnosti spominje Ebu Bekr, sin Sejfulhakka, Travničanin. To je bio prvi travnički muftija. Travničko muftijstvo je djelovalo do 1930, kada je ukinuto, a 1993. obnovljeno i tom prilikom postavljen je Nusref Abdibegović za muftiju travničkog.

## Organizacija 
Travničkom muftijstvu pripada osam medžlisa Islamske zajednice: Bugojno, Busovača, Donji Vakuf, Gornji Vakuf-Uskoplje, Jajce, Novi Travnik, Travnik i Vitez, koji su dalje podijeljeni na džemate. Džemati čine najmanje organizacione jedinice Islamske zajednice.

U sklopu Travničkog muftijstva nalazi se i Elči Ibrahim-pašina medresa u Travniku osnovana 1705. godine.

## Muftije Travničkog muftijstva 
Spisak muftija Travničkog muftijstva:

## Također pogledajte 
* Zeničko muftijstvo
* Banjalučko muftijstvo
* Bihaćko muftijstvo

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Travnik
Banjalučko muftijstvo

**Banjalučko muftijstvo**, muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koje djeluje na području Bosne i Hercegovine, sa sjedištem u Banjoj Luci. Trenutni muftija je Ismail Smajlović (od 2023).

## Organizacija 
[desno|mini|255x255piksel|Položaj Banjalučkog muftijstva u okviru [Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini|Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini]]
Banjalučkom muftijstvu pripada 10 medžlisa (odbora) Islamske zajednice i to su: Banja Luka, Brod, Derventa, Gradiška, Ključ, Kobaš, Kotor-Varoš, Kozarska Dubica, Mrkonjić Grad i Prnjavor, koji su dalje podijeljeni na džemate. Džemati čine najmanje organizacione jedinice Islamske zajednice.

Prema popisu iz 1991. na područje koje obuhvata muftijstvo živjelo je oko 100.000 Bošnjaka muslimana. Sa sjedištem u Banjoj Luci, muftijstvo je organizovano u 68 džemata, sa 94 džamije, 2 tekije i 22 turbeta.

Na prostoru Banjalučkog muftiluka, 2020. je obnovljen rad Medrese Reis Ibrahim ef. Maglajlić koja je smještana u Banjoj Luci.

## Muftije Banjalučkog muftijstva 
Nepotpuni spisak:

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt Muftijstva banjalučkog

Kategorija:Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Banja Luka
Mladen Grujić

**Mladen Grujić** rođen 21. marta 1969, je  nekadašnji jugoslavenski biatlonac, bosanskohercegovačkog porijekla.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Grujić je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to ZOI 1992, ali nije ostvario značajnije rezultate, niti je osvojio medalju. U pojedinačnim disciplinama, najbolji mu je rezultat bilo 76-0 mjesto utrci na 10&nbsp;km, kada je s tri promašaja i zaostatkom od 4:25.3&nbsp;min bio sporiji od njemačkog biatlonca Marka Kirchnera. U ekipnim disciplinama je u štafeti s Admirom Jamakom, Zoranom Ćosićem i Tomislavom Lopatićem osvojio 19-o mjesto.

### Svjetsko prvenstvo 
Nije nastupao na Svjetskim prvenstvima.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Grujića u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1989/90, kada je 16. decembra 1989. u austrijskom Obertauernu u utrci na 10&nbsp;km osvojio 79-o mjesto s dva promašaja i zaostatkom od 3:27.6&nbsp;min u odnosu na pobjednika Birka Andersa. Najbolji rezultat u pojedinačnim disciplinama bilo mu je 19-o mjesto 2. februara 1991. u Oberhofu u utrci na 10&nbsp;km, kada je bez promašaja i zaostatkom od 1:21.2&nbsp;min bio sporiji od pobjednika Franka Lucka. Jedan je od rijetkih jugoslavenskih biatlonaca, koji je osvojio bodove u Svjetskom kupu u biatlonu. U štafetnim utrkama nije nastupao.

## Prestanak karijere 
## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1969.
Kategorija:Jugoslavenski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1992.
Kategorija:Jugoslavenski olimpijci u biatlonu
Marjan Vidmar

**Marjan Vidmar** rođen 1. jula 1960. u Ljubljani, je  nekadašnji jugoslavenski biatlonac, slovenskog porijekla. Bio je član TVD Partizan Dol iz Ljubljane.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Vidmar je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to ZOI 1984, ali nije ostvario značajnije rezultate, niti je osvojio medalju. U pojedinačnim disciplinama, najbolji mu je rezultat bilo 46-0 mjesto utrci na 20&nbsp;km, kada je s osam promašaja i zaostatkom od 14:39.4&nbsp;min bio sporiji od zapadnonjemačkog biatlonca Petera Angerera. U ekipnim disciplinama nije nastupio.

### Svjetsko prvenstvo 
Nastupio je na dva Svjetska prvenstva od SP 1979. do SP 1983, ali nije osvojio ni jednu medalju. U pojedinačnim utrkama, najbolji mu je plasman bilo 63-o mjesto na SP 1983. u utrci na na 10&nbsp;km. U ekipnim utrkama je na SP 1979. u štafeti s Ivanom Pirsom, Andrejom Lanišekom i Marjanom Burgarom osvojio 17-o mjesto.

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1960.
Kategorija:Jugoslavenski biatlonci
Kategorija:Biografije, Ljubljana
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Kategorija:Jugoslavenski olimpijci u biatlonu
Klas Lestander

**Klas Lestander** rođen 18. aprila 1931 u Arjeplogu, bio je nekadašnji švedski biatlonac. Prvi je olimpijski pobjednik u biatlonu.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Lestander je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to na ZOI 1960, kada je biatlon prvi put uveden kao zvanični sport. U jedinoj disciplini, utrci na 20&nbsp;km, pobijedio je bez promašaja i prednošću od 36.1&nbsp;s ispred finskog biatlonca Anttija Tyrväinena, koji je imao dva promašaja. U trčanju je imao 15-o vrijeme, ali je zbog odličnog gađanja, osvojio zlatnu medalju.

### Svjetsko prvenstvo 
Klas Lestander je nastupio samo na jednom Svjetskom prvenstvu i to na SP 1961, kada je u utrci na 20&nbsp;km osvojio deveto mjesto s četiri promašaja i zaostatkom od 8:23.0&nbsp;min u odnosu na pobjednika finskog biatlonca Kalevija Huuskonena. U nezvaničnom ekipnom vrednovanju rezultata koji su dobijeni sabiranjem vremena utrke na 20&nbsp;km, sa Tage Lundin i Stigom Andersson, imali su treći rezultat.

## Prestanak karijere 
## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1931.
Kategorija:Umrli 2023.
Kategorija:Biografije, Arjeplog
Kategorija:Švedski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1960.
Kategorija:Švedski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Osvajači zlatne medalje na Olimpijskim igrama (Švedska)
Kategorija:Osvajači medalja na Zimskim olimpijskim igrama 1960.
Kategorija:Osvajači medalja na Svjetskim prvenstvima u biatlonu
Hidroelektrična energija

[upright=1.35|mini|[Brana Tri sutjeske u centralnoj Kini, najveće postrojenje za proizvodnju energije na svijetu bilo koje vrste]]
**Hidroelektrična energija** jest električna energija proizvedena iz energije vode. Hidroenergija opskrbljuje 14% svjetske električne energije, gotovo 4210 TWh u 2023, što je više od svih ostalih obnovljivih izvora zajedno, a također više i od nuklearne energije. Hidroenergija može osigurati velike količine niskougljične električne energije na zahtjev, što je čini ključnim elementom za stvaranje sigurnih i čistih sistema napajanja električnom energijom. Međutim, kada se grade u ravničarskim kišnošumskim područjima, gdje je dio šume poplavljen, mogu se emitovati znatne količine stakleničkih plinova.

Izgradnja hidroelektrana može znatno utjecati na životnu sredinu, što se prvenstveno odnosi na gubitak obradivog zemljišta i raseljavanje stanovništva. One također narušavaju prirodnu ekologiju rijeke, utječući na staništa i ekosisteme te obrasce zamuljavanja i erozije. Iako brane mogu ublažiti rizike od poplava, pucanje brane može biti katastrofalno.

U 2021. godini globalni instalirani električni kapacitet hidroenergije dostigao je gotovo 1400 GW, najviše među svim tehnologijama obnovljivih izvora energije. Hidroelektrična energija igra vodeću ulogu u zemljama poput Brazila, Norveške i Kine, ali postoje geografska ograničenja i ekološka pitanja. Energija plime i oseke može se koristiti u obalnim područjima.

Kina je 2022. dodala 24 GW, što predstavlja gotovo tri četvrtine globalnog povećanja hidroenergetskih kapaciteta. Evropa je dodala 2 GW, najveću količinu za to područje od 1990. U međuvremenu, globalno, proizvodnja hidroenergije porasla je za 70 TWh (porast od 2%) u 2022. i ostaje najveći obnovljivi izvor energije, nadmašujući sve ostale tehnologije zajedno.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Hydropower Reform Coalition 
* Interaktivna demonstracija efekata brana na rijeke 
* European Small Hydropower Association
* IEC TC 4: Hydraulic turbines (Međunarodna elektrotehnička komisija – Tehnički komitet 4) – portal s pristupom djelokrugu, dokumentima i veb-sajtu Tehničkog komiteta 4 


Kategorija:Krajolik
Kategorija:Održive tehnologije
Tomislav Lopatić

**Tomislav Lopatić** rođen 6. marta 1963. na Palama, je  nekadašnji jugoslavenski biatlonac, bosanskohercegovačkog porijekla. Bio je član Skijaškog kluba Romanija Pale.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Lopatić je nastupio dva puta na olimpijskim igrama: na ZOI 1984. i ZOI 1992, ali nije ostvario značajnije rezultate, niti je osvojio medalju. U pojedinačnim disciplinama, najbolji mu je rezultat bilo 57-0 mjesto utrci na 10&nbsp;km, kada je s devet promašaja i zaostatkom od 9:24.4&nbsp;min bio sporiji od norveškog biatlonca Eirika Kvalfossa. U ekipnim disciplinama je na ZOI 1992. u štafeti s Mladenom Grujićem, Zoranom Ćosićem i Admirom Jamakom osvojio 19-o mjesto.
  
### Svjetsko prvenstvo 
Nije nastupao na Svjetskim prvenstvima.

### Svjetski kup 
Prvi nastup Lopatića u Svjetskom kupu bio je u sezoni 1986/87, kada je 10. januara 1987. u bugarskom Borovcu u utrci na 10&nbsp;km osvojio 49-o mjesto s dva promašaja i zaostatkom od 4:39.5&nbsp;min u odnosu na pobjednika Fritza Fischera, što mu je i najbolji rezultat u pojedinačnim disciplinama. U štafetnim utrkama nije nastupao.

## Prestanak karijere 
Trener je biatlonske reprezentacije BiH, a takmičari pod njegovim vođstvom nastupali su na Svjetskim prvenstvima, Svjetskim kupovima, Kupovima Međunarodne biatlonske unije, kao i na ZOI 2006, ZOI 2010, ZOI 2014. i ZOI 2018. Završio je Višu trenersku školu. Trenirao je bosanskohercegovačke biatlonke Aleksandru Vasiljević i Vedranu Vučićević.

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1963.
Kategorija:Jugoslavenski biatlonci
Kategorija:Biografije, Pale
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1984.
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1992.
Kategorija:Jugoslavenski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Bosanskohercegovački biatlonski treneri
Kategorija:Bosanskohercegovački sportisti 20. vijeka
Kategorija:Živi ljudi
Admir Jamak

**Admir Jamak** rođen 2. oktobra 1970. je  nekadašnji jugoslavenski biatlonac.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Jamak je nastupio samo jednom na olimpijskim igrama i to ZOI 1992, ali nije ostvario značajnije rezultate, niti je osvojio medalju. U pojedinačnim disciplinama, najbolji mu je rezultat bilo 84-0 mjesto utrci na 20&nbsp;km, kada je s deset promašaja i zaostatkom od 16:35.2&nbsp;min bio sporiji od Jevgenija Redkin koji je nastupio za Ujedinjeni tim. U ekipnim disciplinama je na ZOI 1992. u štafeti s Mladenom Grujićem, Zoranom Ćosićem i Tomislavom Lopatićem osvojio 19-o mjesto.
  
### Svjetsko prvenstvo 
Nije nastupao na Svjetskim prvenstvima.

### Svjetski kup 
Nije nastupao u Svjetskom kupu.

## Prestanak karijere 
## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1970.
Kategorija:Jugoslavenski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1992.
Kategorija:Jugoslavenski olimpijci u biatlonu
Smetovi

**Smetovi** su planina u općini Zenica. Najviši vrh iznosi 1025&nbsp;m. Udaljen je oko 8&nbsp;km od centra Zenice. Sa Smetova je vidljivost po vedrom vremenu i do 100 kilometara, pa se mogu vidjeti i obližnje planine Zvijezda, Vranica, Vlašić, Busovačka staja i Lisac. 

## Sadržaj 
Relativno je uređen za rekreativce i postoje uređene staze za šetnju, vožnju biciklom, mjesta za roštiljanje i odmor. Nalaze se sportski tereni za košarku, fudbal i odbojku na pijesku, staze za brdski biciklizam i planinarenje. Na planini se nalazi sportsko-rekreativni centar. Na platou se nalazi restoran i prenoćište. Uređen je i za zimske uslove: staza za skijaše i ski lift.

Na Smetovima djeluje Planinarsko društvo "Željezara". Planinarski dom se nalazi na 940 metara nadmorske visine, 10&nbsp;km od Zenice. Na Smetovima se nalaze planinarske staze Pepelari—Smetovi (3 smjera), Nemila—Smetovi i Vranduk—Smetovi. Planinarski dom je uz potok Mračaja, koji se nešto dalje uliva u Gračaničku rijeku. U odnosu na planinarski dom 800 metara zapadnije nalazi se spomenik Zeničkom partizanskom odredu.

## Narodna predaja 
Prema narodnom predanju, ime je dobila po tome gdje su se gorostasi "smijali", pa je planina i dobila ime *Smetovi*. Gorostas se iz narodnog predanja zvao Vran i sukobio se sa hrabrim ratnikom po imenu Duk. Mjesto gdje su se sukobili kiklop Vran i čovjek Duk zove se Vranduk (planina). Gorostas se takmičio i odvažio na Smetovima.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zimska idila snimljena iz zraka: Planina Smetovi kod Zenice (VIDEO) na sajtu N1
* Spomenikdatabase
* Slike izletišta Smetovi

Kategorija:Zenica
Kategorija:Planine u Bosni i Hercegovini
Vladimir Melanjin

**Vladimir Mihajlovič Melanjin** () rođen 1. decembra 1933. u Kirovu, Kirovska oblast, RSFSR (danas Rusija), bio je nekadašnji sovjetski biatlonac, olimpijski prvak i šestostruki svjetski prvak u biatlonu.

## Karijera 
### Olimpijske igre 
Melanjin je nastupio dva puta olimpijskim igrama i to na: ZOI 1960., kada je biatlon prvi put uveden kao zvanični sport i na ZOI 1964. Osvojio je jednu zlatnu medalju jedinoj disciplini u utrci na 20&nbsp;km, kada je  pobijedio je bez promašaja i prednošću od 3:15.7&nbsp;min ispred sovjetskog biatlonca Aleksandra Privalova, koji je takođe utrku završio bez promašaja.

### Svjetsko prvenstvo 
Vladimir Melanjin je od SP 1959. do SP 1966. nastupio pet puta na Svjetskim prvenstvima. Osvojio je šest zlatnih i jednu srebrnu medalju. Zlatne medalje u utrkama na 20&nbsp;km osvojio je na SP 1959. s deset promašaja i prednošću od 10.0&nbsp;s na sovjetskog biatlonca Dmitrija Sokolova; drugu na SP 1962. sa dva promašaja i prednošću od 38.0&nbsp;s na finskog biatlonca Anttija Tyrväinena, a treću na SP 1963. s četiri promašaja i prednošću od 1:39.9&nbsp;min na finskog biatlonca Anttija Tyrväinena.

## Prestanak karijere 
## Nagrade 
* Orden rada crvene zastave (30. marta 1965.)
* Orden simbola časti (16. septembra 1960.)
* Zaslužni majstori sporta Sovjetskog Saveza

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Rođeni 1933.
Kategorija:Umrli 1994.
Kategorija:Biografije, Kirov
Kategorija:Sovjetski biatlonci
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1960.
Kategorija:Biatlonci na Zimskim olimpijskim igrama 1964.
Kategorija:Sovjetski olimpijci u biatlonu
Kategorija:Osvajači zlatne medalje na Olimpijskim igrama (Sovjetski Savez)
Kategorija:Osvajači medalja na Zimskim olimpijskim igrama 1964.
Kategorija:Svjetski prvaci u biatlonu
Kategorija:Osvajači medalja na Svjetskim prvenstvima u biatlonu
Kategorija:Nosioci Ordena simbola časti
Kategorija:Nosioci Ordena rada crvene zastave
Kategorija:Zaslužni majstori sporta Sovjetskog Saveza
ETIAS

**Evropski sistem za informacije o putovanjima i odobravanje putovanja (ETIAS)** je uslov za ulazak koji je uvela Evropska unija za posjetioce koji su oslobođeni od obaveze posjedovanja vize koji putuju u Šengensku zonu kao i u Kipar.

ETIAS je sličan drugim elektronskim sistemima za odobravanje putovanja kao što je ESTA u Sjedinjenim Državama, kao i sistemima koje primjenjuju Australija, Kanada i Novi Zeland i planirano i u Velikoj Britaniji.

ETIAS se očekuje da će postati operativan 2025 godine.

Posle pokretanja sistema, predviđeni su tranzicijski i grejs periodi od šest mjeseci.

## Historija
Ideju o elektronskom sistemu za odobravanje putovanja prvi put je predložila Evropska komisija 2016 godine. 
ETIAS je formalno uspostavljen Uredbom (EU) 2018/1240 Evropskog Parlamenta i Evropskog Vijeća od 12. septembra 2018 godine.

## Geografsko područje
### Evropske zemlje koje zahtijevaju ETIAS
30 evropskih zemalja će zahtijevati od putnika koji su oslobođeni od obaveze posjedovanja vize da imaju ETIAS odobravanje putovanja. To uključuje ili zvanične mobilne aplikacije..

Očekuje se da će većina ETIAS aplikacija biti obrađena u roku od nekoliko minuta. U nekim slučajevima, taj postupak može trajati najviše do 14 dana ako se od podnosioca aplikacije traži da dostavi dodatne informacije ili dokumentaciju uz njihovu aplikaciju, ili do 30 dana ako su pozvani na razgovor.

EU je upozorila o postojanju nezvaničnih ETIAS internet stranica, navodeći da dok su neke od ovih stranica upravljane od strane legitimnih poslovnih subjekata, neki drugi mogu da djeluju nepošteno.

## Reference
## Vanjski linkovi
* Evropski sistem za informacije o putovanjima i odobravanje (ETIAS) zvanična internet stranica

Kategorija:Šengenska zona
Kategorija:Šengenski sporazum
Kategorija:Evropska unija
Kategorija:Transport u Evropi
Srpski savez elektronskih sportova i esportova

**Srpski savez elektronskih sportova i esportova (SESE)** je organizacija koja se bavi razvojem i promocijom elektronskog sporta (e-sporta) u Srbiji.

## Historija 
Srpski elektronski savez za sport i esport je osnovan 2008. godine . u glavnom gradu Srbije Beogradu. Bio je jedan od više osnivača Međunarodne esport federacije 2009. godine. Zajedničkim radom sa institucijama doveli su do toga da je Ministarstvo omladine i sporta 2015. godine, a potom i 2017. godine esport uvrstilo među sportove, odnosno kao granu sporta.

## Aktivnosti 
Njegovi primarni zadaci uključuju registraciju igrača iz Srbije, postavljanje standarda u takmičarskom igranju i organizovanje lokalnih turnira i nacionalnih takmičenja. Igra ključnu ulogu u prepoznavanju i razvoju esporta na regionalnom i globalnom nivou, sarađujući sa međunarodnim organizacijama. SESE je tokom godina organizovao brojne događaje i takmičenja, uključujući sljedeće:

* Games.con (2017, 2018, 2019, 2021, 2022, 2023) - Offline LAN na Beogradskom sajmu
* Games.con 2020 - Online
* IESF nacionalne kvalifikacije (2014-2024) - Online i LAN finale
* Telenor Arena 5G 2019 - Oflajn LAN u Naučno-tehnološkom parku, Beograd
* Potter Mania (2018, 2019) - Offline LAN u Domu Omladine, Beograd
* Chibicon (2018, 2019) - Offline LAN u Domu Omladine, Beograd
* CEE2020 - Online
* FIFA 19 UMBRO (zima 2019) - Offline LAN u Delta City, Beograd
* Fortnite 1v1 Mobile (Samsung Event 2019) - Offline LAN u Delta City, Beograd
* FIFA 20 SportVision Umbro League (leto 2019) - Offline LAN u raznim tržnim centrima u Beogradu
* Hearthstone League 2019 - Online i LAN finale, Beograd
* PES2021 KRALJ POLJA Merdianbet 2020 - Online
* GIGATRON ZIMSKI RASPUŠK (2020) - Online
* Rockstar Gaming Tournament - CSGO 1vs1 2020 - Online

## Dostignuća 
Ovo je savez koji je član Međunarodne esport federacije i do sada je učestvovao na ukupno 15 svjetskih prvenstava. Država Srbija je trenutno na sedmoj poziciji u svijetu. SESE je postigao značajne rezultate na međunarodnoj esport sceni. Od istih izdvajamo:

* IESF 2015 - 1. mjesto 
* Hearthstone (Miloš Perović) 2015 - 1. mjesto
* League of Legends (Aleksa Stanković, Aljoša Kovandžić, Jovan Jovanović, Luka Miletić, Atila Dudaš) 2015 - 3. mjesto
* Tekken Tag turnir 2 (Milica Tešić) 2014 - 2. mjesto
* League of Legends 2016 - 3. mjesto
* League of Legends 2017 - 2. mjesto
* Dota 2 2020 - 2. mjesto
* Tekken 7 2020 - 5. mjesto
* Mediterranean Esports Games 2024 Tekken 8 (Ulijana Schwab) - 1. mjesto
* Mediterranean Esports Games 2024 eFootball (Marko Roksić) - 3. mjesto

## Eksterne veze 
* Zvanična web stranica SESE

## Reference
Saša Zalepugin (gitarist)

**Saša Zalepugin** je zagrebački pop i rok gitarist, koji je ovaj muzički instrument naučio svirati završivši lokalnu osnovnu muzičku školu. Prije dolaska u Crvenu jabuku, svirao je u grupama: Film,  Noćnoj straži, Škorpionima i u Massimo bandu predvođenim Massimom Saviċem.  Godine 1996. tokom drugog dijela velike koncertne turneje Crvene jabuke (povodom objavljivanja albuma "U tvojim očima") dolazi na mjesto gitariste umjesto Nikše Bratoša i Igora Ivanovića. Svirao je ritam i solo gitaru, ali nakon završetka turneje, napustio je Crvenu jabuku i pridružio se Plavom orkestru.   
Nastavio je svirati gitaru u ovom sarajevskom pop rok sastavu do danas, a u nekim od njihovih pjesama bio je i prateći pjevač. 

## Reference 
Kategorija:Biografije, Zagreb
Kategorija:Hrvatski rok-gitaristi
Kategorija:Živi ljudi
Robert II, vojvoda Burgundije

**Robert II** (1248. – 21. mart 1306) bio je francuski plemić i burgundski vojvoda (1272 – 1306). Osim šta je vladao Burgundskim Vojvodstvom, Robert je bio titularni kralj Soluna u Grčkoj.

## Porodica 
180px|mini|Robertov pečat
Robert je bio sin vojvode Huga IV i njegove supruge Jolande de Dreux, a 1279. oženio se Agnezom (Agnes), kćerkom francuskog kralja Luja IX. Agneza je bila najmlađa kći svog oca. Ovo su Agnezina i Robertova djeca:
*Hugo V, vojvoda Burgundije
*Blanka Burgundska, savojska grofica
*Margareta Burgundska, francuska kraljica
*Ivana Hroma
*Odo IV, vojvoda Burgundije
*Luj Burgundski, knez Ahaje
*Marija, supruga Eduarda I, grofa Bara
*Robert, suprug dame Ivane od Tonnerrea
Nakon smrti Roberta II, udovica Agneza bila je regent svom sinu Hugu. Robertova kćerka Ivana udala se za kralja Filipa VI, "onog kojem se posrećilo". 
## Izvori 
Kategorija:Vojvode Burgundije
Ivana Hroma

150px|mini|Ivana Hroma, genealogija kraljeva Francuske
**Ivana Burgundska** – takođe poznata kao **Ivana Hroma** (*Jeanne*; ? − 12. decembra 1349) – bila je francuska plemkinja i kraljica. Zapamćena kao bibliofil, Ivana je bila osoba sa invaliditetom te su ju stoga nazivali "hroma".

Ivana je bila kći Roberta II, vojvode Burgundije; preko oca, Ivana je bila unuka Jolande de Dreux. Majka kraljice Ivane je bila Robertova žena Agneza (Agnes), najmlađa kćerka francuskog kralja Luja IX Svetog. Preko majke, Ivana je bila povezana sa kraljevskom porodicom Capet, a udala se za kralja Filipa VI Sretnog, prvog vladara iz dinastije Valois. Filip je došao na tron nakon krize nasljeđivanja francuskog prijestolja. Ivana i njen suprug dobili su nekoliko djece, uključujući kralja Ivana II i Filipa, orleanskog vojvodu.

Dok joj je suprug izbivao (Stogodišnji rat), kraljica je od Filipa dobila dozvolu da postane regentica. Plemstvo nije bilo zadovoljno ovakvim činom.
## Literatura 
*
*

Kategorija:Supružnici francuskih vladara
Tatra T5C5

**Tatra T5C5** je model čehoslovačkog tramvaja proizvedenog u tvornici ČKD Tatra u periodu 1978. – 1984.

## Konstrukcija 
Tramvaj T5C5 razvijen je za Budimpeštu. U tramvajskoj mreži nema puno skretanja, pa su potrebni dvosmjerni tramvaji. 1970-ih godina prošlog vijeka većina proizvođača proizvodila je jednosmjerne tramvaje, a Budimpešta treba da obnovi svoj vozni park. To su riješili tramvaji T5C5. To je jednosmjerni četveroosovinski tramvaj sa obostranim vratima, a kada su krajevi tramvaja međusobno povezani, mogu biti dvosmjerni.

## Prototip 
Godine 1978. u Pragu su napravljena i testirana dva prototipa tramvaja T5C5. Tramvaji su imali garažne brojeve 8011 i 8012. Nakon ispitivanja oba tramvaja su poslata u Budimpeštu, gdje saobraćaju sa garažnim brojevima 4000 i 4001. Oba tramvaja su 1979. korišćena kao škola za vozače. 1980. godine tramvaji su saobraćali u redovnom saobraćaju.

## Modernizacija 
Tramvaji T5C5 se modernizuju. Postoje tri vrste modernizacije:

* Tatra T5C5K (IGBT tranzistor i uređena unutrašnjost)
* Tatra T5C5K2 (manje modifikacije)
* Tatra T5C5K2M (modifikovana unutrašnjost, nova vrata po uzoru na stara, povećana udobnost)

## Nabave tramvaja 
Od 1978. do 1984. godine je bilo proizvedeno 322 tramvaja.

## Reference 
Kategorija:Tramvajska vozila Tatra