open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
LUC7L2

**Pretpostavljeni RNK-vezujući protein sličan Luc7 2** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **LUC7L2**.

U nedavnoj (2021.) studiji navodi se da su ksidativna fosforilacija (OXPHOS) i glikoliza dva glavna puta za proizvodnju ATP-a. Oslanjanje na svako varira u zavisnosti od tkiva i stanja ćelija i može uticati na osjetljivost na bolesti. Još je nepoznat cijeli skup molekulskih mehanizama koji upravljaju relativnom ekspresijom i ravnotežom ova dva puta. Fokusirali su se  na gene čiji gubitak dovodi do povećanja aktivnosti OXPHOS-a. Neočekivano, ova klasa gena je obogaćena za komponente mehanizama  za preradu pre-iRNK, posebno za podjedinice U1 snRNP. Među njima, pokazano je da LUC7L2 potiskuje OXPHOS i podstiče glikolizu putem više mehanizama, uključujući (1) preradu glkoliznog  enzima PFKM, radi suzbijanja sinteze glikogena, (2) prerada antiportera cistin/glutamat SLC7A11 (xCT) za suzbijanje oksidacije glutamata, i (3) sekundarna represija formiranja mitohondrijskog respiratornog superkompleksa. Dobijeni rezultati povezuju ekspresiju LUC7L2 i općenito, U1 snRNP s ćelijskim metabolizmom energije.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 392 aminokiseline, а molekulska težina  46.514 Da.

1020304050
MSAQAQMRAMLDQLMGTSRDGDTTRQRIKFSDDRVCKSHLLNCCPHDVLS
GTRMDLGECLKVHDLALRADYEIASKEQDFFFELDAMDHLQSFIADCDRR
TEVAKKRLAETQEEISAEVAAKAERVHELNEEIGKLLAKVEQLGAEGNVE
ESQKVMDEVEKARAKKREAEEVYRNSMPASSFQQQKLRVCEVCSAYLGLH
DNDRRLADHFGGKLHLGFIEIREKLEELKRVVAEKQEKRNQERLKRREER
EREEREKLRRSRSHSKNPKRSRSREHRRHRSRSMSRERKRRTRSKSREKR
HRHRSRSSSRSRSRSHQRSRHSSRDRSRERSKRRSSKERFRDQDLASCDR
DRSSRDRSPRDRDRKDKKRSYESANGRSEDRRSSEEREAGEI

**C**: Cistein
**D**: Aspartat
**E**: Glutamat
**F**: Fenilalanin 
**G**: Glicin
**H**: Histidin
**I**: Izoleucin 
**K**: Lizin
**L**: Leucin
**M**: Metionin
**N**: Asparagin
**P**: Prolin
**Q**: Glutamin
**R**: Arginin
**S**: Serin
**T**: Treonin
**V**: Valin
**W**:Triptofan
**Y**: Tirozin

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Bacanje diska

**Bacanje diska** je atletska discipina u kojoj sportista baca težak poseban okrugli predmet zvani disk - u pokušaju da označi udaljenost veću od konkurencije. To je drevni sport, što pokazuje Mironova statua *Diskobolus* iz petog vijeka prije nove ere. Iako nije dio modernog petoboja, bio je to jedan od događaja starogrčkog petoboja, koji se može datirati barem u 708. p. n. e. a dio je modernog desetoboja .
mini|Moderna kopija *Diskophorosa*, pripisana Alkamenu|235x235piksel
[lijevo|mini| Diskus (2 kg), [Međunarodna asocijacija atletskih federacija|IAAF certifikovan za takmičenja|178x178piksel]]
Sport bacanja diska potiče iz vremena kada je to bio događaj na originalnim Olimpijskim igrama u staroj Grčkoj. Diskus kao sport oživjeli su u Magdeburgu u Njemačkoj, Christian Georg Kohlrausch i njegovi učenici 1870 -ih. Organizirano muško takmičenje nastavljeno je krajem 19. vijeka, a dio je modernih ljetnih olimpijskih igara od prvog modernog takmičenja, ljetnih olimpijskih igara 1896. Slike bacača diska zauzele su istaknuto mjesto u oglašavanju ranih modernih igara, poput markica za prikupljanje sredstava za igre 1896, glavnih postera za ljetne olimpijske igre 1920. i 1948. Danas je sport bacanja diska rutinski dio modernih atletskih susreta na svim nivoima i zadržava posebno mjesto na Olimpijskim igrama.
lijevo|mini| Pogled sa strane|178x178piksel
lijevo|mini| Uzdužni presjek (shematski)|182x182piksel
Tipični disk ima stranice izrađene od plastike, drveta, stakloplastike, karbonskih vlakana ili metala s metalnim obodom i metalnom jezgrom za postizanje težine. Obod mora biti gladak, bez hrapavosti i bez držača prstiju. Diskus veće težine u obodu proizvodi veći ugaoni moment za bilo koju zadanu brzinu okretanja, a time i veću stabilnost, iako ga je teže baciti. Međutim, veća težina naplatka, ako se pravilno baci, može dovesti do daljnjeg bacanja. Na nekim takmičenjima koristi se čvrsti gumeni disk.
mini|Svjetski i evropski prvak Rutger Smith u fazama bacanja diska|225x225piksel

## Napomene i reference 
 

## Vanjski linkovi 
Kategorija:Discipline u atletici na LJOI
Kategorija:Bacački sportovi
Kategorija:Discipline u atletici
Kategorija:Bacanje diska
Kategorija:Članci sa hAudio mikroformatima
MDFIC

**Protein porodice inhibitora MyoD sa domenom** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **MDFIC**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  aminokiselina, а molekulska težina  25.788 Da.

1020304050
MSGAGEALAPGPVGPQRVAEAGGGQLGSTAQGKCDKDNTEKDITQATNSH
FTHGEMQDQSIWGNPSDGELIRTQPQRLPQLQTSAQVPSGEEIGKIKNGH
TGLSNGNGIHHGAKHGSADNRKLSAPVSQKMHRKIQSSLSVNSDISKKSK
VNAVFSQKTGSSPEDCCVHCILACLFCEFLTLCNIVLGQASCGICTSEAC
CCCCGDEMGDDCNCPCDMDCGIMDACCESSDCLEICMECCGICFPS

## Funkcija 
Ovaj genski proizvod je član porodice proteina koje karakterizira specifična cistein-bogati C-terminalni domen, koji je uključen u regulaciju transkripcije u ekspresiji virusniog  genom.  Alternativno započinjanje prevođenja iz uzvodnog ne-AUG (GUG), i unutar okvira, nizvodnog AUG kodona, rezultira proizvodnjom dvije izoforme, p40 i p32, koje imaju različitu subćelijsku lokalizaciju; p32 se uglavnom nalazi u citoplazmi, dok je p40 usmjeren na jedarce. Obje izoforme imaju transkripcijsku regulatornu aktivnost koja se može pripisati C-terminalnom domenu bogatom cisteinom. Alternativne prerada rezultira u više varijanti transkripta.

## Reference 
Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Crkva svetog Mitra u Ravnom

**Crkva svetog Mitra u Ravnom** je rimokatolička crkva u Trebinjsko-mrkanskoj biskupiji. Smještena je u općini Ravno. Pretpostavlja se da je crkva dobila naziv po starokršćanskom mučeniku Dimitriju – Mitru koji je bio zaštitnik sremske biskupije. Sveti Demetrije (Dimitrije, Dmitar, Mitar) osuđen je i pogubljen 304. godine kao đakon sremskog biskupa i mučenika Ireneja u Sirmiju (danas Sremska Mitrovica, koja je po njemu dobila naziv). Na sjednici održanoj 22. januara 2018. godine Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika u sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević (predsjedavajući) i Radoje Vidović donijela je odluku da se ova crkva proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini katolička crkva i dva stećka koji su smješteni na glavici Oblat.

## Historija 
Prema pisanim izvorima ne može se tačno odrediti kada je sagrađena Crkva svetog Mitra u Ravnom. Postoji pretpostavka da je to bilo 150 godina prije dolaska Osmanlija, odnosno početkom 14. stoljeća.

## Opis 
Prema arhitektonskim obilježjima i prema konceptu prostorne organizacije, pripada tipu jednobrodnih crkava sa pravougaonom osnovom. Orijentacija crkve je u pravcu istok–zapad sa ulazom na zapadnoj stranij. Krov je dvovodni i prekriven je kamenim pločama. Vanjske dimenzije objekta iznose oko 7,47 x 4,57 m. Zidana je od krupnih kamenih blokova kvalitetne obrade visine oko 30&nbsp;cm, promjenljive širine, vezanih krečnim malterom. Debljina zidova iznosi oko 57&nbsp;cm. Kameni blokovi su sa vanjske strane vidljivi, fugirani. Pod crkve koji je ispod nivoa ulaznih vrata za 30&nbsp;cm, popločan je kamenim pločama nepravilnog oblika. Unutrašnjost objekta je zasvođena niskim bačvastim svodom koji je visine oko 185&nbsp;cm. Zidovi crkve kao i svod su omalterirani i bez dekoracija.
## Stećci 
Na zapadnoj strani crkve, oko 2 m udaljenosti nalaze se dva stećka. Jedan je u obliku stuba sa sandukom. Stub je dimenzija (226 x 60 x 30&nbsp;cm) i ima uklesan plastični veliki krst na široj strani koja je okrenuta prema crkvi. Sanduk je dimenzija 224 x 133&nbsp;cm, a njegova visina iznosi 40&nbsp;cm. Sanduk je izrađen od istog kamen kao i stub i na njemu nema dekoracije. Drugi stećak je u obliku ploče koji je iskorišten kao mjesto za nadgrobnik u obliku krsta, nema dekoracije, a njegove dimenzije iznose 194 x 92 x 22&nbsp;cm.

## Literatura 
## Reference 
Kategorija:Crkve u Ravnom
Kategorija:Nacionalni spomenici u Ravnom
Kategorija:Trebinjsko-mrkanska biskupija
METTL2B

**Protein 2B sličan metiltransferazi ** je enzim koji je kod ljudi kodiran genom **METTL2B**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  378 aminokiselina, а molekulska težina  43.426 Da.

1020304050
MAGSYPEGAPAILADKRQQFGSRFLSDPARVFHHNAWDNVEWSEEQAAAA
ERKVQENSIQRVCQEKQVDYEINAHKYWNDFYKIHENGFFKDRHWLFTEF
PELAPSQNQNHLKDWFLENKSEVCECRNNEDGPGLIMEEQHKCSSKSLEH
KTQTPPVEENVTQKISDLEICADEFPGSSATYRILEVGCGVGNTVFPILQ
TNNDPGLFVYCCDFSSTAIELVQTNSEYDPSRCFAFVHDLCDEEKSYPVP
KGSLDIIILIFVLSAVVPDKMQKAINRLSRLLKPGGMVLLRDYGRYDMAQ
LRFKKGQCLSGNFYVRGDGTRVYFFTQEELDTLFTTAGLEKVQNLVDRRL
QVNRGKQLTMYRVWIQCKYCKPLLSSTS

## Funkcija
Ovaj gen član je porodice metiltransferaza, koje imaju homologe, ali udaljene oblike, porosice UbiE  metiltransferaza. Opisane su alternativno prerađene varijante transkripta, koje kodiraju razlićite proteinske izoforme; međutim ni jedna od njih nije potpuno okarakterizirana.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Enzimi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Carlo Rubbia

**Carlo Rubbia**, OMRI, OMCA (rođen 31. marta 1934.) jeste italijanski fizičar čestica i izumitelj koji je 1984. godine podijelio Nobelovu nagradu za fiziku sa Simonom van der Meerom za rad koji je doveo do otkrića čestica W i Z u CERN-u.

Rubbia je rođen 1934. u Gorici, italijanskom gradu na granici sa Slovenijom. Njegova porodica preselila se u Veneciju, zatim u Udine, zbog ratnih razaranja. Njegov otac je bio inženjer elektrotehnike i ohrabrivao ga je da studira isto, iako je izjavio da želi studirati fiziku. U lokalnom selu sakupljao je i eksperimentisao s napuštenom vojnom komunikacijskom opremom. Nakon što je položio prijemni ispit za Scuola Normale Superiore di Pisa za studij fizike, nije uspio ući u potrebnu desetku (bio je jedanaesti), pa je započeo inženjerski kurs u Milanu 1953. Ubrzo nakon toga, student iz Pise je odustao, pružajući Rubbiji priliku. Diplomirao je i doktorirao u relativno kratkom vremenu tezom o eksperimentisanju s kosmičkim zrakama; njegov savjetnik bio je Marcello Conversi. U Pisi je upoznao svoju buduću suprugu Marisu, također studenticu fizike.

Nakon što je diplomirao, otišao je u Sjedinjene Države na postdoktorsko istraživanje gdje je proveo oko godinu i po na Univerzitetu Columbia izvodeći eksperimente o raspadanju i nuklearnom hvatanju miona. Ovo je bio prvi u dugom nizu eksperimenata koje je Rubbia izveo na polju slabih interakcija i koji su kulminirali radom  u CERN-u koji je donio Nobelovu nagradu.

Godine 1970. Rubbia je imenovan Higginsovim profesorom fizike na Univerzitetu Harvard, gdje je 18 godina provodio jedan semestar godišnje, nastavljajući svoje istraživačke aktivnosti u CERN-u. Godine 1989. imenovan je za generalnog direktora Laboratorije CERN-a. Tokom svog mandata, 1993., "CERN se složio da dozvoli bilo kome da besplatno koristi web protokol i kôd ... bez naknade i drugih ograničenja" 

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1934.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Gorizia
Kategorija:Eksperimentalni fizičari
Kategorija:Čestični fizičari
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Inozemni članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Članovi Austrijske akademije nauka
Izbori u Njemačkoj 2021.

**Savezni izbori u Njemačkoj 2021. godine** održani su 26. septembra te godine za izbor članova 20. Bundestaga.  Istog dana održavaju se i državni izbori u Berlinu i Mecklenburg-Zapadno Pomorje. Nekadašnja kancelarka Angela Merkel donijela je odluku da se ne kandiduje na ovim izborima , čime se prvi put u poslijeratnoj historiji Njemačke desilo da aktuelni kancelar ne traži ponovni izbor.

Njemačka koristi sistem proporcionalne zastupljenosti sa mješovitim članovima, sistem proporcionalne zastupljenosti u kombinaciji sa elementima većinskog izbornog sistema. Bundestag ima 598 nominalnih članova, izabranih na četverogodišnji mandat; ova mjesta su raspoređena između šesnaest njemačkih država srazmjerno broju država sa pravom glasa.

## Napomene 
## Izvori 
Kategorija:Savezni izbori u Njemačkoj
Kategorija:2021. u Njemačkoj
Reinhard Genzel

**Reinhard Genzel** ForMemRS  (  ; rođen 24. marta 1952.), njemački je astrofizičar, ko-direktor Instituta Max Planck za vanzemaljsku fiziku, profesor na LMU-u i profesor emeritus na Kalifornijskom univerzitetu u Berkeleyju. Dobitnik je Nobelove nagrade za fiziku 2020. godine "za otkriće supermasivnog kompaktnog objekta u središtu naše galaksije", koju je podijelio s Andreom Ghez i Rogerom Penroseom. U intervjuu 2021. datom Federalnom univerzitetu u Pari u Brazilu, Genzel se prisjeća svog putovanja kao fizičara; uticaja njegovog oca, Ludwiga Genzela; svoja iskustva u radu sa Charlesom H. Townesom ; i više.

Genzel je rođen u Bad Homburgu vor der Höhe u Njemačkoj, kao sin Eva-Maria Genzel i Ludwiga Genzela, profesora fizike čvrstog stanja (1922–2003). Studirao je fiziku na Univerzitetu u Freiburgu i Univerzitetu u Bonnu, doktorirao 1978. godine , a iste godine završio doktorsku tezu o radioastronomiji na Institutu za radio astronomiju Max Planck. Nakon toga je radio u Harvard-Smithsonian Centru za astrofiziku u Cambridgeu, Massachusetts. Bio je Miller -ov stipendista od 1980. do 1982. godine, a također je bio i vanredni i konačno redovni profesor na Odsjeku za fiziku na Kalifornijskom univerzitetu, Berkeley od 1981. godine. 1986. napustio je Berkeley kako bi postao direktor Instituta Max Planck za vanzemaljsku fiziku u Garchingu i naučni član Max-Planck-Gesellschaft-a. Za to vrijeme predavao je i na Ludwig-Maximilians-Universität München, gdje je bio počasni profesor od 1988.

Reinhard Genzel proučava infracrvenu i submilimetrijsku astronomiju. On i njegova grupa aktivni su u razvoju zemaljskih i svemirskih instrumenata za astronomiju. Koristili su ih za praćenje kretanja zvijezda u središtu Mliječne staze, oko Strijelca A*, i pokazali da kruže oko vrlo masivnog objekta, za koji se sada zna da je crna rupa. Genzel je također aktivan u proučavanju nastanka i evolucije galaksija.

## Nagrade 
* Studienstiftung des deutschen Volkes, 1973–1975 
* Millerova istraživačka stipendija, 1980–1982 
* Medalja Otto Hahn, Max-Planck-Gesellschaft, 1980.
* Shaw nagrada, 2008.
* Nagrada "Galileo 2000", 2009.
* Nagrada Crafoord, Kraljevska švedska akademija, 2012.
* Nagrada Tycho Brahe, Evropsko astronomsko društvo, 2012.
* Pour le Mérite, 2013 
* Nagrada Harvey, Technion Institute, Izrael, 2014. 
* Herschelova medalja, Kraljevsko astronomsko društvo, 2014.
* Nobelova nagrada za fiziku, 2020.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1952.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Bad Homburg
Kategorija:Njemački astrofizičari
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Članovi Francuske akademije nauka
Kategorija:Inozemni članovi Kraljevskog društva
Čemaluševa džamija

**Čemaluševa džamija** (), poznata još i kao **džamija Havadže Kemaludina**, bila je džamija koja se nalazila između ulice Ferhadija i ulice Maršala Tita i nalazila se na uglu ulice sa istim imenom, Čemaluša. Tu se nalazi savremeni stambeno-poslovni objekat koji se također zove po Havadži Kemaludinu (jednostavno poznat kao JAT-ov neboder).

## Historija 
Čemaluševu džamiju je 1515. projektirao i izgradio Havadža Kemaludin koji je u to vrijeme bio student.

Čemaluševu džamiju srušena je 1940. po odluci vlade Kraljevine Jugoslavije juna 1939. godine. Reuf Kadić je kasnije projektirao i izgradio modernu zgradu JAT-a 1947.

## Literatura 
* Emir Kadić - Reuf Kadić i počeci moderne arhitekture u Bosni i Hercegovini. Sarajevo, 2010
* Živorad Janković - Muhamed Kadić - život i djelo, Akademija nauka i umjetnosti BiH, Sarajevo.
* Alija Bejtić - Ulice i trgovi u Sarajevu.
* Nedžad Kurto - Sarajevo 1492–1992, Oko, Sarajevo.
* Predrag Milošević - Arhitektura u Kraljevini Jugoslaviji (Sarajevo 1918–1941). Foča: Prosvjeta, 1997. (monografija)
* 

## Reference 
Kategorija:Džamije u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Džamije u Sarajevu
Roger Penrose

**Sir Roger Penrose** OM FRS (rođen 8. augusta 1931.) jeste britanski matematičar, matematički fizičar, filozof nauke i nobelovac za fiziku. On je emeritus Rouse Ball profesor matematike na Univerzitetu u Oxfordu, emeritus stipendista Wadham koledža u Oxfordu i počasni saradnik koledža St John's, Cambridge i University College London.

Penrose je dao doprinos matematičkoj fizici opće relativnosti i kosmologije. Dobio je nekoliko nagrada i priznanja, uključujući Wolfovu nagradu za fiziku 1988., koju je podijelio sa Stephenom Hawkingom za Penrose - Hawkingove teoreme o singularnosti, i jednu polovinu Nobelove nagrade za fiziku 2020. "za otkriće da je formacija   crne rupe robusno predviđanje opće teorije relativnosti". 

Roger Penrose, rođen u Colchesteru u Essexu, sin je Margaret (Leathes) i psihijatra i genetičara Lionela Penrosea. Njegovi baka i djed po ocu bili su J. Doyle Penrose, umjetnik, porijeklom Irac, i The Hon. Elizabeth Josephine Peckover; a baka i djed po majci bili su fiziolog John Beresford Leathes i njegova supruga, Sonia Marie Natanson, jevrejska Ruskinja koja je napustila Sankt Peterburg krajem 1880 -ih. Penrose je brat fizičara Olivera Penrosea, genetičara Shirley Hodgson i šahovskog velemajstora Jonathana Penrosea.

Penrose je Drugi svjetski rat proveo kao dijete u Kanadi, gdje mu je otac radio u Londonu, Ontario. Penrose je pohađao University College School i University College London, gdje je diplomirao matematiku prve klase.

lijevo|mini| Penroseov trokut
[desno|mini|300x300 px| Predviđeni pogled izvan [Horizont događaja|horizonta događaja na crnu rupu osvijetljenu tankim akrecijskim diskom]]
mini|Penrose na predavanju

## Bilješke 
## Reference 
Kategorija:Rođeni 1931.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Britanski fizičari
Kategorija:Britanski nobelovci
Kategorija:Kvantni fizičari
Kategorija:Matematički fizičari
Kategorija:Geometri
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Dobitnici Copleyjeve medalje
Kategorija:Dobitnici Wolfove nagrade za fiziku
Kategorija:Članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Biografije, Colchester
MIR96

**MikroRNK 96** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **MIR96**.

## Funkcija 
mikroRNK (miRNK) su kratke (20-24 nukleotida) nekodirajuće RNK koje su uključene u posttranskripcijsku regulaciju ekspresije gena u višećelijskim organizmima utičući na stabilnost i tranlaciju iRNK. miRNK  transkribira RNK-polimeraza II, kao dio pokrivenih i poliadeniliniranih primarnih transkripata (pri-miRNK) koje mogu biti protein-kodirajuči ili nekodirajući. Primarni transkript se cijepa enzimom Drosha ribonukleaze III, kako bi se proizvela približno 70 nt matična petlja prekursorne miRNK (pre-miRNK), koja se dalje cijepa citoplazmatskom Dicer ribonuklezom  za stvaranje zrele miRNK i proizvod nantisens miRNK zvijezda (miRNA*). Zrela miRNK je inkorporirana u RNK-inducirani kompleks za utišavanje (RISC), koji prepoznaje ciljane iRNK kroz nesavršeno uparivanje baza s miRNA i najčešće rezultira translacijskom inhibicijom ili destabilizacijom ciljane iRNK. RefSeq predstavlja predviđenu matičnu petlju mikroRNK. 

## Reference 
## Dopunska literatura 
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Michel Mayor

**Michel Gustave Édouard Mayor** (Francuski izgovor: [miʃɛl majɔʁ] ; rođen 12. januara 1942) jeste švicarski astrofizičar i profesor emeritus na Odsjeku za astronomiju Univerziteta u Ženevi.  Formalno se penzionisao 2007. godine, ali ostaje aktivan kao istraživač na Opservatoriji u Ženevi. On je ko-dobitnik Nobelove nagrade za fiziku za 2019. zajedno s Jimom Peeblesom i Didieom Quelozom  i dobitnik Međunarodne nagrade Viktor Ambartsumian  i Nagrade iz Kjota za 2015. godinu.

Zajedno sa Didier Queloz 1995. godine, otkrio je 51 Pegasi b, prvu ekstrasolarnu planetu koja kruži oko suncolikog 51 Pegasi. Za ovo postignuće dobili su Nobelovu nagradu za fiziku 2019. "za otkriće egzoplanete koja kruži oko zvijezde solarnog tipa". U vezi s otkrićem, Mayor je primijetio da ljudi nikada neće migrirati na takve egzoplanete jer su one "mnogo, mnogo predaleko ... [i trebalo bi im] stotine miliona dana koristeći sredstva koja imamo na raspolaganju danas". Međutim, zbog Mayorovih otkrića, potraga za vanzemaljskom komunikacijom s egzoplaneta sada bi mogla biti praktičnija razmatranja nego što se ranije mislilo.

Mayor je magistrirao fiziku na Univerzitetu u Lozani (1966) i doktorirao astronomiju na Ženevskoj opservatoriji (1971). Bio je istraživač na Institutu za astronomiju na Univerzitetu u Kembridžu 1971. Nakon toga, proveo je slobodne semestre na Evropskoj južnoj opservatoriji (ESO) u sjevernom Čileu i na Institutu za astronomiju sistema Univerziteta na Havajima.
[mini| [Didier Queloz i Michel Mayor na opservatoriji La Silla (2012).]]
Mayorova istraživačka interesovanja uključuju ekstrasolarne planete (poznate i kao egzoplanete), instrumentaciju, statistička svojstva dvostrukih zvijezda, dinamiku globularnog jata, galaktičku strukturu i kinematiku. Mayorov doktorski rad na Univerzitetu u Ženevi bio je posvećen spiralnoj strukturi galaksija.

## Reference 
Kategorija:Dobitnici Wolfove nagrade za fiziku
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Članovi Francuske akademije nauka
Kategorija:Biografije, Lausanne
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Rođeni 1942.
Desmond Tutu

**Desmond Mpilo Tutu** OMSG CH (rođen 7. oktobra 1931. - 26. decembar 2021) jeste južnoafrički anglikanski klerik i teolog, poznat po svom radu kao aktivist protiv aparthejda i zaljudska prava. Bio je biskup u Johannesburgu od 1985. do 1986. godine, a zatim nadbiskup Cape Towna od 1986. do 1996. godine, u oba slučaja prvi crni Afrikanac na toj poziciji. Teološki je nastojao spojiti ideje iz crne teologije s afričkom teologijom.

. Bio je nadaleko popularan među crnom većinom Južne Afrike, a međunarodno je hvaljen zbog svog aktivizma protiv aparthejda, primivši niz nagrada, uključujući Nobelovu nagradu za mir. On je također sastavio nekoliko knjiga svojih govora i propovijedi.
desno|mini| Tutu je posjetio San Francisco 1986. godine
desno|mini| Tutu u Kelnu 2007

## Reference 
### Fusnote 
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za mir
Kategorija:Umrli 2021.
Kategorija:Rođeni 1931.
Didier Queloz

**Didier Patrick Queloz,** FRS ( Francuski izgovor: [Didje kəlo, Kelo] ; rođen 23. februara 1966), švicarski je astronom. On je Jacksonian profesor prirodne filozofije na Univerzitetu u Cambridgeu  gdje je također stipendist Trinity Collegea u Cambridgeu, kao i profesor na Univerzitetu u Ženevi. Zajedno s Michel Mayorom 1995. godine, otkrio je 51 Pegasi b, prvu ekstrasolarnu planetu koja kruži oko 51 Pegasi, koja je nalik na sunce. Za ovo otkriće podijelio je Nobelovu nagradu za fiziku 2019. s Jamesom Peeblesom i Michelom Mayorom. Imenovan je za direktora novog Centra za porijeklo i rasprostranjenost života u ETH Zurich.

Queloz je rođen u Švicarskoj, 23. februara 1966.

Queloz je studirao na Univerzitetu u Ženevi, gdje je 1990. godine stekao zvanje magistra fizike, 1992. godine DEA iz astronomije i astrofizike, te doktorat 1995. godine sa švicarskim astrofizičarom Michelom Mayorom kao svojim doktorskim savjetnikom.

U oblasti religije*, Daily Telegraph* ga je izvijestio kako je rekao, "iako on sam nije vjernik,"nauka je mnogo naslijedila od religija".
mini|Michel Mayor i Didier Queloz (2019) tokom sedmice dodjele Nobelove nagrade

* Asteroid 177415 Queloz nazvan je u njegovu čast.

## Reference 
 

Kategorija:Dobitnici Wolfove nagrade za fiziku
Kategorija:Članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Rođeni 1966.
Lotfi A. Zadeh

**Lotfi Aliasker Zadeh**  (  ;    ;    ; 4. februara 1921. - 6. septembra 2017.)   bio je matematičar, informatičar, inženjer elektrotehnike, istraživač umjetne inteligencije i profesor emeritus  računarstva na Kalifornijskom univerzitetu, Berkeley .

Zadeh je bio najpoznatiji po predlaganju fuzzy matematike koja se sastoji od ovih *koncepata povezanih sa neizrazitošću*: fuzzy skupovi, fuzzy logika, fuzzy algoritmi, fuzzy semantika, fuzzyi jezici, fuzzy kontrola, fuzzy sistemi, fuzzy vjerovatnoće, fuzzy događaji,

Zadeh je bio jedan od osnivača Euroazijske akademije .

Zadeh je rođena u Bakuu, Azerbejdžanska SSR, kao **Lotfi Aliaskerzadeh**, od Rahima Aleskerzadea, iranskog azerbejdžanskog novinara iz Ardabila po zadatku iz Irana, i Fanye Korenman, ruske jevrejske pedijatrice iz Odese i iranske državljanke.    Sovjetska vlada u to vrijeme udvarala se stranim dopisnicima, a porodica je dobro živjela dok je bila u Bakuu. Zadeh je tamo pohađao osnovnu školu,
[desno|mini| Grob Lotfija A. Zadeha u [Bakuu .]]

## Reference 
**Napomene**

Kategorija:Umrli 2017.
Kategorija:Rođeni 1921.
Kategorija:Fuzzy
Kategorija:Pages with unreviewed translations
AI efekt

**Efekt** umjetne inteligencije nastaje kada posmatrači zanemare ponašanje programa umjetne inteligencije tvrdeći da to nije *prava* inteligencija.

Autorica Pamela McCorduck piše: "To je dio historije područja umjetne inteligencije da je svaki put kad bi neko smislio kako natjerati računar da učini nešto - igra dobro dame, rješava jednostavne, ali relativno neformalne probleme - morao je hor kritičara reći, 'to nije razmišljanje'. "  Istraživač Rodney Brooks žali se: "Svaki put kad otkrijemo dio toga, ono prestaje biti magično; mi kažemo:" Oh, to je samo računanje. "" 

Stajalište nekih ljudi koji pokušavaju proglasiti učinak umjetne inteligencije glasi: Čim umjetna inteligencija uspješno riješi problem, problem više nije dio umjetne inteligencije.

Pamela McCorduck naziva "čudnim paradoksom" to što su "praktični uspjesi umjetne inteligencije, računski programi koji su zapravo postigli inteligentno ponašanje, ubrzo asimilirani u bilo koju domenu aplikacije u kojoj su utvrdili da su korisni, te su postali tihi partneri uz druge pristupe rješavanju problema, što je prepustilo istraživačima umjetne inteligencije da se bave samo "greškama", tvrdim orasima koje još nije bilo moguće razbiti. " Douglas Hofstadter sažeto izražava AI efekt citirajući **teoremu Larryja Teslera** :"AI je sve što još nije učinjeno." Softver i algoritmi koje su razvili istraživači umjetne inteligencije sada su integrirani u mnoge aplikacije širom svijeta, a da se zapravo ne nazivaju umjetna inteligencija.

## Napomene 
Kategorija:Vještačka inteligencija
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Crkva Svete Trojice u Ravnom

**Crkva Svete Trojice u Ravnom** je crkva Srpske pravoslavne crkve i pripada Eparhiji zahumsko-hercegovačkoj i primorskoj. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine Spomenik čini crkva Svete Trojice sa pokretnim naslijeđem (ikone Svetog Arhanđela i Svetog Georgija).

## Historija 
Ne zna se tačan datum izgradnje. Na kamenom dovratniku iznad ulaznih vrata uklesan je datum 1897. Usljed snažnih oštećenja nastalih na crkvi 90-ih godina 20. stoljeća uništeno je i pokretno naslijeđe, odnosno ikonostas i ikone. Kamena ploča sa novim natpisom izrađena je 2004. godine kada su izvođeni posljednji radovi na sanaciji crkve.

## Opis 
Prema arhitektonskim obilježjima i prema konceptu prostorne organizacije crkva pripada tipu jednobrodnih crkava sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Orijentacija crkve je u pravcu istok–zapad sa ulazom na zapadnoj i apsidom na istočnoj strani. Vanjske dimenzije objekta iznose oko 10,10 X 5,30 m (dužina mjerena sa apsidom). Crkva ima masivne kamene zidove čija debljina iznosi oko 60&nbsp;cm. Zidovi su izrađeni od krupnih kamenih blokova, koji su sa vanjske strane vidljivi i koji su fugirani cementnim malterom, dok su kameni zidovi sa unutrašnje strane malterisani cementnim malterom i bojeni. Kameni blokovi su visine oko 30&nbsp;cm, a širina im je promjenljiva. Gornju konstrukciju naosa čini podužno postavljen bačvasti svod. Apsida je polukružna sa unutrašnje i vanjske strane, a praskomidija i đakonikon imaju pravougaone niše i nalaze se u bočnim zidovima apside. Poluprečnik apside iznosi oko 172&nbsp;cm. Oltar je izrađen od novih kamenih blokova. Unutrašnja visina crkve, mjerena od poda do tjemena svoda iznosi oko 5,0 m. Krov crkve je dvovodni i u cjelini je prekriven crijepom. Apsida je prekrivena aluminijskim limom. Pod crkve je izrađen od starih kamenih ploča.

## Reference 
Kategorija:Crkve u Ravnom
Kategorija:Nacionalni spomenici u Ravnom
Kategorija:Eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska
MAP11

**MAP11** (skr. od: **M**ikroubula-**a**socirani **p**rotein **11**) je protein koji je kod ljudi kodiran genom **MAP11**.  Ranije je vio poznat pod generičkim imenom **C7orf43**.  C7orf43 nema drugi ljudski pseudonim, ali se u miševa može naći kao BC037034.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 580  aminokiselina, а molekulska težina  62.597 Da..

1020304050
MESQCDYSMYFPAVPLPPRAELAGDPGRYRALPRRNHLYLGETVRFLLVL
RCRGGAGSGTGGGPGLGSRGAWAELATALAALASVSAGGGMPGGGGAGDQ
DSEPPGGGDPGGGGLFRGCSPLLTHGPGPATSGGATTLPVEEPIVSTDEV
IFPLTVSLDRLPPGTPKAKIVVTVWKREIEAPEVRDQGYLRLLQTRSPGE
TFRGEQSAFKAQVSTLLTLLPPPVLRCRQFTVAGKHLTVLKVLNSSSQEE
ISIWDIRILPNFNASYLPVMPDGSVLLVDNVCHQSGEVSMGSFCRLPGTS
GCFPCPLNALEEHNFLFQLRGGEQPPPGAKEGLEVPLIAVVQWSTPKLPF
TQSIYTHYRLPSVRLDRPCFVMTASCKSPVRTYERFTVTYTLLNNLQDFL
AVRLVWTPEHAQAGKQLCEEERRAMQAALDSVVCHTPLNNLGFSRKGSAL
TFSVAFQALRTGLFELSQHMKLKLQFTASVSHPPPEARPLSRKSSPSSPA
VRDLVERHQASLGRSQSFSHQQPSRSHLMRSGSVMERRAITPPVASPVGR
PLYLPPDKAVLSLDKIAKRECKVLVVEPVK

## Genski lokus
Kod ljudi, *MAP11* nalazi se u dugom kraku hromosoma 7 (7q22.1), i nalazi se na negativnom (antisens) lancu.
thumb|left|500px|Gensko susjedstvo gena C7orf43 na ljudskom  hromosomu 7

## iRNK
### Prerađene varijante
 1 C7orf43 sa  11  egzona i 10 introna (NCBI Aceview:C7orf43)]]
*MAP11* kodira  dvije  izoforme,  dužu C7orf43 izoformu 1, od 2.585  sa  11 egzona i 10 intron.
## Protein
### Sastav i domeni
Ljudski protein MAP11 ima izoelektričnu tačku od 8,94. MAP11 također ima glicin-bogato područje koje obuhvata aminokiseline 54 do 134. Analiza pomoću alata SAPS SDSC Biology Workbencha pokazala je da ovo područje bogato glicinom nije konzervirano u smislu specifičnih položaja ostataka glicina, ali je dobro konzervirano u ukupnom sadržaju glicina u sisara i gmizavaca, iako ne u košljoriba. C7orf43 uglavnom je nenaelektrisan, a ova neutralna raspodjela naboja očuvana je kod sisara i gmizavaca, ali košljoribe imaju najmanje jednu skupinu negativnog naboja  Pokazalo se da je ovaj motiv vakuolnog ciljanja konzerviran kod sisara, gmizavaca, ptica, vodozemaca i košljoriba.
### Tkivna ekspresija
MAP11 ima široko rasprostranjenu umjerenu ekspresiju sa varijabilnošću tkiva do tkiva kod ljudi i kod ostalih sisarskih vrsta. Pokazalo se da je mišji ortolog C7orf43 sveprisutno izražen u mozgu, kao i kod mišjeg  embrionskom  centralnog nervnog sistema.

### Regulacija
*MAP11* ima jednu promotorsku regiju, uzvodno od svog mjesta za transkripciju, kako je predviđeno Genomatix. Ovaj promotor je dug 657 parova baza i nalazi se na pozicijama 99756182 do 99756838  pb u negativnom lancu hromosoma 7.  Postoji nekoliko mjesta vezanja transkripcijskog faktora. koja se nalaze u ovom promotoru, uključujući mjesta vezanja za cinkov prst i faktore transkripcije slične Kruppelu. 20 najboljih mjesta vezivanja transkripcije koje je predvidio ElDorado iz Genomatixa navedeno je u sljedećoj tablici.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Nekarakterizirani proteini
Mirsad Abdagić Kike

**Mirsad Abdagić** (Sarajevo, 1958) jest bosanskohercegovački televizijski voditelj i glumac.

Narodna univerzitetska biblioteka Bosne i Hercegovine nominirala je Mirsada Abdagića za najznačaniju nagradu za dječiju književnost.

## Biografija 
Muzičar, radio i tv-voditelj, dječiji pjesnik, trash artist, te prvi počasni ambasador „Malih ambasadora mira“ (Internacionalna liga humanista, 2002. godina). Autor brojnih radio i tv-emisija i multimedijalnih projekata namijenjenih djeci. Dobitnik je više značajnih nagrada za najboljeg radio i tv-voditelja, sportistu i humanistu, te za afirmaciju muzike namijenjene djeci i mladima. Godine 2016. Narodna univerzitetska biblioteka Bosne i Hercegovine nominirala je Mirsada Abdagića Kiketa za najznačaniju nagradu za dječiju književnost.

### TV-emisije i serije 
* *Frenderi u Evropi,* *2009. god*.*(lutkarska serija za djecu produkcija Marletti)* BHT1
* *Šta ste danas uradili? 2007. god.*  *(uloga Barimba*) *Marletti produkcija*

* *Barimba, 2008. god.* *(*lutkarska serija za djecu produkcija Marletti) FTV
* *Kike Tike Tačke, 1999-2021. god.* *(TV emisija za djecu)* FTV, TVSA, TV Alfa
* Mali *šlager, 2002. god. (voditelj) FTV produkcija*
* Mali *šlager, 2005. god. (uloga Barimba) FTV produkcija*
* *Avanture kapetana Barimbe,* *2014. god.*(lutkarska TV emisija za djecu, FTV)
* *Frenderi: Okoliš je sve, 2011. god.* ( lutkarska TV serija za djecu produkcija Marletti) BHT1
* *BHT Slagalica, 2009. god.* (TV emisija za djecu, produkcija BHT 1)

* *Frenderi u saobraćaju, 2016. god.* (uloga Vidalo) TVSA

* *Frenderi u Bosni i Hercegovini, 2015. god.* *(uloga Vidalo)* BHT1
* *Djeca vole, 2015. god. (TV emisija za djecu) produkcija Marletti*

### Albumi pjesama 
* Na putu oko svijeta
* Medo Medi Meda Ne Da
* Kike u zemlji čudesa
* Kike i Krezubica

* Kike u svijetu bajki
* Album za odrasle
* Kike i Micika
* *Barimba Band*
* *Kike i Špajz girls*
* Rock'n'Roll za djecu i odrasle

Kategorija:Biografije, Sarajevo
SCRN1

**Sekernin-1** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **SCRN1**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 414  aminokiselina, а molekulska težina  46.382 Da.

1020304050
MAAAPPSYCFVAFPPRAKDGLVVFGKNSARPRDEVQEVVYFSAADHEPES
KVECTYISIDQVPRTYAIMISRPAWLWGAEMGANEHGVCIANEAINTREP
AAEIEALLGMDLVRLGLERGETAKEALDVIVSLLEEHGQGGNYFEDANSC
HSFQSAYLIVDRDEAWVLETIGKYWAAEKVTEGVRCICSQLSLTTKMDAE
HPELRSYAQSQGWWTGEGEFNFSEVFSPVEDHLDCGAGKDSLEKQEESIT
VQTMMNTLRDKASGVCIDSEFFLTTASGVSVLPQNRSSPCIHYFTGTPDP
SRSIFKPFIFVDDVKLVPKTQSPCFGDDDPAKKEPRFQEKPDRRHELYKA
HEWARAIIESDQEQGRKLRSTMLELEKQGLEAMEEILTSSEPLDPAEVGD
LFYDCVDTEIKFFK

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
TARP

**Protein TCR gama alternativnog okvira čitanja**, znan i kao **TARP**, je ljudski gen.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  111 aminokiselina, а molekulska težina  12.847 Da.

1020304050
MKTNDTYMKFSWLTVPEKSLDKEHRCIVRHENNKNGVDQEIIFPPIKTDV
ITMDPKDNCSKDANDTLLLQLTNTSAYYMYLLLLLKSVVYFAIITCCLLR
RTAFCCNGEKS

## Funkcija
U nekim nelimfoidnim tkivima, eksprimiren je needitirani  receptor T-ćelija gama (TRG@). Rezultirajući transkript sadrži podskup segmenata gena TRG@ i kraći je od transkripata TRG@ eksprimiranih u limfoidnim tkivima.

Ovaj RefSeq zapis predstavlja neuređen transkript lokusa TRG@; kompletan TRG@ lokus predstavljen je genomskim RefSeq NG_001336. Transkript predstavljen ovim RefSeqom ima dva otvorena okvira čitanja (ORF) koji kodiraju različite proteine. Nizvodni ORF nalazi se u istom okviru kao i TRG@, a njegov proteinski proizvod sličan je TRG@ proteinima. Uzvodni ORF koristi drugačiji okvir čitanja i kodira novi protein.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Ljudski geni
ZRF1

**Član 2 potorodice DnaJ homologa  C** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **DNAJC2**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 621 aminokiselina, а molekulska težina  71.996 Da.

1020304050
MLLLPSAADGRGTAITHALTSASTLCQVEPVGRWFEAFVKRRNRNASASF
QELEDKKELSEESEDEELQLEEFPMLKTLDPKDWKNQDHYAVLGLGHVRY
KATQRQIKAAHKAMVLKHHPDKRKAAGEPIKEGDNDYFTCITKAYEMLSD
PVKRRAFNSVDPTFDNSVPSKSEAKDNFFEVFTPVFERNSRWSNKKNVPK
LGDMNSSFEDVDIFYSFWYNFDSWREFSYLDEEEKEKAECRDERRWIEKQ
NRATRAQRKKEEMNRIRTLVDNAYSCDPRIKKFKEEEKAKKEAEKKAKAE
AKRKEQEAKEKQRQAELEAARLAKEKEEEEVRQQALLAKKEKDIQKKAIK
KERQKLRNSCKTWNHFSDNEAERVKMMEEVEKLCDRLELASLQCLNETLT
SCTKEVGKAALEKQIEEINEQIRKEKEEAEARMRQASKNTEKSTGGGGNG
SKNWSEDDLQLLIKAVNLFPAGTNSRWEVIANYMNIHSSSGVKRTAKDVI
GKAKSLQKLDPHQKDDINKKAFDKFKKEHGVVPQADNATPSERFEGPYTD
FTPWTTEEQKLLEQALKTYPVNTPERWEKIAEAVPGRTKKDCMKRYKELV
EMVKAKKAAQEQVLNASRAKK

## Funkcija
Ovaj gen je član porodice fosfoproteinskih gena M-faze (MPP). Kodira fosfoprotein s J domenom i domenom koji veže Myb DNK, koja se nalazi i u jedru i u citosolu. Protein je sposoban formirati heterodimerni kompleks koji se povezuje s ribosomima, djelujući kao molekulski šaperon za novonastale polipeptidne lance pri izlasku iz ribosoma. Ovaj protein je identificiran kao leukemija-povezani antigen, a ekspresija gena je povećana u leukemijskim blastima. Također, hromosomske aberacije koje uključuju ovaj gen povezane su s primarnim pločastim ćelijama tumora glave i vrata. Ovaj gen ima pseudogen na hromosomu 6. Opisane su alternativno prerađene varijante koje kodiraju različite izoforme proteina; međutim, sve varijante nisu u potpunosti okarakterizirane.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Rimski most Vučija

**Rimski most Vučija** (Stari most, Grčki most, most na Sušici, Vučijanski most) je jednolučni kameni most na području opštine Trebinja, Bosna i Hercegovina.

Za Rimski most na Vučiji nije utvrđeno vrijeme gradnje pa se, pripisuje Rimljanima. Ovuda je u rimskom periodu prolazio jedan drum od Dubrovnika za današnju Crnu Goru. Smatra se da je građen u XIII vijeku kada i Lastvanske kule. Postoji legenda da je postojao isti takav most na Zaslapnici, niže od ovoga 200 m, te da su ga odnijele nabujale vode.

Nalazi se između dvije velike strme stijene. Građen od tesanog kamena, a gornji lukovi od sige. Nasvođenje od sige je sastavljeno polukružnim lukovima, tako da je vrlo lijep dojam i uklapa se u prirodni ambijent.

Iako se most nalazi u Bosni i Hercegovini, da bi se ušlo u selo Vučija, neophodno je izaći iz Bosne i Hercegovine, a zatim se prije crnogorskog graničnog prelaza odvojiti desno, putem koji se nalazi na ničijoj zemlji.

## Literatura 
* Džemal Čelić, Mehmed Mujezinović, Sarajevo: Sarajevo - Publishing, 1998. -Stari mostovi u Bosni i Hercegovini. 
* Mirnes Hasanspahić, 2014. Baština sjeveroistočne Bosne. br. 6. JU Zavod za zaštitu i korištenje kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa Tuzlanskog kantona, (95-101) -'Kulturno-historijsko naslijeđe oko izvora i gornjeg toka rijeke Orlje u blizini Olova

## Reference 
Kategorija:Trebinje
Kategorija:Mostovi poznati kao Rimski most
Kategorija:Mostovi u Bosni i Hercegovini
Kategorija:Mostovi na Sušici
NOM1

**Jedarčani protein sa domenom MIF4G 1** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **NOM1**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  860aminokiselina, а molekulska težina  96.257 Da.

1020304050
MAASRSAGEAGPGGSQGRVVRMKRRGGRGPRRGPAGGGEKALKRLKLAVE
EFVHATSEGEAPGGCEGRGAPVSFRPGGRKSRKELRKEKRHLRKARRLQR
TAGPEQGPGLGGRSGAEEASGHRQDTEERARPAPSRDPSPPRKPRPSRVK
AKATAATAKTRPSAAATAAARKRALLAANEEEDREIRKLERCLGLNKRKK
KDGSSSVPLSFARDGLDYILGALESGKNSGLYDSSGEEEEDAGQTLPESD
LESDSQDESEEEEEGDVEKEKKAQEAEAQSEDDDEDTEEEQGEEKEKGAQ
EKRRGKRVRFAEDEEKSENSSEDGDITDKSLCGSGEKYIPPHVRQAEETV
DFKKKEELERLKKHVKGLLNRLSEPNMASISGQLEELYMAHSRKDMNDTL
TSALMGACVTASAMPSRLMMEHVLLVSILHHTVGIEVGAHFLEAVVRKFD
AIYKYGSEGKECDNLFTVIAHLYNFHVVQSLLIFDILKKLIGTFTEKDIE
LILLMLKNVGFSLRKDDALSLKELITEAQTKASGAGSEFQDQTRIRFMLE
TMLALKNNDMRKIPGYDPEPVEKLRKLQRALVRNAGSGSETQLRVSWDSV
LSAEQTGRWWIVGSAWSGAPMIDNSHHTHLQKQLVGTVSSKILELARKQR
MNTDIRRNIFCTIMTSEDFLDAFEKLLKLGLKDQQEREIIHVLMDCCLQE
KTYNPFYAFLASKFCEYERRFQMTFQFSIWDKFRDLENLPATNFSNLVHL
VAHLLKTKSLSLSILKVVEFSELDKPRVRFLRKVLSILLMETEVEDLSLI
FTRVSDNPKLGVLREGLKLFISHFLLKNAQAHRSADEANVLREKADLATK
CLQGKASLRM

## Funkcija
Proteini koji sadrže MIF4G (sredina eIF4G (MIM 600495)) i/ili MA3 domene, poput NOM1, funkcioniraju u translaciji proteina. Ove domene uključuju mjesta vezivanja za članove EIF4A porodice ATP-ovisnih DEAD-kutijskim RNK-helikazama (vidi EIF4A1; MIM 60264), prema OMIM-u. generirana je kao dio programa Međunarodnog konzorcija za nokaut-miševe  — visokopropusnog projekta genetiranja i distribucije mutiranih  životinjskih bolesti zainteresiranim naučnicima.

Mužjaci i ženke podvrgnuti su standardiziranom fenotipskom pregledu, kako bi se utvrdili efekti [delecija}}. Obavljeno je 25 testova na [mutacija|mutantnim miševima i primijećene su tri značajne abnormalnosti. Nijedan homozigotni  mutantni embrionnije identificiran tokom gestacije; nijedan 
nije preživio do odvikavanja. Preostala ispitivanja provedena su na heterozigotnim mutantnim odraslim miševima i ženkama s abnormalnim ciklusom dlake.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Mišji mutirani geni
Me and Bobby and Bobby's Brother

'''Me and Bobby and Bobby's Brother''' je pjesma grupe švedske pop grupe ABBA, koja je objavljena na njihovom albumu Ring Ring iz 1973. godine.

## O pjesmi 
Pjesma "Me and Bobby and Bobby's Brother" je druga po redu na B strani albuma *Ring Ring* u kojoj se govori o "ženskom sjećanju na prijatelje iz djetinjstva".

## Prijem kod kritike 
U *Abba - Uncensored on the Record* je napisano: "čudno naslovljena pjesma "Me and Bobby and Bobby's Brother" nosi oznaku relativno neiskusnog tekstopisca", dodajući da je gitarista ABBA-e "Björn Ulvaeus to brzo poboljšao". Također je rečeno da je "Me and Bobby and Bobby's Brother", "još jedna prilično tipična rana pjesma koja nije zasigurno bila ništa drugo do popunjavanje albuma sa dovoljno muzičkog materijala da se objavi LP".

## Druge verzije 
Norveški pjevač Hans Petter Hansen snimio je 1976. godine verziju pjesme "Me and Bobby and Bobby's Brother" na norveškom jeziku pod nazivom "Gnist og flammer" ("Iskre i plamen"). Zadržavajući originalnu strukturu i muziku, prepisani tekstovi govorili su o Hansenovoj bivšoj karijeri limarskog radnika u naftnoj industriji.

## Članovi grupe 
* Agnetha Fältskog – pjevanje
* Anni-Frid Lyngstad – pjevanje
* Benny Andersson – klavir, električne orgulje, mellotron, prateće pjevanje
* Björn Ulvaeus – akustična gitara, prateće pjevanje

## Muzički primjer 
* and Bobby and Bobby's Brother"

## Reference 
Kategorija:Singlovi iz 1973.
Kategorija:ABBA-ine pjesme
NUDCD3

**Protein 3 sa NudC-domenom** je protein koji je kod ljudi kodiran genom  **NUDCD3**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  361 aminokiselina, а molekulska težina  Da. 40.822

1020304050
METGAAELYDQALLGILQHVGNVQDFLRVLFGFLYRKTDFYRLLRHPSDR
MGFPPGAAQALVLQVFKTFDHMARQDDEKRRQELEEKIRRKEEEEAKTVS
AAAAEKEPVPVPVQEIEIDSTTELDGHQEVEKVQPPGPVKEMAHGSQEAE
APGAVAGAAEVPREPPILPRIQEQFQKNPDSYNGAVRENYTWSQDYTDLE
VRVPVPKHVVKGKQVSVALSSSSIRVAMLEENGERVLMEGKLTHKINTES
SLWSLEPGKCVLVNLSKVGEYWWNAILEGEEPIDIDKINKERSMATVDEE
EQAVLDRLTFDYHQKLQGKPQSHELKVHEMLKKGWDAEGSPFRGQRFDPA
MFNISPGAVQF

## Funkcija 
Proizvod ovog gena funkcionira za održavanje stabilnosti dineinskog srednjeg lanca. Njegovo osiromašivanje rezultira agregacijom i razgradnjom međuproizvoda dineina, pogrešnom lokalizacijom kompleksa dineina iz kinetohora, mikrotubulskog vretena i polova vretena  i gubitak gama-tubulina sa vretenskih polova. Protein se lokalizira u Golgijevom aparatu tokom interfaze, a razine mu se povećavaju nakon translscije G1/S.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
MINDY4

**MINDY lizin 48-deubikvitinaza 4**, znana i kao **MINDY4**,  je ljudski  gen.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 757 aminokiselina, а molekulska težina  84.372 Da.

1020304050
MDSLFVEEVAASLVREFLSRKGLKKTCVTMDQERPRSDLSINNRNDLRKV
LHLEFLYKENKAKENPLKTSLELITRYFLDHFGNTANNFTQDTPIPALSV
PKKNNKVPSRCSETTLVNIYDLSDEDAGWRTSLSETSKARHDNLDGDVLG
NFVSSKRPPHKSKPMQTVPGETPVLTSAWEKIDKLHSEPSLDVKRMGENS
RPKSGLIVRGMMSGPIASSPQDSFHRHYLRRSSPSSSSTQPQEESRKVPE
LFVCTQQDILASSNSSPSRTSLGQLSELTVERQKTTASSPPHLPSKRLPP
WDRARPRDPSEDTPAVDGSTDTDRMPLKLYLPGGNSRMTQERLERAFKRQ
GSQPAPVRKNQLLPSDKVDGELGALRLEDVEDELIREEVILSPVPSVLKL
QTASKPIDLSVAKEIKTLLFGSSFCCFNEEWKLQSFSFSNTASLKYGIVQ
NKGGPCGVLAAVQGCVLQKLLFEGDSKADCAQGLQPSDAHRTRCLVLALA
DIVWRAGGRERAVVALASRTQQFSPTGKYKADGVLETLTLHSLTCYEDLV
TFLQQSIHQFEVGPYGCILLTLSAILSRSTELIRQDFDVPTSHLIGAHGY
CTQELVNLLLTGKAVSNVFNDVVELDSGDGNITLLRGIAARSDIGFLSLF
EHYNMCQVGCFLKTPRFPIWVVCSESHFSILFSLQPGLLRDWRTERLFDL
YYYDGLANQQEQIRLTIDTTQTISEDTDNDLVPPLELCIRTKWKGASVNW
NGSDPIL

## Predviđanja 
Predviđena molekulaka težina je 84.400 Da, a  pI je 6,465. pTARGET predviđa da je ćelijska lokacija u Golgijevom aparatu sa 93,9% povjerenja.

## Ekspresija
Na osnovu omnibus profila gena za ekspresiju gena ljudskog tkiva, C7orf67 pokazuje značajno povećanje ekspresije u bolesti  zvanoj teratospermija.

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
POP7

**Proteinska podjedinica p20 ribonukleaze P** je enzim koji je kod ljudi kodiran genom **POP7**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 140 aminokiselina, а molekulska težina  Da. 15 651

1020304050
MAENREPRGAVEAELDPVEYTLRKRLPSRLPRRPNDIYVNMKTDFKAQLA
RCQKLLDGGARGQNACSEIYIHGLGLAINRAINIALQLQAGSFGSLQVAA
NTSTVELVDELEPETDTREPLTRIRNNSAIHIRVFRVTPK

## Reference
## Dopuska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Enzimi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
PPP1R17

**Regulacijska podjedinica 17 protein-fosfataze 1** je protein koji je kod ljudi kodiran genom **PPP1R17**'.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  155 aminokiselina, а molekulska težina 17.866 Da.

1020304050
MMSTEQMQPLELSEDRLDKLDPRCSHLDDLSDQFIKDCDLKKKPRKGKNV
QATLNVESDQKKPRRKDTPALHIPPFIPGVFSEHLIKRYDVQERHPKGKM
IPVLHNTDLEQKKPRRKDTPALHMSPFAAGVTLLRDERPKAIVEDDEKDG
DKIAI

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 7
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika