open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ACVR1

** Tip I receptora aktivina A** (**ACVR1**)  jest protein/enzim koji je kod ljudi kodiran genom *ACVR1* /**ALK-2** (eng. skr. od**A**ctivin receptor-**l**ike **k**inase-**2**) sa hromosoma 4.  ACVR1 je vezan za  2q23-24 regju genoma. Ovaj protein je važan na putu koštano-morfogenog proteina (BMP) koji je odgovoran za razvoj i popravak koštanog sistema. Dok su modeli s izbacivanjem s ovim genom u toku, gen ACVR1 povezan je s progresivnom *fibrodysplasia ossificans*, bolešću koju karakterizira stvaranje heterotopne kosti u cijelom tijelu.

1020304050
MVDGVMILPVLIMIALPSPSMEDEKPKVNPKLYMCVCEGLSCGNEDHCEG
QQCFSSLSINDGFHVYQKGCFQVYEQGKMTCKTPPSPGQAVECCQGDWCN
RNITAQLPTKGKSFPGTQNFHLEVGLIILSVVFAVCLLACLLGVALRKFK
RRNQERLNPRDVEYGTIEGLITTNVGDSTLADLLDHSCTSGSGSGLPFLV
QRTVARQITLLECVGKGRYGEVWRGSWQGENVAVKIFSSRDEKSWFRETE
LYNTVMLRHENILGFIASDMTSRHSSTQLWLITHYHEMGSLYDYLQLTTL
DTVSCLRIVLSIASGLAHLHIEIFGTQGKPAIAHRDLKSKNILVKKNGQC
CIADLGLAVMHSQSTNQLDVGNNPRVGTKRYMAPEVLDETIQVDCFDSYK
RVDIWAFGLVLWEVARRMVSNGIVEDYKPPFYDVVPNDPSFEDMRKVVCV
DQQRPNIPNRWFSDPTLTSLAKLMKECWYQNPSARLTALRIKKTLTKIDN
SLDKLKTDC

## Funkcija 
Aktivini su dimerni faktori rasta i diferencijacije koji pripadaju transformirajućim faktorima rasta-beta (TGF-beta), natporodici strukturno povezanih signalnih proteina. Aktivini signaliziraju preko heteromernog kompleksa receptora serin-kinaza koji uključuju najmanje dva tipa I (I i IB) i dva tipa II (II i IIB) receptora. Svi ovi receptori su transmembranski proteini, sastavljeni od ligand-vezujućeg vančelijskog domenasa regijom bogatom cisteinom, transmembranski domen i citoplazmatski domen sa predviđenom specifičnošću serina / treonina. Receptori tipa I neophodni su za signalizaciju, a tipa II za vezivanje liganda i za ekspresiju receptora tipa I. Nakon vezivanja liganda, receptori tipa I i II formiraju stabilan kompleks, što rezultira fosforilacijama receptora tipa I  II. Ovaj gen kodira receptor aktivin A tipa I koji signalizira određeni transkripcijski odgovor zajedno s receptorima aktivina tipa II.

## Signalizacija 
ACVR1 prenosi signale BMP). BMP se vežu za ili ACVR2A / ACVR2B ili za BMPR2, a zatim tvore kompleks s ACVR1. Nastavljaju regrutiranje R-SMAD  SMAD1, SMAD2, SMAD3 ili SMAD6.

## Klinički značaj 
Mutacije pojačanja funkcije u genu ACVR1/ALK2 odgovorne su za nasljednu bolest progresivna fibrodisplasia ossificans. Pacijenti sa tipskim  FOP imau zamjenu aminokiseline arginin histidinnom na proteinskoj  poziciji 206 (tačkasta mutacija). Ovo izaziva promjenu u kritičnom glicin-serin aktivacijskom domenu proteina, što će uzrokovati da se protein manje čvrsto veže za svoj inhibitorni ligand (FKBP12) i na taj način pretjerano aktivira BMP/SMAD-ni put. Atipske mutacije koje uključuju druge ostatke djeluju slično – uzrokujući da se protein zaglavi u svojoj aktivnoj konformaciji, unatoč tome što nema BMP-a.

Mutacije u genu ACVR1 također su povezane s rakom, što s posebno odnosi na difuzni unutrašnji pontinski gliom (DIPG).

## Reference 
## Vanjski linkovi
* 
* 

Kategorija:Domen GS
Kategorija:Domen TS
Kategorija:Domen S/T
Kategorija:Enzimi
Kategorija:EC 2.7.11
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
ACOX3

**Peroksisomska acil-koenzmska A oksidaza 3** jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom **ACOX3** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 700 aminokiselina, а molekulska težina  77.629 Da.

1020304050
MASTVEGGDTALLPEFPRGPLDAYRARASFSWKELALFTEGEGMLRFKKT
IFSALENDPLFARSPGADLSLEKYRELNFLRCKRIFEYDFLSVEDMFKSP
LKVPALIQCLGMYDSSLAAKYLLHSLVFGSAVYSSGSERHLTYIQKIFRM
EIFGCFALTELSHGSNTKAIRTTAHYDPATEEFIIHSPDFEAAKFWVGNM
GKTATHAVVFAKLCVPGDQCHGLHPFIVQIRDPKTLLPMPGVMVGDIGKK
LGQNGLDNGFAMFHKVRVPRQSLLNRMGDVTPEGTYVSPFKDVRQRFGAS
LGSLSSGRVSIVSLAILNLKLAVAIALRFSATRRQFGPTEEEEIPVLEYP
MQQWRLLPYLAAVYALDHFSKSLFLDLVELQRGLASGDRSARQAELGREI
HALASASKPLASWTTQQGIQECREACGGHGYLAMNRLGVLRDDNDPNCTY
EGDNNILLQQTSNYLLGLLAHQVHDGACFRSPLKSVDFLDAYPGILDQKF
EVSSVADCLDSAVALAAYKWLVCYLLRETYQKLNQEKRSGSSDFEARNKC
QVSHGRPLALAFVELTVVQRFHEHVHQPSVPPSLRAVLGRLSALYALWSL
SRHAALLYRGGYFSGEQAGEVLESAVLALCSQLKDDAVALVDVIAPPDFV
LDSPIGRADGELYKNLWGAVLQESKVLERASWWPEFSVNKPVIGSLKSKL

## Funkcija
Acil-koenzim A oksidaza 3, također poznata kao **pristanoil-CoA oksidaza** (ACOX3) je uključena u desaturaciju 2-metil razgranatih masnih kiselina u peroksisomima. Za razliku od pacovakog homologa, ljudski gen je eksprimiran u vrlo malim količinama u jetri tako da se njegova iRNK nije mogla otkriti rutinskom Northern blot analizom, imunoblotingom  za svoj proizvod ili mjerenjem enzimske aktivnosti. Međutim, ljudska cDNK koje kodira protein od 700 aminokiselina sa peroksisomnim ciljanim C-terminalnim tripeptidom SKL izolirana je i smatra se da se eksprimira pod posebnim uvjetima kao što su specifični razvojne faze ili za tkivo specifičan način u tkivima koja još nisu ispitana.

## Također pogledajte
* ACOX1
* Acil-CoA oskidaza

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Enzimi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
AGPAT9

**Glicerol-3-fosfat aciltransferaza 3** (GPAT-3) jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom **AGPAT9** sa hromosoma 4. GPAT-3 je znana u kao :
* **1-acilglicerol-3-fosfat O-aciltransferaza 9** (AGPAT9),
* **lizofosfatidna kisela aciltransferaza teta** (LPAAT-teta), ili
* **pridruženi protein 1 metastazi raka pluća**.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  434 aminokiseline, а molekulska težina  48.705 Da.

1020304050
MEGAELAGKILSTWLTLVLGFILLPSVFGVSLGISEIYMKILVKTLEWAT
IRIEKGTPKESILKNSASVGIIQRDESPMEKGLSGLRGRDFELSDVFYFS
KKGLEAIVEDEVTQRFSSEELVSWNLLTRTNVNFQYISLRLTMVWVLGVI
VRYCVLLPLRVTLAFIGISLLVIGTTLVGQLPDSSLKNWLSELVHLTCCR
ICVRALSGTIHYHNKQYRPQKGGICVANHTSPIDVLILTTDGCYAMVGQV
HGGLMGIIQRAMVKACPHVWFERSEMKDRHLVTKRLKEHIADKKKLPILI
FPEGTCINNTSVMMFKKGSFEIGGTIHPVAIKYNPQFGDAFWNSSKYNMV
SYLLRMMTSWAIVCDVWYMPPMTREEGEDAVQFANRVKSAIAIQGGLTEL
PWDGGLKRAKVKDIFKEEQQKNYSKMIVGNGSLS

## Funkcija 
Glicerol-3-fosfat (G3P) aciltransferaze (GPAT; EC 2.3.1.15), kao što su GPAM i GPAT3 (ovaj enzim), kataliziraju početni korak *de novo* sinteze triacilglicerola (TAG), pretvaranjem glicerol-3-fosfata (G3P) do lizofosfatidne kiseline (LPA).

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Enzimi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Članstvo u Kraljevskom društvu

[mini|196x196px| [Isaac Newton bio je jedan od najranijih članova Kraljevskog društva, izabran 1672.]]**Članstvo u Kraljevskom društvu** (**FRS**, **ForMemRS** i **HonFRS**) nagrada je koju sudije Kraljevskog društva u Londonu dodjeljuju pojedincima koji su dali "značajan doprinos poboljšanju prirodnog znanja, uključujući matematiku, inženjerske nauke i medicinske nauke".
Članstvo u Društvu, najstarije poznate naučne akademije u kontinuitetu, velika je čast. Dobitnici su mnogi ugledni naučnici kroz historiju, uključujući Isaaca Newtona (1672), Ernesta Rutherforda (1903), Srinivasa Ramanujana (1918), Albert Einstein (1921), Paul Dirac (1930), Winston Churchill (1941), Subrahmanyan Chandrasekhar (1944), Dorothy Hodgkin (1947), Alan Turing (1951), Lise Meitner (1955)  i Francis Crick (1959). U novije vrijeme članstvo su dobili Stephen Hawking (1974), David Attenborough (1983), Tim Hunt (1991), Elizabeth Blackburn (1992), Tim Berners-Lee (2001), Venkatraman Ramakrishnan (2003), Atta-ur Rahman (2006), Andre Geim (2007), James Dyson (2015), Ajay Kumar Sood (2015), Subhash Khot (2017), Elon Musk (2018), i ukupno oko 8.000 drugih,

Članstvo u Kraljevskom društvu *The Guardian* je opisao kao "ekvivalent Oscara za životno djelo", a nekoliko institucija svake godine slavi njihovu objavu.
[mini|193x193px| [Jennifer Doudna izabrana je za stranu članicu 2016]]
[mini|188x188px| [Bill Bryson izabran je za počasnog člana 2013]]

## Reference 
Kategorija:Kraljevsko društvo
Kategorija:Britanske nagrade
Kategorija:Akademske nagrade
Kategorija:Članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Pages with unreviewed translations

## Vanjski linkovi
SPZ1

**Protein 1 spermatogenog leucinskog zatvarača** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **SPZ1** sa hromosoma 5.
is a protein that in humans is encoded by the  [gen.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina [polipeptidnog lanca je  430 aminokiselina, а molekulska težina  49.445 Da.

1020304050
MASSAKSAEMPTISKTVNPTPDPHQEYLDPRITIALFEIGSHSPSSWGSL
PFLKNSSHQVTEQQTAQKFNNLLKEIKDILKNMAGFEEKITEAKELFEET
NITEDVSAHKENIRGLDKINEMLSTNLPVSLAPEKEDNEKKQEMILETNI
TEDVSAHKENIRGLDKINEMLSTNLPVSLAPEKEDNEKKQQMIMENQNSE
NTAQVFARDLVNRLEEKKVLNETQQSQEKAKNRLNVQEETMKIRNNMEQL
LQEAEHWSKQHTELSKLIKSYQKSQKDISETLGNNGVGFQTQPNNEVSAK
HELEEQVKKLSHDTYSLQLMAALLENECQILQQRVEILKELHHQKQGTLQ
EKPIQINYKQDKKNQKPSEAKKVEMYKQNKQAMKGTFWKKDRSCRSLDVC
LNKKACNTQFNIHVARKALRGKMRSASSLR

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Peter Higgs

**Peter Ware Higgs** CH FRS FRSE HonFInstP (29. maj 1929 – 8. april 2024) bio je britanski teoretski fizičar,  profesor emeritus na Univerzitetu u Edinburghu i dobitnik Nobelove nagrade za rad na masi subatomskih čestica.
Šezdesetih godina prošlog vijeka, Higgs je predložio da bi prekinuta simetrija u elektroslaboj teoriji mogla objasniti porijeklo mase elementarnih čestica općenito, a posebno W i Z bozona. Ovaj takozvani Higsov mehanizam, koji je predložilo nekoliko fizičara osim Higgsa otprilike u isto vrijeme, predviđa postojanje nove čestice, Higgsovog bozona, čije je otkrivanje postalo jedan od velikih ciljeva fizike. CERN je 4. jula 2012. godine najavio otkriće bozona na velikom hadronskom sudaraču. Higsov mehanizam općenito je prihvaćen kao važan činilac u Standardnom modelu fizike čestica, bez kojeg određene čestice ne bi imale masu.

## Reference 
 

Kategorija:Dobitnici Copleyjeve medalje
Kategorija:Dobitnici Wolfove nagrade za fiziku
Kategorija:Teorijski fizičari
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Engleski fizičari
Kategorija:Britanski nobelovci
Kategorija:Rođeni 1929.
Kategorija:Umrli 2024.
Kategorija:Biografije, Newcastle na Tyneu
Ankirin

**Ankirini** (grč. ἄγκυρα,  ἄγκυρα – *ankyra* = sidro)  su porodica proteina koji posreduju u vezivanju integralnog membranskog proteina na spektrin-aktin segmentu, baziranom na membranskom citoskeletu. Ankirini imaju mjesta vezanja za beta podjedinicu spektrina i najmanje 12 porodica integralnih membranskih proteina. Ova veza je potrebna za održavanje integriteta plazmamembrana i za učvršćivanje specifičnih ionskih kanala, ionskih izmjenjivača i ionskih transportera u plazmamembrani.

## Struktura 
Ankirini sadrže četiri funkcionalna domene: N-terminalna domena koja sadrži 24 tandemska ankirinska ponavljanja , centralni domeni koji se veže za spektar, domen smrti koji se veže na uključene proteine u apoptozi i regulatorni domen C-terminala koji je vrlo varijabilan među različitim ankirinskim proteinima.  Ankirin R omogućava eritrocitima da se odupru silama smicanja koje se javljaju u cirkulaciji. Osobe sa smanjenim ili defektnim ankirinom R imaju oblik hemolitske anemije koji se naziva nasljedna sferocitoza. U eritrocitima, ankirin R veže membranski citoskelet za prugu 3Cl−/HCO3− anionskog izmjenjivača.

Ankirin 1 povezuje membranski receptor CD44 sa receptorom inozitol-trifosfata i citoskeletom.

Sugerirano je da ankirin 1 stupa u interakciju s KAHRP (prikazano putem selektivnih padajućih oblika, SPR i ELISA).

### ANK2
 (crveno)  ankirinskog sidra G na plazmamembrani. Desno: Izbliza, palmitoilni ostatak u žutoj boji]]
Nakon toga, proteini ankirin B (proizvodi gena ANK2) ) identificirani su u mozgu i mišićima. Proteini ankirin B i ankirin G potrebni su za polariziranu distribuciju mnogih membranskih proteina, uključujući Na+/ K+ ATPazu, naponski Na+ kanal i Na+/Ca2+ izmjenjivač.

### ANK3 
Ankirin G proteini (proizvodi gena ANK3 ) identificirani su u epitelnim ćelijama i neuronima. Genetička analiza velikih razmjera, sprovedena 2008., pokazuje mogućnost da je ANK3 uključen u bipolarni poremećaj.

## Također pogledajte 
* DARPin

## Reference
## Vanjski linkovi 
* 
* Ankyrin-R

Kategorija:Proteini periferne membrane
Kategorija:Biologija bipolarnog poremećaja
Kategorija:Biomolekule
Pion

U fizici čestica **pion** (ili **pi mezon**, označen grčkim slovom pi: π) je bilo koja od tri subatomske čestice: π0, π+, i π−. Svaki pion se sastoji od kvarka i antikvarka i stoga je mezon. Pioni su najlakši mezoni i općenito najlakši hadroni. Oni su nestabilni, sa nabijenim pionima π+ i π− propada nakon prosječnog životnog vijeka od 26.033 nanosekunde ( sekunde) i neutralni pion π0 propada nakon mnogo kraćeg životnog vijeka od 85&nbsp;attosekundI (&nbsp;sekundi). Nabijeni pioni najčešće se raspadaju u mione i muon neutrina, dok se neutralni pioni uglavnom raspadaju u gama zrake.[mini| Animacija [Rezidualna jaka nuklearna sila|interakcije nuklearne sile (ili zaostale jake sile). Mali obojeni dvostruki diskovi su gluoni.|210x210piksel]]

Pion također igra ključnu ulogu u kosmologiji, namećući gornju granicu energije kosmičkih zraka koje preživljavaju sudare sa kosmičkom mikrotalasnom pozadinom, preko granice Greisen – Zatsepin – Kuzmin.

Upotreba piona u medicinskoj terapiji zračenjem, poput raka, istraživana je u brojnim istraživačkim institucijama,
## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Mezoni
Kategorija:Pages with unreviewed translations
APBB2

**Član 2 porodice B amijeloidnog beta A4 protein-vezujućeg prekursora** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **APBB2**  sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  758 aminokiselina, а molekulska težina  83.374 Da.

1020304050
MSEVLPADSGVDTLAVFMASSGTTDVTNRNSPATPPNTLNLRSSHNELLN
AEIKHTETKNSTPPKCRKKYALTNIQAAMGLSDPAAQPLLGNGSANIKLV
KNGENQLRKAAEQGQQDPNKNLSPTAVINITSEKLEGKEPHPQDSSSCEI
LPSQPRRTKSFLNYYADLETSARELEQNRGNHHGTAEEKSQPVQGQASTI
IGNGDLLLQKPNRPQSSPEDGQVATVSSSPETKKDHPKTGAKTDCALHRI
QNLAPSDEESSWTTLSQDSASPSSPDETDIWSDHSFQTDPDLPPGWKRVS
DIAGTYYWHIPTGTTQWERPVSIPADLQGSRKGSLSSVTPSPTPENEKQP
WSDFAVLNGGKINSDIWKDLHAATVNPDPSLKEFEGATLRYASLKLRNAP
HPDDDDSCSINSDPEAKCFAVRSLGWVEMAEEDLAPGKSSVAVNNCIRQL
SYCKNDIRDTVGIWGEGKDMYLILENDMLSLVDPMDRSVLHSQPIVSIRV
WGVGRDNGRDFAYVARDKDTRILKCHVFRCDTPAKAIATSLHEICSKIMA
ERKNAKALACSSLQERANVNLDVPLQVDFPTPKTELVQKFHVQYLGMLPV
DKPVGMDILNSAIENLMTSSNKEDWLSVNMNVADATVTVISEKNEEEVLV
ECRVRFLSFMGVGKDVHTFAFIMDTGNQRFECHVFWCEPNAGNVSEAVQA
ACMLRYQKCLVARPPSQKVRPPPPPADSVTRRVTTNVKRGVLSLIDTLKQ
KRPVTEMP

## Funkcija
Protein kodiran ovim genom stupa u interakciju sa citoplazmatskim domenima amiloid-beta (A4) prekursorskog proteina i amiloid-beta (A4) prekursorskog proteina 2. Ovaj protein sadrži dva vezujuća fosfotirozinska (PTB) domena, za koje se smatra da funkcioniraju u transdukciji signala.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Pojačanje cvrkutavog pulsa

**Pojačanje cvrkutavog pulsa** (**CPA**) jeste tehnika za pojačavanje ultrakratkog laserskog impulsa do nivoa petavata, pri čemu se laserski impuls rasteže vremenski i spektralno, zatim pojačava, a zatim ponovo komprimira. Istezanje i kompresija koriste uređaje koji osiguravaju da različite komponente boje impulsa prelaze različite udaljenosti.

CPA za lasere uveli su Donna Strickland i Gérard Mourou sa Univerziteta u Rochesteru sredinom 1980-ih  za koje su dobili Nobelovu nagradu za fiziku 2018.

CPA je trenutna najsavremenija tehnika koju koristi većina lasera najveće snage na svijetu.

## Reference 
Kategorija:Laserska nauka

## Vanjski linkovi
ASAHL

**N-aciletanolamin-hidrolizirajuća kisela amidaza** jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom  **NAAA** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 359 aminokiselina, а molekulska težina  40.066 Da.

1020304050
MRTADREARPGLPSLLLLLLAGAGLSAASPPAAPRFNVSLDSVPELRWLP
VLRHYDLDLVRAAMAQVIGDRVPKWVHVLIGKVVLELERFLPQPFTGEIR
GMCDFMNLSLADCLLVNLAYESSVFCTSIVAQDSRGHIYHGRNLDYPFGN
VLRKLTVDVQFLKNGQIAFTGTTFIGYVGLWTGQSPHKFTVSGDERDKGW
WWENAIAALFRRHIPVSWLIRATLSESENFEAAVGKLAKTPLIADVYYIV
GGTSPREGVVITRNRDGPADIWPLDPLNGAWFRVETNYDHWKPAPKEDDR
RTSAIKALNATGQANLSLEALFQILSVVPVYNNFTIYTTVMSAGSPDKYM
TRIRNPSRK

## Funkcija
Ovaj gen kodira enzim N-aciletanolamin-hidrolaza koji je veoma sličan kiseloj keramidazi. Za ovaj gen pronađene su višestruke varijante transkripta koje kodiraju različite izoforme.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Enzimi
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
SPINK9

**Limfo-epitelni Kazal tipu srodni inhibitor 2** (**LEKTI-2**) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **SPINK9** sa hromosoma 5. LEKTI-2 je inhibitor KLK5, serin-proteaze eksprimiran u epidermi i odgovoran za koordinaciju homeostazu  i deskvamaciju kože.  *SPINK9* je član klastera genske porodice koji se nalazi na hromosomu, regija 5 q33.1, koji uključuje *SPINK5 * i * SPINK6*.

1020304050
MRATAIVLLLALTLATMFSIECAKQTKQMVDCSHYKKLPPGQQRFCHHMY
DPICGSDGKTYKNDCFFCSKVKKTDGTLKFVHFGKC

## Također pogledajte
*LEKTI

## Reference
{{Reflist|2|refs=

Kategorija:Geni na hromosomu 5
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CSN2

**Beta-kazein** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **CSN2** sa hromosoma 4. To je protein iz klase fosfoproteina i općenito javlja se u mlijeku sisara.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 226  aminokiselina, а molekulska težina  25.382 Da.

1020304050
MKVLILACLVALALARETIESLSSSEESITEYKQKVEKVKHEDQQQGEDE
HQDKIYPSFQPQPLIYPFVEPIPYGFLPQNILPLAQPAVVLPVPQPEIME
VPKAKDTVYTKGRVMPVLKSPTIPFFDPQIPKLTDLENLHLPLPLLQPLM
QQVPQPIPQTLALPPQPLWSVPQPKVLPIPQQVVPYPQRAVPVQALLLNQ
ELLLNPTHQIYPVTQPLAPVHNPISV

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Rock Me (ABBA)

**Rock Me** je pjesma koju je 1974. godine snimila švedska pop grupa ABBA, a koju je otpjevao gitarist ove grupe Björn Ulvaeus. Prvi put je objavljena na albumu ABBA iz 1975. godine. Uvrštena je na B-stranu singl ploče "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" koju je ova grupa objavila 1975. godine. Međutim, nakon što je singl ploča "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" postala hit broj jedan u Australiji i na Novom Zelandu, Pjesma "Rock Me" objavljena je na A-strani singla, dostigavši ​​četvrto i drugo mjesto na ljestvicama popularnosti. Također je objavljena na A-strani singla i u bivšoj Jugoslaviji, a 1979. godine uvrštena je na kompilacijski album grupe ABBA Greatest Hits Vol. 2.

Grupa ABBA koncertno je izvodila ovu pjesmu na obje njihove svjetske turneje, kao što se vidi u filmu ABBA: The Movie iz 1977. godine. Pjesma je prvobitno trebala biti predstavljena u mjuziklu o grupi ABBA "Mamma Mia!", Koji će se pjevati vozeći se u čamcu, dok su tri oca i izbrisani lik (Stanley) ljuljali čamac s jedne na drugu stranu.

## Historija 
Pjesma "Rock Me", čiji je radni naslov bio "Didn't I?", prvi put je snimljena pod nazivom "Baby" (sa različitim tekstovima do konačne verzije) 18. oktobra 1974. godine u studiju Glen. Ova verzija pjesme koju je otpjevala Agnetha Fältskog, prvi put je objavljena na CD box set-u 1994. godine pod nazivom Thank You for the Music kao dio odjeljka "ABBA Undeleted".

## Članovi grupe 
* Agnetha Fältskog – pjevanje
* Anni-Frid Lyngstad – pjevanje
* Benny Andersson – klavir, električne orgulje, mellotron, prateće pjevanje
* Björn Ulvaeus – akustična gitara, prateće pjevanje

## Muzički primjer 
* "Rock Me"

## Reference 
Kategorija:Singlovi iz 1975.
Kategorija:ABBA-ine pjesme
C. F. Powell

mini|Cecil Powell|207x207piksel
**Cecil Frank Powell,** FRS 

Powell je rođen u Tonbridgeu, Kentu, Engleska, od sina Franka i Elizabeth Caroline (rođena Bisacre) Powell. Njegov otac je bio oružar. Obrazovao se u lokalnoj osnovnoj školi prije nego što je dobio stipendiju za Judd School, Tonbridge. Nakon toga je pohađao Sidney Sussex College, Cambridge, i diplomirao prirodne nauke 1925. godine.

Tokom svog vremena na Univerzitetu u Bristolu, Pauel se posvetio razvoju tehnika za mjerenje pokretljivosti pozitivnih iona, na utvrđivanje prirode iona u uobičajenim gasovima, i na konstrukciju i upotrebu Cockcroftovog generatora za proučavanje rasijanja atomskog jezgra. koji se pokazao kao hipotetička čestica, koju je predložio 1935. godine Yukawa Hideki u svojoj teoriji nuklearne fizike.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Rođeni 1903.
Kategorija:Umrli 1969.
Kategorija:Britanski fizičari
Kategorija:Eksperimentalni fizičari
Kategorija:Čestični fizičari
Kategorija:Članovi Kraljevskog društva
Kategorija:Britanski nobelovci
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku
Kategorija:Biografije, Tonbridge
CXCL2

**Hemokinski  ligand 2** (X-C motiv) jest mali citokin koji je kod ljudi kodiran genom  **CXCL2** sa hromosoma 4. Pripada porodici CXC hemokina koja se također naziva **makrofagni inflamatorni protein 2-alfa** (MIP2-alfa), **protein beta reguliran rastom** (Gro-beta) i *Gro onkogen- 2* (Gro-2). CXCL2 je 90% identičan u sekvenci aminokiselina kao srodni hemokin, CXCL1.

Ovaj hemokin luče monociti i makrofagi i ima hemotaksije  za polimorfojedarne leukocite i hematopoetske matične ćelijee. Na hromosomu 4, gen za CXCL2 nalazi se u grupi drugih CXC hemokina. CXCL2 mobilizira ćelije, interakcijom sa ćelijskom površinom preko hemokinskog receptora koja se naziva hemokinski receptori (CXCR1 i  CXCR2.

1020304050
MARATLSAAPSNPRLLRVALLLLLLVAASRRAAGAPLATELRCQCLQTLQ
GIHLKNIQSVKVKSPGPHCAQTEVIATLKNGQKACLNPASPMVKKIIEKM
LKNGKSN

## Funkcija
CXCL2, kao i srodni hemokini, također je moćan hemoatraktant neutrofila i uključen je u mnoge imunske odgovore, uključujući zacjeljivanje rana, metastaze raka i angiogenezu.

## Reference
Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Cavendish Laboratory

**Laboratorija Cavendish** je Odsjek za fiziku na Univerzitetu u Kembridžu i dio je Škole za fizičke nauke. Laboratorija je otvorena 1874. godine na lokaciji New Museums kao laboratorija za eksperimentalnu fiziku i nazvana je po britanskom hemičaru i fizičaru Henryju Cavendishu. Laboratorija je imala veliki uticaj na istraživanja u disciplinama fizike i biologije.

Laboratorija se preselila na svoje sadašnje mjesto u West Cambridgeu 1974.

Po podacima iz 2019., 30 Cavendish istraživača je dobilo Nobelovu nagradu. Značajna otkrića iz Cavendish Laboratory uključuju otkrića elektrona, neutrona, i strukture DNA.
desno|mini|300x300piksel| Ulaz u originalnu lokaciju Cavendish Laboratory na Free School Laneu
mini|Fizička laboratorija Sir Ernesta Rutherforda - početak 20. vijeka
Ovdje je napravljeno nekoliko važnih ranih otkrića u fizici, uključujući otkriće elektrona od strane J. J. Thomsona (1897), Townsendovo pražnjenje Johna Sealyja Townsenda i razvoj oblačne komore od strane C. T. R. Wilsona .

Ernest Rutherford postao je direktor Cavendish laboratorije 1919. Pod njegovim vođstvom neutron je otkrio James Chadwick 1932. godine, a iste godine prvi eksperiment za potpuno kontrolisano razdvajanje jezgra izveli su studenti koji su radili pod njegovim vođstvom; John Cockcroft i Ernest Walton.

## Nobelovci u Cavendishu 
# John William Strutt, 3. Baron Rayleigh (fizika, 1904)
# Sir J. J. Thomson (fizika, 1906)
# Ernest Rutherford (hemija, 1908)
# Sir William Lawrence Bragg (fizika, 1915)
# Charles Glover Barkla (fizika, 1917)
# Francis William Aston (hemija, 1922)
# Charles Thomson Rees Wilson (fizika, 1927)
# Arthur Compton (fizika, 1927)
# Sir Owen Willans Richardson (fizika, 1928)
# Sir James Chadwick (fizika, 1935)
# Sir George Paget Thomson (fizika, 1937)
# Sir Edward Victor Appleton (fizika, 1947)
# Patrick Blackett, Baron Blackett (fizika, 1948)
# Sir John Cockcroft (fizika, 1951)
# Ernest Walton (fizika, 1951)
# Francis Crick (medicina, 1962)
# James Watson (medicina, 1962)
# Max Perutz (hemija, 1962)
# Sir John Kendrew (hemija, 1962)
# Dorothy Hodgkin (hemija, 1964)
# Brian Josephson (fizika, 1973)
# Sir Martin Ryle (fizika, 1974)
# Antony Hewish (fizika, 1974)
# Sir Nevill Francis Mott (fizika, 1977)
# Philip Warren Anderson (fizika, 1977)
# Pyotr Kapitsa (fizika, 1978)
# Allan McLeod Cormack (medicina, 1979)
# Mohammad Abdus Salam (fizika, 1979)
# Sir Aaron Klug (hemija, 1982)
# Didier Queloz (fizika, 2019)

## Reference 
 

Kategorija:Koordinate na Wikipodacima
Kategorija:Nobelova nagrada
CXCL3

**Hemokinski  ligand 3** (C-X-C motiv) jest mali citokin koji je kod ljudi kodiran genom **CXCL3** sa hromosoma 4. Pripada porodici CXC hemokina koja je poznata i kao **onkogen GRO3** (GRO3), **GRO proteinska gama** (GROg) i  makrofagni upalni protein-2-beta  (MIP2b) .

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 107 aminokiselina, а molekulska težina  11.342 Da..

1020304050
MAHATLSAAPSNPRLLRVALLLLLLVAASRRAAGASVVTELRCQCLQTLQ
GIHLKNIQSVNVRSPGPHCAQTEVIATLKNGKKACLNPASPMVQKIIEKI
LNKGSTN

## Funkcija
CXCL3 kontrolira hemotaksijsku migraciju i adheziju monocita i posreduje svoje efekte na ciljnu ćeliju, interakcijom sa ćelijskom površinom hemokinskog receptora  zvanog CXCR2. Nedavno je pokazano da Cxcl3 autonomno regulira migraciju prekursora neurona granulastih ćelija malog mozga prema njegovim unutrašnjim slojevima, tokom morfogeneze cerebelluma. Štaviše, ako je ekspresija Cxcl3 smanjena u prekursorima neurona cerebelumske  granule, to značajno povećava učestalost meduloblastoma, tumora malog mozga. U stvari, smanjena ekspresija Cxcl3 tjera prekursore neurona malog mozga da ostanu na površini, gdje se jako razmnožavaju pod stimulacijom zvučnog ježa, postajući meta transformirajućih povreda. Zanimljivo je da tretman putem CXCL3 u potpunosti sprečava rast lezija meduloblastoma na mišjem modelu meduloblastoma tipa Shh. Stoga je CXCL3 meta za terapiju meduloblastoma. Cxcl3 je direktno reguliran transkripcijski, pomoću BTG2

## Reference
## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CXCL1

**Hemokinski  ligand 1** (C-X-C motiv) jest mali peptid koji je kod ljudi kodiran genom **CXCL1** sa hromosoma 4. Pripada porodici CXC hemokina idjeluje kao hemoatraktant za nekoliko imunskih ćelija, posebno neutrofil  ili drugih nehematopoetskih ćelija do mjesta ozljede ili infekcije i ima važnu ulogu u regulaciji imunskkih i upalnih odgovora. ]Ranije se zvao GRO1 onkogen, GROα, protein koji aktivira neutrofile 3 (NAP-3) i aktivnost stimulacije rasta melanoma alfa (MGSA-α). Poznat je i kao hemokin (KC) izveden iz keratinocita (KC) kod miševa ili neutrofilni hemoatraktant induciran citokinom tip-1 (CINC-1) kod pacova; na hromosomu 4 nalazi se među genima za ostale hemokine CXC.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 107 aminokiselina, а molekulska težina  11.301 Da.

1020304050
MARAALSAAPSNPRLLRVALLLLLLVAAGRRAAGASVATELRCQCLQTLQ
GIHPKNIQSVNVKSPGPHCAQTEVIATLKNGRKACLNPASPIVKKIIEKM
LNSDKSN

## Struktura i ekspresija 
CXCL1 postoji i kao monomer i kao dimer, a oba oblika mogu vezati receptor hemokinski CXCR2. Međutim, hemokin CXCL1 može dimerizirati samo pri višim (mikromolnim) koncentracijama i njegove koncentracije su samo nanomolne ili pikomolne u normalnim uvjetima, što znači da je oblik WT CXCL1 vjerovatnije monomeran, dok je dimerni CXCL1 prisutan samo tokom infekcije ili ozljede. Monomer CXCL1 sastoji se od tri antiparalelna β-nizovi nakon kojih slijedi C-terminalni α-helika, a ovi α-heliksa zajedno s prvim β-listom uključeni su u formiranje dimerne globule struktura.

U normalnim uslovima, CXCL1 se ne eksprimira konstitutivno. Proizvode ga različite imunske ćelije kao što su makrofagi, neutrofili i epitelne ćelije, ili populacija Th17. Štaviše, njegovu ekspresiju mogu indirektno inducirati IL-1, TNF-α ili IL-17 koje ponovo proizvode Th17-ćelije  i pokreće se uglavnom aktivacijom NF-κB ili C/EBPβ signalnih puteva koji su pretežno uključeni u upale i dovode do proizvodnje drugih upalnih citokina. CXCL1 je također uključen u procese zacjeljivanja rana i tumorigeneze.

## Klinički značaj 
CXCL1 ima ulogu u angiogenezi i arteriogenezi  i tako se pokazalo da djeluje u procesu progresije tumora. Uloga CXCL1 opisana je u nekoliko studija u razvoju različitih tumora, kao što su rak dojke, želuca i debelog crijeva ili pluća. Također, CXCL1 luče ćelije ljudskog melanoma, ima mitogena svojstva i uključen je u patogenezu melanoma.

## Uloga u nervnom sistemu i senzibilizaciji 
CXCL1 ima ulogu u razvoju kičmene moždine, inhibirajući migraciju prekursora oligodendrocita. S druge strane, na periferiji, CXCL1 doprinosi oslobađanju prostaglandina i na taj način uzrokuje povećanu osjetljivost na bol i pokreće nociceptivnu senzibilizaciju putem regrutacije neutrofila u tkivo. Fosforilacija ERK1/ERK2-kinaza i aktivacija NMDA receptora dovodi do transkripcije gena koji izazivaju hroničnu bol, kao što su c-Fos ili ciklooksigenaza-2 (COX-2).

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Citokini
Kategorija:Peptidi
CXCL4

**Trombocitni faktor 4** (PF4) jest mali  hemokin koji je kod ljudi kodiran genom   **CXCL4** sa hromosoma 4. Pripada porodici hemokina CXC koja je poznata i kao **hemokinski ligand 4** (C-X-C motiv). Ovaj se hemokin oslobađa iz alfa-granule aktiviranih trombocita tokom  njihove agregacije i podstiče koagulaciju krvi ublažavanjem učinaka molekula sličnih heparinu . Zbog ovih dejstava, predviđa se da  ima ulogu u zarastanju rana i upalama. Obično se nalazi u kompleksu s proteoglikanom.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je101 aminokiselina, а molekulska težina  10.845 Da..

1020304050
MSSAAGFCASRPGLLFLGLLLLPLVVAFASAEAEEDGDLQCLCVKTTSQV
RPRHITSLEVIKAGPHCPTAQLIATLKNGRKICLDLQAPLYKKIIKKLLE
S

## Funkcija 
Trombocitni faktor-4 je protein od 70 aminokiselina koji se oslobađa iz alfa granula aktiviranih trombocita i veže se s visokim afinitetom za heparin. Čini se da je njegova glavna fiziološka uloga neutraliziranje molekula sličnih heparinu na endotelnoj površini krvnih dugova, čime se inhibira lokalna antitrombinska aktivnost i podstiče koagulacija. Kao snažan hemoatraktant za neutrofile i fibroblaste, PF4 vjerovatno ima ulogu u upali i popravci rana.

PF4 je ima hemotaksijsku aktuvnost aa neutrofil , fibroblast e i monocit, te stupa u interakciju s prerađenim varijantama transkripta receptora hemokina CXCR3, poznatim kao CXCR3-B .

## Klinički značaj 
Kompleks heparin: PF4 je antigen u heparin induciranoj trombocitopeniji, idiosinkratskoj autoimunskoj reakciji na primjenu antikoagulansa heparina. PF4 autoantitijela također su pronađeni kod pacijenata sa trombozom i karakteristikama koje liče na HIT, ali bez prethodne primjene heparina. Antitijela protiv PF4 implicirana su u slučajevima tromboze i trombocitopenije nakon vakcinacije Oxford–AstraZeneca ili Janssen COVID-19 vakcinama. Ovaj fenomen nazvan je embolija i imunotrombozna trombocitopenija izazvana vakcinom (VITT).

Povećava se kod pacijenata sa sistemskom sklerozom koji također imaju i intersticijsku plućnu bolest.

Faktor ljudskih trombocita 4 ubija malarijske  parazite unutar eritrocita,  selektivnom razlaganjem njihove  probavne vakuole.

## Također pogledajte
* Faktor aktivacije trombocita
* Trombocitni faktor rasta

## Reference 
## Dopunska literstura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi 
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Proteoglikani
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CXCL5

**Citokinski ligand 5** (C-X-C motiv)  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **CXCL5** ili  **ENA78** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 114 aminokiselina, а molekulska težina  11.972 Da.

1020304050
MSLLSSRAARVPGPSSSLCALLVLLLLLTQPGPIASAGPAAAVLRELRCV
CLQTTQGVHPKMISNLQVFAIGPQCSKVEVVASLKNGKEICLDPEAPFLK
KVIQKILDGGNKEN

## Funkcija 
Protein kodiran ovim genom, CXCL5 je mali citokin u porodici CXC hemokina koji je također poznat kao peptid 78 (ENA-78) za aktiviranje neutrofila izvedenih iz epitela. Proizvodi se nakon stimulacije ćelija upalnim citokinima interleukinom-1 ili faktorom nekroze tumora-alfa. Ekspresija CXCL5 je također uočena kod eozinofila i može se inhibirati interferonskim tipom II IFN-γ. Ovaj hemokin stimulira hemotaksiju neutrofila koji imaju  angiogena svojstva. Izaziva ove efekte interakcijom sa ćelijskom površinom hemokinskih receptora CXCR1 i CXCR2. CXCL5 je uključen u remodeliranje vezivnog tkiva.

## Klinički značaj 
CXCL5 igra ulogu u smanjenju osjetljivosti na bol od opekotina kod nekih osoba i predstavlja "potencijalni cilj koji se može koristiti za razumijevanje više o boli kod drugih upalnih stanja kao što su artritis i cistitis. Poznato je da CXCL5 ima hemotaksijske i aktivirajuće funkcije na neutrofile, uglavnom tokom akutnih upalnih odgovora. Međutim, ekspresija CXCL5 je također veća u aterosklerozi (hronično upalno stanje), ali nije povezana s infiltracijom neutrofila. Umjesto toga, CXCL5 ima zaštitnu ulogu u aterosklerozi ,direktno kontrolirajući stvaranje makrofaga pjenaste ćelije.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CXCL7

**Hemokinski ligand 7**  (C-X-C motiv) jest  ljudski  gen na lokusu **CXCL7**  sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 128 aminokiselina, а molekulska težina  13.894 Da.

1020304050
MSLRLDTTPSCNSARPLHALQVLLLLSLLLTALASSTKGQTKRNLAKGKE
ESLDSDLYAELRCMCIKTTSGIHPKNIQSLEVIGKGTHCNQVEVIATLKD
GRKICLDPDAPRIKKIVQKKLAGDESAD

## Funkcija
Kodirani protein, **hemokinski  ligand 7** (C-X-C motiv) je mali citokin koji pripada porodici CXC hemokina. To je izoforma beta-tromboglobulina ili *osnovnog protrombocitnog proteina* (PPBP).

To je protein koji se oslobađa u velikim količinama iz trombocita, nakon njihove aktivacije. Stimulira različite procese uključujući mitogenezu, sintezu vanćelijskog matriksa, metabolizam glukoze i sintezu aktivatora plazminogena.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski geni
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CXCL6

**Hemokinski ligand 6** (C-X-C motiv) jest mali citokin koji je kod ljudi kodiran genom  **CXCL6** sa hromosoma 4. Pripada porodici hemokina CXC koja je poznata i kao granulocitni hemotaksijski protein 2 (GCP-2). Kao što mu prijašnji naziv govori, CXCL6 je hemoatraktant za neutrofilne granulocite. Izaziva hemotaksijske efekte interakcijom sa CXCR1 CXCR1 i CXCR2.

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Termonuklearna fuzija

**Termonuklearna fuzija** jeste proces spajanja atoma ili „fuzije“ zajedno s ogromnim količinama toplote. Postoje dva oblika termonuklearne fuzije: *nekontrolisana*, u kojoj se rezultirajuća energija oslobađa na nekontrolisan način, kao što je to u termonuklearnom oružju ("vodikove bombe") i kod većine zvijezda ; i *kontrolisano*, gdje se reakcije fuzije odvijaju u okruženju koje omogućava da se dio ili sva oslobođena energija iskoristi u konstruktivne svrhe.

## Zahtjevi za temperaturu 
Temperatura je mjera prosječne kinetičke energije čestica, pa će zagrijavanjem materijal dobiti energiju. Nakon postizanja dovoljne temperature, date Lawsonovim kriterijem, energija slučajnih sudara unutar plazme je dovoljno visoka da savlada Kulonovu barijeru i čestice se mogu spojiti.

U reakciji fuzije deuterij-tricij, na primjer, energija potrebna za savladavanje Kulonove barijere je 0,1&nbsp;MeV. Pretvaranje između energije i temperature pokazuje da bi barijera od 0,1 MeV bila prevladana na temperaturi većoj od 1,2 milijarde kelvina.

*Termonuklearna* fuzija je jedna od metoda koja se istražuje u pokušajima da se proizvede snaga fuzije. Ako termonuklearna fuzija postane povoljna za korištenje, to bi značajno smanjilo svjetski ugljični otisak.

## Reference 
 

Kategorija:Nuklearna fuzija
Željeznička stanica u Bakuu

**Željeznička stanica u Bakuu** () je glavna stanica u Baku, glavnom gradu Azerbejdžana. Nalazi se u Nesimi dijelu centra Bakua, približno 3&nbsp;km sjeveroistočno od historijskog jezgra grada.

Stanica je pješačkim tunelom spojena sa susjednom metro stanicom 28 maj. Takođe je i terminal za prigradsku željeznicu u Bakuu.

## Historija
Prva stanica izgrađena je 1880. god, prilikom otvaranja pruge Baku-Tbilisi, u Maurskom stilu.

Godine 1926, drugi kompleks željezničke stanice, Sabunchu stanica, izgrađen je za potrebe elektrificirane pruge Baku–Sabunchu. Arhitektura i druge stanice bila je u Maurskom stilu.

Godine 1967, Sabunchu stanica spojena je pješačkim tunelom metro stanicom 28 maj.

Godine 1977, stanica je temeljno rekonstruisana, kojom prilikom je izgrađena i nova zgrada stanica pored susjedne i stare Sabunchu stanice.

## Galerija 

 Azerbaijan, Baku, Railway Station Postcard (Ca 1910).JPG|Željeznička stanica na poštanskoj marki, 1910
 Ilham Aliyev attended opening of newly renovated Baku Railway Station 4.jpg|Renovirana stanica, 2017
 The escalators lead down to the tube station (37068905865).jpg|Pokretne stepenice prema Metro stanici, 2017
 AZ4A-0002.jpg|Električna lokomotiva AZ4A-0002, 2019

## Također pogledajte 
* Azerbejdžanske željeznice

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Željezničke stanice u Bakuu
I Do, I Do, I Do, I Do, I Do

**I Do, I Do, I Do, I Do, I Do** je pjesma švedske pop grupe ABBA. Bila je to treća singl ploča koja je izašla sa njihovog trećeg studijskog albuma ABBA. Pjesmu su napisali Benny Andersson, Björn Ulvaeus i njihov menadžer Stig Anderson, a objavljena je u aprilu 1975. zajedno sa pjesmom "Rock Me" na B-strani singl ploče.
Snimljena je 21. februara 1975. godine u Glen Studiju, a nadahnuta je evropskom šlager muzikom iz 1950-ih, kao i zvukom saksofona vođe američkog orkestra iz 1950-ih Billy Vaughna.

## Historija 
Nakon objavljivanja studijskog albuma "Waterloo", ABBA je imala poteškoća da se stabilizira kao dugovječni muzički sastav. Pjesma "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do", u mnogim slučajevima, čvrsto je stavilo ABBA u središte pažnje. Uz uzbudljivu melodiju saksofona i omaž šlagerskoj muzici iz 1950-ih, pjesma "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" postala je značajno poboljšanje na međunarodnim top listama. Njena popularnost posebno je bila velika u Australiji i to nakon objavljivanja promotivnog video spota prikazanog na lokalnoj televiziji.

## Prijem kod publike i muzičkih kritičara 
Pjesma "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" bila je veliki hit u brojnim zemljama, a izazvala je i "ABBA-maniju" u Australiji, postavši tako prvi ABBA-in top hit na ljestvici najpopularnijih. Slijede "Mamma Mia" i "SOS", što je grupi ABBA dalo 14 uzastopnih sedmica na vrhu australijske top liste. Također je bila na vrhu top lista u Francuskoj, Novom Zelandu, Švicarskoj i Južnoafričkoj Republici, a dospjela je među Top 5 u Norveškoj, Belgiji, Nizozemskoj, Austriji i Rodeziji (sve 1975. godine) ). Pjesma je također dosegla 15. mjesto u Sjedinjenim Državama početkom 1976. godine. Značajan izuzetak u uspjehu pjesme bio je na britanskim listama najpopularnijih singl ploča, tržištu koje je ABBA namjeravala osvojiti, gdje je singl zastao na 38. mjestu. Stoga se muzičko usmjerenje u pjesmi neko vrijeme nije ponovo koristilo. Ovo je bio jedini put da je pjesma grupe ABBA imala više uspjeha u Sjedinjenim Državama nego u Britaniji. Kasnije 1975. godine ABBA će postići uspjeh u Velikoj Britaniji sa pjesmom "SOS", što će učvrstiti uspjeh grupe u Australiji i drugdje. Uprkos uspjehu ove pjesme na britanskoj ljestvici, 5. decembra 2010. godine prema britanskoj anketi za pjesmu *The Nations Favorite ABBA song*, "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" dospjela je tek na 23. mjesto.

## Članovi grupe 
* Agnetha Fältskog – pjevanje
* Anni-Frid Lyngstad – pjevanje
* Benny Andersson – klavir, električne orgulje, mellotron, prateće pjevanje
* Björn Ulvaeus – akustična gitara, prateće pjevanje

## Muzički primjer 
* "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do"

## Reference 
Kategorija:Singlovi iz 1975.
Kategorija:ABBA-ine pjesme
Modulator receptora

**Modulator receptora** ili **receptorski ligand**, je općii termin za supstancu, endogenu ili egzogenu, koja se vezuje za i regulira aktivnost hemijskih receptora. To su ligandi koji mogu djelovati na različite dijelove receptora i regulirati aktivnost u pozitivnom, negativnom ili neutralnom smjeru, s različitim stupnjevima efikasnosti. Kategorije ovih modulatora uključuju: 
*receptorski agonist i 
*receptorski antagonist, kao i receptore 
*djelomični agonist, 
*inverzni agonisti, 
*ortosterni modulatori i 
*alosterični modulatori, Primjeri modulatora receptora u modernoj nauci uključuju CFTR modulatore, selektivne modulatore androgenih receptora (SARM) i modulatore muskarinskih ACh receptora.

## Također pogledajte 
* Kanalsku modulator
* Enzimski modulator
* Transporterski modulator

## Reference 
Kategorija:Farmakodinamika
Kategorija:Transdukcija signala
CXCL11

**Hemokinski ligand 11** (C-X-C motiv) jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **CXCL11**  sa hromosoma 4.

C-X-C motivni hemokin 11 je mali citokin porodice hemokina CXC, znani kao interferon induciblni T-ćelijski alfa hemoatratant (I-TAC) i "interferon-gama-inducibilni protein 9" (IP-9). Vrlo je eksprimiran u leukocitima periferne krvi, gušterači i jetri, s umjerenim nivoima u timusu, slezeni i plućima i niskim nivoima ekspresijw u tankom crevu, placenti i prostati.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  94 aminokiseline, а molekulska težina  10.365 Da.

1020304050
MSVKGMAIALAVILCATVVQGFPMFKRGRCLCIGPGVKAVKVADIEKASI
MYPSNNCDKIEVIITLKENKGQRCLNPKSKQARLIIKKVERKNF

## Funkcija
Ekspresija gena CXCL11 je snažno indukovana interferonima tipa II,  IFN-γ i IFN-β, a slabo indukovana iinterferonom IFN-α. Ovaj hemokin izaziva efekte na svoje ciljne ćelije interakcijom sa ćelijskom površinom receptorom hemokina CXCR3, sa većim afinitetom nego drugi ligandi za ovaj receptor, CXCL9 i CXCL10. CXCL11 je hemotaksičan za aktivirane T-ćelije . Na ljudskom hromosomu 4,  njegov gen nalazi se zajedno sa mnogim drugim članovima porodice hemokina CXC.

## Biomarkeri 
CXCL9, CXCL-10 i CXCL-11 pokazali su se kao valjani biomarkeri za razvoj srčane insuficijencije i disfunkcije lijeve komore, ukazujući na potcrtavajuću patofiziološku vezu između nivoa ovih hemokina i razvoja štetnog preoblikovanja srca.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjski linkovi
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CXCL10

**Hemokinski ligand 10** (C-X-C motv) (CXCL10), znan i kao **interferonom gama inducirani protein 10** (IP-10) ili **maloinducibilni citokin B10** jest citokinski protein od 8,7 kDa, koji je kod ljudi kodiran genom  **CXCL10** sa hromosoma 4. C-X-C motiv hemokin 10 je mali citokin u  porodici hemokina CXC.
 
## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  98 aminokiselina, а molekulska težina  10.881 Da.

1020304050
MNQTAILICCLIFLTLSGIQGVPLSRTVRCTCISISNQPVNPRSLEKLEI
IPASQFCPRVEIIATMKKKGEKRCLNPESKAIKNLLKAVSKERSKRSP

## Struktura 
Trodimenzijska kristalna struktura ovog hemokina određena je pod tri različita uslova do rezolucije do 1,92Å.  Pristupni kodovi Proteinske banke podataka za strukture CXCL10 su ,  i .

## Funkcija 
CXCL10 se izlučuje u nekoliko tipova ćelija, kao odgovor na IFN-γ. Ovi tipovi ćelija uključuju monocite, endotelne ćelije i fibroblaste. Pripisuje mu se nekoliko uloga, kao što je hemoatrakcija za monocite / makrofage, T-ćelije, NK-ćelije i dendritske ćelije, promocija adhezije T-ćelija na endotelne ćelije, antitumorske aktivnosti i inhibicije formiranja kolonija koštane srži i angiogeneze.
Ovaj hemokin izaziva svoje efekte vezivanjem za hemokinske receprtore CXCR3 na površini ćelije.

## Biomarkeri 
CXCL9, CXCL10 i CXCL11 su se pokazali kao valjani biomarkeri za razvoj srčane insuficijencije i disfunkcije lijeve komore, što ukazuje na potcrtavajući patofiziološki odnos između nivoa ovih hemokina i razvoja nepovoljnog remodeliranja srca.

## Klinički značaj 
Osnovni nivoi CXCL10 u plazmi prije tretmana su povišeni kod pacijenata hronično inficiranih virusom hepatitisa C (HCV) genotipova 1 ili 4 koji ne postižu trajni virusni odgovor (SVR) nakon završetka antivirusne terapije. CXCL10 u plazmi sispoljava se u svojoj unutarjetrenoj  iRNK, a oboje upečatljivo predviđaju prve dane eliminacije HCV RNK („opadanje prve faze“) tokom terapije interferonom/ribavirinom za sve HCV genotipove. Ovo se također odnosi na pacijente koinficirane HIV-om, gdje nivoi IP-10 prije tretmana ispod 150 pg/mL predviđaju povoljan odgovor i stoga mogu biti korisni u ohrabrivanju ovih inače teško liječivih pacijenata da započnu terapiju. Patogen *Leishmania major* ima proteazu, GP63, koja cijepa CXCL10, implicirajući CXCL10 u odbrambene mehanizme domaćina određenih unutarćelijskih patogena, poput *Leishmania*.

## Reference 
## Dopunska literatura
* 
* 

## Vanjskik linkovi
* 
* 
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
CYTL1

**Citokinoliki  protein  1** (CYTL1)  jest protein koji je kod ljudi kodiran genom **CYTL1** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 136 aminokiselina, а molekulska težina  15.577 Da..

1020304050
MRTPGPLPVLLLLLAGAPAARPTPPTCYSRMRALSQEITRDFNLLQVSEP
SEPCVRYLPRLYLDIHNYCVLDKLRDFVASPPCWKVAQVDSLKDKARKLY
TIMNSFCRRDLVFLLDDCNALEYPIPVTTVLPDRQR

## Funkcija 
C17 je protein sličan citokinu koji je specifično eksprimiran u koštanoj srži i krvi pupčane vrpce, monojedarni ćelijama koje nose površinski marker CD34. CYTL1 regulira hondrogenezu i potreban je za održavanje homeostaze hrskavice i može, dodatno, djelovati kao regulatorni faktor u implantaciji embriona u fazi rane trudnoće.

Proteini ove porodice, C17, nalazi se u kičmenjacima. Proteini imaju dva konzervirana motiva sekvence: PPTCYSR i DDC.

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Citokini
Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
DKK2

**Debeloglavom proteinu srodni protein 2** jest protein koji je kod ljudi kodiran genom  **DKK2** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 259 aminokiselina, а molekulska težina  28.447 Da..

1020304050
MAALMRSKDSSCCLLLLAAVLMVESSQIGSSRAKLNSIKSSLGGETPGQA
ANRSAGMYQGLAFGGSKKGKNLGQAYPCSSDKECEVGRYCHSPHQGSSAC
MVCRRKKKRCHRDGMCCPSTRCNNGICIPVTESILTPHIPALDGTRHRDR
NHGHYSNHDLGWQNLGRPHTKMSHIKGHEGDPCLRSSDCIEGFCCARHFW
TKICKPVLHQGEVCTKQRKKGSHGLEIFQRCDCAKGLSCKVWKDATYSSK
ARLHVCQKI

## Funkcija
Ovaj gen kodira protein koji je član porodice debeloglavih proteina. Izlučeni protein sadrži dvije regije bogate cisteinom i uključen je u razvoj embrija, preko svoje interakcije sa Wnt signalnog put.

Može djelovati ili kao agonist ili kao antagonist Wnt/beta-katenin signalizacije, ovisno o ćelijskom kontekstu i prisutnosti kofaktora flint 2. Aktivnost ovog proteina je također modulirana vezivanjem za Wnt koreceptor LDL-receptorski povezani protein 6 (LRP6).

## Reference 
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
DHX15

** Pretpostavljeni faktor pre-iRNK-preradne ATP-ovisne RNK-helikaze DHX15** jest enzim koji je kod ljudi kodiran genom  **DHX15** sa hromosoma 4.

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je 795 aminokiselina, а molekulska težina  90.933 Da.

1020304050
MSKRHRLDLGEDYPSGKKRAGTDGKDRDRDRDREDRSKDRDRERDRGDRE
REREKEKEKELRASTNAMLISAGLPPLKASHSAHSTHSAHSTHSTHSAHS
THAGHAGHTSLPQCINPFTNLPHTPRYYDILKKRLQLPVWEYKDRFTDIL
VRHQSFVLVGETGSGKTTQIPQWCVEYMRSLPGPKRGVACTQPRRVAAMS
VAQRVADEMDVMLGQEVGYSIRFEDCSSAKTILKYMTDGMLLREAMNDPL
LERYGVIILDEAHERTLATDILMGVLKEVVRQRSDLKVIVMSATLDAGKF
QIYFDNCPLLTIPGRTHPVEIFYTPEPERDYLEAAIRTVIQIHMCEEEEG
DLLLFLTGQEEIDEACKRIKREVDDLGPEVGDIKIIPLYSTLPPQQQQRI
FEPPPPKKQNGAIGRKVVVSTNIAETSLTIDGVVFVIDPGFAKQKVYNPR
IRVESLLVTAISKASAQQRAGRAGRTRPGKCFRLYTEKAYKTEMQDNTYP
EILRSNLGSVVLQLKKLGIDDLVHFDFMDPPAPETLMRALELLNYLAALN
DDGDLTELGSMMAEFPLDPQLAKMVIASCDYNCSNEVLSITAMLSVPQCF
VRPTEAKKAADEAKMRFAHIDGDHLTLLNVYHAFKQNHESVQWCYDNFIN
YRSLMSADNVRQQLSRIMDRFNLPRRSTDFTSRDYYINIRKALVTGYFMQ
VAHLERTGHYLTVKDNQVVQLHPSTVLDHKPEWVLYNEFVLTTKNYIRTC
TDIKPEWLVKIAPQYYDMSNFPQCEAKRQLDRIIAKLQSKEYSQY

## Funkcija
Protein kodiran ovim genom je navodna ATP-zavisna RNK-helikaza uključena u preradu iRNK.

## Reference
## Dopunska literatura
*
*
*
*
*
*
*

Kategorija:Geni na hromosomu 4
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika
Kategorija:Geni supresije tumora