Karlica

[mini|250px|Ista karlica čovjeka koja je snimljena sa prednje strane:[x-zrake|X-zračenjem (gore) i magnetnom rezonancom (sredina) i 3-dimenzijskom kompjuteriziranom tomografijom]]
**Karlica** (lat. *pelvis*) – u anatomiji – je čvrsti koštani, bočni obruč oko karlične šupljine. Taj bočni pojas zajednički oblikuju:
*dvije karlične kosti,
*krstačna kost (*sacrum*), i
*trtična kost (*coccygeus*).

Glavne uloge karlice su: 
*prenos otjelesnog opterećenja (težine)sa kičme na skelet nogu, 
*zaštita unutrašnjih organa karlične šupljine organe i da
*služi kao hvatište zdjeličnih mišićima.

Gornji dio se označava kao **velika karlica**, koja je omeđena gornjim dijelom krstačne kosti i širokim krilima bočnih karličnih kostiju. Donji dio je **mala karlica**, koja je ograničena dijelovima karličnih kostiju, krstačnom kosti (*sacrum*), sjednim kostima (*ishium*), boćnim (*illium*) preponskim kostima (*pubis*) te trtičnom kosti (*coccygeus*). Muška zdjelica je relativno uža od ženske, jer ovaj dio karlice ima tzv. tvrdi porođajni kanal, kroz koji, pri porodu, prolazi glava djeteta.

## Struktura
Karlična regija trupa je njegov gornji dio, između trbuha i butine.

Uključuje nekoliko dijelova:
***Koštana karlica** (ili karlični skelet) je dio skeleta ugrađen u zdjelično područje trupa, podeljena na:
****karlični pojas** (tj. dvije karlične kosti, koje su dio dodatnog kostura), koji povezuje kičmu sa donjim udovima;
****karlično područje kičme** (tj. krstačna kost i trtica, koje su dio osovinskog skeleta);
***karlična šupljina**, koja se obično definira kao mali dio prostora koji je ograđen kostima karlice, omeđen karličnim obodom iznad, a ispod karličnog svoda. 
Alternativno, karlična šupljina se ponekad definira kao cijeli prostor ograđen karlićnim kosturom, koji se dijeli na:
****velika (ili lažna) karlica**, iznad oboda karlice;
** **mala (ili prava) karlica**, ispod zdjeličnog oboda;
***karlično dno** (ili karlična dijafragma), ispod karlične šupljine;
***perineum**, ispod dna karlice.

**Sakroilijačni zglob**, formiran između ušne površine krtstačne kosti i dvije karlične kosti su amfiartroze, sa gotovo nepokretnim zglobom zatvara kapsulu vrlo napetog zgloba. Kapsula je ojačana trbušnim, međukostnim i leđnim sakroilijačnim ligamentima.

Najvažniji ligamenti iz sakroilijačnog zgloba su sakrospinozni i sakrotuberozni ligament, koji stabiliziraju karličnu kost na krstačnu kost i spriječavaju pokrete naginjanja prema naprijed. Osim toga, ova dva ligamenta transformiraju veliki i mali bedreni usjek veliki i male foramene, par važnih karličnih otvor.
 
**Iliolumbalni ligament** je snažan ligament koji povezuje vrh poprečnog nastavka petog slabinskog pršljena sa zadnjim dijelom unutrašnjeg ruba karlične kosti. Ovaj ligament se može shvatiti kao donja granice grudnoslabinskog pojasa, a ponekad je u pratnji manje ligamentne trake koja prolazi između četvrtog slabinskog pršljena i karlične kosti. Na iliolubalni ligament kontinuirano se nastavlja bočni slabinskokrstačni ligamenat. On prolazi između poprečnog nastavka petog pršljena ka krilu krstačne kosti gdje se miješa s prednjim sakroilijačnim ligamentom.

Zglob između krstačne kosti i trtice, u krstačnotzrtičnoj simfizi, ojačan je nizom ligamenata. Prednji krstačnotrtični ligament je produžetak prednjeg uzdužnog ligamenta, koji se pruža niz prednju stranu tijelo pršljana. Njegova nepravilni vlakna stapaju se s pokosnicom. Zadnji krstačnotrtični ligament ima duboki i površinski dio, oblikujući glatku traku koja odgovara zadnjem longitudinalnom ligamentu, a potonji odgovara tzv. ligamenta flava. Nekoliko drugih ligamenata završava u foramenu posljednjeg krstačnog živca.

### Zglobljavanja 
Slabinskokrstačni zglob, između sakruma i posljednjeg slabinskog pršljena, ima, kao i svi kičmeni zglobovi, međupršljenski disk, prednji i stražnji ligament, *ligamenta flava*, međupršljenski i supraspinozni ligament i sinovijalne fuge između zglobnh nastavaka dviju kostiju. Osim ovih ligamenata, zglob je ojačan iliolumbalnim i bočni slabinskokrstačni ligamentima. Slabinskokrstačni ligament prolazi između vrha poprečnog nastavka petog slabinskog pršljena i zadnjeg dijela karlične kosti. Bočni slabinskokrstačni ligament, koji je dijelom u kontinuitetu sa iliolumbalnim ligamentom, prolazi naniže od donjeg ruba poprečnog nastavka petog pršljena ka krilima krstačne kosti. Mogući pokreti u slabinskokrstačnom zglobu su fleksija i ekstenzija, malo bočne fleksije (od sedam stepeni u djetinjstvu, do jedan stepen u odraslih), ali ne i aksijalna rotacija. Između dobi 2-13 godina, je odgovoran za više od 75% (oko 18 stepeni) fleksije i ekstenzije u slabinskom dijelu kičme. Od 35. godine, ligamenti znatno ograničavaju raspon pokreta.

Tri vanlopatična ligamenta iz kuka &nbsp; – iliofemurski,sjednofemurski i stidnofemurski ligamenti &nbsp; – formiraju mehanizam uvijanja okružujući vrat bedrene kosti. Kad se sjedi, s ispruženim zglobom kuka, ti ligamenti postaju opušteni, dopuštajući visok stepen mobilnosti u zglobu. Kada se stoji, s ispruženim zglobom kuka, ligamenti se okreću oko femurskog vrata, gura glavu bedrene kosti čvrsto u acetabulum, te utiču na stabilizaciju zgloba. The zona orbicularis assists in maintaining the contact in the joint by acting like a buttonhole on the femoral head. Unutarlopatični ligament, *ligamentum teres*, provode krvne sudove koji opskrbljuju glavu femura.

## Mišići
## Također pogledajte
*Karlična kost
*Karlična šupljina
*Kuk
*Butna kost

## Reference
## Vanjski linkovi
Kategorija:Anatomija čovjeka
Kategorija:Skeletni sistem
Kategorija:Nepravilne kosti