SBNO2

**Jagodasti zarezni homolog 2 (Drosophila)** je protein  koji je kod ljudi kodiran genom **SBNO2**.

## Kloniranje i ekspresija
Skriningom cDNK s potencijalom da kodiraju velike proteine eksprimirane u mozgu, Nagase et al. (1999) klonirali su SBNO2, koji su nazvali KIAA0963. Predviđeni protein od 1.366 aminokiselina ima značajnu homologiju s jagodasim zareznim proteinom roda  *Drosophila*, što sugerira da bi mogao biti uključen u upravljanje nukleinskim kiselinama. RT-PCR analiza otkrila je sveprisutnu ekspresiju SBNO2, s najvišim nivoom u kičmenoj moždini.
Koristeći kvantitativni PCR, Maruyama et al.  (2013) otkrili su obilnu ekspresiju Sbno2 u slezeni i koštanoj srži miša, s manjim u ostalim organima, kao što su bubrezi, jetri, mozgu, koži, srcu i mišićima. Među hematopoetskim ćelijama miša ekspresija je bila bogata u kultiviranim osteoklastima, sa nižom ekspresijom u primarnim makrofagima i dendritskim ćelijama, a najmanjom u primarnim B- i T-ćelijama i kultiviranim osteoblastima.

## Mapiranje
Hibridnom analizom zračenja, Nagase et al. (1999) locirali su gen SBNO2 na  hromosomu 19. 
Gross (2014) bliže ga jemapirao na poziciji 19p13.3, na osnovu poravnanja sekvence SBNO2 (GenBank BC127011) sa genomskom sekvencom (GRCh37).

## Aminokiselinska sekvenca
;Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin 
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

1020304050
MLAVGPAMDRDYPQHEPPPAGSLLYSPPPLQSAMLHCPYWNTFSLPPYPA
FSSDSRPFMSSASFLGSQPCPDTSYAPVATASSLPPKTCDFAQDSSYFED
FSNISIFSSSVDSLSDIVDTPDFLPADSLNQVSTIWDDNPAPSTHDKLFQ
LSRPFAGFEDFLPSHSTPLLVSYQEQSVQSQPEEEDEAEEEEAEELGHTE
TYADYVPSKSKIGKQHPDRVVETSTLSSVPPPDITYTLALPSDSGALSAL
QLEAITYACQQHEVLLPSGQRAGFLIGDGAGVGKGRTVAGVILENHLRGR
KKALWFSVSNDLKYDAERDLRDIEATGIAVHALSKIKYGDTTTSEGVLFA
TYSALIGESQAGGQHRTRLRQILDWCGEAFEGVIVFDECHKAKNAGSTKM
GKAVLDLQNKLPLARVVYASATGASEPRNMIYMSRLGIWGEGTPFRNFEE
FLHAIEKRGVGAMEIVAMDMKVSGMYIARQLSFSGVTFRIEEIPLAPAFE
CVYNRAALLWAEALNVFQQAADWIGLESRKSLWGQFWSAHQRFFKYLCIA
AKVRRLVELAREELARDKCVVIGLQSTGEARTREVLGENDGHLNCFVSAA
EGVFLSLIQKHFPSTKRKRDRGAGSKRKRRPRGRGAKAPRLACETAGVIR
ISDDSSTESDPGLDSDFNSSPESLVDDDVVIVDAVGLPSDDRGPLCLLQR
DPHGPGVLERVERLKQDLLDKVRRLGRELPVNTLDELIDQLGGPQRVAEM
TGRKGRVVSRPDGTVAFESRAEQGLSIDHVNLREKQRFMSGEKLVAIISE
ASSSGVSLQADRRVQNQRRRVHMTLELPWSADRAIQQFGRTHRSNQVSAP
EYVFLISELAGERRFASIVAKRLESLGALTHGDRRATESRDLSKYNFENK
YGTRALHCVLTTILSQTENKVPVPQGYPGGVPTFFRDMKQGLLSVGIGGR
ESRNGCLDVEKDCSITKFLNRILGLEVHKQNALFQYFSDTFDHLIEMDKR
EGKYDMGILDLAPGIEEIYEESQQVFLAPGHPQDGQVVFYKISVDRGLKW
EDAFAKSLALTGPYDGFYLSYKVRGNKPSCLLAEQNRGQFFTVYKPNIGR
QSQLEALDSLRRKFHRVTAEEAKEPWESGYALSLTHCSHSAWNRHCRLAQ
EGKDCLQGLRLRHHYMLCGALLRVWGRIAAVMADVSSSSYLQIVRLKTKD
RKKQVGIKIPEGCVRRVLQELRLMDADVKRRQAPALGCPAPPAPRPLALP
CGPGEVLDLTYSPPAEAFPPPPHFSFPAPLSLDAGPGVVPLGTPDAQADP
AALAHQGCDINFKEVLEDMLRSLHAGPPSEGALGEGAGAGGAAGGGPERQ
SVIQFSPPFPGAQAPL

## Funkcija gena
Skriningom mišićnih makrofaga s nedostatkom Il10, rano nakon stimulacije samim lipopolisaharidom (LPS) ili LPS i IL10, nakon čega slijede studije na ljudskim makrofagima, El Kasmi et al. (2007) otkrili su da IL10 inducira ekspresiju ETV3  i SBNO2. Indukcija ETV3 i SBNO2 posredovana IL10-om ovisila je o stimulaciji STAT3  i Toll-olikog receptora. SBNO2 i ETV3 potisnuli su transkripciju NFKB, ali ne i IRF7. Predložili su da su ETV3 i SBNO2 komponente puteva koji doprinose nizvodnim protivupalnim efektima IL10.

## Životinjski model
Maruyama et al. (2013) generirali su  Sbno2-null miševe i otkrili su da su ženke proizvedene u očekivanom mendelovskom omjeru mendelija, dok je proizvedeno manje od očekivanog broja muških Sbno2-null miševa. Miševi kojima nedostaje Sbno2 nisu imali promjene u aktivaciji Nfkb. Međutim, Sbno2-null miševi su bili osteopetrozni, sa povećanjem volumena i broja trabekulskih kostiju i oštećenom osteoblastogenezom. Kod miševaa Sbno2-null također je oštećena i fuzija osteoklasta, kao i stvaranje višedjelnih osteoklasta kao odgovor na Rankl (TNFSF11). Stimulacija divljeg tipa, ali ne i Sbno2-null, Mcsf (CSF1) izvedenih makrofaga sa Rankl-ovom povećanom ekspresijom Dcstamp-a (TM7SF4). Dodatni eksperimenti pokazali su da se miš Sbno2 vezao za Tal1 i umanjio njegovu inhibiciju ekspresije Dcstamp, što je dovelo do aktiviranja promotora Dcstamp preko Mitf-a. Zaključili su da SBNO2 igra ključnu ulogu u homeostazi kostiju finim podešavanjem formiranja osteoklasta. Nagase, T., Ishikawa, K., Suyama, M., Kikuno, R., Hirosawa, M., Miyajima, N., Tanaka, A., Kotani, H., Nomura, N., Ohara, O. Prediction of the coding sequences of unidentified human genes. XIII. The complete sequences of 100 new cDNA clones from brain which code for large proteins in vitro. DNA Res. 6: 63-70, 1999. [PubMed]: 10231032

## Reference
## Dopunska literatura 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Geni na hromosomu 19
Kategorija:Ljudski proteini