Autofagosom

**Autofagosom**  je sferna  ćelijska struktura s dvostrukim slojem membrana. To je ključna struktura u makroautofafgiji, unutarćelijke  degradacije sistema citoplazmatskog  sadržaja (npr.  abnormalni  untarćelijski  proteini, višak ili oštećenja organela), kao i za invaziju mikroorganizama. Nakon formiranja, autofagosomi  dostavljaju citoplazmatske komponente u lizosome.
 
Vanjska  membrana jautofagosoma se  spaja sa lizosomom i  formiraju autolizosome. U lizosomima, hidrolaze degradiraju sadržaj koji su isporučili autofagosomi i njihove unutrašnje membrane. Formiranje autofagosoma je regulirano  genima koji su dobro konzevirani,  od kvasaca do viših eukariota. Nomenklatura ovih gena se razlikuje od jednog do drugog autora, ali  je to, u posljednjih nekoliko godina,  pojednostavljeno. Geni ove  porodice ranije poznati kao APG, AUT, CVT, GSA, PAZ i PDD,  sada su ujedinjeni kao (u vezi autofagije) porodica ATG (od **A**u**T**ofa**G**ija).
Veličina autofagosoma se razlikuje između sisara  i kvasaca. Autofagosomi  kvasca su promjera  oko 500-900 &nbsp; nm, dok su kod sisara mnogo veći (0,5-1,5 &nbsp;um). U nekim primjerima ćelija, kao kod  embrionskih matičnih ćelija, embrionskih  fibroblasta i hepatocita, autofagosomi su vidljivi i pod svjetlosnim mikroskopom i mogu se vidjeti kao strukture u obliku prstena. 
Formiranje autofagosoma kontroliraju  Atg geni preko  Atg12-Atg5 i LC3 kompleksa.  Konjugat  Atg12-Atg5 također sudjeluje  sa  Atg16 u stvaranju  većih kompleksa. Modifikacija  Atg5 pomoću  Atg12 je ključna za izduživanje (elongaciju)  inicijalne membrane.

Nakon  formiranja  sferne strukture, kompleks  ATG12-ATG5:ATG16L1 se odvaja od autofagosoma. LC3  se cijepa pomoću ATG4 proteaze i generira  citosolni  LC3.  Cijepanje LC3 je potrebno za terminalnu  fuziu e autofagosoma sa svojom ciljnom membranom. LC3 se obično koristi kao marker autofagosoma u imunocitohemiji, jer je suštinski dio vezikule i ostaje u vezi do zadnjeg trenutka prije njegovog spajanja. U početku, autofagosom se spoji sa endosomeima  ili endosom-izvedeniom  vezikulom. Ove strukture se  tada nazivaju  amfisomi  iizvedene autofagne vakuole.   Ipak, ove strukture sadrže endocitozne  markere, čak i male lizosomne proteine, kao što je  katepsin D.

Proces je sličan  i u kvasaca, ali se imena gena  razlikuju. Na primjer, LC3 sisara  je kod njih označen kao  Atg8, a  autofagosomi  se proizvode  iz pre-autofagosomne  strukture (PAS) koja se razlikuje od prekursorne strukture  u sisara. Preautofagosomna struktura u kvasac je opisana  kao kompleks koji je lokaliziran u blizini vakuole.  Međutim, značaj ove lokalizacije nije poznat. Zreli kvaščevi  autofagosomi se spajaju direktno sa vakuolom  ili lizosomom i ne formiraju amfisomes kao u sisara.

Sazrujevanje autofagosoma kvasaca je poznato kao Atg1, Atg13 i  Atg17. Atg1 je kinaza  ima povećanu ekspresiju,  nakon indukcije autofagije. Atg13  koju regulira  Atg1 i zajedno čine kompleks zvani Atg13:Atg1, koji prima signale iz  glavnog  senzora   nutrijenata  - Tor.  Atg1 je također važan  u kasnim fazama formiranja  autofagosoma. Aksonski transport se prestaje ako ga prekine  hantingtin  ili  njegom međureagirajući partner HAP1, koji je laliziran skupa  sa autofagosomima u neuronima i bude osiromašen.

## Reference
Kategorija:Ćelije
Kategorija:Citologija