open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luj III, kralj Zapadne Franačke

**Luj III** (; 863 – 5. august 882) bio je kralj Zapadne Franačke (Francuske) od 879. do svoje smrti. Bio je najstariji sin Luja II i njegove prve supruge Ansgarde. Naslijedio je svog oca i vladao zajedno sa svojim mlađim bratom Karlomanom, koji je postao jedini vladar nakon Lujeve smrti. Lujeva kratka vladavina je bila obilježena vojnim uspjesima.

Poslije smrti svog oca Luja II 14. aprila 879. godine Luj III i njegov mlađi brat Karloman su donijeli odluku o udruženoj vladavini cijelim Zapadno Franačkim kraljevstvom koje su podijelili na dva dijela. Luj III je tim načinom dobio Francusku i Neustriju.

Njegova kratka vladavina počinje gotovo nepremostivim političkim problemima. Tadašnje praktično ratno stanje s Istočnim Franačkim kraljevstvom (Njemačkom) se rješava poklanjanjem dvije istočne provincije 880. godine. Na sjeveru država se nalazi pod pljačkaškim napadima Vikinga koje Luj III pobjeđuje u bitci kod Saucorta. Na veličinu te pobjede ništa bolje ne ukazuje od njenog ostanka u tamošnjem dugotrajnom narodnom sjećanju.

Koristeći te državne neprilike Boso, vojvoda od Provanse, proglašava svoju nezavisnost što označava 879. godine njegov početak rata protiv franačkih vladara. Prvi pokušaj gušenja ove pobune završava neuspješno 881. godine.

Sljedeću godinu popularni Luj III umire u svojoj devetnaestoj godini života.

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Rudolf, kralj Zapadne Franačke

**Rudolf** (; 890 – 15. januar 936) bio je vojvoda Burgundije od 921. do 923. i kralj Zapadne Franačke od 923. do smrti 936.

## Dolazak na prijestolje 
Rudolf I, vojvoda Burgundije postaje kralj Zapadne Franačke 923. godine poslije oružane pobjede pobunjenih plemića protiv kralja Karla III. Prvi izbor za novog kralja je bio Robert I brat kralja Oda, ali kako je tokom borbe on poginuo, novi izbor je pao na najmoćnijeg tadašnjeg plemića zapadnofranačkog kraljevstva.

Nedugo poslije krunidbe svoje vojvodstvo on velikodušno poklanja bratu. U doba njegovog vladanja pljačkaški pohodi Vikinga se lagano smiruju, ali jačanje moći plemića na račun kralja koji ovisi o njima će pripremiti teren za slabašne, nevidljive kraljeve.

Kako je umro bez djece nasljeđuje ga 936 godine Luj IV sin svrgnutog Karla III

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Luj IV, kralj Zapadne Franačke

**Luj IV** (10. septembar 920 - 30. septembar 954), zvani "Prekomorski", je bio kralj Zapadne Franačke od 936. do 954. godine. Bio je član Karolinške dinastije kao sin Karla III i Eadgife, kćerke kralja Edvarda Starijeg.

Nakon svrgnuća njegovog oca kralja Karla Jednostavnog sa vlasti 922. godine, njegova majka i princ Luj su pobjegli u Englesku (otuda i nadimak "Prekomorski") na dvor njegovog djeda Edvarda Starijeg i njegovog strica Ethelstana, kralj Wessexa. Postao je Karolinški nasljednik nakon smrti Karla III u zatočeništvu 929. godine. On je pozvao u Englesku moćnog markiza Neustrije Hugha Velikog kako bi naslijedio kralja Rudolfa 936. godine i označio povratak Karolinške dinastije.

Njegova vladavina puna iznenađenja nam je najbolje poznata po "Analima" Flodoarda i "Historiji" Richera od Reimsa. Kada je došao na vlast, Luj Prekomorski je želio da se udalji od Hugha Velikog, koji je postao druga osoba kraljevstva nakon kralja. Odmah  je počeo sa osvajanjem Lotaringije 939. godine. Ova ekspedicija je bila neuspješna i Oton I je uskoro izvršio opsadu grada Reimsa 940. godine. Nakon smrti vojvode Normandije, Williama I Longsworda, Luj IV pokušao da preuzme njegove posjede u Normandiji, ali je otet od strane ljudi Hugha Velikog 945. godine.

Savjet Ingelheima je 948. godine omogućio ekskomunikaciju vojvode Franaka. Od 950 godine, kralj je postepeno nametao svoju vlast u North Eastu, gradeći mnoge lojalnosti (posebno sa Vermandoisom) pod novom Otonskom zaštitom. Slučajno je umro od pada s konja između Laona i Reimsa 954. godine.

## Biografija 
Luj je imao samo dvije godine kada je njegov otac svrgnut od strane plemića. Oni su postavili Roberta I za njegovog nasljednika. Godinu dana kasnije Robert je poginuo i naslijedio ga je Rudolf, vojvoda Burgundije. Rudolfov saveznik, Herbert II, je zarobio Karlo III zbog izdaje. Kako bi zaštitila Luja njegova majka, princeza iz Engleske, ga vodi preko mora u svoju postojbinu na sigurno. Ta činjenica mu daruje u stanovništvu nadimak "Prekomorski". Živjeli su u egzilu kod kralja Ethelstana.

Smrću Rudolfa uzurpatora Francuske bez nasljednika, opća želja plemića poziva Luja IV da preuzme očevu krunu jasno uviđajući mogućnost građanskog rata u slučaju ne vraćanja "ustavnog" poredka. Iako na papiru kralj Francuske, područje pod njegovom direktnom kontrolom je bilo ništavno u stvarnosti ograničeno na nekoliko gradova koji su se mogli nabrojati na prste jedne ruke.

Dinastičku zanimljivost ovoga kralja predstavlja diplomatska igra Henrika I kralja Njemačke koji jednu svoju kćer udaje za Luja IV, a drugu za njegovog direktnog protivnika Hugu Velikog oca budućeg kralja Huge Capeta. Ta sestrinska borba za vlast na kraju će završiti istrebljenjem potomaka Luja IV.

Poslije svoje smrti 954 godine naslijeđuje ga stariji sin Lotara.

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Luj V, kralj Zapadne Franačke

**Luj V** (; 967 – 21. maj 987) bio je kralj Zapadne Franačke od 986. do svoje prerane smrti 987. Umro je bez djece tako da je bio posljednji monarh iz Karolinške dinastije.

## Biografija 
Luj je rođen 967. godine kao sin kralja Lotara i njegove supruge Eme, kćerke italijanskog kralja Lotara II. Krunisan je u junu 978. godine, a vlast je preuzeo poslije ubistva svoga oca 986. godine. Vladao je samo godinu dana, tako da ga hroničari nazivaju "kralj koji nije ništa učinio". Ubrzo po dolasku na vlast on odlučuje ponoviti grešku koja je koštala njegovoga oca glave. Novo suđenje za izdaju biskupu Adalberonu završava isto kao i prethodno ubistvom kralja od pristaša Huge Capeta.

Poslije smrti Luja V njegov prirodni nasljednik je bio stric Karlo, ali ponovno se javlja biskup Adalberon koji proglašava da nije dovoljno biti kraljevske krvi kako bi se vladalo i proglašava za novog kralja Huga Capeta koji se "dokazao kao sposobni vođa". Ako u dokazivanje spada ubistvo kralja on se dokazao. Ostaci Karolinške dinastije su potpuno zatrti u slijedećih nekoliko desetljeća.

## Reference 
* 

Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Palija (oružje)

**Palija** je jedno od najjednostavnijih oružja. Palija je najčešće štap napravljen od drveta, koji se koristi i kao oružje. 

Najčešće, palija je dovoljno mala da se može nositi u ruci. Palija, koje se moraju nosi u obje ruke, naziva se štap.

## Jednostavnost 
Palija je, vjerovatno, najjednostavnije od svih oružja; palija se pravi od jednog komada drveta, koje je dovoljno usko na jednom kraju da se može uhvatiti rukom. Baseballska palija, sjekira i kramp su alati i oruđa na principu palije. Policija, također, koristi posebne palije, kada je u sukobu sa huliganima.

Povreda učinjena palijom, generalno se zove *otok*.

Razne vrste palija koriste se u borilačkim vještinama, kao i u drugim specijaliziranim oblastima.

Tokom srednjeg vijeka, palija je bila raširena kao oružje, koje se lako moglo izraditi, prikriti, unjeti i koristiti. Širom Evrope bili su raširene grupe naoružane palijama zvane palijaši. Palijaši su najčešće bili špijuni u službi Crkve ili cara, kao i vjerski fanatici.

Sa područja sjeverozapadne Bosne (Bihać) oko središnjeg dijela današnje Hrvatske (Palijaši, Horvati, Rakov Potok) nastanili su se palijaši koji su naziv svog djelovanja uzeli kao porodično ime, prezime - Palijaš na poziv bana Erdodya kao i mnogi drugi uskoci pred bijegom od Osmanlija u 16. vijeku.

## Također pogledajte 
* Oružje

## Vanjski linkovi 
Kategorija:Antička oružja
Kategorija:Policijsko oružje
Kategorija:Primitivno oružje
Dizzy Reed

**Dizzy Reed** (Dizi Rid), punim imenom **Darren Arthur Reed** (Daren Artur Rid) (Hinsdale, Illinois, SAD, 18. juni 1963. ), klavijaturista benda Guns N' Roses

Dizzy se pridružio *Gunsima* slučajno. Bio je Axlov prijatelj i sa svojim velikim talentom je došao u Guns N` Roses 1990. kada je došao  Matt Sorum. Njegov prvi koncert s Gunsima je bio *Rock In Rio* u januaru 1991. Dizzy je uz Axla jedini član Gunsa iz najslavnijih dana, a pošto je grupa oformljena 1985. godine, ne može se smatrati originalnim članom.

## Vanjski linkovi 
*

Reed, Dizzy
Reed, Dizzy
Kategorija:Klavijaturisti
Kategorija:Biografije, Hinsdale (Illinois)
Kategorija:Živi ljudi
Robert I, kralj Zapadne Franačke

**Robert I** (15. august 866 – 15. juni 923) bio je kralj Zapadne Franačke od 922. do 923. Prije nego što je postao kralj Zapadne Franačke, bio je grof Poitiersa, grof Pariza, markiz Neustrije i Orleansa. Naslijedio je Karolinškog kralja Karla III.

## Biografija 
Robert je rođen 866. godine kao posthumni sin Roberta Silnog, grofa Anjoua. Njegov brat Odo je postao kralj Zapadne Franačke 888. godine. Zapadna Franačka je vremenom evoluirala u Francusku; Odo je premjestio prijestolnicu u Pariz. Robertova i Odova porodica je poznata kao Robertovci.

## Brat kralja Oda Pariskog 
Učestvovao je u odbrani Pariza od Vikinga tokom opsade Pariza (885 - 886). Njegov brat Odo je bio komadant odbrane Pariza. Za zasluge u odbrani Odo je postao kralj. Kada mu je umro brat 898. Rober je iskazao pretenzije da postane kralj.

## Priznaje Karla Prostog za kralja 
Kad je ipak izabran Karlo III Prosti, Robert ga priznaje za kralja, a Karlo potvrđuje Robertu sve posjede. Tokom vladavine Karla III Prostog, Robert je nastavio da brani sjevernu Francusku od napada Normana.

## Sukob sa Karlom Prostim 
Robert se nije bunio protiv Karla Prostog sve do 921. Tada je Karlo III Prosti navukao na sebe bijes i djela plemstva i svećenstva. Robert I Francuski je podigao vojsku i proterao je Karla Prostog do Lorene. Robert je krunisan kao kralj u Reimsu 29. juna 922.

Karlo III Prosti nije mirno prihvatao da izgubi kraljevski tron, pa skuplja vojsku i sukobljava se sa Robertom I u bici kod Suasona 15. juna 923. godine. U toj bici kralj Robert je ubijen, ali Karlo Prosti ipak gubi bitku. Poslije bitke Karlo III Prosti je zatvoren, a Rudolf Burgundijski postaje novi kralj.

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Josip Pejaković

**Josip Pejaković** (5. mart 1948 – 18. juli 2025) bio je bosanskohercegovački glumac i dramski pisac.

## Biografija
Rođen je u Travniku 5. marta 1948, gdje je završio osnovnu i srednju školu.

U maju 2022. objavio je knjigu pod nazivom Sevdalinka, a zajedno sa Rambom Amadeusom podnio je kandidaturu u UNESCO sa prijedlogom da sevdalinka postane nematerijalna svjetska kulturna baština.

## Bolest i smrt
Pejaković je od 2017. do 2019. operisan preko sedamnaest puta zbog kardiovaskularnih problema i komplikacija sa bolničkom bakterijom. Pojavljivao se povremeno u medijima neposredno pred smrt. Preminuo je u Sarajevu 18. jula 2025. godine u 77. godini života.

## Filmografija
*Savršeni krug  (1997)
*Zamka za ptice (1991) (TV) 
*Gluvi barut (1990)
*Kuduz (1989)
*Vuk Karadžić (1988)
*Bratimstvo (1988) TV
*Hasanaginica (1983/II) (TV)
*Ukazanje Gospe u selu Grabovica (1982) (TV)
*Ljudski faktor (1981) (TV)
*Osma ofanziva (1979) TV serija
*Porobdžije (1976) TV serija
*Odbornici (1975) TV serija
*Papirna (1973) (TV)
*Uvrijeđeni čovjek (1972) (TV)

## Nagrade
*Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva (1975)
*Zlatni lovorov vijenac (2018)
*Zlatna kolajna za monodramu "Oj živote"

## Izvori
## Vanjski linkovi
*Video

Kategorija:Rođeni 1948.
Kategorija:Umrli 2025.
Kategorija:Biografije, Travnik
Kategorija:Bosanskohercegovački glumci
Kategorija:Bosanskohercegovački pisci
Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade
Mjere za zapreminu

Jedinica za mjerenje zapremine je kubni metar (m3). To je kocka ivice 1 m.

## Ostale mjere za zapreminu 
## Stare mjere za zapreminu 
## Također pogledajte 
* Prefiksi mjernih jedinica
* Pretvorba mjernih jedinica

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Jedinice za zapreminu
Lotar, kralj Zapadne Franačke

**Lotar** (; ; 941 – 2. mart 986) bio je karolinški kralj Zapadne Franačke od 954. do 986.

## Biografija 
### Dolazak na prijestolje 
Lotar je rođen 941. godine kao sin Luja IV i njegove supruge Gerberge Sachsen. Naslijedio je svog oca kao kralj Zapadne Franačke 954. godine i krunisan 12. novembra 954. godine u bazilici Saint-Remi u Reimsu od strane nadbiskupa Artauda. Lotarova majka je postigla dogovor sa njegovim polubratom Hughom Velikim, franačkim vojvodom i grofom Pariza, koji je bio protivnik Lotarovom ocu. U zamjenu da podrži Lotarovu vladavinu, Hughu je dala Akvitaniju i Burgundiju. Poslije sticanja punoljetnosti Lotar provodi nekoliko godina u pokušaju jačanja centralne vlasti ratujući s neposlušnim plemićima.

Tako ostvareni uspjeh donosi mu pretjeranu hrabrost, odnosno ludost za objavu rata Svetom Rimskom Carstvu 978 godine. Tokom prve godine tog Blitzkrieg rata on gotovo zarobljava tamošnjeg cara Otona II, ali sljedeće godine dolazak njemačke vojske do Pariza pokazuje neupitnu bespotrebnost ovog rata. Direktna posljedica toga je sklapanje mira 980. godine.

Oton mu taj napad ipak nije u potpunosti oprosti. Kao car on je imao mogućnost postavljanja biskupa u Francuskoj. Iskoristivši to za biskupa prevažnog Reimsa on postavlja Adalberona koji podržava dinastiju Capet. Tokom kraljevskog suđenja ovom biskupu za izdaju Lotar pada ubijen od pristalica Huge Capeta koji je zaželio krunu.

Poslije ubistva u martu 986. godine naslijeđuje ga sin, Luj V, posljednji karolinški kralj.

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Zapadne Franačke
Mjere za masu

mini
Osnovna mjerna jedinica za mjerenje mase je kilogram Označava se sa kg. 

Jedan kilogram je definisan na I generalnoj konferenciji za utege i mjere 1889. u Parizu kao masa međunarodne pramjere (etalona) koja se čuva u Međunarodnom uredu za mjere i utege (BIPM) u Sévresu kraj Pariza. 

Kilogram je jedina osnovna jedinica sa prefiksom, gram se definiše kao izvedena jedinica, jednaka 1/1000 kilograma. Prefiksi  se dodaju na gram, a ne kg.
## Ostale mjere za  masu 
## Stare mjere za masu 
## Američki  sistem mjera
### Avoirdupois sistem mjera 
Avoirdupois sistem mjera je sistem za mjerenje mase koji se temelji na funti koja ima šesnaest unca. U službenoj upotrebi se nalazi u USA, iako se zadržao i u Kanadi i Ujedinjenom kraljevstvu neslužbeno.

### Troy sistem masa 
Kod žita veličine su jednake kao i kod Avoirdupois sistema

## Također pogledajte 
* Prefiksi mjernih jedinica
* Pretvorba mjernih jedinica
## Izvori
BIPM Međunarodni biro za težine i mere
Kategorija:Jedinice za masu
Robert II, kralj Francuske

**Robert II** (francuski: Robert II; 27. mart 972. - 20. juli 1031.), zvani **Pobožni** (francuski: le Pieux), je bio kralj Francuske od 996. do 1031. godine. Bio je sin Huge Capeta i njegove supruge Adelaide Akvitanske. Čvrste instrukcije mu je davao Gerbert Aurillac (kasnije papa Silvester II) omogućivši mu da se bavi vjerskim pitanjima koje su ubrzo postale garant njegove vladavine. Kako bi nastavio politiku svog oca, postigao je savez sa Normandijom i Anžujem.

## Biografija 
Robert II se rodio 27. marta 972. u Orléansu, kao sin budućeg kralja Huga Capeta i Adelaide Akvitanske.

Robert je nakon očeva izbora za kralja 987. određen za prijestolonasljednika, čime je potvrđena vlast dinastije Capet u Francuskoj. Unatoč bračnim problemima zbog kojih je bio privremeno izopćen, Robert je bio pobožan katolik, zbog čega je i nazvan Robert Pobožni. Uz muzičku nadarenost bio je i kompozitor, pjevač i pjesnik.

Kraljevstvo koje je Robert naslijedio nije bilo veliko, i u pokušaju proširenja svoje vlasti, odlučno je tražio svoje pravo preuzimanja feudalnih posjeda koji su ostali bez gospodara, što je obično rezultiralo sukobom. Njegova invazija u Burgundiji 1003. bila je neuspješna, i tek je 1016. zadobivši podršku Crkve bio priznat za vojvodu od Burgundije.

Među Robertovim neprijateljima bili su i njegovi sinovi Henri i Robert. Ovaj je sukob rezultirao građanskim ratom, u kojem je Robertova vojska izgubila, te se on povukao izvan Pariza.

Umro je tokom rata sa svojim sinovima 20. jula 1031. u Melunu. Pokopan je sa svojom trećom ženom u Bazilici St. Denis.

Robert II se ženio tri puta:
* c. 988 - Rozala Italijanska (c.945 - 26. januar 1003), italijanska princeza i udovica flandrijskoga grofa Arnulfa, skoro 30 godina starija od Roberta. Brak je dogovorio Robertov otac, a završio je razvodom 989.
* c. 996 - Berta Burgundska (952-1035). Budući su bili rođaci, papa Grgur V nije odobrio brak i Robert je bio izopćen. Nakon dugih pregovora s papom Silvestrom II brak je bio poništen.
* 1001 - Konstancija Provansalska (973-25. juli 1032). Kćerka Vilima I, provansalski grof, sklona spletkama i ambiciji, mužu je zagorčala život.

Djeca iz trećeg braka:
# Adela - (1003 - 8. januar 1079)
# Hugo - (1007-17. septembar 1025)
# Henrik I, kralj Francuske - (4. maj 1008 - 4. august 1060)
# Adelaida - (1009-5. juni 1063)
# Robert I, vojvoda Burgundije - (1011 - 21. mart 1076)
# Odo - (1013-1056)
# Konstancija - (1014- ?)

## Reference 
## Literatura 
* (1999). "Robert le Pieux". ''Le roi de l'an mil'' (na francuskom). Paris: Perrin. ISBN 978-2-262-01375-2.

Kategorija:Kraljevi Francuske
Kategorija:Kapetovci
Ilarion Ruvarac

250px|thumb|Ilarion Ruvarac
**Ilarion (Jovan) Ruvarac** (Sremska Mitrovica, 1. septembar 1832 – manastir Grgeteg, 8. august 1905) bio je srpski historičar, akademik SKA.

## Biografija 
Jovan Ruvarac je osnovnu školu završio u Starom Slankamenu i Starim Banovcima, a gimaziju u Sremskim Karlovcima i Beču. U Beču je studirao pravo i bavio se historijom. U Karlovačkoj bogosloviji završio je svoje studije 1859. Tu je počeo i da radi. Godine 1861. se zamonašio i uzeo ime Ilarion, po kojemu će ostati prepoznatljiv. U manastiru Grgeteg postao je arhimandrit, pa rektor Karlovačke bogoslovije.

Njegova naobrazba i kritičko prosuđivanje definira ga prvim obrazovanim srpskim historičarem. Njegovo pero bilo je oštro i kritično, pa je zato često upadao u neprilike i duge polemike. Ruvarac se obračunavao sa starijom srpskom historiografijom koja je izvođena pretežno na tradiciji i epskoj narodnoj pjesmi. Godine 1869. Ruvarac je postao član Srpskog učenog društva, a 1888. Srpske kraljevske akademije.

Ruvarac se bavio i srednjovjekovnom bosanskom historijom gdje je kroz nekoliko radova dao značajan doprinos razumijevanju dinastije Kotromanića, naročito vremena bana Tvrtka I Kotromanića, te o pravoslavlju u Bosni i Hercegovini /Banovanje Tvrtka bana 1353. do 1377, 1894; Dvije bosanske kraljice, 1893; Nešto o Bosni dabarskoj i dabrobosanskoj episkopiji i o srpskim manastirima u Bosni, 1878; O humskim episkopima i hercegovačkim metropolitims do godine 1766, 1901.

## Literatura 
* Sima Ćirković, Studija Ilariona Ruvarca ‘O knezu Lazaru’, “Boj na Kosovu, starija i novija saznanja”, Beograd 1992, 9-15.
* Branislav Đurđev, Ruvarac danas, Letopis Matice srpske 431/6, Novi Sad 1983, 980-991.
* B. Marinković, Ilarion Ruvarac i njegovo delo povodom 140-godišnjice rođenja (1832-1972), Istraživanja 2, Novi Sad 1973, 453-505.
* Radmila Pešić, Ruvarac Ilarion, “Radmila Pešić – Nada Milošević-Đorđević, Narodna književnost”, Beograd 1984, 225-226.
* Nikola Radojčić, Spisak radova Ilariona Ruvarca, "Spomenica Ruvarcu", Novi Sad 1955, 151-161.
* Radovan Samardžić, Pisci srpske istorije IV, Beograd 1994, 241-247.
* Jaša Tomić, Nekrolog arhimandritu Ilarionu Ruvarcu, Godišnjak SKA 19, Beograd 1905, 348-362.
* Andrija Veselinović, Ruvarac Ilarion (Jovan), “Enciklopedija srpske istoriografije (Priredili Sima Ćirković i Rade Mihaljčić)”, Beograd 1997, 627-629.
* ... Ruvarac Ilarion, “Opća enciklopedija Jugoslovenskog Leksikografskog zavoda, 7 (Raš-Szy)”, Zagreb 1981, 227.
* ... Ruvarac Ilarion, “Mala enciklopedija Prosveta, 3 (R-Š), Beograd 1978, 85.
*https://archive.org/details/ZbornikIlarionaRuvarca
*http://www.ikum.org.rs/files/biblioteka/suvajdzic_ilarion.pdf

## Reference 
Kategorija:Historiografija srednjovjekovne Bosne
Kategorija:Članovi SANU
Kategorija:Biografije, Sremska Mitrovica
Kategorija:Rođeni 1832.
Kategorija:Umrli 1905.
Kategorija:Srbijanski historičari
Pirati s Kariba (čvor)

* Piratstvo u Karipskom moru
* *Pirati s Kariba: Cijena slobode*, roman A. C. Crispina

## Također pogledajte 
* Kompletna franšiza *Pirati s Kariba*, u koju spadaju:
** Pirati s Kariba (atrakcija), atrakcija u *Disneylandu*
** serijal filmova zasnovan na spomenutoj atrakciji; svi su u produkciji i distribuciji *Walt Disney Picturesa*:
*** *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* (2003)
*** *Pirati s Kariba: Mrtvačeva škrinja* (2006)
*** *Pirati s Kariba: Na kraju svijeta* (2007)
*** *Pirati s Kariba: Na čudnijim plimama* (2011)
*** *Pirati s Kariba: Salazarova osveta* (2017)
** Videoigre zasnovane na filmovima:
*** *Pirates of the Caribbean* (videoigra), računarska RPG-igra *Bethesda Softworksa*, i akcijski orijentirana *Pirates of the Caribbean: The Legend of Jack Sparrow* (*Bethesda*)
*** *Pirates of the Caribbean Multiplayer Mobile*, mobitelska igra u realnom vremenu za više igrača dostupna na *Verizonovim* mobitelima (*Floodgate Entertainment* i *Disney*)
*** *Pirates of the Caribbean: Armada of the Damned*, akcijska i RPG-igra koju je razvila kompanija *Propaganda Games*
*** *Pirates of the Caribbean Online*, MMORPG izdan u oktobru 2007. od strane *The Walt Disney Companyja*
*** Pogledajte spisak videoigara "Pirates of the Caribbean" za kompletan spisak videoigara (uključujući nadolazeće naslove i otkazane projekte).
* *Pirates of the Caribbean*, čamac koji je učestvovao u Volvo Ocean Raceu 2005–2006.
Alibegovci

**Alibegovci** su naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.

## Historija 
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Doboj.

## Stanovništvo 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt općine Usora
Klokotnica

**Klokotnica** je naseljeno mjesto u općini Doboj-Istok, Bosna i Hercegovina.

## Geografija
Prema statistickim podacima objavljenim 1972. godine Klokotnica je bila najveće mjesto u tadašnjoj općini Doboj.
Prostire se od 44,60° sjeverne geografske širine i 18,70° istočne geografske dužine i pripada brdsko-nizinskom tipu naselja. Najniža tačka  nalazi se na 154 metra, a najviša na 471 metar nadmorske visine (kota "Hrkoje"). Površina Klokotnice iznosi 13,51&nbsp;km2 što čini trećinu površine cjelokupne općine Doboj-Istok.

Ovaj kraj pripada tipu umjereno kontinentalne klime sa srednjom godišnjom temperaturom oko 10,5° celzijusa i 900–1000&nbsp;mm padavina godišnje.

## Historija 
Klokotnica se prvi put spominje kao upisano naselje, u pisanom izvoru pod naslovom: "Prva dva popisa Zvorničkog sandžaka iz 1519 i 1533. godine".
Klokotnica se nalazila u nahiji Soko, koja je bila u granicama Zvorničkog sandžaka. Ove popise je  sa turskog na bosanski jezik preveo dr. Adem Handžić, a objavila ih je Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine. Prema ovim popisima u Klokotnici su postojale 4 muslimanske i 14 hrišćanskih kuća.

Poslije 2. svjetskog rata Klokotnica je u sastavu Narodnog odbora općine Brijesnica srez Gračanica. Od 1955. godine pripada novoformiranoj općini Suho Polje. Ukidanjem srezova ukida se i Narodni odbor općine Suho Polje, od kada se Klokotnica nalazi u sastavu općine Doboj. U toku 1992. god uslijedilo je formiranje Povjereništva ratnog Predsjedništva Bosne i Hercegovine na istočnom dijelu općine Doboj, da  bi kasnije i zvanično dobili saglasnost kao zasebna društveno-politička zajednica. Tako je Doboj-Istok jedna od najmlađih općina u Bosni i Hercegovini, a samim tim i mjesna zajednica Klokotnica koja čini njen veći dio.

## Stanovništvo 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt općine Doboj-Istok
Agatija

**Agatija** (grčki: Ἀγαθίας σχολαστικός; oko 536-579/582), bizantski pisac.

Agatija je rođen u Mirini u Maloj Aziji. Učio je književnost u Aleksandriji i pravo u Bejrutu. Djeluje u Carigradu. Bavio se književnošću i advokatskim poslom. Nalazio je vremena i da se bavi historijom. Rezultat tog bavljenja je spis *Historia* u pet knjiga u kojima opisuje događaje iz bizantske historije od 552. do 559. godine. Opisuje uglavnom ratove Bizanta sa susjedima, ali u opise ratova ubacuje digresije o običajima i podneblju. Agatijino djelo značajan je izvor za historiju južnih Slavena.
mini|Evropa 533-600

## Reference 
Kategorija:Bizantski historičari
Keira Knightley

**Keira Christina Knightley** britanska je glumica porijeklom iz glumačke porodice, kao i većina hollywoodskih zvijezda. Majka joj je Sharman MacDonald, glumica i kasnije dramaturginja, a otac Will Knightley glumac. Keira se od malena bavila glumom, ali su joj roditelji dopuštali taj hobi samo ukoliko ne remeti njene školske obaveze te je djevojčica, inače disleksičarka, morala učiti i za vrijeme praznika.

Prvi film snima sa 9 godina (*A Village Affair*, 1994), no najveća produkcija u kojoj je na početku glumila svakako je *Fantomska prijetnja* (*Star Wars: Episode I - The Phantom Menace*, 1999), gdje ima malu ulogu kraljicine dvojnice. Zapažena je i u trileru *Sklonište straha* (2001), ali glavni proboj ostvarila je kao nogometašica u filmu *Baš kao Beckham* (2002). Slijedila je uloga u britanskom romantičnom hitu *Zapravo ljubav* (2003).

I dok je u prvom filmu u kojem je radila za producenta Jerryja Bruckheimera (*Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera*) samo statirala u akcijskim scenama, u kasnijim njegovim projektima sve više postaje glavna heroina. U *Kralju Arthuru* (2004) kao Guinevere predvodi pleme boraca i rukuje lukom i strijelom, a u akcijskom trileru *Domino* glumi glavnu ulogu: lovca na ucijenjene glave.

Godine 2005. tumači Elizabeth Bennet u ekranizaciji *Ponosa i predrasuda*, poznatog romana koji je 1813. napisala britanska književnica Jane Austen. Za ulogu u ovom filmu nominirana je za *Oscara*.

## Nagrade 
**2002.**
* Golden Wave; Najbolja glumica: *Baš kao Beckham* (2002)
**2003.**
* ALFS Award; Najbolja britanski debitant: *Baš kao Beckham* (2002)
**2004**
* Hollywood Film Awards; Najbolji debitant: *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* (2003)
* Irish Film and Television awards; Najbolja strana glumica: *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* i *Kralj Arthur* (2004)
* Teen Choice Award; Najbolji par: Keira Knightley i Orlando Bloom: *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* (2003)
* Teen Choice Award; Najbolji poljubac: Keira Knightley i Orlando Bloom: *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* (2003)
**2005.**
* New York Film Critics Online; Najbolja glumica: *Ponos i predrasude* (2005)
**2006.**
* Teen Choice Award; Najbolji vrisak: *Pirati s Kariba: Mrtvačeva škrinja* (2006)
* Teen Choice Award; Najbolji prikaz bijesa: *Pirati s Kariba: Mrtvačeva škrinja* (2006)

## Filmografija 
* *Ratovi zvijezda: Fantomska prijetnja* (1999)
* *Princeza lopova* (2001)
* *Sklonište straha* (2001)
* *Baš kao Beckham* (2002)
* *Pirati s Kariba: Prokletstvo Crnog bisera* (2003)
* *Zapravo ljubav* (2003)
* *Kralj Arthur* (2004)
* *Pomračenje* (2005)
* *Domino* (2005)
* *Ponos i predrasude* (2005)
* *Pirati s Kariba: Mrtvačeva škrinja* (2006)
* *Pirati s Kariba: Na kraju svijeta* (2007)
* *Svila* (2007)
* *Okajanje* (2007)
* *Na rubu ljubavi* (2008)
* *Igra imitacije* (2014)

## Vanjski linkovi 
*
*Rotten-tomatoes.com 
*KeiraWeb

Kategorija:Britanski glumci
Kategorija:Biografije, Teddington
Kategorija:Rođeni 1985.
Kategorija:Živi ljudi
Ayerbe

**Ayerbe** je grad u Španiji. Nalazi se u španskoj autonomnoj zajednici Aragón, u provinciji Huesca. Naseljenost iznosi 1.111 stanovnika (prema podacima iz 2013. godine).

## Geografija 
### Položaj 
Ayerbe je smješten 28 kilometara od Huesce. Sa Pamplonom je povezan autoputem **A 132**. Željezničkom linijom povezan je sa Madridom. Kroz grad protječe rijeka Gállego. Geografske koordinate grada su: 42°16′36″N 00°41′21″W.

### Vegetacija 
Tlo je pretežno suho i kamenito. Zemljište je uglavnom prekriveno borovima, maslinama i stablima badema. Na istoku i jugu su područja na kojima se proizvode žitarice.

## Kultura 
Ayerbe se može pohvaliti činjenicom da je Santiago Ramón y Cajal, dobitnik Nobelove nagrade za fiziologiju ili medicinu 1906. godine, ovdje živio deset godina.

U gradu se nalaze gradska biblioteka, barovi, kasina, pješačke i biciklističke staze. Tu je i nekoliko restorana i hotel. U atrakcije grada spada i Fontaneta park, te fontana La Fuente de los Tres Caños.

Od 9. septembra u gradu se održava proslava St.Leticie.

## Galerija 

Datoteka:Palacio de Ayerbe.JPG|Palača iz 16.vijeka
Datoteka:Ayerbe.gigantes.2005.6.18.4.jpg|Parada st.Leticie
Datoteka:Ayerbe-Refollau.jpg|Refollau, tradicionalni desert
Datoteka:Pza de Aragón.jpg|Trg Aragón

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* www.ayerbe.es
* 20px Himno a la Virgen de Casbas Fichero Audio (MID) 

Kategorija:Gradovi u Španiji
Henrik I, kralj Francuske

**Henrik I** (; 4. maj 1008 – 4. august 1060) bio je francuski kralj od 1031. do 1060. Tokom njegove vladavine, Francuska je imala najmanju površinu i iz tog razloga on se često smatra najslabijim kraljem iz dinastije Kapet. Iako su ga drugi historičari smatrali jakim, bio je prisiljen voditi realnu politiku imajući na umu ograničenu moć Francuske.

## Vladavina 
Henrik je rođen u Reimsu kao sin francuskog kralja Roberta II i Konstancije Provansalske. Postao je prijestolonasljednik nakon smrti svog starijeg brata Huge 1025. godine. Krunisan je za kralja Francuske u katedrali u Reimsu 14. maja 1027. godine. Nakon dolaska na prijestolje 1031. godine, suočio se sa majkom i velikim vazalima koji su željeli da na francuskom prijestolju bude njegov mlađi brat Robert. Henrik je dobio podršku cara Svetog rimskog carstva Konrada II i vojvode Normandije Roberta I, ali kako bi sklopio mir dao je bratu vojvodstvo Burgundiju.

Henrik je također pritekao u pomoć mladom vojvodi Normandije Vilijamu (budući Vilijam Osvajač), kako bi ugušio pobunu Vilijamovih vazala. Godine 1047. Henrik je osigurao vojvodstvo za Vilijama u konačnoj pobjedi nad vazalima u bitki kod Caena. Nekoliko godina kasnije, kad se Vilim, inače rođak engleskog kralja Edvarda Ispovjednika, oženio kćerkom flandrijskoga grofa, Henrik se pobojao moguće Vilimove moći. Stoga je 1054. i ponovno 1058. pokušao osvojiti Normandiju, ali je oba puta bio poražen. Unatoč Henrikovim naporima, njegova tridesetogodišnja vladavina je bila obilježena vrhuncom feudalne moći u Francuskoj.

Kralj Henrik I je umro 4. augusta 1060. u Vitry-en-Brieu, i pokopan je u Bazilici St. Denis. Naslijedio ga je sin Filip I, kojem je tada bilo 7 godina, te je sljedećih šest godina kao regent vladala Henrikova žena, Ana Kijevska.

Henrik je također bio vojvoda od Burgundije od 1016. do 1032. godine, kada je abdicirao u korist svoga brata Roberta.

## Porodica 
Henrik se ženio dva puta:
* 1043. - Matilda Frizijska
* 19. maja 1051. - Ana Kijevska (1024 - 1075)

:Potomstvo:
# Filip I, kralj Francuske (23. maj 1052 - 30. juli 1108) 
# Hugo I, grof Vermandoisa (1057 - 1102)
# Robert (c. 1055 - c. 1060) 
# Ema (?)

## Reference 
Kategorija:Kraljevi Francuske
Kategorija:Kapetovci
Menandar Protektor

**Menandar Protektor** (6. vijek, Carigrad), bizantski pisac.

Menandar je rođen sredinom 6. vijeka u Carigradu. Studirao je pravo, pa napustio studij i posvetio se nešto slobodnijem životu. Preokret je učinio kada je za bizantskog cara izabran Mauricije (582-602), inače poznat kao mecena, pokrovitelj i ljubitelj nauke i umjetnosti. Menandar je postao član careve straže (protektor, odakle mu i nadimak). Tako je materijalno osiguran mogao da se posveti pisanju. Njegov uzor bio je Agatija. On nastavlja njegov rad i opisuje događaje od 558. do 582. godine. No od njegovog rada, očito Hronike, su očuvani samo fragmenti. Uprkos tome mjesto i uloga njegovog rada su izuzetno značajni jer mnogi kasniji bizantski pisci su ga preuzimali zbog davanja iscrpnih i pouzdanih opisa. Daje informacije i o Slavenima (Sirmium, Singidunum).

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Istorijska biblioteka: Menandar Protektor

Kategorija:Bizantski historičari
Teofilakt Simokata

**Teofilakt Simokata** (Θεοφύλακτος Σιμοκάτ(τ)ης - Theophylaktos Simokat(t)es) (7. vijek), bizantski pisac.

O životu Teofilakta Simokate se malo zna. Teofilakt je rodom iz Egipta i pripado je krugu tamošnjih sofista. Bio je prefekt i carev sekretar. Zauzimao je visoku poziciju na dvoru cara Heraklija (610-641). Uzima se da je i sam car potjecao iz Afrike, te da je sebi na dvor pozvao i Teofilakta koji je trebao da potpomogne njegovu kulturnu politiku.

Teofilakt je napisao spis *Prirodoslovna pitanja* (Quaestiones physicae), zbirku pjesama *Pisma* (Epistolae), djela koja su bila jako popularna u Bizantu, za razliku od trećeg njegovog djela *Historija* (Historia). Njegova Historija je sadržana u osam knjiga. U njoj opisuje doba vlade cara Mauricija (582-602), tj. nastavlja na ranije djelo Menandra Protektora. Svoje djelo je stvarao u periodu 628-638. Uzor mu je bila Tukididova historija. Njegovo djelo je pouzdano za praćenje bizantske historije vremena cara Mauricija, ali je hronološki izmiješano i teško pratljivo. I stil izlaganja mu je težak zbog izvještačenog pokušaja da retorskim stilom ostavi utisak na čitatelja. Uzima se da ga je dobro procijenio Eduard Norden, koji je za Simokatin jezik kazao: 'Ako hoćeš da znaš šta je glupo, onda čitaj njega!' No drugi navode da je to ipak odraz njegovog afričkog porijekla u jeziku, kulturi, stilu i miljeu carigradske sredine. Teofilakt Simokata je važan izvor za historiju borbi Bizanta protiv Avara i Slavena u doba cara Mauricija. On daje opis avarskog osvajanja Sirmiuma, provalama Avara i Slavena u Ilirik, njihovo pljačkanje Trakije, opsada Singidunuma, borbe Bizanta i Slavena na donjem Dunavu te prodor kagana u Dalmaciju.

Kaganov prodor u Dalmaciju (597. godine):

* 'U tom području nalazi se zemlja Dalmacija. Učinivši potreban broj konačišta, varvarin stiže u takozvane Vonke i, osvojivši grad pomoću ratnih sprava, poruši četrdeset tvrđava.'

Uzima se da bi navedeno trebalo biti na putu Sirmium – Salona, negdje na području današnje Bosne i Hercegovine.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Izvori za historiju srednjovjekovne Bosne
Kategorija:Bizantski historičari
Filip I, kralj Francuske

**Filip I**(; 23. maj 1052 – 29. juli 1108) bio je kralj Francuske od 1060. do 1108. Bio je sin kralja Henrika I i Ane Kijevske. Filip je bio prvi Capet koji je značajno povećao kraljevsku domenu; zauzeo je Gatinais, Corbie Abbey, Vexin i Berry. Vodio je odbrambenu, ali uspješnu borbu protiv anglo-normana, postigao kompromis oko borbe za investituru i bio je poznat po svom skandaloznom odnosu sa Bertradom od Montforta.

## Biografija 
### Porijeklo i rano djetinjstvo 
Filip je rođen 23. maja 1052. godine u Champagne-et-Fontaineu, kao najstariji sin francuskog kralja Henrika I i njegove supruge Ane Kijevske. Njegovo ime je bilo grčkog porijekla i neće biti prvi kralj Francuske sa tim imenom. Iako je okrunjen za kralja u sedmoj godini, do 1066. godine je kao regent vladala njegova majka.

Filipov prvi brak je bio s Bertom Holandskom (1055 - 30. jula 1094). Njihova djeca su bila:

* Konstancija (1078 - c. 1125); udata za šampanjskog grofa Hugu I, i nakon poništenja braka za antiohijskog kneza Boemunda I
* Luj VI

Iako je u braku dobio potrebnog nasljednika, Filip se zaljubio u anžuvinsku groficu Bertradu, suprugu anžuvinskog grofa i budućeg jeruzalemskog kralja Fulka. Ostavio je Bertu, i oženio se Bertradom 1092. Hugo od Lyona ga je 1094. po prvi put izopćio; nakon duge šutnje papa Urban II je godinu dana kasnije ponovio izopćenje na saboru u Clermontu. Kazna je nekoliko puta bila ukidana jer je Filip obećavao da će se razići s Bertradom, ali bi joj se ponovno vratio. Nakon 1104. izopćenje se nije ponavljalo. Kralju se u Francuskoj protivio Ivo od Chartresa, poznati kanonski pravnik.

Djeca Filipa i Bertrade su bila:

* Filip (c. 1093 - 1123) 
* Florus  (c. 1095 - 1118) 
* Cecilija (1097 - 1145)

Velik dio Filipove vladavine je, kao i kod njegovog oca, prošao u gušenju pobuna vazala gladnih moći. Godine 1077. je sklopio mir s Vilimom II, vojvodom Normandije, koji je odustao od osvajanje Bretanje. Filip je 1082. proširio svoje posjede pripojenjem Vexina, a 1100. je prezeo kontorlu nad Bourgesom.

Za Filipovog vremena je pokrenut i Prvi križarski rat, u kojem on isprva nije učestvovao zbog sukoba s Urbanom II. Urban mu ionako ne bi dopustio učešće, jer je prije sazivanja križarskog pohoda potvrdio Filipovo izopćenje. Filipov je brat Hugh od Vermandoisa bio jedan od najznačajnijih učesnika.

Kralj Filip I je umro u Melunu 29. jula 1108. i pokopan je samostanu Saint-Benoît-sur-Loire - a ne u Bazilici St. Denis, kao gotovo svi kraljevi iz dinastije Capet. Naslijedio ga je sin Luj VI.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Kraljevi Francuske
Kategorija:Kapetovci
Kategorija:Rođeni 1052.
Kategorija:Umrli 1108.
Kategorija:Biografije, Champagne-et-Fontaine
Jovan Malala

**Jovan Malala** (kraj 5. vijeka, Antiohija – poslije 574., Carigrad) /malal – retor, advokat/ je Sirijac po porijeklu, bizantski pisac.
mini

Jovan Malala je rođen u Antiohiji krajem 5. vijeka, a kada su 540. Perzijanci zauzeli Antiohiji on se preselio u Carigrad. Jovan Malala je pisac velike *Hronike* (*Hronographia*). Prema tradiciji ove i kasnijih bizantskih hronika kao književne i historijske vrste, to je izlaganje događaja od početka svijeta (od Adama) do piščeva vremena. Njegovo djelo ima 18 knjiga. Uzima se da je on prvih sedamnaest knjiga koji izlažu događaje do 540. završio još dok je bio u Antiohiji, a da je posljednju, osamnaestu knjigu koja prati događaje do 565. godine, dovršio u Carigradu. Malala je autor prve obimnije kršćanske hronike u Bizantu. Cilj mu je bio napisati djelo za šire mase čitalaca i vjernika. Njegova hronika je bila popularna i čitana. Osim toga bila je uzor mnogima, pa i u slavenskom svijetu u stvaranju njihovih hronika.

Malala kao historičar ipak nije dovoljno kritičan. Njegove informacije su najčešće neprovjerene i neujednačene. Najbolji dijelovi, kao i kod većine hroničara, pripadaju njegovom vremenu, kada je kao savremenik pratio određene događaje.

**Izvori (sa en wiki)**
* E. Jeffreys, B. Croke, and R. Scott (eds.), Studies in John Malalas (Sydney: Australian Association for Byzantine Studies, 1990) (Byzantina Australiensia, 6), pp. 1-25.
* David Woods, "Malalas, Constantius, and a Church-inscription from Antioch," Vigiliae Christianae, 59,1 (2005), pp. 54-62.
* J. H. W. G. Liebeschuetz, "Malalas on Antioch," in Idem, Decline and Change in Late Antiquity: Religion, Barbarians and their Historiography (Aldershot, Ashgate, 2006) (Variorum Collected Studies).

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Bizantski historičari
Robin Finck

**Robin Finck** (Robin Fink) (rođen 7. novembra, 1971) je gitarista američke hard rock grupe Guns N' Roses. Svirao je sa grupom Nine Inch Nails i sa Soleil cirkusom. 1996. godine zamijenio je Slasha nakon njegovog napuštanja benda, potpisujući ugovor na dvije godine. Po isteku ugovora se vraća u bend Nine Inch Nails, svirajući na njihovim turnejama *Fragility v1.0* i *Fragiliy v2.0*. Ubrzo po okončanju turneja, krajem 2000. godine se vraća u Guns N' Rosese radeči brojne koncerte i postaje stalni član benda.

Od 2001. godine oženjen je akrobatkinjom iz cirkusa Cirque du Soleil, Biancom Sapetto, sa kojom nema djece.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica 

Kategorija:Biografije, Park Ridge
Kategorija:Američki muzičari
Kategorija:Rođeni 1971.
Kategorija:Američki gitaristi
Kategorija:Živi ljudi
Tommy Stinson

mini|233x233piksel
**Tommy Stinson** (Tomi Stinson) (rođen kao **Thomas Eugene Stinson** (Tomas Judžin Stinson), 6. oktobra, 1966. godine u Minneapolisu, SAD) je američki basista, koji je trenutno član benda Guns N' Roses.

Sa muzikom je počeo sa samo 12 godina, kada se pridružio alternativnom bendu *The Replacements*. Gunsima se priključio 1998. godine.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Tommy Stinson.com 
* Službena MySpace Tommy Stinson stranica 

Biografije
Kategorija:Američki muzičari
Kategorija:Rođeni 1966.
Kategorija:Američki basisti
Kategorija:Guns N' Roses
Kategorija:Živi ljudi
Starački dom

**Starački dom** je ustanova za starije osobe koje nemaju mogućnosti da žive sami. Za ovo može postojati više razloga ali duboka starost u kombinaciji sa bolešću je glavni.

Uobičajeno je da starački domovi za svoje korisnike nude zajedničke površine za rekreaciju, jelo i druženje, a da korisnici usluga doma imaju posebne apartmane. Nivo usluga u staračkim domovima dosta varira u zavisnosti od države ili mjesta gdje se nalazi dom pa do cijene boravka u istom. Plaćanje za boravak u domu se može vršiti u mjesečnom iznosu, ili jednokratno.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
Kategorija:Penzija
Kategorija:Starački dom
Marija Šestić

**Marija Šestić** (rođena 5. maja 1987) je bosanskohercegovačka pjevačica, muzičarka i muzička pedagoginja. Predstavljala je Bosnu i Hercegovinu na Eurosongu 2007. u Helsinkiju (Finska) s pjesmom "Rijeka bez imena". Šestić je sakupila ukupno 106 bodova, plasiravši se na jedanaesto mjesto od dvadeset četiri prijavljena. Pjesma je objavljena i u engleskoj verziji pod nazivom "Never Wake Me Up". Njena uža umjetnička oblast je muzička reprodukcija, konkretno klavir.

## Biografija 
Muzičku karijeru počinje sa šest godina na dječijim festivalima. U istoj dobi počinje da svira klavir i upisuje Osnovnu muzičku školu „Vlado Milošević“. Sa 13 godina upisuje Akademiju umjetnosti, a postiže zapažene rezultate na dječijim festivalima u Bosni i Hercegovini i regionu. Osvajila je niz nagrada na takmičenjima i festivalima mladih pijanista (Laureat na Međunarodnom takmičenju mladih pijanista 2006. u kategoriji klavirski duo). Šestić se upisala i na studij klavira u Banja Luci. Godine 2003. izdaje debitantski album i počinje profesionalnu karijeru. Od 2007. godine radi  na Akademiji umjetnosti u Banja Luci stekavši zvanje umjetničkog saradnika. Sarađuje sa gudačkim, puhačkim, gitarskim, odsjekom za solo pjevanje, te operskim studiom. Pored toga radi i kao profesor uporednog klavira. Učestvovala je na seminaru AEC-a za pop i džez platformu na *Kunstenuniversitat* u Gracu kao predstavnik Akademije umjetnosti Banja Luka. Godine 2010. učestvovala je na svjetskoj izložbi zvanoj „EXPO“ u Šangaju, Kina, kao predstavnik BiH. Iste godine magistrira na Akademiji umjetnosti u klasi prof. Nevene Popović. Nastupala je širom Balkana i Evrope: u BiH, Srbiji, Crnoj Gori, Hrvatskoj, Sloveniji, Albaniji, Makedoniji, Rusiji, Bjelorusiji, Rumuniji, Holandiji, Belgiji, Njemačkoj, Francuskoj, Švicarskoj, Austriji, Italiji, Finskoj, Norveškoj, Kini, UAE i Kataru.

Trenutno ima zvanje višeg umjetničkog saradnika u oblasti Reprodukcije muzike na Akademiji umjetnosti.

### Nagrade 
Dobitnica je nagrade Skupštine Grada Banja Luka za izuzetan doprinos u oblasti kulture i umjetnosti 2007. godine.

## Muzička porodica 
Njen otac Dušan Šestić autor je bosanskohercegovačke himne Intermezzo.

## Također pogledajte 
* Eurosong

## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt BH Eurosonga 2007.

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1987.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Banja Luka
Kategorija:Bosanskohercegovačke pjevačice
Kategorija:Bosanskohercegovački predstavnici na Euroviziji
Kategorija:Predstavnici na Eurosongu 2007.
Strategikon

**Strategikon** (grč. Στρατηγικόν) je vojni priručnik za generale i vojne stratege bizantske vojske. Autorstvo ovog djela pripisuje se raznim autorima, pa čak i carevima, a većina ga citira pod: Pseudo-Mauricije. Djelo je nastalo početkom 7. vijeka.

Mada su Bizantinci (Romeji) naslijedili bogato ratničko iskustvo starih Rimljana i u brojnim ratovanjima sa susjedima izvojevali slavne pobjede, slabiju su pažnju posvećivali teorijskom pojašnjavanju ratne vještine. To kompenzira činjenica da su prepisivali stare vojne priručnike i stare vojne teoretičare. Otuda Strategikon, kao rijetko originalno djelo vojnog priručnika ima izuzetan značaj za izučavanje vojne vještine u Bizantu. Knjiga je podijeljena na dvanaest poglavlja. Opisuje organizaciju vojske, regrutovanje, život u kasarni i logoru, vojnu administraciju, obuku, borbenu taktiku u raznim vidovima ratovanja. Među važnijim postavkama, pored vlastite pripreme, Strategikon podrazumijeva da je za uspjeh potrebno i poznavanje protivnika. Otuda su u ovom djelu navedeni vojni običaji i vojna tehnika bizantskih susjeda Avara, Perzijanaca, Franaka, Langobarda, Slavena i drugih.

Antički vojni teoretičari su ipak u svemu uzor Strategikonu, tako da na brojnim mjestima on i ne donosi nešto novo. Njegova novina nalazi se u razradi poznavanja neprijatelja, u prilagođavanju i usvajanju njihovih metoda ratovanja. Strategikon je dragocjen historijski izvor obzirom da daje pregled ratne vještine bizantskih susjeda. Prema datim informacijama s pravom se uzima da je uz Prokopija Strategikon jedan od najvažnijih izvora za izučavanje doseljavanja Slavena na jugoistok Evrope.

Jedno od poglavlja Strategikona je i 'Kako treba postupati sa Slavenima, Antima i sličnim', u kojemu prati Slavene na lijevoj obali Dunava. Strategikon opisuje da su Slaveni i Anti slobodni, da ih je mnogo, da dobro podnose različite temperture i klimatske prilike te oskudicu hrane. Dalje navodi da sa strancima dobro postupaju, a zarobljenicima poslije izvjesnog vremena daju na volju da se uz otkupninu vrate u svoju zemlju ili da ostanu slobodni među njima, imaju raznoraznu divljač i životinje. Od poljoprivrednih proizvoda proso i heljdu. Dobar dio žena ponosno odlaze u smrt poslije smrti svojih muževa. Slaveni i Anti stanuju u šumama, oko rijeka, močvara i jezera. U svojim staništima prave više izlaza kao odstupnica zbog mogućih opkoljavanja. Neprijatelja napadaju iz zasjede koristeći se pogodnim terenom. Dobro se snalaze u vodi, naročito su vješti sa trskama kojima dišu pod vodom. Služe se malim kopljima, lukovima i malim otrovnim strelicama, rjetko štitovima. Ne poznaju vojni red i izbjegavaju otvorenu borbu. Dižući galamu i stvarajući buku nastoje da unesu pometnju u redove svojih protivnika. Koriste se i drugim lukavstvima, imaju više vođa i često krše ugovore ... Strategikon dalje pojašnjava kako se treba protiv njih boriti.

Kategorija:Bizantijsko Carstvo
Josip Filipović

mini|desno|170px|Josip Filipović
**Josip Filipović** (Gospić, 28. april 1819 — Prag, 6. august 1889) je bio austrijski general, podmaršal i feldcojgmajster. Potiče iz stare hrvatsko-bosanske hrišćanske porodice. Za vojne zasluge dobio je 1860. godine plemićku titulu barona.

Od samog početka svog vojničkog života učestvovao je u svim ratovima na tadašnjem području hrvatske i austrijske teritorije. Tako je, kao zamjenik komadanta glavnog štaba odjela hrvatske vojske 1848. i 1849. godine, ratovao u bitkama za Beč, kod Schwechata, Parendorfa, Altenburga i Moora. Josip Filipović se posebno proslavio u bitki kod Solferina i u austrijsko-pruskom ratu, u kojem je austrijska vojska izgubila, ali su zato hrvatske pukovnije pod njegovim vodstvom razbile italijansku i prusku vojsku na svom dijelu fronta.

Jedno vrijeme Filipović je bio komandant divizije u carskom Beču, a nedugo zatim unaprijeđen je u generalpukovnika austrijske vojske. 1878. godine, kad je na prijedlog Engleske, Austro-Ugarska Monarhija dobila međunarodni mandat da riješi "veliku istočnu krizu" tako da zaposjedne Bosnu i Hercegovinu, Filipović je kao jedan od najistaknutijih austrijskih vojskovođa preuzeo komandu, prvo 13. vojnog zbora, a potom i 2. armije s kojom je uspješno ostvario zadatak. U ratnoj operaciji učestvovale su i sve hrvatske pješačke pukovnije, koje su uspješno obavile najteži dio rata. Vojskovođa Filipović je tako ušao u Bosnu preko Save kod Broda, te je brzom i vještom akcijom zauzeo Sarajevo 19. augusta 1878. godine.

1882. godine preuzeo je vojnu komandu grada Praga, koju je obavljao do svoje smrti 1889. U tom je gradu i sahranjen.

## Reference 
Biografija (engleski)

## Vanjski linkovi 
* Kratka video-biografija barona Filipovića

Kategorija:Hrvatske vojskovođe
Kategorija:Austrijske vojskovođe
Kategorija:Austrijski generali
Čivčije Bukovičke

**Čivčije Bukovičke** su naseljeno mjesto u gradu Doboju, Bosna i Hercegovina.

## Stanovništvo 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt grada Doboja
Makljenovac (Usora)

**Makljenovac** je naseljeno mjesto u općini Usora, Bosna i Hercegovina.

## Historija 
Naselje se do rata u Bosni i Hercegovini nalazilo u sastavu općine Doboj.

## Stanovništvo 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt općine Usora