open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erich von Tschermak

**Erich Tschermak, Edler von Seysenegg** (15. novembra 1871. &ndash; 11. oktobra 1962.) bio je austrijski agronom koji je razvio nekoliko novih usjeva otpornih na bolesti, uključujući hibride pšenice i raži. Bio je sin mineraloga rođenog u Moravskoj, Gustava Tschermaka von Seysenegga. Njegov djed po majci bio je poznati botaničar, Eduard Fenzl, koji je predavao botaniku Gregora Mendela tokom studentskih dana u Beču .

Doktorirao je na Univerzitetu u Halleu u Njemačkoj 1896. godine. Tschermak je prihvatio nastavničko mjesto na Univerzitetu poljoprivrednih nauka u Beču 1901. godine, a tamo je postao profesor pet godina kasnije, 1900. godine. Von Tschermak je jedan od četvorice muškaraca - pored Hugo de Vries-a, Carl Correns-a i William Jasper Spillman-a - koji su neovisno ponovo otkrili rad Gregora Mendela na genetici. Von Tschermak je svoja otkrića objavio u junu 1900. godine. Na njegova djela iz genetike uglavnom je uticao njegov brat Armin von Tschermak-Seysenegg.

## Reference 
Kategorija:Austrijski biolozi
Kategorija:Umrli 1962.
Kategorija:Rođeni 1871.
Kategorija:Biografije, Beč
Hugo de Vries

**Hugo Marie de Vries**  (16. februara 1848 – 21. maja 1935) bio je holandski botaničar i jedan od prvih genetičara. Poznat je uglavnom po sugeriranju koncepta gena, ponovnom otkrivanju zakona nasljeđa 1890-ih, dok očito nije bio svjestan djela Gregora Mendela, po uvođenju izraza "mutacija" i po razvoju evolucijske teorije mutacija.

## Definicija gena 
1889. De Vries objavio je svoju knjigu *Intracelularna pangeneza*  u kojoj je, na osnovu modifikovane verzije teorije Pangenesisa Charlesa Darwina iz 1868. godine, pretpostavio da različiti karakteri imaju različite nasljedne nosioce. Izričito je pretpostavio da nasljeđivanje određenih osobina u organizmima dolazi u česticama. Te je jedinice nazvao *pangenes*, termin koji je 20 godina kasnije Wilhelm Johannsen skratio na gene.

Da bi podržao svoju teoriju pangena, koja u to vrijeme nije bila široko primijećena, De Vries je izveo niz eksperimenata hibridizirajući sorte više biljnih vrsta u 1890-ima. Ne znajući za Mendelov rad, De Vries je koristio zakone dominacije i recesivnosti, segregacije i neovisnog asortimana kako bi objasnio odnos fenotipa 3: 1 u drugoj generaciji.  Njegova zapažanja također su potvrdila njegovu hipotezu da nasljeđivanje određenih osobina u organizmima dolazi u česticama.
mini| Hugo de Vries pri umirovljenju ( Thérèse Schwartze, 1918)
Povukao se 1918. sa Univerziteta u Amsterdamu na svoje imanje "De Boeckhorst" u Lunterenu, gdje je imao velike eksperimentalne vrtove. Nastavio je studije sa novim oblicima sve do svoje smrti 1935.

## Knjige 
Njegova najpoznatija djela su:
* *Intracelularna pangeneza* (1889)
* *Teorija mutacije* njemačko izdanje Bd. 1-2 (1901–03), englesko izdanje svezak 2 (1909–10) Pristupljeno 20. 8. 2009
* *Vrste i sorte: porijeklo mutacijom* (1905)
* *Uzgoj biljaka* (1907), njemački prijevod (1908)

## Reference 
Kategorija:Rođeni 1848.
Kategorija:Umrli 1935.
Kategorija:Biografije, Haarlem
Kategorija:Inozemni članovi Kraljevskog društva
Ana Brnabić

**Ana Brnabić** (rođena 28. septembra 1975) jest srbijanska političarka koja trenutno obnaša dužnost predsjednice Narodne skupštine Srbije. Članica Srpske napredne stranke, prethodno je obnašala dužnost premijerke Srbije od 2017. do 2024. godine.

## Biografija
Brnabić je rođena u Beogradu. Njezin djed po ocu Anton Brnabić, Hrvat po nacionalnosti rođen je u Staroj Baški na hrvatskom ostrvu Krku te služio kao vojni oficir. Borio se s jugoslovenskim partizanima tokom Drugog svjetskog rata, a nakon rata bio je potpukovnik. Njena baka po ocu Mica rođena je u Gorobilju kod Požege (u Srbiji). Majke i djedovi su joj iz Babušnice, jugoistočne Srbije. Njen otac Zoran rođen je 1950. u Užicu, a studij je završio u Beogradu, gdje je porodica živjela.

Završila je Petu beogradsku gimnaziju 1994. godine. Na Univerzitetu Northwood () u Michiganu završila je studij poslovnog upravljanja 1998, nakon čega je stekla diplomu MBA iz marketinga na Univerzitetu Hull () u Ujedinjenom Kraljevstvu.

Krajem 2001. vraća se u Srbiju, gdje je radila za različite američke konzultantske tvrtke na projektima razvoja lokalne samouprave, a koje je financirao USAID. Od 2002. do 2011. radi u USAID-u, a kao najznačajniju inicijativu u tom razdoblju, u službenoj biografiji navodi osnivanje Nacionalne alijanse za lokalni ekonomski razvoj (NALED) 2006. godine. Od 2011. radi u američkoj kompaniji za razvoj vjetroelektrana "Continental Wind Serbia", a od januara 2013. je i njen direktor. U isto vrijeme potpredsjednica je Upravnog odbora NALED-a od 2013, a od aprila 2016. je i predsjednica UO ove javno-privatne alijanse koja okuplja lokalne samouprave, privatna poduzeća i nevladine organizacije.

Dana 29. juna 2017. postaje nova premijerka Srbije. Prva je žena i javno deklarirana gej osoba na ovoj poziciji.

U martu 2024. godine, imenovana je na poziciju predsjednice Narodne skupštine Srbije.

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Rođeni 1975.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Beograd
Kategorija:Srbijanski političari
Kategorija:Srpska napredna stranka
Orbitalni segment Axiom

mini|400x400piksel| Umjetnikov prikaz orbitalnog segmenta Axiom pristao je u prednjoj luci *Harmony*

**Orbitalni segment** **Axiom i segment Axiom** nazivi su dati planiranim komponentama Međunarodne svemirske stanice (ISS) koje je Axiom Space dizajnirao za komercijalne svemirske aktivnosti i svemirski turizam. Axiom Space dobio je odobrenje NASA-e za taj pothvat u januaru 2020. Na Međunarodnu svemirsku stanicu priključit će se do tri modula Axiom. Prvi modul mogao bi biti lansiran najkasnije 2024. godine i usidrit će se u prednju luku , što zahtijeva premještanje PMA-2. Axiom Space planira priključiti do dva dodatna modula na svoj prvi osnovni modul i poslati privatne astronaute da nastanjuju module.

Prikazi Axioma detaljno pokazuju kako će se moduli pričvrstiti na ISS i premještati ih sistemom mobilnog servisiranja, posebno Canadarm2.

Orbitalni segment Axiom činit će osnovu za **stanicu Axiom**, buduću planiranu svemirsku stanicu, izgrađenu od segmenta Axiom i dodatnih elemenata nakon povlačenja i razdvajanja ISS-a, uključujući energetski i termički modul sa zračnom komorom. Kompanija cilja sredinu 2020-tih za svoj prvi modul za pričvršćivanje na ISS i kraj 2020-tih za završetak stanice. Plan je sličan predloženoj ruskoj svemirskoj stanici OPSEK, koja bi ponovo koristila ruski orbitalni segment kao svoju osnovu.

Unutrašnjost orbitalnog segmenta Axiom dizajnirao je francuski arhitekta i dizajner Philippe Starck. Prikazi staništa pokazuju komoru sa zidovima koji su prekriveni čupavom podlogom i obloženi stotinama LED-a koji mijenjaju boju. Orbitalni segment Axiom imat će sadržaje, uključujući brzi Wi-Fi, video ekrane, prozore sa slikama i kupolu sa staklenim zidovima - koju Axiom naziva "najvećom prozorskom zvjezdarnicom ikad napravljenom za svemirsko okruženje".

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://www.axiomspace.com/axiom-station

Kategorija:Axiom space
Kategorija:Svemirski turizam
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Babrujsk

**Babrujsk** ili **Bobrujsk**  (bjeloruski: Бабру́йск, Babrujsk, ruski: Бобруйск, Bobruisk) grad je u Mogilevskoj oblasti u Bjelorusiji na rijeci Berezini. Prema popisu stanovništva iz 2017, Babrujsk ima 217.940 stanovnika. Ime Babrujsk (kao i ime rijeke Babrujka) vjerovatno potječe od bjeloruske riječi babyor (babër; dabar), od kojih su mnogi nekada naseljavali Berezinu. Međutim, dabrovi na tom području gotovo su istrebljeni do kraja 19. stoljeća zbog lova i zagađenja. Babrujsk zauzima površinu od 66 kvadratnih kilometara i obuhvata preko 450 ulica čija je zajednička dužina veća od 430&nbsp;km. Babrujsk se nalazi na raskrsnici pruga do Asipovčima, Žlobina i Kastričinstskog te puteva prema Minsku, Gomelju, Mogilevu, Kalinkavičima, Slutsku i Ragačovu. Ima najveću preradionicu drveća u Bjelorusiji, a poznat je i po hemijskoj, mašinogradarskoj i metaloprerađivačkoj industriji. Godine 2003. u Babrujsku su postojale 34 javne škole sa preko 34.000 učenika.

## Reference 
Kategorija:Gradovi u Bjelorusiji
Johann Christoph Friedrich Bach

**Johann Christoph Friedrich Bach** (21. juna 1732. - 26. januara 1795.) bio je virtuozo na čembalu i kompozitor, peti sin Johanna Sebastiana Bacha, kojeg su ponekad nazivali i "Bückeburg Bach".

## Biografija i muzičko stvaralaštvo 
Rođen je u Leipzigu u izbornoj kneževini Saksoniji. Od ranih godina otac ga je podučavao muzici, a podučavao ga je i njegov daleki rođak Johann Elias Bach [de]. Studirao je u Školi svetog Tome, a neki vjeruju da je studirao pravo na tamošnjem univerzitetu, ali o tome nema podataka. Godine 1750. William I, grof od Schaumburg-Lippea imenovao je Johanna Christopha čembalistom u Bückeburgu, a 1759. postao je koncertnim majstorom. Dok je bio tamo, Bach je sarađivao s Johannom Gottfriedom Herderom, koji je dao tekstove za šest pjevačkih djela.
Sačuvana je muzika za samo četiri pjevačka djela od ukupno šest.

Johann Christoph Friedrich Bach je tokom svoje muzičke karijere napisao: sonate za klavijature, simfonije, oratorijume, liturgijske pjesme i motete, opere i pjesme. Zbog sklonosti grofa Wilhelma prema italijanskoj muzici, Bach je morao prilagoditi svoj stil u skladu s tim, ali je zadržao stilske crte muzike svog oca i brata Carla Philippa Emanuela Bacha.

Oženio se 1755. pjevačicom Lucijom Elisabeth Münchhausen (1728–1803), a grof je kumovao sinu Wilhelmu Friedrichu Ernstu Bachu. Johann Cristoph Friedrich Bach je svog sina školovao u muzici kao što je njega je podučavao njegov otac, a Wilhelm Friedrich Ernst postao je muzički direktor na dvoru Fridrika Wilima II, kralja Pruske.

U aprilu 1778. on i Wilhelm otputovali su u Englesku u posjetu Johannu Christianu Bachu. Johann Christoph Friedrich Bach umro je 1795. u Bückeburgu, u 62. godini života.

Britanska enciklopedija iz 1911. kaže za njega da je: 

Značajan dio njegovog muzičkog stvaralaštvata izgubljen je u razaranju (tokom Drugog svjetskog rata) Instituta Staatliches für Musikforschung (Državnog instituta za istraživanje muzike) u Berlinu, gdje su partiture bile na čuvanju od 1917. godine. Muzikolozi Hansdieter Wohlfahrth, koji je katalogizirao njegova djela, i Ulrich Leisinger smatraju Bacha prelaznom muzičkom figurom po uzoru na njegovog polubrata Carla Philippa Emanuela Bacha, njegovog brata Johanna Christiana Bacha, braće Graun (Carl Heinrich Graun i Johann Gottlieb Graun) i Georga Philippa Telemanna. Neka muzička djela koja je komponirao bila su u stilu visokog baroka, a neka u galantnom muzičkom stilu, a u drugim djelima kombinirao je elemente oba, zajedno sa osobinama novonastalog klasičnog stila.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* https://www.bacharchivleipzig.de/en/bach-archive/johann-christoph-friedrich-bach

Kategorija:Rođeni 1732.
Kategorija:Umrli 1795.
Kategorija:Biografije, Leipzig
Kategorija:Njemački kompozitori
Kategorija:Klasični kompozitori
Pietro Fittipaldi

**Pietro Fittipaldi da Cruz** (Miami, 25. juni 1996) brazilsko-američki je automobilistički vozač. Unuk je dvostrukog svjetskog prvaka Formule 1 Emersona Fittipaldija i bratu vozača Enza Fittipaldija. Šampionske titule je osvajao u takmičenjima NASCAR Whelen All-American Series, Protyre Formula Renault, MRF Challenge i Svjetska Serija Formula V8 3.5.

## Sažetak karijere
† Fittipaldi nije pobijedio na nacionalnom prvenstvu; bio je pojedinačni šampion staze u Hickory Motor Speedwayu.

## Karijera u Formuli 1 
### Potpuni spisak rezultata u Formuli 1 
(Legenda)(Utrke u **podebljanim slovima** označavaju najbolju startnu poziciju) (Utrke u *kurzivu* označuju najbrži krug utrke)

*** Sezona u toku

## Vanjski linkovi 
* 
* Pietro Fittipaldi – statistika

Kategorija:Rođeni 1996.
Kategorija:Biografije, Miami
Kategorija:Brazilski vozači Formule 1
Barokna muzika

**Barokna muzika** jeste period ili stil zapadne umjetničke muzike komponovane od približno 1600. do 1750. godine  Ovu eru prati era renesansne muzike, a za njom je slijedila klasična era, s galantnim stilom koji je obilježio prijelaz između baroknog i klasičnog doba. Razdoblje baroka podijeljeno je u tri glavne faze: ranu, srednju i kasnu. Preklapajući se vremenski, oni se konvencionalno datiraju od 1580. do 1650., od 1630. do 1700. i od 1680. do 1750. godine. Barokna muzika čini glavni dio kanona " klasične muzike ", a sada se široko proučava, izvodi i sluša. Izraz " barok " potječe od portugalske riječi *barroco*, što znači "neispravni biser ".  Ključni kompozitori barokne ere su Johann Sebastian Bach, Antonio Vivaldi, George Frideric Handel, Claudio Monteverdi, Domenico Scarlatti, Alessandro Scarlatti, Henry Purcell, Georg Philipp Telemann, Jean-Baptiste Lully, Jean-Philippe Rameau, Marc-Antoine Charpentier, Arcangelo Corelli, François Couperin, Giuseppe Tartini, Heinrich Schütz, Dieterich Buxtehude i drugi.
Djelo Georgea Friderica Handela, Johanna Sebastiana Bacha i njihovih suvremenika, uključujući Domenica Scarlattija, Antonija Vivaldija, Jean-Philippea Rameaua, Georga Philippa Telemanna i druge, unaprijedilo je doba baroka do vrhunca. 

## Galerija 

Datoteka:Johann_Sebastian_Bach.jpg|mini|Johann Sebastian Bach, 1748.
Datoteka:Claudio_Monteverdi.jpg|mini|Claudio Monteverdi, 1640.
Datoteka:Paul_Mignard_-_Jean-Baptiste_Lully.jpg|Jean-Baptiste Lully, portret djelo slikara Paula Mignarda
Datoteka:Retrato_de_Handel.jpg|[George Frideric Handel
Datoteka:Antonio Vivaldi.jpg|[Antonio Vivaldi

## Napomene 
## Reference 
* 
* 
* 
* 
* 
* Carter, Tim, and Geoffrey Chew (2013).[full citation needed].
*   (potrebna pretplata)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*   (potrebna pretplata)
*   (potrebna pretplata)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Palisca, Claude V. (2001). "Baroque". Grove Music Online (8th ed.). Oxford University Press.
*   (potrebna pretplata)
* 
* 
* 
*  Reprinted in *Muse Baroque: La magazine de la musique baroque *, n.d.
* 
*   (potrebna pretplata)
*   (potrebna pretplata)
* 
*   (potrebna pretplata)
*   (potrebna pretplata)
*   (potrebna pretplata)
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorija:Muzičke ere
Kategorija:Klasična muzika
Kategorija:Prosvjetiteljstvo
Svjetski kup u biatlonu 2020/2021.

**Svjetski kup u biatlonu 2020/21.** (zvanično: *BMW IBU World Cup Biathlon*) je bilo 44. po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji Međunarodnog biatlonskog saveza (IBU). Niz takmičenja počeo je 27. novembra 2020. u finskom Kontiolahtiju, a završio je 21. marta 2021. u Östersundu. Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo u biatlonu 2021. u slovenskoj Pokljuki. Rezultati sa SP 2021. su se bodovali za plasman u Svjetskom kupu. Titule pobjednika Svjetskog kupa osvojili su: po treći put, nakon sezona 2018/2019. i  209/2020. ponovo Norvežanin Johannes Thingnes Bø, a kod žena Norvežanka Tiril Eckhoff. Za vrednovanje i pravo učestvovanja korišteni su rezultati IBU kupa 2018/19. Od ove sezone uvedeno je takmičenje za biatlonce mlađe od 25 godina (U25), koji u utrkama imaju plavu pozadinu startnog broja.

## Startne kvote 
; Muškarci

; Žene

## Kalendar takmičenja 
## Bodovanje 
Od sezone 2008/09. koristi se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 60 bodova, drugi 54, treći 48 itd. Ovaj sistem je zamijenio sistem od sezone 2007/08. po kojem je pobjednik dobijao 50 bodova, drugi 48, treći 46 i svaki slijedeći plasman tri, dva ili jedan bod manje.

## Muškarci 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Žene 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Mješovita štafeta
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Pobjede u Svjetskom kupu 

; Muškarci

; Žene

## Povlačenja 
## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica IBU-a
* Službena stranica sa bankom podataka IBU-a

Kategorija:2021. u biatlonu
Kategorija:2020. u biatlonu
*
Rezak Hukanović

**Rezak Hukanović** (rođen u Sanici 1. decembra 1949) bosanskohercegovački je pisac, pjesnik, recitator i novinar. Uz novinarstvo, povremeno je radio na lokalnom radiju, a do objavljivanja knjige *Deseta vrata pakla* objavio je šest zbirki pjesama. 1970-ih je postavio svjetski rekord u dužini recitovanja poezije (45 sati, neprekidno i napamet) i ušao u Guinnessovu knjigu rekorda.  Na početku rata u Bosni i Hercegovini bio je zarobljen i prebačen u Koncentracijski logor Omarska.. Novembra 1992. bio je oslobođen iz logora, te se zajedno sa suprugom i dva sina privremeno nastanio u Norveškoj.  Godine 2000. iz Norveške se vratio u Prijedor i osnovao TV produkciju – NTV 101. Autor je ili koautor tekstova za mnogobrojne pjesme poput "Svako se ponekad nekome vrati" Mahira Paloša i "Mene je učilo vrijeme" Halida Muslimovića.

## Djela
**Nemiri žute planete* (1969) – poezija
**Kosa* (1976)
**Susreti* (1978) – omladinska poezija
**Berači zvijezda* (1978) – poezija
**Deseta vrata pakla* (1993) – prevođeni dokumentarni autobiografski roman
**prvo reizdanje (2013)

## Reference
## Vanjski linkovi
*'Rezak Hukanović: Svjedok i preživjeli desetog kruga pakla' 
*Rezak Hukanović na sajtu Discogs
**kao *R. Hukanović*

Kategorija:Rođeni 1949.
Kategorija:Biografije, Prijedor
Kategorija:Bosanskohercegovački novinari
Kategorija:Bosanskohercegovački pisci
Velika nagrada Sakhira 2020.

**Velika nagrada Sakhira 2020.** (službeno poznata kao **"Formula 1 Rolex Sakhir Grand Prix 2020"**) automobilska je utrka Formule 1 koja se održana 6. decembra 2020. na stazi Bahrain International Circuit – Outer Track u Sakhiru, u Bahreinu. Ovo je bila šesnaesta utrka u sezoni 2020 i prva utrka za Veliku nagradu Sakhira.

Romain Grosjean neće se takmičiti za Veliku nagradu Sakhira nakon nesreću u prethodnoj utrci. Vozač Haasa zamijenio je Brazilac Pietro Fittipaldi.

Vozač Williamsa George Russell je bio izabran da zamijeni svjetskog šampiona Lewisa Hamiltona, nakon što se vozač Mercedesa je bio dobio pozitivan nalaz na koronavirus. Jack Aitken bio je Russellova zamjena u Williamsovom bolidu.

Vozač Mercedesa Valtteri Bottas osvojio je petu pol-poziciju u sezoni, i ukupno 16. u karijeri. Vozač Racing Pointa Sergio Pérez ostvario je svoju prvu pobjedu u Formuli 1. Drugo mjesto zauzeo je Esteban Ocon iz Renaulta, a treće mjesto osvojio je Lance Stroll na drugom Racing Pointu.

## Treninzi 
### Prvi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na prvom treningu.

### Drugi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.

### Treći trening (subota)
Vremena prvih pet vozača na trećem treningu.

## Kvalifikacije (subota)
: Lando Norris – počeo sa 19. pozicije zbog korištenja četvrtog motora i četvrtog turbopunjača.
: Pietro Fittipaldi – počeo sa 20. pozicije zbog korištenja trećeg spremnika energije i trećeg elektronske kontrolne jedinice.

## Utrka (nedjelja) 
## Rangiranje nakon utrke 
;Vozači

;Konstruktori

* Samo je prvih 5 plasmana uključeno za obje tabele.

## Zanimljivosti 
### Vozači 
* 1. pobjeda i 10. podijum za Sergia Péreza;
* 1. podijum za Esteban Ocon;
* 1. najbrži krug za Georgea Russella.

### Konstruktori 
* 1. pobjeda za Racing Point.

### Motor 
* 1. pobjeda za BWT Mercedes.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* formula1.com – Rezultati 1. treninga 
* formula1.com – Rezultati 2. treninga 
* formula1.com – Rezultati 3. treninga 
* formula1.com – Rezultati kvalifikacija 
* formula1.com – Rezultati utrke 
* stasf1.com – detalji utrke 

Kategorija:2020. u Bahreinu
Sakhir
2020
Svjetski kup u biatlonu 2010/2011.

{{Infokutija Svjetski kup (zimski sportovi)
| takmičenje                   = Svjetski kup u biatlonu 2010/2011.

| takmičenje1                  = Ukupno: 
| pobjednik1                   =     
| takmičenje2                  = Pojedinačno:
| pobjednik2                   =     
| takmičenje3                  = Sprint:
| pobjednik3                   =     
| takmičenje4                  = Potjera:
| pobjednik4                   =      
| takmičenje5                  = Masovni start:
| pobjednik5                   =  }   
| takmičenje6                  = Štafeta:
| pobjednik6                   =       
| takmičenje7                  = Kup nacija:
| pobjednik7                   =     
| takmičenje8                  = 
| pobjednik8                   = 
| takmičenje9                  =
| pobjednik89                  = 

| mjesto                       =  10   10
| pojedinačna_takmičenja       =  26   26
| timska_takmičenja            =  4+3   4+3
| otkazana_takmičenja          =  -   -
| zaustavljena_takmičenja      = 

| države                       =  37   34
| sportisti                    =  204   160

| posljednja                   = 2009/10.
| sljedeća                     = 2011/12.
}}
**Svjetski kup u biatlonu 2010/2011.** bilo je 34. po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji Međunarodnog biatlonskog saveza (IBU). Sezona je počela 1. decembra 2010. u Östersundu u Švedskoj, a završena 20. marta 2011. u Oslu u Norveškoj. U ovoj sezoni, takmičenja su održavana po 29-i put u ženskoj konkurenciji. Takmičenja u muškoj konkurenciji održana su u disciplinama pojedinačno na 20&nbsp;km, sprint 10&nbsp;km, potjera 12,5&nbsp;km, štafeta 4 × 7,5&nbsp;km i masovni start, a u ženskoj pojedinačno na 15&nbsp;km, sprint 7,5&nbsp;km, potjera 10&nbsp;km, masovni start i štafeta 4 × 6&nbsp;km. Od ove sezone po četvrti put je na programu bila mješovita štafeta 2 × 6&nbsp;km + 2 × 7,5&nbsp;km, gdje su prvo trčale žene 6&nbsp;km, a zatim muškarci 7,5&nbsp;km.  Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo u ruskom Hanti-Mansijsku. Utrke sa svjetskog prvenstva su brojane za plasman u Svjetskom kupu. Pobjednik Svjetskog kupa u muškoj konkurenciji postao je po prvi put, Norvežanin Tarjei Bø, dok je u ženskoj konkurenciji prvi put pobijedila Finkinja Kaisa Mäkäräinen.

## Kalendar takmičenja 
## Bodovanje 
Od sezone 2008/09. koristi se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 60 bodova, drugi 54, treći 48 itd. Ovaj sistem je zamijenio sistem koji je vrijedio od sezone 2000/2001. do 2007/08 po kojem je pobjednik dobijao 50 bodova, drugi 48, treći 46 i svaki slijedeći plasman tri, dva ili jedan bod manje.

## Muškarci 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Žene 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Mješovita štafeta
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
}

## Takmičari 
## Pobjede u Svjetskom kupu 

; Muškarci

; Žene

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službena stranica IBU-a
* Službena stranica sa bankom podataka IBU-a

Kategorija:2011. u biatlonu
Kategorija:2010. u biatlonu
Kategorija:Svjetski kup u biatlonu 2010/2011.
Nortonov kuloar

desno|mini|400x400piksel|Sjeverna strana Mount Everesta: rute i važnije tačke
**Nortonov kuloar ** ili **Veliki kuloar** je jedna strma jaruga na sjevernoj strani Mount Everesta u Tibetu koja leži istočno od piramidalnog vrha i proteže se do 150 m. ispod vrha. Zapadno od vrha je sličan Hornbeinov kuloar. Kuloar je dobio ime po Edward Felix Nortonu vođi Britanske ekspedicije iz 1924.

U pokušaju da dođe do vrha Norton je 4. juna 1924. god. sišao sa Jugoistočnog grebena da bi neutralisao uticaj vjetra. Nastavi je Sjevernom stranom i došao do kuloara, odakle mu je do vrha slijedio ne tako naporan dio rute. Norton se penjao bez boce sa kisikom pa mu se kao posljedica javila dupla slika u očima. Nedostatak jasne slike spriječavao ga je da sigurno potraži pravi oslonac ispod nogu. Bio je primoran da se vrati.
## Messnerov uspon 
Nortonov kuloar  poznat je po jednom od najvećih alpinstičkih poduhvata, kada je 1980. god. Reinhold Messner tokom svog solo uspona i bez korištenja kisika, nakon što je sišao sa Sjevernog grebena na uobičajenoj ruti, ušao u ovaj kuloar, i ispenjao se na vrh. Inspiracija za uspon bio mu je Nortonov pokušaj iz 1924. god. takođe bez kisika.
## Ostala penjanja 
God 1984 jedna Australijska ekspedicija  penjala je novu rutu. Od Rongbuk lednika krenuli su direktno preko Sjeverne strane i svoj treći visinski kamp podigli su na ulazu u kuloar na visini 7.500 metara. Iz slijedećeg kampa na 8.150 m. Tim Macartney-Snape i Greg Mortimer ispenjali su se na vrh 2. oktobra bez boca kisika kao prvi Australijanci na vrhu Mount Everesta.

Francuski snouborder Marco Siffredi izveo je 2001. godine prvi snoubord silazak sa Everesta koristeći Nortonov kuloar. Poginuo je slijedeće godine pokušavajuči se spustiti sa susjednog Hornbeinova kuloara.
## Reference 
Kategorija:Mount Everest
Delić

* Amer Delić (1982), bosanskohercegovački teniser
* Hazim Delić (1964), oficir Armije R BIH, zapovjednik Logora Ćelebići, ratni zločinac u ratu u Bosni i Hercegovini
* Kada Delić (1965), bosanskohercegovačka atletičarka
* Rasim Delić (1949–2010), general Armije Republike Bosne i Hercegovine, ratni zločinac u ratu u Bosni i Hercegovini
* Rifat Delić (1966), bosanskohercegovački političar
* Sead Delić (1954), general Armije Republike Bosne i Hercegovine

## Također pogledajte 
* Delić Poljana
* Delići

Kategorija:Prezimena
El Escorial

alt=|mini| Manastir El Escorial, prednje dvorište.
mini|Vrtovi samostana El Escorial.
**Kraljevski samostan San Lorenzo de El Escorial** je kompleks koji objedinjuje kraljevsku palatu, baziliku, panteon, biblioteku, školu i samostan. Smješten je u španskom gradu San Lorenzo de El Escorial, u zajednici Madrida, a izgrađen je u 16. stoljeću između 1563. i 1584. godine.

Palata je bila rezidencija španske kraljevske porodice, bazilika je groblje španskih kraljeva, a samostan - koji su osnovali redovnici iz reda hieronimita - trenutno zauzimaju fratri iz reda svetog Augustína. Jedna je od jedinstvenih renesansnih arhitektonskih građevina u Španiji i Evropi. Smješten u San Lorenzo de El Escorial, zauzima površinu od 33.327&nbsp;m 2, na južnoj padini planine Abantos, na 1028&nbsp;m nadmorske visine, u Sierra de Guadarrama. Njime upravlja španska državna agencija *Patrimonio Nacional* (bos.: Nacionalna baština).

El Escorial se sastoji od dva arhitektonska kompleksa od velikog historijskog i kulturnog značaja: samog kraljevskog samostana i La Granjilla de La Fresneda, kraljevske lovačke kuće i monaškog utočišta udaljenog oko pet kilometara. Ove građevine imaju dvojaku prirodu; to će reći, tokom 16. i 17. vijeka, bila su to mjesta na kojima su moć španske monarhije i crkvena prevlast rimokatoličke religije u Španiji pronašli zajednički arhitektonski izraz. El Escorial je odjednom bio samostan i španska kraljevska palata, iako je kralj Filip II jedini monarh koji je živio u glavnoj zgradi.  Jedno vrijeme je bio i internat (Real Colegio de Alfonso XII).

Filip II od Španije (koji je vladao 1556–1598) angažovao je španskog arhitektu Juana Bautistu de Toleda da bude njegov saradnik prilikom izgradnje kompleksa u El Escorialu. Toledo je veći dio svoje karijere proveo u Rimu, gdje je radio na Bazilici Svetog Petra, i u Napulju, gdje je služio kraljevom namjesniku, na čiju preporuku je skrenuo kraljevu pažnju na sebe. Kralja Filip II ga je imenovao kraljem arhitekta 1559. godine, a zajedno su osmislili El Escorial kao spomenik ulozi Španije kao središta hrišćanskog svijeta.

2. novembra 1984. godine, UNESCO je Kraljevsko sjedište San Lorenza od El Escoriala proglasio svjetskom baštinom. Popularna je turistička znamenitost, koju često posjećuju izletnici iz Madrida. Svake godine u El Escorial dođe više od 500.000 posjetitelja.

## Reference 
Kategorija:Dvorci u Španiji
Kategorija:Samostani u Španiji
Kategorija:Biblioteke u Španiji
Kategorija:Muzeji u Španiji
Kategorija:Svjetska baština u Španiji
UEFA Konferencijska liga 2021/2022.

**UEFA Evropska konferencijska liga 2021/2022.** bilo je prvo izdanje trećeg po jačini evropskog nogometnog klupskog takmičenja koje organizira UEFA.

Finale je odigrano na stadionu Arena Kombëtare u Tirani, gdje je Roma savladala Feyenoord s 1:0, čime se automatski kvalificirala za grupnu fazu Evropske lige 2022/23. iako je to već osigurala zauzevši šesto mjesto u nacionalnom prvenstvu.

Ova sezona je prva od sezone 1998/1999. (posljednja sezona u kojoj se igrao Kup pobjednika kupova) u kojoj se organiziraju tri velika evropska klupska takmičenja (Liga prvaka, Evropska i nova Konferencijska liga).

## Sistem takmičenja 
Ukupno 184 ekipe iz svih 55 UEFA-inih nacionalnih saveza učestvovale su u Konferencijskoj ligi 2021/22. Rang-lista nogometnih saveza određena je na osnovu UEFA-inog koeficijenta koji određuje i broj timova koji učestvuju u evropskim nogometnim takmičenjima:

* Savezi 1−5 imaju po jedan tim koji učestvuje u kvalifikacijama.
* Savezi 6−15 i 51−55 imaju po dva tima koja učestvuju u kvalifikacijama.
* Savezi 16−50 (osim Lihtenštajna) imaju po tri tima koja učestvuju u kvalifikacijama.
* Lihtenštajn ima jedan tim koji će učestvovati u kvalifikacijama (Lihtenštajn organizira samo kup, a ne ligu).
* Osim toga, 20 ekipa elimiSIRanih iz UEFA Lige prvaka 2021/2022. i 26 ekipa elimiSIRanih iz UEFA Evropske lige 2021/2022. će učestvovati na UEFA Evropskoj konferencijskoj ligi.

### Rang-lista nogometnih saveza 
Za UEFA Evropsku konferencijsku ligu 2021/2022. nogometnim savezima dodijeljena su mjesta u skladu s njihovim UEFA koeficijentom iz 2020, koji uzima u obzir njihov učinak u evropskim takmičenjima od sezone 2015/16. do 2019/20.
Osim podjele na osnovu koeficijenata nogometnih saveza, savezi mogu imati i dodatne timove u takmičenju ako:
* – Dodatni timovi koji su elimiSIRani iz UEFA Lige prvaka
* – Dodatni timovi koji su elimiSIRani iz UEFA Evropske lige

|

|

|}

### Distribucija 
### Ekipe 
Oznake u zagradama pokazuju kako se svaki tim plasirao u uvodnu rundu:

* PK: Pobjednici domaćih kupova
* 2, 3, 4, 5, 6. itd: pozicija u ligi prošle sezone
* LK: Osvajači ligaškog kupa
* RP: Pobjednici regularne sezone
* BP: Pobjednici baraža za Evropsku konferencijsku ligu na kraju sezone
* ULP: Prebačen iz Lige prvaka
** K1: Gubitnici iz prve runde kvalifikacija
** PR: Gubitnici iz preliminarne runde (F: finale; PF: polufinale)
* UEL: Prebačen iz Evropske lige
** GF: Trećeplasirane ekipe iz grupne faze
** GP: Gubitnici iz plej-of runde
** PP/GP K3: Gubitnici iz treće runde kvalifikacija (put prvaka/glavni put)
*Abd-: U skladu sa smjernicama za učešće u evropskim takmičenjima zbog pandemije COVID-19 u Evropi, sve timove je odobrila UEFA.

Druga runda kvalifikacija, treća runda kvalifikacija i plej-of runda podijeljeni su na put prvaka (PP) i glavni put (GP).

**Napomene**

## Raspored 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt

Kategorija:UEFA Evropska konferencijska liga 2021/2022.
Kategorija:Sezone UEFA Evropske konferencijske lige
Kategorija:2021. u nogometu
Kategorija:2022. u nogometu
Jack Aitken

**Jack Aitken** (London, 23. septembar 1995) britanski je automobilistički vozač. Šampionske titule je osvajao u takmičenjima Eurocup Formula Renault 2.0, Formula Renault 2.0 Alpe i Pro Mazda Winterfest.

## Sažetak karijere
## Karijera u Formuli 1 
### Potpuni spisak rezultata u Formuli 1 
(Legenda)(Utrke u **podebljanim slovima** označavaju najbolju startnu poziciju) (Utrke u *kurzivu* označuju najbrži krug utrke)

*** Sezona u toku

## Vanjski linkovi 
* 
* Jack Aitken – statistika

Kategorija:Rođeni 1995.
Kategorija:Biografije, London
Kategorija:Britanski vozači Formule 1
Zagrad (Nikšić)

**Zagrad** (ćir. *Заград*) je naseljeno mjesto u sastavu općine Nikšić, Crna Gora.

## Historija 
Do teritorijalne reorganizacije u Crnoj Gori nalazio se u sastavu stare općine Nikšić.

## Stanovništvo 
Na popisu stanovništva 2011. godine Zagrad je imao 357 stanovnika.

#### Popis 2011.
**Napomena**: *Oznaka Z predstavlja zaštićen podatak.*

#### Raniji popisi
## Reference 
## Vanjski linkovi
Svjetski kup u biatlonu 2014/2015.

**Svjetski kup u biatlonu 2014/15.** bilo je 38-o po redu takmičenje biatlonaca za Svjetski kup u biatlonu u organizaciji Međunarodnog biatlonskog saveza (IBU). Vrhunac takmičenja bilo je Svjetsko prvenstvo na finskom Kontiolahtiju. Titule pobjednika Svjetskog kupa branili su Francuz Martin Fourcade, a kod žena Finkinja Kaisa Mäkäräinen. Za vrednovanje i pravo učestvovanja korišteni su rezultati IBU kupa 2013/14. Pobjednik Svjetskog kupa u muškoj konkurenciji postao je po četvrti put, nakon sezone 2011/12, 2012/13. i 2013/14. Francuz Martin Fourcade, dok je u ženskoj konkurenciji pobijedila Bjeloruskinja Darja Domračeva.

## Startne kvote 
## Kalendar tamičenja 
## Bodovanje 
Od sezone 2008/09. koristi se novi sistem bodovanja u kome pobjednik dobija 60 bodova, drugi 54, treći 48 itd. Ovaj sistem je zamijenio sistem koji je vrijedio od sezone 2000/2001. do 2007/08 po kojem je pobjednik dobijao 50 bodova, drugi 48, treći 46 i svaki slijedeći plasman tri, dva ili jedan bod manje.

## Muškarci 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Žene 
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Mješovita štafeta
### Rezultati 
### Tabele 
### Pojedinačni rezultati 
## Povlačenja 
## Pobjede u Svjetskom kupu 

; Muškarci

; Žene

## Napomene 
## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt IBU-a

Kategorija:2014. u biatlonu
Kategorija:2015. u biatlonu
Kategorija:Svjetski kup u biatlonu 2014/2015.
Kategorija:Svjetski kupovi u zimskim sportovima 2014/2015.
Dick Cheney

**Richard Bruce Cheney** (; 30. januar 1941 – 3. novembar 2025) bio je američki političar i biznismen koji je obavljao ulogu 46. potpredsjednika SAD-a od 2001. do 2009. u administraciji Georgea W. Busha. Smatra se najmoćnijim potpredsjednikom u američkoj historiji. Također je jedan od najnepopularnijih političara u historiji SAD-a, koji je imao odobrenje od samo 13% u trenutku napuštanja potpredsjedničke funkcije.

Od 1989. do 1993. bio je ministar odbrane u administraciji predsjednika Georgea H. W. Busha. Za vrijeme svog boravka u ministarstvu odbrane, Cheney je, između ostalog, nadgledao izvršenje operacije "Pustinjska oluja" 1991.

## Reference
## Vanjski linkovi
*

Kategorija:Rođeni 1941.
Kategorija:Umrli 2025.
Kategorija:Biografije, Lincoln (Nebraska)
Kategorija:Američki političari
Kategorija:Članovi Republikanske stranke (SAD)
Al Gore

**Albert Arnold Gore Jr.** (rođen 31. marta 1948) jeste američki političar i ekolog  koji je obavljao ulogu 45. potpredsjednika SAD-a od 1993. do 2001. u administraciji Billa Clintona. Od 1985. do 1993. godine bio je savezni senator iz države Tennessee.

Pred kraj drugog Clintonovog mandata, Gore je izabran za demokratskog kandidata za predsjedničke izbore 2000. godine, ali je izgubio izbore u vrlo bliskoj utrci nakon prebrojavanja na Floridi. Nakon završetka potpredsjedničkog mandata 2001. godine, Gore je ostao istaknut kao autor i aktivista za zaštitu okoliša, čiji mu je rad u aktivizmu klimatskih promjena donio (zajedno s IPCC-om) Nobelovu nagradu za mir 2007. godine. Gore je osvojio nagradu Dan David za društvenu odgovornost 2008. godine.

## Reference
## Vanjski linkovi
*
*
*
*

Kategorija:Rođeni 1948.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Washington
Kategorija:Američki političari
Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za mir
Kategorija:Članovi Demokratske stranke (SAD)
TikTok

**TikTok**, u Kini poznat kao **Douyin** , kineska je usluga društvenih mreža za razmjenu video zapisa u vlasništvu ByteDancea. Ova društvena platforma se koristi za izradu raznih kratkih video zapisa, od žanrova poput plesa, komedije i obrazovanja, koji traju od 3 do 60 sekundi. Riječ je o međunarodnoj verziji Douyin-a, koja je prvobitno objavljena na kineskom tržištu u septembru 2016. Kasnije je TikTok pokrenut 2017. za iOS i Android na većini tržišta izvan kontinentalne Kine ; međutim, postao je dostupan tek širom svijeta, uključujući Sjedinjene Države, nakon spajanja s drugim kineskim servisom društvenih medija Musical.ly 2. augusta 2018.

U tri godine nakon što je pokrenut u septembru 2016. godine, TikTok je stekao 800&nbsp;miliona aktivnih korisnika. Među korisnicima su Zach King, Loren Gray, Baby Ariel, Lisa i Lena, Will Smith, Addison Rae, Jason Derulo, Jennifer Lopez, Camila Cabello, Lilly Singh, Selena Gomez, Millie Bobby Brown, Noah Schnapp i Charli D'Amelio, osoba koju najviše prate na platformi.

Tiktok je potpuno zabranjen u Indiji od strane Ministarstva za elektroniku i informacijske tehnologije 29. juna 2020. godine, zajedno sa 223 drugih kineskih aplikacija, sa izjavu da su "štetne za suverenitet i integritet Indije, odbranu Indije, sigurnost države i javni poredak ".

TikTok je povremeno blokiran u zemljama, uključujući Indoneziju i Bangladeš, po različitim osnovama.

TikTok je zabranjen u Jermeniji kao rezultat sukoba oko Nagorno-Karabaha 2020. godine .

## Reference 
Kategorija:Internetska kultura
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Zdravko Krivokapić

**Zdravko Krivokapić** (rođen 2. septembra 1958) jest crnogorski profesor mašinstva, pisac i bivši premijer Crne Gore. Pored profesorskog zvanja na univerzitetima Crne Gore i Beograda, jedan je od osnivača nevladine organizacije pod nazivom "Ne damo Crnu Goru", koju su osnovali crnogorski profesori i intelektualci u znak podrške Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Crnoj Gori nakon kontroverznog zakona o vjeri usmjerenog na pravni status i imovinu Crkve.

Njegovi politički stavovi i javni nastupi uglavnom se definiraju kao umjereno desni, antikorupcijski, kršćanski demokratski, proevropski i ekonomski liberalni, kao i procrkveni, podržavajući interese etničkih Srba, i kulturno konzervativni.

## Reference
## Vanjski linkovi
*Zdravko Krivokapić na Twitteru

Kategorija:Rođeni 1958.
Kategorija:Živi ljudi
Kategorija:Biografije, Nikšić
Kategorija:Crnogorski političari
Glad u Jemenu

Od 2016. godine u Jemenu traje glad koja je započela tokom jemenskog građanskog rata. Više od 85.000 djece umrlo je od gladi od 2018. godine. U maju 2020. godine, UNICEF je Jemen opisao kao "najveću humanitarnu krizu na svijetu" i procijenio da je 80% stanovništva, preko 24 miliona ljudi, trebalo humanitarnu pomoć. Glad je pojačana izbijanjem kolere, što je rezultiralo sa 5000 novih slučajeva dnevno u junu 2017. Devastacija jemenske infrastrukture, zdravstvenih, vodovodnih i sanitarnih sistema i objekata vazdušnim napadima koalicije pod vodstvom Saudijske Arabije dovela je do širenja kolere. UNICEF kaže da je u Jemenu bilo mnogo napada na vodovodne sisteme koji su mnogima prekidali vodu.

U oktobru 2018. Ujedinjene nacije upozorile su da se 13 miliona ljudi suočava sa glađu u, kako se može reći, "najgoroj gladi na svijetu u 100 godina". Sljedećeg mjeseca, izvještaj Save the Children procjenjuje da je 85.000 djece mlađe od pet godina umrlo od gladi i pothranjenosti.

Prema Globalnom indeksu gladi, Jemen ima drugi najveći rezultat gladi na svijetu, nakon Centralnoafričke Republike .

## Reference 
Kategorija:Pages with unreviewed translations
Čefur

**Čefur** je stilski prilagođena riječ slovenskog jezika koja pogrdno označava stanovnike Slovenije porijeklom iz drugih zemalja bivše SFR Jugoslavije ili potomke takvih imigranata. Termin potiče iz turcizma *čifut* (tr. *cühut*, prema ar. *yähud*), što je turski izraz za Jevreja.

Ksenofobično-rasistička priroda termina posebno je razgolićena u djelu Gorana Vojinovića **Čefurji raus!** (=Čifuti, stranci van!). Protiv autora pokrenut je postupak koji je odredio v.d. direktora policije Matjaž Šinkovec. Organi progona u toj knjizi navodno su našli primjer uvrede policije. Postupak je završen nakon intervencije ministarke unutrašnjih poslova Katarine Kresal, koja je, kako se sama izrazila, samim postupkom policije razočarana i ožalošćena. Ministarka je knjigu čak preporučila, a i sama ju je pročitala pred početak afere.

## Reference
## Vanjski linkovi 
* Špela Kalčić: Bošnjaški diskurzi o islamu v Sloveniji
*Predstavitev knjige na portalu RTV SLO
*Predstavitev knjige v reviji Bukla
*Goran Vojnović na spletni strani svojega založnika 
*Čefurji raus! v SITI Teatru

Kategorija:Društvo
Kategorija:Slovenci
Kategorija:Sociologija
Povratak u budućnost (franšiza)

mini|desno|Službeni logotip franšize
**Povratak u budućnost** je američka naučno-fantastična trilogija s elementima avanturističke komedije, nastala prema scenariju Roberta Zemeckisa. Trilogiju su producirali Bob Gale i Neil Canton za film Amblin Steven Spielberg, a distribuciju je radio Universal Pictures. Franšiza prati avanture srednjoškolca Martyja McFlyja (Michael J. Fox) i ekscentričnog naučnika, doktora Emmetta L. Browna (Christopher Lloyd), dok koriste vremenski stroj DeLorean za putovanje kroz vrijeme u različita razdoblja u istoriji Hill Valley-a u Kaliforniji.

Prvi film bio je film s najvećom zaradom 1985. godine i postao je međunarodni fenomen, što je dovelo do drugog i trećeg nastavka, koji su bili back-to-back filmske produkcije, objavljeni 1989., odnosno 1990. godine. Iako se nastavci nisu pokazali baš dobro na kino blagajnama kao prvi film, trilogija je i dalje izuzetno popularna i dala je takva izdvajanja poput animirane televizijske serije i vožnje simulacijom pokreta u tematskim parkovima Universal Studios u Universal Cityju , Kalifornija; Orlando, Florida; i Osaka, Japan (svi su sada zatvoreni), kao i videoigru, te scenski mjuzikl. Vizualne efekte filma radili su Industrial Light and Magic. Trilogija je nominirana za ukupno pet nagrada Oskar, osvojivši jednu (najbolja montaža zvuka).

## Filmovi 
* Povratak u budućnost (1985)
* Povratak u budućnost 2 (1989)
* Povratak u budućnost 3 (1990)

## Vanjski linkovi 
* Zvanični sajt

Kategorija:Povratak u budućnost
Kategorija:Američki filmovi
Kategorija:Filmovi na engleskom jeziku
Kategorija:Franšize Universal Picturesa
Kategorija:Filmske serije
Rongbuk (lednik)

mini|lijevo|Grafički prikaz Mount Everesta i okoline
Lednik **Rongbuk** smješten je u Himalajima na jugu Tibeta. Izvor mu je Mount Everest. U njega utječu dva lednika, **Istočni** i **Zapadni Rongbuk**, sjeverno od Mount Everesta, u dolini Rongbuk. U sjevernom dijelu ove doline izgrađen je poznati istoimeni manastir.

## Otkriće 
Engleski alpinist George Mallory prvi je istraživao glavnu dolinu Rongbuk i njene lednike dok je tražio mogućnost za moguće rute za uspon na Mount Everest, za vrijeme prve britanske ekspedicije na Mount Everest 1921.

Tokom iste ekspedicije Oliver Wheeler prvi je istraživao Istočni Rongbuk. Njegovo istraživanje ispod prijevoja Lhakpa La dovelo ga je do zaključka da istočna dolina Rongbuk predstavlja ključ za moguću rutu do vrha Mount Everesta. Nekoliko sedmica kasnije, ekipa koju su činili Mallory, Wheeler i Guy Bullock istraživala je sam vrh doline Rongbuk; kao prvi ljudi sa Zapada uspeli su se na Sjeverni prijevoj, što je istovremeno bilo i prvo ljudsko prisustvo na padinama Mount Everesta.

## Rute za vrh 
Alpinističke ekspedicije koje sa sjeverne strane iz Tibeta izvode uspon na Mount Everest kreću iz Baznog kampa na gornjem kraju Rongbuka. Odavde se ide preko Sjevernog prijevoja, a zatim Sjeveroistočnim grebenom prema vrhu.

Američki planinar i snimatelj dokumentarnih filmova David Breashears u saradnji s Asia Societyjem i MediaStormom prošao je Mount Everest slijedeći rutu britanske ekspedicije iz 1921. U svojim filmovima prikazuje rapidno smanjenje ledene mase kao globalnu posljedicu klimatskih promjena. Fotografije od prije 90 godina i današnje pokazuju razliku u visini lednika za približno 100 m.

## Reference 
Kategorija:Mount Everest
Sjeverni prijevoj

**Sjeverni prevoj** je naziv jedne izbrazdane ivice prekrivene ledom na grebenu koji spaja Mount Everest i Changtse u Tibet. Istovremeno predstavlja i početak istočnog dijela Rongbuk lednika.

Kada se penjači uspinju na Mount Everest preko Sjevernog grebena (Tibet), prvi kamp na planini (Kamp IV) podiže se na Sjevernom prijevoju, na približno 7.020 m. Odavde uspon ide Sjevernim grebenom, podizanjem još nekoliko kampova. Finalni uspon kreće iz kampa VI na 8.230 m.

Prvi alpinisti na prevoju iz zapadnog svijeta  bili su 23. septembra 1921. godine George Mallory, Edward Oliver Wheeler i Guy Bullock, članovi Britanske izviđačke ekspedicije. Sve kasnije ekspedicije do Drugog svjetskog rata pokušavale su uspon ovom rutom preko Sjevernog prijevoja.

## Reference 
Kategorija:Mount Everest
Voljeću dok zaspim (pjesma)

"**Voljeću dok zaspim**" je pjesma pjevača Franco Balkana i sedmi je studijski singl sa albuma *Superstar*. Muziku i tekst je komponovao Franco Balkan, dok je aranžman pjesme radio Damir Bečić. Klavirski instrumental na pjesmi je odsvirao i snimio Bečić. Pjesma je objavljena 8. decembra 2020. godine, a izdavač je Tempo Digital.

## Videospot 
Spot za pjesmu "Voljeću dok zaspim" je objavljen 8. decembra 2020. godine i radio ga je Tempo Digital Video. Spot je sniman u Srbiji u Beogradu a režirao ga je Miloš Jovanović (Rebi) iz produkcijske kuće 3Points. Spot predstavlja III i finalni dio video trilogije koju čine još dva videospota: za pjesme "Rekla mi je" i "Varam". U spotu se uz Franca ponovo pojavljuje Bojana Erceg, mlada glumica i model iz Beograda; Bojana se pojavljuje i u ostala dva spota spomenute trilogije. Spot je sniman na ulicama Beograda i govori o kraju jedne ljubavi i tragičnom završetku.

## Produkcija 
* Franco Balkan – muzika
* Franco Balkan – tekst
* Damir Bečić – aranžman
* Franco Balkan – prateći vokali
* Franco Balkan – programiranje
* Almir Ajanović, Damir Bečić – miksing i mastering
* Studio Tempo – studio i produkcija

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* Službeni sajt Tempo Digital 

Kategorija:Pjesme Franco Balkana
Kategorija:Singlovi iz 2020.
Velika nagrada Abu Dhabija 2020.

**Velika nagrada Abu Dhabija 2020.** (službeno poznata kao **"Formula 1 Etihad Airways Abu Dhabi Grand Prix 2020"**) automobilska je utrka Formule 1 koja se održana 13. decembra 2020. na stazi Yas Marina Circuit u Ostrvu Yas, u Abu Dhabiju. Ovo je bila sedamnaesta utrka u sezoni 2020, i ujedno i 12. utrka za Veliku nagradu Abu Dhabija.

Francuski vozač Romain Grosjean nije bio u mogućnosti da se takmiči na posljednjoj utrci sezone u Abu Dhabiju, nakon što je na utrci u Bahreinu doživio užasnu nesreću. Vozač Haasa zamijenio je Brazilac Pietro Fittipaldi, koji ga je zamijenio i na prethodnoj utrci.

Vozač Red Bull Racinga Max Verstappen osvojio je svoju treću pol-poziciju u karijeri i ostvario je svoju drugu pobjedu u sezoni. Drugo mjesto zauzeo je Valtteri Bottas iz Mercedesa, a treće mjesto osvojio je Lewis Hamilton na drugom Mercedesu.

## Treninzi 
### Prvi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na prvom treningu.

### Drugi trening (petak)
Vremena prvih pet vozača na drugom treningu.

### Treći trening (subota)
Vremena prvih pet vozača na trećem treningu.

## Kvalifikacije (subota)
: Charles Leclerc – kazna od 3 mjesta – izazvao sudar sa Pérezom u prethodnoj trci.
: Sergio Pérez – počeo sa 19. pozicije zbog korištenja četvrtog motora, četvrtog turbopunjača i četvrtog MGU-H.
: Kevin Magnussen – počeo sa 20. pozicije zbog korištenja trećeg spremnika energije i trećeg elektronske kontrolne jedinice.

## Utrka (nedjelja) 
## Rangiranje nakon utrke 
;Vozači

;Konstruktori

* Samo je prvih 5 plasmana uključeno za obje tabele.

## Zanimljivosti 
### Vozači 
* 10. pobjeda za Maxa Verstappena.

### Konstruktori 
* 64. pobjeda za Red Bull Racing;
* 100. utrka za Haas.

### Motor 
* 78. pobjeda i 80. pol-pozicija za Hondu.

## Reference 
## Vanjski linkovi 
* formula1.com – Rezultati 1. treninga 
* formula1.com – Rezultati 2. treninga 
* formula1.com – Rezultati 3. treninga 
* formula1.com – Rezultati kvalifikacija 
* formula1.com – Rezultati utrke 
* stasf1.com – detalji utrke 

Kategorija:2020. u Ujedinjenim Arapskim Emiratima
Abu Dhabi
2020