Pericit

**Periciti** (ranije poznati kao **Rougetove ćelije**) su multifunkcionalne muralne ćelije mikrocirkulacije koje obavijaju endotelne ćelije. Oblažu kapilare po cijelom tijelu. Periciti su ugrađeni u baznu membranu krvnih kapilara, gdje komuniciraju sa endotelnim ćelijama putem direktnog fizičkog kontakta i parakrine signalizacije. Morfologija, distribucija, gustina i molekulski otisci prstiju pericita variraju između organa i vaskularnih slojeva. Periciti pomažu u održavanju homeostaze i hemostatskih funkcija u mozgu, jednom od organa s većom pokrivenošću pericitima, a također održavaju krvno-moždanu barijeru. Ove ćelije su takođe ključna komponenta neurovaskularne jedinice, koja uključuje endotelne ćelije, astrocite i neurone.  Pretpostavlja se da periciti regulišu kapilarni protok krvi  i klirens i fagocitozu ćelijskih ostataka *in vitro*. Periciti stabiliziraju i prate sazrijevanje endotelnih ćelija putem direktne komunikacije između ćelijske membrane, kao i putem parakrine signalizacije. Nedostatak pericita u centralnom nervnom sistemu može uzrokovati povećanu permeabilnost krvno-moždane barijere.
 
## Struktura 
[thumb|Veza između dvije susjedne ćelije stvorena je [međućelijske veze|međućelikskom vezom]]
U centralnom nervnom sistemu (CNS), periciti se omotavaju oko endotelnih ćelija koje oblažu unutrašnjost kapilare. Ova dva tipa ćelija mogu se lahko razlikovati, na osnovu prisustva istaknutog okruglog jedra pericita u poređenju sa ravnim izduženim jedrom endotelnih ćelija. Periciti također projektuju proširenja nalik na prste koja se obavijaju oko zida kapilara, omogućavajući ćelijama da regulišu kapilarni protok krvi.
 
I periciti i endotelne ćelije dijele baznu membranu, na kojoj se stvaraju različite međućelijske veze. Mnogi tipovi integrinskih molekula olakšavaju komunikaciju između pericita i endotelnih ćelija odvojenih baznom membranom.
 
Predložena je veza s drugim tipovima ćelija, uključujući glatke mišićne ćelije, neural cells, mišićna vlakna, adipocite, kao i fibroblaste i ostale mezenhimske matične ćelije. Međutim, da li se ove ćelije razlikuju jedna u drugu, otvoreno je pitanje u ovoj oblasti. Regenerativni kapacitet pericita je pod utjecajem starenja.
 
Osim stvaranja i remodeliranja krvnih sudova, otkriveno je da periciti štite endotelne ćelije od smrti putem apoptoze ili citotoksičnih elemenata. Pokazalo se *in vivo* da periciti oslobađaju hormon poznat kao pericitna aminopeptidaza N/pAPN, koji može pomoći u promoviranju angiogeneze. Kada je ovaj hormon pomiješan sa endotelnim ćelijama cerebralno kao i sa astrocitima, periciti su se grupirali u strukture koje su ličile na kapilare. Nadalje, kada je eksperimentalna grupa sadržavala sve od sljedećeg osim pericita, endotelne ćelije bi podvrgnute apoptozi.  Stoga je zaključeno da periciti moraju biti prisutni, kako bi se osigurala pravilna funkcija endotelnih ćelija, a astrociti moraju biti prisutni kako bi se osiguralo da oba ostanu u kontaktu. Ako nije, onda ne može doći do pravilne angiogeneze. Također je otkriveno da periciti doprinose preživljavanju endotelnih ćelija, jer luče protein Bcl-w tokom ćelijskog preslušavanja. Bcl-w je instrumentalni protein na putu koji potiče ekspresiju VEGF-A i obeshrabruje apoptoze. Iako postoje neke spekulacije o tome zašto je VEGF direktno odgovoran za prevenciju apoptoze, vjeruje se da je odgovoran za modulaciju apoptotskih puteva signalne transdukcije i inhibiranje aktivacije od enzima koji indukuju apoptozu. Dva biohemijska mehanizma koja koristi VEGF da to postigne bi bila fosforilacija vanćelijske regulatorne kinaze 1 (ERK-1, također poznata kao MAPK3), koja održava opstanak ćelija tokom vremena, i inhibicija stresa - aktiviranom proteinskom kinazom/c-jun-NH2 kinazama, koje također podstiču apoptozu.
 
### Krvno-moždana barijera
Periciti imaju ključnu ulogu u formiranju i funkcionalnosti krvno-moždane barijere. Ova barijera se sastoji od endotelnih ćelija i osigurava zaštitu i funkcionalnost mozga i centralnog nervnog sistema. Utvrđeno je da su periciti ključni za postneonatusno formiranje ove barijere. Periciti su odgovorni za formiranje čvrstog spoja i promet vezikula među endotelnim ćelijama. Nadalje, oni omogućavaju stvaranje krvno-moždane barijere inhibiranjem efekata imunskih ćelija CNS-a  (što može oštetiti stvaranje barijere) i smanjenjem ekspresije molekula koji povećavaju vaskularnu permeabilnost.
 
Osim stvaranja krvno-moždane barijere, periciti također imaju aktivnu ulogu u njegovoj funkcionalnosti. Životinjski modeli razvojnog gubitka pericita pokazuju povećanu endotelnu transcitozu, kao i iskrivljenu arterio-vensku zonaciju, povećanu ekspresiju adhezijskih molekula leukocita i mikroaneurizme. Također se teoretizira da gubitak ili disfunkcija pericita doprinosi neurodegenerativnim bolestima kao što su Alzheimerova, Parkinsonova i ALS razgradnjom krvno-moždane barijere.
 
## Također pogledajte
* Hemangiopericitom
* Mezoangioblast
* Dijabeteska retinopatija uzrokovana smrću pericita
*Lista tipova ljudskih ćelija izvedenih iz zametnih slojeva
 
## Reference 
## Vanjski linkovi
*www.stemcellsfreak.com &nbsp;— Pericytes can be used for muscle regeneration
*Diagram at udel.edu 
 

Kategorija:Kontraktilne ćelije
Kategorija:Ćelije životinja
Kategorija:Ljudske ćelije