SIX6OS1

**Otvoreni okvir čitanja 39 hromosoma 14**, skraćeno **C14orf39**, također znan i kao **Six6os1**,  je protein koji je kod ljudi kodiran genom  **SIX6OS1**.

Mejotska rekombinacija stvara razmjenu genetičkog materijala  između homolognih hromosoma koje su bitne za haploidizaciju genoma. Sinaptonemski kompleks je proteinski sklop nalik patentnom zatvaraču, koji zajedno sinapsira homologne parove hromosoma i pruža strukturni okvir za preradu rekombinacijskih mjesta u ukrštanju. C14ORF39 kodira komponentu središnjeg elementa sinaptonemskog kompleksa (Gomez-H et al., 2016). Gomez-H et al. (2016) objavili su da je C14ORF39 is lociran na suprotnom lancu gena SIX6.
Gross (2017) mapirao je gen  C14ORF39  na hromosomu 14, sekvenca 14q23.1, na osnovu poravnavanja sekvence C14ORF39 (GenBank BC125070)  i genomske sekvence (GRCh38).

## Aminokiselinska sekvenca
Dužina polipeptidnog lanca je  587  aminokiselina, a molekulska težina   68.166 Da..

1020304050
MNDSLFVSLDRLLLEFVFQYEQDISTKEEMIQRINKCCEDIKENKVTICR
IHETINATDEEIDHYCKHSEEIKDNCRNWKPTCDVFRKHEDYMQDQFTVY
QGTVEKDKEMYHDYICQYKEVLKQYQLKYSETPFSREYYEKKREHEEIQS
RVLACTEQLKMNETIFMKFRVPAPFPSLTKWTLNIVNLRCETQDILKHAS
NLTKSSSELKKEVDEMEIEINYLNQQISRHNETKALSETLEEKNKNTENR
KELKERIFGKDEHVLTLNKTQSSQLFLPYESQKLVRPIKMHSSEPRVADI
KEESSAKQSKLANIDFRQKENDTQIFNDSAVDNHSKCSHITTITSSQKFM
QVRLLTPQKQSNSNQWSEKGDKDAEYGDKGTVRQVRESKCTSQAIYTEHF
GKSVENDSDEVEERAENFPRTSEIPIFLGTPKAVKAPESLEKIKFPKTPP
FEINRNRNAVPEVQTEKESPGLSFLMSYTSRSPGLNLFDSSVFDTEISSD
QFNEHYSARNLNPLSSEQEIGNLLEKPEGEDGFTFSFPSDTSTHTFGAGK
DDFSFPFSFGQGQNSIPSSSLKGFSSSSQNTTQFTFF

:Simboli

**C**:  Cistein 
**D**: Asparaginska kiselina 
**E**: Glutaminska kiselina 
**F**:  Fenilalanin 
**G**:  Glicin 
**H**:  Histidin 
**I**:  Izoleucin 
**K**: Lizin 
**L**: Leucin 
**M**:  Metionin 
**N**:  Asparagin 
**P**:  Prolin 
**Q**:  Glutamin 
**R**:  Arginin 
**S**:  Serin 
**T**:  Treonin 
**V**:  Valin 
**W**:  Triptofan 
**Y**:  Tirozin

## Kloniranje i ekspresija
Gomez-H et al. (2016) izvijestili su da ljudski C14ORF39, kojeg su nazvali SIX6OS1, kodira predviđeni protein od 574 aminokiseline koji je konzerviran kod većine kičmenjaka. Sadrži evolucijski konzervirani N-terminalni alfa-heliksni domen, praćen veznom  i konzerviranom C-terminalnom regijom, koja sadrži nekoliko predviđenih mjesta fosforilacija. Kvantitativna RT-PCR analiza mišjeg  tkiva otkrila je najveću ekspresiju Six6os1 u sjemenicima. Western blot analiza pokazala je ekspresiju proteina od približno 70 kD u transficiranim HEK293T ćelijama. Konfokusna mikroskopija pokazala je kolokalizaciju Six6os1 sa Sycp3  u spermatocitima miša i sa Sycp u spermatocitima i oocitima, što ukazuje da je Six6os1 mejotski protein koji se nalazi u središnjem elementu sinaptonemskog kompleksa.

## Funkcija gena
Koristeći 2-hibridni skrining kvasca i analize koimunoprecipitacije, Gomez-H et al. (2016) pokazali su da je N-terminalna polovina mišjeg Sis6os1 u interakciji sa Syce1. Koimunoprecipitacijska analiza pokazala je da Six6os1 postoji kao homooligomer.

## Molekulska genetika
;Zatajenje spermatogeneze 52
U dva pakistanska brata i dva nepovezana Kineza s neplodnošću zbog mejotSKog zadržavanja (SPGF52), Fan et al. (2021) identificirali su homozigotnost za mutacije u genu C14ORF39, koje su segregirale s bolešću i koje nisu bile prisutne ili su bile nađene na niskoj učestalosti alela u javnim varijantnim bazama podataka. Pakistanska braća također su imala sestru s preranim zatajenjem jajnika koja je bila homozigotna za istu mutaciju u C14ORF39. Funkcionalna analiza pokazala je da mutacije rezultiraju nepotpunom sinapsom ili potpunom asinapsom homolognih hromosoma tokom mejoze.

;Prerano zatajenje jajnika 18
Kod 30-godišnje Pakistanke s preuranjenim zatajenjem jajnika (POF18), Fan et al. (2021) identificirali su homozigotnost za deleciju dva bp u genu C14ORF39. Njena sva neplodna brata također su bili homozigoti za deleciju, koja se u potpunosti odvojils od bolesti u njihovoj porodici.
Koristeći resurse podataka s Islanda, Kong i et al (2014) analizirali su više od 2,2 miliona rekombinacijskih događaja i pretpostavljenih varijanti od 2.261 cijelih genomski sekvenciranih osoba, kako bi identificirali varijante koje su uticale na globalnu stopu rekombinacije. Otkrili su da je alel A nesinonimnog A–G SNP-a (leu524 do phe; rs1254319) u genu C14ORF39 povezan s većom rekombinacijom kod  žena, ali nije pokazao učinak kod muškaraca. Gomez-H et al (2016) primijetili su da je ostatak phe rs1254319 konzerviran u svim genomima osim ljudskih, uključujući i druge primate.

## Životinjski model
Gomez-H et al. (2016) otkrili su da su miševi Six6os1 – /–  zdravi, ali neplodni. Muški miševi Six6os1 –/– imali su smanjenu veličinu sjemenika, bez spermatozoida iz epididimisa; većina drugih struktura bila je netaknuta. Ženke miševa Six6os1 –/–  nisu imale jajne ćelije i gustu stromu, a otkazivanje jajnika otkriveno je šest dana nakon rođenja. Dalja analiza mejotskog defekta otkrila je da je Six6os1 bio presudan za hromosomsku sinapsu i da su mejociti Six6os1 –/–  imali defekt u obradi dvolančanih prekida (DSB). Formiranje strukture X–Y spolnog tijela bilo je teže pogođeno kod miševa Six6os1 –/– nego kod miševa Syce3 (615775) –/– . Zaključili su da je SIX6OS1 nezamjenjiv za generiranje DSB -a, ali da je potreban za odgovarajuću obradu međukombinacijskih čvorova, neposredno prije recipročne rekombinacije i formiranja središnjeg elementa sinaptonemskog kompleksa.

Fan et al.  (2021) generirali su miševe sa krnjim proteinom Six6os1, koji je zadržao N-terminal, kako bi imitirali mutacije C14ORF39 primijećene kod njihovih kineskih pacijenata. Homozigotni mužjaci mutantnih miševa pokazali su smanjenu veličinu testisa u dobi od dva mjeseca, a histološki pregled presjeka testisa nije pokazao postmejotske zametne ćelije u sjemenskim tubulama. Osim toga, u epididimisu homozigotnih mutanata nisu pronađeni spermatozoidi, što ukazuje na potpuno mejotsko zadržavanje. Daljnja analiza progresije mejotske profaze I pokazala je da su signali gama-H2AX  na mutiranim spermatocitima postojali na hromosomima i nisu uspjeli formirati spolno tijelo, u skladu s mejotskim zastojem.

Markeri hromosomske sinapse bili su uočljivi samo u kratkim dijelovima duž autosomnih osi, što ukazuje na nepotpunu sinapsu u mutiranih miševa. Autori su primijetili da su muški miševi rekapitulirali neobstruktivni fenotip azoospermije viđen kod njihovih muških pacijenata. Kod ženki mutiranih miševa, na jajnicima nije bilo folikula u dobi od tri dana ili u dobi od 10 sedmica, u usporedbi s brojnim folikulama uočenim kod miševa divljeg tipa. Pored toga, nivoi antimilerovskog hormona u (AMH) bili su značajno niži opd onih kod mutiranih ženki, u odnosu na miševe divljeg tipa. Autori su primijetili da su ovi rezultati oponašali fenotip POF -a viđen kod njihovih ženki.

## Reference
Kategorija:Geni na hromosomu 14
Kategorija:Ljudski proteini
Kategorija:Proteomika